Jakie warzywa najlepiej jeść latem? – Zwierciadlo.pl\nLato to bez wątpienia najlepszy okres na urozmaicenie diety. To właśnie w tym czasie lokalne targowiska obfitują we wspaniałe warzywa, które zachwycają nie tylko smakiem czy kolorem, ale też niską ceną.Które jarzyny w szczególności dodadzą nam sił witalnych?\nWarzywa są niezwykle cenne dla naszego zdrowia. Jednak są wśród nich te, które zasługują na szczególne wyróżnienie ze względu na wartości odżywcze i co więcej – niską cenę! Oprócz walorów smakowych, koloru naszym potrawom dodadzą np. buraki, pietruszka, marchewki, sałata, fasola szparagowa i pomidory. Ekonomiczne, zbilansowane i kolorowe menu, proponuje Katarzyna Zadka, specjalista ds. żywienia programu edukacyjnego „Żyj smacznie i zdrowo”.\nChoć buraki w prawie 90% składają się z wody, to stanowią one nieocenione źródło cennych wartości odżywczych! W znacznych ilościach znajdziemy w nich m.in. potas, wapń, żelazo czy mangan. Dodatkowo w 100 gramach tego warzywa znajduje się jedynie niecałe 40 kalorii! Niezwykły kolor burakom nadają barwniki betalainowe, które są przeciwutleniaczami, chroniącymi organizm przed wolnymi rodnikami. Ponadto, buraki zawierają kwas foliowy, który dzięki swojemu działaniu krwiotwórczemu, wspomaga budowę czerwonych krwinek. Cenne wartości odżywcze odnajdziemy również w innych postaciach buraków: boćwinie i botwince. Choć ich nazwy brzmią bardzo podobnie, mają one zupełnie inne znaczenia. Boćwina to inaczej burak liściowy, charakteryzujący się mięsistymi liśćmi, który idealnie sprawdzi się jako podstawowy składnik smacznych zup lub sałatek. Botwinka natomiast to młodziutkie korzenie i liście buraka ćwikłowego, które wykorzystywane są głównie do przyrządzania zup warzywnych. Boćwina i botwinka cechują się dużą zawartością prowitaminy A, sodu, wapnia i żelaza.\nPolskie dania trudno sobie wyobrazić bez pietruszki. W kuchni wykorzystujemy z powodzeniem zarówno biały korzeń, jak i aromatyczną nać. Oba elementy tego warzywa są doskonałym źródłem potasu, wapnia, żelaza, miedzi i manganu. Jednakże to natka jest królową bogactwa tych składników mineralnych (w niektórych przypadkach jest ich aż 4 razy więcej niż w jej korzeniu)! Natka pietruszki to także świetne źródło witamin: C, B1, B2, B6. Korzeń pietruszki jest również skutecznym środkiem moczopędnym.\nIstnieje ponad 60 rodzajów marchwi na całym świecie. Polacy upodobali sobie jej zwyczajną odmianę – marchew w kolorze pomarańczowym. Warzywo to znane jest z cennych wartości odżywczych, takich jak prowitaminy A, witaminy B6 czy kwas foliowy. Znajdziemy w niej również różne składniki mineralne, m.in. potas. Warto wspomnieć także o zawartości związków bioaktywnych: karotenoidy, flawonoidy, czy pektyny. Co zatem daje nam jedzenie marchwi? Poprawia ona perystaltykę jelit, wspomaga walkę z wolnymi rodnikami, a dzięki zawartości beta-karotenu – wspiera prawidłowe widzenie. W 100 gramach surowej marchwi znajduje się jedynie 30 kalorii.\nSwój intensywny zielony kolor sałata zawdzięcza chlorofilowi, którego barwa jest tak intensywna, że maskuje on obecny w niej pomarańczowy betakaroten – ten sam, który nadaje zabarwienie marchwi. W sałacie odnajdziemy spore ilości prowitaminy A (betakarotenu), folianów oraz składniki mineralne, takie jak potas, czy mangan. Drugi z wymienionych jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego oraz odpowiada za wspieranie mocnych kości.\nFasola należy do grupy roślin strączkowych. Najczęściej w kuchni używa się zarówno dojrzałych nasion oraz młodych strąków. Szczególnie latem na stołach gości tzw. fasolka szparagowa, czyli młody, niedojrzały strąk, który zazwyczaj ma kolor żółty. Oba produkty różnią się od siebie właściwościami. Podstawową różnicą jest kaloryczność. W 100 gramach suchych nasion fasoli może znajdować się aż 350 kalorii, a w przypadku szparagowej to jedynie 30 kalorii! Poza tym młoda wersja fasoli zawiera witaminę C i beta-karoten.\nChoć jego historia tak naprawdę rozpoczęła się dopiero w XIX wieku, to aktualnie trudno wyobrazić sobie kuchnię bez niego. Początkowo uważany za truciznę, obecnie jest uwielbiany przez wielu amatorów gotowania. Wyhodowano już dziesiątki odmian różniących się między sobą wieloma cechami: siłą wzrostu, wielkością, barwą, kształtem, a nawet i smakiem owoców. Swoją czerwoną barwę pomidor zawdzięcza likopenowi. Jest on uznawany za bardzo silny przeciwutleniacz (antyoksydant), czyli związek neutralizujący wolne rodniki. To smaczne warzywo jest również znakomitym źródłem potasu niezbędnego do prawidłowego przewodnictwa nerwowego. Dodatkowo ma także właściwości zasadotwórcze, dzięki czemu ludzki organizm odkwasza się, a tym samym usprawnia jego pracę. Pomidory zawierają także pokaźną dawkę witaminy C. Jedna duża sztuka dostarcza jej w ilości wystarczającej na pokrycie aż połowy całodziennego zapotrzebowania. A o dobroczynnych właściwościach tej witaminy chyba nie trzeba nikomu przypominać: zwiększa odporność, usprawnia gojenie się ran, bierze udział w produkcji kolagenu, który jest odpowiedzialny m.in. za sprężystość naszej skóry.\nco jeść latemzdrowe odżywianiezdrowe warzywa


Halo Pionki! Jesteście z Nami?:)\nDołącz do Nas i i zostań członkiem wielkiej społeczności Legii Warszawa. Już w marcu otwieramy nowe Przedszkole Piłkarskie Legii Warszawa w Pionkach.\nKoszt zajęć to 110 zł/miesięcznie + opłata rejestracyjna 199 zł. Każde dziecko w ramach tej kwoty otrzymuję zestaw do trenowania (koszulka, spodenki, skarpety) na sezon 2017/18.\nJeśli masz pytania, śmiało dzwoń pod nr. 695 022 224\nFormularz rejestacji dziecka jest dostępny TUTAJ. Należy wybrać opcję Przedszkola Piłkarskie 3-7 lat i znaleźć na liście Pionki :-)\nSpotkanie z Burmistrzem Pionek


(VIDEO) Były mistrz UFC zdemolował w 1 rundzie legendarnego Evandera Hollyfielda! | Fansportu.pl\nStrona głównaBoks(VIDEO) Były mistrz UFC zdemolował w 1 rundzie legendarnego Evandera Hollyfielda!\nPoprzedni artykułArtur Szpilka o ustawkach: „Nie byłem stricte takim chuliganem. Nie jeździłem na ustawki, bardziej osiedlowo z Cracovią”\nNastępny artykuł(VIDEO) Były rywal Błachowicza zapomniał, że walczy na gołe pięści? To mogło zakończyć się tragedią! Po walce przepraszał rywala


Lokal na sprzedaż - Bielsko-Biała - LOKAL USŁUGOWY I MIESZKANIE! BLISKO CENTRUM! - PCN-LS-7526 - 115.40m² - Profeo\nBielsko-Biała, LOKAL USŁUGOWY I MIESZKANIE! BLISKO CENTRUM! Lokal na sprzedaż\n3 457,54 zł/m2 cena: 399 000 zł\nBEZCZYNSZOWY LOKAL USŁUGOWY O POW. 115,40 m2\nZ MOŻLIWOŚCIĄ WYDZIELENIA DODATKOWEGO MIESZKANIA!\n!WEJŚCIE DEDYKOWANE OD GŁÓWNEJ ULICY!\nFunkcjonalny lokal usługowy o powierzchni 115,40m2 zlokalizowany na parterze z dedykowanym wejściem od głownej ulicy! Możliwość wydzielenia osobnego mieszkania z osobnym wejściem od podwórza.\nOdremontowany lokal z komfortowym układem oraz ekspozycją dużych okien od strony wschodniej i zachodniej, przygotowane pod część mieszkalną oraz usługową z osobnymi łazienkami oraz wejściami.\nW kamienicy dostępne są dwa mieszkania do sprzedania, co łącznie daje zakup połowy budynku!\nLokal usługowy doskonale sprawdzi się jako:\n- salon fryzjerski/ kosmetyczny/ fotograficzny,\n- siedziba firmy/ biuro,\n- sklep lub show room,\n- gabinet lekarski, itp... STWÓRZ SWOJE MIEJSCE PRACY LUB ZARABIAJ NA NAJMIE!\n* cena za metr kwadratowy to TYLKO 3 457zł!\n* mieszkanie można podzielić na część mieszkalną i część usługową,\n* obecnie wszytkie pomieszczenia przeszły odświeżenie,\n* do mieszkania i lokalu przynależy cześć PODDASZA oraz część piwnicy!\n* lokal BEZCZYNSZOWY!\n* posiada dwie łazienki oraz dwa wejścia: główne od ulicy oraz od podwórka,\n* na podłogach panele oraz gres,\n* istnieje możliwość wydzielania kilku dodatkowych pokoi - dowolna aranżacja!\n* ogromny pokój dzienny wraz z aneksem kuchenym ok 55 m2,\n* łazienka z natryskiem i WC,\n* holl/korytarz od strony frontowej budynku,\n* przestronne pomieszczenie przygotowne do celów usługowych ok 60 m2,\n*dodatkowo 1/4 poddasza oraz piwnicy!\nObecnie mieszkanie przeszło odświeżenie oraz drobny remont. Wyposażenie łazienek oraz pokoju w cenie! Ogrzewanie gazowe indywidualne dla całego mieszkania - piec gazowy również w cenie.\nMieszkanie zlokalizowane jest w dzielnicy Stare Bielsko na granicy z centrum miasta. Zaledwie kilkadziesiąt metrów od głownej ulicy Bielska! Spokojna, zielona okolica, w pobliżu przedszkole, szkoła podstawowa, sklepy, przystanki MZK, a także dobrze rozwinięta infrastruktura usługowo-handlowa, dworzec PKP i PKS.\n!WYJĄTKOWA OFERTA INWESTYCYJNA!\nŚWIETNA LOKALIZACJA, WYGODNY I KOMFORTOWY METRAŻ,\nSymbol oferty PCN-LS-7526


Żytniów Rzędowy – Google Maps World Gazetteer & Google Driving Directions\nHome » Europe map » Poland map » Opole Voivodeship map » Żytniów Rzędowy map »\nŻytniów Rzędowy Google maps and facts\nWelcome to Google maps of Żytniów Rzędowy (Poland). This is the place where Żytniów Rzędowy Google maps Sightseeing make sense! With the comprehensive destination gazetteer of World Route Planner, and Driving Directions to Żytniów Rzędowy, you are completely free to explore this place through detailed Satellite Imagery and Street View for Żytniów Rzędowy - fast, free and easy as never before.\nFind a Cheap Room or Flight if you travel to Żytniów Rzędowy and Book Your Hotel with Best Price Guarantee!\nTo activate Street View in Żytniów Rzędowy, Poland Google map, drag above the Zoom feature the yellow little man in the map.\nThis Żytniów Rzędowy map is for informational use only. User assumes all risk of using Google maps and Google Driving Directions to Żytniów Rzędowy. World Route Planner assumes no responsibility for any loss or delay resulting from such use of a free Żytniów Rzędowy map.\nLink to Żytniów Rzędowy Google Map page:\nThis Żytniów Rzędowy Google map has been viewed 62 times until now. In case you would like, there is a very easy way how to link to our Żytniów Rzędowy map - including free Google maps, gazetteer search, continent, country, city maps, Street View and facts -, ready to use on your website.\nText link to: Żytniów Rzędowy map\nŻytniów Rzędowy map


Himalajskie kadzidełka Zambala Vimala. Księgarnia buddyjska. Książki buddyjskie. Sklep z artykułami orientalnymi. Kadzidełka\n» Himalajskie kadzidełka Zambala\nKod produktu: 57C9-40232\nWysokiej jakości kadzidełka wytwarzane z najwyższą starannością i dbałością przez „Himalayan Arts”, ściśle w oparciu o metodę, przepis i skład podany w starożytnych tekstach.\nPalone podczas medytacji mają wprowadzać w stan spokoju, błogości i szczęścia.\nSkładniki: kardamon, goździki, białe i czerwone drzewo sandałowe, gałka muszkatołowa, szafran, cynamon i cenne zioła lecznicze.


KE: reformy PiS zwiększają zagrożenie systemowe dla praworządności w Polsce - WP Wiadomości\nfrans timmermansreforma sądownictwa\nW ocenie KE zmiany w wymiarze sprawiedliwości prowadzą do zwiększenia systemowego zagrożenia praworządności w Polsce, zidentyfikowanego w trakcie procedury wszczętej przez Komisję w styczniu 2016 r. Komisja w swojej rekomendacji brała pod uwagę cztery ustawy dotyczące wymiaru sprawiedliwości. Są to ustawy o ustroju sądów powszechnych, Krajowej Szkole Sądownictwa oraz zawetowane przez Andrzeja Dudę ustawy o KRS i Sądzie Najwyższym.\nWedług Komisji, uprawnienia ministra sprawiedliwości dotyczące odwoływania i powoływaniu prezesów sądów naruszają niezależność sądów. Zaniepokojenie wzbudziły przepisy różnicujące wiek emerytalny dla sędziów, co jest naruszeniem przepisów europejskich.\nKiedy UE może zastosować sankcje?\nFrans Timmermans stwierdził, że unijne rekomendacje jasno wskazują, kiedy działania polskiego rządu doprowadzą do uruchomienia art. 7. Może on być użyty jeśli Polska nie zrealizuje zaleceń. Innym warunkiem jest nagłe pogorszenie sytuacji w Polsce ws. przestrzegania zasad praworządności.\nNasze rekomendacje są jasne. Najwyższy czas, by przywrócić niezależność Trybunału Konstytucyjnego oraz wycofać przepisy reformujące sądownictwo bądź dostosować je do Konstytucji RP oraz europejskich standardów w zakresie niezależności sądownictwa.\nKomisja liczy na konstruktywny dialog z Polską\nFrans Timmermans podkreślił, że Polska może reformować wymiar sprawiedliwości, ale musi to być zgodne z polską konstytucją i traktatami UE. KE dała Polsce na odpowiedź miesiąc od momentu otrzymania rekomendacji Komisji. Rząd ma też zająć się w tym czasie wskazanymi problemami i poinformować KE o podjętych działaniach.\nJednocześnie KE potwierdziła gotowość podjęcia konstruktywnego dialog z polskim rządem. – Komisja dalej wyciąga ręką licząc na konstruktywny dialog – zadeklarował wiceprzewodniczący KE.


Przedszkole nr.2 Goczałkowice-Zdrój - dzien dzieck 2017\nDzień Dziecka to specyficzne święto, w którym to dla nich organizujemy bale, występy, loterie. I tak też było w naszym przedszkolu 1.06.2017r.\nPod kierunkiem "wodzirejek" z BAJKOTEKI dzieci spędziły wesołe chwile pośród tańców, konkursów, śpiewów i śmiechu. Pod okiem swych pań, w towarzystwie rówieśników, przy wtórze przebojów znanych dzieciom, uczciły swe święto. Dla ochłody i odpoczynku, w tym upalnym dniu, raczyły się soczkiem i pyszną tęczową galaretką z bitą śmietaną i chrupiącą rurką. Mniam...\nPonieważ tematem zabawy był bal dworski, dzieci przyszły przebrane w śliczne i kolorowe stroje, za których przygotowanie dziękujemy rodzicom. Pojawił się król i królowa, dworzanie i dwórki, rycerze, a także smoki i wróżki. Humory dopisywały przez cały dzień. Na kolejną zabawę z okazji Dnia Dziecka zapraszamy już za rok.


TERMINY planowanych SPOTKAŃ modlitewno-formacyjnych organizowanych w 2021r. dla Małych Rycerzy, kandydatów i wszystkich sympatyzujących z Legionem w celu rezerwacji dni wolnych z przeznaczeniem na osobiste uczestnictwo w tych ucztach duchowych.\n►23 maja 2021 – XVI Pielgrzymka Zawierzenia Legionu Matce Bożej, Jasna Góra, opiekun duchowy – ks. Lesław Krzyżak. Czuwanie z Królową Polski i adoracją Króla Miłosierdzia i Polski w kaplicy Cudownego Obrazu w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, od Apelu Jasnogórskiego do 4.00 w poniedziałek, 24.05.2021. Na obecny czas może uczestniczyć w ramach reżimu sanitarnego 27 osób, a więc skromna reprezentacja Legionu. Pozostali rycerze mogą w łączności duchowej i za pośrednictwem łącz internetowych. (Nie ma jeszcze klucza do wytypowania tej ilości chętnych członków Legionu, dlatego prosimy o cierpliwość, wyrozumiałość i zastosowanie się bez szemrania do decyzji organizatorów w tej kwestii). Liczymy (na Bożą pomoc), że do tego czasu nastąpią zmiany w dotychczasowych obostrzeniach sanitarnych i będzie umożliwione uczestnictwo większej reprezentacji rycerzy, przynajmniej jak miało to miejsce w ubiegłym roku (70 osób). Zapisy u Marii kom. 664 035 180\n►VII rekolekcje w Częstochowie z uwagi na panującą sytuację w kraju i ograniczenia sanitarne, nie są planowane i nie odbędą się podobnie jak w roku 2020.\n►30 lipca – 1 sierpnia 2021 – XXIII TRIDUUM ku czci Boga Ojca w Niepokalanowie, w tym VI rekolekcje, XII posiedzenie Zarządu i XIV obrady Zgromadzenia Animatorów i XXIII czuwanie ku czci Boga Ojca (noc z soboty na niedzielę, 31.07./1.08.2021). Jeśli Pan Bóg pozwoli to nauki rekolekcyjne poprowadzi ks. Grzegorz, Misjonarz Jezusa Miłosiernego, zaś opiekunem XXIII Tridduum i asystentem spotkań – ks. dr Lesław. Zapisy na XXIII TRIDUUM: u Marii kom. 664 035 180, od 25 maja 2021. Pierwszeństwo zgłaszania mają członkowie Zarządu (winni być na XII obradach Zarządu), animatorzy i przedstawiciele kół i grup modlitewnych, którzy będą reprezentantami swoich lokalnych wspólnot także w ramach XIII Zgromadzenia Animatorów.


Rozkoszne głupoty, czyli „Dziewczyna na klifie” Lucindy Riley | blog Pablosa\n← Małe gry bywają piękne, czyli dlaczego warto zagrać w „2064: Read Only Memories”\nNawet nie chce mi się wymyślać tytułu, czyli o „Bestiach i ludziach” Jacka Piekary →\nTak sobie mniej więcej wyobrażałem literaturę “kobiecą”, którą strasznie mocno próbuje napisać wielka fanka tego typu literatury. Próbuje, próbuje, ale to trudne, to niełatwe. Brnie dalej, był pewien pomysł, tu się noga powinęła, tam było ślisko i nastąpił upadek, wreszcie ostatkiem sił Lucinda Riley dobrnęła do końca i z poczuciem spełnionego marzenia, ale i pewnym strachem przed czytelnikami książkę wypuściła do ludzi.\nPewnie, że autorka nie pisała “Dziewczyny na klifie” jako debiutu. Ba, za sobą miała już całkiem sporo innych powieści, wydanych także pod pseudonimami, nim przyszedł czas na dzieje Grani i Aurory. Powieść jest jednak tak rozkosznie głupawa (ale nie głupia), tak czarująco oczywista w kolejno następujących wydarzeniach i tak wdzięcznie próbująca choć odrobinę dodać do treści cokolwiek niespodziewanego, że Lucinda Riley jawi się nie jako pisarka z dorobkiem, ale debiutantka właśnie, a przede wszystkim wielka fanka tego typu powieści. Z gatunku, który naprawdę lubię.\nGdyby to była moja kolejna powieść autorki, pewnie byłbym rozczarowany, może nawet oburzony banałami, jakimi strzela do nas pani Riley w “Dziewczynie na klifie”. Ale to nasze pierwsze spotkanie, i nim pozwolę sobie na jakąś trwalszą opinię, muszę przeczytać coś więcej. Sam bawiłem się nieźle, ale chyba jednak bardziej z powodu rozczulająco spapranej opowieści, niż samej fabuły czy przeżyć bohaterów. Dla takich rzeczy stworzono abonament – pewnie wydanych pieniędzy na zakup bym żałował, ale czytając w abonamencie nie żałuję ani chwili spędzonej z tym uroczym potworkiem.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Książki, Powieść, Romans i oznaczony tagami Albatros, dramat, Lucinda Riley, powieść, romans. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


„Ukraiński” Prawy Sektor jak „islamski” ISIL | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ\n← Kto przejął SKOK-i? Kto robi geszeft na Polakach?\nEpitafium dla J.Kulczyka … i dla III Żydo-RP →\nMiędzynarodowy Żyd (MŻ) zdaje sobie sprawę, że budowane przez niego światowe imperium nie ma szans nie tylko na kolejne zdobycze, ale nawet na utrzymanie dotychczasowych kolonii. Utrzymanie obecnego stanu posiadania przy pomocy militarnej siły – przynajmniej teoretycznie możliwe -, byłoby jawną polityczną farsą i kpiną z głoszonych haseł „demokracji i wolności”, które mają przecież pozytywnie wyróżniać tzw. Zachód i stanowić zachętę do rebelii w państwach, które MŻ zamierza podbić (np. Białoruś). A model całkowicie niereformowalnego żydowskiego kapitalizmu jest czynnikiem rozkładającym imperium od wewnątrz, choć w wyniku żydo-medialnej propagandy mimo, iż zdecydowana większość ludzi odczuwa ekonomiczny regres, to jednak nie wszyscy prawidłowo lokalizują jego źródła.\nTo tylko kwestia czasu gdy Polska znowu będzie miała problem z banderowcami. Widać ewidentnie, że rosną w siłę i na wojnie ukraińskiej pojawił się właśnie zachodni front, który może doprowadzić do tego, że powstanie tam nieprzyjazne Polsce państwo ze stolicą we Lwowie. – (Powstanie terrorystyczne państwo Prawego Sektora jako lustrzane odbicie Państwa Islamskiego – ISIL, zaprojektowane i stworzone przez Międzynarodowego Żyda, czyli USA, do wszczęcia wojny wśród Słowian. – D.Kosiur)\n3 responses to “„Ukraiński” Prawy Sektor jak „islamski” ISIL”\n2 sierpnia 2015 o 20:02\nIracka armia zestrzeliła bezzałogowca obsługiwanego przez ISIL, który został wyprodukowany w Izraelu – https://marucha.wordpress.com/2015/07/30/iracka-armia-zestrzelila-bezzalogowca-obslugiwanego-przez-isil-ktory-zostal-wyprodukowany-w-izraelu/\nPingback: Polska: Ochotnicze patrole antybanderowskie | WIERNI POLSCE SUWERENNEJ


ponad dwie dekady doświadczeń w dostarczaniu pełnego spektrum profesjonalnych usług teleinformatycznych.\nJakość udokumentowana zadowoleniem stałych, wieloletnich klientów biznesowych i instytucjonalnych – oparta\nna elastycznym podejściu do indywidualnych potrzeb, wysokiej dyspozycyjności oraz produktach sprawdzonych\nwytwórców. Kompleksowe rozwiązania na wszystkich poziomach infrastruktury ICT, od warstwy fizycznej sieci po\nspecjalistyczne oprogramowanie. Najnowsze technologie, przyjazne środowisko, bezpieczeństwo.\nWłaściciel Dolnośląskiego Centrum Backup-u.\ndał się poznać jako dostawca sprzętu, integrator rozwiązań teleinformatycznych wspomagających mały business a przede wszystkim jako dostawca usług związanych z nadzorem informatycznym. Mamy za sobą wiele wdrożeń systemów handlowych, księgowych, płacowych a nawet produkcyjnych. Wdrożenie zawsze połączone jest ze szkoleniem pracowników klienta, tak aby klient po zakończeniu wdrożenia był w stanie w 100% samodzielnie obsługiwać system. I tu możemy pochwalić się wielkim doświadczeniem zdobytym podczas prowadzenia przez klika lat szkoleń dla Dolnośląskiego Zakładu Doskonalenia Zawodowego we Wrocławiu. Krótko mówiąc jesteśmy w stanie ogarnąć całe Twoje zaplecze teleinformatyczne lub stworzyć je od podstaw i nauczyć Cię z niego korzystać aby pomnażać Twoje zyski.\nFirma założona została we wrześniu 1997 roku co plasuje ją jako najdłużej działającą na lokalnym rynku\nZatrudnia wysoko wykwalifikowanych inżynierów i techników.\nOd początku swojej działalności Firma ukierunkowana była na obsługę podmiotów gospodarczych – mikro i małych przedsiębiorstw – pozyskując od tego czasu coraz większe grono zadowolonych klientów\n„tylko prawdziwi twardziele nie robią backupów”\nJeżeli nie jesteś jednym z nich, a ponieważ jak dowodzą badania: „jeżeli proces tworzenia kopii zapasowych, w którymkolwiek momencie zależy od człowieka, to należy przyjąć, że kopii nie ma”\nTo rozwiązanie proponowane przez firmę InfoLex jest właśnie dla Ciebie!\nW pełni automatyczna, bezobsługowa, niezależna od użytkownika, pracująca w tle (nie trzeba przerywać swojej pracy) usługa zrobi kopię w Dolnośląskim Centrum Backupu i przechowa ją dla Ciebie na wypadek awarii sprzętu, ataku hackerskiego lub spowodowanej innymi powodami utraty danych.\nSprzęt możesz odkupić, ubezpieczyć – danych nie odkupisz, możesz ubezpieczyć ale ubezpieczyciel ich nie odzyska! Dużo lepiej jest je chronić.\nUsługa backupu oparta jest o bardzo nowoczesne rozwiązanie, jedno z pierwszych wdrożeń w Polsce:\nDell EMC Integrated Data Protection Appliance (IDPA 4400)\nBackup wykonywany za pomocą agenta (programiku) pracującego w tle na komputerach użytkowników: Dell EMC Avamar Client.\n– proces backup-u jest w pełni automatyczny i wykonywany bez ingerencji użytkownika zgodnie z ustalonym harmonogramem,\n– w cenie możemy wykonać do dwóch kopii zapasowych dziennie,\n– dzięki zaawansowanemu algorytmowi de-duplikacji bloków danych o zmiennej długości backup nie zajmuje więcej niż kilka-kilkanaście minut,\n– użytkownik nie odczuwa backupu i nie musi przerywać pracy na czas jego trwania,\n– brak wymagań dotyczących łącza, możliwy backup przez GSM.\n– warunkiem wykonania backup-u jest podłączenie do internetu i nie ma znaczenia czy komputer znajduje się w biurze, w domu czy za granicą,\n– backup serwera i baz danych wykonuje się w tle, nie wymaga przerw w dostępności usług,\nJak skutecznie zabezpieczyć swoje dane i nie pójść z torbami\nDzisiaj już nikt nie ma wątpliwości co do znaczenia systemów informatycznych w sprawnym funkcjonowaniu przedsiębiorstw. Od dawna obszar ten postrzegany jest jako komponent niezbędny, od sprawności którego zależy istnienie firmy. Równie ważne, a zwykle dużo cenniejsze od samej infrastruktury (sprzętu komputerowego, serwerowego, sieciowego) są dane i wiedza gromadzona przez firmę, jej pracowników, na tymże sprzęcie. Zresztą sprzęt często jest objęty gwarancją, można go ubezpieczyć i tak naprawdę wymiana uszkodzonego elementu infrastruktury jest zwykle bardzo prosta. Oferty ubezpieczycieli w zakresie ubezpieczenia danych są niestety rzadsze i drogie, a odszkodowanie obejmuje jedynie kompensatę pieniężną, co niestety nie spowoduje realnego odzyskania samych danych, których wartość rynkowa bądź po prostu codzienna użyteczność może być trudna do oszacowania.\nPrzyczyn utraty danych może być wiele. Najczęściej spotykane to:\n– awaria sprzętu, w szczególności dysku twardego (zwłaszcza w przypadku powszechnie dziś stosowanych dysków SSD próby odzyskania danych praktycznie zawsze kończą się niepowodzeniem);\n– kradzież komputera, serwera, a szczególnie laptopa, w przypadku którego dochodzi ryzyko zgubienia czy zniszczenia (słynny laptop Zbigniewa Z.);\n– celowe lub przypadkowe uszkodzenie, zniszczenie danych przez pracownika;\n– utrata danych w wyniku ataku hakerów, czy raczej – żeby nie obrażać tych ostatnich – cyberterrorystów.\nBodajże największe dzisiaj zagrożenie wynika właśnie z tej ostatniej przyczyny. Powszechność prób takich ataków jest przerażająca. Wynika ona z łatwości ich przeprowadzenia – gotowe narzędzia są dostępne na wyciągnięcie ręki w internecie. To powoduje, że średnio rozgarnięty gimnazjalista jest w stanie przeprowadzić – ot tak, dla hecy – skuteczny atak kończący się utratą wszystkich danych przedsiębiorstwa. Każdy, kto prowadzi korespondencję mailową, wie, że załączniki z wirusami typu ransomware przychodzą na skrzynkę mailowa kilka razy w tygodniu. Naprawdę, wystarczy chwila nieuwagi, żeby uruchomić załącznik szyfrujący cały dysk. Konsekwencją jest nie tylko utrata danych na komputerze, na którym załącznik został otwarty, ale również na wszystkich zasobach, do których dany użytkownik miał dostęp. W przypadku wysokouprawnionych osób (szefowie służb, zarząd, prezes) może być to wyjątkowo bolesny cios dla przedsiębiorstwa. Wysokości okupu za odszyfrowanie danych zaczynają od 1 bitcoina, co po dzisiejszym kursie daje wartość ok 45 tys. zł. Przy czym należy pamiętać, że płacimy z góry, nie mając pewności, czy otrzymamy klucz deszyfrujący i czy deszyfracja zakończy się sukcesem. Dochodzi do tego aspekt moralny płacenia okupów – zwykle pozyskane tą drogą pieniądze są pożytkowane na finansowanie terrorystów i reżimów totalitarnych (Korea Południowa, ISIS, Rosja, Białoruś).\nNależy mieć na uwadze również to, iż ustawodawca w tzw. ustawie o RODO nakłada obowiązek dbania o bezpieczeństwo danych, czyli również zabezpieczenia się przed ich utratą na jednostkę przetwarzającą.\nJedna z zasad tworzenia kopii zapasowych brzmi: „jeżeli w procedurze backupowej w którymkolwiek momencie bierze udział człowiek, należy założyć, że backupu nie mamy…”. Inna: „tylko twardziele nie robią backupu”.\nDobre rozwiązanie, w pełni zautomatyzowane, pozwalające na backup danych „w locie” (bez zatrzymywania usług, bez blokowania komputerów) to koszt kilkunastu, kilkudziesięciu, a nawet kilkuset tysięcy za same licencje oprogramowania backupowego. Musimy pamiętać również o kosztach corocznych odnowień takich licencji, kosztów wsparcia (maintenance), które też są niebagatelne. Do tego dochodzą wydatki na wdrożenia i uruchomienia, co zwłaszcza w przypadku serwerów może wygenerować poważny koszt.\nTo wciąż nie wszystko – trzeba jeszcze doliczyć koszty sprzętu: serwera backupowego, zasobów dyskowych (macierzy), streamerów i bibliotek taśmowych, samych taśm, licencji na backup na taśmach. To kolejne dziesiątki, a nawet setki tysięcy zł.\nNiebagatelną rzeczą są koszty związane z utrzymaniem takiej wyjątkowo wrażliwej i delikatnej infrastruktury – konserwacje, czyszczenia, regularny serwis. Coraz bardziej dotkliwe stają się wydatki na energię elektryczną. Trzeba też pamiętać, że zakupiony za ciężkie pieniądze sprzęt nie będzie nam służył bez końca – średni okres jego użytkowania to 5, maksymalnie 7 lat.\nWielokrotnie byliśmy świadkami utraty danych w obsługiwanych przez nas firmach. Zawsze wiązało się to z dotkliwymi dla nich konsekwencjami. Tymczasem wdrożenie profesjonalnych systemów backupowych dla większości naszych klientów jest finansowo nieosiągalne. Co w takim razie? Liczyć na łut szczęścia? Chyba każdy słyszał o prawie Murphy’ego: rzeczy pójdą tak źle, jak to tylko możliwe…\nChcemy, by nasi klienci nie musieli ciągle ryzykować utratą swoich danych. Od dłuższego czasu pracowaliśmy nad ofertą dostawy skutecznego systemu backupu. Z ogromną radością informujemy, iż nareszcie możemy zaoferować innowacyjne, najbardziej zaawansowane technicznie rozwiązanie, które odpowiada kompleksowo zarówno Państwa potrzebom, jak i możliwościom.\nBackup as Service – backup jako usługa\nTo proponowany przez nas system backupu spełniający najwyższe jakościowe standardy i stanowiący pierwsze w pełni automatyczne rozwiązanie, którego próżno szukać u innych dostawców usług IT. Pozwala ono na backupowanie danych przez małe przedsiębiorstwa ze stosunkowo niewielką liczbą jednostek centralnych, ale również przez organizacje z bardzo rozbudowaną i zaawansowaną infrastrukturą informatyczną.\nCo odróżnia backup as service od tradycyjnych, niezwykle kosztownych rozwiązań? Prawie wszystko: klient nie musi posiadać żadnej specjalnej infrastruktury, żadnego dysku, macierzy, streamerów, bibliotek, nie musi o to wszystko dbać ani dostarczać energii. Nie musi kupować licencji, agentów do poszczególnych baz danych, serwisów. Jedyne, czego wymaga backup jako usługa, to dostęp do internetu. A ten wszyscy już przecież mają.\nBackup as service to rozwiązanie o wielu niespotykanych dotąd możliwościach:\n– pozwala backupować dane z komputerów naszych klientów niezależnie od ich lokalizacji, może to być laptop pracownika, który jest w pracy, w domu, w delegacji, na urlopie – musi tylko mieć dostęp do internetu;\n– połącznie z internetem może być dowolnego rodzaju, również GSM;\n– proces backupu jest w pełni automatyczny, monitorowany i raportowany, dokonuje się bez ingerencji użytkownika, zgodnie z ustalonym harmonogramem;\n– w zależności od przyjętych przez firmę zasad, pracownik może (ale nie musi) mieć dostęp do backupowanych danych,\n– czas przechowywania backupowanych danych jest dowolny;\n– stosowane w naszym rozwiązaniu algorytmy pozwalają skrócić czas backupu urządzenia oraz przesyłu danych do absolutnego minimum – przeciętny czas backupu typowego biurowego desktopa czy laptopa to ok. 2–3 min. (w trakcie backupu użytkownik może normalnie pracować, cały proces może być dla niego zupełnie niewidoczny);\n– dane przesyłane przez internet są fragmentowane, kompresowane i podlegają silnemu szyfrowaniu – wedle dzisiejszej wiedzy nie da się ich „podejrzeć” (taką możliwością nie dysponują nawet tzw. „służby”);\n– technologia „wynosi” backup z siedziby przedsiębiorstwa, co zabezpiecza je przed utratą danych związaną ze zwykłą kradzieżą nośników, ale również z jakąś katastrofą lokalną (powódź, pożar, upadek statku powietrznego, atak UFO itp.);\n– system posiada kilkaset agentów (wtyczek) do najróżniejszych baz danych, programów, systemów informatycznych, bez żadnych dodatkowych kosztów po stronie klienta.\nPodsumowując: bezkonkurencyjne zalety rozwiązania backup as service wynikają zarówno z zastosowania nowatorskiej technologii, jak i z możliwości korzystania z niej jako usługi. Koszty lokalnego wdrożenia systemu byłby bowiem nie do przyjęcia nawet przez naszych największych klientów. Przy rozwiązaniu, które proponujemy, sprowadzają się do stałej niewielkiej miesięcznej opłaty, zaś „koszty wyjścia” są… zerowe.\nDokładna kalkulacja opłaty możliwa jest po ustaleniu polityki bezpieczeństwa firmy: harmonogramu, czasu retencji, rodzaju oraz ilości „surowych danych”, które miałyby być backupowane.\nFirma InfoLex prowadzi kompleksową obsługę informatyczną oraz serwis komputerowy w naszej firmie od początku 2017 roku. Wcześniej mieliśmy duże problemy z utrzymaniem w prawidłowym stanie naszej firmowej infrastruktury komputerowej. Dzięki kreatywnemu wsparciu i zaproponowaniu ciekawych rozwiązań technologicznych nasze problemy się skończyły, za co jestem niezmiernie wdzięczna.\nInfoLex prowadzi wsparcie zarówno zdalne, jak i „on site” w przypadku awarii systemów operacyjnych, problemów technicznych i programowych. Interwencje przeprowadzane są zawsze bardzo szybko i praktycznie zawsze kończąc się sukcesem.\nDotychczasowa współpraca pozwala nam polecić firmę InfoLex, jako profesjonalnego partnera w zakresie kompleksowej obsługi informatycznej.\nFirma profesjonalna i godna zaufania. Polecam ich usługi.


Sprawdź Zapiski na biletach ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nbiletach chomikuj download ebook EPUB free kindle Michał MOBI Olszewski pobierz ebook Zapiski\nZapiski na biletach - to ebook opublikowany przez Czarne.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788380494145.\nPremiera "Zapiski na biletach" miała miejsce dnia 2017-10-04.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: Literatura piękna. Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Zapiski na biletach to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Zapiski na biletach musisz poświęcić ~7 -9 godzin. Na ebook składa się około 304 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 76000 słów.\nZapiski na biletach - powiązane ebooki do pobrania:\nKonsekwencje... Gdyby całkowicie przesądzały o tym, jakie decyzje podejmujemy, ludzki świat prawdopodobnie nigdy nie byłby uporządkowany...Ta myśl determinuje pierwszy tom nowej trzytomowej serii powieściowej autorki bestsellerowej „Córki Cieni”. Osadzona w latach 70. ciemnego PRLu historia opowiada losy dziewczyny, która traci...


Ozdoby, Dekoracje w Ostrowie Wielkopolskim, 2019\nw kategorii Ozdoby dekoracje w Ostrowie Wielkopolskim\nOzdoby dekoracje porównaj ceny i koszty w Ostrowie Wielkopolskim\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na ozdoby dekoracje w Ostrowie Wielkopolskim? Złóż zapytanie, a firmy z Ostrowa Wielkopolskiego same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Jeans trendy Piła, Odzież dla młodzieży Pleszew, Kawa herbata kakao Śrem\nJeśli interesują Cię opinie na temat ozdoby dekoracje, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Ostrowa Wielkopolskiego. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się ozdoby dekoracje w Ostrowie Wielkopolskim, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nPodobne zlecenia: Usługi, Fachowiec, Zlecenia, Szukam zleceń, Usługi Ostrów Wielkopolski, Fachowiec Ostrów Wielkopolski, Zlecenia Ostrów Wielkopolski, Szukam zleceń Ostrów Wielkopolski


You are here: Home » Fitness » Obuwie sportowe\nZastanawiacie się nad tym czy uprawianie sportu jest dobrym rozwiązaniem? Naturalnie, że jest, ale potrzeba odpowiedniego podejścia. Bez należytego podejścia nie zdziała się po prostu nic. W przypadku sportu należy powiedzieć o obuwiu sportowym. Obuwie sportowe jest warunkiem, bez którego po prostu nic się nie obejdzie, po prostu nic. Każdy kto choć w najmniejszym stopniu interesuje się sportem, przyzna, że moje słowa są zgodne z prawdą. Można powiedzieć, że nie ma z czym dyskutować, ale jeżeli uważacie inaczej, serdecznie zachęcam do tego, aby się ze mną skontaktować. Gwarantuję, że ustosunkuje się dosłownie do każdego zapytania. Nie będzie mowy o pytania, na które nie ma odpowiedzi. Odpowiedź znajdzie się w każdym przypadku. Już tak teraz na sam koniec chciałbym zachęcić wszystkich do uprawiania sportu. Decyzja wydaje się być oczywista, ale należy tylko i wyłącznie do Was. Nikt nie może zmusić do tego, co jest odpowiednie (uprawianie sportu z całą pewnością należy do odpowiednich zajęć).


Czas na kobiety! - Mamopracuj\nKobiety odgrywają kluczową rolę w rozwoju gospodarki, tworzeniu nowych miejsc pracy i pokonywaniu kryzysu. Jak wzmocnić obecność kobiet w gospodarce? Możemy się do tego bezpośrednio przyczynić. Przeczytajcie o Europejskiej Inicjatywie Obywatelskiej i – jeśli ją popieracie – zagłosujcie na tak!\nRedakcja portalu Mamo Pracuj - 02/12/2013\nApel o pomoc w ważnej społecznej sprawie dla nas, europejskich kobiet.\nJeden milion startuje z jedynką. JEDEN – to TY. Trzeba zebrać 1.000.000 podpisów.\nAmbasadorki Przedsiębiorczości Kobiet zaangażowały się w akcję zbierania głosów poparcia dla Europejskiej Inicjatywy Obywatelskiej Act 4 Growth, inaczej Działajmy dla Rozwoju, do której poparcia zapraszają nas, Polki. Przedsiębiorczość Kobiet to konieczność dla gospodarki, jednak, aby wykorzystać pełen potencjał firm na rzecz wzrostu gospodarczego oraz tworzenia miejsc pracy, potrzebne są znaczne środki. Polityka wspierania firm będących własnością kobiet wypadła z projektów ustawodawczych Komisji Europejskiej, dlatego też Act 4 Growth proponuje 4 kluczowe elementy strategii niezbędne do zwiększenia liczby kobiet – przedsiębiorców.\nJakie są sugestie zmian wysuwane przez Act 4 Growth?\nUtworzenie Europejskiego Biura ds. Przedsiębiorczości Kobiet w celu zapewnienia infrastruktury niezbędnej do wspierania przedsiębiorczości wśród kobiet.\nPowołanie Dyrektora ds. Przedsiębiorczości Kobiet w ramach Komisji Europejskiej, w celu podnoszenia świadomości korzyści gospodarczych wynikających z rosnącej liczby przedsiębiorstw prowadzonych przez kobiety.\nZbieranie danych statystycznych o przedsiębiorczości kobiet w krajach europejskich, w postaci umożliwiającej rozdzielenie danych na temat przedsiębiorstw prowadzonych przez osoby różnej płci.\nEgzekwowanie realizacji obowiązujących przepisów w zakresie równości płci w szczególności skoncentrować się na podniesieniu poziomu transparentności przy alokacji zasobów i środków finansowych.\nInicjatorki wierzą, że te 4 postulaty spowodują dużą zmianę dla rozwoju gospodarczego. Takie same 4 żądania zostały wprowadzone do prawodawstwa Stanów Zjednoczonych w 1988 roku. Statystyki amerykańskie wykazują, że kobiety odgrywają kluczową rolę w rozwoju gospodarki, tworzeniu nowych miejsc pracy i pokonywaniu kryzysu.\nW jaki sposób Act 4 Growth dokona zmian?\nBy zainicjowane działania nabrały mocy, potrzebne jest zabranie w ciągu roku 1 000 000 podpisów osób wspierających, wówczas Komisja Europejska rozpatrzy proponowane zmiany. Jeśli chcesz, by Twój głos zmienił prawodawstwo unijne dotyczące przedsiębiorczości kobiet zrób kolejny krok – podpisz petycję i przekaż te informacje dalej – Twoim znajomym, rodzinie, poprzez różne kanały komunikacji.\nGłosować można na przykład on-line. Potrzebnych jest tysiąc osób w Polsce, które zbiorą po 100 głosów. 100 000 głosów w Polsce to minimum. Termin 1 marca 2014.\nWięcej szczegółów zawiera opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na której opiera się inicjatywa.\nZagłosuj tutaj oraz znajdź nas na Facebooku.


Dom na sprzedaż, Nowotarski Krościenko św Kingi, 488 000 PLN, 310 m2, domy-38685 | Domy.pl\nDom na sprzedaż: Nowotarski, Krościenko, św Kingi\nCena za m²: 1574,19 PLN / m²\nTyp domu: budynek wolnostojący, nowe budownictwo\nMateriał budowlany: budynek wolnostojący, nowe budownictwo\nDodatkowo: działka; W pobliżu: tereny rekreacyjne, las; Rozkład: korzystny układ, słoneczne, widokowe, ustawne; Standard mieszkania: do wykończenia; Ogrzewanie: centralne własne w budynku; Media/instalacje: woda, prąd, kanalizacja; Liczba kondygnacji: 3; Dach: blacha, blachodachówka, gont; Do sprzedania dom w stanie surowym otwartym położony w Krościenku Nad Dunajcem. Dom położony na pięknej, malowniczej działce o powierzchni 517m2. Dom o powierzchni 310m2 - Dom zbudowany z nowoczesnych materiałów -betonu komórkowego i pustaków max.Wszyskie media na działce. Dom pokryty blacha gontopodobną. Bardzo dobry dojazd do nieruchomości . Dom przechstronny, wygodny bardzo ładnie i ciekawie zaprojektowany. Dodatkowym atutem jest lokalizacja dojazd do Szczawnicy zajmuje 3-5 minut, blisko także do innych atrakcji Pienin i Szczawnicy takich jak trasy rowerowy, spływ Dunajcem szlaki górskie.WARTO kupić z GRUPĄ B12:potwierdzenie stanu prawnego oferty oraz przeprowadzenie transakcji przez pośredników w obrocie nieruchomościami z blisko dwudziestoletnim doświadczeniem;komplet dokumentów przy zakupie, potrzebnych do kredytu, pełna obsługa transakcji jak i formalności po zakupie - m.in. związanych z przepisaniem mediów, przejęciem nieruchomości;doradztwo kredytowe / finansowe przy współpracy z profesjonalnymi zewnętrznymi brokerami kredytowymi;doradztwo przy regulacji stanów nabywanych nieruchomości - egzekucje komornicze, obciążenia hipoteczne, odcięte media, uzyskanie WZ czy pozwolenia na budowę, spadkobranie, brak drogi koniecznej, dożywocie, wzmianki i ostrzeżenia w księdze wieczystej, zakładaniu ksiąg wieczystych, itd.stała współpraca z kilkunastoma kancelaria notarialnymi - projekty umów, doradztwo, najlepsze stawki, dogodne terminy i godziny umów;regulacja stanów prawnych i faktycznych nieruchomości gruntowych w oparciu o dział geodezyjny i architekta - geodetapomiary.pl;administracja i zarządzanie nieruchomościami mieszkaniowymi i komercyjnymi - zarzadcakrakow.pl;jedno z najdłużej działających biur nieruchomości w Krakowie, Wieliczce, Skawinie, Nowym Targu, Wadowicach i na terenie Małopolski - od 1997 roku;ponad 3000 ofert na stronie b12.pl - więcej zdjęć, szczegółowe opisy, porównywarka ofert, możliwość bezpośredniej negocjacji z właścicielami - sprawdź sam;ubezpieczenie transakcji;infolinia - poniedziałek-piątek od 9 do 19, w soboty od 10 do,; Liczba wyświetleń ogłoszenia: 585\nDom na sprzedaż: Nowotarski Krościenko św Kingi Numer ogłoszenia: domy-38685\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 38685 - Dom na sprzedaż, Nowotarski, Krościenko, św Kingi, powierzchnia: 310 m², cena: 488 000 PLN. Proszę o kontakt.


Nero 424 EC Opakowanie 10L\n628,44 zł - 10%\nHerbicyd Nero 424 EC jest środkiem chwastobójczym w formie koncentratu do sporządzania emulsji wodnej, stosowanym doglebowo, przeznaczonym do zwalczania niektórych jednorocznych chwastów dwuliściennych oraz jednoliściennych w rzepaku ozimym. Środek pobierany jest poprzez korzenie i hipokotyl kiełkujących chwastów, najskuteczniej zwalcza chwasty do fazy pierwszych liści.\nHerbicyd Nero 424 EC to środek chwastobójczy do stosowania w uprawach rzepaku ozimego. Stosowany doglebowo zwalcza szeroki wachlarz chwastów działając głównie na kiełkujące rośliny.Herbicyd Nero 424 EC jest środkiem chwastobójczym w formie...\nDual Gold 960 EC jest herbicydem selektywnym, układowym, powodującym hamowanie kiełkowania i rozwoju siewek chwastów. Środek pobierany jest przez...\n151,00 zł 167,77 zł\nSawin S 50 WG\nSawin S 50 WG jest środkiem chwastobójczym w formie granulatu, do sporządzania zawiesiny wodnej stosowanym nalistnie, przeznaczonym do...\nSUNFIRE 500SC to selektywny herbicyd o działaniu układowym, stosowany doglebowo, w formie stężonej zawiesiny do rozcieńczania wodą (SC).Zgodnie z...\n249,28 zł 276,97 zł\nSpotlight Plus 060 EO jest środkiem chwastobójczym przeznaczonym do niszczenia naci ziemniaczanej (plantacje ziemniaka jadalnego i przemysłowego).\n248,49 zł 276,09 zł\nHELM-Flurox 200 EC jest herbicydem selektywnym o działaniu układowym, pobieranym jest poprzez liście chwastów, a następnie przemieszczanym do...\nJest to kompletny herbicyd powschodowy przygotowany do stosowania wyłącznie w uprawie kukurydzy. Jeden zabieg bezkonkurencyjnie zwalcza perz oraz...\n335,59 zł 372,87 zł\nVenzar 80 WP jest herbicydem selektywnym o działaniu układowym, stosowanym doglebowo lub nalistnie, występującym w formie proszku do sporządzania...


VanEck złożył do SECu wniosek o ETF Ethereum - Bitcoin.pl\nVanEck złożył do SECu wniosek o ETF Ethereum\n2021-05-08 00:48 Ethereum\nVanEck złożył w piątek wniosek do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) o utworzenie funduszu ETF Ethereum. Firma już wcześniej […]\nVanEck złożył w piątek wniosek do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) o utworzenie funduszu ETF Ethereum. Firma już wcześniej ubiegała się o utworzenie Bitcoinowego ETFu, a wniosek ten w tym momencie oczekuje na przegląd. Jest to jednak pierwsza próba stworzenia ETF Ethereum. Jeśli się powiedzie, będzie to pierwszy taki ETF dostępny na amerykańskich rynkach akcji.\nRosnący impet Ethereum\nEthereum (ETH) osiągnęło ostatnio nowe szczyty w kilku wskaźnikach. Szereg liderów branży, takich jak Mark Cuban, wyraziło nawet przekonanie, że ETH w dłuższej perspektywie przewyższy kapitalizację rynkową BTC.\nJak na razie, pomimo posiadania najwyższego hash rate i kapitalizacji rynkowej, Bitcoin nie spełnia swojej roli, jeśli chodzi o przypadki użycia. Jest on głównie używany jako magazyn wartości i środek wymiany. Istnieje jednak wiele rzeczy, które altcoiny mogą robić, a których Bitcoin nie może.\nEVM Ethereum pozwala na tworzenie natywnych smart kontraktów i tokenów, które tworzą wiele nowych możliwości. Są to m.in. zdecentralizowane giełdy (jak coraz bardziej popularna Uniswap), stablecoiny zabezpieczone przez blockchain Ethereum (jak USDT lub USDC) i wiele więcej.\nEthereum posiada obecnie tylko około 37% wartości Bitcoina, ale aż ponad 59% wolumenu handlu i aż 570% liczby transakcji. Wynika to z faktu, że zdecentralizowane platformy budowane na innych blockchainach, takich jak Ethereum i Binance Smart Chain, pozwalają ludziom handlować niezliczoną ilością tokenów, a nie tylko tokenem bazowym.\nObecnie nie jest to możliwe w przypadku Bitcoina. Nawet gdyby było, opłaty transakcyjne Bitcoina byłyby zbyt wygórowane dla przeciętnego użytkownika. Wraz z pojawiającym się na horyzoncie Ethereum 2.0, ETH wydaje się być niezwykle atrakcyjną inwestycją dla traderów.\nWprowadzenie Ethereum do głównego nurtu\nEthereum ETF pozwoliłby inwestorom detalicznym kupować i sprzedawać ETH bezpośrednio na swoich rachunkach maklerskich. Otworzyłoby to zupełnie nowy świat popytu. Wielu detalistów, którzy nie mieli środków lub wiedzy technicznej, aby zakupić własne Ethereum, teraz będzie mogło to zrobić za pomocą jednego kliknięcia. Co więcej, wszystko to korzystając z istniejącego interfejsu, który już dobrze znają.\nDodatkowo, ramy regulacyjne otaczające ETF-y są znacznie bardziej przejrzyste niż nie jasne implikacje podatkowe związane z bezpośrednim zakupem kryptowalut. Ułatwi to instytucjom zakup Ethereum. Będą one bowiem mogły mieć je w księgach i spłacać podatek od zysków kapitałowych w ustrukturyzowany sposób. Taki do którego są przyzwyczajone.\nPrawdopodobnie, jeśli zostanie zatwierdzony Bitcoin ETF, ETF Ethereum to tylko kwestia czasu. W ciągu ostatnich kilku miesięcy widzieliśmy sygnały, że dotychczasowy przemysł finansowy stopniowo rozgrzewa się do wejścia w kryptowaluty. Na przykład S&P DJI wydała indeksy Bitcoin i Ethereum na początku tego tygodnia.\nAmerykańska Komisja Papierów Wartościowcyh I Giełd ETF ETH Ethereum SEC VanEck


Zdjęcia wesele - Katalog Stron WWW\nKatalog Stron WWW Fotograf Wesele 7 lat katalogu w sieci!\nWhitedressphoto - Zdjęcia wesele\nWhitedressphoto to najwyższej jakości fotografia ślubna dla tych, którzy chcą, aby ich najpiękniejsze chwile były zapisane na zawsze. W ofercie firmy znajdują się: sesje narzeczeńskie, reportaże ślubne, sesje plenerowe, fotografia ślubna ogólna z ceremonii zaślubin oraz z zabawy weselnej. Również dostępne są usługi fotografii portretowej i dziecięcej. Zachęcamy do wejścia na stronę Whitedressphoto i zapoznania się z portfolio!


Księgi Podatkowe - Biuro Księgowe Warszawa - Tania Rachunkowość\nKiedy ilość dokumentów i prowadzonych zestawień zaczyna przerastać nasze możliwości, a zawiłości podatkowe stają się zbyt skomplikowane, to korzystnym rozwiązaniem jest skorzystanie z usług biura rachunkowego.\nBiuro rachunkowe w zależności od indywidualnych potrzeb zleceniodawcy jest w stanie zająć się każdym aspektem prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie rachunkowości i prowadzenia księgi podatkowej. Zapraszamy osoby z okolic Warszawy do kierowania zapytań do naszego biura rachunkowego, na temat prowadzenia ksiąg przychodów i rozchodów.\nNajpopularniejszym sposobem rozliczania się z urzędem skarbowym w przypadku wielu przedsiębiorców jest księga przychodów i rozchodów. Jednak nie każda osoba prowadząca firmę jest w stanie podołać temu obowiązkowi, tak aby było to zgodne z oczekiwaniami urzędu skarbowego. Co więcej, kiedy firma rozwija się dynamicznie, powstaje coraz więcej dokumentów, które muszą być uwzględnione w ramach rozliczeń podatkowych.\nNie każdy przedsiębiorca wie, które dokumenty zakupowe można odpisać od podatku i które powinny zostać uwzględnione w miesięcznym zestawieniu. W takim przypadku dużo korzystniej jest skorzystać z usług biura rachunkowego, które jest w stanie wykonać za nas całą pracę włączania dokumentów, a także stworzenia odpowiedniego zestawienia.\nPracownicy biura mogą nas także odciążyć w zakresie stworzenia deklaracji podatkowej, która powstaje na bazie comiesięcznych zestawień. Będziemy mieć wtedy pewność, że nie popełnimy żadnego błędu na zakresie wypełniania deklaracji podatkowej.


347. Naleśnik z jajkiem sadzonym na pożywne śniadanie dla matki polki | Kuchnia Pysznościowa- blog kulinarny\n8/05/2015 jajka , na śniadanie , placuszki i naleśniki 0\n8/05/2015 jajka , na śniadanie , placuszki i naleśniki\nJest 7:30 rano. Dziecię moje właśnie daje mi znać, że głód doskwiera już jej ogromny i nie da się dłużej pacyfikować za pomocą smoczka. Znaczy się matka musi wstać.\nNiby to nie jest bardzo wczesna godzina, ale chętnie jeszcze bym się poprzewracała z boku na bok.\nWięc matka zwleka się powoli i ślamazarnie. Najpierw muszę ogarnąć śniadanie Zołzy, bo ta kocia łachudra bez pełnej michy żyć nie daje. Potem kawa dla matki polki niewyspanej. Jak już mam kawę to idę po dziecię. Dzieć na mój widok zapodaje uśmiech numer 5, bo wie że zaraz popłynie morze mleka. Mleko, mleczko, mlekunio...czegóż można chcieć więcej. Matka już udobruchana, że ją ktoś postawił do pionu. Więc jedną ręką ogarniam karmienie dziecia, a drugą popijam duszkiem kawę. Zaczynam wracać do świata żywych.\nPo jedzeniu kolejna część rytuału, czyli przewijanie (kto mi wmawiał że to nie śmierdzi?). Potem sobie gadamy chwilę z Luśką. Tematy są różne, czasem jest to kryzys w Grecji, czasem najlepsze fasony sukienek. Na całe szczęście matka gada takie głupoty, że maluch przy tym usypia.\nNo to teraz luz ma matka! Całe 30 minut (no czasem w porywach do 40) dla siebie. Do biegu, gotowi, start! To teraz mam czas żeby wziąć prysznic, wysuszyć grzyweczkę (obowiązkowo), nastawić pranie, zebrać poprzednie pranie z suszarki (o żadnym prasowaniu nie ma mowy), podlać kwiatki w całym domu i na balkonie, zmyć górę brudnych naczyń po Miśkosławie, no i wreszcie naszykować śniadanie dla siebie, jak się uda to zrobię też zdjęcia na bloga, zazwyczaj się jednak nie udaje. Zjeść w spokoju już raczej nie zdążę. Chwała niebiosom, że opanowałam sztukę jedzenia z małym terrorystą na rękach.\nŚniadanie musi być przemyślane i pożywne bardzo. To wszak najważniejszy posiłek w ciągu dnia i w praktycznie jedyny do 20:00. Ponieważ w ciągu dnia moje dziecię prawie nie śpi i życzy sobie obecności wiernych poddanych, którzy będą je zabawiać rozmową, albo będą podawali mleko.Jak to mówią "Spanie jest dla leszczy".\nNaleśnik z mąki pełnoziarnistej, który został z obiadu z poprzedniego dnia się nada. Wbić do niego tylko jajo, dosypać jakiejś zieleniny i już jest świetne śniadanie. Matka polka już ma siłę na cały dzień gier i zabaw towarzyskich z 3-miesięcznym gagatkiem.\nNALEŚNIK Z JAJKIEM SADZONYM:\n(poniższe proporcje są przewidziane na jedną porcję-jak potrzeba wam więcej to zwiększacie ilość składników)\n-naleśnik (tutaj możecie znaleźć przepis na naleśniki)\n-sól, pieprz, garść świeżego szczypiorku\nRozgrzać patelnię na małym ogniu i rozpuścić na niej odrobinę masła. Położyć na patelni gotowego naleśnika i gdy delikatnie również on się rozgrzeje wbić na jego środek jajko. Zawinąć brzegi do środka, tak żeby całość była zgrabnym kwadratem z żółtkiem w samym środku. Oprószyć naleśnika i jajo solą i pieprzem oraz posiekanym szczypiorkiem. Gdy białko się zetnie zdjąć naleśnika z patelni i od razu podawać.\n*gdy ma się więcej czasu na zrobienie śniadanie polecam "pod" jajko dodać plaster żółtego lub pleśniowego sera, plaster szynki parmeńskiej lub posiekane suszone pomidory.


Wygodnie i praktyczne szelki guard w liściasty wzór idealne na spacery!\nszelki guard BEETROOT / LEAVES\nSzelki typu guard z kolekcji BEETROOT idealnie sprawdzą się u wszystkich psich uciekinierów, którzy potrafią wyślizgnąć się z każdego niemal sprzętu oraz piesków aktywnych, lubiących dzikie szaleństwa. Zdrowa dla psiej anatomii konstrukcja oraz możliwość regulacji sprawiają, że guardy to szelki idealne również dla psiaków, które jeszcze rosną.\nXXS 21-26 cm 30-36 cm\nKto powiedział, że buraczki nie mogą być eleganckie? BEETROOT LEAVES to świeża, letnia propozycja, w której pierwsze skrzypce gra piękna pastelowa zieleń i wyrazisty wzór liści.\nDla prawdziwych psich wygodnickich możemy podszyć szeleczki mięciutkim neoprenem w kolorze nawiązującym do wzoru (ze względów technicznych brak opcji dla taśmy 15 mm). W kolekcji BEETROOT będzie to bordo. Podszycie dodaje ok 2-3 mm do szerokości taśmy.\n15 mm (używana w rozmiarach XXS i XS) - odpowiednia dla psich maluszków i mikro ras (np cziłałek i yorków), które ważą nie więcej niż 4 kg\npas do auta / BEETROOT\n85,0 zł 74,8 zł


Trufla: Mini chlebki bananowo-czekoladowe.\nMini chlebki bananowo-czekoladowe.\n"Tylko dzieci potrafią zatknąć kij w piasku, uznać, że jest królową i obdarzyć go miłością" Antoine de Saint Exupéry.\nIleż w tym prawdy. Kiedy przestajemy być dziećmi, często zapominamy, ile rzeczy jest nam dane dzięki wyobraźni, zupełnie za darmo i na wyciągnięcie ręki. Nie każę teraz każdemu uwierzyć, że patyk wbity w ziemię jest królową;-) Ale choćby chmury.\nObserwacja przepływających powolnie i dostojnie po niebie chmur, jest niesamowicie ciekawa. Gdzie one tak płyną? Czy chmury gdzieś mieszkają? Wszystko stoi, one przepływają. Postrzępione, drobne, przejrzyste, wielkie, gęste jak kłęby cukrowej waty, kiedy zmierzcha, zaczynają różowieć, seledynowieć i czerwienić się. Zamieniają się też w zwierzęta. Słonie, żółwie, psy i tygrysy. Albo przedmioty. I każdy widzi w nich co innego, mimo, że patrzy na ten sam kształt... Na końcu ulicy, którą widzę z okna kuchni, jest żywopłot, targany wiatrem, zraszany deszczem, wciąż ten sam. Co dzień odbywa się nad nim spektakl. Przepływają i zmieniają się dekoracje. Każda inna. Chmury ubierają niebo. Często też "ubierają" dzień. Ubierają go w nastrój...\nMiękki i wilgotny, pachnący skarmelizowanymi podczas pieczenia bananami. Mój ulubiony chlebek bananowy Sophie Dahl, do którego dodałam pokruszoną czekoladę, pyszny na deser i podwieczorek. A czasem nawet na drugie śniadanie, czemu nie, upieczony z pełnoziarnistej mąki orkiszowej, wspaniale zastąpi kupne słodkie bułeczki czy przekąski.\nMini chlebki bananowo-czekoladowe\n100g syropu z agawy/80-90g płynnego miodu/ 115g ksylitolu (lub 150g brązowego cukru)\n1 pełna, lekko czubata łyżeczka sody\n180g ulubionej mąki (użyłam orkiszowej pełnoziarnistej)\n50g czekolady 70%, drobno pokruszonej\nBanany rozgnieść widelcem, dodać masło i jajko, zmiksować.\nMiksując dodać resztę składników, aż masa się połączy.\nMasę przelać do lekko nasmarowanych masłem i wyłożonych pergaminem mini foremek\n(użyłam 7 foremek o wym.ok. 4x9,5x7cm, można też użyć foremki na muffinki, napełniając je do połowy)\nlub blaszki (o wymiarach 26x8x7cm , 23x13x6cm lub podobnej).\nPiec: małe foremki 30-35min, dużą blaszkę 50-60min.\nKroić po zupełnym ostudzeniu.\nLabels: Ciasta i Ciasteczka, Czekolada, Dla dzieci, Kuchnia Pieciu Przemian (KPP) - Przepisy, Łatwe\nPatrycjo, wszystko dzis u Ciebie takie piekne... I te slowa na poczatku (uwielbiam fotografowac chmury) i te chlebki, ktore tez uwielbiam :) Musze sprobowac z maka orkiszowa, musza byc pyszne. A talerzyk z drzewkiem i czerwonym ptaszkiem zachwycajacy :)\nPiekłam już kilka chlebków bananowych, ale ten od Sophie Dahl wciąż jest u mnie na pierwszym miejscu. Wspaniały!\nA chmury obserwować uwielbiam. Nigdy nie zapomnę pewnego ciepłego, śródziemnomorskiego dnia, kiedy to na ławce, wpatrzona w chmury, żegnałam się z morzem...\nJuż tyle myślałam o chlebku bananowym, ale nigdy nie wprowadziłam planów w czyn - może dlatego, że bardzo rzadko pojawiają się w moim domu banany. Może tym razem kupie je specjalnie, z pełną premedytacją...\nJakie wspaniałe. A i przepis wspaniały, można wsypać ulubioną mąkę! I substancji słodzącej dowolność!\nPiękne!Od dawna szukam takich foremek, zdradzisz gdzie kupiłaś?Pewnie u siebie, zagramanicą :P\njejku, jak smacznie!\nJedną z moich dziecięcych zabaw była gra w skojarzenia. Z chmurami oczywiście! Tyle kształtów przychodziło mi wtedy do głowy...teraz już trudniej ze mną w to zagrać. A chlebki bananowe uwielbiam. Ten Sophie Dahl również. I mam pytanie odnoście foremek : gdzie można dostać takie cudeńka ? ;)\njeszcze nie piekłam chlebka bananowego ale widzę że mnóstwo osób go uwielbia :) tyle przepisów na nie że aż ciężko się zdecydowac wg jakiej receptury upec :) pozdrawiam\nŚliczne są te chlebki, aż zapragnęłam spróbować, zapisuję do zrobienia ;)\nZielenino, Holha 96\nTak, kupiłam je u siebie, w TKmaxx były jakoś pod koniec grudnia:)\nale magicznie dziś u Ciebie (zresztą magicznie to jest chyba zawsze). ja w dzieciństwie uuuwielbiałam patrzeć w chmury i albo po prostu obserwować jak przegania je wiatr lub właśnie wyszukiwać rozmaite kształty. Właściwie to dotąd tak robię. Przypomnialam sobie dzięki Tobie o wspaniałym popołudniu w zeszłe lato, kiedy to urządziliśmy piknik i właśnie wymyślaliśmy chmurkowe kształty i postaci. W ogóle ciągnie mnie do nieba - uwielbiam ciche, letnie wieczory i patrzenie w gwiazdy. I o ile gdy patrze na chmury ogarnia mnie spokój, to patrząc w gwiazdy napawa mnie niewytłumaczalny niepokój. zazwyczaj.\nach, nie dodałam, że na chlebek mam przeogromną ochotę. z racji diety zrobię go na najbliższy wiosenny piknik połączony z wgapianiem się w chmury ;) oby nastąpił jak najprędzej.\nU nas dzisiaj pochmurnie i deszczowo... Piękne niebo - mam nadzieję że ubrało Twój dzień w wyjątkowy nastrój:)\nA ja mam na dzisiaj zaplanowany chlebek bananowo-czekoladowy z daktylami.\nŚwietne foremki, mam podobne tylko że jeszcze bardziej miniaturowe:)\nGdy jest ciepło, a niebo tak piękne jak na Twoim zdjęciu, lubię patrzeć na chmury i wyobrażać sobie jakie cuda w nich mogą się kryć ... albo gdy patrzę na gwiazdy i zastanawiam się, czy żyją na nich wróżki ... wiem, że to dziecinada, ale zawsze wtedy uśmiecham się z twarzą do słońca lub księżyca. A teraz uśmiecham się na myśl o leżeniu na kocu, ciepłej ziemi, chmurach przepływających mi ponad głową i tych chlebkach w koszyku obok, wraz z butelką mleka lub zimnej lemoniady ... ależ się rozmarzyłam :)\nw takim mini keksowkach wyglada cudnie:) a na bananowe wypieki to zawsze mam ochote:)\nCos w tym jest, ze kiedy stajemy sie dorosli, nasza wyobraznia nagle przestaje funkcjonowac tak jak kiedys. Przestajemy wierzyc, ze wszystko jest mozliwe. A czasem milo byloby te wiare zachowac. Dlatego chyba warto pielegnowac w sobie dziecko.\nA chlebki pyszne! Zabralabym taki jeden jutro do pracy :)\nSuper chlebki i foremki! Wstyd się przyznać, że chlebków nie robiłam nigdy bananowych:)\nCo do dzieci, dzieciaki naturalnie są bardziej kreatywne, ale życie jest tak skomplikowane, że wyamga od nas raczej rutyny i uczenia się schematów niż kreatywności. I od siebie sądzę, że dzieciaki równie dobrze mogą pałać czystą miłością jak i czystą złośliwością:)\nChmurne teatry to moja ulubiona zabawa z dzieciństwa, w której często towarzyszyła mi Mama. Ileż się wtedy działo na niebie! I tylko dla nas.\nPięknie i tak pogodnie dziś u Ciebie! :)\nA wiesz Patrycja, ze uslyszalam kiedys, ze "przestajemy byc dziecmi gdy zaczyna man smakowac czarna/gorzka czekolada", zastanawiam sie czy to prawda...\nwiele lat temu jadłam chlebek bananowy, ale albo nie był zbyt smaczny, albo zwyczajnie to nie był mój smak\nprzyznam, że kusi mnie by spróbować raz jeszcze, gdy moje kubki smakowe zmieniły się - będę pamiętać o tym przepisie\ncudownie jest byc dzieckiem i patrzec w chmury.\ni słowa Basi buruuberii bardzo mi się podobaja.. i chyba w tej czekoladzie jest coś z prawdy.\nładne są te chlebki. takie Twoje.\nWspaniałe chlebki Patrycjo! Uwielbiam takie smaki, ich wilgotność i zapach. Cudne:)\nSzukałam kształtów w chmurach. Szukam do dziś:)\nPiękne te chlebki-to mój ulubiony chyba przepis - czekoladę zastępuję żurawiną:)\nA foremki cudne! To są chyba takie foremki do financiers, prawda?\nJa pamiętam inną zabawę z chmurami. Czasami w chmurach tworzą się prześwity i przez nie wydobywa się smużka światła, taki promień olśnienia. Jak byłam mała to z dzieciakami z podwórka, biegaliśmy za tymi promieniami, bo tam Pan Bóg coś zsyłał. Nigdy nie znaleźliśmy, ale do dziś uwielbiam ten widok\nJa teraz przypominam sobie jak to jest być dzieckiem, dzięki mojemu kochanemu Dziecięciu:) Parskam jak konik, podziwiam niebo, gotuję zupę z piasku (i to z konieczną konsumpcją:)) ...oj wspaniale było być dzieckiem:) ...a ten przepis zapisuję, bo zauroczyły mnie te chlebki:) Piekłam kiedyś podobne ciasto i bardzo nam samkowało:) pozdrawiam ciepło Jola Szyndlarewicz\nuwielbiam chlebki bananowe, a Twoje wyglądają rewelacyjnie, aż przyjemnie popatrzeć :)\nPrzepiekne zdjecia, super przepis i wyjatkowo klimatyczny blog :) Pozdrawiam\nPiękne foremki! A chmury i niebo bezchmurne mogłabym oglądać nałogowo, każdego dnia i każdej nocy.\nFantastyczne zdjecia i chlebi - fantastyczny klimat. Bede udawac ze nie zauwazylem Antka - odkrywcy rzeczy oczywistych, uwielbianego tylko dlatego ze nik nie spodziewal sie takich wynurzen u mezczyzny... Na szczescie czasy sa teraz bardziej metroseksualne...\nBanany to ja właśnie najbardziej gorące, pieczone!!! Przepadam za chlebkami bananowymi, choć nie robiłam jeszcze wersji z czekoladą.\nZdjęcia po prostu doskonałe!\nOne są jakieś 4 razy wyższe, przynajmniej od tych foremek na financiers, które ja mam (bardzo płytkie, jak sztabki)\nDziękuję za komentarze i miłe słowa:) I pozdrawiam wszystkich!\nWow, zostałam powalona na kolana chlebkiem bananowo-czekoladowym. W sobotę z córkami robimy wielkie bananowe pieczenie.\nO, a właśnie na takie wyglądają, na sztabkowe:) Za dużo się gapię w monitor:)\nPatrycji, urzekł mnie ten czerwony ptaszek na ostatnim talerzu... jak i chlebki zresztą :)\nI wiesz... staram się to dziecko w sobie ciągle pielęgnować i swoją dziecięcą wyobraźnię ćwiczyć... na chmury popatrzeć i po prostu razem z nim gdzieś daleko odpłynąć... w światy nieznane...\nbardzo lubię chlebek bananowy, ten wypróbuję na pewno:)\na foremki cudne:)\nSprobowalam jeszcze cieple, bardzo dobre! w formie muffinkowej pieklam.\npiękny talerzyk! :)\nChlebki wyglądają niesamowicie i takoż pewnie smakują :))) Nigdy takich nie próbowałam , a co tu mówić o pieczeniu ....czas zakasac rękawy i spróbować ..oj kuszą , kuszą ...co to jest ekstrakt z wanilii ??? Aromat czy coś innego ? Czy trzeba uzyć i syropu z agawy i miodu , i fruktozy ??? Wszystkich tych słodkości razem ?


Białoruś imperium kontrastów [Artur Zygmuntowicz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00194 003439 20997214 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Artur Zygmuntowicz Liczba stron:\nISBN: 978-83-8127-126-4 Data wydania: 2018-05-29\nKsiążkę dedykuję synowi Jakubowi\nWstęp „Litwo! Ojczyzno moja!” – te słowa zna każdy Polak, ale nie każdy wie, że mickiewiczowska Litwa to w większości dzisiejsza Białoruś, a obecną Litwę wtedy nazywano Żmudzią. Na terenie obecnej Białorusi urodzili się Tadeusz Kościuszko, Eliza Orzeszkowa, Ryszard Kapuściński, Pola Raksa, Andrzej Kondratiuk i Andrzej Bobola, jak również Chaim Weizmann, pierwszy prezydent Izraela. I wielu, wielu innych nieprzeciętnych. A co wie o Białorusi przeciętny Polak? Jeśli nie jest widzem Biełsatu, wie niewiele, głównie to, że państwem rządzi wielokadencyjny Aleksander Łukaszenka. Białoruś jest jednym z najrzadziej odwiedzanych państw przez polskich turystów, mimo że leży za miedzą, mimo że łączy nas wielowiekowa wspólna historia i mimo sympatii, jaką Polaków darzą Białorusini. Zaproszenie wprost z ulicy do domu czy na wesele nie jest niczym nadzwyczajnym. Na Białorusi wszystko jest godne uwagi, oprócz dość siermiężnej gastronomii, którą znamy z Polski czasów przemian. Białoruś to kraj zarządzany ręcznie przez prezydenta dyktatora, który prześladuje niezależnych dziennikarzy, ale ci nie pozostają dłużni i mimo ogromnych trudności robią swoje. Białoruś to kraj, w którym władza jednego dnia mówi o zjednoczeniu z Rosją, a następnego rozpoczyna kampanię bilbordową podkreślającą niezależność i odmienność Białorusi. Białoruś to kraj, w którym prezydent w telewizji uczy, jak się prawidłowo zbiera ziemniaki, jeździ na łyżwach czy remontuje dworce, a podczas gospodarskich wizyt widowiskowo zwalnia z pracy urzędników lub dyrektorów państwowych przedsiębiorstw. Białoruś to kraj, w którym większość obywateli, łącznie z prezydentem, nie zna języka narodowego, a oficjalnym członkiem delegacji rządowych jest nieletni syn prezydenta. Białoruś to nowoczesna, imponująca stolica i wsie, które niewiele zmieniły się od stu lat. Białoruś to zarówno sowiecki skansen z wszechobecnymi pomnikami Lenina, a nawet Dzierżyńskiego, jak i kraj z fantastycznymi obiektami sportowymi dostępnymi dla każdego, kto tylko chce trenować – od kajakarstwa po hokej. Białoruś to i nasza historia – Nowogródek Mickiewicza, Nieśwież Radziwiłłów, królewskie Grodno czy niesamowity Pińsk Kapuścińskiego. To również przyroda Puszczy Białowieskiej i zaczarowane, dzikie Polesie z rozlewiskami Prypeci, porównywanej z Amazonką. Białoruś to jeden z rekordzistów w spożyciu alkoholu per capita, ale jednocześnie kraj, w którym na ulicy nie spotkacie pijanego proszącego o parę groszy, jakich pełno w Polsce. Białoruś to kraj, w którym „Czterech pancernych i psa” puszcza się w telewizji częściej niż w Polsce, a przeciętny Iwan zna polską literaturę klasyczną nie gorzej niż przeciętny Kowalski. Białoruś to kraj, w którym ten, kto zarabia trzysta dolarów miesięcznie, na utrzymanie wydaje czterysta, a sto odkłada na czarną godzinę. Białoruś to połączenie ognia i wody, niespotykane gdzie indziej. Podróż na Karaiby będziecie wspominać przez pół roku – wizytę na Białorusi przez całe życie.\nGranica Przekraczanie polsko-białoruskiej granicy jest przygodą samą w sobie. Dla tych, którzy podróżowali do Związku Radzieckiego, jest przypomnieniem niespotykanego gdzie indziej wyjątkowego klimatu, służbowej atmosfery pełnej powagi i skupienia, atmosfery wielkiej odpowiedzialności mundurowych, którzy przez cały proces z kamienną twarzą wypełniają swoje obowiązki. Dla wychowanych w innej rzeczywistości to doskonała lekcja historii, tragikomedia w jednym akcie i przygoda, o której przez długi czas będą opowiadać przy biesiadnych stołach. Tomasz Dzierżanowski, kolega rowerzysta, który przejechał pół świata, powiedział kiedyś, że granica mówi więcej o kraju, do którego się jedzie, niż kilkudniowy w nim pobyt. Coś w tym jest… Oczywiście, raz na jakiś czas zdarza się bardziej wyluzowany celnik czy uśmiechnięty żołnierz, ale to rzadkość. Trzeba mieć szczęście, by na takiego trafić. Żarty zatem niewskazane. Powtarza się to, co pamiętam z czasów Związku Radzieckiego – pogranicznik patrzy na twarz turysty wnikliwie, wręcz chłoszcząc go po gębie spojrzeniem, potem przenosi wzrok na zdjęcie w paszporcie, potem znów patrzy w oczy, potem znów zerka na zdjęcie. I tak kilka razy. Dokładnie. Uważnie. Bez pośpiechu, bo On tu jest panem czasu. Jemu się nie śpieszy – o wyznaczonej godzinie skończy służbę i szlus, a tymczasem patrzy uważnie, czasami przejedzie palcem po zdjęciu, czy aby nie wklejone przez fałszerza. Paszport styrany częstymi podróżami budzi czujność podwójną – urzędnik patrzy na wizy, pieczątki, sprawdza autentyczność dokumentu wzrokiem, dotykiem i skanując w specjalnej maszynie. Nie wącha go na szczęście. Obserwuję ten rytuał z rozrzewnieniem – tu nic się nie zmieniło. Cofnąłem się w czasie i jestem w przeszłości. Hura, jestem w przeszłości! Nie mam czterdziestu czterech lat, tylko siedemnaście i właśnie przekraczam po raz pierwszy granicę upadającego Związku Radzieckiego. Jadę z przyjacielem Robertem Karczewskim pociągiem do Mińska, by przesiąść się na samolot do Ałma Aty ze śródlądowaniem w Czelabińsku. Wtedy bilet lotniczy na trasie Mińsk – Ałma Ata kosztował tyle co kolejowy, ulgowy bilet drugiej klasy z Białegostoku do Warszawy. Byliśmy królami życia! Byliśmy młodzi, piękni i szczupli! Byliśmy też zaopatrzeni w tekstylia, które po upłynnieniu dały zwrot kosztów podróży i spory zysk, pozwalający poczuć się przez chwilę bogaczami... I gdy dzielę się swoimi wspomnieniami z towarzyszką podróży Lilianną, nagle dociera do mnie, że to nie tylko przeszłość mnie dopadła. Jest przecież rok 2016, rok wielkich problemów, które wzięły się z otwartych granic, i tu, na białoruskiej granicy widzę łatwą do wyobrażenia i wielce prawdopodobną przyszłość Europy, przyszłość opuszczonych szlabanów, przyszłość siatek, ogrodzeń, drutów, załadowanej broni i wież kontrolnych. Jestem więc jednocześnie w przeszłości i przyszłości, a skoro jestem tu i tam, to można to wytłumaczyć jedynie rozdwojeniem jaźni. I to uczucie rozdwojenia, uczucie niewytłumaczalnego, uczucie niedającej się połączyć wody z ogniem, towarzyszyć mi będzie przez cztery kolejne wizyty w królestwie łaskawie panującego Aleksandra Łukaszenki. Tomek Dzierżanowski miał rację – granica mówi dużo więcej, niż to się z pozoru wydaje. Zatem pełna powaga i żadnych żartów. Bo tu nie zwykła odprawa graniczna, tylko misterium – święty obrządek. Msza biała, msza czarna, missa pagana. Spowiedź, żal za grzechy i komunia. Ostatnia wieczerza i pierwsza wieczerza. Allah akbar. Chwała na wysokościach, abrakadabra i Hare Kryszna, Hare Hare. Tu i szabat szalom, i moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina… Tu jest wszystko. Wszystko z wyjątkiem „gospodi pomiłuj”… Ale każde nabożeństwo ma swój koniec i wreszcie Kapłan Pogranicznik-Mistrz Ceremonii daje gestem znać – iluminat może przejść dalej. Tu nie ma żartów. W 1992 roku, w stanie upojenia alkoholowego założyłem się, że w dwadzieścia cztery godziny dojadę autostopem z Białegostoku przez Litwę i Łotwę do Petersburga. Na granicy łotewsko-rosyjskiej, na pytanie rosyjskiego celnika, co przewożę w plecaku, odpowiedziałem, chcąc być zabawnym, że oczywiście broń i narkotyki. Celnik zabrał mój paszport i kazał czekać. Zapadł zmrok, zrobiło się zimno, a ja stałem, stałem i stałem… Przetrzymali mnie przez osiem godzin na zewnątrz. Plecaka oczywiście nie sprawdzali. Do Petersburga dojechałem wyziębiony, chory i niezdolny do jakiegokolwiek zwiedzania. Cztery dni w łóżku. Tak się kończą głupie żarty. Na granicy, jak to na granicy, ważny jest paszport. Na turystycznym przejściu granicznym w Białowieży, jeśli udajemy się tylko do białoruskiej części puszczy, nie obowiązuje wiza, a jedynie specjalne zezwolenie, dlatego dwójka rowerzystów z wizami wzbudziła jeszcze większe zainteresowanie. Dokąd? Po co? A gdzie będziecie nocować? Do Brześcia? Autem nie lepiej? Deszcz ma padać… Nie wiadomo, czy to przejaw troski, czy czujność mundurowych… Paszport to jedno, ale ważny jest też pewien dokument wielkości dwóch kart do gry, zwany czule karteczką. Na karteczce wpisuje się dane z paszportu, adres zamieszkania, telefon i jeszcze inne informacje. Dwukrotnie, bo karteczka ma dwie identyczne części. Jedna zostaje na granicy i jest zeskanowana do systemu z datą przekroczenia, a drugą podróżny zabiera ze sobą. Jeśli pobyt trwa dłużej niż pięć dni, na odwrocie karteczki należy przybić choć raz pieczęć hotelu czy innej kwatery, w której się nocowało. Brak pieczęci oznacza sporą karę na granicy w drodze powrotnej. A co ma zrobić nocujący w namiocie lub prywatnie? Zgłosić się na milicję w miejscowości pobytu lub na najbliższej komendzie. I tam mu przystemplują. Brak pieczęci oznacza karę i podejrzenie, że mamy coś do ukrycia. Zgubienie karteczki to też kara na granicy. Zgubisz paszport – pomogą Ci, skontaktują z ambasadą, podwiozą nawet, dadzą jeść i pić, po ludzku zrozumieją. Za brak karteczki – kara. Witamy na Białorusi! I może to trzeba leczyć, ale ja ten klimat uwielbiam. Paszport i ważniejsza od niego karteczka, bo jej zgubienie oznacza kłopoty Bo jest też druga strona medalu. Ten sam celnik, czy żołnierz, zaraz po zdjęciu munduru… Ups, mało nie zacząłem tu Państwu streszczać „Efektu Lucyfera” Filipa Zimbardo, ale na szczęście ugryzłem się w język. Lepiej posłużyć się przykładem. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych kolega Rafał Lewicki poprosił, abym wybrał się z nim do Grodna, bo nigdy nie był za wschodnią granicą. Jechaliśmy pociągiem z Kuźnicy Białostockiej. Celnik białoruski przetrzepał podróżnych z wyjątkową gorliwością, fundując zdumionemu Rafałowi niezapomniane widowisko, nas ostentacyjnie ignorując – nasze plecaki nie wzbudziły jego zainteresowania. Pogoda w Grodnie była mocno butelkowa, a my spędziliśmy ponad godzinę na szukaniu jakiejś czynnej restauracji. Restauracje były czynne, tyle tylko, że w godzinach od 13.00 do 15.00 nie pracowały, z powodu przerwy obiadowej! Tego nie wymyśliłby nawet John Cleese. W końcu zrezygnowany i wyziębiony Rafał poszedł z ćwiartką wódki do hotelu, a ja szukałem dalej. Zdany na wiedzę taksówkarza podjechałem pod jakiś lokal prowadzony przez Azera, ale tam właśnie mieli awarię hydrauliki i dopiero położona na uboczu restauracja „Złoty Cielak” pracowała bez przerwy obiadowej. W środku było pełno ludzi, gwarno i siwo od dymu. Zamówiłem karafkę białej pod szaszłyk i zjadłem z apetytem, zastanawiając się, jak tu ściągnąć Rafała. Jechać po niego nie chciałem, obawiając się utraty stolika. Gdy zaczynałem drugą karafkę i kolejny (wyśmienity) szaszłyk, do lokalu wszedł krokiem zdecydowanym człowiek o obliczu spragnionym. Usiadł stolik dalej i zaczął od szklaneczki z wódką, wykonując w moją stronę gest pozdrowienia. Znałem skądś tego pana, ale nie mogłem przypomnieć sobie skąd. Odpowiedziałem tym samym gestem z uniesionym kieliszkiem. Minutę później siedzieliśmy razem. Towarzysz przedstawił się, po czym zaczął mnie dopytywać, skąd się znamy, bo znamy się na pewno. Kolejna karafka pomogła. Mój miły towarzysz od kieliszka był tym celnikiem, który kontrolował nasz wagon. – Zaraz, zaraz, ale was było dwóch! – przypomniał mi o istnieniu Rafała pijany kolega celnik i nie zwlekając, zarządził rozchodniaczka, po czym z restauracyjnego telefonu zamówił taryfę. Pojechaliśmy do hotelu i wyciągnęliśmy Rafała z łóżka. Byłem pewien, że wracamy do knajpy, ale okazało się, że wylądowaliśmy u niego w mieszkaniu. Żona naszego przyjaciela zdawała się być przyzwyczajona do takich akcji i z uśmiechem na twarzy nakryła suto do stołu. Impreza zaczęła się od nowa. O powrocie do hotelu nie było mowy, mimo kilkunastu prób z naszej strony. I zamiast spać każdy w swoim, co prawda postradzieckim, ale swoim osobistym łóżku, spaliśmy we dwóch na rozkładanej, ciasnej, rozklekotanej i horrendalnie niewygodnej kanapie. Następnego dnia mocno walczyliśmy z gościnnością i z trudem, ale jednak udało się nam zostać w hotelu. Tyle tylko, że we trzech, na dwóch zsuniętych łóżkach, bo skoro my nie chcieliśmy do niego, to on został z nami. Obficie oblewaliśmy udane zakupy kilku aparatów marki Zenit, które później sprzedaliśmy na białostockim bazarze przy ulicy Bema z pokaźnym zyskiem. Oczywiście aparatów w żadnym sklepie nie było, ale nasz przyjaciel wykonał kilka telefonów i się znalazły. I jak tu ich nie kochać? A co do przerwy obiadowej w restauracjach białoruskich, to i dziś, co prawda rzadko, ale jednak, można spotkać się z tą jakże uroczą praktyką.\nDziadek Mróz Po kontroli granicznej udaliśmy się z Lilianną do punktu informacji turystycznej, który znajduje się jakieś sto metrów od bramy granicznej. Tak jest – od bramy, nie od szlabanu, jak po polskiej stronie, tylko od elektrycznie otwieranej, ciężkiej bramy, którą sforsować mógłby jedynie czołg, co biorąc pod uwagę miejsce – turystyczne przejście w puszczy – jest nadmiarem troski o bezpieczeństwo. Ostatnim ogniwem ludzkim był żołnierz, właściwie chłopak koło dwudziestu lat, mały, szczupły, istne chucherko, któremu powagi dodawała ogromna czapka z rondem wielkości orlego gniazda. On też uważnie sprawdził paszporty i pozwolił jechać dalej. Miła pani z punktu informacyjnego udzieliła kilku wskazówek, pomijając najważniejszą, że powinniśmy wykupić bilet wstępu do Parku Narodowego. W Polsce kupuje się bilet na ścieżkę dydaktyczną rezerwatu ścisłego, a na Białorusi obowiązuje bilet na cały teren puszczy, ale o tym dowiedzieliśmy się dopiero w drodze powrotnej. Szczęściem nikt nas nie skontrolował i uniknęliśmy kary. Jedną z najbardziej reklamowanych i popularnych atrakcji po białoruskiej stronie jest siedziba Dziadka Mroza. Dziadek Mróz jeszcze do niedawna występował w jednym egzemplarzu, ale się rozmnożył i oprócz rosyjskiego, który ma swoją siedzibę w rosyjskim mieście Wielki Ustiug, funkcjonuje również białoruski Dziadek Mróz. Młodym wyjaśniam, że Dziadek Mróz został mocno spopularyzowany w czasach radzieckich, jako alternatywa dla Świętego Mikołaja, a sama postać pochodziła ze słowiańskiej tradycji. W Polsce powojennej nowy bohater przepadł, mimo usilnych starań propagandy. W literaturze można trafić na ślady tej działalności – o próbach wciśnięcia Polakom Dziadka Mroza pisał, na przykład, Leopold Tyrmand w „Dzienniku 1954”. Ale do rzeczy. Białowieska siedziba Dziadka Mroza jest miejscem tak kuriozalnym, zaskakującym, niedorzecznym, kiczowatym i nijak niepasującym do kontekstu, że… trzeba je koniecznie zobaczyć! Siedzibę Dziadka Mroza stanowi ogrodzony teren z wielką, ozdobną bramą i kilkoma drewnianymi budynkami w stylu nieokreślonym, na potrzeby sprawozdania można to nazwać stylem rosyjskiej bajki. Na miejscu jest też parking i punkty handlowe z pamiątkami, ale przyjechaliśmy za wcześnie i były jeszcze nieczynne. Jest też przyzwoita knajpa. Bilet – jak na warunki białoruskie – drogi, po przeliczeniu około dwudziestu złotych. Jeden z domków na terenie to osobiste mieszkanie Dziadka Mroza. Gołe ściany pomalowane białą farbą, jakieś sprzęty typu samowar i stary gramofon, naczynia i mebelki. Wszystko pomalowane na biało, że niby pokryte szronem. Oczywiście po terenie w określonych godzinach śmiga clou programu – koleś przebrany za Dziadka Mroza i jego wnuczka-pomocnica Śnieżynka. Przez okrągły rok, więc jest klawo. Poza domkami można obejrzeć kilkanaście rzeźb przedstawiających zwierzęta i postaci z bajek, w tym Czerwonego Kapturka z fizys lalki z sex shopu. Klasa sama w sobie. Wyróżnia się też koza chodząca na tylnych nogach, z koszykiem pod pachą i w ludowym stroju. Dla fantazji nie ma granic. Mnie przypadł do gustu dynamiczny z postawy, drewniany łoś wielkości naturalnej, ciągnący sanie. Łoś jest z drewna, ale poroże ma prawdziwe, przykręcone wulgarnymi w tym zestawieniu śrubami, których nie chciało się artyście zamaskować. Co ciekawe, rzeźby zwierząt i postaci z bajek, podobnie wykonane, można zobaczyć na placach zabaw w wielu białoruskich miastach. Bez biletu. Lilianna i Ernest zapraszają do białoruskiej siedziby Dziadka Mroza Wnętrze mieszkania Dziadka Mroza Mój ulubieniec w siedzibie Dziadka Mroza – dynamiczny łoś, zapewne szybszy od fińskich reniferów Koza? Osioł? „Bajeczna” cena biletu za oglądanie takich „cudowności” ma swój urok... Siedzibę białoruskiego Dziadka Mroza odwiedzają tłumy i biznes się kręci. Wyjaśnienie tego fenomenu wydaje się ponad siły. Dzieciom się pewnie podoba, bo wizytę można zorganizować tak (za dodatkową opłatą, rzecz jasna), że Dziadek Mróz będzie miał prezent dla naszej pociechy. Czysta komercha, jak każda inna tego typu. Bo czymże jest Rovaniemi? Kto był, ten wie, ile trzeba zapłacić za zdjęcie ze „Świętym Mikołajem”. Ale widocznie istnieje zapotrzebowanie na takie miejsca, bo w Polsce też, dokładnie we wsi Kołacinek, funkcjonuje polska siedziba Świętego Mikołaja i Dziadka Mroza. Różnica jest taka, że to cudo na Białorusi, mimo całego kiczu, jest jednak miejscem dość sympatycznym, a przedsiębiorstwo w Polsce o zastrzeżonej nazwie Kraina Świętego Mikołaja to coś absolutnie bez klimatu, niewarte funta kłaków. Jest jeszcze jedna przewaga po stronie białoruskiej, przewaga natury ogólnej w obsłudze turystów. Było zimno i padał deszcz, chcieliśmy rozgrzać się herbatą, ale nie mieliśmy jeszcze wymienionych pieniędzy. – Złotówki? Dolary? Pieniądz to pieniądz – powiedziała sympatyczna barmanka i skasowała jednego dolara za dwie herbaty. W Polsce nie ma tak lekko. Przypomniał mi się dowcip z czasów radzieckich – lata temu, o ile dobrze pamiętam, w Woroneżu rubaszny kompan od wypitki powiedział: – Wiesz, kiedy radziecki chłopak orientuje się, że nie jest już dzieckiem, tylko dorosłym? Gdy chce, aby jego życzenia spełniała Śnieżynka, a nie Dziadek Mróz. Przy bramie do siedziby Dziadka Mroza umówieni byliśmy z naszym białoruskim towarzyszem podróży – Ernestem Brykiem, synem Jana. O Erneściu słów kilka później. W końcu jadąc przez piękną puszczę elegancko wyasfaltowaną ścieżką turystyczną, dojechaliśmy już we trójkę do wsi Kamieniuki, która pełni rolę centrum turystycznego i jest bramą wjazdową do białoruskiej części puszczy. Na miejscu jest zarówno muzeum z wypchanymi zwierzętami, jak i zagroda z żywymi, ale dla rowerzystów ważniejsza będzie informacja, że oficjalnych tras rowerowych po białoruskiej części Puszczy Białowieskiej jest kilka, w sumie prawie sto kilometrów po drogach utwardzonych, asfaltowych, jednym słowem wygodnych. A co do krajobrazów, to nie sposób tego oddać w tekście – tam po prostu trzeba być. Chociaż raz. Po naszej czy po białoruskiej stronie – wszystko jedno, ale to jest miejsce, gdzie dopiero można zrozumieć znaczenie słowa „puszcza”. W Kamieniukach wymieniliśmy dolary na ruble i przez moment poczuliśmy się jak bogacze – Białoruś była jeszcze przed denominacją rubla i za dwa banknoty studolarowe dostaliśmy pół kilo miejscowej waluty. Poezja. Po szybkim obiadku – obowiązkowe pielmieni – pojechaliśmy dalej.\nLilianna, Ernest i klub „Luźna Guma” Powinienem przedstawić Państwu podróżujących ze mną. Nieformalny klub rowerowy „Luźna Guma”, którego jestem honorowym prezesem (funkcja bez żadnych przywilejów, niestety), powstał jako alternatywa dla mody na bicie rekordów, objeżdżanie świata dookoła, „pokonywanie siebie i przekraczanie granic ludzkich możliwości”. Członkostwo w klubie jest łatwe do zdobycia – wystarczy z Honorowym Prezesem wybrać się chociaż raz na przejażdżkę i chociaż raz pobiesiadować. W skrajnych przypadkach można się załapać po wspólnym przejechaniu stu metrów i wypiciu symbolicznych stu gram. Abstynenci i niepijący alkoholicy z drugiego punktu regulaminu są zwolnieni. Nasze klubowe wypady to, w zależności od wolnego czasu, sobotnia przejażdżka po wałach nad Odrą albo dłuższe wyjazdy, choćby do sąsiednich Czech. Czasami jadą dwie osoby, czasami dziesięć. Nie staramy się spieszyć, odpoczywamy tyle, ile potrzeba, zawsze znajdziemy czas na obiad, na zwiedzanie, na rozmowę z miejscowymi czy leżenie na trawie. Ma być luz, w końcu to „Luźna Guma”. Trasy nie są długie. W zależności od warunków – bo z sakwami inaczej się jedzie po asfalcie, a inaczej po żwirze czy błocie – dziennie pokonujemy od trzydziestu do osiemdziesięciu kilometrów. Nocujemy ekonomicznie, w obiektach turystycznych. Klub się rozrasta. Warszawa, Łódź, Wałbrzych, Świdnica, Białystok, Drohiczyn, Poznań, Oblęgorek, Piotrków Trybunalski, Szczecinek – w tych miejscach działają członkowie „Luźnej Gumy”. Lilianna trafiła do klubu w 2015 roku. Wybraliśmy się ekipą na trasę Hrensko – Praga, wzdłuż Łaby. Łaba to taka rzeka w Czechach. Rzeka to taka woda, co płynie od źródła do innej rzeki lub do morza. Morze to taka wielka słona woda. Słoność jest nie tylko cechą charakterystyczną morza, ale i cen nad morzem. Ceny nad morzem są słone i, co ciekawe, wywołują kwaśne miny u turystów i jednocześnie słodki sen u żyjących z turystów. Ale dosyć dygresji. Lilianna jechała wtedy na pożyczonym, ponaddwudziestoletnim miejskim rowerze z Holandii, czule nazywanym Kobzetą (chociaż nikt nie wie, co znaczy słowo Kobzeta). Jakim cudem Kobzeta nie rozsypała się na trasie, wie tylko jej konstruktor. I jakim cudem Lilianna po drodze nie wrzuciła Kobzety do Łaby, tego też nie sposób pojąć. W każdym razie przez całą trasę nie słyszałem z jej ust ani słowa narzekania, ani słowa żalu, że ciężko, że niewygodnie, że nie ma już sił. Z uśmiechem na twarzy pokonała całą trasę. Ale na Białoruś wybrała się już na porządnym, turystycznym rowerze. Lilianna ma pogodne, spokojne i łagodne usposobienie, ale pociąga ją przebywanie z dziwakami – gdyby tak nie było, już po wyprawie do Czech odpuściłaby sobie ciąg dalszy. Po Białorusi też jej nie przeszło i jeździ z klubem dalej. Na co dzień pracuje w aptece i z uśmiechem wydaje cherlakom pigułki. I pewnie sama coś łyka od czasu do czasu, skoro z nami jeździ. Na wyjazdach odpowiada za apteczkę. Ernest Bryk jest synem Janka Bryka – mojego starego jak świat znajomego, ożenionego z Białorusinką i mieszkającego w Brześciu, a pochodzącego z Wilanowa pod Siemiatyczami. W mianowniku wieś nazywa się Wilanowo, nie Wilanów. Ten drugi Wilanów, leżący pod Warszawą, znany jest dzięki innemu Jankowi, niejakiemu Sobieskiemu. Nie wiem dokładnie, kto zacz, ale patrząc po sklepowych półkach, sądzę, że chłop miał gorzelnię. Przyjdzie sprawdzić w internecie. Wracając do Ernesta – gdy go widziałem ostatni raz, miał trzy lata i wyglądał inaczej: nie miał dredów i tatuaży. Obecnie Ernest studiuje turystykę w Białej Podlaskiej i dzięki przyłączeniu się do wyjazdu miał okazję (sic!) po raz pierwszy poznać kawałek Białorusi (Ernest ma białoruskie obywatelstwo) od strony rowerowej. A ponieważ jest dorosły, mógł zrealizować drugi punkt regulaminu klubowego i walnąć setę z prezesem. Tym samym powstał pierwszy, jednoosobowy oddział klubu „Luźna Guma” za granicą Polski. Ernesta z Białorusią łączy jedynie paszport. Wysoki chłop, potężnie zbudowany, z dredami i kolekcją tatuaży, wśród których wyróżnia się jeden przedstawiający bulbę (czyli ziemniaka, mającego na terenie Białorusi miejsce wyjątkowe), zwracał uwagę spotkanych na trasie, szczególnie w mniejszych miejscowościach. Tak więc Ernest jest w połowie Polakiem, a może więcej niż w połowie, bo jego mama – Ola – też ma częściowo polskie korzenie. Ernest jest bezkrytyczny wobec Polski (pewnie mu przejdzie, jak się dowie, co to ZUS) i jednocześnie fanatycznie nienawidzi prezydenta Białorusi, czemu daje upust, używając mało wybrednych określeń. Chociaż czasami przejdzie mu przez usta życzliwe słowo o panu Łukaszence. Ale o tym później. Z tą dwójką przyszło mi podróżować. I oby jeszcze nie raz.\nKamieniec Litewski Ścieżek rowerowych Białoruś nie potrzebuje. Ruch samochodowy na drogach bocznych, a już szczególnie w dni świąteczne, jest tak nikły, że rowerzysta czuje się jak pan na włościach. Całą szosę ma dla siebie. Ale turystów rowerowych nie widać, a jeśli już się pojawiają, to bardzo sporadycznie w okolicach największych atrakcji, typu puszcza, Mir czy Nieśwież. I nie są to z reguły Białorusini. Ten, kto jako pierwszy postawi na obsługę grup rowerowych, ma moment idealny – na razie konkurencji brak, a możliwości są. W każdym razie do Kamieńca Litewskiego dojechaliśmy w krótkim czasie. Igor Sokołowski w książce „Białoruś dla początkujących” pisze, że Kamieniec to miasto doskonałe dla japońskiego turysty, bo wszystkie atrakcje położone są blisko siebie w obrębie stu metrów. Tak jest w istocie. Stojąc na środku placu, można na japońską modłę zrobić zdjęcie trzynastowiecznej, ceglanej baszcie obronnej, pomnikowi żubra i Włodzimierza Wasylewicza, założyciela miasta, a także cerkwi pod wezwaniem Szymona Słupnika. Zabytki owszem, szczególnie baszta jest godna uwagi, ale na Liliannie, która pierwszy raz przekroczyła wschodnią granicę, piorunujące wrażenie zrobiła miejska tablica chwały ze zdjęciami przodowników pracy – tradycja pozostała po radzieckich czasach. Ta w Kamieńcu nosi tytuł „Najlepsi z najlepszych” i widać, że jest aktualizowana. Kogóż tu mamy? Najlepszego w mieście nauczyciela, najlepszego bibliotekarza, mechanika-traktorzystę, księgowego… W sumie zdjęcia, od piersi w górę, dwudziestu czterech wyróżnionych osób. Ernest, dla którego takie widoki to codzienność, dopiero po naszej reakcji zorientował się, że jest to coś, czego nie widział poza Białorusią, i cieszył się z tego, że nas to cieszy, ale nie potrafił wyjaśnić, według jakich kryteriów trafia się w takie miejsce. Zatem hi hi, hi i ha, ha ha, aż nagle przyszła refleksja i powiało Gogolem – bo tu nie ma się z czego śmiać czy kpić. Czy nasze, zaszczepione przez korporacje rankingi „pracownika miesiąca”, pozostałe z socjalizmu odznaczenia za wysługę lat i inne wymysły to coś mniej śmiesznego? Ile razy miałem okazję obserwować, jak „pracownik roku” miesiąc po wręczeniu tytułu zostaje zwolniony bez mrugnięcia okiem przez tego samego dyrektora, który dopiero co na forum gratulował mu sukcesu? No właśnie – nie raz, nie dwa, nie trzy… Zatem: „Z czego się śmiejecie? Z samych siebie się śmiejecie!”. Myśl ta wracała do mnie w tej podróży później nie raz. Białorusini i Polacy mieszkający na Białorusi nie kryli sympatii do Polski, do Polaków z kraju, ale przyciśnięci do muru przyznawali w końcu, że mimo całej sympatii do nas boli ich dość powszechnie okazywane poczucie wyższości, czy to przez zwykłych ludzi, czy przez media, przez polityków. Poczucie wyższości wobec Wschodu i jednocześnie bezkrytyczny, powszechny zachwyt nad wszystkim co zachodnie, ale nie tylko zachwyt, lecz bosa pańszczyźniana uniżoność wobec pana w butach i na koniu. Trudno się z nimi nie zgodzić. Pamiętam pierwszy w Polsce bar sieci McDonald’s i totalne rozczarowanie smakiem. Piszę bar, bo jak miejsce, gdzie jest samoobsługa, żre się z papieru i sprząta po sobie, można nazwać restauracją? Ale do rzeczy. Zawiedziony smakiem stwierdziłem wtedy, że w Polsce to się nie przyjmie, bo ludzie spróbują tego raz i rozczarowani więcej nie wrócą. Ależ byłem naiwny… Dziś na moim sporym wrocławskim osiedlu w promieniu dwustu metrów od McDonalda mamy pierogarnię, dwie pizzerie, bar wietnamski i chiński, lokal z kebabem, jakieś trzy miejsca serwujące domowe polskie obiady i bar sałatkowy – wszystko lepsze, zdrowsze, smaczniejsze i tańsze niż u Wuja Sama. I gdzie jest zawsze i o każdej porze największy ruch? Zgadza się – w McDonaldzie. To tylko skromny przykład (kulinarnego) serwilizmu wobec Zachodu, zaobserwowany przez amatora. Socjolog z politologiem wskazaliby wiele więcej i znacznie poważniejszych dziedzin oraz miejsc, w których kłaniamy się Zachodowi w pas. Do samej ziemi. Tablica chwały w Kamieńcu, a na jej tle Ernest Bryk, Jan Bryk i autor – niejaki Zygmuntowicz Jak widać, tablice chwały funkcjonują nie tylko w miastach – w kołchozie Czarnawczyce też są najlepsi z najlepszych Kamieniec jest miastem niewielkim, niecałe dziewięć tysięcy mieszkańców, z bazą noclegową skromną – jedno gospodarstwo agroturystyczne, przy czym określenie „agroturystyka” jest w tym wypadku przesadzone – na jednej posesji stoją po prostu dwa domy: w jednym mieszka gospodarz, w drugim goście. Oprócz naszej trójki „agrousadźba” gościła innych rowerzystów. Stojące pod wiatą rowery robiły wrażenie – na oko minimum dwanaście tysięcy złotych najgorszy z nich. Okazało się, że przyjechała spora ekipa z Ukrainy. Wieczorem właściciel gospodarstwa przyszedł do nas z butelką, wyjaśniając na wstępie, że „z banderowcami nie będzie pił”. Zastanawialiśmy się później, dlaczego wyjechał z takim tekstem. Być może myślał, że przeciętny Polak każdego Ukraińca z założenia uważa za banderowca i chciał się podlizać. Być może był pod wpływem rosyjskiej propagandy telewizyjnej, a na Białorusi ogląda się więcej rosyjskiej niż białoruskiej telewizji. A w rosyjskiej telewizji nie kończy się wojna propagandowa. Być może znał tych ludzi wcześniej i rzeczywiście coś wiedział. A może podsłuchał ich rozmowę? Nie wiem. W każdym razie skutecznie popsuł nam humor. Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej\nHerbatka z Adamem Mickiewiczem i jego żoną Dostępne w wersji pełnej\nCzysto tu Dostępne w wersji pełnej\nФридом – białoruska odpowiedź na McDonalda Dostępne w wersji pełnej\nPiwo Dostępne w wersji pełnej\nWychowanie Dostępne w wersji pełnej\nKrótka rozmowa o pieniądzach Dostępne w wersji pełnej\nAfganiec – spotkanie pierwsze Dostępne w wersji pełnej\nWódka i trawka Dostępne w wersji pełnej\nMiasto i wieś Dostępne w wersji pełnej\nGdzie mieszka prezydent? Dostępne w wersji pełnej\nZwiedzanie Brześcia Dostępne w wersji pełnej\nBrześć – Drohiczyn Białoruski – Bereza Dostępne w wersji pełnej\nPrużana Dostępne w wersji pełnej\nMuzeum, które żyje Dostępne w wersji pełnej\nObiad i kolacja ludzi z dwóch światów Dostępne w wersji pełnej\nNa bezczelnego albo wcale Dostępne w wersji pełnej\nTowarzysze podróży Dostępne w wersji pełnej\nWspomnienia z granicy Dostępne w wersji pełnej\nGrodno, czyli nadal jesteśmy w Polsce Dostępne w wersji pełnej\nDwa wesela, na których nie byliśmy Dostępne w wersji pełnej\nKim był pan Andrzej? Dostępne w wersji pełnej\nW drodze do Szczuczyna Dostępne w wersji pełnej\nSzczuczyn Dostępne w wersji pełnej\nJestem egoistycznym palantem Dostępne w wersji pełnej\nDroga do Lidy i Lida Dostępne w wersji pełnej\nAfganiec – spotkanie drugie Dostępne w wersji pełnej\nPrzez Brzozówkę do Nowogródka Dostępne w wersji pełnej\nDroga z Brzozówki do Nowogródka Dostępne w wersji pełnej\nRenowacja zabytków w stylu białoruskim Dostępne w wersji pełnej\nPociąg do Grodna i pociąg jako taki Dostępne w wersji pełnej\nPrzemek Trznadlowski –mister „Just Welcome” Dostępne w wersji pełnej\nWspomnienia związane z Mińskiem Dostępne w wersji pełnej\nWiza i groszowy wafelek Dostępne w wersji pełnej\nAleksander Dostępne w wersji pełnej\nPierwszy dzień w stolicy Dostępne w wersji pełnej\nMińska gastronomia Dostępne w wersji pełnej\nZwiedzanie stolicy Dostępne w wersji pełnej\nBarbarzyństwo albo taktyka –zwiedzania stolicy ciąg dalszy Dostępne w wersji pełnej\nMedal od ONZ Dostępne w wersji pełnej\nCzujny funkcjonariusz Dostępne w wersji pełnej\nKrótka opowieść o panu Zhang Biao Dostępne w wersji pełnej\nAreszt Śledczy nr 1 przy ulicy Wołodarskiego Dostępne w wersji pełnej\nNajważniejsze białoruskie muzeum Dostępne w wersji pełnej\nЭто день победы! Dostępne w wersji pełnej\nPokręcone losy Polaków Dostępne w wersji pełnej\nFiesta białorusiana Dostępne w wersji pełnej\nGuzik prawda Dostępne w wersji pełnej\nSymbol Białorusi Dostępne w wersji pełnej\nNieplanowany ciąg dalszy Dostępne w wersji pełnej\nPolesie Dostępne w wersji pełnej\nWniosek wizowy Dostępne w wersji pełnej\nTermin Dostępne w wersji pełnej\nPrzejścia graniczne w Połowcach i Terespolu Dostępne w wersji pełnej\nUśmiech proszę Dostępne w wersji pełnej\nDzień Niepodległości w twierdzy Dostępne w wersji pełnej\nJeszcze raz o pociągach Dostępne w wersji pełnej\nIwacewicze i okolice Dostępne w wersji pełnej\nKobiety i dzieci prezydenta Dostępne w wersji pełnej\nWorocewicze i Napoleon Orda Dostępne w wersji pełnej\nBarbarzyństwo po raz kolejny Dostępne w wersji pełnej\nMigawki z życia niezależnego dziennikarza Dostępne w wersji pełnej\nPoeta, pisarz i fotograf Dostępne w wersji pełnej\nZwiedzanie Pińska Dostępne w wersji pełnej\nPrzyjemność z odkrywania i dobre strony niewiedzy Dostępne w wersji pełnej\nStołówka Dostępne w wersji pełnej\nJak Sergiusz Skulawiec drewno kupował Dostępne w wersji pełnej\nBiereżnoje i Dawidgródek Dostępne w wersji pełnej\nInny świat Dostępne w wersji pełnej\nObłocznieją wszystkie ziemskie sprawy Dostępne w wersji pełnej\nRedakcja: Redaktor prowadzący Justyna Maluga Redakcja i korekta Janina Małasi Projekt okładki Michał Mierzejewski Zdjęcia Artur Zygmuntowicz i współtowarzysze podróży, archiwum telewizji Biełsat, domena publiczna Copyright © 2018 Artur Zygmuntowicz Copyright © 2018 Wydawnictwo „Bernardinum” Sp. z o.o. ul. Biskupa Dominika 11, 83-130 Pelplin tel. 58 536 17 57, fax 58 536 17 26 bernardinum@bernardinum.com.pl www.bernardinum.com.pl ISBN 978-83-8127-126-4 Na zlecenie Woblink woblink.com plik przygotowała Weronika Panecka\nSpis treści Okładka Karta tytułowa Wstęp PODRÓŻ PIERWSZA Granica Dziadek Mróz Lilianna, Ernest i klub „Luźna Guma” Kamieniec Litewski Herbatka z Adamem Mickiewiczem i jego żoną Czysto tu Фридом – białoruska odpowiedź na McDonalda Piwo Wychowanie Krótka rozmowa o pieniądzach Afganiec – spotkanie pierwsze Wódka i trawka Miasto i wieś Gdzie mieszka prezydent? Zwiedzanie Brześcia Brześć – Drohiczyn Białoruski – Bereza Prużana Muzeum, które żyje Obiad i kolacja ludzi z dwóch światów Na bezczelnego albo wcale PODRÓŻ DRUGA Towarzysze podróży Wspomnienia z granicy Grodno, czyli nadal jesteśmy w Polsce Dwa wesela, na których nie byliśmy Kim był pan Andrzej? W drodze do Szczuczyna Szczuczyn Jestem egoistycznym palantem Droga do Lidy i Lida Afganiec – spotkanie drugie Przez Brzozówkę do Nowogródka Droga z Brzozówki do Nowogródka Renowacja zabytków w stylu białoruskim Pociąg do Grodna i pociąg jako taki PODRÓŻ TRZECIA Przemek Trznadlowski –mister „Just Welcome” Wspomnienia związane z Mińskiem Wiza i groszowy wafelek Aleksander Pierwszy dzień w stolicy Mińska gastronomia Zwiedzanie stolicy Barbarzyństwo albo taktyka –zwiedzania stolicy ciąg dalszy Medal od ONZ Czujny funkcjonariusz Krótka opowieść o panu Zhang Biao Areszt Śledczy nr 1 przy ulicy Wołodarskiego Najważniejsze białoruskie muzeum Это день победы! Pokręcone losy Polaków Fiesta białorusiana Guzik prawda Symbol Białorusi Nieplanowany ciąg dalszy PODRÓŻ CZWARTA Polesie Wniosek wizowy Termin Przejścia graniczne w Połowcach i Terespolu Uśmiech proszę Dzień Niepodległości w twierdzy Jeszcze raz o pociągach Iwacewicze i okolice Kobiety i dzieci prezydenta Seans filmowy Worocewicze i Napoleon Orda Barbarzyństwo po raz kolejny Migawki z życia niezależnego dziennikarza Poeta, pisarz i fotograf Zwiedzanie Pińska Przyjemność z odkrywania i dobre strony niewiedzy Stołówka Jak Sergiusz Skulawiec drewno kupował Biereżnoje i Dawidgródek Inny świat Obłocznieją wszystkie ziemskie sprawy Podziękowania Karta redakcyjna\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Bialorus_imperium_kontrastow-ebookRO/p00619642i006" target="_blank" title="Białoruś imperium kontrastów [Artur Zygmuntowicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Białoruś imperium kontrastów [Artur Zygmuntowicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>