Koszula nocna bonprix ciemnoczerwony z nadrukiem - MODNAPOLKA.pl\nMonday, 18 November 2019 Kobiety Odzież Bielizna Bielizna nocna Koszula nocna bonprix ciemnoczerwony z nadrukiem\nKoszula nocna bonprix ciemnoczerwony z nadrukiem\n359.90 zł 499.90 zł Lauren Ralph Lauren - Piżama - czerwony Piżama z kolekcji Lauren Ralph Lauren. Model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Prosty fason. - Spiczasty dekolt. - Kieszonka na piersi. - Wzorzysta tkanina. - Szerokość pod pachami: 50 cm. - Długość rękawa: 55 cm. - Długość: 67 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. - Luźny fason. - Luźna nogawka. - Elastyczna listwa w pasie. - Wzorzysta tkanina. - Szerokość w pasie: 35 cm. - Wysokość stanu: 25 cm. - Długość nogawki: 98 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Skład: 100 % Bawełna ID produktu: 4910-BID03A Kod producenta: ILN91749F\n79.99 zł Reserved - Flanelowa koszula nocna w kratę - Czerwony Flanelowa koszula nocna w kratę\n199.90 zł 359.90 zł Lauren Ralph Lauren - Koszula piżamowa - czerwony Koszula piżamowa z kolekcji Lauren Ralph Lauren. Model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Luźny fason. - Zapięcie na guziki. - Kieszonka na piersi. - Rękaw trzy czwarte. - Wzorzysta tkanina. - Szerokość pod pachami: 53 cm. - Długość: 87 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Skład: 100 % Bawełna, ID produktu: 4911-BID0WP Kod producenta: ILN31714\n54.99 zł Piżama bonprix czerwień granatu - pastelowy jasnoróżowy z nadrukiem Piżama z koszulką z okrągłym dekoltem i długimi rękawami. Spodnie z elastycznym paskiem w talii z wiązanym troczkiem.\n89.90 zł Dorina - Spodnie piżamowe Long Pants - czerwony Spodnie piżamowe z kolekcji Dorina. Model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Luźny fason. - Elastyczna listwa w pasie. - W pasie troczki. - Wzorzysta tkanina. - Szerokość w pasie: 38 cm. - Wysokość stanu: 26 cm. - Długość nogawki: 100 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Skład: 100 % Wiskoza ID produktu: 4910-BID09D Kod producenta: D01340W.152\n249.90 zł 449.90 zł Dkny - Piżama - czerwony Piżama z kolekcji Dkny. Model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Prosty fason. - Zapięcie na guziki. - Wzorzysta tkanina. - Elastyczna listwa w pasie. - Szerokość pod pachami: 52 cm. - Długość: 62 cm. - Szerokość w pasie: 36 cm. - Szerokość w biodrach: 46 cm. - Wysokość stanu: 27 cm. - Szerokość nogawki: 33 cm. - Długość nogawki: 27 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Skład: Materiał 1: 100 % Poliester, Materiał 2: 100 % Poliester, ID produktu: 4911-BID0C0 Kod producenta: YI2919409


Pyłkowica - choroba alergiczna naszych czasów » Moje Alergie - serwis dla alergików\nPyłkowica – choroba alergiczna naszych czasów\nPyłkowica to jedna z chorób alergicznych, którą wywołują pyłki. Które z nich są największym zagrożeniem dla alergika? Czym charakteryzuje się ta choroba alergiczna?\nPyłkowica – choroba alergiczna\nAlergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek to pełna nazwa schorzenia jakim jest pyłkowica. Choroba jest wynikiem uczulenia na pyłki roślin, czyli męskie komórki rozrodcze, które wraz z powietrzem unoszą się wokół nas. Największe stężenie pyłków obserwujemy w porze wiosenno-letniej, w okresie kwitnienia. To trudny czas dla alergików, szczególnie narażonych na pyłki drzew, traw, kwiatów i zbóż. Ostatnia grupa alergenów jest najbardziej niebezpieczna. Pyłkowica może ujawnić się pomiędzy 10. a 20. rokiem życia. Bardzo rzadko występuje w późniejszych latach. Przebieg schorzenia może być zróżnicowany. Dolegliwości dotyczą zwykle oczu lub nosa.\nPyłkowica objawia się napadami kichania. Histamina uwalnia się z komórek tucznych, pobudzając nerwy, stąd reakcja nosa. Wdychając powietrze, pochłaniamy razem z nim alergeny, czyli wszystkie pyłki. Z układem oddechowym związany jest także pyłkowy nieżyt nosa czyli inaczej zwany katar sienny. Oprócz kichania pojawia się wtedy wodnista wydzielina. Nos swędzi i i odczuwany jest obrzęk jego błon śluzowych. Objawy mogą dotyczy także naszych oczu. Zapalenie spojówek na tle alergicznym to jedno z charakterystycznych dolegliwości pyłkowicy. Przekrwione spojówki, łzawienie oczu oraz obrzęk powiek to sygnały, mogące świadczyć o alergii. Przy podejrzeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek warto zwrócić uwagę na objawy astmatyczne takie jak napadowy, suchy kaszel. Astma pyłkowa może nasilić się w okresach największego stężenia pyłków w powietrzu. Dolegliwości nie omijają skóry alergika. U chorych może wystąpić pokrzywka czy zaostrzenie atopowego zapalenia skóry. Wśród przypadków pyłkowicy wyróżnia się także zespół alergii jamy ustnej. Ale ten z kolei pojawia się raczej u uczulonych na pyłki traw. Pieczenie, obrzęk warg i mrowienie to tylko niektóre z typowych oznak tej dolegliwości alergicznej. Na objawy ogólnoustrojowe a nawet ryzyko wstrząsu anafilaktycznego są narażeniu głównie chorzy na astmę oskrzelową.\nJak przy pozostałych alergiach, także w diagnostyce pyłkowicy stosuje się testy skórne, testy IgE czy próby prowokacyjne. W ustaleniu przyczyny pomaga wywiad lekarski. Po diagnostyce w przychodni alergologicznej, lekarz zleca właściwą formę leczenia. Alergolog może zaproponować immunoterapię lub eliminację szkodliwego alergenu. Takie rozwiązanie pozwala na pozbycie się przyczyny choroby. Inną opcją jest leczenie objawowe. Leki przeciwhistaminowe czy przeciwanafilaktyczne pomagają zniwelować dokuczliwe objawy takie jak kichanie oraz świąd. Niekiedy można zastosować nawet leczenie chirurgiczne, które umożliwia poprawę drożności dróg oddechowych u uczulonych na pyłkowicę.\nAlergicy wiedzą, że pyłki to jeden z najbardziej uciążliwych alergenów. Niestety w sezonie wiosenno-letnim trudno o uniknięcie kontaktu z pyłkami, unoszącymi się w powietrzu. Środki farmakologiczne lub odczulanie mogą złagodzić objawy alergii, sprawiając że uczuleni odetchną z większą ulgą.\nTAGI: alergeny alergia alergicy alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek astma pyłkowa katar katar sienny kichanie leczenie pyłkowicy pokrzywka pyłki pyłki roślin pyłkowica pyłkowy nieżyt nosa uczuleni zapalenie spojówek zespół alergii jamy ustnej\n« Eozynofilia co ma wspólnego z alergią?\nKortykosteroidy, czyli leki na alergię »


Styczeń, 2012 | adewma blog\nOpublikowano 28 stycznia 2012, autor: Ewa\nKasia dzwoni do mnie i oznajmia: – odjeżdżam, tatuś mnie zdenerwował i odjeżdżam – a dokąd? – pytam – nie wiem, dzwonię aby to ustalić – nad morze jedź, chętnie tam do ciebie przyjadę – dobrze, odwiedzisz mnie – a … Czytaj dalej →\nZszyłam jej kilka kartek, które ona wypełnia swoimi zapiskami. To pamiętnik czy coś w rodzaju kroniki. Jest informacja o strojach Barbie, o kotku, o grze komputerowej… Na jednej z kartek wpisuje: STRONA GUWNA. Zauważam to i poprawiam: źle napisałaś, to … Czytaj dalej →\nRodzinne spotkanie, na którym Kasia dostaje głupawki. Szaleje starając się zwrócić na siebie uwagę. Biega po pokoju, aż w końcu staje na fotelu i mówi żart: Rozmawia chłopiec z dziewczyną: – Mój tata ma wieżę stereo – Moja mama też! … Czytaj dalej →\nOpublikowano 24 stycznia 2012, autor: Ewa\nWszedł, pomodliliśmy się, usiadł i zaczął recytować. Formułkę, którą zapewne wygłosił we wszystkich mieszkaniach, które już odwiedził. O Bogu w naszym domu, w naszych sercach, o powitaniu, błogosławieństwie. I chyba dopiero po chwili dotarło do niego, że nie jesteśmy typowymi … Czytaj dalej →\nOpublikowano 20 stycznia 2012, autor: Ewa\nNiosę pranie z łazienki do pokoju. Włosy w nieładzie, opadające na pupie spodnie dresowe. Nie prezentuję się najładniej, i właśnie wtedy Kasia zatrzymuje mnie słowami: – Wiem, że ludzie robią się z wiekiem coraz brzydsi… – Może i tak … Czytaj dalej →\nTłumaczę Kasi, że nie powinna używać słowa „kibel” bo jest nieeleganckie i nieładnie brzmi w ustach dziewczynki. Pytam o inne określenia: – Sedes? – dopytuje Kasia – Prawie – odpowiadam – Ubikacja np. – dopowiadam – I jak jeszcze? – … Czytaj dalej →\nWracamy w rozmowie do jej rozstania z S. Tzn. on ją rzucił. Zdradził że tak powiem dosadniej. Objaśniam Kasi pokrętność rozumowania facetów i dorzucam na koniec: – Niektórzy chłopcy lubią mądre dziewczyny, a niektórzy wolą głupie. Spotkasz jeszcze wielu, … Czytaj dalej →\nKiedy w radio leci jakaś piosenka często pyta: O czym ona jest? – O miłości – odpowiadam najczęściej, zgodnie z prawdą. Przy kolejnym utworze, tym razem Krawczyka „Za tobą pójdę jak na bal” słyszę jak pochylona nad kartką papieru, głośno … Czytaj dalej →\nOpublikowano 14 stycznia 2012, autor: Ewa\nWsiadłam rano do autobusu jak zwykle. Z tego samego przystanku, o tej samej godzinie. I jak zwykle zaraz po skasowaniu biletu znalazłam wolne miejsce, usiadłam i wyciągnęłam książkę. Po chwili dosiadła się do mnie dziewczyna i zapytała po cichu: – … Czytaj dalej →\n- A ty wiesz z czego jest słonina – podpytuje Adam Kasię – Ze słonia?


Fantasmagorie Katarzyny Gorczycy pod Szrenicą - Jelonka.com\nFantasmagorie Katarzyny Gorczycy pod Szrenicą\nWtorek, 10 marca 2015, 7:55\nOd dzisiaj (10.03) w Karkonoskim Centrum Edukacji Ekologicznej w Szklarskiej Porębie (przy ul. Okrzei 28; tel. 75–71–721–24) można zwiedzać wystawę Katarzyny Gorczycy pt. “Moje fantasmagorie”. Wystawa czynna do 30 kwietnia (nieczynne w poniedziałki).\nKatarzyna Gorczyca (ur. 11 lutego 1983 r. w Jeleniej Górze) jest absolwentką Liceum Plastycznego w Jeleniej Górze oraz Konserwacji i Renowacji Dziel Sztuki we Wrocławiu. Specjalizuje się w konserwacji i renowacji rzemiosł artystycznych, mebli, ram oraz w pozłotnictwie i malarstwie sztalugowym.\n- Moja twórczość ma bardzo osobisty i indywidualny charakter – mówi o sobie Katarzyna Gorczyca. - Eksperymentuję z własną sztuką. Łączę farby olejne ze złotem, brązem czy srebrem proszkowym. “Rzeźbię” swoje obrazy szpachelkami używając różnego podłoża malarskiego. Większość moich prac jest oniryczna. Staram się, by jej obrazy budowały skrajne emocje oraz prowokowały do myślenia.\nKatarzyna Gorczyca inspirację dodatkowo czerpie z podróży swojego brata, a także od artystów takich jak Caspar David Friedrich, Jacek Malczewski, William Turner i Andy Warhol. Autorka ma za sobą kilka wernisaży/wystaw zbiorowych i indywidualnych. Maluje także na zamówienie w różnej technice i formacie.\n~don 10-03-2015 20:40\nLiceum Konserwacji i Renowacji Dziel Sztuki we Wrocławiu - znowu jakaś podejrzana szkoła gotowania na gazie dla nierozgarniętych wrocławskich słoików. Widziałem pracę tej pani i powiem tylko jedno - zamilczmy nad tą trumną. Dzisiaj każdy kto nic nie potrafi robić uważa, że jest artystą. Niestety.\n~juras 10-03-2015 21:06\nAlbo krytykiem. Niestety.\n~buras 10-03-2015 22:03\nAlbo trollem, niestety.\n~bea 10-03-2015 22:30\nMyślę, że sztuka naiwna też ma swoją rację bytu i sens. I tak sobie myślę, że jak stoję nie raz przed obiektem, który wymaga opisu na 6 stron, to czy nadal jest to sztuka wizualna? Dla czegoś takiego nie słyszę głośnych oporów. To samo jeśli chodzi o tworzenie w bezpiecznym płaszczyku formalnym, a jednak w zgodzie z płynącymi trendami. Czym różni się waszym zdaniem ktoś, kto robi coś pod publiczkę mniej wymagającą od kogoś pod tą bardziej wymagającą?\n~Nitka 11-03-2015 0:34\nOooo, jakiś hejter z Plastyka:)\n~ewa wolności pic 11-03-2015 7:43\nHello, najlepsi krytycy to ci co się na wszystkim znają czyli na niczym. Białe to białe a czarne to czarne . Każda sztuka musi dojrzewanić lub nie .każdą pracę nie koniecznie artysty malarza oglądać trzeba wielokrotnie .Nie każdemu dane widzieć to co namalowane ale ukryte .\n~ 11-03-2015 13:42\nHaha nie uważam aby Katarzyna talentu nie posiadała i nie uchodziła za artystkę. Jak widać to nie pierwsza jej wystawa dąży do czegoś jakieś swojego celu a widocznie komuś to się podoba i wystawiania jej prac. A wy do czego dazycie? Do uchodziła za krytyków? Krytycy nie są anonimowi a to ze nie borykają się wam te prace to już wasza osobista sprawa zachowanie te pierdy dla siebie\n~zet 11-03-2015 16:36\nChyba pani Kasia się odezwała we własnej osobie. Poznać po zacietrzewieniu. Prawda boli? Ojej, jak przykro.\n~znajomy po fachu 11-03-2015 18:10\nPrzede wszytkim Pani Kasia to nie małolata a dorosła osoba po studiach wyższych!!! Która bardzo dobrze zna się na swoim fachu, nie tylko malarskim jak również konserwatorskim, a wy? Widac po waszej niekompetencji nie znacie się na niczym oprócz wypisywania mało znaczących komentarzy bo do krytyków brakuje wam bardzo sporo. Tak więc pauperyzacja waszej mentalności nie obliguje mnie do dalszej konwersacji.....dziękuje a Pani Kasi gratuluje kolejnej wystawy.\n~przechodzień 12-03-2015 22:52\nŁał, ta pani Kasia to jakaś strasznie znana persona musi być, skoro takie poruszenie na lokalnej gazetce. Może komuś nie kopsnęła szluga na ulicy, albo pożyczyła i nie oddała? :P Nie mam pojęcia czemu czyjaś wystawa zgarnia tyle hejtów. Z zamieszczonych informacji wynika że studia wyższe są, liceum plastyczne jest, ma ponad trzydziestkę. I tyle. Jeśli ktoś skończyłby nawet sam plastyk, to dla mnie oznacza, że potrafi opanować proporcje, studium postaci, martwą naturę, wie jak podejść do tematu architektury, pejzażu, itd. Dla mnie taka osoba może nawet machnąć czarny kwadrat na białym tle i autor dalej będzie wiarygodnym twórcą, bo pewnie wie co robi, a jeśli nie wie, to też ma prawo, bo eksperymentuje. Prace tej Pani ludzie chcą kupować, wieszać na ścianie. Mi to wystarczy.\n~art. plastyk 13-03-2015 3:55\nTo chyba rzeczywiście sama Kaśka trolluje na forach albo jej znajomi. W artykule nic nie jest napisane że skończyła studia ani że chętnie ktoś niby kupuje jej pracę, więc skąd niby ta wiedza? Wygooglałem parę prac tej baby i rzeczywiście nic specjalnego. Takich prac domorosłych pseudoartystów jest na pęczki. Ludzie to kupują bo lubią kicz, większość nie ma żadnego pojęcia o sztuce. Podobnie jak nasza Kasia. "Dla mnie taka osoba może nawet machnąć czarny kwadrat na białym tle i autor dalej będzie wiarygodnym twórcą, bo pewnie wie co robi" - i to w zasadzie wszystko mówi o wiedzy takich "ekspertów". Snobizm, snobizm i jeszcze raz snobizm. A gustu zero.\n~jo 13-03-2015 23:46\nod razu widać że kicz. takiego chłamu teraz wszędzie na pęczki nie wiem czym się tu zachwycać.\n~Lex 14-03-2015 2:30\nNiedowartościowany troll potrafi w komentarzu zostawić tylko własne odchody, bo merytorycznie nie ma do powiedzenia nic. Nie ma nawet elementarnych podstaw z zakresu sztuk pięknych, więc jedyne co może napisać to ogólnikowo, że "kicz", etc. Kiedy obraża inną osobę czuje ulgę, a robi to dlatego, że robił tak tatuś lub mamusia trolla. Troll nigdy nie potrafił się postawić, więc cierpiał i żeby sobie ulżyć musiał wyładować na innych w sposób bezpieczny. To daje mu (pozorna) anonimowość w sieci. Zaraz znowu się sfrustruje i będzie musiał się wyrzygać, aż w końcu przegnie i będzie podstawa do rozpatrzenia naruszenia dóbr osobistych lub znieważenia (zresztą już jest). IP świeci się pięknie na zielono. Rozumiem, że granica krytyki i zniewagi jest dla ciebie jasna? Tak? Hejtuj dalej.\n~do ~Lex 14-03-2015 14:34\nA ty co merytorycznego napisałeś trollu? NIC! Znowu tylko się wyrzygałeś, bez żadnej sensownej treści. Potrafisz tylko atakować innych rozmówców, bo sam nie masz nigdy do powiedzenia zupełnie nic. Taki typowy dzieciak, który dorwał się do neta. Zmieniasz co chwilę nicki i sieci - myślisz że tego nie widać? Wszyscy od dawna cię tu znają trollu i twoje metody działania. Siedzisz po nocach i tłuczesz te swoje komentarze atakujące i obrażające forumowiczów z kilku sieci. Teraz też 02:30 - kto normalny o tej porze siedzi przed komputerem? Uważaj żeby ktoś ciebie nie pociągnął do odpowiedzialności za te ciągłe wyzwiska. W końcu się doigrasz. W przeciwieństwie do ciebie inni może piszą nie co co ty chciałbyś widzieć, ale sensownie. Nie jesteś anonimowy w internecie, dzieciaku.\n~Lex 14-03-2015 17:27\nTak, biegam o 2.30 do sąsiadów, żeby podłączyć się do ich sieci. Widać, że tracisz kontakt z rzeczywistością. Nie panujesz nad swoimi agresywnymi impulsami, więc musisz zmienić leki. Złóż zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Tylko nie zdziw się jeśli panowie w mundurach zapukają do ciebie.\n~do ~Lex 14-03-2015 17:53\nO, znowu zmienił ci się IP, trollu. Nie wiem gdzie biegasz ale najwyraźniej sprawia ci przyjemność robienie sztucznego tłumu na forach. Sam zmień leki, a najlepiej psychiatrę. Bo to z tobą jest coś tu nie tak. Za chwilę zaczniesz wyzywać, miotać się, pienić... Tyle masz do powiedzenia za każdym razem. Prędzej do ciebie zapukają za ciągłe wyzwiska i obrażanie innych, a jak myślisz że pomoże ci ciągła zmiana nicków i sieci to jesteś głupszy niż dzięcioł na słupie. Namierzą cię dzieciaku w 5 minut.\n~Lex 15-03-2015 22:46\n~do ~Lex 16-03-2015 2:02\n~Do trolla 16-03-2015 2:51\nNiedowartościowany troll nie ma własnego zdania, swoim agresywnym zachowaniem prowokuje do kłótni ubliżając innym. Jest tchórzem bez jaj, który w cztery oczy potrafi milczeć, a rzyga komuś na plecy anonimowo. Zwykle to dziecko skrzywdzone przez ojca pijaka, które moczyło się w nocy i wchodziło mamie do łóżka. Nie chce zobaczyć własnego zachowania, więc o to, co robi oskarża innych. Brak elokwencji i inteligencji podpowiada mu powtarzanie tego, co piszą inni. Nazywa wszystkich dzieciakami, bo chciałby być dorosły, ale po traumach z dzieciństwa długo to nie nastąpi. Nic dziwnego, że w życiu jest sam i dlatego taki sfrustrowany. Nie radzi sobie ze swoją złością. Pochylmy się nad nim z troską, bo bardzo zabiega o uwagę. W szkole i w domu jej nie ma. Hejtuj, ulżyj sobie jeszcze.\n~do spamera 16-03-2015 19:49


Natural History of Alkaptonuria czesc 4 – pol dent – Klinika Stomatologii Bydgoszcz\nCharakterystyczne wyniki badania radiograficznego przedstawiono na ryc. 2A. Artropatia była powszechna. Siedemnastu pacjentów zostało poddanych wymianie stawu kolanowego, 10 stawów biodrowych i 2 ramion. Pięćdziesiąt procent pacjentów poddano co najmniej jednej zmianie stawu kolanowego, biodrowego lub barkowego w wieku 55 lat (ryc. 2B). Ośmiu pacjentów miało zastąpione trzy lub więcej stawów. Zakres ruchu zmniejszył się o co najmniej 21 procent w biodrach 33 pacjentów, barkach 2 pacjentów i kolanach 7 pacjentów. Zajęcie małych stawów, określone przez ból przy palpacji, występowało tylko u 10 pacjentów. Złożony wynik radiograficzny oceny nasilenia choroby kręgosłupa i stawów wynosił 0 aż do wieku 30 lat, po czym wzrósł w przybliżeniu liniowo wraz z wiekiem (ryc. 2C). Nasilenie wzrastało szybciej u mężczyzn niż u kobiet.\nOgólna ocena zdrowia fizycznego, uzyskana z kwestionariusza SF-36, zmniejszyła się z wiekiem (P <0,001), podczas gdy ogólny wynik dla zdrowia psychicznego nie zmienił się znacząco (dane nie przedstawione).\nZaangażowanie tkanki łącznej\nRycina 3. Rycina 3. Pielęgnowanie pigmentotyczne placków i chrząstki ucha w różnym wieku. Są to przykłady najszerszego zaangażowania dla każdej grupy wiekowej.\nPigmentacja twardówki i chrząstki ucha wystąpiła dopiero po 30 roku życia i była bardzo zmienna w zakresie ciężkości (Ryc. 3). Trzydziestu trzech pacjentów (57 procent) miało odkrycia związane z ścięgnami, w tym 12 ze zgrubiałymi ścięgnami Achillesa. Trzy miały łzy mięśniowe po minimalnym urazie (2 w ścięgnie i w mięśnie czworogłowym), a 23 miały wysięki stawowe, z których 18 obejmowało kolano. Sześciu pacjentów miało wyściółki torebek nadotrzewnowych, a trzy miały zapalenie błony maziowej obejmujące staw kolanowy, kostki lub śródręcza paliczkowego. Dwóch pacjentów miało łzy więzadeł obejmujące więzadło krzyżowe przednie lub kostkę.\nRysunek 4. Rycina 4. Kamienie nerki i prostaty oraz zaangażowanie serca. Panel A pokazuje wyniki analizy życia kamieni nerkowych według Kaplan-Meier. RTG miednicy po lewej stronie panelu B pokazuje kolekcje kamieni prostaty (strzałki) u 46-letniego mężczyzny z alkaptonurią. Zdjęcie po prawej stronie panelu przedstawia czarny kamyczek prostaty przekazany przez 47-letniego mężczyznę. Najdłuższy wymiar to cm. Wyniki badań Kaplan-Meier w analizie częstości występowania zawałów serca i zwapnień tętnic wieńcowych przedstawiono odpowiednio w panelach C i D.\nKamienie nerkowe udokumentowano na podstawie wywiadu lub badań ultrasonograficznych u 13 mężczyzn i 3 kobiet. Średni wiek w momencie pojawienia się kamieni nerkowych wynosił 64 lata (ryc. 4A); mediana wieku wynosiła 48 lat. Spośród 27 mężczyzn w wieku od 31 do 60 lat 8 (30 procent) miało kamienie prostaty (ryc. 4B). Rozwój kamieni prostaty nie był związany z rozwojem kamieni nerkowych.\nŚredni wiek w chwili wykrycia poszerzenia aorty lub zajęcia zastawki sercowej (tj. Zwapnienie zastawki aortalnej lub zastawki mitralnej lub niedomykalność w badaniu echokardiograficznym) wynosił 54 lata (ryc. 4C); mediana wieku wynosiła 52 lata. Trzech pacjentów, każdy w wieku powyżej 50 lat, poddano wymianie zastawki aortalnej\n[hasła pokrewne: dental wrocław, badania w pierwszym trymestrze ciąży, opinia do sądu o dziecku przedszkolnym chomikuj ]\nPoprzedni wpisPoprzedni Natural History of Alkaptonuria cd\nNastępny wpisNastępny Natural History of Alkaptonuria ad 5


Nimfa | Kompleks Basenowo-Rekreacyjny w Bytowie\nCennik boiska ze sztuczną nawierzchnią\nCennik Placu rekreacyjnego\nCennik sali konferencyjnej\nCennik sali sportowej\nRegulamin Domu Sportowca\nRegulamin korzystania z boiska piłkarskiego ze sztuczną nawierzchnią\nRegulamin korzystaia ze stadionu lekkoatletycznego\nRegulamin korzystania ze sztucznego lodowiska\nNowy cennik obowiązujący o 1.07.2022r.\nSzanowni Goście Kompleksu Basenowo-Rekreacyjnego w Bytowie „NIMFA”.\nOd 1 lipca 2022r. jesteśmy zmuszeni do podniesienia cen za nasze usługi, co jest spowodowane wzrostami cen na rynku, w każdej dziedzinie Naszej działalności, dlatego od tego dnia zacznie obowiązywać nowy cennik korzystania z oferty rekreacyjnej.\n• Zobacz cennik •\nPrace konserwatorskie w strefie zjeżdżalni!\nczerwiec 28th, 2022\nSzanowni Państwo! W związku z wydłużeniem prac konserwatorskich zjeżdżalnie rurowe będą wyłączone z użytku do dnia 30.06.2022r. Za utrudnienia przepraszamy!\nSzanowni Państwo! Ze względu na przeprowadzone prace konserwatorskie w dniach 25-28.06.2022r. zjeżdżalnie rurowe będą wyłączone z użytku. Za utrudnienia przepraszamy!\nPowiatowe Zawody Sportowo- Pożarnicze OSP\nczerwiec 20th, 2022\nInformujemy, że w związku z organizacją w dniu 25.06.2022r. (sobota) XII Powiatowych Zawodów Sportowo-Pożarniczych OSP. Stadion lekkoatletyczny zostanie wyłączony z użytku od dnia 24.06.2022r. Serdecznie zapraszamy do kibicowania 🚒🏆 (więcej…)\nKompleks Basenowo-Rekreacyjny w Bytowie poszukuje pracownika na stanowisko KONSERWATORA. Więcej informacji pod nr tel. 59 822 15 02. CV można składać elektronicznie pod adresem sekretariat@basen-bytow.pl lub osobiście w sekretariacie. (więcej…)\nczerwiec 13th, 2022\nW czwartek 16 czerwca, czyli w święto Bożego Ciała, Kompleks Basenowo- Rekreacyjny Nimfa w Bytowie będzie NIECZYNNY!\nZmiana w funkcjonowaniu saun w okresie letnim!\nO d jutra ( tj. 01.06.2022) obowiązują nowe godziny otwarcia strefy saun. Strefa saun będzie czynna w dni powszednie w godzinach 18.00 – 22.00, soboty 16:00 -22:00, natomiast w niedziele oraz święta w godzinach 14:00 -22:00 (więcej…)\nDZIEŃ DZIECKA W NIMFIE !\nWażny dzień już za nami, a najważniejszy przed nami. DZIEŃ DZIECKA W NIMFIE! 1 czerwca 2022r.\nDla dzieci i młodzieży do 18 roku życia przygotowaliśmy rabat 50% na bilety 1-godzinne na basen ! W godzinach 16:00-18:00 zapraszamy wszystkie dzieci do wspólnej zabawy z naszym instruktorem pływania. Dla wszystkich uczestników przewidywane nagrody !\nWśród wszystkich którzy:\n1. Udostępnią post,\n2. Polubią profil,\n3. Zaproszą w komentarzu dwie osoby do zabawy,\nRozdamy cztery wejściówki 1-godzinne na basen !!!\nLosowanie i ogłoszenie wyników dnia 01.06.2022r. na Facebooku 😁 (więcej…)\nMajówka 2022 w Nimfie\nkwiecień 29th, 2022\nUwaga ! Uwaga ! Już niespełna tydzień dzieli nas od długiego weekendu majowego! W Nimfie startujemy już 29 kwietnia! Oprócz atrakcji wodnych, sauny, siłowni i solarium w dniach 29.04-03.05.2022r. WODNY TOR PRZESZKÓD – w cenie wejścia na basen!\nSerdecznie zapraszamy wszystkich miłośników dobrej zabawy !!!Widzimy się w Nimfie👈\n• Godziny otwarcia • Jakość wody • Zamówienia publiczne • Pozyskane dotacje • Zareklamuj się w Nimfie • Multimedia • Rodo • Kontakt z nami\n• Sprawdź zajętość torów • Szkoła pływania Nimfa • Delfinek • 3TOR Marcin Hesse\n• Pizzeria Roma • Poradnia dietetyczna • Gabinet masażu


Najlepsze nogi IFBB? Kulturysta "zdradza" receptę | Fitness\nMasywne uda Austina Karra to jego znak firmowy. Amerykanin w najnowszym wpisie w mediach społecznościowych uchylił rąbka tajemnicy, jak uzyskać tak niesamowity efekt.\nAustin Karr kilka tygodni temu zapowiedział, że w tym sezonie pokaże — tu cytat: "najlepsze nogi IFBB". Aktualizacja sylwetki, którą kulturysta zamieścił na Instagramie, daje podstawy sądzić, że nie były to słowa rzucone na wiatr.\nUda amerykańskiego kulturysty i trenera personalnego porażają. Internauci nie mogli przejść obojętnie wobec ich wyglądu.\n"Nieprawdopodobne!", "Twoje żyły wyglądają jak mapa drogowa do zwycięstwa", "Wspaniała motywacja do treningu", "Mistrz w kategorii "najlepsze nogi IFBB" jest tylko jeden" - skomentowali na portalu społecznościowym.\nKarr, który ma świetną relację ze swoimi sympatykami, w opisie zdjęcia (patrz poniżej) zaznaczył, że jego recepta na monstrualne nogi jest dosyć prosta. — Gra w football amerykański i bycie w połowie Hawajczykiem stworzyło takie nogi — podsumował w nieco humorystycznym tonie.\nKarr na zawodowej scenie kulturystycznej występuje zaledwie od 2019 r. Podejście do treningu to jego mocna strona. — Trening musi być ciężki, bardzo ciężki i… przeprowadzony z głową - przyznał w jednym z wywiadów.\ntreningmięśnie czworogłowe udaAustin Karrkulturystykamuskulatura\nECCO WALKATHON PO RAZ 10. W WARSZAWIE Jak zregenerować organizm po wysiłku fizycznym? Wdowi garb - co to jest, przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia Ma 75 lat na karku i zakochała się w siłowni. Fit babcia pręży muskuły Sprawdzone sposoby na siniaki Ćwiczenia na klatkę piersiową - rozwiną nie tylko muskulaturę czy siłę, ale i ogólną sprawność i mobilność Najlepsze buty sportowe 2016 roku Duże bicepsy i tricepsy. Jeremy Buendia prezentuje zestaw ćwiczeń na ramiona Koronawirus. Michelle Jenneke proponuje domowe ćwiczenia na czas kwarantanny Marzy o karierze w ringu. 10-latek z Rosji trenuje jak zawodowiec TomTom Touch – test monitora fitness Jak bolą Cię plecy to nie dźwigaj tyle. Znacie to?


Kiedy będziesz mógł przesłać swój mózg do komputera? | innemedium.pl\nautor: admin ( ndz., 2022-06-19 18:28 )\nOd lat zdolność skłądowania umysłu w komputerze jest głównym tematem science fiction, ale czy kiedykolwiek będziemy mieli szansę zrobić to naprawdę? Często wyobrażamy sobie, że ludzka świadomość jest po prostu wejściem i wyjściem sygnałów elektrycznych w sieci jednostek obliczeniowych, która jest porównywalna z komputerem. Rzeczywistość jest jednak znacznie bardziej złożona. Na początek nie wiemy, ile informacji może pomieścić ludzki mózg.\nDwa lata temu zespół z Allen Institute for Brain Science w Seattle (USA) zmapował trójwymiarową strukturę wszystkich neuronów (komórek mózgowych) znajdujących się w jednym milimetrze sześciennym mózgu myszy, co uważa się za niezwykłe wydarzenie. W tej malutkiej kostce tkanki mózgowej, wielkości ziarenka piasku, naukowcy naliczyli ponad 100 tys. neuronów i ponad miliard połączeń między nimi. Byli w stanie zapisać w komputerze odpowiednie informacje, w tym kształt i konfigurację każdego neuronu i połączenia, co wymagało dwóch petabajtów lub dwóch milionów gigabajtów pamięci. Aby to zrobić, ich zautomatyzowane mikroskopy musiały przez kilka miesięcy nieprzerwanie gromadzić 100 milionów obrazów 25 tysięcy przekrojów miniaturowej próbki.\nJeśli to jest to, czego potrzeba, aby przechowywać pełną fizyczną informację o neuronach i ich połączeniach w jednym milimetrze sześciennym mózgu myszy, możesz sobie wyobrazić, że zbieranie tych informacji z ludzkiego mózgu nie byłoby czymś prostym. Jednak wyodrębnianie i przechowywanie danych to nie jedyny problem. Aby komputer przypominał tryb pracy mózgu, musi mieć dostęp do wszystkich przechowywanych informacji w bardzo krótkim czasie. Informacje muszą być przechowywane w pamięci o dostępie swobodnym (RAM), a nie na tradycyjnych dyskach twardych. Ale gdybyśmy spróbowali przechowywać ilość zebranych danych w pamięci RAM komputera, zajęłoby to 12,5 razy większą pojemność niż największy komputer z pojedynczą pamięcią kiedykolwiek stworzony.\nLudzki mózg zawiera około 100 miliardów neuronów (tyle samo gwiazd, ile można policzyć w Drodze Mlecznej) - milion razy więcej niż w milimetrze sześciennym mózgu myszy. A szacunkowa liczba połączeń to zawrotna dziesiątka do potęgi 15. Czyli dziesięć i 15 zer - liczba porównywalna do pojedynczych ziarenek piasku zawartych w dwumetrowej warstwie piasku na 1 km plaży.\nJeśli nawet nie wiemy, ile informacji może przechowywać ludzki mózg, możemy sobie wyobrazić, jak trudno będzie przenieść je do komputera. Pierwszym krokiem jest przetłumaczenie informacji na kod, który komputer może odczytać i wykorzystać po jego zapisaniu. Każdy błąd w tym może być śmiertelnie niebezpieczny. Prostą zasadą przechowywania informacji jest upewnienie się, że masz wystarczająco dużo miejsca na przechowywanie wszystkich informacji potrzebnych do migracji przed rozpoczęciem. W przeciwnym razie będzie trzeba dokładnie znać kolejność ważności przechowywanych informacji i sposób ich organizacji, co jest dalekie od przypadku danych mózgowych.\nSprawa jest prostsza. Na\nautor: irfy (niezweryfikowany) ( pon., 2022-06-20 18:45 )\nSprawa jest prostsza. Na początku neleżałoby stworzyć coś, co zachowywałoby się jak ludzki mózg i było z nim fizycznie i mechanicznie kompatybilne. A równocześnie było wykonane z jakiegoś bardzo trwałego materiału. Później należałoby wykombinować, jak przebiega "zapis" informacji w ludzkim mózgu. Oraz dokładnie określić, gdzie zapisywane są informacje na temat "funkcji życiowych". Gdyż w przypadku przenosin zawartości mózgu na inny nośnik te akurat informacje są zupełnie zbędne.\nPóźniej wystarczy połączyć "żywy" mózg z jego sztucznym analogiem i zduplikować wszystkie przydatne informacje z wyłączeniem nieprzydatnych. I mamy człowieka przeniesionego do maszynki. Ewentualnie zrobić tak jak u Lema. Stworzyć jakieś krzemowe albo inne trwałe ustrojstwa na poziomie subatomowym, które byłyby sterowane specjalnym oprogramowaniem. Stopniowo zastepowałyby one wszystkie ludzkie komórki, włącznie z neuronami. Po kilkudziesięciu latach człowiek wyglądałby tak samo i myślał tak samo, ale byłby trwały, nieśmiertelny i napędzany inną energią niż schaboszczak i kartofle.


Kwas migdałowy 50% + PHA 75ml - Norel\n> Pielęgnacja>Twarz>Eksfoliacja kwasami>Kwasy>Kwas migdałowy 50% + PHA 75ml\nDla skór młodych, tłustych oraz dojrzałych, w tym naczyniowych. Peeling całoroczny z zachowaniem ochrony przeciwsłonecznej.\nŻelowy peeling oparty na 50% mieszaninie kwasu migdałowego i polihydroksykwasów (pH 1,5). Skutecznie złuszcza, wygładza i rozjaśnia przebarwienia. Redukuje zmarszczki, lekko napina i łagodzi zmiany naczyniowe powodując ich częściową remisję. Dzięki właściwościom antybakteryjnym zmniejsza łojotok, ilość zaskórników i wykwitów trądzikowych. Nie podrażnia i nie powoduje dyskomfortu klienta przy równoczesnej wysokiej skuteczności eksfoliacji.\nStosowanie: nałożyć kwas pędzelkiem na skórę twarzy, szyi i dekoltu, z ominięciem okolic oczu oraz błon śluzowych ust i nosa. Czas aplikacji zależy od indywidualnej reakcji skóry klienta i liczby zabiegów. Zalecamy następujące czasy aplikacji:\n- I, II zabieg: 2 - 4 minut;\n- III, IV zabieg: 4 - 6 minut;\n- V, VI zabieg: do 6 minut.\nUwaga! Peeling 50% kwasem migdałowym + PHA nie niesie ryzyka podrażnień, silnego łuszczenia, zaczerwienienia skóry czy przebarwień pozabiegowych, zatem można go wykonywać o każdej porze roku, nawet latem, dla wszystkich rodzajów cer, w tym naczyniowych. Jak po każdym zabiegu złuszczającym, kiedy naskórek jest delikatniejszy i bardziej wrażliwy na działanie UV, zalecamy ochronę przeciwsłoneczną SPF 30.\nSkładniki aktywne: kwas migdałowy 40%, PHA 10% (glukonolakton, kwas laktobionowy).


Toyota Auris IIIToyota zaprezentowała nowego Aurisa. Z wyglądu wg mnie jest progres nie tylko w porównaniu z poprzednikiem ale też z poprzednikiem poprzednika Kolejnym znakiem czasu jest to, że nie będzie w ofercie diesli. Coraz więcej ... Peugeot 508Peugeot pokazał swoje najnowsze dziecko - 508. Po bezpłciowym poprzedniku w końcu mamy dawkę zadziorności. Nie wiem jak Wam ale mi bardzo podoba się kokpit mimo, że nie jestem fanem dotykowych ekranów oraz piękny tył. Co ...Audi Q3 z silnikami 35 TFSI i 35 TDINa polskim rynku dostępne są już nowe wersje kompaktowego SUV' Audi Q3. Na początek oferowane jest w trzech wersjach silnikowych: 35 TFSI z manualną skrzynią biegów, 35 TFSI ze skrzynią automatyczną S tronic oraz 35 TDI ze ...


Kraje w których warto prowadzić działalność gospodarczą - Kto to potrafi\nKraje w których warto prowadzić działalność gospodarczą\n23/02/2020 23/02/2020 dawidb\nNie zawsze prowadzenie własnych interesów w swojej ojczyźnie należy to prostych rzeczy, to nic dziwnego bo każdy kraj ma inne podejście do przedsiębiorczości i do przedsiębiorców a co za tym idzie ma inny system podatkowy i inaczej wygląda w poszczególnych krajach biurokracja. To też nie dziwi również fakt że ludzie szukają lepszych rozwiązań.\nNiemcy jako idealne miejsce na działalność gospodarczą\nTo też są takie kraje w naszej Unii Europejskiej które wychodzą bardziej naprzeciw przedsiębiorcom i ich firmom, oferując im lepsze rozwiązania i korzystniejsze formy opodatkowania. To niewątpliwie ten sposób który najchętniej zachęca ludzi do inwestowania i rozwijania swoich biznesów w danym kraju. W Europie dobrym miejscem na prowadzenie swojego biznesu są Niemcy. To też założenie działalności gospodarczej w Niemczech jest korzystne i tamtejsze urzędy nie ingerują tak mocno w pracę firm, jak to się dzieje w naszej ojczyźnie gdzie wiele rzeczy jest obwarowane różnymi skomplikowanymi przepisami które mogą nie być proste dla zwykłego obywatela. Jeśli chodzi już o świat to takich miejsc jest zdecydowanie więcej, szczególnie popyt tutaj ma kontynent którym jest Azja, tamtejsze kraje rozwijają się bardzo prężnie i błyskawicznie mkną do przodu zostawiając swoją konkurencję mocno w tyle. To błyskawiczny i prężny rozwój tamtejszego rynku który jest spowodowany tym że państwo nie wtrąca się aż tak mocno w sprawy przedsiębiorców.\nJednak dzięki temu iż być może nie rozwija się u nas tak prężnie przemysł a więcej fabryk widzimy w Chinach to może mamy trochę bardziej czyste powietrze, gdyż co by to nie mówić, o ile rozwój w Azji jest prężny to już środowisko naturalne nie należy tam do najczystszych i nie jest powodem do dumy obywateli i państw.


e-morag.pl - Morąski Serwis Informacyjny - VII Bieg Uliczny Szlakiem Morąskich Zabytków\nOpublikowano: 19 luty 2019 | Odsłony: 124\nPopularyzacja i upowszechnianie biegania jako ogólnie dostępnej formy sportu i rekreacji na terenie Warmii i Mazur.\nPromocja miasta i gminy Morąg.\nUrząd Miejski w Morągu.\nIV.TERMIN I MIEJSCE BIEGU\nMorąg, 07.04.2019 r. /niedziela/,\ngodz. 14:00 - biegi dla dzieci,\ngodz. 15:00 - bieg główny na dystansie 10 km,\nSTART/META - Plac Jana Pawła II w Morągu /koło Ratusza/.\nV. SEKRETARIAT BIEGU\nBiuro zawodów: zgłoszenia udziału w dniu zawodów od godziny 12:00 do 14:00 w Hali Sportowej Szkoły Podstawowej nr 1 w Morągu ul. Mickiewicza 25. Szczegółowe informacje na temat biegu można uzyskać na stronach internetowych www.sport.moraq.pl,www.facebook.com/sportmoraq .\nBaza dla zawodników znajdować się będzie w Szkole Podstawowej nr 1 w Morągu /szatnie, natryski, parking/.\nBieg główny na dystansie 10 km /1 mała pętla ok. 400 m + 4 duże pętle/ przebiegać będzie ulicami miasta Morąg.\nTrasa oznakowana, zabezpieczona, zamknięta dla podłużnego ruchu kołowego.\nBieg główny na dystansie ok. 10 km rozegrany zostanie w kategorii generalnej mężczyzn i kobiet oraz z podziałem na następujące kategorie wiekowe: Mężczyźni Kobiety\nM 20 18-29 lat, rocznik 2001-90 K20 18 - 29 lat, rocznik 2001-90\nM 30 30 - 39 lat, rocznik 1989-80 K 30 30 - 39 lat, rocznik 1989-80\nM 40 40 - 49 lat, rocznik 1979-70 K 40+ 40 lat i więcej, rocznik 1979 i starsze\nM 50 50 - 59 lat, rocznik 1969-60\nM 60+ 60 lat i więcej, rocznik 1959 i starsi\n- Najszybsze małżeństwo\n-„Najlepszy Morążanin”, „Najlepsza Morążanka”\n12:00 - 14:00 - przyjmowanie zgłoszeń oraz wydawanie numerów startowych, 14.00 - biegi dla dzieci,\n14.45 - wręczenie nagród dla dzieci,\n14:55 - uroczyste otwarcie biegu głównego,\n15:00 - start biegu głównego na dystansie 10 km,\nok. 16:20 - uroczyste zakończenie biegu (wręczenie nagród) na Placu Jana Pawła II.\nW biegu głównym na dystansie 10 km, prawo startu mają zawodnicy, którzy do dnia 7 kwietnia 2019 r. ukończyli 18 lat.\nZgłoszenia uczestników przyjmowane będą drogą elektroniczną www.elektronicznezapisv.pl lub w dniu biegu w biurze zawodów.\nOpłata startowa biegu głównego wynosi 35 zł, płatna przelewem w trakcie procesu zapisów elektronicznych do dnia 03.04.2019 r. do godz. 23.55.\nW dniu zawodów opłata startowa wynosi 50 zł, płatna w biurze zawodów.\nRaz wniesiona opłata nie podlega zwrotowi i zmianie na innego zawodnika. Warunkiem udziału w biegu jest przedstawienie aktualnego zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do udziału w biegu lub własnoręczne złożenie podpisu pod oświadczeniem o zdolności do udziału w biegu na własną odpowiedzialność.\nZapisy dzieci do biegów towarzyszących od godz. 13:20 przy Ratuszu.\nKażdy uczestnik biegu otrzyma pakiet startowy: koszulkę techniczną, numer startowy, bon na ciepły posiłek regeneracyjny.\n250 pierwszych zawodników na mecie biegu otrzyma pamiątkowe medale /dla reszty zawodników medale zostaną dosłane pocztą/.\nZabezpieczenie medyczne: karetka pogotowia.\nBufet z wodą dla zawodników będzie znajdował się na trasie biegu ul. Mickiewicza 25 /przy Szkole Podstawowej nr 1w Morągu/.\nDo dyspozycji zawodników zapewniamy przebieralnie, prysznice, umywalki.\nXI. BIEGI TOWARZYSZĄCE\n- rocznik 2012 i młodsi dziewczęta i chłopcy ok. 200 m\n- rocznik 2011 - 2009 dziewczęta i chłopcy ok. 400 m\n- rocznik 2008 - 2006 dziewczęta i chłopcy ok. 800 m\n- rocznik 2005 - 2001 dziewczęta i chłopcy ok. 1200 m\nW kategorii generalnej kobiet i mężczyzn biegu głównego za miejsca I - III nagrody pieniężne /500 zł, 300 zł, 200 zł/, puchary.\nW kategorii małżeństw nagrody za miejsca I-III.\nW kategoriach wiekowych nagrody za miejsca I-III - statuetki.\nNagrody dla dzieci.\nNagroda „Najlepszy Morążanin”, „Najlepsza Morążanka” za miejsca I-III.\nNagrody w kategoriach wiekowych i generalnej nie będą się dublować.\nLimit biegu wynosi 1 godzinę i 20 minut.\nOdebranie pakietu startowego wraz z numerem startowym jest równoznaczne z akceptacją postanowień tego regulaminu.\nW sprawach spornych i nieujętych regulaminem decyduje sędzia główny. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo ewentualnych zmian regulaminu. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za wypadki spowodowane z winy uczestników i za rzeczy zaginione.\nKomisja Europejska zajmie się projektem ustawy dyscyplinującej sędziów - Gazeta Wyborcza\nDec 16, 2019 | 13:03 pm\nAndrzej Duda o wyroku Jana Śpiewaka. "Bulwersująca sprawa" - Wirtualna Polska\nDec 16, 2019 | 12:37 pm\nBrutalne morderstwo na 16-latku. Trwa obława na sprawcę - Do Rzeczy\nDec 16, 2019 | 09:59 am


Mazowiecki Urząd Wojewódzki w Warszawie Linia kolejowa nr 6: decyzja lokalizacyjna dla wiaduktu drogowego w Kobyłce - Komunikaty -\nLinia kolejowa nr 6: decyzja lokalizacyjna dla wiaduktu drogowego w Kobyłce\nWojewoda Mazowiecki Zdzisław Sipiera wydał decyzję o lokalizacji linii kolejowej dla budowy wiaduktu drogowego w Kobyłce nad linią kolejową nr 6 Zielonka – Kuźnica Białostocka. Inwestorem są PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Decyzja Wojewody ma rygor natychmiastowej wykonalności.\nUstalenie lokalizacji inwestycji pozwoli inwestorowi wystąpić z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Wiadukt zlokalizowany będzie w pobliżu przystanku kolejowego Kobyłka Ossów i połączy ulicę Jasińskiego z ulicą Poniatowskiego. Jednocześnie planowana jest likwidacja istniejącego przejazdu kolejowego w poziomie szyn.\nInwestycja jest uzupełnieniem przedsięwzięcia „Modernizacja linii kolejowej E75 Rail – Baltica Warszawa – Białystok – granica z Litwą”.\nLinia ta wykorzystywana jest w ruchu pasażerskim i towarowym. Jest to linia o znaczeniu państwowym. Linia kolejowa nr 6 jako część linii kolejowej E-75 wchodzi w skład transeuropejskiej sieci transportowej, łączącej Warszawę przez Kowno i Rygę z Tallinem, mającego duże znaczenie polityczne i strategiczne jako jedyne połączenie kolejowe krajów bałtyckich z Polską i pozostałymi krajami Unii Europejskiej.\nInwestycja wpłynie pozytywnie na warunki komunikacyjne mieszkańców i bezpieczeństwo. Umożliwi także zwiększenie prędkości taboru do 200 km/h.\n19.08.2019, Ilość wejść: 1850, Rejestr zmian


"Równy Start" w SP4 na półmetku. | marki.net.pl\n"Równy Start" w SP4 na półmetku.\n28 maja 2012 14:04\nProgram Rozwoju Szkoły Podstawowej nr 4 im. Stefana Roweckiego"Grota" w Markach.\nW ramach realizacji projektu współfinansowanego przez EFS "Równy Start' uczestnicy i uczestniczki kółka teatralnego dla kl.1-3 "Sufler" przygotowali i wystawili przedstawienie pt."Nie ma tego złego". W ramach zajęć zaplanowanych w projekcie przygotowana została scenografia, projektowane kostiumy, wykonane afisze teatralne i zaproszenia. Wszystko pod opieką p. Jolanty Napiórkowskiej - prowadzącej zajęcia.\n23 maja aktorzy i aktorki wystąpili dla rodziców i zaproszonych gości, natomiast 24 maja dla uczniów naszej szkoły. Dzieci wcieliły się w postaci z różnych bajek : "Smoka Wawelskiego", "Jasia i Małgosi", "Śnieżki" i "Czerwonego Kapturka" zachęcając widzów do czytania i pokochania bajek.\n"Kochajmy bajki - dzieci, dorośli - czytajmy je od wiosny do wiosny, całą prawdę z nich wyciągajmy" - tak brzmiały słowa jednej z wielu śpiewanych w czasie przedstawienia piosenek.\nKółko fotograficzno - filmowe "STOP KLATKA\nGłównym zadaniem zajęć jest dostarczenie wiedzy i umiejętności niezbędnych do tworzenia profesjonalnych prezentacji multimedialnych, montażu wideo, grafiki, rozwijanie zainteresowań artystycznych, a także przygotowanie uczniów do samo - kształcenia w tym zakresie.\nWykonywanie zdjęć, filmowanie prowadzi do wyrobienia smaku artystycznego, poczucia piękna i tak dzisiaj brakującej wrażliwości. Koło jest okazją do nabycia umiejętności posługiwania się aparatem cyfrowym i kamerą oraz rozwijania zainteresowań kulturą i pięknem własnego regionu.\nW tym roku szkolnym młodzi ludzie zapoznawali się z cyfrowymi technikami fotograficznymi i komputerową obróbką zdjęć. Dokumentowali wydarzenia z życia szkoły, uczestniczyli w plenerach, prezentowali swoje prace na wystawach i w internecie:\nopiekun koła: Anna Konopka


Pytasz się, jak opanować swojego małego „zazdrośnika”, gdy nie daje Ci wyjść z domu, gdy właśnie łapie go ból brzucha i gorączka? Powodem, dla którego poszukujesz partnera jest potrzeba miłości. Musisz to wyjaśnić swojemu maluchowi. Miłości potrzebujesz i Ty, i Twoje dziecko. Wasze potrzeby są równoważne. Twoje dziecko ma swoje uczucia, emocje i potrzeby. Należy mu się Twoja szczerość. Jeśli to tylko możliwe (czyli jeśli nie jesteś mamą niemowlaka), spróbuj otwarcie komunikować i wyrażać uczucia, porozmawiać ze swoim dzieckiem na temat Twoich planów. Nawet trzylatek doskonale czuje, co dzieje się w sercu jego matki, szczególnie jeżeli wychowujesz go samotnie. Dziecko może protestować, ale przemawia przez nie tylko strach, że ktoś może mu Ciebie odebrać, nawet jeśli rozumie, że samotność Ci się znużyła. Twoje dziecko potrzebuje pewności, że Twoja miłość do niego nie osłabnie wraz z pojawieniem się mężczyzny w domu. Wytłumacz mu, że pan który pojawi się w Waszym wspólnym życiu nie zabierze mu ani grama Twojej miłości, lecz ofiaruje sto procent własnej. To sto procent więcej niż ma w tej chwili. Postaw także wyraźnie granice, jakich rzeczy robić maluchowi nie wolno, gdy odwiedza Cię przyjaciel. Pamiętaj jednak, by zaprosić do domu dopiero bardzo dobrze znaną osobę, z którą Twoje więzy są mocne i Wasz związek dojrzał do wzajemnej prezentacji poszczególnych członków rodziny. Dzieci są tylko dziećmi; szybko się przywiązują i łatwo można je zranić. Właśnie dlatego tak ważne jest, aby...\n[ 4.2 / 6 z 58 oddanych głosów ]\n1-10 | 11-20 |21-24 |


Granica Olimpu: Prolog\nPenelopa Rosińska pochyliła się obok się drewnianej huśtawki, by móc śledzić wzrokiem przeskakującą obok niej maleńką żabkę. Dzieci sąsiadów biegały dookoła, a zaniepokojenie dziewczynki rosło w miarę zbliżania się kolegów i koleżanek. A co jeśli na nią nadepną, czy zdąży uskoczyć?, pomyślała Penelopa. Kiedy odeszli na bezpieczną odległość, uśmiechnęła się przyjaźnie i stanęła dokładnie nad zwierzęciem, które czmychnęło w przeciwnym kierunku.\n— Penelopa, chodź, bawimy się w belka — powiedziała Wiolka, młodsza o rok od Penelopy dziewczynka, sepleniąc.\n— Nie! — odkrzyknęła tylko i wróciła do dalszego śledzenia żaby.\nMaleństwo uspokoiło się i nie uciekało tak bardzo od dziecka. Dlatego Penelopa przysunęła się bliżej. Bacznie przyglądała się ruchom zwierzęcia, wiedząc, że nie może go stracić choćby na moment z oczu. I gdy nastąpiła ta odpowiednia chwila, wyciągnęła gwałtownie rękę. W mgnieniu oka żabka uciekła przed nagłym atakiem, wskakując między trawę i stapiając się z otoczeniem.\nDziewczynka usiadła na piasku i uniosła chude rączki na wysokość twarzy. Z początku nic nie zwiastowało, by Penelopa miała przeżyć utratę nowego zwierzątka, lecz były to tylko pozory. Nie minęła nawet chwila, a oczy dziecka wypełniły się łzami, a krzyki rozpaczy uniosły się po osiedlowym skwerku, interesując rodziców pozostałych dzieci.\n— Zielona Księżniczka uciekła! — krzyczała dziewczynka, wymyślając w ostatniej chwili imię dla zagubionego zwierzątka.\nDo Penelopy podeszła pyzata dziewczynka o czarnych jak smoła włosach zebranych w jeden kucyk. Kornelia, bo tak było jej na imię, podniosła lżejszą od siebie koleżankę, otrzepała ją z brudu, który nagromadził się na spodenkach, i powiedziała:\n— Nie płacz, proszę, znajdę ci drugą.\nObie uśmiechnęły się słodko, by ruszyć na kolejne poszukiwania nowej zdobyczy. Trzymały się blisko siebie, choć na poszukiwania wybrały się oddzielnie; gdy jedna rozglądała się w okolicach zjeżdżalni, druga przeszukiwała trawnik. Trawa wyrastała na wysokość ud Penelopy, przez co z trudem udawało jej się przedzierać przez zielony busz. Zawsze zadbany park osiedlowy, teraz wyglądał nieschludnie przez nagły wyjazd dozorcy, który każdego dnia opiekował się najbliższą okolicą.\n— Znalazłaś? — spytała Penelopa, odwracając się w stronę Kornelii.\n— Nie. — Pokręciła głową. — Może już wszystkie uciekły?\n— Uciekły? — powtórzyła smutnym głosem Rosińska, zaniepokojona słowami Kornelii. — A może… — zawahała się. — Może jutro wróci? — zaproponowała, pociągając zasmarkanym noskiem.\n— Na pewno! — zapewniła Kornelia.\nWiększość dzieci zaczęła rozchodzić się do domu, gdy zapowiedzi wieczoru pojawiały się nieuchronnie. Dni stawały się coraz krótsze, przez co zabawy przyjaciół z sąsiedztwa kończyły się o dość wczesnych porach jak na wakacyjną przerwę. Jednakże czerpiąc przyjemność z ostatnich dni przed pójściem do szkoły, Penelopa i Kornelia spędzały wyjątkowo dużo czasu ze sobą. Rozkoszowały się wspólnym bieganiem między rzędami wysokich dębów, rysowaniem kredą na chodniku blokowego skwerku czy zwykłymi zabawami, które wspólnie wymyślały.\n— Kornelio! — rozległo się nagłe wołanie młodego mężczyzny od strony ulicy, przez którą właśnie przejechał autobus numer trzynaście.\nDziewczynki natychmiast zainteresowały się krzykiem i szybko podeszły do schodów, po których nieudolnie człapał wyraźnie zmęczony pracownik placówki bankowej z centrum miasta i zarazem ukochany ojciec Kornelii, Adam Daliński. Mężczyzna był ubrany w szary, cienki garnitur, którego marynarkę trzymał w jednej ręce wraz teczką pełną wypadających, pojedynczych kartek. Zaliczał się on do osób wiecznie roztargnionych, których źle dobrane skarpetki czy uczesane w różne strony włosy nie dziwiły, gdyż stanowiły ich codzienność.\nBiała koszula dawno wyskoczyła ze spodni, lepiąc się do mokrego od gorąca ciała. Adam sapał donośnie, z trudem biorąc kolejne wdechy i wydechy. Zmęczony przez pracę, tułaczkę zapchanym autobusem i biegiem na plac zabaw, gdy tylko dotarł do dziewczynek, przykucnął i wyjął z teczki butelkę wody. Wypił za jednym haustem całą zawartość i wtedy dopiero zwrócił się do dziewczynek:\n— Witajcie, moje księżniczki.\nPosłał Kornelii i Penelopie ciepły, pełen miłości uśmiech, nadymając pyzate policzki, które córeczka bezsprzecznie odziedziczyła po ojcu. Szczupły nosek i grube, czarne włosy niejednokrotnie sprawiały, że sąsiadki czy najbliższa rodzina czule mówili, że Kornelia jest „córusią tatusia”.\n— Tato, pobawisz się z nami? — spytała nagle Kornelia, rzucając się na szyję ojca.\n— Teraz? — Odsunął od siebie córkę i spojrzał na nią z niedowierzaniem. — Z moją małą dziewczynką, zawsze!\nOdrzucił teczkę na bok, po czym złapał Kornelię i uniósł ją ponad własną głowę. Okręcił się kilka razy, z trudem wytrzymując ciągłe piski dziewczynki, aż zdyszany postawił dziecko z powrotem na chodnik.\nUsiadł na pobliskiej ławce, próbując złapać oddech.\n— Może jutro — obiecał, ale dziewczynkom wyraźnie to nie wystarczało.\nPenelopa usiadła obok ojca koleżanki i złapała go za rękę, ciągnąc w swoją stronę.\n— A ja, a ja?! — Wskazywała na siebie palcem, grzecznie informując, że również jest zainteresowana lotem.\n— Męcz swojego tatę. On na pewno będzie posiadał równie dużo energii co ja po całym dniu pracy. — Zaśmiał się, a następnie pogmerał w brązowych włosach córki jednego z przyjaciół. — To może wrócimy już do domu?\n— Nie! — krzyknęły równocześnie dziewczynki.\nOdsunął od siebie Penelopę, nie umiejąc dłużej wpatrywać się w tą słodką, niewinną twarzyczkę, która aż błagała o pozostanie na dworze o tę godzinkę dłużej. Jednak Adam marzył już o wypoczynku, ciepłym obiedzie i przytulnym objęciu żony, a poza tym martwił się o zdrowie dziewczynek, które stanowczo za długo przebywały na dworze. Na zewnątrz robiło się coraz chłodniej, słońce powoli zachodziło, więc zabawa i tak nie trwałaby zbyt długo.\n— Posłuchajcie, jutro się pobawicie. Robi się zimno, więc twoja matka — spojrzał na Kornelię — i twój ojciec — przeniósł wzrok na Penelopę — rozszarpaliby mnie na strzępy, gdybyście przeze mnie się pochorowały.\n— Ale… — Zaczęły równocześnie.\n— Żadnego „ale” — odparł stanowczo. — No, idziemy!\nAdam odepchnął się rękoma od ud, by dopomóc siebie w stawaniu, lecz w połowie ruchu zaczął poruszać się coraz wolniej; i nie tylko on. Wszystko wokół milkło i zatrzymywało się, aż w końcu nastało dłużące milczenie.\n— Proszę pana — ciszę przerwało wołanie Penelopy.\nDziewczynka okręciła się i z niepokojem spojrzała na przyjaciółkę oraz jej ojca. Penelopa poruszyła dwójką, ale jej starania nie przyniosły najmniejszych efektów. Wystraszone dziecko złapało się za nogę pana Dalińskiego w nadziei, że koszmar za moment się skończy. W jej oczach pojawiły się kropelki łez. Złapała się za chude ramiona, trzęsąc się ze strachu.\n— Tato! — krzyknęła, jakby miała nadzieję, że zaraz jej ojciec znajdzie się obok, przytuli ją i zażegna niebezpieczeństwo..\nPodbiegła pod zjeżdżalnię i schowała się obok drabinki, kuląc się. Nie wstrzymywała już łez, tylko płakała bez ustanku. Cicho powtarzała „tato”, choć nikt nie mógł jej usłyszeć.\nWnet zerwał się gwałtowny wiatr. Włosy Penelopy rozwiały się we wszystkie strony, a strach spotęgował do niebotycznych rozmiarów.\nPanowała niepokojąca cisza, która została przerwana dopiero w momencie, gdy przed Penelopą otworzyła się czarna przestrzeń. Dziewczynka podniosła głowę i spojrzała ku blokom, które zostały zasłonięte przez ciemny dym w kształcie kuli. Z jego wnętrza wybuchnął nagle porywający podmuch, który przycisnął ciało dziewczynki do zjeżdżalni.\nPenelopa pisnęła z bólu, gdy dolna rama wbiła się w jej plecy.\n— Tatusiu! — krzyknęła.\nWiatr ustał i znów nastała niepokojąca cisza.\nDziewczyna upadła na piasek, lecz zaraz oparła się dłońmi o powierzchnię i uklękła. Rozpłakała się donośnie, zasłaniając dłonią zaczerwienione oczka. Na jej dłoniach i kolanach pojawiły się niegroźne otarcia, ale bolesne dla dziecka.\nCzarna kula zniknęła i na jej miejscu pojawiły się dwie postacie — mężczyzna i kobieta. Ich ciała zasłonięte były przez grube, ciemne płaszcze, sięgające aż do samych kostek. Na powierzchni materiału przylegały niewielkie drobinki złotego pyłu, które usilnie próbowali z siebie zrzucić.\n— Szybko, wytrzep się z tego, Pavor! — rozkazała kobieta. Wyciągnęła przed siebie dłoń i jednym ruchem rozkazała wiatrowi zebrać się wokół niej. Wir powietrza zabrał ze sobą złoty pył i zaniósł daleko poza zasięg ich wzroku.\n— Cholera! — syknął mężczyzna, przyklękając. Uderzył ręką o ziemię, wygłaszając przy tym pełną wiązankę przekleństw. Nagle powstał i zrzucił z siebie cały płaszcz, ukazując głęboką szramę, która przecinała całą długość twarzy — od czoła, przez policzek aż do samego podbródka. Blond włosy lepiły się od krwi nieustannie sączącej się z otwartej rany. Przy prawym oku widniał wyraźny siniak, a nos miał złamany. Część ubrań była poszarpana, jednak wciąż trzymała się na mężczyźnie.\n— Jesteś dorosły, nie możesz się tak mazgaić — pouczyła go kobieta.\n— Eleonora, czy ty chociaż raz możesz wziąć pod uwagę, że po raz pierwszy doznałem takiego upokorzenia?\n— Upokorzenia? — Prychnęła. — Upokorzenie dopiero zaznasz. A poza tym powinieneś mi dziękować za to, że uratowałam ci życie!\n— Jeszcze czego — żachnął.\nNastało chwilowe milczenie i dopiero wtedy tajemnicza dwójka usłyszała płacz dziecka. Pełni zdumienia obrzucili się podejrzliwymi spojrzeniami, ale gdy zdołali dostrzec kulącą się na placu zabaw dziewczynkę, zaprzestali. Rozejrzeli się dookoła i, zgodnie z oczekiwaniami, przestrzeń wokół zatrzymała się w czasie. Jedynie niewinne dziecko klęczało obok huśtawki, płacząc przez zranione kolano.\nEleonorę tak bardzo poruszył widok Penelopy, że zaraz do niej podeszła, ignorując surowe spojrzenie Pavora. Przyklęknęła obok dziewczynki i spytała ciepło:\n— Czy coś ci się stało?\nPenelopa podniosła głowę i spojrzała na nieznajomą. Krzyknęła i uciekła spod huśtawki, podbiegając do nieruchomego ojca Kornelii. Próbowała poruszyć mężczyzną, lecz mimo jej prób, nic się nie stało.\n— Tatusiu. — Błagała ojca, by się pojawił. — TATO!\nEleonorę przeraziła reakcja dziecka. Rozumiała strach, zagubienie i inne uczucia, które musiały teraz towarzyszyć dziewczynce, ale przecież chciała tylko jej pomóc. Wiele nie wiedziała o śmiertelnikach, choć zawsze wmawiała sobie, że poznała wszystkie tajemnice rasy ludzkiej.\n— Nie bój się — szepnęła.\nKobieta szybko złapała dziewczynkę i mocno przytuliła do siebie. Penelopa usilnie starała się wyrwać z uścisku Eleonory, ale nie dawała sobie rady z siłą większej od siebie osoby.\n— Przestań niańczyć to dziecko, głupia! — odezwał się Pavor. Splunął na ziemię krwią. — Nie wyleczysz mnie?\n— Spokojnie, maleńka — szepnęła Eleonora, całkowicie ignorując narzekania mężczyzny.\nDelikatnie głaskała dziewczynkę po włosach, powtarzając, że nic jej nie grozi, aż w końcu Penelopa uspokoiła się. Eleonora odsunęła ją od siebie, nadal przytrzymując ręką jej ramię. Wtedy przysunęła usta do czoła dziecka i złożyła na nim pocałunek. Nie miała prawa się pomylić; była niemal pewna, że to właśnie to dziecko było częścią jej wielkiego planu.\n— A więc to ty jesteś Penelopa — powiedziała, uśmiechając się ciepło do Rosińskiej. — Już zapomniałam, że sześć lat temu stworzyłam ci tutaj dom. Tak, przeznaczenie jest nieubłagane. Chciałam jedynie znaleźć schronienie dla Pavora, a udało mi się spotkać z tobą, kochanie.\nPavor wyraźnie wzdrygnął się.\nWstał, pomimo poobijanego ciała, i podszedł do Eleonory. Siadł na ławce, na której jeszcze chwilę temu odpoczywał ojciec Kornelii, a następnie objął Penelopę wzrokiem. Nie minęła nawet chwila, gdy wybuchnął gromkim śmiechem.\n— Nie wyczuwam od niej żadnej mocy — powiedział, nie ukrywając rozczarowania.\n— Otóż to, mój drogi, otóż to — rzekła niezrozumiale kobieta. — Ona nie może posiadać jeszcze mocy, ale tylko jeszcze… Penelopo — zwróciła się do dziewczynki — przepraszam, że będę musiała tak wcześnie kazać ci wypełnić twoje przeznaczenie, ale nie mam wyboru.\nPogładziła policzek dziewczynki.\nPalec Eleonory zawędrował ku miejscu, na którym złożyła pocałunek. Wbiła gwałtownie paznokieć w skórę, sprawiając, że strużka krwi popłynęła po twarzy dziecka. Penelopa nie wzdrygnęła się; nawet nie mogła. Bezwzględny rozkaz Eleonory nakazał niewinnej dziewczynce stać i pozwalać kobiecie na wszystko, czego sobie tylko zażyczyła. Była to moc bezwzględnego posłuszeństwa, wielce przydatna, ale i wielce niebezpieczna. Jedna myśl sprawiła, że Penelopa jak zaklęta musiała stać w miejscu, pozwalając formułować na czole znak w kształcie sześcioramiennej gwiazdy.\n— To znamię przysporzy ci wiele kłopotów, ale Pavor pomoże ci, kiedy tylko będziesz potrzebowała jego pomocy — obiecała.\n— Ja się na to nie piszę — wtrącił się natychmiast. — Nie będę niańką.\n— Zamknij się! — rozkazała Eleonora. — To dziecko będzie cię chronić przed bogami. Jesteś Pavor. Straciłeś swoje prawdziwe imię, ale nie moc, więc jeśli chcesz uniknąć gniewu Zeusa, to słuchaj mnie!\nPolecenie Eleonory było bezwzględne i cholernie prawdziwe, lecz nie miał zamiaru tego przyznać. Dlatego nie odpowiedział, tylko odwrócił się w stronę dębów, trochę narzekając pod nosem.\n— Penelopo, zapomnisz, co się dzisiaj wydarzyło — kontynuowała wypowiedź — ale wiedz, że przyjdzie taki dzień, w którym przywrócę ci wszystko, co utraciłaś. Od dziś także zobaczysz nowy świat, którego do tej pory nie miałaś okazji ujrzeć, choć również stanowisz jego część.\n— I po co jej wszystko tłumaczysz, skoro i tak zaraz wyczyścisz jej pamięć? — przerwał kobiecie Pavor.\nKobieta puściła uwagę mimo uszu.\n— Przepraszam — szepnęła tylko i ponownie pocałowała Penelopę w czoło.\nPowstała i chwyciła Pavora za rękę. Spod kaptura dało się dostrzec smutny uśmiech, który zaczął towarzyszyć Eleonorze od kiedy odeszła od Penelopy. Nie płakała, ale również nie potrafiła oderwać wzroku od dziecka, które upadło zemdlone na ziemię.\nPavor i Eleonora zniknęli wraz z ponownym przywróceniem czasu, a pozostałością po ich obecności stała się jedynie poraniona mała dziewczynka, zakrwawiony płaszcz i ludzie, którzy nie umieli udzielić odpowiedzi na pytanie, co się właściwie wydarzyło tego feralnego dnia.\nUWAGA: Korekta bloga zostanie dokonana po kończeniu go albo w pobliżu tego momentu. Dziękuję wszystkim za uwagi. Na koniec zbiorę je wszystkie i wezmę się za poprawianie! Dziękuję wszystkim za jakiekolwiek uwagi. Człowiek cały czas się uczy, więc wskazówki są jak najmilej widziane!\nAutor: Rolaka o 21:06:00\nMavis 31 października 2016 10:20\nNo dobra, przeczytałam. Zacznę od tych pozytywnych stron. Na pewno lepiej wszystko pokazałaś. Mamy tutaj przedstawioną Penelopę i Kornelię, więc w przyszłości nie będzie nikt narzekał, że one się nie przyjaźniły. Fajnie, że tutaj mała Penelopa jeszcze nie jest niczego świadoma, jest zwykłym dzieckiem. Na pewno też bardziej się pilnowałaś i nie bawiłaś się w jakieś dziwne metafory. No poza jedną, która mi tu jakoś nie pasuje:\n"Adam Daliński zaliczał się do grupy mężczyzn, których roztargnienie pochwytywało nieustannie w swe szpony." - mogłaś darować sobie tak opis. Wystarczy napisać, że należał do grupy ludzi, którzy żyli w wiecznym roztargnieniu. Albo którzy byli wiecznie nieogarnięci. ;)\nInne błędy, które wyłapałam:\n"Zarówno dziewczynka, jak i jej rodziciel mieli szczupłe noseki" - raczej noski.\n"Odsunął od siebie Penelopę i powoli zaczął sięgać ku teczce, która wciąż czekała na właściciela na placu zabaw." - przypominam, że on nadal siedzi na ławce. Powinnaś napisać, że z niej wstał i podszedł do teczki. Bo z tego zdania brzmi, że chyba ma dość długą rękę. :D\n"Penelopa usilnie starała się wyrwać z uścisku Eleonory, ale nie dawała sobie rady z silną, większej od siebie osoby." - tutaj coś ci się w końcówce zdania pomieszało. Chyba miało być siłą (?)\nMogę tylko powiedzieć, że ten prolog bardziej mi się podobał od poprzedniego.\nRolaka 31 października 2016 11:01\nNaprawdę wielkie dzięki. Oczywiście, nie pozbędę się nawyku kombinowania z dnia na dzień, a błędy jak się pojawiały, tak będą się gdzieś pojawiać, ale wielce mnie cieszy to, że ten prolog podobał ci się bardziej. Będę starała się w kolejnych rozdziałach również poprawiać błędy i mam nadzieję, że będzie tylko lepiej.\nDziękuję ślicznie za wszystkie uwagi!\nImagine Warrior 31 października 2016 18:20\nProlog dobrze ci wyszedł, tajemniczy i ciekawy :) Kilka błędów znalazłam, ale zostały one już wypisane w powyższym komentarzu.\nAle jak to mniej tajemnic? Kochałam w tym opowiadaniu tajemnice. Sprawiały, że czytałam z jeszcze większą ciekawością.\nBrak "kombinowanych" zdań też mi szkoda. Myślę, że nie powinnaś się ich wyzbywać, a przynajmniej nie wszystkich - taki masz styl pisania i mnie on się bardzo podoba\nRolaka 31 października 2016 19:16\nO! Dziwne, bo już powinny zostać wszystkie poprawione, chyba że czytałaś wcześniej.\nI już tłumacze jak to z tymi tajemnicami jest. One wciąż będą, nie rezygnuję z nich, ale w poprzedniej wersji były one w zbyt dużej ilosci + czasami bez sensu, dlatego tym razem będą tajemnice, ale w mniejszym stopniu i logiczniejsze, więc nie martw się! Nie rezygnuję z zagadek itd., bo to nie w moim stylu!\nSuper, że ci się podobały te "kombinowane" zdania, ale niektóre z nich były nielogiczne i sama zastanawiałam się, co znaczą. Więc stopniowo będę się uczyła tworzyć ładne, ale i skomplikowane zdania. Dlatego także się nie martw.\nOgólnie staram się zachować mój styl, ale równocześnie ucząc się i zmieniając go na lepiej. Nie rezygnuję z siebie, bo NIE WOLNO!\nMam nadzieję, że nowa wersja przypadnie ci do gustu i nie poczujesz się zawiedziona!\nImagine Warrior 31 października 2016 21:15\nRzeczywiście czytałam wcześniej, ale dopiero niedawno udało mi się włączyć tableta :)\nNo to nie mogę się doczekać już 1 rozdziału ;*\nRolaka 31 października 2016 21:54\nJuż prawie napisany, więc max 2 tygodnie i będzie ;)\nellain 1 listopada 2016 19:14\nProlog jest interesujący, choć może nie aż tak intrygujący jak w pierwotnej wersji. Bardziej jednak opowiada mi język, którym został napisany. Płynniej się przez to czytało :)\nCiekawi mnie, jak wiele szczegółów pozmieniasz w porównaniu z poprzednią wersją. I mam nadzieję, że będą to zmiany na lepsze :D\nRolaka 1 listopada 2016 19:18\nTak, wiem, że był bardziej intrygujący, ale przez to także mniej zrozumiały. Cieszę się jednak, że język bardziej ci odpowiada. Już ja sama przy sprawdzaniu to odkryłam, że płynniej się czyta i mam nadzieję, że uda mi się nie zmieniać tego :)\nTak, trochę pozmieniam, ale ogólne wydarzenia raczej pozostaną te same. Niczego nie zdradzam, ja też mam nadzieję, że zmiany będą lepsze od pierwowzoru i dzięki za komentarz!\nCursed Psychopath 2 listopada 2016 13:06\nNie lubię zaczynać od nowa czytać blogów, więc moje komentarze mogą być mniej obszerne i treściwie, za co musisz mi wybaczyć, ale wiedz, że śledzić Cię będę, bo pamiętasz pewnie, jak bardzo podobał mi się zamysł na tą powieść ^^\nNiemniej jednak, jak dobrze pamiętam, z początku nie zachęciłaś mnie tak bardzo do Twojego bloga, jak teraz, tym prologiem. A może to kwestia tego, że wiem, co się wydarzy? A może nie? ;o\nRolaka 2 listopada 2016 13:30\nNie ma problemu. Wielkie dzięki, że w ogóle komentujesz!\nNie wiem, ale mi osobiście dużo bardziej podoba się ten Prolog. Jest konkretniejszy i mniej pokręcony. A! I nie licz do końca, że znasz wydarzenia, gdyż mimo wszystko trochę zmieniłam. Ale i tak Penelopę zabiję! Buhahah!\nCzekoladowa Papuga 3 listopada 2016 21:28\nNareszcie doczekałam się prologu :D Interesująca notka. Myślę, że jest lepszy od pierwotnej wersji. Spodobało mi się, że przedstawiłaś, jak to wszystko się zaczęło. :D\nBłędów nie wyłapałam, ale pewnie to dlatego, że byłam okropnie zaczytana :D\nNie mam pomysłu, co dalej napisać, dlatego już kończę ten nudny komentarz :D Życzę dużo weny, czasu, i w ogóle żeby Ci z opowiadaniami szło coraz lepiej :D Przesyłam pozdrowienia :)\nRolaka 3 listopada 2016 21:39\nDla mnie naprawdę ogromną nagrodą jest, że bardziej ci się podoba ten prolog. Naprawdę będę się starała jak najlepiej poprowadzić nową granicę!\nDzięuję za komentarz i również pozdrawiam\nmendoid 5 listopada 2016 11:35\nDobrze wiemy, że starałaś się dodawać bardziej zrozumiałe opisy, nie kombinować (uwierz, znam to, sama miałam, może i nadal mam, z tym problem), ale nie zapominaj, że to dla Ciebie charakterystyczne, to Twój własny styl, nie trać go. Wiele osób mi pisze, że mam charakterystyczny styl (jedni, że to dobrze, inni go krytykują i mówią, że przez niego nie są w stanie czytać nic mojego, bo nie mogą się wczuć albo się irytują, albo jeszcze coś innego). Ale tak piszę, tak lubię, jest jakaś grupa odbiorców, nie będę nic zmieniać.\nWiesz, gusta są różne. Nawet największe dzieła znajdują swoich krytyków... i to takich, co by nie zostawili suchej nitki na utworze. Ktoś oceniłby Twojego bloga na piątkę, kto inny na jedynkę i to chyba normalne. Zawsze można coś pochwalić, za coś zganić. Coś się spodoba, coś wręcz przeciwnie. Żyje się dalej. Nie warto się cofać.\nOstatnio chciałam pisać Kota od nowa, bo ktoś napisał, że wszystko, co piszę, jest suche i zdystansowane i na jedno kopyto, bo tworzę w tym samym klimacie... A potem stwierdziłam... Zdystansowane? To jeden z najważniejszych aspektów mojego życia. Serce mi bije, jak to pisze. Nie napiszę sceny, przy której czytelnicy mają płakać, póki sama się nie popłaczę... chociażbyz irytacji. Klimat na jedno kopyto? Tu groteska, tu pastisz, tu coś pomiędzy, tu głównie psychologia, no ale skoro takie wrażenie odnoszą... Ale i... hej, to mój klimat. Mój.\nMoże przejdźmy już do rzeczy, bo na pewno zrozumiałaś, co chciałam przekazać, więc dalsze lanie wody nie ma sensu.\nTak przy okazji, wolałam chyba poprzedni szablon. Choć żaden z nich raczej nie jest z mojej bajki. No ale to tylko szata graficzna, jakby okładka, a ze mnie wymagający i wrażliwy na piękno pseudo-artysta.\nW trzecim wersie masz podwójną spację przed (aż), tak mi się aż w oczy rzuciło.\nLubię mocne pióra, charakterystyczne style. Gdy coś czytam i od razu wiem, który autor to napisał bądź ewentualnie, na kim się wzorował. Scena z nowego prologu bardziej mi się podoba, technicznie niby też lepiej, ale tak trochę, nie wiem... nijako?\nNic się nie zmieniło, nadal nie potrafię zapamiętywać imion. Chyba że mam wyrecytować dane postaci z wszystkich sezonów (Teen Wolf), to nawet o północy. Przyzwyczaj się, że będę trochę mylić postaci, więc i będę też unikać pisania bezpośrednio o kimś, by niczego nie pomiźgać.\nSytuacja sytuacją... męska duma zawsze da się we znaki. Niby charakterystyczne, niby normalne... ale właśnie za coś takiego lubię mojego Ikera. Za totalny brak męskiej dumy, bo to głupota.\nŁadnie przedstawiona relacja, sympatyczny porządek z żabą, choć od początku czułam niepokój.\nCzekam na więcej. Trzymaj się,\nRolaka 5 listopada 2016 12:37\nOjejku... Ale długi komentarz, aż nie wiem, od czego zacząć. Może powiem, co ja myślę o recenzji itd. Tak, zgadzam się z tobą, że wszystkim nie dogodzisz i widzę to po sobie, osobie, która nienawidzi zbyt popularnych książek, a kocha właśnie te, które gdzieś umykają ludzkiej uwadze i tak samo z blogami. Cenię sobie kreatywność, ciekawie napisaną akcję i bohaterów, których da się polubić, a! I fajny wątek romantyczny, który jest na drugim miejscu, a nie przysłania całą akcje. Kiedy dostałam recenzję faktycznie miałam do niej bardzo mieszane uczucia, z jednej strony zgadzałam się po części z autorkami recenzji, ale z drugiej miałam jakieś "ale" do nich. I właśnie przez to narodziły się wątpliwości. Lubię swój styl, wiele osób mi mówiło, że piszę dość charakterystycznie, ale prawdą jest, że jeśli zbytnio się kombinuje, to nic dobrego z tego nie wyjdzie. Dlatego marzę, by znaleźć złoty środek, jak pisałam gdzieś wyżej. Odnaleźć punkt, w którym i się poprawię, i zachowam swój styl.\nMam problem, bo recenzja naprawdę sporo namieszała mi w głowie. Wiem, że niektóre sceny wymagają znacznej poprawy, część z nich ulegnie całkowitej zmianie, ale nie będę rezygnować z Penelopy, z tego co stworzyłam. "Na cycki Afrodyty" - był to tekst Penelopy, którym naprawdę wielu się spodobał, a jednak w recenzji źle został przyjęty. Trzeba mieć dystans do wszystkiego, to tylko fikcja, dlatego można trochę dać wyobraźni szansę.\nPewnie kolejny rozdział też będzie trochę nijaki, mimo wszystko trzeba będzie przedstawić bohaterów itd., ale postaram się. Naprawdę będę się starać, by jak najlepiej się Wam czytało. I mam nadzieje, że ta nijakość zniknie!\nDDzięki za komentarz\nAnonimowy 11 listopada 2016 17:46\nNo, no. Ten początek może i nie taki intrygujący, ale moim zdaniem lepszy. Podoba mi się, że jednak Penelopa została inaczej wplątana w tą całą mitologię. I za to pojawiła się ta cała Eleonora. Stanowczo przyznaję, iż prościej się czyta niż wcześniej. Zatem pozostaje mi wyczekiwać pierwszego rozdziału.\nRolaka 11 listopada 2016 17:50\nWłaśnie starałam się prościej pisać i więcej tłumaczyć powolutku niż dawać tysiące tajemnic na raz, choć oczywiście z nich nie rezygnuje. Eleonora była już wcześniej, to słynna Kobieta w Czerni :) Mam nadzieję, że nie zawiodę cię w 1 rozdziale!\nAnonimowy 11 listopada 2016 23:09\nCzyli moja teoria o Eleonorze, była prawdą! Tyle szczęścia ^^.\nJustyna B 19 grudnia 2016 23:10\nSzczerze powiedziawszy myślałam, że to będą czasy daleko przed naszą erą, a tu wygląda na to, że wszystko dzieje się w teraz, chociaż... zważywszy na gniew Zeusa i bogów, to jakoś tak odnoszę wrażenie, że powrót do przeszłości będzie. Myślałam, że skoro dwaj uciekinierzy, czy bogowie? pojawili się, to już jeden z nich zostanie, w końcu miał strzec małej dziewczynki O.O A tak w ogóle to ona będzie miała ten znak widoczny dla wszystkich? Jakoś tak mnie to zaintrygowało.\nRolaka 20 grudnia 2016 06:59\nMożna powiedzieć, że faktycznie powrót będzie. Albo inaczej, po prostu ktoś odwiedzi Olimp ;)\nJeśli chodzi o naznaczenie, to w kolejnym rozdziale o tym napisałam. Ogólnie dla pewnej grupy osób będzie widoczny, ale więcej nie zdradzam!\nCieszę się, że cię zaintrygowało. Naprawcdę wiele to dla mnie znaczy ;)\nRed Criminal 13 stycznia 2017 12:18\nTo ja może zacznę od końca :D Nie wiem czy mam rację, ale wydaje mi się (po tej notce pod rozdziałem), że odczuwasz dużą presję, by spełnić oczekiwania czytelników. Z jednej strony to dobrze, bo mamy świadomość, że się starasz i chcesz dać nam jak najlepszy tekst, ale z drugiej... pisanie ma być przede wszystkim przyjemnością, a nie ciągłą walką o to, żeby pisać idealnie. Wiem, co mówię, bo sama wiele razy przechodziłam kryzysy i nawet teraz sama wzięłam się za poprawę wszystkich moich rozdziałów.\nNigdy nie będzie tak, że wszystkim się będzie podobało. Zawsze może trafić się ktoś powie, że coś nie wyszło. Super, że się starasz. Az miło przejść do kolejnych rozdziałów, jak wiadomo, że autor przykłada się do tego co robi. Ale pamiętaj, żeby przy tym wszystkim nie stracić radości z pisania;) Dążenie do perfekcji potrafi zniechęcić do tworzenia xD\nOkej, przejdźmy do treści. Powiem szczerze, że na razie niewiele rozumiem, ale to chyba całkiem normalne. Tym bardziej, że mamy tu do czynienia z jakimiś zjawiskami paranormalnymi, a to ciężko ogarnąć już w prologu. Nie rozumiem, co się stało z ojcem tej dziewczynki. Czemu nagle przestał się ruszać? Umarł? Czemu? Przez pojawienie się tej dwójki? To było dla mnie zagadką i nadal jest :D Tylko nie wiem czy wynika to z mojej niedomyślności czy po prostu mało na ten temat wiadomo. Ciekawa jestem dlaczego ta dziewczynka została naznaczona przez tą Eleonorę. Jakie to będzie miało znaczenie w przyszłości? Sporo się tu działo i mi się podobało;) Ale i tak najbardziej ujął mnie Pavor i to jego "nie będę niańką" ;D Super!\nJak znajdę chwilę czasu, to wpadnę na resztę.\nRolaka 13 stycznia 2017 13:15\nCześć. Wiem, masz rację. I faktycznie zgadzam się z tobą w zupełności. Czuję ogromną presję, a szczególnie gdy dostaję recenzje blogów. Nie oczekuję cudów, ale zawsze dostaję gorsze recenzje niż sądzę i to sprawia, że tak się zachowuję. Sama już odkryłam, że przesadziłam i pisanie przestało dawać mi taką przyjemność, jaką dawniej czerpałam z pisania. Teraz staram się to zmienić.\nA co do treści, faktycznie większość jest tajemnicza, niezrozumiała, ale chyba nie przesadziłam? Ogólnie wyjaśnię sporo kwestii w kolejnych rozdziałach, jeśli chodzi o tajemnicę Penelopy i jej naznaczenie, to ten wątek pewnie będzie się ciągnął aż do samego końca. Więc jeśli zechcesz, to oczywiście serdecznie zapraszam do czytania.\nDzięki wielkie za zaproszenie. Już wielu miesięcy chciałam przeczytać twoje opowiadanie, ale wiele czynników sprawiło, że tego nie zrobiłam. Ale postaram się to zmienić!!!\nRed Criminal 13 stycznia 2017 16:07\nTeż miałam taki czas, więc doskonale Cię rozumiem. Teraz myślę, że nie ma sensu na siłę starać się pisać idealnie. Trzeba się starać, przykładać, ale bez popadania w paranoję. Łatwo się mówi, gorzej zrobić :D Ale tylko umiar sprawi, że autor będzie czerpał przyjemność z tego co robi. Tak mi się wydaje ;)\nNie sądzę, żebyś przesadziła. To normalne, że po prologu zostają pytania bez odpowiedzi, albo coś jest niezrozumiałe. Po to są następne rozdzialy ;D\nO kurde, naprawdę chciałaś zacząć? No to bardzo mi miło ;) Teraz zaczęłam od nowa to w sumie łatwiej jest zacząć:D\nRolaka 13 stycznia 2017 17:37\nNikt nie pisze idealnie, do każdego się można przyczepić, jeśli się zechce. Najwazniejsza jest przyjemność z pisania, choć rozwój też jest istotny :)\nTak, nawet parę razy, ale jakoś nigdy nie mogłam się połapać, co ty robisz. Gdzieś kojarzę chciałam czytać i nie mogłam się dostać do żadnego rozdziału, może jakąś korektę robiłaś?, drugie podejście też zakończyło się niepowodzeniem i może teraz się uda :)\nTaka Miłość 11 marca 2017 05:41\nDokładnie, do każdego się można przyczepić, gdy się zechce. Zawsze można napisać "szyk mógł być inny, lepszy", "bohaterowie bardziej wyraziści", "akcja szybsza", "fabuła mocniej pogmatwana". Tak naprawdę jednak nawet wystawiając takie oceny, to wszystko jeszcze może ulec zmianie. Czasami zakończenie burzy wszystko co wcześniej o powieści sądziliśmy.\nNie ma też co się starać spełniać oczekiwań kogokolwiek. Tak naprawdę kobieta powinna spełniać jedynie oczekiwania swoich dzieci, gdy jeszcze są małe (przykład: dziecko chce się bawić, ona ma potrzebę przytulenia go, to nie ściska na siłę, tylko się z nim bawi). Co do reszty, ty spełniaj swoje oczekiwania odnośnie tego tekstu, a inni zechcą go przeczytać, rzucą radą, ale nie napiszą "powinno być", a jedynie "mogło być", no chyba, że wychwycą literówkę. Ci którzy piszą "powinno być", "powinien zrobić", "powinna powiedzieć", tak naprawdę sami powinni coś napisać i wtedy byłoby tak, jak według nich być powinno. Ty nie piszesz na zlecenie, piszesz dla siebie.\nPo przeczytaniu prologu pochwalę cię za dziecinne dzieci. Nie wyolbrzymiłaś ich zachowania, ani też go nie spłyciłaś. Dzięki tobie sama wspomnieniami wróciłam do czasów swojego dzieciństwa, do osiedlowego placu zabaw i tego jak biegałam do kiosku po gumy kulki.\nObawiam się jednak trochę tego, że ty będziesz w świat ludzki wciskała ten mitologiczny, ale robiła to w ten ludzki sposób, a nie mistyczny. Nie chciałabym chyba czytać kolejnego opowiadania o bogach, gdzie zachowują się oni jak nastolatkowie. Przekonało mnie jednak, że nie jest to fanfik Perciego, więc jest szansa, że podążysz zupełnie inną od niego drogą.\nRolaka 11 marca 2017 09:05\nNo to jest ten problem, że chciałabym napisać coś poważniejszego, bez takiego nastolatkowania, ale nie wiem, czy nie potrafię, czy po prostu źle do tego podchodzę.\nFajnie, że dzieci mi wyszły. Właśnie obawiałam się tego, ale okazuje się, że lepiej wyszło mi napisanie dzieci niż dorosłych bohaterów...\nI wtrącenie mi nie przeszkadza!\nDariusz Tychon 23 stycznia 2017 22:24\nCo do idealności, to myślę, że nie ma co przesadzać. Fajnie jak wszystko ma ręce i nogi, ale tyle naprawdę wystarczy. Nie można od amatorskiego opowiadania wymagać, że będzie jak twórczość, która przeszła wydawce i profesjonalną korektę. Poza tym pisząc idealnie, często można stracić zapał do pisania i pozbyć się swojego ja, tego swojego sposobu przekazu, oryginalności, a bohaterów pozbawić naturalności, przy okazji też fabułę czyniąc mdłą lub taką ociężałą - takie moje zdanie.\nSam obecnie wszystko u siebie segreguję, może nie poprawiam jakoś znacznie, ale chcę uporządkować, więc jak coś to serdecznie zapraszam pod adres autorski.\nTwoje opowiadanie przeczytałem rano i żałuję, że nie skomentowałem od razu, bo przez to teraz wiele rzeczy mi uciekło. Jednak pierwsze pytanie, to takie, czy dziewczynki były na placu zabaw od początku z ojcem Kornelii, czy najpierw były same? Ten facet pojawił mi się tak znikąd, a przez tą wzmiankę o krawacie, dwóch różnych skarpetkach i walizce, skojarzył mi się jakby wracał z biura i po drodze wpadł na osiedlowy plac zabaw, by zabrać córkę do domu.\nNie zrozumiałem też tego fragmentu ze wcześniejszym wypełnieniem przeznaczenia. Co o tym zadecydowało? Ponowne spotkanie z dziewczynką? To było takie... sam nie wiem jak to określić.\nCo poza tym, to chyba same plusy. Przede wszystkim naturalne, typowe, dziecięce zachowanie dzieci i naturalny, typowy, normalny ojciec jednej z nich, co nawet rzucił ciekawą aluzją, że tata Penelopę po całym dniu pracy też pewnie będzie miał tyle energii, by wykonać jedynie jedno podniesienie dziewczynki do góry. Zastanawia mnie jednak z kim dziewczynka jest, gdy ojciec jest całe dnie w pracy, bo o matce nie było wspomniane ani słowem. Choć z drugiej strony, tak małe dzieci, same na placach zabaw, kiedyś to była norma.\nRolaka 24 stycznia 2017 06:56\nNajpierw odpowiem na pytania: Tak, ojciec Kornelii wracał z pracy odebrać dzieci. Jeśli chodzi o to przeznaczenie, to część mojej słabostki. Lubię tajemnice i tak naprawdę ktoś kto czyta o tym, ma nie wiedzieć, o co chodzi :)\nNo tam były inne dzieci i ich opiekunowie, więc same nie były ;) Ale faktycznie kiedyś normą było, żeby dzieci same się bawiły.\nCieszę się, że wyszło naturalnie. W poprzedniej wersji naprawdę mi tego brakowało. I co twojej pierwszej wypowiedzi, to zgadzam się. Sama zauważyłam, że przez to staranie się, mocno straciłam zapał, chęci do pisania. Nie sprawiało mi to przyjemności, ale teraz staram się to zmienić i przestać przesadzac. Staram się, ale nie co za dużo to nie zdrowo.\nDziękuję za komentarz! Tak, wiem, że wszystko wklejasz do jednego miejsca. Fajnie, bo będzie można wszystko znaleźć. Na razie czeka mnie sesja, więc na czytanie nie mam co liczyć:(\nMeera 22 lutego 2017 21:57\nZ tego co zrozumiałam jest to twoje drugie podejście do opowiadania. Nie wiem jak było kiedyś, ale twój styl tutaj jest bardzo płynny i czyta się naprawdę w porządku. Podpisuje się pod tym, co wyżej — nie trać własnego stylu. Ale też chyba nie można popaść w przesadę, jak coś jest nie do końca okej, to zmiany są czasem konieczne.\nBohaterki mają bardzo nietypowe imiona, ale ja to bardzo lubię, sama nazywam bohaterów dość charakterystycznie. Jestem ciekawa, czy ta scena jest tylko dla czytelników czy może bohaterka w którymś rozdziale przypomni sobie tą sytuację? :)\nRolaka 22 lutego 2017 22:31\nNo nie wiem, nie wiem, czy sobie przypomni. Ale na serio, jeszcze nie podjęłam decyzji w tej kwestii...\nOgólnie to ja miałam spory problem, bo i nielogiczne sytuacje, i bohaterka nierealna, i wydarzenia naciągane. Teraz się staram pisać... inaczej... Ale faktycznie opamiętałam się i prolog jest już po 3 korekcie, więc czytasz 3 wersję nowej wersji, bo było bardziej topornie. Jak to ładnie ktoś powiedział, "piszesz za poprawnie".\nDziękuję bardzo za komentarz. Oczywiście zajrzę na bloga, ale jutro/ewentualnie pojutrze, a link daję do LINKÓW ;)\nKarolina 27 lutego 2017 20:03\nZostawiłaś u mnie link do tego opowiadania, więc poczułam się zaproszona :D Mam nadzieję, że słusznie.\nNa tym etapie jestem człowiekiem o szczątkowej ilości wolnego czasu, więc pewnie z czytaniem będę się wlec jak ślimak po kapustę, ale spodobał mi się prolog, więc jeszcze wrócę ; )\nPomysł mi się podoba, naprawdę. Nie jestem w stanie ocenić go jakoś wnikliwie, bo ja rzadko czytam takie greckie fantasy (mogę to tak nazywać? Jestem beznadziejna w gatunkach...). Ale ta początkowa akcja z dziewczynkami wcale nie zwiastowała jakiś zmian, była lekka i słodka. W kwestii języka to w kilku momentach zabrakło mi lekkości. Wiesz, że zdania miały charakter informacyjny a nie obrazowy. Ale to bardziej nie w sensie, że robisz coś źle i musisz poprawnie, ale że robisz dobrze, ale możesz lepiej :D\nChyba na razie więcej pisać nie będę, bo po prologu też nie chcę szczególnie oceniać czegokolwiek, poza tym po pracy to zdycham i nie lubię pisać :D Wiesz, zawsze coś piszę, ale to rzadko ma sens. Tak się zapowiadam.\nRolaka 28 lutego 2017 07:48\nZostawianie linka w komentarzu = może ktoś zobaczy i zajrzy, więc jak najbardziej mogłaś się poczuć zaproszona.\nSpokojnie, brak czasu to ja totalnie rozumiem, więc nie spiesz się, czytaj dla przyjemności. (Ja twój blog zaczęłam czytać ponad pół roku temu więc wiesz... Spokojnie...)\nTo dopiero Prolog, więc akurat uważam, że po prologu ciężko cokolwiek ocenić.\nI wiem o tej lekkości. Rozdział niby betowałam już ze 4 razy, sprawdzając tą "lekkość", ale zawsze coś pominę. Wiem dokładnie o co chodzi, bo zaczęłam zauważać u siebie ten problem.\nA więc witaj i życzę miłego czytania!\nAla Czarnoplama 5 maja 2017 22:30\nHej! Przeczytałam sobie i powiem Ci, że nie wiem, o co chodzi z tą tajemniczością. Bo nie znalazłam owej. Owszem, były zagadki, niezrozumiałe słowa, ale - nie obraź się - Twój język nie wprowadził tajemniczej atmosfery. Ale to nic złego! Jesteś dobra w innych częściach pisania. Do wad jeszcze dorzucę zbytnie rzucane suchymi faktami. Każdy lubi inny tekst, a więc dodam tylko, że to jest moja własna opinia - uwielbiam, kiedy w tekście są porównania i metafory, a tutaj owych zabrakło. Właściwie chyba nie było ani jednej. Taki po prostu tekścik, bez żadnych chwytów tego typu.\nMimo wszystko jestem bardziej na plus niż na minus. Podobały mi się epitety, których używałaś. Sama treść też w porządku. Na razie nie jestem w stanie więcej powiedzieć, bo mało wiem o fabule, ale... zapowiada się ciekawie. :)\nWkradł się jeden błąd, i to w pierwszym zdaniu, aż się dziwię, że dotychczas go nie zauważyłaś, szczególnie, że więcej literówek i innych takich nie znalazłam:\n"Penelopa Rosińska pochyliła się obok się drewnianej huśtawki" - dwa "się".\nPozdrawiam ciepło, niedługo wezmę się za pierwszy rozdział.\nRolaka 6 maja 2017 10:07\nTak już wcześniej pisałam innym, to już druga. We wcześniejszej strasznie rezenzetka zarzuciła mi, że za dużo wymyślam, daję niepotrzebnych metafor, zamiast pisać prosto. Wiem, że rzucam suchymi faktami. Staram się jak mogę, by to w kolejnych rozdziałach eliminować, ale czasami człowiek nie zauważa wiele rzeczy. Przez "tajemniczość" miałam tylko na myśli, to że w poprzedniej wersji rzucałam niepotrzebnymi tajemnicami, które tylko wprowadzały chaos podczas czytania.\nZauważyłam i już poprawiałam i nie wiem dlaczego nadal tam jest. Może coś się nie zapisało...\nOgólnie fajnie, że na razie plusów jest więcej. Po pierwszym akapicie bałam się, że same negatywy tylko znalazłaś :) Ja to też szanuję, bo nie kązdemu pasuje styl itd. itd. O fabule faktycznie nie można się nic wypowiedzieć, bo to dopiero prolog :)\nDziękuję serdecznie za szczery komentarz. Oczywiście chętnie zajrzę do cb i pozdrawiam serdecznie :)


Bronisław Wildstein, 21 czerwca 2008 r.\nSpotkali się w „Czarnym kocie”, kawiarence na Rynku Podgórskim. Return powtórzył to, co powiedziała Karola. – Znają mój pseudonim – podniósł głos, aby zaraz opanować się. – Chcę porozmawiać z Nowakiem. (Nowaka przedstawili mu w jego biurze na Placu Wolności, gdzie trafił przywieziony na przesłuchanie). Wycofuję się. Nie mogę działać w takich warunkach. To naprawdę niebezpieczne. Nie zdajecie sobie sprawy, jak oni potrafią być nieobliczalni. Jeśli Leon nie umie utrzymać języka za zębami, nie mogę z nim współpracować. Nic nie rozumiem, ale nie mogę...\nZadra był spokojny i kazał się mu uspokoić. Do Nowaka zawieźli go dwa dni później. Zgarnęli go spod uczelni. Chciał uciekać, ale było już za późno. Widziało go kilkoro kolegów. Funkcjonariusze poszarpali go nawet i wepchnęli do gabinetu Nowaka. Return powtórzył swoje kwestie. Był zdecydowany. – W porządku. Ma pan rację. Szabliński przeniesiony zostaje do wydziału dokumentacji. Na razie. To już koniec jego kariery. Pan póki co będzie kontaktował się z Zadrą. Później znajdziemy kogoś, kto ma trochę więcej czasu i będzie do pana pasował.\n– Co? Nie poznajesz mnie? – ktoś wysyczał mu z bliska w twarz. Dopiero wtedy rozpoznał go. Na moment struchlał. – Czemu mi to zrobiłeś? – Szabliński był bardziej rozżalony niż wściekły. – Przecież byliśmy kolegami? Mogłeś mi powiedzieć. Nie miałem z tym nic wspólnego. Naprawdę byłem dyskretny i ty o tym wiedziałeś. O co ci chodziło? Return wyrywa łokieć i uspokaja się. Szabliński nie jest groźny, tylko żałosny. Skarży się, chociaż mógłby być niebezpieczny.\n– Spotkałem Szablińskiego. No... tego funkcjonariusza, który wciągnął mnie do resortu. Potem trzeba go było wywalić za niedyskrecję – tłumaczy, uświadamiając sobie, że rozmówca nie łapie, o kim mowa. – Aaa, o tego chodzi, zapomniałem o nim. No i co z tego, że go spotkałeś? Po to do mnie dzwonisz? – w głosie Nowaka dźwięczy niepokojąca nuta.\nPo zamknięciu Struny Jola wpadła w dziwny stan. Całymi dniami nie ruszała się z mieszkania, często nie wstawała z łóżka, wpatrywała się godzinami w okno, nie robiąc nic i odmawiając rozmowy. Kiedy indziej krzątała się z gorączkową aktywnością. Wymyślała wtedy najdziwniejsze petycje, które usiłowała wysyłać do przewodniczącego Rady Państwa, I sekretarza KC PZPR, a nawet sekretarza ONZ-u. Biegała po jakichś urzędach, skąd wracała upokorzona i, nie odpowiadając na pytania Returna, zachłystywała się dymem przygyryzając papierosa. Często na krawędzi popielniczki, na rogu stołu czy szafki tlił się niewypalony papieros, promieniem dymu sięgając sufitu, gdy Jola wyciągała już z paczki i zapalała następnego. Pokrzykując na nią Return zbierał papierosy, których żar nadgryzał już krawędź mebla. Nie uzyskiwał żadnej reakcji. Bał się, że Jola spowoduje pożar. Czasami napady lęku o nią, o to, że mogła sobie zrobić coś złego, powodowały, że z trudem opanowywał się, aby nie jechać do niej natychmiast. Tymczasem ona umawiała się z jakimiś dziwnymi ludźmi: działaczami SZSP, stażystami dziennikarskimi, którzy podobno mieli dojście do ważnych redaktorów, podstarzałymi facetami pod czterdziestkę, którzy, jak mówiono, znali tych, których znać należy... W okresach nadaktywności liczyła, że ma szansę pomóc Danielowi i gotowa była zrobić w tym celu wszystko. Karola, jej współlokatorka, kręciła głową z dezaprobatą. Jola pojechała także na kilka dni do Warszawy, aby zwrócić się o pomoc do przyjaciół z KOR-u. Wróciła wściekła. Następna Opublikowano: 21.06.2008 08:56. polityka\tAutor: Bronisław Wildstein