Dzisiejsza koszykówka bardzo różni się od tej, która panowała wcześniej. Z biegiem czasu zaczęto rozwijać zasady i modyfikować je by dawały jak najbardziej przejrzysty obraz gry. Zmieniło się wszystko: od wyglądu samej piłki, przez boiska aż po graczy. Trudno sobie wyobrazić grę w klatce, niezbyt okrągłą piłką i z panującymi ówcześnie zasadami... No, ale zacznijmy od początku.\nNa pomysł stworzenia nowego rodzaju rozrywki wpadł w 1891 roku przyszły duchowny prezbiteriański - dr. James Naismith. W ten sposób chciał stworzyć sport w którym prym wiodłyby: zwinność i gra zespołowa, a nie brutalna siła. Wkroczył więc do szkoły Męskiej Młodzieży Chrześcijańskiej (YMCA) w Springfield w stanie Massachusetts, rozwiesił na przeciwległych ścianach dwa kosze po brzoskwiniach na wysokości 3m, podzielił klasę na dwie dziewięcioosobowe drużyny i kazał im rzucać piłką nożną. Zabawa ta wywołała wielkie zainteresowanie i wkrótce, reguły gry dr. Naismitha zostały wydrukowane w szkolnej gazetce. 12 lutego 1892 roku dwa oddziały YMCA rozegrały pierwszy oficjalny mecz, zakończony remisem 2-2J . Zainteresowanie nową grą, zwaną piłką koszową stale wzrastało. Zaczęto organizować gry pokazowe a ilość kibiców powiększała się z każdym meczem. Rok później nastąpiła pierwsza modyfikacja zasad: wprowadzono tablice zabezpieczające piłkę przed kibicami, którzy gotowi byli zrobić wszystko by ich drużyna wygrała (jak np.: zasłaniali kosz rękoma by piłka nie wpadłaJ). W 1983 roku YMCA zorganizowała w Hartford ligę pięciu drużyn. Gra wdarła się do wszystkich szkół robiąc furorę i przyćmiewając inne sporty.\nZ początku mecze były rozgrywane w brutalny sposób. Doprowadziło to do wprowadzenia w 1894 roku tzw. rzutów osobistych, których linię zaznaczono na 6,1m. W następnych latach zmieniono wartości punktów z 3 na 2 a osobistych z 2 na 1. Zredukowano również liczbę graczy do pięciu.\nPierwsze mecze odbywały się na strzelnicach, w aulach i innych odpowiednio wielkich obiektach. Poszerzające się grono widzów doprowadziło do utworzenia w 1898 roku w Filadelfii pierwszej Narodowej Ligi Koszykówki (NBL). Drużyny (było ich 6) wynajmowały graczy z meczu na mecz a zawodnik mógł grać w jednej lub więcej drużynie biorąc pod uwagę własne zarobki. Składy drużyn były przez to niestałe co wywoływało zamieszanie wśród kibiców.\nMecze rozgrywały się w klatkach odgradzających zawodników od kibiców (którzy często kłuli lub szturchali zawodników drużyny przeciwnejJ). Klatka okazała się świetnym pomysłem na przyspieszenie gry ale równie dobrym na kaleczenie graczyJ. Na szczęście zrezygnowano z niej w 1929 roku.\nW 1915 roku pozbyto się piłek nożnych i stworzono specjalnie przygotowane i szyte piłki. Tablice stały się obowiązkowe, zaczęto używać koszy z otwartym dnem i metalową obręczą. Osobiste zostały przesunięte bliżej tablicy, na odległość 4,5m a zawodnicy byli wykluczani z gry za 4-5 fauli. Ciągle toczono dyskusje na temat kozłowania (czy można dwoma rękoma i czy w ogóle możnaJ).\nW 1918 roku Jim Furey założył drużynę o nazwie Original Celtics która stała się dominującą drużyną na wschodzie (mieli wysokich zawodników a przepis o rzucie sędziowskim po każdym zdobytym punkcie pomagał im wygrywać).\nGdy w 1925 roku powstała Amerykańska Liga Koszykówki (ABL) postanowiono nie przyłączać Celtów gdyż obawiano się ich dominacji. Jednak mniejsze powodzenie ABL zdecydowało, że w 1927 roku Celtowie dołączyli do ligi. Zaczęto wymagać kontraktów "na wyłączność" z zawodnikami, tablice musiały mieć określone wymiary a piłkę zabroniono kozłować dwoma rękoma.\n7 stycznia 1927 roku Abe Saperstein założył drużynę objazdową, której popisy i zagrywki z czasem obiegły świat - narodzili się Harlem Globetrotters.\nW sześć lat od powstania, liga ABL została rozwiązana gdy kraj znalazł się w kryzysie. Rozgrywki przeniosły się teraz do ligii akademickiej. Ned Irish zorganizował dwa mecze\npod rząd w Madison Square Garden co spopularyzowało koszykówkę akademicką. Znowu zaszły zmiany w regułach. Najważniejszą było wprowadzenie nowych piłek (bezszwowych i idealnie okrągłych), dwóch sędziów, czas 10 sekund na wyprowadzenie piłki i 3 sekundy przebywania pod koszem. Podzielono również boisko na pole ataku i pole obrony. W sierniu 1936 roku koszykówka została po raz pierwszy włączona do programu dyscyplin sportowych. Rok później zrezygnowano z rzutu sędziowskiego po każdym koszu co wyrównało walkę pomiędzy zespołami w których nie było wysokich graczy.\nˇ Na Zachodzie - Chicago Stags, Cleveland Rebels, Detroit Falcons, Pittsburgh Ironmen i St.Louis Bombers.\nChociaż BAA posiadała lepsze hale w większych miastach, to jednak liga NBL wciąż miała lepszych zawodników.\n11 stycznia 1947 roku wprowadzono zakaz stosowania obrony strefowej.\npierwsi mistrzowie NBA\nPierwszy tytuł mistrza ligi zdobyli w 1947 roku Philadelphia Warriors, pokonując Chicago Stags w 5 meczach, pod wodzą Eddiego Gottlieba. Drugim mistrzem zostali Baltimore Bullets, którzy dołączyli gdy z ligi odpadły cztery drużyny: Cleveland, Detroit, Pittsburgh i Toronto. Liga liczy 8 zespołów.\nW 1948 roku cztery drużyny, a mianowicie Fort Wayne, Minneapolis, Rochester i Indianapolis , przeszły z ligi NBL do BAA (liczącej po tym już aż 12 drużyn) co umocniło pozycję BAA. Wraz z tymi zespołami do BAA trafił najlepszy zawodnik ligi - George Mikan. Doprowadziło to do rozwiązania NBL, a następne zespoły dołączyły do BAA powiększając liczbę drużyn do 17. Nazwa została zmieniona na National Basketball Association (NBA) w 1947 roku.\nAby NBA wzbiła się na wyżyny potrzeba było zmodyfikować zasady, a przede wszystkim zwiększyć tempo gry i ograniczyć brutalność. Dany Biasone, właściciel drużyny Syracuse zapoczątkował debaty na temat wprowadzenia ograniczenia czasu na rozprowadzenie akcji. Wprowadzono 24 sekundowy zegar a pierwszy mecz rozegrano 30 października 1954 roku, w którym Rochester pokonał Boston 98-95.\nDrugą zmianą było ograniczenie popełnionych fauli dla każdej drużyny w ciągu jednej kwarty. Po 7 faulu zawodnik wykonywał nie dwa, a trzy rzuty osobiste. Poszerzono również pole rzutów osobistych z 1,82m na 3,6m (głównie po to by ograniczyć poczynania MikanaJ, co jednak nie przeszkodziło mu w zdobyciu trzech kolejnych tytułów z Lakers w latach 1954-56).\nKolejnym bardzo ważnym w historii posunięciem był pomysł Haskella Cohena, który zaproponował aby w lidze zorganizować tzw. Mecze Gwiazd (All Star Game). Pierwszy taki mecz odbył się 2 marca 1951 roku w Bostonie, gdzie Wschód pokonał Zachód 111-94. Impreza ta od razu odniosła wielki sukces i rozgrywana jest po dzień dzisiejszy.\nGdy w 1956 roku do drużyny z Bostonu trafił mierzący 208cm Bill Russell, drużyna ta, pod wodzą genialnego Reda Auerbacha stała się jedną, jeśli nie najsilniejszą w NBA. Russell był potęgą w obronie a w ataku ograniczał się do dobijania i zbierania piłek. Pierwsze mistrzostwo Celtowie zdobyli w 1957 roku potem, po rocznej przerwie, zdobyli 8 tytułów z rzędu!!!(lata 1959/66). I chociaż w Minneapolis Lakers grał Elgin Baylor, w Philadelphi gigant Wilt Chamberlain, a w Cincinnati Royals - Oscar Robertson, to jednak nikt nie był w stanie powstrzymać Celtów.\nW latach 1955/74 powstało wiele nowych drużyn (Chicago Packers, którzy zmienili nazwę na Zephyres a następnie na Baltimore Bullets; Chicago Bulls; Seattle Supersonics; San Diego Rockets; Milwaukee Bucks; Phoenix Suns; Buffalo Braves; Cleveland Cavaliers; Portland Trail Blazers i New Orleans Jazz). Podzielono ligę na cztery dywizje: Atlantic, Central, Midwest i Pacific.\nJednak wraz z odejściem Russella w 1969 roku (kiedy to jako pierwszy czarnoskóry trener doprowadził Celtów do dwóch tytułów mistrzowskich), skończyło się panowanie Bostonu. Następny sezon należał do New York Knicks. Wraz z tym w ciągu najbliższego dziesięciolecia aż osiem różnych drużyn sięgnęło po mistrzostwo.\nW trakcie gdy wiele zespołów NBA zmieniało swe siedziby i nazwy, liga ABL powróciła do życia (w 1961 roku) ale po roku działalności upadła ponownie. Wprowadzone przez nią rzuty za 3 punkty i konkurs wsadów zapożyczono do NBA.\nKolejną konkurencyjną ligą dla NBA została powstała w 1967 roku liga American Basketball Association (ABA) w której pierwsze kroki stawiali m.in. Julius Erving i Moses Malone. Jednak w 1976 roku cztery drużyny (San Antonio Spurs, New York Nets, Denver Nuggets i Indiana Pacers) porzucają ABA na rzecz NBA, co kończy działalność tej pierwszej. Liga NBA liczy sobie teraz 22 drużyny.\nW 1979 roku do NBA trafił największy rozgrywający wszechczasów - Magic Johnson. Rok wcześniej Celtowie wybrali w drafcie skrzydłowego Larry'ego Birda. Od tego czasu koszykówka zaczęła przechodzić drastyczne zmiany. Ci dwaj zawodnicy "wspierani" przez innych jak chociażby dr.J wznieśli NBA na wyżyny. Fantastyczne zagrania i loty nad obręczami przyciągnęły kibiców z powrotem na trybuny. Lata 80. to lata walki pomiędzy zespołami tych dwóch zawodników, Los Angeles Lakers i Boston Celtics (lepsi byli ci pierwsi zdobywając mistrzostwo 5 razy podczas gdy Celtowie "tylko" 3).\nW 1984 roku w lidze pojawił się nowy zawodnik. Jednak pomimo wspaniałych zdobyczy indywidualnych Michael Jordan musiał poczekać na swój pierwszy tytuł aż do 1991 roku kiedy to wraz ze swoimi Chicago Bulls udało mu się powstrzymać panujących w latach 1989/90 "Bad Boys" z Detroit.\nJordan zdobył ligę i uznanie kibiców jak żaden inny zawodnik wcześniej. Doprowadził Byków do 6 tytułów mistrzowskich w latach 1991-93 i 1996/98 (przerwa w zdobywaniu tytułów spowodowana jego rezygnacją z koszykówki, którą wykorzystali Houston Rockets zdobywając dwa mistrzostwa z rzęduJ).\nPo szóstym tytule ogłosił swą rezygnację a liga zaczęła zastanawiać się co się z nią stanie bez Jordana. Jednak mamy wielu doskonałych zawodników, którzy sami zadbali o jej przyszłość. Najpierw San Antonio a potem Los Angeles triumfowali jako mistrzowie, a w lidze pojawiło się wielu graczy przyszłego pokolenia, żeby wymienić chociaż takich jak Kobe Bryant, Vince Carter czy Shaquille O'Neal. Wielu z nich ma szansę dołączyć do, i tak już licznego, Panteonu Sław im. Naismitha otworzonego w Springfield w 1968 roku.\n50 najlepszych zawodników w historii NBA\nRelacja #30 Playoffs 2013\nEASTERN CONFERENCE FINALS 2013 GAME 1\nTrzydziesty dzień NBA Playoffs za nami. Rozegrano 1 mecz dnia 24-05-2013.\nZobaczcie skróty z jedynego spotkania nocy, wywiady oraz TOP5 Game 1 Pacers - Heat…\n« poprzedni: Reklama Jordan - Is Not About The Shoes\nnastępny: Shannon Brown 3x top10 dunks »\nNBA PLAYOFFS 07/05/2012 HIGHLIGHTS\t08 maj 2012\nTOP 10 Tygodnia #22 NBA\t02 kwiecień 2013\nRelacja #32 Playoffs 2013\t26 maj 2013\nRelacja #36 Playoffs 2013\t31 maj 2013


Nadchodzi emerytalna rewolucja. Będziemy dostawać mniej "na rękę" - CrowdMedia\nNadchodzi emerytalna rewolucja. Będziemy dostawać mniej “na rękę”\n16 450 Odsłony\nJuż w przyszłym roku wystartować ma emerytalna rewolucja, którą wymarzył sobie premier Mateusz Morawiecki. Dla Polaków będzie ona oznaczała przede wszystkim niższe pensje “na rękę” z obietnicą wyższych emerytur za kilkadziesiąt lat. Do tego premia od państwa, czyli de facto z naszych podatków. Inaczej mówiąc, po raz kolejny państwo planuje budować siłę gospodarki na pieniądzach wyciągniętych z kieszeni Polaków.\nPracownicze Plany Kapitałowe to jeden z elementów tzw. planu Mateusza Morawieckiego. Ma sprawić, że Polacy na starość odłożą po prostu więcej pieniędzy. To jednocześnie podniesie wypłacane emerytury, a na dodatek da gospodarce dodatkowe miliardy złotych na inwestycje. System zakłada, że do PPK zostaną zapisani wszyscy pracujący Polacy w wieku od 19 do 55 lat. W sumie to aż 11 mln osób – 9 mln pracujących w sektorze prywatnym, 2 mln w sektorze publicznym. Do PPK będą podłączani wszyscy pracownicy, za których odprowadzane są składki na ubezpieczenie społeczne – niezależnie od formy zatrudnienia. Zapis będzie automatyczny, ale z możliwością rezygnacji z programu. Jest to więc program dobrowolny. Od momentu zapisu od pensji będzie pobierany drobny procent. Ma to być 2 proc. z pensji brutto, ale pobierane już od pensji netto.\nOd stycznia 2019 roku obowiązek tworzenia PPK ma objąć tylko największe firmy, jednak z czasem ma objąć wszystkich Polaków, zachęcając ich do systematycznego oszczędzania. Co do zasady pieniądze będą im wypłacane po osiągnięciu wieku emerytalnego. Jedną czwartą dostaną w gotówce, a resztę w miesięcznych ratach przez ustalony z góry, minimum 10-letni okres. Te 25 proc. będzie można również doliczyć do wspomnianych rat, jeśli nie będziemy chcieli wypłaty od razu. Dopuszczalne będzie też wycofanie części oszczędności wcześniej, ale tylko na dwa cele: wkład do kredytu mieszkaniowego lub w razie poważnej choroby oszczędzającego albo jego najbliższej rodziny. Takie bezpieczniki to recepta na to, co nas czeka: niskie emerytury z ZUS – co jest ostatecznym złamaniem tabu, jakiego rząd PiS do tej pory nie chciał głośno powiedzieć.\nRząd przewiduje szereg zachęt do tego, by Polacy masowo się z niego nie wypisywali. Premia powitalna, premia roczna oraz iluzoryczna możliwość wypłacenia środków na prywatne cele to nic innego jak kolejne mamienie obywateli. Marek Tatała, wiceprezes Forum Obywatelskiego Rozwoju zwraca uwagę, że tak naprawdę państwo nie daje od siebie absolutnie nic, obiecując premię z pieniędzy uczestników PPK.\nTo nie "premia od państwa" tylko co najwyżej od innych podatników i opłacających składki.\n"Nie ma czegoś takiego jak publiczne pieniądze. Jeśli rząd mówi, że komuś coś da, to znaczy, że zabierze tobie, bo rząd nie ma żadnych własnych pieniędzy." (Lady Margaret Thatcher) #PPK pic.twitter.com/xdNnEyXUZI\n— Marek Tatała (@MarekTatala) February 15, 2018\nCo ciekawe, w projekcie ustawy, który dziś został zaprezentowany przez przedstawicieli rządu, trudno doszukać się sformułowania “pracownicy” a często pojawia się “zatrudniony”. Oznacza to niechybnie, że rząd będzie zmierzał do objęcia funkcjonowaniem PPK wszystkich świadczących pracę, niezależnie od formy zatrudnienia. Mam niestety nieodparte wrażenie, że po raz kolejny chodzi o zmuszenie jak największej liczby Polaków do udziału w państwowej piramidzie finansowej, by zapewnić wypłaty bieżącym emerytom. To, jak się to przełoży na emerytury dzisiejszych 30 latków będzie zmartwieniem rządów za 30 lat.\nIluzja dobrowolności przystąpienia do emerytalnej rewolucji. Szokujące zapisy nowej ustawy\nProgram 500+ zalicza gigantyczne fiasko. Rząd pochwalił się sukcesem zbyt szybko?


Ciasto Santoska - przepisy z myTaste\n1 100 g masła schłodzonego\n1 40 g cukru pudru\n1 1 jajko rozmiar M\n1 1 łyżeczka proszku do pieczenia\n17 białek jajek rozmiar M\n1150 g cukru zwykłego\n1200 g orzechów włoskich\n11 wafelek orzechowy – 50 g\n11 wafelek kokosowy (w białej czekoladzie) – 44 g\n1 330 ml śmietanki kremówki 30 %\n1 6 łyżek cukru pudru – ok. 90 g\n1 3 łyżeczki kawy rozpuszczalnej (u mnie Jacobs Cronat Gold)\n11 łyżka likieru kawowego lub Amaretto (opcjonalnie, można pominąć)\n1 masa kajmakowa (krówkowa) 400 g\n1 kakao do posypaniaMąkę pszenną przesiać przez sitko wraz z proszkiem do pieczenia. Następnie dodać schłodzone i pokrojone w kostkę masło. Siekać nożem lub za pomocą malaksera, do czasu uzyskania ciasta o konsystencji kruszonki. Kolejno wbić jajko, dodać cukier i szybko zagnieść jednolite ciasto. Tak przygotowane kruche ciasto zawinąć szczelnie w folię spożywczą i schować do lodówki na około 30 minut.\n1 Piekarnik rozgrzać do 180 st. C (funkcja góra-dół, bez termoobiegu).\n1 Dno blaszki delikatnie wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia.\n1 Schłodzone ciasto cienko rozwałkować i umieścić na papierze w blaszce. Wstawić kruche ciasto do piekarnika i piec przez ok. 14-16 minut do lekkiego zarumieniania. Następnie ciasto wyciągnąć z piekarnika i odstawić do całkowitego ostudzenia.\n1 Około 100 gramów orzechów posiekać na mniejsze kawałki, a pozostałe 100 gramów zmielić dokładnie w blenderze na proszek.\n1 Białka jajek oddzielić do żółtek i przełożyć do misy miksera. Dodać do białek szczyptę soli i ubijać na wysokich obrotach aż masa stanie się sztywna. Kolejno stopniowo dodawać cukier i miksować do czasy aż cały cukier się rozpuści, a masa stanie się lśniąca.\n1 Kolejno dodać do ubitej masy posiekane i zmielone orzechy, wiórki kokosowe oraz posiekane na mniejsze kawałki wafelki. Wszystko delikatnie wymieszać za pomocą łyżki lub szpatułki. Tak przygotowaną masę wylać na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Wyrównać wierzch ciasta. Wstawić blaszkę do piekarnika i piec ciasto przez ok. 30 minut w temp. 170 st. C (funkcja góra-dół, bez termoobiegu) do czasu aż ciasto upiecze się w środku i nie będzie mokre (można pod koniec pieczenia wsadzić patyczek i sprawdzić, czy jest suchy po wbiciu w ciasto). Po upieczeniu wyjąć placek z piekarnika i całkowicie ostudzić.\n1 Przed wykonaniem kremu, należy pamiętać o odpowiednio mocnym schłodzeniu mascarpone i śmietanki kremówki. Kolejno w misie miksera umieścić mascarpone, śmietankę, cukier oraz kawę rozpuszczalną (w formie granulek, nie w formie płynnej). Ubijać krem do czasu uzyskania jednolitej konsystencji. Na koniec można wlać łyżkę dowolnego alkoholu jeśli chcecie (bo jak nie to można pominąć – ja dałam Amaretto) i krótko wymieszać za pomocą szpatułki, tylko do czasu połączenia się składników.\n1 Na kruchym cieście rozsmarować masę kajmakową. Jeśli by ciężko się ją rozsmarowywało, to można ją delikanie podgrzać, by stała się mniej zwarta lub można użyć łyżki maczanej w gorącej wodzie.\n1 Odłożyć do miseczki 3 łyżki kremu kawowego, który ostatecznie posłuży do udekorowania wierzchu ciasta. Jeśli jednak nie chcecie za pomocą rękawa cukierniczego robić ozdobnych wzorów, to nie musicie odkładać tej porcji kremu. Wtedy należy po prostu krem rozsmarować na płasko na wierzchu ciasta.\n1 Pozostałe 2/3 kremu (z tej porcji już bez tych 3 łyżek) rozprowadzić delikatnie po masie kajmakowej. Następnie na krem wyłożyć placek orzechowy i delikatnie docisnąć. Pozostały krem (1/3) rozsmarować na cieście orzechowym. Wyrównać wierzch ciasta. Na koniec, te odłożone 3 łyżki kremu przełożyć do rękawa cukierniczego z ozdobną tylką i ozdobić wierzch ciasta kleksami z kremu.\n1 Schłodzić ciasto w lodówce. Przed podaniem oprószyć kakao. Smacznego!


[sesja dla początkujących - horror 18+] SCS HARVESTER - lastinn\n[sesja dla początkujących - horror 18+] SCS HARVESTER\n« [Autorski] Piekielni [Horror+18] | [Autorski] Piekielni [Horror+18] Komentarze »\n25-04-2013, 09:46 #1\nSesja dla początkujących.\nPotężny, ciemny kształt zniszczonego okrętu kosmicznego dryfował pośród przestrzennych śmieci. Rozdarty kadłub statku najwyraźniej rozerwany od środka, wyglądał z daleka, niczym potężna rana w boku tytanowego lewiatana.\nOkręt pozbawiony był jakichkolwiek świateł, poza kilkoma czerwonymi punkcikami na masztach kosmo-łączy – urządzeń komunikacyjnych umożliwiających przekazywanie wiadomości przez kosmiczną pustkę. Migotanie świateł sugerowało, że w dryfującym kolosie pozostało jeszcze odrobinę energii i urządzenia emitują sygnały z dryfującego wraku w bezmiar otchłani. Aż w końcu komunikat dotarł gdzieś, gdzie usłyszały go ludzkie uszy.\nKapitan Tramp wpatrywał się w odczyty przyrządów z trudną do odczytania miną.\n- Czy ktoś jeszcze o tym wie, O’Donnel? – zapytał nawigatora – niskiego, przysadzistego mężczyzny w średnim wieku.\n- Posłałem sygnał do Bazy Teuton.\n- SI zidentyfikowała okręt jako Space Corvet Ship SCP „Harvester”, należący do korporacji Mishima.\nNawigator przesunął dłonią po mapie holowyświetlacza rozpostartej przed jego twarzą.\n- Ymir. Kopalnia górnicza należąca do korporacji VITELL. Dwa sektory stąd.\n- Zboczył z kursu? – głośno myślał Tramp.\n- Możliwe. Jest teraz w przestrzeni naszej Korporacji. Ale nie jesteśmy sami. Jakiś niezidentyfikowany statek zbliża się do niego z sektora AV-1386.\n- Jakie ma wyprzedzenie?\n- Będzie przy SCS „Harvesterze” jakieś siedem może osiem godzin przed nami.\n- Może są tam przypadkowo.\n- Wątpię, kapitanie.\n- Przygotuj okręt do przyspieszenia. Zawiadom Bazę Teuton że lecimy sprawdzić przypuszczalny wrak okrętu SCS Harvester.\n- Harvester, tu Space Dragon II czy nas słyszycie?\nKapitan Tramp mówił głośno i wyraźnie, jakby liczył na to, że to w jakiś sposób wzmocni sygnał. Odpowiedziały mu znów tylko niewyraźne szumy i trzaski.\n- Zakłócenia, czy ktoś tam jest? – zapytał Tramp nawigatora O’Donnela.\n- Ciężko jednoznacznie stwierdzić – nawigator wahał się przez chwilę. – Harvester dryfuje pomiędzy skupiskiem asteroid. Nie są to, na szczęście duże kawałki, ale prawdopodobnie to one utrudniają komunikację.\n- Jak skany pokładu?\nO’Donnel przesunął dłońmi po powierzchni holowyświetlacza i kamery na kadłubie „Space Dragona II” pokazały zbliżenie „SCS Harvester”. Obaj mężczyźni przez chwilę przyglądali się w skupieniu lekko zamazanemu obrazowi drugiego statku. Rozdarty, czarny, zamrożony kadłub wyraźnie sugerował katastrofę.\n- Zobacz na tą dziurę w poszyciu. Atak piratów? Zderzenie z innym obiektem? – kapitan głośno wyrażał swoje myśli.\n- To wygląda raczej na wybuch w środku. Może akt terroryzmu lub wojny korporacyjnej, albo zwykła awaria.\n- Jaką mamy odległość.\n- Dwanaście tysięcy kilometrów od celu. Blisko. Włączyłem silniki korekcyjne i wytracam prędkość.\n- Co z tym drugim statkiem?\n- Nasze czujniki nie wykrywają nikogo innego w pobliżu. Nikt nie odpowiada w całym sektorze na nasze sygnały. Wygląda na to, że tamten statek zmienił kurs.\n- Albo już odleciał.\n- Też tak może być.\n- Dobrze. Przelecisz przez te śmieci. Spróbujemy zrobić rekonesans na pokładzie Harvestera. Sprawdzimy czy ktoś nie przeżył. Zabezpieczymy ładunek. Kiedy już zabezpieczymy wrak, poinformujemy Teutona i niech ważnicy z Octopusa dogadują się z Mishimą. Zwyczajowe prawo korporacyjne mówi, ze i tak dwadzieścia procent wartości uratowanego mienia należy się załodze statku, który dokonał zabezpieczenia. SCS Harvester to okręt klasy Harpun III. Dość nowoczesna jednostka. Warta ile …?\n- Dwieście, trzysta milionów kredytów. Z rynku wtórnego.\n- Nie licząc ładunku mamy więc tutaj przynajmniej dwadzieścia milionów do podziału na całą załogę. Dom na koloniach Centralnych kosztuje góra milion kredytów z prawem własności. Wiesz, że to starczy na to, by ustawić nas do końca życia. Tylko trzeba zrobić to zgodnie z procedurami, by żaden prawnik jednej czy drugiej korporacji nie podważył naszych działań.\n- Rozumie się samo przez się – powiedział dość niewyraźnie O’Donnel myśląc chyba o premii, jaką może otrzymać.\n- Rekonesans jest ryzykowny, ale opłacalny – przekonał sam siebie. – Próbuj bez przerwy łączyć się z Harvesterm, ja zbiorę załogę do wejścia na pokład. Skanuj też kadłub, wszystkim co mamy, może znajdziesz jakieś ślady kompresji, tlenu, ciepła, czegokolwiek.\nTramp sięgnął po słuchawkę holo-transmitera i włączył komunikację wewnętrzną.\n- Ludziska – WKP noszone na przedramionach przez członków załogi „Space Dragona II” wyświetliły twarz kapitana Trampa. – Jak wiecie zapewne od kilkudziesięciu godzin zboczyliśmy z kursu i znaleźliśmy się teraz w sektorze zewnętrznym AV-1388. Kurs został skorygowany dlatego, że nasz okręt przechwycił wołanie S.O.S. wysłane z „SCS Harvester” należącego do korporacji Mishima. Wychodzi na to, że jesteśmy pierwsi, którzy znaleźli statek. To oznacza premię dla załogi, jeśli odpowiednio zabezpieczmy wrak. Podjąłem decyzję, że zakotwiczymy się z Harvesterem i wyślemy na pokład grupę ratunkową. Przygotujcie sprzęt do pracy w próżni i skafandry ochronne. Sprawdźcie działanie przyczepów magnetycznych i systemów podtrzymywania życia. Wrak jest dość blisko. Tylko dwanaście tysięcy kilometrów od nas. O’Donnel zaraz zacznie przelot manewrowy przez skupisko kosmicznych okruchów. Na szczęście asteroidy są niewielkie i narażamy się jedynie na drobne uderzenia, nie zagrażające naszej zewnętrznej konstrukcji, więc nie ma powodu do obaw.\nNiektórzy z załogi mogli mieć inne zdanie.\n- Za pół godziny wszyscy mają być przygotowani do wejścia na pokład Harvestera.\nKadłub Space Dragona II zadrżał od kolejnego uderzenia w asteroidę. Przez pokład okrętu korporacji OCTOPUS przeszedł paskudny, metaliczny jęk, brzmiący prawie tak, jak okrzyk zranionego zwierzęcia.\n- Drobne uderzenie – zaklął ktoś ze zgromadzonej załogi.\nKolejne uderzenie spowodowało, że światła na pokładzie SPACE DRAGONA II zgasły na krótką chwilę.\n- Drobne uderzenia! – powtórzył tan sam głos, co wcześniej.\nDrzwi do messy, gdzie zgromadziła się załoga, rozsunęły się z charakterystycznym sykiem i do środka wszedł kapitan Tramp.\n- Jesteście – powiedział Tramp bez zbędnych wstępów. – Za chwilę dokonamy zakotwiczenia na Harvesterze. To spora jednostka, więc przeszukanie jej całej zajmie nam godzinę, może i dwie czasu.\n- Podzielimy się na dwie trzy osobowe grupy ratownicze. W pierwszej będzie Sanches, Petrenko i Stevenson. W drugiej: Nicolayeva, Zwarcie i Luvezzi. Ty – kapitan spojrzał w stronę Shrouda – zajmiesz się naprawami na naszym okręcie. Trzeba sprawdzić systemy po tym przejściu i naprawić uszkodzenia. Kerensky – wzmocnisz O’Donella przy sterach. Część z tych asteroid jest większa, niż szacowaliśmy. Coś mocno zakłóca nasze odczyty. Warto będzie pobrać próbki przed odlotem.\nPrzez chwilę zamyślił się, jakby chciał powiedzieć coś ważnego, ale ugryzł się w język.\n- Dobra. Sanches, Petrenko i Stevenson – wciskajcie się w skafandry próżniowe. Wejdziecie przez rozdarcie w kadłubie. Druga grupa przejdziecie mostem. Pierwsza grupa – kierujcie się w stronę ładowni i, jeśli możecie, spróbujcie czymś załatać tą dziurę, albo przynajmniej odciąć i zabezpieczyć sekcje przyległe. Druga grupa – znajdźcie sterówkę i spróbujcie włączyć systemy statku. Jeśli chcemy dostać nagrodę za znalezienie statku musimy postępować ściśle według korporacyjnej instrukcji ratowniczej. Gra, moi drodzy, idzie o grube miliony. Dla każdego. Dlatego też przypominam, jak ona brzmi.\nPrzerwał mu kolejny, potężniejszy niż poprzednie łoskot uderzenia. Przez pokład Dragona przeszło wyraźne drżenie i włączyły się żółte, pulsacyjne światła awaryjne.\n- Cholera – zaklął kapitan. – Mamy uszkodzenie kadłuba. Shrod! Lecisz na miejsce. Teraz!\nWiedział, że mechanik poradzi sobie bez większych problemów z tym uszkodzeniem.\n- Pierwszy punkt instrukcji: załoga ratownicza wchodzi na pokład okrętu i niezwłocznie zabezpiecza wszystkie systemu, upewniając się wcześniej, że nie spowoduje to dalszych zniszczeń okrętu. Punkt drugi – załoga ratownicza włącza systemy skanowania statku oraz awaryjnej inwentaryzacji ładunku.\nTen punkt gwarantował nietykalność cargo.\n- Punkt trzeci. Załoga ratownicza wysyła sygnał korporacyjnego S.O.S. przez sieć KOSMO. Punkt czwarty: załoga ratownicza z należytą starannością udziela niezbędnej pomocy ocalałym członkom załogi. Punkt piaty: załoga ratownicza z należytą starannością i w miarę swoich możliwości zabezpiecza ratowany okręt przed dalszymi zniszczeniami w miarę kwalifikacji załogi i posiadanego sprzętu dokonując należytych napraw. Punkt szósty: po zabezpieczeniu okrętu, cargo i ocalałej załogi ratownicy przekazują dowodzenie nad statkiem uratowanym załogantom, zgodnie z zasadami korporacyjnej hierarchii, lub, jeśli jest to niemożliwe, przejmują dowództwo nad ocaloną jednostką do czasu potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia roszczeniowego przez korporację – matkę ratowanej jednostki.\nTramp pokręcił głową z niedowierzaniem.\n- Ja pierdykam, co za imbecyl korporacyjny to pisał. Chyba ktoś, kto nigdy nie był w kosmosie. No, ale procedura jest procedurą i musimy jej przestrzegać, jeśli chcemy dostać tą ekstra kasę.\nPrzez SPACE DRAGONA II przeszła kolejna seria drżeń i łoskotów. Wszyscy zachwiali się pod ich wpływem, lecz po kilkunastu sekundach wszystko wróciło do normy.\n- Zakotwiczyliśmy przy SCS HARVESTERZE – dało się słyszeć zdenerwowany głos O’Donnela dochodzący z głośników interkomu. - Przyczepy magnetyczne działają, jak należy.\n- Świetnie – kapitan wyraźnie się ożywił. – Grupa pierwsza. Wy wyjdziecie włazem technicznym naszego statku. Podczepcie się linami do naszego smoczka i przedostańcie zewnętrzną przestrzenią przez dziurę w kadłubie na pokład Żniwiarza. Grupa druga. Was czeka spacerek przez kołnierz cumowniczy. Ja będę koordynował wasze działania z naszej sterówki. Do roboty!\nOstatnio edytowane przez Armiel : 02-05-2013 o 10:14.\n03-05-2013, 23:31 #2\nPrzekręcił się na swojej ciasnej pryczy na drugi bok. Zerknął na plakat Анны Чапман* zawieszony na ścianie. Powiódł palcem po jej zgrabnej sylwetce. Pociągnął z piersiówki. Miłe ciepło rozlało się po żołądku.\nОтдых**. Tak właśnie sobie wyobrażał swoją podróż na Space Dragonie II. Trochę poleniuchuje, odpocznie.\nБлять***! Już rzyga tym otdychem! Ileż można nic nie robić? Nawet nie zdawał sobie sprawy jak bardzo męczące może być lenistwo. Jego dotychczasowe życie ciągle w biegu, ciągle pod presją, ciągle w zagrożeniu, czujny, na pełnych obrotach. Myślał, дурак****, że te kilka miesięcy nicnierobienia dobrze mu zrobią. Tymczasem już po tygodniu zaczęło go nosić. Nie mógł sobie znaleźć miejsca w ciasnych kabinach Космического Дракона***** i po prostu miał ochotę komuś obić mordę. Ot tak. Po prostu. Energia go roznosiła.\nDlatego też wiadomość o odnalezieniu wraku przyjął z ulgą. Nareszcie coś się dzieje, a jeśli przy tym wpadnie trochę kredytów... tym prościej będzie później zniknąć. Na zawsze. Hasta La Vista ребенка******! Nie będzie mu ciężko rozstać się z załogą i całym tym gównem.\nPojawienie się Dimitriego na Space Dragonie II było tyle niespodziewane co tajemnicze. Podczas rutynowego zatrzymania celem uzupełnienia zapasów i oddania pobranych próbek do OCTOPUSa, drugi mechanik ulotnił się jak kamfora a jego miejsce zastąpił gburowaty, niedomyty rosjanin, który zionął niczym dobra gorzelnia.\nTajemnicze było to, że kapitan statku miast wyrzucić go na zbity pysk, tylko go ignorował jak zło konieczne. Wśród załogi szeptano cicho “La Piovra” i było w tym ziarno prawdy. I mimo, że spędzili ze sobą w tej latającej puszce już trzy miesiące, to nie zdążył się zasymilować z załogą. Właściwie czas nie był jego sprzymierzeńcem. Im dłużej lecieli, tym bardziej działał wszystkim na nerwy i tym bardziej wszyscy działali na nerwy jemu. Jedyną pokrewną duszę znalazł w niskim, zarośniętym, łysiejącym, wiecznie brudnym i śmierdzącym smarami Simonie Terrpanillo - pierwszym mechaniku. Kompan do butelki. Nie można powiedzieć, że zostaną друзьями****** ale dzięki Simonowi nie musiał pić sam a jego компаньон к бутылке******** nie zadawał trudnych pytań, na które Petrenko nie miał ochoty odpowiadać.\n- Sanches, Petrenko i Stevenson – wciskajcie się w skafandry próżniowe.\nDimitrij wypełnił polecenie z ochotą. Był gotowy, żeby wyjść i rozruszać zastygłe kości.\n* Anna Czapman - znany szpieg XXI wieku\n** Otdych - odpoczynek\n*** Bliat' - cholera, bardziej chyba jak nasze "kurwa", przekleństwo\n**** Durak - głupek, idiota\n*****Kosmiczieskij Drakon - Space Dragon\n******Hasta la Vista rebienka - Hasta la Vista baby\n*******Druzjami - przyjaciółmi\n********kompanion k butylkie - towarzysz do flaszki\nOstatnio edytowane przez GreK : 10-05-2013 o 21:56. Powód: tłumaczenia\nGdyby ktoś parę miesięcy temu powiedział Melisie ‘’Stevenson dasz się zamknąć w metalowej puszce pełnej facetów na trzy miesiące’’, powiedziałaby, że musiałaby być niespełna rozumu. Blondynka wpatrywała się w obskurny sufit po raz kolejny szukając powodu, dla którego zamieniła przytulny, jasny pokój na tą klitkę. Nie spodziewała się luksusów na statku, ale szarość i codzienna rutyna były naprawdę dla niej męczące. Czasami statek wydawał się jej po prostu przygnębiający.\nDlatego też nie dziwiła się reszcie załogi, która rozrywki szukała w kieliszku. A z czasem nawet zaglądanie do kieliszka stało się dla nich rutyną. Dobrym przykładem był tu chyba Petrenko. Drugi mechanik zdawał się jedynie poprawnie funkcjonować dopiero po odpowiedniej dawce alkoholu. Możliwe, że kobieta zbyt surowo oceniała Rosjanina, ale ciężko było dobrze poznać kogoś, komu tak opornie szła asymilacja z załogą.\nKobieta podniosła się do pozycji siedzącej, po raz kolejny obrzucając pomieszczenie wzrokiem pełnym nadziei, że ten dzień będzie inny. Melisa mogła uważać siebie za upartą, albo i szaloną, że dała się tu zamknąć, dlatego też wstanie z łóżka było tylko kolejnym drobnym aktem szaleństwa.\nWiadomość o znalezieniu wraku i premii spowodowała, że Stevenson naprawdę pomyślała o tym, że jej prośba została wysłuchana. Wystarczyło dobrze przeprowadzić akcję, żeby nie musieć ponownie udowadniać niczego i zaciągać się na statek.\nMelisa słuchała w milczeniu instrukcji i procedur, które miały im zapewnić bezpieczne przeprowadzenie akcji, a tym bardziej zapewnić nagrodę. Zostali również podzieleni na grupy, aby całość przebiegła sprawnie. W jej grupie oprócz niej znajdował się również Sanches i Petrenko, więc zapowiadało się naprawdę ciekawie, biorąc pod uwagę charakter obu panów.\nOstatnio edytowane przez Neride : 05-05-2013 o 10:47.\n05-05-2013, 16:28 #4\nMeksykanin Oscar Sanchez pochodził dobrej rodziny. Zawsze był czysty i schludnie ubrany. Sweterek od babci z napisem Wesołych Świąt był nieśmiertelny. Czasami nosił koszulki w kratę a odświętnie białe. Lecz teraz miał na sobie uroczy sweterek. Jego oczy był koloru brązowego podobnie jak włosy. Tego człowieka ludzie naprawdę lubili choć nie był towarzyskim. Ciekawe było jego przezwisko Bambus. Miał karnację białą lecz ludzie upierali się i wołali na niego Bambus. On sam tego nie rozumiał ale nie denerwowało go to. Tego człowieka było trudno czymkolwiek zdenerwować.\nNigdy niczego mu nie brakowało tym bardziej, że usamodzielnił się w wieku szesnastu lat. Nie miał długów nie był ćpunem. Zajmował prycze na uboczu zaraz obok Petrenko, który nie raz nie dwa próbował wcisnąć mu alkohol. Nie ja nie pije – odpowiadał zawsze stanowczo i spokojnie. Był wybrykiem natury nie pił nie palił, nic czysty. Pieniądze go nie obchodziły miał dość kredytów aby przeżyć w spokoju następne dwadzieścia lat. Na wyprawę zabrał się tylko po to aby pozwiedzać kosmos.\n- Podzielimy się na dwie trzy osobowe grupy ratownicze. W pierwszej będzie Sanches, Petrenko i Stevenson – „mi to pasuje” - pomyślał, doborowe towarzystwo świetnie.\n- Dobra. Sanches, Petrenko i Stevenson – wciskajcie się w skafandry próżniowe. Interesante – stwierdził widząc dość dziwną wyrwę w statku. Następnie ubrał się w skafander jak mu kazano.\nOstatnio edytowane przez Mrsanczo : 05-05-2013 o 20:03.\n05-05-2013, 16:51 #5\npost w porozumieniu z Grekiem\nNastępną osobą, która miała dość była Marija Nicolayeva pełniąca funkcję ratownika na Kosmicznym Smoku. W jej przypadku nie było problemem zagospodarowanie własnej osoby w czasie trzymania przez 24 godziny na dobę stanu gotowości. Taka jest już przypadłość tego zawodu. Ratownicy mają bardzo dużo czasu wolnego. "Nicko" potrafiła go sobie świetnie zorganizować. Również nie było problemów do ograniczonej ilości miejsca. Albo przyzwyczajenie, albo nawet brak wymogów większego komfortu. Problemem byli inni załoganci. Oczywiście nie wszyscy, wystarczyła jedna osoba by kipiało pod przykrywką.\nNico była dość wysoką jak na swoją płeć, mocno zbudowaną i wysportowaną 28 letnią Rosjanką. Wyraźnie nakreślone kości policzkowe, wygolona połowa głowy, skupiony wzrok i pewny siebie wyraz twarzy. Od czubka głowy do końca palców emanowała specyficznym charakterem, który często nie współgrał z innymi. Na Kosmicznym Smoku najbardziej nie współgrał z jej rodakiem.\nOd samego początku było widać, że w czymś był problem. Po pierwszym tygodniu była to już czysta wojna, która nie szczędziła pięści, twarzy, wyposażenia statku, czy nawet innych załogantów. Za każdym razem skakali sobie do gardeł. By się nie pozabijali do rozdzielania ich trzeba było kilku osób. Po paru takich incydentach interwencja i groźba z wyższego stopnia związała im nieco ręce. Nie znaczyło to oczywiście, że chora atmosfera przy obecności tych dwóch osób zniknęła. Dwa wrogie obozy walczące ze sobą na zamkniętej przestrzeni.\nStała nieco krzywo z założonymi rękoma, przekrzywioną głową i lekceważącym uśmiechem. Nie był on skierowany do kapitana, co nie było trudne do zauważenia.\nNa podział osób była bardzo zadowolona. No, szkoda tylko Melisy, ale da sobie radę. Kapitan ma świadomość, że takiego idioty jak Petrenko nie należy z nią łączyć, to dobrze.\n- Mój szczęśliwy dzień... - mamrotała do siebie pod nosem.\nBrak bliskiej obecności ruska, miliony za wyciągnięcie z otchłani jakieś dziurawej martwej puszki. Tyle powodów by samopoczucie miało się w dobrej formie.\n- Zwarcie, Luvezzi - odezwała się po briefie kapitana - Wy też właźcie w skafandry próżniowe - wydała polecenie samowolnie stawiając się w miejscu osoby, która polecenia te będzie wydawać po wejściu na drugi okręt.\nOpuszczając pomieszczenie również nie omieszkała pozdrowić Petrenka mocno zaakcentowanym środkowym palcem. Czas się ubrać i przygotować ekwipunek do akcji.\n05-05-2013, 20:22 #6\n- Już idę Mamma!\n- Przygotowałam dla Ciebie Twoje ulubione spaghetti.\n- Mamma! Jesteś cudowna. - krzyknął uradowany Massimo siadając do stołu, na którym spoczywał talerz z gorącym makaronem.\nNie czekając zaczął zjadać posiłek. Wszak Spaghetti, które przyrządza Mamma jest najlepsze pod słońcem. I to nie tylko ziemskim słońcem, o czym młody Włoch był święcie przekonany. Jadał bowiem swoje ulubione danie w wielu miejscach, przyrządzane przez różnych kucharzy. Nikt, ale to nikt jednak nie robił go tak jak Mamma.\nZe wspomnień wyrwał go głos kapitana. Czyżby? Czyżby miał szansę zrealizować swój plan i to niekoniecznie przez pracę, dla której się tu zaciągnął? Cóż za uśmiech losu. Massimo lubił swoją pracę. Lubił siadać nad danymi i wyciągać z nich wnioski. Czuł się wtedy jak poeta. Ich tez nikt nie rozumie, a oni z ciągów znaków zwanych słowami budują całe światy. Massimo również dostawał ciągi znaków, cyfr, liter, z których składały się dane dostarczane mu jako analitykowi i on na ich podstawie potrafił zobrazować nowe fakty, zdarzenia, opisać na ich podstawie rzeczywistość. To był jego talent.\nPrzejęcie roli dowódcy przez ratowniczkę przyjął ze spokojem. Niespecjalnie znał się na działalności w terenie więc dobrze, że ktoś wziął na siebie chęć przewodzenia.\nCoś jednak mu się nie podobało i sam pomysł wejścia na “Harvester’a” wzbudzał w nim niepokój. Silny niepokój.\nTo się może źle skończyć - pomyślał.\nNiemniej chęć łatwego zarobku pokonała zdenerwowanie i wrodzoną podejrzliwość.\nSkinął głową Mariji i oddalił się by wcisnąć się w skafander.\n07-05-2013, 12:16 #7\nOlivier Shroud, człowiek, który obwody i układy cenił sobie bardziej niż pozostałych członków załogi o tyle, o ile dalej mógł lecieć tą krypą przez pustkę przestrzeni bez rozbijania się o wszystko, co zaśmiecało przestrzeń. Oczywiście coś musiało pójść nie tak i załoga nie pozwoliła mu zapomnienie o wszystkim, co zostawił za sobą na ziemi. Dwójka Rosjan odgrywała mu sceny rodzajowe z ostatnich lat jego małżeństwa na malutkiej przestrzeni statku, miliony kilometrów od rodzinnej Anglii. Nie można się więc było dziwić, że cały czas, którego nie spędzał na dopieszczaniu obwodów Dragona, spędzał na konsoli albo wertując zasoby bibliotek danych.\nIdyllę z piekła rodem przerwał głos kapitana, kuszący szybkim przejściem na emeryturę, w przypadku zabezpieczenia wraku. Było oczywiste że nie mówi wszystkiego, było też oczywiste dla Oliviera, że Tramp nie był świadom wszystkiego, nikt nigdy nie jest. Tak mówiły święte Prawa Murphy'ego, których oddanym wyznawcą był Shroud.\n- Na czym was uczyli latać, na gokartach?! Pakujesz nas prosto w środek chmury złomu i skał i liczysz na to że wyjdziemy z tego cało? Nie rób drugiemu co tobie nie miłe nie odnosi się do masochistów, w porównaniu do tych fragmentów, lecimy łupinką. - Marudził elektromechanik dopinając skafander i pędząc na miejsce uszkodzenia. Jeśli poszycie było uszkodzone, nie miał zamiaru skończyć z wybuchającymi gałkami ocznymi, tylko dlatego że kapitan chciał władować statek w chmurę kosmicznych śmieci i szybko się nachapać na wraku statku.\n07-05-2013, 17:16 #8\nGdy tylko kapitan Trampa zaczął swoją odprawę Tomason stała na baczność jak jakiś żółtodziób. W oczach jej pojawił się strach, emocje i radość. Jeżeli ktoś jej nie znał to pomyślał by o dwóch opcjach. Pierwsza że wariatka i histeryczka. Druga opcja że jest w stanie błogosławionym. Krótko mówiąc w ciąży. Żadna z nich jednak niebyła prawidłowa. Więc skąd te emocje? Uwielbiała wszystko co lata i ma problemy z prawidłowym działaniem.\nJak tylko usłyszała nazwę i rodzaj okrętu, mina jej mówiła orzesz w mordę. Usta jej się otworzyły z wrażenia. Było widać bielutkie ząbki które wystawały z ślicznych różowych ust. Po chwili jednak dotarło do niej coś co szarpnęło jej mięśniami. Ten dreszcz przechodzący przez całe ciało był spowodowany myślą – /kto do cholery jest taki rozrzutny i nie szukał statku./- niestety szybko została wybudzona z przemyśleń różnorakich.\n„- Za pół godziny wszyscy mają być przygotowani do wejścia na pokład Harvestera……”\nUsłyszała że idzie w drugiej ekipie podporządkowała się. Szła z Nicolayeva i Luvezzi. Dobrze też było że przedostają się standardowo mostem. Chodź nie umniejszało to ryzyka rozwarcia przejścia w najmniej oczekiwanym momencie.\n„Druga grupa – znajdźcie sterówkę i spróbujcie włączyć systemy statku. Jeśli chcemy dostać nagrodę za znalezienie statku musimy postępować ściśle według korporacyjnej instrukcji ratowniczej. Gra, moi drodzy, idzie o grube miliony. Dla każdego. Dlatego też przypominam, jak ona brzmi.\nPrzerwał mu kolejny, potężniejszy niż poprzednie łoskot uderzenia. Przez pokład Dragona przeszło wyraźne drżenie i włączyły się żółte, pulsacyjne światła awaryjne. „\nPo przeczytaniu procedury standardowej którą słyszeli już nie jedno krotnie „Zwarcie” delikatnie przysunęła się do swojej ekipy. Z dumą patrzyła na towarzyszy.\n- Zwarcie, Luvezzi - odezwała się po briefie kapitana- "Nicko" - Wy też właźcie w skafandry próżniowe - wydała polecenie…\nAnastazy pospiesznie podbiegła do zasobników w którym były kombinezony i wciskała swoje szczupłe ciało w nie. Długie blond włosy znikły pod hełmem i kombinezonem. Widać było tylko przez chwilę zielone oczy póki nie zamknęła osłony. Jeszcze tylko za pikała jej proteza nogi i silniczki krokowe wspomagające ruch nim się wytłumiły w kombinezonie.\nOdgłos w nadajniku – gotowa serr…! -\nOstatnio edytowane przez Nasty : 07-05-2013 o 23:49.\n07-05-2013, 22:47 #9\nBennet bez wątpienia nie był osobą, którą można było podciągnąć pod patologiczną część załogi. Wręcz przeciwnie, zdawał się być osobą odpowiedzialną, ambitną i o profesjonalnym podejściu, stanowiąc tym samym podporę dla kadry oficerskiej okrętu. Chociaż pełnił rolę drugiego nawigatora nie znaczyło to, że ten pierwszy go we wszystkim wyręczał, znów przeciwnie, przeważnie można go było spotkać w okolicach mostka, gapiącego się w ekrany i monitorującego setki danych przepływających przez wyświetlacze. Robota nudna, i wymagająca skupienia. Z natury był człowiekiem dość towarzyskim, aczkolwiek w wolnym czasie często narzekał na fakt, iż boli go łeb i nie ma ochoty na rozmowy. Biorąc pod uwagę wspomniane wcześniej obowiązki, zapewne wcale nie kłamał. Prywatnie nie miał nic do nikogo z członków załogi, wydawali się spoko ekipą, z tym, że właśnie, prywatnie... Chociaż nie wiedział o tym nikt poza kapitanem i pierwszym nawigatorem czasami narzekał na dobór niektórych osób, marudząc na fakt, że firma tnie koszta zatrudniając alkoholików i socjopatów, zamiast ludzi stabilnych psychicznie, co nie tylko zwiększyłoby ich wydajność, ale również zlikwidowało potencjalne problemy, takie jak te, które mogły ich niebawem czekać....\nRozkazy dotyczące monitorowania sytuacji przyjął z pokorą, w końcu od tego tutaj był i nie dziwił się specjalnie, że nie kazano mu ubierać się w kombinezon. Marudzenie Shroud'a odnośnie pracy pierwszego nawigatora skwitował krótkim odkąśnięciem.\n- Zamiast wpieprzać się w cudze kompetencje, mógłbyś po powrocie dla odmiany zająć się tą przygasającą żarówką w męskim kiblu. -\nZdanie skwitował uśmiechem dając Shroudowi, że nie chce się z nim kłócić, a po prostu z całego serca pragnie, żeby odpierdolił się od jego przełożonego. Później lekko zasalutował kapitanowi dając znać, że oddali się w celu wykonania rozkazu, po drodze jednak podszedł jeszcze do Oscara i odezwał się do niego cichszym głosem.\n- Słuchaj Sanchez, znasz się na materiałach wybuchowych, dobrze by było, gdybyś wchodząc przez tą wyrwę zorientował się co mogło ją zrobić i ile było tego czegoś potrzeba do zrobienia takiej wielkiej dziury. Gdyby udało nam się ustalić przyczynę katastrofy, może odpaliliby coś ekstra do nagrody za samo odnalezienie okrętu. Pozatym, gdybyśmy wiedzieli co to było, mógłbym spróbować zeskanować okręt i sprawdzić czy nie ma tam tego więcej. Wiesz o co mi chodzi? Byłaby lipa, gdybyście tam weszli i okazałoby się, że na pokładzie są jakieś niewybuchy, które mogą rozpierdolić was razem z naszym mostem cumowniczym, albo i uszkodzić nasze poszycie. -\nOstatnio edytowane przez Komiko : 07-05-2013 o 22:58.\n08-05-2013, 18:10 #10\nSanches, Petrenko, Stevenson\nCała trójka wyznaczonych do przejścia przez właz techniczny wbiła się w swoje MODLISZKI, jak pospolicie załoganci korporacji OCTOPUS nazywali skafandry przystosowane do „wycieczek” w kosmos.\nByły to lekkie i dość wygodne urządzenia posiadające kilka przydatnych w próżni gadżetów. W pełni doładowany skafander pozwalał bezpiecznie przebywać w kosmicznej pustce do 12 godzin zapewniając odpowiedni poziom tlenu, utrzymując ciepłotę ciała, łączność i pozycjonując użytkownika. Podłączony do personalnego WKP hełm rzucał na szybę odczyty dotyczące takich rzeczy jak funkcje życiowe organizmu, najbliższe zagrożenia czy obiekty. Skafander miał silniki korekcyjne odpalane baterią pozwalające na „skoki” w próżni, magnetyczne rękawice i stopy – pozwalające na przyczepianie się do metalowych powłok – zazwyczaj kadłubów okrętów. MODLISZKI miały także linki, którymi pracujący człowiek mógł przypiąć się dla bezpieczeństwa do powierzchni kadłuba lub innego człowieka.\nPrawe ramię skafandra było nieco większe i zawierało charakterystyczną rękawicę naprawczą – uniwersalny multitool zawierający: spawarko – przecinarkę plazmową oraz wymienne – wysuwane końcówki pozwalające na wkręcanie śrub i tym podobnych elementów.\nPo sprawdzeniu stanu technicznego MODLISZKI i upewnieniu się, że wszystkie systemy skafandra ochronnego działają, jak należy, ekipa ruszyła do małego pomieszczenia przy włazie technicznym.\nW kwadratowej „komorze”, jak załoganci nazywali pomieszczenie, rozpoczęła się procedura wyjścia poza statek.\n- Drzwi zewnętrzne zamknięte – usłyszeli głos kapitana Trampa, którego obowiązkiem było przeprowadzić procedurę. – Załoganci. Proszę zaczepić linki bezpieczeństwa do gniazd kotwicznych.\nWykonali polecenie sprawnie, jak wiele razy wcześniej.\n- Sprawdzenie systemów bezpieczeństwa skafandrów. Sanches, czy wszystko w porządku?\n- W porządku – potwierdził Oscar.\n- Petrenko. Wszystko sprawne?\n- Nie narzekam – zażartował Rosjanin dodając jednak szybko – W porządku.\n- Stevenson, wszystko w porządku.\n- Tak. – Melisa potwierdziła.\n- Kontynuujemy procedurę – urzędniczym tonem powiedział Tramp. – Rozpoczynamy otworzenie włazu technicznego. Sanches i Petrenko – zwolnijcie blokady bezpieczeństwa.\nWskazani ludzie przeciągnęli dźwignie obok siebie odblokowując możliwość otworzenia włazu przez kapitana z poziomu sterówki.\n- Otwieramy właz. Trzy, dwa, jeden.\nCzerwień świateł zgrała się z sykiem uchodzącego w próżnię powietrza. Nad głowami trójki załogantów otworzyła się czarna dziura. Odczekali chwilę, nim wyrównały się ciśnienia i skafandry poinformowały ich o warunkach zewnętrznych włączając ogrzewanie wewnętrzne i systemy podtrzymywania życia.\n- Petrenko – usłyszeli głos Trampa w hełmie. – Wychodzisz pierwszy.\nRosjanin oderwał się od podłogi i uniósł w stronę wyjścia. Po chwili znalazł się na kadłubie SPACE DRAGONA II. Tuż obok ich statku, niczym czarny lewiatan, unosił się potężny, czarny kadłub HARVESTERA. Wrak był co najmniej dziesięciokrotnie większy od niewielkiej jednostki badawczej, jaką był DRRAGON. Czarny, zimny, pokryty kryształami lodu korpus sprawiał naprawdę przerażające wrażenie. Oddziaływał na zmysły nawet tak twardej osoby, jaką był Petrenko.\n- Sanches i Stevenson. Ruszajcie.\nPo chwili wskazani załoganci znaleźli się na kadłubie macierzystej jednostki i mogli podziwiać upiorny ogrom kolosa.\nZ miejsca, w którym stali do potężnej wyrwy w kadłubie Harvestera mieli około pięćdziesięciu metrów.\n- Ruszajcie w formacji klina – usłyszeli rozkaz Trampa. – Petrenko na szpicy.\nOdpalili silniki skokowe MODLISZEK i poszybowali w stronę wraku.\n- Zameldujcie, jak wejdziecie do środka – usłyszeli jeszcze głos Trampa.\nA potem trzy małe, ludzkie punkciki zbliżyły się do potężnego rozdarcia w poszyciu kosmicznego statku.\nNICOLAYEVA, "ZWARCIE", LUVEZZI\nCała trójka nałożyła nieco lżejsze skafandry próżniowe i skierowała swoje kroki do komory dokującej, gdzie SPACE DRAGONA II i SCS HARVESTERA spiął, niczym pępowina, kołnierz cumowniczy. Stali cierpliwie oczekując na zakończenie procedury dekompresji, kiedy specjalne kryzy i śluzy otwierały się i zamykały na przemian, otwierając im wejście na pokład SCS HARVESTERA.\nTrwało to kilka minut dłużących się w nieskończoność, ale w końcu mogli ruszyć w stronę drugiego okrętu.\n- Zwarcie – głos Trampa słyszalny w ich hełmach był dość niewyraźny, coś zakłócało odbiór. – Śluza na Haresterze nie działa, jak można było się spodziewać. Użyjcie zwolnienia mechanicznego.\nNic wielkiego. Kolejna standardowa procedura polegająca na otworzeniu specjalnych panelów awaryjnych i odbezpieczenia mechanizmu wejście – wyjście.\nPo chwili stali już na drugiej stronie kołnierza cumowniczego, przed czarnymi, pokrytymi topniejącym lodem drzwiami śluzy cumowniczej SCS HARVESTERA. Zabrali się do pracy, korzystając z narzędzi noszonych przy skafandrach. Po chwili mechanizmy zabezpieczeń zostały sforsowane i – po pociągnięciu dźwigni zabezpieczających – śluza wejściowa została rozwarta.\n- Wejdźcie do środka i zamknijcie ją za sobą – słyszeli Trampa koordynującego działania ekip ratowniczych. – Druga grupa właśnie zbliża się do wyłomu.\nKiedy znaleźli się w ciemnym pomieszczeniu doku cumowniczego na Harvesterze zamknęli za sobą właz śluzy. Snopy reflektorów na ich hełmach przecięły ciemność panującą na pokładzie drugiego statku kosmicznego.\nPo drodze zabrał tylko swoje rękawice naprawcze i zestaw naprawczy OCTA. Bez nich w zasadzie niewiele mógł zrobić. Na wszelki wypadek, gdyby okazało się, że mają przebicie kadłuba, nałożył skafander ochronny i udał do królestwa Simona Terrparillo – pierwszego mechanika. Maszynowni.\nNiski, brudy i zarośnięty Włoch czekał na niego przy wejściu do maszynowni.\n- Mamy, puttana , problem. Kawałek jakiegoś żelastwa przerżnął nam się do środka. Dobrze, że masz na sobie to merda – spojrzał na skafander. – Ja idę po swój, a ty w tym czasie zobacz, jak mocno ten fallo superato naszego drago. Comprendere?\nRozumiał, bo przez ten czas, nauczył się że włoskie słowa są niczym więcej, niż przekleństwami. Pokiwał więc głową i odczekał, aż Terrparillo opuści strefę zagrożenia. Potem otworzył drzwi do maszynowni i wszedł do zadymionego, ciemnego pomieszczenia.\nŚwiatła w maszynowni migotały rzucając niespokojne cienie. Shrod szedł ostrożnie rozglądając się wokół. I wtedy to ujrzał. Wielki kawałek metalu przebijający kadłub SPACE DRAGONA II. Szpikulec, wielkości dorosłego człowieka, zrobiony z najtwardszych znanych ludzkości metali, przeszedł przez bok Smoka i dokonał sporo zniszczeń w maszynowni.\n- Kapitanie Tramp - zakomunikował do przełożonego SPACE DRAGONA II – Oberwaliśmy fragmentem HARVESTERA. Drugi silnik wygląda na nietknięty, ale silnik manewrowy ma przebitą osłonę rdzenia. Wygląda to dość poważnie.\nI było poważne. Bez silnika manewrowego mieli małą szansę na przejście przez asteroidy bez ogromnego ryzyka.\n- A jak systemy chłodzące?\n- Zaraz sprawdzę – odpowiedział Shrod i ruszył na rozpoznanie.\nKiedy ekipy ratownicze przygotowywały się do wejścia na pokład HARVESTERA on sam udał się do sterówki, gdzie zastał Trampa i O”Donella.\nPierwszy pilot miał bladą twarz i nieco nieobecne spojrzenie. Widać było, że mocno przeżył skomplikowane manewry przez kosmiczne śmieci otaczające SCS HARVESTERA.\nZ miejsca, w którym się znalazł, przez bulaj widział ogromną konstrukcję SCS HARVESTER, przy której ich SPACE DRAGON II wyglądał jak maluszek.\n- Robi wrażenie, co? – zapytał O’Donell nadal trzęsącym się głosem.\nKerensky pokiwał głową na znak zgody. Mimo, że widział już dużo większe jednostki od SCS HARVESTERA to jednak zniszczony statek kosmiczny, którego odnaleźli, robił na nim jakieś dziwne wrażenie.\nBennet zajął miejsce w fotelu i podpiął się pod systemy SI Space Dragona II. Prze chwilę przygląda się wyświetlanym rzędom cyferek, znaków i liczb.\n- Dziwne zakłócenia – zauważył to od razu. – Jakaś anomalia magnetyczna. Silna.\n- Wyciek z silników SCS HARVESTER? – zasugerował O’Donell.\n- Możliwe. – zgodził się Kerensky.\nAle odczyty nie potwierdzały wprost tej hipotezy. Bennet spojrzał na zielonkawe wykresy i zacisnął zęby. Cos tutaj było nie tak.\n- Cholera – zaklął Tramp. – Panowie. Mamy problem. Oberwaliśmy nie asteroidą, lecz kawałkiem który odpadł zapewne od Żniwiarza. Mamy zniszczenia w maszynowni. Poważne. Na dole jest Shorud i próbuje coś z tym zrobić. Zaraz dołączy do niego Terrparillo. Ale to wygląda groźnie.\n- Nadać sygnał S.O.S? – zapytał O’Donell.\n- Nie – pokręcił głową Tramp. – Za wcześnie.\nCoś z hukiem grzmotnęło o kadłub SPACE DRAGONA II. Przez pokład przeszło kolejne już dzisiaj, jękliwe drżenie.\n- Cholera – kapitan spojrzał z niepokojem w iluminator. – Nadal jesteśmy wystawieni na te kosmiczne śmiecie. Musimy jakoś się przed nimi schronić. Panowie. Dacie radę odczepić korytarz cumowniczy i schować Smoka pod brzuchem Żniwiarza?\n- Z rozwalonym silnikiem manewrowym – O’Donell spojrzał na Trampa, jak na szaleńca. – Ja się tego nie podejmę.\n- A ty, Karensky? – kapitan przeniósł wzrok na drugiego mężczyznę w sterówce poza nim. – Spróbujesz?\nOstatnio edytowane przez Armiel : 08-05-2013 o 20:06.


Syndyk sprzedaje lokal razem z zatrudnionymi - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaSyndyk sprzedaje lokal razem z zatrudnionymi\nSyndyk sprzedaje lokal razem z zatrudnionymi\nautor: Bożena Wiktorowska08.12.2010, 03:00; Aktualizacja: 08.12.2010, 11:07\nNowy właściciel biurowca, przejmując obiekt z umowami najmu, nie może odmówić zatrudnienia pracowników zajmujących się konserwacją budynku, tłumacząc się, że nie wiedział nic o ich istnieniu.\nKrakowska firma zajmująca się wynajmem pomieszczeń biurowych popadła w tarapaty finansowe. Początkowo zatrudniała kilku pracowników, których praca polegała na dbaniu o stan techniczny budynku oraz zarządzaniu całą nieruchomością.\nSyndyk masy upadłościowej, kótry likwidował majątek spółki, pragnąc podnieść standard wynajmu obiektu, dodatkowo zatrudnił jeszcze dwie osoby. Równocześnie szukał kupca na budynki.\nW 2008 roku budynek został przez syndyka sprzedany krakowskiemu przedsiębiorcy, który równocześnie przejął wszystkie umowy najmu pomieszczeń w zakupionym obiekcie.\n– Nowy właściciel nie chciał jednak uznać, że po kupnie budynku ma zobowiązania wobec przejętych pracowników – mówi Beata Gulińska, radca prawny z Krakowa.\nPracownicy skierowali sprawę do sądu. Ten ustalił, że nowego właściciela oraz siedmiu pracowników łączy stosunek pracy ze wszystkimi tego konsekwencjami. Wskazał też, że w tym przypadku można mówić o przejęciu firmy.\nNowy właściciel nie tylko bowiem kupił sam budynek, ale także przejął zakład pracy zajmujący się obsługą wynajmowanych pomieszczeń.\nFirma nie zgodziła się z wyrokiem sądu I instancji. Jej zdaniem kupiła tylko nieruchomość, a nie całą firmę.\nSąd apelacyjny oddalił jednak apelację, podzielając stanowisko sądu I instancji. Niezadowolony z wyroku przedsiębiorca złożył kasację do Sądu Najwyższego.\n– Kupujący chciał przejąć tylko zyski z wynajmu, unikając kosztów związanych z dotychczasowych zatrudnianiem pracowników, bowiem sam prowadził zakład pracy chronionej – mówi Beata Gulińska.\nZwróciła uwagę, że takie przypadki są coraz częstsze. Firmy bowiem, kupując majątek upadłych przedsiębiorstw, wszelkimi możliwymi sposobami starają się pozbyć zobowiązań wobec zatrudnionych tam wcześniej pracowników.\nSąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną. Sędziowie podzielili opinię sądu okręgowego i apelacyjnego, że nietrafny jest zarzut przedsiębiorcy dotyczący tego, że nie było to przedsiębiorstwo.\n– Z tego też powodu można mówić o klasycznym przejęciu. Powodowie słusznie domagali się kontynuowania zatrudnienia – mówi Józef Iwulski, sędzia Sądu Najwyższego.\nSygn. akt I PK 101/10\nTagi:stosunek pracy, orzeczenia SN\nSyndyk zawsze może wypowiedzieć umowę najmu\nFirma nie musi ponownie przyjmować do pracy chorego pracownika\nTrudny charakter blokuje powrót do pracy\nDziałacz związkowy musi być chroniony przed zwolnieniem\nKwestionowany tylko stosunek pracy? Wystarczy jeden sędzia


Zimno na ustach u dzieci – jak sobie z nim radzić? | Stop zmarszczkom\nJesteś tutaj: Strona Główna»O zmarszczkach»Zimno na ustach u dzieci – jak sobie z nim radzić?\nZ pewnością większość osób spotkała się z opryszczką – jeżeli nie doświadczyła jej na własnej skórze, to niejednokrotnie widziała ją u swoich bliskich. Niestety, problem ten dotyka nie tylko dorosłych, ale także dzieci. Pęcherzyki opryszczki, które nazywane są często zimnem, to infekcja wywoływana przez wirus HSV-1.\nCzym jest zimno na ustach i skąd się bierze?\nPoczątkowo choroba objawia się delikatnym pieczeniem lub mrowieniem, a następnie pojawieniem się pęcherzy. W pierwszych dniach są one bardzo zaraźliwe, dlatego warto zapobiegać zarażeniu się opryszczką, a jeśli już się pojawi – szybko działać. Osoby raz zarażone wirusem nie są w stanie pozbyć się go ze swojego organizmu już nigdy. Do zarażenia dochodzi najczęściej w dzieciństwie, a wirus aktywuje się w trakcie trwania życia w dogodnych dla siebie – niekoniecznie dla nas – momentach.\nProblem dotyczy zarówno dorosłych, jak i maluchów. Leczenie opryszczki u dzieci jest podobne jak u dorosłych i wymaga przede wszystkim szybkiej reakcji. Istnieje kilka domowych sposobów, które mogą pomóc w walce z chorobom i ulżyć cierpieniu młodych ludzi. Pierwszym z nich jest czosnek – znany jako naturalny lek na wiele dolegliwości. Również w tym przypadku zdaje egzamin wzorowo – wystarczy przyłożyć świeżo przekrojony ząbek do pęcherza we wczesnym stadium choroby. Innym sposobem jest miód, który wykazuje liczne właściwości antybakteryjne. Innymi rozwiązaniami mogą być olejek drzewa herbacianego przyłożony na opryszczkę, bogate w substancje przeciwwirusowe oraz antyoksydanty goździki czy łagodząca melisa lekarska.\nNiezawodne plastry marki Compeed\nJeżeli mimo wyżej wspomnianych sposobów opryszczka u dziecka nadal daje o sobie znać, warto wybrać sprawdzony środek, jakim są plastry www.Compeed.pl. Leczą one powstałe wskutek choroby zmiany w szybki i skuteczny sposób. Przede wszystkim są niewidoczne, co jest ich ogromnym atutem. Działają nieprzerwanie aż do dwunastu godzin od pierwszego użycia. Stanowią swego rodzaju antywirusową tarczę, która zmniejsza ryzyko zakażenia opryszczką wargową. Plastry mogą stosować zarówno dorośli, jak i dzieci. Rozwiązanie zapewnia ukojenie zarówno za dnia, jak i w nocy. Plastry należy stosować aż do kompletnego wyleczenia zimna. Sposób zakładania oraz zdejmowania jest niezwykle prosty, dzięki czemu każdy poradzi sobie z tym zadaniem bez problemu. Należy pamiętać, że w przypadku bardzo bolesnej i długotrwałej opryszczki warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.\nPoprzedni artykułOkulary do jazdy samochodem – porady przed wyborem


Wysokiej jakości kleje metakrylowe - przemysł-pl.com\nDoskonały klej metrakrylowy\nZdecydowanie łączenie tworzyw sztucznych może nie być tak łatwe, jak wielu osobom się wydaje. W tym przypadku powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na kilka istotnych rzeczy.\nPrzede wszystkim bardzo ważny jest środek chemiczny, jaki stosujemy. Coraz więcej osób decyduje się na wybór klejów metakrylowych. Jednak czy rzeczywiście jest to bardzo dobre rozwiązanie? O czym powinniśmy w tym przypadku pamiętać?\nJakie kleje metakrylowe są najlepsze?\nJest wiele różnorodnych przykładów wspomnianych klejów metrakrylowych, jednak nie powinniśmy zapominać o tym, że wiele z nich musi być transportowanych w chłodnych pojemnikach.\nSą to zdecydowanie najlepsze produkty, dlatego jeżeli decydujemy się na ich zakup, powinniśmy także bardzo dużą uwagę zwrócić na ich przechowywanie, ponieważ od tego w dużej mierze będzie uzależniona skuteczność kleju.\nIstotnie w tym przypadku cena nie jest najważniejsza, ponieważ bardzo liczy się skuteczność wspomnianego kleju. Nie powinniśmy zapominać o tym, że najtańszy produkt nie jest dla nas najlepszym rozwiązaniem.\nW tym przypadku warto zainwestować w klej metrakrylowy renomowanego producenta. Tylko dzięki temu mamy pewność, że doskonale sprawdzi się w każdej sytuacji.\n29 marca, 2021 29 marca, 2021 adminMateriały\nPrevious Post Robotyzacja produkcji w Polsce\nNext Post Oświetlenie awaryjne – konieczne w budynkach ogólnodostępnych


Remigiusz Iwan, Rynekobligacji.com | 27 marca 2017\nOmówienie wyników PCC Rokita po raporcie za 2016 r.\nPCC Rokita jest jedną z większych grup chemicznych w Polsce. W jej skład wchodzi około 30 spółek.\nGrupa kieruje ofertę do odbiorców z różnych segmentów, jak: przemysł tworzyw sztucznych, włókiennictwo, chemia gospodarcza, budownictwo, meblarstwo, górnictwo, motoryzacja. Jest zatem niezależna od wahań koniunktury w pojedynczej branży.\n7 marca 2017 grupa przedstawiła wyniki za 2016 rok, które okazały się bardzo dobre. Zysk netto 202,7 mln zł wobec 84,8 mln zł rok wcześniej, czyli wzrósł o 139 proc. Raport finansowy otrzymał opinię biegłego rewidenta – firmy BDO – bez zastrzeżeń.\nAkcjonariusze pozytywnie przyjęli raport finansowy spółki. Kurs akcji PCC Rokita na giełdzie wzrósł, a jej wartość rynkowa praktycznie od debiutu znajduje się w trendzie wzrostowym I wynosi już 1,65 mld zł.\nPełna treść analizy dostępna jest tutaj (PDF, 788 KB)\nPCC Rokita chce wypłacić 262,7 mln zł dywidendy\nZarząd chemicznej spółki chce, aby do akcjonariuszy trafiło 13,23 zł na akcję, co daje prawie 13,5 proc. stopy dywidendy.\nPCC Rokita ze świetnymi wynikami i mocnym bilansem\nChemiczna grupa podwoiła w ubiegłym roku wynik EBITDA i wypracowała prawie 530 mln zł gotówki z działalności operacyjnej, wieńcząc go historycznie najlepszymi wskaźnikami płynności i zadłużenia.


Literaturomania: "Zagadka hien cmentarnych" - nastoletni detektywi i życiowe wybory\n"Zagadka hien cmentarnych" - nastoletni detektywi i życiowe wybory\nGłównymi bohaterami tego niezwykłego cyklu jest trójka przyjaciół z Norwegii - Cecilia, Leo i Une oraz jej pies Egon, którzy bawią się w detektywów.\nTym razem ktoś zaczyna przekopywać groby na miejscowym cmentarzu. A kamienny kościół zostaje splądrowany. W mieście krążą plotki o tym, że kościół nawiedza duch potępionego pastora, który nie pomógł załodze kutra. I podobno gdzieś w okolicy ukryte jest niemieckie złoto z czasów II wojny światowej. Jednak nikt nie wie gdzie, bowiem ponad 60 lat temu organista, który ukradł złoto, tajemnicę jego ukrycia zabrał ze sobą do grobu. W dodatku jest coraz więcej wskazówek dotyczących tajemniczej śmierci matki Cecilii. Nawet policja przestaje wierzyć, że był to nieszczęśliwy wypadek. Czy te sprawy mają ze sobą jakiś związek? A może to czysty przypadek? Czy trójce przyjaciół uda się odkryć prawdę?\n"Zagadka hien cmentarnych" to powieść kryminalna dla młodzieży, która ma jednocześnie ciekawą intrygę i podbudowę filozoficzną. Młodzi detektywi-amatorzy muszą nauczyć się myśleć jak Søren Kierkegaard, aby rozwiązać kryminalną zagadkę. Ten duński filozof napisał m.in. książkę "Albo-albo" - o dwóch różnych postawach życiowych, które reprezentuje dwoje ludzi, pierwszy unika nudy i korzysta z życia, drugi - jest odpowiedzialny i myśli się o innych. I właśnie zasadą albo-albo kierują się bohaterowie, dokonują wyborów, nie zawsze słusznych, ale zbliżających ich do sedna sprawy. Wzięli sobie także do serca zdanie: "życie można zrozumieć, patrząc nań wstecz" - to także myśl tego filozofa.\nTrójka dzielnych przyjaciół nie boi się śledzić podejrzanych i przeszukiwać grotę pełną nietoperzy. I po raz kolejny są o krok przed policją i przestępcami. Można wysnuć wniosek, że fabuła jest trochę naiwna, gdyż ponieważ są szybsze i sprytniejsze od stróżów prawa, ale to przecież seria dla młodzieży.\nW powieści nie brakuje nagłych zwrotów akcji, które zmieniają punkt perspektywę o 180 stopni. Zakończenie jest zaskakujące i pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi, co daje możliwość kontynuacji. Polecam tę książkę miłośnikom młodzieżowych powieści kryminalnych oraz dzieciom od 10. roku życia.\nWarto wspomnieć, że "Zagadka hien cmentarnych" to czwarta część cyklu Clue. Poprzednie to: "Zagadka salamandry", "Zagadka zegara maltańskiego", "Zagadka dna morskiego". Na jesieni ukaże się kolejny tom - "Zagadka wolności".\nTytuł: "Zagadka hien cmentarnych"\nBy Wiki o lipca 07, 2016\nTagi: 200, ABC, Clue, Dziecinnie, Jørn Lier Horst, Kryminalne, literatura norweska, powieść kryminalna, Skandynawska, Wzrost, Zagadka hien cmentarnych\nWioleta Sadowska 8 lipca 2016 08:37\nJestem bardzo ciekawa wydania tego autora w książkach dla młodzieży.\nWiki 28 lipca 2016 01:57\nMam nadzieję, że przeczytasz ten cykl, bo jest fajny :)\nCzarne Espresso 8 lipca 2016 09:32\nZainteresowałaś mnie tym młodzieżowym cyklem. Zdaje się, że jakieś jego części są u mnie w bibliotece :)\nW takim razie powinnaś przeczytać :)\nAlicja S. 8 lipca 2016 10:52\nTo nic, że dla młodzieży i tak bym chętnie przeczytała ten cykl :)\nWiki 28 lipca 2016 01:58\nJagna 8 lipca 2016 17:03\nInteresujący pomysł z tym wątkiem filozoficznym, fajne urozmaicenie zagadki kryminalnej. Poza tym ciekawa jestem, jak autor sprawdza się w powieściach dla młodzieży. :)\nWiki 28 lipca 2016 02:00\nKażdy tom ma innego filozofa, podoba mi się taka nauka poprzez zabawę :)


Aktualnie sprzedawanych jest naprawdę wiele przeróżnego rodzaju magazynów sportowych, jak i również modowych. To wszystko sprawia, że mamy wiele możliwości co do tego, w jaki sposób działać, by doprowadzić się do konkretnego celu. Pomimo początkowych trudności to jednak można będzie samodzielnie zastanowić się właśnie na rytm, w jaki sposób to wszystko będzie mogło okazać się dla nas zbawienne. Wiadomo, że jeśli chodzi o magazyny modowe to bardzo często mogą się one okazać prawdziwą inspiracją dla nas samych. To dzięki nim można będzie zmienić swój styl ubierania się, a tym samym otworzyć na jeszcze więcej przeróżnego rodzaju możliwości. Pomimo trudnych początków, to jednak w dużej mierze wiele będzie zależało właśnie od nas samych, jak i również od naszego podejścia. Należy mieć świadomość co do tego, że takie magazyny są i w każdym czasie sami również możemy po nie sięgnąć by zobaczyć, jak to wszystko będzie mogło wyglądać. Efekt jaki można będzie osiągnąć jest w stanie przejść oczekiwania właściwie każdego.


Praca Młotkowice, oferty pracy od firm i pracowników - Sprzedawacz.pl\nOFERTY PRACY, PRACA MŁOTKOWICE\nFirma o’reilly precast ltd poszukuje pracowników na stanowiska: stolarz, zbrojarz, betoniarz prosimy o podanie stanowiska w tytul...\nDla naszych kontrahentów z niemiec poszukujemy pracowników na stanowiska: elektryk, spawacz, ślusarz. prosimy o podanie stanowisk...\nNiemiecka firma ferchau gmbh poszukuje pracownika na stanowisko mechatronik. prosimy o podanie stanowiska w tytule wiadomości ora...\nPraca dodatkowa- moderator lokalny\nFirma badawczo-doradcza eu-consult sp. z o.o. poszukuje do współpracy osób w charakterze moderatora lokalnego. praca polega na prz...\nNiemiecka firma die elbmonteure service gmbh poszukuje pracowników na stanowisko elektryk/elektromonter prosimy o podanie stanowi...\nSzukam pracowników cieśla zbrojarz Kielce\nSzukam pracownika na stanowisko cieśla zbrojarz pilnie. zatrudnię też brygadę\nFirma outsourcingowa poszukuje osoby na stanowisko: starszy specjalista ds. obsługi klienta jesteśmy młodą i dynamiczną spółką...\nDodatkowy zarobek !!! młoda i dynamiczna spółką działającą w obszarze nowych technologii oraz usług call center poszukuje osób na...\nPrzeglądasz oferty w kategorii: Praca w miejscowości Młotkowice (+25km). Zobacz też wszystkie oferty w dziale ogłoszenia Młotkowice.\nWłaśnie oglądasz ogłoszenia w dziale Praca Młotkowice. Ogłoszenia dodawane są przez lokalne i ogólnopolskie firmy. Ogłoszenia pracodawców zostały podzielone wg branż. Znajdziesz tu między innymi oferty pracy w handlu (w sklepie, w hurtowni, jako przedstawiciel) obsłudze klienta, w marketingu. Ponadto oferty pracy fizycznej i specjalistycznej. Praca w budownictwie (np. murarz, glazurnik, malarz, elektryk, hydraulik). Stanowiska dla inżyniera, magistra, lekarza czy prawnika. Ponadto takie branże jak transport, krawiectwo, farmacja, finanse, ekonomia, rolnictwo i wiele innych. Ofert jest na prawdę dużo. Wszystko zależy od wybranego regionu.\nW celu umieszczenia ogłoszenia o pracę przejdź do formularza dodawania ogłoszeń. Ogłoszenia o pracę Młotkowice są bezpłatne zarówno dla pracodawców jak również dla osób poszukujących zatrudnienia. Zapraszamy do dodawania ofert.


Czarne klapki damskie Graceland - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Klapki › Klapki klasyczne › Czarne klapki damskie Graceland Czarne klapki damskie Graceland\nTe Czarne klapki damskie Graceland były tanio do kupienia w www.deichmann.com. Za sprawą dopasowania wedle kształtu stopy kobiecej klapki klasyczne damskie Czarne klapki damskie Graceland oferują kobietom wybitny komfort podczas chodzenia. Graceland pozwala kobiecym stopom odpoczynek oraz pełen relaks bez względu na miejsce, w którym się znajdujesz. Daj stopom.. więcej » Kolor: czarne Grupa: Kobieta Cena: 49,90 zł\nFioletowe klapki damskie Graceland\nTe Czarne klapki damskie Graceland były tanio do kupienia w www.deichmann.com. Za sprawą dopasowania wedle kształtu stopy kobiecej klapki klasyczne damskie Czarne klapki damskie Graceland oferują kobietom wybitny komfort podczas chodzenia. Graceland pozwala kobiecym stopom odpoczynek oraz pełen relaks bez względu na miejsce, w którym się znajdujesz. Daj stopom szczyptę odetchnienia dzięki szczegółowo wykonanym damskim klapkom. Poniżej znajdziesz opis tych klapki klasyczne damskie, dzięki czemu dokładnie je poznasz jeszcze przed zakupem.\nCzarne klapki damskie typu japonki o prostym stylu nigdy nie wychodzą z mody! Klasyczna formę i kolor urozmaicono połyskliwym motywem skóry węża Niewysoki obcas gwarantuje komfort i wygodę obcas 1 5 cm kolor czarny podeszwa materiał syntetyczny materiał wierzchni materiał syntetyczny wnętrze buta materiał syntetyczny.Chciałabyś sprawdzić jakie inne klapki klasyczne damskie są dostępne na naszej witrynie? Przypatrz się wszystkim butom Graceland w ramach naszej strony. Jesteśmy pewni, że któreś spełnią Twoje oczekiwania, a ceny obuwia na buty360.pl są naprawdę korzystne i ciężko nas pokonać.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Czarne klapki damskie Graceland


Teddy Da Costa, francusko-polski napastnik/środkowy, ur. 17.02.1986, wzrost 180cm, waga 84 kg, wychowanek Dammarie, grał w najwyższych klasach rozrywkowych Francji, Polski, Finlandii czy EBEL ligi. Dwukrotny mistrz Francji (Rouen 2010/11, Grenoble 2018/19), zdobywca Pucharu Francji (Rouen 2010/11), brązowy medalist MP Polski (GKS Tychy 2012/13).\nRozmawialiśmy z Teddym po zwycięskim meczu GKS Katowice z JKH GKS Jastrzębie 2-1.\nJakie wrażenia po zwycięskim meczu?\nW pierwszej i trzeciej tercji graliśmy lepiej i wykorzystywaliśmy stwarzane sytuacje, no i w trzeciej strzelaliśmy decydujące bramki. Trochę pogubiliśmy się w drugiej tercji. Wpływ na to miało miejsce kilka nieprzyjemnych sytuacji z sędziami. Na przykład, nasz bramkarz dostał karę, podczas, gdy w polu bramkowym wjechał w niego zawodnik przeciwnika. Zrobiło się trochę nerwowo, ale w ostatniej tercji zagraliśmy dobrze i cieszymy się z powodu wygranej.\nJak oceniasz grę drużyny w tym sezonie?\nMyślę, że jest dobrze. Wiadomo, że brakuje nam skuteczności. Ale myślę, że jak przyjdzie czas na decydujące mecze, to szczęście do nas wróci i będziemy strzelać bramki. Dzisiaj właśnie przez dwie tercje nam tego szczęścia brakowało, ale na koniec przyszło. Ogólnie w Katowicach jest fajna atmosfera. A jak będziemy więcej strzelać i myślę, że to będzie fajny sezon dla Katowic.\nJakie są cele drużyny na bieżący sezon?\nBędziemy walczyć o mistrza, myślę tak, że 5-6 drużyn powalczą o najwyższy cel. Wszystko zależy od nas, ale myślę, że będziemy rozczarowani jak nie będziemy w finale.\nW Polsce ostatnio grałeś w sezonie 2017/2018 w Krakowie. Co się zmieniło w polskim hokeju przez ten czas?\nJest lepiej. Na wysokim poziomie gra teraz, tak 7-8 drużyn, natomiast wcześniej tylko 4-5 drużyn grało na dobrym poziomie. To bardzo dobrze, że polska liga jest tak wyrównana i jej poziom znacznie się podniósł.\nOstatnio rozmawialiśmy z Tobą 3 lata temu, czy coś się zmieniło w twoim życiu w życiu od tego czasu?\nTak, teraz mam już dwójkę dzieci :) Ogólnie dalej gram w hokeja, bawię się i cieszę się z tego hokeja, to jest fajna robota, wszystko jest okej.\nUbiegły sezon spędziłeś we Francji. Opowiedz, jak Ci się grało w Grenoble, zdobyliście przecież tytuł mistrza.\nTak, zdobyliśmy mistrza! To był super rok, który zakończyliśmy na pierwszym miejscu. Mam same dobre wspomnienia z tamtego roku. Jednak bardzo się cieszymy z żoną i dziećmi, że wróciliśmy do Polski. Mam nadzieję, że ten sezon też będzie dobry dla naszej drużyny.\nŚledzisz na bieżąco mecze francuskiej ligi?\nTak, jestem na bieżąco z meczami swojej byłej drużyny. Koledzy nie raz koledzy dzwonią do mnie i mówią, żebym wracał. Świat jest dziś jest taki mały świat, trzeba utrzymywać kontakt z kolegami.\nJak porównasz ligowy hokej we Francji do PHL?\nPoziom jest podobny. Wcześniej we Francji nie było limitów dla obcokrajowców to i poziom był wyższy. Teraz w Polsce też nie ma limitów, to pomaga podnosić poziom ligi.\nJesteś chyba jedynym graczem w PHL i który na mistrzostwach świata regularnie grał w Elicie MS, jakie to wrażenie?\nNo tak, grałem w Elicie, chyba przez 8 czy 9 lat. Rok temu niestety reprezentacja Francji spadła do grupy B. Ja akurat wtedy nie grałem, bo miałem problemy zdrowotne. Teraz musimy wywalczyć awans do grupy A. Elita rozgrywek hokejowych, to jest zupełnie inna organizacja, zupełnie inny świat. Warto wrócić do tej najwyższej grupy jak najszybciej.\nGrałeś w kilku ligach; w Finlandii, w lidze EBEL, we Francji czy w Polsce. Czy spotkałeś się tam ze zwyczajem „otrzęsin” dla nowych graczy?\nNo tak, coś takiego mało miejsce w Finlandii. W ciągu pół godziny trzeba było wypić 4 piwa i jakiś taki shot, była tam krew, coś dziwnego, co powodowało, że człowiek wymiotował. We Francji nic takiego nie miałem. Traktowano mnie jak starszego gracza, gdybym był młodszy pewnie też coś dla mnie przygotowano. W Znojmie też nie miałem, żadnych wstępnych zwyczajów, bo przyszedłem do drużyny trochę późno, bodajże na początku listopada, więc nic takiego mnie nie spotkało.\nWiemy, że twoje dzieci też grają hokej.\nTak, zaczynają. Starszy już trenuje w Oświęcimiu, gdzie mieszkamy, a młodszy codziennie w domu, kiedy wstaje rano do ręki od razu bierze kij. Bardzo się cieszę z tego powodu, mam nadzieję, że będzie chciał grać, a jak na 2 lata to jest naprawdę dobry z tym kijem, oby był lepszy niż ja :)\nW jakim języku z nimi rozmawiasz?\nStarszy już mówi po francusku, bo chodził do przedszkola we Francji. Młodszy dopiera zaczyna w ogóle mówić. Mm nadzieję, że oprócz polskiego też będzie mówić po francusku.\nZbierałeś karty hokejowe jak byłeś mały?\nNie byłem jakimś namiętnym kolekcjonerem. Natomiast od małego chciałem grać w NHL. Patrzyłem jak gra mój starszy brat Gabriel. Później trenowaliśmy razem. Dopiero nasz młodszy brat Stefan pokazał, że można zagrać w NHL. W naszej rodzinie Da Costów kochamy walczyć i wygrywać w sporcie.\nJak świętujecie Boże narodzenie, po polsku czy po francusku?\nI po polsku i po francusku, świętujemy jak Polacy i jak Francuzi :) Mamy barszcz czerwony z krokietem, z polskiej kuchni, sałatkę, karpia (za którym nie przepadam ;-) Jeśli chodzi o kuchnię francuską to są krewetki, owoce morza, ślimaki, foi gras (delikatesowy pasztet z wątróbek kaczych bądź gęsich).\nCzego życzysz kibicom w Polsce na zbliżające się święta Bożego Narodzenia?\nDla wszystkich, którzy kochają hokej życzę wszystkiego najlepszego, dużo zdrowia! Przychodźcie na mecze hokejowe, żeby nas było jak najwięcej, którzy kochają hokej.


Nr 4/2021 | Twarze depresji\nPobierz Magazyn Twarze depresji 4/2021\nPrzygotowaliśmy dla Was – młodych ludzi, którzy najbardziej ucierpieli psychicznie w czasie pandemii, 41 stron autorskich treści, m. in. opis naszego programu bezpłatnej, zdalnej pomocy psychologicznej i psychiatrycznej dla dzieci, młodzieży, ich rodziców oraz młodych dorosłych do 24. roku życia (www.twarzedepresji.pl/pomocpsychologiczna). Polecamy ekskluzywne wywiady z:\n– Roksaną Węgiel (piosenkarką) i jej mamą Edytą Piechnik – o zdrowiu psychicznym młodych;\n– Grzegorzem Szlapą – liderem zespołu Kowalski – o jego walce z depresją;\n– Martyną Szlapą – córką lidera zespołu Kowalki, która od 16 roku życia walczy w depresją;\n– dr hab. Barbarą Remberk – Krajową Konsultant w Dziedzinie Psychiatrii Dzieci i Młodzieży – o dramatycznej sytuacji psychiatrii dzieci i młodzieży;\nW wydaniu również nasz raport o stanie psychicznym polskich dzieci, wzroście zachorowań na depresję wśród młodych, samobójstw i prób samobójczych. Zwracamy uwagę, że w większości przypadków problemów psychicznych dzieci i młodzieży pierwsze kroki kierujemy do psychologa, a nie psychiatry. Wyjaśniamy, dlaczego dzieciom rzadziej zapisuje się leki antydepresyjne. Ponadto publikujemy bardzo ważny felieton Katarzyny Wojciechowskiej – psychiatry dzieci i młodzieży, która podpowiada, co zrobić i jak rozmawiać z dzieckiem, gdy choruje na depresję lub jest po próbie samobójczej. Ponadto Aleksandra Brzezińska – psychoterapeutka – tłumaczy, jak odróżnić depresję od buntu młodzieńczego. Na stan psychiczny uczniów dyrektorskim okiem spojrzał Paweł Prusik – dyrektor Szkoły Podstawowej nr 26 w Warszawie. Młode pokolenie pod lupę wzięła również należąca do tej grupy wiekowej Antonina Dudek – wolontariuszka Fundacji „Twarze depresji”, która od nastoletniości zmaga się z depresją.\nBardzo zależy nam na tym, by ten magazyn dotarł do wszystkich uczniów w Polsce. Bardzo liczymy na współpracę ze szkołami, które pomogą nam szerzyć wiedzę o leczeniu depresji wśród młodych. Edukacja na temat zdrowia psychicznego jest misją Fundacji „Twarze depresji”, która wydaje magazyn. Jest on bezpłatny dzięki partnerowi wydania: Huawei Polska.\nPrzygotowaliśmy magazyn w formie elektronicznej. Dzięki temu każdy może bezpłatnie pobrać go z naszej strony. Prosimy, wesprzyjcie naszą kampanię społeczną, przekazując opracowane przez nas najnowsze informacje jak największej liczbie osób – dzieciom, młodzieży, ich rodzicom, nauczycielom, pedagogom, psychologom pracującym z dziećmi i młodzieżą.


Czytelnicze nawyki Polek\n| Dodano: 27 czerwiec 2017 | Dodany przez: Aga Pietruszewska\nFirma Virtualo we współpracy z Instytutem Badawczym ARC Rynek i Opinia sprawdziła czy, jak i co czytają Polki.\nZ raportu opublikowanego przez Bibliotekę Narodową wynika smutny niosek – Polacy czytają za mało, bo w 2016 roku, 63% Polaków nie przeczytało ani jednej książki. Firma Virtualo we współpracy z Instytutem Badawczym ARC Rynek i Opinia postanowiła sprawdzić: czy, jak i co czytają Polki.\nWybór książek, które czytamy zdradza nasze zainteresowania. Podobnież jak na nasze nawyki i upodobania odnośnie sposobu spędzania czasu wolnego, wskazuje forma lektury i miejsce obcowania z literaturą. Analiza czytelniczych zwyczajów Polek, pozwoliła wyciągnąć konkretne wnioski. W tym:\nPolki wolą sensację i kryminał niż romanse\nWielu mężczyzn może zaskoczyć fakt że, na pierwszym miejscu wśród gatunków literackich, po jakie sięgają kobiety zarówno w przypadku książek drukowanych (56%), jak ebooków (46%) jest sensacja i kryminał, a nie romanse i literatura erotyczna. Mimo sukcesów na liście bestsellerów w ubiegłych latach książek E. L. James „Pięćdziesiąt twarzy Greya”, „Ciemniejsza strona Greya” oraz „Nowe oblicze Greya” i powrotu mody na literaturę erotyczną, triumfy w kobiecym czytelnictwie święci jednak sensacja i kryminał. Polki chętnie sięgają również po fantastykę, horrory, thrillery oraz po biografie i pamiętniki.\nJednak czytają i coraz chętniej w nowoczesnej formie\nWyraźnie zauważalne staje się rosnące zainteresowanie książkami elektronicznymi. Moda na cyfrową literaturę, przekłada się również na chęć Polek do sięgania po nowoczesną formę lektury. Prawie co druga (49%) sponad 500 zapytanych przez Virtualo respondentek deklaruje, że korzysta z ebooków, a 28% również chętnie sięga po audiobooki.\nAż 69% zapytanych Polek w ciągu 12 miesięcy wysłuchało od 1 do 4 audiobooków, 50% znalazło czas, aby przeczytać od 1 do 4 ebooków, a 24% kobiet w tym samym czasie poświęciło czas na lekturę od 1 do 4 książek drukowanych. Jeśli Panie decydowały się na zakup ebooków, to najczęściej nabywały je dla siebie (88% wskazań), dla dzieci (17% wskazań) oraz partnera, męża (16% wskazań) i rodziców (6% wskazań).\nPolki stały się bardziej mobilne, a dzisiejsze tempo życia sprawia, iż nie jest łatwo znaleźć czas na lekturę w domowym zaciszu. Wraz z upowszechnieniem się laptopów, tabletów i smartfonów, ebooki i audiobooki stały się łatwo dostępne, co sprzyja lekturze w wolnej chwili poza domem, w drodze do pracy, w podróży czy w kawiarni. – komentuje Martyna Bednarczyk z Virtualo.\nźródło: Wirtualny Wydawca\nPolska Izba Książki opublikowała- Raport z badania czytelników książek i e-booków, Legimi\nRaport "Badanie rynku książki w Polsce”.\nDostępny jest raport końcowy badania „Kierunki i formy transformacji czytelnictwa w Polsce”\nNIK- poziom czytelnictwa nie wzrasta\n5 alternatywnych pomysłów na poprawę stanu czytelnictwa w Polsce.\n10 lat polskiego rynku ebooków – podsumowanie Virtualo\nW wakacje chętniej sięgamy po ebooki


Czy wprowadzać do stada świnie hybrydowe?\nAgrofakt»Zwierzęta»Trzoda chlewna»Czy wprowadzać do stada świnie hybrydowe?\nprof. dr hab. inż. Damian Knecht, dr inż. Anna Jankowska-Mąkosa 23 stycznia 2019 Brak komentarzy\nWartość genetyczna jest warunkiem podstawowym do uzyskania wysokiej efektywności stada. Wybór odpowiednich osobników pod względem genetycznym zwiększa wydajność całego stada. Coraz większą rolę w kombinacjach krzyżowania, zarówno po stronie matecznej jak i ojcowskiej odgrywają zwierzęta firm hybrydowych.\nCelem hybrydyzacji jest produkcja wysokiej jakości żywca wieprzowego i podniesienia wartości biologicznej mięsa. Przy optymalizacji i rozwoju programów hybrydyzacji trzody chlewnej istotną rolę odgrywają współczesne osiągnięcia z dziedziny genetyki populacji, genetyki molekularnej oraz biotechnologii. Niezależnie od firmy, program hybrydyzacji bezpośrednio wykorzystuje efekt heterozji, który występuje podczas krzyżowania zwierząt różnych ras. Świnie hybrydy i mieszańce mają przewagę nad zwierzętami czystorasowymi z powodu heterozji, która powoduje poprawę produkcyjności w stosunku do populacji czystorasowej. Heterozja przejawia się pełniej w przypadku cech nisko odziedziczanych, do których najczęściej zalicza się cechy rozpłodowe, a w nieco mniejszym stopniu dla cech tucznych i rzeźnych. Można zakładać, że potomstwo będzie przekraczać średnią wydajność rodziców.\nSystemy krzyżowania i tworzenia świń hybrydowych skoncentrowane są na jak najprecyzyjniejszym wykorzystaniu wszystkich możliwych efektów heterozji oraz walorów użytych komponentów. Firmy hybrydowe opracowały specjalne programy krzyżowania osobników dla utrwalenia najważniejszych cech produkcyjnych dla producenta i przynoszących mu zyski. Można zakupić loszki remontowe, knury przeznaczone do krycia naturalnego lub sztucznej inseminacji, a także materiał wsadowy do tuczu. Zwierzęta muszą być zaadaptowane do warunków produkcyjnych, w określonym miejscu. Firmy dzięki dużej produkcji materiału na sprzedaż są w stanie bez większych problemów obsadzać nowe chlewnie swoim stadem podstawowym loch.\nŚwinie hybrydy i mieszańce mają przewagę nad zwierzętami czystorasowymi z powodu heterozji, która powoduje poprawę produkcyjności w stosunku do populacji czystorasowej.\nPotentaci wśród twórców materiału genetycznego\nWiele stosowanych programów hodowlanych, prowadzonych jest przez przedsiębiorstwa, które często są powiązane z przemysłem paszowym czy też przetwórczym. Komercyjne firmy oferujące materiał hybrydowy oferują specjalnie wyselekcjonowane linie męskie i żeńskie. Rolnik może dobrać materiał wsadowy lub przeznaczony na remont stada do własnych warunków środowiskowych i żywieniowych. Linie męskie rozpowszechniane są przez sprzedaż porcji inseminacyjnych, sprzedaż knurów do stacji inseminacyjnych lub bezpośrednią sprzedaż knurów przeznaczonych do krycia naturalnego.\nDo największych firm hybrydowych oferujących swój materiał w Polsce zalicza się firmy: Choice Genetics, DanBred, Hypor, JSR Genetics, PIC, Topigs Norsvin. Propozycje programów hodowlanych komercyjnych firm genetycznych oparte są najczęściej o krzyżowanie wielu ras i linii o wyspecjalizowanych cechach produkcyjnych. Ich oferty dotyczą hyperplennych linii żeńskich oraz wysokomięsnych hybrydowych linii męskich.\nFuzja drogą do doskonalenia trzody chlewnej\nChoice Genetics powstała z połączenia grupy Grimaud i firmy Pen Ar Lan, która już od dłuższego czasu była obecna na polskim rynku trzody chlewnej. Firma od momentu połączenia zwiększyła swoje możliwości w zakresie oceny materiału hodowlanego poprzez połączenie grup badawczych. Dążenia do doskonalenia genetyki trzody chlewnej opierają się o najistotniejsze parametry hodowlane, w tym przede wszystkim wydajność ekonomiczną.\nProgramy hodowlane firm genetycznych opierają się głównie o krzyżowanie wielu ras i linii o wyspecjalizowanych cechach produkcyjnych.\nBadania koncentrują się również na wskaźnikach wykorzystania paszy indywidualnie oraz w obrębie rodziny osobnika, doborze zwierząt pod kątem tolerancji na choroby, plenności gospodarczej hybryd w okresie całego użytkowania rozpłodowego, doborze zwierząt w oparciu o genomikę świń oraz wskaźników maksymalizujących marżę zysku. Plenność gospodarcza loch analizowana jest w oparciu o szczegółowe parametry takie jak: liczba prosiąt żywo urodzonych powyżej minimalnej wagi urodzeniowej, maksymalna produkcyjność roczna, dłuższa użytkowość rozpłodowa, niższy wskaźnik brakowania i śmiertelności loch, rozwój prosiąt w trakcie odchowu. Ostatnio badania wzbogacono o tomografię komputerową oraz skanowanie składu tkankowego osobników obu płci w ciężkich wagach najbardziej oczekiwanych przez rynek.\nDania – centrum dowodzenia światem trzody\nDanBred oprócz ras czystych objętych duńskim programem hodowli trzody chlewnej dysponuje w sprzedaży również loszkami i knurami hybrydowymi. Główna produkcja w stadach zarodowych i rodzicielskich odbywa się w Danii jednak produkty oferowane do sprzedaży towarowej rozprowadzane są po całym świecie. Stada rozpłodowe produkują lochy DanHybryd wykorzystywane jako lochy rodzicielskie w stadach do produkcji towarowej. Cele programu hodowlanego obejmują takie cechy jak: średni przyrost dzienny, zawartość procentową chudego mięsa w tuszy, zużycie paszy na 1 kg przyrostu, wydajność poubojowa, pokrój, długowieczność, liczbę żywych prosiąt w 5. dniu życia.\nDo największych firm hybrydowych oferujących swój materiał w Polsce zalicza się firmy: Choice Genetics, DanBred, Hypor, JSR Genetics, PIC, Topigs Norsvin.\nZakres wyżej wymienionych cech oblicza się zgodnie z wartością ekonomiczną produkcji towarowej świń w łączonym inwentarzu składającym się z prosiąt i świń przeznaczonych do uboju.\nNacisk na eksterier\nProgram hodowlany firmy Hypor loch stada podstawowego ma za zadanie zrównoważenie wyników rozrodczych przy utrzymaniu wartości potomstwa w zakresie wzrostu i jakości mięsa. Doskonalenie zwierząt opiera się w znacznym stopniu na doskonaleniu również cech fizycznych takich jak: budowa kończyn, jakość racic, ilość i przede wszystkim rozmieszczenie sutków. Selekcja linii męskich opiera się w większości na szybkim, i opłacalnym tuczu potomstwa, którego efektem jest wysoka jakość wieprzowiny z dużym udziałem najbardziej wartościowych wyrębów i zawartością mięsa w tuszy.\nUlepszone cechy reprodukcyjne\nJSR Genetics na terenie Polski oferuje loszki hybrydowe oraz nasienie knurów. Loszki hybrydowe mają w sposób powtarzalny utrwalone cechy w zakresie wysokiej mleczności, bezproblemowego krycia, łatwości wyproszeń, opiekuńczości loch, wysokiej plenność. Potomstwo powinno odznaczać się wysoką mięsnością, szybkim tempem wzrostu, odpowiednią jakością mięsa, prawidłowym wykorzystaniem paszy. Tuczniki JSR szybko rosną i mają niskie spożycie paszy, wysoką wydajność rzeźną oraz duży udział chudego mięsa w tuszy, w połączeniu z niskim zużyciem paszy na kilogram przyrostu masy ciała.\nWażna jest dobra selekcja\nŚwinie hybrydowe i mieszańce mają przewagę nad zwierzętami czystorasowymi ze względu na efekt heterozji.\nPIC wypracowało rodzaj selekcji osobników, które kierowane są do sprzedaży bezpośredniej, w oparciu o własną zintegrowaną bazę użytkowości. Firma PIC podaje, że w swoich modelach selekcjonuje osobniki na podstawie indeksów, które zawierają: przyrosty dzienne, pobranie paszy na dzień, grubość słoniny grzbietowej, wysokość oka polędwicy, pH i marmurkowatość mięsa, ocenę budowy ze szczególnym uwzględnieniem aparatu ruchu. Pokolenia rodzicielskie swoją oceną mają również poszerzoną o: liczbę prosiąt urodzonych żywo i martwo, liczbę prosiąt odchowanych, liczbę sutków, wagę odsadzeniową miotów, czas od odsadzenia do pokrycia. Warunkuje to powtarzalność wyników produkcyjnych przy pełnym zastosowaniu knurów i loch danej firmy.\nŚwinie hybrydowe dla polskiego rynku\nTopigs Norsvin oferuje sprzedaż loszek i knurów hybrydowych przeznaczonych do produkcji towarowej tuczników w Polsce. Celem firmy jest osiąganie zysku poprzez postęp genetyczny uzyskiwany dzięki pracom badawczo-rozwojowym. Program hodowlany realizowany jest poprzez wysokowydajne fenotypowanie osobników oparte na badaniu tomografem komputerowym połączone z selekcją genomową. Realizowany program ma na celu działania dla wytworzenia zdrowych i zdolnych do wysokiej produkcji osobników w różnych warunkach środowiskowych. Doskonalenie obejmuje uzyskanie wysokiej płodności, dużej liczebności miotów, wysokiej troskliwości, silnych nóg, żywotnych prosiąt, oraz niskiego zużycie paszy, wysokiej mięsności i jakości mięsa.\nPrimo: korzystać zgodnie z „instrukcją” świń hybrydowych\nNiezależnie od wybranej firmy, oczekiwane korzyści stosowania hybrydowych osobników pojawiają się kiedy stosujemy się do zaleceń producenta. Należy dostosować poziom żywienia, warunki środowiskowe i profilaktykę weterynaryjną w stadzie, a kojarzenia i krzyżowania wykonywać według określonego schematu. Nie należy przeznaczać potomstwa po tych liniach na własny remont stada, a stado uzupełniać zakupionym od firm hybrydowych materiałem remontowym. Zastosowanie takiej strategii produkcji świń, w oparciu o linie hybrydowe, pozwala na uzyskanie wysokich wyników produkcyjnych.\nNiezależnie od wybranej firmy, oczekiwane korzyści stosowania hybrydowych osobników pojawiają się kiedy stosujemy się do zaleceń producenta.\nEfekt heterozji u knurów hybrydowych i mieszańców\nKnury mieszańcowe i hybrydowe charakteryzują się szybszym tempem wzrostu, większym libido, lepszą jakością nasienia, większą skutecznością krycia, mocnymi kończynami, większą odpornością, wyższą masą ciała i wielkością jąder, wyższą wydajnością rzeźną i mięsnością, dobrą jakością mięsa, co jest głównym rezultatem heterozji. Stosując krzyżowanie towarowe możemy uzyskać więcej prosiąt o bardzo wysokim potencjale. Prosięta takie charakteryzują się wysokimi przyrostami, dobrym wykorzystaniem paszy oraz wysoką zawartością mięsa w tuszy.\nJakie rasy tworzą mieszanki\nKnury mieszańcowe to krzyżówki głównie ras duroc i pietrain oraz rzadziej hampshire. Ich użycie jest zalecane do krzyżowania towarowego z lochami ras matecznych lub mieszańcowymi F1. Knury hybrydowe często dostępne w ofercie firm inseminacyjnych są liniami stworzonymi przez firmy hybrydowe. Wykorzystując je w produkcji należy pamiętać, że lochy inseminowane powinny być wyrównane genetycznie (zalecana linia hybrydowa loch), a potomstwo bezpośrednio przeznaczone na rzeź. Knur powinien być mieszańcem ras ojcowskich, natomiast locha – wyłącznie ras matecznych. W przypadku loch, wariantem najczęściej spotykanym są mieszańce (wbp x pbz) lub (pbz x wbp).\nProdukcja w oparciu o materiał hybrydowy może zwiększyć jej efektywność. W obliczu braku stabilności rynkowej sektora trzody chlewnej każde rozwiązanie jest warte przekalkulowania.\n1. Czy integracja może ułatwić prowadzenie tuczu?\n2. Dlaczego powinniśmy zwalczać pasożyty w stadzie świń?\n3. Kalkulacja produkcji trzody chlewnej – panaceum na sukces?


Google AdWords - dedykowane szkolenia dla dealerów - Miesięcznik Dealer\nGoogle AdWords – dedykowane szkolenia dla dealerów\nJest co najmniej 9 powodów, by uczestniczyć w szkoleniu\n1. Zyskasz wiedzę na temat możliwości, jakie oferuje Google AdWords. Nawet jeśli nie prowadzisz tych kampanii samodzielnie, chyba chcesz wiedzieć, że AdWords daje możliwość wyświetlania różnych reklam, np. w zależności od pogody? Pierwszy śnieg może być dobrą okazją do pozyskania klientów na wymianę opon. Takich działań możesz wymagać też od agencji, bo spersonalizowana reklama to o wiele wyższa skuteczność!\n2. Poznasz Google AdWords nie w teorii, a w praktyce. Szkolenie ma charakter warsztatów z komputerami. Przez ponad 7 godzin, na własnym koncie Google AdWords, wykonasz szereg praktycznych ćwiczeń.\n3. Poznasz wiele dodatkowych narzędzi, które ułatwią Ci prowadzenie kampanii w systemie Google AdWords i zwiększą ich efekty. Wiele z nich jest darmowych.\n4. Dowiesz się, jak ustawiać słowa kluczowe, po których użytkownicy znajdą Twoją stronę. Dostarczymy Ci wiedzy, jakie powinny być to słowa oraz ile powinno ich być. Nie zapomnimy powiedzieć Ci, czemu warto korzystać też z „wykluczeń”. Chyba nie chcesz, by Twój salon wyświetlał się w kontekście kradzieży aut?\n5. Powiemy Ci, jak pozyskiwać na stronę użytkowników, na których najbardziej Ci zależy. Czy lepiej, by w reklamę kliknęło 10 osób z Twojego miasta czy 20 osób z drugiego końca Polski? Płacisz przecież za każde kliknięcie!\n6. Wytłumaczymy Ci, jak dobrze korzystać z remarketingu. Użytkownik był na Twojej stronie, ale nie skorzystał z usług salonu lub serwisu? Możesz go niejako „śledzić” i wyświetlać reklamy na stronach, które odwiedza później. Takie działani są bardzo skuteczne, choć niewielu dealerów z nich korzysta.\n7. Dowiesz się, jak optymalizować wydatki na kampanie w systemie CPC. Wykorzystasz tę wiedzę także w rozmowach z agencją. Dzięki temu ograniczysz wydawane środki albo – przy takich samych kosztach – osiągniesz zdecydowanie lepsze efekty.\n8. Ze szkolenia wyjdziesz zadowolony. Szkolenie nie skończy się, dopóki prowadzący nie odpowie na wszystkie Twoje pytania. To norma na naszych szkoleniach.\n9. Przez 30 dni po szkoleniu masz bezpłatne wsparcie mailowe od prowadzącego. Jeśli po powrocie ze szkolenia pojawią się jakieś wątpliwości, ustawienie któregoś z parametrów będzie sprawiało problem albo gdy po prostu czegoś zapomnisz, Maciek Lewiński jest do Twojej dyspozycji!\n– certyfikat ukończenia szkolenia Google AdWords\nZe względu na ograniczoną liczbę miejsc, zgłaszającemu udział w szkoleniu przysługuje prawo do bezpłatnej rezygnacji nie później niż na 10 dni przed terminem szkolenia. Po przekroczeniu tego terminu, wycofujący udział zobowiązany jest


Egzamin gimnazjalny 2012 16-19 | Egzamin gimnazjalny\nEgzamin gimnazjalny 2012 16-19\nWejście do polszczyzny obcych z pochodzenia cząstek typu a-, anty-, eks-, ekstra-, mini-, super-, ultra- oceniamy jako bardzo istotne wzbogacenie naszego języka. Trudno już sobie nawet wyobrazić nasze porozumiewanie się bez takich wyrazów, jak aspołeczny, antypo-wieść, antytalent, eks-król, eks-minister, ekstraklasa, minispódniczka, minichoinka, superau-tomat, supermocarstwo, ultradźwięk, ultrafiolet itp.\nCzy jednak nie za bardzo urzekły nas dwie spośród tych cząstek, a mianowicie mini- i su-per-? Oto z coraz większym niepokojem obserwuję, jak zapominamy o możliwości wymiennego używania określeń krótki, mały, drobny, nieduży, niewielki, mikroskopijny, niepozorny.\nWszystkie one wyparte zostały przez wszechwładne mini-: niewielki lokal gastronomiczny koniecznie musi się nazywać Mini, na konferencjach prosi się o wygłoszenie minireferatu, a nawet w książkach językoznawczych nagłówek słowniczek, który przecież dzięki przyrost-kowi -ek informuje o niewielkiej objętości danego leksykonu, też zaopatruje się w zbędne mini-.\nCoraz rzadziej też, niestety, słyszę różnorodne pozytywne określenia chłopców i dziewcząt: miły, ujmujący, grzeczny, wesoły, koleżeński, sympatyczny, przystojny, elegancki, dżen-telmeński, szarmancki, ładna, modna, szałowa, urocza, miła, śliczna, piękna. Zamiast nich pojawia się wszędzie monotonne super-: superchłopak, superfacet, superbabka, superfacetka.\nPamiętajcie: stopień zróżnicowania używanych form jest miarą Waszej sprawności językowej, jest także miarą bogactwa stylistycznego Waszego ojczystego języka.\nNa podstawie: Jan Miodek, Ojczyzna polszczyzna dla uczniów, Warszawa 2007.\n16. W tytule tekstu Jana Miodka zostały zastosowane\n17. Którymi wyrazami, zgodnie z normą wzorcową, można wypełnić lukę w zdaniu?\n1. nadzwyczaj 2. nienormalnie 3. ekstra 4. wyjątkowo 5. strasznie\nJaś szybko uczy się matematyki. Małgosia mówi o nim nauczycielce, że jest superzdolny. Lepiej powiedzieć, że Jaś jest ………………………………….. zdolny.\n18. Dlaczego, według autora, niewłaściwe jest dodawanie cząstki mini- do takich wyrazów, jak słowniczek, autko?\n19. Aby nadać wyrazom znaczenie „mały”, „o niewielkim rozmiarze”, używa się formantów\n← Egzamin gimnazjalny 2012 13-15