Lipiec 2006 – Radziecki-termos\nA Eliza niech ma korale i pierścionki ze trzy, ze dwa\n30 lipca 2006 Bajka3 Komentarze\nWracam z wakacji, słucham Trójki, patrzę na drogę co ucieka jakby kto ją gonił i księżyc po prawej. Taki rogal. Całkiem spokojny, dziwny, zamglony. Mało teraz można znaleźć rogali w sklepie. Nie wiem czemu. Na wakacjach trzeba było jeździć po rogale 8km do Monkiń. Duże, złociste, pachnące pszenicą i ciepłymi dłońmi, posypane makiem, chrupiące. Powrót do dzieciństwa za jedyne 1,30. I przejażdżkę bo nigdzie indziej księżyców śniadaniowych nie uświadczysz. Szkoda. Wracać też szkoda. Zawsze te powroty z wakacji trochę nazbyt nostalgiczne są. Pomimo i aż. Ze zbyt wielu powodów by w ogóle chcieć o nich myśleć. Nie przeszkadzają mi korki ani deszcz czy słońce śmiejące sie tym pospiesznym turystom prosto w nos. Przeszkadza mi bezwzględność czasu. Kiedy chcę wracać, muszę czekać bo to przecież jeszcze nie pora na powroty. Kiedy pora na powrót już odpowiednia, zawsze trudno to wytłumaczyć temu czemuś w środku mnie…\nIndeskrymable bez szelek\n29 lipca 2006 Bajka5 Komentarzy\nLudzie spędzają czas wolny jak lubią albo jak muszą. Są oczywiście jeszcze tacy co wolnego czasu nie spędzają w żaden sposób z tej prostej przyczyny, że go nie mają a samo określenie jest dla nich mocno odległe emocjonalnie. Oczywiście każdy chciałby wolny czas posiadać i móc go spędzać jak chce. Ja też. Na szczęście należę do grona wybrańców posiadających urlop wypoczynkowy, który nawet czasem mogę z lekka wykorzystać i spędzam go jak lubię, chcę i widzi mi się. Taka jestem okropna. I wcale się nie męczę. Ani nie poświęcam. Ani nie marudzę jak w Warszawie, gdzie przeszkadza mi nawet to, że w sklepie akurat zabrakło mojego ulubionego soku. Wyjeżdżam do miejsc totalnie odległych od rzeczywistości, gdzie jest jeden sklep, w którym nie ma nic, jeden bar z sieją za 4,50 a skrzynkę pocztową opróżnia się we środy (najbliższa poczta 16km stąd). I co? I nic. Jest mi dobrze. Leżę do góry wszystkim, Dzieć szoruje kolanami po trawie a jesteśmy przy tym szczęśliwi jak dzikie świnie w obierkach. Nie słucham radia, nie oglądam telewizji, nie wiem co w tym sezonie nosi się w Paryżu ani kto komu zakręcił rurociąg z kremem. I alleluja. Tego mi było trzeba. Jak chcę to pójdę popływać w jeziorze, jak nie to poczytam książkę, albo pobawię się z Synem w łowienie kamyków i brodzenie przy brzegu. I odpoczywam. Ładuję baterie na cały rok. Dobrze mi. Obserwuję ludzi. Pan z B. przyjechał i szuka telewizora, Pani z K. pralki. On znalazł i się wścieka bo obejrzał wiadomości, ona nie i od razu zła bo przecież to nie średniowiecze. Zadziwiające ale wcześniej nawet nie zauważyłam braku tych urządzeń. Jakoś niespecjalnie widać są mi niezbędne do życia. A przecież lubię oglądać filmy, prania zaś mam codziennie solidny stos. Inny ktoś narzeka, że łazienki w pokoju brak i do sławojki musi biegać przez podwórze po drodze rozdeptując okoliczne żaby. A ja? Jestem tu czwarty raz i wiem, że za piątym, jeśli tylko los pozwoli, też chętnie przyjadę. A w domu narzekam, że kafelki nibieskie do beżowych i dziura w ścianie. Nie wiem skąd to się bierze ale tu jestem w stanie przejść do porządku dziennego nawet nad tym, że ćma wpadła mi do ucha i tkwi tam nadal a najbliższy lekarz sześć wsi dalej a w pracy do furii doprowadza mnie warkot drukarki wypluwającej z siebie tony papieru na korytarzu. To miejsce mnie leczy. Ceruje łatki, zabliźnia rany, głaszcze po głowie, przynosi spokój. I cieszę się, że się przydarzyło. I akurat teraz. Ważne żeby każdy znalazł takie swoje miejsce magiczne. Miejsce, gdzie wystarczy mu to co w nim zastanie i niczego nie będzie musiał zmieniać by poczuć się lepiej. Mnie wystarczy jedno spojrzenie. Łan zboża, grążele na wodzie, sitowie czesane wiatrem, las pachnący żywicą, łąka miękka od barw, wstążka szosy daleko na horyzoncie i ocean gwiazd i ciszy… tylko dla mnie. A Mój Syn ma cztery zęby, rumiane policzki i właśnie powiedział do mnie ‚mama’. Wszechświat wypełniony jest takimi okruchami małych szczęść. Lubię je kolekcjonować. Zbierać, wysupływać z zakamarków, odkurzać z zabiegań i niedoczasów, przyglądać się im, smakować z kubkiem herbaty w dłoni, zapamiętywać, pielęgnować, uśmiechać się ciepło za każdym razem gdy o nich pomyślę. Wspomnienia są jak koty. Niesamowicie łaszą się gdy je drapać po grzbiecie.\n26 lipca 2006 Bajka6 Komentarzy\nKojarzą mi się. Z zapachem nagrzanych słońcem desek pomostu i ciepłem spojrzeń ludzi, których cenię i którym ufam. Z mapą gwiazd na bezchmurnym niebie spadających prędzej niż zdołam mrugnąć i zdziwieniem, że północ nadchodzi tu tak niepostrzeżenie. Bez pukania. Z koncertem świerszczy tuż za framugą okna i skrzypnięciem podłogi gdy chce się stąpać jak najciszej, by nie zbudzić tych, co śnią swoje małe-wielkie sny o lataniu. Z karmieniem łabędzi i helikopterami ważek, tuż nad głową, gdy zanużam się po szyję w wodzie, w której widac dno. Z poważnymi rozmowami o śmiesznych sprawach i obowiązkowym ogniskiem 26 lipca. Z rowerowaniem po lasach i przyjacielem co miał być mój. Przez zwykłe u, otwarte jak ramiona. I jak drzwi. Z burzą na jeziorze co błyska jakby pękło niebo i równym rzędem leśnych poziomek tuż przy drodze. Wprost na wyciągnięcie ręki. Z dobrym i złym mi się kojarza te Danowskie od lat oswajane kolejnym śladem. Ale tylko to dobre chcę pamiętać..\nWidzę cię mucho\n22 lipca 2006 Bajka11 Komentarzy\nLato oszalało i wybuchło z siłą wodospadu co to szklanki czyści nie przerywając snu. Pomosty są pełne skwierczącech ciał w rozmaitej gamie kolorystycznej – od majtkowego bladego różu miejskiego i ogorzałych kończyn tubylczych, przez wściekłe bordo tych, których na słońcu dorwał Morfeusz, do stonowanego brązu wreszcie. Po godzinach zaś stanowiska operacyjne na deskach, uprzykrzając życie ewentualnym wakacyjnym Ściskaczom Wstydliwym, zajmują wędkarze, tyleż zapaleni co znerwicowani ogólnym rwetesem w wodzie. Ryby biorą, co mnie nie dziwi jak sobie przypomnę moje nogi podskubywane tajemniczo w okolicznościach pomostowego moczenia.\nPo jeziorze pałętają się to łódki (niekiedy nawet z załogą), to łabędzie, to kąpielówki i kapielowi, to okoliczne plactwo i robale. Ważki głównie. Dziatwa licznie zgromadzona u gospodyni – Pani Krysi – po jeziorze się nie pęta bo za mała. A jezioro dla dziatwy za duże. W odróżnieniu. Osobistą dziatwę lokatorską moczyłam w jeziorze do kolan żeby tylko dziatwa osobista miała własny pogląd w temacie jeziora o pierwszej klasie czystości. Dziatwa zdziwiła się niepomiernie a zaraz potem zapluła się z radosci. Ostatecznie jednak z jeziorem wygrał spłachetek koniczynowego trawnika, który to Dziatwa upodobała sobie najbardziej. Nie wiem co na to czystość i wszelkie jej klasy ale koniczyna milczy. Od czasu do czasu puszcza tylko bąki. I pszczoły. W świat. Lokator jest generalnie zachwycony i pozostaje w przekonaniu, że jeśli wykona jeszcze odrobinę szerszy uśmiech, równik bedzie zbedny ale On zachwyca się nawet rolką papieru toaletowego, jest więc jakby z lekka nieobiektywny. My jesteśmy za to obiektywne. I też się zachwycamy. Przyzwyczaiłyśmy się już do myszy za lodówka i falujacego wdziecznie z przeciagiem dywanu traktując to jako miejscowy folklor – pora na resztę.\nReszta przedstawia się tak, że spaliłyśmy sobie tyłki. Znaczy konkretnie nogi. Z tyłu. Pod sam zadek. Teraz wieczorami smarujemy sobie zaciekle nasze czerwone pończoszki balsamami co to maja załagodzić, nawilzyć, wyrównać koloryt, ugotować obiad i zrobić pranie. Jeśli nie pomogą to do końca wakacji bedziemy siadać z wielka gracją i na poduszkach. Ja na ten przykład, żeby było urozmaicenie w przyrodzie, prócz odnóży spiekłam sobie również plecy i ramiona. Co się będę ograniczać. Tylko Młody zachował zdrowy koloryt bo my obie rzuciłysmy się na to słońce i na to jezioro jak kozy na jesionkę rozwieszoną na płocie. Rzuciłysmy się po radomsku, popularnie, bez filtra – to teraz mamy za swoje. Przy wieczornym scrablowaniu Halka narzeka, że uwierają ją te dessousy a smarowanie nic nie daje.\n– Ty przynajmniej masz tylko pończochy a ja? – wysyczałam boleściwie – Ja mam kurna nawet gorset w kolorze bordo.\n– Nie gorset tylko plastron – rzuciła fachowo Hal znad swojego ‚czako’.\n– Jaki znowu plastron? – zdziwiłam się myśląc jak z ‚b’, ‚ó’, ‚ź’ i ‚ą’ oraz trzech ‚i’ ułożyć coś sensownego i nie dostać przy tym zadyszki.\n– No taki szkaplerz.\n19 lipca 2006 Bajka9 Komentarzy\nSiedzę przy stoliku z drewnianych belek, pod daszkiem gontowym krytym gęsto jak łuski złotej rybki, czekam na zamówione placki ziemniaczane, które przyniesie znajoma już Dziewczyna Z Uśmiechem, popijam jabłkowo-miętowe orzeźwienie, sąsiad skosił trawę i wiatr prócz jeziornych podmuchów niesie zapach, który nieodmiennie kojarzy mi się z Mamutowem, ziemia paruje dniem, Młody wsuwa olbrzymiego podpłomyka a oczy świecą Mu jakby to był rarytas wszechczasów… i utrzymujemy, że we dwoje też można czuć się wspaniale. Bo dobrze nam jest. Nam. Piękne to słowo. Aż trudno uwierzyć, że dziewięć miesięcy temu byłam jeszcze tylko ja. I ktoś wybrzuszający mi letnią sukienkę. Dziś to Nas brzmi całkiem inaczej. Prawdziwiej. Odświętniej. I smakuje cukierkami, których nazwy już nie pamiętam ale wiem, że najlepiej smakowały jedzone na drzewie w towarzystwie podwórkowej ferajny umorusanej po końce płowych włosów. Dziś mam swoje Nas. Nasze. I nie wyobrażam już sobie że mogłabym być pojedyncza.\n17 lipca 2006 Bajka10 Komentarzy\nSto metrów do jeziora Wigry, świeżutka sieja w barze o dwa rzuty beretem stąd, zachody słońca nie do opisania, łabędzie, pusty dom i Młody śpiący do dziewiątej. Czegóż chcieć więcej? W zasadzie teraz jest idealnie. Ale było trudno. Jak chyba zawsze z początku. Najpierw ciężko było wyjechać bo z Halką zapakowałyśmy pół miasta i wujek Pablos obawiał się czy w ogóle damy radę ruszyć z miejsca. Ale na szczęście wujek się nie zna i mogłam nawet dopakować rondel. Ruszyliśmy… i utknęliśmy w korku. Norma. Ciągle zapominam, że to jednak Warszawa i mieszkając tam trzeba się uzbroić w cierpliwość oraz dodatkowe dwie godziny na uliczne kontemplacje. Lokator w trasie był tak grzeczny, że co chwilę łypałam niespokojnie w lewo czy aby czasem nie ogryza pasów. Albo czy sobie nie poszedł. Ale nie – twardy był. Na miejscu okazało się, że mamy z Halą do dyspozycji stary dom. Pusty do dwudziestego. Zachwyciłyśmy się od razu. Pokoje, po których można się ganiać, bo wszystkie połączone drzwiami, olbrzymi kaflowy piec, skrzypiące historią podłogi, przytulna kuchnia i nawet mikroskopijna łazienka z wanną w wersji mini i ukośnym sufitem. Wszystko bardzo skromne ale super. Napaliłyśmy się jak szczerbaty na suchary i rozpakowałyśmy ochoczo. Młody piał z zachwytu, widok z okna wprost na jezioro zachwycał a kuchnia zachęcała by posiedzieć sobie weń z kubkiem gorącej herbaty. Problemy zaczęły się pod wieczór. Porywisty wiatr niósł z Wigier lodowate podmuchy, nieszczelne okna i ściany grały nam kołysanki, z dywanu i pogłogi to wznosiła się to opadała meksykańska fala a przeciąg trzaskał drzwiami. W dodatku drzwi wejściowe nie zamykają się inaczej niż na haczyk a w szparze pod nimi dowolnie mogą wędrować okoliczne żyjątka. A tych ci u nas dostatek. W wannie pająki wielkości znacznie powyżej średniej krajowej, w kredensie Koło Mrówek Wiejskich robi sobie wieczorki zapoznawcze w cukiernicy a po podłodze bez żenady popylają sobie nic sobie najwyraźniej nie robiąc z naszego zdumienia całkiem dorodne nornice. Nawet miejscowy kot dał sobie spokój. Nie dziwię się. W końcu może mieć dość i umierać z przeżarcia. W nocy było zimno jak piorun ale zakopałam się z Dzieciem w pościeli i daliśmy radę, mrówki wytłukłyśmy zakupionym ‚mrówkofonem’ a mysz złapała ostatni kęs w pułapce. Więcej niespodzianek nie było. I dobrze, bo jeszcze chwila a mogłabym się założyć, że domek stoi na jakimś starym, przeklętym cmentarzu i o północy zaatakują nas ludzie-ogórki wyłażący z piwnicy a ze strychu poza gołebimi kupami i stadem szpargałów spadnie na nas klątwa i blacha falista utnie nam głowy. Rano wszystko wyglądało już inaczej. Słońce na pomoście i moczenie nóg w jeziorze wynagrodziło nam wszystkie niedogodności. Byczymy się koncertowo, śpimy bezwstydnie długo, uśmiechamy do Młodego, który jest w trakcie witania dwóch górnych jedynek i w związku z tym klawiaturę to wietrzy to zapycha kukurydzianym chrupkiem, pałaszujemy tubylcze specjały i nałogowo gramy w scrable.\n14 lipca 2006 Bajka11 Komentarzy\n14 lipca 2006 Bajka7 Komentarzy\nNo dobra. Olałam pakowanie się w cokolwiek i prasowałam do upadłego. Bo mało mi upału i muszę sobie robić dodatkową saunę na życzenie, bo się nazbierało a wyglądać jakby mnie kto pare razy przeżuł i wypluł zwyczajnie nie lubię, bo w trakcie prasowania oglądałam z Mamutem telewizję i prowadziłam ożywione dysputy w tematyce ogólnorozwojowej, bo o ile moje można, to rzeczy Igora prasować trzeba, bo strasznie dużo mogę tu jeszcze wymyślić ale prawda najgłębsza jest taka, że zwyczajnie MI SIĘ NIE CHCIAŁO. I wszystko mogłam zrobić – łącznie z nauką dialektu mandaryńskiego w trzy godziny – byleby tylko nie brać się za to co zrobić MUSZĘ. Nie cierpię musieć. Prawie tak samo jak nie cierpieć.\nTak mam niestety, że działam dopiero jak mi kto przyłoży co do gardła albo pod żebro i nie ma już czasu na odwrót. A odwracać też nie lubię bo zawsze chciałabym do końca, najlepiej, żebym sie sama do siebie przyczepić nie mogła. Chciałabym niemożliwego. Takie to pogmatwane. Bo ja straszny cykor jestem choć perfekcjonista i leniwiec przy tym. Boję się za coś zabrać żeby się czasem nie okazało, że mi wyjdzie. Bo jak już wyjdzie to przecież może się nagle okazać, że nie w pełni i niekompletnie a to już dramat prawdziwy. W trzech aktach. Nie cierpię połowiczności. Albo albo. I strasznie ciężko się z czymś takim żyje. Zwłaszcza gdy ma się to w środku i nijak nie idzie wydrapać tego ryżową szczotką. Ze skrajności w skrajność wpadam niemal automatycznie. Co nie znaczy, że z zachwytem. Jeśli się doczepię do czegoś co mi nie wyszło to kosmos po prostu – popadam w melancholię i racząc się samoumartwianiem utwierdzam się w przekonaniu, że jestem beznadziejna. I jak bardzo. Jak już w melancholii zrobią się dziury i jednak mnie coś przekona do własnej osoby a na siebie zacznę spoglądać przychylniej, to zaraz mam przygotowaną listę kontrargumentów rozbudowaną w drzewa, słupki i diagramy co, gdzie, kiedy, dlaczego i jak bardzo świadczy jednak na niekorzyść. Taki autoresponder. No na Chiny Ludowe ja się właściwie podziwiam, że jeszcze ze sobą wytrzymuję. W ogóle.\nGdyby tortury były dopuszczalne, prawdopodobnie zrobiłabym furrorę jako ochotnik. Chociaż… z drugiej strony mam też tak, że mimo samodołowania strasznego i krytyki w myślach wszystkiego czego dotknę, komuś za coś podobnego jestem w stanie wydrapać oczy. Zaraz przed tym jak się głębiej zastanowię czy może czasem nie ma racji. A to jakby uniemożliwia późniejszą konwersację. Bo nawet jak dojdę do jakichś twórczych wniosków, to przecież ten bez oczu już ich nie zobaczy. Metaforyczny chaos mi z tego wychodzi. Ale generalnie prawda jest taka, że nie wiem czy jest ktoś bardziej drażliwy, nadwrażliwy, przewrażliwiony, denerwujący i światłoczuły niż ja sama. A, że jakby od lat nie mam wyjścia i sama ze sobą jednak wytrzymuję, dochodzę do wniosku, że prawda jest symfoniczna. Jest w niej cała orkiestra gam, kolorów, tembrów i dźwięków, które pojedynczo mogą wcale nie współbrzmieć. Ale dopiero całość warto poznawać. Z całym witrażem dobrego i złego. Z inwentarzem dobrodziejstw.\nBo przecież czasem można ze mną porozmawiać\ni się nie ciskam od razu tylko umiem policzyć do dziesięciu\na zanim zrobię komuś przykrość upewniam się czy rzeczywiście mam rację czy tylko mi się wydaje\ni sam diabeł chyba tylko wie ile wysiłku kosztuje mnie by od razu nie spalić lasu tylko dlatego, że jedna szyszka zrobiła mi pod okiem konkurs – fioletowe impresje\ni umiem powiedzieć przepraszam\na czasem umiem też się uśmiechnąć\ni umiem naprawić coś poza gniazdkiem elektrycznym\ni często jest to coś co jednak pozwala ludziom myśleć o mnie dobrze\nlepiej… niż ja sama\nA później i tak biorę się do roboty bo dobrze wiem, że nikt niczego za mnie nie zrobi. I choć wiem, że będzie połowicznie i niedoskonale bo zadowolić siebie samej nie sposób, to robię. Robię i już. Dla kogoś bo chcę, dla siebie bo w końcu ktoś musi. A że najłatwiej jest odkładać na ostatnią chwilę to chyba nikomu tłumaczyć nie trzeba. Z tym, że potem najtrudniej bywa nadążyć. Ale się zaciskam – przecież to ja odłożyłam. A skoro umiałam odłożyć to umiem wziąć z powrotem. I się zmierzyć. Nawet z najgorszym koszmarem potrafię. Więc czymże jest pakowanie 😉\nTak w głębi duszy to strasznie chciałabym być twarda i silna. Nie taka mamałyga co to ją wszystko dotyka i sobie to potem na czynniki pierwsze rozkłada i każdy analizuje aż po czas jego połowicznego rozpadu. I do upadłego pielęgnuje w sobie ideały a mydlanej bańce bardzo długo może torować drogę choć wie, że pryśnie. Ale taka jak ten Rambo na przykład, co sobie mógł nawet ptaka drutem kolczastym przeszyć z ramienia na czoło – gdyby tylko chciał go na ramieniu lub na czole mieć – i nawet by nie pisnął. Bo na zewnątrz polewa sernika zawsze jest zimna. Parzy dopiero gdy z niecierpliwości umoczymy w niej paluch by sprawdzić czy już można.\nKiedy byłam małą dziewczynką zasłaniałam oczy i mnie nie było. Dla świata. Byłam pewna, że skoro ja nie widzę cebuli to i ona nie widzi mnie. Nie było więc problemu z jej niezjedzeniem. Z czasem urosłam i zaczęłam dostrzegać więcej. I rozumieć.\nŚwiat się nie schował za szafą. On cały czas tu był. Tylko ja udawałam, że go nie widzę.\nOperacja wyjazd, czyli mekong delta w kalejdoskopie\n13 lipca 2006 Bajka3 Komentarze\nPowoli zaczyna się pierwszy atak paniki. Powoli bo jeszcze nie chodzę w kółko i nie skubię sobie rąbka spódnicy i zadziorka na ustach z nadzieją, że to mi w jakiś sposób pomoże. Bo wyjeżdżam niedługo na długo. W sobotę ściślej rzecz ujmując. Bladym świtem. Na fefnaście dni. A może i dłużej. Kto wie. Będę grać na tniutni a wszystko co niezwykle ważne i istotne będzie mi wisieć oraz powiewać. W różnym stopniu malowniczości. Jakby.\nAtaki paniki miewam niezwykle rzadko, jednak zazwyczaj są one związane:\n* primo – z pakowaniem siebie lub kogoś albo rzeczy swoich bądź czyichś w coś czy też do czegoś,\n* secundo – z Dzieckiem moim nieodrodnym obdarzonym energią, która spore stadko elektrowni jądrowych mogłaby wprawić w zakłopotanie i wreszcie\n* tertio – z rodzicielami osobistymi, których kocham miłością wielką i nieprzebraną ale jak są za blisko i przez czas dłuższy niż pięć godzin, mam ochotę sieknąć się bez łeb tłuczkiem do mięsa i poczekać na powtórny rozkwit renesansu by ktoś docenił moje wzorki na czole.\nTłuczek był na podorędziu ale postanowiłam przeczekać. W końcu niedługo wyjeżdżam, tak? No, znaczy więc od mamutów odpocznę. I być może nawet zatęsknię. Piszę ‚być może’ aczkolwiek że ponieważ obecnie rodzicieli mam na co dzień. Razem z dzieckiem, któremu – jestem pewna – ktoś podstępnie a uporczywie nocami podsypuje coś na smoczek, bo nie wiem skąd w taki upał można czerpać aż tyle siły i radości z obcowania ze światem. Nie wiem też jak to się dzieje, że ja po dwóch rundkach za lokatorską ‚żabką’ w podskokach przy jednoczesnej ewakuacji wszystkich okolicznych mebli i przedmiotów nań mieszkających w ułamku sekundy (nie podejrzewałam się nigdy o taki refleks) i niwelowaniu prób wspinaczkowych na wszystko co tylko uda się dostrzec w tym wściekłym pędzie, mam dość i język zwisa mi ozdobnie do pasa a Młody dysznie sobie raz czy dwa i dalej w długą posapując tylko filuternie. Że niby Mu ciepło. Z deczka. No ja przepraszam ale wymiękam. Kondycja bowiem moja osobista z reguły kończy żywot w momencie porannego zwleczenia się (to najbliższy prawdzie termin) z łóżka i idzie sobie na długi urlop. Okolicznościowy.\nRazem z szalejącym po moim skromnym metrażu Lokatorem mam też w domie Meksyk dziki ale bez pieprzu i wanilii. Za to z dziurwami olbrzymimi w ścianie łazienki, resztkami tynku w cukiernicy znajdowanymi jeszcze długo po próbach doprowadzenia mieszkania do jako takiego wyglądu i funkcjonalności, o odpadającymi sekwencyjnie kafelkami i byle jak załatanym sufitem, z którego mam wrażenie zaraz wyskoczy ta rura od Górnej Sąsiadki. A to nie byle jaka rura bo rura sedesowa. I trochę zwiększa to u mnie intensywność doznań. Tudzież ekspresję wylgaryzmów przemilczanych ze względu na dobro małoletnich i święty spokój. Mam też perspektywę glazurnika, który przyjdzie i będzie naprawiał. Sufit ponoć też. Kafelki są jakby nie ten teges bo niebieskie. Nie to, że mam coś do niebieskiego. To w sumie bardzo miły kolor, choć nieco dołujący – ale jakby w łazience to nie rzutuje bo nie spędzam tam ośmiu godzin z dwoma przerwami na kawę i ciastko. Ale jakby trochę głupio mieć niebieskie kafelki do łatania dziur w kafelkach beżowych. Jakby. Ale to też jakby nie moja problematyczność bo ja tu tylko wynajmuję. Czyt: nie mam głosu. Właściciele znaleźli w promocji niebieskie – będą niebieskie. Tyz piknie. Pan glazurnik co prawda podczas wstępnych oględzin jasno się wyraził o nowatorskim pomyśle kolorystycznym i nie zacytuję tegoż bo rechoczę w kułak ale on jakby też jest tylko glazurnikiem. Czyt: nie ma głosu. Poza tym jest nietutejszy.\nWspaniale się dogaduję z góralami. Stwierdzam autorytarnie. A pan glazurnik stwierdził nawet, że gdyby już jednej cholery nie zostawił w domu to itp itd etcetera ‚by se mie wziuł’. Takich etceter to ja się doprawdy nie spodziewałam i teraz nie bardzo wiem czy mam się czerwienić z radości czy z prawego półprofilu, ale co do porównania mnie do cholery to się zgodzę. Z tą tylko różnicą, że gdybym mogła zabijać, nie wynaleźli by na mnie szczepionki. A chininą to by się mogli co najwyżej podetrzeć. W przypływie romantyzmu.\nPan glazurnik przyjdzie teraz w sobotę rano i zacznie naprawiać a ja mam nieśmiałą nadzieję siedzieć już wtedy gdzie indziej i się przemieszczać. Siedzieć z Ludzkim pod jedną pachą, bagażem swoim pod drugą i setką ludzkiego bagażu pod stadem pach wyimaginowanych. Co nie znaczy zbędnych. Bo raczej wręcz przeciwnie. Pominę tu absolutną niemożność posiadania stu pach w kwestiach anatomiczno-ekonomicznych. Skupię się za to na równie absolutnej niemożności posiadania Lokatora i tony naszych (ta akurat NASZYCH) bagaży do sobotniego świtu. Bo niby kurde jak. Kurka siwa, cie choroba, szfak i w ogóle ja pergolę. I tu chyba właśnie jest sedno paniki. O mojej radości nieprzebranej i szczęściu niepojętym jeśli chodzi o pakowanie się pisałam już w lutym (i pewnie jeszcze kilka razy wcześniej). A teraz jeszcze mam w chałupie Mamuta ze Zdzichem. Do z Obywatelem siedzenia podczas niedoczynności żłobkowej i nadczynności robotów rozmaitych w miesiącu lipcu oraz szczególnym doglądaniu pana glazurnika w najbliższa sobotę. Miał być sam Mamut ale Zdzich ma akurat urlop a obojgu samotnie się przykrzy co zresztą zrozumiałe (jakby), więc mieszkamy od tygodnia wszyscy razem i powoli (podkreślam powoli) nawet przez sen dostaję nerwicy natręctw. Brakuje tu jeszcze Stefana, która jest w Mamutowie i macierzyńczy kolejne dwa kotecki. Plus odwiedzin dawno nie widzianej koleżanki z trójką uroczych dzieci. I mężem. Z psem. Bez kagańca. Ratunku, ja się duszę. A jak się uduszę to:\n* primo – nigdzie nie pojadę i zwariuję,\n* secundo – nigdzie nie pojadę i kogoś zabiję,\n* cinquecento diesel – nigdzie nie pojadę i nie pocieszy mnie nawet fakt, że przecież nie żyję, więc powinno mi być wszystko jedno.\nJak widać słowa ‚non omnis moriar’ nigdy nie tracą na wartości. A w razie nie bycia pewnym łacińskich liczebników zawsze można posiłkować się włoskim. W stylu moto.\nCzasownik ‚pakować się’ kojarzy mi się wybitnie albo z czymś nie do końca dobrym i oznaczającym w nie zdefiniowanej bliżej przyszłości kłopoty albo z potem na czole i obłędem w oczach. Już teraz wiem, że muszę pakować się nocami, albowiem gdy wracam z pracy do domu mój Syn wykonuje coś w rodzaju kwiku stulecia skrzyżowanego z podskokiem w półprzysiadzie i wylądowawszy w moich ramionach nie odczepia się ani na moment przez godzinę. Jest radosny i szczęśliwy, opowiada mi w sobie tylko zrozumiałym języku jak strasznie było z Dziadkami i jak okropnie za mną tęsknił i ukwieca mi dekolt chwilowo czystej bluzki resztką przetartego jabłka, które akurat przez przypadek znajdowało się w jego jamie gębowej. Albo gdzieś głębiej – nie wnikajmy. Potem zaś ganiam na czworaka po podłodze na małymi stópkami w różnych wdzięcznych konfiguracjach. Nie narzekam, że ganiam – broń boże. Tylko zwyczajnie jestem potem zmęczona. Normalnie, po Ludzku 😉\nNo… czyli czasownik ‚pakować się’ bardzo trafnie mi sie kojarzy, bo skoro pakować się będę podczas najbliższych dwóch nocy, które mi zostały (z naciskiem na ostatnią jak znam życie i siebie samą) w pakowanie bagaży na najbliższe dwa tygodnie w nieodgadnionych warunkach i nieprzewidywalnym klimacie, to bardziej niż pewne jest, że zabiorę nie do końca to co powinnam, albo nie wszystko, albo nie tak jak powinnam, albo spakuję coś i zostawię w dobrym miejscu, tak dobrym, że nikt tego nie znajdzie do gwiazdki, albo pierdutnę czymś w napadzie szału przedwyjazdowego o ziemię… i to w efekcie doprowadzi przez pot na czole i obłęd w oczach do gargantuicznych kłopotów. Które tylko ja potrafię generować z taką lekkością z jaką inni umieją malować paznokcie. Albo grać w szachy.\nNa zakupach przedwyjazdowych ostatnich Pablos patrząc na czarna taśmę porywającą równowartość moich ciężko zarobionych pieniędzy w postaci pełnego koszyka rozmaitości baknął z przekąsem:\n– O, znowu sobie coś kupiłaś!\nŚmieliśmy się strasznie a reszta kolejki patrzyła na nas ogólnie rzecz ujmując dziwnie. Na taśmie bowiem wśród kilkunastu artykułów dających razem straszną sumę znajdowały się z przeznaczeniem dla mnie tampony i paczka pięciu maszynek do golenia. Reszta była mocno lokatorska 😉\nmekong delta – by Haluta\nreszta – by słownik języka polskiego i lata praktyki\nScenki i prezentacje\n12 lipca 2006 Bajka10 Komentarzy\nWychodzę rano do pracy. Upał jak siekiera. Albo dwie. Mam sukienkę wiązaną na szyi, z gatunku tych odsłaniających ramiona i plecy. Dwóch cherlawych robotników z sąsiedniej klatki włącza namierzanie. Gdy przechodzę obok przez charakterystyczne już robotnikom cmokanie przebija się komentarz:\n– Trochę ci skarbie plecy urwało.\n– Możliwe chłopczyku, ale przynajmniej w barach jestem szersza.\nRechot pojedynczy. Nie mój.\nPóźnym popołudniem jedziemy z Pablosem na zakupy spożywcze. Pod supermarketem pustka i tylko na parkingu, niczym samotny czarny żagiel pręży się i wygina motocyklista. Może sie przeciągał, a może oblazły go mrówki faraona, a może po prostu myślał, że laski będzie rwał jak świeże wiśnie na ten swój motór – nie wiem. Do tej pory nie wiem też co uznać za bardziej rachityczne – jego czy maszynę.\n– No się prezentuje.\n– Ale nie ma z czym.\n– Bo widzisz, to dopiero sztuka. Nie mieć z czym a się prezentować.\n– Koleś ma chyba jakiś przerost tylko nie wiem czego nad czym.\n– Raczej chciałby mieć jakiś przerost 😉\nW tramwaju siedzę obładowana tobołami. Dwie olbrzymie paki pieluch robią swoje. A dodając do tego różne inne obywatelskie akcesoria kosmetyczne i spożywcze, robi się niezły Sajgon. Lato skrapla się wszystkim w kiece i tiszerty, zaduch robi się zanim jeszcze o nim pomyślę. Tramwaj z rodzaju ‚trumna’ posiada niezwykle pomysłowo biegnącą rurę trzymakową, której się trzymając można albo szorować komuś po głowie, albo przed oczyma. Można też jednakowoż trzymać rękę za głową pasażera i nie robić problemu tam, gdzie go nie ma. Wsiada młodzian, staje centralnie przede mną i się ociera. Ocieranie się znieść muszę bo wiadomo – tłok. Ale włosów w nosie nie muszę. Cudzych. Z łapska. W nosie moim. Dla odmiany.\n– Czy mógłby pan zabrać rękę sprzed moich oczu?\nMłodzian lekko się peszy ale stara się być dowcipny:\n– Chciałem żebyś lepiej widziała mój tatuaż.\n– Aż takim krótkowidzem nie jestem. A na ‚ty’ to przejdziemy dopiero jak nadarzy się okazja by zobaczyć mój.


Akcesoria na piknik z dzieckiem [PRZEGLĄD]\nLato w pełni. Kiedy pogoda dopisuje, warto spędzać z dzieckiem dużo czasu na świeżym powietrzu. Piknik w parku to rewelacyjny pomysł, który nie wymaga wielu przygotowań.\nWarto mieć jednak przy sobie kilka pomocnych akcesoriów. Przydatne mogą okazać się też niektóre gadżety. Postanowiliśmy przedstawić Wam kilka propozycji rzeczy, które umilą piknikowanie z pociechą.\nNa pierwszy ogień weźmiemy te najpotrzebniejsze - związane z pielęgnacją. Każda mama wie, że w przypadku dłuższego wyjścia z domu, nie wolno zapomnieć o niczym, co niezbędne do przewijania. W przechowywaniu pieluszek, kremu, dodatkowych ubranek i innych potrzebnych akcesoriów pomoże torba pielęgnacyjna. My wybraliśmy Babymel Lily - bardzo pojemną i elegancką torbę z licznymi przegródkami.\nCo najważniejsze posiada ona przewijak, który z pewnością przyda się na pikniku. Akcesorium składa się do rozmiarów przeciętnego portfela, wykonano je ze śliskiego, łatwego do umycia materiału, co dodaje mu praktyczności.\nW zestawie znajduje się też izolowany pokrowiec termiczny na butelkę. Zapewni on odpowiednią temperaturę herbatki czy zupki, nie pozwoli zepsuć się mleku, utrzyma odpowiednią temperaturę soczku czy kaszki.\nWarto docenić też sam układ torby. Podział na mniejsze i większe komory jest przejrzysty i pomaga w organizacji. Liczne sekcje pozwalają na posegregowanie wszystkiego tak, by później na pikniku czy spacerze łatwo i szybko odnaleźć każdą z potrzebnych rzeczy.\nTorba Babymel Lily jest pojemna, ale nie przepastna. Wykonano ją z materiału, który łatwo się czyści i nie nasiąka wodą, więc nie należy się martwić, że zabrudzi się lub zamoczy.\nJej dużym plusem jest też to, że pomimo specjalnego przeznaczenia, wygląda zupełnie jak normalna torebka. Nie jest wielka i nieporęczna. Prezentuje się naprawdę ładnie i klasycznie. Oczywiście można ją przymocować do stelaża wózka.\nMamy już wszystko, co potrzebne do pielęgnacji, ale co z jedzeniem dla pociechy? Niemowlę można nakarmić piersią lub z butelki, ale starsze dziecko, jedząc podczas pikniku, może się nieźle wybrudzić. Jest na to rada - Saszetki Fill'n Squeeze! Nic nie wycieka, nie brudzi łapek, nie kruszy się i nie rozlewa na koc. Czysto i przyjemnie!\nDzięki zestawowi do napełniania saszetek można przygotować najróżniejsze deserowe i obiadowe posiłki. Ogranicza nas wyłącznie wyobraźnia lub ulubione smaki pociechy. Dzięki temu, że sami przygotowujemy przeciery, oszczędzamy pieniądze, wiemy też, co się znajduje w przygotowanym posiłku.\nCo ważne w przypadku pikniku saszetki są bardzo praktyczne i wygodne poza domem. Maluch nie wymaga kontroli ani pomocy rodzica podczas spożywania posiłku.\nNie trzeba się również martwić o ciągłą kontrolę czystości rączek dziecka. Na pikniku wszystko dookoła brudzi - trawa, ziemia, piasek. Wycieranie dłoni dziecka mokrymi chusteczkami jest uciążliwe i dla mamy - pilnującej, by pociecha nie jadła brudnymi rękami - i dla dziecka, któremu przerywa się zabawę.\nWyciskane saszetki są gwarancją, że posiłek nie będzie miał kontaktu z dłońmi malucha. Dziecko może też ruszać się i bawić podczas jedzenia. Samo świetne poradzi sobie z saszetką, nie ma potrzeby karmienia go łyżeczką.\nSaszetki Fill'n Squeeze zapewniają też świeżość owocowych przecierów. W ciepłe dni owoce szybko się psują, ciekną i gniją, ciężko więc zabrać je ze sobą na piknik. A przecież lepiej jest zapakować zdrowy posiłek niż pełne cukru chrupki czy ciasteczka albo słone paluszki.\nNo dobrze, ale co zrobić, gdy chcemy podać dziecku na przykład ciepłą zupkę lub herbatkę? Zarówno płyny, jak i gęste posiłki w odpowiedniej temperaturze utrzyma termos Skip Hop. Ciepło utrzymuje się w nim do pięciu godzin. Można w nim także przechowywać zimne posiłki. Pozostaną one chłodne nawet przez siedem godzin.\nDodatkowo do termosu można dokupić inne, pasujące akcesoria marki Skip Hop, takie jak kubek niewysypek, bidon lub pudełko śniadaniowe.\nZadbaliśmy o pielęgnację i jedzenie. A co z zabawą? Przydałaby się jakaś piłka, maskotki, może klocki... Tylko jak to wszystko spakować?\nUlubione misie malucha możemy włożyć do plecaczka, który dziecko samo poniesie. Polecamy szczególnie kolorowe i zabawne plecaki Skip Hop.\nReszta zabawek idealnie zmieści się w worku-macie Play&Go. Ten świetny produkt zapewnia możliwość zabrania ze sobą zabawek, których na dwór raczej byśmy nie zabrali.\nKlocki, wieloelementowe układanki, gry - posprzątanie ich zajmuje zaledwie parę sekund! Worek Play&Go sprawdzi się także na co dzień w domu. Pomoże w utrzymaniu porządku w dziecięcym pokoju.\nWarto dodać, że worek stanowi matę do zabawy. Można go rozłożyć bezpośrednio na podłodze, ziemi lub trawie! Materiał, z jakiego go wykonano, jest zaimpregnowany tak, by nie pochłaniał wilgoci i brudu.\nRozrywkę starszym dzieciom zapewnią również magnetyczne gry The Purple Cow. Wydania turystyczne zaprojektowano tak, by zajmowały niewiele miejsca w torbie. Dzięki temu, że wszystkie małe elementy gier są magnesami, a pojemnik (i zarazem plansza) jest metalowy, nic się nie gubi i nie wysypuje.\nGry planszowe to świetna rozrywka, która rozwija ducha rywalizacji, uczy współzawodnictwa i logicznego myślenia. W kolekcji The Purple Cow znajdziemy takie hity jak Chińczyk, Statki, Warcaby czy Domino, ale również inne ciekawe propozycje - Wyspę Skarbów, Piłkę Nożną, Węże i Drabiny oraz Mastermind.\nDla dzieci, które nie mogą usiedzieć w miejscu i wolą raczej zabawy ruchowe, polecamy rowerki biegowe i hulajnogi. My na piknik zabraliśmy ze sobą trzykołową Milly Mally Crazy. Jest stabilna, dzięki czemu nawet niewprawiony maluch, podczas jazdy będzie sobie na niej dobrze radził.\nOczywiście istnieje obawa, że dziecko szybko znudzi się samodzielną zabawą i będzie chciało, by to rodzic popychał hulajnogę. Na takie wypadki Milly Mally Crazy wyposażono w praktyczną rączkę do prowadzenia. Dzięki niej dorosły może wygodnie prowadzić hulajnogę.\nPo zabawie warto chwilę odpocząć. Co jeśli najdzie nas ochota na krótką drzemkę? Zamiast tradycyjnej poduszki polecamy Cebuszkę. To poduszka dla mam karmiących, która przyda się zarówno do tej czynności, jak i do odpoczynku. Jest wyprofilowana, a więc wygodniejsza niż tradycyjne jaśki.\nCeba Baby Cebuszka mini ułatwia wygodne karmienie piersią niemowlęcia na pikniku. Przyda się również jako podparcie dla malucha, który dopiero od niedawna siada i jest w tym nieco niepewny. Dzięki niej dziecko będzie mogło bawić w pozycji siedzącej.\nNa koniec coś, co uwielbiają i mali i duzi - Bańki Mydlane! Na dodatek w rozmiarze XXL. Zestaw do robienia megabaniek SES Creative to świetna zabawa, która dostarczy Wam dużo radości i śmiechu.\nMamy nadzieję, że Wasze pikniki będą udane i że choć klika z naszych pomysłów przyda się Wam podczas spędzania czasu na wolnym powietrzu!


Naszą działalność i przygodę z ubraniami skate i streetwear rozpoczęliśmy w 2002 roku. Fala popularności hip-hopu zaczęła wtedy przybierać na sile, co rusz pojawiali się nowi artyści, którzy z czasem zaczęli tworzyć własne odzieżowe marki. My zaczynaliśmy od skromnego, niewielkiego sklepu, który działa do tej pory. Nie mogliśmy trafić w lepszy moment. Charakterystyczna, uliczna moda, ze względu na wygodę noszenia i oryginalność, zyskała sobie licznych wielbicieli, nie tylko wśród fanów hip-hopu i na stałe wpisała się w kanon codziennych, miejskich stylizacji.\nDzięki zaangażowaniu i pasji nasza firma mogła prężnie się rozwijać. Już w 2007 roku udało nam się otworzyć drugi sklep w Inowrocławiu, tym razem dużo większy. Po dwóch latach, również z sukcesem, spróbowaliśmy swoich sił w Bydgoszczy. Teraz chcemy otworzyć się na świat - oryginalną odzież, która, jak mamy nadzieję, spełni wszystkie Wasze oczekiwania, znajdziecie już nie tylko w punktach stacjonarnych, ale także w sklepie internetowym. Na bieżąco pojawiają się w nim zarówno wszystkie gorące nowości jak i sprawdzona, nieśmiertelna klasyka gatunku.\nW naszej ofercie umieściliśmy ubrania najpopularniejszych marek specjalizujących się w modzie ulicznej, zarówno polskich jak i światowych, między innymi PROSTO, PITBULL, DIIL, Stoprocent, BOR, Ciemna Strefa, Mass, Patriotic, SSG, Moro Sport czy GANJA MAFIA. Atrakcyjne propozycje znajdą tu dla siebie zarówno Panowie jak i Panie. Prócz wygodnych bluz, spodni czy kurtek nie zabrakło u nas również stylowych akcesoriów oraz albumów z muzyką.\ntel: 533 569 999\nFirma została wpisana do rejestru CEIDG dnia 03.08.2002\nKonto bankowe do przelewów w złotówkach:\n94 1090 1069 0000 0001 0060 0321 (BZ WBK)\nKonto bankowe do przelewów w EURO:\nPL 49 1090 1069 0000 0001 1751 6088


Orange Love szczegóły oferty Smart-life.pl Technologie Mobilne\nNajpierw trochę skrytykuję reklamę:\n“Wszystko, czego potrzebujesz za mniej niż 3 zł dziennie” – Rozkładanie kosztu na każdy dzień jest sposobem na pokazanie jak niewiele płaci się za daną usługę. Jednak większość ludzi dostaje pieniądze raz w miesiącu – podobnie jak rachunek i wtedy widzi całkowitą kwotę. Uważam, że jest to zgranie poniżej pasa i bardziej uczciwym podejściem byłoby napisanie – “Wszystko, czego potrzebujesz od 93 zł miesięcznie”. Niestety zachodnia szkoła marketingu jest wszechobecna, ale to nie znaczy, że mamy się na to godzić.\nOrange Love pozwala nam na wybór:\nOrange Światłowód, Neostrada lub 4G LTE\nsmartfon i/lub telewizor\nJedną umowę i jeden rachunek\nOK, czyli kupujemy internet w zależności od potrzeb i dostępności – świetnie rozwiązane(biznesowe), gdyż światłowód jest na razie mało dostępny, Neostrada nie wszędzie, więc LTE wypełnia luki.\nA jeżeli znajdziecie dobre miejsce to LTE potrafi zaszaleć:\nTak wygląda to na telefonie, a nie dobrym routerze.\nDo internetu mamy ofertę z nielimitowanymi rozmowami i smartfonem oraz telewizję z telewizorem. To dość ciekawe podejście, nie nowe ale ciekawe. Jak zapewne wiecie Orange zawsze był w dobrych stosunkach z Samsungiem, więc zgadnijcie jakiej marki TV można wybrać.\nWybieramy Orange Love\nZacznijmy od Internetu i telefonu z nielimitowanymi rozmowami/sms’ami. Wszystko zależy od lokalizacji – czy jest dostępny światłowód czy nie, więc najpierw podajemy na stronie – swój adres instalacji. Pojawia nam się proponowana oferta, a trochę niżej przycisk: “Stwórz własny pakiet” – lubimy własne pakiety więc klikamy.\nKolejny ekran jest bardzo prosty i pomocny:\nna górze mamy opcję internetu do wyboru – w moim wypadku była to Neostrada\nponiżej telewizję – lub bez – dwa pakiety\ni na dole – smartfon lub telewizor\nDla każdego kto szuka oferty internetu domowego, gdyż podstawą oferty jest Internet. Jeżeli w waszej lokalizacji dostępny jest światłowód to pakiet Love może być korzystnym rozwiązaniem. Jeżeli szukacie kilku usług i urządzeń to warto się przyjrzeć Orange Love.\nNa stronie mamy podane wszystko z cenami i przy odbiorze i miesięcznie, a na samym dole suma kosztów. Muszę przyznać, że czytelność ofert na stronie Orange zmieniła się na plus, kiedyś było to dość skomplikowane a ceny nieczytelne. Teraz wszystko jest pomarańczowo na białym.\n« Pięć niezbędnych funkcji w smartfonie w 2017\t» LG X Power w ofercie Orange\nWięcej w Abonament, Blog, Neostrada, News, Orange, slider\nW poniższym artykule znajdziecie kilka funkcji/podzespołów, które jak dla mnie są niezbędne w smartfonie w 2017 roku. Jest to subiektywna...


Strona głównaGospodarkaSpłonęła znana restauracja we Władysławowie. Straż: straty ogromne\n| 03.06.2021 11:51\nTak wygląda teraz znana restauracja we Władysławowie (Twitter.com, @KPPSPPuck)\nStrażacy z okolic Władysławowa mieli pracowity poranek. Doszło do pożaru jednego z najbardziej charakterystycznych budynków w tej popularnej nadmorskiej miejscowości.\n"O godzinie 5:26 wpłynęło zgłoszenie o pożarze budynku koło toru gokartowego u nasady półwyspu. Z informacji wynikało, że cały budynek jest w ogniu" - relacjonuje Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Pucku.\nNa miejsce skierowano zastępy z jednostki ratowniczo-gaśniczej Puck, ochotniczej straży pożarnej we Władysławowie oraz OSP Chłapowo.\n"Spaleniu uległo górne piętro budynku, na którym mieściła się restauracja z tarasem. Straty ogromne" - informują strażacy.\nRestauracja znajduje się we Władysławowie przy ul. Starowiejskiej. Z informacji PAP wynika, że w trakcie wybuchu pożaru w budynku była jedna osoba, ale nie odniosła żadnych obrażeń.\nPrzyczyna pożaru nie jest znana. Postępowanie prowadzi policja.\nNa mediach społecznościowych pojawia się sporo komentarzy. Ludzie chwalą restaurację za dobre jedzenie i wyrażają współczucie. Tym bardziej, że przecież dopiero co rząd ściągnął lockdown i tego typu miejsca mogły szerzej otworzyć się na klientów.\nCelowe podpalenie celem uzyskania odszkodowania albo robota mafii za brak haraczu.\nPewnie podpalili, bo mieli dobrze ubezpieczone. W dobie kryzysu chyba najlepsze rozwiazanie.\nJako pierwsze nasuwają się dwie myśli. Konkurencja lub odszkodowanie. Ale oczywiście może być coś innego.\nKonkurencja działa !!!\nWielka szkoda komuś pewnie bylo nie na rękę , bo klientów tam nie brakowało normalnie jaja


Wzor skargi po angielsku - ayoy.pl\n27 kwietnia 2020 05:37Umowy\nTo musisz wiedzieć zanim zabierzesz się do przygotowania dokumentu. Email po angielsku to jedno z praktycznych zastosowań języka angielskiego, które przydaje się w życiu codziennym. Rozpoczęcie reklamacji - przydatne zwroty po angielskudnia otrzymania skargi lub braku satysfakcjonującej odpowiedzi od przewoźnika lotniczego, należy przesłać niniejszy formularz (można przesłać kopię oryginalnego formularza wysłanego do przewoźnika lotniczego) do krajowego organu wykonawczego2 w państwie członkowskim3, w którym incydent miał miejsce.List formalny ze skargą po niemiecku. Więcej informacji tutaj. Jest on również nazywany listem z reklamacją lub z zażaleniem. Jego zadaniem jest przybliżenie sylwetki kandydata na dane stanowisko, i uzupełnienie informacji podanych w CV. Po drugie - przekaż komornikowi wszelkie informacje jakimi dysponujesz na temat działalności dłużnika i jego majątku.Poświadczenie notarialne. podstawy; średnio zaawansowany .Przykłady i wzory jak napisać CV po angielsku dla zawodów takich jak kelnerka, informatyk, recepcjonistka do wypełnienia i pobrania w pliku doc za darmo. List motywacyjny po angielsku pełni tę samą funkcję co jego polski odpowiednik. - complaint, grievance, petition, beef, plea, wailList formalny po angielsku - wzór List oficjalny po angielsku przykład 1 - list z zapytaniem o szczegóły ogłoszenia.\nWięcej informacji tutaj.skarga - tłumaczenie na angielski oraz definicja. Nie jest najlepszym pomysłem informowanie dłużnika o uzyskaniu przeciwko niemu wyroku i oczekiwanie przez klika miesięcy na rozpoczęcie dobrowolnych spłat. Na stronie znajdziesz darmowy Kreator CV po angielsku lub wzory do pobrania w formacie Microsoft Word. Jakie są podstawowe różnice między angielskim CV a polskim CV?List motywacyjny po angielsku - wzór. Pisząc list motywacyjny powinniśmy się przede wszystkim skupić na tym, z jakiego powodu aplikujemy na dane stanowisko oraz dlaczego ze wszystkich kandydatów pracodawca powinien .Inspektor ma szczególne uprawnienia. W tym przewodniku pokażę Ci najważniejsze różnice, które musisz znać jeśli piszesz CV po angielsku. Zobacz również: List formalny do redakcji po angielsku i List formalny z prośbą o informacje po angielsku.List reklamacyjny i list ze skargą po angielsku - Letter of complaint. Celem listu motywacyjnego jest nie tylko uzupełnienie naszego CV, ale przede wszystkim zwrócenie potencjalnemu pracodawcy uwagi na naszą kandydaturę. Powinniśmy jednak .Jak napisać list motywacyjny (cover letter) po angielsku? Ponadto odnieśliśmy się jak wygląda angielskie CV porównując go z polskim. Co znaczy i jak powiedzieć "skarga" po angielsku? Zgoda na wyjazd dziecka za granicę może zostać przygotowana przez rodziców lub opiekunów prawnych samodzielnie, natomiast podpisać ją należy w obecności notariusza, który potwierdzi prawdziwość złożonych na niej podpisów notarialnym poświadczeniem.\nZgoda na wyjazd dziecka za granicę po angielskuJak napisać mail po angielsku.\nW naszym wcześniejszym artykule o CV i resume, przedstawiliśmy porady, różnice pomiędzy obydwoma dokumentami, opisem w jakiej sytuacji są używane. Nadawca pisze skargę, gdy chce interweniować w konkretnej sprawie, powiadomić o zdarzeniu uznanym przez niego za krzywdzące i oczekuje interwencji adresata.Przykłady użycia - "wzór" po angielsku. Download dla wszystkich.Jeśli wysyłasz CV po angielsku do pracodawcy na terenie Polski. dnia Gru 21, 2014. Poniżej zamieszczam przykładową treść klauzuli do CV w języku angielskim:Po pierwsze powinieneś działać szybko. bab.la nie jest odpowiedzialne za ich brzmienie. Dowiesz się też jak unikać popularnych błędów, a także: jak brzmi życiorys po angielsku (CV? Wiąże się to z tym, że nadal dotyczą Ciebie (i pracodawcę) regulacje prawne obowiązujące na terenie Polski. Napisanie zażalenia lub skargi jest często najlepszą drogą, jeśli chcesz coś zmienić na lepsze.CV po angielsku. Wówczas jak najbardziej powinieneś dodać klauzulę do CV w stopce. bab.la nie jest odpowiedzialne za ich brzmienie. Artykuły po angielsku; Opowiadania po angielsku; Wypracowania; Dialogi po angielsku; kursy. W Part 1 należy napisać obowiązkowe wypracowanie (essay) natomiast w Part 2 masz kilka możliwości: artykuł, raport, recenzja lub list/e-mail.\nbez uprzedzenia przeprowadzać kontrolę w firmie w godzinach pracy, przeglądać dokumenty, a pracodawca ma obowiązek udostępnić je i udzielić wszelkich niezbędnych informacji (inaczej grozi mu m.in. grzywna). Oczywiście należy .skarga do sądu administracyjnego po angielsku. Tą stronę przegląda teraz 33 gości. Zażalenie/skarga na obsługę. skarga do sądu administracyjnego. Jeśli skarga dotyczyła zaległości finansowych, inspektor wyda pracodawcy nakaz zapłaty (nałoży też na niego mandat w .Rozprawka po angielsku - zwroty, słownictwo i przykłady. Ćwiczenia z angielskiego; testy - podstawowe; testy - zaawansowany; Angielski w pytaniach; Czytamy po angielsku. Tłumaczenia w słowniku polsko - angielski. Rozprawka po angielsku typu "for and against" (za i przeciw) Rozprawka jest formą wypowiedzi ze ściśle określonymi regułami kompozycyjnymi. Poniższe tłumaczenia pochodzą z zewnętrznych źródeł i mogą być niedokładne. Spotyka się ją przede wszystkim na egzaminie maturalnym z j. angielskiego na poziomie .Przykłady CV/resume po angielsku. Poniżej znajdziecie wskazówki jak napisać list formalny ze skargą po angielsku, przydatne zwroty oraz wzór listu formalnego ze skargą po angielsku. N a egzaminie Cambridge English: First pisanie składa się z dwóch części i trwa 1h i 20 min. List formalny w języku niemieckim.skarga po angielsku.\n62 Sąd jest bowiem w ramach skargi o stwierdzenie nieważności właściwy, do tego aby wypowiedzieć się w przedmiocie skargi w kwestii braku kompetencji, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, naruszenia traktatów .Przykłady użycia - "skargi" po angielsku. CV po angielsku, porady. List reklamacyjny oraz list ze skargą (letter of complaint) są jednymi z wielu rodzajów listów, z jakimi spotkamy się w języku angielskim.Najczęściej listy reklamacyjne wprowadza się jednak w dalszych etapach edukacji ze względu na język oraz styl, jakich w takiej formie się wymaga.Sprawdź jak napisać skargę, jaki układ elementów zastosować, zapoznaj się z przykładem skargi. Reklamacja do biura podróży W sytuacji, gdy zostaliśmy zakwaterowani w pokoju z widokiem na budowę (a miał być widok na morze) lub hotelowy basen nie nadawał się do kąpieli - możemy domagać się zwrotu części ceny wycieczki.Takie prawo daje polskiemu konsumentowi Ustawa o usługach turystycznych z 1997 r., wedle której .dni tygodnia po angielsku; miesiące po angielsku; wielkie litery; Dla początkujących; testy i quizy. Umiejętność napisania maila po angielsku jest kluczowa w kontaktach biznesowych. Jak napisać list formalny po niemiecku, zasady pisania, przydatne zwroty. Polish Żywię ogromną nadzieję, że Szwajcarskie Koleje Federalne będą podawane jako wzór.Reklamacja po angielsku to jeden z częściej pojawiających się tematów na maturze, egzaminach czy po prostu sprawdzianach w szkole. Poniżej znajdziecie przykładowe listy motywacyjne po angielsku, które pozwolą wam napisać swój .Jak napisać CV po angielsku, aby zapewnić sobie zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną? jak wygląda wzór CV angielskiegoPrzejdź do darmowego Kreatora CV po angielsku (wybierz szablon, wypełnij rubryki i pobierz dokument w PDF, fotografa / zdjęcie kandydata - opcjonalnie) - Free CV / Resume Creator Dlaczego warto skorzystać z programu online do napisania angielskiego CV?Aktualności Jak napisać reklamację: gotowe wzory. Skarga jest to pismo kierowane do jakiejś instytucji. Definicja. Poniższe tłumaczenia pochodzą z zewnętrznych źródeł i mogą być niedokładne. Jak więc pisać reklamację w języku angielskim? Często umawiamy spotkania biznesowe lub rozmowy kwalifikacyjne właśnie przez maila. Sprawdź jak może wyglądać angielskie CV lub resume..\nWzór wniosku o wydzierżawienie gruntu


Uwaga! Awaria linii telefonicznej Mediateki. Prosimy o kontakt tylko pod numerem 713471282.\nZapisy pod nr tel.: 71 347 12 68 lub 71 347 12 82\nZajęcia będą odbywały się w środy w godz. 8:30 – 10:00.\noprowadzanie dzieci po bibliotece\nomówienie zbiorów, które gromadzimy\nzapoznanie z podstawowymi zasadami korzystania z zasobów biblioteki\nsamodzielna praca dzieci: tworzenie własnych kart czytelniczych oraz kolorowych zakładek\nwyszukiwanie za pomocą dostępnych źródeł informacji i pojęć takich jak: biblioteka, czytelnia, lektura\ntworzenie jesiennych kompozycji\nczytanie wierszy o jesieni oraz rozwiązywanie zagadek i quizów o tej tematyce\noprowadzenie dzieci po bibliotece\nrozwiązywanie bajkowych zagadek\nzapoznanie i objaśnienie budowy książki\ntworzenie wspólnej „Wielkiej Księgi Bajek”\n1. Dociekliwi detektywi. Moja pierwsza wizyta w bibliotece publicznej.\n2. Czym jest fake news i jak go rozpoznać? Uczymy się krytycznego myślenia.\nUczniowie poznają definicje fake newsów, uczą się je rozpoznawać i rozróżniać, poznają mechanizmy wpływające na to, że wierzymy w nieprawdziwe informacje. Przeprowadzenie z uczniami dyskusji, burzy mózgów na temat tego, jak ustrzec się przed fake newsami oraz tego, co to jest krytyczne myślenie i jak je stosować.\n3. Rodzaje i gatunki literackie.\nUczniowie przypominają sobie rodzaje i gatunki literackie, uczą się, jak je rozpoznawać i rozróżniać. Po krótkiej części teoretycznej następuje część warsztatowa, podczas której uczniowie dzielą się na małe grupy i próbują swoich sił w tworzeniu określonych gatunków literackich.\n4. Wyszukiwanie informacji z Supergeekiem.\nJak wyszukać informacje? Gdzie sprawdzić definicję słowa, którego nie rozumiemy? Czy warto jeszcze korzystać ze słowników, chociaż wszystko jest w internecie? Po wprowadzeniu teoretycznym uczniowie wejdą w świat gry mobilnej, aby walczyć z błędami językowymi jako Supergeek – bohater, którego bronią są książki.\nCykl lekcji bibliotecznych dla klas I-IV LO\n1. Ja wśród innych.\nKażdy i każda z nas żyje wśród innych ludzi, komunikując się z nimi, współpracując, starając się ich poznać i zrozumieć. Staje się to łatwiejsze, kiedy przyswoimy sobie terminy takie jak tożsamość grupowa, grupa swoja i obca, mowa nienawiści, stereotypy, uprzedzenia, dyskryminacja i tolerancja. Zajęcia warsztatowe.\n2. Wyszukiwanie informacji z Supergeekiem.\nEscape room w bibliotece dla klas IV-VIII SP oraz I-IV LO.\nCieszymy się, że przyszliście do biblioteki, ale czy uda Wam się z niej wyjść? Odnajdźcie ukryte podpowiedzi, otwórzcie wszystkie schowki i rozwiążcie zagadki w dwóch miejscach – do wyboru macie escape room fantastyczny lub biblioteczny.\nUWAGA: Część grupy będzie rozwiązywała zagadki na terenie biblioteki, druga będzie grała w zamkniętym pomieszczeniu, w towarzystwie pracownika biblioteki.


BÓL W LEWEJ CZĘŚCI BRZUCHA - forum, dyskusje, rozmowy\nGazeta.pl Forum spis tematów ból w lewej części brzucha\nból w lewej części brzucha - najlepsze wpisy\nOd 2-3 tygodni męczy mnie ostry lecz przerywany ból brzucha w lewej dolnej części,ból pojawia się codziennie w nocy i za dnia,czasami jest intensywniejszy jak się ruszam (chodzę) a czasami jak tylko Czytaj więcej...\nból w lewej części brzucha w okolicy żeber\nmasz zapewne zapchane jelita brzydko mowiac gowienkiem?pijesz duzo coca coli albo alkoholu? Czytaj więcej...\nSo, 20-08-2005 Forum: Zdrowie - ból w lewej części brzucha w okolicy żeber\nOd jakiegoś czasu pobolewa mnie w lewej, dolnej części brzucha. Boli mnie prawie codziennie ale nie jest to ból intensywny, czasami odczuwam to jako dyskomfort. Byłam już u 4 lekarzy. Pierwszy Czytaj więcej...\nból w lewej części brzucha - pozostałe wpisy\nA moze jajnik? Spróbuj no-spę i espumisan. -- A ja myślę, że całe zło tego świata bierze się z myślenia. Zwłaszcza w wykonaniu ludzi całkiem ku temu nie mających predyspozycji. Andrzej Sapkowski\nRe: Ból w lewej części brzucha\nRektoskopia nie jest najprzyjemniejsza, ale jest do przezycia, dodatkowo robi ją sie teraz w znieczuleniu miejscowym (zapytaj tylko czy w Twojej placówce równiez). Mogą to byc nerwobóle, skoro zaczyna boleć gdy o tym myslisz.\nRe: ból w lewej części brzucha w okolicy żeber\nkobitkastarajuz napisała: > tak jak w temacie.bol ten nie jest silny ale jest.powtarza sie co jakis > czas.nie jest staly.mialam spokoj przez 2 tygodnie i teraz znowu.co to moze > byc? Pewnie jakaś choroba. S. -- Kandydat na prezydenta Lech Kaczyński do wyborcy: Spieprzaj dziadu !\nWt, 02-11-2004 Forum: Służba zdrowia - Bóle brzucha w dolnej lewej części przy udzie.\nwewnętrznych. 5. Wykonaj masaż brzucha: prawą dłoń połóż na brzuch, lewą rękę na prawą i wykonuj masaż ruchami okrężnymi w kierunku ruchu wskazówek zegara 20 razy w taki sposób, ażeby brzuch przemieszczał się z góry na dół; osiąga się to odpowiednim ustawieniem dłoni. Działanie fizjologiczne: polepsza się\nBół brzucha pomóżcie proszę :(\njestem w 27 tc i od wczoraj strasznie boli mnie prawa górna część brzucha, czuję kłucia i przy dotyku tak jakby się rozchodził.. jak zarówno w nocy dosyć mocno bolała mnie lewa dolna część brzucha :( martwię się strasznie. U lekarza byłam 3 dni temu i wszystko było w porządku, badania na glukozę\nN, 11-09-2011 Forum: Ciąża i poród - Bół brzucha pomóżcie proszę :(\nWitam wszystkich, Moja babcia 2,5 roku temu przeszła ostre zapalenie trzustki. Lekarze dawali jej 10 % szans na przeżycie - jakoś wyszła z tego. Jednak co pewien czas pojawiają się ostre napady bólu brzucha umiejscowione w lewej części. Gastroenterolodzy po wykonaniu badań (usg, rentgen\nWt, 03-04-2012 Forum: Zdrowie - Ostre bóle brzucha bez diagnozy po wielu badaniach\nmusi iść do lekarza i niech mu zrobią usg.. Mówi że jutro pójdzie bo jego lekarka przyjmuje do 20 ale chyba bede zmuszona go za ręke zaprowadzić I jak myślicie co to moze być.. silny ból brzucha w górnej części plus biegunka Na bank to nie żaden wirus bo my zdrowi.. A i je to samo co my a nikomu nic\nŻeby było mało tego wszystkiego to dziś poczułem ogromny ból brzucha i nagle biegunka.. Żółty stolec i po każdym jedzeniu straszny ból brzucha... Kolejny objaw. Super.. Byłem na USG z tym guzkiem i oto opis: Widoczne powiększone węzły chłonne w kącie żuchwy po stronie prawej w osi długiej do 12mm\nWt, 13-11-2012 Forum: Choroby tarczycy i hashimoto - Hashimoto czy nowotwór? - brak antyTPO\nu mojego 7 letniego syna ostatnio pojawił się(już 3 razy w ciągu 1,5 miesiąca) silny ból w lewej części brzucha .Pojawia się nagle i tak samo nagle znika,nie jest poprzedzone wysiłkiem.Ma wówczas problemy z chodzeniem i wyprostowaniem się .Co to może być\nCz, 01-10-2009 Forum: Zdrowie małego dziecka - kolka?\nPo ataku bólu - proszę o pomoc w interpretacji\nWitam, Dziś odebrałam wynik badania moczu. Poszłam na badanie ponieważ kilka dni temu złapał mnie straszny ból w okolicy lewej nerki i promieniował aż do lewej części brzucha. Ból był straszny i trwał około 20-30 minut. Dopiero po zażyciu nospy ustąpił. Wyniki: Barwa - j. żółta Przejrzystość\nCz, 22-07-2010 Forum: Choroby nerek - Po ataku bólu - proszę o pomoc w interpretacji\nRe: córka nie może wstać z łóżka,tak ją boli noga\npamiętam , że tak bolała mnie noga przy zapaleniu wyrostka robaczkowego . Czy dziecka nie boli brzuch w dolnej lewej części?\nWt, 05-06-2007 Forum: edziecko zdrowie - córka nie może wstać z łóżka,tak ją boli nogaHELP\nA u mnie czekoladowego:-)))) A masz bóle brzucha podczas @? A twoja endometrioza gdzie jest umiejscowiona? Ja mam Endometriozę miednicy mniejszej. Lewa część jajnika z macica byla zrośnieta. -- "Warto znaleźć pasję, która pomoże przeżyć ból"\nPn, 14-04-2008 Forum: ENDOMETRIOZA - NIE JESTEŚ SAMA - @ w endometriozie\ndoprowadza mnie do wymiotów oraz przez parę sekund około 10-20 mam nie władność ręki. przez następne dni okropnie boli ta ręka w okolicach barków oraz łopatki. Nie mogę podnosić ręki nad głowę z ciężarem oraz np spać na brzuchu z ręką skierowaną do przodu w literke T <- -( pozycja leżąca ) ponieważ czuje\nniby nic mi właśnie ostatnio nie dolegało, biorę tabletki antykoncepcyjne, nie wiem czy to nie ma wpływu, do wizyty u lekarza nakłoniły mnie częste bóle brzucha po lewej stronie pod żebrani, wzdęcia i dosyć częste biegunki oraz nudności\nnudności połączone z zawrotami głowy, zauważyłem że gdy muszę oddać mocz to się to nasila. Codziennie !!! pojawia się także takie mocne zimno na twarzy po jej lewej stronie, taki jakby paraliż tej części twarzy (nie potrafię tego dokładnie określić) Drżenia mięśni w rożnych częściach ciała, najbardziej\nz krwi ok.(nie licząc leukocytów jak wspominałam),zdrowo się odżywiałam i odżywiam… Nawarstwiło się wszystko, przed wakacjami 2013r., dostałam pierwszy atak. Na kilka dni przed atakiem bóle z lewej strony za żebrami nasiliły się, promieniował do środkowej części kręgosłupa, ból czasem zmieniał\nBiorę drugie opakowanie cilestu,gdzieś pod koniec pierwszego opakowania trochę bolało mnie w lewej części brzucha na wysokości bioder.Teraz czuję znowu lekkie pobolewanie(dziś wezmę siódmą tabletkę).Czy to normalne??? Z góry dziękuję za odpowiedź.\nWt, 05-09-2006 Forum: CILEST - WADY I ZALETY - Ból podbrzusza!\nBromergon/duphaston a objawy ciąży\nŚr, 21-08-2013 Forum: Dla starających się - Bromergon/duphaston a objawy ciąży\nbóle podbrzucha u trzydziestolatka\nod paru miesięcy boli mnie brzuch w dolnej części, czasmi z prawej czasami z lewej, uczucie pełnego brzucha...tak jakby kolka tylko co chwilę z innej strony z moczem zawsze miałem problemy poprostu nie czuje potrzeby...czasami ból przechodzi w okolice nogi .....ratunku ale to chyba jeszcze nie\nPn, 05-06-2006 Forum: Zdrowie - bóle podbrzucha u trzydziestolatka\n- dwa w miesiacu): - moczopęd - kopanie w brzuchu - bóle w lewej stopie - gwałtowny ale krótkotrwały ból w dolnej lewej części pleców\nN, 27-04-2008 Forum: Zespol Jelita Nadwrazliwego - Czy na pewno mam IBS?\nsłuchajcie, ten mój ból brzucha jest dziwny, aż sie troche niepokoję. Nie dokładnie tak jak na okres (a w ciązy mam dokładnie ból okresowy) tylko taki jest jakby falami napływający co chwila do bardzo niskiej lewej części podbrzusza i do tego silny ból krzyża :/, aha i pachwiny też mnie bolą\nSo, 29-03-2008 Forum: W oczekiwaniu - starania w marcu, test na poczatku kwietnia :)\nbrzucha mają swą przyczynę w sercu - obecność krwi w stolcu lub stolce o kolorze smoły - jeżeli stolec ma kształt ołówka (cienki, długi) - jeżeli chory traci na wadze - gdy bólowi towarzyszą zmiany koloru skóry (żółta, blada). Dla uproszczenia podzielimy brzuch na 9 części i przypiszemy do tych części\njestem w 34 tc. od kilku dni twardnieje mi brzuch - najcześciej poznym wieczorem i w nocy. raz zrobił sie twardy cały i ten stan trwał chyba z godzine (bolało jak przy @ i jeszcze chwila, a pojechałabym o szpitala, bo każdy moj ruch wywoływał ból - mozecie sie smiac, ale juz miałam mysli ze rodze\nDziewczyny a co myślicie jeżeli teraz zawsze twardnieje mi tylko jedna część brzucha tj. od pępka w prawą stronę? Lewa jest zupełnie normalna. Jak mocno nacisnę to stwardnienie to trochę boli, mija po bardzo krótkim czasie... -- http://www.suwaczek.pl/cache/b52db43b c8.png\nWt, 29-06-2010 Forum: Ciąża i poród - Skurcze\ntym samym miejscu aczkolwiek najczęściej po lewej stronie, na górze piersi i jakby pod brodawką w środku Lekarz badał piersi w maju ale nic nie znalazł Zrobiłam kilka podstawowych badań (prócz usg piersi) i wyniki ok Potem ból ustał W sierpniu miałam kolejne badania jak morfologia, usg brzucha, cukier\nto szybko. Natomiast ból fizyczny najbardziej rąk, sztywność palców u rąk, ból lewej pięty, sztywność stóp, czasem ból pleców- jest dokuczliwy, niestający i ciągły. Dr radziła częste wizyty w saunie jako że ból mięśni może być spowodowany skutkami ubocznymi Levoxy i cza s się bardziej oczyszczać. W\nA czy ma ktoś problem z "pełnością" jelit, lekkim napuchnięciem górnej części brzucha, nieprzyjemnym dyskomfortem pod żebrami, szczególnie po mojej lewej stronie. To nie wątroba, bo 1) usg jamy brzusznej wyszło ok, 2) wątroba nie boli. W nocy jest dobrze, problem zaczyna się rano po\nSo, 06-08-2011 Forum: Choroby tarczycy i hashimoto - Czy każda lewotyroskyna działa tak samo ?\nmiejscem intymnym. Wcześniej był tylko w łazience... Za tydzień powinnam dostać okres a od kilku dni bolą mnie piersi i mam często bóle w lewej, dolnej części brzucha a czasami podbrzusza, tak jak przed okresem. Mam wrażenie, że powiększył mi się brzuch i zaczynam sie niepokoić... Czy możliwe jest aby\nWt, 17-11-2009 Forum: Zdrowie intymne kobiety - ciąża a petting\nkolki u 13-latka-co tomoże być?\nmój 13-letni syn od kilku lat miewa kolki umiejscowione w lewej, dolnej części brzucha.z anatomii wychodzi mi,że to jakby jelito grube. kolka pojawia się nagle,jest bardzo bolesna,syn właściwie nie może się ruszać.nie pomaga no-spa,leżenie (boli jeszcze bardziej). trwa to zazwyczaj do 20 minut i\nWt, 21-06-2011 Forum: Starsze dziecko - kolki u 13-latka-co tomoże być?\n.Dostałam silne lekarstwa i częściowo mi przeszło.Teraz sobie mysle,że to po części mogło dawać podobne objawy. Tylko zastanawia mnie jedena rzecz a mianowicie cały czas przy badaniu czy przy jakimś ucisku boli mnie w dole brzucha, na wysokości jajników. ale ból umiejscowiony jest pośrodku a nie w miejscu\nN, 02-03-2008 Forum: ENDOMETRIOZA - NIE JESTEŚ SAMA - CZY TO MOŻLIWE???\nCzesc, od jakiegos czasu (2 tyg.) boli mnie brzuch w dolnej części, mniej więcej 2 cm od pępka z prawej i lewej strony, tylko że nisko w dole brzucha. Nie wiem czy to może byc bol jajników? Nie boli mnie stale ale tak 'pobolewa', nie jest to jakis bardzo mocny bol ale mi przeszkadza. Trochę się\nN, 04-10-2009 Forum: Zdrowie kobiety - czy to moze byc bol jajnika?\nPn, 05-10-2009 Forum: Kobieta - pytanie do dziewczyn\nod jakiegoś czasu (około 1,5 lat) odczuwam ból po lewej stronie brzucha w okolicy lew. jajnika wiele razy byłam u gin. ale nic nie stwierdził wsz.ok. zgłaszałam,że mam częste parcie na pęcherz więc ładowali we mnie antybiotyki bez skutku dolegliwości ciągle są nawet ostatnio w czasie zblizenia a\nWt, 17-07-2007 Forum: ENDOMETRIOZA - NIE JESTEŚ SAMA - czy to endom.?\nRe: *****Styczeń 2008- nasze brzuszki i usg*****\nbrzuch jest duży to nic mi nie dolega a jak jest mały to chyba maleństwo schowane jest bardziej w tyle i strasznie uciska mnie na nerwy w dolnej części kręgosłupa że ból ciągnie w dól po lewej nodze że czasami nie mogę jej przesunąć. Lekarz twierdzi że to normalne i póki wytrzymuję to nie muszę brać\nPt, 20-07-2007 Forum: Ciążowe brzuszki - *****Styczeń 2008- nasze brzuszki i usg*****\nProszę o radę co to może być. Jestem w 30 tygodniu ciąży. Od ponad tygodnia odczuwam dosyć silny, szczypiąco-ciagnacy, raczej powierzchowny, ból w prawej górnej części brzucha. Mój lekarz ginekolog stwierdził po badaniu mnie, że ginekologicznie jest wszystko dobrze i skierowal mnie na usg jamy\nWt, 23-08-2005 Forum: Poród bez stresu - ból w prawej górnej części brzucha\nwłaściwość mogę przypisać balsamowi kapucyńskiemu. - zniknęło uczucie wypchanego brzucha (co po części jest pewnie zasługa stosowanej diety) Najbardziej martwi mnie to bolące gardło..i oczywiście nasuwa się pytanie, czy to efekt oczyszczania czy złapałam jakieś cholerstwo i powinnam wspomóc się jakimiś\nWt, 11-05-2010 Forum: Alergie dziecięce - balsam kapucyński - obserwacje własne\nnudnośći, rzadko wymioty, ból brzucha. Brzuch często jest tkliwy, obolały, wzmożona perystaltyka jelit 3. luźne stolce, czasami jakieś zielonkawe 4. w uszach szumy 5. uczucie zmęczenia, znużenia, senności, sen nie przynosi wypoczynku, łatwe męczenie się 6. OKROPNE uczucie "bycia za szybą\nRe: bóle na poczatku ciazy\ndo grażyny: Dokładnie czułam to samo na początku ciąży. Kłucie w dolnej części brzucha (u mnie po lewej stronie) i byłam przekonana, że coś nie tak z jajnikami. Okazało się jednak, że ciąża. W zasadzie nie pokonsultowałam tych bólów z lekarzem, bo też jestem za granicą i parę tygodni minęło\nŚr, 27-06-2007 Forum: Ciąża i poród - bóle na poczatku ciazy\nzaparcia... I od ponad roku bóle w dole brzucha po lewej stronie, które nasiliły się przez ostatnie pół roku, bywają nie do zniesienia i mają związek z wypróżnieniami bądź ich brakiem. Przepraszam za być może zbytni naturalizm, ale te jelitowe sprawy do subtelnych ogólnie nie należą i nie miałam jak ich\nPn, 31-08-2009 Forum: Hashimoto - gorączka..\nWitam. Mam problem i nie wiem czy się martwić czy przejść nad tym do porządku dziennego. Za 2 tyg. (12 lipca) mam termin porodu. Od niedzieli odczuwałam sporadycznie pieczenie w górnej lewej części brzucha pomiędzy żebrami a załamaniem brzucha. Ale od wczoraj praktycznie cały czas czuję piekący\nPt, 28-06-2002 Forum: Ciąża i poród - Pieczenie brzucha.\nWitam, to mój pierwszy post, może ktoś będzie w stanie pomóc Od 4 lat mam problemy żołądkowe. Pierwsze objawy był to ból brzucha, drgawki, gorączka, uczucie stanu zapalnego, słabość, ból głowy, trwało to 2-3 dni i następnie czułem się dobrze przez kolejne pól roku, kiedy te same objawy powróciły\nSo, 30-04-2011 Forum: Pasożyty, candida - mój problem - może ktoś miał podobny\nlaparoskopia wchodzi w grę. Bóle nie są silne, raczej "mulące" w górnej lewej części brzucha i koło pępka a nasilają się w czasie okresu. Zależy na diagnozie teraz bo się na studia wybieram i do października chciałabym wiedzieć co i jak.\nPn, 29-08-2005 Forum: Zdrowie - ENDOMETRIOZA A REZONANS\nlaparoskopia wchodzi w grę. Bóle nie są silne, raczej "mulące" w górnej lewej części brzucha i koło pępka a nasilają się w czasie okresu. Mój lekarz i tak by mnie pewnie na laparoskopię nie wysłał a mi zależy na diagnozie teraz bo się na studia wybieram i do października chciałabym wiedzieć co i jak.\nPn, 29-08-2005 Forum: Kraków - REZONANS MAGNETYCZNY W KRAKOWIE - endometrioza\ncóreczką z kolei też jesteśmy z tego samego dnia, byłoby tak fajnie :) Skurcze są silne i częste, czasem co 15-20 minut, brzuch na miejscu, nie opadł nic, mały wierzga nóżkami i kręci pupcią i tak sobie czekam... W nocy miałam jakiś dziwny atak bólu w plecach. Obudziłam się o 4 z okropnym, paraliżującym\nPt, 10-05-2013 Forum: Ciąża i poród - niewydolnosc ciesniowo-szyjkowa a druga ciaza\nDość dawno stwierdzono u mnie zespół jelita drażliwego: ból brzucha, zaparcia, wzdęcia i podobne "przyjemności". Z tego co wiem osoby dotknięte tym schorzeniem skarżą sie na ból w lewej części brzucha, natomiast ja często odczuwam silne kłucie w prawym dole biodrowym. Ból trwa cały dzień\nŚr, 17-08-2005 Forum: Zdrowie - Jelito drażlwe?\nCzesc, piszę juz drugi wątek na tym forum od wczoraj ale naprawdę juz czuję się zdezorientowana i nie wiem sama co o tym myslec. Otóż jakis miesiąc temu zaczął boleć mnie brzuch, nie jakos bardzo mocno ale potem w nocy dostałam silnego bólu brzucha, gorączki, wymiotów, biegunki itd. Wtedy szalala\nWt, 10-03-2009 Forum: Zdrowie intymne kobiety - proszę o radę\ndługie- bardzo proszę o radę bo juz nie wiem:(\nWt, 10-03-2009 Forum: Zdrowie kobiety - długie- bardzo proszę o radę bo juz nie wiem:(\nCzy to problemy z trzustką??\nWitajcie!! Ostatnio robiłem badania (krew, mocz, ekg) i podobno jestem zupełnie zdrowy. Wykluczono choroby wątroby. Musiałem jednak wyjechać i nie zdążyłem opowiedzieć lekarzowi o czasami występującym bólu w lewej części brzucha, zaraz pod żebrami. Czasami mi się też tak dziwnie odbija. Miałem\nPn, 11-12-2006 Forum: Zdrowie - Czy to problemy z trzustką??\npłd. bolał mnie brzuch pod lewym żebrem, tak jakby puchł, rozpierał mi żebra aż kręgosłup mnie bolał, po kilkugodzinnym ataku miałam bóle, podrażnienie kolejne 2-3 dni. Potem po kilkudniowym urlopie skończyło się to, a przynajmniej sporadycznie jest z mniejszym nasileniem. Ostatnio poza stałym\nTakeNote to program do tworzenia małych plików tekstowych w formacie txt i zarządzania nimi.\nTakeNote wyświetla pliki w postaci drzewka, które wyświetla się w lewej części okna głównego. Okno edycji tekstu widoczne jest z prawej strony.\npomiędzy tymi dwiema usługami oraz w ramach nich staje się znacznie łatwiejsza niż normalnie - użytkownik może bowiem korzystać z lewej-górnej części aplikacji webowych do przełączania okien normalnie znajdujących się w zakładkach Firefoksa.\nnarysowany model rudawego mężczyzny z małym penisem. Szczypiąc ekran, zbliżamy poszczególne części ciała, udając się do kolejnych fragmentów żył, tętnic lub mózgu naszego gołego przystojniaka.\nZasady rozgrywki w Die!Die!Die! są dość proste. Nie możemy dopuścić drobnoustrojów do lewej części\n. Program posiada pakiet kluczowych funkcji, umożliwiających edycję oraz retusz fotografii. Znajdują się one w lewej części okna, w postaci zakładek. Mamy w ten sposób dostępne funkcje pozwalające użytkownikowi konfigurować wielkość obrazu, tło, rozdzielczość czy też zastosować jakiś efekt lub filtr.\nZdjęcia - ból w lewej części brzucha\nból w lewej części brzucha - więcej zdjęć


Grzeszyć milczeniem, gdy powinniśmy protestować... Cz.3\nJesteś tutaj: Start Sesje rady miejskiej Protokoły z sesji Grzeszyć milczeniem, gdy powinniśmy protestować... Cz.3\nGrzeszyć milczeniem, gdy powinniśmy protestować,\nOdważni muszą mówić, by prawdę wszem rozgłaszać,\nProtest - Ella Wheeler Wilcox, tłum: nsk.\n- Jestem ogromnie zasmucona – mówiła, po odczytania listu pani Katarzyny Kętrzyńskiej, pani Maria Skibińska - że sponiewierano Radę Miasta i Komisję Kultury. Zlekceważenie obu gremiów jest po prostu czymś horrendalnym. Myśmy was wybierali. Jesteście naszym głosem w bardzo ważnej sprawie. Jeżeli się was pomija, jest to niegodziwe.\nZdjęcie ze strony internetowej Towarzystwa Miłośników Kętrzyna\nDeprecjonowanie [w internecie] pani Kętrzyńskiej i patrona miasta, jest po prostu haniebne. Mało które miasto ma takiego patrona i jeszcze żyjącą prawnuczkę. Trzeba to szanować i cenić. Szanować również to, że ta pani jest murem za naszym miastem.\nDotarły do mnie takie wypowiedzi: Ja jestem starszym człowiekiem, Ja chcę przebywać z młodzieżą, ja chcę przebywać ze średnim pokoleniem. Nie chcę być tylko i wyłącznie w takim [urządzonym w budynku loży] w domu starców.\nDotarły też do mnie głosy, że warto by było zrobić na parterze loży rodzaj MPiK-u. Musicie państwo wiedzieć, że wiele towarzystw, między innymi sekcje Uniwersytetu Trzeciego Wieku, odbywały tam, po wielokroć, od wielu lat, swoje spotkania.\nMoje towarzystwo spotykało się tam na zebraniach. My także korzystamy z tej loży i młodzi i starzy, wszyscy. Spotykałam młodzież czytającą prasę, korzystającą z dwóch komputerów podłączonych do Internetu. Więc nie można mówić, że tam się nic nie działo.\nPandemia wszystko postawiła na głowie. Jestem przekonana, że do tych dobrych czasów w loży wrócimy, ale na pewno nie z domem starców.\nO próbie zawłaszczenia budynku loży pisaliśmy w tekstach:


Opowieści górskie | MarekOwczarz.pl - blog o turystyce górskiej - Part 38\nDnia 04 lutego, 2016\nkategorie: 2016, Alpy, Opis krajoznawczy\nSaalbach-Hinterglemm to tętniący życiem ośrodek narciarski położony w dolinie Glemm w ziemi salzburskiej. Tutejsze tereny narciarskie okresla się mianem „Skicircus”. Należą one do dziesiątki najlepszych w całej Austrii i to nie tylko ze względu na ilość i rozmaitość tras zjazdowych, ale również niezwykle bogatą ofertę apres ski. I właśnie w tym niezwykłym miejscu dane mi było ostatnio się znaleźć i po wielu latach przerwy przypominać sobie narciarskie szaleństwo. Żeby odważyć się ponownie na zjazdy musiałem pobrać lekcje jazdy w szkółce narciarskiej, których tam nie brakuje. Posiadają one łatwe i łagodne łąki do nauki i szlifowania umiejętności. Instruktorzy mówią także po angielsku, ale mojego mogłem zrozumieć obserwując nawet jego mowę ciała i powtarzając jego ruchy.\nPierwszy raz w Alpach, czyli odnalezienie raju w regionie Saalbach-Hinterglemm\nDnia 30 stycznia, 2016\nkategorie: 2016, Alpy, Opis krajoznawczy, Opowieści górskie\nMarzenia jednak się spełniają… ledwo zaczął sie rok, a już jedno z największych moich pragnień zrealizowało się! Od dawna chciałem zobaczeć Alpy na własne oczy i ta nierealna do niedawna chęć teraz urzeczywistniła się. Niespodziewany dla mnie wyjazd związany był bardziej z sezonem narciarskim w pełni, bo w końcu mamy środek zimy, ale przy okazji nauki jazdy na nartach w jednym z najlepszych alpejskich kurortów, mogłem poznać też okoliczne góry i klimat małych austriackich miejscowości zagubionych pośrodku Alp.\nZ Łabskiej Boudy przez Śląski Grzbiet na Przełęcz Karkonoską\nDnia 26 stycznia, 2016\nkategorie: 2014, Karkonosze, Opowieści górskie\nOpisując moją ostatnią wędrówkę przez Karkonosze, zostawiłem was drodzy czytelnicy w Łabskiej Boudzie. Pora wrócić do tej górskiej opowieści, która rozpoczęła się w czeskim miasteczku Szpindlerowym Młynie. Chciałem tam powrócić, więc musiałem kontynuować swoją wycieczkę zaplanowaną pętelką. Po wielu pozytywnych wrażeniach wyniesionych z Doliny Łaby ruszyłem podgraniowym zielonym szlakiem w stronę Martinovej Boudy. Wędrując pośród cudownych pejzaży dostrzegłem też wiele innych budynków (boudy), których jest znacznie więcej niż po polskiej stronie Karkonoszy. Pogoda była wyśmienita, więc nie mogłem się powstrzymać, aby co chwilę nie pstrykać fotek zmieniającym się krajobrazom. Wkrótce dotarłem łagodnym, wygodnym chodnikiem z kamieni do mego kolejnego celu, czyli Martinovej Boudy.\nDoliną Łaby do Łabskiego Wodospadu i jej źródeł oraz Łabskiej Budy\nDnia 21 stycznia, 2016\nPo weekendzie spędzonym w Karkonoszach z noclegiem w Śląskim Domu na płaskowyżu pod Śnieżką postanowiłem przenieść się z akcją górską na czeską stronę tych uroczych gór. Polskie oraz graniczne szlaki poznałem już dość dobrze, co opisałem ostatnio tutaj i tu, pora więc była najwyższa na zaznajomienie się z atrakcjami czeskich Karkonoszy. Najwyższy szczyt Czech, czyli Śnieżkę zdobywałem już kilka razy, ale przecież góry skrywają wiele innych cudów. Za cel obrałem sobie klimatyczne czeskie miasteczko, czyli Szpindlerowy Młyn, skąd zamierzałem zrobić górską pętelkę. Hotel w Karpaczu, gdzie spędziłem ostatnią noc pozwolił mi dobrze wypocząć. Pisałem już o tym noclegu, który oferuje komfortowe warunki w centrum miasta, posiada nawet saunę i basen z jacuzzi, co otwiera drogę do super relaksu po górskiej wyrypie. Dobre zaplecze noclegowe, gdzie można zregenerować siły w trakcie kilkudniowej wyprawy to podstawa. Spędzając kilka dni w Sudetach musiałem o to zadbać i znalazłem ten świetny obiekt.\nGóry dają człowiekowi wszystko\nDnia 19 stycznia, 2016\nkategorie: 2016, Teksty o górach\nDnia 16 stycznia, 2016\nkategorie: 2006, Karkonosze, Opowieści górskie\nPora na dalszą część opowieści o pewnym listopadowym weekendzie spędzonym w Karkonoszach w aurze bardziej przypominającej środek zimy niż jesień. Po nocy spędzonej na Równi pod Śnieżką w schronisku Śląski Dom, gdzie zakończyłem wcześniejszą wędrówkę, rano ruszyłem dalej przed siebie. Postanowiłem trzymać się ściśle głównego grzbietu, którą prowadzi arcywygodną droga, by polować na górskie panoramy, które miałem nadzieję znowu ujrzeć mimo przewalającej się mgły. I pogoda znowu była na tyle łaskawa, że dane mi było ujrzeć niejedno piękno natury tego dnia. Szlak po Równi nad Śnieżką prowadzi widokową granią Drogą Przyjaźni Polsko – Czeskiej. Mnóstwo tu zazwyczaj spacerowiczów, gdyż wygodny, prastary trakt, którym biegnie czerwono znakowany Główny Szlak Sudecki sprzyja rodzinnym, weekendowym spacerom. W taką zimową, mroźną aurę nie spotkałem jednak nikogo. Miałem więc góry tego dnia tylko dla siebie i swej towarzyszki wycieczki.\nDnia 15 stycznia, 2016\nkategorie: 2006, Karkonosze, Korona Gór Polski, Opowieści górskie\nMamy teraz środek zimy, ale takiej bardziej na niby, która pojawia się i znika… Raz jest, a za chwilę jej nie ma. W wysokich górach dopiero obecnie dosypuje coś więcej śniegu, przedtem to były bardziej lodowe góry, niż śnieżne. Niższe pasma to nadal głęboka jesień, szlaki bardziej błotniste niż zmrożone… Ale nie zawsze tak było, jeszcze kilka lat temu od listopada do kwietnia potrafiła trzymać w górach ostra zima! Niektórzy tęsknią do takiej srogiej pogody i prawdziwie zimowych warunków na szlakach. Ja jako przedstawiciel ciepłolubnych bardziej czekam i tęsknię za wiosną, rozkwitem zieleni, ciepłym zefirkiem na dworze. I gorącym, upalnym latem, z długim dniem, gdy nie trzeba nakładać na siebie kilka warstw odzieży, żeby przetrwać górską wędrówkę… A także kolorową jesienią, gdy ubarwiona natura wszystkimi kolorami jest najpiękniejsza. Ale i mi zdarzaja się zimowe wypady w góry. Pory roku mamy obecnie tak przewrotne, że nawet w czasie listopadowej wycieczki na Śnieżkę, najwyższy szczyt Sudetów trafiła mi się zimowa aura z siarczystym mrozem! Ale to raczej wyjątek potwierdzający regułę ocieplenia klimatu.\nStrona 38 z 75« Pierwsza«...102030...3637383940...506070...»Ostatnia »


Peugeot 3008 z tytułem „Women’s World Car of the Year”\nModel 3008 został wybrany samochodem roku w kategorii SUV-ów.\nWyboru dokonało jury konkursu Women’s World Car of the Year, składające się z 25 dziennikarek samochodowych z 20 krajów, które każdego roku wybierają kobiecy samochód roku. W tym roku w kategorii SUV-ów zwyciężył Peugeot 3008.\nW 2017 r. o tytuł walczyło 420 samochodów w sześciu kategoriach: samochód rodzinny, SUV, samochód ekonomiczny, ekologiczny, luksusowy oraz w kategorii osiągi.\nTytuł „Women’s World Car of the Year” w kategorii SUV-ów jest już 35. wyróżnieniem przyznanym modelowi 3008. Wśród nich był między innymi prestiżowy tytuł „Car of The Year 2017”.\nSandy Myhre, przewodnicząca Women’s World Car of the Year, powiedziała: „Tytuł jest przyznawany w demokratycznym głosowaniu 25 dziennikarek motoryzacyjnych z różnych krajów. Peugeot 3008 ujął nas imponującym i eleganckim rozwiązaniem Peugeot i-Cockpit, stylistyką nadwozia i wnętrza kabiny, doskonałym trzymaniem się drogi oraz przyjemnością z jazdy”./ns/


Polski hokej na trawie na igrzyskach\nW tym roku polscy hokeiści na trawie będą obchodzić niechlubną rocznicę. Niedługo minie 16 lat od ostatniego występu naszej reprezentacji na igrzyskach. Absencja w Rio de Janeiro nie jest sensacją, zwłaszcza gdy bliżej przyjrzymy się naszym wcześniejszym dokonaniom na tym polu.\n25 kwiecień, 2016 17:57\nTagi: Helsinki 1952, hokej na trawie, igrzyska, Marcin Grochal, reprezentacja, Sydney\nPo raz pierwszy zawody w hokeju na trawie mężczyzn rozegrano na IO w Londynie w 1908 roku. Od tamtej pory dyscypliny zabrakło tylko na turniejach rozgrywanych w Sztokholmie (1912) i Paryżu (1924). Polacy po raz pierwszy zagrali dopiero w 1952 roku w Helsinkach. Po zwycięstwach nad Belgią i Szwajcarią (oba zakończyły się wynikiem 1:0), dwukrotnie przegraliśmy z RFN (2:7 i 0:4). Ostatecznie zajęliśmy 6. miejsce na dwanaście startujących ekip. Trzy bramki w tamtym turnieju strzelił dwudziestoletni Jan Flinik – jedyny żyjący do dziś członek tamtej ekipy. W składzie znajdowali się także jego dwaj bracia – Alfons i Henryk.\nOsiem lat później w Rzymie Polacy wygrali tylko jedno z czterech spotkań. Po skromnym zwycięstwie nad Japonią (2:1), przyszła pora na srogie lanie od Pakistanu (0:8) i dwa pojedynki z Australią. Pierwszy zakończył się remisem (1:1), a drugi, decydujący o tym, kto wyjdzie z grupy, naszą porażką (0:2). Reprezentacja mogła jeszcze walczyć o miejsca 9-12, ale nie wzięła udziału w tej rozgrywce, wcześniej wyjeżdżając do kraju. Trenerem reprezentacji był wtedy Sobiesław Paczkowski. Dwanaście lat później hokeistów na IO w Monachium prowadził jego syn – Wojciech. Polacy w grupie eliminacyjnej złożonej z 8. drużyn zajęli 6. miejsce. O 11. lokatę skutecznie walczyli z Francją, którą pokonali 7:4.\nNajwyższe miejsce na igrzyskach zajęliśmy w 1980 roku w Moskwie. Nie oznacza to jednak, że ten turniej można uznać za najlepszy w wykonaniu polskich hokeistów na trawie. W zawodach z powodu bojkotu państw zachodnich wzięło udział tylko sześć państw. Polacy uplasowali się na 4. miejscu. Za nimi znaleźli się tylko przedstawiciele Kenii i Tanzanii. W ZSRR po raz pierwszy rozegrano także turniej dla kobiet, na którym wystartowały Polki. Niestety zajęły ostatnie miejsce w jedynym jak do tej pory występie.\nPo raz ostatni nasi hokeiści wystąpili na turnieju w Sydney. Byli wtedy naszym jedynym przedstawicielem w męskich grach zespołowych. Zaczęło się od zwycięstwa 4:1 z Hiszpanią, ale potem było już tylko gorzej. Remisy z Argentyną (5:5) i Indiami (1:1), a także porażki z gospodarzem i Kanadą (obie 2:3) nie pozwoliły reprezentacji na awans do kolejnej fazy. W starciu o 11 miejsce po dogrywce pokonała nas Malezja.\nAwans polskiej reprezentacji na IO byłby sporą niespodzianką. Mężczyźni na MŚ ostatni raz zagrali w 2002 roku. W 2015 nie wystąpili na ME. Tam Polki po raz pierwszy wystąpiły na imprezie rangi mistrzowskiej, zajmując 7 miejsce. To wciąż za mało, by móc marzyć o wyjeździe na igrzyska. Pozostaje się cieszyć, że po raz kolejny w turnieju nie zabraknie polskiego akcentu. Po raz drugi sędzią na tej imprezie będzie Marcin Grochal.


Ji Yeon | Lostpedia | FANDOM powered by Wikia\nTen artykuł dotyczy odcinka. Zobacz również: Ji Yeon Kwon\n„The Other Woman” „Meet Kevin Johnson”\nSun i Jin\nSam Anderson jako Bernard\nRebecca Mader jako Charlotte Lewis\nMarc Vann jako doktor\nLanny Joon jako Doktor Bae\nSimon Rhee jako shopkeeper\nZoë Bell jako Regina\nChristine Kim jako admitting nurse\nLynette Garces jako pielęgniarka\nDavid Yew jako Chinski agent ochrony\nGeorge Kee Cheung jako Chinski ambasador\nJin wchodzi do sklepu z akcesoriami dziecięcymi i szuka czegoś na półkach. Gdy sprzedawca pyta się, czego, ten odpowiada, że pluszowej pandy. Kasjer prowadzi go do zabawki, Jin się decyduje. Sprzedawca pyta, czy chodzi o oddział położniczy, na co Jin przytakuje. Kasjer stwierdza, że musi to być dla niego wielkie szczęście, po czym pyta o płeć dziecka. Kwoon odpowiada, że jeszcze nie wie, a w tym momencie dzwoni jego komórka. Mówi, że zaraz będzie, po czym szybko bierze pluszaka i wychodzi. Na odchodnym sprzedawca życzy mu powodzenia.\nJin pędzi do szpitala.\nJin w niemal szaleńczym pośpiechu chwyta taksówkę i wrzuca do niej pandę. Nagle ponownie dzwoni jego komórka, tym razem jednak nie odzywa się żaden głos. Nagle ktoś, najprawdopodobniej celowo, szturcha Jina, któremu telefon wypada z ręki, który następnie zostaje rozjeżdżony przez skuter. Gdy Koreańczyk podnosi komórkę i sprawdza, czy jeszcze działa, jakiś mężczyzna wsiada do taksówki, która odjeżdża razem z zakupionym pluszakiem. Przerażony do szpiku kości Jin rzuca się w bezsensowną pogoń, wykrzykując pod adresem nieznajomego groźby. Rozwścieczony rzuca telefonem o asfalt.\nKwoon wraca do sklepu i podchodzi do kasy, błagając o jeszcze jedną pandę, jednak sprzedawca oświadcza, że wszystkie zostały sprzedane. Jin zauważa jednak za jego plecami taki sam egzemplarz - na jego pytanie kasjer odpowiada jednak, że została ona odłożona i już zapłacono za nią. Gdy klient nalega, sprzedawca oferuje mu inną zabawkę - smoka, który ponoć w tym roku przynosi szczęście. Rozwścieczony Jin wykłada na ladę kilkanaście banknotów, co wreszcie skłania kasjera do sprzedaży, który dodaje, by tej też nie zgubił.\nJin, z pandą pod pachą, wpada do szpitala, pielęgniarka dokądś go kieruje. Koreańczyk dochodzi do drzwi z ochroniarzem. Przedstawia się jako Jin-Soo Kwoon, reprezentant firmy Paik Automotive. Wyjaśnia, że usłyszał o narodzinach wnuka ambasadora i przybył z prezentem. Ochroniarz każe mu zaczekać, a gdy chce wejść do środka, Jin pyta go o płeć dziecka - to chłopiec. Gdy tylko wchodzi na porodówkę, Koreańczyk obwiązuje pluszaka wstążką z kwiatów. Nagle wychodzi do niego ambasador. Jin przedstawia pandę jako symbol gotowości swojego pracodawcy do prowadzenia interesów z Chińską Republiką Ludową. Ambasador każe mu przekazać Paikowi podziękowania i to, że zadzwoni do niego w tej sprawie.\nKwoon wraca do recepcji z wyrazem dobrze spełnionego obowiązku na twarzy. Recepcjonistka jest zdziwiona tak wczesnym wyjściem - Jin wyjaśnia, że nie chodziło o jego dziecko. Na sugestię, że może i jego pewnego dnia to spotka, odpowiada, by go nie popędzała - w końcu zaledwie od dwóch miesięcy jest żonaty.\nNocą Frank Lapidus spaceruje po pokładzie Kahany. Nagle podchodzi do niego Keamy, który pyta, czy jest gotowy. Frank odpowiada, że będzie na górze. Na odchodnym Keamy dodaje, by Frank się nie spóźnił, na co ten spogląda na niego wymownie.\nPrzed celą Sayida i Desmonda siedzi Regina i czyta książkę. Frank, niosący dla więźniów jedzenie, dostrzega jednak jej zdenerwowanie, gdy zauważa, że trzyma książkę do góry nogami.\nFrank przekazuje więźniom jedzenie.\nW środku Sayid pyta Frnaka, czemu trzymają ich w zamknięciu, po czym zapewnia, że to nie oni odpowiadają za śmierć Minkowskiego. Frank tłumaczy, że kapitanowi frachtowca nie podoba się, że wyszli z pokoju i dostali do radiostacji. Z wyraźnym zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości, że ktoś otworzył im drzwi. Sayid twierdzi, że zakładali, że zrobił to Frank, na co ten pyta, po co miałby to robić. Irakijczyk, zmieniając temat, zapytuje, czy udało im się skontaktować z Wyspą. Według Franka, coś musiało stać się z ich telefonem. Jedzenie z puszki tłumaczy jakimiś problemami w kuchni, po czym prosi, by nie ruszali się z miejsca. Sayid wciąż chciałby porozmawiać z kapitanem, jednak Lapidus zapewnia go, że nie chciałby.\nNa Wyspie Jin przysiada się do siedzącej przy ognisku Sun i pyta o jej złe samopoczucie. Ta tłumaczy to przedłużającą się nieobecnością Sayida i Desmonda. Jin sugeruje, że może wrócą razem z frachtowcem, po czym całuje żonę. Podnosi inną kwestię: imię dla, co do czego jest przekonany, córki. Chciałby ją nazwać Ji Yeon. Sun wolałaby jednak poczekać z tym do czasu, aż zostaną uratowani. W końcu Jin się na to zgadza. Przy okazji Koreanka dostrzega, że jej mąż bardzo podszlifował swój angielski i coraz częściej sam z siebie układa w tym języku prostsze zdania.\nNotatka od tajemniczego szpiega Bena.\nNastępnego dnia niezwykle podekscytowana budzi Jina. Okazuje się, że Kate i Jack wrócili. Natychmiast idą z nimi porozmawiać. Kate wyjaśnia Sun, że Daniel i Charlotte usiłowali zneutralizować gaz emitowany przez fabrykę, która, według Juliet, miała być tylko elektrownią. W końcu Sun pyta wprost - czy ci ludzie są tu, by ich uratować? Austen odpowiada, że jak na razie żadna ze spraw, którymi interesują się przybysze, nie dotyczy rozbitków.\nDesmond budzi się, Sayid już wstał. Wyraża nadzieję, że jedzenie z puszki to wszystkie problemy w kuchni. Nagle przez kratkę w drzwiach wpada notatka, której treść głosi NIE UFAJCIE KAPITANOWI. Sayid przypomina sobie o szpiegu Bena na statku, o którym wspominał Linus w obozie Johna.\nTymczasem na Wyspie Daniel usiłuje naprawić telefon. Podchodzi do niego Sun, przedstawia się, po czym informuje, że jest w drugim miesiącu ciąży, po czym pyta, czy ich uratują. Zmieszany Daniel stwierdza, że to nie zależy od niego. Na pytanie Koreanki, kto w takim razie mógłby podjąć tą decyzję, milczy. Poirytowana Sun odchodzi.\nPierwsze spotkanie Daniela z Sun.\nW obozie Jin prosi Jacka po angielsku o podanie mu płatków kukurydzianych. Chirurg chwali jego szybkie postępy w nauce, na co ten odpowiada, również po angielsku, że rozumie więcej, niż mówi. Jack, drążąc temat, pyta, czy uczy go Sun, czy Jin po prostu podłapuje. Ten odrzeka, że uczą go zarówno Sawyer, jak i Sun, choć osobiście woli swoją żonę, która zresztą w tym samym momencie przychodzi do prowizorycznej kuchni. Jack pyta ją o stan zdrowia, na co ta opowiada, że poranne mdłości minęły i nie ma żadnych problemów. Obiecuje poinformować go o jakichkolwiek zmianach. Gdy tylko lekarz znika z pola widzenia, Sun po koreańsku prosi Jina, by spakował jedzenie na dwa dni, a za dwadzieścia minut spotkał się z nią w namiocie. Gdy mąż pyta, po co, odpowiada, że idą do obozu Locke'a.\nSun przetrząsa namiot Juliet w poszukiwaniu zapasu preparatów dla ciężarnych. Gdy ta ją nakrywa, stwierdza, że te, które jej dała, już się skończyły. Juliet nie daje się jednak nabrać i pyta, czy Koreanka planuje jakąś wycieczkę. Ta w końcu wyznaje, dokąd zamierza się udać. Argumentuje to brakiem zaufania do załogi statku. Juliet naciska, że jedyną szansą na przeżycie jest wydostanie się z Wyspy, a jedyną szansą na ucieczkę są właśnie ci ludzie. Sun stwierdza, że jak na razie nie czuje żadnych oznak tajemniczej choroby, a w końcu Aaronowi też nic nie jest. Na zakończenie przyznaje, że nie ufa Juliet, po czym wyrywa jej leki z ręki.\nKate wskazuje Koreańczykom drogę do baraków.\nKate instruuje Koreańczyków, jak dojść do obozu Locke'a, po czym obiecuje, że powie Jackowi dopiero po jakimś czasie. Gdy już zbierają się do odejścia, pojawia się Juliet i po raz kolejny błaga Sun, by nie ruszała się z plaży. Ta jednak nie ustępuje, decyduje się zatem przemówić do wyobraźni Jina. Sun nie zgadza się tłumaczyć na koreański, lecz jej mąż rozumie, o czym mówią. Juliet stara się za wszelką cenę przekonać mężczyznę, że w ten sposób narazi ją na wielkie niebezpieczeństwo i jeżeli nie opuści Wyspy w ciągu trzech tygodni, umrze. Ten odpowiada po angielsku, że pójdzie tam, gdzie pójdzie jego żona. Juliet sięga po najcięższą artylerię - informuje Jina o romansie żony i o tym, że myślała, że to jego dziecko. Zszokowana Sun policzkuje kobietę. Nie mniej zaskoczony Jin wraca na plażę.\nSun stara się udobruchać męża, lecz ten nie chce z nią rozmawiać. Prosi go, by pozwolił jej wyjaśnić. Nagle pojawia się Bernard i, widząc, że Jin wybiera się na ryby, pyta, czy może się dołączyć. Gdy widzi, że przyszedł nie w porę, usiłuje się wycofać. Niespodziewanie jednak Koreańczyk przystaje na jego towarzystwo.\nJin z Bernardem na łódce.\nObaj mężczyźni siedzą na łódce z wędkami. Bernard, chcąc zagaić rozmowę, stwierdza, że tylko oni na tej Wyspie są żonaci. Pół żartem, pół serio, stwierdza, że to coś wspaniałego - każda decyzja zajmuje dwa razy więcej czasu. Następnie opowiada, że Rose ma raka - a przynajmniej miała przed katastrofą samolotu. Nie poszli jednak za Locke'iem - ponieważ to morderca. Według niego, chodzi o karmę - prawo przyczyny i skutku. Jego rozważania przerywa nieoczekiwany połów Jina. Stwierdza wtedy, że złowiona ryba to właśnie jest karma - dlatego muszą być po dobrej stronie.\nTymczasem na statku, Desmond i Sayid zastanawiają się nad źródłem tajemniczych trzasków dobiegających z maszynowni. Hume zastanawia się, czemu tego po prostu nie naprawią - Jarrah stwierdza jednak, że nie wygląda to na usterkę, ale raczej na walenie w rury. Nagle do pokoju wchodzi doktor Ray, który dziękuje im za cierpliwość, po czym informuje, że kapitan pragnie się z nimi zobaczyć.\nRegina tuż przed popełnieniem samobójstwa.\nNa płycie lądowiska pytają o brak helikoptera. Ray odpowiada, że Frank dostał pewne zdanie, z którym udał się na Wyspę. Nie wie jednak, bądź nie chce powiedzieć, o co chodzi. Gdy Sayid drąży temat, Desmond zauważa kroczącą górnym pokładem Reginę owiniętą łańcuchami. Podchodzi do burty i wyskakuje. Załoga nie wydaje się być tym faktem zszokowana - w przeciwieństwie do Sayida i Desmonda, desperacko krzyczących, by ktoś jej pomógł. Nagle z kajuty wychodzi kapitan Gault, który stwierdza, że już po niej, i rozkazuje wszystkim powrót na stanowiska. Schodzi do gości, przedstawia się i suponuje, że mają kilka pytań.\nSayid pyta, czemu Regina wyskoczyła za burtę, na co Gold stwierdza, że część jego załogi cierpi na ostrą odmianę klaustrofobii. Nie skoczył ratować samobójczyni, ani nie rozkazał tego zrobić, gdyż nie chciał, by ktoś jeszcze stracił życie. Według niego dolegliwość ta wynika z bliskości Wyspy. Na pytanie Sayida stwierdza jednak, że nie mogą się od niej oddalić, gdyż jakiś sabotażysta poważnie uszkodził silniki. Irakijczyk pyta, czy, gdy je naprawią, uratują rozbitków. Gold odpowiada, że wtedy odsuną się na bezpieczniejszą odległość - zgodnie z rozkazami. Ku zdumieniu Desmonda i Sayida mówi im, kto finansuje całą tę wyprawę - Charles Widmore. Wie również, że Hume zna tego człowieka.\nFałszywa czarna skrzynka lotu Oceanic 815.\nW kajucie Golda kapitan prezentuje im czarną skrzynkę wyłowioną z wraku samolotu Oceanic 815, znalezionego na dnie oceanu, wraz z trupami wszystkich 324 pasażerów. Pyta ich, czy potrafią sobie wyobrazić koszta sprowadzenia pod wodę tej wielkości samolotu, na dodatek z prawdziwymi ludźmi w środku. To właśnie jest przyczyną, dla której szukają Benjamina Linusa.\nDo siedzącej na plaży Sun przychodzi Juliet, chcąc ją przeprosić. Dalej obstawia jednak przy swoim zdaniu, tłumacząc, że za trzy tygodnie zaczną się nudności, tydzień później problemy z powietrzem, a za kolejny tydzień Sun zapadnie w śpiączkę, z której już się nie obudzi. A gdy zginie ona, zginie również jej dziecko. Juliet twierdzi, że obchodzi ją los Koreanki, jako że jest jej pacjentką.\nPod wieczór Ray odprowadza Sayida i Desmonda do nowej kwatery. Po drodze pyta ich o zdanie na temat kapitana - Jarrah stwierdza, że jest niezwykle otwarty. Lekarz radzi, by go nie denerwować i będzie dobrze. Według niego nowa kabina położona jest w cichej części statku. Na uwagę Irakijczyka, że statek się nie porusza, stwierdza Skoro tak mówisz. Okazuje się jednak, że pokój pełen jest karaluchów, a na ścianach rozmazana jest krew. Stwierdza, że już miało tego nie być, po czym woła sprzątacza, by zmył plamy. Ten odpowiada, że musi iść na pokład, jednak Ray naciska, toteż w końcu ustępuje. Gdy tylko podchodzi do światła, okazuje się, że to nie kto inny jak... Michael! Mężczyźni nie dają jednak po sobie poznać, że doskonale się znają. Ray przedstawia ich sobie - Michael najwidoczniej przybrał imię Kevina Johnsona. Przy uścisku ręki Sayid stwierdza, że miło mu go poznać.\nDo namiotu Kwoonów przychodzi Jin z obiadem dla ich obu. Mężczyzna wyznaje, że wie, dlaczego to zrobiła, wie, jakim był człowiekiem przed katastrofą - tłumiącym swoje uczucia, i wie, że cokolwiek zrobiła, zrobiła to tamtemu mężczyźnie, to on do tego doprowadził. Wybacza więc zdradę żonie. Mówi, że pójdzie z nią do obozu Locke'a, ale Sun już nie chce tam iść - Juliet jednak ją przekonała. Jin ofiaruje się, że zrobi wszystko, by chronić ją i dziecko. Chce jednak jeszcze znać szczerą odpowiedź na jedno pytanie - czy to jest jego dziecko. Sun przysięga, że jest. Oboje wyznają sobie, jak bardzo się kochają.\nSun wzywa pomocy.\nSun, będącą już w zaawansowanej ciąży, w mieszkaniu w Seulu dopadają nagłe mdłości. Ledwie udaje jej się dosięgnąć telefonu i wezwać karetkę.\nSun wjeżdża do szpitala na wózku, pielęgniarka rozpoznaje w niej jedną z Szóstki Oceanic. Gdy trafia na łóżko, położna zaczyna zdejmować jej biżuterię z powodu postępującej opuchlizny, na co Sun nie chce pozwolić, lecz i tak nie ma siły, by coś zrobić. Na oddział przychodzi doktor Bae, zastępca doktora Parka, który rzekomo wyjechał na konferencję. Lekarz każe dać Sun coś przeciwbólowego, po czym zaczyna ją badać. Na pytanie Koreanki o stan jej dziecka mówi, że jest podenerwowane i musi sprawdzić to dogłębniej. Pyta pacjentkę, z kim ma się skontaktować, na co ta odrzeka, że tylko z Jinem, jej mężem. Bae obiecuje, że spróbuje się z nim skontaktować.\nJi Yeon - córka Sun i Jina.\nW szpitalu doktor Bae stwierdza, że niezbędne jest cesarskie cięcie. Sun gwałtownie zaprzecza, jednak lekarz wyjaśnia, że medycyna utrudnia naturalny poród. Kobieta nie chce jednak zrobić tego bez Jina. Rozpaczliwie pyta, gdzie on jest, jednak, według Bae'a, jeszcze nie dotarł. Dodaje, że nie można czekać. Sun wydaje się, że mężczyzna w drzwiach to jej mąż, jest to jednak zupełnie inny mężczyzna. Nagle położna zauważa główkę dziecka. Doktor Bae nakazuje przeć. Po dłuższej chwili może jej zaprezentować jej córkę.\nSun wyjmuje z torebki depozytowej obrączkę i wkłada ją na palec. Ubrana jest wieczorowo. Nagle odzywa się dzwonek do drzwi - to... Hurley! Przyjaciele serdecznie się ściskają. Sun nie może uwierzyć, że Hurley przebył taki szmat drogi. Ten pyta, czy ktoś jeszcze ma się zjawić, na co kobieta odpowiada, że nie. Prosi ją, by pokazała mu córkę. Jest pod wrażeniem. Na pytanie Sun, czy chciałby ją potrzymać, odpowiada, że ma dwie lewe ręce, ale w końcu się zgadza. Stwierdza, że wygląda jak Jin - Sun potwierdza ze smutkiem. Hurley sugeruje, że powinni go odwiedzić, na co ta przystaje.\nOboje udają się na cmentarz. Sun klęka przy grobie, po czym zaczyna "rozmawiać" z mężem. Stwierdza, że miał rację - to rzeczywiście dziewczynka. Wspomina trudny poród i to, że, według lekarza, wołała go wtedy. Żałuje, że nie mógł być wtedy przy niej i mówi, że ich córka jest piękna, i że dała jej na imię tak, jak chciał Jin - Ji Yeon. Stwierdza, że bardzo za nim tęskni.\nNa podstawie napisów na grobie można stwierdzić, że Szóstka Oceanic z jakichś przyczyn podała, że Jin zginął w katastrofie samolotu (data śmierci: 22.09.2004). Prawdopodobnie zatem zginął jeszcze będąc na Wyspie.\nPieniądze, którymi Jin zapłacił za drugą pandę.\nBen, Claire, Locke, Miles i Sawyer nie występują w tym epizodzie.\nJin płaci za pierwszą pandę 50000 wonów. Zakładając, że banknotów, które wręcza przy drugim podejściu było 15 (patrz zdjęcie), a wartość każdego z nich wynosiła 10000, za drugiego pluszaka zapłacił 150000 wonów, trzy razy więcej, niż za pierwszą.\nZ napisów na grobie wynika, że Jin urodził się 27 listopada 1974 roku, a umarł 22 września 2004, co jest nieprawdą.\nTo, że przebłyski Jina są retrospekcjami dowodzi fakt, że kasjer wspomina o Roku Smoka - ostatni miał miejsce w 2000 roku, cztery lata przed akcją serialu. Ponadto używa starego modelu telefonu, wspomina, że jest żonaty od dwóch miesięcy (co wszakże nie dowodzi, że nie mógł znaleźć nowej żony), no i ciągle pracuje dla Paika, co, po tym wszystkim, przez co przez niego on i Sun musieli przechodzić, wydaje się mało prawdopodobne.\nMichaela da się zauważyć w scenie samobójstwa Reginy.\nMichael powraca do serialu po aż 28 odcinkach nieobecności.\nJest to pierwszy odcinek, w którym pokazują się jednocześnie retrospekcje, jak i futurospekcje, co ponadto obala teorię, jakoby te drugie miałyby całkowicie zająć miejsce tych pierwszych. Kolejny odcinek zapewne przyniesie wyłącznie retrospekcje.\nW telewizorze w mieszkaniu Sun leci serial "Expose" z Nikki w roli głównej.\nW rejestracji taksówki znajduje sie liczba 23.\nSun: Co się stało?\nKate: Przed czy po tym, jak ta ruda mnie znokautowała?\nSun: Uderzyła cię?\nKate: Kiedy wpadłam na nich wracając z obozu Locke'a.\nSun: Czemu to zrobiła?\nKate: Pewnie nie chciało się jej wyjaśniać, dlaczego szła do fabryki toksycznego gazu. Juliet powiedziała Jackowi, że to elektrownia.\nSun: Czemu Juliet kłamała?\nKate: Z przyzwyczajenia?