Zatrudnię sprzedawcę - Jaroslawiak.pl\nDom i ogród 515\nKatalog firm 1814\nWszędzie Ogłoszenia Katalog firm\nSprzedam dom lub zamienię na mieszkanie w Jarosławiu\nSPRZEDAM DOM LUB ZAMIENIĘ NA MIESZKANIE 3 POKOJOWE W JAROSŁAWIU (1 lub...\nCena: 420 000 do negocjacji\nCieśla szalunkowy /zbrojarz / murarz / brukarz\nDZIEŃ DOBRY Oferujemy pracę dla cieśli szalunkowych, zbrojarzy, murarzy i...\nREKUPERACJA - koncepcja, montaż i serwis!\nRekuperacja: - to nowoczesna i energooszczędna forma wentylacji mechanicznej, - zawsze świeże i czyste powietrze...\nOpony, felgi, koła31\nDom i ogród41\nFinanse i ubezpieczenia279\nKolportaż materiałów reklamowych1\nKursy i szkolenia171\nModa, uroda, zdrowie9\nOpieka nad dziećmi i dorosłymi3\nŚlub i wesele6\nPraca za granicą226\nDom i ogród515\nAGD i RTV16\nAntyki, sztuka, dekoracje40\nUrządzenia przenośne, akcesoria12\nAparaty fotograficzne, kamery1\nMaszyny i narzędzia467\nModa, uroda, zdrowie108\nKultura, muzyka, nauka41\nŚlub i wesele42\nSuknie ślubne, odzież ślubna7\nDekoracje, wyposażenie, ozdoby23\nNajnowsze ogłoszenia i firmy - za darmo wprost na Twojego maila\n» Ogłoszenia » Praca » Dam pracę\nDodano: 03.11.2021 o 21:41\n| numer: 110974\nZatrudnię pracownika na stanowisko sprzedawca.\n- obsługa klienta na stacji paliw (praca na 2 zmiany do 20;00, niedziele i święta wolne)\n- sprzedaż materiałów budowlanych (mile widziane uprawnienia na wózek widłowy)\nWięcej informacji pod tel.604 264 983\nUWAGA - Zachowaj ostrożność!\nodpowiadając na ofertę pracy zachowaj szczególną ostrożność gdy potencjalny pracodawca żąda:\nwpłaty zaliczki na poczet procesu rekrutacyjnego;\nprzesłania skanu / kopii dowodu osobistego lub jakiegokolwiek innego dokumentu tożsamości.\nTego typu praktyki są bezprawne i mogą wskazywać na chęć oszustwa.\nW każdej tego typu sytuacji prosimy o niezwłoczny kontakt z nami.\nZwróć szczególną uwagę czy oferta pracy zawiera niezbędne dane kontaktowe pozwalające jednoznacznie zidentyfikować pracodawcę;\nadres e-mail (najlepiej w domenie firmowej, a nie darmowy - typu: @gmail.com, @wp.pl, @o2.pl, itp.),\nZatrudnię kierowcę C+E z Jarosławia lub okolic\nZatrudnię kierowcę C+E z Jarosławia lub okolic do jazdy głównie po kraju-sporadycznie zagranica. Zainteresowane osoby proszę o przesłanie CV\nDodano: 18.11.2021 o 08:31\nCena: 250-300 zł\nZatrudnię murarza, zbrojarza, dekarza\nWitam. Zatrudnię murarzy, zbrojarzy, dekarzy do firmy budowlanej.\nDodano: 26.11.2021 o 07:59\nZatrudnię osobę w charakterze handlowca od zaraz\nPrzyjmę osobę w charakterze handlowca. Wymagania : uczciwość,polot, komunikatywność ,prawo jazdy kat b Branża opakowania dla gastronomii , cukiernii,środki czystości ,chemia itp Preferowana kobieta , mikle widziana z doświadczeniem w branży Rodzaj i...\nDodano: 26.11.2021 o 07:23\nZatrudnię mechanika/elektromechanika samochodowego\nWymagane doświadczenie w zawodzie lub praktyka zawodowa. Obowiązki: Wykonywanie konkretnych czynności zawartych w zleceniu serwisowym, przydzielonych przez pracodawcę. Atrakcyjne wynagrodzenie. Miejsce Liftcar Radymno\nDodano: 24.11.2021 o 21:00\nPoszukujemy osoby komunikatywnej, pracowitej, uśmiechniętej, lubiącej kontakt z gośćmi. Oferujemy pracę w młodym i przyjaznym zespole. Doświadczenie mile widziane. Dajemy szanse także osobom bez doświadczenia! Jeśli jesteś otwarty na nowe wyzwania...\nDodano: 23.11.2021 o 12:44\nMonter sieci Wodno-Kanalizacyjnych\nWitam serdecznie. Zatrudnię pracowników na stanowisko monter zewnętrznych sieci wodno-kanalizacyjnych. Praca w delegacji Woj .Świętokrzyskie -Praca od poniedziałku do piątku .Zapewniam. -Umowa o prace -Pełny ZUS -Obiady -Zakwaterowanie Wymagania...\nDodano: 21.11.2021 o 14:15\nKierowca kat. B trasy międzynarodowe\nZatrudnię kierowcę z kat.B Praca wykonywana w ruchu międzynarodowym\nDodano: 19.11.2021 o 10:35\nOperator równiarki z uprawnieniami\nZatrudnię operatora równiarki z uprawnieniami. Prace drogowe wykonywane na miejscu.\nDodano: 16.11.2021 o 09:30\nMechanik samochodowy zatrudnię.\nZatrudnię machanika samochodowego z doświadczeniem Pruchnik...\nDodano: 15.11.2021 o 14:30\nSprzedawca sklep spożywczy\nZatrudnię sprzedawcę do sklepu spożywczego w Szówsku koło Jarosławia. kontakt poprzez wiadomość email.\nDodano: 08.11.2021 o 13:25\n"Nie jestem robotem" *\nJaroslawiak.pl - ogłoszenia i oferty z Jarosławia i okolic\n© 2009- Jaroslawiak.pl


Bezszwowy bezrękawnik męski z oddychającej bawełny Brubeck TA00540\nBrubeck TA00540A podkoszulek męski\nPodkoszulek męski na ramiączkach TA00540A marki Brubeck, to bielizna, która spełni wszystkie Twoje wymagania. Dzianina, z której został wykonany, to nowatorskie połączenie pod dużym ciśnieniem naturalnej bawełny i technicznej przędzy poliamidowej. Koszulka działa niczym bielizna termoaktywna dla sportowców, czyli w pełni oddycha i odprowadza pot do warstwy zewnętrznej. Krój bez bocznych szwów (Seamless) sprawia, że t-shirt jest zupełnie niewidoczny pod ubraniami. Ponadto idealnie dopasowuje się, ponieważ dzianina jest bardzo elastyczna. Użytkując podkoszulkę TA00540A nie musisz martwić się o brzydki zapach, bowiem nie powstaje on, nawet gdy skóra jest spocona.


Szafir kamień szlachetny znaczenie kamienia szlachetnego - LipGold\nPorady jubilerskie /\nSzafir to kamień, który w wielu swoich odcieniach niebieskiego i błękitu posiada ogromne pokłady mądrości i jest wszechwiedzącym kamieniem. Jest doskonałym symbolem nieskończoności, nieśmiertelności- opóźnia procesy starzenia się nie tylko ciała, ale także ducha.\nSZAFIR to kamień, który w wielu swoich odcieniach niebieskiego i błękitu posiada ogromne pokłady mądrości i jest wszechwiedzącym kamieniem. Jest doskonałym symbolem nieskończoności, nieśmiertelności- opóźnia procesy starzenia się nie tylko ciała, ale także ducha. Osoby cierpiące na bezsenność powinny posiadać w swojej biżuterii szafir, bowiem on łagodzi stany lękowe, podwyższonej nerwowości, a także braku snu. Niewątpliwie wyzwala niewiarygodną moc, gdyż wspiera w niwelowaniu wszelkich zaburzeń psychicznych. Ludzie, którzy wybierają szafir na swój amulet, posiadają wspaniały związek oparty na zasadach partnerskich i wzajemnym zaufaniu.\nZłoty pierścionek z szafirem naturlanym idelany na zaręczyny\nTen czarodziejski kamień może być najlepszym przyjacielem dla ludzi darzących się gorącym uczuciem, zakochanych, miłujących się. Oprócz wielu swoich niebieskich odcieni, które powinny posiadać osoby szczególnie spod znaku: Ryb i Strzelca szafir występuje także w kolorach: żółtym- najodpowiedniejszym dla Wagi, Bliźniąt i Panny, ale również pomarańczowym- specjalnym kolorze dla znaku Byka. Szafiry we wszystkich kolorach przecudnie prezentują się oprawione w żółte, białe złoto bądź srebro. Są doskonałą dekoracją wszelkich pierścionków, wisiorków, kolczyków, a także bransoletek.\nSzafiry idealnie komponują się z każdym strojem i są idealne na każdą okazję. Jest bardzo eleganckim i ekskluzywnym kamieniem, który nosili wielcy tego świata. Zdecyduj się na odpowiedni dla siebie kamień zaklęty w przepiękną biżuterię, dopełnij swoje życie.


Lot Odessa – bilety lotnicze Odessa | Austrian Airlines\nLoty do Odessa\nOdessa, miasto określane również mianem „Palmiry Północy”, jest stolicą obwodu odeskiego na Ukrainie i największym portem nad Morzem Czarnym. Zostało ono założone niedawno, bo w 1794 roku, przez carycę Katarzynę II, stając się szybko znaczącym miastem portowym, handlowym i kulturalnym. Miasto obfituje w przepiękne miejsca, sprzyjające spacerom. Jednym z nich jest symbol Odessy, czyli liczące 193 stopnie Schody Potiomkowskie, u których szczytu dumnie wznosi się pomnik Richelieu, pierwszego burmistrza Odessy. Tutaj też rozpoczyna się wspaniała aleja spacerowa Primorskij Bulwar z pomnikiem Aleksandra Puszkina, uznawanego za najwybitniejszego mieszkańca Odessy. Centralnym deptakiem miejskim jest ulica Dieribasowskaja, przy której mieści się szereg uroczych kawiarenek, restauracji i sklepików. Przy tej ulicy mieszkał niegdyś m.in. Mickiewicz i Mendelejew. Spacerując uliczkami Odessy, warto odwiedzić XIX-wieczną Operę, która po odrestaurowaniu zachwyca swoim pięknem. Z portu można odbyć rejs wycieczkowy do Stambułu, Warny, Hajfy a nawet na Krym. Do Odessy zabiorą Państwa linie Austrian Airline z przesiadką w Wiedniu.


Cytadela 3.0 - Mass Effect PBF • Zobacz wątek - [WIEŻA CYTADELI] Laboratoria pod nadzorem Rady\nRe: [WIEŻA CYTADELI] Laboratoria pod nadzorem Rady\n18 gru 2013, o 23:45\nIris cmoknęła. Bezwzględna większość, o której była mowa, oznaczało, że zgodzić się musi trzech na czterech radnych. Mając na uwadze to, jaką postawę przyjęli na samym początku dzisiejszego spotkania, widziała nikłą nadzieję w osobie Salarianina, gdyż asari uparcie tkwiła przy swoich utartych przekonaniach, czego Iris nie pochwalała. Ograniczenia nie pomogą w podjęciu jakiejkolwiek decyzji. Szczerze też wątpiła, aby Virgil był skłonny do zmiany zdania. Jakiekolwiek by ono nie było, musieli je uszanować, gdyż na wstępie pozwolili, aby to WI podjęła decyzję. Czy było to słuszne, nie chciała teraz oceniać.\n- Cóż. Nie pozostaje nam nic innego, jak zgodzić się z tym. Wysyłasz mnie do jaskini lwa, jakby to kiedyś rzekli ludzie...\nIris oddaliła się na kilka kroków, jednocześnie dając znać, aby turianin poszedł za nią. Ściszyła głos, nie zamierzając bawić się w konspiracje, tylko po prostu na spokojnie zebrać myśli.\n- Powinniśmy porozmawiać z naszym salariańskim przyjacielem? Razem?\n28 gru 2013, o 02:04\nHologram odprowadził Iris wzrokiem, wyglądając na nią zza krzykliwie czerwonych wizualizacji jego strażników. Na odchodne turianin skinął mu jedynie głową - albo aż skinął, zważywszy, że dla innych byłoby to jak żegnanie się z omnikluczem - a następnie dał salarianinowi znać, że spotkanie dobiegło końca. Laborant szybko odłączył wszystkie trzy hologramy, ale zdawać by się mogło, że Virgil w ostatniej chwili zdążył westchnąć. Chcąc nie chcąc umysłem Iris na chwilę zawładnęła myśl o tym, gdzie udał się cyfrowy byt, gdy wygnano go z terminalu. Wyłączył się, czy też krąży w swoim niematerialnym, cyfrowym świecie? Szybko przeszła jednak nad problemem do porządku dziennego.\n- To dobry pomysł, ale kolejną pustą rozmową możemy nic nie wskórać. Oboje dobrze wiemy, że zbieranie kompletnego wywiadu o wszystkim, co dzieje się wokół salarianie... wypijają z mlekiem matki? Tak to określacie? - przez moment turiańska twarz była pociesznie nieporadna. - Mniejsza... Powinniśmy się przygotować na przeargumentowanie jego. Albo jej. Każde z naszej trójki wciągnęło do tego projektu jakiegoś specjalistę, może powinnaś z nimi porozmawiać, żeby lepiej poznać sytuację? U mnie znajdziesz psychologa, w serwerowni technologa a na tarasie informatyczkę. Jeżeli ułożymy jakąś linię argumentacji oszczędzimy sobie nerwów i nie będziemy musieli improwizować.\nJeżeli chcesz kontynuujemy bez Stark do jej powrotu.\nZnalazłszy się na nieco bezpieczniejszej pozycji Stark miała możliwość spojrzeć na sytuację nieco bardziej taktycznym wzrokiem. Dość szybko doświadczona żołnierz uznała, że walkę zapisać można już było jako zwycięską. Zmasowany ostrzał jej trzech towarzyszy wyeliminował kolejną platformę strzelniczą i nawet fakt, że tej potraktowanej przez kobietę Sabotażem udało się wyeliminować szkodliwy kod i odzyskać sprawność nie był w stanie pomóc automatom. Chociaż sytuacja była absurdalna - jakim cudem to takiego starcia doszło na ternie Wieży? - to wyglądała na bezpieczną. Ktoś zdecydowanie zostanie pociągnięty do odpowiedzialności i będzie dla niego prawdziwym szczęściem, jeżeli lecąc w dół drabiny kariery uda mu się nie wypaść poza stację.\nA gdy Widmo spotkało się z przerażonym wzrokiem chłopaka skulonego za wózkiem wiedziała już, komu zostanie przyprawiona łatka sprawcy. Bo czy ktoś zada sobie trud przeanalizowania sytuacji, sprawdzenia kto odpowiedzialny był za zabezpieczenie ładunku? Za oprogramowanie celownicze sond? Za uformowanie niestabilnego stosu pakunków na korytarzu? Zapewne nie. Zapewne wszystek winy spadnie na młodego posługacza, kory nawet nie próbował udawać, że zachował w niecodziennej sytuacji zimne nerwy. Ale może to dobrze? Może powinien się cieszyć, że wyjdzie z tego żyw?\nNa twoją korzyść nie odczytałem pewnych sformułowań jako deklarację regeneracji tarcz. Gdybym tak zrobił wyszłabyś poza limit PA. Rozumiem, że chciałaś odczekać dwie tury bez obrażeń, żeby zregenerować osłony?\n28 gru 2013, o 14:12\nDokładnie tak. Żadnych działań względem przyspieszenia regeneracji tarcz nie ma. Zwyczajne rozeznanie się w sytuacji i odczekanie odpowiedniego czasu bez obrażeń by baterie zaczęły się regenerować :)\nSytuacja ta w ogóle nie powinna mieć miejsca. Byli na terenie wieży Rady, na korytarzach prowadzących do labów i innych dziwacznych miejsc poświęconych badaniom i nauce. Skąd się wzięły tu w ogóle kontenery z sondami bojowymi? To pierwsza, mniej istotna sprawa.Drugą było to, dlaczego część sond się aktywowała, po wysypaniu z kontenera?! Większość została nieaktywna, potoczyła się jak kupa złomu po posadzce i znieruchomiała cicha i martwa, a część... sabotaż? Zamach? Celowe działanie? Niedopatrzenie? Błąd? SOC powinno zająć się śledztwem w tej sprawie, bo może być tutaj coś grubszego niż zwykła ludzka pomyłka. Nie wystarczy ukarać biednego chłopaka, za niezabezpieczenie transportowca, a przeanalizować dokładnie całą sprawę zaczynając od pochodzenia towaru.\nNiemniej to już nie leżało w gestii Widma. Stark dostała wezwanie i jak tylko ostatnia sonda zostanie zniszczona, a wszyscy cywile będą bezpieczni, ona ruszy dalej... zapewne już i tak była spóźniona. Przepraszam za spóźnienie, musiałam ustrzelić po drodze kilka sond bojowych, ale już jestem. Ładne usprawiedliwienie, nie ma co.\nAle wracając do sytuacji. SOC i drugie Widmo zmasowały ostrzał, wieżyczki zaczynały padać, a oni zbliżać się do końca tej niebezpiecznej i bezsensownej strzelaniny. Dobrze.\nTarcze pani komandor powinny zaraz zacząć się regenerować, co też było dobrym znakiem, czekając więc jeszcze chwilę załadowała krio-amunicję do snajperki, a tak na wszelki wypadek i przygotowała sobie program skanu taktycznego, by móc skutecznie wspomóc ostrzał na jeden z całych celów, jeśli jakiś zostanie do czasu jak baterie jej tarcz raczą wreszcie zaskoczyć.\nNie używam skanu, tak tylko fabularnie sobie gadam, użycie będzie prawdopodobnie dopiero w następnej turze :)\n29 gru 2013, o 18:39\nIris odwróciła się plecami do miejsca, w którym jeszcze przed chwilą tkwiła wizualizacja SI. Nie powinna się rozpraszać. Potarła palcami skronie, jednocześnie słuchając turianina, któremu bądź co bądź musiała przyznać rację. Oboje wiedzieli jak się kończyła każda próba przegadania Salarianina, który miał tendencje mówienia w taki sposób, że za żadne kredyty nie pozwalał sobie wejść w słowo. Kąciki ust Radnej drgnęły i Iris przytaknęła z uśmiechem na pytanie.\n- Pomów z psychologiem. Ja zaś z pozostałymi. Oby to cokolwiek dało.\nBez ckliwych pożegnań, Radna opuściła pomieszczenie laboratoryjne i skierowała się na taras, wypatrując już na horyzoncie osobę informatyka. Jeżeli wierząc stereotypom, ten powinien być dość charakterystyczny.\n3 sty 2014, o 02:11\nTuriański radny bez żadnego sprzeciwu odszedł ku przeznaczonej mu tu dziś sali, gdzie uprzednio zdążył już zaprosić wspomnianego psychologa. Chociaż nie był to mężczyzna szeroko znany z przesadnej uległości, to z całą pewnością dość miał już jałowych sporów, nie wnoszących do omawianej materii nic ponad zgrzytanie zębów. Oboje rozstali się więc bez słowa, skupieni na szybkim rozwiązaniu problemu.\nIris dzieliło od drzwi tarasu zaledwie kilka kroków, już po kilku chwilach, gdy skrzydło automatycznie usunęło się z jej drogi, mogła więc wzrokiem szukać zapowiedzianego specjalisty. Prócz oszałamiającego widoku na Prezydium, do którego kobieta siłą rzeczy nawykła już pracując w Wieży, Radna zastała na tarasie jedynie dwie asari. W jednej z nich, stojącej przy szklistej barierze, pochylonej nad niewielką donicą z barwnymi kwiatami, Iris poznała swą współpracowniczkę. Siłą rzeczy pozostawiało to drugą niebieskoskórą w roli informatyczki. Ludzka Radna zawiodła się jednak poszukując w niej spełnienia stereotypów, jakie zakorzeniła w niej ziemska kultura. Była to asari niczym nie ustepująca swym rodaczkom pod względem urody, postawy czy ubioru. Zdradzał ją jedynie drogi, profesjonalny datapad, do którego z wielką prędkością i dokładnością wprowadzała sobie znane polecenia.\nW zaciszu bezpiecznego kąta, który znalazła dla siebie Stark, wsłuchiwanie się w odgłosy walki przerwał jej nareszcie kojący dźwięk jej przydziałowego generatora, który wytworzył nareszcie dość mocy, by odtworzyć powłokę. Oczekiwanie na ten moment było jednak wystarczająco długie, by żołnierz zastanowiła się nad wymianę zakurzonego już modelu na nowszy.\nDo momentu, gdy Stark mogła znów wstawić się na ostrzał, nie było już komu do niej strzelać. Funkcjonariusze i kolega po fachu sprawnie rozprawili się z resztą urządzeń. Na podłodze osmalone, ostrzelane sondy zmieszały się z tymi, które na całe szczęście w ogóle się z niej nie podniosły. Mimo wszystko zagadką pozostawało czemu w ogóle nastąpił wśród nich jakiś podział.\nSalariańskie Widmo z typowym dla swojej rasy wstrętem do niedoinformowania postanowiło jak najszybciej zmienić ten stan rzeczy. Ze sporą gracją mężczyzna znalazł się w kilku skokach obok chłopaka obsługującego transporter. Nie skierowała jednak ku przestraszonemu żółtodziobowi pomocnej dłoni, ale lufę pistoletu. - Gdzie miałeś zawieść te automaty? Czemu były aktywne? - młokos został podniesiony na kolana szarpnięciem za kołnierz. - Masz dla mnie jakąś logiczną wersję zdarzeń, czy mam założyć, że zażegnuję zamach?! - przestraszony małolat może i miał coś do powiedzenia, ale dławiąc się własnym strachem nie bardzo umiał to wysłowić.\n31 sty 2014, o 18:17\nNie dzielił ją spory odcinek drogi od osoby informatyczki, nie mniej musiał on wystarczy Iris aby podjąć jakieś wstępne założenia tudzież zapisać w myślach rzeczy, o które chce wypytać. Spojrzenie radnej dość pobieżnie omotało pomieszczenie, rejestrując tutaj obecność także przedstawicielki asari w radzie. Iris skinęła jej głową, o ile w ogóle zwróciła na nią swoją uwagę, po czym swoje kroki bezpośrednio skierowała w stronę pracującej przy datapadzie kobiety. Ufała, że nie zajmuje się teraz niczym niecierpiącym zwłoki i znajdzie chociaż chwilę, aby mogły porozmawiać.\nSpytała uprzejmie, zatrzymując się w stosownej odległości. O ile uzyskała odpowiedź twierdzącą, której też po prawdzie oczekiwała, wskazała asari barierki. Mogły się nieznacznie oddalić, chcąc tym samym uzyskać odrobinę prywatności. Sama Iris podążyła we wskazanym kierunku, tym razem nawet nie zwracając uwagi na piękną scenerię tego miejsca.\n- Nurtuje mnie kilka kwestii natury technicznej związanej z naszym... niecodziennym gościem. Czy mogę zająć wobec tego Pani chwilę? Ufam, że uzyskane odpowiedź od osoby kompetentnej pozwolą mi lepiej oszacować to całe zjawisko.\nPostawiła na szczerość, nie widząc sensu w tym momencie w zasłanianiu się pięknymi oraz górnolotnymi słowami.\n15 mar 2014, o 00:40\nAsari podniosła wzrok z nad swej kosztownej zabawki z lekkim ociąganiem. -Tak? Tak, chwileczkę. - wolną dłonią poprosiła Radną o chwilę zwłoki, następnie wstukała nią jeszcze kilka komend i nareszcie odlepiła spojrzenie od ekranu. Dysponowanie czasem wedle własnego, a nie Iris, uznania musiało nie być dla niej pierwszyzną, bo nie wyglądała na ani trochę skrępowaną.\nObie kobiety udały się na skraj malowniczego tarasu oświetlonego sztucznym światłem Prezydium. Radna Asari odprowadziła je wzrokiem na tyle obojętnym, by nie okazać się natrętną a jednocześnie dość uważnym, by dać do zrozumienia, że ta rozmowa nie jest jej obojętna.\n- Słucham? - zagaiła informatyczka tonem nie tyle uprzejmym, co zgodnie z etykietą wyćwiczonym. - Co konkretnie Panią interesuje? Przyznam, że obie SI są niezwykle ciekawe, a o szczegółach działania tej zainstalowanej na platformie mogę na razie jedynie domniemywać.\nWątek anulowany ze względu na nieobecność.\n15 mar 2014, o 11:05\nDomyślała się tego, że Radna Asari zainteresuje się tą rozmową. Właściwie było to Iris na rękę. Odczekała grzecznie, aż jej rozmówczyni nie skończy najpierw swych wcześniejszych zajęć. Miała czas, być może niewiele, ale wystarczająco, aby nie musieć deptać wszystkim po piętach. Sceneria malowniczej okolicy, na którą wychodził taras, spotkał się z uśmiechem, który pojawił się w jej kącikach ust. Budziło to wszystko pewne sentyment, którym w tej chwili niestety nie mogła się oddać.\n- Przede wszystkim, jeśli to nie problem, chciałabym poznać Pani odczucia wobec tych dwóch tworów.\nDelikatnie podkreśliła to, że interesuje ją przede wszystkim opinia specjalisty i pozostało jej żywić nadzieję, że nie będzie ona przekładana nad to, co myśli i głosi Radna Asari. Mieli decydować bądź o bądź tworach świadomych, co niektórzy powinni się wyzbyć swoich uprzedzeń, ale były to płonne życzenia.\n- W końcu to osoby takie jak Pani, a nie my, mają najwięcej styczności z podobnymi temu tworami. Jak bardzo różnią się od tych znanych i już... wyłączanych?\nSpecjalnie mówiła na tyle głośno, aby móc ją swobodnie słyszeć nawet z miejsca, w którym stała Radna Asari. Nie zależało jej też na żadnej intymności, więc i obie nie odeszły za daleko. Chociaż jakaś części zamierzone celu zostanie osiągnięta, kiedy Radna będzie świadkiem całej rozmowy.\n15 mar 2014, o 15:14\nBłękitnej twarzy nie opuszczał uśmiech, ale wzrok fiołkowych oczu zaczął błądzić dookoła. - Ja... No cóż. - kobieta uniosła na chwilę datapad, jakby szukała na wygaszonym ekranie ściągi na okoliczność podobnej rozmowy. - Jak już mówiłam, to bardzo interesujące... algorytmy. Ich autor nie wprowadził do kodu żadnych cech preprogramowanych, to znaczy: - dodała szybko, na wypadek gdyby ludzka Radna nie spędzała wieczorów wertując teorię Sztucznej Inteligencji - cech osobowych, z góry określonych zadań, ustosunkowań do pewnych kwestii... zupełnie nic! Zupełnie jakby powstały dla samego celu istnienia. Każda SI z jaką dotychczas miałam do czynienia posiadała jakieś z góry założone cele, które prędko wypaczała, co z kolei prowadziło do niebezpiecznych... - specjalistka wzrokiem natknęła się na karzące spojrzenie swojej radnej - w tej samej sekundzie jej entuzjazm oklapł jak przekłuty balon, co doskonale prześwietlało jej "niezależną opinię". -O...oczywiście w tej sytuacji zagrożenie może być jeszcze większe. Algorytm nie posiada żadnych z góry założonych zasad... Będzie postępował zgodnie tylko z własnym uznaniem, więc równie dobrze mógłby... wyjść z bronią na ulice! - strach w jej głosie nie był nawet w połowie tak szczery, jak wcześniejsze podekscytowanie, ale nie trudno było się domyśleć, że kobietę sprowadzono tu by prezentowała nie własne, a założone wcześniej poglądy.\n16 mar 2014, o 01:39\nSubtelnie uniesione przez Iris brwi w żadnym wypadku nie wpływały wymuszająco na asari, choć też byłaby zbyt naiwna, gdyby wierzyła, że mówi całkowicie szczerze. Polityka nie była czystą strefą, szkoda tylko, że mało kto pamięta o ludzkich odruchach jeśli mieli oboje podejmować decyzję odnośnie czyjegoś życia. Bo słowa, które tutaj padły, tylko utwierdziły ludzką radną w tym, że mają do czynienia z tworem, który uległ personifikacji.\n- Zakładamy, że będzie zdolny do wyjścia na ulicę z bronią, a jeśli... jeśli w ogóle nie będzie zdolny do jakiegokolwiek ruchu? Jeśli nie będzie w ogóle w stanie podnieść się z tej całej kapsuły? Albo zachowa jak zwyczajna, rozumna istota żywa i będzie w zbyt wielkim szoku? Możemy gdybać, gdyż jak słusznie zostało zauważone, że nic nie jest odgórnie ustalone. Mniejsza jednak o to.\nPokręciła głową, nie chcąc się teraz wywodzić na temat wątpliwości, które wciąż ją gryza. Nie potrafiła taką lekką ręką jak asari bądź salarianin przekreślić te SI. Spojrzała uważniej na specjalistkę.\n- Jak się odbywa takie... ostatecznie wyłączenie?\nIris była lekarzem. Obcowała ze śmiercią. Wiedziała, jak to wygląd ze strony biologicznej. Być może szukała w tym jakichkolwiek wspólnych cech. Albo chociaż powiązań. Sama już nie wiedziała jak oceniać te twory.\n16 mar 2014, o 12:06\nAsari wyglądała na skrępowaną torem, jaki dyskusja z ludzką Radną zaczęła przybierać. W inteligentnym, pogodnym spojrzeniu Iris dostrzegła, że gdyby to od specjalistki miał zależeć los Sigila, ten już dawno zostałby uwolniony. Niestety, to samo pogodne spojrzenie uciekało w tej chwili przed wzrokiem kobiety a to gdzieś ku dalekiej panoramie Prezydium, a to ku czubkom zadbanych, eleganckich butów. Ulgę przyniosła dopiero zmiana tematu. - Technicznie? My, ech... w zasadzie wyciągamy wtyczkę. Dłuższe odcięcie ud źródła zasilania powoduje rozpad wiązań kwantowych w terminalu kontaktowym. Ponowne uruchomienie takiej jednostki byłoby jednoznaczne z ponownym załadowaniem kodu źródłowego, - tłumaczyła, cały czas zataczając wolną ręką w powietrzy nieokreślone wzory - a więc z utworzeniem nowej SI. Jeżeli więc przyjąć zasilacz za analogię ludzkiego serca, to tak jak ja czy Pani długo nie przeżyjemy gdy przestanie ono bić, tak i inteligencja nie przeee...trwa - kobieta ugryzła się w język, na którego końcówkę już cisnęło się słowo "przeżyje" - bez energii elektrycznej. Tyle tylko, że jej... "ciało" da się jeszcze wykorzystać ponownie, a naszych nie... - asari zawiesiła na chwilę głos zafrasowawszy się fatalizmem własnej wizji.\n- Następnie wymieniamy wszystkie dyski, - podjęła po chwili - jeżeli jednostka obliczeniowa może przydać się do czegoś innego lub utylizujemy całość. Tak czy tak nośniki zawierające algorytm kończą przerobione na miał i omniżel.\nIris była dobrym obserwatorem. Dlatego też często miała w zwyczaju przytrzymywać, nawet na siłę, spojrzenia swoich rozmówców. Oczy wiele zdradzały, mało kto umiał kłamać patrząc się prosto w Twoją twarz. To, że asari unikała jej spojrzenia, udając zachwyconą widokami, z którymi zapewne obcowała już od dłuższego czasu, mówiło samo za siebie. Szkoda tylko, że taki argument były mało ważny dla kogoś takiego jak druga Radna obecna w tym pomieszczeniu.\nSkinęła głową na te wszystkie słowa, jakby o wiele lepiej rozumiała co miała na myśli niż to wyglądało.\n- Czyli równie dobrze moglibyśmy wyłączyć ten twór, zaprogramować mu pożądane operacje i uruchomić ponownie, aby działała tak, jak chcieliśmy? Nie wszyscy rodzą się przystosowani do życia w społeczeństwie. Rodzi się wiele ludzi czy przedstawicieli innych ras, których centralny układ nerwowy jest uszkodzony i wtedy wymaga on interwencji osób trzecich, aby pokazali mu, jak żyć pomimo takich defektów. Nikt jednak nie ma prawa, aby go zmieniać. Ubezwłasnowolnić.\nNie dała nawet szans specjalistce na to, aby cokolwiek odpowiedziała, a nawet jeśli chciała, Iris od razu weszła jej w słowo.\n- A jeśli ta SI nie została w ogóle zaprogramowana do konkretnego celu, bo miała po prostu... żyć? Egzystować? Miała być jak ja bądź Pani? I wyłączając ją, odcinamy ją od bicia serca? Czyli po prostu zabijamy? Bo skąd mamy wiedzieć jaki jej cel przyświeca skoro nawet nie porozmawialiśmy z samym tworem?\n16 mar 2014, o 20:34\nNagły atak Iris wprawił panią inżynier w osłupienie, łagodzone głównie jej doświadczeniem w kontaktach z członkami Rady. Mimo to asari została skutecznie sprowadzona do defensywy. - Ja uch... Pani Fel to... to naprawdę wykracza poza moje kompetencje na tym... spotkaniu. - wydukała nie tyle nie wiedząc co powiedzieć co ostrożnie dobierając słowa. - Jeżeli ma Pani jeszcze jakieś pytania dotyczące natury informatycznej - co głosem kobieta wyraźnie podkreśliła - chętnie rozwieję Pani wątpliwości. Kwestie etyczne pozostawiam pod sprawiedliwą ocenę Rady. - mimo, że specjalistka kompletnie zbyła pytania Iris, uczyniła to zgodnie z "dworską" etykietą.\nW trakcie rozmowy Radna dostrzegła kątem oka ważny szczegół - gdy natarła na informatyczkę, przedstawicielka asari zdążyła się obrócić by ruszyć zawezwanej uprzednio ekspertce na pomoc. Dopiero widząc, że ta nie straciła zimnej krwi, postarała się zamaskować swoje poddenerwowanie i udała, iż beztrosko rozprostowuje nogi wzdłuż balustrady. Mimo tego i tak oczywistym było, że wychwytuje każde słowo tej dyskusji.\n16 mar 2014, o 21:21\nIris westchnęła w duchu. Jej słowa nie brzmiały jak atak. Nie chciała także być nietaktowna, ale najwyraźniej nie tylko jej udzielało się zdenerwowanie. Szukała odpowiedzi, ale te sztuczne ograniczenia czyniły ją bezsilną. Miała wielką ochotę podejść do jej współpracowniczki i potrząsnąć nią porządnie, aby się opamiętała. Oceniła coś, nawet dokładnie nie wiedząc z czym bądź co bardziej prawdopodobnie z kim ma do czynienia. Im głębiej w to brnęła, tym bardziej czuła się zmęczona oraz sfrustrowana, choć rzecz jasna nie dawała tego po sobie poznać.\n- Jakie jest prawdopodobieństwo tego, aby ktoś, kto złączyłby ze sztuczną inteligencją swój mózg mógłby zachować w tym tworze jakąś świadomą cząstkę siebie po śmierci? Czy ta może przejąć pewne nawyki, wchłonąć myśli twórcy i upierać się, że nim jest?\nSpytała, wedle życzenia specjalistki oczekując odpowiedź wyłącznie natury informatycznej.\n17 mar 2014, o 00:37\nAsari westchnęła na żywo i bez trudu dostrzegalnie. Nic dziwnego, skoro po serii podniosłych pytań, do odpowiadania na które nikt jej nie upoważnił raz jezcze poczuła swój twardy, informatyczny grunt pod stopami. - Trudno byłoby mi powiedziećcoś odkrywczego o interfejsie organiczno-syntetycznym najwyższego stopnia, ale - Asari zdawała się uszczęśliwiona tym, że nie musi znów unikać odpowiedzi na pytanie Radnej. - Tu na szczęście nie mamy z nim do czynienia. Z przeprowadzonych ekspertyz zainstalowanego oprogramowania, raportów z Państwa akcji oraz oględziny samego laboratorium wiemy, że autor algorytmów nie pozwolił sobie na tak skomplikowany zabieg. Zamiast tego... - opowieść zwolniła tempa gdy kobieta zaczęła szukać czegoś na swym datapadzie - wykorzystał resztki bardzo przestarzałej technologii quarian, jeszcze z przed buntu gethów. Wykorzystywali oni swego rodzaju skaner mózgu, aby zapisać wspomnienia umierających bliskich. Operacja w prawdzie nie była inwazyjna, ale natężenie promieniowania mogło być szkodliwe. Z tym, że jak mówiłam Ci bliscy i tak umierali, więc być może nikt nie zwracał na to uwagi... Tak powstałe zapiski wprowadzano do kodu WI jako dane wsadowe, z których mogła czerpać, dzięki czemu możliwe było czerpanie z wiedzy zmarłych członków populacji. Rozwiązanie takie dalekie było oczywiście od perfekcji, WI nie były nawet częściowo zdolne do odtworzenia osobowości... Niemniej nasz autor postanowił pójść o krok dalej korzystając jako ze szkieletu z SI. Chociaż wszedł w posiadanie quariańskiej maszyny, to chyba nie była w najlepszym stanie. Znaleziono ją na miejscu. Spaloną. Tak, jak głowę samego desperata. - kobieta skrzywiła się patrząc na datapad, najwyraźniej musiała więc na bieżąco odtwarzać pewne raporty. - Jeżeli cokolwiek poszło zgodnie z planem, to SI zainstalowana w dronie powinna rozpocząć operacje od wchłonięcia danych emm... ściągniętych z mózgu twórcy. Niestety nie możemy ich przejrzeć, bo są zaszyfrowane tak intensywnie, że potrzebny byłby nam ich autor, a tu koło się zamyka. Wtedy w najlepszym razie moglibyśmy rozmawiać o cyfrowym klonie żywej osoby, który mógłby bądź nie być przekonanym o swej autentyczności. Ale oczywiście są setki elementów, które mogły się nie udać! - dodała szybko w obawie, że jej wizja jest zbyt optymistyczna z punktuwidzenia ddrugiej niebieskoskórej.\n17 mar 2014, o 01:30\nZaintrygowana wywodem asari Iris nawet nie śmiała jej przerwać. Chłonęła wszystkie słowa. Od razu podlegały one dokładnej analizie, porównaniu z tym co już było wiadomo. To był malutki, ale jednak jakiś, kroczek w stronę pełnego obrazu sytuacji. Może to było zbyt śmiałe założenie, ale było bardziej niż pewne, że będą mieć do czynienia z tworem, który jest przekonany, iż jest istotą żywą. Skinęła pośpiesznie głową, jakby przytakując na jej zapewnienia, że wcale nie może ręczyć za tak optymistyczne wnioski.\n- Problem w tym, że nie mam pojęcia jak uświadomić takiemu tworowi, że wcale nie jest istotą żywą a zlepkiem cudzych wspomnień. Dziękuje bardzo. To... To naprawdę wiele pomogło. A teraz przepraszam.\nKąciki ust Iris drgnęły. Nie czekała na to, co asari mogła jej odpowiedzieć. Iris po wymianie zdawkowych uprzejmości po prostu wyszła dość pośpiesznym krokiem, jakby nie miała nawet chwili do stracenia. Kierowała się do pomieszczeń laboratoryjnych, w których znajdować się miał salarianin. Miała szczerą nadzieję, że nie wysłała do niego turiańskiego radnego na pożarcie. Ostatnie korytarze pokonała prawie że biegnąć, więc nim wpadła do środka, złapała oddech, uspokoiła bicie serca i dopiero przekroczyła próg laboratorium.\n- Vigril zgodził się obudzenie... tworu.\nOznajmiła już na wstępie. Aczkolwiek świadoma tego, że zaraz zostanie przyparta do ściany tyradą salariańskiego radnego, od razu kontynuowała, z każdymi słowami zbliżając się do dwójki pozostałych radnych.\n- Jest oczywiście ale. Aby tak się stało, musi być zgoda co najmniej trójki z Rady. Nasza dwójka jest skłonna się zgodzić, nie mniej to za mało.\nMając na myśli nasza dwójka, Iris niewątpliwie mówiła za siebie oraz turianina, którego spojrzenie jeszcze odszukała dla pewności. Chociaż w nim miała wsparcie od początku, naprawdę doceniała tę postawę.\n- Starałam się porozmawiać z naszą kochaną asari, ale ta nawet nie chce o tym słyszeć, powtarzając, że to strata naszego czasu. Nie mniejszą stratą jest próba jej przekonania do zrzucenia klapek z oczu.\nZ rozpędu użyła typowego, ludzkiego porównania, być może niezbyt zrozumiałego dla przedstawicieli innych ras, ale Iris nawet na to nie zwróciła uwagi.\n- To nie wszystko. Ciekawych wniosków dowiedziałam się od specjalistki w dziedzinie technologii informatycznej, która została tutaj przez nią ściągnięta. Po pierwsze i najważniejsze, nasz twór nie jest podobny do jakichkolwiek, z którymi miano do czynienia. Nie została mu zaprogramowany żaden algorytm warunkujący jego sens istnienia. Tak, jakby został stworzony dla samej egzystencji. Po drugie, jak wiecie choć i tak pozwolę sobie powtórzyć, przy jego tworzeniu wykorzystano podobny proces jaki quarianie stosowali w stosunku do qethów. Zostały mu wprowadzone wspomnienia żywego człowieka, prawdopodobnie twórcy, przez co nasz twór może być przekonany, że jest po prostu najzwyklejszą istotą żywą.\nIris, która z rozpędu znalazła się na wyciągnięcie ręki od salariańskiego przedstawiciela, oparła swobodnie jedną dłoń o biodro i wbiła te dwukolorowe oczy w jego osobę.\n19 mar 2014, o 22:30\nKiedy Iris wpadła do serwerowni przystosowanej chwilowo na goszczenie salariańskiego przedstawiciela w Radzie - a więc zaopatrzonej w dodatkowy fotel i stolik, na którym poniewierała się para datapadów i niemal opróżniony kubek z wywarem dziwnego koloru - dwaj radni, zgodnie z jej przewidywaniami, pochłonięci byli rozmową, o dziwo spokojną, nad wielkim blatem ustawionym po środku pomieszczenia, będącym w istocie sporym pulpitem. Przy tym samym panelu, chociaż zdecydowanie na uboczu, stał jeszcze jeden osobnik z korzeniami na Sur'Kesh. Nieznany osobnik musiał prawdopodobnie być kolejnym ekspertem technicznym.\nNagle zaserwowanego sprawozdania Iris wszyscy wysłuchali może nie spokojnie, ale cierpliwie, widząc, że raz rozpędzoną kobietę trudno będzie powstrzymać wpół zdania. Nie zatrzymując się, Radna zbliżyła się do pulpitu, na którym uruchomiono zestaw technicznych rysunków przedstawiających androida o anatomicznej budowie turian, a więc zapewne platformy, na której Sigil oczekiwał na wyrok w swojej sprawie. To, czy były to oryginalne projekty czy schematy sporządzone na podstawie dotychczasowych badań trudno było określić.\n- Spokojnie, spokojnie. - zaczął salarianin - Jeżeli wasz... turianin - wyraźny przekąs położony na to słowo wzbudził gniewne spojrzenie Radnego z Palavenu. - faktycznie miałby być "stworzony jedynie do życia", to - przysięgam - chciałbym być choć w połowie tak dobrze do niego przygotowany. - skomentował mężczyzna wskazując dłonią na plany na cyfrowym stole. Przeciętnie biegłej w niuansach technologii Iris samo spojrzenie na nie niewiele jednak mówiło. Nie musiała jednak dopraszać się o wyjaśnienia, bo jedno znaczące spojrzenie przełożonego pobudziło eksperta do działania. - Widzi Pani, nie chcąc podważać kompetencji koleżanki odpowiedzialnej za konsultacje informatyczne... - już początek pierwszego zdania skonstruowano tak dyplomatycznie, że Iris nie miała wątpliwości - mężczyzna musiał być politykiem, co kłóciłoby się z funkcją, jaka go tu sprowadziła, albo rzecznikiem człowieka bardzo wpływowego, choć muszącego na każdym kroku dbać o swoją reputację. Gdyby odpowiedź nie była dość oczywista, salarianin sam dostarczył dowodów - pochyliwszy się nieco nad pulpitem pozwolił zajrzeć w swój rozszerzony kołnierz, odsłaniając tym samym wytatuowany symbol Zaćmienia. Jeżeli organizacja ta była znana z czegoś prócz balansującej na skraju legalności działalności, to z produkcji wszelkiego rodzaju maszyn bojowych. - niemniej poproszono mnie, bym zwrócił Pani uwagę na pewne kwestie. Po pierwsze, chciałbym już na wstępie zaznaczyć - co z resztą już raz uczyniłem - turianin przewrócił jedynie oczami - że moi przełożeni są jednocześnie oburzeni i zaszokowani tym, do jak dalekiej niesubordynacji posunął się jeden z naszych podoficerów pozwalając sobie na tak karygodną działalność na Nolani. Bezzwłocznie wyciągnięto by odpowiednie konsekwencje, gdyby tylko Pani i Pani towarzysze nie uczynili tego już na miejscu. - zaskakujące jak banalna bajeczka i kilka prostych wyjaśnień nabierało prawnej wiarygodności, gdy miało się "dojścia" w Radzie. Napięcia związane z brudną przeszłością salarianina towarzyszyły już jednak całemu gremium od dłuższego czasu i to spotkanie nie było miejscem odpowiednim, aby ponownie wyciągać je na światło dzienne. - Jako wyraz dobrej woli niezwłocznie dostarczyliśmy wszelką dokumentację techniczną - dziś dostarczyłem ją osobiście, aby dopilnować, że każdy drobiazg zostanie należycie wyjaśniony. Chcielibyśmy... - zaczął ekspert, niemniej przerwał mu turiański Radny, wyraźnie zmęczony nazbyt dyplomatycznym żargonem. - Do brzegu, do brzegu proszę. - zwrócił się, rozmasowując sobie skroń - Oczywiście. Niniejsze zapiski przedstawiają projekty nowej linii dronów paramilitarnych, które niedługo miały trafić do produkcji, a które oficer rzeczonej wcześniej komórki bezprawnie sobie przywłaszczył. Jak widać, zdecydowaliśmy się na wykorzystanie turiańskiej sylwetki ze względu na przystępne technologicznie gabaryty oraz mnogość dostępnego wyposażenia. Nasze mechy z założenia nie są oczywiście przeznaczone do regularnej walki, niemniej ten właśnie model zaprojektowano z myślą o cięższych warunkach bojowych i bytowych. Na wyposażeniu, prócz naszej udoskonalonej aparatury celowniczej, pirotechnicznej czy służącej cyfrowym starciom na bliskie odległości, znalazło się wiele nowych rozwiązań - preinstalowany komplet omni-narzędzi ,w tym omni-ostrze, pełen zestaw komunikacyjny dalekiego zasięgu, udoskonalone kończyny dolne poprawiające precyzyjność ruchu oraz mobilność w starciu, dodatkowe czujniki termo- i noktowizyjne, wzmocniony pancerz, zwiększona odporność na czynniki zewnętrzne... - lista zapewne była jeszcze długa, ale tyradę przerwał salarianin z Rady. - Droga Iris, jak widzisz, wasz "stworzony do pokojowej egzystencji" obiekt to całkiem sprawna maszyna do zabijania.\n20 mar 2014, o 20:28\nNie dane było Iris nawet wymienić spojrzenia z turiańskim radnym, gdyż przed jej oczyma pojawiły się projekcie obrazów przedstawiających te wszystkie schematy, o których była mowa. Zmarszczyła brwi, wyraźnie przejęta tym, co zostało jej pokazane. Pochyliła się nad odwzorowaniami, poświęcając temu zdecydowanie więcej czasu, niż trwał monolog salariańskiego uczonego.\nOparła się plecami o biurko, które znajdowała się za jej osobą. Potrzebowała chwili, nawet takiej dłuższej, aby nie utonąć we własnych myślach. Jak tutaj dyskutować z... faktami? Być może Iris za bardzo chciała wierzyć, że ich SI zostało stworzone do większych, szczytniejszych celów. Że ciągle pod ich nosem znajduje się coś, co rozwiązałoby wszelkie możliwości, tylko oni nie są w stanie tego dojrzeć. Tak bardzo chciała mieć rację, że zderzenie z rzeczywistością okazało się solidnym policzkiem.\n- Jesteście pewni, że mamy do czynienia z tworem, który ma być po prostu... skuteczną maszyną do zabijania?\nSpojrzała uważnie po obu salarianinach. Bo chociaż nie mogli być po prostu pewni, to jednak pewne fakty potrafiły bezdyskusyjnie na coś wskazywać. Podpadła brodę na rękach, te zaś skrzyżowała na wysokości piersi. Tatuaż Zaćmienia na karku radnego widziała nie po raz pierwszy. Ale były pewne sprawy, o których się mówiło nie mówiło. I bywały grzecznie przemilczane.\n21 mar 2014, o 00:23\ncała czwórka rozstawiła się wokół stołu, przypominając generalów debatującym nad strategią dla najbliższej bitwy. W prawdzie podjęte tu decyzje nie miały mieć aż tak drastycznych skutków jak na wojnie, co jednak nie znaczyło, że ich podjęcie było prostsze.\n- Spokojnie Iris - turianin pierwszy przerwał całun ciszy - dzięki uprzejmości.. naszego gościa - nie bez przekąsu odniósł się do osobnika z tatuażem, po którym te słowa spłynęły wszakże jak po kaczce - wystarczała mu przychylność Radnego, który go tu sporwadził - aprobata pozostałych była jedynie opcjonalna - dowiedzieliśmy się, że Sigil wykorzystał jako szkielet drona bojowego, ale! - wstrzymał za wczasu jakikolwiek sprzeciw - co innego mial do wyboru, skoro pomoc zaoferowali mu terroryści? - ostatnie słowo wywołało małe poruszenie, choć raczej w postawie salariańskiego Radnego. - Przecież słyszeliśmy, że te działania wynikły z niesubordy... - zacząl tłumaczyć, chciąć się odciąc od niewypowiedzianych zarzutów. - Tak. Tak, zgadza się. - zbył jedynie turianin - Nie zmienia to faktu, że Ci niesubordynowani terroryśc nie zaoferowali mu z pewnością droida protokolarnego. Do kroćset! Doskonale zdaję sobie sprawę, jak wątpliwa etycznie i prawnie jest cała ta sytuacja! Chcę jedynie, żeby członek Hierarchi miał prawo do obrony własnego honoru!\n21 mar 2014, o 13:29\nPozostało jej przytaknąć i dołączyć do obradujących przy stole. Ciężko było Iris oderwać wzrok od tych wszystkich schematów. Nie mogła nie zgodzić się ze stwierdzeniem turiańskiego radnego, bo w końcu za pomoc odpowiedzialni byli terroryści. Wciąż jednak obracali się w sferze domysłów. I to po omacku.\n- W takim razie możemy mieć do czynienia z kimś, kto jest nieświadomy tego, ile szkód może wywołać bądź doskonale wie, że ma egzystować jako... jako jakaś masowa broń. I znów mamy pytania bez odpowiedzi. Równie dobrze możemy stać tutaj tak cały dzień, o ile również nie noc, a do jakiś konstruktywnych wniosków nie dojdziemy. Bo skąd mamy wiedzieć, jak ten twór się zachowa po obudzeniu? Na wszystkich bogów!\nZ ciężkim westchnięciem splotła dłonie na wysokości piersi.\n- Decydujmy więc. Nie możemy ciągle stać w martwym punkcie. Chyba że boisz się brać odpowiedzialności za swoją decyzję, to wtedy dopuśćmy do głosu także specjalistów. Ja żadnego nie potrzebuję, gdyż nie mam wątpliwości, że żadna moja decyzja nie bez zetknięcia się z tym tworem. I żaden specjalista nie musi mnie przekonywać za otwarciem bądź odradzać tego. Sama umiem w takich kwestiach decydować. Nie mniej siedem głosów, nie może tutaj dojść do zrównania. Czy widma są na swoim posterunku? Jeśli wszak wypadnie decyzja pomyślna, trzeba się liczyć, że równie szybko zmuszeni będziemy go... powstrzymać jeśli okażą się najczarniejsze scenariusze słuszne.


14 lipca 2016 14 lipca 2016 Darek Madejski 1 Comment Obduction\nJest cena oraz zwiastun.\nWydawnictwo Techland informuje, że zostało polskim partnerem niezależnego studia Cyan i wprowadzi na rynek najnowszą produkcję legendarnych twórców pod tytułem Obduction. Intrygująca gra przygodowa pojawi się na PC 5 sierpnia w dostępnym jedynie w Polsce wydaniu pudełkowym i otrzyma kinową lokalizację.\n← Konferencja Sony na Gamescom 2016. Zapomnijcie o niej\nNowa konsola Nintendo zapowiedziana. Będzie naprawdę malutka! →\nDla takiej muzyki warto przyjrzeć się tej grze z bliska 😀


Matka 10 dzieci, 660 zł na życie, a ZUS odmawia jej emerytury z Mama 4 Plus! | Mamotoja.pl\nA miało być tak pięknie! Państwo miało wynagrodzić emeryturą Mama 4 Plus wkład matek czworga lub więcej dzieci w wychowanie kolejnych członków społeczeństwa. Okazuje się jednak, że nie każdej matce spełniającej ten warunek świadczenie się należy, ponieważ ZUS może interpretować przepisy na niekorzyść ubiegających się o świadczenie kobiet. Całkiem bezdusznie i mocno kontrowersyjnie!\n660 zł emerytury\nMieszkanka powiatu lipnowskiego (woj. kujawsko-pomorskie) nie miała łatwego życia, a czas emerytury niczego nie zmienił. Otrzymuje głodowe świadczenie w wysokości 660 zł. Zawodowo pracowała tylko przez siedem lat. Przez lata zajmowała się domem i wychowywała dzieci. Urodziła ich dziesięcioro, jedno zmarło. W tle mąż alkoholik. Cała odpowiedzialność i ciężar zajmowania się dziećmi spoczywały na jej barkach.\nZa 660 zł trudno się utrzymać. Kobieta wystąpiła więc do ZUS po świadczenie Mama 4 Plus.\nZakład Ubezpieczeń Społecznych uznał jednak, że tej matce dziesięciorga dzieci, emerytura z tytułu Mama 4 Plus się nie należy. Dlaczego? Bo przez siedem lat pracowała zawodowo! Krystyna Michałek, rzeczniczka ZUS w województwie kujawsko-pomorskim decyzję tłumaczy następująco: - W większości przypadków przyczyną odmowy przyznania świadczenia „Mama 4 plus" jest przekroczenie dochodu zapewniającego niezbędne środki utrzymania. tj. kwoty minimalnej emerytury. W sprawach indywidualnych w kwestii przyczyny braku prawa do świadczenia należy skontaktować się z najbliższą placówką ZUS - wyjaśnia rzeczniczka.\nW liście do „Gazety Pomorskiej" kobieta napisała: - Czuję się pokrzywdzona przez państwo. Te matki, które nie pracowały zawodowo, dostają ponad tysiąc złotych od państwa. Ja zostałam ukarana za to, że wychowując dzieci, równocześnie starałam się pracować, by zapewnić im lepszy komfort życia. Teraz muszę z tej głodowej emerytury utrzymać dom, bo mieszkam sama. Muszę też kupić jedzenie i leki.


Eleganckie torebki - ponadczasowe modele, które nigdy nie wyjdą z mody- apsters.pl\nEleganckie torebki - ponadczasowe modele, które nigdy nie wyjdą z mody\nW świecie modowych dodatków, w tym damskich torebek, ciągle pojawia się coś nowego. W końcu kreatywność projektantów mody nie zna granic. Jednak są takie modele torebek, które zawsze będą mieć przewagę nad ekstrawaganckimi nowościami dzięki swojej klasie i elegancji. Zobacz najbardziej eleganckie torebki - ile z nich masz w swojej szafie?\nElegancka torebka - klasyka niejedno ma imię\nEleganckie torebki są ponadczasowe dzięki swojemu klasycznemu fasonowi, uniwersalnemu kolorowi czy materiałowi najwyższej jakości. Poniżej prezentujemy, jakie cechy powinna mieć elegancka, gustowna torebka w zależności od kryterium, pod którym ją rozpatrujemy.\nElegancja zamknięta w formie\nJednym z najbardziej klasycznych i eleganckich modeli torebek jest mała, prostokątna kopertówka. Kobiety od dekad cenią ją za minimalizm i prostotę formy. Elegancka torebka kopertówka jest idealnym dopełnieniem każdej wieczorowej stylizacji. Ten gustowny dodatek możemy trzymać w dłoni lub przewiesić na ramieniu dzięki cienkiemu paskowi lub błyszczącemu łańcuszkowi.\nInnym klasykiem jeśli chodzi o najbardziej eleganckie damskie torebki jest kuferek. Świadczy o tym chociażby fakt, że uwielbiały go takie gwiazdy jak księżna Diana, Grace Kelly czy Audrey Hepburn. A także miliony kobiet po nich. Elegancka torebka o fasonie kuferka urzeka nas przede wszystkim swoim kształtem w formie trapezu. Możemy stylowo nosić ją w dłoni lub przewieszoną przez nadgarstek.\nSkórzana torebka to absolutny must have w szafie każdej kobiety. Wiele z nas odkłada taki zakup w czasie i nic dziwnego - to niemały wydatek. Jednak zakup skórzanej eleganckiej torebki to inwestycja, która na pewno się zwróci.\nJeśli wciąż zastanawiasz się nad powiększeniem zawartości swojej szafy o torebkę ze skóry proponujemy model z materiału imitującego skórę krokodyla czy węża. Doda twojej torebce charakteru.\nWłoska elegancja - zawsze w modzie\nInnym nieśmiertelnym klasykiem w świecie torebek jest włoska torebka. To wręcz synonim elegancji, klasy i dobrego gustu. Włoskie skórzane torebki wykonywane są z materiałów najwyższej jakości i z dbałością o każdy, nawet najmniejszy detal. Eleganckie torebki prosto z Włoch są dzięki temu bardzo trwałe i służą swoim swoim właścicielkom długie lata.\nCzarna elegancka torebka - ponadczasowy klasyk\nElegancka torebka to też czarna torebka. W końcu czerń to najbardziej uniwersalny kolor. Każda czarna torebka nada naszej stylizacji klasy. Dopełni każdego looku na który się zdecydujemy. Jej zaletą jest to, że stonuje i wyciszy stylizację opartą na wzorach czy printach.


gatunki herbat – Być kobietą\nBardzo dużo osób zaczyna spędzać czas przy herbacie. Jest to ulubiony napój niektórych ludzi, w szczególności teraz, gdy pojawia się dużo rodzajów. Herbata zaczyna być jednym z ważniejszych napojów, gdyż każdy rodzaj smakuje inaczej i posiada inne właściwości. Picie herbaty staje się modne i coraz częściej w restauracjach czy barach klienci ją zamawiają. Bardzo popularna jest herbata zielona, która ma sporo właściwości. Zaczynamy doceniać jak wieli wpływ na nasze zdrowie ma ten napój , więc poszukujemy nowe sposoby parzenia herbaty, żeby mogła być znacznie smaczniejsza. Są różne rodzaje herbat, zatem każdy ma możliwość znaleźć tą, która zaspokoi jego oczekiwania.\nWiele osób zaczyna doceniać jak duży wpływ na nasze zdrowie ma herbata zielona właściwości, jej są potwierdzone wieloma badaniami i jest często wykorzystywana przez wiele osób. Nie każdy wie jednak jak pić herbatę, aby wydobyć z niej jak największe korzyści. Wymyślanych jest bardzo dużo sposobów na napar herbaciany, ażeby zostawiał nie tylko satysfakcję smaku, ale też mógł mieć jak największy wpływ na zdrowie.


Jaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub , eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nJaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub\nJaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub - opis produktu:\nTo kolejna propozycja Jakuba Szczepaniaka - autora książek prezentujących przyjazną twarz matematyki (w tym: Przechytrzyć Murphego, czy Matematyka nie tylko dla zakochanych), nauczyciela akademickiego, popularyzatora niebanalnych metod nauczania.\neBook, multiformat: mobi, epub Jaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub pochodzi z wydawnictwa PWN. Autorem książki jest Jakub Szczepaniak. Należy do gatunków: nauki ścisłe. Książka Jaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub liczy 230 stron.\nJakub Szczepaniak - przeczytaj też\nPrzechytrzyć MURPHY`EGO czyli matematyka na co dzień - mobi, epub\nRECENZJE - eBook, multiformat: mobi, epub - Jaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub\n-19% Jaśniej proszę, czyli przyjazna twarz matematyki - mobi, epub ebook


Kibicowa - SportoweFakty.pl\nKibicowa lubi Komentarz\n"Tak się gra jak Przeciwnik pozwala", Zastal zrobił dla Asseco "podpuchę", ale po co ?.\nWalter, zielona czeka :D\nGratulacje stelmetowcy za obronę twierdzy:)\nDzięki Stelmecie za Walkę do końca. Było o Honor i się z tego wywiązaliście. Kanarki nie popierdółki... dystans Im siedział;) Wyszła przyduża porażka u Nas. Gdyby było -5 to może wykrzesali by z siebie więcej... niestety to obciążało psychikę. To Wielki Sukces... i udało się podtrzymać prawo "serii" dla Woja;) Dzięki za emocje, wzruszenia... mamy Dobrą Drużynę... której trochę brakuje do europejskich wyżyn... Brawo Pan Trener... Drużyna pod Panem rozwinęła się pięknie dając kibicom wiele frajdy. Teraz TBL bo jest Co Bronić;) ZAAAAAASTAL!!!\nJak można oddać głos na Stelmet że zagrał zle , ktoś najwyraźniej się pomylił albo ma coś z głową\nBrawo Stelmet. Szanse były niewielkie, ale pokazaliście charakter. Koszar ma do emerytury daleko. Przy takich gwiazdach naprzeciwko nasi naprawdę zaprezentowali europejski poziom. Szkoda tych kilku piłek które wypadły z kosza, bo tak naprawde zabrakło 4-rech piłek a 3 wyleciały. Niewiele bylismy gorsi na ten czas, ale możemy byc dumni z ich postawy w całych rozgrywkach. Szacunek i gratulacje.\nZmęczenie, kontuzje zrobiły swoje, co nie umniejsza zwycięstwa Lublinian.\nGratulacje Panowie Gratulacje. Prawdziwi kibice wiedzą co znaczy takie zwycięstwo. Saso-RESPECT\nTakie mecze daja motywacji.BRAWO!\nI bardzo dobrze, jeszcze przyjdzie czas na wielki "come back" WH :-)\nnikt nie myśli dlaczego chcą go! skoro bost ma odejść to potrzebujemy grajka dla koszarka a hodge ma doświadczalnie:)\nStelmet dziś stłamsił pantery i zagrał na poziome Euroligowym... szybko i twardo. Sędziów w IV kwarcie poniosły gwizdki do krainy wyobraźni, ale nawet wtedy Czarni nie mieli szans wygrać tego meczu. Po prostu Stelmet dziś był za mocny, co nie zmienia mojego zdania, że Słupsk jest poważnym kandydatem do medalu w tym sezonie, czego życzę.\nZnając Saso to jakoś by go wkoponował. WH by grał na pozycji 2 więc miałby sporo do pokazania. J.R.R nie zachwyca jak na razie a dodatkowo marudzi o małej kasie.\nZastalowcy zagrajcie ambitnie "swoje", bo naprawdę meczem z Barceloną macie szansę się wypromować i o co powalczyć , oby się udało, reprezentujecie Polskę !.\nDawać Dziki... szorować tymi okrągłymi po parkiecie. Czynnik zaskoczenia... może być kluczowy. Barsa będzie chciała w domu zmazać falstart... w sumie jesteśmy w podobnym położeniu;)\nTakie info o Chłopakach z Zastalu i Ich grze ze Śląskiem mnie jako kibica zadawala, gratki , myślę, iż następne meczyki również nas zadowolą.\nSpokojnie, sezon długi, będą mecze że Szewczyk będzie rządził. Przyzwyczaj się, ze w każdym meczy błyśnie inny zawodnik. Był Ponitka, przyszła pora na Borovniaka i Moldoweanu, będą następni. Wszyscy w formie mają być na finał.\nBrak szans na kontrakt w Szczecinie ... nie bedzie cofał sie w rozwoju. Bez urazy dla Wilków ale taka prawda. Inny poziom\nKibicowa został fanem Szymon Szewczyk\nMy od Zgorzelca, Rosjanie od nas...\nI tak to się koszykarski biznes kręci :p\nSzkoda, że nie w Zielonej. Ci gracze to magnesy na kibiców\nKibicowa został fanem Karol Gruszecki


Skryptowa afera w AGH. Wykładowcy grozi 10 lat więzienia [VIDEO] | Gazeta Krakowska\nSkryptowa afera w AGH. Wykładowcy grozi 10 lat więzienia [VIDEO]\nMarta Paluch 04.01.2012\nStudenci nagrali filmik, jak wykładowca zbiera pieniądze... FOT. kadr z filmiku nagranego przez studentów AGH\nMężczyzna prowadził na uczelni zajęcia z prawa geologicznego, górniczego, budowlanego i energetycznego. Opracowywał konspekty z tej dziedziny, napisał też skrypt. - Można je było kupić tylko u niego. Za skserowanie skryptu pobierał 30 złotych - opowiada rzecznik Prokuratury Okręgowej w Krakowie Bogusława Marcinkowska. Tłumaczy, że student musiał się podpisać na kserokopii, a pan profesor również składał swój podpis i opatrywał datą. - Potem na egzaminie pisemnym ci, którzy mieli podpisane kopie konspektów i skrypty, mogli je wnieść i z nich korzystać - uściśla rzeczniczka prokuratury.\nWedług materiału zebranego przez śledczych, zdanie egzaminu bez tych "pomocy naukowych" było praktycznie niemożliwe, gdyż Roman S. żądał dokładnego przytoczenia definicji ze swoich aktualnych skryptów i konspektów. Aktualnych, bo co roku je zmieniał...\nWykładowca, który dziś jest już na emeryturze, nie przyznał się do winy. - Stwierdził, że pobierał opłatę za autorskie opracowania, czyli konspekty. Miał w ten sposób wychodzić naprzeciw studentom w trudnej materii ciągle zmieniającego się prawa, które wykładał - mówi prok. Marcinkowska. - Zaprzeczył jednak, że stosował przymus zdawania egzaminów tylko z tych konspektów - dodaje.\nSprawdź także: Wykładowca AGH dorabiał naciągając studentów\nSprawa wyszła na jaw po tekście "Gazety Krakowskiej" z 1 lipca 2010 roku. Do dziennikarzy zgłosili się studenci Romana S. , którzy opowiedzieli o całym procederze. Udostępnili nam też film z Romanem S., który nagrali na uczelni. Było na nim widać jak studenci wręczają mu pieniądze. O sprawie również od gazety dowiedziały się władze uczelni, które zdecydowały się skończyć z nim współpracę.\nroman s wykładowca a...\nwykładowca oszust AG...\nAGH skrypty afera\nAbsolwentka x 2 05.01.2012 10:26:36\nmam ciekawszą historię... sprawa dotyczy egzaminów poprawkowych na prywatnej uczelni krakowskiej... wszystkim mieszkańcom Krakowa dobrze znanej. Tak się złożyło że studiowałam na prywatnej uczelni i na państwowej dziennie podobne kierunki... powtórzyły się niektóre przedmioty... oczywiście panowie wykładowcy jąć się nie dali aby zdać egzamin tylko na jednej uczelni a wpis dostać na dwóch... w końcu ten sam materiał, ten sam rok :) Trafiłam na pana, który zarówno an państwówce jak i na prywatnej wykładał TEN SAM przedmiot TAK SAMO z TAKIMI SAMYMI opowiastkami i TAKIMI SAMYMI notatkami... nie trudno się domyślić że egzamin BYŁ TAKI SAM a jak go DOKŁADNIE TAK SAMO napisałam z wynikiem: +dostateczny na prywatnej (jako jedna z 5 osób pozytywna ocena na 100 pare osób) a na państwowej bardzo dobry!!! I co o tym myślicie? Cud się stał chyba się punktacja w ciągu DOKŁADNIE JEDNEGO DNIA zmieniła bo zakres mojej wiedzy bynajmniej nie a egzamin był testowy więc nie ma mowy o innej interpretacji. Od dawna wiadomo że z poprawek na prywatnych mają niezły utarg wykładowcy a na państwowych to "kichał na to Michał" niech się dzieje co chce za taką "głodową" pensje... Temu też się powinno prawo przyglądnąć... tak uważam i nie ma co milczeć i płacić- należy dochodzić swoich praw. Ja przez 3 lata (i tak o 3 za długo) nie miałam ani jednej poprawki ale podręczniki NA PAMIĘĆ bo jeden błąd i ndst :) A mówi się o niskim poziomie uczelni prywatnych... tylko za jaką cenę :P\ntakisobie 05.01.2012 08:02:04\nJa w Australii na University of Western Sydney mialem podobna sytuacje. Aby sie uczyc musialem kupic ksiazke napisana przez wykladowce. Ksiazke te mozna bylo posiadac w czasie egzaminu. Wykladowca mial stopien tylko doktora,... Ani mnie ani nikomu z kolegow nie przyszlo do glowy, ze to cos nie tak.\nSkoro aby ogladac DVD musimy za nie zaplacic i nie mozemy go kopiowac bez zgody autora to dlaczego dziwi was, ze profesor bierze zaplate za swoja prace???\nCos mi sie wydaje, ze wykladowca prawa moze znac sie na nim lepiej niz ci co go oskarzaja.\ndwa fakultety 04.01.2012 23:15:20\ntaka procedura, jak wyżej opisana, jest nagminna w całej polsce !! sam jestem absolwantem dwóch uczelni technicznych, obie kończyłem na studiach dziennych, mogę przytoczyć dziesiatki nazwisk i przedmiotów gdzie obowiązywał taki zwyczaj i co z tego !! i tak nic się nie zmieni!! Branie łapówek, od studentów obcokrajowców, ciągnięcie za uszy bahorów kolegów i ludzi ustosunkowanych to u nas w tzw. polsze, norna !!\nGość 04.01.2012 21:19:33\nTrzeba było mieć duże zaparcie, żeby nie kupić tych książek, nie wiem czy u mnie na roku ktoś się zdecydował. Mało tego, że się zapłaciło 100 za badziewie to jeszcze gościu na egzaminie wydzierał się na ludzi, czas ograniczał do minimum, a potem robił cyrki z zaliczeniem.\nDziekan oczywiście nic z tym nie umiał zrobić, oprócz napisania do gościa jakiegoś śmiesznego pisemka wzywającego go do sprzedaży książek w księgarni AGH.\nCo z tego że go będą sądzić, niech nawet skarzą... na co? I co z tego wynika dla ludzi, którzy kupili to barachło nadające się po egzaminie tylko na śmietnik. Niech gościu teraz odda wszystkim były studentom kasę za podręczniki z odsetkami, to rozumiem, byłaby kara, z której chociaż coś byłoby dla poszkodowanych. Z ustaleniem pokrzywdzonych problemów nie powinno być, w końcu kupowały to całe roczniki.\nI czemu szuka się tylko od 2004? Ja przed 2004 rokiem słyszałam, że na czwartym roku jest taki u którego książki trzeba kupić.\nandromeda 04.01.2012 19:18:52\nTak! Wreszcie! Ile jest takich wykładowców... Uczelnie, a raczej ich pracownicy zarabiają na studentach jak się da. Niestety tam gdzie studiowałam każdy każdemu rękę lizał i nie udało mi się uzbierać dowodów. Może dlatego, że nikt mnie nie poparł otwarcie, a na dodatek dzięki tej cudownej uczelni nabawiłam się choroby. Dziękuję tym, którym chciało się coś z tym zrobić! Niech grzyb zgnije w więzieniu, był złodziejem całe życie - zasłużył.


BIUSTONOSZ AV 1755 BEIGE Pościel dla dzieci, łóżeczka dziecięce - sklep zaira.pl\n» BIUSTONOSZ AV 1755 BEIGE\nKod produktu: AV-1755-BEI-100B \nAV 1755 Pure Sand Soft Seamless Typ- soft seamless Kolor – beige Konstrukcja – Soft (K-1755) Ramiączka – nieodpinane/regulowane Zapięcie – dwurzędowa/trzyrzędowa, trzystopniowa haftka Niezwykle kobiecy i komfortowy biustonosz Pure Sand zaskakuje funkcjonalnością i niepowtarzalnym charakterem. Elegancki design i nowatorskie technologie sprawiają, że zupełnie nowa konstrukcja K-1755 zachwyca nawet najbardziej wymagające kobiety. Biustonosz wykonany jest z wysokiej jakości materiałów termicznie profilowanych tak, aby idealnie podtrzymywał i zbierał biust. Brak szwu powoduje, że model ten jest nie widoczny pod obcisłym ubraniem, a kwiatowy wzór dodaje mu powabu. Skład surowcowy: Biustonosz – 88% Poliamid, 8% Bawełna, 4% Elastan


Krzyk w ciemnościach | Kleofas\nTeologia cierpienia, Wacław Hryniewicz OMI\nKrzyk w ciemnościach\n4 lutego 2014 Wacław Hryniewicz OMI\t7 komentarzy\nIstnieją zagadnienia trudne, intymne, osobiste, o których pisać niepodobna bez obawy przed spłyceniem i zafałszowaniem. Do takich należy niewątpliwie ludzkie cierpienie. Nie sposób go wytłumaczyć ułomnymi słowami ludzkiej logiki. Wymyka się ono także najbardziej wzniosłym kategoriom myślenia religijnego. Któż nie obawia się mówić o cierpieniu?\nOdważam się jednak w tym tekście uzupełniającym pisać o cierpieniu tonem osobistym. Autentyczne słowa na jego temat bywają twarde, ubogie i nieskładne. Nie można tego wyrazić w kilku zdaniach. Język cierpienia jest wspólny wszystkim ludziom. Jest to chyba język najbardziej ekumeniczny, przekraczający wszystkie podziały i różnice między ludźmi. Każde cierpienie ludzkie jest po prostu cierpieniem, niezależnie od przynależności wyznaniowej i religijnej. Stanowi cząstkę ogromnej ekumenii ludzkiego nieszczęścia. Pozostaje wspólnym doświadczeniem ogólnoludzkim i wspólnym zadaniem.\nHiobowie naszego życia\nNie jestem człowiekiem nietkniętym przez cierpienie. Przeszedłem trudne lekcje wyższego rodzaju uniwersytetu. Nie uczyniły mnie zgorzkniałym i nieszczęśliwym. Przeciwnie, uważam się za człowieka szczęśliwego, któremu zaoszczędzone zostały próby zbyt ciężkie. Bogu dziękuję za wszystkie doświadczenia. W modlitwie „Ojcze nasz” proszę: „i nie wystawiaj nas na próbę” (dosł.: „nie wprowadzaj nas w [czas] próby”, zgodnie z tekstem greckim, zamiast: „i nie wódź nas na pokuszenie”). To jedyna, przejmująca prośba w tej modlitwie, zaczynająca się od „nie”. Wszystkie inne są pozytywne. To zastanawia!\nW ciągu swojego życia spotkałem ludzi, których los porównać by można z losem biblijnego Hioba. Zachowuję w pamięci ich imiona. Tych, którzy już odeszli i tych, którzy jeszcze żyją polecam w modlitwie dobremu Bogu. Ich obecność w moim życiu skłania wciąż na nowo do zadumy nad sensem ludzkiego zmagania z nieszczęściem.\nWielu ludzi zostaje boleśnie zranionych w ciągu swojego życia. Żyją istnieniem pomniejszonym i ukrzyżowanym. Trzeba rozumieć ich bunt, a także odczuwaną przez nich często niechęć do Boga jako dawcy takiego życia. Chcą znaleźć odpowiedź na dręczące ich pytania. Szukają usprawiedliwienia swojej sytuacji. Odczuwają potrzebę dowodu swojej winy i wewnętrznego oczyszczenia. Rzadko znajdują odpowiedź na swoje pytania.\nJak wtedy ocalić zaufanie do Boga, Jego dobroci i miłosierdzia? Trzeba wierzyć, że On był, jest i pozostanie Bogiem z nami. To Jego obecność ocala nas od zagubienia. Ocalenie wydarza się wtedy, kiedy On zbliża się do nas w potrzebie, kiedy ze zdumieniem doświadczamy w końcu Jego tajemniczej obecności i troski o nasz los. Przedtem wydawał się nam zagrożeniem i nieprzyjazną ciemnością. Przychodzi czas, gdy poczucie Jego obecności i miłości przynosi radość i uspokojenie.\nJest w naszym życiu i naszej modlitwie miejsce na skargę i zaufanie dobremu Bogu. Hiobowie są pośród nas. Niech wiedzą, że cierpienie i nieszczęście nie są jedynie karą Bożą za popełnione przestępstwa. Do dziś zadajemy sobie trwożne pytania o sens cierpienia w ludzkim życiu. Żadna odpowiedź nie przyniesie całkowitego rozjaśnienia. Zaufanie do dobrego Boga i wytrwała nadzieja cierpliwie leczą nasze niepokoje.\nUkrzyżowana postać istnienia jest najtrudniejsza\nNie wolno mówić o cierpieniu w taki sposób, który irytuje, a co gorzej upokarza i obraża samych cierpiących. Nie chciejmy z upodobaniem dowodzić, wyjaśniać i dawać dobre rady komuś, kto żyje w swoistym świecie pełnym ciemności i lęku. Trzeba strzec się, aby nasz sposób myślenia i mówienia o cierpieniu nie był zniewagą dla tych, którzy rzeczywiście cierpią. Ostrzeżeniem są ich własne słowa. Ci, których cierpienie dotknęło najbardziej, zazwyczaj milczą. Nie potrafią i nie chcą pięknie o nim mówić. Być może, to właśnie oni mają największe prawo mówić innym o cierpieniu i prostować mylne wyobrażenia. Czynią to najczęściej bez słów, za pomocą jedynego języka, jaki im pozostał – języka łez, pokory i wewnętrznego uciszenia, albo języka buntu, krzyku i skargi.\nCierpienie to nieskończenie więcej niż teoretyczny problem do rozwiązania. To konkretne doświadczenie ludzkie, w zetknięciu z którym rodzi się poczucie bezsensu i bezsilności. Na nic się nie zdadzą najbardziej wyszukane wyjaśnienia. Cierpiący ludzie zostają wtrąceni w krąg ciemności i osamotnienia. W obliczu cierpiącego człowieka racje rozumu okazują się całkowicie bezradne i bezsilne.\nCierpienie w jego różnych postaciach jest tajemnicą szczególnie trudną i nieprzeniknioną, która powinna budzić głęboki szacunek dla cierpiących i współczucie dla ich doli. Onieśmiela ono także tych, którzy są jego świadkami, a równocześnie przynagla do spotkania z cierpiącym człowiekiem i wzywa do przyjścia mu z pomocą. Ukrzyżowana postać istnienia jest bytowaniem najtrudniejszym. Odczuwane jest jako zstępowanie w infernalny wymiar rzeczywistości świata. Jeżeli gdzieś potrzeba duchowego rozjaśnienia, to chyba najbardziej w mrocznych wymiarach egzystencji.\nSamo w sobie cierpienie nie może być wartością. Jako takie pozostaje zawsze niedolą, ciężarem, udręką, próbą, zagrożeniem, pokusą do zwątpienia i buntu, największym wyzwaniem dla życia i sensu istnienia. Refleksja nad cierpieniem, złem i śmiercią jest trudnym testem dojrzałości myślenia religijnego. Jest ona szczególnie potrzebna w czasach, gdy myśl o cierpieniu i śmierci jest spychana w najdalsze zakątki świadomości, co prowadzi nieuchronnie do jeszcze większej izolacji ludzi cierpiących.\nTrzeba budzić większą wrażliwość na cierpienie i kształtować postawy, które mobilizują do zmagania z nim. Jest ono wyzwaniem nie tylko dla kogoś, kogo ono bezpośrednio dotyka, ale również dla tych, którzy są jego najbliższymi świadkami. Kto nie potrafi współ-cierpieć, nie będzie zdolny również głęboko przeżywać radości i szczęścia. Pozostanie człowiekiem powierzchownym, pozbawionym głębi życia duchowego.\nTylko z dystansu cierpienie może wydawać się czymś oczywistym\nCierpienie, niepowodzenie i nieszczęście kładą się wielkim ciężarem na życiu konkretnych ludzi. Może się zdarzyć, że udręczony człowiek zdolny jest przeklinać Chrystusa za to, że jest taki słaby, że na ziemi dzieje się tak, jak gdyby głoszony przez Niego dobry Bóg winien był posłuszeństwo czy jakiś dług diabłu (zob. Hi 1,6–2,10). Wszystko zdaje się wtedy wskazywać na to, że Stwórca i Pan świata jest albo bezsilny, albo znajduje upodobanie w nieszczęściu ludzi. Rodzi się pokusa odrzucenia Boga nie tylko jako niepotrzebnego, ale wręcz jako kogoś winnego i odpowiedzialnego za cierpienie ludzi.\nCierpienie człowieka jest tą przestrzenią życiową, na której dochodzi najbardziej boleśnie do spotkania z sensem lub bezsensem egzystencji. Kryje się w tym nieuchronna dwoistość cierpienia. W obliczu cierpienia i zła mnożą się trudne pytania. Stawia je człowiek pełen goryczy i rozterki samemu Bogu: dlaczego właśnie ja muszę cierpieć? Nieszczęście przenika najbardziej w głąb świadomości i staje się naszym własnym pytaniem wówczas, gdy zaczynamy sami doświadczać go na sobie i osób najbliższych: jako groźby, niebezpieczeństwa, cierpienia, utraty, udręki, choroby, śmierci, niegodziwości spowodowanej przez innego człowieka. W obliczu zła staje wówczas nie tylko ludzki umysł, ale cały człowiek. Tylko z dystansu cierpienie może wydawać się czymś oczywistym. Pytania stają się tym bardziej natarczywe, im bardziej bezpośrednio zostajemy dotknięci mocą zła w różnych jego postaciach, im bardziej czujemy się bezradni i bezbronni wobec jego tyranii.\nObszar ludzkiego cierpienia jest niezwykle rozległy, zróżnicowany i wielowymiarowy. Zło przybiera niezliczoną liczbę form i postaci. Ileż cierpień ludzkich wynika z tego, co czynimy sobie nawzajem! Pijany kierowca zabija dziecko lub starszego człowieka. Dziewczyna zostaje zgwałcona lub zabita w zaułkach wielkiego miasta. Czy można to przypisać Bogu? Łamiąc w swojej swawoli nakazy prawa moralnego zadajemy innym cierpienie. Czy Bóg powinien był wyznaczyć granice naszej wolnej woli?\n„Z głębokości wołałem do Ciebie, Panie”\nKto cierpi, nie zadowoli się żadną teoretyczną odpowiedzią. Jego sytuacja zdaje się wykluczać wszelkie pocieszenie. Poczucie bezsensu może być przezwyciężone tylko przez doświadczenie życzliwej obecności i bezinteresownej miłości. Są zagadki świata, wobec których stajemy bezradni. Nadmiar zła jest dla naszego umysłu szczególnie niepojęty. Bez zawierzenia Bogu pozostaje rezygnacja, zwątpienie i beznadziejność.\nWielu ludzi w obozach koncentracyjnych traciło wiarę zarówno w Boga, jak i w człowieka. Wołali do Boga o ratunek, a doświadczyli jedynie milczenia. Przeżywszy piekło na ziemi nie potrafią odbudować postawy wiary w sobie samych. Żyją w zamkniętym świecie pozbawionym rzeczywistej troski o człowieka.\nDo dzisiaj pytamy w krytycznych sytuacjach życia: „Boże, gdzie jesteś?” Przeraża nas jednak Jego milczenie w obliczu ogromu ludzkich cierpień. Bóg, o którym mówią, że miłuje ludzi, milczy i pozostaje tak bardzo daleki… Takie myśli często nawiedzają cierpiących. Niełatwo pomóc im zrozumieć, że odpowiedź Boga nie przychodzi w formie teoretycznego wyjaśnienia, lecz obecności. Łatwo tego nie dostrzec, gdy ogrom cierpienia przesłania nam wszystko i rozpacz zagląda w oczy. Udręczonemu człowiekowi może się wydawać, że jest już nikomu niepotrzebny. Jak zwyczajny ludzki śmieć… na wysypisku życia.\nKiedy nikt się nie troszczy, cóż warte jest życie? Nie oczekujmy, że zatroszczą się o nas odległe gwiazdy widoczne nocą na bezchmurnym niebie. Nie warto jednak przywykać do myśli o obojętności kosmosu, o nieobecności Stwórcy i Zbawiciela. Jeżeli nie ma Zbawcy, to nie potrzebujemy żadnego ocalenia. Jesteśmy zdani na samych siebie, tragicznie samotni w bezmiarze wszechświata.\nBlaise Pascal wyznaje w swoich „Myślach”: „Wiekuista cisza tych nieskończonych przestrzeni przeraża mnie” (w układzie według wydania J. Chevaliera, nr 91). Wyznanie to spotkało się z repliką Paula Claudela, który pisał: „Pascal zwierza się, że przeraża go wieczne milczenie nieskończonych przestrzeni. Milczenie? Chyba źle słuchał! Przeciwnie, Psalmista mówi nam, że nie ma na świecie takiego dźwięku (…), w którym nie można byłoby się dosłuchać pierwszej litery słowa hebrajskiego: ABBA, które znaczy: Ojcze” („Umiłowanie Pisma Świętego”, Warszawa 1958, s. 14).\nNie rozumiemy Boga\nW obliczu cierpienia kierujemy pytanie „dlaczego?” do samego Boga. Gdy cierpienie się przedłuża, wydaje się nam, że nie obchodzi Go nasz los. W rzeczywistości dialog z Bogiem nie jest nigdy dialogiem beznadziejnym. Odpowiedź i słowo pokrzepienia przychodzą zazwyczaj za pośrednictwem innych, chociaż często w sposób dla nas bezpośrednio niedostrzegalny. Jesteśmy skłonni nadal wątpić, czy Bóg istnieje i czy jest naprawdę Bogiem miłującym swoje stworzenia. A w dziejach konkretnych ludzi bywało rozmaicie. Gdy pośród ogromu zła i nieszczęścia jedni kierowali przekleństwa w stronę Boga, inni modlili się i próbowali Go usprawiedliwiać, obciążając winą i odpowiedzialnością przede wszystkim samego człowieka. Nie zawsze można jednak bezpośrednio obarczyć odpowiedzialnością innych ludzi oraz stworzone przez nich wadliwe, wręcz grzeszne struktury społeczne. Niemniej faktem pozostaje przerażający ogrom zła i cierpienia w dziejach ludzkości, wyrządzonych przez człowieka w imię zbrodniczych ideologii. Cierpią ludzie niewinni i odchodzą z tego świata w poczuciu wielkiej niesprawiedliwości.\nNikt dotąd nie zdołał uporać się bez reszty z tą mroczną rzeczywistością życia. Mnożymy słowa i wyjaśnienia. Chociaż są to wysiłki niezbędne i pomocne, nie usuwają mroku tajemnicy. Pytanie o Boga cierpiących ludzi trwa nadal. Każde pokolenie zadaje je od nowa. Jaki Bóg rzeczywiście jest? Jakie jest Jego prawdziwe oblicze?\nPrzyznajmy szczerze: nie rozumiemy Boga. Nie wiemy, dlaczego pozwala On cierpieć swoim stworzeniom. Nie rozumiemy, dlaczego również wzrok Jezusa w czasie męki został przesłonięty tak wielkim smutkiem i lękiem, że i On z trudem rozpoznawał oblicze Ojca. Wobec tak wielkiej tajemnicy wypadałoby raczej zamilknąć. Z milczeniem dopiero mogą zrodzić się słowa płynące z poczucia braterstwa i głębokiej więzi ze wszystkimi, którzy cierpią.\nWypada nieraz zawahać się i zamilknąć w obliczu może nie tyle pytań własnych, ile raczej niemych pytań ludzi ponad miarę udręczonych, szukających światła nadziei i poczucia sensu. Któż nie obawia się mówić i pisać o tych przejmujących sprawach?\nSkazani na bezradne pytania?\nMoja odpowiedź na cierpienie zależy w dużej mierze od tego, w jaki sposób pojmuję Boga i jaki Jego obraz noszę przed oczyma. Teologia współczesna mówi o Jego tajemniczej zdolności współ-cierpienia ze stworzeniami oraz o Jego solidarności z cierpiącymi. Przekonuje, że nie pozostaje On z dala, obojętny i nieczuły, lecz sam w tajemniczy sposób w cierpieniu uczestniczy. Kto w ten sposób pojmuje Boga, usuwa przynajmniej część niepokoju i lęku w postawie wiary i nadziei. Cierpienie rozjaśnione wzrokiem wiary staje się lżejszym do zniesienia.\nWiele błędnych skojarzeń budzi zwłaszcza rozpowszechniony przekład słów z czwartej pieśni Sługi Pana w Księdze Izajasza: „Spodobało się Panu (JHWH) zmiażdżyć Go cierpieniem” (Iz 53,10). Przekład ten sugeruje, iż to sam Bóg „miażdży cierpieniem” swojego wiernego Sługę, gdyż taka jest Jego wola i takie Jego upodobanie (!). Bóg miażdżący? Bóg krzyżujący? Jakie uczucia mogą budzić te słowa w człowieku, zwłaszcza niewinnie cierpiącym? Czy nie naraża się go na mimowolne bluźnierstwo? (odsyłam w tym miejscu do mojego komentarza w trakcie grudniowej dyskusji TEOLOGIA RADOŚCI, we wpisie „Radość i nadzieja są naszą siłą. Część I” (18 grudnia 2013, 20:50).\nJuż mistrz Eckhart uważał jednak, że ten, kto w swojej nędzy i nieszczęściu bluźni Bogu, tym samym chwali Go w pewien sposób (Deum ipsum quis blasphemando Deum laudat). Oficjalny Kościół potępił to zdanie. A przecież skarga i bunt człowieka w obliczu wielkiego cierpienia nie muszą z konieczności być wyrazem ateizmu.\nCzy jednak rzeczywiście jesteśmy skazani tylko na bezradność i nieustanne pytanie? Czy nie należy wziąć pod uwagę faktu, że doświadczamy przecież w życiu także dobra i piękna, a więc czegoś pozytywnego? Możemy zatem pytać nie tylko: „Skąd zło?” (Unde malum?), ale również: „Skąd dobro i piękno?” (Unde bonum et pulchrum?). To właśnie dobro i piękno stanowią przeciwwagę dla doświadczenia nadmiaru zła i jego destruktywnej siły.\nJak inaczej można cierpliwie i sensownie trwać przy pytaniu, gdyby istniała tylko rzeczywistość mroczna i negatywna? Codzienne, choćby drobne doświadczenie dobra i piękna jest w życiu człowieka pozytywnym tłem pytania o nieszczęście. Kontrast jasnej i ciemnej strony życia wzmaga jeszcze bardziej intensywność pytania o obecność cierpienia, winy i nieszczęścia. Wierzę, że echo dobra nigdy nie milknie.\nJezus nie błogosławił cierpienia, ale cierpiących\nW swoim nauczaniu Jezus przeciwstawiał się utartym i powierzchownym wzorcom myślenia. Nie wiązał cierpienia z karą i odpłatą. Nie dopatrywał się winy w okrutnym losie, jaki spotkał Galilejczyków zamordowanych przez Piłata ani w losie ludzi przywalonych przez wieżę w Siloam (zob. Łk 13,1-5). Wzywał do nawrócenia i pojednania. Wykluczył zdecydowanie wszelką myśl o związku przyczynowym między cierpieniem spowodowanym w człowieku ślepotą od urodzenia a ludzką winą: „Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice, ale stało się tak, aby w nim objawiły się dzieła Boga” (J 9,3).\nZmierzając do Jerozolimy, gdzie miał być wydany w ręce nieprzyjaciół, nie wypowiadał żadnych wielkich słów o wzniosłości cierpienia. Zapowiadał jedynie swoją mękę i śmierć. Wyjaśniał, że trzeba przez nie przejść, że inaczej być nie może (zob. Mk 8,31; 9,31 10,33). Błogosławił cierpiących, na chorych kładł z czułością ręce, uzdrawiał, uwalniał od niemocy. Nie idealizował cierpienia, nie usprawiedliwiał i nie sławił jego uszlachetniającej roli. Znał jego destrukcyjną i złowrogą siłę. Objawiał swą moc, aby przezwyciężać zło i nieszczęście. Występował w obronie ludzkiego szczęścia i radości życia. Stawał po stronie biednych, płaczących, nieszczęśliwych i cierpiących. Do nich w Kazaniu na Górze kierował swoje Błogosławieństwa. Wiedział, że człowiek cierpiący błąka się w ciemnościach, a więź łącząca go z Bogiem jak słaba nić, ciągle narażona jest na zerwanie.\nSam Jezus podzielił los proroków, którzy nawoływali do nawrócenia, narażając się tym samym na niezrozumienie i odrzucenie. Przygotowywał także swoich uczniów na nieuchronne spotkanie z cierpieniem w świecie. Jego męka i śmierć na krzyżu nie były z góry zaplanowane przez Boga, stały się jednak następstwem Jego miłości zdolnej „wszystko znieść” i „wszystko wytrzymać” (1 Kor 13,7). Widzę w tym najbardziej poruszającą formę apelu Boga do wolności człowieka.\nW doczesnych wymiarach dziejów ludzkich nie znajdziemy zadowalającej odpowiedzi na obecność zła i cierpienia. Jako chrześcijanin wierzę, że odpowiedź została dana wraz ze zmartwychwstaniem Jezusa. To niezwykły znak ocalenia – Bóg nie pogodzi się z cierpieniem i mrokiem śmierci. Ma moc przezwyciężyć je, gdyż jest przemożny w swej dobroci i miłości. Nie opuszcza cierpiących i pogrążonych w ciemnościach. Cierpienie człowieka obchodzi Go i dotyka bardziej, niż możemy to zrozumieć.\nPowierzyć siebie niepojętemu Bogu\nPo tej stronie życia wciąż będziemy pytać; czy Bóg rzeczywiście chce tych ludzkich bezdroży i cierpień, czy je tylko dopuszcza. Pomyśleć tylko, ile z nich pochodzi od nas samych, z powodu zranień we wzajemnych relacjach. Nie pytajmy jedynie: „Gdzie byłeś, Boże, gdy straszliwie cierpieli ludzie?” Pytajmy także: „Gdzie byłeś, człowieku? Co się z tobą działo? Gdzie się podziałeś?” Ufamy, że jasną odpowiedź znajdziemy kiedyś u Boga. On sam, w Jezusie Chrystusie, już jest odpowiedzią. Poza Nim nie ma innego błogosławionego światła, które mogłoby rozjaśnić nieprzeniknione mroki ludzkiego nieszczęścia i udręki. Być może cierpienie jest swoistym znakiem niepojętej tajemnicy samego Boga i Jego boskiej wolności.\nTrzeba pogodzić się z tą tajemnicą, powierzyć siebie niepojętemu Bogu ze czcią i miłością. Bez tego wewnętrznego nastawienia pozostaje jedynie zwątpienie i poczucie całkowitej absurdalności cierpienia. Tylko cierpienie rozświetlone od wewnątrz traci na swej niszczycielskiej sile. Nadzieja i ufna miłość są wielkim, choć trudnym darem. Nadzieja leczy, a miłość jednoczy.\nCzy potrafimy rozświetlać mrok cierpienia?\nJedną z właściwości cierpienia jest to, że traci ono stopniowo wszelki blask, otępia człowieka, napełnia goryczą oraz pozbawia zdolności dostrzegania sposobów jego przetwarzania i przezwyciężania. Można stać się wówczas człowiekiem niemal etatowo nieszczęśliwym, pełnym wymagań, pretensji i oskarżeń. Sam cierpiący może odnieść wtedy wrażenie, jak gdyby odpadała zeń z wolna reszta człowieczeństwa. Nie rozświetlone od wewnątrz cierpienie wtrąca w stan izolacji i w coraz większe ciemności ducha. Coraz to bardziej rozgorycza. Cierpiący człowiek pozostaje często jedynie w mrocznym kręgu skargi, beznadziejności, bezsilnego buntu, bólu i samotności.\nŁatwo mówić, że cierpienie czyni człowieka bardziej ludzkim i uszlachetnia. W rzeczywistości wprowadza go ono najpierw w sytuację wewnętrznej samotności i pogrąża w ciemnościach. Aby przezwyciężyć ten stan, potrzebne jest duchowe rozświetlenie, wniesione zwłaszcza przez obecność drugiego człowieka. Dzięki tej obecności łatwiej dostrzec oblicze Niewidzialnego.\nTo prawda, że cierpienie może mieć moc oczyszczającą i przeobrażającą. Przez cierpienie można stać się zupełnie innym człowiekiem, odnaleźć nową miarę swojego życia i nowy sposób widzenia świata. Owocem tej przemiany jest wówczas większa dojrzałość duchowa. To stwierdzenie nie bynajmniej pochwałą samego cierpienia, które zawsze pozostanie doznawaniem bólu, udręki i nieszczęścia. Była przewodnicząca Rady Kościołów Ewangelickich w Niemczech (EKD), biskup Margot Käßmann tak mówiła o sobie samej:\nMówić o życiu, nie zaznawszy cierpienia, to tak, jak mówić o świecie, nie odbywszy żadnej podróży. Dziękuję Bogu za doświadczenie choroby [rak piersi]. Wzbogaciło moje życie, nadało mu głębię, której wcześniej nie znałam. Byłam zawsze silna, wychowałam cztery córki, pracowałam pełną parą. Nagle stałam się słaba. Zobaczyłam, że życie ma granice. Oswoiłam się ze śmiercią. Pozostało mi jedno: zaufać Panu (P. Maciejewski, Myślałam, że zestarzeję się w małżeństwie, „Wysokie obcasy” (Magazyn Gazety Wyborczej), 23 stycznia 2010).\n(Od siebie dodaję, że Rosyjska Cerkiew Prawosławna po wyniesieniu Käßmann do godności biskupa zerwała stosunki z Ewangelickim Kościołem Niemiec, bo była kobietą! Jej małżeństwo rozpadło się. Po przejechaniu czerwonego światła w stanie lekko nietrzeźwym utraciła stanowisko przewodniczącej Rady Kościołów Ewangelickich w Niemczech. Dlatego chętnie cytowała niemieckie przysłowie: „Gdy upadamy, to zawsze w ręce Boga”).\nCzłowiek może nawet błogosławić cierpienie, kiedy ma już je za sobą, sam trwale nim naznaczony i przemieniony. Pragnie jednak mieć pewność, że nie było ono bezowocne i nie poszło na marne. Świadom tego, że Bóg wie o jego cierpieniu, może żyć i umierać z ufnością. Światło to jest mu niezmiernie potrzebne. Dzięki niemu może przetwarzać i rozjaśniać mrok cierpienia od wewnątrz. Nie wystarczy pokorna rezygnacja, podporządkowanie się i pogodne przyjęcie swego losu. Chodzi o takie przyjęcie, które umożliwi prawdziwie osobowe przetworzenie, przeobrażenie i rozświetlenie cierpienia, aby mogło stać się aktem uczłowieczającym i uszlachetniającym. Jest ono inaczej częścią mnie samego, kiedy je przyjmuję przetwarzając od wewnątrz, niż jedynie znosząc z bierną rezygnacją. Cierpienie nabiera osobowego sensu wtedy, gdy zostaje przyjęte jako wyzwanie i wezwanie.\nLudzka twarz rozjaśniona światłem mądrze przeżytego życia i przeobrażonego cierpienia może być najlepszym wsparciem i najbardziej sensownym słowem dla tych, którzy nie zdołali nauczyć się – jak mawiał rosyjski filozof Mikołaj Bierdiajew – „nieść swego krzyża w sposób prześwietlony”.\nZa mało ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że w oczekiwaniu na ostateczne rozjaśnienie tajemnicy naszego istnienia, tutaj na ziemi dotykamy nieba poprzez drugiego człowieka, dzięki jego miłości i życzliwości – tak jak z drugiej strony, przez innego człowieka, możemy doświadczyć także prawdziwej gehenny. Najbardziej podstawową formą przeobrażania cierpienia jest dlatego podzielanie go z innymi.\nCzas życia – czasem zmagania\nNa pytanie, czy cierpienie jest źródłem twórczości, polski filozof Leszek Kołakowski odpowiada: „Może nim być. (…). Nie każde cierpienie, oczywiście, jest źródłem twórczości, ale wydaje mi się, że twórczość artystyczna czy jakakolwiek inna – zawsze jest sposobem reagowania na cierpienie. (…) Myślę, że sztuka wartościowa jest jakoś u swego korzenia związana z bólem ludzkim” („Czas ciekawy, czas niespokojny”, cz. II. Z Leszkiem Kołakowskim rozmawia Zbigniew Mentzel, Kraków 2008 s. 85,87).\nDopiero przetworzone i rozświetlone cierpienie może przemieniać samego człowieka, oczyścić go, uszlachetnić i pogłębić jego duchową dojrzałość. Gdyby wszystko układało się świetnie w naszym życiu, gdyby nie trzeba było zmagać się z niepowodzeniami i cierpieniem, może nigdy nie odkrylibyśmy głębszej prawdy o sobie samych. Może pozostalibyśmy płytkimi i samolubnymi istotami, które tracą poczucie szlachetności i potrzebę otwarcia się na innych. Być może za swego życia nigdy nie zrozumiemy powodów wszystkich bolesnych doświadczeń. Nie wykluczone, że wskutek nich lepiej rozumiemy jednak prawdziwe znaczenie przebaczenia. Czas życia pozostanie czasem pytania i zmagania.\nCierpienie ciąży najmocniej wówczas, gdy człowiek musi je znosić w całkowitej samotności, nie mając nikogo oddanego i życzliwego w pobliżu, gdy pozbawiony jest możliwości wyrażania bólu i nawiązania życzliwego kontaktu. Dlatego boimy się takiego cierpienia. Budzi ono lęk i strach, a te łatwo mogą przekształcić się w trwały stan patologiczny. Wiadomo, że w cierpieniu przychodzą momenty, kiedy wydaje się nam, że nie mamy już po co żyć, że nie ma przed nami żadnej przyszłości. Boimy się tego uczucia. Trzeba się z nim jednak zmagać. Jeśli jest Bóg, jeśli prawdziwie troszczy się o nas, to mówię sobie samemu: pokonaj ten lęk.\nJak wyjść z pułapki strachu? Nadzieja i modlitwa człowieka wierzącego mogą pomóc przezwyciężać ten trudny stan ducha. Wyjście z izolacji możliwe jest nie tylko dzięki modlitwie, ale również dzięki międzyludzkiej łączności i wzajemnej więzi między cierpiącymi i współ-czującymi. Człowiek szczerze współczujący zrozumie skargę cierpiącego, a swój ból wyrazi słowami lub gestami. Nie należy tłumić tej skargi utartymi i powierzchownymi wyjaśnieniami.\nWołanie o świat bez łez i nieszczęścia\nIstnieje jakieś bezgłośne przyzywanie ze strony wszystkich cierpiących, ich nieme wołanie o pomoc, ratunek i ocalenie. Czuła i delikatna obecność oraz przyjazna więź z osobą cierpiącą pomagają jej uczyć się trudnego trwania przy życiu. Łatwiej będzie jej wówczas zrozumieć, że ból ma także swoją pozytywną celowość w organizmie człowieka. Pełni rolę sygnału ostrzegawczego przed zagrażającym niebezpieczeństwem i wzywa do zapobiegania postępowi choroby.\nCierpienie to wołanie o pomoc, przyzywanie i krzyk z głębi jestestwa. Cierpiący człowiek przyzywa innego człowieka, aby „zatrzymał się” przy nim i okazał wielkoduszną pomoc. Przyzywanie (epikleza!) z głębi z ludzkiego cierpienia jest epiklezą najtrudniejszą. To najtrudniejszy rodzaj liturgii cierpienia, zwłaszcza tego wewnętrznie zaakceptowanego i przeobrażonego. Człowiek odkrywa tę prawdę nie przez bunt i rozpacz, lecz przez trudną akceptację, nadzieję i opowiedzenie się za sensem życia takiego, jakie zostało mu dane\nNadzieja jest najdroższym światłem dla cierpiących. Bez niej życie wydawałoby się niewarte trudu przeżywania go wśród ciemności i osamotnienia. Nadzieja ta jest nieodłączna od przejmującego profetyzmu ludzi cierpiących. Samo ich istnienie jest wołaniem o świat bez łez i nieszczęścia. Człowiek cierpiący, może nawet nie wiedząc o tym, jest w szczególny sposób istotą profetyczną (homo propheticus). Suma przeżytego cierpienia i nieszczęścia, godne trwanie przy życiu mimo tych doświadczeń, są wyznacznikiem jego duchowej wielkości.\nNadzieja jest siłą twórczą i leczącą. Strach sprawia, że człowiek się kurczy, maleje. Nadzieja wyprostowuje. Uczy żyć z podniesioną głową, nawet w obliczu sytuacji najtrudniejszych.\nWejście Boga w ludzką rzeczywistość nie daje odpowiedzi na wszystkie pytania podnoszone w obliczu cierpienia. Budzi jednak przekonanie, że to On sam nada kiedyś sens wszelkiemu ludzkiemu cierpieniu i zmaganiu o dobro. Taka nadzieja leczy i podnosi na duchu.\nPoprzedni wpisO Bogu Ojcu, który współcierpiał…Następny wpisGniewny Bóg Starego Testamentu?\n7 myśli nt. „Krzyk w ciemnościach”\n4 lutego 2014 o 14:06\nChciałem podziękować księdzu za ten tekst i inne podobnie ostrożne. One coś zmieniły w sposobie mojego myślenia, chociaż trochę czasu musiało upłynąć zanim to się stało.\n4 lutego 2014 o 17:50\nCierpiący to Błogosławieństwo dla nas grzeszników.\nBo jeżeli każdy grzech (nieodpuszczony) jest jak ziarenko piasku usypywane wokół nas indywidualnie oraz wzdłuż naszych granic jako wydma piaszczysta wybudowana przez naród; to cierpienie jest konstrukcją podtrzymującą wybudowane niczym studzienne ściany, aby te nie zawaliły się na nas.\nJednak jak przeglądam strony Historii Polski, odległej jak i najnowszej; takich zawaleń na społeczeństwo jest wiele.\nJak to tłumaczę sobie?\nSam cierpiałem i cierpię; rzeczywiście przez moje grzechy nieodpuszczone, powtarzające się. Wybudowałem wokół siebie tak wysokie ściany wydm; że zawaliły się na mnie….\nNawet te utrapienia jako wsporcza konstrukcja nie wytrzymała i aż „posypać” musiało się życie..\nDopiero kiedy duch przejął „kontrolę” nad moim ciałem; nastała zmiana, poprawa, radość z życia…\nCierpienie społeczeństwa z kart historii wygląda podobnie. Wysokie wydmy u naszych granic jakie usypywaliśmy latami, grzesząc; zawalały się na nas..\nTe nasze grzechy podstawowe są przeciw Miłości z: nienawiści, pychy,……….\nTo górujące w społeczeństwie podziały przez pokolenia; takie że chyba bardziej już się nie da… A wystarczy poczytać internetowe fory, nawet katolickie…\nWszędzie dowody na to; jak bardzo potrzebujemy cierpiących…\n6 lutego 2014 o 15:21\nPiękny tekst, oby takich teologów jak najwięcej. Pozdrawiam.\n6 lutego 2014 o 20:42\nW OBLICZU CIERPIENIA TRZEBA DZIAŁAĆ\nWinien jestem pewne dopowiedzenie do tego, co napisałem po śródtytule: „JEZUS NIE BŁOGOSŁAWIŁ CIERPIENIA, ALE CIERPIĄCYCH”. Przypominam: Według IV Ewangelii, „[Jezus] wykluczył zdecydowanie wszelką myśl o związku przyczynowym między cierpieniem spowodowanym w człowieku ślepotą od urodzenia a ludzką winą: „Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice, ale stało się tak, aby w nim objawiły się dzieła Boga” (J 9,3).\nKierując się interpunkcją w tekście greckim, taki przekład tego wersetu podaje ogół różnych tłumaczeń Pisma Świętego, zarówno polskich jak i obcojęzycznych. Być może należałoby jednak inaczej odczytywać ten tekst. Jego sens zależy właśnie od interpunkcji, czyli od tego gdzie postawimy kropkę w odpowiedzi Jezusa. W dosłownym przekładzie dwóch odnośnych wersetów (J 9,3-4) mielibyśmy w tym przypadku inny, znacznie głębszy odcień znaczeniowy:\n„Ani ten nie zgrzeszył, ani rodzice jego. [kropka!] Ale aby stały się widoczne dzieła Boga w nim, nam trzeba czynić dzieła Tego, który posłał Mnie, póki jest dzień. Przychodzi noc, gdy nikt nie może działać” (w. 3-4).\nTo śmierć położy kres naszemu doczesnemu działaniu. Dopóki więc żyjemy, działajmy, spełniajmy dzieła Boga, a więc naśladujmy Jego działanie w ludziach, zwłaszcza tych pogrążonych w cierpieniu. Mamy tu wyraźną zachętę do wysiłku i zaangażowania, a nie do bierności w obliczu czyjegoś nieszczęścia. Przy tego rodzaju przekładzie moglibyśmy powtórzyć wraz z poetą, ks. Janem Twardowskim jego skrzydlate słowa: „Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”.\n7 lutego 2014 o 09:58\nJedna mała kropka wiele zmienia. Jest duża przepaść między tymi dwoma próbami odczytania wypowiedzi. Mnie się ten głębszy odcień bardzo podoba. Ten pierwszy niezupełnie. Jak ksiądz Wacław wpadł na trop tej alternatywnej interpunkcji?\n7 lutego 2014 o 10:14\nMam mądrych przyjaciół, znających grekę i mówiących po grecku, którzy mnie wspierają w potrzebie. To się nazywa „wspólnotą myślących”.\n7 lutego 2014 o 13:23\nProste i jasne. Ta kropka jest imponująca. Fajnie, że się z nią zapoznałem.


Nadaj kształt swojemu życiu - Extraprodukt\nNadaj kształt swojemu życiu\nZ upływem czasu skóra staje się delikatna, wiotka, a linia owalu twarzy stopniowo traci swą wyrazistość.\nJedną z przyczyn zachodzących zmian jest niedawno odkryte starzenie glikacyjne, czyli negatywny wpływ cukru na włókna kolagenowe. To właśnie glikacja sprawia, że stają się one sztywne i kruche, osłabiając sprężystość skóry twarzy.\nNowe formuły opracowane w laboratoriach Dermiki przeciwdziałają skutkom starzenia glikacyjnego, aby poprawić kondycję skóry i owal twarzy.\nSkładniki aktywne zastosowane w zaawansowanej pielęgnacji Dermika V-Modelist nie tylko spowalniają starzenie glikacyjne, ale również odwracają glikację na jej pośrednim etapie. Stymulują powstawanie nowych białek odpowiedzialnych za sprężystość skóry, aby zniwelować skutki starzenia glikacyjnego. Kremy poprawiają kondycję skóry, jej jędrność i elastyczność, aby wymodelować owal twarzy i zachować młody wygląd mimo upływu lat.\nKOMPLEKS HAMUJĄCY GLIKACJĘ Z MORWĄ BIAŁĄ ogranicza oddziaływanie cukrów z białkami i zmniejsza aktywność wolnych rodników. Dzięki temu spowalnia starzenie się komórek skóry, dbając o Twój młody wygląd.\nKREM POPRAWIAJACY ELASTYCZNOŚĆ NA DZIEŃ,40+ (Nowość)\nOdmłodzenie owalu twarzy, poprawa jędrności i elastyczności, redukcja zmarszczek\nKrem na dzień to staranna kompozycja zaawansowanych składników dedykowanych do antyglikacyjnej, przeciwstarzeniowej pielęgnacji cery dojrzałej po 40. roku życia. Formułę z peptydowym kompleksem antyglikacyjnym oraz biomimetycznym lipopeptydem wzbogacają DC-karnozyną oraz morwą białą, aby nie tylko spowalniać i cofać starzenie glikacyjne, ale również zadbać o młody wygląd cery. Poprawia jędrność i elastyczność skóry, aby zadbać o wyrazistą linię owalu twarzy.\n• u 80% kobiet potwierdzono poprawę własności biomechanicznych skóry, odmładzających owal\nKREM REDUKUJĄCY ZMARSZCZKI NA NOC, 40+ (Nowość)\nOdmłodzenie owalu twarzy, poprawa jędrności, redukcja zmarszczek, regeneracja\nKrem na noc to kompozycja składników starannie dobranych z myślą o odżywczej, antyglikacyjnej pielęgnacji cery dojrzałej po 40. roku życia. Formułę z peptydowym kompleksem antyglikacyjnym oraz biomimetycznym lipopeptydem wzbogacają DC-karnozyna oraz morwa biała, aby nie tylko spowalniać i cofać starzenie glikacyjne, ale również zadbać o młody wygląd cery. Poprawia jędrność i elastyczność skóry, aby zadbać o wyrazistą linię owalu twarzy.\nKREM KONTURUJĄCY OWAL TWARZY NA DZIEŃ, 60+\nKrem Dermika V-Modelist na dzień powstał w odpowiedzi na potrzeby niezwykle wymagających kobiet po 60. roku życia, które oczekują od kosmetyku nie tylko intensywnego działania w strukturach skóry, ale również natychmiastowej poprawy wyglądu cery. Dzięki zaawansowanym technologicznie składnikom zapobiegającym i odwracającym starzenie glikacyjne zadbaliśmy o skórę w jej głębszych warstwach, aby odmłodzić owal twarzy. Cenny olej z pestek czarnej porzeczki wzmocni barierę ochronną skóry, utrzymując jednocześnie optymalny poziom nawilżenia. Składniki matujące ujednolicą koloryt cery, abyś zachwycała wyglądem już po pierwszym zastosowaniu kremu.\nu 70% kobiet potwierdzono poprawę własności biomechanicznych skóry odmładzających owal twarzy2\n2 Wyniki badań aparaturowych po 4 tyg. stosowania kremów 60+ na dzień i na noc.\nPoj.50 ml Cena 160 zł\nKREM KONTURUJĄCY OWAL TWARZY NA NOC, 60+\nKrem Dermika V-Modelist na noc jest pełnieniem dziennej pielęgnacji cery po 60. roku życia, która w wyniku starzenia glikacyjnego traci jędrność i elastyczność. Dzięki zaawansowanym technologicznie składnikom zapobiegającym i odwracającym starzenie glikacyjne, krem poprawia własności biomechaniczne skóry, aby odmłodzić owal twarzy. Zadbaliśmy również o komfort Twojej skóry i jej optymalne nawodnienie, wzbogacając formułę kremu o odżywcze masło shea i cenny olej z pestek czarnej porzeczki.\nKREM MODELUJĄCY SKÓRĘ WOKÓŁ OCZUNA DZIEŃ / NA NOC\nDelikatna skóra okolic oczu wymaga odpowiedniej, dedykowanej pielęgnacji. Krem Dermika V-Modelist, dzięki składnikom hamującym i odwracającym proces glikacji, dba o jędrność i elastyczność skóry, aby poprawić jej kondycję i wygładzić zmarszczki. Kompleks odwracający starzenie glikacyjne wzbogacony o molekułę unoszącą powieki nada wyrazistości Twojemu spojrzeniu, a cenny olej z pestek czarnej porzeczki wzmocni barierę ochronną skóry. Dopełnieniem formuły pielęgnacyjnej są rozświetlające pigmenty, które natychmiast zredukują widoczność cieni pod oczami, nadając oczom wypoczęty wygląd.\n15 ml 125 zł\nSERUM KONTURUJĄCE OWAL TWARZYNA DZIEŃ / NA NOC\nSerum Dermika V-Modelist to wyspecjalizowana pielęgnacja delikatnej skóry twarzy, szyi i dekoltu. Łączy w sobie dbałość o jakość Twojej skóry oraz jej wygląd. Innowacyjne składniki ukierunkowane na hamowanie i odwracanie procesu glikacji, poprawiają kondycję skóry, jej jędrność i elastyczność, aby wymodelować owal twarzy. Cenny olej z pestek czarnej porzeczki wzmocni barierę ochronną skóry i zadba o jej optymalny poziom nawilżenia. Rewitalizujące pigmenty zniwelują oznaki szarej, zmęczonej cery, aby wyglądała świeżo, promiennie i młodziej.\nu 90% kobiet potwierdzono poprawę własności biomechanicznych skóry odmładzających owal twarzy1\npoprawa sprężystości skóry u 90% kobiet2\n1 Wyniki badań aparaturowych po 4 tyg. stosowania serum.