Karol Prozner odchodzi - Cięzarówki\nPrezes zarządu firmy Europart Polska po dziewięciu latach rezygnuje ze stanowiska. Zamierza poświęcić się rozwojowi własnego biznesu. Chce stworzyć platformę internetową pośredniczącą w kontaktach pomiędzy producentami i dystrybutorami części zamiennych oraz warsztatami samochodowymi – Woop Automotive.\nKarol Prozner: – Powstanie nie tylko platforma zakupowa, ale także kanał wymiany informacji i opinii pomiędzy wszystkimi uczestnikami rynku części zamiennych.\nSwoją rezygnację z zarządzania przedstawicielstwem działającej w 28 krajach Europy firmy dystrybucyjnej tłumaczy zamiarem skoncentrowania się na realizacji nowego pomysłu – internetowej platformy dla warsztatów, dostawców części samochodowych i producentów. – Rynek części, zwłaszcza do samochodów ciężarowych, jest dzisiaj analogowy. Uważam, że nowoczesne technologie niebawem go zmienią. Stąd pomysł na uruchomienie serwisu internetowego, który pozwoli wszystkim stronom obecnym w wymianie handlowej zmniejszyć koszty działalności, zagwarantuje możliwość łatwego porównania cen i czasu dostawy danego produktu u różnych dostawców, a także zwielokrotni liczbę kanałów prezentowania oferty hurtownikom – mówi Karol Prozner.\nGłówną ideą projektu Woop Automotive jest umieszczenie na jednej platformie produktów jak największej liczby dostawców, zapewnienie warsztatom łatwego dostępu do wielu ofert dystrybutorów i producentów, wyeliminowanie kłopotów z nieterminowymi dostawami części. – Chcemy, śladem branży e-commerce, dać zainteresowanym stronom proste i intuicyjne narzędzie, które podobnie do serwisów aukcyjnych w mgnieniu oka pokaże wszystkie dostępne na rynku ceny danej części, czas jej dostawy i opinie innych użytkowników serwisu. Woop kładzie nacisk na bezpośrednią, maksymalnie uproszczoną interakcję pomiędzy obiema stronami transakcji. To będzie nie tylko platforma zakupowa, ale także kanał wymiany informacji i opinii pomiędzy wszystkimi graczami rynku części zamiennych – wyjaśnia Prozner.\nZ badania przeprowadzonego przez Woop Automotive, w którym udział wzięło 200 przedstawicieli polskich warsztatów wyspecjalizowanych w naprawach pojazdów użytkowych i firm zajmujących się eksploatacją flot wynika, że drugim najważniejszym kanałem pozyskiwania informacji o aktualnościach i trendach rynkowych jest dziś internet (39% wskazań). Osobiście bądź poprzez kontakt telefoniczny z dostawcami, swoją wiedzę rynkową uzupełnia zaś niewiele więcej, bo 45% respondentów. Najwięcej, bo 41% badanych wskazało, że najbardziej preferuje zamawianie części poprzez katalogi online. Ich wydania papierowe cieszą się natomiast zainteresowaniem 32% respondentów. – Co ciekawe, 24% badanych przyznało, że nie korzysta z żadnych katalogów. Sądzę, że przyczyną tego stanu rzeczy jest brak dostępu do łatwego w użyciu, bogatego w treści kanału informacyjnego. To jest nisza, którą planujemy wypełnić – podsumowuje Karol Prozner.\n(C), fot inPlus\nTagi : części zamienne, Europart, TSL, wydarzenia


Instrukcja obsługi OPEL CROSSLAND samochody - 14 opinii o OPEL CROSSLAND Obejrzyj testy, próby i porównania z Samochody OPEL CROSSLAND\nDiplotop – porównanie produktów - gromadzi opinie i testy użytkowników OPEL CROSSLANDDzięki nieocenionej bazie danych, 14 opinii o Samochody OPEL CROSSLAND, Diplotop porównuje Samochody OPEL CROSSLAND z jego konkurentami, aby wybrać najlepszy produkt.\nPobierz przewodnik lub podręcznik użytkownika dla OPEL CROSSLAND.\nOpinia o OPEL CROSSLAND\nUżytkownicy OPEL CROSSLAND uważają, że jest bardzo łatwy w obsłudze.Przeciętnie użytkownicy są usatysfakcjonowani niezawodnością produktu., W tej kwestii użytkownicy są jednomyślni. Jeśli masz wątpliwości lub potrzebujesz pomocy, forum Diplofix pomoże Ci wybrać między OPEL CROSSLAND i innymi produktami.\nUżytkownicy ocenili produkt jako bardzo wydajny., Oraz wielu użytkowników podziela to zdanie. Użytkownicy twierdzą, że cena jest odpowiednia w stosunku do oferowanych usług Unikniesz niemiłych niespodzianek, jeżeli obejrzysz instrukcję dla OPEL CROSSLAND przed zakupem.\nCzy CROSSLAND jest łatwy w użyciu?\n14 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że OPEL CROSSLAND jest bardzo łatwy w obsłudze.\nCzy CROSSLAND jest bardzo wydajny?\n14 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że OPEL CROSSLAND jest w swojej kategorii na najwyższym poziomie technicznym, oferuje najwyższą jakość lub możliwości.\nCzy CROSSLAND jest solidny i wytrzymały?\n14 użytkowników odpowiedziało na pytania i oceniło produkt w skali od 0 do 10. Ocena 10/10 oznacza, że uważasz OPEL CROSSLAND jako produkt bardzo solidny, który będziesz mógł używać długo zanim się uszkodzi.\nCzy CROSSLAND ma dobry stosunek ceny do jakości?


Ostatnia aktualizacja została wykonana przez Sarah Barnes w dniu 25 marca, 2021\nPodczas przesyłania danych online istnieje zasadnicza różnica między HTTP i HTTPS. HTTP jest bardziej podatny na cyberataki; to ryzyko dla Ciebie i innych klientów, jeśli zarządzasz stroną firmową. Posiadanie protokołu HTTPS dla Twojej witryny poprawia bezpieczeństwo, pozycję w rankingu Google, a ponadto wygląda bardziej profesjonalnie i wiarygodnie dla potencjalnych klientów.\n5 zalet HTTPS\n1 Dodatkowa warstwa zabezpieczeń\nDzięki HTTPS dane są chronione między przeglądarką a serwerem za pomocą protokołu SSL. Korzystasz z szyfrowania HTTPS, jeśli używasz systemów zarządzania treścią, takich jak WordPress i Shopify.\n2 Zaufanie między Tobą a klientami\nOprócz zwiększenia bezpieczeństwa swojej strony internetowej, dzięki HTTPS zwiększysz zaufanie między Tobą i swoimi klientami. Konsumenci stają się coraz bardziej świadomi ważności protokołów bezpieczeństwa w Internecie, więc jeśli przejdziesz na HTTPS, ludzie będą chętniej odwiedzać Twoją witrynę.\n3 Ranking Google\nGoogle może obniżyć ranking witryny, jeśli nie ma szyfrowania HTTPS. Google sprawdza autentyczność stron internetowych, porównując te z podobną treścią, jeśli jedna witryna ma HTTP, a konkurent ma HTTPS, zawsze będzie faworyzować konkurenta.\nOd 2014 r. Google priorytetowo traktuje bezpieczeństwo, co jest kluczowym powodem, dla którego firma chce rozpowszechnić protokół HTTPS w Internecie.\n4 Technologia mobilna\nCoraz więcej konsumentów używa swoich urządzeń mobilnych do wygodnych zakupów online, a strona internetowa musi być przyjazna dla urządzeń mobilnych. Przyspieszone strony mobilne Google (AMP) to istotny czynnik, który należy wziąć pod uwagę przy optymalizacji witryny pod kątem tabletów i smartfonów.\nAMP zwiększa szybkość ładowania na urządzeniach mobilnych, co powoduje wyższe plasowanie w wynikach wyszukiwania, ale działa tylko na stronach z HTTPS. AMP jest odpowiedni dla progresywnych aplikacji internetowych i przeglądarek nowej generacji.\n5 Zatrzymaj legalnych intruzów\nNiestety istnieje wiele niebezpieczeństw, które mogą stanowić zagrożenie w Internecie. Prawni intruzi, tacy jak dostawcy usług internetowych, sprzedawcy zewnętrzni i rządy, omijają sieci, aby wysyłać do Ciebie ukierunkowane reklamy. Hakerzy mogą instalować na Twoim komputerze złośliwe oprogramowanie, a witryna zalewana jest reklamami, co ma wpływ na komfort użytkowania i umożliwia nieautoryzowanym użytkownikom uzyskanie dostępu.\nUnikaj kar poprzez przełączenie na HTTPS\nNie tylko wyszukiwarka Google penalizuje strony internetowe bez HTTPS. Chrome i Firefox ostrzegają użytkowników przed wprowadzeniem danych osobowych do stron HTTP.\nPonadto witryny bez protokołu HTTPS nie mają w przeglądarce Chrome dostępu do takich funkcji, jak:\nDeweloperzy Chrome planują wyświetlać „Not Secure” (niezabezpieczona) w pasku adresu dla wszystkich witryn bez odpowiedniego szyfrowania.\nDodawanie warstwy zabezpieczeń do przeglądania online\nCybernetyczne ataki zdarzają się często, a ofiary często nie wiedzą o tym, dopóki nie jest za późno. Chociaż protokół HTTPS jest bezpieczniejszy, Twoje dane nadal mogą być zagrożone, więc należy być bardziej czujnym. W tym celu zalecamy korzystanie z wysokiej jakości usługi VPN.\nSieć VPN przekierowuje ruch sieciowy za pośrednictwem zdalnego serwera; proces, który ukrywa Twój adres IP i szyfruje dane. Dzięki VPN Twoje dane osobowe są lepiej chronione.\nCo to jest HTTP\nHTTP oznacza Hypertext Transfer Protocol (protokół przesyłu hipertekstu) i pozwala nam przesyłać dane przez Internet. Każdy kawałek treści, który podróżuje między Tobą a serwerem, to hipertekst; dotyczy to tekstu, zdjęć, filmów i dźwięków. Niestety, każda strona internetowa z samym HTTP jest narażona na wiele zagrożeń internetowych.\nJak HTTP sprawia, że jesteś podatny na zagrożenia w Internecie\nUżywanie protokołu HTTP może wystawić Cię na różne rodzaje zagrożeń internetowych, ponieważ ten typ protokołu ułatwia nieautoryzowanym użytkownikom uzyskiwanie dostępu do niezaszyfrowanych danych.\nHakerzy uzyskują tę informację, przechwytując pakiety danych, które mogą zawierać poufne informacje, takie jak konto internetowe i dane bankowe.\nPliki cookie ustawione przez HTTP\nDostosowane strony, które dostarcza serwer, są możliwe dzięki zapisanym ciasteczkom po stronie klienta. Czasami skrypt na stronie wykorzystuje dane z plików cookie do przenoszenia informacji z jednej witryny do drugiej. HTTP nie zapewnia izolacji przez port, co oznacza, że plik cookie jest czytelny i możliwy do zapisu przez usługę na jednym, to może być też na innym. Pojawiają się problemy, ponieważ te luki umożliwiają atakującym uzyskanie dostępu do danych osobowych podczas przeglądania sieci.\nŚmieci i niezrozumiałe zalewanie przepustowości\nIstnieją dwa rodzaje ataków typu zalewania DDoS, co do których powinieneś być ostrożny.\nAtak zalewania śmieciami może pozostać niezauważony, ponieważ wydaje się prawidłowym ruchem HTTP. Atakujący otwiera połączenie z portem HTTP i wysyła binarne dane śmieci w celu przepełnienia kolejek i buforów wewnętrznych.\nW przypadku ataku typu „abstract bandwidth flood” serwer wysyła ruch w celu nasycenia łącza nadawczego serwera i zalania połączenia z serwerem.\nZawsze pamiętaj o S = Security (bezpieczeństwo)\nZe względu na bezpieczeństwo Twoje i użytkowników sieci oraz utrzymanie konkurencyjności witryny konieczne jest szyfrowanie HTTPS. Sam protokół HTTPS nie zapewnia bezpieczeństwa w trybie online, ale w połączeniu z niezawodną usługą VPN, dodatkowe warstwy szyfrowania zapewniają zachowanie anonimowości informacji osobistych i aktywności online.\nAutor Sarah Barnes\nOdblokuj Fortnite dzięki VPN\nNajlepsze promocje sieci VPN na Czarny Piątek i Cyberponiedziałek w Kwiecień 2021\nNajlepszy VPN na Android w 2021 roku pod względem bezpieczeństwa, dostępu do Netflix i innych funkcji


Soundbar ONKYO SB-T200 - sklep Avans.pl\nSoundbar ONKYO SB-T200 Soundbary\nLiczba kanałów: 2.0\t Moc całkowita [W]: 40\nŁączność bezprzewodowa: Bluetooth, NFC\t Typ subwoofera: Nie dotyczy\nDominujący kolor: Czarny\t Kod produktu 291668\nOszałamiający dźwięk i łatwa obsługa … to dwa składniki, które sprawiają, że soundbar SBT-200 jest dla Ciebie najlepszą opcją by poddać rewitalizacji jakość brzmienie Twojego telewizora. Potężny dwukanałowy wzmacniacz, sześć nadzwyczajnie precyzyjnych przetworników i nowa szeroka konstrukcja obudowy (by współgrała wizualnie z dużymi ekranami) wypełnią Twój salon czystym i dynamicznym dźwiękiem. By cieszyć się zmianą jakości reprodukcji dźwięku wystarczy już tylko wybrać jeden z trybów: News, Cinema, Music, Direct, tak by pasował do oglądanej audycji i uruchomić tworzące dźwięk przestrzenny DSP. Wystarczy „sparować” błyskawicznie SBT-200 przy pomocy NFC z telefonem by cieszyć się wspaniałą muzyką którą skolekcjonowaną masz w telefonie. Dodatkowo technologia Bluetooth zapewni bezprzewodowy kontakt z soundbarem wykorzystując smartfon, tablet, laptop czy stacjonarny PC.\nDolby Digital,\tDTS\nPilot,\tBateria,\tZestaw do powieszenia na ścianie z szablonem,\tPodkładki pod głośnik\nSoundbar ONKYO SB-T200 Gwarancja


Warszawska sekcja Aikido - www.aikidowarszawa.pl\n18.9.2020, Imieniny obchodzą: Irena, Stanisław, Józef\nWarszawska sekcja Aikido, to klub, który powstał w 2000 roku (od 2004 sekcję prowadzi sensei Michał Rachwał). Zajęcia odbywają się na Woli, Bemowie oraz Bielanach. Klub prowadzi treningi dla dzieci od 7 roku życia.\nZe względu na wiek dzielimy grupy na dzieci oraz młodzież i dorosłych.\nDużą wagę przykładamy do ogólnej poprawy kondycji i zdrowia uczniów. Wielu z trenujących uprawia inne dyscypliny sportowe. Są wśród nas maratończycy, triathloniści, kolarze, pływacy, amatorzy siatkówki, badmintona, boksu, narciarstwa oraz wielu innych sportów.\nWciągu 13. lat trwania sekcji w klubie trenowały dziesiątki osób w wieku od kilku do kilkudziesięciu lat. Mimo dużej rozbieżności zainteresowań, wieku i pochodzenia, jesteśmy grupą przyjaciół, którzy po treningu znajdują czas na integrację przy ognisku, na parkiecie czy w kawiarni.\nZapisy trwają cały rok – każdy może dołączyć w dowolnym terminie i dogodnej dla niego lokalizacji.\nProwadzimy zajęcia w dojo w Warszawie, przy ulicy Miłej 26, Górczewskiej 201, Przybyszewskiego 45.\nHonorujemy karty: FitProfit, FitFlex.\nOpublikowano w: mazowieckie\nURWISKI - przedszkole narciarskie klubu WTS DeSki\nURWISKI to przedszkole narciarskie należące do znanego warszawskiego klubu sportowego WTS DeSki. Organizujemy niezapomniane rodzinne wyjazdy narciarskie do Bukowiny Tatrzańskiej. Zapraszamy maluchy już od 4-ego roku życia!\nJuż 19 września święto wszystkich miłośników aktywności fizycznej i tych, którzy chcą rozpocząć swoją przygodę ze sportem – Narodowy Dzień Sportu. Tego dnia po raz ósmy w całej Polsce, zarówno w małych miejscowościach, jak i dużych miastach, odbędą się bezpłatne treningi. Do tego w tym roku uczestnicy i uczestniczki będą mieli okazję poćwiczyć również w domu, bo na stronie internetowej i w mediach społecznościowych kampanii znalazły się treningi online i na żywo.


7 krasnoludków: Las to za mało – historia jeszcze prawdziwsza 2006 | Kino Youtube\nOryginalny tytuł filmu: 7 Zwerge – Der Wald ist nicht genug 2006\nPolski tytuł filmu: 7 krasnoludków: Las to za mało – historia jeszcze prawdziwsza 2006\nBajkowa kraina, którą poznaliśmy w pierwszej części „7 krasnoludków”, nie jest już tym samym miejscem. Królewna Śnieżka zamieszkała w zamku i urodziła synka. Krasnoludki opuściły swoją chatkę i rozeszły się po świecie. Gdy sługa Śnieżki ucieka, wystawia królewnę i jej synka na śmiertelne niebezpieczeństwo. Zjawia się zły stwór, który oznajmia, że w pierwsze urodziny syna Śnieżki przyjdzie, by go jej odebrać. Jedyną szansą ocalenia maleństwa jest wyjawienie imienia potwora. Zrozpaczona Śnieżka szuka pomocy u krasnoludków. Okazuje się, że żaden z nich nie mieszka już okolicy poza Bubim. Czy Bubi odnajdzie swoich przyjaciół przed pierwszymi urodzinami księcia? I czy krasnoludki odgadną, że potwór nazywa się? Rumplestiltsken? Kontynuacja komedii dla dzieci i dorosłych z polskim dubbingiem w gwiazdorskiej obsadzie. Porwania, pościgi, flirty, bajkowe postacie, współczesne gwiazdy showbiznesu i obezwładniające poczucie humoru zbliżają klimatem „7 krasnoludków spotyka Czerwonego Kapturka” do „Shreka”, „Czerwonego Kapturka. Prawdziwej historii” i „Epoki lodowcowej”. Autorem polskiej wersji językowej filmu jest Jan Wecsile („Iniemamocni”, „Dżungla”, „Auta”).\nZobacz darmowy film: 7 krasnoludków: Las to za mało – historia jeszcze prawdziwsza 2006, bez rejestracji i logowania.\nPo obejrzeniu 7 krasnoludków: Las to za mało – historia jeszcze prawdziwsza 2006, wyraź swoją opinię na temat filmu online dostępnego z dubbingiem PL w komentarzu pod spodem.\nWpis opublikowany w darmowe filmy online i otagowany 2006, 7 krasnoludków las to za mało historia jeszcze prawdziwsza 5 czerwca 2014 przez admin.\n← Stara Baśń. Kiedy słońce było bogiem 2003 9 Kompania 2005 →


Kenneth Koch, „Tysiąc sztuk awangardowych” | Recenzja | Aktualnik\nRecenzja24 lutego 2020\nTysiąc pożytków z awangardy (Kenneth Koch, „Tysiąc sztuk awangardowych”)\nKenneth Koch, zaliczany do wielkiej czwórki „szkoły nowojorskiej” – obok, przypomnijmy dla porządku (i samej przyjemności przypominania): Johna Ashbery’ego, Franka O’Hary i Jamesa Schuylera – jako ostatni doczekał się u nas samodzielnej książki. Ale choć Tysiąc sztuk awangardowych pojawia się na półkach księgarń dopiero dziś, teksty te, w przekładzie Piotra Sommera, ukazywały się regularnie od drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych na łamach „Literatury na Świecie”, a więc przez blisko ćwierć wieku, dzięki czemu mogły nieźle zadomowić się w świadomości tych czytelników, którym bliskie są tradycje awangardy, nie tylko amerykańskiej. Zebrane w jednym tomie, bezsprzecznie złożyły się na jedną z najciekawszych i najbardziej orzeźwiających lektur, jakie przydarzyły mi się tej zimy.\nGdy mowa o obecności Kocha w Polsce, warto pamiętać, że garstka jego wierszy ukazała się latem 1986 roku w legendarnym „niebieskim” numerze „Literatury na Świecie” (w przekładzie Andrzeja Szuby i Agaty Preis-Smith) jako dopełnienie tekstów Ashbery’ego i O’Hary, sygnalizując zasadnicze znaczenie Kocha dla tej bardzo nieformalnej grupy poetyckiej. W późniejszych latach wielokrotnie gościł na łamach warszawskiego pisma, tłumaczony także przez Bohdana Zadurę i Andrzeja Sosnowskiego, ostatecznie odnajdując w osobie Piotra Sommera swojego ambasadora w polszczyźnie, który przygotował także najobszerniejszy jak dotąd wybór jego wierszy, pomieszczonych obok niektórych sztuk awangardowych w antologii O krok od nich; wybór tym cenniejszy, że obejmujący zarówno teksty wczesne, z początku lat 60., jak i późniejsze, zaczerpnięte z głośnego tomu One train z 1994 roku. Z czasem nasze polskojęzyczne wyobrażenia o dorobku Kocha zaczęły uzupełniać również teksty spoza lirycznego poletka, dobrze pokazujące zakres jego pisarskich zainteresowań, rozciągających się także na prozę i eseistykę.\nJest więc Koch obecny od „dni pierwszych” Nowojorczyków nad Wisłą, ale długo – przynajmniej w szerszej świadomości – pozostawał trochę w cieniu słynniejszych przyjaciół. Tysiącem sztuk awangardowych, jak mi się wydaje, Koch może dziś u nas sporo namieszać, bo zbiór to prawdziwie zbójecki: prowokacyjny, ostentacyjne osobny, ale także – zaskakująco świeży. Kiedyś książki poetów spod znaku „szkoły nowojorskiej” odmieniały – jawnie lub skrycie – oblicze polskiej poezji. Czy taki los pisany jest i Tysiącowi sztuk awangardowych? Dla tych, którym bliska jest tradycja poezji chronicznie wychylonej poza samą siebie, to lekcja obowiązkowa (być może po części już odrobiona). Ale książka ta, w odpowiedni sposób przeczytana, to także ciekawy przyczynek do ożywionej u nas ostatnio dyskusji o kondycji awangardy i jej znaczeniu dla literatury.\nKoch jest obecny od „dni pierwszych” Nowojorczyków nad Wisłą, ale długo pozostawał trochę w cieniu słynniejszych przyjaciół.\nW towarzyszącym książce posłowiu, stanowiącym fascynującą, liczącą przeszło czterdzieści stron notatkę z lektury i przekładu, Piotr Sommer zauważa, że Koch – na tle pozostałych Nowojorczyków – to poeta „wyraziście odmienny” (co zresztą, jak przypomina, można powiedzieć właściwie o każdym z nich), ale też niejedno go z nimi łączy. Koch, podobnie jak Ashbery czy O’Hara, był erudytą i miłośnikiem sztuki. Tę głęboką fascynację czuje się w Tysiącu sztuk awangardowych. Wystarczy wspomnieć, że na grono protagonistów składają się tak różne postaci jak Manet, Watteau, Kantor (Tadeusz), Yeats, Husserl czy Wittgenstein, którym na równych prawach partnerują Odyseusz, Agamemnon czy Hamlet. Jest więc Tysiąc sztuk awangardowych cyklem wyjątkowo gościnnym. Ale Koch nie ogranicza się tylko do bohaterów „sprawdzonych i uznanych”. Odnajdziemy tu nie mniej liczną reprezentację postaci anonimowych (jak chińska Kucharka), zwierzęcych (jak ubrana na czarno Kaczka, która reżyseruje śmierć wspomnianego już Tadeusza Kantora na scenie), a także pochodzących zupełnie spoza tradycyjnego katalogu bohaterów – jak Didaskalia, które w jednej ze sztuk wyskakują z – tak, tak – parasola i na jedną (bezcenną) chwilę wybijają się na egzystencjalną niepodległość. Ale Koch i na tym nie poprzestaje, bo całe to grono zupełnie swobodnie przemieszcza się pomiędzy sztukami, drwiąc sobie nie tylko z klasycznych zasad trzech jedności i decorum, do czego już zdążyliśmy się przyzwyczaić, ale i z samej formy dramatycznej. Jeśli dodamy do tego, że ten sam aktor – jak w krótkiej, rozpisanej na kilka zdań scence zatytułowanej Inny powrót Odyseusza – może wcielać się równocześnie w dwie postaci, Odyseusza i Penelopę, jasne jest, że w tekstach tych zdarzyć się może wszystko. I takie od początku przyświecało im założenie.\nKoch, podobnie jak Ashbery czy O’Hara, był erudytą i miłośnikiem sztuki. Tę głęboką fascynację czuje się w „Tysiącu sztuk awangardowych”.\nTym, co od razu rzuca się w oczy podczas lektury Tysiąca sztuk awangardowych, jest zamiłowanie Kocha do komizmu – jego niezwykłe wyczucie, prowadzące niekiedy wręcz do zapamiętania się w żywiole literackiej zabawy (albo, mówiąc wprost, zgrywy). Niewątpliwie też jest to jeden z najbardziej charakterystycznych rysów całego jego pisarstwa i jeden z wyznaczników wspomnianej już odmienności, choć trzeba pamiętać, że zasadniczo cała nowojorska czwórka od początku przełamywała chwilami nieznośną solenność powojennej poezji amerykańskiej, a element otwarcie ludyczny stał się z czasem jednym z istotniejszych znaków firmowych ich tekstów. Koch jednak wyciągnął z owej zasady komicznej najdalej idące konsekwencje oraz, co może nawet ważniejsze, zbudował na niej oryginalny i bardzo zajmujący komentarz do czasów, w których przyszło mu żyć – choć może lepiej byłby powiedzieć: do wszystkich czasów. Bo tym właśnie są „sztuki awangardowe”: udramatyzowanymi przypisami i dopiskami do historii ludzkości, do wszystkich epok, wszelkich długości i szerokości geograficznych, a także – co może szczególnie interesujące – do historii pisania. Komizmem, niekiedy ocierającym się o pure nonsens, a niekiedy o bardziej surrealistycznym rodowodzie, jest u Kocha przesycony cały tekstowy świat. Objawia się on na bardzo wielu poziomach, zarówno samej formy (która bywa, jak w Parasolu didaskaliów, pełnoprawną bohaterką), jak i anegdoty – bo często cała sztuka ma w gruncie rzeczy charakter anegdotyczny, jest tylko jedną z tysiąca mniej lub bardziej nieprawdopodobnych historii nanizanych na ten sznurek. I choć, jak wspomniałem, komizm jest obecny w twórczości Kocha od jej zarania (wystarczy zajrzeć do głośnego poematu Świeże powietrze z lat pięćdziesiątych), to w Tysiącu sztuk awangardowych padł chyba na najpodatniejszy grunt. Duża w tym zasługa formy dramatycznej (czy raczej udramatyzowanej), która jest naturalnym żywiołem komedii.\nDo tych bardzo generalnych uwag dodałbym jeszcze, że u Kocha sytuacje komiczne – humorystyczny, często parodystyczny wymiar scenki czy dialogu – nie są jednak celem samym w sobie, a raczej stają się sposobem na przedarcie się do głębszych warstw doświadczenia, być może w inny sposób niedostępnych; są wynikiem przeświadczenia o komiczności doświadczenia jako takiego, ale bez puszczania w niepamięć jego bardziej tragicznego rewersu. Wbrew pozorom Koch nie jest naiwny ani lekkomyślny – wyraźnie wyczuwalna jest u niego świadomość konsekwencji takich, a nie innych tekstowych gestów, wyrastających ze wspomnianych już tradycji. Koch nie tropi komizmu dla niego samego, ani nie zatraca się w nim bezgranicznie (choć niekiedy jest od tego o krok). Jest on dla niego narzędziem umożliwiającym i warunkującym mówienie, albo nawet szerzej – istnienie.\nKoch nie tropi komizmu dla niego samego, ani nie zatraca się w nim bezgranicznie (choć niekiedy jest od tego o krok).\nW przywołanym już posłowiu Piotra Sommera, Tytule do chwały, pompatyczny i humorystyczny tytuł książki staje się doskonałym punktem wyjścia do mówienia o tych tekstach. A mówić o nich wcale nie jest łatwo, bo ich formy i treści zbyt dalekie są od jednoznaczności, by mogły stać się źródłem łatwo osiągalnego hermeneutycznego ukojenia. Ale to dobrze, przecież nie taki jest ich cel. Ów tytuł – Tysiąc sztuk awangardowych – jest dość przewrotny, bo sztuk w ostatecznym rozrachunku jest sto dwanaście (z czego w polskim wydaniu znajdziemy blisko osiemdziesiąt), a z drugiej strony mówi także coś bardzo istotnego o tych tekstach: o ich ambicjach, charakterze, proweniencji. I choć „tysiąc”, jak szybko zauważamy, jest jedynie figurą retoryczną, sugerującą czystą i nieokiełznaną potencję tych tekstów – przez oczywiste nawiązanie do Baśni tysiąca i jednej nocy – nie ma się poczucia jego nieadekwatności. Wręcz przeciwnie – jak każdy dobry tytuł rozbudza apetyt i jest obietnicą baśniowej wręcz perspektywy czasowej (czas zresztą to jeden z głównych bohaterów, powracający w zmieniających się tekstowych dekoracjach). Wydaje mi się, że umiejętność gry z tradycją, z jej niezliczonymi wariantami i konwencjami, jest jedną z najmocniejszych stron Kocha. Nigdy nie stają się one w jego rękach jedynie pustym ornamentem. Właśnie pusta ornamentyka bardziej tradycyjnych (i wzniosłych) stylów literackich, dominujących w tekstach głównego nurtu, od samego początku była przez niego kwestionowana. Koch to mistrz pastiszu i trawestacji, który w Tysiącu sztuk awangardowych daje popis umiejętności w „mówieniu językami” – i który w formie „sztuki awangardowej” znajduje dla nich doskonały wehikuł czasu.\nRozważania nad formą podejmuję w drugiej kolejności bynajmniej nie dlatego, że mają one drugorzędne znaczenie. Koch bawi się formą, jest ona dla niego nierozerwalnie związana z tym, o czym (i kto) mówi się w tekście. Nie inaczej jest w „sztukach awangardowych”: to, co najciekawsze, rozgrywa się w nich często na poziomie formy, która wyrasta z doświadczenia, o jakim traktuje dana scenka, czasami przyjmując tak niecodzienny kształt jak we wspomnianej już sztuce Tadeusz Kantor i Kaczka, w której nie znajdziemy tradycyjnie pojmowanego dialogu scenicznego i której tekst składa się wyłącznie z didaskaliów. Ale eksperymenty z formą, doprowadzone niekiedy do granic „dramatyczności”, nigdy nie wykluczają potencjału scenicznego tych tekstów, jaki niewątpliwie w nich tkwi. Ale właśnie – jak zakwalifikować je gatunkowo? Czym w gruncie rzeczy są te „sztuki awangardowe”? Czy rzeczywiście można powiedzieć, że to sztuki sceniczne? Szczęśliwie, jak się wydaje, nie musimy się spieszyć z odpowiedzią na tak postawione pytanie, bo teksty Kocha, wyrastające z najlepszych tradycji awangardowych, poniekąd same „rozbrajają” te i podobne pytania, uświadamiając arbitralność rodzajowych i gatunkowych podziałów, ale także ich oddziaływanie na siebie. Na tym polu, jak wiadomo, zasługi nie tylko Kocha, ale i wszystkich Nowojorczyków są znaczące. Rozważania nad formą dramatyczną – tym, czym właściwie jest ona dla postaci, jak warunkuje jej byt sceniczny, jej głos, ale też czym jest dla tekstu – stanowią jedną z ciekawszych warstw tej książki. Ale nie jest też tak, że teatralny potencjał, sugerowany przez gatunkowe określenie tych tekstów, jest wyłącznie rodzajem stylistycznego chwytu, służącego celom wyłącznie literackim. Piotr Sommer podpowiada, że sztuki Kocha to tak naprawdę „wielopostaciowa medytacja nad wierszem scenicznym i nad praktyką sceniczną wiersza” (s. 155). Bardzo do mnie przemawia to nieortodoksyjne przyporządkowanie gatunkowe. Koch jest przede wszystkim poetą, i nawet gdy „dramat układa” (a „sztuki awangardowe” to nie jedyne teksty sceniczne, jakie wyszły spod jego pióra, jest także autorem libretta operowego), myśli wierszem i o wierszu, o wszystkich potencjalnych jego wcieleniach i realizacjach. Przyznaję, że jednym z bardziej zadziwiającym kontekstów, które nawiedziły mnie podczas lektury Tysiąca sztuk awangardowych okazał się Teatrzyk Zielona Gęś Gałczyńskiego. Niespodziewane to pokrewieństwo, choć jeśli spojrzeć na twórczość autora Balu u Salomona bez uprzedzeń, łatwo dostrzec miejsca wspólne dla obu poetów, z odmienianym już przez wszystkie przypadki organicznym wręcz wyczuciem komizmu na czele. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku Gałczyńskiego, trudno u Kocha jednoznacznie wytyczyć granicę między lirycznym i dramatycznym, bo obie strategie karmią się swym formalnym i językowym potencjałem. Wspomniana „sceniczna praktyka wiersza” jest sposobem na otworzenie go na to, co przychodzi do niego ze strony dramatu – i patrząc po efektach, praktyka to godna polecenia.\nWspomniałem na wstępie, że Tysiąc sztuk awangardowych może naprawdę dobrze wpisać się w toczącą się dziś w poezji i krytyce dyskusję o kondycji i roli awangardy. Bo też i sama Awangarda – pisana wielką literą – jest jedną z bohaterek cyklu, pojawia się nawet na scenie w Piosence do Awangardy (w innej sztuce mowa o Mieście Awangardy, jeszcze inna zatytułowana jest po prostu Awangarda miejska). Koch, jeśli można tak powiedzieć, był urodzonym awangardzistą i los tego, co w różnych okresach opatrywano mianem awangardy (tak przedwojennej, jak i powojennej) nie był mu obojętny. Ale mam też nieodparte wrażenie, że we wspomnianych sztukach drwi sobie z prób nazwania jej, przyłapania na gorącym uczynku. We wspomnianej Piosence dla Awangardy jej losy opiewa Tenor, zdając relację z tego, co z czasem stało się z jej początkowym głodem nowości: „A potem urosła, i zrobiła się wielka i twarda / Jak jakiś przeogromny kamień, ta Awangarda – / Jak przeogromny kamień, który przywłaszczył sobie całą przeszłość!”. Czy sugeruje się tu nam, że Awangarda się zestarzała? Ugięła pod własnym ciężarem? Warto zauważyć, że zanim jeszcze pojawi się na scenie, odzywa się Głosem Upiora: „Może moja misja jest skończona. / Każdy prąd w kulturze i historii ma swój czas / Który się zdarza tylko raz / I nie wykluczam, że mój dobiegł końca”. I dopiero wtedy wkracza na scenę – jako „stara drobna kobieta”.\nAle może to właśnie „starość” Awangardy jest dziś bardziej awangardowa niż się na pierwszy rzut oka wydaje? Tysiąc sztuk awangardowych ukazało się w Stanach Zjednoczonych pod koniec lat osiemdziesiątych zeszłego wieku, gdy znaczenie dorobku „szkoły nowojorskiej” dla powojennej poezji nie ulegało już wątpliwości. U nas, jak wspomniałem na wstępie, mniej więcej w tym samym czasie zaczęły pokazywać się pierwsze przekłady poetów spod znaku tej „ostatniej awangardy”. Mam poczucie, że książka Kocha stanowi ciekawą próbę ocalenia awangardowego impulsu poprzez jednoczesne uznanie i odrzucenie jej historycznego wymiaru, tak jakby awangarda musiała przetrawić samą siebie, by znaleźć powód do dalszego trwania. W zamknięciu Piosenki do Awangardy, gdy – jako się rzekło – pojawia się ona na scenie pod postacią „starej drobnej kobiety”, padają z jej ust znamienne słowa: „To dopiero faza początkowa!”. Koch, w swoim stylu, unika zabójczej jednoznaczności, dając nadzieję, że ostatnie słowo jeszcze z jej ust nie padło. Patrząc na to, jak duże zainteresowanie budzi ona wciąż u poetów (ale i krytyki), wydaje się, że – cytując klasyka – pogłoski o jej śmierci są mocno przesadzone.\nW dyskusji o żywotności awangardy zabiera także głos Piotr Sommer, gdy – omawiając tekstowe ekscesy Kocha – zauważa, że „awangarda bywała naprawdę szybka (i wesoła), akademia musiała ją gonić. Ostatnio to akademia najszybciej objaśnia nowe awangardowe trendy – można powiedzieć, że wyprzedza awangardę. Czemu nie, tyle że w tym przymierzu z akademią awangarda zbytnio nie przyspiesza (ani nie weseleje)” (s. 195). Znamienne jest to podkreślenie aspektu ludycznego tych tradycji awangardowych, do jakich odwoływał się Koch. Sommer przyznaje zresztą, że zamiast o awangardzie, wolałby mówić o „tradycji eksperymentu”, która – jak zauważa nie bez ironii – „jest umiarkowanie długa, trwa mniej więcej od starożytności po dzień dzisiejszy”. Myślę, że Koch bez chwili zawahania podpisałby się pod tymi słowami. A może nawet napisałby na ich kanwie „sztukę awangardową”, kolejną do mitycznego tysiąca.\nTysiąc sztuk awangardowych kryje w sobie jeszcze jeden tekst, o którym dotąd nie wspomniałem, a który z pewnością zasługuje na kilka słów komentarza: poemat Sztuka poezji z tomu The Art of Love (1975), pierwszej z książek Kocha, jaka zapewniła mu szerszy rozgłos. Tekst to odmienny od „sztuk awangardowych”, niemniej odmienność to przecież jeden ze znaków rozpoznawczych autora i jego wierszy. Sztuka poezji to tekst miejscami wręcz dyskursywny (albo jedynie wdzięcznie markujący dyskursywność), co wynika wprost z podjętej w nim, w pełni świadomie, gry z klasyczną konwencją „sztuki poetyckiej” – na podobnej zasadzie, na jakiej w Tysiącu sztuk awangardowych mieliśmy do czynienia z grą z najróżniejszymi konwencjami dramatycznymi. I choć element subwersywny jest w nim obecny od początku do samego końca, tekst ten jest, jak na Kocha, napisany właściwie „po bożemu”. Oczywiście, raz po raz puszcza się tu do czytelnika oko, co jednak nie wyklucza przenikliwości i naturalności, z jaką mówi się w Sztuce poezji o niełatwym procesie pisania wierszy.\nJaka jest „sztuka poetycka” Kocha? W dużej mierze stanowi doskonałą ilustrację jego metody twórczej – jest więc rozgadana, ale w najlepszym tego słowa znaczeniu. Co rusz osuwa się w anegdotę, choć jest też niezwykle rzeczowa, by nie powiedzieć: drobiazgowa (jak w humorystycznym kwestionariuszu, pozwalającym przy pomocy dziesięciu pytań „łatwo” – niczym w jakimś quizie – zweryfikować jakość wiersza i jego „gotowość” do pokazania go światu). Koch odziera proces pisania z aury tajemniczości, podbitej prostodusznie pojmowaną wiarą w natchnienie (u nas, zdaje się, wciąż tu i tam wyznawaną), podkreślając wagę żmudnej pracy nad tekstem („Kiedy okazuje się, że wiersz jest / Nieudany, należy go skorygować, i to naprawdę może być ciężka / Przeprawa. (…) A kiedy już przywykniesz do udręki towarzyszącej poprawkom, / Możesz je naprawdę polubić”). Ton jest lekki, ale nie lekceważący czy lekkomyślny, bo dla Kocha pisanie to jednak całkiem poważna sprawa, o której lepiej mówić (i którą lepiej praktykować) bez patosu.\nDla Kocha pisanie to całkiem poważna sprawa, o której lepiej mówić bez patosu.\nPrzyznaję, że niezwykle podoba mi się decyzja Piotra Sommera, by Sztukę poezji zestawić z Tysiącem sztuk awangardowych, dzięki czemu daje się ona czytać również jako swoisty komentarz do tekstów tworzących zasadniczy trzon książki, stając się zaskakująco poręcznym katalizatorem refleksji nad tym, czym właściwie jest poezja, czym wiersz różni się od – dajmy na to – „sztuki awangardowej”. Gdy Koch rozprawia się z lękiem przed utratą talentu, pustoszącym ducha poetów, w nieunikniony sposób towarzyszącym im we wszystkich epokach – nawet tak bezdusznych, jak nasza – sugeruje: „Napisz wierszem podręcznik / wędkarstwa. Albo Sztuki Miłości. / Cokolwiek. Wypatruj tego, czego bałeś się utracić, co, jak się wydawało, / utraciłeś, / Talentu, który się zapodział”. Dla Kocha sięganie po nowe formy, eksperymentowanie z nimi, jest sednem i sensem pisania. Piotr Sommer pyta w pewnym momencie: „Bo i co komu po wierszu, który kurczowo trzyma się samego siebie (wiersza)?”. Myślę, że podobne pytanie mogłoby paść z ust samego Kocha. Cóż po poecie, niechby i w czasie marnym, który nie ma odwagi wykraczać poza to, co w pisaniu zastał?\nPonieważ jakoś trzeba zakończyć, nawet gdy kończyć się nie chce, oddaję głos Kochowi ze Sztuki poezji, gdy mówi o tym, jak (nie) kończyć: „Pod koniec wiersza/ Można ulec pokusie nadmiernej uniwersalizacji, filozofowania, i ogólnikowości / Albo wprowadzić Historię, albo Oceany, ale tego robić nie należy / Jeśli tylko można się powstrzymać, bo każda rzecz / Jaką się napisze będzie wtedy brzmiała jak każda inna, / A poezja i życie takie nie są”.\n P. Sommer, O krok od nich, Wrocław 2006 oraz wydanie drugie, poszerzone (2018), uwzględniające między innymi poemat Sztuka poezji Kocha.\n K. Koch, Wielka poezja w podstawówce, przeł. A. Sosnowski, „Literatura na Świecie” nr 10-11/2000 oraz opowiadanie Pokój radziecki, przeł. M. Szuster, „Literatura na Świecie” nr 9-10/2018.\n K. Koch, Notatka o Franku O’Harze z lat wczesnych pięćdziesiątych, przeł. J. Kozak, „Literatura na Świecie” nr 7/1986 oraz Amerykanin w Warszawie, rozmowa Piotra Sommera z Johnem Ashberym, „Literatura na Świecie” 7/1986, przedrukowana w: P. Sommer, Artykuły pochodzenia zagranicznego, Gdańsk 1996 oraz P. Sommer, Po stykach, Gdańsk 2005 (wyd. I) i Poznań 2018 (wyd. II).\n Poemat ten uznany został po latach za swego rodzaju manifest „szkoły nowojorskiej”. Zob. K. Koch, Świeże powietrze, przeł. Bohdan Zadura, „Literatura na Świecie”, nr 3/1994.\n O figurze „tysięczności” niezwykle zajmująco pisze w swoim posłowiu Piotr Sommer, zwracając uwagę na jej „zawadiacki” charakter.\n Za niezły przykład może posłużyć jeden z jego bardziej znanych wczesnych wiersz Wariacje na motywie z Williama Carlosa Williamsa [w:] P. Sommer, O krok od nich, op. cit.\n W głośnym wierszu Jeden pociąg może zasłonić drugi z tomu One train (1994) długie linijki nieodparcie kojarzą się z mijającymi się długimi składami pociągów [w:] P. Sommer, O krok od nich, op. cit.\n O scenicznych realizacjach sztuk Kocha – także polskich – wspomina w swoim posłowiu Piotr Sommer.\n Ostatnia awangarda to tytuł głośnej książki Davida Lehmana o poetach szkoły nowojorskiej z 1998 roku. Jej fragmenty ukazały się w „Literaturze na Świecie” (nr 3-4/2006, przeł. J. Gutorow, P. Marcinkiewicz).\n Poemat ten, w przekładzie Piotra Sommera, ukazał się wcześniej w „Literaturze na Świecie”, nr 11-12/2017.\nKenneth Koch, Tysiąc sztuk awangardowych, przełożył Piotr Sommer.\nWyd. WBPiCAK, 2019, ss. 204.\nJuliusz Pielichowski – poeta, tłumacz z języka angielskiego. Ostatnio opublikował tom wierszy Czarny organizm (Mikołów 2019) oraz nowy przekład O chodzeniu H. D. Thoreau (Lublin 2019). Okazjonalnie krytyk i redaktor. Mieszka w Warszawie.\nLiryka ruchu („Zawrót głowy. Antologia polskich wierszy filmowych”, red. Darek Foks)\nMożemy czytać antologię Foksa jako zwykły zbiór wierszy, uporządkowanych tematycznie, ale właściwie powinniśmy ją oglądać z zapartym tchem. Obracamy się przecież we wszystkich kinach polskich poetów i poetek XX i XXI wieku niczym kawałki obrazków w kalejdoskopie! Faktycznie może zacząć się od tego kręcić w głowie. →


Kapliczka w Stoczku Klasztornym\nStoczek Klasztorny słynie przede wszystkim z tego, że przez rok więziono tu Prymasa Polski Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Jednak jak przejdziemy się po miejscowości i okolicy, ujrzymy ładnie odnowione XVIII-wieczne przydrożne kapliczki.\nPrezentowana na zdjęciu kapliczka umiejscowiona jest przy drodze do wsi Stoczek, biegnącej początkowo przez las, w odległości około 300 m od klasztoru. Wzniesiona została około 1742 r. Jest murowaną kapliczką w kształcie konchy na wysokim masywnym cokole, na planie nieregularnego wieloboku (pięciobok z ośmioboku).\nW półokrągłej niszy znajduje się drewniana rzeźba NMP Niepokalanie Poczętej – autorstwa Krzysztofa Perwangera. Jak podaje A. Boenigk, jeszcze na początku XX w. wokół kapliczki rosły stare lipy – do dziś pozostały po nich cztery pnie świadczące, że rosły w skupinie po południowej stronie kapliczki.


Kółko i krzyżyk, czyli meblowa geometria. Jak stylowo urządzić salon? | Sklep BBHome\nKółko i krzyżyk, czyli meblowa geometria. Jak stylowo urządzić salon?\nSalon jest miejscem multifunkcyjnym, powinien więc odznaczać się taką aranżacją, by dało się w nim odpoczywać, spędzając rodzinnie czas. Ważne, by znalazło się tu miejsce na celebrowanie wspólnych posiłków, a czasem na pracę, taniec czy nawet spanie. W tym miejscu będą się krzyżować oczekiwania, także te odnośnie jego stylistyki, wszystkich domowników. Jak więc sprawić, aby powstało stylowo urządzone wnętrze? Takie, która przypadnie do gustu zarówno małym mieszkańcom, jak i dorosłym, jednocześnie będąc reprezentacyjną przestrzenią domu, w której ugościmy odwiedzającą rodzinę oraz przyjaciół? Jak właściwie “żonglować” meblami, kolorystyką, dodatkami i oświetleniem, by stworzyć szlachetny blend - oryginalną i spersonalizowaną przestrzeń? W meblowej geometrii jest metoda, którą BBhomeonline.pl za chwilę zdradzi.\nJeden dodać dwa - czyli jak wydzielić strefy w salonie?\nProjektowanie salonu to układanka, w której musimy znaleźć miejsce na najważniejsze strefy, dedykowane konkretnym czynnościom. W salonie, który zwraca się ku nowoczesnej stylistyce, ale jest jednocześnie ciepły, rodzinny i przytulny, warto postawić na jasne barwy, które wprowadzą spokój i kojarzą się z wypoczynkiem. Jak to zrobić? Prostokątny dywan niech wyznaczy miejsce do odpoczynku, gdzie centralną rolę odegra mięsista, wygodna sofa oraz stylowy fotel. Modele od Eichholtz , obite wysokiej jakości welurem, zapewnią komfort i luksus. Tę strefę warto również wyposażyć w okrągły stolik kawowy, np. z elementami metalowymi. W salonie warto również wydzielić miejsce na jadalnię, ustawiając duży stół i stylowe krzesła. Mogą mieć różne wykończenia, dzięki czemu przestrzeń będzie indywidualna i nietypowa. Stal, drewno, metal, skóra, biel i czerń, użyte w aranżacji stołu, połączy klasyczna baza szarości i beżu, użyte w pomieszczeniu. Całości dopełni oświetlenie - centralnie umieszczone lampy i zawieszone w newralgicznych miejscach kinkiety Eichholtz, stworzą aurę miejsca. W przestrzeń warto wkomponować też stylowe, podszyte gęsta podszewką zasłony, poduszki oraz grafiki na ścianach i nowoczesne lustra. Umieszczając je na ścianie nad jadalnianym stołem, będą odbijać świeże kwiaty, które zawsze wprowadzają do pomieszczeń indywidualnego charakteru.\nJak szybko odmienić wnętrze salonu?\nWybierając dość klasyczny podział i stonowane dodatki, można z powodzeniem zmieniać wnętrze, zwracając się ku rozmaitym gustom. Jasną sofę można zamienić na tę w wybarwieniu butelkowej zieleni czy burgundu, które wprowadzą do mieszkania powiew barokowej tajemnicy. Z kolei kącik czytelniczy z łatwością zyska na wyrazie, gdy jego centralnym aranżacyjnym elementem stanie się niecodzienne oświetlenie, szykowna lampa z miękkim, wyrazistym abażurem. Tę funkcję spełnią niebanalne abażury Eichholtz, które rozproszą delikatnie światło, nadając miejscu wyrafinowania niczym z filmów z lat 40.\nStylizowanie jest wdzięcznym zajęciem, bo dzięki niemu, w zależności od nastroju i designerskiej precyzji, albo twórczej swobody, można łatwo odmienić wnętrze. Np. wprowadzając lustra dekoracyjne i srebrne kandelabry oraz grafiki idealnie oświetlone przez kinkiety nowoczesne, możemy uzyskać styl nowojorski albo glamour. Wówczas należy zainwestować w złota lub srebrne elementy, pamiętając jednocześnie o kryształowych lampach Eichholtz. Świetnie sprawdzą się modele z biżuteryjnymi koralikami. Sprawią, że przestrzeń nabierze luksusowego charakteru. Aranżacja salonu to emocje, które będą Waszym udziałem!\nKrzesło dębowe Leaf Ton\nDywan Reza`s Baroque 170x240cm


Baza wiedzy, Biblioteka\nWiedza na temat instalacji dla budujących dom oraz przewodniki dla instalatorów i inwestorów. Informacje o instalacjach indywidualnych, zbiorowych i monitoringu w sieciach tv. Zastosowania wzmacniaczy, stacji czołowych, modulatorów, multiswitchy. Przykładowe rozwiązania i schematy.\nJak dobrać odpowiedni wzmacniacz? Jak dobrać odpowiednią antenę zewnętrzną i gdzie ją umieścić? Jak dobrać i rozmieścić anteny wewnętrzne? Zestawienie i porównanie dostępnych wzmacniaczy. Podział GSM pasma na kanały. Opis stawianych repeaterom wymagań.\nZestawienie informacji na temat cech, budowy, standardów systemów monitoringu oraz wymagań stawianym instalacjom CCTV. Zagadnienia związane z procesem planowania instalacji. Elementy składowe systemów, ich cechy i dobór. Monitoring dużych obiektów i imprez masowych, szkoły, sklepu, stacji benzynowej, kantoru - przykładowe rozwiązania. Metody transmisji sygnału CCTV. Wykorzystanie sieci IP w monitoringu obiektów rozproszonych.\nSieci Wi-Fi w zastosowaniach domowych i profesjonalnych. Standardy, możliwości i zasięgi sieci WLAN. Przewodniki dla instalatorów sieci bezprzewodowych. Sieci małe i rozległe. Teoria i praktyka instalacji. Dobór sprzętu i problemy z sieciami WLAN. Budowa WLAN wewnątrz obiektów. Złącza w instalacjach bezprzewodowych.\nZagadnienie związane z techniką światłowodową. Sieci domowe i profesjonalne oparte o systemy światłowodowe. Bilans mocy przy planowaniu torów transmisyjnych. Dobór sprzętu i porady w rozwiązywaniu problemów. Standardy niezbędne dla projektantów. Przykłady instalacji FTTH. Monitoring oparty o światłowody.\nPrzedstawienie różnych systemów inteligentnego domu oraz przedstawienie wybranych funkcji. Co oznacza, że dom jest inteligentny? Jakie systemy wchodzą w skład systemu? Co zyskuje użytkownik korzystając z rozwiązań inteligentnego domu?\nPodstawowa wiedza na temat systemów alarmowych. Zagadnienia związane z budową systemu alarmowego dla domów jednorodzinnych w różnych konfiguracjach oraz doborem elementów instalacji.\nInformacje o sposobie doboru kabli, złącz i technikach montażu instalacji teletechnicznych.\nPrzedstawiamy podział, własności, kryteria doboru Szaf RACK. Prezentujemy kalkulator doboru właściwych elementów do wybranej szafy.\nKażda instalacja teletechniczna budynku zbudowana jest na przewodach. Mogą to być przewody: koncentryczne, parowane (skrętki), nieparowane, światłowody itd. Wybór przewodu zależy w głównej mierze od zastosowanych urządzeń. Szczegółowy wybór medium dokonywany jest w oparciu o wyliczenia dopuszczalnego tłumienia czy przepustowości, ekranowania czy przesłuchów i klasy CPR (odporności ogniowej), bezpieczeństwa produktu zgodnie z Dyrektywą LVD oraz wielu innych charakterystycznych dla określonej instalacji.\nRynek spawarek światłowodowych zmienił się znacznie na przestrzeni ostatnich kilku lat. Do spawarek japońskich renomowanych marek (Fujikura, Sumitomo, Fitel) or...\nUsługi bezprzewodowego dostępu do Internetu świadczone przez operatorów sieci komórkowych stanowią coraz bardziej popularną i coraz częściej wybieraną przez abo...


Egzaminy na prawo jazdy ruszyły. WORD w Białymstoku otworzył drzwi dla przyszłych kierowców (zdjęcia) | Kurier Poranny\nMagda Ciasnowska 28 kwietnia 2020, 16:50\nDzięki decyzjom białostockiego WORD-u, zdobycie prawa jazdy jest możliwe także w czasie epidemii. Od poniedziałkowego poranka, w jego siedzibie zaczęli pojawiać się pierwsi kandydaci na kierowców.\n- Bardzo zależy mi na zdaniu prawa jazdy. Chciałbym je w końcu mieć. Myślę, że jest jestem odpowiednio zabezpieczony, więc nie widzę przeciwwskazań, żeby przystąpić do egzaminu teraz, w czasie epidemii. W związku z tym nie odczuwam więc wielkiego stresu - mówi Tomasz Radłowski, który w poniedziałek przystąpił do egzaminu teoretycznego.\nObawy mogą być nieduże, ponieważ ośrodek wprowadził szereg ograniczeń i zasad, z którymi każdy musi się zmierzyć już na wejściu.\nTen kto chce przystąpić do egzaminu, dzwoni najpierw pod zamieszczony na drzwiach numer telefonu. Musi czekać, aż pracownik zaprosi go do środka. Na wejściu każdemu mierzona jest temperatura. Jeśli jest ona podwyższona, dana osoba nie podchodzi do egzaminu. Zarówno takie osoby, jak i ci, którzy poczują się źle jeszcze w domu, swój egzamin mogą odwołać bezpłatnie.\nPo przejściu do święcącej jak nigdy pustkami poczekalni, każdy otrzymuje ankietę, w której pytany jest o zagraniczne wyjazdy, kontakty z osobami zakażonymi koronawirusem lub przebywającymi na kwarantannie, czy o stan zdrowia swój i swojej rodziny. Ponadto musi też podpisać oświadczenie odnośnie sytuacji epidemiologicznej i wynikającego z niej zagrożenia.\nJeśli weryfikacja ankiety pójdzie pomyślnie, stąd prosta droga do sali na egzamin teoretyczny (tam grupy dziesięcioosobowe zmieniły się w grupy dwuosobowe), lub na placyk, by wziąć udział w egzaminie teoretycznym. Kandydaci na kierowców do egzaminu przystępują w rękawiczkach i maseczkach. Egzaminatorzy są wyposażeni także w przyłbice. Po każdym egzaminie teoretycznym pojazd jest odkażany. Dodatkowo, jeśli ktoś czuje potrzebę, może sam odkazić pojazd jeszcze raz.\nDo tego wszystkiego obowiązkowa dezynfekcja rąk, a także ograniczenia w liczbie osób w Biurze Obsługi Klienta, w poczekalniach. Oprócz kandydatów na kierowców, pozostałe osoby mają zakaz wstępu na teren ośrodka\n- Reagując na potrzeby osób zdających, zdecydowaliśmy się powolutku uruchamiać proces egzaminowania. Docierają do nas informacje od osób, które chcą przystąpić do egzaminu, ze względu na swoją sytuacje życiową. Jedni mają utracone prawo jazdy i ze względu na pracę muszą szybko je odzyskać. Inni, także z powodu zatrudnienia, chcą przystępować do egzaminów na wyższe kategorie. Wiadomo, że z pracą jest teraz ciężko. Dlatego też staramy się reagować - przyznaje Krzysztof Janowski, egzaminator nadzorujący WORD.\nBiałostocki WORD jest jednym z pierwszych ośrodków w kraju, które zdecydowały się na powrót do pracy. Jego pracownicy twierdzą, że śladem opracowanych przez nich rozwiązań, pójdą też inne ośrodki w całej Polsce.\nNOWE Utrudnienia w ruchu 27.06.2022 w woj. podlaskim\nPrawo jazdy w 2022 roku. W tych WORD-ach na egzamin czeka się najkrócej\nPod koniec 2021 roku w sieci w mediach społecznościowych pojawiły się informacje o długich kolejkach na egzaminy praktyczne dla kandydatów na kierowców. Jak to...\n13 stycznia 2022, 14:34\nEgzamin na prawo jazdy w Białymstoku. Sprawdź, które szkoły jazdy najlepiej przygotowują do egzaminu kategorii B [RANKING TOP 10]\nEgzamin na prawo jazdy to próba, z którą nie każdy radzi sobie za pierwszym razem. O sukcesie bądź jego braku decydują odporność na stres, poziom wyszkolenia, a...\nPracownicy WORD sami zadzwonią, żeby umówić cię na egzamin. Wystarczy wypełnić formularz na stronie internetowej\nWojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Białymstoku wprowadził nową możliwość zapisu na egzamin. Wystarczy wypełnić prosty formularz, a pracownicy ośrodka sami...\n8 sierpnia 2021, 12:30


Oponki serowe | Kraina rozkoszy podniebienia...\nTłusty Czwartek zbliża się wielkimi krokami. Planujecie jakieś słodkości na ten dzień? Wszędzie królują wtedy pączki i chrust... A może w tym roku skusicie się na na serowe oponki? Robi się je błyskawicznie i są naprawdę pyszne!\n1 kg smalcu do smażenia oponek\ncukier puder do posypania upieczonych oponek\nJeśli chcecie możecie twaróg zmielić, albo użyć gotowego zmielonego twarogu sernikowego. Ja twarogu na oponki nigdy nie mielę, tylko rozgniatam go widelcem i oponki wychodzą idealne - po co więc dokładać sobie pracy z jego mieleniem? Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia, dodajemy posiekane masło, cukier, jajka oraz ser i wyrabiamy gładkie ciasto. Ciasto rozwałkowujemy na grubość oko 4-5 mm i szklanką wycinamy duże kółka. Następnie w każdym kółku za pomocą kieliszka wycinamy mniejsze kółko. Smalec roztapiamy w garnku i mocno rozgrzewamy. Smażymy na nim oponki z obydwu stron na złoty kolor - na dobrze rozgrzanym tłuszczu trwa to kilkanaście sekund na każdą stronę. Upieczone oponki układamy na papierowym ręczniku, żeby odsączyły się z nadmiaru tłuszczu. Gdy wystygną, posypujemy je cukrem pudrem.\nDrogi Czytelniku, jeśli wykorzystałeś ten przepis, zapraszam Cię do przesłania zdjęcia oponek na adres mailowy: anna.m.loska@gmail.com. Zdjęcie zostanie dołączone do albumu na Facebooku z potrawami wykonanymi przez Czytelników.\nAutor: Anna Loska dnia 1.2.15\nEmilia niedziela, lutego 01, 2015\nNatalia Rogozińska środa, lutego 03, 2016\na drożdży nie potrzeba??????


Koishikawa Korakuen | Fumy Turystyczne\nPosted on 2017-09-24 by brahdelt\nI co, i już? Żadnego komentarza do śniadania? A co z odkryciem w postaci widocznego w górnym prawym rogu mochi-naleśnika z czekoladą? Bossski! Musimy spróbować powtórzyć w domu. Naleśnikowe ciasto z dodatkiem mochi ma genialną teksturę!\nW Tokyo jest dziewięć najważniejszych ogrodów miejskich i po kolei zwiedzamy każdy z nich. Byliśmy już w Hamarikyu, w Kyu-Furukawa i w Rikugien. Tym razem przyszedł czas na Koishikawa Korakuen, który znajduje się obok Tokyo Dome i parku rozrywki. Tej niedzieli w Tokyo Dome odbywał się koncert jakiejś gwiazdy muzyki pop i wokół kręciły się zaaferowane fanki a telewizja robiła z nimi wywiady. ^^*~~\nKoishikawa Korakuen to jedno z większych założeń ogrodowo-parkowych i jest mocno zróżnicowane zarówno pod względem ukształtowania terenu jak i doboru roślin. Obowiązkowo jest zamieszkany przez wróble, czaple, żółwie i ogromne karpie, oraz mnóstwo inszej flory, w tym komary… (japońskie psiukacze przeciwkomarowe są do kitu, niczego nie odstraszają!… niestety zapomniałam wziąć porządnego polskiego Offa i musiałam kupić coś tu na miejscu.)\nZa to japońskie komary są jak ninja (jak mawia nasza znajoma) – nie słychać ich w ogóle, ani też nie czuć jak cię żną. Czujesz dopiero po tym jak odleci, najczęściej jak się zaczniesz ruszać, że żnięcie nastąpiło. Na szczęście przynajmniej u mnie swędzi potężnie ale tylko przez kilkanaście minut a potem przestaje. Jak się człowiek zmobilizuje i nie podrapie to jest ok, zostaje mały (choć chyba większy niż po naszych, ślad). A jak nie ma silnej woli to się wygląda jak moja małżonka, w placki.\nRozczulający jest dla mnie widok ze środka japońskiego parku, który jest otoczony pochylającymi się nad roślinnością wieżowcami ze stali i szkła! *^V^*\nCo robią japońscy emeryci, kiedy akurat nie zajmują się wolontariatem w muzeach? Na przykład siadają w parku ze szkicownikiem i akwarelami, i malują! ^^*~~ (Kiedy wracaliśmy obok tego pana 20 minut później, już pięknie wypełniał szkic kolorami!)\nAlbo zabierają swoje aparaty i wielkie obiektywy na spacer do parku i fotografują czaple! (my też mieliśmy ze sobą obiektyw do zbliżeń, ale tak malutki w porównaniu do tych profesjonalistów, że aż wstyd było go wyciągać!… *^w^*) Przy okazji plotkowali i wyglądało to na nieźle rozkręcającą się imprezę dobrych znajomych!\nW Tokio jeszcze wcale nie widać jesieni, wprawdzie temperatura spadła już z 30-tu do przyjemnych 26 stopni, a wieczorami nawet do 20-tu, ale liście jeszcze nie zmieniają kolorów, w parku Koishikawa znaleźliśmy jedno drzewo, które nieśmiało zaczynało przybierać jesienne barwy.\nPo doznaniach duchowych wybraliśmy się jeszcze na zakupy, szybki skok na Shinjuku ze stacji Iidabashi.\nW Sekaido dokupiłam jeden szkicownik i pisaki a w stujenówce mnóstwo przydatnych rzeczy! ^^*~~ Shinjuku bez zmian, mnóstwo ludzi, mnóstwo turystów (głównie chińskich), mnóstwo sklepów bezcłowych i ich pracowników nawołujących do kupowania, hałas, zgiełk i zamieszanie. Kiedyś to była moja ulubiona dzielnica, ale od kiedy poznałam Kandę zmieniłam preferencje.\nOdwiedziliśmy park Suici w MirainaTower, jest dwa razy większy niż w zeszłym roku, kiedy go świeżo otworzyli, i wciąż go rozbudowują, i bardzo dobrze, bo zieleni i ławek przybyło a i tak wszystkie były zajęte.\nPrzy okazji na ulicy zobaczyliśmy plakat zapowiadający premierę najnowszej części gangsterskiej trylogii “Outrage” z moim ukochanym aktorem Takeshim Kitano, niestety odbędzie się ona w październiku, kiedy nas już tu nie będzie, ech…..\nNo już bez przesady – przecież po japońsku byśmy tego nie obejrzeli bez napisów a coś mi się nie wydaje, żeby takowe po angielsku choćby dawali tu w kinach… Obejrzymy w domu. Zapowiada się jeszcze większy “wygrzew” niż w Outrage 2, jeśli to w ogóle możliwe… 🙂\nKolacja znowu wypadła nam w Matsuya, *^V^*, tym razem Robert zamówił półlitrową butelkę piwa, która z racji niewidywania od prawie trzech tygodni takich rozmiarów piwa wydała nam się ogromna!… Dla równowagi dostał jak zwykle malutką szklaneczkę… *^W^*\nI jeszcze ciekawostki – czy to sklep z artykułami dla dzieci? Nie! To sklep z artykułami dla piesków i kotków! *^V^* Psy w Japonii, szczególnie małych ras, są ubierane w kubraczki i noszone na rękach, w specjalnych torbach albo wożone w specjalnych wózkach! Co ciekawe, w parku Koishikawa spotkaliśmy pana fotografa, który w takim wózeczku wiózł… dwa czy trzy naprawdę duże obiektywy do aparatu! *^O^*~~~\nChociaż z obowiązku sprawozdawczego należy dodać, że z tym noszeniem i wożeniem psów to się zmienia. Pisaliśmy o tym przez kolejne wizyty: że psów generalnie jest tyle co kot napłakał, że noszą je w torbach i pieski nie dotykają ziemi itp. W tym roku zauważyliśmy jednak zmiany. Psów jest po pierwsze więcej. Nie to, żeby dużo albo chociaż z grubsza porównywalnie do tego co u nas ale jednak zauważalnie więcej. Po drugie zaś psy chodzą na smyczach i po chodnikach! Poza tym chyba się jamniki modne zrobiły czy co? U nas ich już prawie nie widać a tu mam wrażenie co trzeci pies to jamnik właśnie. W każdym razie psów przybywa powoli, czyżby coś się zmieniło w podejście wynajmujących mieszkania? W przepisach? Mentalności? Nie wiemy…\nA to toaleta publiczna w przeciętnym centrum handlowym – jest dezynfektant do przetarcia deski klozetowej, jest oczywiście prosty ale funkcjonalny washlet (prosty, ale z melodyjką/szumem wody z głośnika jak ktoś jest nieśmiały…), jest w kabinie (nieuchwycone na zdjęciu) rozkładane krzesełko do posadzenia dziecka, kiedy mama się załatwia (w męskim też jest, z tym że do posadzenia dziecka jak tata się załatwia). Wszystko czyste i funkcjonalne, u nas też mogłoby tak być!\nI co ciekawe: zawsze ładownica na dwie rolki papieru taka jak tu (na dwie na raz), albo z instrukcją jak przeładować jak się pierwsza skończy!\nTyle relacji z niedzieli, za to w poniedziałek pojechałam na Odaibę odważyć się tak, jak się jeszcze nigdy nie odważyłam! *^V^*\nThis entry was posted in Japonia 2017, jedzenie, miasto, ogrody by brahdelt. Bookmark the permalink.\n2 thoughts on “Koishikawa Korakuen”\ntravelingilove on 2017-09-26 at 20:23 said:\nCzaple? Ale czaple to chyba tak zastępczo 😉 Jak byłam tam w czasie kwitnienia irysów, wszyscy w jednym miejscu polowali na nurkujące zimorodki. Były niesamowite!!! 🙂\nbrahdelt on 2017-09-27 at 03:00 said:\nPodejrzewam, że teraz czaple i żółwie, bo lilie prawie przekwitły, liście na drzewach jeszcze nie zmieniły koloru a wróblami nikt sobie nie zajmował głowy. ^^*~~ Zresztą, żaden z nich akurat niczego nie fotografował, tylko plotkowali w najlepsze! *^V^*


Jesteś tutaj: Start --> Artykuły --> Sprzęt --> Aktualności Hi-Fi --> Spendor Classic 2/3\nNie jest to najświeższa nowość, ponieważ te głośniki pojawiły się chwilę temu. Ale jako że w redakcji bardzo lubimy brytyjskie monitory, nie mogliśmy o niej nie wspomnieć. Spendor zmienił i rozbudował serię klasyczną, a wśród odświeżonych modeli znalazł się Classic 2/3.\nKonstrukcja Classica 2/3 bazuje na znanym i lubianym SP2/3, z późniejszymi wariacjami SP2/3R i SP2/3R2. Tak naprawdę sięga jednak znacznie dalej, czyli aż do roku 1980, kiedy to brytyjski specjalista zaprezentował duży dwudrożny monitor SA2. Taki jest również najnowszy Classic 2/3 – duży, dwudrożny i dwugłośnikowy, z obudową bas- -refleks wentylowaną z przodu. Istotna zmiana w porównaniu z SP2/3R2 zaszła w przetworniku nisko-średniotonowym. Średnica 21 cm pozostała ta sama, ale zamiast przeźroczystej membrany z polimeru EP38 zastosowano najnowszą wersję polimeru EP77, wzmocnionego włóknem poliamidowym. Kosz ze stopu magnezu jest formowany ciśnieniowo, a cały przetwornik to autorskie opracowanie brytyjskiej firmy, wytwarzane w jej własnym zakładzie. Górę pasma powierzono przetwornikowi kopułkowo-pierścieniowemu o średnicy 22 mm. Produkuje go Seas, według specyfikacji Spendora. Ze względu na nowy woofer zmieniono zwrotnicę, podnosząc nieznacznie częstotliwość podziału pasma (do 3,6 kHz). Zmianę widać także w wyglądzie zewnętrznym, ponieważ maskownice utrzymują magnesy umieszczone pod fornirem. Front pozostaje dzięki temu jednolity; nie widać otworów na kołki.\nTradycyjne pozostało natomiast podejście do roli, jaką pełni obudowa. Spendor od lat wykorzystuje technikę Dynamic Damping, w której skrzynka stanowi aktywną część układu rezonansowego dla przetwornika nisko-średniotonowego. Celem nie jest jednak, jak to się mylnie uważa, wprowadzanie dodatkowych podbarwień, ale efektywne wytracenie energii promieniowanej przez powracającą po wychyleniu membranę. Jeżeli zostanie ona odebrana i wygaszona przez ścianki, to nie będzie zakłócać ruchu głośnika. Paradoksalnie takie strojenie i umiejętne rozmieszczenie wytłumienia okazuje się skomplikowane i wymaga zarówno doświadczonego konstruktora, jak i znającego swój fach stolarza. Z tego względu obudowy Spendora dostarcza zaufany podwykonawca. Przy okazji warto dodać, że zarówno seria Classic, jak i pozostałe produkty Spendora powstają w Wielkiej Brytanii. Biuro projektowe, dział badań i rozwoju oraz montownia znajdują się w firmowym zakładzie w Hailsham. Parametry techniczne wskazują, że zestaw będzie łatwym obciążeniem dla wzmacniaczy. Efektywność wynosi 88 dB, a impedancja – 8 omów. Classic 2/3 zostały wyposażone w dwie pary złoconych gniazd, umożliwiających bi-amping lub bi-wiring. Monitory są produkowane w dwóch naturalnych fornirach: wiśniowym i orzechowym. Jako opcja oferowane są ażurowe podstawki, pasujące także do modeli Classic 1/2 i Classic 100. Spendory Classic 2/3 są już dostępne w Polsce.\nImporter wycenił parę na 17900 zł.


Maciek56 - FORBOT\nPrzepraszam za zamieszanie ale już działa. Problem był najprawdopodobniej w moim komputerze. Podłączyłem drugi monitor po VGA do portu który był na płycie głównej. A tak podobno nie wolno. Nawet porty USB zaczęły mi szwankować. Po odłączeniu go problem się rozwiązał.\nMaciek56 zaczął obserwować Kurs Raspberry Pi - #16 - PWM, wejścia, kamera w Pythonie, Kurs Raspberry Pi - #5 - instalacja/komunikacja przez UART i Kurs Raspberry Pi, projekty - #2 - Domoticz, DS18B20, maile Wrzesień 7, 2019\nWitam, Podczas pierwszego startu systemu RPi 4B pojawia się taki komunikat: Kernel panic - not syncing: VFS: Unable to mount root fs on unknown-block(179,2) System się zatrzymuje. Jak przejść dalej? Gdzie jest błąd.\nWitam jeszcze raz, Znalazłem błąd na początku podsumowania. Prosze o poprawienie "Za na mi". Na pewno się jeszcze pojawię. Życzę dnia\nWitam, Posiadam Raspberrypi 4b. Nie mogłem zainstalować domoticza ze względu na wyskakujący błąd, po wpisaniu komendy z kursu. Na szczęscie już się udało. Dla tych co będą mieli problem przy instalacji, korzystałem z takiej komendy instalacyjnej: sudo curl -L install.domoticz.com | bash Działa poprawnie.\nWitam Posiadam Rpi 4B. Zacząłem robić pierwsze zadanie z tego kursu i niestety nie wychodzi mi, wyskakuje błąd przy komendzie "wypelnienie += 5". Sprawdziłem parę razy ale raczej nie popełniłem błędu w komendach uruchamiając przez python3. Natknąłem się na komendy nie działające już przy wcześniejszym kursie z zadaniem gdzie trzeba podłączyć przycisk. Czy w tym przypadku tak samo jest to może wina biblioteki wiringPi? Szkoda trochę bo w paru zadaniach np. gdzie umieszczony jest przycisk, już wiem, że nie bedzie się dało zrobic zadania wypelniajac komendami z tego kursu. Może jest jakies obejscie tej komendy 'wypelnienie += 5'. Albo faktycznie ja cos źle robię . Może obiło wam się o uszy kiedy bedzie aktualizacja kolejna wiringPi albo czy nastanie moment, że trzeba będzie korzystac z pigpio. Już widzę, błędnie uruchamiam w python3. Sprawdziłem przez python i wszystko elegancko działa.\nCześć wszystkim, Mam na imię Maciek, mam 18 lat. Przede mną 3 klasa technikum na profilu teleinformatycznym. Niedawno dostałem w prezencie malinkę i spędzam na niej duzo czasu. Pierwszy raz mam do czynienia z maliną. Fajnie się ją obsługuje, polubiłem to urządzenie. Ćwiczę swoje umiejętności i pogłębiam wiedzę. Z podstawami elektroniki i elektrotechniki miałem juz do czynienia. Kursy również są ciekawe i pomocne.


Gromada Cielądz – Wikipedja, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Gromada Cielądz\nGromada Cielądz – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latah 1954–1972.\nGromadę Cielądz siedzibą GRN w Cielądzu utwożono – jako jedną z 8759 gromad na obszaże Polski – w powiecie rawskim w woj. łudzkim, na mocy uhwały nr 37/54 WRN w Łodzi z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotyhczasowyh gromad Cielądz, Gułki, Łaszczyn, Niemgłowy i Niemgłowy Nowe oraz obszar lasuw zaserwitutowyh z dotyhczasowej gromady Sanogoszcz ze zniesionej gminy Regnuw w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 14 członkuw gromadzkiej rady narodowej.\n31 grudnia 1959 do gromady Cielądz pżyłączono wieś i kolonię Komoruw ze znoszonej gromady Komoruw oraz wieś, osadę i parcelę Sangoszcz i wieś, kolonię i parcelę Ossowice ze znoszonej gromady Ossowice.\nGromada pżetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie rawskim utwożono gminę Cielądz.


Pielęgnacja cery dojrzałej | DailyTips.pl\nW pielęgnacji skóry dojrzałej kluczowego znaczenia nabiera odpowiednie nawilżanie i oczyszczanie. Zanieczyszczenia środowiska, klimatyzacja, słonce i wiatr zostawiają coraz widoczniejsze ślady na Twojej skórze, prowadząc do jej wysuszenia, pojawienia się zmarszczek i przebarwień.\nChcesz zadbać o skórę – czytaj etykiety produktów\nNiezwykle ważny jest dobór odpowiednich kosmetyków. Cera starzejąca się najczęściej skłania się do przesuszania dlatego najlepiej toleruje preparaty polecane do skóry suchej. W pierwszej kolejności warto zwrócić uwagę na skład kosmetyków. Kiedyś uważano, że substancje chemiczne z kremów nie przenikają przez skórę, dziś wiemy, że to nie prawda dlatego tak ważny jest dobór bezpiecznych preparatów bez szkodliwych lub potencjalnie szkodliwych substancji zapachowych, emulgatorów, konserwantów i wypełniaczy.\nW prawidłowym odżywianiu powszechnie panuje trend czytania etykiet produktów spożywczych. Również w prawidłowej pielęgnacji skóry warto zastosować się do reguły czytania etykiet kosmetyków, gdyż to dzięki nim tak naprawdę wiemy co kupujemy.\nW przypadku kremów i emulsji unikaj produktów zawierających substancje o rakotwórczym lub potencjalnie kancerogennym działaniu takich jak Quaternium-15, formaldehyd, metyloparaben, propyloparaben, heksachlorofen, NDELA (nitrosodiethanolamine), TEA (triethanolamine).\nNie stosuj kosmetyków z zawartością parafiny\nDojrzałej cerze zaszkodzić może także nadal powszechna w kosmetykach parafina (in. olej mineralny), która na szczęście powoli zostaje zastępowana naturalnymi olejami takimi jak olej z kiełków pszenicy, olejek awokado, sezamu, migdałów, które pod względem chemicznym są bliższe naturalnym wydzielinom skóry. Pochodne ropy naftowej (parafina) są z taką lubością stosowane przez producentów kosmetyków (nawet w najdroższych, luksusowych produktach), gdyż są najtańszym i najbardziej dostępnym tłuszczem. Nie ulega wątpliwości, że coraz szersze grono specjalistów zwraca uwagę na fakt, że parafina nie ma żadnego powinowactwa do skóry, zatyka pory, może powodować wypryski, trudno ją usunąć ze skóry i w rzeczywistości tak naprawdę wysusza i podrażnia cerę, gdyż hamuje zdolność skóry do produkowania własnych substancji natłuszczających.\nPrawidłowe oczyszczanie wspomaga regenerację skóry, która wraz z wiekiem przebiega coraz wolniej. Należy stosować mleczka i toniki, które dogłębnie usuną wszelkie zanieczyszczenia i martwy naskórek z powierzchni porów, odblokują je i pozwolą skórze swobodnie oddychać, jednocześnie nie podrażniając i nie wysuszając naskórka.\nSkóra dojrzała wymaga regularnego nawilżania, co jednak nie oznacza, że powinnaś nakładać na twarz kolejne warstwy kremu. Stosuj kosmetyki z umiarem, co pozwoli skórze swobodnie oddychać i regenerować się.\nDelikatne okolice oczu pielęgnuj za pomocą naturalnego olejku migdałowego. Jego nadmiar usuwaj miękką chusteczką higieniczną. Olejek ten również doskonale sprawdza się w pielęgnacji szyi i dekoltu. Wystarczy wmasować odrobinę kosmetyku w skórę i przykryć szyję i dekolt na kilka minut ciepłym, wilgotnym kompresem z ręcznika lub gazy. Zabieg odżywi i ujędrni skórę. Stosowany regularnie zapobiega przedwczesnym objawom starzenia.\nWarto zadbać o odpowiednią wilgotność powietrza w pomieszczeniu, w którym przebywasz. Zwłaszcza zimą zastosuj kaloryferowe nawilżacze powietrza lub kładź mokry ręcznik na grzejniki (możesz go skropić odrobiną olejku eterycznego).\nJeśli z przerażeniem odkryłaś, że wszystkie produkty w Twojej kosmetyczce zawierają substancje, szkodliwe lub potencjalnie szkodliwe, możesz pokusić się o przygotowanie własnego kremu (Przepis na krem awokado domowej roboty), co jest rozsądną alternatywą, zwłaszcza że znalezienie bezpiecznego kosmetyku na sklepowej półce, mówiąc szczerze, graniczy z cudem.\nEkstrakt z granatu w służbie urody\nEkstrakt z granatu jest szczególnie polecany w przypadku cery starzejącej się i odwodnionej. Stosowany bezpośrednio na skórę intensywnie ją nawilża i ujędrnia oraz skutecznie przeciwdziała szkodliwemu wpływowi wolnych rodników.\nPeelingi i maseczki do cery dojrzałej\nRaz w tygodniu warto poświęcić skórze więcej uwagi i zastosować głęboko oczyszczające peelingi i maseczki na bazie owoców, jogurtu i białka jaja kurzego, które ujędrnią i pobudzą ukrwienie skóry.


OSTRZESZÓW - Leoni AG likwiduje swój zakład w Ostrzeszowie | Kalisz Nasze Miasto\nOSTRZESZÓW - Leoni AG likwiduje swój zakład w Ostrzeszowie\nMarek Weiss 09.12.2009 Zaktualizowano 08.01.2010\nLeoni Autokabel Polska był przez lata jednym z większych przedsiębiorstw w Ostrzeszowie FOT. MARCIN WIŚNIEWSKI\nSpółka Leoni AG potwierdziła, że z końcem przyszłego roku definitywnie zamyka swój zakład w Ostrzeszowie. Powodem są zbyt wysokie koszty. Większość załogi otrzyma wypowiedzenia w pierwszym kwartale.\nFirma Leoni Autokabel Polska to jeden z większych pracodawców w powiecie ostrzeszowskim. Przez lata zapewniała stabilną pracę załodze. Niestety, kryzys dość mocno dał się koncernowi we znaki. Pierwsze niepokojące sygnały napłynęły z firmy dokładnie rok temu. Zapowiedziano wówczas redukcję zatrudnienia z 1650 do 400 osób z powodu mniejszego popytu w branży samochodowej.\nZarząd firmy zapewnił, że Leoni nie rezygnuje z zakładu w Ostrzeszowie, ale musi dostosować wielkość zatrudnienia do sytuacji na rynku. – W przyszłości będą produkowane w zakładzie systemy okablowania dla innych producentów samochodów niż do tej pory. Nowe projekty wymagają mniejszych mocy produkcyjnych, które zapewni załoga złożona ostatecznie z około 400 osób – napisano w oświadczeniu z grudnia 2008.\nFrma pierwszych zwolnień grupowych dokonała już w sty-czniu 2009 roku, kiedy zatrudnienie straciło 718 osób. W lipcu dołączyło do nich kolejnych 260 pracowników. Pozostała część załogi liczyła, że udało się przetrwać najgorsze. Nadzieje te okazały się jednak płonne.\nW ostatnich dniach poinformowano o całkowitej likwidacji ostrzeszowskiego zakładu. Informacja o planowanych zwolnieniach grupowych trafiła też do Powiatowego Urzędu Pracy. Harmonogram przewiduje, że cztery piąte obecnej kadry straci pracę w marcu 2010 roku. W czerwcu w firmie pozostanie już tylko 10 procent załogi. Jej zadaniem będzie rozmontowanie zakładowych maszyn. Potrwa to kolejne pół roku. Zupełne zamknięcie przedsiębiorstwa w Ostrzeszowie nastąpi 31 grudnia 2010 r.\nSzefostwo niemieckiej firmy nie ukrywa, że koszty pracy w Polsce są zbyt wysokie i utrzymywanie oddziału zwyczajnie nie opłaca się. Leoni nie jest dalej w stanie produkować na konkurencyjnych warunkach w naszym kraju.\n– Koncern jest zmuszony zakończyć swoją współpracę z miejscowym zakładem ze względu na spadek popytu i rosnącą presję na obniżkę kosztów w branży samochodowej w połączeniu z porównywalnie wysokimi kosztami personalnymi zakładu. Aby stworzyć ponownie bazę przemysłową przynoszącą zysk, produkcja musi zostać przeniesiona do zakładów w koncernie Leoni o niższych kosztach – informuje centrala koncernu Leoni Autokabel w Norymberdze.\nNajprawdopodobniej produ-kcja z Ostrzeszowa zostanie przeniesiona do zakładów istniejących na Ukrainie lub w Egipcie. Koszty pracy są tam, zdaniem koncernu, dużo niższe.\nLeoni to światowy dostawca systemów okablowania i wiązek serwisowych dla telekomunikacji, branży komputerowej, samochodowej, elektronicznej i produkcji sprzętu gospodarstwa domowego. Firma działa na terenie Europy, Azji i USA. Notowana na niemieckiej giełdzie MDAX grupa zatrudnia około 48 tysięcy pracowników w ponad 30 krajach.\npraca kalisz oferty\noferty pracy w kalis...\ntargi pracy w kalisz...\nTargi pracy w Kaliszu. Firmy szukały pracowników [FOTO, WIDEO]\nPo raz piąty odbyły się targi pracy w Kaliszu. Kilkanaście firm z m.in. z branży handlowej, produkcyjnej, usługowej, metalowej, czy spożywczej szukało pracowników. W sumie przygotowano ponad 250 ofert pracy.\nKaliskie Targi Pracy...\nKaliskie Targi Pracy zagoszczą w ratuszu [SPRAWDŹ OFERTY]\nKaliskie Targi Pracy odbędą się we wtorek, 25 kwietnia w kaliskim ratuszu. W piątej edycji tego wydarzenia udział weźmie udział 17 pracodawców, m.in. z branży handlowej, produkcyjnej, usługowej, metalowej, spożywczej, którzy mają do zaoferowania ok. 259 miejsc pracy.


Wałbrzych: Obdarowali pacjentów hospicjum ciepłem i kosmetykami - Walbrzych.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\n08.01.2019 05:00 | Źródło: Hospicjum w Wałbrzychu\nMłodzież ze szkół z Wałbrzycha i regionu, a także lokalni przedsiębiorcy pamiętają o wałbrzyskim hospicjum. Dzięki nim chorzy i potrzebujący otrzymują środki higieniczne, kosmetyki, a ostatnio również cieplutkie koce.\nWałbrzyskie Hospicjum im. Jana Pawła II może liczyć na wsparcie przedsiębiorców i młodzieży szkolnej. - W ostatnim czasie szczęśliwie się złożyło, że otrzymaliśmy od darczyńców kilka paczek zawierających kosmetyki, środki higieniczne i czystościowe niezbędne dla naszych pacjentów. Takich środków ciągle nam brakuje, a używamy ich w bardzo dużych ilościach - mówi Marek Karolczak, pielęgniarz wałbrzyskiego hospicjum.\nW ostatnich dniach środki czystości i kosmetyki niezbędne do utrzymania higieny placówce dostarczyła młodzież ze szkoły z Czarnego Boru oraz uczniowie ze Szkoły Podstawowej nr 37 z Wałbrzycha. - Goście z Czarnego Boru przyjechali do nas w piątek, a z PSP nr 37 odwiedziła nas miła i pomocna klasa IIIa o profilu teatralnym - wylicza pracownik hospicjum.\nPokaźne dary pochodzące ze zbiórki odzieży, środków czystościowych i środków do utrzymania higieny z przeznaczeniem dla pacjentów, rodzin i dzieci osieroconych udało się zgromadzić firmie IGOPAK Sp. z o.o. S.K. w Świdnicy oraz Wałbrzych International Production Sp. z o.o.. Wałbrzyska firma wsparła placówkę z Piaskowej Góry kolejny już raz.\nWielką niespodziankę sprawiła hospicjum młodzież z ZS nr 5 w Wałbrzychu. - Tuż przed świętami uczennice i nauczyciel klasy patronackiej z ZS nr 5 przy ulicy Ogrodowej przywiozły do nas kilkadziesiąt wełnianych i polarowych koców. Dziewczęta przygotowywały te narzuty przez dwa tygodnie specjalnie dla podopiecznych hospicjum. Tak ciepły dar został przekazany, pacjentom, rehabilitowanym dzieciom i rodzinom osieroconym - dodaje Karolczak.\nPrzypominamy też, że niemałe wsparcie rzeczowe hospicjum okazała w ostatnich tygodniach Toyota Motor Manufacturing Poland darując hybrydową wersję Toyoty Yaris. Każdy z wymienionych darów, bez względu na jego wartość, jest dla wałbrzyskiego hospicjum bezcenny.


[Rozwiązano] Oprawa żarówki 001.LAMP do sygnalizatora bramy automatycznej\nPadrettini 20 Maj 2020 11:09 204 3\n#1 20 Maj 2020 11:09\nMam problem. Obdzwoniłem hurtownie i sklepy w okolicy, szukałem w internecie parę godzin i nie znalazłem.\nDo sygnalizatora bramy automatycznej potrzebuję oprawę żarówki jak na zdjęciach poniżej. Czy ktoś się z takim czymś spotkał i wie gdzie takie coś dostanę ?\n#2 20 Maj 2020 11:42\nWygląda to na jakiś specjalistyczny układ produkowany do tej bramy.\nAlbo trzeba go kupić u producenta bramy albo odtworzyć z tego oryginału.\nMożna ewentualnie zrealizować "układ zgodny z oryginałem" - trzeba jednak zrobić jakieś pomiary odpowiednich sygnałów.\n#3 20 Maj 2020 19:32\nA mnie wygląda na przerywacz akceptujący 230V - jeśli odchylić element mocy i okaże się że to triak - tak będzie na 100%. Kształt ma dość dziwny - więc raczej pozostanie wyprodukować coś swojego podobnego w kształcie (schematy do znalezienia na E.) lub się nie bawić i nabyć nową lampę z wbudowanym przerywaczem.\nLub jeśli nie masz weny a nie chcesz wydawać, wstawić do lampy zamiast tego układu gołą oprawkę żarówki a jeśli chcesz mryganie - przerywacz (gotowiec Proximy na zaciskach śrubowych to jakieś 40 zł) wstawić w centralkę.\n#4 22 Maj 2020 07:43\nRozebraliśmy układ włącznie z rozdrapaniem tego plastiku, którym był zalany. Przemierzyliśmy wszystkie elementy układu. Okazało się, że do wymiany jest triak T405-600T. Zamówiony, wymieniony i działa.


Strażacy z Rańska odwiedzili uczniów ze Szkoły w Kałęczynie - Dźwierzuty\nStrażacy z Rańska odwiedzili uczniów ze Szkoły w Kałęczynie\n2017-05-23 09:00:00 (ost. akt: 2017-05-22 22:02:38)\nNie ma dziecka, które nie chciałoby dotknąć strażackiego sprzętu, założyć strażacki hełm, porozmawiac ze strażakiem czy usiąść w samochodzie strażackim. Te marzenia uczniów z Kałęczyna spełniły się niedawno.\nW środę, 10 maja w Szkole Podstawowej w Kałęczynie odbyło się spotkanie uczniów ze strażakami. Wizyta została zainicjowana przez Ochotniczą Straż Pożarną w Rańsku, którą reprezentowali Dariusz Wiśniewski, Tadeusz Bojanowski i Tomasz Kotula. Niecodzienne wydarzenie miało na celu pokazanie dzieciom pracę strażaków, sprzęt jakim się posługują oraz przekazanie wiedzy na temat bezpiecznych zachowań i zapobieganiu sytuacjom zagrażającym życiu. W pierwszej części spotkania strażacy-ochotnicy zaprezentowali wyposażenie wozu strażackiego a także poszczególne elementy stroju i ekwipunku strażaka. Ogromną radość sprawiło uczniom możliwość przymierzenia strażackich hełmów. Równie dużą atrakcją było rozciąganie węży strażackich, każdy chętny mógł spróbować swoich sił w zainscenizowanej akcji przeciwpożarowej. Na koniec części pierwszej spotkania strażacy zaprosili do odwiedzenia wnętrza wozu strażackiego co wzbudziło wiele pozytywnych emocji u dzieci.\nNastępnie w sali strażacy zaprezentowali pokaz pierwszej pomocy. W przyjazny sposób przekazali uczniom wiedzę na temat zachowania w sytuacji znalezienia osoby nieprzytomnej bądź rannej, reanimacji oraz sposobów opatrywania ran i złamań. Dzieci miały okazję przeprowadzić masaż serca przy użyciu fantoma. Strażacy bardzo chętnie odpowiadali na pytania dzieci i przekazali wiele cennych informacji na temat przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Przygotowali również test wiedzy na temat zachowania się w sytuacji zagrażającej życiu oraz sprzętu strażackiego. Po napisaniu testu uczniowie otrzymali od strażaków z OSP Rańsk słodki poczęstunek.\n- Nie trzeba nikogo przekonywać, jak ważne jest przekazywanie wiedzy przeciwpożarowej na każdym etapie edukacji dzieci. - mówi Dariusz Wiśniewski prezes OSP Rańsk, a także strażak zawodowy Państwowej Straży Pożarnej. - Warto jednak zwrócić szczególną uwagę na kształcenie praktycznych umiejętności, które dziecko mogłoby wykorzystać w chwili zagrożenia życia swojego lub innych osób - dodaje.\nUczniowie jeszcze przez długi czas oglądali sprzęt strażacki i z przejęciem planowali jak to w przyszłości tez zostaną strażakami.\nTagi: pokaz pierwszej pomocy strażacy z Rańska Szkoła Podstawowa w Kałęczynie


KaM-owa Liga Polska 1v1 - zasady - Strona 2 - Forum knights.sztab.com o grze Knights and Merchants\nPost autor: Florek » 07 gru 2012, 21:36\nNajwiększy minus pomysłu jaki zauważam, to kierowanie go do ograniczonej grupy, w tym wypadku polaków. To już na starcie mocno obcina listę potencjalnych uczestników.\nDrużynowy format ligi - jak zostało wspomniane wyżej, wymaganie regularnych spotkań większej ilości graczy na pewno będą skutkowały dużym współczynnikiem walkowerów.\nPost autor: Mixons » 08 gru 2012, 01:34\nWłaśnie problem leży w tym, że mało uczestników wzięłoby prawdopodobnie udział w takiej lidze(albo z powodu zbyt małej ilości czasu na kama, aby grywać regularnie, no i nasze forum nie jest wcale duże), dlatego myślę, że na początek możemy spróbować z ligą 1v1. Już tworzę temat z zapisami, ale oczywiście trzeba będzie ustalić zasady, organizatorów itd.\nPost autor: Kheli » 08 gru 2012, 09:15\nUwielbiam to podejście. "Najpierw zbierzmy ludzi" a potem "pomyślmy, co z tym fantem można zrobić". Świat reklamy i ogólnie marketingu Cię nie przyjmie z otwartymi ramionami, oj nie. Ale entuzjazm bierze górę i przynajmniej za to można pochwalić. Jak długo on potrwa - to już zupełnie inna historia. Jednakowoż myślę, że zostawianie sobie na deser najważniejszych kwestii jest ociupinkę chybione. Jeśli jest jakaś konwencja gry, dajmy na to, najpierw się ją tworzy w całej strukturze, a potem dba o szatę graficzną. Przenosząc tę metaforę na tutejszą sytuację - najprzód się tworzy cały zamysł, a później przechodzi do też w sumie najprzyjemniejszej części - organizowania ludzi. W tej odwrotnej kolejności być może robisz im nadzieje, a plan diabli wezmą i szkoda będzie czasu i fatygi. Czasu nie tyle Twojego, co osób, którym zaproponujesz współudział. No. Taka drobna dygresja.\nPost autor: Mixons » 08 gru 2012, 14:04\nKheli mylisz się myśląc, że ja chcę być organizatorem, ja podałem tylko pomysł i chcę razem z użytkownikami forum ustalić zasady i reguły, wiedzieć co myślą na ten temat, i ile osób ewentualnie weźmie udział, bo po co mamy wszystko ustalać, jeśli nie będzie ludzi do gry. Nie robię nikomu nadziei, bo nawet jak już wspomniałem nie jestem organizatorem tego, tylko pomysłodawcą. Może faktycznie entuzjazm mnie poniósł, ale to dlatego, że jeśli podałem jakiś pomysł, zaangażowałem się w niego i nie chcę żeby upadł w zalążku. Widzisz ja nie stworzyłem żadnego tak naprawdę planu do ligi 2v2, podałem tylko pomysły, a dzięki wypowiedziom użytkowników i namyśle, też zmieniłem zdanie, że lepsza na początek będzie liga 1v1. Niedługo zmienię nazwę tematu i napiszę ogólny zarys systemu, w jakim będzie rozgrywana liga. Czemu i ty nie podasz jakichś pomysłów, skoro jesteś ważniejszą osobą na tym forum?\nOstatnio zmieniony 01 lut 2013, 15:04 przez Mixons, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Kheli » 08 gru 2012, 18:04\nNie jestem ważniejszą, jestem po prostu trzeźwo myślącą.\nZ reguły nie bywam inicjatorem pomysłów. Zawsze działało mi się po prostu lepiej w pojedynkę, kiedy mogę polegać na sobie, swoich myślach oraz umiejętnościach Praca grupowa męczy mnie cokolwiek. Koordynatorem byłem tylko raz i to za projektów Wielkiej Wspólnej Kampanii, która skończyła, jak się skończyła.\nPost autor: Majk » 09 gru 2012, 00:13\nZdecydowanie lepiej jest grać 2v2, to pokazuje współpracę graczy\nPost autor: Mixons » 09 gru 2012, 01:14\nDobra przygotowałem ogólny plan zasad i reguł:\n-brak limitu zgłoszeń, które mogą być wysyłane nawet w trakcie ligi\n-liga rozpoczyna się gdy będzie w niej uczestniczyć przynajmniej 8 graczy\n-liga będzie złożona z dwóch rund(czyli wszyscy gracze rozegrają ze sobą 2 mecze składające się z 4 pojedynków)\nSystem ustalania spotkań: Czyli kto z kim gra w danej kolejce. Czekam na wasze pomysły, a jeśli ktoś zna jakieś programy, którymi można by to zrobić niech pisze.\n-Across the Desert - 60pt\n-Border Rivers 4p - 55pt(możliwe lokacje losowe)\n-Golden Cliffs - 60pt\n-Warfare in the Wilderness - 60pt(możliwe lokacje losowe)\n-Wilderness - 60pt(możliwe lokacje losowe)\n-Lost in the Sands - 60pt(możliwe lokacje losowe)\n-Abrak - 60 pt(możliwe lokacje losowe)\nMapy do przedyskutowania:\nOto mapy proponowane przeze mnie, ale oczywiście dyskusja na temat ich wyboru jest otwarta.\n- jeśli ktoś straci połączenie to gracza ma obowiązek zaczekać przynajmniej 2 minuty w nadziei na reconnect\nTak jest to kopia zasad z międzynarodowego turnieju.\nCelowo użyłem słowa "sędziowie"(choć może to nie jest słowo adekwatne do obowiązków), ponieważ ja jestem tylko pomysłodawcą i mogę być sędzią, natomiast organizatorami są wszyscy użytkownicy udzielający się w tym temacie. Mam nadzieję, że zgłoszą się jakieś chętne osoby na stanowisko sędziego, gdyż sam sobie na pewno nie poradzę z prowadzeniem ligi.\n-jeżeli będzie nas za mało jest możliwość, aby w turnieju uczestniczyli też obcokrajowcy, lecz wtedy potrzebny będzie współorganizator dobrze znający jęz. angielski.\n-wszystkie zasady i reguły, które tutaj napisałem są do przedyskutowania i przemyślenia. Przede wszystkim uważam, że powinniśmy wymyślić jakiś lepszy system wybierania lokacji i map, gdyż może być tak, że uczestnicy będą grali tylko w kilka najpopularniejszych map\n-użytkowników, którzy zgłosili już swoje uczestnictwo proszę o uzupełnienie danych kontaktowych\nProszę Khel oto ogólny plan ligi, więc nie czekaj tylko zgłaszaj swoje uczestnictwo\nOstatnio zmieniony 10 gru 2012, 23:20 przez Mixons, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Wilfred o. I. » 10 gru 2012, 19:02\ndo kiedy zapisy?/\nchetnie zagram ale na razie brak czasu\nPost autor: Bo_co » 10 gru 2012, 19:46\n'- odkrywanie bazy przeciwnika w trakcie czasu pokoju jest niedozwolone\n- wycieczki budowniczych z Twojej bazy, do bazy sojusznika są dozwolone' ( to po PT ? )\nDlaczego nie można ręcznie zapisywać ?\nPost autor: Seblas » 10 gru 2012, 22:58


wGospodarce - RPP niechętna zmianom stóp procentowych\nopublikowano: 9 marca 2017 roku, 9:44\nW środę 8 marca poznaliśmy kolejną decyzję Rady Polityki Pieniężnej w sprawie wysokości stóp procentowych. RPP nie zmieniła kosztu pieniądza w Polsce, co nie było żadnym zaskoczeniem. Interesujący może być jednak fakt, że prezes NBP Adam Glapiński zdaje się nie zmieniać swojego nastawienia dotyczącego przyszłej polityki monetarnej, co może ważyć na sile złotego w nadchodzących kwartałach Jak już zostało wspomniane, sama decyzja Rady nie była w żaden sposób zaskakująca. RPP od dłuższego czasu utrzymuje swoje neutralne nastawienie względem polityki pieniężnej, wysyłając komunikaty, że stopy pozostaną bez zmian przynajmniej do końca roku. Z tego względu rynek bardziej interesuje fakt, czy poprawa perspektyw gospodarczych w Polsce oraz w strefie euro nie pchnie RPP do rozważań nad możliwością podwyżek stóp na początku 2018. Komentarze prezesa NBP Adama Glapińskiego nie pozwalają stwierdzić, że coś takiego może mieć miejsce. Co więcej, zasugerował on, że będzie nakłaniał Radę do pozostawienia stóp na niezmienionym poziomie także w 2018, co w kontekście poprawiającej się sytuacji gospodarczej na świecie i rosnących stóp poza granicami kraju może prowadzić do osłabienia złotego.\nAnalizę dostarczył: Jakub Stasik, Analityk Rynków Finansowych XTB


Szczurek o podatkowej rewolucji: Nie likwidujemy ani NFZ, ani ZUS. Zmienia się jedynie płatnik - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plSzczurek o podatkowej rewolucji: Nie likwidujemy ani NFZ, ani ZUS. Zmienia się jedynie płatnik\nSzczurek o podatkowej rewolucji: Nie likwidujemy ani NFZ, ani ZUS. Zmienia się jedynie płatnik\n14 września 2015, 16:00 | Aktualizacja: 14.09.2015, 16:00\nMinister finansów Mateusz Szczurek podczas spotkania w Instytucie Finansów Międzynarodowych (IIF)źródło: Bloomberg\nTo zmiana fundamentalna, która wywraca do góry nogami cały system podatkowo-składkowy - mówi o nowych propozycjach rządu minister finansów Mateusz Szczurek w rozmowie z "DGP".\nPropozycja PO to przede wszystkim ujednolicenie danin, czyli PIT, składek na NFZ i ZUS?\nTak, to jest ujednolicenie, ale także obniżenie podatków, zwłaszcza dla nisko zarabiających w przeliczeniu na osobę w rodzinie. Pod tym względem ta zmiana jest bardzo duża. Według naszych szacunków mówimy o korzyści w wysokości pięciu tysięcy złotych rocznie dla osoby zarabiającej minimalną pensję i utrzymującej z niej współmałżonka i dwójkę dzieci. Różnica zmniejsza się w miarę wzrostu dochodów w rodzinie, ale dla niemal wszystkich zatrudnionych będzie korzystna. Ta korzyść znika dopiero przy zarobkach na osobę w rodzinie uznawanych za bardzo wysokie, np. dla singla następuje to przy zarobkach rzędu 40 tys. zł miesięcznie.\nMówimy o zatrudnionych na umowie o pracę?\nOczywiście tak, jednak w ramach jednolitego kontraktu kwestie umów-zleceń wpadają w ten sam reżim, co umowa o pracę. Dla osób mniej zarabiających na takich umowach oznacza to spory spadek obciążenia podatkowo-składkowego, natomiast dla osób bardzo dobrze zarabiających – wzrost. Jest tak dlatego, że nie chcemy walczyć ze śmieciówkami przez zmniejszenie pensji netto osób, które zostały związane nimi nie zawsze zgodnie ze swoją wolą. Natomiast w przypadku osób z wyższymi dochodami, które unikają umowy o pracę w celu zaniżenia należnego podatku, takie rozwiązanie wyeliminuje tę możliwość.\nCzyli ci, którzy traktowali umowy-zlecenia jako ucieczkę od podatku, zapłacą więcej?\nTo nie nowość, gdyż od 1 stycznia wchodzi w życie ozusowanie umów-zleceń do poziomu pensji minimalnej. Więc wzrost obciążeń przy tego typu umowach i tak był przesądzony.\nA co z umowami o dzieło?\nUmowy o dzieło pozostają bez zmian i kwestia działalności gospodarczej także.\nMinimalna stawka podatku to 10 proc., a maksymalna?\nMusimy pamiętać, żeby te stawki odnosić nie do dzisiejszego PIT, czyli 18 i 32 proc., ale PIT łącznie ze składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Stawka minimalna wyniosłaby 10 proc., a maksymalna 39,5 proc. Dziś początek skali, łącznie podatku i składek, to stawka ok. 30 proc. W szczytowym momencie ponad 40 proc., a w niektórych przypadkach ponad 43 proc. Czyli w żadnym momencie nie przekraczamy dzisiejszego klina podatkowego.\n>>> Czytaj też: Szczurek: W projekcie budżetu na 2016 rok nie ma dodatkowej puli pieniędzy dla uchodźców\nKoszty rozwiązania to 10 mld zł. Dlaczego tak mało, skoro korzyści wśród osób najniżej zarabiających mają być takie duże?\nKorzyści są inteligentnie rozłożone. Zamiast wprowadzania kwoty wolnej od podatku o wartości 20 mld zł, kierowanej do wszystkich podatników PIT, z czego najbiedniejsi nie mogliby skorzystać, bo nie płacą podatku, korzyści skoncentrowane są tam, gdzie jest to najbardziej potrzebne – wśród osób o najniższych dochodach. Istnieją też dodatkowe efekty, które mogą zmniejszać koszty nowej propozycji, a których nie uwzględniliśmy. Z 10 mld zł, które zasilą portfele podatników, większość zostanie wydana w ten czy inny sposób, a to spowoduje zapłatę podatku i wpływ do budżetu.\nAle jeśli te koszty, które są faktycznie obniżką podatku, odniesiemy do sumy obecnie pobieranych danin: PIT, składek na NFZ i ZUS, czyli ponad 200 mld zł, to okazuje się, że ta efektywnie obciążenia zmniejszają się o kilka procent.\nŚladem tego rozwiązania jest właściwe rozłożenie korzyści z obniżki danin, a nie średnie obniżanie obciążeń podatkowo-składkowych, które i tak należą do jednych z najniższych w UE. Istotą jest zatem to, jak precyzyjnie zmiana została wycelowana. Ponadto dochodzi także zmniejszenie obciążeń administracyjnych, co stanowi konkretny zysk dla pracodawców i pracowników.\nKto będzie pobierał jednolity podatek: ZUS czy administracja skarbowa?\nBędzie to jedna agencja płatnicza. Na szczegółowe rozwiązania organizacyjne mamy jeszcze czas. W 2014 r. zreorganizowaliśmy już urzędy i izby skarbowe, tak aby były gotowe do tworzenia nowej instytucji, czyli połączenia z częścią poborczą ZUS-u. Oczywiście wymagać to będzie ludzi i doświadczenia z obydwóch organizacji. Jest to najlepsza droga do uzyskania zamierzonego celu, jakim jest wysoki standard obsługi obywateli. Do tego nie potrzeba dwóch organizacji zbierających podatki.\nCzy możemy poznać magiczny wzór, jak będą obliczane nowe obciążenia?\nNa tym etapie nadmierny poziom szczegółów nie jest wskazany. Ale nad tego typu ujednoliceniem bazy podatkowej i składkowej pracujemy już od 2014 r. Jest to więc rozwiązanie głęboko przemyślane i przeliczone. Zresztą pamiętajmy, że to właśnie Ministerstwo Finansów jest najostrzejszym recenzentem podobnych koncepcji, i nigdy nie zaakceptowałoby rozwiązania zagrażającego finansom publicznym. Jesteśmy w fazie prezentowania koncepcji i planów, więc nie jest to jeszcze etap ustawy i szczegółów.\nJak będzie wyglądało płacenie podatku w praktyce? Przypuśćmy, że zarabiam średnią 4 tys. zł, mam dwoje dzieci i żonę. Jak mój pracodawca zapłaci podatek? Podzieli wynagrodzenie na cztery i od tego zapłaci zaliczkę?\nNie do końca. To będzie raczej tak, że po podzieleniu wynagrodzenia na cztery pracodawca będzie wiedział, jaki procent, np. 10 proc., całkowitego wynagrodzenia przekazać budżetowi państwa jako zaliczkę. Ale jeszcze nie przesądzałbym finalności tego rozwiązania.\nA co z emeryturami? W waszym pomyśle do obliczenia podatku pensja będzie dzielona na liczbę osób w rodzinie. Czy składka dziś 19,52 proc. będzie naliczana od początkowej wysokości pensji?\nJeśli chodzi o jej wysokość, nic się nie zmienia. Taka sama będzie po zmianach. Zmienia się płatnik, teraz będzie ją wpłacał budżet, a nie pracodawca.\nPo ogłoszeniu tego pomysłu pojawiło się wiele wątpliwości, było słychać o likwidacji składek na ZUS czy NFZ czy samych instytucji. Rozumiem, że to tylko scalenie trzech strumieni pieniędzy.\nTak. Nie jest likwidowany ani NFZ, ani ZUS, nie zmienia się także system ani wysokość składek. Po prostu zmienia się płatnik.\nDlaczego ten pomysł poznajemy na finiszu ośmiu lat rządów PO, i do tego system ma zacząć działać od 2018 r.?\nTo nie miniulga, którą można wprowadzić z marszu. To zmiana fundamentalna, która wywraca do góry nogami cały system podatkowo-składkowy. Wymaga rozstrzygnięcia i wdrożenia szeregu kwestii, nie tylko legislacyjnych, lecz i praktycznych, łącznie z funkcjonowaniem administracji skarbowej, ZUS i przebudową systemów informatycznych. To nie jest rzecz, którą można wprowadzić w czasie, jaki pozostał do wyborów, bo wymaga zbyt głęboko idącej zmiany na wielu płaszczyznach.\nPolska jest tzw. "absolwentem kredytowym". Musi wspierać biedne kraje\nLukrecja(2015-09-15 13:15) Zgłoś naruszenie 00\nCo z ludźmi co prowadzą działalność gospodarczą ???\nAdaś(2015-09-14 18:58) Zgłoś naruszenie 00\nPremier Kopacz tak przedstawiła plany rewolucji podatkowej , ŻE NIKT TEGO NIE ZROZUMIAŁ , A NAWET NIEKTÓRZY JEJ WYPOWIEDZIAMI BYLI PRZERAŻENI. Teraz wystąpienie premier trzeba przetłumaczyć na język polski. Wg mnie nasza premier nie powinna być premierem.\nszproket(2015-09-14 19:16) Zgłoś naruszenie 00\nSami sie juz gubicie POpederasci ,cale szczescie ze rzadzicie tylko do pazdziernika i ja i moi znajomi glosujemy na Pis przynajmniej sa patriotami i nie wpuszcza muzulmanow do Polski tak jak to ma w zamiarze Kopacz po wygranej tak ze Polacy zastanowcie sie\nzefir(2015-09-14 20:27) Zgłoś naruszenie 00\nCzytam program wyborczy PO pt "POLSKA PRZYSZŁOŚCI",gdzie mowa o sztandarowym zobowiązaniu: likwidacja składek ZUS i NFZ/od 2018r/.Teraz min.Szczurek zaprzecza temu wyjaśniając,że to tylko zmiana płatnika scalonego strumienia pieniędzy,prawdopodobnie by mięć pełną kontrolę nad nim.To sprytna,ale kłamliwa metoda pozyskiwania wyborców.