Redakcja „Teologii Politycznej” zwróciła się do mnie z propozycją napisania krótkiego tekstu na zadany temat z sugestiami odnośnie kilku szczegółowych zagadnień. Obok kwestii dotyczących konkretnych wydarzeń („co wiemy o początkach piastowskiego państwa, o wydarzeniach takich jak chrzest Polski, zjazd gnieźnieński czy konflikt króla Bolesława Śmiałego z biskupem Stanisławem”), propozycja obejmowała również zagadnienia ogólniejsze („jakie są granice naszego poznania historycznego? Z czym wiąże się doświadczenie i dziedzictwo czasów piastowskich dla polskiej tożsamości, kultury – także kultury religijnej, polityki, rozumienia państwa i prawa, spraw międzynarodowych? Na czym polegał splot religii i polityki w pierwszych wiekach polskiej państwowości?...”). W krótkim tekście łatwiej uchwycić się jednego lub dwóch przykładów i na nich zademonstrować ograniczenia wiedzy historycznej. Zdecydowałem się jednak zadanie sobie (i zapewne czytelnikom) utrudnić i spróbuję przedstawić kilka podstawowych problemów ograniczających nasze poznanie przeszłości nie tylko w wymienionych sprawach, ale w stosunku do całości problemu początków Polski. Nie ukrywam, że wnioski w jakiś sposób odnoszą się do całości problemu naszych możliwości poznawczych względem przeszłości.\nPrzeciętnemu czytelnikowi książek historycznych, jak i większości profesjonalnych historyków, trudno byłoby zaakceptować myśl, że o początkach Polski wiemy bardzo niewiele\nPrzeciętnemu czytelnikowi książek historycznych, jak i większości profesjonalnych historyków, trudno byłoby zaakceptować myśl, że o początkach Polski wiemy bardzo niewiele. Właściwie taki pogląd byłby potraktowany jako niesłuszne oskarżenie wobec dorobku kilku pokoleń historyków. Oskarżycielom zarzucono by nieuzasadniony sceptycyzm. Podstawowym „dowodem obrony” byłyby książki tychże historyków, przynajmniej te ujmujące w sposób syntetyczny tytułowe zagadnienie w całości lub choćby w szerokim zakresie. Czytelnik – tak by zapewne argumentowała obrona – znajdzie w nich bardzo rozbudowane wizje początków Polski. Może pod wieloma względami nie są one satysfakcjonujące, nie odpowiadają na wszystkie podstawowe pytania, pozostawiają pewne kwestie otwarte, ale wszystko to wynika wyłącznie z ubóstwa źródeł.\nJak niżej postaram się wesprzeć zarysowaną jedynie argumentacją, jest to przekonanie zbyt optymistyczne wobec znanych nam faktów. Pierwszym „dowodem oskarżenia” będą te same książki, a w nich to, co się nie rzuca w oczy, mianowicie jak mało mają one między sobą wspólnego pod względem faktograficznym i interpretacyjnym. Każda z książek to właściwie wizja innego świata, mimo że znajdziemy w nich pewne punkty wspólne i pewien zakres zbliżonych interpretacji tych samych faktów. Nawet jeśli każda z syntez historycznych jest bogata w szczegóły, a niekiedy nawet drobiazgowa, to jest to zawsze jakieś subiektywne – co jest nie do uniknięcia – uogólnienie. Historycy powołując się nawet na te same źródła, te same fakty, widzą je inaczej, inaczej interpretują powiązania między nimi i inaczej je oceniają. Syntezy, choćby nawet bardzo szczegółowe i drobiazgowe, nie reprezentują sumy wiedzy o tym okresie. Historycy dokonują wyboru źródeł (nawet z tak ubogiego zestawu!), wyboru poglądów innych historyków, na których się wspierają, a w końcu dokonują wyboru wiodących wątków kształtujących całość obrazu, czy kierują się innymi dyrektywami. Wszystko to jest podporządkowane głównemu celowi: uchwycenia całości – początków państwa – w jednej spójnej interpretacji. Realizacja tego celu odbywa się ogromnym kosztem: niepasujące do ogólnego obrazu źródła i fakty są eliminowane, ignorowane, a kiedy nie da się ich ignorować ich znaczenie jest relatywizowane. Podobnie dzieje się z wynikami badań szczegółowych innych historyków. Znajdzie się dla nich miejsce dopóki wnoszą wkład dla budowy pożądanego obrazu całości. Głosy przeciwne, jeśli w ogóle są wspominane, to tylko w taki sposób, by uzyskać kontrast uwypuklający wyższość własnej wizji. Mniej może się liczyć ich krytyczna ocena bez względu na rezultaty. Powyższą sytuację wielu uznaje za normalny stan historiografii – historyk powinien dążyć do spójnej syntezy (jest to niekiedy nawet formułowane jako naczelne zadanie historyków). Mnogość różnych syntez początków Polski zgodna jest z pożądanym w nauce pluralizmem poglądów. Jednak budowanie spójnych obrazów początków Polski odbywa się z pogwałceniem naszej wiedzy szczegółowej, a w tym także wiedzy o tym, czego nie wiemy i dlaczego nie wiemy. Luki rzeczywistej niewiedzy wypełnia, zapożyczając się u Jacka Banaszkiewicza, historiograficzna wata, czyli mieszanka nie mających poparcia w materiale źródłowym fantazji, domniemywań, uczonych wizji etc., etc., sprawiających wrażenie bogactwa treści. To właśnie na poziomie syntez początków Polski dokonuje się kamuflażu naszej niewiedzy. W rzeczywistości znaczne rozbieżności w ujęciach syntetycznych, o których wspomniałem wyżej, nie dowodzą szerokiego zakresu naszej wiedzy, nie są w takim stopniu, jak się myśli, wartością dodaną, ale są symptomem naszej rzeczywistej niewiedzy.\nPowyższa diagnoza, o ile się tu nie mylę, wsparta jest całym szeregiem argumentów, z których poruszę tylko kilka.\nPrzede wszystkim źródła do początków Polski nie są reprezentatywne. To, co zachowało się do naszych czasów, jest wynikiem przypadku. Reprezentatywność nie ma zresztą bezpośredniego związku z liczbą zachowanych źródeł, gdyż nawet ogromna spuścizna źródłowa może być niereprezentatywna. Muszę dodać, że reprezentatywność źródeł nie jest cechą, którą można odnieść do całości spuścizny źródłowej. Jest pochodną zależną od konkretnych problemów badawczych i sposobu ich ujęcia. Nie znam sytuacji, także odnośnie historii najnowszej, żeby historyk stwierdził, że podstawa źródłowa, którą dysponuje była w pełni zadowalająca. W przypadku początków Polski skromna podstawa źródłowa jest zasadniczym czynnikiem ograniczającym nasze możliwości poznawcze. Niestety jest to granica nagminnie łamana poprzez oddawanie się spekulacjom, uczenie nazywanymi hipotezami (casus biografii Bezpryma autorstwa Błażeja Śliwińskiego). Nie zwraca się uwagi, że nawet najbardziej śmiałe hipotezy muszą mieć jakieś zaczepienie źródłowe i potencjalnie możliwość ich weryfikacji (ale nie odwołaniem się do przyszłych odkryć nowych źródeł).\nMimo rewolucji, która się dokonała w ostatnich dekadach w polskiej archeologii średniowiecznej, kolejne syntezy są pisane bez ich kompleksowego krytycznego uwzględnienia\nMimo narzekań na ubóstwo źródeł, niektóre z nich są eliminowane z horyzontu poznawczego historyków. Wzmianki o Bolesławie Chrobrym, działalności św. Brunona i Wojciecha w Kronice Ademara z Chabannes (ok. 1028) są ciągle pomijane, chociaż autentyczność tego tekstu została potwierdzona w sposób najmocniejszy z możliwych – zachowanym autografem. Podobny los spotyka najmłodszą redakcję Kroniki Thietmara, naszego głównego źródła do 1018 r., która zawiera nieco odmienny tekst, a w kwestii relacji Bolesława Chrobrego z Bizancjum wręcz wywraca dotychczasowe interpretacje. Powyższe przykłady nie wyczerpują problemu. Wspomniane ignorowanie niektórych źródeł jest spowodowane tym, że ich uwzględnienie zmuszałoby w wielu przypadkach do głębokich rewizji dotychczasowej tradycji historiograficznej w sprawach szczegółowych, ale ważnych dla obrazu całości. Nie do pominięcia jest fakt, że źródła archeologiczne są uwzględniane wyłącznie za pośrednictwem zazwyczaj niekontrolowanej przez historyków interpretacji archeologów. Mimo rewolucji, która się dokonała w ostatnich dekadach w polskiej archeologii średniowiecznej, kolejne syntezy są pisane bez ich kompleksowego krytycznego uwzględnienia. Współcześni historycy wyłuskują co bardziej przydatne informacje podawane przez archeologów, nie wnikając w skomplikowane zagadnienia źródłoznawcze i interpretacyjne związane ze źródłami archeologicznymi.\nBezpośrednią konsekwencją ubóstwa źródłowego jest chęć wykorzystania każdego najmniejszego świadectwa źródłowego bez względu na jego faktyczną wartość poznawczą. Gall, piszący o pierwszych władcach piastowskich z perspektywy nawet półtora wieku, nie wiadomo na podstawie jakich danych, traktowany jest jako źródło pierwszorzędne, równorzędne opowieści Thietmara np. o wydarzeniach gnieźnieńskich z 1000 r. Krakowska kopia włóczni św. Maurycego, potencjalnie szczególnie ważny zabytek epoki, jest zupełnie nieprzebadana. Konia z rzędem temu historykowi, który widział choćby dobre zdjęcie oryginału! A jest to zabytek poświadczający niezależną wiedzę Galla o wydarzeniach gnieźnieńskich z 1000 r., gdyż jest wzmianka o darowaniu przez Ottona III kopii włóczni św. Maurycego Bolesławowi Chrobremu. Ale najbardziej wpływowym założeniem sterującym od XIX w. wizjami początków Polski jest – moim zdaniem – teleologiczna perspektywa Galla Anonima: dzieje Piastów (i Polski), to dzieje tych Piastów, którzy są przodkami Bolesława III. Cała uwaga Galla, a za nim współczesnych historyków, skupiona jest na jednej osi dynastycznej – dynastia to uosobienie państwa. To jest jedyna przyczyna przypisywaniu Mieszkowi I budowy państwa polskiego (poza decyzją archeologów, że państwo to budownictwo grodowe).\nHistorycy mają skłonność do arbitralnego łączenia poszczególnych faktów w ciągi przyczynowo-skutkowe w okresach słabo poświadczonych źródłami. Owe związki są najczęściej wynikiem wyłącznie decyzji historyka, który stara się wyzyskać całą dostępną faktografię do zbudowania spójnej wizji większej całości. Jednakże przy tak dużej przypadkowości informacji źródłowych, o ile nie mamy bezpośrednich wskazówek źródłowych, znane nam fakty mogą być od siebie niezależne. Przykładem może być kwestia związków między zaangażowanie się Mieszka w konflikt na Pomorzu a jego chrystianizacją, czy dokumentem zwanym Dagome iudex, a tzw. zjazdem gnieźnieńskim lub związki między pierwszą monarchią piastowską (Mieszko I – Mieszko II) a drugą (od Kazimierza Odnowiciela).\nZnana nam faktografia w wersji prezentowanej w pracach historyków jest w części konstrukcją samych historyków. Nie chodzi tylko o fakty całkowicie skonstruowane, czyli te, które nie mają poświadczenia w źródłach, ale zostały wydedukowane na podstawie danych źródłowych, albo wydają się być nieuchronną konsekwencją faktów znanych ze źródeł, ale również o fakty źródłowe. Przykładem tych pierwszych jest data dzienna (14.04) chrztu Mieszka I, obecnie celebrowana jako Święto Chrztu Polski. Przykładem tych drugich może być ponownie zjazd gnieźnieński, który jako fakt funkcjonuje w historiografii w postaci, której nie potwierdza żadne źródło. Ten fakt dziejowy w dwóch głównych opisach źródłowych (Thietmar i Gall) jest niemal całkowicie rozbieżny.\nZ wielu jeszcze innych powodów nasza rzeczywista wiedza o początkach Polski jest bardzo skromna. Dopóki jednak analizy źródłowe, nowe próby interpretacji źródeł przynoszą jakieś nowe, ugruntowane wnioski, to warto prowadzić badania historyczne, choćby tylko po to, żeby móc dobrze rozgraniczyć to co wiemy od niewiedzy.\nProf. UAM Dariusz Andrzej Sikorski – polski historyk mediewista, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.


» Aktualności Biuro Nieruchomości\nObiekty magazynowe „klasy A”\nCo kryje się za tym zwrotem?\nSzukając nowego miejsca na swoja działalność magazynową, logistyczną lub produkcyjną spotkaliście się zapewne lub spotkacie ze zwrotem „magazyn klasy A„ często używanym przez osoby, które profesjonalnie zajmują się tego typu obiektami. Co w ogóle znaczy to sformułowanie? Jakie cechy powinien posiadać magazyn, aby móc go zakwalifikować do grupy\nmagazynów klasy „A”? Odpowiedź nie jest jednoznaczna, jednak taki obiekt musi posiadać charakterystyczne cechy oraz spełniać odpowiednia kryteria:\nLokalizacja magazynu – powinien być usytuowany w pobliżu autostrady lub drogi ekspresowej, w odległości do 10 km. Dodatkowym atutem jest również dobra widoczność parku magazynowego z dróg ze względu np. na ekspozycję logo. W związku z coraz większym zainteresowaniem deweloperów i potrzebą rynku na budowę magazynów miejskich (produkty „ City Logistics”) zasada odległości od autostrady czy drogi\nekspresowej magazynu klasy A na wynajem, przy tego typu produkcie nie jest respektowana.\nDostępność infrastruktury drogowej – dojazd do magazynu klasy „A” powinien gwarantować swobodny przejazd dla samochodów ciężarowych, odpowiednio szeroką drogę, bez ograniczeń w tonażu. Jest to bardzo ważne dla firm, które korzystają regularnie z transportów dużymi samochodami dostawczymi ( TIR-ów), dla których niezmiernie istotne są: szerokość i drożność dróg oraz wielkość placu manewrowego\nprzed halą do swobodnego wykonywania manewrów samochodem dostawczym.\nZagospodarowanie nieruchomości – cały teren wokół nieruchomości powinien być ogrodzony, odpowiednio oświetlony oraz strzeżony całodobowo. Wjazd powinien być kontrolowany przez pracownika ochrony, coraz częściej, montowany jest system zdalnego odczytu tablic rejestracyjnych. Niezbędnym jest wyposażenie terenu w odpowiedniej wielkości place manewrowe oraz parkingi dla samochodów ciężarowych i osobowych.\nWymogi techniczne – wysokość netto sięgająca min. 10 m, głębokość magazynu wynosząca ok. 650 m lub większa, jeżeli mamy do czynienia z „crossdokiem” czyli dostępem do hali bramami z dwóch stron obiektu. Minimalna nośność posadzki – 5t/m2. Najczęściej stosowany rozstaw słupów konstrukcyjnych to 12m x 22,5m lub 12m x 24m.\nCoraz częściej deweloperzy wyprzedzają się w zapewnieniu swoim klientom coraz to ciekawszych rozwiązań konstrukcyjnych oraz technicznych, takich jak:\n– Wzmocnienie nośności posadzki do 7ton/m2\n– dodatkowe doświetlenie światłem naturalnym strefy przydokowej i magazynowej,\n– likwidacja pierwszej linii słupów strefie przydokowej dla swobodnej kompletacji,\n– wyższe magazyny – nowe konstrukcje to aż 12 metrów w świetle, co dla firm magazynujących towary na regałach oznacza znaczne zwiększenie ilości przechowywanych towarów\nEkologia – Coraz więcej deweloperów kładzie duży nacisk na innowacyjne rozwiązania w zakresie ochrony środowiska. Jest to spójna, zaplanowana na wiele lat strategia firm w zakresie zrównoważonego rozwoju. Dotyczy, między innymi, to takich rozwiązań jak:\n– nowe standardy wentylacji sterowanej czujnikami CO2,\n– wprowadzanie systemy retencyjne wody do standardu obiektów,\n– wzmacnianie konstrukcji dachów w celu umożliwienia instalacji fotowoltaicznych,\n– budowanie na terenie obiektów miejsc do ładowania aut elektrycznych.\nMając na uwadze duże zapotrzebowanie rynku na nowoczesne powierzchnie magazynowe klasy A oraz dużą konkurencyjność deweloperów w zakresie dostarczania coraz to nowocześniejszych produktów na rynek, ku zadowoleniu użytkowników końcowych zauważamy, iż poprzeczka nieformalnie opisanego standardu obiektu klasy A jest coraz wyżej podnoszona\nBezpieczeństwo – ważnym aspektem obiektów „klasy A” są kwestie bezpieczeństwa.\nAutomatyczny system oddymiania poprzez klapy dymowe, pełniące na co dzień funkcję\nświetlików w dachu, automatyczny system napowietrzania poprzez bramy. Istotne jest\nrównież wyposażenie hali w system tryskaczy.\nDodatkowe usprawnienia – system oświetleniowy (w większości już ledowy)\nzapewniający natężenie światła min. 150 lux, odpowiednia ilość bram załadunkowych,\ndoków” (min. 1 szt./ 1.000m2.) oraz bram wjazdowych z poziomu „0” (min. 1 szt./ 5.000 m2). Zapewnienie odpowiedniej powierzchni biurowo-socjalnej dla pracowników. Przeciętnie, jej udział w ogólnej powierzchni obiektu magazynowego waha się w przedziale od 4% do 10%.\nDecydując się na wynajem powierzchni magazynowej klasy A, warto wiedzieć o standardach umów najmu. Powszechnie stosowane są umowy na czas określony minimalnie 3 lat – „Triple Net Lease (NNN)”. Najczęściej praktykowanym zabezpieczeniem umowy jest gwarancja bankowa lub kaucja. Czynsz najmu wyrażany jest w EUR, natomiast opłata serwisowa oraz eksploatacyjna w PLN naliczana proporcjonalnie do zajmowanej powierzchni. Trzecim składnikiem płatności są opłaty za media, liczone według zużycia zgodnie z licznikami.\nWięcej na temat nieruchomości komercyjnych, których cześć stanowią magazyny klasy A znajdziecie w naszym artykule:\nCzym są nieruchomości komercyjne? Jak je definiować? Jakie jest ich przeznaczenie?\nadministrator 22 października 2015\nCzym są nieruchomości komercyjne? Jak je definiować? Jakie jest ich\nprzeznaczenie? Dla odbiorców niezwiązanych z branżą, definicja nieruchomości komercyjnych nie nasuwa wielu skojarzeń. Poniżej postaramy się przybliżyć co zalicza się do tego typu nieruchomości i czy różnią się one od nieruchomości niekomercyjnych.\nDefinicja nieruchomości komercyjnych\nNiestety ustawodawca nie wprowadził definicji „nieruchomości komercyjnej,” ani też słowa „komercja”, zatem w celu zrozumienia tego pojęcia, należy wspomóc się słownikiem języka polskiego. Wg. Słownika języka polskiego PWN „ komercja” to „ działalność nastawiona jedynie na osiągnięcie zysku; też: produkty takiej działalności”. Dawniej zaś „komercja” oznaczała „ handel”. Nawiązując zatem do pojęcia nieruchomości komercyjnych to są to takie nieruchomości, które wiążą się z uzyskiwaniem dochodu, zyskiem. Czy to jednak wystarczy?\nOpracowania tematyczne przynoszą nam różne definicje. Te najbardziej popularne podkreślają, że nieruchomość komercyjna to taka, która jest źródłem dochodu, na przykład z tytułu najmu. Nie objęte jednak tą definicją są hotele czy stacje benzynowe. Inna definicja zaś określa ten typ nieruchomości jako nieruchomość przeznaczoną do prowadzenia działalności biznesowej ( nr. Hale magazynowe, biurowce, galerie\nhandlowe). Kolejna z nich precyzuje, iż nieruchomość tego typu generuje okresowe przychody z jej użytkowania, albo też własności.\nDość ciekawym podejściem do rozpoznania nieruchomości komercyjnej jest\nzestawienie jej z nieruchomością typu niekomercyjnego. Tutaj już sprawa jest prosta. Do tego rodzaju nieruchomości zaliczamy m.in. obiekty kościelne utrzymywane przez wiernych, szpitale, uczelnie publiczne (szkoły, uniwersytety), sale gimnastyczne czy obiekty sportowe pod zarządem lokalnego samorządu. Pod pojęcie „nieruchomości niekomercyjnych” można również podciągnąć mieszkanie, po sprzedaży go przez dewelopera. Do tego czasu bowiem mieszkanie traktowane być powinno jako nieruchomość komercyjna. Jednak w momencie podpisania umowy kupna-sprzedaży staje się ono nieruchomością niekomercyjną.\nNieruchomości komercyjne, wykorzystywane są przez podmioty prowadzące różnego rodzaju działalność gospodarczą do prowadzenia biznesu. Coraz częściej firmy nie chcą inwestować we własne nieruchomości i posiadać je na własność, w związku z czym korzystają z umów długoterminowych, podpisywanych na minimalny okres 3 lat. Umowy takie są korzystne finansowo, a podmiot taki ma elastyczność w\newentualnej zmianie lokalizacji prowadzonej przez niego działalności w sposób elastyczny. Z umów najmu długoterminowego nieruchomości komercyjnych korzystają firmy logistyczne, usługowe, handlowe, produkcyjne.\nPolski rynek nieruchomości komercyjnych.\nNa polskim rynku nieruchomości komercyjnych obecni są najwięksi gracze światowi, którzy zapewniają najemcom nowoczesne budynki o najwyższej klasie jakości. Ten stan rzeczy powoduje, że Polska może szczycić się doskonale rozbudowaną mapą nieruchomości komercyjnych, które usatysfakcjonują nawet najbardziej wybrednego partnera biznesowego.\nDużą cześć rynku nieruchomości komercyjnych stanowią obiekty magazynowe klasy A. Głównymi deweloperami i dostawcami takiej powierzchni w Polsce są takie firmy jak: Panattoni, 7R, Prologis, GLP, Hillwood, P3, Exeter, Segro, White Star, Waimea, Logicor oraz inne mniejsze. O tym jaka jest ich specyfika więcej znajdziesz tutaj: obiekty magazynowe klasy A


Możliwa rewizja wzrostu PKB w dół na ten i przyszły rok / Aktualne wiadomości z Polski, informacje rolnicze z kraju, wydarzenia / Agropolska\n28-07-2016,6:15\tAktualizacja: 28-07-2016,7:24\nMF oczekuje PKB w tym roku na poziomie 3,8 proc., a w przyszłym - zgodnie z założeniami do projektu budżetu na 2017 r. - 3,9 proc.\nMożliwa jest rewizja w dół wzrostu PKB na ten i następny rok. Foto_Krzysztof Zacharuk\nPo sierpniowym przeglądzie możliwa jest rewizja w dół wzrostu PKB na ten i przyszły rok - powiedział w środę dziennikarzom wiceszef Ministerstwa Finansów Leszek Skiba.\n- W 2016 roku deficyt budżetowy jest w ryzach. Dane podatkowe są bardzo dobre. W związku z tym efektów spowolnienia na dane fiskalne, na wpływy podatkowe nie są widoczne. (..) Nasze oczekiwania są takie, że druga połowa roku będzie całkiem dobra - podkreślił wiceminister finansów.\nPolski produkt krajowy brutto wzrośnie w tym roku o 3,7 proc., a w przyszłym o 3,6 proc. - ocenia Komisja Europejska w opublikowanych wiosennych prognozach gospodarczych. Deficyt ma wynieść 2,6 proc. PKB w tym roku, zaś w 2017 r. - 3,1 proc....\nPytany, czy prognoza wzrostu PKB na ten rok na poziomie 3,8 proc. jest aktualna, odparł, że "w sierpniu przyjrzymy się jeszcze raz naszym prognozom na 2017 rok i naszym szacunkom na 2016 rok".\n- Możliwa jest rewizja w dół wzrostu PKB na ten i następny rok - zaznaczył.\n- W związku z tym, że głównym źródłem spowolnienia są raczej inwestycje. W żadnym stopniu niewidoczne jest spowolnienie, jeśli chodzi o dynamikę spożycia indywidualnego. Oznacza to, że niższa dynamika PKB nie przekłada się na pogorszenie wpływów podatkowych. Tym samym deficyt (sektora finansów publicznych - PAP) na poziomie 3 proc. PKB nie jest zagrożony w przyszłym roku - zaznaczył Skiba.\ngospodarka pkb ministerstwo finansów leszek skiba wzrost pkb


meduzy | zmianynaziemi.pl\nniedziela, Październik 31, 2021 - 06:34\nJapoński urząd ds. jądrowych podaje, że ogromna ilość pumeksu dryfującego w południowo-zachodnich wodach kraju może mieć wpływ na elektrownie jądrowe w głębi kraju. Ishiwatari Akira,...\nsobota, Sierpień 14, 2021 - 07:23\nW Atlantyku znaleziono meduzę nieznaną nauce\nSpecjaliści z National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) opublikowali niedawno raport z wyprawy na Północny Atlantyk, która trwała od 30 czerwca do 29 lipca br.. Prace prowadzono na...\npiątek, Listopad 29, 2019 - 14:52\nPlażowicze wypoczywający na wybrzeżu Morza Azowskiego na Krymie byli bardzo zaskoczeni gdy znaleźli na plażach tysiące martwych meduz, które przykrywały je niemal całkowicie. Według władz ta...\nczwartek, Lipiec 18, 2019 - 08:54\nWielka inwazja meduz na wybrzeżu Izraela zakłóciła pracę elektrowni\nLiczebność meduz w wodach przybrzeżnych na południowym wybrzeżu Izraela bardzo szybko się zwiększyła. Konsekwencją tego były problemy i jednej z tamtejszych elektrowni. ...\nniedziela, Kwiecień 28, 2019 - 07:52\nOgromne meduzy opanowały angielski kurort\nNa wodach przybrzeżnych na południu Anglii zaobserwowano dużą ilość ogromnych meduz Rhizostoma pulmo. Widywane są one u wybrzeży Dorset i Devon, w tym w kurorcie Torquay, co bardzo zaskoczyło...\npiątek, Kwiecień 13, 2018 - 14:03\nNa południu Francji morze wyrzuciło miliony fioletowych meduz\nMieszkańcy byli bardzo zaskoczeni gdy na plaży w Palavas-les-Flots, w południowej Francji, odkryto, że plaża zmieniła kolor na fioletowy. Okazało się, że morze wyrzuciło na brzeg miliony fioletowych...\npiątek, Listopad 3, 2017 - 13:09\nNiezwykła anomalia. Tysiące jadowitych meduz pojawiło się na australijskich plażach\nWybrzeże Rosedale, znajdujące się w najstarszym i najbardziej zaludnionym stanie Australii, Nowej Południowej Walii, zostało pokryte tysiącami galaretowatych stworzeń, podobnych do meduz. Naukowcy...\nniedziela, Maj 7, 2017 - 21:56\nMieszkańcy Łotwy ujrzeli meduzy na niebie\nW ostatnią sobotę wielu mieszkańców Rygi zaskoczył niezwykły widok. Chmury nad stolicą Łotwy przybrały nietypowe kształty. Obłoki w swojej formie na niebie przypominały...\npiątek, luty 3, 2017 - 18:11\nAustralijska plaża pokryła się tysiącami meduz\nNa plaży w mieście Brisbane (stan Queensland, Australia) nadszedł przypływ, który skutkuje pokryciem jej tysiącami niebieskich meduz z gatunku Catostylus mosaicus. Biolodzy morscy twierdzą, że nie...\nwtorek, Listopad 15, 2016 - 15:23\nMasowe poparzenia przez meduzy w Sao Paulo\nPo wzięciu w zawodach pływackich na otwartych wodach u wybrzeży Brazylii, w stanie Sao Paulo, ponad 60 pływaków zostało zmuszonych do wizyty u lekarza. Według lokalnych mediów, wszyscy ucierpieli z...\nwtorek, Lipiec 14, 2015 - 21:30\nW Morzu Bałtyckim u wybrzeży Szwecji pływa mnóstwo meduz. Portal Nordline podaje, że meduzy zwykle zamieszkują ciepłe wody. Naukowcy nie są zaskoczeni ich obecnością w północnych morzach, ale nie w...\nponiedziałek, Kwiecień 20, 2015 - 22:30\nMiliony meduz pojawiło się na brzegu w amerykańskim stanie Waszyngton\nMillions of jellyfish-like creatures wash up in Ocean Shores\nMiliony meduz gatunku Velella velella wylądowały na brzegu amerykańskiego stanu Washington w mieście Ocean Shores, podaje telewizja Komo. Skończyła się zima i meduzy migrują bliżej...\nsobota, Sierpień 9, 2014 - 07:40\nRóżowe meduzy giganty zaobserwowano w wodach Adriatyku po raz pierwszy od 70 lat, pisze brytyjski The Telegraph. Nietypowy dla tych wód parzydełkowiec, może osiągnąć ponad trzy metry średnicy....\nniedziela, Sierpień 3, 2014 - 19:21\nMiliony małych meduzopodobnych istot posiadających niebieską barwę zaczęły wyrzucać fale na wybrzeżu Kalifornii. Do zdarzenia doszło w połowie lipca. Tajemnicza istota należy do gatunku...


Schowek pod schodami - Wnętrza - forum.muratordom.pl\nTemat: Schowek pod schodami\nCzy robicie u siebie schowki pod schodami? Ja mam schody zabiegowe, choć to praktycznie dotyczy każdego rodzaju schodów, na hallu i mysle by zrobić sobie pod nimi schowek. Chodzi mi o tą część gdzie juz jest wysokość poniżej ok 1,5-1,7m. Narazie obuduje sobie tylko boczna ściane ale nie wiem jak rozwiązać wejście do tegoż schowka, czy jakaś zasłonka, czy drzwiczki, z tym że jeśli drzwiczki to by one nie były pełnej wysokości i by mogły wyglądać niezbyt estetycznie jak wypisz wymaluj drzwiczki do piwniczki. A może jeszcze jakieś rozwiązanie jak zamknąć lub przysłonić wejście do tego schowka?\nA jak wy macie to rozwiązane? Może jakieś zdjęcia? A może taki schowek to zupełnie kiepski pomysł?\nhttp://www.otofotki.pl/obrazki/wqdz690429546a.GIF Staram się pisać poprawnie po polsku.\nmoim zdaniem lepsze drzwiczki niz zaslonka. Jesli nie masz duzo miejsca moze zaprojektuj cos a'la szafe?\nJaka masz wysokosc?\nNo właśnie nie wiem jakie zrobić to zamknięcie by było to estetyczne i w miare praktyczne, czyli nie ograniczało dostępu do tego schowka. Przejrzałem kilka wątków gdzie były zdięcia schodów ale nic takie niestety nie znalazłem. Chciałbym taki schowek zrobić ale jednocześnie nie chciałbym by przez tą częściową zabudowe miejsca pod schodami oszpecić swojego hallu. Chciałbym zamknąć tak od wysokości ok 1,6 do zera.\nMoże era schowków pod schodami skończyła sie wraz z PRL-em http://www.otofotki.pl/obrazki/wqdz690429546a.GIF Staram się pisać poprawnie po polsku.\nU nas przestrzen pod schorami jest zabudowana i mamy tam zrobiona garderobe.Dzieki temu nie mamy wieszakow w holu.\nraffran właśnie chodzi mi o takie coś jak Ty masz (zerknąłem w dziennik), tylko Ty zabudowałeś całą powierzchnię schodów a ja chce zrobić mniejszą/częściową zabudowe. Może to zdjęcie coś pomoże wyobrazic sobie o co mi chodzi\nNie wiem jak by to finalnie wygladało (estetycznie) takie częściowe zabudowanie. Tam gdzie są drzwiczki jest ok 1,6 całej wysokości między podłoga a schodami więc drzwiczki musiałyby mieć ok 1,3 wysokości. Może faktycznie lepszym rozwiązaniem bedzie zabudować całe schody.\nCzy naprawde tak niewiele osób zabudowuje schody i robi sobie takie schowki...\nHimalaje moim zdaniem nie rób tego. Zabudowując taką małą klitkę niewiele zyskasz miejsca a popsujesz sobie hol. Ja zabudowałam skos pod schodami całkowicie, ale mam schody proste, wygląda to jako tako, ale przed zabudową było moim zdaniem ładniej. Nie rozwaliłam tej ścianki bo miałam tam zaplanowaną szafkę rozdzielacza i jakąś skrzynkę od centrali alarmowej.\nMoże zamiast drzwi i schowka w którym trudno będzie sie obrócić , wyprostować i będzie wyglądał jak lepianka lepsze byłyby jakieś systemy cargo, szuflady, szafki... widziałam takie zabudowy w jakimś czasopiśmie, dobrze przemyślane i estetycznie wykonane na pewno sie sprawdzą, a rzeczy w nich przechowywane będą zawsze bezproblemowo dostępne...\nSkąd już nie Katowice :-)\nZgadzam się z przedmówcą. Himlaje nie rób tej zabudowy! Jeżeli koniecznie potrzebujesz tam miejsce do schowania, to rozważ jakąś stylową skrzynię lub szafę - patrząc na zdjęcie spokojnie Ci się na ścianie coś ciekawego zmieści (skrzynię możesz mieć na kółkach i wjeżdżać pod schody).\nWg mnie zabudowa pod tymi schodami nie ma szans dobrze wyglądać.\nNie do konca bym sie zgodzil z przedmowcami co do nieabudowywania.\nMysle,ze to zalezy od tego ile ma sie miejsca na dole.\nA tak zabudowane schody mozna fajnie wykonczyc,dac ciekawe oswietlenie.\nMy zabudowalismy z uwagi na to ze nie chcemy miec zadnych wieszakow, wystawionych butow itp. w holu. Jedynemy meblem tam bedzie mala szafka,zeby np. panie mialy gdzie postawic chociazby torebke jak zdejmuja okrycie wierzchnie.\nMam podobny dylemat dlatego bede śledzić temat (sie mi zrymowało )\nPodwieszam zdjęcie, które może podsunie Wam jakiś pomysł.\niness650 pod takimi schodami zabudowa ma sens, ale pod tymi kręconymi u himlaja jakoś tego"nie widzę".\nJa będę miała schody ze spocznikiem w wąskiej klatce schodowej i muszę tam zmieścić garderobę - wykombinowałam, że zrobię dwie szafki typu cargo - jedna szerokości 60 cm z drążkiem na wieszaki i drugą ok 30 cm z półkami na buty. Moja mało obrazująca wizualizacja (weźcie dużą poprawkę na kolorystykę ):\nto szare to lustro, a to ciemnoszare to ramka, która będzie odsunięta od płaszczyzny drzwi i "będzie robić" za uchwyty (jeszcze tylko nie wiem z czego ta ramka ma być )\nChętnie posłucham zachwytów i być może wezmę pod uwagę zauważone wady tego rozwiązania.\nHimlaje - mam nadzieję, że nie przeszkadza Ci rozwój wątku w typ "Pochwalcie się zabudową pod schodami"- jeżeli tak, to daj znać - wywalę ten post.\nU mnie wygladac będzie podobnie jak u Anulek 2005, z tym, że zabudowana będzie także część pod schodami, nie tylko spocznik, no i nie bedzie szafek cargo itp,, bo u mnie to będzie zwykły schowek, nie garderoba Drzwiczki z lustrem, będą się otwierac na zewnątrz, na pierwszy rzut oka wyglądać ma to dokładine tak, jak zobaczyłam projekt Anulek, to myslałam, ze ktoś zrobił wizualizacje mojego pomysłu Dostępne w wersji mobilnej\nPowoli pomysł częściowej zabudowy, tak jak naszkicowalem na zdjęciu, odchodzi do lamusa. Mysle teraz nad zabudowa całej tej powierzchni ale tez nie budzi ona mojego zbytniego entuzjazmu. Obawiam sie, że jak zabuduje cała powierzchnie tych schodów (ścislej pod schodami) to powstanie niemalże mały pokoik, natomiast hall wtedy może się zrobic dość ciasny i dziwnokształtny. Ta powierzchnia/schowek pod schodami nie ma jeszcze żadnego przeznaczenia, może na jakieś pierdoły... Buty i ubrania wierzchnie będe miał chowane w wiatrołapie gdzie będzie duża (150cm szeroka) szafa z rozsuwanymi, lustrzanymi drzwiami. Nie wiem czy jest sens walczyć w mojej sytuacji o taki zabudowany schowek bo moge zapłacić za to dużą cene utraty estetyki i przestronności hallu, który teraz prezentuje sie całkiem ładnie a po wykończeniu może byc jeszcze lepiej. Najpardziej teraz przychylam się do zabudowy typu cargo tej ściany za schodami - jakieś pólki, moze komódka albo cos jeszcze innego. Szukam inspiracji na taka zabudowe.\nAnulek2005 jak tylko masz jakies zdjęcia, inspiracje zabudowy pod schodami, zabudowy całych schodów lub robienia półek typu cargo to śmiało pokazuj. Włąsnie po to jest ten wątek. Takie wizualizacje (chyba robiona w SketchUp-ie ) też sa mile widziane.\nSkąd Kaszuby Pôłnié - Zaborski Park Krajobrazowy\nHimlaje, moze znajdziesz inspiracje tutaj:\nTo tez sa krecone schody - podobnie do Twoich. Widzialam ten odcinek w TV. na koniec pokazywali umeblowany juz dom i na tych polkach byly ksiazki i rozne dekoracje. Efekt koncowy byl fajny.\nZgadzam sie, z Majar69, moim zdaniem lepiej bedzie pozostawic te schody bez zabudowy.\nMoze nasze rozwiazanie zobrazowane zdjeciami pomoze komus podjac decyzje co do zabudowy schodow.\nraffran, bardzo ładne masz drzwi wewnętrzne.Sama planuje zakup w tym stylu.Czy to drzwi z firmy Dewro?Jeśli nie, to czy mogę prosić o podanie nazwy firmy.\nNiestety ale nie, drzewi sa z firmy www.ronkowski.gda.pl z Koscierzyny Tylko chyba nie znajdziesz takich drzwi w ich gotowej ofercie.\nZ uwagi na szczegoly (frez,opaski,kolor) byly robione na specjalne zamowienie\ni tym samym nie nalezaly do najtanszych.\nTeraz raczej malo inwestorow wybiera taki styl,wiec tym bardziej sie ciesze ze sie podobaly.\nNo i jak tu nie kochać pomysłu o nazwie "cargo" Dostępne w wersji mobilnej


2018 Grudzień | wazny popularny informator\nUrządzaniem punktów sprzedaży oraz powierzchni komercyjnych zajmują się aktualnie przede wszystkim specjaliści.\nBardzo ważne jest to, aby przestrzeń była efektywna oraz praktyczna, jakkolwiek równocześnie maksymalnie wykorzystana. Kolosalne sieci handlowe proponują niejednokrotnie niezmiernie dużo towaru, który powinien pozostać należycie wyeksponowany. Wystrój wnętrza powinien także zachęcać do tego, żeby kontrahenci pragnęli zrobić w nim zakupy i zainteresowali się asortymentem.\nNiesłychanie ważnym wyposażeniem każdego sklepu są naturalnie meble. Obojętnie od tego, co taki punkt sprzedaży oferuje, z reguły wolno w nim spotkać:\nNaturalnie, absolutnie inne jest wyposażenie kosztownego butiku ubraniowego w galerii komercyjnej oraz osiedlowego sklepu spożywczego. W tym pierwszym, towaru nie ma dużo, musi być on wspaniale wyeksponowany i powieszony na stojakach. Przydają się bezsprzecznie półeczki na buty oraz akcesoria, jak torebki i biżuteria. Niezwykle istotne jest jednakże, żeby konsumentki takiego sklepu mogły spocząć na wygodnej kanapie, odłożyć torebkę na ławę, czy także przymierzyć ciuchy w rozległej garderobie oraz bez ograniczeń się po niej poruszać.\nWłaściciel sklepu spożywczego dba jednak przede wszystkim o to, aby jak najwięcej towaru zdołać pomieścić na półkach. Niesłychanie w szeregu przypadków w takim sklepie jest w takim razie ciasno, bo pomiędzy sprzętami stoją skrzynie z towarem i inne akcesoria.\nNiezależnie od branży, warto stawiać na meble wysokiej jakości, które są trwałe oraz odpowiednie. Należałoby pamiętać o tym w szczególności w punkcie sprzedaży, gdzie półki muszą udźwignąć istotny tonaż. W wypadku elitarnego sklepu z ciuchami, meble muszą być też ładne oraz stanowić ozdobę. Najprawidłowiej, by pochodziły one z jednej linii i wykonane były z drewna.\nSprzęty meblowe w sklepie wymienia się rzadko. Niejednokrotnie nawet po remoncie oraz odmalowaniu ścian, meble zostają nadal te same. Jest to jakkolwiek istotny wydatek, a same meble nie są najważniejsze. Wskutek tego warto wybierać meble na lata, jakie na sto procent będą wyglądały równie ładnie, jak w dniu ich zakupu. Wielu wytwórców oferuje meble dla sklepów i należałoby skorzystać z ich okazji.\nWolno także zamówić meble na wymiar, jakie będą bez zarzutu dostosowane do sklepu oraz jego ułożenia. Takie meble na sto procent są w najwyższym stopniu funkcjonalne, bowiem pozwalają na optymalne wykorzystanie osiągalnej przestrzeni. Najodpowiedniej wybierać takie, których kolorystyka jest stonowana i będzie z powodzeniem pasowała też do innego wystroju sklepu. Jest to ważne, ponieważ od czasu do czasu zmienia się przecież kolor ścian, czy inne akcesoria i meble muszą z nimi tworzyć logiczną całość.\nSzkoła jednoczy się w szczególe z nauką, nauczycielami i tablicami szkolnymi. To naturalnie one określają szkołę jako położenie, gdzie jesteśmy w stanie się uczyć. Tablice szkolne zezwalają na tymczasowe uwiecznienie wiadomości lub ewentualnie zadania w taki sposób, by cała klasa mogła ujrzeć przekaz.\nDziś sztampowe tablice nieraz są zastępowane tymi interaktywnymi, podłączanymi do peceta. Mimo to, w wielu szkołach w dalszym ciągu mamy okazję zobaczyć standardowe tablice, z których korzystają uczniowie i nauczyciele w czasie lekcji. Wyposażenie klasy w przededniu roku edukacyjnego może być zmartwieniem dla każdej placówki. Selekcjonując tablice szkolne z punktu sprzedaży gwarantujecie sobie najważniejszą dostępną na rynku jakość przy konkurencyjnej cenie. Nie warto zwlekać. Dbanie o niskie wydatki w szkole, to podwalina racjonalnego administrowania. Fundamentalne wyposażenie szkolnej klasy, jak tablice szkolne czy ławki i krzesła, może być zachwycającym sposobem na obniżenie wydatków. Wystarczy wybierać właściwe oferty przetestowanych dostawców, takie jak u nas. Dbanie o przyjacielską uczniowi klasę to podstawa zachęcania dzieci do nauki. W sklepie odszukać wolno w związku z tym tablica kredowa, które pobudzają młodzież do uwagi i są zapowiedzią tego, że nauka może być przygodą. Korzystając z ofert, błyskawicznie zabijesz szkolną nudę. Wybierając należyte wyposażenie klasy, można dużo zyskać. U nas bez problemu odkryć wolno tablice szkolne wymykające się powtarzalnym schematom. To naturalnie dzięki nietuzinkowym oraz intrygującym materiałom dydaktycznym każdy nauczyciel prościej przykuje uwagę słuchaczy.\nSzkoły nieraz kojarzą się z tablicami – są to ikony oświaty. Tak w istocie tablice używa się w szkołach po to, żeby pomóc w nauce. Pedagodzy dzięki nim mogą przekazać bezcenną wiedzę, a uczniowie w sposób wybitnie praktyczny mogą ją przyswoić. Współcześnie jednakże wiele szkół stawia na współczesne rozstrzygnięcia, zamieniając sztampowe tablice na te interaktywne. Pomimo to, w szkołach dalej jesteśmy w stanie zobaczyć sztampowe zielone tablice, po jakich jesteśmy w stanie pisać kredą.


Spire Sentor 6004 – mix pomysłów?\nSTART > Newsy > Spire Sentor 6004 – mix pomysłów?\nOferta firmy Spire wzbogaciła się o kolejną obudowę – Sentor 6004. Jest to konstrukcja typu midi-tower (450 x 207 x 567 mm – odpowiednio wysokość x szerokość x długość), która właściwie nie wyróżniałaby się niczym szczególnym gdyby nie fakt, że po bliższym zapoznaniu się z jej charakterystyką można ją określić jako „mix pomysłów”. Znaleźć tu bowiem można „motywy” takich marek jak Cooler Master (bardzo długa obudowa gwarantuje możliwość bezproblemowego montażu długiej karty graficznej) czy też SilentiumPC (podobny design frontu).\nWszystko byłoby jeszcze całkiem zrozumiałe i akceptowalne gdyby nie cena – ok. 90 euro (i to bez VAT-u). Cóż, widać w tej kwestii Spire nie ma podobnej polityki co wspomniani producenci…


Dudek o procedurze praworządności: To opowieści dla naiwnych dzieci. Chodzi o pieniądze - RMF24.pl\nDudek o procedurze praworządności: To opowieści dla naiwnych dzieci. Chodzi o pieniądze\nCzwartek, 5 lipca 2018 (12:00)\nAktualizacja: Czwartek, 5 lipca 2018 (12:39)\n„Prezydent Andrzej Duda próbuje w jakiś sposób nie postawić kropki nad ‘i’. Próbuje grać na czas” - tak na pytanie o ocenę ostatnich poczynań prezydenta w sprawie Sądu Najwyższego odpowiedział w Rozmowie w samo południe w RMF FM profesor Antoni Dudek. Pytany o to, czy wyjaśnienia premiera Mateusza Morawieckiego - który tłumaczył w europarlamencie, że zmiany w polskim sądownictwie są wynikiem tego, że do tej pory „postkomunizm nie został w Polsce zwalczony” - przekonają Europę, odpowiedział: „Nie sądzę. Premier nie chce przyjąć do wiadomości, że minęło 28 lat, rzeczywistość się zmieniła, a stosowanie metod, które były skuteczne w okolicach roku 1990 jest nieskuteczne”. "Całe te zabawy z procedurą praworządności, to są opowieści dla naiwnych dzieci. Tak naprawdę chodzi o potężne pieniądze, które Polska może stracić w nowym budżecie UE" - stwierdził w odniesieniu do sporu między Polską, a Unią Europejską. Gość Marcina Zaborskiego stwierdził też, że sędzia Przyłębska odniosła pierwszy, spektakularny sukces, bo „po raz pierwszy pod jej rządami Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie w pełnym składzie”. Profesor Dudek skomentował też doniesienia, że prezydent Andrzej Duda wkrótce wyśle swój wniosek w sprawie referendum do Senatu. „Wyśle i moim zdanie zrobi największy błąd swojej prezydentury” – powiedział, a chwilę później dodał: „Nie będę popierał fantazji prezydenta Dudy ws. referendum”.\nDudek o procedurze praworządności: To opowieści dla naiwnych dzieci. Chodzi o pieniądze Karolina Bereza /Karolina Bereza, RMF FM\nNie wiem, kto realnie kieruje Sądem Najwyższym. Podejrzewam, że prezes Gersdorf - mówił w gość "Rozmowy w samo południe", prof. Antoni Dudek. Politolog podkreślał, że jego zdaniem mimo zmian w sądownictwie wciąż "żyjemy w państwie demokratycznym". Co do państwa prawa - mam pewne wątpliwości - stwierdził. W jego ocenie PiS "przeprowadza kadrową rewolucję w sądach". Robi po 28 latach coś, co zaczął rząd Mazowieckiego - i niestety nie dokończył - ocenił. Skrytykował głosy mówiące, że w Polsce zapanowała dyktatura.\nDudek o słowach bp Pieronka o "dyktaturze w Polsce": Delikatnie mówiąc, mocno przesadza Karolina Bereza /Karolina Bereza, RMF FM\nNie widzę tego. W dyktaturze na przykład demonstracje przed SN zostałyby rozpędzone, a ich uczestnicy i organizatorzy aresztowani, postawieni przed sądem - tłumaczył. Jak uznał, PiS nie ustąpi w sprawie ustawy o Sądzie Najwyższym.\n5.07 Gość: Prof. Antoni Dudek\nMiędzy innymi ta ustawa była przedmiotem wczorajszej debaty w Parlamencie Europejskim z udziałem premiera Mateusza Morawieckiego. Eurodeputowani pytali szefa rządu o przestrzegania zasad praworządności w naszym kraju. Całe te zabawy z procedurą praworządności, to są opowieści dla naiwnych dzieci - ocenił prof. Dudek. Tak naprawdę chodzi o potężne pieniądze, które Polska może stracić w nowym budżecie UE - mówił dodając, że istnieje pole do negocjacji między Warszawą a Brukselą właśnie z powodu możliwego ograniczenia funduszy unijnych.\nDudek o procedurze praworządności: To opowieści dla naiwnych dzieci. Chodzi o pieniądze Karolina Bereza /Krzysztof Berenda\nMarcin Zaborski pytał swojego gościa o możliwe polityczne scenariusze rozwoju wypadków w kraju. Konflikt, który narasta w sądownictwie, wejdzie w fazę chroniczną w kolejnych miesiącach - przewidywał Dudek. Zwracał uwagę, że do rozwiązania ewentualnego pata w sądownictwie będzie potrzebny sprawny Trybunał Konstytucyjny. Odniósł się do stanowiska opozycji, która nie uznaje TK pod przewodnictwem Julii Przyłębskiej.\nDudek: Ostentacyjne traktowanie Trybunału Konstytucyjnego jako nieistniejącego jest błędem Karolina Bereza /Krzysztof Berenda\nOstentacyjne traktowanie trybunału jako nieistniejącego jest błędem, bo spór dotyczy 3 z 15 sędziów - stwierdził gość RMF FM. Podkreślał znaczenie zbliżających się wyborów parlamentarnych dla rozwoju sytuacji. Po wyborach parlamentarnych albo będziemy mieli utrwalenie obecnego stanu (w przypadku kontynuacji samodzielnego rządzenia PiS - red.) albo będziemy mieli proces radykalnej dePiSyzacji w przypadku przejęcia rządów przez opozycję liberalną - ocenił.\nProf. Antoni Dudek skrytykował pomysł prezydenta w sprawie referendum konstytucyjnego. Andrzej Duda wyśle wniosek o referendum do Senatu i popełni największy błąd polityczny swojej prezydentury - stwierdził. Przeforsuje referendum, które będzie "sierotą". "Ojcem" będzie Duda, a nie będzie "matki" - partii politycznych, które przekonywałyby obywateli do głosowania - uznał. Zamieni się to w samodzielną wyprawę pana prezydenta i będzie się za nim ciągnąć - dodał gość "Rozmowy w samo południe".\nDudek o PAD: Przeforsuje referendum, które będzie „sierotą” Karolina Bereza /Krzysztof Berenda\nTagi:Rozmowa w samo południe\nNews"Prezydent musi wydać postanowienie o powołaniu pełnomocnika do kierowania SN"\nNewsChaos ws. Sądu Najwyższego. Mucha: Gersdorf we wtorek mogła wyznaczyć Iwulskiego do zastępowania jej


Volkswagen Fox - OPINIE, DANE TECHNICZNE, TESTY.\nVolkswagen Fox (produkowany od 2004) (3 opinie)\nOd niedużego, miejskiego samochodu oczekuje się atrakcyjnej sylwetki, niezawodności, a przede wszystkim oszczędnej eksploatacji. Nowy Volkswagen Fox łączy w sobie wszystkie te zalety. Dodatkowo cechuje go doskonała jakość wykonania i wytrzymałość. Przekonajcie się sami, że mały może znaczyć wielki.\nZasiądź w nowym Foxie: zadziwi Cię jego przestronność i ilość miejsca nad głową. Ten 4-osobowy samochód, oferuje niespotykaną w tej klasie przestrzeń na nogi. Całe wnętrze jest nowoczesne a każdy szczegół został dokładnie przemyślany - od deski rozdzielczej aż po pokrywę bagażnika. Szeroki wachlarz użytecznych detali współtworzy szczególne poczucie przestrzeni - zapewniając jednocześnie wymaganą elastyczność, umożliwiającą realizację indywidualnych preferencji użytkownika.\nBagażnik nowego Foxa również zaskakuje. Opcja symetrycznie dzielonej, składanej pojedynczo i podwójnie, dwumiejscowej tylnej kanapy z regulacją wzdłużną, daje duże możliwości. Cały tylny przedział w razie potrzeby można przekształcić w przestrzeń bagażową, powiększając pojemność bagażnika z 260 l do 1016 l. Jest to wielkość w pełni wystarczająca do sporadycznego transportu dużego ładunku.\nStacje benzynowe nie są ulubionym celem podróży nowego Foxa. Jego niskie zużycie paliwa, stanowi oczywisty przedmiot gorączkowych rozmów. Zarówno w modelach z silnikiem wysokoprężnym 51 kW TDI (przy zużyciu paliwa: 4,9-5,0 l/100 km; emisji CO2 : 132-135 g/km) jak i benzynowym o mocy 40 kW lub 55 kW (przy zużyciu paliwa: 6,0-6,1 l/100 km; emisji CO2: 144-146 g/km), przyjemności prowadzenia pojazdu towarzyszy niskie zużycie paliwa. Wszystkie silniki spełniają surowe wymogi normy EU4 dotyczącej emisji spalin.\nNowy Fox szczyci się perfekcyjnym wykonaniem wszystkich, nawet najdrobniejszych elementów. Bezpieczeństwo stanowi priorytet podczas produkcji tego małego samochodu, na przykład karoserię wzmocniono wzdłużnymi i poprzecznymi klamrami, które sprawiają, że konstrukcja otaczająca pasażera pozostaje stabilna nawet w najbardziej niekorzystnych okolicznościach.\nDostępny jako wyposażenie dodatkowe system ABS zapobiega blokowaniu kół podczas hamowania na śliskiej nawierzchni, utrzymując sterowność pojazdu. Nawet w sytuacjach krytycznych zapewnia kontrolę nad samochodem i bezpieczeństwo jazdy.\nW Foxie można swobodnie odchylić głowę do tyłu. Wygodne zagłówki dla wszystkich pasażerów gwarantują bezpieczeństwo.\nSilniki: 1.2 i 55KM, 1.4 i 75KM, 1.6 i 103KM\ntakie sobie mikrus\nmile zaskakuje (1)\nposiadam takie autko od 2 lat i jestem bardzo zadowolony\nkolego może posiadasz książke obsługi vw fox 1,2 proszę info tel, 517 535 345, pozdrawiam\nFeralny zakręt na ul. Potokowej (209 opinii)\n1. Feralny zakręt na ul. Potokowej (209 opinii)\n3. Feralny zakręt na ul. Potokowej (209 opinii)


A mnie martwi jedno bo już słychać jakieś plotki o transferach innych klubów że Sobiech do Rakowa że napadzior do Lechi Lecha a u nas cisza nawet plotek nie ma a wzmocnienia muszą być jak i pożegnanie z niektórymi grajkami\nA o co dokładnie chodzi z Jonczym?\n4 miejsce uciekło i standardowo sezon psu w budę.\nA Hładun to niby bez winy. Po co wychodził z bramki. Ile razy już takich kijowych wyjść miał. Przestańcie go bronić bo po prostu jest średni\nIle ekstra dostalibyśmy za zajęcie 4 miejsca ?\nTrochę szkoda tej kasy, bo byłoby więcej na opłaty menedżerskie, a może by i na tor przeszkód dla psów czy innych futrzaków starczyło.\nJankowski jest wkurwiający bo już dawno nie było gościa, który by się tak koncentrował na utrzymaniu stołka przy okazji potrafiąc wszystko spieprzyć w klubie, ale co to warszawkę obchodzi skoro przyfarciło się ZL z Białkiem.\nSpojrzcie na sekwencje zdarzen:\nCromarkocic nie trafia w pilke a dopiero pozniej Hladun na niego wpada. Wina obroncy.\nHładun zawalił bramkę faulując Crnomarkovicia a wg średnich not wygląda jakby było odwrotnie.\nTn mecz mogliśmy wygrać, pomimo tego że Pogoń lepiej grała w piłkę, mogliśmy też przegrać - remis w sumie z przebiegu gry nie jest zły - na puchary z przy obecnym terminarzu nie mamy szans, Piast i Lechia mają dobry terminarz a i Warta jak wygra w niedzielę będzie ją trudno przeskoczyć, może to nawet lepiej bo z taką grą to odpadlibyśmy szybko, a nie mam przekonania że zasłużyliśmy na nie\nJeśli chodzi o Sevelę, mam mieszane uczucia, z jednej strony coś wypracował - 21 goli ze stałych fragmentów (najwięcej w lidze), z drugiej strony trzymanie się gosci bez formy - Drazic, Balic - to go obciąza, nie rozumiem też gry na siłę wypożyczonym Czarnym Markiem, który zawałił na spółkę z Baliciem kolejnego gola, jeśli ma odejść z klubu to tego nie rozumiem, dałbym mu jeszcze jedna szansę po wzmocnieniu składu\nW ostatnim meczu trzeba walczyć o jak najlepszą lokatę na koniec, dać szansę młodzieży (Sypek, Łakomy, Ratajczyk) i pomyśleć o wzmocnieniach - solidny środkowy obrońca, mentor dla Kruka i Oko, ktoś kreatywny do środka pola - Żubrowski i Baszkirow są solidni ale mają swoje ograniczenia, alternatywa dla Starzyńskiego (Schwarz z Rakowa jest do wyjęcia, jest też Szczepański do odkurzenia, jeśli jest zdrowy i po dokadnym przebadaniu), napastnik do konkurencji i ktoś na skrzydło (nie wiadomo co z Zivcem), w następnej kolejnosci lewy obrońca, chyba że Bartolewski zrobi progres bo Balic jaki jest każdy widzi - bramkę wywalczy dwie zawali, to samo Simic.\nJeśli Hładun odejdzie, mcno trzena postawić na młodego bramkarza (Bieszczad lub Bielikow)\nDo tego następny temat - przedłużenie kontraktów z Szyszem, Chodyną, Krukiem, Porebą, Sypkiem - żeby nie odeszli za rok za darmo\nTo okienko to ostateczna weryfikacja dla Guldana, mam nadzieję że od nowego sezonu nowy prezes i walczymy o najwyższe cele\nBramkę straciliśmy po błędzie Hładuna niestety. Drażic, Balic to powinni trafić na ławkę. Łakomy do 1 składu to może być dobry ruch.\nTak sie zastanawiam,czy rowniez z gory nie bylo przekazane by nie walczyc o 3 punkty,bo mozna by bylo sie zalapac na puchary? ,co jakis czas wychodzi jaka amatorka jest u nas w zarzadzie ....do tego cala wine prezesi chca skupiac na zawodnikach i trenerach ,zalosne to jest nie pamietam kiedy ostatni raz nasz prezes cos powiedzial do naszej druzynie.... mlodzi utalentowani odchodza a kapitanem u nas jest ktos kto nim nigdy nie powinien byc :(\nNasz prezes żabol robi w naszym klubie co chce ,uważa że jest nie do ruszenia , drzwi go kajakarz. Póki tacy ludzie ,nie mający w sercu naszej drużyny ,nie będą oddawać dla WZL serducho a tylko będą tu z nadania zarabiać kasiore i tylko patrzeć jak do zakończenia kontraktu napełnić kabzę,nigdy nie będzie u nas dobrze!!!\nSevela się robi uparty z wystawianiem w pierwszym składzie Balica Drazica i Crno którzy nie mają formy. Irytują mnie te lagi do przodu i głupie straty w szczególności przy wyprowadzaniu piłki. Zgadzam się z przedmówca że jeszcze jakiś czas temu baliśmy się z naszą grą o utrzymanie,teraz mamy nawet wysokie miejsce. Uważam, że nie jest to jeszcze drużyna na puchary. Zalążki dobrej gry już widać, ale jeszcze sporo brakuje do wyższego poziomu, może młodej krwi i fantazji :) która mogą dać nam młodzi wychowankowie.\nPatrząc z perspektywy tego, że Pogoń jeszcze nie dawno walczyła o mistrza, a my zastanawialiśmy się czy będziemy musieli się bronić przed spadkiem, dzisiejszy remis można by brać w ciemno. Jednak pozostaje niedosyt, bo Zagłębie było lepsze w tym meczu. Lepsze od 25-30 min, Pogoń została zdominowana. Znów strata bramki po serii błędów tercetu Balić-Hładun-Cernomarkovic. Dla Guldana najważniejsze zadanie znaleźć ogarniętego ŚO do partnerowania Krukowi. Zagłębie przeważało, ale mało konkretów z przodu. Znamienne, że bramka zdobyta jedynie po stałym fragmencie gry. Co do wejścia Sypka. Fakt, dostał "tylko" 3 min, ale spokojnie. Można liczyć, że skoro już o nic de facto nie gramy to w Płocku dostanie więcej minut. Najważniejsze to ten sezon zakończyć zwycięstwem!\nZle definiujesz problem.\nW syruacji brankowej pierwszy przy pilce byl Cromarcovic i sie po prostu machnal, upadajac utrudnil interwencje Hladunowi.\nProblem tkwi w lini srodkowej. Pomoc ni uja nie potrafi dac odpor jak wszyscy na poczatku siadaja na nas. Do tego Baskirow i Zubrowski sa malo kreatywni i z pilka przy nodze sa do doopy. Cala nadzieja w Lakomym.\nFuksiarski remis bo Pogon lepsza w pilkarskim abecadle.\nBalic to koń trojański, parodysta obrońcy, ja nie rozumiem co on robi w pierwszej 11\nJak się ma Balicia z Crnomankoviciem i Hładunem to tak jest.


dramat obyczajowy Wielka Brytania 2018, 111 min\nDeb (Sienna Miller) niejednokrotnie naraziła na szwank dobre imię swojej rodziny. Jako czarna owca zbyt wcześnie zaszła w ciążę. Jej córka Bridget (Sky Ferreira) także szybko została matką Jesse'ego (Aidan Fiske). We troje wiodą na ogół szczęśliwe życie w niewielkim mieście w Pensylwanii. Wszystko zmienia się podczas pewnej nocy, kiedy Bridget spotyka się ze swoim byłym partnerem, ojcem Jesse'ego, i znika bez śladu. Jej rodzina jest w szoku. Matka i siostra Deb uczestniczą w poszukiwaniach, jednak te nie przynoszą skutku. Z czasem rozpacz maleje, a Deb postanawia na nowo ułożyć sobie życie i wychować wnuka według własnych zasad. Zaczyna nową pracę i zakochuje się w interesującym muzyku. Wkrótce na jaw wychodzą fakty, które wszystko zmieniają... Trzymający w napięciu film w reżyserii Jake'a Scotta ("Witamy u Rileyów"). W roli głównej nominowana do Złotego Globu Sienna Miller.\nSienna Miller (Debra), Christina Hendricks (Katherine), Aaron Paul (Chris), Amy Madigan (Peggy), Will Sasso (Terry), Sky Ferreira (Bridget Callahan), Kentucker Audley (Brett Tobeck), Alexander Joseph Wildes (Jesse), Maximus Thomas Wildes (Jesse), Katie Elinoff (Cindy)


Odkryto planetę z diamentu ! | Urania - Postępy Astronomii\nAstronomia 28 sie 2011 / 0 Comments\nPulsary są szybko rotującymi gwiazdami neutronowymi. Powstają, gdy masywna gwiazda zapada się pod wpływem własnej grawitacji, a następnie odrzuca swe zewnętrzne części w wybuchu supernowej. Pulsary emitują okresowo wiązki promieniowania podczas każdego obrotu wokół swej osi. Takie wiązki, jeśli nadawane są pod odpowiednim kątem, możemy obserwować z Ziemi. Pulsar PSR J1719-1438, o którym mowa w tym artykule, należy do pulsarów milisekundowych (wiruje z okresem rzędu milisekund.)\nZ obserwacji układu wynika, że regularność pulsów PSR J1719-1438 jest zakłócana poprzez obecność pobliskiego, masywnego towarzysza, oddziaływującego grawitacyjnie z pulsarem. Masę tego towarzysza oszacowano na "nieznacznie więcej niż masa Jowisza". Wiadomo także, że planeta rotuje wokół pulsara z okresem nieco ponad dwie godziny, w odległości 372 tysięcy mil od gwiazdy (jest to mała odległość - większa tylko o 56% od średniej odległości Ziemia - Księżyc!) Ta bliskość dwóch ciał umożliwiła obliczenie, jak bardzo gęsta musi być planeta, by nie rozerwały jej siły pływowe (przyciąganie grawitacyjne) pulsara. Wynika z niego, że planeta ma gęstość około 23 gram na centymetr sześcienny. Wiadomo jednak, że węgiel ściśnięty do takiej gęstości musi się skrystalizować - czyli stać się czystym diamentem. Niestety, wyliczenia te zależne są od inklinacji orbity planety i może jeszcze okazać się, że jej masa została oszacowana błędnie.\nNiezależnie jednak od tego, odkrycie to wniesie sporo wiedzy w temacie układów podwójnych typu pulsar - planeta. Są to pierwsze obserwacje planety, która powstała bezpośrednio z gwiazdy. W przypadku dwóch pozostałych znanych pulsarów z systemami planetarnymi uważano dotychczas, że planety te zostały przechwycone od innych gwiazd, lub też pulsar całkowicie rozerwał swego mniejszego towarzysza na drobny pył, który później uformował dysk protoplanetarny.\nPozostaje pytanie, czy gwiazda pozbawiona zewnętrznej otoczki może być w ogóle nazywana planetę. Obiekt ma masę rzędu masy Jowisza, z drugiej jednak strony - "technicznie" jest ciągle po prostu jądrem gwiazdy. Jak na razie najistotniejsze są dalsze obserwacje układu i potwierdzenie oszacowanej jak dotychczas masy mniejszego, diamentowego składnika.\nNa ilustracji: Artystyczne wyobrażenie diamentowej planety okrążającej pulsar PSR J1719-1438 (źródło: Swinburne Astronomy Productions)


Beata Brzezowska - Slow Jogging to zdrowy ruch dla każdego. - Recepta na ruch | Mój sposób na zdrowie\n19 maja 2021\tTomasz Blog 0 komentarzy\nZ Beatą rozmawiamy między innymi o:\n✅ twórcy slow joggingu\n✅ jak popularna jest ta forma aktywności ruchowej\n✅ tempie niko niko\n✅ technice i prędkości biegu\n✅ tym kto może trenować slow jogging\nB – Beata Brzezowska\nT: Cześć, witam was na kolejnym odcinku podcastu Recepta na Ruch. Dzisiaj moim gościem jest Beata Brzezowska, instruktor Slow Joggingu.\nB: Zgadza się, cześć.\nT: Od kiedy zajmujesz się Slow Joggingiem i kiedy tak naprawdę on się pojawił? Kto spowodował, że coraz częściej słyszymy termin Slow Jogging?\nB: Slow Jogging pojawił się jakieś 6 lat temu w Polsce, około pół roku później zaczęłam się tym zajmować. Wszystko rozpoczęło się od zaproszenia Profesora Tanaka przez firmę Sante na duży event, później zaczęli sponsorować treningi raz w tygodniu. Zaczęłam z nimi współpracować po to, żeby koordynować wszystkie działania, przez to że sama biegałam i pisałam bloga o bieganiu. To było moje pierwsze zetknięcie się z tym sportem, wtedy zaczęłam prowadzić pierwsze zajęcia. Zajęcia wtedy prowadził Mateusz Jasiński i ja go czasami zastępowałam.\nT: Jaki to był profesor?\nB: Profesor Hiroaki Tanaka, profesor fizjologii sportu, który pracował na Uniwersytecie w Fukuyoce, 2 lata temu zmarł na raka trzustki. Zajmował się fizjologią sportu, pracował ze sportowcami, z maratończykami, z biegaczami i dostał zlecenie od rządu japońskiego, żeby opracować metodę ruchu, która by aktywizowała starszych ludzi, czyli takich, którzy nie mogą uprawiać już żadnych sportów. Profesor zajmował się biegaczami, a skoro sam biegał to padło na bieganie, bo to jest naturalna forma ruchu. On nic nowego nie wymyślił, oparł się na naturalnej formie ruchu, jedynie co zrobił to oszacował parametry tak, żeby to było bezpieczne dla starszych ludzi oraz bezpieczne dla tych, którzy już nie mogą uprawiać innych sportów, a jednocześnie efektywne.\nT: Kiedy taki program powstał?\nB: Koniec lat 80. w Japonii, odbyły się wtedy pierwsze pokazowe zajęcia w telewizji. Japończycy się tym zainteresowali, ale długo to siedziało tylko w Japonii. Polska była jednym z pierwszych krajów do których Slow Jogging trafił, Stowarzyszenie Slow Jogging działa w Polsce i w Niemczech. Profesor zmarł 2 lata temu, więc to trochę spowolniło rozprzestrzenianie.\nTak jak wspominałam wcześniej, profesor 6 lat temu przyjechał do Polski na zaproszenie firmy Sante po to, żeby zrobić pokazowy Slow Jogging, od tego momentu Sante zaczęło sponsorować treningi, które prowadził Mateusz Jasiński. To były pierwsze momenty Slow Joggingu w Polsce. Później Sante z tego wyszło, zawiązało się Stowarzyszenie Slow Joggingu, znalazłam się w tym stowarzyszeniu. Udało nam się zaprosić profesora do Polski, żeby zorganizować kurs instruktorów Slow Joggingu, wtedy zrobiłam kurs, to było 5 lat temu i zaczęliśmy prowadzić otwarte zajęcia.\nT: Czego uczyliście się na kursie? Bieganie wydaje się naturalną formą ruchu, nie trzeba się tego specjalnie uczyć, chyba że ktoś miał kontuzję i znowu musi nauczyć się odpowiedniej techniki biegu.\nB: Slow Jogging to jest bieganie i ważne są 3 elementy. Pierwszym elementem jest tempo slow, po japońsku nazywamy je niko niko, czyli uśmiech. To jest tempo do progu mleczanowego, kiedy zaczynają nam się kumulować mleczany w mięśniach. Biegamy tak wolno, żebyśmy mogli swobodnie rozmawiać nie łapiąc zadyszki. Nie podajemy wartości liczbowej jakie to jest tempo, dla mnie to będzie 7 minut na kilometr, a dla starszej pani, która dopiero zaczęła biegać to może być 12 minut na kilometr, każdy ma swoje tempo niko niko. Drugi element to lądowanie na śródstopiu. Większość biegaczy biega całą stopą, lądując na pięcie i przetaczając.\nT: Niektórzy próbują na przodostopiu.\nB: Wiele osób uczy się powoli biegania naturalnego, to jest naturalna technika. Jakbyśmy od początku biegali nie nosząc butów, to właśnie tak byśmy biegali, tak jak biegają Kenijczycy. Lądowanie na śródstopiu, dlatego że lądując na śródstopiu angażujemy wysklepienie stopy, które jest naszym naturalnym amortyzatorem i nie narażamy się na kontuzję kolan, bioder bo nie przenoszą się uderzenia.\nTrzeci element to kadencja. Żeby bieganie było efektywne, szczególnie starszej pani, która robi bardzo malutkie kroczki, to musi robić tych kroczków 180 minutę, wtedy bieganie będzie bardziej efektywne. 180 to optymalna kadencja w długodystansowym bieganiu. Czołówka maratończyków właśnie tak biega, 180 kroków na minutę.\nT: Kadencję wyznaczacie używając zegarka, który to liczy?\nB: Profesor nam zalecał, żebyśmy mierzyli kroki w odcinkach 15 sekundowych, jak wyjdzie 45 to jest idealnie. Mam lepszy sposób, po prostu używam metronomu. Ściągnęłam aplikację na telefon, to jest zwykły metronom dla muzyków. Można sobie ustawić 180 bitów na minutę i to tyka, automatycznie biegamy w tym rytmie, korzystam z tego. Jak prowadzę zajęcia i pokazuję tę technikę, to włączam metronom dosyć głośno.\nT: Nadal korzystasz z metronomu czy masz już ten nawyk wyrobiony?\nB: Czasami korzystam. Jak idę biegać i trochę kiepsko się czuję, to włączam metronom, tyka mi w kieszeni, pomaga mi w bieganiu tak jak muzyka bo słyszę rytm. Jest o tyle fajnie, że nie mam słuchawek i słyszę co się dookoła dzieje, rowerzysta mnie nie przejedzie. Jak ktoś słyszy tykanie, to nie wie o co chodzi, to może być rozrusznik serca. Korzystam z tego i wszystkim których uczę mówię, żeby znaleźli w aplikacjach metronom i z nim ćwiczyli. Jak ktoś ma elementarne poczucie rytmu, to w tym rytmie będzie biegał.\nT: Rozmawialiśmy chwilę przed nagraniem, studiowałaś na AWFie. Próbowałaś pewnie różnych sportów, co próbowałaś i czemu stanęło na Slow Joggingu?\nB: To była długa droga. Jak poszłam na AWF to chodziło o pływanie, chciałam być trenerem pływania, ale czasy się zmieniły i stwierdziłam, że nie będę w szkole pracować, poszukam sobie innej pracy. Skończyłam nauczycielski, zrobiłam też dodatkowe specjalizacje instruktorskie jak windsurfing, tenis ziemny, jeździectwo. Chciałam jak najwięcej dla siebie wynieść z AWFu a potem skończyć, to nie były dobre czasy.\nZamiłowanie do ruchu i sportu gdzieś mi zostało, jak nie pracowałam w zawodzie tylko zaczepiłam się w marketingu, to zawsze starałam się ruszać. Chodziłam na fitness, na basen, a jak czułam, że przybyło mi kilogramów po zimie- biegałam. Bieganie zawsze gdzieś było w tyle głowy. Zimą jeździłam na snowboardzie, latem na windsurfingu, pomiędzy na rowerze i ze znajomymi konno, robiłam różne rzeczy. Bieganie zawsze było w zanadrzu, jak czułam, że się zapuściłam, to chodziłam biegać. Biegałam od zawsze, jak ktoś mi zadaje pytanie od kiedy biegam, to trudno mi odpowiedzieć. Zawsze bieganie było, raz w tygodniu poszłam sobie pobiegać 10 km.\nPrzyszedł taki moment, kiedy zaczęłam biegać więcej – straciłam pracę i nie było mnie stać na kartę do fitness klubu, więc zaczęłam biegać codziennie, póki szukałam pracy to uznałam, że będę codziennie biegać. Okazało się, że się da codziennie, potem przestał mi przeszkadzać deszcz czy śnieg, rozkręciłam się z bieganiem.\nWystartowałam w Biegnij Warszawo, na początku byłam przeciwnikiem biegania w tłumie po ulicy, myślałam sobie że co to za frajda, biegać po twardym asfalcie wśród tłumu ludzi, biega się w lesie. Dałam się namówić, okazało się że są super kibice i doping, endorfiny, atmosfera. Jak dobiegłam do mety to myślałam, że endorfiny mi głowę rozsadzą. Spodobało mi się, zaczęłam co roku startować, potem ktoś mnie namówił na maraton i wystartowałam w nim, potem drugi, trzeci, dziewiąty. Ile można w maratonach startować, ile można obiegać Warszawę. Miałam plan, że obiegnę różne stolice w Europie, na razie były dwie: Paryż i Luksemburg.\nPóźniej zaczęłam biegać dłuższe dystanse po górach. Wbrew pozorom łatwiej mi się biega w górach dłuższy dystans. Trochę lajtowo do tego podchodzę, pod górę wchodzę, z góry zbiegam, więc inaczej się siły rozkładają. Dla mnie 80 km w górach jest porównywalne z maratonem po asfalcie. Biegałam i biegałam coraz więcej, w międzyczasie zaczęłam pisać bloga na Polska Biega, stąd nawiązała się ta współpraca z Sante i ze Slow Joggingiem.\nNa początku Slow Jogging wydawał mi się dziwnym zjawiskiem, pomyślałam sobie “co to za pleonazm, przecież jogging jest wolny, a tu jeszcze slow”. Jak się bliżej zaczęłam tym zajmować, przeczytałam malutką książeczkę o której mówiłam, pomyślałam że to jest fajna sprawa. Zrozumiałam, że ja tak właściwie większość czasu biegam Slow Joggingiem, nie lubię się męczyć, biegam długie dystanse, spokojnie, z uśmiechem.\nZawsze jak próbowałam namówić koleżanki do biegania i zabierałam je ze sobą na bieganie, to je zajeżdżałam. Nie zdawałam sobie sprawy z tego, że to jest taka różnica poziomów, po czym się nagle okazało, że Slow Jogging jest fajną formą, żeby zacząć biegać dla kogoś, kto absolutnie wcześniej nie miał do czynienia ze sportem, to jest fajny wstęp do biegania. Robimy to rzeczywiście wolno.\nT: O to miałem zapytać, jak zacząć przygodę ze Slow Joggingiem i z bieganiem? Wyobrażam sobie to tak jak przy normalnym bieganiu, jeżeli ktoś chce zacząć to wiadomo, że nie przebiegnie od razu długiego dystansu, tylko to są raczej marszobiegi. Czy jest podobnie?\nB: Jak ktoś zaczyna biegać i ma słabą kondycję, wybierze się na bieganie z kimś albo sam, po 5 minutach zdycha i myśli, że to nie dla niego bo nie ma kondycji, albo pójdzie na trening, których jest dużo w Warszawie to się załamie. To jest tak, że jak człowiek idzie i nagle musi podbiec do autobusu albo się spieszy, to automatycznie biega z prędkością 7 km/h, to jest graniczna prędkość gdzie szybko idzie i musi nagle biec bo się spieszy, wychodzi mniej więcej 7 km/h. Jak ludzie zaczynają biegać, to z reguły próbują biegać szybciej, po czym się okazuje, że nie mają kondycji i po 2 minutach czy 5 minutach padają i uważają potem, że to nie dla nich i że się do tego nie nadają.\nTrzeba dostosować tempo tak, żeby wytrzymać godzinę, a przynajmniej pół godziny jeżeli ktoś jest zupełnie nieruchawy. Tempo jest jeszcze wolniejsze niż chodzenie, często na zajęciach które prowadzę truchtamy wolniej niż spacerowicz. Stali bywalcy, którzy przychodzą od kilku lat biegają szybciej, trochę mi się grupa zawsze rozwleka, umawiamy się, że spotykamy się na końcu, żeby się porozciągać i z reguły pilnuję osób na końcu. Biegniemy tak wolno, że jak osoba czuje, że mięśnie już nie wytrzymują, to przechodzi do marszu i spokojnie nadąża. To jest tak wolne, że może być wolniejsze niż spacer.\nT: Szczególnie, jak popatrzymy na chodziarzy, oni zasuwają chodząc.\nB: To jest trochę inna dyscyplina. Tu chodzi o to, żeby przebierać nogami, żeby była faza lotu. Różnica między chodem a biegiem to właśnie faza lotu. Nawet jeżeli robimy malutkie kroczki na długość stopy, to jeśli jest faza lotu – angażujemy więcej mięśni, spalamy więcej kalorii i jest to bardziej męczące niż chodzenie, bo jest ten element lotu. Ważne, żeby to robić tak wolno jak tego potrzebujemy. Slow Jogging jest o tyle dobry, że nawet jak ktoś nigdy nie biegał, to automatycznie by zaczął biec szybciej, ale jak go przytrzymamy, żeby biegł wolno, to nagle jest w stanie biec godzinę.\nMiałam takie dziewczyny, przyszła do mnie dziewczyna i powiedziała, że nie wierzy w to, że przebiegła 5 km, bo w życiu tyle nie przebiegła i teraz jest w szoku. Inna mi powiedziała, że na początku jej się wydawało to dziwne, “biegnę, można biec szybciej, dziwne jest to bieganie”. Po 15 minutach pomyślała, że w sumie jest fajnie, nogi się nie robią drewniane, czuje się fajnie i może dalej biec. O to chodzi, żeby biec tak wolno, żeby móc biec godzinę, a przynajmniej pół godziny.\nT: Żeby mieć satysfakcję, że się biegło.\nB: Dokładnie. Jak będziemy później regularnie biegać, to widać po moich Slow Joggerach, którzy parę lat przychodzą, oni truchtają, to nie jest już takie bardzo wolne. Jest to bardzo dobry wstęp do biegania.\nT: W latach 70. zrobiła się mocna moda w Stanach Zjednoczonych na Jogging.\nB: To był jeden z założycieli firmy Nike, prawda? On chyba przywiózł Jogging z Australii. Kiedyś doszukiwałam się skąd się wzięła nazwa Jogging, to właśnie były lata 70. i oni określali, że to jest prędkość 7-8 km/h.\nT: Bieganie, jogging w różnych formach jest chyba najpopularniejszą formą aktywności fizycznej na świecie. Jak jest ze Slow Joggingiem w Polsce? Pojawił się on u nas 6 lat temu, jak w tej chwili to wygląda? Pewnie nie są prowadzone statystyki czy badania, ale pewnie znasz sporo osób, które są instruktorami czy mają grupy. Jak wygląda popularność Slow Joggingu w Polsce?\nB: Powoli, ale dosyć prężnie się to rozwija. Maciej Kozakiewicz jest Prezesem Stowarzyszenia Slow Jogging Polska, bardzo mocno się w to zaangażował, chciał, żeby co roku odbywały się szkolenia instruktorów w Polsce i żeby ich przybywało. Rzeczywiście pojawia się co roku nowa fala instruktorów, jest ich już kilkadziesiąt. W Warszawie pewnie teraz jest kilka osób, bardzo długo w Warszawie tylko ja prowadziłam zajęcia w Łazienkach. Jest jeszcze grupa na białołęce, też tam są instruktorzy, ale oni raczej tylko towarzysko dla siebie biegają. Powoli to się rozwija. Osoby, które prowadzą zajęcia mają swoje strony na facebooku, zapraszają, angażują.\nT: Drogą pantoflową roznoszą się informacje, media społecznościowe w tym też pomagają.\nB: Tak, Sante też zadziałało, jak mieli Slow Jogging pod swoim płaszczykiem, to trochę marketingowo wsparli stronę, trochę się tam działo. Powolutku wszystko się rozwija. Prowadzę w Łazienkach zajęcia, a Łazienki są dość znane i rozpoznawalne. Długo Łazienki były razem ze mną współorganizatorem tego wydarzenia, był dosyć duży zasięg, przychodziło około 30 osób na zajęcia. Interesowały się tym też media, Dzień dobry TVN kiedyś nas odwiedziło, tak samo TVP3, więc to się pojawia w telewizji. Czasami udostępnia nas waw4free.\nMam zapytania na facebooku, ludzie się interesują, widzę też, że jest coraz więcej instruktorów. Znane osoby też o tym mówią, widziałam kiedyś w TVNie, że Korzeniowski mówił o Slow Joggingu, Ania Lewandowska też go propaguje. Maciej Kozakiewicz napisał książkę o Slow Joggingu, to jest poszerzona wersja, tego co się kiedyś ukazało, dodał też trochę swoich przemyśleń związanych ze stylem życia. Ta książka całkiem dobrze się sprzedaje i to też trochę rozpromowało Slow Jogging.\nT: Jakie korzyści zdrowotne daje Slow Jogging?\nB: Wszystkie korzyści zdrowotne jakie daje bieganie, bez złych konsekwencji.\nT: Czyli jest mniej kontuzji?\nB: Generalnie nie ma kontuzji w Slow Joggingu, robimy to na tyle wolno, że nie ma obciążeń. Lądując na śródstopiu, czyli biegając prawidłową techniką nie obciążamy kolan. Ludziom, którzy uprawiają tylko Slow Jogging nic się nie powinno wydarzyć, to jest bardzo spokojny ruch, nie ma żadnych kontuzji. Jeżeli ludzie robią to regularnie, 3 razy w tygodniu po godzinie, czy 6 razy w tygodniu po 30 minut – łącznie 180 minut w tygodniu, optymalna dawka żeby bieganie przyniosło efekty – to spokojnie możemy zgubić kilogram w miesiąc nie zmieniając diety.\nSlow Jogging przynosi takie efekty jak każdy inny sport wytrzymałościowy, przeciwdziała wszystkim chorobom cywilizacyjnym – cały zespół metaboliczny, czyli cukrzyca, miażdżyca, choroby wieńcowe, nadciśnienie. Przeciwdziała też demencji starczej, opóźnia procesy starzenia, przeciwdziała powstawaniu nowotworów.\nT: I wydłuża nam życie. Powiedziałaś, że tempo powolne daje nam to, że nie występują kontuzję, ale w powolnym tempie można biec kilometr, a można biec kilkadziesiąt kilometrów.\nB: Raczej chodzi o lądowaniu na śródstopiu, powolne tempo powoduje, że się nie zajeżdżamy i mamy ochotę dalej to robić. To jest bieganie w pierwszym-drugim zakresie tętna.\nT: Wróćmy jeszcze do kursu instruktorskiego. Wielu osobom się może wydawać, że każdy potrafi biegać i sprawdzi sobie w jakim tempie biega, nie wydaje się to skomplikowane. Czego uczyliście się i czego uczą się instruktorzy na kursie?\nB: Podstawy fizjologii i anatomii, budowa stopy, zaznaczenie najważniejszych mięśni. Dowiedzieliśmy się, jakie mięśnie angażują się przy Slow Joggingu – to jest mięsień pośladkowy większy, czworogłowe, prostownik grzbietu. To są największe mięśnie.\nT: Rozumiem, że jest część związana z anatomią, do tego kursu może każdy przystąpić czy trzeba mieć doświadczenie?\nB: Każdy może przystąpić. To jest dwudniowy kurs, są podstawy anatomii i fizjologii, trochę o procesach, o progu mleczanowym oraz o technice, na czym ona polega.\nT: Czyli tak jak mówiłaś wcześniej, w technice mamy kadencję, tempo niko niko, czyli takie, które pozwala nam swobodnie rozmawiać w czasie biegu i lądowanie na śródstopiu.\nKto może korzystać ze Slow Joggingu?\nB: Każdy. Jeżeli nie ma przeciwwskazań do spacerowania i lekarz nam nie zabroni spacerować, to możemy uprawiać Slow Jogging, czyli większość osób może go uprawiać, to jest dla każdego. Jest to też sport dla ludzi, którzy nienawidzą sportu i nie lubią biegać. Slow Jogging jest też dla biegaczy, którzy po kontuzji wracają do biegania, jeszcze boją się intensywniej biegać. Jeśli chcemy się nauczyć biegać ze śródstopia, chcemy poprawić technikę biegu, to również warto spróbować Slow Joggingu. Coraz więcej ludzi stara się biegać naturalnie, czyli ze śródstopia.\nT: Tak jak powiedziałaś, to też jest sport dla opornych, dla tych którzy uważają, że sport nie jest dla nich, nie chcą się zmęczyć.\nB: Tak, Slow Jogging jest fajny dla opornych.\nT: Podsumowaliśmy, opowiedz jeszcze o swojej recepcie na ruch. Masz doświadczenie z różnymi formami ruchu, najwięcej z bieganiem, ale jaka jest twoja recepta na ruch?\nB: Moja recepta jest taka, żeby znaleźć sobie coś, co nam sprawia przyjemność i to robić. U mnie tak się złożyło, że w pewnym momencie bieganie zaczęło mi sprawiać przyjemność, chociaż kiedyś wcale nie lubiłam biegać. Jak studiowałam na AWFie to miałam straszne tyły z lekkoatletyki, miałam kiepskie wyniki, nie mogłam zaliczyć Testu Coopera. Byłam pływaczką i musiałam to nadrobić. Zaczęłam więcej biegać, kilka razy w tygodniu, potem zawsze gdzieś biegałam jak już skończyłam AWF, po czym się okazało, że bieganie jest przyjemne.\nPamiętam taki moment, jak wyszłam wkurzona z pracy, poszłam na fitness, spóźniłam się na te zajęcia, więc weszłam na bieżnię i nastawiłam sobie 10 km/h i taka wkurzona biegnę i biegnę. Po 20 minutach pomyślałam, że właściwie czym ja się przejmuję, co to za problem. Świat mi pojaśniał, poczułam moment, kiedy wszystkie problemy odpływają i robi się przyjemniej. Pamiętałam ten moment i wiedziałam, że jak coś mnie wkurzy to mogę pobiegać i tak mi zostało.\nT: Nie tylko dla sprawności, ale też dla głowy.\nB: Tak, właściwie to moje dłuższe bieganie, dłuższe dystanse były po tym, jak wykorzystałam bieganie żeby przewietrzyć głowę. Miałam trochę zawirowań życiowych, bieganie codzienne trzymało mnie w pionie i dzięki temu ogarniałam swoje życie. Potem coraz więcej biegałam i próbowałam wkręcić moje koleżanki, zawsze była porażka bo je zajeżdżałam. Wtedy się pojawił Slow Jogging, zrozumiałam, że trzeba zupełnie inaczej podejść. Dla mnie recepta na ruch to znaleźć sobie coś, co się lubi. Jeżeli czegoś się nie lubi to trzeba spróbować Slow Joggingu.\nT: Dodatkowo, to co jeszcze można wyciągnąć z tego, to że zwiększamy szansę na to, żeby robić to z kimś, bo tak naprawdę każdy może w tym tempie biegać, więc dochodzi aspekt towarzyski.\nB: Cała idea Slow Joggingu jest taka, żeby robić to spokojnie. Nie powiedzieliśmy o tym, jak sprawdzać czy nie biegniemy za szybko. Jeżeli łapiemy zadyszkę rozmawiając, to znaczy, że biegniemy za szybko i należy zwolnić.\nT: Mówiliśmy o tym, to jest tzw. tempo niko niko.\nB: Czyli tempo konwersacyjne. Warto z kimś biegać po to, żeby rozmawiać, przyjemnie spędzać czas i przy okazji kontrolować tempo. Zamiast pójść na pogaduchy z koleżanką do kawiarni, trzeba się umówić w parku, truchtać i rozmawiać. To jest ten wymiar towarzyski biegania.\nT: A można też przyjść do Łazienek. Kiedy trenujecie?\nB: To jest jedna grupa, raz w tygodniu o godzinie 9:00 spotykamy się przy Ogrodzie Chińskim.\nT: Czyli jak pójdziemy do Łazienek w niedzielę o godzinie 9:00, to jest duża szansa, że napotkamy Slow Joggerów.\nB: Tak, ta grupa się rozpierzcha, robią się podgrupy, każdy ma swoje niko niko. Przychodzą osoby pierwszy raz, przychodzą osoby, które już biegają parę sezonów. Są podgrupy, ludzie przychodzą towarzysko, grupują się, truchtają i rozmawiają. Dla mnie to też jest towarzyski aspekt, teraz w dobie pandemii i pracy home office nie mam kontaktu z ludźmi, a te wyjścia do Łazienek to kontakt z ludźmi, bardzo je lubię.\nT: Teraz są modne spotkania chodzone, walk and talk. Jest to taka idea, żeby wyjść z kimś i chodząc rozmawiać, szczególnie jeśli to nie jest spotkanie przy stole dla 6 osób, tylko jest to spotkanie dwóch osób, to można spacerować. Ze znanych osób np. Steve Jobs tak robił, czytałem jego biografię i było tam podkreślone, że on jak się z kimś spotykał i omawiał różne pomysły, to wychodził na spacer. Tutaj jest podobna idea, możemy wykonywać sport, który pozwala nam na to, żeby rozmawiać, spędzać fajnie czas w dobrym towarzystwie. W wielu różnych sytuacjach możemy w ten sposób prowadzić spotkania.\nB: Któryś z filozofów w Starożytnej Grecji jak prowadził zajęcia z uczniami, to spacerowali po ogrodach i dyskutowali, bo wtedy się lepiej myśli.\nT: Oczywiście, są nawet badania, które mówią o tym, że tak jak teraz jedziemy na rowerkach, to nasze funkcje umysłowe są sprawniejsze niż wtedy, kiedy byśmy siedzieli na fotelu. W niektórych firmach są już takie rowerki dostawiane do biurka, przy którym jest komputer. Tak jak teraz rozmawiamy, to rower nam nie przeszkadza w tym, żeby prowadzić rozmowę, a przy okazji kręcimy i spalamy kalorie, lepiej nam się myśli.\nB: Ja przed ważnymi spotkaniami czy prezentacjami szłam biegać. Jak jeszcze pracowałam w agencji reklamowej, to nie zawsze mi się chciało wstawać, bo musiałam wstawać grubo przed godziną 6:00, żeby zdążyć pobiegać, wykąpać się i pójść do pracy, ale jak wiedziałam, że mam ważne spotkanie, to szłam biegać. Jak nad czymś pracowałam, nad prezentacją albo pisałam tekst na bloga i nie miałam pomysłu, to wychodziłam pobiegać. Biegłam i mi przychodziły myśli do głowy, to działało.\nT: Dobry sposób nawet na to, żeby coś błysnęło w mózgu i żeby pojawiła się fajna myśl albo nowy pomysł. Biegając pobudzamy mięśnie do pracy, mięśnie potrzebują krwi, a krew dostarcza tlenu i wszystkich składników odżywczych i to nie tylko do mięśni. Krew tak samo płynie do mózgu, w dużym uproszczeniu jak poprawia się funkcja naszego mózgu przez to, że się ruszamy.\nB: Są badania, które potwierdzają, że regularny wysiłek niezbyt intensywny wpływa na hipokamp, co powoduje, że nie odkładają się białka odpowiedzialne za Alzheimera i demencję starczą.\nT: Mamy mnóstwo korzyści zdrowotnych.\nB: Nie przytoczę badań dokładnie, ale były robione i regularny, niezbyt intensywny wysiłek działa.\nT: Moglibyśmy wymieniać korzyści bez końca, jeżeli chodzi o aktywność fizyczną.\nB: Jeszcze nie wspomniałam o maratonie – można się przygotować Slow Joggingiem do maratonu. To jest ciekawostka, profesor startował w maratonach i on trenował głównie biegając Slow Joggingiem, w pierwszym zakresie długiego biegania. Bardzo często biegał tak, że nie biegał całego treningu, tylko biegł do pracy, na lunch, dzielił to na krótkie dystanse. Ze Slow Joggingiem jest tak, że jak nie mamy czasu na godzinne bieganie to możemy biegać pół godziny, ale częściej. Możemy też to podzielić na krótkie odcinki, rano 10 minut do pracy, przerwa na lunch, potem do domu.\nT: Strój może być problemem.\nB: Profesor w garniturze truchtał. Nawet jak wpiszesz w google Hiroaki Tanaka Slow Jogging, to z reguły wyskakuje zdjęcie jak on i jego dwaj koledzy truchtają w Japonii.\nT: Trzeba mieć dobre pantofelki.\nB: Jak masz płaskie, dobre skórzane buty, to spokojnie. On truchtał nawet w samolocie, jak miał długie loty, bo często latał do Stanów na spotkania, to z tyłu gdzie jest trochę więcej miejsca to truchtał w tą i z powrotem, żeby rozruszać mięśnie.\nT: Czytałem artykuł, że tak naprawdę nawet w domu można uprawiać Slow Jogging.\nB: Tak, wystarczy przestrzeń 3 metrowa, truchtamy tam i z powrotem. Nawrót powoduje, że spalamy więcej kalorii. Można też biegać wokół kanapy. Czasami jak długo siedzę i mam dość, to wstaję i truchtam 5 minut, żeby trochę się dotlenić, żeby mięśnie pracowały i żeby pobudzić krążenie. Pilnuję czasu z zegarkiem, to dużo daje.\nT: Widziałem ostatnio badania, które pokazywały, że minimalna dawka, żeby osiągnąć korzyści dla układu krążenia to jest 5 minut. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca przynajmniej 10 minutowe aktywności, żeby ciągłego wysiłku było 10 minut, ale są też jeszcze nowsze badania, które pokazują, że te 5 minut ciągłego wysiłku, to już jest efekt zdrowotny.\nB: Mi chodziło tylko o rozruszanie się, jak przysypiasz nad komputerem, czujesz, że ci się mięśnie zastały, to wstajesz żeby się rozruszać, a i tak planowałam wieczorem iść pobiegać, to tylko mała aktywna przerwa. Nie wiem, czy ktoś to stosuje, ale w pracy można sobie zdjąć buty i między biurkami truchtać, jeżeli ktoś ma takie możliwości.\nT: Teraz często jest nowoczesne podejście w firmach.\nB: Jest jeszcze parę ciekawostek z truchtaniem. Jak był pierwszy kurs Slow Joggingu i przyjechał profesor ze swoją grupą eksperymentalną Japończyków, to byli ludzie 60+, którzy przygotowali się do maratonu. On miał z nimi program, badał ich, nawet mocz wysyłali w ciekłym azocie do Japonii. Byli w programie i mieli później wystartować w Maratonie Warszawskim.\nMieli określoną dawkę kroków, które musieli robić dziennie, oprócz naszego kursu truchtał też z nimi. Przy okazji chcieliśmy pokazywać im okolice, kurs się odbywał w Kątach Rybackich, więc pokazywaliśmy im Gdańsk, oprowadzałam tych Japończyków i oni cały czas truchtali. Mieli swoje kroki do zrobienia, mali Japończycy, idę z nimi a oni tak truchtają swoimi małymi kroczkami. Jak się wieczorem okazało, że nie wyrobili tego limitu kroków, to w pokoju tam i z powrotem. Raz się zebrali w pokoju profesora i nawet był filmik na facebooku, jak oni biegają na przestrzeni 3 metrowej.\nT: Czyli można. To kolejna dobra recepta.\nB: Jeszcze jedna ciekawostka. Profesor kiedy był przedostatni raz w Polsce, na drugim kursie instruktorów był w okolicach Maratonu Gdańskiego, który jest wiosną i profesor startował w tym maratonie, też z nim wystartowałam wtedy dla towarzystwa. Starszy pan był lepszy ode mnie o 15 minut, ale to nieważne. Była taka sytuacja, że skończyliśmy kurs i przemieściliśmy się do Gdańska, nocowałam u znajomych.\nMagda, asystentka profesora smsuje do mnie “jak tam? my dopiero z profesorem wracamy z kolacji”. Okazało się, że na kolacji profesor wypił dosyć dużo wina, jeszcze trochę tego wina zostało i wracali wieczorem o jedenastej Starym Miastem do hotelu, profesor nagle się zorientował, że nie wyrobił swojego limitu kroków. W garniturze, z butelką wina truchtał po Starym Mieście. Następnego dnia o godzinie 9 wystartował w maratonie. 70 latek miał 3 godziny 45 minut.\nT: Mam jeszcze w takim razie dużo do zrobienia.\nB: On swoją życiówkę zrobił w wieku 50 lat, wiesz jaki miał czas? 2 godziny i 38 minut w maratonie.\nT: Niewiele osób potrafi osiągnąć taki wynik.\nB: Głównie biegał Slow Jogging, raz w tygodniu robił interwały, wtedy te krótkie odcinki, które biegał szybko dobiegał w docelowym tempie maratońskim, zakładał, że chce mieć taki czas, więc w takim tempie musiał biec i te interwały robił w docelowym tempie. Czasami robił biegi tempowe tym właśnie tempem, a tak to cały czas biegał Slow Jogging.\nT: Slow Jogging nie wystarczy. Interwały i biegi na tempo też są bardzo ważne.\nB: Dokładnie. Yuki Kawauchi najlepszy maratończyk w Japonii, to też jest taki ewenement, on cały czas tak właśnie biega. Jest urzędnikiem i pracuje w urzędzie, rano biegnie do pracy i wraca potem z pracy, to są dwa jego treningi. Raz w tygodniu robi interwały albo biegi tempowe, a w weekendy startuje, to też traktuje jako trening. Niektóre są żeby się ścignąć, a niektóre żeby trenować, biegnie wtedy na zadane tempo. To jest koleś, który wygrał Boston w 2019 roku. Jego najlepszy czas w maratonie to były 2 godziny 8 minut. Jest w Księdze rekordów Guinnessa, jedyny maratończyk, który przebiegł 100 maratonów w czasie poniżej 2 godziny 20 minut. Brzmi to tak kosmicznie, ale on jest samoukiem, nie jest profesjonalistą, nie ma trenera i biega po prostu do pracy. Raz w tygodniu robi interwały, a weekend jest poświęcony na start i wtedy jest bieg tempowy.\nT: Nietypowe podejście, ale jak widać skuteczne.\nB: Profesor też go podawał za przykład uprawiania Slow Joggingu, on biegnie spokojnym tempem do pracy, to jest Slow Jogging.\nT: Ciekawy jestem ile ma kilometrów do pracy.\nB: Mieszka chyba w Tokio, więc pewnie dużo.\nT: Myślę, że daliśmy kilka fajnych recept. Bieg, który daje możliwość rozmawiania w dowolnym towarzystwie, wręcz nawet poznawania ludzi i nawiązywania nowych kontaktów. Świetne korzyści zdrowotne, jest to bieg dla opornych, dla każdego.\nB: Dla szkolnych słabeuszy, którzy nienawidzili WFu i sportu, biegania, dla tych którzy nienawidzą się ruszać.\nT: I można dzięki temu przebiec maraton jeśli ktoś by chciał.\nB: Jeżeli ktoś by chciał, bo to nie jest tak, że każdy się lubi ścigać. Jeżeli ktoś lubi biegać tylko rekreacyjnie, dla zdrowia, to truchtanie zawsze będzie truchtaniem. Jak ktoś będzie regularnie biegał 3 razy w tygodniu po godzinie, na początku to będzie 5 kilometrów a po roku w tę godzinę zrobi 10 km. Organizm się adaptuje do wysiłku, więc regularne truchtanie zamieni się w regularne bieganie, to jest świetna droga, żeby bezpiecznie zacząć biegać.\nT: Moglibyśmy o bieganiu rozmawiać długo, ty lubisz biegać i ja lubię biegać, ale czas niestety dochodzi do końca. Beato dziękuję ci bardzo za te wszystkie ciekawostki, które opowiedziałaś, za fajną rozmowę o Slow Joggingu.\nB: Cała przyjemność po mojej stronie, mogę o Slow Joggingu opowiadać bez końca.\nT: Dziękuję, że słuchaliście, zapraszam do kolejnych odcinków podcastu Recepta na Ruch, w każdą środę o godzinie 12:00 publikacja nowego odcinka. Dziękuję i do zobaczenia.\nB: Dziękuję i do zobaczenia.\naktywność fizyczna Beata Brzezowska bieganie ćwiczenia exercise fizjoterapeuta fizjoterapia jogging podcast recepta na ruch ruch ruch to lek slow jogging sport Tomasz Chomiuk trener trener personalny zdrowie


Pomoc medyczna dla pacjenta po 1 października 2017 - Zdrowie - rp.pl\nAktualizacja: 04.10.2017, 11:21\nGdzie pacjenci mogą uzyskać pomoc medyczną po wprowadzeniu tzw. sieci szpitali? Dokładnie wyjaśnia to Rzecznik Praw Pacjenta.\nOd niedzieli 1 października obowiązuje ustawa z 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, która wprowadza tzw. sieć szpitali. Placówki sieciowe mają zapewnić dostęp do leczenia szpitalnego, świadczeń wysokospecjalistycznych, poradni specjalistycznych, rehabilitacji leczniczej oraz nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Sieć szpitali ma zapewnić również dostęp do programów lekowych stosowanych w chemioterapii.\n- Sieć szpitali ma podnieść jakość opieki specjalistycznej nad pacjentami i poprawić tym samym bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. Funkcjonowanie podmiotów leczniczych w nowym systemie jest szczególnie istotne w zapewnieniu pacjentom dostępu do świadczeń udzielanych w skoordynowany sposób. Dotyczy to zarówno świadczeń szpitalnych jak i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej - wskazuje Rzecznik Praw Pacjenta.\nObecnie sieć szpitali tworzy około 600 placówek, które zawarły umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na okres od 1 października br. do 30 czerwca 2021 r. Mapa sieci szpitali dostępna jest na stronie internetowej www.siecszpital.mz.gov.pl\nRzecznik Praw Pacjenta wskazuje, że wykazów wszystkich placówek, , które zostały zakwalifikowane do poszczególnych poziomów systemu zabezpieczeń i udzielają poszczególnych świadczeń, należy szukać na stronach internetowych Oddziałów Wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia. Ich lista z linkami i danymi teleadresowymi znajduje się pod adresem http://www.nfz.gov.pl/kontakt/oddzialy-nfz/.\nA gdzie udać się po pomoc w razie nagłego pogorszenia stanu zdrowia w nocy lub w dniu wolnym od pracy? Od 1 października 2017 r. pomoc w ramach nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej pacjenci uzyskają w szpitalach I , II i III stopnia, jak i w szpitalach pediatrycznych. Nadal jednak będą funkcjonować poradnie, które udzielały tych świadczeń przed wejściem ustawy w życie, pod warunkiem że nie wygasła obowiązująca je umowa z NFZ.\nLekarze powinni udzielać świadczeń zdrowotnych całodobowo\nRPD: czy nie dojdzie do celowego wydłużania hospitalizacji dzieci?


Słowacy też sprowadzą złoto do kraju - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 08-12-2019, 15:26\nSłowacja – podobnie, jak inne europejskie państwa, m.in. Polska i Niemcy - chce z powodu Brexitu sprowadzić swoje złoto z Wielkiej Brytanii do kraju.\nZapowiedź przeniesienia około 31,7 ton złota, wartego 1,3 mld EUR złożył kilka dni temu były dwukrotny premier Słowacji, obecnie lider rządzącego ugrupowania SD-Smer Robert Fico – informuje słowacka agencja prasowa TASR. Jako powód polityk podał zbliżający się kryzys finansowy i niestabilność wynikającą z Brexitu. Szef partii SD-Smer przypomniał w tym kontekście układ monachijski z 1938 r., na podstawie którego III Rzecza zajęła część terytoriów ówczesnej Czechosłowacji, a jej złoto inwestycyjne dostało się przy tej okazji w ręce Niemców. Robert Fico dodał, że utrzymywanie słowackiego złota w Banku Anglii jest po prostu nieopłacalne.\nFormalnie rezolucję w tej sprawie ma podjąć w najbliższych dniach nadzwyczajne posiedzenie parlamentu, czy Národní rady, jakie chcą zwołać posłowie ugrupowania Roberta Fico. Mają w niej zaapelować do Narodowego Banku Słowacji o przygotowanie procesu ściągnięcia złota do kraju. Operacja miałaby być przeprowadzona jeszcze przed zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi na Słowacji, które zaplanowano na 29 lutego 2020 r.\nPrzypomnijmy, że pod koniec listopada zakończyła się operacja Narodowego Banku Polskiego sprowadzania polskiego złota z Wielkiej Brytanii do kraju. Około 100 ton kruszcu o wartości 18,3 mld zł trafiło do skarbca banku centralnego.\nPodobne kroki podjęły też inne europejskie państwa m.in. Niemcy, Węgry, czy Rumunia.\nZłoto , Słowacja\nInne / Słowacy też sprowadzą złoto do kraju