Zamknięty park przy Partyzantów – ZIT MOF ZG\nZamknięty park przy Partyzantów\nPark zostanie odnowiony i zmieni się otoczenie zbiornika przeciwpożarowego na wprost komendy policji. Zmiany są możliwe dzięki unijnym funduszom ze Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych.\nNa razie teren jest ogrodzony, na środku leży hałda gruzu. To pozostałości po murku otaczającym kiedyś zbiornik przeciwpożarowy. To on jest największym problemem. Robotnicy z Inwestycyjnej Grupy Budowlanej zdemontowali, co można było zdemontować, park ogrodzili i… prace w terenie stanęły.\n– Inwestycja jest robiona w systemie zaprojektuj i wybuduj. Dlatego teraz w parku niewiele się dzieje, ale trwają prace projektowe. Chcemy, żeby zbiornik przestał pełnić rolę przeciwpożarową. Przez kilkadziesiąt lat strażacy chyba nigdy z niego nie korzystali. Wtedy będzie można inaczej zaprojektować podejście do niego. Chcielibyśmy stworzyć tutaj miejsca na leżaki – wyjaśnia Andrzej Rosiński z IGB. – Oczywiście, zbiornik będzie nadal ogrodzony i nie będzie do niego dostępu, ale będzie mogła być na nim zainstalowana fontanna.\nNajwiększe zmiany mają dotyczyć drzew. Chodzi o topole wokół zbiornika. – Proszę popatrzeć, część z nich już choruje. Usychają. Trzeba je wyciąć, bo nie są już ozdobą. Staramy się teraz o odpowiednie pozwolenie – dodaje A. Rosiński. – To będzie jedyna wycinka. Raczej będziemy tutaj sadzić. Krzewy, byliny i kwiaty.\nW ramach inwestycji wymienione zostaną wszystkie lampy, na ścieżkach pojawi się ozdobna kostka betonowa. Na trawnikach zostaną zamontowane zraszacze, co umożliwi podlewanie całego terenu. Będą tutaj również zamontowane kamery monitoringu. Fontanna ma być podświetlana, przy niej pojawią się rośliny wodne. Planowany jest zakup małej architektury oraz renowacja trawników.\n– Zakładamy, że w ciągu miesiąca przystąpimy tutaj do pierwszych prac – dodaje nasz przewodnik.\nPark ma być odnowiony dzięki unijnym funduszom ze Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych. Miasto na wkład własny musi wyłożyć ok. 20 proc. kosztów prac, które wyniosą 1,23 mln zł. Termin zakończenia prac to 30 listopada tego roku, jednak podczas podpisywania umowy A. Rosiński zapowiadał, że chciałby zakończyć roboty jeszcze latem.


To było jak paraliż... - Czystość - Adonai.pl\nTo było jak paraliż...\nOjciec trzymał w domu materiały pornograficzne, zatem mój kontakt z pornografią był bardzo wczesny, gdy miałem kilkanaście lat. W miarę jak uzależnienie ojca od pornografii zaczęło narastać i w domu pojawiały się materiały coraz bardziej ostre, wyraziste, twarde, mój nałóg, moje uzależnienie od porno też zaczęło się pogłębiać.\nKiedy miałem 21 lat, uzależnienie było już ugruntowane, znajdowałem się w całkowitym, zaślepiającym nałogu. Bywało, że chodziłem do sex shopu i pożyczałem 3-4 filmy na noc. Tak działo się przez pięć, sześć dni pod rząd. Zabierało mi to dużo czasu, energii i pieniędzy. Osiągnąłem w pewnym momencie już taki poziom, że nie mogłem kontrolować nałogu. To była narastająca potrzeba, tak silna, jak u narkomana potrzeba kokainy.\nKiedy miałem 18 lat, po raz pierwszy obejrzałem twardą pornografię. Początkowo film pornograficzny podziałał na mnie odrzucające, zarazem jednak usidlił mnie, i cały czas obrazy z tego filmu pojawiały się w mojej wyobraźni. Moja świadomość była nimi wypełniona po brzegi i w pewnym momencie przyjęła je jako swoje.\nDoprowadziłem się do takiego stanu, że siedziałem na brzegu łóżka, patrząc na krzesło z porozrzucaną bielizną i nie mogłem wykonać żadnego ruchu. Nie mogłem się zebrać, byłem rozbity, nie mogłem nawet wstać i ubrać się. To było jak paraliż. Pamiętam, że nie byłem nawet w stanie wypełnić czeków, zanieść ich na pocztę i zapłacić.\nI w końcu przez nadużywanie pornografii zrujnowałem moje małżeństwo. Nawet teraz, mimo, że udało mi się przerwać zamknięty krąg nałogu, prowadzę walkę z jego pozostałościami. Cały czas walczę z pokusami. Jeśli chodzi o pieniądze, które wydałem na te materiały... było ich bardzo dużo. Nałóg zabiera również dużo czasu i energii, których lepiej użyć na pożyteczne rzeczy. Pornografia zamienia seksualność w jakąś mroczną siłę. Nie jest już tym, co zostało nam dane przez Boga, ale staje się niszczącą siłą. Niszczy intymność, która miała być darem dla nas. Niszczy czystość myśli.Pamiętam, że pornograficzne treści wypełniały całe moje myślenie.\nPornografia tworzy nierealistyczne oczekiwania w stosunku do roli życia seksualnego. Co się dzieje? Próbujemy odnaleźć w seksie satysfakcję jakiej seks dać nie może, bo nie został stworzony w tym celu. W życiu mamy najróżniejsze potrzeby, seks nie może zaspokoić ich wszystkich.\nmysza: 14.06.2007, 12:12\nbardzo się wzruszylam jak przeczytalam ten tekst... to swiadectwo... od kiedy zaglądam na tą stronę to dopiero zauważam jak wielki to jest problem...ilu mlodych ludzi jest tym skażonych jak ciężko jest z tego wyjść... chcialabym wam pomoca ale nie wiem jak.. tylko modlitwą moge...


TOYOTA AVENSIS FORUM • Zobacz wątek - [T27] Zbyt niskie obroty\nTeraz jest 18 sie 2019, o 23:02\n[T27] Zbyt niskie obroty\nTytuł: [T27] Zbyt niskie obroty\nNapisane: 3 wrz 2015, o 16:28\nSzukam i szukam od jakiegoś czasu sposobu na rozwiązanie problemu zbyt niskich obrotów mojego silnika podczas postoju. Mam u siebie automat i podczas postoju na biegu N i P oraz na hamulcu na D obroty spadają mi do ok 650 obr/min co powoduje, że szuję trzęsienie na kierownicy i całym samochodzie. Wymieniłem świece, przeczyściłem przepustnicę i przepływomierz i nadal to samo. W ASO powiedzieli mi, że to jest kwestia spełnienia norm unijnych co do spalania i że silnik po bezczynności kierowcy schodzi właśnie na takie obroty, ale szczerze powiem, że to dla mnie trochę dziwne. Czy ktoś może to potwierdzić, że u niego też tak jest?\nTytuł: Re: [T27] Zabyt niskie obroty\nNapisane: 3 wrz 2015, o 16:36\nMam tak samo. Podbicie obrotów następuje jak włącza się sprężarka od klimy.\nNapisane: 3 wrz 2015, o 16:40\nAle czy czujesz drgania przenoszone generalnie na całą budę, kiedy silnik pracuje na tych 650 obr/min?\nNapisane: 3 wrz 2015, o 16:51\nNapisane: 3 wrz 2015, o 17:23\nI nie próbowałeś tego diagnozować, coś poprawić? Nie przeszkadza Ci to podczas jazdy?\nNapisane: 4 wrz 2015, o 09:48\nNie. Przyzwyczaiłem się już.\nNapisane: 10 paź 2015, o 18:30\nWlasnie szukam watku o drganiach w T27 na biegu jalowym.\nOd paru dni zaczelo mi to przeszkadzac. Jak stoje przed swiatlami lub na biegu jalowym to wszystko lekko drzy.\nWydaje mi sie ze na poczatku tego nie bylo. Nie przypominam sobie zebym wczesniej zwracal na to uwage!\nDodatkowo zaczela mi drgac klapa-maska z przodu , podjechalem do toyoty i pokazali mi ze sa pod maska takie kolki-uszczelki ktore sie wkreca i wykreca.\nOwe kolki gumowe mozna podkrecic lub wkrecic (jest ich bodajrze 4 sztuki) i wowczas klapa nie uderza w dolna czesc karoserii.\nByc moze wlasciwe ustawienie kolkow gumowych tlumilo by drgania ?\nOgolnie drgania pochodza od silnika, gdy podniesie sie maske to widze jak silnik sie rusza. Nie wiem czy jest to wlasciwe - moze powinien sie wogole nie ruszac , ta plastikowa obudowa powinna byc calkowicie w nieruchu a silnik pod spodem powienien pracowac ??\nNapisane: 18 maja 2016, o 21:45\nU mnie też zaczęło lekko telepać (czuć delikatne wibracje na kierownicy, drążku zmiany biegów, fotelu itd). Na biegu jałowym, silnik rozgrzany (wcześniej chyba tak nie było). Jak podniosę maskę, to widać jak silnik się trzęsie, szczególnie od strony filtra powietrza. Włączenie klimy/świateł za bardzo tego nie zmniejsza. Lekko mnie to wk..... zaczyna Przebieg 36tysi.\nNapisane: 19 maja 2016, o 06:48\nPewnie dużo nie pomogę ale miałem taki objaw po odłączeniu akumulatora. Objaw ustąpił sam po przejechaniu około 3km w mieście czyli z niedużą prędkością.\nNapisane: 19 maja 2016, o 08:18\nJa ten objaw mam już od jakiegoś czasu, a z aku nic nie było robione. Zakładam, że TTTM, aczkolwiek jak dla mnie to mega słabo jak na Toyotę.. Tak samo klepanie silnika jak w dieslu.... Już chyba nikt nikt nie robi dobrych samochodów niestety.\nTo spróbuj odłączyć aku na chwilę, może po tym przejdzie jakąś procedurę autoregulacji.\nTytuł: Re: [T27] Zbyt niskie obroty\nNapisane: 20 maja 2016, o 23:26\nU mnie też obroty spadają do około 600 obrotów ale silnikiem nie telepie\nNapisane: 25 maja 2016, o 08:14\nTo nie jest jakieś mocne telepanie, ale po prostu delikatne wibracje odczuwalne na kierownicy itd. Ja podniosę maskę, to widać jak się silnik trzęsie szczególnie od strony filtra powietrza. A tak poza tym to żadnych innych objawów nie zauważyłem. A obroty mam podobnie ok 600.\nNapisane: 25 maja 2016, o 08:55\nOk. zacznijmy od początku :\nSilnik 1.8 skrzynia manual, przebieg 94tys. obroty ok. 620-650, olej MOTUL 0W20, jak coś mogę sprawdzić obr. poprzez soft do LPG.\nNIC nie telepie , chodzi płynnie jak po maśle, co prawda nie jest to Lexus ale jest cicho.\nJak stoję na światłach bez klimy to nieraz trzeba zerknąć na obr. aby potwierdzić czy silnik pracuje, cicho na zewnątrz to słychać wtryskiwacze LPG.\nPrzy przebiegu 36tys, to na pewno nie jest normalne.\nTeraz: kto wymieniał świece po przebiegu 120tys? Czyszczenie kontrolne przepustnicy i kalibracja wskazane.\nNapisane: 25 maja 2016, o 09:12\nU mnie w kabinie też jest cicho. Silnik widziało i słuchało trzech mechaników (w tym jeden pracujący w ASO-prywatnie znajomy teścia) i nikt się nie czepiał. Czepiam się ja bo czuję te wibracje, choć z natury jestem czepialski to może dlatego nie wiem..\nW sumie jak włączę światła to wibracje są mniejsze, potestowałem przed chwilą. Wychodzi na to, że obroty może są minimalnie za niskie, i dlatego silnik delikatnie wpada w wibracje.\nNapisane: 27 maja 2016, o 17:16\nTe silniki w ogóle są bardzo ciche. Pracują znacznie ciszej od poprzedniej gen. VVTi więc w przypadku sprawnego\nmotoru niema mowy o jakimkolwiek hałasie z pod maski\nŚwiece rzeczywiście mogą powodować takie problemy. Ostatnimi czasy zleciłem ASO wymianę świec w swojej\ndrugiej Toyocie ( silnik Dual VVTi ) no i coś jest nie tak bo ma zbyt niskie obroty, telepie całym samochodem, a\nczasami nawet zgaśnie. Podczas ponownego rozruchu trzeba wcisnąć lekko na pedał gazu bo inaczej\nrozrusznik będzie kręcił do momentu aż zapali lub wyłączę zapłon. Co ciekawe w Avensis tego niema.\nTak po za tym to po włączeniu świateł ( wystarczą pozycyjne ) silnik ma trochę wyższe obroty. W Avensis\nbyć może jest podobnie, sam nie wiem bo włączają się automatycznie po uruchomieniu silnika.\nAktywuj skandynawski tryb oświetlenia i po problemie\nNapisane: 7 cze 2016, o 13:07\nW sumie o tym nie pomyślałem, ale wymieniałem jakiś czas temu świece w ASO i chyba właśnie po tym zaczęły się te problemy. \_\nMożecie polecić jakie świece powinno się zastosować do mojej AVE?\nNapisane: 27 maja 2019, o 22:35\nDołączył(a): 11 kwi 2019, o 23:09\nCzy sprawę niskich obrotów już ktoś wyjaśnił. Też mam taki problem wię chętnie dowiem się czegoś .....\nNapisane: 27 maja 2019, o 22:42\nTe silniki tak mają. Na postoju obroty są niskie, wystarczy włączyć światła, a idą do góry.\nNapisane: 27 maja 2019, o 23:01\nOkidoki.Dzięki za szybką informację.\nNapisane: 30 maja 2019, o 09:54\nDołączył(a): 30 maja 2019, o 09:46\nKupiłem takie auto i mam ten sam problem ale bardziej interesuje mnie jak wolno podnosi się z tych obrotów.Jest bardzio słaba reakcja na gaz -chyba nie muszę tłumaczyć jakie to niebezpieczne jak szybko chcę odjechać a auto nie reaguje.To samo dotyczny ruszania pod górę i wszystkich innych sytuacji.\nJeśli klima jest włączona i te wolne obroty są wyższe to pedał gazu lepiej reaguje(Nie mylić z niską mocą itp)\nJuż wpomniałem o tym w serwisie ale nie miałem wyniuchane i sprawdzaliśmy przy włączonej klimie.


bezzwłoczna terapia to odpowiedni powrót do zdrowia umysłowego. napisane elk | napisane elk\nby admin • 2 stycznia 2016\nNajważniejsza jest jednak szybka pomocnajlepiej specjalisty by niepopaść w depresję. Wsparcie jakieoferuje nam psycholog opiera się naodnalezieniu źródła naszegoodmiennego stanu i próba załagodzenia pierwszychalarmujących objawów.\nNiekiedy zdarza się że problemobejmuje więcej niż jedną osobę lub całą rodzinę. W tedywypada udać się na terapię grupową czy rodzinną w celu naprawienia stosunków międzyludzkich. Jeśli przypuszczasz,że nie radzisz sobie ze stresem, masz lęki, myśli samobójcze, nie radzisz sobie zdarzeniem z przeszłości lub odczuwasz nieustającyutrapienie skontaktuj się w psychologiem. Więcej informacji pod linkiem:psychiatra kraków\nRehabilitacja to domena medycyny, jaka bardzo w mgnieniu oka się rozwija\nTags:pomoc psychologiczna zdrowie\n← natychmiastowe terapia to natychmiastowy powrót do dobrej kondycji psychicznej.


Kolej Olita-Orany. Tymczasowy most kolejowy\nBurzliwe wydarzenia Wielkiej wojny bezlitośnie zniszczyli most kolejowy. Wycofując się z Olity wojska rosyjskie w sierpniu 1915 r. wysadziły lewy filar i kratownicę.\nTymczasowy wojskowy most kolejowy\n„Podczas wyburzenia w zachodniej części został zniszczony jeden zachodny filar, a po wschodniej stronie – kratownicę. Na skutek wybuchu runęły fermy, których gruzy wpadły do rzeki. Tych gruzów nie można było usunąć.\nDla tego nowy most został zaprojektowany obok starego. Postanowiono wykonać drewniane jarzma i przełożyć je metalowymi belkami. Długość przęsłów o 17 m, przy czym pod każdą szyną są trzy* belki systemu Differdingera. Połączenia ze wschodnim brzegiem dokonano nie przy pomocy nasypu, ale estakady na drewnianych podporach, z wyłożonymi metalowymi belkami. Długość mostu wynosiła 294 m.\nPrace nad odbudową trwały 63 dni (od 24 września do 25 listopada). Pracowały trzy pododziały kolejowe (19, 1 rezerwu i 6 landweru), dwa oddziały pionierów, siódmy park maszyn kolejowych, jeden oddział pracowników i około 900 rosyjskich jeńców wojennych.\nAlytaus miesto savivaldybė 2016 m. Bendrosios kultūros ugdymo\nZima 1916 r.\nDrewniane jarzma zostały wykonane z kilku wysokich ram, dla których podporę stanowiły pale. W celu uzyskania elastycznej konstrukcji, jarzma zostały połączone przy pomocy podłużnych belek, które na brzegach opierały się o betonowe podpory. Jednen rząd podłużnych wiążących belek wynosił 9 m nad poziomem wody, a drugi rząd wiązał pilary w górnej ich części.\nPociąg na moście 1915 lub 1916 r.\n(z kolekcji Henrikasa Kebeikisa)\nW celu zabezpieczenia mostu przed atakami kry przy każdej podporze były lodołamacze tzw. izbice, poza tym pale podpór wszerz mostu zostały obszyte grubymi deskami i pokryte metalowymi listwami o grubości 5 mm. W celu zabezpieczenia pali przed zniesieniem przez wodę, zostały one obłożone kamieniami i workami z cementem.\nMost przetrwał ruszenie lodów 1915-1916 r. Jednak istnieje ryzyko, że w przyszłości może nie wytrzymać. Dlatego 5 Wojskowa Dyrekcja Kolejnictwa (odpowiedzialna za ten most) postanowiła usunąć dwa jarzma i po dokonaniu zmian w górnej części konstrukcji budowli, wykonać dwa duże przęsła na szlaku żeglownym rzeki. Na skutek czego uzyskano dwa przęsła po 34 m. Podczas zwiększania przęseł należało wzmocnić i jarzma sąsiedni, ponieważ wzrosło ciśnienie. Prace te bez zatrzymania ruchu zostały wykonane przez firmę Maschinenfabrik Augsburg-Nurnberg A.-G.“*\n* fragment z „Odbudowy kolei Litwy w latach 1914-1918“.\nMjr Kutka, 1931 r., Wydawnictwo „Spindulio bendrovės spaustuvė“, Kaunas\nMost podczas modyfikacji centralnych przęseł w 1916 r.\nMost podczas modyfikacji w 1916 r.\nDrewniany most nie był bardzo mocny: ruch pociągów o większej wadze został zakazany. Aczkolwiek ekstremalny test wykonany w 1919 roku doprowadził do otwarcia regularnego ruchu na moście. Według słów profesora Steponasa Kolupaily wyglądało to w następujący sposób: „W 1919 roku nasza jednostka wojskowa wycofywała się od bolszewików na paciąge z Varėny (pol. Orany). Maszynista nie potrafił zatrzymać ciężkiego pociągu i „przeleciał“ przez most ze wszystkimi armatami. Po tym wydarzeniu żołnierze omal nie zlinczowali tego maszynisty, natomiast przez most został odnowiony regularny ruch“.\nW późniejszych czasach, most huśtał się i zgrzytał, gdy pociąg przejeżdżał przez most dlatego pasażerowie musieli wysiąść i przejść pieszo na drugi brzeg. Włówczas na drugi brzeg przejeżdżał pociąg, pasażerowie wsiadali do pociągu i kontynuowali podróż do stacji Artilerija (bo po dołączeniu w 1920 r. Suwalszczyzny i Wileńszczyzny do Polski, stacja Varėna (pol. Orany) pozostała po stronie polskiej, a stacja Artilerija - po stronie litewskiej). Takie „wojaże“ wreszcie się znudziły Zarządowi Kolejnictwa i w 1926 roku zdecidowano zamknąć most, a następnie postanowiono zdemontować most a później i linią kolejową do Artilerija.\nPrace te podjęła spolka AB „Dzūkija“. Niestety, nie obeszło się bez wypadków. Jeden z pracowników spadł do Niemna wraz z drewnianą belką z wysokości 35 metrów, ale dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności nic mu się nie stało.\nChociaż były plany odbudowania kolei Alytus-Varėna, jednak od tego czasu most nie został odbudowany.\nW sierpniu 2013 r. spółka UAB „Alkesta“ rozpoczęła budowę nowego mostu dla pieszych i rowerzystów na starych podporach mostowych. Budowa nowego mostu została zakończona pod koniec 2015 r., a na początku 2016 r. został on oddany do użytku.\nMost kolejowy w Alytus 19.V.1925\nTa i najwyższa fotografie z kolekcji Muzeum Regionalne Alytus\nDemontaż mostu tymczasowego zdjęcie z dnia 25 IV 1926\n© Asociacija „Olita_Orany“. All rights reserved


Jędrzej Burszta ‹Świetny Wrocław› (recenzja: Łukasz Orbitowski „Święty Wrocław”) – Esensja\nTytuł Święty Wrocław\nData wydania 26 marca 2009\n[Łukasz Orbitowski „Święty Wrocław” - recenzja]\nNajnowsza powieść Łukasza Orbitowskiego „Święty Wrocław” spodoba się wielbicielom nastrojowej prozy, grającej nie tylko na wyobraźni, ale również na uczuciach czytających.\nZ jednego z wrocławskich osiedli wyłania się tajemnicza czarna materia, jak narośl oplatając bloki i umysły mieszkańców, którzy zaczynają zachowywać się dziwacznie. Porzucają mieszkania oraz codzienne życie, i poświęcają się rozkuwaniu ścian i sufitów, pomagając w powstaniu Świętego Wrocławia – przerażającego, czarnego osiedla z innego wymiaru. Lokalne szaleństwo stopniowo rozprzestrzenia się na całe miasto, władze decydują się odgrodzić zainfekowane osiedle policyjnym kordonem. Okazuje się, że każdy, kto wejdzie na teren Świętego Wrocławia, przepada bez śladu. Upiorny, architektoniczny twór wrzyna się w serca osiedla, szerząc szaleństwo: powstają sekty i znajdują się prorocy, a pod osiedlem rozbija się namiotowe miasteczko pielgrzymów.\nGłównymi bohaterami „Świętego Wrocławia” są zwyczajni, pospolici wręcz ludzie. Zamiast ukazać akcję z punktu widzenia jakichś wybitnych, kojarzących się z horrorem bohaterów – żołnierzy czy naukowców – Orbitowski przedstawia jedynie kilka jednostkowych historii mieszkańców osiedla, zmuszonych do zmierzenia się z niepokojącymi zjawiskami oraz grozą Świętego Wrocławia. Dzięki temu, zamiast kiczowatej i banalnej fantastyki przygodowej, czytelnik otrzymuje gęsty, sprawnie napisany horror na miarę współczesnej literatury tego gatunku. Akcja rozwija się w spokojnym tempie, przez co mamy czas poznać biografie postaci – Michała i Małgosi, Tomasza, adwokata Firgały – które, choć z pozoru błahe i nieinteresujące, z biegiem czasu okazują się nie mniej zajmujące niż wątek samego czarnego osiedla. Bohaterowie Orbitowskiego są przekonujący właśnie poprzez swoją normalność; nie targają nimi wielkie namiętności, żyją raczej w cieniu codziennych problemów i porażek – to w zasadzie zbiór takich every-menów, przypadkiem powołanych do roli protagonistów. Dopiero pojawienie się Świętego Wrocławia, a co za tym idzie – zaburzenie normalnego toku życia, tajemnica i groza tego miejsca – wydobywają z nich inne, dość zaskakujące oblicza.\nOrbitowski jest bez wątpienia mistrzem tworzenia nastroju za pomocą nieoczywistych środków – to nie groza krwiożerczego potwora, ale prędzej jakiś mroczny element codzienności, dotąd niedostrzegany, wywołuje w nas niepokój. I choć w raz z rozwojem akcji „Święty Wrocław” straszy coraz mocniej (niekiedy korzystając również z klasycznego repertuaru gatunku), to jednak ukazana w powieści groza opiera się w pierwszej kolejności na ciągłej grze na niedopowiedzeniach. Nie wiadomo, czym jest Święty Wrocław, ani tym bardziej – co tak przyciąga do niego mieszkańców? Zagadką pozostaje jego znaczenie i cel. Momentami czarne osiedle funkcjonuje gdzieś na obrzeżach fabuły, głębiej w tle, a na pierwszy plan wynurza się zło w postaci ludzkiej. Orbitowski potrafi świetnie, za pomocą kilku zaledwie scen, nakreślić płytkość i nikczemność ludzi, rozpatrywaną wcale nie na poziomie jakiegoś abstrakcyjnego, wydumanego zła, lecz tkwiącą właśnie w codziennym współegzystowaniu. Najlepszy przykład stanowią Lucyna i Beata, bezlitośnie wykorzystujące, a następnie krzywdzące Małgosię z powodu czystej zawiści bądź – co gorsza – nudy. Podobnych postaci, działających niejako w cieniu Świętego Wrocławia, jest w powieści znacznie więcej; ilustrują one różnorodne zachowania ludzi, którzy – choć postawieni w obliczu czegoś niezrozumiałego, jednocześnie przerażającego i oszałamiającego – nadal pragną przede wszystkim wyjść na swoim, choćby kosztem drugiego człowieka.\nZnakomite są fragmenty, w których Orbitowski bawi się w fantazjowanie jak mogłaby wyglądać reakcja mediów na szaleństwo toczące Wrocławiem – jak skomentowałaby to Gazeta Wyborcza, jak Dziennik, a jak brzmiałyby nagłówki prasy bulwarowej. W ogóle tło socjologiczne, chociaż zarysowane raczej oszczędnie, dostarcza ciekawych wniosków; pomimo całego swojego odrealnienia i fantazyjności, „Święty Wrocław” jest zdecydowanie powieścią mocno zanurzoną w naszej rzeczywistości, stanowiąc przy okazji niezbity dowód, że fantastyka rozgrywająca się w Polsce może być świeża i skłaniająca do refleksji.\nWydaje się, że Orbitowskiemu nie chodziło wcale o stworzenie spójnej, możliwej do drobiazgowego zanalizowania wizji; jeśli nawet czytelnik nie otrzymuje wszystkich odpowiedzi podanych wprost na tacy, to powieść wynagradza to oryginalną i wciągającą historią oraz naprawdę frapującym przedstawieniem samego Świętego Wrocławia. Być może rozwiązanie przez autora wszelkich wątpliwości – łopatologiczne wyjaśnienie symboliki – zepsułoby nastrój, opierający się przecież w głównej mierze na niedomówieniach i zagadkach. Po zakończeniu lektury nie miałem jednak poczucia, że zostałem przez autora oszukany; każdy inaczej odbierze jego zamysł, odnajdując w nim być może echa przeróżnych horrorów i powieści grozy. Nie zmienia to faktu, że „Święty Wrocław” to kawał ambitnej i rewelacyjnie napisanej literatury.


EXPO 2016 -Hubertus Warszawa | Targ myśliwski\nEXPO 2016 -Hubertus Warszawa\nHubertus Expo to najstarsze i największe Targi łowieckie w Polsce.\nWszystko zaczęło się w 2004 r. w warszawskiej hali EXPO XXI. Pierwsza edycja Targów zgromadziła 18 wystawców i od tamtej pory liczba ta stale rośnie. Obecnie Targi liczą 200 wystawców i ponad 12 000 zwiedzających.\nW Expo XXI gościliśmy do 2010 r., kiedy to zdecydowano o przeprowadzce\ndo warszawskiego Rembertowa, do Centrum Konferencyjno Targowego\nMT Polska, w którym organizujemy Targi do dzisiaj.\nMiejsce spotkań i wymiany opinii między specjalistami. Dzięki bogatej ofercie imprez towarzyszących, wystaw i ekspozycji zarówno sympatycy łowiectwa jak\ni myśliwi doskonale spędzają czas w myśliwskiej, koleżeńskiej atmosferze.\nW 2016 r. zdecydowaliśmy o zmianie terminu z kwietnia na marzec. Nowy termin był strzałem w dziesiątkę. Zapowiadają się rekordowe Targi! Jedna hala już dawno przestała wystarczać i konieczne było przygotowanie dodatkowych\n3 000 m2 hali. Ilość zgłaszających się wystawców przechodzi nasze najśmielsze oczekiwania. Dlatego jest to nie lada gratka dla zwiedzających i idealna okazja, żeby poznać ofertę niemalże wszystkich znaczących dystrybutorów sprzętu myśliwskiego w naszym kraju.\nZapraszamy do odwiedzania naszych Targów!\nTekst źródłowy http://www.hubertusexpo.pl/onas.html


Srebrny komplet łezka z naturalną masą perłową\nSrebrny, delikatny komplet z naturalną masą perłową, ozdobioną ażurowym elementem srebrnym. Docenią go kobiety, które są wierne klasycznym wzorom, stonowanym i pełnym elegancji. Masa perłowa ładnie odbija światło, dodając blasku twarzy. Srebrny komplet świetnie sprawdzi się zarówno w codziennych jak i wieczorowych okolicznościach.\nWaga naszyjnika: 3,2 g\nWaga kolczyka: 2,3 g\nSrebrny komplet owal naszyjnik...\nZestaw naszyjnik i kolczyki z...


Blog – 2 Columns – MATEUSZ SUDA\nART + FASHION + LIFE\nPowiem Wam, że było gorąco! Nie chodzi tutaj o pogodą, ale o zadanie i atmosferę podczas dzisiejszego odcinka @topmodelpolskatvn Spędziłem fantastyczny dzień na planie w towarzystwie @joannakrupa i @magicmars86_ . Uczestnicy wykazali się mega sprytem i kreatywnością! Będzie historycznie z przymrużeniem modowego oka! A wszystko to za sprawą głównej nagrody od marki ŚLIWKA NAŁĘCZOWSKA. Miałem przyjemność być gościem odcinka 10 edycji TOP MODEL…\nW ramach przypomnienia zapraszam Was do zobaczenia zapisanego webinaru z DNI OTWARTYCH @wsisiz, gdzie rozmawiamy o Artyście i obecności w internecie. Webinar znajdziecie na YOUTUBE. W końcu rok akademicki coraz bliżej i może ktoś jeszcze poszukuje swojej drogi 🙂 Miłego oglądania i niech Was to nakręci do działania!\nDzisiaj porozmawiamy o sztuce, marzeniach i realiach w Polskiej Modzie z @maciek_majzner i @pakolorente_com.Zapraszam Was do posłuchania wywiadu jaki miałem przyjemność udzielić.\nW tym roku, w konkursie DESIGN BY ŚLIWKA NAŁĘCZOWSKA @sliwkanaleczowska główną nagrodą była wygrana pieniężna o wartości 10 000zł i udział waszej grafiki w limitowanej kolekcji marki MEDICINE everyday therapy !!! Miałem przyjemność bycia ambasadorem konkursu, jak i częścią jury w konkursie. W tym roku poziom był naprawdę wysoki i mieliśmy spory orzech do zgryzienia. W końcu…\nDzisiaj odwiedziłem redakcję @glamourpoland i miałem przyjemność rozmawiać z Magdaleną Zawadzką – @kroljestnagi Magda prowadzi podcast 20 minut Mody i możecie tam posłuchać ciekawych rozmów z ludźmi pracującymi w branży. Wpadajcie posłuchać podcastów. Zapraszam Was do naszej rozmowy o pracy ilustratora mody, gdzie podzieliłem się radami jak rozwijać się w tym zawodzie i o tym, dlaczego kocham ten świat.\nFLOATING JEANS x SUda\nMarka Floating Jeans zaprosiła mnie do współpracy artystycznej, gdzie mogliśmy razem połączyć siły i stworzyć projekt łączący modę i sztukę. Przerobiliśmy moją starą kurtkę i dodaliśmy jej ilustracje mojego autorstwa. Drukowane one były na płótnie i dzięki temu wydruk nie ucierpi na zmiany klimatyczne. Dodatkowo dodaliśmy do tego jeans, który jest charakterystyczny dla marki Floating Jeans. Cały…\nZ okazji świąt macie do ściągnięcia za darmo kartkę świąteczną w formacie A5. Możecie ją wydrukować, oprawić, bądź wysłać komuś bliskiemu 🙂 PLIKI DO ŚCIĄGNťĘCIA TUTAJ:\nCo wyróżnia limitowane zegarki Atlantic Beachboy? Jak sama nazwa wskazuje, zegarki z tej serii to ukłon w stronę żeglarstwa. Model ten wyposażono w wodoszczelność na poziomie 100 m. Dzięki niej zegarek nie ulegnie zniszczeniu podczas pływania i nurkowania na niewielkich głębokościach. Kolejną ważną cechą Atlantic Beachboy jest osadzony na 25 kamieniach łożyskujących mechanizm automatyczny ETA…\nNie chcę do KORPO! #1\nPIERWSZY ODCINEK Z CYKLU ŻYCIE FREELANCERA. W DZISIEJSZEJ ROZMOWIE PODEJMUJEMY NAJWAŻNIEJSZE 4 TEMATY DZIAŁANIA, GDZIE NA SWOIM PRZYKŁADZIE POSTARAM SIĘ OPOWIEDZIEĆ CO TRZEBA ZROBIĆ BY W OGÓLE ZACZĄĆ PRACĘ WOLNEGO STRZELCA.


Pasażer - recenzja filmu - Gamerweb.pl\nPasażer – recenzja filmu\nLedwie parę miesięcy temu trwała debata, czy Liam Neeson wciąż będzie angażował się w kino akcji. Aktor miał zapowiedzieć, że kończy ze strzelaninami, pościgami i ratowaniem swojej rodziny, bo ma już dosyć brania udziału w takich filmach. Aktor znany z serii „Uprowadzonej” oraz „Tożsamości” stał się dla wielu widzów ikoną kina akcji. 65-letni aktor może już nie mieć sił i zdrowia, aby udawać, że to on skacze po dachach czy wykonuje fikołki, a nie jeden z kaskaderów. Jednak Neeson zdecydował się wycofać ze swoich wcześniejszych słów i zapowiedział, że wciąż będzie grał te same twarde postacie co poprzednio. „Pasażer” to jego pierwszy film akcji po zeszłorocznym zamieszaniu. Czy jednak nadal potrzebujemy podstarzałego aktora udającego twardziela?\nMichael MacCauley (Liam Neeson) jest byłym policjantem, który odszedł z policji, aby mieć czas dla swojej żony Karen (Elizabeth McGovern ) oraz syna Danny’ego (Dean-Charles Chapman). Od dziesięciu lat rządzi nim rutyna, w której wstaje rano, budzi syna do szkoły, je śniadanie, po czym jedzie pociągiem do pracy. Jako agent ubezpieczeniowy wiedzie spokojne życie, gdzie jego jedynym zmartwieniem jest oszczędzanie na studia dla syna. Wszystko zmienia się, gdy Michael zostaje zwolniony z pracy. Smutki zapija w barze, gdzie spotyka Alexa Murphy’ego (Patrick Wilson), byłego partnera, który namawia go, do powiedzenia wszystkiego żonie. Michael jak zwykle wraca pociągiem do domu w godzinach szczytu, gdzie poznaje tajemniczą Joannę (Vera Farmiga), która oferuje mu układ, dzięki któremu zarobi sto tysięcy dolarów w gotówce. Zadaniem byłego policjanta jest odnalezienie pasażera jadącego do Cold Spring, który wyróżnia się spośród reszty pasażerów. Michael ma kilka godzin na znalezienie osoby o pseudonimie „Prynne” i włożenie nadajnika GPS do jego torby, inaczej jego żona oraz syn zginą.\nJaume Collet-Serra po raz trzeci serwuje nam podobny film. Podobnie jak w „Non-Stop” i „Nocnym pościgu” mamy do czynienia z formuła, w której główny bohater musi w obliczu zagrożenia przeprowadzić szybkie śledztwo i kogoś uratować. Ale reżyser pierwszej części „Uprowadzonej” znów wychodzi ze znanego schematu obronną ręką. „Pasażer” nie zaskoczy nikogo przebiegiem fabularnym, nawet jeżeli punkt wyjściowy wydaje się intrygujący, to w scenariuszu jest zbyt wiele klisz znanych z innych thrillerów. Mimo to Jaume Collet-Serra potrafi budować napięcie jak mało kto, dzięki czemu „Pasażera” ogląda się z zainteresowaniem. Może i nie siedzi się jak na szpilkach, wyczekując kolejnych puzzli odkrywających skomplikowaną intrygą, ale charyzmatyczny bohater i kilka potencjalnych celów do rozpracowania w osobach pasażerów pociągu wystarczą, aby podtrzymywać ciągłe zainteresowanie.\nProblemem jest jednak sama intryga, która w pierwszej chwili wydaje się zbyt zagmatwana, żeby w finale okazała się nazbyt błaha i nieprawdopodobna. Wyglądało to tak, jakby trzech scenarzystów miało zupełnie inny pomysł na kierunek rozwoju intrygującego początku i na drodze kompromisu część pomysłu każdego z nich została wykorzystana w zakończeniu. Rozumiem, że „Pasażera” można traktować jako niewymagające i letnie kino akcji, przy którym można bezrefleksyjnie się bawić, ale sam film ma na tyle poważny ton, że nie powinien nawet próbować wciskać widzowi aż tylu nielogiczności i różnych bzdur. Rozumiem, że Nowy Jork jest tak zabiegany, że nikt nie niepokoi się dziwnym zachowaniem jednego z pasażerów, ale po takich zdarzeniach, do jakich dochodzi we wnętrzach wagonów, maszynista dawno powinien był zatrzymać pociąg.\nPorównania „Pasażera” do „Morderstwa w Orient Expressie” są jak najbardziej na miejscu, bo choć obie produkcje korzystają z zupełnie innej merytoryki oraz stylistyki, to wiele punktów wspólnych pozwala zestawić oba tytuły ze sobą. O dziwo, „Pasażer” wypada przy dziele Kennetha Branagha całkiem solidnie. Film ma o wiele lepsze tempo akcji, a śledztwo głównego bohatera jest ciekawsze, szczególnie gdy mamy presję nie tylko czasu, ale również wiszenia na włosku życia żony i syna. Jaume Collet-Serra jest świetnym rzemieślnikiem, dla którego zwykłe przejście się po wagonach pociągu jest okazją do podkręcenia tempa czy przypomnienia stawki tej śmiertelnej gry. Ale reżyser zaskakuje szczególnie w jednej, doskonałej scenie, w której Michael bije się z jednym z pasażerów, a całość stylizowana jest na master shot.\nWciąż sprawdza się niezmordowany Liam Neeson. Pomimo zaawansowanego wieku aktora, ten wciąż daje rade w rolach wymagających fizyczności. Co prawda Neeson ani na moment nie zaskakuje swoją grą, wykorzystując te same chwyty, które znamy z jego poprzednich występów u Jaume Collet-Serra, ale to wciąż trzymające wysoki poziom i klasę występ. Gorzej jest z postaciami na drugim planie, którzy nie otrzymali wystarczająco dużo czasu, aby jakkolwiek zapaść w pamięci. Vera Farmiga pojawia się w filmie na chwilę i choć od jej postaci bije chłód, to o jej tajemniczej bohaterce niczego się nie dowiadujemy. Równie niewykorzystany jest Patrick Wilson, który wystąpił w zaledwie dwóch scenach. Są też postacie pasażerów, ale ich kreacje sprowadzają się wyłącznie do roli podejrzanych.\n„Pasażer” jest kinem środka, z jednej strony dostarczającym rozrywkę, która potrafi w kluczowych momentach przykuć do ekranu, ale z drugiej wykorzystane przez reżysera schematy nie pozwalają w pełni wczuć się w sytuację zarówno bohatera jak i reszty pasażerów. Brakuje tu pierwiastka niepewności, a rozwiązanie intrygi jest zbyt naiwne, przez co dla Jaume Collet-Serra jest to najgorsza produkcja w dorobku spośród thrillerów i filmów akcji. Mimo to „Pasażer” broni się jak zwykle dobrą rolą Liama Neesona i doskonale wyreżyserowaną akcją.\nTagi:Jaume Collet-Serra, Liam Neeson, Pasażer\n14 stycznia 2018 at 15:53\nHistoria jest nieźle poprowadzona, dużo się dzieje. Intryga może nie za bardzo skomplikowana, no ale to jednak film akcji w starym stylu, więc też nie ma co oczekiwać pogmatwanych wątków. 7/10\n15 stycznia 2018 at 19:02\nMnie to końcowe rozstrzygnięcie troche zaskoczyło, więc wydaje mi się, że nie było znowu tak bardzo trywialnie\n20 stycznia 2018 at 00:53\nJa nie wiem czy mnie zaskoczyło, ale na pewno nie rozczarowało\nco do fabuły – okej, jest szyta grubymi nićmi, ale strona wizualna, przestrzeń akcji i atmosfera nadrabiają te niedociągnięcia. Jako film na wyjście do kina jest w sam raz\n15 stycznia 2018 at 19:45\nParę momentów miało niesamowicie podkręcone tempo, także sztosik, nie ma co\n15 stycznia 2018 at 22:08\nnoo tempo to tam jest niezłe, ani się obejrzysz a tu nagle wskakujesz w kolejną akcję, nie wiedząc nawet kiedy skończyła się poprzednia xd ogółem bardzo spoko\n25 czerwca 2018 at 21:18\nPomysł na film super ale te luki logiczne psują fabułę okrutnie.szkoooda


Zrobione własnoręcznie, jak i kupione. Klasyczne i skrzynkowe - Gostynska\nZrobione własnoręcznie, jak i kupione. Klasyczne i skrzynkowe\nOpublikowano: 15 października 2019 13:49\nZ roku na rok coraz większą skalę przybiera Dzień Latawca w Pudliszkach (12 października). Obecnie ma on już bardziej formę pikniku rodzinnego przygotowywanego przez Szkołę Podstawową im. Stanisława Fenrycha oraz radę rodziców. Pomysłodawczyniami całego przedsięwzięcia są pedagog: Beata Cebulska i Jagoda Grzelczak. W jej „rozkręcanie” mocno zaangażowali się także nauczyciele i rodzice.\nNa organizowaną od ponad dekady imprezę od pewnego momentu zaczęli zjeżdżać mieszkańcy z okolicznych miejscowości. Bo widok 60 czy 70 latawców w powietrzu robi wrażenie.\n– W tym roku mieliśmy zapisanych startujących w konkursie latawcowym 79 latawców – mówi Andrzej Żołędziowski ze Szkoły Podstawowej w Pudliszkach.\nIdealne warunki do lotów - słońce i wiatr - sprawiły, że w niedzielne przedpołudnie na niebie nad stanicą myśliwską w Karcu pojawiło się wiele latawców. Takich robionych własnoręcznie, jak i kupionych, klasycznych i skrzynkowych.\n– Ja pamiętam nasze czasy, dużo niedzieli spędzonych w taki sposób. Niesamowitą radochę związaną z samą konstrukcją, szansą na zobaczenie, czy one latają. A my dzisiaj, dzięki naszemu piknikowi integracyjnemu staramy się odciągnąć dzieci od mediów: komputerów, smartfonów, tabletów i tak dalej. Wyciągnąć na zieleń, świeże powietrze – tłumaczy jeden z podstawowych celów Dnia Latawca nauczyciel w pudliszkowskiej podstawówce.\nDrugi, to nauka przez doświadczenie.\n– Przykładowo wykorzystanie jakichś najprostszych praw fizyki. Dziecko, które puszcza latawca jest dzięki temu w stanie zrozumieć, że im dłuższy ogon, tym latawiec jest bardziej stabilny – dodaje nauczyciel.\nNo i oczywiście integracja, dzięki której rodzice są w stanie przekazać życiowe doświadczenia swoim pociechom.\nPrzeczytaj również: ruszyła akcja Mikołaje dla najuboższych rodzin z naszego terenu


Wyspy Historia - Davies Norman - Księgarnia internetowa - naukowa, językowa i ogólna księgarnia |profit24.pl\n78.81 PLN Cena Profit24: 78,81 zł\n"Wyspy" to dzieło rewolucyjne, raz po raz kojarzące wydarzenia na Wyspach z podobnymi wydarzeniami na kontynencie. Supremacja celtycka w ostatnich wiekach przed naszą erą jest ukazana na tle dziejów celtyckiego imperium, które rozciągało się od Półwyspu Iberyjskiego aż po Azję Mniejszą. Rzymska prowincja Brytania została porównana do innych prowincji imperium rzymskiego, takich jak np. Germania. Panowanie Wikingów przedstawiono nie tylko z punktu widzenia ofiar najazdów, lecz także samych najeźdźców - plemion nordyckich, duńskich i Normanów. W miejsce tradycyjnego nacjonalistycznego obrazu "wiecznej Anglii" - kraju założonego dawno temu przez królów anglosaskich, który tylko nieznacznie został dotknięty przez wydarzenia rozgrywające się na kontynencie - wyłania się nowy obraz Wysp: każdy z czterech krajów - Anglia, Irlandia, Szkocja i Walia - jest nieustannie nękany kontynentalnymi burzami i wciąż zmienia się pod ich wpływem. W rezultacie tych procesów tworzy się wielowarstwowa, niezwykle bogata spuścizna historyczna, w której przeplatają się tradycje Celtów, Rzymian, Germanów, Normanów i Andegawenów jeszcze długo po zakończeniu ich panowania.\nCena Profit24: 50,31 zł Cena katalogowa: 58,80 zł


Były stoper Korony spotkał się z kolegami (zdjęcia) | Echo Dnia Świętokrzyskie\nByły stoper Korony spotkał się z kolegami (zdjęcia)\nJarosław Pacoń (z prawej) w klubie Wisła Garfield spotkał się w niedzielę ze Sławomirem Grzesikiem i trenerem Włodzimierzem Gąsiorem. S. Stachura\nByły stoper Korony od 8 lat mieszka w Stanach Zjednoczonych. W klubie Wisła Garfield spotkał się z kieleckimi kolegami.\nSpotkanie w założonej w 1952 roku Wiśle Garfield odbyło się w bardzo sympatyczniej atmosferze. Zorganizowane zostało z inicjatywy Związku Polonijnych Klubów Piłkarskich. Wszyscy kieleccy zawodnicy, trenerzy i prezesi otrzymali okolicznościowe albumy wydane z okazji 50-lecia klubu, a prezydent Kielc Wojciech Lubawski już teraz zaprosił Wisłę na igrzyska polonijne, które odbędą się w Kielcach w 2011 roku.\nKibice Korony Kielce pamiętają pewnie środkowego obrońcę, który w od wiosny 1997 roku przez ponad 3 lata błyszczał w kieleckiej drużynie. Popularny "Pacek" z Kielc w 2000 roku wyjechał do USA. W niedzielę spotkał się z dawnymi kolegami z Korony.\nPacoń trafił do Korony w zimie 1996 roku, gdy kielecka drużyna szykowała się do walki o drugą ligę. Choć w barwach "Stalówki" rozegrał 10 meczów w ekstraklasie, to tak naprawdę błysnął dopiero w Koronie. Przez dwa sezony gry kielczan w drugiej lidze, Jarek był uznawany za jednego z najlepszych obrońców zaplecza ekstraklasy. Do Kielc ściągnął go obecny szkoleniowiec Korony - Włodzimierz Gąsior, który w niedzielę po raz pierwszy od 8 lat spotkał się ze swoim podopiecznym.\n- Jarek to był świetny obrońca. Dobrze ustawiał się na boisku, świetne czytał grę, strzelał gole ze stałych fragmentów gry - charakteryzuje Paconia trener Gąsior. W niedzielę serdecznie się przywitali, bo Pacoń przyjechał do klubu Wisła Garfield, gdzie na uroczystej kolacji była ekipa Korony.\nPopularny "Pacek" bardzo cieszył się też ze spotkania z asystentem trenera Gąsiora, Sławomirem Grzesikiem. Obaj grali razem w Koronie i byli serdecznymi kolegami. - Lubiłem grać z Jarkiem. Imponował takim spokojem, że czasami to aż skóra cierpła. Świetnie potrafił rozszyfrować nawet najlepszego napastnika i grać na niego tak, że nie zrobił "sztycha". Nie miał szybkości, ale nadrabiał do niesamowitym wyczuciem na boisku - chwali kolegę trener Grzesik.\n- Nie przesadzajcie z tymi pochwałami! - mówi Jarek. - W Koronie to był mój dobry okres i bardzo miło ten czas wspominam. Żałuję tylko, że tak wcześnie, w wieku 28 lat, skończyłem właściwie z zawodową piłką. Bo tu w Stanach, to była już typowa amatorszczyzna. Co mnie przygnało za Ocean? Przyjechałem po prostu za chlebem. Z Korony wycofał się sponsor, klub przestał płacić, więc trzeba było szukać jakiejś alternatywy. No i z kapitanem Korony Pawłem Kozakiem wyjechaliśmy za ocean i trafiliśmy do klubu Olimpia Stamford. Paweł wrócił do kraju, ja zostałem. Pograłem dwa lata, ale z gry w piłkę w polonijnym amatorskim w zasadzie klubie trudno było się utrzymać. Zacząłem więc rozglądać się za pracą - wspomina Jarek.\nPacoń mieszka w stanie Connecticut, w Stamford, a więc tam, gdzie grał w piłkę. Z futbolem nie ma już w zasadzie nic do czynienia. - Założyłem firmę malarską, w sezonie zatrudniam 12 ludzi. Na piłkę nie mam czasu. Wybierałem się na któryś z meczów Korony tu w Stanach, ale akurat grała w takich godzinach, że nie dałem rady. Śledzę jednak wyniki zespołu w Internecie, wiem, że jest teraz w czołówce pierwszej ligi. Sam już się niestety nie ruszam, więc przybyło trochę kilogramów. W Polsce byłem przez te lata chyba ze trzy razy, ostatnio w 2006 roku i jak przejeżdżałem przez Kielce, to objechałem sobie ten nowy stadion. Piękny! - mówi z entuzjazmem Jarek.\nPacoń w USA założył rodzinę, ale ożenił się z Polką, więc w jego domu mówi się po polsku. Ojczystego języka nauczył też 7-letniego syna Filipa. - Jesteśmy Polakami, więc to oczywiste, że Filip też musi mówić po polsku. Tu w USA żyje się dobrze, na wszystko w zasadzie jest człowieka stać, więc na razie nie myślę o powrocie do Polski. Ale jak dopiecze nam kryzys, to kto wie... Może trzeba się będzie pakować i wracać. Na razie jednak cieszę się, że mogłem spotkać się z kolegami i powspominać stare, dobre, kieleckie czasy. Trener Gąsior znów w Koronie, on ma smykałkę do robienia awansów, więc jestem przekonany, że w czerwcu drużyna będzie świętować awans do ekstraklasy. Tego gorąco życzę Koronie - kończy Jarek Pacoń.\n~mks~ 02.12.2008 21:06:15\nbył z a j e b i s t y, pamiętam...\nkinial 02.12.2008 14:54:30\nNajlepszy stoper wszech-czasów w Koronce.. Jareczku bardzo przytyłeś.


Opieka naprzemienna adwokat Wodzisław Śląsk, Jastrzębie-Zdrój, Rybnik\nZalety naprzemiennej opieki nad dzieckiem:\nPodstawową zaletą tego systemu jest jednoczesny i równy kontakt dziecka z obojgiem rodziców.\nSystem ten przeciwdziała przebywaniu większości dzieci po rozwodzie tylko z matkami. Dzieje się tak, ponieważ to im najczęściej sądy przyznają prawo do stałej opieki. Rola ojców, niejednokrotnie sprowadza się do płacenia alimentów i rzadkiego widywania się z dzieckiem.\nZ drugiej strony, naprzemienna opieka nad dzieckiem obliguje do starań o dziecko i kontaktów z nim ojca, który średnio zainteresowany jest jednym i drugim, gdy opiekę stałą sprawuje matka. Innymi słowy, naprzemienna opieka motywuje ojców do starań o dziecko, udziału w jego życiu i wychowywania go.\nWady naprzemiennej opieki nad dzieckiem:\nWadą tego rozwiązania jest ciągłe przemieszczanie się dziecka z jednego miejsca w drugie.\nZdaniem psychologów, rozwiązanie to może szkodzić prawidłowemu rozwojowi dziecka i przeciwdziałać jego dobru.\nNaprzemienna opieka nad dzieckiem w polskich przepisach\nSystem ten do tej pory nie objęty jest konkretnymi przepisami. Sądy stosują je wnioskując z ogólnych przepisów dotyczących opieki nad dzieckiem po rozwodzie.\nPrzepisy te wskazują co następuje:\nSąd przekazuje władzę rodzicielską jednemu z rodziców, przy jednoczesnym ograniczeniu władzy drugiego rodzica, to jest sprowadzeniu jej do określonych obowiązków i praw w stosunku do dziecka.\nWładza rodzicielska może być pozostawiona przez sąd obojgu rodzicom, jeśli złożą w sądzie zgodny wniosek i przedstawią porozumienie, z którego wynika, że będą wspólnie i zgodnie działać dla dobra dziecka.\nWnioskując z wyżej przedstawionych zasad, opieka nad dzieckiem stanowi element władzy rodzicielskiej, a zatem może być powierzona obojgu rodzicom, tylko wówczas, gdy każde z nich korzysta z niej w pełni.\nKonsekwencją powyższych przepisów jest konieczność ograniczenia władzy rodzicielskiej jednego z rodziców w sytuacji gdy nie porozumieją się oni w tym zakresie i nie przedłożą sądowi rodzicielskiego planu wychowawczego. To z kolei eliminuje możliwość orzeczenia naprzemiennej opieki nad dzieckiem.\nReasumując: kwestia ewentualnej naprzemiennej opieki nad dzieckiem wchodzi w grę tylko wówczas, gdy między rozwodzącymi się rodzicami istnieje porozumienie, a w sądzie złożony jest rodzicielski plan opieki.\nCzym kieruje się sąd w orzekaniu naprzemiennej opieki nad dzieckiem?\nPorozumienie stron i złożenie w sądzie rodzicielskiego planu opieki nad dzieckiem nie są równoznaczne z orzeczeniem opieki naprzemiennej.\nW sprawach tego typu sąd kieruje się następującymi przesłankami:\nZgodnością porozumienia stron i treści rodzicielskiego planu wychowawczego z interesem i dobrem dziecka;\nZasadnym oczekiwaniem współdziałania rodziców w sprawach dziecka;\nReasumując: mimo zgodnego wniosku stron, porozumienia i rodzicielskiego planu wychowawczego, a także uzasadnionego oczekiwania wspólnego działania na rzecz dziecka, sąd może odmówić orzeczenia naprzemiennej opieki nad dzieckiem jeśli rodzice mieszkają w innych miejscowościach. Przyczyną takiej odmowy będzie konieczność realizowania przez dziecko obowiązku szkolnego w jednej placówce. Szansę na uzyskanie takiego orzeczenia będą mieli rodzice mieszkający w jednej miejscowości lub na obrzeżach dużego miasta, skąd można dowozić dziecko do jednej szkoły\nNaprzemienna opieka nad dzieckiem a świadczenia alimentacyjne\nSystem naprzemiennej opieki nad dzieckiem jest stosunkowo nowy i nie ma jeszcze przepisów regulujących alimentację w takich przypadkach.\nNie wiadomo na przykład czy obowiązek alimentacyjny może zostać zniesiony przez sąd na zgodny wniosek stron.\nZ drugiej strony, alimenty pobiera dziecko, a nie rodzic i nie może się ich zrzec.\nWiadomo natomiast, że poziom życia dziecka nie powinien zmieniać się z chwilą przenoszenia się do drugiego rodzica.\nNie bez znaczenia jest fakt, że art. 576 § 2 Kodeksu Postępowania Cywilnego, pozwala dziecku w pewnej mierze zdecydować o swojej sytuacji. Dziecko prawidłowo rozwijające się pod względem umysłowym, rozsądne i zrównoważone ma prawo wypowiadać przed sądem własne życzenia, a sąd musi wziąć je pod uwagę.\nNajwiększą zaletą naprzemiennej opieki nad dzieckiem jest równomierny kontakt dziecka z obojgiem rodziców;\nNajwiększą wadą tego rozwiązania jest brak regulacji prawnych dających gwarancje na uzyskanie takiej opieki.\nAdwokat Patryk Riedel, tel.: 500 045 724


Ogłoszenia Rolnicze - Usługi - Strona 8\nWitam.Posiadam siatki mesh i jest to materiał, który w swojej strukturze posiada małe oczka. Dzięki nim przepuszcza powietrze i nadaje się na zamieszczenie w miejscach,w [więcej...]\nOgłoszenie dodał mariusz preuss\nZACZNIJ PRODUKOWAĆ ENERGIĘ NA WŁASNE POTRZEBY! Jesteśmy zgranym zespołem z doświadczeniem w branży. Posiadamy dziesiątki wykonanych instalacji popartych zadowoleniem [więcej...]\nZdarzył Ci się wypadek w gospodarstwie rolnym? Firma ubezpieczeniowa unika wypłacenia odszkodowania? Skontaktuj się z nami powiemy Ci co można dalej zrobić w sprawie, [więcej...]\nDla Kazdej osoby prowadzacej gospodarstwo rolne oferujemy kredyty gotowkowe,inwestycyjne,konsolidacje,kredyt na zakup ziemi,maszyn,leasingi nawet do 8 mln. Nie robimy zapytan [więcej...]


Dogtrace d-control 642 dla dwóch psów - Obroże treningowe - Obroza-Elektryczna.pl ®\nDogtrace d-control 642 dla dwóch psów\nElektroniczna obroża treningowa bez impulsu, zestaw dla 2 psów. Dogtrace D-Control 642 jako funkcje ma ostrzeżenie dźwiękowe, 5 trybów wibracji. Dodatkowo 8 wariantów świetlnych, które polepszają widoczność twojego psa w ciemności. Zasięg do 600 metrów. Zestaw posiada dwa odbiorniki, obroża przygotowana do szkolenia do 2 psów. Odbiornik wodoszczelny. LCD wyświetlacz i oddzielne przyciski dla każdej z funkcji.\nDogtrace D-Control 642 optymalny trening wszystkich psów\nZestaw przygotowany do szkolenia 2 psów za pomocą jednego pilota - 2 odbiorniki w zestawie.\nModel D-Control 642 umożliwia wysłanie 2 sygnałów - kokrekty dźwiękowej i wibracji. Wibracje dostępne są w 5 trybach. Obroża przeznaczona jest dla wszystkich psów, ale o wrażliwym charakterze. Dzięki 8 trybom oświetlenia, zwiększysz widoczność swojego psa w terenie.\nPasek został wykonany z materiału i jego długość jest regulowana, maksymalnie do 75 cm. Odbiornik 64 x 43 x 34 mm i waży 55 g bez baterii.\nBateria w odbiorniku 2x CR2 3V\nWymiary odbiornika (sz/w/gr) 4,3 x 6,4 x 3,4\nWymiary nadajnika (sz/w/gr) 5,3 x 11,9 x 2,8\nWaga nadajnika 88


GP #11, 20 maja 2013 r.\nŻołnierze Wyklęci –\nWyrzut sumienia dla kolaborantów\ni spadkobierców czerwonych katów!\nWileńszczyzna, rok 1944, szefostwo 5. Wileńskiej Brygady\nAK w marszu. Pierwszy z lewej jej dowódca Zygmunt\nSzendzielarz "Łupaszka", już wkrótce jeden\nz "żołnierzy wyklętych"\n(Mikołaj Sprudin/Fundacja Ośrodka KARTA)\nNajpierw anegdota. Było to na początku lat dziewięćdziesiątych. Pewien „prawicowy” minister obrony spytał mnie, co robię w Polsce. Odparłem, że badania do pracy doktorskiej, mikrostudium powiatu kraśnickiego, ale w danym momencie zajmuję się Narodowymi Siłami Zbrojnymi. Prychnął z pogardą: „Po co? Przecież z tego kariery nie będzie!”. Ja na to: „Po to, że im się należy, bowiem walczyli o to, aby Polska była wolna. Po prostu należy im się wdzięczność. I należy im się pamięć i prawda, bowiem przez tyle lat wylewała na nich pomyje komunistyczna propaganda”.\nMinister spojrzał na mnie z pobłażającą wyższością i zrzucił moje „fanaberie” na mój widocznie młody wiek. Wyglądałem na nastolatka, miałem ponad trzydziestkę. Ponadto ja przyjechałem z USA i doskonale wiedziałem, że na NSZ, jak również na ulubionej wileńsko-nowogródzkiej AK ani w ogóle na niczym polskim w USA kariery się nie zrobi. Natomiast minister był koniunkturalnym PRL-owcem, wykorzystującym głuchą dzicz na polskiej prawicy, aby się wspiąć i uwić gniazdko, co mu się nie udało, bo wnet wypadł z obiegu, postawiwszy na niewłaściwego konia. Pokazuje się dyżurnie na rocznicach, ale mało kto o nim pamięta. Zresztą była to postawa wśród postpeerelowskiej elity dość powszechna. Pewien obecny wiceminister odmówił w tym czasie przyjęcia artykułu o oficerze NSZ do periodyku historycznego, który prowadził na emigracji, bo stwierdził, że to wprawdzie dobry temat i facet był w porządku, ale „jeszcze za wcześnie”. Tymczasem Żołnierze Wyklęci są. Ciężka praca garstki zapaleńców, którym przewodzili: Leszek Żebrowski, Jan Żaryn, Janusz Kurtyka, Bohdan Urbankowski i kilku innych, zaczęła na początku nowego tysiąclecia przynosić skutki. Pierwsze wysiłki popularyzatorskie wychodziły od kombatantów, którzy zarażali tym swoje rodziny i młodzież, a nabrały dynamiki głównie dzięki Lidze Republikańskiej, która jako pierwsza spopularyzowała określenie „Żołnierze Wyklęci”.\nW tej chwili nie tylko istnieje obszerna historiografia o antykomunistycznych powstańcach, głównie dzięki Instytutowi Pamięci Narodowej, ale stali się oni młodzieżowymi bohaterami alternatywnymi. Są o nich pieśni, klipy; ich imiona i nazwiska skandują patriotyczni demonstranci; twarze Witolda Pileckiego, Danki Siedzikówny, Zygmunta Szendzielarza, Adama Doboszyńskiego i wielu innych pojawiają się na ogromniastych płachtach rozwijanych przez patriotycznych kibiców na stadionach.\nHistoryk miał obowiązek opowiedzieć o wyklętych. Polak świadomy swej polskości musi identyfikować się z ciągłością tradycji, której wyklęci bronili. Dlaczego imponują młodym? „My nigdy nie poddamy się” – krzyknął mjr cc. Hieronim Dekutowski „Zapora”, gdy go zmaltretowanego wyciągano z celi na egzekucję. Wieszany bodaj w 1946 r. publicznie w Lidzie na Nowogródczyźnie „Lalek” zawołał „Niech żyje Polska!”. Młodzieży polskiej niezłomni imponują. Nota bene byli oni dokładnie tacy, jacy mają być żołnierze, a nie politycy. Polityka to sztuka uzyskiwania tego, co możliwe. A w czasie II wojny nic nie było dla Polaków możliwe. Polska była słabeuszem, karzełkiem – przegrała. Politycy polscy nie mieli nic do ugrania. Mogli się tylko przeciwstawić temu, co wyprawiali tutaj Hitler i Stalin, albo do tego się przyłączyć czy też siedzieć cicho i starać się dostosować. Dla żołnierzy takich opcji nie było.\nW czasie II wojny światowej Polska miała dwóch wrogów: Niemców i Sowietów. Stąd polscy żołnierze mieli obowiązek bić zarówno popleczników Hiltera, jak i Stalina, w tym tubylczych zdrajców: „Volksdeutschów i Volks-bolszewików” – jak nawoływała jedna z ulotek NSZ. Stąd „PPR – Płatne Pachołki Rosji”. Czy to znaczy, że operacja „Burza” i antysowieckie powstanie, w które się przerodziła, miały sens? Z politycznego punktu widzenia absolutnie nie. Ani z militarnego. To był beznadziejny opór. Natomiast z punktu widzenia wojskowego honoru i zrozumienia swego obowiązku – jak najbardziej.\nWojskowi przysięgali wolnej Rzeczypospolitej i rządowi RP w Londynie. Z tego powodu musieli walczyć. Naturalnie, jak na każdej wojnie, można się było poddać, ale byłoby to złamanie przysięgi. A żołnierz jest od tego, aby walczył, a nie poddawał się. Najlepiej naturalnie byłoby, gdyby udało się wycofać całą armię podziemną, AK, NSZ i BCh, przed przyjściem Sowietów na Zachód. Niestety, udało się tylko Brygadzie Świętokrzyskiej. No i – paradoksalnie – niedobitkom garnizonu warszawskiego AK, którzy poszli do niemieckiej niewoli. A potem strumyczkowi Żołnierzy Wyklętych – szczególnie tych, którzy wyrwali się z czerwonych szponów do końca 1945 r. Potem było znacznie trudniej. Ci, co zostali – walczyli. Wielu ujawniło się w ramach łże-amnestii, ale inni pozostali zacięci i uparci do końca. „Bo wolnych ludzi nic nie złamie” – jak śpiewa bard. Część padła w boju, innych sądowo zamordowała komuna. Ich rodziny napiętnowano jako „bandyckie”.\nIch dzieci żyją w traumie, a wnuki w niewiedzy. Większość konspiratorów antynazistowskich i antykomunistycznych nie ma swoich grobów. Grecka tragedia. Ich mordercy pozostają do dziś właściwie bezkarni. Wszelka działalność przywracająca pamięć o bohaterach jest po prostu moralnie czysta i pożądana. A więc o co chodzi zgodnemu chórowi chamokomuny i michnikowszczyzny, który potępia Żołnierzy Wyklętych? Chodzi właśnie o to, że w latach czterdziestych znaleźli się Polacy, którzy uznali, że zło trzeba nazwać po imieniu: Hitler i Stalin – i nigdy się nie poddali. Nie wchodzili w kolaborackie układy – jak środowisko katolików postępowych z Tygodnika Powszechnego czy ludzi z późniejszego PAX-u. Oni nie gadali z czerwonymi. Oni strzelali. A ci inni ugrali wiele. Ocalili swoje życie oraz utrzymali swoje środowisko, żyli na pewno zamożniej niż inni niewolnicy PRL-u. Pozostali obecni. Mogli wazeliniarsko publikować swoje racje, trwać otwarcie. Tak jak liberałowie-postępowcy w Stronnictwie Demokratycznym oraz kadzichłopi w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. A ci, którzy sprzeciwili się grze, próbom ratowania się za wszelką cenę, wpisywania się w system okupacji sowieckiej przez przedstawiciela – zniknęli z powierzchni ziemi. Zostali wymordowani, pozbawieni grobów, pamięć o nich wytarto z dziejów PRL-u. Co najwyżej podle opluwano ich w ubeckim rechocie wspomnień o „utrwalaniu władzy ludowej”.\nStosunek do nich był niejednoznaczny również po 1989 r. Ich walka, ich świadectwo rzucały bowiem wyzwanie kompromisowi kolaborantów z komuną. Komunistów z tymi, którzy się w ich PRL-owski system wpisali. Nie mówcie nam więc, że nie było alternatywy w latach 1944-45. Jak się było żołnierzem, można było prysnąć na Zachód albo walczyć na miejscu. Albo schować się – nawet na stanowisku technicznym, bo kraj potrzebował odbudowy, której przecież czerwoni nie potrafili dokonać (jak pokazała praktyka, nic nie potrafili). Ale wchodzenie w pakty z komuną to zdrada. I Żołnierze Wyklęci są najjaskrawszym przykładem tego właśnie, że nie trzeba było. I to się młodym podoba. Bo wyklęci mieli rację. Walczyli przeciw dwóm wrogom: Hitlerowi i Stalinowi. W tym sensie właśnie oni w tej chwili wygrywają dla Polski II wojnę światową. Bo to oni powinni byli wygrać. Wówczas Polska byłaby wielka, wspaniała, bogata, wolna i sprawiedliwa. I to się nie podoba chamokomunie i michnikowszczyźnie. Bowiem ten tandem plugawi Rzeczpospolitą od początku sowieckiej okupacji w 1944 r. aż po dzień dzisiejszy.\nI młodzi – szczególnie narodowcy – chcieli by im w końcu dać za to w mordę. W ten sposób Żołnierze Wyklęci są symbolem dążeń Polaków, którzy marzą o niezawisłości, wolności i zwycięstwie nad wszelkimi starymi układami. A są wyrzutem sumienia dla kolaborantów i spadkobierców czerwonych katów, jak również rozmaitej maści lewicowców. I śmiertelnym zagrożeniem. Legendy bowiem nie da się zamordować. Ona już płonie ostrym ogniem w młodych sercach. Romantyczne, co? Wolę u młodych idealizm niż coś innego. Jaka jest bowiem inna opcja? Głównie moralny relatywizm. „Wybierzmy przyszłość”. Szydercza prześmiewczość pseudokonserwatystów, którzy robią za tubę chamokomuny. Szydzą z powstańców antykomunistycznych, a celują w apologii gen. Jaruzelskiego. Są po prostu mutacją propagandy gazetowyborczej w pismach prawicowych lub takimi się mieniących.\nWeźmy choćby ostatnie wynurzenia Adama Michnika na ten temat („Żołnierze wyklęci w potrzasku”, Gazeta Wyborcza, 2-3 marca 2013 r.). Obłudnie, w swoim standardowym faryzejskim stylu tak pisze on o początku sowieckiej okupacji: „Był to ponury czas, w którym wszystkie niemal drogi prowadziły donikąd. Był to czas, gdy wierność łatwo przeobrażała się w absurd, a realizm mógł oznaczać zdradę. Tym, którzy tego uniknęli, zarówno „żołnierzom wyklętym”, jak i krytykom, należy się hołd, miłosierdzie i życzliwa pamięć”. Tłumaczymy michnikiadę na polski od końca. Przeciwnością Żołnierzy Wyklętych w Michnikowej dychotomii są ich „krytycy”. A kto to? Przede wszystkim enkawudziści, ubecy, sowieci i tubylczy komuniści. Potem rozmaici realiści, prawdziwi i wydumani, w tym kolaboranci z SD, SL, Tygodnika Powszechnego, PAX-u i tym podobnych. Im wszystkim Michnik udziela rozgrzeszenia. I zgodnie z moralnie relatywną wykładnią, ich wszystkich zrównuje z Żołnierzami Wyklętymi. I przebacza tym ostatnim, że „wierność łatwo przeobrażała się w absurd”. Naprawdę? Od kiedy wierność jest absurdem? Michnik nie lubi absolutów, a przecież absolutyzuje tolerancję rozumianą jako aprobatę postawy ubecko-kolaboranckiej. Dlaczego nie tolerować wierności? Bo wierność w polskiej rzeczywistości lat czterdziestych to antykomunizm. Dalej pisze: „Realizm mógł oznaczać zdradę”. Ale przecież działo się to tylko wtedy, gdy realiści zdradzali. Jeśli zaszywali się w prywatność, chowali się, to przecież nie zdradzali. Był to odruch jak najbardziej uprawniony, jak najbardziej realistyczny. W momencie gdy aktywnie wchodzili w system, wspierali go, to zdradzali.\nGdy w Tygodniku Powszechnym czy w prasie PAX-owskiej chwalili socjalizm i rewolucję, a ganili Kościół, to nie był realizm. To była zdrada. I to się Michnikowi podoba. To nie jest absurdem. A teraz o „prawie wszystkich niemal drogach prowadzących donikąd”. Czyli jakaś droga prowadziła dokądś. Jaka była to droga? Sowiecka droga do socjalizmu. Była to jedyna zwycięska droga, droga Michnika. Jasne jest więc, że Michnik broni jak zwykle PRL-u oraz tych, którzy w system się wpisali i prosperowali wspaniale. Ale po co zrównywać swoich ulubieńców z Żołnierzami Wyklętymi? Nie będę się odnosił do nudnawych bzdur, jakie Michnik wypisuje na temat konfliktu polsko-żydowskiego w tym czasie. Poświęciłem temu całą książkę, którą na polski przetłumaczono jako Po Zagładzie. Osobom zainteresowanym drążeniem tematu polecam natomiast najnowszą monografię o najeździe WiN-u na Parczew pióra Mariusza Bechty, którą Zysk i S-ka wyda na dniach. Profesjonalny historyk i amator będą mogli nareszcie dowiedzieć się szczegółowo, co rzeczywiście zaszło, a nie polegać na propagandzie Gazety Wyborczej – tak solidnej jak to było w sprawie Ejszyszek.\nBadamy, badamy dalej. I rezultaty są. Nie tylko w naszej intelektualnej pustelni, ale również w polskich domach oraz na ulicach i stadionach. Czyli opłacało się zająć Żołnierzami Wyklętymi, na których zrobić kariery ani w Polsce, ani w USA nie można. Prawda?


Zegarek Męski Timex Expedition E-Altimeter T49792 • Zegarownia.pl\nGdy tylko produkt: Zegarek męski Timex Expedition E-Altimeter będzie dostępny, otrzymasz powiadomienie na zostawiony poniżej adres e-mail.\nOszczędzasz 150,00 zł (rabat 20%)\nZegarek męski Timex Expedition E-Altimeter T49792 wyposażony jest we wszystkie funkcje niezbędne podczas każdej wyprawy. Posiada zaawansowany 6 wskazówkowy mechanizm analogowy, precyzyjny cyfrowy sensor wysokości z analogowym wskazaniem, pamięć wysokości minimalnej i maksymalnej, przy zakresie działania wysokościomierza od -120 do 7600 metrów, wskazanie wysokości w 2 rodzajach jednostek miary ( metry lub stopy), łatwa kalibracja zapewniająca precyzje wskazań. Ten model zegarka Timex Expedition jest wyposażony dodatkowo w wodoodporny skórzany pasek oraz podświetlenie tarczy Indiglo z trybem nocnym Night-Mode.\nposiadam zegarek od roku. Jak do tej pory nie zawiódł mnie ani razu. Wygląd ma rewelacyjny, należy wsiąść poprawkę na to, ze jest to dość spory zegarek, wiec u osoby z drobna ręką może wyglądać na behemota. Podświetlenie nie wyczerpało jak do tej pory bateryjki, wiec jej żywotność również zasługuje na plus. Minusem jest na pewno pasek, który miał być wodoodporny. Może i był, przez pierwsze miesiące. Jestem osoba, która myje ręce kilka razy dziennie nie ściągając przy tym zegarka. Sęk w tym, ze po pewnym czasie, pasek łapał wilgoć, co spowodowało ze prześmierdł i nadawał się tylko do kosza. Dla osób, które ściągają pasek przy myciu rak, kąpieli itd zegarek sprawdzi się rewelacyjnie. Natomiast dla pozostałych osób, sugeruje zakup zamiennika kauczukowego :). pozdrawiam Kamil M.\nzegarek świetny, trochę drogi, ale warto


(S)krytym okiem - OKS Stomil on-line\nArtykuły oznaczone tagiem (S)krytym okiem (68)\n(S)krytym okiem po meczu Stomil - GKS\nNowy sezon ruszył. Ruszam więc i ja. Po całym zawirowaniu w naszym klubie, po wszystkich doniesieniach medialnych i nie tylko, byłem po prostu głodny meczu. Zastanawiało mnie bardzo jak teraz, w nowej rzeczywistości to będzie wyglądało.\n(S)krytym okiem po meczu Stomil - Górnik\nDramat jednak stał się faktem. Piłkarsko jesteśmy w drugiej lidze... Dla mnie to jak pogrzeb, nie mogę w to uwierzyć...\nKyniu w niedzielę na trybunie krytej był tylko przez chwilę, dosłownie przez kilka minut. Przez pierwszą połowę kręcił doping z bieżni, a potem w obowiązkach służbowych pojechał na Dajtki. Uznaliśmy, że zamienimy się rolami i (S)krytym...\nZ balonu reklamowego zeszło powietrze, gdy od niego odszedłem po pierwszych 45 minutach meczu z Sandecją (nie moja wina, nawet go nie dotknąłem). Ze mnie zeszło powietrze po ostatnim gwizdku, a rozdmuchany balon z napisem "1 liga" odleciał w siną...\n"(S)krytym okiem" po meczu Stomil - Wisła\nCoś nam nie idą te telewizyjne pokazy. Co nas Orange Sport pokazuje, to w tyłek... Aż zrobiło się niewesoło.\n(S)krytym okiem po meczu Stomil - Termalica\nW górę serca OKS wygrał mecz! Ulżyło mi. Dzisiejszy mecz był decydujący, trzeba go było wygrać. Nieważne jak, nieważne w jakim stylu, ważne, że w sieci i że dla nas.\nStomilowska, sportowa niedziela dobiegła końca... Nastrój jakże różny od tego z piątku, pełnego nadziei i radosnej pewności... A tu na domiar złego wchodzę do domu, Radio Olsztyn włączone i słyszę komentarz prowadzącego, który cytuje...\n"(S)krytym okiem" po meczu Stomil - Kolejarz\nNadeszła długo oczekiwana wiosna. Ta astronomiczno-kalendarzowa i ta bardziej wytęskniona - piłkarska. Za nami już dwie kolejki wyjazdowe i debiut w domu.


Blog budowlany > Budowa domu > Dach jętkowy: budowa, koszt, oraz zalety i wady dachów jętkowych\nW budownictwie stosować można więźby dachowe różnego typu.\nZe względu na odmienne rozpiętości, ich dobór dokonywany jest m.in. na podstawie szerokości domu.\nW wielu przypadkach wskazanym rozwiązaniem okazuje się zastosowanie specjalnych jętek wzmacniających.\nDach jętkowy należy obecnie do najpopularniejszych, a zarazem najtrwalszych i najtańszych w wykonaniu konstrukcji.\nCzym się charakteryzuje, jakie posiada wady i zalety oraz ile kosztuje?\nCo to jest dach jętkowy?\nDachy klasyfikować można ze względu na wiele różnych parametrów.\nDo najbardziej charakterystycznych aspektów należą zastosowane materiały, a także ogólny kształt.\nZnaczenie ma również rodzaj konstrukcji.\nDach jętkowy to w bardzo dużym uproszczeniu odmiana wiązara krokwiowego.\nPodstawową różnicą jest obecność poziomych elementów – jętek, których zadaniem jest łączenie oraz usztywnianie obu krokwi.\nOkreślenie dachu jętkowego nawiązuje bezpośrednio do funkcji, jaką spełnia tak zaprojektowana konstrukcja.\nPodtrzymuje ona krokwie, a słowo “jęcie” to przestarzałe określenie “chwytania”.\nSpotkać można się także z innym nazewnictwem jętki, jak np. “bant”, “bont”, “pas” czy “ambałek”.\nWiązar jętkowy to rozwiązanie wyjątkowo klasyczne, a przy tym wciąż nietracące na popularności.\nTaki dach w dość dużym stopniu decyduje o ostatecznym wyglądzie domu.\nMoże znacząco uatrakcyjnić elewację budynku, a także nadać unikalnego charakteru pomieszczeniom zlokalizowanym na poddaszu.\nW zależności od rozpiętości dachu, wyróżnić można różne rodzaje konstrukcji dachu jętkowego.\nW przypadku klasycznej więźby jętkowej, długość jętki wynosi maksymalnie 3,5 m.\nKrawędź dolna elementu znajduje się przeważnie na wysokości ok. 2-2,4 m, licząc o poziomu podłogi na poddaszu.\nW przypadku poddaszy użytkowych, częstym rozwiązaniem jest murowanie ścianki kolankowej dla uzyskania pożądanej wysokości wnętrz.\nŚcianki te wymagają solidnego wzmocnienia, najczęściej w formie odpowiedniej konstrukcji żelbetowej.\nZabezpieczenia te mają postać słupków lub wieńców, które chronią ścianki przed wypchnięciem na zewnątrz pod wpływem rozporu krokwi.\nInnym rozwiązaniem jest więźba jętkowa-krokwiowa.\nStosuje się ją w przypadku dachów o rozpiętości 7-9 m.\nTaki dach najczęściej wykorzystywany jest w połaciach o dość dużym spadku, gdzie konieczna jest obecność dłuższych krokwi.\nNachylenie dachu zwykle mieści się w granicach 35-60 stopni.\nJeszcze innym rodzajem konstrukcji jest dach płatwiowo-jętkowy.\nZnajduje zastosowanie dla dachów jętkowych o zauważalnie większej rozpiętości.\nTaka konstrukcja tworzona jest przede wszystkim w sytuacji, gdy jętki są zbyt długie i przez to potencjalnie niestabilne.\nDodatkowo wykonuje się ściany stolcowe z rzędów słupów, na których jętki podparte są za pośrednictwem płatwi – zabezpieczających krokwie poziomych belek.\nCzęsto używanym określeniem jest w tym przypadku dach jętkowy-podparty.\nWynika to właśnie z obecności ścian stolcowych, które podtrzymują jętki.\nJeżeli belki są wyjątkowo długie, zastosować można dwie ściany podporowe.\nTen rodzaj konstrukcji nazywany jest dachem jętkowym jednostolcowym (dla wiązarów dachowych o rozpiętości 7,5-10 m).\nW przypadku podparcia dwoma rzędami słupów, mowa o dachu jętkowym dwustolcowym (dla wiązarów o rozpiętości 9-12 m).\nŚciany stolcowe tworzone są na podwalinie drewnianej. Aby usztywnić konstrukcję i dodatkowo podeprzeć płatwie, wykorzystać można elementy ukośne – miecze.\nKonstrukcja dachu jętkowego\nKonstrukcja dachu jętkowego opiera się na szkielecie drewnianym.\nJego prawidłowe wykonanie pozwala na optymalne zabezpieczenie budynku przed niekorzystnymi czynnikami atmosferycznymi.\nDach jętkowy powinien być także odpowiednio ocieplony i wyciszony, co bezpośrednio wpłynie na komfort odczuwany przez użytkowników wewnątrz domu.\nStabilność konstrukcji oraz właściwy przekrój krokwi pozwalają na zastosowanie wielu różnych rozwiązań, m.in. dachówki betonowej, gontów czy blachodachówki.\nZe względu na wytrzymałość, możliwe jest także wykorzystanie najcięższych dachówek ceramicznych.\nNależy pamiętać, że pokrycie powinno być określone jeszcze na etapie opracowywania projektu więźby.\nJętki dachowe umieszczane są w części górnej wiązara jętkowego.\nZaleca się umieszczanie ich na takiej wysokości, aby podział krokwi względem długości utrzymany był w stosunku 2:1.\nWskazane jest również, aby długość jętek wynosiła maksymalnie 3,5 m.\nTego rodzaju więźba sprawdza się bardzo dobrze nawet w budynkach o dużej rozpiętości ścian – od 5 do 12 m przy kącie nachylenia połaci 25 – 67°.\nNajczęściej stosuje się to rozwiązanie przy dachach o kącie nachylenia powyżej 35°.\nW przypadku kąta większego, konieczne jest wykorzystanie dłuższych krokwi.\nJeżeli ich długość przekracza 4,5 m, stosuje się jętki poprzeczne – tzw. poziome wiązary jętkowe.\nZwiększenie kąta nachylenia dachu z reguły wymusza zastosowanie dłuższych krokwi.\nJętka przeważnie umieszczana jest w połowie długości krokwi, ewentualnie trochę wyżej.\nDługość części dolnej (od murłaty do jętki) nie powinna przekraczać 4,5 m.\nObszar górny (między jętką a kalenicą) nie może natomiast być dłuższy, niż 2,7 m.\nNa więźbie jętkowej umieścić można różne typy pokryć dachowych.\nCelem wzmocnienia dachu jętkowego i uodpornienia go na siłę wiejącego wzdłuż wiatru, wykorzystuje się specjalne wiatrownice.\nNajczęściej mają one postać mocowanych do krokwi desek lub łat ukośnych.\nUmocnienia te zapewniają właściwą współpracę pomiędzy poszczególnymi elementami więźby, a także gwarantują zgodność ich układu z obowiązującymi normami budowlanymi.\nPrzekrój wiatrownic należy dostosować zarówno do rozstawu krokwi, jak i obciążeń dachu przewidzianych w projekcie domu.\nDrewno na dach jętkowy\nNiemal zawsze dla konstrukcji dachowych stosuje się drewna iglaste, ze szczególnym wskazaniem na sosnę, świerk oraz jodłę.\nRzadziej spotykane są więźby z modrzewia.\nGatunek ten wyróżnia się największą wytrzymałością, a także odpornością na działanie szkodników i grzybów.\nCharakteryzuje się niestety bardzo wysoką ceną, przez co jest rozwiązaniem mało ekonomicznym dla większości inwestorów.\nDrewno na dach jętkowy powinno być przede wszystkim odpowiednio przygotowane – suche, prawidłowo wysezonowane lub przechowywane w komorach suszarni i doprowadzone do optymalnego poziomu wilgotności.\nCzęsto spotkać można się z opinią, że na konstrukcję dachu nadaje się drewno zupełnie świeże – prosto z lasu.\nLepiej jednak unikać takiego rozwiązania.\nBrak dostatecznej gęstości usłojenia i obecność poskręcanych włókien mogą sprawić, że na etapie schnięcia na dachu drewno ulegnie znaczącemu odkształceniu.\nW takim przypadku konieczne może się okazać zerwanie całego poszycia oraz przeprowadzenie wymiana krokwi.\nW konsekwencji jedynym rozwiązaniem będzie ułożenie dachu zupełnie od nowa.\nObliczając konstrukcję więźby jętkowej, z reguły zakłada się zastosowanie drewna o konkretnej klasie.\nOkreśla ona optymalne parametry wytrzymałościowe wybranego budulca.\nNastępnie konieczne jest dobranie odpowiednich przekrojów dla poszczególnych elementów konstrukcji.\nNależy pamiętać, że materiał nabyty w tartaku powinien posiadać klasę kompatybilną z projektem dachu jętkowego.\nNie jest wskazane stosowanie drewna o klasie niższej.\nBłędem jest także przyjmowanie w obliczeniach surowca najwyższej możliwej klasy, którego zwykle nie da się łatwo kupić.\nW taki przypadku cieśla może po prostu wykonać więźbę z dostępnego asortymentu, charakteryzującego się zwykle klasą niższą.\nNiezbędne jest zatem dokładne zbadanie obecnych możliwości rynku i wybranie takiego drewna, do którego da się łatwo dotrzeć.\nSporo tartaków i punktów sprzedaży oferuje elementy dostępne od ręki, ale są to zwykle produkty bezklasowe. Niestety, dobrej jakości drewno klasowe posiada w ofercie stosunkowo niewiele składów.\nWybrany wyrób budowlany powinien być oznaczony znakiem CE oraz zgodny z obowiązującymi normami.\nOd producenta należy też oczekiwać deklaracji parametrów użytkowych drewna. Warto przy okazji skonsultować dobór budulca z kierownikiem budowy.\nZalety i wady dachu jętkowego\nPrzy odpowiednio zaplanowanym projekcie, dach jętkowy może z powodzeniem sprawdzić się w domach z poddaszem użytkowym.\nWięźba jętkowa ogranicza liczbę skosów, przez co zagospodarowanie górnych kondygnacji jest znacznie łatwiejsze.\nAtut ten w dużym stopniu decyduje o popularności tego rozwiązania.\nNieprzypadkowo dach jętkowy często porównywany jest z dachem krokwiowym.\nWyróżnia się zbliżoną prostotą wykonania i jest równie ekonomiczny.\nNie posiada jednocześnie wielu wad dachu krokwiowego.\nJest bardziej stabilny i umożliwia montaż przy większym rozstawie ścian.\nDachy jętkowe nie są bowiem wiązarami trójkątnymi, które w budynkach o szerokości powyżej 6 m przestają być ekonomiczne.\nWiązary jętkowe nie posiadają tego rodzaju ograniczeń, przez co są rozwiązaniem bardziej uniwersalnym.\nKonstrukcja jętkowa to rozwiązanie optymalne także pod względem ogólnej sztywności oraz wytrzymałości na działanie niekorzystnych warunków pogodowych.\nDach jętkowy wyróżnia się ponadto bardzo korzystnym schematem statycznym.\nDotyczy to szeregu szczegółowych obliczeń, na podstawie których określa się odporność dachu na działanie czynników atmosferycznych – głównie zalegania pokrywy śnieżnej oraz siły wiatru.\nDach jętkowy jest nieskomplikowany i stosunkowo tani, a mimo to wypada bardzo dobrze pod tym względem.\nSztywność konstrukcji jętkowej sprawia, że może być ona stosowana nawet w budynkach narażonych na oddziaływanie wyjątkowo niekorzystnych warunków. Największą stabilność i odporność zapewnia dach podparty na dwóch płatwiach, czyli dwustolcowy.\nJętki pozwalają na podparcie krokwi – aby jednak zwiększyć sztywność konstrukcji, konieczne jest jej odpowiednie połączenie.\nTrzeba to uczynić w taki sposób, aby oba elementy prawidłowo ze sobą współpracowały.\nNiestety, nieco komplikuje to cały proces montażu.\nNajczęściej wykorzystuje się do tego celu śrubowanie.\nPozwala ono na dociśnięcie do siebie jętek oraz płaszczyzny krokwi.\nInnym rozwiązaniem jest połączenie za pośrednictwem podwójnej nakładki, czyli na tzw. styk. Obecnie wykonawcy rzadko decydują się na praktykowanie tego sposobu.\nRzadko stosuje się także łącze ciesielskie, czyli tzw. jaskółczy ogon na styk i śrubę. Oba rozwiązania są pracochłonne, a na dodatek osłabiają krokwie.\nPewnym minusem dachów jętkowych jest także ograniczenie długości odcinka dolnego krokwi do 4,5 m oraz odcinka górnego do 2,5 m.\nDłuższe jętki wymagają dodatkowego podparcia na belkach oczepowych, podtrzymywanych przez słupy i miecze zamontowane do podwalin u dołu.\nIstotną wadą jest ponadto występowanie krzywizny połaci dachu, co wynika z niezależnej pracy drewna na poszczególnych parach krokwi.\nBudowa dachu jętkowego to proces wieloetapowy.\nWymaga zarówno wykonania więźby, jak i zamontowania wstępnego krycia oraz pokrycia.\nCałościowe koszty zależą do wielu czynników – w tym rodzaju zastosowanych materiałów, powierzchni dachu oraz poziomu skomplikowania jego konstrukcji.\nJeżeli budowa dachu jest stosunkowo złożona, konieczne może się okazać przycinanie niektórych elementów.\nPrzekłada się to na stratę budulca i powstawanie opadów, które zwykle s marnowane.\nW przypadku dużej liczby połaci, dodatkowym utrudnieniem jest wzrost zużycia materiału.\nPod uwagę należy wziąć także ocieplenie dachu.\nJego obecność ułatwia ogrzanie budynku w sezonie grzewczym, a jednocześnie ogranicza konieczność realizacji dodatkowych prac w przyszłości.\nWszystkie te kwestie warto mieć na uwadze jeszcze na etapie projektowaniu domu z dachem jętkowym.\nCena za więźbę jętkową uzależniona jest także od rodzaju wybranego drewna.\nPoszczególne gatunki różnią się między sobą chociażby poziomem wilgotności.\nNajtańsze drewna wymagają też impregnacji, ponieważ zwykle jej nie posiadają.\nKoszt materiału wynosi w tym przypadku ok. 690-850 zł/m3, do czego należy doliczyć ok 450 zł/m3 za impregnację.\nDla dachu jętkowego o powierzchni 180 m2, cena wykonania więźby będzie więc wynosiła ok. 8200 – 9300 zł.\nInnym rozwiązaniem może być zastosowanie drewna suszonego komorowo.\nTaki budulec jest zdecydowanie bardziej odporny na niekorzystny wpływ czynników zewnętrznych, a przez to bezpieczniejszy.\nW tym przypadku koszty wynoszą ok. 1100-1200 zł/m3, a więc cena za dach jętkowy to w przybliżeniu 7900-8600 zł.\nZakup materiału nie jest niestety jedynym wydatkiem. Konieczne jest również samo wykonanie więźby.\nKoszt robocizny to ok. 12-70 zł/m2.\nDo tej ceny należy doliczyć opłaty za ewentualny montaż łat i kontrłat, czyli ok. 4-12 zł/m2.\nWarto pamiętać, że wydatki związane z wykonaniem więźby jętkowej dla skomplikowanego dachu wielospadowego mogą być znacznie wyższe.\nDach o powierzchni 180 m2 może więc kosztować zarówno kilka, jak i kilkadziesiąt tysięcy złotych.\nNa materiałach i robociźnie nie warto jednak oszczędzać. Więźba to szkielet całego dachu jętkowego, dlatego powinna być mocna, wytrzymała oraz solidna.\nLepszym rozwiązaniem jest zazwyczaj wybór projektu domu z tradycyjnym dachem dwuspadowym – pozwoli na ograniczenie wydatków, a jednocześnie skróci czas budowy.


Problem z VAG K+CAN Commander - elektroda.pl\n4dim 17 Sty 2009 00:20 90506 47\n#1 17 Sty 2009 00:20\nKupiłem "chińczyka" VAG-K+CAN z softem VAG CAN+K commander full 1.4\nGdy uruchamiam program pojawia mi się napis "int dog failed".\nW oknie dialogowym programu wyświetla się napis "dog initiation failed".\nNo i program nie potrafi nawiązać komunikacji.\nPort USB mam skonfigurowany poprawnie.\nPróbowałem też inne softy ale żaden nie nawiązał komunikacji.\n#2 17 Sty 2009 00:52\n#3 17 Sty 2009 10:18\n#4 17 Sty 2009 11:45\nSprzętowych. Mogą być też nie do tego sprzętu.\n#5 17 Sty 2009 11:47\n#6 17 Sty 2009 12:26\npróbowałem też z vistą i to samo\n#7 17 Sty 2009 17:49\nPrzyjacielu to moze masz nie odpowiednia wersje softu .\n#8 17 Sty 2009 17:55\nMam kilkanaście programów, łącznie z tym który dostałem do sprzętu.\nZe wszystkimi to samo\n#9 17 Sty 2009 18:05\nA jak ci sie ustawia sterownik na com czy na usb ?? w programie wybierasz dobry port com ?? Gdzie kopiłeś tego fejsa\nMoze masz konflikt przerwań\n#10 17 Sty 2009 18:14\nKupiłem poprzez ebay w UK\n#11 17 Sty 2009 18:29\nno to chyba przyjacielu jakiś Chinczyk dał ciała bo skoro port ci wykrywa soft masz dobry to powinno śmigać. USB masz 2.0 ?? Nowszy czy starczy komp. Poszukaj czegoś co sie nazywa MPROG 3.0 i odczytaj co ci tam ft232bm powie czy serial ci sie wyświetla jak nie to wiesz juz ze fejs skopany jak tak co soft do bani.\n#12 17 Sty 2009 20:55\nMam nowy sprzęt, USB 2.O,\nŚciągnę zaraz MPROG i zobaczę co się dzieje i odpiszę...\nMam możliwość reklamacji sprzętu ale wcześniej chcę się upewnić że nie popełniam jakiegoś błedu.\nMprogiem odczytałem zawartość FTDI i jest ok.. szukam softu i zobaczymy co dalej\n#13 18 Sty 2009 13:11\nna viście nie działa,ale na xp powinno śmigac.\n#14 18 Sty 2009 13:59\nNo właśnie, naściągałem softu ile tylko znalazłem, testuję na dwóch kompach z XP i ciągle to samo..\n#15 18 Sty 2009 14:03\nJeśli to chińczyk to powinieneś dostać jeszcze klucz sprzętowy wyglądający jak pendrive podłączając fejs za każdym razem musisz i go podłączyć\n#16 18 Sty 2009 14:06\nnic takiego nie dostałem a ze sprzedawcą mogę skontaktować się dopiero jutro.\n#17 18 Sty 2009 14:28\nU mnie z "pendrive" na XP jest OK\n#18 06 Mar 2009 19:55\nwitam, mam podobny problem Vag K+Can Commander od chińczyka, u mnie program nie działa wogóle.. ??? ma może ktoś tą samą wersję ??? albo moze sprawdzic moja ??? zalaczam..\nProgram jednak działa, problemem był antywirus który go blokował...\nPoniżej zamieszczony to: Vag K+Can Commander ver. 1.4 nie wymaga klucza sprzetowego.\nK+CAN VAG COMMANDER.rar Download (2.2 MB)\n#19 06 Mar 2009 20:08\n#20 23 Mar 2009 13:20\nProblem rozwiązany, antywirus blokował program.\n#21 16 Kwi 2009 20:04\nprzy próbie ściągnięcia programu NOD32 widzi wirusa !\n#22 16 Kwi 2009 20:09\nto go wyłącz\ni przed uruchomieniem też wyłączaj\n(bo to wersja bez klucza)\n#23 20 Kwi 2009 01:11\nposiadam taka same wersje jak przedmowca, ale mam dorbny problem z porgramem.\nOtoz moge zrobic korekcje licznika, moge odczyyywac pin immo, ale niestetynie mam opdstepu do opcji po lewej stronie programu: min: odczytywanie kodow bledow adaptacji itp...\nCzy wie ktos moze co jest nie tak?? z gory dzikuje za pomoc\n#24 20 Kwi 2009 07:05\nW connection type musisz wybrać magistrale can. Oczywiście auto też musi być w nią wyposażone. Poźniej w target ecu wybierasz z czym się chcesz połączyć i klikasz open chanell - obsługiwane opcję pojawią się.\n#25 20 Kwi 2009 15:34\ndzieki za podpowiedz, zaraz pobiegne sprawdzic do autka...\nTylko ze jest jeden naky problem moje autko nie jest na szynie can tylko na zwyklej K, czy te opcje beda dostepne dla mojego pojazdu, nadminie rowniez ze pin immo juz wydobylem przez ten program... passat 1.9t 2001 AWT\ni jest dokladnie tak jak bylo wzesniej. Proboje otworzyc kanal 1- motor, vag commander zczytuje informacje o sterowniku -mozna je odczytac w oknie dialogowym, ale niestety, poza tym nie moge nic wiecej zrobic....\n#26 21 Kwi 2009 16:01\nMożesz działac tylko na funkcjach które są podświetlane,to nie jest sprzęt do typowej diagnostyki.\n#27 21 Kwi 2009 16:37\nno to w takim razie utknalem, i moimi sprzetami nie dam sobie rady...\na pytalem o vag commandera dlatego ze proboje zaadaptowac nowy komputer do autka. Program vag-com pyta mnie o 7 cyfrowy kod pin, a ja posiadam tylko 4-cyfrowy z vag-commander. czy znajac ten kod jest mozliwosc zorbienia adaptacji immo w vag-com?? z gory dziekuje za pomoc\n#28 21 Kwi 2009 21:43\njak byś podał co za samochód i rok .\n#29 21 Kwi 2009 22:01\npassat 1.8T 2001 AWT-kod silnika.\nMasz jakies pomysly jak przy uzyciu moich sprzetow moge zaadpotowac nowy komputer>??\n#30 23 Kwi 2009 22:44\nCzy moglby ktos dopomoc mi w tym zagadnieniu?? autko stoi i oczekuje na wasza pomoc. Z gory wielkie dzieki\nPodobne tematy Problem z VAG K+CAN Commander


Dywan Blog Posts - Blog Top Sites\nDirectory » Blog Posts » Dywan\nBlog Posts - Dywan\nDiy tutorial / turn jeans into galaxy rug / galaxy carpet refashion / jak zrobić dywan ,dywanik ? / dywanik z galaktyką krok po kroku\nIf you would like to add little '' outer space'' to your room you will love this idea of making your own galaxy rug. I made it slip-proof so it's safe even for children !PS.By the way I felt little overwhelmed sitting on this rug and watching '...\nby Anielska Aniela on Nov 21, 2016\nAnother friday another collection of inspirational, beautiful things and ideas I discovered during past week.Ale ten czas leci ! mamy kolejny piątek, nie leniuchuję i w tym też dodaje kolejną porcję inspiracji If you have c...\nby Anielska Aniela on Nov 18, 2016\nMetki i oznaczenia z metki - jakie stosować do rękodzieła?\nMam i ja!Zaszalałam i sprawiłam sobie ;)Wszystkie oczywiście są białe z czarnym nadrukiem, będą zginane w pół. Właściwie nie są to metki, ale wszywki - metka jest papierowa i odrywa się ją przed używaniem danej rzeczy. Wszywka je...\nby RękodziełoAR on Sep 22, 2015\nJak przerobić dywan? :)\nTakiego pomysłu nie widzieliście jeszcze w żadnym zakątku internetów. Chodźcie! Pokażę Wam jak sprawić by stary dywanik wyglądał jak z instagrama! Zanim jeszcze zaczęłam planować swoje #biuru, wiedziałam, że koniecznie muszą się w n...\nby antywieszak.pl on Sep 17, 2015


W którym miejscu znaleźć idealne obuwie trekkingowe? | Mediolanummc\nHome » W którym miejscu znaleźć idealne obuwie trekkingowe?\nPrzyczyną tego jest rozładowywanie się z czasem baterii albo nie duża wydolność ogniw solarnych w przypadku gdy jest pochmurno. Takie wahania w czasie reakcji na zmianę natężenia oświetlenia mogą decydująco wpłynąć na możliwość oparzeń oczu co może być powodem trwałej utraty wzroku. Klasyczne przyłbice spawalnicze wyposażone są w szkło o różnym stopniu przepuszczalności światła.\nKtóra osoba nie lubi promocji? Raczej wszyscy chcą oszczędzać, jeśli tylko będzie taka okazja.\nZ tego powodu ludzie często poszukują wszelkiego rodzaju przecen, które dadzą nam możliwość wydania mniejszej ilości pieniędzy na konkretny produkt. jest to również powodem korzystania z karty stałego klienta, żeby móc dostawać na maila informacje o rabatach. Otrzymujemy na skrzynkę mailową kupony rabatowe, które upoważniają nas do zakupów po niższych cenach (przykładowo: rabaty Rybnik). Takie programy lojalnościowe związane z kuponami rabatowymi są faktycznie bardzo dobrym rozwiązaniem.\nNieważne czy posiadamy sklep z zabawkami czy sklep z sprzętem komputerowym. Jeżeli klient wyda u nas określoną kwotę dajemy mu kupon rabatowy na kolejne zakupy. Ale poza samymi kuponami i innego rodzaju promocjami trzeba pamiętać o tym, żeby obsługa była miła i znała się na rzeczy. Bez względu na to czy wybierzemy maskę spawalniczą automatyczną czy też najbardziej prostą musi ona być wygodna, dobrana rozmiarem i niewątpliwie chronić nie tylko wzrok spawacza przed światłem ale też twarz i oczy przed odpryskami ciekłego metalu i iskrami - akcesoria do spawania.\nDlatego wykonane one są z materiałów wytrzymałych na działanie wysokich temperatur. Rzecz jasna oprócz przyłbic spawalniczych spawający zależnie od osobistych preferencji może także zdecydować się na maski tarcze i osłony spawalnicze. Różnią się one od masek tym, że do ich używania potrzebne są ręce mogą być więc mniej wygodne.


Montaż zlewozmywaka, czyli szybka przemiana kuchni - Strona 2 - Zrób to sam - Projektowanie wnętrz - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Wnętrza > Projektowanie wnętrz > Zrób to sam > Montaż zlewozmywaka, czyli szybka przemiana kuchni\nMałe, okrągłe zlewozmywaki, służące głównie do przygotowywania posiłków, są ostatnim krzykiem mody. W mieszkaniach, w których są zmywarki, posiadanie dwukomorowego zlewozmywaka stało się zbędne. Przeczytaj, jak samodzielnie zamontować zlewozmywak.\nRemontując kuchnię zdecydowałeś się na zamontowanie modnego blatu ceramicznego. Jest on bardzo efektowny i łatwo utrzymać go w czystości. Stalowy, okrągły zlew będzie fantastycznie prezentować się na takiej powierzchni. By zamontować taki zlew, potrzebujesz narzędzia z końcówką do cięcia glazury i przystawką do cięcia po kole. Dzięki zastosowaniu nowoczesnego narzędzia każde cięcie, nawet w płytkach ceramicznych, będzie idealnie równe i gładkie.\nZacznij od wybrania odpowiedniego miejsca na nowy zlew – bezpośrednio nad kuchenną instalacją kanalizacyjną, dokładnie po środku blatu, między ścianą i jego brzegiem. Dzięki temu będziesz mieć pewność, że cięciem nie osłabisz konstrukcji blatu. Teraz zaznacz obwód zlewu na powierzchni blatu kuchennego. Najlepiej jest odwrócić zlew do góry nogami i ołówkiem odrysować jego kształt (patrz: zdjęcie niżej). Teraz zmierz szerokość brzegu zlewu, który będzie opierać się na blacie. Wewnątrz obrysu narysuj drugi okrąg, mniejszy od pierwszego o szerokość brzegu zlewu. Gumką wytrzyj obrys, który wykonałeś na początku.\nUżywając narzędzia z końcówką do cięcia glazury wytnij otwór w blacie z płytek ceramicznych wzdłuż narysowanej linii. W równym cięciu po okręgu pomoże Ci przystawka do cięcia po kole o maksymalnym promieniu 160 mm. W analogiczny sposób wytnij otwór w drewnianej podstawie ceramicznego blatu, także używając narzędzia do cięcia, tym razem z zamontowaną uniwersalną węglikową końcówką do cięcia.\nZobacz także: Klosz z papierowych talerzyków: krok po kroku\nkuchnia, wyposażenie kuchni, zrób to sam\nZlewozmywak Fot. Dremel


Tak. A przynajmniej tak twierdzą twórcy.\nŚwięta. Śnieg za oknami, a w salonie choinka. Cała rodzina po świątecznym śniadaniu usadawia się na kanapie i po kilku kłótniach gdzie kto ma siedzieć, przerzucają kolejne kanały. Ramówkę można podać rzecz jasna z głowy, bo stacje telewizyjne stawiają na tradycjonalizm. Pretty Women, Świąteczna Gorączka, Beethoven… później powtórki tych filmów i kilka programów z kolędami. Wieczorem natomiast nieśmiertelny już Kevin Sam w Domu, a najlepiej cała trylogia. W zasadzie czy coś pominąłem? Oczywiście.\nDie Hard, czyli Szklana Pułapka. Tym razem szósta.\nChociaż tytuł może nie został popisowo przetłumaczony z obcego przecież języka, to stał się tak rozpoznawalny, że chyba każdy prędzej czy później go obejrzał. Film doczekał się pięciu odsłon – premiera pierwszej miała miejsce jeszcze w 1988 roku. Czujecie się staro? Tym razem na ekrany wyjdzie kolejna odsłona serii - szósta. Potwierdzili to twórcy, którzy teraz będą zbierali obsadę. Kto do tej pory wystąpił? Nieśmiertelny detektyw John McClane w którego wcielił się Bruce Willis – wciąż młody i pełen włosów i wigoru; Hans Gruber, którego ożywił Alan Rickman i wielu, wielu innych. Jak się jednak okazuje: „penta” to jeszcze nie koniec. Seria wciąż jest żywa, twierdzą twórcy, zaklepując nowy tytuł. Ten brzmi Die Hard: Year One – co oczywiście może znaczyć tak naprawdę wszystko biorąc pod uwagę kreatywność tłumaczy. Osobiście proponuje „Szklana Pułapka: Początek”, „Szklana Pułapka: Rok Jeden” albo po prostu „Niekończąca się historia”… chociaż to już było. Producenci chcą rzecz jasna zatrudnić Willisa, który z pewnością będzie miał niejedną kultową kwestię i zabije więcej bandziorów niż były gubernator Kalifornii.\nOd 1988 roku seria zarobiła blisko półtora miliarda dolarów. I prawdopodobnie zarobi kolejne dolary, skoro twórcy postanowili stworzyć szóstą już część przygód detektywa.


Dbaj o oczy w każdej chwili – Mezczyznabyc.pl\n21 października 2018 4 listopada 2018 RedakcjaZdrowie\nChoroby oczu dotyczą coraz większej ilości ludzi.\nNegatywny wpływ na kondycję wzroku ma obecnie nie tylko technologia, czyli smartfony i laptopy, lecz także szkodliwe promieniowanie słoneczne, wiatr, czy uwarunkowania genetyczne. Wizyta u okulisty powinna stać się więc czymś regularnym nie tylko dla osób, które od lat cierpią na choroby oczu. W szczególności dlatego, że ludzie, którzy nie czują się z okularami komfortowo mają alternatywę do ich stosowania, a stanowią ją soczewki kontaktowe. Gdzie je kupować i w jaki sposób pielęgnować?\nSoczewki kontaktowe to alternatywa dla okularów, na którą coraz częściej decydują się osoby z chorobami oczu. Ich stosowanie jest wygodne szczególnie dlatego, że podczas codziennych zadań można zapomnieć o ich noszeniu, nie przeszkadzają w pracy i nie spadają tak, jak okulary. Soczewki dostosowane są do indywidualnych potrzeb użytkownika, a więc uwzględniają wady wzroku i je korygują. Wymagają także codziennej pielęgnacji, która sprawia, że podczas noszenia soczewki nie są wyczuwalne przez powiekę. Na rynku dostępne są preparaty do ich przechowywania i nawilżania, pozwalające na długotrwałe korzystanie.\nSoczewki dostępne są w aptekach i sklepach optycznych. W zależności od potrzeb mają one różne daty przydatności i zróżnicowaną liczbę dni, podczas których można nakładać je na oczy. Obok soczewek osoba decydująca się na ich zakup powinna uwzględnić w swoim budżecie pieniądze na pudełko do przechowywania i preparaty pielęgnacyjne. Warto zauważyć, że jednorazowy koszt zakupu zestawu prawie zawsze niższy jest od zakupu tradycyjnych okularów.\nTagged oczy, zdrowe oczy\n2 komentarze do “Dbaj o oczy w każdej chwili”\nZastanawiam się nad zmianą okularów na soczewki.\n4 listopada 2018 o 00:16\nFajnie, że soczewki nie zmieniają twarzy tak, jak okulary.


Wieża Książęca w Siedlęcinie - e-DolnyŚląsk.info\nnapisany przez Grzegorz Sanik 9 listopada 2020 584 wyświetleń\nŚredniowieczna wieża książęca w Siedlęcinie wzniesiona przez księcia Henryka I Jaworskiego. Zabytkowa wieża mieszkalna położona we wsi Siedlęcin, w Parku Krajobrazowym Doliny Bobru. Wieża w Siedlęcinie należy do jednych z najcenniejszych zabytków Dolnego Śląska. Szczególnie interesujące i unikatowe są zachowane w jej wnętrzach średniowieczne malowidła ścienne.\nPrzeprowadzona analiza dendrochronologiczna drewnianej konstrukcji wieży wskazuje, że budowę obiektu zakończono w 1315 roku (wykonanie konstrukcji stropów na kolejnych kondygnacjach datuje się na lata 1313–1315, a wypełnienie ich wszystkich na rok 1315). W związku z tak dokładnym ustaleniem daty budowy wieży, jej wzniesienie przypisuje się księciu Henrykowi I Jaworskiemu, który na krótko przed rozpoczęciem budowy wieży objął rządy w księstwie jaworskim (w 1312 roku). Dawniej siedlęcińska wieża była powszechnie nazywana wieżą rycerską, ale ze względu na powiązanie jej fundacji z osobą księcia Henryka I, właściwą nazwą jest: wieża książęca. Wieża w Siedlęcinie wybudowana została na planie prostokąta o wymiarach 20 na 14,5 m. Pełniła funkcję wieży mieszkalnej, posiadając jednocześnie cechy obronne. Pierwotnie budowla ta otoczona była mokrą fosą i murem obronnym, a jej górna część zwieńczona była krenelażem, którego ślady do dziś widoczne są na ostatniej kondygnacji wieży. Po śmierci Henryka I władzę w księstwie przejął książę Bolko II Mały, a po śmierci Bolka II – jego żona Agnieszka. To właśnie z nadania księżnej Agnieszki wieżę wraz z folwarkiem otrzymał jeden z dworzan – Jenchin von Redern. W rękach von Redernów wieża pozostała do połowy XV wieku.\nFazy rozbudowy wieży książęcej w Siedlęcinie – Autor: Śląskie Studio Architektury\nDomniemana płyta nagrobna księcia Henryka I Jaworskiego\nWieża w Siedlęcinie na grafice Friedricha Bernharda Wernera z połowy XVIII wieku\nWieża w Siedlęcinie około 1880 roku – Źródło: Śląska Biblioteka Cyfrowa\nWieża książęca położona jest we wsi Siedlęcin, na obszarze Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. Geograficznie usytuowana jest na zachodnim skraju Gór Kaczawskich, na prawym brzegu Bobru. Płynąca tuż przy wieży rzeka Bóbr rozgranicza w tym miejscu geograficznie Góry Kaczawskie od Pogórza Izerskiego. Wieża w Siedlęcinie udostępniona jest na co dzień do zwiedzania. W wieży szczególnie cenne i unikatowe są średniowieczne malowidła ścienne o tematyce świeckiej. Znajdują się one na drugim piętrze wieży w tzw. Wielkiej Sali i przedstawiają legendę o sir Lancelocie z Jeziora. Ich powstanie datuje się na lata 20. lub 30. XIV wieku. Siedlęcińskie polichromie są jedynymi na świecie zachowanymi in situ malowidłami ściennymi przedstawiającymi tego najsłynniejszego spośród rycerzy Okrągłego Stołu.\nWieża książęca w Siedlęcinie, w tle rzeka Bóbr – Foto: Michał Jabłoński\nSiedlęcińska wieża została wzniesiona z kamienia łamanego\nW środku wieży znajduje się m.in. wystawa archeologiczna\nMalowidła ścienne w wieży książęcej w Siedlęcinie\nMalowidła przedstawiają legendę o sir Lancelocie z Jeziora\nMalowidła powstały w latach 20. lub 30. XIV wieku\nW wieży w Siedlęcinie udostępnione są do zwiedzania wszystkie kondygnacje\nŚlady po krenelażu\nAktualne informacje na temat zwiedzania wieży książęcej w Siedlęcinie (godziny otwarcia, cennik, dojazd itp.) dostępne są na stronie:\nMapa i dojazd do Wieży Książęcej w Siedlęcinie\nBóbrGóry KaczawskieHenryk I JaworskiPiastowie ŚląscySiedlęcinWieże


Uwaga kierowcy. Będzie nowe oznakowanie na rondzie Plac Wolności w Stargardzie. - INFO Małkocin\nJak informuje Zarząd Dróg Powiatowych, projekt zostanie zrealizowany w trzech etapach. W pierwszym zmieniona zostanie lokalizacja przejścia dla pieszych na ul. Wyszyńskiego. Istniejące przejście zostanie przesunięte w kierunku ul. Szczecińskiej a jego szerokość zmniejszy się z 6 na 4,6 metrów.\nZmiany mają na celu zmniejszenie liczby punktów kolizji w obrębie skrzyżowania ulicy Piłsudskiego z ulicą Wyszyńskiego. Powinny one wpłynąć na poprawę przepustowości skrzyżowania, usprawnienie ruchu pojazdów oraz poprawę czytelności skrzyżowania. Zmiana organizacji spowoduje, że rozkład natężenia ruchu pojazdów dla poszczególnych pasów ruchu na wlocie do ronda z ul. Piłsudskiego oraz na wlocie z ronda do ul. Wyszyńskiego ulegnie zmianie.\nInformacja : Zarząd Dróg Powiatowych / Bartosz Wolszczak - Info.Małkocin