Wojna silentyjsko-abominoryjska – Biblioteka Ossus\nWojna silentyjsko-abominoryjska była potężnym konfliktem zbrojnym toczonym w galaktyce Yuuzhan Vongów dziesiątki tysięcy lat BBY między rasami rozumnych droidów - Silentium i Abominorów. Doprowadziła do spustoszenia znacznych obszarów tej galaktyki i zniszczenia wielu cywilizacji, znacząco odmieniła także losy Yuuzhan Vongów.\nCywilizację Silentium stanowiły droidy pozostawione samym sobie w momencie, gdy ich organiczni twórcy wyginęli w wyniku naturalnego kataklizmu. Zgodnie z pierwotnym projektem, Silentium byli zwolennikami symetrii i statyczności i rozwijali się pokojowo aż do momentu zetknięcia się z rasą Abominor - również droidów, jednak stawiających przede wszystkim na chaos, niszczenie i inkorporację.\nW krótkim czasie wybuchły między tymi dwiema grupami walki, a teatr sporów zaczął się gwałtownie rozszerzać. W działania wojenne włączane były kolejne zamieszkujące galaktykę Yuuzhan Vongów rasy rozumne, z których większość w ich toku została zniszczona lub cofnięta cywilizacyjnie do prymitywnego poziomu.\nPunkt zwrotny nastąpił w momencie objęcia konfliktem terytorium Yuuzhan Vongów. Yuuzhanie przy pomocy biotechnologii Yuuzhan'tara stworzyli organiczne hybrydy zdolne przeciwstawić się broniom droidów i wykorzystali je przeciw mechanicznym armiom. Po zaciętych bojach zdołali wyprzeć Silentium i Abominorów, doprowadzając do efektywnego końca wojny. Niedobitki droidów zostały wygnane poza obręb galaktyki.\nWskutek wojny silentyjsko-abominoryjskiej Yuuzhan Vongowie stali się zajadłymi przeciwnikami wszelkiego rodzaju techniki, a w szczególności - droidów i komputerów. Co więcej, rozpętanych podczas tej wojny konfliktów nie udało się wyciszyć - wkrótce doprowadziły one do wybuchu wojny cremleviańskiej, a w efekcie - do zniszczenia Yuuzhan'tara i pośrednio do inwazji Yuuzhan na galaktykę.\nTę stronę zmodyfikowano 12:50, 3 maj 2017.\nTę stronę obejrzano 24 612 razy.


"Sto porad dla nieśmiałych" - Atrakcyjne wakacje i czas wolny z dzieckiem\nPierwsza z serii książek o Rolfie, który jest bardzo nieśmiały. Książka autorstwa Evy Susso i ilustratora Benjamina Chauda to propozycja dla wstydliwych i pozbawionych pewności siebie młodych czytelników. Oczywiście jeśli nasze dzieci są odważne i śmiałe to również spodoba im się ta pozycja 😀. Idealnie sprawdzi się dla dzieci, które zaczynają samodzielne czytanie - duża czytelna czcionka i piękne ilustracje ułatwiające czytanie 😀.\nNiestety bardzo dużo dzieci zmaga się z problemem nieśmiałości (jedni mają mniejsze problemy inni trochę większe) i ta książka wychodzi im na przeciw i pokazuje na przykładzie Rolfa jak sobie radzić 😀.\nNasz bohater ma bardzo zamożną rodzinę z którą mieszka w centrum Paryża. Ma wszystko (ale tylko rzeczy materialne) o czym marzą dzieci - duży dom z pięknym widokiem, rodziców którzy spełniają wszystkie zachcianki i nawet każdy z domowników ma swoją własną toaletę. Pomimo niby dobrego dzieciństwa Rolf ma jedno ogromne marzenie a mianowicie chciałby być odważnym i bardzo śmiałym chłopcem 😀\nSzczególnie zależy mu na poznaniu Ofelii, która pracuje w sklepie u swojego taty a nasz bohater lubi ją podglądać z okna swojej prywatnej łazienki. Nawet kiedy dziewczynka sama rozpoczyna rozmowę to chłopiec jest niestety tak nieśmiały, że niestety nie nawiązuje kontaktu. Czy chłopiec zdoła przełamać swoją nieśmiałość i jeśli tak to w jaki sposób to zachęcam Was do lektury żeby za dużo nie zdradzić 😁.\nPo wewnętrznej stronie okładki z przodu znajdziemy ilustrację z postaciami (wiemy kto jest kim), a na końcu z mapą pokazującą Paryż i możemy poznać trasę spacerów Rolfa. Duża czytelna czcionka i dobrze rozmieszczony tekst sprawiają, że całość czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Książka poza problemem nieśmiałości porusza wiele innych bardzo ważnych zagadnień. Pokazuje że nie zawsze rzeczy materialne dają szczęście szczególnie jeśli chodzi o dzieci Zachęcam także rodziców do lektury "Sto porad dla nieśmiałych" 😁\nZa egzemplarz recenzencki dziękujemy Wydawnictwu Zakamarki 😀\nbiegnacamama 27 listopada 2018 14:41\nIle bym dała by mieć taka książkę jako dziecko. Byłam nieśmiała, mój syn za to jest bardzo śmiałym chłopcem. Fajnie ze ksiazka ma dobra czcionkę do nauki czytania.\nzaczytanamarzycielka8 27 listopada 2018 14:51\nCiekawa pozycja dla dzieci. Szkoda, że jak ja byłam dzieckiem to nie było tej książki ;)\nPielęgnacyjny Zakątek 16 grudnia 2018 19:32\nBardzo podoba mi się ta książka. Ciekawe ma ilustracje. Okładka zdecydowanie zachęca:)\nWojtek 17 grudnia 2018 17:19\nDla nieśmiałych brzmi lepiej niż dla niepewnych siebie - ciekawa propozycja


Trasa Opole - Kędzierzyn-Koźle - odległość, czas podróży i koszty – ViaMichelin\nOpole > Kędzierzyn-Koźle\nPodróż powrotna: Kędzierzyn-Koźle > Opole\nPrzyjazd do Kędzierzyn-KoźleZorganizuj swoją podróż\nRestauracje do Kędzierzyn-Koźle\nTurystyka w Kędzierzyn-Koźle\nNoclegiGdzie przenocować w Kędzierzyn-Koźle\nWięcej hoteli w mieście: Kędzierzyn-Koźle\nOpole − Kędzierzyn-Koźle\nTrasa Opole - Kędzierzyn-Koźle\nSzybko oblicz trasę z Opole do Kędzierzyn-Koźle wraz z ViaMichelin. Dla trasy Opole - Kędzierzyn-Koźle wybierz spośród różnych opcji Michelin: trasę zalecaną przez Michelin, trasę najkrótszą, najszybszą lub ekonomiczną. Dodaj do swojej trasy Opole - Kędzierzyn-Koźle informacje o restauracjach, atrakcjach turystycznych lub hotelach w Warszawie lub w Łodzi.\nJak dojechać z Opole do Kędzierzyn-Koźle?\nViaMichelin oferuje możliwość obliczenia trasy z Opole do Kędzierzyn-Koźle samochodem lub motocyklem. Sprawdź odległość z Opole do Kędzierzyn-Koźle, szacowany czas podróży z uwzględnieniem ruchu drogowego w czasie rzeczywistym, jak również koszt podróży (koszty opłat drogowych i koszty paliwa). Aby dobrze zaplanować pobyt w $DestCity, możesz sprawdzić wybór MICHELIN dotyczący obiektów turystycznych i restauracji (jeśli miejsce docelowe jest w nim uwzględnione), a także zarezerwować nocleg bez dodatkowych kosztów.\nJaka jest odległość od Opole do Kędzierzyn-Koźle?\nViaMichelin podaje dokładną odległość pomiędzy Opole a Kędzierzyn-Koźle, w zależności od wybranej trasy. ViaMichelin pomaga określić najlepszą trasę dla Ciebie za pomocą różnych opcji i proponuje domyślnie od 2 do 3 tras, które różnią się pod względem kosztów, odległości i czasu przejazdu. Niektóre trasy (np. najtańsze) mogą proponować korzystanie z mniej ruchliwych dróg lub unikanie płatnych autostrad, inne będą kompromisem między odległością, czasem i kosztem podróży Opole - Kędzierzyn-Koźle.\nJaka jest najtańsza trasa z Opole do Kędzierzyn-Koźle?\nViaMichelin proponuje ekonomiczną trasę Opole - Kędzierzyn-Koźle. Masz również możliwość wyboru najszybszej (pod względem czasu) lub najkrótszej (pod względem pokonanej odległości) trasy.\nIle kosztuje przejazd samochodem Opole - Kędzierzyn-Koźle?\nW przypadku trasy samochodowej lub motocyklowej ViaMichelin pokazuje szczegółowy koszt podróży Opole - Kędzierzyn-Koźle: koszt paliwa (ze szczegółowymi informacjami o kosztach paliwa na autostradach i innych drogach) oraz koszt opłat drogowych (informacje dla każdej wybranej trasy). Jeśli podasz dane pojazdu, dane dotyczące kosztów zostaną dostosowane do Twojego pojazdu. Możesz również sprawdzić koszt przejazdu podzielony przez liczbę pasażerów, co jest bardzo praktyczne w przypadku carpoolingu. Aby uzyskać te informacje, wystarczy kliknąć przycisk „Szczegółowy koszt podróży” dostępny w dolnej części podsumowania trasy Opole - Kędzierzyn-Koźle.\nCzy ViaMichelin oferuje nawigację GPS na trasie Opole - Kędzierzyn-Koźle?\nPobierając naszą aplikację mobilną z AppStore lub Google Play, zyskujesz dostęp do nawigacji na trasie Opole - Kędzierzyn-Koźle. Nasza aplikacja oferuje mapy Michelin, trasy z ruchem drogowym w czasie rzeczywistym, nawigację GPS z nawigacją głosową i powiadomieniami dla innych użytkowników. Możesz również przenieść trasę Opole - Kędzierzyn-Koźle na aplikację na komputerze: aby to zrobić, musisz zapisać ją w Ulubionych za pośrednictwem swojego konta Michelin.\nGdzie znajduje się Kędzierzyn-Koźle ?\nLokalizacja Kędzierzyn-Koźle jest następująca: Polska, Opolskie, Kędzierzyn-Koźle. szczegółowe mapy Polska, Opolskie, Kędzierzyn-Koźle. Oprócz klasycznej mapy, znajdziesz tu główne atrakcje miasta (z wyróżnieniem Zielonego Przewodnika MICHELIN, jeśli miasto się w nim znajduje), restauracje przewodnika MICHELIN, informacje o ruchu drogowym w czasie rzeczywistym i prognozę pogody.\nJakie noclegi mogę zarezerwować w Kędzierzyn-Koźle?\nViaMichelin oferuje Ci możliwość zarezerwowania noclegu w Kędzierzyn-Koźle bez dodatkowych kosztów. Aby zarezerwować pobyt w Kędzierzyn-Koźle lub po prostu zrobić przystanek na trasie Opole - Kędzierzyn-Koźle, możesz zarezerwować pokój w wybranym przez siebie obiekcie (hotel, schronisko, &B, camping, apartament). Ta bezpłatna usługa jest oferowana we współpracy z firmą Booking. Możesz również sprawdzić i zarezerwować jeden z hoteli wybranych przez przewodnik MICHELIN.


Wpadka z topolami | Głos Szczeciński\nWpadka z topolami\nEmilia Chanczewska, 21 sierpnia 2004 r. 20 sierpnia 2004, 22:15\nWczoraj przy ściętych topolach obradowała komisja, która ma ustalić, czy zostały wycięte właściwe. Grzegorz Drążek\nWiekowe topole zostały wycięte z terenu prywatnej posesji. Pracownicy urzędu miejskiego najprawdopodobniej zaniedbali swoje obowiązki.\nMieszkańcy ulicy Brzozowej nie mają łatwego życia. Obecność oczyszczalni ścieków w przenośni i dosłownie im je zatruwa. Do tej pory nikt nie potrafi zneutralizować smrodu, a jedyną barierą była zieleń. Od ostatniego czwartku ta naturalna zasłona znika. Przedwojenne, ogromne topole są - na zlecenie urzędu miejskiego - wycinane.\nNa granicy z miastem\nJulia Rejmer, mieszkanka ul. Brzozowej 24 od dawna zwracała się do miasta o wycięcie spróchniałych i zagrażających zwaleniem się drzew. W jej piśmie z 22 kwietnia br,. czytamy: "Zwracam się z prośbą o wycięcie drzew rosnących przy kanale burzowym (ul. Brzozowa - teren miejski)". Nieogrodzona posesja przy Brzozowej 24 graniczy z terenem, należącym do miasta.\n- Według nowych przepisów, to starostwo decyduje o wycince drzew na terenie miejskim - tłumaczy Stanisław Kazimierski, naczelnik wydziału inżyniera miasta. - Po pół roku starostwo wyraziło zgodę. Robimy to na żądanie mieszkańców. Topole groziły zawaleniem. Są stare i paskudne. To bardzo kosztowna sprawa, za wycięcie jednego drzewa trzeba zapłacić ok. tysiąca zł. Wycina je firma w zamian za uzyskane drewno.\nJakież jednak było zdziwienie okolicznych mieszkańców, gdy okazało się, że wycinka zaczęła się nie od topoli stojących na terenie miasta, ale od tych, rosnących na terenie pani Julii. Sprawa została zgłoszona na policję i do "Głosu". Wczoraj na miejscu zebrała się komisja.\n- Okazało się, że chodzi nie o te drzewa, ale nam nikt palcem nie pokazywał, które mamy wyciąć - tłumaczyła nam Danuta Harabasz z urzędu miejskiego. - Nie wiedzieliśmy, gdzie przebiega granica działki. Nie zatrudnialiśmy geodety, bo nie mamy na to środków. Uwierzyłam, że to jest miejski teren. Co do tych drzew, to nie muszę się martwić, bo od niedawna wszystkie powyżej 50 lat mogą być ścinane bez zezwolenia, no ale do wyjaśnienia jest kwestia terytorium. Teraz musimy się dowiedzieć, czy ta pani będzie chciała od nas odszkodowanie...\n- Będzie chciała! - mówi w imieniu córki Julii, która jest na wyjeździe, jej mama Czesława Pietura. - Niech dadzą odszkodowanie, to sami sobie nasadzimy drzew. Tylko niech mi znowu nie piszą, że to oni posadzili. Tak jak było z brzozami, które sami zasadziliśmy za domem.\nMieszkańcy nie mają zamiaru ustępować. Po pierwsze dlatego, że bardzo dbają o swoje otoczenie, a przydomowe ogrody na Brzozowej mogłyby być wzorem dla innych, a po drugie czują się źle traktowani przez urzędników. Wczoraj pani Harabasz dała wprost do zrozumienia sąsiadowi Julii Rejmer, że nie byłaby dla niego tak uprzejma, gdyby wiedziała, że nie jest dziennikarzem. "Głos" był świadkiem tej sytuacji. A po trzecie, a może najważniejsze - nie mogą pogodzić się z wycięciem starych drzew, które jako jedyne oddzielały ich od oczyszczalni.\n- Wycięli topole, które według mnie stały prosto i nikomu nie zagrażały - pokazuje jeden z sąsiadów. - Widzę, że ta która stoi przechylona jest niebezpieczna, bo może przewrócić się na linię energetyczną. Natomiast tej po drugiej stronie wystarczyłoby pewnie przyciąć konary, a ta obok niej jest zupełnie prosta. Szkoda takich starych, zielonych drzew. Czyżby pracownikom firmy tak bardzo zależało na drewnie?\nDrzewa wycina prywatne Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "Agroman", którego właścicielem jest Roman Dziczkiewicz. Pan Roman szczerze przyznaje, że drewno, uzyskane ze ściętych topoli jest bardzo miękkie, nadaje się wyłącznie na opał i ma łączną wartość zaledwie 500-600 zł. Firma liczy jednak na to, że kiedyś to miasto pójdzie im na rękę, da pierwszeństwo w jakimś przetargu...\nMiasto obiecuje, że w miejsce wyciętych, jesienią zasadzi nowe drzewa. Obecni mieszkańcy już niestety nie doczekają, aż drzewa urosną. To skutek oszczędzania miasta na firmie wycinkowej i na geodecie.


Stracili moralne prawo do bycia pedagogami – Kołobrzeg Wiary\nDzieci, uczniowie nie są żadną wartością dla dyrektorów szkół, które przyłączą się do strajku. Ich życiorysy można spokojnie poplątać opóźnioną czy odroczoną promocją. Co to znaczy stracić rok nauki? Nadrabiać nieodbyte lekcje? Przesuwać egzaminy a może w przypadku kiedy lekcje się nie odbyły – zwyczajnie ich nie zaliczyć? Co będzie kiedy całe pokolenie będzie “drugoroczne”? Kiedy zamrozi się rok szkolny 2018/2019 na dwa lata? do jakich szkół przyjdą pierwszoklasiści skoro ich miejsc nie zwolnią “kiblujące” poprzednie roczniki? A co z takimi dziećmi jak moje? Z niepełnosprawnymi, tymi, które wymagają kształcenia specjalnego?\nNie powstaną nowe oddziały w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych. W ponadpodstawowych po prostu dlatego, że nie będzie promowanych uczniów a w podstawowych pierwszoklasiści już przecież są. Czas na edukację w przypadku takich dzieci i młodzieży jest ograniczony. Muszą zdążyć do 26 roku życia. A są to przecież uczniowie wielokrotnie odraczani, często kończący szkoły w ostatnim momencie zanim ukończą te 26 lat. Ci po prostu nie ukończą szkół i nie zdobędą wykształcenia, papierów, zawodu. Choć pracowali na to tak długo, tak ciężko i wydawałby się, że przy wsparciu systemu edukacji. Ci mają “po ptakach”. Na zawsze. Co z dziećmi, które pracowały całe lata na te testy, na bycie odpowiednio “dobrym” żeby pójść do szkoły branżowej a nie przysposabiającej? Jak się okazuje – to nie jest ważne. Dyrektorzy szkół, ci dyrektorzy, którzy tak pięknie na spotkaniach z rodzicami mówili o tym jak ważni są dla nich uczniowie, ci dyrektorzy, którzy swoimi dyplomami uczelnianymi pokazują jak bardzo są specjalistami od rehabilitacji, socjalizacji, integracji – pokazują, że właśnie stracili moralne prawo do bycia pedagogami, że nie są przyjaciółmi dzieci. Że ich los jest tylko kartą przetargową w politycznej przepychance. Właśnie dzisiaj, teraz, przystępując lub nie do strajku każdy dyrektor edukacyjnej placówki wzmacnia albo traci moralne prawo do kierowania placówką, która buduje edukacyjne i społeczne kręgosłupy naszych dzieci.\nDziękuję Wam pedagodzy, którzy nie zostawicie swoich uczniów. To jest właśnie człowieczeństwo. To serce, kręgosłup, duch i jaja. Czuję, że to właśnie Wy jesteście blisko tych nauczycieli i profesorów, którzy w czasach okupacji ucząc na tajnych kompletach młodzież – ryzykowali własnym życiem.


Kubek dla nauczyciela przedszkola lub szkoły, podziękowanie od serca.\nKubek z pięknym tekstem, podziękowaniem za pracą nauczycieli:\n"Trzeba mieć wielkie serce by kształcić małych ludzi ♥"\nCzęsto wybierany przez kupujących.\nTen kubek to piękny wyraz uznania za pracę nauczycieli. Niosący trafiony przekaz o pracy nauczyciela.\nPraktyczny, drobny upominek. Motywujący napis i personalizacja sprawi radość nauczycielowi.\nWyróżnia go ładny wzór tworzony przez artystkę. Specjalnie dla tego napisu ręcznie projektowana czcionka słowa" serce".\nMożesz dodać personalną dedykację. Nauczycielowi będzie miło, gdy zobaczy, że jego klasa lub uczeń zrobił coś specjalnie dla niego.\nKubek, który można używać codziennie.\nNadaje się do zmywarki i mikrofalówki, a wzór wytrzymuje nawet 10 lat codziennego użytkowania. Będzie ciszył długie lata.\nCytat na filiżankę/kubek dla nauczyciela: Wybierz odpowiadającą Ci formę w języku polskim, lub zamień napis, na angielski, niemiecki francuski bądź hiszpanski. Trzeba mieć wielkie SERCE, by kształcić małych ludzi. Trzeba mieć wielkie SERCE, by kształtować młode umysły. Trzeba mieć wielkie SERCE, by nauczać, młodych ludzi. It takes a big heart, to help shape little minds Es braucht ein grosses herz um kleine köpfe su formen Un Grand Coeur est Nécessaire Pour Former les Jeunes Esprits. Se necesita un gran corazón para formar mentes jóvenes.\nSzukasz ładnego upominku dla nauczyciela.\nChcesz w prosty sposób podziękować za jego pracę?\nPotrzebujesz czegoś na Dzień Nauczyciela lub Zakończenie roku szkolnego?\nJeśli TAK, to świetnie. Właśnie znalazłeś to czego szukasz.\nDlaczego? Przeczytaj opis i wszystko stanie się jasne.\nCzym są nasze kubeczki z napisami dla nauczyciela:\nPraktyczny prezent dla nauczyciela, który dzięki wysokiej jakości ceramice będzie służył długi czas. Napis „Trzeba mieć wielkie serce, by kształcić małych ludzi” to docenienie pracy nauczyciela. Piękne podziękowanie za wysiłek włożony w edukację.\nAromatyczna kawa z kubków, z motywującym przesłaniem oraz personalną dedykacją przygotowaną specjalnie dla twoich najlepszych nauczycieli, sprawi, że ich dzień będzie miły i przyjemny.\nIdealny na porcje kawy lub herbaty.\nMoże być prezentem od wszystkich uczniów, albo od jednego dziecka.\nPamięć o uczniach zostanie, nawet po zakończeniu roku szkolnego.\nWzór wykonany przez artystę plastyka sprawia, że jest to po prostu ładna rzecz. Wyróżnia się na tle innych. Można się nim pochwalić w pracy i w domu.\nJest wygodny, ma ciekawy kształt, można go myć w zmywarce. Zdjęcie przedstawia autentycznie wykonany kubek. Dzięki temu możesz mieć pewność, że kubek będzie wyglądał tak jak w ofercie, tak jak na prezentowanym zdjęciu.\nDodając dedykację do kubka, jest to produkt wykonany na indywidualne zamówienie i nie podlega prawu odstąpienia od umowy (szczegóły w REGULAMINIE).\nCiekawostka na temat tego wzoru?\nTen prosty wzór zaprojektowany dla naszej pracowni, przez artystę grafika od kilku lat cieszy się dużym uznaniem zarówno wśród kupujących jak i obdarowanych.\nSpecjalnie dla tego napisu ręcznie zaprojektowania czcionka słowa serce nadaje mu unikatowy charakter.\nPrzez lata naszej pracy wzór ten zyskał bardzo duże uznanie wśród grup nauczycieli na portalach społecznościowych, do tego stopnia, że nauczyciele sami sobie nawzajem kupowali nasz kubek w prezencie na Dzień Nauczyciela, a my daliśmy sami podarowaliśmy takie nauczycielom naszych dzieci.\nWarning: Illegal string offset 'page_name' in /home/neitbevjyn/domains/ofcoursecolours.pl/public_html/var/cache/prod/smarty/compile/classic/70/a8/bc/70a8bcce3f05294a84dd3a136adde865673d3e6d_2.file.product.tpl.cache.php on line 111


Opowiesci beduinki: Witamy w Syryjskiej Republice Arabskiej الجمهورية العربية السورية\nWitamy w Syryjskiej Republice Arabskiej الجمهورية العربية السورية\nNadszedł wielki dzień. Wymarzona podróż na Bliski Wschód. Planowa pobudka 5:30. Przewracam się na bok zaglądam na zegarek godzina 6:30 o nieee i znowu spóźnieni, ciekawie się zaczyna. Rano narzekanie każdego po kolei, że nie zdążymy że jak to. Ale ja z moim charakterem nie odpuściłam. Dotarliśmy na dworzec a Adanie a potem do Hatay na południowym zachodzie Turcji przy granicy z Syrią. Na miejscu jeszcze się okazało, że nie potrzebny pośpiech bo były późniejsze autobusy. Bez komentarza.\nMoja podróż do Azji Mniejszej rozpoczęłam wraz z moimi 3 towarzyszami: Alexandra z Węgier, Fatih z Turcji i Giuseppe z Włoch.\nAutobus z Hatay do Damaszku to 10TL.\nZ wizą da europejczyków nie ma problemów. Każdy kraj inna cena nasza Polska to 20euro. Nie można przekroczyć granicy na pieszo a kierowcy pomogli w załatwieniu wizy. Wszędzie widnieje postać Syryjskiego prezydenta Baszara al-Assada, który z uśmiechem wita nas w swoim kraju Sūriyya سوريا / سورية.\nAutobus nie zatrzymywał się w Haleb ale to miał być pierwszy punkt naszej wyprawy. Kierowcy wysadzili nas na jakimś pustkowiu. Powiedzieli ze oni dali znać komuś kto nas obierze. Jak powiedzieli tak było. Przyjechał po nas pojazd bo nie wiem jak to nazwać, stary rozklekotany i zabawny kierowca nie mówiący po angielsku. Zawiózł nas do Haleb, zaprowadził na herbatę owocową i życzył miłego pobytu. Ja w duchu życzyłam sobie powodzenia. Byliśmy atrakcja dla miejscowych, 3 europejczyków i jeden kurdo-arab sami w wielkim, obcym mieście. Ale damy radę.\nPierwsze miasto jakie zwiedziliśmy to Haleb(Aleppo) .Nasza cała podróż nie była planowana. Z dnia na dzień szukaliśmy noclegu, i miejsc które odwiedzimy. Jedyną pomocą był przewodnik Lonely Planet w języku francuskim. Było by wszystko ok. jakby ktoś z naszej czwórki umiał cos z niego zrozumieć.\nW Aleppo spaliśmy w Zahert Al-Rabih co znaczy Wiosenny kwiat . Cena 250 SYP co daje 17,50;)Wybraliśmy miejsca na tarasie. Poznaliśmy tam wiele ludzi z całego świata ale najbardziej utkwili mi w pamięci Harold z Wielkiej Brytanii, Dave z Kanady, Patrick z Niemiec i para Japończyków. Spędziliśmy z nimi trochę czasu rozmawiając wieczorem przy słodkiej syryjskiej herbacie. Wieczorem małe tourne po mieście i pyszne mini pizze pieczone na życzenie klienta za jedyne 15syp. Najbardziej mi smakowały z oliwkami mmm.\nAutor: Barbara Sz o 13:00


Piomar s.c., Kraków ✦ Tłumiki i układy wydechowe ✦ Panorama Firm\nul. Polonijna 1, 30-668 Kraków Bieżanów-Prokocim, małopolskie\n(12) 657 23 75\nFirma Piomar s.c. znajduje się w Krakowie, na terenie województwa małopolskiego. Zajmujemy się specjalistycznym serwisem układów wydechowych. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nGłównym profilem naszej działalności jest świadczenie usług w zakresie profesjonalnego serwisu układów wydechowych. W branży działamy już wiele lat, co znacznie wpływa na jakość świadczonych usług. Posiadamy dużą wiedzę branżową.\nDokonujemy naprawy każdego rodzaju:\n- Zachodnie(BOSAL, WALKER, KLARIUS/TESH)\n- Krajowe (IZAWIT, POLMOSTRÓW, FERROZ, ASMET)\nAKCESORIA MONTAŻOWE DO TŁUMIKÓW\n- Uszczelki, wieszaki gumowe, obejmy / cybanty (ORION, FISCHER, AUTOMOTIVE)\n- Śruby zwykłe i drobnozwojowe, nakrętki miedziowane, szpilki, sprężyny\nELEMENTY DO NAPRAWY TłUMIKÓW\n- Aluminiowane, proste rury cienkościenne\n- Kształtki francuskie (kielichy, gruszki)\n- Kryzy (2, 3, 4 otwory)\nNaprawiamy również złącza elastyczne: wzmacniane siatką wewnątrz/na zewnątrz, z dodatkową wkładką spiralną (VW, hydra), prefabrykowane (Megan, Laguna, SC, Palio, CC.)\nDo naszych zadań należy również naprawa katalizatorów: metalowych i ceramicznych, tłumików zastępczych, Sondy Lambda (BOSAL).\n- Końcówki ozdobne\n- Tłumiki dedykowane i uniwersalne (ULTER, MICHAEL)\n- Zachodnie (BOSAL, WESTFALIA, BRINK) i krajowe (HAK-POL, AUTO-HAK)\n- Odkręcane (na sruby), wypinane automatycznie\n- Wiązki elektryczne, moduły do układów CAN\n- Systemy bazowe (stalowe, Alu, z zamkami, na relingi)\n(THULE, ATERA, SILVERLINE, SUPRA, NEUMAN)\n- Nakładki na narty, rowery, do przewozu bagażu\n- Boxy bagażowe\nŁAŃCUCHY ŚNIEGOWE: osobowe, dostawcze, ciężarowe, wózki widłowe, traktory, beznajazdowe, z samonaciągiem, szybkim demontażem (KONIG, EKO, ICEBLOCK).\nOprócz świadczonych usług zajmujemy się również sprzedażą hurtową i detaliczną haków holowniczych. Świadczymy również usługi w zakresie montażu wraz z układami elektrycznymi.\nCały rok serwisujemy ogumienie, sprzedajemy opony, prowadzimy wulkanizację.\nZapraszamy na sezonową wymianę opon!\n* serwis ogólny zawieszenia\n* mechanika ogólna\n* spawanie: aluminium/nierdzewki\nukłady wydechowe serwis,\ntłumiki sportowe montaż,\nakcesoria do tłumików samochodowych,\nbagażniki na narty,


Ibrahimović przejdzie kolejną operację - Polsat Sport\n30.11.2017, 07:22 Piłka nożna\nPo siedmiu miesiącach od skomplikowanej operacji kolana, szwedzki piłkarz Manchester United Zlatan Ibrahimović podda się kolejnej, tym razem nosa. Odbędzie się ona w klinice chirurgii plastycznej w Stambule.\nZabieg nie ma na celu poprawy wizualnej charakterystycznego nosa naszego najlepszego piłkarza, lecz zwiększenie wydajności organizmu poprzez lepsze oddychanie - napisał szwedzki dziennik ”Aftonbladet” powołując się na turecki portal ”Fanatik”.\nWedług jego informacji, Ibrahimovicowi polecił zabieg i klinikę specjalizującą się w operacjach plastycznych celebrytów były kolega z reprezentacji Szwecji, urodzony w Turcji Erkan Zengin.\nPiłkarz poddał się podobnej operacji przed dwoma laty. - Teraz jestem w stanie znacznie więcej biegać bez zmęczenia i dlatego poleciłem podobną operację i tę konkretną klinikę Zlatanowi - powiedział.\nInny zawodnik reprezentacji Szwecji Jimmy Durmaz przypuszcza na łamach ”Aftonbladet”, że chodziło jednak o estetykę. - Zengin po operacji biega tak samo, lecz wygląda jak model - powiedział.\nANGLIAJIMMY DURMAZMANCHESTER UNITEDPIŁKA NOŻNAPREMIER LEAGUEZLATAN IBRAHIMOVIĆ\nCzytaj więcej: Ibrahimović: Dokończę to, co zacząłem. Moim celem jest wygranie ligi!


Strony związane z hasłem: strony internetowe - strona 1 - Katalog Ebno\nMrągowia Tym - hodowla - buldog angielski\nŚrem – katalog - handel »\nReklama w gazetach, w telewizji, w radio a obecnie w sieci internetowej pomaga w prowadzeniu biznesu, ułatwia powiadomienie potencjalnych konsumentów o nowych towarach. Obok tego rodzaju promocji kluczowe miejsce mają katalogi, kt...\nFirmy chcące zaistnieć w świadomości konsumentów wymagają promocji. Sieć internetowa daje dodatkowe możliwości zaprezentowania propozycji usług, zakresu działalności. Jedną z form jest elegancko zaprojektowana strona internetowa. ...\nInteraktywne strony flash przyciagajace wszystkich swoja grafika ia efektami animacji połaczone razem ze strona daja super efekt wizualny i sa bardzo efektowne. Jesli chcesz miec strona inna nie standardowa i interaktywna tylko u ...\nJesteśmy firmą zajmującą się usługami informatycznymi. Nasza siedziba znajduje się w Bydgoszczy w województwie kujawsko-pomorskim. Zajmujemy się projektowaniem i grafiką stron www, a także posiadamy serwis naprawy sprzętu komputer...\nZapraszamy Państwa na stronę internetową firmy AssistSystems Maciej Wojciechowski. Dzięki stronie będzie Państwo mieli możliwość zapoznać się z szeroką ofertą usług świadczonych przez Nas, w skład których wchodzą między innymi:\nJeśli poszukujesz kogoś, kto stworzy dla Ciebie atrakcyjną i unikatową wizytówkę w sieci, zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą. Forcetech to nowoczesna, profesjonalna firma zajmująca się projektowaniem i budową stron www. N...\nFirma Ibisal-Soft od wielu lat zajmuje się projektowaniem i tworzeniem stron internetowych dla różnych klientów. Każda strona jest tworzona dzięki autorskiemu systemowi CMS który pozwala na samodzielne administrowanie zarówno stro...\nWspółcześnie witryna internetowa to standard dla firmy, która chciałaby osiągnąć sukces w branży. Funkymedia Łódź oferuje państwu projektowanie witryn www. Realizowane przez nas projekty bazują na najnowocześniejszych rozwiązaniac...\nNasza firma specjalizuje się w tworzeniu profesjonalnych i niepowtarzalnych stron internetowych. Każda wykonana przez nas strona www jest funkcjonalna, nietuzinkowa, przykuwa uwagę i jest zoptymalizowana pod kątem wyszukiwarek int...\nStrony internetowe gorlice »\nZapraszamy do zapoznania sie z ofertą dostępną na naszej stronie internetowej specjalizujemy się w tworzeniu aplikacji webowych, stron www oraz wirtualnych wycieczek. Sprawdz naszą ofertę a zapewne Cie zainteresuje. Zapraszamy do ...\nZajmujemy się szeroko pojętym tworzeniem stron internetowych. Nasza firma oferuje kompleksowe realizacje stron firmowych i prywatnych, Systemów Zarządzania Treścią, portali społecznościowych oraz sklepów internetowych. Oferujemy u...\nNasz sklep e-commerce to miejsce gdzie kupić można najciekawesz zabawki dla swojego malucha. W naszej gamie produktów wyszukasz tak ciekawe zabawki jak bakugan, klocki clics czy smoby. Ten sklep z interentowy to bardzo opłacalne c...


10 porad jak płacić mniej za duże zakupy - blog zrabatowani.pl\nWydawanie pieniędzy jest jednym z najbardziej lubianych, jak i najbardziej „bolesnym” sposobem spędzania wolnego czasu dla wielu z nas. By jednak cieszyć się nawet dużymi zakupami za relatywnie niskie kwoty, jest na to kilka sprawdzonych sposobów, które prezentujemy w poniższej liście.\nCashback na Zrabatowani.pl\nOczywiście wszystkim miłośnikom szczególnie polecamy system oszczędzania poprzez wydawanie, jakim jest cashback. Zrejestrowani użytkownicy mają dostęp do specjalnych kodów, dzięki którym za każde dokonane zakupy online w wybranym przez siebie sklepie, mają możliwość otrzymania zwrotu określonej ich wartości w gotówce – mogą ją wydać na kolejne zakupy lub wypłacić. Prawda, że miłe uczucie? 🙂\nSezonowość w sklepach\nWarto jest upatrywać wybranych przez siebie produktów podczas wyprzedaży sezonowych. Zazwyczaj mają one miejsce na przełomie pór roku, jednak bardzo często odbywają się również w ich połowie. Wówczas można zakupić naprawdę ciekawe sztuki, szczególnie w branży odzieżowej.\nPromocje, w których kupując dany produkt, a za drugi (zazwyczaj tańszy) płacisz np. 50% jego wartości, warto jest upatrywać, kiedy do wydania jest nieco większa suma. W przypadku kilkuzłotowych wydatków nie warto sobie nimi zawracać głowy, jednak przy większych sumach – to naprawdę duża oszczędność.\nPromocje, w których dostępne są ostatnie sztuki mogą być prawdziwą gratką, jak i wpadką. Można niekiedy znaleźć podczas ich trwania naprawdę ciekawe i unikalne przedmioty, jednak warto jest je zawsze dobrze oglądać i upewniać się, że nie są wybrakowane – niestety, to często ma miejsce.\nSklepy outletowe często polegają właśnie na tym, iż sprzedawane są w nich wcześniej wspomniane ostatnie sztuki, resztki kolekcji, wybrakowane towary, jak również określone rozmiary – albo bardzo duże, albo bardzo małe. By znaleźć w nich coś ciekawego niekiedy trzeba się naszukać, jednak warto, szczególnie gdy nabierze się w tym wprawy.\nCzęsto, by z nich skorzystać trzeba najpierw dużo wydać. Jednak zdarzają się sklepy, które oferują swoim stałym klientom całkowicie darmowe produkty, gratisy oraz dodatki do zakupów.\nZakupy z innych krajów\nInternet daje nieograniczone niemal możliwości, jeśli chodzi o kupowanie towarów, jakie tylko sobie wymarzymy. Często to nie tylko same możliwości, ale również okazja do oszczędzania. Warto zatem rozglądać się za sklepami, które oferują często te same produkty, jednak o wiele tańsze.\nTowary, które prezentowane są w gazetkach często są przecenione, dlatego warto jest uważnie śledzić tygodniowe nowości w ulubionych sklepach.\nNie tylko zagraniczne marki, ale również polskie, takie jak Reserved czy BDsklep mają ciekawą ofertę promocyjną, niemal przez cały czas.\nOferty na Zrabatowani.pl\nKażdy sklep, który współpracuje z marką Zrabatowani.pl ma specjalną stronę, na której prezentowane są bieżące przeceny oraz promocje. Warto jest zatem śledzić je na bieżąco, by móc nawet za pokaźne zakupy zapłacić dosłownie grosze.\nBDsklep, cashback, Groupon, oszczędzanie, outlet, promocje, przeceny\n„Mamo, chcę Minionka” – czyli które gadżety z filmów animowanych z pewnością ucieszą Twoje dziecko?\nBlog Zrabatowani.pl | Jak oszczędzać na zakupach? - Blog Zrabatowani.pl\nclass="post-template-default single single-post postid-2359 single-format-standard samba_theme samba_left_nav samba_left_align samba_responsive wpb-js-composer js-comp-ver-4.7.1 vc_responsive"


Wizyta na Targach AGROTECH\nServer Time: 2019-12-09 23:44:00\nMikołajki 2019 - niedziela, 08, grudzień 2019 21:41\nMIĘDZYNARODOWY DZIEŃ WOLONTARIUSZA - niedziela, 08, grudzień 2019 21:37\nKurs Sztuka uczenia się - niedziela, 08, grudzień 2019 21:33\nWolontariusze w akcji – Dzień misia - niedziela, 08, grudzień 2019 21:27\n23. Świąteczna zbiórka żywności - poniedziałek, 02, grudzień 2019 16:05\n15. marca 2019 r. grupa wychowanków Powiatowego Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Podzamczu zwiedziła XXV Międzynarodowe Targi Techniki Rolniczej AGROTECH.\nEkspozycja, na którą złożyły się nowości branży techniki rolniczej: maszyny, sprzęt, akcesoria, nawozy, środki ochrony roślin - prezentowana była w 11. halach Centrum Targowego w Kielcach. Targom towarzyszyły jak zwykle konferencje, konsultacje z ekspertami, warsztaty i spotkania organizowane przez wystawców na stoiskach.\nGościem honorowym targów był Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Jan Krzysztof Ardanowski.\nW jubileuszowej edycji największych targów branży rolniczej w Europie Środkowo-Wschodniej, uczestniczyło 700 wystawców z 24 krajów.\nWychowankowie byli pod wrażeniem ilości wystawionego sprzętu, a przede wszystkim - wyglądu, standardu oraz wyposażenia ciągników i kombajnów. O zawrót głowy przyprawiały także ceny tych maszyn.\nCzas zwiedzania targów umilały występy muzyczne i taneczne. Publiczność mogła włączyć się do wspólnej zabawy i zaprezentować swoje umiejętności. Chętnych nie brakowało.


WIDEO: Kalistenika vs Fitness vs Crossfit - P24\nKalistenika vs Fitness vs Crossfit\nWideo prezentuje kwintesencje 3 dyscyplin sportowych jakimi są: Fitness, Kalistenika oraz Crossfit.\nWybór odpowiedniej dla Siebie dyscypliny nie jest łatwy, warto zapoznać się szczegółowo z każdą z nich i zastanowić się, która pasuje do naszych zamierzonych celów 🙂 !\nKalistenika – jest to aktywność fizyczna, w której w głównej mierze do treningu wykorzystujemy ciężar własnego ciała, często łączona ze strechingiem.\nFitness – fitness to aktywność fizyczna, w której do treningów wykorzystujemy maszyny oraz wolne ciężary, sylwetka musi być estetyczna i nie za bardzo przerośnięta, wykonujemy ćwiczenia cardio. Kluczową rolę w fitnessie odgrywa nasze wysportowane ciało.\nCrossfit – jest to system treninigu siłowo-kondycyjnego. W crossficie rozwijamy siłę oraz masę naszych mięśni w taki sposób, aby nasza siła ogólna mięśni była na wysokim poziomie. W crossficie rozwijamy 10 podstawowych zdolności siłowych takich jak: odporność krążeniowa, odporność oddechowa, siła mięśni, wytrzymałość mięśni, szybkość, sprawność, rozciągliwość, równowaga, precyzja oraz psychomotoryka.\nWybór należy do Ciebie, napisz w komentarzu co najbardziej Cie przekonuje : )\nJa osobiście wolę FITNESS/KULTURYSTYKA !


11 Pułk: Dwa lata walk, których końca nie widać - Tragedia Donbasu\n3 listopada 11 Gwardyjski Pułk Sił Zbrojnych Donieckiej Republiki Ludowej świętował drugą rocznicę swojego sformowania. Pierwszy zastępca dowódcy Pułku, major-gwardii Jurij Procenko powiedział, że pomimo fatalnej, deszczowej pogody, u żołnierzy panuje świąteczny nastrój.\n„Dzisiaj jest uroczysty dzień, druga rocznica powstania 11 Pułku. Pogoda co prawda nie pozwala z rozmachem uczcić tego dnia, ale będzie uroczyste zebranie, odznaczenie żołnierzy, poświęcenie sztandaru. Jednak nastrój jest świąteczny bez względu na pogodę”- powiedział major-gwardii.\n11 Pułk jest bardziej znany pod nazwą batalion „Wostok”, który został rozformowany- pomimo to większość jego żołnierzy wciąż się poczuwa do braterstwa broni pod tym znakiem. Żołnierze służący w Pułku, w znacznej mierze, pochodzą z terenów nazywanych w Donbasie, jako „terytoria tymczasowo okupowane [przez Ukrainę]”. Są również obcokrajowcy: Włosi, Hiszpanie i dwóch Polaków.\nArcykapłan Borys, kapelan wojskowy, z kolei stwierdził, że w każdej wojnie ważne jest nie tyle, aby pokonać wroga, ale by dobro zwyciężyło zło.\nPo krótkich uroczystościach odbywających się w deszczowej aurze, po 10 ludzi z każdej grupy bojowej mogło wziąć udział w przygotowanym na ten dzień koncercie. Pozostali musieli wrócić do swoich zadań- sytuacja w Donbasie w ostatnich tygodniach wygląda jak przygotowania do ciężkich walk.\nTragedia Donbasu/ Novorossinform\n← Newsweek, czyli płacz nad pomnikami UPA\nZbrodnie wojenne DRL: bezpłatna opieka medyczna →


Treść orzeczenia II C 176/18 - Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie\nII C 176/18 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Warszawie z 2019-03-29\nSygn. akt: II C 176/18\nSąd Okręgowy w Warszawie – II Wydział Cywilny\nPrzewodniczący: SSO Małgorzata Mączkowska\nProtokolant: Malwina Bulik\nI. zasądza od (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz M. M. kwotę 90.000 (dziewięćdziesiąt tysięcy) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 lutego 2017 r. do dnia zapłaty – tytułem odszkodowania;\nII. zasądza od (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz M. M. kwotę 9.917 (dziewięć tysięcy dziewięćset siedemnaście) złotych, tytułem zwrotu kosztów procesu.\nSSO Małgorzata Mączkowska\nSygn. akt II C 176/18\nPowódka M. M. pozwem z dnia 26 lutego 2018 r. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) SA z siedzibą w W. kwoty 90.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 lutego 2017 r. do dnia zapłaty.\nW uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 21 stycznia 2017 r. skradziono jej samochód osobowy marki T. (...), który był przedmiotem ubezpieczenia autocasco zgodnie z umową zawartą z (...) SA. Tego samego dnia powódka powiadomiła pozwanego o zdarzeniu. Pozwany w piśmie z dnia 3 kwietnia 2017 r. odmówił uznania roszczeń, powołując się na niemożność przedstawienia przez powódkę dwóch kompletów kluczyków i dowodu rejestracyjnego od skradzionego samochodu.\nM. M. podała, że w dniu 20 stycznia 2017 r. o godzinie 16.00 zaparkowała samochód koło domu, zamknęła go i poszła do domu. Wtedy prawdopodobnie nastąpiła kradzież pojazdu. Prawdopodobnie wcześniej nastąpiła kradzież z jej mieszkania torebki z kluczykami do samochodu i dokumentami. Mogło się również zdarzyć, że powódka zostawiła torebkę z dokumentami w samochodzie. Powódka dokładnie nie pamięta, co zrobiła ze swoją torebką. Tego dnia szła sama z czwórką swoich dzieci, które właśnie odebrała z przedszkola i ze szkoły. Następnego dnia powódka zobaczyła, że samochód jest skradziony i tego samego dnia zgłosiła kradzież samochodu, dokumentów i karty kredytowej. Powódka powołała się na to, że pozwany nie wykazał, że brak kluczyka i dowodu rejestracyjnego miał wpływ na kradzież ani jak do kradzieży doszło. Zdaniem powódki, jest prawdopodobne, że złodziej ukradł pojazd bez kluczyka, gdyż wcześniej pojawiały się w samochodzie komunikaty dotyczące nie rozpoznania kluczyka w pojeździe. Nawet więc, gdyby powódka zabezpieczyła kluczyk, to wysoce prawdopodobnym jest, że by doszło do kradzieży. Powódka powołała się także na zasady słuszności wskazane w 827 § 1 k.c., uzasadniając to faktem, że jest stałym, lojalnym i bezszkodowym klientem pozwanego (pozew – k. 3-20).\nPozwany (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych .\nW uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany, powołując się na § 70 ust. 1 pkt 4 w związku z § 70 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 70 ust. 1 pkt 3, § 12 ust. 1 pkt 11 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności za kradzież pojazdu. Pozwany podniósł, że dopełnienie obowiązku polegającego na niepozostawianiu kluczyka służącego do otwierania lub uruchomienia samochodu oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu stanowi warunek istnienia odpowiedzialności za kradzież. W ocenie pozwanego, z akt sprawy wynika, że kluczyk od pojazdu został skradziony wraz z samochodem, co bezspornie stanowi wypełnienie wyżej powołanych postanowień umownych i uzasadnia zastosowanie sankcji w postaci odmowy wypłaty odszkodowania.\nPozwany wskazał, że zachowanie powódki naruszało art. 355 § 1 k.c. w zakresie należytej staranności, a w przypadku kierowcy – podwyższonej staranności (odpowiedź na pozew – k. 78-81).\nM. M. kupiła w dniu 23 listopada 2016 r. za kwotę 90.000 zł samochód marki T. (...) ((...)), któremu nadano numer rejestracyjny (...) (faktura – k. 22).\nW dniu 24 listopada 2016 r. M. M. zawarła z (...) SA z siedzibą w W. umowę dobrowolnego ubezpieczenia autocasco. Umowa ubezpieczenia obowiązywała od dnia 24 listopada 2016 r. do dnia 23 listopada 2017 r. W aneksie do umowy strony zawarły klauzulę niezmienności wartości pojazdu i braku redukcji sumy ubezpieczenia. W samej zaś umowie strony przyjęły w zakresie ubezpieczenia „stałą wartość pojazdu oraz niepomniejszanie sumy ubezpieczenia”.\nZgodnie z § 12 ust 1 pkt 11 lit. b (...) Ogólnych Warunków Ubezpieczeń Komunikacyjnych ustalonych uchwałą Zarządu (...) SA nr (...) z dnia 24 grudnia 2013 r. ze zmianami ustalonymi uchwałą Zarządu (...) SA nr (...) z dnia 17 grudnia 2015 r. (dalej: „OWU”), AC nie są objęte szkody kradzieżowe, jeżeli po opuszczeniu pojazdu i pozostawieniu go bez nadzoru kierowcy lub pasażerów pozostawiono w pojeździe lub nie dokonano zabezpieczenia poza pojazdem: dokumentów pojazdu, kluczyka lub sterownika służącego do otwarcia pojazdu lub uruchomienia pojazdu lub kluczyka lub sterownika służącego do uruchomienia zabezpieczeń przeciwkradzieżowych (lub łącznie wszystkich tych dokumentów i urządzeń).\nZgodnie z § 70 ust. 2 OWU, w razie naruszenia z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit a lub ust. 1 pkt 2 lit. a lub ust. 1 pkt 4 lub pkt 5, (...) jest wolny od odpowiedzialności za szkody powstałe z tego powodu.\nZgodnie z § 70 ust. 1 pkt 3 lit. a OWU, w AC i MC, poza obowiązkami wynikającymi z § 69, ubezpieczający lub ubezpieczony jest zobowiązany, w przypadku kradzieży pojazdu przekazać (...): dokumenty pojazdu, kluczyki lub sterowniki służące do otwarcia pojazdu lub uruchomienia pojazdu oraz kluczyki lub sterowniki służące do uruchomienia zabezpieczeń przeciwkradzieżowych, które były wymagane do zawarcia umowy AC albo umowy MC, w celu ustalenia odpowiedzialności (...) w okolicznościach, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 11 albo § 24 ust. 1 pkt 3.\nW treści § 70 pkt 4 OWU zawarto obowiązek powiadomienia (...) o utracie dokumentów pojazdu, kluczyka i sterownika, służącego do otwarcia pojazdu lub uruchomienia pojazdu, lub kluczyka lub sterownika służącego do uruchomienia zabezpieczeń przeciwkradzieżowych, które były wymagane do zawarcia umowy AC albo umowy MC w terminie, o którym mowa w pkt 2 lit. b i zabezpieczenia pojazdu przed kradzieżą z należytą starannością, a w przypadku kradzieży oraz w okolicznościach nasuwających przypuszczenie, że popełniono przestępstwo – powiadomienia policji w terminie, o którym mowa w pkt 2 lit. a (polisa– k. 25-27, aneks – k. 28, OWU – k. 38-69).\nW dniu 20 stycznia 2017 r. M. M. przywiozła czworo swoich dzieci z przedszkola i ze szkoły, zaparkowała samochód w pobliżu swojego domu przy Pl. (...) w W., zamknęła na odległość kluczykiem samochód, potwierdzeniem czego było zaświecenie świateł w pojeździe i udała się wraz z dziećmi do domu. Dom jest położony na ogrodzonej, zamykanej posesji. M. M. zamknęła pilotem bramę ogrodzenia, nie zamknęła natomiast na klucz drzwi wejściowych do domu. W dniu 20 lub 21 stycznia 2017 r. samochód został ukradziony przez nieznanych sprawców.\nM. M. złożyła na Komisariacie Policji W.zawiadomienie, że w dniach od 20 do 21 stycznia 2017 r. samochód marki T. (...) został ukradziony spod jej domu przy Pl. (...) w W.. M. M. zgłosiła również kradzież torebki, wewnątrz której znajdowały się dokumenty, tj. dowód osobisty, dowód rejestracyjny pojazdu, prawo jazdy, karta bankomatowa, pieniądze oraz telefon komórkowy. W protokole przyjęcia zawiadomienia wskazała, że pozamykała wszystkie zamki fabryczne pojazdu za pomocą pilota. Po zamknięciu pojazdu udała się do swojego domu oddalonego o około 20 metrów od miejsca zaparkowania. Drzwi domu nie zostały zamknięte. Następnego dnia M. M. zaczęła szukać swojej torebki. Pomyślała, że mogła zostawić ją w samochodzie i dlatego udała się w miejsce zaparkowania pojazdu, ale okazało się, że samochodu tam nie ma (potwierdzenie złożenia zawiadomienia – k. 29-32, przesłuchanie powódki – k. 116).\nM. M. zgłosiła szkodę w postaci kradzieży samochodu do (...) SA. (...) SA poinformowało ją, że po rozpatrzeniu zgłoszonych roszczeń nie może zostać przyznane odszkodowanie, gdyż poszkodowana nie oddała wszystkich kluczyków i dowodu rejestracyjnego pojazdu. Złożona reklamacja została rozpatrzona negatywnie (pisma – k. 33-36).\nSkradzionego pojazdu nie odnaleziono (okoliczność bezsporna, przesłuchanie powódki – k. 116).\nPowyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych do akt sprawy, w tym w szczególności polisy ubezpieczenia, ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco, zgłoszenia szkody, zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa i korespondencji pomiędzy stronami, a także przesłuchania powódki. Sąd uznał przedstawione dokumenty i ich odpisy za wiarygodny materiał dowodowy. Strony nie kwestionowały ich autentyczności ani prawdziwości, a Sąd nie znalazł podstaw do ich podważenia z urzędu.\nPrzesłuchanie powódki, w ocenie Sądu, uznać należało za wiarygodne. W dużej mierze zeznania powódki były zbieżne z treścią protokołu złożenia zawiadomienia o kradzieży. Jednakże należy zauważyć, że powódka podała w protokole, iż po powrocie męża do domu otworzyła drzwi i nie przypomina sobie, żeby zamykała je ponownie, więc prawdopodobnie były otwarte przez całą noc. Natomiast na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r. zeznała, że to mąż zamknął drzwi, gdyż następnego dnia otwierała je kluczem. Na uwadze mieć należy, że powódka zastrzegała, że pewnych okoliczności sprawy nie pamięta. Zdaniem Sądu, jest to zrozumiałe ze względu na to, że jak wynika z doświadczenia życiowego, pewne czynności takie jak wkładanie kluczyków do torebki, zabieranie torebki z auta czy zamykanie drzwi do domu, są dokonywane w dużej mierze automatycznie. Powódka w czasie tych czynności przywiozła czworo dzieci ze szkoły i z przedszkola, co niejako usprawiedliwia zapomnienie o szczegółach.\nWniosek stron o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego należało oddalić jako zbędny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, o czym będzie jeszcze mowa w dalszej części uzasadnienia. Z tego samego powodu oddalić należało również wniosek powódki o zwrócenie się do Rzecznika Finansowego, nadmieniając, że powódka sama mogła się zwrócić do Rzecznika Finansowego, aby wyraził istotny pogląd dla sprawy.\nPowództwo było zasadne w całości. Powódka domagała się od pozwanego zapłaty kwoty 90.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 lutego 2017 r. do dnia zapłaty, tytułem wykonania umowy autocasco zawartej z pozwanym w dniu 24 listopada 2016 r. Powódka podnosiła, że samochód został ukradziony w czasie obowiązywania ubezpieczenia autocasco, a zatem pozwany ma obowiązek spełnić świadczenie wynikające z tej umowy, to jest zapłacić powódce wartość rynkową samochodu.\nPozwany podważał swoją odpowiedzialność wskazując na to, że samochód został ukradziony razem z kluczykami i dowodem rejestracyjnym i dlatego, zgodnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia, odszkodowanie nie jest powódce należne.\nZgodnie z art. 805 k.c., przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę (§ 1). Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie: przy ubezpieczeniu majątkowym określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku (§ 2 pkt 1).\nJak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. VI ACa 1179/14 (LEX nr 1765975), „zawarte w ogólnych warunkach ubezpieczenia postanowienia (klauzule), iż w pewnych przypadkach szkoda nie jest objęta ubezpieczeniem, nie są niczym innym, jak tylko zastrzeżeniem (wyjątkiem) na korzyść ubezpieczyciela. Jeśli zatem chce on z tego zastrzeżenia skorzystać, musi przeprowadzić, zgodnie z regułą ustanowioną w art. 6 k.c., dowód co do faktów wskazujących na taki przypadek.”\nZ uwagi na powyższe, jeżeli ubezpieczyciel chce uwolnić się od odpowiedzialności wynikającej z zawartej umowy autocasco, to na nim spoczywa ciężar udowodnienia faktów związanych z przysługującą mu możliwością odmowy zapłaty odszkodowania. W niniejszej sprawie ubezpieczyciel powinien zatem wykazać, że powódka pozostawiła kluczyki do samochodu oraz dowód rejestracyjny w skradzionym pojeździe bądź też, że nie zabezpieczyła kluczyków i dokumentów poza samochodem. Zdaniem Sądu, pozwany ubezpieczyciel nie wykazał takich okoliczności.\nZ uwagi na ograniczony materiał dowodowy należy zastrzec, że stan faktyczny sprawy rzeczywiście nie został ustalony w sposób precyzyjny. Nie budzi wątpliwości, że samochód został ukradziony i do tej pory nie odnaleziony. W sprawie brak jest jednak jednoznacznych dowodów takich jak zeznania świadków zdarzenia czy nagrania z monitoringu, które wykazałyby, jak w rzeczywistości przebiegała kradzież i co znajdowało się wewnątrz samochodu. Również sama powódka nie była w stanie stwierdzić, czy pozostawiła w samochodzie torebkę z dokumentami czy też dokumenty oraz kluczyki do samochodu razem z torebką zostały ukradzione z domu powódki. Sama powódka nie pamięta bowiem, gdzie zostawiła torebkę. Wiadomo zatem jedynie, że torebka została ukradziona. Można stwierdzić, że została ukradziona albo z samochodu albo z domu powódki.\nZgodnie zatem z rozkładem ciężaru dowodu należało przyjąć na korzyść powódki, że pozwany nie wykazał, aby powódka pozostawiła torebkę wewnątrz samochodu. Sąd przyjął więc najbardziej prawdopodobną wersję, że powódka zabrała ze sobą do domu torebkę z dowodem rejestracyjnym oraz kluczyki do samochodu, skąd następnie zostały ukradzione przez nieznanego sprawcę lub sprawców.\nBez wątpienia nie do końca starannym zachowaniem - jednak w gruncie rzeczy dość powszechnym - jest niezamknięcie na klucz drzwi zewnętrznych do domu. Tym niemniej biorąc pod uwagę okoliczność, że zamieszkiwana przez powódkę posesja była ogrodzona, brama i furtka były zamknięte i stanowiło to podstawowe zabezpieczenie do sforsowania przez złodzieja, to fakt niezamknięcia drzwi wejściowych do domu na klucz, nie może zostać uznane za rażące niedbalstwo i rażące niezabezpieczenie dokumentów i kluczyka do samochodu. Zdaniem Sądu, zbyt daleko idącym wymaganiem byłoby uznanie tych zabezpieczeń za niewłaściwe i za świadczące o rażącym niedbalstwie powódki. Z pewnością bezpieczniejszym rozwiązaniem byłoby zamknięcie przez powódkę drzwi do domu na klucz i nietrzymanie torebki z dokumentami w stosunkowo łatwo dostępnym dla potencjalnego złodzieja miejscu przy wejściu do domu. Jednakże taki bezpieczniejszy sposób zabezpieczania mieszkania, w którym znajdują się kluczyki oraz dokumenty nie wynika z zapisów zawartej przez powódkę umowy ubezpieczenia ani z OWU. Drzwi domu nie były dostępne bezpośrednio z ulicy, gdyż teren był ogrodzony. Na uwadze mieć należy, że w tym czasie powódka przebywała w domu wraz z dziećmi.\nW myśl stanowiska wyrażonego w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. I ACa 1250/16, rażące niedbalstwo w rozumieniu art. 827 § 1 k.c., w przypadku nieprzewidywania szkody jako skutku działania lub zaniechania, można przypisać danej osobie tylko wówczas, gdy dopuściła się ona przekroczenia podstawowych, elementarnych zasad ostrożności. Chodzi zatem tylko o takie przypadki, gdy osoba postępuje w sposób oczywiście sprzeczny z zasadami bezpieczeństwa powszechnie znanymi i rozumianymi nawet przez osoby o niskim poziomie intelektualnym. Jej zachowanie winno graniczyć z umyślnością.\nNależy wyraźnie odróżnić "rażące niedbalstwo" od "zwykłego niedbalstwa", czyli takiego zachowania osoby, która przewiduje skutki swojego działania lub zaniechania, lecz spodziewa się, że ich uniknie oraz gdy skutków tych nie przewiduje, chociaż może i powinna je przewidzieć. Taki przypadek w niniejszej sprawie z pewnością nie wystąpił. Z powyższych względów Sąd uznał, że nie można zastosować wyłączenia odpowiedzialności ubezpieczyciela, gdyż w przedmiotowej sprawie nie zachodziła wina umyślna powódki ani też jej rażące niedbalstwo. Tym samym ubezpieczyciel nie może skutecznie zwolnić się ze zobowiązania na tej podstawie.\nPozwany powoływał się na § 70 ust. 1 pkt 3 lit. a oraz § 70 pkt 4 OWU. Zgodnie z § 70 ust. 1 pkt 3 lit. a w AC i MC, poza obowiązkami wynikającymi z § 69, ubezpieczający lub ubezpieczony jest zobowiązany, w przypadku kradzieży pojazdu przekazać (...): dokumenty pojazdu, kluczyki lub sterowniki służące do otwarcia pojazdu lub uruchomienia pojazdu oraz kluczyki lub sterowniki służące do uruchomienia zabezpieczeń przeciwkradzieżowych, które były wymagane do zawarcia umowy AC albo umowy MC, w celu ustalenia odpowiedzialności (...) w okolicznościach, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 11 albo § 24 ust. 1 pkt 3. W treści § 70 pkt 4 zawarto obowiązek powiadomienia (...) o utracie dokumentów pojazdu, kluczyka i sterownika, służącego do otwarcia pojazdu lub uruchomienia pojazdu, lub kluczyka lub sterownika służącego do uruchomienia zabezpieczeń przeciwkradzieżowych, które były wymagane do zawarcia umowy AC albo umowy MC w terminie, o którym mowa w pkt 2 lit. b i zabezpieczyć pojazd przed kradzieżą z należytą starannością, a w przypadku kradzieży oraz w okolicznościach nasuwających przypuszczenie, że popełniono przestępstwo – powiadomić policję w terminie, o którym mowa w pkt 2 lit. a.\nZarówno z zeznań złożonych na policji, jak i z pism kierowanych do ubezpieczyciela wynika, że początkowo powódka nie była pewna co do tego, gdzie znajdują się kluczyki. Powódka zgłosiła na policji, że został ukradziony samochód oraz dokumenty. Natomiast wprost nie zostały wymienione jako skradzione kluczyki do samochodu. W dniu złożenia zawiadomienia powódka została przesłuchana przez funkcjonariusza policji i zeznała, że ma problemy z odnalezieniem kluczyków do samochodu, obecnie ma tylko jeden egzemplarz zapasowych kluczyków. Uznać zatem należy, że od początku ta kwestia była sygnalizowana przez powódkę. Pozwany zatem musiał mieć świadomość, że być może kluczyki zostały zagubione lub skradzione.\nWskazać również należy, że z brzmienia powołanych przepisów OWU dotyczących obowiązku zgłoszenia ubezpieczycielowi zaginięcia rzeczy związanych z samochodem takich jak kluczyki czy dowód rejestracyjny można wywnioskować, że dotyczą one sytuacji polegających na ich utracie, nie zaś na utracie samego pojazdu. Sam fakt utraty kluczyków także trzeba zgłosić ubezpieczycielowi, ponieważ może potencjalnie umożliwić kradzież samochodu. Dlatego też, zdaniem Sądu, strona pozwana nie może na tej podstawie skutecznie zwolnić się z obowiązku zapłaty kwoty wynikającej z ubezpieczenia autocasco.\nUbezpieczyciel nie wykazał zatem żadnej z przesłanek, które umożliwiłyby mu zwolnienie się z odpowiedzialności. Nie wykazał, aby wystąpiła sytuacja opisana w § 12 ust. 1 pkt 11 lit. b OWU, zgodnie z którym AC nie są objęte szkody kradzieżowe, jeżeli po opuszczeniu pojazdu i pozostawieniu go bez nadzoru kierowcy lub pasażerów pozostawiono w pojeździe lub nie dokonano zabezpieczenia poza pojazdem: dokumentów pojazdu, kluczyka lub sterownika służącego do otwarcia pojazdu lub uruchomienia pojazdu lub kluczyka lub sterownika służącego do uruchomienia zabezpieczeń przeciwkradzieżowych (lub łącznie wszystkich tych dokumentów i urządzeń). Jak już zostało wyżej wskazane, Sąd przyjął, że powódka pozostawiła kluczyki i dokumenty w domu na zamkniętej posesji.\nPozwany nie wykazał również, że zostały spełnione przesłanki z § 70 ust. 2 OWU, który to zapis dotyczy tylko niezawiadomienia (...) o utracie kluczyka i dokumentów z rażącego niedbalstwa i wówczas (...) jest wolny od odpowiedzialności za szkodę. Powódka powiadomiła o utracie kluczyka i dokumentów i nie można jej przypisać rażącego niedbalstwa.\nZ tych wszystkich względów Sąd uznał, że powództwo jest zasadne w całości.\nW aneksie do umowy strony zawarły klauzulę niezmienności wartości pojazdu i braku redukcji sumy ubezpieczenia. W samej zaś umowie strony przyjęły w zakresie ubezpieczenia „stałą wartość pojazdu oraz niepomniejszanie sumy ubezpieczenia” (k. 25, 28). Pozwany nie kwestionował tej okoliczności. Zapis „stała wartość pojazdu oraz niepomniejszanie sumy ubezpieczenia” należy traktować jako dodatkowe postanowienie umowne, w związku z którym powódka uiściła wyższą składkę. Dlatego też z tytułu kradzieży samochodu, powódce należy się odszkodowanie równe wartości pojazdu wskazanej w umowie ubezpieczenia, czyli w wysokości 90.000 zł. Z tych też powodów niezasadne było przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego z zakresu wyceny wartości pojazdów.\nDochodząc zapłaty odszkodowania powódka domagała się również zasądzenia ustawowych odsetek za czas opóźnienia od dnia 21 lutego 2017 r. do dnia zapłaty.\nZ powyższego przepisu wynika zatem, że odsetki od świadczenia pieniężnego należą się wierzycielowi zawsze w przypadku opóźnienia dłużnika w spełnieniu świadczenia, niezależnie do tego, czy wierzyciel poniósł z tytułu opóźnienia jakąś szkodę. Jedyną przesłanką jaką powinien wykazać wierzyciel jest fakt opóźnienia w spełnieniu świadczenia przez dłużnika.\nZgodnie z art. 817 § 1 k.c., ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie 30 dni od daty zgłoszenia szkody chyba, że zaistniały okoliczności wskazane w art. 817 § 2 k.c. uzasadniające późniejsze wypłacenie należnej kwoty.\nM. M. zgłosiła szkodę (...) SA w dniu 21 stycznia 2017 r. poprzez wiadomość e-mail. Wskazać też należy, że w związku z opcją stałej wartości pojazdu, również wartość należnego powódce świadczenia, była od początku wiadoma ubezpieczycielowi. Mając zatem na uwadze 30-dniowy termin na spełnienie świadczenia, w dniu 21 lutego 2017 r. ubezpieczyciel pozostawał już w opóźnieniu z zapłatą należnego powódce świadczenia. Jednocześnie nie zostały wykazane ani nawet podniesione przez pozwanego żadne okoliczności uniemożliwiające pozwanemu zapłatę odszkodowania we wskazanym terminie. Dlatego też Sąd zasądził ustawowe odsetki za czas opóźnienia od zasądzonej kwoty zgodnie z żądaniem pozwu, to jest od dnia 21 lutego 2017 r. do dnia zapłaty.\nO kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015.1800).\nNa koszty procesu poniesione przez powódkę składa się opłata sądowa od pozwu w wysokości 4.500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 5.400 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, czyli łącznie 9.917 zł.\nDodano: 15 stycznia 2021 , Opublikował(a): Iwona Lubańska\nOsoba, która wytworzyła informację: Małgorzata Mączkowska


Zakład Usług Kominiarskich Miłek Dariusz, Kominy - usługi - Wyszukiwarka firm BiznesFinder.pl\n88-300 Mogilno , Powstańców Wielkopolskich 35B lok. 31 (woj. kujawsko-pomorskie)\n601 872 157\nZakład Usług Kominiarskich znajduje się w Mogilnie, na terenie województwa kujawsko-pomorskiego. Właścicielem zakładu jest Dariusz Miłek. Na polskim rynku działamy nieprzerwanie od 2013 roku. Specjalizujemy się w wykonywaniu kompleksowych usług kominiarskich. Nasza oferta skierowana jest zarówno do Klientów indywidualnych, jak i do całych spółdzielni mieszkaniowych oraz firm.\nprzeglądy roczne kominowe,\nprzeglądy sezonowe kominów,\nPonadto wykonujemy ekspertyzy kominiarskie oraz przeprowadzamy kontrole inspekcyjne kamerą kominową. Do naszych zadań należy również sprawdzanie przewodów wentylacyjnych za pomocą specjalistycznych urządzeń pomiarowych oraz uszczelnianie kominów. Uzupełnienie oferty stanowi zabezpieczanie kominów przed ptakami.\nZapewniamy rzetelność i pełne zaangażowanie w pracę. Dysponujemy specjalistycznym sprzętem, który umożliwia nam realizowanie zleceń w sposób terminowy i dokładny. Do każdego zamówienia podchodzimy indywidualnie i z należytą starannością. Nie zostawimy nikogo z nierozwiązanym problemem. Tylko regularna kontrola i dbanie o drożność oraz odpowiednią czystość przewodu kominowego zapewni jego bezpieczne użytkowanie.\nDariusz Miłek Zakład usług kominiarskich\nMoim zdaniem to najlepszy zakład kominiarski w mieście. Sprawnie i kompleksowo zajmują się czyszczeniem kominów. Polecam!\nJaka jest nazwa firmy Nazwa to: Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich\nJaki jest adres firmy Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich Adres to: 88-300 Mogilno , Powstańców Wielkopolskich 35B lok. 31 (woj. kujawsko-pomorskie)\nJaki jest kontakt telefoniczny do firmy Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich Kontakt telefoniczny to: 601 872 157\nJaki jest e-mail do firmy Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich E-mail to: darekwiol@wp.pl\nJaki jest NIP firmy Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich NIP to: 5571304701\nJaki jest numer REGON firmy Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich Numer REGON to: 341385444\nJakie są współrzędne geograficzne firmy Dariusz Miłek Zakład usług kominiarskich Współrzędne geograficzne to: 52.6538525576674°N 17.959817371198°E\nprzeglądy roczne kominowe\nprzeglądy roczne kominów


peggy sage lateksowa gąbka do makijażu w kształcie trójkąta 4 sztuki - ezebra.pl\nPEGGY SAGE LATEKSOWA GĄBKA DO MAKIJAŻU W KSZTAŁCIE TRÓJKĄTA 4 SZTUKI\nZyskujesz: 7.49 pkt.\nOpakowanie zawiera 4 sztuki lateksowych gąbeczek do makijażu w kształcie trójkąta\nrównomierna aplikacja płynnych i kremowych kosmetyków\nGąbka do makijażu marki Peggy Sage to idealny produkt do aplikacji kosmetyków. Dzięki niej nałożysz podkład, puder róż czy bronzer i unikniesz smug, zacieków i nierówności.\nOpakowanie zawiera 4 sztuki lateksowych gąbeczek do makijażu w kształcie trójkąta. Jej odpowiedni kształt i wymiar idealnie dopasowuje się do twarzy. Szeroka podstawa sprawia, że kilkoma ruchami możesz zaaplikować kosmetyk na większe partie twarzy np. na czoło, brodę, policzki, natomiast wąska końcówka dotrze w trudno dostępne miejsca między innymi w okolicach oczu. Produkt ułatwia nakładanie nie tylko podkładu, ale również innych kosmetyków.\nGąbka marki Peggy Sage to produkt idealny dla każdej kobiety, dla początkujących oraz profesjonalnych artystów makijażu. Produkt należy zmoczyć przed stosowaniem. Gąbka ma delikatny różowy kolor.\nSposób użycia Peggy Sage\nNamoczoną gąbeczką nakładaj kosmetyk metodą stemplowania. Delikatnie rozetrzyj stosując odpowiednią końcówkę w poszczególnych partiach twarzy. Po wykonaniu makijażu koniecznie umyj ciepłą wodą z mydłem. Pozostaw do wyschnięcia.\nPeggy Sage to marka, której początki sięgają 1925 roku. Peggy Sage była pierwszą marką specjalizującą się pielęgnacją i stylizacją paznokci. Obecnie marka podbija światowe rynki na całym świecie. Firma ciągle się rozwija, stosuje nowoczesne technologie i rozwiązania techniczne. Obecnie gama produktów marki Peggy Sage jest bardzo szeroka - dostępne są produkty do pielęgnacji stóp, dłoni, paznokci, ciała, twarzy oraz wiele kosmetyków do makijażu. Marka produkuje także profesjonalne narzędzia i akcesoria dla kosmetyczek. Wszystkie produkty Peggy Sage tworzone są z ogromną pasją i cechują się wysoką jakością.


30. Finał WOŚP 2022\nOd początku grudnia 2021 roku organizowane są wydarzenia, podczas których odbywają się zbiórki pieniędzy na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy 2022. Finał jubileuszowej 30. edycji odbędzie się 30 stycznia 2022 r.\nCzytaj więcej o aktualności pod tytułem '30. Finał WOŚP 2022'\nZgierz ze wsparciem Funduszy Norweskich\nWiceminister funduszy i polityki regionalnej Waldemar Buda podpisał umowę na dofinansowanie projektu "Zgierz – nowoczesne miasto po godzinach". Dofinansowanie wyniesie około 15 mln zł. To już kolejne miasto na liście 29 zwycięzców w programie "Rozwój lokalny", które otrzymało wsparcie z Funduszy Norweskich i EOG.\nCzytaj więcej o aktualności pod tytułem 'Zgierz ze wsparciem Funduszy Norweskich'\nMiasto Zgierz z certyfikatem "Wzorowa Gmina"\nMiasto Zgierz z certyfikatem "Wzorowa Gmina". Do końca 2022 roku możemy używać tytułu przyznanego miastu przyjaznemu seniorom i liderowi służby zdrowia i opieki społecznej.\nCzytaj więcej o aktualności pod tytułem 'Miasto Zgierz z certyfikatem "Wzorowa Gmina"'\nW czerwcu 2018 r. w korytarzu Urzędu Miasta Zgierza (pl. Jana Pawła II nr 16, 1 piętro) prowadzącym do sali obrad pojawiło się 9 olejnych portretów autorstwa Pawła Nawrota.\nCzytaj więcej o aktualności pod tytułem 'Galeria w Urzędzie Miasta Zgierza'


Strona główna » Odzież, kombinezony, obuwie ... » Czapki, kapelusze » Delphin » Czapka Delphin Rawer SB zielona\nCzapka Delphin Rawer SB zielona\nKod EAN: 8586018005579\nZostała zaprojektowana tak, aby pasowała do kolekcji odzieży RAWER. Połączenie wybranych kolorów nie jest zbyt krzykliwe; wręcz przeciwnie, ładnie wtapia się w otoczenie. Tył jest w pełni regulowany, a materiały są wysokiej jakości. Z bejsbolówką RAWER sprawisz, że będziesz wyglądać fajnie w każdej sytuacji.\nCzapka zimowa Delphin Atak! Eazy\nCzapka zimowa Delphin RWR Led


Scenografia: Konrad Swinarski przedstawienia tego scenografa >\nNatan, Sędzia /Sędziowie/, Pustelnik /Klątwa/: Jerzy Nowak przedstawienia >\nWiejska dziewczyna /Sędziowie/, Jedna z postaci w Chórze /Klątwa/: Danuta Maksymowicz przedstawienia >\nUrlopnik /Sędziowie/, Jedna z postaci w Chórze/Klątwa/: Aleksander Fabisiak przedstawienia >\nWiejska dziewczyna /Sędziowie/ , Jedna z postaci w Chórze /Klątwa/: Ewa Ciepiela przedstawienia >\nDziewka /Klątwa/: Margita Dukiet przedstawienia >\nJewdocha /Sędziowie/, Młoda,Jedna z postaci w Chórze / Klątwa/: Izabela Olszewska przedstawienia >\nJoas /Sędziowie/, Młoda /Klątwa/: Anna Polony przedstawienia >\nMatka /Klątwa/: Maria Bednarska przedstawienia >\nKsiądz /Sędziowie/: Józef Dwornicki przedstawienia >\nŻandram /Sędziowie/: Stanisław Gronkowski przedstawienia >\nAptekarz /Sedziowie/, Parobek /Klątwa/: Wojciech Pszoniak przedstawienia >\nWójt /Sędziowie/, Dzwonnik /Klątwa/: Roman Wójtowicz przedstawienia >\nNauczycile /sędziowie/, Jedna z postaci w chórze /Klątwa/: Janusz Sykutera przedstawienia >\nParobek /Sędziowie/, Jedna z postaci w chórze /Klątwa/: Józef Morgała przedstawienia >\nJedna z postaci w chórze /Klątwa/: Halina Wojtacha przedstawienia >\nFejga /Sędziowie/, Jedna z postaci w chórze /Klątwa/: Romana Próchnicka przedstawienia >\nJedna z postaci w chórze /Klątwa/: Liliana Podczaska przedstawienia >\nJedna z postaci w chórze /Klątwa/: Bożena Adamik - Romanek przedstawienia >\nJukli /Sędziowie/: Wojciech Ruszkowski przedstawienia >\nDziad /Sędziowie/, Ksiądz /Klątwa/: Bolesław Smela przedstawienia >\nNatan /Sędziowie/, Pustelnik /Klątwa/: Antoni Pszoniak przedstawienia >\nSamuel /Sędziowie/, Sołtys /Klątwa/: Wiktor Sadecki przedstawienia >\nW interpretacji Swinarskiego „Sędziowie” i „Klątwa” to dwa różne teatralne warianty jednego i tego samego tematu: zupełnej niesprawdzalności i niesprawiedliwości boskich praw i przykazań na ziemi wśród ludzi. Wychodząc z takiego założenia, cały spektakl, złożony z dwóch odrębnych, ale jednocześnie wzajemnie się uzupełniających i korespondujących ze sobą części (...) staje się rodzajem współczesnego misterium teatralnego na temat sprawiedliwości, względności jej źródeł i korzeni, jej wieloaspektowości.\nZbigniew Osiński, Klątwa, Nurt 1969, nr 5.\nCzynności, które wykonują, charakterystyka zewnętrzna postaci (nawet w sprawach tak szczegółowych, jak wzrost czy kolor włosów), kostiumy odpowiadają niemal dokładnie żądaniom autora. Wszelki gest i wszelkie rekwizyty, jeśli nawet nie wynikają wprost z didaskaliów, pozostają w ścisłym związku z tekstem.\nZachował więc tu Swinarski prawie wszystko: kilka planów akcji (izba, alkierz, sień, gościniec, a jeszcze dodatkowo rusztowanie), kolor i podstawowe założenia scenografii, rodzaj oświetlenia, usytuowanie postaci. Ponadto – jeśli nie liczyć kilkunastu wierszy z końcowych żalów Samuela – nie dokonano w dramacie żadnych skreśleń, pozostawiając nawet wszelkie poetyckie mielizny. Zaakceptował więc inscenizator utwór niemal w całości: zarówno tekst główny, jak i poboczny. (…)\nWszystko, co dzieje się poza tekstem Wyspiańskiego, to ustawiczna krzątanina Fejgi, niezależnie od wagi rozgrywających się na scenie spraw. A także jej końcowy gest – pracowite strzepnięcie mokrego prześcieradła, zamykające przedstawienie bezpośrednio po egzaltacjach Samuela i patosie ostatnich słów Dziada (…) Jest przecież ta Fejga krewną chłopów z finału Fantazego, a także demontujących dekoracje robotników z Nieboskiej. (…)\nJest to oczywiste ryzyko, tym bardziej, że Swinarski wie doskonale, iż nie świat namiętności i wzruszeń, jakich doznają Jewdocha, Joas i Samuel, jest naszym światem, ale raczej demonstracyjna obojętność sędziów (to charakterystyczne, jak silnie akcentuje reżyser właśnie dystans sędziów wobec tego, co dzieje się na scenie; groteskowość Aptekarza i Nauczyciela jest tu sprawą wtórną), choć przez czterdzieści parę minut czujemy łączność z pierwszymi. Lecz ryzyko staje się opłacalne. Oto dramat ledwo, ledwo unowocześniony trafia do widowni. Koncentracja zdarzeń w Sędziach okazuje się na tyle doskonała, iż wszelkie nielogiczności stają się mało istotne, dialog zaś tak oszczędny i pełen podtekstów, że nie zezwala na jakiekolwiek rozprzężenie myśli. (…)\nZasadą naczelną jest jednak powściągliwość i pewna statyczność. Okazuje się ona zresztą skuteczna. Właśnie momenty, w których nie starano się szukać odpowiedników w wyrazistej mimice i wszelkich zewnętrznych oznakach „przeżywania”, wypadają w Sędziach najbardziej prawdopodobnie i przekonywająco. (…)\nI gdy w czasie niezbyt długiej przerwy większość wykonawców przeobraża się w postaci z Klątwy, kształt inscenizacyjny dramatu, który mamy obejrzeć za chwilę, rysuje się w naszej wyobraźni dość jasno. Toteż pierwszym wrażeniem towarzyszącym ponownemu podniesieniu się kurtyny jest szok.\nScena zapełniona jest ludźmi. Na brunatnej ziemi, która pokrywa okrągłe podium, mieszczące w Sędziach stół i ławy, stoi z motykami w dłoniach przedziwny i przerażający tłum. Kalecy, przygłupki, kobiety przygarbione troską, jedna z nich w zaawansowanej ciąży. Pośród nich chłop w krakowskiej czapce z pawimi piórami, ubrany poza tym w zwyczajną koszulę i spodnie; i jeszcze Dziad-weneryk bez nosa, obwieszony dewocjonaliami, oraz mała dziewczynka jak z pastelu Wyspiańskiego, w żółtym wianuszku na rozpuszczonych włosach. Z tył, na górnej kondygnacji sceny, druga grupa ludzi – pośrodku żandarm z rudym buldogiem o białej głowie. Na rusztowaniu – tym samym co w Sędziach – pracują dwaj podpici murarze.\nJest w tym tyle koszmaru i ekspresji, że choć nie rozumie się na razie nic, wrażenie jest ogromne. Tak silnie i skutecznie zaatakowane zostały oczy, że z trudem docierają do nas pierwsze słowa tekstu. A przecież dialog Młodej z gromadą od początku nabiera innego niż u Wyspiańskiego sensu. Ten tłum Swinarskiego – czy raczej owe pokraki tak podobne i tak równocześnie indywidualne, zarazem konkretni ludzie i symbole – pulsuje własnym życiem, nienawiścią, egzaltacją i fanatyzmem. (…)\nŚrodki, którymi buduje Swinarski swój spektakl, okazują się zresztą tyle skuteczne, co zawodne. Owo poczucie niedoskonałości techniki teatru, demonstrowane we wszystkich jego poprzednich inscenizacjach, tu osiąga zenit. Użyto z pełną świadomością różnych stylów teatralnych (a nawet pewnych polskich rozwiązań inscenizacyjnych utrwalonych w tradycji): od teatru naturalistycznego w najbardziej dosłownym sensie, poprzez teatr symboliczny, współczesną groteską, teatr okrucieństwa i jeszcze parę innych; i każdy z nich zdemistyfikowano.\nMarta Fik, Dwa teatry Swinarskiego, Teatr 1962, nr 2.\nPamiętacie monolog Samuela po śmierci Joasa? To pytanie: Gdzie on jest?, zaskakujące, jakby bez sensu, skoro stary trzyma Joasa w ramionach. (…)\nPo tych rwanych, coraz krótszych zwrotach, po tych zdyszanych, chrapliwych „ty, ty” wdziera się Wiktor Sadecki na aktorską wyżynę: tragizmu dławionego, wpychanego z powrotem do gardła. Dobry, w całej roli, wyniosły, twardy, pełen godności – tu, w tym momencie, jest wstrząsający. Mało kto chyba przypuszczał, że w tym poprawnym aktorze charakterystycznym, można by odkryć tragika. Ale Swinarski to wielki reżyser, światowej już klasy: drwiącą inteligencję łączy z zaskakującą siłą namiętności. I bardzo pięknie pracuje z aktorami. Prowadzi ich uważnie, mocną ręką, nie pozwalając na żadną dziurę, puste miejsce „zasmarowane” wynikłe z lenistwa czy niedomyślenia. Potrafi ich wrażliwość rozwibrować jak struny wiolonczeli, z absolutnym słuchem nie tylko na psychologię zachowań, lecz i na każde słowo tekstu, rytm zdania, zakręt składni. Więc zespół Starego gra mu jak orkiestra pod dobrą batutą, kiedy nagle okazuje się, że ma nie tylko sprawność, ale i t o n.\nJewdocha Izabeli Olszewskiej jest zaskoczeniem jeszcze większym niż Samuel: cała pulsuje siłą i prawdą tragiczną, prawdą namiętności tajonych, hamowanych, ale bijących jak blask ognia z każdego gestu – prostego, zupełnie naturalnego, bez cienia patosu, sztampy, „konwencji”. Podobny stężony dynamizm ma Natan Antoniego Pszoniaka, choć mniej w nim odkrywczej obserwacji. A obok świetna kreacja Jerzego Nowaka: Jukli, wewnętrznie rozświetlony, wrażliwy, delikatny, mądry, liryczny. I takiż Joas, nowa, wielka rola chłopięca Anny Polony, bliska jej Orcia z Nieboskiej, a przecież inna, jakby jeszcze cieńsza w rysunku. Pod koniec zaś do obu tych barw - ciemnej, ziemskiej, tragicznej i jasnej, lirycznej „pomylonej”, nie z tego świata – włącza się trzecia tonacja w koncercie: groteska sędziów. Obcych, głupich, z innej klasy – mieszczańskich inteligentów z pobliskiego miasteczka, nie rozumiejących w ogóle, co tu zaszło.\nKonstanty Puzyna, Archangieły, a wszystkie z pałaszami, Polityka 1970, nr 16.


TOM I - recenzje, opinie - WARSZAWA NA PRZEŁAJ\nKinga Kijewska, wolontariuszka na Zamku Królewskim w Warszawie, pasjonatka średniowiecza i architektury gotyckiej\nMiałam okazję przeczytać "Rezydencję książąt mazowieckich" czyli pierwszy tom cyklu "Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście". Długo zastanawiałam się co mogę o niej powiedzieć... Dlaczego? Dlatego, że ksiażka ta bardzo mnie urzekła. Mnie, osobę przed którą średniowiecze nie ma tajemnic, a gotyk to ukochana forma. W "Rezydencji..." każdy znajdzie coś dla siebie. To prawdziwa opowieść, która porwie "starego wyjadacza" jak ja, ale i nowicjusza, który chciałby dowiedzieć sie czegoś o początkach warszawskiego zamku. Książka napisana jest w sposób przystępny i lekki. Czytając ją niemal słyszymy głos autora, który opowiada nam bardzo ciekawą historię sprzed kilku wieków. Poznajemy sekrety warszawskiej warowni i Piastów mazowieckich. Czujemy dotyk przeszłości. Możemy poznać, zobaczyć i zwizualizować sobie, to jak książęca rezydencja funkcjonowała w wiekach średnich.\nDla mnie to jedna z ciekawszych i bardziej wartościowych pozycji traktujących o Zamku Królewskim w Warszawie.\nPortal Warszawa Express\nArkadiusz Kasprzak, autor książki Psoriasis vulgarna, która została bardzo dobrze przyjęta przez czytelników\nTom I opowieści o "gotyckim mieście - Warszawie", to zdecydowanie taka pozycja, którą śmiało można polecić każdemu, niezależnie od upodobań literackich. To niezwykła gawęda przewodnika z pasją, okraszona wyjątkowym poczuciem humoru a także wieloma ciekawostkami na temat stolicy i samej Rezydencji Książąt Mazowieckich.\nAutor nawiązuje kontakt z czytelnikiem, zwracając się bezpośrednio do niego, przez co tworzy wyjątkową interakcję.\nDzięki tej pozycji, zupełnie w inny sposób patrzę na tą wyjątkową budowlę jaką jest ZAMEK KRÓLEWSKI i całkowicie zapomniałem, że to niestety tylko replika.\nPolecam książkę z czystym sumieniem! Z Marcinem nie będziecie się nudzić!\nKsiążę Lisioł I\nPo nieudanej próbie zostania średniowieczną kobietą, Lisioł postanowił spróbować sił jako średniowieczny książę. Jak jednak wiadomo książę bez siedziby to książę niewart książki, dlatego Lisioł postanowił poszukać dla siebie odpowiedniego zamku. Tutaj przybył mu z pomocą autor @marcin_rafal_kudlacik przysyłając swoją książkę "Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście".\nLisioł wsadził swój ciekawski nosek głęboko w kartki i stwierdził, że zostanie księciem mazowieckim! Upatrzył sobie piękną skarpę przy Wiśle, stwierdzając, że tutaj będzie jego gród jazdowski. Ledwo się usadził, gdy odwiedził go książę ruski Ostafa i sprawdził łatwopalność grodu. Była duża. W sumie książę płocki, Bolesław II z linii książąt mazowieckich, nie był w tej kwestii lepszy, co potwierdza zdanie, że z rodziną wychodzi się najlepiej na zdjęciach. Nie mówiąc już o tym, że gdy Lisioł zdecydował się zamienić swoją siedzibę na murowaną, zaczęło padać! Tak mu podmyło jego piękny cypelek, na którym stała lisia siedziba, że buum i połowy siedziby ni ma. Razem z drzwiami do toalety, którą Lisioł właśnie wygrzewał z gazetą w łapkach. Jak pech to pech. Trzeba było wziąć młotek i przemyśleć sprawę dogłębnie. Nie będąc dobrym w nazwach, Lisioł postawił sobie Dom Wielki, potem dodał też Dom Mniejszy, dla równowagi oczywiście, oraz Szopę Sądową wyposażoną od razu w więzienie, żeby nie trzeba było daleko chodzić. Czas płynął, a Lisiołowi coraz bardziej ten interes śmierdział (i to wcale nie chodziło o Gnojną Górę, która również śmierdziała, ale nie o ten rodzaj smrodu akurat chodziło). W lisiej siedzibie coraz częściej gościły turnieje rycerskie, alkohol i kobiety. Od patrzenia na to nawet Wieża Wielka przemianowała się na Złamaną Wieżę. W dodatku wujek Janusz III stał się jakiś taki mało rozmowny, może dlatego, że ciotka Anna go nie do końca pochowała. Takie tam problemy rodzinno-prawne, jednak Lisioł stwierdził, że może być następny, dlatego zawinął ogon i dał dyla.\nJeśli jednak jesteście ciekawi, jak przebiegały perypetie rezydencji książąt mazowieckich, to z pewnością jest to książka dla Was.\nRecenzja „Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście.”\nCzasami bywam w Warszawie. Przechadzam się uliczkami, z dala od popularnych tras przemierzanych przez turystów. Tak też czynię zwiedzając inne miasta w Polsce czy za granicą. Otrzymując książkę „Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście.” autorstwa Marcina Rafała Kudłacika nie wiedziałam zupełnie, czego się spodziewać. Lubię zwiedzanie, ale czasami stronię od wielu szczegółów historycznych, gdyż wolę zapamiętać widoki, zapachy i panującą atmosferę. Dlatego też ta książka stała się miłą odmianą.\nOd samego początku czytania byłam urzeczona sposobem opowiadania, opisywania faktów historycznych, poszukiwania pamiątek przeszłości, budynków oraz budowania napięcia – nie wiadome było, co możemy jeszcze zobaczyć. Autor pisze z niebywałą łatwością o skomplikowanych dziejach historycznych czy budowaniu ceglanych średniowiecznych ścian. Zaprosił do pasjonującej podróży po średniowiecznej Warszawie opowiadając nie tylko o architekturze, ale przemyca wiele ciekawostek dotyczących historii, życia codziennego, tajemnic i hipotez, a także legend. Jestem pod wrażeniem wykonanych z niezwykłą starannością rycin. Dzięki zdjęciom i szczegółowym opisom odbyłam cudowną podróż po rezydencji książąt mazowieckich. Czuć pasję gawędziarza i historyka, który przechadza się po ulicach, zaułkach stolicy i potrafi dotrzeć do niezwykłych miejsc, powiązać z dawnym życiem naszych przodków. Każdy szczegół, cegła, rysunek mówi nam o historii, dziejach czy losach ludzi, narodu.\nCzytając książkę nauczyłam się, że warto włócząc się ulicami miast dostrzegać detale i zostać historycznym detektywem, sięgnąć do literatury, by poszerzyć swoją wiedzę na temat przeszłości. Spojrzałam w inny sposób na życie ludzi w średniowieczu. A nade wszystko zmieniłam spojrzenie na sposób zwiedzania miast. Książka była niesamowitą lekcją historii, niezwykle bogatą w treści a przy tym świetnie poprowadzoną. Szkoda, że w przeszłości nie trafiłam na tak ciekawego nauczyciela historii, który posiadając szeroką wiedzę potrafi ją przekazać w sposób przystępny. Być może w przyszłości będzie mi dane, by przewodnik z pasją pana Marcina oprowadzi mnie i moją rodzinę po Warszawie.\nEwa Sztompke, miłośniczka stolicy, twórczyni bloga WawaManiak i autorka "nietuzinkowych" książek z serii Opowieści warszawskiej przewodniczki\nKsiążkę Marcina Rafała Kudłacika "Warszawa Opowieść o gotyckim mieście" przeczytałam jednym tchem. Jej lektura była dla mnie, przewodniczki warszawskiej, nie tylko niezwykle cenna ale też bardzo ciekawa.\nAutor, kolega po fachu, w przystępny i interesujący sposób opowiada o początkach naszego miasta i jego najstarszej architekturze. Prowadzi czytelnika przez zakamarki Starej Warszawy i podziemia Zamku Królewskiego, pokazując to, co zostało z najdawniejszych, średniowiecznych czasów.\nAutor dokonuje też w przejrzysty sposób rekonstrukcji dawnej siedziby książąt mazowieckich, przedstawiając krok po kroku jej rozwój i zmiany jakie zachodziły w zabudowie. Było to niewątpliwie trudne wyzwanie ponieważ niewiele wiemy o początkach naszego miasta. Marcin poradził z sobie z tym tematem wspaniale. Jego opowieść jest bogato ilustrowana świetnie opisanymi mapkami i licznymi doskonałymi zdjęciami.\nHistoryczna opowieść przeplatana jest wieloma ciekawostkami i anegdotami, co dodaje książce trochę pikanterii i sprawia, że czyta się ją łatwo, lekko i przyjemnie!!!\n"WARSZAWA Opowieść o gotyckim mieście" Rafała Marcina Kudłacika gorąco polecam, a sama z niecierpliwością czekam na kolejne tomy :)\nHubert Habrat, licencjonowany przewodnik po Warszawie\nOd wczoraj jestem szczęśliwym posiadaczem 1. tomu i mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że nie mogę doczekać się kolejnego. Każdy przewodnik po Warszawie, każdy miłośnik historii tego miasta powinien (jeżeli jeszcze nie miał przyjemności) bezwzględnie sięgnąć po tę pozycję i udać się w podróż w najdawniejsze zakamarki przeszłości Warszawy. Barwnie opowiedziana historia, staje się łatwa, lekka i przyjemna, a przecież temat podejmowany przez Autora w gruncie rzeczy prosty nie jest. Książka wciąga, czyta się ją doskonale, zdumiewa jej język, a ilustracje i grafiki dopełniają ogrom pracy włożonej w przygotowanie publikacji. Dlatego z niecierpliwością czekam na tom poświecony fortyfikacjom. Jestem pewien, że będzie to kolejny varsavianistyczny hit ☺\nVery Urban Fantasy - Monika Lech, pisarka\n„Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście” Marcina Rafała Kudłacika, czyli bardzo przyjemna podróż w czasie\nNajpierw będzie spowiedź.\nJestem świeżym mieszkańcem Warszawy. Nie „młodym”, a „świeżym”. Z typowym dla Krakowian i Krakusów brakiem zainteresowania podchodziłam do historii stolicy (za wyjątkiem tej po 1939), trochę na tej zasadzie: ale jaka tam może być historia? Tak, to snobizm. Biorę go na klatę. W dodatku jest to snobizm z gatunku tych wyjątkowo głupich i nieprzyjemnych, bo nie był zbudowany na jakichkolwiek faktograficznych podstawach. Zgodnie z zasadą: nie interesuje mnie to, więc o tym nie będę czytać, nie czytam o tym, bo mnie to nie interesuje.\nPrzeprowadzka „za chlebem” zmieniła wszystko.\nI moją opinię o Warszawie, i moje podejście do tego miasta, i wszystko. Wiecie… są tacy ludzie, których nie jest łatwo kochać, bo są aroganccy, albo trudni w obyciu, albo… tu dopiszcie sobie co tam Wam pasuje. Warszawa jest taka. Trudna do zakochania się od pierwszego wejrzenia, zwłaszcza jeśli pierwszym punktem kontaktu jest Dworzec Centralny, ale jak już człowieka dorwie, to trzyma.\nDlatego od jakiegoś czasu nadbudowuję swoją wiedzę o mieście, które uznałam za swoje. I jest to fascynująca podróż. Jeśli chcecie się przekonać o tym, jak bardzo – sięgnijcie po książkę, o której Wam dziś opowiadam:\n„Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście” Marcina Rafała Kudłacika,\nto pierwszy w cyklu czterech mini-kompendiów napisanych przez przewodnika po Warszawie, zatem przez osobę, która zna wszystkie miejsca, które – z punktu widzenia historii stolicy – warto zobaczyć. Można by powiedzieć zatem, że to przewodnik napisany przez przewodnika. W tomie pierwszym opowieści autor prowadzi nas zaułkami miasta, które było siedzibą książąt mazowieckich. Przyglądamy się warszawskiemu gotykowi.\nZawód twórcy książki widać w języku, jakim do nas „mówi”\nTo ładna polszczyzna, gawędziarska, płynie jak nurt Wisły i czasem się pieni, czasem się burzy i skręca, ale nie nudzi. Jeśli będziecie mieć tę książkę w ręku zróbcie pewien eksperyment: zacznijcie ją czytać na głos. Usłyszycie tę erudycyjną melodię języka właściwą ludziom, którzy sporo mówią i którzy lubią to, o czym opowiadają.\nMoże nie jest to najłatwiejszy styl przy pierwszym spotkaniu, zwłaszcza, gdy spodziewacie się (jak ja) suchego opracowania naukowego, ale po dwóch – trzech stronach książka Was chwyci i – mam szczerą nadzieję – zachwyci.\nPierwsza część „Warszawy. Opowieści o gotyckim mieście” Marcina Rafała Kudłacika, to\nrys historyczny osadnictwa warszawskiego.\nBrzmi to paskudnie, wiem! Ale to moje słowa, nie autora:) Autor po prostu zabiera nas na Bródno, Solec, Kamionek i pokazuje (są zdjęcia!) jak zaczynało się osadnictwo. Tu wioska, tu gród, tu bród i magazyny. Dobrze napisana, krótka, treściwa i potrzebna.\nKolejna część to opis zmian samej siedziby książęcej.\nOwszem, nie była to skromna chata, nawet na początku, ale jednak nie był to zamek, który znamy dziś. Więc jak doszło to tego, że mamy zamek na Placu Zamkowym? Od razu powstał w tym kształcie? Jeśli nie, to jak do tego doszło? Marcin Rafał Kudłacik prowadzi nas krok po kroku, opisując zmiany, nadbudowy, katastrofy budowlane itp. Jeśli macie mało czasu – tę część możecie odłożyć na później, kiedy już zafundujecie sobie\nspacer śladami gotyku, po którym prowadzi nas autor w rozdziale trzecim.\nTo piękna część książki. Nie dość, że mamy trasę zwiedzania, z mapkami, zdjęciami i ich szczegółowymi opisami, to jeszcze mamy anegdotki, które sprawiają, że zwiedzanie jest po postu ciekawsze. Dużo wiedzy, dużo szczegółów, trasa bardzo ciekawa, nawet jeśli zwiedza się tylko to, co nad ziemią i powszechnie dostępne.\nOstatnie części książki to rzut oka na genealogię Piastów mazowieckich oraz na Syrenkę, która nie była tak dorodną dziewoją jak na zdjęciu poniżej. O nie…\nWszędzie znajdziecie anegdoty historyczne,\nwydobyte z tekstu książki, oznaczone specjalnie, dodające kolorytu. Fajna rzecz!\nCo warto podkreślić szczególnie na plus?\nrzetelność przygotowania książki – fakty, fakty, fakty. Jeśli autor podaje hipotezę, która nie cieszy się powszechną akceptacją w świecie naukowym, pisze to i podaje inne hipotezy,\nprzypisy – porządne, zgromadzone na końcu książki, idealny start do dalszej eksploracji,\nmapki, plany i szkice sytuacyjne – pozwalają dobrze się zakotwiczyć w rzeczywistości i obecnej geografii,\nzdjęcia – autor umieścił w książce mnóstwo zdjęć, tak że nawet nie spacerując po miejscach, o których pisze, widzimy, co ma na myśli, co nam pokazuje,\nsłowniczek – nie każdy siedzi w historii, wiele słów wyszło z użycia, żeby pomoc czytelnikowi autor uzupełnił „Warszawę. Opowieść o gotyckim mieście” w słownik,\nwpomniane wcześniej anegdoty i trivia.\nTak! Jest za ciężka Wydano ją pięknie, na kredowym papierze, ale – mimo iż jest to cienka pozycja – swoje waży. Nie przeszkadza to w odbiorze oczywiście.\nJeśli wybieracie się do Warszawy, teraz lub w spokojniejszym czasie, to pomyślcie, może warto pospacerować po Starym Mieście z „Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście” Marcina Rafała Kudłacika?\nCZŁOWIEK Z KSIĄŻKĄ - blog o książkach, filmach i muzyce\nDobra zabawa z przewodnikiem, czyli o Zamku Królewskim słów kilka (recenzja)\nMuszę przyznać, że w ostatnim czasie bardzo rzadko dobrze bawię się przy książce. Nie dlatego, że czytane przeze mnie pozycje są złe. One po prostu zazwyczaj są smutne w swych konkluzjach lub traktują o bardzo poważnych tematach. Na szczęście jednak czasami zrządzenie losu powoduje, że trafia się na książkę przypadkową, której nie miało się w planie przeczytać, a ona się pojawia i nie tylko edukuje, ale też szczerze cieszy. Tak było z pierwszym tomem serii pt. „Warszawa. Opowieść o gotyckim mieście” Marcina Rafała Kudłacika.\nKsiążka liczy 170 stron i składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich opowiada w głównej mierze o początkach Warszawy i Zamku Królewskiego. Wskazany jest m.in. winowajca całego zamieszania związanego z powstaniem Warszawy, tj. książę mazowiecki Bolesław II. Nakreślona jest historia przejścia od konstrukcji drewnianej zamku po murowaną, która miała miejsce w głównej mierze za panowania na Mazowszu Janusza I Starszego. Opisane jest włączenie Mazowsza do Korony poparte barwnym zobrazowaniem manewrów księżnej Anny, żeby jak najbardziej opóźnić inkorporację. Aż po informację, czy faktycznie formalnie stolicą Polski od czasów Zygmunta III Wazy była Warszawa (kolejna kapitalna historia rozpisana przez autora). W rozdziale tym umieszczono również opis prac badawczych z XIX i XX wieku na terenie zamku, które wydobyły na światło dzienne fakty o początkach grodu nad Wisłą. W tych fragmentach przybliżono też sylwetki badaczy, architektów i historyków zaangażowanych w te poszukiwania, m.in. Kazimierza Skórewicza i Aleksandra Gieysztora.\nRozdział drugi jest dla mnie niebywałym przykładem, jak można w przystępny i klarowny sposób przedstawić metamorfozy budynku, tutaj zamku, na przestrzeni dekad i stuleci. Gdyby w ten sposób były pisane podręczniki akademickie dotyczące architektury i urbanistyki oraz pozycje popularnonaukowe w tym temacie, to na pewno duża część społeczeństwa miałaby jakiekolwiek pojęcie o tym, w jaki sposób kształtowała się przez wieki nasza wspólna przestrzeń. No, ale nie napisałam, o czym właściwe ten rozdział jest. A doskonale opisuje go po prostu jego tytuł, tj. „Metamorfoza warszawskiej siedziby książęcej od ziemno-drewnianego grodu, poprzez murowany zamek obronny, do reprezentacyjnego dworu-kurii”. Zmiany te ujęte są w sześciu etapach od końca XIII w. do początku XVI w. Przy każdym etapie (oprócz pierwszego) umieszczony jest szkic wykonany przez autora, w którym zaprezentowane są elementy Zamku Królewskiego oraz ich przemiany. Szkice te wykonane są w bardzo klarowny i przejrzysty sposób. Dodatkowo opisy do rycin wskazują na przyczyny zmian zachodzących w warszawskim zamku. Jeżeli brak jest konkretnych ustaleń badaczy, co stało za np. zniknięciem czy pojawieniem się danego obiektu w strukturze zamku, to autor przytacza wszystkie rozważane opcje i daje wyraźnie znać, która wg niego jest najbardziej prawdopodobna.\nRozdział trzeci jest już wprost przewodnikiem po gotyckiej części Zamku Królewskiego. Widać w nim, że autor to pasjonat tematu pełną gębą. Ciekawa jestem, czy sposób tworzenia tego przewodnika wynika z doświadczeń pana Marcina jako przewodnika po Warszawie i z jego obserwacji, czego poszukują turyści, czy zawsze miał takie podejście do tematu. Ale zostawmy te rozważania na boku. W czym rzecz? Przewodnik jest bardzo rzeczowy i jeżeli podczas jego śledzenia w głowie czytelnika pojawia się jakieś pytanie, to autor doskonale o tym wie, bo już na kolejnej stronie podaje odpowiedź na to pytanie, czy to w formie fotografii czy też opisu. Wydaje mi się, że takie wyczucie po prostu musi być poparte wieloletnim doświadczeniem. Pan Kudłacik wie, o co turyści i zwiedzający pytają i w swoim przewodniku daje na te wszystkie pytania odpowiedzi. Przyznam, że nigdy nie zwiedzałam Zamku Królewskiego w Warszawie, ale po przeczytaniu tej książki, w szczególności trzeciego rozdziału, mam wrażenie, że w obszarze gotyckiej spuścizny Zamku Królewskiego, poruszałabym się dość swobodnie, bo na tyle klarownie został spisany przewodnik. W tej części książki, co mnie jako budowlańca niezwykle cieszy, zostały poruszone wątki budowlane i wyjaśnione zostały często bardzo podstawowe, ale rzadko w innej literaturze tak przejrzyście opisane, zagadnienia z obszaru technologii, konstrukcji i stosowanych materiałów budowlanych. Czytelnik może zapoznać się z budową cegły, rodzajami wątków ceglanych w średniowieczu (absolutnie rewelacyjne objaśnienie autora), otworami maculcowymi, strychulcami, czy nawet rozwarstwieniem chronologicznym murów w odkrywce ścian fundamentowych zamku.\nKsiążkę zamyka rozdział czwarty, w którym opisane są dokładne powiązania pomiędzy poszczególnymi członkami Piastów mazowieckich, co daje możliwość uporządkowania uzyskanej z książki wiedzy. Po nim następuje krótka wzmianka o urodziwej Syrence Warszawskiej (wcale nie była taka urodziwa!) oraz słowniczek terminologii fachowej.\nWpis ten stoi pod znakiem słów takich jakich klarowność i przejrzystość, bo w ten sposób jest skonstruowana omawiana przeze mnie pozycja. Myślę, że nie ma lepszych określeń na dobrą książkę, nazwijmy ją popularnonaukową, połączoną z przewodnikiem. Książkę poleciłabym każdemu. Osobom, które interesują się średniowieczem i jego architekturą, ludziom, którzy uwielbiają zwiedzać wszelkie muzea i pozostałe atrakcje turystyczne, a także kompletnym laikom, którzy po prostu chcieliby się dowiedzieć czegoś więcej o początkach Warszawy i Zamku Królewskiego. Książka jest bogato ilustrowana i ma w sobie coś co sprawia mi największą frajdę, czyli wyczuwalny pod palcami druk. Co warto podkreślić, autor wydał tę pozycję własnym sumptem. Myślę, że jest to wartość dodana. Koniecznie warto z tej książki skorzystać, kiedy już otwarte zostaną wszelkie instytucje kultury i będzie można swobodnie zobaczyć, jak sprawdza się ona jako przewodnik po gotyckiej części Zamku Królewskiego. Pozycja ta jest na tyle estetycznie wydana, że będzie stanowiła świetny prezent świąteczny i nie tylko.\nSama książka trafiła w moje ręce dzięki jej autorowi. Poserduszkowałam jeden z postów pana Marcina na Instagramie, bo była na nim książka, która w temacie wydawała mi się ciekawa (patrz tytuł powyżej), ale wiedziałam, że w najbliższym czasie raczej nie będę miała okazji jej przeczytać. Aż tu nagle, pan Marcin napisał do mnie w wiadomości prywatnej, czy może miałabym ochotę jednak ją przeczytać i napisać o niej kilka słów. Zgodziłam się z oporami, bo to a czasu nie ma, a to jednak jakieś zobowiązanie, którego trzeba dotrzymać, a co jeśli książka nie przypadnie mi do gustu. Na szczęście czas nie był przeszkodą, bo książkę czyta się nadzwyczaj szybko i płynnie. Nie przypadnie mi do gustu? Ha ha ha. Ona mnie w niektórych momentach rozbawiła do łez, a co jeszcze ważniejsze dała mi, laikowi w tym temacie, zarys wiedzy o początkach Warszawy i Zamku Królewskiego.\nDla osób, które chciałyby po przeczytaniu książki Marcina Kudłacika jeszcze poszerzyć swoją wiedzę, polecam również „Przewodnik po Zamku Królewskim w Warszawie” – reprint z 1936 r. oraz numer kwartalnika „Renowacje i zabytki” poświęcony Warszawie z 2020 r.\nZwiedzamy Warszawę Od przedszkolaka do starszaka, czyli dla każdego coś miłego więcej » Moje książki Gotyckie fascynacje, czyli podróż do korzeni Warszawy więcej » Instagram Stołeczny fotoblog, czyli Ciekawie o Warszawie więcej »