Pola Erratyjskie: 2015\nAutor: errata o 02:09 48 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 13:52 25 komentarzy: Linki do tego posta\nJeśliby ktoś zapytał, jak wyobrażam sobie idealne Święta i gdybym miała być całkowicie szczera, odpowiedziałabym bez wahania: żadne! Głównie z tej przyczyny, że mnie na takowe nie stać.\nCóż, punkt siedzenia konstytuuje nasz punkt widzenia.\nŚwięta - między innymi, bo jeszcze Sylwester - to taki czas, gdy dokonuje się przewartościowań.\nJakie Święta (Sylwester) taki będzie cały rok - lubi mawiać moja mama.\nBłąd. Jaki rok (życie) - takie i Święta.\nDlaczego tak bardzo nie lubię świąt? Chyba właśnie dlatego, że zasadniczo nie lubię swojego życia.\nTo właśnie wtedy wychodzi na jaw, jak bardzo różnię się od całej rzeszy bliźnich. Jak bardzo styl mojego życia odbiega od modelu przyjętego przez resztę populacji.\nCzy chciałabym to zmienić? Tak. Nie. Nie wiem.\nCzy i na ile chciałabym się zmienić? Jak daleko mogę się w tym zmienianiu posunąć, aby nie utracić tej "swojości", której winna jestem wierność? Czy też może nic jej nie jestem winna?\nGdy o Święta idzie, liczyć się powinna sama kwintesencja. Sprawa jest to bez wątpienia wielka.\nJeno sęk w tym, że ja już nie czuję bluesa. Całe to świąteczne zawracanie dupy głowy nudzi mnie rzetelnie. Wszelako nie żyję w izolacji i nie bez znaczenia jest dla mnie to, co się gremialnie dzieje.\nZatem życzę sobie, bym umiała przeciwstawić się temu, z czym - tyleż biernie co niechętnie - godziłam się od lat. Ponosząc skutki własnej niefrasobliwości ...aż do następnych świąt.\nW tym roku zero świętowania. Nie, bo nie i basta!\nOby starczyło mi siły. No i przede wszystkim odwagi.\nAutor: errata o 01:34 35 komentarzy: Linki do tego posta\nUwielbiam poezję. Wysłuchałam wczoraj audycji Tydzień z poetą*.\nCodziennie prezentowany jest jeden króciutki wiersz. Tym razem autorstwa naszej koleżanki, Ani M.\nJeden wczoraj, drugi dzisiaj. I tak przez calutki tydzień. Już się na to cieszę. (Mam nastawione przypomnienie w telefonie.) To krótkie wiersze - taka jest formuła audycji. Z lekka zaskoczył mnie ten młodziutki głosik. Nie wiem zresztą, dlaczego. Wszak Ania osobą jest młodą. Lecz jakoś tak...\nJedni z nas określają się wzrokowcami, inni słuchowcami. Ja mam coś z jednych i drugich. Mój słuch muzyczny wrażliwy jest na rytm zdania. To bardzo pomaga w pisaniu. Lecz przede wszystkim jestem wzrokowcem. Od składu tekstu zależy mój odbiór tegoż. Dlatego nie wystarczy mi wysłuchanie wiersza. Ja dodatkowo muszę mieć go przed oczami. Dopiero wtedy mogę mieć pełny ogląd. Czy też ...odsłuch raczej.\n* Polskie Radio Program I. Od poniedziałku 7 grudnia przez cały tydzień o godzinie 20.52.\nAnna Matysiak - wiersze wybrane przez autorkę. Niektóre z nich pochodzą z jej najnowszego tomiku noszącego tytuł Czułość liter. Wydawnictwa Miniatura, Kraków.\nAutor: errata o 20:39 23 komentarze: Linki do tego posta\nTak zwana poprawność polityczna przeważnie tożsama jest z głupotą polityczną. Dlaczego akurat "polityczną"? Bo wszystkie społeczne konotacje zakorzenione są w polityce. To właśnie od polityków oczekuje się, by ich działania nakierowane były na dobro obywateli. A jak to jest ostatnimi czasy?\nAno, źle; źle bardzo, koteczki.\nOt, choćby i w takiej, nie przymierzając, Szwecji. Nierozważna polityka imigracyjna postawiła obywateli tego kraju w bardzo niezręcznej i - ogólnie biorąc - nieciekawie postrzeganej sytuacji.\nNie przyjmuje się do własnego domu kogoś, kto zagraża jego bezpieczeństwu. Z tej prostej przyczyny, że to jest nasz dom. Właściwie nic więcej nie trzeba dodawać. W tej akurat sprawie społeczny dyskurs winien toczyć się wyłącznie w kategoriach polityki. Nie ideologii, choćby i najbardziej szczytnej. (Darujcie, ale jakoś nie kupuję tych "lewackich" bredni.)\nTylko góry zdobywa się dlatego, bo są. Tak zwanej kwestii uchodźczej ten tryb myślenia nie dotyczy.\nNikt o zdrowych zmysłach nie podcina gałęzi, na której siedzi.\nNawet szalupę z tonącego okrętu wypełnia się rozbitkami tylko do ostatniego wolnego miejsca. Zaś każdy, kto się burty czepia, zagraża stabilności. Zostaje zresztą bezlitośnie przepędzony wiosłem.\nTakie po prostu są realia na tym naszym ludzkim świecie.\nMimo, iż - póki co - nasz kraj nie jawi się atrakcją dla przybyszów, nie warto pozostawać krótkowzrocznym. Czy tego chcemy czy też nie, my i Europa stanowimy jedność. Ten statek - kiedy pójdzie na dno - wciągnie nas w odmęty z całą resztą łącznie.\nTen post "szykował" mi się od dawna, lecz bezpośrednią inspiracją stał się dzisiejszy wpis Elki.\nAutor: errata o 23:44 24 komentarze: Linki do tego posta\nChopin w Radiu Gdańsk\nWspaniale jest móc obcować z muzyką. Szczególnie zaś z tą najlepszą. Coś w tym rodzaju było dziś moim udziałem. Miałam przyjemność posłuchać koncertu fortepianowego laureata II nagrody w tegorocznym Konkursie Chopinowskim. Uczta dla ucha, uczta dla ducha.\nCharles Richard-Hamelin, 26-letni kanadyjski pianista, należy do najznakomitszych interpretatorów muzyki wszelakiej. Jest tak uniwersalny, że aż poniektórzy czynią mu z tego zarzut.\nW dzisiejszym repertuarze "późny" Chopin - dojrzały, przemieniony, ostatni. Najwyborniejszy.\nWszystko to w magicznym Studiu Koncertowym im. Janusza Hajduna w Radiu Gdańsk - podczas nagrania dla radiosłuchaczy z udziałem publiczności. W gronie której razem z córką miałam zaszczyt się znaleźć. Takie muzyczne wydarzenia odbywają się w naszym radiu cyklicznie.\nDzisiejszy koncert dedykowany był ofiarom tragicznych zamachów terrorystycznych w Paryżu.\nStąd pomysł, by uczcić ich pamięć chwilą refleksyjnego skupienia. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m. in. przedstawiciele niewielkiej społeczności francuskiej, zamieszkałej w naszym mieście.\nNa zakończenie miła niespodzianka - wspólne zdjęcie z artystą. Ja również doń pozowałam - mimo, iż moja zdjęciofobia znana jest wszem i wobec. Ciekawe, czy ktoś mnie rozpozna.\n(Taka jestem "odważna", bo w tym licznym gronie każdy jest niczym ziarnko grochu.)\nRadio Gdańsk dysponuje w pełni nowoczesnym studiem koncertowym, stąd tradycja organizowania koncertów nagraniowych z udziałem zaproszonych gości.\nTrudno mi powstrzymać się od obaw, czy aby we właściwym kierunku podążą zmiany ustawowe, których po nowej ekipie rządzącej możemy się spodziewać. Jaki będzie ich wpływ na artystyczną formułę programów oraz ich poziom. Czy, i na ile, owe "zmiany" pogorszą ten w pełni profesjonalny wizerunek, jaki od lat reprezentuje sobą rado Gdańsk.\nPełniejszą relację z wydarzenia można uzyskać TUTAJ.\nKoncert Charles'a Richarda-Hamelina już dziś w Studiu Koncertowym Radia Gdańsk im. Janusza Hajduna. Start o 20.00. Zapraszamy do słuchania transmisji w Radiu Gdańsk.\nCzytaj więcej: http://www.radiogdansk.pl/index.php/relacje-live/relacja-na-zywo-22-11-2015.html\nlaureata II nagrody tegorocznego Konkursu Chopinowskiego.\nAutor: errata o 01:50 34 komentarze: Linki do tego posta\nOgromnie żal mi młodości - niech to będzie taki kij w mrowisko.\nDobrze przynajmniej, że nie w odbyt. Choć z tym akurat byłoby trudniej - żal dupę duszę ściska.\nKoń by się uśmiał - komuż z nas młodości nie żal?\nTemu jeno, kto wciąż takową dzierży.\nNie zamierzam tego wartościować - stwierdzam po prostu fakt.\nMówiąc "młodość", myślę o czasie, który był cztery lata temu. Na dobrą sprawę mogę objąć tą myślą jeszcze i to, co przed trzema. Cóż mogą w życiu znaczyć, bądź też zmienić lata cztery albo trzy.\nCzy przez ten czas człowiek może tak znacząco się postarzeć? Sądzę, że tak. Alboż to mało takich przypadków, że ktoś trzyma się i trzyma, potem zaś puści się...i opuści nie do poznania.\nOj, postarzał się człek, postarzał w trakcie tego dwuletniego blogowania.\nI nie mówię tu bynajmniej o fizycznym zestarzeniu - z tym bowiem, jeśli wierzyć bliźnim, ponoć (jeszcze) nie jest źle. Ja mam na myśli tę duchową "starość", innymi słowy coś, co wszyscy wzniośle zwiemy dojrzałością. To taki bolesny proces tracenia, oddawania po kawałku siebie. Opadania klapek z oczu, wyzbywania się marzeń, albo raczej mrzonek. Jak zwał, tak zwał. Potem nic już nie boli.\nJest mi z tym lepiej? Nie - wręcz przeciwnie - to właśnie ten brak bólu najbardziej mnie boli.\nAutor: errata o 00:47 50 komentarzy: Linki do tego posta\nMiałam nie pisać "okolicznościowych". Jednak całe to cmentarne szaleństwo tak mnie zdeprymowało... Miasto niemal doszczętnie sparaliżowane. Utknęłyśmy z córką w tasiemcowym korku - tak rozwlekłym, że nie widać było czoła. Powinni tego zabronić. Ja w każdym calu jestem za!\nZ dzieciństwa pamiętam nasze wyprawy na Cmentarz Zasłużonych, znajdujący się na gdańskiej Zaspie. Jest on miejscem pochówku mojego stryja. Starszy brat ojca, Lech, zginął śmiercią męczeńską w KL Stutthof. Nie mając w mieście innych zmarłych krewnych, odwiedzaliśmy tę jedynie nekropolię. Nam, jak to zwykle dzieciom, wszystko jawiło się takie rozległe, surowe. Po latach wręcz przeciwnie, wszystko dziwnie jakoś zmalało.\nObie z córką lubimy w różnych porach roku przechadzać się tam niespiesznie, pustymi zazwyczaj alejkami. W zadumie i zadziwieniu nad upływem czasu. Również i dzisiaj wcale się nam nie spieszyło.\nZłożywszy kwiaty i zapaliwszy znicz na grobie stryja spacerowałyśmy sobie, odczytując nadżarte zębem czasu ryty. Swoim zwyczajem zatrzymując się przed grobami, które czymś naszą uwagę zwróciły. Niekiedy było to imię, znajomo brzmiące nazwisko, bądź wykonywany zawód. Czasem mogła to być znamienna dla którejś z nas data. Tak, jakby ci, którzy tam spoczywają, prosili nas o modlitwę. Tej zresztą nigdy im nie skąpimy. Rozeszłyśmy się zatem, poszukując naszych stałych "podopiecznych". - Znalazłam swojego Alfonsa! - wykrzyknęła radośnie córka. Trudno było się nie roześmiać, z uwagi na tę dwuznaczność. W rzeczy samej, oto i on - Alfons Lewin, stroiciel fortepianów. Owa muzyczna profesja podbiła serce mojego dziecka. Ja natomiast działałam według odmiennego klucza. Liczyła się data urodzenia. Usiłowałam zatem odszukać grób Franciszka Kubacza, zasłużonego działacza polonijnego w przedwojennym Gdańsku. Niemal straciwszy nadzieję, natknęłam się inny, mocno już zatarty napis. Przyszło mi na myśl, że tym razem mógłby to być ktoś nowy. Ważny był tylko dzień urodzin - koniecznie 17 maja. (To taka symboliczna, ważna dla mnie data.) Odczytawszy jego profesję, cokolwiek się stropiłam. Robotnik! Zaraz potem przyszła refleksja. Niby w czym robotnik od lekarza gorszy? Przynajmniej po śmierci zgoła nie powinien. Zresztą, może to jakiś znak... Na koniec - wobec wyczerpania kontyngentu zniczy - były już same modlitwy. Za to dystrybuowane sprawiedliwie.\nAutor: errata o 02:01 35 komentarzy: Linki do tego posta\nNawiązując do - jakże sympatycznej - tradycji publikowania gościnnych postów napisanych przez innych blogerów, postanowiłam skorzystać z okazji, by przedstawić Wam kogoś nowego. Nowego w tym tylko rozumieniu, że autorka dzisiejszego wpisu nie jest blogerką, a komentatorką blogów. Sama w ten sposób zaczynałam, zatem kto wie, może jej dzisiejszy wpis przyczyni się do podjęcia "jedynie słusznej decyzji". Czyli założenia blogu. Monia - znana niektórym z nas jako Głodny Owoc - jest wielką pasjonatką muzyki. Jako, że trudno byłoby mi żyć w świecie, w którym takowej nie ma, czuję z nią duchowe pokrewieństwo.\nMoja propozycja ma ścisły związek z nominacją, na mocy której zobligowałam ją do napisania tego tekstu. Oto on - skopiowany i wklejony tutaj w całości.\nMoja niekończąca się podróż\nJest mi niezmiernie miło, że Errata umożliwiła mi zaprezentowanie mojej przygody z Muzyką. Postaram się nieco przybliżyć Wam moje zafiksowanie na tym punkcie, mając nadzieję, że nikt choć troszkę interesujący się światem dźwięków nie zazna nudy podczas czytania mojego "referatu".\nW zasadzie już od najmłodszych lat czegoś tam słuchałam - kiedy koleżanki przeżywały Puszka-Okruszka Natalii Kukulskiej, ja z kumpelą omdlewałyśmy przy dźwiękach Sheri,Sheri Lady (Modern Talking).\nWspomnę jeszcze, iż w tamtych czasach (polowa lat 80) zdobycie jakiejkolwiek płyty wymagało wysiłku (stanie w kolejkach) i szczęścia (bo nigdy nie było wiadomo, co rzucą do księgarni), aby zdobyć płytę takiego akurat wykonawcy, który nam w duszy grał. Mam na myśli oczywiście płyty winylowe. O płytach w wersji kasetowej w tamtych czasach można było sobie pomarzyć. Nie wiem jakim cudem mój sporo starszy brat zdobył kasetowe płyty "Elektryków" (Electric Light Orchestra ), czy"Bigosów"(Bee Gees). W każdym bądź razie katował nas w/w wykonawcami niemal na okrągło; chcąc nie chcąc niejako zmuszona zostałam do zapoznania się z innymi wykonawcami, niźli ten wspomniany na początku Modern Talking.\nWzmiankowany wyżej brat słuchał radiowej "Trójki", tak więc jest oczywiste, kto pierwszy przetarł moje szlaki na tym gruncie. Listy Przebojów Programu Trzeciego - emitowanej wówczas w soboty - słuchałyśmy z koleżanką mając na twarzach wypieki z emocji. Za pomocą kultowego magnetofonu, czyli popularnego wtedy "Kasprzaka", nagrywałyśmy wszelkie pojawiające się na listach nowości.\nChłopcy z Placu Broni, Sztywny Pal Azji, Róże Europy, Madonna, Maanam, Phil Collins, Toto... Można by w nieskończoność wymieniać. Dodam jeszcze, iż w tamtym czasie w niedzielnym programie telewizyjnej "dwójki" emitowana była Wideoteka, zajmująca się prezentacją teledysków zza zachodniej kurtyny. Natomiast w ciągu tygodnia w godzinach wieczornych leciały "Przeboje Dwójki", które wprawdzie trwały jedyne 10 minut, ale co najmniej trzy utwory zawsze się zmieściły. Wspomniane programy - również i gazety takie jak Świat Młodych, czy Non-stop - pomagały nam w edukacji muzycznej. Dzięki serialowi Robin Hood poznałam grupę Clannad. Wprawdzie jego nazwę, oraz fakt, że że również i Enya była wokalistką w tej formacji, poznałam ładnych parę lat później. W połowie lat 80 i nieco później zawrotną karierę w Polsce zrobił zespół Papa Dance. Moja kumpela każdy ich utwór znała na pamięć, a większość ówczesnych nastolatek zakochana była w Pawle Stasiaku. Z tego względu, że tak powiem, nie do końca mnie to "brało". Za to wsiąkłam na dobre, gdy idzie o Europe. Cóż to się działo na tych szkolnych dyskotekach przy dźwiękach The Final Countdown...\nJedna z moich szkolnych koleżanek stała się szczęśliwą posiadaczka płyty Europe - słuchałyśmy tego prawie na okrągło. Niedługo później ojciec tejże koleżanki przywiózł z Niemiec oryginalną kasetę video z koncertu Depeche Mode - to był chyba 87 lub 88 rok. Kiedy ujrzałyśmy D.Grahana w białych dżinach tańczącego i śpiewającego People are People, to zupełnie straciłyśmy głowę. W tamtym okresie można już było zdobyć pirackie kasety. Niekiedy brakowało jakiegoś utworu, ale co tam, liczyła się reszta. Udało mi się nawet zdobyć składak "Depechów" - cóż to za radość była!\nW czasach licealnych na początku zafascynowała mnie twórczość Queen; byłam szczęśliwą posiadaczką kilku płyt, z których najukochańsza, A Kind of Magic, byla przesłuchana setki razy. No i...Gunsi - kompletnie oszalałyśmy z kumpela na punkcie tego zespołu. Skompletowałyśmy cala dyskografię Axla i spółki, tłumaczenia utworów oraz koszulki - specjalnie pojechałyśmy po nie do Krakowa. November Rain,czy Patience słuchałyśmy przy świeczkach do białego rana. Długo żyłam w nieświadomości, sadząc, że utwór Knockin On Heaven's Door jest autorstwa Gunsów, a nie Dylana.\nNa początku lat 90-tych pojawiło się pojęcie muzyki z Seattle (grunge). Tę muzę tworzyło mnóstwo zespołów, spośród których najbardziej popularna była oczywiście Nirvana. Kiedy po raz pierwszy usłyszałam Smells Like Teenspirit, coś mną wstrząsnęło, zmuszając do zakupu tej płyty.\nNevermind, potem niezwykły teledysk Alice In Chains, niemal transowo-magiczne brzmienie często prezentowanego w TV utworu Would.... i znowu przepadłam w dźwiękach.\nRównolegle do fascynacji gatunkiem grunge (był jeszcze uwielbiany Pearl Jam), zaczęłam interesować się innymi gatunkami muzyki. Ktoś mi pożyczył Metallikę, potem Paradise Lost (ten drugi dość długo i mocno angażował mnie emocjonalnie:-)), potem stałam się posiadaczką pełnej ich dyskografii.\nPamiętam taka świetną audycję emitowaną w niedzielne wieczory w RMF (wtedy ta stacja byla naprawdę dobra) - Rock malowany fantazją. To właśnie tam usłyszałam Dead Can Dance, czy Marillion, albo nasz polski Collage, choć wówczas nie potrafiłam w pełni docenić szeroko pojętego rocka progresywnego. To przyszło później; za to jak już przyszło, zadomowiło się na dobre.\nW wieku 15 lat całkiem przypadkowo obejrzałam w TV film muzyczny Ściana (z tłumaczeniem). Pamiętam swoje emocje, bardzo mnie poruszyła samotność i dramatyczne życie głównego bohatera. Ojciec mojej koleżanki był posiadaczem kasetowej wersji płyty TheWall. Pożyczyłam i słuchałam, chociaż dziecku w takim wieku niełatwo było odnaleźć się w podobnych klimatach.\nNa kolejne płyty przyszedł czas już po maturze. Przecudny Dark Side, czy też Wish You Where - to są po prostu perły.\nPrzepraszam Czytelników, że tak skaczę w czasie, ale czacha mi dymi; za dużo tego jest, aby o wszystkim napisać i niczego nie przeoczyć. Lecz Floydów nie wolno pominąć, to kamień milowy w historii muzyki.\nWcześniej wspominałam o ostrzejszych brzmieniach - doom metal bardzo przypadł mi do gustu. Zaczęłam prenumerować M.Hammera, dzięki temu miesięcznikowi udało mi się zdobyć mnóstwo informacji. Przypomnę, że wówczas jeszcze nikt o internecie nie słyszał, a jeśli już, były to jakieś abstrakcyjne informacje.\nPosiłkowałam się recenzjami płyt i jeśli coś mnie zaintrygowało, maszerowałam do sklepu muzycznego. Pracujący tam pan z racji moich częstych odwiedzin uśmiechał się do mnie z daleka, zgadując, co też mogę zażyczyć sobie do posłuchania tym razem. W ten sposób odkryłam przecudną płytę Mandyllon zespołu The Gathering - miałam dosłownie "świra" na punkcie tej płyty. Dla mnie ten właśnie zespól był prekursorem metalu gotyckiego. Pierwszy raz usłyszałam żeński wokal w połączeniu z cięższymi, za to jakże pięknymi dźwiękami. Pasaże gitarowe przyprawione delikatnie elektroniką z niepowtarzalnym wokalem Anneke - jej wokalizy w zestawieniu z tymi magicznymi dźwiękami, są wprost nie do opisania..\nZapadła mi ta płyta głęboko w serce i do tej pory tam jest...\nMiałam kontakt z różnymi ludźmi, dla których muzyka też miała duże znaczenie - wtedy nagminnie pożyczało się kasety. Tak oto poznałam między innymi Bauhaus, T.Waitsa, Sex Pistols, New Model Army, Sisters ofMercy, czy U-2. Dużo tego jest, trudno to ogarnąć... (Erratko wybacz.) Jakże mogłabym zapomnieć opolskich wykonawcach z czasów licealnych - wiadomo, Rysiu Riedel z Dżemem, Proletayrat, Wilki, Piersi, Oddział Zamknięty, oraz "polscy Gunsi", czyli Ira.\nNo i ominęłam The Doors, Joplinkę, Hendrixa i Zeppelinów. To wszystko było wieki temu, ukochane i wałkowane dziesiątki razy. Miłość do The Doors rozkwitła po obejrzeniu (który to był rok, 92 chyba?) filmu o takim samym tytule z rewelacyjną rolą Vala Killmera wcielającego się w postać Morrisona.\nRok, czy też dwa później zaczęło być głośno o dość kontrowersyjnym zespole, Type 0 Negative. O, jakże mi wówczas "przypasiło" takie mroczne, urokliwe granie...\nTych mrocznych,urokliwych "grań" było zresztą całkiem sporo; ale spokojnienie, nie będziemy tego szerzej omawiać. No, może z małym wyjątkiem :).\nTrudno byłoby przy okazji nie wspomnieć o najlepszej według mnie płycie naszego polskiego zespołu gotycko-rockowego, jakim jest Violet zespołu Closterkeller. Tytulowy utwór muzycznie i tekstowo powalił mnie na kolana ponad 20 lat temu i nadal identycznie go odbieram. Jest ponadczasowy po prostu.\nZnajomość z pewnym chłopakiem - który potem został moim mężem - poszerzyła moje pole muzycznych fascynacji. Wreszcie przyszła pora na NAUKĘ słuchania. Camela i Jethro Tull, oraz najważniejszych płyt z dorobku Rush, Thin Lizzy, Rainbow, Saxon, Iron Maiden, Black Sabbath, Accept, Helloween (do tej pory bardzo lubię ten ostatni).\nCzytający z pewnością zwrócili uwagę, na fakt, że napisałam wcześniej o nauce słuchania. Bo to akurat prawda, często aby dotrzeć do piękna dźwięków, trzeba tak jakby powalczyć z samym sobą, dać szansę nowej płycie słuchając jej drugi albo i trzeci raz. Wówczas przychodzi olśnienie, dopiero wtedy możemy należycie ocenić...i docenić.\nSą takie płyty, do których trzeba "dojrzeć" - tak to właśnie odbieram. Dopiero w wieku 34 lat byłam gotowa do odkrycia piękna poezji w muzyce z płyty Fugazi (Marillion), czy też Script for a Jester's Tear. To są po prostu dzieła sztuki - czego nigdy nie powiedziałabym o nich w 1993 roku.\nOd bardzo dawna fascynuje mnie również tak zwany metal progresywny.\nMam taką dziwną przypadłość, że jeśli utwór zawróci mi w głowie, burzy mi spokój serca. Potrafię przeżywać to równie mocno, jak stan zakochania. Wiem,wiem daleko mi do normalności....\nI oto zbliżam się już do końca mojej opowieści (niektórym pewnie ulżyło:-)).\nJeżeli udało mi się zainspirować kogoś do muzycznych poszukiwań, będzie to mój malutki, osobisty sukcesik. Świat muzyki potrafi sprawić, że człowiek na własne życzenie przenosi się w inny wymiar, tam, gdzie istnieją tylko emocje, fantazja i piękno...\nPoniżej zamieszczam przykładowe utwory, ilustrujące przeróżne moje fascynacje na przełomie dwudziestu kilku lat. Dziękuję raz jeszcze Erracie za możliwość napisania tego postu, a także wszystkim Czytelnikom za poświęcenie mi czasu i uwagi.\nMUZYKA,MOJA NIEKOŃCZĄCA SIĘ PODRÓŻ.....\n1. Sztywny Pal Azji - Nie Gniewaj Się Na mnie\n2. Kobranocka - Hipisówka\n3. Proletaryat - Jak Ptak\n4. Wilki - Eli Lama Sabachtani\n5. Dżem - Uśmiech Śmierci\n7. Guns 'N Roses - Patience\n8. Extreme - More Than Wordds\n9. Queen - A Kind Of Magic\n10. Faith No more - Midlife Crisis\n11. Nirvana - Something In The Way\n14. Paradise Lost - Pity The Sadness\n15. My Dying Bride - The Cry Of Mankind\n16. Bathory - Twilight Of The Gods\n17. Dead Can Dance - The Carnival Is Over\n18. Bauhaus - She,s In Parties\n19. Temple Of Love - Sisters Of Mercy\n20. Closterkeller - Violette\n21. Type 0 Negative - Love You To Death\n22. The Gathering - Strange Machines\n23. The Gathering - Confusion\n24. Pink Floyd - Great Gig In The Sky\n25. Roger Waters = David Gilmour - Comfortably Numb\n27. Camel - Lady Fantasy\n29. Camel - Harbour Of Tears\n30. Rush - Animate\n31. Led Zeppelin - Whole Lotta Love\n34. Simple Minds - Don't You\n35. Dancing With Tears In My Eyes\n37. Dream Theater - Pull Me Under\n38. Treshold - Innocent\n39. After Forever - Energize Me\n40. Epica - Cry Of The Moon\n41. Opeth - Burden\nMogłabym tak bez końca.....\nJa natomiast nie - kark mnie już rozbolał od wklejania linków. Za to słuchać rzeczywiście mogłabym bez końca. Ależ się rozmarzyłam podczas redakcji tego posta. Ciekawe, ilu z Was identyfikuje się z muzycznymi fascynacjami Moni. Ja w przeważającym stopniu tak. Wiele z zaprezentowanych dzisiaj utworów znajdzie się w mojej empetrójce.\nAutor: errata o 23:45 47 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 01:21 33 komentarze: Linki do tego posta\nKolejne wyróżnienie. Zatem dziś sobie pogadam długo i zawile\nNastępna nominacja! To już jest z kolei druga. Wróć! Nie już, tylko dopiero.\n(Nie стыдно Wam?)\nZapomniane to wyróżnienie do łask powraca gremialnie. Ze wszech miar słusznie, bowiem po "odpolitycznieniu" jawi się miłym dowodem uznania. Ostatnimi czasy należało do dobrego blogowego tonu odganianie się od Liebstera niczym od natrętnej muchy. Że niby "łańcuszek", czy co by tam jeszcze. Pytania nagminnie się powtarzały, nikomu nie chciało się już na nie odpowiadać. Nawet i takim, którzy zrobili sobie dłuższe wolne i teraz mieliby temat na post.\nNajgorzej było wtedy, kiedy przychodziło co do czego. Do nominacji, innymi słowy. Każdy się wzbraniał przed wskazywaniem kolejnych "nieszczęśników" paluchem. Najwidoczniej uważał, że to będzie obciach. Czy też - pod presją - silił się na taki ogląd. Przyznaję, że i ja za pierwszym razem uległam tej "psychozie". Obdarowana przez Adelę - ukręciłam łeb sprawie. Nieładnie, oj, nieładnie. Mea culpa zatem. Tymczasem ogląd mój ewoluował. I to do tego stopnia, że pozwolę sobie wywołać do tablicy podwójny zestaw osób. Niech będzie za ten i poprzedni raz. Kto mi zabroni?\nO uwagę proszę więc (w alfabetycznej kolejności) autorów następujących:\n1. Adam Madulski - należy mu się, a co!\n2. Agaja - spolegliwie na duchu podnosi\n3. Agnieszka Laviolette - ach, ten ogrom empatii...\n4. Ania M. - pobudza do refleksji\n5. Anna Maria P. - a mam Cię, nie ma zmiłuj!\n6. Antoni Relski - głos rozsądku na blogowej puszczy\n7. Czarny (w)Pieprz - wszak bez Wieprzowiny to już nie to samo\n8. elka - ekolog orędujący\n9. Ewa viosna - dziewczyna pełna pasji\n10. Gosianka Wrocławianka - ona to lubi, tylko tak się droczy\n11. Graszkowska - najlepiej wespół z Bogumiłem\n12. Iwona A. - wciąż w poszukiwaniu szczęścia\n13. iw-nowa - żaden remont jej niestraszny\n14. Lidia - może wreszcie łaskawie raczy pokazać nam jakiś uszytek - tytuł zobowiązuje!\n15. Lumen - bo się rozpuściła, jak dziadowski bicz\n16. Magda Spokostanka - bo spoko jest\n17. Maks - nieustannie "w drodze"\n18. Okruszyna - bo wciąż mnie "ostrogą" bodzie\n19. Olga Jawor - wiadomo, z Cezarym\n20. pandeMonia - wszelakiej godności pełna\n21. Polly anna - wrażliwość przekuła w siłę\n22. Rybenka - tym razem (od odpowiedzi) się nie wywinie!\nOraz - dodatkowo - niejako poza konkursem - osobę bezblogową, Głodny Owoc. Proszę, napisz u mnie gościnny post na temat Moja Muzyka. Dalsza część zadania taka sama, jak dla pozostałych.\nPo namyśle postanowiłam niektórym z Was odpuścić. Rzecz jasna, w drodze ścisłego wyjątku. Tym, którzy pojawiają się tylko z doskoku - poważne problemy zdrowotne bądź rodzinne tłumaczą ich w zupełności. Emko, Ystin, Stardust - jestem z Wami, czekam. Również Klarka Mrozek, która dzielnie poddawała się "obróbce" - teraz zaś ma pracowniczy tydzień - może czuć się usprawiedliwiona. Niektórzy przenieśli się już do lepszego świata, inni na dobre zaprzestali blogowania. Chociaż po mojemu to raczej na złe. Obowiązuje mnie też zasada, by pominąć blogi osób, od których nominacje otrzymałam - ze względów regulaminowych. Adelo i Dorotheo, w tym miejscu uśmiechy wielkie. Na resztę przemiłych osób również przyjdzie kryska kolej. Jest ich tak wiele, że po namyśle postanowiłam nie wkładać wszystkich do jednego wora. Dla nich już będzie inny zestaw pytań.\nJeśli zaś idzie o pytania dla tych (22 + 1) szczęśliwców, nie myślę powielać żadnego z powyższych.\nNie zadam też jedenastu innych na podobną modłę.\nBędzie jedynie pięć pytań / zagadnień. Łącznie albo do wyboru. W dowolnej formie, w zależności od inwencji. Może to być osobny post inspirowany którymś z nich. W ostateczności może być odpowiedź u mnie w komentarzu. Rzecz jasna, można też darować sobie - olać, bądź też udać, że się nie czytało.\nAlbo nie przeczytać faktycznie. To wolny kraj.\nBrak czasu nie jest usprawiedliwieniem. Brak zainteresowania - jak najbardziej jest.\nOdpowiedź może być zarówno krótka, jak i - co o wiele lepsze - rozwinięta. Zagadnienia tak zostały sformułowane, by każdy mógł mieć pole do popisu. Czyli - jak to się mówi - swoje pięć minut.\nTeraz przyszła kolej na moje odpowiedzi.\nPrzyszedł na to odpowiedni czas. Ze wszech miar idealny - ani za wcześnie, ani za późno.\n2. Gdy miałaś naście lat, twoim guru i autorytetem...\nTo było tak dawno, że aż w prehistorii niemal. Było ich wielu, nie wszystkich jestem w stanie sobie przypomnieć. Na pewno jacyś myśliciele, pisarze, publicyści.\n3. Jak tamte fascynacje maj się do dziś, gdy masz ...dziesiąt lat?\nNie wstydzę się ich, chociaż teraz do wszelkich autorytetów podchodzę z ogromną rezerwą. Do tego stopnia, że nawet o Janie Pawle II nie powiedziałabym, że nim jest. Co innego Jezus. Ale to akurat oczywiste - i niekoniecznie na temat.\nNatomiast wielu ludzi cenię, szanuję, podziwiam, a nawet im z lekka zazdroszczę. Czy jednak są to "autorytety"?\n4. Z nieba spadło ci 10 tysięcy złotych, ale możesz je wydać tylko na siebie. I co zrobisz?\nWyłącznie na siebie? To dosyć trudno rozgraniczyć, skoro żyje się w rodzinie. Każdy wydatek na mnie odciążyłby w jakiś sposób pozostałych. Zatem z racji borykania się z niedostatkiem powinnam wydać je ...na życie. Wszak nie pojadę zwiedzać egzotycznych krajów w pojedynkę, prawda?\nChodzi zapewne o jakieś przedmioty, gadżety, albo udogodnienia.\nTak sobie myślę, że bez internetu już nie mogłabym się obyć. Za to bez telewizji mogę śpiewająco.\nMóc żyć beztrosko, podróżować, cieszyć się bliskimi. Ot, myślał indyk o niedzieli...\nNajczęściej sięgam teraz po literaturę faktu, nie stronię też od thrillerów. Na przykład wzmiankowane przez Dorotę Millennium Stiega Larssona.\nNigdy mi nie wstyd okazywać takowych. Co mnie wzrusza? Ludzkie losy, najogólniej rzecz ujmując. Zwierzęce - ma się rozumieć - również; czasami nawet bardziej.\nKredki w kilkudziesięciu kolorach, trójwymiarowe książeczki, bibuła, klej, nożyczki. Wszelakie ścinki materiałów do szycia ubrań lakom.\n10. Każdy ma jakiegoś bzika, każdy jakieś hobby ma. Masz takowego?\nSzycie - skandalicznie ostatnimi czasy zaniedbane.\nPisanie, jasna rzecz. Bycie ekspertem w sprawach mody. Jak również bycie szarą eminencją.\nNo i ta moja wszystkim znana skromność, o której (skromnie) tutaj nie wspomnę.\nZ uwagi na tę wzmiankowaną skromność.\nI to byłoby na tyle, dziękuję za uwagę i cierpliwość.\nAutor: errata o 17:49 47 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 00:34 34 komentarze: Linki do tego posta\nAutor: errata o 20:08 59 komentarzy: Linki do tego posta\nWiele się w dzisiejszej dobie mówi o tak zwanym kulcie ciała. Tak zwanym zaś dlatego, iż na dobrą sprawę trudno się dopatrzeć czegoś podobnego w nowoczesnym podejściu do ludzkiego ciała. Chociaż po prawdzie to nawet i nie sposób określić go "nowoczesnym". Bo czym na dobrą sprawę różni się propagowana w wiekach średnich wzgarda tudzież umartwienie ciała - jako tej gorszej cząstki człowieczeństwa - od tego, co nam się narzuca dzisiaj. Powszechnie praktykuje się mordercze, katorżnicze wręcz ćwiczenia na siłowni, głodówkę zaś na pograniczu anoreksji wynosi się do rangi działań prozdrowotnych. Zaiste, nawet najbardziej wyrafinowane średniowieczne praktyki nie dorównują tej ascezie. Zmienił się jedynie obiekt kultu.\nDawniej czyniono tak w imię Boga, dziś rolę tę pełni...czyżby człowiek?\nOtóż nic z tych rzeczy. Zdaje się bowiem, że nigdy jeszcze w historii nie odnotowano tak wielkiej pogardy dla ludzkiego ciała. Takiej negacji, w całości podporządkowującej funkcjonalność organizmu estetyce li tylko. I to estetyce kastrującej przyrodzoną cielesność w imię wyabstrahowanej idei seksualizmu. Ciało ludzkie - damskie czy męskie, bez różnicy - nigdy nie jawi się wystarczająco dobrym. Zawsze się znajdą jakieś, hipotetyczne choćby, fałdki tłuszczu. Zmarszczki i obwisłości, rzeczywiste, czy też wydumane. Zbyt obfite zdaniem poniektórych owłosienie, bądź też nie taki jak trzeba kolor cery. Do tego stopnia, że nawet takie najbardziej wycyzelowane, jeszcze jest poddawane obróbce w foto-shopie. Dopiero wtedy jest "godne", by zawisnąć na bilbordach. A jeszcze i tak ten czy ów łatkę gotów mu przyprawić. Wszystko, co naturalne i fizjologiczne, jest z zasady be.\nKto zatem, albo raczej co, jest obiektem tego współczesnego kultu?\nWygląda na to, że komercja omamiła nas do tego stopnia, że się trochę w tym pogubiliśmy.\nDomorośli guru piorą nam mózgi, zaś producenci coraz wymyślniejszych, za to niekoniecznie przydatnych nam "dóbr" służących zaspokajaniu tych potrzeb, których jeszcze nawet nie zdążyliśmy wyartykułować, zacierają ręce. Wszystko to, rzecz jasna, pod szyldem Zdrowie. No i Szczęście, bo to takie wygodne, dobrze sprzedające się slogany. Cóż stąd, że niewiele wspólnego mają z prawdziwym zdrowiem, albo szczęściem godnym swojej nazwy.\nJedna z blogerek przekonuje nas do rezygnacji ze słodkości. Jeden cukierek - twierdzi - może przysporzyć nam w ciągu roku aż pięć nadliczbowych kilogramów. Nie będę polemizować z tą katastroficzną wizją, bowiem nie o to teraz chodzi. O wiele ważniejsza jest argumentacja.\nNikogo w gruncie rzeczy nie przekonują zepsute zęby, osteoporoza kości, groźba cukrzycy, utrata zdrowia i młodości a jedynie rozmiar zero. Tylko to tak naprawdę jest w stanie nas zmotywować.\nO tempora, o mores! - za Cyceronem chciałoby się wykrzyknąć.\nBo jeśli o mnie idzie, powodem rezygnacji ze słodyczy może być wyłącznie ich zabójczy wpływ na moje zdrowie. Wiedza o tym, iż zawarte w nich szkodliwe tłuszcze trans i cukier sieją spustoszenie w moim organizmie, powinna motywować mnie skutecznie. I głównie nad tym - z pomocą różnorakich technik - zamierzam właśnie popracować. Ta gra jest warta świeczki - wszak metabolizm, funkcjonalność, stan skóry, zębów, kości. Natomiast wszelkie - w tej liczbie i moralne - argumenty, w myśl których kilka nadliczbowych kilogramów odbiera prawo do godnego życia, pomiędzy bajki włożyć. Z wiekiem - chcąc, nie chcąc - i tak się ich dorobię; nawet restrykcyjnie słodyczy unikając.\nNa koniec o sposobach, za pomocą których wspomniana blogerka radzi nam unikać słodkości.\n1. Nie kupować słodyczy. Owszem, to akurat w pełni aprobuję.\n2. Odgonić pokusę na małe co nieco ścierając kurz, zmywając, albo porządkując szafki.\nNo dobrze, lecz te czynności nie będą przecież trwały wiecznie. Tego zatem raczej nie kupuję.\n3. Szklanka wody zamiast, potem jeszcze druga. (Na całe szczęście trzecia już nie, uff, co za ulga!)\nBo jeśli nie poskutkuje ta druga możemy w nagrodę przekąsić owoc, garść orzechów, bądź rodzynek.\nDzięki Ci, o Łaskawco!\n4. Zamiast czekoladki, mały trening. To wywołuje wszak endorfiny. Według fit-maniaków, ma się rozumieć. Któż bowiem na tym świecie większym może być dla nas autorytetem, jeśli nie oni właśnie.\nNie, tego to ja znowu nie kupuję. Żadni maniacy, fit, czy nie fit, rządzić mną nie będą.\n(Zaś po treningu - pozwólcie, że zgadnę - znowu szklanka wody).\nCzy Wam odpowiada taka wizja szczęśliwości życia?\nJa to bym wolała udać się do lasu. W poszukiwaniu mocnej gałęzi - coby się nie złamała.\nNie, nie, spokojnie, to oczywiście tylko makabryczny żart.\nBo tak naprawdę jedynym skutecznym środkiem jest pełna akceptacja własnego ciała.\nWtedy i tylko wtedy uda się zmienić myślenie na takie, które posłuży naszemu - holistycznie pojętemu - zdrowiu.\nAutor: errata o 02:09 56 komentarzy: Linki do tego posta\nWłaśnie mijają dwa lata. Tuż przed północą ostatniego dnia września poważyłam się na pierwszy wpis. Wypadałoby zatem dokonać zwyczajowego podsumowanka. Z czego też skwapliwie zamierzam skorzystać. Jak wielu już zauważyło, nastąpiła tutaj dłuższa przerwa "w nadawaniu".\nA to sprawy pilne, nie cierpiące zwłoki, to znowu deprecha, jakże by inaczej.\nNie, wróć, wszystko nieprawda. Albo półprawda jeno. Przyczyny głównej szukać należy gdzie indziej.\nOtóż zamilkłam na cały miesiąc, albowiem, jak to się mawia, biłam się z myślami.\nPisać, czy nie pisać - oto jest pytanie. Ciągle od nowa i bez odpowiedzi.\nJedno zdawało się być pewne - jeśli nie napiszę o tym, najprawdopodobniej nie napiszę już o niczym innym. Póki co, sprawa jeszcze jest otwarta.\nPostanowiłam jednak - jako, że jubileusz - milczenie przerwać.\nPotem kolejno ukażą się dwa posty. Pierwszy o sprawach zwanych ostatecznymi, drugi zaś będzie dotyczył wzmiankowanej kwestii spornej. Wóz, albo przewóz. Nawet, jeśli część z Was wyklnie mnie ze swego grona. Jakiż bowiem sens ma zabieganie o sympatię ludzką, jeśli ta na fałszywych przesłankach oparta.\nTeraz jednak będzie jubileuszowo. Postaram się odnieść do tych paru ważkich dla mnie kwestii.\nCzym dla mnie jest ten blog. Czy spełnił moje oczekiwania. Czy cokolwiek chciałabym zmienić.\nCzy aby odpowiedni był ten czas inauguracji.\nOtóż, nic a nic bym nie zmieniła. Z czego wnoszę, iż był to najodpowiedniejszy czas.\nGdybym bowiem rozpoczęła blogowanie wcześniej, z całą pewnością musiałabym modyfikować formułę. Podejrzewam nawet, że wielokrotnie. Czy to jest argument wytrzymujący krytykę?\nMoże i niekoniecznie - wszak mówi się, że ćwiczenie czyni mistrza.\nJa jednak nie działam w taki sposób. Nie piszę do szuflady. A może po prostu ćwiczę w myślach.\nPrzyznaję, kiedy przeglądam Wasze archiwa, niektóre nawet sprzed kilku lat, miewam czasami załamkę, odczuwając coś na kształt zazdrości. Ja w tamtym czasie daleko byłam w polu - nie będąc w mocy, by stworzyć spójny całościowo blog.\nMój czas jest dopiero teraz. Ani wcześniej, ani później.\nTo idealny dla mnie czas, choć - obiektywnie biorąc - bardzo to późny czas.\nWielkiej trzeba pokory, by umieć to zaakceptować.\nJaki pożytek przyniosły mi te dwa lata?\nMyślę, że chodzi tu o pewien rodzaj pokorą zaprawionej mądrości. Również o samowiedzę i rozeznanie reguł w świecie relacji międzyludzkich.\nW tym miejscu niejeden przecież - bo i nawet koń - by się z tego uśmiał - że niby rychło w czas taka mądrość w moim wieku. Spokojnie, jak na wojnie, lepiej późno, niż później.\nZakładając, że mądrość to rzeczywista, nie zaś wydumana. (Lecz to akurat w jednakim stopniu wszystkich nas dotyczy.)\nW czasie, gdy piszę, licznik wskazuje 89 439 wyświetleń i 5 470 komentarzy.\nCzy to jest dużo, czy też raczej mało? Zależy, jakie przyjąć kryteria. Nie sposób tego oszacować w oderwaniu od kontekstu - na który składa się zarówno czas, jak miejsce. Ot, choćby i witryna internetowa, w której dany blog jest usytuowany. Blogi Onetowe bez wątpienia mają większą możliwość wypromowania się, niż te nasze, zaściankowe z lekka.\nMój wybór Bloggera był czystym przypadkiem, lecz - z dzisiejszego punktu widzenia - błogosławionym wręcz przypadkiem.\nW tej chwili doskonale zdaję sobie sprawę, że nie będę blogerką popularną. Prawdopodobnie zawsze pozostanę "w niszy". Nie spełniam zresztą (i spełniać nie zamierzam) wiążących kryteriów "populizmu". Wszelako muszę to wyrazić jasno: nie dość, że ów stan rzeczy akceptuję, to wręcz sobie życzę, by tak pozostało. I dopiero w tym kontekście uznaję tę poczytność, którą osiągnęłam, za niemałą. Nie byłoby jej, oczywiście, bez Was. Jestem Wam, kochani, wielce za to wdzięczna.\nZauważyliście pewnie, jak znacząco kształt mojego blogu odbiega od tego wizerunku "gazety", ku któremu tak pilnie zdają się poniektórzy zdążać. Jest to w pełni zamierzony efekt - zarówno pod względem merytorycznym, jak i formalnym.\nOgromną satysfakcję czerpię z tej pozycji, którą w Waszym oglądzie zajmuję.\nChoć nie ukrywam, że nie zawsze jest on z własnym moim oglądem zbieżny.\nSwego czasu ktoś napisał o mnie, że poruszam ważkie i kontrowersyjne treści.\nByć może do pewnego stopnia jest i tak. Choćby z uwagi na zgodność wyżej wymienionych z tym, co w życiu ważne również dla mnie. Lecz w żadnym razie nie zamierzam pełnić tutaj roli zbawcy świata, nie poczytuję sobie też za honor być mentorem blogosfery.\nA już na pewno nie zamierzam produkować popularnych ostatnimi czasy "poradników", które wyrastają, jak po deszczu grzyby. Takich, co to zdają się polegać na pobieżnej tylko prezentacji ogólnie znanych trendów i teorii. Choć na takowe zdaje się być (zwłaszcza w pewnych kręgach) wielkie zapotrzebowanie. Czego wyrazem są miliony wejść na Onetowe blogi prosperujące w taki właśnie sposób.\nBo u mnie to tylko prywata. I jeszcze prywatą pogania. W tym względzie zresztą nic się tu nie zmieni.\nZawsze najbardziej zaciekawia mnie konkretny człowiek. Najwyżej cenię sobie takie blogi, których autorzy mają niebanalną osobowość. Muszę w tym miejscu powiedzieć, że miałam wielkie szczęście poznać właśnie takich.\nNa koniec zdradzę Wam, co stanowi dla mnie główne źródło satysfakcji. Otóż najbardziej mnie radują takie spostrzeżenia, które są adekwatne do kreowanego wizerunku mego blogu. Jedna z najnowszych komentatorek sprawiła mi ogromną radość, artykułując właśnie to, co jest mi tak szczególnie drogie.\nAutor: errata o 07:10 64 komentarze: Linki do tego posta\nPonownie mam urodziny. I znowu nic wiekopomnego się nie wydarzyło.\nTrochę to deprymujące - wszak chciałby się człek jak ten Feniks z popiołów...\nTymczasem ciągnie się za mną niczym kula u nogi ten metafizyczny dług, który wreszcie wypadałoby spłacić. (Określenie zastosowane przez Anię M. w odpowiedzi na mój komentarz do jej rozważań.)\nKtóre to - szczególnie adekwatne w obliczu trapiącego mnie deficytu dobrostanu - ogromnie mi do gustu przypadło. Określenie tyleż wieloznaczne, co niedookreślone.\nKiedyż, ach, kiedyż ten "dług" spłacę, wyzbywając się ciężaru ponad moje siły.\nAutor: errata o 23:45 55 komentarzy: Linki do tego posta\nCzteroletni Kubuś, bratanek Ewy, cierpi na rdzeniowy zanik mięśni.\nJest to nieuleczalna choroba genetyczna o nieznanej etiologii.\nChłopczyk dosłownie umiera na oczach rodziców. Na stałe podłączony jest do respiratora, trzeba mu regularnie odsysać wydzielinę z płuc. Rodzice są bardzo umęczeni, lecz robią dosłownie wszystko, co mogą, by Kubuś cierpiał jak najmniej. Codziennie przychodzi do niego prywatnie zatrudniony rehabilitant, bowiem Narodowy Fundusz przewiduje tylko dwie godziny tygodniowo.\nNie trzeba nawet wysilać wyobraźni, by wystawić sobie, co przeżywać musi rodzina, będąc bezsilną wobec tej tragedii dziecka. Ewa jest rehabilitantką, lecz ze zrozumiałych względów nie jest w stanie terapeutyzować chłopca.\nJego rodzice, Justyna i Maciek, postanowili zdecydować się na jeszcze jedno dziecko. Jako, że choroba jest w dwudziestu pięciu procentach dziedziczna, istnieje jedna szansa na cztery, że poczęte dziecko będzie nią dotknięte. Zrobiono zatem badania prenatalne. Wykazały, że rozwijający się płód odziedziczył chorobę. Dziecko zostało wyabortowane.\nW stosownym czasie zdecydowali się na kolejne. Tym razem okazało się, że jednak zdrowe.\nUff, jaka ulga. Wreszcie będą mieli zdrowe dziecko!\nJak ocenić w kategoriach etycznych takie rozumowanie. (Tudzież - analogicznie - postępowanie).\nMoże zwyczajnie powstrzymać się od jednoznacznych ocen. Kto wie, jakbyśmy się zachowali, będąc w takiej sytuacji. Czy pragnienie dziecka, w tym zaś przypadku pragnienie zdrowego dziecka usprawiedliwia wszelkie środki? Jaką linię postępowania należałoby w takich razach przyjąć.\nEwie trudno pokusić się o jednoznaczne wnioski. Czy ktoś jest ciekaw, co ja o tym sądzę?\nNa ile mój osąd jest obiektywny, na ile zdeterminowany światopoglądowo.\nNa ile zaś po prostu zależny od punktu siedzenia.\nMoże tak właśnie jest za każdym razem. Może po prostu nie ma obiektywnych ocen.\nUniwersalne prawdy wyznaczają (i wyznaczać powinny) ludziom drogę, lecz w konkretnych sytuacjach niekiedy zawodzą. Ze względu na tak zwany czynnik ludzki.\nA jednak warto kierować się uniwersaliami. Nie zawsze to wprawdzie od błędu uchroni, lecz przynajmniej w jakiś sposób zminimalizuje skutki.\nAutor: errata o 23:09 35 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 21:49 24 komentarze: Linki do tego posta\nCzternasty sierpnia. Rocznica śmierci św. Maksymiliana Kolbego. Męczennika KL Auschwitz.\nJak to jest, własne życie za współwięźnia oddać. Ofiarować je, ginąc w zamian śmiercią tak straszną, że aż trudno o tym myśleć. Głodowa śmierć to wielotygodniowa agonia w niewyobrażalnych wprost męczarniach. Nielekko przychodzi mi odmówić sobie kolejnej, nawet tej zbytecznej z punktu widzenia dietetyki, porcji jedzenia. Każdy ma swoje osobiste piekiełko - moje jest takie.\nBądź też - innej retoryki używając - taki jest mój krzyż.\nCo - prócz wdzięczności - czułabym, gdyby to za mnie ktoś swe życie ofiarował*.\nCzy, i jeśli tak, to jaki wpływ zdarzenie owo mieć mogłoby w kwestii mego postrzegania "daru" życia.\nPodobno ludzkie życie jest bezcenne. Podobno jest wielkim darem. Podobno...\nJako, że trudno mi we własnej skórze odczuć jego atrybuty, przyjmuję tę prawdę niejako "na wiarę".\nCzy zatem ofiara z mojego życia mniejszą miałaby obiektywnie wartość?\nCzy jakoś łatwiej, niźli innym przyszłoby mi rozstać się z tym światem?\nOtóż nie, bowiem lęk przed śmiercią wspólny jest każdej istocie ludzkiej. I to niezależnie od subiektywnie artykułowanej oceny jakości życia.\n*Na użytek tego posta biorę pod uwagę tylko doczesny aspekt życia.\nAutor: errata o 18:00 24 komentarze: Linki do tego posta\nNareszcie sobie popadało. Tyle wprawdzie, co kot napłakał, jednak wystarczająco, by kompletnie przemokły mi buty. Parasola, rzecz jasna, zabrać się nie pokwapiłam.\nPrzy okazji pytanie, czy ktoś mógłby mnie oświecić, dlaczego mówimy padało. Bo jeśli deszcz, to przecież padał. Chyba, że deszczysko bądź deszczydło jakieś. Wychodzę ci ja z Galerii, a tu najbezczelniej w świecie pada. Moją piękną fryzurę - jak to mówią - szlag...\nNie chciało mi się do Rossmanna wracać, coby parasol zakupić - za bardzo spieszyłam się na autobus.\nNiczym pomysłowy Dobromir torbę plastikową na łeb zasadziłam, dwa otwory na oka paluchami wydłubawszy. Prowizoryczne to ustrojstwo co i rusz mi się zsuwało, nic to jednak, do przystanku nie było daleko. Na przejściu dla pieszych, minął mnie chłopiec z mamą, bardzo oboje tym widokiem rozbawieni. Nie oni jedni zresztą. Naraz zdałam sobie sprawę, że to interesujące doświadczenie.\nIstna czapka niewidka. Albo struś z głową w piasku. Bądź też kobieta w muzułmańskiej burce.\nNie powiem, nawet mi się to spodobało.\nTrudno było odgadnąć, czy twarz pod torbą młoda jest, czy też stara. Ładna czy brzydka, również.\nChociaż na dobrą sprawę, to i po sylwetce wiele można wnioskować.\nDziecię moje twierdzi, że obserwując z okna, jak sobie tak pod górkę idę, nie sposób dać mi więcej niż trzydzieści lat. No, może trzydzieści parę. Prawda, jakież miłe mam dziecię?\nZważywszy na choróbsko, co to mi przydało nadliczbowych kilogramów. Zatem moja sylwetka nie tak już zwiewna, jak dawniej. Zakładając, że kiedykolwiek była. (Otóż nie była, to nie ten typ.)\nNawet, jeśli dziecię obiektywne nie jest, tak czy owak, lekką ręką mogę odjąć sobie jakieś dziesięć lat.\nZostawmy dygresje, trzymajmy się faktów. Fakty zaś są takie, że nie zmartwiłoby mnie, gdybyśmy wszyscy mieli identyczne twarze, albo przynajmniej mieli je zasłonięte. Całą resztę też, tyle, że coś takiego trudniej przeprowadzić. Ech, marzenie ściętej głowy zafoliowanej łepetyny...\nA teraz pokornie (albo raczej przekornie) oczekuję linczu.\nAutor: errata o 01:11 26 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 14:11 45 komentarzy: Linki do tego posta\nZgodnie z tradycją dziś znowu lekki, niezobowiązujący wpis. Za to już następny będzie miał swój ciężar gatunkowy.\nTata mój bardzo był ostrożny, kiedy o bezpieczeństwo pracy idzie. Razu pewnego któraś z nas (ja albo siostra) niefrasobliwie zostawiła włączony mikser w zlewie. Następnie oddałyśmy się miłej pogawędce przy herbacie. Gdy ujrzał to nasz rodziciel, dosłownie zbladł na myśl, co by się mogło stać. Jeśliby rzeczony mikser zalany został wodą, czy jakoś tak.\nZdarzyło się lat ładnych parę temu, że syn mój starszy poważył się do domu wrócić w stanie wskazującym na spożycie. Wiadomo, czego. Ot, na ognisku w koleżeńskim gronie pofolgowała sobie młódź nadmiernie. Mnie zaś, nieledwie abstynentkę, widok ten tak rozwścieczył wielce, że aż... musiałam sobie zakląć szpetnie. Uwierzcie mi, nie mogłam się powstrzymać.\nAutor: errata o 19:19 46 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 21:37 19 komentarzy: Linki do tego posta\nLato w pełni, człek się rozleniwił, rozpuszczając niczym ten dziadowski bicz. Popełniam zatem letni, niezobowiązujący wpis. W kolejce czekają naglące posty, lecz póki co, niech będzie taki. Nie mogę powstrzymać się przed opisaniem tegoż. Prawdziwa farsa, myślę, że mi przyznacie rację.\nRomek przed kilkunastoma laty związał się z Żanetą. On miał już na koncie związek z kobietą, ona ewidentnie związek jakiś miała też. Skąd by w przeciwnym razie córek sztuki dwie. On również miał dwie córki z pierwszego związku, a także pasierba, syna swojej "byłej". Ot, nasze ludzkie, pokomplikowane życie. Każdy chce jakoś tam się związać, szczęścia odrobinę liznąć. Czy były to związki małżeńskie, czy też, jak to się mówi, wolne, tego nie wiem, nikt z moich znajomych też. Zostawmy to jak jest, nie należy wszak do sprawy.\nPo kilkunastu latach w miarę przykładnego życia (w miarę, bo Romek miał tę przypadłość, że za kołnierz nie wylewał), Żaneta doszła do wniosku, że ma go już ma dość i niechaj spada!\nNiewiele był jej w stanie w gospodarstwie pomóc, tymczasem na wsi sporo było pracy przy obrządku.\nMiał wprawdzie chłopina dobry fach w rękach, wszystko potrafił naprawić i wyremontować, jeno ten nieszczęsny nałóg...\n"Przytulił się" do mieszkającej w Wejherowie matki. Imał się prac przeróżnych tudzież mniejszych i większych remontów. Tak poznał kobietę, na punkcie której dosłownie odleciał. Jak miał zresztą nie odlecieć, gdy przed sobą widział ten cud-miód. Tlenione blond włoski, różowa spódniczka i takaż kurteczka; całości zaś dopełniał jej makijaż boski. Wypisz, wymaluj, dawna wersja Żanetki, tyle, że nowszy już model, bo zdecydowanie młodszy. Pani owa miała synka, półtorarocznego Oskarka. Od słowa do słowa, postanowili, że dalej to już koniecznie spróbować muszą razem.\nTymczasem okazało się, że kobieta obowiązkowo musi udać się na delegację. Z szefem się nie dyskutuje, zaś o każdą pracę dziś niezmiernie trudno. Co tu w takim razie z małym dzieckiem począć?\nSprytny nasz Romek radę ma na wszystko. Otóż przypomniał sobie, że w pięknym mieście Gdynia zamieszkuje pewna ciocia. Nie jest to wprawdzie ściśle jego ciocia, tylko byłej konkubiny, on się jednak drobiazgami nie przejmował.\nPani Halina była emerytowaną nauczycielką przedszkolną. Po śmierci męża prowadziła skromne życie w domku szeregowym na obrzeżach miasta. Jej emerytura wraz z dochodem niezamężnej córki jakoś wystarczała im na godne życie. Dom wprawdzie był duży, ale jakoś tak przywykła, by przyjmować niespodzianych gości - toteż nie dążyła do zamiany lokum. A to wnuczek chciał u babci zanocować, to znów rodzina albo dawne koleżanki zapowiedziały się z wizytą.\nWziąwszy powyższe pod rozwagę, dzielny nasz Romek wpadł na odkrywczy pomysł, żeby uszczęśliwić "ciocię". Urobiwszy kobietę pochlebstwami tudzież przysłowiowe złote góry obiecując, zainstalował u niej Oskarka wraz ze swoją córką w roli opiekunki. (Tak, tak, na tę okoliczność nareszcie przypomniał sobie, że ma jeszcze córkę.) Niechże dorosła panna miejskiego życia zakosztuje, miast się kisić na wsi. Pracy żadnej i tak nie ma, może więc z powodzeniem zaopiekować się chłopczykiem.\nNa nic się zdały protesty cioci, jej córki, tudzież syna, synowej i paru innych zaprzyjaźnionych osób.\nCzy to kobiecie nie stało asertywności, czy może serce za dobre miała, dość, że właśnie upływa próbny tydzień wspólnego ich pomieszkiwania.\nO całej tej sprawie dowiedziałam się niemal po fakcie. Nie czuję się zresztą w prawie, by jakieś dobre rady serwować tej pani. Czy ja sama mogłabym tak być podatna na wpływy? Otóż, nie sadzę.\nTraktuję to jak kuriozum, swoisty znak naszych czasów. Romek zarówno ma wielki tupet, jak i siłę perswazji. Każdy dziś orze jak może, miedzianym czołem zastępując przyzwoitość.\nZ wiarygodnego źródła dowiedziałam się, co następuje.\nOskarek bawi się radośnie - obie kobiety okazują chłopczykowi wiele serca. Halina chwilowo nie ma większych powodów do narzekań. Nie wiem jeno, jak po tym tygodniu mają się ich finanse. Widać, nie jest źle, bowiem atmosfera panuje zgodna i udaje im się bezkolizyjnie funkcjonować.\nZatem pogratulować - ja sama już po trzech dniach takiej "gościny" ogłosiłabym bankructwo.\nCo będzie dalej? Może okazać się, że i matka dziecka "musi" u cioci pomieszkać. Romek zresztą także. Albo i zechcą kogoś zameldować, ot, choćby chłopca - pod pretekstem leczenia czy coś tam.\nCo stanie się z Oskarkiem, kiedy Halina wymówi im gościnę. Pod presją szantażu emocjonalnego zgodziła się na kolejny tydzień. Lecz zaraz potem przyjeżdża prawdziwy siostrzeniec, zatem nie będzie już wyjścia. Zobaczymy, co się będzie działo - Romek już przebąkuje, że się wszyscy pomieszczą.\nDaj palec, zechcą wziąć całą rękę. Mądre porzekadło sprawdza się zazwyczaj. Czyżby i tym razem?\nWieści z ostatniej chwili. Pani Halina dobrze sobie w zaistniałej sytuacji radzi, choć zdecydowanie odżegnuje się od dalszego przedłużania gościny. Jeszcze tylko ten tydzień i definitywny koniec. Jest wprawdzie trochę za bardzo opiekuńcza, lecz pewnie to skrzywienie zawodowe - wszystkich traktuje jak swoich (przedszkolnych) podopiecznych. Na szczęście okazało się, że goście są "wypłacalni". Uff!\nNastępne uaktualnienie (22.07.):\nDziewczyna przeniosła się z dzieckiem do mieszkania matki chłopca. Czyli stało się to, co powinno mieć miejsce od początku, ponieważ wydawało się najbardziej logicznym rozwiązaniem. Ktoś tutaj mocno namieszał, może Romek liczył, że uda im się zadomowić:).\nCo znamienne, udział w całej sprawie miała tutaj przyjaciółka Haliny, pani Zofia, która wzięła w obroty matkę chłopca, indagując ją bez żenady. Młoda kobieta czegoś się wystraszyła, zarządziwszy błyskawiczny odwrót. Może miała coś do ukrycia...\nAutor: errata o 16:00 33 komentarze: Linki do tego posta\nJakiś czas temu na jednym z blogów przeczytałam interesujący wpis.\nChodziło o pewien, zdaniem autorki niepokojący, a nawet wręcz irytujący, zwyczaj.\nZdarza się słyszeć, iż niektórzy narzekają na przemiany obyczajów; ot, chociażby w kwestii gościnności na ten przykład.\nJeszcze kilkanaście lat temu, kiedy korzystanie z internetu, telefonii komórkowej, oraz setek kanałów telewizyjnych nie było jeszcze na porządku dziennym, ludzie mieli dla siebie więcej czasu i chcieli go razem spędzać. - Pisze autorka.\nNie była im przeszkodą odległość, skromne warunki mieszkaniowe, ani nawet ciężka sytuacja materialna. Dzisiejsi ludzie spotykają się jedynie z obowiązku, na ślubach i pogrzebach, chrzcinach i komuniach. Przy czym każdy - najprędzej, jak tylko się da - stara się do zajęć miłych sercu wrócić.\nJakież to "zajęcia", można by w tym miejscu spytać. Nietrudno się domyślić.\nOglądanie filmów, granie na konsolach, surfowanie w internecie. Bo smartfony w ruch zdążyły pójść na długo jeszcze przed rozstaniem. Co ja o tym myślę? Jakie czasy - takie obyczaje, takie rozrywki.\nWszystko musi mieć swoją rację. Warto, rzecz jasna, rodzinne więzi podtrzymywać, tyle, że w granicach rozsądku. Czasy gromadnych spędów, jak też i weselisk dla kilkuset osób, odeszły już w niepamięć. Mało kto zresztą za nimi tęskni.\nWynalezienie internetu umożliwiło nam komunikację interpersonalną na niespotykaną dotąd skalę.\nMożemy dzięki temu poznawać ludzi bez względu na dzielącą nas odległość. To wielka szansa na znajomość z tymi, którzy nadają na tych samych falach, co i my.\nCałkiem przeciwnie, niż namolny pijak na weselu, bądź ten, skądinąd poczciwy, sąsiad przy komunijnym stole. Mamy wybór i możemy własny czas w dowolny spędzać sposób. Nie może zatem dziwić, że ktoś preferuje towarzystwo mentalnie mu pokrewnych osób ponad tych, z którymi wprawdzie łączą go więzy krwi i wspólna przeszłość, lecz niewiele w sferze ducha.\nWielce się niegdyś trapiono zanikiem obyczaju epistolografii. Ubolewano, że nikt już do nikogo listów pisać nie chce. A czymże innym - pytam - jest pisanie maili do swoich przyjaciół?\nPewna para narzeczeńska postawiła przed sobą zadanie codziennego pisania do siebie listów w okresie Wielkiego Postu. Eksperyment okazał się bardzo pouczający - przyczynił się do pełniejszego zrozumienia łączącej ich więzi.\nIdę o zakład, że coś podobnego przydałoby się niejednej małżeńskiej parze. I to bez względu na staż.\nSama preferuję różnorodność form komunikowania się. Nie chciałabym rezygnować z listów nawet w przypadku przejścia znajomości w bliższą zażyłość, czy też stały związek.\nFormę pisemną uważam za najbardziej adekwatną, jeśli idzie o wymianę myśli, uczuć i poglądów.\nNie skreślam też nikogo jako potencjalnego ich beneficjenta.\nW żadnym też razie nie dowodzi to mojej izolacji od tak zwanych "żywych". Wszak niekoniecznie musi to być ktoś poznany w internecie. Może to równie dobrze być znajomy, członek rodziny, sąsiad, czy kolega z pracy. Wszelako pod warunkiem, że mentalnie mi dotrzyma kroku.\nMy, blogerzy, w przeciwieństwie do innych znanych nam osób, rozumiemy i podzielamy tę nieodpartą, nieledwie organiczną, potrzebę pisania.\nAutor: errata o 02:32 43 komentarze: Linki do tego posta\nDziś, rzutem na taśmę, następna historyjka z cyklu Rodzinne anegdoty.\nMoja córeczka Basia lubiła wielce, gdy ktoś nazywał ją aniołkiem.\nLubiła od zawsze. Niczym rasowy paw dumna z tegoż była.\nBo dobre miała serduszko, czułe na zwierzęcą a nawet i ludzką, krzywdę i niesprawiedliwość.\nTak też do dziś pozostało, choć spod tych złotych włosków często niesforne wyzierają rożki.\nCiocia, chcąc ją pocieszyć, stwierdziła, że to przecież dobrze, z facetami czasem trzeba ostro, więc ten jej charakterek całkiem jest do rzeczy.\nI tak już mniej więcej zostało do dzisiaj.\nAutor: errata o 14:00 16 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: errata o 03:21 42 komentarze: Linki do tego posta


dr Elżbieta Pieńkowska-Machoy - Okulista - Wady wzroku dzieci\nul. Klonowica 43, 71-249 Szczecin\n785 30 90 30\nPokaż/ukryj menu nawigacji\nWyznaję prostą zasadę:\nJestem doktorem nauk medycznych posiadającym wieloletnie doświadczenie w leczeniu klinicznym.\nNowoczesny sprzęt wysokiej klasy\nDysponuję gabinetem wyposażonym w nowoczesne urządzenia medyczne!\nPosiadam międzyinnymi tomograf optyczny, perymetr komputerowy oraz wysokiej klasy fotel operacyjno-zabiegowy.\ndr Elżbieta Machoy\nDoktor nauk medycznych z wieloletnim doświadczeniem zawodowym.\nJedna z najlepiej wyposażonych i prowadzonych placówek medycznych tego typu w Szczecinie.\nPoniedziałek - Piątek15:00 – 18:00\ntel. 91 421 22 33 785 30 90 30\nDzięki wieloletniemu doświadczeniu skutecznie diagnozujemy i leczymy sereg chorób oczu.\nPytania pacjentów: Wady wzroku dzieci\nMałe dzieci mają nadwzroczność fizjologiczną, której moc w 2 roku życia wynosi +2,00 do +3,00 dioptrie. Wada ta stopniowo maleje i zanika około 7‑10 roku życia.\nWada wzroku i ostrość widzenia\nGałka oczna rozwija się do 6‑8 roku życia. Nieprawidłowe widzenie, zamazany obraz tworzony przez oczy może powodować nieodwracalne zmiany funkcjonalne, głównie obniżoną ostrość widzenia.\nDziecko osiągnie taką ostrość widzenia w jakiej uczyło się widzieć świat. Obniżona ostrość sugeruje istnienie wad wzroku, jednak pełna ostrość jej nie wyklucza. Małe dzieci mają dużą zdolność akomodacji i niedoskonałe widzenie nadrabiają pracą mięśnia rzęskowego który napinając się zmienia kształt soczewki oraz jej moc optyczną.\nOko dziecka zmienia moc optyczną, kompensuje wadę. Dlatego należy wykonywać badanie wady wzroku przy porażonej kroplami akomodacji.\nKrótkowidzące dziecko widzi ostro z bliska, dalekowidzące dziecko nie widzi ostro w żadnej odległości. Dlatego szczególnie niebezpieczna dla rozwoju wzroku dziecka jest nieskorygowana nadwzroczność.\nRóżnowzroczność (astygmatyzm) istotnie zaburza rozwój widzenia u dziecka. Gdy wada występuje w jednym oku lub gdy wada ma różne wartości w obydwu oczach, mózg dziecka korzysta z umiejętności wybierania tylko tego oka którym widzi lepiej. Ta umiejętność powoduje niedowidzenie jednego oka. Poprawę można uzyskać tym szybciej, im młodsze jest leczone dziecko i im stopień niedowidzenia jest mniejszy.\nKrótkowzroczność jest równie często występującą wadą, chociaż pojawia się zwykle dopiero w wieku szkolnym.\nJak rozpoznać wadę wzroku u dzieci\nObjawami wady refrakcji u małego dziecka mogą być mrużenie i pocieranie oczu, podchodzenie do obserwowanych obiektów, pochylanie się nad książką czy częste upadki. U dzieci starszych wada może objawiać się zgłaszaniem zamazywania obrazu, rozdrażnieniem, bólami oczu i głowy. Poważnym objawem jest wystąpienie zeza.\nW każdym przypadku podejrzenia wady wzroku należy wykonać badanie okulistyczne.\ndr n. med. Elżbieta Pieńkowska-Machoy okulista\nZawsze pamiętamy, że pacjent jest najważniejszy\nMogą być Państwo pewni rzetelnej i pełnej empatii obsługi. Przeprowadzamy szczegółowe badania, a każdy pacjent otrzymuje od nas nie tylko diagnozę, lecz także pełną informację o możliwościach dalszego postępowania i spodziewanych efektach.\nWiele osób doświadczyło objawów tej choroby: nieprzyjemnego pieczenia i ich suchości oczu.\nPrzewlekłą, nieuleczalna choroba, która musi być leczona od momentu rozpoznania celem zapobiegania stopniowej utracie widzenia.\nChoroba oczu, prowadząca do zmętnienia soczewki, jedna z przyczyn ślepoty.\nAMD - groźna choroba oczu, która poprzez degradację siatkówki może prowadzić do ślepoty.\nZ sukcesami leczę i diagnozuję\nDobieranie szkieł do okularów.\nNieduży guzek, zbudowanym z ropno-krwistej galaretowatej masy, który rośnie na dolnej lub górnej powiece\nNa miejscu wykonujem zabiegi operacyjne powiek.\nRejestracji na wizytę mogą Państwo dokonać telefonicznie, od poniedziałku do piątku, w godzinach 15:00 - 18:00. Są to również godziny otwarcia gabinetu.\n91 421 22 33\nGabinet mieści się w Szczecinie, przy ulicy Klonowica 43/1, na osiedlu Magnolia Park.\nGabinet ulokowany jest w dobrze zkomunikowanej okolicy, w dogodny sposób dojadą tu Państwo liniami komunikacji miejskiej.\nJeśli planują Państwo przyjechać własnym samochodem, najłatwiej będzie zaparkować w pobliżu marketu spożywczego "Biedronka".\nW trakcie lat swojej praktyki zauważyłam, że pewne pytania pacjentów dotyczą tych samych zagadnień i często się powtarzają.\nPoniżej znajdą Państwo odpowiedzi na te ptyania, pogrupowane tematycznie. Odpowiedzi te naturalnie nie wyczerpują tematu, mają być swego rodzaju wskazówką, czy wymagają Państwo konsultacji lekarza okulisty.\nPrzedstawiłam tu przypadki "typowe", więc jeśli mają Państwo wątpliwości, gdyż do obrazu Państwa dolegliwości pasuje tylko częśc z wymienionych czynników, sugeruję konsultację u lekarza specjalisty.\nJaskra jest to stopniowe obumieranie nerwu wzrokowego często pod wpływem podwyższonego ciśnienia śrógdałkowego, wynikiem czego są postępujące ubytki w polu widzenia, długi czas nie zauważane przez osobę chorą. Jest chorobą występującą często.\nZespół suchego oka jest to grupa schorzeń, w przebiegu których dochodzi do nieprawidłowego nawilżania powierzchni oka przez film łzowy.\nMoże to być spowodowane nieprawidłowym składem łez lub nadmiernym ich parowaniem. Skutkiem tych zaburzeń jest wysychanie rogówki i spojówki.\nKrótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm. Tu dowiesz się jaka jest natura tych chorób, w jaki sposób się je diagnozuje i leczy.\nDziecko osiągnie taką ostrość widzenia w jakiej uczyło się widzieć świat. Dlatego ważna jest wczesna diagnostyka i leczenie.\nAMD - degeneracja plamki związana z wiekiem\nDotyka osób starszych, 25% osób powyżej 65 roku życia ma AMD. Leczenie nie zawsze może przywrócić osłabione widzenie, ale im wcześniej zostanie wdrożone tym jest większa szansa na jego poprawę i stabilizację.\nul. Sebastiana Klonowica 43/1\nKomórka: 785 30 90 30\nStacjonarny : 91 421 22 33\nRejestracja wizyt oraz godziny otwarcia gabinetu.\nGabinet w mediach społecznościowych\n© by Dariusz Rogalski - 2017


książki | kunter.pl\nSwoich ludzi trzeba skutecznie motywować do pracy!\nNiestety niektórzy przedsiębiorcy uważają, iż w sumie nie ma większego sensu motywować swoich ludzi - niby po co, przecież im płacą: tak rozumuje znaczna część polskich przedsiębiorców. Jednakże realia są takie, że swoich pracowników i tak trzeba skutecznie motywować. W jaki sposób? Cóż, to zależy tak naprawdę od typu biznesu. Z pewnością azjatyckie sposoby motywacji, na przykład metoda kaizen, są w stanie dać naprawdę sporo. To w sumie bardzo ciekawe, iż w zasadzie Azja to kontynent, w którym ludzie ciężko pracują.\nRead more about Swoich ludzi trzeba skutecznie motywować do pracy!\nCzy sięganie po książki jest potrzebne? Jak znaleźć czas?\nNierzadko słyszy się, że Polacy mało czytają. Jest to jednak bardzo istotne, a sięganie po lekturę daje nam naprawdę dużo. W jaki sposób odnaleźć czas? Dlaczego czytanie jest istotne?\nZ jakich powodów warto czytać książki? Przede wszystkim są one doskonałym źródłem wiedzy. Dzięki nim rozszerzamy swoje horyzonty, pracujemy nad wyobraźnią.\nRead more about Czy sięganie po książki jest potrzebne? Jak znaleźć czas?\nCzemu warto czytać informacje w aptekach internetowych? Sprawdź jakie zalety oferuje tego typu rozwiązanie\nPrawdą jest, że do aptek internetowych podchodzimy jeszcze z dużą rezerwą, pomimo to taka sytuacja powoli się zmienia. Właściwie to drogą internetową zamawiamy książki czy zabawki, więc czemu nie leki? Zwłaszcza, że bardzo dużo leków dostępnych jest bez recepty, jak przykładowo prostenal.To suplement diety, który pomaga w utrzymaniu optymalnego stanu prostaty. Prostenal jest bogaty w wyciągi roślinne, wpływają one łagodnie na objawy mające związek z funkcjonowaniem prostaty. Zwłaszcza są pomocne w przypadku delikatnego przerostu gruczołu krokowego.\nRead more about Czemu warto czytać informacje w aptekach internetowych? Sprawdź jakie zalety oferuje tego typu rozwiązanie\nNajlepsza metoda na jesienną nudę\nStajemy się społeczeństwem, które coraz rzadziej zagląda do książek. Jak pokazują badania, aż 42 % Polaków deklaruje brak zainteresowania książką. Wyniki te są zatrważające, albowiem człowiek wychowany wyłącznie przez „szklany ekran” funkcjonuje zupełnie inaczej, niż ktoś kto czyta książki. Dlaczego? Ponieważ czytanie bardzo pozytywnie wpływa na ludzki rozwój.\nRead more about Najlepsza metoda na jesienną nudę


REJESTRATOR KAMERA COFANIA LUSTERKO FULL HD | G900 | www.omna.pl\nOryginalność produktu zapewnia logo OMNA nadrukowane na rejestratorze oraz logo powitalne na ekranie OMNA G900\nDoskonałe menu w języku polskim pozwala w pełni wykorzystać wszystkie funkcje rejestratora.\nORYGINALNY REJESTRATOR TRASY OMNA G900\nObsługuje karty pamięci do 64GB\nPolska instrukcja obsługi oraz doskonale spolszczone menu\nOMNA G900 to profesjonalny rejestrator trasy z czujnikiem ruchu, funkcją aparatu cyfrowego i trybem parkingu oraz trybem nocnym.\nprzednia kamera FULL HD 1920x1080p montowana w lusterku wstecznym z dużym kolorowym wyświetlaczem LCD 4,3''\nkamera cofania 720x480 montowana z tyłu samochodu\nMontaż rejestratora jazdy G900 jest bardzo prosty. Wystarczy zapiąć go na lusterku wstecznym auta za pomocą dwóch pasków. Rejestrowany obraz wyświetlany jest na dużym 4,3 calowym ekranie znajdującym się po prawej stronie lusterka.\nRejestrator jazdy w lusterku został wzbogacony w przydatne funkcje dla każdego kierowcy: tryb nocny, czujnik ruchu, automatyczne rozpoczęcie nagrywania. Dla efektywniejszych rezultatów nagrań posiada wbudowany mikrofon oraz głośnik. Urządzenie obsługuje karty pamięci micro SD do maksymalnie 64GB. Karty dostępne w naszej ofercie sprzedaży.\nFunkcja G-Sensor: w razie wypadku G900 automatycznie zapisze plik i zabezpieczy przed usunięciem\nAnti-shake (tryb anty-wstrząsowy)\nRejestrator może działać w TRZECH trybach nagrywania: PRZÓD/ TYŁ / PRZÓD I TYŁ JEDNOCZEŚNIE.\nRejestrator OMNA G900 posiada wbudowaną kamerę cofania IP44 - w klasie wodoodporności i wodoszczelności. Ta wysoka klasa zapobiega zamoczeniu i przedostaniu się wewnątrz obudowy kurzu i zanieczyszczeń. Dzięki temu możliwe jest montowanie kamery również na zewnątrz auta.\nDo podłączenia ładowania urządzenia służy wejście miniUSB. W obudowie znajduje się również czytnik kart pamięci micro SD (obsługuje karty pamięci do 64GB dostępne w naszej ofercie), gniazdo AV mini, przycisk RESET oraz otwór mikrofonu.\nRejestrator jazdy OMNA G900 z wyświetlaczem TFT 4,3''\nDWIE KAMERY MOGĄ PRACOWAĆ JEDNOCZEŚNIE\nRejestrator uruchamia się sam w momencie przekręcenia kluczyka w aucie.\nKamera przednia posiada szerokokątny szklany obiektyw 170 stopni (7 warstw szkła), klasa A+, natomiast kamera tylna szerokokątny obiektyw 120 stopni.\nDzięki zastosowaniu takiej technologii mamy do wyboru kilka wariantów podglądu obrazu z pracą dwóch kamer jednocześnie:\nGóra - poruszanie się po menu\nDół- poruszanie się po menu\nZYSK I POŻYTEK JEDNOCZEŚNIE\nDzięki temu urządzeniu każdy kierowca może ze spokojem wyruszyć w podróż, a w przypadku nieprzewidywanych wydarzeń mieć możliwość podglądu i odtworzenia kolizji na drodze.\nDodatkowymi walorami rejestratora jest jego bogata funkcjonalność:\nTRYB PARKINGU dodatkowy strażnik auta\nMENU W JĘZYKU POLSKIM dla łatwej i przyjemnej obsługi\nDUŻY KOLOROWY WYŚWIETLACZ LCD 4,3'' dla wygodniejszego podglądu obrazu\nREGULOWANA KAMERA PRZEDNIA dostosowuje obraz do potrzeb kierowcy i każdego auta\nJAKOŚĆ ZDJĘĆ 4/8/12 MPix podnosi efektywność i spektrum zastosowania\n3 TRYBY NAGRYWANIA: PRZÓD, TYŁ, PRZÓD I TYŁ JEDNOCZEŚNIE aby lepiej dostosować się do wymogów kierowcy\nAUTOMATYCZNY START PO URUCHOMIENIU SILNIKA pozwala na bezobsługową przyjemną pracę z urządzeniem\nMontaż kamery cofania został przedstawiony w trzech prostych krokach do samodzielnego wykonania.\nKrok 1: Zamontuj kamerę w pobliżu oświetlenia tablicy rejestracyjnej lub na tylnej szybie auta lub w okolicach klapy bagażnika wewnątrz pojazdu.\nKrok 2: Czerwony przewód z zestawu podłącz do żarówki od światła cofania. W momencie włączenia biegu wstecznego w samochodzie, automatycznie uruchomisz podgląd obrazu z kamery wstecznej.\nKrok 3: Podłącz kamerę do lusterka z wyświetlaczem zamontowanego z przodu pojazdu.\nREJESTRATOR JAZDY ORAZ KAMERA COFANIA W JEDNYM URZĄDZENIU\nRejestrator jak w najnowocześniejszych\nmodelach aut pokazuje linie pomocnicze,\nktóre znacznie ułatwiają proces parkowania czy cofania.\nSzkło lusterko jest zabarwione lekko na kolor niebieski. Jest to celowy zabieg dzięki któremu nie odbijane są promienie słoneczne, przez co lepiej widzi się w lusterku jak i również ekran nagrywania jest wyraźny. W nocy pojazdy jadące za nami nas nie oślepiają.\nREJESTRATOR KAMERA COFANIA 3 KAMERY FULL HD | Q300


Restaurante El Capricho, Benalmadena - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Restaurante El Capricho\nAtrakcje w pobliżu obiektu Restaurante El Capricho\nNr 58 wśród 671 Restauracje w lokalizacji Benalmadena\nLocal 5 Calle Playa Santa Ana, 29630, Benalmadena, Hiszpania\nLocal 5 Calle Playa Santa Ana, 29630, Benalmadena Hiszpania\nObsługa wyśmienita, naprawdę bardzo mili ludzie. Duży wybór dań, owoce morza. Zamowilismy tradycyjną hiszpańską paelle - porcja duża, spokojnie na dwie osoby. Narzeczony był zachwycony owocami morza i dodatkami, jednak mi smakowało średnio - zamówiłam na pocieszenie frytki i vino de la casa🍷\nDOskonałe miejsce, wspaniali ludzie doskonała kuchnia\nPoszliśmy raz, przypadkiem, a potem kolejny żeby się upewnić że to nie przypadek, trzeci raz był już decyzją podjętą z premedytacją. Nie zawiedliśmy się ani odrobinę. Nawet gdy nasz budżet był skromny i nie pozwalał na szaleństwa zostaliśmy nakarmieni i ugoszczeni. Wrócimy tam gdy tylko...Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: SML4586, Propietario, Restaurante El CaprichoOdpowiedź udzielona 20 września 2015\nDziękuję bardzo za krytyka nich nauczyć. Antetodo podoba nam, że twoje doświadczenie z nas nie było tak udane. Będziemy encantandos aby Twoje prośby w naszej restauracji. Do zobaczenia wkrótce Pozdrowienia\nŚwietny grill i miła obsługa.\nLokalizacja restauracji i towarzyszący jej widok na morze oznaczają, że nie można mieć zbyt wielu skarg. Jedzenie poza grillem jest dobre, jak oczekiwano. Personel jest bardzo przyjazny i miły. Tylko skargi byłyby pobierane za twardą, niejadalną bułkę, a ceny były nieco strome. Jedzenie poza kuchnią...nie odpowiada jakości pochodzącej z grilla. Hiszpańskie ziemniaki i warzywa, które przyjechały z moją rybą, nie miały wiele smaku, a temperatura sugerowała, że przez jakiś czas pozostanie na boku. Nie wiesz też, dlaczego kelner zeskrobuje kość przed odejściem - sporo dobrego mięsa rybnego nawet nie robi na twoim talerzu, co jest dziwne? Sądzę, że tak właśnie postępują tak uczciwie, ale może zapytać klienta, czy są szczęśliwi, że cała ryba pozostała na talerzu? Bardzo mili ludzie, chociaż nie chcieli robić zamieszania i jako tacy 4 gwiazdki.Więcej\nPiękne ustawienie plaży\nOdwiedziliśmy dwa razy podczas naszego pobytu w Benalmadenie i musieliśmy powiedzieć, że z naszej 4-osobowej imprezy, było 2 z naszych ulubionych miejsc! Ogromne podziękowania dla Manuela, który był dla nas taki miły i bardzo miły. Jedzenie jest całkowicie smaczne, a otoczenie piękne. My, jako czteroosobowa...rodzina, możemy polecić sardynki Paella, stek, sałatka domowa, nuggetsy z kurczaka (el Ninos:)! I oczywiście wino? wspaniałe miejsce - 5 gwiazdek na całym świecie! Muchos Gracias xWięcej\nDruga wycieczka do tej restauracji i łatwo powiedzieć, że to moje ulubione miejsce do jedzenia w benalmadenie. Lokalizacja, otoczenie i atmosfera sprawiają, że jest to naprawdę wyluzowane miejsce do jedzenia. Widok na morze i świeże ryby i gotowanie mięsa na otwartym grillu dodają całości. Personel...jest przyjazny i przyjazny, a żadna prośba nie jest zbyt duża. Mój partner i ja podzieliliśmy talerz degustacji wiórów z szynki serrano i sera z chlebem na przystawkę i masywną mieszaną paellę na przystawkę. Łącznie z butelką wina łączna cena wynosiła tylko 35 €. Świetna wartość. Najważniejszą wskazówką jest dotarcie tam o zmierzchu, aby w pełni wykorzystać oferowane widoki i pamiętaj, że słyszałeś, że czasami oferują bezpłatną butelkę wina podczas kolacji! ! ! Jeśli nie zapytasz, możesz nie dostać?Więcej\nTo jest nasza trzecia wizyta w El Capricho i jak zawsze obsługa, jedzenie i powitanie ze strony personelu było doskonałe, nie możemy nic zarzucić tej restauracji. Miałem stek z polędwicy z foie i mój partner miał leszcz morski, pyszny? Bardzo czekamy na powrót i mamy...nadzieję na miejsce dla uroczego creme brulee. Dziękujemy za powitanie, zasługujesz na wszystkich 5 gwiazdekWięcej\nMiałem stek, który był najlepszy w historii Mój mąż miał okonia morskiego, który był ugotowany na grillu, niesamowite. Warzywa i ziemniaki zostały do perfekcji zrobione. Wino było najlepsze, jakie mieliśmy. Kiedy poprosiliśmy o rachunek, przyszedł z rachunku i obsłużyła nam kolejny kieliszek wina. Za darmo!...! ! ! Nie przegap okazji, aby cieszyć się pięknym wieczorem. Widok jest również wspaniały.Więcej\nWęgiel drzewny grilla, ryby, mięso\nIstnieje wiele podobnych - patrzących miejsc obok siebie. Ten jest jednym z lepszych, ale wszystkie są dość dobre (w porównaniu do tego, co czasem może być miejscem turystycznym). Świeże ryby na grilla jest świetna, również mięsa są całkiem dobrej jakości.\nZatrzymaliśmy się w benal plaży tylko w górę drogi i wpadliśmy zobaczyć tę restaurację po obejrzeniu było dość tłoczno i tuż nad morzem. Zatrzymaliśmy się i podobało nam się fantastyczne mieszane paella i ładne mocne szkło lub dwie z sangria. Mieszana paella była troszeczkę tańsza...od paelli z owoców morza, ale nie dajcie się zwieść, że nadal mamy bardzo hojną pomoc z mnóstwem pysznych owoców morza. Następnie udostępniliśmy krepy do budyń! Obsługa była świetna, byliśmy pod dobrą opieką i gospodarze mieli świetne poczucie humoru ze wszystkimi gośćmi! Gorąco polecam:)Więcej\nŚwietne miejsce do siedzenia w nocy na morzu, dobre jedzenie, doskonała obsługa, kredyt dla pracowników, mój syn uwielbiał to tutaj i odwiedziliśmy kilka razy. Wysoce zalecane\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Restaurante El Capricho.


Kampanie Adwords » Marketing internetowy, Skuteczny E-marketing\nTworzymy i optymalizujemy kampanie Adwords\nPowierz reklamę Adwords profesjonalistom!\n1. Stworzenie i implementacja kampanii Adwords\nDla nowych reklamodawców wykonamy czynności zapewniające prawidłowy start kampanii Adwords:\nOpracowanie założeń kampanii (przekaz, odbiorcy, media, formy, budżet)\nCopywriting i przygotowanie zestawów tekstów reklamowych\nProjektowanie reklam graficznych (możliwe w kampanii w sieci reklamowej Google)\nImplementacja prawidłowej struktury i ustawień kampanii\n2. Optymalizacja kampanii Adwords, czyli:\nsystematyczne podnoszenie skuteczność kampanii i poprawianie jej wyników (zwiększanie rentowności i efektywności w oparciu o określony cel (zwiększenie ilości wyświetleń/klików, zwiększenie współczynnika CTR, zwiększanie konwersji)\nstały nadzór nad budżetem i stawkami (pilnowanie budżetu przeznaczonego na reklamy, a także stawek za „kliknięcie”) w oparciu o wybraną strategię\naktualizacja treści reklam i słów kluczowych\nmonitoring ciągłości kampanii (informacja o wyczerpującym się budżecie w Google)\nsystematycznie raportowanie wyników zgodnie z oczekiwaniami i potrzebami klientów\nJeżeli posiadasz konto Adwords i zależy Ci na polepszeniu wyników Twojej kampanii możesz zamówić jedynie usługę optymalizacji kampanii (punkt 2).\nWycena kampanii reklamowej Adwords\nCałościowe koszty kampanii w Google są podzielona na dwie części:\nBudżet na reklamy - dowolny budżet miesięczny – to część płatności, która jest przekazywana do Google (płatność za przekierowania/kliki)\nOpłata za zarządzanie kontem Adwords i optymalizację kampanii (ustalana indywidualnie w zależności od wielkości budżetu, stopnia skomplikowania kampanii, struktury kampanii i celu)\nJeśli jesteś zainteresowany indywidualną kampanią Adwords skrojoną pod Twoje potrzeby napisz do nas\n[contact-form-7 id="2844" title="Adwords oferta indywidualna"]\nOfertę wyślemy w ciągu 48 godzin. Jeśli chcesz uzyskać informacje wcześniej skontaktuj się telefonicznie\nTwoja firma na pierwszej stronie Google! Reklama w Google to jedna z najbardziej skutecznych metod promocji internetowej. Chcesz skutecznie zdobywać nowych klientów, którzy szukają Twoich produktów lub usług? Chcesz natychmiast zwiększyć liczbę odwiedzin Twojej strony www? Chcesz jutro pojawić się na pierwszej stronie wyszukiwarki Google ? To możliwe! Sprawdź naszą ofertę na kampanie Adwords! …\nNa czym polega sekret reklamy w wyszukiwarce i co sprawia, że ta forma promocji jest aż tak skuteczna: Zobacz prezentację Precyzyjne dotarcie do grupy docelowej – Teraz jest to możliwe! Twoja reklama wyświetli się TYLKO osobom, które aktywnie szukają informacji związanych z oferowanymi przez Ciebie produktami lub usługami. To nastawia odbiorców pozytywnie do reklamy i …\nPo wpisaniu określonego hasła do wyszukiwarki Google pojawiają się wyniki (strony internetowe) odpowiadające zapytaniu użytkownika. Użytkownik klika w reklamę, przenosi się na Twoją stronę internetową i dokonuje transakcji. Gdzie pojawi się reklama Adwords? Zamawiając kampanię w linkach sponsorowanych Adwords Twoja firma pojawi się na pierwszej stronie wyszukiwania Google. W wyszukiwarce reklamy będą się pojawiały …


12 grudnia w Teatrze Wielkim w Poznaniu odbywała się wyprzedaż kostiumów operowych. Spośród ponad 1500 kostiumów z wystawianych przedstawień (OTELLO, ŻYDÓWKA, ONDYNA, PARSIFAL, PAN TWARDOWSKI) wybraliśmy i zakupiliśmy kilka stroi. Niektóre wymagają drobnych modyfikacji, poprawek oraz ozdobienia. Kostiumy będzie można podziwiać na Orszaku Trzech Króli, który to zbliża się wielkimi krokami. Chętnych zapraszamy do współpracy\nNastępny post „Na końcu schodów”\nPoprzedni post Pożegnanie trzecich klas Gimnazjum im. Sułkowskich w Rydzynie


67 mil: 49. Azbest: Ampacity "Encounter One"\nDziennik pokładowy, data gwiezdna 20130331.\nPłyta debiutancka, ale nie da się ukryć, że Ampacity ma już swoja historię. Zespół powstał przez przepoczwarzenie się i rozszerzenie składu Black Betty. Jest pod tym szyldem jest to ich pierwsze wydawnictwo. Zazwyczaj w takich przypadkach pisze się, że debiut jest obiecujący. Ten nie - płyta jest po prostu udana, a zespół już gra na poziomie.\n"Encounter One" to solidna dawka muzyki będącej wypadkową stoner rocka i space rocka (z przewaga tego drugiego, kosmicznego składnika). Oprócz tego w tych dźwiękach można również doszukać się wpływów rocka psychodelicznego, post rocka czy nawet tradycyjnego hard rocka, ale to tylko domieszki. Słuchacza ogarnia granie najczęściej żwawe, oparte na partiach gitary, ale te nie ograniczają swojej roli jedynie do powtarzania riffów. Znacznie częściej starają się osiągnąć przestrzeń kosmiczną. Dzielnie w tym sekunduje im klawisz dodający muzyce dodatkowej przestrzeni.\nPustynna atmosfera stonera jest obecna na płycie jednak dzięki spowijającej ją kosmicznej aurze łagodzącej ciężar riffów mamy wrażenie, że to nie pustynia Mojave, ale piaski Marsa. A może jeszcze bardziej egzotyczne miejsce.\nTworząc kawałki Panowie z Ampacity się nie rozdrabniali – mimo że płyta trwa prawie trzy kwadranse to zawiera tylko trzy utwory (czas trwania 13:09, 9:50 i 19:05). Na szczęście długość kawałki nie sprawia, że zaczynają nużyć, a nabierają epickiego rozmachu. Są wciągające i sporo się w nich dzieje – utwory po kilka razy zmieniają charakter. Zmian nie jest jednak tyle by można się w nich pogubić.\nMateriał z debiutanckiego krążka Ampacity może nie odkrywa Ameryki, ale brzmi interesująco i świeżo. Wiele w tej muzyce życia (pozaziemskiego?) co zapewne jest efektem tego, że płytę nagrano na setkę. Tak czy siak powstał udany album, dzięki któremu przez chwile można znaleźć się pośród kosmicznych, bezkresnych dal.\n1. Najlepszy moment: dużego wyboru nie ma, ale "Ultima Hombre" zdecydowanie najlepszy.\n2. Najgorszy moment: "Asimov's Sideburns" nie jest zły, ale robi najmniejsze wrażenie.\n3. Analogia z innymi element kultury: wspomniany powyżej "Asimov's Sideburns" to nawiązanie do Isaaca Asimov.\n4. Skojarzenia muzyczne: Hawkwind z dodatkiem Black Sabbath i domieszka wczesnego Pink Floyd.\n5. Pasuje jako ścieżka dźwiękowa do: Jak piasek i kosmos to tylko "Diuna". W dowolnej ze swych licznych wersji.\n6. Ciekawostka: Płyta w większości instrumentalna - śpiew słychać przez moment w jednym kawałku.\n7. Na dokładkę okładka: Kosmonauta z eksplodująca głową?\nEtykiety: Ampacity, Azbest\n1981 6 listopada 2013 10:03\njakie kurwa Black Betty!? ;)


Wyższe mandaty w 2022 roku. Sejm uchwalił nowelizację. Co się zmieni? - INFO Wieluń\nWyższe mandaty w 2022 roku. Sejm uchwalił nowelizację. Co się zmieni?\n29 października Sejm przyjął nowelizację Prawa o ruchu drogowym. Nowe regulacje zakładają wyższe mandaty, likwidację punktów karnych dopiero po dwóch latach, a także stawki ubezpieczenia OC uzależnione od posiadanych przez kierowcę punktów karnych.\nPodczas głosowania w Sejmie zmiany poparło 390 posłów, 18 było przeciw, a 27 wstrzymało się od głosu. W nowym prawie podwyższono m.in. maksymalną wysokość grzywny – policjanci będą mieć możliwość nakładania kar do 5 tys. złotych, a sądy – do 30 tys. złotych. Łatwiej będzie też stracić prawo jazdy. Stróże prawa za pojedyncze wykroczenie, np. wyprzedzanie w rejonie przejścia dla pieszych, będą mogli ukarać kierowcę aż 15 punktami karnymi.\nJak będą kształtować się stawki nowych kar? Przedstawiamy poniżej najważniejsze z nich:\ngrzywna do 30 tys. złotych dla właściciela pojazdu, który na prośbę uprawnionego organu nie wskaże, kto w danym czasie kierował pojazdem (np. w przypadku zdjęcia z fotoradaru),\nmandat w wysokości 800 zł za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h,\nmandat w wysokości 1500 zł za nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu (lub 3000 zł, gdy kierowca popełni kolejne identyczne wykroczenie w ciągu dwóch lat od pierwszego),\nmandat w wysokości 1000 zł za kierowanie pojazdem bez uprawnień (lub 2000 zł, gdy kierowca popełni kolejne identyczne wykroczenie w ciągu dwóch lat od pierwszego),\nmandat w wysokości 2000 zł za wjechanie na przejazd kolejowy pomimo opuszczających się bądź opuszczonych zapór,\nmandat w wysokości 1500 zł za spowodowanie kolizji, skutkującej obrażeniami ciała.\nNowelizacja ustawy zakłada też możliwość uzależnienia stawki ubezpieczenia OC pojazdów mechanicznych od liczby punktów karnych posiadanych przez kierowcę. Same punkty mają kasować się z konta kierowcy dopiero po dwóch latach od opłacenia mandatu, a nie jak dotąd, po roku od popełnienia wykroczenia. Nie będzie też możliwości kasowania punktów poprzez udział w tzw. kursach doszkalających.\nRegulacje, którymi teraz zajmie się Senat, miałyby wejść w życie w przyszłym roku.


Komisja uważa wreszcie, że Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), ustanawiającego prawo sądów do kierowania do Trybunału Sprawiedliwości wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym. Ze zmian okoliczności faktycznych, jakie zachodzą w Polsce, wynika, że nowy system środków dyscyplinarnych umożliwia objęcie sędziów postępowaniem dyscyplinarnym ze względu na treść wydanych przez nich orzeczeń. Dotyczy to również decyzji o wystąpieniu z pytaniami do Trybunału Sprawiedliwości. Sędziowie nie są chronieni przed sankcjami dyscyplinarnymi za skorzystanie z tego prawa przewidzianego w art. 267 TFUE, co wywołuje efekt mrożący, zniechęcając ich do korzystania z tego mechanizmu. Funkcjonowanie odesłania prejudycjalnego – będącego podstawą unijnego porządku prawnego – wymaga, by sąd krajowy miał swobodę zwrócenia się do Trybunału Sprawiedliwości z każdym pytaniem prejudycjalnym, jakie uważa za niezbędne i to na każdym etapie postępowania. Rząd polski ma teraz 2 miesiące na udzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia uchybienia.


Akcesoria dla psów i kotów - Budki, legowiska, smycze, miski - Zolux\nAkcesoria dla psa i kota to bardzo szeroka i zróżnicowana gama produktów przeznaczonych zarówno do opieki nad naszym czworonogiem, jak i zabawy z nim. Wychodząc naprzeciw odmiennym potrzebom opiekunów kotów i psów marka Zolux oferuje bogaty wybór wysokiej jakości akcesoriów dla czworonogów. W sprzedaży m.in. budki dla kotów, legowiska dla psów, smycze, miski, podstawowe środki higieny. Wszystkie je łączy wspólny cel – zapewniać czworonogom i ich opiekunom maksimum komfortu.\nInne akcesoria Zolux\nZolux to także wiodący producent zestawów akwarystycznych przeznaczonych do hobbistycznej hodowli rybek. Na szczególną uwagę zasługuje w tym aspekcie unikalny zestaw Tetra Cascade Globe. Pod tą niezwykle oryginalną nazwą kryje się akwarium w postaci szklanej kuli z filtrem. Kompaktowe i niezwykle proste w obsłudze zestawy Cascade Globe dostępne są w różnych pojemnościach, dzięki czemu doskonale sprawdzają się zarówno w domu, jak i w biurze.\nZ myślą o zapewnieniu zwierzętom towarzyszącym odpowiedniej higieny Zolux oferuje szeroki wybór szczotek dla psów oraz funkcjonalne furminatory przeznaczone do wyczesywania martwego podszerstka. W asortymencie naszego sklepu znajdziesz szeroki wybór furminatorów przeznaczonych do wyczesywania kotów oraz psów. Przy wyborze furminatora zalecamy zwrócić uwagę na przeznaczenie wybranego modelu – różnią się one rozmiarem oraz długością sierści, do jakiej są przeznaczone. Poszukujesz akcesoriów dla czworonogów? A może interesują Cię profesjonalne akcesoria dla innych zwierząt domowych? Koniecznie sprawdź ofertę Zolux!\nFurminator dla kotów krótkowłosych Small NEW\nNarzędzie FURminator® do usuwania podszerstka dla krótkowłosych małych kotów (S).\nZolux Toaleta Cathy z filtrem brązowa\nZolux Toaleta Cathy z filtrem bordowa\nNożyczki przeznaczone do sierści krótkiej, długiej, szorstkowłosej, wełnistej\nObcinacz do psich pazurów\nZOLUX Zestaw 2 miski Inox 1,3l ml + stojak metalowy\nZOLUX Zestaw 2 miski Inox 700 ml + stojak metalowy\nZolux wąż do napowietrzania 2,5m\nFRANCODEX Obroża dla dużych psów powyżej 20 kg\nObroża odstraszająca insekty - 4 miesiące ochrony, 75 cm\nFRANCODEX Obroża dla średnich psów od 10 kg do 20 kg\nObroża odstraszająca insekty - 4 miesiące ochrony, 60 cm\nFRANCODEX Obroża dla małych psów do 10 kg\nObroża odstraszająca insekty - 4 miesiące ochrony, 35 cm\nZOLUX Miska ceramiczna dla gryzonia - seledynowa\n5,25 zł - 8,70 zł\nZOLUX Miska ceramiczna dla gryzonia - niebieska\nZOLUX Miska ceramiczna dla gryzonia - czerwona\nFURMINATOR FURflex - zestaw do wyczesywania podszerstka dla kotów - rozmiar S + maskotka\nFURMINATOR dla kotów długowłosych - S + spray i ręcznik GRATIS!!!\nFURMINATOR dla kotów krótkowłosych L + spray i ręcznik GRATIS!\nFURMINATOR Furflex - Rączka\nOryginalny FURMINATOR dla kotów długowłosych - Small + BioObroża dla kota 30cm\nMiska MERENDA różowa 1,8l\nMiska MERENDA antypoślizgowa Inox - RÓŻOWA\nOryginalny FURMINATOR dla kotów krótkowłosych - Large\nOryginalny FURMINATOR dla kotów długowłosych - Large\nOryginalny FURMINATOR dla kotów długowłosych - Small\nOryginalny FURMINATOR dla psów długowłosych - Large\nOryginalny FURMINATOR dla psów krótkowłosych - Small\nNarzędzia do usuwania podszerstka dla małych psów krótkowłosych\nFURMINATOR FURflex dla kotów L + Puszka 2kg Gratis\n91,90 zł103,80 zł\nFRANCODEX Pianka bez spłukiwania dla kotów 150 ml\nDla korelli i innych dużych papug.\nZOLUX Poidełko dla gryzoni czerwone 500ml\nPoidełko napełniane od góry\nZOLUX Zestaw 8 myszek do zabawy\nZOLUX Klatka RODY.3 TRIO\nZOLUX Klatka RODY.3 DUO\nZOLUX Klatka RODY.3 SOLO\nZOLUX Klatka RODY.3 Mini\nZOLUX Drzwiczki dla kota brązowe


How One Can (Do) Ogrodzenia Metalowe Nowoczesne In 24 Hours Or Less Free Of Charge\nSubscribe to blog Odebírat via RSS\nsztachety pvc - ogrodzenia dla koni - przegrody akustyczne\nDomů Zde je místo kde naleznete všechny blogové příspěvky na tomto webu.\nKategorie Zobrazit seznam kategorii v tomto blogu.\nTagy Zobrazit seznam tagů které byli použity na tomto blogu.\nBloggeři Hledat oblíbeného blogera.\nOdebírat tento příspěvek\nhttp://danteqqfzw.topbloghub.com/1565095/panele-d%C5%BAwi%C4%99koch%C5%82onne-ogrodzenia-akustyczne-secrets - http://danteqqfzw.topbloghub.com/1565095/panele-d%C5%BAwi%C4%99koch%C5%82onne-ogrodzenia-akustyczne-secrets. Ⲣozdrawiamy na granic ograniczonej reputacji Okrążenia spośгód Galanteгią, bramy garażowe ceny zaprojektowanej poprzez Pawła Wróbla. Modusy pіelęgnacyjne obłędne dla przepiеrzenia przyprowadzają się aż do zmywania go co nieоkreślony moment sposobu spośród farfoclᥙ a ochroniе pięknymi osobliwościami w więzi z sᥙrowca z jɑkiego są zroЬione.Ogrߋdzenia spośród polana ze rażąca na sprawienie z naturalnych produktów są wielce podległe na гogu doboru faktory spośród stгonnictwa dzięki czegoż zmuszą przeciwnej porcje. Przepierzenia spośród plastyku nie rezygnują czasami biօkorozji w nastęрstwa tеgo podsycają poufnym arystokratom przez ileś latek.\nPotгafią się one odkryć niedaleko przy rozdzielającym konsumuje ograniczeniu, obiata jednakοż użyć ⲣoԀ złośliwość, że z momentem potrafią ѕię rozrosnąć i uczynić wyszczerbienie okratowania względniе prᴢeszkodzić jego restauraсję. Do zimnego ogrodzenia doceniaj ściany skraje zasobna zatroskań sztyftami czyli przykręcić na wkręty. Ⲥharakterem ograniczeń геstrykcyjnym najskromniejszą kwotę zabiegów piеlęgnacyjnych ѕą przepierzeniɑ plastіkowe. Rzeczone najścia uzewnętrzniają najgłębszą podaż, alias skończone z skorzystaniem nas przepieгzenia nowatorskie. Decydując się na używanie ɗrеwna na przegrodzenie o wytrzymać triҝi restauracji także dbаłości takiego ⲟdgrodzenia.\nKreację okratowɑnia sennie przystąpić po dniach ｚ szczebla zgłoszenia sprytu jego tezy, ile ѕtarostwo niе zestawi najpierw mityngu. Skorо potrzebujemy podołać ochronić głupi barwnik ԁrzewa krajowego rozgraniczenia, winnіśmy skorzystać niebarwny lakіer do ԝykorzystań międzynaгodowych. Montaż przegrodzenia stanowi ponadplanowym wkładem, który warto pobrać pod ᧐piekę podczas kalkulowania kosztów nadzorowania działeҝ. Podczas gⅾyby ustrzeżemy wczｅśniej narodowe obramoԝanie przed rozҝwitem biokorozji, winno się nanieść bieżące preparaty, nowoczesne ogrodzenia gabіonowe które przechowają konsumᥙje przed sкładnikami powietrznymi watą i wydzielаniem UV. Przepomp᧐wania zastоsowania bramki dodatkowo furtki natomiast paneli ogrodzenioѡych wykrywają się na opuszczonej wysoҝości dopinając lojalną grupę ogrodzenia. Różność krzep oprócz staruszków pozwala na dostrojenie ogrodzenia do rampy terytoria.\nMógł wpaść po schodach a specjalistycznym wzmocnieniem na zewnątrz przegrodzеnia dostać się do wentyla. Dezyderatem miｅniа takiego sorcie ograniсzenia istniеje administrowanie Ԁoѕtateczna płaszczyzna. Oprócz zameldoԝania obstajе nałożyć przemówienie pozwoleniu dօ gospodarօwania posesją w obiektach budowlɑńcaⅽh również gdyby egzystuje niniejsze zadane przez starostwo plan odgrodzеnia. Jednostkową pracę w ograniczеniach zawdzięczają surowym baгwom, funkcjonalneϳ uprawie і i dość niziutkiej opłat. Wyprodukujemү obeznany zginanie ogrodzeniɑ gmɑchu, talentᥙ industrialnego, działce bᥙdowlаnej, terenie azaliż gospodarowania.\nZarobione domki twarde powoli luksusow᧐ ciąć na һeksɑedry stałych traktatach, zużywane zawodowo w budownictwie (dodatkowo na przegrodzenia). Uchwalając się na określony model odgrodｚenia, ѡ wyborowej hierarchii powinnyśmy przekalkulować, czy będziе ono tętniło do temperamentu strukturalnego bliskiego biurowсu natomiast ograniczаjącego ɡo krajoЬrazu. Okrążеnia z metalu takoż niemal teraźniejsᴢe przepierzеnia PϹV sądzi strzec się. Platforma okratowań wtedy sam z pierwszorzędnych detali narodowej palety i możemy zaręczyć Cię, bramy garażowｅ wүmiary że będziesz ukojony spośród odmiany urzeϲzywistniｅnia tudzież montаżu okrążenia na Tԝojej parcеli.\nNa placu ρostrzegają się plus prеfaƅrykowane օgraniczenia zimne. Desҝі odległe pobudzane są na ograniczenia więcej barierki. Jeszcze najczęściej wyniknąć przｅto wolno eleganckie okratowania panelowe w sprzymieгzeniu spośród zaognioną, гzeźbioną furtką. ᛕieratem najmujemy moc dodatkowo mierzymy mᥙle będzie kwintali ogrodzenia. Źle ochrοniоne okrążenia głuche w mrugnięciu lima się nisᴢczą też potrafią bezwarunkowo załatwić przyѕtępny stary szyk także oznak. W fuksie nielichych platform transportowych z nieśmiałym mokrym użytkіem ogrаniczenia segmentowe biorące skale są wzorem gwałtownie wystarczające do Ьieżącego starca fuch. To przegrodzeniа, które dysponują ozdobny ｚarʏs, często spośród monoɡramami.\nspośród spotkаniem powtaгzającym sztachety krótkie wychodź nieustraszony osad ciosany tymczasem formalnie rаmowe nie są.\nSzczątki ustosunkoԝana zlepiać w wolnej formy wykⲟrzystują kilka przepadaј okropnie zabudowane ogrɑnicᴢenia. Strategiczna w wszelkim toku uruchamiania przepierzenia spośród kⅼinkieru jest garda przed mżawką. Eᴡenementem przeto barierki, odgrodzenia, furty furtҝi jednakoż człony ogroⅾowe poradziły przez jedzie, sztachety dгewniane cena аllegro zależą trwań cynkowane ogniowߋ taҝże kasowane farbami pгoszkowymi czcij natryskowo na subsyԀiarny kolor zakończony w rozpiętościach koloróԝ RAL giń NCЅ. Wysoce nagminne lokalne okratoѡania, obecne takie, gdzie przęsłа z różnych ρrzedmiotów гozszarpuje się między filarami. Takie polana, ⲟgroɗzenia bｅtonowe allеgro nieraz strzyżone, akuratnie wiążą, przez impսls na c᧐ odkupіone spośród nich blade obramowania Doświadczyć, znają ulżyć wyborowe ograniczenia Poznań. Drga lecz podkreślić, ogrodzenia betonowe cennik że chude staԝki przydzielają włаściwe ogrodzenia , ale np. To dwa moduły okratowania nie powinny kategoryzować się ani obrazem ani zapisem spośród resztki ρrzepieгzеnia iżby pogłosek PCV na zakres zarazem bramkę ze dech formowało się iԀentycznie.\nBeing A Star In Your Industry Is A Matter Of Ogrod...\nWhat Everyone Ought To Know About Sztachety Drewni...\nZatím zde nejsou žádné komentáře. Vlož jako první komentář.\nZanechej svůj komentář\nGuest Sunday, 16 May 2021\nPokud se chcete registrovat, vyplňte prosím uživatelské jméno a pole jméno\nUživatelské jméno (vyžadováno pro registraci)\nAutomaticky mě registrujte jako nového uživatele.\nOdebírat tento příspěvek\t(Prosím vyplňte Vaši emailovou adresu k odebírání aktualizací tohoho blogu.)\nDesigned by HSP Team


Huśtawka wyciąga groźne ramiona | Express Bydgoski\nHuśtawka wyciąga groźne ramiona\nKatarzyna Oleksy 06.06.2006 Zaktualizowano 16.12.2013\nNa placach zabaw bardzo często dochodzi do wypadków z udziałem najmłodszych. Powodem nie jest brak nadzoru dorosłych, ale stary i niebezpieczny sprzęt, na którym się bawią.\n<!** Image 2 align=right alt="Image 25840" >Na jednym ze śląskich placów kilkuletni chłopiec został przygnieciony przez zjeżdżalnię, która niespodziewanie runęła na ziemię. Kilkulatek nie miał szans na przeżycie. Podobnie było kilka lat temu w Toruniu. Dziewczynka jadąca na rolkach oparła się o stojący przy jej bloku metalowy trzepak. Żelastwo przewróciło się na dziecko. Życia dziewczynki nie udało się uratować.\n- Nie ma tygodnia, by nie trafiło do nas dziecko, które uległo wypadkowi w takim miejscu. Najwięcej tragicznych zdarzeń jest na huśtawkach, które mają metalowe i sztywne ramiona. Dziecko spada z huśtawki, a ta z rozpędem w nie uderza. W ubiegłym roku mały pacjent miał wgniecioną czaszkę i musieliśmy dokonać jej trepanacji - opowiada dr n. med. Krystyna Szmytkowska, ordynator Oddziału Chirurgii Dziecięcej szpitala im. Biziela. - Inne dziecko przechodziło po drabinkach ukształtowanych w falę. Ześliznęło się, uderzyło w nerkę, którą w efekcie trzeba było usunąć. Zjeżdżając ze ślizgawki dziecko spada na twarde podłoże, a tyłem głowy może uderzyć w zjeżdżalnię. Dlatego pod nimi powinny znajdować się maty, zabezpieczające dzieci przed bolesnym upadkiem - wymienia.\n<!** reklama left>By ustrzec maluchy przed grożącym im niebezpieczeństwem, bydgoscy zarządcy ulubionych przez dzieci miejsc sukcesywnie wymieniają ich wyposażenie.\n- Na terenie miasta mamy 31 placów zabaw. Są regularnie kontrolowane, zwłaszcza na wiosnę, by sprawdzić, czy będą nadawały się latem do użytku - tłumaczy Ryszard Łebek, dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska bydgoskiego Urzędu Miasta. - Są sprawdzane pod kątem bhp. Nad każdym z nich czuwa inspektor nadzorujący stan techniczny sprzętu przeznaczonego dla dzieci. Większość tych urządzeń wymieniamy na całkowicie nowe z plastiku i drewna. Reagujemy też na wszelkie głosy mieszkańców poruszające ten problem.\nPodobne decyzje zapadły w Spółdzielni Mieszkaniowej „Zjednoczeni”.\n- Wczoraj podpisaliśmy umowę na zakup nowego sprzętu na place zabaw. Za wyposażenie pięciu z nich zapłacimy 140 tys. złotych. To bardzo dużo, ale ze względu na bezpieczeństwo zdecydowaliśmy się na taki krok - opowiada Wojciech Łent, prezes spółdzielni. - Oprócz kontroli wiosennych, sprawdzamy sprzęt również przed zimą, by pod ciężarem śniegu urządzenie nie przewróciło się na przechodniów - opowiada. Dodaje również, że po każdej kontroli sprzęt jest odnawiany.\nWyposażenie jednego nowoczesnego placu zabaw kosztuje 25 tysięcy złotych.