Model pięciu sił Portera: zrozumienie konkurencyjności swojej branży - Fashion ZONE\nModel pięciu sił Portera: zrozumienie konkurencyjności swojej branży\nBy damian\t16 stycznia 2020 No Comments\nMasz świetny pomysł i chcesz założyć firmę. Uważają, że opracowali świetny produkt lub usługę, którą konsumenci na rynku mogą rozważyć. Wierzą, że dzięki produktowi lub usłudze możesz osiągnąć duży zysk i uzyskać duży zwrot z inwestycji (ROI). O ile twój produkt lub usługa nie jest jedyna w swoim rodzaju i nie istnieje nigdzie na świecie, powinieneś zapoznać się z modelem pięciu sił Portera przed uruchomieniem produktu.\nDr. Michael Porter, profesor Harvard Business School, opracował strukturę i koncepcję znaną jako „Model pięciu sił Portera”. Dr. Michael Porter: „Istnieje pięć czynników konkurencyjnych, które wpływają na strategię w branży. Świadomość tych pięciu czynników może pomóc firmie zrozumieć strukturę swojej branży i znaleźć pozycję, która jest bardziej opłacalna i mniej podatna na ataki”. Pięć czynników determinujących intensywność konkurencji w branży to:\n1. Ryzyko wejścia\n2. Siła dostawców\n3. Moc nabywcy\n4. Zagrożenie zastępcami\n5. Rywalizacja między istniejącymi konkurentami\nTe pięć czynników ma kluczowe znaczenie dla nowych właścicieli firm i przedsiębiorców przed wprowadzeniem ich produktów lub usług lub wejściem do określonej branży. W tym artykule przedstawię uproszczone wyjaśnienie pięciu sił, aby nowi właściciele firm i przedsiębiorcy mogli zrozumieć ich cel.\nwstęp niebezpieczeństwo – Każda branża obsługuje ograniczony rynek. Firmy z określonej branży konkurują o znaczny udział w tym rynku. Co stanie się, gdy nowa firma wejdzie do branży? Nowa firma konsumuje część rynku. Istniejące firmy tracą część swoich klientów, a tym samym część sprzedaży. Jeśli zbyt wiele firm wejdzie do branży, wpływa to na zdolność firm do uzyskania znacznego udziału w rynku. Wzrost liczby dostawców w branży wpływa na ogólny popyt na produkty lub usługi oferowane przez firmy, co wpływa na cenę oferty. „Zagrożenie wejścia ogranicza zatem potencjał zysku branży. Jeśli zagrożenie jest wysokie, operatorzy muszą utrzymać niskie ceny lub zwiększyć inwestycje, aby zniechęcić nowych konkurentów (Porter, 1979)”. Aby chronić branżę przed nowymi podmiotami, istniejące firmy tworzą przeszkody uniemożliwiające nowym firmom wejście na rynek. Bez wchodzenia w szczegóły dr radzi Michael Porter, że istnieje siedem głównych źródeł, które ustalone firmy wykorzystują jako zalety w barierach wejścia na rynek: korzyści skali po stronie podaży, korzyści skali po stronie popytu, koszty zmiany klientów, wymogi kapitałowe, korzyści związane z zasiedziałością niezależnie od wielkości Nierówny dostęp do kanałów sprzedaży i restrykcyjne polityki rządu.\nMoc dostawców – Dostawcami są firmy, które produkują specjalne materiały eksploatacyjne, surowce, personel lub specjalne wyposażenie dla firm usługowych w niektórych branżach. Siła dostawcy zależy od jego wielkości i siły finansowej. Dostawca, który obsługuje wiele branż lub oferuje unikalny produkt lub usługę, która nie jest oferowana gdzie indziej, może być wyjątkowo wydajny, szczególnie pod względem kosztów. Silny dostawca może zwiększyć koszty i utrudnić firmom zwiększenie marży zysku lub przerzucenie tych kosztów na klientów. „Silni dostawcy, w tym dostawcy siły roboczej, mogą wpływać na rentowność branży, która nie jest w stanie przenieść wzrostu kosztów we własnych cenach (Porter, 1979).\nMoc kupującego – „Nabywcy są potężni, kiedy mają siłę przetargową nad uczestnikami branży, szczególnie gdy są świadomi cen i przede wszystkim wywierają swoją siłę na niższe ceny (Porter, 1979)”. Silni nabywcy, którzy kupują duże ilości towarów lub usług z branży, mogą wpływać na ceny w tej branży. Potężny nabywca może zagrozić zakupem od konkurenta firmy, jeśli uważa, że ceny firmy są zbyt wysokie. Silni nabywcy mogą również wymagać wyższej jakości lub lepszej obsługi, co może mieć odwrotny skutek i zwiększyć koszty firmy, w której kupują. Jako nowy przedsiębiorca lub przedsiębiorca niezwykle ważne jest stworzenie produktu lub usługi, które będą atrakcyjne dla wielu kupujących. Zdrowy portfel nabywców o równej sile nabywczej pomógłby mieć nabywcę, który ma zbyt duży wpływ.\nzapasowa zagrożenie – „Gdy ryzyko substytutów jest wysokie, cierpi na tym opłacalność branży. Produkty lub usługi zamienne ograniczają potencjał zysków branży poprzez ustalenie pułapu cen … Zastępuje nie tylko ograniczenie zysków w normalnych czasach, ale także zmniejsza zyski, branża może osiągnąć w dobrych czasach (Porter, 1979). „Najważniejszą rzeczą, którą przedsiębiorca lub przedsiębiorca powinien wiedzieć o zagrożeniu substytutami w branży, jest wpływ na popyt i ceny. Towary zastępcze oferują konsumentowi alternatywę dla preferowanych, bezpośrednio lub pośrednio. Krzyżowa elastyczność popytu odnosi się do wrażliwości ilości wymaganej dla produktu lub towaru na zmianę ceny innego produktu lub towaru. Aby to uprościć, popyt na ten towar zmniejszy się, jeśli konsument będzie bardzo wrażliwy na zmiany cen preferowanego towaru, podczas gdy popyt na towar zastępczy zwiększy się bardziej. „Jeśli branża nie dystansuje się od substytutów poprzez wydajność produktu, marketing lub inne środki, cierpi z powodu rentowności, a często także potencjału wzrostu (Porter, 1979)”\nRywalizacja wśród istniejących konkurentów – „Wysoka rywalizacja ogranicza rentowność branży. Stopień, w jakim rywalizacja zmniejsza potencjał zysków branży, zależy z jednej strony od intensywności konkurencji firm, a z drugiej strony od ich konkurencyjności (Porter, 1979).” Przedsiębiorcy i przedsiębiorcy powinni wziąć pod uwagę liczbę firm w dokładnie badają i analizują branżę, w której chcą działać, oraz intensywność rywalizacji między tymi firmami. Gwałtowna rywalizacja w nasyconym przemyśle może wpłynąć na rentowność tego przemysłu. Firmy w tej samej branży i konkurujące ze sobą ceną sprawiają, że niezwykle trudno jest zyskać tej branży. Na przykład firmy oferujące podobne lub identyczne produkty i usługi często obniżają ceny swoich produktów lub usług w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej. Jako nowy przedsiębiorca lub przedsiębiorca wchodzący w nasycony przemysł z wojną cenową niezwykle trudno jest osiągnąć zysk, szczególnie gdy istniejące firmy mają przewagę korzyści skali.\nWedług Portera istnieje wiele czynników, które determinują intensywność rywalizacji i podstawę konkurencyjną dla firm. Przedsiębiorcy i przedsiębiorcy powinni dalej badać model pięciu sił Portera, aby lepiej zrozumieć te czynniki. Wniosek według Portera: „Zrozumienie sił, które wpływają na konkurencję w branży, jest punktem wyjścia do opracowania strategii. Każda firma powinna już wiedzieć, jak wysoka jest średnia rentowność swojej branży i jak zmienia się w czasie Pięć czynników pokazuje, dlaczego branża jest tym, czym jest, rentowność. Tylko wtedy firma może uwzględnić warunki branży w swojej strategii ”.\nPorter, M. E. „Jak konkurencyjne siły kształtują strategię”. Harvard Business Review 57, nr 2 (marzec-kwiecień 1979 r.): 137-145.\nHarvard Business. „Pięć sił konkurencyjnych, które kształtują strategię”. Youtube, YouTube, 30 czerwca 2008 r., Http://www.youtube.com/watch?v=mYF2_FBCvXw.


Master Stengraf i synowie. Oblicza miłości - Janusz Niżyński - ebook - Legimi online\nMaster Stengraf i synowie. Oblicza miłości ebook\nMiłość niejedno ma imię i najczęściej spada na nas w najbardziej nieoczekiwanych momentach. Intrygująca kobieta w hotelowej portierni, której to damie młodzieniec pomaga rozwiązać niecodzienną sytuację, młoda modelka pozująca do nowego obrazu i osamotniony artysta-malarz, gwiazda estrady i wyposzczony narzeczony bogatej Korsykanki… Każda relacja rokuje i może prowadzić do wybuchu niespodziewanego uczucia. „Ta pasja u każdego z moich bohaterów przybiera różne barwy: od bieli niewinnej i czystej Jeanne (narzeczonej Wacława), po mroczną czerń uczucia tytułowego bohatera” – pisze we wstępie Autor. W powieści nie brakuje również wątku kryminalnego czy zdrad niewiernych mężów, żon, narzeczonych. Delikatny, artystyczny język pozwala lepiej wczuć się czytelnikowi w uczucia i sytuację bohaterów.\nAutor zabiera czytelnika w podróż po meandrach ludzkiej duszy. To bowiem książka o miłości, która pokazuje w pełnej krasie wielowymiarowość tego uczucia oraz jego zgubne skutki. Trudno o trafniejszą analizę współczesnych, miłosnych relacji z drugim człowiekiem.\nPoznaj książkę, która odkryje przed tobą różne oblicza miłości - nie zawsze czyste i niewinne, jakie opiewają poeci, ale wszystkie prawdziwe. Nie przewidzisz, w której odsłonie zaskoczy cię miłość, bo jak po raz kolejny udowadnia autor - wobec tego uczucia wszyscy jesteśmy bezbronni...\nAneta Grabowska, zaczytana.com.pl\nKompozycja łącząca subtelność, pasję, miłość, namiętność, tajemniczość i szaleństwo, okraszona nutką kryminalną. Zaskakująca i nieoczywista.\n„Master Stengraf i synowie” to zaskakująca i skłaniająca do refleksji książka. Nieszablonowa historia obrazująca miłość, która dla każdego człowieka przyjmuje inne imię i przychodzi w najmniej oczekiwanym momencie.\nAgnieszka Wójcik, magical-reading.blogspot.com\nZ wykształcenia inżynier, z zamiłowania meloman i publicysta. Od ponad dwudziestu lat uprawia działalność literacką na jednej z najstarszych polskich stron w zasobach Internetu: Janusz.Nizynski.pl. W dorobku autora są m.in. takie formy jak: powieści, netowiska i bajki, w tym także dla dorosłych. Publikował też liczne felietony w prasie ogólnopolskiej i korporacyjnej.\nbohaterowie mojej najnowszej powieści obyczajowo-sensacyjnej mogą już być Ci skądś znani. Zarówno bowiem Janusz Babicki, Caterina, Patryk Trazom, jak i Wacław Stengraf, Andżelika i Clavia pojawiali się w licznych opowiadaniach od wielu lat publikowanych przeze mnie na mojej prywatnej witrynie Janusz.Nizynski.pl. Niektórzy z nich uwiecznieni zostali ponadto na kartach moich dwóch ostatnich książek, które ukazały się na rynku księgarskim, to jest w „Kochankach ze Starych Babic” oraz w „Trzydziestu krótkich opowiadaniach o miłości”. Wydawcą tej ostatniej, co warto nadmienić, również była oficyna Novae Res.\nTytułowa postać niniejszej powieści – Ernest Stengraf – jest z powołania artystą-malarzem. Z usposobienia natomiast erotomanem-masochistą. Swoją pasją utrwalania na płótnach kobiecych, wyjątkowo naturalistycznych aktów niechętnie jednak dzieli się z odbiorcami sztuki. Czeka na lepsze czasy i dobrego marszanda, który sprawi, że jego dzieła wreszcie sprzedawane będą za godziwe pieniądze. Synowie Ernesta Stengrafa to z kolei dwaj młodzi, na pozór bardzo zwyczajni ludzie. Choć zarówno Marko – młodszy syn – jak i jego niewiele starszy brat Wacław wykazują się nietuzinkowymi talentami. Ten pierwszy – biegle zna kilka języków, pięknie gra na fortepianie, ten drugi – kończy właśnie studia medyczne w Paryżu, jest miłośnikiem podróżowania bez celu i planu pod rozgwieżdżonym niebem. Obaj, jak przystało na swój wiek, potrafią skutecznie zawrócić kobietom w głowie, i czynią to spontanicznie, co potem nie zawsze, jak to w życiu bywa, wychodzi im na dobre.\nDrodzy Państwo, mam nadzieję, że moja najnowsza powieść spodoba się, przypadnie do gustu, że będzie źródłem Waszych pozytywnych wzruszeń i przemyśleń na temat najpiękniejszego uczucia świata, jakim jest miłość. Ta pasja u każdego z moich bohaterów przybiera różne barwy: od bieli niewinnej i czystej Jeanne (narzeczonej Wacława), po mroczną czerń uczucia tytułowego bohatera. Gdybyście po lekturze chcieli się ze mną podzielić refleksjami albo po prostu skomentować – to nic prostszego: możecie to uczynić na mej prywatnej witrynie Janusz.Nizynski.pl. Zapraszając zatem do jej odwiedzenia, jeszcze raz życzę każdemu z Państwa ciekawej i inspirującej lektury!\nCZĘŚĆ IJEJ TRZY DNI NA MADERZE\nJest późny wieczór. Foyer pięciogwiazdkowego hotelu Melia w Funchal wypełnia rzadko spotykana tu, nawet o tej porze, cisza. Dwaj recepcjoniści stojący za wysokim kontuarem, oddzielającym recepcję od obszernego hotelowego holu, cierpliwie pochylają się nad klawiaturami komputerów, co chwila wprowadzając i kontrolując w elektronicznym systemie bieżące polecenia i personalia gości. Z ukrytych głośników znajdujących się pod sufitem leniwie sączy się nastrojowa muzyka. Z przylegających do holu korytarzy i z szerokiej klatki schodowej także nie dochodzą żadne uciążliwe dźwięki ani odgłosy. Po tradycyjnym wieczornym rumorze, który zwykle towarzyszy hotelowym gościom udającym się na nocny spoczynek, wszędzie zapanowały już cisza i spokój.\nCichość pomieszczenia nie trwała jednak długo. Przerwał ją nowy klient hotelu, młody mężczyzna, który wszedł do holu od strony zatoczki dla taksówek i który idąc prosto w stronę recepcji, stukając obcasami, wesoło nucił pod nosem początkowy temat z Sonaty KV 331 Mozarta. Mężczyzna miał na sobie kowbojski kapelusz, czerwoną marynarkę, stylowo poprzecierane dżinsy i buty w kolorze piasku na grubej podzelowanej podeszwie. W jednej ręce trzymał obszerną podróżną torbę, w drugiej – skórzany portfel. (Prawdopodobnie korzystał przed chwilą z jego zawartości, regulując kurs za taksówkę).\n– Boa noite! – Recepcjonista uśmiechnął się do przybysza. – Miło mi powitać pana w Melia Madeira Mare Resort and Spa. Czy ma pan może u nas rezerwację?\n– Dobry wieczór! – Nienagannie odpowiedział w języku Fernando Pessoy młody chłopak, po czym dystyngowanie kiwnął głową, zdejmując z niej quasi-kowbojski kapelusz. – Tak, tak, oczywiście! … Jestem Mark Stengraf. Proszę, oto mój dowód osobisty.\n– Dziękuję panu – grzecznie odpowiedział jeden z recepcjonistów, natychmiast biorąc się za sprawdzanie rezerwacji w systemie.\nTrwało to może niecałą minutę, po której podał gościowi małą plastykową kartkę, mówiąc:\n– Panie Stengraf, oto pana klucz magnetyczny do drzwi. Numer pańskiego apartamentu, zgodnie z pana życzeniem: 422. Czwarte piętro. Windy ma pan zaraz po prawej… – Następnie pracownik recepcji rutynowo poinformował gościa o podstawowych zasadach obowiązujących w hotelu, a na zakończenie – krótko o różnych fakultatywnych usługach świadczonych przez tutejszy personel i współpracujących usługodawców.\nTymczasem w holu ponownie rozległy się kroki nowego hotelowego gościa. Ciągnąc za sobą wielką srebrną walizkę na kółkach, do recepcji zbliżała się elegancka ciemnowłosa kobieta. Ubrana była w gustowny lekki płaszczyk w kolorze kwitnących wrzosów i stylowy ciemnofioletowy melonik à la Lilly Marlenne. Stanęła obok mężczyzny w czerwonej kurtce i nie przeszkadzając mu, zwróciła się do drugiego recepcjonisty. Chłopak natychmiast przyłapał się na myśli, że miast uważnie słuchać udzielanych mu informacji, z uporem przypatruje się nowo przybyłej kobiecie. Nie bez powodu: było w niej bowiem coś, co takich jak on młodych ludzi zawsze fascynuje: wysmakowana, acz nieprzesadnie epatująca swym stylem odzież, jakaś specyficzna, przyciągająca spojrzenia mężczyzn gracja ruchów i oczywiście uroda, nietuzinkowa uroda, którą sklasyfikowałby na bałkański melanż: coś z Rumunki, coś może z Włoszki, a może i w jakiejś mierze słowiańskie naleciałości? … Mark bardzo lubi urodziwe, dobrze ubrane kobiety. I zna się na ich krasie. Sam niespecjalnie przykładając uwagę do swego ubioru, ceni sobie kobiety, które potrafią zadbać o własny wygląd. Jego zdaniem dają w ten sposób świadectwo nie tylko dobrego gustu, ale i w ogóle klasy. A on, Mark Stengraf – zawsze bardzo cenił kobiety z klasą.\nMimo że prowadząca z recepcjonistą rozmowę dziewczyna nie zauważała jego spojrzenia – on nagle poczuł się trochę nieswojo. Nigdy przecież dotąd nikogo w hotelowej recepcji nie podsłuchiwał. Nudziły go zresztą takie suche, formalne dialogi, a tu, proszę bardzo! – czyni to, że aż ucho czerwienieje ze wstydu. Tak więc Mark zupełnie nie słuchał tego, co mówił do niego jego własny rozmówca, za to ze wścibskim skupieniem chłonął każde słowo sąsiedniej rozmowy. Natychmiast się zorientował, że pełna seksapilu nieznajoma o ciemnomiodowych oczach ma z całą pewnością jakieś nieoczekiwane problemy.\n– Przykro mi, ale rezerwacja pani została anulowana z powodu przekroczenia limitu czasu na jej potwierdzenie – spokojnie tłumaczył kobiecie recepcjonista. (Oboje rozmawiali po angielsku).\n– Ale proszę mnie zrozumieć, mój przelot z Warszawy został opóźniony aż o sześć godzin podczas przesiadki w Lizbonie. I stało się to nie z mojej winy, a z winy towarzystwa lotniczego TAP Portugal – mówiła zdesperowana kobieta, wyraźnie zdradzająca oznaki zmęczenia. – To naprawdę nie moja wina…\n– Przykro mi, rozumiem panią, ale numer jest już zajęty.\n– To co ja mam teraz robić? – zapytała z troską, po czym zaraz dodała po polsku, oczywiście do samej siebie: – Kurczę, jak zwykle! Ja to zawsze mam pecha!\n– Proszę się na razie nie martwić. Zaraz coś zaproponujemy… – Recepcjonista wstukał kilka haseł do komputera, przez chwilę coś sprawdzał, po czym odezwał się spokojnym, rzeczowym głosem: – Mogę pani zaoferować pokój analogiczny do wcześniej rezerwowanego przez panią, ale tylko przy płatności z góry gotówką.\n– No ale ja nie mam przy sobie gotówki, mam tylko kartę kredytową…\nGdy pierwszy recepcjonista wręczał chłopakowi klucz magnetyczny do apartamentu, ten na chwilę zaprzestał podsłuchiwania cudzej rozmowy. Teraz jednak ponownie z ciekawością nadstawił ucha.\n– Miłego pobytu, panie Stengraf.\n– Tak, dziękuję! – Z roztargnieniem odpowiedział Mark, a następnie zrobił kilka kroków w kierunku nieznajomej, która, co nie uszło jego uwadze, bez wątpienia była jego rodaczką. – Cześć! – Z naturalną swobodą w głosie odezwał się po polsku do kobiety. – A ja stoję i cały czas zastanawiam się: ta elegancka bordowa dama to ty czy nie ty?\n– Dzień dobry – odpowiedziała mu nieznajoma, obrzucając chłopaka zdziwionym spojrzeniem. – A my się…\n– …Czy znamy? – urwał jej w pół zdania. – I ty się jeszcze pytasz?!… Naprawdę mnie nie poznajesz…? Nie sądziłem, że na tak małej wysepce, tysiąc kilometrów od matki Europy, spotkam kogokolwiek ze znajomych, a już szczególnie koleżankę z klasy! – Mark uśmiechnął się. – A tu, proszę bardzo, stało się! … Wow! Nie widzieliśmy się od czasu zakończenia szkoły!\n– No, co? Jestem Mark, nie pamiętasz? Nie martw się, zaraz sobie pogadamy, poprzypominamy… Panowie, co się dzieje? Czyżbyście mieli jakiś problem? – I niby spontanicznie, z niewymuszonym tupetem, zwrócił się po angielsku do obu recepcjonistów. – Mimowolnie coś tam usłyszałem, szanowni… Jeśli zagwozdka dotyczy gotówki, to sprawa nie jest beznadziejna…\n– Rzeczywiście, nie jest. – Dziewczyna skinęła głową. – Zaraz udam się do jakiegoś pobliskiego bankomatu i zaopatrzę się w gotówkę.\n– Och, nie! – Niespodziewanie Mark stanowczo zaoponował, ponownie przechodząc na język polski. – Ciemno, późno, psa z kulawą nogą nie wygnać… – A pokręciwszy z niesmakiem głową, dopowiedział: – Nie pozwoliłbym w takich warunkach na wyjście z hotelu w poszukiwaniu bankomatu nawet obcej kobiecie, a co dopiero koleżance z klasy. – I mężczyzna zwrócił się po angielsku do pracownika hotelu: – Ja pożyczę tej pani gotówkę i ureguluję rachunek. Proszę przystąpić do wydawania klucza! – Po czym wyjął z portfela gruby plik banknotów.\n– Tak, oczywiście. – Ze zrozumieniem przytaknął recepcjonista.\nMark puścił oko do eleganckiej brunetki. Ta była tak zaskoczona niespodziewanym i dziwnym zachowaniem nieznanego sobie mężczyzny, że w odpowiedzi jedynie z roztargnieniem zamrugała kilka razy powiekami. „A może to prawda, może ten chłopak to rzeczywiście jakiś dawny kolega z klasy?” – mimowolnie przemknęło jej przez głowę.\n– Proszę, oto numer pani pokoju: 534 – rzekł mężczyzna zza lady, podając kobiecie magnetyczny klucz. – Przepraszamy za niedogodności związane z koniecznością zapłacenia gotówką. Życzymy miłego pobytu.\n– Dziękuję! – Dystyngowanie skinęła i wyciągnęła dłoń w kierunku walizki.\n– Pozwól! – Mark szybko pochwycił bagaż nieznajomej. – Do numeru pomogę.\nKiedy dotarli pod hol z windami, chłopak położył swą torbę na podłodze i mruknął do towarzyszki:\n– One moment, please!\nWróciwszy do recepcji, wziął z małego pucharku kilka darmowych cukierków i skrzętnie schował je do kieszeni marynarki.\n– Za pozwoleniem. – Mrugnął okiem do pracownika hotelu. – Zanim dotarłem z lotniska, poziom cukru we krwi zdążył był już zdecydowanie mi opaść.\nPracownik po drugiej stronie lady uśmiechnął się ze zrozumieniem.\n– Thanks! – krótko odpowiedział chłopak.\nGdy powrócił do dziewczyny, wyciągnął z kieszeni dłoń z kilkoma cukierkami:\n– Proszę, poczęstuj się. To specjalnie dla ciebie, na koszt hotelu.\nDziewczyna po raz pierwszy spojrzała na chłopaka, nieznacznie się uśmiechając. Lubi takich spontanicznych, rzutkich i pogodnych młodych mężczyzn.\n– Dziękuję ci… kolego ze szkolnej klasy. Szkoda tylko, że wciąż nie kojarzę, z której? – I ponownie obdarzyła go, tym razem szerokim, przekornym uśmiechem.\nŚciągnięta na dół winda przyjechała, otworzyła drzwi. Obowiązkowo przepuściwszy przed sobą kobietę, wszedł za nią, wnosząc zarówno jej, jak i swój własny bagaż. Następnie bez słowa wyjaśnienia nacisnął przycisk piątego piętra. Widząc determinację mimowolnego towarzysza do pomagania jej „za wszelką cenę”, zaniepokojona dziewczyna splotła ramiona. Spokojnie rzekła do niego:\n– Rozumiem, że wyświadczył mi pan przysługę – przejście na pan zaakcentowała z naciskiem – ale proszę pamiętać, że nie prosiłam o nią…\nChciała jeszcze coś powiedzieć, ale dziecinnie szczery uśmiech dziwnego mężczyzny kompletnie zbił ją z pantałyku… Chcąc nie chcąc, zrezygnowała. Zamilkła.\n– Wszystko okay! – Prosto skwitował sytuację nieznajomy. – Eu entendo tudo… Zdaje się, już mamy piąte piętro.\n„Znaczy się, to rzeczywiście nie kolega z klasy – pomyślała. – Oczywiście, że nie… Że też od razu nie zwróciłam uwagi, iż jest ode mnie dużo młodszy. Z pewnością nie skończył nawet trzydziestki…”.\nGdy doszli do drzwi z liczbą 534, Mark ustawił pod ścianą walizkę kobiety i ponownie rozbrajająco się uśmiechnął. Dziewczyna, przytknąwszy plastykowy kartonik do zamka, odblokowała elektroniczny rygiel. Zielone światełko obok mechanizmu błysnęło, przyciśnięta klamka przestała stawiać opór.\n– Dziękuję za pomoc – rzekła, starając się unikać wzroku mężczyzny. – Pieniądze zwrócę jutro. Przypomnij, proszę, w jakim mieszkasz pokoju? – Mimowolnie powróciła na „ty”, prawdopodobnie nie widząc już potrzeby dalszego utrzymywania dystansu.\n– Pięćset trzydzieści cztery – odpowiedział po raz kolejny ze szczerym uśmiechem na twarzy, sztucznie siląc się jednocześnie na powagę.\n– Proszę? – Pięćset trzydzieści cztery to był oczywiście numer nie jego, a jej pokoju.\n– To znaczy: czterysta dwadzieścia dwa.\n– Dobrze – przytaknęła, udając, że nie zwróciła uwagi na próbę niemądrego żartu. – Jutro o ósmej wieczorem.\n– Cóż, zgodnie z życzeniem… A tak nawiasem mówiąc, Mark jestem. Dla przyjaciół Marko.\n– Miło mi – szybko odpowiedziała nieznajoma. – A teraz już wybacz, Marku, jestem zmuszona cię przeprosić. Jestem trochę zmęczona i muszę wykonać kilka pilnych telefonów. Przyjechałam tu służbowo, na targi spożywcze, w roli obserwatora i przedstawiciela mojej prywatnej firmy. Do zobaczenia zatem jutro wieczorem, po moich wszystkich służbowych spotkaniach.\n– Jasne! Do zobaczenia, do jutra.\nDrzwi od pokoju nieznajomej zamknęły się przed samym nosem niepocieszonego chłopaka. Stał jeszcze przed nimi przez chwilę, marszczył brwi i usilnie zastanawiał się, skąd zna twarz tej kobiety? Bo dałby głowę, że skądś zna i dobrze wie, że nie ze szkoły, gdyż od razu zmiarkował, że nieznajoma jest od niego o kilka lat starsza. Może nawet o dziesięć… Po chwili jednak uznając, że jej facjata niepodobna jest do żadnej z twarzy koleżanek, spokojnie podniósł swą torbę i ponownie zaświstawszy pierwsze takty tematu z sonaty Mozarta KV 331, zabawnie przeskakując z nogi na nogę, ruszył w kierunku schodów na czwarte piętro.\nW połowie drogi nagle się jednak zatrzymał, znieruchomiał, jakby niespodziewanie przypomniał sobie o czymś niezwykle ważnym, co z całą pewnością nie powinno już dłużej czekać. Ożył, szybko wyjął z kieszeni telefon, wybrał numer. Czekając na połączenie, wciąż poświstywał Mozarta. Za pierwszym razem nikt nie odebrał. Nie zraził się. Po chwilowym niepowodzeniu chłopak wybrał numer po raz wtóry. W końcu w słuchawce odezwał się znajomy głos ojca.\n– Tata? Cześć… Tak, to ja, Mark. Chciałem ci życzyć wszystkiego najlepszego z okazji imienin!\n– Były tydzień temu? Trzynastego sierpnia? Hmm… Tak, no prawda… Trochę coś pokręciłem. Miałem mnóstwo obowiązków na głowie… Tata, ale naprawdę życzę ci wszystkiego najlepszego. I zacznij znowu tworzyć… Te obrazy, które w tym roku namalowałeś, są naprawdę… jak by to ująć? No superanckie są.\n– Gdzie jestem? No, na Maderze jestem, w Funchal. Zostanę tu jakiś czas. Szef zlecił mi rozpoznać środowisko i ponawiązywać kontakty… Tata, a czy masz jakieś informacje od Wacka? Jak tylko wyjechał na Sardynię, do tej swojej nowej panienki, nie mogę się z nim skontaktować. Wcześniej coś wspominał, że poważnie myśli o ożenku. Mam nadzieję, że na myśleniu poprzestanie. Bo jakoś nie wierzę, że jest prawdziwie zakochany. A i ta jego Jeanne chyba nie ma najlepiej poukładane w głowie… Aby się chajtnąć, postawiła warunek, żeby razem przerwali studia! Miarkujesz?\n– Dobrze, tato. Gdy zakończę staż na Maderze, przyjadę do ciebie z odwiedzinami. Obiecuję. A gdyby Wacek dzwonił ponownie, powiedz, żeby nie zapominał o braciszku. Tym bardziej że mam mu coś ekstra do zaproponowania. Chodzi o moje najnowsze kontakty z biznesmenami z Emiratów Arabskich… Babicki mi dał na nich namiary… Wystarczy, że uzbieramy trochę wspólnej kasy i możemy rozruszać własny rodzinny biznesik! Tatusiu, kocham cię! Trzymaj się zdrowo w tych naszych Starych Babicach. I pamiętaj, maluj… maluj dalej. Może wynajmij sobie jakąś modelkę? Mógłbym cię nawet w tym zbożnym celu wspomóc skromnym groszem. Mój szef nieźle mi płaci. Serio!\n– No to pa! Do zobaczenia, tatusiu. Pa, pa!\nPo skończonej rozmowie zadowolony Mark zamknął futerał od smartfonu i tym razem spokojnym już krokiem skierował się w stronę klatki schodowej. Przez cały dzisiejszy wieczór towarzyszący mu motyw z sonaty Mozarta najwyraźniej wyczerpał swój relaksacyjny limit, bo gdy Mark otwierał apartament – Mozart „wyparował w niebyt” i chłopak niczego już sobie nie nucił.\nTymczasem Katarzyna, przekroczywszy próg numeru i sprawdziwszy, czy dokładnie zamknęła za sobą drzwi, uważnie rozejrzała się po wnętrzu. Jej mała enklawa prywatności, hotelowy pokój, urządzona była według typowej modły zgodnej z europejskimi standardami pięciogwiazdkowych hoteli: dużo przestrzeni, szerokie łóżko, sejf, barek, wygodna toaleta… Chłodna bezosobowość numeru od razu jednak wywołała u dziewczyny nagłą i silną tęsknotę za… No właśnie, za czym? Nie potrafiła tego zdefiniować. „Pusto tu… – pomyślała ze smutkiem. – Tak bezdusznie… E tam! – Od razu się pocieszyła. – Nie warto się przejmować. To tylko trzy dni. Szybko zlecą”.\nPo przejściu do łazienki odkręciła wodę w zamontowanym nad wanną prysznicu i dopiero sprawdziwszy, że jej temperatura jest właściwa, zaczęła się rozbierać. W domu zawsze tak robiła po podróży. „No tak… Przyzwyczajenie drugą naturą człowieka” – przemknęła przez jej umysł „odkrywcza” maksyma. Po długiej drodze niepozbawionej przygód (opóźniony samolot), jedynym, o czym w tym momencie marzyła Katarzyna, było to, aby jak najszybciej wskoczyć do łóżka i odespać. Ale, niestety… Nie byłoby to, jak od razu uzmysłowiła sobie, „comme il faut”. „Powinnam zadzwonić do domu, dowiedzieć się, co słychać u męża, u synka, no i wreszcie wziąć ten boski prysznic. A potem – już tylko spać, spać!”.\nJak pomyślała, tak dość szybko zrealizowała wszystkie punkty naprędce ułożonego planu. Mąż poinformował przez telefon, że synka zgodnie z ustaleniami podrzucił do dziadków. Katarzyna przekazała mu kilka instrukcji na kolejny dzień. Potem jeszcze zwierzył się, że brakuje mu jej i że kocha… Szybko odpowiedziała „Ja też cię kocham” i życząc sobie nawzajem dobrej nocy, rozłączyli się.\nNastępnego dnia Katarzyna rozpoczęła uczestnictwo w „Festa do Vinho da Madeira”. Była to tutejsza cykliczna impreza handlowa, którą w tym roku organizatorzy połączyli z trzydniową kurso-konferencją towarzyszącą międzynarodowym targom spożywczym World Food Madeira 2016. Pobyt Katarzyny na Maderze nie jest oczywiście przypadkiem. Razem ze swoim przyjacielem Patrykiem Trazomem prowadzą niewielkie, choć bardzo prężne przedsiębiorstwo produkujące przetwory owocowe z polskich, a w szczególności z podkarpackich farm. Głównymi składnikami artykułów, które przetwarzają, nadając im niepowtarzalny bukiet wybornych rodzimych smaków, są porzeczki, miód i agrest. Oboje uradzili, że uczestnictwo w prestiżowej międzynarodowej konferencji może nie tylko przyczynić się do zawiązania nowych biznesowych kontaktów, ale także będzie znakomitą promocją dopiero co wschodzącej ich podkarpackiej marki na międzynarodowych rynkach.\nAby dojechać do miejsca konferencji – to jest do oddalonej o kilkanaście kilometrów od Funchal małej miejscowości Câmara de Lobos – podobnie jak w przypadku przejazdu z lotniska do hotelu, skorzystała z wynajętej przez organizatorów taksówki. Sama zaś stolica Madery, w której zatrzymała się na swój pobyt, zza szyb samochodu wydawała się typową turystyczną mekką, gdzie hotel obok hotelu okupuje i zazdrośnie strzeże dostępu do oceanu. Innymi słowy – ta maderska metropolia zdawała się dla niej być tylko jeszcze jednym z wielkomiejskich centrów, na które napatrzyła się w swym życiu do znudzenia. Miast więc raczyć się porannymi widokami nieznanego sobie miasta, wyjęła laptop i po raz kolejny szczegółowo studiowała konferencyjne materiały.\nPo przyjeździe na miejsce i po obowiązkowej rejestracji w centrum konferencyjnym, wręczono kobiecie podwieszoną do długiej smyczy wielką plakietkę uczestnika targów oraz olbrzymią torbę z kolejnymi folderami informacyjnymi i gadżetami reklamowymi sponsorów.\nPoczątkowo bardzo spodobała się Katarzynie nieformalna i przyjazna atmosfera towarzysząca targom i konferencji. Jako bizneswoman z branży przetwórczo-owocowej była pod dużym wrażeniem olbrzymiej liczby gatunków przetworów owocowych i samych owoców wystawianych na kongresowych stoiskach przez małe maderskie firmy. Chodziła między kramami i dosłownie gubiła się w rozpoznawaniu niezliczonych rodzajów praktycznie nieznanych jej dotychczas darów natury. Odchodziła od jednego stolika, szła do następnego, wracała… Co rusz podziwiała, ale i obowiązkowo smakowała nieznane jej dotąd rarytasy, a wśród nich pokryty zieloną łuskowatą skórką owoc cherimoi (ze względu na smak najchętniej nazwałaby ją budyniowym jabłkiem), zajadała się niewielkimi czerwonymi pitangami (nigdy wcześniej nie miała pojęcia o ich istnieniu), nie omijała też oczywiście aromatycznych miniaturowych bananów, które na całym świecie są chyba najbardziej rozpoznawalną marką maderskich plantatorów i ogrodników. Za zdecydowaną królową stoisk uznała jednak świetnie znaną jej z wcześniejszych podróży służbowych do Peru – marakuję (wtenczas pracowała jeszcze jako dziennikarka i menedżerka domu medialnego FPTB). Zdziwiło ją jednak, że tu, na tej małej wysepce, ten niepozorny owoc w kształcie pękatego korniszona występuje aż w dwudziestu ośmiu odmianach i smakach! Jej, Katarzynie, najbardziej przypadła do gustu marakuja cytrynowa i pomarańczowa. Niezła też była ta o smaku bananowym, ananasowym czy nieco bardziej kwaśna – pomidorowa.\nPo obowiązkowym „zaliczeniu” stoiskowych nowinek przyszła pora na seminarium i wykłady. Były ciekawe. Tym bardziej że nadarzała się okazja poznania i bezpośredniego wysłuchania referatów między innymi szefa firmy przetwórstwa owocowego APL Anglesey należącej do księcia Williama (wnuka królowej Elżbiety II), ale także dyrektora generalnego spółki CE Strathearn, która to firma z kolei jest osobistą własnością żony księcia Williama – księżnej Kate Middleton. Czyż trzeba dodawać, że absolutnym wydarzeniem popołudnia było pojawienie się na targach tej ostatniej?\nOczywiście wizyta księżnej Cambridge była i niezapowiedziana, i nieoficjalna, można by nawet rzec: anonimowa. Dla mało spostrzegawczej osoby mogłaby nawet przejść bez echa. Ale nie dla Katarzyny. Jak przystało na kobietę interesującą się modą, rozpoznała księżnę natychmiast po – chociażby bardzo estetycznej – kobaltowej sukience (jak każdy ciuch u księżnej świetnie podkreślającej jej perfekcyjną figurę), pozbawionej dekoltu, z wywiniętym kołnierzykiem, po naturalnie ułożonych włosach i biżuterii, której u księżnej… praktycznie nie było. I wreszcie po… najzwyklejszym sportowym obuwiu, które można kupić w sieciówkach, a w którym prawie zawsze księżna Kate pojawia się na nieformalnych spotkaniach. Oczywiście ubiór księżnej, jej charakterystyczna uroda, wreszcie dwóch energicznych ochroniarzy towarzyszących na każdym kroku żonie następcy brytyjskiego tronu nie pozostawiały cienia wątpliwości co do personaliów znakomitego gościa.\nKsiężna Kate, w towarzystwie szefa targów pana Pereiry da Silvy, chodziła od stoiska do stoiska, zamieniała z każdym ze sprzedawców i opiekunów kramików kilka kurtuazyjnych formułek. W pewnym momencie, przechodząc obok Katarzyny, zatrzymała się i uśmiechnęła. Kto wie, może rozpoznała w niej kogoś kojarzonego przez księżnę z kolorowej prasy, a może był to uśmiech wyrażający sympatię dla pięknej młodej Polki (Katarzyna, jak każdy uczestnik, wyposażona była w podwieszoną pod szyją wizytówkę ze zdjęciem), Polki, która na dodatek nosiła identyczne imię jak księżna i – cokolwiek by mówić – przecież obie panie były w podobnym wieku. A akurat tutaj, na targach, młodych bizneswoman było naprawdę niewiele…\nKrótko po wyjeździe księżnej Catherine Middleton rozpoczęły się wykłady i panelowe dyskusje. I od razu na seminarium powiało nudą, a z pewnością powiało nudą dla Katarzyny. Po wysłuchaniu nastego wystąpienia przedstawiciela europejskiego agrobiznesu i po kilku kuluarowych dyskusjach na temat specyfiki produkcji portugalskich ekonawozów i nowych ekologicznych półproduktów spożywczych chciała natychmiast wracać do hotelu. Poza wszystkim przez cały dzień (nawet podczas wizyty księżnej) Katarzyna odczuwała niezrozumiałe dla samej siebie rozkojarzenie i brak chęci do aktywności. Tu, na targach, mentalnie była kompletnie nieobecna. „To z powodu zmęczenia wczorajszą kilkunastogodzinną podróżą, przygodami i niewielką, ale jednak, różnicą czasu” – wytłumaczyła sobie. Co chwila więc spoglądała na zegarek, sprawdzając, czy wreszcie nadeszła godzina osiemnasta zero zero, wieńcząca pierwszy dzień targo-konferencji.\nWieczorem, siedząc na swym hotelowym łóżku i przeglądając na laptopie zdjęcia z niedawno obchodzonej rocznicy urodzin swego trzyletniego synka, Katarzyna nagle ze złością krzyknęła:\n– O matko kochana, zapomniałam! – „No tak… Już dawno minęła godzina ósma. A obiecałam oddać dług temu dziwnemu mężczyźnie…” – dopowiedziała w myślach. – Boże! – Ponownie na głos westchnęła Katarzyna. – A na dodatek nawet nie wypłaciłam pieniędzy…! I gdzie ja teraz o tej porze znajdę bankomat…? – Zadręczała się już nie tylko w myśli.\nWstała z łóżka. Machinalnie zrzuciwszy oficjalne ciuchy i przebrawszy się na sportowo (dżinsy, pasiasty T-shirt), zaczęła chodzić wzdłuż i w poprzek numeru. Gorączkowo próbowała sobie przypomnieć, w jakim pokoju zatrzymał się ten jej dziwny wczorajszy „dobroczyńca”.\n– Czterysta dwadzieścia dwa? Chyba jakoś tak… Ale czy na pewno? – zastanawiała się głośno.\n„A może po prostu zadzwonię na recepcję i spytam…? O, tak. To całkiem dobry pomysł… Ale, zaraz, zaraz, a o kogo spytam? Wiem o nim tylko tyle, że ma na imię Mark i wszystko. I co powiem…? «Nie mógłby mnie pan poinformować, jaki numer pokoju wynajmuje mężczyzna, który opłacił mój rachunek, a którego nazwiska nawet nie znam?» Ależ byłby obciach… A i ten Mark, o tak! Ten to już pewno zdążył pomyśleć sobie o mnie wszystko, co najgorsze: «No ładnie. Zapłaciłem za dziewczynę, a ta nawet nie raczyła się odezwać, mimo że sama zaproponowała termin»”.\nPonadto Katarzyna ze wstydem uzmysłowiła sobie, że dzień wcześniej także nie była w porządku wobec Marka, choć ten, jak prawdziwy dżentelmen, z własnej inicjatywy zaoferował pomoc przy wniesieniu jej bagażu pod numer. Mało tego: mężczyzna grzecznie się przedstawił, a ona, jak zwykle nieufna wobec obcych, nawet nie raczyła uczynić tego samego…\n„Prawda! To wszystko bardzo nieładne z mej strony – skarciła się w myślach. – Dobra! Pieniądze zwrócę jutro – ostatecznie zadecydowała. – A teraz muszę po prostu zadzwonić do niego do pokoju i przeprosić… No tak. Zadzwonić. Może choć część honoru zachowam w jego oczach! «Ostatecznie, chociaż zadzwoniła» – może sobie pomyśli”.\nAle na koniec jeszcze inne rozumowanie przebiegło przez głowę Katarzyny: „Kurczę! A co ja się tak w ogóle zamartwiam, co sobie o mnie pomyśli ten jakiś tam Mark? Nawet się nie znamy, a ja przeżywam, jakby był moim krewnym albo… mężem?!”.\nMyśl ta, ostatecznie, wydała się jednak kobiecie i destrukcyjną, i bezużyteczną, i przede wszystkim, wobec uczynnego chłopaka, kompletnie nie okay.\n– Dobra! – przykazała sobie na głos i z naciskiem – nie będę dzwoniła. Trzeba pójść, odszukać i przeprosić Marka. Ot i cała sprawa, a właściwie: ot i zaraz będzie po sprawie… No to już! Kaśka! Do roboty!\nSprawdziła w lustrze makijaż, poprawiła włosy i zatrzaskując za sobą drzwi, pewnym krokiem ruszyła w stronę apartamentów na czwartym piętrze.\nNa czwarte piętro zbiegła oczywiście schodami. Używanie windy, uznała, byłoby w tym przypadku i niepraktyczne, i przede wszystkim czasochłonne. Zapukała do drzwi apartamentu 422, nadstawiła uszu. Z tamtej strony – cisza. Znowu zapukała. Znów cisza. Wszystko wskazywało na to, że nikogo w środku nie ma.\n„Może i lepiej – pomyślała. – Przynajmniej spróbowałam wyjaśnić sytuację i przeprosić. Jutro poinformuję, że owszem, byłam… zwrócę pieniądze i będzie po sprawie”.\nKatarzyna skierowała się w stronę windy. Tym razem będzie miała do pokonania kilka pięter. Postanowiła zjechać nią na dół, na kolację, którą kuchnia hotelowa serwuje w podnóżach budynku do godziny 21:30. Powinna jeszcze zdążyć. Po niespełna dwóch minutach była już w długim korytarzu prowadzącym prosto do restauracji. Przechodząc obok niewielkiego pomieszczenia bibliotecznego (znajdowało się w przestronnej wnęce korytarza), zauważyła jakiegoś chłopaka rozpłaszczonego na kanapie z laptopem na kolanach… Jakiegoś…?!\n– Marko?! To ty? Dobry wieczór! – Katarzyna uśmiechnęła się pogodnie.\n– A dobry, dobry! – odpowiedział trochę zaskoczony chłopak. – Tak, to ja. O! Miło, że jesteś. Usiądź, proszę.\n– Pewno próbowałaś znaleźć mnie w moim pokoju, gdy ja tymczasem nicponię sobie właśnie tutaj…\nSądząc po okazywanej na twarzy radości, Mark był bardzo zadowolony z nieoczekiwanego spotkania ze „swoją koleżanką z klasy”, choć jednocześnie w równym stopniu z tego powodu zdezorientowany.\n– Tak, pukałam do ciebie. A ty, co ty tu robisz? Pracujesz? A dlaczego nie w swoim pokoju? – zapytała i od razu pomyślała: „I po co pytasz, głuptasko? Co cię to w ogóle obchodzi?!”.\n– Wiesz, mój apartament jest klawy, ale już trochę mi się opatrzył – szczerze odpowiedział Mark. – Za każdym razem, jak tylko jestem na Maderze, biorę ten sam. Mam to po moim szefie. On też, zanim zamierza przyjechać, sprawdza, czy 422 jest wolny, a jeśli tak, to natychmiast rezerwuje. Bo i szef, i ja bardzo lubimy widok z jego balkonu i okna, wprost na ocean…\n– Widok na bezkres wód Atlantyku… – westchnęła Katarzyna. – To musi być naprawdę wspaniałe doznanie. Zazdroszczę! Z mojego okna widzę tylko skraweczek wielkiej wody, a tak to głównie sąsiedni hotel i drzewa…\n– No, owszem, fajny jest u mnie widok, nie powiem… Ale w moim apartamencie jest jeszcze coś… – zaintonował tajemniczym głosem, chcąc bardziej podsycić w dziewczynie zainteresowanie.\n– Coś? To znaczy co? Czyżby nawiedzały go białe damy albo duchy zmarłych Maderczyków?\n– Prawie zgadłaś… A właściwie nie. – Śmiesznie zmarszczył swe gęste brwi. – W ogóle nie zgadłaś. Bo to nie duchy.\n– Nie duchy? Ach, jaka szkoda… A co? Może Dżin, który umknął nobliwemu Arabowi z butelki? – Dziewczyna zaśmiała się.\n– Hmm… Oprócz pięknego pejzażu nasze lokum 422 za każdym razem zaszczyca dodatkowa współlokatorka…\n– Naprawdę? No to mnie teraz zaciekawiłeś, Marku. A kim ona jest, ta zacna dama?\n– Ta dama to mała ptica-modelka, która przy każdym naszym przyjeździe siada na poręczy balkonu i urządza przed nowym najemcą pokoju ptasie widowisko.\n– Ach tak… Ptica-modelka. Rozumiem. To dzisiaj tak mawia się na panie do towarzystwa? Dobrze wiedzieć… No, co ty, Mark! Żartowałam – szybko dopowiedziała, dostrzegając zmieszanie na twarzy chłopaka.\n„Wariatko, co ty pleciesz!! Opanuj się!” – ostro zrugała się w myślach.\n– A poza wszystkim, wracając do tematu opatrzenia, każdy hotelowy pokój obciążony jest swoistą bezosobowością… Nawet potoczna jego nazwa, znaczy się „numer”, dla wielu gości nosi w sobie znamiona bezdusznej anonimowości. Zauważ: nie pomieszczenie, nie pokój mieszkalny, nie komnata, a właściwie tylko jej… numer.\n„Dziwne… Sama rozumowałam w podobny sposób ostatniej nocy” – przytaknęła w myślach.\n– Ale wydaje mi się, że takie skojarzenie występuje praktycznie tylko w języku polskim – rzekła po krótkim zastanowieniu Katarzyna. – No, może jeszcze w rosyjskim. Bo, na przykład, w języku angielskim „room” nie ma już w sobie aż tyle bezduszności. Podobnie francuskie „chambre d’hôtel”, rumuńskie „cameră de hotel”. Dałoby tu się wymienić z pewnością jeszcze wiele innych przykładów…\n– …Jak choćby portugalski: „quarto” – uzupełnił wyliczankę chłopak. – Tak, masz rację. I przypuszczalnie dlatego brytyjskie pokoje nie są tak nużące – podsumował Mark.\n– Przypuszczalnie pewno dlatego… – zgodziła się Katarzyna.\nPrzez chwilę oboje zamilkli, jakby zastanawiali się nad kolejnymi dowodami przemawiającymi za słusznością postawionej tezy.\n– A czy mi się zdaje, czy ty nie jesteś przypadkiem poliglotką? – zapytał chłopak.\n– Poliglotką…? Czy ja wiem? – odpowiedziała szczerze Kasia. – Za mocno powiedziane. Ale, owszem. Znam kilka języków. Choć nie aż tak wiele. Nie znam na przykład portugalskiego…\n– Zauważyłem… Ja od kilku lat mieszkam w Portugalii, więc zdążyłem poznać ten język prawie od podszewki. Znam także nie najgorzej hiszpański, angielski i gruziński. I póki co musi mi to wystarczyć. Choć mój szef kręci trochę nosem… Chce, abym pilnie zaczął się douczać niemieckiego i rosyjskiego.\n– Twój szef? A kto to taki…?\n– Długo by opowiadać…\n– Rozumiem… Posłuchaj, Mark… – zmieniła temat dziewczyna. – Muszę ci się do czegoś przyznać… Nie udało mi się wypłacić dzisiaj gotówki, więc pozwól, że dopiero jutro spłacę mój zaciągnięty u ciebie dług. Przepraszam cię, jest mi naprawdę głupio…\n– Spoko! – Chłopak uśmiechnął się rozbrajająco. – Mam nadzieję, że nie rozpaczałaś z tego powodu całe popołudnie?\n– Nie, to znaczy… oczywiście byłam zakłopotana… Tak ogólnie. Dziś cały dzień byłam jakaś nieswoja… – „Boże! Co ja plotę! – ponownie skarciła się w myślach Katarzyna. – Jeszcze sobie ubzdura, że właśnie oczekuję, aby mnie zaczął pocieszać… Cholera! Idź ty już lepiej, głuptasko, do swego pokoju i pożegnaj kolesia”.\n– No czasami tak bywa… – powiedział chłopak. – Jest jeszcze różnica czasu, drobna, ale jednak, która też może wpływać na samopoczucie… Przyleciałem z Madrytu, a ty?\n– Z Warszawy, a właściwie z Rzeszowa – odparła Katarzyna – gdzie jest siedziba mojej firmy. Nawiasem mówiąc, żenująco wyszło, bo ja nawet ci się nie przedstawiłam. Przepraszam, Mark. Pozwól, że uczynię to teraz: mam na imię Kasia.\n– Kasia…? Piękne imię. Bardzo mi miło! – Mark lekko podniósł się z kanapy, podając dziewczynie dłoń.\n– Mnie też jest miło! – Uśmiechnęła się pogodnie Katarzyna, przyłapując się na myśli, że bardzo lubi się uśmiechać do tego sympatycznego chłopaka. „Z drugiej strony – od razu zaczęła się w myślach usprawiedliwiać – przecież ja zawsze w towarzystwie sympatycznych osób dużo się śmieję i promieniuję radością. No taka już ze mnie osóbka”.\n– Wiesz, wczoraj przez cały wieczór rozmyślałem, jak możesz mieć na imię? Już nawet chciałem dzwonić na recepcję, aby o to spytać, ale pomyślałem: Do diaska! I co ja im powiem? Przecież wypadłoby to idiotycznie: opłaciłem pobyt „koleżanki z klasy”, a nawet nie wiem, jak się nazywa…\n„Kurczę, ale jesteśmy do siebie podobni, mentalnie, oczywiście… – ze zdziwieniem pomyślała Katarzyna. – Oboje chcieliśmy siebie poszukiwać poprzez recepcję i oboje mieliśmy identyczne skrupuły”.\n– I co wymyśliłeś?\n– Ostatecznie: completamente nada. – Mark śmiesznie pokręcił głową. – Choć miałem pewne typy…\n– A była wśród nich Katarzyna? – zapytała z pewnym niepokojem, jakby testując, jakby obawiając się, czy ów przypadkowy chłopak od dawna jej nie rozpoznał, a teraz tylko kurtuazyjnie jedynie odgrywa spektakl.\n– Co ty, Kasia… Za nic bym się nie domyślił, że jesteś Kasią. Znam wiele różnych miłych Kaś, ale ty jesteś jedyna w swym rodzaju i niezwykła. Choć prawda… trochę przypominasz mi pewną, taką także niezwyczajną i jedyną w swoim rodzaju… Ale ona akurat, z tego, co wiem, ta, którą mi przypominasz, zawodowo para się zupełnie inną profesją. Jest znaną i od wielu lat cenioną dziennikarką…\n– Chyba nawet wiem, o kim mówisz… Bywało, że mnie już z nią mylili – odpowiedziała Katarzyna nieco usztywnionym tonem, nie dając po sobie poznać, jak bardzo obawiała się domysłów chłopaka. Słusznych domysłów… I chcąc szybko zmienić temat, zapytała: – A w czym jestem taka niezwykła? – zaśmiała się. – Że taka ze mnie zołza, Mark?\n– No weź, przestań… – zaoponował chłopak. – Jaka tam zołza? Dla mnie jesteś anielicą! – I dopiero gdy wypowiedział kwestię, zaczął zastanawiać się nad sensem porównania: „Anielica o ciemnych włosach? Hmm… Jakoś mi nie pasuje do standardów”.\nPrzez kilkadziesiąt sekund między dwojgiem „przyjaciół ze szkolnej ławy” zapanowała krępująca cisza. Trwała na szczęście niedługo, w każdym razie nie na tyle długo, aby porozpraszać pozytywne fluidy, które od początku rozmowy towarzyszyły chłopakowi i dziewczynie, i aby nie zniechęcić oboje do kontynuowania tak miło rozpoczętego wieczoru.\n– Czytałaś może „Oskarżona: Wiera Gran”? – niespodziewanie spytał Mark.\n– Tę biografię polskiej Edith Piaf piórem Agaty Tuszyńskiej? – doprecyzowała pytanie Kasia. – Tak, kiedyś czytałam.\n– Szkoda… – westchnął.\n– Dlaczego? – zapytała ze zdziwieniem.\n– Szczerze mówiąc, chciałem ci zaimponować! – I chłopak mrugnął okiem. – Jeślibyś nie czytała, to ja streściłbym ci krótko całą książkę, a ty byś pomyślała o mnie: „Kurczę! Co za inteligentny, oczytany młody człowiek!”.\n– A zatem powinnam była udać, że nie czytałam… I ty, i ja mielibyśmy teraz niezły ubaw…\nI razem szczerze się zaśmiali.\n– Prawdę mówiąc, to była jedyna książka Tuszyńskiej, którą na razie przeczytałem – wyznał Mark. – No i jedyna, w przypadku której poróżniliśmy się z szefem co do oceny wiarygodności historycznej zaprezentowanej przez bohaterkę…\n– Rzeczywiście, nie wiadomo, co o niej sądzić… To wy z szefem zajmujecie się recenzowaniem książek Tuszyńskiej i badaniem prawd historii?\n– Tak, czasami tym też. A w ogóle mam klawego szefa. Jest surowy, ale sucharem nijak go nie nazwiesz…\n– No to tylko pozazdrościć… Ja z kolei, z racji prowadzenia własnego biznesu, nie mam nad sobą żadnego szefa… Już nie mam. Choć kiedyś miałam i też było mi z nim bardzo dobrze… – westchnęła z rozrzewnieniem Katarzyna. – A co do oskarżeń Szpilmana przez Wierę Gran, to jest – o jego współpracę z Gestapo… Wiesz, Mark… historia nigdy nie była jakąś moją szczególną pasją. Więc wolę się w tej materii nie wypowiadać. W książce Tuszyńskiej najbardziej fascynowały mnie opisy życia przedwojennej Warszawy i jej elit.\nI nagle Katarzyna uzmysłowiła sobie, że owszem, jest bardzo miło, ale że chyba już nazbyt zabełtała się w tym sympatycznym, ale jednak zupełnie nieznanym jej mężczyźnie. I że jest już późno. „Z drugiej strony: i co z tego, że się zabełtałam, i że jest późno? – Natychmiast zaczęła usprawiedliwiać przed sobą samą siebie. – To nie ma znaczenia, zostały mi tylko dwa dni, a potem i tak wracam do domu… Do kochanego mężusia, synka i szarówki codzienności… Czyż nie warto trochę wrzucić na luz?”\n– Mark, mogę ci zadać osobiste pytanie? – zapytała niespodziewanie Katarzyna, kontynuując trwający już od ponad godziny miły dialog z chłopakiem. (Oczywiście kolację już dawno diabli wzięli. Ale gdy miała przed sobą tak miłego rozmówcę, nie w głowie jej było jedzenie).\n– Mów śmiało. Zamieniam się w słuch.\n– Czym ty się właściwie zajmujesz w życiu? I co porabiasz tu, na Maderze?\n– Czym… Uff! Trudno byłoby zliczyć – tajemniczo rozpoczął chłopak. – Dobrze… Najprościej, gdy powiem, bez owijania w bawełnę, jestem od niedawna asystentem Janusza Babickiego. Przygotowuję dla mego szefa, to jest: Mistrza, kilka wywiadów w tutejszych mass mediach i zbieram materiały do jego najnowszej powieści.\n– Chcesz powiedzieć… – Katarzyna


BUTY NA ZIMĘ DLA DZIECKA | Zdrowie - eMaluszki.pl\nStrona główna > Małe dziecko > Zdrowie > BUTY NA ZIMĘ DLA DZIECKA\nIdzie zima. Jeśli do tej pory nie kupiłaś jeszcze dziecku ciepłego, zimowego obuwia, koniecznie przeczytaj, czym kierować się przy wyborze bucików dla Twojej pociechy. Dobry zakup pozwoli maluchowi ciepło i zdrowo przetrwać zimę – czas śnieżnych zabaw.\nNie za duże nie za małe, czyli dobry rozmiar\nPodstawą wygody oraz dobrego rozwoju małej stopki jest dobrze dopasowany but. Dobrze dopasowany, czyli odpowiedniego rozmiaru. Obuwie, również zimowe, nie powinno być ani za małe (będzie uciskać stopę powodując dyskomfort oraz gorsze krążenie krwi w nóżce) ani za duże (spadające buty z pewnością nie będą wygodne podczas spacerów czy biegania).\nBuciki zimowe powinny być nieco większe od tych, które dziecko nosiło do tej pory. Po pierwsze dlatego, iż będą służyć maluchowi przez kilka miesięcy, po drugie – na rajstopkę trzeba jeszcze włożyć skarpetkę. W dobrych sklepach z obuwiem dziecięcym sprzedawca zmierzy dokładnie stopę dziecka i pomoże dobrać odpowiedni rozmiar.\nWysokie czyli kozaczki, nie botki\nDzieci uwielbiają szaleństwa w zaspach śnieżnych. Wiadomo – im więcej śniegu, Tym lepsza zabawa. Dlatego warto kupić wyższe buciki, aby śnieg nie wpadł do środka i zamoczył stopę.\nNieprzemakalne czyli z dobrego materiału\nNajlepiej ze skórzanego. Wtedy oprócz gwarancji nieprzemakalności mamy pewność ze stopa dziecka będzie oddychać. Jeśli jednak skórzane buty są dla Ciebie zbyt drogie, możesz wybrać obuwie z materiału sztucznego. Ważne, aby były nieprzemakalne. Zmoczone nogi to niemal gwarancja choroby, w najlepszym przypadku kataru.\nCiepłe czyli z futerkiem i grubą podeszwą\nZima w Polsce lubi częstować niskimi temperaturami a więc bucik dziecka musi być naprawdę ciepły. Tym bardziej, że część zimowych spacerów maluch spędza w wózku, gdzie nie ma szansy na rozgrzanie stopy poprzez ruch. Gruba podeszwa lepiej chroni przez zimnem, stanowiąc dobra izolację pomiędzy chłodnym podłożem a stopą.\nJeśli chcesz mieć pewność iż Twoje dziecko ma dobre buty na zimę, raczej unikaj produktów oferowanych na bazarach. Wprawdzie takie obuwie jest tańsze, ale raczej nie będzie dobrej jakości. Staraj się kupować buciki z odpowiednimi atestami.\nNoszenie butów używanych wcześniej przez inne dzieci, nie jest dobrym pomysłem. Znoszone buciki są już kształtem dopasowane pod poprzedniego właściciela. Pamiętaj że buciki, również zimowe, powinny być lekkie. W zimie dziecko i tak ma już wiele do dźwigania: kombinezon, czapkę, rękawiczki. Dodatkowe kilogramy na nogach z pewnością nie będą dla niego wygodne.\nTagi: nauka chodzenia , obuwie dla dziecka , rozwój dziecka , zdrowie dziecka


W Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016 nie zwalniamy tempa przed końcem roku i zapraszamy na szereg wydarzeń w najbliższym tygodniu:\n[LITERATURA] Kongres Lemologiczny\n[LITERATURA] Wrocławskie Targi Dobrych Książek\n1-4.12.2016, Hala Stulecia\n[TEATR] FESTIWAL DRAMATU\nNa początku grudnia Wrocławski Teatr Współczesny zaprasza na FESTIWAL DRAMATU, przegląd najciekawszych realizacji nowych polskich sztuk – spektakli i czytań performatywnych. Świetni autorzy, znakomite teatry. Festiwal potrwa od 1 do 6 grudnia.\n[SZTUKI WIZUALNE] Komiksofon\n25.11.16 , Barbara, Świdnicka 8c\nEuropejska Stolica Kultury Wrocław 2016 zaprasza na 23 edycję Komiksofonu. Tym razem goścmi będą: Karol Kalinowski i Mateusz Skutnik. Komiksofon startuje o godz. 19:00 w piątek (25 listopada) w Barbarze.\n[A-i-R Wro] Wystawa "Mistrz i Uczeń"\n25 listopada o 18:00 zapraszamy do Galerii Sztuki Tętno we Wrocławiu (Jatki 12-13) na wernisaż wystawy podsumowującej projekt „Mistrz i Uczeń”, w ramach której będzie można zobaczyć najnowsze prace Magdaleny Soboń i Barbary Mydlak, artystek zajmujących się sztuką papieru. „Mistrz i Uczeń” to wspólny projekt Muzeum Papiernictwa w Dusznikach Zdroju i Programu Rezydencji Artystycznych A-i-R Wro – Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016.\n[MUZYKA] Międzynarodowy Festiwal Ambientalny\nTo idea niezwykle spójnego, na swój sposób hermetycznego, stylistycznie wydarzenia wychodzącego przeciw wszelkiej powierzchowności w procesie tworzenia i odbioru sztuki. Chcemy prezentować gatunki i artystów obok twórczości których nie można przejść obojętnie, prezentujących sztukę, która wymaga od widza pełnego zaangażowania emocjonalnego i umysłowego.\n[FILM] Kadry Wrocławia\nW dniach 24-27 listopada 2016 r. w Kinie Nowe Horyzonty odbędzie się już 4. Przegląd archiwalnych filmów o Wrocławiu – Kadry Wrocławia. Będzie to kolejne wyjątkowe wydarzenie w ramach Europejskiej Stolicy Kultury 2016. W programie znalazł się pokaz „Bitwy wrocławskiej”, filmu dokumentalnego o największej manifestacji ulicznej stanu wojennego. Z uwagi na niesłabnące zainteresowanie tematyką Festung Breslau powtórzony zostanie zestaw filmów poświęconych Twierdzy Wrocław, który jednak został nieco zmodyfikowany.\n[FILM] Przegląd Nowego Kina Argentyńskiego\n25.11-01.12.2016, Kino Nowe Horyzonty\n[MUZYKA] Koncert Galowy Festiwalu WROCEK 2016\nNieobliczalny stand-uper (Mariusz Kałamaga), liryczny satyryk (Andrzej Poniedzielski), dwa kultowe kabarety (OTTO i Elita) i gwiazda wieczoru: Boy with Tape on his Face – nowozelandzki artysta uniwersalny – to bohaterowie Gali Komediowego Międzynarodowego Festiwalu Wrocek w 2016.\n[MUZYKA] Europejskie Forum Muzykoterapeutów\n1-3.12.2016, Akademia Muzyczna\nW ramach Europejskiego Forum Muzykoterapeutów "45 lat Wrocławskiej Muzykoterapii w centrum Europy" odbędzie się prezentacja dorobku Wrocławskiej Muzykoterapii na tle innych europejskich szkół muzykoterapii m.in.: Austrii, Białorusi, Czech, Litwy, Niemiec, Rosji, Słowacji, Wielkiej Brytanii, Ukrainy i Włoch.\nKongres społeczny: Wartość Kultury-Kultura Wartości\nW dniach 25-27 listopada odbędzie Kongres Społeczny ESK 2016: "Kultura wartości - wartość kultury". Podczas Kongresu przedstawiciele elit umysłowych, zarówno z Polski jak i zza granicy, stawiać będą diagnozę współczesnej sytuacji cywilizacyjnej, a także zastanawiać się nad kierunkami jej dalszego rozwoju. Ich refleksja dotyczyć będzie głównie Polski, ale w szerokim kontekście geopolitycznym, kulturowym, religijnym Europy oraz świata.\nCZAS: 25 listopada 2016 r.


Kampania Ranigast od Opus B\nMateusz Zawiślak PR 13.02.2018, przeczytano 371 razy\nArtykuł pochodzi z portalu Signs.pl: https://www.signs.pl/kampania-ranigast-od-opus-b,35448,artykul.html\nHumorystyczny, lekki przekaz, wyrazista filmowa stylistka i nietuzinkowi bohaterowie to główne cechy komunikacji Ranigast Max, za pomocą których marka buduje w świadomości konsumentów pozytywny wizerunek oparty na skuteczności i niezawodności leku.\n– Obecna kampania to kolejna odsłona „regionalnego” serialu reklamowego, który w sposób bardzo obrazowy i plastyczny ilustruje działanie leku w starciu z różnorodnymi lokalnymi dietami i sympatycznymi łasuchami – tłumaczy Tomek Kosiński, Creative Director w Opus B.\nKampanię dla marki przygotowała (oraz nadzorowała grę na kobzie) agencja reklamowa Opus B. Spoty wyprodukował Watchout, za postprodukcję odpowiada Xantus. Choreografią dań i reżyserią ogólną zajęli się Kuba Michalczuk oraz operator Maciek Ryter. Niezapomniane scenografie stworzył Marcin Płaszczyk.\nKampania wystartowała 12 lutego. Za zakup mediów odpowiada Dentsu Aegis Network Polska.


Schody zewnętrzne i wewnętrzne ze stali nierdzewnej Rydzyna\nSchody stalowe, nierdzewne Rydzyna\nSchody zewnętrzne i wewnętrzne ze stali nierdzewnej, czarnej oferta dla Rydzyny\nSchody, poręcze i balustrady ze stali nierdzewnej, kwasoodpornej, zewnętrzne, wewnętrzne, stalowe dla klientów z miejscowości Rydzyna.\nFirma EKO-BALINOX oferuje produkty ze stali nierdzewnej i kwasoodpornej: schody stalowe nierdzewne Rydzyna. Naszym klientom z Rydzyny zapewniamy profesjonalną i kompleksową obsługę od dokonania pomiaru po realizację każdego zlecenia. Wykonujemy schody stalowe: proste, zabiegowe, schody kręte czy tzw.kręcone.\nNie sprzedajemy wyrobów gotowych. Każde zlecenie realizujemy indywidualnie, zgodnie z wytycznymi klienta. Eko-Balinox to profesjonalne doradztwo i montaż oraz krótkie terminy realizacji. Oferujemy wysokiej jakości usługi oraz atrakcyjne ceny. Zapewniamy dojazd do klienta na terenie Rydzyny.\nJesteśmy polskim producentem schodów i balustrad ze stali nierdzewnej z okolic Rydzyny. Wykonujemy samodzielne konstrukcje stalowe z mocowaniami pod blaty. Nasze stalowe schody zewnętrzne i wewnętrzne to tradycyjne i nowoczesne wzornictwo i design. Coraz większą popularnością cieszą się stalowe schody kręcone drewniane i proste schody ze stali ocynkowanej na wymiar, które również wykonujemy. W przypadku schodów zewnętrznych wykonanych ze stali nierdzewnej, malowanej proszkowo, ocynkowanej lub czarnej, istnieje dowolność konfiguracji czy stylistyki schodów.\nFirma z wieloletnim doświadczeniem- usługi dla miasta Rydzyna\nPonad 13-letnie doświadczenie w branży producentów schodów i balustrad ze stali nierdzewnej i czarnej- sprawia, że nasze produkty są najwyższej jakości! Realizujemy zamówienia na schody użyteczności publicznej w Rydzynie oraz klientów indywidualnych i prywatnych. Schody od Eko-Balinox spełniają wymagania najbardziej wymagających klientów. Firma oferuje schody na miarę. Dzięki indywidualnemu podejściu do klienta możemy uzyskać odpowiednią wysokość, szerokość schodów idealnie dopasowaną oraz spójną wizualnie z otaczającą przestrzenią: aranżacją pomieszczenia, zejściem z tarasu do ogrodu itp.\nPrzykładowe realizacje schodów stalowych wewnątrz i na zewnątrz budynków dla klientów z Rydzyny\nGaleria SCHODY Stalowe w Rydzynie >>\nEKO-BALINOX oferuje swoim klientom z miasta Rydzyna:\nusługi spawalnicze metodą TIG oraz MIG-MAG oraz usługi ślusarskie na terenie Rydzyny i okolic\nZapraszamy do współpracy mieszkańców Rydzyny i okolicznych miejscowości


Zestawienie porad w wątku kancelaria prawna w witrynie O prawnikach - http://o-prawnikach.elektryczny.info.pl/\nZestawienie porad w wątku kancelaria prawna w witrynie O prawnikach\nporady prawne gliwice Radca prawnyŻyjemy w kraju, w którym prawo bywa skomplikowane dla przeciętnego obywatela. W kodeksach jest wiele przepisów i nie zawsze je znamy. Nawet jeżeli je znamy, to bywa, że ich nie rozumiemy. Nic więc dziwnego, że pełen poradnik\nradca prawny gliwice To dobre rozwiązanie dla potencjalnych klientówRadca prawny, prawnik Katowice to oferty, które zawsze są w stanie zainteresować jakieś grono osób. Zawsze przecież znajdzie się ktoś, kto potrzebuje pomocy prawnika. Różne syt ciekawy artykuł\nprawnik zabrze Często uważamy że z problemem poradzimyW każdym mieście znajdują się prawnicy i radcy prawni, którzy chętnie nam pomogą jeśli zgłosimy się do nich z problemem. Jeżeli mieszkasz w Katowicach, to z całą pewnością w tym mieście jest zobacz wszystko\nradca prawny zabrze Prawnik może okazać się pomocny jeśliZawód prawnika jest bardzo ciekawy, ale zarazem trudny i odpowiedzialny. W społeczeństwie jest też zawodem szanowanym i nie ma w tym niczego dziwnego. Coraz więcej dziedzin życia wymaga od przeczytaj resztę\nkancelaria prawna dąbrowa górnicza Dzisiaj nie ma też znaczenia wW każdej miejscowości ludzie korzystają z usług prawniczych. Jest to zupełnie naturalne, ponieważ prawnik jest potrzebny wszędzie. Dzisiaj nie ma też znaczenia w jakiej m zobacz\nprawnik chorzów Dobry prawnik w mieścieZależnie od sytuacji życiowej, niektórzy z nas muszą czasami skorzystać z usług prawnika. Kiedy decydujemy się na rozwód, kiedy otrzymujemy spadek, lub w sytuacji gdy chcemy wytoczyć komuś proces- wszystki sprawdź to\nradca Katowice Z takim prawnikiem z całą pewnościąW Katowicach świadczy swoje usługi wielu prawników i czasami trudno wybrać najlepszego. Tak samo nie wiadomo, który radca prawny nam najlepiej doradzi. Zresztą dzisiaj możemy bez problemu korzystać z usług prawnych odkryj więcej\nradca prawny chorzów Kluczową sprawą będzie tu doświadczenie iPopadając w kłopoty prawne, bardzo łatwo można wpaść w rozpacz. Sprawy nie ułatwia też z pewnością to, że obowiązujące w naszym kraju przepisy są co do zasady niezwykle skomplikowane zobacz wszystko\nradcy prawni Katowice Wtedy nie będą miały znaczenie pieniądzeWielu młodych ludzi z całą pewnością marzy o karierze prawniczej. Wydaje się, że prawnik nie tylko dobrze zarabia, ale również jest bardzo szanowany w społeczeństwie. Nawet radca prawny wydaje się być po zobacz pozostałą część\nprawnik Katowice Wielu młodych ludzi z całą pewnościąWielu młodych ludzi z całą pewnością marzy o karierze prawniczej. Wydaje się, że prawnik nie tylko dobrze zarabia, ale również jest bardzo szanowany w społeczeństwie. Nawet radca prawny wydaje się być poszukiwany czytaj to\nradca prawny chorzów Radca prawny jest zatrudniony na podstawieRadca prawny to w Polsce wolny zawód zaufania publicznego. Zajmuje się świadczeniem szeroko pojętej pomocy prawnej: udzielaniem porad, opracowywaniem aktów prawnych oraz reprezentow doczytaj więcej\nkancelaria radcowska gliwice Tak samo jest w przypadku zawoduPrawników jest wiele, ale nie ma takiego prawnika, który specjalizuje się we wszystkim. Dlatego powinniśmy wiedzieć w czym specjalizuje się prawnik, żeby mieć pewność, że jest on nam czytaj pełen artykuł\nradca dąbrowa górnicza Taka wiedza nie jest dla nasWiele sytuacji w życiu może zmienić się w prawdziwe problemy. Nawet, gdy chcemy za wszelką cenę uniknąć, czasem duże problemy muszą być rozwiązane drogą sądową. W takich momentach najl kontynuuj czytanie\nradcy prawni Katowice Trudne sprawy w rękach specjalistyWiele sytuacji w życiu może zmienić się w prawdziwe problemy. Nawet, gdy chcemy za wszelką cenę uniknąć, czasem duże problemy muszą być rozwiązane drogą sądową. W takich momentach najlepiej od razu zgłosić się przeczytaj więcej\nradcy prawni bytom Na początku zapewne każdy marzy oCo roku młodzi ludzie kończą studia prawnicze i decydują się na założenie własnej kancelarii adwokackiej. Jest to związane z kilkoma czynnikami. Niektórzy wolą pracować na własną rękę, a inni po więcej porad tutaj\nporady prawne bytom Zakres usług świadczony przez radcę prawnegoRadca prawny jest jednym z zawodów prawniczych, a osoba wykonująca ten zawód posiada określony zakres obowiązków. Radca prawny może pracować w kancelarii prawnej indywidualnie lub mo można zobaczyć tutaj\nradca prawny siemianowice śląskie Załatwianie spraw spadkowychKancelaria prawna, która jest miejscem wykonywania pracy przez radcę prawnego, oferuje świadczenie pomocy prawnej w różnych gałęziach prawa. Jednymi z wielu spraw, który można zobaczyć tutaj\nLista wpisów Teksty Zestawienie arykułów\nZobacz te 3 ciekawostek o tym jak prowadzić sprawy prawne w prosty sposóbJak korzystać z porad radcy prawnego Natychmiastowo?To może Cię zainteresować. Jak rozwodzić się profesjonalnie4 nowych sposóbw w 2020 aby iść do radcy prawnego po poradęNowe podejście w 2020 jak zdobyć poradę prawnąCzy ktoś może mi pomóc uzyskać porady prawne?Teraz I Ty Też Możesz iść po poradę do porawnika Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaProwadzić sprawy prawne Profesjonalnie!Oni Już Wiedzą Jak korzystać z porad prawnych, Odbierz Dostęp Zanim O 7:7 System Wyłączy RejestracjęZobacz czy potrzebujesz znaleźć dobrego prawnika?Czy można znaleźć dobrego prawnika po pracy?Znaleźć dobrego prawnika? Nie?Nowoczesne sposoby jak znaleźć dobrego prawnika w każdych warunkachWartość tego jak zatrudnić adwokataSTUDIUM PRZYPADKU Jak prowadzić sprawy prawne W 8 Dni?Czy znaleźć dobrego prawnika jest trudno?Wspaniały sposób na to jak przygotować się na wizytę u prawnikaCzy rozwodzić się jest trudno?Czy ktoś wie jak znaleźć dobrego prawnika?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę iść do radcy prawnego po poradę. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Znaleźć dobrego prawnika? Nie?Wartość tego jak znaleźć dobrego prawnika w 2020Sprawdzone metody jak znaleźć dobrego prawnikaTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie znaleźć dobrego prawnika10 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby zatrudnić adwokataCzy lepiej korzystać z porad prawnych w dzień czy w nocy?Czy można prowadzić sprawy prawne po pracy?Sprawdzone metody jak prowadzić sprawy prawneWycena tego jak uzyskać porady prawneCzy można przygotować się na wizytę u prawnika w niedzielę handlową?


Zmiany w prawie odnoszące się do rozwodu - kgatut-sklep.pl\nRozwód jest jedną z najtrudniejszych zmian w życiu człowieka. Jest to również jeden z najważniejszych kroków, jakie można podjąć, aby zapewnić sobie szczęście i sukces w przyszłości.\nJeśli rozważasz rozwód i nie jesteś pewien, jak się do niego przygotować, lub obawiasz się konkretnych zmian w prawie rozwodowym, które mają wejść w życie w 2022 roku, zachęcamy do skorzystania adwokatów specjalizujących się w prawie rodzinnym i rozwodowym. Dowiedz się jak wygląda, sprawa rozwodowa koszty.\nMinisterstwo Sprawiedliwości ogłosiło plany zmian w prawie rozwodowym, a media od kilku miesięcy huczą od informacji na ten temat. Motywacją do wprowadzenia zmian jest przede wszystkim dobro małoletnich dzieci, choć oponenci wskazują na zagrożenia: utrudnianie rozwodów i znaczne wydłużanie procedur będzie krzywdzące nie tylko dla dzieci, ale także dla ich rodziców i dziadków.\nW Polsce podobnie jak w innych krajach rozwód jest negatywnym doświadczeniem dla dzieci. Dlatego Ministerstwo Sprawiedliwości zaproponowało nowe przepisy nakładające na rodziny obowiązek uczestniczenia w tzw. rodzinnych postępowaniach informacyjnych i bezpłatnych spotkaniach mediacyjnych. Działania te mają zachęcić rodziców do pozostania razem.\nNajważniejszą kontrowersją, jaką wywołuje ten projekt, jest znaczne wydłużenie rozwodów – o co najmniej miesiąc postępowania informacyjnego, co wiąże się również ze wzrostem kosztów tych procedur.\nPoza tym wielu specjalistów zwraca uwagę na fakt, że małoletnie dzieci, de facto zmuszone do udziału w postępowaniach czy mediacjach, a jednocześnie doświadczające np. przemocy w rodzinie, nie będą odczuwały pozytywnego wpływu próby “ratowania” związku. Sytuacja ta dotyczy również osób niewiernych, które niekoniecznie chcą pojednać się ze swoim partnerem, ale właśnie z tego powodu decydują się na rozwód.\nW wyniku głosów podnoszonych przez różne środowiska Ministerstwo Sprawiedliwości postanowiło zmienić swój projekt zmian w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Podstawową modyfikacją jest przeniesienie kierowania małżonków i ich rodzin do postępowania informacyjnego już po złożeniu pozwu o rozwód, a nie wcześniej, jak proponowano w pierwotnej wersji projektu.\nMinisterstwo Sprawiedliwości uważa, że zmiana ta znacznie ograniczy zagrożenia związane z tymi zmianami, a mianowicie:\n-możliwość negatywnego wpływu na dzieci rozwodzących się rodziców;\n-wzrostem kosztów ponoszonych przez organy państwowe.\nPodsumowując, sprawy rozwodowe w 2022 roku będą przejrzyste i wygodne. Rząd będzie w stanie śledzić postępy w sprawie i dostarczać więcej informacji na temat statusu sprawy. Ponadto proces rozwodowy będzie szybszy, zwłaszcza dla osób nieposiadających dzieci.\n13 czerwca 2022 @ 14:26\nCieszę się, że tak właśnie wygląda prawo rozwodowe w tym roku. Wszystko jest bardzo uporządkowane i zachęca do wzięcia rozwodu.\nNie tylko to, ale też bardzo łatwo jest dowiedzieć się, co trzeba zrobić, aby rozwód został sfinalizowany. To bardzo ułatwia sprawę osobom, które nie znają procesu składania pozwu rozwodowego.\nKiedyś trzeba było przejść przez szereg etapów, zanim można było się rozwieść, ale teraz jest to proste! Wystarczy wypełnić kilka formularzy, wysłać je i voila: Jesteś rozwiedziony! I nie tylko to – Twój współmałżonek również otrzyma wszystko, czego chce po rozwodzie.\n13 czerwca 2022 @ 14:27\nNie jest tak, jak dawniej, kiedy trzeba było wynająć prawnika, żeby zacząć, a potem trzeba było przeskoczyć przez te wszystkie inne przeszkody, zanim w ogóle można było mówić o czymkolwiek merytorycznym. Teraz wszystko odbywa się krok po kroku, a po drodze otrzymujemy tak wiele pomocy.


Chłopcy uwięzieni w jaskini w Tajlandii dostali maski do nurkowania | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\nChłopcy uwięzieni w jaskini w Tajlandii dostali maski do nurkowania\ndbd 04.07.2018 12:53\nNastolatkowie ze swoim trenerem piłki nożnej utknęli w jaskini w Tajlandii 11 dni temu. Uratowanie ich, ze względu na wodę tam się znajdującą, jest bardzo trudne. Służby twierdzą, że najbardziej realny wariant jest taki, że chłopcy będą samodzielnie nurkować.\nTajlandia. Chłopcy uwięzieni 11 dzień w jaskini. Walka z czasem\nSłużby walczą z czasem, ponieważ w regionie cały czas pada deszcz, a według prognoz w piątek nadejdzie burza. Gdy stan wody jeszcze bardziej się podniesie, służby ratunkowe nie będą w stanie dotrzeć do uwięzionych chłopców, by przekazać im żywność lub leki.\nNa niedawno udostępnionym przez tajską marynarkę wojenną nagraniu widzimy wizytę lekarza w jaskini.\nĆwiczyli korzystanie z masek do nurkowania\nSłużby muszą w szybkim tempie nauczyć chłopców podstaw nurkowania. Problem polega na tym, że żaden nie wie, jak pływać. Dodatkowo cały czas z jaskini wypompowywana jest woda. Wczoraj służby ratownicze przekazały chłopcom maski do nurkowania i wyjaśnili, jak z nich korzystać.\nInna opcja, którą rozważają służby, polega na wywierceniu otworu pozwalającego na wydobycie chłopców na powierzchnię. Sęk w tym, że jedną próbę wykonania takiego otworu już podjęto i zakończyła się ona niepowodzeniem.\nChłopcy z Tajlandii odnalezieni, ale jest zła wiadomość. Mogą utkwić w jaskini na długie miesiące


Splash Słotwiny Arena, czyli zimowa zabawa na wodzie! | miastoNS.pl\nJuż w najbliższą sobotę (10 marca) na stacji narciarskiej Słotwiny Arena będzie miała miejsce niesamowita impreza, która łączy freestylowego ducha z zabawą i sportową rywalizacją – Splash Słotwiny Arena! To wydarzenie obfituje w nietypowe konkurencje i przeszkody, wśród których znajduje się przeszkoda specjalna czyli basen! Dla uczestników podczas imprezy zostanie przyszykowana masa atrakcji i konkursów.\nSplash to niesamowita impreza, odbywająca się w ośrodku Słotwiny Arena. Wyjątkowe wydarzenie łączące freestylowego ducha z zabawą i sportową rywalizacją. Splash Słotwiny Arena to nietypowe konkurencje i przeszkody. Zbudowany specjalnie na imprezę Basen z wodą będzie służył uczestnikom do przejazdów i skoków oraz szaleństw z udziałem wody na śniegu.\nW ramach Splasha, zostaną przygotowane nietypowe konkurencje narciarskie i snowboardowe oraz przeszkoda – specjalny basen wypełniony po brzegi wodą!\n8.00 – 10.30 – Biuro zawodów – zapisy zawodników\n11.00-12.30 – Przejazdy w basenie z wodą\n– przejazdy w basenie z wodą – konkurs na najlepszy strój\n– przejazdy w basenie z wodą – najciekawsze triki\n12.30 – 13.00 – Szalony przejazd w strojach kąpielowych – spontan\n13.00 – 14.30 – Przejazdy dla wszystkich, skoki do wody, pływanie dowolne\n15.00 – Zakończenie imprezy, rozdanie nagród i wyłonienie “Króla i Królowej Splash 2018”\n19.00 – Splash Afterparty DJ – restauracja Słotwiny Arena – impreza otwarta\nKarnet narciarski na zawody (6h) – 50 zł\nFormularz zapisu na zawody znajduje się na stronie: http://slotwinyarena.pl/imprezy/splash-slotwiny-arena/ lub będzie można się zapisać w Biurze Zawodów (budynek stacji dolnej obok kas) w dniu imprezy.\nZapowiedź wydarzenia: https://www.youtube.com/watch?v=6-Nl8H-MSvs\nInformacje na stronie www: http://slotwinyarena.pl/imprezy/splash-slotwiny-arena/\nWydarzenie Facebook: https://business.facebook.com/events/748475488683765/?active_tab=discussion\nZeszłoroczny Splash – galeria – http://slotwinyarena.pl/galeria/slotwiny-arena-splash/\nNASI PARTNERZY I FUNDATORZY NAGRÓD:\nQUIKSILVER – australijska firma surfingowa powstała w 1969 roku w celu produkcji specjalnych spodenek dla surferów – boardshortów. Produkuje deski surfingowe, odzież oraz obuwie. Marka nie ogranicza się tylko do surfingu, na przestrzeni lat zaczęła udzielać się także w innych sportach ekstremalnych, skateboardingu i snowboardzie.\nROXY – to „młodsza siostra” Quiksilver która zajmuje się produkowaniem odzieży damskiej. ROXY to jedna z najbardziej rozpoznawanych na świecie damskich firm związanych z takimi sportami, jak surfing, kiteboarding, snowboard czy narty. Pianki surfingowe produkowane przez ROXY są uznawane za jedne z najlepszych na świecie.\nSHE – stroje kąpielowa, polska marka. Firma została stworzona z myślą o kobietach i dla kobiet. Każda kolekcja tworzona jest zgodnie z najnowszymi światowymi trendami. SHE oferuje swoim klientkom stroje kąpielowe, które potrafią sprostać nawet najbardziej wymagającym paniom. Kostiumy kąpielowe, jakie możecie nabyć w sklepie SHE są uszyte z najlepszych dzianin firm włoskich oraz hiszpańskich. Na zaufanie klientek, SHE pracuje już prawie 20 lat i nie osiada na laurach, o czym świadczy ciągłe podnoszenie jakości produktów. Z roku na rok wprowadzane są nowe modele, które cieszą się świetnymi opiniami pośród licznych klientek.\nROSSIGNOL – ma ponad 100-letnią tradycję, która czyni tę markę jedną z najstarszych w branży narciarskiej. Wieloletnie doświadczenie w rozwoju produktów sportów zimowych to gwarancja najwyższej jakości. Połączenie jakości, historii i tradycji sprawia, że marka Rossignol jest jedną z najważniejszych marek na świecie. Firma została założona w 1907 roku przez cieślę Abela Rossignola, namiętnego narciarza, który w tym czasie wyprodukował pierwsze narty, wykonane z litego drewna. W 1956 roku firmę kupił Laurent Boix-Vives i zaczął sprzedawać narty Rossignol na całym świecie. W 1964 roku opracowano Rossignol Strato, pierwsze narty z technologią włókna szklanego. W rezultacie Rossignol stał się legendą. W latach 70. Rossignol stał się największym na świecie producentem nart.\nDYNASTAR – jest producentem sprzętu narciarskiego, siedziba znajduje się w świetnym ośrodku narciarskim Chamonix. Od powstania w 1963 r. historia marki i jej produkcja zostały połączone z najwyższą górą Europy, Mont Blanc. Chamonix to nie tylko siedziba, ale także świetna inspiracja. To powiązanie z górami i nartami zawsze stanowiło zachętę do budowy samych nart, zastosowanych materiałów i najlepszego wykorzystania właściwości tych nart.\nFABRYKA ENDORFINY – Imprezy integracyjne dla firm – Krynica Zdrój, Małopolska. Profesjonalna organizacja konferencji, organizacja imprez integracyjnych i firmowych, szkolenia dla firm i eventy. Organizacja imprez plenerowych i motywacyjnych, pikników firmowych i wyjazdów integracyjnych dla firm.\nOKTAN – partnerska stacja paliw BP w Krynicy Zdrój lidera wśród zagranicznych koncernów paliwowych w Polsce. Siedziba BP w Polsce mieści się w Krakowie, a biuro działu olejowego BP, Castrol i Aral mieści się w Warszawie. Firma BP rozpoczęła działalność w Polsce w 1991 r.


Nabór do koedukacyjnej klasy czwartej sportowej o specjalności piłka ręczna - Szkoła Podstawowa nr 14 im. Zjednoczonej Europy w Przemyślu\nNabór do koedukacyjnej klasy czwartej sportowej\no specjalności piłka ręczna\nSzkoła Podstawowa nr 14 ogłasza nabór do koedukacyjnej klasy czwartej sportowej o specjalności piłka ręczna. Testy sprawnościowe odbędą się 20 maja (poniedziałek) 2019 r. o godz. 16.00 na sali gimnastycznej w budynku przy ul. Borelowskiego 12. Kandydatów obowiązuje strój sportowy.\nProsimy, by uczniom ze szkół innych niż SP 14 towarzyszyli rodzice.\nRodzice kandydatów powinni w dniu testu sprawnościowego przedstawić zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia dziecka, umożliwiającym naukę w klasie sportowej.\nW powyższych terminach prowadzimy też nabór uzupełniający do klasy ósmej mistrzostwa sportowego o specjalności piłka ręczna dla chłopców urodzonych w roku 2005 oraz do klasy drugiej i piątej sportowej o specjalności piłka ręczna dla chłopców urodzonych w roku 2008 i 2011.


Przegląd Kwietnia ~ Truly Little Life\n2 maja 2017 14 października 2017 Aneta Szwagulińska\nKwiecień był dla mnie miesiącem pełnym pracy, ale też nowych znajomości, mnóstwa inspiracji, i możliwości poszerzenia wiedzy i rozwoju. Zapraszam na przegląd kwietnia.\n4-5 kwietnia odbyło się szkolenie specjalistów z mojej pracy etatowej. Wikt i opierunek zapewniał Warszawki hotel „Lord”. Z całej polski zjechało się ok. 140 osób. Duża dawka inspiracji, śmiechu i czas spędzony w przyjaznej, motywującej i rozwojowej atmosferze.\n15-17 kwietnia to oczywiście tegoroczne Święta Wielkanocne. W sobotę Ola moja przyszła szwagierka kończyła 18 lat. Jeszcze raz wszystkiego, co najlepsze i witamy w dorosłym życiu.\n29 kwietnia to ostatnie z większych wydarzeń w tym miesiącu. Mianowicie Majówka z BMW w Toruniu. Był to mój pierwszy zlot i 20-lecie tych zjazdów. Wrażenia niesamowite. Wspomnienia warte zapamiętania. Widoki nie do opisania.\nPokaz możliwości Królowej PolskiegoDriftu Karoliny Pilarczyk\nPrzegląd kwietnia – Prasówka\nWpis wart uwagi dla wszystkich BiznesWomen. Muszę skorzystać z rad Natalii i wreszcie strzelić sobie porządną sesję zdjęciową. O tym jak dobrze wyjść na zdjęciach biznesowych możecie przeczytać na Jest Rudo.\nDla wszystkich którzy udzielają się w mediach społecznościowych lub mają zamiar fajny wpis o podstawowych zasadach pracy w social mediach a żeby to miało ręce i nogi pisze Kasia na Worqshop\nO tym co daje blogowanie, czego uczy, i gdzie się o tym wszystkim uczyć opowiada Ania z Niebałaganka\nO tym czy da się i w jaki sposób można użyć zdjęcia znalezionego w Google mówi Ewelina z Girls Who WordPress\nO tym jak od kulis wyglądają Webinary, i przy okazji nauka radzenia sobie z dużymi zadaniami jak zawsze genialny artykuł od Oli czyli Pani Swojego Czasu.\nPrzeżyć komunie bratanicy i siostrzeńca i nie zbankrutować.\nPisać posty, pisać, pisać i pisać.\nZdać egzaminy w szkole\nNie mam priorytetów na maj, bo wiem, że pochłonie mnie praca, przogotowania i zaliczenia egzaminów w szkole i komunie. Moim największym priorytetem jest wyprodukowanie dla was dużej ilości wartościowych atykułów, i zaplanowanie ich publikacji.


Sztuka wideo Czytaj więcej"/>\nSztuka wideo, jako niezależna dyscyplina artystyczna wywodzi się z rejestracji artystycznych performance, które stanowią dokumentację wydarzenia artystycznego, wywodzi się więc ze sztuk plastycznych i naturalnnym dla niej kontekstem jest nie tyle kino i inne sztuki narracyjne, jak literatura, co malarstwo, rzeźba, sztuka instalacji, performance. To one nadają sposób oglądu sztuki wideo, a nie kino. Genealogii tej nie opieram na tym, że pierwszy pokaz wideo był od razu niezależnym od innych sztuk pokazem rejestracji zdarzenia samego w sobie, ale na tym że wpisywał się on w przestrzeń artystyczną i myślową artysty, nie filmowca. Przez filmowców był ignorowany ze względu na słabszą jakość obrazu. Pomijając tę pierwszą realizację wideo Nam June Paika wideo stanowiło najczęściej medium rozpowszechniania zdarzeń artystycznych, które nie rzadko odbywały się jedynie w obecności kamery. Pojawiła się nawet kategoria videoperformance.\nInnym niż performance źródłem sztuki wideo jest sztuka instalacji, która wraz z zastosowaniem telewizora, lub innych form monitorów zyskała nową płaszczyznę do estetycznych rozważań nad nią. Sztuki plastyczne poprzez swój związek z filozofią i poezją omijają więc narracje, a przechodzą do prezentacji i kontemplacji. Nie interesuje ich artefakt, ale dzieło sztuki, którego całość jest z nim jedynie lekko związana. W tym sensie że artefakt bywa nośnikiem dzieła, choć często jest nim np. zdarzenie nie pozostawiające po sobie żadnego śladu. Trudno sobie może wyobrazić taką instalację, lecz nie to, co po instalacji zostaje stanowi jej treść. Myślenie tego rodzaju ilustruje “pisuar” M. Duchampa. Zwrócenie uwagi na sam przedmiot jakim jest telewizor, posiada w historii sztuki podłoże teoretyczne sięgające ready-made. Różnica między oglądem ready-made a oglądem instalacji wideo polega na tym, że sztuka instalacji wskazuje nie tylko to co jest pokazywane, ilustrowane za pomocą przedmiotu (ekranu)  nie tylko zawartość obrazu ma znaczenie, ale znaczące zaczyna być to co pokazuje, a więc nie tylko obraz, ale i ekran i cała sytuacja w przestrzeni, którą on tworzy. W filmie teoria psychoanalityczna zwraca uwagę na tzw. dyspozytyw, czyli ogół zasad składających się na sytuację odbioru filmu. Dzięki pojawieniu się wideo w sztuce instalacji stało się nie do pominięcia samo medium, które jak wiadomo samo stanowi również przekaz.\nSumując i biorąc pod uwagę wspomnianą relację sztuki wideo i performance znaczące będzie to, co i jak pokazuje sytuacja odbioru jaką stwarza dzieło sztuki, co jest pokazywane obraz jako płaszczyzna estetyczna, ale również na to, co stanowiło kontekst obrazu uwidocznionego na ekranie. Jeśli widoczny jest przedmiot ważna jest cała historia jaka za nim się kryje. Kino redukuje przedmiot do pewnej abstrakcyjnej kategorii, reifikuje go, natomiast sztuka wideo oddaje mu jego pełną tożsamość, historię, esencję i prawdę o nim. Sztuka wideo nie polaga na tworzeniu fikcji ekranowej, jak kino. Nie posiada związku z literaturą, dla którą jest to naturalne ze względu na to że nie posiada związku z rzeczywistością a jedynie z systemem abstrakcyjnych pojęć jakimi są słowa (pomijając sporne wypowiedzi performatywne). W kinie opowieść o przedmiotach istnieje na drugim planie (np. losy rekwizytu jakim był olbrzymi but damski z filmu “Seksmisja”). Sztuka wideo te właśnie cechy stawia na pierwszym miejscu, niejako przed tym jak wygląda przedmiot na ekranie. Wolna jest od terroru fotogeniczności, jaki ma miejsce w kinie.\nSztuka wideo stanowi więc sumę dorobku różnych sposobów myślenia o sztuce i konfrontuje kontemplatywny nastrój i kontemplatywne nastawienie do niej wynikające z otoczenia w jakim się pojawia (galeria, a nie kino) z materią która jest jej najbliższa.\nPo przeciwnej stronie sytuuje się kamera domowa i Home Video, jako opozycyjne środowisko dla telewizji. Home video daje sztuce wideo świeżość i dynamizm, ale przede wszystkim poprzez słabą jakość obrazu i dźwięku, poprzez amatorskie, niestabilne prowadzenie kamery, poprzez słabą kompozycję obrazu i dźwięk stuprocentowo realistyczny odróżnia ją od telewizji i kina. Najsilniej widać to w tendencji do kopiowania kamerą obrazu telewizyjnego, eksponowania mozaikowatości obrazu telewizyjnego, lub sprzęgania kamery i telewizora reprodukującego obraz z wycelowanej weń kamery. Home wideo zawsze dekonstruuje przekaz telewizyjny. Nie zależy to nawet od tego czy telewizor pojawi się w kadrze. Samo ukazanie rzeczywistości filmowanej w sposób “brudny” pełen przypadkowości, znany np. Z tych dramatycznych chwil kiedy operator telewizyjny pada ofiarą np. przemocy i kamera wypada mu z ręki, lub kiedy ucieka nie bacząc na odpowiednie wykadrowanie. Voyeurystyczno- biesiadna, profesjonalna konstrukcja fikcji znika, natura telewizji, jej sztuczność, umowność i jednostronność zostaje zakwestionowana. Estetyka home wideo wiąże się też z nurtem “maszyn widzenia” czyli wszędobylskich kamer przemysłowych, z mediatyzacją życia codziennego i ciała ludzkiego. Odsłania ukryte za zasłoną kulturowego layoutu alternatywne “prawdy”. Wdziera się do krwiobiegu i filmuje mózg. Ogląd ten nie ma już dla sztuki nic wspólnego z “lekcją anatomii”.\nKino funkcjonuje na marginesie zainteresowania wideo. Dzieje się tak zresztą również z tradycyjnymi sztukami plastycznymi. Sztuka wideo wynika ze spojrzenia awangardowego, filozoficzne go na sztukę, a zwłaszcza z postrzegania rzeczywistości przez inne sztuki nowych mediów. Rozważać ją należy w kontekście hiperrealizmu i dekonstrukcji, czarnego kwadratu i ready-made. Tak więc tradycyjne kino i tradycyjne malarstwo, architektura i rzeźba stanowią zbyt ciężkie tematy dla wideo. Wideo jako lekki i szalenie dynamiczny twór kultury lat 70 - 80 skłania się bardziej ku teledyskowi, a z kina interesuje go jedynie kino eksperymentalne. Korzysta z teorii montażu intelektualnego, ale modyfikuje ją do własnych potrzeb odstępując od dialektycznego słonia eisensteinowskiej teorii. Cieszy się zabawą obrazem twórców takich jak Richter, Ray, Breer, Anger, czy niezbyt doceniany Greenaway. Kino natomiast pod wpływem sztuki wideo i telewizji przeżyło prawdziwą cyfrową rewolucję, którą porównać można chyba tylko z wprowadzeniem dźwięku.\nTę opozycję między sztuką wideo, a literaturą, a jednocześnie pełen ironii przytyk w kierunku teoretyków którzy w sztuce wideo dostrzegaliby jedynie materialność narzędzia a nie sposób myślenia zobrazował Józef Robakowski w realizacji “Mój film”, gdzie każda litera tytułu zapisana została na osobnej “klatce filmowej”, a wszystkie ułożone były w jednej płaszczyźnie obok siebie. Wskazywał też na mechanizm ruchu, który ciało ludzkie przejmuje od projektora. To wzrok podążając za literami traktuje litery jak klatki filmu. Ciało czytającego wykonuje ruch zbliżony do projektora filmowego. Tę realizację nie mającą faktycznie nic wspólnego z kamerą i wideo uznać możemy za jeden z wielu przypadków granicznych sztuki wideo, czy może za jej prekursorkę, gdyż spełnia najważniejsze kryteria współcześnie rozumianej sztuki wideo. Dokonania Warsztatu Formy Filmowej stanowią także tło, które podobnie jak malowane ręcznie taśmy Stana Brackhage'a nie są do końca kinem, bo do ich oglądu nie potrzebujemy aparatury filmowej, ale nie możemy im odmówić bycia nimi.\nMateriał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-26 11:17:19


Rozszerzenie pliku .SAY - Jak otworzyć plik SAY? File Extension SAY - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem SAY. Jeżeli chcesz otworzyć plik SAY, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku SAY\nJak otworzyć plik SAY?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku SAY jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi SAY z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem SAY którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik SAY\nInne problemy z plikiem SAY\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem SAY nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami SAY:\nplik SAY którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku SAY z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik SAY nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


GŁOWA CHOROBY | InfoZdrowie24.pl\ndołącza się gorączka, powiększenie wątroby i śledziony, czasem ból pleców, brzucha i głowy oraz uczucie zmęczenia. Jednak w większości wypadków choroba przebiega łagodnie i znika po mniej więcej 10 dniach. Zaostrzone objawy dotyczą najczęściej osób z zaburzeniami systemu odpornościowego. W taki wypadku\nsię, a także ból głowy i oczopląs . Wodniak endolimfatyczny charakteryzuje się okresami zaostrzeń i remisji. Odstępy między nimi są bardzo różne. Część chorych ma objawy ostre 2-3 razy w roku, inni parę razy dziennie. U osób z zaawansowaną postacią choroby występuje stałe poczucie\nRak języka - charakterystyka choroby Rak języka (łac. carcinoma linguae) jest to najczęściej występujący nowotwór w jamie ustnej. Może zaatakować różne partie języka. Rak pojawiający się z przodu języka określany też bywa mianem raka jamy ustnej. Natomiast jeżeli zaatakuje podstawę języka\n), Kailyn miała problem z mową. Kobieta początkowo wzięła objawy choroby za poranne "nieogarnięcie" - sądziła, że córka jest śpiąca i że ścierpły jej nogi. Dopiero w trakcie czesania odkryła kleszcza wczepionego w skórę głowy dziewczynki. - Wieczór wcześniej bawiłyśmy się razem i\nCisplatyna to nieorganiczny związek chemiczny, zawierający w swoim składzie platynę. Służy do wykonywania zabiegu chemioterapii. Jest wykorzystywana już od lat 70-tych do leczenia niektórych chorób nowotworowych. Początkowo cisplatyną zwalczano raka jądra i jajnika , potem poszerzono spektrum\nWitajcie! Od pewnego czasu na skórze głowy pojawiać zaczęły mi się jakieś "pryszcze". Po wyciśnięciu najczęściej wypływa z nich krew. Dodatkowo skóra głowy bardzo mnie swędzi, co więcej zauważyłem, że włosy mi się przerzedziły. Zna ktoś jakieś lekarstwo na to? Poza wizytą u dermatologa. Na razie\nBóle głowy po chorobie\nMoja siedmioletnia córka ostatnio skarży sie na dość uporczywe bóle głowy w okolicach skroni, są one praktycznie codzienne a zaczęły sie kiedy ostatnio chorowała na zapalenie pluc i od choroby minęo juz kilka tygodni to bóle głowy pozostały. Czy ktos z Was ma może podobny problem? od czego\nChoroba jest w głowie...\nTeż tekst wytrych. Mniejsza z tym, wczoraj przeczytałam list od bliskiej osoby z napiętnowaniem wszystkich, którzy chodzą do lekarzy, badają się i leczą. Wszyscy wokoło na zmarnowanie, bo im lekarze choroby powymyślali. I tylko tych dzieci żal, co ich rodzice do specjalistów prowadzą. No ciśnienie\nchoroba a tomografia głowy\nMój mąż na ostatniej wizycie u lekarza zażyczył sobie skierowanie na tomografię głowy. Pójdzie na to badanie w lutym. Uważa bowiem,że zarówno przez chorobę(zaburzenia schizoafektywne) jak i leki długotrwale zażywane spowodowały u niego uszkodzenia w mózgu. Chce mi udowodnić, że leki- m\nbóle głowy po przebytej chorobie\nMoja siedmioletnia córka chorowała niedawno na zapalenie płuc. W czasie choroby skarżyła się na bóle głowy, które pozostały do dziś, są częste, codziennie, nawet kilka razy dziennie, w okolicach skroni. Przed chorobą córka nigdy nie skarżyła sie na bóle głowy. Czym mogą być one spowodowane i od\nSex chorobą głowy czy ciała????\nWiem,ze nie znajdę tu odpowiedzi,dobrej rady,predzej negatywne opinie,ale sama juz nie kontroluje tego co robie.Otoz dosyc długo nie mogłam mieć nikgo z powodu ciezkiej pracy.Wrociłam i chciałam w końcu się wyszaleć.Odnowiłam kontakt z panem X, ktory jest w tym bardzo dobry i było zaaajefajnie\nBoli mnie głowa jak o tym myślę A jak gram na komputerze albo bawię się ze znajomymi nic mnie nie boli jak sobie z tym radzić? I co to może być jakaś choroba?\nDziś mnie męczy angielska choroba, cisnienie rośnie wiec mnie głowa boli - czyżby to migrena ?\nCóreczka ma 3 latka. Na początku stycznia była chora - ostre zapalenie gardła. Brała antybiotyk. Długo miała gorączkę, katar, kaszel, wymiotowała, narzekała na ból brzuszka i głowy. Obecnie jest zdrowa. Pozostał tylko ból głowy (chyba od czasu choroby, bo prędzej nie zwróciłam uwagi, aby


Ciechocińskie uzdrowisko ma podopiecznych w toruńskim ZOO | Ciechocinek Nasze Miasto\nCiechocińskie uzdrowisko ma podopiecznych w toruńskim ZOO\nJadwiga Aleksandrowicz 9 października 2015, 12:30\nUzdrowisko Ciechocinek takich podopiecznych jeszcze nie miało. Teraz ma. W Ogrodzie Zoobotanicznym\nW toruńskim Ogrodzie Zoobotanicznym Marcin Zajączkowski, prezes zarządu Przedsiębiorstwa Uzdrowisko Ciechocinek odsłonięciem tablicy zainicjował oficjalnie objęcie honorowym patronatem trzy lemury katta o imionach Hanibal, Rupert i Tiki.\nPomysł współpracy ciechocińskiego uzdrowiska z toruńskim zoo narodził się latem, gdy na organizowanym przez Ogród Zoobotaniczny pikniku rodzinnego pojawili się ciechocinianie ze swoją ofertą usług, wodą mineralną Krystynka i oranżadą.\n- Zdecydowaliśmy się na tę współpracę w ramach budowy wizerunku firmy, ale też ze względów promocyjnych. Toruńskie zoo odwiedza rocznie około osiemdziesięciu tysięcy zwiedzających. Tablica z nazwą firmy w takim miejscu ma swoje znaczenie - nie ukrywa prezes Zajączkowski.\nZadowolona jest także Beata Gęsińska, dyrektorka Ogrodu Zoobotaniczego w Toruniu. Za honorowym patronatem nad konkretnymi zwierzętami kryje się wsparcie finansowe na ich utrzymanie i tworzenie im jak najlepszych warunków. Na temat kwot, jakie wchodzą w grę, obie strony taktownie milczą.\nPrzede wszystkim i uzdrowisko, i ogród chciałyby realizować wspólne przedsięwzięciach edukacyjne. - Mamy nadzieję na postawanie projektów między innymi z myślą o dzieciach, korzystających z naszego dziecięcego sanatorium imienia doktora Markiewicza - tłumaczy prezes PUC S.A.\nDyrektor Gęsińska nie ukrywa, że lemury to nie jedyne ssaki w toruńskim zoo, które mają ma swoich honorowych patronów.\n- To duże zakłady produkcyjne, ale także instytucje, stowarzyszenia, nawet kancelarie adwokackie, a nawet osoby prywatne - wymienia.\nOgród Zoobotaniczny ma trzy samice lemurów wari oraz trzy mniejsze lemury katta (samce) w wieku 4-6 lat, które do Torunia trafiły z Opola. To właśnie tymi milutkimi samcami zaopiekował się PUC.\nW toruńskim zoo lemury mają nie tylko swój budynek, ale i własną wysepkę otoczoną wodą. Prezes Marcin Zajączkowski przez kilkanaście minut karmił wczoraj na niej sympatycznych podopiecznych.


Jak znaleźć wysokiej jakości Stylowy płaszcz przeciwdeszczowy od producenta, dostawcy, hurtownika, dystrybutora i fabryki Stylowy płaszcz przeciwdeszczowy?\nJesteśmy doświadczonym Taiwan Stylowy płaszcz przeciwdeszczowy Producenci, dostawcy, eksportera i fabryki. Wykonujemy produkcję i rozwój, zgodnie z SPO. Z naszego doświadczenia w produkcji i marketingu, otwartych poprawy, wyzwań przełomu, profesjonalnego zarządzania i innowacyjnej konstrukcji, zostaliśmy szybko rośnie. Jeśli są Państwo zainteresowani w każdym modelu naszych produktów, uprzejmie prosimy o kontakt z nami.\nKolor：Szary kamuflaż,Zielony kamuflaż\nNeutralny i mocny płaszcz przeciwdeszczowy z wzorem kamuflażu\nUnikalna konstrukcja pleców pozwala użytkownikom nosić plecaki(Numer patentu：M454099)\nMocny i poszerzony pasek odblaskowy na plecach zwiększa widoczność użytkownika w deszczowe lub pochmurne dni.\nElastyczny mankiet zapewnia bezpieczne dopasowanie, zapobiegające przedostawaniu się wody\nUkryty kaptur, który można całkowicie schować, zapewnia wygodę i wszechstronność w codziennym użytkowaniu bez obawy o utratę kaptura.\nSztaby wodne przymocowane do szwów płaszcza przeciwdeszczowego, aby wzmocnić jego zdolność do hydroizolacji\nPodwyższony kołnierz zapewnia dodatkowe ciepło, a także blokuje wiatr i wodę\nTrwały, ale lekki materiał\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.rain-clothing.com/pl/stylish-raincoat.html\nAby znaleźć i kupić najlepsze Stylowy płaszcz przeciwdeszczowy, musisz wiedzieć o najwyższej jakości Stylowy płaszcz przeciwdeszczowy producenta, dostawcy, hurtownika i dystrybutora, OEM i ODM z fabryki w Taiwan


Posts Tagged ‘jenga’\nIn: Na urodziny|Pomysł na prezent|Prezent dla faceta|Prezenty\nFaceci uwielbiają gry. Pod każdą postacią. Nieważne czy to sport, czy kolejna część Call of Duty, ważne że można rywalizować i dążyć do zwycięstwa. Dlatego dziś prezentujemy znaną od dosyć dawną grę, która powinna zainteresować każdego. Jenga, bo o niej mowa, to drewniana wieża składająca się z 54 klocków.\nTags: drewno, jenga, wieża


Tagi: wakacje niemcy\nJeśli planujesz spędzisz najbliższe wakacje w Niemczech, powinieneś wziąć pod uwagę zwłaszcza dwie urokliwe miejscowości, do których warto pojechać: Hamburg oraz Norymbergę. Dlaczego? O tym poniżej.\nHamburg, Europejska Stolica Czystości\nMiano Europejskiej Stolicy Czystości Hamburg otrzymał w roku 2011. Istotnie, jest to jedno z najczystszych miast na całym Starym Kontynencie (czego niestety nie można powiedzieć np. o zasnutej smogiem Warszawie). Już sam ten fakt powinien skłonić oddychających zanieczyszczonym powietrzem Polaków do wyjazdu wypoczynkowego właśnie tam. Ale o walorach tego pięknego miasta decyduje oczywiście nie tylko świeże powietrze i wszechobecna czystość. Hamburg to również skarbnica wielu drogocennych zabytków. Zobaczymy tutaj:\npozostałości po zabytkowym Starym Mieście, które zostało niemal w całości zniszczone na skutek bombardowania w 1943 r.\nKościół św. Katarzyny, nad którym piętrzy się pochodząca z XIII w. wieża, będąca – zaraz po latarni morskiej Nuwerka – najstarszą budowlą w całym Hamburgu,\nKościół Główny św. Piotra położony przy ulicy Mönckebergstrasse,\nKościół Główny św. Michała, stanowiący prawdziwą perełkę barokowej architektury sakralnej,\nMuzeum Historii Hamburga, mieszczące się w jednym z XVII-wiecznych domów Krameramtswohnungen, reprezentujących styl północnoniemiecki.\nNorymberga, kulturalna stolica Frankonii\nNorymberga położona jest nad czarowną rzeką Pegnitz, w malowniczej Bawarii, gdzie niebo nasyca się w południe głęboką ultramaryną, a okoliczna zieleń nasuwa nieodparte skojarzenia z mityczną Arkadią. Nie bez powodu ta urokliwa miejscowość zyskała sobie miano kulturalnej stolicy Frankonii. W mieście znajdują się liczne muzea:\nMuzeum Narodowe (Germanisches Nationalmuseum), w którym można obejrzeć dzieła malarskie artystów najwyższej rangi, takich jak Albrecht Dürer, Lucas Cranach, Hans Cranach czy Wit Stwosz,\nMuzeum Miejskie Stadtmuseum , usytuowane w pobliżu zamku cesarskiego,\nNeue Museum (Staatliches Museum für Kunst), gromadzące dzieła sztuki najnowszej,\nMuzeum Historii Komunikacji Miejskiej, w którym można zobaczyć m. in. dawno już wycofane z obiegu wagony tramwajowe,\nMuzeum Transportu, pękające w szwach od starych lokomotyw i wagonów,\nMuzeum Zabawek – prawdziwa gratka dla dzieci; twoje pociechy nie będą mogły oderwać oczu od tysięcy najrozmaitszych eksponatów.\nOprócz bogato wyposażonych w eksponaty muzeów Norymberga ma również do zaoferowania ciekawe zabytki:\npiętrzący się nad miastem zwarty kompleks trzech monumentalnych budowli, na który składają się: zamek cesarski (Kaiserburg), zamek burgrabiego (Burggrafenburg) oraz zamek miejski (Stadtburg),\nrenesansowy ratusz z XIV–XVII w., usytuowany w pobliżu rynku miejskiego,\npóźnogotycka studnia wyobrażająca wieżę (Schöner Brunnen), licząca sobie 19 m i udekorowana figurami proroków i apostołów,\ngotycki kościół Św. Sebalda (1230–1273),\ngotycki kościół Św. Wawrzyńca z XIII–XIV w.\ngotycki kompleks Szpitala Św. Ducha z XIV–XVI w.\nDlaczego warto wybrać się w podróż autobusem?\nZa wyborem autobusu przemawiają dwa względy. Po pierwsze, wybierając się w podróż środkiem transportu publicznego unikniemy zmęczenia, nieodłącznie związanego z kilkunastogodzinnym siedzeniem za kierownicą. Po drugie zaś, taniej jest pojechać busem niż samochodem osobowym. Busy do Niemiec kursują każdego dnia, ze znalezieniem odpowiedniej linii nie powinno być żadnego problemu.\nNa majówkę do Niemiec