Strona domowa » Polemika z racjonalistą » CHRZEŚCIJAŃSTWO NIE JEST KOPIĄ RELIGII EGIPSKIEJ\nEgipt Jezus Pujol\nKanał "Racjonalista" i podobne mu kanały w internecie szkalujące i szerzące nieprawdę na temat oryginalności Chrześcijaństwa, wprowadzają w błąd i szerzą kłamstwa na temat Chrześcijańskiej religii. Np. można tam znaleźć zarzuty, że pierwowzorem cudu wskrzeszenia dokonanego przez Jezusa jest wskrzeszenie, którego dokonał Kryszna. Pomińmy całą tą historię stwierdzić należy, że tekst opisujący rzekomy cud Kryszny pochodzi z Harivamsapurana IX w.n.e. wg dr hab. Krzysztofa Kosiora z zakładu religioznawstwa wschodu. Można też znaleźć kolejne bzdury, że Budda tak jak Chrystus był kuszony przez Szatana (każdy człowiek jest kuszony przez Szatana), ale rzuca się oskarżenie, że wątek o kuszeniu Buddy wykorzystali ewangeliści. Budda żył w 560 r. p.n.e. a życiorys o nim został spisany dopiero w II w.n.e. (Encyklopedia PWN), czyli po historycznym wydarzeniu Chrystusa. W niniejszym artykule zajmiemy się wyłącznie odrzuceniem zarzutów, że Chrześcijaństwo jest kopią religii egipskich. Przyczynił się do tego sztandarowy ideolog tych tez L. Pujol (były ksiądz) w swojej książce pt. "Jezus 3000 lat przed Chrystusem".\nWprowadza się ludzi w błąd, mówiąc, że: modlitwa "Ojcze Nasz" jest kopią "modlitwy ślepca", znajdującej się na tekście pochodzącym z 1000 r. p.n.e. " Nie ma w egipskiej literaturze żadnej "modlitwy ślepca", której naśladowaniem mogła by być Modlitwa Pańska."mówi egiptolog dr. Andrzej Ćwiek z Poznania. Trudno stwierdzić, z jakiego typu przeinaczeniem czy nieporozumieniem mamy do czynienia. Mowa o jakimś tekście z ok. 1000 r. p.n.e. Nie mam pojęcia o co chodzi. Oczywiście, motyw boga jako ojca, do którego zwraca się w modlitwie faraon występuje często, np. w hymnie do Atona, ale od tego do Pater Noster jednak daleko. Wygląda to na fantastyczne pomieszanie danych o Achenatonie, mówiącym o sobie jako o "jedynym" synu Atona (w hymnie król podkreśla rolę światła i widzenia, co niektórym badaczom dało asumpt do sugestii, że Achenaton miał kłopoty ze wzrokiem i to było powodem, że czcił słońce w szczególny sposób), z innym utworem egipskiej literatury , tak zwaną "pieśnią harfiarza" (wyrażając ideę Carpe Diem; na przedstawieniach w grobowcach wykonują ją często niewidomi harfiarze). " I przebacz nam nasze winy jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili". Koncepcja przebaczenia grzechów, złych uczynków, "win" (które mogą być "przebaczone" czy "odpuszczone") jest raczej nieegipska. Podczas sądu Ozyrysa sprawdzano, czy zmarły nie nagrzeszył za dużo za życia; żadna późna skrucha, ani tego typu apele do boga nie miały zastosowania. "I nie dopuść abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego". W Egipcie raczej człowiek sam musiał się pilnować, by postępować moralnie, nie zrzucając odpowiedzialności na bóstwo. "Bądź czysty we własnych oczach. Strzeż się, żeby ktoś inny nie musiał cię oczyszczać." (Nauki Hordżedefa). Bogowie egipscy nie wystawiali na pokuszenie. Nie ma tu idei odpuszczenia grzechów.\n2) Zwiastowanie - 12-letni Jezus w Świątyni - Dziewictwo Maryi\nNiejednokrotnie zarzuca się, że motyw zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie jest żywcem ściągnięty z mitów i opowiadań egipskich. Dotyczy to biblijnego motywu Zwiastowania oraz 12-letniego Jezusa w Świątyni. Pan Filip Taterka umieścił w internecie dokładny opis tego wydarzenia "zwiastowania Hatszepsut". Wystarczy przeczytać jego artykuł pod tytułem "Mit boskich narodzin w ideologii władzy faraona Hatszepsut" zamieszczony w internecie, aby przekonać się, że nie ma owe "zwiastowanie" nic wspólnego ze zwiastowaniem biblijnym: Amon wysłał boga mądrości Thota, aby odnalazł Jahmes. "Imię jej- najpiękniejsza spośród wszystkich kobiet" mówił Thot. Znając imię wybranki Amon udaje się do niej i odbywa z nią stosunek, przy czym królowa zdawała sobie sprawę, że stosunek ów odbywa nie ze swoim mężem. I tak poczęła się Hatszepsut (ze zwykłego związku Jahmes z Amonem). Z łatwością można zauważyć, że nie ma to nic wspólnego ze zwiastowaniem Maryi. Poza tym tekst pochodzi z papirusów Westcara odnalezionych dopiero w XIX w. Kolejne egipskie opowiadanie, które miałoby być pierwowzorem dla zwiastowania czy dziewictwa Maryi oraz 12-letniego Jezusa w Świątyni jest opowiadanie Si-Osire. Si-Osire jest typowym opowiadaniem o niesamowitych wydarzeniach, jakie od Starego Państwa pojawiały się w Egipcie to powstało w czasach wczesnorzymskich 47 r.n.e. nie ma tam wielu analogii z Chrześcijaństwem mówi egiptolog prof. Andrzej Niwiński, ale jeśli ktoś chce nagiąć fakty do swojej tezy to znajdzie pretekst. Młody chłopiec jest bardzo zdolny wszystkich zadziwia, ale nie naucza w świątyni. Umie przeczytać papirus bez jego rozwijania itd. W pewnym momencie w opowiadaniu Si-Osire pojawia się wzmianka, że ma dwanaście lat, nie ma tu żadnego podobieństwa do dwunastoletniego Jezusa w świątyni. Było to dziecko wyczekiwane, jego matka udała się do tzw. sanatorium, do świątyni, w której po zbadaniu przez lekarzy, miała spędzić noc w przedsionku świątyni i czekać tam na "głos boga". W istocie dyżurny lekarz oznajmił opinię lekarską i dawał receptę, siedząc w tylnym pomieszczeniu ukryty. Ludzie sądzili, że to przemawia posąg. Matka Si-Osire usłyszała, że ma zjeść melon i położyć się ze swym mężem,a zajdzie w ciążę i tak się stało. Czy ma to coś wspólnego ze Zwiastowaniem? Wątpię. - pisze prof. Niwiński. Maryja z nikim nie współżyła i nie jadła żadnego melony. Pierwowzoru dla ewangelijnych wydarzeń dopatruje się także w micie o Izydzie i Ozyrysie tak dr. Ćwiek komentuje o rzekome zapożyczenie: " Wg mitu o Izydzie i Ozyrysie, Horus został poczęty przez Izydę ze zmarłym ożywionym dzięki magii Ozyrysem, ale w ani egipskich źródłach, ani u Plutarcha nie ma nic o dziewictwie Izydy.". Wracając jeszcze do znanych w Egipcie opisów o tzw. boskich narodzinach króla to trzeba wskazać, że miały wyłącznie podtekst polityczny i chodziło o religijną podbudowę legitymacji władcy, który nie zawsze powiał się na tronie w sposób całkowicie legalny np. Hatszepsut, ale już przed nią ktoś to wprowadził może Amenhotep I lub III jest już jak najbardziej legalnie na tronie, ale on dąży do podkreślenia swojej boskości. W żadnym wypadku legenda ta nie może być porównywana z koncepcją Zwiastowania NMP. Egipska matka króla nigdy nie jest dziewicą, dziewictwo nie było w starożytnym Egipcie jakąś szczególną cnotą dopiero Judaizm a potem Chrześcijaństwo uświęcają stan dziewiczy.\nZarzuca się, że przypowieść o Łazarzu i bogaczu jest również kopią egipskiego opowiadania demotycznego Si-Usire. Opowiadanie to zostało zapisane na odwrocie papirusu datowanego na 7 rok panowania cesarza Klaudiusza czyli na połowę I w.n.e. To oznacza, że ten papirus mógł posłużyć jako materiał piśmienny dla zapisania tego opowiadanie, być może dopiero w II w.n.e. - pisze prof. Niwiński. To wiele mówi, gdyż w Egipcie znano mity greckie, ale także burzliwie rozwijało się Chrześcijaństwo. Opowiadanie to zapisane jest demotyką, czyli po egipsku, ale jego treść wskazuje, że nie jest to już czysto egipska myśl, ale zmieszana z innymi prądami kulturowymi. "Dla mnie-mówi prof. Andrzej Niwiński z Warszawy-wymowne jest ukazanie w tym opowiadaniu sali sądu umarłych, gdzie stoi waga, na której waży się dobre i złe uczynki. To motyw staroegipski, ważono tylko dobro na drugiej szali kładziono symbol Maat, dlatego ta waga ukazana jest zawsze w równowadze, nie ma tam mowy o złych uczynkach, a Pożeraczka siedzi przy tronie Ozyrysa stanowiąc jedynie symbol potencjalnego unicestwienia. Dopiero w czasach rzymskich ukazane są sceny, gdzie Pożeraczka pożera a szala się przechyla, zatem w opowiadaniu tym element czysto staroegipski nie dominuje to tylko szata". Scena wywyższenia ubogiego i potępienia bogacza bardzo przypomina ewangeliczny motyw i wcale nie jest wykluczone, że on rzeczywiście został odwzorowany z myśli Chrześcijańskich, mówi prof. Niwiński. Egipskie opowiadanie mówi o tym, że Si-Usire pokazuje ojcu pogrzeb bogacza i biednego, zabiera ojca w zaświaty pokazując jaki los czeka biednego i bogatego po śmierci. Poza tym nie ma żadnych podobieństw do biblijnej przypowieści.\nOdsyłam do tekstu oryginalnego: "Opowiadania egipskie" w przełożeniu T. Andrzejewskiego str. 273-276.\nL. Pujol widzi na jakichś malowidłach na grobowcach w Paherii ucztę, na której jest sześć dzbanów , wyciąga z tego wnioski, że jest to pierwowzór cudu w Kanie Galilejskiej To kolejne oszustwo Pujola i mieszanie ludziom w głowach. Tak dr. Andrzej Ćwiek egiptolog komentuje tezę L. Pujola:"- Pomieszanie z poplątaniem i fantazja Pujola oczywiście. Chodzi o grobowiec dostojnika z czasów XVIII w. z dynastii imieniem Paheri, znajdujący się w El-Kab w Górnym Egipcie, datowany na XV w. p.n.e. Wśród scen dekorujących ściany grobowca jest przedstawienie produkcji wina (analogicznie do występujących w innych grobowcach egipskich). Zamiana wody w wino odbywa się tam w sposób naturalny, przez dodanie i fermentację winogron" (dodając, nie ma tam sześciu dzbanów, ale dwa rzędy po sześć dzbanów).Nie ma tu mowy o cudzie przemiany wody w wino to zwykła produkcja wina.\nPujol twierdzi również, że pierwowzorem cudu rozmnożenia chleba opisanego w Ewangelii jest bóg Sobek, który tak jak Jezus rozmnaża chleb. Dr. Andrzej Ćwiek tak komentuje to „rozmnożenie”: „Sobek -bóg-krokodyl - występujący od I dynastii, czczony w wielu miejscach Egiptu, (m.in. w Kom Ombo, Gebel Silsila, Sumenu i Imiotru w nomie tebańskim), szczególnie związany z Fajum (Sebek z Szedet, czyli Krokodilopolis, noszący także tytuł Pan Jeziora -Qarun) Sobek -krokodyl jest zarazem groźnym zwierzęciem, czyhającym na brzegach rzeki i na bagnach, jak i dobroczynnym bóstwem, związanym z wodą, wylewem Nilu (stąd również z obfitością ryb i dobrymi plonami), płodnością. Sebek w Tekstach Piramid i sarkofagów jest Panem Nilu (władającym wylewem,bogiem wegetacji i płodności). Tekst z czasów nowego Państwa mówi : " O Sebeku Panie Jeziora, synu Senuy wielki rządzący bagnami,bogaty w ryby, wielki ofiarami).Symbolizował siłę i płodność władców. Pujol powołuje się podobno na teksty piramid, w których rzekomo jest wspomniane rozmnożenie przez Sobka. Jedyny passus w tekstach piramid który może być źródłem informacji to Pyr paragraf 507 do 510 w zaklęciu 317.Jak widać Sobek dzięki swym związkom z wylewem Nilu zapewnia, że zielenią się rośliny. To ma wpływ na potencjalną obfitość pożywienia ale do biblijnego rozmnożenia chleba naprawdę daleko.”\nW "Racjonaliście" zarzuca się także, że egipskie opowiadanie pt. "Dwaj Bracia" jest pierwowzorem dla biblijnej opowieści o dziejach Józefa Egipskiego Jeden z najlepszych egiptologów polskich datuje opowiadanie egipskie na XII w. p.n.e., co oczywiście jest prawdą. To jest czas XVIII dynastii nowego państwa egipskiego. Ściślej opowiadanie to pochodzi (jak pisze pan Tadeusz Andrzejewski, wybitny znawca mitologii) od schyłku XVII dynastii, czyli XII w. p.n.e. Faktycznie są tam jakieś zbieżne podobieństwa -dwaj bracia, przewrotna kobieta, uratowanie przez bogów itd. Jednak Józef Egipski według encyklopedii PWN żył w XV-XVI w .p.n.e., czyli dużo wcześniej niż powstało opowiadanie "Dwaj Bracia". Opowiadanie Dwaj Bracia zostało zapisane w czasach Merenptaha (XIII w. p.n.e.), czyli powstało jeszcze wcześniej. Znany jest wątek przypominający motyw kuszenia Józefa przez żonę osoby, u której służył, ale to z chrześcijaństwem nie ma niczego wspólnego, a ludzkie zachowania erotyczne nie zmieniały się od starożytności.” (Prof. Niwiński). Dwie wypowiedzi najlepszych egiptologów umieszczają egipskie opowiadanie w okresie późniejszym niż historyczna postać Józefa Biblijnego.\nPorównuje się proroctwa Biblijne do egipskiego proroctwa Nefertiego odnoszącego się do króla Snofru z czwartej dynastii Proroctwo to znane jest dopiero ze źródeł datowanych na początek dwunastej dynastii. Tak więc odnosi się do czasów przyszłych, przestrzega przed tym co się już kiedyś stało jak wszystkie egipskie proroctwa. Czyli spisane po czasie. Proroctwa Biblijne to fenomen nie spotykany w żadnej religii. Cytuję fragment z książki pt."Tajemnice Papirusów" wydawnictwa Ossolineum strona 219 , " Choć utwory te (proroctwa) pozornie zapowiadały wydarzenia przyszłe,w rzeczywistości mamy tu zawsze do czynienia z tak zwaną,vaticinium ex eventu, tj. ze spisanym już po nastąpieniu przewidywanych wydarzeń pseudo proroctwem.\nZarzuca się także, że wniebowstąpienie opisane w Ewangelii ma swój pierwowzór w wniebowstąpieniu faraona. Oto jak wygląda ten mit i co on ma wspólnego z wniebowstąpieniem Chrystusa? Cytuję wypowiedź prof. Andrzeja Niwińskiego: "W Egipcie w IV tysiącleciu przed Chrystusem stworzono taką teologiczną konstrukcję:,a ponieważ król jako człowiek był śmiertelny, próbowano pogodzić te dwie sprawy: ludzką ograniczoność z nieograniczonością boskiego Syna-faraona. Dlatego stworzono piramidy: zmarły król po śmierci, jak to wyrażały liczne formuły, łączy się ze swoim ojcem-Słońcem, wstępując "do nieba" po słonecznych promieniach, ale też "po drabinie", "po schodach" w dymie kadzidła itp. W praktyce zrobiono coś dokładnie odwrotnego: sprowadzono Słońce "na ziemię": ono się odbijało w gładko wypolerowanych i białych ścianach piramidy, zatem zmarły król leżał w grobowcu, a jednocześnie był w Słońcu czy, że Słońce było w grobie. Oczywiście, potem, gdy już nie budowano piramid, formuła była tylko prastarą refleksją, ale nadal mówiono, że zmarły król łączy się ze swym ojcem w niebie." Faraon wstępuje po drabinie, po schodach, jednoczy się ze swoim ojcem słońcem. Jezus nie wchodzi po żadnej drabinie, ani po schodach, jego Ojciec nie jest słońcem. Pan Jezus nie potrzebował piramid ani schodów by wstąpić do nieba.\nMówi się również o zmartwychwstaniu że pierwowzór tego wydarzenia był w micie o zmartwychwstaniu Ozyrysa. Ozyrys jak wiemy był poćwiartowany i dzięki Izydzie ożył. Ozyrys został pochowany w różnych grobach i były odprawiane nad nim misteria ozyrjańskie. Najważniejszym momentem w trakcie tych uroczystości było zmartwychwstanie Ozyrysa (porusza się on, przekręca na bok dzięki lamentacjom Izydy i Neftydy). Dokładny opis tego znajduje się w książce Andrzeja Niwińskiego "Mity i Symbole Starożytnego Egiptu"strona 207. Pamiętajmy, że Ozyrys po zaklęciach poruszał się, ale nadal pozostawał w świecie podziemnym, nie ma analogi do zmartwychwstania Chrystusa, który wchodzi w inny wymiar życia (pozaziemski). Bogowie egipscy nawet jeśli zmartwychwstają, to do ponownego życia na ziemi.\n12) Trójca Święta - kopią egipskich trójc\nNa początek żeby rozwiać wszelkie wątpliwości zanim postaram się pokrótce przedstawiać zagadnienie warto zacytować odpowiedzi najlepszych w Polsce egiptologów, którzy na zadane przeze mnie pytania odpowiedzieli w następujący sposób: Prof. Andrzej Niwiński: "Nie istnieje w Egipcie koncepcja odwiecznej Trójcy w starożytnym Egipcie mimo potwierdzonych głębokich myśli porównywalnych z monoteizmem, pomimo obecnych idei jedynego Boga-Stwórcy, Syna Bożego żyjącego na ziemi i łączącego się z Ojcem po śmierci (każdy faraon był synem Boga) oraz pomimo istnienia koncepcji wszechobecności Boga w postaci duchowej nie ma idei JEDNEGO ODWIECZNEGO BOGA W TRZECH RÓWNYCH SOBIE OSOBACH.".\nProf. Karol Myśliwiec "Nie przypominam sobie , bym w tekstach egipskich widział pojęcie "odwiecznej Trójcy Świętej" albo żeby bóg-syn mówił do ojca, że "oni są jedno" ".\nWłaściwie odpowiedzi czołowych w Polsce, światowej klasy egiptologów powinny rozwiać wszelkie wątpliwości. Każdy kto choć trochę zna literaturę Egipską dojdzie do wniosku, że nie ma w Egipcie boga jako trzy odwiecznie istniejące osoby. Nawet Atum który tworzy solarną trójcę z Chepri i Ra mówi o sobie w następujący sposób: „Tak mówi pan wszechrzeczy-gdy powołałem sam siebie do istnienia zaistniało istnienie. Przyszedłem do istnienia w postaci istniejącego który zaistniał jako pierwszy raz. Istnienie stwarza istnienie i z tej przyczyny ja stałem się początkiem bogów prapoczątku, bo moje imię wyprzedziło ich imiona i zaistniałem przed nimi. Otom ja, który zaistniał w swym własnym rodzaju… Zaistniałem w czasach przedwiecznych jako pełnia wszelkiego rodzaju istnienia.” Widzimy jasno, że Atum stwarza innych bogów, więc nie są oni przedwieczni jak wszystkie osoby w chrześcijańskiej Trójcy. Można wywnioskować także z tego starożytnego Egipskiego tekstu który zacytował doktor Wiesław Bator egiptolog, że skoro Atum zaistniał (nawet przed stworzeniem, to czy był wieczny?). Biblia w żadnym miejscu nie mówi, że Bóg zaistniał (Jestem Który Jestem) i tu chyba jest ta dyskretna różnica w opisie odwieczności Boga. Starożytny Egipt mówi, że Atum zaistniał przed stworzeniem lub sam się stworzył, a takich sformułowań nie ma w Biblii. Zarzuca się także, że Trójca Święta ma swój pierwowzór w trójcach egipskich, a nawet w hinduistycznej. Hinduistyczna trójca jest fikcją, ponieważ kult Brahmy zaniknął w V w. n.e. i we współczesnym buddyzmie nie istnieje (Encyklopedia PWN), więc nie ma mowy o trójcy, poza tym hinduiści nie mogą połapać się sami, w tym który bóg jest u nich najważniejszy. Powróćmy jednak do wierzeń starożytnego Egiptu. Egipskie trójce to nie jeden bóg w trzech osobach, ale trzech bogów, a to zasadnicza różnica, poza tym bogowie egipscy mają swoich ojców i matki. Idea jednego boga w trzech osobach jako Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty nie ma analogii w żadnej religii. Egipt zna także dziewiątki bogów, pary bogów. W Egipcie znana jest koncepcja boga pod postacią Cherpi-Ra-Atum, czyli bóg słońca w swoich aspektach o poranku, w południe i wieczorem. Jeden bóg w trzech osobach, ale pamiętajmy że jest to ujęcie ,boga jako słońca o różnych porach dnia. Dr. Andrzej Ćwiek stwierdza, że Atum,Ra-Horachti to różne osoby,które można traktować jako odrębne bóstwa,albo jako hipostazy jednego boga słońca. Ra wyłonił się z praoceanu, ma dzieci, żonę; Ptah ma syna Nefertuma i syna półboga; Amon protodemiurg obecny w praoceanie przed stworzeniem, ma żonę Nut i syna Chonsu- gdzie tu podobieństwo do trójcy chrześcijańskiej? Są też triady rodzinne: ojciec, matka, syn: Amon-Mut-Chonsu w Tebach, albo ojciec, matka, córka: Chnum-Satis-Anukis na Elefantynie. Jest też kwestia Eneat i Ogdoat, bóstw. Egipcjanie łączyli bogów czczonych w jednym miejscu albo tworzących kosmologiczną rodzinę. Liczba dziewięć, oznaczająca trzy razy trzy, czyli potrojenie mnogości, symbolizowała de facto całość, wszystko, czyli wszystkie bóstwa danego miejsca czy danej kosmogonii." Nigdzie, oczywiście nie ma czegoś takiego jak bóg w trzech osobach". Mówi: Prof. Niwiński - jeden z najwybitniejszych egiptologów w Polsce. "Są też wypowiedzi w mitach o ojcu i synu, ale pamiętajmy, że dotyczy to słońca i faraona (faraon jako syn boga słońca Re). Egipcjanie co prawda wyczuwali potrzebę podkreślenia jedności aspektów różnych bóstw".\n"Nie ma w mitach stwierdzenia: Bóg w trójcy jedyny lub czegoś w tym rodzaju"- Prof. A. Niwiński.\nKolejny egiptolog Dr. Andrzej Ćwiek stwierdza: "Egipt nie znał podobnej konstrukcji (jeden bóg w trzech osobach)".\nNie da się ogarnąć w ramach ziemskiej logiki tego co objawił Chrystus, poza tym wyraz trójca, którym opisujemy Boga, jest tylko naszą nieudolną próbą, ogarnięcia objawienia Bożego. Świadkowie Jehowy zarzucają nam, że trójca Święta została wymyślona na wzór triad egipskich, co jest kompletną bzdurą. Nie można więc twierdzić, że triady egipskie, czy koncepcja bogów Starożytnego Egiptu jest archetypem dla sformułowanej pod koniec IV po Chr. doktryny o Trójcy Świętej, pamiętajmy że to Jezus objawił nam to czego człowiek nigdy nie byłby w stanie wymyślić, dlatego dla niektórych, koncepcja Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego jako jedności, wyrażonej najdobitniej w formule chrzcielnej jest nie logiczna. Bóg nie mieści się w kategoriach naszej logiki. Niektórzy powołują się na tzw. hymn z Lejdy [czasy Ramzesa II (XII w p. Chr.)], mianowicie można w nim dostrzec wysublimowaną koncepcję trójcy, ale diametralnie odmienną od koncepcji chrześcijańskiej. Nawet jeśli jest tam mowa o jedynym w trójcy (nie ma w hymnie stwierdzenia bóg w trójcy jedyny, tylko jako trójca są wszyscy bogowie), to nie chodzi tam o: Ojca, Syna, Ducha tylko o aspekty widzialność, niewidzialność, kształt, ten opis dotyczy boga. Cytuję fragment hymnu z Lejdy nr 100: "On jest tym który powstał jako pierwszy w praczasie, Amonem który stał się na początku [...] nikt nie powstał przed nim, nie miał ojca ani matki, który by go spłodził, on sam się uformował jako moc. To bóg który powstał sam z siebie, po czym powstali wszyscy bogowie". Nr 300: "Jako trójca są wszyscy bogowie (czyli nie jeden bóg): Amon, Re i Ptah. Jego imię jest ukryte jako Amon, jego twarzą jest Re, a ciałem Ptah. Oto jeden, jedyny Amon złączony w trójce, z Re i Ptahem (w hymnie użyte jest słowo: bogowie)". W Biblii nigdzie nie ma użytego słowa na określenie natury Boga - bogowie. Powyższy opis boga w trójcy jedynego z tego hymnu, dotyczy trzech aspektów: Amon jest ukrytą naturą boga; Re jest jego naturą widzialną jako słońce; a Ptah nawiązuje do kształtu posągu kultowego w kształcie ludzkim. Poza walorem teologicznym ten fragment dotyczy także unii trzech najważniejszych ośrodków teologicznych Egiptu: Teb (Amon), Memfis (Ptah), oraz Heliopolis (Re). Nie ma w tekstach teologicznych opisu trójcy, która dałaby się porównać z Trójcą chrześcijańską.\nEgipt zna też kult Atona czyli słońca, jako jedynego boga, jest to oczywiście monoteizm polimorficzny. Monoteizm polimorficzny oznacza jedność istotową Boga przy wielości imion i form kultowych, pod którymi się Go czci. W biblijnej wersji starotestamentowej mamy do czynienia z monoteizmem amorficznym, gdyż Bóg jest wprawdzie jeden, ale w ogóle nie można Go było przedstawiać. Wracając jeszcze do hymnu z Lejdy, Amon nazwany jest jako pierwszy, który powstał w praczasie, dalej nazwany jest jako ten który sam się uformował, lub powstał sam z siebie. Biblia nigdzie nie mówi o Bogu, który powstał jako pierwszy w praczasie, który by się sam formował, czy powstał sam z siebie, określony jest zawsze jako "ten który Jest" i niewyłaniający się z żadnego praoceanu. "Jestem, który Jestem" - z niczego się nie wyłania. Jeszcze raz Jeśli chodzi o trójce egipskie teologia zna pojęcie Boga Jedynego, którego się czasem ukazuje jako trójcę, np. Amon-Re-Ptah. Chodzi o to, że te trzy imiona i aspekty Boga są niejako reprezentatywne dla wszystkich form boskich, które występują w Egipcie (stąd: "Trójcą są wszyscy bogowie". Każdy lokalny obiekt kultu jest tym samym, co ta trójca, w której chodziło o niewidzialność (Amon), widzialność w transcendencji (Ra=Słońce) i postać kultową, czyli widzialność na ziemi (Ptah). Chrześcijańska Trójca jest inna i Egipcjanie nigdy nie wymyślili czegoś takiego. Nie ma w mitach zestawienia Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Pamiętajmy, że religia egipska jest niejednoznaczna, trudna do oceny nie posiadamy żadnych jednoznacznych traktatów teologicznych.\nSpotyka się także w internecie zarzut, że apokaliptyka biblijna ma swoje źródło w ideach Zaratusztry. Zaratusztra żył 628 do 551 r. p.n.e. (Encyklopedia PWN) . Głosił on koniec ziemi (pierwszy o tym mówił prorok Izajasz (26;22) w VII w. p.n.e.). Walka dobra ze złem na niebie (walka smoka - Izajasz 14, 11-15), oczyszczenie ziemi w ogniu (Sodoma i Gomora - XIII w. p.n.e.), zmartwychwstanie umarłych (Księga Daniela -VII w. p.n.e.), nowe niebo i nowa ziemia (Izajasz 33;24) i inne. Zapowiedź Zbawcy Rodzaju (XIII w. p.n.e.) nieśmiertelność ciała (Bóg pochłonie śmierć- Izajasz 2,4 oraz 25,8 - Ezechiel oraz Księga Daniela), ostateczne wyzwolenie (Izajasz 22,7 oraz 35), piekło (Izajasz 34;10, 62;24 , 33;14- Księga Rodzaju 19;24). Zainteresowanych odsyłam do www.iranicaonline.org/articles/eschatology-i\n3) Czasy sasanidów - ponowne spisanie Awesty (około III w. n.e.), końcowa rewizja (VI w. n.e.)\nZarzuca się także, że psalm (Psalm 104) jest zaczerpnięty z hymnu do Atona. Istnieje znany utwór z okresu panowania faraona Echnatona (XIV w. przed Chr.), w którym występuje wiele podobieństw do Ps 104, głównie w warstwie słownej i pojęciowej. Hymn ten wielbi Atona, boga słońca, za jego stworzenie. Podobne motywy i analogie odnaleźć można w innych hymnach, napisanych na cześć innych bogów słońca. Skoro Psalmista zdecydował się już wykorzystać język solarny w hymnie na cześć Jahwe, pewne paralele stały się nieuchronne. Kult słońca stanowił jedną z synkretycznych dewiacji charakteryzujących wyobrażenie religijne przedwygnaniowego Izraela (zob. komentarz do 2 Krl 23,11 oraz Ez 8, 16), poświadczone jest też (w Starym Testamencie zob. też Ps 84, 11-12; Hi 3,4; Ml 4,2) przejęcie motywu słońca (w literaturze i ikonografii). Mimo to nie ma niczego synkretycznego w wierze wyrażonej, w tym psalmie. Opisuje on jedynie Jahwe w kategoriach solarnych i wydobywa podobieństwa. Kolejny zarzut "racjonalisty" dotyczy jakoby księga Koheleta i Mądrości, były kopią pieśni harfiarza Neferhotepa, lub pieśnią z grobowca Antefa (Koh 9,3-9; 10,9-10 i w Mdr 2,1-2;9). Faktycznie podobna jest myśl ogólnoludzka, o przemijaniu, marności, o tym że trzeba cieszyć się z życia póki jest się jeszcze młodym, są to bardzo niewielkie fragmenty, które mówią o mądrości ogólnoludzkiej, a przecież w każdej mądrości ludzkiej jest ziarno mądrości Bożej. Warto samemu zajrzeć do Biblii i porównać to z egipskim tekstem:\n"Patrz! Co jest ciałem, do ziemi powraca,\nSzyi po nogi owiń twą siostrę -\nNie znajdziesz nawet śladu ich istnienia...\nOczywiście są to tylko te fragmenty pieśni, które stały się inspiracją dla utworów biblijnych. Podobna jest tylko warstwa językowa. Księga Mądrości i Koheleta są podobne do pieśni Harfiarza. Są to księgi mądrościowe, a mądrość jest zjawiskiem ogólnoludzkim. Księga Pieśń nad Pieśniami podobna jest w warstwie językowej do egipskiej Liryki Miłosnej -odnosi się do czułej miłości Boga do narodu wybranego. Literatura Miłosna Egiptu mówi o zwykłej, ludzkiej miłości ( w pieśni Harfiarza napisane jest, że to co było nie wróci, że trzeba cieszyć się młodością, chwilą. Biblia to także księga mądrościową, więc nic dziwnego, że zawiera prawdy powszechne. Natomiast trzy zwrotki egipskiej pieśni" Howet szósta " podobna do Pieśni nad Pieśniami. Autor natchniony korzystał z form literackich Starożytnego Egiptu, dla wyrażenia prawd biblijnych.\nKanał "Racjonalisty" zarzuca również, że idea Boga, który stwarza świat przez słowo, ma swój pierwowzór w teorii memfickiej. Dotyczy to teorii zapisanej na Stelli Szabaki w VII w p.n.e. Profesor Niwiński w swojej książce: "Mity i symbole starożytnego Egiptu"strona 61 pisze następujące słowa: "Koncepcja memficka została odkryta dość późno na zabytku pochodzącym z VIII w p.n.e tzw. Stelli Szabaki, od początku wywiązała się dyskusja co do daty powstania oryginału, gdyż Szabaka mówi, iż kazał wykuć na steli bardzo stary tekst znaleziony na papirusie zjedzonym przez robaki. Jedni badacze sądzili, że oryginalny tekst pochodzi z czasów odpowiadającym tekstom piramid, inni że jest jeszcze starszy, z drugiej strony językoznawcy podawali w wątpliwość ten bardzo odległy wiek, uważając dokument teologii memfickiej za dzieło powstałe dopiero w czasach króla Szabaki" Jednak idee tam wyrażone pochodzą z czasów XIX dynastii (XII-XI w p.n.e. Wikipedia), a może z czasów ramessyckich (XIII-XII w p.n.e.) lub III okres przejściowy (XI-VIII w p.n.e). Archaiczność koncepcji może sięgać roku 2494 p.n.e. W tekstach piramid znajdujemy wypowiedź króla utożsamiającego się z Bogiem: "Moje wargi są dwiema eneadami, czyli dziewiątkami bogów, jestem wielkim słowem" oraz o kilkaset późniejsze teksty sarkofagów, gdzie wielki bóg określa siebie następująco: "Jestem wiecznym duchem słońcem, które wyłoniło się z praoceanu, ja jestem stwórcą słowa, porządku. Jestem słowem" (Andrzej Niwiński opracowanie cit.,s.62; Erik Hornung "Jeden czy wielu"). Tu ważną rolę odgrywają trzy pojęcia, które towarzyszą stwórcy kosmosu, będąc zarazem jego imionami Sia to zamysł, Hu - słowo mające moc sprawczą i Heka mające magiczną moc. Wracając do teorii memfickiej to mówi ona o stworzeniu świata przez boga Ptaha. To, co zamyśliło jego serce, realizowało się przez wypowiedzenie przez jego język. Powstały wówczas realne byty (na czele z bogami), a jednocześnie również ich kult, " obrazy", "hieroglify". W jednym z artykułów "Adept Ptah" jest ciekawy opis tej teorii, gdzie mówi się, że sercem Ptaha jest bóg Atum, rozkazem Horus, a językiem bóg Thoth. Atum podobnie jak Ptah wyłonili się z praoceanu, niebytu, Nun. Jak widać Ptah jest jednym z wielu bogów, który posługuje się językiem, sercem, innymi bogami nie jest on Bogiem z Biblii, który przy stwarzaniu świata nie potrzebuje niczyjej pomocy ani instrumentów (język, serce, wargi) tak jak np. Brahma, który otrzymuje instrukcję od Kriszny. Teoria memficka przypisuje priorytet bogu o imieniu Ptah, choć włącza w narrację mityczną także inne bóstwa, jak choćby heliopolitańskiego Atuma. Przytoczę znamienne fragmenty drugiej części omawianego mitu. "Ptah Wielki, który jest sercem i językiem Dziewiątki Bogów. Powstał jako serce i powstał jako język - postacie Atuma. (...) dał cząstkę swej mocy wszystkim bogom i ich boskim duchom poprzez serce i język. (...) Oczy widząc, uszy słysząc, nos węsząc przekazują wszystko do serca, ponieważ w nim powstają myśli, a język wypowiada myśl serca. W ten sposób zostali spłodzeni bogowie i powstały Dziewiątka Bogów dlatego, że każde boskie słowo powstało z tego, co pomyślało serce i powiedział język." Twórcze działanie dokonuje się poprzez słowo, którego siedzibą jest język. Język jest jednym z wielu elementów składających się na boski akt. Opis biblijny stworzenia świata różni się tym, że Jedyny Bóg, stwarza nie używając serca, języka, warg, innych bogów. Bóg biblijny wypowiada słowo i rzecz powstaje ("...I Bóg rzekł...") nie ma mowy o jakichkolwiek bogach. Biblijny opis stworzenia jest usystematyzowany, powstaje niebo, ziemia, rośliny, zwierzęta i człowiek jako korona stworzeń. Takiego opisu nie ma w mitach. Stworzenie nazwane jest jako coś dobrego, co również nie występuje w mitach. wg egiptolog Joanny Grzybowskiej-Popielskiej wygląda następująco: By słowo stało się rzeczywistością potrzebowało cielesności materiału: elementu serca z języka zębów warg stwórcy. O tym informuje pomnik teologii memfickiej- stela Szabaki\nZarzuca się również, że w mitach, człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Jest jeden dokument zwany naukami dla Merikare, w którym jest napisane, że człowiek jest obrazem boga który wyszedł z jego ciała - " Oni są jego obrazami, które wyszły z jego ciała" - wyszli z ciała boga. Są obrazami boga słońca w micie " boskich Narodzin" faraon jest określony jako obraz i podobieństwo Amona-Re. Ludzkość jest dziełem boga stąd sformułowanie wyszli z jego ciała. Nie jest użyta fraza stworzeni na obraz i podobieństwo. Żadne mity ani dokumenty nie posiadają stwierdzenia, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo boże. Także komentarz ekumeniczny do Księgi Rodzaju mówi: " W tradycjach mezopotamskich czytamy o synach, którzy zostali stworzeni na podobieństwo swoich ojców (Enuma Elisz), nie ma jednak ani jednej wzmianki o ludziach stworzonych na obraz Boga.". W egipskich pouczeniach Merikare ludzie są obrazem boga, który wyłonił się z jego ciała. W Mezopotamii znaczenie podobieństwa znajduje odzwierciedlenie w zwyczaju królów, którzy umieszczali własne podobizny na obszarach, na których pragnęli ustanowić swoją władzę. Poza tym na obraz bogów stworzeni byli jedynie inni bogowie (zob. komentarz do Rdz 5,3. Biblia Tysiąclecia z komentarzami Libertarianin ). Opowiadania sumeryjskie "Enuma Elisz" w akcie drugim o narodzinach Nudimmuda jest napisane: "Anu ich pierworodny dorównał swym przodkom, Anschar stworzył swego syna Anu na swe podobieństwo" (http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,1901 Artykuł Enuma Elish wg Zecharii Sitchina). Ponadto żadna miologia nie posiada tak systematycznego opisu stworzenia świata jak Biblia, w mitach bogowie wyłaniają się z praoceanu tworzą niebo, ziemię, słońce, gdzieś po drodze powstaje człowiek (np. z łez boga Ra). W opowiadaniach Merikare jest napisane, że Bóg stworzył dla człowieka niebo, ziemię, uspokaja dla niego wody. Nie ma jednak w żadnych mitach, że człowiek jest koroną stworzeń, nigdzie w mitach nie ma też stwierdzenia, że to co Bóg stworzył było dobre, są nawet próby naukowego pogodzenia biblijnego opisu stworzenia świata z nauką, niebo, ziemia, woda, rośliny - cały kosmos, który przygotowuje się na narodzenie człowieka, czegoś takiego nie ma w mitach.\nKolejny zarzut dotyczy monoteizmu, że ma on swój pierwowzór w religiach pierwotnych, przed-biblijnych. Pamiętajmy, że nie ma na to żadnych dowodów. Jest znana teoria tzw. pramonoteizmu głoszona przez ks. Schmidtta, dotyczy ona hipotezy o istnieniu, u prahistorycznych ludów zbieracko-łowieckich, powszechnej wiary w jedyną istotę najwyższą, przy czym dopuszczał on w swojej hipotezie istnienie także innych istot niższych. Pamiętajmy, że jest to tylko hipoteza podważona przez teologiczną szkołę austriacką. Brakuje bowiem jakichkolwiek śladów pisanych tej teorii. Włoski religioznawca R. Pettazzoni zarzuca Schmidtowi niewłaściwe zdefiniowanie monoteizmu, który jego zdaniem wyklucza istnienie większej liczby „istot wyższych”, a H. Goetz (jezuita z Uniwersytetu Gregoriańskiego) zbyt daleko posuniętą idealizację plemion współczesnych, wyrażającą się w określeniu ich wierzeń jako monoteizm. Jest także długa lista egiptologów, którzy twierdzą, że początków wiary monoteistycznej można się dopatrywać się w ideach teologicznych Starożytnego Egiptu, mówi się o tzw. monoteizmie polimorficznym, czyli ukazywanie jedynego boga pod niezliczonymi formami. Odróżniają oni monoteizm biblijny, który jest amorficzny, czyli boga w ogóle nie można przedstawiać w ikonografii (prof. Niwiński). W Egipcie bogiem transcendentnym był Re czyli słońce, a w aspekcie immanentnym bóg jako syn słońca czyli faraon przy czym wszystkie tzw. bóstwa lokalne czyli prastare koncepcje dotyczące boga pochodzące z czasu gdy Egipt nie był jeszcze jednością i każda grupa ludności osiadłej w danym terenie miała własną koncepcje stwórcy. Ten stwórca był identyfikowany z Re czyli ze słońcem i czczono go pod różnymi formami (polimorfizm). A więc tak w Starym Państwie za czasów czwartej dynastii uznawano Re za boga, a jednocześnie utożsamiano go z faraonem i to słońce-faraon w Egipcie był z pewnością uznawany za boga jedynego, w Nowym Państwie (XVI - XI w. p.n.e.) w tym samym kierunku zmierza Amon, którego wyznaje się w całym Egipcie. Jednak trzeba pamiętać, że przy wszystkich wysiłkach egipskich teologów, ukazujących jednego boga-stwórcę pod niezliczoną ilością form ludzie prości mogli wyznawać swoją lokalną formę boską za boga "ważniejszego" od formy czczonej w sąsiednim nomie. Pamiętajmy, że nie ma żadnego jednego teleologicznego dokumentu, który w sposób jednoznaczny mówi, że jest jeden jedyny bóg. Jak mówi prof. Niwiński: "Z Egiptu mamy wprawdzie sporo materiału, ale mimo wszystko nie jest to żaden komplet.". Amon nie jest w żaden sposób podobny do Boga biblijnego, gdyż przebywał przed stworzeniem w praoceanie, ma żonę i syna Honsu boga półksiężyca, bóg Ra to słońce wędrujące po niebie, ma żonę i dzieci: starszego Horusa oraz prawnuki. Również egiptolog Joanna Popielska-Grzybowska mówi, że nie ma żadnego staroegipskiego dokumentu , który w sposób jasny i jednoznaczny mówiłby, że jest jeden jedyny bóg dla wszystkich ośrodków w Egipcie. Mówi się o wielu z nich, że są jedyni, tak samo mówi się o faraonie.\nTakże Atum, o którym mówią teksty piramid ma wiele form, które przybiera by wykonać określone zadania (Papirus Bremner-Rhind 312r. przed Chr. mówi on że jest jedynym bogiem (chodzi o to że był sam na świecie kiedy poczuł wolę stworzenia, a w niebycie istniały już jego dzieci: Szu-powietrze, mąż Tefnut, Tefnut- życiodajna wilgoć, żona boga Szu)). Być może w Egipcie były jakieś idee, próby tworzenia jednego Boga lecz nie ma to odzwierciedlenia w literaturze, Egipt znany jest z wielości form wyznawania boga, trudno powiedzieć czy jedynego. Jak na razie nie ma żadnej fachowej literatury, która by to w sposób jednoznaczny przedstawiła. Trudność może polegać na tym, że zachowały się jedynie szczątki przekazów pisanych (teksty sarkofagów). Burzliwe dzieje religii Egipskiej zostały opisane w dziele zbiorowym "Zarys dziejów religii" '88 r. pod redakcją profesora Kellera, Wiesława Tylocha i czytamy w niej że religia egipska przeszła przez typowe dla religii antycznych stadia od fetyszyzmu poprzez totemizm antropomorfizm.\nPewne bóstwa Egipskie miały postać ludzką lub były bóstwami opiekuńczymi. W okresie kiedy kwestia odpowiedniego wykorzystania wylewów Nilu stała się paląca między teokracjami Egipskimi, wybuchła ostra walka o prymat. Walka organizacji państwowych pragnących rozciągnąć swą władzę na cały obszar Egiptu znalazła odbicie w religii jako walka bogów o naczelne miejsce w panteonie, w trakcie tej walki jedni bogowie umacniali swoje pozycje inni zaś spadali do rzędu dworzan zwycięzców. Wskutek tych przemian zapanował chaos w panteonie bóstw Egipskich, jedno i to samo bóstwo pojmowano w różny sposób ... lub utożsamiano kilka bóstw z bóstwem lokalnym. W wyniku walk a także łączenia pokojowego poszczególnych teokracji powstały dwa królestwa: królestwo północy którego boskim władcą był Horus i królestwo południa którym władał Seth. Długotrwałe walki pomiędzy tymi państwami zakończyły się zwycięstwem Egiptu dolnego i zjednoczeniem całego kraju pod wodzą Horusa. Powstało zjednoczone państwo egipskie z stolicą w Heliopolis (system Heliopolitański stworzony przez kapłanów). Pierwsze zjednoczenie Egiptu nie było trwałe, górny Egipt zbuntował się powstały znowuż dwa państwa północne i południowe. Król Menes w roku 2850 p.n.e. dokonał ponownego zjednoczenia Egiptu. W epoce Thinickiej (1 i 2 dynastia faraonów) Horusa utożsamiano z bogiem słońcem i czczono jako Re-Horahte: był bogiem zjednoczonego państwa. Pod koniec panowania faraonów z drugiej dynastii nastąpiła schizma religijna, Faraon Peripsen uznał wrogiego Horusowi Seta za boskiego władcę państwa, za czasów trzeciej dynastii władcą Egiptu znowu stał się Horus, faraonowie wrócili do Memfis i uczynili Ptaha naczelnym bogiem. Piąta dynastia Userkaf przywraca nadrzędne miejsce słonecznemu bogu Re. W tym czasie odżywają także kulty miejscowe, na czoło wysunął się bóg Min i Montu, za czasów dwunastej dynastii (wiek 19-18 p.n.e) wywyższono Amona boga państwowego aż do najazdu Hyksonów. Hyksosi za naczelne bóstwo uznali Setha a w Egipcie górnym panująca tam dynastia władców Tebańskich przyznała prymat Amonowi (XV w p.n.e.) przybierał charakter bóstwa solarnego i uniwersalnego. XIII w p.n.e. to schizma religijna.\nZ powyższej lektury jasno widać jak wyglądał "monoteizm" egipski, że był on przedmiotem walk politycznych i wpływów militarnych, każde terytorium miało swojego boga, trudno to nazwać jedynym bogiem chociaż niektórzy egiptolodzy dopatrują się tam idei monoteistycznych. W Biblii też nie jest napisane, że Mojżesz wymyślił czy wynalazł monoteizm, Bóg w Biblii objawia się w historii narodu wybranego gdyż w tym narodzie był pielęgnowany w sposób jasny i czysty monoteizm, to był jeden jedyny Bóg, który nie dał się zamknąć w jakichkolwiek formach Znana jest również tzw. teoria Echnatona, który usunął wszystkie bóstwa, ustalając kult tarczy słonecznej Atona - jest to czas XIII w. p.n.e. Rewolucję jaką zapoczątkował Echnaton ciężko jednoznacznie ocenić. Wynika to z faktu, iż nie chodziło o zastąpienie jednego boga drugim. Echnaton chciał czegoś więcej. Pragnął wprowadzić w Egipcie, ¬ kraju o mocno zakorzenionych tradycjach politeistycznych – monoteizm. W ówczesnym świecie istniała tylko jedna taka religia – Judaizm. Dla Izraelitów istniał tylko jeden Bóg Jahwe i to jemu należało się całkowite oddanie. W wielu poczynaniach Echnatona można doszukać się zapożyczeń od Hebrajczyków (www.historia.org.pl). Tu można dopatrywać się rzeczywiście idei jedynego boga, który dla Echnatona był słońcem - jest to okres Amarneński. Niektórzy egiptolodzy mówiac o egipskich myślach monoteistycznych powołują się na hymn z Lejdy (XIII w. p. Ch.), gdzie jest mowa o Amonie. On sam się ukształtował bez matki i bez ojca. Jest tam napisane również, że jak sam siebie stworzył powstali także wszyscy bogowie... 300 "Jako trójca są wszyscy bogowie Amon, Re, Ptah." Więc gdzie tu monoteizm? Jak dotąd nie ma literatury naukowej, która potwierdzałaby egipski monoteizm jako globalna religia Egiptu. Być może gdzie nie gdzie pojawiały się rejony których czczono jednego boga, przy czym w innych rejonach mógł panować kult innego boga jako jedynego. Nawet książka "Jeden czy wielu" E. Hornsund nie potwierdza w sposób jednoznaczny tezy monoteizmu w Egipcie. Monoteizm biblijny to również proces, Bóg stopniowo objawiał siebie, wyprowadzał z błędów doktrynalnych przez usta proroków, oczyszczał naród wybrany z wiary w jakiekolwiek inne bóstwa, nawet jeśli nazwiemy je przejawami monoteizmu polimorficznego. Bóg Biblii to "Jestem, który Jestem". Nie wyłania się z żadnego praoceanu, nie stwarza innych bogów ani półbogów.\nIstotna różnica między panteizmem, a monoteizmem w wydaniu biblijnym jest taka, że Egipcjanie nie dzielili bytu na Stwórce i zewnętrzne w stosunku do niego-Stworzenie, ale uważali, że Stworzenie zawiera się w Bogu (stanowi jego ciało) i nie istnieje poza Nim. Jest to różnica tak istotna, że wyklucza możliwość identyfikacji religii egipskiej i Chrześcijaństwa, lub pomysł wywodzenia się religii chrześcijańskiej z wierzeń egipskich. Religia egipska od samego początku jej istnienia (przynajmniej od początku jaki ukazują nam źródła pisane) była panenteizmem, to znaczy zakładała, że świat widzialny jest ciałem jednego wielkiego i rozumnego organizmu, który przejawia się w działaniu w "milionach postaci". Religia ta nie była wiec ani monoteizmem (jedno bóstwem), ani politeizmem (wielobóstwem), ale czymś pośrednim. Bóg jako umysł i wola świata kierująca całym organizmem był uważany za jedność (dlatego teksty nazywają go jedynym), lecz przejawiał się w wielu postaciach powołanych do rozmaitych funkcji i postacie te miały swoją osobowość i odbierały cześć boską (np. Horus był "sercem"Jedynego w którym rodziły się myśli, a Thot - językiem, który umożliwiał wypowiedzenie Słowa tworzącego świat. Dlatego w hymnach na tysiąc pięćset lat przed Natchnionemu mówiono o Wielkim i Jedynym Bogu w Milionach Postaci. Natomiast klasyczny monoteizm zakłada nie tylko, że Bóg jest Jeden, ale, że nie ma obok niego żadnego innego podobnego mu bytu, ani postaci\nMówi dr. Wiesław Bator. "Monoteizm Starego Testamentu nie dopuszczał oddawania jakiejkolwiek czci posągom czy rzeźbom , które przedstawiałyby bóstwa, nawet gdyby były one emanacją Jedynego Boga. W opisach biblijnych Bóg nie jest tożsamy ze światem, jest ponad nim, choć w nim obecny i działający". Egipcjanie znali pojęcie boga jedynego z tą różnicą, że mógł się on przejawiać w dowolniej ilości postaci, czego nie ma w monoteizmie Izraela".\nProf. Niwiński potwierdza, że Judaizm i Chrześcijaństwo to religia monoteistyczna: "Oczywiście zgodnie z prastarą interpretacją zarówno Chrześcijaństwo jak i Judaizm to religie monoteistyczne".\nDr. Kamil Kuraszkiewicz egiptolog stwierdza, że biblijny monoteizm sięga czasów Abrahama XVI w. chociaż teksty pisane sięgają XII w. Zakładamy, że był to proces i wcześniejsze etapy myśli monoteistycznej nie muszą być poświadczone źródłami pisanymi. Natomiast pierwszy tekst egipski, który może wskazywać na monoteizm pochodzi z XIII w.p.n.e. - tutaj za początek przyjmujemy wyłączne źródła pisane, a więc idee monoteistyczne występowały wcześniej w tradycji Abrahamicznej niż egipskie źródła pisane z XIII w. Myślimy tu cały czas o Hymnie z Lejdy, tylko czy Atum był bogiem jedynym? Skoro tworzy innych bogów, nawet jeśli są emanacją jego samego.\nKolejny egiptolog prof. Karol Myśliwiec, a jest to jeden z czołowych obok prof . A. Niwińskigo i A. Ćwieka egiptologów w Polsce, na temat monoteizmu egipskiego wyraża się w następujący sposób: "Prawdziwego monoteizmu w Egipcie nie było, nawet za Echnatona (kult tarczy słonecznej) tolerowano inne hipostazy Boga-Słońce. Natomiast od poświadczonego początku czyli teksów piramid była daleko posunięta osmoza w charakterystyce innych bóstw za pomocą tych samych epitetów. Gdyby uważali te bóstwa za jedno, nie nadawaliby im różnych form ikonograficznych".\nTakże prof. Andrzej Niwiński mówi, że: "W prawdzie w samych tekstach piramid nie ma czegoś porównywalnego z regularnym tekstem teologicznym - po odrzuceniu herezji amarneńskiej stara teologia wraca i w czasach remessyckich XIII w.p.n.e. ujawnia się w tekstach hymnu z Lejdy. Cały czas trzeba pamiętać o tym, że my dysponujemy tylko szczątkowym materiałem z Egiptu.". Pamiętajmy także, że wiara egipska upadła, jest religią martwą, Judaizm i zachowana w nim wiara w Boga Jedynego trwa dalej. Pomijamy tu kwestię nie przyjęcia Mesjasza. Wiara biblijna trwa, jest żywa ze swym wypełnieniem i proroctwami. Po wierze Egipcjan zostały wyschłe mumie, skrawki papirusów i fragmenty napisów na sarkofagach i oczywiście jako chrześcijanie odnosimy się do tego z wielkim szacunkiem, bo przecież zawarte w nich treści są ziarnami prawd które Bóg stopniowo odkrywał i odkrywa przed człowiekiem, bo przecież wszystkiego jeszcze nie wiemy o Bogu, wiemy tyle ile powiedział nam Chrystus zapowiedziany przez Boga na kartach Starego Testamentu.\nZarzuca się, że Jezus jest kopią faraona syna bożego, co jest sztandarową tezą L. Pujola. Egipt zna pojęcie Syna Bożego, każdy faraon był synem boga syn Boży jest określany, że jest synem z ciała ojca-dotyczy to faraon, ale faraon nie stał się człowiekiem dla zbawienia, bo Egipt pojęcia zbawienia nie ma. Dla Egipcjan każdy faraon był jednocześnie żywym bogiem i synem boga, bo też pada zarzut, że idea syna bożego została zaczerpnięta z Egiptu co jest kompletną bzdurą, nie ma w Egipcie syna boga, który staje się człowiekiem dla zbawienia ludzi. Nie ma też boga który ma jedynego syna który stając się człowiekiem umiera za grzechy ludzi. Nie ma zatem takiej trójcy, nawet Egipskiej w której jest odwieczny ojciec, mający odwiecznego syna który staje się człowiekiem dla zbawienia. Dr. Andrzej Ćwiek bardzo jasno mówi: "Nie ma w Egipcie idei przedwiecznego boskiego syna który ma być zbawcą świata równemu ojcu. Nie ma też w literaturze egipskiej stwierdzenia syna-boga, który mówi "Ja i ojciec jedno jesteśmy". Zacytuję wypowiedź na ten temat prof A. Niwińskiego."Nigdzie w Egipcie nie ma stwierdzenia wypowiedzianego przez faraona, że ja i ojciec to jedno. Chociaż oczywiście po śmierci faraon łączy się ze swoim ojcem (bo, jak mogłoby być inaczej)". Cytuję także prof. Myśliwca: "nie przypominam sobie, bym w tekstach egipskich widział pojęcie odwiecznej Trójcy Świętej albo żeby bóg-syn mówił do ojca, że "oni są jedno". Oczywiście są motywy, które można porównywać, jak wzmianki w Tekstach Piramid identyfikujące faraona z bogiem stwórcą, albo mówiące o królu jako o istniejącym wraz z nim na początku świata, tyle, że po pierwsze są to raczej porównania i "magiczne" identyfikacje, a po drugie kontekstem jest egipska religia, która jest raczej kosmografią, a nie religią typu judaizmu czy chrześcijaństwa, gdzie jest silny element "wiary" w bóstwo, a sam Bóg nie zajmuje się niczym innym tylko ludźmi, wystawiając ich na próby, karząc i zbawiając; religią typu wykluczającego ("Mosaic distinction" Assmanna). Ładu egipskiego świata nie mogło zburzyć żadne nieposłuszeństwo ludzkości. Gdy ludzie "zgrzeszyli" przeciw bogu Ra, wysłał boginię Sechmet, żeby ich wytępiła, ale w trakcie tego zrobiło mu się ich żal i przerwał tę eksterminację. I tyle. Pomysł, by bóg wysyłał na ziemię swojego syna, żeby ludzie mogli go zabić, i by w ten sposób sam siebie przebłagał, zapewniając jakieś "odkupienie" (?), byłby dla Egipcjan chyba całkowicie niezrozumiały. (doktor Ćwiek). Zatem nie ma w Egipcie idei odkupienia w której Bóg naprawiałby zepsuty świat posyłając swojego syna. Żaden syn boga w Egipcie nie powiedział "ja i ojciec jedno jesteśmy", literatura egipska nie mówi jakoby syn i ojciec byli jedno, nawet jeśli syn boga wyszedł z jego ciała. "Nie ma w Egipcie mowy o uniżeniu Boga poprzez wcielenie ani odkupieniu" (prof. Niwiński).\n19) Książka pt. "Jeden czy wielu " E. Hornung ( koncepcja Boga w starożytnym Egipcie).\n3. Teksty egipskie mówią np." ten bóg " jednak te same teksty mówią też o poszczególnych bóstwach i wskazują, że skryba pisząc słowo bóg myślał o swoim własnym bogu, bogu swego nomu. Ów bóg był dla niego wszechogarniającą mocą, która nie wykluczała istnienia innych mocy (strona 17).\n7. Mariete mówił, że intelektualiści uznawali jednego boga, a ludzie prości wierzyli w wielu bogów. Przeciw teorii monoteizmu dla wtajemniczonych wystąpił Wjedemann. "Rzekomo monoteistyczne wypowiedzi- pisze on na stronie 276 - występujące w egipskich źródłach, odpowiadają w swej istocie rozumowaniu henoteistycznemu". Podobnie ocenia, używając innych słów, ten sam problem Gunther Roeder w artykule zatytułowanym "Egipski panteon", który się ukazał niemal równocześnie z hasłem pisanym przez Wjedemanna. Roeder również zdecydowanie odrzuca teorie pierwotnego monoteizmu uważając, że wielorodność pierwotnych bóstw egipskich odzwierciedla "naturalną selekcje" gdzie panuje walka o przeżycie. Wielkie bóstwa stają się wieloaspektowe otrzymują liczne imiona i cechy, a ich czciciele mogą przypuszczać, że ich bóg jest jedyny. Zatem dopiero w wyniku wtórnych identyfikacji w egipskiej teologii pojawia się tendencja monoteistyczna, która nigdzie nie zburzy politeistycznej konstrukcji (strona 20).\n11. Przy całym wzajemnym zespojeniu cech, poszczególne bóstwa egipskie nie porzucają swojej własnej charakterystycznej natury (Wjedemann). Erick Hornung mówi: "Bogowie rodzą bogów, Amon uformował wszystkich bogów".\n14. "Jedyny bóg który nie ma sobie równych to często spotykane określenie egipskich bogów. Brzmi bardzo monoteistycznie, ale tak jak niemal każdy bóg egipski może być największy, tak samo może być nazwany jedynym. Każdy bóg egipski jest jedyny w swoim rodzaju i nie ma obok siebie żadnego innego, który byłby taki sam" (Strona 163).\n15. "Każda postać boska otrzymała cechę wyjątkowości, nie ma to nic wspólnego z koncepcjami czy tendencjami monoteistycznymi, lecz chroni bóstwa przed zrównaniem pozbawiającym wszelkich cech indywidualnej odmienności. Wiele bóstw jest wyjątkowych i jedynych dla danego okręgu. Niektórzy bogowie są nawet podwójnie wielcy."\n16. Dla egipskiej koncepcji boga przydomkiem "największy bóg" są nazwane rozmaite bóstwa i to nieraz w tym samym tekście np. w tekstach Piramid bóg słońca pojawia się jako „największy bóg”, a dwukrotnie jest tak określony "błogosławiony zmarły".\n17. "W księgach świata podziemnego bóg słońca Re jest nazwany największym bogiem lub wielkim bogiem, jednocześnie w tej samej grupie tekstów atrybut największego boga otrzymuje np. Atum" (strona 165).\n18. "Praktycznie każdy bóg może uchodzić za największego z wszystkich. Spotykamy się przy tym wciąż z konkretnymi bóstwami egipskiego panteonu, natomiast nigdy z jakimś super bogiem stojącym ponad innymi bogami" (strona 165).\n23. Nie można znaleźć niczego co w tekstach egipskich wskazywałoby na właściwości boga jedynego i transcendentnego. Są w tekstach egipskich maksymy monoteistyczne "Jedność transcendentnego boga może być wydedukowana tylko z monoteistycznego charakteru maksym jako całości" (strona 172).\nNajważniejsze zdanie jakie napisał Profesor Niwiński: "Żaden tekst teologii chrześcijańskiej nie jest kopią z pierwowzoru egipskiego [...] Nie ma niczego co mogłoby być pierwowzorem dla Chrystusa, egipska mitologia nie zna pojęcia ZBAWICIELA, bowiem obca jest jej idea grzechu pierworodnego". Całe chrześcijańskie Objawienie związane jest ze Zbawicielem, który przychodzi w związku z grzechem człowieka. Jezus przychodzi, aby pokonać diabła, a egipska doktryna Boga nie zna ontologicznego pojęcia szatana (źródło: Encyklopedia PWN, tom VIII, s. 79, Andrzej Niwiński).\nPamiętajmy, że myśli zawarte w mitach są jakąś próbą szukania prawdy boga, nie można mówić, że to prymitywne pogańskie wierzenia. Zawierały także ziarna prawdy i ciekawe idee filozoficzne i teologiczne. Były to czasy przed ostatecznym objawieniem się Boga w Chrystusie. Siłą rzeczy były to czasy, w których nie przyszedł jeszcze zapowiedziany Mesjasz. Trzeba odnosić się z szacunkiem do tego dziedzictwa kulturowo-religijnego. Człowiek od zarania dziejów przeczuwał, że jest Bóg i go szukał. Być może wyobrażał go sobie na swój ludzki sposób (bogowie w mitach mają ludzkie cechy). Nie można jednak bezkrytycznie mówić i kłamać, że chrześcijaństwo jest kopią religii egipskich. Judaizm powstał w kręgu tej kultury i wiele z niej zaczerpnął, ale przede wszystkim w warstwie pojęciowo-językowej. Judaizm to religia, która czeka na Mesjasza i to spełnienie dokonuje się w Chrystusie. Nie ma w mitach mowy o grzechu pierworodnym, szatanie, a przede wszystkim potrzeby Zbawiciela, czyli kogoś kto uwolni nas od konsekwencji grzechu - śmierci. W mitologii egipskiej nie ma idei odpuszczenia grzechów, każdy musi pilnować się sam. W mitach nie ma tekstów wzywających do wiary w bogów. Dr.Andrzej Ćwiek: "bogowie egipscy nie obiecywali życia wiecznego za wiarę bo nikt nie kwestionował ich istnienia więc nie było kwestii wiary to przyszło dopiero wraz z " Mojżeszowym wyróżnieniem" o którym pisze Assmann. Dopiero wtedy pojawiła się kwestia prawdziwych i fałszywych bogów,prawdziwej i fałszywej religii. Ponieważ religia egipska była kosmoteizmem a nie religią objawienia,bogowie egipscy manifestowali się w sposób nie podlegający wątpliwościom"- bardzo ważne stwierdzenie Dr. Ćwieka.\nMyśl chrześcijańska nie wymyśliła życia wiecznego, piekła, nieba, aniołów, dobrych i złych duchów, ale jest historią wejścia Boga w losy człowieka obdarzając go odkupieniem i zbawieniem. Oto jest moje podsumowanie, z którym zgodził się prof. Andrzej Niwiński - co jest bardzo istotne dla całego artykułu:"Egipt nie zna pojęcia odwiecznej trójcy, która byłaby opisana jako jeden Bóg. Nie ma jednego dokumentu w literaturze egipskiej, który mówiłby o Bogu w Trójcy jedynym. Nie ma w Egipcie Boga, który uniża się dla człowieka. Żaden Bóg nie ma jedynego syna, którego wysyła na świat".\nProfesor dr. hab. Andrzej Niwiński - egiptolog, Profesor Instytutu Archeologii, Uniwersytet Warszawski,\nDr. Andrzej Ćwiek - egiptolog, Instytut Prahistorii, Uniwersytet Adama Mickiewicza, Poznań.\nEgipt, Jezus, Pujol


Czy już niedługo ludzie będą spożywać sztuczne mięso? – Csbi.waw.pl\nTechnologia wpływa na każdy aspekt naszego życia, także na spożywany pokarm. Czy wkrótce może dojść do kolejnej rewolucji związanej z masowym wprowadzeniem sztucznego mięsa na rynek?\nDlaczego nie warto zniechęcać się do sztucznego mięsa?\nLiczba ludności na świecie rośnie szybko, obszary uprawne maleją ze względu na zmiany klimatu, a wzrastający popyt na mięso np. w bogacących się Chinach sprawia, że mięso drożeje i zapewne będzie drożeć jeszcze szybciej.\nRozwój technologii związanych ze sztucznym mięsem może przynieść więc szereg korzyści, takich jak:\nWzrost podaży mięsa na światowych rynkach, który zrównoważy rosnący popyt oraz malejącą podaż naturalnego mięsa.\nPotencjalny spadek cen, który powinien mieć miejsce wraz z dalszym rozwojem technologii sztucznego mięsa.\nBrak negatywnego wpływu na środowisko przy produkcji tego mięsa.\nMożliwość poprawy wartości odżywczych i smakowych mięsa.\nEtyczne dostarczanie mięsa, które nie będzie związane z koniecznością masowego zabijania zwierząt.\nJakie są bariery technologiczne, rynkowe i mentalne związane ze sztucznym mięsem?\nWiele przedsiębiorstw z branży spożywczej inwestuje ogromne środki w rozwój technologii związanej ze sztucznym mięsem. Prace nad tym są wszechstronne, dotyczą każdego rodzaju mięsa np. drobiowego, wołowego, czy też rybnego. Obecnie jednak udaje się wytworzyć tylko niewielkie ilości takich produktów, branża spożywcza wymaga zaś stworzenie wielkiej ilości laboratoriów produkcyjnych, aby wytwarzać takie mięso na masową skalę. W skali globalnej spożywa się bowiem miliardy kilogramów mięsa rocznie. W dodatku obecnie sprzedawane sztuczne mięso jest bardzo drogie. Potrzeba więc jeszcze sporo czasu i dalszego rozwoju technologicznego oraz infrastrukturalnego, aby sztuczne mięso można było kupić w większości sklepów na całym świecie, po cenie akceptowalnej dla konsumentów.\nNajpoważniejsze są jednak obawy ludzi przed konsumpcją takiego mięsa. Tak jak wprowadzenie GMO wywoływało i nadal wywołuje kontrowersyjne opinie, tak i sztuczne mięso jest uważane przez wielu ludzi za niebezpieczne dla zdrowia, a jego spożycie postrzegane jako nieetyczne i nienaturalne.


MSZ: decyzja ministra ws. Norweżki ubiegającej się o azyl w Polsce – do 22 czerwca – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / MSZ: decyzja ministra ws. Norweżki ubiegającej się o azyl w Polsce – do...\nMSZ: decyzja ministra ws. Norweżki ubiegającej się o azyl w Polsce – do 22 czerwca\n4 czerwca 2018 14:56 /w Informacje, Polska\nSzef MSZ Jacek Czaputowicz podejmie decyzję ws. wniosku Norweżki Silje Garmo, która od zeszłego roku ubiega się o azyl w Polsce, do 22 czerwca – poinformował w poniedziałek PAP dyrektor biura prasowego resortu dyplomacji Artur Lompart.\nSilje Garmo pod koniec sierpnia ub.r. poprosiła o azyl w Polsce, ponieważ – jak twierdzi – w Norwegii grozi jej odebranie dziecka przez norweski urząd ds. opieki nad dziećmi – Barnevernet. Urząd zainteresował się nią z powodu donosu, w którym stwierdzono, że nadużywa leków przeciwbólowych; następnie doszedł zarzut „chaotycznego stylu życia” i przewlekłego przemęczenia.\nKobiecie w ubiegłym roku odebrano starszą, 12-letnią córkę, wskutek zarzutów sformułowanych przez ojca dziewczynki. Obawiając się utraty drugiego dziecka, Norweżka zdecydowała się opuścić swój rodzinny kraj i zamieszkać w Polsce. 31 sierpnia ub.r. Garmo złożyła wniosek o azyl.\nDecyzję o udzielenie azylu wydaje Urząd do Spraw Cudzoziemców po uzyskaniu zgody ministra spraw zagranicznych. Decyzja o udzieleniu azylu jest wydawana, gdy spełnione są jednocześnie dwie przesłanki: cudzoziemcowi należy zapewnić ochronę oraz gdy przemawia za tym ważny interes RP, a szef MSZ wyrazi na to zgodę. Rozpatrzenie wniosku trwa do 6 miesięcy.\n„Minister podejmie decyzję w tej sprawie do 22 czerwca” – zapowiedział Lompart, pytany o stanowisko szefa dyplomacji ws. wniosku Norweżki.\nJak nieoficjalnie dowiedziała się PAP, wydłużenie czasu trwania procedury wynika m.in. ze złożonego przez pełnomocnika Garmo kolejnego wniosku formalnego o zapoznanie się z materiałami dotyczącymi jej sprawy.\nWedług doniesień medialnych MSZ obawia się, że ewentualna decyzja o przyznaniu azylu Norweżce może wywołać napięcia w relacjach politycznych i gospodarczych pomiędzy Warszawą a Oslo, w tym w kontekście projektów nowych tras przesyłu gazu oraz podejmowanych przez Polskę działań na rzecz zwiększenia importu tego surowca z Norwegii.\nSzef MSZ: Nie rozwiążemy problemu migracji, jeśli nie stworzymy ochrony naszych granic\nProf. W. Polak: Wybory okrągłostołowe nie są wydarzeniem do przesadnego... P. Naimski: Budowa Baltic Pipe ruszy wiosną 2020 r.


Zmarzlik leci po formę do Hiszpanii. Wicemistrz świata lubi, jak jest ciepło - WP SportoweFakty\nZmarzlik leci po formę do Hiszpanii. Wicemistrz świata lubi, jak jest ciepło\nW środę Bartosz Zmarzlik leci na kilka dni do Alicante. Nie chodzi jednak o odpoczynek, lecz przygotowania do sezonu 2019. Wicemistrz świata ma w Hiszpanii ćwiczyć pod okiem trenera personalnego Józefa Napierały.\nDariusz Ostafiński 08 Stycznia 2019, 13:45\nW sobotę Bartosz Zmarzlik odebrał nagrodę za 6. miejsce w Plebiscycie na Sportowca Roku, a już w środę żużlowiec Cash Broker Stali Gorzów leci do hiszpańskiego Alicante, żeby kontynuować przygotowania do sezonu 2019. Będzie mu towarzyszyć trener personalny Józef Napierała, z którym pracuje od dłuższego czasu.\n- Dlaczego Hiszpania? Bo nienawidzę zimy, a za to lubię ciepłe miejsca - mówi nam Zmarzlik. - Do Alicante zabieram ze sobą rower. Poza tym będzie basen i siłownia. Jak się uda, to pierwszy trening zrobimy już w środę wieczorem. Proszę śledzić moje social media, bo tam będzie się sporo działo. Na bieżąco zamierzam informować o tym, co się u mnie dzieje.\nHiszpania to jest miejsce, do którego polscy żużlowcy latali głównie po to, żeby pojeździć na motocrossie. Zmarzlik w trakcie najbliższego pobytu nie ma jednak w planach crossu. Inna sprawa, że już ma to za sobą. Po wertepach, korzystając z dobrej pogody, jeździł w Sylwestra.\nZmarzlik to jedna z naszych medalowych nadziei w Grand Prix na sezon 2019. Zresztą już w 2018 roku mógł Bartosz wygrać cykl. Finiszował w kapitalnym stylu. W ostatecznym rozrachunku zabrakło mu jednak punktów straconych w pierwszych turniejach. Wiadomo, że teraz zrobi wszystko, by nie powielić błędów i lepiej zacząć sezon. Jeśli się uda, to uszczęśliwi siebie i kibiców. Hiszpania ma w tym pomóc.\nCzy Zmarzlikowi uda się wyeliminować błędy i dobrze rozpocząć sezon 2019?\nŁuki_Falubaziak 09-01 22:09 0 0\nChociaż kibicuję Falubazowi, to życzę Bartkowi i Patrykowi, aby zakończyli turniej GP na dwóch pierwszych lokatach.\nstalowy holender 09-01 07:44 1 0\nGo Go Bartek!\nPoznaniak z Gorzowa 08-01 19:08 1 0\nTo będzie gorący sezon!\nŻużel truly.work Stal Gorzów Polska PGE Ekstraliga Bartosz Zmarzlik Gorzów Wielkopolski


Bo dziecko to nie problem! - Mamatorka - blog parentingowy\nCo roku organizowana jest w naszej okolicy impreza pod nazwą INDUSTRIADA – dla niewtajemniczonych: święto szlaku zabytków techniki. Grzechem jest nie skorzystanie z okazji do zwiedzania bez ograniczeń!\nPostanowiliśmy i my wykorzystać tą możliwości! Zapakowaliśmy miliard potrzebnych (lub nie rzeczy) włączając w to soczki, herbatki i inne napoje, bo upał niemiłosierny, do tego chustki na głowy, krem z filtrem itp.\nI tak Mała Zet została najmłodszym zwiedzającym, co dało jej zaszczytny tytuł maskotki wycieczki. Nie zaprzeczę, że dzięki temu mieliśmy fory i boczkiem mijaliśmy kolejki ustawiając się od razu na ich początku. W taki sposób zwiedziliśmy Muzeum Śląskie oraz tereny starej Kopalni Katowice. Podziwialiśmy miasto z „góry”, ponieważ udało nam się wjechać na Szyb – wnioski z tej „wysokości” są następujące: Mała nie ma lęku wysokości, windy lubi, uwielbia tłumy ludzi a hitem windy była czkawka Małej! A widoki na górze wspaniałe! Całe Katowice i okolice jak na dłoni!\nKlimat starych pokopalnianych budynków naprawdę nie do podrobienia – lubimy takie miejsca! Można (jeśli się potrafi oczywiście) wykonać wiele świetnych ujęć. Ja nie potrafię, ale coś tam popstrykałam.\nOczywiście jak to na wypadzie z małym dzieckiem nie obyło się bez niespodzianek, zwanych inaczej „aferą tyłkową”! Niestety tutaj nowy budek Muzeum Śląskiego nie popisał się, ponieważ nie przewidział i nie zaprojektował miejsca do przewijania. Co zmusiło nas do przewijania w warunkach ekstremalnych i polowych, ale dla chcącego nic trudnego\nDzięki temu, że nie zostaliśmy w domu, ze skwaszonymi minami, narzekając, że małe dziecko nas ogranicza i nasz weekend został zapisany po stronie tych bardzo udanych! Wniosek jest tylko jeden. Dla chcącego nic trudnego. Dziecko nie jest ograniczeniem. Trzeba jedynie trochę bardziej się wysilić by móc nie rezygnować i „swoje” przyjemności przerobić na „nasze wspólne” przyjemności!\nA poniżej kilka ujęć z miejsca, które zwiedziliśmy + nowy przyjaciel Małe Zet ;)\nA nawet Mr Right się załapał na zdjęcie ;)\nA Wasze Dzieciaki towarzyszą Wam w podróżach, zwiedzaniu itp? :)\nMartynaG.pl 17 czerwca 2015 11:35\nKażdy tak spędzony dzień to dzień na OGROMNY plus! :)\nTak trzymaj! Przeciez dziecku z rodzicami zawsze najlepiej gdziekolwiek by to bylo;)\nUnknown 17 czerwca 2015 13:06\nmasz 100% racji :)\nZaraz-wracam.pl 17 czerwca 2015 20:00\nMy od samego początku zabieraliśmy wszędzie Kubusia i tak jest do tej pory. Nie ma z nim żadnych problemów, chętnie jeździ w wózku więc nie trzeba go ganiać. Zawsze planujemy tak wyjazdy aby w podróży mógł się zdrzemnąć oraz tak abyśmy w spokoju zjedli posiłek. Dziecko to nie ograniczenie. Dobry plan i w drogę :-)\nestelar 18 czerwca 2015 08:58\nRewelacyjny wypad. Sama bym chciała wybrać się do Katowic na takie zwiedzanie. Zainspirowałaś mnie :)\nMoja Basia ma obecnie 10 lat, jeździ z nami wszędzie od początku swojego urodzenia. Jak miała 2 miesiące byliśmy z nią nad morzem. Wszyscy naokoło krzyczeli : Co robicie ? Zwariowaliście ? Pochoruje się. My postawiliśmy na swoim. Nic się nie działo, było cudownie, Baśka wysypiała się i widać było, że to "inne" powietrze jej służy. Tak więc całym sercem popieram wyjazdy z maluszkami :)\nUnknown 18 czerwca 2015 17:07\nW takim razie zapraszamy do Katowic i okolic :)\nAnonimowy 18 czerwca 2015 09:12\ndokładnie dziecko to nie problem:)\nMatki Polki Fanaberie 18 czerwca 2015 09:41\nNasze dzieciaki zawsze i wszędzie z nami jeżdżą :)\nKasia Szreder, HaloMisiu 18 czerwca 2015 10:17\nSuper wypad :) W naszym przypadku jest tak, że odkąd mamy synka, częściej ruszamy tyłki z domu ;) Bo w domu by nas zamęczył :D Ma w sobie tyle energii co my dwoje, więc nie mamy wyboru. I dobrze nam z tym.\nUnknown 18 czerwca 2015 17:08\nU mnie jest tak samo! Mała Zet chyba ma to po rodzicach, ze nie lubi siedzieć w domu. Poza domem jest grzeczniejsza niż w domu:)\nMama Cafe Blog 18 czerwca 2015 10:20\nW 100% się zgadzam, że dziecko w żaden sposób nie ogranicza, czasami może coś utrudnia, ale nie ma sytuacji, z którymi byśmy sobie nie poradzili. My z naszą córcią podróżowaliśmy od zawsze, pierwsza podróż w Polsce jak miała 6 miesięcy, pierwsza podróż za granicę jak miała 2 latka. Z drugim dzieckiem też nie zamierzamy siedzieć w domu ;) Fajny wpis i oby więcej mam przekonywało się do podróży ze swoimi pociechami :)\nUnknown 18 czerwca 2015 17:09\nDwójka dzieci pewnie wymaga większej organizacji, ale dzieci są takie jak ich rodzice. Jeśli rodzice lubią podróże to dzieci również :)\nBlog młodej mężatki 18 czerwca 2015 16:35\nPopieram. Nie wyobrażam sobie gnuśnieć z dzieciną w czterech ścianach tylko dlatego, że z dwójki zrobiła się trójka.,\nUnknown 18 czerwca 2015 17:14\nOoo Nasze piękne Katowice :D\nmiło widzieć, że ludzie nie stwarzają sobie sztucznych ograniczeń! Tak trzymać :D\nPs. Dziecinka jest urocza <3\nUnknown 19 czerwca 2015 08:59\nUnknown 19 czerwca 2015 00:34\nZawsze nam dzieciaki towarzyszą, przecież dzieci nie ograniczają przy nich uczymy się na nowo poznawać świat :)\nUnknown 19 czerwca 2015 09:00\nTo prawda, uczymy się od nich nowego sposobu patrzenia na świat i ciekawości :)\nUnknown 19 czerwca 2015 14:50\nOli podróżuje z nami od urodzenia. Trochę na do tego przymusiły moje studia. Cieszę, że tak się stało, bo teraz nie mamy żadnych oporów żeby razem gdzieś wyruszyć. :)\nUnknown 20 czerwca 2015 08:05\nKiedy nasza córka się urodziła postanowiliśmy, że to ona ma się do nas dostosować a nie my do niej. Tak też się stało. Pakowaliśmy się zaraz po pomyśle wyjazdu i za chwilę byliśmy już na miejscu ku wielkiemu zdziwieniu i niezadowoleniu teściowej, która swego czasu się obraziła, bo jak powiedziała: " dziecko to nie worek ziemniaków, który się wrzuca do bagażnika i wyjeżdża". Tak trzymać ☺\nUnknown 20 czerwca 2015 08:41\na kto mówi o wrzucaniu dziecka do bagażnika ;) ma swój fotelik hihi ;) dziecko jest takie jak rodzice, jeśli rodzice lubią podróże to dziecko też polubi :)


Linie elektroenergetyczne — Kwant-Lab - Labolatorium Pomiarowe\nLinie elektroenergetyczne – profesjonalny pomiar promieniowania elektromagnetycznego\nLinie elektroenergetyczne należą do grupy urządzeń generujących oddziaływanie elektromagnetyczne. Dlatego, kierując się troską o środowisko naturalne, pole elektromagnetyczne linii wysokiego napięcia, powinno być regularnie kontrolowane.\nCzym są linie elektroenergetyczne?\nNieodzownym elementem otaczającego nas krajobrazu stały się linie elektroenergetyczne. Definiuje się je najprościej jako urządzenia napowietrzne służące do przesyłania energii elektrycznej. Są to jedne z linii przesyłowych, stanowiące jednocześnie najliczniejszą ich grupę. Dzieli się je na trzy kategorie, których wyznacznikiem jest siła napięcia.\nLinie elektroenergetyczne są obiektami, w przypadku których warto przeprowadzić, a wręcz konieczny jest, pomiar promieniowania elektromagnetycznego. Są to bowiem urządzenia, których praca związana jest z przepływem prądów. To z kolei prowadzi do występowania w środowisku pola magnetycznego oraz elektrycznego. Im większe jest zaś napięcie prądu, tym silniejsze będzie pole magnetyczne. Dlatego kierując się troską o środowisko naturalne, warto regularnie wykonywać pomiary natężenia pola elektromagnetycznego.\nCzy warto wykonywać pomiary PEM linii elektroenergetycznych?\nCoraz częściej pomiar promieniowania elektromagnetycznego wykonuje się w przypadku linii energoelektrycznych. Są one stałym elementem otaczającej nas infrastruktury i ciężko byłoby nam bez nich funkcjonować. Nie można jednak zapominać, że stanowią także źródło elektrosmogu. Jego wpływ na człowieka i środowisko nie został jak dotąd jednoznacznie udowodniony, jednak podejrzewa się, że może on wywoływać negatywne skutki.\nJeżeli chcesz sprawdzić, jaki poziom pola elektromagnetycznego generują linie energetyczne zlokalizowane obok miejsca Twojego zamieszkania, skorzystaj z usług oferowanych przez laboratorium akredytowane wielkopolska. Dysponujemy nowoczesnym sprzętem, a nasi pracownicy to doświadczeni fachowcy.


publikacja 08.06.2006 09:43\nW związku z globalnym ociepleniem klimatu lokalnie zrobiło się bardzo zimno\nCzasem klimatolodzy narzekają, że w Polsce zanikają pory roku, w szczególności wiosna i jesień, więc po zimie gwałtownie wybucha lato, a po nim znów nastają mrozy. Być może tak wychodzi z symulacji komputerowych, ale gdy w tym roku spoglądam rankami na termometr, to jakoś nie mogę tego wybuchu lata dojrzeć. W związku z globalnym ociepleniem klimatu lokalnie zrobiło się bardzo zimno i żal, że nasi przodkowie jaskiniowcy nie umieli pisać: gdyby umieli, to byśmy teraz mogli poczytać, jak się czuli wobec nadchodzącej epoki lodowcowej. Oczywiście w krajach bardziej rozwiniętych, np. na Słowacji, nie muszą pytać jaskiniowców, bo po prostu włączają centralne ogrzewanie, nie bacząc na datę w kalendarzu. Do nas jednak chrześcijaństwo przyszło później i pogański zabobon, zwany sezonem grzewczym, wciąż krzepko się trzyma.\nJak ta Unia nastała dwa lata temu, to wszyscy mówili, ileż skorzystamy na wymianie doświadczeń i na dostępie do wspólnego rynku. Ci, co słuchali, wyobrażali sobie śródziemnomorskie plaże, które staną przed nami otworem, niczym Stegna albo Sianożęty. Zupełnie tak jak ci, którzy wzdychając do dawnych czasów, wyobrażają sobie, że urodziliby się w pałacu, a nie w czworakach. Jeśli chodzi o pogodę, to ze starej Unii dostaliśmy aurę brytyjską, czyli czworaki albo i jeszcze gorzej. Może pomyśleli, że tylu Polaków wyjeżdża do Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii, bo im się tamtejsze mżawki podobają; jak widać Europa nadal nie rozumie głębi duszy naszej. Z innych regionów dostaliśmy włoskie klimaty panujące w naszej polityce, a ponadto przyjęło się też powszechnie udawanie Greka.\nNa szczęście w Unii są też Niemcy, którzy, zdaje się, jako jedyni nie korzystają na dopłatach i rabatach, więc w zasadzie to oni Unię utrzymają. Nie wszyscy to dostrzegają; w pewnym programie motoryzacyjnym (importowanym z Anglii oczywiście) usłyszałem, że odpowiedź na pytanie: ,,po co Europie Niemcy?” brzmi: bo tam nie ma ograniczenia prędkości na autostradach. Oprócz tego uniwersalnego powodu istnienia Niemiec, pojawiają się też powody sezonowe. W tym sezonie dzięki Niemcom możemy się rozgrzać, bo widać wciąż za mało wydają na Unię, skoro postanowili zafundować sobie i światu Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej, za którą (również według pewnego Anglika) ugania się 22 facetów, a w końcu i tak Niemcy wygrywają. No i oczywiście Polakom się trafiło, że muszą z nimi grać, choć z Wyspami Owczymi idzie naszym znacznie lepiej. Stanowczo powinniśmy renegocjować układy akcesyjne w rozdziałach ,,pogoda” i ,,losowanie grup na Mundialu”.


Zakażenie Jamy Ustnej U Dziecka - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: zakażenie jamy ustnej u dziecka\nZły stan zębów i dziąseł wpływa na przebieg ciąży\nCiąża często źle wpływa na stan zębów. Hormony zmieniają PH śliny na bardziej kwaśny, a to nie sprzyja szkliwu. Także poranne wymioty (zdarzają się na początku ciąży) powodują, że kwas żołądkowy, który przedostaje się do jamy ustnej podczas torsji, odwapnia twarde tkanki zęba.\nTrzy kolory papryki: Na krzepę, pamięć i dobry wzrok\nW swej ojczyźnie, Ameryce Południowej, uchodzi za warzywo dobrego humoru. Dlaczego? Składnikiem papryki jest alkaloid kapsaicyna, której zawdzięcza piekący smak. Po jej zjedzeniu intensywnie pobudzone receptory jamy ustnej przesyłają do mózgu bodźce. W odpowiedzi układ nerwowy wytwarza hormony szczęścia endorfiny, a nam... poprawia się nastrój.\nObjawy i leczenie zarażenia wirusem bostońskim\nWirus bostoński najczęściej atakuje dziecko, nim skończy ono sześć lat. Choroba zwana jest też "zespołem dłoni, stóp i ust" lub "zakażeniem coxsackie" (ta druga nazwa pochodzi od dokładnej nazwy wirusa bostońskiego właśnie) i wywoływana jest przez jeden z enterowirusów.\n...płukanie jamy ustnej roztworem soli kuchennej (1/2 łyżeczki na litr wody) – zmniejsza ono obrzęk trąbki Eustachiusza. MAB...\nNa test może skierować tylko lekarz mający kontrakt z NFZ. Badania immunologiczne pozwalają wykryć przyczynę zbyt częstych chorób dziecka i wykluczyć wrodzone niedobory odporności wymagające leczenia.\n..., pochwy, jamy ustnej, gardła czy krtani. Typy wirusa, które najczęściej przyczyniają się do rozwoju raka to: HPV 16 i 18, ale też 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 68. Do grupy o niskim ryzyku(...) bakterią wywołującą stany zapalne narządów płciowych. W związku z tym, że najczęściej przenosi się ona drogą płciową, na zakażenie tą właśnie bakterią narażone są praktycznie wszystkie kobiety aktywne...\n...odpornościowego) pęcherzyki mogą pojawić się na dziąsłach, języku, podniebieniu, a także na tylnej ścianie gardła. To tzw. opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, któremu zwykle towarzyszy wysoka gorączka(...), które szybko pękają, przechodząc w grube, miodowe strupy. Zmiany zlokalizowane są głównie na twarzy, w okolicach jamy ustnej i nosa, rzadziej na szyi i rękach. Swędzą i powodują niewielki ból...\n...odporności, oprócz nawracających infekcji, które mają poważny przebieg, dziecko może mieć jeszcze inne objawy, np. przewlekłe biegunki, zakażenia jamy ustnej (pleśniawki), zmiany ropne na skórze(...). Jednak ten naturalny parasol ochronny nie działa wiecznie... Jego moc kończy się w drugim, trzecim roku życia dziecka, czyli właśnie wtedy, gdy idzie ono do przedszkola i gdzie spotyka swoich...\ntorbiele na jajnikach objawy\nkaszel w trakcie jedzenia


Jak dobrać odpowiednie oświetlenie do konkretnych pomieszczeń w domu? | Centrala Wiedzy\n3 sierpnia 2018 14 marca 2019 Centrala WiedzyKomentarze(0)\nAby mieć w domu dobre oświetlenie, jasno w pomieszczeniach, a kiedy trzeba to i odpowiedni nastrój, trzeba odpowiednio dobrać lampy. Postaramy się w dzisiejszym poradniku naświetlić nieco ten temat, doradzić co do doboru lamp do konkretnych pomieszczeń, a także żarówek, jakie do nich powinniśmy stosować. Zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.\nNa początku poruszymy temat lampy. Tutaj powinniśmy kierować się głównie wielkością pomieszczenia i efektem jaki chcemy uzyskać. Do dużych pomieszczeń pasują lampy z dużymi abażurami, natomiast do mniejszych zwyczajne lampy sufitowe, lub same tylko kinkiety. Tak więc na przykład lampy do jadalni, która zwykle powinna być w miarę przestronna, mogą posiadać abażur, jednak niezbyt wielki. Wszystko trzeba dobrać ze smakiem i gustem. Jeżeli mamy z tym problem, wynajmijmy projektanta wnętrz, on na pewno nam pomoże w kwestii doboru lamp.\nKwestia doboru żarówek jest równie ważna, jak samych lamp. Każdy typ daje bowiem światło o nieco innej barwie i innych składowych. Na przykład żarówki LED mogą dawać ładne światło ciepłe lub zimne, a nawet kolorowe. Jednak w przypadku światła białego brakuje sporego spektrum podczerwieni, której mimo iż nie widzimy, to jednak jej brak jest w jakiś sposób zauważalny. Wrażenie jest takie, jakby w tym świetle czegoś brakowało. Natomiast kolorowe żarówki LED są dobre do oświetlenia nastrojowego na przykład na kinkietach w salonie lub sypialni. LED potrafi dać światło o bardzo czystej i jednolitej barwie, co daje specyficzny efekt sterylności, bardzo cieszący oko.\nJak uporządkować odzież zimową i gdzie ją przechowywać?\n21 sierpnia 2021 30 września 2021 Centrala Wiedzy\nZa oknami na dobre rozgościła się jesienna aura, ale zimne poranki przypominają o nieuchronnym zbliżaniu się zimy. To idealny czas na kompletowanie cieplejszej garderoby. Kurtki, […]


Serwis Aut Francuskich | Dlaczego francuskie marki są wyjątkowe\nDOBRY SERWIS SAMOCHODÓW FRANCUSKICH\nSamochody francuskie są bardzo specyficznymi autami. Naszpikowane nowoczesnymi technologiami, bardzo mocno obłożone elektronicznie powinny być serwisowane wyłącznie przez wyspecjalizowany serwis. Wynika to z faktu, iż auta francuskie są bardzo wrażliwe na niewłaściwe dobranie podzespołów zamiennych lub też na nieudolne naprawy.\nZarówno Renault jak również Peugeot posiadają wysoce zaawansowaną elektronikę, natomiast Citroen wyposażony jest w niezwykle zaawansowany system zawieszenia.\nZadbaj o swój samochód – francuskie auta są wyjątkowe\nFrancja jest jednym z potentatów jeśli chodzi o produkcję samochodów. Citroen, Renault, Peugeot – samochody francuskich marek zdobyły sobie miejsce w świecie motoryzacji, a setki tysięcy osób uważają je za najlepsze na świecie. Zresztą auta francuskie są wyjątkowe, doskonale zoptymalizowane pod człowieka, posiadają szereg ulepszeń technicznych, bogatą elektronikę, wymagają jednak profesjonalnego serwisu.\nZe względu na to, iż samochody francuskie posiadają skomplikowane podzespoły elektroniczne, bardzo rozbudowany system elektroniczny oraz zaawansowane elementy mechaniczne, bardzo istotne jest wyspecjalizowanie się w ich budowie oraz ciągłe poszerzanie wiedzy. Dlatego serwisowanie samochodów francuskich odbywać powinno się wyłącznie w serwisach specjalistycznych, posiadających dostęp nie tylko do wysoce wyspecjalizowanego sprzętu, ale również wiedzę, w zakresie budowy mechaniki oraz konstrukcje elektroniki samochodu. Tylko i wyłącznie dobrej jakości podzespoły mechaniczne\ni części zamienne oraz wiedza i doświadczenie, są w stanie zagwarantować wieloletnią sprawność samochodu na wysokim poziomie.\nFrancuskie samochody wyborem wielu kobiet\nKobiety coraz chętniej i częściej decydują się na francuskie samochody, które posiadają bardzo wiele zalet. Trzeba przyznać, że marki francuskich samochodów w pełni zaspokajają wysokie wymagania wielu kobiet. Warto wziąć za przykład chociażby markę Renault. Samochody te posiadają wiele atutów, na które to kobiety zwracają szczególną uwagę. Pierwszą, ale niekoniecznie najważniejszą zaletą samochodu jest wspaniały wygląd. Według kobiet samochód musi prezentować się ładnie i estetycznie, gdyż dzięki temu poruszanie się nim jest o wiele bardziej satysfakcjonujące.\nOkazuje się jednak, że coraz częściej wygląd samochodu schodzi na dalszy plan, a na prowadzenie wysuwa się wyposażenie. Dobrze wyposażony samochód ma szanse szybciej zjednać sobie kobietę niż auto, które tylko ładnie wygląda. Jako, że auta francuskie najczęściej są połączeniem tych dwóch cech, są właśnie tymi samochodami, które kobiety kochają najbardziej. Estetyka pojazdu, doskonałe wyposażenie i lekkość jazdy, to najważniejsze cechy samochodu dla kobiety.


Szafka na klucze kwadratowa HOME FLASH, Allhall - Meble - sklep meble.pl\nW związku z przerwą technologiczną na magazynie producenta trwającą od 13 - 28 lipca 2019 roku, informujemy, że zamówienia złożone w tym czasie będą miały wydłużony termin realizacji o 3 tygodnie. Zamówienie złożone po tym terminie, realizowane będą zgodnie z chronologią wpływu.\n79,00 64,23 23.00 79,00 PLN\nSzafka na klucze to wygodny sposób przechowywania kluczy do domu, piwnicy czy samochodu. Szafka została wyposażona w haczyki pozwalające na przechowywanie kluczy w porządku i łatwy do nich dostęp. Dodatkowo drzwiczki szafki są wypukłe a wycięty w nich wzorek podnosi efekt wizualny.\nMateriały zastosowane do produkcji oraz dbałość o wykonanie powodują że meble z kolekcji HOME są wyjątkowe.\n- Wysokość: 30 cm,\n- Głębokość: 6 cm,\n- Stalowa blacha pokryta lakierem flash.\n- Meble malowane są lakierem proszkowym co gwarantuje trwałość powłoki, odporność na wycieranie i zarysowania.\nWszystkie wymiary są wymiarami zewnętrznym, nie uwzględniającymi haczyków i uchwytów.\nSzafka wąska na obuwie, trzy szuflady SLIM\nSzafka wąska na obuwie, dwie szuflady STRIP\nSzafka wąska na obuwie, trzy szuflady MARGO\nWąska szafka na obuwie z dwiema uchylnymi szufladami - KATE\nSzafka szeroka na obuwie, dwie szuflady SLIM\nSzafka szeroka na obuwie, pięć szuflad SLIM\nSzafka wąska na obuwie, pięć szuflad SLIM\nSzafka wąska na obuwie, pięć szuflad MARGO\nSzafka wąska na obuwie, dwie szuflady MARGO\nSzafka wąska na obuwie, trzy szuflady KATE\nProdukt dostępny w kolekcji "Kolekcja HOME FLASH" Zobacz wszystkie produkty z kolekcji\nCzerwona komoda do przedpokoju HOME FLASH\nBiała komoda do przedpokoju HOME FLASH\nSzara komoda do przedpokoju HOME FLASH\nCzarna komoda do przedpokoju HOME FLASH\nSzafa obrotowa płaska garderoba / buciarka z lustrem HOME FLASH\nTemat: Szafka na klucze kwadratowa HOME FLASH


Galeria: Festiwal KODY 2018 - artyści - Dziennik Wschodni\nGaleria: Festiwal KODY 2018 - artyści\nW lutym 1998 roku powstał jeden z najciekawszych europejskich zespołów kameralnych. Grupa absolwentów Akademii Muzycznej w Katowicach wspólnie z Markiem Mosiem, wybitnym skrzypkiem, dyrygentem i kameralistą, powołała do życia orkiestrę, która miała być dla nich czymś więcej niż miejscem pracy - raczej obszarem artystycznych poszukiwań i twórczego rozwoju, wspólnego kreowania sztuki najwyższej wartości.\nTak narodziło się AUKSO - z greckiego: wzrastanie. Nazwa, jaką wybrał zespół, nie jest przypadkowa; będąc wyrazem aspiracji tworzących go muzyków, wyznacza jednocześnie kierunek ich zawodowej drogi. Mówi o potrzebie doskonalenia i konsekwencji, o podejmowaniu wyzwań i otwarciu. Młodzi muzycy, których zainteresowania wykraczają daleko poza ramy repertuaru klasycznego, szczególną uwagę poświęcają muzyce polskiej, chętnie i z powodzeniem sięgając po dzieła współczesne. Prawykonania swoich utworów powierzali dotąd zespołowi m.in.: Zbigniew Bujarski, Cezary Duchnowski, Wojciech Kilar, Aleksander Lasoń, Piotr Moss i Grażyna Pstrokońska-Nawratil.\nAUKSO koncertuje w kraju i za granicą, a w historię własną orkiestry wpisana jest jej współpraca z artystami tej miary, co Krzysztof Penderecki, Jerzy Maksymiuk, Marc Minkowski, Piotr Anderszewski, Andrzej Bauer, Kaja Danczowska, Władysław Kłosiewicz, Janusz Olejniczak czy Olga Pasiecznik. Są występy na festiwalach (m.in. na Festiwalu Wielkanocnym Ludwiga van Beethovena, Wratislavia Cantans, Warszawskiej Jesieni), są płyty z polską muzyką współczesną: zespół nagrywał m.in. utwory Grażyny Bacewicz, Henryka Mikołaja Góreckiego, Witolda Lutosławskiego, Wojciecha Kilara, Krzysztofa Pendereckiego, Zbigniewa Preisnera i Pawła Mykietyna. I jest strefa pogranicza: łączenia klasyki z jazzem, rockiem, szukania wspólnego dla nich mianownika lub odwrotnie: zabawy przeciwieństwami i zderzania odrębnych muzycznych języków. AUKSO koncertowało i nagrywało m.in. z Leszkiem Możdżerem, Tomaszem Stańko, Urszulą Dudziak, Michałem Urbaniakiem, Anną Marią Jopek, Marcinem Wyrostkiem, Motion Trio, Voo Voo, Zakopower, Vołosi, Kroke.\nJest wreszcie własny festiwal: od 2000 roku na Suwalszczyźnie odbywa się rokrocznie „Letnia Filharmonia AUKSO”, której orkiestra jest gospodarzem. W wyjątkowej atmosferze jednego z najpiękniejszych zakątków Polski organizowane są koncerty, warsztaty i kursy mistrzowskie, przyciągające sympatyków, melomanów i artystów z całego kraju.\nAUKSO jest laureatem Nagrody Akademii Fonograficznej „Fryderyk 2011”. W kategorii „Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej” uhonorowano nią album „Wydanie Narodowe Chopina”, zrealizowany wspólnie z Januszem Olejniczakiem oraz Fryderyki 2015 w kategorii „Album Roku Muzyka Symfoniczna i Koncertująca” za album „Kilar /Aukso /Moś”.\nW roku 2011 orkiestra otrzymała również prestiżową nagrodę „Marka Śląskie”, będącą podziękowaniem za znaczący wkład w rozwój województwa śląskiego.\nAUKSO w z r a s t a. Sezon po sezonie poszerzając repertuar, powracając w miejsca dobrze znane i przyjmując nowe zaproszenia. Cieszy się coraz większym kręgiem wiernej publiczności i entuzjastów proponowanej przezeń sztuki. Jest jedną z najznakomitszych polskich orkiestr – wszechstronnym zespołem, który od początku się wyróżniał i mądrze pielęgnując własną indywidualność, w wyraźny sposób zaznacza swoją obecność w życiu kulturalnym Europy.\nMarta Huget - Skiba / koncertmistrz\nKinga Rębisz –Duda\nJoanna Urbańska - Mikszta\nDyrygent, dyrektor Orkiestry Kameralnej Miasta Tychy AUKSO od czasu jej powstania. Dyrektor artystyczny festiwalu Letnia Filharmonia Aukso na Suwalszczyźnie. Wybitny polski skrzypek i kameralista. Kształcił się w PSM I i II st. Bytomiu i w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Jego pedagogami byli Kazimierz Dębicki i Andrzej Grabiec. Założyciel i wieloletni primarius Kwartetu Śląskiego – zespołu, który w krótkim czasie stał się jednym z najwybitniejszych kwartetów smyczkowych w Europie. Z Kwartetem występował na najbardziej prestiżowych festiwalach i najznakomitszych estradach świata, m.in. w Konzerthaus w Wiedniu, Concertgebouw i Ijsbreker w Amsterdamie, Vredenburg w Utrechcie, Schauspielhaus w Berlinie, Tivoli w Kopenhadze, Tonhalle w Dűsseldorfie, de Singel w Antwerpii, Merkin Hall w Nowym Jorku i Jordan Hall w Bostonie. Z Kwartetem Śląskim artysta dokonał ok. 30 prawykonań utworów polskich i obcych, z czego część jest dedykowana zespołowi. Artysta ma w swoim dorobku wiele nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji, a także firm fonograficznych (CD Accord, Olimpia, Patridge, Thesis, Wergo). Płyty, w nagraniu których uczestniczy Marek Moś, zdobywają liczne wyróżnienia i nagrody.\nMonograficzna płyta z utworami H.M. Góreckiego zdobyła Nagrodę Polskiego Przemysłu Fonograficznego Fryderyk’95. Dwa lata później wyróżnienie Płyta Roku magazynu Studio za rok 1997 zdobyła ostatnia płyta zespołu z nagraniami kwartetów Karola Szymanowskiego i Witolda Lutosławskiego. Marek Moś jest również laureatem wielu nagród m.in.: Konkursu Muzyki Współczesnej w Krakowie (1979), Międzynarodowej Trybuny UNESCO w Paryżu (1984, 1988), Związku Kompozytorów Polskich (1994, 2005), Nagrody Ministra Kultury Gloria Artis (srebrna – 2005), Nagrody Marszałka Województwa Śląskiego (2005), Honorowego Obywatela Miasta Tychy (2009). Aktywności koncertowej i nagraniowej Marka Mosia towarzyszy praca dydaktyczna w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.\nfot. ze zbiorów artysty\nZdobywca pierwszej nagrody na Międzynarodowym Konkursie ARD w Monachium oraz laureat Międzynarodowego Konkursu Praska Wiosna i nagrody Parlamentu Europy i Rady Europejskiej. Urodził się w Łodzi. Tu ukończył studia pod kierunkiem Kazimierza Michalika, a uzupełniał je pracując m.in. z André Navarrą, Milošem Sadlo oraz Danielem Szafranem podczas licznych kursów mistrzowskich. Odbył dwuletnie studia w Londynie, w klasie Williama Pleetha jako stypendysta Witolda Lutosławskiego.\nW ciągu ostatnich lat Andrzej Bauer wystąpił z recitalami m.in. w Amsterdamie, Paryżu, Wiedniu, Hamburgu, Monachium, a także z orkiestrami symfonicznymi m.in. z Filharmonikami Monachijskimi, Orkiestrą RAI w Neapolu, Orkiestrą Filharmoniczną w Strasburgu, Orkiestrą Radia w Stuttgarcie oraz Orkiestrą Radiową w Berlinie. Koncertował jako solista z większością polskich orkiestr symfonicznych i kameralnych, a zespoły takie jak Filharmonia Narodowa i Sinfonia Varsovia zapraszały go jako solistę podczas swoich europejskich tras koncertowych.\nAndrzej Bauer nagrywał dla wielu polskich i zagranicznych rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych. Brał udział w międzynarodowych festiwalach, występując w większości krajów Europy, a także w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Płyta artysty zawierająca m.in. utwory Schuberta, Brahmsa i Schumanna (Koch/Schwann) została wyróżniona kwartalną Nagrodą Niemieckiej Krytyki Płytowej. W kolejnych nagraniach CD wiolonczelista utrwalił utwory Szostakowicza, Prokofiewa, Strawińskiego, Messiaena, Panufnika, a także Koncert wiolonczelowy Witolda Lutosławskiego. W 2000 roku ukazał się – pierwszy w historii polskiej dyskografii – dwupłytowy album z kompletem suit wiolonczelowych J. S. Bacha, zarejestrowanych przez wiolonczelistę dla firmy CD Accord, za który artysta otrzymał nagrodę Polskiej Akademii Fonograficznej – Fryderyk 2000.\nArtysta wykonuje obszerny repertuar zawierający wiele dzieł muzyki nowej i najnowszej, w tym utwory specjalnie dla niego skomponowane. W roku 2002, podczas 44. Międzynarodowego Festiwalu „Warszawska Jesień” wystąpił z recitalem prawykonań utworów na wiolonczelę solo i media elektroniczne powstałych z jego inspiracji. Zapoczątkowany wówczas projekt Cellotronicum jest przez artystę kontynuowany, owocuje nagraniami i kolejnymi prawykonaniami, które prezentowane są w ważnych centrach muzyki współczesnej w Europie. Kolejna edycja Cellotronicum, prezentowana podczas Warszawskiej Jesieni, została uhonorowana nagrodą Orfeusz 2006.\nAndrzej Bauer jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, gdzie prowadzi klasy wiolonczeli. Jest również założycielem i opiekunem artystycznym Warszawskiej Grupy Cellonet.\nMaciej Frąckiewicz jest zwycięzcą jednego z najbardziej prestiżowych konkursów akordeonowych na świecie – XX Międzynarodowego Konkursu „Arrasate Hiria” w Hiszpanii (2012). W 2013 roku otrzymał PASZPORT POLITYKI „za bardzo dojrzałe i wyraziste interpretacje muzyki współczesnej, i nie tylko. Za odwagę, ryzyko i konsekwencję. Za budowanie repertuaru. Za koncertowe kreacje, pobudzanie naszej wyobraźni i siłę przekonywania.”\nPonadto jest laureatem prestiżowych międzynarodowych konkursów akordeonowych w Polsce, Niemczech, Słowacji, Włoszech i Hiszpanii. Spośród jego sukcesów konkursowych wymienić można takie nagrody jak: II nagroda na XLII Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym w Klingenthal (Niemcy) (2008); Nagroda Główna w VIII Konkursie Muzyki XX i XXI wieku dla młodych wykonawców w Radziejowicach (2009); I nagroda oraz dwie nagrody pozaregulaminowe na III Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. M. Spisaka w Dąbrowie Górniczej (2009); I nagroda na XIII Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym „Carlo Civardi” w Val Tidone (Włochy) (2010); Nagroda specjalna na XIV Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej w Krakowie (2010); I nagroda na III Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym im. A. Krzanowskiego w Czechowicach – Dziedzicach (2010); Nagroda Główna na Międzynarodowym Konkursie Multiinstrumentalnym GWK w Münster (Niemcy) 2015; W 2008 roku był jednym z 7 finalistów Krajowych Eliminacji do Konkursu Eurowizji dla młodych muzyków.\nStudiował na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (u Klaudiusza Barana), HFM w Detmold (u Grzegorza Stopy), ESMUC w Barcelonie (u Inaki’ego Alberdi’ego), FUdK w Essen (u Mie Miki) i uczestniczył w kursach mistrzowskich u Paolo Pandolfo i Krystiana Bezeidenhouta, w MUK w Wiedniu (u Teodoro Anzellotti), w Landesakademie Ottweiler (u Stefan’a Hussong’a i Geir’a Draugsvoll’a) oraz w Mozarteum w Salzburgu (u Julius’a Berger’a).\nWażną częścią jego działalności artystycznej jest ścisła współpraca z kompozytorami, takimi jak m.in.: Krzysztof Penderecki (którego utwór na akordeon prawykonał i przygotował do druku w SCHOTT), Zygmunt Krauze, Dariusz Przybylski, Wojciech Blecharz, Jagoda Szmytka, Piotr Tabakiernik; prawykonał ponad 80 utworów, z czego większość jemu jest dedykowana.\nW 2012 roku został laureatem nagrody DAAD dla najlepszego zagranicznego studenta w HFM Detmold. Otrzymał szereg stypendiów, w tym prestiżowe stypendium Ministra Kultury „Młoda Polska” na nagranie płyty ze współczesną muzyką polską (w duecie z Magdaleną Bojanowicz). Płyta wydana przez Sarton była nominowana do Fryderyka w dwóch kategoriach: Album Roku – Muzyka Współczesna oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. W roku 2014 ukazała się jego debiutancka płyta solowa (DUX) zawierająca utwory Bacha, Gubaiduliny, Francka, Tuchowskiego oraz premierowe nagranie Sinfonietty na akordeon Krzysztofa Pendereckiego, która została nominowana do Fryderyka 2015 w kategorii Recital Solowy.\nW czerwcu 2012 r. wystąpił z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej jako pierwszy w historii instrumentalista wykonujący partie solowe na akordeonie (koncert dyplomowy UMFC). Występował również z towarzyszeniem orkiestr symfonicznych (m.in. NOSPR) pod batutą m.in. Łukasza Borowicza, Jose Maria Florencio, Jacka Kaspszyka, Michała Klauzy, Marka Mosia, Renato Rivolty, Rubena Silvy, Lukasa Visa czy Young Chill Lee. Regularnie występuje na festiwalach w Polsce i za granicą (m.in. Warszawska Jesień, Festiwal Muzyki Polskiej w Krakowie, Musica Polonica Nova we Wrocławiu, Festiwal Muzyczny w Łańcucie, La Folle Journee, Neue Horizonten w Hanowerze, Dwa dni i dwie noce nowej muzyki w Odessie, Kontrasty we Lwowie, Farinelli Festival w Andrii (Włochy), Musique au Leman w Thonon Les Bains (Francja), Latvian New Music Days w Rydze (Łotwa) Folefest w Lizbonie (Portugalia). Ostatnio występował między innymi z recitalami podczas Daegu International Contemporary Music Festival (Korea), Moskiewskiej Jesieni (Rosja), Niedersächsiche Musiktage (Niemcy) czy Cleveland Classics (USA). Oprócz regularnych występów w Europie, odbywa międzynarodowe tournée, m.in. po Azji i USA (również w projektach kameralnych, m.in. z gitarzystą Łukaszem Kuropaczewskim czy wiolonczelistką Magdaleną Bojanowicz jako TWOgether Duo). Podczas trasy koncertowej w Chinach w 2016 roku wystąpił z recitalami w takich salach koncertowych jak: Qintai Concert Hall in Wuhan, Changsha Concert Hall, Forbidden City Concert Hall in Beijing, Beijing Children’s Palace, Harbin Grand Theatre oraz Harbin Music Hall.\nJest zapraszany jako juror podczas konkursów akordeonowych: w Castelfidardo we Włoszech, w Lizbonie w Portugalii oraz w Harbin w Chinach.\nfot. Lukas Tomaszewski\nKompozytor, twórca projektów multimedialnych (instalacje, sound design), organizator życia muzycznego. Urodzony w 1992 roku w Gdyni. Synteza różnych stylistyk, z których czerpie, jest cechą charakterystyczną jego twórczości. Wyróżnia trzy główne tendencje estetyczne w swojej muzyce: glitch, noise oraz spektralizm. Pomimo, iż nie stroni od muzyki akustycznej, jest zwolennikiem używania mediów elektronicznych oraz cyfrowych w swojej twórczości, co daje mu możliwość poszukiwania nowych tożsamości dla instrumentów akustycznych.\nRyterski jest absolwentem kierunku kompozycja ze specjalnością multimedialną na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (2017), w klasie prof. Krzysztofa Baculewskiego. Od roku 2017 jest również studentem The Royal Academy of Music w Aarhus w klasie kompozycji Simona Steena-Andersena oraz Nielsa Rønsholdta. Swoje wykształcenie poszerza również o różne kursy (program Next Generation w ramach Donaueschinger Musiktage 2016, 2017, Letnie Kursy Muzyki Nowej w Darmstadt, 2017). Sam także bywa wykładowcą, uczestnicząc w różnego rodzaju sympozjach oraz w różnego rodzaju projektach jako specjalista w zakresie kompozycji, sztuki dźwięku oraz technologii. Aktualnie pracuje jako kompozytor oraz specjalista w zakresie psychoakustyki przy aplikacji komercyjnej Nightly, której zadaniem jest monitorowanie oraz wspomaganie snu za pomocą dźwięku oraz obrazu.\nJego muzyka wykonywana jest w ramach wielu wydarzeń muzycznych, na przykład: festiwal Rewolucja Cyfrowa Muzyki (Warszawa 2015), 6. Dni Muzyki Nowej (Gdańsk 2016), Festival Licences (Paryż 2015), Warszawska Jesień (Warszawa 2016 oraz 2017), Elementi (Kraków 2017). Sam również organizuje duże imprezy muzyczne, jak na przykład koncert Atlas/Łąka (we współpracy z Akademickim Chórem Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2015) czy też przedstawienia operowego Anonymous (którego również jest twórcą, Warszawa 2017).


Blake Lively okładki - wszystko na temat Blake Lively okładki w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : Blake Lively okładki (3)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Blake Lively okładki. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Blake Lively okładki) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Blake Lively okładki posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Blake Lively okładki jesteśmy w stanie zaprezentować Ci Blake Lively okładki materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 20.12.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 18.09.2012. W naszym serwisie znajdziesz również 1 galerii opisanych słowem Blake Lively okładki. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Blake Lively okładki ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Blake Lively okładki.


Niezależny Portal Raciborski - Komunikat dotyczący uboju rytualnego.\nKomunikat dotyczący uboju rytualnego.\n- Uważam, że ważne jest zrozumienie potrzeb każdej, nawet najmniejszej, wspólnoty religijnej. W obecnej sytuacji prawnej to Trybunał Konstytucyjny powinien rozstrzygnąć jaka jest relacja pomiędzy uprawnieniami konstytucyjnymi, dającymi prawo do swobody religijnej i realizacji wszystkich rytuałów a zapisami Ustawy o Ochronie Praw Zwierząt – powiedział minister administracji Michał Boni w odpowiedzi na pytania dziennikarzy dotyczące uboju rytualnego w czasie muzułmańskiego Święta Ofiarowania (Kurban Bajram), które zaczyna się w tym roku 15 października.\n- Dlatego prosiłem związki wyznaniowe o złożenie wniosku do Trybunału Konstytucyjnego. Gmina żydowska taki wniosek złożyła, a my będziemy czekali na orzeczenie i informację w tej sprawie.\nBardzo ważne jest również żeby w tej napiętej i niejednoznacznej prawnie sytuacji uszanować potrzeby związane ze świętami religijnymi tych wspólnot.\nRozumiem trudną sytuację wspólnot religijnych w okresie oczekiwania na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Szanuję zwyczaje i potrzeby religijne wspólnot wyznaniowych. Trzeba szczególnej wrażliwości by w tej sytuacji nie urazić niczyich przekonań i zachować wstrzemięźliwość wszystkich stron.