Żadna z grup żywności nie budzi takich kontrowersji jak surowce pochodzenia morskiego. Oprócz znanych dziś powszechnie korzyści wynikających z ich konsumpcji nie brakuje, zwłaszcza w mediach, katastroficznych opinii na ich temat. Wszystko to na pewno nie wpływa korzystnie na wzrost bardzo niskiej konsumpcji ryb w Polsce. Warto więc przedstawić obiektywny stan wiedzy na ten temat tak, aby czytelnik, a jednocześnie potencjalny konsument ryb poznał fakty, pozwalające na podejmowanie świadomej decyzji o wyborze żywności. O ważności i aktualności tego problemu, nie tylko dla światowego rybołówstwa, świadczy fakt, że po ponad dwuletnich przygotowaniach w styczniu 2010 r. odbyła się w Rzymie międzynarodowa konsultacja zorganizowana przez FAO i WHO poświęcona tym zagadnieniom. Autor był jednym z czterdziestu naukowców uczestniczących w konsultacjach, a zarazem jej współorganizatorem z ramienia Departamentu Rybołówstwa FAO. Brał również udział w opracowaniu materiałów dotyczących krajów bałtyckich. W konsumenckiej ocenie żywności brane są pod uwagę nie tylko walory użytkowe, sensoryczne czy estetyczne zakupionego produktu, ale coraz częściej czynniki mogące zagrażać bezpieczeństwu zdrowia nabywcy. Dlatego tak ważna jest edukacja społeczeństwa związana z bezpieczeństwem żywności. Wiadomo, że ryby i ich przetwory niosą ze sobą określone korzyści (zostaną one omówione w kolejnym artykule), ale także zagrożenia dla zdrowia człowieka. Częściej eksponowane są zagrożenia - zazwyczaj dotyczą one zanieczyszczeń chemicznych żywności pochodzenia morskiego i im właśnie poświęcony jest ten artykuł. Większość zanieczyszczeń chemicznych znajdowanych w żywności pochodzenia morskiego należy do grupy substancji trudnych do uniknięcia ze względu na powszechność ich występowania w środowisku naturalnym, a także ze względu na ich trwałość oraz, co jest bardzo istotne, zdolność do kumulowania w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego. Według o [...]\nListeria monocytogenes jest wewnątrzkomórkowym patogenem zdolnym do infekowania wielu typów komórek, zarówno wyspecjalizowanych w fagocytozie (np. makrofagów), jak i komórek niefagocytujących (tj. komórek nabłonkowych, komórek wątroby, fibroblastów czy nawet komórek nerwowych) [45, 53, 71]. Do organizmu człowieka przedostaje się najczęściej przez przewód pokarmowy , dlatego wywoływana przez niego choroba, zwana listeriozą, jest zaliczana do chorób bakteryjnych przenoszonych drogą pokarmową. Wiele mikroorganizmów jelitowych działa antagonistycznie na L. monocytogenes i chroni organizm ludzki przed listeriozą. U osób mających m.in. upośledzoną mikroflorę jelitową, np. w następstwie niedoborów żywieniowych lub przebytych chorób i związanych z nimi terapii (antybiotykoterapii, chemioterapii, terapii lekami immunosupresyjnymi), Listeria może przełamać barierę jelitową i za pośrednictwem krwi i limfy (w makrofagach) przedostać się do śledziony i wątroby. U zdrowych ludzi w tych organach większość komórek L. monocytogenes jest niszczona. Niestety, w przypadku upośledzonej odporności immunologicznej człowieka komórki Listeria mogą się intensywnie namnażać w hepatocytach i makrofagach, a następnie rozprzestrzeniać naczyniami krwionośnymi w całym organizmie, pokonując barierę krew-mózg lub barierę łożyskową [11, 14, 34]. Infekcjom L. monocytogenes może towarzyszyć wiele objawów chorobowych zarówno specyficznych, jak i niespecyficznych. U zdrowych ludzi zwykle są one łagodne i mają postać zaburzeń grypopodobnych lub żołądkowojelitowych. U osób po 55. roku życia oraz u ludzi o obniżonej odporności immunologicznej, zwłaszcza chorych na AIDS, osób po chemioterapii, po transplantacji narządów, diabetyków, osób z marskością wątroby oraz alkoholików, infekcje L. monocytogenes mogą natomiast prowadzić do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia żołądka i jelit, zapalenia stawów oraz posocznicy [13, 18, 54]. Na infekcje L. monocyt więcej »\nBrau Beviale 2010 przekonuje swoją atrakcyjną ofertą\nZ okazji tegorocznej edycji targów Brau Beviale, w czerwcu br. w Pradze odbyła się międzynarodowa konferencja prasy specjalistycznej. Około 35 zaproszonych dziennikarzy z Europy, wśród nich również przedstawiciel naszej redakcji, miało sposobność bezpośredniej rozmowy zarówno z organizatorami targów, jak i z przedstawicielami branży, np. z dr. Wernerem Gloßnerem ze zrzeszenia Prywatne Browary Bawarii. Zaproszeni goście mieli również okazję poznania technologii produkcji napojów w zakładzie Coca-Cola HBC Czech Republic. Biorąc pod uwagę kraje Europy oraz Rosję sprzedaż napojów bezalkoholowych pod względem ilościowym jest największa w Rosji, następnie w Niemczech, Wielkiej Brytanii, P więcej »\nWywiad z ekspertem firmy TÜV Rheinland Polska dr. Zbigniewem Oczadły.Czy słusznie dodatki do żywności postrzegane są negatywnie? Nie. Myślę, że ta "zła sława" bierze się głównie ze stereotypowego postrzegania dodatków. Za część tej opinii odpowiedzialność ponoszą niektóre popularne media, które opisując badania naukowe prezentują jedynie negatywne skutki. Przecież używanie dodatków to kompromis pomiędzy właściwościami sensorycznymi, jakością, bezpieczeństwem i w końcu ceną. Większość z nas chce, żeby jedzenie było smaczne, tanie i miało długi okres przydatności do spożycia. Dodatki do żywności są odpowiedzią na to zapotrzebowanie, przy czym pełnią wiele funkcji.  Jakich funkcji? Dodatki do żywności, czyli subs więcej »\nZainteresowanie wsparciem na tworzenie lub rozbudowę centrów usług wspólnych w br. przerosło oczekiwania Ministerstwa Gospodarki. Korzyści osiągane dzięki zlecaniu wykonania na zewnątrz części zadań przedsiębiorstw to przede wszystkim obniżenie kosztów oraz poprawa efektywności działalności. Możliwości pozyskania pomocy publicznej wpłynęły na znaczny wzrost liczby projektów mających na celu utworzenie w Polsce centrów usług wspólnych. Niestety, planowane przez Ministerstwo Finansów zmiany w zakresie udzielania pomocy publicznej na tego typu inwestycje mogą ograniczyć liczbę dostępnych dla przedsiębiorców instrumentów wsparcia, a także możliwości łączenia pomocy więcej »\nOpłaty za korzystanie ze środowiska Czy ewidencjonować czynniki HFC? W związku z wieloma zapytaniami Krajowe Forum Chłodnictwa wyjaśnia problem prowadzenia ewidencji czynników z grupy HFC (tj. m.in. R134a, R404A, R407C, R410A, R507, R417A, R419A, R422A, R422D, R424A, R427A). Pomimo braku polskiej ustawy o F-gazach, wszelkie unijne akty prawne rangi rozporządzenia obowiązują bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich UE, w tym w Polsce. Dotyczy to zarówno rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (np. rozporządzenia nr 842/2006 o F-gazach), jak i rozporządzeń wydanych przez Komisję Europejską (np. rozporządzenia nr 1516/2007 dotyczącego standardowych wymagań w zakresie więcej »\nFirma Synergy, wiodący specjalista w zakresie komponowania smaków, łączy swoje innowacyjne rozwiązania w dziedzinie smaków produktów spożywczych z rozwiązaniami firmy Carbery, swojej firmy-matki będącej ekspertem w dziedzinie receptur wykorzystujących białko w żywności dla sportowców. Ta współpraca zapewnia dostarczanie inspirujących rozwiązań smakowych producentom żywności zawierającej białko dla sportowców, takiej jak napoje, batony i inne produkty gotowe do spożycia.Eksperci z dziedziny komponowania smaków z firmy Synergy przewidują i śledzą światowe trendy dot więcej »\nInnowacyjne technologie kriogeniczne\nProducenci nieustannie poszukują nowych rozwiązań wytwarzania żywności zgodnie ze zmieniającymi się wymaganiami rynku. Produkty sezonowe powinny być dostępne cały rok, dania dotychczas uznawane za domowe, a obecnie produkowane na skalę masową powinny charakteryzować się wysoką jakością i zawsze jednakowym smakiem, produkty regionalne powinny być natomiast dostępne w całym kraju. Aby spełnić zmieniające się oczekiwania konsumentów, Grupa Air Liquide opracowuje nowe urządzenia i technologie wykorzystujące metody kriogeniczne.Zioła i przyprawy nie tylko poprawiają smak żywności, ale także sprawiają, że produkty wyglądają bardziej apetycznie i aromatycznie pachną. Jednak podczas transportu, przechowywania i przetwarz więcej »\n17 września 2010 r. Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności Politechniki Łódzkiej obchodzi jubileusz 60-lecia pracy dydaktycznej i naukowej. Wydział powstał w 1950 r. pod nazwą Wydział Chemii Spożywczej, a uprawiane dyscypliny naukowe łączyły wiedzę techniczną, chemiczną, biologiczną z technologią przemysłu spożywczego. Rozwój osiągnięć naukowych związanych z biotechnologią znalazł wyraz w zmianach nazwy Wydziału. Dyplom magistra inżyniera lub inżyniera uzyskało 7306 absolwentów tego Wydziału. Obecnie na trzech kierunkach (biotechnologia, technologia żywności i żywienia człowieka, ochrona środowiska), na studiach dziennych i zaocznych, magisterskich i inżynierskich studiuje ponad 1800 osób. Korzystając z oferty stypendialnej wielu studentów odbywa część studiów poza Polską. Każdego roku ok. 25 studentów rozpoczyna studia w języku angielskim, zaliczając minimum jeden semestr w uczelniach zagranicznych. Trzecim etapem nauki są prowadzone na Wydziale studia doktoranckie. Wydział organizuje także studia podyplomowe z zakresu mikrobiologii, kosmetologii, cukrownictwa, zarządzania jakością. Bazą dla oferty dydaktycznej są cztery instytuty naukowe.  W Instytucie Podstaw Chemii Żywności współpracują trzy zespoły: Zespół Chemii Nieorganicznej i Analizy Środowiska prowadzi badania z zakresu: ochrony środowiska (utylizacja odpadów oraz związków toksycznych, modyfikacja gleby skażonej), analizy żywności (badanie alergenów pokarmowych), chemii bionieorganicznej. Zespół Chemii Bioorganicznej i Surowców Kosmetycznych zajmuje się: fitochemią (badaniem składu chemicznego i aktywności biologicznej związków naturalnych); syntezą chemiczną i enzymatyczną związków zapachowych, analogów produktów naturalnych; biokatalizą w rozpuszczalnikach niewodnych. Zespół Biofizyki Chemicznej prowadzi badania obejmujące m.in.: biosensory elektrochemiczne, fluorescencyjne, chemiluminescencyjne oraz ich zastosowanie w przemyśle spożywczy więcej »\nOkreślenie wielkości produkcji i wartości sprzedaży mrożonej żywności, w tym dań gotowych, jest utrudnione, ponieważ firmy badawcze monitorują różne segmenty tego rynku w nieco odmiennym zakresie. W ocenie Euromonitor International w 2009 r. wartość sprzedaży mrożonek na polskim rynku wynosiła 1,6 mld zł, podczas gdy w ocenie MEBMR i Nielsena na mrożonki, łącznie z mrożonymi frytkami, Polacy wydali 1,3 mld zł. Mimo tych rozbieżności, na podstawie cząstkowych danych, a także opinii głównych graczy w tym segmencie rynku można mówić o tendencjach i perspektywach dotyczących mrożonych dań gotowych. Z danych Nielsena wynika, że wśród różnych kategorii mrożonek najszybciej rosła wartość sprzeda więcej »\nNiniejszy artykuł powinien zainteresować wszystkie firmy wykorzystujące w swej działalności urządzenia chłodnicze i klimatyzacyjne oraz pompy ciepła. Przedstawiono w nim najważniejsze informacje i wskazówki postępowania, których przestrzeganie umożliwi zgodne z prawem używanie wspomnianego sprzętu. Ratyfikując Protokół z Kioto, Unia Europejska zobowiązała się zredukować o 8% emisję gazów cieplarnianych w latach 2008-2012 w odniesieniu do 1990 r. jako roku bazowego. Ta międzynarodowa umowa obejmuje podstawowe gazy cieplarniane, tj. ditlenek węgla, metan, podtlenek azotu oraz trzy grupy gazów fluorowanych, inaczej zwanych F-gazami - wodorofluorowęglowodory (HFC), perfluorowęglowodory (PFC) i heksafluorek siarki (SF6). Czynniki chłodnicze z grupy HFC, powszechnie stosowane w chłodnictwie i klimatyzacji, należą do grupy wodorofluorowęglowodorów. Do grupy HFC zalicza się m.in. takie popularne czynniki jak R134a, R404A, R407C, R410A, R507 oraz bezpośrednie zamienniki freonu R22 (HCFC-22), który niszczy warstwę ozonową, czyli czynniki R417A, R419A, R422A i R422D, R424A oraz R427A. Mając na uwadze konieczność redukcji emisji F-gazów, a przez to wykonanie zobowiązań w odniesieniu do zmian klimatycznych określonych w Protokole z Kioto, w maju 2006 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (WE) nr 842/2006 w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych tzw. rozporządzenie o F-gazach. Większość postanowień tego aktu prawnego weszła w życie 4 lipca 2007 r. Rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich Unii, bez względu na to czy wprowadzono dodatkowe szczegółowe regulacje na poziomie krajowym. PRZEPISY O F-GAZACH do jakich działów gospodarki się odnoszą? Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 (uzupełnione o 10 rozporządzeń wykonawczych wydanych przez Komisję Europejską) ustanawia wymagania odnoszące się do eksploatacji urządzeń zawierających F-gazy, dlatego ten akt prawny ma ogromny wpływ więcej »\nW czerwcu br. Rada Gospodarki Żywnościowej pod patronatem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Marka Sawickiego, przy współpracy Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego zorganizowała konferencję pt. "Przyszłość producentów w aspekcie współpracy z nowoczesnymi kanałami dystrybucji". Konferencja, która zgromadziła producentów żywności reprezentujących różne sektory gospodarki żywnościowej, była poświęcona ważnym zadaniom, jakie czekają producentów rolnych oraz przetwórców żywności w związku z dynamicznym rozwojem nowoczesnych kanałów dystrybucji. W czterech więcej »\nW ciągu ostatniego stulecia zwyczaje żywieniowe rozwiniętych społeczeństw uległy ogromnym zmianom. Od prostych produktów stanowiących podstawowe źródło energii i zaspokajania głodu doszliśmy do wytwarzania wyszukanych dań zaspokajających potrzeby hedonistyczne, a także korzystnie oddziałujących na stan zdrowia i poprawiających samopoczucie. Rozwój przemysłu spożywczego i produkcja dań gotowych uwolniły nas od pracochłonnego przygotowywania posiłków domowych. Chcemy jeść szybko, zdrowo i smacznie łatwe do serwowania pożywienie. Aspekt ekonomiczny - rozsądna cena za rozsądną jakość - jest również brany pod uwagę przez konsumentów, zwłaszcza w okresach powtarzających się kryzysów, co zmusza do oszczędzania. Wraz ze wzrostem liczby ludności maleje liczba rolników, zwiększa to presję na organizację transportu i przechowalnictwa, zwłaszcza surowców importowanych. Jednak postęp technologiczny w produkcji żywności i odkrycia naukowe, głównie w dziedzinie biotechnologii, doprowadziły do osiągnięcia wysokich standardów jakości i różnorodności produkowanej żywności . ZALECENIA ŻYWIENIOWE Rozwój nauki o żywieniu człowieka sprawił, że dysponujemy nowoczesną wiedzą na temat działania składników pokarmowych na organizm człowieka. Zaleca się spożywanie produktów korzystnie oddziałujących na zdrowie, a obecnie coraz częściej prozdrowotnych. Zwraca się uwagę na konieczność redukcji ryzyka występowania chorób dietozależnych, chronicznych, cywilizacyjnych, zwłaszcza osłabiających układ sercowo-naczyniowy, grożących otyłością, zmianami onkologiocznymi, osteoporozą czy cukrzycą insulinoniezależną (typu II). Dużą popularność zdobyły produkty spożywcze zawierające probiotyki i prebiotyki - można je kupić w każdym sklepie, a kilka lat temu były prawie nieznane. Prebiotyki korzystnie oddziałują na mikroflorę przewodu pokarmowego, a probiotyczne szczepy bakterii kwasu mlekowego wpływają na poprawne funkcjonowanie tego układu. Obecnie prowadzone więcej »\nMrożone owoce i warzywa stanowią ok. 35% łącznej wartości produkcji przetworów owocowych oraz warzywnych. Udział mrożonek w wartości eksportu produktów ogrodniczych i ich przetworów przekracza 30%, a w eksporcie przetworzonych owoców i warzyw - 45%. Po akcesji Polski do UE znaczenie mrożonek w wartości eksportu przetworów owocowych i warzywnych było mniejsze, bowiem eksport przetworów wytwarzanych z importowanych surowców, głównie produktów wtórnego przetwórstwa koncentratu pomidorowego oraz konserw owocowych produkowanych z owoców południowych i orzechów, zwiększał się szybciej niż mrożonek. Polska jest największym w UE producentem i eksporterem mrożonych owoców oraz drugim po Belgii producentem i eksporterem mrożonych warzyw. ZMIANY W PRODUKCJI MROŻONE WARZYWA Produkcja mrożonych warzyw (oprócz keczupu i past pomidorowych oraz konserw owocowych) wykazuje w obecnej dekadzie, największą dynamikę wzrostu spośród przetworów owocowych i warzywnych (rysunek 1). Jest to spowodowane systematycznie zwiększającym się zapotrzebowaniem na te produkty na rynkach zagranicznych i na rynku krajowym. Popyt na mrożone warzywa i przetwory pomidorowe nie zmniejszył się ani w Polsce, ani w krajach europejskich (w odróżnieniu od innych produktów spożywczych) mimo spadku tempa wzrostu dochodów konsumentów w okresie kryzysu gospodarczego. Średnio w sezonach 2007/2008-2009/2010 produkcja mrożonych warzyw w Polsce wyniosła ok. 520 tys. t i była wyższa od przeciętnej z lat 2001/2002-2003/2004 o niemal 50%. Z tym, że w sezonie 2009/2010 produkcja mrożonek została przekroczona w stosunku do poprzedniego sezonu o ok. 5%. Szybkiemu wzrostowi produkcji mrożonych warzyw sprzyja systematyczna rozbudowa mocy przetwórczych i zwiększająca się baza surowcowa do ich produkcji. Wzrost bazy surowcowej jest wynikiem coraz większych zbiorów warzyw (głównie mniej liczących się w strukturze produkcji - pietruszki, selerów, porów itp.), zmniejszającego się spożyc więcej »\nJedną z technik zamrażania produktów stosowanych w praktyce przemysłowej w celu zachowania jakości, przedłużania trwałości lub umożliwienia dalszego przetwarzania produktów spożywczych jest zamrażanie kriogeniczne. Kriogeniczne techniki zamrażania opierają się na wykorzystaniu skroplonych gazów, tzw. kriocieczy (kriogenu) w technologii chłodzenia i zamrażania produktów spożywczych. W praktyce przemysłowej podczas procesu schładzania i zamrażania stosuje się ciekły azot (LN2 lub LIN) oraz ciekły ditlenek węgla (LCO2 lub LIC) [1-4]. Inne kriociecze nie są używane ze względu na bezpieczeństwo pracy, szkodliwe oddziaływanie na produkty oraz wysoką cenę. W Polsce techniki zamrażania kriogenicznego znalazły zastosowanie np. w przemyśle mięsnym, owocowo-warzywnym i dań gotowych. ZASTOSOWANIE techniki kriogenicznego zamrażania Istnieje wiele rozwiązań konstrukcyjnych urządzeń do kriogenicznego chłodzenia i zamrażania produktów [5-8]. Na rysunku 1 przedstawiono przykładowy podział stosowanych obecnie urządzeń do kriogenicznego zamrażania . Są to urządzenia autonomiczne pozwalające na chłodzenie i zamrażanie produktu z wykorzystaniem skroplonych gazów, np. tunel liniowy kriogeniczny - rysunek 2, spiralno- -taśmowy - rysunek 3. Oferowane na rynku urządzenia kriogeniczne mogą pracować na bazie ciekłego azotu (LIN) lub ciekłego ditlenku węgla (LIC). Ze względu na większe znaczenie i możliwości zastosowania ciekłego azotu w rozwiązaniach praktycznych, w dalszej części artykułu zostanie bardziej szczegółowo zaprezentowana technika kriogenicznego zamrażania w ciekłym azocie - LIN. Ponadto zostaną omówione przede wszystkim techniki z natryskiem ciekłego azotu, a nie techniki immersyjne rozumiane jako zanurzenie produktu w ciekłym azocie. Wynika to m.in. z faktu, że zakres zastosowania techniki immersyjnej jest w praktyce ograniczany przez występowanie zbyt dużej czynnej różnicy temperatury pomiędzy kriocieczą a powierzchnią produktu ( więcej »\nUnijne fundusze dla firm spożywczych 12 sierpnia rozpoczął się nabór wniosków od firm spożywczych ubiegających się o unijne fundusze w ramach programu "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". W sumie do rozdysponowania jest 977 mln zł. Na inwestycje w przetwórstwo żywności można otrzymać od 100 tys. do 20 mln zł. W pierwszym etapie (od 12 sierpnia do 8 września) wnioski mogły składać wyłącznie grupy producentów rolnych, organizacje producentów owoców i warzyw oraz utworzone przez te podmioty spółki i spółdzielnie. Od 9 września wnioski o dofinansowanie inwestycji (poprawę konkurencyjności i modernizację) mogą składać inne przedsiębiorstwa z branży rolno-spożywczej. W czasie trzech naborów wniosków o dofinansowanie ARiMR rozpatrzyła 1625 wniosków. Najwięcej aplikacji złożyły firmy z branży mięsnej, mleczarskiej oraz owocowo-warzywnej. ARiMR zwraca uwagę, że znaczna część wniosków (ok. 35%) zawierała więcej »\nW Rosji panika. Drożeje żywność, produkty znikają z półek Moskiewski dziennik "Komsomolskaja Prawda" ostrzega, że w Rosji dojrzewa panika na rynku żywnościowym. Pierwszym jej symptomem jest zniknięcie ze sklepowych półek kaszy gryczanej. Nękająca Rosję od miesiąca susza i fala pożarów spowodowała gigantyczne straty w zasiewach zbóż. Pożary i susza zniszczyły w Rosji jedną trzecią upraw pszenicy. Gazeta informuje, że najpierw zabrakło tańszej kaszy gryczanej wyprodukowanej w Rosji, a później również importowanej. Cierpią na tym rosyjscy emeryci, dla których kasza gryczana jest ulubionym i tanim produktem. Jednocześnie moskiewskie piekarnie podwyższyły o jedną piątą ceny pieczywa. Piekarze tłumaczą, że ceny muszą podnosić, gdyż mąka jest obecnie ponad dwukrotnie droższa. Zawirowania na rynku żywnościowym Rosji są wynikiem dużego nieurodzaju zbóż spowodowanego ogromną suszą. Czego nie wypaliło słońce, strawiły pożary. Już na początku sierpnia ogień strawił 10 mln ha zasiewó więcej »


CZARNA DAMSKA TOREBKA EKSKLUZYWNA WŁOSKA SKÓRA NATURALNA 086 czarny - czarny | sklep internetowy TMC Galanteria\nSolidnie wykonana z włoskiej skóry naturalnej wysokiej jakości. Dopracowana w każdym szczególe! Dobrze zorganizowane wnętrze sprawia, że jest to idealna torebka zarówno do pracy jak i na co dzień. Jasne szycia, lekko kontrastujące z kolorem torebki, dodają jej niepowtarzalnego charakteru i wyjątkowej elegancji!\nWymiary Długość: ok. 31 cm\nWysokość: ok 31 cm\nSzerokość dna: ok. 14 cm\nKieszenie wewnętrzne 2 kieszonki zasuwane i 1 kieszonka na komórkę\nKieszenie zewnętrzne Z tyłu 1 zasuwana\nPaski/ rączki Długie rączki\nDodatkowe informacje Torebka solidnie i doskonale wykonana. Wygodna w noszeniu na ramieniu dzięki długim rączkom.


Sprobuj napisac opowiadanie o wymyslonej przez si... - Zadane.pl\nSprobuj napisac opowiadanie o wymyslonej przez siebie przygodzie ,,Szatana z siodmej klasy''.... potrzebne na jutro!!!!!!!!\nprzez olafc1 24.01.2010\nPewnego słonecznego dnia do Adasia przyszedł tajemniczo ubrany sąsiad, miał do niego ogromną prośbę. Chciał, aby Adaś rozwiązał trapiącą go zagadkę. Powiedział mu, o co chodzi.\n- Nazywam się Marian Kowalski- wyjaśnił- jestem twoim sąsiadem. Ukradziono mi bardzo cenny obraz. Ostatnio zauważyłem, że mnie ktoś śledzi, ale stwierdziłem, iż jest to zbieg okoliczności, więc się nie przejmowałem. Wieczorem wybrałem się na spacer, gdy wróciłem obrazu już nie było. Słyszałem od znajomego, że ty Adasiu jesteś bardzo mądry i może coś poradzisz- powiedział bardzo zdenerwowany. Adaś zastanowił się chwilę i rzekł:\n- Postaram się Panu pomóc.\nPierwszego dnia poszukiwań złodzieja chłopiec zauważył, że pana Mariana ktoś śledzi, Adaś postanowił za nim iść ale złodziej był sprytniejszy i szybko zgubił chłopca. Adaś zrezygnowany wrócił na miejsce zbrodni szukać jakiś poszlak. Po jakimś czasie doszedł do pewnego wniosku. Mianowicie pokój, w którym wisiał zaginiony obraz był na najwyższym piętrze domu, nikt z podwórka nie mógł go widzieć więc złodziej musiał być tu częstym gościem. Chłopiec cały czas myśląc nad zagadką wrócił do domu.\nNastępnego dnia zapytał się sąsiada kto mógł wiedzieć o wartości tego obrazu oraz o miejscu w jakim był on zawieszony. Pan Marian rzekł:\n- Nie jestem zbyt towarzyskim człowiekiem wiec nie przyjmuje dużo gości, w moim domu było jedynie kilka osób: moja siostra, moja sprzątaczka oraz mój wspólnik, Grzegorz. Myślę, że moja siostra tego nie zrobiła, gdyż to był właśnie prezent jaki dostałem od niej na urodziny.\nAdaś był zadowolony, że tak mało osób wiedział o tym dziele, rozwiązanie było coraz bliżej. Chłopiec poprosił o namiary na wspólnika pana Mariana i poszedł sprawdzić swoje przypuszczenia. Było południe więc dom Grzegorza był pusty, Adaś wdrapał się na balkon gdzie były otwarte drzwi, a potem wszedł do środka i zaczął się rozglądać. Był w bardzo ładnie urządzonym pokoju lecz nie było w nim nic co zwróciło by jego uwagę. Pomyślał więc, że obraz będzie schowany w najbardziej oczywistym miejscu i zszedł po schodach do wielkiego, przestronnego pomieszczenia, i z uśmiechem na twarzy zdjął ze ściany własność pana Mariana i już ruszał odnieść go na miejsce, gdy usłyszał kroki. Powoli się obrócił a za nim stanęła wielka, ciemna postać jaka uciekła mu poprzedniego dnia. Porozmawiał z Grzegorzem i wspólnie uzgodnili, że razem pójdą do pana Mariana i wszystko mu wyjaśnią, a jego wspólnik do wszystkiego się przyzna.\nJak planowali, tak zrobili. Pan Marian był bardzo zawiedziony na swoim wspólniku ale po chwili rozmowy przebaczył mu ten niecny występek, a Adaś dostał od sąsiada kilka i wrócił do domu zadowolony, że udało mu się rozwiązać tę zagadkę do końca, a drobiazgi jakie dostał podarował rodzeństwu.\nOto przyslowia zwiazane z pieniedzmi.Chochlik pododawał do nich slowa wiec nie mozna ich zrozumiec.Zapisz poprawnie przyslowa.: Pieniadze leza chodza na ulicy w ogrodzie Gotowka pieniadze...


Sala wolnej zabawy® | Przestrzeń dla naturalnego rozwoju małego dziecka\nSala Wolnej Zabawy® to przestrzeń, która wspiera naturalny rozwój małego dziecka. Naszym celem jest stworzenie atmosfery domowego ciepła, która zachęci dzieci do samodzielnej eksploracji z uwagą przygotowanej przestrzeni i zgromadzonych w niej przedmiotów. Wspieramy rodziców w zrozumieniu i docenieniu wartości naturalnego tempa i kierunku rozwoju ich dzieci. Dajemy możliwość świadomej obserwacji dziecięcej aktywności i uczymy rozumieć wartość dziecięcych działań w rozwoju poszczególnych umiejętności.\nTo czas na zabawę, której się nie przerywa. Zamiast próbować uczyć nowych umiejętności, podziwiamy i doceniamy to, czego dziecko samo potrafi dokonać. Rozumiejąc\ni ufając naturalnemu pędowi rozwojowemu, dostarczamy mu mniej wrażeń, oferując w zamian otoczenie umożliwiające uczenie się przez samodzielne działanie i odkrywanie.\nNasze działanie inspirowane jest pegagogiką Emmi Pikler i pedagogiką waldorfską. Oferują one gruntowną wiarę w dziecko, w to, że jest ono inicjatorem i badaczem, dzięki czemu uczy się tego, na co jest gotowe. Bazując na tym zaufaniu, dajemy mu tylko tyle pomocy, ile jest konieczne, aby mogło się cieszyć z doskonalenia swoich działań, rozwijając kompetencje z obszaru strefy najbliższego rozwoju.\nSala Wolnej Zabawy® to czas kiedy rodzice dają dziecku możliwość swobodnego poruszania się w przestrzeni, po to by mogło ono samodzielnie odkrywać czym i w jaki sposób ma ochotę się zająć. Rodzice nie ingerują w działania dziecka, za to obserwują i podziwiają jak wiele ich dziecko potrafi zrobić z własnej inicjatywy (wsparcie rozumienia obserwacji).\n„Istotne jest, aby dziecko możliwie wiele rzeczy samo odkryło. Jeśli pomagamy mu przy rozwiązaniu wszystkich zadań, odbieramy mu właśnie to, co jest dla jego rozwoju najważniejsze. Dziecko, które poprzez samodzielne eksperymenty coś osiągnęło, posiada całkowicie inną wiedzę od tego, któremu zostało podane gotowe rozwiązanie.”\nIstotą naszych zajęć, która wypływa z szacunku do umiejętności dziecka, jest obserwacja oraz kreowanie przestrzeni stymulującej jego rozwój. Tym, co cechuje Salę Wolnej Zabawy są:\n– atmosfera pełna domowego ciepła,\n– pomoce rozwojowe wg. E.Pikler takie jak: drabinki, schodki, pochylnie do chodzenia, raczkowania i zjeżdżania, tunel, huśtawki i.in. angażują one dużą motorykę, wpływają na równowagę i integrację sensoryczną,\n– naturalne materiały dbające o rozwój: zmysłów, małej motoryki (manipulacji, zręczności, etc.), zabawy tematycznej, myślenia i percepcji,\n– jakość relacji z dorosłymi (porozumiewamy się w sposób empatyczny, jesteśmy pełni uwagi, szacunku i zrozumienia dla dziecięcych potrzeb i możliwości)\n… i z rówieśnikami (dzięki pozostawieniu dzieciom przestrzeni na wolną zabawę, w naturalny sposób zaczynają one kierować się ku sobie nawzajem, rozwijają się kompetencje społeczne i kwitnie życie emocjonalne),\n– możliwość nauki poprzez naśladownictwo (grupa zróżnicowana wiekowo, włączanie się w działania dorosłych np.pieczenie bułeczek/ prace ręczne),\n– wsparcie dla rodziców (wspólnie obserwujemy dziecięce aktywności i zachowania, które są omawiane przez prowadzącą, tłumaczone są mechanizmy i prawidła rozwojowe, podpowiadane sposoby rozwiązywania sytuacji sprawiających trudność.\nJesteśmy RAZEM, bawimy się, rozmawiamy, wymieniamy doświadczenia, śpiewamy i pieczemy bułeczki 🙂\nZapraszamy dzieci w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat w towarzystwie bliskiej osoby (szczegółowy program patrz:\nhttps://salawolnejzabawy.wordpress.com/dzien-na-sali-wolnej-zabawy/ ) .\nMama/ tata pozostają na sali siedząc wygodnie na podłodze. Dzięki temu dziecko ma poczucie bezpieczeństwa i świadomość, że zawsze może podejść do rodzica. To umożliwia małemu dziecku zajęcie się wybraną rzeczą i oddanie wolnej zabawie.\nWprowadzenie do podejścia Pikler© – szkolenie online po polsku 14 – 15 października 2021


Z Jordanem o wielką pulę, czyli 23. kolejka - zapowiedź - Górki Myślenice\ndzisiaj: 23, wczoraj: 826\nogółem: 1 207 988\nZ Jordanem o wielką pulę, czyli 23. kolejka - zapowiedź\nautor: oliwier234gprzed, 2019-05-10 22:47\nNajbliższy weekend to czas, w którym drużyny Górek Myślenice zagrają swoje kolejne spotkania w rozgrywkach seniorskich. A-klasowa ekipa pod wodzą trenera Wojciecha Czajki w hicie rundy wiosennej na wyjeździe zmierzy się z Jordanem Zakliczyn, natomiast zespół rezerw w niedzielne popołudnie wybierze się do Sieprawia, aby walczyć o punkty z Karpatami II. Czeka nas bardzo emocjonujący weekend!\nRywalizacja ligowa w 23. kolejce rozpocznie się od starcia Górek, które rywalizować będą z Jordanem Zakliczyn. Pojedynek z dotychczasowym liderem z pewnością zapowiada się jako bardzo trudne zawody. Na boisku rywala dojdzie do meczu dwóch ekip z największą ilością zdobytych punktów. Podopieczni trenera Marcina Kwatera w dotychczasowych dwudziestu meczach zdobyła w sumie 45 punktów, a łącznie zawodnicy z Zakliczyna triumfowali czternastokrotnie. Zespół dysponuje drugim najskuteczniejszym atakiem w lidze, jednak ich obrona nie należy do ścisłej czołówki. Jordan rywalizację w czasie rundy wiosennej rozpoczynał z ośmiopunktową przewagą, jednak dobrze dysponowane Górki nadrobiły część strat i gdyby nie dwa słabsze mecze z Orłem i Trzebunią, już dzisiaj mogliśmy piastować fotel lidera. W czasie rewanżów ekipa z Zakliczyna spisuje się nieco gorzej, a świadczą o tym przede wszystkim wysoka porażka na inaugurację z Orłem 0:3 oraz nieco zaskakujące remisy z Trzebunią czy Hejnałem (obydwa zakończone wynikiem 2:2). Chociaż podopieczni trenera Marcina Kwatera zanotowali lekką obniżkę, to w sobotnim starciu na pewno będą chcieli pokazać wyższość nad czołowym przeciwnikiem. Wspierana przez własną publiczność i z atutem swojego boiska, ekipa będzie chciała podtrzymać korzystną passę bezpośrednich meczów, ponieważ do tej pory wszystkie zawody kończyły się triumfami Jordanu. Wyjątkiem były tylko zawody z wiosny zeszłego sezonu, jednak po weryfikacji wynikiem okazał się być walkower. Myśleniczanie w ostatnich dwóch pojedynkach obniżyli nieco loty, jednak dalej pozostaną trudnym rywalem, z którym należy się liczyć. Każdy wie, że ranga tego starcia jest bardzo wysoka, a ewentualne zwycięstwo może poprawić obecną sytuację zespołu i da możliwość pozostanie w walce o najwyższe cele! Liczymy, że bez kilku podstawowych zawodników osiągniemy niezły wynik!\nEmocji nie zabraknie również w pozostałych spotkaniach. Równocześnie z pojedynkiem Górek rozpoczną się zawody w Trzemeśni, gdzie tamtejszy Skalnik powalczy o punkty z Toporem Tenczyn. Obie drużyny w tabeli ligowej dzieli niewielka różnica, a zdobycie kompletu oczek za te zawody zdecydowanie przybliży jedną ze stron do pozostania w lidze na następny sezon. Zarówno Skalnik jak i Topór na wiosnę zdobyły po sześć punktów, a co oznacza, że zapowiadają się przede wszystkim wyrównane zawody. Na jesieni podopieczni trenera Jaśkowca pokonali tenczynian 0:3.\nA-klasowa karuzela w sobotnie popołudnie zawita do pobliskiej Stróży, a tam LKS Trzebunia będzie chciała powtórzyć osiągnięcie z rundy jesiennej (zwycięstwo Trzebuni 1:2) i pokusić się o niespodziewane punkty w zawodach z Clavią Świątniki Górne. Forma gospodarzy tego starcia idzie ewidentnie w górę, a świadczy o tym m.in. remis w pojedynku z Górkami. Niepokonana na wiosnę Clavia wydaje się być wyraźnym faworytem, jednak gra na trudnym terenie na pewno nie ułatwi zadania czwartemu zespołowi w tabeli.\nZmagania w 23. kolejce kontynuowane będą w niedzielne popołudnie, a pierwszym z pojedynków będzie mecz Rokity Kornatka. Grająca bez kontuzjowanego grającego trenera - Adama Piwowarczyka, ekipa gospodarzy tychże zawodów zmierzy się z Zielonką Wrząsowice. Podopieczni szkoleniowca Pawła Tomeczki w końcu przełamali wiosenną niemoc, remisując ze Skalnikiem i zdobywając pierwszy punkt. Ten fakt nie powinien przeszkodzić zespołowi z Kornatki w kolejnym triumfie. W rundzie jesiennej minimalnie lepszym okazała się być ekipa Rokita, pokonując wówczas Zielonkę 1:2.\nNastępny mecz to długo zapowiadane starcie derbowe pomiędzy Iskrą Głogoczów, a Hejnałem Krzyszkowice. Na odświeżonym fanpage drużyny gospodarzy od dłuższego czasu można ujrzeć zapowiedzi ważnego spotkania, na które zapraszali m.in. prezes klubu, dyrektor szkoły czy proboszcz pobliskiej parafii. To świadczy, że ekipa z Głogoczowa na poważnie bierze walkę o pozostanie w lidze, a niedzielny mecz derbowy traktuje ze szczególną uwagą. W pierwszej fazie sezonu, zwycięsko ze starcia wyszła Iskra, pokonując po niezwykle ciekawym meczu rywala 1:2.\nO godz. 17:00 na boisku w Poznachowicach Dolnych dojdzie do bezpośredniego pojedynku, w którym Lubomir spróbuje swoich sił w zawodach z LKS Rudnik. Spotkanie siódmej i ósmej ekipy z notowania ligowego będzie stało na wyrównanym poziomie, jednak mające praktycznie zagwarantowane utrzymanie zespoły będą usiłowały poprawić swój stan punktowy. Nierozstrzygnięte pozostały także jesienne zawody, w których zgromadzona widownia nie zobaczyła żadnego gola, a w meczu dominowała agresywna gra.\nRywalizację w drugi weekend maja zakończy mecz Iskry Brzączowice z Beskidem Tokarnia. W tej parze nietrudno znaleźć jest ewidentnego faworyta i chociaż ekipa z Tokarni rozegra mecz na boisku przeciwnika, to nie powinno utrudnić jej w żadnym stopniu zdobycia kolejnych trzech punktów. Beskid od dłuższego czasu regularnie wygrywa, a przy okazji osiąga wysokie wyniki w liczbie bramek. Jesienne zawody również zakończyły się zwycięsko dla gości niedzielnego pojedynku, a wówczas triumfowali 2:0. W 23. serii spotkań pauzowała będzie ekipa Orła Nowa Wieś.\nZ największą przyjemnością zapraszamy na hit rundy wiosennej, a przy okazji absolutny szlagier 23. kolejki w meczu Jordan Zakliczyn vs Górki Myślenice. Pojedynek zaplanowano na sobotnie (11.05.19) popołudnie, na godzinę 16:00, na boisku w Zakliczynie. Zapraszamy jak największą liczbę kibiców, którzy na obiekt sportowy rywala wybiorą się z hasłem „Jedź z nami złowić Suma”!\nKolejka 23. w dniach 11/12.05.2019\nJordan Zakliczyn - Górki Myślenice 2019-05-11, 16:00, Zakliczyn\nSkalnik Trzemeśnia - Topór Tenczyn 2019-05-11, 16:00, Trzemeśnia\nLKS Trzebunia - Clavia Świątniki Górne 2019-05-11, 17:00, Stróża\nRokita Kornatka - Zielonka Wrząsowice 2019-05-12, 14:00, Kornatka\nIskra Głogoczów - Hejnał Krzyszkowice 2019-05-12, 17:00, Głogoczów\nLubomir Wiśniowa - LKS Rudnik 2019-05-12, 17:00, Poznachowice Dolne\nIskra Brzączowice - Beskid Tokarnia 2019-05-12, 17:00, Brzączowice\nEmocji nie zabraknie również w niższej klasie rozgrywkowej, a więc popularnej myślenickiej serie B. Tam dojdzie do bezpośrednich pojedynków w ramach 11. serii spotkań, a zawodnicy wracają na boisko po dwutygodniowej przerwie. Zmagania rozpocznie starcie Sępa Droginia z Wichrem Stróża, a więc ekip bardzo średnio radzących sobie w czasie rewanżów. W sobotnie popołudnie rywalizacja przeniesienie się do Raciechowic, gdzie czeka nas mecz Orła II z Grodziskiem. W niedzielne popołudnie odbędą się pozostałe dwa mecze, a wśród nich Sokół Borzęta w drodze do historycznego awansu do A-klasy stanie przed kolejną przeszkodą, jakim będzie Szczebel Lubień.\nPodopieczni szkoleniowca Andrzeja Szlachetki w niedzielne popołudnie wybiorą się do Sieprawia, a w trzecim w rundzie wiosennej starciu zagrają z ekipą rezerw piątoligowych Karpat. Jesienne zawody niespecjalnie poszły po myśli myśleniczan, którzy musieli uznać wyższość przeciwnika i przegrali zawody po wymianie ciosów 2:4, Liczymy, że łapiąca coraz lepszą formę druga drużyna będzie w stanie powalczyć o historyczny triumf z przedostatnim zespołem notowania ligowego. Wspólny wierzymy, że ta sztuka się powiedzie!\nW niedzielne popołudnie zapraszamy na spotkanie z B-klasą, a w repertuarze prezentujemy zawody pomiędzy ekipami rezerw - piątoligowych Karpat i A-klasowych Górek. Zawody zaplanowano na niedzielę - 12 maja - na godz. 17:00 na płycie boiska w Sieprawiu.\nKolejka 11. w dniach 11/12.05.2019\nSęp Droginia - Wicher Stróża 2019-05-11, 17:00, Droginia\nOrzeł II Myślenice - Grodzisko Raciechowice 2019-05-11, 18:00, Raciechowice\nSokół Borzęta - Szczebel Lubień 2019-05-12, 16:00, Osieczany\nKarpaty II Siepraw - Górki II Myślenice 2019-05-12, 17:00, Siepraw


PIKNIK EDUKACYJNY - „Dobra atmosfera” - Zespół Szkół w Prudniku\nJesteś tutaj:Strona główna » PIKNIK EDUKACYJNY - „Dobra atmosfera”\nPIKNIK EDUKACYJNY - „Dobra atmosfera”\n27 maja 2022 r. odbył się w szkole piknik edukacyjny pod hasłem „Dobra atmosfera”. To wspólna inicjatywa Rady Rodziców, dyrekcji i nauczycieli naszej szkoły. Od rana wspólnie rodzice, nauczyciele i uczniowie dekorowali balonami i bibułą otoczenie szkoły. Nad wszystkim czuwała Pani Beata Trochowska. Dyrektor szkoły Janusz Bazydło powitał zaproszonych gości: Pana Grzegorza Zawiślaka – burmistrza Prudnika, Pana wiceburmistrza Prudnika Jarosława Szóstkę, Panią Marię Strońską - dyrektorkę Gminnego Zarządu Oświaty i Wychowania w Prudniku, wiceprzewodniczącego rady Miejskiej Pana Edwarda Mazura oraz przewodniczącą Rady Rodziców Panią Karolinę Srokę.\nOd 8.00 uczniowie klas I-VIII pod opieką wychowawców przygotowywali się do konkursów. Klasy I-III na najciekawszy pomysł i najładniejszy transparent poświęcony ochronie środowiska i „Dobrej atmosferze”. Konkurs poprowadziła Pani Bernadeta Pałętka. Kl. IV-VII uczestniczyły w rywalizacji na najlepszą klasową prezentację: piosenkę, krótki występ, taniec itp. Starsi uczniowie również przygotowywali hasła i transparenty związane z ochroną środowiska. Konkurs poprowadziła Pani Beta Trochowska.\np. Karolina Sroka przewodnicząca Rady Rodziców\np. Anna Suszczyńska\np. Marianna Krzywda – nauczyciel j. angielskiego\nprzyznała nagrody (talon na lody) następującym klasom:\nw kategorii klas I-III: dla I b, II b i III a\nw kategorii klas IV-VIII: dla uczniów klas IV a, IV c, V b , VII b\nRozstrzygnięty został również konkurs na najładniejszą pracę plastyczną do utworów Marii Konopnickiej. Pomysłodawcą i organizatorem konkursu była Pani Anna Mączka. Nagrodę – pluszaka, otrzymała uczennica kl. IIIc Lidia Nosal.\nGrupa uczniów przygotowana przez Panią Annę Mulik zatańczyła taniec Jerusalema i porwała do zabawy znaczną część szkoły. Mogliśmy również wysłuchać piosenki „Stop smog” na melodię „Don't worry be happy” do słów, których autorem był Pan Ireneusz Trochowski. Uczniowie zostali przygotowani przez Panią Beatę Trochowską. Dobra atmosfera i świetna zabawa towarzyszyła wszystkim podczas całego pikniku. Uczniowie spontanicznie zatańczyli belgijkę, makarenę i lambadę. Przez cały czas czynna była kawiarenka, którą zorganizowali rodzice z pomocą nauczycielek: Pani Joanna Ulman, Pani Małgorzatą Reiter i Panią Ewą Rygorowicz. Rodzice wydawali ciasto, soczki i ciepłe napoje. Pan Arkadiusz Kożuszko i Pani Milena Licznar przyrządzali dla chętnych kiełbaski z grilla. Przy stanowisku z fantami uwijały się Pani Mariola Kałuża oraz Pani Małgorzata Kolek. Każdy mógł wziąć udział w losowaniu fantów, obejrzeć musztrę w wykonaniu młodzieży z Zespołu Szkół Rolniczych w Prudniku, poćwiczyć udzielanie pierwszej pomocy z licealistami z kl III b i nauczycielką Panią Sabiną Wencel z Liceum Medycznego w Prudniku. Rada rodziców nie zapomniała o najmłodszych, dla nich przygotowano dmuchane zjeżdżalnie, watę cukrową i popcorn. Starsze dzieci z dużym zainteresowaniem oglądały samochód policyjne i straży pożarnej. W trakcie trwania pikniku rozegrane zostały zawody sportowe w piłkę nożną. Rozgrywki przeprowadzono w dwóch kategoriach klas: IV-VI i VII-VIII Sędziowali Pan Łukasz Kublicki i Pan Zbigniew Sokołowski. Między uczestnikami pikniku przechadzali się Kubuś Puchatek i Chase z Psiego patrolu. W przebraniach wystąpili uczniowie z kl. VIII i uczennice z kl. VII. Pogoda i dobry humor dopisały. Dobra atmosfera udzieliła się wszystkim, jednogłośnie okrzyknięto piknik za udany!\nSerdeczne podziękowanie dla Pani Karoliny Sroki – przewodniczącej Rady Rodziców za ogromne zaangażowanie, pomoc i współpracę przy organizacji Pikniku edukacyjnego.\nUtworzono dnia 01.06.2022, 18:27


Zakup nieruchomości z lokatorami | nowinki.be\nI. Kupiliśmy nieruchomość\nNależy pamiętać, że do momentu podpisania ostatecznego aktu notarialnego stajemy się właścicielami nieruchomości (prawo własności). Ponadto przysługuje nam prawo do czerpania wszelkich korzyści z nieruchomości, czyli innymi słowy prawo do najmu, który płacą lokatorzy.\nBy określić wysokość najmu poszczególnych lokatorów, warto przed podpisaniem ostatecznego aktu kupna nieruchomości dowiedzieć się, czy istnieją podpisane umowy najmu i jak wygląda regularność płatności ze strony najemcy/najemców.\nII. Najemca nie płaci – rozwiązanie umowy najmu\nJeśli najemca nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań (np. nie płaci najmu) mamy kilka możliwości, by zaradzić tej sytuacji:\n1. Wypowiedzenie ze względu na osobiste zajęcie nieruchomości\n- 6 miesięcy wypowiedzenia:\nJeśli właściciel zdecyduje się sam zamieszkać w nieruchomości, którą wcześniej przeznaczył pod wynajem, może użyć 6 miesięcznego wypowiedzenia. Maksymalnie po 6 miesiącach lokatorzy mają obowiązek opuścić nieruchomość.\nWypowiedzenie to dokument wysłany listem poleconym, w którym musi być podany motyw wypowiedzenia. W tym przypadku motywem jest chęć osobistego zamieszkania w nieruchomości.\nPojęcie „nieruchomości zajmowanej osobiście” oznacza, że albo właściciel, albo członkowie rodziny (do 3. stopnia spokrewnienia) będą zajmowali nieruchomość. Osobiste zajęcie/zamieszkanie w nieruchomości musi trwać co najmniej przez okres 12 miesięcy od momentu końca wypowiedzenia, a nieruchomość winna być zamieszkana przez co najmniej 24 miesiące.\n- 3 miesiące wypowiedzenia (wypowiedzenie skrócone):\nJeśli nieruchomość zmieniła właściciela, nowy właściciel może w ciągu 3. miesięcy od podpisania aktu notarialnego dać skrócone wypowiedzenie (3 miesiące) lokatorom, podając te same motywy i zgodnie z powyższymi formalnościami.\n2. Wypowiedzenie związanie z koniecznością przeprowadzenia prac remontowych\nCo 3 lata właściciel może użyć 6 miesięcznego wypowiedzenia ze względu na konieczność przeprowadzenia prac remontowych. Formalności do dopełnienia pozostają takie jak powyżej. Dodatkowo należy spełnić inne warunki. Ten typ wypowiedzenia nie jest możliwy do użycia w pierwszym roku najmu.\n- do wypowiedzenia musi być dołączony dokument poświadczający remont (pozwolenie na budowę, projekt budowy, wycena prac, itd.);\n- do wypowiedzenia należy dołączyć dowód, że wykonywane prace są w zgodzie z wymogami urbanistycznymi gminy, w której znajduje się nieruchomość;\n- należy udowodnić, że prace będą dotyczyły bezpośrednio nieruchomości zajmowanej przez lokatora;\n- koszt całości prac renowacyjnych/remontowych musi by być wyższy niż równowartość 2 lat najmu;\n- prace muszą skończyć się w 24 miesiące po wygaśnięciu okresu wypowiedzenia;\n3.Wypowiedzenie bez motywu\nOkres 6-ciu miesięcy wypowiedzenia przysługuje właścicielowi bezwzględnie i bez podania motywu, jeśli zgodzi się wypłacić lokatorowi:\n- równowartość 9-ciu miesięcy najmu, jeśli wypowiedzenie ma miejsce w pierwszych 3 latach zajmowania nieruchomości;\n- równowartość 6-ciu miesięcy najmu, jeśli wypowiedzenie ma miejsce w ciągu kolejnych lat po okresie 3 lat najmu.\nIII. Jeśli nie dopełnimy formalności – sankcje:\nJeśli nie spełnimy warunków wypowiedzenia lub nie dopełnimy formalności z tym związanych, lokator może uzyskać od właściciela nawet równowartość 18. miesięcy najmu. Warto wiec dobrze przygotować pismo do wypowiedzenia i dopełnić wszelkich formalności, by uniknąć kosztownych konsekwencji.\nNiezależnie od rozwiązania, jakie wybierzemy, wszystkie przychody z wynajmu nieruchomości są należne nowemu właścicielowi nieruchomości już od momentu podpisania definitywnego aktu notarialnego kupna nieruchomości. Jeśli zatem lokator zaprzestanie płacenia najmu, przysługuje nam pełne prawo do wyegzekwowania zaległości na drodze polubownej lub sądowej.\nBelgijski Kodeks Cywilny, art. 1714 i kolejne.


Pendrive Goodram Twister USB 3.0 Flash Drive UTS3 128GB - 4kom.pl\nAkcesoria GSMPamięci przenośnePendrive Goodram Twister USB 3.0 Flash Drive UTS3 128GB\nPendrive Goodram Twister USB 3.0 Flash Drive UTS3 128GB to funkcjonalny produkt, który został wykonany z materiałów wysokiej jakości, które doskonale chroni zapisane dane. Szybki i nowoczesny interfejs USB 3.0 zapewni stabilną pracę urządzenia.\nPendrive Goodram Opis produktu + najważniejsze cechy\nPendrive Goodram posiada złącze USB 3.0, które zapewnia stabilną pracę. Dodatkowo prędkość odczytu danych może wynieść nawet 60MB/s. Z UTS3 zapisywanie i przenoszenie dokumentów, prezentacji, muzyki, filmów i innych plików jest znacznie szybsze niż kiedykolwiek.\nW 100% Oryginalny produkt marki Goodram\nMałe i kompaktowe wymiary\nPamięć przenośna od marki Goodram to wysokiej jakości urządzenie, które osiąga prędkość odczytu do 60MB/s, a zapisu 20MB/s. Producent nie zapomniał o użytkownikach starszej technologii USB 2.0 zapewniając przyzwoite transfery danych nawet dla złącza USB 2.0.\nObudowa pendrive została wykonana z mocnego tworzywa. Klasyczna obudowa z obrotową metalową blaszką, chroni złącze USB.


numer ogłoszenia: 10197/3685/OMS\nOferowany lokal oznaczony symbolem D19 usytuowany jest na parterze budynku i składa się z dwóch pokoi : pokój dzienny z aneksem kuchennym o pow. 20,65 m2 i wyjściem na balkon o pow. 6m2, sypialni o pow. 8,31m2, łazienki o pow. 4,46 m2 oraz przedpokoju o pow. 5,09 Lokale oddawane do użytkowania w stanie deweloperskim obejmującym wykonanie instalacji wod kan i elektrycznej w tym gniazd, tynków, stolarki okiennej i drzwi wejściowych, instalacji grzewczej wraz z grzejnikami, posadzek. Do budynku prowadzi pięknie doświetlona klatka schodowa, w budynku zostanie zainstalowana winda osobowa. Budynek podpiwniczony - w nim znajduje się hala garażowa. Miejsce w hali garażowej (odrębna księga wieczysta) to koszt 26 445 złotych. Kupujący nieruchomość w Inwestycji Bursztynowe Osiedle zwolniony z 2 podatku PCC.


Ulica Tartaczna w Bytowie będzie z betonu | Głos Pomorza\nUlica Tartaczna w…\nUlica Tartaczna w Bytowie będzie z betonu\n(ang) 5 marca 2013, 11:00\nUlica Tartaczna będzie miała nawierzchnię betonową. Teraz są płyty jumbo. Andrzej Gurba\nLada dzień bytowski ratusz ogłosi przetarg na budowę sięgacza przy ulicy Lęborskiej oraz remont ulicy Tartacznej.\n- Ogłosimy jeden przetarg na dwa zadania, ale oczywiście z możliwością składania osobnych ofert na każdą z prac - mówi Andrzej Kraweczyński, wiceburmistrz Bytowa.\nOkoło 140-metrowy sięgacz (ulica ze specjalnym placem do zawracania) wykonany zostanie z ulicy Lęborskiej w technologii asfaltowej. Inwestycja jest związana z rozbudową Druteksu. W budżecie gminy na ten cel zaplanowano 185 tysięcy złotych.\nUlica Tartaczna w Bytowie zostanie wyremontowana na odcinku około 200 metrów od skrzyżowania z ulicą Prostą do zajazdu Ułan. Koszt prac szacuje się na 250 tysięcy złotych. Teraz jest tam dziurawa nawierzchnia gruntowa i płyty jumbo, a ma być droga betonowa.\n- Po raz pierwszy będziemy budowali drogę w takiej technologii - zaznacza wiceburmistrz Kraweczyński.\nZdjęte płyty jumbo zostaną położone na dalszym odcinku ulicy Tartacznej, który też jest w złym stanie.


sportsinwinter.pl 12.09.2020 08:46\nAnders Fannemel doznał w ubiegłym roku skomplikowanego uszkodzenia więzadła krzyżowego oraz łąkotki. Przeszedł operację oraz szereg zabiegów rehabilitacyjnych. Norweg nie był jednak w stanie wystąpić w minionym sezonie Pucharu Świata w skokach narciarskich. Kontuzja okazała się tak poważna, że nastąpiły komplikacje, które wiązały się z kolejnymi operacjami nogi. Rehabilitacja również nie przebiegła po myśli byłego rekordzisty. – Czuję ból w nodze, gdy mocniej dociskam. To bardzo frustrujące – powiedział w rozmowie z Nettavisen.no.\nNorweski zawodnik nie próbuje przewidywać, kiedy będzie w stanie powrócić na skocznię narciarską. – Trudno powiedzieć. Miałem nadzieję, że zacznę skakać w sierpniu, ale potem nic z tego nie wyszło. Mam nadzieję, że uda mi się wkrótce powrócić, skoczyć na igelicie przed zamknięciem sezonu – powiedział. Teraz Fannemel nie jest nawet przekonany, że będzie w stanie pokazać dobrą formę w zimie, nawet jeśli będzie w stanie skakać. – Wciąż wierzę, że wrócę. Biorąc jednak pod uwagę, ile czasu zajęła rekonwalescencja, wiem, że osiągnięcie dostatecznie wysokiego poziomu tej zimy może być trudne. Jestem realistą, przegapiłem całe lato – stwierdził.\nPoważnym problemem dla skoczka jest wysoki stopień utraty masy mięśniowej w jednym z ud. Nastąpiło to na skutek kontuzji. Fannemel wspomniał, że było to dla niego dużym szokiem, kiedy zobaczył w lustrze, jak bardzo jedno z jego ud zeszczuplało podczas chodzenia o kulach. 29-latek zdaje sobie sprawę z tego, że odbudowa wymaga czasu. Nie zamierza się jednak poddawać. – Brakuje mi medalu z igrzysk olimpijskich. Mam nadzieję, że zdobędę go, zanim zakończę karierę. To mnie motywuje – zakończył Norweg.


George R.R. Martin, Szalejący dżokerzy — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nZ serii: Dzikie karty #3\nTagi: magiczna fantazja, zemsta, fantastyczne światy, fikcyjny thrillerEdytuj\nTYTUŁ ORYGINAŁU: Wild Cards III: Jokers Wild\nCopyright © 1987 by George R.R. Martin\n’Making a Mosaic’ copyright © 2001 George R.R. Martin\nCopyright © 2015 for the Polish translation by Zysk i S-ka\nWydawnictwo s.j., Poznań\nCover Art Copyright © Michael Komarck\nTen redaktorski hat trick poświęcam redaktorom,\nktórzy pomogli mi po drodze:\nBenowi Bovie, Tedowi White’owi i Adele Leone,\nDavidowi G. Hartwellowi, Ellen Datlow i Ann Patty,\nBetsy Mitchell, Jimowi Frenkelowi i Ellen Couch,\na także pamięci Larry’ego Herndona i Teksaskiego Trio.\nI oczywiście Shawnie oraz Lou,\nktórzy potrafili rozpoznać wygrywającą rękę.\nW Nowym Orleanie mają Mardi Gras, w Rio Carnival, gdzie indziej zaś setki festiwali, fiest czy Dni Założyciela. Irlandczycy obchodzą Dzień Świętego Patryka, Włosi Dzień Kolumba, a cały kraj czwartego lipca. Historia jest pełna parad przebierańców, bali maskowych, orgii, religijnych ceremonii oraz ekstrawaganckich patriotycznych uroczystości.\nDzień Dzikiej Karty jest po trosze tym wszystkim, a także czymś więcej.\n15 września roku 1946, zimnym popołudniem, Śmig zginął na niebie nad Manhattanem i takizjański ksenowirus, zwany potocznie dziką kartą, wydostał się na świat.\nNie jest jasne, kiedy zaczęto obchodzić to święto, ale w późnych latach sześćdziesiątych ci, którzy poczuli dotknięcie dzikiej karty i przeżyli, dżokerzy i asowie z Nowego Jorku uznali ten dzień za swój.\n15 września stał się Dniem Dzikiej Karty. Dniem świętowania i rozpaczy, żałoby i radości, wspominania zmarłych i cieszenia się z żywymi. Dniem fajerwerków, ulicznych festynów i parad, bali maskowych, politycznych wieców oraz bankietów ku czci zmarłych, dniem picia, uprawiania miłości i bójek w zaułkach. Z każdym mijającym rokiem obchody stawały się większe i bardziej szalone. Ruch w tawernach, restauracjach i szpitalach był wyjątkowy, a media w końcu zaczęły to zauważać. Wreszcie, rzecz jasna, zjawili się turyści.\nRaz na rok, bez pozwoleń i regulaminów, Dzień Dzikiej Karty ogarniał Dżokerowo i cały Nowy Jork, a ulicami władał karnawał chaosu.\n15 września 1986 roku był czterdziestą rocznicą.\nByło tak ciemno i tak cicho, jak to tylko możliwe na Piątej Alei.\nJennifer Maloy zerknęła na światła uliczne i nieustanny ruch. Wydęła wargi w wyrazie irytacji. Nie podobało jej się całe to światło i aktywność, ale nie mogła wiele na to poradzić. To w końcu była Piąta Aleja i Siedemdziesiąta Trzecia Ulica w mieście, które nigdy nie zasypia. Ruch był równie wielki w ciągu kilku poprzednich poranków, gdy sprawdzała tę okolicę, i nie miała powodów sądzić, że sytuacja się poprawi.\nWepchnęła ręce głęboko w kieszenie trencza, minęła czteropiętrową kamienicę i wśliznęła się do zaułka za nią. Panowały tam ciemność i cisza. Gdy tylko znalazła się na odcinku osłoniętym przez pojemnik na śmieci, uśmiechnęła się.\nPomyślała, że nawet po tak wielu razach to nadal pozostaje ekscytujące. Jej puls przyśpieszył, oddychała szybciej z niecierp liwości. Postawiła kaptur niczym maskę zasłaniającą jej twarz o delikatnych rysach. Gęstą masę blond włosów związała w węzeł z tyłu głowy. Zdjęła trencz, złożyła go równo i położyła obok pojemnika. Pod spodem miała tylko skąpe, czarne bikini ze stringami oraz buty do biegania. Jej ciało było smukłe i ładnie umięśnione, piersi małe, biodra szczupłe, a nogi długie. Pochyliła się, rozwiązała sznurowadła i postawiła trampki obok płaszcza.\nNiemal czule przesunęła dłonią po tylnej ścianie kamienicy, po czym uśmiechnęła się i przeszła przez ścianę.\nTo był dźwięk piły mechanicznej przecinającej twarde, wilgotne drewno. Od zgrzytu stalowych zębów Jacka rozbolały jego własne, podczas gdy aż za dobrze mu znany chłopak próbował ukryć się głębiej w gąszczu cyprysów.\n— On gdzieś tu jest!\nTo był jego wujek Jacques. Ludzie z gminy Atelier nazywali go Jakiem Wężem. Za jego plecami.\nChłopak przygryzł wargę, by nie krzyknąć. Ugryzł się mocniej, aż poczuł smak krwi. Próbował powstrzymać zmianę. Czasami to skutkowało. Czasami…\nStalowa piła ponownie wgryzła się w mokry cyprys. Chłopak pochylił się niżej. Brązowa, słonawa woda zalała mu usta i wypełniła nos. Zaczął się dławić, gdy wody Bayou zalały mu twarz.\n— Mówiłem ci! Ten cholerny półligator tu jest! Dorwijmy go.\nPoparły go inne głosy.\nPiła mechaniczna odezwała się raz jeszcze.\nJack Robicheaux poruszył się gwałtownie w ciemności. Jedna ręka ugrzęzła mu w przepoconej narzucie, drugą sięgnął po telefon. Uderzył witrażową lampą o ścianę, z przekleństwem na ustach zdołał ją jakoś złapać za zdobną podstawę pełną płatków i łodyg kwiatów, z powrotem postawił ją na nocnym stoliku i poczuł chłodną gładkość telefonu. Podniósł słuchawkę, gdy zabrzmiał czwarty dzwonek.\nZnowu zaczął przeklinać. Kto, do licha, znał ten numer? Trampula, ale ona spała w innym pokoju, tu, w jego domu. Poznał odpowiedź, nim zdążył unieść mikrofon do ust.\n— Jack! — zabrzmiał głos na drugim końcu linii. Szum w słuchawce zagłuszył go na krótką chwilę. Kobieta dzwoniła z daleka. — Jack, mówi Elouette. Dzwonię z Luizjany.\n— Tak też sobie pomyślałem.\nSpróbował zapalić światło, ale nic się nie wydarzyło. Na pewno włókno żarówki pękło, kiedy lampa się przewróciła.\n— Nigdy jeszcze nie dzwoniłam tak daleko — ciągnęła Elouette. — Zawsze robił to Robert.\nRobert był jej mężem.\n— Która godzina? — zapytał Jack, szukając zegarka ręką na blacie.\n— Około piątej rano — odparła jego siostra.\n— Co się stało? Czy to mama?\nWreszcie się obudził, uwolnił od strzępków snu.\n— Nie, Jack. Z mamą wszystko w porządku. Z nią nigdy się nic nie dzieje. Przeżyje nas oboje.\nUsłyszał swój ostry ton i spróbował go złagodzić. Kłopot w tym, że Elouette mówiła strasznie powoli, jej myśli pracowały na zwolnionych obrotach.\nCisza, przerywana krótkimi impulsami szumów, ciągnęła się przez długi czas.\n— Chodzi o moją córkę — odezwała się wreszcie.\n— O Cordelię? Co z nią? Co się stało?\nZnowu nastała chwila ciszy.\nJack poczuł dziwną reakcję. W końcu on również uciekł, przed wielu laty. I był wtedy znacznie młodszy od Cordelii. Ile miała teraz lat? Piętnaście? Szesnaście?\n— Opowiedz mi, co się stało — poprosił uspokajającym tonem.\nElouette spełniła tę prośbę. Cordelia zrobiła to (według niej) niemal bez ostrzeżenia. Wczoraj rano nie zeszła na śniadanie. Zniknęły również kosmetyki, ubrania, pieniądze oraz torba podróżna. Ojciec Cordelii wypytał jej koleżanki. Nie było ich zbyt wiele. Zawiadomił gminnego szeryfa. Patrolom polecono jej szukać. Nikt jej nie widział. Przedstawiciele prawa sugerowali, że wyszła na szosę i złapała okazję.\n— Taka ładna dziewczyna. — Szeryf potrząsnął ze smutkiem głową. — No cóż, to powód do niepokoju.\nZrobił, co mógł, ale trwało to dosyć długo. W końcu to ojcu Cordelii udało się odnaleźć ślad. Dziewczynę o tej samej twarzy (— Od miesiąca nie widziałem takiej buzi — oznajmił sprzedawca biletów) i długich błyszczących włosach (— Czarnych jak noc nad Bayou — opowiadał tragarz) widziano, gdy wsiadała do autobusu w Baton Rouge.\n— To był Greyhound — dodała Elouette. — Kupiła bilet w jedną stronę do Nowego Jorku. Kiedy się o tym dowiedzieliśmy, policja powiedziała, że próba zatrzymania go w New Jersey nie miałaby większego sensu.\nJej głos drżał lekko, jakby chciała się rozpłakać.\n— Wszystko będzie w porządku — zapewnił Jack. — Kiedy ma tu dotrzeć?\n— Około siódmej — odpowiedziała jego siostra. — Twojego czasu.\nUsiadł na łóżku po ciemku.\n— Dasz radę tam dojechać, Jack? Znajdziesz ją.\n— Jasne — zapewnił. — Ale muszę już ruszać do Port Authority, bo inaczej nie zdążę.\n— Dzięki Bogu — ucieszyła się Elouette. — Zadzwonisz do mnie, jak już ją znajdziesz?\n— Oczywiście. Potem się zastanowimy, co robić dalej. Muszę już lecieć, dobra?\n— W porządku. Będę czekała. Może Robert też wróci. — Jej głos przepajało zaufanie. — Dziękuję, Jack.\nOdłożył słuchawkę i powlókł się w stronę wyjścia. Znalazł przycisk na ścianie i pozbawiony okien pokój wypełniło światło. Zrzucone wczoraj po pracy ubranie walało się na ławie przy wejściu. Jack wciągnął znoszone dżinsy i zieloną bawełnianą koszulkę. Uśmiechnął się na widok śmierdzących skarpetek, nie miał jednak innych. Dzisiaj miał wolny dzień i zamierzał wybrać się do samoobsługowej pralni. Pośpiesznie zasznurował buty o stalowych noskach, przeciągając sznurówki przez każdą parę otworów.\nKiedy otworzył drzwi prowadzące do dalszych części domu, w korytarzu czekali już Trampula, dwa wielkie koty, całe stadko kociąt oraz szop o oczach otoczonych czarnymi plamami. Wszyscy gapili się na niego w milczeniu. W słabym blasku lampy napływającym z salonu za nimi Jack dostrzegał blask ciemnobrązowych włosów kobiety oraz jeszcze ciemniejszych oczu, jej wysoko ustawione kości policzkowe, a także jasną cerę.\n— Jezus Maria! — zawołał, cofając się o krok. — Nie strasz mnie tak! Wziął głęboki oddech i poczuł, że twarda, szorstka skóra na grzbietach jego dłoni znowu zrobiła się miękka.\n— Nie chciałam cię straszyć — zapewniła Trampula. Czarny kot otarł się o nogę mężczyzny i musnął grzbietem jego rzepkę, mrucząc jak zadowolony młynek do kawy. — Usłyszałam telefon. Wszystko w porządku?\n— Opowiem ci po drodze do drzwi.\nStreścił jej sytuację, zatrzymując się w kuchni, by wlać resztki wczorajszej kawy do piankowego kubka, który będzie mógł zabrać ze sobą.\nTrampula dotknęła jego nadgarstka.\n— Chcesz, żebyśmy poszli z tobą? W taki dzień jak dziś kilka dodatkowych par oczu może ci się przydać na dworcu autobusowym.\n— Nie powinno być żadnych problemów. Ona ma szesnaście lat i jeszcze nigdy nie była w dużym mieście. Jej mama mówi, że tylko oglądała mnóstwo telewizji. Spotkam ją tuż przy wyjściu z autobusu.\n— Wie o tym? — zapytała Trampula.\nJack zatrzymał się, by pośpiesznie podrapać czarnego kocura za uszami. Szylkretka miauknęła i ustawiła się w kolejce.\n— Nie. Pewnie miała zamiar do mnie zadzwonić, gdy już dotrze na miejsce. W ten sposób oszczędzimy na czasie.\n— Oferta nadal jest otwarta.\n— Przywiozę ją na śniadanie, nim zdążysz się zorientować. — Jack przerwał. — A może nie. Na pewno będzie chciała porozmawiać, więc zabiorę ją do Automatu. W gminie Atelier na pewno czegoś takiego nie mają. — Wyprostował się i koty miauknęły z rozczarowaniem — Poza tym masz spotkanie z Rosemary, tak?\nTrampula skinęła z powątpiewaniem głową.\n— Nie przejmuj się. Może wszyscy zjemy razem obiad. Zależy od tego, w jak wielkie zoo zmieni się dolna część Manhattanu. Może kupimy coś na wynos w koreańskim barze i zrobimy sobie piknik na promie na Staten Island.\nPochylił się ku kobiecie i pocałował ją krótko w czoło. Nim zdążyła unieść ręce i złapać go za ramiona, by odwzajemnić pocałunek, był już za drzwiami. I za granicami jej postrzegania.\n— Niech to szlag — warknęła. Koty spojrzały na nią, zdziwione, lecz pełne współczucia. Szop uścisnął jej kostkę.\nJennifer Maloy przemknęła przez dwie dolne kondygnacje budynku niczym duch, niczego nie dotykając i nikogo nie niepokojąc, niewidziana i niesłyszana. Wiedziała, że mieszkania już od pewnego czasu są tu własnościowe, i chciała się dostać na najwyższe z trzech pięter należących do bogatego biznesmena o niefortunnym nazwisku Kien Phuc. Był on Wietnamczykiem i posiadał sieć restauracji oraz pralni. Tak przynajmniej mówili w „New York Style”. Widziała to dwa tygodnie temu w telewizji PBS. Jennifer bardzo lubiła ten program, oprowadzający widzów po stylowych, pełnych dzieł sztuki domach nowojorskiej klasy wyższej. Wskazywał jej niezliczone szanse i zawierał mnóstwo użytecznych informacji.\nPrzemknęła przez trzecie piętro, gdzie mieszkała służba Kiena. Nie miała pojęcia, co jest na czwartym, ponieważ telewizyjne kamery je pominęły, ruszyła więc prosto na najwyższe piętro, gdzie znajdowało się prywatne mieszkanie Wietnamczyka. Mieszkał sam w ośmiu pokojach urządzonych z nieprawdopodobnym przepychem i luksusem, bliskim niemal dekadencji. Jennifer nigdy nie podejrzewała, że na chińskich restauracjach i pralniach samoobsługowych można zarobić aż tak wiele.\nNa piątym piętrze było ciemno i cicho. Nie weszła do sypialni z jej okrągłym łożem ulokowanym pod lustrzanym sufitem (oglądając telewizję, pomyślała, że to raczej niegustowne) oraz fantastycznymi, ręcznie malowanymi parawanami z jedwabiu. Ominęła pokój dzienny w zachodnim stylu, z mającym dwa tysiące lat Buddą z brązu, spoglądającym dobrotliwie z honorowego miejsca tuż obok luksusowego centrum sprzętu elektronicznego, wyposażonego w wielkoekranowy telewizor, magnetowid oraz odtwarzacz płyt CD, wraz z półkami zastawionymi taśmami audio i wideo, a także płytami. Zmierzała do gabinetu.\nByło tam ciemno, jak na całym piętrze. Poderwała się nagle, zobaczywszy niewyraźną postać majaczącą obok wielkiego biurka, z tekowego drewna, dominującego nad tylną ścianą pokoju. W fazie ducha była odporna na fizyczny atak, ale nie na zaskoczenie, a tej postaci nie uchwyciły kamery „New York Style”.\nSzybko wtopiła się w pobliską ścianę, ale postać się nie poruszyła ani nie okazała w żaden sposób, by ją zauważyła. Kobieta ostrożnie wsunęła się z powrotem do gabinetu i z ulgą połączoną ze zdumieniem zauważyła, że postać jest w rzeczywistości terakotowym posągiem orientalnego wojownika, wysokim prawie na metr osiemdziesiąt. Wykonanie zapierało dech w piersiach. Rysy twarzy, ubranie, broń, wszystko to przedstawiono z niesłychanie delikatnymi szczegółami. Wyglądało to tak, jakby żywy człowiek obrócił się w glinę, a potem wypalono go nieskazitelnie w piecu i zachowano przez tysiąclecia, aż wreszcie wylądował w gabinecie Kiena. Szacunek Jennifer dla bogactwa i wpływów Wietnamczyka zwiększył się ponownie. Posąg z pewnością był autentyczny — w telewizyjnym wywiadzie Kien jasno oznajmił, że nie toleruje imitacji — a wiedziała, że wykonane dwa tysiące dwieście lat temu terakotowe figury grobowe Pierwszego Cesarza z dynastii Qin, zjednoczyciela Chin, są dla kolekcjonerów absolutnie bezcenne. Zdobycie takiego skarbu z pewnością wymagało wielu kruczków prawnych i wysokich łapówek.\nPosąg był niewiarygodnie cenny, wiedziała jednak, że jest za duży, by mogła go stąd zabrać, i zapewne też zbyt unikatowy, by miała szansę go sprzedać.\nPoczuła, że jej widmową postać dopadają zawroty głowy i szybko w pełni się zmaterializowała. Nie lubiła tego wrażenia. Zdarzało się, gdy tylko posunęła się za daleko, i było ostrzeżeniem, że pora wrócić do materialnej postaci. Nie wiedziała, co się stanie, jeśli zbyt długo pozostanie widmem, i wolała tego nie sprawdzać.\nZnowu dotykalna, rozejrzała się po pokoju. Na ścianach pełno było gablot zawierających należącą do Kiena kolekcję nefrytów, największą, najpiękniejszą i najcenniejszą w całym świecie zachodnim. To właśnie z ich powodu Wietnamczyka pokazano w „New York Style” i po nie tu przyszła. A przynajmniej po niektóre z nich. Zdawała sobie sprawę, że nie zdoła zabrać wszystkich, nawet gdyby wracała do zaułka kilkanaście razy. Jej możliwości dematerializowania zewnętrznej masy były ograniczone. Zdoła zabrać tylko kilka nefrytów za jednym razem. Ale kilka z całą pewnością jej wystarczy.\nZanim jednak weźmie się za nefryty, musiała zrobić coś jeszcze. Czując pod bosymi stopami cudownie gruby dywan, okrążyła wielkie biurko prawie tak cicho, jakby nadal była niematerialna, i zatrzymała się przed ryciną Hokusaia wiszącą na ścianie za meblem.\nKien powiedział w telewizji, że za ryciną jest sejf. Wspomniał o nim dlatego, że według niego włamanie do niego było absolutnie, w stu procentach, niezawodnie niemożliwe. Żaden złodziej nie mógł wiedzieć wystarczająco wiele o mikroobwodach, by poradzić sobie z elektronicznym zamkiem, a sejf był tak mocny, że oprze się każdemu fizycznemu atakowi słabszemu niż bomba tak potężna, że zniszczyłaby cały budynek. Nikt nie mógłby się do niego włamać, w żaden sposób i w żadnej sytuacji. Kien, który mówił to z bardzo zadowoloną miną, sprawiał wrażenie człowieka, który lubi się przechwalać.\nJennifer uśmiechnęła się psotnie, zastanawiając się, jakie to bogactwa Kien mógł ukrywać w swym supertechnologicznym sejfie, a potem włożyła rękę do środka, przenikając przez rycinę i ukryte za nią stalowe drzwi.\nKołysał ją w ramionach, szukając w kieszeni klucza, aż wreszcie zdołał otworzyć drzwi.\n— Postaw mnie, ty idioto. Wtedy będziesz mógł je otworzyć.\n— Nie ma mowy. Muszę cię przez nie przenieść.\n— Nie wzięliśmy ślubu.\n— Jeszcze nie — odparł, uśmiechając się szeroko.\nPozycja, w której leżała w ramionach mężczyzny, podkreślała deformację jego szyi i nadawała głowie wygląd piłki bejsbolowej spoczywającej na postumencie. Poza tym szczegółem — dziedzictwem dzikiej karty — był całkiem przystojny. Krótko ostrzyżone brązowe włosy, zaczynające już siwieć na skroniach, wesołe, ciemne oczy i mocno zarysowany podbródek składały się na nieźle wyglądającą twarz.\nPrzeszedł wreszcie przez drzwi i postawił ją na podłodze.\n— Mój zamek. Mam nadzieję, że ci się spodoba.\nWygląd mieszkania świadczył, że jego właściciel należy do klasy pracującej. Prosta kanapa, szezlong ustawiony przed telewizorem, stos „Reader’s Digestów” na stoliku, wielki i kiepsko namalowany obraz olejny, przedstawiający żaglowiec przedzierający się przez nieprawdopodobnie wzburzone morze. Podobne dzieła można było kupić w hotelach Hiltona od głodujących artystów.\nByło jednak starannie posprzątane, a na parapetach stał szereg różnokolorowych fiołków afrykańskich — widok dziwnie kłócący się z potężną posturą właściciela.\n— Ruletko, nie zdarzyło mi się wrócić rano do domu od czasu balu na zakończenie liceum.\n— Założę się, że wtedy nie wróciłeś na noc.\n— Hej, byłem grzecznym katolickim chłopcem.\n— Mama zawsze mnie ostrzegała przed grzecznymi katolickimi chłopcami.\nPodszedł bliżej i objął ją w talii muskularnymi ramionami.\n— Już nie jestem tak bardzo grzeczny.\n— Mam nadzieję, że to nie osłabiło twoich możliwości, Stan.\n— Nie bądź pruderyjny — zadrwiła.\nPocałował ją w szyję i przygryzł lekko koniec jej ucha. Ruletka po raz kolejny zastanowiła się nad nieprzewidywalną naturą dzikiej karty, która zrobiła z tego prostego „tunelarza” kogoś więcej niż człowiek.\nUniosła ręce i pogłaskała dłońmi jego rozdęte gardło.\n— Czy to ci czasami przeszkadza?\n— Bycie Wyjcem? Nie, do licha. Dzięki temu jestem kimś niezwykłym. Zawsze tego pragnąłem. To doprowadzało mojego staruszka do szału. Zawsze mi powtarzał, że dla takich jak my wystarczy woda. To miało znaczyć, żebym nie zadzierał nosa. Na pewno teraz by się zdziwił. Hej. — Wyciągnął rękę i otarł jej łzę czubkiem grubego palca. — Czemu płaczesz?\n— To nic, ja tylko… to takie smutne.\n— Daj spokój. Pokażę ci, jakie mam możliwości.\n— Przed śniadaniem? — zapytała, próbując odwlec nieuniknione.\n— Pewnie. To nam poprawi apetyt.\nZ rezygnacją poszła za nim do sypialni.\nJennifer obmacała wnętrze sejfu i poczuła coś, co przypominało monety schowane w małym woreczku. Spróbowała zdematerializować jedną z nich i zmarszczyła brwi, kiedy moneta pozostała dotykalna.\nPewnie są złote — pomyślała. Krugerrandy albo kanadyjskie maple leafs.\nTrudno było zdematerializować gęste substancje, jak metale, a zwłaszcza złoto. Wymagało to głębszego skupienia oraz wydatku większej ilości energii. Postanowiła, że na razie zostawi monety na miejscu i zbada resztę sejfu.\nJej dłoń pogłaskała płaski, prostokątny przedmiot, który zdematerializował się znacznie łatwiej niż monety. Wyciągnęła przez ścianę sejfu trzy małe notesy i, nie widząc po ciemku szczegółów, włączyła małą wyginaną lampę stojącą na biurku. Zauważyła, że dwa notatniki mają czarne, gładkie okładki, a trzeci oprawiono w niebieską tkaninę w bambusowy wzór. Przekartkowała ten, który leżał najwyżej.\nW szeregi kieszonek na grubych stronicach książeczki wetknięto różnokolorowe papierki. Znaczki pocztowe. Te w najwyższym szeregu wyglądały na brytyjskie, ale widniały na nich słowa w obcych językach, a data głosiła 1922. Pochyliła się niżej, żeby się przyjrzeć dokładniej, i nagle zamarła, gdy gdzieś spoza stożka blasku oświetlającego fragment blatu zabrzmiał cichutki dźwięk.\nUniosła wzrok, ale nic nie wypatrzyła. Jej oczy zdążyły już przywyknąć do światła, przechyliła więc klosz na bok, kierując blask na drugi koniec blatu.\nZamarła. Serce podeszło jej do gardła.\nNa drugim końcu biurka stał pięciogalonowy słój, mniej więcej wielkości dystrybutora wody. Zrobiono go jednak ze szkła, nie z plastiku, i nie był z niczym połączony. Stał na płaskiej podstawce na brzegu biurka i był domem pływającego w nim stworzenia.\nMiało ono niewiele ponad trzydzieści centymetrów wzrostu i pokrywała je gładka, zielona skóra z odrobiną brodawek. Unosiło się w wodzie, trzymając głowę nad jej powierzchnią. Dłonie o połączonych błonami palcach przyciskało do szkła, twarz miało zapadniętą, a ludzkie oczy wpatrywały się w Jennifer. Gapili się na siebie przez dłuższą chwilę, aż wreszcie stworzenie otworzyło usta.\n— Kiennnnnn! — zawołało piskliwym, zawodzącym głosem. — Złodziejjjjjjka! Złodziejjjjjjka!\nW „New York Style” nic nie wspominano o tym, że Kien zatrudnia jako strażnika żabopodobnego dżokera — pomyślała z oszołomieniem, gdy w sąsiednich pokojach zapaliły się światła. Usłyszała odgłosy zamieszania dobiegające z innych części budynku. Zamknięty w szklanym słoju dżoker nie przestawał wzywać Kiena przeraźliwym głosem, który zdawał się wnikać prosto do mózgu Jennifer, omijając jej uszy.\nSkup się, powiedziała sobie, skup się albo śmiała złodziejka, która sama przezwała się Zjawą, zostanie schwytana i zdemaskowana jako Jennifer Maloy, bibliotekarka z Nowojorskiej Biblioteki Publicznej. Straci pracę i na pewno trafi do więzienia. Co pomyśli jej matka?\nCoś poruszyło się przy drzwiach i ktoś włączył górne światło. Jennifer zobaczyła wysokiego, szczupłego dżokera o gadzim wyglądzie. Dżoker syknął na nią, wysuwając niewiarygodnie długi, rozwidlony język, po czym uniósł pistolet i wystrzelił. Celował dobrze, ale kula odbiła się bez szkody od ściany. Jennifer szybko zapadała się w podłogę, mocno przyciskając do piersi trzy książeczki.\nPo wyjściu Jacka Trampula odprawiła swój poranny rytuał, nadal ubrana w szlafrok w tygrysie pasy, który jej dał. Usiadła na jednym z czerwonych wyściełanych krzeseł, zamknęła oczy i połączyła się ze stworzeniami, które dzieliły jej życie. Szylkretka karmiła młode, czarny kocur stał na straży, a szop spał z głową wspartą na kostkach kobiety. Czuł się zmęczony po całonocnym krążeniu po wiktoriańskim mieszkaniu Jacka. Trampula miała nadzieję, że nie uszkodził czegoś ważnego. Umieściła w głowie stworzenia bariery, zakazujące mu zbliżania się do rzeczy Jacka. Ostatnio okazywały się całkiem skuteczne, ale nigdy nie zapomni awantury, jaka wybuchła, gdy stworzenie pozrzucało z półki wszystkie należące do Jacka komiksy o Pogo.\nWyciągnęła rękę, by pogłaskać szopa, i rozszerzyła świadomość, sięgając do miasta. Nie miała już z tym żadnych trudności. Zawsze po przebudzeniu odprawiała ten rytuał, choć gdy nie mieszkała u Jacka, coraz częściej wybierała nocny tryb życia. Od wielu lat podtrzymywała ich niezobowiązującą znajomość, zjawiając się tylko wtedy, gdy pogoda była naprawdę fatalna albo w dni takie jak dziś, gdy jacyś nieznajomi trafili w miejsca, do których zwykle nie mieli śmiałości się zapuszczać. Jeśli Jack był w domu, zostawała u niego. Jeśli go nie było, ruszała do następnej kryjówki. Ostatnio jednak coraz częściej szukała jego towarzystwa, wykorzystując różne preteksty do odwiedzin. Jack i Rosemary stali się dla niej bardzo ważni, choć nie zawsze potrafiła wyjaśnić dlaczego. Minęły lata, nim zaczęła im ufać, ale gdy już to się stało, zastraszająco łatwo nauczyła się na nich polegać. Potrząsnęła gniewnie głową, niezadowolona, że jej uwagę odwracają myśli i sprawy, na które nie miała wpływu, choć powinna skupić się na stworzeniach połączonych z nią więzią.\nFakt, że po przebudzeniu cierpiała razem ze swoimi stworzeniami, wydawał się teraz Trampuli bardziej naturalny. Jej umysł wędrował ze szczurami w tunelach, z kretami, królikami, oposami, wiewiórkami, gołębiami i innymi ptakami. Sporządzała listę ofiar nocy. Zawsze było wiele stworzeń, którym nie udało się przeżyć. Nauczyła się już, że dla ofiar nie ma ucieczki. Wiele ginęło po to, by nakarmić drapieżniki, inne zabijali ludzie. Kiedyś próbowała je ratować, chronić zwierzynę przed drapieżcami, ale to o mało znowu nie wpędziło jej w obłęd. Naturalny cykl życia, śmierci i narodzin był silniejszy od niej. Dlatego Trampula przystosowała się do jego ograniczeń. Zwierzęta ginęły, ale na ich miejsce przychodziły nowe. Tylko ludzka ingerencja mogła zakłócić ten rytm. Nad ludźmi nie nauczyła się jeszcze panować. Na krótki moment dotknęła mieszkańców zoo. Barwę jej wrażeniom nadawała nienawiść do klatek. Pewnego dnia, raz jeszcze obiecała ich więźniom. Pewnego dnia…\nCiepła łapa, dotykając jej policzka, przywołała ją do rzeczywistości. Czarny kocur — pełne dwadzieścia kilogramów wagi — uwalił się na jej piersiach. Kiedy otworzyła oczy, polizał ją po nosie. Uniosła rękę i podrapała go za uchem.\nJego pysk zaznaczyły już pierwsze plamy siwizny, ale w większość dni nadal poruszał się jak młody kot. Wysłała mu ciepłe uczucie, które zwała miłością. Zamruczał i odwdzięczył się jej obrazem kotki niepozwalającej młodym zbliżyć się do wiktoriańskich mebli Jacka. Jeśli ich nie pilnowano, kocięta uwielbiały ostrzyć pazury na nogach mebli ukształtowanych na podobieństwo lwich łap.\nNo cóż, stary przyjacielu, ostatniej nocy Jack znowu mnie odrzucił. Jak myślisz, w czym tkwi problem? W pierwszej chwili kot odpowiedział na subwokalizowane pytanie jedynie spojrzeniem, ale po chwili wysłał obraz setki stworzeń Trampuli, otaczających ją ze wszystkich stron.\nTak, wiem, że zawsze jesteście przy mnie, ale czasami pragnę drugiego człowieka. Wysłała obraz kocura i kotki razem, jako partnerów. Zwierzę odpowiedziało obrazem Trampuli i kocura ludzkich rozmiarów. Trampula skinęła głową, spoglądając na bawiące się kocięta. Niestety, to nie mój typ.\nZastanawiała się, dlaczego Jack nie chce z nią spać. Jej frustracja i niezrozumienie zaczynały się przeradzać w gniew. To się zaczęło dopiero w zeszłym roku. Gdy tylko bawiła się z kotkami, zawsze zaczynała czuć, że w jej życiu czegoś brakuje.\nTo wrażenie ją gniewało, lecz nie potrafiła mu zaprzeczyć. Ostatnio zwróciła się po pocieszenie do Jacka, ale on ją odrzucił. Postanowiła, że już więcej tego nie zrobi.\nWiedziała, że uwolniona od warstwy brudu i starych łachów, które chroniły ją w świecie zewnętrznym, nie jest nieatrakcyjna. Chcąc zaoszczędzić wstydu drugiej ze swych przyjaciół, Rosemary, nauczyła się w rzadkich przypadkach wkładać ubranie, które inni mogli zaakceptować. Nigdy jednak nie było jej z tym dobrze. Były chwile, że czuła się jak przebieraniec, i nie znosiła ich. Być może za blisko związała się z Jackiem i Rosemary. Niewykluczone, że nadeszła już pora, by wrócić pod ziemię.\nCzarny kocur podążał za tonem jej myśli, nawet jeśli nie potrafił przeniknąć ich abstrakcyjnego znaczenia. Dodał swą aprobatę dla zerwania więzi z ludźmi, wysyłając obrazy ich dawnych legowisk.\nAle nie dzisiaj. Dzisiaj muszę iść zobaczyć się z Rosemary. Trampula wstała z krzesła i podeszła do stosu starych, brudnych i porozciąganych ubrań. Czarny kocur i dwójka kociąt podążyły za nią.\nNie. Wy tu zostaniecie. Jack może chcieć się ze mną skontaktować. Poza tym nawet bez was trudno mi jest się dostać do jej biura. Przeniosła uwagę na ubranie. Niebieski płaszcz czy zielona kurtka wojskowa?\nW pokoju było trzynaście czarnych świec. Kiedy się paliły, wosk przybierał kolor krwi i spływał po ich bokach. Teraz w pomieszczeniu zrobiło się szaro, a małe kręgi ich blasku zaczęły się kurczyć.


Ryzyko dysleksji - Kreatywna Akademia\nmaj 23, 2019 | LOGOFUN\nU dzieci młodszych, które nie potrafią jeszcze czytać i pisać lub u dzieci na wczesnoszkolnym etapie edukacyjnym obserwować możemy symptomy wystąpienia w przyszłości dysleksji- RYZYKO DYSLEKSJI!\nDzieci młodsze, które wykazują wybiórcze zaburzenia w rozwoju psychoruchowym, które mogą warunkować wystąpienie specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu, są narażone w przyszłości na dysleksję!\nKiedy uczniowie napotykają pierwsze trudności w nauce, które się nasilają, pomimo inteligencji mieszczącej się w normie intelektualnej mogą być narażeni na wystąpienie w przyszłości tak zwanych specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu, a więc dysleksji.\nUczniowie obarczeni tak zwanym ryzykiem dysleksji posiadają również dobrze funkcjonujące narządy zmysłów oraz są właściwie zaopiekowani w domu i w szkole. Mimo to trudności w nauce występują i z biegiem czasu się nasilają.\npochodzących z nieprawidłowo przebiegającej ciąży i porodu (mikrouszkodzenia OUN)\nu których obserwuje się dysharmonie rozwojowe\nPowinniśmy również być wyczuleni na niebezpieczeństwo wystąpienia takiego ryzyka u dzieci z wadami wymowy!\nRóżnorodne objawy ryzyka dysleksji u dzieci z zaburzeniami mowy w aspekcie funkcji językowych można obserwować już w wieku poniemowlęcym, na długo przed rozpoczęciem nauki czytania i pisania.\nPozwala to podjąć działania profilaktyczne oraz terapeutyczne, a przez to zapobiec występowaniu dysleksji rozwojowej lub zmniejszyć nasilenie zaburzeń.\nINNE OBSZARY, NA KTÓRE NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ:\norientacja w schemacie swojego ciała\nDo badania ryzyka dysleksji stosuje się specjalistyczne narzędzia. Do najpopularniejszych należą: „Skala Prognoz Edukacyjnych” Krasowicz Kupis lub ” Skala ryzyka dysleksji” M. Bogdanowicz.\nOcena logopedyczna stanowi jeden z elementów postępowania diagnostycznego.\nDysleksja rozwojowa, jako zaburzenie komunikacji językowej oraz pisemnej związane jest niewątpliwie z opóźnieniem mowy dziecka.\nRóżne zakłócenia na drodze do pełnego opanowania kompetencji językowej i sprawności językowej, w szczególności fonologiczno- fonetyczne, ale również morfologiczne, leksykalne, syntaktyczne i odnoszące się do struktury wyrazu, mogą powodować późniejsze trudne zaburzenie – dysleksję!\nStąd nieoceniona rola logopedycznego treningu mowy, terapii logopedycznej, ćwiczeń usprawniających wszystkie sfery językowe dziecka.\nLogopedyczny kreatywny trening mowy to narzędzia wspomagające językowy rozwój Twojego dziecka!\nProfilaktyka, zapobieganie to podstawa! Stymulowanie rozwoju językowego Twojego dziecka ma nieoszacowane korzyści! Rozpoznawanie symptomów zaburzeń językowych, które leżą u podłoża procesów czytania i pisania, jest bardzo ważne na etapie przed rozpoczęciem nauki szkolnej przez dziecko!\nDiagnozowanie, polegające na ocenie rozwoju mowy dziecka, rozpoznaniu objawów zaburzeń i ustalenie prawdopodobnych przyczyn, stanowią fundament treningu oraz efektywnej stymulacji!\nLOGOFUN to trening, w którym zastosowano działania usprawniające rozwój językowy Twojego dziecka! Ma on wieloskładnikowy charakter, dzięki czemu jest skuteczny. Przygotowuje, wywołuje i utrwala brakujące głoski językowego systemu fonologicznego!


Theme Pocałunek in work Germinal :: Wolne Lektury\nPodobała się Stefanowi i postanowił, gdy skończy chleb, wziąć ją w ramiona i ucałować w...\nPodobała się Stefanowi i postanowił, gdy skończy chleb, wziąć ją w ramiona i ucałować w usta. Walka z onieśmieleniem i myśl o przemocy, której wobec niej użyje, zdławiły mu głos w gardle. Podniecał go męski ubiór dziewczyny, kaftan i spodnie na ciele jej wzniecały jego pożądanie. Pociągnął z flaszki łyk i oddał ją Katarzynie, by wypiła resztę.\nTeraz trzeba było działać, rzucił więc przelotne spojrzenie ku siedzącym w głębi górnikom i wyciągnąć już miał ręce, gdy w otworze sztolni zjawił się cień.\nOd chwili już Chaval obserwował ich z odległości. Zbliżył się, upewnił, że ojciec Maheu nie widzi, objął ramieniem dziewczynę siedzącą na ziemi, przegiął jej w tył głowę i spokojnie, jakby Stefana nie było, wycisnął na jej wargach pocałunek. W pocałunku tym mieściło się wzięcie w posiadanie, postanowienie, które dojrzało widocznie pod wpływem zazdrości.\nAle dziewczyna oburzyła się.\n— Puść mnie! Słyszysz? — zawołała.\nTrzymał jej głowę i patrzył w oczy. Na czarnej jego twarzy czerwono odcinały się rude wąsy i broda i sterczał nos podobny do orlego dzioba. Puścił ją wreszcie i odszedł nie rzekłszy słowa.\nZimny dreszcz wstrząsnął Stefanem. Jakiż głupi był, że czekał. Teraz nie może jej pocałować, bo myślałaby, że naśladować chce tylko tamtego. Duma jego była zraniona i popadł w rozpacz.\n— Czemu skłamałaś? — spytał cicho. — On jest twoim kochankiem.\n— Nie, nie, przysięgam ci! — krzyknęła. — Nie ma pomiędzy nami nic takiego. On żartuje tylko czasem. Zresztą on nie jest tutejszy, przed pół rokiem przyjechał z Pas-de-Calais.\nWstali oboje, gdyż trzeba się było wziąć na nowo do roboty. Katarzyna posmutniała widząc, że Stefan ma wyraz niezadowolenia na twarzy. Widocznie podobał się jej lepiej niż tamten i wolałaby go była. Dręczyła ją myśl, jakby mu nagrodzić przykrość, toteż gdy Stefan ze zdziwieniem zauważył, że lampa jego pali się niebieskawym płomieniem otoczonym szeroką, mglistą aureolą, skorzystała z tego, by go nieco rozerwać.\n— Chodź, pokażę ci coś! — powiedziała przyjaznym głosem.


GPW: w sprawie zawieszenia obrotu na rynku NewConnect akcjami spółki HFT GROUP S.A. - Bankier.pl\nGiełdaGPW: w sprawie zawieszenia obrotu na rynku NewConnect akcjami spółki HFT GROUP S.A.\nGPW: w sprawie zawieszenia obrotu na rynku NewConnect akcjami spółki HFT GROUP S.A.\nUchwała Nr 552/2018 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie zawieszenia obrotu na rynku NewConnect akcjami spółki HFT GROUP S.A.\n1. Na podstawie § 9 ust. 7 Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu, Zarząd Giełdy postanawia o zawieszeniu obrotu akcjami spółki HFT GROUP S.A., oznaczonymi kodem "PLDFP0000019", w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect - do dnia wejścia w życie umowy\no pełnienie funkcji Animatora Rynku dla akcji tej spółki.\n2. W okresie zawieszenia obrotu, o którym mowa w ust. 1, zlecenia maklerskie na akcje spółki HFT GROUP S.A. mogą być przyjmowane, anulowane i modyfikowane.\nUchwała wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.


Kontynuacja przyjaźni w Poroninie | wbmpolska.eu\nStrona główna » AKTUALNOŚCI » Kontynuacja przyjaźni w Poroninie\nKolejnym istotnym wydarzeniem w tym sezonie była organizacja oraz realizacja jeszcze jednej wizyty ukraińskiej młodzieży do Polski. Istotnym było dlatego, że jest to kontynuacja zeszłorocznej wymiany zrealizowanej dzięki dofinansowaniu Narodowego Centrum Kultury w Warszawie oraz wsparciu organizacyjnemu Stowarzyszenia SWOBODA z Olsztyna, a także Firmy WBM Polska. Podobnie jak i w zeszłym, w tym roku udział w wyjeździe wzięła również młodzież szkolna z Sum. Sam zaś pomysł na wyjazd, a także wsparcie organizacyjne należą do Firmy WBM Polska oraz Sumskiego Stowarzyszenia „Za Europejski rozwój Sumszczyny”. Młodzież z Ukrainy przebywała w Polsce (w miejscowości Poronin) w okresie od 17.08.2014 r. do 26.08.2014 r. Nim, jednak dotarli do Poronina kilka dni jeszcze gościli w Niemczech i zwiedzali słynne miasto Drezno.\nUczestnikami wymiany z Ukrainy byli aktywni członkowie kółka folklorystycznego „Ukraińska Wiosna”. Podczas 10-dniowego pobytu w Polsce ukraińska młodzież miała okazję zapoznać się ze swoimi rówieśnikami z Polski, a także zaprezentować swoje umiejętności taneczne i piosenkarskie przed szeroką publicznością Podhala. Uczestnicy wyjazdu wzięli aktywny udział w znanym w regionie Jarmarku Podhalańskim od lat organizowanym przez miasto Nowy Targ. Podczas tego lokalnego wydarzenia kulturalnego ukraińska grupa dostarczyła masę przyjemnych wrażeń dla widzów zadziwiając ich swoim występem. Ponadto, młodzież wzięła udział w znanym na całym świecie Festiwalu Ziem Górskich. W tym roku to była 46 impreza cykliczna, rokrocznie organizowana przez miasto Zakopane. Młodzież wzięła udział w korowodzie ulicami Zakopanego (w ramach tzw. „Roztańczonego Zakopanego”) i poruszając się wzdłuż jednej z głównych ulic Zakopanego razem z zespołem ludowym z Bułgarii wykonała kilka piosenek narodowych. Jeden z wieczorów był istnie międzynarodowym. Bowiem wszyscy bawili się razem w znanej zakopiańskiej karczmie. Byli tam członkowie zespołów z Polski, Bułgarii, Bośni i Hercegowiny, Włoch i Ukrainy.\nWszystkie ww. wymienione wydarzenia dostarczyły masę niezapomnianych wrażeń uczestnikom spotkania. Wszyscy zadeklarowali chęć i gotowość kontynuacji przyjaźni i współpracy w przyszłości. Na tej podstawie zostały nakreślone kierunki możliwej kooperacji, które później mogą się przerodzić w konkretne działania i przynieść rzeczywiste rezultaty. Niezmiennie, te wszystkie działania będzie koordynowała Firma WBM Polska wraz ze Stowarzyszeniem „Za Europejski rozwój Sumszczyny”.