Z niewzruszoną miną, odziany w służbowy mundur, celnik przeglądał starą księgę z istotnymi informacjami. Szukał na liście Polski i danych wizowych. Palec zatrzymał się na wybrudzonym papierze, zamknął z hukiem informator, i równie bezemocjonalnie wbił nam w paszportach wizę. O nic nie pytał. Lekko pchani tłumem oczekującym w niekończącej się kolejce, głównie Izraelczyków, wkroczyliśmy na tereny Boliwii i pierwszej z rzędu wioski – Villàzon. Tak jak nas uprzedzano, musieliśmy na piechotę pokonać odcinek od granicy w La Quiaca, której autobus już nie przekraczał. Mimo wielu autobusów wypchanych po brzegi turystami, podjeżdżających pod to „niepewne” miasteczko, wszystko poszło sprawnie i – ku naszemu zaskoczeniu – bezpiecznie.\n- Przepraszam, daleko do pociągu? – Zapytałam stojących pod celniczą budą dwóch policjantów niewzruszenie wypalających kolejne papierosy.\n- Trzy przecznice, ale pociąg już odjechał. – Niepytani o docelowe miejsce, z góry znali na wszystko odpowiedź.\n- To niemożliwe. – W panice wyszukiwałam w przewodniku potwierdzających moją wersję informacji, spoglądając jednocześnie na Krzyśka, jakby zaraz miał mnie za to skarcić.\n- Dobra, nie stresuj się. Jak pojechał, to pojechał. Wynajmie się tu jakiś pokój na noc a jutro będziemy myśleć. – Lisu powoli zmierzał do pierwszego lepszego kantoru. Wiadomo wszem i wobec, że kurs na granicy zawsze jest zawyżony, ale musieliśmy dysponować choć najmniejszym groszem. Podczas gdy on wymieniał dolary na boliwijska walutę, ja radośnie dopatrzyłam się istotnej dla nas informacji. Nie uśmiechało mi się nocować w tej dziurze. Dzięki konieczności przestawienia wskazówek zegarków o godzinę wstecz, zyskiwaliśmy czas na dotarcie na stację i tym samym, zdążaliśmy na pociąg.\nZ garstką bolivianos w kieszeni rozpoczęliśmy mozolny i niekończący się spacer owymi trzema przecznicami.\n- Kurde …, on na pewno powiedział trzy „kwadraty”? – Powoli lało się ze mnie wiadrami, mimo odczuwalnej rześkości powietrza. Dodatkowo słońce jakby dotykało swoimi rozżarzonymi końcami naszych twarzy nieprzygotowanych zupełnie na to starcie. Zero kremu, zwiększający się wysiłek i walka z ogromnym ciężarem jakby coraz cięższego bagażu, były ponad nasze siły. – Chryste, padnę na tym zakurzonym zadupiu! Minęliśmy już co najmniej pięć przecznic. Obawiam się, że on powiedział trzynaście. – Przerażenie wzmogło się, gdy dotarło do mnie, co wypowiedziałam przed chwilą. Na granicy aż roiło się od taksówek, a po drodze nie było żywego ducha, nie wspominając już o pojazdach. Przemierzając drogę bez końca, spokojnie u naszego boku pojawiła się samotnie podróżująca Belgijka. Jasnowłosa dziewczyna przywarła do nas ze swoim krokiem aż do odjazdu pociągu, podzielając ciężar swojego plecaka. Mam wrażenie, że przeszliśmy około trzech kilometrów. Ta droga była walką o przetrwanie. Dotarliśmy!\nPociągiem do Uyuni\n- Nie czuję pleców! – Krzysiek rzucił plecak gdzie popadło na stacji upchanej po pachy pozostałymi wykończonymi backpackerami. – Jakoś dziwnie mi się oddycha. Jakbym miał płytki oddech. Dziwne.. – Paplał już sam do siebie jednocześnie orientując się w miejscu i stając w kolejce po bilety za naszą nową znajomą. Mi zbrakło tchu na cokolwiek. Rozwaliłam się na bagażach rzuconych gdzieś w kąt i swoim ciałem chroniłam przed ewentualną kradzieżą. Ale sądząc po twarzach nikt nie dałby rady ruszyć nawet ręką, a co dopiero przemyśleć plan wygrzebania czegoś niepostrzeżenie z plecaka innego turysty. Tubylców tu nie było, poza sprzedającym bilety w kasie. – Ale jazda. Ona kupiła bilety po mnie i dostała tańsze, mimo że jedzie dalej. Mi facet powiedział, że tańszych nie ma. – Rozbawiony mówił o naszej Belgijce. Jednocześnie podał jakieś przekąski. Nawet się nie zorientowałam, kiedy je nabył. Tak więc pociąg był, odchodził za chwilę i bez problemu zakupiliśmy miejscówki. Gdy podjechał kilkunastowagonowy luksus, sami pakowaliśmy swoje plecaki do luku bagażowego. Krzysiek miał zwyczaj oczekiwania do ostatniego momentu do odjazdu, by wejść prawie w ruchu do rozpędzającego się transportu. Miał wtedy poczucie, że dopilnował wszystkiego i nikt nam nic nie skradnie. Nim jednak opuściliśmy Villàzon, w oko wpadła nam przypadkowo tablica świadcząca o miejscu i jego położeniu. No tak, teraz już wiadomo skąd te niespotykane dolegliwości. Dziwne uczucie zmęczenia, trudności z oddychaniem i ta niewiarygodna rześkość przy lejącym się z nieba żarem. Znajdowaliśmy się na wysokości 3447 m n.p.m. a my po tym „krótkim” spacerze mieliśmy spalone twarze na raka. Gdy weszliśmy do środku wagonu, zastanawiałam się czy oby na pewno znalazłam się w, według ogólnej świadomości, kraju trzeciego świata. Miejscówki bowiem gwarantowały nam ekskluzywne warunki z obiadem, telewizją z dvd oraz toaletą.\nPodróż wolno turkoczącym pociągiem wydawała się nie mieć końca. Sunęliśmy po torach podziwiając widoki za oknem. Odkąd minęliśmy miejscowość Jujuy (czyt. huhuj) po stronie argentyńskiej, za oknem miał miejsce jakiś niepowtarzalny surrealizm. Jak w kinie z otwartymi buziami podziwialiśmy zmieniające się, co chwilę, formacje skalne o przeróżnych odcieniach: fioletowo-niebieskie, różowo-żółte i ceglane aż po naturalne górskie czyli zielono-brązowe. Krajobraz przeistaczał się w pustynne przestrzenie wśród gór, gdzie przy drodze pasły się stada lam. Im głębiej w Boliwię, tym wszystko nabierało jeszcze żywszych kolorów. Kilkunastogodzinną podróż umilano filmami oskarowej rangi. Posiłek składający się z kilku dań również przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania. Ale jak widać pod turystów nawet dudniąca biedą Boliwia potrafi złamać stereotypy. I gdy tak jechaliśmy i jechaliśmy… zastał nas zmrok. Za oknem, jak w horrorze, migały ciemne, tajemnicze postacie. Boliwia nie była oświetlona przy torach, więc jedyne co to mogło być to obrazy nierozpoznanych, umorusanych twarzy. Obawialiśmy się, że w Uyuni wysiądziemy zupełnie sami. Bez zarezerwowanego noclegu i wśród ubogich tubylców spod oka spoglądających na bogatych gringos. Brzmiało „zachęcająco”. Jednak gdy o północy dotarliśmy do docelowej stacji, z pociągu wyległ tłum turystów. Zrobił się harmider jak na jarmarku. Nie zdążyłam obejrzeć się wokół własnej osi, jak zewsząd dopadły nas propozycje noclegowe Boliwijek pracujących w tutejszych hostelach.\nWymarznięci, z tonami kurzu w nozdrzach, zasypialiśmy w betonowym pustaku, okryci stertą kocy hostelowych łóżek. Wejście na czwarte piętro okazało się wyczynem porównywalnym do wdrapania się na Mont Blanc, z zadyszką po pachy i przystankami co drugi stopień. Ładny i duży pokój zrekompensował wysiłek. Wszechobecny z podróży kurz wydawał się zalegać teraz w naszych płucach.\nWystawiłam nos spod grubego, ciepłego koca. W pokoju było wyjątkowo zimno, a przez grube mury i umiejscowienie pokoju, nie docierały do nas nawet najmniejsze promienie słońca. Mimo to za oknem wydawało się być ładnie i słonecznie. Szybki prysznic w okalających nas chłodach był zdecydowanie jeszcze szybszy, niż zakładałam. Uprzedzano, że ciepła woda z kranu jest tu tylko do dziesiątej rano. Zgadzało się. Wrzątek leciał, ale takim strumieniem, co kot napłakał. Dodatkowo przez szpary wydrążone na świat, do łazienki stale napływało rześkie powietrze. Poranna higiena była zatem szybka i w nieustających trzęsawiskach. Oczy, mimo pobudzającej kąpieli, same kleiły się do snu. Cóż, widok z okna super, bo majaczyła przed nami kolorowa wieża ratusza, będąca zarazem najładniejszą budowlą miasteczka. Jednak gdy owy budynek jednocześnie okazał się być zegarem, który całą dobę co godzinę wybijał czas, a o świcie tubylcy powitali nas pod hostelem grą bębnów, dudniło już nam w głowach do końca dnia. Miało to jednak swój urok. Choć może nie o tej porze.\nW Uyuni panuje suchy klimat. Miasto wydaje się być odizolowaną komuną stworzoną pod turystów, wybudowane jakby w ostatniej chwili. Aby coś było. A nie było za wiele, bo ulice prowizoryczne, właściwie piaskowe, jakby tylko ubite nogami. Wszędzie unosi się kurz. Po paru dniach czułam w płucach, jakbyśmy właśnie nim oddychali. Poza najlepiej prezentującymi się w okolicy hostelami miasto otaczały jedynie szare piaskowe mury, niedokończone chaty w tych samych odcieniach pustyni i wszechobecne stragany. Właściwie jedyne kolory stanowią tu ludzie i ich ubiory, zresztą bardzo strojne i jaskrawe. Kobiety opasane w pasiaste warstwowe sukienki, z zawieszonymi na plecach torbo-chustami, w których nosiły wszystko – od zakupów po…dzieci. Typowa Boliwijka ma zazwyczaj długie kruczoczarne włosy splecione w warkocze zakończone ozdobną gumką - plecionką łączącą je w jedność. Wszędzie biegają umorusane dzieciaki z poparzonymi od słońca polikami, ciemnymi jak węgielki oczami i zawsze uśmiechnięte. Na bazarach panuje gwar. A kupić tam można wszystko. Taki ot, ruski bazarek, do jakich byłam przyzwyczajona od maleńkości. Tyle że teraz zaczynałam już odczuwać potrzebę zakupienia liści koki uśmierzających nasilający się z minuty na minutę tępy ból głowy.\nLiście koki wskazane\nNadchodziła choroba wysokościowa. O ile z migreną żyłam przez życie za pan brat, to zwykłe leki przywiezione z Polski w ogóle nie spełniały swej roli, a ból wydawał się odbierać wszelką przyjemność z odczuwania otoczenia i chłonięcia go. Krzysiek znosił to na swój sposób. Każdy krok wypompowywał go z sił. Czuliśmy się tak skołowani, że wielkim problemem okazywało się zdobywanie czwartego piętra hostelu, na którym mieścił się nasz pokój. Poza „fasadami” Uyuni rozciągała się wszem i wobec pustynia. Ze względu na fakt umiejscowienia na wysokości powyżej 3600 m n.p.m. stale dokuczała „choroba wysokościowa”, zmęczenie i zimno, mimo iż dni wydawały się być wyjątkowo gorące i rozżarzone słońcem. Lecz gdy tylko przychodził zmrok, temperatura spadała na łeb na szyję. Insekty nie mogły żyć w takich warunkach. Chociaż to uspokajało.\nW wystylizowanej na góralską knajpie, z iście europejskimi cenami raczyliśmy się wykwintnym śniadaniem. Pyszny i sycący posiłek umilała nam około dwuletnia córeczka właścicielki. Ciemnooka „przylepa”, z różową czapeczką zarzuconą na krótko przystrzyżoną fryzurkę, za stałe siedzisko wybrała sobie jeden ze stołów knajpy. Ledwo przełykałam jajecznicę na boczku, odruchowo podskakując przy każdym jej ruchu zbliżającym się ku krawędziom drewnianego mebla. Nie spadła. Matka bynajmniej nic sobie z tego nie robiła, solidnie przygotowując się do kolejnych zamówień. Bogate w przeróżne smakołyki tace nosił jej młodociany syn. Jakoś tak głupio człowiekowi było, że dziecko kłaniało się w pas przy każdym pytaniu czy prośbie. Takie służalcze zachowanie mi nie odpowiadało. Jednak musiałam do tego przywyknąć, widząc w tym ich sposób na zarobek. Mimo wstępnie wynegocjowanej cenie za posiłek, rubensowska Boliwijka jakby przypadkiem o tym zapomniała. No niech jej będzie. Biednie tu mają i zdzierają z turysty jak mogą, ale posiłek przedni i ten kłaniający się syn oraz urocze maleństwo przeważyły szalę. Stołowaliśmy się tu przez cały pobyt w Uyuni. Gęba cieszyła mi się na widok dziewczynki, która reagowała na moje wejście do knajpy wyciągniętymi w moim kierunku rączkami. Kupiła mnie całą.\nCO NA MIGRENĘ WYSOKOŚCIOWĄ?\nZamulona od nieustającej migreny marzyłam o tym kuszącym naturalnym specyfiku. Skoro Boliwijczykom pomaga w tych okropnych dolegliwościach, ja też powinnam poczuć ulgę. Kurz nie ustawał a my w jego oparach pokonywaliśmy kolejne ciężkie metry usłane targowiskami. Głośno, kolorowo a dookoła pustynia. Plastikowe samochodziki, radyjka z lat osiemdziesiątych, niemodne piżamy oraz stoiska warzywno-owocowe. Wszystkiego pełno, ale tych słynnych liści koki ani widu, ani słychu. Bezzębna młoda dziewczyna z zarzuconą na plecy torbą, ze śpiąco wynurzającą się z niej głową malca, wskazała palcem oddalone od centrum budy z tym rarytasem. Dotarliśmy. W głowie dudniło mi tak głośno, jakby ktoś przypadkiem przeniósł w nią ratusz Uyuni. Chryste, kiedy się to skończy! Zwariuję!\n- Daje pani całą torebkę. – Zarządziłam osłabionym gestem w kierunku sprzedawczyni ładującej na kupiecką wagę garście wysuszonych liści z płóciennego wora. – Jak to się je? – Spoglądałam z niedowierzaniem w dobroczynne działanie owego „narkotyku”. Boliwijka chwyciła parę listków koki, upchnęła między policzkiem a dziąsłami, lekko porzuła i kazała pozostawić na dłużej w buzi. – Jak ślina zwilży listki, samo zadziała. – Wygestykulowała dodając, że po pięciu minutach można wyrzucić i włożyć nowe, albo dołożyć kolejne. Nie zastanawiając się nawet przez chwilę, wpakowałam koło zębów cztery sztuki niecierpliwie oczekując rychłych rezultatów. Łeb mi pękał. Krzysiek z ciekawości ostrożnie wpakował sobie jednego liścia.\n- Smakuje jak suszone pestki dyni. – Wymamrotałam wyczuwając delikatne mrowienie pod językiem i przy dziąsłach. Gorzki posmak, który powędrował po jamie ustnej stwarzał uczucie paraliżu twarzy. – Podobno to zabija głód. Bólu jeszcze nie zabiło, ale czekam niecierpliwie. – Powoli uciskałam pulsujące skronie. Faktycznie, po jakimś czasie nie odczuwałam żadnego głodu, a właściwie czułam się notorycznie najedzona. Niestety głowa bolała nadal.\nNiepocieszona szybko zostałam udobruchana kupnem jaskrawo lazurowego sweterka z lamy. Chociaż będzie mi ciepło i egzotycznie w tym zakupie. Jakby nie patrzeć byłam kobietą i nawyk zakupów miałam we krwi. Wewnętrznie bolało, że nie mogę otoczyć się wianuszkiem pamiątek z odwiedzanych krajów. Duży bagaż, który targało się na plecach był jednoznacznym hamulcem ku temu. Chcesz sobie coś kupić? Dobra, ale noś to na plecach, jeśli w ogóle zmieści się w plecaku. Krzysiek miał łatwiej - pocieszył się boliwijskim piwem Potosina. Ja nie mogłam nawet patrzeć na alkohol. Trudno. Trzeba przecierpieć i żywić nadzieję, że adaptacja z wysokością pozwoli jak tubylcom funkcjonować w anormalnych warunkach. Przybyliśmy tu głównie z powodu Salar de Uyuni. Ta pustynia stanowiła największą solną powierzchnię na świecie. Umiejscowiona na wysokości 3653 m n.p.m. roztaczała się na powierzchni 12 tys. km², będąc częścią prehistorycznego jeziora solnego Minchin pokrywającego niegdyś większość terenów południowo-zachodniej Boliwii.Następnego dnia, razem z jedną z agencji turystycznych, ruszaliśmy w trzydniową wycieczkę po tej surrealistycznej pustyni. Obrazy widziane w komputerze znajomych tak utkwiły w głowie, że byłam przekonana, że pokonamy własne słabości i niedogodności. Jeszcze tylko trzy dni…\nWieczór spędziliśmy w mroźnym pokoju. Siedząc na swoim hostelowym łóżku, trzęsłam się z zimna, wyczerpania i bólu. Nałożyłam na siebie chyba wszystkie najcieplejsze ubrania, jakie wzięłam ze sobą. Buzię wypchałam liśćmi łudząc się, że ich większa ilość może mnie bardziej otumani. W walce z tępym bólem przyszła bandana mocno zawiązana na czole. Podczas gdy ja walczyłam z mdłościami migrenowymi, Krzysiek walczył z bólem brzucha spowodowanym zaśmiewaniem się na mój widok. Grube skarpety narciarskie naciągnięte na polarowe smerfowe kalesony, brązowe trampki, sweter z lamy pod grubym polarem, czarno-biała chusta pod włosami i zielona torba liści obok, stanowiły zabójczy komiczny mix.\n- Nic tylko Keith Richards z The Rolling Stones. – Nie miałam już siły zwracać na to uwagi. Poddałam się kompletnie, gdy wyjął aparat i zaczął uwieczniać mój portret na niekończącej liczbie zdjęć.\nWyprawa po Pustyni Solnej Uyuni, dzień 1.\nFot. Boliwia, Uyuni 2009.\nAsia\tponiedziałek, 11 lipiec 2016\nZ chorobą wysokościową każdy radzi sobie inaczej albo dobrze ją znosi. Być może za szybko przemieściliśmy się z Chile (nizin lub takich nieszkodliwych) do Boliwii i stąd ten brak aklimatyzacji. W Peru, gdy mieliśmy do czynienia z podobną wysokością byliśmy zmęczeni, była zadyszka i osłabienie ale już takiej migreny sobie nie przypominam.\nPat, niestety proszki polskie nie pomogły. W Boliwii innych nie kupowałam, bo się nie znałam, a oni tam z wysokością radzą właśnie sobie liśćmi koki. Przestała boleć jak wjechaliśmy na niziny:)\nKinga, chętnie przeczytam o post-turyście, bo nie wiem skąd ta płachta..:)\nAnita\tponiedziałek, 11 lipiec 2016\nBoliwia to najpiękniejszy kraj jaki do tej pory widziałam, a Salar de Uyuni to istny cud! Uwielbiam tych ludzi, przyrodę, klimat i nawet ten ćmiący ból głowy;) Da takich widoków warto trochę pocierpieć ;)\nAgnieszka | Australove\tpiątek, 08 lipiec 2016\nWspaniała przygoda, zazdroszczę! Planujemy wybrać się w przyszłym roku na dłuższą wyprawę po Ameryce Południowej i czytając Waszą relację spakowałabym się nawet dzisiaj! :) Będę pamiętać o zabraniu ciepłych ubrań, wielki ze mnie zmarzluch!\nEla Bieniecka\tczwartek, 07 lipiec 2016\nWłaśnie zawsze mnie zastanawiało czy choroba wysokościowa dotyka wszystkich czy jest z czymś powiązana i chorują na nią tylko wybrani. Mam nadzieję, że mnie to ominie. Zazdroszczę miejsce, Boliwia i cała Ameryka Południowa to moje marzenie.\nPattravel\tśroda, 06 lipiec 2016\nCo ci ostatecznie pomogło na ból głowy? Nasze tabletki na migrenę nie pomagają?\nKinga / FloatingMyBoat.com\tśroda, 06 lipiec 2016\nWspółczuję objawów choroby wysokościowej. Sama nie miałam jeszcze tej nieprzyjemności, ale już pewnie niedługo. ;-) Swoją drogą, trochę działa na mnie jak płachta na byka słowo :tubylec:. Polecam zapoznać się z artykułem post-turysty na temat języka, jakim posługujemy się opisując podróże - to naprawdę ma znaczenie. :)


Śląskie: Komunikat ŚZGiP nt. wzrostu cen opłaty za zagospodarowanie odpadów komunalnych - Świętochłowice informacje\nDodano: 2019-07-12 08:45, aktualizacja: 2019-07-12 09:01\nA do kogo idzie ta opłata " marszałkowska"? I dlaczego o tyle wzrasta?\nNa 500+ i ę iiotyzmy!!!\nLepiej dać na premie dla posłów i innych przy[...]asow prezesa, no nie?! Bo im się po prostu to należy!\nJuż wkrótce Kontrowersje z Kubiny\nKtoś coś wie i ujawni kontrowersyjną próbę lobbowania umowy na rzecz lokalnej telewizji ?\nNie nikt tego nie ujawni bo żadnego lobbowania nie było, lokalna telewizja w Świętkach jest tylko jedna - śtm i to patrioci są\nCzyli co? Najlepiej palić śmieci tak jak to robi menelstwo wtedy będzie ich mniej to i koszty zmaleją tak? Chory kraj! A tak na marginesie delfin po którym to tak chętnie wszyscy plują jednak miał dobry pomysł z budową spalarni w Świętochłowicach! Po zastosowaniu odpowiednich filtrów mogło to funkcjonować,a energię cieplną można było wykorzystać do ogrzewania mieszkań! A tak macie co chcieliście trzeba będzie bulić kasiurę i pewnie na tej podwyżce się nie skończy.\nSpalarnia powstała jako projekt naukowy/eksperymentalny l, który się zakończył. Więc nie gadaj głupot.\nW Wiedniu prawie w centrum działa spalania wiele lat. I działa.\nAle są tez i zyski ze sprzedaży przez naszą sortownię odzyskanych surowców wtórnych (w tym i plastiku). Na co one są przeznaczane ? Bo, cyt: "Co ważne gmina nie może na tym systemie ani zarabiać, ani do niego dopłacać" tu ważne to "zarabiać"\nCiekawe. Należałoby się przyjrzeć tym firmom gdzie i jak składują odpady, które odbierają? I dlaczego w Polsce składuje się odpady z innych państw (w tym bardzo niebezpieczne odpady)? Jeszcze chwila i każdy będzie płacił za to że oddycha!\nAktywuj Bon Turystycznydodano 19 godz. temu


Arka Gdynia S.A. Oficjalny Serwis Internetowy - Aktualności z tagiem "hospicjum"\nAktualności z tagiem "hospicjum"\nDlaczego wygramy z KTS Weszło - 23 argumenty!\nKTS Weszło pokusił się o 23 argumenty przemawiające za ich zwycięstwem nad Arką Gdynia. Cieszymy się, że w Warszawie morale oraz przede wszystkim humory dopisują. I spieszymy z argumentami, które zapowiadają nadciągającą...\nMedal wylicytowany i wręczony!\nDzisiaj w siedzibie Hospicjum im Św. Wawrzyńca w Gdyni, doszło do przekazania medalu wylicytowanego na rzecz Hospicjum dla Dzieci "Bursztynowa Przystań". Aukcja trwała 2 tygodnie i ostatecznie wygrał ją Pan Robert...\nOstatnie godziny aukcji! Licytuj złoty medal trenera Ojrzyńskiego!\nFormalności szczęśliwie zostały dopięte. Zgodnie z zapowiedzią trenera Leszka Ojrzyńskiego trwa aukcja złotego medalu, który otrzymał za zdobycie Pucharu Polski z Arką! celem wsparcie Hospicjum Bursztynowa Przystań! ...\nHospicjum dziękuje kibicom Arki!\nDzisiaj po południu trener Grzegorz Niciński, Marcus da Silva i Glauber Souza Couto przekazali produkty przyniesione przez kibiców przed meczem z Miedzią Legnica na rzecz Hospicjum św. Wawrzyńca. ...\nPomóżmy Hospicjum w Gdyni!\nPrzed Świętami Wielkiej Nocy możemy okazać swoją pomoc m.in. Hospicjum im. Św. Wawrzyńca w Gdyni. Przed meczem z Miedzią pod żółto-niebieskim namiotem przy wejściu głównym na stadion od strony ul.Olimpijskiej czekamy na...\nLicytacja dla chorej Julitki! 810 pln za koszulkę Arki. Wciąż możesz pomóc!\nInformujemy, że na portalu allegro.pl trwała do 15.00 licytacja koszulki z autografami piłkarzy Arki. Celem była pomoc dla 5-letniej Julitki, która urodziła się 10.02.2007 r. w Bytowie. Rodzice 5- letniej Julitki zgłosili...\nAukcje dla dzieci z hospicjum zakończone.\nRuszyła akcja "Sportowcy Dzieciom. Trenuj z nami dla życia". Pieniądze zebrane dzięki osobom licytującym zostaną przeznaczone na sprzęt i opiekę medyczną dla małych pacjentów. ...\nArkowcy kwestowali w ramach akcji Pola Nadziei na Pomorzu!\nDziś w całe Trójmiasto przybrało kolor żółty, a wszystko za sprawą żónkili, symbolu nadziei na nowe życie i odrodzenie. Symbol ten towarzyszy również wielkiej akcji Pola Nadziei na Pomorzu, której celem...


Byli kiedyś konduktorzy Gdańsk - oficjalny portal miasta\nZniknęli z pokładów autobusów, tramwajów i trolejbusów na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, wcześniej stanowili solidną grupę pracowników w miejskim przedsiębiorstwie komunikacyjnych.\nPrzy autobusie konduktorka Elżbieta Czapiewska\nNa początku wyposażenie, którym dysponowali, przedstawiało się nader skromnie – pierwsi konduktorzy, bo to o nich mowa, wspominali, że dostawali jedynie kopiowy ołówek, służący do zakreślania sprzedawanych pasażerom poniemieckich biletów, których spory zapas znaleziono i wykorzystywano, po przestemplowaniu, jeszcze przez wiele miesięcy. Po pewnym czasie pojawił się cenny płaszcz, czapka, szczypce (tak nazywano ręczny kasownik), numer na blaszce, torba konduktorska, a także regulamin, z którym należało się zapoznać i cytować w razie wątpliwości, najlepiej z pamięci.\nWiększość osób starających się o pracę w charakterze konduktora miała wykształcenie podstawowe, czyli siedem klas szkoły powszechnej, czasami była to szkoła rzemieślnicza lub handlowa, praktyka w sprzedaży, niekiedy jakieś kursy dokształcające. Pracodawca rezygnował z osób zbyt młodych, z małym doświadczeniem życiowym. Niekiedy konduktorami chcieli być ci, których znajomi lub członkowie rodziny wykonywali ten zawód.\nOdosobnione były przypadki, że starano się o tę pracę, bo już wcześniej ją wykonywano. W ten sposób trafiła do MZK grupa kobiet podczas wojny zatrudnionych w Gdyni „przy Trolleybusach w die städtischen Verkehrsbetriebe”. Musiały one, jak wszyscy mieszkańcy Pomorza, przejść procedurę weryfikacyjną i przedstawić dokumenty potwierdzające polską narodowość. Nie wszystkie temu podołały. Kartę jednej z kandydatek do pracy opatrzono informacją: „nie mogła na razie podać narodowości”, na drugiej zaznaczono czerwonym ołówkiem: „Niemka”. Wśród zatrudnionych zdarzały się też konduktorki z innych miast, np. z Warszawy czy z Lwowa.\nJednak dla większości był to nowy fach. Od 1946 roku zainteresowani tą pracą byli przygotowani na kursach przyuczających do zawodu. Podczas kończącego szkolenie egzaminu kandydaci musieli wykazać się umiejętnością pisemnego odejmowania, dodawania, dzielenia i mnożenia „w słupkach”, na solidnie rozbudowanych liczbach. Było to konieczne, bowiem praca w znacznej części polegała na dokładnym przeliczaniu biletów i pieniędzy, wydawaniu reszty pasażerom, rozliczaniu się ze sprzedaży.\nCo ciekawe, w ramach wstępnego egzaminu przyszli konduktorzy musieli również napisać mini-wypracowanie na jeden z zadanych tematów. Pierwszy brzmiał: „O porcie gdańskim”. Odpowiedzi składały się czasami dosłownie z jednego zdania („Gdańsk jest miastem portowym, przez który odbywa się handel zagraniczny ze wszystkimi państwami”), a niekiedy były bardziej rozbudowane. Drugi z zadawanych najczęściej tematów brzmiał: „Jak wyobrażam sobie pracę konduktora”. Starający się o posadę unikali sformułowań, które mogłyby im – w ich mniemaniu – zaszkodzić i pisali np. „Praca konduktora, nie można powiedzieć, żeby była pracą łatwą, a to dlatego, że konduktor napotyka przede wszystkim na duże trudności ze strony pasażerów. Natomiast konduktor musi mieć przede wszystkim zamiłowanie do tej pracy, a naówczas praca będzie mu miła i przyjemna!”. Trzeci temat sprowadzał się do pytania: „Co nam daje komunikacja?”.\nPomysł, aby przy pomocy wypracowań sprawdzać przydatność przyszłych pracowników, wydaje się nieco dziwny, można go jednak zrozumieć. Do obowiązków konduktora należało, między innymi, sporządzanie, w razie konieczności, raportów. Musiały być one pisane językiem jasnym, by w sposób możliwie precyzyjny ukazać zaistniałą, zazwyczaj konfliktową, sytuację. Pisemny sprawdzian pozwalał zorientować się w sprawności językowej kandydatów.\nNieodzownym elementem przygotowania do zawodu były również praktyki pod okiem doświadczonych kolegów. Trwały one z reguły tydzień, czasem krócej. Po przyjęciu do pracy konduktorzy otrzymywali wyposażenie, w pełnym zakresie lub częściowo, w zależności od tego, czym aktualnie dysponował magazyn.\nZ tzw. książki mundurowej z przełomu lat 1947/1948 dowiadujemy się o przysługującym wtedy pracownikom ekwipunku. Były to: bluza i spodnie sukienne letnie i zimowe, czapka w takich samych odmianach, rękawice, berlacze zimowe (poprzednik ocieplanych walonek), kożuch zimowy długi i krótki, torba konduktorska, szczypce, klucz wagonowy oraz zegarek. Oczywiście, nie wszystko, co otrzymywał zatrudniony musiało być nowe, większość pochodziła z odzysku, pozostawiona przez zwalniających się kolegów.\nWyróżniano konduktorów zwykłych, moto-konduktorów – jak nazywano konduktorów autobusowych, obsługujących również trolejbusy – a także konduktorów, którzy sprzedawali bilety na statki Żeglugi Gdańskiej, która była częścią wielkiego przedsiębiorstwa MZK GG do 1949 roku. Początkowo w tramwajach przydzielano po jednej osobie do każdego z wozów, potem – gdy zaczęło brakować pracowników – jedna musiała starczyć na cały skład. Podczas godzin szczególnego nasilenia ruchu konduktorzy stali zazwyczaj bezpośrednio przy drzwiach, gdy ruch słabł, mogli przysiąść. W wagonach zarezerwowane było dla nich miejsce, które zniknęło dopiero pod koniec lat sześćdziesiątych.\nKonduktorzy, którzy z zasady mieli dbać, by żaden z podróżujących nie jechał bez biletu, sami podlegali ścisłej kontroli. Lotni kontrolerzy stanowili prawdziwy postrach, mogli zaczaić się w krzakach gdzieś na trasie i wskoczyć w biegu do pędzącego tramwaju, mogli również nakazać zatrzymanie autobusu. Ich raporty zaczynają się zazwyczaj od sakramentalnego „melduję” lub „donoszę”. Każdy z tych dokumentów opatrzony jest ścisłym opisem, kogo dotyczy, kiedy (co do godziny) i gdzie (podany jest zazwyczaj przystanek) miało miejsce zdarzenie, w jakim wozie i linii.\nTe wewnętrzne kontrole nie były mile widziane, co wynika np. z jednego z raportów ze stycznia 1947 roku: „Donoszę, że przy kontroli wozu nr 252 na odcinku Gdańsk-Wrzeszcz, stwierdziłem jeden bilet ośmiozłotowy z przebitą strefą drugą zamiast pierwszą. Na zwróconą uwagę konduktorowi nr 147, ten począł niegrzecznie się odnosić, krzycząc przy pasażerach i odnosząc się ordynarnie”. Trzeba przyznać, że oskarżonym dawano szansę do obrony, tak więc większość raportów posiada swoisty kontrraport. O tym, kto ma rację, decydował zazwyczaj bezpośredni przełożony, naczelnik ruchu, a niekiedy również dyrektor.\nOpatrzony adnotacjami raport kontrolera\nFormułowane wobec konduktorów zarzuty z reguły dotyczyły „malwersacji biletowych”. Chodziło zazwyczaj o sprzedawanie po kilka razy tych samych biletów, czasami z wymazanymi numerami, dogadywania się z pasażerami i niewpisywania sprzedaży do ceduły (to lista biletów ułożona numerycznie i według wartości) oraz przymykanie oka na jazdę „na gapę”. W doniesieniach pisano wówczas, że „konduktor pobrał od pasażerów pieniądze, a biletów nie wydał”.\nO jednym z takich zdarzeń, które miało miejsce między przystankami Koszary Marynarki Wojennej a Rybołowców w Brzeźnie, kontroler Franciszek W. donosił w raporcie w czerwcu 1947 roku: „Wchodząc następnym kursem (wóz w biegu) na kontrolę, gdy konduktor zauważył mnie, wydał bilet jadącej pasażerce i zmieszany podał mi cedułę. Jadący pasażerowie (6 osób) obserwowali mnie, czy zauważyłem »trik« konduktora. Zapytany konduktor, dlaczego dopiero teraz wydał bilet, zmieszany i oburzony oświadczył, że pasażerka wsiadła za mostem, a kiedy jej bilet wydał – czego ja nie mogłem widzieć, bo wsiadłem w biegu – pasażerka już bilet posiadała”. Obwiniony usiłował bronić się poprzez atak, twierdząc, że „jeśli będzie miał jakieś przykrości z tego powodu, to tylko przeze mnie i będę miał go na sumieniu”. Sytuacja była przykra, kontroler nie odpuszczał: „Na co w końcu przyznał się do tej »uczciwej« pracy i prosił mnie, abym o tym zapomniał, machnął ręką, bo on jest biedny i zniszczony przez wojnę, a odtąd się poprawi i zacznie uczciwie pracować”. Jednak pięciostronicowy raport trafił na biurko szefa. Ten okazał się wyrozumiały wobec człowieka, który trzynaście miesięcy spędził w hitlerowskim więzieniu. Konduktor otrzymał jedynie upomnienie.\nNiekiedy podejrzewano, że kierowcy i motorniczowie mogą trzymać „sztamę” z konduktorami, mówiło się nawet, że od tego, jak konduktor wyczyści przednią szybę pojazdu zależy, czy kierowca w porę dostrzeże ukrytych przy drodze kontrolerów. Mógł wtedy zmniejszyć prędkość i dać konduktorowi czas na ukrycie śladów przekrętu.\nWydaje się oczywiste, że powodem tych oszustw była najczęściej bieda. Zarobki w tej grupie zawodowej były wyjątkowo niskie – od 7,90 do 15 złotych na godzinę – przy czym kobiety z reguły otrzymywały mniej od mężczyzn. Konduktor, który dopuścił się „biletowych malwersacji”, musiał liczyć się z konsekwencjami: upomnieniem („naganą z zagrożeniem wydalenia”), zawieszeniem lub „karnym przeniesieniem do zajezdni” (gdzie musiał pracować jako zwykły robotnik), obcięciem premii, a także natychmiastowym, dyscyplinarnym zwolnieniem z pracy („zwolnić natychmiast bez odszkodowania”) i solidną karą finansową. W wyjątkowych sytuacjach sprawę kierowano do prokuratora. Niekiedy dyrekcja zezwalała, aby ukryć dyscyplinarkę pod zgrabnym sformułowaniem „odszedł na własne życzenie”.\nCzasami jednak sprzedaż niewłaściwego biletu lub jego niewydanie nie wynikały z chęci nieuczciwego zarobkowania. W jednym z raportów możemy np. przeczytać: „Melduję, że w dniu 27 lipca 1945 roku konduktorka nr 21, wagon 154, godz. 7.18 wydała pasażerce bilet ulgowy. Stwierdziła, że jest niedziela. Wina jest konduktorki. Z poważaniem”. Pomyłki wiązały się też z brakiem doświadczenia czy niewiedzą. Przytrafiało się to zwłaszcza młodym pracownikom – jeden z nich pisał np.: „Podczas pełnienia służby na linii 8 zabrakło mi biletów. Ponieważ niedawno pracuje i nie posiadam doświadczenia w jaką ilość biletów się zaopatrzyć”. Inny wyjaśniał: „Dnia 6 czerwca 1946 r., gdy pełniłem służbę na autobusie 15 (drugiego dnia po egzaminach), wsiadł w Gdyni pasażer z walizką ręczną, za którą dał mi 20 zł. Ponieważ na kursie konduktorów nie podano nam taryfy za bagaż w autobusach, otrzymane 20 zł miałem złożyć po służbie wraz z raportem w kasie. Między Orłowem a Sopotami przeprowadzona została kontrola. Obywatel kontroler wiedział, że jestem świeżym konduktorem, kazał mi wydać bilet za walizkę, co ja bezsprzecznie uczyniłem i zaznaczył, że będę miał raport. Zaznaczam, że w żadnym razie nie miałem zamiaru przywłaszczenia tych pieniędzy. Komunikuję uprzejmie, że obce mi są kombinacje złodziejskie, czy też szabrownicze, a jedynie nieopanowana jeszcze w stu procentach przeze mnie służba konduktorska zdezorientowała mnie w tym pierwszym w mojej służbie wypadku z bagażem”.\nKonduktorom zdarzało się sprzedawać niewłaściwe bilety na określoną trasę lub bagaż, mogli także przebijać kasownikiem niewłaściwą strefę. Wśród formułowanych przeciwko nim zarzutów, pojawiają się i takie, że mężczyźni bywają nieogoleni, a kobiety nie noszą czapek, że zamiast stać na pomostach i biegać wśród pasażerów w poszukiwaniu „niezabiletowanych”, zajmują się pogaduszkami z koleżankami konduktorkami i palą papierosy. Nie chodziło o samo palenie, które w środkach komunikacji było dozwolone jeszcze do 1951 roku, ale o „obijanie się” inaczej zwane „leserstwem”.\nWyraźnym problemem był wówczas nadużywanie alkoholu, w zachowanych raportach wzmiankowane jako „opilstwo”. Po latach wojny spożycie alkoholu wzrosło, a jego nadużywanie dotyczyło przedstawicieli wielu grup zawodowych. I tak np., w jednym z raportów z maja 1947 roku możemy przeczytać: „Będąc w kontroli w wozie 37 na piętrze (chodzi zapewne o słynne autobusy piętrowe, kursujące między Gdańskiem i Gdynią) zastałem konduktora w stanie nietrzeźwym na ławce i dwudziestu trzech pasażerów bez biletów”. Konduktora wezwano do dyrekcji, gdzie tłumaczył swą niedyspozycję „ogólnym osłabieniem”. Pijani bywali też często pasażerowie: „Miałem bałagan w wozie, przez trzech pasażerów, którzy wsiedli pijani w Gdańsku i nie chcieli płacić za bilety, jednego wysadziłem przy Wrzeszczu, dwóch następnych pod Oliwą. Przez to samo byłem zdenerwowany, wobec tego zapomniałem wydać biletów złotowych” – tłumaczył się konduktor, prosząc o przychylne załatwienie jego odwołania.\nBardzo często zamieszanie z biletami spowodowane było nadzwyczajnym tłokiem. Zdarzało się, że w takiej sytuacji konduktor wbrew regułom najpierw brał pieniądze, a później rozdawał bilety. Sami pasażerowie też wykorzystywali podobne sytuacje. Postępowali sprytnie – kupowali bilet na jedną strefę, a jechali dwie. Konduktor zobligowany do inkasowania należności po raz drugi, mógł przeoczyć delikwenta albo zwyczajnie się spóźnić. Wobec pasażerów uchylających się od opłaty stosowano bilety karne, pięćdziesięciozłotowe.\nO tym, jaki tłok panował w autobusach i tramwajach w godzinach szczytu, zaświadcza fragment tego raportu: „Z chwilą, gdy wóz doszedł do Gdańska, stanął na przystanku przed dworcem, a było tak dużo pasażerów, że nawet na trzy wozy nie zabrali się i rzucili się na mój wóz, Ja prosiłem, żeby dali wysiąść tym, co chcieli wysiąść przed dworcem w Gdańsku i ogłosiłem, że wóz nr 22 (o nim mowa) może nie dojechać do Urzędu Wojewódzkiego”. Zanim jednak ruszył z powrotem w kierunku Gdyni, konduktor „z jednym kontrolerem”, obeszli autobus, aby „sprosić tych, którzy wisieli na bokach wozu”. Konduktor tego wozu sprowokowany złośliwą opinię kontrolera, który stwierdził, żeby „wziął się do pracy”, wyjaśniał: „Pełniąc służbę na wozie 261 w godzinach nasilenia pasażerów, nie byłem w stanie zabrać wszystkich (…), wcześniej ogłosiłem, że nie ma miejsc. Wóz rusza i motorowy ruszył. Dziwi mnie to bardzo, że koledzy zrobili mi raport, ponieważ ja w tym wypadku nic nie jestem winien”.\nIstotną uciążliwością w pracy konduktora była łatwość, z jaką można się było zaziębić, stojąc całymi dniami w otwartych drzwiach, biegając od wagonu do wagonu. Argument ten wykorzystywano, prosząc o przeniesienie do innego działu lub zwolnienie z pracy. O przejmującym zimnie pisała np. konduktorka Kazimiera K. w marcu 1947 roku: „Podczas służby przeziębiłam się, chorując na zapalenie nerek, byłam dwa miesiące w szpitalu”. Inny z konduktorów, Józef K., skierował do dyrekcji, 27 września 1947 roku, takie słowa: „Ja, niżej podpisany, zwracam się z uprzejmą prośbą o przydzielenie mnie do Zajezdni jako Motorowy, bo ta praca moja jako konduktor mi już całkiem nie odpowiada, a chcę pracować w tej instytucji MZK GG z dobrą opinią. Byłem odebrany przez lekarza na Motorowego, a poszedłem na Konduktora i na motorowego mam zamiłowanie”. Jeszcze na początku lat pięćdziesiątych w zakładowej gazetce „Echo WPK GG” starano się przekonywać starych konduktorów, aby przy praktykantach nie narzekali na ciężkie warunki pracy: ranne wstawanie, późne powroty do domu, chuligaństwo i pijackie wybryki pasażerów. Odwoływano się przy tym bezpośrednio do ich dobrze pojętego interesu, albowiem „dobrze przeszkolony nowy konduktor to dla starych konduktorów wykorzystanie w całości wolnych dni dla odpoczynku, które obecnie z braku załóg konduktorskich musimy spędzać na wozie”.\nKiedy pojawiły się pierwsze kasowniki typu „Krak” i automaty biletowe „Krab”, a tramwaje w nie zaopatrzone oznaczono literami „A” na żółtym tle, los konduktorów został przesądzony. Znikali z tramwajów sukcesywnie aż do 1972 roku, w autobusach na wybranych trasach można ich było spotkać jeszcze w drugiej połowie lat siedemdziesiątych. Konduktorzy pozostali w opowieściach, dojrzeć ich można na starych zdjęciach, umundurowanych, w charakterystycznych czapkach, ze skórzanymi torbami przewieszonymi przez ramię. Swoją służbę pełnili na pokładach dostojnych „Bergmanów” i szybkich niczym torpedy „KSW”, kwadratowych „Büssingów” i ogromniastych „Colombin”, które woziły ludzi po ulicach Gdańska, Gdyni i Sopotu jeszcze przez długie lata. Konduktorzy stanowili udaną wizytówkę trójmiejskiej firmy komunikacyjnej.\nPrzy wozie na pętli na Oruni stoją (od lewej): motorniczy Stefan Tekieli, konduktor Antoni Turzyński i nierozpoznana konduktorka; lata 50. XX w.\nFot. prywatne zbiory A. Turzyńskiego\nBohaterem miejskiej legendy – jeździł w tramwajach, a później w autobusach – stał się wesoły konduktor numer 352, Antoni Turzyński. gawędziarz, którego powiedzonka (niekiedy rymowane) stanowią niepowtarzalny komentarz do rzeczywistości gdańskich ulic tamtych czasów. Był on pracownikiem MZK GG a potem WPK GG od końca 1948 po rok 1978 (z przerwami). To on, dojeżdżając do Urzędu Bezpieczeństwa przy Okopowej, ostrzegał donośnie pasażerów: „Kto na stopniach, a zawinił, niech się chowa”, i zachęcał do odwiedzenia słynnej ongiś ciastkarni „Wuzetka”, a także do spojrzenia na „największego wodoleja gdańskiego”, czyli Neptuna. Umiał znaleźć odpowiedni tekst dla wielu ulic i miejsc. Na Oruni, gdzie i dziś spotkać można składy opałowe, zwykł mawiać: „Kto chce kupić miału, niech wysiada pomału”. Był kimś tak bardzo charakterystycznym, że nie do podrobienia, wszyscy o nim słyszeli, cytowano jego stare wierszyki, czekano na nowe. Niby nic takiego, ale powiedzenie „Jeszcze dwie damy i odjeżdżamy”, rzucone w głąb zatłoczonego pojazdu jako zachęta do zrobienia miejsca, potrafiło zdziałać cuda, wywoływało uśmiech, skłaniało do życzliwości.\nAkta osobowe pracowników MZK i MZK GG z lat 1945-1947, Archiwum Przedsiębiorstwa Gdańskie Autobusy i Tramwaje Sp. z o.o.;\n„Gdańsk w tramwajach i autobusach. Opowieść o powojennej komunikacji miejskiej”, redakcja i opracowanie M. Kosycarz, D. Łazarski, Gdańsk 2015;\n„Komunikacja miejska w aglomeracji gdańskiej. Rys historyczny, stan obecny, prognoza rozwoju”, Gdańsk 1976;\nStryczyński M., „Gdańsk w latach 1945 -1948. Odbudowa organizmu miejskiego”, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1981;\nWalicka M., „Próba wspomnień. Gdańsk 1945-1946”, Gdańsk 1968;\nZomkowski S., „Tramwajem przez Gdańsk”, Gdańsk 2015.\nAutor wyraża specjalne podziękowania Paniom z działu kadr GAiT za gościnność i pomoc w korzystaniu z archiwum.\nPierwodruk: „30 Dni” 4-5/2018


Draconequus | My Little Pony Przyjaźń to magia Wiki | Fandom\nDuch chaosu i dysharmonii\nGłówny artykuł: Discord\nDraconequus (łac. draco 'smok', equus 'koń') — stwór mitologiczny, hybryda zwierząt. Pierwotnie opisany przez Cheerilee jako hybryda różnych zwierząt z głową kucyka. Dotychczas w serialu pokazany został tylko jeden przedstawiciel tego gatunku - Discord.\nBędąc hybrydą wielu zwierząt, draconequus może przybrać różną formę. W serialu zanotowano możliwe cechy wyglądu tego stwora:\nKońska głowa i grzywa\nKozia broda lub kończyny\nWężowaty język i kształt ciała\nSkrzydła pegaza bądź nietoperza\nOgoń gadzi, prawdopodobnie smoczy\nW mitologii rzymskiej Discordia to bogini zamętu, niezgody i chaosu. Cechy te pasują do charakteru Discorda i jego chęci do szerzenia zamętu. Nieokreślonym jest jednak, czy jest to rzecz pospolita pośród draconequusów, czy unikalna dla Discorda.\nRozpocznij dyskusję Dyskusje o artykule Draconequus\nCzy wszystkie draconequusy są złe?\nPrychol ta teoria nie ma sensu.\t 2015-11-24T19:36:45Z\ndraqonequusy są na tyle potężne że powinny bez problemu podbić equestrie a mimo to jest tylko jeden ich przedstawiciel,to albo on jest bog...\t 2015-11-25T19:28:44Z


publikacja 01.05.2015 09:39\nPodczas uroczystego otwarcia wystawy goście obejrzeli unikatowe zbiory majoliki nieborowskiej\nChoć znakomity gość nie dotarł osobiście na otwarcie wystawy, późnym popołudniem 30 kwietnia setki gości odwiedziło kompleks pałacowy, by podziwiać imponujące zbiory.\nW trakcie wieczoru inauguracyjnego, który zbiegł się z jubileuszem 70-lecia założenia Muzeum w Nieborowie i Arkadii, oddziału Muzeum Narodowego w Warszawie, goście w 50-osobowych grupach obejrzeli nową, imponującą wystawę zaprojektowaną przez Ksenię Modrzejewską-Mrozowską i Elżbietę Bogaczewicz-Biernacką.\n- Naszym celem było takie podzielenie zbiorów majoliki nieborowskiej, by oglądającym przybliżyć historię wyrobów księcia Michała Radziwiłła i jego następców - tłumaczyła pani Ksenia. - Zainteresowani zobaczą więc majolikę w przestrzeni sakralnej, która jest zdecydowanie unikatowa. Tu trzeba podziękować księżom proboszczom z kościołów z Nieborowa i Kocierzewa, którzy wypożyczyli swoje zbiory. To ważny element wystawy, gdyż książę Radziwiłł był niezwykle religijnym człowiekiem.\n- Powstał też kącik poświęcony korzeniom i inspiracjom majoliki, a także ten z kontekstami patriotyczno-historycznymi. Jest też gablota z majoliką ze Szpanowa, czy przedmiotów codziennego użytku. Po takiej prezentacji goście będą mogli zwiedzić pałac i rozpoznać z którego zbioru pochodzą konkretne egzemplarze - mówiła autorka wystawy.\nOtwarcia nowej, stałej wystawy dokonała Anna Ewa Czerwińska, od 2012 r. pełniąca urząd kuratora Muzeum w Nieborowie i Arkadii. W trakcie wielu przemówień został odczytany list Małgorzaty Omilanowskiej, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W spotkaniu uczestniczyli także przedstawiciele zaprzyjaźnionych instytucji kulturalnych i oświatowych.\nW trakcie, gdy 50-osobowe grupy zwiedzały wystawę, na scenie występował kwartet Zagan Acoustic, wykonujący głównie autorskie utwory, a kelnerzy roznosili napoje i przystawki. Wystawę można zwiedzać codzienne w godzinach otwarcia muzeum.


jak podniecić dziewczynę |\nJak doprowadzić dziewczynę do orgazmu.Jak zaspokoić kobietę - 191 807 views\nJak być atrakcyjnym facetem. Osobowośc która przyciąga kobiety - 134 130 views\nJak zwiększyć swoją pewność siebie. Pewnosc siebie w podrywaniu kobiet - 123 732 views\nTematy do rozmów. O czym rozmawiać z dziewczyną - 111 245 views\nJak odzyskać dziewczynę, jak wrócić do byłej - 110 511 views\nJak poderwać dziewczynę w szkole - 101 604 views\nJak przekonać dziewczynę do seksu. Dlaczego ona nie chce - 56 309 views\nMagnes na kobiety, czyli cały Ty - 56 091 views\nPosts Tagged ‘jak podniecić dziewczynę’\nJak pobudzić kobietę seksulanie\n10 sierpnia, 2014 Marso\nJak podniecić kobietę, jak podniecić dziewczynę, Cześć Dziś będzie o tym, jak wprowadzać małymi krokami seksualność w relacji z kobietą. Podam wam 3 proste przykłady, jak podniecić kobietę, jak podniecić dziewczynę, jak pobudzić seksualnie dziewczynę. Przykład 1 (opowiadanie na spotkaniu) Siedzisz sobie na spotkaniu z kobietą, mówisz coś zabawnego, a ona się uśmiecha: TY: Wow, […]\nPosted in Porady Tags: Jak pobudzić kobietę seksulanie, jak pobudzić seksualnie kobietę, jak podniecić dziewczynę, nakręcanie kobiet, seks No Comments »\nJak doprowadzić dziewczynę do orgazmu.Jak zaspokoić kobietę\n9 września, 2009 Marso\nKażda kobieta pragnie być zaspokojona. Mężczyźni często zapominają o tym i patrzą tylko na siebie. Egoistów w łóżku nie brakuje. Pamiętaj , że jeżeli zależy Ci na kobiecie to przy waszym pierwszym kontakcie intymnym staraj się jej pokazać, że chcesz jej sprawić prawdziwą przyjemność. Jeśli odpowiednio się do tego przyłożysz, wierz mi na słowo, że […]\nPosted in Porady Tags: jak doprowadzić dziewczynę do orgazmu, jak podniecić dziewczynę, jak podniecić dziewczynę w łóżku, jak rozpalić dziewczynę, jak zaspokoić kobietę 30 komentarzy »\nNemo o Jak poderwać przyjaciółkę.


Modne stylizacje plus size na Wielkanoc - Plus Size Fashion\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc na pewno się przydadzą. Nie wiem, czy zdajecie sobie sprawę, ale ten niezwykły czas zbliża się do nas wielkimi krokami. Właściwie został już miesiąc, a to oznacza, że najwyższa pora wybrać modne stylizacje plus size na Wielkanoc, które spełnią Wasze oczekiwania. W sklepie internetowym ebutik.pl kupicie sobie piękne ubrania, które z całą pewnością posłużą Wam jeszcze niejeden raz. W dzisiejszym wpisie zaś postaramy się przedstawić propozycje, które będą jak najbardziej różnorodne. Zaproponujemy więc kilka modeli zestawień, abyście miały duży wybór. W sklepie internetowym ebutik.pl dostaniecie piękne ubrania w przystępnych cenach.\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc – z sukienką\nModne stylizacje plus size najczęściej są kompletowane właśnie z sukienką. A wynika to z faktu, że sukienkę najłatwiej dopasować do butów i marynarki. W takiej stylizacji nie potrzebujemy więc za dużo kombinowania. W związku z tym kobiety chętnie wybierają sukienki. Nosząc rozmiar plus size najlepiej jest kupować to, w czym dobrze się wygląda, a nie to, co jest aktualnie modne. Tym sposobem można uniknąć złego samopoczucia. A gwarantuję Wam, że takie właśnie będziecie mieli, jeśli nie zdecydujecie się na dobrze dobrane sukienki. Panie o budowie gruszki powinny przychylnym okiem spojrzeć na fasony z rozkloszowanym dołem. Pięknie prezentują się dziś chociażby sukienki tiulowe, które idealnie będą pasowały do założenia na Święta Wielkanocne. W sklepie internetowym ebutik.pl dostaniecie także sukienki typu tuby, które będą znakomitym rozwiązaniem dla pań, których sylwetka kształtem przypomina jabłko. W sklepie internetowym ebutik.pl dostaniecie modne stylizacje plus size na Wielkanoc, które na pewno spełnią Wasze oczekiwania, nawet wygórowane.\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc – z kombinezonem\nKombinezon to ubranie, którego wiele pań noszących rozmiar plus size się obawia. W związku z tym potrzebne jest odczarowanie tego mitu. W sklepie internetowym ebutik.pl dostaniecie modne stylizacje plus size na Wielkanoc, które prezentują się niemal znakomicie. Kombinezony będą optycznie wysmuklały Waszą sylwetkę, a więc nie ma się czego obawiać. Jeden kolor materiału automatycznie sprawia, że wyglądacie pięknie. Śmiało możecie zdecydować się na kombinezon na Święta Wielkanocne. Na pewno zwrócicie na siebie pozytywną uwagę pozostałych gości. Kombinezon może być odcinany w pasie – taki wygląda doskonale, kiedy chcemy pokazać swoje wcięcie w talii. Do wyboru są także kombinezony zakładane na kopertę, które świetnie prezentują się na paniach posiadających spory rozmiar biustu oraz kombinezony z kołnierzykiem, które z kolei są szalenie eleganckie. Do Was oczywiście należy ostateczny wybór. To Wy zdecydujecie, które modne stylizacje plus size na Wielkanoc będziecie chciały sobie kupić.\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc – ze spódnicą\nSpódnica to zawsze doskonała alternatywa dla sukienki. Tym bardziej, gdy chcemy kupić sobie model, który będziemy mogły później stylizować na wiele różnych sposobów. W sklepie internetowym ebutik.pl dostaniecie modne stylizacje plus size na Wielkanoc, które na pewno się Wam spodobają. Zobaczcie same, co jest dostępne. Od razu będę Was namawiała do spódnic tiulowych. Robią one naprawdę spektakularne wrażenie w połączeniu z takimi bluzkami jak dopasowane do ciała body czy pięknie wykrojona bluzka zakładana na kopertę. Warunek jest taki, aby bluzkę włożyć do środka. Wtedy taka stylizacja ma ręce i nogi. Będziecie potrzebowały także butów na obcasie. Wbrew pozorom szpilki nie będą tu najlepszym rozwiązaniem. A wynika to z prostego faktu, który mówi o tym, że cienki obcas dodatkowo powiększa dysproporcje między i tak już masywną łydką, a podniesieniem buta właśnie. W związku z tym lepszym pomysłem będzie wybranie butów na słupku. Są one dużo bardziej wygodne, a nadal nie można im odmówić tego, że są modne. Pięknie prezentują się także obcasy rozszerzany ku dołowi, które mają piękne wstawki w kolorze złota. Zobaczcie same, co warto kupić już teraz.\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc – ze spodniami\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc to dobry pomysł, kiedy chcemy założyć spodnie. Wiele pań obawia się takiej właśnie decyzji podpierając się argumentem, że spodnie należałoby zaliczyć raczej do elementów garderoby codziennej. W sklepie internetowym ebutik.pl kupicie piękne, modne stylizacje plus size na Wielkanoc, które na pewno sprawdzą się w Waszym wypadku. Zwróćcie uwagę, że właśnie teraz modne są spodnie z wysokim stanem. Kokarda wywiązana nad spodniami oraz pasek mogą sprawić, że będziecie wyglądały naprawdę znakomicie. W sklepie internetowym ebutik.pl kupicie piękne, modne stylizacje plus size na Wielkanoc, które na pewno się Wam spodobają.\nModne stylizacje plus size na Wielkanoc – tanio i modnie tylko w ebutik.pl\nZajrzyjcie już teraz na stronę sklepu internetowego ebutik.pl. To właśnie tam dostępne są różnorodne ubrania, które pięknie będą prezentowały się w Waszym wypadku. Sprawdźcie koniecznie, które z nich są dla Was najbardziej odpowiednie i kupcie nowe, modne stylizacje plus size na Wielkanoc.\nPrevious articleNajmodniejsze swetry plus size – przegląd ciekawych trendów\nNext articleWygodne rozpinane bluzy plus size – co warto kupić?


Narty Volkl Deacon 76 Black + wiązania rMotion2 12 GW  2020 Narty zjazdowe Sklep narciarski SnowSport.pl\nTagiButy tylnowłazoweNarty męskieNarty SlalomoweKijki z piersiówkąNarty Volkl RacetigerButy narciarskie damskieTrampki DCNarty damskie Buty narciarskie dziecięcePrezenty dla narciarzy\nTagisnowboard dla dzieciButy snowboardowe dziecięceDeska do snowboarduButy do snowboarduDeska snowboardowa damskaDeski snowboardowe wyprzedaż Prezenty dla snowboardzistówButy snowboardowe męskieButy snowboardowe BurtonWiązania do snowboardu\nTagiRękawice na snowboardRękawice na nartyBielizna na nartyRękawice LekiRękawice snowboardowe z ochraniaczamiOgrzewane rękawiceBielizna termoaktywna snowboardPrezenty dla narciarzySpodnie narciarskie męskieKalesony narciarskie\nTagiOchraniacze snowboardoweNarty dla dzieciKask z szybkąOchraniacz na kręgosłupGogle na nocną jazdęTorba na buty narciarskieKask Salomon dla dzieciPokrowce na nartyKask Salomon damskiGogle fotochrom\nTagiSneakersy DCOkulary na rowerTrampki DCButy miejskieOkulary na nartyPrezenty dla snowboardzistówOkulary przeciwsłoneczne\nNarty Volkl Deacon 76 Black + wiązania rMotion2 12 GW  2020\nStrona główna » Narciarstwo » Narty zjazdowe » Produkt nr 24090\nNarty Volkl Deacon 76 Black na sezon 2020 - uniwersalne deski nawiązujące swymi cechami do sławnej linii CODE. Black 76 to bliźniaczy model do klasycznych nart Deacon 76. Linia Deacon należy do grupy Piste / All Mountain, która umożliwia komfortową jazdę po przygotowanych trasach jak również pozwala na okazyjną jazdę off-piste.\nKod producenta: 119121\nNowa odsłona desek od Volk'a przygotowana na sezon 2020! Deacon 76 Black 2020 to wysokiej jakości narty marki Volkl dla średniozaawansowanych i zaawansowanych narciarzy z szerokością 76 mm pod butem, co sprawi że przejadą one bez problemu nawet po rozjeżdżonym śniegu. Zbudowany w technologii wielowarstwowego rdzenia Speedwall Multi Layer wzmocnionego drewnem - Woodcore , usztywnione tytanową listwą Titanium Powered, wyposażone w tłumik wstrząsów UVO i profil Tip and Tail Rocker oraz wzmocnienie ściany bocznej na całej długości Full Sidewall. Deacon 76 Black to totalna Speed Machine dla zaawansowanych narciarzy oraz ekspertów. Sprzęt narciarski który zapewnia 100% mocy, ale tylko wtedy, gdy potrzebujesz i chcesz.\nCechy nart Volkl Deacon 76 Black 2020:\nTechnologie w nartach Volkl Deacon 76 Black 2020:\nrMotion2.0 - system dostosowany do nart o charakterze sportowym, występuje np w modelu Racetiger Speedwall GS i SL oraz m.in. w Deacon 76 Black oraz Deacon 74 Black. Wzorowane na wiązaniach zawodniczych do nart z Pucharu Świata. Dają narciarzom maksymalne wsparcie w sportowej jeździe na krawędziach! Wiązania Marker skonstruowane specjalnie do nart o charakterze sportowym. Nowy system XCell, dzięki specjalnemu tłumikowi, absorbuje drgania, których częstotliwość przekracza 10 Hz. Są to drgania nie stwarzające niebezpieczeństwa kontuzji, mogące natomiast spowodować tzw. „rozhuśtanie” wiązania i jego niepotrzebne wypięcie. Przy silnych i długotrwałych impulsach, mogących spowodować kontuzję, system XCell bezpiecznie wypina but. Dotychczas narciarze przed niekontrolowanym wypięciem zabezpieczali się większymi niż normatywne nastawami siły wypięcia. System XCell nie wymaga stosowania takiego sposobu. Przy nominalnym nastawieniu gwarantuje centralne ustawienie buta, precyzję prowadzenia i kontrolę nad nartą.\nPrzód wiązania rMotion2.0 to:\nOpinie o Narty Volkl Deacon 76 Black + wiązania rMotion2 12 GW  2020:\nDynamiczne i bardzo uniwersalne. Wykonane z dbałością o szczegóły. Wcześniej jeździłem na CODE'ach a teraz przesiadłem się na Deacon 76 i jestem z nich mega zadowolony. W mojej opinii świetne narty na stok.\nTestowałem Deacony w ubiegłym roku. Z wypożyczalni. Mimo dość sporej eksploatacji na stoku sprawowały się znakomicie, dlatego nowe Deacony z kolekcji 2020 właśnie zawitały do mojego garażu i grzecznie czekają na początek sezonu


CERBUD ⋆ Cersanit - Podtynkowe systemy instalacyjne, kabiny prysznicowe, wanny, meble łazienkowe, ceramika łazienkowa\nDostawcy płytek ceramicznych\nDostawcy chemii budowlanej\nDostawcy kostki brukowej\nPodtynkowe systemy instalacyjne, kabiny prysznicowe, wanny, meble łazienkowe, ceramika łazienkowa\nCersanit to polski kapitał i odbiorcy na całym świecie. Firma zajmuje się produkcją i dystrybucją na rynki Europy Wschodniej i państw Unii Europejskiej najwyższej jakości produktów do kompleksowego wykończenia i wyposażenia łazienek.\nCersanit wprowadził system zarządzania jakością zgodny z normami ISO 9001 i dokłada wszelkich starań aby opuszczający ich fabryki produkt cechował się najwyższą jakością i funkcjonalnością. Ponadto od 2012 firma ma wydany (przez Państwowy Zakład Higieny) Atest Higieniczny na wszystkie wyroby ceramiczne.\nOferta Cersanitu podzielona jest na kilka grup: wśród ceramiki sanitarnej obok coraz popularniejszych rozwiązań jakimi są umywalki meblowe i umywalki nablatowe w najróżniejszych kształtach znajdziemy także umywalki narożne i pisuary. W ofercie również umywalki konglomeratowe, charakteryzujące się doskonale płaską powierzchnią i ciekawą linią. Uzupełnieniem są stelaże podtynkowe i ogromny wybór przycisków sterujących.\nOczywiście wszystkie te elementy ceramiki sanitarnej dostępne są w dopasowanych do siebie i uzupełnionych niezbędnymi dodatkami kolekcjach.\nKolekcja ETIUDA Cersanit to kompletne rozwiązanie dla osób niepełnosprawnych. W kolekcji znajdziemy wszystko co potrzebne do wyposażenia łazienki przyjaznej osobie niepełnosprawnej, dodatkowo krzesełko prysznicowe, uchwyty i specjalne lustro uchylne.\nCersanit oferuje swoim klientom także bogaty wybór wanien akrylowych różnych rozmiarach: wanny akrylowe prostokątne, akrylowe wanny asymetryczne i akrylowe wanny symetryczne.\nJeśli chodzi o kabiny prysznicowe mamy do wyboru kabiny natryskowe półokrągłe o najróżniejszych opcjach wykończenia szkła: od transparentnego (np. Symfonia), przez szkło ornamentowe Crepi, tzw. szkło mrożone, szkło brązowe (kabiny Nama) aż po mrożone szkło grafitowe (od jaśniejszego po prawie czarne – dostępne w nowej kolekcji Ineba). Osoby którym zależy na kabinie kwadratowej mogą wybierać spośród egzemplarzy dwóch nowych kolekcji Onega i Saona – do wyboru mamy opcję ze szkłem transparentnym i transparentnym-brązowym.\nCersanit oferuje również brodziki półokrągłe i kwadratowe brodziki w różnych rozmiarach oraz pasujące do nich panele brodzikowe.\nPoza rozwiązaniami dla standardowych łazienek Cersanit przygotował specjalną ofertę pozwalającą na wykończenie i wyposażenie łazienek małych i bardzo małych – Cersanit Nano. Dzięki przemyślanym rozwiązaniom i specjalnie stworzonym elementom ceramiki sanitarnej, mebli łazienkowych i wanien, również posiadacze łazienek o bardzo małym metrażu mogą zostać zadowolonymi klientami Cersanitu.\nDopełnieniem oferty firmy z zakresu wyposażenia łazienek jest bogaty wybór mebli łazienkowych. Cersanit jest również producentem płytek ceramicznych i gresów porcelanowych.\nTelefon: (89) 539 13 48


Spuścizna króla Zygmunta - Puls Biznesu - pb.pl\nNiemal 60 mln zł bezpośrednich inwestycji i 850 miejsc pracy — to efekt dziesięcioletniej obecności szwedzkiej Grupy Bonnier w wielkopolskim Lesznie.\nStrefa Przemysłowa Vasa — tak od środy nazywa się 10-hektarowy kompleks z halami produkcyjnymi o łącznej powierzchni 42 tys. mkw., w którym ulokowane są inwestycje spółek wchodzących w skład szwedzkiej Grupy Bonnier — również właściciela „Pulsu Biznesu”. Kameralna uroczystość, związana z nadaniem nazwy strefie, ściągnęła do Leszna zarząd Grupy Bonnier. Carl-Johan Bonnier, prezes zarządu grupy — podsumowując dekadę aktywności firmy w Wielkopolsce — nie ukrywał satysfakcji.\n— Leszno to dobre miejsce do inwestowania — ocenił dobitnie.\nZważywszy na rozmach przedsięwzięć grupy już zrealizowanych w tym mieście, trudno podejrzewać prezesa o czczą kurtuazję. Bo w strefie przemysłowej Vasa działa kilka firm z Grupy Bonnier: Arot Polska produkuje rury osłonowe do kabli, Arot Via wytwarza przepusty drogowe, dziełem spółki Euroline są meble tapicerowane, Euro-Comfort specjalizuje się w produkcji kołder, materacy i poduszek, domeną Mobelteam Polska są zaś skórzane fotele.\nTomasz Malepszy, prezydent Leszna, komplementował gości ze Skandynawii za solidność i działania na rzecz lokalnej społeczności. Odwoływał się także do historycznych więzów miasta ze Szwecją.\n— Nasz król Stanisław Leszczyński, którego rodowe dobra mieściły się pod Lesznem, był przyjacielem waszego króla Karola XII — przypominał prezydent Malepszy.\nCarl-Johan Bonnier przypomniał, że Polska i Szwecja miała onegdaj wspólnego króla: Zygmunta Wazę. Nazwa strefy przemysłowej w Lesznie ma więc też wymiar symboliczny.\nGość , Firmy , Szwecja , Produkcja , Skandynawia , Polska\nPo godzinach / Spuścizna króla Zygmunta


Wynajmę kawalerkę: Poznań Grunwald, 35 m2, 2000 PLN, 1 pokój - Archiwum Domiporta.pl\nDO WYNAJĘCIA - LUKSUSOWA KAWALERKA ! Oferta skierowana do osób ceniących nowoczesne wnętrza. Mieszkanie znajduje się przy ulicy Przybyszewskiego (Grunwald), w bezpośrednim sąsiedztwie Uniwersytetu Medycznego. Z dużą starannością zadbano o wykorzystanie elementów architektonicznych a jednocześnie dobrano nowoczesne, służące wygodzie urządzenia i meble. Samodzielna i w pełni umeblowana kawalerka o łącznej powierzchni 35 m2, posiada wydzieloną sypialnię z dużym łóżkiem, aneks kuchenny oraz własną łazienkę. Łazienka została wyposażona w prysznic, WC, umywalkę oraz pralkę, aneks kuchenny z płytą indukcyjną, piekarnikiem, zlewozmywakiem i lodówką. Apartament jest w pełni umeblowany a klimatyczne i różnorodne oświetlenie dodaje uroku w każdym z pomieszczeń. W całym mieszkaniu podłoga wykonana jest z paneli drewnianych. W pobliżu sklepy, restauracje- m.in. City Park, kawiarnie, komunikacja miejska, 15 min do dworca PKP i CH Avenida. Mieszkanie jest po przeprowadzonej przebudowie i kapitalnym remoncie, wszystkie meble oraz instalacje całkowicie nowe. Dla komfortu mieszkańców mieszkanie posiada wygodny balkon typu loggia. W mieszkaniu zainstalowany internet- wifi. Cena najmu : czynsz 2.000 PLN /1 miesiąc + opłata za media 400 PLN (ogrzewanie, woda, internet, śmieci) + prąd według zużycia. Wymagana kaucja. Mieszkania wolne od zaraz! Zapraszam na prezentację - Magdalena Rymarczyk tel. 501 434 976


Wina Musujące - Bąbelki Nigdy Passé - Fine Wine\nW dobie, gdzie sporo rzeczy i wydarzeń jest krzykliwych, nachalnych w swej promocji, są odbierane często jako coś niemodnego, passe. Podobnie rzecz ma się w dziedzinie wina z perspektywy konsumenta globalnego. Ów niekoniecznie miłośnik, często jedynie amator wina, lubi butelki esencjonalne, czytelne, skoncentrowane. Barwa, zawartość alkoholu, jaskrawy styl, oczywiście w entourage dopracowanego marketingowo opakowania, to nie wyjątkowość, to codzienność. Zupełnie odwrotnie niż odwołujące się do subtelności, delikatności wina musujące.\nBąbelki nigdy passé\nGdy świat zachłysnął się powszechnie dostępną wiedzą o winie, gdy branżowe magazyny zaczęły lansować poszczególnych producentów, nastała epoka Parkera. Rozstrzygał, kogo wywyższyć spośród winiarzy i wznieść go na Olimp punktacji, a kogo strącić do Tartaru zwyczajności. Winiarze szybko podchwycili temat i zaczęli tworzyć wina takie, które znalazłyby poklask u owego proroka współczesnego winiarstwa. Lecz, by wina mogły wkraść się w jego łaski, często musiały być winami potężnymi. Niemal koncentratami w butelce, o muskulaturze godnej atlety, tak by ich wypicie nie pozostawiało marginesu na jakąkolwiek wątpliwość.\nStąd tak liczne butelki na naszych półkach sklepowych, które choć szans na punktację nie mają, lubią naśladować, być choćby cieniem wielkich. Mamią konsumenta ową barwą inkaustu, trzynastoma procentami alkoholu czy opakowania dopracowanego przez sztab ludzi. Jednak jest też i nisza, coraz bardziej dostępna i poszerzająca się na szczęście. Nisza, w której liczy się konsument i radość jaką można czerpać z wina. Niekoniecznie kończąc na jednej butelce, a sięgając po kolejną zwiewną, lekką i wielowymiarową.\nWina musujące – zwiewność na wyciągnięcie ręki\nTakich win nie trzeba szukać ze świecą, są na wyciągnięcie ręki, ale często przypisujemy im odmienne role, a szkoda. Po pierwsze wina musujące często są mylone i nazywane na wyrost szampanami. Przypominamy sobie wtedy zazwyczaj, gdy zbliża się koniec roku i przywitać czymś trzeba nowy, w dniu czyjegoś ślubu, czasem w okrągłe urodziny. Szkoda, że statystycznie tak po macoszemu traktujemy ten typ wina.\nNa jakie okazje sprawdzą się wina musujące?\nTrunki Bachusa zawierające dwutlenek węgla w postaci urokliwych bąbelków są jednymi z najbardziej plastycznych i uniwersalnych win na świecie. Kiedy je podawać? Idealnie zaistnieją jako aperitif, ale i odpowiedni digestif. Trzymają fason podczas bankietów, komponują się całkiem nieźle z różnorodnością dań na stole. Podczas rautów, gdy schabowy nie tyle w płaszczyku, co kożuchu panierki podawany jest z rozgotowanymi ziemniakami w asyście buraczków na półsłodko, alternatywą dla wina pozostaje wódka, niemniej jednak musiaki potrafią przebrnąć trudy mariażu nawet z takimi potrawami.\nWówczas gdy mamy przed sobą dylemat co dobrać do dania, albo też dań jest w nadmiarze, a do dyspozycji dostaliśmy jedną pozycję winiarską, bąbelki zamknięte w szkle często bywają dobrym rozwiązaniem. Bywają, gdy są dobrze dobrane oraz gdy są to właściwe bąbelki . Z winami musującymi mamy bowiem problem mentalny. Często konsumenci mylą pojęcia, stosują niewłaściwą nomenklaturę, a jeszcze częściej nie oczekują zbyt wiele od win tego typu, nie chcą tym samym zbyt wiele wydawać. A wachlarz mamy całkiem spory.\nGdzie produkuje się bąbelki? I skąd pochodzą najlepsze wina musujące?\nW zasadzie w każdym kraju winiarskim wytwarza się wina musujące. Ba, nawet w krajach nieposądzanych o istnienie kultury uprawy winnej latorośli, często pierwsze wina jakie się wytwarza, to właśnie bąbelki. Od Szampanii do Polski, od USA po Argentynę. Oczywiście wzorcem dla wielu będzie właśnie Szampania, która jest niemal jak miara metra w Sevres. Tutaj powstaje przeszło trzysta milionów butelek rocznie, a co za tym idzie trafiają one na cały świat. Producenci wrosnęli niejako w dzieje regionu, tworzą jego historię pisaną złotymi zgłoskami. Jednak o to czy to Szampania była pierwsza, i czy jest najlepsza, toczy się od wielu pokoleń nierozstrzygalny spór.\nNa Wyspach Brytyjskich również wytwarza się od dawna zacne wina musujące. W innych regionach Francji wina, które choć nie mogą nosić miana szampana, a jedynie cremant, śmiało z szampanem konkurują. Włoska Lombardia nikogo nie próbuje naśladować. Idzie swoją drogą wytwarzając od kilkudziesięciu zaledwie lat, oszałamiające niczym primabalerina w swej subtelnej stylistyce wina musujące. Ich ciekawą wersją jest satin, gdzie kwasowość jest wyraźnie stonowana, a udział dwutlenku węgla jest mniejszy, czyniąc to wino miękkim, przyjemnym, uniwersalnym.\nHiszpańską odpowiedzią na zapotrzebowanie w kwestii lekkości jest cava. Katalońskie wino wytwarzane metodą tradycyjną wtórnej fermentacji. Dla jeszcze większego podkreślenia odrębności i swojego stylu często produkowane jest z rodzimych odmian winorośli.\nPo wina musujące sięgają także producenci z Południowej Afryki zrzeszeni w stowarzyszeniu Cape Classic. Poszukują oni lekkości i pragną oderwać się od ciężaru gatunkowych win spokojnych. Zastosowali oni od razu najbardziej szlachetny sposób produkcji, czyli metodę tradycyjną. Z niej korzystają też producenci wina z Chile i Argentyny i to z powodzeniem od dekad.\nJakie wina musujące wybrać? Jeszcze kilka inspiracji.\nDla tych, którzy lekkość wolą bardziej stonowaną alternatywą mogą być ciekawe wina typu frizzante lub nawet semi-frizzante. Tutaj mamy do czynienia z winami o mniejszej zawartości dwutlenku węgla, często ledwo zauważalnej, która niczym mgiełka pojawia się na podniebieniu by podkreślić charakter wina, stanowić nieodłączne, pożądane niczym na obrazie, tło.\nDoskonałym przykładem są tutaj wina z Piemontu, które często dołączają w swym przesłaniu nutę słodyczy. Najbardziej znanym winem jest jednak portugalski Mateus, który od chwili inicjacji swej sprzedaży, został wytworzony już w przeszło miliardzie butelek (sic!). Nie bójmy się zatem win, w których do głosu dochodzą bąbelki, to nie jest ekstrawagancja, gdy stosujemy je na co dzień. To sposób, by lekkość w postaci dobrze dobranych win musujących, wkroczyła również na nasz stół.\nWięcej o stylach i sposobie wytwarzania win musujących przeczytacie w tym artykule.\nPoprzedni wpis Odczarowanie butelek na zakrętkę – czy wino bez korka jest gorsze?\nNastępny wpis Jak łączyć jedzenie i wino, czyli foodpairing


Niskie ceny cukru - Przetwórstwo spożywcze\nCeny cukru na krajowym rynku utrzymują się na niskim poziomie, a decydowały o tym stosunkowo niskie ceny cukru białego na świecie oraz duża podaż z kampanii 2018/2019.\nWe wrześniu 2018 r. cena zbytu cukru w workach zmalała o 1,2% do 1,60 zł/kg w porównaniu z sierpniem oraz była o 27,2% mniejsza niż przed rokiem.\nCeny zbytu cukru paczkowanego obniżyły się w porównaniu z sierpniem br. o 2,4% do 1,65 zł/kg i były 21,2% niższe niż przed rokiem. Niskie ceny zbytu negatywnie wpływają na wyniki finansowe przemysłu cukrowniczego. W pierwszym półroczu br. zysk netto branży wyniósł tylko 80,5 mln zł względem 472,4 mln zł w pierwszej połowie 2017 r.\nWe wrześniu bieżącego roku cena detaliczna wyniosła 2,07 zł/kg i była o 1,5% większa niż przed miesiącem oraz o 30,5% mniejsza niż we wrześniu 2017 r. Niskie ceny są sprzyjające dla konsumentów, w tym dla przedsiębiorstw wtórnego przetwórstwa żywności, gdyż umożliwiają zmniejszenie kosztów.\nW następnych miesiącach spodziewany jest wzrost cen cukru w kraju, gdyż na rynku globalnym zarysował się zwyżkowy trend.\ncukier paczkowany + cukier workowany + ceny cukru + cukier +\nźródło: Gospodarz.pl/Rynek Rolny nr 11(333) foto: pixabay.com


Zbiornik jednopłaszczowy na nawóz sztuczny Dura 25 000 litrów TwojeZbiorniki.pl\n» Zbiornik jednopłaszczowy na nawóz sztuczny Dura 25 000 litrów\nZbiornik jednopłaszczowy na nawóz sztuczny Dura 25 000 litrów\nCena brutto: 31 046,18 zł 31046.18\nCena netto: 25 240,80 zł\nKod produktu: E731-56888\nPrzedstawiamy kompaktowy, jednopłaszczowy zbiornik na nawóz płynny o pojemności 25 000 litrów, który umożliwia odbieranie całosamochodowych dostaw RSM.\nZbiornik wykonany został w całości z najwyższej klasy polietylenu produkowanego w Australii. Materiał ten posiada niezrównaną odporność na promieniowanie UV oraz działanie szkodliwych czynników atmosferycznych. Z tego względu zbiornik może być eksploatowany w gospodarstwie długie lata bez obaw o utratę właściwości fizycznych oraz estetycznych.\nPojemność zbiornika zapewnia nie tylko przyjęcie całosamochodowej dostawy RSM do pustego zbiornika, ale także pozwala na dotankowanie go w czasie sezonu bez obaw, że nawóz od dostawcy się w nim nie zmieści.\nZbiornik został zaprojektowany w taki sposób aby ciśnienie wywoływane przez ciecz rozkładało się równomiernie na samym jego dnie co przekłada się na jego wytrzymałość, kompaktowe wymiary oraz łatwość przemieszczania za pomocą sprzętu rolniczego.\nDużym atutem zbiornika DuraTank jest grubość ścianki, która wynosi 3,2 centymetra, co przekłada się na bezpieczeństwo przechowywania tak dużej ilości nawozu płynnego .\nZbiornik DuraTank 25 000l wyposażony jest standardowo w 3” złącze ze stali nierdzewnej typu STORZ umożliwiające opróżnianie jak i napełnianie zbiornika.\nIstnieje możliwość doposażenia zbiornika we wskaźnik poziomu cieczy oraz czujnik antyprzepełnieniowy.\nPrzykręcana pokrywa o średnicy 46cm z odpowietrznikiem o średnicy 14cm\nZawór kulowy DN80 o średnicy 3” ze złączem typu STORZ wykonany ze stali nierdzewnej\nNa produkt udziela się 10 – letniej gwarancji.\nCena produktu dostępna na zapytanie. W tej chwili obowiązuje promocja -30% na cały asortyment firmy Duraplas.\nNie czekaj, zamów już teraz! - tak aby zbiornik dotarł do Ciebie na początku czerwca, w sam raz żeby zakupić RSM po najniższych cenach w roku.


Zarząd Dróg, Zieleni i Transportu w Olsztynie poinformował, że zmiany w kursowaniu miejskiej komunikacji są spowodowane pandemią koronawirusa oraz „wprowadzaniem nauki zdalnej w szkołach i na uniwersytecie, jak również pracy zdalnej i w modelu hybrydowym”.\n„Spadła liczba pasażerów podróżujących komunikacją miejską i nie powróciła do stanu sprzed pandemii” – wskazano w komunikacie i poinformowano, że w związku z tym zostaje zawieszona linia tramwajowa nr 3, która kursowała z centrum Olsztyna do miasteczka akademickiego Kortowo. Zawieszono także kursy autobusu 302, który kursował między willową dzielnicą Dajtki a Kortowem.\n„Ograniczone zostaje kursowanie linii 303 i 309, kursowanie linii 105 zostaje ograniczone w soboty, niedziele i święta, część kursów linii 129 zostaje skrócona do pętli Gryźliny, uruchomiona zostaje w dni robocze w godzinach szczytu komunikacyjnego linia Z-3 oraz wybrane kursy linii 128 zostają wydłużone do przystanku +Tor Motocrossowy+” – podał Zarząd Dróg, Zieleni i Transportu w Olsztynie.\nOd soboty wprowadzono także zmiany w przystankach „na żądanie”. Taki charakter będą miały przystanki linii 107, nowe przystanki warunkowe będą w miejscach „Różnowo Przejście” dla linii 108 i 112 między przystankami „Różnowo Stare” a „Różnowo Kolonia”.\nZDZiT zawiesza linię tramwajową nr 3 oraz ogranicza kursowanie autobusów


Siemoniak: nie obawiam się powstania w Senacie koalicji PiS-PSL | Polska Agencja Prasowa SA\nSiemoniak: nie obawiam się powstania w Senacie koalicji PiS-PSL\n2020-10-15 11:27 aktualizacja: 2020-10-15, 13:52\nPoseł PO-KO Tomasz Siemoniak. Fot. PAP/Leszek Szymański\nUważam, że senacki pakt opozycji nadal obowiązuje, mimo różnicy zdań w sprawie tzw. piątki dla zwierząt - ocenił Tomasz Siemoniak (KO). Jak dodał, nie obawia się senackiej koalicji PSL z PiS. Według Siemoniaka poprawki Senatu do noweli o ochronie zwierząt są dalej idące, niż to co proponowało PiS.\nSenat nie zgodził się w środę na odrzucenie w całości noweli o ochronie zwierząt, która m.in. wprowadza zakaz hodowli zwierząt na futra i ogranicza ubój rytualny. O odrzucenie ustawy wnioskowała Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi i senatorowie PSL. Senatorowie wprowadzili do noweli kilkadziesiąt poprawek. Wśród nich jest m.in. poprawka wykreślająca ograniczenia uboju rytualnego w przypadku drobiu oraz wydłużająca vacatio legis przepisów o zakazie hodowli zwierząt na futra - do 31 lipca 2023 r. a w przypadku uboju rytualnego - do końca 2025 r.\n"Nasi koalicjanci z KO, z którymi tworzymy większość senacką, nie zadeklarowali dla nas wsparcia w ważnej ustawie o ochronie zwierząt" - powiedział w środę PAP senator Jan Filip Libicki (PSL). Mogę powiedzieć, że pewna forma współpracy, która trwała rok, dzisiaj się zakończyła - dodał.\nSiemoniak był pytany w czwartek w Programie Pierwszym Polskiego Radia o słowa Libickiego, że "coś się skończyło w Senacie" oraz o to czy Platforma Obywatelska wymieni marszałka Senatu. "Oczywiście bardzo szanuję pana senatora, ale do takich wypowiedzi, które na gorąco są udzielane, w jakimś momencie, nie należy tak bardzo się przywiązywać. W polityce, w działalności publicznej, liczą się efekty, a efektem pracy Senatu jest poprawa tej ustawy, która wyszła z Sejmu" - odpowiedział poseł KO.\nOcenił, że niezależnie od różnicy poglądów, "w koalicji senackiej, która prowadzi Senat od blisko roku z marszałkiem Tomaszem Grodzkim na czele, powinniśmy być zadowoleni".\nNa uwagę, że PSL nie jest zadowolony, Siemoniak odparł, że "kompromisy mają zawsze to do siebie, że trzeba gdzieś spotkać się po środku". Pytany, czy jego zdaniem w Sejmie ustawa w obecnym kształcie zostanie przyjęta, poseł KO przyznał, że jest "ciekawe, co zrobi prezes (Jarosław) Kaczyński i Prawo i Sprawiedliwość".\n"Zobaczymy czy będzie PiS się upierał przy tym swoim projekcie poselskim, bo firmował go sam prezes (Kaczyński), czy też gotowi będą wyjść nam naprzeciw i temu co wyszło z Senatu, i jednak pomyśleć o polskich rolnikach, hodowcach, producentach" - powiedział Siemoniak. Zaznaczył, że "to nie jest moment na tak radykalną zmianę".\nPytany o trwałość opozycyjnej, większościowej koalicji w Senacie, czy nie obawia się, że powstanie koalicja w Senacie PiS-PSL z wicemarszałkiem Michałem Kamińskim (PSL), albo z Janem Filipem Libickim, odparł: "Nie obawiam się, bo jeżeli ta ustawa o ochronie zwierząt miałaby być powodem, to przecież właśnie PiS proponował wariant radykalnie gorszy, w którym już żadnej ochrony, żadnych terminów dla polskich rolników i producentów nie było. Więc byłoby bardzo niekonsekwentne, gdyby cokolwiek PSL chciał robić z PiS-em".\nZaznaczył, że "to Koalicja Obywatelska, to partnerzy z Lewicy sprawili, że z Senatu wychodzi rozwiązanie znacznie lepsze".\nPytany, czy uważa zatem, że "pakt senacki" obowiązuje, odpowiedział twierdząco. "Tak uważam. Bardzo dobrze znam koleżanki i kolegów z PSL, ich odpowiedzialność i państwowe myślenie, i przywiązanie do wartości demokratycznych. I tutaj, mimo że były różnice zdań, (to) przez cały czas trwały spotkania. To są sprawy, gdzie rzeczywiście zdarzyła się różnica poglądów, nikt tego nie ukrywał. Natomiast to nie jest jedyna sprawa. Jest całe mnóstwo innych rzeczy, które nas łączą" - podkreślił. (PAP)


Testowy przejazd autobusem mini\n29 lipca 2015 r.fot. Paweł Topolski\n30 lipca 2015 r.fot. Paweł Topolski\nRemont ul. Brodzińskiego\nMalowanie muralu na budynkach przy Pałacu Młodzieży\n31 lipca 2015 r.fot. Paweł Topolski\nTarnowski Rynek - koncert "Emanacje"


Spadek funkcji nerek prowadzi do spadku poznawczego?\n22-11-2012 12:48 Kategoria: Zdrowie\nUpośledzenie funkcji nerek jest związane z upośledzeniem poznawczym w takich strefach jak globalna zdolność poznawcza, rozumowanie abstrakcyjne oraz pamięć werbalna, według najnowszych badań przeprowadzonych przez naukowców z Temple University, University of Maine oraz University of Maryland.\nBadacze ci przeanalizowali dane pochodzące z pięcioletnich obserwacji prowadzonych na 590 osobach. Chcieli przekonać się, jak bardzo zmieniły się funkcje nerek uczestników w tym okresie, i czy te zmiany były powiązane z funkcjonowaniem poznawczym.\nMózg i nerki to organy, na które wpływa układ sercowo-naczyniowy, mówi główny autor badania, Adam Davey, profesor zdrowia publicznego z Temple's College of Health Professions and Social Work. A dokładniej, wpływa na nie ciśnienie krwi i nadciśnienie, a więc logiczne jest to, że zmiany w jednym organie będą związane ze zmianami w drugim.\nOkazało się, że im większy był spadek funkcji nerek u danej osoby, tym większy był spadek w funkcjonowaniu poznawczym, a w szczególności w rozumowaniu abstrakcyjnym i pamięci werbalnej.\nOdkrycia te podkreślają dwa ważne punkty: znaczenie diagnozowania i leczenia przewlekłej choroby nerek oraz zasięg spadku funkcjonowania poznawczego.\nKiedy się starzejemy, nasze nerki naturalnie działają coraz gorzej. Dlatego, jeśli dokłada się do tego dodatkowy problem, jak chroniczna choroba nerek, musimy wiedzieć o tym najszybciej, jak to tylko możliwe, mówi prof. Davey. Jest to coś, co trzeba kontrolować, zupełnie tak samo, jak kontrolujemy nadciśnienie.\nKomentarze do: Spadek funkcji nerek prowadzi do spadku poznawczego?


wyszukaj wymarzonego lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym we Wrocławiu, a możesz mieć pewność, że odszukasz coś interesującego | Designautes.org\nZakochałeś się w województwie dolnośląskim i zamierzasz tam się osiedlić? Jeżeli tak, to na bank uraduje Cię fakt, iż w centrum Wrocławia budowane są innowacyjne osiedla mieszkaniowe, jakie będą oddane wkrótce do użytku. Jeżeli interesują Cię piękne i gustowne mieszkania Wrocław Stare Miasto to wymarzona lokalizacja dla Ciebie.\nÓwcześnie w samym centrum miasta stawiane są nowiuteńkie apartamenty z których będzie rewelacyjny widok ().\nNa tej stronie jest wiele rzeczowych wiadomości, jednak koniecznie zobacz też inne szczegóły w treści. One również są bez wątpliwości warte zainteresowania.\nTaka lokalizacja ma sporo atutów, do najważniejszych należy szczególnie kilka minut spacerem do Rynku, wspaniała komunikacja z pozostałymi miejscami Wrocławia oraz mała odległość do licznych galerii handlowych. Jeżeli zainteresowały Cię te lokale mieszkalne to wpisz jak najprędzej w wyszukiwarkę www mieszkania Wrocław Śródmieście (), a bezsprzecznie wyszperasz wiele lokali użytkowych, które Cię zainteresują.\nPrzede zainicjowaniem poszukiwań trzeba sobie zadać kilka zasadniczych pytań, to znaczy jak duże ma być mieszkanie, ile pomieszczeń ma wchodzić w jego skład , a także czy interesuje nas wyłącznie mieszkanie (biuro nieruchomości gdańsk) nowiutkie czy używane też bierzemy pod uwagę. Po uzgodnieniu tych paru istotnych szczegółów jesteśmy w stanie na spokojnie przeglądać oferty poszczególnych biur nieruchomości.\nZnaczna większość to mieszkania w stanie deweloperski, albowiem ówcześni właściciele mieszkań z reguły wolą je wyprzedawać na własną rękę. Należy podkreślić, iż coraz większą popularnością cieszą się mieszkania wykończone pod klucz. Oznacza to, że wszystko będzie już wykonane w nabytym przez nas mieszkaniu, a naszym zadaniem będzie wyłącznie jego umeblowanie. Jeżeli zaciekawiła Cię taka oferta to wyszukaj w sieci hasła mieszkanie 3-pokojowe pod klucz, a bez problemu znajdziesz coś co przypadnie do gustu zarówno Tobie i Twojej małżonce.\nObecnie nie ma żadnego kłopotu z zakupem mieszkania, o ile oczywiście mamy pieniądze albo jesteśmy w stanie wziąć kredyt. Powinniśmy pamiętać, że jest to poważna decyzja, zatem powinniśmy rozważyć wszelkie wady i zalety mieszkania w centrum miasta. Jeżeli spodoba Ci się jakaś oferta to o niuanse będziesz mógł popytać bezpośrednio pośrednika, który absorbuje się sprzedażą danej nieruchomości lokalowej.\nKategoria: Bez kategorii Tagi: kredyt, mieszkanie, mieszkanko, osiedla.\nProducent mebli wypoczynkowych, meble dębowe, – czyli jak z gustem a także komfortem wykończyć salon. →


Mister Budownictwa dla Synagogi - Wiadomości Ostrów Wielkopolski\nMister Budownictwa dla Synagogi\nOdnowiony budynek synagogi, Publiczne Przedszkole nr 2 w Ostrowie Wielkopolskim , budynek przy ul. Wrocławskiej 10 MZGM - to miejskie inwestycje nagrodzone i wyróżnione w konkursie Mister Budownictwa za 2011 rok. Nagrody odebrali: Prezydent Jarosław Urbaniak i prezes MZGM Marian Kupijaj. Gala odbyła się 28 wrzesnia 2012 r. w OCK.\nJuż po raz 38 został rozstrzygnięty Konkurs „MISTER BUDOWNICTWA” Południowej Wielkopolski za rok 2011. W ramach tej edycji konkursu zostało ocenionych 14 obiektów.\nKomisja Konkursowa powołana przez Zarząd Oddziału PZITB w Kaliszu w składzie:\nJan Czabański - przewodniczący\nJanusz Michalski – zastępca przewodniczącego\nTomasz Kulczyński – zastępca przewodniczącego\nBarbara Kordala – członek\nAndrzej Jaroń - członek\nZdzisław Konecki – członek\nMarek Szmit – członek\nNagroda Mistera Budownictwa Południowej Wielkopolski kierowana jest do projektantów, firm budowlanych, inwestorów, inżynierów. Złote i srebrne puchary przyznano w kilku kategoriach m.in. hale i obiekty sportowe, budynki i hale przemysłowe, budownictwo jednorodzinne, pawilony handlowe, mała architektura, budownictwo wielorodzinne.\n- Cieszę się, że śród nominowanych i nagrodzonych są inwestycje miejskie i te realizowane przez spółki komunalne. To oznacza, że są one takim samym wymagającym inwestycyjnie podmiotem, jak budownictwo czysto komercyjne. W tym roku kapituła doceniła modernizację obiektu kulturalnego Forum Synagoga, budynek MZGM przy ul. Wrocławskiej 10 i rozbudowany budynek Przedszkola nr 2. Jako władze samorządowe jesteśmy na etapie opracowywania budżetu na 2013 rok. Równieżw tym budżecie będzie kilka inwestycji interesujących budowlańców i projektantów m.in. przebudowa Starej Biblioteki czy budowa salisportowej przy SP 11 - mówił Prezydent Jarosław Urbaniak.\n- Komisja Konkursowa stwierdza, że nagrodzone w 37. edycji Konkursu „MISTER BUDOWNICTWA” Wielkopolski Południowej za najlepiej zrealizowany obiekt w 2011 roku budynki i obiekty cechują się ciekawymi rozwiązaniami konstrukcyjno-architektonicznymi. Dobrym i poprawnym wykonaniem. Są wykonane kompleksowo z pełnym zagospodarowaniem. Z roku na rok obserwuje się widoczną poprawę w estetyce wykonania, poprawnym wykonaniu i dobrej funkcjonalności. Zrealizowane obiekty upiększają swym wyglądem krajobraz, w którym są sytuowane. Jest to zasługa wszystkich uczestników procesu inwestycyjnego, projektantów, kierowników budów, inspektorów nadzoru, inwestorów i wykonawców. Należy stwierdzić, że na przestrzeni 37 lat istnienia konkursu cieszy się on dużym zainteresowaniem i przyczynia się do podnoszenia jakości realizowanych obiektów. Przyznane nagrody i wyróżnienia niech stanowią w części podziękowanie za trud i wysiłek wniesiony w realizację nagrodzonych obiektów. Integralną częścią protokółu są arkusze ocen obiektów w ilości 14 sztuk - podkreślał Przewodniczący Komisji Konkursowej inż. Jan Czabański.\nWielkopolska Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa reprezentuje wszystkich budowlańców czynnych zawodowo na terenie województwa wielkopolskiego. Jest to siedem branż i blisko 115 tysięcy członków. W samej Wielkopolsce – 10 tysięcy.


Rozpoczęcie działalności gospodarczej przez Ukraińców – działalność nierejestrowa | pomorski24.com\nczwartek, 19 maj 2022, 21:18\nStrona główna » REGION » Rozpoczęcie działalności gospodarczej przez Ukraińców – działalność nierejestrowa\nponiedziałek, 09 maja 2022, 19:52 Kategoria: REGION, społeczeństwo\nUkraińscy uchodźcy mogą podejmować działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak Polacy.\nZachodniopomorska KAS informuje o podstawowych zasadach rozpoczynania działalności w Polsce.\nDziałalność nierejestrową może prowadzić włącznie osoba fizyczna.\nSprzedajesz domowe wyroby (pierogi, ciasta)? Świadczysz usługi kosmetyczne lub fryzjerskie? Rób to legalnie.\nF Jeśli będziesz zarabiał więcej – załóż firmę\nRozpoczęcie działalności gospodarczej przez Ukraińców – działalność nierejestrowa Reviewed by Marek Dybionka on maj 09 . Ukraińscy uchodźcy mogą podejmować działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak Polacy. Zachodniopomorska KAS informuje o podstawowych zasadac Ukraińscy uchodźcy mogą podejmować działalność gospodarczą w Polsce na takich samych zasadach jak Polacy. Zachodniopomorska KAS informuje o podstawowych zasadac Rating: 0\nTydzień Bibliotek 2022 w Międzyzdro...Noc Muzeów 2022 w Kamieniu Pomorski...


Argentyna - WF - Dział Spraw Międzynarodowych\nPO WER: Zasady finansowania 2018/19\nArgentyna – WF\nBiałoruś – WNoZ\nZasady realizacji wyjazdów dydaktycznych pracowników Uniwersytetu Szczecińskiego w programie Erasmus+, Akcja Kluczowa 1 - mobilność studentów i pracowników szkół wyższych z krajami partnerskimi. Wyjazdy do Argentyny. Projekt 2016-1-PL01-KA107-025244 (1.06.2016 – 31.07.2018)\n1. Do realizacji wyjazdów dydaktycznych STA i szkoleniowych STT uprawnieni są pracownicy Wydziału Filologicznego US w ramach umów międzyinstytucjonalnych dotyczących wyjazdów nauczycieli akademickich w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych w ramach Programu ERASMUS+ podpisanych z Universidad Nacional del Sur.\n2. Umowa międzyinstytucjonalna powinna zostać podpisana i dostarczona do Działu Spraw Międzynarodowych najpóźniej w dniu podpisywania umowy stypendialnej przez pracownika wyjeżdżającego w ramach projektu 2016-1-PL01-KA107-025244.\n3. Wyjazd dydaktyczny STA trwa 5 dni.\n4. Wyjazdy dydaktyczne STA mogą być zrealizowane począwszy od 01 listopada 2016 r. i maksymalnie do 30 czerwca 2018 r.\n5. Kwalifikacja wydziałowa na Wydziale Filologicznym prowadzona jest przez koordynatora wydziałowego ds. wymiany pracowników na zasadach i w terminach przez niego wyznaczonych przy uwzględnieniu terminów zawartych w punkcie 7.\n6. W ramach projektu 2016-1-PL01-KA107-025244 przewidziana jest 1 mobilność dydaktyczna z Universidad Nacional del Sur.\n7. Po zakończonej kwalifikacji, koordynator wydziałowy ds. wymiany pracowników przekazuje następujące dokumenty do Działu Spraw Międzynarodowych:\nApplication form for Teaching Staff Mobility (wniosek aplikacyjny);\nStaff Mobility for Teaching- Mobility Agreement (indywidualny program nauczania).\nDokumenty muszą być kompletne pod względem formalnym, tj. uzupełnione w wymaganych sekcjach. Indywidualny Program Nauczania musi być zatwierdzony przez bezpośredniego przełożonego pracownika przystępującego do kwalifikacji (oryginalny podpis) oraz przez uczelnię partnerską (skan podpisu) w sekcji II. COMMITMENT OF THE THREE PARTIES. Nie musi natomiast zawierać dokładnej daty przyjazdu do uczelni partnerskiej (arrival date) i wyjazdu z uczelni partnerskiej (departure date).\n8. Uczelnie partnerskie akceptują pracowników US na podstawie merytorycznej oceny ich Indywidualnych Planów Nauczania, biorąc pod uwagę:\ncele szkolenia/ overall objectives of the mobility (cele jasno i dokładnie sformułowane);\nprogram zajęć/ content of the teaching programme;\nwartość dodaną mobilności/ Added value of the mobility (w kontekście modernizacji i internacjonalizacji obu uczelni)\n9. Dokumenty wymienione w punkcie 7 powinny być dostarczone do Działu Spraw Międzynarodowych najpóźniej 21 dni przed planowanym wyjazdem.\n10. Dzienna ryczałtowa stawka stypendium Erasmus+ (kategoria „Wsparcie indywidualne”) dla wyjazdów dydaktycznych pracowników STA wynosi 160 Euro dziennie.\n11. Uczestnik może wyjechać wcześniej niż jeden dzień przed rozpoczęciem mobilności lub wrócić do kraju później niż jeden dzień po jej zakończeniu, jednak tylko maksymalnie dwa dodatkowe dni (jeden dzień przed mobilnością i jeden dzień po jej zakończeniu) zostaną uwzględnione przy wypłacaniu stypendium z kategorii „Wsparcie Indywidualne”.\n12. Pracownicy otrzymują także dodatkową kwotę stypendium na pokrycie kosztów podróży, która obliczana jest na podstawie odległości rzeczywistej przy pomocy kalkulatora odległości dostępnego na stronach Komisji Europejskiej http://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/tools/distance_en.htm\n13. Przy wypłacie stypendium będą miały zastosowanie przepisy Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.\n14. Obowiązek dopełnienia procedur związanych z uzyskaniem odpowiedniej wizy oraz ubezpieczenia leży po stronie pracownika.\n15. Osoba zakwalifikowana na wyjazd staje się formalnie beneficjentem programu Erasmus+ w momencie podpisania umowy stypendialnej, która stanowi podstawę do wypłacenia stypendium. Umowa stypendialna powinna być podpisana przez pracownika na 2 tygodnie przed planowanym wyjazdem.\n16. Po zakończeniu pobytu stypendialnego pracownik dostarcza w oryginale do Działu Spraw Międzynarodowych zaświadczenie o pobycie (Certificate of attendance) potwierdzone przez uczelnię partnerską oraz Indywidualny Program Nauczania zatwierdzony przez uczelnię partnerską w sekcji II. COMMITMENT OF THE THREE PARTIES.\numowa sta out\nsta_Application form outgoings\nCertificate of attendance _ sta (1)


Łóżka i materace – Ursynów | Gumtree\nłóżka i materace w Ursynów\nFiltry powiadomienia:łóżka i materace w Ursynów\nZagłowek z połkami i dwie szuflady przekonują funkcjonalnością i ładnym stylem! Regalik jest bardzo praktyczny: można ustawić na nim książki oraz inne gadżety i zyskać trochę miejsca w sypialni! Cechy charakterystyczne łóżka: - Konstrukcja: płyty wiórowe - Kolor: dąb - Stelaż z 6 listwami z litej sosny w komplecie - Miejsce do spania dla 1 osoby 9 ......\nMATERAC większe wymiary 110 x 210 prawie nie używany\nMaterac Mediolan Max 110x210 Kokos Pianka T - 25 cm - z firmy sweetsen - używany 8 miesięcy - za mniej niż pół ceny.Materac MEDIOLAN MAX 110x210 9 strefowy, dwustronny, kieszeniowy, średniotwardy/twardy, z dodatkiem maty kokosowej, antyalergiczny. W stosunku do materaca Mediolan jego wysokość została zwiększona o 5cm. Budowa materaca pozwala na zastoso ......\nDo oddania łóżko dla dziecka 160x80\nDzień dobry. Do oddania łóżko dziecięce, do którego pasuje materac o wymiarach 80 x 160. Łóżko oddaję bez materaca. Stan łózka oceniam jako dobry. Trzy szczebelki stelaża należałoby przybić, ponieważ "latają". Można spać mimo to, jednak co kilka dni trzeba je poprzesuwać na miejsce, więc lepiej byłoby je poprzybijać Odbiór osobisty Ursynów, Wodzirejów. Łóżko w tym momencie jest ......\nSprzedam łóżko metalowe IKEA MINNEN.Stan dobry+. Łóżko „rosnące” z dzieckiem (fabrycznie możliwe 3 wymiary).Minimalna długość: 135 cmMaksymalna długość: 206 cmSzerokość: 85 cmWysokość szczytu: 72 cm / 92 cmWysokość pod meblem: 23 cmKolor: BiałeW komplecie : stelaż SULTN LADEOdbiór osobisty. ...\nMaterac Mediolan Max ZWIĘKSZONE WYMIARY 110x210 Kokos Pianka T - 25 cm\nMaterac Mediolan Max 110x210 Kokos Pianka T - 25 cm - z firmy sweetsen - za mniej niż pół ceny.Materac MEDIOLAN MAX 110x2109 strefowy, dwustronny, kieszeniowy, średniotwardy/twardy, z dodatkiem maty kokosowej, antyalergiczny. W stosunku do materaca Mediolan jego wysokość została zwiększona o 5cm. Budowa materaca pozwala na zastosowanie go w łóżkach z regulowany ......\nZielona narzuta 210x225 *OKAZJA*\nDo sprzedania zieloną narzutę zakupioną swego czasu w sklepie w Domotece w Markach koło Warszawy: - rozmiar narzuty 210 cm x 225 cm - rozmiar poduszki z kompletu 45 cm x 45 cm - skład: 100% bawełna - cena zakupu 474 zł - brak śladów użytkowania - idealnie pasuje do zielonych zasłon wystawionych przeze mnie w osobnej ofercie ...\nMATERAC. Sprzedam materac sprężynowy 160×200 cm, wysokość 20 сm . Był kupiony w sklepie Black Red White. Jest bardzo wygodny. Prawie nie używany, nie ma dziur i plam. Sprzedaję bo przeprowadzam się do innego mieszkania i juz go nie potrzebuję. Cena do negocjacji (cena w sklepach 1500zł⬆). Tel 533636024 Julia...\nŁóżko dziecięce / młodzieżowe\nŁóżko dziecięce / młodzieżowe.Wymiary (cm): -dł. 204, szer. 94.Do odebrania od zaraz.\nWygodne jednoosobowe łóżko z baldachimem, z kolekcji VOX 4 You. Stan idealny. Na baldachim można narzucić tkaninę lub świecące girlandy i stworzyć oryginalny, intymny klimat. Możliwy montaż łóżka na dwóch wysokościach - przy samej podłodze lub na pewnej wysokości, co daje pod łóżkiem przestrzeń do przechowywania.Kolor łóżka - białe, stelaż baldachimu - dąb.wymiary: szerokość - 97.5 ......\nmaterac 90 x 190 poket memory z lateksem\nMaterac pocket memory z lateksem Hades składa się ze sprężyn kieszeniowych w ilości 272 szt. na m2 oraz połączenia pianki PerfectSuite (nezywanej też pianką memory / visco / termoelastyczną) z pianką FlexyLateks. Każda ze sprężyn jest umieszczona w osobnej kieszonce i pracuje indywidualnie. Materac reaguje na nacisk w konkretnym miejscu nie wpływając na pozostałą powierzchnię materaca. Podzielo ......\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: łóżka i materace w Ursynów


Zmowa trwa: Niemiecki kartel motoryzacyjny oszukuje w testach - STOPVW - Pozew zbiorowy przeciwko Grupie VW\nW aferze związanej z silnikami Diesla nigdy nie chodziło wyłącznie o Volkswagena. Europejskie i amerykańskie władze przeprowadziły śledztwo w sprawie podejrzenia pięciu czołowych niemieckich producentów o udział w kartelu, który przeciwstawiał się konkurencji i tłumił innowacje.\nEuropejskie organy regulacyjne wprowadziły nowy, ulepszony test emisji CO2, ale wygląda na to, że producenci szybko zorientowali się jak manipulować również tymi procedurami.\nWedług dokumentów uzyskanych przez organizację Transport & Environment, naukowcy z Komisji Europejskiej odkryli dowody na to, że producenci samochodów fałszowali wyniki testu CO2 nowej procedury Worldwide Harmonised Light Vehicle Test Procedure (WLTP). Manipulacja polegała na deklarowaniu wyższych wyników niż zostały zarejestrowane lub zmianie konfiguracji testowanych pojazdów.\nAby lepiej oszacować emisję spalin samochodów w realnych warunkach jazdy, europejskie organy regulacyjne przeszły z niedokładnego cyklu NEDC na nową procedurę testową WLTP. WLTP jest także podstawą do obliczenia celów emisji na lata 2025 – 2030 dla europejskiego przemysłu motoryzacyjnego. Jeśli producenci samochodów będą w stanie manipulować wynikami, unikną ambitnych celów dotyczących poziomu emisji swoich pojazdów.\nWedług T&E dokumenty Komisji pokazują, że producenci samochodów wyłączają funkcję start-stop podczas testu. Dostosowują również przełożenie skrzyni biegów i korzystają z zużytych akumulatorów, aby pojazdy spalały więcej paliwa i emitowały więcej CO2. Deklarują również wyższe wartości, niż zostały zmierzone podnosząc w ten sposób oficjalne wartości emisji spalin. Komisja dowiedziała się, że:\n„Rezultatem tych działań, byłoby osłabienie celów na lata 2025 i 2030 ze względu na zawyżony punkt wyjściowy z roku 2021. To obniżyłoby poziom ambicji … „\n„Po Dieselgate producenci obiecali zmiany i nowe testy miały w tym pomóc (…) Teraz jest jasne, że wykorzystują nowe testy, aby podważyć i tak już słabe standardy CO2 . Chcą spełnić wymagania minimalnym wysiłkiem, aby nadal sprzedawać diesle i opóźniać przejście na samochody elektryczne”\n– powiedział dyrektor wykonawczy T&E, William Todts.\nWyższa emisja spalin spowoduje podwyższenie podatków, więc producenci samochodów mają motywację do zmowy. Chcą upewnić się, że żadna firma nie uzyska przewagi nad konkurencją o wspólnie oszukują w testach. I właśnie to podejrzewa pan Todts.\n„Jedyny sposób na to, aby ta sztuczka się udała, jest współpraca wszystkich producentów (…) Komisja musi rozszerzyć bieżące dochodzenia w sprawie karteli, aby zbadać, czy nie doszło do zmowy. Samo ustalenie podstawowego problemu nie jest wystarczające. Konieczne są sankcje mające na celu zakończenie endemicznego oszukiwania i zmowy w branży”\nafera dieselgate, afera spalinowa, afera volkswagena, afera VW, diesel, dieselgate, Niemcy, Volkswagen, VW, WLTP


Busy do Szwajcarii Szczecin | Przewozy Szczecin Szwajcaria - PZLTRAVEL\nNasza firma oferuje naszym kientom tym stałym i nowym w każdy poniedziałek i piątek busy ze Szczecina do Szwajcarii, co umożliwia dotarcie do celu we wskazanym terminie. Wracamy do miasta w każdy wtorek oraz sobotę (od godziny 2). Posiadamy bogato wyposażone, czyste i sprawne pojazdy marki Renault Traffic. Zabiorą Cię one Zachód Europy. Nasze auta poza jednym miejscem dla naszego kierowcy posiadają również 8 wygodnych miejsc siedzących dla naszych Klientów.\nNasze pojazdy kierowne są przez znakomitych kierowców, którzy mają przed każdą podróżą czas na odpoczynek, co zapewnia bezpieczeństwo podróży. Zachęcamy do rezerwacji przejazdów busem do Szwajcarii ze Szczecina pod nr tel. +48 600 856 765. Umożliwiamy również możliwość nadania paczki, listów i dokumentów. Jadąc ze Szczecina do krajów Europy Wybór może być tylko jeden – wybierz się w podróż z PZLtravel.\nPrzewozy ze Szcecina do Szwajcarii\nPrzewozy busem ze Szczecina do Szwajcarii wykonujemy z pełną sumiennością, dzięki czemu mogą czuć się Państwo pewnie. Stale powiększa się grono osób podróżujących na tej trasie, będąc tego świadomymi wychodzimy na przeciw oczekiwaniom naszych klientów oferując częste przejazdy. Zapraszamy Szczecin i okolice do kontaktu już dziś! Szwajcaria na wyciągnięcie Twojej ręki, więc nie wahaj się i wybierz nasz numer właśnie teraz.\nDzięki oferowanym przez nas usługom mogą zwiedzić Państwo stolicę kraju. Najbardziej charakterystycznym punktem miasta jest tzw. pieprzniczka i solniczka, są to dwie wieże kościoła Grossmunster. Z jednej wieży rozciąga się przepiękna panorama miasta, dzięki czemu będą mogli się Państwo poczuć częścią tego wspamniałego miasta. Jedynym minusem tego miejsca są niewygodne drewniane schody prowadzące na wieże – mimo to zdecydowanie warto. Z nami tanio pojedziesz na trasie Szczecin – Szwajcaria.


Employer Branding: parszywa „12” czyli co się dzieje z pracownikami, gdy firma zwalnia? - szkolenia dla biznesu WYMAGAMY.PL\nKategorie: Content Marketing,Employer Branding\nPraktycznie w życiu każdej firmy zdarza się moment, gdy na skutek różnych okoliczności, dochodzi do redukcji zatrudnienia.\nOrganizacja, która przechodzi zmiany, powinna zadbać zarówno o odchodzących pracowników, jak również o tych, którzy pozostali. Wszak obydwie grupy dalej będą budować markę firmy. Z czym mierzy się firma w sytuacji następują zwolnienia, opisuje tzw. parszywa „12” (Huber, Glick).\nParszywa „12” czyli negatywne skutki wymuszonego ograniczenia zatrudnienia.