Akademia Polskiej Siatkówki - Biblioteka - Publicystyka - Sukcesy - Siatkarskie drogi\nNiewątpliwym sukcesem naszego żeńskiego zespołu jest brązowy medal mistrzostw Europy 2009. Już sam awans do finałów spełniał oczekiwania Polskiego Związku Piłki Siatkowej, organizatora mistrzostw Europy. Nie na grze naszego zespołu chciałbym się jednak skoncentrować. Kierunek rozwoju żeńskiej siatkówki, charakter gry, wyznaczają zespoły preferujące „szkołę włoską”, lub dokładniej „włosko-brazylijską”.\nNa trzy istotne cechy charakterystyczne dla tego kierunku chciałbym zwrócić uwagę:\nSzybkie rozegranie piłki do ataku po przyjęciu zagrywki (jeśli to możliwe także do kontrataku) na każdą ze stref ataku. Zdecydowanymi liderkami w tym elemencie siatkarskiego fachu były Lo Bianco z zespołu Włoch i Lamas, naturalizowana Hiszpanka o korzeniach argentyńskich. Nieprzewidywalność kierunku wystawy, szybkość odbicia piłki, a także myśl taktyczna w rozegraniu podporządkowana taktyce całego zespołu, charakteryzowały grę rozgrywającej Włoch. Niewątpliwie to Eleonora Lo Bianco jest aktualnie jedną z najlepszych, jeśli nie najlepszą, rozgrywającą świata. Wyróżnienie dla najlepszej rozgrywającej ME tylko potwierdziło jej klasę. Zespołowi Hiszpanii bardzo dobra gra Lamas zapewniła awans do drugiej rundy turnieju. Trener Hiszpanek Gido Vermeulen w rozmowie ze mną wzdychał : - Gdybym miał inne atakujące to razem z Rominą…. Rzeczywiście zespół Hiszpanii maksymalnie wykorzystał swój potencjał, a Romina Lamas była prawdziwą reżyserką gry i chyba najszybciej grającą rozgrywającą tych mistrzostw.\nBardzo dobra gra w systemie „blok-obrona”. Dlaczego system? Bo takie elementy jak blok, odpowiednio do niego ustawiona obrona, wystawa piłki wysokiej z głębi boiska i atak po obronie (kontratak), są ściśle powiązane ze sobą i od ich poprawnego wykonania zależy efekt końcowy w postaci punktu zdobytego w kontrataku. Od chwili kiedy zmieniły się zasady gry, pozwalające na trzy odbicia piłki w obronie (nie licząc dotknięcia bloku) siatkówka bardzo się zmieniła. Trenerzy zaczęli zastanawiać się jak wykorzystać to otwierające się źródełko punktów w kontrataku, co wcześniej nie było możliwe. Jak należy bronić piłkę (w jaką strefę boiska), jak trzeba ją wystawić do kontrataku (piłka wysoka z głębi boiska), w jaki sposób szkolić zawodniczki w ataku z piłki wysokiej, często niedokładnej. Uważam, że właśnie w tych elementach nasz zespół, a na pewno nasze zespoły klubowe, pozostały w tyle za europejską i światową czołówką. Wzorcem do naśladowania w takiej grze jest z całą pewnością zespół Włoch. Także inne zespoły takie jak Bułgaria, Hiszpania, Niemcy czy Holandia radzą sobie z nią bardzo dobrze. Trener zespołu Niemiec Giovanni Guidetti, z którym wspólnie oglądaliśmy mecz finałowy, nie krył słów uznania dla zespołu Italii: – Loro sono di l’altra pianeta (One są z innej planety). Nie do końca należy zgadzać się z przesympatycznym trenerem Giovannim, jest to ciągle ziemska siatkówka, a nie z innej planety, ale różnica w indywidualnym wyszkoleniu technicznym i taktycznym zawodniczek we wszystkich siatkarskich elementach, realizacja konsekwentnie założeń taktycznych w grze, czyni ten zespół niezwykle groźnym i aktualnie nie do pokonania w Europie. Na tych mistrzostwach tylko zespół Holandii próbował im się przeciwstawić. Jest on dość dobrze wyszkolony technicznie, z mocnym atakiem, z gwiazdą pierwszej wody Flier, grał jednak zdecydowanie wolniejszą piłkę do ataku, mając na rozegraniu solidną, ale nie błyskotliwą Kim Staelens. Mówiąc po piłkarsku, finał był grą do jednej bramki, a pewne w swojej grze i niepokonane do tego momentu Holenderki nie umiały sobie w żaden sposób poradzić w grze z solidnością i fachowością zespołu Włoch.\nIndywidualne wyszkolenie techniczne i taktyczne w grze w ataku. I tu dochodzimy do indywidualności tych mistrzostw. Zasłużenie najlepszą zawodniczką wybrano Manon Flier z zespołu Holandii. Niezwykle dynamiczna, w ataku umiejąca uderzyć w każdym kierunku, skuteczna w bloku i mocnej zagrywce, zdeterminowana w grze obronnej, a także wszechstronna, była na pewno MVP tych mistrzostw. Nie ma w tej chwili na świecie zawodniczek grających na pozycji atakującej, umiejących rozegrać, powtarzam – rozegrać, piłkę bronioną przez tytularną rozgrywającą (co uniemożliwia jej powtórne odbicie). Flier robi to naprawdę dobrze popisując się wystawą piłki „krótkiej”, przyspieszonej na skrzydło, bądź „kiwnięciem”. Ciekawostką jest to, że Avital Selinger decyduje się wyłączyć z kontrataku swoją najlepszą atakującą, preferując rozegranie piłki nad siłą ataku swojej liderki. Zespół Włoch to zespół bez gwiazd, może z dwoma wyjątkami. Pierwsza to Eleonora Lo Bianco, o której wcześniej pisałem, druga to Simona Gioli, nie do zatrzymania w ataku z pierwszego tempa. Rzadko się zdarza, że środkowa atakuje w meczu więcej piłek niż skrzydłowe ze skutecznością powyżej 60%. Widziałem Simonę w kilku turniejach najwyższej rangi, zawsze grającą niezwykle skutecznie i podrywającą zespół do walki w chwilach słabości. W ataku na środku podczas tych zawodów była nie do zatrzymania. Nie będę oceniał najlepiej przyjmującej, blokującej, zagrywającej i libero – prawdopodobnie wyróżnienia te wynikały ze statystyk zawodów.\nKilka słów o grze libero, naszej libero. Rzadko spotyka się zawodniczki, które umieją naturalnie ustawiać się do obrony najmocniejszych piłek przewidując kierunki ataku przeciwniczek. Mariola Zenik ma to we krwi, jej pozycja w obronie wynika z doskonałej oceny ułożenia ciała atakującej przeciwniczki, przewidywania kierunku ataku, z instynktownego zajmowania najlepszej pozycji do obrony. Jeśli miałbym przyjemność ją trenować, pozostawiłbym ten element do jej indywidualnej oceny (ale tylko jej), zdając się na jej siatkarski instynkt, nie bacząc na założenia taktyczne gry. Nie oznacza to, że jest nieomylna w obronie, ale broniąc najtrudniejsze piłki doprowadza często do rozpaczy atakujące przeciwniczki – patrz Gamowa. Gra libero nie wyczerpuje się tylko jej działaniami obronnymi, to także przyjecie zagrywki. I tu Mariolę czeka jeszcze duża praca, przede wszystkim jeśli chodzi o powtarzalność dobrego przyjęcia. Zawodniczce tego formatu nie powinny przytrafiać się trzy przyjęcia pod rząd, z których w najlepszym przypadku można było wyprowadzić atak z piłki wysokiej wystawianej z głębi boiska. Przyjęcie w dużym stopniu można wytrenować. Potrzeba do tego przekonania zawodniczki i żelaznej konsekwencji trenera.\nZespół idealny (prawie) – to zespół Włoch. Bez gwiazd, doskonale wyszkolony technicznie, odpowiedzialnie i skrupulatnie realizujący założenia taktyczne. Nie znaczy to, że z zespołem tym nie można wygrywać, ale na tych mistrzostwach, z taką formą, zawodniczki Italii nie miały dla siebie równorzędnych przeciwniczek.\nZespół zagubiony. To „sborna” Rosji. Z przykrością należy stwierdzić, że reprezentacja ta zrobiła ogromy krok do tyłu. Zagubiona taktycznie, w chwilach kryzysu nie umiejąca absolutnie wykorzystać swoich ogromnych możliwości. Zespół ten jest cieniem drużyny sprzed trzech lat, która zdobyła mistrzostwo świata w Japonii. Opieranie się w ataku tylko na jednej Gamowej to za mało do stworzenia realnego zagrożenia liczącym się zespołom w Europie. Problem ma też rosyjska federacja, która nie umiała ochronić włoskiego trenera Caprary (autor złotego medalu na MŚ w Japonii) przed totalną krytyką rodzimych szkoleniowców. Ale na całe szczęście to ich problem.\nZespół, który znalazł swoją tożsamość – to reprezentacja Polski. Bardzo często zdarza się, że drużyna np. w momencie kontuzji i wyeliminowania z gry swojego lidera zaczyna grać lepiej, bardziej zespołowo. Jest to reakcja na stan zagrożenia, na wstrząs spowodowany brakiem na boisku zawodnika na którego wszyscy liczyli. Nieszczęście, które dotknęło trenera Matlaka zwarło szeregi naszego zespołu, zawodniczki zaczęły grać z większą odpowiedzialnością, dając równocześnie większe wsparcie swoim koleżankom. Zespół stał się monolitem, a wyważone i mądre prowadzenie meczów przez Piotrka Makowskiego wzmocniło jego siłę. Brązowy medal dla tej reprezentacji jest niepodważalnym sukcesem.\nTeraz chciałbym przybliżyć Wam sylwetkę zawodniczki, której wyróżnienie nagrodą najlepiej punktującej Mistrzostw Europy, sprawiło mi olbrzymią satysfakcję. Można powiedzieć, że Małgosię Kożuch znam od zawsze, bo od urodzenia. Widziałem ją zaledwie kilkumiesięczną w ich domu w Hamburgu, później prawie corocznie w Sasinie nad morzem gdzie rodzina Kożuchów spędzała wakacje. Rodzice Małgosi, byli siatkarze gdyńskich klubów, dwie jej starsze siostry także grające w siatkówkę, byli dla niej wzorcem do naśladowania.\nPamiętam gdy miała 12 lat, będąc szczupłą i już bardzo wysoką dziewczynką, odbijając piłkę na plaży żaliła mi się, że piłka wyłamuje jej palce i że gra znacznie gorzej od swoich sióstr. Zapamiętałem także smutny, jesienny, mokry wieczór gdy przy ognisku załamana po śmierci mamy mówiła mi: – Wujku, ja nie wiem czy chcę jeszcze grać w siatkówkę, mamy nie ma… A jednak Małgosia pozostała z siatkówką, wiem, że jest to jej pasją, że kocha ten sport. Szkoła, codzienne dojazdy na treningi, zaczęła się normalna praca zawodniczki wyczynowo uprawiającej sport. Grała w klubach niemieckich, drugoligowym w Hamburgu i potem pierwszoligowym, 70 km od tego miasta. W tym czasie często rozmawiałem z jej ojcem, który miał różne pytania i wątpliwości dotyczące kariery sportowej córki. Radziłem aby swoją karierę sportową kontynuowała we Włoszech, bo tam znajdzie odpowiednich trenerów dla rozwoju swojego talentu. Sadzę, że była to dobra rada.\nMałgosia wyrosła na doskonałą zawodniczkę. Zachowała przy tym skromność i pokorę zawodową. Na mistrzostwach Europy w październiku 2009, kiedy po zakończonym meczu o trzecie miejsce, w którym Niemki przegrały z Polską, składałem jej gratulacje bardzo dobrej gry w turnieju, powiedziała mi niezadowolona: – Ja chyba gram lepiej niż w tych ostatnich dwóch meczach, w których mnie widziałeś. – Wyróżnienie najlepiej punktującej zawodniczki turnieju, które otrzymała, przeczy tej opinii, a jej gra w ataku bardzo pomogła zespołowi Niemiec w dojściu do półfinałów. Zdobycie największej ilości punktów w tak dużym i wymagającym turnieju jakim były mistrzostwa Europy, jest dla tej młodej zawodniczki ogromnym sukcesem. Jedna z dziennikarek w rozmowie ze mną o karierze Małgosi i losach rodziny Kożuchów użyła określenia, że po części jestem jej „siatkarskim ojcem”. Nie czuję się tak, choć często wspierałem ją na jej siatkarskiej drodze, jestem z niej bardzo dumny.\nByłbym za to „wyrodnym ojcem” gdybym nie wspomniał o innej wspaniałej dziewczynie, siatkarce, o mojej córce Ani. Losy tych dwóch dziewcząt od siedmiu lat są podobne – obie straciły matki, dla obu pasją jest siatkówka, choć wybrane drogi różne. Z własnego doświadczenia wiem jak ciężko jest studiować grając równocześnie w siatkówkę na najwyższym poziomie. Nie pomaga też w tym zmiana klubów, otoczenia i miejsc zamieszkania. Ukończenie studiów i najwyższa ocena pracy dyplomowej jest istotnym sukcesem na jej życiowej drodze. Jeszcze raz gratulacje Aniu!\nI tak od mistrzostw Europy przeszedłem do wątku osobistego, ale przecież to wszystko jest siatkówka i może artykuł ten pokaże trochę inne jej oblicze – pięknej gry zespołowej i rodzinnych tradycji.\n2.02 z 5 gwiazdek\nŚrednia ocena: 2.02


POWSTANIE WARSZAWSKIE | Stacja7.pl\nWszechmogący i miłosierny Boże spraw, aby Ci, którzy polegli w walkach ulicznych i pod gruzami walących się domów, zostali przyjęci do domu Ojca. Żyjących bohaterów Powstania Warszawskiego obdarz zdrowiem, aby jak najdłużej mogli świadczyć o potędze miłości Boga i Ojczyzny, która jest silniejsza niż śmierć. Udziel nam wszystkim daru pokoju, zgody i solidarności w budowaniu […]\nOddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą,haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,wyszywali wisielcami drzew płynące morze…\nW spocie wystąpili uczestnicy Powstania Warszawskiego: Witold Kieżun „Wypad”, Hanna Stadnik „Hanka”, Janusz Gołuchowski „Orwicz”, Zofia Czekalska „Sosenka”, Halina Jędrzejewska „Sławka”. Mówią oni o najważniejszych wartościach, którymi warto kierować się w życiu. Obok realnych postaci, pojawiają się czarno-białe retrospekcje odwzorowujące to, jak bohaterowie wyglądali w czasie II wojny światowej. W tle słuchać muzykę z czasów […]\nPowstanie Warszawskie. Z kroniki klasztornej sióstr benedyktynek sakramentek\nKlasztor sióstr Benedyktynek od Nieustającej Adoracji w Warszawie to najstarsze w Polsce ognisko nieustającej, trwającej nieprzerwanie w dzień i w nocy adoracji. Została ona przerwana tylko jeden raz, gdy w czasie Powstania Warszawskiego kościół i klasztor zostały doszczętnie zburzone, grzebiąc w swych ruinach 35 mniszek i wielką liczbę ludności Starówki. Przebieg Powstania został zapisany na […]\nWolontariusze potrzebni są na trzech rodzajach wydarzeń związanych z obchodami 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Pierwsze z nich to wolontariat obchodowy, związany m.in. z opieką nad powstańcami warszawskimi, którzy będą chcieli wziąć udział w uroczystościach. Do tej grupy poszukiwana jest młodzież nieco starsza, bo minimum 16-latkowie. Tutaj pomoc będzie potrzebna w dniach 27 lipca – […]\n„Miałam szczęście przeżyć Powstanie Warszawskie od pierwszego dnia do ostatniego, opiekując się chorymi w Szpitalu Dzieciątka Jezus” – zaczyna swoją opowieść s. Józefa. Zdradza, że o swoich powstaniowych przeżyciach często opowiada młodzieży. „Jakie to piękne, że mamy w Polsce to hasło: Bóg – honor – Ojczyzna. Z perspektywy czasu cenię je jeszcze bardziej” – mówi […]


Marsjański problem - Dyskusje o sprzęcie - Astropolis - Astronomia i Astrofotografia\nJune 8, 2016 in Dyskusje o sprzęcie\nOd dawna głowię się czemu mój Mars w okularze jest... no właśnie jakoś taki (obraz poglądowy). Mimo zastosowania soczewki Barlowa 1,5x (f/16) nadal jest jako strasznie przejaśniony dysk. Lustrzanka też nic nie daje. 0 szczegółów. Teleskop to MAK 127. Używałęm okularów 10 i 20mm wraz z soczewkami Barlowa 1,5 i 2x. nic nie dają, tylko przyciemniają obraz, a Mars nadal jest jako czerwona kropa bez szczegółów. Czy ktoś też miał taki problem?\nCzy to problem z obserwacją Marsa ? Czy sprawdzałeś teleskop na Księżycu ?\ntak. Księżyc, Jowisz i Saturn są widoczne idealnie. Pasy na Jowiszu widoczne, cień Ganimedesa też widziałem, na Saturnie czasem majaczy przerwa Cassiniego, na Księżycu widoczne struktury, wszystko pięknie i ładnie. Mars jedynie jako taki dysk\nZ soczewką B. nie uzyskasz więcej szczegółów. Sugerowałbym jej wyciągnięcie i popracowanie nad ustawieniem ostrości w okularze 20, potem 10 mm.\nwłaśnie jest ostry. mega ostry w okularze. widać aberrację, ale 0 szczegółów\nZ tego co narysowałeś to jest mega, ale rozogniskowany\nWybacz, ale JaLe ma rację bo Twoje fotki na facebooku też nie są ostre....\nnie wiem jak zmniejszyć w gimpie rozmycie. normalnie jest ostry jakby kropa, ale nic na nim nie widać. jakbym na gwiazdę patrzył\nJeżeli gwiazdy widzisz jako rozmyte plamki tzn masz niewyostrzony obraz.\nGeneralnie Mars jest zdecydowanie najtrudniejszą planetą do zobaczenia szczegółu z "trójki" z Jowiszem i Saturnem. Mars ma bardzo słabo kontrastowe szczegóły. A jeśli jest odwrócony tą "gorszą" stroną, to na prawdę ciężko coś zobaczyć. Jak dla mnie szczegóły Marsa są do łapania przy dobrym seeingu i to ze sporym wysiłkiem. No może czapę widać w miarę rozsądnie, ale to jak jest akurat widoczna, bo też nie zawsze jest A jak na Marsie jest burza piaskowa, to już nic nie widać...\nNa zdjęciach zarysy kontynentów i czapa powinny wychodzić bez większych problemów, ale to wymaga jakiejś rozsądnej kamerki, dobrej ostrości i kolimacji. Nie widziałem Twoich zdjęć, wiec nie wiem.\nmówisz konkretnie o...\ngwiazdy mam ostre\nale jak nic nie widać? jest jako czerwona jasna plama. to chyba nie o to chodzi\nEdited June 8, 2016 by ANowak\nJeśli Cassiniego widzisz "czasami" to znaczy że seeing miałeś do bani, to nie licz że na Marsie coś powinieneś zobaczyć\nno ale jak już obserwuję to całe trio... i jak widać Cassiniego to na Marsie nic\nTak, jest czerwona kula i tyle. To właśnie znaczy, że nic nie widać\ntaa... i nic nie zobaczę?\njakie powiększenie by było potrzebne do zobaczenia czegoś na powierzchni? i czemu lustrzanka też nic nie widzi?\nPokaż te zdjęcia. Powiększenia gdzieś 200-300x. Zobaczysz, zobaczysz, ale potrzeba tu dobrego seeingu i pewnego doświadczenia. Im więcej obserwujesz, tym więcej widzisz. Detale są subiektywne i łatwo je przeoczyć.\nnieudane foty usuwam, żeby mieć więcej miejsca w aparacie także fotek nie ma. mogę zrobić kiedyś\nNieobrażaj się. Znalazłem stare fotki z opzycji. Czyli wtedy było super . Jak wyglądało zobacz :\nFotka pojedyncza klatka :\na po stackowaniu filmiku :\nTeż nie rewelacja ale wtedy miałem tylko newtona 900 i toucama.\nPiszesz że usuwasz fotki z aparatu - znaczy cykasz pojedyńcze ? Jedna na setki wyjdzie ostra. Trzeba filmować i stackować.\nnie mam opcji filmowania a wątek o pomocy z wyborem nowego aparatu milczy\nDo foto Planet to nie aparat, tylko kamerka, która nagrywa avik zawierający, np kilka tysięcy klatek a z tego program do stackowania wybiera kilkaset najlepszych. Z tego jest jedna fotka, którą potem się dodatkowo obrabia.\nNo więc nie wiem jaka w końcu kupiłeś tą lustrzankę . Sonego czy Canona. Bo do Canona to masz soft co nagrywa filmy do PC.\nDS też planuje ale kamerkę rozważam. problem z budżetem\nNo to nie rozumiem :\n"... Lustrzanka też nic nie daje..." 1 post\n"...foty usuwam, żeby mieć więcej miejsca w aparacie..."\nTo w końcu czym robisz fotki ?\nLustrzanką Sony A700. Nie kupiłem nowego aparatu. Poszukaj w zakupie pierwszego sprzętu mojego tematu o pomoc w kupnie aparatu. Mam problem z obiektywami


Wysłany: Czw 07-12-2006, 16:00 Temat postu: Grzybica pochwy - jak zapobiegać\nhej, w zasadzie możemy tutaj pisać również o doświadczeniach, związanych z grzybicą, leczeniem, czynnikach sprzyjajacych, problemach, objawach, wszystkim, co z nią związane.\nja, ponieważ doswiadczona baba juz jestem w tych klimatach (z czego jakos sie szczególnie nie cieszę), to daje pare rad, jak się ustrzec przed grzybkiem, a Wy ewentualnie dorzućcie coś od siebie\ntak więc, aby ograniczyć do minimum złapanie takich infekcji nalezy:\nWysłany: Czw 07-12-2006, 18:34 Temat postu:\nZawsze jak biorę antybiotyk to ochronnie zażywam również Lactovaginal.\nWysłany: Czw 07-12-2006, 23:06 Temat postu:\nPo prostu trzeba jeść bardzo dużo nabiału a w szczególności jogurty, które zawierają żywe kultury bakterii.\nGrzybica bardzo często występuje po dłuższym okresie brania antybiotyków. Antybiotyki niszczą florę bakteryjną.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 14:41 Temat postu:\nJa nie mogę myć części caiła intymnych mydłem, muszę specjalnym środkiem, bo od razu coś łapię.\nI też czytałam, aby w celach profilaktycznych zawsze po stosunku się wysikać mocz wypłukuje bakterie.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 20:44 Temat postu:\nPrawda. Nie wolno myć mydłem części intymnych bo one obniżają pH no i w ogóle nie wolno trzymać moczu bo to powoduję rozmnażanie bakteri gramm.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 20:46 Temat postu:\nJewel gramm jakich? są bakterie gramm-dodatnie i gramm-ujemne\nWysłany: Pią 08-12-2006, 20:55 Temat postu:\nOstatnio w tvp1 pan dr.ginekolog mówił, że najlepsze jest szare mydło...\nzdziwiłam się bo myślałam, że płyny do higieny intymnej są najlepsze...\nWysłany: Pią 08-12-2006, 20:56 Temat postu:\nNigdy jakoś nie próbowałam szarego mydła.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 20:59 Temat postu:\nJa też nie, ale zastanawiam się czy może sobie nie kupić Białego Jelenia (czy jak to się nazywa). W końcu to opinia lekarza ginekologa, chłop chyba się zna.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 21:02 Temat postu:\nJa tam wolę żel do higieny intymnej- mi pasuje i ładnie pachnie.\nA szare mydło jest zdrowe, bo nie zawiera żadnych wspomagaczy- środków zapachowych, barwników itp., a to ona działają na skórę drażniąco i wysuszająco, a nie substancje czynne mydła.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 22:07 Temat postu:\nWłaśnie nie chcę za mądrej udawać i pisać głupot- nie pamiętam jakich\nJa jestem wierna ziaji przeciwgrzybicznej- 500 ml kosztuje 8 zł ale rewelacja i super pachnie.\nWysłany: Pią 08-12-2006, 23:04 Temat postu:\nJa kupuję różne, teraz mam chyba Sorayę, ale niezbyt ciekawy zapach.\nWysłany: Sob 09-12-2006, 9:41 Temat postu:\nA wiecie co mi kiedys ginekolog powiedzial? I zaznaczam, ze dobry ginekolog - nie powinno sie naduzywac wkladek higienicznych. Ponoc przez to, ze sa wyjalowione i pozniej wystarczy odrobina bakterii, zeby dostac grzybicy. A grzybica to choroba czystych ludzi.\nJa akurat bez wkladek nie potrafie sie obejsc.\nWysłany: Sob 09-12-2006, 9:42 Temat postu:\nJa nie wyobrażam sobie nie nosić wkładek!!!\nJuż się tak przyzwyczaiłam...\nWysłany: Sob 09-12-2006, 15:19 Temat postu:\nEj, to jest jedna ze zdobyczy cywilizacji, bez których nie potrafię się obejść. Jakby mi teraz wkładek zabrakło, to bym majtki zmieniała ze 4 razy dziennie


Książki, które każdy powinien przeczytać. - Książki - MLPPolska\nKsiążki, które każdy powinien przeczytać.\nBy Feather, April 22, 2014 in Książki\nWitam! Postanowiłem założyć temat, w którym będziemy wymieniać książki, które - według Was - każdy powinien przeczytać. Dobrze by było, żeby każdą pozycję jakoś uzasadnić, ale nie jest to wymagane. Oto moja lista:\nNowy Wspaniały Świat - idealnie pokazuje, do czego zmierza dzisiejszy świat, jakie mogą być tego skutki. Przede wszystkim krytykuje lewicę i mass media. A za co? Przeczytajcie się, to się dowiecie.\nRok 1984 - "Wielki Brat Patrzy". Któż nie zna tego powiedzonka? Wzięło się z tej książki, która ukazuje życie w totalitarnym państwie, w którym wszyscy są obserwowani itp. Imho jest to bardziej brutalna wersja "Nowego Wspaniałego Świata".\nMedaliony - to nawet lektura obowiązkowa w szkołach. Momentami drastyczne. Jest to zbiór opowiadań, dotyczących IIWŚ. IMHO świetnie ukazuje to, do czego może doprowadzić nacjonalizm, szczególnie na końcu (z indoktrynacją dzieci włącznie). Opisuje zbrodnie nazistów. No i ta książka jest krótka.\nSaga o wiedźminie - Rewelacyjne. Tym słowem mogę ocenić tą twórczość Sapkowskiego. Postacie są barwne, dobrze napisane, do niemalże każdej się przywiązałem. Ech... będę musiał przeczytać znowu...\nI to by było na tyle z moich "must readów"\nPiknik na końcu drogi-Jeśli lubcie S.T.A.L.K.E.R to wam się spodoba\nZłodziejka Książek - Markus Zusak - książka młoda, a ciekawa. Miejsce akcji to Niemcy w czasie II Wojny Światowej. Główną bohaterką jest mała dziewczynka, narratorem jest Śmierć. Książka pokazuje wojnę trochę od drugiej strony, bo zawsze to Niemcy (nieważne czy żołnierz, czy cywil) byli tymi złymi, a tu jest to pokazane inaczej.\nŚwiat Dysku - Terry Pratchett - książki z tego cyklu ZAWSZE potrafią poprawić mi humor. Tomów jest czterdzieści i nie trzeba czytać ich w porządku chronologicznym, a że każda z nich jest satyrą dotyczącą innego tematu (Muzyka rockowa, teatr, święta itd) sądzę, że każdy będzie w stanie znaleźć coś dla siebie.\nI tutaj poleciłabym jeszcze jakąś książkę autorstwa Neila Gaimana, który jest moim ulubionym autorem (i bardzo charyzmatycznym człowiekiem...), ale:\n1. Nie wiedziałabym, którą polecić bo uwielbiam wszystkie które dotychczas przeczytałam,\n2. Autor ma specyficzny sposób pisania, który nie każdemu może przypaść do gustu.\nPolecę więc "Ocean na końcu ulicy". Przeczytajcie, przeczytajcie. Opisywać nie będę, bo i nie ma jak. Nie potrafiłabym streścić fabuły.\nPodobny temat już chyba był, ale nie jestem pewna i nie chce mi się szukać więc nie będę wnikała. Hmm..książki, które każdy powinien przeczytać. Tak, mam kilka.\nWiedźmin - pozycja została już wymieniona i pewnie będzie jeszcze nie raz. Nie ma się co dziwić wszak to bestseller wśród fantastyki i to napisany ręką polskiego autora. Świat wykreowany przez Sapkowskiego jest niesamowity choć wrogi, straszny i pełny okrucieństw. Bohaterowie wykreowani są tak wspaniale, że nie sposób się do nich nie przywiązać bądź znienawidzić. Ponadto autor wywleka wszystkie brudy świata: korupcja, rasizm, egoizm, zakłamanie, wykorzystywanie pozycji społecznej, chciwość.\nHarry Potter - dlaczego uważam, że każdy powinien przeczytać tę pozycję? Chociażby dlatego, że jest to najlepsze fantasy dla młodzieży i idealne wprowadzenie do świata magii i magicznych istot. Obowiązkowe dla każdego młodego miłośnika fantastyki. Idealne dla młodego miłośnika książek.\nKamienie na Szaniec - pomijając fakt, że to obowiązkowa lektura szkolna książka naprawdę jest porywająca, ciekawa i pouczająca. Uczy patriotyzmu. Przypomina ile nasi rodacy wycierpieli i poświęcili by bronić kraj, który niestety teraz jest systematycznie niszczony przez rząd i nas samych. Jedna z lektur, które powinno się przeczytać nawet gdy nie czyta się lektur i jedzie na streszczeniach.\nDo czytania Pratchetta potrzeba moim zdaniem specyficznego poczucia humoru, a niestety nie każdy posiada, więc kiepsko. Za to "Złodziejkę książek" sama chciałam zaproponować .\n1. "Władcę Pierścieni" - żeby nie być ograniczonym do filmów i wiedzieć, co się uwielbia. Albo i nie.\n2. "Rozmowy z katem" - podoba mi się skupienie na osobie Stroopa i to chyba dość dobrze oddające jego charakter, motywy. Pomaga sporo zrozumieć albo przynajmniej sobie wyobrazić od drugiej strony.\n3. "Nędzników" - niektórym przydałoby się dla wyrobienia wrażliwości, nie tylko na ludzką biedę ale też literackiej. I potem nikt nigdy nie narzekałaby, że jego lektura szkolna jest za długa...\n4. "Shantaram" - poleciła mi to kiedyś znajoma z Holandii jako książkę swojego życia. Nie podzielam jej entuzjazmu, ale fakt faktem jest ciekawa i pokazuje część świata, o której większość z nas prawdopodobnie wie niezbyt dużo.\nNa pewno nie jest to najszczęśliwszy wybór, moja znajomość literatury światowej jest niesatysfakcjonująca. Często tylko oglądałam adaptacje filmowe . I nie zawsze uważam to za gorszą opcję (np. "Hamleta" lepiej chyba oglądać odgrywanego niż tylko czytać).\n"Oskar i Pani Róża" - autorstwa Érica-Emmanuela Schmitta.\nPod żadnym pozorem NIE oglądajcie filmu aby pójść na skróty. Film to nie tyle parodia, co splunięcie w twarz tej znakomitej opowieści. Oskar... to wyjątkowo krótka historia (7X stron) chłopaka, który namówiony przez wiekową wolontariuszkę - tytułową Panią Różę - zaczyna pisać listy do Boga. Największym atutem powieści jest dziecięcy styl wypowiedzi, który pozwala spojrzeć na świat z perspektywy dziecka. Ukazuje jak nas, osoby starsze widzą dzieci. I z drugiej strony, dla osób starszych dlaczego nie rozumiemy dzieci. Ogromne wrażenie robi "dorastanie" Oskara, który z dnia na dzień staje się "małym dorosłym". Jeśli lubicie wzruszające opowieści - pozycja obowiązkowa.\n"Mały Książe" - tak... nie wiem jak to uzasadnić, ale uwielbiam tą książkę.\nUprzedziłeś mnie! "Mały Książę" to genialna książka, która jest dobra dla dzieci, jak i dorosłych. Zawiera dużo prawd uniwersalnych o świecie, o ludziach. Ogółem- każdy znajdzie coś dla siebie.\nJa bym jeszcze wskazała "Inny świat" G.H.Grudzińskiego. To jest co prawda lektura w szkole średniej, ale mimo wszystko każdy powinien znać wg mnie. Reportaż z łagru sowieckiego. Jeśli ktoś lubi opowiadania T. Borowskiego, a konkretnie język tego pisarza, to "Inny świat" może trochę mu nie pasować. Ale mimo wszystko warto przeczytać tę książkę.\nTaki temat i polecacie głównie lektury? Meh.\nMechaniczna pomarańcza (aczkolwiek język odrzuca)\nBlady ogień (aczkolwiek ciężko się to czyta)\nRambo: Pierwsza krew (jak ktoś jest wrażliwy na przemoc to odradzam)\nopowiadania Philipa K. Dicka\nJak mi się coś jeszcze przypomni to dopiszę. Adaptacje Mechanicznej pomarańczy, American Psycho, Lęku i odrazy w Las Vegas i Lotu nad kukułczym gniazdem (ta akurat jest lepsza niż książka) też jak najbardziej polecam.\nSzkoda tylko, że prawie wszystkie lektury szkolne są tak miałkie i nieciekawe, gdy jest mnóstwo o wiele lepszych książek, które można by przerabiać. Nie oszukujmy się, Sienkiewicz nikogo nie porywa. Mały Książę też nie.\nDobra lektura nie jest zła, choć niestety sposób przedstawienia ich przez nauczycieli skutecznie obrzydza dobrą literaturę.\nZaś z książek, które ja bym polecił, to kolka już padło, w tym ,,Rok 1984" ,,Piknik na skraju drogi" ,,Diuna" ,,Władca pierścieni" i ,,Wiedźmin"\nOd siebie dodam więc:\n-Metro 2033 (D. Glukhovsky). -Za ten mroczny, klaustrofobiczny klimat, epickie momenty i zakończenie\nSmutne, bardzo smutne i dające okazję do przemyśleń\n-Trylogia Diakowa z serii Uniwersum Metro 2033. -Dobra, ciekawa historia prowadząca czytelnika przez cały zniszczony świat, nie tylko Petersburskie metro.\n-,,Zemsta". -Mnie to bawiło do łez.\n-,,Przygody dobrego wojaka Szwejka" (J. Hasek, tłumaczenie: Hulka-Laskowski). Co prawda wymagają specyficznego poczucia humoru, ale to naprawdę niezły kawał anty austro-węgierskiej propagandy z okresu I wojny. Poza tym niezła zabawa przy czytaniu\nI to chyba by było na tyle. Jest pewnie jeszcze masa innych wartościowych dzieł, które warto polecić i gdyby ktoś chciał przeczytać je wszystkie, to musiałby sporo czasu poświęcić.\nPrawo Przyciągania - jedna z najlepszych książek jakie czytałam w życiu\nTo coś ode mnie, może:\n- "Polska" Adama Zamoyskiego, należę do ludzi, którzy uważają, że historię chociaż własnego kraju powinno się znać. A ktoś mądry powiedział, że uczymy się na błędach, od siebie dodam, że niekoniecznie swoich. Ale swoich przodków- czemu nie. No, a żeby tych błędów nie powielać, to trzeba te błędy znać. Więc czemu tę książkę, a nie inną historyczną? Bo ta jest napisana, naprawdę przystępnym językiem, jest tam wiele ciekawostek, a i szczegóły nie są drążone, tam gdzie nie ma takiej potrzeby. No i nie ma morza dat, nazwisk dowódców, nazw jednostek i innych takich rzeczy, które zazwyczaj kojarzone są z książkami historycznymi.\n- "Rok 1984"- to już w pierwszym poście zostało wymienione, więc podpisuje się pod nim.\n- "451 stopni Fahrenheita", książka napisana pół wieku temu, a my powoli zmierzamy do tego co w tej książce zostało opisane. A więc mamy świat, gdzie posiadanie książek jest zakazane, grozi to spaleniem na "stosie" wraz z książkami (seriously) lub więzieniem. Mamy do czynienia z ogłupiałym społeczeństwem, gdzie wszystko dzieje się szybko, w wolnych chwilach ogląda się telewizje lub oddaje podobnym rozrywką, tak, że na myślenie nie ma czasu. Polecam bardzo mocno.\nLektur szkolnych nie będę wymieniać (a parę godnych uwagi tytułów się tam znajduję), gdyż teoretycznie każdy powinien je przeczytać.\nZ mniej znanych? Chłopie - wymieniłeś najsłynniejsze dzieła z gatunków, które te książki reprezentują! A Sienkiewicz i "Mały Książę" mnie porwali, bo to genialne książki są. Edited January 19, 2015 by Dark Feather\nKsiążki które każdy powinien przeczytać (postaram się nie powtarzać):\n- "Opowieść Wigilijna" chyba najbardziej niezwykła książka o Bożym Narodzeniu, jaką dane mi było przeczytać w trakcie mego krótkiego życia.\n- Cała saga o cmentarzu zapomnianych książek - "Cień Wiatru", "Gra Anioła", "Więzień Nieba" Dzięki tej serii rozgorzała we mnie miłość do tajemniczej Barcelony, tajemniczych ksiąg, księgarni, oraz księgarzy. A tak zupełnie serio - niezwykła wspaniała seria, w której niemal wszystko mi się podobało. Czasami jest sielankowo, kilka stron dalej gęsty mrok wylewa się z kartek, dwa rozdziały później zaczynasz płakać. A te przeplatające się wątki! Miłość, nienawiść, obsesja, jakieś fatum, czy klątwa... To po prostu trzeba przeczytać. Cała sagę.\n- "Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści" H.P.Lovecrafta. Jeszcze nie skończyłem tej liczącej 750 stron, wspaniałej antologii największych dzieł absolutnego geniusza horroru, który swymi krótkimi dziełami na zawsze zmienił oblicze literatury grozy na świecie.\n- Książki autorstwa Matthew Quicka (wszystkie, jakie ukazały się w Polsce). Cóż... Nie jestem wielkim fanem powieści obyczajowych, a z książek dla młodzieży chyba zaczynam wyrastać, ale Matthew Quick to geniusz. Naprawdę.\n- "Trafny wybór" J.K.Rowling. Pierwsza nie skierowana do młodzieży książka tej autorki i rezultat końcowy naprawdę świetny. W zamyśle miała to być satyra na brytyjską klasę średnią, w rzeczywistości wyszło coś o wiele głębszego.\n- "Baśnie" Hansa Christiana Andersena. ABSOLUTNY KLASYK, kto połowy nie zna na pamięć, ten miał biedne dzieciństwo.\n- "Baśnie braci Grimm" - jak wyżej.\n- Wszystko, co stworzył Henryk Sienkiewicz - obowiązek dla każdego Polaka. Nobel dla Heńka był jak najbardziej zasłużony, nie wiem, czy ktokolwiek umiał i umie pisać tak epicko.\n- "Nowele" Bolesława Prusa. Esencja wszystkiego co najlepsze w epoce pozytywizmu i arcymistrzostwo nowelistyki.\n- "Mistrz i Małgorzata" Powieść skandaliczna? Owszem. powieść kontrowersyjna? Jak najbardziej. Powieść nietypowa? Jak cholera. Powieść genialna i arcyważna? Absolutnie.\n- Wszystko o "Sherlocku Holmesie" - najsłynniejszy i Najgenialniejszy detektyw wszech czasów w dziełach, które zmieniły oblicze świata kryminałów.\n- Twórczość Kamila Baczyńskiego. Poeta, któremu wróżono sławę i wielkość Mickiewicza, a który wolał zginąć za ojczyznę. Perfekcyjna poezja.\nEdited January 25, 2015 by Dark Feather\nMógłbyś jakoś uargumentować, czemu według Ciebie każdy powinien przeczytać "Grę o tron"?\nBo zasadniczo, książka ta jest dobra, ale nie rewelacyjna. Nie przekazuje jakiś głębszych wartości, służy tylko rozrywce, jak miliony innych książek.\nMógłbyś jakoś uargumentować, czemu według Ciebie każdy powinien przeczytać "Grę o tron"?Bo zasadniczo, książka ta jest dobra, ale nie rewelacyjna. Nie przekazuje jakiś głębszych wartości, służy tylko rozrywce, jak miliony innych książek.\nNie pokazuje głębszych wartości ani nic, ale co z tego? wszystkie książki są zazwyczaj stworzone dla rozrywki i nie muszą być "rewelacyjne" żeby były warte przeczytania.\nEdited September 19, 2015 by bolish77\nSęk w tym, że niekoniecznie. Celem większości książek jest przekazanie czegoś czytelnikowi, jakiś głębszych wartości. Poza tym, nigdzie nie stwierdziłam, że "Gra o tron" nie jest warta przeczytania, sama przyznałam, że jest dobra.\nZasadniczo, to nie odpowiedziałeś na moje pytanie. Bo ja zapytałam o to, czemu uważasz, że KAŻDY POWINIEN JĄ PRZECZYTAĆ, a nie czy jest dobra, czy nie. Bo ten temat służy do tego by użytkownicy tworzyli swoją listę książek, które według nich każdy powinien przeczytać, tak więc zapytałam, co takiego szczególnego jest w "grze o tron", że stwierdziłeś, że jej tytuł na takiej liście powinien się znaleźć?\nSama przeczytałam wiele książek, które uważam za dobre, ale na liście takich książek, które według mnie każdy powinien przeczytać bym ich nie umieściła i do takich należy "Gra o tron", głównie dlatego, że nie przekazuje żadnych wartości, nie jest też książką wyjątkowo oryginalną. Ot, taka tam fantastyka, nic specjalnego. Czytałam lepsze.\nDobra, ja tam się spierać nie chce o jedna książkę wiec usunę post ok? ok.\nMickiewicz ,,pan tadeusz"\nPowinien ją przeczytać każdy z kilku powodów:\n1. To lektura obowiązkowa ;P\n2. Bardzo ciekawa (jak dla mnie ) mamy zwyczaje, szlacheckie życie, opisy miejsc.\n3. Patriotyzm (słaby argument dla niektórych ale zawsze jakiś )\n4. Kawał Historii. (napoleon, historia tabakiery ojca Robaka ) nawiązania (obrońca Wilna i jego strzał z armaty. Polecam sprawdzić, to chyba jeden z niewielu tak dawnych udanych prób trollingu )\nNie każdy musi się ze mną zgadzać, ale wydaje mi się że to jedna z takich ksiąg.\n(interesuję się historią i sarmatyzmem więc dla mnie była ciekawa podwójnie )\nPrzede wszystkim Biblia.\nProponuje przeczytać dzieła autorów jako całość, a nie jakieś pojedyncze tytuły\nOgólnie polecam przedstawicieli myśli prakseologicznej.\nSienkiewicz pisał dobrze i nic więcej. Po prostu jego twórczość trafiła na podatny grunt,akurat takie były gusta epoki w której tworzył. Jak dla mnie Sienkiewicz jest taki sobie.\nCo mogę polecić od siebie:\n-Tadeusz Pankiewicz "Apteka w getcie krakowskim"- polecam dla osób zainteresowanych jak,mniej więcej,wyglądało życie w gettach podczas II wojny światowej.\n-Dagmara Półtorak "Tak trudno być mną"-bardzo,bardzo,BARDZO humorystyczna pozycja. Szczerze polecam.\n-Elżbieta Cherezińska "Korona śniegu i krwi"- książka w realiach Polski okresu rozbicia dzielnicowego,czasy Przemysła II będącego głównym bohaterem książki. Jak dla mnie lepsza od "Gry o tron".\nEdited September 25, 2015 by MewTwo\nObecnie czytam cykl książek o Jakubie Wędrowyczu i polecam\nRaczej fantastyka, opowiada o przygodach tego kłusownika, bimbrownika i egzorcysty-amatora, dużo humoru, dobra fabuła, trochę przemocy (a nawet dużo, ale bez przesady, w jednej książce umarło kilka hitlerowców, wampirów i tych innych, ale żadna dobra istota... no może dwie... dobra, pewności nie mam, bo jeszcze zostały mi trzy książki)\nQuo Vadis, za klimat.\nZombie Survival - coś co każdy powinien przeczytać, by dowiedzieć się jak przetrwać apokalipsę zombie.\nSwoją drogą, ten temat uświadomił mnie jak mało czytałem książek, które nie są czystą rozrywką. Fun is everything, isn't it?\nWidzę, że rozrywki nie wolno polecać, więc podam jeszcze bestiariusz słowiański, jako ciekawostkę. Można dowiedzieć się, jak barwne umysłowo było kiedyś życie. Bezkost rulz, najbardziej złodupny stwór na tej półkuli.\nEdited September 28, 2015 by Waryate\nTyle książek o tym "że wojna jest zła" i nikt nie wspomniał, dziwne. No ale do rzeczy, chodzi mi tu o powieść " Na zachodzie bez zmian " autorstwa nie żyjącego już Ericha Maria Remarque. Jest to książka którą powinno się dać każdemu kretynowi myślącemu, że wojna to Call of Duty w realu (znam kilku takich). Przeczytajcie a zrozumiecie, no i oczywiście jest to obowiązkowa pozycja dla fanów I Wojny światowej. Na koniec dodam jeszcze, że sam autor nie wyssał tego z palca, bo był weteranem I Wojny światowej, więc wiedział o czym pisał i to widać.\nEdited June 16, 2016 by Podmieniec13\n- "7 nawyków skutecznego działania" - tak żeby wyrównać poziom wiedzy i wszystkim żyło się lepiej (taka myślę solidna podstawa)\n- "Zero" - żeby uwrażliwić na tematy związane z prywatnością i udostępnianiem danych (fajnie się czyta)\nEdited June 17, 2016 by michalski9\nZ tych których jeszcze nie było:\nKsiążki Ricka Riodana. (Percy Jackson i bogowie olimpijscy, kroniki rodu Kane, Magnus Chase.) W sposób zabawny i porywający przedstawia mitologie różnych kultur. I mówię to jako 100% chrześcijanin.\nGrillbar galaktyka. -Bardzo zabawna książka sci-fi o gastronomii.


Konkurs - książki wyd. Prószyńskiego do zgarnięcia! (Milcząca siostra, Bramy raju) ~ Książka przyjacielem - recenzje książek\nKonkurs - książki wyd. Prószyńskiego do zgarnięcia! (Milcząca siostra, Bramy raju)\n20:00 Scathach 9 comments\nTak jak obiecałam, mam dla Was egzemplarze dwu najświeższych książek wypuszczonych na rynek przez Wydawnictwo Prószyński. Są to Bramy raju - czwarty tom serii o rodzinie Casteel Virginii C.Andrews [recenzje poprzednich tomów: Mroczny Anioł, Rodzina Casteel] i Milcząca siostra Diane Chamberlain [recenzja tutaj].\nCo zrobić, aby wejść w ich posiadanie?\nW zależności od tego, na którą książkę macie ochotę [można wybrać obie:)] musicie w komentarzu pod tym postem napisać krótką wypowiedź:\nBramy raju - napisz, co dla Ciebie stanowi bramy raju.\nMilczącą siostrę - opisz jedno najlepsze/najśmieszniejsze/najbardziej wzruszające/zapadające w pamięć wspomnienie związane ze swoim rodzeństwem [szczególnie mile widziane siostry, ale nie jest to obowiązek:)].\nWszystkich proszę o pozostawienie adresu e-mail.\nSpośród nadesłanych odpowiedzi wybiorę dwie i to do ich autorów powędrują książki. O wygranej poinformuję do trzech dni od zakończenia na blogu oraz mailowo. Na wysłanie mi adresu macie tydzień, w innym wypadku wybiorę kolejnego zwycięzcę.\nKonkurs potrwa do 02 marca 2015.\nBędzie mi miło, jeśli poinformujecie o nim na swoich blogach. W konkursie mogą brać udział także użytkownicy anonimowi.\nJeśli chcecie zwiększyć swoje szanse - zgłaszajcie się również na Facebooku, gdzie konkurs trwa równolegle, na ciut innych, dopasowanych do strony zasadach.\nFundatorem nagród jest Wydawnictwo Prószyński.\nkonkurs, konkurs na blogu, konkurs z książką, konkurs z nagrodami, upoluj książkę, Wydawnictwo Prószyńki i S-ka, wygraj książkę\nPatka 18 lutego 2015 20:45\nBrama do mojego raju jest bardzo cienka i… kartonowa. Nie ma rygli, ani kłódek utrudniających wejście do świata, którego strzeże. Wręcz przeciwnie, to okno, które uchyla rąbka tajemnicy, pokazuje fragment swojego wnętrza i kusi by poznać je lepiej. Moja brama jest bardzo mała, a ja nie jestem Alicją z Krainy Czarów i nie mam magicznego zmniejszającego napoju, ale i tak bez najmniejszego problemu przekraczam jej progi. I kiedy w końcu ją otwieram, by stanąć po drugiej stronie zostawiam wszystkie smutki za sobą i poznaję mój raj nie myśląc o niczym innym. Dlatego bardzo lubię przekraczać bramy raju, zostawiać zbędny balast za sobą i cieszyć się niesamowitą przygodą. Jest ze mną zawsze gdy tego potrzebuję i wiem, że mogę ją otworzyć w każdym momencie. To jakby nosić przy sobie bilet do samego nieba, który oświetli każdy pochmurny dzień. A przecież to tylko cienki kartonik okładki strzegący atramentowej zawartości. To musi być prawdziwa magia.\nmagdalenardo 19 lutego 2015 00:13\nDotyczy książki: "Milcząca siostra".\nMam 6 lat starszą siostrę, 6 lat młodszą i 12 lat młodszego brata. Moje śmieszne/straszne/dziwne itd. zdarzenia dotyczą głównie sióstr.\nJedno z najśmieszniejszych (a dla mnie dodatkowo traumatycznych) zdarzeń dotyczyło mojej młodszej siostry Sandry (która dzisiaj ma urodziny). Sandra miała poodkurzać mieszkanie, a ja zabierałam jej rury z odkurzacza i... do nich śpiewałam! Nooo śpiewałam to za dużo powiedziane. Fałszowałam. Sandra do tej pory źle znosi wszelkie próbki mojego śpiewu, a wtedy dodatkowo chciała wykonać swój obowiązek przed powrotem mamy do domu.Denerwowała się coraz bardziej, a ja się z nią droczyłam (taka stara, a taka głupia! - byłam już w liceum). W końcu nie wytrzymała i chciała mi wyrwać tę rurę. No cóż, coś poszło nie tak i zamiast pociągnąć ją do siebie to odrzuciła ją w moją stronę i... wybiła mi jedynkę!!!\nMyślałam, że się zapłaczę. Wydawało mi się, że mój świat runął, w pierwszej chwili pomyślałam, że już nigdy z domu nie wyjdę.\nGdy minął pierwszy szok zauważyłam, że ząb nadal jest tyle, że złamany. Odpadła cała tylna część. Przednia "ścianka" była niemal przezroczysta, cienka jak papier. Zobaczyłam światełko w tunelu, tyle, że akurat była sobota wieczór, a w niedzielę żaden dentysta mnie nie przyjął.\nWytrzymałam jakoś do poniedziałku. Do tego czasu jadłam tylko jogurty, żeby przypadkiem nie pogorszyć sytuacji. Na szczęście zęba udało się jakoś uratować.\nDotyczy książki "Bramy raju"\nJeszcze rok temu odpowiedź byłaby pewnie zupełnie inna, ale od października odpowiedź może być tylko jedna.\nMoimi bramami raju jest lobby w pensjonacie SPA. Na zewnątrz budynek wygląda całkiem fajnie, ale nie zapowiada jeszcze raju w środku. Za to w lobby już wiemy co nas czeka. Ten październikowy weekend w SPA był idealny. W samej strefie SPA spędziłam najbardziej relaksujące chwile w swoim życiu. Sauna, prysznic, sauna, leżanka + ziołowa herbata, znów sauna, prysznic, sauna itd. Nie może być nic lepszego. To był pierwszy raz kiedy za nikim, ani za niczym nie tęskniłam. Przez cały weekend nawet przez 5 minut nie miałam książki w rękach, a wcale mnie to nie zmartwiło. To był istny raj na ziemi.\nP.S. Bardziej zależy mi na "Milczącej siostrze", bo choć nową serię Virginii C. Andrews bardzo chciałabym poznać to nie mam jeszcze wcześniejszych tomów.\nonaczytawszedzie 23 lutego 2015 16:56\nPowalczę o Milczącą siostrę.\nMoje wspomnienie sięga 15 lat wstecz. Wraz z kuzynką spędzałyśmy wakacji na wsi u babci... To były błogie czasy. Harcom nie było końca. Pamiętam suche powietrze i kurz. Babcia psioczyła, że w tym roku wszystko poschnie w cholerę ;) My sprzeciwiłyśmy się naturze. W suchej na wiór ziemi zasadziłyśmy bez. Mały krzaczek, który praktycznie nie miał prawa się przyjąć. Podlewałyśmy go do czasu wyjazdu, po roku miałyśmy sprawdzić czy dalej rośnie. To miał być znak, czy nasza przyjaźń się utrzyma. Bez kwitnie do dziś, a my dzwonimy do siebie niemal codziennie :)\nSylwia (nieperfekcyjnie.pl) 23 lutego 2015 18:42\nI ja spróbuję swoich szans. :) Obie książki są na mojej liście marzeń, dlatego odpowiem na oba pytania.\n"Bramy raju" - moim rajem jest zawsze miejsce, w którym znajduje się moje serce; miejsce, gdzie czuję się jak w domu, czuję się wspaniała, kochana i potrzebna. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie moją bramą raju będzie własne mieszkanie, o które staramy się z mężem - niewielkie, może nie mega wypasione, ale nasze - ciasne, chociaż własne. Moją bramę raju stanowią drzwi z jasnego drewna, które otwierają cudowne miejsce, czyli DOM, w którym spędzę najpiękniejsze chwile z mężem oraz moimi przyszłymi dziećmi (a wierzę, że owa przyszłość będzie bliższa niż dalsza).\n"Milcząca siostra - siostrę posiadam, ale ze względu na to, że jesteśmy w zbliżonym wieku, to w zasadzie wychowywałyśmy się razem, dlatego wspomnień mam z nią mnóstwo, jednak nie aż tak wzruszających, jak z moim bratem - młodszym ode mnie o 16 lat (aktualnie ma 7). Nie ukrywam, że wiadomość o jego poczęciu była dla mnie ogromnym zaskoczeniem, ale NIGDY nie buntowałam się i nie pomyślałam nawet, że będzie strasznie, bo - gdzie ja nastoletnia dziewczyna, której tylko chłopcy w głowie, mam teraz chodzić z wózeczkiem i zmieniać pieluchy? Tak, tak, TAK! Od zawsze kochałam dzieci i nigdy nie zapomnę dnia, kiedy po powrocie ze szkoły okazało się, że w domu nie ma mojej mamy, która była już w dziewiątym miesiącu ciąży. Od razu wykonałam telefon do taty, który potwierdził, że mamie odeszły wody i... w szpitalu narodził się mój brat. Pamiętam jak dziś, że o godzinie 18 pojechaliśmy zobaczyć tego maluszka, w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Leżał na łóżku taki maleńki, bezbronny, z zamkniętymi oczkami i niewinną buźką. W tamtym momencie obiecałam sobie, że ZAWSZE będę go bronić i to on będzie najważniejszy, bo jest moim młodszym bratem, którym zawsze będę się opiekowała. Niestraszna okazała się pomoc mamie, nocne wstawanie, zrezygnowanie z imprez, wychodzenie z wózkiem, robienie posiłków maluszkowi, zmienianie pieluch - to wszystko sprawiało mi radość! Ten dzień, gdy ujrzałam mojego brata na ogromnym łóżku, gdzie w zasadzie trzeba było go szukać, bo był taki maleńki, zapadł mi w pamięci i pozostanie na zawsze. Mam go przed oczami nawet teraz - kiedy Mateusz jest już dużym, cudownym, mądrym pierwszoklasistą, uwielbiającym książki (to po siostrzyczce! ;-)). Takie wspomnienia pozostają na zawsze - niech nigdy nie zostają zatarte....\nAnna 28 lutego 2015 15:48\nCo dzień w nich staję, udaję, że ich nie dostrzegam, a jednak wiem, że tam są. Stoję przed nimi za każdym razem, gdy podejmuję jakiś wybór. Otworzą się tylko wtedy gdy utrafię ten dobry i właściwy. Marzę by móc przechodzić przez nie, ale nie mogę póki nie stanę się godna by być. Chcę do nich klucz za szybko, za szybko chcę odejść, dlatego Bóg ze świętym Piotrem zastawili mi je na tak długo, jak tylko będzie trzeba, abym zrozumiała, że można żyć i czerpać z tego radość.\nAnonimowy 2 marca 2015 22:01\n"Bramy raju". Mieszkam w bardzo pięknej okolicy (niemal na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego), a co za tym idzie już od dziecka dużo spacerowałam po lasach, polanach, itd. Jedno miejsce już w dzieciństwie zapadło mi w pamięć. Drzewa w tym miejscu były wyjątkowo zielone i układały się w ścieżkę, która zakończona była polanką. Zawsze wyobrażałam sobie, że ta polana to jakieś magiczne, bajkowe miejsce. W moim wyobrażeniu mieszkała tam księżniczka, która wiodła bardzo szczęśliwe życie. Teraz uważam to miejsce za moją bramę do raju, bo mogę wrócić do dzieciństwa- chyba najlepszego okresu w życiu. Poza tym skoro już tam jestem to znaczy, że mam chwilę dla siebie, mogę usiąść na polanie, odpocząć, poczytać książkę, posłuchać śpiewu ptaków. Ta moja brama do raju przenosi mnie w całkiem inny świat. Uwielbiam ten świat.\n"Milcząca siostra" Mam wiele wspaniałych wspomnień związanych z moją siostrą, ale najmilej wspominam nasze wspólne zabawy. Moja siostra miała prawdziwy dar do wymyślania strasznych zabaw i teraz z perspektywy czasu myślę, że po prostu chciała się mnie pozbyć ;) Kiedyś wymyśliła zabawę z żelazkiem, sznurami, garnkami, patelnią i łaskotkami! Kasia wpadła na pomysł, że ja położę się między stołem a tapczanem. Na stole i tapczanie miały leżeć ciężki przedmioty, najbliżej twarzy miało być żelazko. Rzeczy te chciała przywiązać mi sznurami do rąk i nóg. Później miała mnie łaskotać, a każda próba ruszenia się spowodowałaby, że coś ciężkiego spadłoby na mnie. Innym razem chciała bawić się w Krzyżaków, związała mnie i pobiegła do domu po duży nóż (chciała uciąć mi język). Na całe szczęście rodzice zawsze pojawiali się w odpowiednim momencie. Być może to dzięki temu żyję. Może to dziwne, ale strasznie przyjemnie wspomina się takie rzeczy. Zwłaszcza teraz, gdy jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami\nmontagne 2 marca 2015 22:12\nJest ciemno, ale zarazem miło i przyjemnie. Czuję to ciepło.. nie mam ochoty stąd wychodzić. Nic nie widzę. Tak na prawdę nie wiem gdzie jestem. Ale co to? Coś zaczyna się ruszać, coś ciągnie mnie na zewnątrz. Nie chcę stąd wychodzić! Aaaaaa!\n- Gratulacje, urodziła Pani śliczną córeczkę!\nNo cóż.. chyba właśnie przyszłam na świat i poznałam swoją starszą siostrę, która jak się potem okazało (dopiero w wieku 18 lat) tak na prawdę była moją mamą.\nMaamaa 2 marca 2015 22:28\n"Milcząca siostra". Moja siostra jest ode mnie młodsza o pięć lat. Chodziłyśmy do jeden podstawówki, a ona bardzo często przychodziła pod moją klasę, gdy miała jakiś problem lub chciała się ze mną podzielić jakąś historią. Pamiętam jak dziś, gdy zobaczyłam ją całą zapłakaną. Podeszłam do niej, a ona łkała i dusiła się płaczem. Długo nie chciała wyjaśnić mi co się stało. Jednak przerwa dobiegała końca i zmusiło to ją do wyjawienia powodu swojej rozpaczy. Z przerażeniem wyszeptała mi do ucha, że tata próbował ją otruć i podała kanapki zrobione przez tatę. Zajrzałam do środka, a tam była... mortadela. Tata postanowił poeksperymentować i sprawdzić czy jego młodsza córka zje coś innego niż żółty ser. Śmiechu co nie miara :)\n"Bramy raju". Jako matka powiem bez większego namysłu, że dla mnie bramy raju to codzienne małe sukcesy mojego synka. Pierwsze kroczki, pierwsze słowa... Za każdym razem czuję się bardzo dumna i szczęśliwa. Jest to szczytem moich matczynych marzeń. Każdy dzień przynosi kolejne "bramy raju", a mi wciąż jest mało.\nUnknown 7 marca 2015 14:30\nDotyczy : ''Milcząca siostra'':)\nDawno temu,moja ukochana siostra miała 5 lat i miała pewien problem, ponieważ nadal jej najukochańszą ''zabawką'' do spania był smoczek. Próbowałam na różne sposoby tłumaczyc,że jest już duża,nikt tego nie robi; lecz niestety na Zuzannę nic nie działało... Byłam bez sił i myślałam,że będzie miała go do końca życia:) Pewnego dnia,wieczorową porą byłam w łazience,Zuzia weszła po lalkę,którą wcześniej zostawiła na pralce i przez przypadek zostawiła smoczka. Wykorzystałam to,smoczka schowałam, a jej powiedziałam,że przez przypadek wpadł do toalety,kiedy ja brałam spodnie z kosza na ubrania. Oczywiście kilka małych łez poleciało po jej drobniutkich policzkach,ale sprawę załatwiła nowa lala i bańki mydlane. Ulżyło mi:))\n''Brama raju''. Taką bramą jest dla mnie Niebo...Kiedyś tam wszyscy się spotkamy,ale najbardziej brakuje mi mojego Taty,który zginął w wypadku.Gdybym tylko mogła,choc na godzinkę zobaczyc go i porozmawiac....dałabym wszystko.


Perfumes of Rarotonga Avarua (Wyspy Cooka) - opinie\nPerfumes of Rarotonga Avarua opinie\nNr 2 wśród 14 Zakupy w lokalizacji Rarotonga\nUżytkownik DJW20 napisał recenzję lip 2017\n149 przesłanych treści19 podziękowań\nPiękne mydła i olejków\nmydła są produkowane na miejscu. Wybór mydła i płyny. Istotne jest również typ oleju perfum. Uwielbiam w ogrodach frangipani. Zapach trwa na wieki jako domowego niezbędne oleju.\nUżytkownik ruthandvern napisał recenzję lip 2017\nWilton, Kalifornia13 835 przesłanych treści1 043 podziękowania\nNie przegap tego na przystanku!\nTo miejsce ma wszelkiego rodzaju produkty do sprzedaży, ale szczerze mówiąc byliśmy przyciągnięci natychmiast do Krówki. Cook Krówki Factory ma Trip Advisor znak, ale nie mogę go znaleźć. W kreacje podane są reprezentowały smakuje z Wyspy Cooka. Moje ulubione crème brule smakował bardziej jak sos!…\nUżytkownik Wa_Kauigirl napisał recenzję mar 2017\nWA.24 przesłane treści8 podziękowań\nZakupy w Rarotonga\nFajny sklep, tuż przy głównej ulicy w Raratonga. Kupiliśmy kilka piękne bawełniane koszule dla mojego męża.\nPiękne perfumy, ale kupić, bo nie mogą już mail\nMiałem świetny pomysł zrobić zadanie z perfum z Rarotonga, ale nie mail perfumy za granicą! Uwielbiam Gardenia perfum, olejków i szczególnie Tiare dziedzictwo Maorysów i interesujące mnie zabytki (Tahitian Gardenia). Taki piękny zapach i nie łatwo się tam dostać Gardenia perfumy i olejki. Myślę, że może wysłać olejki, ale nie perfum. W każdym razie, chodzi mi o to, kup je tam! Wspaniałe, jedyne w swoim rodzaju perfum. Krówki jest super, ale bardzo drogie. Mieliśmy trochę spróbować - około $ 7 . Kilka dwa kęsy.…\nUżytkownik familyfuninsun napisał recenzję sty 2017\nMelbourne, Australia721 przesłanych treści178 podziękowań\nCook krówki Factory\nJest to wspaniały sklep, który uzupełnia gamę ładne pamiątki i również krówki Factory i lolly sklep. Moim dzieciom bardzo się podobało i pokryte degustacji wina.\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Perfumes of Rarotonga Avarua\nKiedy otwarta jest lokalizacja Perfumes of Rarotonga Avarua?\nObiekt Perfumes of Rarotonga Avarua jest otwarty w następujących godzinach:


Formularz zapytania o szczegóły produktu BSP Viking alu 67 cm. Bardzo wysoka rama.\nStrona główna » Zapytanie o produkt BSP Viking alu 67 cm. Bardzo wysoka rama.\nZapytanie o produkt BSP Viking alu 67 cm. Bardzo wysoka rama.


Pracodawca prowadzący działalność, która stwarza możliwość wystąpienia nagłego niebezpieczeństwa dla zdrowia lub życia pracowników jest obowiązany zapewnić:\nW razie zatrudniania pracownika w warunkach narażenia na działanie szkodliwych czynników biologicznych pracodawca stosuje wszelkie dostępne środki eliminujące narażenie, a jeżeli jest to niemożliwe – ograniczające stopień tego narażenia, przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.\nBHP przy pozyskiwaniu drewna\nPozyskiwanie drewna m.in. do prac budowlanych lub stolarskich, a w tym okresie także na opał, wiąże się ze wzmożonymi pracami w tartakach oraz w gospodarstwach rolnych.\nZagrożenia związane z pracami rozbiórkowymi\nRoboty rozbiórkowe należą do prac szczególnie niebezpiecznych. Niebezpieczeństwo może być związane z technologią wybranej metody, lub może mieć swoje źródło w obiekcie poddawanym rozbiórce.\nOrganizacja stanowiska pracy w pozycji siedzącej\nNiektórym osobom może wydawać się, że pozycja siedząca jest o wiele bardziej komfortowa, bezpieczniejsza i korzystniejsza dla zdrowia niż pozycja stojąca. Czy na pewno?\nZmęczenie - zagrożenie czy prawidłowość fizjologiczna?\nZmęczenie jest normalnym stanem odczuwanym przez większość z nas po ciężkim dniu w pracy, czy po większym wysiłku fizycznym. Należy jednak pamiętać o regularnym dziennym okresie odpoczynku.\nMRPiPS:dodatkowe obowiązki pracodawcy w czasie upałów\nW czasie upałów na pracodawcy spoczywają dodatkowe obowiązki – przypomina MRPiPS i wskazuje, że najlepszą efektywność i wydajność pracy osiąga się przy temperaturze w granicach 17-20 stopni.\nO stresie na posiedzeniu Rady Ochrony Pracy\nStres w miejscu pracy dotyczy 50-70 proc. pracowników; nadmierne wymagania powodują konsekwencje fizyczne i psychiczne, a także powodują wymierne koszty dla firm - wynika z danych przedstawionych przez PIP\nPotknięcia, poślizgnięcia, upadki\nNiezależnie od wykonywanego zawodu, każdy z nas może być narażony w pracy na potknięcia, poślizgnięcia czy upadki. Są to także jedne z najczęstszych przyczyn wypadków przy pracy.\nStres w pracy – przyczyny, objawy, skutki\nProblem stresu dotyczy każdego człowieka, nie istnieją ludzie, którzy go nie doświadczają. Jednak każdy z nas może przechodzić go inaczej, w dużej mierze zależy to od naszej indywidualnej podatności na stres.\nBezpieczeństwo pracy na drabinie przenośnej\nPrace wykonywane na drabinie i z drabiny zaliczane są do prac szczególnie niebezpiecznych, dlatego przed przystąpieniem do pracy z nimi należy zapoznać się z zasadami bezpiecznego korzystania z tego sprzętu.\nJak rozpoznać mobbing i jak sobie z nim radzić?\nWielu pracowników może borykać się z problemem mobbingu w pracy. Czy jednak każdy z nas potrafi jednoznacznie stwierdzić, że ma do czynienia właśnie z tym zjawiskiem?\nŚwiadectwo pracy – zmiany ...


Derinkuyu Rafting Firma Rzeczne Kajakarstwo Kayaking Wycieczki Wyjazdy Wyprawy w Turcji\nDerinkuyu Rzeczne Sporty Firma Raftingu\nNumer jeden specjalista sportów plenerowych, kajakarstwo spływy kajakowe nadrzeczne kempingi imprezy integracyjne w Derinkuyu Kapadocja.\nDerinkuyu Kapadocja Turcja, z jego bogatymi zasobami naturalnymi i pięknymi rzekami, stwarza wspaniałe możliwości do uprawiania sportów wodnych, takich jak rafting, kajakarstwo, spływy kajakowe rzeką i jazda na nartach wodnych, a zawsze z poszanowaniem kulturowym, historyczne i ekologiczne walory kraju.\nDerinkuyu Kapadocja Turcja jest jednym z najlepszych miasta sportów rzecznych jak spływy kajakowe kajakarstwo kanioning nadrzeczne kempingi oraz rafting. Wysokie góry, długie odległości rzeczne, niesamowite zielone doliny i spektakularna geografia dokonane w Derinkuyu Kapadocja Turcji to prawdziwy raj dla miłośników spływów rzecznych i przyrody.\nDerinkuyu Kapadocja Turcja ma wiele raftingowych lokalizacji wokół regionu, ze względu na swoją wielkość i górzystego terenu. Jako profesjonalna firma sportów wodnych na wolnym powietrzu, w Derinkuyu Kapadocja Turcji oferujemy spływy białą rzeką wycieczki na wielu różnych rzekach w całej prowincji Derinkuyu Kapadocja Turcji od malowniczych tras, wycieczek wprowadzających do porywającej przygody, zawodowych białą wodą przygód.\nCodzienne Rafting Wyprawy w Derinkuyu Kapadocja Turcja\nAby dołączyć do codziennych wycieczek spływu rzecznego białą wodą to jedna z najlepszych rzeczy do zrobienia podczas pobytu w Derinkuyu Kapadocja Turcja. Nasza firma działa codzienie zaplanowane wyprawy spływy rzeką z hoteli i miejscowościach wypoczynkowych w Derinkuyu Kapadocja Turcji.\nJeśli szukasz solidnej firmy spływu tanio, w niskich kosztach wyprawy spływu rzecznego białą wodą w Derinkuyu Kapadocja Turcja, to jesteś na właściwym miejscu!!\nZarezerwuj już teraz Twój online bilet na dzienną wycieczkę w Derinkuyu Kapadocja Turcja i otrzymaj 50% rabatu !\nTurcja Kapadocja Derinkuyu rafting biała woda sporty plenerowe firma wycieczek rzecznych kajakarstwo spływy kajakowe wycieczki wakacje ceny koszty recenzje zarezerwacja online


KLASYCZNA MARYNARKA Z KAMIZELKĄ THEO WORMLAND - Ubrania vintage - DecoBazaar\n> KLASYCZNA MARYNARKA Z KAMIZELKĄ THEO WORMLAND (nr 6670351)\nklasyczna męska marynarka z kamizelką niemieckiej firmy Theo Wormland, rozm.50\nKolor jasny szary. Marynarka teoretycznie jest męska, ale znów modne są duuże i obszerne marynary, zwłaszcza ze sportowym połączeniem.\nStan idealny,jak nowy. Bardzo dobra gatunkowo, cienka wełenka.Uszyta z dbałością o szczegóły. Polecam do zabawy z pomysłami.\nTAGI: #klasyczna marynarka, #marynarka z kamizelką, #moda pomysły na topie, #obszerna marynarka\nMASKA WENECKA PREZENT


Marzenia zmieniam w cele\nAutor: af| 7 czerwca 2020|\nZnamy ją z różnego rodzaju przeglądów, koncertów i akcji charytatywnych. Teraz jej muzyczne poczynania możemy śledzić w wirtualnym świecie. Natalia Terlecka, absolwentka Szkoły Podstawowej nr 3, obecnie uczennica pierwszej klasy XXI Liceum Ogólnokształcącego im. św. Stanisława Kostki w Lublinie, zaprasza na swój Instagram – terla.spiewa.\nDo założenia konta namówiła ją przyjaciółka, po tym jak usłyszała nagrania z karnawałowego koncertu Ogniska Muzycznego. Licealistka przyznaje, że początkowo była dość sceptycznie nastawiona do tego pomysłu.\n– Nie wiedziałam czy poradzę sobie z taką formą prezentowania swoich umiejętności, ale ostatecznie konto powstało i teraz mam wielką frajdę z nagrywania – mówi Natalia Terlecka. – Pomyślałam, że będę mogła dzięki niemu śledzić postępy, naprawiać pomyłki, doskonalić się. Nie ukrywam też, że bałam się krytyki i nadal się jej obawiam, ale, jak na razie, nie spotkałam się z negatywnymi komentarzami. Cieszę się, że moje posty mają pozytywny odzew. Chcę też trochę rozkręcić konto, zdobywać nowych obserwujących, mieć większe audytorium.\nW wykonaniu Natalii możemy posłuchać takich utworów, jak: „Yesterday” The Beatles, „I wanna dance with somebody” Whitney Houston, „Say you won’t let go” Jamesa Arthura.\nJak to ze śpiewem było?\nZanim zaczniemy opowiadać o dalszych działaniach Natalii, należy wyjaśnić jak zaczęła się jej przygoda ze śpiewem. Nastolatka śmieje się, że miało to miejsce lata świetlne temu, czyli podczas rytmiki w przedszkolu. Gdy rodzice przekonali się, że córka posiada pewne predyspozycje wokalne, zapisali ją na zajęcia do Miejskiego Ośrodka Kultury, który mieścił się wtedy przy ulicy Wyszyńskiego.\n– Były one połączone ze swojego rodzaju aktorstwem, ruchem scenicznym i różnego rodzaju warsztatami. Jedno z moich najlepszych wspomnień to pierwszy koncert, zorganizowany w ramach warsztatów. Mogłam mieć wtedy 5 lat. Śpiewałam piosenkę, którą napisała instruktorka, pani Beata Kubiak. Opowiadała ona o… kotku mojego dziadka Tadeusza – opowiada licealistka.\nW piątej klasie szkoły podstawowej zaczęła uczęszczać do Ogniska Muzycznego. I tu również zadziałali rodzice, a dokładnie mama, która zaproponowała, by wysłać dziecko na zajęcia. Mała Natalka bardzo się stresowała, zwłaszcza przed pierwszą lekcją, ale, jak się okazało, nerwy były zupełnie zbędne.\n– Bardzo dobrze współpracuje mi się z panią Joanną Mania, nauczycielką śpiewu, która jest po prostu niezastąpiona. Poznałam też wiele cudownych osób, zawarłam wspaniałe przyjaźnie. Wyniosłam różnego rodzaju doświadczenia i nie mogę się doczekać kolejnych koncertów. Zawsze są zastrzykiem pozytywnych emocji, zarówno dla nas, występujących, jak i dla publiczności. Nie zamieniłabym Ogniska na nic innego – deklaruje Natalia, która początkowo uczyła się tam również gry na gitarze, a obecnie kontynuuje ją w domu.\nŚwidniczanka należy też do Świdnik Gospel Choir. Dołączyła do zespołu w 2018 roku, za namową przyjaciela, który także jest chórzystą.\n– Próby dają mi przede wszystkim doświadczenie śpiewania w harmonii. Atmosfera między chórzystami jest wspaniała, jak w rodzinie. Każdy występ z zespołem to niezapomniane przeżycia i wspomnienia. Niestety, z powodu pandemii musieliśmy przerwać działalność – mówi nastolatka.\nZapytana o ulubiony gatunek muzyczny, odpowiada, że tak do końca nie potrafi tego określić. Chyba wskazałaby na soul i gospel. Podobnie jest z wyborem ulubionych wykonawców, chociaż teraz jest absolutnie zafascynowana Evą Cassidy, kobietą o głosie anioła, jak mówią o zmarłej w 1996 roku wokalistce.\nPodczas pandemii Natalia stworzyła własną kompozycję i jeśli tylko doprowadzi ją do perfekcyjnego brzmienia, zamieści utwór na Instagramie. Uchyla jednak rąbka tajemnicy i wyjaśnia, że piosenka opowiada o powstawaniu po upadku oraz pokonywaniu przeciwności losu. Mówi o tym, że nadmierne rozpamiętywanie bolesnej przeszłości nie pomoże w poradzeniu sobie z nią.\n– Z pewnością będę się denerwowała dużo bardziej niż przy wstawieniu czyjegoś utworu, ale zaryzykuję. Póki co, muszę jednak nad kompozycją jeszcze trochę popracować – dodaje licealistka.\nPasje nie tylko muzyczne\nOd marca 2019 roku Natalia Terlecka zasiada w Młodzieżowej Radzie Miasta, pełniąc funkcję jej sekretarza. Jak tłumaczy, chciała zostać radną, bo spodobały jej się inicjatywy poprzednich kadencji, między innymi koncerty charytatywne. Świdniczanka z taką działalnością ma wiele wspólnego. Należała do Klubu Wolontariusza w Szkole Podstawowej nr 3, prowadzonego przez pedagog Katarzynę Radek. Angażowała się, na przykład, w obchody Światowego Dnia Chorych, pomoc przy Biegu Kardynalskim, festyny dobroczynne, różnego rodzaju zbiórki i kwesty.\n– Uważam, że dobrze jest uszczęśliwiać drugiego człowieka, zwłaszcza w prostych gestach, niekoniecznie materialnych, takich jak poświęcony czas, po prostu dobra wola. Każda akcja charytatywna dawała mi dużo radości i satysfakcji. Jeśli zaś chodzi o Młodzieżową Radę Miasta, oprócz uczestnictwa w sesjach, zorganizowaliśmy ognisko na zakończenie ubiegłorocznego lata czy konkurs fotograficzny w ramach Świdnik Air Festival. Mieliśmy jeszcze sporo innych planów, które musieliśmy zawiesić ze względu na obecną sytuację. Mimo że kadencja powoli dobiega końca, mam nadzieję, że uda się jeszcze wiele zrobić – mówi Natalia.\nWzorowa uczennica w podstawówce, laureatka i finalistka konkursów przedmiotowych, stypendystka nagród naukowych Burmistrza Świdnika, od września ubiegłego roku uczęszcza do pierwszej klasy lubelskiego „Biskupiaka”. Wybrała profil biologiczno-chemiczno-matematyczny, z myślą o studiowaniu medycyny, ale jak sama przyznaje, coraz bardziej oddala się od tego pomysłu.\n– Spróbuję przemycić muzykę do przyszłości, bo ciężko mi wyobrazić sobie życie bez niej – dodaje licealistka. – Chciałabym też pracować z ludźmi, ale nie do końca wiem, w jakiej formie miałoby się to odbywać. Wybór studiów stoi więc jeszcze pod znakiem zapytania. Na razie skupiam się na nauce. Przez pandemię i lekcje online, bardzo dużo zagadnień muszę tłumaczyć sobie sama, co okazało się wyzwaniem. Edukacja przez internet jest dość męcząca, a przede wszystkim wymaga od uczniów doskonałej organizacji czasu i terminowości. Lepiej normalnie uczęszczać na zajęcia. Cieszę się, że wybrałam „Biskupiaka”, bo atmosfera szkoły bardzo mi sprzyja. Poza tym poznałam tam wspaniałych ludzi, którzy stali się moimi przyjaciółmi.\nNatalia ma wiele marzeń, które stara się przekształcać w konkretne cele, by łatwiej było je realizować.\n– Spełnienie czy osiągnięcie każdego z nich wymaga pracy, ale uważam, że nie można robić niczego na siłę. Na pewno chciałabym być szczęśliwa i kiedyś też dumna ze swojego życia i wyborów. Na razie nie wybiegam daleko w przyszłość. Zobaczymy, co ona przyniesie – mówi N. Terlecka.\nmuzyka ognisko muzyczne pasja świdnik świdnik wysokich lotów swidnikpl wywiad


Cream SMART 100 top | sklep LampyIT\n> Lampy wewnętrzne>Lampy sufitowe plafony>Cream SMART 100 top\nPlafon Cream SMART 100 top to nowoczesny sposób na skuteczne, ekonomiczne i wygodne oświetlenie domu lub biura, sterowane za pośrednictwem lokalnej sieci WiFi.\nLampa Cream SMART 100 top należy do szerokiej rodziny produktów sufitowych i wiszących, które różnią się między sobą wielkością i kolorem. Można montować je pojedynczo, choć obecnie dużą popularnością cieszy się instalowanie kilku lamp w rzędach. Używa się ich nad wyspami kuchennymi, w salonach lub sypialniach. Niekiedy stosuje się je do oświetlania przedpokojów albo korytarzy. Produkt pozwala na regulowanie natężenia i temperatury barwowej światła, co dodatkowo zwiększa jego funkcjonalność.\nNowoczesne plafony Cream SMART 100 top zaliczają się do szczególnie uniwersalnych typów opraw. Bez trudu wpisują się w aranżacje minimalistyczne, klasyczne i skandynawskie. Sprawdzą się też w pomieszczeniach glamour lub art déco.\nMogą spełniać funkcję oświetlenia głównego lub strefowego. Najchętniej umieszcza się je w kuchniach, sypialniach i salonach, choć równie dobrze sprawdzają się na korytarzach, klatkach schodowych i w przedpokojach.\nLampa Cream SMART 100 top składa się z wąskiego, aluminiowego pierścienia i mlecznobiałego, okrągłego klosza, pod którym ukryto pojedyncze zintegrowane źródło światła LED, co pozwala wprowadzić solidne oszczędności do domowego budżetu. Metalowa konstrukcja występuje w dwóch wariantach barwnych: czarnym lub białym.\nCream SMART 100 top może być sterowana za pośrednictwem aplikacji Azzardo Smart, która działa na tabletach i smartfonach z systemem operacyjnym Android lub iOS.\nKlasyczny design i zastosowanie nowoczesnych technologii, pozwalających na wpisanie plafonu Cream SMART 100 top do rozwiązań typu smart. Dzięki temu zyskują one coraz większą popularność wśród naszych klientów.


Lotnicze Pogotowie Ratunkowe » Podsumowanie 2021 roku\nZałogi Lotniczego Pogotowia Ratunkowego w 2021 roku zrealizowały łącznie 12 444 misje. To roczny rekord w historii 22-letniego istnienia LPR. Śmigłowcami HEMS wykonano 12 088 misji, w tym 10 598 lotów do nagłych zdarzeń oraz 1 490 transportów międzyszpitalnych. Samolotami zrealizowano 356 transportów.\nW 2021 roku na pokładach śmigłowców LPR przetransportowano 8 246 pacjentów. Warto jednak zaznaczyć, że liczba wszystkich osób, którym lekarze i ratownicy medyczni/pielęgniarze LPR udzielili pomocy to 10 478, w tym 1 131 dzieci. Podobnie jak w ubiegłych latach najczęstszym powodem wezwań były wypadki komunikacyjne i pomoc ich ofiarom (1 921 lotów). Drugą przyczyną wezwań były udary mózgu (1 813). 1 223 razy załogi wylatywały na pomoc osobom w stanie nagłego zatrzymania krążenia. 711 pacjentów doznało różnego rodzaju urazów, a 596 osób na skutek upadku z wysokości. Ponadto w katalogu powodów wezwań zawierają się m.in.: zawał mięśnia sercowego (461), oparzenie termiczne (291), potrącenie (162), ból w klatce piersiowej (355), duszność (276), napad drgawek (219) czy zasłabnięcie (321).\nŚmigłowce HEMS realizując statutowe zadania uzyskały w ubiegłym roku nalot 8 281 godzin. Łączny nalot wszystkich statków powietrznych LPR (uwzględniający loty szkolne czy techniczne) to 12 520 godzin.\n– całodobowe – w Warszawie (929) i we Wrocławiu (919)\n– dyżurujące w godzinach 7-20 – w Opolu (677), w Katowicach (654), w Szczecinie (597), w Łodzi (552) oraz w Ostrowie Wielkopolskim (544).\nBiorąc pod uwagę całościową liczbę misji, w ubiegłym roku jedynie 12 % stanowiły transporty międzyszpitalne, pozostałe to wezwania do nagłych zdarzeń i zachorowań. Wśród baz HEMS tą, która wykonuje najmniej transportów międzyszpitalnych jest Filia w Łodzi (29).\nNajwięcej pracy w 2021 roku załogi miały 1 kwietnia. Wtedy to śmigłowce wykonały łącznie 63 misje. Maksymalna liczba wylotów w ciągu jednego dnia wyniosła 12, taki wynik uzyskała załoga w Warszawie.\n– Niewątpliwie powrócił stary model wykorzystywania HEMS, czyli latamy do zdarzeń jako pierwszy i nierzadko jedyny zespół ratownictwa medycznego. Wcześniej dzięki gęstemu rozlokowaniu naziemnych zespołów to karetki raczej pierwsze docierały do pacjentów.\nWzrosła też liczba lotów nocnych, dzięki wykorzystaniu noktowizji możemy polecieć bezpośrednio na miejsce zdarzenia – Andrzej Sawicki, pielęgniarz, HEMS Kraków\n– Był to dla mnie ważny rok. Podczas dyżurów miałem okazję uczestniczyć w misjach, o których było dość głośno w mediach. W pamięci szególnie zapadł mi lot do małego dziecka, które topiło się w szambie. To była bardzo długa i wymagająca akcja ratunkowa. Doskonale pamiętam też wypadek masowy, zderzenie busa z autobusem. Na miejsce przyleciały aż cztery śmigłowce. Przypominam tez sobie misję z początku wakacji na autostradę, gdzie doszło do poważnego wypadku. Zabieraliśmy do szpitala dziewczynkę w bardzo ciężkim stanie. Daliśmy z siebie, co mogliśmy, wszystkie ogniwa zadziałały jak trzeba, niemniej z późniejszych informacji wiem, że dziecka nie udało się uratować – Krzysztof Szymański, ratownik medycznych, HEMS Zielona Góra\n– To był rok, w czasie którego mieliśmy bardzo dużo wylotów do pacjentów z różnego rodzaju urazami. Zwiększyła się liczba lotów do miast, do zdarzeń, do których wcześniej nas nie wzywano. Pandemia koronawirusa przysporzyła nam również pacjentów zarażonych SARS-CoV-2. Były to transporty bardziej wymagające i w mniej komfortowych warunkach. Cały czas zacieśniamy współpracę z dyspozytorniami medycznymi, a także z jednostkami PSP i OSP, które w minionym roku nierzadko dysponowano do izolowanych zdarzeń medycznych – Michał Słomian, ratownik medycznych, HEMS Katowice


Mała Wyatt Kucther już przeklina - Kozaczek.pl\npiątek 05-08-16, czytany: 19973 razy, autor: Piąta Nad Ranem Wyatt Kutcher siarczyście przeklęła. Co na to tatuś?\nAshton Kutcher / © Fame/Flynet Mila Kutcher stała się ostatnio bardzo rozmowna na temat swojego życia osobistego i rodzinnego. Prócz tego, że zdradziła, że jej związek z Ashtonem Kutcherem zaczął się od niezobowiązującego seksu, wyznała również, że jej córka nie odziedziczyła po niej charakteru. Cóż, z tym wyznaniem chyba lekko się pośpieszyła.\nMila zapewniała, że Wyatt jest typem małego przytulasa. "Jest słodka, ja jej tego na pewno nie nauczyłam" - zapewniała.\nSłodka 2-latka właśnie wypowiedziała swoje pierwsze w życiu przekleństwo.\nKiedy twoja 22-miesięczna córka wypowiada słowo na K i to nie jest śmieszne, z tym wyjątkiem, że naprawdę chcesz ryknąć ze śmiechu i masz świadomość, że nie możesz tego zrobić - napisał skonfundowany Ashton.\nZobacz: Pijana matka karmiła niemowlę piersią! Pójdzie siedzieć?\nScenka musiała być przeurocza. Takie słówko z ust najsłodszej dziewczynki w Hollywood!\nRozenek-Majdan pokazała zdjęcie, a fani: O Boże, co to ma być?Nowy gatunek ćmy z blond czuprynką nazwano po... Donaldzie TrumpieKourtney Kardashian pojawiła się w sukience od... La Mania! Kate Upton w MEGA seksownej sesji dla Love Magazine! (VIDEO)Robin Thicke przyszedł PIJANY na imprezę przedszkolną syna?Jurek Owsiak zdobędzie Pokojową Nagrodę Nobla?! Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Mila KunisAshton Kutcher,Wya...Mila Kunis,Wyatt K...Mila Kunis,Ashton ...\ngość, 05-08-16, 23:40 napisał(a):\ngość, 05-08-16, 20:49 napisał(a):\ngość, 05-08-16, 17:12 napisał(a):\nmój 216 miesięczny syn też przeklina\n18 latek znaczy się?\ngość, 05-08-16, 09:17 napisał(a):\ngość, 05-08-16, 01:14 napisał(a):\nHaha, akurat skonfundowany to zwykle polskie słowo, moze dla ciebie za trudne.\nGłupia pipo, pewnie sama sprawdzałaś w słowniku co to znaczy... prymityw. Pomijając , raczej chodziło o zbędną i nie adekwatną elokwencją na tak prymitywnym portalu.\nNieadekwatną razem, jak juz sie bierzesz za pouczanie i obrażanie innych...\ngość, 05-08-16, 11:44 napisał(a):\nMa sie idiotka z czego cieszyć. Widać jak wysławia sie przy dziecku.\n"Idiotka" - widzimy, jak ty sie wysławiasz\nFatalnie,że ma oczy po ojcu-dla kobiety opadające powieki to dramat...\ngość, 05-08-16, 07:51 napisał(a):\npo co w cytacie Ashtona zmieniacie litere F na K? Wiadomo,ze w angielskim fuck jest raczej tym siarczystym slowem. No naprawde,gimbaza tu 'pracuje'.\nSkoro cały cytat jest po polsku to dlaczego "fu ck" ma być napisane po ang ?\nPodobnie jak u mnie..!!mój związek też zaczął się od wolnego związku bez zobowiązań oraz bez zobowiązującego sexu i co??jesteśmy małżeństwem..kochamy się szalenie..i tez spodziewamy się dziecka!!taki klops..ha ha ha\nPrzeurocza dziewczynka !!:**\nMala, slodka zydoweczka\ngość, 05-08-16, 10:35 napisał(a):\ngość, 05-08-16, 07:41 napisał(a):\ngość, 05-08-16, 00:45 napisał(a):\nSkonfundowany? No bez jaj... Nie wszystko trzeba zaraz zamieniać na formę polską, bo brzmi to po prostu śmiesznie\nNie rozumiem co jest śmiesznego w słowie skonfundowany?!\nDla 90% osób tu zaglądających jest to słowo na tyle tajemnicze, że muszą zejść do piwnicy, zabić potwora strzegącego sterty gratów, odkopać słownik i przy pomocy długiego kija zajrzeć w jego przerażające odmęty, by dowiedzieć się co owo słowo znaczy...\nDebil pisze u was te teksty\nJakie Mila Kunis ma chudziutkie nóżki! Jej figura robi wrażenie!\tDwa miesiące temu urodziła!\tczytano: 11608 razy\nMila Kunis i Ashton Kutcher ogarniają powiększoną rodzinę (FOTO)\tTeraz rodzinne zakupy to już wyzwanie.\tczytano: 14905 razy\nAle JAJA! Imię synka Mili i Ashtona ma... drugie dno\tOdkryli je internauci.\tczytano: 17656 razy\nMila Kunis i Ashton Kutcher zdradzili imię syna Nietypowe jak przystało na Hollywood?\tczytano: 19569 razy\nNiedługo Mila Kunis urodzi drugie dziecko. Jak prezentuje się dzisiaj?\tPiękna?\tczytano: 9498 razy


Żyj | Kochaj | Twórz: Resume wrzesień 2014 + linkowe party!\nResume wrzesień 2014 + linkowe party!\n1 paź 2014 Autor: Karolina Krysztofiak Etykiety: PODSUMOWANIA\nTo był intensywny miesiąc. Kilka blogowych metamorfoz, sesja zdjęciowa i 14 wpisów na blogu. W pewnym momencie nie wiedziałam czym zająć się w pierwszej kolejności, a czas ograniczony. Niby "siedzę w domu", jednak opieka nad dwulatkiem, prowadzenie domu, blogowanie na to wszystko potrzeba czasu. Dodatkowo chciałoby się coś dla siebie zrobić, zadbać o relacje z bliskimi i w końcu odpocząć. Dodatkowo coraz większy brzuch nie ułatwia sprawy. Możecie pomyśleć, że marudzę. Ale nie! Ja kocham to zamieszanie. Kocham to zmęczenie! Źle mi jak zaczyna się przestuj. Niebawem kończę wszystkie rozpoczęte projekty więc jak ktoś coś potrzebuje to teraz jest dobry moment, aby się zapisać bez kolejki:)\nA teraz czas na podsumowanie mojej działalności blogowej. Nie sposób zauważyć i przeczytać każdy post, który się u mnie pojawia. Dlatego teraz możecie szybko zrewidować czy we wrześniu nie ominęłyście czegoś co Was interesuje.\nFurorę zrobił pewnie "nie-katalog" tapetowane szafy. Wcale się nie dziwię - w końcu tylko fajne rzeczy pokazuję;)\n5 TRIKÓW REMONTOWYCH, KTÓRE MUSISZ POZNAĆ.\n"Jakoś sceptycznie podeszłam do tematu posta. No bo co może być odkrywczego, jakie triki? Oj, jak się pomyliłam!"\nTo fragment pierwszego komentarza pod ty wpisem. Jeśli jeszcze nie widziałaś go to się nie zastanawiaj i daj się zaskoczyć.\n3 elementy, które muszą się u mnie znaleźć tej jesieni w kilku możliwych odsłonach. A czego nie może zabraknąć u Ciebie?\nCzasami zapominamy o podstawach, albo ich nie znamy. Przypomnij sobie o nich, zacznij stosować i rób piękniejsze zdjęcia!\nProsto i na temat. Od podstaw, aż po "efekty specjalne"....i nie musisz mieć super programów, ani wielkiego doświadczenia!\n4 pytania i 4 odpowiedzi. Z komentarzy wynika, że najwięcej osób skorzysta z wyróżnienia komentarzy autora bloga.\n6 GRZECHÓW, KTÓRE DZIELĄ CIE OD PIĘKNEGO BLOGA\nJa wymieniłam 6, a Wy w komentarzach dorzuciłyście kolejne! To świetne kompedium wiedzy tego co Nas wkurza na blogach:)\nWYZYWAM WAS BLOGOWO I FOTOGRAFICZNIE\nMożliwość przyłączenia się do wyzwania zakończyła się wczoraj, ale ciekawa jestem jak podoba się Wam taka inicjatywa. Czy była dla Was w jakimś stopniu mobilizująca?\nZrobiłam "autosesję" ciążową. Chcąc uwiecznić chwile, które szybko minąć zdecydowałam się na coś domowego i trochę intymnego.\nW temacie fotografii pojawiły się też dwa wpisy o których wspomniałam już w dziale blogowym jednak zasady są uniwersalne, więc jeśli nie prowadzisz bloga także może przydać Ci się znajomość PODSTAWOWYCH ZASAD ROBIENIA LEPSZYCH ZDJĘĆ i wiedza na temat ŁATWYCH SPOSOBÓW NA ICH OBRÓBKĘ.\nMoje przemyślenie i odczucia w temacie. Okazało się, że dotyczy to wielu z Was i wiele z Was podzieliło się swoimi "strachami". Dziękuję Wam bardzo!\nJak się okazało kilku z Wam przypomniałam o tym prostym pysznym daniu. Znalazłam przepis idealny bo nie ze wszystkich znalezionych w sieci racuchy mi smakowały - wypróbuj!\n3 HITY SIERPNIA NA POLSKICH BLOGACH\nPodsumowanie linkowego party i wyróżnienia dla łyżeczek, narzeczonej marynarza i diabetycznej szarlotki. Sprawdź sama o co dokładnie chodzi:)\nZa chwilę ogłoszę kolejne Linkowe Party. Powiedzcie mi jednak, czy taka forma nadal Was interesuje? Czy chcecie dzielić się u mnie swoimi wpisami i odwiedzać innych? Czy interesują Was podsumowania linkowego party i wyróżnienia?\nNo to teraz czas na Was. Ciekawa jestem co odpowiecie na powyższe pytania. Ja jestem jednak ciekawa co się u Was ciekawego wydarzyło we wrześniu, a co przegapiłam. Będę nadrabiać!:) za pomocą przycisku "Add your link" linkujcie Wasze najciekawsze wpisy opublikowane we wrześniu (najciekawsze Waszym zdaniem, a nie zdaniem statystyk).\nSłowianie w podróży 1 października 2014 08:45\nTak, linkowe party to świetna mobilizacja do pracy :)\nMagda 1 października 2014 09:17\nPodobają mi się wyzwania i linkowe party. Czasem człowiek odkrywa takie perełki...\nZmieniłaś sposób komentowania? Jakoś teraz jest inaczej :)\nKarolina Krysztofiak 1 października 2014 09:26\nJa też lubię Was odkrywać tylko zastanawiałam się czy Wam się taka forma nie znudziła. A komentowanie zmieniałam niedawno, testuję DISQUS. Łatwo założyć profil np. za pomocą google+. Fajne jest to, że dostajesz powiadomienia jak ktoś odpowie na Twój komentarz! Będzie mi miło jeśli wypróbujesz ten system.\nWeronika 1 października 2014 09:43\nLinkowe party jest fajne, można pokazać się innym i poznać blogosferę :) Zawsze możesz urozmaicić, proponując jakąś konkretną tematykę czy coś... ale sama idea jest ok :)\nNina_90 1 października 2014 11:01\nJa też jestem za Linkowym Party, dzięki niemu trafiłam na kilka świetnych blogów i żałuję, że dopiero teraz ;)\nMadl-len 1 października 2014 11:04\nPierwszy raz wezmę udział w tym party, ale już idę odwiedzać nowe blogi :) To jest świetna sprawa!\nBeata Redzimska 1 października 2014 12:16\nPrzegapilam kilka Twoich wpisow - musze to nadrobic. Pozdrawiam Beata\nKarolina Krysztofiak 1 października 2014 12:37\nJak fajnie, że z takim zapałem w tym miesiącu dzielicie się linkami!\nMy Sweet Little Precious 1 października 2014 12:52\nJa bardzo lubię linkowe party i wszelkie akcje w blogosferze. Nominowałam Cię do Liebster Blog Award, jeśli masz ochotę wziąć udział, szczegóły u mnie :)\nhusky 1 października 2014 16:23\nI ja postanowiłam dołączyć do Linkowego Party ze swoim fotograficznym postem :-).\nBardzo lubię tu zaglądać, choć dopiero niedawno odkryłam Twojego bloga. Szczególnie przydatne są wpisy blogowo-fotograficzne, choć i wnętrzarskie też bardzo lubię :-).\nMagdalinne 1 października 2014 17:47\nOczywiście, że bardzo lubimy Linkowe Party! Wystarczy spojrzeć na frekwencję :). Mnie oczywiście nie mogło zabraknąć :D\ngłupie serce 1 października 2014 22:52\nLinkowe party cudowna sprawa!!! ;-)\nDomini Dom 2 października 2014 08:22\nFajna sprawa z tym linkowym party, też się dorzucę ze swoim ;)\nmikroauka 2 października 2014 10:24\nWitaj w październiku! Napracowałaś się w tym miesiącu.:) Podziwiam i gratuluję.\nparty zobowiązuje(mnie akurat do odwiedzania i poznawania nowych\nmiejsc), ale najbardziej ucieszyłam się we wrześniu z wyzwania\nfotograficznego. Dzięki Twoim wpisom o zasadach fotografii i podstaw\nobróbki zaczęłam bardziej myśleć o moich zdjęciach. Do tej pory miałam\njedną zasadę - słoneczny dzień, więc robię zdjęcie. Teraz mam nawet\nprowizoryczną blendę (t-shirt meża nacinąngięty na ramę obrazu) i\nprzysłaniam (lub nie) zasłonki. W najnowszym wpisie łączę to , co lubię z\ntym co polecasz(czyli 1 moje zdjęcie z ostrymi cieniami + 3 wg Twoich\nzasad) - czyli uczę się;) Poza tym urzekłaś mnie swoją sesją ciążową i\nzaskoczyłaś wpisem o "remontowych trikach". Buziak!\nKarolina Krysztofiak 2 października 2014 10:28\nDziękuję kochana, ze podsumowałaś moje podsumowanie!:) Dla mnie to baaardzo cenne wiedzieć co się Wam podoba. Jutro ogłoszenie wyników z wyzwania, a ja rwę włosy z głowy bo mam problem z wyborem!!!!\nmikroauka 2 października 2014 11:30\nNie zazdroszczę, Karolino.:)\nDominika 2 października 2014 11:53\nWitaj Karolino, wrzesień był dla Ciebie rzeczywiście bardzo pracowity, ale i jaka satysfakcja z udanych projektów! Ja uważam, że linkowe party jest super - dzięki temu mam możliwość poznania nowych osób, nowych blogów i ciekawych artykułów. Powodzenia! I lubię tu do Ciebie wracać :)\nNina_90 2 października 2014 14:33\nKarolinko, a propos zabaw blogowych, nominowałam Cię do Liebster Blog Award:)\nJeśli masz ochotę wziąć udział, zapraszam do mnie :)\nZakątek Inki 3 października 2014 10:18\nMoja aktywność we wrześniu była znikoma, ale dołączam się do linkowej imprezy przepisem na śliwki, może komuś się przyda :)\nIdea, Karolinko, jest super (jak widać po załączonych linkach i komentarzach)!\nKamila 3 października 2014 13:01\nDziękuję za ten wpis. Dodaje mi odwagi i energii. Nie wiedziałam, że masz dwulatka w domu i również czekasz na maluszka (tak jak ja :D). A "siedzenie w domu" razem z blogowaniem i opieka nad dzieckiem wymaga sił i cierpliwości. Dodajesz mi odwagi, bo skoro Ty dajesz radę, to ja też dam - mimo że moje plany ciągle się sypią... Dobrze wiedzieć, że nie tylko ja się z tym zmagam.\nPięknego masz bloga! Dziękuję za wpisy o blogowaniu, o fotografowaniu. Zajrzałam też do dawnych wpisów o Waszych zmaganiach z metamorfozami w mieszkaniu tanim kosztem. To czeka również nas, ale ponieważ uwielbiam takie tworzenie czegoś z niczego, bardzo się cieszę. Podobnie jak Wy kiedyś, też przemalujemy pewnie kuchnię - w oczekiwaniu na bardziej gruntowne zmiany.\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 13:41\nPięknie to wszystko napisałaś. To ja bardzo Ci dziękuję za te słowa! Nie wiesz ile dla mnie znaczy, że komuś mogę dodawać odwagi i energii! :*\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 18:34\nWitamy na imprezie:)\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 18:35\nZaintrygowałaś mnie z tematyką. Masz coś konkretnego na myśli?:)\nMiło widzieć się znów. Mam nadzieję, że na dłużej i już mi się w żadnych ciemnościach nie pogrążaj bo tęskniłam!\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 18:36\nDziękuję bardzo. To moja druga nominacja w ostatnich dniach i myślę, że jakoś to zbiorę i się przyłączę :*\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 18:37\nA ja lubię wiedzieć, że to co robię Wam odpowiada!\nŚwietnie, im nas więcej tym lepiej!\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 18:39\nWitam zatem u siebie!:)\nKarolina Krysztofiak 3 października 2014 18:40\nDziękuję bardzo za nominację!:)\nNina_90 3 października 2014 21:43\nSzareLove 4 października 2014 09:44\nNiedawno trafiłam na Twojego bloga. Korzystam z Twoich wskazówek i pracuję nad ładniejszym i przyjemniejszym dla oka blogiem - Dzięki Ci! W tym m-cu jeszcze nie mam się czym pochwalić, ale może w przyszłym dołączę :)\nKarolina Krysztofiak 4 października 2014 10:53\nZaraz za uszy wytargam! Nie masz się czym pochwalić? W Twoim archiwum widzę 14 postów we wrześniu!!!!:)\nMaria Romańska 5 października 2014 16:43\nDołączyłam do Linkowego Party i chciałabym jeszcze napisać dlaczego dodany post uważam za najciekawszy.\n"Uważam, że polecanie innym fajnych miejsc w sieci jest fajne ;)"\nWeronika 6 października 2014 09:38\nKonkretnego... nie do końca :) rzuciłam wolną myśl :) no ale mogłoby to być coś w rodzaju: jesienne zdjęcie, wpis DIY, post inspirujący do dokonania konkretnej zmiany itd. Może przez to nie każdy mógłby się podlinkować, ale z drugiej strony byłoby to coś nowego i zachęcającego dla osób, które mają opory przed linkowaniem.\nKarolina Krysztofiak 6 października 2014 10:02\nPodoba mi się ten pomysł! Dziękuję:)\nLawendowy Rower 16 października 2014 17:20\nDziękuję za wszystkie porady ,które tutaj zamieściła Pani na blogu. Dzięki nim zmieniłam trochę swojego bloga ( nie mogę doszukać się kilku rzeczy w swoim szablonie) i mam nadzieję,że nadal będę mogła czerpać z niego "garściami". Wprawdzie ten mój blog nie jest moim pierwszym ,ale teraz dzięki tym postom będzie przynajmniej inny i może tym samym lepszy :)\nKarolina Krysztofiak 16 października 2014 20:21\nA pamiętasz może czego nie udało się znaleźć i dodać do bloga? Może będę mogła pomóc.


jw_amigowiec - Forum Astronomiczne\nOstatnia wygrana jw_amigowiec w dniu 11 Lipca 2018\nUżytkownicy przyznają jw_amigowiec punkty reputacji!\njw_amigowiec odpowiedział jolo na temat - Komety\nZaliczona pod zaświetlonym miejskim niebem, aparatem leżącym na futerale na ziemi (obiektyw 50mm).\njw_amigowiec odpowiedział jw_amigowiec na temat - Obiekty głębokiego kosmosu\nNie wiem czemu zdjęcie się nie ładuje w podglądzie, dziwna sprawa\njw_amigowiec dodał temat w Obiekty głębokiego kosmosu\njw_amigowiec odpowiedział Janusz Wiland na temat - Układ Słoneczny\nTo ja trochę inaczej niż zwykle. EOS-600D plus obiektyw Pentacon (M42) 135mm (przy APS-C ekwiwalent 216mm) f2,8. Sam księżyc naświetliłem oddzielnie (dwie klatki o 2 różnych parametrach naświetlania). Ogólnie całe zdjęcie jest z ręki, więc musiałem się ratować wysokim ISO, szumi jak stare radyjko :). Blisko Marsa, blisko zachodu.\njw_amigowiec odpowiedział jw_amigowiec na temat - Szkoła astrofotografii\nCały czas ćwiczę, dzisiaj niebo było "mniej czerwone". Ciężko mi powiedzieć co tu widać - wiem, mogę sprawdzić z choćby stellarium. Pokusiłem się o mocniej otwartą "dziurę" i tym razem bardziej popracowałem z histogramem na poziomie importu z RAW. Aparat wycelowany "pionowo w górę". Ja chyba jestem "typowy Polak - potrzymaj mi piwo" ;). Wiadomo, "jakość" daleko mocno dalej "nie ta". Ale nie poddaję się. Postaram się o ciemniejsze niebo niż okolice centrum Katowic. No i zacznę zwracać uwagę większą na mapę nieba, wiedząc do fotografuję. To traktuję nadal jako test sprzętu. A te jaśniejsze "smugi" światła to raczej efekt jakiś halogenów zamontowanych na dachu jednego z biurowców... ISO3200, 1/15, f 5,6.\nANKIETA "Wakacyjna Chmurwa 2018"\njw_amigowiec odpowiedział DarX86 na temat - Zjawiska atmosferyczne\nCzy przewidziane są nagrody pocieszenia? Nie no, żartuję, gratulacje dla wygranych!\nDzięki za info, zresztą taki miałem zamiar. Tylko czekam na przejściówkę EOS/M42. Bo raczej nie zapakuje filmu do Prakticy w celach testowych...\nDzięki za wskazówkę. A obiektywów typu zoom unikam jak ognia. Chodziło mi bardziej o stałoogniskowy prawdopodobnie mak 500 mm z mocowaniem M42 o świetle 8. Mam obecnie M42 135 Pentacona f2,8 i canonowską stałkę też 50mm f1,4. Naście lat temu wieeele lat fotografowałem analogami, stąd mam trochę dziwnego sprzętu, po średnie formaty włącznie. Nigdy nie byłem zwolennikiem obiektywów zmiennoogniskowych, więc to rozumiem samo przez się. Napiszę do tego człowieka, jeszcze raz dzięki!\nNo i cały czas rozbija się o kasę. Budżet mam chwilowo zerowy, ale "notuję" wszystkie porady i rozważam rozwiązanie, które będzie najlepsze. A większe obszary właśnie z uwagi na trudności focenia DS z małą aperturą.\nOk, zatem będę celował w EQ3-2. Co do stabilnych statywów, zawsze mogę wziąć BARDZO ciężki mikrofonowy z adapterem jaki sam wykonałem, mi właśnie chodzi o śledzenie, pojedyncze klatki i stackowanie. Dzięki za odpowiedzi i podpowiedzi. Sprawa nie jest pilna, nie jestem w gorącej wodzie kąpany, ale fajnie jest mieć jakiś cel. A mając EQ3-2 wykorzystam go pod ewentualny przyszły teleskopik. Obecnie mam "śmieszny" refraktorek Spinor-Optics r70/700 na AZ2. Mając EQ3-2 bym mógł pomyśleć z automatu nad jakimś ciekawszym teleskopem, ale niestety muszę stawiać teraz na mobilność i wtedy złotym środkiem będzie jakiś MAK. Chodzi o to, że czasem pokonuję ze sprzętem mając go w plecaku wiele kilometrów pieszo. Wracając do tematu lustrzanki, mierzę siły na zamiary i wiem, że najprościej będzie się nastawić na focenie dużych obszarów nieba, niż celować w DS-y bez dobrego, dużego jasnego np Newtona. I w tym celu zacznę w końcu jeździć daleko poza miasto, bo w mieście zdjęcia wyjdą po prostu... czerwone. Jeśli chodzi o piesze wędrówki oto jeden z takich "owoców" - Wenus i księżyc, ich fazy vs zachód słońca: (telefon i montaż afokalny) Nie miałem autobusu do domu i zrobiłem 12 km pieszo.\njw_amigowiec obserwuje zawartość Canon EOS 600D 9 Września 2018\nDodatkowe pytanie, czy montaż typu EQ1/EQ2 + pojedyńcze klatki i stackowanie ma sens? Przy zastosowaniu adaptera do aparatu. Drgania to nie problem, w końcu aparat ma samowyzwalacz, jedynym problemem jest to, że to nie jest bezlusterkowiec. Ciężar statywu/montażu ma znaczenie. Najlepiej gdyby "nic" nie ważył, ale "to se ne da"\nTo zabawa, fun, jak cała reszta. Astronomię i astrofotografię jak większość osób tu traktuję jako świetną zabawę. Jeszce się nie dorobiłem fortuny, dlatego myślę nad taką 500 ruską. Nie wiem czy ktoś miał styczność, czy to ok 300 zł w błoto, czy jednak coś wartego uwagi (cena/jakość). A tak najbardziej kręci mnie kosmologia fizyczna, "na starość" idę na fizykę, by móc się rozwijać w tym kierunku. Za miesiąc zapiszę się do Polskiego Towarzystwa Astronomicznego, może się czegoś też poduczę. Wracając do tematu, jak wykonam montaż, to się pochwalę i zamieszczę krok po kroku. A powyższe zdjęcie wykonałem na statywie mikrofonowym:\nWłaśnie bardzo by mi się przydało coś takiego, ALE. Albo wykonam sam jakoś, albo sobie odpuszczę. Chwilowy brak funduszy o czym już pisałem. Co do zdjęcia, to niebo było tak czerwone, że dziw, że cokolwiek wyszło. Ale fakt, co do poruszenia mogłem skrócić czas znacznie (10s to dużo) i jednak lekko otworzyć przesłonę. Ten obiektyw jednak jest ok, to ja nie niałem wprawy z ustawianiem ostrości w nim, no i fakt próby na f=1,4. Jeszcze nigdy nie stackowałem zdjęć poza "naklejeniem" np 3 klatek w photoshopie z przenikaniem warstw i ich ręcznym dopasowywaniem. Wdrożę się i w tym. Dzięki za rady. A np takie tele 500mm ma sens, jeśli miałbym prowadzenie? Nie mam też problemów z mechaniką i elektroniką. Obecnie buduję analogowy syntezator basowy oparty o dwa VCO na NE555 i filtrze VCF. Jestem typem majsterkowicza.\njw_amigowiec dodał temat w Szkoła astrofotografii\nStałem się niespodziewanie posiadaczem aparatu Canon EOS 600D. Posiadam do niego jedynie obiektyw Canon 50mm f1,4. Pierwsze zdjęcie (w warunkach miejskich) jakie spróbowałem wykonać na prowizorycznym statywie wygląda tak: Generalnie szczerze mówiąc wiedziałem co robię i czego mniej-więcej się spodziewać i nawet jestem dosyć pozytywnie zaskoczony efektem jak na spartańskie warunki. Ten obiektyw jest jakiś "rozklekotany" (takie mam wrażenie, chyba, że to taka "jakość")i miał problem z ostrzeniem na nieskończoność na "otwartej dziurze", ale po domknięciu przysłony poroblemu nie było. A z naświetlaniem - cóż. Zdjęcie - im bardziej otwarta dziura (mówiąc brzydko) albo dłuższy czas było bardziej czerwone - mieszkam w Katowicach. No ale sprzęt mobilny dosyć, to mogę się wybrać poza miasto. Do czego zmierzam. Posiadam jakieś obiektywy M42 (Zeiss Pancolar 50mm 1,8 - w zasadzie może być ciut ciekawszy niż ten canonowski, stare niemieckie szkło) i jakiś chyba Pentax 130 mm. Rozumiem, że przy prejściówce z M43 i matrycy w formacje APS-C przeliczam ogniskową o 1,6. Więc gdybym chciał uzyskać jakieś powiększenia sensowne to z posiadanym obiektywem 130mm uzyskam coś w granicach 6x. Widziałem za to niedrogo radzieckie obiektywy (chyba maki) lustrzane 500 mm, co przeliczając na APS-C da ok 22x powiększenie, co TEORETYCZNIE pozwoli focić niektóre DS. Ale teraz co z ew. "prowadzeniem" aparatu? Bo czasy liczone w sekundach mogą jednak okazać się zbyt długie dla statycznego statywu to raz, dwa potencjalnie słaba światłosiła takiego obiektywu potęguje potrzebę na długie czasy naświetlania. Liczę na Wasze porady jak ten sprzęt mogę wykorzystać, co z nim zrobić. Do tej pory robiłem jakieś tam zdjątka planet i księżyca telefonem na montażu afokalnym na małym refraktorku (70/700). Budżet jest mocno ograniczony, a taki obiektywik na M42 na allegro kosztuje 300 zł. Nawet jakbym kupił maka to podejrzewam, że potrzebuję dodatkowo montaż paralaktyczny z 1 silnikiem (mechanizmem zegarowym). Ale to moje przypuszczenia, dedukcja z tego co tu wyczytałem (jak i w innych miejscach). Tym bardziej, że taki maczek też jest względnie ciemny. Na dużego newtona nie mogę sobie pozwolić (mobilność!). Interesuje mnie fotografowanie DS, jak i większych obszarów nieba (na co już mogę sobie pozwolić gdzieś poza miastem podejrzewam, chyba...) Z góry dzięki za wszelkie podpowiedzi i sugestie. PS. Mam nadzieję, że to właściwy dział!


PŁOCK: Ella Eyre, C2C na Audioriver - NewsBook\nStrona główna Imprezy i wydarzenia PŁOCK: Ella Eyre, C2C na Audioriver\nPŁOCK: Ella Eyre, C2C na Audioriver\nNie mogło oczywiście zabraknąć także brzmień drum & bass, których w tym roku będzie więcej niż kiedykolwiek w historii Audioriver. Zagraniczną część programu Last.fm Hybrid Tent zamyka Neonlight oraz specjalny projekt Jubei & SP:MC Present Zones. Neonlight tworzą niemieccy producenci i DJ-e, Tobias Jakubczyk i Jakob Thomser, mogący pochwalić się wydawnictwami w takich wytwórniach, jak Bad Taste, Viper czy Lifted. To najważniejsze dotychczas nagranie, czyli debiutancki album, pojawiło się kilka tygodni temu nakładem Blackout Music NL – labelu prowadzonego przez Black Sun Empire.\nJubei swój album debiutancki wydał sporo wcześniej, bo już w 2013 roku. Zrobił to u Goldiego, czyli w wytwórni Metalheadz. Artysta znany jest zarówno z solowych produkcji, jak i współpracy z innymi renomowanymi producentami, jak choćby Breakage, Alixem Perezem czy Youngsta. Do Płocka także przyjedzie w towarzystwie, ale nie producenta, a z SP:MC. Razem tworzą projekt Zones,\nTo jednak nie koniec , ponieważ na Electronic Beats Stage zobaczymy projekt, który powstał specjalnie na Audioriver. RYSY & Natalia Nykiel to unikatowa koncertowa kooperacja, która zaprezentuje nowe oblicze znanego z eksperymentów w brzmieniu duetu RYSY, który zawojował przed rokiem rynek świetnym albumem „Traveller” oraz ekscentrycznej Natalii Nykiel – wokalistki, która szturmem wdarła się na największe sceny zyskując uznanie słuchaczy i krytyków. Albumem „Lupus Electro” wyprodukowanym przez Michała „Foxa” Króla i zarejestrowanym we współpracy m.in. z Kasią Nosowską, Nykiel otworzyła nowy rozdział na gruncie rodzimego electropopu.\nGłówna część Audioriver to koncerty na plaży w Płocku odbywające się wieczorami i nocami w piątek i sobotę 29-30 lipca 2016. Organizatorzy festiwalu mają jednak jeszcze zagraniczne asy w rękawie, czyli artystów, którzy w ciągu dnia zagrają na BURN Stage zlokalizowanej na Starym Rynku.\n11. edycja Audioriver odbędzie się 29-31 lipca 2016 r.