Naklejki dmuchawce ścienne na wymiar • REDRO.pl\nNaklejka mlecze i motyle\nJeśli chcesz, by w Twoim mieszkaniu przez cały rok gościła wiosna, spraw są naszą naklejkę z mleczami.\nNaklejki dmuchawce na ścianę\nJeśli szukasz sposobu, by wprowadzić do swoich wnętrz urok kwitnącej łąki, subtelność i ulotność, do ozdoby przestrzeni wybierz naklejki dmuchawce. Eteryczny motyw mniszka sprawi, że pomieszczenia zyskają na efektownej i nastrojowej oprawie. Naklejki na ścianę dmuchawce znajdziesz w graficznej formie, dzięki czemu z łatwością wkomponujesz w wystrój urokliwą główkę na długiej łodyżce. Dekoracje polecamy do upiększenia wnętrz, urządzonych w stylistyce skandynawskiej i rustykalnej – wyeksponują charakter aranżacji oraz dodają jej wyrazistości. Naklejki ścienne dmuchawce to także doskonała propozycja dla wszystkich miłośniczek klasycznych pomieszczeń – niezobowiązująca ozdoba nada pokojom marzycielski wydźwięk – wniesie do przestrzeni lekkość.\nNaklejka lecąca dziewczynka\nTaki wzór doskonale nadaje się do pokoju dziewczynki - ożywi minimalistyczną aranżację i wprowadzi odrobinę radości.\nNaklejka dmuchawiec akwarela\nMinimalistyczną sypialnię uzupełnijmy o subtelne dodatki. W tej roli sprawdzi się np. naklejka z dmuchawcem.\nNaklejka minimalistyczne dmuchawce\nAscetyczny urok salonu podkreśli wyrazista naklejka ścienna z makrofotografią dmuchawca.\nNaklejka dmuchawiec i motyl\nChciałbyś przemalować ściany, by odmienić styl wnętrza? Znamy łatwiejszy sposób - wykorzystaj dekoracyjne naklejki!\nDetail of dandelion against white background\nkolaż ze zdjęciami mlecze. zdjęcia artystyczne\nBłękitny abstrakcjonistyczny dandelion kwiatu tło, krańcowy zbliżenie z miękką ostrością, piękni natura szczegóły\nBezszwowy dandelion wzór, wektorowy bezszwowy tło z ręki rysować roślinami i ziarnami\nStreszczenie Dandelions Dandelion z latającymi nasionami - na stanie\nObjęta makro- zdjęcie dandelion grain.\nNaklejka dmuchawce i rosa\nNaklejki świetnie sprawdzają się w dekoracji restauracji. Z ich pomocą możemy szybko odmienić wygląd wnętrza.\nNaklejka dmuchawce na deskach\nNaklejka z dmuchawcami sprawdzi się jako ozdoba ściany, choć możemy udekorować nią np. lodówkę lub laptopa.\nJednolite tło z białymi nasiona mniszka lekarskiego\nMalowanie, rysowanie, ilustracji wektorowych - mlecze powietrza\nSkecze z mniszka lekarskiego w terenie.\nNaklejka dmuchawiec na szafę\nStara szafa zyska piękny wygląd, kiedy okleimy ją wyrazistą naklejką, np. z motywem dmuchawca.\nNaklejka dmuchawiec dla dziecka\nDuża naklejka z główką dmuchawca upiększy aranżację pokoju dziecka lub sali przedszkolnej.\nDmuchawiec w podświetlenie\nAkwarela graficzny mniszek. Wektor\nDmuchawiec nasion przed zachodem słońca niebo\nBlack vector dandelions\nNaklejka mniszek pospolity\nOdrobina natury w sypialni: naklejka może znaleźć się na ścianie lub na drzwiach szafy.\nŁagodny błękit naklejki z kwiatami i dmuchawcami współgra z estetyką skandynawską we wnętrzu.\nWektor bez szwu deseń abstrakcyjne dmuchawce\nMniszek lekarski, nasion, wiatr.\nsoffioni al cielo\nsylwetki mniszka lekarskiego na wietrze\nNaklejka mniszki lekarskie\nCiemne naklejki przytwierdzone do białej pozwalają na uzyskanie kontrastowej kompozycji, przez co wnętrze wydaje się ciekawsze.\nNaklejka z dmuchawcami na ścianę\nNaklejki ścienne nie niszczą powierzchni, toteż możemy umocować się np. w wynajmowanym pokoju lub w kawalerce.\nDmuchawiec nasion stojąca\nDmuchawiec nasion sylwetka\nwektor dmuchawiec na wietrze traci integralność\nVector szary mniszek illlustrator\nIlustracja mniszek wiosna\nilustracji wektorowych mniszek błękitne niebo\nFloral bez Niebieska karta\nStreszczenie tle z kwiat mniszka lekarskiego\nZegary Dandelion w porannym słońcu\nwięcejnowoczesny transparent sztuka piękno tło streszczenie projekt styl charakter piękny ilustracja graficzny wektor świeży kolor twórczy karta kolorowy dekoracyjny kwiatowy\nNaklejki dmuchawce: sposób na klimatyczne wnętrza\nCzy istnieje sposób, by w zaciszu własnego domu poczuć się jak na łące? Oderwać się od codzienności i przenieść w miejsce, gdzie czas stoi w miejscu, a wszędzie wokół roznosi się aromatyczny zapach? Oczywiście! Szczyptę łąkowej finezji wniesiesz do salonu, sypialni, a nawet kuchni, przy użyciu wyjątkowo nastrojowego motywu dekoratorskiego. Co powiesz na to, by do ozdoby przestrzeni wykorzystać naklejki dmuchawce na ścianę? Rośliny będą przywodzić na myśl najpiękniejsze wspomnienia z beztroskich wakacji na wsi – sprawią także, że baśniowa, sielska otoczka stanie się częścią Twojego najbliższego otoczenia.\nDzięki naklejkom ściennym dmuchawce stworzysz przestrzeń, która będzie nie tylko przytulna, ale także doskonała do wieczornego relaksu na kanapie z ulubioną książką i kubkiem aromatycznej herbaty. Mniszek budzi charakterystyczne skojarzenia – stworzy w pomieszczeniu klimat jak z piosenki "Dmuchawce, latawce i wiatr", a co za tym idzie, wniesie do nich słodką ulotność, lekkość oraz harmonię. Motyw, zaczerpnięty ze świata przyrody wprowadzi do salonu dużą dawkę pozytywnej energii, a romantycznej sypialni zapewni wystrój, sprzyjający fantazji i relaksacyjnej atmosferze.\nNaklejki dmuchawce w zaaranżowanych pomieszczeniach\nSTYL SKANDYNAWSKI W skandynawskiej aranżacji radzimy wykorzystać naklejki dmuchawce utrzymane w czarnej kolorystyce – wyeksponują urodę wnętrza, którego bazowymi elementami są meble i detale, inspirowane naturalną scenerią. Czerń będzie się estetycznie komponować w zestawieniu ze śnieżną paletą Skandynawii, a roślina stanie się piękną oprawą dla nastrojowych świeczników, wiklinowych foteli i drewnianych komód. Naklejki dmuchawce ocieplą skandynawsko zaaranżowany salon i nadają mu przytulniejszy wygląd.\nSTYL RUSTYKALNY Nie ulega wątpliwości, że to właśnie we wnętrzach, czerpiących inspiracje z wiejskich posiadłości i sielskich krajobrazów, naklejki dmuchawce na ścianę sprawdzą się najlepiej. Roślina, symbolizująca ulotność i lekkość, będzie wspaniałym tłem dla klimatycznych starych gablotek, drewnianych akcentów, sentymentalnych bibelotów i koszy z suszonymi kwiatami. Do dekoracji rustykalnie urządzonej kuchni radzimy wykorzystać naklejki na ścianę dmuchawce w odcieniach brązu, beżu i zieleni. Nic nie stoi na przeszkodzie byś dodatkowo wzbogaciła kompozycję o motyw kwiatów i motyli. Urokliwa otoczka będzie sprzyjać nastrojowym wieczorom oraz szybkiej regeneracji ciała i ducha. Naklejki dmuchawce na ścianę będą działać relaksacyjnie. Roślina wyeksponuje urodę wszystkich elementów aranżacji, inspirowanych łąkowym pejzażem, w tym poduszek, zasłon oraz dywanów z kwiatowym i roślinnym wzornictwem.\nKLASYCZNA ELEGANCJA Dmuchawiec naklejka na ścianę prezentuje się wykwintnie i elegancko. W klasycznej, czarno-białej odsłonie może zostać wykorzystany także w jasnych pomieszczeniach, których bazę stanowią klasyczne formy dekoratorskie, nastrojowe dodatki i subtelne desenie. Naklejki charakteryzują się uniwersalnością – będą się dobrze prezentować zarówno w duecie z panelami, jak i cegłą. Dekoracje ścienne możesz zastosować w zestawieniu z lampionami, ceramicznym wazonem i oszklonym stolikiem kawowym – sprawdzą się idealnie także w połączeniu z białą kanapą, tradycyjnym zestawem drewnianych mebli i szykowną lampą stojącą. Warto pamiętać, że naklejki na ścianę dmuchawce z łatwością wpasują się także we wnętrza, których wiodącymi trendami są kontrasty – będą wspaniałym tłem dla wyrazistych i barwnych detali, np. w biurze.\nseasonable grafitti londyn góry woda kawa śniadanie olimp wprawa tenis stołowy wielki kanion


Dlaczego i jak biegać w nocy-PodiumRunner | Art Rele\ndlaczego i jak biegać w nocy\nnie ma to jak uczucie szybkiego tempa. To jedno z piękności nocnego biegania: jest czystość w odczuciu wiatru na skórze, bez oglądania pełnej panoramy, aby ją kontekstualizować, wizja tunelowa wiązki światła, gdy nieustannie grasz w łapanie, jak kot goniący wskaźnik laserowy. Podczas reakcji na COVID-19 nocne bieganie jest również bezpieczniejszym forum do uprawiania dystansowania społecznego, biorąc pod uwagę, że jest bardzo niewielu nocnych użytkowników dróg, ścieżek i szlaków.\ndługie dni wiosny i lata są odpowiednie do biegania w ciemności, gdy chłodne noce oferują biegaczom, którzy chcą uniknąć upałów w ciągu dnia, bardziej sprzyjających temperatur. Lato może zwabić cię w środek nocy, ale biegi o świcie lub zmierzchu są mniej prawdopodobne, aby zakłócić cykle snu.\nnatomiast krótkie dni zimy zmuszają wielu do biegania w ciemności. Darcy Piceu, ultrarunner, który trenuje w Boulder, Colorado, i który musiał biec przez noc w wielu swoich wygranych Ultra trail, mówi, że tak naprawdę nie ćwiczy nocnego biegania per se. „Biegam wcześnie rano lub wczesnym wieczorem zimą, gdy jest ciemno. Nie trenuję braku snu, biegając przez noc. Zimy zapewniają miłą okazję do nocnego treningu, ponieważ dni są krótsze.”Piceu mówi, że tak naprawdę nie martwi się zbytnio o bieganie samotnie w nocy, ale czasami przynosi psa, jeśli czuje się nieswojo. „To zwykle pomaga.”\nAliza Lapierre, sponsorowana biegaczka z Vermont, uważa nocne bieganie za ekscytujące, ponieważ trasy, które biegała wiele razy w ciągu dnia, wydają się inne W ciemności. „Widzisz i słyszysz rzeczy, których normalnie nie widzisz, a różne zmysły są podwyższone, więc jest to prawie jak zupełnie nowy świat, zwłaszcza na szlakach.\nMario Mendoza, ultrarunner z Bend w stanie Oregon, ćwiczy w nocy bez pracy i konieczności rodzinnej. „Jest fajnie, gdy się do tego przyzwyczaisz”, mówi, ” szczególnie w noce, które są ciepłe i księżyc jest na zewnątrz. Nocne bieganie może być bardzo spokojne i piękne.”\npodstawy nocnego biegania\njeśli myślisz o dołączeniu do tych biegaczy i wyruszeniu w ciemność, oto kilka przydatnych wskazówek dotyczących nocnego biegania:\nnależy pamiętać, że części widzenia, nawet przy dobrym świetle, prawdopodobnie będą utrudnione. Percepcja głębi jest słaba, szczegóły takie jak gałęzie często pozostają niezauważone aż do zbyt późno. Cienie mogą siać spustoszenie, zwłaszcza na technicznych szlakach. Dlatego niektórzy noszą przezroczyste lub fotochromatyczne okulary, aby chronić przed szturchnięciami gałęzi lub włamaniami.\nZwolnij. Nocne bieganie nie jest najlepszą okazją do wysiłków tempa, chyba że jesteś na gładkich, zacisznych drogach lub torze.\nbądź świadomy swojego otoczenia i wyłącz muzykę. Już teraz ograniczasz wzrok, więc niezwykle ważne jest, aby twój słuch był tak ostry, jak to tylko możliwe.\npraktyka czyni mistrza. Nie spraw, aby Twoja pierwsza nocna przygoda z bieganiem była twoją pierwszą ultrą.\nNawigacja w nocy jest szczególnie trudna, zwłaszcza na szlakach. Przynieś telefon lub urządzenie GPS, jeśli jest szansa, że będziesz go potrzebować. Jeśli obszar jest naprawdę odległy, trzymaj się bezpiecznych dróg, aby przyzwyczaić się do nawigacji w ciemności. Pre-run-in daylight – wszelkie trasy, na których zagubienie się w nocy może dać sobie większą szansę na rozpoznanie każdego zakrętu.\nPolacy mogą pomóc w propriocepcji na skalistym lub w inny sposób trudnym podłożu.\nidź z przyjacielem, zwłaszcza jeśli istnieją zagrożenia dla przyrody lub ludzi, ale zachowaj dystans społeczny.\naby odstraszyć nieproszone zwierzęta lub osobniki, niosąc jakąś syrenę, jak syrena Saferrun Ripcord Nathana, którą można usłyszeć aż do przecznicy dalej, lub gaz pieprzowy.\nZdjęcie: David McNew / Getty Images\nUltrarunnerzy, którzy często biegają nocą, rozwijają określone preferencje oświetleniowe.\nnocne biegi Mendozy są głównie na drodze i używa akumulatora Petzl o 200 lumenach i ma kilka czarnych diamentowych świateł jako kopii zapasowych dla wyścigów.\nAliza Lapierre, która trenuje dla ultras w Vermont, klasyfikuje swoją „mentalność szlakową” jako „im więcej lumenów, tym lepiej, ponieważ moje oczy wydają się doceniać dużo światła.”Na szlakach jej dwa ulubione Reflektory to Petzl Nao i Petzl Swift RL. „Te światła są nieco większe i cięższe niż miejskie latarki, które noszę, ale z tym pochodzi więcej lumenów. Te lampy są również świetne, ponieważ mają reaktywną technologię oświetlenia, dzięki czemu automatycznie rozjaśniają się lub ściemniają w zależności od tego, gdzie szukasz.”\nwybór oświetlenia Lapierre zależy od terenu, czasu biegu i pogody. Lubi być przygotowana. Na drogach, gdzie nawierzchnia jest ogólnie przewidywalna, nosi lekką reflektor, który pozwala jej widzieć bezpośrednio przed nią i pomaga jej być widzianym przez innych.\n„mam reflektory, które mają od 200 do 400 lumenów i są bardzo lekkie i wygodne, więc nie mam nic przeciwko ich noszeniu”, mówi. „Dwa z moich ulubionych To Petzl Bindi, który jest lekki i niesamowity do miejskiego biegania, a następnie Black Diamond Storm 375 do wiejskich dróg.”\nulubioną kombinacją Piceu jest czarny diamentowy reflektor punktowy na głowie i kolejny reflektor wokół talii. I mówi, że zawsze nosi dodatkowe baterie ze względu na lekcję wyciągniętą z nieszczęśliwego wypadku, w którym poruszała się po przyjacielu podczas 100 mil i oba ich światła zgasły, a żadne nie miało zapasowych baterii.\n” to był wielki błąd żółtodzioba-i Żadne z nas nie było żółtodziobem! Skończyło się na używaniu światła w telefonie, dopóki nie zgasło. Potem musieliśmy poczekać, aż przyjdzie do nas kolejna grupa biegaczy i na szczęście pożyczyli nam światło. To było takie żenujące.”\nPreviousnajlepszy przepis na robienie makaronu domowej roboty (plus spojrzenie na dodatek do prasy do makaronu Kitchenaid)\nNextLurie Centrum Autyzmu: kwasy tłuszczowe Omega-3


Historia Żydów w Radziłowie liczy sobie kilkaset lat. Już w XVII wieku mieszkała tu niewielka grupa wyznawców judaizmu, w tym samym wieku wzniesiono pierwsz±, drewnian± synagogę, która przetrwała aż do czasów drugiej wojny ¶wiatowej. Liczba Żydów w Radziłowie stopniowo zwiększała się, a jej największy przyrost przypadł na XIX w. W 1808 r. mieszkało tu 51 osób wyznania mojżeszowego, w 1827 r. - 225 osób, a w 1847 roku - 639. Mimo masowej emigracji w pierwszych latach XX wieku, spis powszechny z 1921 r. odnotował w Radziłowie 671 osób pochodzenia żydowskiego. Przez wiele lat Żydzi stanowili połowę mieszkańców miejscowo¶ci.\nRadziłów jest jednym - obok Jedwabnego, W±sosza, Szczuczyna, Kolna czy Suchowoli - z tych miast, w których w dziele zagłady Żydów uczestniczyła też czę¶ć ich polskich s±siadów. Przytoczmy tu fragment artykułu autorstwa Anny Bikont, zatytułowanego "Mieli wódkę, broń i nienawi¶ć", opisuj±cego to wydarzenie: "6 lipca 1941 r. do miasteczka zaczęli ¶ci±gać chłopi z okolicznych wiosek, którzy dzień wcze¶niej w W±soszu dokonali krwawej rozprawy z Żydami. 7 lipca rano na rynku pojawił się samochód z kilkoma Niemcami. Jeden z nich po polsku powiedział, że je¶li Polacy nie zrobi± porz±dku z Żydami, to oni zrobi± porz±dek z nimi. Stodołę na spalenie Żydów znaleĽli wspólnie Niemiec i sekretarz gminy Grzymkowski. Na rynek spędzono wszystkich Żydów. Najwięcej było dzieci i starców. Przy drogach Polacy pilnowali, by Żydzi nie uciekli. Stodołę podpalał Józef Klimaszewski. Miał około 16 lat. W okolicznych zbożach i na strychach domów ukryło się jednak trochę ludzi. Polacy wyci±gali ich i mordowali na miejscu albo prowadzili do tzw. lodowni, głębokiego dołu, gdzie przez cały rok przechowywano lód wyr±bany z rzeki. Tam do Żydów strzelano, zabijano ich siekierami, jeszcze żywych wrzucano do dołu z trupami. Potem przysypano dół wapnem. Pogrom trwał trzy dni. I ziemia w "lodowni" ruszała się przez trzy dni. Potem rzucono się do rabowania; pod wieczór już ani jeden pożydowski dom nie stał pusty. W mordzie uczestniczyła większo¶ć. Niektórzy bardzo aktywnie, inni pół-czynnie, jeszcze inni to byli gapie".\nCmentarz żydowski w Radziłowie położony jest we wschodniej czę¶ci wsi, przy ul. Szkolnej, za boiskiem szkolnym. Do dzi¶ zachowało się tylko jedno przedwojenne zdjęcie tego cmentarza. Zostało wykonane w lutym 1939 r. i przedstawia Mosze Szymona Rozenbauma, stoj±cego nad grobem swego ojca Zundela, zmarłego 22 stycznia 1939 r.\nCmentarz uległ dewastacji, do dzi¶ w jego obrębie nie zachowały się nagrobki. O procesie niszczenia cmentarza pisała Anna Bikont w artykule zatytułowanym "Mieli wódkę, broń i nienawi¶ć" ("Gazeta Wyborcza", 15.06.2001): "W Jedwabnem w miejscu dawnego kirkutu, między zasadzonymi po wojnie leszczynami, doliczyłam się dwudziestu kilku zachowanych fragmentów macew, w Radziłowie - nie ma żadnego ¶ladu. Pytam, co stało się z płytami nagrobnymi.\n- Płyty brali na taczalniki, żeby siekiery ostrzyć - mówi Stanisław S. - Chyba nie było takiego w Radziłowie, co by nie miał taczalników z tych kamieni cmentarnych. Wyrżnęli wszystkie drzewa, a jakie tam sosny wielkie rosły, pamiętam, bo we wojnę chodzili¶my zbierać wronie jajka, a wrona to nie to co kruk, na niskim drzewie nigdy nie zaprowadzi dziupli.\n- Jak się ludzie zaczęli odbudowywać, żwir na taczki brali i Żydami sobie ¶ciany tynkowali - opowiadał Kazimierz Z. - A nowa władza ludowa z tej resztówki, co chłopi nie powykradali w nocy, to jeszcze kawałek szosy pobudowała. Szczaw się rwało na mogiłkach, rósł duży, zawsze się te parę złotych zarobiło.\n- Kamienie ze stodoły s± w podmurówce naszego domu, każdy jeden brał - wspominał Olszewski. - Po wojnie wysyłało się dzieciaki: "PójdĽcie na mogiłki po piach", bo tam był żółty, dobry piach do tynkowania. Ja też stamt±d nosiłem. Znalazłem kiedy¶ gnat, wyrzuciłem w cholerę, kolega do rzeczki wyrzucił czaszkę i popłynęła. Jaki wstyd, gdy teraz o tym my¶lę, ale wtedy nie było na to wyobraĽni. Niedawno pojechałem z córk±, chciała pój¶ć na kirkut. A tu okazało się, że w miejscu kirkutu stoi szkoła.\nTo usytuowanie potwierdza jeszcze dwóch ¶wiadków. Ale inny będzie twierdził, że kirkut mie¶cił się na lewo od szkoły, tam, gdzie do niedawna była oczyszczalnia ¶cieków. Stanisław Ramotowski z kolei wskazuje mi jeszcze inne miejsce, oddalone od szkoły o kilkaset metrów, gdzie teraz jest zasiane pole. - Że też nie przeszkadza im siać na cmentarzu - zadumał się".


Słowo Boże na dziś - Strona 9 - Dolina Modlitwy\nDolina Modlitwy Forum katolickie Bóg i wiara Biblia\nStary i Nowy Testament, rozważania, rozumienie, komentarze\n11 lip 2021, 9:24\n11 lipca. XV Niedziela zwykła.\nAmazjasz, kapłan w Betel, rzekł do Amosa: „Widzący, idź sobie, uciekaj do ziemi Judy! I tam jedz chleb, i tam prorokuj! A w Betel więcej nie prorokuj, bo jest ono królewską świątynią i królewską budowlą”. I odpowiedział Amos Amazjaszowi: „Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem synem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i rzekł do mnie Pan: „Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego!”\n(Ef 1, 3-14)\nJezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. „Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien”. I mówił do nich: „Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich”. Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.\nPrzypomina mi się w związku z dzisiejszą Ewangelią wydarzenie opisane w Liście do Galatów. Mianowicie Apostoł Paweł zrobił krótką przerwę w swojej pracy ewangelizacyjnej i razem z Barnabą oraz Tytusem udał się do Jerozolimy, ażeby sprawdzić, czy nie zagubił przypadkiem swojej jedności z Kościołem. Sam Paweł tak o tym pisze: „I przedstawiłem Ewangelię, którą głoszę wśród pogan (...) tym, którzy cieszą się autorytetem, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno” (Ga 2,2).\nJak widzimy, Apostoł Paweł nie ma najmniejszej wątpliwości co do tego, że przy Ewangelii nikomu nie wolno majsterkować. Mamy głosić tę samą Ewangelię, którą nam przyniósł Pan Jezus. Zniekształcilibyśmy Ewangelię, gdyby ktokolwiek z nas chciał ją głosić we własnym imieniu. Żeby autentycznie głosić Ewangelię, trzeba być do tego posłanym. Właśnie o tym mówi dzisiejszy fragment z Ewangelii św. Marka. Pan Jezus posyła na głoszenie Ewangelii swoich uczniów. Nie wiemy, dlaczego wybrał do tego właśnie ich — bo nie są oni ani lepsi, ani mądrzejsi od innych. Ale ich właśnie wybrał i ich będzie obdarzał Duchem Świętym, aby czuwał nad tym, żeby nie przeinaczyli Jego Ewangelii — lecz żeby głoszona przez nich Ewangelia była autentyczna i pełna mocy Bożej.\nPosyłając uczniów na głoszenie Ewangelii, dwie rzeczy Pan Jezus podkreślił szczególnie. Po pierwsze, żeby nie polegali na środkach ludzkich, ale na mocy Bożej. Środków ludzkich wolno im używać, ale nie one będą dawały skuteczność ich głoszeniu. Pan Jezus powiedział to w prostych słowach, żeby nie brali na drogę chleba ani torby, ani pieniędzy, ani dwóch sukien.\nI nakazał im ponadto Pan Jezus, aby nie przejmowali się nadmiernie tym, że ich głoszenie będzie niekiedy nieskuteczne. Oni mają głosić, resztę niech zostawią Panu Bogu. Ich głoszenie straciłoby wszelki sens, stałoby się dziełem pychy i niegodziwości, gdyby w celu zyskania sobie słuchaczy i zwolenników zaczęli Ewangelię przeinaczać. Bardzo mocno napisał o tym Apostoł Paweł we wspomnianym Liście do Galatów: „Gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy — niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: gdyby wam kto głosił Ewangelię różną od tej, którą otrzymaliście — niech będzie przeklęty”.\n12 lip 2021, 10:29\nRządy w Egipcie objął nowy król, który nie znał Józefa. I rzekł do swego ludu: „Oto lud synów Izraela jest liczniejszy i potężniejszy od nas. Roztropnie przeciw niemu wystąpmy, ażeby się przestał rozmnażać. W wypadku bowiem wojny mógłby się połączyć z naszymi wrogami w walce przeciw nam, aby wyjść z tego kraju”. Ustanowiono nad nim przełożonych robót publicznych, aby go uciskali ciężkimi pracami. Budowano wówczas dla faraona miasta na składy: Pitom i Ramses. Ale im więcej go uciskano, tym bardziej się rozmnażał i rozrastał, co jeszcze potęgowało wstręt do synów Izraela. Egipcjanie nielitościwie zmuszali synów Izraela do ciężkich prac i uprzykrzali im życie przez uciążliwą pracę przy glinie i cegle oraz przez różne prace na polu. Do tych wszystkich prac przymuszano ich nielitościwie. Faraon wydał wtedy całemu narodowi rozkaz: „Wszystkich nowo narodzonych chłopców Hebrajczyków należy wyrzucić do rzeki, a dziewczynki pozostawić przy życiu”.\nJezus powiedział do swoich apostołów: „Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy. Kto miłuje ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto miłuje syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody”. Gdy Jezus skończył dawać te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić Ewangelię w ich miastach.\nPrawdziwa miłość wymaga nieraz od nas trudu i poświęceń, przezwyciężania siebie i tego, co w języku wiary nazywa się dźwiganiem krzyża. „Kto nie bierze swego krzyża i nie idzie za Mną — mówi w dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus — nie jest Mnie godzien”. Toteż bądźmy podejrzliwi w stosunku do takich pouczeń, kiedy ktoś o miłości mówi aż tak wzniośle i pięknie, że nawet nie wspomni o tej trudnej stronie miłości. Jakże ewangelicznie zabrzmiały słowa Jana Pawła II, kiedy mówiąc w Starym Sączu na temat małżeństwa, nie wahał się z całą otwartością powiedzieć, że małżeństwo jest drogą świętości również wówczas, kiedy staje się drogą krzyża.\nMy, uczniowie Chrystusa, w sens krzyża wierzymy dlatego, bo wierzymy, że nasz świat naprawdę jest Boży, że nawet wskutek grzechu nie przestał być Boży. To prawda, że nasze grzechy głęboko zniekształcają pierwotną dobroć stworzonego przez Boga świata. Gdybyśmy nie byli grzeszni, miłość miałaby wyłącznie jasne strony. Byłaby zawsze czymś łatwym, oczywistym i radosnym. Jednak grzeszność — zarówno nasza własna, jak innych ludzi — deformuje naszą miłość i nieraz czyni ją trudną. Ale nigdy nie jest tak, żeby miłość była dla nas niemożliwa.\nPierwszy Pan Jezus dał nam przykład, że miłość jest możliwa nawet wśród największej udręki i nienawiści. Nawet straszne ciemności Kalwarii nie zdołały w niczym zaciemnić Jego jednoznacznej miłości, która w Nim była. To trwanie w miłości również wtedy, kiedy to trudne, również wtedy, kiedy to bardzo trudne, nazywa się ofiarą. Do takiej właśnie wierności w miłowaniu nawołuje Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii, kiedy nam powiada: „Kto nie bierze swego krzyża i nie idzie za Mną, nie jest Mnie godzien”.\nKto nawet w sytuacjach trudnych nie zniechęca się do postawy miłości, ten czyni nieco jaśniejszym zarówno samego siebie, jak nasz świat. To właśnie dlatego Jan Paweł II podczas ostatniej swojej pielgrzymki po Polsce tak wiele mówił o szacunku i czci dla męczenników. Męczennicy trwali przy Chrystusie i Jego przykazaniach również wówczas, kiedy byli za to zabijani.\nOtóż kiedy my w czasach pokoju dźwigamy po Bożemu krzyż choroby czy starości, krzyż trudnego życia małżeńskiego albo krzyż samotności, krzyż trudnej sytuacji materialnej albo jakikolwiek inny krzyż — powtarzam: jeśli tylko ten swój krzyż staramy się dźwigać po Bożemu — wówczas podobnie jak męczennicy przyczyniamy się do tego, że na świecie robi się jaśniej. Bo jeśli ktoś trwa przy Chrystusie i Jego miłości również wówczas, kiedy to trudne, staje się w ten sposób świadkiem tego, że szatan wcale nie jest taki mocny, jak to czasem mogłoby nam się wydawać, kiedy patrzymy na ogrom zła w naszym świecie.\nAle to nie jest tak, że my zrozumiemy, jak ważną rzeczą jest trwać w miłości również wówczas, kiedy to trudne, następnie poczynimy sobie odpowiednie postanowienia — i już będzie tak, jak sobie postanowimy. Źródłem wszelkiej prawdziwej miłości jest miłość Boża. A Boga nikt z nas prawdziwie nie pokocha sam z siebie. Do tego potrzebna jest Boża łaska. Prawdziwa miłość przychodzi z góry.\n13 lip 2021, 9:19\nPewien człowiek z pokolenia Lewiego przyszedł, aby wziąć za żonę jedną z kobiet z tegoż pokolenia. Ta kobieta poczęła i urodziła syna, a widząc, że jest piękny, ukrywała go przez trzy miesiące. A nie mogąc ukrywać go dłużej, wzięła skrzynkę z papirusu, powlekła ją żywicą i smołą, i włożywszy w nią dziecko, umieściła w sitowiu na brzegu rzeki. Siostra zaś jego stała z dala, aby widzieć, co się z nim stanie. A córka faraona zeszła ku rzece, aby się wykąpać, a jej służące przechadzały się nad brzegiem rzeki. Gdy spostrzegła skrzynkę pośród sitowia, posłała służącą, aby ją przyniosła. A otworzywszy ją, zobaczyła dziecko: był to płaczący chłopczyk. Ulitowała się nad nim mówiąc: Jest on spośród dzieci Hebrajczyków. Jego siostra rzekła wtedy do córki faraona: „Chcesz, a pójdę zawołać ci karmicielkę spośród kobiet Hebrajczyków, która by wykarmiła ci to dziecko?” „Idź” - powiedziała jej córka faraona. Poszła wówczas dziewczyna zawołać matkę dziecka. Córka faraona tak jej powiedziała: Weź to dziecko i wykarm je dla mnie, a ja dam ci za to zapłatę. Wówczas kobieta zabrała dziecko i wykarmiła je. Gdy chłopiec podrósł, zaprowadziła go do córki faraona, i był dla niej jak syn. Dała mu imię Mojżesz mówiąc: Bo wydobyłam go z wody. W tym czasie Mojżesz dorósł, poszedł odwiedzić swych rodaków i zobaczył jak ciężko pracują. Ujrzał też Egipcjanina bijącego pewnego Hebrajczyka, jego rodaka. Rozejrzał się więc na wszystkie strony, a widząc, że nie ma nikogo, zabił Egipcjanina i ukrył go w piasku. Wyszedł znowu nazajutrz, a oto dwaj Hebrajczycy kłócili się ze sobą. I rzekł do winowajcy: „Czemu bijesz twego rodaka? A ten mu odpowiedział: Któż cię ustanowił naszym przełożonym i rozjemcą? Czy chcesz mię zabić, jak zabiłeś Egipcjanina?” Przeląkł się Mojżesz i pomyślał: „Z całą pewnością sprawa się ujawniła. Także faraon usłyszał o tej sprawie i usiłował stracić Mojżesza”.\nJezus począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły. „Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie.”\nZ Betsaidy pochodziło aż trzech Apostołów — Piotr, Andrzej oraz Filip (J 1,44), a jednak Pan Jezus powiada: „Biada tobie, Betsaido!”\nZ Kafarnaum zaś pochodził ów setnik, o którego wierze Pan Jezus powiedział z podziwem, że nie znalazł tak wielkiej wiary u nikogo w Izraelu (Mt 8,10). A jednak w porównaniu z Sodomą — mówił Pan Jezus — Kafarnaum wypada gorzej. Czyżby w Kafarnaum nie było nawet ośmiorga sprawiedliwych, jacy jednak znaleźli się w Sodomie?\nPrzypomnijmy sobie, że generalnie ludność Galilei okazywała Panu Jezusowi wiele zainteresowania i życzliwości. Słuchały Go tłumy, a ponieważ wielu w Niego uwierzyło, czynił On tam wiele cudów.\nZauważmy jednak: Pan Jezus nie zarzuca Galilejczykom, że w Niego nie uwierzyli, ale że się nie nawrócili. Wielu Galilejczyków wprawdzie w Niego uwierzyło, ale mało kto się nawrócił. Tej pokusie nieraz i my ulegamy: chcielibyśmy pogodzić brud z czystością i śmierć z życiem. Chcielibyśmy jednocześnie wierzyć w Boga i nie odwracać się od naszych grzechów.\nJest to postawa równie absurdalna, jak gdyby ktoś deklarował wierność swojej żonie i zarazem nie rezygnował z kochanki. Albo jak gdyby ktoś miał usta pełne miłości ojczyzny, ale faktycznie kierował się prywatą i egoizmem.\nTu nie wolno się łudzić: Jeśli wierzę w Boga, ale grzech króluje w moim życiu, to należę nie do Boga, tylko do tego drugiego pana. Takiemu człowiekowi Pan Jezus powiada: „biada tobie!” Mówi Pan Jezus to „biada tobie!” nie po to, żeby potępić, ale żeby z wielką mocą wezwać do nawrócenia.\n14 lip 2021, 10:47\nGdy Mojżesz pasł owce swego teścia imieniem Jetro, kapłana Madianitów, zaprowadził owce w głąb pustyni i doszedł do Góry Bożej Horeb. Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: „Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala?" Gdy zaś Pan ujrzał, że podchodzi, by się przyjrzeć, zawołał Bóg do niego ze środka krzewu: „Mojżeszu, Mojżeszu!” On zaś odpowiedział: „Oto jestem”. Rzekł mu Bóg: „Nie zbliżaj się tu! Zdejmij sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą”. Powiedział jeszcze Pan: „Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem zwrócić oczy na Boga. Pan mówił: „Teraz oto doszło do Mnie wołanie Izraelitów, bo też naocznie przekonałem się o cierpieniach, jakie im zadają Egipcjanie: Idź przeto teraz, oto posyłam cię do faraona, i wyprowadź mój lud, Izraelitów, z Egiptu”. A Mojżesz odrzekł Bogu: „Kimże jestem, bym miał iść do faraona i wyprowadzić Izraelitów z Egiptu?” A On powiedział: „Ja będę z tobą. Znakiem zaś dla ciebie, że Ja cię posłałem, będzie to, iż po wyprowadzeniu tego ludu z Egiptu oddacie cześć Bogu na tej górze”.\nPierwszy niejako komentarz do tej modlitwy Pana Jezusa znajduje się w Pierwszym Liście do Koryntian: „Skoro świat — pisze Apostoł Paweł — nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących. (...) Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców” (1,21.27).\nDlaczego spraw Bożych często nie rozumieją ludzie po ludzku mądrzy? Dlaczego częściej poznają je prostaczkowie? Ludzie po ludzku mądrzy chcieliby zgłębić Boga własnym rozumem. Trudno im się pogodzić z tym, że prawda o Bogu przekracza ludzki rozum, że możliwość poznania Boga jest wielkim i niezasłużonym darem Bożym.\nLudzie mądrzy tylko po ludzku nie rozumieją tego, że Bóg nie jest jednym z bytów tego świata, które możemy poznawać, w miarę jak uda nam się nawiązać z nimi kontakt poznawczy. Bóg jest Kimś Osobowym, Kimś, kto żyje i kocha. I jeszcze więcej: On jest Miłością.\nPrzecież nawet ciebie, który jesteś tylko człowiekiem, mogę naprawdę poznać dopiero wtedy, kiedy ty zechcesz się przede mną otworzyć. Nawet ty, zwyczajny człowiek, jesteś dla mnie kimś mało znanym, dopóki sam nie dasz mi się poznać.\nTak jest również z poznaniem Boga. Powiada Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii: „Nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”. Otóż spróbujmy sobie uprzytomnić, jak wielkie rzeczy Syn Boży objawił nam o swoim Ojcu. Przypomnijmy sobie przypowieść o synu marnotrawnym, mówiącą o tym, że Bóg nie tylko nas kocha, ale kocha nas miłością, która nas niejako przymusza do porzucenia grzechów i odzyskania naszej godności dzieci Bożych.\nPrzypomnijmy sobie słowa Pana Jezusa, że jesteśmy dla Jego Ojca Niebieskiego tak ważni i drodzy, że Syna swojego nam dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Ta wspaniała prawda o Bogu nie dociera jednak do tych, dla których najwyższą mądrością jest mądrość tylko ludzka. Tę prawdę poznaje się tylko w zawierzeniu, że mądrość Boża przewyższa wszelkie mądrości ludzkie.\n15 lip 2021, 10:10\nMojżesz rzekł Bogu: „Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?” Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: „Jestem, który jestem”. I dodał: „Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was”. Mówił dalej Bóg do Mojżesza: „Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia. Idź, a gdy zbierzesz starszych Izraela, powiesz im: Objawił mi się Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba i powiedział: Zająłem się w pełni wami i tym, co wam uczyniono w Egipcie. Postanowiłem więc wywieść was z ucisku w Egipcie i zaprowadzić do ziemi Kananejczyka, Chittyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty, do ziemi opływającej w mleko i miód. Oni twych słów usłuchają. I pójdziesz razem ze starszymi Izraela do króla egipskiego, i powiecie mu: Pan, Bóg Hebrajczyków, nam się objawił. Pozwól nam odbyć drogę trzech dni przez pustynię, abyśmy złożyli ofiary Panu, Bogu naszemu. Ja zaś wiem, że król egipski nie pozwoli wam wyruszyć, chyba że zmuszony siłą. Wyciągnę przeto rękę i uderzę Egipt różnymi cudami, jakich tam dokonam, a wypuści was”.\nJezus przemówił tymi słowami: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie”.\nNaprawdę trzeba podziwiać boską pedagogię, jak to stopniowo i na różne sposoby ludzkość była przygotowywana na przyjście Syna Bożego. W okresie Adwentu czytamy kolejne proroctwa zapowiadające Mesjasza. Mniej zwracamy uwagę na ten znamienny fakt, że w późnych księgach Starego Testamentu pojawiają się teksty, w których przemawia do nas upersonifikowana Mądrość Boża. Teksty te staną się później bezcennym narzędziem, które pomoże Apostołom opisać prawdę o boskości Chrystusa Pana oraz o Jego odrębności w stosunku do Przedwiecznego Ojca.\nW dzisiejszej Ewangelii sam Pan Jezus mówi o sobie i o swoim działaniu zbawczym, posługując się językiem, jakim w Księdze Syracha przemawia upersonifikowana Mądrość Boża. Mówi Pan Jezus: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”. Księga Syracha została napisana przed narodzeniem Pana Jezusa, a przecież już wtedy natchniony autor przeczuwał, że Mądrość Boża jest Osobą. Zauważmy oczywiste pokrewieństwo owych słów Pana Jezusa „Przyjdźcie do Mnie wszyscy” z następującym fragmentem z Księgi Syracha. „Przyjdźcie do mnie, którzy mnie pragniecie — woła Mądrość Boża — nasyćcie się moimi owocami! Pamięć o mnie jest słodsza niż miód, a posiadanie mnie — nad plaster miodu. Którzy mnie spożywają, dalej łaknąć będą, a którzy mnie piją, nadal będą pragnąć. Kto mi jest posłuszny, nie dozna wstydu, a którzy przeze mnie działać będą, nie zbłądzą” ( Syr 24,19—22).\nPrzecież dosłownie w każdym z tych zdań rozpoznajemy prawdę o Panu Jezusie. Pan Jezus mówi ponadto, żeby wziąć na siebie Jego jarzmo i że ono jest słodkie, a Jego brzemię lekkie. Dokładnie w tej poetyce przemawia Mądrość Boża w Księdze Syracha: „Słuchaj synu, przyjmij me zasady, a rady mojej nie odrzucaj (...). Poddaj ramiona swe i dźwignij mądrość, a nie zżymaj się na jej więzy (...). Na koniec bowiem znajdziesz miejsce jej odpoczynku, a to ci się w radość obróci. Więzy jej będą ci walną obroną, a jej pęta — strojem zaszczytnym” (Syr 6,23—29).\nTak, bo więzy mądrości Bożej, więzy Pana Jezusa, to są więzy miłości. I dlatego Jego jarzmo jest słodkie, a Jego brzemię lekkie — bo jest to jarzmo i brzemię miłości.\n16 lip 2021, 8:11\nMojżesz i Aaron dokonali wszystkich cudów wobec faraona, lecz Pan uczynił upartym serce faraona, tak iż wzbraniał się wypuścić Izraelitów ze swego kraju. Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: „Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku! Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, i chleby przaśne będą spożywali z gorzkimi ziołami. Nie będziecie spożywać z niego nic surowego ani ugotowanego w wodzie, lecz upieczone na ogniu, z głową, nogami i wnętrznościami. Nie może nic pozostać z niego na dzień następny. Cokolwiek zostanie z niego na następny dzień, w ogniu spalicie. Tak zaś spożywać go będziecie: biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka aż po bydło, i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan. Krew posłuży wam do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia – na zawsze w tym dniu będziecie obchodzić święto”.\nPewnego razu Jezus przechodził w szabat pośród zbóż. Uczniowie Jego, odczuwając głód, zaczęli zrywać kłosy i jeść ziarna. Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: „Oto twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat”. A On im odpowiedział: „Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść ani jemu, ani jego towarzyszom, lecz tylko kapłanom? Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. Gdybyście zrozumieli, co znaczy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary», nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu”.\nWiele uwagi poświęcał Pan Jezus temu, żebyśmy nie zgubili prawidłowej hierarchii wartości. Taki przecież sens mają Jego dosadne pouczenia o przecedzaniu komara i niezauważaniu wielbłąda, czy o tym, że dostrzegamy źdźbło u bliźniego, a nie zauważamy belki u samych siebie. Upominał Pan Jezus faryzeuszy, że dają dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, a nie zwracają uwagi na rzeczy bez porównania ważniejsze — na sprawiedliwość, miłosierdzie i wiarę (Mt 23,23). Rytualne obmycia — pouczał Zbawiciel przy innej okazji — są mało znaczącym drobiazgiem w porównaniu z obowiązkami wobec starych rodziców (Mt 15,2—8).\nPrzypatrzmy się drobiazgowi, jaki wyciągnęli faryzeusze przeciwko uczniom Jezusa w dzisiejszej Ewangelii. Dosłownie źdźbło u nich znaleźli, żeby tylko o coś ich oskarżyć. Prawo Mojżeszowe wyraźnie pozwalało na zrywanie kłosów z cudzego pola, byleby to czynić ręką, a nie sierpem (Pwt 23,26). Ale faryzeusze zrobili problem z tego, że uczniowie Pana Jezusa robili to w szabat, a w szabat nie wolno pracować. Według tej logiki, nie jest pracą sięgnięcie do miski po jakieś jedzenie, ale jest pracą zerwanie kłosa, żeby zjeść znajdujące się w nim ziarno.\nPan Jezus zwraca im uwagę, że nie trzeba przykazań obrzędowych traktować w taki sposób, jakby to były przykazania moralne. Swoją naukę poparł dwoma przykładami ze Starego Testamentu. Przy okazji aż dwa razy podkreślił, że ku Niemu zmierzał cały zbawczy sens Starego Testamentu. On jest więcej niż świątynią, w Nim religijny sens świątyni doznaje wypełnienia. I On jest Panem szabatu.\nJak zapisuje Ewangelista (w.14), jeszcze w tym samym dniu faryzeusze odbyli naradę, w jaki sposób Go zgładzić.\n17 lip 2021, 9:13\nOn Egipcjanom pobił pierworodnych\nRozdzielił Morze Czerwone\nFaraona z wojskiem strącił w Morze Czerwone,\nFaryzeusze wyszli i odbyli naradę przeciw Jezusowi, w jaki sposób Go zgładzić. Gdy się Jezus dowiedział o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich. Lecz zabronił im surowo, żeby Go nie ujawniali. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: „Oto mój Sługa, którego wybrałem; Umiłowany mój, w którym moje serce ma upodobanie. Położę ducha mojego na Nim, a On zapowie Prawo narodom. Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu. Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi. W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą”.\nAż ciarki człowieka przechodzą: Oto znaleźli się ludzie, którzy nienawidzą Pana Jezusa i postanawiają Go zabić. Ta nienawiść do Zbawiciela świata będzie się odnawiać w ludzkiej historii aż do dnia Sądu Ostatecznego. Mechanizm tej nienawiści wyjaśnił kiedyś Pan Jezus w swojej rozmowie z Nikodemem: „Światło przyszło na świat, lecz ludzie umiłowali bardziej ciemność aniżeli światło, bo złe były ich uczynki” (J 3,19). Zanim przyszedł Wielki Piątek, kilkakrotnie próbowano Pana Jezusa zabić. Kiedyś mieszkańcy Jego rodzinnego Nazaretu tak się na Niego rozgniewali, że „wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, aby Go strącić, On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się” (Łk 4,29n).\nW ten sposób Ewangelie podkreślają, że miał On suwerenną władzę nad swoim życiem i śmiercią. Umarł nie dlatego, że mechanizmy nienawiści w końcu Go pochwyciły i zmiażdżyły, ale umarł dlatego, że dobrowolnie poddał się tej nienawiści, jaka przeciwko Niemu została uruchomiona. „Mam moc życie oddać i mam moc je znów odzyskać” (J 10,17n) — mówił kiedyś Jezus sam o sobie. „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za swoich przyjaciół” (J 15,13).\n18 lip 2021, 1:50\n18 lipca. XVI Niedziela zwykła.\nPan mówi: „Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce z mojego pastwiska. Dlatego tak mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy mają paść mój naród: Wy rozproszyliście moje owce, rozpędziliście i nie zajęliście się nimi. Oto Ja się zajmę nieprawością waszych uczynków. Ja sam zbiorę Resztę mych owiec ze wszystkich krajów, do których je wypędziłem. Sprowadzę je na ich pastwisko, aby były płodne i liczne. Ustanowię zaś nad nimi pasterzy, by je paśli; i nie będą się już więcej lękać ani trwożyć, ani nie trzeba będzie szukać którejkolwiek. Oto nadchodzą dni, kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi. W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazywać: «Pan naszą sprawiedliwością»”.\nApostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco". Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.\nPan Jezus troskliwie zauważył, że apostołowie są przemęczeni. „Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło — notuje Ewangelista — że nawet na posiłek nie mieli czasu”. Wysyła więc ich na pustynię, żeby sobie trochę odpoczęli. Chociaż Ewangelia mówi wyraźnie o odpoczynku, w tych słowach Pana Jezusa można również usłyszeć przestrogę dla tych, którzy zajmują się głoszeniem wiary i posługą sakramentalną, żeby się nie utopili w pracy duszpasterskiej, ale żeby starali się znajdować czas na osobistą modlitwę oraz na własne pogłębianie się w wierze.\nJednak trzeba zachować hierarchię obowiązków. Wybrali się apostołowie, żeby odpocząć, lecz zastali tam ludzi czekających na pouczenie w wierze. W tej sytuacji i Pan Jezus, i apostołowie porzucili, rzecz jasna, myśl o odpoczynku i zajęli się tymi ludźmi.\nW dzisiejszej Ewangelii można ponadto znaleźć ważną radę na temat tego, jak zachęcać ludzi — w tym również nasze własne dzieci — żeby słuchali i przyjmowali słowo Boże. Powołując nas do wolności, Pan Bóg tak stworzył człowieka, że realizujemy się poprzez naszą własną aktywność. Tacy już jesteśmy, że kiedy nam ktoś przynosi nawet bardzo wielkie wartości i podaje je nam jakby na tacy, my tymi wartościami co najwyżej się zainteresujemy, ale rzadko przejmiemy się nimi głęboko. Najgłębiej przejmujemy się tymi wartościami, w które mogliśmy się zaangażować aktywnie.\nOtóż Pan Jezus wielokrotnie stwarzał takie sytuacje, żeby ludzie mogli Go szukać aktywnie, zabiegać o Jego słowo i o Jego dary. W dzisiejszej Ewangelii czytamy, że zanim Jezus z apostołami dopłynęli do miejsca, gdzie zamierzali odpocząć, ludzie zbiegli się tam z różnych stron i nawet ich uprzedzili, tak że na brzegu czekał już tłum. Podjęcie tej wyprawy z pewnością dobrze przygotowało tych ludzi do słuchania i przyjęcia słowa Pana Jezusa.\nRównież i dzisiaj większą szansę głębszego zaangażowania się w wiarę mają ci wszyscy, którzy znaleźli jakiś sposób aktywnego uczestnictwa w życiu Kościoła. Czasem nawet zwyczajna pomoc w przystrajaniu kościoła albo udział w chórze kościelnym, w zebraniach ministrantów czy w parafialnej pracy charytatywnej ma ten skutek dodatkowy, że wiara w moim życiu staje się czymś naprawdę ważnym.\n20 lip 2021, 9:03\n19 lipca. poniedziałek\n(Wj 14, 5-9a. 10-18)\nGdy doniesiono królowi egipskiemu o ucieczce ludu, zmieniło się usposobienie faraona i jego sług względem niego i rzekli: „Cóż uczyniliśmy, pozwalając Izraelowi porzucić u nas służbę?” Rozkazał wówczas faraon zaprzęgać swoje rydwany i zabrał ludzi swoich z sobą. Wziął sześćset rydwanów wyborowych oraz wszystkie inne rydwany egipskie, a na każdym z nich byli dzielni wojownicy. Pan uczynił upartym serce faraona, króla egipskiego, który urządził pościg za Izraelitami. Ci jednak wyszli swobodnie. Egipcjanie więc ścigali ich i dopędzili obozujących nad morzem. A gdy się przybliżył faraon, Izraelici podnieśli oczy i ujrzawszy, że Egipcjanie ciągną za nimi, ogromnie się przerazili. Izraelici podnieśli głośne wołanie do Pana. Rzekli do Mojżesza: „Czyż brakowało grobów w Egipcie, że nas tu przyprowadziłeś, abyśmy pomarli na pustyni? Cóż uczyniłeś nam przez to, że wyprowadziłeś nas z Egiptu? Czyż nie mówiliśmy ci wyraźnie w Egipcie: Zostaw nas w spokoju, chcemy służyć Egipcjanom? Lepiej bowiem nam było służyć im, niż umierać na tej pustyni”. Mojżesz odpowiedział ludowi: „Nie bójcie się! Pozostańcie na swoim miejscu, a zobaczycie zbawienie od Pana, jakie zgotuje nam dzisiaj. Egipcjan bowiem, których widzicie teraz, nie będziecie już nigdy oglądać. Pan będzie walczył za was, a wy pozostaniecie spokojni”. Pan rzekł do Mojżesza: „Czemu głośno wołasz do Mnie? Powiedz Izraelitom, niech ruszają w drogę. Ty zaś podnieś swą laskę i wyciągnij rękę nad morze, i rozdziel je na dwoje, a wejdą Izraelici w środek morza na suchą ziemię. Ja natomiast uczynię upartymi serca Egipcjan, tak że pójdą za nimi. Wtedy okażę moją potęgę wobec faraona, całego wojska jego, rydwanów i wszystkich jego jeźdźców. A gdy okażę moją potęgę wobec faraona, jego rydwanów i jeźdźców, wtedy poznają Egipcjanie, że Ja jestem Pan”.\n(Wj 15, 1b-2c. 3-4. 5-6)\n"Ten, który jest", brzmi Jego imię.\nWezwany do uczynienia cudu, który potwierdziłby, że On jest Mesjaszem, Pan Jezus jedynie zapowiedział swoje przyszłe zmartwychwstanie. Dlaczego On, który czynił tak wiele cudów, nieraz uczynienia cudu odmawia?\nBo cuda są integralną częścią Jego orędzia zbawczego. On czyni cuda, żeby potwierdzić miłość Boga do ludzi i do każdego poszczególnego człowieka oraz żeby odsłonić wspaniałość świata wyzwolonego od grzechu i napełnionego Bożą obecnością.\nNatomiast nigdy Pan Jezus nie czyni cudu dla samego cudu. Nie czyni cudu ani po to, żeby zaspokoić czyjąś ciekawość, ani po to, żeby popisać się przed ludźmi, ani też, żeby upokorzyć pyszałków.\nZresztą przypatrzmy się paru sytuacjom, kiedy Pan Jezus odmawia uczynienia cudu. Już na samym początku Jego publicznej działalności szatan próbuje Go skusić do tego, żeby kamienie przemieniał w chleb, albo żeby za pomocą skoku ze szczytu świątyni przekonał ludzi o swojej nadzwyczajności. „Nie będziesz wystawiał Pana Boga twego na próbę” — odcina się od tej pokusy Pan Jezus.\nZ kolei ludziom z dzisiejszej Ewangelii nie wystarczyło to, że Jezus przywracał wzrok niewidomym i słuch głuchym, ani że oczyszczał trędowatych. Oni chcieli jakiegoś znaku z nieba: jeśli jakaś ognista kula zstąpi z nieba i spocznie na Twojej głowie, wtedy będziemy wiedzieli, że Ty jesteś Mesjaszem. Zdumiewająca arogancja: ludzie stawiają Bogu warunki, jakie On musi spełnić, żeby oni w Niego uwierzyli.\nNawet na krzyżu był Pan Jezus kuszony do cudu dla bezbożników: „Zstąp z krzyża, a uwierzymy Tobie”. A przecież gdyby On ich posłuchał i rzeczywiście zstąpił z krzyża, stałoby się tylko tyle, że oni by się przerazili, a ich pycha została upokorzona. Naprawdę uwierzyć może tylko ktoś gotowy do miłowania. W nich takiej gotowości nie było.\nSens odpowiedzi Pana Jezusa na wezwanie, żeby dał znak z nieba, jest mniej więcej taki: Nawet cud was do wiary nie doprowadzi. Najpierw musicie zrzucić swoją zatwardziałość — na wzór mieszkańców Niniwy.\nI musicie zatęsknić za Bożą mądrością — na wzór królowej z Południa.\n20 lipca. wtorek\nGdy Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, Pan cofnął wody gwałtownym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i uczynił morze suchą ziemią. Wody się rozstąpiły, a Izraelici szli przez środek morza po suchej ziemi, mając mur z wód po prawej i po lewej stronie. Egipcjanie ścigali ich. Wszystkie konie faraona, jego rydwany i jeźdźcy weszli za nimi w środek morza. O świcie spojrzał Pan ze słupa ognia i ze słupa obłoku na wojsko egipskie i zmusił je do ucieczki. I zatrzymał koła ich rydwanów, tak że z wielką trudnością mogli się naprzód posuwać. Egipcjanie krzyknęli: „Uciekajmy przed Izraelem, bo w jego obronie Pan walczy z Egipcjanami". A Pan rzekł do Mojżesza: „Wyciągnij rękę nad morze, aby wody zalały Egipcjan, ich rydwany i jeźdźców». Wyciągnął Mojżesz rękę nad morze, które o brzasku dnia wróciło na swoje miejsce. Egipcjanie, uciekając, biegli naprzeciw falom, i pogrążył ich Pan w środku morza. Powracające fale zatopiły rydwany i jeźdźców całego wojska faraona, którzy weszli w morze, ścigając tamtych; nie ocalał z nich ani jeden. Izraelici zaś szli po suchym dnie morskim, mając mur wodny po prawej i po lewej stronie. W tym to dniu wybawił Pan Izraela z rąk Egipcjan. I widzieli Izraelici martwych Egipcjan na brzegu morza. Gdy Izraelici zobaczyli wielkie dzieło, którego dokonał Pan wobec Egipcjan, ulękli się Pana i uwierzyli Jemu oraz Jego słudze Mojżeszowi. Wtedy Mojżesz i Izraelici razem z nim zaśpiewali taką oto pieśń ku czci Pana: „Będę śpiewał ku czci Pana, który wspaniale swą potęgę okazał, gdy konia i jeźdźca jego pogrążył w morzu".\nGdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim rozmawiać. Ktoś rzekł do Niego: „Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą pomówić z Tobą”. Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?”. I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten jest Mi bratem, siostrą i matką”.\nZauważmy: Pan Jezus nie powiedział: każdy człowiek jest mi bratem i siostrą. On powiedział: bratem i siostrą jest mi ten człowiek, który wypełnia wolę mojego Ojca. Bo jeśli ktoś nie przejmuje się wolą Bożą, a przykazania Boże zachowuje tylko wtedy, kiedy mu to wygodne — taki człowiek choćby był ochrzczony i uważał się za chrześcijanina, „ma imię, że żyje, a jest umarły” (Ap 3,1).\nZauważmy jednak, że Pan Jezus powiedział nie tylko to, że możemy Mu być braćmi i siostrami. On powiedział ponadto, że czyniąc wolę Ojca w niebie, można stać Mu się matką. Już Ojcowie Kościoła pytali, co znaczy to tajemnicze pouczenie: Przecież Jego Matką jest niepokalana i dziewicza Maryja. Czyżby również ktoś inny mógł się stać Jego matką? Czyżby nawet mężczyzna?\nI wychodząc od tego słowa Pana Jezusa, Ojcowie Kościoła mówili o macierzyństwie Kościoła oraz o różnicy między wiarą niedojrzałą i dojrzałą. Każdy, kto pełni wolę Bożą, jest bratem lub siostrą Pana Jezusa, ale nie każdy jest Jego matką. Matką Chrystusa są tylko ci, którzy realnie przyczyniają się do tego, że On rodzi się w duszach coraz to nowych ludzi.\nPrzy okazji wydobywano z listów apostolskich te sformułowania, w których Apostołowie przypisują sobie udział w macierzyństwie Kościoła. „Dzieci moje — pisał np. Apostoł Paweł — oto ponownie w bólach was rodzę, dopóki Chrystus się w was nie ukształtuje” (Ga 4,19). A na innym miejscu pisze Apostoł: „stanęliśmy pośród was jak matka troskliwie opiekująca się swymi dziećmi” (1 Tes 2,7). I jak mamusia stara się Apostoł dostosować do poziomu tych, którzy w Kościele są niemowlętami: „Mleko wam dałem, a nie pokarm stały, boście byli niemocni” (1 Kor 3,2).\nNiech zatem dzisiejsza Ewangelia skłoni nas do postawienia sobie dwóch pytań: Czy Chrystus może o mnie powiedzieć, że ja jestem Jego bratem lub siostrą? I czy ja uczestniczę już jakoś w macierzyństwie Kościoła? Czy staram się przyczynić do tego, żeby Chrystus Pan rodził się również w innych ludziach?\n21 lip 2021, 8:48\nSynowie Izraela wyruszyli z Elim. Przybyło zaś całe zgromadzenie Izraelitów na pustynię Sin, położoną między Elim a Synajem, piętnastego dnia drugiego miesiąca od ich wyjścia z ziemi egipskiej. I zaczęło szemrać na pustyni całe zgromadzenie Izraelitów przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi. Izraelici mówili im: „Obyśmy pomarli z ręki Pana w ziemi egipskiej, gdzie zasiadaliśmy przed garnkami mięsa i jadaliśmy chleb do syta! Wyprowadziliście nas na tę pustynię, aby głodem zamorzyć całą tę rzeszę”. Pan powiedział wówczas do Mojżesza: „Oto ześlę wam chleb z nieba, jak deszcz. I będzie wychodził lud, i każdego dnia będzie zbierał według potrzeby dziennej. Chcę ich także doświadczyć, czy pójdą za moimi rozkazami czy też nie. Lecz szóstego dnia zrobią zapas tego, co przyniosą, a będzie to podwójna ilość tego, co będą zbierać codziennie”. Mojżesz rzekł do Aarona: „Powiedz całemu zgromadzeniu Izraelitów: Przybliżcie się do Pana, gdyż słyszał wasze szemrania”. Gdy Aaron przemawiał do całego zgromadzenia Izraelitów, spojrzeli ku pustyni i ukazała się im w obłoku chwała Pana. I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowami: „Słyszałem szemranie Izraelitów. Powiedz im tak: O zmierzchu będziecie jeść mięso, a rano nasycicie się chlebem. Poznacie wtedy, że Ja, Pan, jestem waszym Bogiem”. Rzeczywiście wieczorem przyleciały przepiórki i pokryły obóz, a nazajutrz rano warstwa rosy leżała dokoła obozu. Gdy się warstwa rosy uniosła ku górze, wówczas na pustyni leżało coś drobnego, ziarnistego, niby szron na ziemi. Na widok tego Izraelici pytali się wzajemnie: „Co to jest?” – gdyż nie wiedzieli, co to było. Wtedy powiedział do nich Mojżesz: „To jest chleb, który daje wam Pan na pokarm”.\n(Ps 78 (77), 18-19. 23-24. 25-26. 27-28)\nREFREN: Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył\nMówili przeciw Bogu:\n"Czyż Bóg potrafi stół zastawić na pustyni?"\nOn z góry wydał rozkaz chmurom\nWzbudził na niebie wiatr od wschodu,\nI zesłał na nich mięso, jak chmurę pyłu,\nOwego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: „Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!”.\nKto zna się na rolnictwie, może dziwić się ewangelicznemu siewcy. Bo jakiż rolnik rzuca ziarno między osty i ciernie albo na twardy, nie dający się zaorać ugór, albo nawet na drogę? Zauważmy jednak, że gleba ludzkich serc różni się istotnie od zwyczajnej ziemi. Zwyczajna ziemia jest taka, jaka jest, i sama z siebie nie potrafi się zmienić — jedna jest kamienista, inna piaszczysta, a jeszcze inna bardzo urodzajna.\nZ człowiekiem jest inaczej. Stan gleby mojego serca zależy w dużym stopniu ode mnie. Nawet jeśli jestem glebą kamienistą albo porośniętą cierniami, mogę otworzyć się na łaskę Bożą i przemienić w glebę bardzo urodzajną. Ode mnie może zależeć również stan duchowej gleby naszych bliźnich, zwłaszcza dzieci. My dorośli, a zwłaszcza rodzice, możemy bardzo ułatwić albo utrudnić wiarę naszym dzieciom. Najlepszym pługiem, który przygotowuje nasze dzieci do chętnego przyjmowania słowa Bożego, jest wprowadzanie w czyn przykazania miłości.\nJeżeli w jakiejś rodzinie istnieje atmosfera miłości, a więc wzajemnego usługiwania sobie i wzajemnego znoszenia swoich ułomności, ale również realnej (nie tylko emocjonalnej) wrażliwości na cudze biedy, jest duża szansa, że dzieci wychowujące się w tej rodzinie staną się glebą żyzną, na której słowo Boże będzie wydawało plon stokrotny. Jeśli zaś nie potrafimy nauczyć naszych dzieci języka prawdziwej miłości, to może się zdarzyć, że będą one miały wszystko i świetnie się w życiu urządzą, ale zabraknie im tego, co najważniejsze.\nTo prawda, że ostatecznie każdy ponosi osobistą odpowiedzialność za to, jaka jest gleba jego serca. Jednak do życia wiecznego nikt z nas nie idzie w pojedynkę i — chcemy czy nie chcemy — wzajemnie sobie tę drogę ułatwiamy lub utrudniamy. Jeśli moja wiara jest żywa i głęboka, jeśli przynosi autentyczne owoce miłości bliźniego, to rozumie się samo przez się, że pomaga to innym do tego, że będą oni glebą żyzną, przynoszącą dobre owoce. Z kolei bylejakość mojej wiary fatalnie promieniuje na innych.\nNawet w klasztorze jest jakoś tak, że poszczególnemu zakonnikowi czy zakonnicy łatwiej lub trudniej służy się Panu Bogu, zależnie od tego, jaki duch panuje we wspólnocie. Krótko mówiąc: Troska o moją wiarę, o to, żeby ona wydawała owoce smakujące samemu Bogu, jest nie tylko moją sprawą prywatną. Od tego, jaka jest moja wiara, może zależeć wiara innych. W Bożym gospodarstwie ugór panujący w jednej duszy ma tendencje do tego, żeby rozprzestrzeniać się na innych. Ale też jeśli ktoś jest ziemią żyzną, jakoś przyczynia się do tego, że również inni przemieniają się na ziemię dobrze owocującą.\n22 lip 2021, 8:05\n22 lipca. Święto św. Marii Magdaleny.\n23 lipca. Święto św. Brygidy, zakonnicy, Patronki Europy.\nZauważmy istotną nowość alegorii o szczepie winnym w porównaniu do starotestamentalnych obrazów ludu Bożego jako winnicy. W Starym Testamencie Bóg nieraz skarży się na to, że Jego winnica sprawia Mu rozczarowanie. „Rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą Moją — cytuję teraz Pieśń o winnicy z Księgi Izajasza — co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekam, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?” (Iz 5,3n), „Ja zasadziłem ciebie jako szlachetną latorośl winną — skarży się Bóg w Księdze Jeremiasza. — Dlaczego więc zmieniłaś się w dziki krzew, w zwyrodniałą latorośl?” (Jr 2,21).\n24 lip 2021, 7:39\nNieprzyjaciel nasiał gospodarzowi takiego chwastu, który był łudząco podobny do pszenicy. Różnicę zauważono dopiero w czasie kształtowania się kłosów. Właśnie tak bywa ze złem. Zło potrafi z wielkim sprytem podszywać się pod dobro. Jak to napisał Apostoł Paweł: sam nawet szatan udaje niekiedy anioła światłości.\nIleż to razy człowiekowi się wydaje, że czyni dobro, a w rzeczywistości czyni zło. Ktoś słucha na przykład zwierzeń przyjaciela albo nawet brata, jak to mu ciężko w jego nie bardzo udanym małżeństwie. I zamiast dodać mu otuchy, zamiast chronić go przed absolutyzowaniem jego małżeńskich trudności, on radzi mu skończyć z tym małżeństwem. Jakby nie wiedział o tym, że nawet życzliwością można ciężko człowieka skrzywdzić: jeśli czynimy naszą życzliwość w ciemnościach naszego czysto ludzkiego widzimisię i poza obiektywnym światłem prawa Bożego.\nKąkolem, podobnym wprawdzie do pszenicy, ale tylko kąkolem, jest każda uczynność i każde poświęcenie, które jest skierowane ku jakiemuś złu. Na przykład ktoś zamiast realnie pomóc kobiecie przyjąć dziecko, pomaga jej, żeby się tego dziecka pozbyła. Przeklęta to życzliwość, pozorna i fałszywa to uczynność, która jest współudziałem w zabijaniu, w kradzieży albo w krzywdzeniu ludzi słabych i ubogich. W ten sposób kąkol rośnie na naszym polu zamiast pszenicy.\nKąkol zasiany przez samego diabła potrafi udawać nawet tak wzniosłe postawy jak miłość ojczyzny, miłość rodzicielską czy miłość małżeńską. Prawdziwa miłość ojczyzny jest z Boga, bo każda prawdziwa miłość jest z Boga. Jeśli jednak ktoś wciąż mówi o miłości ojczyzny, ale napełniony jest pogardą wobec innych narodów albo głosi zasady egoizmu narodowego, to w takim człowieku kąkol rośnie, a nie prawdziwy patriotyzm.\nAlbo czy jest to prawdziwa miłość rodzicielska, kiedy ojciec lub matka wychowują dziecko na egoistę? Albo kiedy swemu dorosłemu dziecku doradzają coś złego? Czy prawdziwa jest taka miłość małżeńska, która środków wyrazu szuka w niezgodzie z prawem Bożym?\nZauważmy jeszcze istotną różnicę między zwyczajną ziemią, a tą ziemią, którą są nasze dusze. Zwyczajna ziemia nie ma wpływu na to, co się na niej sieje. My jesteśmy odpowiedzialni za to, co rośnie na naszym polu. „Posiejcie sprawiedliwość, a zbierzecie dobro — woła prorok Ozeasz. — Nie uprawiajcie zła, bo zbierać będziecie nieprawość i spożywać owoce kłamstwa” (Oz 10,12n).\nI niech przemówi do nas jeszcze Apostoł Paweł: „Nie łudźcie się: Bóg nie dozwoli z siebie szydzić. Co człowiek sieje, to i żąć będzie. Kto sieje w ciele swoim, jako plon ciała zbierze zgniliznę. Kto sieje w duchu, jako plon ducha zbierze życie wieczne. W czynieniu dobra nie bądźmy opieszali, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy” (Ga 6,6nn).\n25 lip 2021, 9:39\n25 lipca. XV Niedziela zwykła. wspomnienie liturgiczne św Jakuba Apostoła i św Krzysztofa\nPewien człowiek przyszedł z Baal-Szalisza, przynosząc mężowi Bożemu, Elizeuszowi, chleb z pierwocin, dwadzieścia chlebów jęczmiennych i świeże zboże w worku. On zaś rozkazał: „Podaj ludziom i niech jedzą!” Lecz sługa jego odrzekł: „Jakże to rozdzielę między stu ludzi?” A on odpowiedział: „Podaj ludziom i niech jedzą, bo tak mówi Pan: Nasycą się i pozostawią resztki”. Położył więc to przed nimi, a ci jedli i pozostawili resztki – według słowa Pańskiego.\n(Ps 145 (144), 10-11. 15-16. 17-18)\nJezus udał się na drugi brzeg Jeziora Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego. Szedł za Nim wielki tłum, bo oglądano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: „Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?”. A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co ma czynić. Odpowiedział Mu Filip: „Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać”. Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: „Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?”.\nJezus zaś rzekł: „Każcie ludziom usiąść”. A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: „Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło». Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, pozostałymi po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ludzie spostrzegli, jaki znak uczynił Jezus, mówili: „Ten prawdziwie jest prorokiem, który ma przyjść na świat”. Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.\nPorównajmy cud rozmnożenia chleba na pustyni z pokusą, z którą — również na pustyni — przyszedł do Chrystusa Pana szatan, ażeby przemienił kamienie w chleb. Szatan próbował skusić Pana Jezusa do tego, ażeby swoje cele mesjańskie ograniczył do zdobywania raju na ziemi. Podstęp szatana polegał na tym, że próbował on nie dopuścić do dwóch rzeczy — żeby nasze życie przemieniło się w drogę do życia wiecznego. Nie chciał też szatan, żebyśmy się starali o miłość wzajemną, która nieraz wymaga ofiary i poświęcenia. Niech sobie ludzie mają raj na ziemi, byleby bez miłości i nadziei na życie wieczne! — na tym polegała strategia szatana. To naprawdę szatański pomysł: budować raj, w którym nie ma miłości ani nadziei na życie wieczne! Niestety, niemało ludzi ulega pokusie zbudowania tego kwadratowego koła, i szukają szczęścia poza miłością i poza nadzieją na życie wieczne.\nOdrzucił Pan Jezus pokusę, żeby przemieniać kamienie w chleb, a jednak dokonał cudownego rozmnożenia chleba. Nie byłoby tego cudu, gdyby nie wielkoduszne oddanie swojego chleba przez chłopca, który w tamtym momencie był zapewne tak samo głodny jak wszyscy inni. On jeden mógł wtedy zaspokoić swój głód, a jednak oddał swój chleb Panu Jezusowi. W ten sposób jego gest po wieczne czasy pozostanie wspaniałym pouczeniem, że nawet jeśli mamy niewiele, ale jest w nas miłość i potrafimy się dzielić tym niewiele, to zazwyczaj wszystkim wystarczy.\nJak wynika z dalszego tekstu Ewangelii, rozmnożenie chleba Pan Jezus wykorzystał jako okazję do ogłoszenia obietnicy Eucharystii, pokarmu na życie wieczne. Bo są dwa rodzaje dobrobytu. Dobrobyt budowany bez miłości ma w sobie coś nieludzkiego, można się w nim utopić, tak jak muchy topią się w miodzie. Natomiast taki dobrobyt, który jest owocem wzajemnej miłości, jest obrazem i przedsmakiem szczęścia wiecznego. Cud rozmnożenia chleba to poglądowa lekcja, czym jest dobrobyt osiągany w miłości — nasycili się wszyscy, choć początkowo mieli tylko pięć chlebów i dwie ryby. Dlatego też właśnie przy tej okazji Pan Jezus zaczął mówić o pokarmie na życie wieczne, o Eucharystii.\n26 lip 2021, 9:08\n(Wj 32, 15-24. 30-34)\nMojżesz zszedł z góry z dwiema tablicami Świadectwa w swym ręku, a tablice były zapisane po obu stronach, zapisane na jednej i na drugiej stronie. Tablice te były dziełem Bożym, a pismo na nich było pismem Boga wyrytym na tablicach. A Jozue, usłyszawszy odgłos okrzyków ludu, powiedział do Mojżesza: „W obozie rozlegają się okrzyki wojenne". On zaś odpowiedział: „To nie głos pieśni zwycięstwa ani głos klęski, lecz słyszę pieśni dwóch chórów”. A Mojżesz przybliżył się do obozu i ujrzał cielca i tańce. Zapłonął wówczas Mojżesz gniewem i rzucił z rąk swoich tablice, i potłukł je u podnóża góry. A porwawszy cielca, którego uczynili, spalił go w ogniu, starł na proch, rozsypał w wodzie i kazał ją pić Izraelitom. I powiedział Mojżesz do Aarona: „Cóż ci uczynił ten lud, że sprowadziłeś na niego tak wielki grzech?” Aaron odpowiedział: „Niech się mój pan nie unosi na mnie gniewem, bo wiesz sam, że ten lud jest skłonny do złego. Powiedzieli do mnie: Uczyń nam boga, który by szedł przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, z tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej. Wtedy rzekłem do nich: Kto ma złoto, niech je zdejmie z siebie. I złożyli mi je, i wrzuciłem je w ogień, i tak powstał cielec”. Nazajutrz zaś tak powiedział Mojżesz do ludu: „Popełniliście ciężki grzech; ale teraz wstąpię do Pana, może otrzymam przebaczenie waszego grzechu”. I poszedł Mojżesz do Pana, i powiedział: „Oto niestety lud ten dopuścił się wielkiego grzechu. Sporządzili sobie boga ze złota. Przebacz jednak im ten grzech! A jeśli nie, to wymaż mnie natychmiast z Twej księgi, którą napisałeś”. Pan powiedział do Mojżesza: „Tylko tego, który zgrzeszył przeciw Mnie, wymażę z mojej księgi. Idź teraz i prowadź ten lud, gdzie ci rozkazałem, a mój anioł pójdzie przed tobą. A w dniu mojej kary ukarzę ich za ich grzech”.\nREFREN: Nasz Pan jest dobry, chwalcie Go na wieki\nJezus opowiedział tłumom tę przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach”. Powiedział im inną przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło”. To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: „Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata”.\nWyjaśniając tę przypowieść, zazwyczaj podkreśla się cud rozrostu chrześcijaństwa z dwunastu prostych rybaków galilejskich. Prześladowane i wzgardzone przez mądrość tego świata chrześcijaństwo rozrosło się w wielką religię światową, ogarniając swoim wpływem również miliony ludzi do niego nie należących.\nWarto przy okazji tej przypowieści podkreślić ponadto, że arytmetyka ducha rządzi się innymi prawami niż zwyczajna arytmetyka. Człowiek, choć jest wielokrotnie lżejszy od dinozaura czy słonia, jest przecież nieporównywalnie ważniejszy. Z kolei jeden człowiek sprawiedliwy — jak to doskonale określa Księga Syracha (16,1—4) — bardziej zaludnia miasto niż dziesięć tysięcy bezbożników.\nOwe ptaki niebieskie, które gnieżdżą się w gałęziach drzewa gorczycznego, równie dobrze oznaczają ludzi niewierzących, którzy korzystają z dobrodziejstw Ewangelii, jak aniołów, którzy stoją po stronie ludu Bożego i go wzmacniają. Kiedy król Aramu wysłał oddział wojskowy w celu aresztowania proroka Elizeusza, ten podnosił na duchu swojego sługę: „Nie lękaj się, bo liczniejsi są ci, którzy są z nami, aniżeli ci, co są z nimi” (2 Krl 6,16). Wówczas „Pan otworzył oczy sługi, a on zobaczył: oto góra pełna była ognistych rumaków i rydwanów otaczających Elizeusza” (w.17).\nNie ma pokolenia, w którym by Kościół nie doświadczał, w różnych miejscach świata, bycia tylko małym ziarnem gorczycy. Kiedy święty Grzegorz z Nazjanzu — była to Wielkanoc roku 379 — zaczął gromadzić nielicznych katolików Konstantynopola, ariańska ludność cesarskiej stolicy wszczęła rozruchy. „Dla nich — skomentował to Grzegorz w swoim kazaniu — mnogość adeptów jest znakiem prawdy, maleńka zaś owczarnia zasługuje w ich oczach tylko na pogardę. U nich bóstwo odmierzać trzeba, a wartość ludu szacuje się według liczby” (Mowa 33,1).\nMojżesz wziął namiot i rozbił go za obozem, i nazwał go Namiotem Spotkania. A ktokolwiek chciał się zwrócić do Pana, szedł do Namiotu Spotkania, który był poza obozem. Ile zaś razy Mojżesz szedł do namiotu, cały lud stawał u wejścia do swych namiotów i patrzał na Mojżesza, aż wszedł do namiotu. Ile zaś razy Mojżesz wszedł do namiotu, zstępował słup obłoku i stawał u wejścia do namiotu, i wtedy Pan rozmawiał z Mojżeszem. Cały lud widział, że słup obłoku stawał u wejścia do namiotu. Cały lud stawał i każdy oddawał pokłon u wejścia do swego namiotu. A Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak się rozmawia z przyjacielem. Potem wracał Mojżesz do obozu, sługa zaś jego, Jozue, syn Nuna, młodzieniec, nie oddalał się z wnętrza namiotu. A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Jahwe. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: „Jahwe, Jahwe, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność, zachowujący swą łaskę w tysiączne pokolenia, przebaczający niegodziwość, niewierność, grzech, lecz niepozostawiający go bez ukarania, ale zsyłający kary za niegodziwość ojców na synów i wnuków aż do trzeciego i czwartego pokolenia”. Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: „Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem”. I był tam Mojżesz u Pana czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i nie jadł chleba, i nie pił wody. I napisał na tablicach słowa przymierza – Dziesięć Słów.\nJezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: „Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście”. On odpowiedział: „Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!”\n„Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy”. Jezus Chrystus obsiewa swoje pole, zatem jest rzeczą oczywistą, że ten świat do Niego należy. Zły siewca, diabeł, przychodzi na pole Boże jako szkodnik.\nPostawmy sobie dwa proste pytania: dlaczego diabeł działa przeciwko nam i w jaki sposób to robi? Otóż diabeł jest wrogiem Boga i właśnie z tej racji, że jest wrogiem Boga, działa przeciwko nam.\nSieje on chwast, który jest ogromnie podobny do pszenicy. Kiedy ktoś chce nas okłamać, przedstawia swoje kłamstwo w taki sposób, żeby było wiarygodne, jak najwięcej podobne do prawdy.\nPodobnie czyni diabeł. Zło, do którego nas kusi, jest bardzo podobne do dobra. Kusi nas pozorem wolności — takiej wolności, która nie liczy się z Bożymi przykazaniami. Kusi nas pozorem miłości — takiej miłości, która nie chce słyszeć o poświęceniu ani ofiarności. Kusi nas pozorem szczęścia — takiego szczęścia, które oparte jest na egoizmie i gardzi Bożą obietnicą życia wiecznego.\nPowiedział Pan Jezus, że szatan rozsiewa swój chwast wtedy, kiedy my śpimy. On jest wrogiem światła, boi się działać otwarcie. On jest mistrzem podstępu i szuka tych, którzy siedzą w ciemnościach.\nDlatego nie wystarczy, że jesteśmy ludźmi wierzącymi. Starajmy się każdą godzinę naszego życia przebywać w świetle wiary. Nie zapominajmy o tym, że ten siewca chwastu jest — jak czytamy w Liście Apostoła Piotra — lwem ryczącym, który krąży nieustannie, szukając, kogo by pożreć.


Prelegenci - II Spotkanie - JUG Trójmiasto\nPo co mi Joomla! ?\nJoomla! interesuje się od czasu pojawienia się wersji 1.5.0. Od dawna miał potrzebę stworzenia strony w oparciu o otwarty silnik. Bez specjalistycznej wiedzy technicznej, bez specjalnych narzędzi. Przez przypadek wybór padł na Joomla! Potem były tłumaczenia kolejnych rozszerzeń na język polski, aż wreszcie odważył się zebrać grupę profesjonalnych programistów, którzy napisali wg jego wskazówek kilka rozszerzeń. Dzisiaj zajmuje się popularyzacją wiedzy o Joomla!, jeździ na rowerze i zaraża entuzjazmem.\nstrona www: www.mslonik.pl\nWykorzystanie Joomla! w pracy dyplomowej\nStudentka kulturoznawstwa, zwolenniczka teorii miejsc pamięci, poszukiwaczka zabytkowych miejsc i ciekawych historii, pasjonatka fotografii, podróży, szeroko pojętej kultury popularnej i miłośniczka zwierząt. - pasjonatka i obrończyni zabytków\nReklamy na Joomla!, czyli jak zarabiać na stronie\nStudentka informatyki na Politechnice Gdańskiej. Na co dzień pisze strony internetowe w ASP .NET oraz aplikacje desktopowe w C#. Po pracy administruje stroną opartą na Joomla! i wspiera zespół piszący rozszerzenia.\nJUG Trójmiasto 2016. All Rights Reserved.


Producenci bombek narzekają na kryzys - Money.pl\nStrona głównaManagerWiadomości biznesoweProducenci bombek narzekają na kryzys\nProducenci bombek narzekają na kryzys\nOgraniczają zatrudnienie, bo znacznie spadła sprzedaż ozdób za ocean.\nOgólnoświatowy kryzys gospodarczy dotyka w tym roku także producentów polskiej specjalności - ręcznie malowanych bombek. Jeszcze w ubiegłym roku bombki najczęściej trafiały na amerykański rynek, gdzie na fali _ Obamomanii _ świetnie sprzedawały się wizerunki czarnoskórych aniołów. Teraz amerykańskich odbiorców jest mniej, zwiększa się zaś eksport na Daleki Wschód i do Rosji.\nProducenci odczuli to, że mniej polskich bombek trafia na amerykański rynek. W kętrzyńskiej firmie Tadeusza Doroszko, która produkuje od 15 lat bombki z 50 pracowników zostało 10. _ _\n_ - Przez ostatnie 10 lat miałem odbiorcę w Stanach Zjednoczonych, który brał ode mnie 90 proc. produkcji. Mieliśmy jak u Pana Boga za piecem, niestety amerykańska firma zbankrutowała _ - wyjaśnił właściciel.\nJeszcze rok temu firma z Kętrzyna produkowała na amerykański rynek bombki z wizerunkiem czarnoskórego Jezusa i aniołami. Cieszyły się one dużą popularnością. Teraz swoją ofertę kętrzyńska firma kieruje głównie na rynek polski oraz do Szwecji i Norwegii. _ _\n_ - Przed świętami jest duży ruch, mamy zamówienia i pracujemy pełną parą. Mógłbym zatrudnić dodatkowe osoby, ale co będę mógł im zaoferować w styczniu, gdy produkcja zmaleje? _- zastanawia się Doroszko.\nRównocześnie dodał, że ma duże nadzieje na podpisanie nowych kontraktów podczas targów ozdób świątecznych i choinkowych we Frankfurcie nad Menem. To największa tego typu impreza; odbywa się co roku w lutym.\nDoroszko mniejszą sprzedaż tłumaczy tym, że bombki ręcznie wytwarzane są traktowane jako towar luksusowy.\n_ - Odbiorcy uważają, że najpierw ludzie muszą mieć co zjeść i w co się ubrać by pozwolić sobie w dalszej kolejności na zakup pięknych bombek _ - dodał producent bombek.\nZakład Ozdób Choinkowych Dagmara z Jasła także odczuł spowolnienie gospodarcze wśród zagranicznych odbiorców. Jak poinformował Bartosz Jankowski z firmy, spadek obrotów w krajach Europy Zachodniej i Ameryki Północnej przekroczył średnio 50 proc. a w najgorszych przypadkach nawet do 70 procent. Także on wskazuje, na to, że bombki traktowane są przez odbiorców jako towar luksusowy i dlatego w czasie oszczędzania nie są przez nich kupowane.\nRównież podkarpackie Centrum Opakowań w Krośnie, które ma w ofercie bombki ręcznie malowane ocenia, że sprzedaż w porównaniu z ubiegłym rokiem zmalała o 20-30 procent.\n- _ Naszymi odbiorcami są firmy, hotele i pensjonaty, które zamawiają bombki z logo jako prezent dla swych klientów lub do wystroju wnętrz. W ubiegłym roku klienci zamawiali po 100 bombek, teraz ograniczają swe zakupy do 20-30 albo w ogóle rezygnują _ - powiedziała Małgorzata Michalak z działu sprzedaży. Dodaje, że bombki nie są tanie, bo cena jednej może sięgać 30 złotych.\nW firmie bombkarskiej Aboz z Częstochowy szacuje się, że rynek odbiorców krajowych skurczył się trzykrotnie.\n- _ My dostarczamy bombki do polskich supermarketów; pocieszamy się, że być może sytuacja w przyszłym roku się poprawi _ - powiedział przedstawiciel firmy.\nTylko jeden rozmówca PAP - szef firmy Silverado z Józefowa pod Warszawą Piotr Dołbień - nie narzekał na kryzys.\n_ - Oczywiście jest presja cenowa, szczególnie u odbiorców zagranicznych, ale ona zawsze była. Wychodzimy naprzeciw klientowi i prowadzimy elastyczną politykę cenową, proponując niższe ceny _ - to jego recepta na sukces. Dodał, że odbiorcą bombek produkowanych w jego firmie są w 95 procentach Stany Zjednoczone; zaś na rynku krajowym w tym roku notuje wzrost sprzedaży o 20 proc.\n*Badanie Money.pl: Jakimi jesteśmy Mikołajami * Ponad 20 procent internautów nie wspiera nikogo. Przy każdej nadarzającej się okazji robi to jedna dziesiąta badanych. Czytaj w Money.pl


Noclegi w Oranjestadzie - Oferty noclegów w Oranjestadzie - eSky.pl\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Oranjestadzie!\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Oranjestadzie\nWybierając się do Oranjestadu, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Oranjestadzie są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Oranjestadzie w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Oranjestadzie daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Oranjestadu, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNoclegi w Oranjestadzie obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Oranjestadu. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Oranjestad ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Oranjestadu zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Oranjestadzie?\nNoclegi w Oranjestadzie szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Oranjestadu są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Oranjestadzie już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Oranjestadzie?\nUdogodnienia przy noclegach w Oranjestadzie są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Oranjestadzie zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Oranjestadzie?\nRezerwacji noclegów w Oranjestadzie można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Oranjestadu, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Oranjestadzie. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Oranjestadzie?\nKoszt noclegów w Oranjestadzie jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Oranjestad cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Oranjestadzie na okres powyżej tygodnia.


Hematolog Chełm | Dobry Lekarz | Ranking Lekarzy\nlekarz Dorota Gołębiowska\nlekarz Sławomir Górnik\n“Pan doktor jest jest osoba,która wytłumaczy chorobę i metody leczenia.Uważam,że ...”\nBardzo dobry lekarz. Słucha pacjenta jest uprzejmy. Pomógł mi tylko ten doktor a byłam u trzech innych. Ja szczerze polecam ...\nOpinia dodana przez: arletka ksh29\nDobry Hematolog Chełm\nLekarze Hematolog Chełm są znaczącą grupą zawodową w mieście. Podług nowych danych statystycznych Na 1000 mieszkańców miasta przypada, aż 5,7 lekarza. Dotyczy to podstawowej opieki zdrowotnej, czyli lekarzy pierwszego kontaktu, jak i lekarzy specjalistów. Pośród lekarzy specjalistów od Hematolog Chełmu można nagrodzić dużą grupę stomatologów. Dla 10 tysięcy mieszkańców działa, aż 7,8 lekarzy stomatologów dbających o uzębienie pacjentów. Hematologia to dział medycyny, który zajmuje się badaniem krwi, procesów tworzenia się oraz rozwoju poszczególnych komórek krwi (erytrocytów, leukocytów, trombocytów) . Bada podobnie nieprawidłowości w budowie tych komórek i w składzie krwi, które prowadzą po schorzeń hematologicznych, czyli chorób krwi i układu krwiotwórczego. Szpitale Hematolog Chełm to przede wszystkim 1 szpital oferujący szeroko zakrojoną opiekę medyczną, podstawową i specjalistyczną. Poza nim w mieście funkcjonują przychodnie ogólne oraz specjalistyczne, publiczne i niepubliczne, tworzące sieć placówek medycznych na terenie Hematolog Chełmu. Lekarz hematolog za podstawie objawów, wyników specjalistycznych badań potrafi poznać te choroby, m.in. zaburzenia związane u erytrocytami, leukocytami, choroby płytek krwi, różne rodzaje niedokrwistości (popularnie nazywane anemią), a też nowotwory krwi (m.in. białaczki, chłoniaki). Zajmuje się i ich leczeniem metodami nieoperacyjnymi. Hematolog przeważnie ...\nLekarze Hematolog Chełm są znaczącą grupą zawodową w mieście. Podług nowych danych statystycznych Na 1000 mieszkańców miasta przypada, aż 5,7 lekarza. Dotyczy to podstawowej opieki zdrowotnej, czyli lekarzy pierwszego kontaktu, jak i lekarzy specjalistów. Pośród lekarzy specjalistów od Hematolog Chełmu można nagrodzić dużą grupę stomatologów. Dla 10 tysięcy mieszkańców działa, aż 7,8 lekarzy stomatologów dbających o uzębienie pacjentów.\nSzpitale Hematolog Chełm to przede wszystkim 1 szpital oferujący szeroko zakrojoną opiekę medyczną, podstawową i specjalistyczną. Poza nim w mieście funkcjonują przychodnie ogólne oraz specjalistyczne, publiczne i niepubliczne, tworzące sieć placówek medycznych na terenie Hematolog Chełmu.


Uprzątnij swoją sypialnię w 6 minut! | homify\nUprzątnij swoją sypialnię w 6 minut!\nLuiza Sadowska 23 December, 2015 14:00\nNiewielu z nas przepada za sprzątaniem—zdecydowanie wolimy, gdy wszystko już jest posprzątane, a my możemy w spokoju zająć się czymś bardziej interesującym. Jednak są takie sytuacje, gdzie nawet największe lenie muszą w kilka chwil ogarnąć cały bałagan. Często spieszymy się rano, nie zaścielimy łóżka—już robi się rozgardiasz. Później wybieramy bluzkę z szafy, ta nie pasuje, tamta też nie bardzo, a ponieważ z rana zawsze czas szybciej upływa niż byśmy chcieli, to bluzki zamiast z powrotem na wieszakach lądują na łóżku, na krześle lub w najgorszym wypadku—na podłodze. Myślimy wtedy, że bałagan uprzątniemy po powrocie do domu, ale co, jeśli nagle okaże się, że mamy niezapowiedzianych gości lub ktoś wstąpi do nas na kawę po drodze z pracy? Dopiero co przekroczymy próg domu i dostajemy telefon, że rodzice jadą w odwiedziny. W takich sytuacjach przede wszystkim spokój może uratować nasz status perfekcyjnej pani lub pana domu—potrzebujemy 6 minut na uprzątnięcie sypialni!\n1 minuta: łóżko\nŁóżko stanowi centrum sypialni i nie możemy się oszukiwać—czasem zapominamy o jego pościeleniu. Każdemu może się to zdarzyć, bo przecież w nerwowy poranek nie będziemy sobie zaprzątać głowy ścieleniem łóżka! A niektórzy z nas wychodzą z założenia, że nie musimy tak naprawdę się tym przejmować, bo przecież wieczorem znów do niego wrócimy i przykryjemy się kołdrą po uszy. Jednak w przypadku nieoczekiwanej wizyty gości, jeśli chcemy uprzątnąć sypialnię, zawsze powinniśmy zacząć od łóżka. Wystarczy, że szybko narzucimy kołdrę i pled na w miarę prosto ułożone poduszki—i gotowe! Przez to, że łóżko stanowi centrum sypialni, nawet jeśli w kątach mamy niezły bałagan, to i tak w całości pomieszczenie będzie się prezentować względnie czysto.\nTa schludna i pomysłowa sypialnia widoczna na zdjęciu została stworzona przez onemarket.pl.\n2 minuta: zapach i świeże powietrze\n3 minuta: ogólny bałagan\nSchowanie wszystkich porozrzucanych przedmiotów może stanowić niezłe wyzwanie! W nagłym wypadku, kiedy musimy szybko posprzątać, powinniśmy zapomnieć o odpowiedniej segregacji skarpetek w szufladzie i zabrać się za zbieranie wszystkiego, co leży nie na swoim miejscu. Książki odkładamy na półki, drobiazgi możemy schować do szuflady lub do pudełka, a wszystkie ubrania kierujemy do szafy. W ten sposób, nawet w momencie, gdy zapomnieliśmy o umyciu okien, odkurzeniu podłogi i starciu kurzu, względny porządek będzie wyglądał całkiem schludnie. Pamiętajmy, że nie mamy za dużo czasu!\n4 minuta: wstydliwe przedmioty\nPojedyncze skarpetki, bielizna, czy zatyczki do uszu, a może maść, która sprawia, że jesteśmy jeszcze piękniejsi, ale nie chcemy, aby ktokolwiek wiedział o tym magicznym triku. Te wszystkie przedmioty nie powinny przyciągnąć uwagi naszych gości, a jeśli już się tak stanie—być może pojawi się na naszych policzkach wstydliwy rumieniec. Tego wolelibyśmy uniknąć, więc warto takie przedmioty pochować. Nawet gdy nasza podłoga lśni, a łóżko zostało zaścielone i świeży aromat bzu unosi się w powietrzu, a na podłodze leżą porozrzucane skarpetki i pozostała bielizna—nie nie będzie w stanie nas uratować od zażenowania.\n5 minuta: podłoga\nPodłoga w sypialni zdecydowanie nie musi znosić tak wiele, jak ta w salonie, czy kuchni—nie chodzimy po niej tak często, nie rozlewamy zupy, czy kawy, a okruszki nie sypią się z blatu. Jednak powinniśmy dbać również o dobry stan podłogi w sypialni, ponieważ w momencie, gdy przyjdzie do szybkiego sprzątania, czysta podłoga będzie dla nas ulgą—jedne punkt mniej do ogarnięcia! Ze względu na charakter pomieszczenia, zazwyczaj podłoga wymaga odkurzenia lub zamiecenia, ale jeśli nawet na to nie mamy czasu—pozostaje nam szybko pozbierać wszystkie porozrzucane na podłodze przedmioty i położenie dywanika (o ile taki mamy).\n6 minuta: światło\nIm ciemniej, tym mniej widać—to z pewnością podoba się wszystkim, którzy nie tylko mają mało czasu na szybkie ogarnięcie bałaganu, ale też nie mają zbyt dużej motywacji (lub ogrom bałaganu ich przerasta). Przygaśmy delikatnie światło i skierujmy je na tę część sypialni w której panuje względny porządek. Oczywiście ideałem byłoby, gdyby każdy fragment pomieszczenia cieszył się nieskazitelną czystością, ale nie zawsze mamy czas na dbanie o porządki, a sytuacje mogą być różne. Niezapowiedziani goście, wizyta rodziców… wtedy liczy się nie tylko szybkość, ale też spryt!\nJeśli wolicie unikać takich sytuacji i chcielibyście raczej utrzymywać porządek przez cały czas, ale nie zawsze Wam to wychodzi, sprawdźcie kilka porad w tym artykule: 7 łatwych sposobów na utrzymanie porządku w domu!


Grotowski non-fiction - 39. Warszawskie Spotkania Teatralne\nAż dwa razy zagramy spektakl Grotowski non-fiction podczas 39. Warszawskich Spotkań Teatralnych - 11 kwietnia w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.\nGarbus - 44. Opolskie Konfrontacje Teatralne\nPodczas 44. Opolskich Konfrontacji 9 kwietnia zagramy spektakl Garbus Sławomira Mrożka w reżyserii Marka Fiedora, który wszedł do finału IV edycji konkursu „Klasyka Żywa".\nZnamy laureatów STREF KONTAKTU\nNa III Konkurs Dramaturgiczny STREFY KONTAKTU, ogłoszony w marcu 2017 roku, do końca listopada 2018 roku wpłynęło 29 dramatów. W gronie laureatów znaleźli się - w kolejności alfabetycznej - Jacek Bierut, Magdalena Drab, Agnieszka Jakimiak, Wit Szostak oraz Michał Walczak. Szczegółowy werdykt zostanie ogłoszony podczas Gali 23 marca we Wrocławskim Teatrze Współczesnym.\nZaczynamy próby do nowego spektaklu\nRozpoczęliśmy prace na kolejną produkcją - tym razem w koprodukcji z Teatrem Dramatycznym im. Szaniawskiego w Wałbrzychu - pod roboczym tytułem Teraz każdy z was jest rzeczpospolitą pilgrima / majewskiego. Prapremiera wałbrzyska planowana jest na 26 kwietnia, a wrocławska - 3 maja.\nŻAŁOBA NARODOWA - minuta ciszy\nW związku z żałobą narodową po śmierci byłego premiera RP Jana Olszewskiego spektakle grane 15 i 16 lutego zostaną poprzedzone minutą ciszy.\n19 stycznia - SZABERPLAC... - odwołany\nW związku ze śmiercią prezydenta Pawła Adamowicza i wprowadzeniem żałoby narodowej w dniu 19 stycznia 2019 r. (sobota) odwołany zostanie spektakl SZABERPLAC, MOJA MIŁOŚĆ.\nGROTOWSKI NON-FICTION - premiera 4 stycznia


Jakie są najważniejsze zalety spółki z o.o.? | Spolkazoo\nSpółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest najpopularniejszym typem spółki w Polsce. Poniżej przedstawiamy zestawienie najważniejszych zalet spółki z o.o., które decydują o jej atrakcyjności w porównaniu do innych typów spółek.\nBrak zagrożenia majątku prywatnego wspólnika w razie problemów finansowych spółki stanowi często najważniejszą korzyść płynącą z prowadzenia działalności w formie spółki z o.o. Odpowiedzialność wspólników spółki z o.o. ogranicza się co do zasady do ryzyka utraty wkładu wniesionego do spółki.\nMożliwość założenia jednoosobowej spółki z o.o. stanowi wyłom od zasady, że spółka powinna składać się z co najmniej dwóch wspólników. Umożliwia to samodzielnym przedsiębiorcom prowadzenie działalności na większą skalę w formie ograniczającej ryzyko gospodarcze.\nSpółka z o.o. może zostać założona przez Internet, co jest dużym uproszczeniem w porównaniu do standardowego procesu założenia spółki. Pozwala to uniknąć również kosztów związanych ze sporządzeniem umowy spółki w formie aktu notarialnego. Więcej o tym piszemy w artykule Założenie spółki z o.o. – u notariusza czy przez Internet?\nKapitał zakładowy spółki z o.o. musi wynosić co najmniej 5 tys. zł, a więc zdecydowanie mniej niż w przypadku spółki akcyjnej, gdzie minimalny kapitał zakładowy wynosi 100 tys. zł. Konieczność zebrania istotnego kapitału nie stanowi zatem w praktyce bariery do prowadzenia działalności w formie spółki z o.o.\nOdmiennie niż w przypadku spółek osobowych wspólnicy spółek z o.o. nie są zobowiązani do płacenia składek ZUS. Wyjątkiem od tej zasady jest wspólnik jednoosobowej spółki z o.o., o czym piszemy w artykule Czy wspólnik musi płacić składki ZUS?\nKorzyści przy sprzedaży firmy\nSpółka z o.o. może być najkorzystniejszą formą prawną w przypadku zamiaru przeprowadzenia transakcji sprzedaży firmy. W przypadku osób fizycznych dochód z tytułu sprzedaży udziałów w spółce z o.o. jest bowiem co do zasady opodatkowany na poziomie 19%. Tymczasem dochód ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków w spółce osobowej (np. w spółce jawnej) zasadniczo podlega opodatkowaniu według skali podatkowej (czyli według stawki 17% lub 32%).\nWarto podkreślić że również dla wielu inwestorów nabycie spółki z o.o. lub objęcie w niej nowych udziałów będzie najkorzystniejszym rozwiązaniem. Czasami będzie to nawet warunek konieczny transakcji.\nPodatek CIT w wysokości 9%\nSpółka z o.o. posiadająca status małego podatnika, której przychody w roku podatkowym nie przekroczyły 2 mln euro i która spełnia pozostałe wymagania określone w ustawie o CIT, może płacić CIT w wysokości 9% od wszystkich dochodów z wyjątkiem tych, które są zaliczane do źródła z zysków kapitałowych. W pewnych przypadkach pozwala to na stosunkowo korzystne ukształtowanie opodatkowania dochodów takiej spółki. Szerzej na temat możliwości opodatkowania dochodów spółki stawką 9% piszemy w artykule Kiedy dochody spółki są opodatkowane CIT w wysokości 9%?\nW sytuacji, gdy spółka zamierza prowadzić w kolejnych latach inwestycje, może skorzystać z tzw. CIT estońskiego. Rozwiązanie to zakłada brak powstania obowiązku podatkowego w CIT tak długo, jak wypracowany przez spółkę zysk będzie reinwestowany. Szczegółowo o tym, na czym polega ta forma opodatkowania, piszemy w artykule ………..\nDowolny cel działalności\nSpółka z o.o. może być powołana w dowolnym celu. Tym samym w odróżnieniu od spółek osobowych spółka z o.o. nie musi prowadzić działalności gospodarczej, ale może np. prowadzić działalność charytatywną czy sportową.\nŁatwość zmiany wspólnika\nW odróżnieniu od spółek osobowych w spółce z o.o. wspólnik może zbyć (np. sprzedać) tylko część swoich udziałów, co pozwala na zmniejszenie zaangażowania kapitałowego, przy jednoczesnym zachowaniu statusu wspólnika spółki.\nOpodatkowaniu daniną solidarnościową w wysokości 4% podlega nadwyżka dochodów ponad kwotę 1 mln zł pomniejszona o zapłacone składki na ubezpieczenie społeczne. Jednakże w przeciwieństwie do dochodów osiąganych za pośrednictwem spółek osobowych czy z jednoosobowej działalności gospodarczej w podstawę opodatkowania daniną solidarnościową nie wliczają się m.in. dochody z dywidend wypłacanych przez spółki z o.o. Tym samym wypłata dywidendy na rzecz wspólnika spółki z o.o. nie podlega opodatkowaniu daniną solidarnościową.