Julian B. 27 Sty 2012 11:46 3594 13\n#1 27 Sty 2012 11:46\nCzy jet możliwość nagrania makra w taki sposób aby wraz z tekstem przerzucał zdjęcia???\nMi to wychodzi jednorazowo!\nPo drugiej próbie zdjęć już niema tekst jest.\n#2 27 Sty 2012 13:36\nZałącz to co zrobiłeś. jeżeli to E2007 lub wyżej spakuj zipem lub rarem\n#3 29 Sty 2012 21:48\nPrzepraszam że dopiero odpisuję-ale mnie nie było.\nTen problem ze zdjęciami już rozwiązałem idzie je przerzucać i nagrywać za pomocą MAKRA.\nJednak powstał inny;\nChcę to umieścić w jednym arkuszu i zawsze po zapisaniu niema pierszego nagrania z zdjęciem i opisem.\nNagrywam za pomocą kopiuj wklej usuń i tu jest przyczyna.\nNależy znaleźć pomysł na pierwsze dobre nagranie.\nWie że to nie jest jasne jutro do 12;00 wstawię załącznik ponieważ mam to na służbowym kompie.\n#4 30 Sty 2012 10:23\nW załączniku podaaję przykład to to prubuję zrobić a co mi nie wychodzi.\nJest to oczywiście tylko wersja "robocza" gdzie nie ma wszystkiego.\nja też walczę dalej może na coś wpadnę\nPr zdjęć makro.zip Download (12.17 KB)\n#5 30 Sty 2012 12:17\nSory ale metoda kopiuj wklej nie jest najlepsza.\nDziała ale tylko jednorazwo przy kolejnych probach pokazuje blad\nTrzeba znalezc inny system?\n#6 30 Sty 2012 12:49\nPrzyznam że z twojego załącznika dalej nie wiem co chcesz robić. Jest niepełne i ciężko cie zrozumieć.\nZrób katalog umieść w nim parę załączników (wykorzystanych zdjęć)\ni pełny plik z makrami (z kocówką "xlsm") oraz plik personal.xlsb bo do niego też się odnosi jeden przycisk spakuj wszystko jeszcze raz i załącz.\n#7 31 Sty 2012 09:42\nNo może faktycznie to co pokazałem jest nieczytelne i mało zrozumiałe dlatego przedstawię to krokowo (mam już sporo zrobione jednak są to sprawy łużbowe i nie wypada tego przedstawiać w sieci więc posłużę się przykładem)\nZa pomocą przycisku DALEJ chciałbym przehodzić do kolejnego pomiaru, opisu wykonywanych czynności oraz kolejno dodawać zdjęcie (do tego przycisku nie udaje mi się przypisać więcej jak jednego makra, zdjęcia działają jednorazowo dopuki są w pamięci)\nZa pomocą przycisku POWRÓT chciałbym cofać się do wcześniej wykonanych pomiarów ich opisów i zdjęć uzyskać poprostu podgląd czy wszystk zostałow wykonane praidłowo\nMyślę że teraz jest wszystko jasne\nTylko czy ta poprzeczka jest do przejścia?\nPrzykład.zip Download (9.36 KB)\n#8 31 Sty 2012 10:52\nChyba powoli zaczynam łapać o co ci chodzi.\nChcesz zbudować bazę pomiarów (bazę danych), a ten przykład co przedstawiasz jest tylko formatką do wprowadzania nowych pomiarów (danych do bazy) i ewentualnie odczytywania wcześniejszych danych.\nJeżeli tak to może być kłopot właśnie ze zdjęciami bo przechowywanie zdjęć w arkuszu excelowskim jest trochę karkołomnym pomysłem a odwoływanie się do nich (by przywołać "stary" pomiar) jeszcze większym.\nNie możesz do tego wykorzystać akcessa?\nSkąd masz zdjęcia?\nZapisane sa wcześniej z nazwami na dysku (zawsze w tym samym miejscu) i znasz konkretną nazwę zdjęcia pod dany pomiar (do każdego pomiaru inna nazwa zdjęcia) czy tylko chwilowo są w pamięci?\nJednorazowo po otwarciu pliku wprowadzałbyś tylko jeden pomiar czy więcej?\nJeszcze jedno pytanie do innych przeglądających temat:\nJak sprawdzić makrem jaki numer/nazwę ma nowo osadzony obiekt (tu w postaci fotki) w arkuszu?\nIm bardziej to rozważam tym ciemniej to widze na zasadzie obiektów w arkuszu (czyli wklejania z pamięci zdjęcia)\n#9 31 Sty 2012 12:49\nTak właśnie o to chodzi tworzę bazę danych (zbiór pomiarów) w którym są one zawarte, a wynik pomiarów mają służyć do przedstawienia stanu badanego obiektu.\nJeżeli chodzi o Acces to nie bardzo ztego powodu że jest to służbówka i chodzi o licencje itd. itp...\nZdjęcie zawsze bedą przechowywane na jednym miejscu jednym dysku nazwie folderze i co kolwiek innego gdyrz do tego celu będzie służył jeden laptop.\nDlaczego tak napieram na zdjęcia musi to być proste i czytelne w obsłudze gdyż ma to być dla pracowników a pomiarów jest sporo.\nNarazie znalazłem coś takiego choć sam jeszcze nie prubowałem\nWiadomo że dokładnie o to nie chodzi jednak może się uda to jakoś wykorzystać pomysł który sobie ułożyłem nie jest jesdyny może ktoś zna coś lepszego łatwiejszego\n#10 31 Sty 2012 14:34\nMyślę, że można to zrobić na przykładzie jaki jest w załączniku.\nKolejne wstawiane obrazki będą mieć różne nazwy, więc trzeba sie odwołać do obrazka, który jest umieszczony w danej pozycji w arkuszu.\nW przykładzie odwołanie jest do obrazka umieszczonego w tym samym folderze co arkusz, ale oczywiście wszystko można sobie zmienić.\nPrzyciski: Wstaw i Kasuj robią co do nich należy\nElektroda.rar Download (20.16 KB)\n#11 31 Sty 2012 15:35\nW sumie zrobiłem prawie to samo zanim zajrzałem do pierwszego linka.\nNie robiłem żadnych zabezpieczeń przed błędnym wpisem nazwy fotki. Jak trzeba będzie to sie dorobi.\nFotki maja być w tym samym katalogu co plik excela.\nTo tylko przykład (aa.rar).\nPokusiłem się (ponieważ dziwne wydało mi się wykorzystanie funkcji) i zrobiłem przykład z drugiego linku oczywiście w 2003. "Bałem się" że nie będzie tu aparatu ale jak pisze chciałem sprawdzić funkcje. Jednak coś mi świtało że gdzieś już widziałem ten aparat. Po wprowadzeniu nowych "nazw" postanowiłem go poszukać - i jest - w "narzędziach" - poprzez dostosuj pasek menu.\nAparat odkrywa bardzo ciekawe możliwości (przyznam że dopiero to poznałem i już bym wiedział co doradzić koledze na forum który jakieś dwa lata temu chciał razem z opisem bodajże stalowych konstrukcji pokazywać fotki).\nSprytne jest też wykorzystanie Przesunięcie() do "Lista" które aktualizuje na bieżąco listę i to podaj.pozycję() w Lista też jest ciekawym zastosowaniem (z reguły robię to inną metodą).\nDla zainteresowanych przedstawiam polską wersję rozwiązania z drugiego linku przedstawionego przez autora (wybór_fotek.xls).\nTeraz się zastanowiłem że jeżeli chodzi o ACTA to fotki które zamieściłem w plikach, pochodzą z internetu i windowsa, jednak nie wiem w chwili obecnej skąd i kto był ich twórcą (pobierała córka) zamieszczam je w ramach przykładu i nie w celach komercyjnych. Niemniej jeżeli autorowi/autorom tych fotek nie spodoba się takie wykorzystanie natychmiast zamienię te fotki na inne lub usunę plik.\nwybór_fotek.xls Download (804 KB)\naa.rar Download (2.5 MB)\n#12 01 Lut 2012 11:57\nNapewno cos wybiorę!\na przedewszyskim gratuluje wiedzy a co najwazniejsze w tym wszystkim to logiczego myślenia!!!\nMam jeszcze jedno pytanie jak do komorki wciągnoć zdjęcie tzn zapisać adres czyli np\ni jak to zrobić żeby zdjęce było przypsane do odpowiedniej komórki?\n#13 01 Lut 2012 13:19\nJulian B. napisał:\nJeżeli o aa.rar to w H4 wpisujesz nazwę zdjęcia z rozszerzeniem np: jpg1.jpg i tyle.\nWarunkiem jest to że to zdjęcie musi być w tym samym katalogu co plik excela. Jeżeli ma być w innym (lub wpisywana byłaby pełna ścieżka dostępu) to trzeba zmienić kod makra przy "LoadPicture"\nPo wciśnięciu wprowadź jest ono przypisane do danego pomiaru. (Ale nie może być usunięte z dysku czy przeniesione do innego katalogu).\nDrugi plik zamieściłem tylko poglądowo (po polsku i w E2003) jakby ktoś był zainteresowany rozwiązaniem które pokazałeś w drugim linku a nie znał języka.\nNie do końca jest to bazą danych choć ostatecznie można by było spróbować.Tylko że właśnie te wprowadzenie zdjęcia w odpowiednie miejsce.\nTu "wstawianie" do komórki robisz ręcznie. Można to niby zrobić makrem ale trzeba posługiwać się przesunięciami obiektu co jest dość kłopotliwe.\nNa chwilę obecna nie mam za dużo czasu by się tym zająć.\n#14 15 Sty 2013 23:07\nMam prośbę do marka003 czy możesz szczegółowo opisać jak zrobiłeś wybór_fotek\nOpanowałem to w połowie, ale nie wiem, co zrobić żeby lista działała\nChcę te funkcje wykorzystać w małej bazie (ok 100 zdjęć)\nPodobne tematy do excel - nagranie makra zdjęcia tak, by zachować i tekst, i zdjęcie\nZdjęcie z cyfrówki z tekstem przerobic na tekst w Wordzie .\nMam zdjęcie tekstu zrobione cyfrówka jak można go przerobić ,żeby tekst byl w wordzie .Ręczne przepisywanie odpada :/,przy tym nada się program do roz... (3)\nWitam, dostałem zadanie zajęcia się akademią w szkole ze strony technicznej. Oczywiście przjąłem. Problem tkwi w tym, że nasza polonistka wymyśliła se... (6)


grzałka spiralna (13)\nSprzęt super, łatwy w obsłudze, stabilny i cichy. Fajna opcja zabezpieczająca - przerywa pracę kiedy się przewróci. Wygodne pokrętła regulacji... Więcej\nSprzęt super, łatwy w obsłudze, stabilny i cichy. Fajna opcja zabezpieczająca - przerywa pracę kiedy się przewróci. Wygodne pokrętła regulacji temperatury. Polecam :) Mniej\n17,57 zł x 30 rat 0%\nBardzo krótki kabel ledwo wystarcza aby włączyć do gniazdka w łazience. Poza tym pokrętła są źle umiejscowione przez co trudno zmienić moc nawiewu... Więcej\nBardzo krótki kabel ledwo wystarcza aby włączyć do gniazdka w łazience. Poza tym pokrętła są źle umiejscowione przez co trudno zmienić moc nawiewu. Zaletą jest wyprofilowana rączka umożliwiająca łatwe przenoszenie. Mniej\nByło 1 419 zł (03.12.2021 - 16.12.2021)\nPoziomy mocy 1500 W, 2000 W\nPoziomy mocy 2000 W, 1300 W\nByło 69,99 zł (28.10.2021 - 25.12.2021)\nByło 549 zł (23.11.2021 - 05.01.2022)\nza połowę ceny, a jak się sprawuje... ;) koty dawno nie były bardziej szczęśliwe\nray, 3 miesiące temu


Ruiny Dantooine (Voronica Whitney-Robinson, Haden Blackman) :: Bastion Polskich Fanów Star Wars\nRuiny Dantooine (Voronica Whitney-Robinson, Haden Blackman)\nLord Sidious 2003-10-02 21:00:00\nNa razie jeszcze nie ma infa na oficjalnej. Jak myślicie, czy będzie to powieść pokroju "Baldur`s Gate" - czyli generalnie żenada. moze pokroju "Zdrady w Krondorze" - gdzie wszystko było ciekawie obmyślone i zgodne z grą.\nAle ponieważ w tej grze nie ma jako takiej jednej postaci moze będzie to dosyć mocno inspirowana grą powieść. W rezultacie moglibyśmy dostać coś bardzo ciekawego - pierwszą powieść (nie liczac Ja, Jedi), gdzie dostalibyśmy całkowicie nowych bohaterów głównych. Zupełnie bez tego co było w filmach. Mogłoby to wrózyć powstawaniu nowych ciekawych historii w SW.\nJeth 2003-10-02 21:18:00\nWiesz Lordzie jak to sie ma do chronologii?\nBo IMHO nadarzyla sie wspaniala okazja by odejsc calkowicie od dat +- 0 po BY. Jezeli ksiazki beda w poblizu tej epoki to watpie by autorka odeszla daleko od Luke`a, Leii, i przyjaciol.\nBTW Moj kolega bardzo negatywnie ocenil opowiadanie autorki ktore ukazalo sie w "Tajemnicach Sztormowego Dworu" (czy jakos tak) wiec obawiam sie ze to bedzie kicha.\ntego własnie sie obawiałem\nLord Sidious 2003-10-02 21:31:00\nże moze przyjść kolejna pani od Wizardów, która ani be, ani me, ani kukuryku nie potrafi napisać. Wzieli by Richarda Lee Byersa\nMrFett 2004-01-12 00:09:00\nGalaxies dzieje sie tuz po bitwie o Yavin ....wiec powiesc pewnie tez sie tak dzieje...ale ..chronologia Galaxies sie caly czas zmienia ...bo ona trwa\nAndaral 2003-10-02 21:21:00\nPowiem, że sam jestem bardzo ciekaw tej ksiązki, ale obawiam się że będzie to rodzaj "Opowieści z ....", za którymi ja osobiście nie przepadam. Miejmy nadzieję że będzie to naprawdę coś fajnego i nowego, tak jak miało to miejsce z NEJ, niby to samo, ale jednak coś innego, ale bardziej do tego typu experymentów nadawały by się np.: JK, KotoR .\nOpowieści to na pewno nie będą\nLord Sidious 2003-10-02 21:37:00\na co do KotoR - to kiedyś rozmawiałem - albo raczej pisałem - do Sue Rostoni - koordynatorki ksiażek u Lucasa, i proponowałem jej serię powieści związaną z KotoR - powiedziała, że pomysł jej sie podoba - i bedzie go rozwazac jak juz beda planwoac co zrobic po 2005 jak juz wiadomo kto dostanie licencje . Wiec zobaczymy.\nA SWG-RD to samoistna ksiązka.\nDante 2003-10-02 22:36:00\ndo końca nie zgadzam się z Andim. opowiueści niektóre są rewelka. Ale tu musze się zgodzić, że umieszczenie tego umiejetnie w chronologii bedzie trudne. Sam nie wiem jak to zrobic zeby nie odstawić kichy.\nLord Sidious 2003-10-05 20:10:00\nMyślę, że pownno być łatwiejsze niż, np. Legacy of the Jedi. Bo pewnie będzie się to działo np. 5 lat przed ANH - tylko, gdzies w innym miejscu, równolegle do trylogii Hana Solo itp.\nAnor 2003-10-03 09:40:00\ndo mnie ten pomysł nie przemawia. Zalezy oczywiście na czym autorzy takiej książki mieliby się oprzeć, jednak jakoś mi to trochę wygląda zbijaniem kasy na siłę\nBendu 2003-10-20 21:42:00\nMi sie wydaje że ta ksiązka ma szanse byc dobra, poniewaz na pewno bedzie opisywac uniwersum sw w odmienny sposob...sądzę ze bedzie to budzilo kontrowersje, ale w kazdym razie ja czekam z niecierpliwoscia\nAnor 2003-10-21 09:17:00\nŻe ktoś kto nie grał w gre może nie wczuć się całościowo w klimat tego booka. A na pewno tylko oni zaznają przyjemności poznania wszystkich smaczków\ntwardy 2003-10-22 06:23:00\nmasz racje. A nie kazdy moze grac w gry wiec uwazam ze sie nie powino robic ksiazek na podstawie gier\nLord Sidious 2003-10-22 23:00:00\nCzytalem póki co 2 takie książki. Baldur`s Gate - porażka . nie wiem czy to wina Philipa Anthesa czy pomsyłodawców Baldur`s Gate... niemniej jednak faktycznie porażka.... Druga było "Zdrada w Krondorze" Raymonda E. Feista. On napisał opowiadanie i pomagał tworzyć grę na jego podstawię - która była dopelnieneim jego powieści. po wielu latach znowelizował to i wyszło bardzo fajnie. Jedna z lepszych jego powieści. W przyszłym tygodniu powinna się ukazać "Skrytobójcy z Krondoru" gdzie kontynuje inny wątek gry .\nw USA się\nLord Sidious 2004-01-10 12:35:00\njuz pojawiła - i trzeba przyznac że recenzje są rózne.\nOd bardzo dobrych, na forach, ze ksiazke sie świetnei czyta - po ocene 1,5 na 4 na TFN\nW każdym razie w książce jest coś, co powinno wszystkcih zainteresować. Zobaczymy Naboo już po E3. . Ciekawe czy Amber wyda to w tym roku.\nDomator 2004-01-10 12:40:00\nAmber wydaja w MIARĘ równo tylko wstępy so epizodów ("maske" i "burze") :\_\nLord Sidious 2004-01-10 12:46:00\nnowe książki nie czekają u nas na razie dłuzej niż rok... Przynajmniej tak było od paru lat.. a to ksiązka jeszcze z tamtego roku, wiec przed gwiadka powinna byc... ale na gwiazdke licze na SQ.\nDomator 2004-01-10 12:55:00\nza wyjątkiem własnie "opowiesci z Pałacu" wydane po 8 latach\nValorum 2004-01-10 13:10:00\nobecnej Amber nadrobił już zdecydowaną większość zaległości i pomijając książki młodzieżowe, na które raczej nie ma co liczyć na wydanie czekają już tylko 4 tomy Nowej Ery Jedi, 5 tomów X-wingów i właśnie Ruiny Dantooine - w sumie 10 książek. Gdyby tak jak w zeszłym roku wydali 9 książek (co jest jeszcze możliwe - nie będzie nic w styczniu, lutym ALBO marcu i sierpniu, w dodatku plany wydawnicze są chronione niczym Tajemnica Fatimska) i biorąc pod uwagę fakt że w przyszłym roku ze względu na premierę Ep3 może być jeszcze więcej książek, możemy być już w miarę na bieżąco, z góra półrocznym poślizgiem. W dodatku że poza Survivor`s Questem, następna książka w USA wyjdzie w czerwcu, a więc u nas najwcześniej w grudniu.\nAnor 2004-01-10 19:50:00\nO tym jak jest u nas z tymi ksiązkami, to non stop dochodze do wniosku ze mamy naprawdę bardzo dobrze w Polsce z bookami SW i to pomimo wielu słów krytyki! Przecież jestęśmy tylko 6 booków za Amerkańcami! To pasuje nas w czołówce europejskiej,np przed Niemcami! Coraz bardziej doceniam nasze wydawnictwa. Jednak ozbacza to ze jakiś zysk na SW muszą mieć! Więc...\nRicky Skywalker 2004-01-11 11:30:00\nwszystkich X-wingów w tym roku nie rzucą - góra 3 moim zdaniem. Dlatego jest duża szansa, że wkrótce zobaczymy SQ w wersji polskiej.\nLord Sidious 2004-01-11 11:57:00\nŻe do wspomnianych serii młodzieżowych Amber nawet nie ma prawd..\nJA i JQ oraz inne powiesci Scholastica, licencje ma na to Egmont.\nMRJ i JJK - to serie firmowane przez Berkley. Możliwe, że Amber kupił prawa tylko do pierwszej serii MRJ - i ją wydał. Na pewno nie ma praw do JJK - bo tymi prawami chwalił się Egmont w roku 1999. Ale byłbym skłonny twierdzić, że Egmont przejał cała licencję na Berkleya. Tyle, że nic nie wydał.\nNie pamiętam kto ma licencje na serie Galaxy of Fear, ale chyba w USA to było Bantham Junior czy cos takiego... jakiś twór podległy pod Bantham.. Tyle, że Amber także tej licencji nie wykupił, a chapnął ją Egmont. Bo w roku 1999 zapowiadali szumnie JA, a potem JJK i właśnie Galaxy of Fear... Szkoda, że z ksiażkami SW wtopili jak Amber z komiksami, ale to szczegół.\nCzyli w tym momencie wyglada, że Amber faktycznie ma tylko 10 ksiazek zaległych itp.. Może nie zwalniają z powodu, że olewają SW, ale z tego, że w USA mają średnio koło 6-7 nowych ksiażek normalnie i chcą jakoś to wypośrodkowąc...\nW każdy mrazie na dalszą dyskusję zapraszam do tego wątku:\nRicky Skywalker 2004-01-10 12:40:00\nJakby nie było - akcja powieści rozgrywa się jednak po ANH, i występują w niej Luke, Leia i Han...\nLord Sidious 2004-01-10 12:44:00\nCzy pojawiaja się, to jest róznica!! i to spora...\nRicky Skywalker 2004-01-11 11:31:00\nI przeczytałem tę książkę\nLord Sidious 2004-08-24 13:53:00\ni moim podstawowym wrażeniem jest to, ze autorce pomyliło się to co miała napisać. No niestety jak ktoś myli powieść z leksykonem o zwierzętach galaktyki i dopiero na 2 dni przed dodaje akcję, to tak jest. Dobrze, że tej akcji nie musiała wymyslać, tylko Blackman jej podsunął. Inaczej byłoby jeszcze gorzej. Reckę wyślę Stranglerowi za jakiś czas.\nAnor 2009-01-01 12:31:00\nW końcu mając chwilkę i nic lepszego do czytania zabrałem sie i skończyłem czytanie Galaxies... Cóż jest to jedna z tych pozycji, które czyta się raczej z zamiłowania do książek SW, aniżeli dla samej książki. Generlanie plusem booka jest początek, któr nawet dobrze wróżył, potem jest tylko gorzej, a największe smęty mamy w środku książki. Zgadzam się generlanie z poglądem i spostrzeżeniami LSa, jakoy autorce pomylił się leksykon o zwierzakach z książką. Coprawda samo opisywanie fauny SW nie jest niczym złym, ale muszą być zachowane jakiekolwiek rozsądne proporcje - tu ich nie ma. Nic dziwnego, że książka jest traktowana jakoby poza nurtem.\nJest już polski opis\nHego Damask 2011-01-27 11:42:00\nDni Rebelii wydają się policzone: w ruinach enklawy Jedi na Dantooine znajduje się holokron, w którym zapisano nazwiska wysoko postawionych sprzymierzeńców Sojuszu. Jeżeli lista wpadnie w ręce Dartha Vadera, losy wojny będą przesądzone. Imperialna bioinżynier Dusque Mistflier może bez przeszkód podróżować po całej galaktyce, a właśnie kogoś takiego potrzebują Rebelianci, żeby bez wzbudzania podejrzeń dostać się na Dantooine i odzyskać holokron. Lecz mimo pomocy Hana Solo, Luke`a Skywalkera i Leii Organy, misja odzyskania tajnych danych może zakończyć się fiaskiem. A najtrudniejszą częścią zadania Dusque okaże się odpowiedź na pytanie, po czyjej stoi stronie - i jak daleko się posunie, żeby osiągnąć swój cel...\n526 stron, do zamówienia tutaj:\nMelethron 2011-01-27 12:10:00\ncoś dużo tych stron, oryginał ma 286 -.-\nHego Damask 2011-01-27 12:24:00\nmoże się pomylili, bywa\nX-Yuri 2011-01-27 12:33:00\n...albo postanowili znacznie rozbudowac "Historie Galaktyki" xDxD\nLord Bart 2011-01-27 20:20:00\nCaedus 2011-05-17 13:30:00\nKtoś wie czy książka już się pojawiła? Na stronie Amberu na razie zamówić się jej nie da...\nMelethron 2011-05-18 21:00:00\nPonawiam pytanie, nabył już ktoś książkę? na stronie Amberu książka wciąż niedostępna, na stronie Empiku też nie można kupić...\nObi-Wan Skywalker 2011-05-18 21:52:00\nW księgarniach, które dziś odwiedziłem, książki nie było.\nCaedus 2011-05-19 15:10:00\nAni widu, ani słychu... ciekawe kiedy pojawi się jakieś info.\nObi-Wan Skywalker 2011-05-19 17:19:00\nMam złe przeczucia co do tego... Chyba w ogóle tego nie wydadzą. A już miałem powiedzieć, że Amber wrócił do normy...\nA czy kiedykolwiek czegoś nie wydali?\nElendil 2011-05-19 17:22:00\nWydadzą, tylko widocznie są jakieś obsuwy i będzie w sprzedaży z opóźnieniem.\nCaedus 2011-05-23 15:40:00\nCzy ktoś posiada jakieś nowe informacje, czy dalej jesteśmy raczeni ciszą?\nwyczes 2011-05-24 16:27:00\n"Ruiny Dantooine "przeniesione na 27 maja czyli w czwartek powinny być (chyba).\nObi-Wan Skywalker 2011-05-24 19:46:00\nflippooo 2011-05-24 20:10:00\nObi-Wan Skywalker 2011-05-24 20:19:00\nBardzo wiarygodne źródło, szczególnie, że to nie Amber podał tylko jakiś użytkownik.\nwyczes 2011-05-24 21:31:00\nZ księgarni w której zamówiłem "Annpio" coś takiego dostałem telefon że na czwartek zmieniona jest data wydania i napisałem też na fejsie.\nObi-Wan Skywalker 2011-05-25 16:26:00\nOficjalnie potwierdzone, premiera jutro. Ciekawe, wydadzą czy nie?\nwyczes 2011-05-25 16:55:00\nRaczej już powinni, denerwują te przesunięcia, skoro wiedzą że nie zdążą to po co ustalają wcześniej premierę. Mam nadzieję że będzie mniej błędów niż w ostatnich dwóch wydanych książkach.\nMelethron 2011-05-25 17:09:00\nW Niezwyciężonym nie było aż tak tragicznie, chociaż też nie idealnie\nbtw. używaj drzewek.\nObi-Wan Skywalker 2011-05-25 17:12:00\nPodobało mi się w Niezwyciężonym, że nie powtórzył się błąd z Objawienia, czyli to, że wszystko było SGS. Rząd SGS, planeta SGS i reszta tych rzeczy, które napisałeś wtedy w recenzji.\nObi-Wan Skywalker 2011-05-25 17:09:00\nZgadzam się. Nie żebym jakoś strasznie chciał przeczytać Ruiny z Dantooine (nawet na razie się za to nie zabieram i na razie nie mam zamiaru), ale wkurza mnie to, że już Sokoła zapowiedzieli, a jeszcze Ruin nie wydali. Denerwujące jest tez to, że Amber jest opóźniony jak zawsze i my, fani zastanawiamy się, czy książka została wydana, czy nie, a Amber po kilku dniach informuje, że premiera została przełożona o dwa tygodnie.\nwyczes 2011-05-25 17:17:00\nI tak zapewne będzie z "Sokołem", podadzą pewnie około 15-20 dzień miesiąca a wyjdzie na granicy z lipcem. Trzeba się cieszyć że jednak mamy książkę co miesiąc.\nBakuś 2011-06-02 14:07:00\nNa mieście jeszcze nie widziałem, ale w necie najlepszą cenę, z tego co widzę, ma chyba selkar:\nW empiku dość drogo, na merlinie jeszcze drożej.\nwyczes 2011-06-16 09:34:00\nWczoraj dopiero otrzymałem swój egzemplarz (nie polecam księgarni ANNPIO od premiery dopiero wczoraj doszła), pierwsze dwa rozdziały spoko, jak każdy narzekał na okładkę to mogę tylko powiedzieć że zdecydowanie ma chyba najładniejszy grzbiet ze wszystkich książek SW.\nLord Sidious 2011-06-18 08:54:00\nwersji - muszę przyznać, że wracając po latach już mnie tak nie denerwowała. Albo mam większą odporność na te dzieła, albo wiedza z czym to trzeba jeść poskutkowała, albo EU już zeszło na taki poziom, że Ruiny nie nadają się na cierń w oku. Nie powiem, by była to jakaś przyjemna i porywająca lektura, ale na takie tam czytadełko nawet nie jest tak źle.\nKassila 2011-07-11 09:41:00\nzapowiedziach o podróżach imperialnej pani bioinżynier, spodziewałam się w tej książce więcej... imperializmu. Niestety, wyglądało na to, że cała książka jest poświęcona Sojuszowi Rebeliantów. początek spoilera Dopiero pod koniec okazało się, że Imperium było tuż pod ręką. koniec spoilera Pomijając jednak tę niedogodność, podobały mi się opisy fauny i flory. Nawet mogło być tego więcej.\nNie podobały mi się natomiast motywy kierujące Finnem, początek spoilera to, że się boi Imperium koniec spoilera. Albo jest się porządnym agentem, albo nie.\nNa plus dla książki zaliczam to, że mnie nie uśpiła, jak Dzika Przestrzeń, oraz to, że moje pragnienie poczytania o Imperium znacznie wzrosło\nDla Ruin jakieś 6/10. I to tylko dlatego, że dzięki niej z jeszcze wększą niecierpliwością czekam na historie Revana i Plaguiesa.\nP.s. Niech ktoś napisze coś dobrego o Imperium!\nWolf Sazen 2011-09-14 14:09:00\nSłysząc wiele negatywnych opinii o tej książce położyłem ją na samym dnie pozycji, które chciałbym przeczytać i niestety okazało się że całkiem szybko do tego dna się dokopałem. Ku mojemu zdziwieniu książka wcale nie była taka zła.\nPowieść zaczyna się bardzo ciekawym prologiem, który z początku ma się to głównego wątku jak pięść do nosa. Akcja toczy się wokół imperialnej pani biolog i w dużej mierze skupia się na przeróżnych gatunkach fauny w naszej galaktyce. Osobiście wszystkie opisy tych stworzeń przypadły mi do gustu i ani przez moment nie nudziły. Pomimo tego że książka jest dość krótka to jednak odwiedzamy tu całkiem sporo lokacji dzięki czemu mamy wrażenie ogromu i różnorodności wszechświata. Pojawiają się co prawda filmowi bohaterowie lecz w większości są to epizodyczne występy.\nOgólnie rzecz biorąc książkę trudno mi ocenić. Z jednej strony jest ona nietypowa i odbiega od typowych pozycji SW lecz jednak z drugiej strony nie zawsze jest ona ciekawa i wciągająca. Ma dobre momenty ale niekiedy dialogi są po prostu śmieszne. Może gdy powieść była dłuższa i przeszła większą korektę wyszłoby jej to na dobre? 5/10\nJankiel 2013-07-11 15:09:00\nNiedawno przeczytałem tę książkę drugi raz i za każdym razem tak samo przyjemnie czytało się ją. Bardzo fajnie osadzona pomiędzy "Nową Nadzieją" a "Imperium Kontratakuje". Wiele ciekawych przygód. Opis Dantooine bardzo mi się spodobał - ile to ciekawych zwierząt można było poznać dzięki tej pozycji, a że w szkole lubiłem biologię, więc tym przyjemniej czytało mi się tę książkę. Podobno była ona inspirowana jakąś grą - nie grałem w nią, więc nie mogę książki do tej gry porównać. Muszę przyznać, że zakończenie pozycji bardzo mnie zaskoczyło, jak początek spoilera Darktrin okazał się szpiegiem Imperium, a nie lojalnym Rebeliantem koniec spoilera. Ogólnie bardzo fajna pozycja i w skali 1-10 zasługuje u mnie na 8.\nRe: Ruiny Dantooine\nQel Asim 2013-07-11 15:13:00\nPodobno była ona inspirowana jakąś grą - nie grałem w nią, więc nie mogę książki do tej gry porównać.\nMatek 2013-08-04 12:34:00\nzacząłem czytać tę książkę to byłem naprawdę zadowolony - wreszcie historia normalnej osoby. Wiadomo od początku że w historię zostaną wplątani Vader, Luke, Han, walka Rebelii z Imperium itd ale jednak i tak to historia zwykłego człowieka który wpadł między młot a kowadło w Odległej Galaktyce.\nCóż, fajnie, takich historii mi brakuje w SW. Poznajemy Dusque Mistflier, historię jej zycia, rodziny, studiów, kariery, jej przemyślenia ... i jest fajnie. Do momentu gdy wkrada się nuda.\nZawsze gdy ludzie mówili mi że Ruiny Dantooine to nudna książka to byłem przekonany że to gadanina nerdów którym brakuje wybuchów, mieczy świetlnych i bohaterów rzucających się bez zastanowienia w wir akcji, i że nie potrafią docenić historii normalnego człowieka. Jednak kiedy dorwałem RD to okazało się że to nie do końca prawda ... książka jednak troszkę nudzi - i to od momentu gdy, o ironio, zaczyna się akcja. Niemniej jednak nie powiedziałbym że książkę trzeba omijać - jako starłorsowa ciekawostka do zabijania czasu przy opalaniu się nadaje


Doceń wartość i wielkość tego kogo kochasz... - Joanna Skwarlińska - Masaże\nDoceń wartość i wielkość tego kogo kochasz…\nWiele jest rozwodów , rozstań w obecnym czasie. jest to zjawisko kryzysów związków, które w nosi w życie nasze niepokój dlaczego ja? Istnieje wiele technik, których możesz użyć, aby usunąć ciemną energię ze swojego związku i pozwolić, aby wasza dwójka była razem, że twój mężczyzna czy kobieta chce z Tobą spędzić resztę życia.\nJakie są Powody, dla których odchodzimy od mężczyzn lub kobiet których kochamy? To Brak miłości, uczucia, dialogu,\nMiłość wymaga ciągłej pracy i wzniecania płomienia. Po wielu latach związku nie odczuwamy już motyli w brzuchu, a nasza miłość nieco się ulatnia. Dlatego trzeba włożyć wiele wysiłku, aby nasze pożądanie,pragnienie bycia razem rozpalić na nowo. Nie ma wytłumaczenia dla lenistwa i zaniedbania. Do tego jest potrzeba was dwojgu. Wsparcie, słowa otuchy i pomocna dłoń są nieocenione w różnych sytuacjach w naszym życiu. Właśnie między innymi po to wiążemy się z drugą osobą, żeby była ona dla nas ostoją i twierdzą. Również my pragniemy dawać z siebie jak najwięcej, w końcu na tym polega związek. Miłość to nie tylko seks i mówienie sobie „kocham Cię”. To przede wszystkim przezwyciężanie trudnych sytuacji bycia razem we wszystkim.\nSamotność w związku jest gorsza niż samotność poza nim. Wiele związków rozpada się żyjąc razem, ale tak naprawdę obok siebie. Brak rozmów, przytulenia, seksu, wsparcia, a nawet kłótni nie jest zdrowe. Kiedy facet oddala się od nas, my się ewakuujemy się…\nNiektórzy nie lubią zmian. Nie potrafią również zaakceptować ich u bliskich osób. Jest to jeden z powodów, dla których kobiety odchodzą, mimo, że kochają…\nNiektóre wymagają specjalistycznej pomocy, ale przy dzisiejszych naciskach na grosze rozumiemy, że nie jest to opcja dla wszystkich – dlatego dodałam także techniki usuwania energii, które możesz wykonać z domu!\nOtwarcie się na problemy i traumę z przeszłości może pomóc ci poradzić sobie z towarzyszącymi jej emocjonalnymi szkodami – o ile zaufasz osobie, otworzysz swoje serce i duszę.\nW przeszłości ukryte są wydarzenia, które wciąż cię prześladują, blokując relacje w nieudanej próbie powstrzymania cię przed ponownym odniesieniem tej samej krzywdy.\nProblem polega na tym, że są one podświadome, nie rozmawia się o nich ani nie zajmuje się nimi, ale są pchane głęboko, dopóki nie zapomnisz o bólu.\nAle ten ból tak naprawdę nie jest zapomniany – nadal na ciebie wpływają, właśnie oddałeś nad nim kontrolę..\nChociaż jest to często bolesne i emocjonalne, pozwala wziąć je na własność i podjąć kroki w celu wyleczenia.\nBez tego uzdrowienie będzie trudne, ponieważ zasadniczo „uzdrawiasz w ciemności”.\nNa koniec powinieneś omówić te kwestie ze swoim partnerem.\nBędziesz zaskoczony, jak wiele z tego, co udostępniasz, rezonuje z nimi, niezależnie od tego, czy doświadczyli czegoś podobnego, czy nie.\nRobiąc to, zabierasz negatywną moc ran z przeszłości i robiąc to, oczyszczasz siebie. Ważna jest ważność ale nie twoja tylko Jego albo Jej zastanów się czy osoba będąca z Tobą snowi ważność w twym życiu równowag jest niezbędnym współczynnikiem związku.\n← Bądź świadomy…\nJeśli zastanawiasz się, czy możesz ufać Bogu? -Moja odpowiedź brzmi: tak. →


Po 30 latach, Syrena 104 znowu “na chodzie” – Płocka Scena Rockowa\n29 czerwca, 2021 triku wywiady 0\nSyrena 104 (marzec 2021r.), fot. archiwum zespołu\nPierwszy raz z nazwą zespołu Syrena 104 zetknąłem się czytając książkę pt. “Farben Lehre. Bez Pokory”, w której Wojciech Wojda wspomina początki FL i moment w którym do zespołu trafił Adam “Mikołaj” Mikołajewski. Okazało się, że poprzednim bandem w którym bębnił Mikołaj był właśnie zespół Syrena 104. Jakież było moje zdziwienie, kiedy kilka miesięcy temu odezwał się do mnie Arkadiusz Sylwestrzak, który podesłał link do utwory pt. 50. Okazało się, że po przeszło 30 latach chłopaki spiknęli się na nowo, żeby odświeżyć swoje kompozycje powstałe pod koniec lat 80tych. Miały być tylko nagrania na “setkę” w formie pamiątki, a okazało się, że na nowo ekipa złapała bakcyla i chłopaki postanowili kontynuować swoją działalność nagrywając pełną płytę pt. “Renowacja”. Postanowiłem przemaglować troszeczkę chłopaków i dowiedzieć się m.in. skąd się wziął pomysł na reaktywacje bandu, jak przebiegała praca w studio, o plany na przyszłość. Jednak przede wszystkim z racji mojego młodego wieku (hehehe ;), chciałem poczuć klimat “płockiej sceny” u schyłku lat 80tych. Żałuję jednak, że nie udało się “wyciągnąć” od chłopaków chociaż jednej foty z tamtego okresu. Mam jednak nadzieję, że po tym wywiadzie Ci, którzy byli sceptycznie nastawieni do tego pomysłu, dadzą się przekonać i przy okazji biografii zespołu udostępnią ten brakujący artefakt dotyczący ich historii.\nZapraszam do rozmowy z zespołem Syrena 104 !\nKorzenie zespołu Syrena 104 sięgają końca lat 80tych. Czy możecie opowiedzieć o okolicznościach powstania bandu oraz funkcjonowaniu zespołu w tamtym okresie ? Kto tworzył zespół ? Gdzie graliście próby etc. ?\nZespół Syrena 104 powstał na początku 1988 roku w Płocku w składzie: Maciej Donoch (Ślimak) – gitara, Bogusław Duchewicz (Ducho) – gitara basowa, Andrzej Zarębski (Alojz) – wokal, Mariusz Stępniewski (Simon) – perkusja. Wszyscy chodziliśmy do jednej klasy w Technikum Elektrycznym w Płocku. Liderem był Maciek, który posiadał cały sprzęt muzyczny, a próby odbywały się początkowo wyłącznie w Jego mieszkaniu. Później podstawowym miejscem prób stała się świetlica ZSZ nr 2. Byliśmy amatorami i na początku musieliśmy opanować instrumenty. Potem zaczęliśmy tworzyć pierwsze kawałki, które miały prostą punkową formę. Umiejętności były niewielkie, za to energia i chęci ogromne. Z biegiem czasu staraliśmy się żeby nasza muzyka osadzona była w nurcie zimnej fali. Skład zespołu zmieniał się kilka razy. W 1989r. do zespołu dołączył nowy basista Arkadiusz Sylwestrzak (Aro). Później na bębnach Mariusza zastąpił Adam Mikołajewski. Przez krótki czas w Syrenie śpiewał też Jarosław Kamiński.\nWażną postacią był także Sławomir Wierzbicki (Czaszka). Nie grał ani nie śpiewał, po prostu był. Był na próbach, koncertach, wyjazdach. Jak pytano, co go wiąże z Syreną, to mówił, że jest menagerem. I tak go przedstawiamy … do tej pory. Wie o zespole najwięcej i barwnie opowiada wiele historii z Syreną i jej członkami związanych.\nJakimi bandami inspirowaliście się zakładając zespół ? Jakiej muzyki w tamtym czasie słuchaliście ? Jakieś ulubione zespoły ?\nW tamtym czasie słuchaliśmy różnej muzyki. Nie ograniczaliśmy się do jednego gatunku. Każdy z nas słuchał innej odmiany rocka. Razem słuchaliśmy The Cure, Joy Division, The Clash, The Smiths, The Stranglers, New Model Army ale także postpunkowego U2, z zespołów polskich: Klausa Mitffocha, Lecha Janerki, Brygady Kryzys, Variete, Madame, One Million Bulgarians, Siekiery, Armii czy KSU. Wszystkim podobały się utwory z pierwszych płyt The Cure i to właśnie ten zespół najbardziej nas inspirował a także Joy Division. Wpływy The Cure słychać w takich naszych kawałkach jak „Opera” czy „Rafy”.\nZ przeprowadzonych dotychczas rozmów z moimi gośćmi wiem, że nie było łatwą rzeczą dorwać jakiś w miarę sensowny instrument w latach 80tych. Jak to było w Waszym przypadku ? W jaki sposób udało Wam się zdobyć upragniony sprzęt i w ten sposób zacząć wspólnie muzykować ?\nJeśli chodzi o sprzęt, to rzeczywiście w tamtych latach nie było łatwo go zdobyć. Pewnego dnia w 1988 roku, spotkaliśmy się w domu u Ślimaka i o dziwo okazało się, że cały sprzęt do grania stoi u niego w mieszkaniu. Były bębny, gitary, piecyki a nawet mikrofony. Instrumenty nie były najlepszej jakości ponieważ pochodziły z wyprzedaży z domu kultury i były bardzo wysłużone. Sygnowane były powszechnymi wówczas polskimi markami Defil i Polmuz. „W tak pięknych okolicznościach przyrody i niepowtarzalnych”, nie pozostało nam nic innego jak założyć zespół. Maciek posiadał sprzęt więc został oczywiście niekwestionowanym liderem. Każdy z pozostałych, obecnych wówczas na spotkaniu chłopaków, wybrał sobie instrument, na którym się będzie realizował i tak zaczęła się nasza przygoda z muzyką.\nzespół Syrena 104, fot. archiwum zespołu\nCzy dużo w tamtym okresie występowaliście na żywo ? Czy jakiś koncert szczególnie utkwił Wam w pamięci ? Z kim dzieliliście scenę ?\nNa żywo graliśmy kilka razy na przeglądach zespołów rockowych w Gostyninie, Płocku, Raciążu i Inowrocławiu wykonując własne utwory. Pamiętamy, że w tamtym okresie razem z nami na przeglądzie w Gostyninie grał inny płocki zespół o wdzięcznej nazwie Kto Nie Kocha Pieszczocha. Chłopaki z KNKP chodzili do tej samej szkoły co my, grali punka więc często „mijaliśmy” się w różnych okolicznościach.\nWystęp w Inowrocławiu w 1989 roku. Nowy budynek teatru, publika podczas pogo zaczęła demolować salę, wywalili wielką dziurę w ścianie, wpadła milicja i przerwała imprezę. Dokończyliśmy występ, a pogo trwało do końca. Grała wtedy z nami miejscowa Doktryna Lenina.\nUtkwił nam w pamięci przegląd zespołów w Płocku na początku 1989r. Na godzinę przed występem zostaliśmy poproszeni o teksty naszych piosenek. Napisaliśmy szybko na kolanie i oddaliśmy organizatorom. Z dziesięciu piosenek pozwolono nam zagrać trzy, pozostałe nie przeszły przez cenzurę. Oczywiście zagraliśmy wszystkie utwory, a po koncercie na dywanik, gdzie zostaliśmy porządnie zjechani, wyzwani i straszeni poważnymi konsekwencjami. Ale potem sprawa przycichła i poza niezapraszaniem nas na inne przeglądy w Płocku, nic się nie wydarzyło.\nJak zapamiętaliście lata 80te jeśli chodzi o „płocką scenę rockową”. Gdzie grało się wtedy koncerty w Płocku ? Jakie bandy funkcjonowały równolegle z Waszym w tamtym czasie ??\nPomimo różnych przeciwności losu, panującej wówczas ogólnej „szarości” i poczucia przygnębienia otaczającą rzeczywistością jedynie słusznego systemu, na „płockiej scenie rockowej” w latach 80-tych funkcjonowało całkiem sporo zespołów. W tym samym czasie grały: Farben Lehre, Strajk, wspomniane KNKP, Kask, Rybie Łości, Dla Kasi. Koncerty grało się wszędzie gdzie było można. Odbywały się one w Domu Technika, Metalowcu, MDK, w SDK przy ul. Krzywoustego cyklicznie odbywały się przeglądy młodych zespołów.\nCzy z tamtego okresu Waszej działalności zachowały się jakieś materiały audio/video ?\nWszystkie utwory, które wówczas powstawały, nagrywaliśmy na magnetofonie szpulowym (chyba ZK140). Później wielokrotnie były one przegrywane na taśmy kasetowe. Niestety po latach nagrania te miały coraz gorszą jakość i to co zachowało się do dziś ma jedynie archiwalne, a dla nas sentymentalne znaczenie. Jakość materiału, który pozostał z tamtego okresu naszej działalności jest kiepska i właściwie nie nadaje się do słuchania. Niestety w tamtym czasie nie zarejestrowaliśmy naszych kawałków w sposób bardziej profesjonalny.\nNagraliśmy kilka utworów w Metalowcu, pomagał nam je zrealizować Farbeh Lehre. Miały być wysłane na Festiwal do Jarocina. Ale nie wiem kto je przygarnął i na dzień dzisiejszy uważamy je za zaginione.\nKiedy i dlaczego zespół zawiesił swoją działalność ?\nLatem 1989 roku działalność Syreny 104 została zawieszona. Wszyscy rozpoczęliśmy studia, a Maciek wyjechał do Łodzi i na stałe wyprowadził się z Płocka. Dziś mieszka w Werbkowicach (woj. lubelskie). Ze względu na dość znaczną odległość, niestety nie mógł wziąć udziału w projekcie reaktywacji Syreny, czego bardzo żałujemy.\nPoza tym nasze teksty były protest-songami przeciwko ustrojowi i temu co się wtedy w Polsce działo. W 1989 roku zaczęły się w naszym kraju przemiany i zaczynaliśmy z nadzieją wkraczać w nową rzeczywistość. Wierzyliśmy, że to co najgorsze za nami. Trzeba było dać szansę zmianom, a nie krytykować je.\nCo z Wami się działo po zakończeniu działalności Syrena 104 ? Czy kontynuowaliście swoją przygodę muzyczną w innych bandach ?\nWe wrześniu 1989 roku Arek z kilkoma kolegami zainicjował nowy projekt muzyczny CKD, do którego dołączył Mariusz, a po pewnym czasie także Bogdan. Zespół funkcjonował przez półtora roku grając lżejszą odmianę rocka, trzykrotnie występując przed publicznością w Płocku. Potem na wiele lat odeszliśmy od grania zespołowego. Muzyka Syreny 104 była jednak z nami cały czas bo mieliśmy nagrania z prób na kasetach i często je odsłuchiwaliśmy. Przy różnych okazjach grywaliśmy dla znajomych i przyjaciół niektóre utwory w wersjach akustycznych.\nZanim wskrzesiliście na nowo Syrena 104 na pewno obserwowaliście to co działo się na lokalnej scenie muzycznej. Jakie zespoły działające w latach 90tych czy na początku XXI wieku przykuły Waszą uwagę ?\nOczywiście, że obserwowaliśmy to co działo się w muzyce na lokalnej scenie. Większość bandów, jak my, pojawiała się i znikała, ale były też wyjątki. Pod koniec lat 90-tych powstał zespół Lao Che, który dobrze się zapowiadał i z każdą następną płytą zdobywał coraz szerszą rzeszę fanów. Momentem przełomowym w twórczości tej grupy była chyba płyta „Powstanie Warszawskie”, która pozwoliła wypłynąć tej kapeli na „szersze wody”. Album bardzo udany i potwierdzający, że grając muzykę post punkową można stworzyć coś na kształt płyty koncepcyjnej. Kolejne albumy naszego eksportowego bandu też były bardzo udane. Jest to zespół, który nie zamyka się w jednym gatunku, ciągle eksperymentuje z brzmieniem i stylem co powoduje, że każda następna płyta jest inna ale jest to efekt zamierzony. Bardzo szanuję dokonania tej kapeli, moim ulubionym albumem tego zespołu jest Soundtrack. Teksty zawsze na najwyższym poziomie. Niesamowite jest to, jak Spięty potrafi „bawić się słowem”. Znam chyba tylko jeszcze jedną taką osobowość, która robi to tak dobrze – to Lech Janerka. Trzeba docenić też, że zespół Farben Lehre, pomimo wielu zmian w składzie gra nieprzerwanie od 30 lat i ma dosyć pokaźną publikę w całym kraju. W latach 90 pojawiła się Meduza z cięższym jak na owe czasy brzmieniem. Zespół, w którym grały „tuzy” płockiej sceny rockowej. Na jeszcze jedno wyróżnienie zasługuje Anamor. Zwłaszcza Bogdan zawsze słuchał rocka progresywnego – trochę mocniejszej jego odmiany, ale i ich twórczość przypada mu do gustu.\nSyrena 104 (grudzień 2019r. pierwszy występ po reaktywacji), fot. archiwum zespołu\nKilka miesięcy temu wskrzesiliście na nowo zespół Syrena 104. Kto był pomysłodawcą tego przedsięwzięcia ? Dlaczego zdecydowaliście się po blisko 30 latach ponownie sięgnąć po instrumenty i kontynuować działalność Syrena 104 ?\nJak wspominaliśmy, wszystkie utwory Syreny 104 zarejestrowaliśmy jedynie na tzw. „setkę” na taśmach magnetofonowych. Niestety po latach kasety miały coraz gorszą jakość i stało się jasne, że za chwilę utracimy jedyny zapis naszej działalności. Z tego właśnie powodu na wiosnę 2019 roku Mariusz i Bogdan stwierdzili, że trzeba się zebrać i nagrać materiał cyfrowo. Do składu szybko dołączył Arek grający na gitarze i rozpoczęliśmy próby w Laundry Sound Studio. Myśleliśmy, że to będzie jednorazowa akcja zakończona cyfrowym nagraniem demo w sali prób ponownie na tzw. „setkę”. Nagranie miało trafić do domowego archiwum i na tym projekt miał się zakończyć. Na tym etapie nie było jeszcze mowy o reaktywacji zespołu i jakiejkolwiek systematycznej działalności. Chcieliśmy tylko uratować te piosenki przed zapomnieniem. Zaczęliśmy pracę nad odtworzeniem starych utworów co było bardzo trudne, gdyż minęło trzydzieści lat odkąd ostatni raz wspólnie graliśmy. Niektóre piosenki powstały właściwie na nowo, nawet niektóre teksty w pewnym stopniu zostały zmienione. Pozostał jednak klimat końca lat osiemdziesiątych. Początkowo wokalnie pomagał nam Piotrek Stępniewski z zespołu Shredlust, z którym wystąpiliśmy razem pierwszy raz od 30 lat i wykonaliśmy kilka utworów na imprezie z okazji 50 urodzin Arka. Po tym występie powróciły stare dobre klimaty oraz pozytywna energia i postanowiliśmy reaktywować zespół na dobre. Zaprosiliśmy do współpracy Krzyśka Szloma (Szlomik), który od początku 2020 roku jest naszym wokalistą. Z Krzyśkiem w składzie wystąpiliśmy na Domówce Rybastock w Grabinie k. Płocka, w ramach Pol’and’Rock 2020 on-line.\nZ Arka strony wyglądało to trochę inaczej. Gdy zbliżały się jego okrągłe urodziny, postanowił zorganizować je na rockowo. Grał już wtedy w innym zespole i chciał aby dał on koncert, podczas którego powspomina swoje muzyczne dokonania. Żona podsunęła mu pomysł, aby jakąś piosenkę Syreny 104 spróbować zagrać z dawnymi kolegami. Oczywiście przypadkowo, kilka tygodni później spotkał chłopaków na koncercie w Parku Północnym w Płocku i podsunął im ten pomysł. Początkowo podeszli do tego sceptycznie, ale równolegle, jak mówią, chcieli stare piosenki nagrać dla potomności. Szybko dogadaliśmy się, oczywiście z radością nas wszystkich, że zagramy na urodzinach, a potem nagramy na „setkę” stare numery. Po pierwszych próbach i tym występie wiedzieliśmy już, że to nie będzie jednorazowa akcja, ale WRACAMY i z radością kontynuujemy naszą przygodę z Syreną 104. No i okazało się, że teksty sprzed trzydziestu laty, niestety znów stały się aktualne.\nKilka tygodniu temu ukazała się Wasza płyta pt. Renowacja. Możecie opowiedzieć gdzie nagraliście ten materiał i kto był jego realizatorem ?\nPo reaktywacji zespołu stwierdziliśmy, że wejdziemy do studia i nagramy nasze stare utwory w sposób profesjonalny. W dniach 25 listopada 2020r. – 5 stycznia 2021r. odbyła się sesja nagraniowa w Zorg Lab Studio w Płocku. Nagraliśmy osiem utworów z lat 1988-89 we współczesnych wersjach, które znalazły się na płycie Renowacja. Aranżacyjnie pomagał nam Wojtek Cichocki, który zrealizował nagrania i wykonał mix i mastering. Nasze stare piosenki zyskały nowy wymiar. Dokonaliśmy totalnej „Renowacji” tych utworów.\nSyrena 104 (maj 2021r. z płytą Renowacja), fot. archiwum zespołu\nJak przebiegała sesja nagraniowa ? Czy materiał nagraliście po punkowemu z marszu w trakcie 1 weekendu 😉 czy bardziej staraliście się skupiać na szczegółach i nagrania zostały rozciągnięte w czasie ?\nNa początku chcieliśmy zarejestrować wszystko na „setkę” na jednej lub dwóch sesjach nagraniowych. Później jednak dojrzeliśmy do planu profesjonalnej sesji nagraniowej. Wszystkie instrumenty nagrywane były oddzielnie, na odrębnych ścieżkach. Trochę to trwało, ale było to też dla nas całkiem nowym doświadczeniem. Dzięki pozytywnej atmosferze, którą Wojtek stwarzał, na swój sposób bawiliśmy się przy nagrywaniu tego materiału (zwłaszcza Arek czuł się jak ryba w wodzie i odkrywał w sobie pokłady muzyka sesyjnego), ale czasami też była to ciężka, żmudna praca. W sumie było kilkanaście dni nagraniowych.\nRealizując nagrania chcieliśmy żeby nasze stare utwory w nowych odsłonach nie miały brzmienia typowo punkowego, staraliśmy się nadać im trochę świeżości, ale równocześnie zachować klimat lat osiemdziesiątych.\nU Arka było to tak, że gdy nagrał już partie gitarowe do piosenki, to zaczynała się dopiero praca właściwa. Wraz z Wojtkiem Cichockim wymyślaliśmy drugie gitary i gitarowe dogrywki. Było to bardzo twórcze. Jakiś pomysł nagrywaliśmy, odsłuchiwaliśmy i nagrywaliśmy następny, a potem z kilku wybieraliśmy naszym zdaniem najlepszy. I tak z każdą piosenką. Zdarzało się, że do utworu było nagranych około dwadzieścia ścieżek gitarowych.\nPotem Wojtek przygotował kilka mixów każdej piosenki, … na tydzień przed tłoczeniem płyty jeszcze coś poprawiał. Ciężka i żmudna robota, ale Wojtek to zawodowiec i zrobił to po mistrzowsku. Wielkie dzięki.\nAle największą frajdę sprawiało nam darcie ryja przy nagrywaniu chórków. Było wesoło, twórczo i wychodziliśmy ze studia ze zdartymi gardłami – coś wspaniałego!!!\nRenowacje ukazały się na fizycznym nośniku w formie CD. Kto jest wydawcą tej płyty ?\nW nagranie materiału i mixy zainwestowaliśmy własne środki. Jednak, żeby wszystkim formalnościom stało się zadość, musieliśmy znaleźć sobie wydawcę. Udało się. Naszym wydawcą jest „Studio Artystyczne” Katarzyna Sylwestrzak.\nDodamy, że producentem jest Wojtek Cichocki, a menadżersko wspomagał nas przy wydaniu płyty Marcin Koćmierowski. Wszystkim serdecznie dziękujemy.\n14. Jak traktujecie Waszą przygodę po reaktywacji zespołu ? Czy chcielibyście wypłynąć na szersze wody i osiągnąć nazwijmy to „sukces” na miarę zespołu o podobnym profilu jakim jest Farben Lehre ? Czy traktujecie to po prostu jako fajne spędzenie wolnego czasu bez żadnej spinki i nie wiadomo jakich oczekiwań ?\nGłównym powodem reaktywacji Syreny 104 jest dobra zabawa. Każdemu z nas tworzenie i granie muzyki sprawia ogromną frajdę. Robimy to przede wszystkim dla siebie, a jeśli uda się zgromadzić choćby niewielką grupę zainteresowanych naszą twórczością osób, to będzie to wartość dodana. Każdy kto tworzy muzykę zainteresowany jest znalezieniem jej odbiorcy i w naszym przypadku nie jest inaczej. Nie mamy jednak żadnej napinki, żeby robić karierę czy odnieść sukces. Podstawowe oczekiwania jakie mamy to te wobec siebie, żeby się rozwijać muzycznie i tworzyć coraz lepszą muzykę, a przy tym konstruktywnie spędzać czas wolny, którego każdy z nas z uwagi na dorosłe czy też dorastające dzieci ma coraz więcej.\nSyrena 104 (sierpień 2020r.), fot. archiwum zespołu\nW tekście do utworu „50”, śpiewacie: „rozwalimy w pył, rozniesiemy w proch ” ten „skrzywiony świat” .Słuchając tego utworu zastanawiam się w jaki sposób zamierzacie to zrobić ? Czy uważacie, że Wasza muzyka i teksty mają taką siłę i energię, która jest w stanie zmienić obecny ład ?\nNależy pamiętać, że tekst „50” (jak również wszystkich pozostałych utworów znajdujących się na płycie Renowacja), powstał w roku 1988. Buntowaliśmy się wówczas przeciwko komunie, która ograniczała wolność i starała się sprowadzić ludzi do bezwolnych i posłusznych wykonawców woli wybrańców jedynej słusznej partii. Wszechobecna szarość, beznadzieja i brak perspektyw nie były w stanie zabić naszej nadziei na lepsze jutro. Pod koniec lat 80 tych w „powietrzu” wyczuwało się już pewne symptomy nadchodzących zmian. Nie chcieliśmy siedzieć biernie i czekać co przyniesie jutro, tylko też podobnie jak inni chcieliśmy wykrzyczeć, czego oczekujemy i jaki mamy stosunek do ówczesnej władzy. W pewnym sensie ta piosenka okazała się prorocza. W niedługim czasie po tym jak powstała, dokonywały się wszystkie zmiany w naszej części Europy, okrągły stół w Polsce, upadek Muru Berlińskiego, rozpad Związku Radzieckiego itp.\nSmutna refleksja jest taka, że po tych ponad 30 latach teksty pisane wówczas stają się znów aktualne. W otaczającej nas przestrzeni ponownie czuć zaduch autorytaryzmu, powoli ale konsekwentnie ograniczane są nasze prawa i wolność. Ktoś za nas chce decydować co jest dla nas dobre a co złe i podejmować za nas decyzje. Nie godzimy się z tym i dajemy temu wyraz w naszych nowych utworach, które powstają. A czy nasza muzyka i teksty mają taką siłę i energię, żeby cokolwiek zmienić tego nie wiemy – czas pokaże. Uważamy że jeśli się z czymś nie zgadzasz, to powiedz o tym głośno i żeby coś w tym zakresie zmienić, lepiej jest zrobić cokolwiek niż nie robić nic. Raz się udało, może uda się ponownie.\nCzy planujecie jakieś występy na żywo w najbliższym czasie ? Gdzie będzie można Was posłuchać/zobaczyć ?\nMieliśmy zaplanowany koncert promujący naszą płytę w czerwcu. Niestety ze względu na chorobę Krzyśka zmuszeni byliśmy go odwołać.\nW Płocku w najbliższym czasie będzie można nas posłuchać na żywo 9 lipca w Centrum Eventowym nad Wisłą gdzie będziemy grać jako suport przed zespołem IRA. Chcielibyśmy też wystąpić poza Płockiem i być może uda się to dzięki współpracy z naszym zaprzyjaźnionym menagerem, który „ogarniał” nam też wiele spraw związanych z wydaniem płyty. We wrześniu, po wakacjach chcemy zagrać koncert w Płocku, który nie doszedł do skutku w czerwcu.\nCzy obserwujecie to co obecnie dzieje się na płockiej scenie rockowej ? Jakie bandy uważacie za najciekawsze z tych, które obecnie działają w naszym mieście ? Dlaczego ?\nBogusław Duchewicz: Mnie zawsze kręcił rock progresywny, dlatego dla mnie najciekawszym bandem lokalnym jest Anamor. Pomimo że jest to bardzo łagodna odmiana rocka progresywnego i nie grają tak ciężko jak np. mój ulubiony Porcupine Tree czy Fish z Marillion, to jednak kompozycje zaproponowane na dwóch wydanych do tej pory płytach uważam za bardzo ciekawe. Aranżacyjnie też jest to bardzo spójne. Jeśli spojrzymy szerzej na muzykę płockich zespołów (nie tylko lokalnych) to wskazałbym na Lao Che.\nMariusz Stępniewski: Zespół Dobra Nasza – ponieważ wypożyczył nam dwóch muzyków. Fajni kumple, perkusista (nasz wokal) jest moim idolem, głupio mi przy Nim grać. Zespół Shredlust – lider płockiego mocnego grania, obecnie trochę w cieniu, ale działają.\nArkadiusz Sylwestrzak: Jest obecnie w Płocku kilka fajnych bandów. Wiadomo: Lao Che, Anamor, Krzysiek Misiak (dla mnie nr 1). Poza tym wymienię te, z którymi trzymamy się najbliżej, to Dobra Nasza oraz Waldemort.\nKrzysztof Szlom: Zdecydowanie Lao Che.\nPytanie obowiązkowe dla każdego z moich rozmówców. Wymieńcie proszę swoje ulubione płockie płyty, które kiedykolwiek zostały nagrane przez płockie zespoły ? Uzasadnijcie swój wybór !\nBogusław Duchewicz: „Powstanie Warszawskie”, „Soundtrack” – Lao Che, za kawał dobrej muzy stworzenie koncept albumu w post punkowej konwencji, otwieranie się na różne gatunki muzyczne i nieustanny rozwój. Anamor „Imaginacje”, „Za witrażem”.\nMariusz Stępniewski: Krzysztof Misiak – Zdjęcie z Misiem. Fajne klimaty, świetni muzycy, wirtuozeria poza zasięgiem.\nArkadiusz Sylwestrzak: Krzysiek Misiak – wszystkie płyty (zawodowstwo pod każdym względem). Anamor – obie płyty (za klimat). Wystartował nowy projekt, słyszałem wstępne mixy – jestem pod wrażeniem, ale nie będę wychodził przed szereg i nie powiem co to jest, najpierw muszą to zrobić sami zainteresowani muzycy – powiem tylko, że petarda.\nKrzysztof Szlom: Wszystkie płyty Lao Che, za pomysł, klimat, aranżacje, brzmienie.\nObecny skład Syreny 104:\nMariusz Stępniewski – perkusja\nBogusław Duchewicz – gitara basowa\nKrzysztof Szlom – śpiew


Testament C. T. Russella oraz czy był on przekonany, że w roku 1910 lub 1914 zostanie zabrany do nieba? (cz. 2)\nAutor: Włodzimierz Bednarski, dodano: 2020-06-12\nJak pisaliśmy w części pierwszej tego artykułu, "Testament C. T. Russella napisany w roku 1907 wzbudza do dziś wiele emocji". W dokończeniu tego tekstu opisujemy już same napisanie Testamentu, jak i losy jego oraz pastora w latach 1910-1916.\nC. T. Russell i jego wczesne oczekiwania zabrania do nieba\nRozpoczęcie zbierania datków przez C. T. Russella\nPóźniejsze oczekiwania sprzed spisania Testamentu\nW tej części tego tekstu kończymy nasz artykuł, zamieszczając dwa ostatnie rozdziały:\nTestament i nowe oczekiwania C. T. Russella\nW roku 1907 C. T. Russell napisał swój Testament, zwany też jego „ostatnią wolą”. Nie był on podpisany przez jakiegoś notariusza, a tylko przez trzech świadków (kobiety) (fotokopia patrz Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 461-462).\nDlaczego w ogóle ten Testament został napisany?\nPrzecież, jak widzieliśmy, C. T. Russell wraz ze współpracownikami wybierał się rychło do nieba i praca na ziemi miała zakończyć się w roku 1910 lub najpóźniej w roku 1914.\nDlaczego właśnie w roku 1907 Testament ten został napisany?\nOwszem C. T. Russell był chorowity, jak podają źródła Towarzystwa Strażnica, jednak, jak poniżej przeczytamy, zawału serca doznał dopiero w roku 1913, a wcześniej nie pisano o jego problemach zdrowotnych:\nTowarzystwo Strażnica nigdy wprost nie napisało na jaką chorobę zmarł C. T. Russell. On sam też nie wyjawiał w publikacjach swoich problemów związanych ze zdrowiem i sercem. Opinie o tym przedstawił jeden z pisarzy opisujących życie pastora:\n„W 1913 roku Russell odczuje, że czas, w którym mógł cieszyć się dobrym zdrowiem, dla niego już minął. Nieco później w tym samym roku, w trakcie podróży do Anglii przejdzie atak serca. Nie zmniejszy to jego entuzjazmu wobec dzieła życia, ale sprawi, że będzie działał wolniej. Charles był zawsze człowiekiem wątłego zdrowia” (Charles Taze Russell. Jego życie i czasy. Człowiek, Millennium i posłannictwo F. Zydek, Wydawnictwo Straż, Białogard 2016, s. 354).\n„Między 7 a 10 sierpnia wydarza się coś nieoczekiwanego. Charles Taze Russell doznaje ataku serca. Co ciekawe, raporty z tej szczególnej podróży do Europy w jego czasopiśmie w ogóle nie wspominają o tym incydencie” (jw. s. 367; por. dalsza relacja z tej podróży na s. 367-368).\nSprawę związaną z „atakiem serca” (w 1913 r.) potwierdza w roku 1923 współautor książki o C. T. Russellu, a mianowicie Leslie W. Jones, jeden z sekretarzy pastora, a zarazem lekarz z zawodu (był on twórcą sprawozdań z konwencji z lat 1905-1916, patrz Watch Tower Publications Index 1986-1990 1992 s. 113, hasło Convention Reports). Wspomina on o tym w długim fragmencie w dziele pt. The Laodicean Messenger: Being the Memoirs of the Life, Works and Character of That Faithful and Wise Servant of the Most High God (W. N. Wisdom, L. W. Jones, 1923 s. 243-244).\nLeslie W. Jones – lekarz, był najbardziej kompetentną osobą co do zdrowia C. T. Russella i jego podróży, będąc jego sekretarzem. Odszedł on z czasem z Towarzystwa Strażnica:\nKwestia zabezpieczenia pracy Towarzystwa Strażnica przez C. T. Russella „na wypadek swej śmierci” była uczyniona według tej organizacji już w roku 1884. Nie wiadomo więc czemu pastor napisał jeszcze Testament:\n„Celem zatroszczenia się o niezbędne szczegóły związane z drukowaniem i rozpowszechnianiem powołano do istnienia Towarzystwo Traktatowe – Strażnica Syjońska. Aby nie dopuścić do zakłóceń w prowadzeniu dzieła na wypadek swej śmierci i ułatwić zawiadywanie ofiarowanymi na nie datkami, brat Russell wystąpił o zarejestrowanie Towarzystwa, czego dokonano oficjalnie 15 grudnia 1884 roku. W ten sposób powstało bardzo przydatne narzędzie prawne” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 210).\nNawet w roku 1921 podawano rejestrację korporacji, jako motyw w razie śmierci C. T. Russella:\n„W r. 1884 podał towarzystwo »Watch Tower Bible and Tract Society« do zainkorporowania, zamierzając przez nie dokończyć dzieła żniwa, po skończeniu swej ziemskiej karyery, a które to dzieło dotychczas jest prowadzone” (Harfa Boża 1921 s. 248).\nOczywiście nie jest w tym cytacie zawarta prawda, gdyż po pierwsze organizacja ta inaczej się wtedy nazywała: Zion’s Watch Tower Tract Society. Po drugie, w momencie rejestrowania tej korporacji C. T. Russell nie zakładał, by ona miała przetrwać rok 1914. On zaś miał być wcześniej zabrany do nieba.\nRok 1907 znamiennym czasem?\nDlaczego C. T. Russell napisał swój Testament właśnie w roku 1907?\nCo takiego wydarzyło się w tym czasie?\nW roku 1907 skończył się wspomniany powyżej, a zapowiadany przez Strażnicę okres lat 1905-1907, w którym oczekiwano „wielkiej burzy” (patrz powyżej ang. Strażnica 1/15.07 1893 s. 194). Raymond Franz (1922-2010), członek Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy (w latach 1971-1980), tak skomentował ten fragment i fakt:\n„Wielka burza jest blisko, u drzwi. Choć nie wiadomo dokładnie, kiedy się rozszaleje, rozsądnym wydaje się przypuszczenie, że nie może to trwać dłużej niż dwanaście, czternaście lat należących wciąż do przyszłości.\nFragment ten w żaden sposób nie dowodzi przedstawionego wyżej usprawiedliwienia, potwierdza on raczej to, na co wskazują inne pisma Russella, a mianowicie, że zdecydowanie spodziewał się on, iż ucisk na skalę światową rozpocznie się przed rokiem 1914, zgodnie z cytowanym fragmentem nie później niż w 1905 lub 1907 roku, i że wybuch tej burzy doprowadzi do ostatecznego zniszczenia ziemskich rządów przed upływem tej granicznej daty” (Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 212).\nRaymond Franz, sugeruje też jakiś kryzys u C. T. Russella w oczekiwaniach na ‘koniec’ i to właśnie w roku 1907:\n„Tymczasem w Strażnicy z 1 października 1907 roku, na siedem lat przed rokiem 1914, w artykule »Knowledge and Faith Regarding Chronology« (Wiedza i wiara odnośnie chronologii), mówi: (...) Tłumaczenie powyższego tekstu:\n»Pewien drogi Brat zapytuje: Czy możemy być całkowicie pewni, że Chronologia przedstawiona w Wykładach Brzasku jest poprawna? Czy żniwo rozpoczęło się w R. P. 1874 i zakończy się w R. P. 1914 roku ogólnoświatowym uciskiem, który obali wszystkie obecne instytucje, po czym nastaną sprawiedliwe rządy Króla Chwały i jego oblubienicy, Kościoła? Odpowiadamy, jak to już często czyniliśmy w Wykładach i w Strażnicach, ustnie i listownie, że nigdy nie twierdziliśmy, iż nasze obliczenia są nieomylnie poprawne. Nigdy nie twierdziliśmy, że są one wiedzą lub że są oparte na niezaprzeczalnych dowodach, na faktach, lub wiedzy; naszym twierdzeniem zawsze było, że opierają się one na wierze.«\nJednakże ten sam artykuł sugeruje dalej, że tym, którzy powątpiewają w te obliczenia, brak wiary” (Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 221-222).\n[Tekst powyższy ang. Strażnica 01.10 1907 s. 4067, reprint]\nWidzimy z tego, że C. T. Russell zasłaniał się tylko „wiarą” w swoich oczekiwaniach. Pisał wbrew prawdzie, że nigdy nie twierdził nic stanowczo. Wystarczy jednak przeczytać jego oryginalną książkę z roku 1889 pt. Nadszedł Czas (The Time Is At Hand 1889 s. 77-78), by zobaczyć jak wyglądają fakty. Raymond Franz przedstawia w swej książce fotokopie z tej publikacji C. T. Russella i polskie tłumaczenia tego kluczowego fragmentu (patrz Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 207-209). Jest tam wyznaczonych stanowczo siedem konkretnych oczekiwań, które się nie spełniły, a które w kolejnych edycjach Wykładów pastora zostały pozmieniane! Mało tego jeszcze w roku 1894 C. T. Russell tak oto zapewniał:\nTo powyższe zasłanianie się „wiarą” wskazuje, że pastor przestał być „pewien”, iż doświadczy za swego życia zabrania do nieba. Teraz układa już swoje życie i działalność na dwa sposoby. Jest gotowy na rychły ‘koniec’, ale i jest też przygotowany na dłuższe działania i ewentualną przedwczesną śmierć.\nInteresujące jest to, że sam C. T. Russell przedstawiał siebie jako „rzecznika Boga” (ang. God’s mouthpiece), identycznie jak Towarzystwo Strażnica nazywa Chrystusa:\nPastor nie tylko uważał siebie za „rzecznika Boga”, ale i za „głowę” Towarzystwa Strażnica:\nWiceprezes Towarzystwa Strażnica A. I. Ritchie nazwał też C. T. Russella „sprawiedliwą głową Domu” [Betel] (ang. Strażnica 01.12 1916 s. 6010 [reprint] – just head over the Home]).\nJakie jeszcze sprawy wynikły około roku 1907, gdy C. T. Russell pisał swój Testament?\nOtóż w latach 1906-1908 trwał proces sądowy pastora z żoną „o separację prawną”:\nDziwne, że ze spisaniem Testamentu C. T. Russell nie poczekał do momentu zakończenia procesu sądowego w roku 1908, tak jakby się spieszył z czymś. Równie dobrze mógł go napisać dużo wcześniej, gdy rozpoczęły się spory z żoną w latach 1897-1903.\nWłaśnie w roku 1907 powstał Testament C. T. Russella, czyli jego „ostatnia wola”. Nie będziemy tu go publikować, gdyż jest on dostępny, tak w Internecie, jak i w książce R. Franza w oryginale i tłumaczeniu (patrz Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 461-464).\nZamieszczamy jedynie skrótowo to, co zawierał ten Jego Testament – Ostatnia Wola (Strażnica grudzień 1916 s. 4-6).\nC. T. Russell w zapisuje żonie 200 dolarów (jeszcze przed orzeczoną separacją w 1908 r., choć podczas trwania procesu sądowego od 1906 r.), „które mogą być wypłacone mojej żonie, jeżeli mnie przeżyje” (jw. s. 4).\nPrzypomina, że przekazał wcześniej Towarzystwu Strażnica „prawo własności” do czasopisma StrażnicaSyjońska, Kwartalnika Staroteologicznego, Wykładów Pisma Świętego, „różnych broszur, śpiewnika, i.t.p.” (jw. s. 4; jego zastrzeżenie patrz poniżej). [w tytule czasopisma usunięto słowo „Syjońska” w roku 1909]\nPodaje warunki jakie spełniać mają nowe artykuły, mające być wydane (jw. s. 4).\nPrzypomina, że Towarzystwo „obiecało” mu, „że nie będzie wydawało innych pism” (jw. s. 4; patrz poniżej).\nWyznacza Komitet Redakcyjny składający się z pięciu osób, podając ich nazwiska i podaje wymagania dla nich (jw. s. 4-5).\nNakazuje „Nazwiska komitetu redakcyjnego (z takiemi zmianami jakie od czasu do czasu mogłyby się okazać) mają być ogłaszane w każdym numerze pisma, lecz wcale nie ma być wzmiankowane, przez kogo różne artykuły są pisane” (jw. s. 4).\nWyznacza nazwiska „pięciu innych” (choć wymienia sześć nazwisk!) „do zapełnienia wakującego miejsca” w Komitecie Redakcyjnym (jw. s. 5).\nWyznacza dla Komitetu Redakcyjnego „pożywienie, mieszkanie i dziesięć dolarów miesięcznie (...) aby nie dawać możności odkładania pieniędzy na stronę” (jw. s. 5).\nOgłasza, że kopie Testamentu powinny być dostarczone wymienionym w nim osobom „natychmiast po otrzymaniu wiadomości o mojej śmierci” (jw. s. 5), a jego treść miała być opublikowana w najbliższej Strażnicy (jw. s. 6).\n„Oddałem także od Watch Tower Bible and Tract Society, moje wszystkie akcje, do głosowania złożywszy je w ręce pięciu opiekunów mianowicie sióstr: S. Louis Hamilton, Almeta M. Nation Robinson [ang. Robison], J. G. Herr, C. Tomlins i Alice G. James. Ci opiekunowie mają służyć przez całe życie. – W razie śmierci lub rezygnacji której z tych sióstr, zarząd towarzystwa, Komitet redakcyjny i pozostali opiekunowie, po modlitwie o Boskie kierownictwo, obiorą innego opiekuna” (Strażnica grudzień 1916 s. 5-6 [ang. 01.12 1916 s. 5999, reprint]).\n[Także dziwnym jest fakt, że znalazło się w tym Testamencie z roku 1907 nazwisko kobiety „Robison”, które ona uzyskała po mężu dopiero w roku 1909]\nWyznacza procedury do ewentualnego wykluczenia członka Komitetu Redakcyjnego (jw. s. 6).\nNa zakończenie C. T. Russell zamieszcza odezwę Mój zapis miłości, w której nawołuje do pokory, dobroci i miłości swoich współpracowników, a zarazem stwierdza: „mam nadzieję (...) że niezadługo spotkamy się (...) przy Pierwszym Zmartwychwstaniu” (jw. s. 6).\nPod tym Testamentem podpisało się troje świadków (kobiety), choć w polskim wydaniu Strażnicy widnieją tylko dwa nazwiska (ostatnie):\nPatrz fotokopia polskiego wydania:\nGdy C. T. Russell napisał ten swój Testament to w nim, to co miał do przekazania, opublikował w formie „zarządzeń”:\n„Jednakże w świetle faktu, że TOWARZYSTWU BIBLIJNEMU I TRAKTATOWEMU – STRAŻNICA podarowałem czasopismo STRAŻNICA SYJOŃSKA, KWARTALNIK STAROTEOLOGICZNY, prawa autorskie książek WYKŁADY PISMA ŚWIĘTEGO BRZASKU TYSIĄCLECIA oraz różne inne broszury, śpiewniki, itp., uczyniłem to mając kategoryczne zastrzeżenie, że będę miał pełną kontrolę nad wszelkimi interesami związanymi z tymi publikacjami w czasie mojego życia, i że po moim zgonie będą one prowadzone zgodnie z moimi życzeniami. Życzenia te – moją wolę w powyższej sprawie – określam teraz następująco: (...) Zarządzam, by cała odpowiedzialność za redakcję STRAŻNICY SYJOŃSKIEJ spoczywała w rękach komitetu, składającego się z pięciu braci, których wzywam do wielkiej ostrożności i wierności prawdzie” (ang. Strażnica 01.12 1916 s. 5999 [reprint]; tekst polski według Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 462).\n„Odnośnie oskarżenia i zwolnienia któregoś z członków Komitetu Redakcyjnego, uznanego za niegodnego tego stanowiska z powodu doktrynalnych lub moralnych braków, zarządzam następujący tryb:...” (ang. Strażnica 01.12 1916 s. 5999 [reprint]; tekst polski według Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 464).\nC. T. Russell zabronił też wydawać po swej śmierci jakichkolwiek publikacji, prócz jego własnych:\n„Skoro Towarzystwo obiecało mi, że nie będzie publikowało innych periodyków, to należy również wymagać, by Komitet Redakcyjny nie pisywał do innych publikacji, ani żadnym sposobem i żadną miarą nie miał z nimi związku. Moim celem, dla którego stawiam te wymagania jest chęć uchronienia komitetu i czasopisma przed duchem ambicji lub pychy albo nadrzędności, tak by prawda była uznawana i ceniona dzięki swej wartości, a Pan szczególnie uznawany za Głowę kościoła i Źródło prawdy” (ang. Strażnica 01.12 1916 s. 5999 [reprint]; tekst polski według Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 462-463).\nJeśli chodzi o przekazanie Testamentem dla żony ‘darowizny’ 200 dolarów, to wydaje się to śmiesznie niską kwotą w stosunku do jego datków na rzecz własnego Towarzystwa Strażnica. Również jemu przekazywano dużo większe kwoty, które zaraz przelewano na rzecz organizacji.\nW poniższych fragmentach wskazano, że C. T. Russell scedował dla swego Towarzystwa Strażnica swój majątek wartości 164 033 dolarów, a przyjmował od ludzi datki przykładowo o wysokości 2700 i 10 000 dolarów:\nOdpowiedź – Czek jest na 2700 $ i pytanie jest, czy mam go przyjąć, lub nie. Odpowiadam twierdząco. Mogę powiedzieć, moi drodzy bracia i siostry, że chociaż o pieniądze nigdy nie prosimy, to jednak wszystkie pieniądze używane w tej pracy pochodzą z dobrowolnych ofiar i przeważnie ofiarodawcy nie są ludźmi bogatymi. Wielu, którzy odnieśli z tej nauki błogosławieństwo, poczuwają się i starają, ażeby tego błogosławieństwa udzielić i drugim, więc niektórzy przysyłają pieniądze w ten sposób, inni w inny sposób pomagają, pragnąc, aby to było użyte w jakikolwiek sposób. (...)\nReporter zdawał się powątpiewać, więc dodałem: »Może być, że mam coś w mojej kieszeni«. Wyjąłem parę listów z kieszeni i rzekłem: »Tu jest jeden którego jeszcze nie otworzyłem.« Otworzyłem i znalazłem w nim pięć 20 dolarówek. Reporter otworzył szeroko oczy. Wszystko, co było napisane, były te słowa: »Na kochaną Foto-dramę, od siostry«.” (Co kaznodzieja Russell odpowiadał na zadawane jemu liczne pytania 1947 [ang. 1917] s. 22-23).\nZ jaką chęcią C. T. Russell przyjmował spore darowizny, opisano w książce napisanej w roku 1915 przez prawnika Towarzystwa, to znaczy J. F. Rutherforda.\nBroniąc pastora podał on, że gdy C. T. Russell dostał od kogoś przekaz na siebie adresowany na kwotę 10 000 dolarów, to zaraz polecił przelać te pieniądze na rzecz Towarzystwa Strażnica (patrz A Great Battle in the Ecclesiastical Heavens J. F. Rutherford 1915 s. 16).\nTowarzystwo Strażnica przez kilka lat po śmierci C. T. Russella nauczało, że pastor rzekomo nadal nadzoruje dzieło organizacji:\n„Wiersz ten [Ap 8:3] wskazuje, że chociaż Pastor Russell przeszedł poza zasłonę, to jednak ciągle jeszcze zarządza każdym szczegółem dzieła żniwa” (Dokonana Tajemnica 1925 [ang. 1917] s. 170).\n„Przeto nasz drogi Brat, znajdując się obecnie w chwale, bezwątpienia interesuje się pracą żniwa i zapewno jest mu dozwolone od Pana, by wywierać mocny wpływ na tę pracę. (Obj. 14:17) Nie byłoby niewłaściwem powiedzieć, że ma on przywilej wykonywania rzeczy, mające łączność z dziełem żniwa, które nie mógł wykonać, będąc z nami. Chociaż przyznajemy, że nasz Pan jest Mistrzem i Kierownikiem dzieła żniwa, to jednak uważamy, że daje on przywilej Swym świętym mieć udział w pracy na drugiej stronie zasłony, a tak świętym w Niebie i na ziemi dany jest honor zakończenia na tej stronie spraw, które są przygotowaniem do ustanowienia Królestwa w Chwale” (Strażnica Nr 1, 1918 s. 6; ang. Strażnica01.11 1917 s. 6161 [reprint]).\nJ. F. Rutherford, pisząc z więzienia, wyraził swoje przypuszczenie co do zastępowania go przez zmarłego C. T. Russella:\n„Ale kto wie; być może, iż Pan dozwala bratu Russell’owi mieć dozór nad dobrem rodziny Betel” (ang. Strażnica 15.07 1918 s. 6298 [reprint]; tekst polski według Brzask Tysiąclecia i Zwiastun obecności Chrystusa Nr 1 [sierpień], 1918 s. 15 [czasopismo wychodzące przez kilka miesięcy zamiast polskiej Strażnicy]).\nOczywiście wytyczne Testamentu były łamane już od samego początku (np. zalecenie dotyczące skromnego pogrzebu), bo na przykład nie wszystkie osoby wymienione w nim przeżyły C. T. Russella. Inne nie chciały podjąć się wyznaczonej im funkcji (bo nawet nie wiedziały wcześniej, do momentu śmierci pastora, o postanowieniach Testamentu). J. F. Rutherford zaczął wydawać swoje publikacje (od 1920 r.), co było złamaniem powyższego zakazu.\nNatomiast ‘końcem’ Testamentu była w roku 1931 likwidacja Komitetu Redakcyjnego, który „obalił” J. F. Rutherford ze swoimi współpracownikami:\nDodatkowo w roku 1934 Towarzystwo Strażnica zaprzeczyło temu, by C. T. Russell i inni zmarli pomazańcy mieli udział w nadzorowaniu pracy Świadków Jehowy na ziemi:\nTe kwestie opisaliśmy szczegółowo w następujących artykułach, do których odsyłamy zainteresowanych:\nTestamentC. T. Russella i jak J. F. Rutherford likwidował Komitet Redakcyjny\nJak J. F. Rutherford eliminował znaczenie osoby C. T. Russella (cz. 1-2)\nJak J. F. Rutherford „rok po roku” zmieniał nauki C. T. Russella (cz. 1-7)\nTrzeba tu dodać, że wymienione w Testamencie, tak zwane Wykłady Pisma Świętego, przekazane Towarzystwu Strażnica, nie były zwykłymi książkami, ale wprost „nauczycielem posłanym od Boga” i „rzecznikiem Boga”:\n„A ci, którzy otrzymali pouczenie ze Słowa, prywatnie, dzięki użyciu BRZASKU TYSIĄCLECIA, jako nauczyciela posłanego od Boga (Ef 4:11-14), nie mają już powodu, by zlekceważyć go jako rzecznika Boga, tak w grupowym studium, jak w ich prywatnym studium;...” (ang. Strażnica 15.09 1895 s. 1867 [reprint] – And those who have received instruction in the Word, in private, through the use of MILLENNIAL DAWN as a teacher sent of God (Eph. 4:11-14 ) have no more reason to ignore it as God's mouthpiece in united study than in their own private study;....\nW 80 lat po napisaniu Testamentu przez Russella Towarzystwo Strażnica opublikowało jego fragment:\n„W jaki sposób Strażnica miała zachowywać czystość swego drukowanego orędzia? Pierwszy jej wydawca, C.T. Russell, wprowadził odpowiednie zabezpieczenia, dzięki którym wszystko, co się ukazywało na jej łamach, było zgodne ze zrozumieniem prawdy posiadanym w danym okresie. Jedno z takich zabezpieczeń zostało wyłuszczone w jego testamencie z dnia 27 czerwca 1907 roku. (Russell zmarł 31 października 1916 roku). Czytamy tam:\n»Postanawiam, żeby cała odpowiedzialność za treść ‛STRAŻNICY SYJOŃSKIEJ’ spoczywała na komitecie złożonym z pięciu braci, których wzywam do jak największej sumienności i wierności wobec prawdy. Wszelkie artykuły przeznaczone do opublikowania na łamach ‛STRAŻNICY SYJOŃSKIEJ’ mogą się ukazać dopiero po wyrażeniu pełnej zgody co najmniej przez trzech spośród tych pięciu braci. Gdyby się okazało, że jakikolwiek materiał zaaprobowany przez tych trzech jest lub mógłby być sprzeczny z poglądami jednego albo obu pozostałych członków wspomnianego komitetu, należy jego opublikowanie zawiesić na trzy miesiące, aby umożliwić przemyślenie, modlitwę i przedyskutowanie, i dzięki temu zachować najdalej posuniętą jedność wiary oraz więź pokoju w łonie kierownictwa redakcyjnego tego czasopisma«.\nZgodnie z wolą Russella każdy członek komitetu redakcyjnego musiał być »bezwzględnie lojalny wobec nauk Pisma Świętego«; musiały być u niego widoczne takie ważne szczegóły, jak »czystość życia, jasne zrozumienie prawdy, gorliwość dla Boga, miłość do braci i wierność względem Odkupiciela«. Russell zastrzegł też, by »w żaden sposób nie ujawniano, kto opracował dany artykuł ukazujący się w czasopiśmie (...), żeby prawda była rozpoznawana i ceniona dzięki swej własnej wartości, a Pan żeby jeszcze wyraźniej był uznawany za Głowę kościoła i Krynicę prawdy«.” (Strażnica Rok CVIII  Nr 13 s. 26-28).\nPowróćmy jeszcze do roku 1910, który miał być czasem zabrania do nieba C. T. Russella i jego współpracowników. Zbędny byłby jego Testament, gdyby to nastąpiło. Komu miałby on bowiem służyć?\nPopatrzmy jak w innych tekstach C. T. Russell wskazywał na to wcześniejsze („przed” październikiem 1914 r.) zabranie do nieba i jak wspomina je Towarzystwo Strażnica:\n„Autor przyznaje, że w tym tomie wyraża jasno myśl, iż święci Pańscy mogą spodziewać się połączenia z Panem w Jego chwale, przy końcu Czasów Pogan. Była to naturalna pomyłka, ale Pan dopuścił jej dla pobłogosławienia Swego ludu. Przekonanie, że Kościół Chrystusowy będzie zgromadzony i wywyższony przed październikiem 1914 roku, wywarło ogromnie uświęcający wpływ na tysiące sług Bożych, a za to wszyscy oni muszą błogosławić Pana – chociaż nawet stało się to przez pomyłkę.” (Nadszedł Czas 1919 [ang. 1889] s. IV [tekst Wstępu z datą 1 października 1916 r.]).\n„Pytanie (1915) – Czy wszyscy poświęceni zabrani zostaną poza, zasłonę zanim wielki ucisk się skończy?\n(...) Mniemaliśmy, że wszyscy poświęceni będą zabrani poza zasłonę zanim czasy pogan zakończą się. Bóg nie powiedział że będą zabrani, lecz wszyscy tak wnioskowali, a wiadomo że nasze wnioski mogą okazać się mylnymi i w tym wypadku wniosek nasz okazał się mylnym. Czasy pogan skończyły się a my nie zostaliśmy zabrani. Zatem nie wiemy kiedy nasz czas nadejdzie. (...) Mniemam, że Kościół, czyli klasa oblubienicy zabraną zostanie przed Armagedonem, lecz nie jestem tego pewien; i na tym przedmiot ten pozostawię” (Co kaznodzieja Russell odpowiadał na zadawane jemu liczne pytania 1947 [ang. 1917] s. 600).\n„W Strażnicy z 1 lutego 1916 roku zajęto się szczególnie dniem 1 października roku 1914 i napisano: »Był to ostatni moment, na który chronologia biblijna wskazała nam w odniesieniu do doświadczeń Kościoła. Czy Pan oznajmił nam, że zostaniemy tam [do nieba] zabrani? Nie. A co powiedział? Jego Słowo i spełniające się proroctwa zdawały się niedwuznacznie dowodzić, iż owa data wyznaczała koniec Czasów Pogan. Wysnuliśmy stąd wniosek, że właśnie wtedy lub nieco wcześniej nastąpi ‘przemiana’ Kościoła. Ale Bóg nie powiedział nam, że tak się stanie. Pozwolił, byśmy doszli do takiego wniosku i wierzymy, iż wszędzie okazało się to niezbędną próbą dla umiłowanych świętych Bożych«” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 136).\n„Wyobrażaliśmy sobie, że żniwo i zgromadzanie Kościoła [pomazańców] zostanie wykonane przedupływem Czasów Pogan, ale Biblia nic takiego nie mówi...” (Strażnica Nr 10, 1998 s. 14).\nTak więc rok 1910 przeminął (również 1911 r.), a także okres „przy końcu Czasów Pogan”, „przed upływem Czasów Pogan”, „nieco wcześniej”, „przed październikiem 1914 roku”, „zanim czasy pogan zakończą się”.\nOd tego czasu czekano już prawie wyłącznie na październik 1914 roku, z możliwym poślizgiem na rok 1915. Znów wzdychano za rychłym zabraniem do nieba.\nCzy myślał wtedy ktoś o Testamencie C. T. Russella? Nie!\nWszyscy zajęci byli oczekiwaniem na zabranie do nieba, a poza tym treść Testamentu nie była znana ogółowi badaczy Pisma Świętego, aż do 1 grudnia 1916 roku:\n„Chcę, aby kopie tego dokumentu zostały przesłane każdemu, kogo nazwisko zostało wyżej wymienione w składzie komitetu Redakcyjnego lub na liście osób, z których inni w tym komitecie będą mogli zostać wybrani na wakujące miejsca oraz każdemu członkowi Zarządu TOWARZYSTWA BIBLIJNEGO I TRAKTATOWEGO – STRAŻNICA. Powinno się to uczynić natychmiast po doniesieniu o mojej śmierci, tak żeby, na ile to możliwe, w przeciągu tygodnia osoby wymienione jako Komitet Redakcyjny zgłosiły się i przekazały informacje do Wiceprezesa TOWARZYSTWA BIBLIJNEGO I TRAKTATOWEGO – STRAŻNICA, bez względu na to, kto będzie wówczas pełnił ten urząd (...) Moim życzeniem jest, by ta moja ostatnia Wola i Testament została opublikowana w numerze STRAŻNICY następującym po mojej śmierci” (ang. Strażnica 01.12 1916 s. 5999-6000 [reprint]; tekst polski według Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 463-464).\nGdy nie spełniły się nadzieje lat 1910-1911 C. T. Russell przerzucił już ostatecznie swoje oczekiwania na lata 1914-1915.\nWtedy już nie rozdzielano „zabrania do nieba” (1910 r.) od „końca czasów pogan” (1914 r.). Wszystko miało się rozegrać w jednym czasie, trwającym nie więcej jak jeden rok.\nOto jego wspomnienie dotyczące lat 1910-1911 wyrażone w roku 1913:\n„Dyskutując w WYKŁADACH PISMA ŚWIĘTEGO o Wielkiej Piramidzie zasugerowaliśmy, że być może pewien wymiar stopnia na górnym końcu Wielkiej Galerii może oznaczać coś ważnego przy końcu 1910 roku. Mamy jednak nadzieję, że jasno zaznaczyliśmy, że nic nie budujemy na tej sugestii, że była to tylko sugestia, tylko domniemanie, ale ten wymiar powoduje, że na rok 1911 możemy spoglądać z zainteresowaniem” (ang. Strażnica 01.06 1913 s. 5249 [reprint]).\nJak wspomnieliśmy, po roku 1911 oczekiwano już tylko na rok 1914 i ewentualny jakiś ‘roczny poślizg’. Nawet wcześniej wydane publikacje wskazywały na ten czas:\n„(...) »walka wielkiego dnia Boga Wszechmogącego« (Obj. 16:14), która zakończy się w R. P. 1914, kompletnie obali wszystkie dzisiejsze systemy”. (“battle of the great day of God Almighty” (Rev. 16:14), which will end in A. D. 1914 with the complete overthrow of earth’s present rulership, is already commenced. – The Time Is at Hand 1907 [nakład 454.000], 1908 [nakład 715.000] s. 101; patrz też wydanie bez daty z ok. 1910 r. o nakładzie 1.035.000).\nW tym samym tomie, ale z roku 1911, zamieniono rok 1914 na rok 1915:\n„(...) »walka wielkiego dnia Boga Wszechmogącego« (Obj. 16:14), która zakończy się w R. P. 1915, kompletnie obali wszystkie dzisiejsze systemy”. (“battle of the great day of God Almighty” (Rev. 16:14), which will end in A. D. 1915 with the complete overthrow of earth’s present rulership, is already commenced. – The Time Is at Hand 1911 [nakład 1.174.000] s. 101; patrz też wydanie 1915 r. o nakładzie 1.582.000).\nCo się wydarzyło w roku 1914?\nOto odpowiedź Towarzystwa Strażnica:\n„Jednakże rok 1914 nastał i przeszedł, a oni nadal byli na ziemi. Zebrali się więc do ponownego zbadania i wymierzania piramidy w Egipcie i w trakcie tego naznaczyli późniejszą datę na zabranie ich do nieba; lecz i ta data przeszła, a oni w dalszym ciągu przebywali na ziemi” (Strażnica 15.01 1937 s. 27 [ang. 15.11 1936 s. 346]).\nJaki wielki był zawód roku 1914 i na dodatek powszechny, wśród badaczy Pisma Świętego, opisał w swojej książce z roku 1930 prezes J. F. Rutherford:\n„»Strażnica« i inne wydawnictwa Towarzystwa przez czterdzieści lat wskazywały na to, że rok 1914 świadczyć będzie o ustanowieniu Królestwa Bożego i o uwielbieniu wszystkich wybranych. W okresie owych czterdziestu lat lud Boży na ziemi wykonał zobrazowaną przez Eljasza i Jana Chrzciciela pracę wydawania świadectwa.Cały lud Pański z radością oczekiwał roku 1914. Gdy ten rok nastał i minął, przyszło na nich wielkie rozczarowanie, troska i smutek i bardzo lżono lud Boży. Szczególnie drwiło sobie z nich duchowieństwo i ich sprzymierzeńcy za to, że tyle mówione było odnośnie do roku 1914 i co się wówczas stanie i oto te przepowiednie się nie wypełniły. (...) Po hańbie która nastąpiła po roku 1914, lud Boży na dowód żałoby sam wdział wór” (Światło 1930 t. I, s. 193-194).\nNadal Testament C. T. Russella nie był znany i nikomu nie był potrzebny. Niebo było oczekiwane i „wielki ucisk”, a nie „ostatnia wola” pastora.\nTestament C. T. Russella stał się, oprócz jego spuścizny piśmienniczej, jedyną bezpośrednią pamiątką po pastorze. Moment jego śmierci stał się ‘odkurzeniem’ jego i dyskusją nad nim. Można by powiedzieć, że doprowadził on częściowo do sporów wśród badaczy Pisma Świętego, przez co powstał rozłam i oddzielne grupy badaczy Pisma Świętego.\nOni jednak wszyscy, tuż przed śmiercią C. T. Russella, też zakładali, że pójdą z nim zaraz do nieba, więc Testament też nie byłby im wtedy potrzebny. Oto relacja o śmierci pastora i wcześniejsza rozmowa z nim o niej:\n„Jak rodzina Betel zareagowała na wieść o śmierci brata Russella? A. H. Macmillan, który go zastępował pod jego nieobecność, opowiedział później, co się wydarzyło tamtego dnia, kiedy odczytał rodzinie Betel telegram: »W całej jadalni rozległ się jęk rozpaczy. Niektórzy głośno płakali. Tego ranka nikt nie jadł śniadania. Wszyscy byli wytrąceni z równowagi. Gdy minął czas posiłku, zbierali się w małych grupach i szeptali: ‘Co teraz będzie?’ Owego dnia niewiele zrobiliśmy. Nie wiedzieliśmy, co począć. Stało się to tak nagle, a przecież Russell starał się nas przygotować na tę chwilę. Co mamy robić? Najgorszy był pierwszy wstrząs po stracie C. T. Russella. Przez kilka pierwszych dni przyszłość była dla nas jedną wielką niewiadomą. W ciągu całego swego życia Russell był utożsamiany z ‘Towarzystwem’. Jego zapał i niezłomne postanowienie spełniania woli Bożej nadawały dziełu impet«” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 63).\n„OPOWIADA A. H. MACMILLAN (...) W związku z tym przypominam sobie zdarzenie, które miało miejsce na krótko przed śmiercią brata Russella. Brat ten godziny między 8 rano a południem zazwyczaj spędzał w swoim gabinecie, przygotowując artykuły do Strażnicy oraz inne opracowania, które wymagały wnikania w treść Biblii. W tym czasie nikt nie zbliżał się do jego gabinetu, chyba że go zawezwano lub miał do załatwienia bardzo pilną sprawę. Jakieś pięć minut po ósmej zbiegł po schodach stenograf i powiedział do mnie: »Brat Russell chciałby z tobą pomówić w gabinecie.« Pomyślałem: »Cóż to takiego znowu zrobiłem?« Wezwanie do gabinetu z rana oznaczało coś ważnego. Poszedłem do gabinetu. »Wejdź, bracie«, usłyszałem. »Przejdź proszę do saloniku« – był to pokoik przyległy do gabinetu. Brat Russell rzekł: »Powiedz mi, bracie, czy twoje zainteresowanie prawdą jest nadal tak samo głębokie, jak na początku?« Popatrzyłem na niego zaskoczony. »Nie bądź taki zdziwiony, to tylko wstępne pytanie«, mówił dalej. Następnie przedstawił mi swój stan zdrowia, a ponieważ znałem się nieco na diagnozie, sam widziałem, że jeśli nie zostanie trochę odciążony, pożyje jeszcze zaledwie kilka miesięcy. Dodał potem: »Oto, co chciałem ci powiedzieć, bracie: Nie jestem w stanie dalej prowadzić dzieła, a jest jeszcze do wykonania dużo pracy. Czeka nas dzieło na skalę całego świata.« Pozostałem u niego przez trzy godziny, a brat Russell przedstawił mi rozległe dzieło głoszenia, które – jak dziś widzę – obecnie jest przez lud Jehowy wprowadzone w czyn. A on widział je wtedy na podstawie tego, czego się dowiedział z Biblii. »Bracie Russell« – powiedziałem – »w tym, co mówisz, coś mi się nie zgadza. Wydaje mi się to trochę pozbawione sensu.« »Co chcesz przez to powiedzieć?« – zapytał. »Spodziewasz się śmierci, a dzieło ma być prowadzone dalej?« – odparłem. »Przecież skoro ty umrzesz, to my wszyscy w spokoju ducha opuścimy ręce i będziemy czekać, aż zostaniemy zabrani do nieba, tak samo jak ty. Wtedy niczego więcej już nie dokonamy.« (...) Po przedstawieniu w zarysie przyszłego dzieła, brat Russell powiedział: »Rad byłbym, żeby teraz ktoś przyszedł w to miejsce i przejął na siebie brzemię odpowiedzialności. Nadal będę kierował dziełem, lecz nie jestem w stanie angażować się tyle, co w przeszłości.« W związku z tym rozważaliśmy kwalifikacje kilku różnych osób. Kiedy wreszcie wychodziłem z gabinetu na korytarz przez rozsuwane drzwi,brat Russell zawołał jeszcze za mną: »Chwileczkę! Pójdź teraz do swego pokoju i przedstaw Panu całą sprawę w modlitwie, a potem wróć i powiedz mi, czy tego zadania podejmie się brat Macmillan.« Zasunął drzwi, zanim zdążyłem cokolwiek odpowiedzieć. Pamiętam, jak stałem tam wpół oszołomiony. Czyż potrafiłbym ulżyć bratu Russellowi w pracy? Dzieło wymagało człowieka obrotnego, mającego zdolności organizacyjne, a ja znałem się tylko na tym, jak głosić ewangelię. Przemyślałem jednak sprawę i po powrocie powiedziałem: »Bracie Russell, zrobię wszystko, co będzie w mojej mocy. Bez względu na to, gdzie mi wyznaczysz miejsce.« Przekazał mi więc odpowiedzialność, gdy wyruszał w podróż do Kalifornii, z której już nie powrócił. Zmarł we wtorek, dnia 31 października 1916 roku, jadąc koleją do miejscowości Pampa (stan Teksas)” (Strażnica nr 14, 1967 s. 10).\nOczywiście C. T. Russell zdążył jeszcze przed śmiercią zasugerować rok 1918 (we wrześniu 1916 r.), jako ‘koniec’, ale nie dożył on już tego czasu i miało to mało wspólnego z Testamentem, gdyż też spodziewano się wtedy zabrania do nieba:\n„Nie widzimy przeto przyczyny dlaczego mielibyśmy wątpić, że Czasy Pogan skończyły się w październiku 1914 roku i że w następnych kilku latach nastąpi zupełny upadek ich władzy a zostanie ustanowione Królestwo Boże przez Mesjasza. Lecz do tego czasu klasa Eliasza przejdzie poza zasłonę; »A gdy się Chrystus on żywot nasz pokaże, tedy i wy (Kościół) okażecie się z Nim w chwale« (…) Nadmieniamy tutaj, że niektórzy historycy pokazują, że czas wielkiego ucisku dla Żydów zakończył się w kwietniu R. P. 73, który równałby się z rokiem 1918” (ang. Strażnica 01.09 1916 s. 5950-5951 [reprint]).\n„Rzekłem więc »Wobec tego, że R. P. 73 był świadkiem kompletnego obalenia nominalnego naturalnego Izraela w Palestynie więc w równorzędnym roku 1918 powinniśmy się spodziewać kompletnego obalenia nominalnego duchowego Izraela, czyli upadku Babilonu. (Obj. 18.)« Pastor Russell rzekł wówczas: »Całkiem słusznie. Właśnie to nastąpi«.” (Dokonana Tajemnica 1925 s. 152; por. edycja ang. 1917 s. 129).\nWidzimy z powyższego, że trudno jest rozstrzygnąć, po co w ogóle C. T. Russell napisał swój Testament, oczekując swego zabrania do nieba i to razem ze swoimi współpracownikami. Tym bardziej nie wiadomo konkretnie, dlaczego właśnie w roku 1907 został on napisany.\nPrzedstawiliśmy powyżej wszystkie powody, jak się nam wydaje, które mogły mieć związek z napisaniem Testamentu i czasem jego opublikowania. Każdy sam z tego materiału może wyciągnąć wnioski, jakie będą wydawały mu się sensowne.\nPrzytaczamy jeszcze, tylko jako ciekawostkę, opinię jednego z adwersarzy Świadków Jehowy (uzupełniamy ją o kilka uwag). O Testamencie C. T. Russella napisał on następująco:\n„Książka pt. Charles Taze Russell Davida Horowitza podaje, że Russell uważał Rutherforda za człowieka niebezpiecznego. Aby uwolnić się od sędziego, pożyczył mu tysiąc dolarów na jego handlowe placówki w Kalifornii. Rutherford w 1915 roku opuścił kwaterę główną w Brooklynie, by urządzić się w Los Angeles Po śmierci Russella, Rutherford opuścił swoje kalifornijskie wygnanie, aby zawładnąć organizacją posługując się mało honorowymi metodami. Zgodnie z ostatnią wolą Russella »Strażnica« z 1 grudnia 1916 roku opublikowała kopię jego testamentu. »United Israel Bulletin« w wydaniu z listopada 1971 roku w artykule Co stało się z oryginałem testamentu Charlesa Taze Russella? twierdzi, że oryginalny tekst testamentu Russella był inny niż ten, który wydrukowała »Strażnica«. Zgodnie z ostatnią wolą Russella jego miejsce winien zająć komitet organizacji. Wśród ludzi, którzy mieliby utworzyć komitet, nie pojawiło się jednak nazwisko Rutherforda! Jak wykazała weryfikacja faktów, Rutherford, mistrz w sprawach prawnych, usunął testament Russella. Wyposażył on statuty organizacji w nowe uregulowanie, które dawało mu pełną swobodę działania we wszystkich sprawach Towarzystwa Strażnica” (Świadkowie Jehowy wobec polityki USA, syjonizmu i wolnomularstwa Robin de Ruiter, Kraków 2007, s. 25).\nTrudno nam zweryfikować tę tak skrajną opinię. Możemy jednak dodać do tego, że J. F. Rutherford zadziwiająco szybko awansował w organizacji C. T. Russella.\nOchrzcił się w roku 1906. W roku 1907 został już prawnikiem Towarzystwa Strażnica i w tym samym roku (29 czerwca 1907 r. – ang. Strażnica 01.12 1916 s. 5999 [reprint]) znalazł się już w Testamencie pastora! Choć wymieniono go wśród ‘rezerwowych’, na ewentualne wakujące miejsce w Komitecie Redakcyjnym, to jednak tak szybkie okazanie mu zaufania świadczy o dziwnym zwyczaju panującym w organizacji C. T. Russella:\nJest jeszcze inna kwestia związana z liczbą ‘rezerwowych’ członków do Komitetu Redakcyjnego „do zapełnienia wakującego miejsca”, gdy ktoś zostanie z niego usunięty, umrze lub nie zechce podjąć roli członka tego gremium.\nOtóż C. T. Russell mówi o „pięciu innych” członkach, a wymienia sześć osób (!):\nE. Burgess, Robert Hirsch, Isaak Hoskins, Geo. H. Fisher (Scranton), J. F. Rutherford, Dr John Edgar” (Strażnica grudzień 1916 s. 5 [ang. 01.12 1916 s. 5999, reprint] [patrz też Kryzys sumienia R. Franz 2006 s. 463, por. fotokopia angielskiego oryginału s. 461]).\n[Identyczną treść przekazano w tomie The Plan of the Ages [na okładce: The Divine Plan of the Ages] 1923, 1927 s. 11]\nCzyżby w tak ważnym dokumencie były błędy?\nCzy C. T. Russell nie potrafił liczyć do pięciu czy sześciu?\nA może ktoś został z czasem ‘dopisany’ do Testamentu?\nSą tacy, którzy wskazują właśnie na J. F. Rutherforda, jako na dopisanego i jako tego, który tego dokonał.\nCiekawe jest to, że ostatnią wymienioną osobą wśród ‘rezerwowych’ był „Dr John Edgar”, który zmarł w roku 1910 (ang. Strażnica 15.06 1910 s. 4638 [reprint]), zanim Testament został ujawniony i wszedł w życie.\nCzyżby zatem ktoś uzupełnił po roku 1910 Testament o szóstą osobę?\nDziwne jest też to, że Towarzystwo Strażnica obecnie podaje wadliwą datę napisania Testamentu, bo wymienia „27 czerwca 1907 roku”. Pod nim zaś widnieje data 29 czerwca, to znaczy JUNE, TWENTY-NINE (fotokopia z ang. Strażnicy patrz Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 462, 464; patrz też The Plan of the Ages [na okładce: The Divine Plan of the Ages] 1927 s.14):\n„Pierwszy jej wydawca, C. T. Russell, wprowadził odpowiednie zabezpieczenia, dzięki którym wszystko, co się ukazywało na jej łamach, było zgodne ze zrozumieniem prawdy posiadanym w danym okresie. Jedno z takich zabezpieczeń zostało wyłuszczone w jego testamencie z dnia 27 czerwca 1907 roku. (Russell zmarł 31 października 1916 roku)” (Strażnica Rok CVIII  Nr 13 s. 27-28 [ang. 01.08 1987 s. 14 – June 27, 1907]).\nWidzimy zatem, że sprawa Testamentu C. T. Russella nie jest tak prosta, jakby mogło się wydawać. Nie są do dziś w pełni jasne motywy jego powstania, czas oraz treść.


Wólka Kosowska: zlikwidowano nielegalne kasyna. Prowadziła je azjatycka grupa przestępcza - Wiadomości Warszawa - WP WawaLove\ngrypolicjaabwgrupa przestępczawólka kosowskakasyna\nFunkcjonariusze Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Krajowej Administracji Skarbowej zlikwidowali w podwarszawskiej Wólce Kosowskiej dwa nielegalne kasyna prowadzone prawdopodobnie przez azjatycką grupę przestępczą.\nWólka Kosowska to jedno z największych centrów handlu hurtowego w kraju. Jak poinformowała w piątek rzeczniczka Nadwiślańskiego Oddziału SG ppor. Dagmara Bielec-Janas, przeprowadzone w nocy ze środy na czwartek działania służb były skierowane przeciwko zorganizowanej przestępczości azjatyckiej.\nJak poinformowała, w ich sprawie został skierowany do sądu wniosek o umieszczenie w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Funkcjonariusze zabezpieczyli także podrobione paszporty, polskie prawa jazdy, świadectwa urodzenia, liczną dokumentację finansowo-księgową, kilkadziesiąt gramów metamfetaminy i pieniądze pochodzące z nielegalnych transakcji hazardowych.\nPrzeczytaj też: Program "500 minus". Tym pomysłem Paweł Rabiej chce przekonać warszawiaków do głosowania


Dodano: 22 kwietnia 2019, 16:54 1\nJajka to symbol Wielkanocy. Powszechnie wiadomo, że zawierają sporo cholesterolu, jednak nie można powiedzieć, że są to niezdrowe produkty. Sprawdź ile można ich zjeść, by dodać sobie zdrowia.\nW Polsce spożycie jajek szacuje się obecnie średnio na nieco ponad 3 sztuki tygodniowo (na osobę). Dużo to czy mało?\n„Jajka należy spożywać, ze względu na ich wartość odżywczą (źródło białka, witamin A, D, B12, B1, B2, żelaza), ale w rozsądnych ilościach, czyli nie więcej niż jedno dziennie” – rekomenduje prof. Longina Kłosiewicz-Latoszek, ekspertka z Instytutu Żywności i Żywienia (IŻŻ).\nNiestety, jajka, ze względu na zawartość cholesterolu pokarmowego, budzą wciąż sporo kontrowersji i obaw, szczególnie wśród osób obciążonych chorobami układu krążenia, czy też osób z dużym stężeniem cholesterolu we krwi (hipercholesterolemią).\nZwłaszcza takim osobom eksperci radzą więc ograniczanie spożycia cholesterolu pokarmowego, ale to zalecenie obejmuje przede wszystkim tłuste mięso i tłuszcz zwierzęcy oraz słodycze, zwłaszcza te wytwarzane na przemysłową skalę.\nJak wskazują w artykule zamieszczonym na stronie Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej Barbara Wojda oraz Zofia Chwojnowska, badania z ostatnich lat dowodzą, że cholesterol z jaj nie jest taki straszny, jak wcześniej sądzono.\n„Cholesterol zawarty w jajach w większości przypadków nie wpływa na poziom cholesterolu we krwi, tak jak tłuszcze nasycone w tym tłuszcze trans, tak często obecne w słodyczach i ciastkach. Żółtko jaja ma bardzo korzystny stosunek wielonienasyconych kwasów tłuszczowych do cholesterolu i odpowiednią ilość fosfolipidów, przez co zjedzenie nawet 2-3 sztuk jaj dziennie nie powoduje u zdrowego dorosłego człowieka wzrostu cholesterolu. Aktualne badania wskazują, że spożycie jaj – jako części zdrowej, zbilansowanej diety – nie zwiększa znacząco poziomu cholesterolu u większości zdrowych ludzi, w tym dzieci” – czytamy.\nEkspertki dodają, że niewiele jest produktów spożywczych o tak niepowtarzalnym składzie i wartości odżywczej, zatem zaleca się, aby osoby zdrowe, w tym dzieci i młodzież mogli spożywać 1 jajko dziennie.\nW tym kontekście warto jeszcze dodać, że ludzie różnią się reakcją organizmu na cholesterol pokarmowy. Jedni są po prostu na jego wpływ bardziej wrażliwi, a inni mniej. Tym bardziej lepiej w tej kwestii dmuchać na zimne i preferować w diecie produkty roślinne.\nWarto jeść jajko codziennie, bo jaja zawierają jednak szereg drogocennych elementów, jak na przykład łatwo przyswajalne żelazo, wysokiej jakości białko, witaminy z grupy B, A, D, E, cynk, fosfor, jod oraz karotenoidy jak zeaksantyna i luteina (mające istotny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie narządu wzroku).\nZatem zjedzenie jajka czy dwóch przy wielkanocnym stole nie powinno zaszkodzić, zwłaszcza jeśli po śniadaniu udamy się na długi spacer.\nArtykuł ekspercki opublikowany na stronie NCEŻ\nUnikasz jedzenia jajek, bo boisz się cholesterolu? Ekspert obala...\nArek van Haalderen IP 25 sierpnia 2019, 14:21\nSpacer po dwóch jajkach na Wielkanoc!!!\nNie jedzcie więcej prozdrowotnego pożywienia- więcej miejsca na trujące margaryny wędliny i słodycze z supermarketów!\nMy was będziemy drogo leczyć!\nJak upiec perfekcyjną bezę? Anna Starmach radzi\nJak schudnąć, mając siedzącą pracę? Wskazówki dla opornych\nPolscy konsumenci nie chcą produktów z GMO. Od nowego roku produkty muszą być...


Polskie siatkarki nie zagrają na igrzyskach w Rio. Przegrały mecz o półfinał turnieju w Ankarze - RMF24.pl\nCzwartek, 7 stycznia 2016 (18:30)\nAktualizacja: Czwartek, 7 stycznia 2016 (22:46)\nPolskie siatkarki nie wystąpią na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro. W ostatnim meczu grupowym turnieju kwalifikacyjnego w Ankarze przegrały z Włoszkami 2:3 (18:25, 22:25, 25:22, 25:19, 13:15). Tym samym straciły szansę na grę w półfinale. By pozostać w grze o awans, musiały wygrać czwartkowe spotkanie 3:0 lub 3:1.\nAtak Polek w meczu z Włochami /Maciej Kulczyński /PAP\nPolska: Izabela Bełcik, Sylwia Pycia, Gabriela Polańska, Anna Werblińska, Aleksandra Jagieło, Katarzyna Skowrońska-Dolata, Paulina Maj-Erwardt (libero) - Natalia Kurnikowska, Zuzanna Efimienko, Berenika Tomsia, Aleksandra Krzos (libero), Kamila Ganszczyk.\nWłochy: Alessia Orro, Martina Guiggi, Anna Danesi, Antonella del Core, Paula Egonu, Valentina Diouf, Stefania Sanssona (libero) - Nadia Centoni, Francesca Ferretti, Monica De Gennaro (libero), Lucia Bosetti.\nNieco więcej emocji przyniosła druga partia. Włoszki prowadząc 17:11 straciły koncentrację, a Polki po wejściu na boisko Zuzanny Efimienko i Bereniki Tomsi zaczęły gonić rywalki. Po udanych akcjach na środku siatki zmniejszyły straty do jednego punktu (22:23). W końcówce Egonu popisała się asem serwisowym i odebrała nadzieje biało-czerwonym na udział w igrzyskach.\nPolkom pozostała walka o honor, a Włoszki potrzebowały już tylko jeszcze jednego seta, by awansować do półfinału. Tymczasem stawka spotkania zaczęła je paraliżować, a podopieczne Nawrockiego, choć trochę za późno, ale odzyskały radość z gry. Włoskie siatkarki zaczęły popełniać sporo błędów i zwycięstwo zaczęło im się wymykać z rąk.\nW tie-breaku polski zespół robił co mógł, by wyrzucić rywalki za burtę i jednocześnie do półfinału wprowadzić Belgijki. Włoszki prowadziły różnicą kilku punktów, a na domiar złego w jednej z ostatnich akcji kontuzji stawu skokowego doznała Sylwia Pycia i musiała opuścić parkiet. Polki obroniły trzy piłki meczowe, a jedną dzięki systemowi wideoweryfikacji. Przy stanie 14:13 atak Martiny Guiggi, trochę szczęśliwy, ale zakończył trwające 140 minut spotkanie.\nW piątkowych półfinałach Włoszki zmierzą się z Holanderkami, a Rosjanki z Turczynkami. Awans na igrzyska uzyska tylko zwycięzca, drugi i trzeci zespół wystąpi w maju światowym turnieju kwalifikacyjnym w Japonii.\nNewsWalka o Rio: Polscy siatkarze w grupie z Niemcami, Serbią i Belgią\nNewsIgrzyska w Rio: Organizatorzy przygotowują się na ewentualne ataki terrorystyczne