Oświetlenie Zewnętrzne Domu Kinkiety - Made in Italy - Viadurini\nOświetlenie Zewnętrzne Domu Kinkiety w Stylu Vintage i nowoczesnym - Made in Italy\nKinkiety zewnętrzne wykonane z wysokiej jakości materiałów, aby zachować ich design i funkcjonalność przez długi czas. Kinkiety ogrodowe do oświetlenia wnętrza domu we włoskim stylu.\nOświetlenie zewnętrzne domu kinkiety w stylu vintage lub nowoczesny do Twojego ogrodu.\nKinkiety zewnętrzne wykonane przez najlepsze firmy włoskiej tradycji, takie jak Toscot i Aldo Bernardi.\nZabytkowy projekt zrealizowany dzięki zastosowaniu wysokiej jakości materiałów, takich jak miedź i mosiądz, w celu uzyskania falistych linii w lampach z jednym lub kilkoma światłami w zależności od potrzeb.\nDla tych, którzy zamiast tego mają minimalistyczny styl, prosty bez zbyt wielu dekoracji, kinkiety Il Fanale są idealne, wykonane z prostokątnego lub kwadratowego żelaza i miedzi. Prosty styl, ale wpływ.\nJeśli chcesz ręcznie wykonany produkt, spójrz na toskańskie kinkiety zewnętrzne z terakoty. Ręcznie wykonane przez wykwalifikowanych rzemieślników, jak również pamiętające włoską tradycję, nadają Twojemu ogrodowi wyjątkowy, rustykalny charakter.\nOdkryj całą kolekcję w naszym katalogu online i nie wahaj się skontaktować z nami pod naszym numerem telefonu lub za pośrednictwem poczty e-mail, aby poprosić o spersonalizowaną wycenę lub więcej informacji o naszych produktach. Nasz personel chętnie pomoże i pomoże w procesie zakupu.\nWszystkie Aldo Bernardi Ferroluce Il Fanale SERAFINI MARMI Toscot Viadurini Lighting Viadurini Vetro di Venezia\nmetal (1) miedź (2) cement (4) ceramika (28) marmur (1) aluminium (33) żelazo (6) mosiądz (17) terakota (12)\nToscot Square lampa ścienna kwadratowa LED z terakoty\nKinkiet zewnętrzny wykonany z aluminium, produkowany we Włoszech, Anika\nKinkiet Vintage 2-LED z mosiądzu i plexi - Quadro od Il Fanale Fa\nKinkiet zewnętrzny wykonany z aluminium, wyprodukowany we Włoszech, Aquilina\nZewnętrzny kinkiet z toskańskiej majoliki, ręcznie robiony we Włoszech - Toscot Bistrò\nZewnętrzna lampa sufitowa wykonana z aluminium, wyprodukowana we Włoszech, Aquilina\nKinkiet ogrodowy wykonany z aluminium, wyprodukowany we Włoszech, Aquilina\nKinkiet zewnętrzny wykonany z odlewanego aluminium, wykonany we Włoszech, w Anusca\nKinkiet zewnętrzny z majoliki toskańskiej i szkła Made in Italy - Toscot Novecento\nZewnętrzny kinkiet z antycznego brązu z metalu - Saint Tropez autorstwa Il Fanale\nKinkiet zewnętrzny LED Floodlight 18W z białego lub czarnego aluminium - Nerea\nToscot Smith lampa ścienna na zewnątrz z terakoty, wykonana ręcznie\nKlasyczny, ręcznie zdobiony aluminiowy kinkiet zewnętrzny - Gorizia\nZewnętrzna lampa ścienna z odlewanego aluminium wykonana we Włoszech w Anusca\nKinkiet zewnętrzny z żelaza i aluminium z diodą LED w zestawie Made in Italy - Rango\nZewnętrzny kinkiet ze złoto-zielonego aluminium z ręcznie malowanymi kwiatami - Gorizia


5/6 , egzemplarz recenzencki , Paullina Simons , Świat Książki\nScathach 23 czerwca 2015 08:34\n"Jedenaście godzin", "Pieśń o poranku"[!!!] i oczywiście koniecznie, koniecznie trylogię "Jeźdźca miedzianego"! Nie pożałujesz;) Sama długo się przed Simons wzbraniałam, ale jak już zaczęłam,to prze-pa-dłam!:) Cieszę się, że autorka ma nową fankę;)\nVaria czyta 1 lipca 2015 16:21\nmierzę się właśnie na Jeźdźca, a resztę tytuły wpisałam "na zaś", bo obawiam się, że mimo przyjętego tempa, wakacji mi jednak zabraknie ;p\nUnknown 23 czerwca 2015 10:31\nA "Jeździec miedziany"? Czytałaś? Podobno piękne !!\nzarezerwowałam w bibliotece :)\nVenila 23 czerwca 2015 11:20\nNiebieska zakładka 23 czerwca 2015 11:52\nMam wszystkie książki Simons wydane po polsku:) Uwielbiam tę autorkę:) Simons pisze tak jakby w dwóch stylach: jeden styl reprezentują sagi: "Jeździec miedziany" i "Dzieci wolności", drugi "Pieśń o poranku", "Tully" i "Droga do raju". Moim zdaniem Paullina Simons jest mistrzynią sag. Wspaniale kreuje barwne postaci i ich skomplikowane losy na rozbudowanym tle historycznym. Także "Jeźdźca miedzianego" polecałabym Ci zdecydowanie w pierwszej kolejności.\nJeśli chodzi o drugi styl, jest on bardziej psychologiczny, emocjonalny. Autorka ukazuje bohaterów "połamanych" przez życie, skrzywionych psychicznie. Zazwyczaj dotykają ich niespodziewane zdarzenia. Bohaterowie poprzez swoje wybory przenoszą się w różne strony świata, ranią bliskich, przeżywają nietypowe zdarzenia... W jakimś sensie jest to nawiązanie do biografii Simons, która urodziła się w Leningradzie, a mieszka w Stanach Zjednoczonych.\nVaria czyta 1 lipca 2015 16:23\nto prawda bohaterowie ukazani jej oczami są niesamowicie żywi i tacy realni. z jednej strony wzbudzają irytację, ale znając motywy ich postępowania nie jesteśmy w stanie ich znielubić. Tully mnie oczarowała, mam nadzieję, że drugi styl autorki jeszcze ją przebije.\nUnknown 23 czerwca 2015 12:22\n"Tully" juz od dawna jest na mojej liscie "to read" :) Przeczytalam za to inne ksiazki autorki i trylogia zaczynajaca sie od "Jezdzca miedzianego" to moje najukochansze ksiazki, roztrzaskujace serce na kawalki i sklejajace je na nowo. Goraco polecam!\nKarolina 23 czerwca 2015 12:51\nA ja mam mieszane uczucia. Po przeczytaniu "Jeźdźca miedzianego" miałam wrażenie, że odkryłam nową ulubioną autorkę i długo zachwycałam się powieścią :) A potem dostałam dwa kolejne tomy. "Tatianę i Aleksandra" ledwo wymęczyłam, tak było nudne, a za "Letni ogród" boję się nawet zabrać.\nVaria czyta 1 lipca 2015 16:24\ntyle osób wspomina o Jeźdźcu, że na pewno go przeczytam. co do reszty historii, będę zdawać relację na bieżąco/\nUnknown 23 czerwca 2015 16:07\nTo jest książka, którą rozpoczęłam czytać i po kilku stronach odłożyłam na półkę... nie mogę jakoś przez nią przebrnąć...\nPaulliny Simons czytałam jedynie "Jedenaście godzin"(recenzja na moim blogu). Uf, wstrząsnęła mną ogromnie.... pozdrawiam\ntest 23 czerwca 2015 19:23\nSerdecznie polecam Ci "Jedenaście godzin" świetna książka. Moje pierwsze spotkanie z Simons też było sukcesem, ale... sięgnęłam po "Drogę do raju" i nie była zła, jednak bardzo rozczarował mnie sławny Jeździec Miedziany. Doszłam tylko do połowy pierwszego tomu, nie byłam w stanie przebrnąć reszty. Nad książką Tully jeszcze się zastanowię.\nVaria czyta 1 lipca 2015 16:25\nzauważyłam, że tytuł dzieli czytelników wyraźne na dwa obozy - zobaczymy do którego ja się zapiszę.\nKsiążki - inna rzeczywistość 23 czerwca 2015 19:31\nNa razie się wstrzymam, choć przyznaję, że twórczość tej autorki bardzo mnie ciekawi... :)\nKrokusowe Przemyślenia 23 czerwca 2015 21:02\nCzytałam wszystkie części "Jeźdźca miedzianego" i z czystym sumieniem polecam!\nVaria czyta 1 lipca 2015 16:26\nna pewno po niego sięgnę!\nrecenzje ami. 23 czerwca 2015 22:01\nZamierzam tą książką rozpocząć swoją przygodę z Autorką :)\nKusi mnie też Jeździec miedziany.\nMam książkę na półce i jeszcze nie ruszyłam. A kupiłam z uwagi na dobre recenzje. Muszę to zmienić :)\nmoja też długo nabierała mocy, ale szkoda marnować dni na czekanie ;)\nKaś 24 czerwca 2015 23:56\nTak naprawdę do tej pory w ogóle nie zwracałam uwagi na tę autorkę - wiem o jej istnieniu i na tym temat się kończy. Teraz waham się, bo widzę, że jednak warto bliżej się nią zainteresować...\nJoanna 1 lipca 2015 10:45\nJezdziec miedziany-najlepszy! Nic tej autorki już później mnie tak nie zachwyciło. Ale tej pozycji, o którą pytasz jeszcze nie czytałam, więc moze...\nVaria czyta 1 lipca 2015 16:28\nobstawiam, że na tle Jeźdźca wypadnie ona słabo, bo chyba jeszcze nie spotkałam tak gorąco polecanej mi książki jak Jeździec właśnie ;)


Wiadomość: saab 9000 nie odpala\nTytuł: saab 9000 nie odpala\nNapisane: 24 kwi 2015, o 06:10\nWitam jak w temacie 9k kolegi nie odpala. Co zostało zrobione:\nSprawdzenie iskry- jest\nSprawdzenie wtryskow- otwierają się\nPodmiana kasety DI\nWszystko co jest potrzebne do odpalenia działa a nie odpala.\nBylo wszystko ok wieczorem zgaszony rano już nie odpalil.\nBrak błędów na ecu\nMoże być coś z jakimś przekaznikiem?\nTytuł: Re: saab 9000 nie odpala\nNapisane: 24 kwi 2015, o 16:23\nNapisane: 24 kwi 2015, o 16:32\nJakieś alarmy, odcinki itp?\nNapisane: 24 kwi 2015, o 17:22\nNapisane: 25 kwi 2015, o 15:52\nNapisane: 25 kwi 2015, o 16:10\nna skp znalazłem info o padniętym sterowniku DI/APC. Objawy właśnie takie, Michałowi wysłałem linkę do wątku\nNapisane: 25 kwi 2015, o 20:23\nmoże łańcuszek przeskoczył\nNapisane: 26 kwi 2015, o 19:19\nŁańcuszek nie może przeskoczyć. Najwyżej się urwie.\nEcu bylo podmieniane od mojego wiec to nie to a poza tym to jest 95 rok\nNapisane: 1 maja 2015, o 07:12\nPo wielu nie udanych próbach udało się rozwiązać problem.\nUsterka okazała się bardzo prosta do usunięcia a przysporzyla wiele problemów.\nTak na przyszłość dla potomnych problemem byl zawór regulacji ciśnienia na listwie wtryskowej.\nProblem rozwiązała wymiana listwy.


Smithfield Foods przejmuje zakłady mięsne na Słowacji i Węgrzech\nGrupa Penta Investments wyraziła zgodę na sprzedaż firmy Mecom Group, w skład której wchodzą zakłady mięsne na Słowacji i Węgrzech, w tym największy na Słowacji zakład przetwórstwa mięsnego, zlokalizowany w miejscowości Humenné. Nabywcą jest jeden ze światowych liderów branży mięsnej, amerykański koncern Smithfield Foods, który jest m.in. właścicielem marki Animex.\nStrony ustaliły, iż kwota transakcji nie zostanie ujawniona, a finalizacja zakupu Mecom Group jest uzależniona od uzyskania stosownych zgód kompetentnych urzędów regulacyjnych na Słowacji i Węgrzech. Poprzez zawarcie umowy kupna ze Smithfield Foods, firma Carnibona Holdings należąca do grupy Penta Investments, z sukcesem zakończyła postępowanie przetargowe, do którego przystąpiło wielu inwestorów zainteresowanych nabyciem przedmiotowej firmy.\n- Pragnę wyrazić radość z faktu, iż zaufanie do wysokiej jakości i zdolności operacyjnych zakładów Mecom zostało uznane i potwierdzone dużym zainteresowaniem akwizycją pośród światowych liderów branży uczestniczących w przetargu. Kluczowe dla osiągniecia sukcesu były wyjątkowe zaangażowanie, motywacja i wiedza branżowa zespołu menadżerów, kierowanego przez Ladislava Čechoviča. W ciągu ostatnich 13 lat przekształciliśmy Mecom Group w dochodowe przedsiębiorstwo przetwórstwa mięsnego, czego potwierdzeniem jest wiodąca pozycja firmy na słowackim i węgierskim rynku – podkreśla Marián Slivovič, partner w Penta Investments, odpowiedzialny za działalność grupy w sektorze mięsnym.\n- Dzisiejsze ogłoszenie tak istotnej dla nas informacji potwierdza zaangażowanie Smithfield Foods w dążenie do poszerzenia naszego portfolio marek oraz do dalszych inwestycji w Europie. Grupa Mecom charakteryzuje się wysoką jakością wytwarzanych produktów, a także doskonałym zespołem pracowników, co dobrze wpisuje się w plan naszego rozwoju w Europie i uzupełnia listę naszych marek – zaznacza Luis Cerdan, prezes Smithfield Foods w Europie\nGroup Mecom Group posiada dwa zakłady mięsne na Słowacji, w miejscowościach Lucenec oraz Humenné, które w skali miesiąca wytwarzają łącznie 5 tysięcy ton produktów mięsnych. Do grupy należą także dwa mniejsze podmioty zlokalizowane na Węgrzech. Zakład w miejscowości Szolnok, gdzie produkowanych jest miesięcznie 220 ton wędlin, w tym tradycyjne salami pleśniowe oraz zakład w miejscowości Bekescsaba. Tamtejszy podmiot produkuje 350 ton salami miesięcznie pod tradycyjną marką Csabai. Blisko 54% produkcji Grupy Mecom kierowane jest na rynki zagraniczne, a wśród głównych odbiorców znajdują się Węgry, Czechy i Niemcy. Grupa Mecom zatrudnia ponad 1400 osób, a jej przychody w ubiegłym roku wyniosły ponad 138 milionów euro.\nUlokowana w miejscowości Smithfield (stan Wirginia) w Stanach Zjednoczonych i działająca od 1936 roku firma branży spożywczej o rolniczych korzeniach i globalnym zasięgu. Codzienna produkcja, zgodnie z hasłem „Dobra żywność. Odpowiedzialnie.”, jest możliwa dzięki wsparciu 40 tysięcy pracowników w USA oraz 14 tysiącom zatrudnionych osób w Europie, co uczyniło Smithfield Foods jednym z wiodących, zintegrowanych pionowo przedsiębiorstw branży mięsnej. Od ponad dwóch dekad Smithfield Foods jest pionierem w zakresie standardów zrównoważonego rozwoju, w tym także nowatorskich rozwiązań dla sektora żywnościowego, takich jak m.in. ambitne zobowiązanie do redukcji emisji dwutlenku węgla o 25% do 2025 roku. Nadrzędną wartością Smithfield Foods jest dążenie do eliminacji braku dostępu do żywności, czego efektem jest przekazanie setek milionów posiłków dla potrzebujących regionów. Smithfield Foods może pochwalić się bogatym portfolio rozpoznawalnych marek wysokiej jakości produktów, takich jak m.in. Smithfield®, Eckrich® and Nathan's, a także Berlinki i Morliny.\nŚrodkowoeuropejska grupa inwestycyjna założona w 1994 roku i operująca w głównej mierze w obszarze opieki zdrowotnej, usług finansowych, produkcji, handlu detalicznego, a także rozwoju nieruchomości. Łącznie w grupie pracuje ponad 46 tysięcy osób, a aktywa Penty osiągnęły w 2019 roku ponad 11 miliardów euro. Grupa Penta, działając w ponad 10 krajach europejskich, posiada swoje biura m.in. w Pradze, Bratysławie, Warszawie oraz Monachium i zarządza inwestycjami w różnych obszarach gospodarki, w tym w sektorze żywnościowym.\nBustowski wygrał z korporacją. Działacz zarzuca pr\n7 sierpnia 2020 spółka Animex Foods wystąpiła do sądu z akte\nAnimex Foods: Musimy pracować nad rozwojem rodzime\n- 2020 rok dla sektora produkcji trzody chlewnej w Polsce ok\nNajwiększa rumuńska rzeźnia dotknięta COVID-19. Pr\nPonad 100 przypadków koronawirusa wykryto wśród pracowników\nKolejne przypadki koronawirusa w starachowickim An\nU czternastu pracowników zakładów mięsnych Animex Foods w St\nKoronawirus w zakładzie mięsnym Animexu w Staracho\n- Zakażenie koronawirusem wykryto u jednego z pracowników st\nAmerykańscy hodowcy świń mogą stracić w tym roku n\nKryzys związany z epidemią koronawirusa szkodzi hodowcom świ\nSmithfield Foods zamyka duży zakład w Południowej\nJeden z największych producentów mięsa wieprzowego w USA, po\nProducenci tuczników pełni obaw o monopolizację ry\nNa rynku warchlaka krajowego i importowanego sytuacja wraca\nSmithfield Foods przejmie kontrolę nad Pini Poloni\nUOKiK wydał zgodę na przejęcie przez Smithfield Foods kontro\nProblemy największego na świecie producenta trzody\nW ciągu ostatnich kilku tygodni ceny akcji największego na ś\nWyciek amoniaku w kutnowskich zakładach przetwórst\nW zakładach mięsnych Animex (Kutno, woj. łódzkie) doszło do\nAnimex , Smithfield , Smithfield Foods , Animex Foods , Mecom Group


Stanisław Lem - Baza wiedzy - informacje literackie - Culture.pl - Culture.pl Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Zmiany ustawień dotyczących plików cookie można dokonać w dowolnej chwili modyfikując ustawienia przeglądarki. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności . Culture.pl Culture.pl Stanisław Lem - Baza wiedzy - informacje literackie - Culture.pl Culture.pl dla słabowidzących A A A PL / PL / Polski / EN EN English Chinese Deutsch Spanish French Japanese Russia Ukraine Aktualności Kalendarz wydarzeń Multimedia Baza wiedzy Film Teatr Sztuki wizualne Literatura Muzyka Fotografia Architektura Design Culture.plBaza wiedzyLiteraturaStanisław Lem Literatura Stanisław Lem\nLiteratura Print Stanisław Lem Paweł Kozioł\nStanisław Lem, Kraków 1997 - fot. Elżbieta Lempp Czołowy przedstawiciel polskiej fantastyki naukowej, filozof, futurolog i eseista, w swoim dorobku ma również powieści realistyczne i teksty satyryczne. Spis treści: Ogólne omówienie twórczości Realizm Groteska Dyskursywność Apokryfy Fiasko, czyli pesymizm Obsesje Pierwsze polskie wydania dzieł Lema Urodzony 12 września 1921 we Lwowie jako syn wziętego laryngologa Samuela Lehma i Sabiny Woller (swoje dzieciństwo wspomina w autobiograficznej książce "Wysoki Zamek"), krewny Mariana Hemara. Absolwent II Gimnazjum im. Karola Szajnochy, planował rozpocząć studia na Politechnice Lwowskej, jednak w okupowanym przez wojska radzieckie Lwowie okazało się to niemożliwe. Dzięki znajomościom ojca dostał się na studia medyczne, przerwane w okresie okupacji niemieckiej, kiedy to pracował jako pomocnik mechanika i spawacz. Lem kontynuował je również po wojnie, rezygnując jednak z ostatnich egzaminów, by uniknąć poboru do wojska. W 1946 cała rodzina przeniosła się do Krakowa, nie chcąc przyjąć obywatelstwa ZSRR. Kariera literacka Stanisława Lema zaczęła się od współpracy z czasopismami ("Kuźnica", "Tygodnik Powszechny", "Nowy Świat Przygód"). Początkowo zamieszczał w nich wiersze, później zwyczajowo dodawane jako aneks do "Wysokiego Zamku", oraz opowiadania o tematyce okupacyjnej. W "Nowym Świecie Przygód" wydrukowano też w odcinkach jego pierwszą powieść fantastyczną, zatytułowaną "Człowiek z Marsa". W latach 1947-1950 pisarz pracował w Konwersatorium Naukoznawczym prowadzonym przez dra Mieczysława Choynowskiego. Po zamknięciu tej instytucji znalazł się w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. Niespodziewany sukces "Astronautów" - pierwszej powieści fantastycznej Lema, jaką wydano w formie książkowej - i równoległe problemy z drukiem wcześniejszego "Szpitala Przemienienia" (z powodu wymagań cenzury rozwiniętego do trylogii "Czas nieutracony", kończącej się przyjęciem przez głównego bohatera legitymacji partyjnej) sprawiły, że pisarz postanowił na dobre zająć się tworzeniem fantastyki. Z jednej strony zapewniało mu to możliwość snucia interesujących go refleksji na temat miejsca technologii w życiu człowieka, z drugiej - ułatwiało omijanie cenzury. W 1953 Stanisław Lem ożenił się z Barbarą Leśniak, lekarzem radiologiem; ich syn Tomasz urodził się w roku 1968. W latach 1983-1988 pisarz przebywał na emigracji (Berlin, Wiedeń), by potem zamieszkać w Krakowie. W ostatnich latach życia intensywnie współpracował z "Tygodnikiem Powszechnym". Pisarz zmarł 27 marca 2006 roku, a urnę z jego prochami złożono na Cmentarzu Salwatorskim. Mimo że sam deklarował się jako agnostyk, na prośbę rodziny pochówku dokonano według obrządku katolickiego. Stanisław Lem posiadał kilka doktoratów honoris causa (m.in. Politechniki Wrocławskiej, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Lwowskiego i Uniwersytetu w Bielefeld). W roku 1973 pisarzowi przyznano honorowe członkostwo amerykańskiego stowarzyszenia Science Fiction Writers of America, lecz z powodu perturbacji proceduralnych odrzucił on oferowane w 1975 roku członkostwo zwyczajne. Nazwiskiem naszego autora nazwano również planetoidę 3836 Lem. Ogólne omówienie twórczości Na wielokształtność omawianej twórczości zwrócił uwagę Jan Błoński już w roku 1961 ("Życie Literackie" nr 497). Stanisław Lem dotknął wszystkich prawie możliwości, jakie daje pisarzowi współczesna science-fiction. Można nawet powiedzieć, że w swojej - chronologicznie zwięzłej, lecz ilościowo obfitej - twórczości powtórzył niejako ewolucję gatunku: w istocie, rozpoczął od powiastek prostych, ufnych, krzepiących ("Astronauci", "Obłok Magellana"), by wkrótce dojść zarówno do parodii ("Dzienniki gwiazdowe Ijona Tichego"), jak do apokaliptycznej i koncentracyjnej wizji "najgorszego z możliwych światów" ("Eden"). Co więcej - systematycznie sprawdzał szanse literackie, które przynosi fantazja naukowa. Okres późniejszy potwierdził tylko tę trafną diagnozę, a nam pozostaje jedynie jej rozwinięcie. Utwory Lema można roboczo podzielić na kilka grup. Po zapomnianych już dziś opowiadaniach oraz po wczesnych, optymistycznych w wymowie powieściach (przez samego pisarza krytykowanych później jako "socrealistyczne"), w latach 60. Lem stworzył dzieła mające najwięcej wspólnego z kanoniczną formą fantastyki naukowej, a przy okazji wprowadzające w ten gatunek elementy swoiście pojętego realizmu. Mowa tu o powieściach takich, jak "Eden" (1959), "Powrót z gwiazd" (1961), "Solaris" (1961), "Niezwyciężony" (1964), "Głos Pana" (1968), a także o drukowanych w różnych zbiorach opowiadaniach, które ostatecznie złożyły się na zbiór "Opowieści o pilocie Pirxie" (1968). Po 1968 Lem właściwie wrócił do tej formuły pisarskiej tylko raz, w ostatniej powieści zatytułowanej "Fiasko" (1987). Nieco dłużej pojawiały się utwory o zabarwieniu groteskowym, niekiedy przewrotnie archaizowane, łączone w cykle za sprawą wyrazistych postaci głównych bohaterów, takich jak gwiezdny podróżnik Ijon Tichy bądź konstruktorzy Trurl i Klapaucjusz. Teksty tego rodzaju cechuje z reguły wielka inwencja językowa. Pojawiają się w nich techniczno-feudalne neologizmy, rymowanki, a także skrajnie groteskowe nazwy urządzeń przyszłego świata. Ostatnia powieść z Ijonem Tichym - "Pokój na ziemi" - wyszła w roku 1987. Z czasem punkt ciężkości twórczości Lema przesuwał się coraz bardziej w kierunku eseistyki i rozważań filozoficznych. Najistotniejszym dziełem tego rodzaju jest z pewnością "Summa technologiae", choć warto wspomnieć również "Filozofię przypadku", gdyż echo zawartych tam poglądów pobrzmiewa w antykryminalnych utworach "Śledztwo" i "Katar". Na pograniczu groteski i eseistyki sytuują się tzw. apokryfy - recenzje książek nieistniejących. Tu warto wspomnieć, że w ich przypadku proporcja - mniej więcej równa w "Doskonałej próżni" - z czasem przesuwała się w stronę tonacji serio. Ostatnia z cyklu recenzja książki "World as Holocaust" była już napisana w ten sposób, że znany jest przypadek, gdy tę pozycję potraktowano jako istniejącą. W końcowym okresie życia Lem był aktywny jako felietonista. Jego teksty pojawiały się przede wszystkim w "Tygodniku Powszechnym" oraz - jako "Rozważania sylwiczne" - w miesięczniku "Odra". Felietony te dotyczyły głównie teraźniejszości i przyszłości szeroko pojętej cywilizacji, a forma była dość tradycyjna, a zatem odległa od brawury niektórych dawniejszych utworów. Błyskotliwość pomysłów pozostała jednak ta sama, co zwykle - jak w uwadze, że naturalną koleją rzeczy przed sztuczną inteligencją powinien pojawić się byt taki, jak "sztuczny kretyn". Powyższy opis jest naturalnie dość szkicowy. Analizy bardziej szczegółowe znajdują się poniżej, przy czym wątki pogrupowane są według zagadnień, nie zaś chronologicznie według dat wydania kolejnych książek. Decyzja taka podyktowana jest faktem, że doskonałe omówienia poszczególnych pozycji, autorstwa Jerzego Jarzębskiego, można znaleźć na stronie http://solaris.lem.pl. Spis części niniejszego artykułu znajduje się zaś poniżej: Realizm Świat przedstawiony w utworach Lema różni się od rzeczywistości znanej z typowej fantastyki naukowej przede wszystkim tym, że z reguły autor nie daje do zrozumienia, iż przedstawia rzeczy niezwykłe. Wręcz przeciwnie - wiele elementów Lemowej rzeczywistości zostało skonstruowanych tak, aby sprawiać wrażenie przyszłej normalności i codzienności. Charakterystyczne pod tym względem są zwłaszcza "Opowieści o pilocie Pirxie", w których Układ Słoneczny opisany został jako przestrzeń oswojona, podległa badaniom naukowym, poddana gospodarczej eksploatacji, zdatna nawet do ruchu turystycznego. Nie oznacza to jednak, że jest to przestrzeń bezpieczna, o czym niejednokrotnie przekonują się ludzie, którym przyszło w niej pracować. Można zaryzykować następujące porównanie: loty kosmiczne w "Opowieściach o pilocie Pirxie" przedstawione są mniej więcej tak, jak podróże dalekomorskie u schyłku epoki wielkich żaglowców. Ten trop poddaje choćby stylizowany wystrój rakiety z opowiadania "Terminus" - okrągłe, mosiężne niby-okna, w których umieszczone było oświetlenie, bladobłękitne mapy, imitujące kolorem mapy morskie, wreszcie na poły legendarna opowieść o rozbitkach do końca walczących o przetrwanie. Jednak w rzeczywistości, w której porusza się Pirx, romantyzm zawodu kosmonauty stopniowo ustępuje rutynie, a ta z kolei prowadzi do licznych niedociągnięć. Zarówno procedury, jak i sprzęt pozostawiają wiele do życzenia, będąc mieszanką najnowszych osiągnięć techniki i narzędzi oraz sposobów postępowania ewidentnie przestarzałych (wszystko to oczywiście z punktu widzenia przyszłości). Tę ambiwalencję eksperymentalnej nowości i nieuchronnego zużycia odzwierciedlają obiekty materialne przedstawiane w opowiadaniach. Z jednej strony często pojawiają się urządzenia prototypowe (co bynajmniej nie gwarantuje ich niezawodności), z drugiej - bardzo precyzyjne są opisy niewygody, zniszczenia, zużycia, czy nawet błędnych decyzji konstruktorskich (łuszczący się pancerz "Koriolana"). Największym zagrożeniem dla człowieka nie jawi się jednak zawodna technika, lecz tkwiące w nim samym ograniczenia. W "Ananke" przyczyną spektakularnej katastrofy jest patologiczny perfekcjonizm programisty, w "Odruchu warunkowym" śmiertelny w skutkach błąd kilkakrotnie pojawia się na styku zawodnej aparatury alarmowej i ludzkiej interpretacji jej wskazań. Jeżeli główny bohater z reguły znajduje wyjście z podobnych sytuacji, dzieje się to nie za sprawą zalet typowych dla superbohatera - pilot Pirx jest wręcz przedstawiany jako gapowaty marzyciel - lecz dzięki intuicji, pozwalającej mu wyjść poza schematyczny sposób działania. Co więcej, stanowiące z pozoru charakterologiczną rysę marzycielstwo warunkuje praktyczną skuteczność działań Pirxa. Ten model heroizmu ściśle splecionego ze słabością, na który zdobywa się człowiek w gruncie rzeczy przeciętny (co z punktu widzenia reguł gatunkowych prozy fantastycznej jest nowością), nadaje postaci Pirxa rys nieco Conradowski. Ceną za to, że w fantastycznych światach Lema czytelnik czuje się dość swojsko - nie będę wnikać w to, na ile świadomie płaconą - bywają pewne anachronizmy. W "Edenie", gdzie technologia umożliwia podróże już nie międzyplanetarne, a międzygwiezdne, jeden z bohaterów posługuje się zapalniczką benzynową. Takie sytuacje odróżnić wypada od anachronizmów jawnie żartobliwych, jakich pełne są "Bajki robotów" czy "Dzienniki gwiazdowe". Innym, nieco paradoksalnym przejawem realizmu jest bardzo plastyczne i szczegółowe przedstawianie rzeczywistości, która jawi się bohaterom jako obca. Co ciekawe, mogą to być zarówno przejawy pozaziemskiej cywilizacji, jak i sytuacja na Ziemi oglądana przez człowieka z innego czasu. Ten mógł być ofiarą paradoksów fizycznych związanych z podróżowaniem z prędkością bliską szybkości światła ("Powrót z gwiazd") bądź beneficjentem przeprowadzonego po latach ożywienia ("Fiasko" czy - ilustrujący ten sam problem w konwencji żartobliwej - "Kongres futurologiczny"). We wszystkich przypadkach przedstawiana przez Lema obcość jest konkretna i niemal dotykalna, niepokojąca nie za sprawą jakiegoś niedookreślenia, lecz głównie przez to, że nie można jej zrozumieć. Z reguły ludzkie schematy poznawcze zostają wystawione na próbę przez rozmycie różnicy między żywym a martwym, naturalnym a sztucznym, organicznym a nieorganicznym. Można tu przypomnieć nekrocyty z "Niezwyciężonego", czyli miniaturowe latające automaty militarne, inteligentne dopiero jako rój, biologiczną fabrykę z "Edenu", bądź wszystkie formy myślącej galarety występujące od "Solaris" do "Dzienników gwiazdowych". Innym typowym dla Lema znakiem obcości jest wynaturzenie bądź wypaczenie zamysłu konstrukcyjnego, stanowiące zwykle efekt katastrofy, po której do interpretacji pozostają tylko szczątki. Ten motyw pojawia się już w "Astronautach", by następnie ulegać niezliczonym modyfikacjom. Na siłę i konkretny charakter zawartych w tym pisarstwie obrazów obcości zwraca uwagę Władimir Borisow (http://acta-lemiana.prv.pl): "O najwyższym stopniu wyrazistości użytych przez niego środków językowych świadczą opisy przynajmniej dwóch fantastycznych krajobrazów. Można przerzucić i tysiąc fantastyczno-naukowych książek, a nie znajdzie się tak widowiskowych opisów wymyślonych fenomenów, jak w opowieściach o tworach Solaris - zagadkowych symetriadach, mimoidach, górodrzewach, długoniach, chyżach itd. oraz o Lesie Birnam na Tytanie ('Fiasko'), który, co prawda w odróżnieniu od szekspirowskiego nigdzie nie idzie, ale za to wciąż się zmienia." O Lemie realiście można mówić także z zupełnie innej perspektywy. Ćwiczenia w przedstawianiu obcości rozpoczął on w końcu od wczesnej powieści "Szpital Przemienienia", osadzonej w realiach niemieckiej okupacji. Zdaniem Jarzębskiego, dzieło to prezentuje tę samą problematykę filozoficzną, jaką znamy z dojrzałych i kanonicznych dzieł Lema (zneutralizowaną jednak częściowo przez fakt, że najtrudniejsze pytania zadaje w tej powieści bohater negatywny - literat Sekułowski). Uwagę o filozoficznym pierwszeństwie "Szpitala Przemienienia" wypadałoby obudować przykładami - powiem więc, że konflikt między chłodną, naukową racjonalnością a ludzką naturą, w "Szpitalu Przemienienia" przedstawiany w formie dyskusji psychiatrów, powróci choćby w opowiadaniu "Rozprawa" - w wypowiedziach zbuntowanego, humanoidalnego robota Caldera oraz w refleksjach konfrontującego się z nim Pirxa. Humanistyczne aspekty posłannictwa lekarza odezwą się z kolei w postaci Doktora z "Edenu", a niepokojące opisy szaleństwa częściej niż ludzi będą dotyczyć karykaturujących naszą świadomość robotów (por. obraz religijnych uniesień oddawanych na złom automatów w "Powrocie z gwiazd"). Groteska Tak jak pojawienie się pilota Pirxa jest znakiem poważnej refleksji nad stykiem technologii i natury ludzkiej, obecność Ijona Tichego niemal nieodmiennie wskazuje na groteskowy charakter utworu (wyjątkiem są pozbawione tytułów, numerowane opowieści o szalonych wynalazcach dołączone do "Dzienników gwiazdowych", stylizowane raczej na kameralne horrory technologiczne). Jerzy Jarzębski przypisał nieprawdopodobnym opowieściom Ijona Tichego cechy gawęd barona Münchhausena (sam Lem twierdził natomiast, że podobieństwo to było absolutnie niezamierzone). Cały cykl wykorzystuje pomysły, na które w "poważnej" fantastyce naukowej nie ma już, zdawałoby się, miejsca - podróże w czasie (możliwością zaistnienia tego rodzaju incydentów wyjaśniona została nieciągła numeracja kolejnych podróży), przypadki zagubienia się w pętli czasu, kosmici bardzo podobni do ludzi... Sztafaż tego rodzaju każe myśleć, że "Dzienniki..." nie są w istocie fantastyką naukową sensu stricto, lecz powiastką filozoficzną (na wzór "Kubusia fatalisty" Diderota), wykorzystującą jedynie nieco niezwykły zestaw rekwizytów. Wśród utworów w typie powiastki filozoficznej pokaźną grupę stanowią teksty będące w twórczości Lema swoistą "specjalnością zakładu" - przedstawione w sposób komiczny antyutopie. Wynaturzone innoplanetarne społeczeństwa bywają alegoriami totalitaryzmu - jak choćby planeta Pinta, gdzie ludzi usiłowano przymuszać do oddychania pod wodą, co ponoć było skutkiem nadmiernego rozrostu biurokratycznych struktur odpowiedzialnych za nawadnianie suchego niegdyś globu. Innym razem są symbolami chaosu i bezcelowości historii - jak glob, na którym Ijon Tichy ustawił sprezentowaną przez prof. Tarantogę maszynę do przyspieszania upływu czasu, tylko po to, by w nieskończoność obserwować kolejne przewroty i zmiany ustroju. Czasami wreszcie teksty tego rodzaju stają się całkowicie poważnymi eksperymentami myślowymi - jak w przypadku opisu rasy rozumnej, która uzyskała możliwość dowolnego kształtowania ciał swoich przedstawicieli. Jeżeli chodzi o komiczne walory cyklu tekstów z Ijonem Tichym w roli głównej, to płyną one tyleż z futurystycznego humoru sytuacyjnego i pomysłów jawnie przekraczających granice prawdopodobieństwa, co i z finezji dowcipu językowego. Obydwoma odmianami humoru skrzy się np. dołączany do niektórych edycji "Dzienników" tekst "Ratujmy kosmos. List otwarty Ijona Tichego", powołujący do życia różne groteskowo groźne lub wzbudzające obrzydzenie gatunki życia pozaziemskiego, którym jednakże należy się ochrona zgodnie z najwyższymi standardami ekologii. A zagrożona miała być np. mrówka Krzesławka Dręczypupa, której stada polowały na turystów w pobliżu miejsc widokowych - by przywabić ofiary, mrówcze roje formowały się w kształty wiklinowych foteli. Ijon Tichy występował również w stosunkowo późnych powieściach "Wizja lokalna" oraz "Pokój na ziemi", które pod maską komizmu traktowały o nader poważnych kwestiach: pierwsza o hipotetycznych formach przyszłego społeczeństwa, zaklinającego etykę w technologię, oraz o cywilizacyjnych implikacjach innej niż ludzka budowy anatomicznej (przedstawieni w niej Encjanie to rasa rozumna pochodząca od ptaków-bezlotów), druga - o rozbrojeniu. Tutaj podobieństwo do powiastki filozoficznej, albo do alegorycznej fantastyki w rodzaju "Podróży Guliwera" Swifta, jest jeszcze wyraźniejsze. Żarty Lema miały z reguły drugie dno. Pochodzący z "Cyberiady" pomysł na jednostkę służącą do pomiaru szczęścia powiązaną z systemem metrycznym (jeden hed to miara dobrostanu, jaki człowiek odczuwa po zdjęciu buta, w którym był gwóźdź uwierający go przez kilometr) wydaje się czystą groteską, niepowiązaną z rzeczywistością. Nabiera on jednak głębszego sensu, gdy przypomnieć sobie aparat matematyczny i narzędzia statystyczne używane w psychologii czy socjologii. Jeżeli natomiast ktoś szuka u Lema większej dawki humoru absurdalnego, należałoby mu polecić "Bajki robotów". Struktura żartu jest w nich następująca: roboty, a więc byty technologicznie zaawansowane, żyją w społeczeństwach feudalnych, gdyż tylko w takich mogą pojawić się postaci charakterystyczne dla baśni: okrutny tyran, dzielny rycerz, fałszywy królewski doradca, czy oczekująca zamążpójścia księżniczka. Lista bajkowych postaci została zmieniona tylko w jednym punkcie - czarodzieja zastępuje konstruktor, w dodatku bezwyjątkowo przedstawiany jako bohater pozytywny. To podstawienie wydaje się zgodne z myślą Arthura C. Clarke'a, wedle którego każda dostatecznie zaawansowana technologia jest nieodróżnialna od magii, zaś opowiedzenie się konstruktora po stronie dobra sprawia wrażenie pochwały racjonalizmu i nauki, dobrze radzących sobie nawet w świecie zupełnie absurdalnych reguł. Taka wizja byłaby jednak nadmiernym uproszczeniem - racjonalizm zostaje bowiem bezlitośnie wykpiony w tekście "Przyjaciel Automateusza". Bohater tytułowy kupuje niewielkie urządzenie, zdatne do umieszczenia w uchu i zdolne do podtrzymywania przyjacielskiej rozmowy. Gdy jednak Automateusz skutkiem wypadku znajduje się na bezludnej wyspie, elektroniczny przyjaciel bez ustanku proponuje mu najbardziej racjonalne wyjście z sytuacji - to jest samobójstwo. W tym samym czasie co "Bajki robotów" i "Cyberiada" powstawały również "Dyktanda" - krótkie i absurdalne teksty najeżone trudnościami ortograficznymi, mające służyć jako pomoc w nauce dla siostrzeńca żony. Na książkowe wydanie czekały one jednak aż do 2001 roku. "Dyktanda" cechuje czarny, miejscami dość makabryczny humor (za przykład niech posłuży sposób na pozyskanie wątróbki: "Aby ją przyrządzić, należy kupić samochód i pędzić nim póty, aż się kogoś przejedzie. Wątróbkę, nieboszczykowi niepotrzebną, z wnętrzności wyjmujemy i wkładamy do lodówki"). Dyskursywność Jak już wspomniałem, w późniejszym okresie swej twórczości pisarz stopniowo porzucał beletrystykę na rzecz form pozbawionych elementów fikcyjnych, za to bardziej bezpośrednio wyrażających jego poglądy. Warto jednak zauważyć, że do eseistyki Lem zmierzał stopniowo, i to właściwie niemal od początku swej drogi twórczej. O ile bowiem naukowe wyjaśnianie przedstawianej w powieści rzeczywistości jest w ramach gatunku science fiction zabiegiem najzupełniej typowym, o tyle autor "Solaris" stosował go ze szczególną intensywnością. Dyskursywny, nie zaś fabularny charakter ma już początek stosunkowo wczesnej powieści "Astronauci" - opowiadający o katastrofie tunguskiej i technice rakietowej, a cechujący się stosunkowo niewielką przymieszką fikcji. Wspomniana tendencja do prezentowania naukowych rozważań w stanie niemal nieprzetworzonym była tym silniejsza, iż Lem wybierał na swoich bohaterów ludzi, dla których nauka i technika stanowiły nieodłączny element życia - inżynierów, lekarzy, naukowców, odkrywców, pilotów. Właściwie brak w jego powieściach prób wykorzystania alternatywnego schematu kompozycyjnego, w którym głównym bohaterem jest dziecko lub kompletny laik, w naturalny sposób mogący zadawać pytania na temat otaczającego ich świata. Wspomniany wybór jest tym bardziej symptomatyczny, iż wyspecjalizowani w poznawaniu rzeczywistości bohaterowie Lema prędzej czy później i tak znajdują się w sytuacjach, które czynią z nich właśnie laików. Samego autora interesują bowiem sprawy sytuujące się na granicy możliwości ludzkiego poznania. Fabuła jego powieści z reguły była głównie rusztowaniem dla myśli - nic więc dziwnego, że po pewnym czasie Lem przerzucił się na formy wyrażające ową myśl bez fabularnych dodatków. Już książka wieńcząca cykl kanonicznych dzieł z lat 60. - "Głos Pana" - może być nieco paradoksalnie nazwana "powieścią w formie eseju". Odpowiada za to zarówno kreacja głównego bohatera - wybitnego matematyka Petera Hogartha, skłonnego przy okazji do antropologicznych rozważań - jak i samo założenie fabularne książki. Opisuje ona próbę odczytania "listu z gwiazd", która mimo zaangażowania najświatlejszych umysłów zostaje skażona typowo ludzkim militaryzmem. Projekt, zrzeszający naukowców powołanych do rozszyfrowania tajemniczego przekazu, zaczyna przypominać Projekt Manhattan - ze względu na usytuowanie kompleksu badawczego na pustyni, kontrolę ze strony władz oraz żywione przez państwowych fundatorów nadzieje na odkrycie nowych technologii, zdatnych do wykorzystania jako nowa broń masowego rażenia. To ostatnie nie udaje się jednak - nawet nie ze względu na "spisek" prof. Hogartha, lecz z powodu losowego charakteru efektu TREX-u (Transportu Eksplozji). W fakcie tym Hogarth widzi efekt nadzwyczajnej ostrożności ze strony Obcych, którzy mieliby przewidzieć i uniemożliwić wszelkie destrukcyjne odczytania "listu". Na tle innych powieści o kontakcie "Głos Pana" wyróżnia się tym, że wyraża absolutną klęskę poznawczą. Wszystko, co bohaterowie powieści mogą uczynić, pomimo ich niewątpliwego naukowego geniuszu, to tworzenie kolejnych mitologii Kontaktu, czyniących z niego nieledwie Słowo Boże, stwarzające wszechświat, i w dodatku zabezpieczone przed interpretacjami mogącymi mieć śmiertelne konsekwencje dla ludzkości. Warstwą powieści, która nie doczekała się do tej pory należytej uwagi, jest gryząca satyra na uniwersalistyczne uroszczenia humanistyki lat 60. Nie darmo kluczowymi słowami wielokrotnie powtarzającymi się w wywodach bohaterów są: komunikat, kontekst, kod, nadawca i odbiorca - terminy pochodzące ze strukturalistycznej nauki o języku reprezentowanej przez Jakobsona. Uczestniczący w Projekcie humaniści są zaś przedstawiani jako właściwie niepotrzebni - bo nawet jeśli niektóre ich pomysły należałoby uznać za ciekawe, to zupełnie nie odnosiły się one do założonego celu badań. Innym tekstem stojącym na granicy między prozą fabularną a esejem jest "Golem XIV". Z elementów fikcyjnych pozostało w tym tekście tylko stworzenie sztucznej inteligencji, dalece przewyższającej ludzką - reszta to wykłady prezentowane jako owoc przemyśleń tytułowego superkomputera. Co ciekawe, "Golem" proponuje opis ewolucji zbieżny z tym, jaki można znaleźć w "Samolubnym genie" Richarda Dawkinsa (1976). Szczytowym osiągnięciem eseistyki Lema jest bez wątpienia "Summa technologiae". Książka, której tytuł miał przywodzić na myśl dzieło Tomasza z Akwinu, rozważa filozoficzne implikacje przyszłych odkryć, analizując styk techniki i biologii, niejako przy okazji wprowadzając pomysły takie, jak rzeczywistość wirtualna (nazywana tam "fantomatyką"). Tekst ten przejawia niebywały rozmach intelektualny. Rozważa się w nim na przykład konsekwencje osiągnięcia przez ludzkość takiego pułapu technologicznego, że będzie można mówić o wszechmocy (dającego możliwość stwarzania wszechświatów oraz ustalania rządzących nimi reguł). Inną zawartą w "Summie" prowokacją myślową jest "Paszkwil na ewolucję", stwierdzający, iż z inżynieryjnego punktu widzenia dobór naturalny doprowadził do powstawania konstrukcji wysoce niedoskonałych (zaś wczesne "projekty" ewolucji, w rodzaju jednokomórkowców, były znacznie lepsze). I chociaż tytuł wskazuje raczej na groteskę, to sam pomysł rozwijany jest w sposób śmiertelnie poważny, prowadzący do zastanawiania się nad możliwością stopniowego zastępowania biologii przez technologię. Również jeśli ją rozpatrywać na tle pozostałych tekstów eseistycznych, "Summa technologiae" odgrywa szczególną rolę. Poznać to po fakcie następującym: spora część późniejszej eseistyki Lema może być potraktowana jako przyczynki, korekty i uzupełnienia do "Summy". Zauważył to Tomasz Fiałkowski w odniesieniu do przebiegu prowadzonych przez niego rozmów z pisarzem, zawartych w książce "Świat na krawędzi": "Konfrontował też prognozy zawarte w 'Summa technologiae' i w innych swoich książkach z otaczającym nas światem. Czynił to nie bez satysfakcji - wiele z tych prognoz ziściło się, i to wcześniej, niż sam przewidywał - ale i nie bez goryczy, zniechęcony wieloma aspektami współczesnej cywilizacji i złym użytkiem czynionym przez ludzi z nowych odkryć." Szczególne miejsce wśród dzieł niefabularnych zajmuje także, choć z nieco innych powodów, "Fantastyka i futurologia". W sposób bezpośredni wyraża ona bowiem poglądy autora na uprawianą przez niego dziedzinę twórczości. W podsumowaniu Jarzębskiego prezentują się one następująco: "rzeczą dla Lema może najbardziej istotną w wartościowaniu science fiction jest ocena, na ile poważnie i odpowiedzialnie traktuje ona pierwszy człon swej gatunkowej nazwy". Wymagania prawdopodobieństwa, logicznej spójności świata przedstawionego i wreszcie tego, by zasadnicze odmienności, jakimi cechuje się rzeczywistość fantastyczna, miały wpływ na fabułę, nie będąc jedynie malowniczym tłem dla tradycyjnej, przygodowej historii przypominają nawiasem mówiąc postulaty głoszone znacznie później przez Jacka Dukaja. Specyficznym tekstem jest wreszcie "Filozofia przypadku" - wyrosła z buntu przeciw strukturalizmowi (co tylko potwierdza proponowane wyżej odczytanie "Głosu Pana"). Lem co prawda zaczyna swoje rozważania o przypadku od literatury, ale wychodząc od nich formułuje najpierw koncepcję kultury jako domeny procesów losowych, a następnie - uczy rozpoznawać działanie czynników losowych tam, gdzie odruchowo spodziewamy się zobaczyć spójną i nastawioną na określony cel konstrukcję. "Filozofia przypadku" nie znajduje może zbyt wyrazistej kontynuacji w pismach filozoficznych Lema, za jej pokłosie można natomiast uznać dwa antykryminały - "Śledztwo" oraz "Katar" (traktowany przez autora jako ulepszona wersja "Śledztwa"). Od klasycznego kryminału obydwa utwory różnią się tym, że brakuje najistotniejszego elementu, to jest sprawcy. W obydwu przypadkach został on zastąpiony przez sekwencje dziwnych zbiegów okoliczności - przy czym w "Katarze" również i rozwiązanie zagadki zostaje odkryte za sprawą przypadku. Apokryfy Osobliwą formą twórczości Lema było opisywanie książek nieistniejących, przybierające formę recenzji bądź wstępu do fikcyjnej pozycji wydawniczej. I tak głównie przyszłą beletrystykę projektuje Doskonała próżnia, zaś nieistniejące pozycje popularnonaukowe omawia Biblioteka XXI wieku. Stanisław Bereś podsumował ten rodzaj twórczości lapidarnym zdaniem: "literatura fantastyczna przerodziła się w fantastykę literatury". Powód pisania dzieł o tak osobliwej konstrukcji Lem widzi w swoim własnym lenistwie: "Myślę, że w miarę upływu lat rosła we mnie coraz większa niecierpliwość względem sumiennej, rzemieślniczej i powolnej fabularyzacji. Aby iluminację pomysłu zamienić w narrację, należy się potwornie namordować, i to w kategoriach pozaintelektualnych. To był jeden z głównych powodów, dla których poszedłem na tak okrutne skróty, jakimi były te książki." (http://solaris.lem.pl/content/view/151/104/) Wypadałoby tutaj przedstawić kilka spośród zamieszczonych w "Doskonałej próżni" pomysłów literackich. Niektóre z nich faktycznie można uznać za szkice, z których mogłyby wypączkować pełnowymiarowe powieści. Należy do nich stosunkowo najdłuższy "Gruppenführer Louis XVI", opisujący szaloną próbę stworzenia wzorowanego na feudalnej Francji państwa, dokonywaną w Argentynie przez uciekinierów z pobitych hitlerowskich Niemiec. Dalej idą teksty będące parodiami eksperymentów dokonywanych pod sztandarem roman nouveau (nowej powieści), takie jak "Toi" ("Ty"), będące stekiem wyzwisk pod adresem czytelnika, albo "Gigamesh", mający w swoim skomplikowaniu stanowić konkurencję dla "Ulyssesa" Joyce'a. Wypada wspomnieć wreszcie grupę trzecią, pokrewną już z "Biblioteką XXI wieku" - projekty przyszłej eseistyki, prognozy przyszłych procesów kulturowych bądź pomysły korespondujące z niefabularną twórczością Lema. Na przykład teksty przypisywane niejakiemu Kousce, z groteskowo przesadną drobiazgowością opisujące rolę zbiegów okoliczności w ludzkim życiu, dają się powiązać zarówno z "Filozofią przypadku", jak i z powieściami "Śledztwo" oraz "Katar". Fiasko, czyli pesymizn Lem z niechęcią wypowiadał się o swoich najwcześniejszych powieściach, dostrzegając w nich zbyt wiele koncesji ma rzecz realnego socjalizmu. Sprawa jawi się jednak jako bardziej złożona, choćby dlatego, że w żadnej z tych "prawomyślnych" podobno książek nie pada najmniejsza nawet wzmianka o przyszłych rządach partii komunistycznej, a głoszona przez Lema pochwała nauki, racjonalizmu i technokracji również niezbyt dobrze przystaje do tamtych zideologizowanych czasów. Wolno zatem przypuszczać, że prawdziwa przyczyna niechęci pisarza do wczesnych dzieł tkwi gdzie indziej. Upatrywałbym jej w fakcie, że optymizm tych utworów z czasem stał się autorowi zupełnie obcy. Lem pesymista najwyraźniej objawia się w swojej ostatniej powieści, zatytułowanej "Fiasko". Stanowi ona poniekąd rekapitulację motywów zawartych w dziełach wcześniejszych. Główny bohater jest w pewnym stopniu pilotem Pirxem ("w pewnym stopniu", ponieważ został wskrzeszony z dwóch ciał, z których jedno należało do Pirxa, drugie zaś do młodego pilota, który spieszył mu na ratunek), podróż mająca na celu kontakt z obcą cywilizacją przypomina tę z "Obłoku Magellana", mieszkańcy planety "otorbiają się" jak w "Edenie", a ich technologia wojenna przypomina nekrocyty z "Niezwyciężonego". Różnica jest taka, że we wspomnianych książkach ludzie nie przejawiali aż takiego instynktu zniszczenia, bądź wola kontaktu po drugiej stronie była większa (Lem wprost odwołuje się tu do koncepcji "okna kontaktu" - krótkiego w skali kosmicznej okresu między osiągnięciem przez cywilizację umożliwiającego międzygwiezdną komunikację poziomu technologicznego a samozniszczeniem bądź rezygnacją z ekspansji). W "Fiasku" zarówno ludzie, jak i druga strona rozkręcają spiralę podejrzeń, która w konsekwencji prowadzi do zniszczenia planety. Znaczenie takiego rozwiązania fabularnego jest jasne: Lem uważa, że genetyczne uwarunkowanie gatunku ludzkiego do przemocy jest tak silne, iż może się uruchomić w najbardziej nieodpowiednich sytuacjach. Mit o postępie i o radosnej ekspansji zostaje nieodwołalnie zastąpiony przez opowieść o ciemnych stronach człowieczeństwa. Obsesje Pisarstwo Stanisława Lema można scharakteryzować również, wychodząc nie od problematyki, lecz od jego ulubionych, powtarzających się w wielu dziełach motywów. Część z nich została już zaprezentowana, gdy była mowa o sposobach przedstawiania obcych cywilizacji, a także o zamykającym powieściową twórczość "Fiasku". Pomysły takie, jak myśląca galareta, czy zminiaturyzowana i poruszająca się w stadach, podobna owadom broń, bądź też roboty przejmujące względnie parodiujące mistyczne potrzeby człowieka, zauważalne są właściwie dla każdego, kto poznał kilka spośród najważniejszych dzieł pisarza. Można jednak wskazać całą serię tematów powtarzanych z nieco mniejszą intensywnością, lecz równie ważnych dla całościowego obrazu tej twórczości. Jeden z nich to działalność różnego rodzaju tajnych służb. Za ślad wczesnego zainteresowania tą tematyką wypada uznać opisywaną w "Wysokim Zamku" dziecięcą zabawę w fabrykowanie fikcyjnych i przeważnie tajnych dokumentów. Sam autor wspomina to w sposób następujący: "Jako uczeń produkowałem mnóstwo ważnych dokumentów: legitymacji, zaświadczeń, paszportów, dyplomów i aktów prawnych, na mocy których otrzymywałem niezliczone bogactwa, szlacheckie tytuły oraz władzę, albo też 'najwyższe pełnomocnictwa', zezwolenia, zaszyfrowane dowody i kryptogramy najwyższej wagi - a wszystko to odnosiło się do kraju, którego próżno szukać na mapie." Podobna rzeczywistość, składająca się niemal wyłącznie z rang, dokumentów i tajnych kodów, zmaterializowała się w groteskowym "Pamiętniku znalezionym w wannie" - zasadniczą różnicę stanowi jednak fakt, że bohater tej powieści dopiero uczy się zasad panujących w tym świecie tajnych hierarchii. Również punkt ciężkości zostaje przeniesiony z zachwytu strukturą zbiurokratyzowanego świata na jednostkową próbę wyobcowania się z niego poprzez niemal mistycznie pojmowaną Zdradę. Innym często i chętnie powtarzanym motywem jest ogólnoświatowa katastrofa, polegająca na utracie przez ludzkość całego zasobu sztucznie przechowywanej informacji. W "Pamiętniku znalezionym w wannie" przyczyną jest rozkładająca papier pozaziemska bakteria. W "Pokoju na ziemi" - broń, stanowiąca efekt pozbawionej ludzkiej kontroli sztucznej ewolucji. Tym razem zagłada dotyka wszystkich informacji składowanych elektronicznie, wydatnie cofając ludzkość w rozwoju. Wreszcie dołączane do "Dzienników gwiazdowych" opowiadanie "Profesor A. Dońda" proponuje żartobliwe uzupełnienie teorii względności, postulujące równoważność materii, energii oraz informacji. Skutek jest taki, że po przekroczeniu określonego progu nasycenia świata informacją cała wytworzona przez ludzkość wiedza znika, co doprowadza do powstania nowego wszechświata. Obsesja nadmiaru informacji wyrażała się także i w inny sposób. W "Doskonałej próżni" pojawia się na przykład tekst zatytułowany "Perycalypsis", proponujący system dotacji dla twórców, którzy powstrzymywaliby się przed niepotrzebnym już pomnażaniem dorobku ludzkości. W "Wizji lokalnej" wysoko rozwinięta cywilizacja Luzanów boryka się zaś z problemem utraty orientacji we własnych osiągnięciach naukowych, periodycznie przeprowadzając tzw. wgłobienia nauki (zakrojone na szeroką skalę badania zasobów własnej wiedzy). Sygnalizowany powyżej motyw każe nam zastanowić się nad obrazem nauki w pisarstwie Lema. Autor, który wychodził od twardego racjonalizmu, z czasem zaczął bowiem zwracać uwagę na jego nieuchronnie ludzki, a więc ograniczony charakter. Stąd w opisach socjologicznej otoczki prac badawczych często uaktywnia się żywioł groteski. Następuje to nie tylko w powieściach o zacięciu satyrycznym ("Kongres futurologiczny"). Stanisław Bereś tak komentuje partie "Solaris" poświęcone opisowi stanu badań nad myślącym oceanem: "Imponując erudycją i hipotezotwórczą inwencją (postmodernistyczna gra naukowymi koncepcjami), a jednocześnie krytyczny wobec mechanizmów rządzących rozwojem nauki (pamfletowy ton rekonstrukcji stanu badań planety), pisarz ukazuje bezradność człowieka w obliczu zagadek wszechświata, nieumiejętność wyjścia poza własne kategorie i logikę." (http://acta-lemiana.prv.pl/) Sprawą, której nie poświęcano wystarczającej uwagi, są prawdopodobnie również teologiczne fascynacje Lema. Często spełniają się one w formach groteskowych, takich jak opis zakonu robotów (ojców destrukcjanów) zawarty w "Dziennikach gwiazdowych". Trudno jednak w kategoriach żartu potraktować tytuł omówionej tu wcześniej "Summy technologiae", czy też "Głos Pana". Szczególnie drugi przypadek jest interesujący: jeżeli bowiem nierozszyfrowane przesłanie z gwiazd utożsamiać z Dobrą Nowiną, wówczas stanowi ono utopijny projekt takiej księgi świętej, której nie da się wykorzystać do czynienia zła (nowinki technologiczne powstałe z cząstkowych odczytań "listu" nie dają się wykorzystać jako broń). W tym sensie "Głos Pana" proponowałby taką wersję Słowa Bożego, która byłaby bardziej ludzka, bardziej humanitarna Pierwsze polskie wydania tekstów Lema "Człowiek z Marsa" (powieść s-f) drukowany w odcinkach w czasopiśmie "Nowy Świat Przygód", 1946. "Astronauci", Czytelnik, 1951. "Jacht 'Paradise'. Sztuka w czterech aktach" (współautor: Roman Hussarski), Czytelnik, 1951. "Sezam i inne opowiadania" (zawiera pierwsze odcinki przygód Ijona Tichego), Iskry, 1954. "Obłok Magellana", Iskry, 1954 (wcześniej powieść była drukowana w odcinkach w "Przekroju"). "Czas nieutracony", Wydawnictwo Literackie, 1955. "Dzienniki gwiazdowe", Iskry, 1957 (wydanie zmienione i rozszerzone: Wydawnictwo Literackie, 1966; Czytelnik, 1971). "Dialogi" (eseje), Wydawnictwo Literackie, 1957. "Eden", Iskry, 1959. "Śledztwo", Wyd. MON, 1959. "Inwazja z Aldebarana" (zawiera opowiadania, które weszły w skład "Opowieści o pilocie Pirxie"), Wydawnictwo Literackie, 1959. "Powrót z gwiazd", Czytelnik, 1961. "Solaris", Wyd. MON, 1961. "Pamiętnik znaleziony w wannie", Wydawnictwo Literackie, 1961. "Księga robotów" (opowiadania), Iskry, 1961. "Wejście na orbitę" (eseje), Wydawnictwo Literackie, 1962. "Noc księżycowa" (opowiadania i scenariusze telewizyjne), Wydawnictwo Literackie, 1963. "Niezwyciężony i inne opowiadania", Wyd. MON, 1964. "Bajki robotów", Wydawnictwo Literackie, 1964. "Summa technologiae" (eseje), Wydawnictwo Literackie, 1964. "Polowanie" (opowiadania), Wydawnictwo Literackie, 1965. "Cyberiada" (opowiadania), Wydawnictwo Literackie, 1965 (wydanie rozszerzone: 1967). "Wysoki Zamek", Wyd. MON, 1966. "Głos Pana", Czytelnik, 1968. "Opowieści o pilocie Pirxie", Wydawnictwo Literackie, 1968 (wydanie rozszerzone: Czytelnik, 1973). "Filozofia przypadku" (eseje), Wydawnictwo Literackie, 1968. "Fantastyka i futurologia" (eseje), Wydawnictwo Literackie, 1970. "Doskonała próżnia" (apokryfy), Czytelnik, 1971. "Bezsenność" (opowiadania), Wydawnictwo Literackie, 1971. "Wielkość urojona" (apokryfy), Czytelnik, 1973. "Rozprawy i szkice" (eseje), Wydawnictwo Literackie, 1975. "Szpital Przemienienia", Czytelnik, 1975. "Katar", Wydawnictwo Literackie, 1976. "Maska" (opowiadania i scenariusze telewizyjne), Wydawnictwo Literackie, 1976. "Powtórka" (opowiadania i scenariusze radiowe), Iskry, 1976. "Golem XIV" (opowiadania), Wydawnictwo Literackie, 1981. "Wizja lokalna", Wydawnictwo Literackie, 1982. "Prowokacja" (apokryfy), Wydawnictwo Literackie, 1984. "Człowiek z Marsa", 1985 (wydanie fanzinowe, nierespektujące praw autorskich). "Biblioteka XXI wieku" (apokryfy), Wydawnictwo Literackie, 1986. "Pokój na Ziemi", Wydawnictwo Literackie, 1987. "Fiasko", Wydawnictwo Literackie, 1987. "Pożytek ze smoka" (opowiadania), PTWK, 1993. "Człowiek z Marsa", Nowa, 1994 (pierwsze oficjalne wydanie drukiem zwartym). "Lube czasy" (felietony), Znak, 1995. "Sex Wars" (felietony), Nowa, 1996. "Tajemnica chińskiego pokoju" (felietony), Universitas, 1996. "Dziury w całym" (felietony), Znak, 1997. "Bomba megabitowa" (felietony), Wydawnictwo Literackie, 1999. "Okamgnienie" (felietony), Wydawnictwo Literackie, 2000. "Przekładaniec" (scenariusze), Wydawnictwo Literackie, 2000. "Dyktanda czyli...", Wydawnictwo Literackie, 2001. "Listy albo opór materii" (wybór listów), Wydawnictwo Literackie, 2002. "Dylematy" (felietony), Wydawnictwo Literackie, 2003. "Krótkie zwarcia" (felietony z "Tygodnika Powszechnego" pisane po 1994), Wydawnictwo Literackie, 2004. "Lata czterdzieste. Dyktanda" (debiutanckie opowiadania z lat 40. oraz "Dyktanda"), Wydawnictwo Literackie, 2005. "Rasa drapieżców. Teksty ostatnie" (felietony z "Tygodnika Powszechnego" 2005 i 2006 w wyborze Tomasza Fiałkowskiego), Wydawnictwo Literackie, 2006. "Sknocony kryminał" (kryminał i dramat z notatek autora), Agora SA 2009. Autor: Paweł Kozioł, kwiecień 2009 Zobacz także Współczesna polska proza fantastyczna Podziel się Literatura: najnowsze Literatura Tomasz Jastrun, "Czułym okiem" ZOBACZ WIĘCEJ » Literatura "Kronos" - nowy przypadek Gombrowicza ZOBACZ WIĘCEJ » Literatura Wacław Radziwinowicz, "Gogol w czasach Google'a. Korespondencje z Rosji 1998-2012" ZOBACZ WIĘCEJ » Podobne Literatura Czesław Miłosz, "Góry Parnasu. Science fiction" Pierwsze wydanie pisanej na przełomie lat 60. i 70. prozy science fiction Czesława Miłosza "Góry Parnasu" wzbudza zrozumiałe zainteresowanie. Tym bardziej, że polski noblista nie krył swego... ZOBACZ WIĘCEJ » Literatura Marek S. Huberath Pisarz i fizyk. Twórca dzieł osadzonych zwykle w nurcie fantastyki religijnej z elementami science fiction. Urodził się 24 kwietnia 1954... ZOBACZ WIĘCEJ » Zobacz także Film "Mundial. Gra o wszystko" Michała Bielawskiego Bez patosu i martyrologicznych klisz Bielawski opowiada o Solidarności, więźniach politycznych i jednym z największych triumfów w historii polskiej piłki. ZOBACZ WIĘCEJ » Muzyka Ed Wood Ich formuła daje maksimum wolności i pozwala mocno przyłożyć. ZOBACZ WIĘCEJ » Multimedia Literatura Polscy projektanci graficzni i "Miliard rzeczy dookoła" [foto] ZOBACZ WIĘCEJ » Przejdź do multimediów


Google Glass po raz pierwszy użyte publicznie [wideo] | Gadżetomania.pl\nBez wątpienia Project Glass jest jednym z najciekawiej zapowiadających się gadżetów ostatnich lat. Oczywiście już pojawiły się głosy krytyki, jednak jak na razie wiemy bardzo niewiele na temat nowego pomysłu Google'a. Nieco światła na całą sprawę, a także inne projekty giganta z Mountain View, rzuca wywiad z Sebastianem Thrunem.\nRozmowę przeprowadził popularny amerykański dziennikarz Charlie Rose. Thrun pojawił się na spotkaniu z prototypem okularów, który już wcześniej widzieliśmy na nosie Sergeya Brina. Gość wyjaśniał, że Google chciałby uczynić komputery bardziej naturalną technologią. Dla większości korzystanie z systemów operacyjnych może być skomplikowane, stąd okulary Google praktycznie niezauważanie wprowadzają technologię do życia użytkownika.\nOkulary będą pozwalać również na dzielenie się treściami z pierwszej perspektywy. To swoiste przeniesienie idei społecznościowych portali na nowy poziom. W czasie krótkiej prezentacji Sebastian wykonał zdjęcie dziennikarza i umieścił je na Google+. Wykonane zdjęcie możecie zobaczyć powyżej — w Internecie już rozpętała się burza, krytykująca jego słabą jakość.\nOsobliwym faktem jest również porównanie z pierwotną prezentacją, którą Google pokazał kilka tygodni temu. Na tamtym filmiku można było zobaczyć interfejs obsługiwany głosem praktycznie cały czas. Tymczasem Thrun wykonał zdjęcie naciskając przycisk na krawędzi okularów i umieścił go na portalu społecznościowym kiwnięciem głowy. To jednak dopiero pierwszy prototyp — ostateczny produkt może wyglądać zupełnie inaczej.\nGoogleAugmented RealityRozszerzona rzeczywistość\nKomórkomania: Smartfony - oceniamy w ciągu 15 minut Prawdziwy pogromca złapie nawet 30 piratów jednocześnie. Strach dociskać gaz? [wideo] Kobiety przed komputerami, kiedy robi się naprawdę gorąco iPlusopobieracz - coś, czego nie mają inni Mark Zuckerberg: odrzucił miliony, by zarobić miliardy. Czym kuszono twórcę Facebooka? Cztery nowe kamery Panasonica LEGO szykuje prawdziwie kosmiczne zestawy! Samsung D7000 - smart 3D? [test] Tego jeszcze nie grali – Audi A8 z Google Earth w parze! Lubisz smyrać swoją dildo myszkę? [wideo 18+] Panasonic i Sanyo już oficjalnie PaperTab. „Papierowy” tablet przyszłości


Kwiecień, 2021 | Technologiczny Blog\nAdam Savage zbudował tytanowy kostium Iron Mana, ale czy jest on kuloodporny?\nPróbne uruchomienie wyrzutni pocisków manewrujących kompleksu Kalibr-NK z fregaty marszałek Szaposznikow.\n#polska #europa #acta2 #technologia #internet #bekazpisu #mikroreklama #terreg #bekazpisu\nDziś planowo startuje rakieta Long March 5B z pierwszym modułem Chińskiej Stacji Kosmicznej, ochrzczonym Tianhe (w wolnym tłumaczeniu „Niebiańska Harmonia”). To pierwsza z 11 misji, składających się na budowę stacji – ma ona zostać ukończona w 2022 roku, jej rozmiar będzie początkowo wynosił około 1/6 ISS.\nChińska Agencja Kosmiczna współpracuje z ESA w zakresie przyszłej obsady nowej stacji. Kto wie, może kiedyś astronauci z Europy wybiorą się na nią statkiem Dragon?\nArcheolodzy odkryli odcisk palca sprzed 5 tys. lat. Chcą wiedzieć więcej o „właścicielu”\nDodatkowo MON podpisze jutro…\nDodatkowo MON podpisze jutro kontrakt z MESKO na dostawę 23 tysięcy granatów moździerzowych typu RAK-HE-1 (tych o zasięgu 10 km) do moździerzy samobieżnych Rak i 2300 niekierowanych pocisków rakietowych M-21FHE do wyrzutni rakietowych Langusta.\n#wojskopolskie #wojsko #militaria #militaryboners #technologia #rakcontent #polska\nHej ho, pora na rabaty (⌐ ͡■…\nHej ho, pora na rabaty (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■) Czy ktoś chciałby się nauczyć elektroniki podczas najbliższej majówki? Mam dla Was kody rabatowe -40% na nasz zestaw do kursu podstaw elektroniki. Oprócz zestawu potrzebny jest tylko prosty miernik (można wykorzystać swój lub dodać do zestawu najtańszy możliwy miernik – na początek spokojnie wystarczy). W załączniku film pokazujący ów zestaw (z opcjonalnymi akcesoriami, które nie są niezbędne do nauki). Jeśli zamówicie dziś to paczka spokojnie dotrze do Was kurierem lub do paczkomatu jeszcze przed długim weekendem. Polecamy dla młodzieży i dorosłych (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■)\nKod rabatowy (-40%): HNSU5ESW\nLink do zestawu: https://4bot.pl/YZNr2\nUwaga, miejsce na wpisanie kodu jest w koszyku pod listą produktów (trzeba kliknąć odpowiedni link).\n#forbot #promocje #kodyrabatowe #elektronika #technologia #majsterkowanie #hobby\nByło zdjęcie ze strzelania…\nByło zdjęcie ze strzelania Spikem, pora teraz na filmik.\n+ link do znaleziska:\n#wojskopolskie #wojsko #militaria #militaryboners #technologia #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #polska\nMa ponad 20 cm rozpiętości płetw oraz specjalną budowę, która pozwala mu wytrzymać olbrzymie ciśnienie i niską temperaturę. Chińscy naukowcy zbudowali robota, który – jak wynika z pierwszych prób – jest w stanie pływać na głębokości 11 km pod powierzchnią oceanu. To milowy krok na drodze do poznania tajemnic głębin.\nLek na Covid-19 w pigułce. Pfizer rozpoczął testy\nFirma Pfizer rozpoczęła badania kliniczne leku na COVID-19. Pierwsze testy prowadzone są na grupie 60 ochotników. Koncern zapowiada, że jeśli testy się powiodą, pigułka może trafić na rynek jeszcze w tym roku.\n#rysujzwykopem #tworczoscwlasna #hobby #technologia\n. . — Betonové jímky JihlavaJaké informace - strona www - więcej porad tutaj - ciekawy artykuł - regeneracja turbosprężarek pabianice


Muzeum Wroclaw - NaszeMiasto.pl\nZobacz, co przygotowało wrocławskie Muzeum Narodowe i jego oddziały na najbliższe dni.\nWięcej na temat: Muzeum Narodowe Wrocław muzeum narodowe wrocław atrakcje\nMuzeum Współczesne w bunkrze, czyli jak pokazać tu i teraz [foto]\n2 września we Wrocławiu otwarto Muzeum Sztuki Współczesnej na pl. Strzegomskim.\nWięcej na temat: muzeum bunkier strzegomski muzeum sztuki współczesnej wrocław\nO kilkadziesiąt zabytkowych szkieł z najsłynniejszych dolnośląskich hut wzbogaciło się Muzeum Narodowe we Wrocławiu.\nWięcej na temat: huty dolnośląskie muzeum narodowe wrocław nowe wystawy\nWakacje w muzeum: dzieci zbudują statki\nPodczas spotkania poświęconego statkom, łodziom i okrętom dzieci obejrzą obrazy i rzeźby, ukazujące te właśnie obiekty. Następnie same wykonają z papieru i drewna statki własnego projektu.\nWięcej na temat: wakacje w muzeum\nMuzeum Teatru powstanie obok Narodowego Forum Muzyki i Opery Wrocławskiej\nSwój gabinet będzie tam miał prof. Janusz Degler, znakomity teatrolog. W budynku znajdzie się też atelier Stefana Arczyńskiego, mistrza fotografii i zaaranżowane mieszkanie Henryka Tomaszewskiego. Muzeum Teatru - oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia powstaje przy pl. Wolności 7a, w budynku będącym fragmentem nieistniejącego już, najmłodszego skrzydła Pałacu Królewskiego.\nWięcej na temat: muzea wrocław muzeum we wrocławiu muzeum teatru wrocław\nW sobotę kulturalno-kulinarna impreza w Muzeum Współczesnym Wrocławia\nWydarzenie odbywa się pod hasłem "Wolne jedzenie – wolna sztuka". Jest to podsumowanie akcji "Nieużytki sztuki" Elżbiety Jabłońskiej, w której MWW uczestniczyło.\nWięcej na temat: mww wrocław wolne jedzenie wolna sztuka\nWięcej na temat: centrum poznawcze wrocław muzea wrocław\nWięcej na temat: centrum poznawcze wrocław co można zwiedzic latem we wrocławiu muzea wrocław\nWięcej na temat: kot królewski kot pociesza kot w muzeum wrocław kot w pałacu królewskim koty pałac królewski we wrocławiu pałac królewski wrocław wrocław pałac królewski\nWięcej na temat: atrakcje wrocław atrakcje wrocławia bernardyńska wrocław muzea wrocław muzeum architektury muzeum architektury wrocław\nWięcej na temat: atrakcje we wrocławiu atrakcje wrocław historia wrocław muzea wrocław muzeum narodowe wrocław muzeum we wrocławiu\nWięcej na temat: bilety do muzeum bwa wrocław dzień babci dzień dziadka muzeum narodowe wrocław\nmuzeum wrocław pejzaż zimowy\nmuzeum wrocław Hermann Wiehl\nkot w muzeum wrocław\nkumbia queers muzeum wrocław\nmuzeum wrocław sąd


Rozmowa z Księdzem Biskupem Edwardem Ozorowskim o Roku Świętym\nCzas łaski i zmiłowania\nEkscelencjo, nowy rok liturgiczny, rozpoczęty w pierwszą niedzielę adwentu, to Rok Święty, czas Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa. Jest Ksiądz Biskup autorem książki Ze skarbca roku liturgicznego. Co by Ekscelencja dodał do tamtych rozważań, zważywszy na ów niezwykły kontekst przeżywanych od dwu tysiącleci misteriów roku kościelnego?\nKsiążka Ze skarbca roku liturgicznego jest zaledwie fragmentem tego, co w tym skarbcu się znajduje. Ograniczenie to wynikało z ilości przyznanego czasu antenowego. Wszak są to rozważania radiowe. Sam temat natomiast jest szeroki i właściwie nie do wyczerpania. Tworzą go bowiem prawdy wieczne, które zawsze mają coś nowego do ukazania. Chrześcijanin to człowiek, który przez całe życie odkrywa obecność Boga w misteriach Kościoła, poznaje Go i zdumiewa się Jego bliskością. Pod tym względem o roku liturgicznym można by pisać bez końca. Myślę jednak, że nie o to chodzi w tym pytaniu. Jeśli miałbym coś dodać do książki, to - zachętę do przeżywania roku liturgicznego tak, by był on powszednim chlebem, źródlaną wodą i czystym powietrzem. Dla każdego może on być przyjacielem mającym stale bardzo wiele do zaofiarowania.\nŚwiętowanie tzw. okrągłych rocznic nie jest jedynie naszym wymysłem. W Biblii odnajdujemy niemało fragmentów poświęconych tym sprawom. Dlaczego taką wagę przywiązuje chrześcijaństwo do jubileuszowych dat?\nSłowo jubileusz zawiera w sobie radość. Biblia pokazuje jej korzenie. Jest to radość, która wyraża się przez świętowanie, rozłożone na dni, tygodnie, miesiące i lata. Jej treścią są wielkie wydarzenia z historii zbawienia, a także inne przejawy Bożej łaskawości w świecie. Najczęstszą cyfrą porządkującą jubileusze jest pięć. W Piśmie św. symbolicznie wskazuje ona na to, co przynależy do nieba, podczas gdy cztery - to sprawy ziemi. W łacinie klasycznej ma ona swój odpowiednik w lustrum. Pomnożona przez pięć daje srebrny jubileusz, przez dziesięć - złoty, a przez piętnaście - diamentowy. Tysiąc - to szczególny jubileusz (millennium), to coś więcej niż rocznica. A dwa tysiące tę szczególność jeszcze bardziej podkreśla. Jubileusz roku dwutysięcznego od narodzin Chrystusa jest czasem łaski i zmiłowania. Bóg zachował lud swój mimo grzechu. Pamięć o tym już jest dziękowaniem. W nim wiara łączy się z nadzieją. Wspominanie tego, co Bóg uczynił, umacnia ludzi na przyjęcie tego, do czego ich wezwał. Jubileusze dzielą ziemską pielgrzymkę na odcinki tak, aby nie zabrakło sił i chęci do jej odbywania. Są one czasem darowania win, długów, wzajemnego pojednania, słowem przywróceniem tego, co się popsuło, do pierwotnego stanu.\nBoże Narodzenie jest u nas obchodzone wyjątkowo uroczyście. Nie wszystkie obrzędy mają charakter wyłącznie sakralny. Co sądzi teolog o owym przenikaniu się dwu rzeczywistości w polskiej tradycji?\nWszystko, co Bóg stworzył, jest dobre. Boże Narodzenie potwierdza tę prawdę. Głosi ono bowiem, że Syn Boży stał się człowiekiem. Świat był środowiskiem jego ziemskiego życia, a ciało i dusza określały jego ziemską egzystencję. W historii pojawiały się poglądy o istnieniu dwóch zwalczających się pierwiastków: dobra i zła, przy czym po stronie zła umieszczano materię i ciało, ale Kościół zawsze je odrzucał jako nieprawdziwe i szkodliwe. Świeckość sama w sobie nie jest czymś złym. Złą się staje wówczas, gdy człowiek lansuje ją jako postawę wrogą Bogu. Ci, co usuwają Boga ze swego myślenia, czynią je nielogicznym, a ci, którzy oddzielają stworzenie od Stwórcy, skazują je na unicestwienie. Świeckie obrzędy Bożonarodzeniowe, jeśli tylko prawdy nie zamieniają na mit i nie prowadzą człowieka do grzechu, mogą współistnieć z obrzędami religijnymi, a nawet je wspierać, uwrażliwiać. Pastorałki np. pięknie uzupełniają kolędy, a jasełka - liturgię Kościoła. Boże Narodzenie w Polsce wyjątkowo mocno wpisało się w rodzimą kulturę i z tego trzeba się cieszyć, a nie smucić. Nie należy też lękać się świata, jak długo pozostaje on w odbiorze człowieka dziełem Boga.\nKościół, chociaż jest powszechny, zaakceptował wiele odmiennych zwyczajów czy rytuałów występujących w poszczególnych regionach. Jakie są źródła tej odmienności i co wyznacza jej granice?\nKościół, dlatego że jest katolicki, akceptuje różne zwyczaje i obrzędy w poszczególnych krajach i regionach. Katolicki oznacza: skierowany ku całości, ku całemu człowiekowi i całej ludzkości. Nie tak, żeby ludziom nakładać ten sam uniform lub zabijać w nich to, co indywidualne, lecz tak, żeby zespolić w jedności to, co różnorodne, a dobre i piękne. Kościół dąży do jedności, która byłaby zróżnicowaniem w miłości. Jest jedna prawda i wiele sposobów jej przekazu, jedna miłość i wiele języków, jeden Bóg i wiele dróg prowadzących do Niego. Innymi zasadami rządzi się liturgia, a innymi obrzędy pozaliturgiczne. Ta pierwsza podlega prawu Kościoła powszechnego, te drugie najczęściej wyrastają z potrzeby ducha grup społecznych. Zwyczaje jako przejaw rodzimej kultury są zjawiskiem bardzo pożytecznym. Należy je przechowywać i pielęgnować, dbając o to, by nie oderwały się od moralności i nie stały się puste. Gdy ludzie pięknie się różnią między sobą, wtedy się ubogacają wzajemnie, a nie uszczuplają. Może nimi z powodzeniem powodować miłość, a nie zazdrosna nienawiść.\nCzy można zapytać, co ukształtowało w Ekscelencji przeżywanie świąt Bożego Narodzenia: świat zapamiętany z dzieciństwa czy późniejsze studia teologiczne?\nPewnie jedno i drugie. W domu rodzinnym święta Bożego Narodzenia obchodziło się skromnie, ale za to szczerze, ciepło, świątecznie. Już czas przygotowań miał w sobie coś z uroczystości: powstrzymywanie się od zabaw, wstrzemięźliwość w jedzeniu, a potem generalne sprzątanie domu i przyrządzanie posiłków świątecznych. Boże Narodzenie było dniami wypoczynku, odwiedzin i przyjmowania gości. Nie trzeba było iść do szkoły, odrabiać lekcji, można było pójść na sanki. Gdy potem wyruszyłem z domu i Święta spędzałem poza nim, często dziwiłem się odmienności, z jaką ludzie je obchodzą. Studia teologiczne pomogły wniknąć w głąb obrzędowości świątecznej. Można ją było przeżywać z większą świadomością tego, co w niej jest istotą, a co tylko zewnętrznym wyrazem. Na przestrzeni lat widziałem wiele sposobów spędzania świąt Bożego Narodzenia. Nigdy nie byłem w tym czasie wśród ludzi niewierzących. A gdy łamałem się opłatkiem, zawsze doświadczałem szczególnego uczucia.\nJak Ksiądz Biskup zapamiętał swoje najwcześniejsze Boże Narodzenie?\nPamiętam wiele szczegółów z moich najwcześniejszych wigilii. Najbardziej wzruszającym było puste krzesło. Wszyscy je prawdopodobnie zostawiają przy wigilijnym stole. W naszym domu miało ono realną wymowę. W czasie wojny bowiem Niemcy zabrali ojca i nie wiedzieliśmy co się z nim stało. Wojna minęła, a myśmy czekali na jego powrót. Matka mówiła, że puste krzesło jest dla ojca. Wierzyła, że on wróci, tak było przez kilka lat. Wstawaliśmy od stołu smutni, że nie przyszedł na wigilię. Potem naoczny świadek przyniósł wiadomość, iż ojciec zginął w obozie koncentracyjnym w Gross Rosen. Krzesło puste dalej stawialiśmy przy stole wigilijnym, z tym, że smutno nam było przed wieczerzą i po wieczerzy. W ten sposób wigilia od dzieciństwa była szkołą godzenia się z utratą osób najbliższych.\nKapłan nie siada do wigilijnego stołu z rodziną, najbliższymi. Czasami mówi się o samotności kapłana zwłaszcza w tym dniu. Co by powiedział Ksiądz Biskup do tych braci w kapłaństwie, którzy tak właśnie, bardzo po ludzku, doświadczają tych spraw?\nKsięża katoliccy nie zakładają własnych rodzin, ale nie zrywają też z tymi, z których wyszli, stąd zwykle mają dwie wigilie: jedną na plebanii, drugą w rodzinie. Potem, gdy się zestarzeją, a najbliżsi odejdą do Pana, zwykle zasiadają do stołu wigilijnego w domu, w którym mieszkają. Są pod tym względem podobni do innych. Księża zatrudnieni w duszpasterstwie na ogół mają dużo pracy przed świętami: spowiedź adwentowa, dzielenie się opłatkiem, przygotowanie liturgii świątecznej. Wigilia dla nich jest przystankiem przed dalszą pracą, a nie wstępem do wypoczynku. Tak zresztą jest przed każdym świętem. Początkowo może jest to trudne, ale potem przychodzi przyzwyczajenie i działa łaska Boża. Tam, gdzie wspólnota, której posługuje kapłan upodabnia się do rodziny, święta Bożego Narodzenia posiadają wiele uroku i ksiądz nie czuje się osamotniony. Radość jest darem z góry, a ten owocuje, gdy jest odwzajemniony. Im bardziej człowiek poświęca się Bogu, tym bliżej Bóg jest tego człowieka.\nProszę przyjąć najlepsze życzenia Bożonarodzeniowe od całego zespołu redakcyjnego Czasu Miłosierdzia. Oby Rok Święty okazał się pod każdym względem wyjątkowy w biografii i posłudze duszpasterskiej Ekscelencji.


Digital Think Tank - DTT - rozwój oprogramowania\nKażdy system komputerowy (np. Komputer, laptop, tablet, telefon komórkowy) składa się z komponentu techniczno-fizycznego (sprzętu) i komponentu nietechnicznego (oprogramowania), które są używane razem. Sprzęt to nazwa nadana odpowiednim urządzeniom. Oprogramowanie to programy i procesy, za pomocą których można obsługiwać sprzęt (oprogramowanie systemowe) lub które mogą być wykorzystywane do wielu różnych zastosowań (oprogramowanie użytkownika, np. ERP, systemy zarządzania towarami, programy do przetwarzania obrazu, bazy danych, programy do analizy danych, i wiele więcej).\nRozwój oprogramowania - definicja\nWszelkie czynności wymagane do opracowywania, wytwarzania i ulepszania oprogramowania nazywane są opracowywaniem oprogramowania. Obejmuje to analizę potrzeb, koncepcję, programowanie, testowanie, wdrażanie u użytkownika i ulepszanie aplikacji podczas pracy.\nRozwój oprogramowania dla cyfrowych think tanków\nW Digital Think Tank tworzymy indywidualne rozwiązania programowe na najwyższym poziomie dla MŚP, instytutów i instytucji, uczelni oraz innych firm. Korzystamy z najnowszych technologii z branży wizualizacji i czasu rzeczywistego w sposób interdyscyplinarny - dla długoterminowej korzyści naszych klientów.\nDla większości naszych rozwiązań opracowujemy własne interfejsy użytkownika, oparte na nowoczesnych koncepcjach i dostosowane do specjalnych wymagań zastosowań przemysłowych.\nChętnie doradzimy w zakresie planowania i wdrażania potrzebnego oprogramowania. Brać Kontakt z nami!


Skrzynka Ratolla ISR600P umbra 60cm\n» Skrzynka Ratolla ISR600P umbra 60cm z podstawką\nKod produktu: ISR600P-440U\nSkrzynka Ratolla ISR600P umbra - brązowa z podstawką 60cm\nkolor - brąz / umbra\nSkrzynka balkonowa z podstawką do sadzenia kwiatów balkonowych i domowych. Długość 50cm, kolor brązowy - umbra\nSkrzynka Ratolla ISR700P umbra 70cm z podstawką\nDoniczka plastikowa wraz z podstawką. Długość skrzynki to 70cm. Piękny brązowy kolor.\nSkrzynka Ratolla ISR800P umbra 80cm z podstawką\nSkrzynka plastikowa wraz z podstawką. Długość 80 i ładny brązowy kolor ozdobiony rattanowym wzorem.\nSkrzynka Ratolla ISR900P umbra 90cm z podstawką\nBrązowa skrzynka balkonowa o długości 90cm do nasadzeń kwiatów na tarasach i balkonach oraz w ogrodach.


beetroot reads: SENNY book tag\nDzisiaj znowu przychodzę do Was z książkowym tagiem, do którego zaprosiła mnie Julia z Books Without Love, za co bardzo dziękuję! Zapraszam do czytania! :)\n1. Sen, który pochłania bez reszty, czyli książka, od której nie można się oderwać.\nKsiążka, od której nie mogłam się oderwać w ostatnim czasie jest "Illuminae". To było coś po prostu niesamowitego! Wyjątkowo emocjonująca historia sci-fi, której akcja dzieje się na statkach kosmicznych, a fabułę poznajemy dzięki tajnym aktom, wywiadom, chatom, e-mailom. Jak najbardziej warta polecenia!\n2. Półsen, czyli książka, którą przeczytałaś i od razu zapomniałaś.\nW moim przypadku jest to "Osobliwy Dom Pani Peregrine". Pomysł na fabułę całkiem ciekawy, myślałam, że bardzo mi się spodoba, a jednak dosyć ciężko mi się ją czytało, kiedy już skończyłam, to od razu o niej zapomniałam i jak na razie nie mam ochoty na kolejne części.\n3. Sen, w którym wiesz, że śnisz, czyli książka, która jest typowym średniakiem.\nUważam, że takim typowym średniakiem jest "Słońce Też Jest Gwiazdą" Nicoli Yoon. Po wspaniałym "Ponad Wszystko" oczekiwałam dość dużo od tej powieści, jednak nie była porywająca, akcja była trochę przeciągnięta. Przeczytana i odłożona.\n4. Koszmar, czyli książka, po której nie mogłaś spać.\nNiestety nie czytam horrorów, więc nie ma takiej książki, której się faktycznie bałam. Jednak mogę tu podać książkę, a raczej serię, po której nie mogłam spać, bo po prostu była taka dobra, że ciągle o niej myślałam i nie mogłam zasnąć. A jest to seria "Dwór Cierni i Róż" Sarah J. Maas. Po prostu wspaniała i niesamowita, przepada się w nią bez reszty, polecam!\n5. Sen o którym pamiętasz od lat, czyli książka, do której chętnie wracasz.\nZdecydowanie "Harry Potter". Mimo że jeszcze nie przeczytałam całej serii raz jeszcze, tylko pojedyncze tomy, to naprawdę jest to seria do której można wracać bez końca. Niesamowity klimat i emocje.\n6. Sen, o którym chcesz jak najszybciej zapomnieć, czyli najgorsza książka na półce.\nWydaje mi się, że jest to "Wierna" Veronici Roth. Już o niej wspominałam w poprzednich postach i podtrzymuję to zdanie. Pierwsze dwa tomy były okej, jednak trzeci po prostu mi nie podpasował, chciałabym o nim jak najszybciej zapomnieć.\n7. Sen, w którym nie byłaś sobą, czyli książka, w której bohater nie jest człowiekiem.\nPodam tutaj "Trylogię Klątwy" Danielle L. Jensen, ponieważ występują tam trole. Nie są to wielkie, brzydkie i zielone trole, a istoty w pewnym stopniu przypominające ludzi Mają wielką i niesamowitą moc, są naprawdę ciekawe i wywołują w tej trylogii magiczny, baśniowy klimat.\n8. Senne marzenie, czyli książka, w której chcesz żyć.\nJest tyyyyle niesamowitych książkowych światów, tak trudno wybrać jeden, więc wybiorę kilka!\nPo pierwsze oczywista oczywistość, czyli Harry Potter! Kto by nie chciał machać różdżką, tworzyć eliksirów i robić wieluu niesamowitych rzeczy?\nPo drugie książki, Ricka Riordana. Czytając jego powieści ciągle się zastanawiałam, czyjego boga mogłabym być córką i ponad wszystko chciałam zawsze być córką Apolla lub Ateny! Niestety, nie jest to możliwe, ale pomarzyć można, prawda?:(\nPo trzecie, seria Acotar Sarah J. Maas. Są to jedne z moich ulubionych książek, więc nie wyobrażam sobie nie podać ich w tym zestawieniu. Bycie jednym z Fae, przebywanie na Dworze Nocy, to jest coś, o czym marzę chyba najbardziej! Jest oczywiście jeszcze wiele takich książkowych światów, jednak na tym poprzestanę, bo byłoby tego za dużo!\n9. Wspólny sen, czyli kto ma wyśnić ten tag.\nDo wykonania tego tagu zapraszam Julię z Julia Wśród Książek :)\nNo więc w ten sposób dotarliśmy do końca tego tagu, mam nadzieję, że się Wam podobało, dziękuję za przeczytanie!\nAutor: beetroot o 12:58\nAnonimowy 18 sierpnia 2017 13:25\n"Iluminae" jeszcze przede mną, "Osobliwy dom Pani Paregrine" przypadł mi do gustu ale wolę jednak następne tomy. Ciocia Rowling i wujcio Rick - oni są niezastąpieni <3 Cudny tag, dziękuję za nominację i pozdrawiam!\nbeetroot 18 sierpnia 2017 13:28\nDzięki i również pozdrawiam! <3\nAlex 18 sierpnia 2017 15:08\nŚwietne odpowiedzi i wspaniały tag :) Tytuł przyciąga xD "Wierna" cieszę się, że nie mam tej książki na półce :D\nbeetroot 19 sierpnia 2017 13:16\nKin 18 sierpnia 2017 20:49\nNiesamowicie interesujący tag. Jeszcze nigdy się z nim nie spotkałam, a twoje odpowiedzi są naprawdę ciekawe.\nbeetroot 19 sierpnia 2017 13:17\nDziękuję! I również pozdrawiam ❤\nLottie 23 sierpnia 2017 01:03\n"Illuminae" dopiero przede mną, ale już czuję, że mi się spodoba:)\nMi "Osobliwy dom pani Peregrine" bardzo podobał i nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła sięgnąć po kolejne tomy;)\nbeetroot 1 września 2017 19:16\nIlluminae jest prześwietne! Również pozdrawiam! 💞\nStella Aga 26 sierpnia 2017 08:07\nPorwaną pieśniarkę czytałam, a Dwór cierni i róż mam w planach :)\nbeetroot 1 września 2017 19:17\nTo czyytaj, jak najbardziej polecam 🙊\nBooks Holic 31 sierpnia 2017 00:41\n"Illuminae" jeszcze przede mną, niestety. Z Harrego czytałam jedynie dwie ostatnie części i koniecznie chcę sobie zakupić "Dwór Cierni i Róż"!\nbeetroot 1 września 2017 19:18\nDwory kupuj bo warto 💞\nRównież pozdrawiam! ✨\nUnknown 1 września 2017 15:58\nO tak zdecydowanie od Illuminae nie da się oderwać! ♥ Wierną akurat bardzo lubię, więc się nie wypowiem haha. Ogółem świetny tag.\nBookandSpell 5 września 2017 13:56\nJakoś nie mogę się przekonać do Illuminae, to chyba nie mój klimat. Wszyscy chwalą dwory, więc w końcu muszę się za nie zabrać. Ale chyba poczekam na premierę trzeciej części i przeczytam wszystkie od razu. Świetny Tag.\nNazywam się Julia i mam 16 lat. Niesamowicie kocham książki oraz ich fotografowanie! Oprócz tego interesuję się muzyką, oglądaniem seriali , grą na pianinie i innych instrumentach. Nie lubię lata i nie mogę się doczekać jesieni!:)\nKLUCHATON, czyli co będę czytać przez kolejny tydz...\nRECENZJA #2 "Oddam Ci Słońce" Jandy Nelson\nMój bookstagram :)


Sprawiedliwy KRUS to KRUS zreformowany. Najnowsze propozycje zmian mogą dać 2 mld zł rocznie 0 - Lifestyle\n- Zreformowany KRUS będzie lepiej dystrybuował środki finansowe. Dotrą one głównie do tych rolników, którzy rzeczywiście takiego ubezpieczenia potrzebują – mówi Agencji Informacyjnej Newseria prezes ZUS Zbigniew Derdziuk. Wygląda jednak na to, że rewolucji w reformowaniu KRUS-u nie będzie. Zmiany, które szykuje rząd zmierzają jednak do tego by ubezpieczeni w tym uprzywilejowanym systemie byli tylko ci rolnicy, którzy takich przywilejów potrzebują.\nKasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wypłaca dzisiaj świadczenia o wartości 15 mld zł rocznie dla około miliona 300 tysięcy osób, które posiadają status rolnika. Nie wszyscy jednak utrzymują się z uprawy roli – tłumaczy prezes ZUS i nie wszystkim ten system ubezpieczenia się należy. Planowane zmiany zakładają podział ubezpieczonych rolników na trzy grupy.\n- Podział na tych, którzy są w systemie dotychczasowym i powinni pozostać, bo prowadzą gospodarstwa o niższych dochodach i tych, którzy są w tej strefie środkowej, czyli takie rozwiązania hybrydowe. I to, co najważniejsze to, żeby w tym systemie nie było schowanych osób, które w zasadzie powinny być w systemie powszechnym – tłumaczy Zbigniew Derdziuk.\nSystem powinien być dobrowolny i adresowany wyłącznie do rolników – uważa prezes Europejskiego Funduszu Rozwoju Wsi Polskiej Marek Zagórski.\n- Za rolników chcemy uważać osoby, które większość swoich przychodów osiągają z działalności rolniczej. Uszczelniamy w ten sposób system i nie kwalifikujemy rolników w oparciu o posiadaną powierzchnię gospodarstwa – mówi Newserii Marek Zagórski.\n- Rzeczą istotną są oszczędności dla systemu, nie tylko dla KRUS-u. Wskutek uszczelnienia systemu, większej liczby składek, oszczędności dla całego systemu mogą sięgać kilkunastu miliardów. Rocznie możemy mówić nawet o 2 mld zł oszczędności. Ale to wszystko przy takim znaku zapytania, że nie wiemy, jaka jest szara strefa w KRUS-ie, ile osób jest ubezpieczonych, a nie utrzymuje się z rolnictwa – tłumaczy prezes Zagórski.\n- Nie możemy robić zmian gwałtownych, które podważą zaufanie do systemu. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeśli będzie miał zadanie związane z jakąś częścią obsługi tych zadań jest w stanie to zrobić pewnie po półrocznym przygotowaniu, ale myślę, że dobrze, że zaczęła się dyskusja – mówi prezes Derdziuk.


Mały Adaś: Rozpoczęcie sezonu\nWreszcie przyszła wiosna. Zdecydowanie był to pierwszy prawdziwie wiosenny weekend w tym roku. Odpowiedni czas, żeby zacząć prace ogrodowe.\nRozpoczęliśmy na całego, bo Adaś, jak już się na coś nastawi, to nie odpuści. Na początek postanowił posiać wczesne marchewki. Pomidory też chciał siać, ale na szczęście na to jest jeszcze sporo za wcześnie. Kolejnej grządki bym nie dała rady przekopać, mąż chyba też.\nDzisiaj wieczorem przybiegł Adaś z ogrodu i oznajmił stanowczo, że jego marchewka potrzebuje szklarni. W końcu obiecał już babci, że poczęstuje ją marchewką z ogródka, a tymczasem marchewka jest w niebezpieczeństwie! Widział, jak chwilę wcześniej kot przebiegł przez jego świeżo obsianą grządkę.\nJak myślicie, ile można rozmawiać o odpowiednim zabezpieczeniu marchewki na grządce? Godzinę. Dyskusja o szklarni była przed kąpielą, w jej trakcie i podczas przygotowań do snu. Właściwie był to w znacznej mierze adasiowy monolog, który dopiero kategoryczne "idziemy spać" mogło go przerwać.\nWczoraj prace ogrodowe, dzisiaj spacer w poszukiwaniu wiosny...a właściwie w promieniach wiosennego słońca, którego szczególnie szukać nie trzeba było. Adaś jechał na swoim rowerze (bez dodatkowych kółek!) Na fali rośnięcia, którą obserwujemy od roku, rowerek ów powoli dołącza do rzeczy "za małych", ale umiejętność jazdy od zeszłego roku nie została zapomniana.\nKiedy już powoli wracaliśmy ze spaceru, usłyszałam stukanie dzięcioła. Nie jest to częsty odgłos, chciałam więc, żeby i Adaś go usłyszał:\n-Adaś! Słyszysz?...To dzięcioł.\nSynek rozejrzał się.\n-Nie widać go - odparłam.\n-Jest niewidzialny? - zapytał Adaś tak, jakby to było całkiem możliwe.\nNo i trzeba było wytłumaczyć, że taki paradoks - dzięcioła słychać, nie widać i wcale nie jest niewidzialny.\nAutor: MamaAdasia o 23:20


Kosmetyki Real Techniques - Trena.pl\nKosmetyki Real Techniques to seria profesjonalnych artykułów do wykonywania makijażu, zarówno tego na co dzień, jak i w wersji na specjalne okazje. Trena.pl proponuje swoim klientom wybór wysokiej jakości pędzli oraz wielozadaniowe gąbki do zabiegów kosmetycznych. Pędzle są odporne na uszkodzenia i tarcia, jednocześnie bardzo dobrze układają się...\nKosmetyki Real Techniques to seria profesjonalnych artykułów do wykonywania makijażu, zarówno tego na co dzień, jak i w wersji na specjalne okazje. Trena.pl proponuje swoim klientom wybór wysokiej jakości pędzli oraz wielozadaniowe gąbki do zabiegów kosmetycznych. Pędzle są odporne na uszkodzenia i tarcia, jednocześnie bardzo dobrze układają się w dłoni i pozwalają rozprowadzić kosmetyk na skórze twarzy.\nLekko ścięta, płaska powierzchnia gąbki umożliwia precyzyjne nakładanie wielu kosmetyków, w tym podkładu, różu, rozświetlaczy i korektorów. Wszystkie kosmetyki Real Techniques zostały zaprojektowane przez znaną brytyjską blogerkę modową, Samanthe Chapman, której kanał Youtube śledzi tysiące kobiet na całym świecie. Wizażystka zdradza w nim sekrety udanego makijażu i doboru odpowiednich akcesoriów, które już dziś możesz nabyć dzięki naszej atrakcyjnej ofercie.\nREAL TECHNIQUES STIPPLING BRUSH Dwuwarstwowy pędzel do makijażu\n39,99 zł 45,49 zł\n32,19 zł 36,49 zł\nPędzel doskonale sprawdzi się podczas aplikacji podkładów płynnych. Odpowiedni do stosowania w codziennym makijażu wykonywanym w warunkach domowych, jak i na specjalne okazje.\nREAL TECHNIQUES BLUSH BRUSH Pędzel do nakładania różu\nPędzel polecany do podkreślenia kości policzkowych, konturowania kształtu twarzy i aplikacji pudru. Włosie jest bardzo delikatne i miękkie, dzięki czemu idealnie rozkłada się podczas aplikacji kosmetyków. Pędzel jest odporny na uszkodzenia mechaniczne i otarcia. Jest bardzo elegancki i poręczny, w kolorze czarno - różowym. Jest niezbędnym elementem w...\nREAL TECHNIQUES SHADING BRUSH Pędzel do nakładania cieni\nPędzel polecany do aplikacji cieni do powiek. Zapewnia szybką i równomierną aplikację. Syntetyczne włosie jest delikatne i miękkie, posiada lekko spłaszczoną skuwkę, dzięki czemu produkt rozkłada się na powiekach idealnie. Odpowiednio wyprofilowana rękojeść nie wyślizguje się z ręki podczas aplikacji cieni.


Sukienka Ciążowa S w Warszawa - OLX.pl\nOgłoszenia Warszawa - OLX.pl - sukienka ciążowa s\nMama Licious S sukienka dla ciężarne ciąża rozkloszowana\nSpodnie ciążowe sukienka gratis\nŚwietna sukienka kolorowa roz. S - M dekolt w karo\nMama licious sukienka ciążowa ciąża chabrowa\nSukienka ciążowa Torelle ciąża wesele\nSukienka/tunika ciążowa ASOS\nWarszawa, Włochy dzisiaj 08:58\nSukienka ciążowa Rocky Rabbit Happymum\nSukienka ciążowa Bonprix 36-38\nPiękna Sukienka MANGO R. 36 - 40 swietna rowniez - ciąża :-)\nSukienka wizytowa ciążowa bardzo kobieca.\nSukienka do karmienia S o matko! w pepitke na święta\nGołębia sukienka Zim Collection rozmiar S\nElegancka sukienka ciążowa i do karmienia firmy happymum rozm. S 36\nElegancka sukienka ciążowa firmy happymum rozm s 36\nWarszawa, Bielany wczoraj 14:04\nNowa elegancka sukienka ciążowa Asos 36\nsukienka ciazowa s/m/l\nWarszawa, Praga-Południe wczoraj 10:18\nSukienka ciążowa i do karmienia Coolmama S/M Black Friday!\nsukienka ciążowa S wesele chrzest komunia\nSukienka ciążowa na ślub, wesele S z koroną ecru, dodtawa GRATIS\nSukienka ciążowa S na wesele z tiulową koronką w kolorze granatowym\nKoszula nocna ciążowa do karmienia sukienka NOWA rozmiar s/m\nSukienka luźna trapezowa prosta koronka rękaw ciążowa\nElegancka sukienka ciążowa 36\nsukienka łososiowa ciążowa bombka S/M\nNowa koronkowa Sukienka ciążowa h&m rozmiar S\nSukienka ciążowa Elpasa S\nElegancka sukienka ciążowa rozm.S\nsukienka ciążowa koronkowa granatowa\nNOWA ciazowa dzianinowa zielona sukienka /tunika\nNOWA ciążowa dzianinowa sukienka/ tunika\nSukienka elegancka sexy ciążowa\nSukienka ciążowa do karmienia 36 S ASOS Nowa z metką\nsukienka ciążowa s w kategorii Ubrania


Galeria - Nowa Vitara - Legenda w segmencie SUV - Suzuki Motor Poland\nWybierz miasto Białystok Bielsko-Biała Bydgoszcz - Osielsko Chorzów Dąbrowa Górnicza Elbląg Gdańsk Gdynia Gliwice Kalisz - Opatówek Katowice Kraków Kędzierzyn-Koźle Lublin Mława Nowy Sącz - Wielogłowy Nowy Targ Nysa Olsztyn Opole - Dąbrowa Poznań - Swarzędz Płock Radom Rybnik Rzeszów - Świlcza Siedlce Suwałki Szczecin Toruń Warszawa Warszawa - Marki Wałbrzych Wejherowo Wrocław Zabrze Zielona Góra Łódź\nWybierz dealera A.S. R.BIŃKOWSKI - ul. Chrobrego 22, Radom AUTO BROKER - ul. Mełgiewska 10, Lublin AUTO CENTRUM KOSICKI - ul. Aleksandrowska 125A, Łódź AUTO COMPLEX - Wielogłowy 188, Nowy Sącz - Wielogłowy AUTO COMPLEX - ul. Szaflarska 139, Nowy Targ AUTO JAKUBOWSCY - Świlcza 146i, Rzeszów - Świlcza AUTO LAKUS - ul. Północna 42, Suwałki AUTO SKACZKOWSKI - ul. Oczapowskiego 3, Warszawa AUTO TEST - Al. J. Piłsudskiego 273, Warszawa - Marki AUTO-KRAS - ul. Orzechowa 42, Białystok AUTOSERVIS - ul. Płocka 91, Mława BCH BOGDAN CHWALIŃSKI - ul. Koszykowa 23, Kędzierzyn-Koźle BCH BOGDAN CHWALIŃSKI - ul. Ujejskiego 5, Nysa BCH BOGDAN CHWALIŃSKI - ul. Korczaka 3, Opole - Dąbrowa BUDMAT AUTO - ul. Bielska 67, Płock GEZET - ul. Białowieska 2, Szczecin GOŁĘBIEWSKI - ul. Żuławska 19, Elbląg JAPAN MOTORS - ul. Krasnobrodzka 5, Warszawa JAPAN MOTORS - Al. Powstańców Śląskich 22, Kraków JAPAN MOTORS - ul. Jasnogórska 60, Kraków JAPAN MOTORS - ul. Wyzwolenia 95, Bielsko-Biała JAPAN MOTORS - ul. Zielony Zaułek 2 (obok Wesołego Miasteczka), Chorzów JAPAN MOTORS - ul. Sobieskiego 10, Dąbrowa Górnicza JM AUTO - ul. Bałtycka 15 , Wrocław K&K WOJTANOWICZ - u. Kcyńska 21A, Gdynia K&K WOJTANOWICZ - ul. Gdańska 105/107, Wejherowo KAŹMIERCZAK - ul. Rogatka 3C, Kalisz - Opatówek MAD MOBIL - ul. Wodzisławska 243, Rybnik MAD MOBIL - ul. Daszyńskiego 277, Gliwice MASA - ul. Sulechowska 32, Zielona Góra MAX-USŁUGA - ul. Leonharda 3, Olsztyn MM CARS - ul. Wolności 94, Zabrze MM CARS - ul. Lotnisko 81, Katowice MOTOR CENTRUM - ul. Miałki Szlak 4/8, Gdańsk PIELECH - ul. Brzeska 161, Siedlce PROMOTOR - ul. Niepodległości 38, Wałbrzych STA-CAR - ul. Podbipięty 77, Kraków SZPOT - ul. Wrzesińska 191, Poznań - Swarzędz Salon Firmowy Suzuki - ul. Połczyńska 10, Warszawa YAMA - ul. Sieradzka 14, Toruń YAMA - ul. Szosa Gdańska 28, Bydgoszcz - Osielsko


Linia kolejowa nr 331 – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNumer linii 331\nDługość 14,313 km\nOdcinek Czernica - Borów\n315 → Malczyce\n302 → Malczyce\n302 ↓ Marciszów\nLinia kolejowa nr 331 Jawor - Roztoka – linia kolejowa w województwie dolnośląskim.\nLinia o długości 14,313 km została otwarta pod koniec 1896 roku, w 1991 roku zawieszono kursowanie pociągów pasażerskich i towarowych. Obecnie linia jest przejezdna na odcinku Jawor - Borów i używana do wywozu surowców skalnych z kamieniołomów w rejonie Gniewkowa i Borowa. Odcinek Borów - Roztoka jest nieprzejezdny.\nTę stronę ostatnio edytowano 14 wrz 2017, 08:43.


Wakacje! Po pierwsze bezpiecznie. Po drugie aktywnie – Powiat Nowosolski\nStr. głównaAktualnościWakacje! Po pierwsze bezpiecznie. Po drugie aktywnie\nWakacje! Po pierwsze bezpiecznie. Po drugie aktywnie\nJak spędzić wakacje? Wychowankowie rodzin zastępczych z Powiatu Nowosolskiego mieli okazję poznać odpowiedź na to pytanie podczas warsztatów edukacyjno-integracyjnych „Bezpieczne wakacje na sportowo”. Organizatorem wydarzenia było Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Nowej Soli.\nWe wtorek na nowosolskiej Przystani Kajakowej odbyły się warsztaty pod hasłem „Bezpieczne wakacje na sportowo”. Warsztaty, których organizatorem był PCPR w Nowej Soli, dotyczyły bezpiecznego wypoczynku nad wodą oraz promocji sportu jako aktywnej formy wypoczynku i spędzania czasu wolnego podczas wakacji.\nWOPR i rejs\nWarsztaty rozpoczęły się od spotkania z ratownikami WOPR, który opowiadali o bezpiecznym odpoczynku nad wodą.\nDużą atrakcją były również rejsy galarem po Odrze. Dzieci miały okazje spojrzeć na nadodrzańską przyrodę i okolice portu z innej perspektywy.\nKajaki i zabawy\nRzeka to także potencjał dla kajakarzy. O potencjale tego sportu opowiadał trener Dariusz Cichocki oraz zawodnicy Kajakowego Klubu Sportowego Nowa Sól. Uczestnicy warsztatów mieli również okazje zobaczyć bazę KKS Nowa Sól.\nWakacje to również czas na zabawę, dlatego pracownicy PCPR przygotowali dla uczestników kilka gier i zabaw, które każdy może zorganizować na własnym podwórku np. malowanie kredą po chodniku.\nPracownicy PCPR w Nowej Soli składają podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji warsztatów:\nMOSIR Nowa Sól za udostępnienie przystani Kajakowej oraz Mariny\nAndrzeja Deli za opowieści o historii Nowej Soli i Odry podczas rejsów galarem\nratownikom WOPR Nowa Sól: Danielowi Jachacy Dominikowi Rachudała Patrykowi Gunther za pokaz ratownictwa rozmowę o bezpiecznych zachowaniach nad wodą\ntrenerowi KKS Nowa Sól Dariuszowi Cichockiemu za pozytywne zachęcanie dzieci do kajakarstwa oraz prezentacje sprzętu kajakarskiego.


Tenisówki LACOSTE - Novas 219 Sma 7-37SMA004217K Red/Wht - Czerwone trampki męskie Lacoste, bez wzorów, z gumy, eleganckie, bez zapięcia. W wyprzedaży za 259.00 zł. - Trampki męskie - Obuwie męskie - Buty - Sklep Radio ZET\nTenisówki LACOSTE – Novas 219 Sma 7-37SMA004217K Red/Wht\nKlasyczna propozycja marki Lacoste. W cholewce dominuje skóra naturalna – zamsz, skóra ekologiczna – skóra ekologiczna. Posiadają wyściółkę – to materiał. Komfort noszenia podnosi wkładka: materiał. Podeszwa to guma. Model wyposażono w technologię Ortholite. Stylowe i przyjemne w noszeniu buty codzienne.\nbuty lacoste trampki męskie lacoste trampki męskie bez zapięcia trampki męskie ze sklepu eobuwie.pl czerwone trampki męskie buty eobuwie.pl


Wielkanocne wesele – sprawdź jak je zaplanować. - Blog ślubny Slubi.pl\nPrzez\tSlubi.pl Opublikowany 19 września, 2013 23 października, 2016 0 2 min, czytania 2.7K przeczytane\nŻyjemy w czasach, w których nic nie stoi na przeszkodzie, aby zorganizować uroczystość weselną praktycznie w dowolnym dniu w roku. W zależności od tego, czy mamy jakieś swoje ulubione święta, pory roku, możemy je wybrać i w trakcie ich trwania zaplanować odbycie się zarówno ślubu, jak i wesela. Fanów Wielkanocy i elementów dekoracyjnych z tymże świętem związanych zapraszamy do lektury niniejszego artykułu.\nWiele par decyduje się na wzięcie ślubu, jak i też przeprowadzenie uroczystości weselnej właśnie w Niedzielę Wielkanocną. Jest to czas ogólnej radości, kiedy to wszyscy w dobrych nastrojach, w iście odświętnym charakterze celebrują święto Wielkiej Nocy.\nDlaczego Wielkanoc? Wiele par decyduje się na termin wielkanocny z kilku względów. Przede wszystkim termin ten jest „wygodny”. Wiele gości na ten czas ma już pobrane urlopy w pracy, co powoduje, że ich przybycie będzie bardziej prawdopodobne. Dodatkowo termin wielkanocny nie jest jeszcze obecnie bardzo popularny, dlatego para młoda może dowolnie przebierać wśród podwykonawców. Mało tego, można również negocjować ceny. Ze względu na fakt, iż termin nie jest oblegany młoda para może sporo zaoszczędzić.\nNależy także wspomnieć, że wzięcie ślubu w Wielkanoc może być znacznie przyjemniejsze zarówno dla pary młodej, jak i dla gości. Wiosna, to czas, kiedy wszystko budzi się do życia, a i my zyskujemy więcej energii do życia. To powoduje, że goście są w lepszych nastrojach, jest mniej sytuacji stresowych, itd. Wielkanoc to także czas, w którym pogoda jest już w miarę przewidywalna. Można liczyć na piękne, słoneczne dni, które tak sprzyjają ceremoniom odbywającym się na zewnątrz, a także i przyjęciom pod chmurką.\nNa koniec należy wspomnieć o wielu świeżych kwiatach, które są wtedy dostępne. Kiedy wszystko budzi się do życia dekoratorzy zyskują nowe pomysły na ciekawe przyozdobienie sal, kościołów. Wiele kwiatów, które wtedy zakwitają, można kupić w znacznie niższych cenach, a przez to dodatkowo zaoszczędzić.\nChoć pogoda w Wielkanoc nie zawsze może się udać, to jednak warto postawić na ten czas. Czas, w którym rodzina jest razem, większość osób nie musi iść do pracy. Można lepiej się przygotować, więcej chwil razem spędzić, spokojnie przetrwać ten jakże szalony okres dla pary młodej.\nFot. Inspiracje Online.\nPoprzedni postPoprzedni Dystans i dowcip – tego na weselu zabraknąć nie może!\nNastępny postNastępny Papierowe dekoracje.\nOpublikowany 15 czerwca, 2015 21 października, 2016 1.6K przeczytane