Radio Blaupunkt car 300 nie reaguje - elektroda.pl\ndavidgm 18 Sie 2008 20:54 6899 17\n#1 18 Sie 2008 20:54\nWlasnie zakkupilem na allegro Car 300 u kolegi w astrze dziala bez problemu ale jak chcem go podlaczyc do mojego kadetta nie reaguje na wprowadzenie kodu, mruga tylko czerwona dioda niestety nie mam wyswietlacza do radia i nie wiem co pokazuje na wyswietlaczu ;p... prosze o pomoc bo radio dopiero co kupione\n#2 18 Sie 2008 21:07\nPomocny post #2 18 Sie 2008 21:07\nSprawdź zasilania. Skoro w innym aucie działa, to wina leży po stronie twojego samochodu.\n#3 18 Sie 2008 21:29\nno wlasnie a gdzie moge sprawdzic zasilanie z stacyjki ??\n#4 18 Sie 2008 21:36\nŻeby wbić kod w tym radiu to na przykładzie VB należy zrobić; wyłączyć radio, przekręcić stacyjkę - radio się oświecą. Wyłączyć radio guzikiem. Trzymać guzik AS i z tym wciśniętym guzikiem włączyć radio -nadal trzymając pare sek AS. Piknie w głośnikach i wtedy należy wprowadzić kod. Lecz jeśli mamy kod np; 5469 to wciskamy\n1- 6 razy\n2- 5 razy\n6- 7 razy\nLecz wg mnie masz coś z plusami zasilającymi radio. Plus musi być na żółtym i na czerwonym kabelku.\n#5 18 Sie 2008 21:41\nsorry ale nie zrozumiales mnie dexter bo chodzi mi o odkodowanie moje przejezyczenie wybacz\n#6 18 Sie 2008 21:47\nW kostce ISO. Choćby za pomocą żarówki i kawałka przewodu. Opis kostki ISO łatwo dostępny na tym forum i wielu innych stronach.\nTo nie możesz wprowadzić kodu, czy go nie masz?\n#7 18 Sie 2008 21:51\nnie moge wprowadzic kodu, kod posiadam\npoprostu nie mam wyswietlacza i gdy chcem wprowadzic kod do radia to nie otrzymuje zadnej reakcji. zadnych sygnałów dziwiekowych\n#8 18 Sie 2008 21:54\n#9 18 Sie 2008 21:55\nPomocny post #9 18 Sie 2008 21:55\nNo to weź podłącz kabelek z kostki iso żółty i czerwony razem do plusa a czarny rzecz jasna do minusa. Wtedy radio się musi oświecić lub dać włączyć. Jak się oświeci to wyłącz i wciśnij AS i włącz radio i wprowadź kod tak jak napisałem wyżej.\n#10 19 Sie 2008 09:47\nno problem z wlaczeniem rozwiazany kabelek w kostce był rozłaczony i wystarczylo podpiac... dzieki wam za pomoc\nMam jeszcze jedno pytanie czy jak wprowadze np.4 razy zle kod to ile czasu musze i czy musze czekac do ponownego wprowadzenia kodu a i jeszcze jedno jak zablokuje radio czy mozna je potem odblokowac??\nA jak odkoduje radio w nie swoim samochodzie to jak wyjme radio z tamtego samochodu to ponownie bede mial 10 prob do wpisania kodu??\n#11 19 Sie 2008 10:16\nWydaje mi się że po nie poprawnym wprowadzeniu kodu nie czeka się. A po wpisaniu poprawnego kodu znów jest 10 prób na w bicie kodu.\n#12 19 Sie 2008 11:23\nPomocny post #12 19 Sie 2008 11:23\nNa pewno nie czeka się\nPo za tym po prostu wyłącz żądanie kodu i po problemie\nA jak obsługiwać\ngdy wszystko zawiedzie - sięgnij do instrukcji obsługi która jest dostępna i to po polsku /jest na elektrodzie w odpowiednim dziale/.\n#13 19 Sie 2008 12:01\na wlasnie jak usunac zadanie kodu pomijajac wprowadzenie go 2 razy ??\n#14 19 Sie 2008 12:10\nPomocny post #14 19 Sie 2008 12:10\nJak się wie to się da\nprogramowo , ale to już wyższa szkoła jazdy a i można uszkodzić procesor.\nA po co to robić jak najlepiej podłączyć radio pod wyświetlacz OPLA i wyłączyć kod z klawiatury. /właśnie przez powtórzenie procedury/\n#15 19 Sie 2008 14:33\na jak podlaczam radio do astry qmpla to na jego wyswietlaczu nic nie pokazuje a jak wlaczam radio i probuje odkodowac to jest tylko pierwszy sygnal dzwiekowy a jak juz probuje zatwierdzic kod to nic sie nie dzieje\nnie ma zadnego potwierdzenia wprowadzenia kodu\n#16 19 Sie 2008 15:50\nA wyświetla cokolwiek na jego wyświetlaczu\n#17 19 Sie 2008 20:55\nwlasnie ze nic nie wyswietla\n#18 19 Sie 2008 21:09\nA inne radio wyświetla jak też nie to uszkodzony wyświetlacz w jego aucie lub zablokowany lub ucięte przewody do niego przez "fachowców" , a jak tak to uszkodzone twoje radio.\nPodobne tematy Radio Blaupunkt car 300 nie reaguje\nNa wstępie witam wszystkich forumowiczów. Jestem świeży i chciałbym się poradzić na pewien temat. Posiadam radio Blaupunkt car 300 (d) lecz nie mog... (9)\nWitam! Mam problem z rozkodowaniem radia blaupunkt car 300(D) w samochodzie PuntoI. Radio to pochodzi z samochodu Opel astra i bylo w nim rozkodowywa... (6)\nWitam otóż mój problem jest taki: rozkodowało mi sie radio znam dobrze angielski i postepuje zgodnie z instrukcja (właczam staycje naciskam AS wlacza... (4)\nWitam Poprzez podłączenie + z akumulatora do zacisku remote nic nie powinno się uszkodzić, jeżeli zapala się lamka protect to coś jest nie tak ze w... (5)\nRadio Blaupunkt Car 300 problem z głośnikami...\nWitam! Od wczoraj jestem posiadaczem opla vectry B i mam problem z radiem albo głośnikami. Otóż jak włączę radio to nie słyszę nic w głośnikach, na... (3)


chrześcijaństwo - frwiki.wiki\nKrzyż jest głównym symbolem wiary chrześcijańskiej.\nReligion of Χριστιανoι ( Religia Chrześcijan )\nWkład judaizmu z poważnymi destrukcyjnymi zmianami\nGłówne gałęzie religijne\nImię i nazwisko praktykujących\nStworzenie , dusze , odkupienie dusz , Piekło , Raj , anioły , upadłe anioły , serafini i Sąd Ostateczny\nJedyny i trynitarny Stwórca Bóg : Bóg Ojciec , Jezus Chrystus , Duch Święty,\nJezus Chrystus , Piotr , Paweł,\nZiemia Święta , Jerozolima , Antiochia (pierwsze miejsce schrystianizowane), Rzym ),\nRzymska Prowincja Judei\nLiczba obecnych praktykujących\nObrządku łacińskiego , Eastern Rite\nDuchowni w katolicyzmie i prawosławiu\nOkres osiowy według Karla Jaspersa\nTworzenie wielkich imperiów\nChrześcijaństwo jest abrahamowe religia , pochodzący z Bliskiego Wschodu , w oparciu o nauczanie, osobie i życiu Jezusa z Nazaretu , jak interpretować z Nowego Testamentu . To jest religią zbawienia wobec Jezusa Chrystusa jako Mesjasza ogłoszone przez proroków w Starym Testamencie . Wiara w zmartwychwstanie Jezusa jest sercem chrześcijaństwa, ponieważ oznacza to początek wiecznej nadziei uwolniony od zła.\nPierwsze wspólnoty chrześcijańskie urodzone w I st wieku w Ziemi Świętej oraz w dużych miastach diaspory żydowskiej , takich jak Rzym , Efezie , Antiochii i Aleksandrii . Chrześcijaństwo rozwija się z II -go wieku w Cesarstwie Rzymskim , stając się oficjalną religią na koniec IV XX wieku , ale także w Persji , w Indiach i Etiopii . W średniowieczu chrześcijaństwo stało się większością w Europie , podczas gdy na Bliskim Wschodzie osłabło przeciwko islamowi . Stało się największą religią na świecie ze względu na jego ekspansji w Ameryce z XVI -tego wieku i w Afryce od XX th wieku . Obecnie jest obecny we wszystkich krajach. W 2015 roku całkowitą liczbę chrześcijan na świecie oszacowano na 2,4 miliarda, co czyni ją religią o największej liczbie wyznawców, wyprzedzającą islam i hinduizm .\nTe kościoły chrześcijańskie są pogrupowane w różnych gałęziach , z których najważniejsze z nich są katolicyzm , prawosławie i protestantyzm (z jego ewangelicznej oddziału ) stanowi odpowiednio 51%, 11% i 37% ogółu chrześcijan w 2017 roku.\n2.1 Nowe czytanie Starego Testamentu\n2.2 Objawienie Boga jako miłości\n2.3 Chrześcijańska moralność\n2.4 Doktryna społeczna\n3 praktyki kultu\n3.2.3 Inne sakramenty\n4.3 Chrześcijaństwo ewangeliczne\n5.1 Żydowskie pochodzenie chrześcijaństwa\n5.2 Religia Cesarstwa Rzymskiego\n5.3 Pierwsze schizmy i pojawienie się islamu\n5.4 Chrześcijaństwo wschodnie i zachodnie w średniowieczu\n5.5 Ekspansja i reforma kolonialna\n5.6 Spadek w Europie, proliferacja w Stanach Zjednoczonych\n5.7 Wzrost w krajach Południa\n6.1 Światowa populacja\n6.2 Rozmieszczenie geograficzne\n6.2.1 W Ameryce\n6.2.2 W Azji\n6.2.3 W Afryce\n7 głównych wyznań\n7.1 Kościół prawosławny\n7.3 Kościoły protestanckie\n8 symboli chrześcijańskich\n10 kontrowersji teologicznych\n10.1 Jeden Bóg i Trójca\n10.2 Wolna wola i wyłączność zbawienia\n10.3 Dialog ekumeniczny\n12.2 Odniesienia biblijne\n12.3 Katechizm i encykliki\nKrzyż jest głównym symbolem chrześcijaństwa.\nNazwa „chrześcijaństwo” pochodzi od greckiego słowa Χριστός / Christós , które tłumaczy się z hebrajskiego Mesjasz מָשִׁיחַ-mashia'h ( „ten, który otrzymał namaszczenie” ). Słowo to, pierwotnie stosowane do różnych postaci Biblii (proroków i królów), oznacza w późnym judaizmie postać, która nadejdzie na końcu czasów, aby przywrócić królestwo Boże w Izraelu . Imię Jezus Chrystus zostało nadane przez chrześcijan Jezusowi , którego uważają za przepowiedzianego w Starym Testamencie Mesjasza .\nSłowo „ chrześcijanin ” nie jest używane w Ewangeliach w odniesieniu do uczniów Jezusa; są oni zwykle określani jako „ Galilejczycy ” lub „ Nazorejczycy ” . W Dziejach Apostolskich wskazuje, że nazwa „chrześcijański” , pochodzi od „Chrystusa” , co oznacza „naśladowcą Chrystusa” , został skierowany do uczniów Jezusa z Nazaretu w Antiochii , w starożytnej Syrii (dzisiejsza Turcja ), który był w okresie miasto greckojęzyczne.\nNajwcześniejsze znane odniesienie do pojęcia „chrześcijaństwo” jest w piśmie Ignacego z Antiochii do Magnezjan na koniec I st wieku.\nHistorycznym fundamentem chrześcijaństwa jest wiara w Jezusa Chrystusa , Mesjasza i Syna Bożego , Jego ukrzyżowanie i zmartwychwstanie , które nazywamy kerygmą . Zmartwychwstanie jest dla pierwszych chrześcijan „niewątpliwym znakiem” boskości Chrystusa. Ukrzyżowanie i zmartwychwstanie ukazują „zwycięskie zwycięstwo nad mocami zła” . Zmartwychwstanie Chrystusa symbolizuje ideę, że człowiek może zaufać Dobru, oddać się Dobru: „Pan przyszedł na świat (...), aby obalić tyranię zła i wyzwolić ludzi. (...) Śmiercią zniszczył śmierć, a tego, który miał moc zabijania, obrócił w nicość” . Zmartwychwstanie oznacza również, że Jezus nadal żyje ze swoimi uczniami, którzy przez wiarę żyją Jego obecnością.\nNajstarsze pisemne świadectwo kerygmatu , rdzenia wiary chrześcijańskiej, znajdujemy wyrażone w liście do Koryntian : „Chrystus umarł za nasze grzechy według Pisma Świętego, został pogrzebany, zmartwychwstał trzeciego dnia według Pisma Świętego”. Pismo Święte ukazał się Kefasowi, a następnie Dwunastu” .\nWyznania wiary (lub wyznania ) zaczęły wyjaśniać wiarę chrześcijańską, z których głównym jest symbol Nicei-Konstantynopola . Te wyznania wiary podzielone są na cztery części. Pierwsza potwierdza monoteistyczną doktrynę chrześcijaństwa, stwierdzając, że jest tylko jeden Bóg, który jest również Stwórcą . Druga część mówi, że Jezus Chrystus jest jedynym synem Bożym i że cierpiał, umarł, został pochowany i zmartwychwstał, zanim wstąpił do nieba, aby sądzić żywych i umarłych. Wyrażenie syn jest kontynuacją tradycji biblijnej, ale chrześcijanie głoszą, że to Bóg objawia się w sposób wyjątkowy w swoim synu Jezusie Chrystusie. Trzecia część wyznań wiary mówi, że Duch Święty , działająca moc Boża, ożywia i uświęca Kościół, aw końcu czwarta część mówi, że Jezus Chrystus ustanowił Kościół na ziemi.\nNowe czytanie Starego Testamentu\nGłówne artykuły: Księgi deuterokanoniczne i kanony Kościołów chrześcijańskich .\nGrzech pierworodny reprezentowany przez Domenichino , Chatsworth House .\nDo Biblii Hebrajskiej , która odpowiada temu, co chrześcijanie nazywają Starym Testamentem , pierwsze wieki chrześcijaństwa dodały Nowy Testament ; razem te dwa teksty tworzą Biblię Chrześcijańską, która przedstawia pewne odmiany w zależności od wyznań, w szczególności Księgi Deuterokanoniczne . Kanon Nowego Testamentu składa się z 27 pism: cztery ewangelie kanoniczne , Dzieje Apostolskie , listy kilku apostołów do pierwszych wspólnot chrześcijańskich oraz Apokalipsa ; wyklucza wiele apokryficznych tekstów chrześcijańskich , w tym kilkanaście ewangelii. Odrzuca w szczególności Tomasza , zakwalifikowanego jako gnostyk .\nOd I st wieku „ Sobór Jerozolimski ” musiał podjąć decyzję o kontynuacji nowej wiary z Tory. Chrześcijanie zwracają uwagę, że Nowy Testament nie zastępuje „Starego”, ale go wypełnia.\nMarcion około 140 roku odrzucił obecność Starego Testamentu w kanonie chrześcijańskim . Marcjonizm odróżnia twórca Boga Starego Testamentu Bóg miłości pism Pawłowych. Idee te zostały potępione przez rzymskie prezbiterium, któremu w 144 r. przewodniczył biskup Anicet. Doktryna Marcjona była jednak szeroko rozpowszechniona w basenie Morza Śródziemnego przez około dwa stulecia. Do dziś pozostawi ślady w mentalności.\nIreneusz z Lyonu potwierdza jednocześnie, że Prawo zostało skrócone, a nie uchylone. Buduje teologię historii, która nadaje jej sens, określony przez plan Boży , od stworzenia do wcielenia i oczekiwania na powrót Chrystusa .\nInkulturacja chrześcijaństwa w kulturze grecko-rzymskiej jest dzieło Ojców Kościoła wobec końca IV -go wieku. Urodzeni w większości w chrześcijańskich rodzinach miejscowej elity, dokonują dzieła ponownego zawłaszczenia Biblii hebrajskiej, której cytaty obfitują w ich dzieła, związane z filozofią grecką.\nObjawienie Boga jako miłości\nGłówne artykuły: Dilige i quod vis fac oraz Charité .\n„Bóg jest Miłością i niczym innym” . Dla jezuickiego teologa Hansa Ursa von Balthasara to stwierdzenie stanowi sedno chrześcijańskiego dyskursu o Bogu: „Bóg interpretowany jako miłość : na tym polega idea chrześcijańska” . „Posyłając (...) swego jedynego Syna i Ducha miłości, Bóg objawia swoją najgłębszą tajemnicę: On sam jest wieczną wymianą miłości” . „Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg w nim” (1J 4,16). Te słowa Pierwszego Listu św. Jana wyrażają ze szczególną wyrazistością to, co stanowi centrum wiary chrześcijańskiej: chrześcijański obraz Boga, a także obraz człowieka i jego drogi, która z niego wypływa” .\nZgodnie z nakazem augustianów , Dilige i quod vis fac , chrześcijaństwo pozostaje skoncentrowane na miłości. Wykrzyknik z Dominikany T. Radcliffe jest reprezentatywna: „Wszystko, co napisane jest, w pewnym sensie, komentarz na temat tego, co to znaczy kochać . ”\nGłówny artykuł: moralność chrześcijańska .\nDwa teksty z Nowego Testamentu mają fundamentalne znaczenie dla moralności chrześcijańskiej: Kazanie na Górze w Ewangelii Mateusza i List Pawła do Rzymian ; były szeroko komentowane przez wielu teologów, takich jak Augustyn z Hippony czy Tomasz z Akwinu . Kazanie wyznacza cele wierzący doskonałości, które są trudne do osiągnięcia. Grzech , drwił jednak nieuniknione, więc jest centralnym pojęciem w chrześcijaństwie.\nW związku z moralnością chrześcijańską i u jej podstaw znajdują się trzy cnoty teologalne przytoczone przez Pawła de Tarsesque: wiara, nadzieja i miłość.\nGłówne artykuły: Nauka społeczna Kościoła katolickiego i Ewangelia społeczna .\nZrodzone w rzymskim społeczeństwie opartym na niewolnictwie, chrześcijaństwo głosi, że ludzie są braćmi w wierze w Chrystusa, ale nie kwestionuje ustalonego porządku i opowiada się za posłuszeństwem niewolników wobec swego pana.\nChrześcijaństwo sprzyja miłości wobec ubogich i chorych; z IV -go wieku, organizacja diakonii ustanawia wykazy biedny i oddany do konserwacji części dochodów kościoła. Pożyczanie na procent jest zatem zakazane chrześcijanom przez Kościół katolicki jako sprzeczne z tym pojęciem.\nW XVI -tego wieku, Calvin kwestionuje ten zakaz, który jest czasem określana jako ojciec kapitalizmu , ale legitymizuje kredytu inwestycyjnego, nie ma wpływu na obowiązek bezpłatnej pomocy kredytu do następnego w potrzebie. W tym samym czasie instytucje katolickie założyły pierwsze monts-de-piété .\nW XIX th wieku, bunty robotników poradzić sobie z ich rosnącej nędzy przynieść Frederic Ozanam do założenia Towarzystwa św Wincentego a Paulo , aby pomóc ubogim, początek działania katolicyzmu społecznego . W 1891 roku encyklika Rerum novarum od Leona XIII ustalone główne zasady nauki społecznej Kościoła Katolickiego .\nW 1892 r. pastor i teolog baptysta amerykański Walter Rauschenbusch utworzył Stowarzyszenie Chrześcijańskie bezwyznaniowe bractwo Królestwa ( ang . Brotherhood of the Kingdom ). Pastorzy i liderzy dołączą do organizacji, aby debatować i wdrażać ewangelię społeczną . W 1907 opublikował książkę Le Christianisme et la Crise sociale ( Chrześcijaństwo i kryzys społeczny ), która wpłynie na działania kilku aktorów ruchu ewangelii społecznej. Publikacja w 1917 r. książki Une theologie pour l'Évangile social ( Teologia dla Ewangelii społecznej ) umożliwiła zmobilizowanie do sprawy wielu kościołów protestanckich i ewangelickich.\nOd lat sześćdziesiątych teologia wyzwolenia kwestionowała tę tradycyjną pomoc dla ubogich lub dobroczynność, jako „ opcję preferencyjną dla ubogich ”, która uczestniczy w ich wysiłkach na rzecz emancypacji.\nNabożeństwo w Katedrze Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia w Maputo , Kościół Katolicki w Mozambiku\nSłużba dla Igreja da Cidade de São José dos Campos , stowarzyszonej z brazylijską konwencją baptystów\nChrześcijanie spotykają się głównie w niedziele na nabożeństwie . W katolicyzmie i prawosławiu nabożeństwo nazywa się mszą . W protestantyzmie i chrześcijaństwie ewangelickim nabożeństwo nazywa się kultem .\nMiejsca kultu katolickiego , prawosławnego i niektórych wyznań protestanckich nazywane są kościołem lub katedrą .\nProtestanckie miejsca kultu są ogólnie określane jako „ świątynia ” lub „budynek (kościelny)”.\nGłówne artykuły: Sakrament i Ordynacja (chrześcijaństwo) .\nW chrześcijaństwie sakramenty , zwane także obrzędami , są obrzędami kultu . Dwa są praktykowane przez prawie wszystkie wyznania chrześcijańskie: chrzest i Eucharystia , głównie dlatego, że są to dwa akty, które Jezus ustanowił w Biblii . Jednak niektóre wyznania protestanckie nie praktykują żadnego sakramentu, a zarówno katolicy, jak i prawosławni praktykują siedem.\nWiększość ewangelicznych kościołów chrześcijańskich używa terminu „ obrzędy ” w odniesieniu do chrztu i komunii.\nGłówny artykuł: Chrzest .\nChrzest niemowląt przez obdarzenie w kościele katolickim, Wenezuela\nChrzest wierzącego przez zanurzenie w Northolt Park Baptist Church w Wielkim Londynie , Baptist Union of Great Britain .\nChrzest jest obrzędem obecnym w prawie wszystkich kościołach chrześcijańskich, z kilkoma wyjątkami, takimi jak kwakrzy . Chrzest wodny wynikający z żydowskich obrzędów oczyszczenia, przyjmuje za wzór chrzest Jezusa Jana Chrzciciela ; może być praktykowana przez zanurzenie, wysięk lub zraszanie. Symbolizuje wejście wierzącego do wspólnoty chrześcijańskiej; w niektórych wyznaniach jest to praktykowane na małych dzieciach ( pedobaptyzm ). W kościołach ewangelicznych , przez chrzest wierzącego jest jednym z głównych znaków rozpoznawczych z innych kościołów protestanckich. W rzeczywistości dla większości ewangelicznych chrześcijan chrzest wierzącego przez zanurzenie w wodzie następuje po nowonarodzeniu . Sakrament ten nie został powtórzony w zasadzie, ale warunki dotyczące wzajemnego uznawania chrztu pomiędzy wyznaniami są złożone: Kościoły trynitarzy uznają jedynie chrzest „w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”, natomiast Christian kościoły Ewangelicy przylegającą do doktryny Kościoła profesorowie nie uznają chrztu niemowląt za ważny i dokonują ceremonii zwanej „ przedstawieniem dziecka ”, która „zastępuje chrzest, nie zastępując go”, pozwalając rodzicom wyrazić swoje uczucia we wspólnocie. Wiara chrześcijańska.\nGłówny artykuł: Eucharystia .\nRozdawanie komunii poza celebracją Eucharystii ( fot . Pietro Antonio Novelli ).\nEucharystia jest wieczerzą ofiarną upamiętniającą Ostatnią Wieczerzę , ostatnią Paschę Jezusa. Jej celebracja jest centralnym aktem kultu w różnych Kościołach.\nTe katolickie i prawosławne praktyki siedem sakramentów tym, oprócz chrztu i Eucharystii, bierzmowania (lub bierzmowania), The koordynacyjne The pokuty (lub pojednania ), The namaszczenia chorych i małżeństwa . Jest tak również w przypadku prawosławnych , kilku anglikanów i niektórych luteran .\nGłówny artykuł: Kalendarz liturgiczny .\nWielkanoc to pierwsze święto obchodzone w chrześcijańskich kalendarzach liturgicznych; to jest potwierdzone z II -go wieku. Upamiętnia Ostatnią Wieczerzę , Mękę i Zmartwychwstanie Chrystusa , wydarzenia, których cztery Ewangelie umiejscawiają podczas żydowskich obchodów Paschy w Jerozolimie, 14 nisan kalendarza żydowskiego . Jego data została ustalona w 325 przez Sobór Nicejski w „niedzielę po 14 th dnia księżyca osiągnie ten wiek Marzec 21 lub bezpośrednio po” . ] Kalendarzu liturgicznym jest stopniowo tworzy od IV XX wieku wokół czasie świętowania Wielkanocy. Jest to pierwsza Wielkanoc Paschalne , na dwa dni przed Niedziela stała czas postu i uroczystości został przedłużony do Wielkiego Tygodnia od 389. Od końca IV XX wieku, został poprzedzony 40-dniowy post Wielkiego Postu. Okres wielkanocny został również przedłużony do Pięćdziesiątnicy , siedem tygodni po Wielkanocy.\nCykl festiwali na ustalonych terminach związanych z Bożym Narodzeniem nie została ustanowiona w V -go wieku, po partia została ustalona na dzień 25 grudnia zastąpić cesarski święto Sol Invictus .\nReforma kalendarza gregoriańskiego w XVI -tego wieku , przyjęte w celu skorygowania stopniowe przesunięcie kalendarza juliańskiego wówczas w użyciu, przyniósł różnicy obliczania daty Wielkanocy między katolickim kalendarzu liturgicznym i prawosławnym kalendarzu liturgicznym , który trwa do dziś.\nGłówny artykuł: Ministerstwo (chrześcijan) .\nW katolicyzmie , ministerstwo wyznacza członków duchowieństwa , albo diakon , tym ksiądz The biskupich The kardynalne lub papieża .\nW Kościołach protestanckich , a zwłaszcza reformowanych , oznacza wiernych powołanych do pełnienia posługi , to znaczy funkcji uznanej w służbie Kościoła lokalnego lub narodowego. Posługa biskupa z nadzorem nad grupą pastorów jest obecna w niektórych protestanckich wyznaniach chrześcijańskich .\nW ewangelicznym chrześcijaństwem , że ministerstwa ewangelicy są głównie tych z proboszczem , na diakona , w kantora i ewangelisty . Mogą też być obecne inne posługi, takie jak starszy pełniący funkcje podobne do funkcji pastora . Posługa biskupa sprawującego nadzór nad grupą pastorów jest obecna w niektórych ewangelicznych wyznaniach chrześcijańskich . W niektórych kościołach ruchu Nowej Reformy Apostolskiej istnieje pięć posług: apostoła , proroka , ewangelisty , pastora i nauczyciela .\nGłówny artykuł: Historia chrześcijaństwa .\nŻydowskie początki chrześcijaństwa\nGłówne artykuły: Żydowskie korzenie chrześcijaństwa i wczesnego chrześcijaństwa .\nChrześcijaństwo rozwinięte od I st wieku w kontekście społeczności żydowskich na Bliskim Wschodzie , a zwłaszcza zhellenizowane społeczności żydowskich.\nJezus jest założycielską postacią chrześcijaństwa, niektórzy zastanawiają się nad jego historyczną rolą jako założyciela. Według Ewangelii Jezus „nie przyszedł znieść Prawa, ale wypełnić”. Jego perspektywa jest więc perspektywą urzeczywistnienia wiary żydowskiej , w interpretacji właściwej dla samego Jezusa, a nie stworzenia nowej religii. Jeśli zbawienie jest sprowadzone dla wszystkich, to przede wszystkim dla własnej, „zagubionej owcy Izraela”, zastrzega sobie przywilej nauczania. Jezus i cała wczesna grupa apostołów i kobiet, którzy za nim poszli, byli Żydami, podobnie jak większość jego rozmówców, z kilkoma wyjątkami i nazwanymi takimi jak rzymski setnik z Kafarnaum czy Samarytanka. Wnosi też do judaizmu radykalną nowość: sam zastępuje Torę .\nMapa podróży misyjnej, którą Paweł z Tarsu odbył w latach 54-58.\nIdąc za przykładem różnorodności panującej w judaizmie ( saduceusze , faryzeusze , esseńczycy , baptyści ), paleochrystianizm obejmuje różne społeczności, w tym wspólnotę judeochrześcijańską Jerozolimy wokół Jacquesa, brata Jezusa , należącego do judaizmu, ale uznającego mesjanizm Jezusa i żyjącego w oczekiwanie Królestwa Bożego i wspólnot założonych przez Pawła lub Piotra na tle hellenistów w Azji, Grecji i Rzymie, co pozwoliło na otwarcie się na pogan (zwłaszcza po zerwaniu między Pawłem a Kościołem jerozolimskim w 48/48). 49) oraz początek rozbieżności teologicznej (centralność i prymat Krzyża nad Prawem i Wiary nad Dziełami).\nZgodnie z tradycją, o której donosi literatura patrystyczna, po wyroczni Kościół Jerozolimski opuścił Święte Miasto w czasie Wielkiej Rewolty Żydowskiej 66, by osiedlić się w pogańskim mieście Pella ( Tabaqat Fahil w Jordanii) (por. . Ucieczka chrześcijan z Jerozolimy do Pelli ). Z Pelli chrześcijanie ci wrócili później do Jerozolimy, gdzie pozostali do buntu Bar Kochby (132-135/6).\nJednocześnie judaizm ewoluuje w kierunku judaizmu rabinicznego, który przedłuża faryzyzm po upadku Świątyni (70).\nRozbieżność, z Żydami, przyspieszonych na przełomie I st wieku; nie ma zdarzenia wyraźnie zaznaczającego to rozdzielenie. Dla niektórych chrześcijaństwo rodzi się z przeformułowania Birkat ha-Minim (The 12 th Blessing z Amida ); dla innych, to zaczyna obracając II E - III th century z ustanowienia kanonu Nowego Testamentu, ojców apologetów , wcześnie chrześcijańskiej teologii (spotkanie między mitem chrześcijańskiej i filozofii greckiej). Na początku II -go wieku, listy Ignacy Antiocheński są prekursorami w Azji Mniejszej w organizacji episkopatu monarchicznego charakteryzującej hierarchii trzech poziomach (biskup, kapłan, diakon).\nDla Bernarda Pouderona Ojcowie Apostolscy, którzy byli biskupami, byli uznawani przez pierwszych chrześcijan za przewodników, ponieważ przestrzegali potrójnych kryteriów: starszeństwa, moralności i ortodoksji. Doktryna, która się z nich wyłania, można odrzucić w następujący sposób: Jeden Bóg, doktryna Abrahama, Izaaka i Jakuba, głoszona w trzech postaciach lub osobach. Bóg Ojciec. Jeden Pan Jezus Chrystus, syn Boży wcielony w łonie dziewicy, umarły ukrzyżowany i zmartwychwstały, zarówno Bóg, jak i człowiek, narzędzie Ojca w stworzeniu. Jednego Ducha, który przemawiał przez proroków, przez którego urzeczywistniło się wcielenie Syna i który mieszka w odkupionym człowieku. Jeden chrzest. Jest tylko jedna zasada, miłość Boga i bliźniego w zamian za miłość Boga do ludzi. Jeden Kościół, duchowe ciało Jezusa Chrystusa, a w nim jeden chrzest. Jedna nadzieja, nadzieja zmartwychwstania i życia z Bogiem.\nW cesarstwie rzymskim władze na początku nie robiły bardzo wyraźnej różnicy między Żydami a chrześcijanami, wśród których była tylko jedna sekta żydowska, dopóki nie zaczęto ich oskarżać o zakłócanie porządku publicznego.\nGłówny artykuł: Pentarchia .\nEkspansja chrześcijaństwa w 325r .\nEkspansja chrześcijaństwa w 600\nChrześcijaństwo powstało we wschodniej części Cesarstwa Rzymskiego , gdzie we wczesnych wiekach odnaleziono największą liczbę chrześcijan.\nJednak chrześcijaństwo rozwinęło się za granicą, w Imperium Partów (Mezopotamia, Persja), ale także w Etiopii i Indiach, gdzie była obecna diaspora żydowska. Poza Imperium Rzymskim chrześcijanie organizowali się w niezależne kościoły . Tak było zwłaszcza w przypadku Katolikozatu-Patriarchatu Całej Gruzji i Kościoła Ormiańskiego . Nie istniała wówczas centralna, zdolna do regulacji, a zasadą była debata chrystologiczna .\nWraz z nawróceniem cesarza Konstantyna i wydaniem edyktu mediolańskiego w 313 roku prześladowania chrześcijan ustały. Pod koniec IV XX wieku chrześcijaństwo stało się oficjalną religią cesarstwa, zastępując starożytny rzymski kult i cofania prześladowania. Ta data symbolicznie wyznacza początek chrześcijaństwa , okresu w historii Europy, kiedy chrześcijaństwo przenika całe społeczeństwo, łącznie z prawami i zachowaniami społecznymi.\nW 330 cesarz Konstantyn I po raz pierwszy przeniósł stolicę imperium z Rzymu do Konstantynopola (przemianowanego na Nea Roma , „Nowy Rzym”), który stał się ważnym ośrodkiem intelektualnym. Prowadzi to do Pentarchii : pięciu historycznych centrów Rzymu, Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy.\nCesarz Konstantyn (w środku), z biskupami soboru nicejskiego ( 325 ), anachronicznie trzymający tekst symbolu nicejsko-konstantynopolitańskiego w formie przyjętej na pierwszym soborze w Konstantynopolu ( 381 ) ale z πιστεύω („I wierzyć" ) jako pierwsze słowo zamiast πιστεύομεν ("wierzymy").\nWraz z pokojem Kościoła rozpoczął się okres Ojców Kościoła , któremu towarzyszyła reinterpretacja filozofii, zwłaszcza Platona , w sensie nowej religii i wykorzystanie wielu motywów, mitów świata starożytnego o inkulturację chrześcijaństwa w poszanowaniu tradycji apostolskiej. Liczne debaty teologiczne wywoływały gorące kontrowersje dotyczące natury Chrystusa . Na przestrzeni wieków i soborów świat chrześcijański doświadczył wówczas wielu kontrowersji chrystologicznych , a także kryzysów i wstrząsów ideologicznych i politycznych.\nChrześcijaństwo, stając się jednym z uznanych kultów Imperium, władza polityczna podjęła inicjatywę zwoływania zgromadzeń biskupich ( rad ) w celu rozstrzygania sporów. Pierwszym był Sobór Nicejski , który potępił arianizm w 325. Sobór Efeski ogłosił w 431, że Chrystus ma tylko jedną naturę, boską, która wchłonęła Jego ludzką naturę. Tezy nestoriańskie, że w Jezusie Chrystusie współistniały dwie różne osoby (jedna boska i doskonała, druga ludzka i omylna), uznano za heretyków. W 451 The Rada Chalcedoński ogłosił wyjątkową osobę Chrystusa, zarówno boską i ludzką naturę, a zdefiniował doktrynę na Christian Trinity sformalizowane przez credo w 325 w Nicei.\nPierwsze schizmy i pojawienie się islamu\nDogmaty ogłoszone na soborze chalcedońskim zostały zaakceptowane przez zdecydowaną większość Kościołów, zarówno na Zachodzie, jak i na Wschodzie: dlatego nazwano je „chalcedońskimi”. Ale chrystologie ogłoszone heretykami nie zniknęły z tego wszystkiego. Kilku cesarzy po Konstantynie powróciło do arianizmu , na który nawrócili się Goci i Wandalowie po przystąpieniu do Cesarstwa Rzymskiego.\nNa Zachodzie upadek Cesarstwa Rzymskiego przyniósł przewagę Wizygotów , Longobardów , Burgundów, częściowo nawróconych na chrześcijaństwo ariańskie , którzy osiedlili się w Galii Rzymskiej i na Półwyspie Iberyjskim. Sytuacja zmieniła się wraz z pojawieniem się frankońskiego króla Chlodwiga, który opowiedział się za chrześcijaństwem nicejskim . Zawarł kolejne sojusze, aby kontynuować ekspansję swojego królestwa poprzez wypędzenie Wizygotów, a następnie w 511 zwołał pierwszy sobór Merowingów, aby rozpocząć kodyfikację stosunków między królem a Kościołem.\nNa Wschodzie niektóre Kościoły Wschodnie trzymały się Soboru Efeskiego, uważając, że Chrystus ma tylko jedną naturę, boską. Nazywane wówczas „ monofizytami ”, dziś nazywane są „ trzema soborami ” i obejmują m.in. Koptów w Egipcie, Etiopczyków i pewną liczbę Ormian .\nWczesnym VII XX wieku , Chrześcijaństwo na Bliskim Wschodzie iw Afryce Północnej pozostając głęboko podzielony między Chalcedonian, Monophysite i nestorianinem kiedy regiony te zostały podbite przez imperium perskiego z 611 (618 w Egipcie). Kościoły monofizyckie są wtedy uprzywilejowane w porównaniu z Chalcedończykami, postrzeganymi jako sojusznicy Cesarstwa Bizantyjskiego. Po rekonkwiście bizantyńskim (od 622 do 630), po zaostrzeniu się rozbieżności, proponuje się monoenergizm jako próbę pogodzenia doktryn; i wkrótce narzucone Monofizytom przez nowe prześladowania.\nWtedy to wśród arabskich plemion Hidżazu, które wkrótce rozpoczęły wojnę podboju w kierunku Syrii, Palestyny i Egiptu , pojawiła się nowa religia monoteistyczna , islam . W latach 631–643 w ręce muzułmanów wpadły trzy ośrodki chrześcijaństwa wschodniego (Aleksandria, Antiochia i Jerozolima) . Bizantyjczycy praktykują politykę spalonej ziemi i pozostawiają po sobie bardzo zły wizerunek. Chrześcijańskie życie toczyło się w podbitych regionach, ze statusem dhimmi ("chronionych"), ale tylko Konstantynopol i Rzym zachowały swoją polityczną wolność.\nChrześcijaństwo wschodnie i zachodnie w średniowieczu\nGłówny artykuł: Rozdzielenie Kościołów Wschodu i Zachodu .\nMozaika Chrystusa Pantokratora z kościoła św. Zbawiciela in Chora w Stambule\nDynastii Karolingów wzmocniła swoją legitymację będąc koronowany przez papieża od 754; utworzenie Państwa Kościelnego , podbitego od Longobardów , przypieczętowało ten sojusz z papiestwem.\nW IX th century, przeklinając Charlemagne jako cesarz rzymski, gdy biskupi Rzymu złamać politycznie z cesarzy Konstantynopola i szukać ochrony cesarzy i królów Franków . Karol Wielki nadal podbijał i chrystianizował Europę; że Sasi zostali przymusowo przekształcone i cesarz, poprzez liczne cartularies , regulowane dyscypliny religijnej.\nW IX th century ewangelizacja ludów Słowianie dokonał przekształcenia ich władcy: the Boris Khan Bułgarii Zachodniej słowiańskich wybrał dom w Rzymie, Vladimir Kijowa do Wschodniej słowiańskie (serbski, bułgarski i Rus Kijów ) w Konstantynopolu . W 1054 r. , po kłótni Filioque , Rzym i Konstantynopol traktowały się wzajemnie jako „ schizmatyków i przekleństw ”. Pierwsza krucjata zaowocowała powstaniem patriarchatów łacińskich w Jerozolimie i Antiochii. Na poziomie politycznym zerwanie zostało ostatecznie skonsumowane w 1204 r., kiedy łacińscy krzyżowcy spustoszyli Konstantynopol i obalili patriarchę. Osłabienie Cesarstwa Wschodniorzymskiego przez krzyżowców umożliwiło, dwa wieki później, zdobycie Konstantynopola przez Turków Osmańskich .\nEkspansja i reforma kolonialna\nGłówny artykuł: Misje Katolickie do XVI TH i XVII -tego wieku , wojny religijne (Europa) i Religia w Stanach Zjednoczonych .\nW 1455 papież Mikołaj V przyznał Portugalii wyłączność na handel z Afryką i zachęcił Henryka Żeglarza do zniewolenia „Saracenów i innych niewiernych” , licząc na postępy podbojów w celu uzyskania konwersji. Po odkryciu Ameryki przez Europejczyków w 1492 roku, papież Aleksander VI zostaje poproszony o rozstrzygnięcie podziału nowego świata między mocarstwa hiszpańskie i portugalskie i przypisuje im działalność misyjną , która często była uważana przez mocarstwa kolonialne. instrument umożliwiający wprowadzanie interesów Zachodu, a nawet legitymizację interwencji politycznych lub militarnych. W Katolicyzm przenosi się do Ameryki z hiszpańskich podbojów , w Meksyku z podbój Cortés i Peru po Pizarro . Misje do Azji nie były zbyt udane, z wyjątkiem Filipin i Goa .\nBulle papieskie Sublimus Dei ( 29 maja 1537 ) i Veritas ipsa papieża Pawła III ( 2 czerwca 1537 ) potępiają niewolnictwo Indian oraz „wszelkie kwestionowanie ich pełnego człowieczeństwa” , ale nie przywołują Czarnych . Po boju w Valladolid w 1550 w handlu niewolnikami smarowania.\nOd lewej do prawej: Guillaume Farel , Jean Calvin , Théodore de Bèze i John Knox ( Międzynarodowy Pomnik Reformacji , Genewa ). Czterej reformatorzy, związani z chrystogramem IHS , noszą szaty duszpasterskie .\nJednocześnie, protestantyzm pochodzi w Reformacja założony przez Lutra i Kalwina w początkach XVI -tego wieku i oferuje reinterpretację wiary chrześcijańskiej opartej na powrót do Biblii. Protestanci odrzucają ideę hierarchii kościelnej ustanowionej przez Boga: dla nich duchowieństwo jest emanacją ludu chrześcijańskiego. Dlatego odmawiają Papieżowi wszelkiego autorytetu . Początkowo anglikanizm odmawia jedynie jurysdykcji papieskiej. Potem bardzo szybko, pod wpływem reformacji , odmówił też prymatu w sprawach wiary i obyczajów.\nKatolicka kontrreformacja sprecyzować swoje dogmaty podczas Soboru Trydenckiego w 1582 roku nałożył na przejście z kalendarza juliańskiego kalendarza gregoriańskiego . Angażuje się w walkę z herezjami, z jednej strony poprzez edukację – w tym celu powstał zakon jezuitów – a z drugiej poprzez represje inkwizycyjne .\nPod koniec wojen religijnych, które sprzeciwiały się katolikom i protestantom w Europie, królestwa śródziemnomorskie pozostały katolickie. Pokój z Augsburga , który ogłosił zasadę „jednego księcia, jednej religii”, pozwoliło de facto pewnej tolerancji w Świętego Cesarstwa Rzymskiego . Holandia doświadczył podział polityczny i religijny: do południa, katolicki hiszpański Holandia , na północy Holandii niezależny, rządzone przez protestantów.\nOd XVII -tego wieku kolonie angielskie w Ameryce zaoferował azyl do uciekających nietolerancji religijnej w Europie. Podczas gdy północno-wschodnie stany pozostały purytańskie, a stany południowe anglikanami , do stanów centralnych przybyli niemieccy anabaptyści i imigranci pietystyczni , bracia czesko- morawscy , prezbiterianie szkoccy i północnoirlandzcy, francuscy hugenoci , metodyści i angielscy baptyści. spowodowało rozmnożenie religijne wielkiego przebudzenia . Następnie wędrowni kaznodzieje przemierzali terytorium.\nSpadek w Europie, proliferacja w Stanach Zjednoczonych\nW Europie od XIX -tego wieku, Kościół katolicki stracił swój uprzywilejowany status w kilku stanach. Rewolucja francuska zniosła dziesięcinę i skonfiskowali własność kleru, który cierpiał prześladowania aż do podpisania konkordatu w 1801 roku po wojnach napoleońskich , Europa została dogłębnie zmienione, i mimo wysiłków, nie Kościół katolicki odzyskał pozycję zajmowała w czasach Ancien Regime .\nPod koniec XIX -go wieku, Kościół katolicki stoi w racjonalizmu zareagowała publikując program nauczania Piusa IX wypowiedzieć błędów „ nowoczesny ”; Watykan Rada I ogłosił papieską nieomylność przed przerwana przez wojnę w 1870 roku . Państwa Kościelne , ostatni ślad doczesnej władzy papiestwa, zostały wchłonięte przez zjednoczenie państw włoskich w 1870 roku .\nW tym samym czasie chrześcijaństwo doświadczyło nowego rozkwitu na kontynencie amerykańskim , wraz z Drugim Wielkim Przebudzeniem, które doprowadziło do pojawienia się nowych grup, takich jak Mormoni , Adwentyści Dnia Siódmego , Świadkowie Jehowy , zielonoświątkowcy, a także ruch Ewangelii Społecznej i Armia Zbawienia .\nW 1917 r. Rosyjski Kościół Prawosławny zdołał się zreorganizować podczas rewolucji rosyjskiej , ale był prześladowany przez Rewolucję Październikową , co doprowadziło do kilku schizm.\nWzrost w krajach południowych\nW XX wieku Afryka była kontynentem o najsilniejszej ekspansji chrześcijan. Liczba chrześcijan w tym regionie wzrosła o ponad 60, z 8 mln w 1910 r. do 516 mln w 2010 r. Podobnie, podczas gdy populacja chrześcijan w Afryce subsaharyjskiej w 1910 r. wynosiła zaledwie 9%, obecnie stanowi większość. z 63%.\nW 1900 roku Afrykanie stanowili zaledwie 2% (10 milionów) światowej populacji chrześcijańskiej. Są teraz 20% (500 milionów). Ten wzrost jest częściowo spowodowany prozelityzmem ewangelicznych protestantów , ale także pojawieniem się nowych kościołów instytucji afrykańskich . Najważniejsze – Kimbanguism w Demokratycznej Republice Konga , Kościół Harrist na Wybrzeżu Kości Słoniowej czy ruch Aladura z Nigerii – powstały w okresie międzywojennym i odegrały rolę podczas dekolonizacji , ale jest wiele innych, z których większość są zupełnie nieznane na Zachodzie.\nRozwój tych Kościołów może doprowadzić do zrewidowania tradycyjnych klasyfikacji i ustanowienia nowych typologii.\nOdsetek chrześcijan według krajów w 2019 r., wszystkie trendy łącznie (dane z Pew Research Center ).\nChrześcijaństwo jest pierwszą religią na świecie pod względem liczby wyznawców, wyprzedza islam, który ma 1,703 mld wyznawców. Według szacunków z połowy 2015 roku chrześcijaństwo ma około 2,4 miliarda wiernych.\nChrześcijanie są podzieleni na wiele denominacji, w autokefalicznych kościołach od samego początku lub w wyniku wielu schizm , które wstrząsnęły historią chrześcijaństwa .\nKościoły chrześcijańskie dzielą się na trzy główne grupy: katolicki , prawosławny i protestancki :\nKatolicy: 1,272 miliarda\nProtestanci: 863,9 mln\nPrawosławni: 283,1 mln\nChrześcijaństwo rośnie nieco szybciej niż światowa populacja, co sprawia, że chrześcijaństwo jest religią coraz większej części światowej populacji z 33,2% chrześcijan w połowie 2015 roku.\nTo, co media nazywają obojętnością religijną , badane przez różne osobowości Kościoła katolickiego, dotyczy głównie większościowych wyznań historycznych, podczas gdy nowe i mniejszościowe religie wydają się rozwijać.\nZ pięciu krajów z największą liczbą chrześcijan na świecie trzy znajdują się w obu Amerykach: Stany Zjednoczone , Brazylia i Meksyk (pozostałe dwa to Rosja i Filipiny ).\n13 marca 2013 r. , Odbędzie się w Rzymie w wyborach Franciszek : Jest to pierwszy papież z Ameryki i pierwszym papieżem spoza Europy od VIII th wieku. Ostatni papież spoza Europy pochodzi z 741 roku ; był to syryjski Grzegorz III .\nMsza św. na Filipinach .\nW Azji chrześcijaństwo było do tego czasu mało obecne, z wyjątkiem Bliskiego Wschodu i Indii . Obecnie Timor Wschodni i Filipiny są jedynymi krajami Azji z większością chrześcijańską, z odpowiednio 99,1% i 81,4% wiernych (na trzecim miejscu Liban z ponad 45% chrześcijan). Jednak, choć w mniejszości na kontynencie, chrześcijanie są coraz liczniejsi w Azji lub, jak wskazuje Régis Anouil, „chrześcijaństwo kojarzy się z wartościami nowoczesności, demokracji i wolności, natomiast buddyzm, hinduizm i Konfucjanizm wydaje się mniej związany z rzeczywistością”.\nOdsetek chrześcijan w Azji wzrósł z 4,5% w 1910 r. do 13,1% w 2010 r. Korea Południowa jest domem dla prawie 20% wierzących chrześcijan, podczas gdy Chiny i Indie należą do 10 krajów o największej liczbie chrześcijan. Przypadek Chin jest szczególnie reprezentatywny dla rozwoju chrześcijaństwa w Azji: nie tylko jest to już trzeci kraj z największą liczbą chrześcijan (67 mln), ale w dodatku Chiny mogą stać się najbardziej chrześcijańskim krajem na świecie, ponieważ dowodzą badania przeprowadzone przez amerykańskiego badacza Fenggang Yanga. W rzeczywistości oczekuje się, że do roku 2050 populacja chrześcijan w Chinach przekroczy 247 milionów, więcej niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie.\nPonadto coraz większa liczba pisarzy-dysydentów, krytycznych intelektualistów, dziennikarzy i chińskich prawników twierdzi, że chrześcijaństwo jest symbolem ich walki o demokrację.\nGłówny artykuł: Chrześcijaństwo w Afryce .\nW XX wieku Afryka była kontynentem o najsilniejszej ekspansji chrześcijan. którzy są teraz tak liczni jak muzułmanie. : około 400 do 500 milionów wiernych dla dwóch wyznań (z populacji około 1 miliarda mieszkańców). Według danych przedstawionych podczas konferencji zorganizowanej na Uniwersytecie El Jadida w Maroku, chrześcijanie stali się nawet ostatnio liczniejsi niż Muzułmanie: 46,53% Afrykanów jest przywiązanych do chrześcijaństwa, a 40,64% do islamu.\nAfrykanie stanowią 20% (500 milionów) światowej populacji chrześcijańskiej.\nGłówny artykuł: Gałęzie chrześcijaństwa .\nGłówny artykuł: Prawosławie , Cerkiew i Prawosławie .\nCerkiew jednoczy kościoły siedmiu rad , połączonych ze sobą za pomocą spowiedzi wspólnej wiary i wzajemnego uznawania; przyjmują klasyfikację według tradycyjnej rangi honorowej.\nNa początku XXI -go wieku 283,1 mln prawosławnych są około 12% chrześcijan. Kraje z największą liczbą prawosławnych to Rosja i Etiopia, ale w mniejszych krajach, takich jak Mołdawia, Rumunia, Grecja czy Gruzja, stanowią one ponad 87% populacji.\nGłówne artykuły: Katolicyzm , Kościół Katolicki i Skład Kościoła Katolickiego .\nOd czasu I Soboru Konstantynopolitańskiego Kościół katolicki rościł sobie prawo do papieskiego prymatu, który jest nie tylko honorowy, ale także jurysdykcyjny. Po rozdzieleniu Kościołów Wschodu i Zachodu , Kościół Rzymski, zwany „ Kościołem Katolickim ”, miał jeszcze 14 soborów, które ustanowiły dogmaty, takie jak czyściec , Niepokalane Poczęcie czy nieomylność papieską . Sobory te zaakcentowały zerwanie z Kościołami siedmiu soborów i spowodowały nowe schizmy. Tak więc Kościół Starokatolicki narodził się z odrzucenia dogmatu o papieskiej nieomylności. Jednak przepaść między „katolikami” a „prawosławnymi” ma tendencję do zmniejszania się od czasu Soboru Watykańskiego II .\nPonad połowa chrześcijan to katolicy, czyli 1,272 miliarda. Wśród nich 48% to Amerykanie (Brazylia, Meksyk i Stany Zjednoczone), a 24% Europejczycy.\nGłówny artykuł: protestantyzm .\nCzcić w Faith Tabernakulum , związany z żywej wiary Kościoła Worldwide , w 2005 roku w Lagos , Nigeria\nReformacja wprowadzony przez Lutra i Kalwina w początkach XVI th century urodziła wielu kościołach protestanckich luterański lub Reformatów , a także wiele kościołów ewangelicznych chrześcijaninem ( Chrzciciela , zielonoświątkowców , ewangeliczny ruch charyzmatyczny i Christian non-wyznaniowe ) lub liberalny .\nW 2011 roku wszystkie te Kościoły skupiały razem około 37% chrześcijan, czyli 800 milionów protestantów.\nGłównym symbolem chrześcijańskim jest krzyż . To reprezentuje Ukrzyżowanie i jest używane od czasów Konstantyna jako symbol chrześcijan.\nW latach 70. stosowanie ichthus rozpowszechniło się w Stanach Zjednoczonych wraz z Ruchem Jezusowym wśród chrześcijan, a zwłaszcza wśród chrześcijan ewangelickich .\nSymbol ten jest używany głównie na wisiorkach, szpilkach lub na samochodach, jako znak przynależności do wiary chrześcijańskiej.\nKrzyż łaciński .\nKrzyż prawosławny .\nWspółczesny Ichthus .\nPiosenka Christian towarzystwie instrumentów muzycznych i oparty na Księdze Psalmów jest jednym z pierwszych chrześcijańskich stylów muzycznych. Potem w kościołach zapanował śpiew gregoriański . W Stanach Zjednoczonych , XIX th piła wieku pojawiają się negro spirituals i ewangelię do XX th century. W 1964 w Nashville powstało Stowarzyszenie Muzyki Gospel .\nWspółczesna muzyka chrześcijańska łączy różne style muzyczne, które są opracowane są również dobrze poza tymi społecznościami, że wewnątrz nich. Chrześcijańskich artystów praktykujących dzisiaj wszystkie style muzyczne : the pop Christian The Christian skalne na chrześcijański hip-hop poprzez punk chrześcijańskiej lub metalu chrześcijańskiej . W latach 80. i 90. współczesna muzyka chrześcijańska zajmowała znaczące miejsce w ewangelicznych kultach chrześcijańskich . W tradycyjnym uwielbieniu rozwinęła się szeroka gama stylów muzycznych.\nGłówny artykuł: malarstwo chrześcijańskie .\nStworzenie Adama (detal) ze stropu Kaplicy Sykstyńskiej ( Kościół Katolicki ).\nKościoły katolickie , prawosławne i niektóre kościoły protestanckie ( luterański i anglikański ) używają farby do przedstawiania boskich lub ludzkich przedstawień w miejscach kultu.\nZe względu na rozumienie Drugiego z Dziesięciu Przykazań większość kościołów protestanckich i wszystkie kościoły ewangelicko-chrześcijańskie nie mają w swoich miejscach kultu religijnej reprezentacji materialnej, takiej jak posągi, ikony czy obrazy.\nGłówne artykuły: przedchalcedońskie kontrowersje chrystologiczne i kłótnia Filioque .\nJeden Bóg i Trójca\nIkona Trójcy przez Andrieja Rublowa .\nTrinity jest chrześcijańska koncepcja sięga Tertuliana , który przedstawia jednego Boga w postaci trójcy trzech Boskich „osoby” (Tertulian), lub trzy „ hipostazy” ( Orygenes ), zasadniczo odmienne: the Father The Son i Duch Święty , który może echo trynitarną formułę ewangelii według Mateusza . Odnosi się to do chrztu Jezusa Chrystusa: „w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”. Koncepcja ta daje początek wielu podejść i energicznie debaty na III th wieku . Termin „osoba” dał początek wielu interpretacjom i np. Augustyn z Hippony precyzuje, że ten termin „człowiek” tylko niedoskonale definiuje Trójcę.\nWiększość biskupów chrześcijan - po wielkiej radzie IV -go wieku - zgodzić się na wyznanie wiary znany jako Nicejsko-Konstantynopolitański ( 325 - 381 ), który staje się dogmatem . Wielu chrześcijan określa swoją wiarę tym Credo , wspólnym fundamentem wiary, potwierdzającym jedność Boga, życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, „zmartwychwstanie umarłych i życie przyszłego świata”. Ale różne nurty odrzucają to podejście, biorąc pod uwagę, że Syn nie jest w pełni boski: wśród kwalifikowanych nurtów „ ariańskich ” są homoiousiens , homéiens , anoméens … plus pierwsza trudność między „chrześcijańskim Zachodem, raczej monarchistycznym, a Wschodem, trzymając trzy mniej więcej równe hipostazy. Chrześcijanie w ten sposób odrzucają późniejsze sobory, tworząc Kościoły dwóch soborów , trzech soborów lub siedmiu soborów .\nWokół VI XX wieku, pojawia się w Hiszpanii w odpowiedzi na Arian Wizygotów , koncepcji, która zamierza dodać do Nicejsko i rozciąga się w części zachodniego chrześcijaństwa, że z Filioque: Duch Święty odtąd zależy zarówno od syna i Ojciec i już nie tylko na tym drugim.\nPrzez kilka stuleci Kościół zachodni odrzucał Filioque, aby nie zmieniać profesji, którą większość chrześcijaństwa podpisała i której zmiany wyraźnie zabroniły sobory ekumeniczne, z wyjątkiem zwołania kolejnego soboru. Ale w XI -tego wieku , to w końcu przyjąć go, a tym samym tnie swoje orientalne korzenie podkreślając wcielenie Chrystusa i Kościoła w historii, ze szkodą dla Ducha Świętego w ekonomii zbawienia . Jeśli Duch Święty płynie także z Chrystusa, a nie tylko od Boga, dusza może zostać zbawiona tylko wtedy, gdy osoba jest chrześcijaninem, co zmienia relacje z innymi wierzeniami i niewierzącymi [ref. do potwierdzenia] .\nKontrowersje te przyczyniają się, między innymi do sporów świeckich, do schizmy w 1054 r. między katolikami a prawosławnymi . Kilka wieków później inne kontrowersje doprowadziły w świecie prawosławnym do bogomilizmu , aw świecie katolickim do kataryzmu i protestantyzmu .\nPonadto niektórzy chrześcijanie, tacy jak unitarianie , niektóre grupy adwentystyczne, Świadkowie Jehowy i Kościół Boży (Dzień Siódmy) nie akceptują dogmatu o Trójcy. Są to tak zwane „anty-triniticides”.\nWolna wola i wyłączność zbawienia\nWiele z chrześcijańskiej doktryny grzechu pierworodnego wywodzi się z myśli Augustyna z Hippony . Jeśli w traktacie De libero arbitrio stwierdza istnienie wolnej woli wobec manichejczyków, którzy przypisywali boskości odpowiedzialność za zło, to wobec pelagian dąży do minimalizowania jej roli w dziele zbawienia , argumentując, że człowiek ma przez grzech pierworodny utracił możliwość korzystania z tej zdolności. Tylko łaska dobrowolnie udzielona przez Boga może wtedy dokonać dzieła zbawienia.\nAugustyn omawia także doktrynę predestynacji , zgodnie z którą Bóg odwiecznie określał, kto zostanie zbawiony.\nDla Kościoła katolickiego teologia zbawienia koncentrowała się na zasadzie „ Poza Kościołem nie ma zbawienia ”, to znaczy, że to jego sakramenty pozwalają wiernym uczestniczyć w życiu Bożym, a przez to uzyskiwać dostęp do zbawienia.\nDebata wokół tej kwestii, kluczowej dla obaw Lutra , została wznowiona podczas debat teologicznych Reformacji. Luter wierzy, że „ tylko wiara ” przynosi zbawienie i dlatego dobre uczynki nie mogą się do tego przyczynić.\nTe pięć punktów kalwinizmu ustanawiają zasadę wyborów bezwarunkowej zgodnie z którym zanim Bóg stworzył świat, postanowił zaoszczędzić trochę dla swoich własnych powodów, a oprócz jakiegokolwiek warunku związanego z tymi ludźmi.\nW 1965 roku, w deklaracji Dignitatis humanae Soboru Watykańskiego II, Kościół Katolicki oświadczył, że „Sam Bóg objawił ludzkości sposób, w jaki służąc Mu ludzie mogą osiągnąć zbawienie w Chrystusie i osiągnąć błogostan. Wierzymy, że ta wyjątkowa prawdziwa religia istnieje w Kościele katolickim i apostolskim ”.\nZbliżenie między Kościołem Katolickim i Światową Federacją Luterańską w tych kwestiach doprowadziło w 1999 r. do wspólnej deklaracji o usprawiedliwieniu przez wiarę, w której wyznaje: „Wspólnie wyznajemy, że osoba ludzka jest całkowicie zależna od łaski dla swojego zbawienia.\nGłówny artykuł: Ekumenizm .\nGeneralnie na Międzynarodowej Konferencji Misyjnej, która odbyła się w Edynburgu w 1910 r. , pod przewodnictwem amerykańskiego laika Johna Motta , śledzimy odejście nowoczesnego ekumenizmu. Unionistyczna wersja ekumenizmu to chęć zbudowania jednego Kościoła. To było przez pewien czas myślał o luterańskiego arcybiskupa Uppsali Nathan Söderblom , laureat Pokojowej Nagrody Nobla w roku 1929. Ale to przede wszystkim konieczność lepszej współpracy między protestanckim towarzystw biblijnych , które doprowadziły do końca XIX th wiecznym pierwsze próby dialogu międzywyznaniowego. W 1948 roku dialogi te dały początek Światowej Radzie Kościołów (WCC).\nW 1927 r. kilka Kościołów prawosławnych wzięło udział w pracach ekumenicznych Światowej Konferencji Wiary i Zakonu . Dołączyli do COE w 1961 roku.\nW 1928 r. papież Pius XI stanowczo potępił w encyklice Mortalium Animos „pan-chrześcijan, którzy dążą do federacji Kościołów”. Dla niego jedność chrześcijan mogła zapewnić jedynie „powrót dysydentów do jedynego prawdziwego Kościoła Chrystusowego”. W tym samym wierszu Instrukcja o ruchu ekumenicznym , ogłoszona przez Święte Oficjum 20 grudnia 1949 , stwierdził, że „Kościół katolicki posiada pełnię Chrystusa” i nie musi być udoskonalany przez składki pochodzące z innych wyznań. W rezultacie Kościół katolicki odmówił udziału w pierwszych zgromadzeniach Światowej Rady Kościołów w Amsterdamie (1948) i Evanston (1954) i nie miał oficjalnych relacji z innymi kościołami chrześcijańskimi.\nWraz z Soborem Watykańskim II w 1962 r. Kościół katolicki zmienił swoje stanowisko w sprawie dialogu ekumenicznego. Pojednanie i zniesienie kląt między katolikami i prawosławnymi interweniowało w 1965 r. , w ostatnim dniu soboru, oświadczeniami papieża Pawła VI i patriarchy Atenagorasa I st . Jednak po piętnastu latach „odprężenia” stosunki między oboma Kościołami ponownie się napięły, zwłaszcza po roku 2000, wraz z przeformułowaniem Kościoła katolickiego przez papieży Jana Pawła II i Benedykta XVI oraz zakazem dla wszystkich katolików. prozelityzm w swoich jurysdykcjach przez patriarchaty, takie jak Ateny , Belgrad czy Moskwa .\nKościół katolicki nie jest członkiem WCC z powodów doktrynalnych i dlatego, że reprezentowałby więcej wiernych niż wszyscy inni członkowie WCC, byłby uprawniony tylko do jednego głosu, tak jak inne Kościoły.\nGłówny artykuł: Krytyka chrześcijaństwa .\nW krytycy chrześcijaństwa zawierają krytykę wobec religii w ogóle, a drugi z własnej, jak również konkretne zarzuty wobec różnych kościołów chrześcijańskich . Odnoszą się do doktryn, praktyk i historycznej roli religii chrześcijańskiej.\nZ historycznego punktu widzenia zarzuty emanują czasem od samych wierzących, którzy podkreślają kontrast między doktryną oficjalnie głoszącą miłość bliźniego a instytucjami, które przez wieki wspierały niewolnictwo , stworzyły inkwizycję , rozpoczęły krucjaty i propagował antysemityzm .\nZ teologicznego punktu widzenia chrześcijańskie interpretacje Biblii Hebrajskiej są nie do pomyślenia dla innych ludów Księgi , które za politeizm uznają Trójcę, ideę Boga wcielonego w człowieka czy kult Maryi ( katolicyzm i prawosławie). Chrześcijaństwo ).\nKrytyka filozoficzna moralności chrześcijańskiej skupia się na jej winie za seksualność i jej gloryfikacji cierpienia i uległości oraz skandali związanych z wykorzystywaniem seksualnym .\n↑ Xavier Levieils, Contra Christianos: społeczna i religijna krytyka chrześcijaństwa od jego początków do Soboru Nicejskiego (45-325) , Walter de Gruyter, 2007 , s. 139-140.\n^ List Ignacego z Antiochii do Magnezjanów, przypis 14, w The Apostolic Fathers , Coll. Żywa wiara, Cerf, 1998 s. 174.\n↑ J. Gordon Melton, Martin Baumann, Religions of the World: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices , ABC-CLIO, USA, 2010, s. 634-635\n↑ Mircea Eliade , Historia wierzeń i idei religijnych , t . 2, s. 316.\n^ Pierre Liégé i Encyclopédie Universalis, Chrześcijaństwo , w: Encyclopédie Universalis, Paryż, 1988.\n^ Timothy Ware, L'ortodoksja, Kościół Siedmiu Soborów , Desclée de Brouwer, Brugia, 1968, s. 309 .\n^ Timothy Ware, L'ortodoksja, Kościół Siedmiu Soborów , Desclée de Brouwer, Brugia, 1968, s. 307 .\n^ Jacques Guillet, Jezus w wierze pierwszych uczniów, Desclée de Brouwer, Paryż, 1995, s. 216-217 .\n↑ Anthony Towey, Wprowadzenie do teologii chrześcijańskiej , A & C Black, Wielka Brytania, 2013, s. 202-203\n↑ i b Mircea Eliade , Słownik religii , Paryż, Pocket, Coll. "Agora", 1994 , 364 s. ( ISBN 2-266-05012-5 ) , s. 105.\n↑ i b Michel Rouche , początki chrześcijaństw 30-451 , str. 16\n^ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , s. 47.\n↑ Béatrice de Varine, Żydzi i chrześcijanie, punkty orientacyjne dla dziewiętnastu wieków historii , Desclée de Brouwer\n^ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , s. 64-66.\n↑ i b Michel Rouche , początki chrześcijaństw 30-451 , str. 159-160.\n↑ Pascal Ide, Teologia miłości . Miłość w środku Trylogii przez Hans Urs von Balthasar , Lessius, Bruksela, 2012, s. 45 .\n↑ Timothy Radcliffe, Dlaczego warto być chrześcijaninem? (Przekład z angielskiego D. Barrios Delgado), Les éditions du Cerf, Paryż, 2006, s. 14 .\n↑ i b Servais Pinckaers , „ Wiara w Chrystusa Odkupiciela jako pierwszego źródła chrześcijańskiej moralności ” , 1986 .\n↑ Servais Pinckaers , Źródła moralności chrześcijańskiej: jej metoda, jej treść, jej historia , Cerf, 2007 , s. 51.\n↑ Paul de Tarses, Pierwszy List do Koryntian , s. Rozdział 13, werset 13\n^ Simon Légasse " List do Filemonem lub Paul i niewoli " Cahiers Evangile , n O 33, wrzesień 1980 ( przeczytaj online ).\n^ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , s. 146-147.\n↑ i b Michel JOHNER " Wolność i pieniądze: kalwinizm i gospodarka " La Revue Réformée , październik 2007 ( przeczytaj online ).\n↑ Gerard Cholvy, Frederic Ozanam, zaangażowanie intelektualisty katolickiego w XIX th wieku , s. 162-168 .\n↑ Madeleine des Rivières, Ozanam, uczona wśród ubogich , Les Éditions Bellarmin, Montreal i Les Éditions du Cerf, Paryż, 1984, s. 38 .\n^ Donald K. Gorrell, Wiek społecznej odpowiedzialności: ewangelia społeczna w erze postępu, 1900-1920 , Mercer University Press, USA, 1988, s. 18\n^ Hans Schwarz, Teologia w kontekście globalnym: ostatnie dwieście lat , Wm.B. Eerdmans Publishing, USA, 2005, s. 145\n↑ Christopher H. Evans, Ewangelia społeczna w religii amerykańskiej: historia , NYU Press, USA, 2017, s. 78\n↑ Randall Herbert Balmer, Encyklopedia Ewangelizacji: wydanie poprawione i rozszerzone , Baylor University Press, USA, 2004, s. 638\n^ Walter A. Elwell, Ewangelicki Słownik Teologiczny , Baker Academic, USA, 2001, s. 1119\n↑ Michael Löwy , „ Prawdziwy Kościół Ubogich ”, Le Monde , 30 marca 2013 r. ( przeczytaj online ).\n↑ (w) Geoffrey Wainwright, The Oxford History of Christian Worship , Oxford University Press, 2006, s. 667\n↑ (w) William J. Collinge, Historyczny słownik katolicyzmu , Scarecrow Press, 2012, s. 280\n↑ (w) Michael Prokurat Alexander Golitzin, Michael D. Peterson, Od A do Z Kościoła Prawosławnego , Rowman & Littlefield, USA, 2010, s. 200\n↑ (w) Gerald R. McDermott, The Oxford Handbook of Evangelical Theology , Oxford University Press, UK, 2013, s. 311\n↑ (w) Jeanne Halgren Kilde, Sacred Power, Sacred Space: An Introduction to Christian Architecture and Worship , Oxford University Press, 2008, s. 60, 112.\n↑ (w) DA Carson Worship: Worship and Action: Adoration and Action , Wipf and Stock Publishers, USA, 2002, s. 161\n↑ Jörg Stolz, Olivier Favre, Caroline Gachet, Emmanuelle Buchard, The Evangelical Phenomenon: Analysis of a Competitive Environment, Labor and Fides, Szwajcaria, 2013, s. 99.\n↑ (w) Anne C. Loveland i Otis B. Wheeler , From Meetinghouse to Megachurch: A Material and Cultural History , USA, University of Missouri Press, 2003 , s. 149.\n↑ (w) Harold W. Turner, Od świątyni do domu spotkań: fenomenologia i teologia miejsc kultu , Walter de Gruyter, Niemcy, 1979, s. 258.\n↑ Ruth C. Duck, Uwielbienie dla całego ludu Bożego: uwielbienie zasadnicze w XXI wieku , Westminster John Knox Press, USA, 2013, s. 144\n↑ Robert S. Ellwood, Gregory D. Alles, Encyklopedia religii świata , Infobase Publishing, USA, 2007, s. 400\n↑ a b i c Ernst Brice, „ Chrzest wśród protestantów: reformowanych, luteran i ewangelickich baptystów ” , na Wirtualnym Muzeum Protestantyzmu .\n↑ Michael J. Meiring, Zachowanie jedności ewangelicznej: przyjmowanie różnorodności w nieistotnych rzeczach, Wipf and Stock Publishers, USA, 2009, s. 128\n↑ Randall Herbert Balmer, Encyklopedia Ewangelizacji: wydanie poprawione i rozszerzone , Baylor University Press, USA, 2004, s. 54\n↑ a b i c „ Chrzest, Eucharystia, Posługa (dokument Wiary i Zakonu nr 111, „Tekst z Limy”) ” , o Światowej Radzie Kościołów .\n↑ Éric Denimal , Protestantyzm dla manekinów , Edi8 / First, 2013 ( ISBN 978-2-7540-5550-5 , czytaj online ) , PT43343\n↑ (w) Richard Land i Barrett Duke, „Ojcostwo w tradycji ewangelickiej” w Don E.Eberly, The Faith Factor in Fatherhood: Renewing the Sacred Vocation of Fathering , Lexington Books ( ISBN 9780739100806 ) , s. 103\n↑ (w) Krzyż / Livingstone. Oxford Dictionary of the Christian Church. str. 1435f.\n^ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa 30-451 , Hachette, s. 48.\n↑ a b i c Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa 30-451 , Hachette, s. 149.\n↑ Frank K. Flinn, Encyklopedia katolicyzmu , Infobase Publishing, USA, 2007, s. 351\n↑ Hans J. Hillerbrand, Encyclopedia of Protestantism: 4-tomowy zestaw , Routledge, USA, 2016, s. 1825\n↑ (en) Walter A. Elwell , Ewangelicki Słownik Teologiczny , Baker Academic, 2001 , s.778.\n↑ Elwell 2001 , s. 370.\n↑ Elwell 2001 , s. 171.\n↑ Karl Inge Tangen, Identyfikacja eklezjalna poza indywidualizmem późnego współczesności?: studium przypadku strategii życiowych w rosnących kościołach późnonowoczesnych, BRILL, Holandia, 2012, s. 27\n↑ Lenoir, Frédéric , Jak Jezus stał się Bogiem , wyd. Oprawa miękka, 2012.\n^ Lenoir, Fryderyk, Sokrates , Jezus, Budda . Trzej mistrzowie życia , wyd. Oprawa miękka, 2011.\n↑ (w) Jacob Neusner , Rabin rozmawia z Jezusem , Doubleday, 1993 ( prezentacja online , czytanie online ) , s. 113.\n↑ a b i c Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , s. 19.\n↑ Jonathan Bourgel, Od tożsamości do tożsamości? : wspólnota judeochrześcijańska w Jerozolimie: 66 - 135, przedmowa Dan Jaffé, Paryż, Cerf, 2015 .\n↑ Zob. Le Judeo-Christianisme dans tous ses Etats Proceedings of the Jerusalem Conference , 6-10 lipca 1998, praca zbiorowa wydana przez CERF; por. Adam H. Becker, Annette Yoshiko Reed (red.) Drogi, które nigdy się nie rozeszły: Żydzi i chrześcijanie w późnej starożytności i wczesnym średniowieczu , Tybinga, JCB Mohr 2003 (Oxford Princeton Colloquium). Podobnie Dan Jaffe w judaizmie i nadejście chrześcijaństwa ortodoksji i heterodoksji w literaturze talmudycznej I st i II -go stulecia , CERF wykazały, że wprowadzenie Birkhat Ha Minim nie jest decydujący.\n↑ Jean-Marie Mayeur i in., Nowi ludzie (od początków do 250): Historia chrześcijaństwa , Desclée, 2000 ( przeczytaj online ).\n↑ Bernard Pouderon, We wczesnochrześcijańskich pismach. Wstęp , Paryż, Gallimard. Pleada, 2016 , s. XLIV\n^ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , s. 8\n↑ Paul Veyne , Kiedy nasz świat stał się chrześcijański (312-394) , Paryż, Albin Michel, 2007.\n↑ Marie-Émile Boismard , U zarania chrześcijaństwa, przed narodzinami dogmatów , wyd. Jeleń, 1998.\n↑ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , Hachette, 2007 , s. 158.\n↑ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , Hachette, 2007 , s. 125.\n↑ i b Gérard Troupeau, chrześcijan stojących Islam: wczesne dni, na początku kontrowersje , Bayard, 2009 , „Sytuacja religijna na Bliskim Wschodzie u zarania islamu”, s. 21.\n^ Michel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , s. 141.\n↑ Anne-Marie Helvétius, Kościół i społeczeństwo w średniowieczu , Hachette, 2018 , s. 22-23\n↑ Odette Pontal, Historia soborów Merowingów , Cerf, 1989 , s. 52\n↑ Gérard Troupeau, Chrześcijanie w obliczu islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Bayard, 2009 , „Sytuacja religijna na Bliskim Wschodzie u zarania islamu”, s. 22.\n↑ Gérard Troupeau, Chrześcijanie w obliczu islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Bayard, 2009 , „Sytuacja religijna na Bliskim Wschodzie u zarania islamu”, s. 23-24.\n↑ Gérard Troupeau, Chrześcijanie w obliczu islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Bayard, 2009 , „Sytuacja religijna na Bliskim Wschodzie u zarania islamu”, s. 25.\n↑ a i b Walter Kaegi, Chrześcijanie wobec islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Bayard, 2009 , „Klęski Bizancjum na Wschodzie”, s. 26-27.\n^ Walter Kaegi, Chrześcijanie w obliczu islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Bayard, 2009 , „Klęski Bizancjum na Wschodzie”, s. 31-32.\n↑ Emmanuel Melmoux i David Mitzinmacker, 100 postaci, które stworzyły historię Francji , Éditions Bréal, 2004 , s. 32-33.\n↑ i b Mircea Eliade , Słownik religii , Paryż, Pocket, Coll. "Agora", 1994 , 364 s. ( ISBN 2-266-05012-5 ) , s. 122.\n↑ Alfonso Quenum kościołów chrześcijańskich i niewolnik Atlantic z XV TH do XIX th century , Editions Karthala, 2008 ( prezentacja online ) , s. 72-73.\n↑ Mircea Eliade , Słownik religii , Paryż, Pocket, coll. "Agora", 1994 , 364 s. ( ISBN 2-266-05012-5 ) , s. 123.\n^ Christian Delacampagne , Historia niewolnictwa. Od starożytności do współczesności , Paryż, Księga kieszonkowa, 2002 , 319 s. ( ISBN 2-253-90593-3 ), s. 144 .\n↑ i b Emile G Léonard, General Historia protestantyzmu , PUF.\n↑ Xavier de Montclos, Krótka historia Kościoła Francji , Cerf, 2009 , s. 109.\n↑ Yves Chiron , Historia soborów , Perrin, 2011 , s. 207.\n↑ a i b Yves Chiron , Historia soborów , Perrin, 2011 , s. 229.\n↑ Emmanuel Laurentin , „Religia i społeczeństwo w Stanach Zjednoczonych od lat 90. XIX wieku”, La Fabrique de l'histoire o kulturze Francji , 18 września 2012 r.\n↑ Régis Dericquebourg , „ mniejszości chrześcijańskiej grupy religijne urodzonych w XIX th wieku i ich losy ” na stronie Régis Dericquebourg , 23 marca 2009 .\n^ Jean Meyendorff , Kościół prawosławny wczoraj i dziś , Seuil, 1995 , s. 99-100.\n^ Jean Meyendorff , Kościół prawosławny wczoraj i dziś , Seuil, 1995 , s. 102-104.\n↑ a i b „ Coraz więcej katolików w Afryce ”, Le Figaro , 13 maja 2013 r. ( przeczytaj online , skonsultowano 3 listopada 2014 r. ).\n↑ „ Jedna trzecia ludzkości to chrześcijanie ”, Le Figaro , 23 grudnia 2011 ( przeczytaj online , skonsultowano 3 listopada 2014 r. ).\n↑ David B. Barrett, Schism and Renewal in Africa: analiza sześciu tysięcy współczesnych ruchów religijnych , Oxford University, 1968\n↑ Jonathan J. Bonk, „ Kartografia kościelna i niewidzialny kontynent ”, międzynarodowy Biuletyn Badań Misyjnych , październik 2004 ( przeczytaj online )\n↑ Sébastien Fath , „ Nowe Chrześcijaństwa w Afryce ”, Le Monde , 6 lipca 2015 ( przeczytaj online ).\n↑ Status of Global Christianity, 2015, w kontekście 1900-2050 , styczeń 2014, dostęp 19 czerwca 2014.\n↑ (en-US) „ Zmieniający się globalny krajobraz religijny ” , projekt Pew Research Center’s Religion & Public Life Project , 5 kwietnia 2017 r. ( przeczytaj online , skonsultowano 22 kwietnia 2018 r. )\n↑ a b i c Rocznik Papieski 2016, konsultacja 9 czerwca 2016 r.\n↑ M gr Claude Dagens , między wydarzeniami a przebudzeniami: Pasja Ewangelii – obojętność religijna, Kościół a widzialność ewangelizacyjna , Paryż, Bayard / Stag / Fleurus-Mame, 2010.\n↑ (w) „ 10 najbardziej chrześcijańskich krajów ” na therichest.com , 2014 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ „ Jorge Mario Bergoglio ” , na stronie ourredamedesaussens.fr (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ " Azja, ziemia przyszłości chrześcijaństwa?" » , na la-croix.com , 2014 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ „ Azja, żyzna ziemia katolicka ”, Le Figaro , 4 marca 2013 r. ( przeczytaj online , skonsultowano 3 listopada 2014 r. ).\n↑ " Ponad dwa miliardy chrześcijan na świecie " , na la-croix.com , 2014 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ " Liczba chrześcijan wybucha w Chinach " , na radio-canada.ca , 2014 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ " Chiny, wkrótce będą największym chrześcijańskim krajem na świecie?" » , na lavie.fr , 2014 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ " Chrześcijanie się budzą " , na lexpress.fr , 2006 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ „ Muzułmanie i chrześcijanie, afrykańska mapa podziału religijnego ” , rue89.nouvelobs.com , 2014 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ „ Afryka: chrześcijanie i muzułmanie na równi ” , na ouest-france.fr , 2010 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ „ Afryka: chrześcijanie przewyższają liczebnie muzułmanów ” , na cath.ch , 2012 (dostęp 3 listopada 2014 r . ) .\n↑ (w) Pew Research Center , „ Globalne chrześcijaństwo: raport na temat wielkości i dystrybucji światowej populacji chrześcijańskiej ” na pewforum.org , grudzień 2011 (dostęp we wrześniu 2014 r. ) ,s. 28.\n↑ (w) Pew Research Center , „ Globalne chrześcijaństwo: raport na temat wielkości i dystrybucji światowej populacji chrześcijańskiej ” na pewforum.org , grudzień 2011 (dostęp we wrześniu 2014 r. ) ,s. 31.\n↑ Yves Chiron , Historia soborów , Perrin, 2011 , s. 230.\n↑ (w) Pew Research Center , „ Globalne chrześcijaństwo: raport na temat wielkości i dystrybucji światowej populacji chrześcijańskiej ” na pewforum.org , grudzień 2011 (dostęp we wrześniu 2014 r. ) ,s. 25.\n↑ „ Tradycje chrześcijańskie ” [Web], na Pew Research Center , 19 grudnia 2011 (dostęp 29 listopada 2018 )\n↑ Randall Herbert Balmer, Encyklopedia Ewangelizacji: wydanie poprawione i rozszerzone , Baylor University Press, USA, 2004, s. 350\n↑ Yannick Fer, Ofensywa ewangelicka. Podróż do serca sieci aktywistów Młodzież z Misją , Praca i Fides, Szwajcaria, 2010, s. 170\n^ Frederick B. Artz, The Mind of the Middle Ages: An Historical Survey , University of Chicago Press, USA, 2014, s. 92\n↑ Erwin Fahlbusch, Geoffrey William Bromiley, The Encyclopedia of Christianity, tom 2 , Wm.B. Eerdmans Publishing, USA, 1999, s. 469\n↑ Elizabeth M. Dowling, W. George Scarlett, Encyklopedia rozwoju religijnego i duchowego , SAGE Publications, USA, 2006, s. 183\n↑ Don Cusic, Encyclopedia of Contemporary Christian Music: Pop, Rock and Worship: Pop, Rock and Worship , ABC-CLIO, USA, 2009, s. 223\n↑ Don Cusic, Encyclopedia of Contemporary Christian Music: Pop, Rock and Worship: Pop, Rock and Worship , ABC-CLIO, USA, 2009, s. 77\n↑ Suzel Ana Reily, Jonathan M. Dueck, The Oxford Handbook of Music and World Christianities , Oxford University Press, USA, 2016, s. 443\n↑ George Thomas Kurian, Mark A. Lamport, Encyclopedia of Christianity in the United States, tom 5 , Rowman & Littlefield, USA, 2016, s. 629\n↑ Gesa Elsbeth Thiessen, Estetyka teologiczna: czytelnik , Wm.B. Eerdmans Publishing, USA, 2005, s. 125\n↑ i b Pierre Maraval i Simon Claude Mimouni , Le Christianisme des origines à Konstantyna , prasy Universitaires de France, 2006 , 680 pkt. ( ISBN 978-2-13-063900-8 , czytaj online ) , s. 465-466.\n↑ (w) Kevin J. Bidwell , Kościół jako obraz Trójcy: krytyczna ocena modelu kościelnego Miroslava Volfa, Wipf and Stock Publishers, 2011 , 280 pkt. ( ISBN 978-1-62189-274-8 , czytaj online ) , s. 194.\n↑ Camille Focant i Daniel Marguerat , Le Nouveau Testament commenté , 2013, Bayard ( ISBN 978-2-227-48708-6 , OCLC 881017720 , czytaj online ) , s. 150-151.\n↑ Pierre Maraval i Simon Claude Mimouni , Chrześcijaństwo od początków do Konstantyna , Presses Universitaires de France, 2006 , 680 pkt. ( ISBN 978-2-13-063900-8 , czytaj online ) , s. 468.\n↑ a b i c Bernard Lonergan , La Trinité , Artège Editions, 2011 ( ISBN 978-2-36040-560-2 , czytaj online ) , s. 285.\n↑ Étienne Fouilloux: artykuł „Katolicyzm” w Słowniku faktów religijnych autorstwa Régine Azria i Danièle Hervieu-Léger (red.), Paryż, PUF, Quadrige Dicos pocket, 2010, ( ISBN 978-2-13-054576-7 ) , s.112\n↑ Joseph Ratzinger : Zasady teologii katolickiej, zarys i materiały , wyd. Paris Téqui, 2005, ( ISBN 2-7403-1197-4 ) .\n↑ i b Mircea Eliade , Słownik religii , Paryż, Pocket, Coll. "Agora", 1994 , 364 s. ( ISBN 2-266-05012-5 ) , s. 131.\n↑ „ The Edinburgh World Missionary Conference (1910) ” , z Protestant Museum (dostęp 25 września 2019 )\n↑ Georges Tavard , „Od ekumenizmu do odnowienia widzialności” , w Jean-Robert Armogathe i Yves-Marie Hilaire (red.), Histoire générale du christianisme , tom. 2: Od XVI th wieku do dzisiaj , Prasy Universitaires de France, 2010 , s. 1105-106.\n↑ Nathan Söderblom - Biografia .\n↑ Konkretnie, dyskusje rozpoczęły się od kongresu Towarzystw Biblijnych, konferencji chicagowskiej w 1893 roku, która utworzyła Międzynarodowy Parlament Religii w Chicago, zorganizowaną przez unitariańskiego chrześcijanina Jenkina Lloyda Jonesa i Swami Vivekanandę\n↑ R. Amerio, Iota Unum: A Study zmian w Kościele katolickim w XX th century , łaciński Aktualności Publishing, 1987, str. 452 .\n^ Philippe Chenaux , Le Temps de Vatican II. Wprowadzenie do historii soboru , Paryż, Desclée de Brouwer, 2012 , 227 s. ( ISBN 978-2-220-06478-9 ) , s. 134.\n↑ Yves Chiron , Historia soborów , Perrin, 2011 , s. 266.\n↑ Alfonso Quenum kościołów chrześcijańskich i niewolnik Atlantic z XV TH do XIX th century , Editions Karthala, 2008 ( prezentacja online , czytanie online ) , s. 72-73\n^ Henri Peña-Ruiz , Laïcité , Flammarion , kol. "Domino", 1998 , s. 36-37\n^ Dominique Urvoy i Gérard Troupeau (reż.), Chrześcijanie wobec islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Bayard, 2009 , „Pierwsze kontrowersje teologiczne”, s. 34-35\n↑ „ Jak chrześcijaństwo stało się ogromną maszyną przymusu. " , ludzkość , 13 listopada 2010 Wyciąg z książki La Religion des seigneurs , autorstwa Érica Stemmelena ( ISBN 978-2-84186-543-7 )\n↑ Dz 11.26 .\n↑ Mt 10.6 .\n↑ Mt 28,19 .\nKatechizm i encykliki\n↑ Katechizm Kościoła Katolickiego , Centurion / Cerf / Fleurus-Mame / Libtrairie éditrice vaticane, Paryż, 1998, s. 58 .\n↑ Benedykt XVI, Bóg jest Miłością. Encyklika Deus caritas est , Pierre Tequi, Paryż, 2006, s. 3 .\n↑ Euzebiusz, Historia Kościoła 3, 5, 3; Epifanes, Panarion 29, 7, 7; 30, 2, 7; De Mensuris i Ponderibus 15. .\n↑ Już w 301 (lub 314 ) Armenia przeszła na chrześcijaństwo. W ten sposób kraj ten stał się pierwszym państwem oficjalnie chrześcijańskim, jeszcze przed Imperium Rzymskim.\n↑ Różnice między tekstami 325 i 381 .\n↑ Traktat z Tordesillas , podpisanego w dniu 7 czerwca 1494 r ustanawia linię podziału, która przechodzi sto mil na zachód od Azorów.\n↑ 101 milionów w Rosji i 36 milionów w Etiopii.\n↑ Ostatnie słowa Symbolu Nicejskiego .\nChrześcijaństwo , w Wikisłowniku\nChrześcijaństwo , na Wikiversity\nChrześcijaństwo , na Wikiźródłach\nChrześcijaństwo , na Wikicytacie\nMircea Eliade , Historia wierzeń i idei religijnych , t . 2: Od Gautamy Buddy do triumfu chrześcijaństwa , Payot, coll. "Biblioteka Historyczna", 1989 , 525 pkt. ( ISBN 978-2-228-88159-3 ) , "Narodziny chrześcijaństwa"\nCS Lewis , Podstawy chrześcijaństwa , Liga 2006 ( ISBN 2-85031-311-4 )\nHervé Pasqua , Czym jest chrześcijaństwo. Éditions du Cerf, Paryż, 2004.\nJaroslav Pelikan Kto jest właścicielem Biblii? Księga książek na przestrzeni wieków , La Table Ronde, coll. Religie, 2005\nServais Pinckaers , Źródła moralności chrześcijańskiej: jej metoda, treść, historia , Cerf, 2007 , 529 s. ( ISBN 978-2-204-08369-0 )\nKolektyw ( reż. ), Chrześcijanie wobec islamu: wczesne dni, wczesne kontrowersje , Paryż, Bayard, 2009 , 206 s. ( ISBN 978-2-227-47832-9 )\nMichel Rouche , Początki chrześcijaństwa: 30-451 , Paryż, Hachette, 2007 , 208 pkt. ( ISBN 978-2-01-145755-4 )\nMaurice Sachot , Wynalazek Chrystusa. Genesis of a religion , Editions Odile Jacob, „Le champ médologique”, 1998.\nMaurice Sachot, Kiedy chrześcijaństwo zmieniło świat: chrześcijańskie przewroty starożytnego świata , Éditions Odile Jacob, 2007.\nPaul Veyne , Kiedy nasz świat stał się chrześcijański (312-394) , Albin Michel, Paryż, 2007. Biblioteka idei.\nChrześcijaństwo według kraju\nMiejsce grecko-prawosławnego patriarchatu Antiochii i całego Wschodu\nStrona internetowa Komunii Anglikańskiej\nMandaizm · Judaizm · Chrześcijaństwo · Islam · Bahá'í · babizm\nBuddyzm · Caodaizm · Chrześcijaństwo · Konfucjanizm · Hinduizm · Islam * · Dżinizm · Judaizm · Sinto · Sikhizm · Taoizm · Zoroastrianizm\n٭ Nie myl islamu (religii) z islamizmem (nurtem myślowym).\nTa strona była ostatnio edytowana 28 czerwca 2021 o 10:41.


Każda wątroba jest bardzo szlachetnym produktem ubocznym, który gotuje się w ciągu kilku minut. Najbardziej delikatna jest wątroba z kurczaka. Gospodynie domowe często używają go do przygotowywania różnych potraw - ciasta wątrobowego, naleśników wątrobowych, sałatek, sufletów i innych. Ale czasami chcesz ugotować coś szybko i smacznie. Być może teraz otworzymy nowy przepis dla ciebie, a może po prostu przypomnisz sobie, czego nie ugotowałeś przez długi czas - wątrobę w cieście.\nZ czego można gotować? Podstawą może być dowolna ciecz - mleko, jogurt, piwo, woda mineralna, kefir, śmietana. Z pewnością doda się mąkę i jajko. Mówiąc najprościej, to ciasto. Aby utrzymać ciasto na kawałkach wątroby (i nie tylko na nim), jest ono wcześniej zwijane w mąkę. Więc sekret, aby uprościć gotowanie potraw w cieście.\nZacznijmy gotować wątrobę od przygotowania ciasta. W misce połącz 4 łyżki. l mąka, przyprawy i żółtko.\nMieszać i dodawać wodę lub dowolną inną bazę.\nWymieszać ciasto do gładkości.\nOsobno ubij puszystą piankę niewielką ilością soli. Dodaj białko do ciasta. Dzięki tej podstawie ciasto będzie bardzo przewiewne i delikatne.\nReszta mąki (3 łyżki.) Potrzebujemy panierki. Wątroba prać i suszyć przed smażeniem. Następnie usuń tłuszcz i folię. Pokrój wątróbkę drobiową na mniejsze kawałki. Zanurz każdy kawałek wątroby w mące, a następnie zanurz go w cieście.\nUmieść wątrobę na patelni z dobrze rozgrzanym olejem roślinnym.\nSmaż wątrobę z obu stron na średnim ogniu, aż stanie się złotobrązowy. Pamiętaj o pieczeniu wątroby kurczaka dosłownie 5 minut. Po 10 stanie się trudny. Więc nie martw się, smażyć wątrobę, jeśli smażysz ją na każdej stronie przez 2-3 minuty.\nPodawaj wątróbkę drobiową w cieście, natychmiast do stołu jako przekąskę do piwa lub jako dodatek do każdej sałatki lub przystawki. Zapewniamy, że nawet najbardziej zapaleni miłośnicy wątroby nie odmówią takiej pracy.\nIlość porcji w pojemniku - 3.\nBiałka - 13,63\nTłuszcze - 4,56\nWęglowodany - 18,34


LAFAYETTE ONLINE – Monitor Magazine\nZarząd Galeries Lafayette kupił właśnie platformę BazarChic (łącznie z BazarChic Voyages i NGR) od założycielek Liberty Verny i Nathalie Gillier w całości oraz większość akcji firmy (reszta akcji przejdzie do grupy w okresie najbliższych kilku lat). To już drugi startup powiązany z e-commerce, który w tym roku dołączył do Galeries Lafayette.\nCelem ostatnich zakupów tej ekskluzywnej i świetnie rozpoznawalnej na świecie marki jest zwiększenie obecności w sieci. Na stołku dyrektora BazarChic pozostaje Verny, która Business of Fashion udzieliła wypowiedzi na temat fuzji, zaznaczając, że „integracja grupy Galeries Lafayette z BazarChic i MyTravelChic to kolejny, strategiczny krok. Jesteśmy przekonani, że nasze doświadczenie w zakresie działań cyfrowych, wsparte przez potężny, globalny zasięg Galeries Lafayette pozwoli BazarChic osiągnąć wzrosty na tym dynamicznym rynku”.\nBazarChic do tej pory wyjątkowo wysoką sprzedaż notował na urządzeniach mobilnych: była to niemal połowa zakupów, jakie klienci robili na tej modowej platformie, która zrzesza prawie 6,5 miliona członków na całym świecie. Sukces nie powinien dziwić, BazarChic to platforma skupiająca wyjątkowe przedmioty luksusowe, a wśród marek, które oferuje znajdują się m.in. Rolex, Cartier, Chanel, Patek Philippe, Jaeger-Lecoultre, Van Cleef and Arples. Startup utrzymuje stosunki z 800 markami, a klientom oferuje najlepszą z możliwych cen za towar. To przekonało do butiku internetowego kolejne klientki.\nI to właśnie BazarChic i jego infrastruktura będzie podstawą kolejnego kanału, którym Galeries Lafayette będzie komunikował się ze swoimi klientami.\nDyrektor zarządu Galeries Lafayette, Philippe Houzé przyznaje, że jego firma skupia się teraz głównie na działaniach online. Dlatego zdecydowali się na wsparcie rozwoju największego gracza e-commerce na francuskim rynku.\nWcześniej, w czerwcu Galeries Lafayette zakupił InstantLuxe.com – platformę sprzedającą luksusową odzież używaną.\nMONITOR MAGAZINE: POLECAMY #2\nTRANSATLANTYK FESTIVAL: KINO I KUCHNIA


Depresja – Strona 3 – Miłość po 30\n12 grudnia 2017 przez Ray·1 komentarz\n11 grudnia 2017 przez Ray·0 komentarzy\nA czasami w dół\n9 sierpnia 2017 przez Ray·3 komentarze\nGeneralnie od jakiegoś czasu bardzo dobrze radzę sobie z akceptacją swojej sytuacji zdrowotnej. It’s not right, but it’s OK – oto moje motto. Pamiętam o tym, że mimo wszystko jestem szczęściarzem; cenię dobre rzeczy, które mam i które mi się przytrafiają. Aż przychodzi okres, kiedy nie pamiętam i co teras, lewagu?\nW chwili, kiedy zacząłem pisać, panowała u nas Pride. Od zeszłego roku trwa dziewięć dni, co mi ogromnie utrudnia zapamiętanie, co i kiedy ma się dziać. Ktoś wspomina o weekendzie Pride, ja – „myślałem, że to za tydzień”, po czym okazuje się, że to był pierwszy weekend Pride, a potem będzie drugi. Trzy dni temu skończył się ten drugi. Przez tydzień co dnia otrzymywałem zaproszenia na różnego rodzaju imprezy. Najpierw Pride Walk, potem impreza plażowa, Pride On The Beach. Śpiewał tam Pete Statham, dla którego piszę i produkuję muzykę; autor zdjęcia w bannerze, Rene Zuiderveld, miał otwarcie wystawy; wybierała się grupa znajomych i przyjaciół, których naprawdę lubię. Ale – pomijając fobię społeczną – moje plecy są z imprezą plażową niekompatybilne. Nie mogę siedzieć na stołku barowym, nie mogę siedzieć na piasku i nie mogę stać przez dłuższy czas. Owszem, mógłbym leżeć na ręczniku, ale nie na tym polegają imprezy plażowe – być może uznanoby, że jestem dziełem sztuki, lub uskuteczniam jakiś jednoosobowy protest. Nie pomógłby nawet leżak, bo potrzebuję podparcia dołu pleców, leżaki mają dla mnie nieodpowiedni kształt. Musiałbym zawieźć ze sobą fotel. Ta myśl pozostała w głowie, odmówiła odejścia, a potem zastąpiła wszystkie inne.


Janusz Termer - Komu jest dziś potrzebny pisarz?\nKomu jest dziś potrzebny pisarz?\ntekst poniższy napisałem na wiosnę 1992 roku dla powstałego wówczas dziennika "Nowa Europa"(jego założycielem - przypomnę co młodszym rocznikom - i redaktorem naczelnym był zmarły niedawno Krzysztof Teodor Toeplitz. Minęło więc blisko dwadzieścia lat, a tekst ten wydaje mi się na tyle aktualny - zwłaszcza w świetle dyskusji toczonych na łamach portalu pisarze.pl, że ośmielam się go dzisiaj przypomnieć. A zresztą osądźcie to Państwo sami...\nW Polsce, jak wiadomo, literatura (poezja, proza, eseistyka) miała "od zawsze" do spełnienia misję szczególną. Mówi się nawet, nie bez racji przecież, że kultura polska miała przede wszystkim charakter "literacki". To znaczy, ze znaki, symbole i sygnały płynące z wybitnych dzieł - przekazów literackich - dominują u nas nad innymi sposobami komunikacji społecznej. To się chyba jednak kończy, dosłownie na naszych oczach. I z wielu powodów - też chyba nieodwołalnie.\nWprawdzie już odzyskanie przez Polskę niepodległości w 1918 roku miało już tę sytuację "uprzywilejowania" literatury polskiej radykalnie zmienić (taką nadzieję wyrażało wielu wybitnych pisarzy), ale tak się nie w ostateczności stało. Charakterystyczne jest tu choćby programowe zawołanie skamandryty Antoniego Słonimskiego: Ojczyzna moja wolna, wolna więc zrzucam z ramion płaszcz Konrada. Rychło jednak okazało się, że ten ciężki płaszcz Konrada, ciężar obowiązków narzucony przez historię narodową na polskiego pisarza jest praktycznie nie do "zrzucenia". Sam Słonimski w wierszu Dwie ojczyzny pisał wkrótce potem: W mojej ojczyźnie słowa poety / Oprawne w serce...\nIstotnie, w wolnej ojczyźnie po pierwszej wojnie światowej istniał rachunek krzywd, wobec których pisarz polski, nawet najbardziej awangardowy i zbuntowany przeciw serwitutom narodowym (jak Witkacy czy Witold Gombrowicz), nie mógł przejść obojętnie, nie wykonawszy choćby mniej lub bardziej symbolicznego gestu przekory. Cóż dopiero mówić o pisarzach z klasycznie wielkim uczuleniem na problematykę narodową i społeczną, jak Juliusz Kaden-Bandrowski czy Stefan Żeromski. Kadenowa ironiczna radość z odzyskanego śmietnika problemów i przywar narodowych, uosobionych między innymi w treściach społecznikowskich Czarnych skrzydłach, jak i w postawie i zapędach dyktatorskich bohatera jego innej powieści politycznej - Generał Barcz, znalazła swoje dopełnienie w geście Cezarego Baryki, "hamletyzującego" bohatera Przedwiośnia, przyłączającego się - w stanie wielkiego zatroskania o kraj ojczysty - do marszu na Belweder. Ale dziś najciekawsza byłaby odpowiedź na pytanie, czy współczesną literaturę polską stać dziś na nowe Przedwiośnie, które notabene po siedemdziesięciu latach nabrało nowych nieoczekiwanych znaczeń?\nOdpowiedź na te pytania jest jednak niemożliwa bez skrótowego chociażby zarysowania sytuacji i pułapek, w jakie uwikłali się pisarze i cała niemal literatura polska po drugiej wojnie światowej. Stanu, w którym tkwiła po dziś dzień niemal, mimo diametralnie odmiennych kontekstów ideologicznych, politycznych i społecznych w poszczególnych okresach powojennego półwiecza.\nObecnie mało kto chce pamiętać, a jeszcze mniej mówić o tym, że po II wojnie światowej, w końcu lat 40., znaczna część inteligencji polskiej, w tym większość pisarzy, uległa z własnej nieprzymuszonej woli urokowi nowej ideologii, owemu Miłoszowemu "ukąszeniu heglowskiemu", pokusie - jakże skądinąd zrozumiałej po latach okrutnie wyniszczającej tkankę narodową i ludzką wojny i okupacji - odgrywania roli piewców świetlanej przyszłości nowego świata. Przyjęła wyznaczaną im przez nowe władze polityczne rolę inżynierów dusz ludzkich, tych skołatanych nadto zamętem ideologicznym.\nPisarz stał się nagle postacią niesłychanie ważną, potrzebną, docenianą i dopieszczaną. Miał odwagę mówić o tym wprost, po wielu latach, jeden Adolf Rudnicki w swym Krakowskim Przedmieściu pełnym deserów. Posypały się wysokie nakłady, nagrody oraz inne splendory i wyznaczniki pozycji pisarskiej. A że wielkich dzieł jakoś brakowało, nie miało istotnego znaczenia. Najmarniejszy produkcyjniak machina propagandowa mogła zawsze wywindować na pozycje najwyższe. Tak „zwycięstwo” osobiste pisarza obracało się w klęskę literatury.\nNie po raz pierwszy - i jak się to miało okazać jeszcze parokrotnie później - nie po raz ostatni - polityczne uwikłanie literatury i literatów fatalnie odbiło się na jej i ich wiarygodności i prestiżu. Doświadczyła tego literatura polska po przełomowym październiku 1956 r., gdy wielu z wywindowanych poprzednio na piedestał próbowało - tyle że z odmiennymi już teraz, á rebours znakami ideologicznymi i politycznymi - swe pozycje utrzymać. Bezskutecznie jednak, bo w tym nowym płaszczu Konrada, szytym na miarę nowej rewindykacyjnej postawy, nie było prawie nic. Główny nurt literatury tego czasu poszedł w inną stronę. Przez długi okres, prawie do końca lat siedemdziesiątych, wydawało się, że w stronę niemal całkowicie normalną i zwyczajną, jak w innych normalnych krajach europejskich...Pojawiły się nowe prądy, nurty, tendencje, zjawiska w poezji i prozie historycznej, literaturze nurtu chłopskiego i wojennego, eksperymentalnego i psychologiczno-obyczajowego...\nOto autorzy starszych generacji wrócili do swych wcześniejszych zainteresowań pisarskich (Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Parandowski, Teodor Parnicki, Maria Dąbrowska, Jerzy Andrzejewski, Jerzy Zawieyski, Kazimierz Truchanowski, Maria Kuncewiczowa, Hanna Malewska...). Niedawni debiutanci (Stanisław Dygat, Marian Brandys, Roman Bratny, Adolf Rudnicki, Witold Zalewski, Wilhelm Mach, Stanisław Lem, Kornel Filipowicz, Stefan Otwinowski, Stanisław Zieliński, Bohdan Czeszko, Tadeusz Konwicki, Sławomir Mrożek, Andrzej Kuśniewicz, Leopold Buczkowski...) pisali teraz swoje najlepsze utwory. Pojawiły się nowe generacje - pokolenie Współczesności i następni: od Zbigniewa Herberta, Marka Hłaski, Stanisława Grochowiaka, Władysława Lecha Terleckiego, Janusza Krasińskiego, Eugeniusza Kabatca, Marka Nowakowskiego, po Edwarda Stachurę, Wiesława Myśliwskiego, Janusza Głowackiego, Mariana Pilota, Edwarda Redlińskiego, Włodzimierza Kłaczyńskiego, Bohdana Zadurę czy Tadeusza Siejaka...\nPrzyjdzie bieda i wyrówna\nTego dorobku, widać to szczególnie teraz, po latach nieco mniej łaskawych dla pisarzy i literatury, nie przekreśli nic i nikt. Żaden ukaz polityczny czy uchwała jakiegokolwiek najbardziej nawet szacownego gremium. Pisarze byli znowu potrzebni - tym razem jednak przede wszystkim czytelnikom. A to chyba najlepszy z możliwych dla literatury układów. Jednakże już na parę lat przed, i po stanie wojennym, znaczna część polskich pisarzy wdała się ponownie w nowy i czasami ostry romans z polityką. Jedni z obozem rządzącym, drudzy wręcz przeciwnie - z opozycją\nDla jednych i drugich, nie mówiąc już o samej literaturze, skończyło się to raczej fatalnie. Owych dzieł wybitnych niespecjalnie wiele przybyło, przyznają otwarcie przedstawiciele obu stron. Obowiązywały - i tu i tam - polityczne i pozaliterackie w konsekwencji kryteria ocen. A co najtragiczniejsze, polityczne uwikłanie literatury i literatów odbiło się fatalnie na jej i ich wiarygodności i prestiżu u czytelników.\nDoszło do tego. że tylko naprawdę nieliczni z piszących dziś autorów tekstów poetyckich czy prozatorskich mogą dziś mieć szansę na wznowienia swojego dorobku, a i wręcz tylko niewielką nadzieję na publikację książkową swojej nowej twórczości! Polska literatura współczesna stała się dla wydawców, będących pod presją czytelników i ich gustów, w warunkach wolnego rynku wydawniczego, towarem niechcianym! Nowa zaś władze polityczne, pełne wyniosłego zadufania oraz désinteréssment wobec problemów kultury, pozostawiając dziś pisarzy samym sobie. Ta nowa sytuacja stała się dla wielu szokiem. Radzą sobie jakoś tylko ci. których książki są wznawiane lub tłumaczone za granicą lub też ci. którzy z dawnych inżynierów dusz umieli przekształcić się w zwyczajnych wyrobników pióra czyli dostarczycieli tekstów pokupnych, strawnych dla wydawców taniej sensacji lub niewybrednej erotyki (a i to wydawanych pod, najlepiej, anglosaskimi pseudonimami).\nIstniejące dziś dwie organizacje pisarskie powstałe w stanie wojennym: Związek Literatów Polskich (ZLP) i opozycyjne wobec dawnej "reżymowej" władzy Stowarzyszenie Pisarzy Polskich (SPP) jadą obecnie na jednym wózku. Ciągnie go zwykła, wcale me metaforyczna, pisarska bieda, która jak ów przysłowiowy walec z piosenki Wojciecha Młynarskiego - w końcu "przyszła i wyrównała".\nNa pytanie zatem postawione w tytule niniejszych uwag: komu jest dziś potrzebny pisarz? - nie ma jeszcze jasnej odpowiedzi. Bo, jak na razie to nikomu jeszcze na na nim nie zależy. Ani politykowi (na szczęście, ale na jak długo?), ani tzw. przeciętnemu czytelnikowi, który szuka wciąż jeszcze, póki się nie nasyci i nie rozczaruje, książkowych smaków dotąd u nas zakazanych i nieznanych.\nAle sądzę, że ta odpowiedź padnie już wkrótce. I będzie ona brzmieć przeraźliwie banalnie - pisarz potrzebny będzie przede wszystkim czytelnikowi. Jak to wpłynie na literaturę polską przekonamy się już wkrótce, gdy opadnie ta fala zainteresowania tandetą z kręgu wszechobecnej dziś zachodniej (nie tylko amerykańskiej) kultury masowej, i gdy zatęsknimy wszyscy za literaturą mówiącą o naszym prawdziwym „tu i teraz”. Być może będzie tu też miejsce i na nowe Przedwiośnie.


Jorhaa'yaim • Zobacz temat - The Mandalorian (WĄTEK ZE SPOILERAMI!)\nThe Mandalorian (WĄTEK ZE SPOILERAMI!)\nprzez Sh'ehn » 13 Lis 2019, 00:35\nDyskutujcie Spoilerujcie ile dusze zapragną!\nRe: The Mandalorian (WĄTEK ZE SPOILERAMI!)\nprzez Merel » 13 Lis 2019, 03:57\nJapierdziu! Na taki serial właśnie czekałem! Niesamowity!!! Nawet malutki Yoda sie znalazł\nprzez Dhadral » 14 Lis 2019, 03:49\nMały Yoda nie był do końca tym czego się spodziewałam, ale jest tak uroczy że po prostu nie da się malca nie lubić. Man nadzieje że występ IG nie skończy się na pierwszym epizodzie i ze nasz Mando naprawi i przeprogramuje nieco swojego, mam nadzieję, przyszłego współpracownika.\nDo ulubionych momentów odcinka, poza wspomnianym już kwestią, która dla mnie wygrała odcinek, należy moment gdy farmer nadepnął naszemu Łowcy Nagród na ambicję.\nprzez Merel » 14 Lis 2019, 05:38\nChodzi Ci o to "twoi ludzie ujeżdzali mythosaurusy"?\nprzez Dhadral » 16 Lis 2019, 03:18\nprzez Merel » 16 Lis 2019, 10:19\nKurczę, ale ten mały "yoda" jest super super to zrobili jako takie małe dzieciątko. Jako rodzic zakochałem się w tym maluszku\nprzez Mahiyana » 01 Sty 2020, 15:52\nZgadzam się, że na taki serial czekałam\nTeraz tylko obejrzeć od nowa i napisać recenzję wszystkich odcinków\nZnowu przesadzam z ambicjami, ale bez nich nic bym nie robiła więc...\nprzez Merel » 01 Sty 2020, 23:30\nprzez Sh'ehn » 08 Sty 2020, 16:43\nJestem ciekawa co zrobią ze Strażą Śmierci - fajnie, że w przeciwieństwie do TCW nie pokazali ich po wrogiej stronie blastera. (No, przynajmniej nie do końca)...\nprzez Dhadral » 09 Sty 2020, 01:42\nI wrócono do kanonu fakt iż Mando nie trzeba się urodzić i fakt iż nie tylko ludzie mogą być adoptowani na Mando. I nie mówię tu tylko o tym, że Baby Yoda został uznany za Foundlinga ale np wcale nie jestem taka pewna czy Pani Kowal jest człowiekiem. Te różki na hełmie... mogą być czymś więcej niż tylko elementem dekoracyjnym. Część osób pisze, że to znaczy iż jej hełm pochodzi od grupy stronników Maula, ale tamci mieli inne różki na hełmach (dłuższe i bardziej "kolcowate). Jak dla mnie całkiem prawdopodobne, że to po prostu miejsce na naturalny element jej fizjonomii.\nprzez Merel » 09 Sty 2020, 02:32\nJa obstawiam, choć mogę się mylić, że to element dekoracyjny\nprzez Sh'ehn » 09 Sty 2020, 04:27\nJa w sumie zakładałam coś pomiędzy - tj. że prawdopodobnie jest Zabrakiem, ale wygląd hełmu to kwestia dekoracji. Tj. że te różki na hełmie i ornamenty nawiązujące do tatuaży mają pokazywać jej zabrakowe kulturowe dziedzictwo; ale gdyby nie było innego wyjścia spokojnie mogłaby nosić hełm bez różków (tj. jej zabrakowe rogi zmieściłyby się pod normalnym hełmem),


"Poszukujemy człowieka i wszelkich informacji o modelu motocykla na załączonych zdjęciach. Motocyklista jest sprawcą wypadku." - napisała...\nAmerykańskie ciężarówki "zaparowały" nad rzeczką\nDo niecodziennej sytuacji doszło dziś na słupeckiej obwodnicy. Z niewiadomych przyczyn z drogi zjechały dwie amerykańskie ciężarówki,...\nKard. Stanisław Dziwisz w orędziu wielkanocnym o "ostrych podziałach" w kraju\n- Nieszczęściem naszego kraju są ostre podziały partyjne - mówił w orędziu wielkanocnym kard. Stanisław Dziwisz. Podkreślił, że prowadzą one...\nW jednym z mieszkań w Jastrzębiu w województwie śląskim znajomy zranił nożem niepełnosprawnego mężczyznę, bo ten nie chciał dać mu tysiąca...\nDziecko i troje nastolatków postrzelonych w trakcie uroczystości przed kościołem\nIncydent miał miejsce w trakcie uroczystości przed kościołem w stanie Alabama w USA. Życiu całej czwórki nie zagraża niebezpieczeństwo....\nNajsławniejszy most świata już nie dla samobójców. Oto, co na nim zamontowali\nAmerykański most Golden Gate łączący San Francisco z hrabstwem Marin to jedna z najsławniejszych przepraw na świecie. Wśród turystów z...\nKtóry polityk ma największy wpływ na losy Polski?\nPolacy nie mają wątpliwości, kto decyduje o tym, co dzieje się w kraju. Nie jest to ani premier Beata Szydło ani prezydent Andrzej Duda. Czy...\nMyśleliście, że to już koniec kontrowersji związanych z byłym rzecznikiem MON? Nic bardziej mylnego. Za "duży wkład pracy i osobiste...\nReaktywowali grę sprzed 3 tys. lat. Stawką było życie zawodników\nZawodnicy z Meksyku rozegrali finałowy mecz gry Ullamaliztli, która powstała 3 tys. lat temu i została zakazana przez hiszpańskich...\n"Straszne", "przerażające". Gorąca dyskusja o Bartłomieju Misiewiczu\nNie milkną echa zamieszania wokół byłego rzecznika MON. - Bartłomiej Misiewicz nie startował w konkursach, nie aplikował na stanowiska, tylko...\nW sobotę w dzielnicy Rashidin na obrzeżach Aleppo ustawiła się ciężarówka z pomocą humanitarną dla cywili. Poszła plotka, że rozdają czipsy....\nZ okazji świąt wielkanocnych były wicepremier i minister gospodarki Janusz Piechociński zamieścił na swoim twitterowym profilu prawie 30 wpisów...\nNa Białorusi otwarto pierwszy polski sklep. Tak zareagowali klienci\nW Mińsku otworzono pierwszy sklep marki Reserved należący do polskiej spółki LPP. Białorusini pokazali olbrzymie zainteresowanie wydarzeniem,...\nTa okładka wywołała burzę. Zobacz, jak tłumaczy się redakcja\n"Chcieliśmy sprowokować do refleksji nad tym, czym współcześnie jest dla nas Wielkanoc. I uszanować to, że większość naszych czytelników to...\nPolacy zdecydowanie nie chcą Polexitu. Zaufanie do UE większe niż do rządu\nWedług większości pytanych Polska nie powinna pójść śladami Wielkiej Brytanii i opuścić Unii Europejskiej. Kto przede wszystkim chce tego...\nKard. Stanisław Dziwisz gorzko o polskiej polityce\nPoznań. Kierowca nie opanował samochodu, nie żyje pasażerka\nDo wypadku doszło na ulicy Hlonda w Poznaniu. Kierowca nie opanował samochodu i uderzył w betonowy słup. Nie udało się uratować 21-letniej...\nJak informuje amerykański dziennik "The Los Angeles Times" w Meksyku zastrzelono kolejnego dziennikarza. To już czwarty zabity w ciągu...\nBabia Góra: zaginęła trójka turystów. Wśród nich dziecko\nW rejonie Babiej Góry w Beskidach zaginęło troje turystów, w tym dziecko. Do akcji wkroczyli ratownicy...\nMocne słowa abp Głódzia. Dostało się ateistom i "wrogiej cywilizacji"\n- Nie można ulegać antywartościom ateistycznego liberalizmu, moralnego nihilizmu, wrogości kierowanej także wobec Kościoła, negacji, która...\nszczurów, transport wielkopolskie, Tischtennis Medaillen, psów, best plots in chennai,