Recepta na dobry start - wolnitrzezwi.pl\nModel stosunków jaki panuje pomiędzy rodzicami oraz charakter więzi łączącej rodziców z dziećmi, mają znaczący wpływ zarówno na wybór towarzysza życia przez dzieci, jak i ich późniejsze pożycie małżeńskie. Jednocześnie, wpływ atmosfery domu rodzinnego ma większe znaczenie na jakość małżeństwa dzieci niż wzór małżeństwa rodziców. Wyniesiony z domu przykład relacji panującej między członkami rodziny stanowi prototyp sposobu życia.\nJakość więzi małżeńskiej rodziców\nPodstawowy wpływ na klimat domu rodzinnego ma jakość małżeństwa rodziców. Występuje zależność pomiędzy jakością małżeństwa rodziców, a jakością przyszłego małżeństwa dzieci. Te osoby, których rodzice tworzyli udany związek częściej niż pozostałe tworzą udane małżeństwa. Od wzajemnej zgody i miłości rodziców zależy, czy dzieci będą w przyszłości umiały kochać współmałżonka i okazywać mu miłość. W sytuacji, gdy między małżonkami panuje atmosfera pełna napięć lub agresji, dzieci będą ten sam wzór powielać we własnym związku. Nie ulega wątpliwości, że najważniejszą rolę w kreowaniu „obrazu idealnego” towarzysza życia odgrywa wzór przekazany przez rodziców. Rodzice utrwalają w świadomości dziecka, przez własny przykład, sposoby wypełniania ról małżeńskich. Jeśli więc kontakty domowe wypełnione są właściwymi zachowaniami rodziców w ich rolach małżeńskich i rodzicielskich, istnieją większe szanse na stworzenie w przyszłości przez potomstwo dobrego, pełnego harmonii związku.\nAtmosferę panującą w domu rodzinnym stanowi wszystko to, co kształtuje wzajemny kontakt międzyosobowy i, w efekcie, pełną życzliwości więź z najbliższymi. Klimat domu rodzinnego znacząco wpływa zarówno na osobowość dzieci, ich charakter, cele i dążenia, jak i na jakość późniejszego ich małżeństwa. Stwierdza się, że istnieje dodatnia korelacja między jakością małżeństwa, a atmosferą, jaka panowała w domu rodzinnym. Małżeństwa udane oraz nisko-konfliktowe częściej wywodzą się z domów o pozytywnym klimacie niż małżeństwa kryzysowe i rozwiedzione. Małżeństwa kryzysowe i rozwiedzione częściej pochodzą z domów, w których panował klimat konfliktowy. Dziecko kształtowane jest przez atmosferę domu; uczy się zachowań i postaw od rodziców, starszego rodzeństwa i innych członków rodziny.\nAnalizując wpływ atmosfery panującej w domu rodzinnym na więź małżeńską należy zwrócić uwagę na jakość relacji panujących między dziećmi a rodzicami . Utrzymuje się, że na udane małżeństwo ma wpływ dobra relacja z rodzicami w okresie dzieciństwa. Badania wskazują, iż wysoka jakość więzi między dziećmi a rodzicami, może odgrywać istotne znaczenie dla przyszłej małżeńskiej satysfakcji dzieci. Zauważono, że synowie i córki, którzy oceniają swoje relacje z matką jako bardzo dobre bądź dobre, odczuwają wyższy poziom satysfakcji małżeńskiej, niż ma to miejsce w przypadku dzieci źle oceniających relację z matką (zależność ta jest silniejsza w relacji matka – córka). Natomiast związek pomiędzy oceną relacji z ojcem, a odczuwaną satysfakcją z małżeństwa wydaje się być niedostrzegalny zarówno u synów jak i u córek.\nPowyższy tekst stanowi fragment publikacji „Jak sobie pościelesz …”. Mikrostrukturalne determinanty jakości więzi małżeńskiej z okresu poprzedzającego związek, z monografii „Instytucja rodziny wczoraj i dziś: perspektywa interdyscyplinarna Tom II: Społeczeństwo i kultura.” Tytuł artykułu pochodzi od Redakcji.\n Z. Celmer, Małżeństwo, Warszawa 1989, s. 116.\n J. Laskowski, Trwałość wspólnoty małżeńskiej, Warszawa 1987, s. 162.\n T. Tóth, Małżeństwo chrześcijańskie, Warszawa 2001, s.12.\n J. Laskowski, Trwałość…, dz. cyt., s. 162\nBrak któregokolwiek z rodziców niekorzystnie wpływa na rozwój psychiczny i emocjonalny dziecka. Inne cechy wprowadza w życie dziecka matka, a inne ojciec, dlatego oboje rodzice są niezbędni dla właściwego rozwoju osobowości dziecka. Małżeństwa konfliktowe oraz po rozwodzie (szczególnie w sytuacji, gdy dziecko było świadkiem kłótni rodziców) stanowi ogromne zagrożenie dla właściwego rozwoju dziecka, utrudnia porozumienie oraz kontakt emocjonalny z rodzicami, bądź też z jednym z rodziców. Tamże, s. 71.\n K. Wiśniewska-Roszkowska, Sztuka małżeńskiego szczęścia, Warszawa 1989, s.50.\n J. Laskowski, Trwałość…, dz. cyt., s. 76, 161.\n K. Wiśniewska-Roszkowska, Sztuka…, dz. cyt., s. 52.\n J. Laskowski, Trwałość…, dz. cyt., s. 176.\n M. Plopa, Więzi w małżeństwie i rodzinie. Metody badań, Kraków 2006, s. 78-79.


W kobietach siła - styl.pl\nMagdalena Witkiewicz /fot. patrziczuj.pl /materiały prasowe\nStyl.pl: Porzuciła pani karierę w biznesie dla pisania. Jak do tego doszło i czy tęskni pani czasem za światem biznesu?\nMagdalena Witkiewicz: - Oj, zupełnie nie tęsknię. Naprawdę czuję, że teraz jestem we właściwych butach. Chociaż powinnam powiedzieć kapciach. Bo faktycznie zamieniłam szpilki na wygodne kapcie, fotel i kota.\n- Najpierw pracowałam w bankowości, potem w ubezpieczeniach, prowadziłam też firmę marketingową. Może sama nie byłabym w stanie podjąć decyzji rozwiązania firmy, ale los sprzyja marzycielom. Mój wspólnik miał chyba serdecznie dość wspólniczki pisarki (i wcale mu się nie dziwię) i zdecydowaliśmy rozwiązać firmę.\n- Myślę, że los mi sprzyja. Podjął za mnie decyzję, której bym się sama bała podjąć. Za światem biznesu nie tęsknię. Podziwiam wszystkie kobiety - biznesmenki, które dają radę. Ja jestem zbyt miękka, marzycielska, zbyt sentymentalna. Dlatego cieszę się, że mogę być tu i teraz. Jestem przekonana, że jestem na właściwej drodze. Świetnie się czuję, realizując swoje marzenia.\nBohaterkę pani ostatniej książki "Pierwsza na liście" trudno uznać za sympatyczną osobę. Czy postaci z pani książek mają swoje pierwowzory w prawdziwym życiu?\n- Ina faktycznie nie była miła. Ale czerpałam olbrzymią przyjemność z tworzenia tej postaci, jakże innej od dotychczasowych! Tak, czasem podglądam ludzi i potem moi bohaterowie zachowują się dokładnie tak, jak ci ludzie. Ale Ina jest wymyślona zupełnie. Chyba bym jej nie polubiła!\nZostała już pani zaszufladkowana jako autorka literatury kobiecej, ale choroba, śmierć to nie są typowe tematy dla tego gatunku. Jak to się stało, że podjęła pani taki temat?\n- Wydaje mi się, że trochę błędne jest założenie, że w kobiecej literaturze nie może być trudnych tematów. Kobieca moc ujawnia się właśnie w obliczu trudnych momentów, w moich książkach była zdrada, poronienie, niepłodność... Śmierć też już była. Staram się poruszać trudne tematy, żeby pokazać, że kobiety tak naprawdę w obliczu wyzwania stają się bardzo silne. Jednocześnie daję czytelniczkom pełną gamę uczuć i emocji, wciągającą historię.\n- I wiem, że moje czytelniczki bardzo lubią się wzruszać. Ale też wiem, że lubią szczęśliwe zakończenia. I staram się im dać to, o czym marzą.\nMałgorzata Kalicińska przyznaje, że celowo włącza do swoich powieści element dydaktyczny. Chce edukować czytelniczki, pisząc o problemach zdrowotnych, które mogą ich dotyczyć. Czy pani też chce "uczyć przez rozrywkę"?\n- Gdy zaczynałam pisać książkę "Pierwsza na liście" nie miałam zamiaru edukować. To wyszło chyba przez przypadek. Ta książka powstawała bardzo długo i w trakcie jej pisania i myślenia o niej napotykałam na swojej drodze wielu dobrych ludzi. Napotykałam też ludzi, którzy boją się być dobrymi. Myślą, że to zawsze wiąże się z ryzykiem. Pisząc tę książkę chciałam trochę odczarować procedurę pobierania szpiku. Chciałam, by moje czytelniczki, wśród których są bardzo różne kobiety, bo i lekarki, sprzedawczynie, nauczycielki - w zasadzie przedstawicielki wszystkich zawodów - poznały tę procedurę i zdały sobie sprawę, że pobranie szpiku to nie bolesna wielka igła wbijana w kręgosłup, a procedura przypominająca pobranie krwi.\n- Powiedziałam sobie, że odniosę ogromny sukces, gdy dzięki mojej książce chociaż trzy osoby zdecydują się zarejestrować do bazy dawców szpiku. Już w dzień premiery otrzymałam wieczorem wiadomość, że jedna czytelniczka długo się wahała. Dopiero gdy przeczytała książkę "Pierwsza na liście", dopełniła wszystkich formalności. Później dołączyła druga czytelniczka. Trzecia jeszcze się zastanawia. Mam nadzieję, że będzie takich więcej!\nSkąd czerpała pani wiedzę o przeszczepach szpiku?\n- Wiedzę czerpałam z kilku źródeł. Przede wszystkim współpracowałam z Urszulą Jaworską, kobietą prowadzącą fundację, która zresztą też jest po przeszczepie. Rozmawiałam z lekarzami, czytałam blogi chorych osób. Przekopałam internet, ale wszystkie wiadomości weryfikowałam z profesjonalistami.\nWiem, że odwiedziła pani hospicjum. Proszę opowiedzieć o tym doświadczeniu.\n- Tak naprawdę moje odczucia podczas wizyty w hospicjum opisałam w książce. Są dokładnie takie same jak odczucia jednej z bohaterek, Grażyny. Najpierw strach, strach zupełnie irracjonalny, bo dotyczący tego, że gdy przejdę próg hospicjum, to natychmiast się stanie coś złego mojej rodzinie, albo ja będę chora. Potem zdziwienie. Zdziwienie, że w takim miejscu można ładować swoje akumulatory. Ładować tym bezinteresownym dobrem, którym atmosfera jest tam przesiąknięta. Gdy tam jesteś, po prostu chcesz być lepszym człowiekiem. Po prostu czujesz, że chcesz pomóc. Pracują tam niesamowici ludzie. Bardzo ich podziwiam i staram się wesprzeć gdańskie hospicjum w taki sposób, jaki umiem.\n- Wizyta w hospicjum wydawała się być trudnym doświadczeniem, ale naprawdę wyniosłam stamtąd wiarę w ludzi i ludzkie dobro.\nJest pani orędowniczką kobiecej przyjaźni. Dlaczego kobiety nie powinny wątpić w jej wartość?\n- Tak, uważam, że w kobietach siła. Prawdziwa przyjaźń nigdy nie gaśnie. Ta książka też mnie nauczyła, by chować dawne urazy i żyć w zgodzie z sobą samą i innymi. Kobiety jednak czasem są też zawistne. Życie nauczyło mnie jednego. Przyjaciół nie poznajesz w biedzie, ale wtedy, gdy odnosisz sukces. Ci, którzy zostają wtedy z tobą są prawdziwymi przyjaciółmi.\nPani książki cieszą się duża popularnością także w Wietnamie. Może pani opowiedzieć o swojej podróży do tego kraju?\nPusio stał się Puszysławem /fot. Kamila Wyroślak /materiały prasowe\n- Oj, to byłaby historia na całą powieść! W czerwcu ubiegłego roku byłam w Wietnamie, bo moja Szkoła żon reprezentowała Polskę na Festiwalu Literatury Europejskiej w Hanoi. Czułam się tam trochę jak Kopciuszek, który nagle dostał od dobrej wróżki piękną suknię i wyruszył na bal. Ja tam byłam królową. Zupełnie inny świat. Przecudowne widoki, przesympatyczni ludzie i tak naprawdę bardzo podobni do nas. Oczywiście przywiozłam stamtąd jedną historię. Ale nie będę o niej jeszcze mówić, bo trochę czasu upłynie, nim ją napiszę.\nNie mogę się powstrzymać, aby o to nie zapytać. Ma pani pięknego kota. Jak ma na imię i czy pomaga pani w pisaniu?\n- Kot się nazywa Puszysław Witkiewicz. Gdy był jeszcze zupełnie malutki, moja córka chciała, by nazywał się Pusio. Tłumaczę jej, że on kiedyś będzie dużym kocurem. Na to córka mówi, że jak będzie większy to będzie Puszkiem, a jak będzie całkiem duży, będzie Puszysławem. Teraz będzie miał trzy lata i już jest całkiem dużym Puszysławem. Oczywiście, że pomaga mi w pisaniu. Zwykle gdy wszyscy śpią, siada obok mnie na fotelu i piszemy. Ja piszę, a on czasem wymownie na mnie spogląda. Wtedy muszę zrobić przerwę i go trochę pogłaskać. To chyba nie pomaga, a przeszkadza? :)\nAwaria małżeńska - Magdalena Witkiewicz


Oilers górą w „Battle of Alberta”! Pierwsza odsłona kanadyjskiego klasyku już za nami – ZKlepy.pl\n„Battle of Alberta” – mecz, który elektryzuje nie tylko fanów obydwu zespołów, ale wszystkich kibiców z całej NHL. Pojedynki między Edmonton Oilers a Calgary Flames zawsze stoją na wysokim poziomie w każdym aspekcie hokejowego rzemiosła. Nie inaczej było i tym razem, a kolejnego w swojej karierze hat-tricka ustrzelił gwiazdor Edmonton Oilers – Connor McDavid.\nDzisiejsze spotkanie było meczem numer 300 dla bramkarza Calgary Flames, Jacoba Markströma, który rozpoczynał je z nadzieją na przerwanie fatalnej passy swojego zespołu w meczach otwarcia. Ostatnim razem takie spotkanie zawodnicy z Calgary wygrali w 2009 roku, w meczu przeciwko Vancouver Canucks. Zadanie było jednak niezmiernie trudne, Edmonton Oilers ma w swoim składzie obecnie najlepszego zawodnika na świecie, którym bez wątpienia jest Connor McDavid oraz niewiele ustępującego mu Leona Draisaitla. Ta dwójka nie raz już udowodniła, że wpisywanie się na listę strzelców przychodzi im z wielką łatwością.\nMecz rozpoczął się od groźnej akcji gospodarzy. Tyson Barrie postanowił sprawdzić formę Markströma, jednak golkiper gości popisał się udaną interwencją. Chwilę później, grając z przewagą jednego zawodnika, groźnie uderzał Leon Draisaitl. W odpowiedzi grający w osłabieniu zawodnicy Flames stworzyli zagrożenie pod bramką Mike’a Smitha za sprawą Andrewa Mangiapanego, który przegrał pojedynek jeden na jednego z bramkarzem gospodarzy.\nKolejne minuty przyniosły nam kolejne groźne akcje zespołu z Calgary. Najpierw Mikael Backlund zagrał do Milana Lucica, którego strzał obronił Mike Smith. Dillon Dube, Brett Ritchie oraz Rasmus Andersson to kolejni zawodnicy, którzy musieli uznać wyższość byłego bramkarza „Płomieni”. Po upływie 10 minut ogromny błąd za własną bramką popełnia Mike Smith. Po nieudanej próbie wybicia, krążek przejął Lucic, który zagrał „gumę” do stojącego przed pustą bramką Noaha Hanifina. W ostatniej chwili Mike Smith naprawił swój błąd i uratował gospodarzy przed utratą gola. Nie minęły dwie minuty, a kolejną sytuację 2 na 1 zmarnowali goście. Będący na prawym skrzydle Andrew Mangiapane podawał do znajdującego się w środkowej części tercji obronnej gospodarzy Johnny’ego Gaudreau, jednak krążek przeskoczył nad łopatką zawodnika gości.\nPierwsza bramka tego wieczoru padła łupem Derecka Ryana, który przez ostatnie trzy sezony występował w zespole z południowej części Alberty. Warren Foegle zakręcił na lewej stronie Trevorem Lewisem i zagrał krążek w stronę bramki. Tam delikatnie strącił go Dereck Ryan, a następnie wpakował go do odsłoniętej bramki Markströma. Pół minuty później kolejną groźną akcję, tym razem na prawym skrzydle przeprowadził Kayler Yamamoto, jednak wjechał z krążkiem zbyt głęboko i zamiast oddać strzał to wpadł w bramkę. Rasmus Andersson uznał to za naruszenie świątyni swojego bramkarza, i wyperswadował mu, że nie powinien tak więcej robić. Yamamoto zadał pierwszy cios, Andersson zrzucił rękawice jednak momentalnie do akcji wkroczyli sędziowie. Po raz kolejny emocje wzięły górę gdy Jesse Puljujärvi, w kolejnej akcji ofensywnej swojego zespołu, zaczepił kijem o kask Jacoba Markstroma. Momentalnie rzucili się na niego wszyscy zawodnicy gości i sędziowie po raz kolejny musieli rozdzielać zawodników obydwu drużyn.\nNa dwie i pół minuty przed końcem pierwszej odsłony swojego pierwszego gola w tym spotkaniu zdobył gwiazdor reprezentacji Kanady, Connor McDavid. Pozostawiony bez opieki w lewym buliku mocnym i bardzo precyzyjnym uderzeniem przy lewym słupku pokonał Markströma.\nNa minutę przed końcem pierwszej tercji wyśmienitą okazję zmarnował inny z gwiazdorów Edmonton Oilers, Leon Draisaitl. Będący na prawym skrzydle postanowił odważnie wejść z krążkiem na przedpole bramki strzeżonej przez Jacoba Markstroma, ładnym zwodem minął bramkarza gości jednak jego strzał w ostatniej chwili zostaje zablokowany prawym parkanem.\nDruga tercja rozpoczęła się od zdecydowanych ataków Calgary Flames. Johnny Gaudreau zagrał do niepilnowanego Matthew Tkachuka, jednak po raz kolejny lepszy okazał się Mike Smith.\nMimo ataków Calgary Flames, to gospodarze zdobyli kolejną bramkę. Grający w przewadze jednego zawodnika „Nafciarze” podwyższyli wynik za sprawą Connora McDavida. Kanadyjczyk, który całe lato mocno pracował nad poprawą uderzenia bez przyjęcia pokazał, że ten element hokejowego rzemiosła także nie jest mu obcy.\nPo stracie kolejnej bramki goście rzucili się do odrabiania strat jednak bardzo dobrze dzisiejszego dnia sprawował się Mike Smith. Swojego szczęścia szukali Johnny Gaudreau, Glen Gawdin czy też Rasmus Andersson, jednak za każdym razem musieli uznać wyższość golkipera gospodarzy. Co nie udało się wyżej wymienionym, osiągnął Andrew Mangiapane. Bohater ostatnich Mistrzostw Świata dość przypadkowo dostał krążek przed bramką „Nafciarzy” i bez większych problemów pokonał Smitha. Niecałą minutę później sprowadzony tego lata z Toronto Maple Leafs Zach Hyman odebrał w swojej tercji obronnej krążek Rasmusowi Anderssonowi i popędził na bramkę gości, jednak tym razem górą okazał się być Markströma. Kolejne minuty to kolejne niewykorzystane okazje Calgary Flames. Najlepsze szanse zmarnowali Noah Hanifin, który uderzał z dystansu, a także Andrew Mangiapane oraz Erik Gudbranson, których uderzenia obronił Mike Smith.\nPrawdziwą huśtawkę nastrojów zaserwowali nam zawodnicy obydwu zespołów, którzy w okresie zaledwie 26 sekund zdobyli po jednym golu. Jako pierwsi w tej tercji strzelanie rozpoczęli goście. Matthew Tkachuk przejął krążek za bramką Smitha, zagrał do Eliasa Lindholma, który pewnym strzałem pokonał bramkarza Oilers. 26 sekundy później odpowiedzieli zawodnicy Edmonton Oilers. Cody Ceci podał krążek do Puljujärviego, a ten po przejechaniu kilku metrów mocnym uderzeniem pokonuje po raz czwarty Markströma.\nUtrata kolejnej bramki nie podłamała gości. W odstępie kilku minut kolejne szanse marnowali Brett Ritchie, Sean Monahan oraz Johnny Gaudreau. W odpowiedzi Zach Hyman sprawdzał czujność bramkarza gości, jednak dość pewnie obronił on strzał lewoskrzydłowego Oilers.\nNa nieco ponad półtorej minuty przed końcem spotkania swojego hat-tricka skompletował Connor McDavid, kierując krążek z najbliższej odległości do pustej bramki. Co ciekawe był to jego dziesiąty hat-trick w NHL oraz trzeci w meczach przeciwko Calgary Flames.\nEdmonton Oilers – Calgary Flames 5:2 (2:0, 1:1, 2:1)\n1:0 – Dereck Ryan – Warren Foegle, Zack Kassian (13:08),\n2:0 – Connor McDavid – Jesse Puljujärvi, Leon Draisaitl (17:29, 5/4),\n3:0 – Connor McDavid – Darnell Nurse, Ryan Nugent-Hopkins (25:33, 5/4),\n3:1 – Andrew Mangiapane – Dillon Dubé, Juuso Välimäki (29:19),\n3:2 – Elias Lindholm – Matthew Tkachuk, Rasmus Andersson (45:03),\n4:2 – Jesse Puljujärvi – Cody Ceci, Leon Draisaitl (45:29),\n5:2 – Connor McDavid – Jesse Puljujärvi, Leon Draisaitl (58:23).\nStrzały: 33 – 47.\nOilers: Smith – Barrie, Nurse; Puljujärvi, McDavid, Draisaitl – Ceci, Keith; Yamamoto, Nugent-Hopkins, Hyman – Bouchard, Koekkok; Kassian, Ryan, Foegele – Turris, McLeod, Perlini.\nTrener: Dave Tippett.\nFlames: Markström – Andersson, Hanifin; Tkachuk, Lindholm, Gaudreau – Tanev, Zadorow; Mangiapane, Monahan, Dubé – Gudbranson, Välimäki; Lewis, Backlund, Lucic – Ritchie, Gawdin, Kylington.\nTrener: Darryl Sutter.\nPowiązane tematyCalgary FlamesEdmonton OilersNHLrelacja\nNHL: Zadecydowały przewagi! Senators lepsi od Stars po dublecie Tierneya [WIDEO]


Spada eksport – tanieją tuczniki - Trzoda chlewna\nDodano: 13-12-2017 12:03\nJak czytamy w komunikacie banku BGŻ BNP Paribas, w ciągu trzech pierwszych kwartałów, eksport unijnej wieprzowiny do Chin spadł aż o 30 proc. Fakt ten jest główną przyczyną znaczących spadków cen tuczników.\nJak informuje bank BGŻ BNP Paribas, od połowy września bieżącego roku, na rynku można zaobserwować spadkową tendencję cen skupu świń rzeźnych. Jak czytamy w komunikacie banku, na przełomie listopada i grudnia przeciętna cena skupu trzody chlewnej wynosiła 4,63 zł netto za kilogram, będąc tym samym o 4 proc. niższa niż miesiąc wcześniej, i o 8 proc. niższa w ujęciu rocznym.\nBezpośrednią przyczyną obserwowanej w ostatnich miesiącach sytuacji jest spadek cen na rynku unijnym. Na początku grudnia średnia cena dla krajów UE była o 5 proc. niższa niż rok wcześniej. Spadek cen wieprzowiny obserwowany w krajach UE wynika głównie z faktu znaczącego spadku eksportu na rynek chiński. W ciągu trzech pierwszych kwartałów mijającego roku, wolumen eksportu produktów wieprzowych na ten rynek zmniejszył się o 30 proc. Odbudowa pogłowia wieprzowiny w „Państwie Środka” sprawia, że w najbliższym czasie nie możemy liczyć na wzrost popytu na wieprzowinę ze strony tego rynku.\nJak informują analitycy banku BGŻ BNP Paribas, spadek popytu ze strony rynku chińskiego odbił się na całkowitej wielkości eksportu unijnej wieprzowiny. W porównaniu z trzema pierwszymi kwartałami zeszłego roku, kraje UE wysksportowały o 10 proc. mniej wieprzowiny. Spadek zapotrzebowania ze strony Chin był częściowo rekompensowany przez wyższy eksport na takie rynki jak Korea Południowa, Filipiny, USA czy Japonia.\nParadoksalnie, w omawianym okresie wielkość eksportu krajowej wieprzowiny wzrosła aż o 9 proc. w ujęciu rocznym. Największy wzrost eksportu odnotowano w przypadku Stanów Zjednoczonych, więcej wieprzowiny zakupiły także Włochy i Niemcy. Niemniej jednak saldo handlu zagranicznego mięsem wieprzowym wciąż utrzymuje się w przypadku naszego kraju na ujemnym poziomie i wynosi – 153,7 tys t.\nsmoku 2017-12-15 08:06:13\nświnki to w ogóle warto trzymać przy tych cenach skupu co to za sens a już inwestować w to szaleniec chyba tylko może chociaż bitcoin pewnie jeszcze gorszy syf\nZdziwko 2017-12-13 15:12:45\nA tyle to nowych rynków eksportu nasz Pan Minister podobno znalazł !! I tu ujemny bilans ??!! Hmmm


Mały Picasso – Przedszkole Niepubliczne PANDA\nKategoria: Mały Picasso\n20 maja 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nKOCHANE PRZEDSZKOLAKI Witamy Was serdecznie w kolejnym tygodniu zabawy z kółkiem plastycznym Mały Picasso Wielkimi krokami zbliża się wyjątkowe święto – DZIEŃ MAMY, więc chciałyśmy zaproponować Wam przygotowanie upominku właśnie dla mamy. Z naszą pomocą możecie wykonać np. piękny bukiet […]\n14 maja 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nWitajcie Kochani! Zapraszamy Was do malowania. Czy można paluszkami namalować kwiaty na łące? Oczywiście, na pewno to wiecie. Oto prosty sposób na wykonanie wiosennej łąki. Wystarczy zgromadzić dwie kartki (jedna musi być cienka, aby dała się łatwo zgnieść) farby lekko […]\n12 maja 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nWITAJCIE PRZEDSZKOLAKI Dzisiaj zapraszamy Was do wykonania portretu pani wiosny. Nie będzie to zwykły obrazek 🙂 Co to znaczy… zaraz się przekonacie, ale najpierw przygotujcie potrzebne rzeczy: – kolorowe kartki z bloku rysunkowego, – beżową kartkę z bloku technicznego (to […]\n6 maja 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nKochani! Zapraszamy Was do zabawy z motylami. Przygotujcie: farby plakatowe, kartkę (najlepiej z bloku technicznego), pędzel, gumki recepturki, zieloną i czarną kredkę, poproście mamusię, może znajdzie gąbeczkę, którą myje się naczynia. Następnie owińcie gąbkę gumką recepturką, tak jak na zdjęciu. […]\n28 kwietnia 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nKochani! Czy lubicie lepić z plasteliny? Mamy dla Was propozycję wykonania wiosennego pejzażu. Wystarczy zgromadzić: 1/3 szklanki mąki 1/3 szklanki soli trochę wody papierowe talerzyki w dowolnym kształcie plastelinę patyczek np. wykałaczkę Mąkę należy wymieszać z solą oraz odrobiną wody. […]\n22 kwietnia 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nWITAJCIE PRZEDSZKOLAKI 😊 Ponieważ w ostatnim czasie tworzymy wspólnie różne dzieła z niepotrzebnych rzeczy, dzisiaj mamy dla Was dwie propozycje zabaw z wykorzystaniem pokrywki kartonu np. od butów. Jesteście ciekawi, co tym razem Wam proponujemy? No to spójrzcie 😉 GRA […]\nOzdoba z recyklingu\n20 kwietnia 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nKochani! Na pewno wiecie, co oznacza słowo „recykling”. To metoda ochrony środowiska naturalnego, której celem jest ograniczenie zużycia surowców naturalnych. Materiałom, które nadają się do ponownego wykorzystania, można nadać „drugie życie”. Jeżeli macie w waszych domach serwetki papierowe, możecie je […]\n15 kwietnia 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nWitajcie Kochane Przedszkolaki 😊 Ponieważ już niedługo tj. 22 kwietnia będziemy obchodzić Międzynarodowy Dzień Ziemi, proponujemy Wam zabawę z wykorzystaniem niepotrzebnych rzeczy, które na pewno znajdziecie w swoich domach. Czy wiecie, jak nazywa się powtórne wykorzystywanie zużytych rzeczy? Macie rację, […]\n„Ukrywa w Wielkanoc słodkości różne…”\n8 kwietnia 2020 #ZOSTANWDOMU, Mały Picasso\nKochani!! Dzisiaj ostatnie spotkanie z kółkiem plastycznym “Mały Picasso” przed Świętami Wielkanocnymi, dlatego chciałybyśmy zaprosić Was do przygotowania ozdoby, która będzie mogła przystroić np. świąteczny stół. Co będziemy robić? Dowiecie się, odpowiadając na zagadkę 😉 „Ukrywa w Wielkanoc słodkości różne,więc […]


Opony Sumitomo » Oponeo\nSzerokość 205 215 225 235 245 255 285\nProfil 35 40 45 50 60\nŚrednica 16 17 18 20\nSumitomo 225/45 R17Sumitomo 205/45 R16Sumitomo 205/50 R16Sumitomo 215/45 R17Sumitomo 225/40 R18 Rozwiń listę rozmiarów Zwiń listę rozmiarów\nSumitomo Rubber Industries jest trzecim co do wielkości, japońskim producentem opon samochodowych. W skład grupy Sumitomo wchodzą takie marki jak: Dunlop (w Japoni, Ameryce Łacińskiej, Azji i Afryce), Falken, Goodyear (w Japonii), Sumitomo, Multi-Mile, Sigma, Cordovan, Vanderbilt oraz Ohtsu.\nOpony Sumitomo to produkty klasy premium tworzone przez jedną z największych firm oponiarskich na świecie. Modele Sumitomo to gwarancja najlepszej jakości oraz bardzo zaawansowanych technologicznie rozwiązań dostępnych dla każdego kierowcy na co dzień.\nMarka Sumitomo słynie z niezawodności, innowacyjnych projektów oraz precyzji inżynierów, którzy dokładają wszelkich starań, aby auta klientów prowadziło się bezpiecznie i niezwykle komfortowo.\nOpony Sumitomo na sezon letni\nHistoria marki Sumitomo\nSumitomo Rubber Industries, Ltd. - trzeci co do wielkości japoński producent opon samochodowych - wytwarza opony pod nazwą Dunlop w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji, Stanach Zjednoczonych, a także w Japonii. Jest również ważnym producentem przyrządów do gry w golfa i innych przyrządów sportowych. Dowiedz się więcej o tej firmie. Logo marki Sumitomo. Firma jest częścią koncernu Sumitomo, jednego z największych japońskich keiretsu, czyli konglomeratów. Koncern Sumitomo miał swoje początki w XVII wieku, jako księgarnia i apteka, założone przez Masatomo Sumitomo - byłego samuraja. Inny członek rodziny Sumitomo opanował do perfekcji metodę pozyskiwania srebra z surowej miedzi przy pomocy ołowiu i pod sam koniec XVII wieku rodzina była właścicielem wiodącej kopalni miedzi, i rafinerii. Przed rozpoczęciem restauracji Meiji (czasów japońskiego Oświecenia) w 1868 roku, która zainicjowała rewolucję przemysłową w Japonii, inwestycje Sumitomo i rozwój kopalni miedzi uczyniły z niej jedną z największych firm w kraju. Koncern Sumitomo posiadał udział w firmie Dunlop w Japonii - jednostce brytyjskiej firmy Dunlop - kiedy została ona założona w Kobe w 1909 roku. Dunlop wyprodukował swoje pierwsze opony w Japonii w 1913 roku, a wkrótce potem, w 1917 roku, utworzono firmę Sumitomo Rubber. Między firmami nawiązała się i była kontynuowana bliska ... Czytaj dalej >\nZnajdź swoje opony Sumitomo


AA THERAPY DIABET. Krem d/stóp p/grzyb.100 | | Tytuł sklepu zmienisz w dziale MODERACJA \_ SEO\nAA THERAPY DIABET. Krem d/stóp p/grzyb.100\nOceanic AA Therapy Diabetes, krem do stóp przeciwgrzybiczy, 100 mlSkładKrem przeciwgrzybiczo-przeciwbakteryjny do stóp dla diabetyków zawiera mocznik (5%), olej z rokitnika, pochodną kwasu undecylenowego, chlorek n-cetylopirydynowy. Regeneruje, nawil...\nKod produktu: 5900116008141\nOceanic AA Therapy Diabetes, krem do stóp przeciwgrzybiczy, 100 ml\nKrem przeciwgrzybiczo-przeciwbakteryjny do stóp dla diabetyków zawiera mocznik (5%), olej z rokitnika, pochodną kwasu undecylenowego, chlorek n-cetylopirydynowy. Regeneruje, nawilża i wzmacnia funkcje ochronne skóry, chroni skórę przed infekcjami bakteryjnymi i grzybiczymi – obniżone pH produktu.\nLinia AA THERAPY do pielęgnacji skóry dla diabetyków zapewnia: silne nawilżenie suchej i szorstkiej skóry. Zmniejszenie rogowacenia skóry i skłonności do jej pękania.\nŁagodzenie uczucia świądu. Działanie przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne – profilaktyka infekcji skóry stóp. Łagodzenie podrażnień. Nawilża i wygładza, likwiduje uczucie szorstkości i przesuszenia naskórka, zmniejsza uczucie swędzenia skóry.\nPodstawą leczenia cukrzycy jest stosowanie terapii, które zapewnią wyrównanie poziomu cukru we krwi, ale jako działanie wspomagające, dla profilaktyki i łagodzenia zmian skórnych także w obrębie stopy, zalecane jest stosowanie odpowiednich dermokosmetyków dostosowanych do specjalnych wymagań pacjenta chorującego na cukrzycę. Stosowanie tych preparatów przynosi ulgę i poprawia codzienny komfort życia chorego. AA THERAPY dla diabetyków to: dermokosmetyki opracowane we współpracy z diabetologami i dermatologami. Produkty przebadane z udziałem diabetyków. Innowacyjne, specjalnie dobrane receptury zawierające substancje aktywne, które kompleksowo rozwiązują problemy skóry u diabetyków, przez łagodzenie zmian i profilaktykę powstawania nowych. Produkty o delikatnej konsystencji, które łatwo się rozprowadzają i wchłaniają. Doskonale tolerowane, hipoalergiczne receptury o zredukowanej ilości konserwantów.\nOILLAN Emulsja natłuszcz. d/kąpieli 500ml\nSKINETIC Krem wygładzajacy p.oczy 50+ 15m\nAA SUN Krem do twarzy SPF 30 50ml\nOILLAN WINTER Balsam do ust 15ml\nOILLAN Balsam intens.natł. 400ml\nAA SUN Spray z ochr.p/słon.SPF 10 150ml\nOILLAN Balance Tonujący krem ultranawilżaj\nSKINETIC Krem rozświetlający p.oczy 40+15


KO i Lewica żądają dymisji wicepremiera Kaczyńskiego - 19.11.2020, Sputnik Polska\nPodczas posiedzenia Sejmu w czwartek posłowie Koalicji Obywatelskiej i Lewicy zażądali odwołania wicepremiera Jarosława Kaczyńskiego, szefa komitetu ds... 19.11.2020, Sputnik Polska\nsejm rp, sejm rzeczypospolitej polskiej, lewica, prawo i sprawiedliwość, jarosław kaczyński, ko, koalicja obywatelska, borys budka, strajk kobiet, trybunał konstytucyjny, policja, włodzimierz czarzasty\n12:30 19.11.2020 (Zaktualizowane: 13:37 19.11.2020)\nPrzewodniczący Platformy Obywatelskiej Borys Budka zażądał, aby informacje na temat działań policji podjętych w trakcie środowego strajku kobiet, przedstawił wicepremier Jarosław Kaczyński.\n– Podczas Konwentu Seniorów wznosiliśmy, aby rozszerzyć porządek obrad i zacząć od punktu, który budzi dzisiaj największe emocje. By stanął tutaj wicepremier odpowiedzialny za bezpieczeństwo i wytłumaczył się przed Polakami za to bezprawne użycie siły wobec protestujących Polaków. Za to, że naraża na niebezpieczeństwo życie i zdrowie, a dzisiaj nawet nie ma odwagi przyjść do Sejmu. Ale chcę z tego miejsce zapowiedzieć, że pan, panie Kaczyński, nie schowa się przed Polakami, że tutaj będzie musiał pan przyjść i się wytłumaczyć – powiedział lider KO.\nJako Koalicja Obywatelska przygotowaliśmy wniosek o odwołanie wicepremiera Jarosława Kaczyńskiego w związku z działaniami wobec protestujących kobiet – poinformował Budka, cytowany przez Polsat News.\nChodzi o doniesienia „pobiciu” lidera Lewicy Włodzimierza Czarzastego oraz stosowanie przemocy przez funkcjonariuszy policji wobec uczestników protestu. Wicemarszałek Sejmu twierdzi, że został popchnięty przez policjanta. Podczas konferencji prasowej poinformował, że nie będzie składał zażalenia.\nKaczyński: „Macie krew na rękach”\nW środę czasie wieczornych obrad Sejmu szef klubu Lewicy Krzysztof Gawkowski domagał się wyjaśnienia sprawy i podjęcia reakcji na incydent.\nDo sprawy odniósł się prezes PiS Jarosław Kaczyński. – Najpierw to łaskawie zdejmijcie te błyskawice esesmańskie, to po pierwsze. Po drugie, wszystkie te demonstracje, które żeście popierali (...) kosztowały życie już wielu osób. Macie krew na rękach, łamiecie art. 165 (Kodeksu karnego – red.) – powiedział. – Nie powinno was być w tej izbie. Dopuściliście się zbrodni – dodał wicepremier.\nJeżeli w Polsce będzie praworządność, to wielu z was będzie siedzieć – odpowiedział prezes PiS.\nNagranie wyraźnie pokazuje, kto jest winny\nMarszałek Sejmu Elżbieta Witek wystąpiła do Komendanta Głównego Policji o wyjaśnienie incydentu, a także zwróciła się też z pytaniami do Straży Marszałkowskiej, która dysponuje nagraniami z sejmowego monitoringu.\nOd Komendanta Głównego Policji otrzymałam odpowiedź, która była zupełnie inna od tej, że marszałek został pobity i zatrzymany przez policję – podkreśliła w sejmowym wystąpieniu.\n– Na nagraniu – to nagranie z tego momentu, nie całego przebiegu całej manifestacji – ewidentnie widać, że marszałek nie został przez nikogo pobity, nie został zatrzymany. Pani poseł (Anna Maria) Żukowska pokazała legitymację, widać na filmie jak spokojnie przechodzi do Sejmu; drugi z posłów też został przepuszczony. Pan marszałek Czarzasty nie pokazał legitymacji, został zatrzymany przez policjantów – relacjonowała Witek, cytowana przez TVP Info.\n– Najpierw pierwsza osoba pokazała legitymację poselską i została przepuszczona. Następna osoba (Włodzimierz Czarzasty – red.) nie okazała tej legitymacji i przy próbie zastopowania, mieliśmy do czynienia z przepchnięciem policjanta i zerwaniem mięśnia czworogłowego uda przez funkcjonariusza, który uderzył o hak radiowozu – mówił Marczak.


Czy te opowiadania są nadal aktualne? - Recenzja książki Opowiadania - nakanapie.pl\nCzy te opowiadania są nadal aktualne?\nRecenzja książki Opowiadania\nAutor: @jatymyoni · 2 minuty\n2022-05-15 2 komentarze 31 Polubień\nPoszukując pisarza o 22 lata starszego niż ja, natrafiłam na Marka Hłasko. Dawno temu przeczytałam dwa jego opowiadania. Teraz z dość mieszanymi uczuciami powróciłam do lektury opowiadań Hłaski. Pod względem literackim są to perełki. Hłasko potrafił w prostym, czasami lapidarnym językiem i takich samych dialogach świetnie oddać atmosferę tamtych lat i stworzyć ciekawe postacie. Autor był naprawdę doskonałym obserwatorem, oddając przytłaczającą atmosferę tamtych lat. Ja jednak starałam się odkryć, w jakim stopniu te opowiadania są nadal aktualne, czyli w jakim stopniu ukazują nasz dzisiejszy świat.\nNajbardziej zanurzone w tamtych czasach jest opowiadanie „Baza sokołowska”. Chyba Aleksander Watt kiedyś napisał, że najgorszym wyzwiskiem w gułagach było „ty inteligencie”. W opowiadaniu główny bohater ma przezwisko „student”, trafia, jako kierowca do bazy transportowej i staje się pośmiewiskiem wszystkich kierowców i obsługi bazy. Czy uda mu się kiedykolwiek dorównac klasie robotniczej, którą tworzą kierowcy tej bazy?\nNiestety ciągle aktualny jest temat opowiadania „Pętla”. Nadal często słyszymy: „W Polsce pijak jest traktowany na prawach specjalnych, pijaństwo stało się czymś w rodzaju nowej, specjalnej moralności. Wiadomo, że jak pije, to go coś gryzie.” Autor przedstawia nam studium psychologiczne alkoholika, mieszankę wstydu, srachu i agresywności. Człowiek, który z miłości do kobiety pragnie zerwać z nałogiem. Co okaże się silniejsze miłość czy nałóg?\nInteresującym opowiadaniem jest „Robotnicy” , gdzie grupa robotników na zapadłej prowincji, w podłych warunkach buduje most, marząc o tym aby wreszcie budowa się skończyła. Jednak, gdy budowa kończy się icj nastoje zmieniają się. Dlaczego?\nDwa opowiadania „Pierwszy krok w chmurach” i „Ósmy dzień tygodnia” opowiadają o brutalnym zderzeniu młodzieńczego idealizmu i pragnieniu miłości z szarą, pełną cynizmu rzeczywistością. W obu przypadkach młode pary pragną przeżyć swój pierwszy raz, ale świat zewnętrzny uniemożliwia im to. Przygnębiające jest to, że młodzi nie potrafią walczyć o swoją miłość i łatwo z niej rezygnują. Ja się zastanawiałam, czy to była miłość, a może tylko kochanie. W pierwszym opowiadaniu świat zewnętrzny stanowi grupa znudzony mężczyzn, dla których jedyną rozrywką jest podglądanie i wyśmiewanie się z innych. W drugim opowiadaniu „Ósmym dniu tygodnia” opowiada o szażyźnie dotykającej wszystkich z której nie potrafią się wyrwać. Każdy z bohaterów ma jakieś marzenia, choćby najprostsze, jak pójście na ryby. Każdy z bohaterów na coś czeka, jednocześnie nic nie robiąc w tym kierunku i nie mając nadziei na spełnienie tych marzeń. Ich życie mija na oczekiwaniu na coś, co najprawdopodobniej nie nadejdzie. W tych opowiadaniach autor opowiada nie tylko o klęsce miłosci, ale o klęsce całego życia. Czy świat i ludzie od tamtych lat się zmienili. Według mnie, dalej część z nas żyje w w oczekiwaniu na ósmy dzień tygodnia. Te opowiadania bardziej niż komunizm, obnażają niedoskonałości natury ludzkiej i szarzyznę codziennego dnia. Mnie zaskoczył, przedstawiany przez autora wizerunek kobiet. Żadna z bohaterek nie wzbudziła mojej sympatii.\nCały zbiór opowiadań przestawia świat przygnębiający, brudny, nie dający bohaterom opowiadań żadnej nadziei. Dlatego też miałam mieszane uczucia, gdy sięgałam po tę książkę.\nKsiążka kwalifikuje się do „Czeskiego wyzwania na rok 2022”, punkt 7. „.”Książka autora, który jest starszy ode mnie o 22 lata.”\nData przeczytania: 2022-03-26\n@almos · około 2 miesiące temu\nDobra recenzja, moim zdaniem te opowiadania trochę się zestarzały, chociaż napisane są świetnym językiem.\nDziękuję. W pewnym stopniu tak, chociaż są małe miasteczka, gdzie nadal ludzie czekają na ósmy dzień tygodnia, nie widząc przyszłości dla siebie.\nCzytam teraz " Legenda Marka Hlaski" Jarosława Hebela bo o Hłasce, zawsze, wszędzie i o każdej porze.Niby wszystko wiadomo, tyle wiemy o jego legedzie a co tak naprawdę o nim? Dla mnie jego twórczość jest ponadczasowa i za każdym razem odkrywam coś nowego


PO, BUZEK, BAROSSO NA KAWCE Z MASONAMI | Niepoprawni.pl\nAleszumm - 4 Lutego, 2014 - 23:02\nWówczas po raz pierwszy przedstawiciel masonerii mógł przemawiać na tak wysokim szczeblu instytucji europejskich, korzystając z ich niezwykłej gościnności. Taka postawa jednak nie dziwi, zwłaszcza w kontekście słów przewodniczącego Barroso, który na każdym kroku zapewniał masońskich delegatów o swoim głębokim przywiązaniu do „ducha laickości”, oraz zasady rozdzielenia państwa od religii.\nMówić w Polsce o masonerii dzisiaj, to narażać się na posądzenie o fobie antymasońskie, o chęć polowań na czarownice, w końcu o wskrzeszanie dawno nie istniejących mitów.\nA tymczasem masoneria, to cząstka naszej współczesności, pozornie niezbyt widoczna, ale za to niezwykle aktywna i agresywna. Kto zachował wizerunek masonerii z przełomu XIX i XX wieku z jej agresywnością antykościelną, kampaniami prasowymi i nagonkami np. wokół objawień w Fatimie - ten może mniemać, że masonerii obecnie nie ma. A ona jest i działa, lecz inaczej. Od tamtego czasu masoneria zmieniła taktykę. Rosnący autorytet moralny i intelektualny Kościoła katolickiego w XX wieku przekonał ją, iż walcząc z otwartą przyłbicą przysparza sobie więcej wrogów niż sympatyków, a jej wpływy w kołach i środowiskach katolickich maleją. Zaprzestała więc oficjalnej walki, przeciwnie, zaczęła dążyć do porozumienia z władzami kościelnymi, zabiegała o to, aby mieć swoje komórki w organizacjach międzynarodowych, na wyższych uczelniach, w Kościele także.\nWładze masońskie zabiegają o to, aby ich członkom umożliwić karierę zawodową, lub społeczną i w ten sposób uzależniają ich od siebie. Zaciągnąwszy takie zobowiązania wobec organizacji, mason, który chciałby opuścić jej szeregi napotyka na trudności. Oprócz loży do której należy, czuwa nad nim loża sekretna składająca się z niewielkiej, ale wpływowej liczby mistrzów; z niej wychodzą ostrzeżenia, groźby, do utraty życia włącznie. Taktyką masonerii jest m.in. tworzenie organizacji o celach charytatywnych i innych szlachetnych intencjach, jak pomoc humanitarna, pomoc niepełnosprawnym, pomoc tzw. trudnej młodzieży, etc. Masoneria, chociaż deklaruje swoją chęć porozumienia z Kościołem, to naprawdę uważa go za główną przeszkodę na drodze swojego rozwoju, dokonując licznych prób dostania się do jego struktur wewnętrznych, aby móc manipulować nim od wewnątrz.\nSolą w oku masonerii był Jan Paweł II i jego nauka. Masoneria polska obecnie przesiąknięta jest obcą i rodzimą agenturą. Sprecyzować to można i tak, iż w Polsce agentura obca i rodzima przesiąknięte są masonerią. Te dwie siły wrogie narodowi polskiemu i Kościołowi katolickiemu w Polsce do tej pory działające w ukryciu, rozpoczęły jawną działalność, pod hasłem; „masonerii nie ma”. „To spiskowa teoria wymyślona przez grupkę antysemicko nastawionych oszołomów”. „To nie jest żaden problem” itp.\nDoprowadzono polskie społeczeństwo do tego, że wiele tematów i problemów nie staje się przedmiotem publicznej dyskusji. Wielu Polaków nie zdaje sobie sprawy z istniejących zagrożeń, jakie niesie idea wolnomularska. Mason dalej kojarzy się w Polsce z jakimś złem, z szatanem, z totalitaryzmem, bądź sekciarstwem. Im bardziej się ujawniali, tym bardziej rosło antymasońskie nastawienie.\nPowrócili więc do starej propagandy. Ten problem nadal nie funkcjonuje w polskiej świadomości zbiorowej. I owa rodzima niewiedza jest dla Polski katastrofalna.\nKtóż to w Polsce wie, iż od każdego, kto wstępuje do masonerii wymaga się w imię wolności odrzucenia wszelkiego dogmatu. A więc katolik powinien w tym momencie zaprzeć się Jezusa Chrystusa jako Boga - Człowieka, Trójcy Świętej, Odkupienia, Zmartwychwstania.\nMamy sobie radzić sami. Nie ma łaski Odkupienia, Miłosierdzia. W praktyce masoneria służy rozwijaniu trzech podstawowych pożądań człowieka: wiedzieć, posiadać, mieć władzę. Nie ma w niej miejsca na Boga osobowego, nie ma nieba, jest pustka kosmiczna, nie ma wiecznego udziału w szczęściu Bożym, jest po śmierci jakiś wieczny Orient, bliższy nicości niż życiu. Chrystus jest uznawany, ale jako człowiek, postać historyczna, twórca systemu filozoficzno - moralnego, inspiracja artystyczna, nic więcej.\nMasoneria chociaż deklaruje chęć porozumienia z Kościołem, to naprawdę uważa go za główną przeszkodę na drodze swojego rozwoju. W 1983 roku Kongregacja Doktryny Wiary wydała deklarację podpisaną przez prefekta kard. Józefa Ratzingera, przyjętą przez Jana Pawła II i upublicznioną na jego polecenie.\n„Negatywna ocena Kościoła o wolnomularskich zrzeszeniach pozostaje wciąż niezmienna, ponieważ ich zasady były zawsze uważane za nie do pogodzenia z nauką Kościoła i dlatego też przystąpienie do nich pozostanie nadal zabronione. Wierni, którzy należą do wolnomularskich zrzeszeń znajdują się w stanie grzechu ciężkiego i nie mogą przyjmować Komunii św”.\nKarol Marks i Fryderyk Engels zachęcali robotników do czytania dzieł masona Voltaire’a, a był on także jednym z najwyżej cenionych filozofów w Związku Sowieckim. Eugene Pottier ( autor socjalistycznej Międzynarodówki ) był masonem i jego pieśń była od 1917 roku do 1944 hymnem ZSRS.\nO niepodległości, czy suwerenności już nie można dzisiaj nawet mówić, a stało się to swoistym tabu w wyniku propagandowej aktywności polityków i mediów z nimi związanych, a co jest najgorsze, znacznej części społeczeństwa już na tym nie zależy.\nTo co kiedyś było krytykowane jako masońskie dzisiaj staje się normą i rzuca się wprost w oczy wszystkim tym, których nie dotknęła ta nowa ślepota, u której podłoża leży strach, wygodnictwo, albo poddanie się pogańskiej i agenturalnej manipulacji. Efektem tej manipulacji jest np. rozrastanie się przedziwnej schizofrenicznej formacji, którą masoni nazywają chrześcijaństwem wodnikowym, formacji, która jest bardzo krytyczna wobec wszystkiego co katolicko - tradycyjne i bardzo otwarta na to, co w istocie masońskie.\nTak więc np. homoseksualizm przestaje być traktowany jako zboczenie, a staje się czymś normalnym. Jego negatywna ocena jest postrzegana jako fanatyzm i ciemnota. W struktury Kościoła katolickiego w Polsce oficjalnie już przenikają masoni, chociaż zmowa milczenia medialnego trwa. Dla przykładu masoński „Rotary Club” który zrzesza m.in. prof. Andrzeja Zolla, (szefa Rady Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się” - instytucji kościelnej ), którego powołał kard. Stanisław Dziwisz.\nO wpływie nauk Jana Pawła II na pokolenie w czasach jego pontyfikatu dyskutują przedstawiciele Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się”, fundacji „Pro Publico Bono”, oraz duszpasterze i członkowie tzw. środowiska Karola Wojtyły. Zdaniem prof. Andrzeja Zolla „pokolenie Jana Pawła II dotyczy nie tylko młodych, ale także całej generacji Polaków dla których data pontyfikatu stała się przełomowa”. Konsekwencje tego wydarzenia wszyscy nosimy - podkreśla Andrzej Zoll. Następuje tu paradoksalne zjawisko; apostoł niechęci, ba , nawet nienawiści do Kościoła katolickiego w rozumieniu doktryny wolnomularskiej, staje się nagle jego reprezentantem, szefującym Radzie Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się” w bogobojnej misji beatyfikacyjnej papieża Polaka, sygnatariusza wspomnianej wyżej deklaracji.\nI dalej Zoll:\n„…niestety Kaczyńscy nastawieni są na budowę państwa opiekuńczego, …totalitaryzm nie zawsze sprowadza się do obozów koncentracyjnych… państwo opiekuńcze też jest pewną formą totalitaryzmu… odnoszę wrażenie, że zbliża się godzina powrotu na scenę polskiej inteligencji…” / „Wodzowie” +profesorskiej rewolucji+ / „Nasza Polska” nr 18 - 19 z dnia 30.04 - 8.05. 2007 /. Kierunek dążenia masonerii wyznacza przede wszystkim walkę z religią chrześcijańską i Kościołem katolickim przyjmującej znamiona imperialistyczne, nacjonalistyczne, faszystowskie, komunistyczne.\nProces „odkatolicyzowania” świata jest przewlekle prowadzony przez umacnianie zdobytego przez masonerię establishmentu. Instrukcja Wysokiej Wenty / tajne stowarzyszenie włoskiej masonerii / stwierdza:\n„nasz ostateczny cel jest ten sam co Woltera, oraz Rewolucji Francuskiej: unicestwienie raz na zawsze katolicyzmu, a nawet samej idei chrześcijańskiej, która stanąwszy na ruinach Rzymu, stała później jego przedłużeniem”. Walka masonerii z Kościołem przybiera różne formy. Pośród nich należy wyróżnić działalność bezpośrednią / przy pomocy przymusu fizycznego /, oraz pośrednią zazwyczaj prowadzoną przy pomocy środków intelektualnych, sugestywnych i medialnych.\nOstatnie wypadki w Polsce przyniosły wiele negatywnych emocji, skojarzeń i zachowań związanych z niektórymi hierarchami Kościoła katolickiego, zagadkowe ich zachowania przywodzące na myśl stwierdzenie papieża Pawła VI, iż przez jakąś szczelinę do świątyni Boga przedostał się dym Szatana /J. Mackiewicz „Watykan w cieniu czerwonej gwiazdy” /. Pius XII, a także kilku kardynałów, którzy zapoznali się z trzecią tajemnicą fatimską także mówili, że dotyczy ona wielkiej apostazji w Kościele.\nApostazją nazywano odstępstwo od wiary chrześcijańskiej z jednoczesnym przejściem na inną religię. Obecnie w myśl prawa kanonicznego apostazja polega na publicznym i całkowitym, jasnym lub wynikającym z postępowania odrzuceniu przez ochrzczonego wiary rzymsko - katolickiej i odłączenie się od "wspólnoty Kościoła". Formalizacji tego aktu dokonuje się najczęściej przez złożenie pisemnego oświadczenia przez apostatę i dokonanie właściwego wpisu do księgi chrztu przez stronę kościelną.\nNiepokojące informacje o polskim kościele podał w tygodniku „Głos” w 2008 r. prof. Jan Żaryn z Instytutu Pamięci Narodowej. Stwierdził on, że wśród księży diecezjalnych było 2.142 tajnych współpracowników Służby Bezpieczeństwa / TW /, wśród zakonników - 46, zakonnic - -12, na KUL - 24, w ATK (Akademia Teologii Katolickiej) - 15, a w wyższych seminariach duchownych - 39.\nKonflikt o krzyż przed Pałacem Prezydenckim na Krakowskim Przedmieściu upamiętniający smoleńską tragedię, w którym kuria warszawska poparła decyzję prezydenta nakazującą przenieść go z przestrzeni publicznej do zamkniętego kościoła przypomina zachowanie niektórych hierarchów Kościoła katolickiego w Polsce na przestrzeni ostatnich lat. I tak:\nBiskup Tadeusz PIERONEK pochodzi wprawdzie z krakowskiej ziemi, studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, ale trudno w nim dostrzec miłość do kraju rodzinnego, niełatwo też przywiązanie do tradycyjnego rzymsko-katolickiego Kościoła. Jest on stałym komentatorem „Dziennika Zachodniego”, polskojęzycznego pisma dla Ślązaków, wydawanego przez Niemców. Ponadto jest członkiem fundacji Batorego, która jak wiadomo zajmuje się kształtowaniem społeczeństw „otwartych”, wspiera kampanie przeciw homofonii, czyli homoseksualizm, parady gejów i lesbijek. Słowem przyczynia się do moralnego rozkładu narodów.\nPrzed referendum, w sprawie akcesji (właściwie aneksji) Polski do Unii Europejskiej biskup opracował broszurę w wydawnictwie „Wokół Nas”, w której upominał: nie głosować na populistów i demagogów, polskich Hitlerków / mając na myśli Ligę Polskich Rodzin. Przeciwników akcesji nazywał Władywostokiem. Na niezbyt przychylne Unii Europejskiej Radio Maryja pojechał z donosem do Parlamentu Europejskiego i krytykował go na tym forum. Zresztą toruńska rozgłośnia jest krytykowana przez biskupa przy każdej okazji.\nW wywiadzie dla „Tygodnika Powszechnego” wręcz oskarżał episkopat, o to, że nie radzi sobie z „Radiem Maryja”, że nie przyłączył się do wersji Jana Tomasza Grossa o mordzie Żydów w Jedwabnem, rzekomo dokonanym przez Polaków.\nPo śmierci Bronisława Geremka hierarcha informował w „Dzienniku Zachodnim”, że w Warszawie słuchacze „Radia Maryja” zawiesili transparent o treści: "dzięki Ci Boże, że go od nas zabrałeś" i dodawał: „widocznie dzięki temu radiu nauczyli się takiego humanizmu i takiego chrześcijaństwa”. Zarzutu tego nie popierał żadnym dowodem, po prostu inkryminował słuchaczom toruńskiej rozgłośni takie przewinienie.\nKrytykowane przez biskupa „Radio Maryja” oraz TV "TRWAM" istotnie zapraszają do siebie polityków, naukowców i dziennikarzy, którzy mają krytyczny stosunek do rządu, a także do niektórych partii politycznych. Niemniej jednak większość czasu antenowego poświęcają te media przede wszystkim obrzędom religijnym, a także wydarzeniom historycznym, sprawom codziennej egzystencji, nauce gotowania, doskonaleniu jazdy samochodem, wędkowaniu itp. Papież Jan Paweł II wyrażał wielokrotnie wdzięczność Bogu za fakt istnienia „Radia Maryja” i TV „Trwam”. Także Papież Benedykt XVI przyjął i pobłogosławił w 2008 roku pielgrzymkę toruńskiej rozgłośni.\nW szczęśliwym wydawałoby się roku akcesji Polski do UE zanotował hierarcha pewne niepowodzenia; nie wybrano go ponownie ani rektorem Papieskiej Akademii Teologicznej, ani do komisji wspólnej rządu i episkopatu. Toteż w książce "Kościół bez znieczulenia" poddał polski Kościół ostrej krytyce, w szczególności zarzucał, że za mało wspierał agitację pro-unijną.\nAbp Józef ŻYCIŃSKI - TW „Filozof” - był chyba najgorliwszym "reformatorem" polskiego Kościoła i zwolennikiem obecności Polski w Unii Europejskiej.\nPo otrzymaniu święceń kapłańskich w 1972 roku w Częstochowie poświęcił się dalszym studiom teologicznym. Abp Życiński był przewodniczącym Rady Programowej Katolickiej Agencji Informacyjnej (członkami Rady są ponadto abp Gądecki, oraz biskupi Pieronek i Tyrawa).\nAgencja zajmuje się programowaniem "kościoła otwartego" i zwalczaniem toruńskiej rozgłośni. W 2005 roku do walki ze znienawidzonym o. Rydzykiem utworzył ponadto przy Konferencji Episkopatu Polski - Krajową Radę Katolików Świeckich i Radę Apostolatu Świeckich. Krytykę toruńskich redemptorystów i ich dzieł prowadzi hierarcha przy każdej okazji:\nPodczas pobytu w Toronto w styczniu 2008 r. informował, że liczba powołań do zakonu ciągle spada i że przełożony może wszak usunąć nieodpowiednie osoby z Radia Maryja.\nArcybiskup wspiera deprawującą imprezę Jerzego Owsiaka "Przystanek Woodstock" propagujący permisywizm moralny pod hasłem "róbta co chceta".\nW 2007 roku wziął w niej osobiście udział. Nic więc dziwnego, że za swoją działalność zbiera nagrody i wyróżnienia od bliskich mu światopoglądowo organizacji jak np. Fundacji Nowego Tysiąclecia, czy redakcji „Tygodnika Powszechnego” i jest reklamowany przez środki masowego przekazu. W audycji telewizyjnej „Kropka nad i” na pytanie Moniki Olejnik: „czy Polska jest antysemicka?” odpowiedział: „wszyscy Polacy to antysemici”.\nMedal św. Jerzego nie istnieje w prawodawstwie polskim, a więc nie uzyskał akceptacji Sejmu i odpowiednich agend rządowych. "Tygodnik Powszechny" zapisał się więc precedensem bezprawia ośmieszającym nasz kraj. Zapewne niedługo redaktorzy "Gazety Wyborczej", "Polityki", "Nie", lub "Trybuny", będą odznaczać się wzajemnie pod znanym hasłem:\n"Proletariusze wszystkich krajów łączcie się".\nArcybiskup Tadeusz Gocłowski był zakonnikiem; śluby zakonne złożył w 1951 roku, święcenia kapłańskie otrzymał w 1956 roku, a sakrę biskupią z rąk kardynała Glempa w 1983. Od 1983 roku był biskupem diecezji gdańskiej, a od 1992 roku arcybiskupem, metropolitą diecezji.\nJeszcze w 1988 roku kroczył na czele strajkujących stoczniowców Jako osoba zaangażowana w "transformację ustrojową" został zaproszony przez gen. Czesława Kiszczaka jesienią 1988 roku do rozmów w Magdalence.\nCieszył się widać zaufaniem generała, gdyż był jednym z trzech przedstawicieli Kościoła (obok niego uczestniczyli też abp Dąbrowski i Orszulik).\nToteż niebawem zmienił się jego stosunek do "ludzi pracy". W 2003 roku na usuwanych z pracy, zrozpaczonych robotników grzmiał: „wolność trzeba mądrze zagospodarować, nie awanturnictwem”. Wrogiem biskupa stał się teraz dawny przywódca stoczniowców, prałat Henryk Jankowski.\nW wywiadzie dla Rzeczypospolitej zatytułowanym „Ksiądz musi odejść” hierarcha zarzucał mu demoralizujący tryb życia i antysemityzm. Skrytykował też księdza za opublikowanie imiennej listy 37 agentów, którzy inwigilowali go w ramach tzw. akcji „Zorza” bo „nie podał żadnych argumentów”.\nHierarcha nie kryje swych sympatii politycznych; na początku lat 90. celebrował w kościele mariackim w Gdańsku mszę w intencji Kongresu Liberalno - Demokratycznego. W 2005 roku na Jasnej Górze nawoływał do głosowania na Platformę Obywatelską, mutanta tamtej formacji.\nArgumentował: „Tusk to prawy chrześcijanin, wszak teraz wziął ślub” / w wieku 48 lat i oczywiście, u arcybiskupa/.\nŻenującym postępkiem było wysłanie do Watykanu w 2008 roku pisma - donosu na swego następcę abp Głódzia. Donosił wówczas:” z racji społecznych i historycznych diecezja gdańska potrzebuje biskupa o innym niż Głódź modelu duszpasterstwa”/.\nSwój stosunek do lustracji wyraził w wywiadzie dla radia "Zet": „biskup Pieronek miał rację by zabetonować na 50 lat akta IPN. Lepiej nie wiedzieć niż wiedzieć.”.U boku hierarchy niesławną działalność prowadziło wydawnictwo Stella Maris. Dyrektorem wydawnictwa był osobisty kapelan arcybiskupa Zbigniew Bryk.\nDrukowano tam m.in. gazetę Jerzego Urbana "NIE". Niebywałe dochody osiągało wydawnictwo z tytułu fikcyjnych ekspertyz dla "zaufanych" zleceniodawców. Stella Maris otrzymywała 8-10% zlecenia, reszta wracała do zlecającego. Śledztwo w tej sprawie trwało od 2002 do 2007 roku. Uwięziono 5 osób. Wyznawano zasadę, że pieniądz nie zna ideologii. Jednym z głównych kontrahentów był eks - wojewoda gdański i szef rady wojewódzkiej pomorskiego SLD, a zarazem wydawca "Głosu Wybrzeża" Jerzy Jędykiewicz, który z Energobudowy "wyprowadził w ten sposób 31 milionów złotych.\nStraty Skarbu Państwa ocenił sąd na 68 milionów złotych. Zresztą jak informuje ks. Isakowicz-Zaleski w Stella Maris "pracowało" 26 działaczy partyjnych i pracowników cenzury.\nMieszkańców Wybrzeża bulwersował też fakt pochówku, i to osobiście przez arcybiskupa, słynnego gangstera Nikodema Skotarczaka /"Nikosia"/ na najpiękniejszej nekropolii Trójmiasta - Srebrzysko i do tego na poczesnym miejscu/.\nStworzono nową formę okupacji Polski agenturalno - masońską.\nObce narodowi siły zewnętrzne przy pomocy podporządkowanych sobie służbom rządzącym spowodowały, iż utracił on źródło swojej spoistości i przestał być wrażliwy na własną tożsamość ukształtowaną przez wiekowe dziedzictwo kulturowe i religijne. Te same siły zawładnęły Kościołem od wewnątrz.\nPotężnym zagrożeniem dla Polski jest żydowska loża masońska\nB'nai B'rith (BBI) (hebr. בני ברית; ang B'nai B'rith International; pol. Synowie Przymierza) – najstarsza nieprzerwanie działająca żydowska organizacja na świecie. Powstała w 1843 w Nowym Jorku. Główna siedziba znajduje się w Waszyngtonie, Stany Zjednoczone.\nB'nai B'rith jest zaangażowana w szeroko pojmowaną działalność na rzecz wspierania społeczności żydowskich na świecie i w Izraelu. Organizacja angażuje się w opiekę społeczną, wspieranie działalności szpitali, pomaganie ofiarom klęsk żywiołowych, utrzymywanie domów starców dla osób o niskich dochodach oraz przyznaje stypendia dla żydowskich studentów. Dodatkowo promuje prawa do istnienia państwa żydowskiego i sprzeciwia się antysemityzmowi. Prowadzi działalność na rzecz poprawy warunków życia Żydów w ponad 50 państwach na całym świecie.\nWybierz ocenęGive PO, BUZEK, BAROSSO NA KAWCE Z MASONAMI 1/5Give PO, BUZEK, BAROSSO NA KAWCE Z MASONAMI 2/5Give PO, BUZEK, BAROSSO NA KAWCE Z MASONAMI 3/5Give PO, BUZEK, BAROSSO NA KAWCE Z MASONAMI 4/5Give PO, BUZEK, BAROSSO NA KAWCE Z MASONAMI 5/5\n5 Lutego, 2014 - 09:07\nCo widać po ilości komentarzy.\nNależałoby dodać, że każdy mason największą lojalność jest winien loży masońskiej, a nie rodzinie, ojczyźnie, narodowi, Kościołowi czy Bogu. Sama treść przysięgi masońskiej mrozi krew w żyłach.\nKrótki komentarz z dziesiątką w tle\n5 Lutego, 2014 - 16:24\nCzyżby nasz ś.p.Prezydent o tym nie wiedział albo zapomniał?\nZapal światełko pamięci! Już 10-go.


11 grudzień 2017\tPrzez A. Witoszek W Aktualności\nJuż drugi raz nasza szkoła wzięła udział w akcji „Szlachetna Paczka”. W tym roku przygotowywaliśmy prezenty dla starszej pani, mieszkanki Cieszyna.\nPrelekcja p. policjanta\n07 grudzień 2017\tPrzez K. Handzel W Aktualności\nCo to jest odpowiedzialność karna? Kiedy i za co możemy zostać ukarani? Od kiedy ponosimy odpowiedzialność za swoje czyny? Jakie są konsekwencje nieodpowiedniego zachowania? Takie i podobne dylematy poruszył na wczorajszej prelekcji pan policjant.\nGłosowanie na logo projektu EXON\nWczoraj uczniowie naszej szkoły zostali postawieni przed trudnym zadaniem. Musieli wybrać logo projektu „Exon”, które zostanie umieszczone na pamiątkowych magnesach. Głosowanie było ekologiczne, ponieważ głosami były nakrętki. Zwyciężyła praca Beaty Król z klasy siódmej. Gratulujemy!\nLekcja metodą CLiL - EXON\n06 grudzień 2017\tPrzez Jolanta Brzóska W Aktualności\nW ramach projektu EXON została dzisiaj przeprowadzona w klasie 7 lekcja geografii z zastosowaniem elementów metody CLiL (Content and Language Integrated Learning). Dotyczy ona zintegrowanego kształcenia przedmiotowo – językowego opartego na jednoczesnym przekazywaniu treści z dziedziny nauczanych przedmiotów i elementów języka obcego, w tym wypadku języka angielskiego. Siódmoklasiści poznali pojęcia z zakresu hydrologii, czyli nauki o wodach na Ziemi, nie tylko w języku polskim, ale także angielskim.


wynajem laserów | Komputery\nZabiegi kosmetyczne, którym poddają się kobiety są wybitnie zróżnicowane. Niektórzy mężczyźni myślą, że doglądająca o siebie dama, maluje tylko własną twarz przed lustrem, pociąga szminką usta oraz jest gotowa do wyjścia. Niemniej jednak troszczenie się o kobiece ciało jest zabiegiem niemało bardziej skomplikowanym oraz złożonym z wielu detalów. Jednym z nich jest depilacja. Jest to nic innego jak usuwania owłosienia z wybranego miejsca na ciele. Może to następować na rozmaite sposoby. domowy, to anulowanie włosków za pomocą maszynki do golenia. Znacznie bardziej profesjonalny oraz dużo trwalszy, to lipo cryo warszawa. Depilacja laserem odbywa się w salonach kosmetycznych. Zabiegu dokonują profesjonalistki, które przeszły uprzednio należyte szkolenia. Taki zabieg należy co jakiś czas ćwiczyć. Przynosi on rezultaty, na okres około dwóch – trzech tygodni. W tym momencie zabiegi depilacyjne mają w swojej ogromnej ofercie prawie wszelkie ceniące się salony kosmetyczne. Zabieg, który jeszcze jakiś czas temu był udziwnieniem, dzisiaj stał się codziennością.\n27 października 2016Chcąc kupić ubrania wykwintne


Nigdy więcej książek! – Xięgarnia\nNigdy więcej książek – to nie są słowa wypowiedziane przez kończącego studia magistra, lecz postulat Komitetu Akcji Studentów i Pisarzy z… 1968 roku, który na fali rewolty postulował usunięcie książek z uniwersytetów. Ta ostra teza wynikała z przekonania, że to książki i ich nadreprezentacja w życiu społecznym ponoszą winę za nasz strachliwy tradycjonalizm i wsteczny sposób myślenia. Teza ta – dość zabawna, ale popularna w kręgach radykalnych studentów francuskich i ich młodych wykładowców w czasie paryskiego maja – wróżyć mogłaby dobrze naszym czasom: na uniwersytetach czytamy już praktycznie wyłącznie pliki, zeskanowane fragmenty, powieści w formacie mobi, pdf-y z pracami naukowymi.\nObawiam się jednak, że sposób myślenia nie nabrał dzięki temu nowej jakości. Czytniki stają się coraz powszechniejsze, niektóre smartfony okazują się niewiele mniejsze od Kindle’a. W mieszkaniach, których średnia powierzchnia wynosi 50 metrów kwadratowych, łatwiej żyć, gdy biblioteka mieści się na dysku, a nie na regale. Szkoda jednak przecież pięknych okładek i dobrego papieru, kolekcjonerskich wydań, notatek nanoszonych przez rodziców i dzieci na te same teksty. Nie wypada chwalić się odziedziczeniem po rodzicach całego dysku z książkami, ale zupełnie inaczej przecież brzmi historia o odziedziczonej po przodkach bibliotece. Dlatego właśnie Umberto Eco (wraz z Jean-Claudem Carièrrem) wydał książkę pod znamiennym tytułem: „Nie myśl, że książki znikną”, a Frédéric Beigbeder w swoim „Pierwszym bilansie po apokalipsie” zastrzega, że nie pozwoli nigdy na wydanie tej książki w wersji e-book i dodaje: „Każdy, kogo przydybię na czytaniu tego z ekranu, ma ode mnie w ryj. Zrozumiano?!”.\nBeigbeder twierdzi, że zmierzch druku i przejście w świat zapisu cyfrowego to prawdziwa apokalipsa, większa zmiana niż ta, której dokonał Gutenberg. Znika książka-przedmiot idealny, a jej miejsce zastępuje trudno uchwytne wirtualne wydanie, zbiór danych. Wszyscy już wiele czytaliśmy o konflikcie między zwolennikami papieru i zwolennikami pliku. Sądzę, że nie tu leży prawdziwy kłopot: biorąc pod uwagę, że ponad połowa społeczeństwa nie sięga w ogóle po żadną książkę i nie chce czytać dłuższych tekstów w Internecie, spieranie się o przewagę któregoś z tych nośników jest zajęciem bezcelowym.\nWolałabym się skupić na zupełnie innym zagadnieniu – na skeumorfizmie, jakiemu podlegają elektroniczne wydania. Według słownika języka polskiego skeumorfizm to dokładne odtworzenie kształtu, barwy i funkcji przedmiotu oryginalnego w materiale zastępczym, dzisiaj jednak odnosimy je najczęściej do nowych rozwiązań technologicznych, aplikacji, życia w cyberprzestrzeni. Wysyłamy maila, klikając na ikonę z kopertą, program do pisania ma ikonę przedstawiającą kałamarz lub długopis, żeby usunąć pliki, trzeba przenieść je do kosza… Wydaje się, że elektroniczne wydania książki, jakie kupujemy teraz przez Internet, są takimi właśnie skeumorficznymi formami – już nie są książką, a jeszcze przecież nie całkiem tworem wirtualnym. Czytniki oferują nam możliwość przewracania kartek, możemy włączyć dźwięk imitujący szelest stron. Miejsce, gdzie trzymamy wirtualne książki, przypomina półkę lub bibliotekę. Zakładamy zakładkami i podkreślamy niczym kolorowymi długopisami. I choć wszystko można spersonalizować, a dane przechowywać w chmurze czy na wirtualnym dysku, to jednak sam tekst książek wygląda bardzo ubogo i zgrzebnie.\nE-booki miały być tańsze, kosztują jednak tylko kilka złotych mniej, niewiele jednak dają nam w zamian. Każdy tytuł kupić można w jednym z trzech formatów, a w gruncie rzeczy za każdym razem dostajemy taki sam smętny tekst, w którym technika pozwala co najwyżej przeskakiwać ze spisu treści do konkretnego rozdziału. Często też pliki kupione w księgarniach internetowych sypią się, gubią kursywy i pogrubienia, rozpada się łamanie i formatowanie, co sprawia, że tekst okazuje się niemożliwy do jakiejkolwiek lektury. A nawet najlepszym, najstaranniejszym wydawnictwom zdarza się skierować do sprzedaży plik, na który nie naniesiono ostatniej korekty (choć tę znaleźć można w wydaniu papierowym), jakby wszyscy milcząco zakładali, że skoro piszemy sms-y bez polskich znaków, to z elektronicznych wyświetlaczy możemy też czytać gorszy, nieortograficzny tekst.\nWydawcy, sprzedający e-booki, oszczędzają na kosztach druku, magazynowania, kolportażu i obsługi, nie dają jednak czytelnikowi nic w zamian – na palcach obu rąk można bowiem policzyć takie książki, które pozwalają czytelnikowi rozkoszować się lekturą elektroniczną i tylko jedna instytucja, która z wydań elektronicznych uczyniła główną oś swojej działalności na polu literatury – hub wydawniczy Rozdzielczość Chleba. W pierwszej dekadzie XXI wieku badacze rynku wydawniczego właśnie w zmianie techniki wydawania książki widzieli szansę dla rozwoju rynku: wydawało się, że rozwój wydawnictw cyfrowych pozwoli wydawać taniej niż na papierze i ładniej – z dużo większą ilością grafiki (której druk na papierze był tak drogi, że praktycznie niemożliwy), interesującej typografii i materiału zdjęciowego. Czytelnictwo miało zostać uratowane przez design i pracę grafików komputerowych. Nic z tego jednak nie wyszło. Część czytelników oburza się, że Jacek Dukaj wydał książkę wyłącznie w pliku, część warczy na bezczelność Beigbedera (w cytacie wyżej).\nJa liczę na to z kolei, że plik nie zastąpi papieru, pozwoli natomiast na rozwój rynku wydawniczego w jakimś zupełnie innym, ciekawym kierunku, pozwoli otworzyć skrzydła grafice. Na razie jednak spotykają mnie kolejne rozczarowania, bo nawet opowiadanie Dukaja, zapowiadane przez niego świetnym esejem w „Książkach. Magazynie do czytania”, okazuje się rozczarowujące, dość prymitywnie wydane jak na możliwości współczesnej techniki. Plik, który ma ambicje zastąpienia papieru, ciągle jeszcze okazuje się jego brzydszą młodszą siostrą.


Tottenham Hotspur - Manchester City [ZAPOWIEDŹ]\nOd sezonu 2014/15 Harry Kane zaczął regularnie grać i strzelać bramki w Premier League. Kiedy wypłynął na szerokie wody uznaną strzelecką markę w angielskiej ekstraklasie dysponował już Sergio Aguero, który piłkarzem Manchesteru City został trzy sezony wcześniej. Obaj napastnicy, na najwyższym snajperskim poziomie, rywalizują obecnie piąty sezon, a od liczb, którymi mogą się pochwalić, może zakręcić się w głowie. W omawianym okresie razem zdobyli 232 gole w Premier League, rozgrywając łącznie 312 spotkań. Częściej, bo 122 razy, do siatki trafiał Kane. Aguero zdobył 110 goli, ale rozegrał 146 meczów wobec 166 występów reprezentanta Anglii.\nKontuzje nie oszczędzały\nWe wspomnianym sezonie 2014/15 Argentyńczyk został królem strzelców rozgrywek, a drugie miejsce zajął Kane. Rok później role się odwróciły, a w kolejnym sezonie kapitan reprezentacji Anglii obronił koronę. Aguero zajął czwarte miejsce. W ubiegłych rozgrywkach obaj panowie musieli uznać wyższość Mohameda Salaha, ale uplasowali się na drugim (Kane) i trzecim (Aguero) miejscu w klasyfikacji. W trwającym sezonie na czele znajduje się Argentyńczyk, który strzelił 19 bramek. O dwa trafienia mniej ma na swoim koncie Anglik, a więc sprawa tytułu króla strzelców Premier League jest otwarta. Obaj zawodnicy pewnie mieliby na swoim koncie więcej bramek, gdyby nie problemy zdrowotne. Harry Kane urazu doznał w połowie stycznia i musiał pauzować przez prawie półtora miesiąca. Tymczasem Argentyńczyk opuścił kilka spotkań w grudniu i na początku roku, a niedawno nabawił się przeciążeń mięśniowych.\nZ ich powodu nie wystąpił w dwóch ostatnich meczach Manchesteru City. Czy to oznacza, że wielki pojedynek najlepszych snajperów angielskiej ekstraklasy w Lidze Mistrzów jest zagrożony? Owszem, bo występ Sergio Aguero w dzisiejszym ćwierćfinale Champions League stoi pod dużym znakiem zapytania. – On czuje się coraz lepiej, ale w dniach poprzedzających ostatnie spotkanie nie trenował z nami. Zobaczymy, co przyniosą najbliższe dni, ale wszystko wskazuje na to, że będzie do naszej dyspozycji na mecz z Crystal Palace – powiedział po półfinałowym meczu Pucharu Anglii, Pep Guardiola, szkoleniowiec Manchesteru City.\nSzósty stadion w Londynie\nMenedżer „Obywateli” nie zająknął się o tym, czy Aguero będzie brany pod uwagę przy ustalaniu meczowego składu na spotkanie z Tottenhamem. Niektórzy podkreślają, że szkoleniowiec mistrza Anglii nie powinien się martwić, bo przecież ma bardzo szeroki skład, a w jego zespole bramki potrafią strzelać tacy piłkarze, jak Leroy Sane, Gabriel Jesus czy będący ostatnio w świetnej formie Raheem Sterling. Niemniej jednak w takich spotkaniach bardzo często o wyniku decyduje doświadczenie, którym dysponują liderzy. Tacy właśnie gracze jak Sergio Aguero. Na młodzież trzeba stawiać i warto na nią liczyć, ale zawodnik, który dla Manchesteru City – biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki – rozegrał 328 spotkań i strzelił 228 bramek, to wartość dodana w rywalizacji na najwyższym poziomie, a taką jest batalia o półfinał Ligi Mistrzów.\nNowy stadion Tottenhamu, który niedawno przeszedł bojowy chrzest w meczu ligowym, po raz pierwszy będzie dziś areną rywalizacji w LM. I, biorąc pod uwagę, że jest to nowy obiekt, częściowo wybudowany w miejscu starego White Hart Lane, Tottenham Hotspur Stadium zostanie szóstym londyńskim stadionem, na którym rozegrany zostanie mecz Ligi Mistrzów. Wcześniej rozgrywki te gościły takie obiekty jak: Highbury, Emirates Stadium, Wembley, Stamford Bridge i White Hart Lane. Mało tego, w 2013 roku w finał Ligi Mistrzów… kobiet rozegrano na Craven Cottage, czyli obiekcie Fulham. W żadnym innym europejskim mieście rozgrywki Champions League nie korzystały z tak pokaźnej ilości stadionów, jak właśnie w stolicy Zjednoczonego Królestwa.\nWtorek, 9 kwietnia, godz. 21.00\nNa zdjęciu: Jeżeli, a na to się zanosi, Sergio Aguero nie będzie mógł zagrać przeciwko Tottenhamowi, to odpowiedzialność za ofensywę Manchetsreu City spocznie na barkach m.in. Raheema Sterlinga.\n← Trzy razy drożsi\nŻona miała go już dość →


teleturnieje - Forum 2021 - RODZICE.PL\nO: (chwila ciszy…) – beczka!\nO: (pewny siebie) – Koza!\nP: Zwierzę na literę “M”?\nP: Kto spotkał 7 krasnoludków – Królewna Śnieżka, czy Śpiąca Królewna?\nP: Główni bohaterowie “Nocy i dni”\n11 odpowiedzi na pytanie: teleturnieje\nPies i Grecja spodobały mi sie najbardziej…\n(no co, nie mowcie mi, ze jestem jedyna, ktora nie ma w lazience szkieletu psa 😉 )\nheeeeee dobre 🙂\nNo “jaja” 🙂 To są autentyczne odpowiedzi?\nStworzenie, które mieszka w nosie całkowicie mnie rozłożyło.\nA ponieważ zrobiłam sobie piknik śniadaniowy przy kompie, mam na monitorze cheerios z mlekiem 🙂\nHe he a mnie rozwalił “jabol” “zwierzę w nosie” i “pała”\nrrenya & Da-Nutka\nSkulałam się pod biurko ze śmiechu\nGenialne :DDDDDDDDDDDDDDDDDdPosmarkałam się :))\nAle się uśmiałam, fajne!\nZnasz odpowiedź na pytanie: teleturnieje


BUDŻET PARTYCYPACYJNY MIASTA TARNOWSKIE GÓRY 2017 - Artykuły - Tarnowskie Góry\nArtykuły » BUDŻET PARTYCYPACYJNY MIASTA TARNOWSKIE GÓRY 2017\nJuż po raz trzeci mieszkańcy Tarnowskich Gór mogą wybrać swoją miejską inwestycję do zrealizowania w ramach budżetu partycypacyjnego. Na ten cel przeznaczono, podobnie jak w roku ubiegłym, 500 tys. zł. Termin składania propozycji upływa 30 kwietnia. Zwycięski projekt poznamy w październiku. Głosowanie potrwa aż cztery miesiące, bo od początku czerwca do końca września.\nKwota przeznaczana przez gminę na budżet partycypacyjny, wynosząca 500 tys. zł, jest taka sama jak przed rokiem. - Głosować, podobnie jak przed rokiem, można jedynie w formie elektronicznej – mówi Arkadiusz Czech, burmistrz Tarnowskich Gór wskazując, że dzięki tej formule w ubiegłym roku w głosowaniu wzięło udział 7092 mieszkańców, a więc więcej niż w roku 2014, kiedy można było głosować także „na papierze” . Głos będzie można oddać tylko na jeden projekt, ale dzięki elektronicznemu formularzowi system od razu odrzuci nieważne głosy.\nFormularz zgłaszania projektów do zrealizowania w ramach budżetu partycypacyjnego zamieszczony jest na stronie internetowej miasta tutaj. Formularz wypełnić można również na komputerach w Punkcie Informacyjnym Urzędu, mieszczącym się w Ratuszu (przy ul. Rynek 4). Zgłaszane pomysły mogą dotyczyć wyłącznie zadań o charakterze inwestycyjnym lub remontowym, które mieszczą się w kompetencjach gminy. Proponowane zadania nie mogą być związane z koniecznością zabezpieczenia przez miasto w latach kolejnych dodatkowych pieniędzy dla ich prawidłowego funkcjonowania, nie związanych z ich bieżącym utrzymaniem (koszty mediów, sprzątanie, dozór). Wypełnione formularze projektów można wypełnić na stronie i wysłać za pomocą opcji "wyślij".\nWeryfikacji zgłoszonych projektów pod względem formalno–prawnym, pod kątem szacunkowych kosztów oraz możliwości zabezpieczenia w budżetach na kolejne lata ewentualnych kosztów generowanych w przyszłości przez projekty dokona Zespół Weryfikujący Wykonalność Projektów.\nLista pozytywnie zweryfikowanych propozycji ogłoszona zostanie na internetowej stronie miasta do 15 października 2016 roku.\nWybrane przez mieszkańców zadanie do 30 roku zostanie wpisane do projektu budżetu na rok 2017.\nPrzypomnijmy, że do budżetu partycypacyjnego na rok 2015 zgłoszono 27 pomysłów na upiększenie bądź usprawnienie życia w Tarnowskich Górach. W głosowaniu udział wzięło ponad pięć tysięcy osób. Plebiscyt wygrała budowa nowoczesnego boiska wielofunkcyjnego wraz z montażem piłkochwytów oraz wyposażeniem sportowym do gry w koszykówkę, siatkówkę i piłkę ręczną na terenie Publicznej Szkoły Podstawowej nr 3 im. Franciszka Blachnickiego przy ul. Wyspiańskiego 1. W roku 2016 w ramach akcji podobny obiekt sportowy powstanie przy szkole w Rybnej.\nZarządzenie w sprawie zasad budżetu partycypacyjnego


Oferta Primabus - Busy do Holandii - Busy do Holandii - Belgii i Niemiec\nBusy do Holandii - Belgii i Niemiec\nPolska tel: +48 608 417 800\nOferta Primabus – Busy do Holandii\nOpublikowane przez Busy do Holandii w dniu 20 października 2018 20 października 2018\nNasza firma ma już kilkuletnie doświadczenie w prowadzeniu przewozów do Holandii, Niemiec i Anglii. Przewozy do Holandii świadczymy busami większych gabarytów, a więc o długości 6,5 metra oraz wysokości 2,4 metra. Taka wielkość busów gwarantuje naszym klientom, że nie dość, że mogą zabrać ze sobą 60 kg bagażu to jeszcze komfort podróży jest o wiele wyższy niż w busach typu Renault Trafic czy Opel Vivaro. Samochody są w układzie siedzeń 2+2+2+3, a więc busy pozwalają naszym klientom nie siedzieć w ścisku jeden obok drugiego ale nawet swobodnie się położyć na siedzeniach rozkładanych niemal do pozycji leżącej. Z prawej strony pasażerów znajduje się duży korytarz, na którym mogą oni trzymać swoje podręczne bagaże lub podróżować wspólnie ze swoimi pieskami lub kotkami. Oczywiście w większości busów przy suficie są również rozmieszczone półeczki, na których można położyć koce, swój sprzęt elektroniczny czy plecaki. Busy z Polski do Holandii oferują też system door to door, a więc każdy z naszych klientów jest odbierany z miejsca zamieszkania i jest dowożony na miejsce przeznaczenia. Takie rozwiązanie pozwala na minimalizację kosztów podróży i nie obciąża nikogo ze znajomych czy rodziny pasażera. Ma to też zdecydowaną przewagę nad przelotami, gdyż nikt tutaj nie musi się udawać na lotnisko, a ni docierać już z lotniska do domu. W trakcie podróży do Holandii mamy do czynienia z na tyle długą trasą, sięgającą nieraz dwóch tysięcy kilometrów, że każdy pasażer, oprócz dużej ilości miejsca, powinien też od czasu do czasu rozprostować nogi i się przewietrzyć. Nasi kierowcy zawsze biorą pod uwagę sugestie pasażerów i nieraz zatrzymują się na wydzielonych miejscach postojów, tak aby każdy mógł coś spokojnie zjeść, zapalić papierosa czy skorzystać z toalet. W drodze do Holandii oprócz komfortu gwarantujemy naszym pasażerom, że będą oni mieli możliwość podładowania swoich telefonów, a także skorzystania na terenie Polski z Internetu, który w każdej chwili może im udostępnić nasz kierowca. W każdą trasę do Holandii jadą zazwyczaj dwaj kierowcy, tak że podczas gdy jeden prowadzi, drugi w tym czasie śpi i na odwrót. Taki system zwiększa bezpieczeństwo i gwarantuje, że ryzyko wszelkich opóźnień czy nawet wypadków maleje niemal do zera. Kierowca prowadzący busa jest zawsze wypoczęty i w sposób pełny skoncentrowany na prowadzeniu pojazdu. Większość z naszych kierowców jest też zaznajomiona z mechaniką pojazdową i w przypadku kiedy busy odmawiają posłuszeństwa, są oni w stanie usunąć usterkę, tak aby dalsza podróż przebiegała bez przeszkód. W naszych usługach nie możemy się obejść bez dobrego ubezpieczenia. Doświadczenie pokazało nam, że w każdej chwili z powodu braku uwagi albo braku odpowiedzialności inne samochody i inni kierowcy mogą stać się źródłem niebezpieczeństwa. Na szczęście busy w usłudze przewozy Holandia są na tyle duże, że w całej historii firmy nie mieliśmy żadnego poważnego wypadku, w którym ktokolwiek w jakikolwiek sposób by ucierpiał. Co więcej każde auto jest ubezpieczone u największego polskiego ubezpieczyciela, czyli w PZU, który jest w stanie podstawić auto zastępcze lub zorganizować na jakiś czas dla pasażerów miejsca noclegowe do czasu podstawienia auta zastępczego lub do czasu naprawy pojazdu firmowego. Przewozimy pasażerów z Holandii do Polski kilka razy w tygodniu i ze względu na ugruntowaną pozycję na rynku oraz doskonałą reklamę nie zdarzają nam się sytuacje, w których musimy odwoływać przejazdy. Dzięki temu przejazd każdego klienta jest pewny i nie musi się on obawiać, że nie dotrze do pracy lub do rodziny i znajomych na czas.\nTagi:przewozy Holandiatanie busy do Holandii\nSprawdzone Busy z Polski do Holandii


Zapraszamy do składania aplikacji na stanowisko Analityka w Instytucie Kościuszki – ik.org.pl\nZapraszamy do składania aplikacji na stanowisko Analityka w Instytucie Kościuszki\nStowarzyszenie Instytut Kościuszki poszukuje ambitnej i zmotywowanej osoby, chętnej rozwijać swoje doświadczenie na stanowisku Analityka w ramach prowadzonego projektu badawczo-rozwojowego\nAnaliza informacji pozyskanych ze źródeł otwartych (OSINT);\nTestowanie narzędzi informatycznych wspierających analizę danych;\nOpracowywanie raportów zawierających wnioski z prowadzonych analiz;\nPrezentowanie wyników analiz z badań wewnątrz organizacji oraz wśród zewnętrznych interesariuszy.\nUdokumentowane doświadczenie w zakresie analizy źródeł otwartych;\nMile widziane doświadczenie w realizacji projektów naukowych bądź R&D;\nMile widziane znajomość programów wspierających statystyczną analizę danych;\nPłynne posługiwanie się językiem polskim i angielskim w mowie i piśmie (min. poziom C1);\nMotywacja do rozwoju osobistego, w tym naukowego;\nPracę w ramach interesującego projektu badawczo rozwojowego;\nPracę w dynamicznym i zmotywowanym zespole;\nWyślij CV wraz z listem motywacyjnym (w języku polskim lub angielskim) na adres hr@ik.org.pl z dopiskiem „Analityk” w temacie wiadomości.\nTermin rozpoczęcia pracy: od 22 lipca 2019 r.\nNieprzekraczalny termin na składanie aplikacji: 14 lipca 2019 r.\nDokumenty: CV oraz list motywacyjny


Meble indyjskie - kolekcja Angora - Meble Świata\nOpis: rewniana szkatułka na biżuterię wykonana w stylu Retro, malowana na biało, wyposażona w rozmaite przegródki, szufladkę oraz wieko wykończone ażurowymi zdobieniami. Towar drugiego gatunku. Na życzenie klienta wysyłamy zdjęcie konkretnego egzemplarza towaru przed wysyłką.\nOpis: Stylowa lampa podłogowa z serii Arlington wykończona w kolorze tlenionego mosiądzu. Średnica lampy wynosi 43,2 cm, a jej wysokość 167,6 cm. Źródło światła: 1 x 60W E27. Lampa dostępna na zamówienie. Termin oczekiwania na realizację zamówienia ok. 2 tygodni. Lampy sprowadzamy na indywidualne zamówienie w związku z tym nie ma możliwości skorzystania z 14-dniowego prawa odstąpienia od umowy.\nOferta Meble indyjskie kolonialne industrialne Meble indyjskie - kolekcja Angora Aranżacje\nKolekcja Angora jest kolekcją mebli indyjskich którą mamy w ciągłej sprzedaży. Większość mebli z tej kolekcji jest na ekspozycji na naszym salonie. Meble sprowadzamy na zamówienie klienta, termin oczekiwania około dwóch tygodni.\nJesteś 13254198 odwiedzającym


Lukas Podolski wstrzymuje ruch lotniczy Sport\nBONGARTS/GETTY IMAGES/Alex Grimm\nTym razem przyczyną było coś bardziej prozaicznego, a mianowicie - zapominalstwo niemieckiego piłkarza (nie omieszkamy przypomnieć - o polskich korzeniach!), który podczas ostatniego lotu z Kolonii do tureckiego miasta Antalya... nie miał przy sobie paszportu . Sprawcą całego zamieszania miał być podobno syn Poldiego, który przed wylotem bawił się portfelem piłkarza i wyjął gdzieś ten ważny dokument .\nCo najciekawsze w tej historii, to to, że samolot bez Podolskiego na pokładzie nigdzie polecieć najwyraźniej nie może. Pilot i wszyscy pasażerowie przez czterdzieści minut cierpliwie czekali więc na dowiezienie paszportu gwieździe futbolu - czego się w końcu nie wybacza takiemu mężczyźnie (Ciacha wybaczyły nawet niepolskość).\nA swoją drogą, oczekujemy, że z racji pełnienia zaszczytnej funkcji redaktorek najbardziej różowego portalu w całym internecie też nas kiedyś spotkają takie przywileje. Ach, być prawdziwą lotniskową diwą...Ale to chyba tylko na zawsze pozostanie w sferze naszych marzeń. Podobnie jak tors Lukasa.


Mikołajkowe przedstawienie Zespół Szkół Ekonomicznych\nStrona główna » Archiwum » ROK SZKOLNY 2018/2019 » Mikołajkowe przedstawienie\nJak co roku, 6 grudnia, odwiedziliśmy Oddział Dziecięcy w Powiatowym Szpitalu w Zawierciu. Nasi aktorzy przedstawili dzieciom bajkę o dobrej dziewczynce, chorej babci, strasznym wilku i dzielnym gajowym. Mali widzowie bez trudu rozpoznali Czerwonego Kapturka. Po przedstawieniu wszystkie dzieci odwiedził Święty Mikołaj z workiem pełnym prezentów. Było dużo zabawy i uśmiechów na buzi małych pacjentów. Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia, a naszej młodzieży dziękujemy za zaangażowanie i pracę włożoną w przygotowanie przedstawienia. Opiekę nad młodzieżą sprawowały panie Małgorzata Machelska-Rychter i Milena Koronowicz.\nDonata Rok - narrator\nDaria Rybarczyk - Czerwony Kapturek\nJulia Warszawska - mama Kapturka\nWeronika Rok - babcia Kapturka\nMaciej Duras - wilk\nDamian Bakowski - gajowy\nKarol Bugaj - Święty Mikołaj\nJulia Katolik - śnieżynka\nWiktoria Domagała - śnieżynka\nDominika Galas - śnieżynka\ndata dodania: 2018-12-15 10:42:07\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "ekonomik-zawiercie.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.ekonomik-zawiercie.pl/artykuly/345 Serdecznie polecam.


Walczyli amatorzy z Częstochowy | Gazeta Częstochowska\nW sobotę (17 lipca) na owalu przy Alejach Zygmuntowskich w Lublinie rozegrano trzecią rundę tegorocznych zmagań o Drużynowe Mistrzostwo Polski Nieprofesjonalnych. W imprezie z dorobkiem 45 „oczek” triumfowali gospodarze. Druga pozycja przypadła sekcji amatorskiej Włókniarza Częstochowa, która wywalczyła 37 punktów. Na trzeciej lokacie sklasyfikowano natomiast Old Boys z Bydgoszczy (32 pkt). W zawodach ze względu na problemy kadrowe nie wzięli udziału zawodnicy RKM-u ROW Rybnik. Z bardzo dobrej strony na torze w Lublinie zaprezentował się zaledwie piętnastoletni adept częstochowskiej szkoły żużla, Hubert Łęgowik. Młodzian w debiucie w całkiem niezłym stylu wywalczył bowiem 9 „oczek”.\nWłókniarz Częstochowa – 37: Robert Szewczyk 8 (1,3,w,3,1), Zbigniew Kasprzyk 7 (2,1,2,2,-), Hubert Łęgowik 9 (2,2,2,2,1), Mirosław Ziębaczewski 1 (-,-,-,1,-), Dariusz Głębocki 12 (3,w,3,3,3).\n+ foto: Hubert Łęgowik z częstochowskiej szkoły żużla zaprezentował się bardzo dobrze podczas czwórmeczu amatorów sportu żużlowego rozgrywanego w Lublinie. AUTOR: R. PIOTROWSKI