Luty, 2011 | Stanisław Cybruch\nOpublikowano 28 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\nW prawdziwej biurokracji\nwszystko jest wyjątkiem.\nTylko rzadkie przypadki\nnależą do reguły.\nJeżeli ktoś w Polsce ma odwagę krytykować naszą biurokrację to albo dobrze za temat, albo dobrze nie wie, że wcale nie gorsza od naszej jest biurokracja UE w Brukseli. Bo przecież brukselska machina biurokratyczna tak się rozkręciła na dobre, że daje Polsce od lat ogromne pieniądze, na firmy doradczo-szkoleniowe, które pomagają w szukaniu pracy kwiaciarkom. Te niebywałe sztuczki tamtejszych biurokratów, odkryte przez polskich znawców biurokracji unijnej, dały zarobić jednej z naszych prywatnych firm kwiaciarskich, aż 3,5 mln euro, w okresie niespełna 3 lat. Jak to było możliwe?\nMechanizm zarobku opisał brytyjski dziennik „Financial Times”. Na podstawie zebranych informacji i materiałów stwierdził, iż rozwinięta do absurdalnych rozmiarów biurokracja w Brukseli, żywi tysiące osób nie tylko z grona swoich rodzin, ale także w innych krajach, w dodatku w firmach, które nie powinny być finansowane przez kasę Unii. I przytacza przykład z Polski. Według brytyjskiej gazety, Polska „to kraj, gdzie wszystko zostało tak skomplikowane, że za unijne pieniądze firmy doradczo-szkoleniowe muszą pomagać w szukaniu pracy nawet kwiaciarkom”.\nFinancial Times przedstawił przypadek lubelskiej firmy Lechaa. Podjęła ona swoją działalność w1990 roku. Założyła lokalną stację radiową. Ale po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej, firma Lechaa wyłączyła radio i zajęła się działalnością doradczo-szkoleniową. Trafiła tym w dziesiątkę. Od 2007 r. zarobiła 3,5 mln euro, m.in. organizując za pieniądze Unii Europejskiej kursy szkoleniowe dla osób poszukujących pracy w branży turystycznej i kwiaciarskiej. Przedstawiciel z Lechaa nie widzi w tym nic zdrożnego. „Bruksela oferuje polskim firmom dużo pieniędzy, ale samo wypełnienie koniecznych dokumentów jest bardzo skomplikowane. Wymaga specyficznych umiejętności i doświadczenia” – wyjaśnia gazecie ów przedstawiciel.\nGazeta Financial Times komentuje, iż podobnych przypadków w Polsce, gdzie biuraliści żerują na biurokracji unijnej jest więcej. I uogólnia wniosek, że polska biurokracja osiągnęła poziom absurdu, bo 12 największych działających na naszym rynku firm szkoleniowych, zrealizowało łącznie 811 projektów, na które otrzymały z Brukseli 2 mld euro. Nie tylko szkolą one pracowników czy pomagają firmom w przygotowywaniu wniosków o dofinansowanie, lecz nawet doradzają organizacjom rządowym, jak dystrybuować pieniądze z funduszy strukturalnych. A przecież, gdzie jak gdzie, ale w ministerstwach powinni siedzieć ludzie najbardziej kompetentni w swoich profesjach.\nNie tylko biurokraci w ministerstwach pobierają nauki za unijne pieniądze, szkoląc się w prywatnych firmach jak rozprowadzać pieniądze z funduszy strukturalnych. Korzystają z tego również uczelnie polskie. Otóż na wielu polskich uczelniach pojawiły się specjalne kierunki, na których studentów uczy się procedur pozyskiwania i zarządzania funduszami strukturalnymi. Ponieważ same studia nie wystarczą – szkoleniowcy, co jakiś czas sami muszą się udać na szkolenie. Oczywiście organizowane przez własną firmę i opłacone pieniędzmi z kasy w Brukseli.\nWiadomo nie od dziś, że Polak potrafi. Potrafi wszystko. Nawet ominąć prawo, które nie powinno być omijane. Potrafi z piasku bat ukręcić i batem tym diabła prześwięcić. Potrafi nawet do absurdu doprowadzić to, czego nikt nie zdołałby uczynić. Potrafi dzielić rodaków na dobrych i złych; na okrytych chwałą, gdy za życia byli pośmiewiskiem narodu; na szlachetnych i promieniujących dobrocią, gdy są na co dzień kanalią i zlepkiem łobuzerstwa. Potrafią dowodzić nam, że ludzie będący obok nas potrafią urzeczywistnić nasze absurdalne nadzieje. Ktoś trafnie zauważył, że mamy wyjątkową umiejętność komplikowania rzeczy już skomplikowanych.\n28 lutego 2011 Stanisław Cybruch\nPolityka jest sprawą zbyt poważną,\naby pozostawić ją w rękach polityków.\nOd blisko 4 lat, odkąd PiS na własne życzenie oddał władzę w kraju, nie ustaje w trudach, aby ją złapać ponownie. Przez cały czas od 2007 roku, czołowi działacze tej partii, przypuszczają groźne ataki na rządzącą Platformę, a przede wszystkim na premiera i prezydenta Bronisława Komorowskiego. Zarzucają im na ogół wszystko co najgorsze; że nie dbają o Polskę, że sprzedali ją Rosji lub oddali w niemiecko-ruskie kondominium, że w ogóle nie potrafią rządzić. W tej atmosferze stawiają po wielekroć wnioski: Niech rząd odda nam (PiS) władzę, my potrafimy rządzić, zresztą raz już to pokazaliśmy! Niech rząd odejdzie, bo nie możemy patrzeć na Tuska!\nNie chcę przypominać wszystkich zarzutów i awantur, wszczynanych przez głównego myśliciela i stratega PiS, wodza idącego pod prąd realiów Polski i świata, demokracji i zwykłej przyzwoitości ludzkiej, idącego z nożami i pochodniami w bezwzględnej walce o przejęcie władzy w kraju; nie chcę, bo nie sensu. Prezes, niemal każdego dnia wydaje oświadczenia o tym, co myśli o prezydencie, premierze, ministrach (zwłaszcza obrony i spraw zagranicznych), poucza ich i poniża, przypisuje winy niezawinione (np. o celowym doprowadzeniu do katastrofy smoleńskiej), dowodzi jak on świetnie pokonywałby wszelkie trudnościami, gdyby był premierem.\nW ostatnich dniach Jarosław Kaczyński wygłosił publicznie kilka nowych haseł lub starych nieco zmodyfikowanych, w które święcie wierzy sam i jego najbliższa świta, choć większość Polaków śmieje się z tego w kułak. Ot, choćby na sobotniej konferencji poświęconej polskiej demokracji, będącej z założenia i nazwy dobrym przykładem jak należy wspólnymi siłami politycznymi umacniać demokratyczny ład w Polsce. A, więc na konferencji pt. „Nic o Nas bez Nas – wolności obywatelskie i naprawa Rzeczpospolitej”, prezes PiS nazwał „niebywałym skandalem” sprawę rzekomej inwigilacji prezydenta Lecha Kaczyńskiego w śledztwie o ujawnienie raportu ABW na temat incydentu w Gruzji w 2008 roku.\nDla niego mniej ważne jest, czy inwigilacja miała miejsce czy nie, bo najważniejsze jest żeby w tej atmosferze doszło do dymisji rządu. Oto jego słowa: taki niebywały skandal w „niejednym państwie przyczyniłby się do obalenia rządu”. Swoiste i żenujące widzenie polskiej demokracji, którą on przecież przez wiele lat budował a teraz chce zburzyć, bo nie on rządzi w kraju, polega według prezesa na tym, że obecnie w Polsce mamy do czynienia z dwoma procesami. „Pierwszym z nich jest odmowa uznania opozycji. Jawna zapowiedź, wielokrotnie formułowana (…)” – tak twierdzi.\nW tej jawnej odmowie uznania opozycji, zdaniem prezesa ma miejsce brak akceptacji, co wyraża się „w kompletnym podważeniu, rozbiciu całego systemu norm, który niezależnie od swoich ułomności w ciągu kilkunastu lat jakoś tam zostały ustanowione”. I tu właśnie prezes Kaczyński uderza w stół, na którym odezwały się nożyce. Z braku wrodzonych samokrytycznych ocen, według niego, zmiany w demokracji dotyczą języka, który „został radykalnie zdegradowany, oraz reguł przysługujących opozycji w codziennej praktyce parlamentarnej”. Trudno nie zadać pytania: A kto przoduje w codziennej praktyce zmian języka?\nJest jeszcze druga sprawa o demokracji, zgłoszona przez prezesa na konferencji. Dotyczy likwidacji „w głównym docierającym najszerzej do społeczeństwa nurcie mediów jakiegokolwiek pluralizmu”. Jego zdaniem „kolejne audycje likwidowane w telewizji, eliminowanie pewnych dziennikarzy, spychanie ich do mediów, które są ważne, ale nie są tak szeroko czytane, naciski na media, także na tabloidy (…) to są dzisiaj zjawiska znane i w oczywisty sposób uderzające w demokrację, sam fundament demokracji” – akcentował prezes. Być może na tym tle prezes osiągnie już dziś wielki sukces. Ma dużą nadzieję, że wrócą na posady i zaczną znowu forsować dawniejsze zwyczaje, odsunięci od władzy przed kilkoma miesiącami, dwaj podszyci PiS-em prezesi TVP, Romuald Orzeł i Przemysław Tejkowski.\nW tej sytuacji wróciliby natychmiast do TVP ze swoimi programami, dziennikarze o ostrym zabarwieniu publicystów prawicowych: Jan Pospieszalski i jego fałszywe „Warto rozmawiać”, Anita Gargas z nastroszonym językiem politycznym „Misji specjalnej” i wielce odkrywczy z przekręconą rzeczywistością „Bronisław Wildstein przedstawia”. Nie ma pewności czy dwóch związanych z PiS prezesów wróci dziś 28 lutego, czy raczej dopiero 1 marca. Mimo wszystko ma to istotne znaczenie, bo Rada Nadzorcza TVP, ma zamiar ich ponownie zawiesić w czynnościach. Ten ważny społeczny organ telewizji zbierze się dzisiaj, 28 lutego w godzinach popołudniowych.\nOdeszliśmy na chwilę od demokracji teoretycznej głoszonej zapalczywie przez prezesa na konferencji, do demokracji realnej, uprawianej przez PiS w TVP. Powróćmy do realu demokratycznego w mediach, w wydaniu jednego z zasłużonych mącicieli i ostrych propagandzistów, tej partii, europosła Jacka Kurskiego. W sobotnim programie „Piaskiem po oczach” Jacek Kurski, sypał zawzięcie i bez litości po oczach ekipy rządzącej a także widzów, nie szczędząc rządów Platformy. W bardzo krytycznych słowach mówił: „Premier jest zupełnie pozbawiony pomysłu, jak wyjść z tej sytuacji. Jest zmęczony i wypalony”.\nRealizując ambitną misję prezesa, idącą na spotkanie z władzą, na którą tenże choruje, Jacek Kurski wyraźnie podkreślił, że politykiem, który ma dziś kwalifikacje do rządzenia Polską, jest Jarosław Kaczyński. Nie omieszkał przy tym zastrzec, iż trauma, jaką lider jego partii przeżył w związku z katastrofą smoleńską minęła, zaś „oskarżenia formułowane przez Jarosława Kaczyńskiego pod adresem rządu i prezydenta Bronisława Komorowskiego, są w pełni usprawiedliwione”. Zdaniem Jacka Kurskiego w PiS dominuje obecnie ostrożny optymizm. Zaznaczył też ostrożnie, myśląc o idących jesiennych wyborach: „Nigdy nie należy mówić, że na pewno się wygra”. „Trzeba być jednak w pełnej gotowości i mobilizacji”. Zapomniał dodać: Jesteśmy zwarci i gotowi!\nOpublikowano 26 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\nWróżby, bez określenia czasu\ni miejsca akcji – spełniają się zawsze.\nKto zgadnie ile jest w Polsce zawodów? Policzono. Jest ponad 60 tysięcy. Znamy na ogół powszechne profesje, takie jak: nauczyciel, lekarz, pielęgniarka, architekt, adwokat, sędzia, prokurator, policjant. Jednak mało, kto wie, że jest również zawód: matematyk, naukowiec, urzędnik, hycel. Ale także astrolog, wróżbita, jasnowidz, radiesteta, bioenergoterapeuta. Z najnowszych informacji sieciowych wynika, że coraz większą popularność zdobywa zawód wróżki i wróżbity. To bardzo ambitne zajęcie i opłacalne. Choć stosunkowo drogie są wizyty u wróżbity, to mają one powodzenie. Być może z tych powodów płyną naciski, aby wykluczyć wróżki/wróżbitów z listy zawodów.\nDomagają się tego przede wszystkim naukowcy. Chcą wykluczenia z listy zawodów takich profesji jak: astrolog, wróżka/wróżbita, refleksolog, jak i radiesteta i bioenergoterapeuta. Wystosowali w tej sprawie do ministerstwa list otwarty, w ramach protestu na opublikowanie przed dwoma laty przez Urząd Pracy (instytucję podległą Ministerstwu Pracy i Polityki Społecznej), dokumentu „Klasyfikacja zawodów i specjalności”. W odpowiedzi na to rzeczniczka Ministerstwu Pracy i Polityki Społecznej (MPiPS), wyraziła sprzeciw ministerstwa, akcentując, że wróżbita, astrolog, czy bioenergoterapeuta to takie same zawody jak naukowiec, lekarz, czy matematyk.\nTrzeba wiedzieć,że spis zawodów nie ma żadnej mocy prawnej. To tylko zwyczajny urzędowy, o charakterze porządkującym, wykaz profesji istniejących w kraju, ogłaszany co dwa lata. Zresztą wykaz taki wywodzi się z rozporządzenia, które wyszło w 2004 roku i według rzeczniczki MPiPS, „zawód wróżki zawsze się na tej liście znajdował”. W praktyce nie jest to tak, że biurokracja ministerialna wystawia listę profesji z „sufitu”. O wpisanie konkretnego zawodu na listę, mogą wnioskować m.in. stowarzyszenia zawodowe, urzędy, a nawet osoby prywatne. Zgłoszenia weryfikuje Departament Rynku Pracy i na ogół rozpatruje je pozytywnie. Oczywiście są zawody, których „nie można wpisać na listę nielegalne, takie jak mafioso czy stręczyciel”.\nJak wspomniałem, praca wróżki i wróżbity przynosi niezły zarobek, toteż zawód ten cieszy się coraz większym powodzeniem. „Rodzą się” wciąż nowe panie i panowie w tym zawodzie, bo klientów stale przybywa. Zresztą nie jest to zjawisko wyłącznie polskie. Korzystają z usług wróżbiarskich ludzie zwykli jak i dobrze sytuowania nawet wysoko postawieni. Nie gardzą nimi także przedstawiciele ekip rządzących, w tym zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W Europie podobno przodują pod tym względem Włochy i Rosja, gdzie do zwyczaju weszło, niemal nagminne i regularne wysłuchiwanie przepowiedni przez hierarchię rządzącą.\nRozwijają się, więc na szeroka skalę wróżby tarota, horoskopy, numerologia, doradztwo duchowe, w tym egzorcystów. Trzeba podkreślić, iż dzisiejsze usługi oferowane przez wróżbitów nie są takie proste jak kiedyś. Na przestrzeni lat uległy wyraźnej przemianie. Kiedyś podstawowym narzędziem wróżbitów były karty, wahadełko i szklana kula. Teraz w grę wchodzi także telefon, Internet, poczta e-mailowa, Skype, Gadu – Gadu i inne internetowe komunikatory. Dziś wróżbiarstwo to prawdziwy biznes. Godzina pracy ma swoją cenę. Zależnie od rodzaju oferowanej usługi, jej lokalizacji, zakresu tematyki i renomy wróżbity, stawki wynoszą od 10 zł do nawet 300 i 500 zł.\nNajbardziej cenią się wróżki, pracujące w województwie mazowieckim, zwłaszcza w mieście stołecznym, Warszawie. Średnio za seans tarota biorą tam około 150 złotych. Na drugim miejscu stoją ceny w województwach opolskim i lubelskim, gdzie wizyta u wróżbitki, wynosi na ogół ponad 100 zł. A najmniej biorą wróżki z łódzkiego, podkarpackiego i wielkopolskiego – średnio około 50 zł, zaś za godzinnego tarota – do 100 zł. Ale w lubuskim i dolnośląskim średnia cena u tarocistek wynosi około 60 – 65 zł.\nStawki wróżbiarskie mają różne uwarunkowania. Zależą od wielkości miasta, a nawet dzielnicy, w której działa punkt (salon), ale też cena usług liczy się przede wszystkim od renomy wróżbiarki czy wróżbity i wyposażenia salonu. Istotny wpływ ma także to, czy stawianie tarota jest głównym źródłem dochodu czy jedynie dodatkowym zarobkiem w ramach hobby. Pewna Internautka, która odwiedziła kilka salonów wróżbiarskich, napisała na forum: „Koleżanka naszej babci, mieszkająca w domku za rogiem, z pewnością odczyta naszą przyszłość dużo taniej, niż wróżbitka z dyplomem i profesjonalnym salonem astrologicznym, w centrum miasta”.\nW dzisiejszych czasach nie ma konieczności odwiedzać salonu czy mieszkania wróżbitów. Wystarczy zajrzeć do Internetu, a tam na odpowiednich stronach roi się od ogłoszeń takich speców, którzy udzielają porad wróżbiarskich na odległość. Trzeba tylko opisać, np. w e-mailu intrygujący nas problem, podać swoją datę urodzenia i przelać pieniądze na konto bankowe. Porada w ten sposób kosztuje około 70 zł. Ale też trzeba się liczyć, że wydatki za taką przyjemność mogą wynieść nawet 200 zł, o czym ostrzegają doświadczeni Internauci. Tak czy inaczej, interes wróżbiarski kręci się w Polsce nieźle i daje coraz lepsze warunki życia tym, którzy weszli w jego tryby.\nBo przecież godzinna porada na temat przyszłych losów osoby zainteresowanej, zwłaszcza w biznesie czy pożyciu małżeńskim, to minimum 100 zł. Wystarczy mieć dziennie pięć takich wizyt i jest 500 zł jak znalazł. Trzeba wiedzieć, że porady duchowe lub oparte na numerologii to wydatek od 300 do 500 zł za jedną godzinę. Najbardziej opłacalne jest, zatem być wróżbiarskim doradcą duchowym (tak sami siebie nazywają), czyli parapsychologiem, albo numerologiem, no i ewentualnie astrologiem lub jasnowidzem.\nOdczytywanie czyjejś przyszłości z gwiazd, rozwiązywanie trudnych kwestii kryminalnych czy osobistych, to cymes zarobkowy. Wiele osób, w tym z grona znanych biznesmenów, artystów a nawet polityków, korzysta regularnie z takich porad, i wykazuje chorobliwą zależność psychiczną od nich. Wydają na porady ogromne pieniądze, bo stale nurtuje ich coś nowego, jakieś szczegóły z tych kwestii, które zostały zapowiedziane wcześniej. I tak kręci się ludziom w głowach, ich wymarzony w snach czy na jawie, świat oczekiwanych dróg, losów i nadziei.\n26 lutego 2011 Stanisław Cybruch\nOpublikowano 25 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\nNawet księża mają nieślubne dzieci.\nI piją w czasie mszy.\nPolska była w latach 70. XX wieku potęgą europejską w produkcji ludzi w kościelnych sutannach. Księża i zakonnice z Polski wysyłano w różne zakamarki świata, aby nieśli i krzewili wiarę Chrystusową wszędzie tam, gdzie zdaniem naszych hierarchów i wywiadu Watykanu, panuje bezbożność lub tradycyjne pogaństwo. Jechali także i tam, gdzie nie ma jeszcze chrześcijaństwa, ale za to silnie są zakorzenione lokalne religie Islamu, Buddyzmu, Hinduizmu i inne. Najpewniej kierowali się w tym przypadku, i tak jest nadal, regułami twardej konkurencji handlowej czy rynkowej, która panuje w dzisiejszej światowej gospodarce.\nNic dziwnego, że mamy obecnie dość szeroką reprezentację księży, w krajach afrykańskich i azjatyckich, w Australii, Oceanii, a także w Ameryce Łacińskiej. Nie brakuje ich w państwach Europy, m.in. we Francji, Włoszech, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Rosji, Ukrainie, USA, Indiach, Chinach, Japonii. Wszędzie poza Europą prowadzą nie tylko działalność misyjną czy żywotnie kościelną, ale też zajmują się opieką nad tamtejszą społecznością, zwłaszcza nad dziećmi. W Afryce i Azji niosą kaganiec oświaty, budują prymitywne szkoły, występują w charakterze nauczycieli, pełnią rolę lekarzy i pielęgniarzy, organizują w miarę możliwości budowy studni i najprostsze warunki dla usług.\nCzas prosperity polskiego misjonarza światowca, kurczy się wraz z malejącym od lat naborem młodych mężczyzn, do szkół kościelnych. Tendencja spadkowa wyraźnie zarysowana od mniej więcej 15 lat, ciągle postępuje i nie ma sposobu na jej zatrzymanie. Nie dość, że coraz mniej młodzieży idzie do szkół kościelnych, to na domiar złego księża z praktyką opuszczają stan duchowny. Już 3 lata temu, jak podaje gazeta Życie Warszawy, co piąty ksiądz rezygnował z kapłaństwa, a seminaria opuszczała połowa rozpoczynających naukę, kleryków. Teraz opuszcza więcej. Można zapytać: czy wkrótce zaniknie polski stan duchowny?\nGłośnym echem w 2007 r. odbiła się w kraju informacja o opuszczeniu Kościoła przez kolejnego, znanego przez lata, księdza Tomasza Węcławskiego. W swoich poglądach na temat spraw kościelnych, których nie ukrywał, był kontrowersyjny, m.in. głośno potępiał abpa Juliusza Paetza oraz abpa Stanisława Wielgusa i bronił książki „Księża wobec bezpieki” ks. Tadeusza Izakowicza-Zaleskiego. Przyczyn swojej decyzji nie podał. Media spekulowały, że chodziło prawdopodobnie o rozgoryczenie postawą instytucji kościelnych, głównie na tle dość powszechnej współpracy duchowieństwa z SB w okresie PRL. Po odejściu spotkała go kara ekskomuniki. Wcześniej głośno było o odejściach z Kościoła, m.in. ks. prof. Stanisława Obirka i dominikanina o. dr. Tadeusza Bartosia.\nPrzypomnijmy, że ks. Tomasz Węcławski, był znanym i cenionym profesorem teologiem, członkiem Papieskiej Komisji Teologicznej, autorem wielu publikacji. Nie był, więc zwykłym szarym duchownym. Swoim odejściem z szeregów kościelnych, wymierzył cios w instytucję, która dała mu studia, tytuły zawodowe i naukowe oraz możliwości doskonalenia swoich uzdolnień, a także realizacji dążeń i marzeń. Opuszczając stan duchowny, uczynił to bez większego rozgłosu, choć sprawa i tak stała się głośna. Przesłał jedynie Katolickiej Agencji Informacyjnej oświadczenie, w którym poinformował o zamknięciu swojej działalności kapłańskiej oraz o tym, że: zamierza „działać publicznie wyłącznie na własną odpowiedzialność”.\nOpuszczanie stanu duchownego przez księży owiewa mgła tajemnicy. Jednak z mgły zawsze coś wyziera. Profesor Józef Baniak, socjolog religii prowadzący badania na temat odejść księży, nie ukrywa swojej wiedzy na ten temat, toteż podkreśla, że władze kościelne ukrywają fakty coraz większej liczby kapłanów zrzucających sutanny. Według przytoczonych przez Tygodnik Powszechny danych Watykańskiego Biura Statystycznego, co roku stan duchowny porzuca kilkudziesięciu księży, np.w 2004 r. miało ich być 57. A czy teraz jest ich więcej? Tego na 100 procent nie wiadomo. Z badań prof. Józefa Baniaka wynika, że tak.\nOd kilku lat temat przechodzenia księży do cywila, stał się mimo wyciszania go, stosunkowo głośny i jak mówi młodzież, na topie. Przed bodaj trzema laty, „Wysokie Obcasy” barwnie i konkretnie opisywały życie żon księży, zaś Tygodnik Powszechny pisał, że ponad połowa polskich księży chciałaby mieć rodzinę. Niektórzy z nich, swoje marzenie o kobiecie i dzieciach realizują, zanim odejdą z Kościoła. W 2007 roku, ks. Piotr Dzedzej wydał książkę o ludziach, którzy ze stanu duchownego zrezygnowali; jedni z powodu kobiety, inni z alkoholizmu, a jeszcze inni z dokuczliwej jak więzienna bździągwa, samotności.\nKsiążka ks. Piotra Dzedzeja, „Porzucone sutanny, opowieści byłych księży”, jest zbiorem ponad 20. rozmów autora z ludźmi odsądzanymi przez jego środowisko od czci i wiary: byłymi księżmi i zakonnikami. Docierał on do kolegów księży, których życie czasem okazywało się przedziwną krętą drogą w poszukiwaniu własnego powołania, nieraz mroczną i rzadko kończącą się wyjściem na otwartą przestrzeń. Wydawca m.in. pisze: Wywiady z nimi (…) miały na celu (…) zwrócenie uwagi na miejsce, jakie w społeczeństwie i Kościele zajmują ci, którzy porzucili kapłaństwo. Te poruszające, czasem (…) wstrząsające historie pokazują, że większość takich osób nie odnajduje się w życiu (…), z trudem wraca do życia w świeckim społeczeństwie.\nJak mówi prof. Józef Baniak w jednym z wywiadów: „Wśród wielu księży czynnych rysuje się głęboki i rozległy kryzys tożsamości. Przed trzema laty dwie trzecie spośród czynnych zawodowo księży (wcześniej 53,7%), myślało o odejściu z kapłaństwa, zaś pozostali, choć przechodzą przez ten kryzys, rezygnacji nie biorą pod uwagę (to odpowiednio 36,2 i 17,5% ze wszystkich badanych)”. Dalej czytamy: „Bardzo wielu z moich rozmówców to ludzie głęboko zranieni psychicznie i emocjonalnie w warunkach wieloletniej samotności. Utrata poczucia sensu bycia księdzem-samotnikiem to najczęstszy powód kryzysu i rezygnacji księży z kapłaństwa”.\nProf. Józef Baniak, analizując wyniki badań stwierdził, że wśród przyczyn myślenia o odejściu z kapłaństwa, istotne są powody: emocjonalny i seksualny; księża nie radzą sobie z poczuciem osamotnienia i z obowiązkiem celibatu, potrzebują kontaktów z kobietami, pragną założyć rodzinę i mieć potomstwo”. Przyczyniają się do tego też konflikty z przełożonymi – biskupami, proboszczami, władzami zakonnymi. A to, o czym było głośno w mediach z powodu rezygnacji ze służby Kościołowi, np. ks. prof. Stanisława Obirka czy o. dr. Tadeusza Bartosia, w przypadku problemów w życiu zwykłych księży, bywa nieraz bardziej dramatyczne, na poziomie parafii.\nBiorąc pod uwagę przedstawione fakty, wypada zapytać: Czy widzimy początek końca polskiej księżej potęgi? Może jeszcze nie teraz. Kościelne statystyki mówią, że wciąż mamy trzecie miejsce na świecie pod względem ogólnej liczby księży. Jest ich w kraju ponad 26 tysięcy, ale jednak dwa razy mniej niż we Włoszech i prawie dwa razy mniej niż w Ameryce. Rzecz w tym, że zarówno Włochy jak i USA są państwami większymi niż Polska. Jesteśmy też w czołówce liczby księży per capita, czyli w porównaniu do liczby obywateli Polski. W razie najgorszego pozostaje ewentualność importu księży z Afryki i Ameryki Łacińskiej, gdzie ich liczba rośnie. Tylko czy Kościół w Polsce będzie za jakiś czas taki sam jak obecnie?\n25 lutego 2011 Stanisław Cybruch\nOpublikowano 24 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\nEuropa wyludnia się i nie ma wiarygodnych wieści żeby ten trend za jakiś czas miał ulec radykalnej poprawie. Coraz mniej rodzi się dzieci w poszczególnych krajach a liczba zgonów ludzi starszych przewyższa liczbę urodzeń. Za 50 lat może dojść do tego, że opustoszałą Europę zaczną zaludniać kraje o najszybszym dziś przyroście ludności: Chiny, Indie i państwa Afryki. Czy biała rasa będzie w zaniku? Może do tego nie dojdzie. Ale sytuacja zaczyna być poważna.\nNa tym tle bardzo blado wypada również Polska. U nas rodziny kurczą się w oczach. Drastycznie spada liczba urodzeń a zgony osób starszych przewyższają stan urodzeń. Z demografią jesteśmy mocno na bakier. Szkoły pustoszeją, gminy likwidują budynki szkolne, komasują klasy w istniejących szkołach. Robi się przykra sytuacja, zwłaszcza w zderzeniu z atmosferą ludności wiejskiej, która dość często jeszcze nie tak dawno stawiała z własnych środków budynki oświatowe, dziś idące do likwidacji. Trwają na tym tle konflikty, między władzami i mieszkańcami na wsi i w miastach.\nRząd alarmuje do młodych małżeństw o podnoszenie wskaźnika dzietności rodzin i wzrost urodzeń dzieci. Młode małżeństwa nie chcą słuchać żadnych wezwań, bo nie idą za nimi warunki sprzyjające utrzymaniu małych dzieci. Zasiłki są śmiesznie niskie, a koszty utrzymania wysokie. Nie ma więc należytej atmosfery prorodzinnej. I nie ma nadziei na poprawę, gdyż budżet centralny dziurawy a państwo w ogromnych długach. Także młode rodziny są często w bardzo podobnej sytuacji. Żyją na kredyt, aby utrzymać się na powierzchni.\nW Europie jedynie bodaj Francja ma lepszą niż inne kraje rozrodczość. W tym kraju istnieje od wielu lat rozsądne prawo o opiece socjalnej na dzieci. Dlatego we Francji – w porównaniu z resztą Europy – rodzi się sporo dzieci. Zwolennicy tamtejszej polityki prorodzinnej uważają to za sztandarowy przykład sukcesu promowanych przez siebie rozwiązań. Jakich rozwiązań? Otóż we Francji istnieje system ulg podatkowych dla rodziców. Ogólnie można powiedzieć, że wysokość podatku zależy od liczby członków gospodarstwa domowego. Przedszkola i żłobki są darmowe. A dla dzieci w wieku szkolnym działa dobrze rozwinięty system opieki popołudniowej.\nTak już zupełnie na marginesie. Francja ma system opieki socjalnej nad dziećmi, ludźmi chorymi, starymi, bezrobotnymi i rodzinami wielodzietnymi, ustalony przez parlament i niezmieniony od 1936 roku. Oparty jest on na 32 rodzajach pomocy, często nakładającej się na siebie, którego istotą pozostaje zawsze maksymalna troska o człowieka, dla zapewnienia mu podstawowych warunków życia. U nas byłoby to okrzyknięte hasłami wrednej i ohydnej czerwonej komuny. A tam jak widać, nikomu to nie przychodzi do głowy, bo tam liczy się człowiek, nie walka polityczna.\nO tym jak bardzo cenione są dzieci we Francji niech świadczy symboliczny obrazek sprzed kilku miesięcy. Otóż prezydent Sarkozy wraz z małżonką, wigilię Bożego Narodzenia 2010 r. spędzili w otoczeniu gromady dzieci zaproszonych do Pałacu Elizejskiego. Był to ważny akcent polityki prorodzinnej państwa. Bo polityka prorodzinna powinna być wspierana przez państwo. I to nie tylko na pokaz. Wiadomo przecież, że latami budowany kompleksowy system, obejmujący łączenie pracy z opieką nad dzieckiem, dostępne żłobki i przedszkola oraz ulgi, wszystko to może odwrócić niedobre demograficzne trendy. Czy w Polsce to możliwe? Tak było w Polsce Ludowej. Ale władza „Solidarności” wyśmiała, wyklęła i zlikwidowała tamte zwyczaje.\nW głowach ekipy dziś rządzącej Polską, zaczyna świtać obudzenie i przy zmianach w OFE, zaczęto rozważać i spierać się o to, jak racjonalnie wydawać pieniądze z budżetu, w tym na pomoc socjalną i jednocześnie naprawiać finanse publiczne. Do dyskusji włączył się aktywnie znawca tej polityki Leszek Balcerowicz. I tenże właśnie proponuje „swój” pakiet jedynie słusznych zmian. Są w pakiecie Leszka Balcerowicza pomysły dotyczące tzw. polityki prorodzinnej, z którymi trudno się zgodzić. Bo były znawca prywatyzacji Polski, twierdzi tak: „Jak nie ma badań naukowych, z których wynika, że wysokość urlopu macierzyńskiego czy ulga prorodzinna wpływa na zwiększenie urodzeń, to taki wydatek trzeba skasować, bo to wyrzucanie pieniędzy w błoto”.\nZ taką argumentacją nie warto dyskutować, bo nie ma o czym. Jej bezsensowność zauważy każdy, kto ma choć jedno dziecko. I nie chce się zabierać głosu w dyskusji również wtedy, kiedy ujrzymy na własne oczy, jak wspierają inne państwa politykę prorodzinną a jak robi to Polska. Na zasiłki dla dzieci, np. w Irlandii można otrzymać rocznie 7 tys. zł, w Niemczech 8 tys. zł, i podobną kwotę zasiłku wraz z becikowym ma Hiszpania. Nieco inaczej wygląda ta sprawa w Anglii. Tam rodzina z trójką dzieci i dochodem około 25 000 funtów rocznie, może otrzymać 87 funtów tygodniowo z tytułu Child Tax Credit, czyli około 1600 zł miesięcznie. A w Polsce 1,1 tys. zł. To dane z ubiegłego roku. Być może teraz jest tam nieco inaczej, ale na pewno nie gorzej niż u nas.\nW Polsce rząd dwoi się i troi, będąc pod naciskiem opozycji i ekonomistów, aby nie pogarszać sytuacji rodzin wielodzietnych i dotychczasowej polityki prorodzinnej. Jednak są siły nacisku płynące m.in. ze strony takich przeciwników rządu, jak prof. Balcerowicz, którzy silnie optują za wycofaniem się z planu wydłużenia urlopu macierzyńskiego do 26 tygodni od 2014 r. oraz likwidacją becikowego. O ile dziś urlop macierzyński wynosi 20 do 22 tygodni, tj. tyle ile w innych krajach OECD to przeciwnicy tego prawa sugerują potrzebę jego redukcji. Dlaczego?\nOwszem, wyliczono że na tej zmianie dałoby się zaoszczędzić 100 mln zł w 2011 r., 500 mln zł w 2012 r., a w 2015 r. 900 mln zł. Jednak płatny urlop macierzyński to wielkie wsparcie dla rodziny. Organizacje kobiece rozważają ewentualną sensowność skrócenia trzyletnich urlopów wychowawczych, które nie są co prawda płatne, ale państwo opłaca za kobiety w tym okresie składki emerytalne. Argumentują: „Tak długa nieobecność rzeczywiście może utrudnić kobiecie powrót do pracy, skazać ją na bezrobocie. Jeśli jednak chcemy skracać urlopy wychowawcze, to państwo powinno zaoferować rodzinom coś w zamian – dobrą opiekę nad małym dzieckiem w żłobkach i przedszkolach”.\nWydaje się jednak, że wszelkie dyskusje w tych sprawach są zbędne. Rząd w końcu i tak zrobi jak zechce, bo zmusi go trudna i wciąż pogarszająca się sytuacja finansowa państwa. A uchwalona niedawno i podpisana przez prezydenta ustawa żłobkowa niczego nie rozwiązuje do końca, gdyż oparta została na słabych podstawach ekonomicznych i społecznych. Konieczny jest spójny program, wspierający powstawanie publicznych przedszkoli i żłobków oraz konkretne wsparcie finansowe dzieci. Takie wnioski to, niestety wzrost wydatków budżetowych, na które Polski nie stać. Stać tylko i jedynie, na wysokie gaże posłów i obniżone wprawdzie, ale wciąż istniejące wydatki, na partie polityczne.\n24 lutego 2011 Stanisław Cybruch\nOpublikowano 23 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\nByle smród, co walczy z wentylatorem,\nuważa się za Don Kichota.\nPolacy wykazują w zachowaniach na co dzień cechy rasistowskie i ksenofobiczne. Takie wnioski na podstawie badań wysuwa Helsińska Fundacja Praw Człowieka. Choć oba sława znaczą prawie to samo, jednak mają inne brzmienie. W tej hańbiącej naród i państwo sprawie, postanowił zabrać głos i zająć stanowisko, prokurator generalny, Andrzej Seremet. W ubiegłym tygodniu skierował specjalne pismo urzędowe do prokuratorów apelacyjnych w kraju, w którym zawarł ocenę, iż prokuratorzy i prokuratury „zbyt pochopnie” pozbywają się takich spraw, uzasadniając to brakiem znamion przestępstwa”. Jego zdaniem prokuratorzy zbyt łatwo dają wiarę sprawcom, którzy tłumaczą się, że głoszą ksenofobiczne hasła, ale się z nimi nie utożsamiają.\nSprawa ma ogromną wagę społeczną i polityczną. Rocznie aż cztery piąte zgłoszonych w kraju spraw rasistowskich przestępstw, prokuratury umarzają lub odmawiają wszczęcia postępowania, wobec sprawców. Prokurator Andrzej Seremet postanowił dać temu zjawisku odpór. Trzeba wreszcie przyjąć inny, zmieniony sposób patrzenia na wszelkie przejawy ksenofobicznych zachowań Polaków, zwłaszcza ludzi młodych, bo głównie tacy wykazują swoją wrogość do osób o ciemnej czy czarnej lub żółtej karnacji skóry albo o skośnych oczach. Atakują ich nie tylko przezwiskami i epitetami, ale też fizycznie, łącznie z ciężkimi pobiciami.\nAtaków rasistowskich w Polsce, z roku na rok, przybywa. I jak na ironię prokuratorzy coraz częściej takie sprawy umarzają. Nie wszczynają postępowania, bo z wygody czy obojętności, nie chcą dostrzec znamion przestępstwa. Tak, więc stale i systematycznie rośnie liczba aktów rasizmu a wraz z nią przybywa ilość umorzeń i odmów wszczynania postępowań w takich sprawach. W konsekwencji spada również liczba aktów oskarżenia. Oto dwa znamienne wskaźniki: rok 2007 – umorzono 55 proc. spraw a w 2010 roku 77 proc. Akty oskarżenia: w 2007 r. było ich w sprawach rasistowskich 36 proc., a w 2010 r. zaledwie 16 proc. Czy wymaga to komentarza?\nZ wielu drastycznych przykładów zachowań rasistowskich w kraju, wybrałem kilka. Wiosną 2009 r. na jednym z białostockich osiedli, 35-letni czarnoskóry Francuz został zaatakowany na przystanku autobusowym, przez większą grupę chuliganów. Doszło do szamotaniny. W obronie Francuza stanęły starsze kobiety i chuligani uciekli między osiedlowe bloki. Śledztwo wykazało, że kilka dni wcześniej cudzoziemiec był przez młodych ludzi znieważany na ulicy. Chuligani na jego widok wydawali odgłosy zwierząt, wykonywali obsceniczne gesty i potrącali go na ulicy. Zatrzymano i oskarżono cztery osoby. Więcej uczestników ekscesów policji nie udało się w śledztwie ustalić.\nSąd Rejonowy w Białymstoku trzech młodych mieszkańców miasta, oskarżonych o znieważenie na tle rasistowskim czarnoskórego Francuza, skazał na kary więzienia w zawieszeniu. Czwartego oskarżonego sąd uniewinnił. Wyrok nie jest prawomocny.\nChłopaka, któremu prokuratura zarzuciła również udział w pobiciu cudzoziemca, sąd skazał na pół roku więzienia w zawieszeniu na 3 lata, 700 zł grzywny (na jej poczet zaliczając tymczasowy areszt) oraz zapłatę 500 zł nawiązki na rzecz Francuza. Wobec dwóch pozostałych skazanych, sąd orzekł kary po 3 miesiące więzienia w zawieszeniu na 3 lata oraz po 200 zł nawiązek. Prokuratura domagała się wobec nich w sądzie surowszych kar w zawieszeniu.\nW marcu 2007 r. we Wrocławiu, grupa młodych ludzi, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, podczas manifestacji zorganizowanej przez Narodowe Odrodzenie Polski oraz Stowarzyszenie Nacjonalistyczne „Zadruga”, publicznie propagowali faszystowski ustrój oraz nawoływali do nienawiści na tle różnic rasowych i narodowościowych, prezentowali transparenty i wznosili okrzyki: „Europa dla białych, Afryka dla HIV”; „Biała siła”; „Każdy inny, wszyscy biali”. Sprawa ta trafiła do sądu.\nWrocławski sąd I instancji uznał oskarżonych za winnych. Dwóch z oskarżonych sąd skazał na kary po 7 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnie 20 godzin miesięcznie prac społecznych. Ale Sąd Okręgowy we Wrocławiu uniewinnił ich, podobnie zresztą jak i dwóch pozostałych, skazanych na kilkumiesięczne kary prac społecznych. Prokuratura odwołała się do wrocławskiego sądu apelacyjnego, który w końcu grudnia 2010 roku uniewinnił wszystkich sześciu członków Narodowego Odrodzenia Polski z Wrocławia, odpowiedzialnych za zorganizowanie w marcu 2007 r. w tym mieście manifestacji. Prokuratura nadal nie składa broni.\nMłodzi Polacy mają na sumieniu m.in. głośne zabójstwo przez 16-letniego skinheada, niemieckiego kierowcy tira, ataki na bezdomnych, rasistowskie okrzyki na stadionach, m.in. w Szczecinie, Krakowie, Kaliszu, Warszawie. Kibice w Grudziądzu najpierw wyzywali czarnoskórego żużlowca, potem gonili, i próbowali go pobić. Nie zgłoszono tej sprawy policji. Nikt nie interweniował też, gdy przed warszawskim kościołem w trakcie pogrzebu prof. Bronisława Geremka, grupa około 20 osób manifestowała pod transparentem: „Dzięki Ci Boże, że go od nas już zabrałeś”. Za czarnoskórymi i Żydami dość często narodowcy wykrzykują: „Idź do diabła, to jest katolicki kraj”!\nPrzed dwoma laty Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”, wydało dramatyczną księgę, zawierającą kroniki 21 lat incydentów w Polsce, o charakterze rasistowskim i faszystowskim. Licząca prawie 500 stron „Brunatna księga”, Marcina Kornaka (to jej autor) wylicza ujawnione w latach 1987-2008 akty przemocy na tle religijnym wobec osób o odmiennym kolorze skóry czy antyfaszystowskich lub lewicowych poglądach. Odnotowuje ataki na cudzoziemców, akty antysemityzmu i publicznego podżegania do nienawiści rasowej. Nagłaśnianie takich zdarzeń zwiększa społeczną wrażliwość, jednak rasistowskie wybryki młodzieży z każdym rokiem nasilają się i nie ma siły na je zatrzymać. A trzeba wiedzieć, że prawo w takich sprawach mamy europejskie.\nCzy po urzędowym piśmie w tej kwestii, skierowanym do prokuratorów w Polsce, skierowanym przez prokuratora Andrzeja Seremeta, dojdzie wreszcie do przełomu? Zobaczymy niebawem. Wściekłe ataki faszystów z Frontu Narodowego Janusza Bryczkowskiego, i satanistów w latach 1995-1996, zakończyły się śmiercią trzech osób, które sprawcy świadomie postanowili „wyeliminować ze społeczeństwa”. A może wreszcie teraz, wymiar sprawiedliwości bez ofiar, stosując obowiązujące rygory prawne, zdoła wyeliminować z naszej polskiej rzeczywistości, szaleństwa rasistowskich grup.\n23 lutego 2011 Stanisław Cybruch\nZbyt mnie straszyli\ni teraz niczym już\nprzestraszyć nie są w stanie.\nOd kilkudziesięciu lat wiadomo, że polskie niebo jest jednym z najgorszych w Europie. Mało tego, jest groźne. Utrzymują się na nim i rozprzestrzeniają po kontynencie, szkodliwe dla zdrowia cząsteczki drobnego pyłu. Wysoki stopień zanieczyszczenia powietrza, w latach osiemdziesiątych XX wieku spowodował, że górniczy, zadymiony i brudny Wałbrzych, uchodził za jedno z najbardziej rakotwórczych, po angielskim Liverpoolu i japońskim Tokio, miast świata. W tym samym mniej więcej czasie, na drugim miejscu w niechlubnej statystyce rakotwórczych środowisk, był żuławski Elbląg. Wtedy tłumaczono to zjawisko groźnie wiszącym nad miastami smogiem.\nOd tamtej pory we wspomnianych dwóch polskich miastach wiele się zmieniło. Wałbrzych zlikwidował (na nieszczęście swoich mieszkańców), kopalnie węgla i z tego powodu wyładniał, a Elbląg polikwidował dymiące zakłady pracy i zainwestował ogromne środki m.in. w elektrofiltry miejscowej ciepłowni. Instalacja nowych i nowoczesnych urządzeń oczyszczania kominów fabrycznych, ciepłowniczych i elektrowni, głównie na Śląsku, stała się priorytetem działania rządu w latach 80-tych i 90-tych, w całej Polsce. Przyniosło to wprawdzie niewielkie korzyści, w stosunku do potrzeb środowiska naturalnego, ale jednak coś się zmieniło.\nTeraz okazuje się, że Polska nadal jest okropnie zadymiona i zanieczyszczona. Od 1999 roku Unia Europejska upomina w tej sprawie nasz rząd i domaga się bezskutecznie redukcji zanieczyszczeń powietrza, które jest szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska. Nie tylko Polska, ale wszystkie kraje unijne, miały wyznaczony czas do 11 czerwca 2010 r. na wdrożenie przepisów krajowych w zakresie redukcji zanieczyszczeń i poinformowanie o tym Komisji Europejskiej. Ponieważ taka informacja z Polski nie nadeszła, w lipcu 2010 r. KE wysłała do Warszawy pierwsze ostrzeżenie. W swoim komunikacie napisała: „W związku z tym, że Polska wciąż nie powiadomiła o przyjęciu wszystkich właściwych środków, KE kieruje do niej uzasadnioną opinię”.\nSprawa nabrała takiej wagi, że już nie cierpi zwłoki. Twarda i nieustępliwa Komisja Europejska, otworzyła niedawno kolejne etapy prawnego postępowania przeciw Polsce, odnośnie do norm dotyczących zanieczyszczenia powietrza oraz jakości wód powierzchniowych i czystości Bałtyku. Jednoznacznie grozi nam, że jeśli nie dostanie zadowalającej odpowiedzi w tej kwestii, skieruje sprawy do Trybunału Sprawiedliwości UE. W razie, gdyby rząd w ciągu dwóch miesięcy nie dał odpowiedzi, KE skieruje sprawę do Trybunału Sprawiedliwości UE i jednocześnie zwróci się do niego o nałożenie na nasz kraj, surowych sankcji finansowych, jeszcze przed wyrokiem.\nDla KE jakość powietrza pozostaje od kilkunastu lat sprawą priorytetową. Dlaczego aż tak bardzo? Z jednej strony w związku z wysokim stopniem zanieczyszczenia świata i rosnącym zjawiskiem cieplarnianym, a z drugiej ze względu na groźne dla zdrowia, wiszące nad Polską chmury niewidocznych gołym okiem cząsteczek drobnego pyłu (znane w nauce jako PM2,5), których dotyczy unijna dyrektywa, i które są dziś uznawane przez naukowców za zanieczyszczenia powietrza najbardziej niebezpieczne dla ludzi i przyrody. Emitowane są m.in. przez pojazdy samochodowe, zakłady przemysłowe, domowe kotłownie i kominy mieszkań.\nZanieczyszczenie powietrza to jedna sprawa a druga to zanieczyszczenie wód morza Bałtyckiego. Przed trzema laty weszła w życie unijna dyrektywa w tej kwestii. Jej mocą nasz rząd miał opracować strategię w celu ochrony polskich wód Bałtyku. Jednak jak niesforny smyk nie uczynił tego. Toteż KE zarzuca Polsce, iż „dotąd nie powiadomiła o wdrożeniu dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, choć weszła w życie 15 lipca 2010 roku”. Również w tym przypadku grozi skierowaniem sprawy do Trybunału Sprawiedliwości razem z wnioskiem o grzywnę finansową. Wiadomo, że grzywny takie są ogromne i naliczane dniówkami, nie latami. Można, więc powiedzieć nieco złośliwie, że jeśli Polski nie stać na czyste powietrze to widocznie stać na wysokie grzywny.\nGłównym celem dyrektywy w sprawie tzw. strategii morskiej z 2008 roku jest dbałość o dobry stan wód morskich w UE do 2020 r. W związku z tym dyrektywa wyciska na państwach „obowiązek opracowania skoordynowanych strategii ochrony i odtwarzania ekosystemów morskich oraz zapewnienia ekologicznego zrównoważenia działalności rybackiej czy turystycznej”. Pod tym kątem prowadzone są m.in. badania wielu wskaźników: różnorodność biologiczną, stan zdrowia ryb, stężenie zanieczyszczeń, nadmierne występowanie glonów, które hamują rozwój innych organizmów itd. Kraje unijne mają same określić cele, jakie chcą osiągnąć w tym zakresie oraz sposoby realizacji tych celów.\nPolska dostała także trzecie upomnienie KE, które dotyczy prawodawstwa UE, w zakresie jakości wód powierzchniowych. Bo i w tej kwestii rząd nie powiadomił KE o wdrożeniu unijnych przepisów. Tymczasem według KE, dyrektywa z 2008 r. „w sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej służy ochronie środowiska i zdrowia ludzi”, gdyż wprowadza dopuszczalne limity stężenia niebezpiecznych zanieczyszczeń w wodach powierzchniowych. Ale nazbierało nam się tych odwleczeń. A przecież wiadomo nie od dziś, że co się odwlecze, to nie uciecze!\nNasze ministerstwo środowiska, poruszone unijnymi ostrzeżeniami i groźbami surowych kar finansowych, poinformowało w ubiegłym tygodniu PAP, że są już przygotowane wszystkie akty prawne dla KE. Muszą jedynie stanąć na posiedzeniu rządu w celu zatwierdzenia. „Ich przyjęcie będzie definitywnie kończyło wszczęte postępowania naruszeniowe” – twierdzi resort środowiska. Rzeczniczka ministra środowiska z niezwykłą wprost uprzejmością i grzecznością, poinformowała prasę: „Wszystkie niezbędne informacje w odpowiedzi na ogłoszone przez Komisję postępowania naruszeniowe będą w ustalonych przez Komisję terminach przekazywane przez Polskę”.\nNa koniec oświadczenia, rzeczniczka dała pokaz bezradności rządzących wobec własnej, ciasnej i pracującej w żółwim tempie, biurokracji państwowej. Zapewniając, że resortowi bardzo mocno zależy na jak najszybszym wprowadzeniu przepisów prawa unijnego do polskiego porządku prawnego, nie omieszkała podkreślić, że jednak są czasem przeszkody trudne do przeskoczenia, i to właśnie one stanęły teraz w poprzek drogi dobrym zamiarom ministerialnym. Efekt jest taki, że koniec końców – „ ze względu na toczący się krajowy proces legislacyjny nie stało się to dotąd w wymaganych prawem unijnym terminach”.\nOstatecznie, my jako skromna i dalece wyrozumiała brać „Dz O”, jesteśmy skłonni darować resortowi tego „poślizgu” legislacyjnego, tylko nie mamy chęci darować dwóch słów nowomowy polskiej: „postępowania naruszeniowe”. Czyżby w ministerstwie nie było słownika poprawnej polszczyzny? No, ale skoro nie ma dyscypliny legislacyjnej to pewnie i takiego drobiazgu jak słownik też brak.\nOpublikowano 22 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\nCoraz częściej słychać o Chinach, jako państwie nowoczesnym, w którym dominuje postęp technologiczny i naukowy oraz inwestycyjny a gospodarka od lat jest oszałamiającym przykładem szybkiego rozwoju. Trudno w to uwierzyć, ale w 2010 roku Chińczycy kupili 18,1 mln samochodów, tj. najwięcej na świecie. To właśnie z tych powodów, Państwo Środka ma najdłuższą w świecie sieć autostrad liczącą 65 tys. km, najszybszą na świecie kolej pędzącą ok. 500 km/h i jako pierwsze w historii świata podjęło ambitny program budowy nowoczesnej metropolii na ponad 42 milionów mieszkańców. Analitycy prognozują, że za 20 – 30 lat, Chiny prześcigną Amerykę, wyjdą na lidera w światowej gospodarce i zaczną dyktować warunki rozwoju świata.\nTymczasem mało wiemy o tym, że obecnie Chińczycy na coraz większą skalę, włączają się do budowy Polski. W zeszłym roku zażarcie walczyli o zdobycie przyczółków w inwestycjach drogowych i kolejowych. Niewiele zdołali zdobyć, bo nasi konkurenci i lobbyści a także koncerny zachodnie, skutecznie im stawiały przeszkody. Zawarli jednak na początek, kontrakt na budowę ważnego odcinka autostrady A2 (ok. 46 km) ze Strykowa do Warszawy oraz budowy nowoczesnych składów kolei dużych prędkości, w Szczecinie. Jednocześnie kontynuują od lat spokojny, cichy i skuteczny rozwój, swojego Centrum Handlu Hurtowego w pod Warszawą.\nChińczycy mieli wielką chęć budować polski stadion narodowy, jednak siły przeciwne były silniejsze i wyparły chińskich inwestorów z gry. Walczyli jak o niepodległość w przetargu na kontrakt inwestycyjny warszawskiego metra. Niestety, ostatecznie w końcu zeszłego roku przegrali z konkurencją, nawet w sądzie. Zaczynają jednak zdobywać zaufanie u ministra skarbu Aleksandra Grada. Minister przekonuje ich do udziału w prywatyzacji. Niedawno przedstawił potencjalnym inwestorom chińskim polską ofertę prywatyzacyjną spółek skarbu państwa. Minister Grad wyjechał w tym celu do Chin, gdzie przebywał do końca minionego tygodnia.\nWedług rzecznika Ministerstwa Skarbu, wyjazdy ministra Grada do Azji i krajów europejskich przynoszą efekty. „Firmy, z którymi spotyka się minister, inwestują (…) w polską gospodarkę” – twierdzi rzecznik. Aleksander Grad od 2008 r. odwiedził m.in. Wielką Brytanię, Skandynawię, Arabię Saudyjską, zachęcał do inwestowania w Polsce, przekonywał inwestorów z Kataru, Kuwejtu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Japonii, Singapuru i Stanów Zjednoczonych Ameryki.\nPod względem wielkości i ilości, nie są to inwestycje imponujące. W 2011 roku planowane przychody z prywatyzacji mają sięgnąć 15 mld zł. Rząd chce sprzedać m.in. akcje Banku Gospodarki Żywnościowej i spółki energetycznej Enei. Dziwne i zaskakujące, że w kraju przeciwko planom sprzedaży majątku przez ministerstwo skarbu, działają siły przeciwne. W miniony piątek plany prywatyzacyjne skarbu państwa pokrzyżował Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który sprzeciwił się przejęciu przez Polską Grupę Energetyczną, pomorskiej Energi. Transakcja miała przynieść 7,5 mld zł do budżetu. PGE odwoła się w sprawie blokady przejęcia do sądu.\nW zeszłym tygodniu w Pekinie, minister Grad podpisał wstępną umowę o sprzedaży Huty Stalowa Wola, chińskiemu producentowi maszyn budowlanych. Hutę Stalowa Wola (HSW), zatrudniającą 2100 osób, chce kupić chińska firma Liu Gong. Z doniesień prasowych i ze wspólnego stanowiska stron wynika, że jest to jedno z największych przedsiębiorstw przemysłowych w Chinach. Produkuje m.in. ładowarki, koparki, walce drogowe i dźwigi. Ma 17 fabryk w Chinach, jedną w Indiach i 9 filii zagranicznych. Jeżeli dojdzie do transakcji i HSW trafi w ręce Liu Gong to Chińczycy stworzą w Stalowej Woli, swój główny ośrodek produkcji i dystrybucji maszyn budowlanych na Europę, Amerykę Północną i kraje dawnej Wspólnoty Niepodległych Państw.\nNie wiemy ile zarobi Skarb Państwa na tej transakcji. To ścisła tajemnica handlowa. Ale nieoficjalne wieści głoszą o kwocie ponad 100 mln zł. Transakcji sprzedaży zakładu nie sprzeciwiają się miejscowi związkowcy „S”. Związkowcy z huty czekają na rozmowy z inwestorem chińskim na temat pakietu socjalnego. Mają się one odbyć pod koniec miesiąca. Związkowcy przygotowali projekt pakietu, ale nie chcą zdradzić szczegółów. Nieoficjalnie wiadomo, że związek zawodowy „S” chce, aby Liu Gong dał całej załodze kilkuletnie gwarancje zatrudnienia. A potem? Potem będą kolejne starania o przedłużenie pakietu.\nZaczynamy dostrzegać realia rzeczywistości współczesnego świata. Przed dwoma laty polski premier, Donald Tusk stał na czele światowego naganiacza wielkich i możnych przeciwko chińskim komunistom, którzy ciemiężą naród, zwłaszcza Tybetu. Wzywał do bojkotu gospodarczego Chin i nie ustawał w trudach, aby pociągnąć za swoimi hasłami czołowych przywódców Europy: Francji, Anglii, Niemiec. Nie znalazł jednak poparcia. Dojrzał wreszcie na oczy, że państwo dominujące nad światem, tj. wielka i silna jak lew na pustyni, Ameryka prowadzi z Chinami grę, na zasadzie kija i marchewki a właściwie siedzi w kieszeni Państwa Środka.\nZ czasem premier Polski zmienił poglądy nie do poznania. Jesienią zeszłego roku, wyjechał na wycieczkę służbową do Chin. Pojeździł po wielkim i pięknym kraju. Zwiedził i zobaczył coś imponującego, czego nigdy nie widział i nie spodziewał się tego co ujrzał, w Chinach. Teraz zaczynamy widzieć odwrót pierwotnej polityki naszego premiera wobec Chin. Po cichu sprzedaliśmy Chińczykom znaczący pakiet obligacji skarbu państwa. Po cichu wciskamy im Hutę Stalowa Wola. Daliśmy zgodę na budowę niewielkiego, ale znaczącego odcinka autostrady A2. Chcemy, aby budowali nam wagony szybkich kolei. Zachęcamy ich do szerszego wchodzenia z inwestycjami do Polski. Tak to rządzący się zmieniają. I tak to Chińczycy zaczynają budować Polskę.\nprzynoszące zaszczyt tym,\nktórzy są ich przyczyną.\nPolskiego rządu PO-PSL można nie lubić, można go nawet opluwać, pozwala na to demokracja, ale trzeba trzeźwo widzieć i obiektywnie oceniać jego rozliczne trudności gospodarcze, społeczne i finansowe, z jakimi się na co dzień zmaga. Najbardziej nie dają spokoju ani premierowi, ani ministrowi finansów, problemy finansowe. Od dwóch lat Bruksela nie wierzy tym dwóm naszym przedstawicielom najwyższej władzy wykonawczej w państwie i od dwóch lat grozi, że ukarze nas za długi. To słowo „nas” faktycznie znaczy, że nie rząd zostanie ukarany, bo rząd nie ma pieniędzy, i nie daje nikomu swoich pieniędzy, lecz nasze z podatków.\nWładze Komisji Europejskiej, od dwóch lat naciskają na premiera i ministra finansów, aby przeprowadzić reformy finansów publicznych. Niedawno odwiedził Warszawę, komisarz do spraw gospodarczo-walutowych KE, Olli Rehn w celu przeprowadzenia na miejscu dyskusji o polskich planach reform fiskalnych. W 2009 roku Polska została objęta unijną procedurą nadmiernego deficytu. I do 2012 roku musimy obniżyć deficyt do 3 procent PKB. Minister Jacek Rostowski zapowiedział, że kilka dni potrwają konsultacje techniczne z ekspertami KE, a „po konsultacjach ostatecznych Polska wystąpi z oficjalnym listem do Komisji Europejskiej w sprawie ograniczania deficytu”.\nPrzed kilkoma dniami biuro prasowe Ministerstwa Finansów przekazało Komisji Europejskiej informacje dotyczące zmniejszenia deficytu w 2011 i 2012 roku.\nPodczas wizyty wzeszłym tygodniu w Warszawie, komisarz ds. gospodarczo-walutowych Olli Rehn przyznał, że „strona polska już udzieliła Komisji informacji na temat działań zmierzających do ograniczenia deficytu”. Ale informacje te są mało konkretne iw związku z tym niewystarczające. Komisarz powiedział, że KE czeka na kolejne, bardziej szczegółowe dane, m.in. na „prognozy finansowe dla gospodarki polskiej i wyliczenia stanowiące ich podstawę”.\nPoseł opozycji Marek Borowski twierdzi, że deficytu nie uda się zdusić, a Bruksela nic nam z tego powodu nie zrobi. Niestety, wydaje się, że poseł jest w błędzie, a z KE lepiej nie grać na przetrwanie. Brukselscy biuraliści mają swoje sposoby, czasem bardzo bolesne, skutecznych nacisków na niesforne rządy państw zrzeszonych. Wiadomo, że od polskich reform i tego jak zostaną przyjęte przez KE – według znawców zagadnienia – „zależy ewentualne otwarcie kolejnych etapów procedury nadmiernego deficytu”. Zgodnie z procedurą KE, „jeśli kraj nie realizuje pierwszych rekomendacji Ecofinu, to następnym krokiem jest przyjęcie przez ministrów finansów UE, na wniosek KE, tzw. publicznych rekomendacji i ustanowienie ścisłego monitoringu wdrażanych reform”.\nMożna przypuszczać o zmierzaniu spraw w tym kierunku, wszak od początku 2011 roku, przedstawiciele KE nasilili swoje zainteresowanie Polską i zwiększyli zakres nacisków pisemnych i słownych. Przewodniczący Komisji Europejskiej, Jose Barroso podtrzymał wcześniejsze (szczególnie ze stycznia i lutego), zastrzeżenia dotyczące kondycji finansów publicznych w Polsce i żądania skutecznej redukcji deficytu. W ostatnich dniach w jego ślady poszedł komisarz do spraw gospodarczych i walutowych, który specjalnie w tych sprawach odwiedził Polskę.\nOstrzeżenia kierowane głównie pod adresem ministra Rostowskiego, dotyczą troski o szybkie reformy, które pozwoliłyby obniżyć deficyt finansów publicznych poniżej dozwolonego limitu 3 procent Produktu Krajowego Brutto w 2012 roku. Z najnowszych prognoz Brukseli wynika, że pułap 3 procent zostanie przekroczony. Dlatego szef Komisji Europejskiej, Jose Barroso powiedział niedawno, po spotkaniu z premierem Donaldem Tuskiem w Brukseli, że dotychczasowe stanowisko KE nie zmieniło się. I Komisja nie odstąpi od postawionych wcześniej warunków ani od ewentualnych sankcji.\nPrzewodniczący Komisji Europejskiej, Jose Barroso, znany z wysokiej kultury i doskonałej orientacji realiów polskich, powiedział: „Oczywiście, kiedy komisarz Olli Rehn zwraca się do unijnych rządów, robi to w imieniu całej Komisji Europejskiej. To jest temat, który powinniśmy przedyskutować z naszymi polskimi partnerami. Sądzę, że wszystkie kraje członkowskie powinny zrobić wysiłki i wypełnić złożone wcześniej zobowiązania, które zapewnią stabilność finansową w Unii Europejskiej”.\nNa tle koniecznej reformy finansów publicznych, Bruksela wyraża niepochlebną opinię o polskich projektach w sprawie OFE. Uważa mianowicie, że proponowane zmiany w reformie emerytalnej nie poprawią znacząco kondycji finansów publicznych. Według jej oceny, reformy OFE pozwolą jedynie na krótki czas zredukować deficyt, natomiast w dłuższej perspektywie spowodują jeszcze większe koszty. I to właśnie pogorszy stan deficytu. Tymczasem rząd a przede wszystkim minister finansów, ukrywa te trudne sprawy, przed społeczeństwem. Dziennikarzom, którzy zabiegają o nowe informacje w sprawach finansów publicznych, minister rzuca ogólniki o tym, że wszystko gra jak w orkiestrze dętej. Są jednak orkiestry, w których jakiś grajek fałszuje.\nOpublikowano 21 lutego 2011 Autor: Stanisław Cybruch\n(…) według mnie dusza dzisiaj\nto towar jak wszystko.\nMożna ją kupić, sprzedać\ni ceny nie są wysokie.\nWszyscy dobrze wiemy, że od stycznia 2011 r. wzrosły ceny prądu dla odbiorców indywidualnych. Pamiętamy doskonale zapowiedzi Urzędu Regulacji Energetyki (URE), że wzrost cen nie przekroczy średniej około 8 proc. w skali kraju. Teraz po otrzymaniu faktur od dostawców energii mamy czarno na białym jakie to były kłamstwa. Nasze rachunki nagle z miesiąca na miesiąc wzrosły nie o 8, lecz o 300 procent. Tak to jest przynajmniej na moim rachunku i na rachunkach moich znajomych. Kto okazał się największym kłamcą? Tę sprawę badają aż dwie instytucje: Urząd Regulacji Energetyki i Komisja Nadzoru Finansowego (KNF). Śmiem twierdzić, że miną miesiące i okaże się, że winnych w tej sprawie nie ma.\nNie znajdą się winni, bo w zeszłym roku w sierpniu, rząd a potem Sejm dał zielone światło dla elektrowni i firm sprzedających prąd, o uwolnieniu cen energii dla gospodarstw domowych. Wprowadzono jednocześnie, na wzór innych krajów europejskich, giełdę cenową energii. Miało to być w interesie obywateli a jednocześnie przeciwko tworzeniu się monopoli rynkowych i drastycznym wzrostom cen prądu. W istocie uwolnienie cen okazało się być swobodą rynkową tak daleko idącą jak to widzimy obecnie. Ceny prądu skoczyły do nieba.\nOd połowy lutego sprawę tę badają dziennikarze, którzy chcą dociec czy ktoś manipuluje cenami prądu na giełdzie energii. Prasa podaje, iż maklerzy skarżą się na ustawione transakcje oraz zaniżanie lub zawyżanie cen. Tropy prowadzą do którejś z wielkich państwowych grup energetycznych. Jednak problem w tym, że na obecnym etapie dochodzenia nie jest możliwe ustalić, do której. Historię o ustawianiu transakcji cenowych potwierdza aż „ośmiu maklerów lub ich szefów z niezależnych firm handlujących prądem na warszawskiej giełdzie energii”. Każdy w rozmowie osobnej mówi mniej więcej to samo i każdy prosi o anonimowość.\nZwyczajowo od października do grudnia (i tak było w 2010 roku) trwały gorące rozmowy firm handlujących prądem. Elektrownie zawierały wtedy roczne kontrakty z tzw. spółkami obrotu, które sprzedają energię zarówno firmom jak i odbiorcom indywidualnym. Do połowy zeszłego roku kontrakty zawierano podobnie jak zawiera się zwykłe umowy sprzedaży między dwiema firmami. Ale od sierpnia 2010 r. „elektrownie wchodzące w skład czterech wielkich państwowych grup – Tauronu, Enei, Energi i największej Polskiej Grupy Energetycznej – muszą sprzedawać prąd na giełdzie”. Tak postanowił rząd. Wydawało się, że tak będzie lepiej niż dotąd.\nTo co jest dziś z cenami prądu ma swój początek w 2007 roku. Wówczas wspaniały rząd PiS utworzył wspomniane cztery grupy państwowe: Tauron, Enei, Energa i Polska Grupa Energetyczna, a ceny prądu dla firm uwolnił. Wtedy, w mgnieniu oka ceny skoczyły w górę, nawet o 60 proc. Firmy natychmiast zasypały polityków i media skargami. Sejm jak nigdy szybko zareagował; postanowił pomóc firmom. Ustalił, że jedynym rozsądnym rozwiązaniem może być giełda energii. W oparciu o rozwiązania innych krajów uchwalił, że elektrownie wchodzące w skład państwowej „wielkiej czwórki”, muszą sprzedawać prąd na giełdzie bądź w przetargach.\nW uzasadnieniu tej decyzji padło stwierdzenie, że odtąd prąd może kupić każda firma handlująca prądem, niezależnie czy wchodzi w skład grupy „wielkiej czwórki”, czy nie. Dzięki temu ceny miały być rynkowe a klienci mieli płacić mniej. Teoretycznie trudna sprawa została raz na zawsze uporządkowana. Została tak doskonale uporządkowana, że obroty na Towarowej Giełdzie Energii gwałtownie wzrosły. A ceny co nieco spadły. Obserwatorzy stwierdzili jednak jeszcze coś dziwnego. „Spora część sprzedaży rocznych kontraktów na 2011 r. odbywała się w kilka sekund! Żaden makler nie jest w stanie tak szybko zareagować, przecież trzeba się zastanowić, zanim się kupi. Prawdopodobnie transakcje są „umawiane” wewnątrz grup energetycznych” – twierdzą maklerzy.\nSprawa stała się wyjątkowo poważna. Podejrzenia o ustawianiu transakcji wewnątrz grup energetycznych to nie wszystko. Istnieje podejrzenie, że znaczna część przetargów organizowanych na giełdzie jest także ustawiana, ale między grupami. W końcowym efekcie cena prądu nie jest rynkowa. Jeżeli nie jest, bo jest „ustawiona” to ma swoje negatywne odbicie na odbiorcach energii, tj. klientach indywidualnych i firmach. No a przecież każdy wie, że droższy prąd to droższa żywność, mieszkania, wszelkie towary przemysłowe, samochody i usługi.\nJeżeli ktoś myśli, że będzie z tych powodów burza w kosmosie i awantura nieziemska na cztery fajerki, to jest w błędzie. Zaraz to wyjaśnię. Otóż całą tą sprawą, związaną z ustawianiem cen prądu zajęły się nie tylko dwie instytucje państwowe, o których wspomniałem, ale także niezależne (niby) Towarzystwo Obrotu Energią (TOE), tj. organizacja skupiająca firmy energetyczne. Towarzystwo TOE zdołało nawet opracować swój raport „o manipulacjach cenami prądu”, przytaczając najbardziej jaskrawy przykład z 15 listopada 2010 roku. Czytaj >>> Czy na giełdzie energii ktoś manipuluje cenami?\nW raporcie zawarto m.in. groźnie brzmiące zdanie: „Powyższa sytuacja wskazuje na wystąpienie „ustawionych transakcji” skoordynowanych pomiędzy firmami”. Wiadomo w świetle prawa, że sprytnym maklerom, którzy robią coś takiego (jak machlojki), grozi do dwóch lat więzienia. Ale groźby te okazują się głosem wołającego na puszczy, wszak po burzliwej i długiej dyskusji, TOE żadnego pisma do giełdy ani gdzie indziej, ot choćby do prokuratury, nie wysłało. Tak, więc sprawy jak zaczęły tak lecą swobodnie dalej, a ty biedaku bierz prąd, płać, płacz i na znieczulenie boleści, chlapnij kielicha i jeszcze jednego nalej. A, niech to jasny gwint popieści!\n21 lutego 2011 Stanisław Cybruch


Niezwykle szybkie i całkiem bezpieczne zakupy w sieci - countrymorningva.com\nSpotkałeś dziś znajomego z pracy. Zobaczyłeś, iż ma super etui do telefonu. Naprawdę ci się podoba. Pytasz zatem kolegę, gdzie go dostał. Nieszczęśliwie, kolega nie może sobie przypomnieć.\nPo powrocie do domu, cały czas masz w głowie widok tego gadżetu. Nie jesteś w stanie o nim zapomnieć. Zrobić rundkę po galeriach? Nie, przecież masz internet, a w nim portal Ceneo. Wpisujesz nazwę szukanego gadżetu w wyszukiwarce na stronie, a za sekundę wyłania się przed tobą multum wyników. Dowiedziałeś się już w którym miejscu w twoim mieście kupisz absorbujący twoją uwagę przedmiot.\nMało tego, widzisz już jego cenę w przeróżnych lokalizacjach i masz szansę porównywać je. Tu jest drożej, w innym nieco taniej. To jest pech, że ten sklep jest wiele kilometrów od miejsca twojego zamieszkania. Widzisz - ten, rozsądna cena, nie tak daleko. Ubierasz się i idziesz. Ale stój, widzisz coś nowego na stronie. Masz szansę już kupić produkty bezpośrednio w Może jednak zdecydujesz się na ten tańszy sklep.\nAle czy to będzie bezpieczne? A czy są na stronie opinie klientów? Z całą pewnością są i to nawet dużo. Ocena obsługi, artykułów, przesyłki, terminowości. Doskonale. To nie będzie więc zakup "kota w ciemnym worku". Oby tylko to nie były opinie PR-owe. Raczej nie, serwis uczestniczy w programie "Zaufane Opinie". Klient podczas zakupów uzupełniają ankietę o zakupie. Zdecydowałeś się i faktycznie, dostałeś do uzupełnienia kwestionariusz.\nW tym samym momencie przypominasz sobie swoich rodziców, którzy są tak uparci, że za żadne skarby nie zdecydują się na dokonanie zakupów w sieci. Można by im obiecywać złote góry, ale i tak będą trzymali się swojej opinii. Jednak wpadasz na pomysł, że Ceneo doskonale przyda się i im. Jeśli wolą tradycyjne robienie zakupów, można im to nieco ułatwić. Jeśli czegoś będą potrzebować, niech przejrzą na ceneo listę sklepów z artykułem. Porównają sobie ceny i zdecydują do którego sklepu wybrać się na zakupy. Szczególnie mama będzie szczęśliwa. Zaoszczędzi czas porównując na ceneo, zamiast urządzać wielokilometrowe wycieczki po galeriach sklepowych w mieście.\nTak więc teraz zostało tylko oczekiwać na przesyłkę z etui. Nie możesz się już doczekać, prawda?


Strona Główna / Promocje / Przystanek Opole 10% taniej!\nPrzystanek Opole 10% taniej!\nPlanujesz w najbliższej przyszłości podróż do Opola? A może jesteś jego mieszkańcem? Jeśli tak, to mamy dla Ciebie dobrą nowinę!\nTylko do niedzieli* wszystkie przejazdy z i do Opola dostępne są w niższych, atrakcyjnych cenach! Wystaczy, że podczas zakupu podasz kod rabatowy OPOLE, a wartość Twojego zamówienia zostanie obniżona o 10%.\nW podróż adres-adres z albo do Opola możesz się wybrać dzięki uruchomionym trzem nowym trasom krajowym: Wrocław-Busko-Zdrój, Przemyśl-Kudowa-Zdrój i Lublin-Kudowa-Zdrój oraz przewozach międzynarodowych. Dzięki nim masz bezpośrednie połączenie z Opolem z Buska-Zdroju, Rzeszowa, Krakowa, Radomia, Puław, Kielc, Kłodzka, Kudowy-Zdroju, Przemyśla czy Tarnowa, ale również wielu miast w Niemczech, Holandii i Belgii.\n*Kod rabatowy ważny jest na wszystkie przejazdy Hoperem z i do Opola zakupione do 1 grudnia 2019 roku.


KEMIS.PL - producent gadżetów, importer, hurtownia prezentów, hurtownia zabawek - Jednorożce świecące w ciemności\nKatalog » Produkty do 5 zł » 090,90-1056\nJednorożce świecące w ciemności\nNumer katalogowy 090,90-1056\nZestaw 14 figurek jednorożców, które można umieścić w pokoju np. przykleić na suficie nad łóżkiem dziecka. Figurki są wykonane z materiałów fluorescencyjnych - dzięki czemu naświetlone światłem wieczorem, świecą jeszcze przez jakiś czas po zgaszeniu światła, tworząc niesamowite efekty w pokoju. Figurki w zestawie są w trzech wielkościach i trzech kolorach (biały, jasny fiolet i róż).\n- zestaw 14 figurek jednorożców do przyczepienia np. na ścianie lub suficie\n- w trzech rozmiarach i trzech kolorach\nWymiary produktu: 18 x 13 x 1 cm\n» Informuj mnie o aktualizacjach Jednorożce świecące w ciemności\nProdukt 156 z 1456 w kategorii Produkty do 5 zł\nJednorożce świecące w ciemn


Rozszerzenie pliku .I5Z - Jak otworzyć plik I5Z? File Extension I5Z - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem I5Z. Jeżeli chcesz otworzyć plik I5Z, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku I5Z\nCo to jest plik I5Z?\nFormat danych naukowych używany do eksportowania i importowania danych do programu IUCLID 5. Może zawierać kilka plików danych sformatowanych w formacie XML i skompresowanych w jednym archiwum .ZIP. IUCLID to aplikacja do przechwytywania, przechowywania, przechowywania i wymiany informacji o właściwościach substancji chemicznych.\nIUCLID oznacza "Międzynarodową bazę danych Uniform ChemicaL". Jest utrzymywany przez Europejskie Biuro Chemikaliów (EBC).\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku I5Z jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi I5Z z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem I5Z którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik I5Z\nInne problemy z plikiem I5Z\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem I5Z nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami I5Z:\nplik I5Z którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku I5Z z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik I5Z nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Franciszek został dożywotnim członkiem piłkarskiego klubu “Rapid Wiedeń" / Aktualności\nFranciszek został dożywotnim członkiem piłkarskiego klubu “Rapid Wiedeń"\n17.05.2018 10:04, aktualizacja 17.05.2018 10:13\n(fot. EPA/ANSA/CLAUDIO PERI)\nZOBACZ WIĘCEJ Franciszek o ujawnieniu listu papieża Pawła VI o rezygnacji: "to kolejny dowód jego świętości" Tajwańscy biskupi liczą na wizytę Papieża: my też jesteśmy wykluczeni Papież zwrócił się bezpośrednio do uczestników Mistrzostw Świata Franciszek: pomyślmy o wielkim powołaniu, do którego zostaliśmy wezwani Papież zaapelował o współpracę katolików i buddystów O. Faltas: Nie przestajemy modlić się o pokój. Już ponad 50 Palestyńczyków zginęło, a 2,4 tys. jest rannych\nPapież Franciszek został dożywotnim członkiem piłkarskiego klub Rapid Wiedeń. To wyróżnienie "piłkarskiemu kibicowi na tronie Piotrowym", a także trykot w biało-zielonych barwach klubowych z numerem 10 i napisem "Papa Francesco" wręczyli papieżowi prezes wielokrotnego mistrza Austrii, Michael Krammer. 30-osobowej grupie zawodników i działaczy towarzyszyli arcybiskup Wiednia, kard. Christoph Schönborn oraz kapelan Rapidu, pochodzący z Polski ks. Krzysztof Pelczar, kapłan archidiecezji wiedeńskiej.\nByła to pierwsza papieska audiencja dla piłkarskiego klubu Austrii. Jej inspiratorem jest 43-letni ks. Pelczar. Proboszcz podwiedeńskiego Weikendorf był m.in. kapelanem Piłkarskich Mistrzostw Europy Euro 2008, rozgrywanych w Austrii i Szwajcarii. Rozgrywkom towarzyszyło wówczas hasło "Kościół 08 - przy piłce od 2008 lat". Był też "duszą" zbudowania na stadionie Rapidu kaplicy, wokół której skupia się teraz życie duchowe zawodników i fanów.\n“Wszystko miało mieć inny przebieg" - powiedział ks. Pelczar austriackiej agencji Kathpress. - To miała być audiencja prywatna. Tymczasem poranny ruch w Rzymie spowodował opóźnienie autobusu z lotniska i tylko dzięki kard. Schönbornowi udało nam się wejść do pierwszych rzędów na audiencję ogólną na Placu św. Piotra i nawiązać bliski kontakt z Ojcem Świętym, wspominał nerwowe chwile kapelan "Rapidu" i wyraził radość, że ich delegacja została jako jedyna z obszaru niemieckojęzycznego powitana przez papieża. Potem, w serdeczniej rozmowie, Franciszek po niemiecku zapewnił, że modli się za klub i jego zawodników, błogosławi im i prosi o modlitwę za niego.\nWśród prezentów, które otrzymał papież nie zabrakło tradycyjnego "tortu Sachera". Franciszek podarował przedstawicielom Rapidu zawieszki do kluczy z papieskim medalem oraz pobłogosławił przywieziony przez delegację "Rapidowy" różaniec z białych i zielonych koralików.\nKard. Schönborn cały dzień poświęcił na towarzyszenie delegacji “Rapidu" - podczas zwiedzania bazyliki św. Piotra i zabytków Rzymu, poszedł też wraz z nimi na obiad z włoską "pasta".\nO "nerwowych chwilach" jakie przeżywał wraz z zawodnikami Rapidu, gdy okazało się, że nie zdążą na audiencję prywatną, arcybiskup Wiednia mówił w rozmowie z portalem "Vatican News" i wyraził radość, że "wszystko się dobrze skończyło". Podkreślił, że papież dużo czasu poświęcił na bardzo osobistą rozmowę z zawodnikami. Wyraził też nadzieję, że to spotkanie umocni ducha zespołowego Rapidu".\nZ kolei w rozmowie z telewizją ORF kard. Schönborn powiedział, że mimo iż w młodości był kiepskim piłkarzem, to zawsze fascynowały go entuzjazm, radość i dyscyplina, które są warunkiem sukcesu w sporcie. Zdaniem arcybiskupa Wiednia, są to elementy łączące futbol i wiarę. Przyznał, że ciągle ma w pamięci uroczyste poświęcenie stadionowej kaplicy przed dwoma laty i wyraził uznanie dla pracy ks. Krzysztofa Pelczara, proboszcza podwiedeńskiego Weikendorf, a dodatkowo kapelana Rapidu.\nIstniejący od 1898 r. wiedeński klub piłkarski, który 32 razy był mistrzem Austrii, od lat jest otwarty na życie duchowe. Duszpasterstwo Rapidu, to największy projekt pod hasłem "mission first" (najpierw misja), powiedział w rozmowie z KAI ks. Pelczar i przypomniał, że według oficjalnych danych fanami Rapidu jest 900 tys. mieszkańców Austrii, a 3,6 mln to sympatycy. "Tak więc jesteśmy największą parafią austriacką", zażartował.\nKs. Pelczar, proboszcz i wikary w jednej osobie, nauczyciel religii i duszpasterz piłkarzy, planuje już kolejny projekt. Tym razem kandydatom do bierzmowania zamierza również na stadionie przybliżać gwiazdy sportu jako wzory wiary. Jest przekonany, że sport to nie tylko dobry sposób na kształtowanie charakteru, ale także - przez grę zespołową, fair play i wolę uczestnictwa w grze - może stanowić pomost do wiary. Do tej działalności - podejmowanej obok podstawowych obowiązków proboszcza w Weikendorf - archidiecezja wiedeńska "oddelegowała" ks. Pelczara na 15 godzin w tygodniu.\nPapież podczas pielgrzymki w Maroku... 2019-03-20 21:30:11 1 Szymon Hołownia: drogi przemyśle... 2019-03-20 16:41:44 4 Papież podjął decyzję ws. kardynała... 2019-03-20 10:10:53 1 Abp Ryś o księdzu uratowanym podczas... 2019-03-20 09:56:38 1 Skazany kardynał tłumaczy, co stało... 2019-03-20 09:14:16 2 Żal i pokuta - Kościół w Polsce o... 2019-03-20 08:53:26 2 Ilu księży w Polsce jest... 2019-03-19 23:05:42 1 Ta pieśń wielkopostna może stać się... 2019-03-19 21:29:32 1 Włochy: statek z 49 migrantami czeka... 2019-03-19 18:06:59 9 Kosiniak-Kamysz: jesteśmy przeciwko... 2019-03-19 15:56:15 3 Przełożona zakonu benedyktynek... 2019-03-19 12:29:56 50 Obsesja na punkcie diabła 2019-03-19 11:16:37 9


Ćwirko Maciej Godycki (1)\nVademecum medycyny wewnętrznej to oryginalna publikacja, niezbędna w każdym gabinecie lekarza internisty, medycyny rodzinnej i pediatry. To 1500 najlepszych stron dla lekarza praktyka. Rzetelna wie...\nWielka Interna Kardiologia część 2...\nWielka Interna Kardiologia część 2 Z elementami angiologii\nWielka Interna, czyli Dobra InternaZdarzyło mi się uczestniczyć w przygotowywaniu różnych książek i podręczników. Tym razem jednak odczuwam ze strony współautor&oac...\nWielka interna Nefrologia Tom 1\nWielka Interna Gastroenterologia Tom 8 część 2\nDruga część Pulmonologii omawia niezwykle ważne dla tej dziedziny interny choroby obturacyjne (astmę i POChP), choroby śródmiąższowe płuc, niewydolność oddechową. Autorzy starali się przedst...


Dla dzieci dla dorosłych - www.tatuazyk.pl - TYMCZASOWY TATUAŻ ZMYWALNY\nTatuaże z bajek\nDuże - rękawy/ plecy / klatka\nMałe - nadgarstek, kostka, ucho\nŚrednie - przedramię / noga\nJak wykonać tatuaż\n» Artykuły PARTY\nArtykuły PARTY (5)\nW naszym sklepie Internetowym jak i stacjonarnym można znaleźć wiele artykułów dekoracyjnych takich jak balony z helem w tym litery, cyfry, bajkowe i okazjonalne.\nNa miejscu można nabyć i od razu napompować balony zarówno foliowe jak i lateksowe. Dodatkowo posiadamy wiele gotowych zestawów na imprezy typu: baby shower, pierwszy roczek, chrzest, komunia, panieński, kawalerski, ślub, wesele, urodziny, imieniny, dzień babci, dzień dziadka, dzień mamy, dzień ojca, Boże Narodzenie, Wielkanoc i wiele innych okazji.\nW asortymencie dostępne wiele ozdób jak: serpentyny, tuby konfetti, ozdobne eko kubki i słomki, tasiemki, balony transparentne, tiul bibuły, banery – girlanda, obrusy, świece itp.\nŚliczna podwiązka błękitna Panna młoda / Panieński\nTablica rejestracyjna Just Married tekturowa ŚLUB\nTOPPER "oh so sweet" wesele urodziny\nTOPPER tort urodziny diamenty kryształy babeczki\nTOPPER tort urodziny POTWORKI OM CHAMP\n-20% na całe ZAKUPY!


Chorągiew Gdańska ZHP i Miasto Gdańsk zapraszają na Lato Pełne Przygód - cykl półkolonii letnich. Aktywny wypoczynek pod okiem instruktorów ZHP, wizyty w instytucjach kultury, zabawy na świeżym powietrzu i nowe przyjaźnie. Pierwszy turnus rozpocznie się już 4 lipca - są jeszcze wolne miejsca!\nZ harcerzami na pewno będzie super! Zdjęcie wykonane podczas uroczystości podpisania listu intencyjnego w sprawie promocji World Scout Jamboree w Gdańsku przez byłego Ministra Spraw Zagranicznych Grzegorza Schetynę.\nChorągiew Gdańska ZHP zaprasza dzieci i młodzież na półkolonie Lato Pełne Przygód realizowane dzięki wsparciu Miasta Gdańsk. Do wyboru osiem terminów turnusów (patrz poniżej). Zajęcia odbywać się będą od poniedziałku do piątku w godzinach 8.30-15.30, ale opieka zapewniona jest w godz. 7.30-16.30. Około godziny 13.30 dla dzieci zapewniony jest obiad.\nDo wybory trzy szkoły podstawowe w Gdańsku:\nnr 86 przy ul. Wielkopolskiej 20 (Ujeścisko – Łostowice)\nnr 12 przy ul. Człuchowskiej 12 (Ujeścisko – Łostowice)\nnr 42 przy ul. Piotra Czajkowskiego 1 (Suchanino)\nW programie wyjścia do instytucji kultury, wycieczka do ZOO, nauka pierwszej pomocy przedmedycznej, gry i zabawy na świeżym powietrzu i w szkole, festiwal piosenki, małe formy teatralne, plażowanie i letnia przygoda z literaturą.\nHarcerze zaplanowali następujące turnusy (od I do VIII):\n25 - 29 lipca 2016\n8 - 12 sierpnia\n16 – 19 sierpnia\nKoszt tygodniowych półkolonii wynosi 100 zł. Szczegółowe informacje, regulamin, program i formularz karty zgłoszeń znaleźć można na stronie internetowej Chorągwi Gdańskiej ZHP.\nDodatkowe informacje uzyskać można w Biurze Chorągwi Gdańskiej pod nr. tel. 58 301 13 27.\n"Lato pełne przygód" realizowane jest w ramach specjalnej edycji konkursu grantowego dla organizacji pozarządowych na organizację półkolonii letnich, propozycja Gdańskiej Chorągwi ZHP jest częścią akcji "Wakacje w Mieście 2016".


Haluksy - w jaki sposób zapobiegać? Kiedy stosować leczenie zachowawcze a kiedy operować? - Vip KatalogVip Katalog\nPublished by Mistrz katalogowania at Marzec 22, 2019\nHaluksy są popularną przypadłość ogromnej części społeczeństwa. Pośród osób borykających się z haluksami większą część stanowią jednak kobiety. Co jest tego powodem? O tym, że „lepiej zapobiegać niż leczyć” słyszeliśmy już wielokrotnie. Jak uciec przed haluksami, w jaki sposób postępowanie zwyrodnień?\nCzym tak naprawdę jest haluks? Z łaciny hallux to paluch koślawy. Jest to deformacja kości palucha u stopy a także zmiany w obrębie stawu. Zaniedbane haluksy są powodem coraz bardziej dokuczliwego bólu. Jak powstają? Deformacje te dotykają o wiele częściej kobiet niż mężczyzn. Haluksy powstają w dużej mierze dlatego, że nosimy wysokie buty, które mocno eksploatują i deformują stopę. Szpilki powodują przeciążenie przedniej części stopy. Paluch jest wtedy mocno obciążony, nadmiernie eksploatowana jest również środkowa krawędź stopy. U osób które są „przy kości” przeciążenia te są znacznie większe, a jeśli połączymy te warunki ze z pracą w pozycji stojącej, mamy gotową klęskę dla naszych stóp.\nHaluksy to przeważnie skłonność zapisana w genach- elastyczność tkanek łącznych i skłonność do skrzywień w 70% ma podłoże w dziedziczeniu. Jeżeli więc twoi dziadkowie lub mama mają kłopoty z haluksami, jak najszybciej skontaktuj się z ortopedą, by zapobiegać im w jak najwcześniejszym stadium.\nPrzede wszystkim musimy zatroszczyć się o prawidłowe obuwie. Nie mogą to być w żadnym wypadku obcasy. Nie jest też wskazane też noszenia obuwia wąskich, w których palce stopy nie ma wystarczającej przestrzeni do poprawnego ułożenia palców. Ludzie z haluksami powinny wykonywać regularnie specjalne ćwiczenia palców u stóp. Dodatkowo należy zadbać o prawidłową dietę i pozbycie się ewentualnej nadwagi. Jeżeli obserwujesz u siebie początki palucha koślawego, koniecznie zapisz się do specjalisty, który dobierze dla ciebie odpowiedni sposób, który zahamuje postępowanie deformacji.\nDzisiejsza medycyna proponuje przeróżne metody profilaktyki i zatrzymywania zwyrodnień. Najczęściej stosowane to:\nplastry na haluksy – są to środki niwelujące ból spowodowany przez deformacje. Często nasączone są leczniczymi olejkami przeciwzapalnymi;\nkliny międzypalcowe – pomagają ułożyć palce i stopę w prawidłowej pozycji, dzięki czemu eliminuje się tarcie i działamy przeciwbólowo\npeloty w kształcie litery T – to specjalne wkładki żelowe, które utrzymują stopę w zdrowej pozycji, zmniejszają nacisk i wstrzymują postępowanie deformacji. Rekomendowane są szczególnie dla pań, które bardzo często noszą wysokie buty.\nwkładki metatarsalne – wykonane z silikonu; stosuje się je do leczenia płaskostopia poprzecznego oraz palucha koślawego. Wkładki te korygują ustawienie palucha i całej stopy.\nopaski na haluksy – ten środek ma postać wkładki żelowej, która ma działanie łagodząca, niweluje otarcia i rozkłada nacisk na stopie.\naparaty korekcyjne na dzień lub na noc – stosuje się je głównie do leczenia haluksów a także do polepszenia wyników rekonwalescencji po operacji (tak, tak, haluksy niestety wymagają czasami interwencji chirurga)\nBunito duo – to profesjonalna szyna, która jest używana zarówno po to by przeciwdziałać zwyrodnieniom ale też by działać w początkowej fazie haluksów. Bunito duo nie ogranicza ruchów, działa zarówno w dzień jak i w nocy. Bunito duo to jedyny dwuzawiasowy aparat na haluksy\nJeśli leczenie profilaktyczne nie przynosi skutków lub zostało wdrożone za późno, może się okazać, że konieczna będzie operacja. Obecnie istnieje kilka rodzajów zabiegów dokonywanych w obrębie stopy dotkniętej zwyrodnieniem palucha. Część zabiegów opiera się na operacyjnej korekcji tkanek miękkich, czyli stawu i ścięgien. Pozostałe metody to osteotomie, czyli korekcja kształtu kości palucha i śródstopia.\nJeżeli czujesz, że stan twoich stóp wymaga poprawy, koniecznie zastanów się nad tym, czy twój tryb życia nie jest destrukcyjny dla twoich stóp. Zastanów się czy w twojej rodzinie cierpiał na podobny problem. Spróbuj zrezygnować z butów na obcasie. Jeśli masz nadwagę, pomyśl nad zmianą diety. Najważniejsza jest jednak konsultacja specjalisty, który pomoże zdiagnozować stopę i w razie potrzeby wdroży odpowiednie środki zachowawcze. Pamiętaj, że stopy mamy jedne na całe życie. To na nich opiera się całe nasze ciało, więc należy troszczyć się o nie. Jeżeli czujesz bóle, dyskomfort podczas przemieszczania się, po całym dniu pracy Twoje stopy są opuchnięte, to najwyższy czas, by się o nie zatroszczyć. Nie pozwól, by zwyrodnienia zwiększały się z dnia na dzień.


Główna wygrana w Ekstra Pensji padła w Poznaniu. Wygrany będzie otrzymywać 5 tys. pensji przez kolejne 20 lat | Głos Wielkopolski\nGłówna wygrana w Ekstra Pensji padła w Poznaniu. Wygrany będzie otrzymywać 5 tys. pensji przez kolejne 20 lat\nICH 5 marca 2021, 12:12\nOsoba, która będzie otrzymywała 5000 zł miesięcznie przez kolejne 20 lat zagrała w punkcie LOTTO przy ul. Swoboda 21 w Poznaniu. Do pełni szczęścia wystarczyła gra metodą chybił trafił. Liczby wylosowane 4 marca w Ekstra Pensji: 4, 14, 26, 27, 35 i 2. Andrzej Banas\nW Poznaniu padła główna wygrana w loterii Ekstra Pensja. Osoba, która wygrała będzie otrzymywać 5 tysięcy złotych pensji miesięcznie przez kolejne 20 lat. Główna wygrana w Ekstra Pensji to już siódma w tej grze w poznańskich kolekturach.\nW czwartek, 4 marca w Poznaniu główna wygrana w loterii Ekstra Pensja.\nOsoba, która będzie otrzymywała 5000 zł miesięcznie przez kolejne 20 lat zagrała w punkcie LOTTO przy ul. Swoboda 21 w Poznaniu. Do pełni szczęścia wystarczyła gra metodą chybił trafił. A to liczby wylosowane 4 marca w Ekstra Pensji: 4, 14, 26, 27, 35 i 2.\nekstra pensja wygrana poznań\npoznań ekstra pensja\nKolejki NFZ w woj. wielkopolskim do seksuologa - 22.04.2021\nKolejki NFZ do seksuologa w województwie wielkopolskim potrafią być długie. Chcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin wizyty u lekarza? Czasem warto spojrzeć na terminy wizyt w szpitalach i pozostałych placówkach medycznych, gdzie często kolejki do lekarza są znacznie krótsze. Sprawdź zestawienie poszczególnych miejsc, gdzie na 22.04.2021 na NFZ przyjmuje seksuolog. W ten sposób będziesz wiedzieć, gdzie kolejki do seksuologa w województwie wielkopolskim będą najkrótsze.\nKolejki NFZ do psychiatry Dziecięcego w woj. wielkopolskim. Terminy aktualne na 22.04.2021\nW jaki sposób sprawdzić, jak długie są kolejki NFZ do psychiatry Dziecięcego w woj. wielkopolskim? Przedstawiamy zestawienie określonych miejsc, gdzie na 22.04.2021 przyjmują lekarze. Warto również zwracać uwagę na możliwość wizyty na NFZ w szpitalach i innych placówkach medycznych, gdzie czas oczekiwania może być krótszy. Kolejki NFZ w województwie wielkopolskim do psychiatry Dziecięcego potrafią być jednak bardzo długie. Sprawdź, gdzie czas oczekiwania na wizytę do lekarza specjalisty na NFZ jest najkrótszy, aby długo nie czekać w kolejce.\nKolejki NFZ w woj. wielkopolskim do ortopedy Dziecięcego - 22.04.2021\nKolejki NFZ do ortopedy Dziecięcego w województwie wielkopolskim potrafią być długie. Chcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin wizyty u lekarza? Czasem warto spojrzeć na terminy wizyt w szpitalach i pozostałych placówkach medycznych, gdzie często kolejki do lekarza są znacznie krótsze. Sprawdź zestawienie poszczególnych miejsc, gdzie na 22.04.2021 na NFZ przyjmuje ortopeda Dziecięcy. W ten sposób będziesz wiedzieć, gdzie kolejki do ortopedy Dziecięcego w województwie wielkopolskim będą najkrótsze.\nKolejki NFZ do ortopedy w woj. wielkopolskim. Stan na 22.04.2021\nChcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin do ortopedy na NFZ w województwie wielkopolskim? Kolejki NFZ do lekarzypotrafią być bardzo długie. Można też zwracać uwagę na dostępne wizyty na NFZ w szpitalu lub innej placówce medycznej, gdzie kolejki NFZ są często krótsze i szybciej można się dostać do specjalisty. Ile czasu (stan na 22.04.2021) trzeba czekać w kolejce do ortopedy na NFZ w województwie wielkopolskim? Sprawdź nasze zestawienie, z którego dowiesz się, gdzielekarz przyjmuje na NFZ w najbliższym możliwym terminie w Twoim województwie.


Wynagrodzenia w 2018 r. wzrosły, w tym roku możliwa kolejna zwyżka - Detal\nWynagrodzenia w 2018 r. wzrosły, w tym roku możliwa kolejna zwyżka\nŹródło: dlahandlu.pl 17 czerwca 2019 12:10\nPrzeciętne wynagrodzenie w 2018 r. wyniosło 4585 zł – podał dziś GUS, publikując wstępne dane. To wzrost o 7 proc. r/r i aż 42 proc. więcej, niż w 2010 r. Zdaniem ekspertów Personnel Service w 2019 r. wzrosną i pensje, i zatrudnienie. Pracownicy z Ukrainy nadal rozwiązują bieżące problemy polskiego rynku pracy, ale jeśli nie wprowadzimy ułatwień dla ich zatrudniania, 2020 r. może wyglądać zdecydowanie mniej optymistycznie.


Analiza charakteru prawnego i znaczenia zobowiązań masy upadłości: Instytut Prawa Upadłościowego i Restrukturyzacyjnego oraz Badań nad Niewypłacalnością\nZidentyfikowanie i analiza instytucji tzw. zobowiązań masy upadłości jako jednego z kluczowych normatywnych czynników wpływających na poziom zaspokojenia wierzycieli w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec przedsiębiorcy na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe („p.u.”).\nZarysowany problem badawczy ma istotne znaczenie zarówno dla nauki prawa, jak i praktyki. Problematyka dot. zobowiązań masy upadłości, mimo że obecna już na gruncie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe (wówczas jeszcze nie pod postacią definicji legalnej, ale jako pojęcie języka prawniczego), nie doczekała się pogłębionej i kompleksowej analizy w obszarze nauk prawnych.\nW ramach prowadzonych badań analizie poddany zostanie charakter prawny instytucji tzw. zobowiązań masy upadłości, w tym kryteria kwalifikowania poszczególnych zobowiązań do grupy „kosztów postępowania upadłościowego” albo „innych zobowiązań masy upadłości”.\nBadania empiryczne (metodą aktową) pozwolą na ustalenie, jakie kategorie zobowiązań kreują największe wydatki po stronie masy upadłości, a w konsekwencji wpływają na poziom zaspokojenia wierzycieli. Badania pozwolą również na ustalenie, nieregulowanie przez syndyka jakiego rodzaju zobowiązań jest główną przyczyną umorzeń postępowań upadłościowych. To zaś pozwoli na sformułowanie ewentualnych postulatów de lege ferenda (być może wynik badań doprowadzi do postawienia tezy o zasadności „przeniesienia” niektórych zobowiązań do jednej z kategorii wskazanych w art. 342 Prawa upadłościowego).\nGłównym celem naukowym projektu jest ustalenie znaczenia pojęcia tzw. zobowiązań masy upadłości. Jednym z ciekawszych problemów związanych z przedmiotem badań jest zagadnienie czasu powstania zobowiązania (przed lub po ogłoszeniu upadłości) jako determinanta zakwalifikowania danego zobowiązania do kategorii „wierzytelności masy” lub „wierzytelności upadłościowych” podlegających odpowiednio zaspokojeniu albo w trybie art. 343 p.u. albo w trybie art. 342 p.u. Wydaje się, że czas powstania zobowiązania nie powinien mieć wyłącznego znaczenia dla kwalifikacji prawnej danego zobowiązania, jednak hipoteza ta wymaga dopiero weryfikacji w toku badań.\nDzięki zastosowaniu metody empirycznej badania naukowe pozwolą na ustalenie, jaki wpływ na poziom zaspokojenia wierzycieli w postępowaniu upadłościowym ma zakres pojęcia zobowiązań masy upadłości. Wyniki badań aktowych będą miały m.in. na celu:\nustalenie procentowego udziału kosztów postępowania upadłościowego w zobowiązaniach masy upadłości ogółem,\nustalenie procentowego udziału poszczególnych pozycji kosztów i zobowiązań masy upadłości w zobowiązaniach masy upadłości ogółem,\nwyodrębnienie poszczególnych wydatków syndyka i próbę ich kategoryzacji,\nustalenie relacji zaspokojonych zobowiązań masy upadłości do poziomu zaspokojenia wierzycieli upadłościowych,\nustalenie przyczyn umorzeń postępowań upadłościowych.\nMetoda dogmatycznoprawna posłuży odczytaniu normatywnego zakresu art. 230 p.u. W ramach badań wykorzystane zostaną powszechnie stosowane dyrektywy wykładni tekstu prawnego, uwzględniając aktualny dorobek orzecznictwa sądowego i literatury przedmiotu w tym zakresie. Analiza dogmatycznoprawna zostanie przeprowadzona także w ujęciu historycznoprawnym oraz prawnoporównawczym.\nMetoda empiryczna pozwoli z kolei na zbadanie akt postępowań upadłościowych wszczętych wobec przedsiębiorców na podstawie wniosków o ogłoszenie upadłości złożonych po 31 grudnia 2015 r. Analizie zostaną poddane akta wszystkich zakończonych i umorzonych postępowań upadłościowych prowadzonych wobec przedsiębiorców. Przedmiotem analizy będą sprawozdana rachunkowe i sprawozdania ostateczne syndyka oraz postanowienia o umorzeniu postępowań upadłościowych.\nDoktorant Bartosz Sierakowski, e-mail: bartosz.sierakowski@zimmerman.com.pl\nartykuł naukowy: Hrycaj A., Sierakowski B., Zagadnienie kosztów postępowania upadłościowego i innych zobowiązań masy upadłości, „Doradca restrukturyzacyjny” 2016, Nr 5;\nreferat Bartosza Sierakowskiego nt. charakteru prawnego podatku od nieruchomości w kontekście art. 230 prawa upadłościowego (Kraków, dnia 16 września 2016 r., Szkolenie zorganizowane przez Krajową Izbę Doradców Restrukturyzacyjnych).


czecho.pl: Straż apeluje: stop wypalaniu traw! - Czechowice-Dziedzice\nRozpoczęła się wiosna a z nią okres szczególnie trudny dla strażaków ze względu na palące się zarośla, trawy na nieużytkach, wałach przeciwpowodziowych, łąkach oraz w przydrożnych rowach.\nStraż pożarna apeluje - stop wypalaniu traw! · fot. wak\nCo roku ponad połowa pożarów w okresie od marca do maja to pożary suchych traw i zarośli. Utrzymuje się moda na bezmyślne podpalanie wszystkiego, co porośnięte jest usychającą trawą. Za ponad 94% przyczyn ich powstania odpowiedzialny jest człowiek.\nWypalanie traw jest niebezpieczne i niedozwolone. Grożą za nie surowe sankcje: kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokość może wynosić od 20 do 5000 złotych.\n- Pamiętajmy, że wypalanie traw powoduje wyjałowienie ziemi, zahamowany zostaje bardzo pożyteczny, naturalny rozkład resztek roślinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Ponadto do atmosfery dostaje się wiele związków chemicznych będących truciznami zarówno dla ludzi, jak i dla zwierząt - tłumaczą strażacy.


Domy na sprzedaż Hiszpania nad morzem – najważniejsze informacje – Forum nieruchomości\nHiszpania jest numerem jeden dla tak wielu z nas, którzy rozważają przeprowadzkę za granicę, aby uzyskać zdrowszy, bardziej zrelaksowany styl życia w połączeniu z fantastycznym klimatem. Europejczycy szczególnie kochają Hiszpanię za bliskość i wspaniałą pogodę. Liczba osób przeprowadzających się do Hiszpanii rośnie z roku na rok. Są ku temu ważne powody, przede wszystkim to, że Hiszpania kusi nas ofertą niesamowitego stylu życia wypełnionego słońcem, który nie jest dostępny w naszym kraju. Nic więc dziwnego, że domy na sprzedaż Hiszpania nad morzem cieszą się aż tak dużą popularnością. Hiszpania to niesamowity kraj. Klimat, kultura i charakter – Hiszpania ma tego wszystkiego pod dostatkiem. Wiele osób, które już przeprowadziły się do Hiszpanii, nie tylko powiedziałoby, że to dobry pomysł, ale powiedzieliby, że był to najlepszy pomysł, jaki kiedykolwiek mieli. Istnieje kilka opłat dodatkowych związanych ze sprzedażą nieruchomości w Hiszpanii:\nkomisja agencyjna: jest to procent prowizji, który zgadzasz się z agentem nieruchomości. W Hiszpanii zwykle pobierają około 5%.\nprzepis dotyczący podatku dochodowego: jeśli nie jesteś rezydentem, będziesz musiał zmierzyć się z 3% zatrzymaniem ceny sprzedaży. Kwota ta trafia bezpośrednio do hiszpańskiego urzędu skarbowego.\nWszyscy emigranci polegają na agencie nieruchomości w celu sprzedaży swojej hiszpańskiej nieruchomości. Istnieją jednak inne opcje, które mogą okazać się najbardziej opłacalne. To, co musisz zrozumieć, to rola agenta nieruchomości i to, co dla Ciebie zrobi. Będzie on umieszczać szczegóły Twojej nieruchomości na oknie biura, umieszczać znaki na ulicy, wysyłać e-maile do swojej bazy danych, organizować spotkania z potencjalnymi nabywcami i przekazywać swoją wiedzę. Oczywiście może się to wydawać całkiem sporo. Rzeczywiście, niekorzystanie z usług agenta może narazić się na porażkę. Ale jest ważna jest tutaj jedna kluczowa kwestia: będziesz zyskiwał tylko lokalną ekspozycję z nimi. Agent nieruchomości ma istotny wpływ na otoczenie, ale zasięg jest ograniczony.\nPrzeprowadzka do Hiszpanii prawdopodobnie oznacza, że doświadczysz dość radykalnej zmiany stylu życia. Styl życia, który relokujący się emigranci znajdują w Hiszpanii, czasami nie może być dalej usuwany z tego, do czego są przyzwyczajeni w swoich krajach ojczystych. O wiele większy nacisk kładzie się na bycie z rodziną, relaks i cieszenie się najlepszym stylem życia, jaki Hiszpania ma do zaoferowania. Rzeczy dzieją się powoli, czasami frustrująco powoli dla emigrantów. Poranki mogą łatwo rozciągać się na popołudnia, małe firmy mogą zamykać się na nieokreślone sjesty. Wielu nowo przybyłych mieszkańców jest naprawdę sfrustrowanych, że nic, nawet najprostsze rzeczy, nie są robione na czas. Hiszpanie kochają i cenią zarówno czas dla mnie, jak i czas rodzinny. W sierpniu cały kraj zamyka się na miesiąc i dosłownie każdy Hiszpan wyjeżdża na wakacje. Wszystko zwalnia, wiele firm zamyka drzwi, a ludzie kierują się na plażę. Nie licz na to, że w sierpniu zrobisz za dużo. Ponadto, jeśli planujesz przenieść się do nadmorskiego miasta w Hiszpanii, dobrym pomysłem jest sprawdzenie, jak zajęta jest twoja zamierzona lokalizacja o tej porze roku, ponieważ dziesiątki turystów przybywają, powodując tłumy, ruch uliczny i inne kłopoty, których możesz nie chcieć tuż przy drzwiach wejściowych. Po sierpniowych wakacjach wszystko wraca do swojej zwykłej, stałej rutyny. Kiedy zaczynasz akceptować nową kulturę, w której żyjesz, możesz spodziewać się pozytywnej zmiany w jakości życia, z lepszym samopoczuciem. Może to zabrzmieć nieistotnie, jednak to nowe uczucie dobrego samopoczucia jest głęboko uzależniające, a kiedy już go doświadczysz, będziesz chciał się go trzymać.