czwartek, 14 luty 2019 16:00 Opublikowano w Poczta Gońca\nPrzeczytałam waszą gazetę „Goniec” od deski do deski, jestem z niej bardzo zadowolona. Naprawdę można się dużo dowiedzieć i do dobrych rzeczy, naprawdę tak jak piszą w Świętym Piśmie lub w Proroctwie.\nJa przeczytałam artykuł pt. „Polscy pionierzy kanadyjskiej Preri”. Ja sobie przypominam jak jeszcze mieszkałam w Polsce, jak nasz sąsiad opowiadał że był w Kanadzie, jak wycinali drzewo i przygotowywali tę ziemię pod uprawę. Ale to było może już ze 150 lat temu.\nJa pytam panie teraz Andrzeju Kumor, gdzie ja bym mogła kupić tę książkę w języku polskim i przeczytać, tam są naprawdę korzenie naszej narodowości, i ci, którzy budowali ten kraj. Jeszcze będę prosić panie Andrzeju Kumor, ja myślę, że się znacie z panem Jackiem Kozakiem. On napisał książkę pt. „Przygody z bobrem”, ja bym też tę książkę przeczytała, ale nie wiem gdzie ją kupić. Mieszkam na terenie Buffalo. Jak może macie te książki „Przygody z bobrem” to ja kupię dwie, jedną po polsku drugą po francusku. Proszę mi napisać list i podać cenę to ja wyślę pieniądze. Mój adres (...) Czekam od was wiadomości. Ja nie mam ani komputera ani nie mam Internetu dla mnie jest tylko książka albo gazeta.\nOd redakcji: Szanowna Pani niestety nie sprzedajemy w/w pozycji, proszę pisać na adres: Canadian Polish Research Institute 343 Pleasant Ave. Toronto, ON, M2R 2R3 Canada\nczwartek, 14 luty 2019 15:10 Opublikowano w Wywiady\nGoniec: Panie Jacku, każdy z nas marzy o tym, że jego życie się odmieni za pomocą takiego małego kuponu, który od czasu do czasu wypełniamy; powiem szczerze, że nie znam nikogo, kto nigdy nie grał, znam ludzi którzy mają okresy, raz grają raz nie, grają od przypadku, tylko wtedy kiedy jest wielka wygrana. Ale znam też ludzi, którym się poszczęściło którzy trafili, którym ta wygrana odmieniła życie, ale marzenia o wygranej czasem potrafią zniszczyć życie, bo na przykład, pan „prawie” trafił i właśnie to „prawie” jest tutaj najbardziej ważnym słowem. Jak to było?\nPan Jacek - Skreśliłem sześć numerków; to był 5 lutego rok 1994, skreśliłem 6 numerków 6-49, a te same 6 numerków wypadło tego samego dnia, to była sobota, wypadło w inną grę, w Lottario, tylko że ja kuponu Lottario nie wykupiłem.\nDo tej pory mnie to strasznie męczy.\nczwartek, 14 luty 2019 15:05 Opublikowano w Okładki


Włochy: Regiony domagają się otwarcia kraju. „400 zmarłych dziennie, a oni chcą otworzyć kraj” | Niezależna\nWłochy: Regiony domagają się otwarcia kraju.…\nGazety przytaczają słowa premiera Draghiego który podczas spotkania z Ligą Matteo Salviniego i w odpowiedzi na apele o jak najszybsze złagodzenie obostrzeń powiedział: „To rząd jedności narodowej; potrzebna jest jedność”. Szef rządu apelował, by nie wywoływać polemik.\n„W maju powrócą żółte strefy” łagodnych restrykcji - ogłasza „Corriere della Sera”. Jak dodaje, stopień tych liberalizacji, w tym decyzje o otwarciu restauracji i zgodzie na podróże, będzie zależeć od poziomu wyszczepienia w poszczególnych regionach.\n„La Stampa” informuje, że wszystkie obecne zakazy zostaną zniesione w czerwcu. Podobnie było w zeszłym roku, po pierwszej fali pandemii.


Białoruś wzmocni "państwową politykę informacyjną" – Świat Wprost\nDodano: 8 listopada 2011, 23:42 / Zmieniono: 8 listopada 2011, 23:42 0\nPrezydent Białorusi Alaksandr Łukaszenka powołał radę ds. rozwoju społeczeństwa informacyjnego i stanął na jej czele - powiadomiła państwowa agencja BiełTA. Celem rady ma być zwiększenie efektywności w realizowaniu polityki informacyjnej państwa.\nŁukaszenka podpisał dekret o powstaniu rady. W jej skład, jak podaje BiełTA, weszli przedstawiciele organów państwowych, instytucji naukowych i firm działających w sferze technologii informacji i komunikacji.\nAdministracja prezydencka poinformowała, że celem decyzji jest "zwiększenie efektywności działalności organów i organizacji państwa w realizacji państwowej polityki informacyjnej", przyspieszenie powstania jednolitego systemu świadczenia usług drogą elektroniczną oraz "doskonalenie regulacji w sferze technologii informacji i komunikacji".\nDekret przewiduje m.in. połączenie systemów informacyjnych różnych organów państwa. Będą one miały jednego operatora - Narodowe Centrum Usług Elektronicznych.\nDekret zatwierdza też postanowienie z zeszłego roku dotyczące funkcji niezależnego regulatora w sferze technologii informacji i komunikacji - pisze BiełTA, nie podając jednak dalszych szczegółów.


Szwecja: zabójca z IKEI skazany na dożywocie - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plSzwecja: zabójca z IKEI skazany na dożywocie\n30.10.2015, 19:44; Aktualizacja: 30.10.2015, 21:45\nSztokholmska prawica chce wyjść z izolacji »\nAdwokat skazanego, Per-Ingvar Ekblad jest natomiast zawiedziony. Uważa wyrok za zbyt surowy. Co prawda biegli ocenili, że Erytrejczyk nie jest chory psychiczne, jednak zdaniem adwokata ma cechy osobowości nieprawidłowej, co sędziowie powinni byli uwzględnić. Mecenas Ekblad za,powiada, że będzie przekonywał swojego klienta do tego, by odwołał się od wyroku do sądu najwyższego. Chodzi przede wszystkim o to, by wyrok dożywocia zamienić na karę określoną czasowo.\n"Kiedy odrzucono mój wniosek, odczułem to jako głęboką niesprawiedliwość. Wszyscy inni mogą zostać w Szwecji, tylko ja nie. Dokonany przeze mnie atak był spowodowany chęcią odzyskania spokoju" - tłumaczył Erytrejczyk przed sądem. Na pytanie prokuratora, jak można odzyskać spokój dźgając nożem dwie osoby, odpowiedział, że próbował w ten sposób "uwolnić myśli, które miał w głowie".


Aktualności - Meble i artykuły biurowe - Biurowe24\nW dniach 23-27.10.2012 braliśmy udział w targach ORGATEC „Nowoczesne biura i obiekty” w Kolonii (Niemcy). Jest to największa i najbardziej prestiżowa impreza wystawiennicza na świecie w branży mebli dla biur oraz obiektów użyteczności publicznej. Stoiska ekspozycyjne wystawiły 622 firmy z 35 krajów, liczba odwiedzających przekroczyła 50.000 gości ze 123 krajów.\nPrezentowaliśmy ofertę mebli biurowych jako jedna z 3 polskich firm na targach. Nasze meble cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem przedstawicieli wielu krajów; nawiązaliśmy kontakty m.in. z handlowcami z Brazylii, Australii, Kataru, Angoli czy Indii. Bardzo obiecujące były rozmowy z potencjalnymi odbiorcami naszych mebli w krajach Unii Europejskiej (głównie z Niemiec, Francji, Holandii i Wielkiej Brytanii) oraz Rosji.\nTargi potwierdziły, że polskie meble cieszą się niezmiennie uznaniem za granicą. Jesteśmy czwartym eksporterem mebli na świecie a w Unii Europejskiej nasz kraj zajmuje 3 miejsce.\nW dniach 16-22.01.2012 r. braliśmy udział w międzynarodowych targach mebli IMM Cologne (Niemcy). Jest to jedna z najbardziej prestiżowych imprez tej branży na świecie. Zaprezentowaliśmy tam nasz najnowszy zestaw mebli gabinetowych Premium-01.\nOdwiedzający nasze stoisko, zarówno przedstawiciele firm z branży mebli biurowych jak i osoby zainteresowane zakupem mebli dla siebie, wysoko oceniali design i jakość wykonania eksponowanych przez nas mebli. Interesowała ich dostępność naszej oferty na rynku niemieckim. Gościliśmy na stoisku także handlowców zainteresowanych dystrybucją naszych mebli w Belgii, Francji, Holandii, Anglii, Finlandii, Serbii, Mołdawii, Ukrainy i Rosji.\nZainteresowanie naszą ofertą na targach w Kolonii spowodowało, że zdecydowaliśmy wrócić tu jesienią tego roku z następną ekspozycją biorąc udział w targach mebli biurowych ORGATEC 2012.


iluminacje konwersacje stylizacje: b i e l\nbluzka Vila, spódnica handmade\nMam ogromną słabość do białych bluzek i bieli w wersji total look. Gdy wchodzę do CH lub sh w pierwszej kolejności sprawdzam białe rzeczy, dopiero potem ewentualnie inne kolory.\nW moje szafie BIEL dominuje i w większości są to rzeczy bardzo klasyczne, niezbyt awangardowe.\nKojarzy mi się z zimą, którą bardzo lubię; z zapachem białych kwiatów, z których najbardziej cenię jaśmin, lilię i konwalie; z wyspą Santorini na której odpoczywałam jakiś czas temu; z puchatymi cumulusami, którym zawsze lubiłam się przyglądać i odgadywać ich kształty; z rafaello, na widok którego buzia mi się uśmiecha od ucha do ucha; a także z piękną Indilą, którą w bieli możemy podziwiać bardzo często. Ja dodatkowo upajam się jej francuską liryką i głosem:\nwszystkim, którzy podzielają moją pasję do bieli przygotowałam kolejną porcję inspiracji z wielkiego świata mody:\nGucci, Altuzarra - SS15\nJason Wu, Luisa Beccaria - SS15\nHugo Boss, Wes Gordon - SS15\nMugler, Sally Lapointe - SS15\nIsabel Garcia, Brunello Cucinelli - SS15\nNa koniec szaleństwo z ULICY :)\nA jaki jest Wasz stosunek do bieli? Lubicie 'białe szaleństwo'? :)\nAutor: -I-K-S- o 12:47\nStrudelka 111 11 lipca 2015 13:15\nOstatnio biel jest ulubiona u mnie! :)\niluminacje.konwersacje 11 lipca 2015 23:57\nStara Lumpeksiara 11 lipca 2015 20:14\nMam słabość do białych letnich kiecek, białych koszul i białych bluzek. Ostatnio chyba 80 % moich zakupów to coś białego ;) Pozdrawiam :)\niluminacje.konwersacje 11 lipca 2015 23:59\nrozumiem doskonale Twoją słabość :)\nJoanna C 11 lipca 2015 21:49\nSzukałam dzisiaj właśnie białej bluzki albo sukienki w sh i nic konkretnego, co by mnie na kolana powaliło, nie wyszukałam. A to właśnie biel jest idalna na lato, a Twoja bluzka- pewnie z szyfonu- ma idealny lejący krój. Pozdrawiam\niluminacje.konwersacje 12 lipca 2015 00:17\nczasem trzeba się nachodzić zanim oczy się nam zaświecą ;)\nto nie szyfon to delikatne płótno.\njultob 11 lipca 2015 21:49\nKiedyś unikałam bieli, bo niby poszerza:) ale co raz częściej po nią sięgam :) no inspiracji dostarczyłaś bez wątpienia :)\niluminacje.konwersacje 12 lipca 2015 00:23\ninspiracji dostarczył vogue ;)\nhattari 11 lipca 2015 22:09\nW białym total looku bałabym się choćby usiąść, żeby nie stał się poplamionym total lookiem :P Wolę oglądać biel na innych - np. na Tobie, wydaje mi się, ze bardzo fajnie kontrastuje z Twoimi ciemnymi włosami i karnacją.\niluminacje.konwersacje 12 lipca 2015 00:26\nnie taka biel straszna jak myślisz, naprawdę można w niej sporo rzeczy zrobić. Ale czasem faktycznie lepiej jej nie zakładać, wszystko zależy od sytuacji;)\nBiel zawsze świetna\niluminacje.konwersacje 12 lipca 2015 00:27\nCharlottka 12 lipca 2015 02:47\nBiale looki wygladaja swietnie pod jednym warunkiem - ze zlapiemy troche opalenizny. Wtedy jest ladny kontrast :)\nAnna Tym 12 lipca 2015 07:20\nJaka najbardziej lubie - białe spodnie czy białe sukienki . Solo i duetach z czernią bądź granatem :)\niluminacje.konwersacje 13 lipca 2015 01:06\nwiem, że cenisz klasykę i to się chwali Ci :)\nSo Alice 12 lipca 2015 07:52\nBiałe monolooki są piękne,uważam jednak, że brunetki wyglądają w nich najlepiej ;-)\nMatrelsy 12 lipca 2015 11:44\nUwielbiam kolor biały, idealnie pasuje do wielu stylizacji :)\nBoho Street 12 lipca 2015 14:06\nBiały "total look" jest u mnie latem w użyciu często, zwłaszcza podczas upałów jakie dopadły nas w zeszłym tygodniu, a jeśli nie jestem "total", jest to biel i tak jest kolorem dominującym :). Tak, jaśmin, lilia i konwalie pięknie pachną :)))\nuwielbiam białe stylizacje, mają w sobie to coś. :)\nmagnes 12 lipca 2015 21:15\nPiękna bluzeczka. Ale nasyciłaś moje oko inspiracjami, nie mogę się napatrzeć! :)\nBardzo lubię białe ubrania i białe total looki zwłaszcza latem :)\nRuda Paskuda 13 lipca 2015 12:45\nLubie biel, choć sięgam do niej ostatnimi czasy rzadko.\n::MaGic Lov:: 14 lipca 2015 01:46\nGosia i Mariusz 14 lipca 2015 07:35\nBiel tak;ale z jakimś kolorowym akcentem typu torebka, apaszka ;-).\nRetromoderna 14 lipca 2015 11:08\nJa nie mam za dużo białych rzeczy, zazwyczaj tez przełamuję całość jakimś mocnym kolorem :)\nAgata S 14 lipca 2015 18:33\nbiale kreacje - cuda!\nCarolyn 15 lipca 2015 08:01\ntakie total looki z białym kolorem są przepiękne, a Twój wygląda cudownie :)\nSylwia Szewczyk 15 lipca 2015 08:22\nUwielbiam total looki w bieli! Są cudowne! A Twoje inspiracje w 100 % do mnie przemawiają :)\nAleksandra Kołodziej 15 lipca 2015 12:10\nUwielbiam oglądać modę uliczną :) Świetne inspiracje :)\nIzabela Majkut 15 lipca 2015 13:15\nUwielbiam stylizacje w tym kolorze! ;)\nEveline 15 lipca 2015 16:42\nBardzo lubię białe stylizacje ;)\nFasonique 15 lipca 2015 19:22\nOj ja też ostatnio uwielbiam biel i chyba tak jak Ty pierwsze co sprawdzam w sklepie to białe rzeczy :-) A najbardziej lubię proste formy w bieli. Są eleganckie, ponadczasowe i zawsze się sprawdzają :-) No i oczywiście biała koronka, bo to teraz hit!\nJointy&Croissanty 15 lipca 2015 22:32\nUwielbiam biel, w wersji total look najbardziej:)\nBiel jest cudowna na lato!:)\nKarolina Gespucci 16 lipca 2015 10:39\nZoya 16 lipca 2015 13:50\nuwielbiam biel, beż , nude kolory idealne na lato <3\naboutwhatwomenlove 16 lipca 2015 13:54\nuwielbiam biel od stóp do głów!\nEwelina Dobosz 16 lipca 2015 16:34\nJa bardzo lubię, ale niestety troszkę za duża jeszcze do niej jestem :p Ale pewnego dnia wbiję się w białe spodnie i obcisły, biały top, a co! :) Teraz czasem poszaleję i białą bluzkę przywdzieję. Ale założenie białych spodni i wyglądanie w nich super jest moim marzeniem :)\nSylwia VamppiV Błach 16 lipca 2015 19:07\nPiękne inspiracje, ja ciągle uczę się nosić biel. Na kimś - bardzo mi się podoba, szczególnie w tych minimalistycznych formach. Sama jednak się w niej nie czuję.\nBlog Save It 16 lipca 2015 19:43\nPrzede wszystkim biel pasuje do wszystkiego i jest idealna na lato. Na total look bym się nie zdecydowała, jednak często noszę jakieś białe akcenty :)\nMonika 16 lipca 2015 19:50\nMój ulubiony kolor, najchętniej ubieram się właśnie na biało i w tym czuję się najlepiej. Fajny post!\nbarbara 16 lipca 2015 20:27\nBiały jest wspaniały, już o tym pisałam a więc ja lubię biel. Pozdrawiam...\nbiel niby taka prosta, ale jest przez to piekna!\nAriadna 17 lipca 2015 12:24


ndz 12 kwie 2015, 16:19\nwt 07 kwie 2015, 10:53\nUpdate: Napisz nam w jakie dni możesz spotkać się z nami w okolicach 18:00 w centrum Warszawy.\nndz 05 kwie 2015, 12:41\nWitaj na naszym forum. Jeśli wolisz kontakty bardziej bezpośrednie to dobrze się składa. Musimy się spotkać abyśmy Cie poznali i ty poznał nas. Pewnie masz sporo pytan na tematy około odtwórcze. Bardziej konkretnego terminu spodziewaj się po świętach.\npt 27 mar 2015, 13:55\nWitaj, miło że wybrałeś naszą drużynę i do nas napisałeś. Pierwszy krok do zostania Słowianinem spełniony Teraz tylko musimy spotkać się i zapoznać, no i pokierować cię dalej.\nndz 22 lut 2015, 19:34\nUd świetnie się składa że zajęłaś się zielarstwem, połączymy nasze siły i zrobimy full uber historik retro vintage napitki alkoholowe. Z mojej strony prosił bym o zdobycie woskownicy europejskiej.\nsob 24 sty 2015, 16:25\nZ tego co mapietam to spodnie można zrobić z 1 lub okolicach. Ale jeśli chcesz mieć spodnie to koniecznie owijacze. 20-30cm na 1.5m wełniane jak masz skarpetki starczą.\npt 16 sty 2015, 22:30\nJak to powiada pewien starszy pan z "wonsem" zawsze się troszkę gwałci.\nwt 23 gru 2014, 13:31\nTrenuje od 2 lat w samej przyszywce i jedynym problemem jaki miałem to siniak na pół ramienia. Walka wczesna wygląda trochę inaczej niż ta późna. Celujemy tylko w osłonięte/punktowane części ciała. Patrz uda, tors, ramiona i czubek głowy. A te chroni hełm lub przeszywa. Oczywiście używamy ochraniacz...\nwt 23 gru 2014, 12:54\nWitaj na naszym forum. Miło że masz już jakieś doświadczenie z odtwórstwem to pewnie wiesz czym to się je. Na początku odpowiem na twoje pytania i ustosunkuje się to twojego "esseyu". Kobiety mają prawo walczyć nikt im tego nie zabrania, ale od siebie dodam abyś poszukała jeszcze jakiejś i...\nwt 16 gru 2014, 22:34\nDlatego radze uważać z jak nie znaleziono to nie było:) W książkach jakie mam szczegółów co do krajek nie znajdziesz. Ale mam jedną stronkę na której są krajki tabliczkowe opisane. W bibliografii jest kilka pozycji wiec może któraś z nich cie zainteresuje (jak znajdziesz w czeluściach internetu) htt...\nwt 16 gru 2014, 22:16\nNie chce się czepiać(ale się czepne)Z tym ustaleniem bym uważał. Bo na słowianoznawczynie nie znaleziono całych spodni (chbyba ze coś sie ostatnio zmieniło) tylko urywki które mogą być spodniami. Czy to oznacza że słowiańska cześć drużyny nie może chodzić w spodniach. Bo przecież nie znaleziono?? Al...\nwt 16 gru 2014, 21:17\nTylko weźcie proszę uwagę o jedną ważną kwestie. W przypadku wikingów ważną role w ich życiu odgrywał handel w tym handel tekstyliami. W "Foote, Wilson - Wikingowie" jest akapit traktujący o tym że sporo znalezisk tekstylii jest trudnych do określenia czy pochodzą z importu czy nie. Wiec t...\nwt 16 gru 2014, 20:23\nA mam małe proste pytanie bo wasza dyskusja mnie zainteresowała. Czy do tkania krajek "bardkowych" koniecznie wymagane jest bardko? Tzn czy nie można jej upleść używając podrostu krosna tak jak zwykły materiał lub onuce?\npt 26 wrz 2014, 22:45\npt 04 kwie 2014, 23:12\nTo jeszcze raz się udzielę. Podszycie płaszcza lnem nie sprawi że będzie cieplejszy tylko że będzie się lepiej układał oraz był trochę przyjemniejszy w noszeniu. A co do wielkości płaszcza. Powinno być okej a wręcz może być troszkę za dużo jeśli robisz płaszcz prosty z prostokąta. Jeśli nie jesteś w...


Odszkodowania Włodawa, uzyskaj odszkodowanie w Włodawie\nJak wnioskować o odszkodowanie we Włodawie?\nZ racji tego, że wysokość odszkodowania zależna jest od przedstawionej dokumentacji, o wszelkie formalności należy zadbać ze szczególną starannością. Dotyczy to w szczególności kosztorysów naprawy pojazdu. Towarzystwo ubezpieczeń sporządza sam taki dokument po oględzinach samochodu. Decydując się na wypłatę odszkodowania na podstawie tak przygotowanego pisma, należy liczyć się z zaniżoną kwotą odszkodowania. Niestety nawet 89% kosztorysów jest zaniżana. Dlatego też poszkodowani decydują się na niezależną wycenę lub odstawiają pojazd do warsztatu, który następnie sam rozlicza się z ubezpieczycielem.\nDrugą kwestią jest odszkodowanie po wypadku komunikacyjnym lub przy pracy. Towarzystwo ubezpieczeniowe pokrywa wszystkie koszty związane z leczeniem oraz rehabilitacją. Jakie dokładnie są to wydatki? Przede wszystkim na zakup leków (syropów, maści, opatrunków itp.), sprzętu wspomagającego rehabilitację, zabiegi medyczne w prywatnych placówkach oraz dojazdy do szpitali czy aptek. Aby uzyskać zwrot pieniędzy za powyższe wydatki, wszystkie je trzeba odpowiednio udokumentować poprzez faktury, rachunki czy paragony.\nPomoc prawna na terenie Włodawy\nWiększość pokrzywdzonych niezgadzających się z decyzją ubezpieczyciela, decyduje się na współpracę z kancelariami odszkodowawczymi. Dlaczego warto zastanowić się nad takim rozwiązaniem? Dzięki pomocy doświadczonego prawnika, dochodzenie świadczeń powypadkowych staje się dużo bardziej skuteczne i mniej czasochłonne. Przed rozpoczęciem współpracy, należy wysłać na adres kancelarii wszystkie dokumenty związane ze sprawą. Jeżeli firma podejmie się współpracy, to poszkodowany nie musi robić praktycznie nic więcej. Wszystkim w jego imieniu zajmuje się wybrana kancelaria, która kontaktuje się z ubezpieczycielem w celu uzyskania większego odszkodowania Włodawa.\nNasz oddział w Włodawie\nOddział w Włodawie


Kreatywna Jacewiczówka - blog: 279. Sal z Hafciarskim Kalendarzem - Nożyce.\nZaklęta Igiełka 6 cze 2016, 13:19:00\nHafcik fajniutki. Z tych "prawdziwych" posiadam złotego żurawia i też jestem bardzo z nich zadowolona. Pozdrawiam serdecznie.\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:31:00\nZuraw jest bardzo popularny :)\nMariola 6 cze 2016, 13:21:00\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:32:00\nEwa Staniec-Januszek 6 cze 2016, 13:44:00\nFajne te nożyczki, zarówno te wyhaftowane, jak i te do haftowania :D\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:33:00\nDziekuje ;) Stworzyla sie mala kolekcja ;)\nAgulek 6 cze 2016, 16:46:00\nWidzę, że dwie pary mamy identyczne:-)\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:34:00\nDziekuje ;) Pewnie zurawie?\nbozenas 6 cze 2016, 17:06:00\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:35:00\nIwona 6 cze 2016, 18:09:00\nNo, no, niezła kolekcja nożyczek :)\nŚlicznie wyglądają te hafciarskie akcesoria na tamborku!\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:38:00\nDziekuje ;) Kolekcja powstala calkiem przypadkiem ;)\nGosia K. 6 cze 2016, 19:42:00\nJa mam niebieskiego żurawia i jeszcze jedne trochę mniejsze :)\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:40:00\nCzyli tez hafciarskie profesjonalne ;)\nPasje Violi 6 cze 2016, 19:50:00\nNo proszę ile nożyczek a ja mam tylko 2 pary :)\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:42:00\nViolu mi wystarczylyby jedne, pozostale "zamieszkaly" u mnie przypadkiem ;)\nJoanna 6 cze 2016, 19:51:00\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:43:00\nRenata Pawlicka 6 cze 2016, 19:59:00\nAle fajne nozyczki ;-)\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:44:00\nMonika Blezień 7 cze 2016, 09:09:00\nJaka ciekawa kolekcja nożyczek :) Każde inne, ale cel ich wspólny - ciąć.\nPodobnie jak Ty Aniu do nożyczek podchodzę od praktycznej strony. Mają dobrze obcinać nitkę.\nAnna Jacewicz 7 cze 2016, 12:46:00\nDokladnie tak Moniu ;) Krawieckie mam dwie pary jedne zwykle i drugie w zabek i kazdy kto tknie je do innego celu ma przekichane hihi.\nAdrianna Bartnik 7 cze 2016, 12:44:00\nSuper to Ci wychodzi!\nAga Chmurka 9 cze 2016, 11:36:00\nSal hafciarski już w połowie gratuluje :) a kolekcja nożyczek fajniutka. Pozdrawiam\na- lenka 11 cze 2016, 17:19:00\nNożyczki to ważne narzędzie pracy nie tylko dla hafciarki. Przy moich papierkach też ważne są aby były ostre i czasem maleńkie do prezentacyjnego ciecia, a czasem duże do ciecia dużych powierzchni\nJoanna Rogulska 12 cze 2016, 12:54:00\nJagna 12 cze 2016, 22:01:00\nfajnie już wygląda :)\nHafty J&P 10 sie 2016, 13:09:00\nHafcik śliczny, a kolekcję nożyczek podziwiam :)\nIzabela Hebda 10 sie 2016, 16:20:00\nBoski hafcik. Masz imponującą kolekcję nożyczek.\nBarbara S 13 sie 2016, 13:24:00\nPięknie:) ja z nożyczkami powolutku się rozpędzam... właśnie nabyłam kolejne :))\nAgnieszka D 17 sie 2016, 13:46:00\nu mnie na razie tylko 2 szt.


Góry to ludzie, którzy je niosą w plecaku. Giewont, Małołączniak, Kopa Kondracka.\nPosted on 03/06/2017 29/05/2019 AuthorSkazana12 komentarzy\nPewnie słyszeliście, że wśród ludzi, co przemierzają skalne pasma, mówi się, dla zasady, że pewne góry są ”Bee”. Jedną z takich gór jest Giewont. Ile ja to razy słyszałam, że tam nie ma po co iść. Tłum szarpiący się o łańcuchy w kolejce po szczyt. Ludzie, co nie mają za wiele z wędrowaniem wspólnego – idą, prą, naparzają. Wokół brud, smród i pożoga.\nOt, taka komercyjna góra. Coś jak Everest w pomniejszonej postaci.\nPrzechadzałam się tamtędy wiele razy. Szukałam dobrego czasu, by polubić tę górę. Dotąd się to jednak nie udało, bo ten skalny zlepek mocarności z widokiem na Zakopane, nawet mnie z czasem zaczął irytować. Miasto w dole przeszkadzało, żelastwo przeszkadzało, ingerencja w naturę kopuły szczytowej przeszkadzała, a i powietrze było nie to.\nJadąc na Podhale, przygotowana byłam na zrobienie w czasie mojego pobytu tam jakiś ciekawych dróg w rejonach taternickich. Spakowałam, jak to zwykle czynię, cały przydatny do tego sprzęt, a nawet zaoszczędziłam energii, by wywalczyć jak najlepiej potrafię drogę na którejś z mniej dostępnych gór. Pamiętam jeszcze, że w podróży puściłam sobie piosenkę, którą przyznać trzeba, Andrzej Brandstatter wykonuje genialnie, a słowa jej leciały jakoś tak…\nHej byli chłopcy byli…\nhej ale siy minyni,\nhej i my siy miniemy\nPamiętam też, że długo rozczulałam się nad tym tekstem, zastanawiając się, kogo też minę na swojej drodze, gdy zostawię za sobą szarość miasta.\nJednak, gdy tylko postawiłam swoje stopy na ulicach Zakopanego, w ostatniej możliwej chwili na zmianę decyzji, pomyślałam, że zmienić ją warto. Sama do tej pory nie potrafię zrozumieć, co podkusiło mnie, by zamiast wcielać w życie wcześniejsze, ambitne przecież zamiary, ruszyć na wypełniony chaosem i zgrzytaniem ludzkich zniesmaczeń szlak- w dodatku ten szlak, który schodziłam wzdłuż i wszerz i nigdy doń miłością nie pałałam.\nDo ostatniej chwili biłam się z myślami, jednak światło opadające o poranku na północną ścianę Giewontu, dumnie zwieszoną nad lasami, dało znać, by wstać i iść. Inaczej tego wytłumaczyć sobie nie potrafię.\nMoże chciałam zaznać w górach wreszcie trochę normalności? Takiej zwykłej, prostej, swojskiej. Zobaczyć innych ludzi? Inny świat?\nO, jak mi tego było trzeba!\nZanim jednak ruszyłam, a nawet potem, gdy już doczłapałam do ostatniej budki w Kuzniach, nie wiedziałam jeszcze, że tego dnia przeżyję w górach coś, co odciśnie się we mnie tak dobrym wspomnieniem.\nW dodatku, ja – samotnik z wyboru, towarzysz z przypadku – doceni w górach bardziej ludzi od samych gór. Tak, wiem. Dziwnie to brzmi z moich ust, a raczej spod palca.\nPrzecież za mną tyle pasm, gór mniejszych, większych, rzeczy prostszych i bardziej skomplikowanych. Sama czasem nie umiem zliczyć – kiedy to wszystko zdążyło się wydarzyć?\nSchronisko w Hali Kondratowej\nSamotność na szlaku ma to do siebie, że nie rozprasza myśli, nie dzieli przeżyć, nie pyta i nie odpowiada. Nie wiem, co też dziś się zdarzy, ale oddaję się tej niepewności cała. Potrzebuję nie wiedzieć. Potrzebuję iść.\nPotem na szlaku pojawili się oni – ludzie, jakich przecież tamtego dnia mijałam sporo. Ale ci byli inni. Długo czerpałam z obserwowania, jak stawiają swoje górskie buty na kolejne stopnie, uformowane z obłych głazów. Jak przechadzają się między przerzedzonymi kępami zarośli, a potem przystają, by dorównać sobie kroku. Bezlitośnie krótkim i wymijającym spojrzeniem, obsunęłam się po czyjejś twarzy. Zdumiewająca to twarz.\nPasowała do bohaterów wierszy, jakie kleciłam przez lata trwania w abstrakcyjności tej planety. A może sama to wszystko wymyśliłam? Może jestem sobie mapą i drogowskazem?\nPrzecież coś sprawiło, że wśród dziesiątek postaci, właśnie ich zapamiętałam.\nDługo jeszcze doświadczałam tej cichej obecności, nie zamieniając z nimi ani jednego słowa, a wcześniej, czy pózniej przyszedł czas, by się wyminąć. Poszłam do przodu, a kroki słyszałam jeszcze długo za swoimi plecami.\nCo po sobie tu zostawią?\nMoże tylko odcisk buta w błocie…\nMoże tylko echo głosów…\nMoże tylko parę trosk…\nNiedługo, nabrawszy żywszego tempa, zgubiłam ich w ciemnej otchłani lasu. Dotarłam na Halę, gdzie spoczęłam w swym intymnym katharsis, lecz nie był to długotrwały spoczynek. Gdy tylko ujrzałam sylwetki, wyłaniające się nade mną, jak główki Mniszka po majowym deszczu, ruszyłam prędko przed siebie.\nPróbowałam, mimo wszystko, tego dnia być sama ze sobą, chociaż przeczucie podpowiadało mi, że dobrze byłoby jeszcze raz zobaczyć ich w górach, choćby z oddali.\nSiląc czoło na słonecznym poligonie, wznosiłam je coraz wyżej, aż po Przełęcz, gdzie wyjścia nie było – tylko zachwytem mogła żyć dusza.\nRozejrzałam się – O, jak tu pięknie! Przeciągałam nieraz swoją skudłaczoną łepetynę, ale od Gorczykowych i lądowałam przypadkiem w tym miejscu – ale wszystko tym razem jest takie nowe i takie odkrywcze. Nie do wiary.\nNie myśląc wiele, odbiłam w stronę szczytu. Trochę ludzi podchodziło tego dnia linią łańcuchów, więc puściłam ich przodem. Czasem lubię być ostatnia. Zastanawiam się wtedy, co takiego oni już widzą, czego jeszcze ja nie zdążyłam ujrzeć…\nUsiadłszy wreszcie na skalnym grzbiecie, rozmieniałam na drobne każdą, zrysowaną podmuchem czasu szczelinkę pod moimi stopami.\nObłoki wolno przeczesywały szczeble Krzyża na Giewoncie. Słońce łatało wszelkie dziury na niebie i ziemi, a czasem zdawało się nawet łatać ludzkie twarze, wzniesione pod jego tarczę, na szczycie legendarnej góry.\nZnalazłam wśród głazów niewielką wyrwę, która idealnie komponowała się z moim kwadratowym tyłkiem – po prostu miejsce dobre do dłuższego posiedzenia. Tam też posiliłam się widokiem na Orawę i Babią Górę, ledwie dostrzegalne w szarym powietrzu.\nWczorajszy zachód słońca był wyjątkowo bogaty w kolory – może i dziś warto spróbować? Przygotowana byłam na każdą ewentualność. Doszłam do wniosku, że, gdy tylko szczyt opustoszeje, rozłożę śpiwór i naparzę wrzątku. Tak – mój dzień zapowiadał się, jak wszystkie inne dni, które spędzam w górach.\nCzasem tylko przemknęło przez moją strutą rozterkami głowę wspomnienie twarzy ze szlaku. Jakie to było spotkanie! Nawet nie wymieniliśmy powitania – a już tyle o sobie wiemy. Choćby to, że znalezliśmy się w tym samym miejscu o tym samym czasie.\nPotem pogrążyłam się w rozmowach z różnymi, koczującymi na szczycie turystami. Czas płynął i budował coraz większą potrzebę trwania.\nW pewnej chwili, usłyszałam, jak ktoś głośnym westchnięciem wyraził swoją radość z postawienia pierwszych kroków na szczycie: ”Warto było tu wejść!”\nNa sam dzwięk tych słów, na moich policzkach zawisł szeroki uśmiech a w sercu przelało się pragnienie zobaczenia tej góry innymi oczyma. Spojrzałam w ich stronę, a przede mną wyrosły te same pogodne twarze – twarze ze szlaku. I one zwróciły się w moją stronę.\nA jednak, przybyli. Nasze drogi znów się krzyżują w tym przedziwnym dniu.\nIle tu nagłej radości. Ile pokoju.\nSerdeczne pozdrowienia i głośne salwy śmiechu.\nPotem wszystko potoczyło się własnym rytmem.\nObłoki gęstnieją, pręgi na nieboskłonie coraz bardziej sine, a wśród ciszy uśpionego serca, rozbiegają się przemienne drżenia.\nJeszcze zdumiona i jeszcze lekko nieobecna, przyglądam się spod rzęs górom zamkniętym w ich oczach. Ileż te góry piękniejsze, gdy nasycone obecnością. Więcej w nich głębi, kontrastu, światłocienia – więcej życia.\n”Ta jedna chwila, gdy czas się zatrzymał\nZdziwione ptaki zatrzymując w locie\nŻeby się przyjrzeć naszemu spotkaniu\nTa jedna chwila, tak wiele, tak mało\nWiem pójdziesz dalej\nRóżne nasze drogi\nJedno spojrzenie – nie potrzeba więcej\nTo, co ulotne, zostaje najdłużej\nTo, co raz tylko zapamięta serce.”\n– Śpiewa Cisza, jak ta.\nJakie to niezwykle i nieplanowane. Szliśmy tą samą drogą, po tych samych kolorowych kamieniach, obrośniętych zadeptanym porostem, walcząc z tym samym skwarem i wkładając ten sam wysiłek, by niedługo potem stanąć ramię w ramię na tej samej górze o tym samym czasie.\nTeraz przeglądamy się w sobie, jak przyglądają się światu małe dzieci, wyłapując każdą rysę twarzy, każdą zmarszczkę pod oczyma, każdy mimowolny ruch, uczymy śmiać się z tych samych rzeczy, a potem wznosimy symboliczny toast z piersiówki: Za nasze spotkanie!\nCzy wszystkich ludzi, spotkanych w górach, zapamiętuje się tak samo?\nDziś, gdy emocje znalazły wytchnienie w zapisanym tysiącami spojrzeń, sercu, powiedzieć mogę już z pełną świadomością i odpowiedzialnością: Nie.\nObserwuję, jak ona wybucha głośnym śmiechem na powitanie. Po chwili już śmiejemy się razem, chociaż jeszcze nie wiem, z czego. Ale ten śmiech tak bardzo mnie syci, że zapominam o swoim rytuale posilania się na szczytach. Ma mi tak wiele do opowiedzenia,że ledwie nadążam rejestrować to w swojej zastygłej z przejęcia głowie. Tyle w niej radości, że obdzielić mogłaby całą tę ponurą górę, a nas obdziela już stokrotnie. Cokolwiek by nie poczyniła, odnawia we mnie potrzebę scalenia. Podczas naszego widzenia, zostawia mi wszystko, co ma w sobie najlepsze. A to, co tkwi w niej tak naprawdę, nasiąknięte jest duchem czasu, jaki upłynął, nim poskładała się w całość. Zaczynam odurzać się widokiem jej kolorowej chusty, przepasanej przez czubek głowy. Jest taka śmieszna w swoim uroku. Nie – nie mogę się rozczulać nad rolą kobiety w ulotnej chwili mego życia, bo jeszcze pomyślicie, że mam chwiejną orientację. Ale doprawdy, poczułam z nią więz, bo przemiła, ciepła i mądra się okazała.\nTen z lewej, w zszarzałej, naciągniętej koszulce, o świdrujących oczach, przysłoniętych okularami, śmieje się jeszcze głośniej od niej. Taki entuzjazm rozkruszyłby nawet schowanego pod śniegiem Ciemniaka. A głos ma donośny prawie, jak góral, choć ten nizinny, co to grywa na wiośle, nie nerwach sąsiadów. Zbyt mu dobrze z oczu patrzy, więc i głos powinien mieć operowy, ale przecież nie o głos tu chodzi, a wrażliwość duchową. Jakby tak się zastanowić to śmiało mógłby wymienić Strasburgera w Familiadzie. Jego dygresje bardziej trzymają się kupy. Spogląda z wypracowanym spokojem, na to co wokół i poza zasięgiem. Spod wąsa płyną mu stróżką pochowane uśmiechy. Jakie mi to wszystko bliskie. Chyba mu dobrze w tych górach. Ba! Co za stwierdzenie – Justyno. Uspokój się. Przecież w innym wypadku by tak na nie nie patrzał. To i ja muszę, ale wcześniej, spojrzę jeszcze na tego drugiego, co wdział zieloną koszulkę.\nWsparł grzbiet o ciepłę skały i zwiesił nad nami pociągłą sylwetkę. Próbował się wsłuchać we wszystko, o czym opowiadamy, a opowieści było tak dużo, że usta nie przymykały się ani na chwilę. Obserwator z niego pierwszej klasy, ale z pewnością nie bierny. On to dopiero miał zapał do słownych igraszek! Nie to, żebym miała piętnaście zmysłów czy dar jasnowidzenia, ale po ścieżkach doczesności stąpa, zdaje się, jak ten Bosch, chociaż malarzem pewnie nie jest, bo zbyt mocno dotyka przedmiotów. Tylko, że w nim tyle rozbieżności, że sam Bosch oblałby się potem, gdyby chciał go odzwierciedlić. Te oczy już wiele widziały i niczemu już się nie zdziwią… chociaż nasze spotkanie lustrują ze zdziwieniem. Serdeczność wypływa mu uszami i jest wyraznie zainteresowany rozwojem zdarzeń. Dostrzega nieważkość wszystkich myśli przepływających przez moją głowę, bo ile to razy, nie uśmieję się z bzdury, tyle się razy podeprze tym śmiechem. A może znów, tak zwyczajnie, jak reszta, śmiać się lubi? Czyta nas, jak zapisane kartki zeszytu i kwituje każde posunięcie całkiem zjadliwą puentą.\nAle dość patrzenia przed siebie. Teraz trzeba w prawo, by zobaczyć, czego oczy jeszcze nie pojmują, lecz dusza zrozumie.\nTamten, co przysiadł ciszej na skraju wierzchołka, odleciał już cały w bezmiar kolorowej zadumy. Wszystko, co przeżył sili się do wypłynięcia, lecz zgrabnie to lokuje w tafli horyzontu. Uśmiechem łagodzi, oczyma zastanawia. Ma w sobie jakieś tęsknienie. Rozczula go spozieranie w niedoścignioną dal. Jakie to w nim piękne i bogate! Na piersi wraz z każdym zaczerpniętym oddechem faluje biała koszula, a ta okazuje się być dobrym powodem do kolejnych naszych żartów. Błękitna przestrzeń za plecami dorysowuje mu skrzydła z białych, jak ta koszula chmur. Już prawie z nim odlatuję, tylko do którego świata? Gdy tak się przyglądam, brakuje mi jedynie silniejszego podmuchu wiatru, jaki potargałby wszystką biel i uniósł w niemym westchnięciu. Byłby wtenczas jak ten wędrowiec szamotany wiatrem. Tyle w nim niedopowiedzenia. Tyle dobrej pogody. Czy to o nim te piosenki? Czy to ten niespokojny duch, co chadza na wrzosowiska? Nawet teraz, zdaje się, jest na wrzosowisku… Bo, jakby zapomniał języka w gębie, gdy zadaję mu pytanie.\nA wśród tych czterech, jakże ciekawych istot, co mnie otoczyły głębią długich spojrzeń – ja – zadziwiona, nieprzemyślana, zmieszana, rzucona przez los na Giewont, na którym nie miało mnie być…\nTrochę rozdarta, ale posklejana.\nTeraz, w dodatku, chyba tak po prostu, po ludzku, szczęśliwa.\nPrzedziwne to nasze widzenie.\nNo to, Zdrowie Matki Ziemi, wszak matką jest urodziwą!\nFascynującym byłoby obejrzenie w ich oczach jeszcze jednej, jakże ukochanej przeze mnie karmazynowej łuny opadającego na zachodzie słońca.\nPrawić o tych łunach mogę długimi godzinami, co już wiecie, ale im na szczęście oszczędziłam namoczonych w patosie sentencji, jako, że przyglądał nam się cały tabun ludzi na szczycie. Jeśliby mnie tak ktoś nie poznał, że to Skazana na gór dożywocie… to pomyślałby – oszalała kobieta.\nGdy już miałam użyć niepodważalnego i jedynego słusznego argumentu, który skwitowałby ich pozostanie ze mną na szczycie do nocy, a byłoby to pewnie hasło: ”Ze mną nie zostaniecie?!” , zaproponowali zupełnie coś innego.\nCo prawda, niwelowało to wszelkie moje zamiary robienia następnego dnia upatrzonej grani w Tatrach Wysokich, z okazji czego w dolinach już czekały na mnie przyszykowane graty; kask, czekan, raki, uprząż itp – jednak z jakiegoś powodu propozycja zaczęła determinować mnie do przemyślenia jej.\nW końcu nie zawsze dostaje się zaproszenie na wspólną wędrówkę od tak zaskakujących ludzi, spotkanych na swojej drodze. A, że miała to być wędrówka po Tatrach Zachodnich, które sprzyjają poznawaniu się, myśleć było nad czym.\nGdy upłynęły już przegadane godziny, a oni ruszyli w dół, postanowiłam jednak zostać i uparcie czuwać na wierzchołku do zachodu.\nJuż niedługo widziałam ich pomniejszone sylwetki z ramionach skał. Potem zniknęli mi z oczu, a ja ślęczałam nadal, pochylając głowę nad zmiętoloną kartką papieru, wygrzebaną z plecaka, gdzie spisałam wiersz.\nWiersz to szczególny dla mnie, bo już chyba zawsze, gdy będę w górach, wspomnę na ten jeden dzień, ukryty w kilku wersach.\nOpublikowałam go na łamach bloga w poście: Spotkanie\nUniosłam wreszcie oczy, otrząsając się z długich refleksji, przyglądając się górze pod swymi stopami i ludziom, co zasiedli w jej kołysce. Nagle uświadomiłam sobie, że dokoła rozpościera się głucha pustka. Giewont znów stał się tym samym Giewontem, który niegdyś irytował. Czas wracać, Nature Queen.\nGóry nie uciekną. Wspinaczka nie ucieknie. A ludzie? Wrócą na drugi koniec Polski, do swych spraw, trosk i obowiązków. Tyle po nas zostanie. Zostaną tylko dni, których jeszcze nie znamy. Ahoj!\nZbiegłam na przełęcz, żeby móc towarzyszyć im w dalszej drodze, a dalej ku Kondratowej, lecz po chwili złapaliśmy kontakt telefoniczny, dzięki czemu w czas się zawróciłam i obeszłam grzbiet z drugiej strony, gdzie na mnie zaczekali.\nWitaj piękna Strążyska! Okryj się dziś soczystą zielenią, bo miłe mi będzie z Tobą spotkanie!\nPrzyszłam po samotność – zyskałam obecność. Pal licho całą resztę. Przebywanie tutaj jest ukojeniem.\nOdtąd w pięć cieni, zwieszonych rzędem nad kamienną drogą, zsuwaliśmy się coraz niżej, w głąb sennego lasu.\nJeszcze ostatnie wejrzenie w dogasające góry…\nZ tej perspektywy wydają się takie niedoścignione. A tam – były przecież tak bliskie. Z górami trochę, jak z ludzmi.\nSpijamy pożegnalne piwo. Oni wracają do kwatery. Ja zdejmuję ciężkie buty i lezę boso na łąkę, zanurzając się w wysokiej, ogarniętej rosą trawie. Tkwię tam do póznej nocy. Wszelkie gwiazdy nieba przyglądają się mojej nieucywilizowanej naturze, a ja śmieję się, jak wariatka, co zaplotła ślimaki w warkocz. Patrzę na te piękne, północe ściany Giewontu, skąpane w zachodzie i czerniejące pod osłoną nocy. Cóż mi więcej dziś trzeba…\nZ samego rana spotykamy się w umówionym Groniku, skąd ruszyć mamy na wędrówkę przez Małołączniak i Kopę. Dołącza do nas jeszcze jedna duszyczka, co mi nieraz towarzyszyła podczas wycieczek górskich.\nGronik jest dla mnie nowym odkryciem, jako, że na Przysłop Miętusi zazwyczaj podchodziłam od Nędzówki albo Kościeliskiej. Tym prędzej chłonę każdy zakręt, każdy reglowy zaułek, ukazujący się oczom.\nLubię te sentymentalne powroty na Miętusią. Tu zawsze spokojniej. Poza tym przyznać wypada, że polana ma klimat nie do opisania. Kto bywa – ten wie, o czym mówię. A kto nie bywa – musi to naprawić.\n”Przyszłam z bylekąd, ale co z tego? Zmierzam daleko, Hej, Hej kolego…”\nA, żeby było zabawniej, w pół drogi dowiaduję się, że oni też ”ciszacy”. To już wiemy, skąd w nas taka nić porozumienia.\nTo kolejna historyjka bez puenty:\nSzliśmy, jak piechurom iść wypada – krokiem żwawym i rytmicznym, przeskakując z kamienia na kamień. Wiosłowaliśmy coraz szybciej. A woda, zamiast wzbierać, opadała. Podśpiewywaliśmy, bo cieszyła nas muzyka, a to, że na kilka głosów i każde swoją piosenkę, to już inna sprawa. Ważne, że odhaczyliśmy cały repertuar SDM, przez szanty, na Zenku Martyniuku skończywszy.\nJaki z tego morał? A no morału, jak wspomniałam, nie ma. Vinum et musica leatificant cor.\nJa nie wesoła, ale z kokardą\nlecę do słońca, HEJ LEONARDO!\nA ja się kręcę, bo stać nie warto\nnaprzód planeto HEJ LEONARDO!\nPozostając w tymże nastrojowym transie, gromadziłam wokół czoła wszelkie pozytywne wibracje, wypływające z wnętrza Ziemi. A tak prawdę mówiąc, po prostu uchodziłam ciepłym duszkiem ponad taflę niskich chmur, by uprosić dobrą pogodę o trochę cierpliwości. Ta, przychylna moim błaganiom, trzymała fason do samego końca, chociaż czasami straszyła granatowym niebem, żeby ostudzić nasze żądze.\nIm wyżej, tym wiatr narastał w mocy, ale za to widoki zyskiwały na każdym postawionym kroku.\nReszta załogi wyprzedziła mnie i pognała szybciej, a ja postanowiłam spędzić tu chwilę czasu. Jest to bowiem mój ulubiony punkt obserwacyjny na Giewont. Przyjemnie było wrócić tam choćby wspomnieniami. (Góro – szczerze Cię polubiłam!)\nMałołączniak też nie taki zły, jak go kreślą. Po drodze minęliśmy parę sowitych płatów śniegu, ale dało się te fragmenty już obejść bez raków. Wychodząc poza obręb skał, okutych żelastwem i sięgając pierwszych czarnych chmur, zwieszonych za naszymi plecami, było całkiem sucho i przyjemnie.\nDalsza część trasy bardzo przypomina podejście przez Gówniak na Babią Górę – idziesz, idziesz i końca nie widać. A, nie! Jednak widać!\nK: To już szczyt!\nK: Ten, przed nami!\n15 minut pózniej…\nNie, to jeszcze nie był szczyt. Ale to, co jest przed nami to już szczyt!\nNie, to wciąż nie jest szczyt…\nAle czego się nie robi z miłości do gór? Właśnie to oczekiwanie jest najbardziej fascynujące.\n40 minut pózniej…\nTak, to już ten zakichany szczyt….\nA tam pełnia zimy!\nMili Państwo, zachęcam do wejścia, póki jeszcze wszystko się nie wytopiło! Tatry Zachodnie bowiem najpiękniejsze są wiosną!\nPogoda, jak widać nas oszczędziła (oczywiście nie zrobiłaby tego, gdybym jej nie wzięła na stronę) – jednak już po chwili wszystko zasnuło się gęstym mlekiem, a w takich chwilach… No właśnie, co robi się w takich chwilach?\nDiabeł mnie szarpie, trzyma za uszy\ndokąd wariatko, chcesz z nim wyruszyć?\nA ja gotowa, ja z halabardą\nhej! droga wolna HEJ LEONARDO!\nPowinno być pewnie; ”A ja z nalewką”, ale co mi tam – ważne, że się rymuje a i utwór odzwierciedla nastrój.\nRóżne chleby się jadło, ale tak dobrych izotoników pozazdrościłby nawet król gospody Pod Zielonym Jasiem. Dodam, iż te i inne pyszności, co uraczyły tego dnia moje kubki smakowe, były gościnnością współtowarzyszy. Nie dość, że cudownie rozgrzewały w tym niemiłosiernym chłodzie, to jeszcze okazały się dobrym pretekstem, by powiedzieć znów: ”Za spotkanie!”\nA mówienie sobie prawdy jest najzwyczajniej w świecie miłe. Ta prawda była przyjemniejsza od wielu prawd, jakie w życiu słyszałam.\nTakich widoków zaś pozazdrościłby nawet sam Alex Honnold…\nGdy skrzydłem Cię dotkną już jesteś ich bratem\nTo trochę, jak z tymi aniołami, co zechciały przytulić mnie do swojej grupy. Dlaczego bieszczadzkie, skoro byliśmy w Tatrach? Bo oni na Bieszczadzkich wzgórzach uchowani, choć nizinni i z północy.\nPrawdopodobnie dlatego rozumiem się z nimi bardziej, niż jakimkolwiek stworzeniem, co zaszyte w górach wysokich.\nNiedawno zamieściłam na blogu prześmiewczy tekst w związku z panującą obecnie w Tatrach modą na wszechwiedzę, nieomylność i jakość ”zdobytych” szczytów. Pisaliście, że macie podobne spostrzeżenia.\nDziś chciałabym dodać, że wszyscy, co tylko skały na horyzoncie widzą, powinni od czasu do czasu wybrać się w Bieszczady, żeby przekonać się na własnej skórze, jak potężna jest różnica między ludzmi, chodzącymi po tych dwu pasmach. Wiem, bo sama na Bieszczadzkim chlebie wyrosłam.\nMożna od czasu do czasu przeżyć te góry inaczej, niżeli tylko gonitwą po wspinaczkowe osiągnięcia. Można nauczyć się kultury i postawić wyżej poprzeczkę pojmowania ich istoty.\nA oni naprawdę, jak te bieszczadzkie anioły, wyłaniające się z otchłani mgieł…\nGdyśmy już obeszli oba planowe szczyty, Małołączniak i Kopę, i schodzić zaczęliśmy na Dolinę Małej Łąki, robiło mi się coraz smutniej. Nadchodził bowiem czas rozstania, a przecież, ja nie z kamienia i czasem potrafię porządnie zatęsknić.\nWarunki bardzo się pogorszyły, siąpiła mżawka, a koniec końców i kamienie pod nogami stały się jakoś mniej przyjazne. Gdy tylko zeszliśmy z newralgicznych fragmentów, wykończeni, spoceni i ufajdani błotem, jak armia po poligonie, czekał nas przyjemny spacer długą, osnutą w szarościach, zieleni i granacie doliną.\nTutaj, cała nasza szóstka się rozłączyła i każdy w samotności mierząc trawiaste łany, szedł przed siebie.\nWiele razy mówiłam Wam o tym, jak bardzo cenię sobie samotność w górach. W tej przygodzie nawet samotności miałam pod dostatkiem. Mogłam zebrać wszelkie, coraz to bardziej nostalgiczne myśli i złożyć w nieuchronną prozę życia.\nPatrzyłam teraz, tak samo, jak dnia poprzedniego, mijając ich na szlaku, jak stawiają swoje buty górskie na podłożu i doszukiwałam się w tym całej prawdy o przemijaniu. A ono takie bliskie każdemu z nas, bo przecież ta sama chwila już nigdy się nie powtórzy, a wszystko, co jeszcze kilkanaście godzin wcześniej było takie nowe, teraz stało się zupełnie swojskie.\nZ tego miejsca, (jeśli kiedyś trafią na mój wpis), chciałabym im najserdeczniej podziękować za ten niezwykły czas słowami piosenki, która zawsze zostanie w moim sercu i pamięci:\nDziękuję WAM za wszystko to tragiczne i zabawne\nco nam kazało ściszać głos i mówić sobie prawdę,\nalbo nie mówić nic w południa najleniwsze\ndziękuje WAM za wszystkie dni od innych dni szczęśliwsze\nGdy myślałam, że nasza historia dobiega końca, snując swe posępne oczy po zarysach ich ulotnych cieni, postanowiliśmy, że końca nie będzie. To jeszcze nie czas, by po głosach naszych lśniło już tylko powietrze, ani nie czas, by się przestać swym przezabawnym twarzom dziwić na każdy nieznany jeszcze grymas.\nSpędziliśmy ”nasz pożegnalny wieczór” na śpiewie, tańcu i rozmowach w karczmie, a skoro nie przeżyliśmy wspólnie zachodu słońca na Giewoncie, to powitaliśmy budzący się dzień, tak, jak pewnie zawsze chciał być powitany – nadzieją na kolejne spotkanie, kiedyś, gdzieś, w górach…\nDrodzy Czytelnicy, wiem, że spotkań między ludzmi zdarza się sporo, zwłaszcza, gdy pochłaniają się tą samą pasją. Wiem, że czasem schodzą się w tym samym miejscu i tym samym czasie, bo tak zechce być może przypadek. Musicie jednak wiedzieć, że spotkań takich, jak to jest na prawdę niewiele.\nNie przegapiajcie ludzi, których mijacie na swojej drodze. Nie odwracajcie twarzy, gdy ktoś obdarza was uśmiechem. Nie kwitujcie nikogo za jego inność, sposób, szatę, czy znajomość szczytów w panoramie.\nKiedyś zapytałam Was, czy wiecie, co jest najpiękniejsze w górach i odpowiedziałam sobie sama; Cisza.\nDziś dodam, że góry nie miałyby sensu, gdyby nie chodzący po nich ludzie, bo…\n”Góry to ludzie, którzy je niosą w plecaku, Ludzie, są jak góry, które noszą w sobie.\nGdzie oczy poniosą, wędrujemy szlakiem, a u celu i tak czeka drugi człowiek… ”\n12 Replies to “Góry to ludzie, którzy je niosą w plecaku. Giewont, Małołączniak, Kopa Kondracka.”\nDaniel Pawski says:\nAlicja w krainie garów says:\nCudownie się ciebie czyta! Piszesz ciekawie i lekko, praktycznie "samo się czyta" i nie wiadomo kiedy kończy:))) Jestem pod wrażeniem. Pozdrawiam cię serdecznie <3\nJa mam Salewa Rapace Gtx i mimo ze facet w sklepie mowil, ze mozna w nich chodzic rowniez latem mysle o kupnie bardziej zwyczajnych, np. Hi-Tec Adventure ze wzgledu na mala masywnosc i niezbyt gruba podeszwe./ E.Sz.\nButy, które widać na zdjęciu to La Sportiva Nepal Evo, to buty pod automat przeznaczone do zimowych, cięższych wyjść. Normalnie, do użytku letniego mam obecnie La Sportiva Boulder X – lekkie podejściówki, w których możliwe jest również podwspinywanie.\nOdnośnie tych pierwszych: Jestem z nich bardzo zadowolona. Natomiast nie chodzę w nich w sezonie letnim, bo się do tego nie nadają, one bardziej na Alpy, lub mocny sezon zimowy w Tatrach – ich waga to ponad 2kg. Jadąc ostatnio w góry, zabrałam je tylko dlatego, że w planach miałam zrobienie zupełnie czegoś innego (Tatry Wysokie, Słowacja), miejsca, gdzie zalegało jeszcze dużo śniegu. Nastawiałam więc więc na warunki zimowe. Dopiero rano gwałtownie (z przyczyn których sama sobie nie umiem dokładniej wyjaśnić), zdecydowałam się zrezygnować z dróg taternickich na Słowacji, a pójść na zwykły szlak – w tym wypadku Giewont. Innej pary butów nie wzięłam, więc musiałam iść w tych. Odnośnie pytania, czy w takim terenie w warunkach letnich są wygodne? – NIE! One są świetne, gdy jest pełnia zimy. Latem nogi odpadają ze zmęczenia, czuje się ich ciężar, a gdy świeci mocne słońce, nawet można lekko spuchnąć. Jednak piszę tę opinie w kontekście stałego użytkowania ich w takich warunkach. Natomiast co tyczy się jednego wyjścia przy 20+ nie było tak zle. Po 2 dniach ledwie stałam na piętach, odchorowałam to, ale choćby ze względu na bardzo twardą podeszwę, po czystych, wytopionych ze śniegu skałach, schodziło się rewelacyjnie. Może dlatego, że mam do nich przyzwyczajoną nogę. Ale oczywiście, jak na lato to proponuję tylko i wyłącznie podejściówki lub trekkingowe, bo pod automat nie mają latem żadnego zastosowania.\n06/06/2017 at 09:40\nPs. Jakie masz buty? Czy to nie sa przypadkiem skorupy? Jesli tak, to dobrze Ci sie w nich chodzi w takich miejscach?/ E. Sz.\n06/06/2017 at 09:38\nA ja mam gdzies trendy, kazace uwazac, ze pewne góry sa be a inne cacy. Lubie kazda góre, ba – kazde miejsce w górach – gdzie sa piekne widoki a Giewont spelnia (jak dla mnie przynajmniej) to kryterium, wiec tez go lubie. A jesli chodzi o moje najukochańsze miejsce na ziemi to już w ogole nie jestem oryginalna i tez mam to gdzies – jest nim chyba najbardziej komercyjne miejsce w (polskich) Tatrach – Morskie Oko. Nie obchodzi mnie to, ze jest ono najbardziej oblegane, w dodatku z "najnudniejsza" (bo najłatwiejsza?) droga. Watpie żeby w jakimkolwiek innym miejscu była atmosfera która tak by mnie urzekała – taki uroczy zakątek, który wznoszące się nad nim najwyższe (w Polsce) szczyty zdają się chronić przed cywilizacją. No może jeszcze nad samym Czarnym Stawem, gdzie w sezonie letnim, wieczorem, kiedy mimo wszystko jest jeszcze widno, ale jest już mało ludzi spokój jest wprost uderzający. Tam to już w ogóle czuję się jakbym nie była już na Ziemi. Uwielbiam te miejsca a nad samym Mokiem chetnie bym mieszkala, umarła i została pochowana./ Ewelina Sz\n04/06/2017 at 21:01\nKocham góry, ale jakoś nie są to Tatry, od zawsze ciągnie mnie w Bieszczady. 😉\nMarta Lo - Spójrz przez okno says:\n03/06/2017 at 23:44\nBo w górach spotkania są najlepsze… a już szczególnie te z gitarą 🙂 ze mnie zdecydowanie turysta beskidzki, dlatego pałam takim sentymentem do beskidzkich miejsc, w których trafiłam na gitarowych jak ja ludzi – Potrójna, Turbacz, a nawet dolinna Węgierska Górka. Gdyby nie ludzie, zupełnie obcy, a jednak tak bliscy, to byłyby tylko punkty na mapie.\nCudnie o tej swojej górskiej nowej znajomości piszesz, aż się łezka ze wzruszenia w oku kręci 🙂\nGdybym jej nie poznał, to w istnienie Skzanejnagórdożywocie bym chyba nie uwierzył. Warto iść w góry, nie tylko dla nich, może i Wy będziecie mieli szczęście ją spotkać, czego serdecznie Wam życzę, bo szczęściem należy się dzielić. Justyno, Za wszystko, co cię spotka, Aby zły los ominął cię, i melancholii otchłań. Dzięki za "piękne widoki".\n03/06/2017 at 11:35\nNapiszę Ci, że… nic Ci nie napiszę, po prostu podoba mi się to co napisałaś…\nKocham Tatry! Bezapelacyjnie i do końca tak jak Ty! 🙂 Uwielbiam tam wędrować ile tylko mogę. Już nie mogę się doczekać przyszłego sezonu, kiedy znów będę mogła wrócić na szlak! 🙂 Obecnie z racji ciązy jestem wyłączona z górskich wędrówek i już tęsknie…\n03/06/2017 at 09:01\nPrzepiękne widoki! Kocham góry i już nie mogę doczekać się pieszych wędrówek z moją trójką urwisów! To dopiero będzie wyzwanie. 😉


Dzień Dziecka to jeden z najfajniejszych i najradośniejszych dni w przedszkolu. Krasnale od rana świętowały ten dzień poprzez różnorodne zabawy, gry i zawody. Oczywiście nie obyło się bez pysznej pizzy! Dziękujemy rodzicom za smaczny poczęstunek i za prezenty.\nDzień Dziecka w Misiaczkach\nTo był bardzo ekscytujący i wyczerpujący dzień. Po pysznej pizzy ufundowanej przez rodziców była prezentacja na temat Praw Dziecka, czytanie w ramach akcji Cała Polska Czyta Dzieciom, a potem spotkanie z policjantem i wspaniała zabawa - puszczanie baniek (prezenty od rodziców) oraz kreatywne rysowanie kredami.\nSzanowni Państwo zachęcamy do zapoznania się z materiałami na czas zdalnego nauczania dla dzieci z oddziału przedszkolnego "Misiaczki".\nTYDZIEŃ 12.04.2021r. - 16.04.2021r.\nPoniedziałek - 12.04.2021 r. - pobierz\nReligia- 12.04.2021 r. - obejrzyj film\nZajęcia logopedyczne - 12.04.2021 r.\n1. Zabawy artykulacyjne z małpką Fiku-Miku.\nZałącznik - wierszyk Danuty Zawadzkiej - pobierz\n2. Zabawa logorytmiczna "Małpka Filomena"\nŚpiewamy piosenkę i staramy się naśladować gesty.\n3. Ćwiczenie interaktywne "Co do czego pasuje?"\nDobieramy do siebie dwa obrazki np.: masło + bułka, pies+buda.\nCo do czego pasuje? - Znajdź parę (wordwall.net) - otwórz\n4. Historyjki obrazkowe\nZadanie polega na uporządkowaniu obrazków oraz opowiedzeniu historyjki.\nHistoryjka kwiat - Wykres z etykietami (wordwall.net)- otwórz\nHistoryjka obrazkowa kwiatki - Wykres z etykietami (wordwall.net) - otwórz\n5. Propozycje gier planszowych do utrwalania materiału językowego:\nLogopedyczny chińczyk z głoską sz - pobierz\nLogopedyczny chińczyk z głoską s - pobierz\nGra planszowa z głoską l - pobierz\nGra planszowa różnicowanie głosek - pobierz\nWtorek - 13.04.2021 r. - pobierz\nJęzyk angielski - 13.04 2021 r.\nćwiczenie interaktywne - kliknij i utrwal słówka\nkomentarz do ćwiczeń - pobierz\nŚroda - 14.04.2021 r. - pobierz\nReligia - 14.04.2021 r. - obejrzyj film i ułóż puzzle\nCzwartek - 15.04.2021 r. - pobierz\nPiątek - 16.04.2021 r. - pobierz\nJęzyk angielski - 16.04.2021 r.\npiosenka - kliknij i zaśpiewaj\nzakręć kołem, a następnie wykonaj wylosowaną czynność - otwórz\nwybierz poprawną odpowiedź - otwórz\nZdalne nauczanie 29.03 - 16.04.2021 - grupa Krasnale\nJęzyk angielski - 12.04 2021 r.\nsłówka - pobierz\nReligia - 12.04.2021 r. - obejrzyj film\nWtorek - 13.04.2021 r.- pobierz\n🎉 Bal karnawałowy w "Misiaczkach"🐻🎈\nBiedroneczka, policjant, Anna i Elsa, pirat oraz inne piękne stroje zaprezentowaliśmy dziś na balu karnawałowym w naszej grupie. Od samego rana, wystrojeni nie mogliśmy się doczekać zabawy. Pierwsze nuty piosenki porwały nas do wspólnego tańca. Zabawy z balonami oraz zabawa "Krzesełka" urozmaiciły nam czas.\nNasza dekoracja, do której samodzielnie stworzyliśmy maski z papieru, wprawiła nas w balowy nastrój.\nCzas na tańcach minął nam szybko. Będziemy miło wspominać nasz bal karnawałowy💃🕺\n🎈🎈Bal karnawałowy u "Krasnali"🎈🎈\nRekrutacja na rok szkolny 2021/2022 do oddziałów przedszkolnych\nOgłoszenie - kontynuowanie wychowania przedszkolnego


Szydło: Z rozwoju gospodarczego mają korzystać wszyscy, a nie wybrane grupy interesów - RMF 24\nSzydło: Z rozwoju gospodarczego mają korzystać wszyscy, a nie wybrane grupy interesów\nSobota, 22 kwietnia 2017 (20:45)\nZ rozwoju gospodarczego mają korzystać wszyscy obywatele, a nie wybrane grupy interesów i tak się dzieje - mówiła w TVP premier Beata Szydło. Szefowa rzącu była pytana o piątkowy komunikat Agencji S&P Global Ratings, w którym potwierdzono rating Polski na poziomie "BBB+".\nPremier pytana o utrzymanie ratingu Polski na poziomie "BBB+" odpowiedziała, że program gospodarczy przygotowany przez polski rząd jest konsekwentnie realizowany od 1,5 roku i przynosi dobre efekty.\nTo jest przede wszystkim ten cel, który sobie założyliśmy, że z rozwoju gospodarczego mają korzystać wszyscy obywatele, a nie wybrane grupy interesów i tak się dzieje i to jest oczywiście wielka satysfakcja, ale to nie znaczy, że już dzisiaj powiedzieć, że praca się skończyła, nie, wręcz odwrotnie - tłumaczyła premier.\nTo, że są w tej chwili dobre wskaźniki, również dane GUS-u z ostatnich dni, to jest dobra wiadomość, ale musimy cały czas intensywnie realizować konsekwentnie to, co przygotowaliśmy - podkreśliła szefowa rządu.\nNewsRating Polski utrzymany. S&P o wzroście gospodarki, ale i "niepewności politycznej"


Dodano: 6 października 2007, 18:21 0\nZdaniem wicepremiera Przemysława Gosiewskiego, absolwenciw szkoły o. Rydzyka mogą uzdrowić polskie media, które fałszują rzeczywistość.\nPolskie media was potrzebują, abyście wnosili prawdę do polskich mediów - mówił do studentów Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej (WSKSiM) w Toruniu wicepremier Przemysław Gosiewski. Uczelnia w sobotę uroczyście zainaugurowała siódmy rok działalności.\nUroczystości rozpoczęły się mszą świętą, którą odprawił ordynariusz toruński bp Andrzej Suski wraz prowincjałem polskich redemptorystów Zdzisławem Klafką i założycielem WSKSiM o. Tadeuszem Rydzykiem.\n"Cieszę się, że w tych murach kształci się ludzi, którzy wiedzą, że ich działanie polega na pewnej misji na rzecz społeczeństwa - misji mówienia prawdy. Za to chciałbym serdecznie podziękować profesorom, którzy ich kształcą. Chciałbym również podziękować studentom za to, że uczestnicząc w procesie dydaktycznym kształcą się na wybitnych specjalistów polskich mediów" - powiedział wicepremier.\nGosiewski podkreślił, że media "liberalne" często tworzą obraz świata inny niż rzeczywistość. "Dzisiaj potrzebne są tysiące ludzi, którzy zasadę prawdy będą mieli za główne przesłanie swego działania" - dodał.\nWicepremier pogratulował też o. Rydzykowi, podkreślając, że utworzona przez niego szkoła jest "wielkim dziełem i dobrem".\nMinister środowiska Jan Szyszko w czasie uroczystości poinformował, że WSKSiM wystąpiła o wsparcie planowanych studiów podyplomowych pod nazwą polityka ochrony środowiska - kompensacje przyrodnicze.\n"Sprawa jest prawie spełniona. To podyplomowe studium będzie realizowane przy wsparciu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i programu wspierania kadr w zakresie rozwoju regionalnego" - zapewnił minister.\nNa inauguracji, oprócz Gosiewskiego i Szyszki, byli m.in. były premier i obecny doradca prezydenta Jan Olszewski, szef kancelarii premiera Mariusz Błaszczak, wiceminister skarbu Michał Krupiński, szef kontrwywiadu Antoni Macierewicz i ks. prałat Henryk Jankowski.\nW czasie uroczystości odczytano listy okolicznościowe, które do władz uczelni skierowali premier Jarosław Kaczyński oraz - w imieniu generała redemptorystów o. Josepha Tobina - konsultor generalny zgromadzenia o. Jacek Dembek.\nWSKSiM powstała w 2001 r. Pierwszym rektorem WSKSiM był o. Tadeusz Rydzyk. W poprzednim roku akademickim stanowisko to zajmował ks. dr Andrzej Ulaczyk z diecezji drohiczyńskiej, a obecnie zastąpił go dotychczasowy prefekt seminarium redemptorystów w Tuchowie ks. dr Krzysztof Bieliński.\nUczelnia prowadzi na studia licencjackie z dziennikarstwa i komunikacji społecznej, politologii, informatyki i kulturoznawstwa, a także studia drugiego stopnia z polityki społeczno-ekonomicznej oraz komunikacji i dziennikarstwa politycznego. Planuje też tzw. studia na odległość z kulturoznawstwa po angielsku.


Jesteś tutaj:Strona Główna » Aktualności » Archiwum aktualności » W najbliższy weekend powiat bocheński odkryje swoje piękno\nDodano: 04.09.2015 10:00\nUkazaniu piękna Ziemi Bocheńskiej, dostrzeganej z perspektywy jej dziedzictwa materialnego, służy cykliczne wydarzenie „Weekend z Zabytkami Powiatu Bocheńskiego”, realizowane już po raz ósmy, tuż po zakończeniu wakacji .\nDzięki uprzejmości wielu osób, zarządzających instytucjami kultury, którym już dziś bardzo serdecznie dziękuję, chcemy przybliżyć zwiedzającym, by mogli przekonać się naocznie, że Bocheńszczyznę warto poznawać. I do niej wracać – zachęca starosta bocheński.\nUdostępnione obiekty i atrakcje można znaleźć na mapie: TUTAJ\nWeekend z zabytkami już poraz drugi obywa się w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa, którego tematem będzie "Utracone Dziedzictwo". Szczegółowe informacje o EDD znajdują się TUTAJ\nSponsorzy : Uzdrowisko Kopalnia Soli Bochnia, CKH & SPA NOWA BOCHNIA, Studnio Tańca AGATA, Bistro BOGO Bar, Kryta Pływalnia w Bochni, Karczma na Wodzie w Królówce, Hotel Kasztel.\nbiuro komunikacji dotacje godziny pracy hermana I LO kępa konta leksandrowa mazanek minione monarsza most powiatem prawa jazdy sesja w wydział wypis i wyrys zawody Zespół Szkół w Dąbrowicy


Jak wykorzystać popiół? Ceramika ASHka Mateusza Mioduszewskiego | AiB\nSchronienie w miejskiej dżungli. Czytelnia w Central Parku\n13 maja '20\n© Mateusz Mioduszewski\n„ASHka” autorstwa Mateusza Mioduszewskiego to projekt z pogranicza materiałoznawstwa i wzornictwa. Pomysł zapoczątkowany w ramach dyplomu na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach koncentruje się na problemie zagospodarowania odpadów poprodukcyjnych.\nGłównym celem projektu było jak najefektywniejsze, twórcze i konstruktywne wykorzystanie przemysłowego odpadu uwzględniając jego potencjał ekologiczny oraz ekonomiczny.\nnawet delikatna miana składu chemicznego popiołu wykazuje zmiany kolorystyczne w materiale docelowym\npopiół z elektrowni i jego możliwości\nWykorzystany surowiec to popiół lotny z kotłów fluidalnych pozyskany z elektrowni Jaworzno III. Prowadzone przez Mateusza Mioduszewskiego badania nad tworzywem wyjściowym stworzyły dużą bazę materiałową, która posłużyła mu do wypreparowania materiału ceramicznego.\nautor kształtował materiał ręcznie łącząc popioły z glinkami\nPróby obejmowały zmienność relacji i wzajemne stosunki ilościowe oraz procentowe popiołu uzupełnionego o spoiwo w postaci różnego rodzaju glinek, a także zmiennych parametrów spiekania użytych surowców w tworzeniu ceramiki. Współpraca z wydziałem Inżynierii Materiałowej Politechniki Śląskiej pomogła autorowi w zbadaniu faktycznych parametrów technicznych, a także w wyodrębnieniu materiału, który będzie nadawał się do dalszej obróbki.\n„ASHka” może być stosowana do produkcji doniczek\nuniwersalna ceramika z popiołu\nPrzedstawione przykładowe produkty bazują na mieszance, która zawiera aż siedemdziesiąt procent odpadu z elektrowni w połączeniu z różnorodnymi glinkami. Wypalone popioły przybrały jasnobeżową kolorystykę, która stała się podstawą całego tworzywa. Materiał jest kształtowany ręcznie przez połączenie glinek jasnych oraz ciemnych nadającym unikatowy charakter stworzonym przedmiotom. Co ciekawe, delikatna zmiana składu chemicznego popiołu wykazuje różnorodne zmiany kolorystyczne w materiale docelowym.\nposzkliwione płytki są wytrzymałe na wilgoć\nZbadany materiał końcowy wykazał się ponadto wyższą nasiąkliwością. Autor wykorzstał tę cechę przy tworzeniu doniczek, które są w stanie dłużej utrzymywać wilgoć. Kolejnym produktem są płytki. Zabezpieczone szkliwem mogą być stosowane w pomieszczeniach o zwiększonej wilgotności.\nilustracje dzięki uprzejmości Mateusza Mioduszewskiego\nCzwartek, 11:00 Miejsce pamięci. Studencki projekt obiektu wystawienniczo-edukacyjnego na terenie Muzeum Treblinka Środa, 11:00 Sztuka Mebla. Wystawa kontenerowa projektów studenckich z Wydziału Architektury Wnętrz ASP w Krakowie 20 kwietnia '22 Herbata & Ceramika. Projekt herbaciarni inspirowanej filozofią wabi-sabi 14 kwietnia '22 MO.i – projekt przestrzeni rozwojowo-usługowej dla kobiet 13 kwietnia '22 Miejscotwórczy mebel miejski. Poznajcie blop. 12 kwietnia '22 Architektura dla snu. Projekt ośrodka leczącego zaburzenia snu 11 kwietnia '22 Budynek jak płatek śniegu. Projekt Muzeum Śniegu w Rovaniemi 06 kwietnia '22 Współczesna osada. Projekt zespołu domków letniskowych w Podkowie Leśnej 05 kwietnia '22 Plomba inspirowana neoplastycyzmem. Projekt Centrum artystycznego w Łodzi 17 marca '22 Jak opublikować projekt na portalu A&B? 16 marca '22 Przestrzenie powietrzne. Projekt punktów obserwacyjnych natury w sercu Bagien Biebrzańskich 01 marca '22 Jak będzie wyglądać rynek w Mielcu? Zwycięska koncepcja studentów Politechniki Śląskiej 16 lutego '22 Odpoczynek na dalekiej Północy. Projekt hotelu Björkliden w Szwecji 14 lutego '22 Pośród szkockich wrzosowisk i gór. Projekt motelu Druim Uachdair 11 lutego '22 „Miasto Liter”. Aktywizująca książka dla dzieci o typografii w mieście 03 lutego '22 Poszukiwanie połączeń. Projekt nowoczesnej mediateki w Belleville w Paryżu 01 lutego '22 Akademickie Targi Pracy Politechniki Opolskiej 26 stycznia '22 Event Lighthouse. Projekt centrum kulturowo-ekspozycyjnego w Wellington 25 stycznia '22 Okolica. Esej wizualny o Krakowie i akcja społeczna 21 stycznia '22 Przestrzenie Troski. Podsumowanie interdyscyplinarnych, studenckich warsztatów NOWA PRZESTRZEŃ


» Uprawy Ekologiczne » Uprawa Papryki (w gruncie i pod osłonami) » Wymagania klimatyczne i glebowe papryki\n&nbspPapryka kwitnie nawet przy niskiej intensywności światła i krótkim dniu zarówno jesienią jak i wczesną wiosną. Jej wysokie wymagania co do światła (5 tys.-10 tys. luksów) dotyczą przede wszystkim okresu produkcji rozsady. Niedobór światła przy wysokich letnich temperaturach powoduje ograniczenie kwitnienia, deformacje owoców (dodatkowe komory zewnętrzne lub wewnętrzne owoce) i zahamowanie wybarwiania.\nOptymalna temperatura dla rozwoju papryki przez cały okres wegetacji wy- nosi 18oC - 32oC. Nasiona kiełkują najszybciej (ok. 70% po 3 dniach) w wysokiej temperaturze, ale już w czasie wschodów można ją obniżać do dolnej granicy.\nW okresie rozwoju wegetatywnego, przy słonecznej pogodzie oraz w czasie doświetlania temperatura powinna wynosić około 25oC. W dni pochmurne temperaturę należy obniżać do 18oC - 20oC.\nOwoce najlepiej zawiązują się przy 25oC. Opadanie kwiatów i zawiązków w temperaturze >35oC jest spowodowane zbyt intensywną transpiracją przy niskiej wilgotności powietrza.\n&nbspWilgotność gleby powinna być utrzymywana na stałym poziomie. Przesuszenie wierzchniej warstwy wpływa na pogorszenie wzrostu roślin. Zbyt wysoka wilgotność powoduje niedotlenienie korzeni. W przypadku nagłej zmiany wilgotności rośliny przeżywają stres, którego widocznym objawem jest zrzucanie zawiązków.\nPapryka należy do roślin wymagających dużych ilości wody. Największe zapotrzebowanie wykazuje w okresie produkcji rozsady. Zużycie wody zależy w dużej mierze od intensywności światła, temperatury i wilgotności powietrza w trakcie uprawy. Na wyprodukowanie 1 kg dojrzałych owoców papryka zużywa 60-80 dm3 wody. Najbardziej efektywne jej wykorzystanie i najwyższy plon stwierdza się przy wilgotności utrzymywanej na poziomie 60-75% polowej pojemności wodnej.\nWilgotność powietrza na poziomie 95% intensyfikuje wzrost roślin i owoców ale stymuluje też opadanie kwiatów. Zbyt niska wilgotność powietrza (<60%) zwiększa transpirację.\nPapryka rośnie dobrze zarówno na glebach lekkich klasy VI (konieczność częstego nawadniania) jak i ciężkich glebach kl. II, o niezbyt wysokim poziomie wód gruntowych. Wymaga odczynu lekko kwaśnego lub zbliżonego do obojętnego (pH 6-6,8), choć przed owocowaniem znosi także odczyn lekko zasadowy (do pH 7,5). Ze względu na dużą masę zieloną i kruchość pędów wskazane jest, aby do uprawy papryki w polu wybierać obszary osłonięte od wiatru. Na terenach wyżynnych należy wybierać kwatery położone w górnej części stoku, aby zmniejszyć ryzyko zalania roślin w przypadku wystąpienia silnych opadów.\nWymagania pokarmowe i potrzeby nawozowe papryki»


Remont franciszkanie kalisz - artykuły | Kalisz Nasze Miasto\nRemont franciszkanie kalisz\nZabytki w Kaliszu. Są pieniądze z Ministerstwa Kultury na remont kaliskich świątyń ZDJĘCIA\nMinister Kultury i Dziedzictwa Narodowego ogłosił wyniki I naboru w programie "Ochrona zabytków". Dofinansowanie w 2021 roku otrzymają dwie kaliskie świątynie - katedralna pw. św. Mikołaja oraz kościół franciszkanów. Jakie pracą mają zostać wykonane za ministerialne pieniądze?\n27 lutego 2021, 13:23\ndotacje zabytki kalisz\nremont katedra kalisz\ndotacje ministerstwa kultury kalisz\nkalisz dotacje świątynie remont\nMiędzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków. Zobacz te najcenniejsze w Kaliszu i regionie ZDJĘCIA\n18 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków. Święto ma na celu przybliżenie wagi problematyki dziedzictwa kulturowego. Zapraszamy do obejrzenia naszej galerii, gdzie prezentujemy cenne obiekty z Kalisza oraz okolic.\nnajważniejsze zabytki kalisza\nzabytki kalisz okolice\nkalisz region zabytki\nZabytki w Kaliszu. Radni przyznali dotacje. Kto je otrzyma? ZDJĘCIA\nRada Miasta Kalisza uchwaliła dotacje na remont zabytków w grodzie nad Prosną. Samorządowe wsparcie otrzyma 11 zadań na łączną kwotę pół miliona złotych.\nzabytki kalisz dotacje\ndotacje na zabytki w kaliszu\nzabytki dotacje rada miasta\nrada miasta zabytki kalisz\nRemont których zabytków dofinansowało w mijającym roku Miasto Kalisz? ZDJĘCIA\nRada Miasta Kalisza corocznie przyznaje dotacje na prace lub roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, posiadających istotne znaczenie historyczne, artystyczne lub kulturowe. Które obiekty uzyskały w tym roku wsparcie samorządu.\n10 listopada 2020, 14:03\nsamorząd dotacje zabytki\nmiasto kalisz zabytki dotacje\nkościoły kalisz remont\nMiędzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków. Zobacz cenne obiekty z Kalisza ZDJĘCIA\nW sobotę, 18 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków, którego celem jest przybliżenie wagi problematyki dziedzictwa kulturowego. Święto jest wpisane przez UNESCO do rejestru ważnych imprez o znaczeniu światowym. To też okazja do dyskusji na temat przybliżania problemów ochrony zabytków. Zapraszamy do obejrzenia naszej galerii, gdzie prezentujemy cenne obiekty z Kalisza.\nkalisz najstarsze miasto w polsce\nKolejny etap renowacji kościoła Parafii Katedralnej pw. św. Mikołaja dobiegł końca. Komisja powołana przez kaliską delegaturę Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków odebrała prace wykonane przy elewacjach naw bocznych oraz dolnej części wieży elewacji południowej. Przy odbiorze obecny był też prezydent Krystian Kinastowski.\n10 grudnia 2019, 10:27\nprace nawy kalisz katedra\nwieża remont katedra kalisz\nremont kościół mikołaja kalisz\nMiasto Kalisz wesprze remonty zabytków. Do kogo trafią pieniądze?\nSamorząd Kalisza dofinansuje remont kaliskich zabytków objętych ochroną konserwatorską, posiadających indywidualny wpis do rejestru. W 2019 roku miasto przeznaczy na ten cel 550 tys. złotych. Kwota zostanie rozdzielona między dziewięć obiektów.\n5 marca 2019, 15:22\nMost Kamienny w Kaliszu ponownie otwarty\nMost Kamienny w Kaliszu, jeden z najcenniejszych zabytków architektonicznych miasta jest już ponownie otwarty. Po kilku miesiącach przerwy, w poniedziałek po południu mogły ponwonie przejechać po nim samochody.\n25 listopada 2013, 17:46\nMost Kamienny w Kaliszu\nMost Kamienny w Kaliszu remont


python - Przetwarzanie XML w Pythonie - ITproblemy.pl\nPrzetwarzanie XML w Pythonie\nMam zamiar zbudować kawałek projektu, które będą potrzebne do budowy i pisać dokument XML do usługi internetowej i chciałbym zrobić to w Pythonie, jako środek do poszerzenia swoich umiejętności w nim.\nNiestety, podczas gdy ja znać model XML w .NET dość dobrze, jestem niepewny co plusy i minusy są z modeli XML w Pythonie.\nKtoś ma doświadczenie robi przetwarzania XML w Pythonie? Gdzie proponujesz zacząć? Pliki XML będę budynek będzie dość proste.\nUtwórz 02/08/2008 o 04:35 2008-08-02 04:35\nźródło użytkownik saalon\nElementTree ma ładny pythony API. Myślę, że to nawet dostarczane jako część Python 2.5\nJest w czystym Pythonie i jak mówię, bardzo ładne, ale jeśli skończyć wymagających większej wydajności, a następnie lxml naraża samego API i wykorzystuje libxml2 pod maską. Można teoretycznie tylko zamienić ją, gdy okazuje jest to potrzebne.\nOdpowiedział 02/08/2008 o 16:21 2008-08-02 16:21 share\nźródło użytkownik Gareth Simpson\nOsobiście grałem z kilkoma wbudowanymi opcjami na projekcie XML-ciężki i osiedlili na pulldom jako najlepszy wybór dla mniej skomplikowanych dokumentów.\nSpecjalnie dla małych prostych rzeczy, lubię zdarzeniami teorii parsowania zamiast konfigurowania całe mnóstwo wywołań zwrotnych dla stosunkowo prostej konstrukcji. Oto dobry szybkie omówienie sposobu korzystania z API .\nCo lubię: można obsługiwać parsowania w forpętli zamiast używać wywołania zwrotne. Ty też opóźnić pełnego parsowania (dalej „ciągnąć” część), a tylko uzyskać dodatkowe szczegóły podczas rozmowy expandNode(). To spełnia moje ogólny wymóg „odpowiedzialnego” wydajność bez poświęcania łatwość użytkowania i prostotę.\nOdpowiedział 02/08/2008 o 05:01 2008-08-02 05:01 share\nZanurkuj w Pythonie zawiera rozdział. Nie mogę wypowiedzieć się na jak dobrze byłoby chociaż.\nOdpowiedział 02/08/2008 o 04:43 2008-08-02 04:43 share\nTo zależy trochę o tym, jak skomplikowany dokument musi być.\nUżyłem minidom dużo do pisania XML, ale to zazwyczaj było tylko czytanie dokumentów, dzięki czemu kilka prostych przekształceń i pisanie ich z powrotem na zewnątrz. Że pracował na tyle dobrze, dopóki nie potrzebne możliwość nakazania atrybutów (aby zaspokoić starożytną aplikację, która nie analizuje XML prawidłowo). W tym momencie dałem się i napisał XML siebie.\nJeśli pracujesz tylko na prostych dokumentów, a następnie robi to sam może być szybsze i prostsze niż uczenie ramy. Jeśli można conceivably napisać XML ręcznie, a następnie prawdopodobnie można zakodować go ręcznie, jak również (po prostu pamiętać, aby prawidłowo uciec znaków specjalnych i używać str.encode(codec, errors="xmlcharrefreplace")). Oprócz tych snafus, XML jest na tyle, że nie regularny potrzebują specjalnej biblioteki, aby ją napisać. Jeśli dokument jest zbyt skomplikowany, aby napisać ręcznie, to powinieneś zajrzeć do jednej z ram już wymienionych. W żadnym punkcie nie powinna trzeba napisać ogólny pisarza XML.\nOdpowiedział 14/10/2008 o 19:26 2008-10-14 19:26 share\nźródło użytkownik giltay\nUżyłem ElementTree dla kilku projektów i polecam go.\nTo pythonic, przychodzi „w polu” z Pythona 2.5, w tym c wersja cElementTree (xml.etree.cElementTree), który jest 20 razy szybciej niż czysta wersja Pythona, i jest bardzo łatwy w użyciu.\nlxml ma pewne zalety Perfomance, ale są nierówne i należy sprawdzić najpierw odniesienia dla przypadku użycia.\nJak rozumiem, kod ElementTree może być łatwo przeniesiony do lxml.\nOdpowiedział 23/09/2008 o 20:42 2008-09-23 20:42 share\nźródło użytkownik Tim Wyatt\nIstnieją 3 główne sposoby radzenia sobie z XML, ogólnie: dom, sax i XPath. Model ten dom jest dobry, jeśli można sobie pozwolić, aby załadować cały plik XML do pamięci na raz, a nie masz nic do czynienia ze strukturami danych, a ty patrzysz na wiele / większość modelu. Model sax jest wielki, jeśli tylko o kilka tagów, i / lub masz do czynienia z dużymi plikami i może przetwarzać je sekwencyjnie. Model XPath jest trochę od siebie - można wybierać ścieżki do elementów danych potrzebnych, ale wymaga więcej bibliotek w użyciu.\nJeśli chcesz proste i pakowane z Pythonem, minidom jest odpowiedź, ale to dość kulawy, a dokumentacja jest „oto dokumenty na dom, domyśl it out”. To jest naprawdę denerwujące.\nOsobiście lubię cElementTree, która jest szybsza (c-based) realizacja ElementTree, który jest podobny do modelu dom.\nUżyłem systemy Sax, a pod wieloma względami są one bardziej „pythonic” w ich odczucia, ale zazwyczaj kończy się tworzenie systemów państwowych opiera je obsługiwać, i w ten sposób leży szaleństwo (i błędów).\nMówię iść z minidom jeśli lubisz badania lub ElementTree jeśli chcesz dobrego kodu, który działa dobrze.\nOdpowiedział 16/09/2008 o 05:35 2008-09-16 05:35 share\nźródło użytkownik Kent Quirk\nMożna również spróbować Rozplątać do analizowania prostych dokumentów XML.\nOdpowiedział 31/10/2011 o 15:05 2011-10-31 15:05 share\nźródło użytkownik Jabba\nPiszę serwera SOAP, który odbiera żądania XML i tworzy odpowiedzi XML. (Niestety, to nie jest mój projekt, więc jest zamknięte źródła, ale to już inny problem).\nOkazało się, że dla mnie tworzenie (SOAP) dokumentów XML jest dość proste, jeśli masz strukturę danych, która „pasuje” schematu.\nI zachować kopertę, ponieważ koperta odpowiedź jest (prawie) tak samo jak koperty żądania. Następnie, ponieważ moja struktura danych jest (być zagnieżdżone) słownik, utworzyć ciąg, który włącza do tego słownika <key> wartości </ KEY> Produkty.\nJest to zadanie, które sprawia rekurencji prosty, a ja w końcu z prawej struktury. To wszystko odbywa się w kodzie Pythona, a obecnie jest wystarczająco szybki do użytku produkcyjnego.\nMożna także (stosunkowo) łatwo zbudować listy, a także, choć w zależności od klienta, może trafisz problemów, chyba że dać wskazówki długości.\nDla mnie było to o wiele prostsze, ponieważ słownik jest znacznie łatwiejszy sposób pracy niż jakiejś niestandardowej klasy. Do książek, generowanie XML jest znacznie łatwiejsze niż podczas analizowania!\nOdpowiedział 03/08/2008 o 09:34 2008-08-03 09:34 share\nDo poważnej pracy z XML w Pythonie użytku lxml\nPython jest wyposażony ElementTree zbudowany w bibliotece, ale lxml rozszerza je pod względem szybkości i funkcjonalności (walidacji schematu, sax parsowania, XPath, różnego rodzaju iteratorów i wiele innych funkcji).\nTrzeba go zainstalować, ale w wielu miejscach jest już traktowane jako część standardowego wyposażenia (np Google AppEngine nie pozwala pakietów Pythona C oparte, ale czyni wyjątek dla lxml, pyyaml i kilku innych).\nBudowanie dokumentów XML z E-fabryki (od lxml)\nTwoje pytanie jest o budowaniu dokumentu XML.\nZ lxml istnieje wiele metod i zajęło mi trochę czasu, aby znaleźć taki, który wydaje się być łatwy w użyciu, a także łatwe do odczytania.\nKod próbki z lxml dokumentu na pomocą E-fabryki (nieco uproszczony):\nE-fabryka zapewnia prostą i zwartą składni do generowania XML i HTML:\nDoceniam na e-fabryki it następujące rzeczy\nKod brzmi prawie tak otrzymanego dokumentu XML\nUmożliwia stworzenie dowolnej zawartości XML\nObsługuje rzeczy jak:\nrozpoczęcia i zakończenia węzły tekstowe wewnątrz jednego elementu\nFunkcje formatowania zawartości atrybutu (patrz funkcjono klasy w pełnej próbie lxml )\nUmożliwia bardzo czytelne konstrukcje z list\nGorąco polecam czytanie samouczek lxml - jest bardzo dobrze napisana i daje o wiele więcej powodów, by używać tę potężną bibliotekę.\nJedyną wadą lxml jest, że musi być skompilowany. Zobacz SO odpowiedzieć więcej porad jak zainstalować lxml z pakietem formatu koła w ciągu ułamka sekundy.\nOdpowiedział 17/04/2014 o 22:32 2014-04-17 22:32 share\nźródło użytkownik Jan Vlcinsky\nOsobiście uważam, że rozdział z Zanurkuj w Pythonie jest wielki. Upewnij się, że w pierwszej kolejności - wykorzystuje moduł minidom i jest całkiem dobry kawałek piśmie.\nOdpowiedział 11/08/2008 o 19:02 2008-08-11 19:02 share\nźródło użytkownik Bartosz Radaczyński\nSkoro wspomniałeś, że będziesz budynku „dość proste” xml, tym module minidom (część Python Standard Library) prawdopodobnie będzie odpowiadał naszym potrzebom. Jeśli masz jakiekolwiek doświadczenie z reprezentacji DOM XML, należy znaleźć API dość prosta.\nOdpowiedział 02/08/2008 o 19:04 2008-08-02 19:04 share\nMyślę, że należy użyć do tego funkcjonalność lxml\nOdpowiedział 08/10/2014 o 06:58 2014-10-08 06:58 share\nGorąco polecam SAX - Simple API for XML - wdrożenie w bibliotekach Pythona. Są dość łatwe w konfiguracji i przetwarzać duże XML API napędzany przez nawet, jak to omówiono w poprzednich plakaty tutaj, i mają niskie zużycie pamięci w przeciwieństwie do walidacji DOM stylu parsera XML.\nOdpowiedział 12/12/2012 o 04:25 2012-12-12 04:25 share\nźródło użytkownik Arcturus\nJeśli masz zamiar być budowanie komunikatów SOAP, sprawdź soaplib . Wykorzystuje ElementTree pod maską, ale zapewnia znacznie czystszy interfejs do szeregowania i deserializacji wiadomości.\nOdpowiedział 13/10/2008 o 23:17 2008-10-13 23:17 share\nźródło użytkownik William McVey\nZakładam, że Net-sposobem przetwarzania XML opiera się na'som wersji MSXML i to, że sprawa Zakładam, że stosując na przykład minidom będzie czujesz się trochę jak w domu. Jednakże, jeśli jest to proste przetwarzanie robisz żadnej biblioteki najprawdopodobniej zrobienia.\nJa też preferuje pracę z ElementTree gdy ma do czynienia z XML w Pythonie, jest to bardzo miłe biblioteka.\nOdpowiedział 16/09/2008 o 07:20 2008-09-16 07:20 share\nźródło użytkownik mbesso\nNiedawno zaczął używać Amara z sukcesem.\nOdpowiedział 11/08/2008 o 23:40 2008-08-11 23:40 share\nźródło użytkownik Norm\nCzy istnieje funkcja w Pythonie, który służy jako główny w C\nDjango Południowa Migracja Błąd: klucz nie istnieje\nJak pobrać wszystkie uprawnienia przypisane do grupy w Django\nJak korzystać wniosek ciągnąć w mojej lokalnej kopii gałęzi Git?\nDlaczego nie udaje to prosty skrypt Pythion? Python 2.6.6\nw stanie uzyskać treść przekazywanych parametrów w module ast GAE\nNapisz obiektu tablicy do pliku .txt\nTworzenie nazewnictwa zmiennych z tablicy\nBłąd w rozpoczęciu nowego projektu w Django\nPython lista konwersji gdzie jeden element ma wartości XYZ do 3 liczb całkowitych


ulysses moore - Bonito\nStarożytny Egipt i pobliska Kraina Puntu. Jason, Julia i Rick przekroczyli Wrota Czasu i weszli do Domu Życia, potężnej, pełnej labiryntów, biblioteki-archiwum, gdzie zgromadzone są papirusy, pergaminy i gliniane tabliczki z wielu zakątków świata. Tym razem poszukują tajemniczej mapy, ukrytej w legendarnej Nieistniejącej K...\nMistrz piorunów 8\nwydawnictwo: Olesiejuk Sp. z o.o., rok wydania: 2009, oprawa: twarda z obwolutą\nAnita, Rick i Jason wyruszają w sekrecie na poszukiwanie Kraju, który umiera. Tymczasem w Kilmore Cove Julia musi szybko odnaleźć egzemplarz zeszytu Morice'a Moreau, żeby móc się porozumieć z przyjaciółmi i przyjść im z pomocą. Anita, Rick i Jason rzeczywiście są w tarapatach. Podpalacze i ich szef, Malariusz Wojnicz, chcą...\nDostępność: pozycja dostępna (808 egz.)\nwydawnictwo: Olesiejuk Sp. z o.o., rok wydania: 2009, oprawa: twarda w obwolucie\nKontynuacja bestsellerowej serii powieści Ulysses Moore! Wenecja. W starej belce pod sufitem Domu Bazgrołów, w którym matka Anity właśnie prowadzi prace konserwatorskie, dziewczynka znajduje zeszyt książkę z rysunkami i dziwnymi zapiskami szyfrem. Kiedy otwiera zeszyt i natrafia na rysunek, ulega dziwnemu wrażeniu, że ktoś...\nwydawnictwo: Olesiejuk Sp. z o.o., rok wydania: 2011, oprawa: twarda z obwolutą\nDziwne rzeczy dzieją się w Kilmore Cove. Jest tam pomnik króla, który nigdy nie istniał, i tory kolejowe, które nigdzie nie prowadzą. Nie można się połączyć z Internetem, a telefony komórkowe nie mają zasięgu. Wygląda też na to, że miasteczko zostało usunięte ze wszystkich map, żeby ukryć w ten sposób jakąś tajemnicę. Czy ...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 26.05.2020 17:28)\nUlysses Moore. Tom 10. Lodowa kraina. Audiobook\nwydawnictwo: Olesiejuk Sp. z o.o., rok wydania: 2010, nośnik: CD\nJason, Julia, Anita i Rick powrócili do Kilmore Cove z niepokojącą wiadomością - wśród mieszkańców miasteczka ukrywa się zdrajca. Ktoś, kto od lat po kryjomu coś knuje. I kto, przy pomocy Podpalaczy, teraz chce dokonać prywatnej zemsty. Cienka nić drobnych zdarzeń wskaże przyjaciołom miejsce, w którym przechowuje się wszel...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 12.03.2020 09:29)\nUlysses Moore. Tom 3. Dom Luster (książka audio)\nwydawnictwo: Olesiejuk Sp. z o.o., rok wydania: 2007, oprawa: etui plastikowe\nWydanie na 1CD (w formacie MP3), czas odtwarzania około 4 godz. 30 min. Czyta Jerzy Zelnik. Dziwne rzeczy dzieją się w Kilmore Cove. Jest tam pomnik króla, który nigdy nie panował i tory, które nigdzie nie prowadzą. Nie można się połączyć z Internetem, a komórki nie mają zasięgu. Wygląda na to, że miasto zostało oczyszczon...


Wkrótce ruszy odprawa graniczna w Bieszczadach – Kronika24.pl\nniedziela, 17 października 2021, 14:38\nStrona Główna/WIADOMOŚCI/POLSKA/Wkrótce ruszy odprawa graniczna w Bieszczadach\nStraż graniczna (fot. Bieszczadzki OSG)\nOd 1 do 5 maja w okolicach Wołosatego w Bieszczadach zostanie uruchomiona odprawa graniczna poza czynnymi przejściami granicznymi.\nTuryści zainteresowani przekroczeniem polsko-ukraińskiej granicy w tym miejscu muszą spełnić takie same warunki, jak podczas kontroli w przejściu granicznym.\nPunkt odpraw granicznych będzie funkcjonował od 1 do 5 maja br. w godzinach 9.00-18.00.\nPrzekraczać granicę będą mogły wszystkie osoby, niezależnie od posiadanego obywatelstwa, na podstawie dokumentów uprawniających do przekroczenia granicy.\nTuryści będą mogli przekroczyć granicę wyłącznie pieszo.\nKażdy podróżny będzie musiał przejść kontrolę polskich i ukraińskich służb granicznych oraz celnych.\nObywatele państw Unii Europejskiej muszą posiadać ważny paszport, a obywatele Ukrainy – ważny paszport oraz wizę lub dokument pobytowy jeśli jest wymagany, bądź zezwolenie MRG.\nSzczegółowe informacje dotyczące warunków przekraczania granicy\nPonadto obywatele państw trzecich, mogą wjechać na terytorium RP po spełnieniu warunków określonych Kodeksie Granicznym Schengen, tj.\n– uzasadnią cel i warunki planowanego pobytu oraz posiadają wystarczające środki utrzymania, zarówno na czas trwania planowanego pobytu, jak i na powrót do ich państwa pochodzenia lub na tranzyt do państwa trzeciego, co do którego istnieje pewność, że uzyskają zezwolenie na wjazd na jego terytorium,\n– nie są osobami, wobec których dokonano wpisu do celów odmowy wjazdu w SIS;\n– nie są uważani za stanowiących zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych żadnego z państw członkowskich, a w szczególności nie dokonano wobec nich, na tej samej podstawie, wpisu do celów odmowy wjazdu w krajowych bazach danych państw członkowskich.\nBieszczady granica odprawa graniczna Straż Graniczna Ukraina


Joy Bryant Archives - FILMSWEB.PL\nTa ostatnia noc Online\nIMDb: 6.1\t2014\t100 min\t6 views\nKevin Hart, Michael Ealy, Regina Hall i Joy Bryant występują w tej zabawnej komedii romantycznej, o tym czego tak naprawdę pragną kobiety i mężczyźni. Bernie (Hart) i Joan (Hall) to dwójka ognistych flirciarzy, którzy uwielbiają wszystko - od „przystawek”, aż po zerwanie. Gdy Bernie poznaje swego najlepszego przyjaciela Danny’ego (Ealy) ze współlokatorką Joan, Debbie (Bryant), wkoło zaczynają latać iskry, gdy ...\nBij i wiej Online\nIMDb: 6.1\t2012\t100 min\t98 views\nWirtualne sny Online\nIMDb: 5.9\t2009\t87 min\t6 views\nDwanaście niezwykle utalentowanych mężczyzn i kobiet zostało wybrane do misji Phaeton, Celem 10-letniej wyprawy jest zbadać odległy układ planetarny i znaleźć alternatywę dla umierającej Ziemi. Członkowie ekipy mają możliwość podłączania się do specjalnego programu, który pozwala im na przeżywanie dowolnie zaprogramowanych zdarzeń.\nWitaj w domu panie Jenkins Online\nIMDb: 5.4\t2008\t114 min\t8 views\nIMDb: 7.0\t2006\t120 min\t62 views\nGet Rich or Die Tryin’: Historia 50 Centa Online\nIMDb: 5.2\t2005\t117 min\t55 views\nIMDb: 6.5\t2005\t104 min\t80 views\n2005\t92 min\t67 views\nNic dziwnego, że burzliwy romans Syda (Chris Evans - Fantastyczna Czwórka) i pięknej London (Jessica Biel - Niewidzialny) zakończył się z hukiem. Syd jest totalnym wrakiem człowieka - odrętwiały z powodu alkoholu i narkotyków nagle odkrywa, że przyjaciele London namawiają ją do wyjazdu. Wściekły z powodu jej planów Syd, w towarzystwie swego dilera (Jason Statham - Transporter 2) rozwala przyjęcie, ...\nIMDb: 5.9\t2004\t115 min\t8 views\nThree Way Online\nIMDb: 4.8\t2004\t88 min\t7 views\nIMDb: 7.4\t2004\t108 min\t13 views\nIMDb: 5.3\t2003\t94 min\t65 views\nJest to historia pięknej Honey, która ma życiowe marzenia zostać choreografką i wyrwać się ze slumsów. Gdy to marzenie urzeczywistnia się zostaje profesjonalnym choreografem teledysków muzycznych. Jednak z tą profesją wiążą się różne kłopoty i przeszkody przez które musi przejść. Prowadzi szkołę nauki tańca w rytmie hip-hopu dla biednych dzieci i wraz z nimi szykuje występ w wyremontowanym kościele. W ...\nIMDb: 7.3\t2002\t120 min\t73 views\nBarbarian Queen II: The Empress Strikes Back Online\nŚwiat według T.S. Spiveta Online\nAsterix i Kleopatra Online


Nigdzie indziej (6070715) - Tommy Orange - Opinia książki\nTytuł oryginału: There There\nDodał/a opinię: wmoichkregach\nOcena: 4.89 (9 głosów) 4.89 9\n"Nigdzie indziej" nie jest lekką, prostą i łatwą historią. Czytając ją trzeba być skupionym, czytać między wierszami i analizować. To opowieść wielopokoleniowa, o pochodzeniu, walce o tożsamość, przemocy wśród rdzennych mieszkańców Ameryki. Podobnie jak czarnoskórzy, są oni dyskryminowani i nękani od wielu lat. Mimo, że niegdyś Ameryka była ich ojczystą ziemią, teraz nic im się nie należy. Wszystko zostało im brutalnie odebrane, zarówno ziemie, jak i ich tożsamość.\nBohaterowie powieści są w różnym wieku, robią różne rzeczy i mają za sobą różne doświadczenia. Łączy ich nie tylko indiańska krew, ale też chęć zachowania swojej tożsamości. Wszyscy wybierają się na Wielki Zjazd Plemienny, na który zjeżdżają się rdzenni mieszkańcy Ameryki, aby kultywować swoje tradycje i obyczaje i spotkać się w większym gronie. Dla bohaterów to doniosłe i ważne przeżycie. Każdy z nich na swój sposób przygotowuje się do tego spotkania. Każdym z nich kierują też inne motywy uczestnictwa w tej imprezie. Niestety finał spotkania okazuje się tragiczny w skutkach.\nNa pozór bohaterów nic nie łączy, jednak im dalej zagłębiamy się w powieść, tym więcej dostrzegamy powiązań między nimi. Lubię takie zabiegi w książkach. W opisywanej historii znajdziemy sporo bólu, smutku, poczucia wyobcowania, beznadziei i bezsilności. Autor porusza problemy nie tylko każdego bohatera, ale też całej społeczności rdzennych mieszkańców Ameryki. Snuje też przemyślenia natury egzystencjalnej i filozoficzne, które skłaniają do refleksji. Początek powieści jest małym zarysem historii Indian, która dla wielu osób może okazać się szokująca, zaskakująca i brutalna. Warto dodać, że autor powieści jest członkiem plemion Czejenów i Arapahów, więc problemy tych społeczności z pewnością nie są mu obce.\nKup książkę Nigdzie indziej\nRzeź na wstępie. Fragment powieści „Nigdzie indziej"\nTocząca się głowa. Fragment powieści „Nigdzie indziej"\nWięźniarka z zakładu karnego stanie się bibliobusem\n"Bad Boys II", czyli policjanci na tropie\nZobacz opinie o książce Nigdzie indziej


Szybki transport drogowy międzynarodowy - Hotex\nHome » Transport » Transport » Szybki transport drogowy międzynarodowy\n2017-09-08|Kategoria: Transport / Transport\nJeśli stawiasz na dobry i starannie zaplanowany transport drogowy międzynarodowy, powinieneś czym prędzej poszukać firmy, która w tej kwestii spełni twoje oczekiwania, a jej pracownicy będą w stanie zadbać o to, aby zlecone przez ciebie zadanie zostało zrealizowane na jak najwyższym poziomie. Dobrze wiemy, że dla większości firm działających w branży logistycznej czas to pieniądz, dlatego przykładamy sporo uwagi, aby nasze działania były prowadzone w profesjonalny i niezawodny sposób. Tylko nasza firma zagwarantuje ci naprawdę skuteczny transport drogowy międzynarodowy, który przebiegnie bez zarzutów.\nNie wyobrażamy sobie w dzisiejszych czasach funkcjonowania bez samochodu. Służy on nam jako środek transportu do pracy i dzięki nim jesteśmy w stanie wyjechać na urlop, po prostu przemieszczać się zarówno w mieście, jak i poza nim. Trzeba pamiętać jednak o tym, że nasze bezpieczeństwo w głównej mierze ...\nKażdy kto posiada samochód doskonale zdaje sobie sprawę, że należy o niego na bieżąco dbać, aby wyglądał on schludnie i czysto. W naszym sklepie oferujemy szeroki wybór akcesoriów samochodowych, które z pewnością przypadną Państwu do gustu. W ofercie posiadamy między innymi wykładziny samochodowe, kt...


Mastif Pirenejski jest wielkim pasterskim psem górskim, niegdyś rozpowszechniony w całej Europie, a także poza nią, wszędzie tam, gdzie w górach wypasano bydło i owce. Używany do ochrony przed wilkami i niedźwiedziami, z którymi z łatwością dawał sobie radę.\nBardzo duży pies ponad przeciętnego formatu, proporcjonalnie zbudowany, o dużej głowie, mocnej, giętkiej szyi z obfitym fałdem na podgardlu i głębokim tułowiu, wspartym na bardzo silnych nogach.\nMasitf Pirenejski zjada niewielkie ilości karmy w stosunku do swoich rozmiarów i porusza się z lekkością. Wybitnie silny i muskularny, przy swojej wielkości absolutnie nie sprawia wrażenia ociężałego i topornego.\nJest bardzo dobrym stróżem odstraszającym swym wyglądem, swoim głębokim, przytłumionym szczekaniem pochodzącym z głębi klatki piersiowej i zdecydowaniem w działaniu.\nWyjątkowo przyjacielski w stosunku do ludzi, spokojny, szlachetny i bardzo inteligentny. Jest jednocześnie odważny i dumny wobec obcych, których nigdy nie unika. W stosunku do innych psów jest łagodny i świadomy swojej siły.\nSą to wielkie psy, bez ustalonego przez wzorzec rasy FCI górnego limitu wielkości. Ogólnie przyjmuje się, że „im większy, tym lepszy”. Otello Mastifland w naszej hodowli przekracza w kłębie wysokość 100 cm!\nPoruszają się najchętniej kłusem – harmonijnym, silnym i eleganckim, sprawiając jednocześnie wrażenie lekkości i swobody.\nUmaszczenie zawsze białe z dobrze zaznaczoną maską. Na białym tle nieregularnie rozrzucone łaty w kolorze złotym, brązowym, czarnym, srebrnym lub jasnobeżowym (niepożądane są łaty w kolorze czerwonym). Podniebienie zawsze czarne!\nostatnia aktualizacja: 19-02-2019, odwiedziło nas: 5286261


Zegarek Męski drewniany • Ruda Klara\nEgzemplarz modelu zegarka drewnianego, który powstał w naszej pracowni.\nTarcza posiada wypalane indeksy nadający szczególny charakter zegarka.\nCałość dopełnia brązowy skórzany pasek z podkładką zapewniający ochronę i komfort noszenia drewnianych zegarków.\nZostał wykonany z drewna Dębu.\nKażdy zegarek jest sygnowany indywidualnym numerem.\nIstnieje możliwość personalizacji za pomocą lasera na odwrocie zegarka bądź drewnianym pudełku.\nKoronka i wskazówki w kolorze czarnym\nPrzy zamówieniu na indywidualny laser na zegarku prosimy o wiadomość do zamówienia.


Satelita - Janowski Aleksander - okładka miękka - recenzje i niska cena w Livro.pl\nSatelita (okładka miękka, książki)\nMłoda Rosjanka Wala zostaje po studiach geologicznych przydzielona do grupy geologów, prowadzących poszukiwania na odległej Syberii. Jej ponadprzeciętne zdolności zostają wkrótce należycie docenione. Dziewczyna trafia do prestiżowego Instytutu Badawczego. Podczas wycieczki w okoliczne góry Wala zbiera kilka próbek kamieni do analizy laboratoryjnej. Decyzja ta okaże się brzemienna w znaczące i tragiczne skutki. Uruchomiony zostaje długi łańcuch niezwykłych wydarzeń, powiązanych z rywalizacją wielkich mocarstw o surowce strategiczne.\n„Satelita” odkrywa przed nami sekrety z życia wielkich korporacji międzynarodowych i skomplikowane mechanizmy funkcjonowania Organizacji Narodów Zjednoczonych. Akcja powieści przenosi nas w wiele odległych miejsc – na Syberię, do Mongolii, Chin i Stanów Zjednoczonych.


Błękitna Armia - XX wiek - I wojna światowa - Bryk.pl\nBłękitna Armia (Armia Polska we Francji, Armia Hallera) to polska armia składająca się z ochotników, która powstała podczas I wojny światowej we Francji. Nazwa armii pochodzi od koloru mundurów żołnierzy.\nBłękitna Armia - geneza\nWybuch I wojny światowej spowodował wzrost dążeń niepodległościowych Polaków. Od samego początku wojny podjęli oni starania o utworzenie polskiej armii we Francji. Rząd francuski wyraził na to zgodę 21 sierpnia 1914 r. Z uwagi na sprzeciw Rosji nie zdecydowano się utworzyć polskich oddziałów, lecz wcielano ich do oddziałów francuskich (2. kompania 1. Pułku Legii Cudzoziemskiej).\n4 czerwca 1917 r. prezydent Francji Raymond Poincaré podpisał dekret powołujący polskie oddziały. Ich formowanie rozpoczęto niezwłocznie, a już w styczniu 1918 r. powstał 1 Pułk Strzelców Polskich.\nPierwszym dowódcą był Louis Archinard. Wojsko polskie składało się z ochotników z USA, Kanady oraz Francji. Na mocy porozumienia zawartego we wrześniu 1918 r. pomiędzy rządem Francji a Komitetem Narodowym Polskim armia polska stała się niezależna, a kontrolę nad nią przejął Komitet Narodowy Polski. 4 października 1918 r. dowódcą armii polskiej został gen. Józef Haller.\nBłękitna Armia - udział w walkach\n1. Pułk Strzelców od lipca 1918 r. uczestniczył w walkach w Szampanii, natomiast w październiku 1918 r. w Wogezach rozpoczęła walki 1. Dywizja Strzelców Polskich.\nBłękitna Armia po zakończeniu wojny\nZakończenie wojny spowodowało rozwój armii polskiej. Żołnierzy organizowano w dywizje i korpusy. Liczba żołnierzy wynosiło ok. 70 tys. W okresie od kwietnia do czerwca 1919 r. poszczególne dywizje przeprawiały się do Polski, niemal bezzwłocznie rozpoczynając walki z Amią Czerwoną. Błękitna Armia uczestniczyła również w walkach z Ukraińcami w Galicji Wschodniej i na Wołyniu.\nWe wrześniu 1919 r. Błękitna Armia została włączona organizacyjnie do Wojska Polskiego.


Jakie warunki trzeba spełnić, żeby wynająć samochód ? - Spectrumcars\nCzym jest wynajem długoterminowy i jakie są jego korzyści?\nGłówną zaletą wynajmu długoterminowego jest jego niezmienny koszt. Dzięki temu wiesz, że przez cały okres trwania umowy twoja miesięczna rata się nie zmieni. Jest to znaczny plus w przypadku samochodów firmowych. W tej sytuacji nie ma konieczności, aby płacić ogromne pieniądze za kilkanaście pojazdów, skoro można to rozłożyć za pomocą jednej umowy. Innymi korzyściami finansowymi, które wynikają z wynajmu długoterminowego, są np.:\nlepsze odpisy podatkowe\nbrak ryzyka związanego z końcową wartością pojazdów\nwyższy zwrot całej inwestycji\nOczywiście rzeczy podane powyżej nie dotyczą tylko i wyłącznie większych firm. Jeżeli samochód ten ma służyć do celów prywatnych, wyższa zdolność kredytowa oraz brak ryzyka związanego z końcową wartością, to rzeczy, które znacznie ułatwią twoje życie. Innymi korzyściami związanymi z wynajmem długoterminowym jest np. wybór samochodu. W spectrumcars mamy do wyboru wiele modeli samochodów luksusowych oraz sportowych. Na dodatek nie wymagamy kaucji zwrotnej, co dla niektórych stanowi bardzo duży atut. Można powiedzieć, że jesteśmy jedną z nielicznych firm, która nie pobiera pieniędzy przed wynajmem.\nPomijając rzeczy wymienione powyżej, każdy chciałby przemieszczać się samochodem marki premium. To właśnie, dzięki wypożyczeniu auta, możesz zaspokoić swoje potrzeby oraz spełnić marzenia o posiadaniu luksusowego samochodu.\nKolejnym plusem wynajmu długoterminowego jest dostępność większości samochodów od ręki. W spectrumcars pracownik może dowieźć pojazd do jednego z większych miast. Na pewno jest to ogromna wygoda dla klienta, ze względu na brak konieczności podróży w celu odebrania pojazdu.\nWynajem długoterminowy - jakie warunki trzeba spełnić?\nWynajmując samochód, trzeba spełnić kilka warunków. Jednym z najważniejszych jest posiadanie ważnego prawa jazdy kategorii B. To właśnie prawo jazdy oraz dowód osobisty lub paszport są dokumentami, które należy okazać podczas podpisywania umowy wynajmu. Warto wiedzieć, że właściciel wypożyczalni jest również właścicielem pojazdów. Nie ważne, czy to on nimi kieruje, czy nie. Ze względu na to, na pewno będzie wymagał podpisania odpowiedniej umowy, w której będą określone warunki całego wynajmu. Na dodatek, wiele wypożyczalni określa warunki, które musi spełnić przyszły najemca samochodu. W spectrumcars są to:\nuprawnienia pozwalające na kierowanie pojazdem od co najmniej roku\nważny dokument potwierdzający tożsamość najemcy\ndokument potwierdzający niekaralność danej osoby\nkierowcą pojazdu może być najemca lub osoba upoważniona na piśmie w dacie zawarcia umowy\nJak widać, wymogi te nie są zbyt rygorystyczne, dzięki czemu możliwość wynajmu długoterminowego oraz krótkoterminowego może mieć wiele osób. Warto również wziąć pod uwagę to, że często należy udowodnić, że posiada się stały dochód. Wypożyczalnie robią to ze względu na to, że chcą uniknąć niewypłacalnych klientów. Konkurencja często wymaga również kaucję zwrotną, która pozwoli im na opłacanie np. naprawy samochodu wynikającej z stłuczki. W naszej firmie nie pobieramy kaucji zwrotnej, a w przypadku stłuczki z twojej winy pobieramy do 5000 zł. Dzięki temu możesz mieć pewność, że nie zostaniesz w żaden sposób oszukany.\nBiorąc pod uwagę wszystkie plusy oraz wymogi, jakie trzeba spełnić podczas wynajmu samochodu, można określić tą usługę jako bardzo korzystną. Dzięki niej stale możesz jeździć nowym samochodem, za który będziesz regularnie płacić. Plusem tego rozwiązania jest to, że nie ponosisz kosztów wykupu samochodu po zakończeniu umowy.\nCzy da się wynająć samochód bez karty kredytowej? Kradzież wynajętego auta - co zrobić ? Wróć