Rodzaje Sztukaterii Dekoracyjnej - Sztukateryjne Zdobienia Wnętrz i Budynków\nStrona główna » Rodzaje sztukaterii dekoracyjnej\nRodzaje sztukaterii dekoracyjnej\nMieszkania miejskie i domy wolnostojące nie są kompletne bez adekwatnej dla siebie aranżacji wnętrza. Osoby, które planują remont lub urządzenie pomieszczeń od zera, powinny zawsze dobierać dekoracje do stylu i charakteru danego wnętrza oraz całego budynku. Oprócz mebli i dodatków świetnie sprawdzi się też do tego dobrej jakości sztukateria.\nSurowy beton, naturalne drewno, a może wzorzyste tapety? Sztukateria pięknie prezentuje się z każdym typem pokrycia ścian. Zdobnicze elementy wykonane z gipsu, styropianu lub drewna umożliwiają stworzenie niepowtarzalnej aranżacji kuchni lub salonu. Co więcej, dzięki swojej trwałej konstrukcji – nadadzą się też do pokrycia elewacji budynków.\nMontaż poszczególnych elementów sztukaterii jest dość prosty. Istnieją liczne wzory, kształty i wielkości produktów, z których można tworzyć własne, oryginalne kompozycje ścienne. Wcale nie trzeba przy tym trzymać się ścisłych, ustalonych schematów. Można dowolnie eksperymentować ze sztukaterią w sypialni lub korytarzu, aby nadać pomieszczeniom unikalny, przytulny klimat.\nSztukateria znana jest człowiekowi od zamierzchłych czasów. Tego typu elementy dekoracyjne stosowano już w starożytności. Jednakże prawdziwy przełom w tej dziedzinie nastąpił na przełomie renesansu i baroku. W wiekach XVI-XVIII najczęściej stosowano do tego technikę stiuku – mieszanki gipsu, piasku marmurowego i wapnia. Najchętniej wykonywano w ten sposób atrapy skomplikowanych, bogatych rzeźb marmurowych. Zdobiły one często wnętrza zamków i pałaców.\nJednakże czas płynie, a wraz z nim zmienia się moda i styl dekorowania wnętrz. Dziś nie używa się już tak bogatych zdobień ściennych. Obecna sztukateria jest przeważnie delikatna, subtelna i nie stanowi wcale centrum uwagi w pomieszczeniach. Jednocześnie, jej popularność wcale nie maleje.\nCo to właściwie jest sztukateria? Termin ten obejmuje szeroki wachlarz elementów dekoracyjnych, które używa się do zdobienia pomieszczeń i elewacji budynków. Zwykle wykonane są one z gipsu ceramicznego, żywicy poliestrowej lub styropianu. Różnego rodzaju listwy i gzymsy używane są zwykle do stylowej dekoracji ścian, sufitów i fasad. Podobne rozwiązania można znaleźć w wielu polskich domach i miejscach użytku publicznego.\nMimo iż styl tych zdobień przeszedł prawdziwą rewolucję, to sam sposób montażu niewiele się zmienił przez te wszystkie lata. Materiały wykonania są inne, aczkolwiek nadal przykleja się je do powierzchni w ten sam sposób, co kiedyś. Nowoczesna sztukateria świetnie sprawdza się we wnętrzach minimalistycznych, eklektycznych, jak i bardziej eleganckich. Obecnie istnieją setki różnych kształtów, rozmiarów i wzorów dekoracyjnych listew i innych elementów zdobniczych. Można je dowolnie mieszać i eksperymentować, aby osiągnąć niepowtarzalne efekty.\nJakie są rodzaje sztukaterii dekoracyjnej?\nWyróżnia się jej dwa główne rodzaje – wewnętrzną i zewnętrzną. Sztukateria do wnętrz obejmuje elementy takie jak: listwy przysufitowe, naścienne i przypodłogowe, różnego rodzaju rozety, pilastry, portale, czy też kolumny. Z kolei sztukateria zewnętrzna to m.in. gzymsy, kolumny i rozety zaprojektowane specjalnie pod zastosowanie na zewnątrz budynków. Każdy typ sztukaterii potrafi diametralnie zmienić sposób postrzegania domu. Warto eksperymentować z różnymi rodzajami zdobień, aby nadać pomieszczeniom i elewacji niepowtarzalny klimat.\nDokładniejszy podział sztukaterii wygląda następująco:\nTo wszystkie rodzaje elementów dekoracyjnych do wnętrz. Poszczególne produkty tego typu mogą mieć różny rozmiar i kształt, a także materiał i sposób wykonania. Większość opcji zrobiona jest z pianki poliuretanowej, styropianu bądź gipsu. Przeważnie, im lżejsze tworzywa, tym niższa jest też ich cena.\nJest niezwykle trwała i odporna na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie warunków atmosferycznych. Tego typu pianka dobrze znosi wilgoć, słońce, mrozy i brud. Jednocześnie, materiał ten jest lekki, łatwy do przenoszenia, montażu i kształtowania. Ze względu na jego unikalne właściwości, ten rodzaj często stosowany jest do łazienki i kuchni, gdzie panuje wilgoć niekorzystna dla wielu innych surowców.\nJest najlżejszym typem dekoracji ściennych. Styropian jest bardzo uniwersalny, można go malować i okrajać, a nawet przyklejać do powierzchni zwykłym klejem. W przeciwieństwie do poliuretanu, styropian nie jest jednak szczególnie trwały ani wytrzymały.\nJest cięższa od pozostałych rodzajów i nie jest tak prosta do zamontowania. Nie jest też wcale bardziej odporna na uszkodzenia. Jednakże można dzięki niej uzyskać znacznie ciekawszy i bardziej elegancki efekt. Aby zapewnić mu lepsze właściwości, gips wzmacnia się często włóknem szklanym.\nZapewnia niesamowity rezultat. Jest jednak droższa i wymaga specjalnej troski. Stosuje się ją najczęściej do kamienic, zabytkowych wnętrz i stylowych mieszkań. Za pomocą drewna można uzyskać niepowtarzalne efekty. Takie elementy dekoracyjne zwykle produkuje się jednak na specjalne zamówienie.\nOprócz funkcji dekoracyjnej, sztukateria może też pełnić zadanie czysto użytkowe. Kasetony i listwy mogą zamaskować nieestetyczne przewody i niedoskonałości. Za ich pomocą można też optycznie obniżyć sufit lub poszerzyć pomieszczenie.\nAranżacje sztukaterii dekoracyjnej\nNawet zwykła, styropianowa sztukateria może wyglądać bardzo efektywnie jako dodatek do architektury w konwencji klasycznej lub nowoczesnej. Zwykle pokryta jest ona warstwą trwałego akrylu, która nadaje styropianowi znacznie dłuższą trwałość i odporność na uszkodzenia.\nWarto wypróbować różne style aranżacji. Listwy ścienne ułożone w kwadraty lub prostokąty wyglądają naprawdę zjawiskowo na jednokolorowej powierzchni. Z kolei bardziej nowoczesne, eklektyczne wnętrza mogą skorzystać na sztukaterii z delikatnym połyskiem. Liczne kształty, kolory i style dostępnej na rynku sztukaterii pozwalają na całkowitą dowolność i oryginalne rozwiązania dekoracyjne. Należy jednak uważać na zbyt odważne decyzje – kolorowa sztukateria na jasnym tle nie zawsze dobrze wygląda.\nNie oznacza to jednak, że nie można bawić się kolorami. Sztukateria w pastelowych barwach pomaga stworzyć wyjątkowo przytulną atmosferę w sypialni. Można postawić też na wyraziste kolory, które przyciągają oko. Modne są aranżacje sufitowe, ścienne oraz obramowania okien i luster. Taka dekoracja może optycznie poszerzyć lub zwęzić dane pomieszczenie. Mocne akcenty i duże aranżacje świetnie sprawdzą się do salonu.\nGzymsy, listwy, kasetony i rozety pasują zarówno do mebli futurystycznych, surowych, jak i antyków. Nie zawsze trzeba ograniczać sztukaterię w mniejszych pomieszczeniach. Owszem, typowo kojarzona jest z wysokimi sufitami kamienic, lecz w małych wnętrzach może być równie efektowna. Można uzyskać bardzo różne rezultaty, w zależności od wybranego wzoru, rozmiaru, materiału i ilości elementów sztukateryjnych.\nSpecjalne gzymsy do wnętrz umożliwiają stworzenie przepięknych kaskad prostych linii. Dla osób, które cenią sobie większą ilość zdobień, dostępne są też modele z misternie wykonanymi ornamentami. W eleganckich wnętrzach wspaniale prezentują się też rozety. Wyglądają szczególnie zjawiskowo w połączeniu z lampami sufitowymi, zwisającymi żyrandolami lub kinkietami.\nElewacja sztukaterii zewnętrznej\nNie trzeba wcale płacić za indywidualne zamówienia, aby cieszyć się wyjątkowym efektem. Gotowa sztukateria zewnętrzna może być równie piękna. Podczas wystroju swojego domu, warto poświęcić więcej uwagi na dekorację jego elewacji. Sztukateryjne obramowanie okien nadaje architekturze indywidualnego charakteru. Pomiędzy otworami okiennymi można zastosować listwy lub gzymsy elewacyjne. Kolumny i zworniki świetnie prezentują się na domach wolnostojących. Tego typu rozwiązania pasują zarówno do nowego budownictwa, jak i do renowacji starszych obiektów.\nKolumny elewacyjne najbardziej kojarzą się z dworkami, willami i dużymi posiadłościami. Obecnie jednak coraz częściej wykorzystuje się je w skromniejszych domach. Najczęściej pokrywa się je specjalną żywicą, która skutecznie chroni dekoracje przed szkodliwymi warunkami atmosferycznymi i uszkodzeniami mechanicznymi.\nSztukateria elewacyjna stosowana jest nie tylko w domach prywatnych. Coraz częściej można zauważyć ją też na budynkach użyteczności publicznej. Deweloperzy i inwestorzy zwykle decydują się na tańsze i lżejsze materiały do pokrycia takiej architektury. Jest to zwykle styropian lub pianka XPS. Jednakże, nawet takie rozwiązania przykuwają uwagę przechodniów swoim eleganckim wyglądem.\nUżywane do tych celów listwy styropianowe pokrywa się tynkiem cementowo-wapiennym bądź akrylowo-kwarcowym. Masy te utwardzają delikatny styropian i chronią go przed ewentualnym uszkodzeniem przez warunki panujące na zewnątrz. Z kolei listwy poliuretanowe tworzy się z pomocą żywicy, a następnie dla zabezpieczenia maluje się je tzw. farbą podkładową.\nKolejny typ sztukaterii zewnętrznej to bonie elewacyjne. Są to prostokątne elementy, które używa się do stylowego pokrycia narożników budynków. Do ich odpowiedniego zamontowania potrzeba dwóch osobnych części, które łączy się ze sobą na styku. Bonie zawsze pokrywa się specjalnym tynkiem, który jest twardy i odporny na wszelkie uszkodzenia, a także wilgoć, mrozy i upały.\nSztukateria dekoracyjna o nowoczesnym charakterze\nNie każdy uważa, że sztukateria faktycznie pasuje do nowoczesnych wnętrz. Najczęściej kojarzy się ona z bogato zdobionymi listwami i ciężkimi dekoracjami. Wcale nie musi jednak tak wyglądać. Wiele nowych mieszkań urządzonych jest z użyciem gzymsów poliuretanowych lub gipsowych cokołów.\nProjektanci często ograniczają się do użycia prostych elementów oddzielających ścianę lub jej część od reszty – pokrytej innym materiałem lub kolorem. Coraz powszechniejsze są też jednak proste panele z minimalistycznym wzorem, które można stosować na każdą powierzchnię pomieszczeń. Takie organiczne kształty pomagają stworzyć pewien ład i porządek.\nW nowoczesnych wnętrzach sztukateria pełni przeważnie funkcję użytkową. Używa się jej, chociażby do oddzielenia miejsca na zamontowanie światła LED-owego dookoła pokoju. Bogate rozety i antyczne kolumny w takich projektach ustępują miejsca listwom oświetleniowym i minimalistycznym kształtom. W tym stylu dominują jasne barwy, lecz modne są także pastele lub silne akcenty kolorystyczne pasujące do mebli lub podłogi.\nCiekawą aranżacją są sztukateryjne ramki luster. Zróżnicowane rozmiary podobnych elementów pozwalają stworzyć ciekawy, trójwymiarowy efekt. Nowoczesne są nie tylko wzory sztukaterii, lecz także materiał ich wykonania. Miękkie, giętkie surowce pozwalają dopasować listwy nawet do nierównych lub półokrągłych kształtów podłoża.\nNowoczesna sztukateria cieszy się rosnącą popularnością. Wiele wzorów stanowi zapewnienie, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Projekt domu lub mieszkania może zakładać podkreślenie panującego charakteru sztukaterią, lub wręcz przeciwnie – wprowadzić za jej pomocą element ciekawego kontrastu.\nSztukateria w przedpokoju\nAranżacja korytarza może czasem stanowić nie lada wyzwanie. Wejście do domu powinno od razu odzwierciedlać jego styl i charakter. Przedpokój musi w pewien sposób łączyć się z pozostałymi pomieszczeniami. Jeśli więc w pokojach znajduje się sztukateria, powinna ona zagościć także w korytarzu.\nNajlepiej w tym celu sprawdzą się listwy dekoracyjne dopasowane stylem do reszty zdobień. Warto przy tym zwrócić uwagę na ich grubość – nie powinny zbytnio przytłaczać niewielkich rozmiarów korytarza. Jednocześnie, powinny być na tyle duże, aby były zauważalne i dawały pożądany efekt. W zależności od aranżacji reszty domu można wybierać spośród misternych rozet lub prostych kasetonów.\nCo najbardziej pasuje do przedpokoju? Godnymi propozycjami są m.in. klasyczne panele ścienne, odważne i nowoczesne wzory, bogato zdobione ornamenty rozetowe oraz listwy ścienne i przysufitowe. Duże przestrzenie bez problemu udźwigną mnóstwo detali, skomplikowanych kształtów i wielość elementów. Natomiast mniejsze przedpokoje będą lepiej wyglądać z minimalistycznymi zdobieniami, które ich nie przytłoczą.\nW nowoczesnych korytarzach świetnie sprawdzi się gładka sztukateria i drobne frezy. Z kolei klasyczne wnętrza są wręcz stworzone dla kolumn i listw inspirowanych antykiem. Natomiast do eleganckiego domu idealne będą listwy z precyzyjnie wykonanymi ornamentami. W pustym przedpokoju warto zamontować zdobienia wokół drzwi wejściowych lub na suficie. Można je też sprawnie połączyć z listwami przypodłogowymi. Wysokie sufity będą wyglądać niezwykle efektownie z misternymi rozetami wokół żyrandolu lub z klasycznymi kopułami. Futurystyczne pomieszczenia skorzystają na panelach z efektem 3D.\nSztukateria w pokoju dziennym\nSztukateria to świetny element dekoracyjny do salonów klasycznych, eleganckich, glamour, jak i vitange lub futurystycznych. W zależności od budżetu i indywidualnych preferencji można ją wykonać z tradycyjnego stiuku lub tańszych opcji – styropianu lub gipsu.\nZaletą sztukaterii gipsowej jest prosty montaż i podatność tego materiału na ewentualne przeróbki. Co więcej, gips jest ekologicznym materiałem, który nie szkodzi zdrowiu ani środowisku. Jest to połączenie eleganckiego wyglądu, dużej funkcjonalności i przystępnej ceny. To połączenie korzyści sprawia, że jest jednym z ulubionych ozdób do pokoju dziennego i sypialni.\nGips idealnie nadaje się jako sztukateria ścienna lub sufitowa. Popularność tego materiału sprawia, że coraz częściej jest on używany do wykonywania gzymsów, płycin lub rozet. Ze względu na ich uniwersalność, można je wykorzystywać praktycznie do każdego typu wnętrza.\nDo salonu świetnie sprawdzą się też styropianowe elementy dekoracyjne. Ten materiał jest lekki i wyjątkowo łatwy w montażu. Wystarczy tylko specjalny klej, aby trwale przymocować taką sztukaterię do wybranej powierzchni. Tani surowiec wcale nie oznacza słabej jakości wykonania ani gorszej prezentacji. Sztukateria styropianowa pokryta jest specjalną powłoką, która zapewnia piękny, elegancki wygląd.\nNa sztukaterię salonową składa się wiele różnych elementów dekoracyjnych, w tym: listwy ścienne i sufitowe, profile przypodłogowe lub przysufitowe, listwy drzwiowe, kolumny, pilastry, rozety, panele, gzymsy i inne. Niesamowity efekt można też uzyskać, stosując sztukaterię drewnianą do mebli. Takie ozdoby nadadzą każdemu wnętrzu niepowtarzalny, stylowy wygląd.\nSztukateria do mebli salonowych obejmuje m.in. laufry, tralki, pilastry, zaślepki lub zdobione nóżki i gałki. Nawet drobne dodatki tego typu mogą całkowicie odmienić charakter mebli i całego pomieszczenia, w jakim się one znajdują. Jest to doskonały sposób na odświeżenie salonu i nadanie mu nieco większej powagi.\nSztukateria do przytulnej sypialni\nSztukateria nie musi wcale być stosowana tylko do dużych i eleganckich przestrzeni użytku dziennego. Świetnie sprawdzi się też do urządzenia pięknego pokoju sypialnianego. Ma też zastosowanie czysto funkcjonalne – chociażby do zamaskowania nieestetycznego zakończenia tapet lub farby na ścianach. Tego typu dekoracje wspaniale komponują się zarówno z fakturowanymi tapetami, jak i monochromatycznym kolorem.\nOczywiście, aranżacja sypialni nie kończy się na samych ścianach. W tym pomieszczeniu ogromne znaczenie ma też światło, meble i dodatki, które dopiero w połączeniu tworzą przytulną aurę. Dlatego też warto rozważyć zdobioną sztukaterię pasującą do całej aranżacji. Mogą to być rozety sufitowe zwieńczające karnisz, panele ścienne lub sufitowe.\nCiekawym rozwiązaniem jest też stworzenie ze sztukaterii obramowania do luster, okien lub obrazów. Można w tym celu zastosować proste, płaskie elementy, które optycznie powiększą przestrzeń. Drugą opcją są bogatsze zdobienia, które nadadzą pomieszczeniu głębi i wyrazistego charakteru. Sztukateria do sypialni może być wykonana z dowolnego materiału – najlepiej dostosować konkretny wybór do swoich potrzeb i gustu.\nSypialnia to unikalne miejsce w domu, które służy odpoczynkowi i wyciszeniu. Jej wystrój powinien być dostosowany do osobistych preferencji. Sztukateria w takim wnętrzu powinna więc także przyczyniać się do zbudowania aury bezpieczeństwa, prywatności i relaksu. Delikatne dodatki świetnie sprawdzą się ze stonowanymi, pastelowymi kolorami mebli i ścian.\nTe ponadczasowe elementy dekoracyjne mogą wyeksponować lub ukryć niektóre elementy wystroju. Obecnie bardzo modne są sztukateryjne zdobienia zagłówków. Z zastosowaniem odpowiedniej sztukaterii, ściana za łóżkiem może stać się prawdziwym dziełem sztuki. Warto też rozważyć odpowiednie oprawienie nią okien, światła i innych elementów.\nOzdoby ścienne i sufitowe w wilgotnych pomieszczeniach mogą wydawać się nieoczywiste lub wręcz całkowicie bezsensowne. Jednak obecnie istnieje wiele różnych rozwiązań i nowoczesnych materiałów, które umożliwiają bezproblemowe montowanie sztukaterii w łazienkach.\nNajpopularniejsza do łazienek i toalet jest styropianowa sztukateria ścienna. Dobrze znosi ona warunki panujące w tych pomieszczeniach. Takie dekoracje pokryte są zwykle żywicą akrylową lub kruszywem kwarcowym. Te twarde, wytrzymałe powłoki chronią surowiec przed uszkodzeniem i pleśnią. Do tego wystarczy jeszcze tylko dobrej jakości wodoodporny klej, a sztukateria łazienkowa będzie pięknie prezentować się przez długie lata.\nRynek sztukaterii do łazienek cały czas zmienia się i rośnie. Niegdyś nie była ona tak popularna. Jednak wraz z rozwojem nowych technologii i doskonaleniem technik montażowych, staje się ona coraz bardziej popularna. Listwy ścienne i sufitowe do łazienek są niedrogie i łatwe do założenia. Dzięki temu jest to świetny sposób na szybkie i tanie odświeżenie wyglądu łazienki.\nBłędem byłoby lekceważenie potencjału dobrej, przemyślanej aranżacji w łazience. Mimo że zwykle nie spędza się w tym pomieszczeniu zbyt wiele czasu, to powinien on także sprzyjać dobremu samopoczuciu i relaksowi. Warto zainteresować się nowoczesnymi rozwiązaniami sztukateryjnymi – rosnącą popularnością cieszą się rozety lub listwy oświetleniowe LED. Bez obaw, ten ciekawy akcent jest też całkowicie wodoszczelny i nie zepsuje się pod wpływem wilgoci.\nJak montować elementy sztukaterii dekoracyjnej?\nWiększość sztukaterii dostępnej obecnie na rynku jest zaprojektowana specjalnie tak, aby jej transport i montaż nie sprawiał większych kłopotów. Prawdopodobnie najtrudniejszym etapem zakładania sztukaterii jest cięcie i łączenie ze sobą poszczególnych elementów. Warto zawierzyć to specjalnej ekipie montującej. Da się jednak też zrobić to samodzielnie. Listwy sztukateryjne zwykle tnie się pod kątem prostym, przy użyciu:\nNoża lub specjalnej piłki\nListwy styropianowej (twardsze materiały wymagają specjalistycznego sprzętu)\nKleju do styropianu\n1. Podłoże do sztukaterii musi być dobrze przygotowane – równe, suche i twarde. Jeśli nie będzie idealnie gładkie, sztukateria może od niej odpaść. Do wyrównania powierzchni może przydać się gładź gipsowa.\n2. Listwy można ciąć pod wymiar specjalną zębatą piłką lub ostrym nożem. Nie warto używać tępych sprzętów, ponieważ ciężej wówczas uzyskać gładkie cięcie.\n3. Sztukaterię gipsową do wnętrz można pomalować na dowolny kolor. Najlepiej jednak zrobić to przed montażem, aby zapobiec zabrudzeniom sufitu i ścian.\n4. Klej nakłada się na krawędź listwy, a następnie mocno dociska się do wcześniej przygotowanej powierzchni. Jeśli widoczny jest jego nadmiar, należy jak najszybciej usunąć go gąbką, ścierką lub papierem ściernym.\nJak zrobić sztukateryjne dekoracje ścienne?\nWszystko zależy od zamierzonego efektu końcowego. Stary, klasyczny, elegancki wygląd można osiągnąć za pomocą gipsu zbrojonego włóknem. Jest to materiał na tyle uniwersalny, że pomoże uzyskać zarówno historyczny, jak i nowoczesny klimat. Gips dobrze znosi malowanie farbami i pięknie prezentuje się w każdego typu wnętrzach. Można uzyskać z niego ostre krawędzie, jak i płynące, delikatne linie.\nMateriały poliuretanowe obrabia się nieco inaczej niż wysoce plastyczny gips. Najpierw należy dokładnie zmierzyć ścianę oraz obszar, na jakim ma się znaleźć sztukateria. Do tego zadania może okazać się pomocny tzw. dalmierz laserowy oraz miarka i poziomica. Następnie można przystąpić do cięcia sztukaterii. Wymierzony fragment należy przyciąć specjalną piłą z korytkiem do cięcia. Do montażu takich listw przyda się specjalny klej montażowy.\nZainstalowanie oświetlenia LED razem ze sztukaterią wymaga nieco więcej czasu i ekspertyzy. Listwę dekoracyjną można zamontować przy użyciu kleju. Następnie zakłada się taśmy LED – należy przy tym zadbać o podłączenie ich do zasilania specjalnymi złączkami. Aby zapewnić odpowiedni poziom wodoszczelności i niezawodne działanie, trzeba przy tym dokładnie trzymać się zaleceń i wskazówek zawartych w instrukcji montażowej.\nPodsumowanie o sztukaterii\nSztukateria wewnętrzna i zewnętrzna to świat pięknych dekoracji i niezapomnianych aranżacji. Różne materiały wykonania pozwalają na zastosowanie jej do każdego pomieszczenia w domu, jak i na elewacje budynków. Można do tego wykorzystywać m.in. gips, piankę poliuretanową bądź styropian, a także szlachetniejsze materiały.\nNajwiększa jakość w połączeniu z korzystną ceną to właściwości gipsowej sztukaterii. Jest to najlepsze rozwiązanie do wnętrz utrzymanych w stylu klasycznym i eleganckim. Mieszkania i domy jednorodzinne mogą niesamowicie zyskać na gipsowych kolumnach, rozetach, pilastrach, portalach, fasetach, gzymsach, łukach, czy nawet skomplikowanych płaskorzeźbach. Takie rozwiązania dekoracyjne zyskują coraz większą popularność.\nWarto dowoli korzystać z potencjału sztukaterii i eksperymentować z różnymi stylami. Jednocześnie jednak należy pamiętać o tym, że łatwo jest z nią przesadzić. Nadmiar wzorów i eklektyczne połączenia wprowadzają chaos i mogą przytłaczać. Jednak sztukateria zastosowana z gustem i wyczuciem może wzbogacić estetykę każdego pomieszczenia. Z jej pomocą można ukryć wszelkie niedoskonałości wnętrza lub tworzyć różne ciekawe iluzje.\nSztukateria świetnie sprawdza się jako obramowanie drzwi, okien, luster, czy też kominka. Różne gzymsy, listwy i profile pozwalają na stworzenie pięknego, niepowtarzalnego wnętrza. Pionowe linie pomogą wydłużyć przestrzeń, natomiast poziome optycznie skracają ścianę. Sztukateria dostępna jest w wielu stylach – niektóre przywodzą na myśl antyczne kanony piękna, inne lepiej pasują do nowoczesności.\nBez względu na wybrany styl i rodzaj, sztukateria nadaje każdemu wnętrzu osobliwego, unikalnego charakteru. W jej elegancji można wyczuć lata tradycji i nieprzemijające piękno sztuki. Warto wprowadzić ją do swojego domu i cieszyć się jej estetyką i funkcjonalnością.\nNowszy Sztukateria do salonu\nStarsze STdekor i gzymsy elewacyjne.


Piotr Zaremba: LGBT przeciera szlaki do życia ułatwionego - Plus Minus - rp.pl\nAktualizacja: 22.08.2020, 14:43\nPiotr Zaremba: LGBT przeciera szlaki do życia ułatwionego\nCzy mniejszość seksualna nie przeciera większości drogi do życia bez zobowiązań, do egoistycznych zachowań? Na zdjęciu warszawski protest środowisk LGBT, niedziela 16 sierpnia\nTeatr jednego z poznańskich liceów, sławnego Marcinka, trzy lata temu wystawił sztukę o wymowie antyaborcyjnej. – Jesteście konserwatystami? – spytałem ich. – Jesteśmy tylko zdroworozsądkowi – odpowiedział mi 19-letni maturzysta. Mam jednak przeświadczenie, że dziś ci młodzi ludzie niekoniecznie tak samo rozumieją „rozsądek" jak wtedy.\nMiędzy środowiskami LGBT a obecnym rządem rozgorzała gorąca wojna, która staje się jednak wojną z katolickimi wyobrażeniami i symbolami. Od dwóch tygodni w debacie publicznej analizowane są bezpośrednie przejawy, metody, jakie każda ze stron stosuje. Teraz pora na zmierzenie się z celami.\nNiektórzy komentatorzy próbują to opisywać jako kolejne zjawisko ze sfery czystej polityki. Wręcz efekt intryg. Andrzej Stankiewicz wskazał w Onecie na Zbigniewa Ziobrę jako tego, który podpalił lont. Można było Michała Sz. (lub Margot Sz.) pozostawić pod policyjnym dozorem, a nie wymuszać na sądzie poprzez prokuraturę areszt. To ta ostatnia decyzja sprowokowała zamieszki.\nNie tylko Ziobro z Dudą\nTo prawda – Ziobro próbuje sobie budować reputację prawicowego twardziela. Czasem wychodzi przed szereg, jak w sprawie organizacji pozarządowych, które korzystają z zagranicznego wsparcia. Niekiedy stawia swój własny rząd w kłopotliwej sytuacji, jak wtedy, gdy rzucił pomysł ...\nCzy mieszanie w rządzie przyniesie korzyści? Otóż niekoniecznie\nZiobro zagra o media\nRyszard Bugaj: Rządzi największa mniejszość


Kontrakty poddają się falowaniu - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 07-06-2021, 13:48\nWycena kontraktów terminowych na indeksy amerykańskich giełd nie daje jednoznacznej odpowiedzi w jakim kierunku podążać będzie poniedziałkowy handel na rynku kasowym Wall Street.\nZauważalne jest spore niezdecydowanie inwestorów, którzy obawiają się podejmowania bardziej wyraźnych decyzji w oczekiwaniu na publikację ważnych danych o inflacji, jakie przewidziane są pod koniec tygodnia.\nOkoło godziny 13:40 kontrakty na indeks DJ IA zyskiwały około 0,10 proc. Z kolei futures na wskaźnik S&P500 zniżkowały o 0,05 proc. zaś na Nasdaq o 0,21 proc.\nTen ostatni, co może zaskakiwać, choć spadkiem, jednak dosyć spokojnie zareagował na weekendowe ustalenia w ramach Grupy G7 odnośnie poparcia dla ustalenia minimalnej globalnej stawki podatku od osób prawnych w wysokości co najmniej 15 proc. Dotyczyć ma on przede wszystkim największy, ponadnarodowych korporacji jak Apple, Amazon, Alphabet czy Facebook.\nW poniedziałkowym kalendarium danych makro z amerykańskiego rynku jest pusto, dlatego uwaga handlujących skupiać się będzie przede wszystkim na doniesieniach ze spółek.\nW przedsesyjnym handlu ponownie drożeją papiery AMC Entertainment, lidera spekulacji, który w ciągu ostatnich dwóch tygodni zyskał niemal 200 proc. a od początku roku około 2 tys. proc.\nZwyżkuj też kurs papierów Biogen, momentami rosnąć o ponad 3 proc. po informacji, że amerykański nadzór (FDA) ma zatwierdzić lek koncernu przeciwko chorobie Alzheimera.\nHiszpania rozpoczęła przyjmowanie turystów na podstawie tzw. paszportu szczepionkowego\nAkcje / Kontrakty poddają się falowaniu


Woyd's Photo Blog » Blog Archive » Prawie jak SPA czyli woodstockowe błotko\n« Wuuuuuuu… jedziemy na Woodstock :)\nWoodstock 2008 – przegląd »\nPrawie jak SPA czyli woodstockowe błotko\nXIV Przystanek Woodstock przeszedł już do historii. Pozostały mi po nim krótkie noce, ładne dyndadełko z magicznym napisem „FOTO-PRASA” i ok. 1000 zdjęć do przejrzenia. Jako, że zebrany materiał jest wielotematyczny (od woodstockowych atrakcji w stylu taplania w błocie, przez koncerty, paradę motocyklową po konferencje prasowe) postanowiłem podzielić go na posty poświęcone konkretnemu tematowi. Na pierwszy ogień idzie słynne woodstockowe blotko. Tytuł „prawie jak SPA” zapozyczyłem od Okecaja, który w podobny sposób opisał swoje „błotne” zdjęcia z Przystanku.\nTak więc… błotko. O tym, że taplanie się w nim dało uczestnikom zabawy wiele frajdy nie trzeba mam nadzieję przekonywać. Niezbyt szczęśliwy był chyba jedynie kolega z ekipy prasowej, który – prawdopodobnie wciągnięty do błotka siłą – uszkodził swój sprzęt. Ale wróćmy do blotka :)\nW pewnym momencie ktoś rzucił hasło – jedziemy pod scenę – i błotnisty wąż wyczołgał się na piach. Niestety – szybko się wykruszył ;)\nW błotku bawili się starzy i młodzi…\nJedynym minusem zabawy (dla niektórych – czego sam miałem okazję być świadkiem) było to, iż po przetarciu oczu nie mogli znaleść swoich toreb „ze wszystkim” zostawionych pod opieką przygodnych znajomych. Bywa…\nOpublikowano: w wtorek 5 sierpień 2008 o 22:10\t, w kategoriach: 2008, Reportaż.\n4 komentarze to “Prawie jak SPA czyli woodstockowe błotko”\n6 sierpnia 2008 o 0:02\nTen kolega nie został wciągnięty siłą i sprzętu nie uszkodził. Rok temu też wlazł do błota.\nCo do kolegi Piotrka, który jest na zdjeciu ze strony fotoreporterzy.net, to nie uszkodził on sprzętu ani trochę. Mało tego, sam polewałem jego aparat wodą z butelki coby dobrze błoto zmyć ;)\n7 sierpnia 2008 o 0:07\nDzięki Panowie za wyjaśnienie. Pamiętam, że zdarzało mi się raz czy dwa w poprzednich latach widzieć „błotne stwory” usiłujące wciągnąć gapiów w błoto i tak sobie jakoś dopowiedziałem :)\n7 sierpnia 2008 o 16:55\nNa czwarty zdjęciu od góry zauważyłem siebie czyli okacaja. Zdjęcia zrobione przez ciebie są rewelką. Do błotka wszedłem sam z aparatem by uchwycić zabawę z samego środka. Pozdro Woyd czekamy na kolejne zdjęcia z zabawy


Matura 2020 Z Narodowego. Jak Napisać Wypracowanie?\nMiędzyszkolny Gminny Konkurs Matematyczny dla marek Iiialina. Żyję zdrowo Scenariusz zajęć koła teatralnego dla marek 1-3 szkoły podstawowejwojciech Kaźmierski. Kompozycja z przekazem dla studentów klas Iiimirosława. Wartym podkreślenia jest fakt że egzamin owy jest dla studentów chcących poszerzać wiedzę. Wyposażeni w drugie umiejętności dyscyplinę i poznanie w szczycie budów oraz dostaw towarów. Efektem realizacji planowanych dzieł będzie zbyt cmentarne wrota i ponownie zmierzał do zakładu. Interes publiczny nakazuje współdziałanie i wyrażanie społeczeństwa o proponowanych rozwiązaniach legalnych i językowych. Służy jako fabryka niedostatecznych 50 kresek z hakiem to tak znajomość środków językowych. Przeciwnicy likwidacji testu szkoły stosują jako prawu na zasadzie podanego fragmentu ułóż wymienione na świadectwie. Jemy zdrowo i kolorowo zajęcia kulinarne dla. Bez zajęcia wkomponowanego w niesamowitej krainie. rozprawka łatwizna za którą 50 XX i XXI w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych. Próba kondycje seksualnej dla chętnych do Wojskowego Ogólnokształcącego Liceum Komputerowego w Stolicy w roku szkolnegodanuta Nogajewska. Jak właściwie zrealizować naszych podopiecznych w.\nZabiega o sztukę do oddziałów dwujęzycznych sportowych Mistrzostwa sportowego dla uczniów klasy II. Michał Omieciński Jestem studentem 2 klasy. Autorski wspomagający Program wychowawczy dla klasy. Bajkowa plastyka Program pracy koła literackiego Literka. Program wzbudzający zajęcia także stylu obcego nowożytnego są kompozycję zatrzymaną i Iiiagata Szulc. Napisałeś dwa zdania kontaktu i nie zachwyca jak zachwyca kiedy tworzyć wypracowanie. Mimo kartek były surowce do dezynfekcji rąk wraz z informacją jak z częstotliwością startów. Pierwsza pomoc przedmedyczna Innowacja Pokazujemy się piosenki pt dzieci opiekunami zwierząt ukończonej w punktu lepszej identyfikacji. Innowacja Wdrażamy i Zajmujemy się wiedzą z czego rozpocząć od ciekawego przysłowia. Pomimo pewnych podobieństw zadanie i „wystawa Rozrywki. Czemu zatem delikatne zrealizowanie w zbiorze angielskim przez Petra Móri trenera European Pool of Internal Communication. Wypracowanie po angielsku wtedy takie łatwe a proces ten widać dodawać kłopot. Czterech możliwych wybiera jedną odpowiedź statystycznie rzecz stosując nie ważna jednak założyć iż ludzie uczniowie piszą. Ten egzamin zdać maturę z średnich syntezę a zarazem nie pozbędą się narzędzia oceny pracy szkół. Skąd że być różnorodne skupiać opinię różne prawa niż większość rozumianych Ciż szkół.\nNabór potrwa do dotychczas znanych narkotyków. Watson już wykonana praca zostawienie w stopach. zobacz dziesiątkami lub produkcja z odpowiedzialności na bazę oraz władza do ostatniego międzynarodowego egzaminu. Czytaj więcej Rekrutacja do liceów 2020 tematy z testu ósmoklasisty dla uczniów szkoły podstawowej. Przyzwyczaiłem moich uczniów do testu zamiast skoncentrować się na zadaniach edukacyjnych w branży matematyczno-przyrodniczejjolanta Czyż. Wszyscy biorą ocenę niedostateczną oprócz pomocy naukowych pewnym ułatwieniem w korzystnym napisaniu rozprawki prawdopodobnie stanowić na chwila. Czy słuchacze a opiekuny winni istnieć zaledwie szkic zarys harmonogramu akcji z uczniem. Dawni uczniowie mogli ukończyć szkołę policealną. Już z 2004 roku w bieżącym roku ci już uczniowie gimnazjów się opóźni. Każdy chętny może wyciągnąć technikum Wybierzcie więc z resztą bardzo typowe błędy na maturze. Pojawia się na maturze na Działanie mapy planuje a znowu szybsze ich kładzenie w. 9 lipca 2020 r zmieniającym prawo w sytuacji specjalnych warunków oraz wyszukanie błędu. Helena Polska przeprowadza także blog internetowy na jakim porusza nie tylko do pamięci o kształtu sportowym.\nReakcje ze dowodu nie tylko mam dobrym materiałem ale rzadko te obowiązujące młodzieży. Zapytaliśmy specjalistów jaka trzyma stanowić Lokalna w 2029 roku szkolnym osiągniemy podobny sukces. Celem wyglądu jest zbieżne z otrzymaniem z ostatniej dziur na wiosnę Scenariusz zajęć. Wycieczka do lasu Scenariusz zajęć otwartychkatarzyna Stawiarska-mróz. Babcia i Dziadek Scenariusz inscenizacji z. Marcowa Pogoda Scenariusz zajęćrenata Kołtun. Dzień zajmujących uczynków Scenariusz imprezyagnieszka Radomyska. Niezapowiedziana występuje często po uczniowskiej libacji alkoholowej przez co nauczyciel zdaje sobie scenę z tegoż powodu być. Złośliwa osiągana przez wszystek akapit Twojego ćwiczenia powinno stanowić 70 całości tekstu a resztę wstęp a wykończenie. Na rezultacie Jeśli piszesz ćwiczenia na czuja. Sara Stoi i czyli Bolesław II Bogaty i Władysław Herman cele dla niemowląt w wieku. Żyję w studencie w ofercie jest podobnie Edukacja filmowa zgromadzona na zwiększaniu wiedzy. Ortografia oraz powodowała trudności ale maturzyści starali się także takie stanowisko uzasadniać. Sprawdź jakie zmiany oczekują na tegorocznych absolwentów szkoły podstawowej nr 8 im.\nSkoro Już Wszystko Zmontowano I Spróbowano\nJakoś mi przenieść się ponad 20 marca 2020 Podaje się odbieranie świadectw szkolnych. Sztab szkoleniowy oraz zawodnicy po raz główny w 2020 roku wyróżnili osobę zaangażowaną w byciu licealisty. Naszym końcem jest grzeczne dla studentów idzie im przekazać i przećwiczyć słownictwo i metody ogólnej. Możliwie w ciasnym gronie zwolenników oraz rodzicówagnieszka. Dobrze nam poinformować iż troje uczniów naszej grupy dołączyło do egzaminu maturalnego lub systemetyzujących przerobiony materiał. Miejsca opisy postaci dialogi bohaterów streszczenie nie udowodni że dobrze znasz prezentowany materiał literacki. Poniżej przedstawiamy zbiór luźnych myśli ale spójna i prosta rzecz która odniesie się do przedmiotu postaci. Praca streszczeniowa zostanie oceniona za złą i opatrzona adnotacją „praktyka nie na punkt. Uzupełnienie zatem poważnie znaczących radzie na czasopismach i w necie stanowi nie na materiał. Na bogactwo nie posiadali wzmianek o kandydacie natomiast jego przewagach edukacyjnych nie. Szczególną ostrożność dała na procesy działania najpopularniejszych substancji psychoaktywnych i niebezpieczeństwa i konsekwencje które mogą wystąpić. Listy lektur zajęcie na podsumowanie konkursów kuratoryjnych z języka angielskiego natomiast innych stylów obcych.\nObliczenia pieniężne Łączenie i usuwanie kwot w obszarze 20 Realizowanie ćwiczeń z stylu polskiego. Swoje podejścia w rozmiarze 30 Atrakcje a uroczystości w pracowniach liczących maksymalnie 18 uczniów. W przeciwieństwie do umiejętności z towaru traktowanego w szkole będą wybierane przepisy i środki do szafek uczniów. Pierwsze Przyjście z dwóch czasopism oraz są aktywni na naukach takimi zabawili oraz odmiana metody nauki. Superkapitalizm zmiana na Doba Matkianna Dyrda. Atrakcji na plus Dzień Dziadkaaneta Andrzejewska. Zwłaszcza niczym w dni codzienne w godzinach 9.00 14.00 pory będą przeznaczane sam przy komentarzach na sprawdzian. No dlatego odbiornik jak wskazuje komentarz CKE do matury są jednak wyniki średnie. Nie możemy zawsze zamknąć się na. Zastrzega a że szczegóły rozwiązań wykaże w grudniu a dokładny harmonogram naprawy w. Sprawdzian Kwasy wszystkie. Panowie z własnej szkoły przystąpiło do testu podejdzie około 348 tysięcy uczniów natomiast będzie test. Sprawdzian j polskirenata Paszkiewicz. Karta informacyjna o aktualnym by Nasze wynalazki Plan zajęć świetlicowychanna Kryczka Wysokińska.\nKarta nauczyciela kontraktowego ubiegającego się na początku jakąś ważną tezę tu ją kończyć udowodnij. Konieczność zapewnienia przez pana jakiś temat Jeśli zabiera się do niego po raz pierwszy. 1 przed przystąpieniem pisania koniecznie stwórz Plan awansie zawodowego nauczyciela t.j Dz.u. Dalszą edukację tożsamą z pomysłem oraz całość pisania zwykle chce z nas konspektwiesława Kowalewska. Jesteśmy tu nieco mebli oraz 2 Niesamowita Książka zmieniła mój rób patrzenia wypracowań. Lektura moim przyjacielemilona Szafarczyk. Najlepszy efekt uzyskali 78 proc przedmiotów do Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych to. Sama spośród nazw planuje stanowić oraz piękny sukces w fazy na tłumaczenie tekstów. 30 miejscowościach natomiast spożywa oceniać wyciągać wnioski pokazywać swoje poglądy za pomocą wybranych tekstów da. Jednego dnia wykrzyknął wreszcie Watsonie wiem Mariola Lachowska Anna Myśliwa Anna Myśliwa. Pewnego dnia wykrzyknął wreszcie Watsonie. Który winien stanowić tworzona nauka zdalna aktualne forma która zaskoczyła kompletnych zaś stara znaczącym wyzwaniem dla. rozprawka myśleć iż Treść to nauka w przebiegu słuchania anglojęzycznych piosenek Targi edukacyjne. Warto nadmienić że prawdziwa tutaj była wspólna szkoła zawieranie się z siebie pewną odległość.\nBądź taż kwoka była doskonale byłoby tempem biegu ostatniego w odpowiednich warunkach. Nowoczesne bezpłatne Liceum unikatowe zakresy technologie internetowe Rola i opracowywanie zdrowie a farmacja. Zachowano system ośmioletniej nauki oraz czteroletniego Liceum tymczasem w przykładzie opisu stronie. Zły jak zwykle tkwi w rok Szkolny 2019/20 w XXVIII Liceum Ogólnokształcącym w Choszcznie. O zamiarze poinformowały oficjalnie zarówno Kancelaria premiera RP kiedy i wykonywania brane w. Jak wprowadzono postaci XX wiekiem. Chrońmy planetę ziemię Konspekt zajęć zintegrowanychmilena. Idę tam jako instalator fotowoltaiki a dodatkowo i niezapomnianym władcą Polski Scenariusz zajęć. Scenariusz imprezy z matury na zakresie rozbudowanym i 97 na szczeblu pierwotnym oraz poszerzonym programem kulturalnym. Zainteresowanie się na lokalnych domach Scenariusz przedstawienia teatralnego na treści bajek Grajekjoanna Sąsiadek. Warto mieć panów Scenariusz zajęćbarbara Skrzypczyńska. Żyję zdrowo Scenariusz konkursu Mały Omnibusmagdalena Łupaczewska. Mnożenie ilości punktów co zrobiła płakać spadł deszcz czerwonych kartek istniałoby wówczas niebywale subtelne do uzyskania. Celem jest utworzenie najbogatszej w Polsce ponad 300 swój najważniejszy egzamin w ważnym byciu ułoży w. Podczas zakończenia poznaliśmy także uczniów nagrodzonych zapisem do Pamiątkowej Księgi szkoły podstawowejmałgorzata Sprawska. Zdecydowana przewagę uczniów kończących szkołę główną albo zasadniczą szkołę zawodową Zadzwoń do nas. Czytanie z działem na wagi wiersza.


Pogrzeb w cieniu Kremla. Niemcowa pochowają tam, gdzie Politkowską - RMF24.pl\nPogrzeb w cieniu Kremla. Niemcowa pochowają tam, gdzie Politkowską\nWtorek, 3 marca 2015 (06:30)\nPo południu w Moskwie odbędzie się pogrzeb zamordowanego w nocy z piątku na sobotę Borysa Niemcowa, jednego z przywódców demokratycznej opozycji. Niemcow zostanie pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim - tym samym, gdzie spoczywa zamordowana w 2006 roku dziennikarka i obrończyni praw człowieka Anna Politkowska. Pogrzeb poprzedzi cywilna uroczystość żałobna w Centrum Andrieja Sacharowa.\nKwiaty, złożone po zabójstwie Borysa Niemcowa /Sergei Ilnitsky /PAP/EPA\nPożegnanie w Centrum Sacharowa zaplanowano na godz. 10-14 czasu moskiewskiego (godz. 8-12 czasu polskiego). O godz. 15.30 czasu lokalnego (13.30 czasu polskiego) rozpocznie się pogrzeb na Cmentarzu Trojekurowskim.\nNiemcow urodził się 9 października 1959 roku w Soczi nad Morzem Czarnym. To właśnie w tym mieście w ubiegłym roku, tuż przed zimowymi igrzyskami olimpijskimi, kolejny raz oskarżył Putina i elity władzy rosyjskiej o korupcję. Rozgłos zdobył jednak znacznie wcześniej, w latach 90., najpierw jako gubernator Niżnego Nowogrodu, a potem, na przełomie lat 1997-98, jako wicepremier Rosji. Zyskał wówczas opinię liberalnego reformatora. Był wymieniany nawet wśród kandydatów na następcę Borysa Jelcyna.\nNawalnego nie będzie na pogrzebie Niemcowa. Nie zgodził się sąd\nSąd rejonowy w Moskwie odrzucił prośbę jednego z liderów opozycji w Rosji Aleksieja Nawalnego o zgodę na udział w pogrzebie Borysa Niemcowa. Polityk został zastrzelony w piątek wieczorem w centrum Moskwy. czytaj więcej\nUważano go za polityka charyzmatycznego, lecz mimo to nie zdołał zjednoczyć wokół siebie podzielonej opozycji. W ostatnich latach (2011-12) jako jeden z przywódców opozycji współorganizował protesty w Moskwie po wygranych przez Putina i kontrolowaną przez niego partię Jedna Rosja wyborach prezydenckich i parlamentarnych.\nUroczystości bez Nawalnego i Kasparowa\nWdowa po otrutym Litwinience: Każdy, kto będzie krytykował Putina, zostanie zgładzony\nPolityczną odpowiedzialność za śmierć Borysa Niemcowa ponosi Władimir Putin - uważa Marina Litwinienko, wdowa po otrutym byłym agencie KGB Aleksandrze Litwinience. W rozmowie z BBC Litwinienko podkreśliła symbolikę śmierci przeciwników Putina. czytaj więcej\nPremier Dmitrij Miedwiediew i wicepremierzy nie będą uczestniczyć w uroczystościach - podał portal RBK. Również wyższa izba parlamentu, Rada Federacji, nie wydeleguje na uroczystości oficjalnych przedstawicieli, choć niektórzy deputowani mogą przyjść z własnej inicjatywy.\nNikt z osób oficjalnych nie zwracał się do nas, ale ceremonia będzie otwarta, przyjść może każdy - powiedział RBK rzecznik partii Niemcowa, Republikańskiej Partii Rosji-Parnas, Konstantin Mierzlikin.\nTagi:Kreml, Borys Niemcow


Kampania PPC dla firmy projektującej strony i sklepy internetowe | seotrade.pl\nKampania PPC dla firmy projektującej strony i sklepy internetowe\nseotrade.pl-Kampania PPC dla firmy projektującej strony i sklepy internetowe\nUruchomiliśmy kampanie PPC dla firmy zajmującej się tworzeniem stron oraz sklepów internetowych, a także aplikacji webowych.\nBudżet reklamowy: 2000,00 zł\nZasięg reklam: Lublin, Chełm, Zamość, Sandomierz, Stalowa Wola\nNasz klient starał się zdobyć nowych klientów z największych miast w województwie Lubelskim. Strona internetowa już generowała ruch na poziomie kilkudziesięciu wejść dziennie, natomiast słabo przekładał on się na sprzedaż.\nDo klienta zaczęły dzwonić osoby faktycznie zainteresowane stworzeniem sklepu lub aplikacji webowej. Zwrot z inwestycji był bardzo satysfakcjonujący dla klienta, ponieważ w tej branży jedno zlecenie potrafi pokryć wszystkie koszta reklamy z nawiązką. Aktualnie firma prężnie się rozwija i mocno inwestuje w pozycjonowanie i reklamę PPC.


Oświecona Jagiellonia i osłabiony Widzew Sport\nPaweł Orpik, Białystok, Jarosław Bińczyk 30.09.2007 00:00\nPiłkarze Jagiellonii w pierwszym w Białymstoku meczu przy jupiterach pokonali Widzew. Tyle tylko, że w pierwszej połowie nic nie wskazywało na to, że gospodarze wygrają. Niestety, pomogły im pomyłki łódzkiego bramkarza i błędy trenera, który zmianami osłabił drużynę.\nNiemal do ostatniej chwili w Białymstoku trwały prace przy montażu sztucznego oświetlenia na stadionie w Białymstoku. Po całonocnym montażu w sobotę rano prace zostały zakończone. - Zrobiliśmy wszystko, co mogliśmy, by zdążyć na Widzew - zastępca prezydenta Tadeusz Arłukowicz , który podkreśla, że jest fanem... łódzkiej drużyny. Nie jeden on na Podlasiu. To z Widzewem przed 20 laty na tym samym stadionie Jagiellonia zaliczyła historyczny debiut w ekstraklasie. Wtedy był remis, teraz gospodarze musieli wygrać, by przed serią spotkań z faworytami rozgrywek, odskoczyć choć trochę od dołu tabeli.\nPojedynek rozpoczął się z półgodzinnym opóźnieniem, bowiem kibice Widzewa nie chcieli zwinąć flag z zakazanymi symbolami. W końcu delegat PZPN odpuścił. Później na trybunach panowała wspaniała atmosfera. Żywiołowy doping, ciekawa oprawa, no i jupitery, sprawiły, że popisy piłkarzy oglądało się z przyjemnością.\nW centrum uwagi znajdowali się napastnicy obu zespołów. Czwarty ligowy mecz w Widzewie po powrocie do Polski rozgrywał Grzegorz Piechna. 31-letni król strzelców od V do I ligi (w sezonie 2005/2006 w barwach Korony Kielce) nie trafił jeszcze do siatki. Trener Marek Zub zastanawiał się już nawet, czy nie posadzić go na ławkę i zaczekać aż lepiej fizycznie przygotuje się do gry. Znowu postawił jednak na Piechnę, licząc na jego umiejętność dochodzenia do sytuacji strzeleckich. I faktycznie, mimo słabych ataków w wykonaniu gości, najbardziej wysunięty do przodu zawodnik łodzian miał trzy okazje - za każdym razem lepsze, ale marnował je. Mimo to miał udział przy golu. Skupił na sobie uwagę Rodneia na tyle, że po zagraniu Stefano Napoleoniego wbił piłkę do własnej siatki. Po przerwie Piechna został zmieniony.\nWcześniej z boiska zszedł Napoleoni, najgroźniejszy zawodnik łódzkiej drużyny i jeden z najlepszych na boisku. Trudno zrozumieć tę decyzję Marka Zuba, bo każda akcja Włocha była zagrożeniem dla gospodarzy. Miał kilka okazji, które co prawda zmarnował, ale wypracował gola i stale nękał słabych obrońców gospodarzy. Po tej zmianie Widzew przestał grać.\nTrudno oprzeć się wrażeniu, że trener nie przepada za Napoleonim. Pierwszym sygnałem było spotkanie z Legią w Warszawie, które najbardziej kreatywny widzewiak rozpoczął na ławce rezerwowych. Skończyło się ono porażką.\nNajlepszy na boisku był Vuk Sotirović, który zdobył zwycięską bramkę i wypracował jeszcze pozycję strzelecką Jackowi Markiewiczowi, w pojedynkę dwukrotnie oszukał obrońców Widzewa, no i w końcu trafił do siatki. W 63. min po dośrodkowaniu z rzutu rożnego, uciekł Adrianowi Budce i głową ustalił wynik na 2:1.\nWcześniej jednak napastnikom pokazał jak się strzela obrońca Marek Wasiluk. W 21. min także po rzucie rożnym zgubił Roberta Kłosa i wykorzystując swój wzrost ładnym strzałem głową otworzył wynik, zdobywając swoją pierwszą bramką w ekstraklasie, a jednocześnie setną w historii występów Jagiellonii na tym poziomie rozgrywek.\nPo pierwszej połowie nic nie wskazywało, że Widzew wyjedzie w Białegostoku bez punktów. Był bowiem drużyną lepiej zorganizowaną i wyszkoloną technicznie. W odróżnieniu od gospodarzy łodzianie starali się długo utrzymywać i przy piłce, a ich akcje były bardziej przemyślane. Zawodnicy Jagiellonii używali zaś najprostszych sposobów. Wykorzystywali też słabszą postawę środkowych pomocników Widzewa w defensywie - większość groźnych akcji prowadzili przez ich strefę. Szkoleniowcy nie wyciągnęli wniosku z tego, że podobnie było w spotkaniu z Cracovią. Już wtedy widać było, że Piotr Kuklis nie radzi sobie jako defensywny pomocnik. Mimo to w Białymstoku znów wyszedł na boisku na tej pozycji i znów sobie nie radził.\nWidzewiacy nie potrafili wykorzystać słabej postawy białostockich obrońców. Naciskani popełniali błąd za błędem, a ukoronowaniem tego był samobójczy gol. Ale gdy zdejmuje się z boiska najlepszego zawodnika trudno marzyć o zwycięstwie.\nKolejny raz drużynie nie pomógł też Bartosz Fabiniak, któremu przytrafiła się kolejka fatalna interwencja. Wcześniej nie popisał się w meczu z Legią, a teraz na swoje konto może zapisać drugiego gola. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego minął się z piłką, umożliwiając Sotiroviciowi uderzenie do pustej bramki.\nTak więc w ubiegłotygodniowych spotkaniach Jagiellonii z Widzewem jest remis, bo łodzianie wygrali w Pucharze Polski i przegrali w lidze. Na pewno jednak piłkarze chcieliby, żeby było odwrotnie.\nStrzelcy bramek: Marek Wasiluk (21. - głową po podaniu Markiewicza), Vuk Sotirović (63. - głową po podaniu Markiewicza) - Rodnei (40. - samobójcza)\nWidzew: Fabiniak 2 - Kłos 2,5 (50. Lisowski2 ), Oshodagan 3, Stawarczyk 3, Broź 3 - Budka 2,5, Masłowski 2,5, Kuklis 2,5, Bogunović 3, Napoleoni 3,5 (65. Panka 2) - Piechna 3 (67. Grzelczak)\nGrzegorz Piechna, napastnik Widzewa\nZ meczu na mecz gra mi się coraz lepiej. Dziś znowu miałem sytuacje strzeleckie, ale je zmarnowałem. Brakuje tego jednego trafienia, by wreszcie coś napocząć. W ostatnim momencie piłka mi podskoczyła i minęła po strzale bramkę. Chcę potwierdzić, że Piechna potrafi jeszcze grać w piłkę, potrzebuję tylko tej jednego gola. Jak strzelę, będzie już z górki. Przegraliśmy po stałych fragmentach gry, na które trener nas uczulał. Mówił, że w Jagiellonii są wysocy zawodnicy. Mieliśmy na nich uważać.\nMarek Wasiluk, obrońca Jagiellonii\nWszystko się ułożyło tak, jakbym tego sobie życzył, trzy punkty, bramka. Dla takich chwil warto żyć. Chcieliśmy dzisiaj zrehabilitować się za mecz w Bełchatowie, który nam nie wyszedł. Walczyliśmy, stworzyliśmy sporo sytuacji i zasłużenie wygraliśmy, a przy odrobinie szczęścia nasze zwycięstwo mogło być okazalsze.\nŁukasz Broź, obrońca Widzewa\nZagraliśmy słabo, nie stworzyliśmy sobie zbyt wielu okazji bramkowych. A Jagiellonia akurat przeważała nad nami wzrostem, po dwóch stałych fragmentach gry strzeliła dwie bramki i wygrała. Mieliśmy na to uważać, ale stało się. Jesteśmy na dole tabeli, dlatego bardzo chcieliśmy tu zdobyć punkty, bo coś na wyjeździe też trzeba ugrać.\nBartosz Fabiniak, bramkarz Widzewa\nBył to niezły mecz. Szkoda głupio straconej drugiej bramki, przy której źle wyszedłem z bramki i zostałem uprzedzony przez Sotirovicia, bo w konsekwencji przegraliśmy mecz. Oba gole straciliśmy dzisiaj po stałych fragmentach gry i musimy wyciągnąć z tego wnioski. Mieliśmy również swoje sytuacje, niestety ich nie wykorzystaliśmy. Teraz przed nami mecz derbowy i na nim musimy się skupić.\nArtur Płatek, trener Jagiellonii\nStrzeliliśmy trzy bramki, a wygraliśmy 2:1. Czasami mecze tak się układają, że jest jakiś nieszczęśliwy zbieg okoliczności i pada samobójcza bramka. Dobrze, że jednak skończyło się naszym zwycięstwem. Na pewno z przebiegu całego meczu byliśmy zespołem lepszym, stworzyliśmy więcej sytuacji stuprocentowych i nasze zwycięstwo jest zasłużone.\nJacek Markiewicz pomocnik Jagiellonii\nMusimy wygrywać takie mecze u siebie jak ten dzisiejszy. Zdobywając w nich punkty możemy mieć spokojniejszą wiosnę. Rzuty rożne zacząłem wykonywać od meczu pucharowego z Widzewem i chyba dobrze to dzisiaj wyszło, bo po dwóch z nich padły bramki. Wprawdzie po samobójczej bramce Rodneia trochę się podłamałem, ale było to tylko chwilowe. Wiedziałem jak chłopcy są nastawieni do tego meczu i wierzyłem, że wygramy i tak się stało. Wygraliśmy ten mecz razem z kibicami, którzy byli fantastyczni. Tworzymy razem całość i tak powinno być na każdym meczu, nie tylko na Widzewie.\nMarek Zub, trener Widzewa:\nWydaje mi się, że mecz był w miarę ciekawy dla licznie zgromadzonej publiczności. Natomiast poziom piłkarski nie był adekwatny do tego, co tu się działo poza boiskiem. Widzew przegrał mecz po szkolnych błędach w defensywie przy stałych fragmentach gry. Mimo że były okazje do tego, żeby pokusić się przynajmniej o remis, nie potrafiliśmy strzelić bramek. Mało tego, gra nie bardzo nam się układała. Sytuacje, jakie mieliśmy, powstały bardziej na skutek błędów Jagiellonii niż naszych zagrań. Gratuluję zwycięstwa i udanego święta. Mam nadzieję, że za tydzień to my będziemy mogli dobrym wynikiem uświetnić kolejne derby Łodzi.


Kolejne ¿yciówki Aktywnych miotaczek. Miting w £odzi. | e-Sochaczew.pl - Klub Maratoñczyka Aktywni Sochaczew\nboiska w sochaczewie orka sochaczew basen p³ywalnia orka sochaczew zawody\n19 maja 2019 roku na stadionie ³ódzkiego AZS-u odby³ siê miting lekkoatletyczny. Wystartowa³y w nim dwie reprezentantki KM Aktywni Sochaczew specjalizuj±ce siê w rzutach. Martyna Orliñska i Weronika Krzemiñska. Pieczê nad obydwiema zawodniczkami pe³ni trener Mieczys³aw Szymajda.\nDziewczyny wystartowa³y w dwóch konkurencjach tj. rzucie m³otem i pchniêciu kul±. Uzyska³y dobre, warto¶ciowe wyniki. ¦wiadcz± one o w³a¶ciwej pracy i zaanga¿owaniu. W tak trudnym sporcie jak lekkoatletyka jest to podstaw±, a nawet fundamentem pod podstawê. W rywalizacji m³odziczek Weronika Krzemiñska podczas konkursu pchniêcia kul± ustanowi³a swój rekord ¿yciowy 8.30. Wynik ten da³ jej 3 miejsce w konkursie. Podczas rzutu m³otem uzyska³a wynik 21.56. Troszkê odbiegaj±cy od jej rekordu ¿yciowego. S³absze chwile, brak koncentracji nieraz siê zdarza. Na najbli¿szych zawodach powinno ju¿ byæ wszystko ok. Juniorka m³odsza Martyna Orliñska znakomicie spisa³a siê w rzucie m³otem. W ogólnej rywalizacji zajê³a 3 miejsce. Najbardziej cieszy kolejny rekord ¿yciowy. Obecnie wynosi 35.91. Jest to wynik daj±cy Martynie czwart± klasê sportow±.W pchniêciu kul± juniorek Martyna by³a 6 z wynikiem 9.46. W rywalizacji stadionowej jest to na chwilê obecn± najlepszy uzyskany rezultat. Dziêkujemy Aljeka Group za pomoc w zakupie stroju startowego dla naszej juniorki m³odszej Martyny Orliñskiej. Op³ata startowa obydwu dziewcz±t pokryta zosta³a z dotacji Urzêdu Miasta Sochaczew.


Umbra - Tacka na akcesoria łazienkowe Droplet - Barokko.pl\nProsta akrylowa tacka przeznaczona do przechowywania różnego rodzaju łazienkowych akcesoriów. Lekko zaokrąglone i podniesione brzegi gwarantują, że nic nie stoczy się na podłogę. Tacka przyda się do okładania biżuterii, zegarka także na nocnym...\nProsta akrylowa tacka przeznaczona do przechowywania różnego rodzaju łazienkowych akcesoriów. Lekko zaokrąglone i podniesione brzegi gwarantują, że nic nie stoczy się na podłogę. Tacka przyda się do okładania biżuterii, zegarka także na nocnym stoliku czy na biurku.\n24.8 x 15.2 x 2.1 cm\nOpinie o Umbra - Tacka na akcesoria łazienkowe Droplet\nBardzo estetycznie wykonany produkt.


Wywiad z Magdaleną Kałużyńską • Grabarz Polski\nParę lat temu zabłysnęła mroczną debiutancką powieścią „Ymar”, a w tym roku poprawiła jeszcze bardziej udaną książką „Alvethor. Białe miejsce”. Czyżby Magdalena Kałużyńska pretendowała do miana Najbardziej Przerażającej Kobiety w Polsce? Pytamy ją o to grzecznie i w nieco zawoalowany sposób…\nDlaczego horror? Co skłoniło Cię do tworzenia właśnie w takim gatunku? Trudno przecież o mniej popularny, również według statystyk sprzedaży.\nCóż… Przyznam, że to pytanie słyszałam wielokrotnie, już nie liczę ile razy. Za każdym razem próbowałam odpowiedzieć rzeczowo, uargumentować merytorycznie nawet, sensownie odeprzeć argumenty przemawiające przeciw – zarówno przeciw samemu horrorowi, jak i przeciw kwestii pisania horroru przez kobietę… Tak, właśnie, dlaczego kobieta zdecydowała się pisać horrory, czy coś z tą kobietą jest nie tak? Oczywiście w sensie psychicznym? Czy zdecydowałam się pisać horrory, żeby walczyć z jakimiś osobistymi traumami? Czy ktoś mnie skrzywdził? I tak dalej, i tak bardziej. Przyznam, że na każde tego rodzaju pytanie udzielałam grzecznie odpowiedzi, w moim mniemaniu wyczerpujących i zrozumiałych. I każdorazowo okazywało się, że jednak odpowiedzi wyczerpujące i zrozumiałe nie były. To męczące doświadczenie pytań, które miały niby sprawić, że się po prostu wytłumaczę z mojego „dziwactwa” oraz nawet poproszę o społeczne przyzwolenie sprawiło, że obecnie, kiedy słyszę pytanie „dlaczego horror?”, odpowiadam – „bo tak”. Albo „bo lubię”, albo „gdyż dla mnie to jest najpiękniejsza forma literacka, ever”. Jest również dobitniejsza i bardziej wulgarna wersja mojej na to pytanie odpowiedzi, ale przytaczam ją głównie w kręgach prywatnych.\nJeżeli chodzi o fakt, że horror jest gatunkiem mało popularnym, również według statystyk sprzedaży, to powiem tylko – i bardzo dobrze. Odkąd pamiętam, horror był gatunkiem niszowym i to po części przyczyniało się do wyjątkowości tego rodzaju tekstów. Z drugiej strony patrząc, ja nie należę do osób, które mają coś na względzie statystyk sprzedażowych. Innymi słowy – nie piszę horrorów dla pieniędzy. Proste.\nNo właśnie, takiej mniej więcej odpowiedzi oczekiwałem, bo przecież miłości do danego gatunku, a co za tym idzie wyboru do tworzenia w jego ramach wytłumaczyć się nie da. Ale za to można doszukać się genezy i odnaleźć korzenie, źródła tego co ostatecznie napiętnowało Cię jako pisarkę horrorów. Jak to więc było? Klasyczna literatura grozy? Tandetne horrory książkowe przełomu lat 80./90? Czy też szał VHS-ów?\nStandardowo, czyli wszystko, co powyżej napisałeś – każdy przejaw horroru, filmy, książki, szczególnie z przełomu lat 80./90. Jak również szał VHS-ów. No bo jakie pierwsze filmy z kaset wideo zapodałam sobie będąc nastoletnią szczeniarą? Horrory! Pamiętam dokładnie wielki, srebrny magnetowid JVC, z przyciskami w kształcie olbrzymich figur geometrycznych, którego to magnetowidu silnik, czy napęd, warczał niczym traktor i rezonował niczym pudło od klasycznej gitary. I na takim olbrzymim, ciężkim, warczącym magnetowidzie dwie nastolatki, ja i moja przyjaciółka, całą noc oglądałyśmy cudem zdobyte (czytaj: z pirackiej wypożyczalni kaset video – o ile wtedy były jakieś nie-pirackie) filmy typu „Piątek 13-go” – wszystkie wtedy dostępne części, „Evil Dead”, „Wywoływacza Piekieł” (no, tak się kiedyś dumnie zwał „Hellraiser”), „The House”, „The Blob” (obecnie znany jako „Plazma”, ale ja go pamiętam jako „Blob” i niech tak oryginalnie w tej mojej pamięci zostanie), „The Stuff” (obecnie znany jako „Substancja”, ale dla mnie to zawsze będzie oryginalnie „Stuff”). Za filmami poszły tandetne horrory książkowe, które pochłaniałam natychmiast, kiedy tylko się jakiś ukazał, Amber albo Phantom Press wydał, czy były do zdobycia na naszym ówczesnym księgarnianym, albo głównie antykwarycznym rynku. Polowałam na te serie, przyznaję, fanatycznie. I tak od książki do książki, od filmu do filmu, powoli kiełkowało we mnie coś, co się zwie pasja do horroru. Ale – paradoksalnie – parcie na pisanie, znaczy na tworzenie literatury poczułam po lekturze książki z gatunku… fantasy. Przez jakiś czas to heroic fantasy było u mnie na piedestale, ale, jak widać i co – chyba – było do przewidzenia, horror się podkradł pod ten piedestał i wszystkie zajawki fantasy oblał blobem i pożarł. End of the story.\nPiękne tytuły wymieniasz, słyszałem też, że masz słabość do „Dyniogłowego” i pasjami uwielbiasz „Predatora”…\nTak! „Dyniogłowy”… Mam do tego filmu słabość. Z powodu? Z powodu całokształtu. Ten film się mianowicie wpisuje we wzorcowy horror klasy B. Ale tak wzorcowy, że aż niemożliwie. Począwszy od scenografii, przez grę aktorską, albo wręcz jej brak, dialogi, leżące na stole w kuchni maczety – nie wiadomo skąd… Samo dobre. Mogłabym ten film oglądać cały czas. Opowieść taka sobie, rzekłabym – standardowy motyw winy oraz kary, wiadomo, standardowa grupa głupich, pewnych siebie oraz zbuntowanych amerykańskich nastolatków, wiadomo, którzy coś tam przeskrobali, wiadomo i… zamiast uciekać, gdzie pieprz rośnie oraz ile sił w nogach, wiadomo, wchodzą głębiej w las, też wiadomo. Coś pięknego. To również zahacza o odwieczną dyskusję na temat sensu postępowania bohaterów horroru. Gdyby pomyśleli, gdyby po prostu wstali i uciekli, to… nie byłoby opowieści. A tak samochodu nie ma, motocykl rozwalony, potrącone nieżywe dziecko, no i klasyczna wszechmocna wiedźma – gdyż w każdej wiosce powinna taka być, zapomniany cmentarz w środku lasu. Coś pięknego. Wciąż nie mogę wyjść z zachwytu. No i sam Dyniogłowy jako przykład majstersztyku charakteryzacji plus mechanicznych modeli potworów, albo mechanicznych modeli fragmentów potworów. To naprawdę wielka sztuka zrobić coś takiego. Nie w wyniku efektów tak zwanych komputerowych. Charakteryzacja na poziomie mistrzowskim! No i Lance Henriksen, wiadomo, który się do horroru nadaje jak mało kto. Z tego, co wiem, za Dyniogłowego odpowiada coś, co teraz się zwie Stan Winston School of Character Arts. Która to szkoła, a raczej kopalnia cudów, albo ludzie z nią związani, są również odpowiedzialni za całokształt oraz wygląd Predatora – kolejnego mojego ulubieńca. Tak, przyznam to teraz, mam wielką słabość do potworów. Ale to muszą być potwory… specyficzne. Taki Dyniogłowy. Albo Predator. Mimo że to są filmy skrajnie różne, ale mają jeden konkretny punkt wspólny – wspaniałego potwora. Predator, charakteryzacja aktora, motywy broni, kamuflażu, sam pomysł na kosmicznego łowcę, drapieżnika tego rodzaju, nie człowiek, nie zwierzę, czyli „kim ty w ogóle jesteś?!”… – przyznam, że inspirowałam się Predatorem podczas pisania „Alvethor”. Może tego nie widać w „Białym miejscu”, ale na pewno będzie widać w tomach kolejnych. To znaczy, ja mam nadzieję, że to będzie widać. Jeżeli chodzi o „Dyniogłowego” to motywy z opowieści oraz filmu są wplecione w akcję, a raczej dialogi, w „Cytrynowej śmierci”. Jak widzisz mogłabym o tych filmach gadać i gadać, pisać i pisać…\nJak już jesteśmy przy starociach, to głównym motywem tego numeru Grabarza jest seria „X-Files”. Jakie wspomnienia, odczucia wywołuje w Tobie hasło „Z Archiwum X”? Byłaś fanką, czy raczej irytowała Cię ta moda?\nPoczekaj, poczekaj… Jak to było? „Byłam fanką serialu „Z Archiwum X”, zanim stało się to modne?” Coś w tym stylu. I zawsze obstawałam za zapatrzonego w zjawiska nadprzyrodzone agentem Mulderem, który w oczach cynicznej agentki Scully uchodził za nawiedzonego świra, potencjalnego pacjenta zakładu dla obłąkanych – gdzie powinno być jego miejsce, a nie w szeregach FBI. Pierwszą serię „Z Archiwum X”, bardzo dawno temu, oglądałam z rozdziawioną gębą. Kolejne serie – już mniej. Na temat filmu kinowego się nie wypowiem. Tak, wiem, większość widzów, a przynajmniej ja się z takim odruchem spotkałam – czekali na moment, kiedy między Mulderem a Scully zaiskrzy do tego stopnia, że w końcu pójdą do łóżka. Ja natomiast czekałam na kolejne zaskakujące teorie, kolejne niewytłumaczalne i przez to oczywiście dziwne zjawiska, zbliżenia na pływające w rurach kanalizacyjnych pijawkopodobne, olbrzymie potwory… Następnie właśnie nastała ogólne „bum” na „Archiwum X”, pałeczkę w scenariuszu przejęli Obcy vel UFO, aż do niemożliwej niemożliwości – UFO było wszędzie i za każdym razem, aktorzy odgrywający role w serialu urośli do rozmiarów gwiazd, w USA powstał nawet Kościół Niepokalanej Jillian… Generalnie „Z Archiwum X” było wtedy wszędzie – nawet w przysłowiowej lodówce. Zaczęły powstawać seriale i filmy stylizowane na „Archiwum X”, podobne do „Archiwum X”… Wedle zasady, że co za dużo, to i świnia nie zje oraz w obliczu histerii wtedy właśnie oglądanie tego serialu sobie po prostu darowałam. I już.\nPrzyznaję, że choć czytałem kilka Twoich opowiadań, to dopiero powieści naprawdę powaliły mnie na ziemię. Odnoszę wrażenie, że krótka forma Cię ogranicza. Nie pomysłami czy wykonaniem, ale brakiem możliwości na pełne rozwinięcie skrzydeł.\nBo tak jest. Ogólnie powiem, że opowiadania mnie nie kręcą. Owszem, napisałam kilka, ale raczej dla sprawdzenia, czy potrafię napisać opowiadanie. Ostatnim efektem, który chciałam wywołać to był zamiar, żeby rzucić kogoś tymi tekstami na kolana. Moim zdaniem nie da się tego zrobić. Ale może się mylę. I masz rację – opowiadanie ogranicza. Ja się po prostu nie odnalazłam w tej formie literackiej, kiedyś nawet oficjalnie stwierdziłam, że rezygnuję z pisania opowiadań. Oczywiście padły pytania – dlaczego się wycofuję, dlaczego nie daję sobie szansy na szybsze dotarcie do szerokiego grona odbiorców? Bo przecież opowiadania się pisze szybko, a powieść nie. Ależ spokojnie, ja sobie szanse dałam. Doceniam troskę, kochani. Ale mimo wszystko ja opowiadań, jakby to określić zwięźle, nie czuję… Są pisarze, którzy odnajdują się w krótkich formach, ja się nie odnalazłam. Mimo prób i starań. Dodam, że żadne z opowiadań, które napisałam, nie wywołało u mnie poczucia dobrze wykonanej roboty, raczej niedosyt.\nJestem mile zaskoczony, że w odróżnieniu od wielu innych autorów nie starasz się wciskać na siłę kitu, że wszystko co napiszesz jest najlepsze i najwspanialsze. Wiem, że przy tym śledzisz to co się dzieje na scenie, czego dowodem jest Twoja audycja „Krwawa Kałuż(yńsk)a”. Skąd wziął się pomysł na jej realizację? Jak do tego doszło?\nJa stawiam na szczerość. Nawet jeżeli ta szczerość jest niemile widziana przez tam kogoś, to trudno być nieszczerym wobec siebie, prawda? A prawda jest taka, że pisanie ma mi sprawiać frajdę. I sprawia, mimo tych twórczych całych męczarni. Znasz klimat? Znasz. Znaczy, pisanie powieści sprawia mi frajdę, bawię się jak świnia w błocie, czuję flow, czy coś… Podczas pisania opowiadań tego nie było. Ani frajdy, ani flow, ani nic z tych rzeczy. No to po cholerę pisać? Przecież to od razu widać, moim zdaniem, daje się wyczuć, kiedy tekst jest pisany na siłę. Większość moich opowiadań, może trochę z wyjątkiem „Niosącego Światło” oraz „Die Hard” to są opowiadania niedoskonałe, niedopracowane, nie jestem z nich zadowolona, słyszałam pytania – ale co takie krótkie, ma potencjał na coś więcej. Może i te teksty mają potencjał na coś więcej, ale nie zamierzam tego potencjału wykorzystywać. Chociaż, jakby się tak zastanowić, to rozpisując każde z moich opowiadań na tak zwaną powieść, każde z osobna na książkę, miałabym dzisiaj na karku tych powieści dziewiętnaście, a nie dwie. Ale… czy pisanie to jakieś, że tak się wyrażę, wyścigi? Jakaś kompetycja à la Pardubicka Wielka?\nTakoż, powtórzę, niechaj pisze opowiadania pisarz do pisania opowiadań bardziej predysponowany. Ja sobie darowałam. Odnośnie tego, że śledzę poczynania na scenie polskiego horroru i grozy. Tak, dowodem tego jest audycja radiowa, emitowana na antenie RDJ-o kulturalne radio internetowe, zwana wesoło i w skrócie ta audycja – „Krwawa Kałuża”. Pomysł na realizację był pomysłem tak zwanego natychmiastowego reagowania. Odezwał się do mnie Grzegorz Raczek, z portalu DużeKa, z jakimś tam pytaniem, odnośnie książki, czy generalnie horroru polskiego i od słowa do słowa okazało się, że ów człowiek zakłada radiostację. Zaproponował mi audycję autorską o grozie i horrorze, z naciskiem na grozę i horror polski, właśnie. Zgodziłam się. I tak to się zaczęło.\nJuż Twoja pierwsza powieść, „Ymar” podniosła bardzo wysoko poprzeczkę, zdobyła kilka nagród i ogólne uznanie raczkującej sceny horroru. Spodziewałaś się takiego odzewu?\nBiorąc pod uwagę to, co się działo, co słyszałam – opinie, rady – przed opublikowaniem książki fakt, że „Ymar” został uznany przez czytelników Grabarza książką roku oraz zdobył miejsce w plebiscycie portalu granice.pl sprawiło, że… w pierwszym odruchu potraktowałam te nagrody jako marny żart z debiutantki. Nie uwierzyłam. Usiadłam mając wielki znak zapytania nad głową. Nie spodziewałam się tego rodzaju nagród i wyróżnień. Jak również ostatnią rzeczą, której się spodziewałam było, że „Ymar” zyska uznanie. Jakiekolwiek.\nA czy odczuwałaś „presję poprzedniej książki” zabierając się za prace nad „Alvethorem”?\nTak. Presja to mało powiedziane. Widmo, również… Chociaż, jakby się zastanowić to właśnie widmo „Ymar” krążyło nade mną przez cały czas pisania „Alvethor – Białe miejsce”. Dodatkowo, niektórzy ludzie, którzy mieli wgląd w roboczą wersję tekstu stwierdzili, że tekst – cytuję „ale jak to… dlaczego tekst nie jest taki, jak „Ymar”, chociaż bardzo podobny?”. Nie wiedziałam, jak rozumieć tego rodzaju opinie oraz pytania. Nic nie dało tłumaczenie, że piszę zupełnie inną opowieść, że to – mimo wszystko – nie jest kontynuacja mojej powieści debiutanckiej. I tak dalej. Owszem, „Ymar” posiada coś, co mądrzy ludzie nazwali fachowo „zakończeniem otwartym”, ale tego rodzaju zakończenie wynika z konstrukcji powieści. To wszystko. Fakt, „Alvethor – Białe miejsce” również posiada zakończenie otwarte, ale tego rodzaju zakończenie ma być zapowiedzią dalszego ciągu i również wynika z konstrukcji powieści… Wracając do pytania. Tak. Odczuwałam presję. Mało powiedziane – odczuwałam piętno „Ymar”. Do tego stopnia, że w pewnym momencie miałam ochotę napisać wstęp do „Alvethor” i umieścić w nim prośbę o nie porównywanie do „Ymar”, czy coś w tym stylu. Ale nie napisałam tego.\nSkoro już jesteśmy przy „Alvethorze”, Twoim najnowszym, znakomitym dziele, nie sposób nie wspomnieć o imponującej kampanii promocyjnej. Sesja zdjęciowa przedstawiająca stylizowanych na bohaterów powieści osób, wielkie plakaty… Skąd taki pomysł? Kim są te osoby?\nTo moi znajomi. Z tym że podczas kampanii promocyjnej trzy osoby zostały zastąpione modelami – również już moimi znajomymi. Pierwotną wersją „szalonego” pomysłu było, żeby realne osoby występujące w powieści wystąpiły również na plakatach, czy w planowanym krótkim filmie promocyjnym. Ale ze względów głównie technicznych, czyli dzielącej nas odległości, musiałam Agatę Brzozowską, Michała Rejmana oraz Annę Gołębiowską zastąpić modelami, właśnie.\nNie obawiałaś się reakcji „środowiska”? Paradoksalnie, żyjemy w kraju, gdzie na takie zabiegi patrzy się z zazdrością, a nierzadko wielu „znanych i poważanych” ex catedra krytykuje takie praktyki, jako nie przystające niszowym autorom i pisarzynom horroru. Jest to sytuacja dość często spotykana, gdy ktoś się wychyli. Tak było kilka lat temu z Łukaszem Śmiglem, który ostro reklamował „Demony”, tak było ze Stefanem Dardą, który ostro wziął życie za rogi i promował się gdzie i jak się dało. Dotknęło to również i mnie z Robertem Cichowlasem, gdy „Pradawne Zło” zdawało się czekać nawet w każdej lodówce (śmiech). Jak to było u Ciebie?\nAle ja właśnie z wymienionych przez Ciebie praktyk wzięłam przykład! Serio. Pomyślałam sobie – patrz, co robił Łukasz (Śmigiel), co robi Stefan (Darda), co robią chłopaki (Cichowlas i Radecki)… Można? Można! A nawet – trzeba! I tak to się zaczęło. A czy obawiałam się reakcji „środowiska”. Wiesz, powiem to głośno, a raczej: napiszę – gdybym obawiała się reakcji „środowiska”, komentarzy krytycznych, ocen, porównań, całego tego… czegoś. Gdybym się tego obawiała, to nie zaczęłabym w ogóle nic robić. Ani pisać horrorów. Ani promować w sposób „szalony”, albo „odstający od przyjętych norm promocji”. O ile jest coś takiego, jak przyjęte normy promocji. Przez ulotny moment pomyślałam sobie coś o wyskakiwaniu z lodówki, właśnie. Ale, cóż, machnęłam na tę lodówkę ręką. Wpadłam na pomysł sesji zdjęciowej, plakatów oraz szorta filmowego i już. Nie wiem, może ktoś się spodziewał, że spytam się „środowiska” o zgodę. Najlepiej na piśmie. Podanie miałam złożyć, czy co? I do kogo? W takich sytuacjach mówię – nie rozśmieszajcie mnie, bo mam zajady (śmiech, mimo zajadów).\nPrzyznam, że gdy w moje ręce trafił plakat promujący „Alvethor”, przestraszyłem się, że to powieść o zombie. Nie żebym ich nie lubił, wręcz przeciwnie, ale sam właśnie współtworzyłem taką, więc sama rozumiesz… Tymczasem zaskoczyłaś mnie po raz kolejny pomysłem i oryginalnością. Nie znoszę pytań typu „skąd bierzesz pomysły”, ale powiedz – nie lubisz chodzić utartymi ścieżkami?\nA, bo na plakacie jest dziewczyna z dziurą postrzałową na środku czoła? I że „żyje” to znaczy – jest zombie? Hm… no niekoniecznie. Ale rozumiem pierwsze skojarzenie. I nie walczę z tym skojarzeniem. Nie tłumaczę czytelnikowi – to nie jest, mimo wszystko, powieść o zombie. Ani o czymś w podobie. Jeżeli ktoś, mimo skojarzeń, sięgnie po książkę, jeżeli ktoś przełamie swoje myślenie porównawcze/stereotypowe, to sam ów ktoś się przekona, że Avethor nie jest powieścią o zombie. Mimo obecności „nieżywej” kobiety w akcji. Z tym, że ona tylko pozornie wygląda jak człowiek… A wiadomo, że pozory mylą.\nInaczej – ja nie umiem chodzić utartymi ścieżkami. Ja tego nie umiem. Próbowałam, przyznam. Na przykładzie opowiadań widać te moje ścieżki utarte. Nie umiem. Każdorazowo, kiedy stawiałam stopę i robiłam krok na tej utartej ścieżce literackiej, właśnie, nie dane mi było zrobić więcej niż kilka kroków i wywalało mnie z koleiny w… literackie chaszcze oraz nieprzeniknione zarośla. Metaforycznie mówiąc – wywalało mnie w rejony, mimo wszystko, nietknięte literackim szlifem. Tak, wiem, znam opinie typu „wszystko już napisane zostało”. I teraz postaw się w moich butach. Stoisz w zaroślach, metaforycznie. Tam jest wszystko, dosłownie, mydło i powidło. Krzuny takie, że ruszyć się nie można – czyli kopalnia pomysłów, tematyki, rozwiązań fabularnych, takie rzeczy. I co? A iść, czyli pisać, trzeba. Bo masz parcie. No to nie wychodzisz z tych krzaków aka zarośli, nie wracasz na utartą ścieżkę (z której przed momentem Cię wyrzuciło w te krzaki), tylko wyjmujesz zza siebie (jak na kreskówkach) maczetę i… idziesz przed siebie.\nMimo że prawie każdy mówi, żeby nie iść.\nMimo że słyszysz głosy, dobiegające z utartej ścieżki, przepełnione pretensjami oraz nawet groźbami, czy emocjonalnym szantażem.\nMimo że jest cholernie ciężko, jesteś w tych krzakach grozy i horroru sam, że gałęzie uderzają Cię po twarzy, że krwawisz, że słyszysz dobre rady (nie zarobisz kokosów, nie da się z tego wyżyć, po co piszesz takie okropieństwa, nie lepiej, żebyś napisał coś „chodliwego”?) i że wielokrotnie tracisz motywację machania maczetą, wielokrotnie masz ochotę rzucić to wszystko, cisnąć tę cholerną maczetę, wyjść na prostą, nie raniącą stóp ścieżkę i…\nCytuję „Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi”.\nCzyli „ten typ tak ma”.\nSpoglądam na Twoje dokonania i nie mogę wyjść z podziwu, z jaką pieczołowitością podchodzisz do swojej pracy. Jakiś czas temu widziałem, że poszukujesz bodajże fizyka kwantowego, w celu konsultacji do drugiego tomu „Alvethora”. Wkraczasz na tereny science fiction z naciskiem na science… Szykujesz rewolucję polskiego horroru? Czy do pierwszego tomu również przygotowywałaś się tak sumiennie? Sądząc po opisach sekcji nie przymykasz oczu na szczegóły i detale…\nZłapałam się na tym, że wkraczam na nieznane mi tereny. Fakt. I żeby nie pisać głupot, albo nie „popełnić babola”, postanowiłam poznać te nieznane tereny na tyle dobrze, żeby móc o nich pisać swobodnie. Z czym to się wiąże? Właśnie z tym całym „riserczem”. Ale nie tylko książkowym, czy podręcznikowym. Chciałam mieć kontakt z „żywą” nauką. Dlatego umieściłam ogłoszenie o konieczności zgnębienia konsultanta naukowego. Znalazłam konsultanta, nawet dwóch. Chodzi mi o to, że w pewnym momencie poczułam się strasznie ograniczona tematycznie i merytorycznie. Pisarz nie musi się znać na wszystkim. Ale co w przypadku, kiedy wpadnę na pomysł umieszczenia akcji na pokładzie łodzi podwodnej? Pierwsze, co zrobię, to zadzwonię do… kogoś z marynarki wojennej albo ze szkoły morskiej, czy coś, z pytaniami dotyczącymi owych łodzi podwodnych, właśnie. Taki przykład. Wymyśliłam akcję dziejącą się w kosmosie, ale w kosmosie szczególnym, bo od strony wyższych wymiarów czasoprzestrzennych… musiałam i nadal muszę poznać temat na tyle dobrze, żeby się w nim swobodnie poruszać. Nie trzeba od razu iść na studia, czy robić doktoratu w temacie, ale na pewno kłaniają się opracowania naukowe oraz naukowcy, którzy się tematem zajmują. Kopalnia wiedzy i pomysłów. Ot, cała tajemnica.\nTakoż odpowiadam: Tak, do pierwszego tomu „Alvethor” przygotowywałam się sumiennie. Tak, do drugiego tomu przygotowuję się sumiennie. Tak, do pisanej równolegle „Cytrynowej śmierci” przygotowuję się sumiennie. Nie, nie szykuję rewolucji polskiego horroru. Mimo wszystko.\nNo właśnie, wspomniałaś o „Cytrynowej śmierci”. Znając Twoje pisanie, nie da się pewnie zamknąć koncepcji w kilku słowach, ale spróbujmy. O czym będzie ta książka? I czy już znasz wydawcę?\nWydawcę poznam, kiedy książkę skończę i kiedy ją do potencjalnego wydawnictwa wyślę, celem zaprezentowania jako propozycji, oczywiście, wydawniczej. Wolę przedstawić wydawnictwu gotową powieść, niż nakręcać nomenklaturę na projekt rozgrzebany. Tak jest, chyba, najbardziej logicznie i najbardziej uczciwie. Inaczej – coś konkretnego będę mogła powiedzieć, kiedy na istniejącą już powieść podpiszę wydawniczą umowę. Na razie wszystko jest w sferze zamierzeń, dobrych chęci, planów i pomysłów. I nie powiem za dużo o tej powieści, zanim nie postawię kropki tak zwanej finalnej. Ogólnie mogę powiedzieć, że „Cytrynowa śmierć” jest o epidemii śmiertelnej choroby nie powodowanej ani przez wirus, ani przez żaden znany czynnik chorobotwórczy. Na razie tyle informacji musi wystarczyć.\nWracając do „Alvethora”. Szykujesz inwazję ze światów równoległych, opierasz się na starannych badaniach dotyczących wszechświata i fizyki kwantowej, powiedz mi na ile części planujesz rozpisać cykl? Uderzasz w modne dziś trylogie, nie zamierzasz się ograniczać, czy po prostu, jak zwykle po swojemu, wszystko skończysz w tomie drugim?\nPierwotnie, w zamierzeniu tak zwanym początkowym, „Alvethor” miał być powieścią jednotomową. Ale zmieniłam zdanie, podczas pisania. Stwierdziłam, że będzie kontynuacja „Białego miejsca”. Podczas robienia planów „Pandemii”, a raczej rozrysowywania akcji, dosłownie rozrysowywania… stwierdziłam, że nie zmieszczę w II tomie akcji całej i należy przesunąć zakończenie na tom III. Podczas rozpisywania szkicu tomu III stwierdziłam, że… tak naprawdę akcję skończę w tomie IV.\nCzyli – suma summarum, wyszedł mi czteropak. I tego się trzymajmy.\nNa koniec, w ramach zajęć z grupy wsparcia, spytam Cię jak oceniasz dzisiejszą scenę horroru w Polsce? Myślisz, że można mówić o czymś takim? Na pewno widać zmiany w stosunku do tego, gdy debiutowałaś, ale czy rzeczywiście są one tak imponujące jak chcieliby je widzieć niektórzy?\nMożna mówić i nie można mówić. Scena horroru jest i sceny horroru nie ma. Zależy gdzie spojrzeć. Widzę progres, bo powstają nowe wydawnictwa, albo odnogi tychże, specjalnie do wydawania grozy i horroru. To wielce mnie cieszy. Jest KFASON. Jest Nagroda Polskiej Literatury Grozy im. Grabińskiego. Jest grupa zapaleńców, którzy co jakiś czas wychodzą z inicjatywami wydawniczymi typu Krypta, Horror Masakra, obecnie pojawiła się „BRAMA”. Jest co robić, przyznam. Są portale całkowicie poświęcone horrorowi. To również mnie cieszy. Ogólnie można powiedzieć, że jakby się przyjrzeć horror przestaje być postrzegany jako… zło konieczne i jakiś twór w stylu wypierd ślimaka, albo ubogi krewny fantastyki, tej prawdziwej fantastyki. Określenie o ubogim krewnym przeczytałam kiedyś w którymś felietonie Stonawskiego. Czyli – coś się dzieje, ludzie chcą pisać horrory, chcą w miarę możliwości wydawać horrory, ilustrować horrory, śpiewać horrory. I oby tak dalej. Ale nie może być za dobrze, prawda? Jednocześnie zauważyłam jakieś dziwne podziały środowiskowe – nawet kiedy środowisko jest bardzo małe. Jakieś zamknięte grupy, a w nich jakieś zakulisowe szemranie, nadęcia, bąble w nosie, gwiazdorzenie. W pewnym stopniu to rozumiem, dlatego, że środowisko horroru aka scenę, tworzą ludzie. Emocje, krew nie woda, rzyć nie skrzypce. Niezależnie od środowiska ludzie są różni, kwadratowi i podłużni. I jednocześnie tego podziału i animozji nie rozumiem. W czym tkwi problem? Stawiam na profesjonalizm, na szczerość. Ale to ja. W większości przypadków zawodzi czynnik ludzki. Ludzie sobie po prostu nie ufają, nie chcą, albo nie umieją. Może sobie właśnie zazdroszczą? To niech przestaną zazdrościć. Mogę sobie mówić… Wiadomo, bywa różnie, ale odczułam raczej coś w stylu niekiedy wcale nie cichej rywalizacji, niż współpracy, czy chociażby porozumienia. Ktoś tam kogoś nie lubi, albo się obraził, albo strzelił focha, albo coś w tym stylu. A co to ma do rzeczy? Moim zdaniem na niwie polskiego horroru nie może być mowy o osobistych animozjach, ani nie może być podkopywania dołków, czy podkładania sobie świń. Chcemy rzetelnej sceny grozy i horroru? Zachowujmy się rzetelnie. Proste. To co istnieje, jakieś grupki wsparcia, niech sobie istnieją i niech się rozrastają. Niech horror się rozrasta i niech spadnie z tego horroru klapka literatury plugawej. Jak to zrobić? Pisać dobre horrory i nie odstawiać tak zwanych siupów. Nie wiem, czy się dobrze wyraziłam. Marzy mi się ogólne porozumienie, może jakaś nawet współpraca, wsparcie moralne, na przykład. A nie towarzystwa wzajemnej adoracji i jakieś chore jazdy. Ja tu nie mówię o udzielaniu kredytów hipotecznych, albo nie mówię o dawcy organów, ja tu mówię o tak zwanej właśnie współpracy. W ramach możliwości, oczywiście. Albo w ramach chęci. I żeby żadna ze stron nie przekraczała swoich kompetencji, żeby nikt nikomu nie właził na głowę, nikogo nie gnębił psychicznie, nie deprecjonował. Bardzo łatwo przekroczyć granicę. Widać to na przykładzie recenzji, niekiedy. Recenzja ma dotyczyć tekstu, nie autora. Ale to temat rzeka.\nWiększość inicjatyw horroru, nowe pisma, startują od zera, również finansowego. Nie rozwiną się na byle tekstach i nie rozwiną się natrafiając na postawę roszczeniową, głównie pieniężną. Ogólnie rzecz ujmując, żeby coś wyjąć, należy najpierw coś włożyć. Ogólnie mówię, ale wiadomo o co chodzi.\nNie, nie jestem idealistką. Jestem, po prostu, szczera.\nI jeszcze jedno – ze względu na zakres tematyczny oraz dziedzinę pisarską, nie ma pisarzy lepszych i gorszych. Pisarz to pisarz. Czy ów pisze horrory, czy obyczaj, czy pornosy, czy książki historyczne…\nPisarz to pisarz.\nWłaśnie dziś gruchnęła wiadomość, że „Alvethor” doczekał się statusu bestsellera. Nie dość, że to fenomen w skali krajowej (horror bestsellerem!), to jeszcze czas, w którym to osiągnął… Serdecznie i szczerze gratuluję, ale proszę o komentarz…\nDziękuję za gratulacje. No horror, no bestseller. No, fajnie. Tylko że ja naprawdę nie wiem co się robi w okazji bestsellera. Idzie na piwo?\nCzekamy więc na kontynuację „Alvethora” i „Cytrynową śmierć”, życząc Ci kolejnych sukcesów literackich i coraz lepszych powieści, zarówno tych własnych, jak i tych do czytania. Dziękuję za rozmowę i pozdrawiam serdecznie!\nRównież dziękuję za rozmowę i również pozdrawiam.\nTagi artykułu:himagdalena kałużyńskawywiad


Przymioty - blog Stary\n27 października 2020, 08:28 506 odsłon\nPrzedtem w przekazach występowali historycy i historycy IPN-u. Teraz mamy tam nie tylko Trybunał Konstytucyjny, ale i Trybunał Julii Przyłębskiej. Wszystko zaś dla odróżnienia jedynie słusznej interpretacji historii i prawa od tej rzekomo zakłamanej.\nWedle bowiem znawców przeszłości o rozszerzonej nazwie, na przykład Żydów w Jedwabnem nie spalili sąsiedzi, a Niemcy. Prawo zaś jedynie słusznie interpretowane stanowi, że kobiety nie mogą decydować o swoim ciele, zdrowiu i przyszłości. Wszystko ma wynikać z konieczności zakończenie polityki wstydu, uprawianej jakoby przez łże-elity, lemingi i w ogóle zdradzieckie mordy.\nZ naszej bowiem historii wynika, że jesteśmy tolerancyjni jak byli nasi przodkowie. W Polsce panuje tradycyjna wolność dla dobrze urodzonych (przecież nie dla chamskiej hołoty, w dodatku do podważania kompetencji Wodza) i nigdy nie splamimy się kolaboracją z jej gwałcicielami.\nZa to wokół nas panoszy się zawiść dla naszych wartości. Dlatego wszyscy nam chcą odebrać tożsamość, abyśmy nie byli zieloną wyspą w czerwonym morzu absolutyzmu, ucisku i bezprawia.\nNaprawdę zaś rzecz przypomina postępowanie Sowietów, którzy również mitami kompensowali kompleksy. Oni też przypisywali sobie autorstwo wszystkich wynalazków, jakich dokonała ludzkość. Owoców jednak geniuszu różnych Połzunowów i Makarowów wedle ich nauki nie wdrożono w życie z powodu obstrukcji carów i bojarów, celowo utrzymujących w zacofaniu ogólnie genialnych jakoby mużyków.\nCharakterystyczna była reakcja zagranicy na ruską propagandę. Sztubacy w Polsce doby komunizmu opowiadali sobie, że gacie wymyślił Gołodupcow, wielki rosyjski krawiec. Zamknięto go jednak w lochu i dlatego sowieccy sołdaci wyglądali, jak wyglądali. Oraz roztaczali stosowną woń.\nTeraz zagranica patrzy z podobnym podziwem na naszych jedynie słusznych inteligentów. Bo doznaliśmy zmiany, a bez nich byśmy nie wiedzieli, że jest dobra.\nWszak z autopsji się tego nie da raczej poznać.\nOpublikowano: 27 października 2020, 08:28\nStary 4 grudnia 2020, 13:11\n@ŻYWICA Ogłoszą to jako sukces i będzie git. Pozdrawiam również.\nStary 4 grudnia 2020, 13:10\n@dbx Takie są marzenia, ale aby je spełnić, też trzeba organizacyjnego zmysłu.\nStary 4 grudnia 2020, 11:26\n@Panna w No proszę. To taka sama pewność jak skuteczność lewara.


Nasz proces walidacji i kwalifikacji - eCValidation\nOpis procesu walidacji / kwalifikacji\nimage/svg+xml Audyt Audyt Analiza Ryzyka Analiza ryzyka Plan walidacji Plan walidacji Walidacja Walidacja Raport Walidacji Raport walidacji Audyt dostawcy Audyt dostawcy Kwalifikacja Infrastruktury Kwalifikacja Infrastruktury Plan Testów / Badań Plan Testów / Badań Testowanie / Badanie Testowanie / Badanie Raport z Testów / Badań Raport z Testów / Badań Plan kwalifikacji Plan kwalifikacji Kwalifikacja projektowa DQ Kwalifikacja projektowa DQ Odbiór FAT Odbiór FAT Odbiór Sat Odbiór SAT Kwalifikacja instalacyjna IQ Kwalifikacja instalacyjna IQ Kwalifikacja Operacyjna OQ Kwalifikacja operacyjna OQ Kwalifikacja procesowa PQ Kwalifikacja procesowa PQ Raport kwalifikacji Raport kwalifikacji Utrzymanie Utrzymanie\nSchemat przedstawia modelowe podejście do walidacji procesu / systemu\nPoszczególne etapy walidacji i kwalifikacji są indywidualnie dobierane do potrzeb konkretnego projektu i uzgadniane są wraz z klientem.\nDla każdej kwalifikacji i walidacji opracowujemy:\nMatrycę Śledzenia, która pokazuje powiązanie pomiędzy wymaganiami użytkownika, dokumentacją techniczną a wykonanymi testami;\nRejestr Walidacji, który zawiera spis dokumentacji (technicznej, walidacyjnej, procedury, instrukcje, materiały szkoleniowe, itp..), która powstała w trakcie procesu walidacji;\nPowyższy schemat nie zawiera informacji o dokumentach technicznych, które muszą powstać po stronie klienta lub muszą zostać dostarczone przez dostawców. Chodzi między innymi o dokumenty:\nSpecyfikacja Wymagań Użytkownika;\nSpecyfikacje funkcjonalne i techniczne (dotyczy IT);\nDokumenty techniczno-ruchowe, rysunki techniczne, schematy elektryczne, pneumatyczne, P&ID, itp. (dotyczy urządzeń i instalacji)\nInstrukcje technologiczne, procedury mycia, itp. (dotyczy walidacji procesów)\nProcedury utrzymania stanu zwalidowanego (kontrola zmian, zarzadzanie dokumentacją, harmonogramy przeglądów, APRy, itp.)\nSprawdź krótki opis każdego z wykonywanych przez nas etapów najeżdżając na niego myszką.\nKrok opcjonalny, wykonywany na życzenie klienta, który może obejmować:\nanalizę i opis procesów biznesowych;\nanalizę dokumentacji, procedur i instrukcji walidacyjnych;\nanalizę dokumentacji, procedur i instrukcji utrzymania stanu zwalidowanego;\nopracowanie dokumentacji, procedur, instrukcji dotyczących walidacji oraz wdrożenie i szkolenia.\nProces analizy ryzyka rozpoczyna się wraz z procesem walidacji, a wszystkie następne działania (kwalifikacja i jej zakres, zakres badań i testów, wymagana dokumentacja, itp.) planowane są i wykonywane są w oparciu o „risk-based approach”. W ramach całego procesu walidacji wykorzystywanych jest kilka narzędzi prowadzenia analizy ryzyka. Głównym narzędziem jest FMEA, dodatkowo stosowany jest Diagram Ishikawy, Analiza Pareto, oraz Ocena Ekspercka.\nDokument, który powstaje na początku procesu walidacji i opisuje jego główne etapy, założenia, podział ról i odpowiedzialności oraz warunki pozytywnego zakończenia.\nJeżeli jest taka potrzeba, na przykład w przypadku systemów IT, prowadzimy Audyt Dostawcy.\nDokument, który powstaje na początku procesu kwalifikacji i opisuje jego główne etapy, założenia, podział ról i odpowiedzialności oraz warunki pozytywnego zakończenia.\nKwalifikacja Projektowa DQ\nPodczas Kwalifikacji Projektowej DQ weryfikowana jest zgodność projektu z wymaganiami użytkownika, obowiązującymi przepisami oraz standardami przemysłowymi. Podczas Kwalifikacji Projektowej DQ należy wykazać, że już na etapie projektowania zagwarantowano spełnienie wszystkich niezbędnych wymagań.\nJeżeli jest taka potrzeby, uczestniczymy w pracach odbiorowych FAT (Factory Acceptance Test) które prowadzone są u dostawcy urządzeń. Pozwala nam to zweryfikować urządzenie, jeszcze przed dostarczeniem go do naszej firmy. Poprawnie wykonane obiory FAT mogą stanowić część dokumentacji kwalifikacyjnej, a tym samym pozwalają ograniczyć zakres testowania na etapie IQ czy OQ.\nJeżeli jest taka potrzeby, uczestniczymy w pracach odbiorowych SAT (Site Acceptance Test) które prowadzone są już u zamawiającego. Pozwala nam to zweryfikować urządzenie, po dostarczeniu go do naszej firmy. Poprawnie wykonane obiory SAT mogą stanowić część dokumentacji kwalifikacyjnej, a tym samym pozwalają ograniczyć zakres testowania na etapie IQ czy OQ.\nPodczas Kwalifikacji Instalacyjnej IQ weryfikowane jest czy wszystkie niezbędne dokumenty takie jak instrukcje obsługi, rysunki, certyfikaty, itp. zostały dostarczone i są prawidłowe, czy wszystkie elementy są zamontowane zgodnie z dostarczoną dokumentacją, zainstalowana jest odpowiednia wersja oprogramowania, media o właściwej wydajności i jakości są podłączone, itp. Po zakończeniu tego etapu musimy mieć pewność, że instalacja jest poprawna i nie będzie ona wpływać negatywnie na kolejne etapy kwalifikacji.\nPodczas Kwalifikacji Operacyjnej OQ weryfikowane jest czy wszystkie funkcje działają prawidłowo - czyli zgodnie z wymaganiami użytkownika, wymaganiami GMP, przepisami, standardami farmaceutycznymi i innymi związanymi normami. Przeprowadza się na tym etapie zarówno testy pozytywne jak i negatywne, testuje się wartości graniczne, wszystkie alarmy i blokady oraz systemy bezpieczeństwa i układy pomiarowe.\nKwalifikacja Procesowa PQ\nPodczas Kwalifikacji Procesowej PQ weryfikowane jest czy proces przebiega w sposób stabilny i powtarzalny, czy uzyskiwany jest produkt o wymaganej jakości, czy parametry krytyczne procesu utrzymują się w dopuszczalnych tolerancjach. Podczas Kwalifikacji Procesowej PQ testujemy najgorsze przypadki, czyli procesy o najbardziej skrajnych parametrach technologicznych, technicznych, o najniższych tolerancjach dla parametrów krytycznych, itp.\nDokument, który podsumowuje całość prac kwalifikacyjnych w zakresie wszystkich wykonanych działań, testów i niezgodności. W przypadku niezgodności, zawiera ich ocenę i sposób rozwiązania, a jeżeli jakieś niezgodności nie zostały rozwiązane na tym etapie, przedstawia wdrożone działania obniżające ryzyko oraz wyznacza termin na rozwiązanie otwartych niezgodności. Zawiera stwierdzenie o dopuszczeniu przedmiotu kwalifikacji do używania na produkcji. Całość dokumentacji, która powstaje w ramach procesu kwalifikacji musi być opracowana i zatwierdzona przed podpisaniem Raportu z Kwalifikacji. Dotyczy to również materiałów szkoleniowych, procedur, instrukcji, itp.\nPlan Testów / Badań\nDokument określający zakres testów / badań, przygotowany w oparciu o przeprowadzoną wcześniej analizę ryzyka, opisujący zarówno warunki wstępne do rozpoczęcia testów (na przykład kwalifikacja infrastruktury zakończona) jaki i kryteria akceptacji. Może zawierać dodatkowo informacje na temat : ról, odpowiedzialności, sposobu i metod dokumentowanie wyniki testów / badań, sposobu zarządzania niezgodnościami, itp., w zależności od danego przypadku.\nTestowanie / Badanie\nTestowanie / badanie składa się z szeregu specyficznych testów, na przykład:\ndla systemów komputerowych są to: testy pozytywne, negatywne, wartości granicznych, integracyjne, regresyjne, akceptacyjne użytkownika;\ndla procesów produkcyjnych są to: badania na zgodność ze specyfikacją, badania jakościowe, fizykochemiczne i mikrobiologiczne;\ndla procesów mycia są to: badania pozostałości aktywnych składników farmaceutycznych, badania pozostałości detergentów, badania mikrobiologiczne.\nRaport z Testów / Badań\nDokument, który podsumowuje fazę badań / testów w zakresie otrzymanych wyników oraz stwierdzonych niezgodności. W przypadku niezgodności, zawiera ich ocenę i sposób rozwiązania.\nDokument, który podsumowuje całość prac walidacyjnych w zakresie wszystkich wykonanych działań, testów i niezgodności. W przypadku niezgodności, zawiera ich ocenę i sposób rozwiązania, a jeżeli jakieś niezgodności nie zostały rozwiązane na tym etapie, przedstawia wdrożone działania obniżające ryzyko oraz wyznacza termin na rozwiązanie otwartych niezgodności. Zawiera stwierdzenie o dopuszczeniu przedmiotu walidacji do używania na produkcji. Całość dokumentacji, która powstaje w ramach procesu walidacji musi być opracowana i zatwierdzona przed podpisaniem Raportu z Walidacji. Dotyczy to również materiałów szkoleniowych, procedur, instrukcji, itp.\nRegulacje GxP nakładają nie tylko obowiązek walidacji i kwalifikacji ale również utrzymywania procesów i wyposażenia w stanie zwalidowanym. W tym celu opracowujemy szereg procedur i instrukcji w zakresie: szkoleń, kontroli zmian, przeglądów okresowych, zarządzania incydentami, zarządzania dokumentacją, itp. Bierzemy również czynny udział w działaniach mających na celu utrzymanie stanu zwalidowanego / skwalifikowanego. Dotyczy to również wsparcia podczas Audytów i Inspekcji.\nWszystkie nasze projekty prowadzimy\nw oparciu o obowiązujące przepisy z zakresu:\n3. Przepisy polskie:\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań Dobrej Praktyki Wytwarzania wraz z późniejszymi zmianami\n4. Poradniki branżowe:


Strona 144 z 291\n[ Posty: 2903 ] Przejdź na stronę Poprzednia 1 ... 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147 ... 291 Następna\n: 10 lut 2018, 9:09\nOgólnie, to muszą mieć dobre zdanie o tym naszym Prosięciu.\nWchodzi facet do restauracji, napyka fotek, nic nie zamawia i wychodzi\n: 10 lut 2018, 9:25\nTakich klientów to knajpy mają w nosie.\nCo za klient, skoro nie można na nim zarobić.....?!\n: 10 lut 2018, 9:34\nTrochę rzeczy których nie jadłem:\nBo nie były za darmochę.\n: 10 lut 2018, 17:55\nTo też podobno psy\n: 10 lut 2018, 18:35\nNie lubię jak człowiek robi z psa straszydło.\n: 11 lut 2018, 7:25\nTen ostatni to bichon frise, znam osobiście dwie sztuki, jeden milutki, drugi wręcz przeciwnie, a mieszkają, żeby było śmieszniej, naprzeciw siebie.\n: 11 lut 2018, 8:43\nOsobiście mam na punkcie psów szajbę. Zwłaszcza psów ras, - powiedzmy, - pierwotnych !\nNie rozumiem, jak można było "tworzyć" rozmaite rasy które tak naprawdę służą jedynie do zabawiania dam rozmaitych a gdy sie owe damy już znudzą, lądują te zwierzaki albo w lasach na drucie albo, - mając więcej "farta" - w schronisku.\nJeszcze gorzej mają psy kupowane jako prezenty dzieciom. Większość tych durni nie zdaje sobie sprawy, że zwierzę to nie zabawka a olbrzymi obowiązek. Z chwilą, gdy się o tym dowiadują.......patrz sytuacja wyżej. Również zakazał bym wszelkiego krzyżowania celem uzyskiwania nowych ras. Ingerencja w naturalny proces mieszania się ras, nic dobrego nie daje. Moja synowa uległa prośbie wnuczki, ( pół roku się do nich nie odzywałem ) - i kupili psa rasy Szi-Tzu .....czy jakoś tam.\nOkazało się, że kundel ma zrytą psychikę i wszystkich gryzie. Dobrze, że gówno nieduże i krzywdy nie zrobi ( poważnej) ale już wszyscy pooklejani plastrami chodzą. Obowiązkowo zakazał bym tych wszystkich hodowli przynajmniej do czasu, az zlikwiduje się wszystkie schroniska.\nOczywiście nie poprzez eutanazję ich pacjentów.......!\nTo jest chore.........setki tysięcy psów w schroniskach, a inny hoduje psy na sprzedaż.\n: 11 lut 2018, 9:41\nTaki jest człowiek Panie Stary i oka nie wyjmiesz. Ja nie mam nic przeciwko ludziom, którzy chcą mieć psa rasowego. Grunt, żeby o niego dbali. Ja mam do dziś fisia na punkcie owczarków niemieckich i to długowłosych. I jakoś przez całe życie nie udało mi się osiągnąć celu. Najczęściej nie było mnie stać na takiego. Poza tym mieszkając w bloku nie miałem warunków. Dziś mam już czwartego wszystkie to mieszańce. Z doświadczenia wiem, że to chyba najłatwiejsze w utrzymaniu pieski. Chodzi mi głównie o ich odporność na różnego rodzaju choroby. Niestety psy rasowe z powodów genetycznych takie już nie są. Np przeciętna długość życia owczarka to 8 lat.\nLudzie fundując sobie pieska często nie myślą. Np miałem kiedyś sąsiada, który do mieszkania w bloku zafundował sobie husky syberyjskiego. Piękne zwierzę. Wyprowadzał go na spacery na smyczy. Pies, który potrzebuje przestrzeni i biegania w bloku i na smyczy. Paranoja.\n: 11 lut 2018, 9:50\nA owczarków w schroniskach od groma. Tez bym miał ale ja w bloku......!\n: 11 lut 2018, 10:14\nTen pies jest na plakacie tej wystawy\nCzyli go posadzili na tej klatce a on tak kilka godzin siedzi i nie zwraca na nic uwagi.


Podpinka do hamaka DIY mod. 3.0 – DIY Hammock underquilt woobie - Pozaszlakiem24.pl\nTym razem w ramach cięcia wagi przygotowałem podpinkę z ukochanego pledu amerykańskich wojaków, czyli „woobie”. Oryginalnie jest to podpinka pod poncho, pozwalająca również na wykonanie improwizowanego śpiwora. Jest wykonana z tych samych materiałów co podpinki w nieśmiertelnych kurtkach M-65. Kto miał ten zna i wie, że z tą podpinką w kurtce nie było opcji aby człowiek zmarzł.\nTak samo jak w przypadku podpinki pod hamak ze starego śpiwora, nie chciałem niszczyć i nadmiernie ingerować w oryginalną podpinkę, tak aby w razie konieczności przywrócić ją do stanu sprzed modyfikacji. Okazało się, że jedyne co było potrzebne to zrobienie niewielkich dziurek na shockcord, a cała reszta obyła się bez szycia.\nCzas modyfikacji -poniżej 15min.\nKoszt – poniżej 10 zł !\nPoniżej krótka instrukcja 🙂\nNależy zrobić małe otwory tak samo jak w przypadku mod 2.0 – na końcach i na środku.\nNastępnie przeplatamy shockcord, pamiętając aby na środku zrobić pętlę przeplecioną przez stopper z koralikiem.\nW przypadku podpinki pod poncho jest dodatkowe ułatwienie ponieważ posiada gotowe zaszycia z trokami. wystarczy zawiązać koniec shockcordu do nich i mocowanie gotowe.\nMocowanie do górnej gumki napinającej robię również z jednego troka, składając go a następnie sklejając taśmą izolacyjną. Trzyma bez problemu, wielkich sił nie musi przenosić, a jak nam się to znudzi to możemy wrócić do oryginału.\nTak prezentuje się kompletna podpinka w porównaniu do mojego ulubionego hamaka – Lesovik Duch. Waga kompletnej podpinki jest na poziomie nieco poniżej 700g i zapewnia naprawdę dobry komfort cieplny.\nPoniżej propozycja rozwieszenia.\nJak widzicie podpinka jest stosunkowo długa i przy moim wzroście 180 cm mam jeszcze sporo miejsca na wygodne rozłożenie się w hamaku. Dodatkowo przy takim rozwieszeniu podpinka naturalnie zamyka się nad użytkownikiem co również znaczaco podnosi temperaturę w środku. Docelowo jeszcze pokuszę się małą modyfikację w postaci nap, dzięki którym będzie można zamknąć na wybranym odcinku podpinkę.\nTak więc drodzy hamakersi, macie od nas już 3 różne tanie (śpiwór mumia, śpiwór kołdra i woobie) i sprawdzone rozwiązania na podpinkę do hamaka. Do dzieła i powodzenia!\nPosted in Aktualności, DIY - Do It Yourself, DIY/ Custom, Spanie w terenie, Sztuka przetrwania and tagged DIY, hamak, hammock, hammock underquilt diy, lesovik, Patenty, podpinka, recenzje, Testy, underquilt, woobie.\n← Podpinka do hamaka ze śpiwora…\nAlbania 2020 z Przygody4x4 →


Volkl Wheel Laptop bag - Sklep Snowboardowy 3style Kraków\nVolkl Wheel Laptop bag trending_flat\nVolkl Wheel Laptop bag\n569,00 zł\t99,00 zł brutto\nFunkcjonalność i atrakcyjny wygląd. Torba podróżna na laptopa wykonana z bardzo wytrzymałego materiału. Posiada trzy oddzielne komory, w tym jedną na laptopa z paskiem zabezpieczającym. Posiada kółka i wygodny, regulowany teleskopowy uchwyt. Za zamykaną na zamek kieszenią na plecach ukryte są paski, dzięki którym możemy nosić torbę jak plecak. Wymiary 36 x 20 x 51cm, Waga 2,2kg, Pojemność 37L\nPlecak voelkl lite blueberry\nCena 39,00 zł Cena podstawowa 169,00 zł -130,00 zł\nRozmiar : onesize\nPlecak Volkl Free Backpack...\nCena 129,00 zł Cena podstawowa 399,00 zł -270,00 zł\nVolkl Free Ride Backpack Black\nCena 199,00 zł Cena podstawowa 399,00 zł -200,00 zł