Rektor KUL: wspierajmy uczelnię, która jest naszym wspólnym dobrem! | eKAI\nTemat dnia Rektor KUL: wspierajmy uczelnię, która jest naszym wspólnym dobrem!\nRektor KUL: wspierajmy uczelnię, która jest naszym wspólnym dobrem!\n31 marca 2015 | 10:07 | Marcin Przeciszewski / br Ⓒ Ⓟ\n– Bez życzliwości i ofiarności wielu osób KUL nie mógłby normalnie prowadzić swojej działalności – mówi KAI ks. prof. Antoni Dębiński, rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. – Pomoc duchowa i materialna jest niezwykle istotna w codziennym funkcjonowaniu i wypełnianiu misji uczelni – dodaje, prezentując olbrzymią rolę jaką odegrało w tej sferze powołane przez o. Jacka Woronieckiego Towarzystwo Uniwersytetu Lubelskiego, a po wojnie Towarzystwo Przyjaciół KUL.\nKAI: Powołanie Towarzystwa skupiającego przyjaciół Uniwersytetu, które powstało ostatecznie 1 grudnia 1922 r., zaplanował już w 1918 r. jego Komitet Organizacyjny w przekonaniu, że środki finansowe przekazane przez przemysłowców Karola Jaroszyńskiego i Franciszka Skąpskiego nie mogą stanowić jedynego źródła utrzymania uczelni.\nKs. Prof. Antoni Dębiński: Członkowie Komitetu Organizacyjnego, przygotowując projekt nowego uniwersytetu, roztropnie zaplanowali powołanie Towarzystwa, które zajęłoby się pozyskiwaniem środków na zapewnienie bytu i funkcjonowania uniwersytetu na przestrzeni lat. Była to dobrze przemyślana inicjatywa. Chodziło o to, by sprawę zapewnienia bytu tej jedynej katolickiej uczelni w Polsce, przygotowującej przyszłe elity narodu, powierzyć trosce całego społeczeństwa. Ponadto pozapaństwowe źródła finansowania mogły zapewnić uczelni zachowanie tożsamości i niezależności.\nKAI: Inicjatywę Komitetu Organizacyjnego, po przedwczesnej śmierci założyciela i pierwszego rektora KUL ks. Idziego Radziszewskiego, podjął kolejny rektor o. Jacek Woroniecki. Jakiego były jego plany odnośnie do Towarzystwa?\n– Powołane przez niego Towarzystwo Uniwersytetu Lubelskiego było organizacją społeczną mającą za zadanie nie tylko finansowe wspieranie uczelni, ale także – co równie ważne – szerzenie idei uczelni katolickich. Ojciec rektor miał świadomość, że wielkie dzieło, jakim jest nowy katolicki uniwersytet w niepodległej Polsce, nie będzie mogło istnieć i rozwijać się bez wsparcia oraz konkretnej pomocy życzliwych i oddanych ludzi. A ponieważ o. Woroniecki wywodził się z ziemiaństwa, zapraszał do udziału w Towarzystwie przede wszystkim osoby ze swojej sfery. Tym samym organizacja miała początkowo charakter elitarny. Z czasem jednak nastąpiło rozszerzenie formuły i do 1945 r. w szeregi Towarzystwa wstępowali również absolwenci KUL.\nKAI: Jednak po II wojnie światowej ta formuła zmieniła się.\n– Wynikało to z ówczesnych realiów. Konieczne było zaangażowanie większej części społeczeństwa w odbudowanie i bieżące funkcjonowanie uczelni. Stąd też pierwszy powojenny rektor KUL ks. Antoni Słomkowski reaktywował tę organizację pod nazwą Towarzystwo Przyjaciół KUL. Dla wspierania Uniwersytetu chciał pozyskać ludzi identyfikujących się z jego misją, budujących życzliwą atmosferę, pragnących przyczyniać się do jego rozwoju i otaczających go modlitwą. Pragnął też, by idea współodpowiedzialności za KUL została szeroko rozpropagowana. Sam wysyłał listy do zakonów męskich i żeńskich oraz do katolików świeckich podkreślające rolę KUL dla społeczeństwa. Istotną rolę odegrały też odezwy i listy Episkopatu Polski czy poszczególnych biskupów z prośbą o wsparcie uczelni. Dużą aktywność wykazywały osoby należące do TP KUL, które przez wiele lat było jedyną katolicką organizacją społeczną. Jego członkowie prowadzili szeroką zakrojoną działalność edukacyjną, kulturalną i społeczną, ale także przykładali wagę do pogłębiania własnej formacji.\nDzięki temu kilkudziesięcioosobowe grono Towarzystwa z okresu międzywojennego przekroczyło w latach 50. XX wieku liczbę 100 tys. członków, a w latach 80. – 200 tys. Spośród wielu osób z ogromnym oddaniem zaangażowanych w działalność TP KUL na przestrzeni lat chciałbym wymienić przynajmniej kilka. Siostra Janina Wizor, przełożona Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame, już pod koniec lat 40. XX wieku zajmowała się w Bielsku-Białej organizowaniem pomocy pieniężnej dla naszej uczelni. W latach 60. w Stanach Zjednoczonych w pracach zarządu Towarzystwa w New Jersey aktywnie uczestniczył ks. Michał Zembrzuski, znany powszechnie jako twórca tzw. amerykańskiej Częstochowy. Prof. Tadeusz Krukowski, wykładowca literatury polskiej na uniwersytecie w Ottawie, w latach 80. zaktywizował działalność kanadyjskich Kół Przyjaciół KUL, był niestrudzonym ambasadorem KUL w Kanadzie, i to nie tylko w środowiskach polonijnych.\nKAI: Członkami Towarzystwa Przyjaciół KUL mogą być jednak nie tylko osoby fizyczne, ale także prawne.\n– Warto podkreślić, że w działalność TP KUL mogą się również angażować różne podmioty prawne: organizacje, instytucje czy zakłady.\nJeżeli już rozmawiamy o sprawach organizacyjnych, strukturalnych, to chciałbym przypomnieć, że oddziały Towarzystwa mogą powstawać w diecezjach (aktualnie działa ich 13), zaś koła – w dekanatach, parafiach czy mniejszych środowiskach i są one pomocniczymi jednostkami organizacyjnymi oddziałów, niezobowiązanymi do ustanawiania swoich władz lecz działającymi za pośrednictwem wybranych przedstawicieli.\nObecnie trwają zresztą prace nad nowelizacją statutu TP KUL, mające na celu wprowadzenie zapisów ułatwiających zakładanie kół. Każde z nich pozostawałoby w stałym kontakcie z jednym z naszych pracowników, dzięki któremu utrzymywałoby stały i bliski kontakt z uczelnią. Byłoby to zapewne cenne zarówno dla uniwersytetu, cieszącego się wsparciem i zainteresowaniem różnych środowisk w wielu miejscach w Polsce i poza nią, jak i dla członków kół – dotychczasowych i przyszłych sympatyków czy przyjaciół KUL, a także obecnych czy przyszłych absolwentów naszej uczelni.\nKAI: Czy KUL, korzystający od 1991 r. z dotacji państwa, nadal potrzebuje dodatkowej pomocy osób zaprzyjaźnionych?\n– Oczywiście. Bez życzliwości i ofiarności wielu osób uniwersytet nie mógłby normalnie prowadzić swojej działalności. Wszelkie inwestycje, na które nie otrzymuje dotacji czy pomoce naukowe finansowane są z ofiar ludzi dobrej woli. Pomoc duchowa i materialna jest niezwykle istotna w codziennym funkcjonowaniu i wypełnianiu misji wyznaczonej u zarania uczelni. Mógłbym przywołać wiele przykładów z lat minionych, znamy je w większości. Powiem więc o ostatnich gestach hojności: członkowie oddziału Towarzystwa Przyjaciół KUL w Londynie zobowiązali się do sfinansowania laboratorium dla niewidomych studentów filologii angielskiej, a Polonia, którą odwiedziłem w minionym roku w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia i Teksas), Nowej Zelandii i Holandii, ofiarowała środki finansowe na zakup samochodu przystosowanego do przewożenia studentów z niepełnosprawnością.\nKAI: Wynika stąd, że uniwersytet może liczyć nie tylko na członków TP KUL, ale także na osoby niezrzeszone w nim, w tym także na Polaków mieszkających poza ojczyzną.\n– Dlatego wszystkich wspierających naszą uczelnię nazywamy przyjaciółmi, dobrodziejami, darczyńcami, a nie na przykład sponsorami. Uniwersytet bardzo ceni te przyjacielskie relacje, zaangażowanie w sprawy uczelni i głosy doradcze odnośnie do rozwoju uniwersytetu. A z takimi spotykam się w różnych środowiskach, którym – jak widać – bliskie są idee naszej uczelni. Podczas swojej kadencji byłem kilkakrotnie zapraszany przez Polonię z różnych krajów, co świadczy o tym, że KUL jest wciąż obecny w świadomości dawnej i współczesnej emigracji, a także potomków Polaków, którzy wyjechali z ojczyzny wiele lat temu.\nZaproszenia te dowodzą, że pozycja KUL za granicą jest nadal bardzo wysoka. Jest on ceniony za swą dotychczasową działalność, ale także postrzegany jako nowoczesna uczelnia prezentująca atrakcyjną ofertę dydaktyczną. Polacy rozsiani po świecie, nierzadko absolwenci naszej Alma Mater, są zainteresowani bieżącymi sprawami uczelni, ale także proponują współpracę naukową, dydaktyczną czy kulturalną.\nKAI: Rozmowę moglibyśmy zakończyć słowami biblijnego mędrca Syracha: „Wierny przyjaciel jest potężną obroną; kto go znalazł, skarb znalazł” (Syr 6,14).\n– … lub też „Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia; znajdą go bojący się Pana” (Syr 6,16). Długoletnią historię uczelni współtworzyło i nadal współtworzy wiele osób związanych z nią bezpośrednio, tworzących koła absolwentów czy należących do Towarzystwa Przyjaciół KUL w Polsce i poza jej granicami. Każda z podejmowanych przez nich inicjatyw to przejaw troski, na którą nie ma wpływu odległość czy sytuacja polityczna. Jestem przekonany, że dzięki naszym wspólnym wysiłkom będziemy coraz lepiej kształcić i wychowywać przyszłe elity społeczeństwa – jak powtarzamy często, wyrażając ideę przyświecającą ks. Idziemu Radziszewskiemu – w duchu harmonii między nauką i wiarą.\nPragnąc zaś spłacić dług wdzięczności i odwzajemnić tę przyjaźń, modlimy się jako wspólnota akademicka w intencji wszystkich żyjących i zmarłych dobrodziejów naszego uniwersytetu podczas codziennej Mszy św. odprawianej w kościele akademickim.


Procesory AMD Ryzen zadebiutują już w lutym? | ITHardware\nDamian Jaroszewski | 12-01-2017, 06:48 |Źródło: VideoCardz | 0\nDo tej pory wiedzieliśmy, że procesory AMD Ryzen zadebiutują w pierwszym kwartale 2017 roku, czyli najpóźniej pod koniec marca. Okazuje się jednak, że debiut może być trochę szybszy niż się spodziewaliśmy. AMD Ryzen najprawdopodobniej pojawią się na sklepowych półkach już na przełomie lutego i marca.\nSkąd taka informacja? Z opisu prezentacji AMD na zbliżającym się GDC 2017. W trakcie imprezy, dwóch pracowników firmy z Sunnyvale – Ken Mitchell i Elliot Kim – ma mieć prezentację na temat układów. Mają w niej mówić o samej architekturze, ale też zarządzaniu energią i optymalizacji. Normalnie nie byłoby to specjalnie interesujące dla odbiorcy końcowego. Ale jedno zdanie wszystko zmienia.\nW opisie prezentacji możemy przeczytać: „introduction to the recently-launched AMD Ryzen CPU”. Oznacza to, że wystąpienie Mitchella i Kima odbędzie się już po debiucie procesorów z architekturą Zen. Dokładna data prezentacji nie jest jeszcze znana. Na ten moment wiemy, że GDC 2017 będzie trwać w dnia od 27 lutego do 3 marca. Nie jest wykluczone, że CPU AMD Ryzen trafi do sprzedaży krótko przed imprezą lub nawet w jej trakcie.\nWarto jednak podejść do informacji z lekkim przymrużeniem oka. Co prawda wszystko wskazuje na to, że układy zadebiutują na przełomie lutego i marca, ale nie jest to informacja oficjalna. Dlatego lepiej traktować ją jako pewnego rodzaju wskazówkę, a nie fakt.\nZgłoszenie dot. artykułu o ID 1766. Opis błędu:\nPodobne do: Procesory AMD Ryzen zadebiutują już w lutym? Czytaj więcej\nProcesory Intel Coffee Lake stabilnie pracują na płytach z serii 100 i 200\nIntel może oferować 6-rdzeniowe procesory w ramach serii Core i5\nKomentarze do: Procesory AMD Ryzen zadebiutują już w lutym?\nPokaż / Dodaj komentarze do: Procesory AMD Ryzen zadebiutują już w lutym?\nIntel Alder Lake wprowadzi rdzenie big.LITTLE procesorach stacjonarnych


Bogdanka straci kontrakt z Eneą? Co z dostawami do Kozienic?\nDodano: 24 sierpnia 2015, 16:56 1\nBogdanka (fot. mat. prasowe)\nSpółka Lubelski Węgiel Bogdanka liczy, że w ciągu dwóch lat pozostałych do terminu rozwiązania umowy z firmą Enea Wytwarzanie spółkom uda się osiągnąć kompromis lub też zawrzeć nowy kontrakt na dostawy węgla, poinformował prezes Bogdanki Zbigniew Stopa.\n- Jest na to szansa. Mamy ponad dwa lata na to, by dojść z Eneą do kompromisu. Jeśli nie uda się utrzymać tej umowy, to w grę wchodzi także zawarcie nowego kontraktu, który umożliwiłby nam współpracę na nowych warunkach. Poza tym pod koniec 2017 r. ma ruszyć nowy blok w należącej do Enei Elektrowni Kozienice, do którego będziemy dostarczać węgiel na podstawie innej umowy, która wciąż obowiązuje. Nie przerywamy więc współpracy z Eneą - powiedział Stopa w wywiadzie z "Parkietem".\nDodał, że Bogdanka była skłonna do ustępstw w kwestii ceny węgla, "ale propozycje Enei były nie do przyjęcia". Podkreślił, że "Bogdanka jest prywatną kopalnią i nie może sprzedawać węgla poniżej kosztów jego wydobycia, tak jak to robi Kompania Węglowa", która może liczyć na państwowe dotacje.\nJeśli nie uda się osiągnąć porozumienia z Eneą, to - biorąc pod uwagę wejście w życie umowy na dostawy węgla do nowego bloku w Kozienicach - Bogdance może pozostać luka w wolumenach sprzedaży sięgająca ponad 1 mln ton - wskazał też prezes. Podkreślił jednak, że spółka ma dwa lata, by ją zapełnić nowymi kontraktami, a już obecnie szuka nowych klientów, "niekoniecznie wśród wielkiej energetyki", liczy też na rozpoczęcie dostaw na Ukrainę.\nEnea Wytwarzanie - jednostka zależna od Enea - wysłała do Bogdanki oświadczenie o wypowiedzeniu umowy wieloletniej na dostawy węgla energetycznego z uwagi na brak osiągnięcia porozumienia między stronami co do cen węgla na rok 2016 w przewidzianym w umowie wieloletniej terminie, "a także z uwagi na niekorzystne z perspektywy Enea Wytwarzanie warunki umowy wieloletniej, które nie odpowiadają aktualnej sytuacji na rynku węgla energetycznego", jak podała Enea w komunikacie.\nUmowa została zawarta w marcu 2010 roku między Elektrownią Kozienice (obecnie Enea Wytwarzanie), a LWB. Przedmiotem umowy wieloletniej były dostawy węgla energetycznego z LWB do Enea Wytwarzanie w okresie od 4 marca 2010 roku do 31 grudnia 2025 roku. Wskutek złożonego przez Enea Wytwarzanie oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, umowa ta ulegnie rozwiązaniu z dniem 1 stycznia 2018 roku.\nmaryna IP 24 sierpnia 2015, 17:21\nE tam straci, Duda z Dudą to załatwi a my zapłacimy


Bieg Niepodległości w Gdyni – statek zbudowany! – Poruszeni.pl\n6629 osób ukończyło Bieg Niepodległości w Gdyni. Był to czwarty, a zarazem ostatni, bieg zorganizowany w ramach tegorocznego Grand Prix Gdyni w Biegach Ulicznych.\nPlan na wczorajszy bieg był bardzo prosty – przebiec 10 km i dobrze się bawić :) Pewnie dla wielu założenia mało ambitne, ale po kilkumiesięcznej przerwie w bieganiu nie ma co porywać się z motyką na słońce. Tak prawdę mówiąc miałem odpuścić sobie ten bieg, ale do startu zmotywowała mnie chęć zdobycia kompletu medali tegorocznego GPX Gdyni, które utworzyły taki stateczek.\nPowyższe założenie spowodowało, że bieg potraktowałem jako trochę mocniejszy trening – bez spinki, zadyszki, bez walki. Wiem, wiem, trochę nie w moim stylu, ale przymusowe urlopy biegowe, spowodowane kontuzjami, nauczyły mnie pokory i cierpliwości. Ostatecznie bieg ukończyłem w 00:47:12, a więc nie było tak tragicznie.\nAkademia Biegania. Fot. Darek Rupiński\nBieg Niepodległości był rekordowym pod względem liczby uczestników. Tak naprawdę, duża liczba startujących staje się problematyczna, szczególnie na pierwszym kilometrze trasy. Nie oszukujmy się – jest wąsko. Dodatkowo kilka osób zostawiło na trasie biegu samochody, co uważam za pewne niedopatrzenie ze strony organizatorów lub służb porządkowych. Cieszy fakt, że zdecydowana większość biegaczy ustawia się we właściwych strefach czasowych, co jeszcze w ubiegłym roku nie było takie oczywiste. Niewątpliwie jest to zasługa restrykcyjnego sprawdzania, czy osoby wchodzą do swoich stref. Ale przecież wszyscy wiemy, że Polak potrafi i na to też znajdzie sposób – podczas rejestracji cwaniaki podają fikcyjne osiągi i otrzymują przydział do stref czasowych, w których normalnie znajdą się za 10 lat ostrego treningu. Startowałem ze strefy 40-45 min. Po ok. 400 metrów biegu niektóre osoby dostały ostrej zadyszki. Nie twierdzę, że 40 min to czas mistrzowski, ale z pewnością osoby osiągające takie wyniki nie mają problemu z przebiegnięciem kilometra w rozsądnym tempie. Podejrzewam, że nie ma technicznych możliwości, aby weryfikować deklarowane czasy. A szkoda, bo to jedyny sposób, aby wyeliminować oszustów.\nZachęcam do przeczytania relacji z poprzednich biegów odbywających się w ramach tegorocznego GPX:\nBieg Europejski w Gdyni – drugi żagiel zdobyty\nV Kwidzyński Bieg Papiernika Pomarańczowa rewolucja opanowała Radio Gdańsk Kolejny parkrun, kolejny rekord! Niedzielny poranek zBiegiemNatury Bieg Urodzinowy Gdyni – było nas ponad 4200 osób!


Polska prasa medyczna na łamach „Krytyki Lekarskiej”\nWładysław Lejman, Ryszard W. Gryglewski\nW historii polskiej medycyny „Krytyka Lekarska” zajmuje miejsce szczególne i wyjątkowe. Szczególne, ponieważ na jej łamach publikowały osobowości wybitne, jak Władysław Biegański (1857–1917), Edmund Biernacki (1866-1911) czy Henryk Nusbaum (1849-1937), a dyskusja problemów lekarskich tam prezentowanych była ważna, w wielu momentach wręcz fundamentalna. Można to odnieść przede wszystkim do zagadnień filozoficzno-medycznych, które były w „Krytyce Lekarskiej” żywo obecne. Wyjątkowe dlatego, że nigdy wcześniej nie istniało na ziemiach polskich wyodrębnione forum, na którym tak gruntownie rozważano by kwestie teorii medycyny, jej definicji, terminologii i pojęć, odwołując się często do jej historii. Jeśli więc szukamy istotnych początków polskiej szkoły filozofii medycyny i miejsca, w którym regularnie poruszano tematykę historyczno-medyczną, to musimy się odnieść do roczników „Krytyki Lekarskiej”.\nIdea wydawania pisma poświęconego krytycznemu oglądowi podstaw nauk lekarskich zrodziła się w umyśle Zygmunta Kramsztyka (1849–1920), warszawskiego okulisty, ucznia i asystenta prof. Wiktora Szokalskiego (1811–1890), od roku 1898 naczelnego lekarza Szpitala Starozakonnych na Czystem. Lekarz, społecznik, znawca literatury, w szczególności polskiej poezji romantycznej, był człowiekiem rozległych horyzontów, umiejętnie łączącym pasje medyczne z szeroko rozumianą humanistyką. Dostrzegając z jednej strony potrzebę wszechstronnego kształcenia lekarzy, z drugiej widząc brak należytych podstaw teorii medycyny w Polsce, postanowił własnym sumptem otworzyć pismo wychodzące naprzeciw tym oczekiwaniom. Tak wolą jednego człowieka powstała „Krytyka Lekarska”, której redaktorem naczelnym i wydawcą został sam pomysłodawca. We wstępie do pierwszego zeszytu pisał: ”Bez ścisłej krytyki, bez rozbioru pojęć zasadniczych, bez znajomości historyi, człowiek nauki będzie zawsze uczniem, będzie dogmatykiem, będzie bezwzględnie wierzył swoim mistrzom; owszem, będzie w ich teoryje wierzył daleko mocniej, niż oni, bo w jego głowie teoryja się nie rodziła, wahań i wątpliwości nie odczuwał, przyjął ją gotową”.\nOd samego początku wyodrębnione zostały działy tematyczne „Krytyki Lekarskiej”. Wśród nich na pierwszym miejscu znalazł się rozbiór podstawowych pojęć z zakresu zarówno samej medycyny, jak i nauk przyrodniczych. Dla Kramsztyka bowiem problematykę pojęć medycznych winno się rozpatrywać w szerszym kontekście przyrodoznawstwa. Krytyczna analiza pojęć była wstępem do krytyki nowych teorii naukowych i metod leczniczych oraz krytyki prac z zakresu nauk lekarskich i przyrodniczych. Tak zakreślony program badawczy wyraźnie określał charakter powstającego wówczas pisma, które za główny cel stawiało sobie badanie fundamentów teoretycznych medycyny, odwołując się przy tym zarówno do współczesności, jak i wskazując na znaczenie badań historyczno-medycznych. Kramsztyk wyodrębniał wyraźnie dział rozpraw historycznych z dziedziny medycyny i nauk przyrodniczych oraz dział poświęcony biografistyce lekarskiej. Wreszcie osobno ujmował wszystkie kwestie z zakresu problemów praktycznych i etyki zawodu lekarskiego. Tym samym stworzone zostało pismo o wyraźnie filozoficzno-historycznym charakterze.\nPierwszy numer „Krytyki Lekarskiej”, pomyślanej jako miesięcznik, jest datowany na dzień 1 stycznia 1897 r. Pomocą w redagowaniu pisma służył zawiązany komitet redakcyjny, w skład którego weszli: G. Lewin, J. Piltz, K. Rzętkowski, K. Sokołowski, H. Żurakowski, W. Sterling i H. Goldszmit, czyli Janusz Korczak. Skład komitetu ulegał zresztą w ciągu lat zmianom. Pierwszy numer został wydrukowany w nakładzie 3000 egzemplarzy i rozesłany do lekarzy polskich we wszystkich trzech zaborach, jak również do innych krajów Europy, a także i za Atlantyk. Kramsztyk, angażując w to przedsięwzięcie dużo energii i niebagatelne sumy pieniędzy, pragnął jak najszybciej zogniskować wokół „Krytyki Lekarskiej” możliwie dużą grupę odbiorców. Programowo odrzucał możliwość zamieszczania płatnych reklam i tego stanowiska do końca, mimo nie zmienił. Na domiar konsekwentnie utrzymywał obyczaj płacenia autorom honorariów. Zatem zwrot włożonych w przedsięwzięcie pieniędzy i tym samym utrzymanie pisma przy życiu mógł osiągnąć tylko dzięki znaczącej liczebnej i stałej prenumeracie.\nOdzew warszawskiego środowiska lekarskiego był więcej niż obiecujący. W samej tylko Warszawie gotowość stałej prenumeraty zgłosiło około 200 lekarzy, podobna liczba zamówień spłynęła z obszaru Kongresówki i Cesarstwa Rosyjskiego. Rzecz się miała zgoła inaczej w pozostałych dwóch zaborach. Galicja i Wielkie Księstwo Poznańskie miały tylko po jednym prenumeratorze! Szumowski upatruje w tym przejawów separatyzmu dzielnicowego, jakiejś psychologicznej, mentalnej bariery, zwłaszcza gdy idzie o Galicję. Z pewnością takie względy miały swój udział w braku reakcji na pojawienie się „Krytyki Lekarskiej”, lecz nie wydaje się, by wyczerpywały tę kwestię.\nW Warszawie najwcześniej zrodziły się zainteresowania filozofią medycyny. Za jej prekursora w Polsce należy uznać Ferdynanda Dworzaczka (1804-1876), który już w roku 1856 na posiedzeniu Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego dał wykład zatytułowany Wstęp do filozofii medycyny, a w rok później na łamach „Pamiętnika Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego” zaprezentował obszerny artykuł Rzecz dotycząca filozofii medycyny. Jego duchowym uczniem był Tytus Chałubiński (1820–1889), autor słynnego dzieła Metoda wynajdywania wskazań lekarskich oraz plan leczenia i jego wykonanie (1874), które można uznać za pierwszą polską pracę monograficzną, krytycznie omawiającą główne problemy medycyny i praktyki lekarskiej. Szumowski słusznie widzi w Chałubińskim twórcę podstaw polskiej szkoły filozoficzno-medycznej. Zarówno Dworzaczek, Chałubiński, Wiktor Szokalski, jak i nieco później Władysław Biegański czy Henryk Hoyer (1834–1907) byli związani z Towarzystwem Lekarskim Warszawskim, wygłaszając na jego posiedzeniach prelekcje i publikując na łamach jego ”Pamiętników” teksty filozoficzno-medyczne. Ich badawcze zainteresowania teoretycznymi problemami medycyny i praktycznymi konsekwencjami dla zawodu lekarskiego znajdowały spory oddźwięk w samej Warszawie i poza nią także.\nW tym samym czasie tej atmosfery badawczej w Krakowie czy Poznaniu najwyraźniej zabrakło. Co prawda w roku 1863 ukazała się książka wykładowcy historii medycyny UJ Józefa Oettingera (1818–1895) Umiejętność lekarska wobec szkół, a w szczególności wobec urojonej szkoły dawnej i nowej. Badanie historyczno- -krytyczno-lekarskie, którą można uznać za tyczącą problematyki filozoficznej w medycynie, jednak główny nacisk został położony na analizę historyczną, co wyraźnie było zaznaczone w podtytule. Tematyka filozoficzno-medyczna rzadko gościła na posiedzeniach Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego, jak i na łamach wychodzącego od 1862 r. ”Przeglądu Lekarskiego”. Tak więc w braku tradycji i co za tym idzie, pewnego klimatu dla badań filozoficzno-medycznych należy upatrywać głównej przyczyny niewielkiego zainteresowania tak pomyślanym pismem, jakim była ”Krytyka Lekarska”.\nTo, co z założenia miało mieć charakter ponadrozbiorowy, stało się niestety wydarzeniem lokalnym, reprezentującym głównie środowisko warszawskie. Nie umniejsza to jednak w żadnym stopniu zasług Zygmunta Kramsztyka ani też nie deprecjonuje dorobku i znaczenia, jakie ma w historii polskiej medycyny to właśnie pismo. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że jego ranga wzrasta wraz z upływem czasu, kiedy z perspektywy widać wpływ treści w nim zawartych na rozwój teorii medycyny. I tak jak w 1897 r. decyzją jednego człowieka „Krytyka Lekarska” mogła zaistnieć, tak też w roku 1907 jego wolą istnieć przestała. Sam Kramsztyk o swojej decyzji mówił dość oględnie, odwołując się do kłopotów finansowych. Z pewnością ostatnie trzy roczniki z lat 1905–1907 ukazywały się w trudnych warunkach. Rewolucja na terenie Rosji i Kongresówki oznaczała ogólne zubożenie i co za tym idzie, zmniejszenie się i tak skromnej liczby prenumeratorów. Trudny charakter wydawcy i jego niejednokrotnie radykalne, wręcz utopijne poglądy społeczne zrażały współpracowników. Naczelnemu redaktorowi zabrakło też sił i wytrwałości.\nJednym z celów, jakie stawiała sobie ”Krytyka Lekarska”, była szeroko pojęta ocena polskiego piśmiennictwa medycznego, zarówno pod kątem liczby czasopism, liczby i jakości ukazujących się prac czy podręczników, ich właściwego redagowania i odbioru przez czytelnika, jak też pod kątem poprawności stylistyki i użycia właściwej terminologii.\nW 1898 roku na łamach ”Krytyki” ukazał się artykuł Edmunda Biernackiego, pt. Nasz ogół lekarski i nasza prasa lekarska. We wstępie autor pisze: ”Chcąc pisać o naszym ogóle lekarskim, mam na myśli ogół lekarzy warszawskich. – Nasza inteligencya prowincjonalna, jak wiadomo, daje słabe tylko oznaki ruchu umysłowego (…). Również poza obrębem dyskusyi pozostać musi ogół lekarzy galicyjskich i wielkopolskich. Wielu z nas nie zna ich życia wewnętrznego zblizka (…). Ten ”ogół” lekarski dzieli autor na kategorie wiekowe, rozważa, co skłania lekarzy do pisania prac naukowych, analizuje ten dorobek i stara się dociec istoty jego słabości. Dość znamienny pod tym względem jest przytoczony poniżej akapit: ”Zamiłowanie do nauki i działalność naukowa mogą, zapewne, istnieć bez podniet materialnych, ale te ostatnie niewątpliwie potężnie wpływają na rozwój działalności naukowej. Obecni »średni« wnieśli aspiracye naukowe do naszego ogółu, ale uwieńczenie materyalne ich zabiegów wszczepiło głęboko takie aspiracye w młodsze i najmłodsze pokolenia, wytworzyło w niem przekonanie, że droga naukowa jest najpewniejszym środkiem do zdobycia powodzenia materialnego (…)”. W dalszej części omawianego tekstu wyczytać można, że autorzy: ”Chwytają się też tych najwcześniejszych i najłatwiejszych wzorców – demonstrowania w piśmiennictwie tego, co już zostało na Zachodzie zrobionem. Ale to już nie jest nauka, nie jest postęp (…). Dużo pisać – znaczy dla wielu dużo działać naukowo. Tymczasem w nauce pisanie jest właściwie rzeczą podrzędną (…). U nas tymczasem nieraz działalność naukowa wytężona jest w tym kierunku, by jak najwięcej napisać”. Nic dodać, nic ująć!\nW dalszej części swojego artykułu Biernacki utyskuje na szerzącą się w polskiej nauce lekarskiej nietolerancję cudzego zdania oraz sposób ”prowadzenia naszych pism”, w którym ”uzewnętrzniają się (…) aspiracye naukowe współczesnego pokolenia lekarskiego, o których mówiliśmy powyżej”. Autorowi chodzi tu o to, że każde z trzech istniejących w Warszawie, ogólnych pism lekarskich należy do pewnej grupy lekarzy, ”jako współwłaścicieli a jednocześnie współredaktorów pisma”. Stało się tak za sprawą ”Gazety Lekarskiej”, którą przed 18 laty zakupiło 25 lekarzy w celu wspólnego jej prowadzenia, a których liczba stopniowo wzrosła do 50. Podobne transformacje przeszły ”Medycyna” i ”Kronika Lekarska”. Tym sposobem pisma te redagowały całe ”gremia” lekarskie, a właściwi redaktorzy pełnili jedynie funkcję formalną.\nW 1900 roku głos na temat rodzimej prasy lekarskiej zabrał na łamach ”Krytyki Lekarskiej” Teodor Dunin. Po wyliczeniu 10 istotnych w tym względzie tytułów autor stwierdza, że sześć z nich („Gazeta Lekarska”, „Medycyna”, „Kronika Lekarska”, „Przegląd Lekarski”, „Nowiny Lekarskie” i „Czasopismo Lekarskie”), nie różni się niczym innym, jak tylko tym, że: ”4 z nich wychodzą co tydzień, a dwa co dwa tygodnie”. Zarzuca im jednostajność i brak podziału pracy, co nie jest pożyteczne ani dla nich samych, ani dla czytelników, wytyka, że streszczenia z piśmiennictwa zagranicznego podawane są bez żadnego planu, często się dublują i dotyczą wielokrotnie prac podrzędnych. Dunin zauważa, że: ”Posiadając 6 pism jednakowej treści, nie posiadamy natomiast wcale pism archiwalnych, przeznaczonych dla prac teoretycznych lub klinicznych obszerniejszego pokroju. Prace takie muszą się mieścić albo w pismach tygodniowych, albo w Pamiętniku Towarzystwa Lekarskiego. I jedno, i drugie nie jest dobre (…)”.\nW dalszej części tego tekstu, autor pisze: „Co do Pamiętnika Towarzystwa Lekarskiego to doświadczenie tylu lat dowodnie już wykazało, że wszelkie próby stworzenia z niego archiwum naukowego nie prowadzą do celu, albowiem ogół lekarzy prenumerować go nie chce. Sądzę też, że jest to pewnego rodzaju sentymentalizm ze strony Towarzystwa, że tak gwałtownie upiera się przy wydawaniu swego Pamiętnika w tej postaci, jak to się dotychczas dzieje. Byłoby lepiej, gdyby Towarzystwo ograniczało się do wydawania swych protokułów i Rocznika Piśmiennictwa Polskiego (…)”. Dunin postuluje, aby utworzyć całkowicie nowy ”układ pism”, powołując: archiwum dla nauk teoretycznych, osobne archiwa dla medycyny zewnętrznej i wewnętrznej, dwa pisma tygodniowe – jedno w Krakowie, drugie w Warszawie oraz pismo referencyjne. Odnośnie do archiwum dla medycyny wewnętrznej uważa on, że winno ono ”mieć jedną odnogę w Krakowie i Lwowie, a drugą w Warszawie, tym bowiem tylko sposobem może zyskać prenumeratorów w Galicji, która dotychczas systematycznie stroni od wszelkich wydawnictw warszawskich (…)”.\nArtykuł Dunina sprowokował polemiczną wypowiedź członka Kolegium Redakcyjnego ”Medycyny”, Zygmunta Srebrnego. Za ”punctum saliens” kwestii, w której obaj zabierają głos, a co ”powinno, jako Leitmotiv, wyzierać z każdego niemal wiersza” pracy Dunina, uważa on przytoczony przez siebie, wzięty z tej pracy fragment, który nie został tamże należycie rozwinięty. Zacytowany fragment brzmi: ”Jeżeli nauka w pracowniach, szpitalach i.t.d. będzie się rozwijać, odbije się to i na pismach; w przeciwnym razie wszelkie wysiłki redakcyi pism, wszelkie zamawianie, wypraszanie artykułów pożytku prawdziwego nie przynosi”. Srebrny uważa, że nie ważne jest to, jakiej treści są artykuły i gdzie będą publikowane, ale to, żeby miały one odpowiednią wartość. Narzekając na brak zamiłowania do pracy naukowej, pisze: ”Bądź co bądź, wrodzone nam lenistwo jest rzeczą niewątpliwą, kto zaś z kilkuset artykułów, zjawiających się corocznie w czasopismach lekarskich polskich, nabrałby innego przekonania, omyliłby się srodze, wszystkie te bowiem »przyczynki«, »uwagi«, »spostrzeżenia« itd. pomimo pewnej wartości naukowej i praktycznej, nie stanowią pracy na seryo, są to rzeczy bardzo małym trudem zdobywane”.\nAutor (przypuszczalnie broniąc po części swoich interesów) zdecydowanie wypowiada się przeciwko przekształcaniu kilku pism lekarskich w ”Archiwum dla medycyny wewnętrznej” i zastanawia się ”(…) czy w samej rzeczy posiadamy taki nawał prac archiwalnych, że ich w obecnych warunkach nie mamy gdzie drukować”. Powołuje się przy tym na zdanie redaktora ”Pamiętnika Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego”, który w sprawozdaniu z wydawnictwa za 1899 r., pisał: ”Prowadzenie Pamiętnika w chwili obecnej jest rzeczą trudną. Warunki bowiem złożyły się tak, że produkcya prac pomiernych, archiwalnych u nas uległa zmniejszeniu. Utrzymanie jednak Pamiętnika na wysokości pisma archiwalnego jest jednem z najważniejszych zadań Towarzystwa”.\nSrebrny ustosunkowuje się do kwestii, że ogół lekarzy nie chce prenumerować ”Pamiętnika”. Jego zdaniem nie wynika to z niechęci do ”Towarzystwa Lekarskiego” ani ze złego redagowania (”gdyż od lat jakich 10-iu pismo to prowadzone jest wzorowo”), lecz z zawartych w ”Pamiętniku” treści, na które składają się ”protokóły posiedzeń Towarzystwa Lekarskiego oraz prace przeważnie archiwalne”. Autor dochodzi do wniosku, że to nie sprawozdania z posiedzeń zniechęcają do prenumeraty, lecz właśnie prace archiwalne, których mało kto z czytelników jest żądny, a w związku z tym tworzenie nowego pisma archiwalnego jest zbędne.\nW zwięzłym komentarzu redakcyjnym do zawartych w powyższym artykule wywodów napisano m.in.: ”Umieszczając artykuł kolegi Srebrnego, czujemy się też w obowiązku głos zabrać w tej ważnej sprawie. Wszak głównym motywem założenia ”Krytyki” była walka z kierunkiem naukowym, jaki zaleca kol. Srebrny, i z ideałem pisma, jaki kreśli (…). Dla bardzo błahych powodów nie wierzy kolega Srebrny w rozwój naszej nauki. Jeżeli naprawdę lenistwo rozwinięte jest u nas w wyższym stopniu niż gdzieindziej, to nie z pokorą uledz tej fatalności, raczej godnem będzie człowieka rozumnego i dzielnego zwalczać ten grzech w sobie i innych”.\nKolejnym ubolewającym nad tym, że ”nasza literatura lekarska tak nikle się przedstawia”, i próbującym ”choć pod niektórymi względami wyjaśnić przyczynę tego stanu”, był Wacław Sterling. Uważał on, że panujące warunki materialne nie sprzyjają wytworzeniu kadry ludzi, którzy całe swe siły poświęciliby dla nauki. Zamiast ”całej warstwy uczonych zawodowych”, która istnieje zagranicą, my posiadamy w tym względzie garstkę lekarzy, ”uczonych z Bożej łaski”. Za granicą, pisał, ”(…) profesor lub ordynator oddziału nie pracuje nad daną kwestyą sam –równolegle z nim pracuje cały sztab najrozmaitszych jego pomocników, ponieważ są to wszystko ludzie płatni – zwierzchnik ich ma prawo żądać od nich zajęcia się tą, a nie inną pracą. I o tej pomocy mowy u nas być nie może wobec luźnego związku pomiędzy szefem i asystentami – ochotnikami”.\nSterling uważał, że do najniezbędniejszych prac, które winny być podjęte na rodzimym gruncie, należy opracowanie polskich podręczników, ponieważ: ”wprost wstydem jest, żeby młódź nasza studencka wiedzę swą była zmuszona czerpać jedynie z dzieł autorów niemieckich i francuskich”. W tym celu należałoby, jego zdaniem, w każdej specjalności lekarskiej znaleźć odpowiedniego człowieka ”dobrej woli i ofiarności”, który, zgromadziwszy wokół siebie odpowiednią grupę podległych mu w tym względzie współpracowników, poleciłby im opracowanie poszczególnych zagadnień, dbając o to, by nie miały one zbyt szczegółowego, monograficznego charakteru. Nieco wcześniej, teoretyzując na temat chęci do pisania prac naukowych, Sterling wypowiedział się w tejże pracy, że ”(…) w ogóle pisanie u nas – to czyn wysoce obywatelski, bo każda godzina pracy przy biurku, po całodziennym trudzie pracy dla chleba, każda taka godzina ukradziona jest rodzinie, obowiązkom męża i ojca, rozrywce, niezbędnemu spoczynkowi”. Powyższe zdanie redaktor podpisany jako ”Ktoś” skomentował: ”– czytaj: wintowi, jałowym obowiązkom towarzyskim, równie jałowym posiedzeniom, a w Galicji najbardziej jałowej polityce”.\n”Krytyka”, reprezentowana w tym względzie przez Zygmunta Kramsztyka, głosiła czasami zupełnie odmienne poglądy od większości pism znajdujących się na lekarskim rynku wydawniczym. W przeciwieństwie do takich pism, jak ”Medycyna”, ”Gazeta”, ”Przegląd” czy ”Nowiny”, nie uznano tu, że powstanie jednego czy dwu nowych tytułów jest całkowicie zbędne. Kramsztyk nie podzielał argumentów innych wydawców, że istniejące już pisma ledwie mogą się utrzymać, mają mało prenumeratorów, muszą wręcz zdobywać artykuły i czasem wbrew sobie ”byle co” drukować, za argumenty wystarczające. Uznając, że ”dwa pisma może by starczyły na prace, które jedynie warte są czytania i myśli”, odwołuje się do tego, ”jak postępuje nasz prawzór– przyroda”. Nie tworzy ona jedynie tworów doskonałych, ”ale jest hojną, rozrzutną: sypie nasiona, rośliny i zwierzęta w niezmiernej obfitości”, a z tego tylko ”cząstka rozwija się, żyje i życie do zupełnego doprowadza rozwoju”. Z literaturą jest podobnie, im jest ona bogatsza, ”im więcej myśli i im potężniejsze rzuca ludzkości, tem większą liczbę wytwarza utworów lichych, marnych, niezdolnych do życia”. Kramsztyk konkluduje, że: ”Zamknięcie się w tem, co dziś istnieje, zakaz nowych prób, nowych dróg i usiłowań, to skostnienie, nieruchomość, to panowanie prądów uprzywilejowanych, a tem samem niedołężnych”.\nW podobnym duchu, odnośnie do powstawania nowych pism lekarskich, wypowiadał się redaktor naczelny ”Krytyki” już wcześniej, komentując w 1901 r. powstanie ”Polskiego Archiwum Nauk Biologicznych i Lekarskich”. Polemizując wtedy z argumentami, że nowe pisma przynoszą szkodę, bo pozbawiają już istniejące materiału naukowego, pisał, że nowo powstały tytuł usprawiedliwienia pod tym względem nie potrzebuje, bo poświęcony jest takim pracom, które mogłyby być publikowane ”jedynie w Pamiętniku Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego i w pracach Akademii Umiejętności”. Jego zdaniem ”Każde nowe pismo lekarskie powinniśmy witać z uznaniem i radością, choć nie każde nowy kierunek wprowadza do piśmiennictwa (…). Oceniwszy korzystnie powstanie tego pisma, pisze jednak dalej: ”nie mogę z równą pochwałą odezwać się o nowym pomyśle, który ono wprowadza: o drukowaniu (…) każdej pomieszczonej w niem pracy, jeszcze w jednym obcym języku, francuskim albo niemieckim”. Rozwijając tę myśl Kramsztyk ironizuje, że idąc dalej w tym samym kierunku ”może obok artykułów niemieckich czy francuskich zaczniemy podawać krótkie streszczenia polskie, a i te mogą się dla nas okazać z czasem zbytecznemi: wszak każdy z nas i tak potrafi czytać w obcym języku”.\nZdaniem ”Krytyki Lekarskiej” wszelkie osiągnięcia polskiej myśli medycznej ogłaszane być winny tylko w języku ojczystym, a stanowcze wystąpienie na ten temat opublikował Kramsztyk w artykule Organizacja prasy lekarskiej polskiej. Rzecz cała wzięła się za sprawą ”sekcyi prasowej IX zjazdu lekarzy i przyrodników polskich” w 1900 r., która uznała za ”pożądane ulepszenie jakościowe i zwiększenie liczebne sprawozdań z prac polskich do czasopism obcych”. Postulowano, aby powołać biuro, które gromadziłoby ”referaty” i zabiegało o ich tłumaczenie, a następnie przesyłało do redakcji zagranicznych. Wypowiedź redaktora naczelnego ”Krytyki” miała wręcz charakter swoistej filipiki, gdy wywodził: ”Jeżeli lekarz Polak nie zna literatury lekarskiej niemieckiej, uważamy, że on tego wstydzić się powinien, nie nauka niemiecka. Dla czegoż my czuć mamy upokorzenie, gdy Francuzi nic o nauce naszej nie wiedzą?”. W dalszej części tego tekstu stwierdzał: ”Takie staranie o sławę zagraniczną, przypisywanie jej takiego znaczenia, to dla nauki naszej postępowanie po prostu szkodliwe. (…) I dlaczego tak wiele ma nam zależeć na uznaniu obcych?\nNiebagatelną sprawą dla ”Krytyki” była kwestia tzw. gwary lekarskiej, a także stylu i terminologii występującej w prasie medycznej. Wzmiankowany już ”Ktoś” opublikował w 1903 r. artykuł: Uwagi luźne o języku lekarskim, w którym m.in. zajął się funkcjonowaniem w tymże języku wyrazów obcych, a zwłaszcza pochodzących z greki i łaciny, których jego zdaniem ”bezwarunkowo spolszczać nie należy”. ”Ktoś”, z dzisiejszego punktu widzenia, słusznie uważał za nonsens ”Mianować konstytucyę ciałotworem lub więzią, temperament – udolą, epidemię – chorobą pospólną”. W następnych akapitach tej rozprawki można wyczytać, że „Organizm spolszczono bardzo dobrze jako ustrój, ale nie należy i tu wystrzegać się nazwy obcej”, bowiem o chemii ”ustrojowej” zamiast chemii ”organicznej” nie może być mowy, oraz o tym, że ”z ujmą dla jasności wykładu” puryści językowi uwzięli się zastąpić wyraz ”substancya” wyrazem ”istota” itd.\nStałą rubryką w ”Krytyce Lekarskiej” były ”Notatki Językowe”, w których czytelnicy, a najczęściej redaktor naczelny, podpisany jako ”K”, zamieszczał uwagi na temat stylu i terminologii lekarskiej. Z uwagi na szczupłość tego opracowania można jedynie podać przykłady ilustrujące tego rodzaju, skądinąd pożyteczną, działalność. Z dzisiejszego punktu widzenia te krótkie notki nie zawsze były ”trafione”, za to często wyraźnie emocjonalnie nacechowane, bo jak ocenić chociażby taki tekst: ”(…) w referacie z artykułu (…) spotykam po raz pierwszy wyraz zgłębnikować. Jak by chcąc okazać szpetność tego nowotworu i wstręt ku niemu obudzić, powtarza go autor aż 7 razy w kilkunastu wierszach i to w różnych odmianach (…). W innym miejscu wyczytać można np., że Kol. A. W. proponuje nazwę ziarenkowiec zamiast ziarnik (oczywiście na podstawie współbrzmienności końcówek), nie rachuje się zupełnie z ustaloną zasadą, że w systematyce zoologicznej i botanicznej nazwa najpierw utworzona ma pierwszeństwo przed innemi (…). Gdyby jedynie dlatego, że istnieje »paciorkowiec« i »gronkowiec«, zamienić ziarnik na ziarenkowiec, to należałoby, rozumując analogicznie, zamienić (…) ohydnego galicyjskiego prątka na (…) prątkowca (…)”.\nKończąc powyższe opracowanie, z całą mocą należy podkreślić, że z konieczności przybliża ono ”Krytykę Lekarską” tylko z jednej i z pewnością nie najważniejszej strony. Pismo to, w umysłach ówczesnych lekarzy, pobudzało inny sposób myślenia o medycynie, o wykonywaniu zawodu, wreszcie stwarzało znakomite forum dyskusyjne dla ścierania się odmiennych poglądów.\n L. Krakowiecka: Kramsztyk Zygmunt (1849–1920). PSB, 1970, T. XV, s. 137–139.\n O tym, że tematyka filozoficzno-historyczna znajdowała się w polu zainteresowań polskich lekarzy i przyrodników, najpełniej świadczy spis prac z tego zakresu zamieszczony w publikacji: Wykaz prac oryginalnych lekarskich polskich z lat 1831–1890, wydanej w Warszawie w roku 1896. Historia medycyny znalazła się w osobnym XXIV dziale, obejmującym w sumie kilkaset drukowanych artykułów i sprawozdań. Zbiór prac o charakterze filozoficzno-medycznym był znacznie skromniej reprezentowany. Nieco ponad 30 tytułów zostało zebranych w dziale XIII poświęconym chorobom wewnętrznym, w rozdziale Sztuka lekarska w ogólności.\n Z. Kramsztyk: Prospekt. Krytyka Lekarska, 1897, R. I, s. II.\n W. Szumowski: Jedenaście roczników warszawskiej „Krytyki Lekarskiej”. „Lwowski Tygodnik Lekarski”, 1911, Nr 9 i 45 [odbitka].\n Z. Kramsztyk: Ogłoszenia w pismach lekarskich. „Krytyka Lekarska”. 1904. R. VIII, s. 69–73.\n W. Szumowski: Jedenaście roczników…, op. cit.\n K. Dworzaczek: Rzecz dotycząca filozofii medycyny. „Pamiętnik TLW”, 1857, s. 82-149.\n W. Szumowski: Parę słów o polskiej szkole filozoficzno-medycznej. „Polski Miesięcznik Lekarski”, 1917, nr 5/6 (2), s. 290-303.\n W. Szumowski: Jedenaście roczników… op. cit.\n E. Biernacki: Nasz ogół lekarski i nasza prasa lekarska. „Krytyka Lekarska”, 1898, s. 57-72\n Zdanie to świadczy o tym, jak bardzo podzielona była w czasie rozbiorów cała społeczność polska.\n T. Dunin: O potrzebie reformy naszej prasy lekarskiej. „Krytyka Lekarska”, 1900, s. 293-296.\n Ilość prenumeratorów płatnych w 1899 r. wynosiła 144. Cyt. za: „Pamiętnik TLW”, 1900, T. XCVI, zesz. II, s.209.\n Z. Srebrny: W sprawie reformy naszej prasy lekarskiej (Z powodu artykułu D-ra Teodora Dunina). „Krytyka Lekarska”, 1900, s. 331-339 .\n Przez prace archiwalne należy tu przypuszczalnie rozumieć wartościowe prace oryginalne, które warto byłoby gromadzić, ”archiwizować” w jednym miejscu.\n „Pamiętnik TLW”,1900, T. XCVI, zesz. II, s. 299.\n „Krytyka Lekarska”, 1900, s. 339-340.\n W. Sterling: W sprawie piśmiennictwa lekarskiego polskiego. „Krytyka Lekarska”, 1903, s.149-156.\n Z całą pewnością stwierdzić można, że krył się za tym Zygmunt Kramsztyk.\n Ktoś: W sprawie piśmiennictwa lekarskiego polskiego. Z powodu artykułu Dr. Wacława Sterlinga. „Krytyka Lekarska”, 1903, s. 202.\n Zygmunt Kramsztyk: Nowe pisma lekarskie. „Krytyka Lekarska”, 1905, s. 26-28.


Płytki Dinamarca Emigres, cena - sklep internetowy | Dekordia\nDINAMARCA EMIGRES Następna kolekcja\nPłytki Dinamarca Emigres\nPłytki Dinamarca Emigres - wyjątkowa ceramika\nWybór estetycznych wizualnie płytek ma duże znaczenie dla preferowanego wystroju wnętrza. Jednak w przypadku ceramiki należy wziąć na tapet nie tylko zalety wizualne płytek, ale także opinie dotyczące ich trwałości. Oba kryteria spełnia kolekcja Dinamarca Emigres, uwzględniająca solidne płytki o estetycznym designie. Sklep internetowy Dekordia.pl zapewnia jej sprzedaż na korzystnych warunkach. Zważywszy na pełen stan magazynowy możliwa jest realizacja nawet wyjątkowo dużych zamówień, choćby na 59 kartonów, czyli do 84,37 m2 płytek. Ze względu na różnorodny towar w sklepie online do kolekcji można dobrać również wiele innych elementów ceramiki.\nKolekcja Dinamarca Emigres w różnych aranżacjach\nKafelki Dinamarca Emigres charakteryzują się uniwersalnym, nietuzinkowym designem, który posiada przeznaczenie w licznych aranżacjach. Na jego podstawie mogą powstać zarówno minimalistyczne, jak i bardziej tradycyjne aranżacje dostosowane do własnych upodobań wizualnych inwestora. Płytki Dinamarca Emigres wyjątkowo dobrze wyglądają w kuchni i łazience, gdzie warto docenić ich wytrzymałość na wyższą wilgotność powietrza. Oprócz tego kafelki można użyć także w przedpokoju lub jadalni. Względem paneli czy drewnianego parkietu prezentują one o wiele większą odporność na uszkodzenia mechaniczne. Są też łatwiejsze podczas codziennego sprzątania, a także do sporadycznej konserwacji.\nJakie cechy posiadają kafelki Dinamarca Emigres?\nEmigres to rozpoznawalny i uznany w branży producent importowanych kafelków. W parze z preferowaną jakością oraz estetyką ceramiki idzie także ich atrakcyjna cena. Wszystko to przekłada się na opłacalność zakupu, jaki można zrealizować za pośrednictwem sklepu Dekordia.pl. Kafle oferowane w licznych formatach i wariantach kolorystycznych to doskonała propozycja dla szczególnie wymagających inwestorów poszukujących kafelków na długie lata. Dzięki zakupowi tego materiału do wykończenia wnętrz można utrzymać modną i elegancką estetyką bez względu na zmieniające się trendy.\nKolekcja DINAMARCA EMIGRES\nEMIGRES DINAMARCA BEIGE GRES LAPPATO REKTYFIKOW...\nEMIGRES DINAMARCA GRIS GRES LAPPATO REKTYFIKOWA...


Wydarzenia / Zespół katedralno-zamkowy w Kwidzynie został wpisany na Listę Pomników Historii\nPrezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda wręczył w piątek 20 kwietnia, w Pałacu Prezydenckim rozporządzenia uznające nowe obiekty zabytkowe za Pomniki Historii. Wśród 10 nowych miejsc, na liście znalazł się zespół katedralno-zamkowy w Kwidzynie.\nStarania o wpisanie zespołu katedralno-zamkowego w Kwidzynie trwały blisko 2 lata. Obecność na Liście Pomników Historii jest dużym prestiżem, ale także zobowiązaniem. Na pewno jest to podkreślenie wysokiej rangi zespołu katedralno-zamkowego i jego znaczenia dla historii i kultury polskiej. Wpis na listę jest świadectwem troski o wyjątkowy zabytek, nad którym opiekę sprawujemy wspólnie z Kościołem katolickim i władzami samorządowymi.\n- Dziś został doceniony trud wielu ludzi, nie tylko pracowników Muzeum i z tego bardzo się cieszymy - mówi dr hab. Janusz Trupinda, dyrektor Muzeum Zamkowego w Malborku.


Chemia SNB - Pozostałe, niesklasyfikowane do ww. działów - Kosmetyka aut | Pierwsze polskie forum o Auto Detailingu\nFebruary 15, 2013 in Pozostałe, niesklasyfikowane do ww. działów\nDzisiaj przedstawię Wam troszkę chemii sponsorowanej przez Sebastiana (SNB- sebba75), za co na wstępie dziękuję .\nChemia do przetestowania (Gul Javel APC, Jetin S, Sissy):\nNa początek: Płyn do szyb o nazwie: Sissy\nNa poniższym zdjęciu mamy rozcieńczony 1:2 płyn (po lewej stronie) i koncentrat (po prawej stronie):\nKrótki opis Sissy: Jak wiadomo jeśli chodzi o takie środki jak płyny do szyb, to "Ameryki nie odkryjemy". Jest to jednak moim zdaniem jeden z tych "dobrych" płynów. Zapach tego preparatu nie przypomina może Megs'a Glass Cleaner-a, ale nie jest zły- taki chemiczny, ale moim zdaniem lepszy niż większość domowych środków (jest to tylko subiektywne odczucie). Nie maże się, nie zostawia smug, stosunkowo szybko odparowuje (w tych kwestiach bardzo blisko jest mu do Megs'a). Jako jeden z nielicznych płynów, które miałem okazję używać, nic po sobie nie zostawia. Powierzchnia jest odtłuszczona i gładka . Co do mycia mocno zabrudzonych szyb nie zauważyłem dużej różnicy w sile działania pomiędzy rozcieńczeniem 1:1 i 1:2. I tu, i tu środek działa jak należy .\nW zimowych warunkach najbardziej lubię myć szyby płynem Scholl-a (w niskich temperaturach szybko odparowuje). Ale tutaj porównam zachowanie się płynu Sissy w temperaturze trochę powyżej zera z Megs'em z uwagi na to, że oba mają podobną konsystencję:\nLeciutko ubrudzona szyba:\nSissy- spryskanie, próba wytarcia szyby mikrofibrą Sonus-a (ta zielona), czysta szyba.\nJak widać, Megs troszeczkę mniej mazał szybę, i był odrobinę przyjemniejszy w użyciu, jednak nie była to różnica znacząca.\nPodsumowanie Sissy: Nie znalazłem jakiejś wady tego produktu. Myślę, że jest godny polecenia . Z uwagi na zapach nie każdemu może odpowiadać... Używałem go także w domu czy podczas mycia mocniej zabrudzonych szyb i także tu sobie radził bez problemu. Z wiadomych względów nie mogłem tylko przetestować jak działa na zaschnięte owady itp., ale przy tak poprawnym działaniu jak do tej pory, myślę, że i tu byłoby wszystko OK.\nJetin S (środek do felg) i Gul Javel (APC)\nOpisy z etykiet:\nPreparaty rozcieńczyłem wg powyższych zaleceń:\nOtrzymałem od Seby propozycję przetestowania tych środków przy okazji mojego testu Duragloss-a 701. Jeśli ktoś jeszcze go nie widział, zachęcam do lektury, bo poniższa konfrontacja jest kolejną odsłoną tamtego testu: http://forum.kosmetykaaut.pl/viewtopic.php?t=12355.\nAby dobrze pokazać działanie takich środków najlepiej byłoby spróbować ich na oponach z białym paskiem. Niestety tak się złożyło, że w moim garażu takich nie ma... a i większość kompletów felg i opon już wyczyściłem. Brudny komplet (stety lub niestety), jaki mogłem tutaj zaprezentować, to kilkunastoletnie mocno utlenione i skorodowane felgi z miejskiego autka stanowiące u mnie 10 priorytet- "kiedyś tam były myte, a może nawet była próba ich zabezpieczenia... :D". Starałem się pozyskać jakieś lepszy zestaw, ale nikt mi nie chciał oddać felg i opon na darmowe mycie (ludzie nie wiedzą co tracą). Nawet Jay Kay mi odmówił:\n(błagam, jeśli ta muzyka się Wam nie podoba, to włączcie coś innego... znowu będę przez kilka godzin mył dwie opony i felgi )\nJedna bardziej brudna:\n... i druga mniej (bębny). Co ciekawe te felgi kiedyś prawdopodobnie leżały na zewnątrz pod drzewami, bo z tego co pamiętam był na nich jakiś mega zielony "mech"- pewnie soki z drzew. W przeszłości pozbyłem się tego, ale część pozostała (szczególnie na wewnętrznej stronie). Czy z takim czymś poradzą sobie środki od SNB? Sprawdzimy:\nFelgi przed oczyszczeniem zostały mocno spłukane wodą, i na takich mokrych kołach będę testował chemię:\nPierwsze próby z myciem opon Gul Javel-em w rozcieńczeniu 1:10 lub 1:4 nie przynosiły oczekiwanych rezultatów:\nGdy użyłem Gul Javel-a nierozcieńczonego- pokazał jaki z niego kozak (działał wtedy porównywalnie do Surfex-a HD czy DG 701):\nKażdy preparat nanosiłem na oponę spryskując ją, następnie rozprowadzałem dokładnie preparat pędzelkiem by na końcu użyć szczoty:\nGJ nawet fajnie się pienił:\n... a w rozcieńczeniu 1:10 z powodzeniem domył nieszczególnie brudną felgę:\nPo teście GJ, użyłem Jetin-a S, który po spryskaniu od razu tworzył piankę i łatwo się rozprowadzał po oponie czy feldze:\nDość brudną felgę domył bez problemu przy okazji pokazując jej realny stan (tak, tak- już wcześniej była tak utleniona). Mimo tak dużej siły działania nie poradził sobie jednak ze starym dressingiem na oponie (GJ bez problemu dawał radę jeśli chodzi o usuwanie dressingu):\nUżyłem więc mojej tajnej broni, czyli DG 701- no ten zadziałał od razu na oponie,:\nPo pozbawieniu opony dressingu, Jetin S także sprawdzał się przy czyszczeniu gumy:\nKiedy opony z felgami się wysuszyły chciałem Wam zaprezentować różnicę pomiędzy czyszczonym w ok. 2-3 kolejkach jednym bokiem opony:\na drugim czyszczonym ok. 10 razy, aż piana robiła się bielsza nawet po DG 701. Co prawda białe osady (preparaty dość ciężko się spłukiwały przez to, że używałem ich w postaci koncentratów) trochę tuszują prawdziwy obraz, ale różnicę w postaci brązowego nalotu na pierwszej nie sposób nie zauważyć:\nPo nałożeniu dressingu (marketowy Simoniz- bardzo trwały, porównywalny do DG Wet Look pod względem konsystencji, jednak jego aplikacja czy efekt nie był taki fajny jak przy DG) na jeden i drugi bok opony nie było możliwości, aby aplikator się nie zabrudził:\nDrugie koło (tutaj dokładniej zostały umyte boki opony z jednej i drugiej strony):\nMimo, że tym aplikatorem trudniej było nałożyć dressing (widać, że zrobiłem to niedokładnie... i trochę brzydko to wyszło- na oponę o takim kształcie boku lepiej sprawdza się pędzelek lub bardziej miękki aplikator- niebieski jest strasznie twardy...), to po takim dressingowaniu ten konkretny aplikator pozostał w miarę czysty. Co, ja nie dam rady?! Potrzymaj mi piwo.\nPodsumowanie Gul Javel: Świetne APC w przyzwoitej cenie . Potrafi w odpowiednim rozcieńczeniu dobrze umyć felgi i opony. Jego zapach mimo, że jest dość intensywny- pokusiłbym się o stwierdzenie, ze przypomina jakiś płyn do kąpieli . Niewątpliwą jego zaletą jest także to, że jak na taki środek nie jest duszący. Jest to preparat porównywalny mocą do Surfex-a HD i innych degreaser-ów (mimo tego, że tak mi wyszło i w tym teście, i podczas codziennego używania, kolega Bio miał trochę inne zdanie- jego nie zachwycił pod względem siły działania).\nPodsumowanie Jetin S: Ten preparat nie ściągnął całkowicie dressingu z opon, także mogę jego mogę polecić . Dlaczego? Jest to środek dedykowany do mycia felg i tu radzi sobie świetnie, a jeśli na oponie nie ma dressingu też poradzi sobie i z jej oczyszczeniem. Podczas mycia felg praktycznie w całości usunął bieżące i stare naloty (ten już wspomniany wcześniej dziwny "mech")- sprawdziłem to, poprzez użycie cleaner-a DG 671- aplikator pozostał czysty po naniesieniu środka na zewnętrzną i wewnętrzną część felgi . Bardzo fajnie się pieni i pomimo dużego brudu mycie to czysta przyjemność- zapach ma moim zdaniem jeszcze lepszy niż GJ (mi bardziej pasuje, niż popularny Bilberry), a pędzelkowi czy szczotce nadaje podczas mycia dużą śliskość.\nMałe porównanie odporności trwałych sealantów na działanie środków APC:\n- w tej części chciałem pokazać, jaki środek do czyszczenia opon jest bezpieczny dla LSP. Dlaczego? Ponieważ LSP na felgach (powłoka lub trwały wosk/sealant) prawie zawsze wytrzymuje dłużej niż dressing na oponach. Sytuacja wygląda tak: nie mamy już na oponach dressingu, felgi są zabezpieczone i nie chcemy się tego zabezpieczenia pozbyć, a tylko wyczyścić oponkę przed nałożeniem dressingu.\nDo tego eksperymentu użyłem 5 starych kołpaków, które walały się po moim strychu. Dokładnie je umyłem, wyczyściłem cleaner-em PA Esclate Lotion. Odtłuściłem wszystkie IPĄ i na lewą połówkę kołpaczka naniosłem FK 1000p, a na prawą DG 601 + 105. Oczywiście sama aplikacja tych sealantów przebiegła w dobrych warunkach:\nPo odczekaniu 24 h sprawdziłem kropelkowanie za pomocą opryskiwacza:\nNastępnie wziąłem 4nano Predator APC. Spryskałem nim cały kołpak, po chwili użyłem pędzelka, poczekałem ok. 5 minut i spłukałem. Widać, że najmniej odczuła taką chemię 105 od DG:\nPodobnie postąpiłem z DG 701- widać, że tutaj bardziej uszkodził LSP niż 4nano, ale sheeting był widoczny na obu połówkach.\nJetin S i Gul Javel najmocniej oddziaływały na te sealanty (kompletny brak sheetingu i beadingu):\n5 kołpak spryskałem VP Bilberry:\nVP okazał się o wiele delikatniejszy od 4nano (jak się przyjrzycie otworom wentylacyjnym, kropelki DG się praktycznie nie zmieniły, FK trochę osłabło):\nPo kilku godzinach od spłukania tych 5 środków nasuwają się następujące wnioski:\n- po takim czasie sealanty, które na początku wyglądają na "martwe" odzyskują siłę, i lepiej kropelkują, niż na powyższych zdjęciach,\n- VP Bilberry łatwo spłukać i najmniej oddziałuje na LSP,\n- 4nano Predator APC (pomimo tego, że w poprzednim teście zostawił osady na niezabezpieczonej feldze większe niż np. DG 701 czy Bilberry), w małym stopniu uszkodził LSP,\n- DG 701 nie usunie nam wosku z felgi, przy zwykłym czyszczeniu opon. VP Bilberry czy 4nano są jeszcze bardziej bezpieczne, ale nie umyją opon tak dobrze i szybko jak 701, więc jeśli mamy powłokę lub LSP na felgach jest to najskuteczniejszy produkt do mycia opon, a przy tym stosunkowo bezpieczny.\n- Jetin S i Gul Javel to mocne degreaser-y, które należy używać przed pełnym zabezpieczaniem felg i opon, bo mimo tego, że zjadają LSP, świetnie radzą sobie podczas mycia opon i kół .\nNa koniec mojej relacji mam dla Was dwa bonusy:\nBONUS 1: Test kolegi Bio:\nJa Jetin-em S myłem stalowe czarne felgi, więc ciężko mi było się odnieść do tego jak ten środek radzi sobie z naprawdę wżartym pyłem... Tutaj pomógł mi Damian (Bio) i zrobił szybki test:\nPacjent to felga z E36, oryginalny styling 30. Przez nałożeniem próbowałem coś spłukać samą wodą, syf jednak był wżarty. Felgi w miarę suche dostały z atomizera BlueGel rozcienczony 1:1 i Jetin-a S. Konsystencja Jetin-a S z ori atomizera to bardzo fajna piana. Zapach podobny w obu, nie nachalny i i w miarę nie duszący.\nSamo nakładanie, lepiej wypada w przypadku środka SNB. Bezdotykowo również, lepiej domył felgę od Blue Gela. Jednak jako że zostało dużo syfu, wziąłem pędzelek i starą szczoteczkę do zębów, tutaj niestety nie dość, że Jetin S zasychał szybko, trzeba było go dopsikać, gorzej niż Blue Gel domył zapieczony brud.\nFelgi przed szybkim testem:\nPo samym spłukaniu (bez użycia pędzelków, szczotek itp.)\nFelgi po użyciu akcesorii i wstępnym "szorowaniu"\nPodsumowanie bonusu 1: Widać, że alkaliczny środek jakim jest Jetin S, nie poradził sobie do końca z mocno wżartym pyłem na pewnie nigdy nie czyszczonych "do końca" felgach BMW. Inne moje spostrzeżenia pokrywają się z opisem Bio. Można napisać, że Jetin to skuteczny zasadowy preparat, jednak w przypadku mocniejszych zabrudzeń konieczne jest użycie kwasowego środku lub czegoś do "lotnej rdzy" (IronX, Zanitol Plus itp.).\nBONUS 2: Opis i spostrzeżenia na temat chemii, którą kupiłem już jakiś czas temu (Zanitol Plus, Sanelsolv Extra, MAC APC, Green APC):\n1) Zanitol Plus:\nZanitol Plus to bardzo dobry stuff jeśli chodzi o siłę działania (w rozcieńczeniu 1:1 usuwa osad podobnie do IronX- może jest nawet silniejszy) i dla mnie ma taką zaletę, że właśnie nie krwawi . Dlaczego? Preparaty, które krwawią nie przydadzą się do oczyszczenia tapicerki, wykładziny itp. rzeczy z wnętrza auta. A często właśnie tam są rdzawe osady z mocowań foteli, gaśnic itp. Wada Zanitol-a to moim zdaniem dość niskie kwasowe PH (ok. 2) i ryzyko uszkodzenia jakiś delikatnych rzeczy. Na lakierze nie zauważyłem niepokojących zmian- jedynie na lakierze we wnętrzu nad bakiem paliwa (pod kanapą) powstały jakieś tam plamy, albo po prostu była ona utleniona i w ten sposób zmieniła kolor... (w każdym razie był to przypadek jednostkowy i pewnie wynikał z niedostatecznego pozbycia się chemii, nawet nie wiem czy akurat Zanitola, bo używałem też APC). Nie zauważyłem negatywnego działania na wykładzinę itp. Ale i z IronX-em trzeba uważać . Cena Zanitol-a jest kilkukrotnie mniejsza niż IronX-a czy podobnych krwawiących środków, więc naprawdę warto go mieć do oczyszczania mocno zafugowanych powierzchni. Jako wisienkę na torcie zostawiłbym w swoim arsenale jednak też produkt Car Pro.\n2) Sanelsolv Extra\nŚrodek już dobrze wszystkim znany, ale chyba mniej popularny od Prickborta. Warto tu napisać, że konkurencja kosztuje więcej, a więc czy warto kupić coś tańszego? Moim zdaniem tak... Radzi sobie ze smołą, kropkami asfaltu itp. na poziomie Prickborta, a to już bardzo dobrze świadczy o tym produkcie. Ma tę przewagę nad nim, że można go dać na wilgotne powierzchnie i zadziała (oczywiście nie tak dobrze jak na suchym), ale nie będzie emulgował, tak jak robi to Prickbort kiedy "poczuje" wilgoć . Sprawdza się też jako pre-wash, przed odszczurzaniem (co prawda pozostawiony na kilka minut narusza wosk, ale go nie zabija).\n3) MAC Interior APC\nDobry produkt, dedykowany do wnętrza. Ma bardzo dobre właściwości czyszczące a przy tym nawet w małym rozcieńczeniu nie uszkadza np. plastików. Ma jedną dość znaczną dla mnie wadę: mimo przyjemnego "różanego" zapachu jest trochę duszący. Są ludzie, którym to nie przeszkadza, ale ja wolałbym coś delikatniejszego (jeśli chodzi o działanie w zamkniętych pomieszczeniach).\n4) Green APC\nPodobnie jak 3), oprócz tego, że jest lekko-duszący właściwie nie ma wad. Tak jak napisane jest w opisie, bardzo dobrze radzi sobie z usuwaniem resztek pasty polerskiej. Nie ma problemów z szybkim zasychaniem czy pozostawianiem czegoś po sobie na plastikach... Jest bardzo bezpieczny.\nPodsumowując bonus 2: wszystkie 4 produkty mnie nie zawiodły. Pierwsze 2 na pewno kupię, jak mi się skończą... a nad kolejnymi 2 musiałbym się zastanowić (ale to tylko moja opinia, co do skuteczności nie powinny nikogo zawieść) .\nKończąc mój przydługi wywód, chemia od SNB to dobre środki w świetnej cenie. Żaden mnie nie zawiódł . Co do niektórych miałem jednak małe "ale" . Gul Javel, Jetin S, Zanitol Plus czy Sanesolv Extra na pewno kupię jeszcze raz- jeśli mi się skończą .\nJeśli ktoś ostatnio śledził dział: "Regulamin i opinie na temat forum" i tematy: "Pytania do administracji", czy poświęcony "Grupie Masterów" zauważył pewnie, że kilku użytkowników tego forum sugerowało przyłączenie mojej skromnej osoby do grupy Masterów. Nie chciałem tam zabierać głosu, bo szczerze napiszę, że trochę mi głupio... i miło jednocześnie . Nigdy nie starałem się do niej należeć, nikogo z polecających mnie członków forum nie znam osobiście, a mimo to zostałem zauważony- tutaj chciałem podziękować im za taką ocenę mojej forumowej "działalności"- to co piszę czy przedstawiam na forum wynika tylko z chęci odwdzięczenia się za mój detailingowy rozwój dzięki temu forum (jeśli dalej będę komuś pomagał, coś prezentował, to na pewno nie po to, żeby przekonać Masterów, że powinienem należeć do ich grona). Chciałem tu napisać, że całą grupę Masterów szanuję, jednak sam przyznam, że jeszcze do ich poziomu mi dużo brakuje i jakoś nie widzę się w "niebieskim kolorze". Na tym chciałem zakończyć ten temat- mam nadzieję, że mnie rozumiecie .\nJetin S to kwas, wiec nie wiem czy porownywanie go z APC to najlepsza rzecz\nSam dostalem probke jakis czas temu i musze stwierdzic, ze przy 13-letnich kolach nie mytych wewnatrz nie dal sobie rady... Bluegel od VP duzo wiecej rozpuszczal brudu... ale byc moze to tylko moje osobiste odczucie. Dodatkowo nie wiem czy sam zauwazyles, ale rozne felgi, od roznych klockow hamulcowych maja mimo wszystko troche inny brud, na jedne dany srodek podziala, a w drugim przypadku prawie nic nie zrobi.\nChciałem tu napisać, że całą grupę Masterów szanuję, jednak sam przyznam, że jeszcze do ich poziomu mi dużo brakuje i jakoś nie widzę się w "niebieskim kolorze".\nSam dostalem probke jakis czas temu i musze stwierdzic, ze przy 13-letnich kolach nie mytych wewnatrz nie dal sobie rady... Bluegel od VP duzo wiecej rozpuszczal brudu... ale byc moze to tylko moje osobiste odczucie.\nWiesz, możesz mieć rację... że to kwas . Ja zasugerowałem się opisem, gdzie jest napisane, że to środek "alkaliczny", czyli ten, który ma właściwości zasadowe... Sam nie sprawdzałem jakie ma pH... I o tym, że to kwas świadczyłoby też to, że nie poradził sobie z usunięciem dressingu... zasadowe lepiej sobie z tym radzą. Wg tego co już niektórzy tu pisali na forum oba środki świetnie radzią sobie z myciem felg i opon, dlatego zrobiłem właśnie takie porównanie .\nDodatkowo nie wiem czy sam zauwazyles, ale rozne felgi, od roznych klockow hamulcowych maja mimo wszystko troche inny brud, na jedne dany srodek podziala, a w drugim przypadku prawie nic nie zrobi.\nDlatego właśnie, Damian Bio porównał go z Blue Gel-em i ten drugi lepiej wypadł jeśli chodzi o siłę działania...\nTez sie zdziwilem Twoim opisiem, bo jak dostawalem probke to powiedziano mi, ze to "mocny kwasior"\nAle wypadaloby, zeby ktos sprawdzil pH, zeby byc na 100% pewnym...\nSuper porównanie, dużo się naszukałem po forum rzetelnego porównania produktów SNB(Gul Javel, Jetin, Sanesolv, Zanitol).\nCzego mi brakuje, to tylko testu Zanitol-IronX, podobnego do tego jaki Makki zrobił dla Sanesolv-Prickbort\nMam Zanitola i chyba kupię 50 ml IronX na wiosnę aby samemu się przekonać Bo teraz każdy twierdzi że IronX jest wart nawet 10 razy tyle ile np. Zanitol a mam wrażenie że niekoniecznie\nPS. Tylko zastanawiam się jak przeprowadzić taki test aby był w miarę miarodajny, Zanitol przecież nie krwawi... więc testu krwi się nie przeprowadzi\nMogę podrzucić 50ml ironx na testy\nCzego mi brakuje, to tylko testu Zanitol-IronX\nPodejrzewam, ze niestety Zanitol polegnie. Uwazam tak dlatego, ze testowalem juz multum siuwaksow do opilkow i niestety poki co IronX stoi na 1 miejscu...\nA testowałeś Zanitola ??\nTutaj akurat możesz się zdziwić, bo spośród takich środków jak IronX, 4nano Rim Cleaner+, Zanitol naprawdę daje radę . Używałem go bezpośrednio porównując z IronX-em i w rozcieńczeniu 1:1 Zanitol-a ten drugi działał tak samo, a nierozcieńczony był skuteczniejszy niż IronX .\nUżywałem go bezpośrednio porównując z IronX-em i w rozcieńczeniu 1:1\nczyli IronX można spokojnie rozcieńczać 1:1?\nmichałoś, nie, nie. Chodziło mi o to, że Zanitol rozcieńczony 1:1 z wodą ma siłę porównywalną do IronX-a, a nierozcieńczony jest od niego jeszcze mocniejszy .\nnie ma problemu zrobimy porównanie Zanitola z IronX\numyte wstępnie felgi potraktuje się Zanitolem a potem Ironem i zobaczymy czy coś jeszcze będzie "krwawić"\nDzięki za sprostowanie, bo się trochę zdziwiłem\nTak samo sobie to kombinowałem. Dwie felgi myjemy APC i suszymy. Potem na jedną leci IronX, na drugą Zanitol (niech będzie 1:1 - jak każe producent). Czekamy 5 minut i płuczemy obie. Suszymy i lecimy jeszcze raz IronX (dziwne że produkt testuje sam siebie ale trudno). Patrzymy co mocniej krwawi i wyciągamy wnioski\nPS. Jeśli okaże się że w takim układzie krwawienie podobnie niewielkie to mówi nam to dwie rzeczy:\n-IronX jest 2 razy droższy i 2 razy mniej wydajny\n-Tukolarz mówi prawdę\nJeśli brud jest naprawdę wżarty w felgę, to jedna aplikacja IronX-a czy Zanitol-a bezdotykowo powinna być tylko wstępem... do dalszych porównań. Nawet IronX nie poradzi sobie od razu (bez szorowania, czy pędzelkowania) z mocnym syfem . Ja jak myłem felgi to kilka razy działałem pędzelkiem i było tak, że po jednym użyciu IronX-a Zanitol miał co robić, i po jednym użyciu Zanitol-a IronX miał co robić . Tylko przy Zanitol-u nie widzimy widowiskowych krwawień (+10 do szpanu przy sąsiadach ), za to zapach tego drugiego nie przypomina przynajmniej rynsztoku z wiśniową nutą .\nTylko przy Zanitol-u nie widzimy widowiskowych krwawień (+10 do szpanu przy sąsiadach ), za to zapach tego drugiego nie przypomina przynajmniej rynsztoku z wiśniową nutą .\nZadam Ci pytanie, ktore kiedys zadal mi pewien Master...\n"Skad wiesz, ze wszystkie metaliczne opilki zostaly usuniete skoro tego nie widac?"\nWlasnie dlatego te srodki powinny krwawic\nCytat z mojego testu:\nCena Zanitol-a jest kilkukrotnie mniejsza niż IronX-a czy podobnych krwawiących środków, więc naprawdę warto go mieć do oczyszczania mocno zafugowanych powierzchni. Jako wisienkę na torcie zostawiłbym w swoim arsenale jednak też produkt Car Pro.\nA tak poważnie, to fajnie mieć i to, i to. Tam gdzie szkoda psikać drogiego IronX-a, lejemy Zanitol-a, a na koniec psikamy IronX-em... żeby sprawdzić czy wszystko zleciało. Po za tym na białym, czy jasnym kolorze łatwo zobaczyć czy wszystko zeszło, no i po IronX-ie itp. i tak lecisz następny etap, czyli glinkowanie (tutaj też można się przekonać czy sobie poradził, czy nie) .\nZanitol fajnie czyści też tapicerkę, a IronX tu polegnie, bo zabrudzi ją...\n[ Dodano: 15 Luty 2013, 19:19 ]\nDostałem pewne info od Sebastiana, że jest to produkt alkaliczny (pH 13). Być może używałeś jakiś inny środek... Jak możesz to sprawdź pH, czy to co Ty testowałeś to to samo co u mnie .\nJuz dawno to zuzylem Wiec niestety nici z porownania, byc moze zostalem tez wprowadzony w blad przez osobe darujaca mi probke\nkrd, w czwartek robiliśmy z Pawłem testy jetina i nam wyszło że ma pH spokojnie z 10


Komputery panelowe – iTouch System\nKomputery produkcji Itouch System to seria urządzeń przystosowanych do pracy w zastosowaniach przemysłowych jako systemy wizualizacji HMI oraz jako urządzenia do sterowania procesami przemysłowymi.\nStandardowo nasze komputery panelowe wyposażone są w chłodzone pasywnie procesory marki Intel, które gwarantują niski pobór mocy oraz wysoką wydajność. Naszym klientom możemy zaproponować szeroki wachlarz matryc wyświetlacza jak: IPSzapewniające dobre odwzorowanie barw oraz duża jasność , posiadające szybki czas reakcji matryce TN oraz Matryce VA posiadające dobry stosunek jakości do ceny. Oferujemy matryce w rozmiarach od 7″ do 32″ cali, jak również specjalistyczne matryce o wysokiej jasności np. 1050 nits do wykorzystania w instalacjach przy silnym nasłonecznieniu.\nKomputery panelowe w ofercie ItouchSystem\nObudowy przemysłowe naszej firmy zbudowane są na bazie: stali, aluminium, stali nierdzewnej. W ofercie posiadamy konstrukcje obudów do szerokich zastosowań: hale przemysłowe, centra logistyczne, hale produkcyjne, instalacje zewnętrzne. Nasi klienci mogą liczyć na liczne możliwości personalizacji obudowy np: montaż dodatkowych przycisków sterujących, personalizacja otworów i rodzaju mocowania, mocowanie obudowy typu Rack, specjalistyczne ramiona i uchwyty.\nKomputery panelowe firmy Itouch System wyposażone są w podstawowe złącza komunikacyjne takie jak RS232, USB, Ethernet, LPT które umożlwiają integrację z istniejącymi systemami automatyki i robotyki. Oferowane komputery panelowe standardowo pracują pod kontrolą systemów z rodziny Windows 7/8/Embedded, posiadamy również możliwość przystosowania komputera panelowego do użycia z systemem Android i Linux. Więcej informacji na temat zastosowania i budowy komputerów panelowych.


Wytargali polskiego kaznodzieję za fraki z auta. Oto powód - o2 - Serce Internetu\n| 09.05.2021 7:56\nWytargali polskiego kaznodzieję za fraki z auta. Oto powód\nPolski kaznodzieja Artur Pawłowski dał się już poznać światu jako osoba, która za nic ma sobie obostrzenia, związane z pandemią koronawirusa, wciąż będącą poważnym problemem w Kanadzie. Niedawno zorganizował on w swoim kościele w Calgary (Alberta) nabożeństwo, gdzie tłumnie zgromadzeni wierni nie mieli maseczek. Czy to pierwsze takie zachowanie duchownego? Nie, bowiem podobne sytuacje w kościele Pawłowskiego zdarzały się już w przeszłości.\nKaznodzieja był brutalnie wleczony przez policję do radiowozu. Kadr z wideo z Facebooka. (Facebook, Artur Pawłowski)\nO wszystkim poinformowała gazeta "Calgary Herald". Według relacji dziennikarzy, którzy jako pierwsi poznali szczegóły zajścia, policja zatrzymała polskiego kaznodzieję nieopodal jego kościoła, na autostradzie, gdzie zmuszono go do opuszczenia własnego samochodu.\nKaznodzieja został dosłownie przeniesiony przez dwóch funkcjonariuszy do radiowozu. Został aresztowany, podaje "Calgary Herald". Brutalnej interwencji można było zapobiec, o ile kaznodzieja zastosowałby się do próśb funkcjonariuszy.\nZanim jednak doszło do brutalnego zatrzymania, policjanci najpierw pojawili się pod kościołem Pawłowskiego. Otrzymali wezwanie o nielegalnym zgromadzeniu.\nPolskiego kaznodzieję z Kanady aresztowano za zorganizowanie nabożeństwa, podczas którego w kościele zebrane było spore grono wiernych nieprzestrzegających obostrzeń dot. COVID-19. Według redakcji "Calgary Herald" nikt z osób znajdujących się w budynku nie miał maseczek, ani nie przestrzegano też innych prawnie nałożonych nakazów, jak choćby odpowiedni dystans pomiędzy zgromadzonymi.\nKaznodzieja wątpi w zagrożenie, jakim jest pandemia koronawirusa? Brutalne zatrzymanie Polaka w Kanadzie\nOpierając się na wcześniejszych doniesieniach medialnych, zdaje się, że Artur Pawłowski prezentuje dość radykalne poglądy, zahaczające o wiarę w teorie spiskowe, i raczej sceptycznie podchodzi do pandemii koronawirusa. Podczas Wielkanocy głośno było w mediach o zachowaniu ultrakonserwatywnego kaznodziei, który wyrzucił policjantów, chcących rozwiązać nielegalne, wielkanocne nabożeństwo, zaaranżowane przez Pawłowskiego. Ponownie - z tego samego powodu. Było nielegalne, bo nie przestrzegano obostrzeń.\nKaznodzieja wówczas obrzucał policjantów ciężkimi obelgami, porównując ich działania do tych stosowanych przez nazistów podczas II wojny światowej. Policjanci natomiast wykazali się wtedy ogromną cierpliwością, bo pomimo agresywnego zachowania kaznodziei, podczas Wielkanocy nie rozpoczęli interwencji w kościele, który opuścili "po jednej minucie". Tym razem zareagowali już jednak stanowczo.\nDeportować na Białoruś\nI to jest dobra nowina\nTakich antyrozumowców, jak ten ksiądz, powinno się od razu do mamra wsadzać, a ich wrogie społecznie ideologie delegalizować !\nLudzie ale wy jesteście płytcy. Bo on jest osobą związana z kościołem to wszyscy się cieszą, ale jak by zrobili to zwykłej osobie to odrazu gęby na policję że to faszysci itd. To co się tu wydarzyło to jest przykład tego co będą robić z każdym z nas jeśli się nie podporządkują temu choremu systemowi i pełnej inwigilacji. Cieszcycie się że jak przyjmiecie nieznana szczepionkę to polecicie w te wakacje za granicę... Ale pomyśleliście jakie tego mogą być konsekwencje i czy wy na prawdę wierzycie, że teraz będziecie wolni? Rozczarujecie się szybciej niż myślicie. Każą się szczepić co roku i tak w nie skończoność... Będziecie chodzącymi GMO\nTak samo jak ks. Woznicki w Poznaniu. Prawdziwy ksiadz.\nNo proszę a na polską policję narzekają. Gdzie jest dziennikarz Piotr Biedka?\nCo to są "fraki"?\nCo za falszywe informacje,to kanadyjski paster walczacy ze zniewoleniem.\nKochani starsi bracia to nie byl wasz ulibiony polski ksiądz pedofil To był protestancki kaznodzieja, któremu z katolicyzmem nie po drodze. Jakby jakiś szaman w dżungli przeszedł na czerwonym świetle to też byście napisali ze pewnie był z PIS\nU nas też tak powinni robic


Które podkładki korkowe Jason kupilibyście do siebie? - Jadalnia - Wnetrzarium.pl\nKtóre podkładki korkowe Jason kupilibyście do siebie?\nMnie się najbardziej podoba seria z ptakami. A Wam? A może macie już jakieś podkładki korkowe jason? Pochwalicie się?\nursa , 24.11.2014 (11:11) dodaj do ulubionych\nZack Podkładka pod...\nPO: Podkładka Szklana...\nfolnet Podkładka papowa\nCMP Podkładka pod...\nJoseph Joseph Deska...\nBantex Podkładka na...\nFellowes PODKŁADKA POD...\nOglądałam podkładki korkowe Janson na jednej ze stron internetowych i muszę przyznać, że chętnie kupiłabym je dla siebie. W sumie większość z nich jest ładna. Jednak gdybym miała wybrać jeden wzór podkładek korkowych Jason zdecydowanie byłyby to te z motylami\nzuza_09 , 27.11.2014 (13:04)\nPodkładek korkowych jason jeszcze nie posiadam, ale możliwe że niedługo sobie je sprezentuję. Ogólnie szukam ładnych, niepowtarzalnym podkładek pod szklanki i talerze. Zauważyłam, że podkładki korkowe jason są w kilku ciekawych wzorach, więc jest w czym wybierać. Mnie najbardziej podoba się seria Village Square i to właśnie ją bym wybrała\nmagdag , 27.11.2014 (19:58)\nPowiem szczerze, że większość podkładek korkowych jason przypadła mi do gustu. Jest w nich coś magicznego, przyciągającego uwagę. Najchętniej dla siebie kupiłabym połowę dostępnych worów. Nie mogę zdecydować się na konkretny wzór podkładek jason, ponieważ każdy z nich jest wyjątkowy\njagootka , 27.11.2014 (20:30)\nJakie podkładki wybrać na stół?\nNiezbyt podobają nam się takie zwykłe plastikowe maty, których używa się zwykle pod talerze jedząc posiłki. Szukam takich, które mogłyby być dekoracją stołu oraz były łatwe w utrzymaniu czystości....\nalokazja, 11.6.2013 (18:41)\nJakie podkładki pod talerze?\nW jadalni mam duży stół dla ośmioosobowej rodziny . Jest wykonany z drewna. Szukam ciekawych podkładek pod talerze , łatwych do utrzymania w czystości. Gdzie mogłabym takie kupić? Czy może można...\naniuniaww, 28.5.2013 (15:18)\nWybierać te z materiałów naturalnych czy syntetycznych? Czy ważne, aby można je było łatwo czyścić? Układać je na obrusie czy na „gołym” stole?\nircia8, 1.2.2013 (13:12)\nhm, 11.6.2011 (23:54)\nTagi podkładki korkowe


To jutro, a już dzisiaj obie finalistki Mariya Muzychuk i Hou Yifan, wizytowały salę gry, która znajduje si w Pałacu Potockich we Lwowie.\nAnonimowy 3 marca 2016 08:58\nW szachach jest wielki kryzys.Jeden 100% faworyt (Hou) i dalej przepaść.To samo wsród mężczyzn Carlsen ....i za nim nikt.Kiedyś tak nie bywało.Regres się pogłebia.\nBarbara Sko 3 marca 2016 10:23\nZ pewnością i Hou i Carlsen to wielcy faworyci. Dziś Muzyczuk przegrała i potwierdza się opinia fachowców, że nie ma w tym meczu żadnych szans. Co do Panów - to i tu obecny mistrz jest faworytem, ale liczę, że już w następnym cyklu ktoś Magnusa "zluzuje" :)


Fizyka-spotkania z naukowcami - Gimnazjum nr 81 - Warszawa - Bemowo\nGimnazjum nr 81 - Warszawa - Bemowo > Aktywna Szkoła > Fizyka-spotkania z naukowcami\nPan prof. dr hab. Zygmunt Lalak jest profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Fizyki w Instytucie Fizyki Teoretycznej. Specjalizuje się w fizyce teoretycznej wysokich energii.\nCzęść I: Pan Profesor Zygmunt Lalak\n- Dlaczego wybrał Pan Profesor studia z dziedziny fizyki i specjalizację fizyka teoretyczna?\n- Od zawsze pasjonowała mnie matematyka i myślalem o podjęciu studiów czysto matematycznych. Jednak pod koniec nauki w liceum zauważyłem, że równie interesujące jak czysta abstrakcyjna matematyka mogą być jej zastosowania do opisu Wszechświata lub zastosowania inżynierskie. W efekcie znalalem się na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej, który wydawał się otwierać szeroką perspektywę dla takich aplikacji (obecnie tego wydziału już nie ma, podzielił sie na dwa osobne wydziały - fizyki i matematyki). Podczas studiów okazało sie, że lepiej odnajduję się w rozważaniach teoretycznych niż w laboratoriach i zdecydowałem się skręcić zdecydowanie w stronę teorii.\n- Dlaczego akurat fizyka wysokich energii? Co w niej Pan Profesor widział?\n- Fizyka wielkich energii zadaje fundamentalne pytania o najbardziej podstawowe prawa przyrody opisujące oddziaływania najbardziej podstawowych składników materii. Te pytania wydawały mi się najważniejsze a odpowiedzi na nie wymagały użycia najbardziej zaawansowanych środków matematycznych, co zawsze było dla mnie niezwykle pociągające. Podobało mi się też to, że bardzo abstrakcyjne rozważania nabierają w fizyce oddziaływań fundamentalnych nieoczekiwanie konkretnych znaczeń i mogą być porównywane z wynikami pięknych i bardzo subtelnych doświadczeń. Nie bez znaczenia było spotkanie z profesorem Grzegorzem Białkowskim, do którego udałem się na rozmowę przed podjęciem decyzji o wyborze kierunku studiów indywidualnych. Profesor Białkowski na pytanie o najciekawsze aspekty współczesnej fizyki odpowiedział bez wahania, że najciekawsza jest fizyka wielkich energii i że sam się własnie tym zajmuje. Uwierzyłem mu i nigdy tego nie żałowałem.\nCzęść II: LHC – Boska Cząstka\n- Głównym tematem jaki chciałbym omówić z Panem Profesorem jest temat Wielkiego Zderzacza Hadronów. Jak wiadomo działa on już od ponad 2 lat (z przerwami), a o słynnej boskiej cząstce nadal nic nie słychać. Czy mógłby Pan Profesor powiedzieć, co ona ma właściwie nam dać, czego będziemy mogli się dzięki niej dowiedzieć? Czy kiedy ją odkryjemy będziemy mogli już w 100% odpowiedzieć na pytanie „Jak Wszechświat powstał”?\n- Odkrycie cząstki Higgsa (zwanej czasem boską cząstką) powinno dać nam odpowiedź na pytanie w jaki sposób przyroda nadaje masy bozonom cechowania przenoszącym oddziaływania słabe, tzn bozonom Wi Z. W bardziej formalnym języku oznaczać to będzie poznanie natury naruszenia symetrii elektrosłabej. To pozwoli nam zbudować teorię opisującą oddziaływania fundamentalne przy energiach znacznie przewyższających masy bozonów W i Z. Wierzymy, że tak wielkie energie miały cząstki wypełniające wczesny Wszechświat, zatem odkrycie cząstki Higgsa pozwoli nam opisać najwsześniejsze etapy ewolucji obserwowanego Wszechświata. Jeżeli nie odkryjemy cząstki Higgsa w przedziale energii dostępnym w LHC, to będzie to także niezmiernie ważna wskazówka, która oznaczać będzie konieczność zmiany pewnych kanonów rozumowania w fizyce oddziaływań fundamentalych, na przykład konieczność zrewidowania naszego sposobu patrzenia na problem hierarchii skal energetycznych w fizyce cząstek elementarnych.\n- Hipotetycznie bozon Higgsa żyje niezmiernie krótko, ok. dziesięciu milisekund (1/1000 s). Czy to nie za krótko, aby móc się o niej dowiedzieć zadowalająco dużo?\n- Eksperymenty prowadzone w wielkim zderzaczu hadronów są tak zaprojektowane, że do końca 2012 roku będzie można wykluczyć istnienie cząstki Higgsa o masie mniejszej niż 460 GeV (masy bozonów W i Z to ok. 100 GeV). Z drugiej strony można będzie uzyskać wyraźne sygnały pozytywne, jesli cząstka Higgsa z masą leżącą w tym zakresie naprawdę istnieje.\nNawet jeśli jakaś cząstka żyje bardzo krótko, jak cząstka Higgsa, to nie znika ona bez śladu, ale przekształca się w inne, długożyjące cząstki, które już można bezpośrednio zidentyfikować w detektorach. Mierząc energie i pędy (także ich kierunki) tych końcowych cząstek i porównując częstości występowania różnych stanów końcowych jesteśmy w stanie powiedzieć bardzo dużo o niestabilnych cząstkach występujących w stanach pośrednich badanych procesów. W ten sposób uzyskamy informacje o cząstce Higgsa.\n-Jakie nowe teorie fizyczne testowane będą w LHC?\n- Przede wszystkim chcemy się dowiedzieć jak wygląda teoria oddziaływań fundamentalnych przy bardzo dużych energiach, przewyższających masy słabych bozonów cechowania W i Z.\nJeśli ta teoria jest podobna do Modelu Standardowego (SM), który dobrze opisuje fizykę przy niskich energiach, to najbardziej prawdopodobnym rozszerzeniem SM jest teoria supersymetryczna, w której każdej cząstce towarzyszy tzw superpartner – cząstka o takich samych ładunkach ale innym wewnętrznym momencie pędu. Superpartnerzy mogą zostać odkryci w LHC. Również lekki bozon Higgsa, wyrażnie lżejszy niż 160 - 200 GeV, będzie wyraźną wskazówką za supersymetrią. Jeżeli bozon Higgsa okaże się cięższy, to będzie to wskazówka za tzw silnie sprzężonymi rozszerzeniami Modelu Standardowego, których strunktura jest w pewnym stopniu podobna do struktury sektora SM opisującego oddziaływania silne, lub za istnieniem dodatkowych wymiarów przestrzennych.\nCzęść III: LHC – antymateria i czarne dziury\n- Czym właściwie różni się materia od antymaterii. Kiedy niewnikliwe przestudiuje się jej temat można dojść do wniosku, że tylko i wyłącznie znakiem ładunku elektrycznego?\n- Ładunek elektryczny nie jest jedynym ładunkiem, który przypisujemy cząstkom. Cząstki oddziałujące oddziaływaniami elektrosłabymi mają pewną związaną z tym charakterystykę, podobnie jest z cząstkami oddziałującymi silnie. Cząstkom oddziałującym silnie przypisujemy na przyklad liczbę barionową, która jest zachowana przy dostępnych energiach tak jak ładunek elektryczny. Antycząstki różnią się od cząstek wszystkimi tymi charakterystykami.\nIstnieją cząstki, które są swoimi własnymi antycząstkami, na przykład fotony. Z teoretycznego punktu widzenia istnienie antycząstek jest głęboką konsekwencją działania praw mechaniki kwantowej i niezmienniczości praw fizyki względem tak zwanych przekształceń Lorentza (tzn obowiązywania szczególnej teorii względności). W procesach fundamentalnych antycząstki uczestniczą tak samo jak cząstki, nie ma między nimi jakiejś fundamentalnej różnicy. Natomiast w obserwowanym Wszechświecie widzimy wyrażną nadwyżkę cząstek nad antycząstkami. Jest to konsekwencją zjawisk zachodzących we wczesnym wszechświecie i może być opisywane tylko w teoriach wykraczających poza Model Standardowy.\n- Czy nie jest niebezpieczne jej wytwarzanie? Wystarczy przecież jakikolwiek jej kontakt z materią, dochodzi do anihilacji i wytworzona energia mogłaby spowodować dość dużą katastrofę. Czy byłoby możliwe pozyskiwanie w przyszłości energii z niej? W końcu nie mielibyśmy problemu z utylizacją odpadów.\n- Antycząstki wytwarzane są w laboratoriach od dawna – dobrze znane są pozytony czyli anty-elektrony i antyprotony. Trudniej jest wytworzyć stabilne złożone obiekty zbudowane z antycząstek.\nEnergia wytworzona podczas anihilacji cząstki z antycząstką jest taka jak suma energii tychże cząstek przed anihilacją, bo energia jest zawsze zachowana. Wszystkie duże skupiska materii i antymaterii, które byly dostaecznie blisko siebie, żeby wejść w proces anihilacji juz dawno się nawzajem zanihilowały. Natomiast ilośc antymaterii wytwarzanej w laboratoriach jest zbyt mała, żeby wyprodukować wielkie ilości energii. Zysk energetyczny z takiej anihilacji jest ograniczony, ponieważ najpierw trzeba zużyć energię na wytworzenie antymaterii z materii.\nCzęść IV: LHC – otrzymywane dane\n- Jak fizycy radzą sobie z tak ogromną liczbą generowanych danych? Jak je analizują?\n- Do rejestracji danych z LHC potrzeba rocznie 20 PetaBytów pamięci, tj ok. 100 tys. Dysków o pojemności 200 GB każdy. Dane po wstępnej selekcji są zapisywane i udostępniane członkom zespołów zaangażowanych w eksperymenty prowadzone w LHC. Zespoły te są bardzo liczne i ich członkowie pracują na codzień poza laboratorium CERN, w swoich macierzystych instytucjach. Dane są udostępniane za pomocą kilkupoziomowego systemu zarzadzania danymi. W samym laboratoirium działa duża grupa informatyków nieustannie doskonaląca oprogramowanie umożliwiające dostęp do danych i nadzorująca sam proces gromadzenia danych. Z gromadzeniem i udostępnianiem tak licznego zbioru danych wiążą się poważne problemy techniczne i teoretyczne, wielu ludzi w laboratorium zajmuje się wyłącznie tymi problemami. Fizycy są „użytkownikami końcowymi” tej części systemu.\n- Słyszałem kiedyś o pojęciu „grid”. Czy mógłby Pan Profesor powiedzieć czym ono właściwie jest?\n- Wszechświatowa siatka obliczeniowa LHC (Worldwide LHC Computing Grid – WLCG) jest globalną siatką, w której węzłach znajduje się ponad 140 centrów obliczeniowych w 34 krajach oraz eksperymenty LHC. Siatka ta tworzy infrastrukturę umożliwiającą zbieranie, przechowywanie i udostępnianie oraz szybką analizę danych wytwarzanych w LHC. Siatka ma kilka poziomów. Na najwyższym poziomie „0” znajduje się CERN, na poziomie „1” 11 centrów połączonych z CERNem liniami przesyłowymi o wielkiej przepustowośći, w których gromadzi się, proporcjonalnie do ich pojemności, częściowe kopie danych wytwarzanych w LHC. Pozostałe ośrodki używają tylko wybranych podzbiorów wszystkich danych. Polska jest jednym z użytkowników gridu na poziomie „2” (3 ośrodki w Krakowie, Poznaniu i Warszawie).\n- Ostatnie pytanie jakie chciałbym zadać i które cały czas mnie dręczy brzmi:\n„Jeżeli przed powstaniem wszechświata było nic, to jak z tego nic pojawiły się tam jakiekolwiek cząstki?”\n- Pytanie o bardzo wczesny Wszechświat jest trudne także dlatego, że trzeba uwzględnić oddziaływanie grawitacyjne, które może być wtedy równie silne jak oddziaływania silne i elektrosłabe. Nie wiemy jak wyglada kwantowa teoria oddziaływań grawitacyjnych, choć istnieją co najmniej dwie ciekawe propozycje – teoria strun fundamentalnych i grawitacja pętlowa. Mogło być tak, że na najwcześniejszych etapach ewolucji Wszechświata energia zgromadzona była w polu grawitacyjnym (w geometrii Wszechświata) i jego (jej) fluktuacjach, po czym część tej energii przekształciła się w wyniku procesów kwantowych w cząstki znane obecnie. Możliwe jednak, że cząstki istniały zawsze. Najprawdopodobnej współistniały z kwantową geometrią. Odpowiedź na pytanie co działo się jeszcze wcześniej wykracza poza dziedzinę stosowalności współczesnej fizyki. Należy raczej do szeroko pojętej metafizyki.\nRozmowę przeprowadził Jakub Dziuba


Volkswagena świat – Blog miłośników motoryzacji\nPosted on 2 maja, 2022 11 maja, 2022 by vw\nJakie osiągi mają sportowe samochody? Całkiem spore. Wystarczy spojrzeć na dane techniczne, które publikowane są przez różnorodnych producentów. Tak, budzą one nie tylko zdumienie, ale także szok – w szczególności, jeżeli porówna się je do zwykłych samochodów osobowych, jakimi człowiek porusza się na co dzień. Teraz można samodzielnie przekonać się, jak to jest, jeżeli zasiądzie…\nPosted on 29 kwietnia, 2022 6 maja, 2022 by vw\nOpony to niezwykle istotny element pojazdu, a ich wyboru nie powinno traktować się po macoszemu. Ich usterka może bowiem być przyczyną naprawdę poważnych wypadków, często nawet ze skutkiem śmiertelnym. W tym artykule zajmiemy się oponami letnimi Uniroyal – oponami ze średniej półki, które są jednymi z najczęściej wybieranych i najbardziej polecanych modeli na rynku. Dlaczego…\nPosted on 4 marca, 2022 9 marca, 2022 by vw\nPodróżowanie czasem oznacza korzystanie z czasu wolnego i wszystkich przyjemności, a czasem oznacza po prostu podróżowanie w celach zarobkowych. Niezależnie od powodu przemieszczania się warto postawić na sprawdzony środek transportu oraz taki, który zapewni niezbędną wygodę. W takim celu warto postawić na przykład na wynajem busa z kierowcą. Czemu może się to opłacać oraz na…\nPosted on 3 marca, 2022 16 marca, 2022 by vw\nAuta na drift są znane i cenione na rynku już od wielu lat. Kierowcy chętnie korzystają z takich rozwiązań, jakie pozwolą im przeżyć coś całkiem nowego. Driftować – co to oznacza? Czym cechuje się drift Taxi? O czym warto wiedzieć? Na czym polega driftowanie?\nPosted on 20 stycznia, 2022 24 stycznia, 2022 by vw\nLake Country to marka znana na całym świecie. Obecna jest na rynku motoryzacyjnym od przeszło 30 lat i w tym czasie zdobyła wielu zadowolonych klientów. W swojej ofercie posiada szeroką gamę produktów polerskich, dzięki którym jesteśmy w stanie doprowadzić lakier każdego samochodu do perfekcyjnego wyglądu. Takie rozwiązania jak Pad Washer 400 czy Lake Country SDO…\nCzy warto wymieniać opony na zimę?\nPosted on 10 stycznia, 2022 20 stycznia, 2022 by vw\nJazda na oponach letnich przez cały sezon nie jest najlepszym rozwiązaniem. Miękka mieszanka letnia pod wpływem chłodu dość szybko twardnieje, a my zaczynamy czuć delikatne uślizgi w czasie pokonywania zakrętów. Pół biedy jeśli zima jest bezśnieżna. Prawdziwy problem pojawia się, gdy przyjdzie nam na oponach letnich jeździć w błocie pośniegowym lub po lodzie.\nLuksusowe auta do wynajęcia\nPosted on 13 grudnia, 2021 29 grudnia, 2021 by vw\nSamochody do wynajęcia w Krakowie są niezwykle nowoczesne i luksusowe. Tak naprawdę każdy klient znajdzie w dobrej wypożyczalni odpowiedni pojazd dla siebie. Biznesmeni chętnie podczas podróży służbowych wynajmują luksusowe, eleganckie modele. Z kolei osoby, którym potrzebne auto w celach turystycznych, skupiają się na komfortowym, wygodnym aucie, którym można przemierzyć setki kilometrów. Jakie jeszcze auta czekają…\nGokarty w Poznaniu – za co je kochamy?\nPosted on 29 października, 2021 2 listopada, 2021 by vw\nIleż razy nie miałeś pomysłu na spędzenie szalonego dnia? Zapewne taka sytuacja miała miejsce nie raz i nie dwa. Nuda jest najgorszym co może cię spotkać, więc warto mieć napięty grafik, a przynajmniej parę zajęć, które mogą od niej odciągnąć. Mamy jednak pewien pomysł, który nie jest oczywisty, a zapewni ci masę emocji, ale i…\nDlaczego opony firestone są tak bardzo popularne?\nPosted on 12 października, 2021 13 października, 2021 by vw\nNie da się ukryć jak dużą popularnością cieszą się opony marki Firestone. Firma ta na rynku jest już od ponad 30 lat, przez które zdążyła wyrobić sobie dobre imię oraz masę pozytywnych recenzji. Jeżeli zastanawiasz się w czym tkwi fenomen tej marki, przeczytaj nasz artykuł, a z pewnością i ty go dostrzeżesz.\nCzym charakteryzują się pasty polerskie do samochodu\nPosted on 8 października, 2021 12 października, 2021 by vw\nPolerowanie lakieru samochodowego to najlepszy sposób na przywrócenie mu blasku i efektywnego wyglądu. Skuteczność prowadzonych działań uzależniona jest m.in. od rodzaju stosowanych preparatów polerskich. Do dyspozycji osób zajmujących się auto detailingiem jest szereg produktów przeznaczonych do różnych zadań.


polski stomatolog Londyn - katalog-wielotematyczny.pl\nPozycja w katalogu nr: 15984, przeglądano: 127 razy.\nTytuł: polski stomatolog Londyn\nOpis: Polski Stomatolog w Londynie Klinika Dental Beautique powstała\nz myślą o naszych pacjentach. W trosce o dobro klienta\nświadczymy usługi stomatologiczne najwyższej jakości z\nzachowaniem najwyższych standardów europejskich. Nie\nszczędzimy wysiłku aby sprostać wymaganiom naszych klientów,\noferujemy światowy poziom usług stomatologicznych i otaczamy\npacjenta profesjonalną i kompleksową opieką dobraną ściśle pod\nindywidualne potrzeby pacjenta. Najwyższa Jakość Nasz\nprofesjonalny zespół fachowych lekarzy i asystentek\nstomatologicznych służy Państwu radą nawet w najbardziej\nskomplikowanych kwestiach. Jakość usług stomatologicznych w\nDental Beautique osiągamy dzięki wysokim kwalifikacjom całego\npersonelu, ścisłej współpracy lekarzy i higienistek oraz\nwyposażeniu kliniki w najnowocześniejszy sprzęt i materiały\nnajnowszej generacji. Zapewniamy miłą i bezstresową atmosferę\n? to szczególnie ważne przy leczeniu najmłodszych.\nSłowa kluczowe: dobry polski stomatolog, polski stomatolog, polski stomatolog londyn, stomatolog dla dziecka, stomatolog londyn


FORUM konferencje.com :: Zobacz temat - Meble tapicerowane\nWysłany: Sro Maj 09, 2018 11:39 am Temat postu: Meble tapicerowane\nOrientuje się ktoś w temacie mebli tapicerowanych? Szczerze, to jestem zaskoczona, że w dzisiejszych czasach nadal istnieje tak duży ich wybór, przykładowo tutaj https://www.promarkmeble24.pl/category/meble-tapicerowane. Ciężko jest zdecydować się na coś konkretnego, kiedy przychodzi co do czego. A wam co się podoba? Chyba potrzebuję inspiracji. Aha - szukam narożnika\nWysłany: Czw Maj 10, 2018 1:38 pm Temat postu:\nTapicerkę można nawet zmieniać\nWysłany: Czw Wrz 06, 2018 9:45 am Temat postu:\nJa to wyhaczyłem tutaj niezłą opcję mebli na wymiar. Dostarczają nawet do Kielc! Chyba skuszę się na ich ofertę, bo ceny mają bardzo przystępne.\nWysłany: Czw Wrz 06, 2018 11:50 am Temat postu:\nWysłany: Sro Wrz 12, 2018 9:11 am Temat postu:\nPewnie, że jest duży wybór takich mebli. Ja na przykład zdecydowałam się na taki http://martimeble.pl/25-narozniki-kuchenne narożnik kuchenny. Też tapicerowany. łatwo utrzymać w czystości - i jak ktoś napisał - można dobrać sobie tapicerkę pod siebie.\nWysłany: Pon Wrz 17, 2018 6:57 pm Temat postu:\nRzeczywiście indywidualny dobór tapicerki, specjalnie pod siebie jest ciekawą opcją.\nWysłany: Wto Wrz 18, 2018 3:02 pm Temat postu:\npodobno tapicer to bardzo dobrze platny zawod !\nWysłany: Wto Paź 09, 2018 10:28 am Temat postu:\nProducenci mebli często nie zwracaja uwagi na tak zwane wykończenia. A nic prostszego jak nawiązanie współpracy z tym producentem http://www.texline.com.pl/pl/oferta/tasmy-nosne-i-tasmy-plecakowe\nKtóry ma w swojej ofercie taśmy które wykorzystuje się przy wykończeniach mebli tapicerowanych. Najlepsze będa taśmy nośne, które się nie rozrywają nie pękają, są wytrzymałe.\nWysłany: Czw Lis 08, 2018 7:15 am Temat postu:\nJa również ostatnio szukałam nowej sofy oraz foteli do mojego salonu, który jest urządzony bardzo eleganckim stylu. Przeglądałam sobie różne oferty w internecie i stacjonarnie i najbardziej przypadły mi do gustu meble glamour oferowane przez Blakc Bear House. Okazało się, że meble są też bardzo solidne, starannie wykończone, a ich ceny wcale nie są wygórowane Teraz mój salon wygląda jeszcze bardziej stylowo i elegancko, niż wcześniej\nWysłany: Czw Lis 08, 2018 3:48 pm Temat postu:\nPolecam w poszukiwaniu mebli tapicerowanych zajrzeć na stronę https://www.meblobranie.pl/meble-tapicerowane, mają bardzo duży wybór. Ja niedawno zamawiałem narożnik i jest super. Łatwy kontakt ze sprzedawca zdecydowanie przyspiesza złożenie zamówienia


Do zdarzenia doszło na wysokości skrzyżowania z ulicą Sosnową. Przed dom jednorodzinny podjechało kilka zastępów straży pożarnej, w tym wóz z drabiną. Na szczęście pożar nie był groźny dla domowników – nikt nie wymagał opieki medycznej.\nStrażacy wycięli fragment nadpalonego dachu i przewietrzyli pomieszczenia. Przyczyna pożaru jest jeszcze nieznana. Strażacy sprawdzali jednak komin, czy przypadkiem żar z przewodu nie przedostał się na dach budynku.\nTagi: pożar Rybnik, pożar domu jednorodzinnego Rybnik, straż pożarna rybnik, pożar dachu Rybnik