Wybierając obuwie męskie na zimę z wysokogatunkowego materiału, dokonujemy inwestycji na kilka sezonów. Zapewniamy również sobie wygodę oraz komfort noszenia. Model, który w szczególności zasługuje na wyróżnienie w tej kategorii, jest stworzony przez producenta KENT. Występuje w kolorze brązowym, który pozwala stworzyć wiele ciekawych i modnych stylizacji. Obuwie KENT 514 stworzone jest z najwyższej jakości skóry zamszowej, nubuk. Wewnątrz znajduje się tkanina ocieplająca. Połączenie tych dwóch materiałów sprawia, że stopa otrzymuje odpowiednią ochronę podczas jesieni i zimy. Sznurowadła ułatwiają ich zakładanie oraz zdejmowanie.\nButy zimowe męskie - postaw na wygodę i komfort!\nWygoda i komfort podczas noszenia zimowego obuwia to czynniki, które w szczególności powinny być brane pod uwagę. Materiał wykorzystany podczas produkcji również ma znaczenie. To od niego zależny jest okres, na jaki posłuży nam obuwie. Czy istnieje możliwość połączenia tych dwóch cech? Oczywiście, że tak! Buty zimowe męskie KENT idealnie wpisują się w te oczekiwania. Poza komfortem, jaki gwarantują, posiadają solidną, grubą podeszwę z antypoślizgowym protektorem. Zapewnia to bezpieczeństwo na drodze w okresie jesienno-zimowym. Wyróżniają się wykonaniem, które prezentuje się nowocześnie i modnie. Dostępne są w kilku rozmiarach, od 40, do 45. Z pewnością znajdziesz tu też swoją numerację!\nOpinie o Męskie buty zimowe - KENT 514 BRĄZOWE\nButy zakupiłam dla męża ,są bardzo ładne i wygodne\nDobre buty za przystępną cenę


12 Mar 2011 22:43 10089 21\n#1 12 Mar 2011 22:43\nNa elektrodzie znalazło się już mnóstwo różnych sterowników dla syntezy TDD1742. Po co więc tworzyć kolejny?\nPierwszym podstawowym problemem jest kwestia "tajemniczości" jeśli chodzi o sposób sterowania układem TDD1742. Dostępne dokumentacje są niezrozumiałe dla początkujących, a jeśli już ktoś coś wie to nie chce powiedzieć.\nKody źródłowe zazwyczaj nie są udostępniane, a jeśli już to jest to asembler lub C w których łatwo się pogubić, szczególnie jeśli ktoś słabo zna się na programowaniu. Dochodzi problem z zakresami przemienników, parametrami pracy syntezy, preskalerem. Masz nietypowe radio lub potrzebujesz nietypowe zakresy? No to masz problem.\nZapowiadałem ich opublikowanie już od dłuższego czasu. Sprawa była ciągle odkładana aż w końcu znalazłem chwilę żeby ruszyć temat.\nTestowałem już wiele sterowników różnych osób i to wciąż nie było to czego szukałem. Albo brak programu, albo brak CTCSS itp. Wziąłem sprawę w swoje ręce i zrobiłem sterowniki proste, funkcjonalne i tanie.\nW tym temacie będę aktualizował pliki mojego projektu, jeśli pojawi się coś nowego (a zapewniam że tak), tutaj znajdziesz najświeższą wersję.\nUdostępniam PEŁNĄ dokumentację: schematy sterowników, wsad w Bascomie (aby KAŻDY mógł modyfikować sobie program), płytki i dokładny opis jak to podłączyć.\nSterownik MIKRUS - można powiedzieć że jest to "proteza" PROM która sterowała układem TDD1742 w syntezie. Do tej pory należało włożyć odpowiednio zaprogramowaną pamięć EPROM, co było problematyczne (brak programatora, przeliczanie częstotliwości itp.)\nTen sterownik bez żadnych modyfikacji radia (oprócz przestrojenia syntezy) pozwala uzyskać 20 kanałów + CTCSS. Po małej modyfikacji panelu uzyskujesz 80 kanałów + CTCSS i skaner.\nSterownik MAX - do tej pory wszystkie sterowniki z ekranem LCD były robione jako "doczepka" do oryginalnego panelu Murzynka. W panelu znajduje się niezbędna elektronika do poprawnego działania radia i nie można go wyrzucić.\nTen sterownik to kompletnie nowa, CAŁA płytka panelu "wszystkomająca", pasująca do jego starej plastikowej obudowy. Dostajesz ekran LCD, pełne pasmo, pełny skaner i pełną dowolność wyboru kanału CTCSS.\n31.10.2011 - pierwsza publikacja, sterownik MIKRUS i przygotowanie do publikacji sterownika MAX.\n6.11.2011 - dodano projekt sterownika MAX. Zjedź na dół tej strony aby znaleźć mój nowy wpis z załącznikiem\n- Sterownik dla Radmor 31311, tak samo funkcjonalny jak wersja MAX dla Murzynka (LCD, skaner, CTCSS i reszta bajerów).\n- Sterownik do budowy własnego przemiennika złożonego z 2 Murzynków (pasmo 70cm<->70cm, 70cm<->2m i 2m<->2m, do tego MORS, otwieranie CTCSS, zapowiedzi głosowe i inne bajery).\nZapraszam do dyskusji osoby które złożyły któryś z moich sterowników (ale proszę też o nie zaśmiecanie tematu).\nW związku z problemami z aktualizacją plików, to co widzisz poniżej to stara wersja. NAJNOWSZEJ WERSJI SZUKAJ W DALSZYCH MOICH POSTACH W TYM TEMACIE (ZAWSZE DODAJĘ JĄ JAKO ZAŁĄCZNIK).\nWszystkie sterowniki i informacje są zawsze w 1 pliku, nie dzielę projektów na kilka.\nPiszę o tym ponieważ widzę że pobieracie za punkty starą wersję która jest pod tym tekstem.\nSP5SAA sterownik syntezy Murzynka.zip Download (1.1 MB)\n#2 12 Mar 2011 22:51\nPierwszym podstawowym problemem jest kwestia "tajemniczości" jeśli chodzi o sposób sterowania układem TDD1742.\nŻadnej tajemniczości nie ma - wszystko jest w pdf\nJeśli to powżej działa to gratki z okazji wejścia w prosty zerojedynkowy świat uP\n#3 14 Mar 2011 16:07\nsq6ade - zapewniam cię że działa bardzo dobrze\nDo końca tygodnia powinien być gotowy drugi projekt - symulator pamięci PROM, też na ATMEGA8. Przyda się to osobom które nie chcą przerabiać przedniego panelu, a nie mają programowarki do Epromów. W programie sterującym będzie się tylko ustawiało na którym kanale jaka ma być częstotliwość. Procesor sam sobie obliczy częstotliwości nadawania/odbioru i uwzględni shift jeśli będziesz w paśmie przemienników.\nW późniejszym terminie w obu projektach spróbuję dodać ctcss, oraz w projekcie drugim (emulator PROM) dodam generator morse'a (wpisujesz swój znak literami, lub komunikat tekstowy a program nada to morsem, przydatna rzecz jeśli ktoś chce zbudować własny przemiennik)\n#4 14 Mar 2011 16:15\nEmulator proma jest interesujący.\nFajnie jakby był tak mały aby zmieścił się do Radmora 31311.\n#5 15 Mar 2011 09:06\nMożna użyć Atmega w obudowie TQFP. W przypadku obudowy DIP tak rozplanowałem pinologię aby zbudowanie przejściówki było jak najprostsze. Gdyby nie to że wyjścia zasilające dali po środku procesora, to można by procesor wtykać wprost w podstawkę. I tu jest pomysł - poszukać jakiegoś AVR'a który jak najlepiej by pasował do PROM'owej podstawki\n#6 15 Mar 2011 09:23\nPytanie czy uP się wyrobi czasowo bo w najlepszym wypadku zegar\ntaktujący licznik adresów ma cykl ok 6µs.\nDruga sprawa to czas resetu uP który musi się zmieścić w czasie:\n"Delay time for PROM setting".\nOczywiście jeśli układ ma być ekonomiczny energetycznie co w wypadku hendika to istotna sprawa.\n#7 15 Mar 2011 10:09\nDlatego procesor będzie załączony cały czas i wykorzystam to że od momentu zmiany kanału do pobierania danych jest jeszcze reset TDD i kilka pustych sygnałów zegarowych. O energooszczędności będę myslał później. Najpierw robię wersję "stacjonarną".\nPo napisaniu wstępnego programu dowiem się ile czasu zajmują przeliczenia. Jeśli za długo (a wiem że bascom to marne rozwiązanie) to najwyżej dodam wstawki assemblerowe.\n#8 15 Mar 2011 11:09\nJa miałem pomysła coby tam zrobić protezę PROM na AT90S2313 i wypuścić z niego UARTA coby dane kanałów wrzucać z PC. Ale odkąd mam woksuna to 31311\ntrochę w zapomnieniu\n#9 15 Mar 2011 12:40\nNo to teraz komunikacja po RS w Bascomie będzie jak na tacy\nA co do protezy to wpadłem na lepszy pomysł, procesor będzie sterował nóżką reset układu TDD, na czas obliczeń TDD będzie w stanie zresetowania, gdy Atmega będzie miała już przygotowane ramki danych do wysłania, wtedy zostanie zdjęty reset z TDD i zacznie je sobie pobierać. W ten sposób procesor nie musi się śpieszyć z obliczeniami i można tam dodać nawet komunikację po RS. Dam znać jak to wyjdzie w praktyce.\n#10 15 Mar 2011 20:45\nAle to już ingerencja w układ.\nCały czas mam na myśli ręczniaka bo tam taki emulator ma rację bytu.\n(jest mały i elastyczny)\nW murzynie eprom załatwia sprawę i jak już zamierzasz ingerować w reset\ni zastępować pamięć układem uP to można pójść krok dalej i przestawić układ PLL na tryb cpu i ładować dane własnym taktem. Kółko się zamyka.\n#11 20 Mar 2011 02:49\nWitam. Tak przy okazji dla nielubiących uP polecam zastosowanie pamięci flash 1, 2 i 4 Mbit z płyt głównych PC (ja używam W29EE011). Tanie, trochę duże wymiarami i niewykorzystana pojemnością\n, ale za to łatwo programowalne. Działają w trzech sztukach rtlf 3044 3034 i 3045. Łatwo sprawdzić czy wszystko ok, podstawiając przed przestrojeniem protezę z wpisaną oryginalną f, dopiero potem przeprogramować na pasmo amatorskie i przestrajać. Proteza wg opisu SQ6ADE i SQ8ISJ, 4 banki po 10 kanałów każdy. Pozdrawiam.\n#12 21 Mar 2011 19:35\n"Zastępnik" pamięci PROM jest już gotowy i działa bardzo dobrze. Bez znaczących przeróbek panelu umożliwia uzyskanie 20 (pokazując to na wyświetlaczu) kanałów.\nCo ciekawe Radmor z wyświetlaczem 2 cyfrowym może pokazać maks wartość 79 kanałów. Ale proste drutowanie podstawki PROM w panelu pozwala tylko na pokazanie maks wartości 19 i z tego korzystam.\nSterownik jest malutki i wtyka się go w podstawkę pamięci PROM w radiu (ale nadal używa sterowania TDD w trybie procesorowym, zrobienie "czystej" protezy PROM po przemyśleniu uznałem za nieopłacalne). Program sterownika napisany w Bascom umożliwia łatwe wprowadzanie modyfikacji i przypisanie częstotliwości dla kanałów. Wpisujesz tylko częstotliwości nadawcze. Procesor sam sobie obliczy odbiorcze (pośrednia) i shift dla przemienników (tylko wpisujesz w jakim paśmie pracują w twojej okolicy a procesor zajmie się resztą obliczeń)\nProjekt zostanie wkrótce opublikowany.\n#13 21 Mar 2011 20:16\nCo ciekawe Radmor z wyświetlaczem 2 cyfrowym może pokazać maks wartość 79 kanałów.\nMożesz rozwinąć o co chodzi z tym max 79 na wyświetlaczu ?\n#14 21 Mar 2011 22:34\n- masz wyświetlacz 2 cyfrowy\n- cyfra prawa jedności jest obsługiwana przez pokrętło kanałów dające kodem BCD cyfry od 0 do 9\n- cyfra dziesiątek z dekodera BCD-7 segmentów ma podciągnięte tylko 3 linie ABC do PROM w panelu co da ci tylko kombinację cyfr 0 do 7\n- więc maksymalną wartość możesz pokazać 79 na wyświetlaczu bez robienia przeróbek\n- ale z panelu oprócz sygnałów ABCD kodu BCD wychodzi także linia E idąca na podstawkę PROM w radiu. Więc w panelu drutuję podstawkę PROM aby linia A dekodera dziesiątek była połączona z E. I teraz moją protezą steruję linią E i mogę na wyświetlaczu dziesiątek pokazać cyfrę 0 lub 1. Więc mogę maks pokazać 19. I ta wersja 20 kanałowa już działa\n- dolutowując kable do dekodera dziesiątek, do jego linii BC i podłączając je do procesora mam pełne sterowanie BCD liniami ABC (bo linia E z podstawki PROM steruje mi tylko linię A dekodera) więc na dziesiątkach procesor może pokazać 0 do 7 a na jednościach pokrętło pokaże standardowo od 0 do 9\nZagwozdka dla ciebie: pokrętło w radmorze jest 10 kanałowe (od 0 do 9), w jaki sposób zrobiłem bez jego przeróbki że mogę nim obsługiwać 20 kanałów a za chwilę także 80? Żadnych dodatkowych przełączników banków kanałów też nie używam, tylko oryginalne pokrętło\nRozwiązanie jest dość wymyślne i sprawę załatwia procesor.\nMoja proteza zapowiada się znakomicie. Na dodatek będzie miała 20 lub 80 kanałowy skaner\nŻe się nie da? Oczywiście że się da\n#15 22 Mar 2011 08:31\nWidać masz inny egz Radmora - w moim obydwa dekodery podpięte są do PROMa\nRozwiązanie jest dość wymyślne i sprawę załatwia procesor\nTo proste = proc sprawdza aktualną pozycję przełącznika i porównuje ją z poprzednią - czy była zmiana UP czy DWN. Dawno o tym myślałem ale zrezygnowałem bo ziarno tego przełącznika jest tak grube że aby przelecieć większa ilość CH trza się nieźle nakręcić gałą.\nPatrz tamten temat o murzynku - było o tym.\n#16 22 Mar 2011 09:29\nW moim oba też są podpięte do prom, ale w tym w panelu. Do prom w radiu na płycie głównej jest podpięty tylko wyświetlacz jedności i wyciągnięta linia E. A to za mało do 80 kanałów.\nZ kręceniem nie ma problemów, kto będzie chciał to się dokręci na swój kanał\n#17 14 Jun 2011 19:51\n--(nie działa edycja postów bo wywala błąd więc doklejam to jako nowy post)\nTemat przycichł ale to z powodu braku mojego czasu żeby przerysować i przepisać moje projekty do przystępnej dla was formy, a będą to sterowniki dla Murzynka z syntezą TDD:\n- proteza PROM - zalecana do radmorów z wyświetlaczem 2 cyfrowym. Bez przeróbek panelu obsługuje 20 kanałów. Po banalnie prostej modyfikacji panelu obsługuje 80 kanałów. Radio zyskuje też funkcję skanera i CTCSS. Proteza składa się z procesora i zaledwie kilku innych elementów.\n- nowy panel - zalecana dla tych którzy chcą w pełni przerobić swoje radio. Jest to kompletny projekt wraz z płytką dla przedniego panelu (starą płytkę się wyrzuca, wymaga też modyfikacji mechanicznych panelu na upchnięcie ekranu LCD). Wszystkie parametry pracy są pokazywane na LCD. Jest też CTCSS i skaner.\nDo wszystkiego będzie udostępniony wsad do procesorów w Bascomie żeby każdy mógł sobie wprowadzać własne modyfikacje.\n#18 14 Jun 2011 21:08\nNapisz jak zrealizowałeś generowanie tonu podnośnej CTCSS.\n#19 15 Jun 2011 00:44\nCały dzień nad tym siedziałem ale zrobiłem. CTCSS jest generowany przez PWM bo została mi tylko 1 wolna nóżka w procesorze. Potem to idzie na podwójny filtr 1,8K+100nF i wychodzi na PR, a stamtąd na linię mikrofonu. Sinusoida wygląda dość dobrze, przemienniki otwiera. Mam wszystkie 38 kanałów, częstotliwości generowane z dokładnością 0,3Hz. Oczywiście funkcja napisana jako wstawka assemblerowa bo Bascom wlecze się żałośnie.\n#20 15 Jun 2011 23:57\nAno - PWM wymiata w AVR - kach. Choć programowy PWM dla PL w '51 też mi działał - stare dzieje\nPopatrzymy na projekta jak opublikujesz.\n#21 06 Nov 2011 20:51\nNajnowsza wersja moich projektów - dodano sterownik MAX (czyli cały nowy panel dla Murzynka).\nW tym załączniku są też poprzednie moje projekty, nie pobieraj starej wersji która znajduje się na samej górze tej strony! Wszystkie projekty, te nowe i stare są zawsze w 1 najnowszym pliku.\nSP5SAA sterownik syntezy Murzynka.zip Download (2.63 MB)\n#22 26 Jan 2016 08:31\nOdkopuję temat. Polecam ten sterownik, wszystko działa jak należy, dla własnych potrzeb przerobiłem program na pasmo 2m i działa poprawnie. Nie ma większych problemów przy uruchamianiu. Dziękuję serdecznie autorowi tematu za wszelaką pomoc przy programie oraz za Murzynki z pasma 430MHz! Po dodaniu tonu 1750Hz radiotelefon jest w zupełności wystarczający do użytku w domu i nie tylko. To bardzo dobry sprzęt.\nSimilar topics to [Murzynek RADMOR] Synteza TDD1742 - sterownik dla "początkujących"\nMa ktoś schemat tego murzynka,Ktoś wie jakie powinny być orginalne kwarce w tej wersji "Murzynka ",Murzynek jest w wersji na 300MHz, więc kwarce wylic... (7)\nWitam! Mam problem z syntezą częstotliwości na PIC16F84 i SAA1057 do nadajnika UKF. Mianowicie niskie częstotliwości są jak by przesterowane (tak to ... (8)\nSzukam namiarów na autora załaczonej publikacji. Zostało to sciągnęte z sieci ale nie wiem skąd! W publikacji jest tylko imie i nazwisko i wskazówka... (11)


prasa.wiara.pl » Nie chciałem rozmawiać z Bogiem\nJasiek Mela, jako najmłodszy w historii i pierwszy niepełnosprawny zdobył wraz z Markiem Kamińskim oba bieguny. W ciągu ostatnich lat wspiął się na Kilimandżaro i Elbrus. Założył fundację "Poza Horyzonty", która wspiera osoby niepełnosprawne. Określa się jako wierzący, poszukujący i czasem powątpiewający.\nAnna Piechowska: Czego o prawdach wiary dowiedziałeś się od rodziców i jak to wpłynęło na rozwój twojej wiary?\nJasiek Mela: W moim domu zawsze znajdowaliśmy czas na wspólną modlitwę. Gdy byłem młodszy, wkurzałem się, że trzeba siedzieć i klepać to samo. Teraz zaś stwierdzam, że jest to bardzo dobra rzecz, bo ludzie łączą się w modlitwie. Z domu wyniosłem przeświadczenie, że powinno się chodzić do kościoła, czytać Pismo Święte, jednak zrozumiałem to dopiero później. Z początku wydawało mi się, że Bóg odgrywa małą rolę w moim życiu. Nie rozumiałem tego w ogóle! Po prostu, co było, to było. Jak trzeba było chodzić do kościoła, to chodziłem. Pismo Święte dopiero z wiekiem nabrało dla mnie wartości. Najpierw były to jakieś tam niezrozumiałe historyjki i dziwne przypowieści, a potem mądrości. Rodzice dali mi fundament mojej wiary.\nAP: Co oprócz rodziny sprawiło, że byłeś i jesteś w relacji z Bogiem?\nJM: W moim życiu było wiele trudnych doświadczeń. Kiedy miałem osiem lat, spłonął dom, w którym mieszkaliśmy. Rok później straciłem młodszego brata. W wieku trzynastu lat miałem wypadek, w wyniku którego straciłem rękę i nogę. To były takie doświadczenia, które siłą rzeczy zmuszały mnie do zastanowienia się, czy Bóg istnieje, a jeśli tak, to gdzie jest, dlaczego na to pozwala, dlaczego w taki sposób nas doświadcza? Dopiero w trudnych momentach relacja ta nabrała wartości.\nAP: A szkoła?\nJM: W szkole zupełnie niczego się nie dowiedziałem o Bogu. Chodziłem do podstawówki na wsi. Uczyła mnie byle jaka katechetka. Potem miałem księdza, który uderzył mojego kumpla i go wyrzucili, drugiego księdza, który pił i go wyrzucili, i trzeciego, który się chyba nas bał. Z nikim nie można było porozmawiać, a jako człowiek poszukujący potrzebuję dialogu. Moje wątpliwości często były odbierane jak herezja. Dopiero w liceum uczył mnie świetny ksiądz, który bardzo wpłynął na moje postrzeganie Boga.\nAP: Po wypadku nie chciałeś rozmawiać z Bogiem. Co się wydarzyło, że zmieniłeś zdanie?\nJM: Czas nieustannie zmienia nasze spojrzenie na życie, na doświadczenia i dopiero z dystansu można je pełniej ocenić. To naturalne, że po traumatycznym doświadczeniu nie chcemy rozmawiać z Bogiem. Najpierw buntujemy się, nie chcemy zaakceptować zaistniałej sytuacji, obwiniamy wszystkich, zarówno ludzi, jak i Boga, a dopiero później przychodzi głębsze zastanowienie i zrozumienie. Uważam, że każde doświadczenia w życiu mają sens, nawet te najtrudniejsze. Jednak wtedy nie chciałem tego zaakceptować. Musiałem do tego dojrzeć.\nAP: W końcu odkryłeś, że Bóg cię kocha?\nJM: Bardzo trudno było mi to odkryć. Na początku każde złe doświadczenie traktowałem jako karę. Zastanawiałem się, dlaczego Bóg to robi!? Teraz sądzę, że kiedy Bóg zsyła nam trudności, to tak jakby trochę bardziej nam ufał - jak ojciec, który daje ci trudne zadanie. Z jednej strony można się buntować: "O nie, znowu ja!", ale można też dojść do wniosku, że to odpowiedzialność i misja. Im trudniejsze życie, tym ważniejsza misja. Bardzo często po wydarzeniach z mojego dzieciństwa widziałem tylko to, ile Bóg mi zabrał. Dopiero potem zauważałem, iloma rzeczami wypełnił moje życie. Mój wypadek można dwojako rozpatrywać. Po pierwsze, jako wydarzenie, w którym Bóg odebrał mi zdrowie. Z drugiej strony, darował mi przecież życie. Przez moje ciało przepłynęło 16 tys. wolt. Lekarze w szpitalu nie za bardzo wiedzieli, co ze mną robić. Mówili, że to się prawie nie zdarza, by ktoś przeżył takie napięcie. Tak więc Bóg darował mi życie.\nAP: Przed wyprawą na Elbrus mówiłeś, że Bóg zsyła ci cudownych ludzi. W jaki sposób odnajdujesz Boga, zarówno w ludziach niepełnosprawnych, jak i zdrowych?\nJM: W każdym z nas mieszka Bóg. Jesteśmy Jego narzędziem. Bóg osiąga przez nas swoje cele, mimo że tego nie rozumiemy. Dla mnie ludzie są dowodami miłości Boga. Znam wielu ludzi bardziej chorych ode mnie, a jednak szczęśliwszych. Ludzie są nośnikami Boga, szczególnie dzieci, które mają w sobie taką świeżość i radość. Staram się dostrzegać Jego obraz w trudnych doświadczeniach, jakie spotykają ludzi. Staram się ich zrozumieć. Trzeba się też starać dostrzegać Boga w sobie samym. Każdy z nas ma w sobie cząstkę boskości, ale Bogiem nie jest.\nAP: W twoich wypowiedziach często pojawia się Bóg jako ten, który stawia na twojej drodze przyjaciół, wywraca świat do góry nogami. Kim On dla ciebie jest?\nJM: Kimś takim, kto cały czas o nas myśli, kimś, kogo czasem nie widać, ale takim przyjacielem, który jest, choć nie na siłę. Kiedyś jeden ksiądz powiedział mi, że Bóg bardzo chętnie zamieszka w sercu każdego człowieka, ale tylko wtedy, gdy Go do niego wpuścimy. On się nie wedrze na siłę, prawda? Jeżeli nie chcemy Go widzieć, to Go nie dostrzeżemy, nawet gdyby był tuż obok. Bardzo często doświadczam tego w sytuacjach, gdy zdaje mi się, że świat się wali. Wiele razy miałem takie momenty, że zdawało mi się, że nie jestem w stanie nic zrobić. I to jest świetne, bo trudne doświadczenia uczą pokory, a te dobre doświadczenia mają większą wartość, gdy przychodzą po złych.\ndodane 18.02.2012 21:10\nTAGI| "RYCERZ NIEPOKALANEJ",\tJASIEK MELA\nZajrzyj na stronę Rycerza Niepokalanej | Musimy przestać być kalekami | W blasku gromnicy | Jak drożdże w cieście


Doradztwo zawodowe PDEZ – Szkoła Podstawowa nr 4 w Jędrzejowie\no Gimnazjum nr 2\nDoradztwo zawodowe PDEZ\nPUNKT DORADZTWA EDUKACYJNO – ZAWODOWEGO\nul. Przypkowskiego 43\nŚwiętokrzyski Kurator Oświaty powołał na terenie województwa 24 Punkty Doradztwa Edukacyjno-Zawodowego, w ramach działań związanych z prowadzeniem szerokiej akcji informacyjno-doradczej dla rodziców (odnośnie wspierania rodziców w procesie doradczym) i ich dzieci – uczniów szkół podstawowych i gimnazjów.\nOferta Punktu Doradztwa Edukacyjno Zawodowego (PDEZ):\n– możliwość skorzystania z konsultacji dla rodziców w szkole lub punkcie doradczym\n– możliwośc przeprowadzenia indywidualnej porady i diagnozy predyspozycji ucznia\n– uzyskanie informacji dotyczącej dalszego kształcenia dla dziecka\n– uzyskanie informacji o zawodach przyszłości i aktualnych trendach na rynku pracy.\nWkrótce rozpoczną się dyżury doradców w PDEZ. O szczegółach poinformujemy.\n20-21 marca 2018 r. GIEŁDA SZKÓŁ Targi Kielce, w godzinach od 9.00 do 16.00.\nWAŻNE: na giełdzie będzie przygotowana STREFA DORADZTWA EDUKACYJNO – ZAWODOWEGO, której organizatorem będzie Świętokrzyski Kurator Oświaty.\nW strefie doradczej uczeń będzie mógł skorzystać z porad udzielanych przez profesjonalnych doradców z Kuratorium Oświaty w Kielcach, Świętokrzyskiej Wojewódzkiej Komendy OHP w Kielcach, Świętokrzyskiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Kielcach, Izby Rzemieślników i Przedsiębiorców w Kielcach, czyli partnerów projektu PDEZ, a dodatkowo przeprowadzić diagnozę własnych predyspozycji, zainteresowań i posiadanego potencjału poprzez wykorzystanie standaryzowanych narzędzi metodologicznych.\nDodatkowo przygotowane będą publikacje z zakresu doradztwa edukacyjno-zawodowego oraz testy rozpoznawania predyspozycji zawodowych i zainteresowań.\nStrefa Doradztwa Edukacyjno-Zawodowego będzie dostępna przez cały czas trwania Giełdy Szkół.


Detektywistyczne firmy hybrydowe - Rafson\nDetektywistyczne firmy hybrydowe\nUsługi i przemysł / Przez\tIrena Szańska\nWspółczesne firmy detektywistyczne coraz częściej przypominają firmy zajmujące się doradztwem w sferze bezpieczeństwa, zwłaszcza jeżeli wykonują pracę dla przedsiębiorstw. Wówczas przemieniają się w firmę konsultingową, specjalistów od audytu bezpieczeństwa, a także w agencje wywiadowcze i kontrwywiadowcze.\nDetektyw w przedsiębiorstwie\nCoraz częściej w ofercie firm detektywistycznych można spotkać, obok pojęcia wywiadu gospodarczego, pojęcie kontrwywiadu gospodarczego. W funkcjonowaniu państw, służb specjalnych i wojsk, są to pojęcia komplementarne z zakresu bezpieczeństwa kraju lub danej instytucji. Współczesne firmy, w coraz większym sensie przypominają duże organizacje. Spotykam się również z twierdzeniem, że przypominają one w swojej konstrukcji i sposobie decyzyjnym państwa, a w swoim wpływie na różne sfery życia i decyzje polityczne w krajach, w których mają swoje interesy, wyprzedzają pod względem możliwości wywierania wpływu na rządy niektóre państwa świata. Pewien dobry prywatny detektyw z Krakowa pracuje dla dużych przedsiębiorstw i pomaga im w szeroko pojętym kontrwywiadzie gospodarczym. Na bieżąco pomaga opracowywać i wdrażać strategie, które mają na celu ochronę dóbr intelektualnych jego klientów oraz pomaga w dochowaniu tajemnicy przedsiębiorstwa. Jest to jeden z elementów, który pozwala zachować na jakimś rynku biznesowym konkurencyjność. Dzisiejszy biznes to wyścig technologii, a więc również wyścig informacji i to ona decyduje o pozycji firmy na rynku.\nRozwój firmy to wypracowane mechanizmy specyficzne dla rodzaju prowadzonego biznesu, które są tzw. know-how. Pojęcie know-how jest jednym z kluczowych pojęć potrzebnych do zrozumienia współczesnego biznesu. Ktoś, kto wie jak coś zrobić posiada know-how i jest to wartość intelektualna, która sprawia, że ten ktoś ma przewagę nad konkurencją.\nCopyright © 2022 Rafson | Powered by Astra WordPress Theme


Schronisko w Legnicy. Postępowanie karne\nB.O.Z. > schronisko w Legnicy > współpraca gmin ze schroniskiem\nPostępowanie w sprawie odpowiedzialności gmin\nWspółpraca urzędników gminnych ze schroniskiem. Postępowanie wszczęte na początku 2005 roku przez Prokuraturę Rejonową w Legnicy (3DS 11/05) objęło wiele spraw dziejących się w schronisku: przywłaszczenia przez pracowników karmy darowanej przez TOZ, nielegalnego pobierania opłat od osób doprowadzających psy, fałszowania dokumentacji itd. a także przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy gmin dostarczających zwierzęta i nieuzasadnionego uśmiercania zwierząt w schronisku.\nPo roku trwania postępowania, Prokuratura wyłączyła do odrębnego śledztwa i następnie umorzyła postępowanie we wszystkich sprawach oprócz nieuzasadnionego uśmiercania zwierząt w schronisku (15 maja 2005).\nW szczególności, Prokuratura uznała wszelkie rozbieżności w dokumentacji obrotu zwierzętami między gminami, hyclami i w samym schronisku za wynik "zaniedbań o charakterze admnistracyjno-organizacyjnym" i nie dopatrzyła się umyślnych oszustw na szkodę miast i gmin (np. dokumentowania niewykonanych usług). Nie dopatrzyła się też niedopełnienia obowiązku przez funkcjonariuszy gmin, którzy kierowali bezdomne zwierzęta na 14-dniowy "turnus" w schronisku, który najczęściej kończył się ich śmiercią.\n04.09.2006 Prokurator Okręgowy w Legnicy nie przychylił się do naszego zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania.\n30.10.2006 Sąd Rejonowy w Legnicy też postanowił zażalenia nie uwzględnić, przez co umorzenie stało się prawomocne.\nPoniżej przytaczamy stanowisko Prokuratury co do istoty naszego zarzutu wobec gmin:\nPismem z dnia 21 kwietnia 2005r. oraz 24 czerwca 2005r. Fundacja Azylu Pod psim Aniołem w Warszawie złożyła zawiadomienie o dopuszczeniu się przez przedstawicieli Urzędów Gmin i Miast, które przeprowadzały akcje wyłapywania zwierząt i przekazywały je do Schroniska dla bezdomnych Zwierząt w Legnicy, przestępstwa z art. 231 §1 kk.\nPrzestępcze działanie miało polegać na niedopełnianiu obowiązku zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom, co należy do zadań własnych gminy. Ponadto wyłapywanie bezdomnych zwierząt oraz rozstrzyganie o dalszym postępowaniu z tymi zwierzętami może odbywać się wyłącznie na mocy uchwały rady gminy, podjętej po uzgodnieniu z Powiatowym Lekarzem Weterynarii oraz po zasięgnięciu opinii upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt (art. 11 ust. l i 3 ustawy o ochronie zwierząt). Uchwała taka powinna rozstrzygać również o dalszym postępowaniu z wyłapanymi zwierzętami.\nZdaniem Fundacji Azylu pod Psim Aniołem akcje wyłapywanie zwierząt nie były prowadzone na podstawie uchwały Rady Gminy, lecz na podstawie decyzji burmistrzów miast i wójtów gmin. Natomiast w gminach, które podjęły stosowne uchwały, nie wprowadzono w nich zapisów dotyczących rozstrzygnięcia o dalszych losach zwierząt, co czyni te uchwały pozornymi i podjętymi dla omijania prawa. Wobec braku określenia losów bezdomnych zwierząt w formie prawa miejscowego, ich wyłapywanie i kierowanie do schroniska było nielegalne i realizowało cel pozbycia się tych zwierząt a nie jak przewiduje ustawa, zapewnienia im opieki. Wyrazem tego celu miały być standardowe warunki umowy dotyczącej przyjmowania zwierząt do Schroniska w Legnicy, które przewidywały ograniczenia czasowe zobowiązań gmin do 14 dni pobytu zwierząt w schronisku. Zdaniem zawiadamiającego realizując takie umowy gminy faktycznie wycofywały się z opieki, przez brak dalszego łożenia na zwierzęta umieszczone w schronisku. Takim działaniem przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego przekraczali swoje uprawnienia i działali na szkodę interesu publicznego, tym samym wypełnili ustawowe znamiona przestępstwa z art.23 l § 1 kk.\nPowyższe twierdzenie nie można uznać za słuszne. W opisane działania nie wypełniają w pełni znamion czynu zabronionego określonego w art.231 § l kk.\nZgodnie z treścią art.231 § l kk odpowiedzialności karnej przewidzianej w tym artykule dopuszcza się funkcjonariusz publiczny, który przekracza swoje uprawnienia lub nie dopełnia swoich obowiązków i działa przez to na szkodę interesu publicznego lub prywatnego.\nStrona przedmiotowa tego przestępstwa realizowana jest poprzez działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Stopień zagrożenia danego dobra musi charakteryzować się poważnym prawdopodobieństwem (niebezpieczeństwem) powstania takiej szkody. Niebezpieczeństwo takie stanowi skutek przestępstwa i grożąca szkoda musi być konkretna, nie wystarczy samo jej abstrakcyjne określenie. Taki charakter zwrotu "działanie na szkodę" nakłada obowiązek ustalenia związku przyczynowego pomiędzy przekroczeniem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązków a grożącą szkodą dla chronionych interesów.\nZ poczynionych w trakcie postępowania ustaleń wynika, że nie we wszystkich gminach podjęto stosowne uchwały dotyczące zapobiegania bezdomności zwierząt, ich wyłapywania i sposobu postępowania ze schwytanymi zwierzętami.\nW działaniu takim nie sposób jednak doszukać się znamienia działania na szkodę interesu publicznego.\nWyłapywane zwierzęta były przekazywane do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Legnicy. Jednostki samorządu terytorialnego ponosiły koszty związane z przeprowadzeniem akcji odłowu zwierząt oraz ich pobytem w schronisku przez okres 14 dni. Zgodnie z regulaminem Schroniska po tym okresie zwierzęta przechodziły na własność Gminy Legnicy. Zapisy dotyczące przej ścia zwierząt na własność innego podmiotu mogą budzić zastrzeżenia, jednak wynika z nich, że po upływie 14 dniowego okresu opiekę nad zwierzętami przejmowało Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Legnicy. Nie pozwala to na uznanie, że w ten sposób jednostki samorządu terytorialnego obchodziły obowiązek sprawowania opieki nad bezdomnymi zwierzętami, faktycznie pozbywając się zwierząt.\nZasady działania Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Legnicy zakładały, że opieka nad przebywającymi tam zwierzętami będzie roztaczana pomimo upływu 14 dniowego okresu, w trakcie którego pobyt zwierząt był opłacanego przez jednostki samorządu terytorialnego. Nie sposób tym samym uznać, że opisane przez zawiadamiającego uchybienia poszczególnych gmin stanowiły działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, gdyż zwierzęta przekazane do Schroniska nie były pozostawiane własnemu losowi.\nW Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Legnicy stwierdzono liczne nieprawidłowości związane z liczbą przetrzymywanych w nich zwierząt oraz przeprowadzanymi zabiegami ich uśmiercania. Warunki panujące w Schronisku oraz zaniedbania jakich dopuszczali się jego pracownicy nie były znane podmiotom przekazującym tam zwierzęta. Uchybienia przedstawicieli gmin nie pozostają w związku przyczynowym z dalszym losem przekazanych do schroniska w Legnicy zwierząt.\nZ tych względów należy uznać, ze opisane przez zawiadamiającego działania przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego nie wypełniają znamion czynu zabronionego określonego w art.231 § l kk.\nPodkreślić należy, że materiały postępowania 3Ds. 104/06 zostały wyłączone ze sprawy 3Ds. 11/05. Zebrane w trakcie tego postępowania materiału w sposób dostateczny uzasadniały podejrzenie popełniania przestępstwa z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt przez kierownika oraz lekarza weterynarii zatrudnionego w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Legnicy.\nW związku z powyższym w sprawie tej wydano względem wskazanych osób postanowienie o przedstawieniu zarzutu dopuszczenia się przestępstwa znęcania się nad zwierzętami przebywającymi w Schronisku oraz przeprowadzania zabiegów uśmiercania zwierząt nieuzasadnionych przesłankami określonymi w ustawie o ochronie zwierząt.\nBiorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej argumenty należało postanowić jak na wstępie.\nProkuratura oparła swoją argumentację na koncepcji przekazywania bezdomnych psów "na własność" gminy Legnica przez gminy gdzie je wyłapywano, pomimo że zdaje sobie sprawę, że jest to koncepcja nie do utrzymania w świetle ustawowej definicji zwierząt bezdomnych.\nWbrew twierdzeniu prokuratury, nie ma w regulaminie schroniska zapisu o przejmowaniu zwierząt "na własność". Również w zakresie działalności Legnickiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej nie ma skupu zwierząt. Zresztą nie te dokumenty, lecz ustawa o ochronie zwierząt kształtuje obowiązki urzędników w tym zakresie.\nO umownym przechodzeniu zwierząt na własność gminy Legnica można tu mówić tylko jako przykładzie umów pozornych zawieranych dla ominięcia prawa. Faktycznym przedmiotem umowy nie było przeniesienie prawa własności do tych zwierząt lecz handel zobowiązaniem gminy do opieki nad nimi. Dlatego to nie "nabywca" zwierzęcia płacił "zbywającemu", tylko na odwrót – "zbywający" płacił "nabywcy". Gmina Legnica może oczywiście nabywać i zbywać różne rzeczy, w tym i zwierzęta, lecz nie bezdomne. Z kolei gminy "zbywające" bezdomne zwierzęta i nie mogą handlować swoimi ustawowymi zobowiązaniami do opieki nad nimi.\nProkuratura udaje, że nie widzi różnicy między własnością a zobowiązaniem do opieki. Z własności zwierzęcia wynika zobowiązanie do opieki nad nim, ale nie na odwrót. Tak jest właśnie w przypadku zwierząt bezdomnych, czyli takich, których właściciela nie udało się ustalić.\nCel w jakim gmina Legnica przejmowała "na własność" bezdomne zwierzęta z innych gmin nie daje się wyjśnić w żaden inny sposób jak tylko tworzeniem pozoru uwolnienia innych gmin od zobowiązań, na czym zarabiała. Logika takiej transakcji nie dopuszcza, by zwierzęta te przeżywały w schronisku zbyt długo, bo to niweczyło by zyski z transakcji. Tak też się działo faktycznie.\nProkuratura stwierdza, że burmistrzowie i wójtowie nie mieli wiedzy o tym, co czeka zwierzęta po 14-dniowym "turnusie". Jest to stwierdzenie całkowicie gołosłowne, bo Prokuratura ich o taką wiedzę nie pytała. Jest jednak potrzebne do konkluzji, że "uchybienia przedstawicieli gmin nie pozostają w związku przyczynowym z dalszym losem przekazanych do schroniska w Legnicy zwierząt". Jest to stwierdzenie kuriozalne, bowiem owymi uchybieniami było działanie bez wymaganej ustawą podstawy w uchwałach rad gminnych określających właśnie dalsze postępowanie z wyłapanymi zwierzętami. Rzekomy "brak wiedzy" burmistrzów i wójtów co do dalszego losu przekazanych zwierząt byłby więc takim samym znamieniem bezprawnego działania jak i precyzyjna wiedza o tym, po co oddawali zwierzęta do schroniska.\nTreść uzasadnienia świadczyć może tylko o tym, że Prokuratura odrzuca z góry odpowiedzialność urzędników gminy Legnica i innych gmin za ich przestępczy proceder tylko dlatego, że są urzędnikami. Wymyśla bzdurny preketst o "przechodzeniu na własność" po to, by ograniczyć postępowanie karne do pracowników schroniska.\nTym bardziej, że taki kozioł ofiarny ma spore szanse ujść z życiem. Dowiedzenie niuzasadnionego uśmiercenia w którymkolwiek z tysiąca przypadków branym z osobna może okazać się niemożliwe. Tony zwierzęcych zwłok już dawno utylizowano i nie będzie obdukcji, zaś wskutek niewinnych "uchybień administracyjno-organizacyjnych" brakować też będzie dokumentacji. Na jakiej podstawie sąd wykluczy, że w każdym osobnym przypadku nie wystąpiła legalna przesłanka tj. humanitarna "konieczność bezzwłocznego uśmiercenia, w celu zakończenia cierpień zwierzęcia"? Tylko dlatego, że globalnie dotyczyła 77% przyjętych zwierząt?\n29.10.2007 Tak też się stało. Sąd Rejonowy w Legnicy uniewinnił kierownika schroniska i lekarz weterynarii od zarzutu znęcania się nad zwierzętami. Kierownika uznał jedynie winnym fałszowania podpisów na umowach adopcji psów i skazał na 300 złotych grzywny.


Agnieszka Sielańczyk 30.09.2010 07:00\nWiele spośród kursów przeznaczonych dla kobiet pomaga doskonalić swoje umiejętności zawodowe. I nie chodzi tu bynajmniej o naukę języków obcych. Wiele szkół oferuje zupełnie inne możliwości profesjonalnego rozwoju. Jednym z najpopularniejszych jest obecnie kurs szybkiego czytania. Jeżeli w pracy godziny spędzasz na przeglądaniu dokumentów, umów czy faktur, ta umiejętność pozwoli ci zaoszczędzić wiele czasu. Kurs pozwala opanować techniki szybkiego czytania z zachowaniem rozumienia czytanego tekstu. Dodatkowo w trakcie zajęć odbywają się często ćwiczenia poprawiające koncentrację, a także te pozwalające szybciej się uczyć, zarządzać czasem i kontrolować stres. Bardzo pomocna w pracy może okazać się także umiejętność pisania bezwzrokowego. By zawładnąć klawiaturą wystarczy kilka zajęć z profesjonalistą. Kurs pisania bezwzrokowego pozwoli na szybkie i sprawne tworzenie dokumentów tekstowych bez odrywania wzroku od monitora. W trakcie zajęć można poznać też zasady korespondencji biurowej, sporządzania formularzy i profesjonalnej korekty tekstów. Godne polecenia są również kursy pogłębiające wiedzę merytoryczną. Ofert na rynku jest bardzo wiele, ciekawą propozycją wydają się te z zakresu prawa pracy, funduszy europejskich i podstaw przedsiębiorczości.\nCzujesz się spełniona w pracy? Rozważ inny aspekt rozwoju. Ten, związanym z osobowością i słabszymi stronami charakteru. Jeśli po chwili namysłu uznasz, że zbyt często idziesz na ustępstwa, pomyśl o kursie asertywności. Na szkoleniu można bardzo szybko nauczyć się trudnej niekiedy sztuki odmawiania, poznać techniki, które pozwalają na zachowanie szacunku i asertywne przyjmowanie ocen. W trakcie zajęć poznajemy też sposoby radzenia sobie z nieuzasadnioną krytyką, uczymy się bronić swoich praw i granic w nieustannym robieniu przysług i wyręczania znajomych, współpracowników, a nawet osób bliskich. Umiejętne mówienie "nie", potrafi znacząco podnieść komfort życia. Dla kobiet obciążonych nadmiarem obowiązków, przydatny może być kurs walki ze stresem i zmęczeniem zawodowym. Uczestnicy takich szkoleń poznają praktyczne i skuteczne techniki radzenia sobie ze stresem, ćwiczą elementy treningu antystresowego i techniki szybkiego relaksowania. W krótkim czasie opracować można szereg strategii, które pozwolą zwiększać zadowolenie z siebie, własnego życia i pracy. Kurs obejmuje też zajęcia zwiększające dobry nastrój, umiejętność odpoczynku i pozytywne myślenie. Wśród ofert poważnie brzmiących nazw kursów, można znaleźć także wiele tych, do których podejdziemy z przymrużeniem oka.\nKurs inteligencji towarzyskiej nauczy bawić się obserwacją i świadomym wybieraniem elementów towarzyskiej układanki, z których można skorzystać. Jak zapewnia organizator szkolenia, z dyplomem takiego kursu wyostrzysz naturalną zdolność postrzegania i kobiecą intuicję. Szybko zapomnisz o nieśmiałości i zyskasz szczerą sympatię ludzi, których będziesz poznawać. A kiedy już wśród nowych znajomych trafisz na tego wymarzonego, wybierz się do szkoły zmysłowości, by wkrótce zostać domową bogini. Także w sypialni. Wśród wielu umiejętności, które nabywamy wraz z kursem są i wizjonerskie. Poznać można bowiem nawet myśli mężczyzn, to jacy są naprawdę, czego pragną i potrzebują.\nNa koniec kilka propozycji dla kobiet, które chcą rozwijać swoje pasje. I choć zabrzmi to nieco niepoprawnie, najwięcej kursów dotyczy umiejętności kulinarnych pań. Najciekawsze wydają się te spoza polskiego menu. Bardzo efektownie wygląda na przykład profesjonalny kurs sushi. Na zajęciach uczymy się rozpoznawać rodzaje suchi, poprawnie nazywać orientalną zawartość potrawy i komponować potrawy pod okiem doświadczonego kucharza. Dla kobiet dzielnie walczących ze stereotypem, polecam szkolenia z dala od kuchni. Na kursie body paintingu można nauczyć się wykonywania projektów i prac na szablonach, świadomego nakładania farb na ciało, umiejętności modelowania barwami sylwetki i poprawnego nanoszenia wzorów. Ciekawą propozycją są kursy wizażu i stylizacji. Specjaliści od wizerunku podpowiedzą jak odpowiednio dobrać garderobę, doradzą najlepszą kolorystykę, nauczą dobrze prezentować się w każdych okolicznościach. Propozycji rozwoju jest mnóstwo. Ważne, by przy wyborze kursu kierować się własnymi potrzebami, nie chęcią zadowalania otoczenia. Tylko wówczas poświęcenie czasu i pieniędzy przyniesie prawdziwą satysfakcję i powód do dumy.


Schetyna krytykuje Czumę za wypowiedź o mordercach Polaka - RMF 24\nSchetyna krytykuje Czumę za wypowiedź o mordercach Polaka\nWtorek, 10 lutego 2009 (10:12)\nTo niezręczność, której nie rozumiem - tak wicepremier Grzegorz Schetyna skomentował wczorajszą wypowiedź ministra sprawiedliwości w sprawie Polaka zamordowanego w Pakistanie. Andrzej Czuma ujawnił, że polski wywiad zdumiewająco szczegółowo opisał bandę porywaczy i ich przyjaciół w pakistańskim rządzie, a także oskarżył władze w Islamabadzie o sprzyjanie terrorystom.\nZ materiałów naszego wywiadu wiemy, jakie są nazwiska tych złoczyńców, nawet wiemy, czym się zajmują ich bracia. (...) Polski wywiad aż zdumiewająco dokładnie opisał przywództwo tej bandy, opisał nawet ich krewnych, gdzie oni są rozmieszczeni, a nawet ich przyjaciół - powiedział wczoraj w Sejmie Czuma.\nSłowa te spotkały się z krytyką ze strony wicepremiera Schetyny. Tej wypowiedzi nie rozumiem. Ona opisuje może stan emocji ministra Czumy, natomiast nie rzeczywistą sytuację - stwierdził w rozmowie z reporterką RMF FM Grzegorz Schetyna. Jak dodał, to sprawa zamknięta, która nie ma żadnego wpływu na nasze stosunki z rządem pakistańskim.\nWpadkę zaliczył również Radosław Sikorski. Szef polskiej dyplomacji zapowiedział wczoraj szybkie wystawienie listów gończych za bandytami w Pakistanie, mimo że Polska nie ma umowy ekstradycyjnej z Islamabadem. Zdaniem Schetyny tego typu porozumienie powinno zostać podpisane jak najszybciej: Być może ta tragiczna historia spowoduje, ze ta umowa zostanie podpisana właśnie teraz. Wszystko zależy od rozmów rządu, a przede wszystkim ministra sprawiedliwości z pakistańskim rządem – z tym samym, w którym według Andrzeja Czumy są ludzie współpracujący z bandytami.\nDokładnie nie wiadomo, po co szef polskiej dyplomacji wspominał o listach gończych, mających pomóc w schwytaniu zabójców polskiego geologa - tak pakistański dziennik „Dawn” komentuje wypowiedź Sikorskiego.\nCzuma: Umowa ekstradycyjna nie jest najważniejsza\nBrak umowy ekstradycyjnej z Pakistanem nie jest kluczową sprawą w ściganiu zabójców geologa - stwierdził Czuma. Minister sprawiedliwości polemizuje z opinią Grzegorza Schetyny. Czuma zasugerował, że wystawiając listy gończe i nakazy aresztowania raczej nie chodzi nam o ściganie talibów z tymi dokumentami w rękach po górach pogranicza afgańsko-pakistańskiego. To nie ma znaczenia, czy będziemy poszukiwali sprawców morderstwa naszego rodaka w Pakistanie czy w Australii - zaznaczył.\nBardziej niż na pakistański wymiar sprawiedliwości Czuma liczy na międzynarodowy nacisk na Islamabad. Jak mówi, nawet bez umów prawnych nasze listy gończe nie powinny być w Pakistanie świstkiem papieru. To nie będzie nigdy świstek papieru, bo rzecz będzie upowszechniona przez służby ścigania wszystkich cywilizowanych krajów, które są powiązane międzynarodowym ściganiem przestępców, a w szczególności terrorystów - powiedział.\nCzuma przyznał, że operację ścigania talibów przez naszą prokuraturę jest pionierska i może potrwać wiele lat. Dodał tajemniczo, że dowódcy band talibańskich mają rodziny studiujące na zachodnich uczelniach. Jednak nie chciał wyjaśnić, jaki to może mieć związek ze złapaniem polskiego inżyniera.\nTagi:Pakistan, zabójstwo, czuma, Sikorski, morderstwo, Grzegorz Schetyna, Polacy\nNewsŚledczy poszukują oryginału filmu z egzekucji Polaka


Idź do strony: « 1 2 3 «» 429 430 431 «» 451 452 453 »\nWysłany: Sro Paź 28, 2020 14:04 [Cytuj]\nNie siej fermentu, bliżej do maja będzie dopiero za miesiąc.\nWysłany: Sro Paź 28, 2020 18:46 [Cytuj]\nWedług kalendarza by się zgadzało :)\nWysłany: Pią Paź 30, 2020 08:37 [Cytuj]\nNajbardziej wkurzające jest to że dalej nie mówi się wprost jak jest i miasto nie jest szczere co do kibiców, mieszkańców... Mydlenie oczu że wszystko spowodowane jest jak najlepszym rozstrzygnięciem przetargu a tak naprawdę wiadomo nie od dzisiaj że mają problem z kredytem.\nWysłany: Pią Paź 30, 2020 14:36 [Cytuj]\nWysłany: Pią Paź 30, 2020 14:39 [Cytuj]\nnie powinno być pierw oficjalnie informacji na stronie klubu / miasta ?\nWysłany: Pią Paź 30, 2020 16:39 [Cytuj]\nTaki kwiatuszek - chryzantema albo gorzka prawda z przytoczonego artykułu z Radia Kraków:\n"Przypomnijmy, że inwestycja określana jako budowa nowego stadionu Sandecji będzie w rzeczywistości rozbudową obiektu istniejącego przy ulicy Kilińskiego w Nowym Sączu. Po jej zakończeniu obiekt ma być m.in. przygotowany na przyjęcie nieco ponad 4 tysięcy widzów, boisko ma mieć podgrzewaną murawę, powstać mają też nowe pomieszczenia z zapleczem dla zawodników i gości.\nWysłany: Pią Paź 30, 2020 21:53 [Cytuj]\nPodreperują trupa coś tam dobudują ,podmalują i jakoś będzie\nWysłany: Sob Paź 31, 2020 10:34 [Cytuj]\nMam nadzieje ze pan Bochenek się pomylił ,w końcu nie budowlaniec ,przebudowa dobudowa ,rozbudowa za prawie 50 baniek dwóch trybun to jakiś żart w kiepskm stylu .\nWysłany: Sob Paź 31, 2020 11:53 [Cytuj]\nPewnego czasu Stowarzyszenie wystosowało pismo do ratusza z uwagami dotyczącymi funkcjonalności przyszłego stadionu które miały być brane pod uwagę przy wykonaniu tej inwestycji( było tam między innymi nadmienione o długości dachu tak by można było siedzieć w pierwszym rzędzie bez obawy ze będzie nam lało na głowy). Ma ktoś może listę tych uwag?\nWysłany: Sob Paź 31, 2020 14:05 [Cytuj]\nWysłany: Pon Lis 02, 2020 19:08 [Cytuj]\nWysłany: Pon Lis 02, 2020 19:44 [Cytuj]\nTo teraz trzy podstawowe pytania:\n1. Ile czasu zajmie to sprawdzanie dodatkowej dokumentacji ? (czy jest na to przeznaczony jakiś konkretny termin np. 7 dni)\n2. Co się dzieje z tym mitycznym kredytem , bo jakoś nie chce mi się wierzyć, że zostanie oficjalnie podpisana umowa z wykonawcą bez podpisanej umowy kredytowej.\n3. Ile ewentualnie może trwać procedura odwoławcza (na jakich zasadach to działa) jeśli któraś z firm biorących udział w przetargu zdecyduje to zrobić ?\nWysłany: Pon Lis 02, 2020 20:25 [Cytuj]\nWiarygodne zrodlo twierdzi ze kredyt zostal oficjalnie podpisany i sa pieniądze\nNie wiem tylko czemu w mysl reotryki ratusza nie trabi się o tym na lewo i prawo..\nWysłany: Wto Lis 03, 2020 00:49 [Cytuj]\nTo nie jest dobry pijar:\nNie wszyscy Sądeczanie są zwolennikami budowy stadionu .\nObciążenie miasta kredytem spłacanym przez 15 lat lepiej przemilczeć .\nWysłany: Wto Lis 03, 2020 12:28 [Cytuj]\nTo jest bardzo dobry PR. Może nie każdy chce stadionu, ale większość chce żeby miasto się rozwijało. Tak jak i tego, żeby być dumnym ze swojego miasta. Dodatkowo, tego typu informacje wykraczają znacznie poza obręb samego miasta. Normalnie na promocję trzeba wydawać konkretną kasę. Tutaj mamy temat który sam by się poniósł dalej i (co wyjątkowe w naszym przypadku) to w pozytywnym kontekście..\nSposób informowania o sprawie Sandecji i stadionu od dawna pozostawia bardzo wiele do życzenia. Temat komunikacyjnie jest bardzo dobry, trzeba tylko umieć dobrze to zrobić.. ;)


Dodatki na Ślub i Wesele dolnośląskie - - Portal weselicho.net\nDodatki na Ślub i Wesele - dolnośląskie\nDodatki mają bardzo ważne znaczenie dla całokształtu przyjęcia. Nie zapomnijcie więc o detalach. Odkryjcie najlepszych usługodawców, a także świetnie zaopatrzone sklepy z dodatkami na ślub i wesele - województwo dolnośląskie. Znajdziecie tu kogoś, kto pomoże Wam dopasować każdy szczegół Waszego ślubu i wesela do Waszych potrzeb i oczekiwań.\ndolnośląskie, Zaproszenia na ślub, podziękowania dla rodziców i inne


Tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształcenia - Kraj - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nkawa_poranna1 05.10.20, 20:56\nMorawiecki odniósł się do słów Barley i określił je mianem "skandalu dyplomatycznego, który nie powinien mieć miejsca". W podobnym tonie wypowiedzieli się na dzisiejszej konferencji prasowej członkowie Zjednoczonej Prawicy.\nOdtworzenie bardzo przykrych dla Polski kart II wojny światowej, kiedy w naszym kraju panoszyła się tak zwana rasa panów. Jeśli ta Pani uważa, że nadszedł właśnie ten czas, to się myli.\nKaczyński jednak zdeklarował, że to on i jego pisióry to rasa panów. Tak - RASA PANÓW, PANISKA!\nJestem jak najbardziej za tym, żeby zablokować Kaczyńskiemu i Orbanowi środki z budżetu UE. tyle\nI wyłącznie tyle oznacza niemiecki zwrot frazeologiczny "jemanden aushungern lassen", którym posłużyła się Katharina Barley.\nGdyby chciała kogoś "zagłodzić" posłużyłaby się zwrotem " verhungern" lassen.\nWstyd mi za pisowskie pomyje wylane na głowę tej pani. ale tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształcenia, nie zna jeżyków i nie rozumie otaczającego świata, to potem wszędzie słyszy tylko "kasjer dupa, gender, LGBT".\nkawa_poranna1 Re: Tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształc 05.10.20, 21:06\nPora się zastanowić, czy na pewno EU ma obowiązek tuczyć swoich wrogów.\nBo co mniemać o pisowcach, które tylko łapy po pieniądze wyciąga, ale ani myśli choćby podziękować, to już wiadomo.\nPisowcy kradną te fundusze EU licząc, że ich nie rozliczą bo są z PiSu, bo są z tej biednej i bezsilnej Polski okradanej bezczelnie przez pisowców, że tam tak będzie jak jest w Polsce.\nszwampuch58 Re: Tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształc 05.10.20, 21:32\nInstytut Polskiej Nienawisci ma wykształcenie:\npies.na.czarnych Re: Tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształc 05.10.20, 22:06\nPisi słyszą dzwony, ale nie wiedzą, w którym kościele dzwoni.\npies.na.czarnych Re: Tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształc 05.10.20, 22:09\nJaki znowu zerwał się z łańcucha\nkawa_poranna1 Re: Tak już jest, kiedy pisowiec nie ma wykształc 05.10.20, 23:46\n> Jaki znowu zerwał się z łańcucha\nNiemiecki zwrot frazeologiczny "jemanden aushungern lassen", którym posłużyła się Katharina Barley.\nPisowcy ni w ząb bo to po niemiecku, w obcym dla nich języku.\nA było się uczyć gdy do szkoły ich gonili.\nNawet teraz, płaszczą te swoje zatłuszczone dupy na dwóch siedzeniach jak Lech Kaczyński a obcego języka się nie uczą.\nNaturalna maseczka na włosy z łupieżem:(


Model organizacyjnego uczenia się – przedstawić i opisać\nCharakterystyka perspektyw organizacji uczącej się\nPojedyncza i podwójna pętla uczenia się – na czym polega, jakie są różnice\nWpływ kultury organizacji na organizację uczącą – charakterystyka wybranego modelu\nKoncepcja nawigatora Skandii w pomiarze kapitału intelektualnego\nModel kapitału intelektualnego i fazy jego rozwoju\nFunkcje sprawozdawczości kapitału intelektualnego\nMetody pomiaru kapitału intelektualnego charakterystyka wybranej metody\nPoziomy kompetencji w organizacji uczącej się, definicja kluczowych kompetencji\nMacierz kompetencji – schemat, interpretacja\nModel oceny zdolności organizacji z perspektywy kluczowych kompetencji\nLepkość wiedzy i wiedza wyciekająca\nPrzedsiębiorstwo oparte o wiedzę – charakterystyka\nSkładowe modelu Systemu Zarządzania Wiedzą\nEtapy implementowania Systemu Zarządzania Wiedzą – charakterystyka jednego etapu Z kim się dzielić\nKluczowe procesy w Systemie Zarządzania Wiedzą – charakterystyka jednego procesu\nDzielenie się wiedzą i jej upowszechnianie\nNarzędzia informatyczne wspomagające systemy zarządzania wiedzą – charakterystyka wybranego narzędzia Zarządzanie dokumentami\nSystem preselekcji danych\nSystem oceny i wartościowania dokumentacji\nNarzędzia Workflow Management\nPojęcie organizacji uczącej się i jej cechy\nOrganizacja ucząca się koncepcja zarządzania, która ma za zadanie poprawę efektywności i sprawnej działalności organizacji. Opiera się na pewnej sumie wiedzy, którą dysponują poszczególni współpracownicy – wiedzy, która jest ciągle wzbogacana i rozwijana, a następnie udostępniania przedsiębiorstwu (Grudzewski, Hejduk, 2002)\nOrganizacja ucząca się organizacja wymagająca uczenia się od wszystkich swoich członków, po to aby przekształcać zarówno siebie, jak i otoczenie, w którym działa, stosownie do potrzeb i możliwości. (Bieniok, Głód, 2003)\nUczenie się w organizacji polega na usprawnianiu działalności dzięki większej wiedzy i lepszemu rozeznaniu w sytuacji (Fiol i Lyles 1985)\nOrganizacyjne uczenie zachodzi, gdy członkowie organizacji rewidują swoje przekonania w ten sposób, że gdy rozpoczną działanie zgodnie z nimi, to nastąpi poprawa efektywności organizacji (Huber 2004)\nOrganizacja ucząca się jest miejscem, gdzie „ludzie odkrywają ciągle na nowo, w jaki sposób tworzą otaczającą ich rzeczywistość i jak mogą ją zmieniać”. Organizacja ucząca się „ciągle rozszerza swoje możliwości kreowania własnej przyszłości”. (Senge, 2003)\n- wyróżniki organizacji uczącej\nPracownicy w organizacji nie koncentrują się tylko na swoim stanowisku lub funkcji, lecz mają poczucie odpowiedzialności za globalne wyniki pracy, przy której współdziałają. Nie ma tu miejsca na zatomizowaną, pozbawioną sensu pracę.\nSystemowe spojrzenie na świat i dostrzeganie, jak nasza działalność wpływa na świat poza granicami naszej pozycji.\nPrawdziwa aktywność to produkt naszego sposobu myślenia, a nie stan emocjonalny. Wynika ona ze zrozumienia, w jaki sposób sami przyczyniamy się do powstania swoich własnych problemów.\nUznanie, że w rzeczywistości społecznej nie występują proste relacje przyczynowo-skutkowe, a zjawiska społeczne są przeterminowane – każdy skutek ma wiele przyczyn, żadna z nich nie jest determinująca. Twórcze uczenie się organizacji jest możliwie, jeśli myślenie ludzi nie zostanie zdominowane przez pojedyncze, ulotne wydarzenia.\nUczenie się, jak obserwować powolne, stopniowe procesy, które często niosą największe zagrożenia. _ Umiejętność analizy najważniejszych procesów w firmie ponad liniami podziałów funkcjonalnych.\nBudowanie zespołów, które dobrze funkcjonują nie tylko podczas wykonywania rutynowych działań, ale także podczas złożonych, kłopotliwych czy wręcz groźnych zagadnień.\nKontekst - organizacja, w której pracownicy uczą się podczas pracy, uczenie się zależy tu od kontekstu i trudno jest zastosować sformalizowane uczenie się, np. w formie kursów.\nProcesy - organizacja, gdzie stale poprawia się istniejące procedury (pojedyncza pętla), a także ocenia się je i kwestionuje (podwójna pętla). Wiedza, którą dają procesy jest przechowywana w pamięci organizacyjnej.\nKlimat organizacyjny - w organizacji występuje klimat, który umożliwia uczenie się jednostek. Organizacja zapewnia czas i miejsce dla uczenia się, ale w rzeczywistości nie kontroluje uczenia się.\nStruktura - organizacja z elastyczną, organiczną strukturą; uczenie się jest koniecznym warunkiem dla elastyczności, a nie celem w samym sobie, struktura jest zaprojektowana tak, aby uczynić organizację jak najelastyczniejszą. Uczestnicy organizacji są zorganizowani w zespoły, struktura jest zdecentralizowana. Taka organizacja posiada strukturę uczącą się.\nArgyris i Schon (1978) opracowali koncepcję pojedynczej i podwójnej pętli uczenia się.\nPojedyncza pętla obrazuje proces uczenia się określonego sposobu wykonywania pracy. Określone zasady, cele czy plany są w tym przypadku wykonywane, nie zaś kwestionowane.\nPodwójna pętla występuje wtedy, gdy uczestnicy organizacji zadają sobie pytanie o powody, dla których pewne rzeczy są wykonywane. Podwójna pętla uczenia się wiąże się z odwagą zrewidowania czy wręcz zakwestionowania przyjętych praktyk. Jej następstwem jest możliwość odejścia od strategii, którą dotychczas stosowała organizacja.\nPostawy liderów w organizacji uczącej się\nTradycyjny pogląd na przywództwo jest oparty na założeniach ludzkiej bezsilności i braku osobistej wizji – niedostatkach zwykłych ludzi, na które mogą coś poradzić tylko nieliczni, wielcy przywódcy. Nowy pogląd na rolę przywództwa w organizacji uczącej się skupia uwagę na innych zadaniach liderów, którzy powinni być: projektantami, gospodarzami i nauczycielami. Menadżerowie są zatem\nodpowiedzialni za budowanie organizacji, w której pracownicy nieustannie rozszerzają swoje możliwości, określają wizje, ku którym zmierzają i ulepszają wspólne modele myślowe – oznacza to, że liderzy są odpowiedzialni za organizacyjne uczenie się\nPunktem wyjścia zmian w postawach kierowników jest spojrzenie na wyższe aspekty natury ludzkiej i stwierdzenie, że „jeśli chce się tworzyć organizacje bardziej zgodne z naturą ludzką, trzeba budować organizacje uczące się”, rola zaś liderów to budowanie środowiska opartego na wartościach. Jest to zaprzeczenie środowiska politycznego, w którym buduje się koalicje dla uzyskania i utrzymania władzy.\nZarządzanie organizacją uczącą się wymaga od menadżerów umiejętności przewodzenia, stworzenia wizji rozwoju, przekonania członków organizacji o słuszności obranego kierunku działania, skutecznego wdrożenia zmian, profesjonalizmu.\nLider organizacji uczącej się dba o atmosferę zaufania i szacunku w relacjach z pracownikami i zachęca pracowników do samodzielności i wspiera pracę zespołową opartą na wzajemnym szacunku, otwartości i zaufaniu.\nRodzaje uczenia się od konkurenta:\nUczenie się deskryptywne, czyli opisowe, które dotyczy konkretnego rywala.\nUczenie się przez porownania jest możliwe wówczas, gdy można porównywać z sobą co najmniej dwóch konkurentów (podobnych do siebie lub przeciwstawnych).\nUczenie się poszerzające zakres wiedzy, które ma na celu pozyskiwanie wiedzy nie tylko o konkurentach, lecz także o jak najszerszym otoczeniu organizacji.\nPrzezwyciężając bariery w zarządzaniu wiedzą, podejmuje się następujące działania:\nZapewnianie szkolenia z zakresu nowych kwalifikacji.\nUdzielanie pracownikom dni wolnych po szczególnie trudnym okresie pracy.\nWysłuchanie i służenie pomocą emocjonalną.\nZapewnienie fachowej pomocy psychologicznej oraz pomocy merytorycznej\nObszar finansowy obejmuje dane i wskaźniki finansowe, odzwierciedlające przeszłość organizacji.\nObszar procesów i obszar związany z klientami koncentrują się na bieżącej działalności spółki. Wskaźniki zawarte w obszarze rozwoju mierzą, jak przedsiębiorstwo przygotowuje się do przyszłości.\nW centrum modelu umieszczono obszar ludzki, ktory scala pozostałe elementy.\nW Skandii, równolegle do Nawigatora, wypracowano schemat wartości przedsiębiorstwa. Początkowo opracowano model kaskadowy, gdzie w ramach kapitału intelektualnego wyodrębniono: kapitał ludzki i kapitał strukturalny.\nKolejna wersja modelu obrazującego kapitał intelektualny Skandii obejmowała trzy następujące czynniki składowe, którymi są:\nKapitał ludzki. Obejmuje on know-how, umiejętności, zdolności i doświadczenia członków organizacji.\nKapitał organizacyjny. Dotyczy on metod, technik i sposobów ulepszających efektywność i wydajność procesów. Obejmuje on również kulturę organizacyjną przedsiębiorstwa, która wytwarza specyficzny dla danej jednostki zbiór wartości i norm oraz wzorców postaw i zachowań. W tej kategorii kapitału mieści się również innowacyjność organizacji. Narzędziem pomocnym w zarządzaniu kapitałem organizacyjnym jest analiza łańcucha wartości.\nKapitał związany z klientami. Odnosi się on w głównej mierze do relacji przedsiębiorstwa z klientami.\nFazy rozwoju kapitału intelektualnego:\nWizualizacja – model przedstawiający obszary, w których powstaje wartość firmy.\nZarządzanie wiedzą poprzez wzmacnianie kapitału intelektualnego – proces ten obejmuje poszukiwanie utalentowanych pracowników, motywowanie pracowników do bardziej twórczego działania.\nPrzekształcanie wiedzy w informację posiadającą skodyfikowany zapis, czyli kodyfikowanie wiedzy poprzez transformację kapitału ludzkiego w kapitał strukturalny tak, aby nawet w przypadku odejścia niektórych pracowników z przedsiębiorstwa określona wiedza, np. o danych procesach, pozostała w firmie.\nInwestycje w kapitał strukturalny, mające na celu jego wzmocnienie.\nSprawozdawczość kapitału intelektualnego spełnia następujące kluczowe funkcje:\nPotwierdza zdolność organizacji do realizacji nowych celów. Planowanie strategiczne i ustanawianie celów czasem kończą się niepowodzeniem nie ze względu na błędny plan, ale ze względu na to, że organizacja zbyt późno zdaje sobie sprawę z tego, że nie posiada zasobów aktywów niematerialnych niezbędnych do osiągnięcia sukcesu.\nPlanuje badania i rozwój. Audyt kapitału intelektualnego pozwala zrozumieć przedsiębiorstwu, jakie są prawdziwe źródła przewagi konkurencyjnej i obszary generowania wartości dodanej.\nDostarcza informacji dla programów reengineeringu. Podczas realizacji procesu reengineeringu żaden element kapitału intelektualnego nie może zostać utracony w sposób niezamierzony, gdyż mogłoby to pozbawić daną organizację wartościowych umiejętności.\nKoncentruje się na edukacji organizacyjnej i programach szkoleniowych. Dostarcza informacji, odnośnie do rzeczywistej wydajności szkoleń oraz które z tych szkoleń były chybione i bezwartościowe. Umożliwia to dokonanie zmian w programach szkoleniowych, aby były one w najwyższym stopniu efektywne i wzmacniające aktywa firmy.\nOcenia wartość przedsiębiorstwa. Daje wiedzę o niematerialnych aktywach, która może być wykorzystywana do rozwoju aktywów materialnych.\nRozszerza pamięć organizacji. Instytucjonalna pamięć przedsiębiorstwa należy do niematerialnych aktywów i jest pomocna w zidentyfikowaniu głównych zasobów i kompetencji.\nFunkcją systemu pomiaru efektywności kapitału intelektualnego jest umożliwienie właściwej oceny decyzji o alokacji zasobów, poprzez zamianę opinii, iŜ „dział personalny jest tylko centrum kosztów, które należy redukować”.\nWspółczynnik Stassmana Formuła matematyczna tego wskaźnika jest następująca:\nProduktywność informacyjna = Zwrot na zasobach intelektualnych/Koszty zarządzania\nWe wzorze zwrot na zasobach intelektualnych jest rozumiany jako różnica pomiędzy zyskiem po opodatkowaniu a kosztami kapitału.\nWskaźnik Q (zaproponowany przez Jamesa Tobina), jest stosunkiem rynkowej wartości przedsiębiorstwa do kosztu odtworzenia jego aktywów materialnych. Przeprowadzone tą metodą badania, wykonane w kilkunastu krajach Europy Zachodniej przez firmę Warson Wyatt Partners, wykazały miedzy innymi, że dwie dekady temu dla większości europejskich przedsiębiorstw wskaźnik Tobina wynosił w granicach 1, obecnie w większości firm, szczególnie zaś w wiodących przedsiębiorstwach, wskaźnik Tobina Q wynosi ponad 2, co oznacza coraz większy udział aktywów niematerialnych w generowaniu wartości danego przedsiębiorstwa.\nMiarą opisującą rozwój organizacji w kontekście efektywności jej kapitału intelektualnego jest PVA (people value added) – ludzka wartość dodana. PVA mierzy wartość ekonomiczną tworzoną przez organizację w odniesieniu do inwestycji (poniesionych kosztów) w pracownika. Wskaźnik ten stanowi iloraz EVA (economic value added) – ekonomicznej wartości dodanej (zaproponowana przez Stewarda miara wartości dodanej przedsiębiorstwa) i skapitalizowanej wartości kosztów pracownika.\nKapitał intelektualny przedsiębiorstwa można wyrazić również jako różnicę pomiędzy jego wartością rynkową ustaloną podejściem dochodowym lub multiplikacyjnym a wartością księgową kapitału własnego przedsiębiorstwa. Różnicę tę może obrazować wskaźnik Cena/Wartości księgowej (Price/Book Value). Rynek kapitałowy wycenia niematerialne aktywa, niemniej jednak nie ma wypracowanych procedur, które mogą pozwolić na ocenę i analizę porównawczą tych wielowymiarowych zasobów, implikuje to potrzebę budowy sformalizowanej metody oceny kapitału intelektualnego i jego elementów składowych.\nMnożnik kapitału intelektualnego (IC Multiplier), którego formuła matematyczna to iloraz kapitału strukturalnego i kapitału ludzkiego. Jeśli mnoŜnik (IC Multiplier) przyjmuje wartość większą od jedności, to oznacza, że firma ma silny kapitał strukturalny, który stanowi „trampolinę” (springboard effect) dla rozwoju poszczególnych osób i ich indywidualnych talentów, zaangażowanych w danym przedsiębiorstwie. Zatem, silny kapitał strukturalny, obejmujący między innymi kulturę organizacyjną, stanowi infrastrukturę podtrzymującą i umożliwiającą rozwój potencjału tkwiącego w kapitale ludzkim. Gdy omawiany współczynnik jest mniejszy od jedności, oznacza to, że w danym przedsiębiorstwie nie ma wypracowanych właściwych mechanizmów dzielenia się wiedzą, ponadto taka organizacja jest narażona na silną erozję kapitału intelektualnego w przypadku odejścia z firmy grupy wartościowych pracowników.\nStrategiczną Kartę Wyników zaproponowaną przez Kaplana i Nortona jest jednym z holistycznych narzędzi zarządzania organizacją.\nJest to systemem zarządzania i monitorowania działalności przedsiębiorstwa i jednocześnie stanowi propozycję rozwiązania problemów, dotyczących wymierności aktywów niematerialnych.\nPunktem wyjścia jest tutaj tworzenie organizacji zorientowanej na umiejętną realizację strategii poprzez dopasowanie i ukierunkowanie wszystkich zasobów, tych materialnych i niematerialnych, na strategię.\nStrategiczna Karta Wyników analizuje przedsiębiorstwo z czterech rożnych perspektyw: finansowej, klienta, operacyjnej, innowacyjnej Strategiczna Karta Wyników wychodzi poza ramy tradycyjnej sprawozdawczości finansowej i w usystematyzowany sposób opisuje strategię firmy, podkreślając konieczność ukierunkowanego zarządzania kapitałem intelektualnym.\nPrzykładowe mierniki Strategicznej Karty Wyników\nKoncepcja Nortona i Kaplana jest bliska zagadnieniom zarządzania wiedzą w organizacji, w ich rozumieniu celem Knowledge Management jest „systematyczne szukanie, rozumienie, dzielenie się i wykorzystywanie wiedzy w celu tworzenia wartości”.\nZarządzanie wiedzą musi być powiązane i zgodne ze strategią przedsiębiorstwa. Propozycje strategii zarządzania wiedzą, z uwagi na strategiczne priorytety firmy, przedstawia tabela.\nModel spirali wiedzy\nModel ten opiera się na podziale wiedzy na dwie kategorie:\nwiedzę utajoną – cichą (ticit knowledge)\nwiedzę jawną – formalną (explicite knowledge).\nWiedza cicha ma charakter kognitywny, odzwierciedlający się w tradycyjnych przekonaniach, paradygmatach, schematach i modelach mentalnych.\nWiedza jawna stanowi tę część wiedzy cichej, którą udało się usystematyzować.\nWiedza formalna przejawia się w procedurach, regulaminach i określonych zasadach postępowania. Wzajemne oddziaływanie pomiędzy wiedzą utajoną i jawną prowadzi do powstania nowej wiedzy w\nOrganizacyjne tworzenie wiedzy obejmuje cztery procesy: socjalizację, artykulację, kombinację i internalizację.\nPomiędzy wskazanymi dwoma rodzajami wiedzy zachodzą następujące rodzaje\nOd wiedzy ukrytej do ukrytej – socjalizacja – budowa wiedzy cichej „współodczuwalnej”. Socjalizacja rozpoczyna się od budowania zespołu, w którym ludzie dzielą się swoim doświadczeniem i sposobem myślenia. Pomocne tu jest reżyserowanie nieformalnych zebrań, podczas których można prowokować dyskusje w formie „burzy mózgów”.\nOd wiedzy ukrytej do dostępnej – eksternalizacja – transponowanie wiedzy cichej w wiedzę pojęciową. Na tym etapie można wykorzystać, przykładowo, „inkubatory koncepcji”, które gromadzą opinie klientów i ekspertów z danej branży.\nOd wiedzy dostępnej do dostępnej – kombinacja – zachodząca w obrębie wiedzy usystematyzowanej. Wiedza sformułowana przez zespół jest łączona z wiedzą spoza zespołu i z istniejącą bazą danych.\nOd wiedzy dostępnej do ukrytej – internalizacja – dostarczanie wiedzy operacyjnej. Pracownicy przekazują sobie dostępną wiedzę, by rozbudować swoją własną wiedzę ukrytą.\nWyróżnia się dziesięć strategii zarządzania wiedzą, które odwołują się do opracowanej przez niego koncepcji kapitału intelektualnego. Koncepcja ta wyodrębnia trzy grupy aktywów niemierzalnych:\nSystemowe relacje pomiędzy wyodrębnionymi grupami aktywów prowadzą do określenia dziesięciu strategii zarządzania wiedzą:\ntransfer wiedzy pomiędzy indywidualnymi osobami,\ntransfer wiedzy w kierunku od indywidualnych osób do zewnętrznej struktury,\ntransfer wiedzy w kierunku od zewnętrznej struktury do indywidualnych osób,\ntransfer wiedzy w kierunku od indywidualnych kompetencji do wewnętrznej\ntransfer wiedzy w kierunku od wewnętrznej struktury do indywidualnych\ntransfer wiedzy w obrębie wewnętrznej struktury,\ntransfer wiedzy w kierunku od zewnętrznej struktury do wewnętrznej struktury,\ntransfer wiedzy w kierunku od wewnętrznej struktury do zewnętrznej struktury,\ntransfer wiedzy w obrębie zewnętrznej struktury,\nmaksymalne tworzenie wartości – postrzeganie holistyczne.\nPoziom pierwszy: osobowość, doświadczenie życiowe, wiedza ogólna, aspiracje życiowe, wartości każdego pracownika, stanowiące bazę budowania szeroko pojętego sukcesu osobistego.\nPoziom drugi: wiedza, doświadczenie zawodowe i umiejętności każdego pracownika niezbędne w konkretnej pracy, będące fundamentem sukcesu zawodowego.\nPoziom trzeci: unikalne kluczowe kompetencje organizacji, wyznaczające miejsce przedsiębiorstwa na rynku i mogące być podstawą jego strategii rozwoju.\nKompetencje pracownika definiowane jako cechy pracownika, które tkwią u podstaw efektywnego działania lub zachowania w pracy.\nW literaturze kompetencje przedsiębiorstwa są rozumiane jako unikalne cechy organizacji, które należy budować i podtrzymywać poprzez kombinację wiedzy, technologii i procesów.\nM. Bratnicki proponuje definicję kompetencji, rozumianej jako możliwość integrowania technicznej, menadżerskiej i innej wiedzy eksperckiej, ze zdolnościami i procesami. Kompetencje te odnoszą się do poziomu całego przedsiębiorstwa i mają bardziej charakter strategiczny niż operatywny. Ich głównym celem jest umożliwienie realizacji zamierzeń strategicznych.\nKluczowe kompetencje przedsiębiorstwa są również przedstawiane jako wiązki zasobów, procesów i zdolności leżących u podłoża przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa. Kompetencje umożliwiają\nprzedsiębiorstwu między innymi: dotarcie do ważnych rynków lub segmentów rynkowych, oferowanie klientom wartości dodanej, obniżanie kosztów, tworzą sieć zewnętrznych i wewnętrznych powiązań.\nKluczowe kompetencje utrudniają lub wręcz uniemożliwiają naśladowanie przez konkurencję. Umożliwiają realizowanie strategii przedsiębiorstwa, która polega na tworzeniu wyjątkowej i cennej pozycji, wiążącej się z unikalnym, zindywidualizowanym zbiorem czynności.\nJednym ze sposobów opisu kompetencji organizacji oraz odnoszonych do nich strategii jest tak zwana macierz kompetencji\nSłuży ona do określenia wpływu poszczególnych obszarów wiedzy na zarządzanie przedsiębiorstwem.\nPo dokonaniu oceny przeprowadza się identyfikację i testowanie kompetencji, a następnie ocenę pozycji przedsiębiorstwa.\nMetodologia ta prowadzi między innymi do poszukiwania kompetencji w organizacji lub do podjęcia działań w celu ich kreowania, kształtowania lub rozbudowywania.\nIstotą strategii jest stworzenie wyjątkowej i cennej pozycji, opierającej się na unikalnych kompetencjach.\nRdzeń modelu kompetencji stanowią zasoby. W realiach gospodarki opartej na wiedzy i innowacyjności kluczowe znacznie mają zasoby niematerialne. W dalszej kolejności zasoby i procesy kreują zdolności, one z kolei są źródłem kompetencji przedsiębiorstwa, co w konsekwencji pozwala\nuzyskiwać przewagę konkurencyjną. Zatem, sukcesy przedsiębiorstwa są uzależnione od wiedzy stanowiącej podstawę kompetencji, a efektywność przedsiębiorczości strategicznej jest uzależniona od budowania i wykorzystywania kompetencji organizacji w procesie uczenia się w działaniu.\nZ przeprowadzonych badań wynika, że przewaga strategiczna przedsiębiorstw budowana na kluczowych kompetencjach odwołuje się do zasobów organizacji. Zasoby organizacji uczącej się tworzą, w ramach jej struktury wewnętrznej, dwie podstawowe wartości: indywidualne kompetencje oraz narzędzia i procesy.\nLepkość wiedzy to jej wartość jako źródła przewagi konkurencyjnej oraz jednocześnie ogromny problem w przypadku prób współdzielenia wiedzy wewnątrz organizacji.\nPoprzez lepkość należy rozumieć trudność przeniesienia określonych rozwiązań w inne środowisko.\nLepkość wiedzy może tłumaczyć, dlaczego tak trudno kupić wiedzę kupując ludzi.\nLudzie oraz ich wiedza są wtopieni w kontekst i kulturę organizacji. Przeniesienie ich w inne środowisko może spowodować, że nie będą już w stanie wykorzystywać swojej wiedzy w taki sposób, w jaki robili to wcześniej.\nStąd wielkie przedsiębiorstwa nie ukrywają swojej działalności, nie chronią się przed wizytami konkurencji. Pewnych rzeczy (w tym wiedzy) nie da się po prostu wynieść z organizacji.\nPowiązania ludzi w ich środowiskach pozaorganizacyjnych są często dużo silniejsze niż wewnątrz organizacji.\nWiedza jest w głowach ludzi, którzy często chętniej komunikują się z innymi na spotkaniach towarzyskich.\nKontakty osobiste wpływają bardzo pozytywnie na wymianę wiedzy, w przypadku kontaktów pracowników konkurujących ze sobą przedsiębiorstw może dochodzić do istotnych zagrożeń dla utrzymania oryginalności pomysłów. (Stąd np. małżeństwa pracowników konkurujących ze sobą organizacji często są niechętnie widziane przez zwierzchników).\nProblem wiedzy wyciekającej to także problem pracowników odchodzących z organizacji. O ile wiedza jawna, będąca w ich posiadaniu, może być stosunkowo łatwo skodyfikowana, to wiedza ukryta, którą dysponują, jest zasobem, którego nie da się w prosty sposób odtworzyć (np. poprzez dokształcenie odpowiednich pracowników).\nDlatego w przypadku, gdy pewne procesy w organizacji wymagają udziału wiedzy ukrytej pracowników, należy dokładnie im się przyjrzeć i postarać odpowiednio zabezpieczyć przed ewentualną utratą krytycznych pracowników (np. poprzez outsourcing wybranych zadań).\nJest to organizacja, której produktem jest wiedza (głownie wiedza naukowa) - a więc logiczny OPIS rzeczywistości.\nPrzedsiębiorstwa te to firmy konsultingowe, firmy produkujące oprogramowanie, firmy badawcze.\nStanowią grupę organizacji najsilniej wykorzystujące wiedzę swoich pracowników i tym samym najbardziej dynamicznie eksplorujące nowe zjawiska.\nIstnieje ponadto cała grupa przedsiębiorstw, które wykorzystują OPIS-y rzeczywistości do osiągania własnych celów biznesowych. Firmy te mogą ale nie muszą sprzedawać na zewnątrz wiedzy. Do nich zaliczają się np.: banki, instytucje finansowe, firmy produkujące zaawansowane urządzenia inżynierskie.\nUjednolicenie standardów formatu przechowywania wiedzy\nWprowadzanie wiedzy do systemu w określonym formacie\nFormatowanie wiedzy z innych formatów\nMechanizmy walidacji zgodności (spójności logicznej) wiedzy\nAnaliza zasobów wiedzy w skali organizacji\nIdentyfikacja stanu wiedzy i braków wiedzy\nIdentyfikacja wiedzy specyficznej, będącej przewagą konkurencyjną firmy\nPobór wiedzy z zewnętrznych źródeł wiedzy\nAnaliza ekonomicznego aspektu transferu wiedzy\nAnaliza potrzeb informacyjnych i kosztów uzyskania wiedzy\nAnaliza aspektu czasu rozwoju wiedzy w organizacji\nPrecyzyjne dystrybuowanie wiedzy do osób zyskujących przyrost wiedzy właściwej z punktu widzenia zarządzania organizacją (ekonomika wiedzy).\nMechanizmy selekcji i organizacji wiedzy organizacji i wiedzy dostępnej z otoczenia organizacji\nMechanizmy badania stanu wiedzy pracowników\nMechanizmy doprowadzające właściwą wiedzę do właściwych osób (oceniające przydatność wiedzy dla poszczególnych osób)\nMechanizmy symulacji i testowania proponowanych rozwiązań\nNarzędzia wyboru optymalnych rozwiązań\nOptymalizacja zasobów wiedzy w skali organizacji\nMechanizmy zwiększania wydajności istniejącej wiedzy organizacji (agregacja wiedzy, porządkowanie i walidacja wiedzy)\nEtapy implementowania Systemu Zarządzania Wiedzą – charakterystyka jednego etapu\nZ kim się dzielić?\nPowyższe pytanie, stanowi jedną z najtrudniejszych decyzji, które musi podjąć firma podczas implementacji SZW.\nSystemy te mogą ofiarować wiedzę do odbiorców wewnętrznych jak i mogą być zaprojektowane tak, by moc udostępniać wiedzę na zewnątrz.\nSystemy przekazujące wiedzę wewnątrz firmy służą głownie temu, by:\naktualna działalność firmy była wykonywana sprawniej, lepiej, szybciej i taniej\npracownicy bezpośrednio kontaktujący się z klientami byli wyposażeni w wiedzę najwyższej jakości.\nTo właśnie te motywy przyczyniły się do rozwoju SZW w firmach doradczych na początku lat 1990.\nFirmy takie, jak Artur Andersen czy Cap Gemini Ernest & Young, zaczęły udostępniać systemy ofiarujące wiedzę na zewnątrz tak, by klienci mieli dostęp do fachowej wiedzy oferowanej przez te firmy on-line.\nZewnętrzne dzielenie się wiedzą niesie ze sobą większe ryzyko niż dzielenie się wiedzą wewnątrz firmy.\nChodzi tutaj m.in. o kwestie tajności dokumentów czy praw autorskich do nich.\nNiemniej jednak, w parze z tymi wadami idą też pewne korzyści. Wielu analityków twierdzi, że w ciągu najbliższych lat nastąpi rozwój tego typu systemów tak, że będą one swoimi usługami obejmowały:\nnie tylko pracowników,\nale także dostawcw,\npartnerów biznesowych i przede wszystkim\nFirmy konsultingowe na to pytanie odpowiedzą jednogłośnie – wiedzę ekspertów potrzebną klientom.\nZaawansowane, ogólnofirmowe programy służące dzieleniu się wiedzą powstają głownie w firmach, w których wiedza jest postrzegana jako główny produkt/usługa oferowana na rynku, a także wówczas, gdy firma posiada swoje oddziały w wielu miejscach świata.\nPytanie „co dzielić” oznacza pytanie nie tylko o rodzaj wiedzy, ale także o jej jakość.\nPodczas projektowania SZW, ważnym jest stworzenie systemu pozwalającego na ocenę wiedzy tak, by przedstawiała ona sobą określoną jakość.\nNiektóre systemy nie rozróżniają rożnych poziomów jakości, pozostawiając tę kwestię ocenie użytkownika.\nInne z kolei - głownie systemy zewnętrzne – dokładnie określają, czy materiał został oficjalnie zaakceptowany tak, że użytkownicy mogą polegać na jego jakości.\nWiększość SZW pozwala także na przeglądanie obiecujących pomysłów, które dotychczas nie zostały jeszcze oficjalnie zaakceptowane i w tym sensie nie są jeszcze wiedzą.\nNa SZW można spojrzeć w wymiarze zbierania wiedzy i łączenia ludzi. Wymiar łączenia oznacza łączenie ludzi potrzebujących określonego typu wiedzy z tymi, którzy tę wiedzę posiadają i w ten sposób wytwarzanie warunków do rozwoju wiedzy.\nŁączenie ludzi stanowi bardzo ważną kwestię, ponieważ wiedza jest ucieleśniona w głowach pracowników oraz stosunkach wewnątrz i pomiędzy organizacjami.\nInformacja staje się wiedzą w momencie, kiedy została zinterpretowana i uznana przez daną osobę wedle jej rozumienia danego problemu.\nDla przykładu help-desk może być niezwykle przydatny do łączenia ludzi i oferowania im szybkich odpowiedzi na zadawane pytania.\nOrganizacyjna „Księga ekspertów” (tzn. „Kto jest kim”, wskazująca kto w jakiej dziedzinie wiedzy się specjalizuje) może pomoc łatwiej łączyć się pracownikom poszukującym odpowiedzi na dany temat z ich kolegami i koleżankami posiadającymi odpowiednią wiedzę fachową.\nOrganizacja, która całkowicie skupia się na łączeniu poszukujących wiedzy i ją posiadających, a niezwracająca uwagi na potrzebę magazynowania wiedzy może być bardzo nieefektywna.\nTego typu organizacje mogą stracić wiele czasu na ponownym „wynajdywaniu koła”, a co za tym idzie, implementacja SZW będzie w takim przypadku bezcelowa.\nWażna jest wewnętrzna i zewnętrzna przejrzystość zasobów wiedzy.\nBrak przejrzystości prowadzi do:\nPodejmowania nieuzasadnionych decyzji\nNiepotrzebnego powielania danych\nKontakty z firmami konkurencyjnymi\nKontakty z firmami partnerskimi\nZatrudnienie zewnętrznych ekspertów\nPrzejmowanie całych firm o dużym potencjale innowacyjnym\nUzupełnia pozyskiwanie wiedzy z zewnątrz.\nOraz: działania kadry kierowniczej, zmierzające do wytworzenia możliwości, które dotychczas nie były dla firmy dostępne.\nNajczęściej chodzi tu o prowadzenie badań rynkowych oraz przedsięwzięcia działu ds. badań i rozwoju.\nPojedyncze, wyizolowane informacje lub umiejętności zostają przekształcone w zasoby wiedzy organizacyjnej.\nZanim zaczniemy, musimy odpowiedzieć:\nKto powinien wiedzieć? Jak dużo? Na jaki temat? Kto ma co robić i w jakim zakresie?\nW jaki sposób usprawnić proces rozpowszechniania wiedzy?\nNależy też odpowiedzieć sobie na pytanie, w jaki sposób wiedza pojedynczego pracownika staje się wiedzą całej organizacji.\nNawet najsprawniejsza lokalizacja i udostępnienie wiedzy nie gwarantują poprawnego jej wykorzystania.\nWażne jest pełne wykorzystanie zasobów intelektualnych przedsiębiorstwa, w tym patentów i licencji.\nNarzędzia informatyczne wspomagające systemy zarządzania wiedzą – charakterystyka wybranego narzędzia\nZarządzanie dokumentami jest:\ndystrybucją dokumentów do odpowiednich osób\nfragmentem funkcjonalności dotyczącej ekonomiki wiedzy.\nJest to najczęściej nisko-abstrakcyjny (transakcyjny) moduł, transferujący zwykle obiekty obróbki umysłowej w firmie na zasadzie transferu obiektu pracy.\nOsoby reprezentujące odpowiednie rodzaje posiadanej wiedzy dodają do transferowanych dokumentów elementy wynikające z ich doświadczeń.\nBudowanie map wiedzy\nWydaje się ze podjęto już próby unifikacji wiedzy w skali całej firmy.\nMapy wiedzy to ciekawy model prezentacji, który zyskując w przyszłości możliwości integracyjne i wyszukiwawcze może stać się platformą zapisu wiedzy w skali globalnej\nJest ambitniejszą formą selekcji wiedzy pod kątem określonych preferencji pracowników.\nJego słabym punktem jest wciąż niedoskonałe dopasowanie wiedzy użytkownika z wiedzą przezeń prezentowaną.\nWina jest po stronie systemów czynnie analizujących wiedzę pracownika (a właściwie ich braku) .\nDopasowanie źródeł wiedzy i jej odpowiedniego transferu w czasie dla odpowiedniego pracownika spełniałoby warunek ekonomiki wiedzy postawiony w funkcjonalności teoretycznej.\nRozumiany tradycyjnie nie jest składnikiem odróżniającym systemy zarządzania wiedzą od tradycyjnych systemów bazodanowych .\nSpełnia jednak podstawową rolę w systemach ZW.\nJako element systemu wyszukiwawczego i porządkującego dokumenty, jest to podstawowe narzędzie klasyfikujące wiedzę.\nSystem komunikacji on-line\nJako składowa systemów ZW jest istotnym elementem procesu dystrybucji wiedzy. System taksonomii dokumentów\nHierarchia i nazewnictwo dokumentów (dokumenty są typowym elementem zapisanej wiedzy) są składowymi systemu teoretycznego.\nSystemy oceny dokumentacji są zgodne z potrzebą selekcji wiedzy.\nPodsystem tego rodzaju jest jednym z warunków funkcjonowania systemu ZW.\nChodzi o komunikację z wiedzą ekspercką – zwyczajowo zawartą w umysłach specjalistów.\nJest to tylko inaczej nazwany kanał specjalistycznej (a tym samym drogiej) wiedzy, możliwej do otrzymania przez pracowników firmy.\nOmija się tym samym koszt budowy modułu oceniającego wiedzę pracowników zrzucając obowiązek ten na samych pracowników.\nBrak optymalizacji wykorzystania wiedzy organizacji powoduje zwiększenie koszów pozyskania wiedzy specjalistycznej (nie dociera się do zasobów wiedzy już posiadanych w firmie).\nDzisiejsze systemy informatyczne nie mogą istnieć bez chociażby szczątkowej integracji z postronnymi aplikacjami.\nWynika to z samej struktury systemów informacyjnych, posiadających całą sieć kanałów informacji z ich otoczeniem.\nFunkcjonalność ta jest w związku tym ogólną cechą dobrze skonstruowanych systemów informatycznych (także tych mających zarządzać wiedzą).\nFunkcje projektowania przepływu pracy mogą być przydatne w zarządzaniu wiedzą tylko w przypadku gdy istnieje jednoznaczne powiązanie pomiędzy rodzajem projektowanej pracy a wiedzą magazynowaną w systemie.\nOznacza to że Narzędzie Workflow Management mają sens w kontekście metod zarządzania wiedzą tylko w organizacjach produkujących wiedzę np.: firmach konsultingowych i instytucjach finansowych.\nWorkflow management jest wtórną funkcjonalnością związaną jedynie pośrednio z systemem typu ZW.\nJako platforma nauczania pracowników – a więc pochodna portalu korporacyjnego (odpowiedzialnego za prawidłowe informowanie pracowników) – ma jak najbardziej uzasadnione zastosowanie.\nProblemem jest, analiza zasobów wiedzy pracowników i elementów projektowania rozwoju wiedzy pracownika, zgodnego z potrzebami organizacji.\nSemestr II -> Przedsiębiorczość i zarządzanie wartościami


Tłumaczenia specjalistyczne Katowice. Pism sądowych. Profesjonalni tłumacze. Najlepsze ceny! - Centrum Lingwistyczne Krzysztof Pasiewicz\nCentrum Lingwistyczne Krzysztofa Pasiewicza to specjaliści z zakresu tłumaczeń specjalistycznych, świadczący swoje usługi w całej Polsce, między innymi w Katowicach. Oferujemy Państwu następujący zakres tematyczny:\nDbając o Państwa czas oraz prywatność, wszystkie tłumaczenia wykonują nasi etatowi pracownicy – nie zlecamy nic na zewnątrz. Dbamy o wysoką jakość realizacji usługi, dlatego od lat korzystamy ze sprawdzonego systemu weryfikacji poprawności tłumaczeń.\nNie pobieramy dodatkowych opłat za tłumaczenia specjalistyczne, ani za przyspieszoną realizację usługi. Stałym klientom prywatnym oraz biznesowym oferujemy atrakcyjne zniżki i programy partnerskie.\nTłumaczenia specjalistyczne świadczymy także za pomocą naszego biura tłumaczeń online. Dzięki dostępnej na naszej stronie internetowej bazie dokumentów klient może zlecić tłumaczenie, nie wychodząc z domu – wystarczy wybrać odpowiedni dokument, załączyć skan i uiścić opłatę, a tłumaczenie zostanie dostarczone przesyłką pocztową lub kurierem. Serdecznie zachęcamy do wypróbowania tego rozwiązania – gwarantuje ono wygodę oraz znaczną oszczędność czasu.\nZachęcamy Państwa do zapoznania się z pełną ofertą biura tłumaczeń w Katowicach.


Dobrzy prokuratorzy w służbie złego systemu - Maciej Zagozda instagram\nNie może być tak, że człowiek, który był w aparacie represji, dzisiaj ustala normy moralne i poucza wszystkich – powiedział w “Faktach po Faktach” Antoni Pikul, były działacz opozycji w PRL. W latach 80. pod aktem oskarżenia wobec niego – jak wynika z akt IPN – podpisał się poseł PiS Stanisław Piotrowicz, czyli mianowany przez PiS, obecny przewodniczący komisji sprawiedliwości i obrony praw człowieka.\nNie może być tak że ludzie, którzy wówczas byćmoże z dobrym sercem, służyli złemu systemowi pomocną dłonią. Nic nie usprawiedliwia czynienia zła i krzywdy drugiemu człowiekowi, nawet jeśli miałeś gołębie serce, ale służyłeś złemu panowi. Ludzie, którzy ostatecznie znaleźli się po właściwej stronie historii, mają prawo funkcjonować w kraju gdzie ludzie, którzy znaleźli się po stronie zła – są odsunięci od jakichkolwiek stanowisk.\nW [stanie wojennym] ponosiłem większe ryzyko, pomagając tym, którzy roznosili ulotki niż ci, którzy te ulotki roznosili. Wielu ludzi jest mi wdzięcznych za to, że ich osłaniałem i mocno wspierałem. Może, żeby czynić dobro, trzeba było być w takiej roli. Stanisław Piotrowicz, TVN24 – 27/11/2015\nFaktycznie było inaczej. Jak wynika z dokumentów IPN, poseł prokurator Stanisław Piotrowicz, w czasach reżimu komunistycznego został odznaczony brązowym krzyżem za zasługi dla totalitarnego systemu. Jak wynika z dokumentów człowiek, który jest dzisiaj twarzą walki z trybunałem konstytucyjnym.\nZa skuteczne aresztowania i oskarżenia działaczy Solidarności walczących o wolność i demokrację, prokurator Piotrowicz w IV RP został przewodniczącym (komunistycznej) sprawiedliwości i twarzą (komunistycznych) praw człowieka, czyli ich kompletnego braku. W systemie totalitarnym był gwiazdą systemu opresji, sławił się aresztowaniami działaczy wolnościowych i demokratycznych, stawiał zarzuty ludziom za działalność demokratyczną i wolnościową.\nStanisław Piotrowicz jest znakomitym posłem. Bardzo lubię słuchać jego argumentacji, bo to jest ta stara, dobra szkoła – powiedziała w “Jeden na jeden” szefowa gabinetu politycznego premiera Elżbieta Witek, pytana o posła PiS, który w latach 80. należał do PZPR i pełnił funkcję prokuratora., TVN24 21/11/2016\nWłaściwie powinniśmy podziękować za prokuratora Piotrowicza, bo stanowi on cudowną ilustrację istoty obecnej władzy. „Ambitny, pracowity i wydajny” w dziele umacniania władzy ludowej, równie ambitny i wydajny jest w dziele jej przywracania. Służy tej samej idei co 35 lat temu.\nJako reprezentant „starej dobrej szkoły”, tak jak wtedy, tylko na nieporównanie większa skalę, jest „twarzą przywracania ładu konstytucyjnego”. Jego przeszłość dla obecnej władzy ludowej nie tylko\nnie jest problemem – jest atutem. Połamany kręgosłup, plama w życiorysie – zrobi wszystko.\nJest kłamcą – ale dlaczegóż miałoby to być problemem dla władzy na kłamstwie opartej?


Salwa z 20 dział na imieniny! -\nby Wyprawy Wrakowe 23 listopada 2012 29 września 2014 043\nDzisiaj są imieny Marcina. Świętowanie zaczynamy wieczorem – na rozległym drewnianym tarasie z widokiem na morze. Oj będzie się działo! Z samego rana, chyba właśnie z okazji tych imienin, popłynęliśmy dzisiaj na szczątki absolutnie wspaniałego wraku. Wrak odkryty został w zeszłym roku przez Grega, właściciela jedynej bazy nurkowej w Sierra Leone i towarzyszącego mu nurka z Irlandii. Nie wiadomo o nim kompletnie nic. Ani jak sie nazywał statek, ani pod jaką pływał banderą, ani nawet ile setek lat temu poszedł na dno. Swój żywot zakończył przy południowym cyplu wyspy Banana Island, w bardzo trudnym nawigacyjnie miejscu, gdzie prądy zmieniają się w ułamku sekundy, a wiatry gnają jednostki na skały.\n– Kiedy się zanurzyłem poczułem, że ten wrak, to prezent na imieniny! – żartuje Marcin. Na dnie, pomiędzy wielkimi głazami spoczywało to, co zostało z dawnego okrętu wojennego – około 20 dział i trzy wielkie kotwice. Wielkie – to znaczy około 7-metrowe. Działa mają po 3-3,5 metra długości, choć zdarzają się i krótsze – zaledwie 2,5 metrowe. – Ich ilość i wiekość wskazuje ewidentnie, że mamy doczynienia z dużym okrętem wojennym – mówi Piotrek. Jakim? Ba! Oto jest pytanie!\nW ustaleniu który z władców z dalekiej Europy wypuścił swoich marynarzy na trudne wody Sierra Leone pomoże dalsza eksploracja. Zaczęliśmy ją już dzisiaj. Po raz pierwszy na tym wraku udało się nam odnaleźć fragmenty pięknej porcelany. Czarka do picia herbaty, miseczka, a prócz nich i kilka cegieł – być może z kuchni okrętowej, spod paleniska. Połamane, poprzerastane koralami, ale widać, że w czasach swojej świetności stanowiły bardzo ekskluzywną zastawę stołową. Wszystkie odnalezione dziś przedmioty jeszcze moczą się w slodkiej wodzie. Za kilka dni spróbujemy je wysuszyć i posklejać.\nJutro Marcin i Robert wracają na wrak, tymczasem Piotrek i Romek jadą do Freetown – muszą kupić kondensator do naszego kompresora, tlen i ołów, z którego odlejemy cieżarki. Biorąc pod uwagę jak dzikim miastem jest Freetown i jakie prądy „wieją” na „armacianym wraku” nie wiadomo za którą ekipę trzymać jutro mocniej kciuki!


Kim Jong Un pokierował testem pocisku balistycznego kontrolowanego przez precyzyjny system naprowadzania | Explore DPRK Polska\nKim Jong Un pokierował testem pocisku balistycznego kontrolowanego przez precyzyjny system naprowadzania\nAktywności Kim Jong UnaKim Jong Un pokierował testem pocisku balistycznego kontrolowanego przez precyzyjny system naprowadzania\nSzanowny Najwyższy Przywódca Kim Jong Un pokierował testem pocisku balistycznego wyposażonego w precyzyjny system naprowadzania.\nNa miejscu testu, obejrzał samobieżną gąsienicową wyrzutnię i pocisk balistyczny precyzyjnego naprowadzania.\nSzczegółowo zapoznał się z taktycznymi i technicznymi danymi pocisku. Wyraził zadowolenie z faktu, że jego proces przygotowania do wystrzelenia został bardziej zautomatyzowany niż w przypadku pocisków „Hwasong” i system został udoskonalony w celu skrócenia czasu startu, aby umożliwić szybkie powstrzymanie zbrojnych prowokacji wroga.\nNa stanowisku dowodzenia wysłuchał raportu o planie testu, a następnie wydał rozkaz odpalenia pocisku balistycznego.\nTest został przeprowadzony metodą strzału średniego zasięgu dla drobiazgowej zdalnej obserwacji do ostatniej fazy naprowadzania głowicy bojowej. Miał on na celu weryfikację wskaźników technicznych nowego typu precyzyjnie naprowadzanego pocisku balistycznego zdolnego do dokonania ultra-precyzyjnego uderzenia na wrogie obiekty w dowolnym miejscu oraz kontrolę niezawodności działania nowej samobieżnej gąsienicowej wyrzutni w różnych warunkach bojowych.\nPocisk balistyczny wzleciał na niebo w kierunku wschodnim, gdzie wstawał dzień i prawidłowo trafił w wyznaczony cel z odchyleniem siedmiu metrów.\nTest zweryfikował stabilność lotu pocisku balistycznego wyposażonego w kontrolowaną statecznikami głowicę bojową na aktywnym odcinku lotu oraz ponownie potwierdził dokładność systemu korekcji prędkości i stabilizacji ustawienia małym silnikiem odrzutowym na środkowym odcinku lotu.\nZweryfikował również dokładność ultra-precyzyjnego naprowadzania na odcinku ponownego wejścia w atmosferę przy pomocy bardziej precyzyjnego systemu naprowadzania w ostatniej fazie lotu. A także w pełni potwierdził charakterystykę poruszania się nowo-opracowanej samobieżnej gąsienicowej wyrzutni w różnych warunkach geograficznych i charakterystykę zautomatyzowanego procesu przygotowania do wystrzelenia pocisku.\nOglądając udany test pocisku balistycznego, Najwyższy Przywódca powiedział, że pocisk ten, który po raz pierwszy pokazany został podczas defilady wojskowej odbywającej się dla uczczenia Dnia Słońca, zdaje się być snajperską bronią precyzyjnie uderzającą w cel. Nasza Partia wysoko ceni ten sukces – powiedział, dodając: Pośród głębokiej troski i pod bezpośrednim kierownictwem naszej Partii, dziedzina badań obrony narodowej, dokonując stałego zwycięskiego postępu, jest obecnie gotowa, aby stosować ultranowoczesną naukę i technologie militarne na światowym poziomie w koreański sposób, tak jak tego chce.\nPowiedział, że ilekroć transmitowane są wiadomości o ostatnich cennych zwycięstwach KRLD, jankesi bardzo się martwią i gangsterzy z południowokoreańskiej marionetkowej armii stają się coraz bardziej i bardziej przygnębieni.\nPodkreślił potrzebę dalszego rozwoju jeszcze potężniejszej broni strategicznej w oparciu o obecne sukcesy.\nDziedzina badań obrony narodowej powinna wyraźnie pokazać potęgę naszego samodzielnego przemysłu obronnego w wieloetapowy i sukcesywny sposób według terminarza i planu działania opracowanego przez Partię – powiedział, wyrażając przekonanie, że z obecną energią dokonany zostanie jeszcze większy skok naprzód, aby wysłać jankesom większą „paczkę podarunków”.\nTowarzyszyli mu Ri Pyong Chol, Kim Rak Gyom, Kim Jong Sik, Jang Chang Ha, Jong Sung Il i Jon Il Ho.\nŹródło: KCNA (30.05.2017)\nSztokholmskie spotkanie poświęcone “zarządzaniu kryzysowemu i ograniczeniu napięcia na Półwyspie Koreańskim”\nKim Jong Un pokierował ćwiczeniami przeprowadzonymi z użyciem rakiet balistycznych\nKim Jong Un, Przewodniczący Partii Pracy Korei, Przewodniczący Komisji Spraw Państwowych KRLD i Najwyższy Dowódca Koreańskiej Armii Ludowej, pokierował ćwiczeniami przeprowadzonymi z użyciem rakiet balistycznych przez jednostki artyleryjskie Hwasong Sił…\nKim Jong Un odwiedził powiat Kwail w prowincji Hwanghae Południowe\nKim Jong Un, przewodniczący Partii Pracy Korei, przewodniczący Komisji Spraw Państwowych KRLD i najwyższy dowódca Koreańskiej Armii Ludowej, przeprowadził inspekcję terenową w powiecie Kwail, prowincji Hwanghae Południowe. Zwiedził Rewolucyjne Muzeum…\nNajwyższy Przywódca Kim Jong Un przeprowadził inspekcję terenu dotkniętego powodzią w prowincji Hwanghae Północne\nKim Jong Un, przewodniczący Partii Pracy Korei, przewodniczący Komisji Spraw Państwowych KRLD i najwyższy dowódca sił zbrojnych KRLD, przeprowadził inspekcję dotkniętego powodzią terenu wioski Taechong, leżącej w powiecie Unpha, prowincji…\nKim Jong Un odwiedził przebudowany Obóz Dzieci Mangyongdae\nKim Jong Un, Przewodniczący Partii Pracy Korei, Pierwszy Przewodniczący Komisji Obrony Narodowej KRLD i Najwyższy Dowódca Koreańskiej Armii Ludowej, odwiedził przebudowany Dziecięcy Obóz Mangyongdae. Obejrzał salę edukacji w rewolucyjnej historii,…


Ważność diagnozy dążeń rozwojowych - Publikacje - Wyjazdy integracyjne team building i spotkania firmowe\nWażność diagnozy dążeń rozwojowych\nProwadziłem cykl szkoleń, w którym osoby na szkoleniu nie znali własnych potrzeb edukacyjnych. Myśleli, iż wybierają się na wyjazd integracyjny na świeżym powietrzu. Okazało się, że byli chętni na zabawę i wiele fanu. Gdy przyjechali do sali szkoleniowej, zrozumieli, że zadania szkoleniowe będą w tradycyjnej formie. Inspirację do opracowania tego artykułu skopiowałem z takiej strony:\nW tym projekcie wzięli udział następujący uczestnicy:\nAdam – brał udział w kursach i projektach dla menedżerów, ma doświadczenie menedżerskie w dużych firmach, tata 4 dzieci. Chce rozwijać dotychczasowe doświadczenie w obszarze informatyki, nie lubi gier menedżerskich.\nElżbieta – była seminarzystką znanego mi profesora na 4 roku ekonomii, lubi zwiedzanie nowych miejsc oraz barokową odmianę występów Red Hot, pragnie nauczyć się wszystkiego z obszaru psychologii rozwojowej i kognitywnej, jej hobby to jazda na rowerze. Kocha zadania outdorowe w czasie sesji szkoleniowych.\nBartek – kierownik małego działu w firmie, pracuje w Krakowie, zaczynał studia w Rzeszowie, ma 30 lat. Lubi samochody i gry komputerowe. Zamierza dowiedzieć się teorii z zakresu psychologii rozwojowej i kognitywnej i jasnego komunikowania się.\nMarek – ma 54 lata, ostatnio rozwiódł się, uwielbia dobre filmy, zwierzęta domowe oraz krótkie wypady w góry. Za rok wybiera się na długą wyprawę w góry. Zamierza odnaleźć swoje miejsce. Gry i zabawy to dla niego strata czasu.\nUczestnicy szkolenia są bardzo od siebie różni. Na dodatek nie zrobiłem diagnozy oczekiwań rozwojowych. W rezultacie ludzie na szkoleniu byli niezadowoleni. W kolejnym poście na moim blogu zaprezentuję sprawdzone sposoby diagnozy oczekiwań edukacyjnych.\nAutor tego postu jest absolwentem kierunku historii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu i studiów podyplomowych z obszaru etnologii. Posiada certyfikat Konsultanta Kreatywności BMR. Buduje swoją karierę w Żyrardowie. Od sześciu sezonów uczy i tworzy badania dotyczące kooperacji konglomeratowych w sektorze „konsulting i usługi b2b”.


Wsparcie techniczne – informacje na temat materiałów, odporności\nStrona głównaStrona główna>Wsparcie techniczne\nSzukacie Państwo informacji na temat odporności chemicznej materiałów, z jakich wykonywane są dostępne w naszej ofercie akcesoria? A może chcecie sprawdzić parametry techniczne stali? Dla Waszej wygody zamieściliśmy poniżej przydatne informacje na ten i wiele innych tematów. Każde kompendium zawiera najważniejsze dane, które można zastosować przy indywidualnych projektach lub przed dokonaniem zakupu.\nTutaj można sprawdzić odporność różnych materiałów wykorzystywanych do produkcji zaworów, na ponad pół tysiąca związków chemicznych.\nPorownanie gatunkow stali\nTutaj można porównać gatunki stali według różnych norm.\nTutaj można sprawdzić materiały uszczelnień i ich odporność termiczno ciśnieniową.\nTutaj można sprawdzić wymiary różnych typów kołnierzy.\nDługość zabudowy FTF\nTutaj można sprawdzić długość zabudowy różnych typów zaworów kołnierzowych.