S.T.A.L.K.E.R.y ponownie dostępne w promocji na G2A\n« Wiosenna wyprzedaż w Bundlestars – dzień 3\nFIFA 17 na Xbox One za ok. 93,30 zł w cdkeys »\nPolecamy S.T.A.L.K.E.R.y ponownie dostępne w promocji na G2A\n16 marca 2017, 10:58\n❤ S.T.A.L.K.E.R. Shadow of Chernobyl GOG CD-KEY GLOBAL – 1,94 zł\n❤ S.T.A.L.K.E.R.: Clear Sky GOG CD-KEY GLOBAL – 1,85 zł\nS.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat GOG CD-KEY GLOBAL – 4,31 zł\nRemember – no Complete mods\nComplete mody to mody do serii które „podbijają” grafikę w standardach i generalnie dzięki nim gra wygląda jakby wyszła kilka lat później. Takie „odświeżenie” gry ale i nie tylko bo zmieniają też dźwięki jak i muzykę oraz naprawiają tonę bugów i innego syfu, zmieniają UI na wygodniejsze i dodają parę nowych ficzerów. Do tego polecam jeszcze mod poprawiający działanie broni – chyba konkretnie do Clear Sky, bo własnie w tej części broń jest tak cholernie niecelna z takim rozrzutem że śmiech na sali jak prujesz pół magazynka z AK i prawie nic nie trafia xd\nWszyscy instalują Complete dla lepszej grafiki.\nJednak ceną jest znaczne pogorszenie gameplaya.\nComplete NIE POSIADA obowiązkowych fixów które każdy mod wydany po 2009 roku posiada.\nGorsze, prawie ślepe AI, niemal niezniszczalna postać,nierealna pojemność ekwipunku, niegroźne mutanty i anomalie….lepiej pograć w Call of Duty niż psuć grę tym modem.\nPotem człowiek odpala innego moda (niekoniecznie Misery) i doznaje szoku. Zupełnie inna gra.\nJak grać to tylko z Zone Restoration Project do Cienia, Sky Reclamation Project do Clear Sky i nic do Zewu Prypeci.\nNie wiem w jakiego ty complete grałeś ale mój nie zmieniał absolutnie nic w samym balansie gry -_- (pomijając dodanie śpiwora z którego i tak się mało korzysta)\nMody Complete do serii STALKER to największe ścierwo jakie powstało i zmienia nie tylko grafikę(a na samą grafikę są o niebo lepsze mody). Wystarczy trochę pochodzić po forach z modowania STALKERa czy reddicie i dowiesz się, że nikt tego nie poleca. Jak chcesz fajnego doświadczenia z Cienia to Autumn Aurora 2.1 to jest sztos, a do Czystego Nieba i Zewu to Absolute Nature/Structures.\nA ja nie chcę „fajnego doświadczenia”, chcę doświadczenia takiego, jakie zaplanowali twórcy gry, tyle ż z grafiką o podniesionym standardzie i Complete Mod mi to gwarantuje. Nigdy nie miałem z nim żadnych opisanych wyżej problemów.\nNie masz bladego pojęcia o czym piszesz, Complete zmienia CAŁKOWICIE to co twórcy zaplanowali, polecam poczytać jego opis, bo widać go nie przeczytałeś i nie zrobiłeś o nim żadnego resaerchu. Jak chcesz takie doświadczenie to na samą grafikę 100 razy lepsze jest Absoute Nature/Structures, a jeśli chcesz podrasować grę to bierzesz Autumn Aurora 2.1 które ulepsza doświadczenie zmieniając grafikę na dużo lepsza i bardziej klimatyczną i tworzy z gry bardziej grę survivalową i klimatyczniejszą.\nPowinno się dać z moda wyodrębnić tylko to co odpowiada za grafikę.\nQrcze, skoro na tyle dużo zmienia, to jakby dorzucić jeszcze sweetfx do tego, to sztos będzie\nMody Complete poprawiają całą grę. Grafika jest dużo lepsza, grywalność dużo lepsza, lepiej zbalansowany poziom trudności, połatane błędy itd. itp.\nFanatycy i masochiści będą narzekać, bo niby rozgrywka stała się dla nich za łatwa i doświadczają jakiś bugów. U mnie nic takiego nie występuje. Z tymi modami gra mi się lepiej. Polecam.\nPolecam Autumn Aurora 2.1 do Cień Czarnobyla 😉\nTakie właśnie ceny starych gier powinny być na GOGu.\nAle TYLKO na GOG są te gry , nie na Steam. Już wolę wersje na Steam.\nna GOGu, z tego co widziałem, masz najlepsze spolszczenie jakie wyszło do gier kiedykolwiek 😀\nSpolszczenie tekstowe czy dźwiękowe też jest na gogu?\nz tym lektorem filmowym, bodajże\nTak, są to wersje z tym lektorem który imo dodaje dodatkowo klimatu w grze, ale tylko w Cień Czarnobyla i Błękitne Niebo bo w Zew Prypeci pomimo że to ten sam lektor to jednak jego głos brzmi znacznie inaczej i nie ma tej głębi, nad czym ubolewałem przechodząc tę część.\nRozumiem, że ban za korzystanie z tych kluczy gratis?\nNigdy nie słyszałem o banie na konto, prędzej juz same klucze.\nNigdy nie słyszałem o banie na GOGu za cokolwiek\nA na Pillarsy nie było? Coś tak mi gdzieś świta\nPillary znikały tylko z biblioteki. U mnie tak sie stanęło.\na co jest nie tak z tymi kluczami? Ja swoje zakupiłam jakiś rok temu i bana jak nie było tak nie ma.\nNic z nimi nie jest, po prostu część społeczności łowców to jakieś barany – nie widzą problemu z używaniem fałszywych adresów na amazonie ale G2A/Kinguin to zło wcielone 😉\ntamto to inna sprawa, a mianowicie oszustwo podatkowe, czyli przestępstwo.\nZa tą całą „opłatę za płatność” to całe G2A powinno zostać zamknięte.\nkazdy paser bierze prowizje.\nPolska wersja językowa jest niedostępna ?\nNiedawno temu kupiłem stamtąd klucze na GOGa i jest dostępny j.polski dla każdej części.\nWłaśnie kupiłem wszystkie trzy i jest PL.\n„Napaliłem się”, patrze, nie na steama… myślę sobie, „mam to gdzieś” i kupiłem na goga.\nSwoją drogą, jaka jest różnica pomiędzy wersją steamową a wersją gogową?\nSteamowa nie posiada j.polskiego.\nAle wystarczy ściągnąć oficjalny patch polonizujący i wszystko śmiga bez najmniejszego problemu.\nA dzięki za info. Nawet nie wiedziałem, że jest oficjalne spolszczenie. Wierzyłem, że są dostępne co najwyżej wycięte pirackie wersje.\nNa GoGu gry nalezą do Ciebie, możesz je sobie pobrać, wypalić, co chcesz. A na Steam płacisz za to, że udostępniają Ci grę- takie jakby wypożyczenie.\nSerio nigdy nie słyszałeś o opcji „kopia zapasowa” w Steam, którą można wypalić?\nZa moich czasów to było gdzieś w menu gry PPM lub we właściwościach\nSteam dorzuca instalator do kopii.\nmoże przetestuję przy jakiejś okazji, ale … czy można w to grać BEZ STEAM? jeśli nie, to w sumie bez znaczenia, czy tą kopię utworzyć można, czy też nie. Zaoszczędzi się chwilę na pobieranie z neta\nSkąd nagle bez Steam?\nOgólnie można offline\nKupiłem Shadow Of Chernobyl i Clear Sky, działa i jest z lektorem po Polsku.\njuz sa po 7 zl\nAutor: Alloon, 3 minuty temu\nAutor: Natan, 36 minut temu


Inspiracją jesiennej kolekcji Vivienne Westwood była chyba cyrkowa królowa, która wyrwała się z paszczy pupila zazdrosnej poskramiaczki dzikich bestii.\nEksplozja kolorów i materiału, tak można określić prezentowane przez modelki kreacje.\nA może to nie była królowa, tylko król? Modelkom na pokazie brytyjskie projektantki urosły wąsy! Wizażyści pracujący za kulisami domalowali im małe, zadziorne wąsy i kozie bródki.\nW połączeniu z królewską stylizacją wyjętą lwu z gardła i wielką, papierową koroną modelki przypominały trochę „małego księcia”. Widzicie jakieś podobieństwo?\nInspiracją jesiennej kolekcji Viwienne Westwood była chyba cyrkowa królowa, która wyrwała się z paszczy pupila zazdrosnej poskramiaczki dzikich bestii. Nie wykończone kamizelki, poszarpane płaszcze, leginsy założone na męskie bokserki, obszerne tiulowe sukienki obwiązane materiałem tak jakby miały zaraz spaść z modelki, wielkie kwadratowe tuniki i obcisłe satynowe spodnie. Eksplozja kolorów i materiału, tak można określić prezentowane przez modelki kreacje.\nA może to nie była królowa, tylko król? Modelkom na pokazie brytyjskie projektantki urosły wąsy! Wizażyści pracujący za kulisami domalowali im małe, zadziorne wąsy i kozie bródki. W połączeniu z królewską stylizacją wyjętą lwu z gardła i wielką, papierową koroną modelki przypominały trochę „małego księcia”. Widzicie jakieś podobieństwo?\nkontrowersje makijaż moda vivienne westwood wąsy wizaż


Wójt gminy Kęsowo Radosław Januszewski otrzymał jednogłośne absolutorium za wykonanie ubiegłorocznego budżetu, ale wotum zaufania już nie.\nWójt gminy Kęsowo Radosław Januszewski. fot. Aneta Czupryniak\nKęsowscy radni poskąpili mu zaufania po tym, jak na czerwcowej sesji wójt przedstawił raport o stanie gminy. Mieli sporo uwag do tego dokumentu. Zarzucili mu m.in. zbytnią powierzchowność.\nCzęść radnych miała wątpliwości co do niektórych prawd, zawartych zapisów, no i tak zagłosowali, jak zagłosowali. Wynik idzie w świat, no i tyle. Jest to wskazówka pewna może dla wójta, żeby cały ten stan gminy opisać może troszeczkę dokładniej, może szerzej, może z jakimiś wskazówkami na temat perspektyw dalszych, jak to się niekiedy stosuje.\nMówi Weekend FM przewodniczący Rady Gminy Kęsowo Witold Ott. On sam i 6 innych osób głosowało za udzieleniem wotum zaufania wójtowi. To jednak nie wystarczyło, bo przy tej uchwale potrzebna jest większość bezwzględna, czyli w przypadku Kęsowa 8 głosów. I tak, przy trzech nieobecnych i pięciu wstrzymujących się wotum dla wójta Radosława Januszewskiego przepadło.\nTen fakt - zgodnie z ustawą - może mieć znaczenie, jeśli wójt nie otrzyma zaufania rady także w przyszłym roku. Wówczas radni mogą zdecydować o referendum w sprawie odwołania włodarza.


eBooki - Książki popularnonaukowe | księgarnia internetowa TaniaKsiazka.pl\nAgnieszka Szpitter Małgorzata Czerska\neBook Gramatyka języka łacińskiego pdf\nCena: Nasza cena: 2,92 zł 4,00 zł\nCena: Nasza cena: 27,20 zł 38,42 zł\neBook Medytacja kodu źródłowego - nowatorska technika. Jak szybko pokonać lęk, stres i skutecznie osiągnąć cele, aktywując niewykorzystany potencjał mózgu pdf mobi epub\neBook Bóg - zło - modlitwa. Wokół "Uwag 1940-1942" Karola Ludwika Konińskiego pdf mobi epub\neBook Porwania dla okupu jako zjawisko społeczne w bogacącym się świecie mobi epub\nPorwania dla okupu są dotkliwym zjawiskiem społecznym. Okazuje się, że każdy jest narażony. Warto zadbać o własne bezpieczeństwo i wiedzieć, w jaki sposób działają porywacze.\neBook Nie wiemy co przyniesie nam kolejna godzina... Dziennik pisany w ukryciu w latach 1943-1944 mobi\nMoszek Baum prof dr hab Barbara Engelking\neBook Nie wiemy co przyniesie nam kolejna godzina ... Dziennik pisany w ukryciu w latach 1943-1944 epub\neBook Człowiek jako biopsychospołeczna całość -- implikacje do rehabilitacji medycznej, psychologicznej i zawodowej mobi epub\nSzkic problematyki -- popularyzuje podejście holistyczne do człowieka, jego zdrowia, a przede wszystkim rehabilitacji medycznej, psychologicznej i społecznej.\neBook Kalający własne gniazdo. Artyści i obrachunek z przeszłością pdf\neBook Logistyka produkcji pdf\nW niniejszej pracy autor przedstawia procesy logistyczne mające miejsce w przedsiębiorstwie oraz wykazuje jak ważną i istotną dziedziną jest zarządzanie logistyczne oraz optymalny przepływ zasobów w procesach produkcyjnych. Opracowanie ukierunkowane jest na przedstawienie zagadnień logistycznych w...\neBook W stronę integracji cienia. Kobiecy foto-rytuał pdf\nDo pomysłu art book i jego tytułu zainspirowały mnie pojęcia cienia oraz konfrontacji z cieniem pochodzące z koncepcji indywiduacji atorstwa Carla Gustava Junga. Posłużyły mi one jako metafory spotkania z tym, co kobiece, ale w naszej kulturze niechciane, przemilczane, wręcz wyklęte. Żywię głęboką...\nCena: Nasza cena: 18,20 zł 39,00 zł\neBook Człowiek w żelaznej masce mobi epub\ndr Jean-Christian Petitfils\nOto klucz do słynnej zagadki człowieka w żelaznej masce, która wzbudziła tak wiele kontrowersji i stała się źródłem inspiracji dla powieściopisarzy, eseistów i twórców filmowych.Niewiele tajemnic spowodowało tyle zainteresowania i ożywionych dyskusji co sprawa człowieka w żelaznej masce, więźnia...\neBook Ewolucja wizerunku męskiego homoseksualizmu w Japonii mobi epub\nKsiążka w przekrojowy sposób ukazuje zagadnienie męskiego homoseksualizmu w Japonii zarówno w ujęciu historycznym, jak i współczesnym. Rozpoczynając od najstarszych wzmianek w japońskiej literaturze na temat związków męsko-męskich oraz klasztornych praktyk nanshoku, autorka prowadzi czytelnika...\neBook Intersubiektywność pdf\nIntersubiektywność to jedno z podstawowych pojęć, jakimi posługują się dziś nauki społeczne. Przestrzeń relacji międzyludzkich, sfera tego, co międzypodmiotowe, i tego, co "publiczne" - gdyż o te wymiary właśnie chodzi, kiedy mówimy o intersubiektywności - zakładana jest we wszystkich ważnych...\neBook Odczytać umysł. Jak od dziecka uczymy się czytać w umysłach innych i rozumieć ludzi? mobi epub\neBook Racjonalność: co to jest, dlaczego jej brakuje, dlaczego ma znaczenie mobi epub


W ramach projektu SPORTretowani propagowana jest idea prowadzenia zdrowego i harmonijnego stylu życia. Zachęcamy do niesienia pomocy drugiemu człowiekowi w nagłych wypadkach, zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej. Wszystkie działania sportretujemy i zorganizujemy wystawę zdjęć. Nagramy też film.\nProjekt ma na celu przeszkolenie wolontariuszy, którzy te pozytywne wzorce przekażą dzieciom z małych miast i wsi w ramach Programu PROJEKTOR-wolontariat studencki.\nPodczas wyjazdu studenci dowiedzą się jak zachęcić dzieci do aktywności fizycznej - głównie poprzez taniec. Będzie też czas na relaks i integrację - zabawy na basenie i waterpolo.\nPo szkoleniu każdy uczestnik zobowiązany jest przeprowadzić do końca roku szkolnego 2012/2013 zajęcia z dziećmi (3 x 2 godziny lekcyjne) z osobą, która nie uczestniczyła w szkoleniu lub dwa projekty z innym uczestnikiem szkolenia.\n- Koszt takiego szkolenia (opłacenie trenera, hotelu, dojazd itp.) to około 600 zł za osobę, a ilość miejsc jest ograniczona. Zależy nam, by z wyjazdu skorzystali młodzi ludzie, którzy mają predyspozycje do pracy w roli animatora i będą potrafili przekazać swoją wiedzę dzieciom - podkreślają organizatorzy - dlatego nie liczy się kolejność zgłoszeń, a opisanie swojej motywacji i doświadczenia w animacji i wolontariacie.\nAby się zgłosić należy wypełnić kartę zgłoszeniową (załącznik) i przesłać ją na adres sportretowani@gmail.com do 29 kwietnia 2013 r.\nTak było rok temu podczas podobnego szkolenia - RELACJA FILMOWA\nPodziękowania dla Hotelu Miłomłyn Zdrój za możliwość udziału w bezpłatnych dodatkowych zajęciach ZUMBY, które poprowadzi pani Joanna Łotysz.\nwięcej o trenerach:\nKarol Mątewski - Animacją czasu wolnego zajmuje się od roku 2009 roku. Początkowo pracował w hotelach na Wyspach Kanaryjskich jako all-round animator na długich kontraktach, ale postanowił poszukać pracy także w Polsce. Branżę hotelarską poznał od strony animatora dziecięcego. Pracę z najmłodszymi pokochał podczas pracy nad audycjami edukacyjnymi prowadzonych w wielkopolskich przedszkolach. Zajął się również animacją eventową pracując za pośrednictwem STAGEMAN dla znanych marek, takich jak Philips, Tchibo, Samsung itp. Równolegle zaczął aktywnie działać w poznańskim studiu aktorskim jako aktor oraz instruktor teatralny. Współzałożyciel kabaretu „W dresie po lesie”. Fan wyjazdów incentive, które prowadził jako animator między innymi na Rodos, Cyprze oraz w Maroku. Poliglota: posługuje się językiem angielskim, niemieckim i hiszpańskim. Specjalizuje się w konferansjerce i chętnie dzieli się z kursantami wiedzą i anegdotami z jego przygód w pracy.\nJoanna Łotysz- Pasjonatka tańca i fitnessu.Doświadczenie taneczne zdobywała m.in. tańcząc w zespole tańca współczesnego PARADOX w Olsztynie, Michelle Louis School of Dance, a także na różnego rodzaju warsztatach tanecznych w kraju i zagranicą. Instruktor aerobiku z uprawnieniami państwowymi, a także innych form ruchowych jak Aqua Aerobic, Pilates, Stretching czy Shape. Obecnie zafascynowana kulturą południowo - amerykańską, instruktor ZUMBY i LATUNGI - form, w których łączą taniec i fitness. Jej zajęcia to duża dawka pozytywnej energii i porządny trening.''\nwięcej o hotelu: http://www.milomlynzdroj.pl/\nwięcej o szkoleniach: stageman.pl\nzgloszenie taniec.doc 192 KB\nregulamin wyjazdu SPORTretowani.doc 137 KB


➤ FujiFilm XP80 blue - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nFujiFilm XP80 blue\nEfektywna liczba pikseli wynosi w omawianym modelu 16,4 Mpix. Procesorem obrazu jest tu EXR (Fujifilm). FujiFilm XP80 blue to uniwersalny aparat fotograficzny, który pozwoli na uwiecznienie ciekawych miejsc czy wydarzeń. Zoom optyczny kształtuje się na poziomie 5 x. Aparat waży dokładnie 179 g. Kolor sprzętu: Niebieski. Maksymalna wartość czułości ISO liczy 6400. Rodzaj aparatu: Wodoodporny, Kompakt.\nNiestety nie znamy dokładnej ceny FujiFilm XP80 blue, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem aparatów fotograficznych 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o FujiFilm XP80 blue.\nZobaczyło: 1664 osób\nEfekty i tryby, które oferuje aparat: Portret, Makro, Nocny, Zachód słońca, Film, P (Program), Plaża, Krajobraz, Sport, Bez lampy, Automatyczny, Śnieg, Podwodny. FujiFilm XP80 blue nie zawiedzie nas pod względem funkcjonalności. Zoom cyfrowy plasuje się na poziomie 2 x. Format zdjęć jest następujący: JPEG. Warto wspomnieć, że efektywna liczba pikseli w tym modelu wynosi 16,4 Mpix. Jakie są funkcje specjalne: Konstrukcja odporna na wodę, kurz, pył i niskie temperatury (norma IP68). FujiFilm XP80 blue to nietuzinkowy aparat fotograficzny, za pomocą którego wykonany dobre jakościowo zdjęcia. Przetwornikiem obrazu jest tu CMOS. Czy mamy jakiś obiektyw w zestawie: Wbudowany. Akcesoria, które mamy w zestawie to: - Aparat,\n- Pasek na rękę\n- Instrukcja obsługi. Czy możemy również nagrywać filmy: Tak. Sprzęt zalicza się do rodzaju: Wodoodporny, Kompakt. Wymiary zastosowanego przetwornika: 1/2.3". Maksymalna rozdzielczość nagrywanych przez aparat filmów wynosi dokładnie 1920 x 1080 px. Maksymalna przysłona to f/3,9 - 4,9. Tryby migawki aparatu: Samowyzwalacz, Zdjęcia seryjne, Pojedyncze zdjęcie. Zakres czułości ISO zaczyna się od wartości 100. Maksymalna wartość czułości ISO: 6400. Aparat jest następującego rodzaju: 16,4 Mpix. Aparat waży konkretnie 179 g. Zoom optyczny jest na poziomie 5 x. Zastosowane złącza: microHDMI, microUSB.\nInstrukcja obsługi do FujiFilm XP80 blue\nZłącza microHDMI, microUSB\nModel FinePix XP80\nAkcesoria w zestawie - Aparat,\nPozostałe parametry wyświetlacza - Kolowy, TFT\n- Rozdzielczość LCD [piksele]: 460 800\nFunkcje specjalne Konstrukcja odporna na wodę, kurz, pył i niskie temperatury (norma IP68)\nGłębokość 25.9 mm\nLiczba pikseli efektywna 16,4 Mpix\nPozostałe parametry obiektywu - Obiektyw Fujinon\n- Konstrukcja optyczna: 13 elementów w 11 grupach (w tym 4 elementy asferyczne)\nWysokość 66.5 mm\nProcesor obrazu EXR (Fujifilm)\nSzerokość 104.1 mm\nMaksymalna przysłona f/3,9 - 4,9\nTyp Wodoodporny, Kompakt\nBalans bieli Automatyczny, Światło dzienne (cień), Światło dzienne (pochmurno)\nOpis FinePix XP80\n- Konstrukcja odporna na wodę, kurz, pył i niskie temperatury (norma IP68)\n- 16.4-megapikselowa matryca BSI CMOS\n- 5-krotny zoom optyczny z możliwością rozszerzenia cyfrowo do 10x\n- Moduł łączności bezprzewodowej Wi-Fi\n- Nagrywanie wideo w jakości Full HD 1080p\n- Dynamiczna panorama 360\n- Obrazy High Dynamic Range HDR\n- 11 filtrów kreatywnych\nTryby / Efekty Portret, Makro, Nocny, Zachód słońca, Film, P (Program), Plaża, Krajobraz, Sport, Bez lampy, Automatyczny, Śnieg, Podwodny\nOgniskowa 5,0 - 25 mm\nPomiar światła Punktowy, Matrycowy, Centralnie-ważony


Mini kamera IP do ukrycia, 1920 x 1080p, FULL HD, ONVIF, Wi-Fi, AUDIO, obiektyw PIN HOLE, P2P, IPMICRO/1080p Wi-Fi :: MDH-SYSTEM SYSTEMY ZABEZPIECZEŃ CCTV AHD HD-CVI HD-TVI IP SPRZĘT DETEKTYWISTYCZNY\nSprzęt detektywistyczny (353)Akcesoria (8)Dyktafony cyfrowe (37)Kamery UKRYTE z nagrywaniem (159)Karty pamięci (9)Literatura (1)Mikrosłuchawki (0)Minikamery (91)Podsłuchy (28)Wykrywacze podsłuchów (6)Lokalizatory GPS (14)\nMonitoring CCTV (1332)\nMonitoring HD-CVI (319)\nMonitoring HD-TVI (301)\nMonitoring IP (1057)\nPrzewody / Kable (435)\nTechnika montażowa (705)\nKontrola dostępu (543)\nElektronika użytkowa (456)\nSterowniki radiowe (32)\nPozostałe produkty (89)\nMini kamera IP do ukrycia, 1920 x 1080p, FULL HD, ONVIF, Wi-Fi, AUDIO, obiektyw PIN HOLE, P2P, IPMICRO/1080p Wi-Fi\nNumer produktu: 17806\nMini kamera IP do ukrycia, 1920 x 1080p, FULL HD, ONVIF, Wi-Fi, AUDIO, obiektyw PIN HOLE, IPMICRO/1080p Wi-Fi\nKamera kolorowa dzięki obsłudze protokołu Onvif przeznaczona jest do użycia w zestawach do monitoringu IP lub jako kamera autonomiczna. Jest to jedna z najmniejszych kamer IP w naszej ofercie, którą cechuje bardzo wyraźny obraz i wysoka czułość przy słabych warunkach oświetleniowych.\nDzięki swoim niewielkim rozmiarom kamerę można umieścić w miejscach w których montaż klasycznej dużej kamery IP nie jest możliwy. Kamera została wyposażona w obiektyw typu pinhole co wraz z niewielkimi wymiarami pozwala na jej instalację w bardzo dyskretny sposób.\nOprogramowanie kamery dzięki usłudze pracy w chmurze pozwala na jej podgląd na zdalnych urządzeniach jak przenośne czy stacjonarne komputery, smartfony i tablety bez żadnych konfiguracji.\nAby uruchomić zdalny podgląd z tej kamery nie jest wymagany stały adres IP czy przekierowywanie portów co znacznie upraszcza jej obsługę.\nOBRAZ FULL HD WYSOKIEJ JAKOŚCI - 1920 x 1080 @ 25kl/s\nWYGODNY INTERFACE WEB\nFunkcja Cloud - P2P\nObsługa na smartfonie Android/iPhone przez popularne aplikacje: vMeye, vMeye Cloud\nDodatkowe oprogramowanie CMS Windows do obsługi 64 kamer w wersji polskiej\nObiektyw typu pinhole 3,7 mm\nProtokół sieciowy: TCP/IP, RTSP, UDP/IP, HTTP, SMTP, DHCP, DDNS, UPNP, NTP\nZakres temperatur pracy: od -10 do 50 st. C\nWymiary: ok .40x40x35 mm ( moduł kamery bez złączy i uchwytu)\nMINI KAMERA AHD, HD-CVI, HD-TVI, CVBS, 1080p 0.001 Lux FISH EYE RYBIE OKO APTI-H24M-36-FISHEYE\nMini kamera kolorowa 600 linii, 1 lux, obiektyw 1,8 mm (kąt widzenia 150 stopni), AUDIO, KC007\nMini kamera kolorowa 420 linii, 0 lux, DZIEŃ/NOC, obiektyw 3,6 mm, AUDIO, KOM0861


Gelid The Black Edition - nowy cooler CPU\nSTART > Chłodzenie powietrzne > Gelid The Black Edition – nowy cooler CPU\nGelid The Black Edition – nowy cooler CPU\nGelid – firma znana z produkcji wydajnych wentylatorów, chłodzeń dla procesorów oraz chłodzeń dls kart graficznych – zaprezentowała ostatnio swój nowy produkt, a mianowicie The Black Edition. Jest to wydajny cooler twin tower dla najgorętszych procesorów dostępnych na rynku (zarówno AMD jak i Intel).\nGelid The Black Edition składa się z siedmiu niklowanych rurek cieplnych (trzech o średnicy 8 mm i czterech o średnicy 6 mm) oraz dwóch aluminiowych radiatorów typu tower / „wieża”. Ciepłowody umieszczono tutaj jakby w dwóch „warstwach”, ale znalazły się one niemal bezpośrednio nad procesorem (prawdopodobnie aby mogły zwiększyć wydajność oddawania ciepła).\nNa masywnym radiatorze znalazło się miejsce na dwa wentylatory, na zewnątrz 120 mm Slim 12PWM o zakresie pracy 750-1600RPM, a wewnątrz 120mm Silent 12PWM mogący „zakręcić się” od 750 do 1500RPM. Oby dwa wentylatory pracują z maksymalną głośnością wynoszącą według producenta ok. 25,5 dBA. Jest tutaj również możliwość montażu trzeciego „śmigła”, które jednak nie jest dołączone do zestawu.\nCały cooler CPU ma wymiary 160 x 126 x 109 mm – wysokość x szerokość x długość) i waży ok. 990 gram, a w pudełku prócz samego coolera i instrukcji znajdziemy również pastę termoprzewodzącą GC-Extreme i zestawy montażowe na następujące podstawki:\nAMD: AM2(+), AM3(+), FM1/2\nGelid The Black Edition wyceniono na ok. 60 euro + VAT i został objęty przez producenta 5-letnią gwarancją.\nŹródło : GelidSolutions.com\nDeepcool prezentuje GAMMAXX S40 – wieżowy cooler dla najwydajniejszych procesorów / 28/01/2013\nGelid na targach CeBit 2013 | BESTPCINFO.PL - newsy, poradniki, recenzje, unikalne testy - [...] horyzontalny cooler Slim Hero oraz zapowiadany dużo wcześniej potężny twin tower w postaci The Black Editon) oraz bardzo kompaktową…


Koszula typu Polo MICHEAL - Glovex\n» Koszula typu Polo MICHAEL\nKoszulka typu polo MICHAEL - bawełna 100% do pracy w okresie letnim\nKoszulka MICHAEL to klasyczne polo z krótkim rękawem. Została wykonana ze 100% bawełny typu Lacosta najwyższej jakości. Gramatura materiału wynosi 200 g/m². Przewiewna tkanina dzięki specjalnemu splotowi włókien zapewnia doskonałą cyrkulację powietrza i zapobiega przegrzaniu się. Świetnie chłonie pot i zapewnia uczucie suchości i komfortu. Dlatego też produkt przeznaczony jest do pracy latem. Koszulka polo zapinana jest na guziczki pod szyją, kołnierz klasyczny. Polecana\nMateriał: dzianina 100% bawełny typu Lacosta (pique)\nZapinana na trzy guziki pod szyją, kołnierzyk tradycyjny\nKolory do wyboru: biały, czarny, czerwony, granatowy, niebieski, pomarańczowy, szary, zielony, żółty\nKoszule polo dostępne w rozmiarach: S, M, L, XL, 2XL, 3XL\nPromocja dotyczy wybranych wariantów i określonej ilości


Tu czy tam: "Życie Pi" Yann Martel\n"Życie Pi" wszędzie tam gdzie się nie pojawi robi wokół siebie mnóstwo zamieszania. W 2002 roku zwieńczeniem jego sukcesu w literackim świecie była Nagroda Bookera. W 2012 roku Ang Lee przeniósł na ekrany to co dla wielu wydawało się niemożliwe do sfilmowania. Reżyser zrobił to w tak wielkim stylu, że "Życie Pi" okrzyknięto "wizualnym arcydziełem" i uznano za jeden z najlepszych filmów roku. W styczniu mogłam powiedzieć wiele komplementów pod adresem Anga Lee, lecz dopiero teraz po przeczytaniu książki wiem, że prawdziwe słowa uznania należą się autorowi powieści.\nZapewne na dźwięk tytułu "Życie Pi" pojawia się wam się przed oczami obraz chłopca, szalupy oraz tygrysa bengalskiego. To jednak tylko część tej historii. Zanim główny bohater, Piscine "Pi" Patel znajdzie się w tej ekstremalnej sytuacji to spędzi jeszcze wiele beztroskich lat w Indiach. Pi, syn właściciela ogrodu zoologicznego za swoje "podwórko" uznawał właśnie zoo. To jednak mu nie wystarczało. Pi zaczął poszukiwać Boga; w hinduskiej świątyni, w kościele oraz w meczecie. Tę sielankę przerywa dopiero kryzys polityczny w Indiach. Rodzina Patelów z ciężkim sercem postanawia opuścić ojczyznę i udać się do Kanady w poszukiwaniu lepszego życia. Sprzedawszy zwierzęta (a kilka z nich zabierając ze sobą na pokład frachtowca) wyruszają w długą podróż morską. Okazuje się ona jednak nadspodziewanie krótka i fatalna w skutkach. W wyniku sztormu statek tonie, a tylko Pi wraz z kłopotliwą menażerią wyjdzie z tego żywy. Wyczerpująca tułaczka po oceanie będzie dla niego sprawdzianem wiary, wytrwałości oraz umiejętności koegzystowania z groźnym drapieżnikiem.\nKluczem do zrozumienia powieści jest ostatnia jej część, a konkretnie dyskusja między Pi a Japończykami. Ten niezwykły, przygodowy wątek zajmujący przeszło połowę książki okazuje się jedynie pretekstem do poruszenia kolejnej ważnej kwestii. Czy historia Pi i tygrysa mogła wydarzyć się naprawdę? Uwierzysz w nią na słowo czy może wolisz racjonalne wytłumaczenie oraz twarde dowody? Swój światopogląd opierasz się na sercu, wierze czy nauce i rozumie? Zatem ile potrzebujesz by uwierzyć? W Pi, w Richarda Parkera i w końcu w Boga? To pytanie jest jak klamra spinające całą książkę lub jak fundament na którym zbudowano pasjonującą opowieść o losach chłopca i tygrysa. Wszak Martel wyraźnie zaznaczył jaki cel przyświeca jego książce, ale w ferworze dramatycznych wydarzeń łatwo o nim zapomnieć … i (ewentualnie) przypomnieć sobie dopiero na końcu. W każdym razie finał wcale nie jest pstryczkiem w nos, ale doskonale przemyślaną puentą. Tym sposobem autor dał nam wybór.\nZ jednej strony "Życie Pi" to szkoła przetrwania, a z drugiej to szkoła życia z lekcją psychologii, filozofii, zoologii oraz etyki religijnej w tle. Przez karty tej powieści w różnych formach i kontekstach przewijają się trzy fundamentalne prawdy: wiara, nadzieja, miłość. W książce znalazło się też miejsce na cichy manifest ekologiczny. Dlatego nie zamierzam kryć pochwał względem Yanna Martela. "Życie Pi" to kopalnia pięknej prozy w której ukryte są głębokie pokłady emocji, wzruszenia oraz refleksji.\nPolecam szczególnie tym, którzy jeszcze się wahają czy wybrać adaptacje czy literacki pierwowzór. Zdecydowanie to drugie! Natomiast osoby, które zachwycił film z pewnością jeszcze bardziej zachwyci książka. Film jest tylko dopełnieniem do książki; owszem pięknym i widowiskowym, ale niestety także mocno powierzchownym.\n"Życie Pi", Yann Martel, wyd. Albatros, 400 stron, 2013 r.\ndata pierwszego wydania 2001 r.\noryg. "Life of Pi"\nEtykiety: Booker, fikcja literacka\nOla 27 maja 2013 14:52\nOczarowałaś mnie recenzją, czuję się przekonana:)\nblannche 27 maja 2013 14:57\nnie, to książka zdecydowanie oczarowuje :)\nluckyluke 27 maja 2013 15:46\nTakże tego, mnie nie oczarowała :( Przebrnąłem przez klikadziesiąt pierwszych stron i nie czułem się zbyt poruszony. Być może to dlatego, że książkę miałem w wersji elektronicznej. Kiedyś sprawdzę papierową - może lepiej się ją będzie czytało.\nSimon 27 maja 2013 17:44\nA ja muszę wreszcie przeczytać. Choć nie lubię czytać książek po tym jak wcześniej obejrzałem ich ekranizację, to w tym przypadku chyba zrobię wyjątek:)\nBeatriz 27 maja 2013 19:00\nFilm tak sobie mi się podobał, więc mam nadzieję, że ksiązka zrobi na mnie lepsze wrażenie. Odniosłam trochę wrażenie, że ekranizacja postawiła na piękne zdjęcia, trochę spłycając filozofię, przesłanie książki.\nK jak Książka 31 maja 2013 13:37\nzawsze ksiązka ;d dodaje do obserwowanych aby byc na biezaco\nPerry 31 maja 2013 15:56\nMoim zdaniem film został nieco "spłycony", książka jest o wiele bardziej filozoficzna i to sprawia, że jest niesamowitym dziełem.


Skoncentrowany próżniowy efekt wielokrotnego parowania sosu pomidorowego\nNumer modelu: CFM-B-659\nWielostrefowy skoncentrowany parownik próżniowy do sosu pomidorowego\n1. Materiał: stal nierdzewna 304 lub stal nierdzewna 316L.\n2. Całkowicie zamknięty proces, szybkie parowanie w niskiej temperaturze.\n3. Duży stosunek stężenia: przyjmowanie opadającego filmu warstewkowego, co powoduje, że płynny materiał o wyższej lepkości łatwo przepływa przez parowanie, nie jest łatwo skalować, a czas zatężania jest krótki.\n4. Niska temperatura parowania: część pary wtórnej może być wdychana przez pojedynczą grzałkę z pompką ciśnieniową. Wykorzysta to ciepło i niskie temperatury parowania.\n5. Może być zaprojektowany w różnych procesach technologicznych zgodnie z różnymi cechami materiałów i wymaganiami różnych użytkowników.\n6. Urządzenie może realizować produkcję automatyczną, inteligentne zarządzanie systemem, zgodnie ze standardami GMP.\nMa zastosowanie do żywności, medycyny, chemii, inżynierii biologicznej, inżynierii środowiska, recyklingu odpadów i innych gałęzi przemysłu o wysokim stężeniu, wysokiej lepkości, również nierozpuszczalne stałe o niskim stężeniu. System ten może być szeroko stosowany w stężeniach glukozy, cukru skrobiowego, maltozy, mleka, soku, witaminy C, maltodekstryny i innych roztworów wodnych.\nChenfei jest w stanie zaprojektować i dostarczyć wiele różnych rodzajów sprzętu, aby osiągnąć wymagania przetwarzania. Naszą specjalnością jest projektowanie i instalowanie innowacyjnych systemów do przekształcania płynnych roztworów w suche substancje stałe za pomocą odparowania i krystalizacji.\nWymuszona cyrkulacja typu pojedynczego, podwójnego, trójskładnikowego i wielozadaniowego\nParownik jest odpowiedni do niskich temperatur w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, chemicznym, biologicznym, inżynierii środowiska, recyklingu odpadów i innych gałęziach przemysłu o wysokiej koncentracji, wysokiej lepkości, nierozpuszczalnych ciałach stałych. Składa się z grzałki wielozadaniowej, separatora wielozadaniowego, urządzenia chłodzącego, pompy kołowej, systemu próżniowego i odwadniającego, głowicy parowej, platformy roboczej, sterownika elektrycznego PLC, zaworów i kabli itp.\n► Zaleta tego parownika:\n1. Cały system jest rozsądnie zaprojektowany, ładny wygląd, wysoka stabilność, wysokie oszczędności energii i niskie zużycie pary.\n2. Szybkość koncentracji jest duża, a czas jest krótki, wymuszony obieg może odparować materiał o wysokiej lepkości.\n3. Specjalna konstrukcja może osiągnąć łatwą obsługę i może zmienić efekt odparowania według różnych produktów.\n►następna usługa przedsprzedażna usług\nparownik z opadającym filmem,\nefekt wyparnej folii,\nTyp obiegu Wielokrotny efekt Odparowanie Pojedyncza maszyna Dostosowany wymiar\nMoc (W): W zależności od zamówienia\ntypu: Pojedyncza maszyna\nWaga:: W zależności od zamówienia\nParowanie potrójnego efektu wielokrotnego do dżemu pomidorowego Gwarancja 12 miesięcy\naplikacji: Jedzenie i napoje\nEfekt: Potrójny efekt\nTyp cyrkulacji Wielofunkcyjny parownik Spadający parownik Dostosowany wymiar\nLinia do produkcji małych koncentratów owocowych i warzywnych\nNazwa produktu: Skoncentrowana linia pasty\ntypu: Pasta z owoców i warzyw\naplikacji: Parownik skoncentrowany na sokach i dżemie\nŹródła zasilania: Zależy od każdej maszyny


O FIRMIE - InoxSpaw Producent Maszyn Rolniczych\nInoxSpaw jest firmą projektującą i produkującą maszyny rolnicze jak i całe linie produkcyjne wykorzystywane w przemyśle warzywniczym.Wieloletnie doświadczenie w przemyśle produkcyjnym pozwoliło nam na poznanie najnowszych technologii produkcji innowacyjnych maszyn rolniczych jak i urządzeń przemysłowych.\nFirma InoxSpaw współpracuje długie lata z gospodarstwami poznając najnowsze potrzeby rynku. Działalnością firmy jest produkcja maszyn rolniczych głównie do dozowania, czyszczenia,polerowania,sortowania warzyw i pakowania. Realizujemy nietypowe zamówienia jak również produkujemy seryjnie. Zapewniamy profesjonalną i fachową obsługę klienta, której skutkiem jest wyposażenie w nowoczesne i zautomatyzowane urządzenia i linie produkcyjne.\nDla nas najważniejsza jest, jakość i długa bezproblemowa sprawność wykonywanych maszyn, dlatego ciągle szukamy nowoczesnych rozwiązań technologicznych. Dla tego dokładamy wszelkich starań, aby nasza firma rozwijała się dynamicznie w branży produkcyjnej maszyn rolniczych.\n+48 503 029 959\nInoxSpaw Kobylniki 20\n28-530 Skalbmierz Poland


Zobacz, kto szuka miłości - nowe anonse | Gazeta Lubuska\nZobacz, kto szuka miłości - nowe anonse\nDoskwiera Ci samotność? Daj sobie szansę na miłość, wyślij do nas swój anons i znajdź drugą połowę. To nic nie kosztuje, a zyskać możesz wiele. Spróbuj! Wyślij maila na ar@gazetalubuska.pl\nJestem rozwodnikiem. Poszukuję kobiety w wieku od 45 do 50 lat z Sulechowa, Zielonej Góry lub bliskich okolic. Mam 47 lat. Kobieta może być z jednym dzieckiem, rozwódka. Proszę dzwonić po godz. 16.00.\nWdowa lat 69, miła, pogodna, z poczuciem humoru, pozna pana w stosownym wieku, bez nałogów z Gorzowa lub okolic, do spędzenia wolnego czasu, spacerów, na wspólne pogawędki.\nZielonogórzanka lat 50 chętnie pozna zielonogórzanina w wieku od 48 do 54 lat, kulturalnego, stabilnego, bez nałogów, wolnego do przyjaźni i partnerstwa. Proszę o SMS-y ze zdjęciem i krótkim opisem swojej osoby lub telefony po godz. 16.00.\nPoznam pana do lat 60 bez nałogów, zmotoryzowanego, cel - przyjaźń.\nPoważnie myśląca o życiu panna, bez nałogów, lekko puszysta, lat 37, pozna kulturalnego, szczerego, uczciwego kawalera bez nałogów oraz bez zobowiązań, któremu dokucza samotność i chciałby poznać bratnią duszę w celu przyjaźni, a później czas pokaże, najchętniej z okolic Sulechowa, Świebodzina, Zielonej Góry.\nMam 64 lata, mieszkam koło Zielonej Góry. Poznam miłego pana, który pokonałby ze mną samotność.\nJestem rozwodnikiem, mam 56 lat. Mieszkam w Gorzowie. Poznam panią w wieku 45-52 lata z Gorzowa lub okolic, lubiącą dobrą zabawę.\nSamotna, uczciwa emerytka lat 76, z mieszkaniem, pozna pana w tym samym wieku, uczciwego i miłego.\nPoznam mężczyznę w wieku do 65 lat, wolnego, niezależnego, lubiącego przyrodę i spacery. Jestem samotna, mam 57 lat. Proszę o poważne oferty. Interesuje mnie stały związek. Nie odpisuje na SMS-y.\nSamotna, kulturalna, zadbana, figura nienaganna, z poczuciem humoru, niepaląca, o ciepłym serduszku, wykształcenie medyczne, 60 –latka. Poznam pana uczciwego, wykształconego, kulturalnego, z poczuciem humoru, w wieku do 65 lat.\nPan 60 plus szuka pani 50 plus, niepalącej, szczupłej.\nSympatyczna, niezależna 60-latka z poczuciem humoru, paląca, pozna kulturalnego pana. 6XENB\nMam 79 lat, 87 kg wagi, 178 cm wzrostu. Poznam panią w odpowiednim wieku do mojego. Jestem wdowcem, nie mam dzieci, mam spokojny charakter, poszukuję pani do wspólnego zamieszkania co umie gotować, z Zielonej Góry lub okolic.\nKawaler lat 39 pozna miłą i sympatyczną dziewczynę z poczuciem humoru. Gorzów i bliskie okolice.\nPoznam miłą, dobrą kobietę. Ja mam 50 lat, 175/80, oczy zielone. Pracuję i mieszkam w Gorzowie. Proszę o SMS-y od pań.\nPan na emeryturze pozna panią, chętnie wdowę, ale nie koniecznie, wesołą, o miłej, kobiecej aparycji, lubiącą towarzystwo mężczyzny przy spotkaniach albo wyjazdach turystycznych oraz wspólne spędzanie czasu. Pani o wdziękach kobiecych – wzrost, waga, wiek średni – do lat 60. Pani może być zmotoryzowana. Ja mam 174 cm wzrostu, jestem energiczny, sumienny, pracowity, zadbany, zmotoryzowany, zdrowy na duszy i ciele.\n49-latek, wolny, szuka kobiety samotnej do 45 lat, może mieć dziecko, najchętniej z Zielonej Góry i okolic. Jestem niepalący i niepijący, dobrze zbudowany, zmotoryzowany, mam własne mieszkanie, pani może zamieszkać u mnie.\nKawaler, lat 41 pozna panią w zbliżonym wieku w celu wspólnego spędzenia Sylwestra w górach, a może coś więcej… Okolice Zielonej Góry.\nNiepoprawny romantyk, trochę szalony, niepijący 45-latek pozna drugą połowę do swojego życia, kobietę szczupłą, ustatkowaną tak jak ja. Kawaler bez dzieci, zmotoryzowany, sumienny, szczery. Lubię podróże, naturę i oddawać się swojej pasji. Mieszkam w Zielonej Górze, lecz nie wykluczam też pani z najbliższych okolic. Z racji wykonywanego zawodu nie zawsze mogę odebrać telefon, więc proszę o SMS-y.\nMam lat 69/162. Szczupły, sprawny. Poznam panią w podobnym wieku, by wspólnie stworzyć dom w oparciu o wzajemną troskę, miłość i szacunek. Tylko i wyłącznie stały związek. Pani może zamieszkać u mnie. Pani z okolic Szprotawy, Żagania, Kożuchowa, Nowej Soli.\nSzczupły, 63-letni wdowiec z Zielonej Góry, pozna wdowę w podobnym wieku bez zobowiązań, celem stałego związku. Pani może zamieszkać u mnie. Jeśli jesteś ładną damą - to zadzwoń. Nie odpowiadam na SMS-y.\nChcesz dostać numer do samotnej osoby? Wyślij SMS o treści odp. (tu wpisz kod ogłoszenia) na nr 71466. Koszt 1,23 z Vat.


2017-12-22T11:16:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 22 grudnia 2017, 11:16\nZakup nowych radiowozów był możliwy dzięki wsparciu samorządów oraz Komendy Głównej Policji. Łączny koszt zakupu sześciu pojazdów marki Opel wyniósł 600 tysięcy złotych. Nowe pojazdy w policji to wspólny sukces samorządowców: prezydenta Ostrołęki, starosty ostrołęckiego, burmistrza Myszyńca oraz wójtów gmin Goworowo, Baranowo, Lelis, Kadzidło, Czerwin, Łyse, Olszewo-Borki, Troszyn i Czarnia. Auta trafią do ostrołęckiej komendy oraz posterunków w powiecie ostrołęckim.\n- Sprawa bezpieczeństwa mieszkańców jest bardzo ważna, także jeżeli chodzi o cywilizowanie zachowań kierowców, pieszych, rowerzystów. Myślę, że policja zasługuje na to, żeby ją wspomagać. Bez bezpieczeństwa nie byłoby wzrostu gospodarczego, chęci do pracy, chęci do inwestycji. To bardzo ważne i życzę policji by dalej miała tak wysokie zaufanie społeczne. Życzę Wam, żeby pojazdy służyły Wam bezpiecznie, byście zrobili na nich jak najwięcej kilometrów - mówił do zgromadzonych policjantów i gości starosta ostrołęcki Stanisław Kubeł.\nUroczystość zakończyło poświęcenie pojazdów przez ks. kan. Jana Świerada - proboszcza parafii pw. Zbawiciela Świata w Ostrołęce.\nWięcej o: radiowozy, Ostrołęka, policja


KLEJNOT KANADYJSKIEJ KORONY\n…SZKOŁA SATHYA SAI W TORONTO - część II\nDlaczego dzieci kochają tę szkołę?\nWięź uczniów z tą szkołą jest niepowtarzalna. Lata kształtowania osobowości pozostawiają w ich sercach i umysłach niezatarte ślady.\nShaumithri Kuledran należy do pierwszej grupy absolwentów Szkoły Sathya Sai, którzy w czerwcu 2006r. ukończyli szóstą klasę. Najbardziej tęskni za swoim eleganckim mundurkiem – w szkołach publicznych nie jest on wymagany. „Mundurki wydobyły istniejącą w nas dobroć i podobieństwo do innych. Nie pozwoliły nam nikogo osądzać na podstawie wyglądu i nazwiska. Ustawiły nas wszystkich na tej samej płaszczyźnie.\nReprezentujemy wiele ras i wyznajemy różne religie, możemy być bogaci lub biedni, ale tutaj nikt nie zwraca na to uwagi. Nie martwimy się swoim wyglądem ani nie przejmujemy metkami doklejonymi do ubrań, butów i przyborów. Koncentrujemy się raczej na wewnętrznej sile otaczających nas osób, niż na sztucznych, zewnętrznych znakach… Brakuje mi mundurka, bo oznaczał, że uczęszczam do tej niezwykłej szkoły.”\nKirthana Sasitharan to kolejna absolwentka tęskniąca za szkołą. Wspomina z czułością: „Każdego wypełniała chęć współpracy i niesienia pomocy. Czułam, że mam ponad 100 braci i sióstr, których kocham i którym na mnie zależy. Nauczyciele okazali mi tyle miłości i współczucia! Wyjaśniali lekcje, dopóki wszystkiego nie zrozumiałam. Byliśmy jedną wielką rodziną.”\nShrishti Ahuja najpierw uczęszczała do szkoły publicznej, potem, w 2005r wstąpiła do 4-tej klasy Szkoły Sathya Sai. Czuła się zakłopotana gorącym przyjęciem ze strony uczniów i nauczycieli.\n„Nigdy nie zapomnę tej szkoły. To mój drugi dom. Najbardziej cieszę się z tego, że prawdziwym celem życia jest… cieszyć się nim i uczyć się na popełnionych błędach. Czy można wyobrazić sobie życie, kiedy nie wiemy, po co przyszliśmy na świat? Ta szkoła nauczyła mnie, jak kształtować charakter.”\nUczennica trzeciej klasy, Devanshi Shukla, mająca przed sobą jeszcze trzy lata nauki, wie, za czym będzie najmocniej tęsknić. „Najbardziej lubię atmosferę w szkole. Jest pełna miłości i spokoju. Dzięki niej jestem zawsze opanowana. Codzienna medytacja zmywa napięcia, zmartwienia, niepokoje i złe myśli. W czasie medytacji lubię wysyłać światło tym, którzy cierpią. To pomaga mi odczuwać jedność z całym światem.”\nKeshan Sritharan z piątej klasy, rozpoczął naukę od grupy maluchów. „Poranna medytacja sprawia, że zaczynam dzień spokojnie, mając świadomość, że posiadam w sobie światło, łączące mnie z całym kosmosem… Przekonałem się, że każdego powinienem traktować tak, jak sam pragnę być traktowany. Będę o tym zawsze pamiętał. To najważniejsza lekcja, jakiej się tutaj nauczyłem.”\nJanani Nandakumar, uczeń trzeciej klasy, mówi: „Najcenniejszą życiową lekcją, którą przeniosę w nowe otoczenie, jest pięć Wartości Ludzkich i wspomagających ich cech. Czy mógłbym zapomnieć o tym, czego się w tej szkole nauczyliśmy, moi rodzice i ja?”\nInnowacyjne metody umacniania Wartości Ludzkich\nPodczas gdy w Ameryce Północnej w gronie nauczycieli i wychowawców toczą się gorące debaty na temat konieczności kształtowania charakterów, Kanadyjska Szkoła Sathya Sai od sześciu lat z sukcesem łączy najwyższy poziom nauczania z kształtowaniem charakterów, zdobywając opinię nadzwyczajnej szkoły prywatnej. Bez wątpienia, w jej klimacie dominują Wartości Ludzkie, ponieważ stosuje niezwykłe sposoby umacniania w umysłach młodych ludzi tych ponadczasowych zasad. Należy do nich idea „prezentowania jednej wartości przez dwa miesiące”. Dzieli ona rok szkolny (od września do czerwca) na pięć segmentów i zgrywa je z pięcioma Wartościami Ludzkimi, stanowiącymi podstawę programu kształtowania charakterów. Każdy segment poświęcony jest innej wartości. Podczas porannych ogłoszeń uczniowie drugiej klasy nadają przez „Radio Kraina Wartości Ludzkich” odpowiednią myśl dnia. Następnie każda klasa zasiada w kole. Uczniowie i nauczyciele skupiają się na płomieniu świecy, wizualizują go wewnątrz siebie, a następnie otulają nim cały wszechświat i wszystkich jego mieszkańców, odczuwając jedność z każdą istotą. Modlą się o pokój, szczęście i harmonię na Ziemi. Potem uczniowie omawiają myśl dnia i zastanawiają się jak można ją wykorzystać w codziennym życiu. Prócz bezcennych stwierdzeń Swamiego, przytaczają wypowiedzi wielkich przywódców, nauczycieli i myślicieli wszystkich epok - Abrahama Lincolna, Martina Luthera Kinga, Matki Teresy, Dalaj Lamy, a nawet cytaty z przepięknej książki dla dzieci „Berenstain Bears”. Rozpoczęcie dnia od Wartości Ludzkich ustanawia atmosferę szkoły. Dominuje w niej skupienie i spokój. Nauczyciele Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai łączą plany lekcyjne Ministerstwa Oświaty ze strategiami przekazywania Wartości Ludzkich. Niezależnie od tego czy jest to lekcja matematyki, języka, fizyki czy nauki o społeczeństwie, wykładowcy układają lekcje pod kątem wartości. W efekcie, uczniowie zdobywają umiejętność łączenia Wartości z niesionymi przez życie doświadczeniami.\nRok szkolny rozpoczyna się od omawiania we wrześniu i w październiku praw i zasad Właściwego Postępowania oraz integrowania go z zajęciami w klasie, na siłowni, na placu zabaw, w autobusie… Bardzo ważnym polem doświadczalnym są dynamiczne zespoły, tworzone na początku każdego roku, kierujące się współpracą i szacunkiem wobec koleżanek, kolegów i nauczycieli. Dzięki temu czas tracony w klasie na sprawy dyscyplinarne i rozwiązywanie konfliktów, kurczy się do minimum.\nListopad i grudzień przeznaczone są na Pokój, łączący się z tematem pokoju na Ziemi. W tym okresie szkoła czci weteranów II wojny światowej w Dniu Pamięci oraz z radością obchodzi Święto Świateł, Święto Namiotów, Święto Dziękczynienia i Boże Narodzenie. Zaprasza na specjalne spotkania przedstawicieli różnych religii. Większość gości jest poruszona głębokim zrozumieniem zasad ich wiary. Widać to zwłaszcza podczas sesji pytań i odpowiedzi prowadzonej przez uczniów reprezentujących odmienne wyznania. Styczeń i luty napełniają atmosferę szkoły czarem miłości, która wyraża się na wiele sposobów. Uczniowie zastępują wybujałą konsumpcję Walentynek cennym doświadczeniem. Odwiedzają dwa największe domy starców w Toronto i śpiewają tam piosenki. Ofiarowują samotnym ludziom chwile radości i prawdziwie walentynkową zabawę. Każdego roku zbierają dla Banku Żywności ponad pół tony wegetariańskiej, niepsującej się żywności i przekazują ją ubogim mieszkańcom stolicy. W styczniu i w lutym najmłodsi uczniowie szkoły biorą na siebie obowiązek przeistoczenia choinki bożonarodzeniowej w drzewko mitenkowe. Dekorują ją mitenkami.\nMitenkowa choinka jako symbol miłości\nPomimo arktycznego zimna, co roku, w styczniu, w sercu Toronto ‘owocuje’ pewne szczególne drzewko, którego gałęzie uginają się pod ciężarem niezwykłych ‘owoców’. Pomysł, zrodzony w najmłodszej grupie uczniów Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai, stał się obecnie tradycją.\nuczniowie przy 'minetkowej choince'\nKiedy szkoła otwiera podwoje po feriach zimowych, szkolna choinka, wcześniej jaśniejąca świecidełkami, przekształca się w drzewo mitenkowe.Maluchy rozpoczynają akcję podejmowania drobnych, osobistych poświęceń, takich jak rezygnacja z tabliczek czekolady i podobnych przyjemności na rzecz ciepłych mitenków, rękawiczek, szalików lub czapek przeznaczonych dla ich bezdomnych sióstr i braci w mieście. Te symbole miłości zostają zawieszone na bożonarodzeniowym drzewku, zastępując dekoracje. Dzieci z pozostałych klas, zainspirowane inicjatywą i współczuciem najmłodszych uczniów, z entuzjazmem przyłączają się do akcji wspomagania osób samotnych, zmagających się z zimą, pozbawionych ciepłej odzieży. Gdy zbliżają się Walentynki, mitenkowe drzewko ugina się pod darami uczniowskich serc i poświęcenia. Dary są pakowane do specjalnie przystrojonych pudełek, przygotowanych przez najmłodszych uczniów na zajęciach z plastyki. Pokryte są różowymi sercami i cytatami Swamiego, inspirującymi do odczuwania jedności ze wszystkimi istotami. Następnie pudełka układa się w koszach z pokrywami i dostarcza do schronisk dla bezdomnych. Dołączone są do nich kartki świąteczne w kształcie serc z życzeniami: „Z wielką miłością – niech was ogrzewa.” W bieżącym roku (2007) zebrano 254 par wełnianych rzeczy - ciepłych kurtek, stosy mitenek, szalików, czapek, a nawet swetrów.\nMarzec i kwiecień to miesiące nadziei, odnowy i wiosny. Sprawiają, że niekrzywdzenie staje się w tym czasie idealną wartością. Uczniowie przeżywają Wielki Post, Wielkanoc i Dzień Ziemi oczyszczając swoje serca, umysły i otoczenie. Każdego roku szkoła spełnia prośbę burmistrza Toronto i sprząta miasto, zbierając śmieci na terenach swojej posesji i w parkach.\nInstytut Frasera, oceniając niezwykłe osiągnięcia Szkoły Sathya Sai na polu oświaty, przyznał jej pierwsze miejsce w Ontario.\nWielki Post, matematyka i Wartości Ludzkie\nW czasie tygodni poprzedzających Wielki Piątek i Wielkanoc panna Poddar i jej uczniowie z pierwszej klasy starając się zrozumieć ducha ożywiającego tę tradycję, rozwijają w sobie bezinteresowną miłość. Każdego dnia wpisują do pamiętników wyrzeczenia, na jakie się zdobyli (jeśli się zdobyli), rezygnując z przyjemności. Notują ile zaoszczędzili pieniędzy, czasu, energii i żywności. Efekty tych wyrzeczeń są wykorzystywane w szlachetnych celach, takich jak pomoc dla ich adoptowanej siostry Murni z Indonezji. Stanowią dowód panowania nad zmysłami. Każdego roku duża grupa uczniów dokonuje wielkiego odkrycia, że życie może istnieć bez telewizji! Rezygnują z niej na rzecz sportu i dobrej książki. Pierwszoklasiści pomagają rodzicom w domu, wykonując dodatkowe prace, takie jak ładowanie zmywarek, sortowanie i składanie prania, przygotowywanie śniadań w weekendy, sprzątanie własnych pokoi i słanie łóżek. Na 40 dni przed Wielkanocą wielu rezygnuje ze słodyczy, gumy do żucia i czekolady. Preferują wówczas zdrowsze jedzenie - owoce i warzywa. Niektórzy kreatywni uczniowie postanawiają, że po powrocie ze szkoły, zamiast wpadać do domu i rozrzucać swoje rzeczy, będą je składać i umieszczać na właściwych miejscach. Łatwo je kłaść gdzie popadnie, potem jednak traci się czas i energię na szukanie. Maj i czerwiec, ostatnie dwa miesiące roku szkolnego, na pierwszej linii stawiają prawdę.\nOkres ten zbiega się z dorocznym „Marszem dla Wartości”, który jest oczkiem w głowie Rady Rodzicielskiej. Projekt, rozpoczęty jako inicjatywa lokalna, rozprzestrzenił się i objął wiele kanadyjskich miast, a także niektóre kraje – w tym Australię. Tego roku „Marsz dla Wartości” odbędzie się 10 czerwca. Personel szkolny, uczniowie i rodzice uczynią wszystko, aby okazał się inspirujący i zapadł ludziom a zwłaszcza społeczności lokalnej w pamięć. Promocja tego wydarzenia będzie miała miejsce 27 maja i 3 czerwca na placu starego miasta.\nNiepowtarzalny eksperyment oświatowy – „Uczenie się poprzez służenie”\nNauka w szkole nie ogranicza się jedynie do lekcji w klasie. Ma wymiar praktyczny, oparty na projekcie służenia społeczeństwu, autorstwa Swamiego. Osadza on w sercach młodych ludzi Wartości Ludzkie. Niesienie pomocy przynosi bezcenną lekcję jedności z całym przejawionym życiem. Kilkakrotnie w ciągu roku uczniowie zbierają trwałe produkty wegetariańskie dla Banku Chleba Powszedniego, a w okresie Bożego Narodzenia i w Walentynki odwiedzają w noclegowniach starszych mieszkańców miasta.\nŚpiewają im piosenki i wręczają samodzielnie przygotowane prezenty. Wykonują posługi, podobnie jak Ryan Hreljac, mały kanadyjski filantrop, który w wieku zaledwie 6 lat zaczął gromadzić fundusze dla najbiedniejszych. Uzyskał ponad 1,5 miliona dolarów na afrykański projekt wodny. Uczniowie Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai również zebrali na ten cel sporo pieniędzy i zainicjowali wykopanie dwóch studni. Dzięki planowi „Rodzice Zastępczy z Kanady” nieustannie wspomagają swoją adoptowaną siostrę Murni w Indonezji i kalekie dzieci na świecie, czyniąc osobiste wyrzeczenia i pracując. Nie wolno im prosić o pomoc członków rodziny. Uczniowie z entuzjazmem biorą udział w wielu eksperymentach, bawiąc się przy tym doskonale.\nOto, co mówi Darini Haribharan, z drugiej klasy: „Szkoła stwarza mi okazje do wspomagania innych. Mój ulubiony projekt to „Dzieci Pomagają Dzieciom”(DHD). Żeby wziąć w nim udział i sprawić radość moim ubogim braciom i siostrom na świecie, podejmuję się dodatkowych zajęć w domu.\nW ubiegłym roku ciężko pracowałam. Poprosiłam też rodziców, żeby nie urządzali mi urodzinowego przyjęcia. Zebrane pieniądze przeznaczyłam dla dzieci z indyjskiego w domu dziecka, którym opiekuje się nasz ukochany Swami. Dzięki temu jestem szczęśliwa. Tego roku pomagałam ojcu sprzątać i odkurzać dom, a mamie w kuchni. Składałam również uprane rzeczy. Na akcję „Dzieci pomagają dzieciom” przeznaczyłam 100 dolarów, które otrzymałam z okazji tamilskiego nowego roku. Miałam je wydać, gdy dorosnę. Postanowiłam, że sama będę wówczas zarabiała na życie. Od dwóch lat rezygnuję z przyjęć urodzinowych i z noworocznych prezentów. Uzbierałam 700 dolarów i sprawiłam radość dzieciom. Nigdy ich wprawdzie nie spotkałam, ale mogły być smutne lub chore. Chciałabym, żeby były tak szczęśliwe jak ja. Kiedy inni są szczęśliwi, nasze serca rosną i jaśnieją radością. Kocham to.”\nDla Nikity Jariwala z 6-tej klasy radość innych jest najwyższą nagrodą. „Czuję się taka szczęśliwa, że mogę robić coś dobrego dla innych. Lubię widzieć uśmiechnięte twarze… Nauczyłam się wielu ważnych lekcji: mówić prawdę, szanować starszych, wybaczać i zapominać, najpierw myśleć - potem robić, pamiętać o celu. Naprawdę, mam wspaniałe doświadczenia.\nSłużą one wewnętrznemu rozwojowi oraz poszerzają wiedzę o świecie… Bardzo lubię się uczyć podczas zabawy – na targach nauki, na konkursie ortografii i na najlepsze przemówienie publiczne, w Biegu Terrego Foxa, wspierającego poszukiwania leku na raka. Lubię też odwiedzać domy starców, brać udział w koncertach bożonarodzeniowych i w „Marszu dla Wartości”. W tamtym roku nasza klasa była wspaniała. Podczas „Marszu” tańczyła i śpiewała. Podjąłem wtedy zobowiązanie, że będę bardziej cierpliwa. Ćwiczę jogę i medytuję. Dzięki temu pogłębiam umiejętność skupiania się i koncentracji. Umiem się także relaksować. Jestem wówczas spokojniejsza i skłonna do refleksji.”\nEksperymentalne nauczanie jest kluczem do efektywnego wprowadzania programu kształtowania charakterów a wspomniana wcześniej inicjatywa najmłodszych - drzewko mitenkowe - przypomina toczącą się kulę śniegową i ma ogromny wpływ na psychikę uczniów. Szkoła wychowuje odpowiedzialnych obywateli Kanady.\nKrithika Raghupathi (po prawej)\nWśród nich jest trzecioklasistka Krithika Raghupathi. Bardzo się rozwinęła i potrafi się uczyć. Krithika kocha swoją szkołę, bo są w niej osoby, z których może brać przykład. „Najbardziej lubiłam uśmiech pana Pilaya, poprzedniego dyrektora szkoły. Kocham obecną dyrektorkę, dr Revanti i moich nauczycieli. Wszyscy tutaj są bardzo dobrzy.\nChciałabym być kiedyś taka jak oni. Kiedy skończę szkołę, będę bardzo za nią tęskniła. Najbardziej będzie mi brakowało portretu naszego ukochanego Fundatora, Śri Sathya Sai Baby. Kiedy na Niego patrzę, czuję się szczęśliwa. Będę starała się być przykładem dla innych ludzi, aby zainspirować ich do praktykowania Wartości Ludzkich.”\nRodzice w roli partnerów\nSzkoła transformuje nie tylko uczniów, lecz także ich rodziców, rodzeństwo i dalszą rodzinę, zbierając obfity plon WWL. W rzeczywistości, podstawą tego sukcesu są rodzice. Swami mówi:\n„Rodzice i nauczyciele są rzeźbiarzami, kształtującymi uczniów. Ponoszą za nich odpowiedzialność. Jeśli rodzice i nauczyciele będą dawali dobry przykład, uczniowie automatycznie staną się doskonali i przyniosą chwałę swojemu narodowi.”\nTo wspaniałe, że Ministerstwo Edukacji i władze Ontario mają podobne poglądy. W dokumencie “Poszukiwanie wspólnej płaszczyzny porozumienia” piszą: „Główną odpowiedzialność za rozwój dziecięcych charakterów ponoszą rodzice i opiekunowie. Pozostali obywatele pomagają im w tym dziele.”\nBadania potwierdzają istnienie zależności pomiędzy zaangażowaniem rodziców w sprawy szkolne a osiągnięciami uczniów. Trzeba całej wsi, żeby wychować dziecko, ponadto, wszyscy jej mieszkańcy muszą praktykować Wartości Ludzkie. W Kanadyjskiej Szkole Sathya Sai proces przyjmowania jest równie wymagający w stosunku do rodziców jak i wobec uczniów.\nPrzywołując swoje przeżycia, Anu Jain, matka uczennicy drugiej klasy, Alishy Bapoo, mówi: „Nigdy tego nie zapomnę. Pracuję dla spółki multimedialnej i zapewniam was, że wywiady, jakie przeprowadzam, są o wiele łatwiejsze od wyczerpującej rozmowy, przez którą przeszliśmy, Akbar i ja, pragnąc umieścić tu Alishę. Kiedy było po wszystkim, wyszliśmy na ulicę. Czułam, że ociekam potem na zimnym popołudniowym wietrze.\nWspominając to dzisiaj zdaję sobie sprawę jak ważna jest pewność, że rodzina dziecka odnajdzie się w nowym otoczeniu. To bardzo wymagające partnerstwo.” Rodzice, po przyjęciu dziecka do grona uczniów, muszą ukończyć w czasie pierwszego roku szkolnego 15-sto tygodniowe warsztaty (2 godziny w tygodniu) pod nazwą ‘Dynamiczna Wartość Rodzicielstwa’. Mają one dwa cele. Uświadamiają uczestnikom, że rodzina jest podstawową komórką społeczną. Kształtuje poglądy polityczne, ekonomiczne i socjalne żyjących w niej osób, a dzięki praktykowaniu Wartości Ludzkich wpływa na dobrobyt i stabilizację kraju. Dzięki temu podtrzymuje stabilny system społeczny, oparty na tolerancji, miłości, równości, szacunku, współczuciu i sprawiedliwości. Jest także źródłem szczęścia i spełnienia, zapewniając wszystkim optymalne warunki rozwoju fizycznego, umysłowego, emocjonalnego i społecznego oraz dając poczucie stabilizacji. Mówiąc prościej, program wymaga od rodziców, aby uświadomili sobie, jakie czynniki stymulują prawidłowy rozwój dzieci i zobowiązuje ich do rozwijania pięciu Wartości Ludzkich. Warsztaty są interesujące i praktyczne. Oto niektóre z poruszanych tu tematów: co mogą zrobić rodzice, żeby wprowadzić w czyn nauki Sathya Sai; rola rodziców w moralnym rozwoju dziecka; wykorzystywanie okazji do uczenia Wartości Ludzkich; odkrywanie elementów dynamicznych - podtrzymujących lub destabilizujących życie rodzinne; miłość jako Wartość ludzka; więzi małżeńskie, etc.\nNa zakończenie każdego tematu uczestnicy starają się przenieść zdobyte doświadczenia do własnych domów. Określają swoje osobiste cele, kierunek rozwoju i konieczne zmiany. Kreślą plany akcji i starają się praktykować je w ciągu tygodnia. Kiedy pytamy dzieci mające rodziców na warsztatach, czy dostrzegli w nich jakieś zmiany, przyznają, że tak. Są bardziej kochający, bardziej otwarci w rozmowie, bardziej pomocni i więcej z nimi przebywają. Oczywiście, prawdziwe i trwałe zmiany wymagają czasu, ale rodzice wiedzą przynajmniej, o co chodzi i jak korzystać z chwili.\nRon i Berna Mucklestone, rodzice Divakshi (2 klasa) i Sumeer (maluchy), przeszli to szkolenie. Oto, co nam powiedzieli: „Kurs dostarcza rodzicom umiejętności i technik. Gdy trzeba, korzystamy z nich i robimy wszystko, aby pozostać z dziećmi w dobrych relacjach. Przedtem nie znaliśmy tych sposobów i nie zastanawialiśmy się zbyt głęboko jak postępować. Na szczęście uczestniczyliśmy w kursie, gdy dzieci były małe, zanim zdołaliśmy im zaszkodzić. Jako Kanadyjczycy, wierzymy w przesłanie Śri Sathya Sai Baby. Odkryliśmy, że wartości przekazywane przez szkołę zbiegają się z pozytywnymi trendami naszej kultury i wypełniają luki w ich głównym nurcie.\nSzkoła podkreśla wartości uniwersalne, takie jak punktualność, poleganie na sobie, cenienie innych kultur oraz potrzebę działań charytatywnych. To umacnia walory kanadyjskiego społeczeństwa. Natomiast występujące w nim braki odnajdują w niej swoją pozytywną przeciwwagę. Wymienię tu brak szacunku dla starszych, brak odpowiedzialności, zapominanie o rodzicach i o narodzie. Kanadyjska Szkoła Sathya Sai kształtuje dobrze wychowanych i kulturalnych ludzi.” Obecnie Ron prowadzi zajęcia na warsztatach.\nInna para, Raanu i Mohan Singh z Toronto, z oddaniem wychowuje czwórkę małych dzieci. Jedno z nich uczęszcza do Szkoły Sathya Sai. „Nasz czteroletni synek Jayden jest w grupie maluchów… Warsztaty poświęcone właściwemu postępowaniu rodziców powiązały wszystkie inspirujące książki, jakie przeczytaliśmy na ten temat. Nauczyły nas porozumiewać się z dziećmi i zwracać się do nich odpowiednim tonem.\nWyraźniej uświadamiamy sobie, jak odnosimy się do siebie jako małżonkowie. Zanim Jayden zaczął uczęszczać do Szkoły Sai, namówienie dzieci do regularnej modlitwy było prawdziwym wyzwaniem. Kiedy zaczął siadać do medytacji światła atmosfera w naszym domu zmieniła się i dwójka starszych dzieci chętniej się teraz modli, więcej myśli, jest bardziej odpowiedzialna. Transformuje się cała nasza szóstka.”\nVince i Indi Rico, rodzice Amy ze starszaków, przyznają: „Pod koniec kursu ‘Wartości dynamiczne’ zrozumieliśmy, na czym polega zadanie rodziców posyłających dzieci do tej szkoły. Z oddaniem pracujemy nad charakterami. Jako katolicy uważamy, że wartości afirmują życie oraz przekraczają ograniczenia rasowe i religijne. Wzmacniają fundamenty każdej wiary.\nNie natknęliśmy się dotychczas na drugą szkołę, która tak konsekwentnie dążyłaby do celu ani na ludzi, którzy tak dbaliby o wartości i postępowali zgodnie z nimi.”\nmodlitwa w intencji roślin\nBez pomocy rodziców szkoła nie mogłaby z sukcesem wprowadzić programu kształtowania charakterów. Dlatego administratorom tak bardzo zależy na współpracy z nimi. Warsztaty prowadzone są przez ludzi dobrze przygotowanych, zwykle z rodziny Sai, którzy są w istocie ostoją szkoły. Kilka razy do roku urządzane są także wieczory rodzinne. Z tej okazji eksperci w danej dziedzinie - nauczyciele lub zaproszeni goście - omawiają z rodzicami interesujące ich tematy - od przygotowywania pożywnych posiłków wegetariańskich, poprzez wpływ, jaki ma na dzieci telewizja i gry komputerowe, jak i odpowiedzialne serfowanie po internecie, poszerzające wiedzę i przygotowujące do egzaminów EQAO. To jeden z kroków upewniających nas, że szkoła i dom współpracują ze sobą efektywnie i pomagają uczniom rozwijać się i stawać istotami doskonałymi.\nProgram „Rodzice w roli partnerów” odniósł wielki sukces. Obecnie najpopularniejszym projektem szkoły jest sponsorowany przez Komitet Rodzicielski „Marsz dla Wartości”. Bierze w nim udział 3000 osób rocznie. Osoby te praktykują Wartości Ludzkie. Pragną zmienić na lepsze siebie, swoją rodzinę i społeczeństwo. Od 2006 r. „Marsz dla Wartości” stał się wydarzeniem narodowym. Uczestniczą w nim Ośrodki Sai z całego kraju, krzewiąc nauki Swamiego. Tego roku (2007) wydarzenie to będzie miało wydźwięk międzynarodowy, ponieważ dołączy do niego Australia.\nOchotnicy przykładem wartości w działaniu\nZdziwienie wzbudza fakt, że Kanadyjska Szkoła Sathya Sai funkcjonuje bez przeszkód. Chociaż ma 160 uczniów w ośmiu klasach (JK, SK, Gr. 1-6), nie ma personelu sprzątającego! Prace te wykonują i zawsze wykonywały kochające ręce ochotników.\nPoczynając od froterowania podłóg, po odkurzanie, mycie, wietrzenie, utrzymywania czystości w klasach, w łazienkach, na korytarzach, w salach gimnastycznych i na placach zabaw, po dbałość o sprzęt szkolny i prace w sekretariacie … wszystko to wykonują mężczyźni i kobiety zgodnie z ustalonym wcześniej planem. To ich osobisty przejaw dyscypliny. Część ochotników to wdzięczni rodzice, inni są członkami Stowarzyszenia Sathya Sai z obszaru Toronto. Wszyscy są zaangażowani w najwyższe ideały społeczne i obywatelskie, stosowne dla odpowiedzialnych mieszkańców kraju. Grupa osób odczuwająca wdzięczność wobec szkoły składa się z uczniów i ich rodzin, z personelu, członków zarządu, z Kanadyjskiej Organizacji Sathya Sai oraz z dziesiątków bezinteresownych ochotników, przyjaciół i osób wspierających, ofiarnie pracujących po lekcjach, żeby zapewnić szkole sprawne funkcjonowanie. Trójka emerytowanych nauczycieli z Ontario – pan Chetan Ahooja, pan Mohinder Kapoor i pani Winay Nehru – zgłosiła się na ochotnika, by prowadzić zajęcia techniczne (m.in z komputeryzacji) od straszaków po 6-tą klasę. Pani Vinay Nehru wyjaśnia, dlaczego postanowiła tu pracować, chociaż musi dojeżdżać z daleka: „Jako nauczycielka średniej szkoły publicznej w Ontario traciłam połowę czasu przeznaczonego na naukę na utrzymanie spokoju w klasie. Jak gdyby w rewanżu za moją cierpliwość i wytrwałość odkryłam niespodziewanie na stare lata szkołę, w której robię to, co zawsze pragnęłam robić – to znaczy uczę dzieci, zamiast ich dyscyplinować. Sprawia mi to ogromną radość! Mam nadzieję, że któregoś dnia wszystkie szkoły wypełnią się miłością, jak Szkoła Sathya Sai.”\nJej kolega, pan Mohinder Kapoor, przeniósł się do Toronto. „Chociaż mieszkałem w Kornwalii, około 400 kilometrów stąd, czułem, że moje kwalifikacje i doświadczenie emerytowanego nauczyciela będą tutaj najlepiej wykorzystane. Dlatego się przeprowadziłem… Ta drobna służba przynosi mi mnóstwo satysfakcji. Kiedy pozostaję w towarzystwie uczniów, personelu i oddanych ochotników Szkoły Sathya Sai mój umysł zanurza się w spokoju.” Pani Sangeeta Rajwani, ogromnie kochana przez uczniów, od siedmiu lat prowadzi kreatywne zajęcia artystyczne. Oto, jak opisuje swoje doświadczenia: „Praca w szkole to niebo na ziemi. Uczniowie są aniołami. Będąc tutaj zupełnie zapominam o świecie zewnętrznym. Kocham dzieci Swamiego. Gdy przekraczam próg szkoły, zaczynam żyć chwilą obecną, bez jednej myśli o tym, skąd przyszłam ani dokąd pójdę po zajęciach…oddycham radością, wzrastam umysłowo i duchowo.” Aby szkoła mogła funkcjonować trzeba wielu rąk, serc i umysłów oraz tysięcy godzin ludzkiego wysiłku. Energia, z jaką pracują, jest wyrazem wdzięczności dla Swamiego. Jego dar dla Kanady stał się osobistą legendą każdego, kto czuje się z nim związany. Współpraca z instytucją noszącą Jego święte imię jest błogosławieństwem i łączy się z odpowiedzialnością, którą wszyscy traktują poważnie. Przewodniczący Kanadyjskiego Trustu Edukacyjnego Śri Sathya Sai, pan Dayal Mirchandani uważa, że szkoła stanowi „idealną okazję dla tych, którzy podzielają świętą wizję edukacji opartej na wartościach. Kiedy pracujemy w duchu jedności dla wzniosłego celu, wtedy nie tylko uczniowie, ale wszyscy zaangażowani, doświadczają wewnętrznego wzrostu.” Bezpośrednia inspiracja i bezinteresowność Swamiego sprawiają, że Szkoła Sathya Sai, jak każda Jego inicjatywa, staje się święta. Projekty służebne Sai Baby, tak samo jak Jego życie, nie zawierają żadnych pułapek, dwuznaczności, ukrytych sznurków i celów, oczekiwania na wdzięczność lub na jakąkolwiek reklamę.\nSłońce ukryte w promieniach\nChociaż nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę, życiem i duszą tej świętej szkoły, jej bohaterem i wzorem do naśladowania jest Swami.\nNieuchronnie przychodzi taki dzień, gdy uczęszczające tu dziecko pragnie stać się tak kochające, bezinteresowne, opiekuńcze, współczujące i mądre jak On. Wie, że jest uprzywilejowane nosząc mundurek z emblematem szkoły, określanej przez wielu mianem ‘świątyni nauki’. Mówi Archana Thayanithy z 3-ciej klasy: „Moim ulubionym nauczycielem jest Śri Sathya Sai Baba. Każe nam uważać, z kim się zadajemy. Mówi: ‘Wskaż mi osoby, z którymi przebywasz, a powiem ci, kim jesteś.’ Uczy nas prawdy, uczciwości i optymizmu. Nakazuje żyć w jedności, bo chociaż różnimy się wyglądem, to w środku jesteśmy tacy sami” Większość uczniów nigdy nie spotkała ukochanego Fundatora. Ukazuje się On jednak na ich emocjonalnym, umysłowym i duchowym radarze jak wiązka światła niosąca dobro. Część z nich ujrzała Go po raz pierwszy w lipcu 2006 r. podczas pobytu w Prasanthi Nilayam. Przyjechali napełnieni radością, żeby Go zobaczyć, usłyszeć, żeby z Nim porozmawiać oraz żeby zaprezentować przedstawienie ‘Potęga Jednego’. Wówczas to Saivijay Bhat z 2-giej klasy przekonał się, że ich ‘ukochany Fundator kocha swoich studentów gdziekolwiek się znajdują.’ Jest bardzo szczęśliwy i wdzięczny za to, że mógł zostać uczniem Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai.\nUcznia 1-szej klasy, Sai Swarana Manorathana, najbardziej poruszył głos Swamiego. „Po raz pierwszy bezpośrednio usłyszałem głos Baby. Baba ma najsłodszy głos na świecie. Wiem, że zaleca nam mówić łagodnie i spokojnie. On tak właśnie mówi!” Sai Prashani Jeyandran z drugiej klasy, tak opisuje aśram: „Puttaparthi jest pełne spokoju i ciszy. Odczuwałem tam wszystko bardzo wyraźnie. Otrzymałem duchowe prowadzenie. Dotknąłem lekko nogi Baby. Ten dotyk dał mi błogosławieństwo i siłę.” Ganash Sai Vannithamby z 2-giej klasy jest aktorem. Wierzy w swoje możliwości. Wyrecytował dla Baby pełen mocy werset. Wspominając tę słodką chwilę mówi: „Patrząc wprost na Swamiego, powiedziałem z siłą i pewnością siebie: ‘I am Sat, Ćit, Ananda.(Jestem Najwyższą Świadomością, Mądrością i Błogością). To było wspaniałe uczucie. Potem nadszedł najważniejszy moment… Waliło mi serce. Podszedłem do Swamiego z girlandą kwiatów. Swami dotknął mojego czoła. Nie wiem, jak wyrazić radość, jaka mnie wtedy ogarnęła. Wierzę, że Swami szczerze mnie kocha i uważa za swoje dziecko. Jestem najszczęśliwszym dzieckiem na świecie.” Wychowanek szkoły, Prem Sai Ramani, bardzo ceni swoje wspomnienia. „Siedział tam Swami i patrzył na nas, promieniejąc miłością. Błogosławił nas. Czuliśmy Jego potęgę - był jak piec ogrzewający cały pokój. Patrzyłem na Niego wymawiając każdą linijkę, a On się czule do mnie uśmiechał. Ja zwykle uśmiecham się nieśmiało. To były najwspanialsze chwile mojej podróży. Wciąż myślę o Jego uśmiechu i o tym doświadczeniu. Doświadczeniu na całe życie!” Każdy uczeń widzi Swamiego inaczej. Dla Prashant Munshi z 1-szej klasy „Sai Baba jest miłością, prawdą, właściwym postępowaniem, pokojem i nie-krzywdzeniem. Kiedy 13 lipca występowaliśmy przed Sai Babą, ani na sekundę nie spuszczałem z Niego oczu. Po wielkim finale zapytał jak mam na imię. Powiedziałem: ‘Prashant’. Czułem się bardzo szczęśliwy. Miałam wrażenie ze straciłem przytomność i wyszedłem z ciała. Było mi cudownie. Wypełniała mnie miłość. Podziękowałem Mu za nią, odsuwając pokusy złych nawyków. Będę o Nim nieustannie pamiętał. Zachowam Go w sercu na zawsze.”\nPhillip Hannides, uczeń czwartej klasy, tak opowiada o swojej odysei: „Rozpoczęła się zanim jeszcze wjechałem do Indii. Czułem miłość naszego Fundatora. Wiedziałem, że nie spotka mnie nic złego, ponieważ był tam Swami i opiekował się mną. Nie wątpiłem, że przeżyję wspaniałe chwile. Wiedziałem, że bardzo mnie kocha. Kiedy znalazłem się w Indiach czułem jak energia Swamiego promieniuje z mojego serca. Kiedy zobaczyłem Go po raz pierwszy, zrozumiałem, że zostałem wyróżniony, że On zawsze opiekuje się nami i prowadzi nas.” Brat Philipa, Nikita Hannides z 6-tej klasy, podczas występów otrzymał życiową lekcję.\nWspomina: „Kiedy na zakończenie przedstawienia śpiewaliśmy pieśń ‘Potęga Jednego’, zapragnąłem zrobić Swamiemu przyjemność. Uśmiechnąłem się do Niego od ucha do ucha i w następnej chwili taki sam uśmiech zajaśniał na Jego twarzy.\nSwami pokazał mi, że jeśli kogoś prawdziwie kochamy, wtedy ten ktoś również nas kocha. Saeejith Nairof z 3-ciej klasy zapragnął, żeby jego życie odzwierciedlało charakter granej przez niego osoby. W końcu wszystkie nasze doświadczenia są odbiciem i oddźwiękiem naszych uczuć. Nauczył mnie ważnej lekcji o czystej miłości.”„Mam teraz w życiu cel – chcę zostać dobrym i sumiennym człowiekiem, takim, jak grana przeze mnie postać. Wiem, że dzięki Jego miłości i prowadzeniu osiągnę to.” Ganesh Naidoo z 5-tej klasy nigdy nie zapomni spotkania ze Swamim. „Kiedy dotknąłem Jego stóp, poczułem wstrząs elektryczny, uderzenie energii, która wyrzuciła w górę moją rękę. Przez dłuższą chwilę było mi gorąco. Jestem zdziwiony, że nie się zdenerwowałem ani nie wystraszyłem. To pewnie, dlatego, że uważam Go za ucieleśnienie miłości i za cudownego przewodnika.” Szóstoklasistę Raajata Gupt fascynowało przebywanie w aurze Baby. „Każdego dnia, kiedy mijał nas nasz Fundator, czułem w sercu podniosłe uczucie. Znikały wszystkie ciężary. Ale to jeszcze nie wszystko. Po zakończonym przedstawieniu, kiedy Swami podszedł zrobić sobie z nami zdjęcia, dotknąłem Jego stóp. To było zdumiewające przeżycie. Zalała mnie wielka fala energii, jak uderzenie pioruna. Wiedziałem, że dobre cechy charakteru wyeliminowały moje złe przyzwyczajenia. Czułem się doskonale. Tę chwilę zachowam w sercu na zawsze!” Utalentowana artystka z 5-tej klasy, Sindhura Thirumal, dąży do tego samego celu, co grana przez nią postać. Oto jej refleksje. „Kiedy przedstawienie się zakończyło, Swami spojrzał na mnie i powiedział: ‘Podejdź do mnie bliżej’. Kiedy później rozmyślałam nad tymi słowami, zrozumiałam ich znaczenie. Miałam zbliżyć się do Niego duchowo, ponieważ fizycznie byłam obok Niego, przy jego prawym boku. Wiedziałam, że ta zachęta jest wielkim błogosławieństwem.. Teraz czuję w duszy potęgę Jednego.”\nBez względu na to jak przebiegło spotkanie z Ucieleśnieniem Miłości, ze Śri Sathya Sai Babą, wszyscy uczniowie Kanadyjskiej Szkoły cieszą się niezwykłą z Nim relacją. Serdeczność ich ukochanego Fundatora przyciągnęła ich czyste serca. Jego szczodrość i opieka zapewnia im wspaniałe warunki do uczenia się i wzrastania.\nWzruszające świadectwa ludzi i instytucji\nNieskazitelne postępowanie i doskonałe wyniki w nauce potwierdzone na egzaminach owocują wieloma nagrodami i wyróżnieniami. Ważniejsze jest jednak to, że zdobyte wawrzyny budzą zrozumienie jak ważne są wartości i rozwijanie charakterów. Uczniowie Sai zdobywają ludzkie serca gdziekolwiek się pojawią. Są zaangażowani, zdyscyplinowani, pięknie śpiewają, występują publicznie. Na miejscowych zgromadzeniach opowiadają o tym, jak pięć Wartości Ludzkich wpłynęło na ich życie. Modlili się za ofiary tragedii World Trade Center i wzięli udział w uroczystym obiedzie wydanym z okazji wręczenia Nagrody Nobla Arcybiskupowi Desmondowi Tutu. Zajmują najwyższe miejsca na konkursach ortografii dla młodszych i starszych dzieci. Są pewni siebie, spokojni, chętni do nauki, często ponad wiek mądrzy. Od czasu do czasu Szkołę Sathya Sai odwiedzają studenci Wydziałów Oświaty dwóch Uniwersytetów - w Toronto i w Yorku, pragnąc poznać obowiązujący w niej model nauczania. Oto, co nam powiedzieli po tygodniowym pobycie w klasach i poznaniu ich codzienności:\nMeron Keleta - „Wpływ pozytywnej zachęty ze strony nauczycieli przejawia się w dobrych charakterach uczniów. Odwiedziłem kilka klas. Wielkie wrażenie wywarła na mnie integracja poziomu nauczania z pięcioma Wartościami Ludzkimi. Jako przyszły nauczyciel mam nadzieję, że pewnego dnia stanę się cząstką tej dynamicznej placówki.”\nSumi Arif – Program kształtowania charakterów jest „czymś niezwykłym i doskonale wpływa na emocjonalny rozwój dzieci.”\nPo powrocie na uczelnie, urządzili wystawę. Pisali w e-mailach: ‘Trzynastego kwietnia zaprezentowaliśmy Szkołę Sathya Sai na kampusie Uniwersytetu w Yorku, aby uświadomić wszystkim istnienie szkół alternatywnych. Nasi profesorowie i koledzy byli zdziwieni. Mówili, że to niewiarygodna, niezwykła, nadzwyczajna szkoła. Zebrane informacje zaprezentowaliśmy na seminarium. Ponadto namalowaliśmy plakat i umieściliśmy go w gablocie. Nasi koledzy przedstawili 25 szkół alternatywnych. Szkoła Sathya Sai znalazła się na liście najlepszych.”\nMiejscowa bibliotekarka, zauroczona dobrym zachowaniem uczniów Bhagawana, poprosiła o zwołanie zebrania, pragnąc opowiedzieć innym jak są niezwykli i dobrze ułożeni. Spełniając jej prośbę, szkoła zorganizowała w Bibliotece Publicznej w Toronto wieczór otwarty dla rodziców. Gdy bibliotekarka usłyszała o ich wspaniałych wynikach na egzaminach, napisała: „To wspaniale, że Szkoła Sathya Sai zajęła pierwsze miejsce w kraju! Od samego początku współpracowałam z jej uczniami i nauczycielami. Daje mi to wielką radość. Darzę ich wielkim szacunkiem. Uczniowie doskonale się uczą, ale najbardziej wyróżnia ich miłość i empatia. Zmienią świat swoim przykładem! Zasłużyli na najwyższe wyróżnienie. To prawdziwy honor móc współpracować z tak cudowną szkołą. Gratuluję!” Pełna spokoju atmosfera szkoły budzi podziw nawet u przypadkowych osób. Listonosz Poczty Kanadyjskiej wyznał spontanicznie: „Czuję się tutaj cudownie… jak w żadnej innej szkole.” Pan prowadzący „Brush-o-manię” czyli dentystyczny szpital na kółkach, wjechał na teren szkoły i rozpłakał się, ponieważ, jak wyznał, dostąpił wewnętrznego oczyszczenia. „Poczułem, że moja dusza została umyta.” Profesjonalna spółka fotografów szkolnych uczestnicząca w corocznej wystawie zdjęć, również jest zadowolona z dzieci. W przeciwieństwie do innych szkół, praca w Szkole Sathya Sai przebiega bez problemów. Szefowa spółki wyznała, że jeśli będzie miała dziecko, przyśle je tutaj.\nEnergia miłości Sathya Sai przenika dotykalnie atmosferę szkoły. Jest odczuwana na wiele sposobów. Przejawia się m.in. w niezwykłym zjawisku „rosnącej girlandy”. Na fotografii Baby zawieszona jest piękna girlanda kwiatów, która w cudowny sposób czasami się wydłuża, nawet podwójnie. Symbolizuje szkołę i niesie cenną naukę. Nić biegnąca poprzez płatki symbolizuje potęgę życia, łączącą przeciwieństwa oraz wszystkich i wszystko we wszechświecie. Wielu dostrzega w niej znak rosnącego wpływu na społeczeństwo programu kształtowania charakterów.\nZ girlandą związane jest najcenniejsze doświadczenie szkolne ośmioletniej uczennicy drugiej klasy, Parniki Godkhindi. „Ta powiększająca się girlanda na zdjęciu naszego Fundatora Śri Sathya Sai Baby pomaga mi odczuć w szkole Jego boską obecność. Napełnia atmosferę świętością, ciepłem, miłością i pokojem. Nigdy nie zapomnę chwili, kiedy po raz pierwszy przyszłam do klasy dla maluchów. Nasz dyrektor, pan Pillay, stał na progu szkoły. Witał i żegnał każde dziecko po imieniu. Czułam się bardzo kochana… Najważniejszą lekcją, jaką stąd wyniosę, będzie przekonanie, że bez względu na wykształcenie i pozycję w życiu jedyną istotną rzeczą jest mój charakter. Pracuję nad charakterem od dzieciństwa i we wszystkim, co robię stosuję pięć Wartości Ludzkich.”\npowiększająca się girlanda\nParnika jest zdobywczynią szkolnej nagrody MODEL 3, przyznawanej dzieciom z oddaniem praktykującym pięć Wartości Ludzkich. Kiedy rozszyfrujemy nazwę nagrody, będzie ona oznaczała osobę zmotywowaną (motivated), zorganizowaną (organised), zdyscyplinowaną (disciplined), wzorową (exemplary) oraz kochającą (loving) naukę, ludzkość, świat i Boga.\nJedną z matek, doskonale znająca pełną miłości atmosferę Szkoły Sathya Sai, jest Irina Visotskaya.\nJej dwójka dzieci, Nikita Hannides i Phillip Hannides, uczęszczają do klasy 6-tej i 4-tej. Dla Iriny Bóg jest Czasem. „Pan odpowiada na nasze modlitwy w najtrudniejszych chwilach życia. W kilka miesięcy po wstąpieniu dzieci do szkoły zmarł mój mąż. Miłość i pomoc, które tu otrzymaliśmy, były wzruszające i dokładnie takie, jakich wówczas potrzebowali moi chłopcy i ja. Miłość Boga jest zdumiewająca! Bóg odbiera nam świat, lecz w zamian daje swoją bezgraniczną i bezwarunkową miłość… W naszym przypadku Bóg obmył nas swoją łaską, włączając w środowisko szkoły… Kanadyjska Szkoła Sathya Sai praktykuje miłość. Dzięki niej odkrywamy naszą prawdziwą naturę.”\nDla Lini i Jeyapalana Rajalingam, rodziców Sindu, ucznia 2-giej klasy, ta mądrość wydaje się zupełnie oczywista: „Każdego dnia odkrywamy, że pod wpływem Szkoły Sathya Sai Sindu dobrze się uczy i szybko rozwija. Czasami daje nam lekcje życia. Komentuje nasze postępowanie, zwłaszcza to, które sami z trudnością akceptujemy. Jego uwagi są głębokie i przemyślane. Rzadko można usłyszeć się takie słowa z ust siedmioletniego dziecka.”\nPrzyciąganie uwagi nauczycieli społecznych\nPragnąc uświadomić nauczycielom z innych szkół i instytucji oraz członkom lokalnej społeczności jak ważne są Wartości Ludzkie, Kanadyjska Szkoła Sathya Sai sponsorowała w marcu 2005 r. Narodowe Sympozjum Kształtowania Charakterów, poprzedzone czterodniowymi warsztatami prowadzonymi przez Carole Alderman, dyrektorkę Brytyjskiego Instytutu Edukacji Sathya Sai. Wzięło w nich udział ponad 100 nauczycieli i pracowników społecznych. Według dr M.V. Kanchana, koordynatora Kanadyjskiej Organizacji Sathya Sai: „warsztaty i sympozjum przyciągnęły uwagę nauczycieli, zwłaszcza integrowanie Wartości Ludzkich z nauką. Bardzo dobrze przyjęli nasze przesłanie. Uznali, że kształtowanie charakterów jest kluczem do uporania się z brakiem moralności, z rosnącą przemocą, z narkomanią wśród dzieci i w społeczeństwie."\nKolejnym krokiem było zorganizowane podczas ferii wielkanocnych bezpłatnych czterodniowych warsztatów dla nauczycieli, poświęconych kształtowaniu charakterów. Stu uczestników z całej Kanady przystąpiło do warsztatów prowadzonych przez Carol Alderman. „Wrócili do domu dobrze wyposażeni w narzędzia niezbędne do wprowadzania zasad WWL” – dodaje dr Kanchana. Carol Alderman przeszła w Wielkiej Brytanii intensywny trening dla nauczycieli. Nauczyła się układać dzienne plany lekcji z perspektywy Wartości Ludzkich oraz prowadzić zajęcia w klasie i poza klasą. Na warsztatach pokazywano jak integrować naukę z uniwersalnymi Wartościami Ludzkimi przy pomocy piosenek, opowiadań i prac ręcznych.\nObóz letni inspiruje uczniów wewnętrznego miasta\nPierwszym owocem Sympozjum Kształtowania Charakterów i WWL był obóz. Odbył się w marcu 2005 r. Szkolenie przeszło 100 uczestników i w rezultacie członkowie Organizacji Sai pod przewodnictwem dyrektora i nauczycieli Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai zostali dobrze przygotowani do propagowania Wartości w szerszych kręgach społeczeństwa. Prośba o poprowadzenie Obozu Letniego WWL dla nauczycieli szkół publicznych została złożona po zakończeniu sympozjum przez dyrektorkę szkoły średniej w Brookview. Brookview jest niezamożną dzielnicą Toronto. To była szansa, na którą czekała Organizacja Sai. Przyszła w odpowiedniej chwili.\nW swoim liście dyrektorka napisała: „Bardzo dziękuję za zaprezentowanie na obozie programu opartego o Wartości Ludzkie. Młodzi ochotnicy byli wspaniali, najwyższego formatu. Gdy obóz się skończył uczniowie szkoły w Brookview poczuli smutek. Uczynili wielkie postępy we wszystkich zajęciach. Nawiązali nowe relacje, wykute i utrwalone przez wasz wspaniały program.”\nPo zakończeniu obozu, dyrektorka Publicznej Szkoły w Brookview poprosiła pana T.R. Pilaya, poprzedniego dyrektora Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai, żeby przedstawił gronu nauczycielskiemu z jej szkoły program kształtowania charakterów. Pan Pilay przybył w towarzystwie nauczycieli ze Szkoły Sathya Sai. Opisali sposoby integrowania Wartości Ludzkich z wymogami oświatowymi w Ontario. Przyjęto je ze zrozumieniem.\nKlejnot koronny Kanadyjskiej Organizacji Sai\nDr S.V. Evani, pełnomocnik Trustu Szkolnego Kolumbii Brytyjskiej, określił szkołę Swamiego, łączącą wyznawców w całym kraju jako „klejnot koronny Kanadyjskiej Organizacji Sathya Sai.” To wielka prawda! W rzeczywistości jest ona promieniem światła, ożywiającym odwieczne prawdy. Dla osób zaangażowanych jawi się ona jako pole oświaty. Darzą ją szacunkiem i uważają za bezcenny dar miłości Sathya Sai dla Kanady. Dla grupy 333, która w lipcu 2006 r. odwiedziła Prasanthi Nilayam, pragnąc wyrazić Swamiemu wdzięczność i zaprezentować sztukę ‘Potęga Jednego’, tą ‘Jedną Duszą’ i celem ich życia jest Sai. Do grupy tej należą uczniowie, personel szkoły, członkowie rady, wolontariusze oraz ich rodziny. Dzień 13. 07. 2006 r., w którym Swami obejrzał przedstawienie, zapisał się złotymi literami w almanachu historii szkoły. Geograficzny dystans pomiędzy Prashanthi Nilayam a szkołą w Toronto jest wprawdzie ogromny, lecz nie umniejsza on ani nie niszczy obecnego w niej ciepła i ducha czystej miłości, odczuwanych przez wszystkich. Każdego ranka progi Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai przekraczają przyszli przywódcy świata, jaśniejąc w schludnych mundurkach. Rozwijają w sobie bezkresne dobro. Wielu z nich jest zbyt młodych, aby zrozumieć oczekujące ich obowiązki. A jednak są zwiastunami nowego świata, w którym Wartości Ludzkie będą pielęgnowane na wszystkich polach życia. Nie pojmują jeszcze swojego wewnętrznego szczęścia. Wykorzystają je w przyszłości, gdy cała ludzkość zrozumie jedność i świętość stworzenia. Oto jak wypełnią się przepowiednie odzwierciedlające nasze najwyższe dążenia. Kanadyjska Szkoła Sathya Sai, wierząc w bezcenną wartość wrodzonych cnót, prze do przodu i jako pierwsza integruje kształcenie charakterów z wymogami nauki. Skupia się na promowaniu ludzkiej doskonałości. Wychowuje dobrych i zbawiennych przywódców Kanady oraz obywateli świata – a nie, tylko po prostu wspaniałe dzieci. Kumaran Subendran z klasy 4-tej będzie jednym z nich. Rozpoczął tu naukę jako starszak. Już teraz myśli o dyplomie, który otrzyma za dwa lata. „Będę tęsknił za moją wspaniałą szkołą, za moimi przyjaciółmi i kochanymi nauczycielami. To najlepsza szkoła, jaka może istnieć. Mam nadzieję, że zawsze będę się kierował Wartościami Ludzkimi. Pragnę być przewodnikiem i nieść innym pomoc. Nie chcę używać ostrych słów ani nikogo ranić. Chcę okazywać współczucie, być przykładem, tak jak moi nauczyciele. Dlatego muszę się pozbyć złych nawyków. Pracuję nad poprawą charakteru. W nadchodzących latach zdobędę cechy dobrego przywódcy.”\nW czerwcu Prarthana Tirikollur, uczennica 6-tej klasy, ukończy siódmy rok pobytu w szkole. Dostanie dyplom i przejdzie do szkoły publicznej. Jest pewna siebie i energiczna. „Jesteśmy zdumiewający. Możemy podjąć się wszystkiego. Wiem, że na zawsze pozostanę kimś specjalnym. Nikt tego nie zmieni. Jestem doskonała. Jeśli ktoś wierzy we własne siły, drogi świata stają się jego drogami. To cudowne. Wiem na pewno, że Bóg stworzył nas w określonym celu. Jestem gotowa zmierzyć się ze światem i jego drogami, bo czuję w głębi serca, że dzięki pięciu Wartościom Ludzkim osiągnę wszystko.”\nKrocząc drogami wytyczonymi przez ich nadzwyczajnego Fundatora, Nauczyciela Świata, Śri Sathyę Sai Babę, szkoła oczekuje na dalszy rozwój wewnętrzny i zewnętrzny, aby osiągnąć jeszcze więcej. Pragnie stać się modelowym przykładem holistycznego nauczania dla szkół średnich i wyższych Ameryki Północnej. Niektórzy rodzice mają nadzieję, że pewnego dnia powstanie Kanadyjski Uniwersytet Sathya Sai. Pamiętają, że 17 listopada 1999 r. Sathya Sai Baba powiedział: „zacznijcie od małego, potem to się rozrośnie”. To jest Jego szkoła. Pan ją pobłogosławił!\nJak proroczo powtarza Prathana, kiedy ufamy marzeniom, świat zmienia swoje drogi na nasze. Szczęśliwi są ci, którzy doświadczyli wpływu Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai, ponieważ ich wiara w potęgę Jednego stała się niewzruszona!\nJeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tej szkole, zechciej odwiedzić: www.SathyaSaischool.ca\nAutorka: pani Karuna Sarup-Munshi, pracuje w biurze administracji Kanadyjskiej Szkoły Sathya Sai. Jest złotą medalistką Wydziału Filozofii Uniwersytetu Śri Sathya Sai w Anantapur. Doświadczona dziennikarka, bierze również udział w ruchu sprawiedliwości społecznej.\nz http://media.radiosai.org/Journals/Vol_05/01JUN07/03-coverstory-final.htm tłum. J.C.\n mitenki – rękawiczki z palcami wyrobionymi tylko do połowy\n "Brush-o-mania” jest corocznym wydarzeniem organizowanym przez Rotarian. Biorą w nim udział wszyscy uczniowie. Jadąc ruchomym wanem dentystycznym, słuchają wykładu o higienie jamy ustnej i zębów w aspekcie Wartości Ludzkich.


Strona Główna >> Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A. w Krakowie >> (Solaris) Solaris Urbino 12 >> DU335\n2016 KR 1S901\n2016 DU335 / MPK Kraków\n24 lipca 2016 - Kraków - Borek Fałęcki. Nie podobają mi się te wozy.Kraków - Borek Fałęcki. Nie podobają mi się te wozy.\n14 września 2016 - Libertów, Góra Libertowska. Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku dla wszystkich użytkowników i gości fotogalerii!Libertów, Góra Libertowska. Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku dla wszystkich użytkowników i gości fotogalerii!\n1 października 2016 - 13:55, Kraków, pętla Czerwone Maki P+R.\nA mnie się te wozy podobają.\n283 - Kraków Czerwone Maki P+R → Skawina13:55, Kraków, pętla Czerwone Maki P+R.\n283 - Kraków Czerwone Maki P+R → Skawina\n1 października 2016 - 13:56. Kraków, pętla Czerwone Maki P+R. Za kulisami powstawania tego zdjęcia ;) Pozdrowienia!13:56. Kraków, pętla Czerwone Maki P+R. Za kulisami powstawania tego zdjęcia ;) Pozdrowienia!\n1 listopada 2016 - Kraków, łącznik al. Powstańców Śląskich i Kamieńskiego. Tegoroczną nowością było uruchomienie linii 869 w zamian za zawieszone 169. Z ulicy Kamieńskiego autobus skręcał na al.Powstańców Śląskich i Wielicką oraz Dworcową dojeżdżał do Dworca Płaszów. Linia utworzyła połączenie ciągu Alei Trzech Wieszczów z cmentarzem Podgórskim.Kraków, łącznik al. Powstańców Śląskich i Kamieńskiego. Tegoroczną nowością było uruchomienie linii 869 w zamian za zawieszone 169. Z ulicy Kamieńskiego autobus skręcał na al.Powstańców Śląskich i Wielicką oraz Dworcową dojeżdżał do Dworca Płaszów. Linia utworzyła połączenie ciągu Alei Trzech Wieszczów z cmentarzem Podgórskim.\n16 lipca 2017 - Kraków, skrzyżowanie ulic Kamieńskiego i Malborskiej.Kraków, skrzyżowanie ulic Kamieńskiego i Malborskiej.\n26 maja 2018 - Krzywaczka, most nad potokiem Głogoczówka. W tle widoczna jest pętla Radziszów Szpital, na której normalnie 253 kończy trasę. Zaplanowane na dni 21-27.05.2018 r. zamknięcie przejazdu kolejowego w miejscowości Wola Radziszowska zaowocowało skróceniem trasy linii 263 do Radziszowa PKP. Obsługę Woli Radziszowskiej zapewnia w związku z tym wydłużone przez Krzywaczkę 253.Krzywaczka, most nad potokiem Głogoczówka. W tle widoczna jest pętla Radziszów Szpital, na której normalnie 253 kończy trasę. Zaplanowane na dni 21-27.05.2018 r. zamknięcie przejazdu kolejowego w miejscowości Wola Radziszowska zaowocowało skróceniem trasy linii 263 do Radziszowa PKP. Obsługę Woli Radziszowskiej zapewnia w związku z tym wydłużone przez Krzywaczkę 253.