Najlepsze sloty online: automaty do gry dla polskich graczy 2022\nKażdy uwielbia dobrą rundę na najlepszych dostępnych automatach do gry na prawdziwe pieniądze. Czy szukasz slotów z najwyższą wypłatą, czy slotów na prawdziwe pieniądze bez konieczności wpłaty, mamy cię pod ręką. Polecimy Ci nawet kasyna z darmowymi spinami na prawdziwe pieniądze. Czytaj dalej!\nCzym są sloty na prawdziwe pieniądze?\nJesteśmy prawie pewni, że możesz zgadnąć, co to są automaty do gry na prawdziwe pieniądze. Sloty na prawdziwe pieniądze pozwalają graczom na stawianie prawdziwych pieniędzy podczas gry. To oczywiście oznacza, że gracze mogą stracić pieniądze w tych grach. Co ważniejsze jednak, oznacza to, że są to sloty, które płacą prawdziwe pieniądze. Niektóre z potencjalnych maksymalnych wygranych na prawdziwe pieniądze są absolutnie zdumiewające!\nLudzie uwielbiają emocje i potencjalne wygrane, które przynoszą te automaty. Podczas gdy dana gra może być zabawna sama w sobie, gra na prawdziwe pieniądze dodaje tej dodatkowej ogólnej iskry.\nIstnieją różne tematy slotów, które podobają się graczom. Należą do nich sloty wikingów, sloty vegas, sloty o tematyce azjatyckiej itd.\nCzy powinieneś grać w sloty na prawdziwe pieniądze?\nOdpowiedź na to pytanie może być dość trudna – to naprawdę zależy od gracza. Aby uzyskać najbardziej odpowiedzialne doświadczenie hazardowe, zalecamy, abyś wcześniej dobrze poszukał i przemyślał swoją decyzję. Automaty do gry na prawdziwe pieniądze mogą być świetną zabawą, jeśli korzysta się z nich w sposób odpowiedzialny. Niestety, mogą być również problematyczne dla niektórych graczy, którym trudno jest kontrolować swoje wydatki.\nGracze powinni grać na automatach na prawdziwe pieniądze tylko wtedy, gdy mogą sobie pozwolić na ryzyko. Zabawa w automatach do gry bierze się z ich nieprzewidywalności, co oznacza, że gracze nigdy nie powinni stawiać wszystkiego, czego nie są w stanie przegrać. Jeśli w prawdziwym życiu cierpiałbyś z powodu utraty pieniędzy, które stawiasz, to odpowiedź na powyższe pytanie brzmi stanowcze nie.\nZ drugiej strony, jeśli nie masz nic przeciwko potencjalnej utracie kilku zakładów i wiesz, jak trzymać się ustalonego budżetu, automaty do gry na prawdziwe pieniądze są dla Ciebie. Trzymaj się swoich limitów i nie stawiaj tego, czego nie czujesz się komfortowo ryzykując, a czeka Cię czas Twojego życia!\nStarbust NetEnt 99% Średni\nBook of Dead Play’n GO 99% Wysoki\nGonzo’s Quest Netent 98.75% Średni-wzrost\nNajlepsze sloty na prawdziwe pieniądze – recenzja!\nW tej sekcji omówimy najlepsze z powyższej listy w nieco bardziej szczegółowy sposób. Będziesz miał lepsze wyobrażenie o tym, co każda z gier ma do zaoferowania i czy jest to najlepszy slot na prawdziwe pieniądze dla Ciebie.\nRTP 99% Min Bet 0.1\nVolatility wysoka Max Bet 10\nMax payout 2 000 Jackpot Progresywny\nStarburst to jedna z tych klasycznych gier slotowych, która zdobyła sławę nawet poza światem gier. Nic dziwnego, że zajął miejsce numer 1 na naszej liście!\nW tym tytule NetEnt znajdziesz 6 bębnów i 10 linii płatnych – prosta formuła, która sprawiła, że gra ta stała się ulubioną dla tysięcy graczy. Gra ma również RTP 96.09% (nieco powyżej średniej), z minimalnym zakładem 0.10 i maksymalnym 100.\nRTP 97.72% Min Bet 0.1\nVolatility Wysoka Max Bet 20\nMax payout 500 Jackpot 25 monet\nBonanza stała się dla wielu graczy ulubionym slotem na prawdziwe pieniądze, z popularną obecnie mechaniką Megaways™, która w momencie pojawienia się tego tytułu była jeszcze w powijakach. Niesłabnąca popularność gry jest dowodem jej jakości, udowadniając, że ta gra zasługuje na miejsce numer 2 na naszej liście.\nBig Time Gaming oferuje nam 6-bębnowy zestaw, z górnym bębnem bonusowym. Na każdym bębnie może pojawić się do 7 symboli, co daje aż 117 649 możliwości wygranej! Wskaźnik RTP wynosi 96%, a minimalna i maksymalna stawka zakładu to odpowiednio 0,20 i 20.\nCzy nie opisywaliśmy już tej gry? O nie, to musiała być zwykła gra Bonanza. Ta gra to Big Bass Bonanza… i nie mówimy tu o niskich częstotliwościach głośników. Jest to gra o tematyce wędkarskiej!\nPragmatic Play dało nam niefrasobliwą (ale z pewnymi skrzelami) wideoslot 5×3 z 10 liniami wypłat. Znajdziesz tu hojne RTP 96.71%, z minimalnymi i maksymalnymi zakładami ustawionymi odpowiednio na 0.10 i 250. Jest to slot dla tych, którzy lubią obracać dużymi pieniędzmi!\nKolejny slot Pragmatic Play wśród nas! Ten slot posiada lokalne jackpoty, gratka dla tych z Was, którzy szukają dodatkowych emocji. Poprowadź swoją paczkę przez ten slot z 3×5 bębnami i 25 liniami.\nChoć gra rozgrywa się na dalekim Zachodzie, RTP na poziomie 96,01% sprawia, że gra ta znajduje się na znajomym terytorium. Minimalny zakład wynosi 0,25, a maksymalny 125 i nieco odbiega od stawki.\nJeśli już od jakiegoś czasu zajmujesz się slotami, to ten tytuł również nie powinien być Ci obcy. Book of Dead jest jednym z najbardziej popularnych slotów wśród graczy na całym świecie. Jest to kolejna prosta sprawa, jeśli chodzi o rozgrywkę, tym razem dostarczona przez Play’n GO.\nStarożytni egipscy bogowie uraczyli nas 5 bębnami w 3 rzędach i 10 liniami wygrywającymi w tym slocie, z RTP 96.21% plasującym go nieco powyżej średniej, wraz z minimalnymi i maksymalnymi wielkościami zakładów od 0.10 do 50.\nW tym slocie Red Tiger Gaming przechodzi od wielkich kotów do naczelnych. Eksploruj dżunglę w Primate King, a znajdziesz tu siatkę 6×4 z 30 liniami wypłat.\nJesteśmy pewni, że gra została zainspirowana przez pewnego goryla, który wznosi się na drapaczach chmur, ale tak czy inaczej, zapewnił on nam RTP na poziomie 95,66%. Nieco poniżej średniej, ale to nie powinno zakłócić Twojego dnia! Minimalna i maksymalna stawka zakładu wynosi odpowiednio 0,2 i 20.\n#7 – Gonzos’s Quest\nBez wątpienia słyszałeś o tym cyfrowym konkwistadorze o dużym wzroście. Od czasu swojej premiery w 2011 roku, Gonzo’s Quest firmy NetEnt stał się hitem wśród użytkowników na całym świecie.\nJej prosty, ale skuteczny projekt 5×3, 25-payline oznacza, że nie ma w niej zbędnego szumu, a rozgrywka jest zabawna i zwarta. Wskaźnik RTP na poziomie 95,97% oznacza, że pod tym względem gra jest prawie przeciętna. Minimalna i maksymalna stawka zakładu wynosi 0,20 i 50.\nMożemy zrozumieć, że lasy deszczowe Ameryki Południowej mogą nie być dla każdego. Być może rancza Mustang Gold na zachodzie są bardziej w twoim guście. Obroty na tym slocie mogą przynieść Ci jeden z czterech dostępnych lokalnych jackpotów.\nCi kowboje przynoszą do domu 96,53% RTP, przy minimalnym zakładzie 0,25 i ogromnym maksymalnym zakładzie 125.\nTen oparty na mitologii nordyckiej\nMicrogaming slot jest bardzo mocnym uderzeniem! Nie mniej niż 243 linie wypłat w połączeniu z prostym układem 5×3 oznacza, że czeka nas dobra zabawa.\nGra ta oferuje również 96,65% RTP, co jest bardzo dobrą wartością dla tego typu slotów. Jest to kontynuacja udanego Thunderstruck, ale z 27-krotnie większą liczbą linii wypłat! Minimalna i maksymalna stawka zakładu wynosi odpowiednio 0,30 i 60.\nRóżne rodzaje slotów na prawdziwe pieniądze\nTeraz, kiedy już przejrzeliśmy naszą listę najlepszych slotów online na prawdziwe pieniądze, warto krótko wspomnieć o różnych rodzajach tego typu gier, które możesz spotkać.\nKlasyczne sloty są zazwyczaj ustawione w taki sposób, aby naśladować jeden z wielu slotów w kasynach stacjonarnych. Oznacza to zazwyczaj układ 3×3 z ograniczoną liczbą linii wypłat. Najczęściej sloty te są również utrzymane w bardziej tradycyjnej tematyce, z dala od wszelkich nietypowych pomysłów – na przykład sloty z owocami lub taliami kart do gry. Dobrym przykładem jest Couch Potato.\nWideo sloty pojawiły się nieco później, wykorzystując w pełni ich cyfrową naturę. Obecnie są one często spotykane i mają od 4 do 6 bębnów, z 3 lub więcej symbolami na bębnie. Ich tematem może być wszystko, co tylko można sobie wyobrazić – jeśli potrafisz to wymyślić, to prawdopodobnie istnieje slot wideo, którego tematem jest właśnie ta idea! Bardzo popularnym przykładem tego typu slotu jest Gonzo’s Quest, przedstawiony na zdjęciu powyżej.\nJackpot Sloty okazały się ulubionymi przez fanów w świecie gier. Automaty te dają szansę na wygranie dużej sumy pieniędzy, jeśli graczowi uda się trafić odpowiednią kombinację.\nIstnieją dwa rodzaje tego typu slotów. Pierwszy z nich to lokalne jackpoty, które są (zazwyczaj mniejszymi) sumami pieniędzy dostępnymi tylko dla graczy w danej sesji gry. Drugi to tzw. jackpoty progresywne, które są częścią większej sieci gier zarządzanych przez dostawcę gier. (dostawcy oferujący gry na stronach takich jak Microgaming, EGT casino, Rival casino itp.)\nProgresywne jackpoty są bardzo poszukiwane i często oferują graczom znacznie większe sumy pieniędzy. Są one finansowane z wielu małych zakładów graczy na gry należące do sieci dla tego jackpota.\nSprawdź nasz artykuł o najlepszych slotach z jackpotami, aby dowiedzieć się o nich wszystkiego. Zamieściliśmy też kilka rekomendacji!\nSkoro mowa o ulubieńcach fanów! Automaty Megaways™ & Megaclusters™ są również wielkimi hitami wśród graczy kasynowych, a ich popularność wynika z tego, że oferują ponad 100 000 sposobów na wygraną. Osiąga się to poprzez całkowite usunięcie linii wypłat i wprowadzenie zmiennej liczby symboli na każdym bębnie podczas każdego obrotu.\nMegaclusters™ to stosunkowo nowy mechanizm gry, który polega na wylądowaniu skupiska tego samego symbolu, który następnie rozpada się na mniejsze symbole, umożliwiając tworzenie większej liczby kombinacji.\nSprawdź nasz przewodnik po najlepszych automatach Megaways™ i Megaclusters™, aby uzyskać więcej informacji i poznać kilka świetnych rekomendacji gier!\nNajlepsza strategia gry w sloty na prawdziwe pieniądze\nWszyscy dobrze wiemy, że gry slotowe są grami losowymi. Mimo to, jest kilka rzeczy, które gracze mogą zrobić, aby dobrze się bawić, niezależnie od tego, czy wygrają dużą sumę, czy nie.\nAutomaty wrzutowe na prawdziwe pieniądze w komórce\nByć może zastanawiasz się, czy możesz grać na prawdziwe pieniądze bezpośrednio z telefonu komórkowego. Cóż, tak, można!\nZwykle sprowadza się to bardziej do tego, czy twórca gry zadbał o kompatybilność samego slotu. Większość nowoczesnych gier, a na pewno wszyscy wielcy twórcy, starają się zoptymalizować swoje gry dla każdego urządzenia, na którym chcesz w nie grać. Dotyczy to również funkcjonalności mobilnych slotów na prawdziwe pieniądze.\nAutomaty na prawdziwe pieniądze kontra automaty do darmowej gry\nWięc, co zyskujesz grając w sloty na prawdziwe pieniądze, czego nie zyskujesz grając za darmo? Cóż, główne korzyści to możliwość wygrania prawdziwych pieniędzy i dodatkowe emocje! Dla niektórych graczy automaty do gry za darmo nie są tym, czego szukają i wolą większe wyzwania. Poniżej stworzyliśmy poręczną tabelę, w której opisaliśmy wady i zalety tych dwóch rodzajów gry.\n🎰 AUTOMATY NA PRAWDZIWE PIENIĄDZE 🎁 BEZPŁATNE AUTOMATY DO GRY\nZabawna i ekscytująca rozgrywka Bez ryzyka\nMożliwość wygrania prawdziwych pieniędzy! Nie możesz wygrać prawdziwych pieniędzy\nŚwietne dla tych, którzy kochają wyzwania Świetne, aby poczuć gry\nMożesz stracić prawdziwe pieniądze\nTeraz jesteś wyposażonym żołnierzem, idź i graj w najlepsze automaty online do woli. Zwróć uwagę, że z boku naszego stołu umieściliśmy też kilka najlepszych kasyn online, w których możesz wygrać prawdziwe pieniądze. To powinno się przydać! Mamy szczerą nadzieję, że będziesz się bawić odpowiedzialnie i ekscytująco, grając w jedne z najlepszych automatów do gry na prawdziwe pieniądze.\nStrony z automatami na prawdziwe pieniądze FAQs\n❓ Jakie jest najlepsze kasyno online do wygrywania prawdziwych pieniędzy?\nPolecamy KingBilly Casino i LeoVegas do wygrywania prawdziwych pieniędzy na automatach online. Sprawdź naszą pełną listę, aby uzyskać więcej rekomendacji!\n❓ Czym są gry slotowe online na prawdziwe pieniądze?\nJak sama nazwa wskazuje, gry slotowe na prawdziwe pieniądze pozwalają graczom obstawiać prawdziwe pieniądze i potencjalnie wygrywać prawdziwe pieniądze.\n❓ Jakie są najlepsze gry online na automaty do wygrywania?\nNajlepszymi grami slotowymi na prawdziwe pieniądze są Starburst i Bonanza. Sprawdź naszą pełną listę, aby uzyskać krótki przegląd i poznać więcej szczegółów!\n❓ Jak grać w sloty na prawdziwe pieniądze online?\nPo wybraniu kasyna, możesz wpłacić prawdziwe pieniądze i skorzystać z bonusów powitalnych. Kiedy masz już pieniądze na swoim koncie, możesz zacząć obstawiać!\n❓ Które automaty online płacą prawdziwe pieniądze?\nWiększość slotów online oferuje możliwość gry na prawdziwe pieniądze i wygrywania prawdziwych pieniędzy. Sprawdź naszą pełną listę najlepszych slotów na prawdziwe pieniądze i najlepszych kasyn online, w których można wygrać prawdziwe pieniądze.


Rozszerzenie BLF: Co To Jest I Jak To Otworzyć?\nRozszerzenie Plików Home / Wszystkie rozszerzenia / Rozszerzenie pliku BLF\nCo to jest rozszerzenie pliku BLF?\nPodsumowanie Pliku BLF\nBLF pliki związane z dwa typy plików i mogą być oglądane za pomocą Microsoft Common Log File System (CLFS) od Microsoft Corporation. W podsumowaniu ten format jest związany z dwa znanych programów. Zwykle znajdują się one w formacie CLFS Base Log File. Pliki te mogą być klasyfikowane jako System Files lub Uncommon Files. W większości przypadków te pliki są uważane za System Files.\nZnaleźliśmy pliki BLF na platformach Windows. Są one dostosowane do urządzeń stacjonarnych i mobilnych. BLF pliki mają "Niski" ratingu popularności. Oznacza to, że nie są one często spotykane na większości urządzeń.\nAby dowiedzieć się więcej o plikach BLF i związanych z nimi programach, patrz informacje poniżej. Ponadto, oferujemy również podstawowy przewodnik rozwiązywania problemów, aby rozwiązać problemy z otwieraniem plików BLF.\nTypy plików BLF\nGłówne skojarzenie pliku BLF\nFormat pliku: .blf\nTyp pliku: CLFS Base Log File\nSkładnik MS Windows nazywa CLFS (Common Log File System) tworzy ten typ pliku. Komponent generuje dzienniki transakcji dla Windows. Przycisk BLF plik zawiera metadane wykorzystywane w zarządzaniu dostępnością danych dziennika.\nKlucz rejestru: HKEY_CLASSES_ROOT\_.blf\nProgramy, które otwierają typ pliku CLFS Base Log File:\nInne skojarzenie pliku BLF\nTyp pliku: MasterWorks Working File\nOprogramowanie o nazwie MasterWorks cyfrowy, który jest stosowany do wytwarzania haftów tworzy ten typ pliku. Plik przechowuje Konstrukcja Kontur, kolorów i kształtów. To także sklepy i edytuje projekt przed eksportując go.\nStworzony: Designer's Gallery software\nProgramy, które otwierają pliki MasterWorks Working File :\nBLF popularność pliku\nRozwiązywanie problemów podczas otwierania plików BLF\nOgólne problemy z otwieraniem plikówBLF\nMicrosoft Common Log File System (CLFS) nie jest zainstalowane\nPo dwukrotnym kliknięciu pliku BLF, można zobaczyć okno dialogowe systemu operacyjnego, w którym stwierdzono, że "nie można otworzyć tego typu pliku. Jeśli tak się dzieje, to zwykle jest to związane z tym, że na komputerze nie zainstalowano Microsoft Common Log File System (CLFS) dla %%os%%. Ponieważ system operacyjny nie wie, co zrobić z tym plikiem, nie będziesz w stanie go otworzyć podwójnym kliknięciem.\nRada: Jeśli znasz inny program, którym można otworzyć plik BLF, możesz spróbować go użyć, wybierając wybrany program z listy programów.\nNieprawidłowa wersja Microsoft Common Log File System (CLFS)\nW niektórych przypadkach możesz mieć nowszą (lub starszą) wersję pliku CLFS Base Log File, nie wspieraną przez zainstalowaną przez ciebie wersję programu. Jeśli nie posiadasz poprawnej wersji Microsoft Common Log File System (CLFS) (lub któregokolwiek z innych programów, które są wymienione wyżej), może być konieczne pobranie innej wersji lub jednego z innych programów, wymienionych powyżej. Ten problem pojawia się najczęściej, gdy masz starszą wersję oprogramowania, a plik został utworzony w nowszej wersji, której nie może rozpoznać.\nRada: Czasami można uzyskać informacje o wersji pliku BLF, klikając prawym przyciskiem myszy na pliku, a następnie klikając "właściwości" (Windows) lub "pobierz informacje" (Mac OSX).\nPodsumowanie: W każdym razie, większość problemów z otwieraniem plikówBLF związane jest z brakiem odpowiedniego oprogramowania na twoim komputerze.\nInne przyczyny BLF występowania problemów z otwieraniem plików\nChociaż na komputerze może być zainstalowane Microsoft Common Log File System (CLFS) lub inne BLF oprogramowanie powiązane, nadal można napotkać na problemami podczas otwierania plików CLFS Base Log File. Jeśli masz jeszcze jakieś problemy z otwieraniem pliku BLF, mogą występować inne problemy, które uniemożliwiają ci otwieranie tych plików. Problemy te obejmują (wymienione w kolejności od najbardziej do najmniej popularnych):\nNieprawidłoweBLF odnośniki do pliku w rejestrze systemu Windows ("książka telefoniczna" systemu operacyjnego Windows)\nPrzypadkowe usunięcie opisu pliku BLF w rejestrze systemu Windows\nNiekompletna lub nieprawidłowa instalacja oprogramowania związanego z formatem BLF\nTwój BLF plik jest uszkodzony (problemy z samym plikiem CLFS Base Log File )\nTwój BLF został zainfekowany złośliwym oprogramowaniem\nSterowniki urządzeń, sprzętu związanego z plikiem BLF są uszkodzone lub nieaktualne\nKomputer nie ma dostatecznych zasobów systemowych do otwierania formatuCLFS Base Log File\nJak rozwiązać problemy z otwieraniem plików BLF\nPrzeprowadź skanowanie w poszukiwaniu wirusów w pliku BLF\nNa przykład, na tym obrazku możemy wyróżnić plik my-file.blf i kliknąć prawym przyciskiem myszy na pliku, aby zobaczyć opcję skanuj z AVG" w menu plik. Kiedy opcja ta jest wybrana, AVG Antivirus otwiera i skanuje ten plik w poszukiwaniu wirusów."\nPonownie zainstaluj Microsoft Common Log File System (CLFS)\nCzasami może wystąpić błąd instalacji oprogramowania, co może być związane z problemem, który wystąpił w trakcie instalacji. To może sprawić, że twój system operacyjny nie skojarzy pliku BLF z odpowiednim oprogramowaniem, wpływając na to, co jest znane jako "skojarzenia rozszerzeń plików".\nCzasami wystarczy przeinstalowanie Microsoft Common Log File System (CLFS) aby rozwiązać twój problem, poprawnie łącząc twójBLF z Microsoft Common Log File System (CLFS). W innych przypadkach złe oprogramowanie producenta oprogramowania może powodować problemy z systemem plików i skojarzeniami, i może być konieczne skontaktowanie się z operatorem w celu uzyskania pomocy.\nRada: Spróbuj zaktualizować do najnowszej wersji Microsoft Common Log File System (CLFS), aby upewnić się, że są zainstalowane najnowsze poprawki i aktualizacje.\nUzyskaj inną kopię twojego pliku BLF\nTo może wydawać się zbyt oczywiste, ale wiele razy twój plik BLF sam w sobie może być przyczyną problemu. Jeśli otrzymałeś plik jako załącznik e-mail lub pobrałeś go ze strony internetowej, a pobieranie zostało zakłócone (np. przez wyłączenie zasilania lub z innego powodu), może spowodować to uszkodzenie pliku. Jeśli to możliwe, spróbuj uzyskać inną świeżą kopię pliku BLF i spróbuj otworzyć go ponownie.\nJeśli twój plik BLF jest powiązany ze sprzętem na komputerze, być może trzeba zaktualizować sterowniki urządzeń, związane z tym sprzętem, aby go otworzyć.\nRada: Jeśli otrzymujesz komunikat o błędzie, związanym z plikiem .SYS przy próbie otwarcia pliku BLF, prawdopodobnie twój problem jest związany z uszkodzonymi lub nieaktualnymi sterownikami urządzeń, które powinny zostać zaktualizowane. Korzystanie z oprogramowania do aktualizacji sterowników, takiego, jak DriverDoc, może ułatwić ten proces.\nJeśli wszystkie inne kroki kończą się niepowodzeniem, i nadal występują problemy z otwieraniem pliku BLF, może to być związane z brakiem dostępnych zasobów systemowych. Niektóre wersje plików BLF mogą wymagać znacznych zasobów (na przykład pamięcić / RAM, mocy obliczeniowej), aby być poprawnie otwarte przez komputer. Jest to dość powszechne, jeśli twój komputer jest starszy, i używasz znacznie nowszego systemu operacyjnego.\nTen problem może wystąpić, gdy komputer działa z trudem, bo system operacyjny (i inne usługi działające w tle) mogą zużywać zbyt wiele zasobów, aby otworzyć pliki BLF. Spróbuj zamknąć wszystkie programy na swoim PC, zanim spróbujesz otworzyć CLFS Base Log File. Zwolnienie wszystkich dostępnych zasobów na komputerze zapewnia lepsze środowisko dla próby otwierania pliku BLF.\nJeśli wypróbowałeś wszystkie powyższe kroki, a twój plik BLF nadal nie otwiera się, może być konieczna aktualizacja sprzętu. W większości przypadków, nawet jeśli masz stary sprzęt, moc obliczeniowa jest nadal więcej niż wystarczająca dla większości programów użytkownika (jeśli nie wykonujesz prac zużywających dużo zasobów procesora, takich jak 3D-rendering, finansowe / naukowe modelowanie lub intensywna praca multimedialna). W związku z tym jest prawdopodobne, że twojemu komputerowi brakuje wymaganej ilości pamięci (częściej nazywany jest "RAM", lub random access memory) do wykonania zadania otwarcia pliku.\nSpróbuj odnowić pamięć, aby dowiedzieć się, czy to pomoże otworzyć plik BLF. Obecnie aktualizacja pamięci jest bardzo dostępna i bardzo prosta nawet dla zwykłego użytkownika komputera. Jako bonus, prawdopodobnie zaobserwujesz znaczny wzrost wydajności w innych zadaniach wykonywanych na komputerze.


Gorzej niż w grudniu - Archiwum Rzeczpospolitej\n03 stycznia 2013 | Moje pieniądze | BŻ\nOprocentowanie papierów sprzedawanych w styczniu znowu jest niższe.\nResort finansów po raz kolejny zmniejszył odsetki od papierów skarbowych oferowanych w PKO BP, tym razem aż o 0,4–0,5 pkt proc. Oprocentowanie dwulatek proponowanych w styczniu wynosi 3,5 proc. w skali roku (w grudniu było 3,9 proc.). Odsetki od trzylatek ustalono na 4,15 proc. (w grudniu 4,6 proc.). W przypadku czterolatek można liczyć na 4,5 proc. w pierwszym rocznym okresie odsetkowym (było 5 proc.). Co więcej, Ministerstwo Finansów obniżyło również – do 1,5 pkt proc. – marżę, która będzie brana pod uwagę przy wyliczaniu odsetek w kolejnych latach (dodaje się ją do wskaźnika inflacji). Jeszcze w grudniu marża wynosiła 1,75 pkt proc.\nW styczniu spadło także oprocentowanie detalicznych dziesięciolatek – do 5 proc. w pierwszym roku (w grudniu 5,5 proc.). I podobnie jak przy czterolatkach zmniejszono marżę. W przypadku styczniowej emisji wynosi ona 1,75 pkt proc., a w grudniu było to 2 pkt proc.


Nagroda Lidera Rynku Stolarki jest dla nas szczególnie ważnym wyróżnieniem, potwierdzającym czołowa pozycję Seleny jako dostawcy produktów i systemowych rozwiązań dla segmentu stolarki budowlanej w Polsce. Co ważne wyróżnienie to oparte jest o realne wartości zweryfikowane przez Centrum Analiz Branżowych. Potwierdza to zarówno wartość sprzedaży jak i uznanie wszystkich użytkowników końcowych. Metodologia ta jest bardziej precyzyjna niż w przypadku innych tego typu badań i przyznawanych za ich pośrednictwem tytułów, np. Budowlana Marka Roku. Analizom Agencji ASM poddane zostają zachowania i opinie wyłącznie montażystów stolarki okiennej, a przecież doskonale wiemy, że piany poliuretanowe mają zdecydowanie szersze zastosowanie – zauważa Paweł Burdziakowski, Dyrektor Marketingu w SELENIE SA.


Ryszarda Łucja Jagielska | TouchofArt.eu\nciepła tonacja >\nBądź informowany o moich najnowszych obrazach: Ryszarda Łucja Jagielska udostępnij >\nRyszarda ŁUCJA Jagielska jest malującym architektem, członkiem Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików, Koła Plener OW SARP, Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków i grupy Trzy Barwy. Ukończyła Wydział Architektury na Politechnice Warszawskiej.\nMalarstwo Ryszardy Łucji Jagielskiej doskonale charakteryzuje motto:\nŻycie jest jak szukanie światła w jaskiniach i grotach – rozwiązań czystych, uczciwych, nadziei.\nKtoś nazwał ją GROTOŁAZEM, bo w jej malarstwie przewija się motyw szukania światła w jaskiniach. Artystka poszukuje światła i Światła nie tylko w grotach, lecz także w wakacyjnym ognisku, świcie nad jeziorami i pozytywnych ludziach. Maluje ich portrety charakterologiczno - symboliczne, które są odzwierciedlaniem ich relacji ze światem.\nJej malarstwo jest pełne dobrej energii, pozytywnego nastroju i symbolicznych treści. Stosuje niespotykaną technikę gumy arabskiej z tuszem uzyskując bardzo ciekawe efekty artystyczne, a także akryl, który w każdym następnym obrazie jest coraz bardziej fakturowany i bliski płaskorzeźbie. Nastrój panujący w obrazach to nadzieja i radość, gdy nadzieja się spełni.\nMalarstwo jest dla mnie spełnieniem.\nMoje pierwsze sprzedane prace, to małe obrazy zaśnieżonych wejść do grot namalowane techniką gumy arabskiej z tuszem.\nInspiruje mnie codzienność, emocje i marzenia.\nŻycie jest jak szukanie światła w jaskiniach i grotach: rozwiązań czystych, uczciwych, nadziei.\nTeraz zaskakuje mnie Świat podczas pandemii Covid i żyję nadzieją, że przyjemnie zaskoczy mnie jej koniec.\nImpreza nie jest dobra bez serdecznych ludzi.\nChciałabym mieć więcej przestrzeni w pracowni i miejsca na obrazy. Teraz przed wystawą muszą wisieć dwa albo trzy na jednym gwoździu. Wymyśliłam takie rozlokowanie obrazów z konieczności.\nTak, lubię i noce i dni - bardzo.\nUwielbiam, gdy mam świadomość istnienia - dziwne uczucie - bardzo je lubię.\nLubię i koty i psy - zawsze się przy mnie zjawiały spotkane, zagubione i zostawały w moim domu do końca swoich spokojnych dni.\nGdybym nie mogła dłużej malować, to pisałabym wiersze. Robię to, są ze mną w równoległym świecie do malowania. Światy te czasami się krzyżują.\nNieśmiertelność chciałabym spędzić jako spełniona, szczęśliwa Istota w "Morzu Czystego, Rozumnego, Dobrego, Ciepłego, Połyskującego, Żywego, Miłosiernego Światła z moimi bliskimi"


Deklaracja dostępności - Nadleśnictwo Kaliska - Lasy Państwowe\nNadleśnictwo Kaliska, ul. Długa 64, 83-260 Kaliska.\nBudynek nadleśnictwa posiada 2 kondygnacje użytkowe, przeznczone na pomieszczenia biurowe. Standardowe godziny przebywania pracowników na terenie budynku to godziny 07:00 – 15:00.\nWejście główne do siedziby znajduje się od strony parkingu i usytuowane jest na poziomie czterech schodów przed drzwiami głównymi. Budynek posiada także podjazd do wejścia głównego przystosowany dla osób niepełnosprawnych. Dodatkowo przy drzwiach wejściowych zamontowano dzwonek przywołujący osobę obsługującą sekretariat.\nPojazdy parkowane są na ogólnodostępnym parkingu przed budynkiem, który ma wyznaczone miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych. Z parkingu do podjazdu nie ma barier architektonicznych uniemożliwiających przemieszczanie się osób na wózkach.\nWejście główne prowadzi do holu, kasy, części pomieszczeń biurowych oraz sali konferencyjnej.\nPoruszanie się osób niepełnosprawnych po budynku możliwe jest tylko na poziomie "0". Nie ma możliwości poruszania się przez osoby niepełnosprawne po poziomie „+1”. W przypadku konieczności, pracownicy z poziomu „+1” obsługują petentów w sali konferencyjnej.\nDrzwi i przejścia w budynku posiadają minimalną szerokość 90 cm, umożliwiającą skorzystanie z przejścia osobie niepełnosprawnej. Wejścia do pomieszczeń biurowych nie posiadają progów.\nW budynku na poziomie „0” znajduje się toaleta przystosowana dla osób niepełnosprawnych.\nW budynku nie ma systemu wspomagania słuchu. Budynek obsługiwany jest przez pracowników posługujących się tylko językiem polskim. Wśród pracowników nie ma tłumacza języka migowego.\nIstnieje możliwość skorzystania ze wsparcia tłumacza (na miejscu lub online) pod warunkiem umówienia wizyty i zgłoszenia takiej potrzeby co najmniej 5 dni wcześniej.\nW celu ułatwienia rozstrzygnięcia danej sprawy bądź ustalenia terminu spotkania wskazane jest kontakt telefoniczny na nr +48 58 588 9818 lub e-mailowo na adres kaliska@gdansk.lasy.gov.pl


1 Rude umaszczenie lisów jest cechą dominującą, cz... - Zadane.pl\nPoprzednie pytanie Następne pytanie 1 Rude umaszczenie lisów jest cechą dominującą, czarne-recesywną. Skrzyżowano czarnego lisa z rudym,bedącym homozygotą dominującą. Korzystając z tych informacji wykonaj podane polecenia. a) sprawdz za pomocą krzyżówki genetycznej, jakie umaszczenie bedzie miało potomstwo lisów w pokoleniu F1 b)Napisz jaki odsetek lisów bedzie miał czarne umaszczenie jeżeli skrzyżujemy 2 heterozygoty 2 U człowieka brązowe oczy warunkuje allel dominujący A, a niebieskie oczy recesywna forma tego genu a . Wykonaj krzyżówkę genetyczną i uzupełnij tabelę dotyczącą dzieci heterozygotycznych rodziców.Napisz : ilość fenotypów, rodzaj fenotypów, ilość genotypów, rodzaj genotypów 3.Sporządz krzyżówkę genetyczną dziedziczenia hemofilii,wiedząc że kobieta jest heterozygotyczna, a mężczyzna w swoim genotypie ma allel recesywny. Na podstawie krzyżówki wyjaśnij, dlaczego na hemofilię chorują głównie mężczyzni.\nprzez gosia2601 11.10.2009\n2) 2 fenotypy: oczy brązowe(3) i niebieskie(1), 3 Genotypy: Aa(heterozygota dominująca), aa (homozygota recesywna), AA (homozygota dominująca)\n3. Poniawaz ich chromosomy płci to XY, a chromosom Y nie posiada allelu odpowiadającemu allelowi na chromosomie x\nKrzyżówki w załączniku\nps. w 3 zadaniu wszędzie gdzie obok X nie ma znaku ma być małe d w indeksie górnym


LITERACKI ŚWIAT CYRYSI: KONKURS: Droga nad... przepaścią\nMam dla Was do wygrania 3 egzemplarze książki ''Droga nad rzeką'' Jayne Ann Krentz [recenzja - KLIK]\nOpisz niebezpieczną sytuację (ku przestrodze), jaka przytrafiła się Tobie, bądź Twojemu znajomemu, lub członkowi rodziny.\nNajciekawsze (moim zdaniem) historie zostaną nagrodzone egzemplarzami książki ''Droga nad rzeką'' Jayne Ann Krentz.\n3. Aby wziąć udział w konkursie należy opisać niebezpieczną sytuację, których uczestnikiem bądź świadkiem był sam autor komentarza.\n4. Konkurs trwa od 15 lipca 2017 roku do 20 lipca 2017 roku do godz. 23.59\n5. Ogłoszenie zwycięzcy nastąpi 23 lipca 2017 roku.\n6. Nagrodą są 3x ''Droga nad rzeką'' Jayne Ann Krentz.\nMeggie sobota, 15 lipca, 2017\nMartyna Carlli niedziela, 16 lipca, 2017\nŻyczę wszystkim powodzenia ;)\nAnonimowy niedziela, 16 lipca, 2017\nTo działo się jakieś 14 lat temu. Mój brat Marcin miał 4 lata. Tego dnia bardzo prosił aby ktoś przewiózł go rowerem. Wujek zgodził się. Przed jazdą powiedział Marcinowi aby nie wkładał nóg w szprychy. Nie powiedział jednak dlaczego. Marcin postanowił to sprawdzić. Tego dnia wrócił z przejażdżki z pękniętą kością.\nTaki jest świat niedziela, 16 lipca, 2017\nMariola Z. L. M. niedziela, 16 lipca, 2017\nJakiś miesiąc temu razem z koleżanką postanowiłyśmy udać się na spacer do lasu do starej gawry, którą niedźwiedzie nie używały już od lat. Bardzo często w tym miejscu można było spotkać zamiast niedźwiedzia lisa lub nawet wilka. Mogłyśmy dotrzeć tam z dwóch stron – od góry, czyli od tyłu gawry oraz od dołu, czyli od przodu gawry. Na początku miałyśmy iść od góry prosto z młodnika, ale po głębszym zastanowieniu wolałyśmy najpierw iść pod górę, a później w dół niż odwrotnie. Więc wyruszyłyśmy od dołu – ze składu. Całą drogę jak przystało na kobiety gadałyśmy i byłyśmy względnie dość głośno. Po zbliżeniu się do starego drzewa, w którym umiejscowiona była gawra spostrzegłyśmy coś w niej – jakiś zarys pysku, więc postanowiłyśmy się zbliżyć i zrobić „temu czemuś” zdjęcie. Nagle owo coś postanowiło wyjść gdy byłyśmy już dość blisko, ale nie był to ani lis, ani nawet wilk. A niedźwiedź – stary samiec, który postanowił zamieszkać w nieużywanej gawrze. Ukazał nam się stojąc do nas bokiem w całej swej okazałości. A nam krew zamarzła w żyłach. Nagle obrócił się w naszą stronę jakby chciał na nas ruszyć. W tym momencie zadziałał na nas instynkt samozachowawczy. Na początku powoli wycofywałyśmy się do tyłu, a następnie zrobiłyśmy przysłowiowy obrót na pięcie i zaczęłyśmy zwiewać ile sił w nogach na dół. Niedźwiedź na nasze szczęście nie pogonił za nami – był już stary i osowiały i jak mniemam chciał nas tylko odstraszyć ze swojego terytorium. W tamtym momencie byłyśmy jednocześnie przerażone i wdzięczne Bogu, za to, że po pierwsze natrafiłyśmy na starego samca a nie na niedźwiedzicę z młodymi, a po drugie, za to, że jednak poszłyśmy od dołu i niedźwiedź miał możliwość usłyszenia i zobaczenia nas – nie chcę myśleć co by było gdybyśmy naszły na gawrę od tyłu i spróbowały pozaglądać do środka. Do dzisiaj na samą myśl aż mnie ciarki przechodzą, tym bardziej, że w górę przed niedźwiedziem nie uciekniesz, a w dół nadal masz jakaś szansę.\nMariola Zofia Laura Marszałek\nIn My BOOK niedziela, 16 lipca, 2017\nZnajomi moich rodziców mają 3 córki i 2 lata temu urodził się im wyczekiwany syn.\n5 miesięcy temu przez okno zobaczyliśmy lecący helikopter ratunkowy... malec wsadził rączkę w maszynkę do mielenia mięsa.. 😣 Przetransportowali go do szpitala razem z nią i dwulatek stracił dwa paluszki. Aż mi się płakać chce jak go widuję. Serce staje w piersi...\n7 lat temu wydarzyła się ogromną katastrofa o której mówiono we wszystkich wiadomościach i zginęło bardzo wiele ludzi. Pociąg się wykoleił czy coś takiego miałam wtedy 8 lat.\nSiostra mojej przyjaciółki miała jechać tym pociągiem, kupiła wcześniej bilet i najprawdopodobniej by do niego wsiadła, ale los sprawił, że się spóźniła... Mogła zginąć, ale się spóźniła.\nMoja siostra cioteczna ma 23 lata i czekałam rok temu na autobus. Wtedy na przystanek podjechał tir, a mężczyzna z niego zaproponował jej nie moralną propozycję. Nagle zauważyła podjeżdżający ku niej czarny samochód i zaczęła uciekać. Gonili ją do momentu gdy dziewczyna zauważyła jadący samochód sąsiadki i do niego szybko wsiadła... chcieli ja porwać! Na szczęście uciekła.\nCzwarta historia dotyczyła mnie. Chorowałam na anginę i cóż... nie brałam antybiotyku regularnie, a nawet o nim zapomniałam. Choroba przeszła na Wielkanoc. Jednak tydzień później ból gardła wrócił z podwójną siłą. Poszłam do lekarza, lecz dostałam tylko jakieś leki na alergie, której nie mam. Nie działy, więc brałam non stop przeciwbólowe.\nNa majówkę pojechaliśmy do cioci nad morze. Było zimno i wiał wiatr. Nie chciałam zawadzać więc szłam z rodzicami na plażę i na spacery po 10 km. Ból był niemiłosierny! Nie mogłam jeść, przełykać śliny, mówić! Wkońcu ciocia zabrała mnie do lekarza. Gdyby nie to... byłoby za mną krucho.\nJeszcze tego samego dnia trafiłam do szpitala, bo jutro mogłoby być ZA PÓŹNO. Miałam ropniaka okołomigdałkowego, a gdyby on pękł mogłabym się udusić. Nieleczony prowadzi do sepsy i innych paskudztw. Czekałam tam 2 godziny... ale to nie wina szpitala po prostu ktoś miał mniej szczęścia ode mnie. Okazało się że mój lekarz prowadził bardzo skomplikowaną operację.\nPo tych 2 godzinach katorgi (boję się szpitali, zabiegów, krwi..), przyszedł do nas jakiś mężczyzna z bandażem na głowie i zakrawioną koszulką. Zaczął nam opowiadać, że to ON miał teraz tą operację... PRZYSZYWANO MU UCHO. Powiedział że jak wyszedł ze sklepu, rozpoczął bójkę i... mężczyzna z którym się bił odgryzł mu ucho. Myślałam, że padnę tam na zawał. Rozbiło mi się słabo, ale wkońcu lekarz przyszedł i naciął mi tego ropniaka... TAKŻE NAWET ZWYKŁY BÓL GARDŁA MOŻE ZABIĆ.\nTo jest przestroga. Pilnujcie małe dzieci, nie zawsze spóźnienie jest źle, gdy widzicie że jest cis nie tak to uciekajcie, ból gardła może być groźny, a po bójce możesz wyjść bez ucha...\nKathy Leonia niedziela, 16 lipca, 2017\nMoja opowieść zdarzyła się naprawdę i dzielę się nią z Wami, żeby naprawdę ostrzec przed niebezpieczeństwem czyhajacym w najmniej spodziewanym momencie...\nDnia 9 kwietnia tego roku, jak co niedzielę po obiedzie wybraliśmy się na spacer całą rodziną (a że jadamy zazwyczaj u moich rodziców grono było całkiem spore). Mam 3-letniego syna, który kilkq dni wcześniej dostał od nas nowy rower biegowy. Miała to być pierwsza przejażdżka (aczkolwiek rok temu miał podobny rower, z ktorego wyrósł, więc nie był to dla syna nowy temat). Jeździł w koło krążąc w pobliżu nas z uśmiechniętą buzią od ucha do ucha (dosłownie). Zatrzymaliśmy się na moment na poboczu, ustępując miejsca przejezdzajacemu samochodowi i mieliśmy zamiar ruszyć dalej. Niestety podczas wsiadania na rower kierownica roweru niefortunnie obróciła się, co sprawiło, że Mały upadł. Cała sytuacja wyglądała całkiem niewinnie (wychodził z gorszych opresji nie raz - bez szwanku). Płacz niemiłosierny, wręcz krzyk syna...Pobiegłam szybko, pomogłam wstać,ale wrzask się nie kończył. Zauważyliśmy,że boli go ręka. Do domu nie szedł o wlasnych siłach, musieliśmy go nieść. W domu okazało się, że ręka w łokciu spuchła. Pędem na pogotowie, tqm rtg wykazało złamanie bardzo niespotykane blaszki w łokciu. Dostaliśmy pilne skierowanie do dziecięcego szpitala oddalonego o 50 km z zaznaczeniem, że praedopodobnie bedzie potrzebna operacja! Cali w nerwach, ja zapłakana pedzilismy ile fabryka dała, na miejscu kilka godzin czekania, ale okazało się, że będzie gips i kontrola za kilka dni u chirurga. Widmo operacji wisiało nad Małym równe 4 tygodnie. Każda wizyta u lekarza była wielką niewiadomą. Skończyło się na szczęście bez operacji, choć lekarze uznali to za cud niemal. I teraz najważniejsze: mały nie miał ani kasku, ani ochraniaczy... Oczywiście w szpitalu skłamalismy zaskoczeni pytaniem o to. Zaraz po zdjęciu gipsu kupiliśmy kask i kompet ochraniaczy. Od tego momentu synek nie rusza roweru bez kasku i ochraniaczy. Mało tego sam nauczył się i mając zamiar wsiąść na rower czy hulajnoge woła: "mama, ochronki!"\nPamiętajcie drodzy rodzice, że komplet ochraniaczy i kask naprawde mocno chronią przed upadkiem. Nie chcę myśleć jak ta historia mogla się skończyć. I wolę nie dopuszczać do siebie mysli, że mogl uderzyć się np w głowę... Więc niech nasze nieszczęście będzie i dla Was przestrogą!\nMoja siostra dzień przed maturą powiedziała mi rano: "pokłóciłam się z chłopakiem, ale jedziemy na motorze na wycieczkę". Popatrzyłam na nią i uśmiechnęłam się lekko, jednak ona dodała: "mam złe przeczucie. Będę dziś miała wypadek". Popatrzyłam na nią przestraszona i prosiłam żeby nie jechała. Jednak ona nie posłuchała mnie i wsiadła jako pasażer na motor swojego chłopaka. Po południu otrzymaliśmy telefon ze szpitala. Był wypadek motocyklowy, moja siostra trafiła do szpitala. Tata z mamą szybko pojechali do niej. Miała złamany obojczyk, siną poobijaną nogę. ALe żyłą, nie miała wielkich obrażeń. Jej chłopak miał tylko lekkei stłuczenia. Siostra odbiła się od kapliczki a jej głowa spoczęła kilka mm od ostrego płotku kapliczki. Do tej pory gdy widzę tą kapliczkę modlę się i mam ciarki an plecach. Gdy opatrzyli mojej siostrze rany i założyli gips, wypisała się ze szpitala na własne żądanie. A następnego dnia o 9 rano pisała mature - zdała ja :) warto zaufać swojemu przeczuciu czy tez intuicji i odpuścić czasem.\nLucyna W-l niedziela, 16 lipca, 2017\nMiejscowość w której mieszkam otoczona jest rozległymi lasami.Któregoś wieczoru, gdy było już zupełnie ciemno, wracając samochodem, na środku drogi zobaczyłam leżącego chłopaka. Zaczęłam powoli hamować, zjechałam na pobocze aby go ominąć bo obawiałam się zatrzymać. Gdy chłopak zorientował się, że nie chcę się zatrzymać zerwał się z drogi, dołączył do niego drugi. Udało mi się odjechać lecz roztrzęsiona dotarłam do domu. Po opowiedzeniu sytuacji jaka mi się przytrafiła, usłyszałam, że to nie pierwsza taka próba zatrzymania samochodu i kiedyś jakiś kierowca został pobity i okradziony.\nAnonimowy poniedziałek, 17 lipca, 2017\nDziało się to ponad dziesięć lat temu, byłam nastolatką ale to wydarzenie i strach z tym związany tak się odbiły na mojej psychice, że pamiętam jakby to było wczoraj i myślę, że nie zapomnę o tym do końca życia. Do dzisiaj czuje smród spalenizny i duszący dym. Był środek nocy. Już dawno smacznie spałam kiedy usłyszałam walenie do drzwi. To nie było pukanie, ale dosłownie walenie z całych sił. Zdezorientowana usiadłam na łóżku nie wiedząc czy mi się to śni czy dzieje się na prawdę, ale znów to usłyszałam. Idąc do drzwi serce podeszło mi do gardła, a kiedy otworzyłam i zobaczyłam strażaków ubranych w swoje robocze kombinezony włącznie z kaskami na głowach i poczułam smród nie do opisania strach mnie sparaliżował. Pierwsza myśl- gdzie są rodzice, dlaczego się nie obudzili? Strażacy coś do mnie mówili ale nic mnie nie interesowało tylko ratowanie rodziców. Pobiegłam do ich pokoju i przerażona zobaczyłam, że śpią w najlepsze. Zaczęłam krzyczeć ale dopiero kiedy zaczęłam nimi szarpać przebudzili się zdezorientowani i prawdopodobnie już trochę otumanieni dymem. Reszta się działa jak w przyspieszonym tempie. Każdy chciał się uwolnić ze swoim mieszkań, wszyscy zaczęli panikować, na klatce zrobił się harmider, a najgorsze było to, że pożar rozprzestrzenił się na piętrze pod nami i dwa górne piętra włącznie z moim nie miały drogi ucieczki. Strażacy kazali nam się pochować na balkonach, żebyśmy mieli czym oddychać i obiecali, że nic nam nie będzie grozić bo sytuacja nie jest taka zła na jaką wygląda. Kiedy wyszliśmy na balkon zobaczyłam przerażonych sąsiadów a wśród nich kobietę w ciąży, która była tak spanikowana, że była gotowa przechodzić po barierce na balkon sąsiadów z klatki obok, z której to byłaby możliwa ucieczka na zewnątrz. Ktoś ją na szczęście powstrzymał, wszyscy zaufali strażakom ale do dzisiaj widzę jej determinację by ratować siebie i dziecko. Na szczęście wszystko dobrze się skończyło, jedynie przez dłuższy czas musieliśmy się obejść bez prądu i patrzeć na osmalone ściany klatki schodowej, którą zalewała woda po gaszeniu pożaru. Ale od tej pory przez bardzo długi czas budziłam się w nocy sprawdzając czy wszystko jest w porządku, czy nie czuć zapachu spalenizny. Do dzisiaj kiedy czuje taki zapach nawet z dworu przez okno chodzę po domu, otwieram drzwi wejściowe sprawdzając czy to nie u nas się pali.\nAnia / anka.m1985@gmail.com\n(obsrwuje jako Henio Sprawidliwy z konta meża ;) )\nMąz podczas budowania kominka w naszym domku musiał diaksem ciąć cegły na wymiar. Bardzo uważał bo wie jak niebezpieczne moze to byc narzędzie. [Poza tym 2 lata wczesniej podczas czyszczenia urządzenia do robienia paszy dla świnek (pomagał teściowi) wciągnęło mu palec i zerało paznokieć łamiąc tym samym kosć paliczkową] No wiec tnie i sie kurzy jak sto nieszcześć na czerwoną. W pewnym momencie wpada do meszkania trzymajac sie za nogę - odbiło mu diaksa z rąk bo podczas ciecia cegły trafiło na jakiś kamień. Nura migusiem na izbę przyjęć. Najpierw zastrzyk przeciwężcowy a później przeswietlenie czy kosc cała i zszywanie. Co sie okazało podczas szycia? Że sciegno sobie nadciął. A nie wspomniałam, że rozciał pietę na wysokości, gdzie kończy się taki stndardowy but. Diaks przeciął ochronny but, taki spcjalny. No i mu zszyli to sciegno i założyli półgips na nogę od kolana po palce.\nTakże jak widać, Mimo uwagi, mimo starania sie o bezpieczeństwo czasem coś pójdzie nie po naszej mysli i zonk. Jest problem i kłopot dla cłej rodziny.\nMusiałam patrzeć na ból na jego twarzy i zmieniać mu opatrunki. Dodatkową dawać mu zastrzyki z lekiem przeciwzakrzepowym (nie pamietam nazwy) Wybrał ich 12 bo dwóch ostatnich już nie chciał bo tak go bolało. No i te szwy na stopie i ta krew podczas obmywania rany sciakajaca do miski, brrr Straszne :( I pamiątka na całe życie w postaci blizny i prblem z dobraniem buta zeby nie uwierało. Może zgrubienie po szyciu operacyjnie usunać ale poddawać się kolejnych 3 miesiącom usztywnieniu nogi? powacac do przeszłosci? To juz woli tak jak jest. Mineło juz 6 lat a ściegno w ty miejscu nadal boli :(\nUnknown poniedziałek, 17 lipca, 2017\nA wiecie jak niebezpieczne jest zrywanie rzodkiewki? Poszlam w sobote z niemowlakiem w wozku zerwac rzodkiewke z warzywnika.. wracajac pchalam jedna reka wozek az nagle zablokowalo mi sie jedno kolo- wozek sie przekrecil a 3mies niemowlak wyturlal na trawe.. o zgrozo.. ile placzu bylo- i mojego i malucha:( Marta Bebnowicz:)\nDycia ♥ poniedziałek, 17 lipca, 2017\nCzy ja wiem czy to będzie niebezpieczne, pewnie tak ale skończyła się ona dość komicznie :) Pewnego dnia mój wujek kupił sobie motorynkę, bardzo podekscytowany, że będzie mógł na niej jeździć już nie umiał się doczekać, aż wybierze się w dłuższą trasę. Pech chciał, że w drodze do nas przebił sobie oponę, więc mój tata wziął się za naprawianie szkody. Gdy już załatał dziurę, włożył koło na miejsce, właśnie miał je przykręcać gdy mama go zawołała by w czymś jej pomógł. Wujek nie wiedząc że koło trzyma się tam tylko na słowo, z tego podekscytowania wziął motorynkę i rusza. Jakie było nasze zdziwienie gdy się okazało jak zobaczyliśmy przez okno że tylnie koło jedzie szybciej niż sam wujek na motorynce. Mój tata tylko krzyknął "Ja jeszcze tego koła nie przykręciłem". Na szczęście skończyło się to tylko zarysowaniami na cudnym motorku i wielkim śmiechem na wsi, gdyż pech chciał że prawie każdy sąsiad to widział. Przestroga jest taka że nie warto być w gorącej wodzie kąpanym, bo mimo że ta historia skończyła się na śmiechu to kolejnym razem może nie być tak zabawnie :)\nAnonimowy wtorek, 18 lipca, 2017\nByłam młodą kobietą, ale że skończyłam 18 lat to czułam się dorosła i uważałam, że mogę sama o sobie decydować. Wybrałam się na imprezę z nowo poznanymi ludźmi. Nie wiedziałam o nich za wiele, poza tym, że lubią się bawić i że chętnie przyjmą mnie do swojego grona. W jedne z wakacji zrezygnowałam z nudnego spędzania czasu z przyjaciółką, z którą się trzymałam od dzieciństwa na rzecz imprezowania z nowo poznanymi znajomymi właśnie. Robiłam to chyba trochę na pokaz- chciałam udowodnić coś sobie a może innym? Dobrze wiedziałam co na ten temat mają do powiedzenia rodzice- oczywiście nie pozwoliliby mi pójść więc na przekór, nie przejmując się niczym, z satysfakcją, że nie mogą mi zabronić bo jestem już "dorosła" postanowiłam spędzić z tymi ludźmi niezapomnianą nocną imprezę za miastem. Znalazłam się w zupełnie obcym mieście na imprezie "pod chmurką", a po kilku godzinach okazało się, że moi wspaniali nowi znajomi gdzieś zniknęli zostawiając mnie kompletnie samą. Oczywiście wokół mnie było mnóstwo osób, ale żadna z nich nie umiała już ustać na nogach od nadmiaru alkoholu. Imprezę zakończyłam błądzeniem wśród ciemnych osiedli i uliczek w poszukiwaniu jakiegoś przystanku. Niestety okazało się, że znalazłam się w niezbyt dobrej dzielnicy i nie wiele czasu potrzeba było by ktoś mnie zaczepił. Przyczepiła się do mnie grupka pijanych dresiarzy, którzy zaczęli od słownych zaczepek a widząc mój strach stawali się coraz bardziej nachalni i agresywni. Przez chwilę strach mnie sparaliżował, ale na szczęście odzyskałam jasność myślenia i jakimś cudem udało mi się od nich uciec i uwolnić. Biegłam co sił w nogach nie oglądając się za siebie. Słyszałam tylko cichnące wyzwiska kierowanie do mnie. Noc spędziłam na dworcu autobusowym, który znalazłam dzięki pomocy sprzedawczyni z nocnego sklepu. I chociaż nic mi się wtedy nie stało to najadłam się strachu. Od tamtej pory jeśli już wybieram się na jakąś imprezę to tylko w gronie bliskich i zaufanych osób, w których towarzystwie czuje się bezpiecznie. I przede wszystkim nauczyłam się tego, że nic nie jest ważniejsze od wieloletniej przyjaźni- nawet jeśli kusi świeżością i obietnicą świetnej zabawy.\nBasia / basiakuba@onet.pl\nMoja przygoda zdarzyła się już parę dobrych lat temu. Nie była groźna w skutkach, skończyło się na strachu i bólu ręki, ale pokazuje jak nieuważni są niektórzy kierowcy.\nSzłam z siostrą do koleżanki. Ciepłe popołudnie, my zajęte rozmową. Przed nami most, który jednocześnie delikatnie zwęża drogę i auta jadące z jednej strony muszą ustąpić tym z drugiej. Akurat byłyśmy na środku owego mostu. Szłyśmy gęsiego by auta miały swobodny przejazd. Akurat nadjeżdżało jedno z naprzeciwka. Mimo że trzymałam się pobocza, ono przejechało tak, że obiło mi łokieć. I pojechało dalej nie przejmując się, czy nic mi się nie stało.\nMiałam też inne zdarzenie w rodzinie też z autem w roli głównej. Tyle, że tym razem finał nie był tak łagodny w skutkach. Tragedia. Jedno słowo wystarczy by to opisać, a wspomnienie o tym zdarzeniu wciąż jest bolesne mimo że zdarzyło się wiele lat temu. Mój kuzyn mając wtedy dwadzieścia kilka lat wracał właśnie z kolegą z ryb. To była taka ich pasja. Jechali maluchem. Wtedy takie auta były jeszcze powszechnie w użytku. Jechali przepisowo, ale to ich nie uchroniło. Pijany kierowca jadący większym autem i dużo szybciej w nich wjechał. Skasował doszczętnie. Zginęli obaj na miejscu. Młodzi, mający przed sobą całe życie. Cioci, by potwierdzić tożsamość dali łańcuszek kuzyna. To, co w całości pozostało. To, po czym można byłoby go rozpoznać. Po ciele nie dałoby rady...\nAnonimowy środa, 19 lipca, 2017\nMoja szokujaca przygoda- a zarazem wiele mówiaca o tym jak zycie czasami potrafi zaskoczyc i ze człowiek zasługuje na druga szanse w zyciu- zaczeła sie gdy jechałąm z moim synem samochodem w słuzbowych sprawach w miejsce gdzie nigdy nie byłam i nikogo nie znałam. Czekajac przed przejazdem kolejowym jakis człowiek na rowerze pokazywał mi cos na samochodzie moim. wyszłam obejrzałam okazało sie ze dym mi idzie spod koła. ludzie rozni przechodzili, przejezdzali i nikt nie chciał mi pomoc ten mezczyzna widziałam ze sie spieszył ale powiedział ze mieszka niedaleko i moge podjechac tym samochodem to mi go obejrzy i zobaczy co sie stało. właczyło mi sie czerwone swiatło w głowie ze go nie znam ale nie maiałm innego wyjscia. w miedzyczasie zadzwoniłam po mojego tatae mówic co sie stało gdzie jestem i gdzie mnie w razie czego szukac. ten pan sprawdził wszystko i juz wiedział co sie stało zadzwoniłam znow do taty ktory kupil zepsuta czesc i jechał do nas. dzieliło nas przeszlo 50km wiec siedziałam z tym panem i rozmawiałam. zaczal mi sie zwierzac ze niedawno wyszedł z wiezienia za siedział tam za rozboje , napady, ze wyszedła za dobre sprawowanie i probuje sobie zycie od nowa ułozyc, ze ciezko mu odbudowac zaufanie u sasiadów i mieszkancow tej małej miejscowosci. Ja zaniemówiłam , zbladłam, siedziałam tam z nim sama z małym dzieckiem w obcym miejscu. widział ze zaniemówiłam- powiedział zebym sie nie bała ze nic mi nie zrobi ze chce mi tylko pomoc. zaczełam z nim rozmawiac czemu tak to jego zycie sie ułozyło . okazał sie bardzo miłym wrazliwym mezczyzna ktory zbaczył z własciwego toru.Ze pracuje u kogos i naprawia samochody i własnie tam jechal ze pewnie go zwolnia za spoznienie do pracy. zapytałam sie gdzie pracuje. okaząło sie ze zaraz za przejazdem kolejowym przed ktorym stałam.przyjechal tata , wziełam jego samochod i pojechałam z synem dalej a oni razem naprawili samochod. Po drodze zobaczyłam ten warsztat w ktorym pracuje ten człowiek, zatrzymałąm sie i powiedziałam włascicielowi co sie stało. zdziwil sie bardzo ale podziekował i powiedział ze nie wyciagnie konsekwenci.A ten mezczyzna ktory jako jedyny mi pomogł nic nie wział ode mnie ani od mojego taty - kazał czasami sie o niego pomodlic zeby mu sie udało ulozyc zycie dalej.\nUnknown czwartek, 20 lipca, 2017\nHistoria przerażająca, mrożąca krew w żyłach :) No może troszkę oszukuję, ale! Sami zobaczycie, że się przestraszycie. Otóż, moja babcia miała kiedyś regał z pięknymi kryształami. Tak, wiem, znacie już pewnie finał tej historii, ale poczekajcie, nie chcecie wiedzieć jak to się stało? Zatem wróćmy do regału :) Piękny regał z jeszcze piękniejszymi kryształami, ciekawe ile babcia zbierała swoja kolekcję? Przy regale w salonie (cały czas jesteśmy u babci) stała kanapa, na której często siadaliśmy z moim bratem ciotecznym, i chyba o jeden raz za dużo! Pamiętam tylko, że pogilgotałam brata w dupkę, on oparł się o regał i… sami wiecie co dalej było. Brzdęk, trach, bum i inne wszelkie odgłosy! Ta historia skończyłaby się w miarę ok, gdyby nie to, że ja przerażona uciekłam i zostawiłam młodego samego w pokoju, taki ze mnie Super Man… Spokojnie, na szczęście nic mu się nie stało. Do tej pory wspominamy tą przerażającą historię i piękne kryształy babci po których pozostały tylko wspomnienia. Oczywiście do tej pory z młodym zwalamy winę na siebie, przez kogo nie ma już kryształów. Przecież wiecie, że to jego wina? ;) HIHI\nGosia czwartek, 20 lipca, 2017\nHistorię znam z opowieści mamy, przydarzyła się jej kiedy była młodą dziewczyną zaraz po skończeniu liceum.\nMoja mama zaczęła policealną szkole pielęgniarską, a ze wybrała ja w mieście gdzie mieszkała nasza ciocia to właśnie u niej nocowała w tygodniu kody miała zajęcia.\nPewnej takiej nocy, kiedy akurat była w domu sama, ponieważ ciocia była w pracy na nocnej zmianie obudziła ja w okolicy trzeciej leżąca sie w krainie woda, a gdy poszła do kuchni woda się nie lada, ale zlew był mokry...\nMama opowiada, że obeszła dom dookoła ale nikogo nigdzie nie było.\nSama mówi, że dzisiaj dziwi się sobie ze poszła, bo teraz by się bała.\nKolejnego dnia po powrocie cioci do domu dowiedziała się ze w nocy syn cioci miał wypadek samochodowy w okolicy pierwszej godziny i zginął...\nOpowiadała mi to mama wiele razy i ciężko mi samej w tą historię uwierzyć, ale przecież nie ma powodów żeby zmyslac... a Jacek, syn ciotki rzeczywiście zginął nocą w wypadku samochodowym...\nBeata Kandzia piątek, 21 lipca, 2017\nWiele było różnych historii w moim życiu, takich, co później mówiłam, że to Anioł Stróż mnie ostrzegł albo uchronił, czasem w jakichś drobnostkach, a czasem w ważniejszych sprawach. Anioły odgrywają dla mnie ważną rolę, wierzę w ich istnienie oraz w to, że mój Anioł Stróż nade mną czuwa i każdego dnia opiekuje się mną, bo to często odczuwam. Gdy zmarła moja Kochana Babcia, z którą mieszkałam, to tego dnia znajoma powiedziała mi, że teraz mam swojego Anioła w niebie i tak właśnie jest. I w te pamiętne wakacje na pewno stanął on na mojej drodze oraz na drodze mojej rodziny. Myślę, że było to w czasie pożaru, który kilka lat temu wydarzył się w naszym gospodarstwie. Było to lato, sobotnie gorące popołudnie i odpust w naszej parafii, na który się też pod wieczór wszyscy wybieraliśmy i gdzie właśnie tam, przy kościele na cmentarzu, od roku spoczywała moja śp. Babcia. Mamy pole przy samym domu i trwały u nas żniwa, ale tego dnia byliśmy już w domu, sprzątaliśmy do południa i nie mieliśmy już maszyn na polu. Siedzieliśmy w kuchni, byliśmy właśnie po obiedzie i ja jakoś tak poszłam do pokoju, nie wiadomo po co, po prostu coś mnie tam zaciągnęło (może to Babcia tak mnie ostrzegła?), a tam z okna dojrzałam wielką łunę ognia zaraz za naszym płotem. Paliło się zboże na naszym polu!, a było bardzo sucho i ogień był też bardzo blisko naszego domu. Szybko krzyknęłam rodzicom co się dzieje i oni przerażeni zaraz tam pobiegli, a później rozpoczęła akcja gaszenia, przyjechały straże i przybiegli ludzie z pobliska do pomocy. Baliśmy się, żeby nie zaczęło palić się nasze gospodarstwo i tata walczył w ogniu, aby go od niego odsunąć i jakoś szczęśliwie udało się nas uchronić. Spaliło się tylko dużo zboża, a ogień już prawie dochodził do lasu, ale w końcu został ugaszony. Wszyscy płakaliśmy i bardzo przeżyliśmy to wydarzenie, bo nie zostało nam na polu prawie nic, ale jednak, co najważniejsze, ocaleliśmy my i nasz dobytek. Do dziś nie wiemy, od czego powstał ten pożar, bo nie było tam naszego sprzętu. Stało się to przy wiejskiej drodze i może jak mijały się jakieś pojazdy, których dużo jeździło przez żniwa, padła jakaś iskra od nich lub nieświadomie rzucił ktoś niedopałek papierosa i zaczęło się palić...? Tamtego roku mieliśmy dużo strat na polu, ale także bardzo dużo szczęścia w tym nieszczęściu i myślę, że to Anioł Babci tak nas uchronił, że pokierował mnie bym w porę dostrzegła palący się ogień, że byliśmy w tym czasie w domu, bo później my i sąsiedzi mieliśmy jechać na odpust, to moglibyśmy nie mieć już do czego wrócić. Myślę również, że Anioł Babci ocalił nasz dom i dlatego nic nam się nie stało. Także Anioły są na pewno obecne w moim życiu, czuwają przy mnie i mi towarzyszą. Wielu znajomych pomogło nam też w tym nieszczęściu, więc myślę, że przyjaciele, których mamy to też tacy nasi Aniołowie i zgadzam się z tym powiedzeniem, że "Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, gdy nasze skrzydła zapomniały jak latać". A ku przestrodze powiem, że trzeba być uważnym co się robi, bo nieświadomy gest, może zmienić czyjeś życie...\nUdostępniam w Google+\nLubie i obserwuję jako Beata Kandzia


Wakacje na mazurach | Travelovo\nPosted on Listopad 30, 2014 Kwiecień 29, 2015 by Redakcja\nDla wielu z nas wakacje w górach czy na morzem o niezbyt oryginalny pomysł na wakacyjny wyjazd. Część z nas ma już dość słuchania szumu fal, podobnie jak nie cieszy nas już, tak jak kiedyś, kilkugodzinna wędrówka nawet najtrudniejszym, górskim szlakiem. Ale przecież wakacje to czas wyjazdów i temu nie da się zaprzeczyć. Spędzenie wakacji w domu wiąże się z brakiem odpoczynku i relaksu. Zostając podczas wakacji w domu odbieramy sobie szansę zwiedzenia nowych, ciekawych miejsc, odprężenia się i oderwania od szarej rzeczywistości. A co powiedzielibyście na wakacje na Mazurach? To naprawdę świetna myśl, więc jeśli jeszcze was tam nie było, to taki pomysł powinien przypaść wam do gustu. Dlaczego? Oto kilka powodów.\nDlaczego akurat mazury?\nMiejscowości znajdujące się na terenach mazurskich są zazwyczaj miejscowościami małymi co jednak nie znaczy, że nie mają one swojego charakterystycznego klimatu i uroku. Najważniejsze w nich jest to, że są one ciche i spokojne, a dla ludzi mieszkających na co dzień w wielkich, zatłoczonych wręcz miastach takie małe, ciche i spokojne miasteczka to prawdziwy skarb. Mazurskie miejscowości wypoczynkowe pozbawione są natłoku ludzi i spalin emitowanych przez samochody czy komunikację miejską. Tam nikomu takie rzeczy nie są potrzebne, bo tam wszędzie dojść można piechotą. Powietrze jest więc czyste i wolne od spalin, a czyste powietrze to dziś dla wielu z nas towar iście deficytowy.\nUrok małych miasteczek to jednak nie wszystko, co powinno zachęcić was do wyjazdu na wakacje właśnie na Mazury. Bo Mazury to nie tylko cisza i spokój, ale przede wszystkim przepiękne, ciągnące się hen daleko mazurskie jeziora. To właśnie dla nich tak wielu turystów rokrocznie powraca w mazurskie strony. To właśnie dla samego widoku tych jezior, jak również dla kąpieli w nich ludzie przejeżdżają czasami setki kilometrów twierdząc, że prawdopodobnie nigdzie indziej na świecie nie ma drugiego takiego miejsca.\nŻagle i jeziora\nMazury to coś dla duszy, czyli relaks i odprężenie, ale również coś dla ciała, czyli popularne w tych stronach żaglówki. W sezonie nie ma chwili, by po mazurskich jeziorach nie pływały kolorowe żaglówki. Jeziora mazurskie to idealne wody zarówno do nauki żeglowania, jak i rozwijania i doskonalenia swoich żeglarskich umiejętności. W tych stronach organizowane są liczne kursy żeglarskie, na które zapisuje się młodzież, ale także dorośli. Jeśli ma się możliwość trenowania w tak pięknych okolicach, to grzechem byłoby z takiej okazji nie skorzystać. Istnieje również możliwość wypożyczenia rowerków wodnych i zwiedzania jezior za pomocą takiego środka lokomocji. Nie dość, że zadbamy wówczas o kondycję, to jeszcze o odpowiedni, brązowy kolor naszej skóry, a przecież nie można wrócić z wakacyjnego urlopu bez opalenizny!\nJeśli więc wakacje w górach i nad morzem zdążyły się wam już znudzić, to koniecznie musicie odwiedzić brakujące w waszej kolekcji mazurskie strony. Mazury na pewno tak szybko wam się nie znudzą i chociażby dla tych ślicznych widoków będziecie chcieli wracać tam tak często, jak tylko będziecie mogli.\nPosted in Na Mazurach\tTagged kursy żeglarskie, mazury, urlop na mazurach, wakacje na mazurach, wczasy na mazurach, żaglówki\nPodróże – moja pasja | Info Press\nKwiecień 28, 2015 at 11:34 am\n[…] link do źródła – http://www.travelovo.com.pl/wakacje-na-mazurach/ […]


Dobry producent reklam - Rafał Kolasiński Team\nDobry producent reklam\nEdmund Myszewski 13 maja 2019 Usługi 0\nJeżeli chodzi o sprzedaż to jest ona często uwarunkowana odpowiednim podejściem do reklamy. Żyjemy w czasach gdzie dobrze poprowadzona i zorganizowana kampania reklamowa może zdziałać dosłownie cuda. Dlatego zdecydowanie warto się nad tym zastanowić w momencie kiedy prowadzimy własną firmę.\nPomysł na własną reklamę\nJeżeli szukamy oszczędności to można w sposób całkowicie samodzielny stworzyć plan związany z reklamą dla przedsiębiorstwa. Oprócz tego możemy zainwestować już w konkretne działania, które sami stworzymy. Dlatego produkcja reklam radom może okazać się konieczna. W takich miejscach coraz częściej możemy liczyć na kompleksową i profesjonalną obsługę. Dzięki temu nie trzeba korzystać z wielu usługodawców i jesteśmy w stanie wszystko załatwić w jednym miejscu. Między innymi wśród interesujących ofert mogą znaleźć się plakaty, szyldy czy napisy w 3d. Możliwości jest bardzo dużo i każdy może z nich skorzystać. Jeżeli będziemy wybierać producenta to warto zapoznać się z jakością zaprezentowanych usług. Może okazać się, że będą nam odpowiadały. Elementy wystawione na zewnątrz też powinny spełniać pewne wymagania i być odporne na różne warunki atmosferyczne. Dzięki temu chociażby szyld z naszym logiem pozostanie na dłużej w dobrej formie. Jeżeli chodzi o miejsce wyszukiwania ofert to najlepszy jest internet. Tam za pomocą stron internetowych możemy je ze sobą łatwo porównywać. W dodatku wszystko odbywa się w sposób zdalny i jest dla nas wygodne.\nProdukcja reklam pomoże nam w samodzielnym organizowaniu naszych kampanii. W dodatku doświadczeni producenci będą w stanie zapewnić nam najlepsze rozwiązania i zainspirują ciekawymi pomysłami. Taka współpraca może okazać się bardzo owocna i wartościowa dla dwóch stron. Dlatego można się nad tym zastanowić.\nPrevious: Previous post: Dobrej jakości zbiornik dwupłaszczowy\nNext: Next post: Polecane kosmetyki konopne\nMaszyny do wtórnego przerobu plastiku\nRośnie popularność podwieszanych sufitów\nRębaki z napędem od ciągnika\nKrem na urodziny mamy


Premier Morawiecki spotka się z Merkel - Niezależna\nPolska • 25.11.2021 07:35\nPremier Morawiecki spotka się z Merkel\nPremier Mateusz Morawiecki spotka się dziś z kanclerz Niemiec Angelą Merkel oraz Olafem Scholzem, przyszłym kandydatem na to stanowisko. Tematem rozmów mają być aktualne zagrożenia geopolityczne.\nJak mówił, dziś widać, że manipulacje cenowe na rynku gazu, za które odpowiedzialny jest Gazprom, doprowadziły do kilkukrotnego wzrostu cen gazu. Dodał, że gwałtowny wzrost cen uprawnień do emisji CO2 prowadzi z kolei do ogromnego wzrostu cen na rynkach energii. "My proponujemy, by ETS nie był rynkiem podatnym na spekulacje, nie był rynkiem, w którym gracze finansowi i inni, którzy nie potrzebują tych uprawnień, mogli spekulować na dalszą zwyżkę cen. Polska będzie przeciwdziałać tym działaniom w ramach polityki klimatycznej UE" - zapowiedział Morawiecki.\n"Dziś koncentrując się na cenach energii wskazujemy na koszty generowane przez europejską politykę klimatyczną. To musi mocno wybrzmieć na Radzie Europejskiej w grudniu. Ja będę na ten temat dyskutował i jutro, i pojutrze z liderami europejskimi, ale także na forum Rady Europejskiej"\nMorawiecki od niedzieli odwiedził 7 krajów i podczas spotkań z europejskimi liderami rozmawiał o sytuacji na polsko-białoruskiej granicy Unii Europejskiej. "Od wczesnego rana do późnej nocy ciężko pracujemy nad bezpieczeństwem Polski i całej Europy" - przekonywał polski premier w środę w mediach społecznościowych.


Ogłoszenia nieruchomości Obłuże - Gdynia - Domiporta.pl\nOgłoszenia nieruchomości: Obłuże - Gdynia\nZapraszam na prezentację komfortowego mieszkanie o powierzchni 77,8 m2 w Gdyni na Obłużu z widokiem na port oraz Zatokę Pucką. W okolicy pełne zaplecze handlowo-usługowe, m.in. sklepy, szkoły podstaw...\nLOKALIZACJA: Mieszkanie w Gdyni przy ulicy Turkusowej 17. W pobliżu znajduje się pełna infrastruktura handlowo - usługowa. W bezpośredniej bliskości znajduje się galeria Szperk, Żabka, Biedronka, Lid...\nSłoneczne, ciepłe mieszkanie z ogródkiem - 4 pokoje! Oferujemy pięknie wykończone, jasne 4 pokojowe mieszkanie w Gdyni Obłużu, z własnym ogródkiem. Nieruchomość znajduje się na nowoczesnym osiedl...\n68,88 m2 4 8 566 zł/m2\nmieszkanie Gdynia, Obłuże, gen. Marii Wittekówny\nNowodworski Estates ma przyjemność zaprezentować Państwu atrakcyjny apartament w Gdyni - Obłuże. LOKALIZACJA I BUDYNEK: Inwestycja wybudowana przez Invest Komfort w 2009 roku KOMANDORSKIE WZGÓRZE. ...\n86 m2 4 35 zł/m2\nMieszkania z odbiorem w II kwartale 2020 roku! O inwestycji : Nowoczesne osiedle w nadmorskiej dzielnicy Gdyni, tylko 2 km od Bałtyku i sąsiedztwo lasu. Bogata infrastruktura i łatwy dojazd do cen...\nNa sprzedaż komfortowe mieszkanie w Gdyni na Obłużu z dwoma tarasami oraz pięknymi widokami ! W skład nieruchomości o powierzchni całkowitej 77,80m2 wchodzą: - pokój dzienny z wyjściem na taras - 19...\n51,47 m2 3 8 100 zł/m2\n3 POKOJOWE MIESZKANIE W GDYNI NIERUCHOMOŚĆ SKŁADA SIĘ Z: - SALON Z ANEKSEM - SYPIALNIA - SYPIALNIA - ŁAZIENKA Z WC - KORYTARZ ZAPRASZAM DO KONTAKTU: TEL. 693 777 611 OFERUJEMY POMOC PRZY UZYS...\nMieszkanie 2 pokojowe w Gdyni Mieszkanie składa się z: - salon z aneksem kuchennym - sypialnia - przedpokój - łazienka z wc Do mieszkania przynależy balkon Dostępne są również mieszkania z szyb...\n38,41 m2 2 8 400 zł/m2\nmieszkanie Gdynia, Obłuże, adm. Józefa Unruga\nGdynia Obłuże Centrum - ul. Unruga. Bardzo dobra lokalizacja. W pobliżu szkoła podstawowa nr 39, przedszkole publiczne nr 48, przychodnia lekarska Obłuże Leśne, poczta, kościół, rozbudowane zaplecze ...\n54,60 m2 3 6 282 zł/m2\nNowa inwestycja na pograniczu Obłuża i Oksywia! - całkowicie nowe osiedle - place zabaw - dużo terenów zielonych - mieszkania z balkonami - plaża - ok 5 minut od inwestycji - winda w budynku - hala g...\n48,71 m2 3 7 650 zł/m2\nJeżeli szukasz mieszkania świetnie zlokalizowanego a nie lubisz blokowisk, jednocześnie cenisz sobie spokój, ciszę i las to właśnie znalazłeś mieszkanie dla siebie. OKOLICA: Mieszkanie znajduję się ...\n61,63 m2 3 5 679 zł/m2\nNowe mieszkanie deweloperskie na nowoczesnym osiedlu o ciekawej architekturze w zabudowie czterokondygnacyjnej. Mieszkańcy tej inwestycji otrzymają możliwość wyposażenia mieszkań w inteligentne rozwi...\n32,80 m2 2 9 550 zł/m2\n59,77 m2 4 8 250 zł/m2\n59,13 m2 4 7 950 zł/m2


Snowboard - urazy podczas jazdy eXtreme SNOWBOARD team - ogólnopolski klub snowboardowy.\nSzaleństwa na snowboardzie nie tylko dostarczają radości, ale też niosą za sobą ryzyko urazów. Mogą się one przydarzyć zarówno początkującym, którzy trenują na oślej łączce, jak i doświadczonym sportowcom.\nUrazów nie wolno lekceważyć, pocieszając się "poboli i przestanie". Nawet z pozoru niegroźnie wyglądających upadkach dobrze jest pójść do lekarza. Jeśli zaleci on usztywnienie stawu lub założenie gipsu, nie trzeba protestować. Lepiej teraz trochę pocierpieć, niż w przyszłości leczyć zwyrodnienia stawów. Jedną z przyczyn choroby zwyrodnieniowej są "przechodzone" urazy młodości.\nSkóra nie jest uszkodzona, nie ma krwawiącej rany. Może jednak pojawić się krwiak podskórny albo siniak. Ponieważ miejsce stłuczenia bardzo boli, należy od razu przyłożyć zimny okład np. ze śniegu. Dzięki temu ból szybko złagodnieje, a obrzęk się zmniejszy. Okład należy trzymać tak długo, aż poczuje się nieprzyjemne zimno. Po dwóch dniach w miejscu stłuczenia należy przykładać ciepłe kompresy, które poprawiają krążenie krwi. Można też smarować je maścią na urazy. Siniak szybciej znika, jeśli przyjmuje się Rutinoscorbin, jada dużo kaszy gryczanej oraz pije napar z kasztanowca zwyczajnego lub krwawnika pospolitego.\nNadwyrężenia mięśni i ścięgien są bolesne. Chore miejsce puchnie i sinieje. Należy więc przyjąć taką pozycje, by mięśnie lub ścięgno nie były napięte. Nogę trzeba trzymać uniesioną, opartą na poduszce, rękę zaś unieruchomioną na temblaku. Przy tego rodzaju urazach okłady z lodu również są niezastąpione. Ulgę przyniosą leki przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz maści o takim samym działaniu. Jeśli objawy nie ustąpią w ciągu trzech dni, koniecznie trzeba zgłosić się do lekarza.\nPrzy takich urazach nie można poruszać kończyną, a staw jest spuchnięty i zniekształcony. Trzeba go wtedy unieruchomić, choćby zwiniętą gazetą lub grubym patykiem. W tej sytuacji pomóc może jedynie lekarz, który nastawi kończynę i usztywni ją gipsem lub opatrunkiem z tworzywa sztucznego. Przy skręcaniu dochodzi do rozciągnięcia torebki stawowej, a czasem też do zerwania wiązadła. Nogi bardzo boli, z trudem można na niej stać. Podobnie jak przy zwichnięciu, również w tym przypadku noga puchnie, pojawia się siniak, ale nie widać żadnej deformacji. Należy błyskawicznie przyłożyć zimny i kwaśny okład i trzymać chorą kończynę uniesioną. Należy usztywnić staw bandażem elastycznym. Jeśli noga dalej puchnie bądź siniak się powiększa, należy jak najszybciej udać się do lekarza.\nW przypadku takich urazów uszkodzona kończyna puchnie, boli i jest zdeformowana. Ból jest silniejszy, gdy dotyka się miejsca złamania lub próbuje poruszyć stawem. Złamaną kończyną nie wolno ruszać ani próbować samemu ją nastawiać. Trzeba ją unieruchomić, nie zmieniając pozycji ciała. Oprócz złamanej kości unieruchamia się też dwa sąsiadujące stawy. Jeżeli uszkodzony jest staw, unieruchamia się połączone nim kości. Pod złamaną nogę należy wsunąć zrolowany koc albo plecak i przybandażować ją do zdrowej kończyny, zaś rękę do klatki piersiowej. Przy złamaniu otwartym, gdy kość przebije skórę, najpierw trzeba zatamować krew, następnie założyć jałowy opatrunek i dopiero wtedy usztywnić kończynę. Bandażując złamaną bądź skręconą kończynę nie wolno zbyt mocno uciskać miejsca urazu, aby nie utrudniać przepływu krwi. W przypadku urazów kręgosłupa trzeba być wyjątkowo ostrożnym. Do momentu przyjazdu lekarza nie wolno się ruszać.\nOd razu po wypadku klatkę piersiową na wysokości złamania usztywnić bandażem elastycznym. Niebezpieczne jest złamanie kilku żeber, ponieważ zagraża odmą płuc lub uszkodzeniem naczyń międzyżebrowych. Pojedyncze złamanie oznacza cierpienie, ale bez niebezpiecznych konsekwencji. Ból nasila się przy wdechu. Ponieważ samemu trudno ocenić rodzaj złamania, lekarz jest niezbędny. Zrastanie się żeber przyspiesza przyjmowanie preparatów wapniowych z dodatkiem witaminy D i minerałów.\nJeśli przy upadku dojdzie też do uderzenia w głowę, nie wolno tego lekceważyć. Tym bardziej gdy wystąpią mdłości, zawroty czy ból głowy. Objawy te mogą sugerować wstrząśnienie mózgu. W tej sytuacji trzeba jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Jeśli doszło do zranienia, trzeba opatrzyć ranę, zakładając jałowy opatrunek uciskowy. Jeśli uszkodzeniu uległ silnie unaczyniony łuk brwiowy i rana obficie krwawi, miejsce zranienia należy naciskać jałowym opatrunkiem do chwili zatamowania krwawienia. Poważniejsze rozcięcia skóry muszą być zszyte przez lekarza, inaczej rana będzie się długo goić i pozostanie po niej brzydka blizna.\nKlub odwiedziło : 8,478,520 osób


Islandia - trekking na szlaku Laugavegur. Fotorelacja dzień po dniu.\nTrekking na szlaku Laugavegur jest jedną z najlepszych rzeczy jakie możesz zrobić na Islandii. Szlak Laugavegur uważany jest za jeden z najpiękniejszych na całym świecie i polecany jest przez największe magazyny podróżnicze. Mimo swojej rosnącej popularności, jest wciąż mniej zadeptany niż reszta Islandii, nie porównując nawet z naszymi, polskimi górami co zresztą zobaczysz na zdjęciach. Nie ma na nich zbyt wielu ludzi. Bardzo chciałam przejść Laugavegur i sprawdzić czy jest naprawdę tak wspaniały jak o nim mówią. Wyzwaniem był fakt, że planowałam przejść go SAMA, a nie tak jak w Parku Narodowym Vatnajökull, z grupą i przewodnikiem. Jak było? Czy dałam radę? Zapraszam na fotorelację dzień po dniu z malowniczego szlaku Laugavegur.\n0.1 Hiking w kolorowych górach Landmannalaugar\n1 Szlak Laugavegur Dzień 1: z Landmannalaugar do Álftavatn (24km)\n1.1 Szlak Laugavegur w pojedynkę?\n1.2 Kilka myśli o podróżach solo\n1.3 Kobiety zdobywają Laugavegur\n1.4 Lunch z najlepszym widokiem na świecie\n1.5 Coraz więcej kłębów pary na Laugavegur – odcinek geotermalny\n1.6 Zmiana krajobrazu: od kolorowego ryolitu do czarnego obsydianu\n1.7 Pogaduchy z piechurami – najlepszy sposób na najświeższe informacje o pogodzie i warunkach\n1.8 Obiad na szczycie Laugavegur – oszałamiającym i mrożącym Hrafntinnusker\n1.9 Czym tak naprawdę jest Laugavegur – szlak sinusoida\n1.10 Nad jeziorem Álftavatn: najpiękniejszym miejscu na szlaku Laugavegur\n1.11 Pierwsze przejście przez rzekę na szlaku Laugavegur\n1.12 Robię niemożliwe – rezerwuję chatkę w Álftavatn!\n1.13 Solo nad jeziorem Álftavatn – życie jest piękne!\n1.14 Krótka lekcja o chrapaniu – przeczytaj i puść dalej! Tak się właśnie robi!\n2 Szlak Laugavegur Dzień 2: z Álftavatn do Emstrur (Botnar) – 16km\n2.1 Ten jeden etap, kiedy szlak Laugavegur jest…nudny\n2.2 Emstrur: hiking przy kanionie Markarfljótsgljúfur\n3 Szlak Laugavegur Dzień 4: z Emstrur (Botnar) do Þórsmörk Húsadalur – 16 km\n3.1 Hiking przez Þórsmörk – ostatnia prosta na Laugavegur\n3.2 PRZESZŁAM LAUGAVEGUR!\nHiking w kolorowych górach Landmannalaugar\nKolorowe góry w Landmannalaugar są tak nieziemsko piękne, że po prostu musiałam tam spędzić trochę więcej czasu. Standardowo szlak Laugavegur idzie się w cztery dni:\nDzień 1: z Landmannalaugar do Hrafntinnusker – 12km\nDzień 2: z Hrafntinnusker do Álftavatn (or Hvanngil) – 12km (or 14km)\nDzień 3: z Álftavatn do Emstrur (Botnar) – 16km\nDzień 4: z Emstrur (Botnar) do Þórsmörk (Húsadalur) – 16 km – razem 55-56 km.\nJa zaś podeszłam do sprawy nieco inaczej. Jestem zaprawionym piechurem i wymyśliłam, że 12 kilometrów dziennie to jednak dla mnie trochę za mało. Co ja będę robić przez pół dnia w namiocie? Zimnym namiocie? Po drugie, chciałam za wszelką cenę ominąć drugi camping w Hrafntinnusker, najwyżej położonym i najzimniejszym punkcie z całego szlaku gdzie silne wiatry i gęste mgły już dawno temu stały się legendą. Mój śpiwór nie był odpowiedni na tak ekstremalne warunki.\nZrobiłam więc tak: zostałam cały jeden dodatkowy dzień w Landmannalaugar i obeszłam jego okolice, o czym możesz przeczytać tutaj (znajdziesz tu także propozycje jednodniowych tras trekkingowych w Landmannalaugar) i połączyłam dzień pierwszy z drugim, robiąc w pierwszy dzień trekkingu 24 km i kolejno 16 i 16. Dla mnie sprawdziło się to idealnie i już na tyle zdążyłam się stęsknić za szlakiem Laugavegur, że planuję przejść go jeszcze raz, tym razem dokładając kolejne 25 km i kończąc w Skógar.\nSzlak Laugavegur Dzień 1: z Landmannalaugar do Álftavatn (24km)\nPierwszy budzik nastawiłam już na 6:00. Wychyliłam nos z namiotu i zobaczyłam gęstą biel otaczającą zarówno camping w Landmannalaugar jak i szczyty gór na szlaku Laugavegur. Byłam chyba jedyną obudzoną osobą, sądząc po ciszy i spokoju na campingu, a że pogoda nie pozwalała na wyruszenie na szlak, postanowiłam jeszcze się zdrzemnąć.\nDopiero koło 7:00 usłyszałam pierwsze kroki i pokrzykiwania niedaleko namiotu. Mgły nadal unosiły się nad górami, a były tak gęste, że miałam wrażenie, że jestem w alternatywnym chmurkowym świecie. Albo w jakimś czyśćcu. Ogarnęłam się całkiem szybko i zabrałam się do składania namiotu.\nSzlak Laugavegur w pojedynkę?\nSzczerze mówiąc, miałam nadzieję przejść szlak Laugavegur w pobliżu kogokolwiek głównie ze względów bezpieczeństwa. Pierwszy dzień czterodniowego szlaku jest jednym z najbardziej wymagających: idzie się ciągle pod górkę i z górki, teren nie jest utwardzony więc trzeba mieć trochę pary w nogach. Po drugie, jako że jest to już dość wysoko (ponad 1000 m n.p.m.), na odcinku między Landmannalaugar a Hrafntinnusker często są gęste mgły i burze. Za nic na świecie nie chciałam się znaleźć sama w momencie, kiedy widoczność spadłaby do metra – a tak się na Laugavegur nierzadko dzieje.\nCelowo składałam namiot raczej powoli i kręciłam się po campingu nieco dłużej niż było mi to potrzebne. Kątem oka widziałam mężczyznę, który również szykował się na szlak i chciałam iść w pobliżu. Guzdrał się jednak tak niemiłosiernie, że stwierdziłam, że już wolę iść sama niż zaczekać się na śmierć. Inna sprawa, że łączyłam dzień pierwszy z drugim i miałam do przejścia 24 km. Całkiem sporo jak na teren mocno górzysty. W momencie kiedy przestałam czekać, a zaczęłam działać, strach ustąpił i zaczęłam ogarniać.\nKilka kroków za chatkami, kierując się na początek szlaku dostrzegłam cztery kobiety. Trzy szły w dość zabawny sposób: potykając się o siebie co chwilę, głośno rozmawiając i śmiejąc się. Jak się potem okazało, były to studentki z Francji, bardzo zdeterminowane aby przejść Laugavegur nawet POMIMO braku butów trekkingowych i normalnych spodni (szły w dżinsach, szczerze współczuję). Potem się poznałyśmy i okazało się, że do Landmannalaugar wróciły drugi raz, bo za pierwszym deszcz zatopił im namiot. :D\nCzwarta kobieta trzymała się nieco bardziej z tyłu i odniosłam wrażenie, że na kogoś czeka.\nJak się wkrótce okazało, czekała na mnie! O tym, jak poznałam się z Sophią z Niemiec możesz przeczytać tutaj.\nKilka myśli o podróżach solo\nCzęsto słyszę pytania czy nie boję się podróżować sama i czy mi się „samej” nie nudzi.\nNo więc boję się podróżować sama, ale umiarkowanie, bo im więcej jeżdżę tym więcej się uczę jak zwiększać swoje bezpieczeństwo.\nNie nudzi mi się „samej” z dwóch powodów. Lubię pobyć sama, a w podróży solo tak naprawdę poznaje się więcej ludzi niż jadąc z przyjaciółką czy chłopakiem/mężem. Jadąc w towarzystwie skupiasz się na osobie, z którą jesteś, o wiele mniej na tym co na zewnątrz.\nPomyśl – podeszłabyś zagadać do grupy ludzi, która się świetnie bawi czy do pojedynczej osoby? Jestem pewna, że zam Twoją odpowiedź.\nKiedy poznaję kogoś kto także podróżuje w pojedynkę, od razu mamy przynajmniej jeden dobry temat do rozmowy. A potem wszystko się układa, często o wiele lepiej niż bym się tego spodziewała.\nKobiety zdobywają Laugavegur\nUlżyło mi bardzo kiedy poznałam się z Sophią i już po kilku pierwszych minutach gadało nam się na tyle dobrze, że stwierdziłyśmy, że CAŁY szlak przejdziemy razem, nie tylko ten pierwszy dzień. Kiedy zostawiłyśmy gąszcz pól lawowych Laugahraun za nami, mgły podniosły się i dalsze odcinki szlaku stały się, w końcu!, widoczne. Słońce na przemian z zachmurzeniem towarzyszyły nam przez cały dzień, ale widoczność była po prostu nieziemska. Aż do wieczora…;-)\nLunch z najlepszym widokiem na świecie\nWkrótce po tym, jak minęłyśmy wulkan Brennisteinsalda, zaczęła się seria ostrzejszych podejść. Jedno, najdłuższe z tego początkowego odcinka, było tak strome, że gdybym chciała, mogłabym głową dotknąć ziemi gdybym się trochę pochyliła do przodu. Technicznie rzecz biorąc, szlak Laugavegur nie jest trudny. Nie ma żadnych super stromych, odsłoniętych grani, nie trzeba się wspinać na łańcuchach, ale mimo to Laugavegur może dać w kość. Trekking praktycznie ciągle (w pierwszy dzień i drugi dzień) biegnie sinusoidalnie.\nWidok ze szczytu tego stromego podejścia wynagrodził nam wszystkie trudy. Usiadłyśmy z Sophią na ziemi i zjadłyśmy drugie śniadanie patrząc się na jeden z najpiękniejszych widoków jakie kiedykolwiek widziałam. Co ciekawe, mimo, że widoczność pozwalała dojrzeć tak daleko jak pola lawowe Laugahraun i plac, na którym był nasz camping, byłyśmy już w jednej trzeciej dystansu między Landmannalaugar a Hrafntinnusker.\nCoraz więcej kłębów pary na Laugavegur – odcinek geotermalny\nZ każdym kolejnym krokiem szlak Laugavegur pokazywał swoje jeszcze piękniejsze oblicza. Bezkres kolorowych gór poprzeplatanych śniegiem, kłęby pary unoszące się nad geotermalnymi terenami i mieniące się w słońcu odłamki obsydianu! Nie mogłam opuścić aparatu, bo gdzie nie spojrzałam, był widok godny zdjęcia.\nZmiana krajobrazu: od kolorowego ryolitu do czarnego obsydianu\nKrajobraz na szlaku Laugavegur zmienia się często i czasem nawet dość nagle. Kolorowe góry ryolitowe szybko zostały wyparte przez wszechogarniającą czerń. Czerń, która bardzo pięknie mieniła się niemal na złoty kolor w słońcu – to obsydian. To także tutaj pilnowanie szlaku było trudniejsze niż wcześniej. Czarny kolor nie pomagał w odróżnianiu ukształtowania terenu – wszystko zlewało się w jedną, bliżej nieokreśloną powierzchnię. Często widziałam słupek daleko przed nami, a nie mogłam dojrzeć tego najbliższego, bo schowany był w rynnie między górkami. Nie wyobrażam sobie iść przez ten odcinek kiedy jest mgła, zgubiłabym się na milion procent. Nawet w słońcu przypadkiem zeszłyśmy ze szlaku.\nW tym odcinku był też jeden z moich ulubionych – długa ścieżka przez śnieg, który nigdy nie topnieje. Zresztą, zobacz na zdjęciach poniżej. ;-) Co ciekawe, na śniegu wcale nie było chłodniej niż na reszcie szlaku.\nKolejne kilkadziesiąt minut przechodziłyśmy często przez mosty ze śniegu i widziałyśmy całe mnóstwo jaskiń uformowanych przez czapy śniegu. W pewnym momencie Sophia uratowała parę, która nadchodziła z naprzeciwka i nie widząc grubości śniegu, szła centralnie tam, gdzie śnieg był najcieńszy. Gdyby tam doszli, na pewno wpadliby do strumyka, także trzeba jednak uważać. :)\nPogaduchy z piechurami – najlepszy sposób na najświeższe informacje o pogodzie i warunkach\nSpotkanie pierwszych ludzi nadchodzących z naprzeciwka na Laugavegur znaczy tylko dwie rzeczy: albo jesteś w połowie drogi, albo bardzo blisko kolejnego campingu. Często zagadywałyśmy do ludzi z naprzeciwka głownie po to, aby dowiedzieć się jaka jest pogoda. Strażnicy na campingach mają na to trochę wyrąbane, no może oprócz tych w Landmannalaugar i Thorsmork. Poza tym, na Laugavegur podobnie jak wszędzie indziej w społeczności górołazów, działa mówienie sobie „cześć” i wymiana uwag o szlaku. Niby nic wielkiego, a jak miło.\nObiad na szczycie Laugavegur – oszałamiającym i mrożącym Hrafntinnusker\nKonkretny lunch planowałyśmy zjeść w Hrafntinnusker – drugim campingu na szlaku Laugavegur. To przepięknie położone miejsce, otoczone górami, na wysokości około 1100 m n.p.m. To miejsce jest też legendarne ze względu na silne wiatry i bardzo niskie temperatury.\nChciałyśmy posiedzieć w Hrafntinnusker około 30 minut, ale już po 10 ledwo mogłam ruszać palcami. Było tak zimno, że czułam jak dosłownie zamarzają mi kości. Jestem zmarzluchem, więc może to dlatego, może umięśnionemu facetowi nie byłoby aż tak zimno, ja jednak dość szybko tam kostniałam.\nPo jedzeniu i uzupełnieniu zapasów wody, ruszyłyśmy w dalszą drogę. Do Álftavatn miałyśmy do przejścia jeszcze 12 km. A tą panoramę poniżej sobie wydrukuję w dużym formacie i powieszę w pokoju. Kocham ten widok. <3\nCzym tak naprawdę jest Laugavegur – szlak sinusoida\nWszystko co pamiętam z kolejnych godzin na szlaku to ciągłe podejścia i zejścia z różnej wielkości górek. Islandia oszalała. Podobnie jak w Vatnajokull, teren falował zamaszyście, a pośladki pracowały. Ledwo co wdrapałyśmy się na jedno wzniesienie, a już trzeba było z niego schodzić i wchodzić na kolejne.\nTaki teren królował aż do pieruńsko wysokiego i stromego podejścia, skąd rozpościerał się przepiękny widok na Hrafntinnusker. Usiadłyśmy z Sophią na głazie i przegapiłyśmy się na ten bezkres dopóki nie doleciały do nas czarne i gęste chmury.\nSpotkałyśmy tam też grupę Amerykanów: kilku absolwentów liceum i ojca jednego z nich. Robili właśnie dużą wyprawę zanim każdy rozjedzie się na inny uniwersytet. Stanowili zabawną ferajnę: ojciec widocznie człapał za nimi z konkretną zadyszką, a oni skakali po największych wzniesieniach jak gazele. Spotkałyśmy się z nimi później, podczas rezerwacji chatki w Alftavatn kiedy chmury, które właśnie zobaczyłyśmy w końcu nas dogoniły.\nNad jeziorem Álftavatn: najpiękniejszym miejscu na szlaku Laugavegur\nKrajobraz zmienił się ponownie kiedy stanęłyśmy na wzniesieniu górującym nad doliną Álftavatn. Zdjęcia przypominają mi ten ogrom piękna, ale i tak nie oddają tych przestrzeni, świeżego powietrza, dźwięków, które nam towarzyszyły.\nBezkresna, zielona dolina z meandrującymi rzekami i fantazyjnie ukształtowanymi górami rozpościerała się u naszych stóp. Tam właśnie, zaraz przy jeziorze Álftavatn miałyśmy spędzić dzisiejszą noc. Zanim jednak rozpoczęłyśmy najdłuższe i najbardziej strome zejście z całego szlaku Laugavegur, siedziałyśmy w ciszy chłonąc widoki. Miałyśmy dużo szczęścia tego dnia, bo ledwo pół godziny później chmury zeszły tak nisko, że nie było widać nawet czubków gór, a gęsty deszcz ograniczył widoczność do kilkunastu metrów.\nSchodząc z tej stromej ściany nie odczuwałam w ogóle strachu. Narzuciłam nawet dość wyśrubowane tempo i już po kilku chwilach byłam sama na szlaku. Zatrzymywałam się tylko po to, żeby poczekać na Sophię, która takich stromych zejść nie lubiła. Nie będę ukrywać, że śmigając po tym zejściu nie czułam dumy. Czułam – bo jeszcze miesiąc temu takie zejście by mnie paraliżowało.\nPierwsze przejście przez rzekę na szlaku Laugavegur\nJuż w dolinie musiałyśmy przejść jedną rzekę. Mimo, że była to najmniejsza, najspokojniejsza i najłatwiejsza z wszystkich rzek na szlaku Laugavegur, najdłużej się z Sophią zastanawiałyśmy, gdzie i jak najlepiej ją przejść. W kolejnych dniach robiłyśmy to z większą wprawą. :D\nTak się złożyło, że po tych kilkunastu kilometrach tego dnia zrobił mi się niewielki odcisk ale w bardzo dziwnym miejscu. Z lewej strony pięty. Trochę mnie to obcierało podczas chodzenia i wejście do lodowatej wody po całym dniu w butach było bardzo przyjemnym przeżyciem. Polecam każdemu. :D\nKilkanaście minut po tym jak przeszłyśmy przez rzekę strasznie się rozpadało. Do Álftavatn doszłyśmy niemal przemoczone i ostatnią rzeczą na jaką miałam wtedy ochotę, to kolejna noc w mokrym namiocie, suszenie ubrań w drodze i zimno.\nRobię niemożliwe – rezerwuję chatkę w Álftavatn!\nMusiałyśmy wejść do głównej chatki w Álftavatn żeby zapłacić za camping. Kiedy stałam i czekałam, aż pani uszykuje sobie zeszycik z płatnościami, za oknem lało tak mocno, że było po prostu biało. Ściana deszczu, zupełnie jak w Vatnajokull pierwszego dnia.\nNie licząc na wiele, zapytałam czy mają jakiekolwiek wolne miejsca w chatkach. Byłam gotowa brać miejsce jeśli tylko będą dwa: dla mnie i dla Sophii i nie brać, jeśli miałoby być tylko jedno. Ku mojemu skrajnemu zdziwieniu, pani odpowiedziała, że mają MNÓSTWO miejsc! A wszędzie na internetach pisali że trzeba chatki rezerwować z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Jak widzisz, niekoniecznie. :)\nSzybko wzięłyśmy dwa miejsca w domu mimo, że był to mój najdroższy nocleg w całej podróżniczej karierze. Zapłaciłam za łóżko bez pościeli we wspólnym dormitorium jakieś 50 Euro i szczerze mówiąc, zapłaciłabym nawet 60 tego dnia. Po prostu chciałam być sucha i w ciepłym. Ledwo zapłaciłyśmy za nasze łóżka, do chatki wlecieli przemoczeni Amerykanie i, zgadnij co!, dla nich TEŻ znalazło się miejsce!\nTo był jeden z najlepszych wieczorów nie tylko na Islandii, ale z moich podróży w ogóle. W chatce zebrała się fajna grupa ludzi i razem spędziliśmy czas. Była grupa składająca się z 3 Amerykanów i Amerykanki idących Laugavegur od drugiej strony, jedna dziewczyna z Niemiec (oprócz Sophii), która miała bardzo interesujące perypetie miłosne do opowiedzenia, grupa absolwentów liceum ze Stanów (zrobili na mnie mega dobre wrażenie, ale dlaczego – o tym za chwilę) i jeszcze jedna Amerykana podróżująca solo, graficzka.\nW chatce było ciepło, a drewniany wystrój dodawał przytulności. Zjedliśmy razem obiad, dla odmiany siedząc przy stole, a nie na ziemi, używając metalowych sztućców, a nie plastikowych. Piliśmy gorącą herbatę i czekoladę. Super było.\nSolo nad jeziorem Álftavatn – życie jest piękne!\nJuż się ściemniało, kiedy wygnało mnie na spacer. Sophia szykowała się już do spania więc poszłam sama.\nTafla jeziora była idealnie gładka, a ciemne zarysy otaczających gór odbijały się w granatach i zieleniach wody.Oprócz mnie, nad brzegiem jeziora była jeszcze jedna kobieta i para fotografów nagrywających timelapsa.\nStojąc nad brzegiem jeziora Álftavatn i patrząc jak robi się coraz ciemniej, czułam się, kolejny raz!, absolutnie szczęśliwa. Pierwszy dzień na szlaku Laugavegur potoczył się nawet lepiej, niż miałam nadzieję. Świetne towarzystwo mnie samo znalazło w postaci Sophii, z którą planujemy już powoli kolejny trekking. Udało nam się przejść zaplanowany dystans bez nieprzyjemnych przygód, przez cały dzień miałyśmy super pogodę i tylko pod wieczór złapała nas ulewa. Co skończyło się i tak dobrze, bo dzięki temu spędziłam bardzo miły wieczór w islandzkiej chatce. Kolejny raz podróż solo okazała się dla mnie najlepszą alternatywą.\nKiedy po niecałej godzinie wróciłam do chatki, już niemal w ciemnościach kompletnych, wszyscy już spali więc najciszej jak się tylko dało, weszłam do swojego śpiwora i podelektowałam się uczuciem ciepła rozchodzącego się po moim ciele. Całkiem przyjemnie śpi się pod dachem. :D\nKrótka lekcja o chrapaniu – przeczytaj i puść dalej! Tak się właśnie robi!\nWchodząc do chatki zobaczyłam coś dziwnego – w kuchni na podłodze ktoś leżał. Myślałam, że to ktoś z campingu nie wytrzymał zimna i przeniósł się do chatki. Jak się rano okazało, to jeden z Amerykanów się tam przeniósł i dobrowolnie spał na karimacie na podłodze zamiast na łóżku, bo chrapał i nie chciał innych budzić.\nByłam bliska, żeby mu wyznać miłość. :D Serio, tak się właśnie robi, jak się chrapie. Wychodzi się samemu, a nie psuje innym noc.\nSzlak Laugavegur Dzień 2: z Álftavatn do Emstrur (Botnar) – 16km\nPo nocy przespanej w ciepłej chatce, rano czułam się jak młody bóg. Szybko się z Sophią ogarnęłyśmy i wyszłyśmy na szlak. Zależało mi bardzo aby zyskać dystans między nami, a resztą ludzi, co okazało się raczej łatwe. Wystarczyła pierwsza rzeka – Blafjallakvisl, którą miałyśmy przejść.\nPrzeszłyśmy przez Blafjallakvisl bardzo sprawnie i zorganizowana wycieczka została daleko w tyle. Teraz zostałyśmy tylko my i owce od czasu do czasu. Po niespełna godzinie dotarłyśmy do Hvanngil – campingu/chatek alternatywnych do Alftavatn. Szlak Laugavegur można również przejść w dwa dni, a robiąc tak, lepiej jest zatrzymać się pierwszego dnia właśnie w Hvanngil i tym samym, skrócić dystans do Thorsmork.\nTen etap trekkingu po Laugavegur był najbardziej płaski ze wszystkich. Mimo, że na początku było to wygodne, to wkrótce zaczęłyśmy tą monotonię przeklinać. Ale o tym za moment.\nJak minęłyśmy Hvanngil i przeszłyśmy przez most, czekała na nas rzeka Emstrur – wartka, szeroka rzeka lodowcowa, która może być niebezpieczna. Tutaj mały hint ode mnie: na szlaku Laugavegur NIE przechodź przez Emstrurę tam, gdzie przejeżdżają auta – woda jest tam o wiele głębsza. Idąc od strony Hvanngil, skręć w lewo, idź około 200 metrów w górę koryta rzeki i dopiero tam się przez nią przepraw. Jak przechodzić rzeki lodowcowe pisałam tutaj. Z Emstrurą szczególnie ważne jest zachowanie uwagi, bo to zdradziecka rzeka. Mimo, że w najgłębszym miejscu woda sięgała mi do kolan, to nurt był tak silny, że byłam mokra prawie do gaci.\nTen jeden etap, kiedy szlak Laugavegur jest…nudny\nJak już się możesz domyślić, po przejściu przez rzekę Emstrurę krajobraz ponownie się zmienił. Zieleń ustąpiła rozległej czerni. Szlak prowadził przez dość szeroką drogę wydeptaną na równinie urozmaiconej jedynie uroczymi, różowymi kwiatuszkami. Po kilkudziesięciu minutach trekkingu, nawet kwiatki zniknęły i szłyśmy z Sophią przez czarne pagórki.\nTeren, mimo że teoretycznie prosty, wodził nas za nos. Przez to że wszystko było czarne, nie odróżniałam już jednego pagórka od kolejnego, nie potrafiłam za bardzo ocenić odległości, a z kolejnego wzniesienia, które miało być tym ostatnim, widać było tylko pustynię kolejnych pagórków. Po pewnym czasie takiego wędrowania marzyłyśmy żeby tylko jak najszybciej dojść do Emstrur (Botnar) i zobaczyć coś innego niż czarne pagórki.\nPoza tym, czekał na nas jeszcze mini trekking wokół kanionu Markarfljótsgljúfur.\nEmstrur: hiking przy kanionie Markarfljótsgljúfur\nMarkarfljótsgljúfur kozacki jest! Stania nad urwiskiem zdecydowanie nie poleciłabym osobie mającej lęk wysokości. :D Tym bardziej, że strasznie tam wiało.\nKanion Markarfljótsgljúfur jest dość blisko campingu w Emstrur więc obejście kawałka i porobienie zdjęć zajęło nam około godzinę. Są też dłuższe szlaki, ale tak potwornie wiało, że wolałyśmy z Sophią wrócić do Emstrur i zrobić sobie obiad.\nKolejny zabawny fakt: Na internecie można przeczytać mnóstwo relacji ze szlaku Laugavegur polecających pytać się „strażników” campingów o pogodę. Prawda jest taka, że strażnicy mają na to zdrowo wyrąbane, nie prowadzą żadnych zapisów, a jedynym zabezpieczeniem jest aplikacja Safe.IS.\nPrzekonałyśmy się o tym właśnie w Emstrur, gdzie na drzwiach recepcji wisiała kartka „Pogoda na jutro: słońce, deszcz, chmury, wiatr”. Zapytałam dziewczyny z recepcji kiedy powiesiła kartkę, żeby ocenić czy to „jutro” to jutro czy jeszcze dziś. Dziewczyna, totalnie znudzona, bo pewnie takich pytań usłyszała dziesiąt tego dnia, odpowiedziała, że kartka wisi od… początku miesiąca, bo na Islandii pogoda zmienia się szybko i ZAWSZE jest słońce, deszcz, chmury, wiatr. Także tak. :)\nW trakcie obiadu, na przemian świeciło oślepiające słońce i padał deszczyk. W przeciągu może…. 20 minut. :) Idąc spać tego dnia znowu czułam się fajnie, tym bardziej, że zasypiałam do szumu potoku.\nSzlak Laugavegur Dzień 4: z Emstrur (Botnar) do Þórsmörk Húsadalur – 16 km\nWszystko co dobre kiedyś się kończy. Z taką właśnie myślą obudziłam się ostatniego dnia trekkingu na szlaku Laugavegur. Pierwsze kilka kilometrów to tak naprawdę okrążanie kanionu. Jak sobie zobaczysz mapę szlaku, to na południu jest takie eleganckie półkole – to właśnie ten etap. Tam też jest ta znana część trasy z zejściem po linie i mostkami przytwierdzonymi do skał. Przed wyruszeniem na szlak się tego etapu trochę obawiałam, ale kiedy zobaczyłam jak to wygląda, strach mi w mig przeszedł. Ten odcinek jest naprawdę łatwiutki.\nJak napiszę, że krajobraz zmienił się kolejny raz to nie będzie to już żadna nowość. Pięknie było i w końcu pojawiły się jakieś zielenie. Po wczorajszym, czarnym dniu była to miła odmiana. Kiedy zobaczyłam rozległą dolinę z rzeką Þröngą, wiedziałam że jesteśmy już blisko Þórsmörk. Jeszcze tylko przejść przez rzekę, 40 minut przez pierwszy od wielu dni LAS i będę mogła powiedzieć, że przeszłam Laugavegur! Szłyśmy z Sophią jak na skrzydłach.\nPrawdziwym wyzwaniem tego dnia było przejście przez rzekę Þröngá i przed tym miałam prawdziwego pietra, głównie dlatego, że kilka dni wcześniej otrzymałam komunikat z apki Safe.IS, że poziom wód znacznie się podniósł (mniej więcej do pasa) i bezpiecznie jest zrezygnować z przechodzenia rzeki. Niby jak mam zrezygnować będąc na końcu szlaku? Wracać?\nÞröngá okazała się być wymagająca, ale nie tak straszna jak się obawiałam. Woda była hiperzimna, nurt wartki, a podłoże bardzo nierówne. Wchodząc na kamień i z niego schodząc, miałam wodę do kolan i zaraz potem prawie do połowy ud. Do tej pory się cieszę, że widząc zbliżającą się dolinę z Þröngą, wybiłam do przodu i zobaczyłam w którym mniej więcej miejscu najlepiej jest przejść. Jako, że woda była kompletnie nieprzejrzysta, ciężko by nam było ocenić, gdzie jest najbezpieczniej.\nPrzygotowane na najgorsze, wzięłyśmy się z Sophią pod ręce i weszłyśmy w zimne odmęty Þröngi. Mniej więcej w połowie szerokości rzeki zrobiło się głębiej, woda sięgała nam ponad kolana, a nurt był na tyle silny, że trudno mi było przesunąć nogę w przód. Powoli dałyśmy radę, a na brzegu zobaczyłam że -znowu-jestem mokra prawie do majtek. Co ciekawe, kiedy ubierałyśmy się, przez rzekę przeszedł chłopak. Wybrał miejsce kilka metrów obok nas i co? Woda sięgała mu do połowy łydek. :)\nHiking przez Þórsmörk – ostatnia prosta na Laugavegur\nPrzejście do Thorsmork jest magiczne – ledwo wychodzisz z Throngi i nagle DIAMETRALNIE zmienia się krajobraz. Poczułam się jakbym się nagle znalazła w Polce, w Wielkopolskim Parku Narodowym. Gęste drzewa, krzaki, urocze ścieżki na początku, a później jeszcze bujniejsze lasy i wąskie przejścia z oszałamiającymi widokami. Chciałabym mieć chociaż jeden pełny dzień na pochodzenie po Thorsmork, bo tam jest naprawdę pięknie (coś tak dziwne na Islandii, nie? :D).\nMoment wejścia na teren Volcano Huts w Húsadalur był symboliczny. Oto stałyśmy z Sophią pod wielkim drogowskazem wskazującym na Landmannalaugar, mówiącym że właśnie przeszłyśmy całe 55km na najbardziej znanym szlaku na Islandii. Po tygodniach przygotowań, planowania i zmartwień czy dam radę, stałam zmęczona ale szczęśliwa na końcu Laugavegur.\nNie byłabym sobą, gdybym ogarniała sytuację do końca szlaku więc musiałam, po prostu misiałam coś wywinąć. Kilka dni wcześniej schowałam swój bilet z Iceland By Buss pass do obudowy telefonu, żeby na pewno tego nie zmoczyć ani nie zgubić. Ta kryjówka była tak zmyślna, że okazałam się za głupia, żeby potem na to wpaść. Kompletnie o tym zapomniałam i na stoliku przy chatce wybebeszyłam cały swój plecak, śpiwór, namiot i wszystko inne, powoli godząc się na wizję płacenia za bilet, który już mam. Kiedy już cały stół i okolice były skolonizowane moimi rzeczami, a dziewczyna siedząca niedaleko kibicowała mi w poszukiwaniach, przypomniało mi się, że bilet jest w telefonie… :)\nSophia zostawała w Húsadalur kolejny dzień, a ja wracałam do Rejkjawiku. Pożegnałyśmy się szybko z obietnicą ponownego spotkania. Do tej pory jesteśmy w kontakcie i powoli planujemy kolejny trekking. Kiedy Sophia poszła uczcić ukończenie trekkingu w saunie, ja usiadłam przy stole w restauracji Volcano Huts i zjadłam najdroższe żelki i najdroższego snikersa w życiu. Każde po 15 zł. ;-)\nTo były naprawdę fajne dni! Laugavegur wyprzedził moje oczekiwania i nie bez przyczyny nazywany jest jednym z najlepszych szlaków na świecie. Jest różnorodny, wymagający ale także do zrobienia bez specjalnych umiejętności. Można równie dobrze przejść go w całkowitej samotności – wystarczy wychodzić na szlak przed 8:00, a można także blisko innych ludzi. Bardzo dobrze wspominam Laugavegur i wiem, że na pewno tam wrócę. Co więcej, chcę przejść dłuższą wersję szlaku, łącząc Laugavegur z Fimmvörðuháls i kończąc w Skógar. ;-) Pytanie tylko – kiedy?\nWięcej info o podróżach po Islandii znajdziesz tu, na nowym projekcie podróżniczym znajomego blogera.


Certyfikat dla Jasionki przedłużony - E-logistyka.pl\nCertyfikat dla Jasionki przedłużony\nOpublikowany Cze 11, 2007\nPrezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego przedłużył okres obowiązywania, przyznanego rok temu Portowi Lotniczemu w Rzeszowie, Certyfikatu Lotniska Użytku Publicznego. Dokument jest ważny do maja 2010 roku.\nRzeszów jest jednym z pierwszych lotnisk w kraju, którego certyfikat został przedłużony na tak długi okres. Dotychczasową praktyką było przedłużanie ważności dokumentu na krótsze terminy. Przyznanie trzyletniego certyfikatu potwierdza, że podkarpackie lotnisko jest doskonale przygotowane do działania. Wydanie dokumentu poprzedził szczegółowy proces certyfikacyjny przeprowadzony przez specjalistów z ULC.\nCertyfikat jest potwierdzeniem, że zarządzający lotniskiem jest w stanie użytkować je w sposób bezpieczny, sprawny i ekonomiczny. Otrzymanie certyfikatu jest ważnym elementem zachęcającym przewoźników do latania właśnie z tego lotniska.\nWymóg certyfikacji lotnisk nakładają przepisy Aneksu 14 ICAO do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym oraz ustawa Prawo lotnicze. Certyfikacji podlegają lotniska prowadzące obsługę ruchu międzynarodowego. O przeprowadzenie procesu kończącego się wydaniem certyfikatu występuje zainteresowany, czyli zarządca lotniska.\nBadania jakości usług lotniskowych