planujesz ciążę? - DoktorMagda\nZamierzasz w ciągu kilku najbliższych miesięcy zajść w ciążę? Chcesz się do tego przygotować, sprawdzić czy wszystko w porządku?\nJest kilka spraw o których musisz wiedzieć.\nKobieta w wieku rozrodczym (czyli Ty 😉 i tak naprawdę wszystkie miesiączkujące kobiety, powinna przyjmować codziennie 150ug jodu. Zakłada sie, że dieta nam to zapewni, ale gdy starasz się o ciążę, możesz przyjmować pewną ilość jodu dodatkowo, poza tym, co spożyjesz w diecie.\nPonadto zaleca się kontrolę TSH (hormon tarczycy), ew.również przeciwciał tarczycy- ATPO.\nJeśli chorujesz na tarczycę, lub masz jakikolwiek wywiad czy nawet podejrzenie w kierunku chorób tarczycy albo obciążenia rodzinne- koniecznie wykonaj przynajmniej TSH. Jeśli jest powyżej 2,5 udaj się koniecznie do endokrynologa.\nRównież przy niepowodzeniach położniczych- nie możesz zajść w ciążę, miałaś poronienie, planujesz metody tzw.rozrodu wspomaganego- konieczne jest skontrolowanie parametrów tarczycowych i ew.późniejsze ich monitorowanie.\nCo jeszcze możesz zrobić i ja zalecam to też wszystkim moim pacjentkom?\nWykonać badania krwi (podstawowe), żeby wykluczyć inne dolegliwości- morfologia, cukier, witamina D3- normy podane są razem z wynikami badań ale jeśli masz wątpliwości, pójdź z nimi do lekarza. Warto zaczynać ciążę bez jakichś własnych niedopatrzonych problemów zdrowotnych.\nUSG ginekologiczne– ocenisz czy jest owulacja, wykluczysz ew.problemy ginekologiczne.\nOwulacja– czy wiesz kiedy ją masz? Czy umiesz liczyć dni cyklu?O tym dokładniej w następnym poście 🙂\nBadanie partnera– jeśli staracie się już jakiś czas (a z pewnością jeśli staracie się co najmniej rok) przyszły tata powinien wykonać badanie nasienia. Pisałam już o tym dokładniej.\nKwas foliowy- powinnaś zacząć przyjmować 0,4 mg najlepiej zanim zajdziesz w ciążę (jeśli są wskazania, podaje się czasem wyższe dawki). Mają zapewnić prawidłowy rozwój układu nerwowego. Najlepiej zacznij w momencie podjęcia decyzji, że staracie się o dziecko.\nkapsułki z kwasami omega 3\nKwasy omega 3 (DHA). Brać. Do końca karmienia. Najlepiej ok.500mg DHA chyba, że naprawdę jesz dużo ryb, to połowę tej dawki. Są one budulcem ośrodkowego układu nerwowego (mózg) i oka.\nWitamina D3. Wiemy, że 9 na 10 kobiet w Polsce ma jej niedobór. Czyli, że możesz to też być Ty. Ja biorę 😉 Najlepiej sprawdzić jej stężęnie przed ciążą, jeśli jest za niska, zacząć łykać… W razie potrzeby dawki itp. pomoże ustalić lekarz. Najlepiej oczywiście endokrynolog 😀\nNapiszę o tym więcej już niedługo- jest teraz bardzo modna..\nInne leki– czy nie zmienić? Warto zapytać swojego lekarza rodzinnego lub innego, który przepisał leki- zwłaszcza leki na nadcisnienie, cukrzycę, psychotropowe- czy bezpiecznie możesz zachodzić na nich w ciążę, czy może trzeba je zmienić?\nA teraz już tylko najprzyjemniejsza część… część praktyczna 🙂\nTags: badania przed ciążą, ginekolog, jod, kwasy omega, leki w ciąży, owulacja, TSH, usg, witamina D\nadmin 11 maja, 2020


Aktualności Życiorys Płyty Koncerty MP3 Galeria zdjęć Recenzje Kup płytę Kontakt\nRECENZJA ALBUMU „MĘSKI BURDEL” – PAPIER ART\nTomasz Mars. „Męski burdel”. Metal Mind Productions 2006.\nMiłka O. Malzahn, Papier Art\nRECENZJA ALBUMU „MĘSKI BURDEL” – DZIENNIK POLSKI, 5 STYCZNIA 2007\nW tekstach dwuznaczności, talent – jednoznaczny.\nTomasz Mars ma (mnemotechnicznie) dobre nazwisko, ma talent, naukę u Andrzeja Zaryckiego i pokłady wdzięku, jaki prezentuje na estradzie (…) śpiewa znakomicie, z werwą, potrafi stworzyć nastrój, przyciągnąć uwagę, łączy pierwiastek liryczny i żywiołowy, ma świetną dykcję. Okazał się przy tym zdolnym autorem muzyki; stworzył melodyjne rockowe kawałki, do słuchania i tańczenia. Zaaranżowane lekko, nowocześnie – naprawdę wpadają w ucho. I pierwsza, tytułowa i kolejne – „Pedały, „Motorowy”, „Oddany mężczyzna”, „Szafa gra”, „Pięć kobiet”, „Riki tak”. Tematyka to jednoznacznie erotyczna, raz jest mrocznie, raz z lekka wyuzdanie. Jak to w alkowie…. Michał Zabłocki balansuje na cienkiej linii dwuznaczności, na ogół jednak bardziej muska, niż świńtuszy wprost, bardziej operuje metaforą, niż epatuje wulgaryznami. Niewątpliwie miał Zabłocki intuicję, że taki frywolny i prowokujący repertuar może obronić właśnie ten artysta. I jeszcze uwaga! w środku, oddzielnie, wiersze Zabłockiego; te już absolutnie świńskie. Zresztą sam autor zastrzega: błagam, nie dawajcie do czytania dzieciom i młodzieży poniżej 30-go roku życia!. I wie, co pisze, bo też wie świetnie, co zrymował; fuj! Płyty natomiast mogą słuchać bez obaw nawet 16-latki.\nDZIENNIK, 6 listopada 2006, Hubert Musiał, Recenzja z albumu „Męski burdel”\nMęczennik, prowokator, showman, trefniś i dojrzały wokalista, obdarzony mięsistym, bardzo rockowym głosem – oto Tomasz Mars, debiutant i nadzieja piosenki poetyckiej. Wprawdzie tytuł jego debiutanckiego albumu „Męski burdel”, na pierwszy rzut oka ma niewiele wspólnego z poezją, ale też kto książkę ocenia po okładce?\nTomasz Mars, to wypadkowa estradowego profesjonalizmu, i dowcipu Andrzeja Rosiewicza oraz maleńczukowskiej skłonności do wsadzania kija w mrowisko. Z tym zastrzeżeniem, że Mars nikogo nie udaje.\nMimo to usłyszenie jego piosenek w mediach graniczy z cudem. A szkoda, bo Mars, który estradowe szlify zdobywał pod okiem i uchem Andrzeja Zaryckiego, słynnego kompozytora związanego z Piwnicą pod Baranami, umie dojrzale połączyć kameralną aurę piosenki poetyckiej z aktorską interpretacją, rockowym pazurem i skandalem. Co najważniejsze jednak, potrafi nie tylko bulwersować, ale też bawić. Bezlitośnie naigrywa się z naszych uprzedzeń i skrywanych tęsknot („Męski burdel”, „Jawa czy sen”), ale też z powodzeniem igra z konwencją sądowego reportażu („Sprawa Andrzeja” i mrocznej, barowej opowieści („Ballada o Sławku”). Często przy okazji snucia historii wokaliście wymyka się jakieś nieparlamentarne słówko, ale w ustach Marsa nawet wulgaryzm brzmi jak kunsztowna metafora. W istocie też nią jest, bo autorem szokujących, nieco perwersyjnych tekstów do piosenek Marsa jest krakowsko-warszawski poeta Michał Zabłocki (ten, który pisze wiersze na murach, w internecie, a nawet… stojąc na głowie). Na „Męskim burdelu” słowa, nawet te brzydkie, bledną w konfrontacji z estradowymi możliwościami Marsa.\nHubert Musiał, krytyk muzyczny\nRECENZJA PŁYTY „MĘSKI BURDEL” – GAZETA WYBORCZA\nTomasz Mars – daleko od szosy\nMichał Zabłocki zdecydował, że to właśnie ten wokalista będzie śpiewał jego „Wiersze skandaliczne”. Do perwersji zawartej w tych tekstach musiał się przekonać. Ma 26 lat, świetny głos i sporo uroku. Przygotował debiutancki koncert i materiał na płytę pod nazwą Męski Burdel. W Krakowie trwa moda na Marsa.\nTomasz Mars pochodzi z Nowej Huty. To właśnie tam, jak mówi – daleko od szosy – w Domu Kultury spotkał Andrzeja Zaryckiego, słynnego kompozytora związanego z Piwnicą pod Baranami. Nauczył mnie tego, co najważniejsze. Żeby piosenka coś niosła, żeby łapać kontakt z publicznością. Kiedy wokalista uczy się śpiewać koncentruje się na ćwiczeniach przepona-gardło, a najważniejsza rzecz (interpretacja) umyka – opowiada Tomek Mars. Potem Tomek trafił do Loch Camelota. Basia Stępniak-Wilk zaprosiła go do udziału w Wieczorach Nieperwersyjnych, na które złożyły się teksty jej autorstwa do muzyki Olka Brzezińskiego.\nPrzełomowym momentem w karierze Marsa było spotkanie z poetą Michałem Zabłockim. Zobaczyłem Tomka pierwszy raz w Piwnicy Pod Baranami w wieczorze Lidii Jazgar w piosenkach mocno poetyckich. Spodobał mi się, bo ma rzadką cechę: łączy umiejętność zachowania się na scenie bez instrumentu i bez przebierania palcami po klawiaturze z umiejętnością interpretacji i dobrą dykcją. Potem był program całkiem odmienny: rockowy i taneczny, a jeszcze później, koncert młodych krakowskich wykonawców dla Ojca Świętego, który organizowałem. To jak Tomek tam zaśpiewał utwierdziło mnie w przekonaniu, by zrealizować mój pomysł: połączyć dwie osobowości Tomka – poetycką i rozrywkową, zrobić coś, czego jeszcze nie widziałem – żeby muzyka do tańca była o czymś, żeby była ostrzejsza i bezkompromisowa, mocniejsza niż zwykle jest piosenka poetycka.\nZ wielu tekstów jakie mu podsunął Michał Zabłocki Mars wybrał te najbardziej poetyckie. Jak zobaczyłem co wybrał to zrozumiałem, że to będzie drugi Turnau. Powiedziałem mu: Tomek, to chyba jednak nie tędy droga, zaproponowałbym ci te ostre, bo to będzie wyróżnialne, takich tekstów nikt nie śpiewa, przynajmniej z osób bawiących się tym rodzajem muzyki.\nTomek musiał się przekonać do tekstów ostrych i prowokujących. Zdecydował na tak, ale to była odważna decyzja, bo w ten sposób mocno się określił. Niewinność Tomka była jednak tylko zewnętrzna. W środku – mówi – była, jak to w człowieku, dyskretna chęć prowokacji. Potem zaczęli się wzajemnie nakręcać, stało się coś, o czym marzy każdy kompozytor i wokalista: żeby mieć żywy kontakt z autorem tekstu. Tomek napisał do większości tekstów muzykę i dobrał zespół instrumentalistów (Marek Mars, brat Tomka gra na gitarze basowej, Krzysztof Łochowicz na gitarze elektrycznej, Tomasz Hernik na puzonie, akordeonie i instrumentach klawiszowych, a na perkusji Dominik Klimczak). I tak powstał Męski Burdel. Pierwszy koncert zagrali w warszawskiej Harendzie. Stale koncertują w Krakowie.\nCynizm, przekora, żart, dwuznaczność w tekstach, mroczny urok undergroundowych ballad, mocne uderzenie perkusji, rockowa gitara elektryczna i pociągający głos wokalisty. Przy tej muzyce z elementami lekkiego skandalu mogą pobawić się osoby, które chodzą na koncerty bardzo poetyckie. To spektakl z pogranicza liryczności i przebojowości, w którym główną rolę grają inteligentne teksty i dobrze odegrane przez Tomka ludzkie charaktery i słabości, o których te teksty opowiadają. Klimat koncertów wzbogaca interesująca scenografia w wykonaniu Moniki Wścisło, projektantki mody i scenografki, która w życiu Tomka odgrywa szczególną rolę…\nMy jeszcze nie wiemy do końca jak zareaguje na Męski Burdel szersza publiczność, bo dopiero się do niej przymierzamy, ale już widać, że coś z tego będzie – kończy rozmowę Michał Zabłocki. Nie trzymajmy ich więc w niepewności i zanim Mars zaatakuje szeroki rynek muzyczny, udajmy się do Krakowa na kolejny koncert. Tam, daleko od szosy, w kameralnym anturażu rozgrywa się zapowiedź niezłej sztuki.\nMałgorzata Kucab, Gazeta Wyborcza\nRECENZJE ALBUMU „MĘSKI BURDEL”:\nPRZECZYTAJ RECENZJĘ Z ALBUMU „MĘSKI BURDEL” NA STRONIE DJ FABIAN\nWYWIAD Z TOMASZEM MARSEM I MICHAŁEM ZABŁOCKIM


Ja Kaczuszka : J.Kanicka "Bagno Szaleńców"\nZona. Nigdy nie wiadomo, czym nas zaskoczy.\nSpory czas temu na stronie Fabryki Słów pojawiła się informacja o nowej książce z serii S.T.A.L.K.E.R. I bynajmniej nie była to pozycja znanego już nam autora. Ku zdziwieniu pewnie sporej liczby osób, w stare szeregi wkroczyła... Ona. Tak. Autorem, jednego z wydanych w tym roku stalkerów, jest kobieta - Joanna Kanicka. Dzisiaj więc będzie o "Bagnie Szaleńców" - debiucie literackim młodej i z pewnością posiadającej talent pisarki.\n"Ale, paradoksalnie, im więcej czasu człowiek spędzał w Zonie, tym bardziej docierało do niego, że obok wszelkich okropieństw czasami zdecyduje się ona przygotować też miłą niespodziankę."\nW "Bagnie Szaleńców" mamy do czynienia z grupą bohaterów, których historia tworzy całą fabułę. Mowa tu o Zielonym, Łaziku, Kosie i Dyszce. Kompanii, w której skład wchodzą zarówno doświadczeni Stalkerzy, posiadających wiele przygód w Zonie na karku, ale także żółtodzioby, nic nie wiedzące o Strefie. Skąd taki dobór? Spontaniczność. Propozycja, szybka decyzja, wyruszenie. Wyruszenie w podróż, z której już nikt nie wróci taki jak wcześniej, a niektóre najbardziej skrywane tajemnice, ujrzą światło dzienne - już na zawsze zmieniając losy bohaterów.\n"Może na początku trudno było rozstać się z własnym domem, ale do wszystkiego da się przyzwyczaić, człowiek powinien być gotowy, by akceptować zmiany."\nNiech okładka Was nie zmyli. Główni bohaterowie nie oswoili wilka, z którym przemierzali Zonę *zawód życia*. Właśnie! Czemu jeszcze nie pojawił się w żadnej powieści z uniwersum pupil Stalkera, przemierzający wiernie ze swym ludzkim przyjacielem Zonę? Kaczka, pisz tą swoją książkę, bo pomysły mogłyby się sprzedać.\nPo ogromnym kryzysie czytelniczym, spowodowanym wstrętem do literatury i języka polskiego, jakiego nabawiłam się w liceum, bardzo długo nic nie czytałam, patrzyłam na wszystkie książki z obrzydzeniem. Do czasu, gdy przypomniano mi - "Ej, Ola. Kanicką miałaś przeczytać, obiecałaś!". Przeczytałam. I raczej nie żałuję.\nZacznę od tego, że powieść pochłonęłam w 3 dni. Rzeczywiście nie czytało się ją źle. Miałam niewielkie problemy z przestawieniem się do sposobu prowadzenia narracji, ale po 2-3 rozdziałach uczucie takiego, nie wiem... dyskomfortu (?) całkowicie minęło. Jest to oczywiście kwestia przyzwyczajenia.\nKolejny aspekt - fabuła. Boże kochany, kobieto! Jakie Ty masz zajebiste pomysły! Kto czytał, ten wie jakie zaskoczenie spotykało czytelnika w rozdziale 9. Dosłownie łzy w oczach i myśl. Nad człowiekiem, nad zachowaniem i przystosowaniem do życia, które tak bardzo może się w nas zmienić. Nie wiem, czy jest to najgorsze czy najlepsze, ale cała książka taka była. Zaskakująca, pełna nowych pomysłów. Sądzę, że już na ten moment nie jest łatwo znaleźć w uniwersum Stalkera coś, czego nie było. Potrzeba dużej dozy kreatywności i pomysłu na całokształt, aby historia nie była podobna do takiej, która już się pojawiła. I tutaj jej nie zabrakło. Zdecydowanie nie można powiedzieć, że było nudno.\n"I nagle do mnie dotarło. Oni byli już zbyt szaleni, by się złościć. By zrozumieć nawet otwartą, umyślną zniewagę. By nazwać zasady zasadami, a po okazaniu dobrej woli oczekiwać od kogoś konkretnego zachowania. Oni po prostu żyli, trwali tutaj, w swoim gronie, robiąc to, co uważali widocznie za normalne, ale nie próbując normalności określać."\nWiecie... tak myślę z czasem, że to nie jest taka zwykła książka z uniwersum. Bo ja w niej znalazłam dużo spraw, o których człowiek powinien pamiętać. O tym jak bardzo może zmienić nas żądza władzy, pragnienie bycia u szczytu. Jak bardzo staramy się ukryć najgorszą prawdę, nawet przed samym sobą. To straszne, a jednocześnie fascynujące w nas - ludziach. Istotach, które pomimo posiadania wiedzy i rozumu, potrafią stać się zgubą dla samych siebie.\nNie spodziewałam się, że po książce fantastycznej mogę wysunąć takie przemyślenia. Już na ten moment ta książka jest na tyle dobra, że mogę z łatwością stwierdzić. Autorka niezaprzeczalnie posiada talent, który należy tylko doszlifować. Szlak został już przetarty, więc mam nadzieję, że z czasem stanie się bardziej wyraźny :)\nAutor: Kaczuszka o 18:17\nNatka ! 26 maja 2018 20:15\nJuż sam tytuł zachęca do przeczytania! <3\nWeronika Ska 27 maja 2018 17:42\nRewelacyjna recenzja, lecz książka nie dla mnie. Chyba fantastyka jak dobrze zrozumiałam nie jest dla mnie. A szkoda. Z innej strony tytuł i okładka mówi mi, muszę przeczytać ale jednak nie sięgnę po nią..\nKsiężycova 27 maja 2018 23:00\nChoć książka nie trafia w moje gusta muszę przyznać jedno... Dawno nie czytałam tak dobrej recenzji książki. Krótko, zwięźle i na temat 😊 Zostaję na dłużej.\nOver The Heaven 28 maja 2018 15:29\nBardzo ciekawa recenzja - perfekcyjnie namówiłaś mnie do sięgnięcia ( po raz pierwszy w mojej karierze ) po książkę z dziedziny fantastyki :) Brawo Ty :)


Prezentacja graczy 2013 WSOP November Nine: JC Tran | PokerNews\nJeśli przy stole finałowym kogoś nie trzeba przedstawiać to jest to z pewnością JC Tran. Jest to najbardziej utalentowany gracz podczas November Nine, który w swojej karierze zarobił już $9,041,483. Ten 36 letni zawodnik ma na swoim koncie 2 złote bransoletki, które zdobył podczas WSOP: pierwszą udało mu się wyrwać podczas Eventu #49 $1,500 No-Limit Hold’em w 2008 roku, za który zarobił $631,170. Drugą bransoletkę wygrał rok później podczas Eventu #30 $2,500 Pot-Limit Omaha, po którym stał się bogatszy o $235,685. Do znaczących osiągnięć JC Tran'a należy także dodać sukces podczas WSOP Circuit, gdzie wygrał Event 2004/2005 WSOPC Rio Las Vegas $1,500 No-Limit Hold’em, za który zainkasował z kolei $97,470.\nDo sukcesów tego zawodnika na arenie WSOP należy także dodać wiele sukcesów podczas World Poker Tour. W lutym 2007 roku Tran uczestniczył w L.A. Poker Classic Main Event za co zainkasował swoją najwyższą wygraną bo aż $1,177,010. Zaledwie miesiąc później JC Tran wygrał WPT $5,000 World Poker Challenge w Reno, gdzie zgarnął z kolej $683,473. Wielkim sukcesem tego zawodnika jest także pokonanie Doyle'a Brunson'a podczas Five Diamond World Poker Classic $5,000 No Limit Hold’em, gdzie zarobił $523,075.\nJC Tran to zawodnik, który odnosił bardzo dużo sukcesów w grach na żywo. Nie mniej jednak w grach online radzi on sobie również bardzo dobrze. Wygrał tutaj m.in. Main Event podczas PokerStars World Championship of Online Poker (WCOOP) w 2006 roku wygrywając $670,194.\nTran urodził się 20 stycznia 1977 roku w Wietnamie a teraz mieszka w Sacramento w Californii, gdzie jego rodzina wyemigrowała, kiedy miał zaledwie 2 lata. Tran jest najmłodszy spośród swojej siódemki rodzeństwa. Studiował na California State University, gdzie zdobył tytuł na kierunku Business Management Information Systems. Podczas pobytu na studiach jeden z jego braci, podczas jego 21 urodzin, wprowadził go w świat pokera, dzięki któremu utrzymuje siebie i swoją rodzinę.\nChip Leader rozpocznie rozgrywkę przy stole finałowym jako chip leader, który zgromadził 38 milionów w żetonach, co daje mu przewagę 8 milionów nad drugim w stawce podczas November Nine. Warto zauważyć, że JC Tran, spośród wszystkich graczy stołu finałowego, zanotował najgorszy starci w Main Evencie. W pewnym momencie pozostawał on jedynie z 6 BB i wiele wskazywało, że jego udział w turnieju dobiegnie końca. Na koniec Dnia 1C zawodnik ten miał jedynie 33,100 żetonów, czyli o 3,100 więcej niż wynosił stack początkowy. Po 4 kolejnych dniach miał już na swoim koncie ponad 3 miliony żetonów, co na tle rywali nie wyglądało obiecująco.\n"Zszedłem do poziomu 12,500 na blindach 1,000/2,000" - wyjaśniał zawodnik dla PokerNews. "Czułem się jakbym za chwilę miał odpaść z gry. Nie poddałem się jednak i walczyłem. Jak się okazało miało to sens bo jestem przy stole finałowym".\nPodczas ostatniego dnia rozgrywek regularnych JC Tran wyeliminował wielu zawodników, co dało mu pokaźny zastrzyk żetonów przez ostateczną rozgrywką. Wyeliminował tak zawodników jak: Fabian Ortiz (17 - $357,665), Matthew Reed (11 - $573,204) czy zwycięzcę 2001 Main Event Carlosa Mortensena (10 - $573,204).\nJC Tran stawiany jest w roli jednego z głównych faworytów do osiągnięcia tytułu Mistrza Świata podczas November Nine. W ostatnim dniu turnieju regularnego pokazał, że potrafi wyeliminować każdego, a właśnie tak powinna wyglądać walka podczas stołu finałowego Main Eventu. Z niecierpliwością czekamy na November Nine, które w tym roku zapowiada się nadzwyczaj soczyście.\nPoniżej możecie zobaczy wywiad z JC Tran'em, który przeprowadziła nasza reporterka:\nCarlos Mortensen JC Tran WSOP


Kategoria "Moda" - Rapid Prototyping & Druk 3D\nStudentka z Poznania stworzyła niesamowitą technologię produkcji przemysłowej\nArtykuł z dnia 10 Lip 2015\nW latach 60. ubiegłego wieku materiał zwany włóknem węglowym zaczął pokazywać swój potencjał w tworzeniu lekkich i bardzo wytrzymałych części. Przez kolejne lata zarówno technologia wytwarzania włókna węglowego jak i potencjał jego wykorzystania zmieniły się do tego stopnia, że obecnie popyt na kompozyty z tego materiału jest wyceniane na $20 miliardów rocznie. Wzrost wykorzystania tego materiału może być jeszcze większy wraz ze wzrostem popularności druku 3D, który z roku na rok zyskuje nowych odbiorców i fanów tej technologii. Na rynku najbardziej znana jest pod tym względem drukarka Mark One 3D, która może drukować elementy z włóknem węglowym w swojej strukturze. Przez ostatnie dwa lata pojawiło się na rynku również wiele filamentów do klasycznych drukarek 3D, które pozwalają na wydruk z wółkna węglowego. Całkiem niedawno świat druku 3D obiegła informacja, iż polska studentka Basia Dżaman, ucząca się w School of Form w Poznaniu, w ramach swojej pracy dyplomowej stworzyła maszynę tkacką, która do tkania używa właśnie włókien węglowych. Maszyna o nazwie KUKA jest w pełni funkcjonalna, a jej części zostały wydrukowane w technologii druku 3D. Każda jedna część musiała zostać zaprojektowana a jej wydrukowanie zajmuje od 3 do 5 godzin. Następnie części trzeba przykręcić do głównego ramienia robota-tkacza. Potem zostaje już sam wydruk w oparciu o strukturę podtrzymującą. Mimo iż wiele osób nie widzi raczej potencjału w wykorzystaniu maszyny KUKA w tradycyjnym tkactwie to robot stworzony przez Basię Dżaman może być z powodzeniem wykorzystywany to produkcji lekkich części z włókna węglowego jako drukarka 3D dedykowana szczególnie do tego celu. KUKA weaving with carbon fibre from Basia Dż on...\nJelwek Watch – polski drewniany zegarek na rękę z drukarki 3D\nArtykuł z dnia 15 Gru 2014\nWydrukowanie elementów zegarka to nie wyczyn. Taki drobne jubilerskie przedmioty można tworzyć w nieskończoność. Ale wydrukowanie go z drewna, tak aby był funkcjonalny i elegancki, a do tego w pełni sprawny, to już jest coś. Na dodatek dokonali tego młodzi inżynierowie z Polski. Czy wydrukowane zegarki trafią do sprzedaży? Punktualne drewno Jelwek Watch to zegarek na rękę łączący klasyczny wygląd szykownego dodatku z niezwykłym wyglądem drewnianej koperty i bransolety. Elementy zostały wydrukowane na drukarce Prus i3 firmy Jelwek w technologii FFF technology (Fused Filament Fabrication). Są dostępne w dwóch wersjach „kolorystycznych”: ciemny zostały wykonany z filamentu Laywoo-D, natomiast jasny z woodFill. To materiały, z których dosyć trudno uformować małe elementy i detale. Z drukarki 3D pochodzą elementy bransoletki oraz koperta. Pozostałe części, takie jak zapinka, czy wskazówki są już standardowymi, wykorzystywanymi przez zegarmistrzów produktami. Mechanizm to japońska konstrukcja, którą wykorzystuje m.in. firma Citizen. Drewniane zegarki są gustowne i designerskie, a przy tym ekologiczne i… lekkie. Ważą zaledwie 44 gramy. Zegarki zostały zaprojektowane przez studentów Politechniki Rzeszowskiej na oprogramowaniu CAD. Stworzenie jednego modelu zajmuje pięć godzin: trzy godziny trwa druk, a dwie składanie mechanizmu przez zegarmistrza. Aby stać się właścicielem takiego gadżetu można, a nawet trzeba wspomóc twórców na platformie crowdfundingowej Indiegogo. Każdy zegarek pakowany jest w estetyczne pudełko, przez co produkt wygląda bardzo atrakcyjnie i profesjonalnie. Już wkrótce będzie można zobaczyć ludzi na ulicach z drewniana...\nW latach 60. ubiegłego wieku materiał zwany włóknem węglowym zaczął pokazywać swój potencjał w tworzeniu lekkich i bardzo wytrzymałych części. Przez kolejne lata zarówno technologia wytwarzania włókna węglowego jak i potencjał jego wykorzystania zmieniły się do tego stopnia, że obecnie popyt na kompozyty z tego materiału jest wyceniane na $20 miliardów rocznie. Wzrost wykorzystania tego materiału może być jeszcze większy wraz ze...\nWydrukowanie elementów zegarka to nie wyczyn. Taki drobne jubilerskie przedmioty można tworzyć w nieskończoność. Ale wydrukowanie go z drewna, tak aby był funkcjonalny i elegancki, a do tego w pełni sprawny, to już jest coś. Na dodatek dokonali tego młodzi inżynierowie z Polski. Czy wydrukowane zegarki trafią do sprzedaży? Punktualne drewno Jelwek Watch to zegarek na rękę łączący klasyczny wygląd szykownego dodatku z niezwykłym...\nKipling i Materialise stworzyli unikalną… torbę na zakupy\nTechnologia druku 3D, mimo iż wciąż brzmi nieco surrealistycznie, wcale nie musi służyć (jedynie) tajnym agentom podczas misji ratowania świata. Choć może się to wydawać odległe i trudne do zrealizowania, drukowanie 3D może być świetnym narzędziem nie tylko do codziennego wykorzystywania w praktyce, ale stanowić również wspaniały sposób na urozmaicenie naszej… garderoby – na przykład damskich torebek. Na taki pomysł wpadła firma...


LACOSTE L.IGHT 217 1 GRANATOWY (329799) - Sneakery 127,49 PLN - Symbiosis.com.pl\npowrót Symbiosis Dziecko Buty Sneakery LACOSTE L.IGHT 217 1\nKod produktu 733SPJ1005DT7\nTenisowe dziedzictwo LACOSTE teraz różnież dla najmłodszych! LACOSTE L.IGHT w wersji juniorskiej, już od pierwszych lat pozwalają wyróżnić się z tłumu. Inspirowana butami tenisowymi stylistyka połączona z ciekawą kolorystyką, będzie świetnym dopełnieniem dziecięcego outfitu. Wykonana z tekstylnego materiału cholewka, wzmocniona zamszowymi wstawkami na palcach oraz na pięcie poza komfortem zapewnia odpowiednie dopasowanie do stopy. Gumowa podeszwa wraz z wyściółką z pianki EVA gwarantuje elastycznośc i genialną przyczepność w ruchu. Model L.IGHT w wersji juniosrkiej to idealny but, aby od najmłodszych lat zaszczepić pasję do sneakerów.


Pościel z kory 140,160cm - KoloroweSny.pl\nGdzie jesteś: / Pościel z kory 140,160cm\nTwój koszyk: produktów: 0 / suma: 0.00 zł\nBardzo charakterystyczna faktura – wklęsło-wypukła – sprawia, że prezentowane przez nas komplety bielizny pościelowej są niezwykle przyjemne w dotyku. Taka struktura pozwala również zagwarantowanie pełnego odprężenia i właściwej cyrkulacji powietrza w trakcie snu, co pozwoli bez przeszkód i jakichkolwiek niedogodności odpoczywać i cieszyć się głębokim odprężeniem.\nJednak warto też podkreślić, że pościel z kory ma wiele innych zalet. Kolejną jest łatwość utrzymania jej w czystości. Bardzo charakterystyczna faktura nie wymaga prasowania oraz pozwala na częste pranie – bez obaw związanych z utratą wyrazistości kolorów.\nW naszej kolekcji odnajdą Państwo wiele ciekawych zestawów, którzy przygotowaliśmy z myślą o wymagających Klientach, oczekujących zmian w swojej sypialni. Dostępne są więc zarówno propozycje zachowane w pastelowej i stonowanej kolorystyce, jak i te bardziej awangardowe.


Thomas Mann, Doktor Faustus — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 5\nPrzesłanki skłaniające do weryfikacji hipotezy, według której koncept narracji w Doktorze Faustusie stanowi wynik wzorowania się na narracji średniowiecznych hagiografii, są na tyle istotne, że nie sposób ich lekceważyć. W niemieckiej terminologii literaturoznawczej w odniesieniu do wspomnianego piśmiennictwa przyjęto posługiwać się terminem Heiligenlegende, czyli „legenda świętego”.\nHagiograficzna literackość powieści Manna objawia się w sferze środków retorycznych określonych tradycją (loci communes), w obszarze specyficznie uschematyzowanej biografii Leverkühna. Promieniuje również z postawy narracyjnej samego „hagiografa” – Zeitbloma. Do najbardziej relewantnych spośród wspomnianych chwytów należą tu: topos pozyskiwania przychylności (captatio benevolentiae) lub też topos skromności i pokory, dalej: topos drżenia (czy trwogi) w obliczu oczekującego zadania, i wreszcie wyznanie niekompetencji poprzez figurę inwokacji oraz topos przymusu, względnie rozkazu. Dodać nadto trzeba topos „niewiele z wielości” (ex pluribus pauca).\nWybitny znawca średniowiecznej retoryki Ernst Robert Curtius następująco definiuje funkcję toposu skromności:\nWe wstępie mówca powinien tak nastawić umysły swych słuchaczy, aby byli oni dlań życzliwie usposobieni, uważni i ulegli jego argumentom. Jak to osiągnąć? Przede wszystkim przez skromne zachowanie. Ale trzeba jeszcze zwrócić uwagę słuchaczy na tę właśnie skromność. W taki sposób owa skromność staje się afektowana.\nChoć znaczenie tej postawy pozornej skromności narracyjnej dla powieści Manna zostało rychło rozpoznane przez szwajcarskiego publicystę Fiedlera, to jednak sama formuła pokory nie znalazła swego odkrywcy. Powieść Manna, twierdzi Fiedler, szkicuje życie wymyślonego kompozytora „dzięki pióru skromnego przyjaciela z lat młodości, oddanego w pokorze głównemu bohaterowi”.\nOto kilka przykładów na posłużenie się wspomnianymi środkami retorycznymi:\nZ całą stanowczością pragnę zapewnić, że bynajmniej nie z chęci wysunięcia na plan pierwszy własnej osoby poprzedzam kilkoma słowy o sobie samym i swojej sytuacji te wiadomości o życiu niezapomnianego Adriana Leverkühna, ową pierwszą i z pewnością bardzo pobieżną biografię [...].\njedynie dlatego, że liczę się z życzeniem czytelników, którzy pragnęliby przy okazji dowiedzieć się czegoś na temat „kto” i „co” narratora, poprzedzam te wynurzenia kilkoma skromnymi notatkami o mej własnej osobie [...].\nTu urywam z zawstydzającym uczuciem artystycznej nieporadności [raczej: artystycznych pobłądzeń – H. O.] i nieopanowania.\nPrócz tego jestem przecież w posiadaniu papierów, bezcennych notatek, który zmarły mnie, nie komu innemu [...], ostatnią wolą przekazał i na których w opisie moim opierać się będę, a z których nawet zamyślam po rozważnym wyborze włączyć tutaj wprost pewne fragmenty.\njest to cel, do którego należy dążyć w najgłębszej pokorze [...].\nRozpocząłem przecież te notatki od wyrażenia wątpliwości, czy jestem właściwym człowiekiem dla tego zadania.\nRęka mi wprawdzie drży przy pisaniu, niemniej w spokojnych i opanowanych słowach opowiem to, co wiem [...].\nAch, źle piszę!\nJa, skromny niemiecki człowiek i uczony, kochałem wiele z tego, co niemieckie, ba, niepozorne moje życie zdolne było do wyrzeczenia i ofiary, poświęcone miłości [...].\nDokonało się. Stary człowiek [...] spogląda z wątpiącą [raczej: chwiejną – H. O.] satysfakcją na wysoki stos ożywionego papieru [...].\nZarówno spośród wymienionych, jak i pominiętych miejsc usytuowania wymienionych toposów dają się wyodrębnić i takie formuły, które na pierwszy rzut oka podważają zaufanie do Zeitbloma, do jego wiarygodności w roli sprawozdawcy. Narrator nazywa z imienia swe „artystyczne pobłądzenia”, a także wyraża stronniczość wobec Leverkühna. Zagęszczenie toposów w części wstępnej odpowiada zresztą założeniom wzorcowej hagiografii: przecież chodzi o pozyskanie zaufania oraz sympatii czytelnika już z chwilą lektury pierwszych stron tekstu.\nBadacz legend Ludwig Zoepf wyróżnił w schemacie fabularnym średniowiecznej legendy o świętym kilka cech zasadniczych:\nProlog: Apel przełożonego, by podjąć się zadania. Sprzeciwienie się ze względu na znikomą wiedzę; wreszcie zwycięża posłuszeństwo. Prośba o wstawiennictwo zleceniodawcy za dzieło albo też o korekturę lub zniszczenie, jeżeli dzieło uznane zostanie za nieudane. Zapewnienie o wierności prawdzie względnie wiernemu oddaniu tradycji. Narodziny: myśl o predestynacji; cudowna zapowiedź dziecka. Rodzice: szlachetnego pochodzenia i zamożni; oraz pobożni, wyjąwszy rodziców pogan. Dzieciństwo: chłopiec lub dziewczynka są bene indolis [tj. obdarzeni talentami]. Dzieci nie mają kłopotów z nauką i uczą się z wielkim zapałem. Nawet w niewinnym dzieciństwie objawia się powaga o charakterze grandaevus [tj. starca]; stąd dystans do zabaw dziecięcych i figli. Dziecko jako takie jest już „świętym in nuce [tj. w zalążku]”. Wiek młodzieńczy: wraz z wiekiem natężenie pobożności i skłonności ascetycznych [...]. Pojawiają się już pierwsze szatańskie pokuszenia.\nJeśli prześledzić biografię Leverkühna podług wymienionych syntagm fabularnych, nie sposób nie zauważyć jej zadziwiającego pokrewieństwa z wzorcową (w rozumieniu typu idealnego) legendą o świętym. Szczególność pochodzenia Leverkühna podnoszona jest kilkakrotnie. Oto jak Zeitblom określa ojca Adriana: „Jonathan Leverkühn był Niemcem najlepszego pokroju, typem, jaki rzadko już spotkać można w naszych miastach”. Także tematyczny topos puer senex (chłopiec-starzec, inaczej też puer senilis, czyli sędziwy chłopiec), przez Curtiusa przyrównywany nawet do form archetypicznych, pojawia się kilkakrotnie. Przytoczę dwa przykłady:\ngodnym uwagi jest, jak wcześnie w rodzinie jego i w nas wszystkich umocniło się przeświadczenie, że Adrian musi zostać uczonym. Jakiego rodzaju uczonym, była to rzecz dalsza, lecz już ogólny moralny habitus chłopca, jego sposób wyrażania się, jego formalna stanowczość, nawet jego spojrzenie i wyraz twarzy, nigdy, powiedzmy, nawet i mojemu ojcu, nie nasuwały wątpliwości, że owa latorośl Leverkühnów powołana jest do „czegoś wyższego” [...].\nO powstaniu i umocnieniu się tej myśli zdecydowała, chciałoby się niemal rzec: suwerenna łatwość, z jaką Adrian chłonął naukę w zakresie podstawowym, pobieraną w rodzinnym domu.\nPodobnego zdania o umyśle Adriana jest również „profesjonalista” Kretzschmar: „Otrzymał w darze od Boga rozum niezwykle ruchliwy i od dzieciństwa chwytał bez szczególnego trudu wszystko, cokolwiek mu ofiarowywało wychowanie”.\nSam habitus Leverkühna doczekał się nawet ze strony Zeitbloma bezpośredniej stygmatyzacji. Z zadziwiającą beztroską wglądu w istotę osobowości przyjaciela narrator stwierdza:\nNie bez uczucia przygnębiającego lęku wyczuwałem jakąś przepaść pomiędzy losami tej ambitnie wzniosłej młodzieży a jego egzystencją, dostrzegałem różnicę w linii życia pomiędzy dobrą, a nawet znakomitą przeciętnością [...] a nim, niewidzialnie naznaczonym, który nigdy nie miał porzucić drogi myśli i poszukiwań [...] i którego spojrzenie, nigdy nie przetworzona w prawdziwe braterstwo postawa, powściągliwość w mówieniu „ty”, „wy” i „my”, wywoływały we mnie, a zapewne także w innych, wrażenie, że i on sam odczuwał ową różnicę.\nPoręczny topos puer senex współokreśla uschematyzowaną fabułę w sposób jeszcze bardziej wyrazisty.\nZa czynnik najważniejszy hagiograficznie uznać należy samo stanowisko Zeitbloma, jego aksjologicznie szczególne, a przy tym nieskrywane nastawienie do Leverkühna; przesądza ono o spowijającej kompozytora aurze demonicznej predestynacji. Na początku rozdziału X Zeitblom zwierza się:\nWłaściwie nic w moich oczach nie wydawało się dość dobre dla niego, innymi słowy: mieszczańska, empiryczna strona każdego zawodu wydawała mi się niegodna jego [...]. Ambicje moje, dotyczące jego osoby, były absolutne, a jednak dreszcz grozy mnie przeniknął, gdy zrozumiałem [...] – że z jego strony p y c h a zdecydowała o tym wyborze.\nPerspektywa narracyjna Zeitbloma narzuca biografii koincydencję przypadku i negatywnej historii zbawienia (w kształcie demonicznie predestynowanego żywota). Leverkühn, wybrany i zarazem naznaczony, nadto określany mianem ingenium, a więc „utalentowanego”, oraz przymiotnikiem „święty”, został przez Zeitbloma „skazany” na życie samotnika, eremity. Dom rodziny Schweigestillów to „dawny budynek klasztorny”, a pracownię kompozytora stanowi dawna komnata przeora. Nie brak wreszcie charakterystycznych dla poetyki żywotów świętych – i jakże relewantnych – scen kuszenia. Mowa o aktywności Frau Welt, a więc o uwodzeniu grzesznym ciałem, oraz o zachowaniu „dandysa” Saula Fitelberga. Również niesamowity śmiech Leverkühna, zauważalny już w wieku chłopięcym, jest rodem z szatańskiej semiosfery hagiograficznej.\nZeitblom buduje wizerunek artysty tyleż genialnego, co problematycznego, niezmiennie nazywając go swoim przyjacielem. Każdy szanujący się biograf współczesny – jak stwierdził niegdyś wybitny historyk Adolf Harnack – mógłby się niejednego nauczyć od średniowiecznych żywotopisarzy; winien bowiem przekazywać „nie to, co małostkowe i nikczemne, na co natykamy się w życiu każdego człowieka [...], ale to, co wielkie w człowieku w jego pełnej wielkości”. W perspektywie Harnacka Zeitblom stanowiłby swoisty wzorzec dla takiej właśnie postawy.\nIstota wzorcowej hagiografii, sedno postawy narracyjnej Zeitbloma jako biografa, tkwi w mocy wiary. Badacze legend rygorystycznie oddzielają żywoty świętych od baśni, sag i przypowieści. Principium divisionis żywota świętego to bowiem „wiara w świętość [przedstawianego] bohatera”. Właśnie taka postawa określa kompensacyjne zachowanie Zeitbloma względem Leverkühna. W rzeczy samej całościowy sens opowiedzianej historii polega na szczególnym wyobrażeniu filologa, na jego wierze w nieodwracalność biegu wypadków, w moc demonicznego fatum. Z jednej strony narratora przeraża fatalne przeznaczenie Leverkühna, z drugiej natomiast humanista jest urzeczony stygmatem jego potępienia, jego (wyimaginowaną) diabelską mocą kreacyjną i nieludzkim charakterem jego kompozycji.\nZeitblom wiedzie żywot bluszczu; jego własna egzystencja nabiera wartości i blasku proporcjonalnie do tej wiedzionej przez Leverkühna, niezależnie od tego, jak demoniczna by ona była. Takiej symbiozie przysługuje miano relacji: patron–klient, nie będzie więc przesadą określenie owego położenia jako specyficznego przypadku klientelizmu psychologicznego. Podobną diagnozę Mann wkłada w usta Zeitbloma. W rozdziale XXXI pierwszoosobowy narrator stwierdza:\nNiechże raz jeszcze zostanie powiedziane, z pewnością nie w sensie samochwalstwa, lecz jako zwykłe stwierdzenie faktu, że życie własne wydawało mi się zawsze – mimo iż go nie zaniedbywałem – sprawą uboczną, której poświęcałem zaledwie połowę uwagi, kierując nim, żeby się tak wyrazić, lewą ręką, właściwe natomiast zainteresowanie moje, napięcie i troska poświęcone były życiu przyjaciela z lat dziecinnych, powrót zaś w jego pobliże tak wiele mi dał radości [...].\nW tego rodzaju odczytaniu należałoby jednak oczekiwać pozytywnej odpowiedzi na pytanie, czy jest możliwe, aby w zachowanych i dostępnych tekstach czy notatkach odautorskich przetrwał niechby jeden argument, że to sam Mann sproblematyzował (samo)krytycznie predestynacyjną opcję Zeitbloma. A odpowiedź brzmi: nie! W tym właśnie tkwi sedno (wprawdzie mało satysfakcjonującej) interpretacji zorientowanej na tekst.\nZastanówmy się jeszcze, czy uprawnione jest określanie Doktora Faustusa wspomnianym już mianem „powieść epoki”. Argumentów na rzecz tej tezy szukać trzeba w rozmiłowaniu autora w szczegółach i wachlarzowo poskładanych wątkach, motywach oraz syntagmach narracyjnych. Stąd nie dziwi, że zwątpienie w substancjalną obecność historii współczesnej w tej powieści nie pojawia się w badaniach nad dziełem Mannem – również tych nowszych. Ukazują się studia zatytułowane tezowo, jak np. Thomas Manns „Doktor Faustus” als zeitgeschichtlicher Roman (Doktor Faustus Thomasa Manna jako powieść ze współczesności), ale to przecież zbyt mało, by przyznać jej to określenie. Niekiedy uczeni sprowadzają charakter utworu do etykiety „powieść epoki” wyłącznie poprzez wskazanie na „autobiograficzne części [...] w perspektywie fikcyjnego narratora pierwszoosobowego”. Do takiej ograniczonej koncepcji zdaje się skłaniać nawet Koopmann, jeden z najwybitniejszych znawców dzieła Manna. W wielkim leksykonie o nim, w rozdziale o sytuacji narracyjnej w Doktorze Faustusie, badacz ten finalnie pochwytuje historiozoficzne zdanie – centralne dla uznania „predestynacji demoniczności” – stwierdzając, że Zeitblom zostaje potraktowany jako kronikarz zarówno „prywatnej”, jak i „narodowej tragedii”.\nWątek ten wart jest kontynuowania. Kłopotliwych pytań nie tylko o narratologiczną niezborność dałoby się uniknąć w jednym zaledwie przypadku, mianowicie z chwilą podążenia tropem dyskursywnych gier w rodzaju Bachtinowskiej oferty dialogowości (względnie polifoniczności) formy powieściowej. Należałoby wtedy wszakże rozważyć kwestię następującą: Michaił Bachtin nie rozpatruje kryterium dialogowości na podstawie obserwacji sposobu prowadzenia dialogów w narracji pierwszoosobowej, owej domenie mimetyzmu formalnego. Natomiast „Zeitbloma” (tzn. autora) zabawa w chowanego z czytelnikiem, ukształtowanym na potrzeby narracji monologowej, dostarcza szeregu argumentów na rzecz dekonstrukcji biegnącej o krok dalej.\nBiografia Leverkühna zostaje ukształtowana wzdłuż osi fikcjonalnego „przełamania” opowieści, co ma niebagatelne znaczenie dla określenia finalnej wymowy dzieła.\nMann w sposób niezwykle wyrafinowany „pozwala” narratorowi na swobodę w prezentowaniu jego słabości, jego niedoskonałej – ale wyłącznie w określonych sytuacjach – pamięci. Oto dwa przykłady z ponad trzydziestu: „Składam wobec czytelnika dowód mojej uczciwości, pozwalając mu przypuszczać, że się ociągam [...]”, „Pojechał sam i nie da się dokładnie stwierdzić, czy istotnie wykonał ów zamiar [...]”. Relatywizujące zastrzeżenia Zeitbloma dotyczą głównie obszaru introspekcji. Demonstrując samoograniczenie absolutnej wiarygodności własnych spostrzeżeń lub ocen – pod postacią takich sformułowań, jak „być może”, „niewykluczone”, „wydawało mi się” czy „wątpiłem” – narrator demonstracyjnie dostarcza dowodów swej rozbrajającej szczerości. Poddając owe – w wymowie subiektywnie zrelatywizowane – zdania weryfikacji, nie sposób nie zauważyć, iż dotyczą one kwestii trzeciorzędnych, odległych od centralnej problematyki powieści. W szeregu innych przypadków natomiast Zeitblom „postępuje” wprost przeciwstawnie: w określonych sytuacjach narzuca moc własnego osądu jako w pełni wystarczające kryterium uwiarygodnienia, a to dzięki takim formułom, jak „jestem przekonany”, „mogę zapewnić czytelnika”, „to jest pewne”.\nNierzadko narrator powołuje się na swą doskonałą pamięć. Ma to miejsce w ponad trzydziestu istotnych momentach, przedstawionych zgodnie z poetyką prezentacji scenicznej. Rekonstrukcja dosłowna dialogów obejmuje przede wszystkim rozmowy Leverkühna – zarówno te, w których Zeitblom brał udział bądź których był świadkiem, jak i te, przy których w żaden sposób nie mógł być obecny. Tu i ówdzie narrator „praktykuje” technikę point of view, i to nawet w wyrafinowanych warunkach sytuacji narracji auktorialnej. Za przykład może posłużyć scena przybycia rodzeństwa do posiadłości rodziny Schweigestillów, przekazana za pomocą oratio recta.\nTakie postępowanie wstrząsa zdecydowanie poetyką opowieści pierwszoosobowej, chyba że zabiegi te – jak również wszelkie łamanie zasad narracyjnych – włączymy do sfery działań dekonstrukcyjnych. Podług statusu poetologicznego wzmiankowane epizody nie mają charakteru rekonstrukcji we wspomnieniu, jeno stanowią wytwór ambicji auktorialnych. Zeitblom zdaje się prowadzić grę; łamie konwencję biografii powieściowej całkiem świadomie. W pewnym miejscu – przy charakterystyce Inez – zwierza się nawet z tego zamiaru:\nTo nie [jest] powieść, którą komponując, autor otwiera przed czytelnikami serca swoich bohaterów, pośrednio ukazując ich w akcji. Jako biografowi przystoi mi ze wszech miar bezpośrednie nazywanie rzeczy po imieniu i stwierdzenie po prostu pewnych psychicznych faktów, które wywarły wpływ na przedstawiane przeze mnie koleje życia.\nNie sposób odmówić tej kwestii przymiotów ukrytego wskazywania na hybrydowy charakter opowiadanej historii, na sprzyjanie Zeitbloma konwencjom biograficzno-fikcjonalnym. Jego postępowanie, nadające sens biegowi rzeczy, ma poważne konsekwencje heurystyczne wszędzie tam, gdzie chodzi o kreowanie aury dwuznaczności i niesamowitości. Zastanawia rozziew pomiędzy ostentacyjnie neutralnymi czy też relatywizującymi opisami wydarzeń a zdecydowanie wyrazistym, stronniczym podkreślaniem szczególnego statusu Leverkühna. Zeitblom przyznaje sobie prawo do narzucenia biografii kompozytora własnego porządku. Niby demiurg powieściowy, w tuzinach segmentów narracyjnych buduje niesamowitą i fatalistycznie predestynowaną biografię Leverkühna.\nRzecz znamienna: sam termin „predestynacja” został odniesiony do biografii już dość wcześnie przez niektórych publicystów i badaczy, m.in. Curta Hohoffa i Wilhelma Grenzmanna. Jednak także w późniejszych publikacjach natknąć się można na ten termin w funkcji kategorii referencyjnej. Spośród licznych, zarówno wartościujących pozytywnie, jak i ewokujących aurę demoniczności, przykładów z powieści zmierzających ku wytyczeniu drogi do fatalistycznego upadku Leverkühna przytoczę niektóre:\nU człowieka tak młodego, jakim był podówczas Adrian, postawa ta [tj. postawa pychy] miała – każdy mi to chyba przyzna – coś zatrważająco zuchwałego i nasuwającego obawę o zbawienie jego duszy.\nJa wszakże byłem wstrząśnięty, więcej nawet, wprost wychodziłem z siebie. Wściekłość moja na wieść o plugawej psocie Schleppfussa z piwiarni nie miała granic [...].\nZ tajemnym wstrętem i zwalczając nierozumne przerażenie, muszę teraz zakomunikować, że drugi wybór, jaki Adrian uczynił, stał pod bliźniaczo złą gwiazdą.\nZeitblom nie znajduje ponadto właściwych słów „dla tego tajemnego, chłodnego dreszczu niepokoju, bolesnego braku wzajemności, emanującego z jego coraz bardziej twórczego osamotnienia”.\nNarrator wyraża swe odczucia związane z Leverkühnem – jego życiem i twórczością – za pomocą katalogu atrybutów rodem z semantycznego pola mroczności, niesamowitości i dwuznaczności. Opowieść Zeitbloma iskrzy się przysłówkami i przymiotnikami budującymi szczególną aurę, takimi jak: „strasznie”, „ciemno”, „problematyczne”, „demoniczne”, „godne współczucia”, „wstrząsające”, „dziwne”, „tajemniczo”, „szczególne”, „poniżające”, „wymowne”, „zastanawiające”, „wieloznaczne”, „osobliwe”, „zagadkowe”, „niepojęte”, „niesamowite”, „okropne”, „deprymujące”, „przeciwne rozumowi”, „zatrważające”, „pyszałkowate”, „podniecające”, „rozpaczliwie”. Mann nie ukrywał potrzeby kreowania atmosfery niesamowitości i zagrożenia wokół zarówno osoby, jak i twórczości Leverkühna. Potwierdza to ciągłe pojawianie się takich i pokrewnych wątków w korespondencji z czasów pracy nad powieścią: wtedy gdy pisarz notował, że jest to historia „demoniczna i zła” (list do Jonasa Lessera z 13 grudnia 1943 i do Pavla Eisnera z 5 sierpnia 1946) oraz gdy stwierdzał, że biografia muzyka jest „niesamowita” (list do Käte Hamburger z 3 października 1944).\nAutor dzieła „pozwala” pierwszoosobowemu narratorowi przekraczać kompetencje nie tylko wyraziście, ale niekiedy nawet demonstracyjnie. Ta nonszalancja znajduje swój wyraz choćby we wprowadzeniu do rozdziału XVIII:\nNiechaj czytelnik nie pyta przy moich opisach i sprawozdaniach, skąd tak dokładnie znam wszelkie szczegóły, skoro nie zawsze przecież byłem przy tym obecny, nie zawsze znajdowałem się u boku zmarłego bohatera tej biografii.\nW pokrewny sposób brzmią początkowe zdania rozdziału XLI, dotyczące rozmowy w Pfeiffering:\nTo, co się w dwa dni zaledwie po tej pamiętnej dla mnie wycieczce rozegrało pomiędzy Adrianem a Rudolfem Schwerdtfegerem i jak się to rozegrało – o tym ja w i e m, choćby sto razy stawiano mi zarzut, że wiedzieć tego nie mogę, gdyż mnie „przy tym” nie było. Nie, nie było mnie przy tym. Lecz dzisiaj jest to już psychologicznym faktem, że przy tym byłem, każdego bowiem, kto tak jak ja po wielekroć przeżył i przeżywa jakąś sprawę, tego straszliwa jego poufałość czyni naocznym i nausznym świadkiem wszystkich jej, nawet najbardziej ukrytych faz.\nTo dość „bezczelna” uzurpacja ze strony Zeitbloma – nierzadko bowiem skarży się on na dystans dzielący go od przyjaciela oraz na obcość wobec samego siebie, którą w nim wyczuwa.\nKolejny przykład demonstrowania narracyjnej wszechmocy Serenusa zawiera się w komentarzu do spotkania Schwerdtfegera z Marie Godeau:\nCzyż ktokolwiek wątpi, że wszystko, co rozegrało się pomiędzy Marie Godeau a Rudolfem, potrafię tu oddać równie dosłownie jak rozmowę w Pfeiffering? Czy wątpi kto, że i przy tym „byłem obecny”? Nie sądzę.\nSwoje znawstwo dusz ludzkich demonstruje opowiadacz w wielu prezentacjach scenicznych, choćby w tej ukazującej postawę Leverkühna wobec „uroczystej ofiary dziewictwa” swej siostry czy z chwilą opisywania wrażeń z odwiedzin posiadłości Schweigestillów lub stosunku do barona Riedesela i doktora Breisachera.\nMann „pozwolił” Zeitblomowi posługiwać się sprzężeniem dwu trików, mianowicie blefu i antyblefu. Blef narracyjny zachodzi wtedy, gdy narrator opowiada o wydarzeniach, których nie było mu dane znać, antyblef natomiast – gdy w sposób przesadnie obwarowany zastrzeżeniami i relatywizacjami, głównie co do kwestii trzeciorzędnych, celebruje swą poprawność jako pierwszoosobowego narratora. Inkrustowanie zdań przywołaniami retorycznymi w rodzaju: „Mam wrażenie, że powinienem przyzwać Apolla i Muzy, aby mi przy opowiadaniu tego wydarzenia zechcieli poddać najczystsze, najdelikatniejsze słowa”, jedynie pogłębia wrażenie zerowej asertywności całych fraz narracyjnych, a więc ich subiektywnej nieprawdziwości. Już przed laty „mamucie manieryzmy” Manna wytrącały z równowagi niektórych publicystów. Boehlich pisał:\nAutokomentarze to jedna z najmniej eleganckich cech tej książki. Nawet wytykanie nabiera cech samochwalstwa, gdy bywa formułowane w takiej konwencji. Każda uwaga Zeitbloma o jego własnym stylu, o doborze słów i pryncypiach kompozycji kładzie czytelnikowi nieprzerwanie na sercu, by wierzyć w jakiś głębszy sens [opowieści] [...]. Zeitblom ma tak rozległe poczucie wyższości, że zawsze wie, co jest fałszem.\nTe oraz pokrewne pytania o niekoherencję (nie tylko) narratologiczną powieści zasługiwałyby na zignorowanie pod jednym warunkiem, mianowicie zorientowania gry interpretacyjnej według wspomnianej już Bachtinowskiej teorii dialogowości. Ale nawet przy tak śmiałej – oraz niewątpliwie nieprzystającej do pierwotnej intencji Bachtina – możliwości interpretacyjnej nie posunęlibyśmy się choćby o krok do przodu ani w kwestii autointerpretacji intencji autorskiej wobec tej gry dekonstruującej (intencji sformułowanej expressis verbis), ani w kwestii aporii wykładni Doktora Faustusa jako przypowieści historiozoficznej (wykładni utrwalanej nie tylko przez recepcję nieakademicką).\nDylemat ten coraz wyraziściej przenika do świadomości współczesnych badaczy. Volker Wehdeking np. wystawia powieści ocenę niepochlebną, pisząc o „Mannie jako figurze projekcyjnej dla niefaszystów, którzy pozostali w kraju”, a następnie stwierdza:\nDystans emigracyjny oraz odkryte w obozach potworności doprowadziły do wizji spersonifikowanego amalgamatu Niemiec, który, podobnie jak Leverkühn z [...] faustowskiej powieści rozwojowej, uległ chorobie poprzez cyrograf.\nZacytowanym emfatycznym esejem o dziele Manna redakcja konserwatywnej gazety „Die Welt” zapoczątkowała w 1999 roku cykl o utworach, które miały zmienić oblicze minionego stulecia (!). Według autora przywołanego eseju powieść Doktor Faustus stanowiła rzekomo pożegnanie z „niemiecką świadomością odrębną [vom deutschen Sonderbewußtsein]” z niemiecką „drogą odrębną [Sonderweg]”. Byłoby tak w rzeczy samej – dopowiem – ale tylko w przypadku kategorycznego przestrzegania wartości granicznych narracji pierwszoosobowej oraz przy bezwarunkowym pominięciu autointerpretacji.\nObecny rozdział winien się rozpocząć przytaczaną już tezą Manna z eseju Niemcy i naród niemiecki:\nWielkim niedostatkiem legendy i dramatu jest to, że nie wiążą one postaci Fausta z muzyką. Musiał [on] być muzykalny, musiał być muzykiem. M u z y k a j e s t o b s z a r e m d e m o n i c z n y m.\n„Legendy i dramatu”? Niedostatkiem Historii o Doktorze Faustusie, a nawet Fausta Goethego? Taka konstatacja miała źródło w przyjętej przez Manna perspektywie, była jego tworem. Przywołanie tego wyimka stwarza powtórną sposobność przyjrzenia się bodaj najistotniejszej założycielskiej idei powieści.\nDoktora Faustusa wspierała nie tylko swoiście pojęta „literatura przedmiotu”; Mann sięgał chętnie i często także po porady przyjaciół, znajomych i kolegów, twórców i znawców w wielu dziedzinach rozległej wiedzy o kulturze, a zwłaszcza muzykologii. Posłużył się przewrotnie twórczym konceptem muzyki dodekafonicznej Arnolda Schönberga oraz wykładnią Theodora W. Adorna. Zeitblom-narrator przypisał Schönbergowi rolę (bez)pośredniego pomostu wiodącego wprost do potępienia kompozytorskich dokonań Adriana Leverkühna; „unieważnienie” finału IX Symfonii Beethovena jest tego ostatecznym akcentem. „Zapożyczenie” oryginalnej koncepcji Schönberga – którą zresztą prozaik pozyskał dzięki życzliwie otwartej postawie tego kompozytora i myśliciela – zakończyło się swoistą porażką wizerunkową Manna. Twórca-filozof nie potrafił bowiem wybaczyć wypełnienia wątku klęski nowoczesnej muzyki miąższem cudzej oryginalnej myśli, i to bez podania źródła.\nMuzyka w rozumieniu najbardziej ogólnym i wieloznacznym zawsze była obecna w refleksji oraz twórczości Manna. Jako sposób ekspresji artystycznej pozostawała pisarzowi bliska przez całe jego życie. W młodości nie stronił od widowisk operowych, przyjaźnił się z wybitnymi twórcami i odtwórcami oraz teoretykami muzyki. Występował też jako skrzypek, ale z rzadka, a jeśli już, to wyłącznie w kameralnych okolicznościach. Zatem nie ta aktywność wyjaśnia pochylenie się wielu badaczy nad charakterystyczną dla prozaika fascynacją tą najbardziej „niemiecką” ze wszystkich sztuk. To raczej sproblematyzowanie muzyki: filozoficzne, kulturowe oraz polityczne, uczyniło ją tworzywem spolegliwym dla Mannowskich prób wykładu historiozoficznie spolaryzowanej narracji narodowej.\nWczesne opowiadania, Buddenbrookowie, pierwsze próby z wątkiem „hochsztaplera” Feliksa Krulla (1910–1911), powieść Czarodziejska góra oraz liczne odniesienia rozsiane w tekstach eseistycznych dokumentują głębokie, a zarazem ewoluujące zainteresowanie twórczością Wagnera, Pfitznera, Straussa. I nie tylko. W nurcie głównym badań nad Manna „wagnerowskim” etapem urzeczenia muzyką przyjmuje się tezę, że to skala chromatyczna, zawierająca wszystkie dwanaście dźwięków w obrębie oktawy, tworzących szereg półtonów, stanowiła dla pisarza „kontrapunktowo skuteczny paradygmat dekadenckiego, nieżyciowo wysubtelnionego i nieuchronnego, ale artystycznie idealizowanego i przez eros wspieranego zmierzchu [kultury muzycznej]”. Stąd muzyka Wagnerowska zdaje się spełniać w tej fazie twórczości Manna dwie główne funkcje:\nJako zdarzenie brzmieniowe, poprzez toposy dekadenckiego wagneryzmu, uzmysławia burżuazyjny upadek epoki. Poprzez dzieła muzyczne zaś przeistacza się w „motyw formy”, tworząc w sposób szczególny struktury i styl.\nA co z filozofią muzyki, z jej ideologizowaniem? Jak oceniać referencyjne obarczanie jej brzemieniem odpowiedzialności za ludzkie zło – nie do udźwignięcia? Co z łączeniem w jedno motywu Fausta i luteranizmu, nazizmu i dwunastodźwiękowej twórczości?! Pytania te pozostaną, niestety, bez roztropnej odpowiedzi: siedemdziesięcioletnie dzieje akademickiego zgłębiania Doktora Faustusa przez pryzmat muzyki w sposób niewątpliwy demonstrują kapitulację nauki przed rozwiązaniem tego zagadnienia – być może kluczowego. Nie wszyscy badacze i znawcy dzieła Manna podzielają jednak zdanie na temat roli muzyki w jego pismach. Również współcześnie.\nZłożony proces wnikania prozaika w muzykę niemiecką, ba, jego wysiłek rozumienia, interpretowania i promowania wielkich kompozytorów biegł przez całe jego życie twórcze. „Muzyka jest obszarem demonicznym” – jak już wiemy, to jeden z Mannowskich pewników. Towarzyszył mu i drugi dogmat: muzyka to domena „specyficznie niemiecka”. Na pierwszy aksjomat, a zwłaszcza na drugi wespół z pierwszym, uwagę zwróciły tuziny badaczy. Swoistą sumę refleksji, szczególne zamknięcie tego etapu dociekań, stanowi monografia Seelenzauber. Thomas Mann und die Musik (Czar duchowy. Thomas Mann a muzyka, 2006) Hansa Rudolfa Vageta, amerykańskiego mannologa niemieckiego pochodzenia. Jest on członkiem zespołu odpowiedzialnego za najnowsze wydanie zbiorowe dzieł Manna, a także autorem dziesiątków opracowań oraz kilku monografii o nim. Niewątpliwie należy do wąskiego grona najbardziej cenionych znawców twórczości niemieckiego noblisty.\nTytułową kategorię zapożyczył Vaget z powieści Czarodziejska góra, z rozdziału Pełnia harmonii. Pojęcia Seelenzauber jako takiego, rodem ze słownictwa ezoterycznego, popularnego w zamkniętych społecznościach kontemplacyjnych, nie sposób oddać jednoznacznie w języku polskim. Urok, czar głębi, czarodziejskość uroku – w tych „regionach” szukać by należało sedna samego złożenia. W polskim przekładzie Jana Łukowskiego natkniemy się na akapit, w którym to pojęcie pojawia się dwukrotnie. Nie jest on obszerny; stanowi zamknięcie fragmentu poświęconego muzyce i nowoczesnym technikom odtwarzania:


Najlepsze farby kredowe do mebli - Decyduj Sam\nNajlepsze farby kredowe do mebli\nUsługi i praca / By Paweł Klimczak\nOd czasu do czasu mamy ochotę zmienić coś w naszym domu. Dlatego kupujemy nowe dodatki, kupujemy rośliny i poszukujemy innych ciekawych rozwiązań. Niekiedy intrygującą opcją wydaje się odmalowanie mebli, jednak aby ułatwić sobie pracę warto skorzystać z farb kredowych. Są banalnie proste w użytkowaniu, a dodatkowo nie najdroższe.\nPrzyjemna praca farbą kredową do mebli\nChcąc nieco zmienić wystrój swojego domu możemy zmienić kolorystykę dodatków, dodać kilka roślin albo poprzestawiać meble. Czasami myślimy o malowaniu mebli, a wtedy nachodzi nas pytanie jaka farba kredowa będzie najlepszym rozwiązaniem. Obecnie na rynku mamy wiele firm, które oferują tego typu produkt. Dzięki temu możemy być pewni, iż znajdziemy farbę w cenie jaka nam odpowiada. Warto też wspomnieć, że kredowe farby to zapewnienie szybkiej i przyjemnej pracy. Wiele osób uwielbiających zabawę w DIY poleca je, gdyż pozwalają na o wiele ciekawsze efekty niż klasyczne farby. Możemy z ich pomocą zrobić ładne ombre albo nawet namalować ciekawe wzory. Wystarczy kilka wolnych godzin. Pamiętajmy również, iż dla gładkiego efektu warto przed pracą zmatowić powierzchnię, a potem po każdej warstwie wyschniętej farby. Na końcu nie zapomnijmy nawoskować naszego mebla, aby utrwalić naszą farbę. Wosk będzie utwardzał się do całkowitej twardości jeszcze około dwa tygodnie, jednak możemy od razu korzystać z naszego przedmiotu.\nNajlepsze zmiany w domu, to te które wykonujemy samodzielnie. Możemy wtedy kreatywnie się spełnić, a dodatkowo stworzyć coś niebanalnego. Warto też wspomnieć, iż odmalowanie własnoręczne mebli jest o wiele tańsze niż zakup nowych. Nie potrzebujemy też wiele czasu i specjalnych przygotowań, więc jest to bardzo ciekawy pomysł na zmiany w naszym mieszkaniu.


Siostra św. pamięci Anny Przybylskiej opublikowała urocze zdjęcie syna aktorki. Chłopiec skończył 15 lat. Internauci rzucili się do komentowania - Wiesz\nMedia obiegła wiadomość o tym, że na instagramowym koncie siostry zmarłej aktorki pojawiło się wzruszające zdjęcie z 15 urodzin syna Anny Przybylskiej, Szymona. Jednym z czytelników mogły popłynąć łzy, innym jakoś nie chciały, mimo zapewnień tabloidów. Tak, czy inaczej – zdjęcie z 15 urodzin syna zmarłej przedwcześnie Anny Przybylskiej jest z pewnością urocze i ciekawe dla tych, którzy chętnie zobaczą, jak chłopiec wyrósł.\nNie ulega wątpliwości, że ktoś taki, jak ciocia jest ważnym członkiem rodziny dla dziecka. Niezależnie od tego, czy ciocia jest siostrą mamy, czy taty, może mieć wpływ na najmłodszych członków rodziny.\nStarsza siostra zmarłej aktorki jest stale obecna w życiu siostrzeńców\nAgnieszka Kubera jest starszą siostrą św. pamięci Anny Przybylskiej, która widząc u siebie niepokojące objawy, zadzwoniła do niej, by się tym podzielić. Zatroskana siostra natychmiast umówiła Annę na wizytę u specjalisty… Była pełna wiary, że ciężka choroba odpuści młodszej siostrze, pozwoli przeżyć i zostawi ją w spokoju. Przez cały czas wierzyła, że Anna z tego wyjdzie.\nGdy już wiedzieliśmy, że jest niefajnie, uczepiliśmy się statystyk. „Na bank jesteś w tych dwóch procentach, które dożywają pięciu lat!”. Pięć lat to dużo. Wszystko może się zmienić w leczeniu. Później się okazało, że niefajnie jest być w tych dwóch procentach…\nObecnie, Agnieszka Kubera nadal wspiera dzieci zmarłej siostry, a urodzinowe zdjęcie 15-letniego Kuby, opublikowane na instagramowym koncie, wzbudziło zainteresowanie tabloidów. Internauci także okazali zainteresowanie i w życzliwych słowach złożyli młodzieńcowi urodzinowe życzenia.\nCzego chcielibyście życzyć Kubie?\nJak dostrzec depresję u seniorów? Ważny temat w dobie pandemii ko...


Ameryka przyspiesza i zamawia - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nAmeryka przyspiesza i zamawia\n27.11.2003, godz. 14:21\nAmerykańska gospodarka w październiku i w pierwszej połowie listopada br. wykazywała coraz wyraźniejsze oznaki ożywienia. Znacząco wzrosły również zamówienia na dobra trwałe.\nJak podał Zarząd Rezerwy Federalnej (Fed), w USA ustabilizował się rynek pracy oraz wzrosły wydatki konsumentów. "Opis tempa wzrostu jest różny w poszczególnych regionach, ale poprawa jest widoczna na dużą skalę. Gros okręgów zanotowało poprawę sytuacji w wielu sektorach gospodarki" - czytamy w raporcie Fed. Na rynku pracy, część okręgów zanotowała spowolnienie tempa redukcji etatów oraz wzrost liczby pracowników czasowych.\nJednocześnie Departament Handlu ogłosił, że w październiku wzrosły w USA zamówienia na dobra trwałego użytku, głównie dzięki zwiększonemu popytowi na sprzęt łączności oraz samoloty. Amerykańskie przedsiębiorstwa zwiększyły wydatki na inwestycje.\nZamówienia wzrosły w październiku o 3,3%, do 184,53 mld USD, w tym o 25% na sprzęt łączności i o 22% na samoloty. Zamówienia na środki produkcji wzrosły o 1,7% (do 59,09 mld USD).


Serwis Laptopów na Śląsku * To trzeba wiedzieć!\nSerwis Laptopów na Śląsku\nJak to w życiu często bywa w najmniej oczekiwanym momencie nasz laptop może odmówić posłuszeństwa. Właśnie gdy mamy zrobić przelew, jak czekamy na ważnego maila lub po prostu gdy chcemy swobodnie po surfować w necie.\n– Cóż wtedy możemy zrobić?\n– Gdzie się z takim problemem udać?\nBo przecież nie każdy serwis komputerowy może nam pomóc, gdyż naprawa laptopa to już nie to samo co serwis zwykłego komputera typu desktop.\nNajczęściej nie mamy pojęcia gdzie znajduje się serwis laptopów, który mógłby nam pomóc i który sprawnie usunąłby usterkę w notebooku. Jeżeli mamy jakiegoś znajomego, który przerabiał już tego typu problem związany z serwisem laptopów, możemy poprosić go o dane teleadresowe serwisu notebooków. Jeśli w naszym otoczeniu nikogo takiego nie znamy czas by podjąć te wyzwanie i samemu odszukać jakiś serwis laptopów.\nNajprościej będzie jeśli użyjemy do tego celu przeglądarki internetowej i po wpisaniu słów kluczowych odnajdziemy serwis notebooków. Najważniejsze słowa klucze to np.:\nserwis laptopów Chorzów,\nnaprawa notebooków Katowice,\nPo tak wpisanych frazach odszukamy serwisy laptopów znajdujące się na terenie Górnego Śląska. W podobny sposób wyszukamy serwisy notebooków leżące w innych terenach Polski.\nSerwis laptopów to obecnie najszybciej rozwijająca się gałąź branży komputerowej. Z uwagi na fakt iż każdego dnia sklepy komputerowe sprzedają coraz to więcej notebooków,dlatego też coraz więcej napraw to naprawy laptopów. Dla wprawionego w bojach serwisu laptopów wymiana matrycy to bułka z masłem, a wymiana inwertera to chleb powszedni. Poważniejsze wyzwania to już reballing czyli ponowne “zakulkowanie” układu, który w skutek utraty styku z płytą główną jest główną przyczyną braku obrazu na ekranie laptopa.\nOczywiście profesjonalny serwis laptopów, to także nawigacje samochodowe, bo przecież serwisant, który radzi sobie z tak trudnymi wyzwaniami jak naprawa laptopa poradzi sobie z łatwością z odblokowaniem nawigacji czy też wgraniem najnowszej mapy do tego urządzenia.\nOpublikowany w Komputery internet | @ 9:30 am| Brak komentarzy »


Zastanawiasz się, czy skup nieruchomości Świecie może Ci pomóc w sprzedaży mieszkania z lokatorem? Oczywiście, że tak. Pomagamy osobom, które znajdują się w niekorzystnych dla nich okolicznościach. A również wtedy, gdy sami są z kłopotem. Bo często kłopot samemu trudno rozwiązać samodzielnie. Nasza firma skupuje nieruchomości w Świeciu. Możesz więc na nas liczyć w trudnej sytuacji życiowej i wtedy, gdy potrzebujesz pieniędzy w trybie natychmiastowym. Napisz do nas: sprzedam mieszkanie w Świeciu, a my pomożemy Ci załatwić tą sprawę. Jesteśmy do Twojej dyspozycji przez cały proces trwania sprzedaży. Możesz z nami też kontaktować się w każdej sprawie. Pracownik naszej firmy da Ci rzetelną odpowiedź na każde Twoje pytanie.\nCzy sprzedaż nieruchomości Świecie na własną rękę jest wykonalna?\nSprzedaż nieruchomości Świecie na własną rękę to naprawdę trudne zadanie. Jeszcze jeśli dotyczy takiego mieszkania, w którym są lokatorzy. Nabywcy starają się unikać kupna takich nieruchomości, szczególnie, że ofert typu: sprzedam mieszkanie w Świeciu jest naprawdę dużo i mogą w nich przebierać. Nasz skup mieszkań Świecie oferuje taką usługę jak skup mieszkań z lokatorami. Dla nas nie stanowi to żadnego problemu. A zdarza się tak, że skup mieszkań w Świeciu jest jedynym rozwiązaniem. A i też opłaca Ci się skorzystać z naszych usług. Skup mieszkań Świecie zawsze dokonuje skrupulatnej i rzetelnej wyceny. Mamy w ofercie też skup działek Wiele klientów już powiedziała, że nasza oferta cenowa była dla nich najkorzystniejsza. Procedura w naszej firmie przebiega zgodnie z zachowaniem przepisów polskiego prawa.\nSkup mieszkań w Świeciu to idealna opcja na pozbycie się problemu. Zdajemy sobie sprawę, że jest dużo osób, posiadających mieszkanie, i które chcą pozbyć się nieruchomości i uzyskać za nią pieniądze. Bardzo często jest tak, że ciężko nam dbać o nieruchomość, nie mamy możliwości zajmować się nią, więc wtedy skup nieruchomości Świecie to dobre rozwiązanie. Sprzedaż mieszkania naprawdę się może opłacić.\nNasz skup nieruchomości Świecie skierowany jest do tych osób, jak sama nazwa wskazuje, które chcą chcą sprzedać nieruchomość. I do tego jeszcze w jak najkrótszym czasie. Jednak nie zamierzają również zajmować się przykładowo jakikolwiek remontem mieszkania, czy domu. Nasz skup nieruchomości Świecie ma wieloletnie doświadczenie w branży. Jeśli zadasz na pytanie, skontaktujesz się z nami, rusza cały proces, a my jesteśmy w stanie w kilka dni załatwić wszystkie formalności i sfinalizować całą transakcję. Najpierw przygotowujemy wycenę, później załatwiamy formalności, na koniec spotykamy się w kancelarii notarialnej. Kancelarię notarialną możesz wybrać sam. My się dostosujemy. Skup nieruchomości zadłużonych to kamień z serca dla wielu osób. Wizyta u notariusza jest przez nas opłacana. Warto zaznaczyć, że działamy tylko dla dobra klienta. Dla nas jego interesy są najważniejsze. Do każdej osoby podchodzi w sposób profesjonalny i indywidualny. Zapewni Ci bezpieczną transakcję.


Voigtlander Nokton 50 mm f/1.2 Aspherical - jasny manualny standard teraz także w wersji do Sony E | Fotopolis.pl\nNokton 50 mm f/1.2 Aspherical to dobrze znana konstrukcja Voigtlandera. Stałka zadebiutowała w połowie ubiegłego roku z mocowaniem Leica M. Teraz jednak producent zaprezentował ten jasny standard także w wersji do systemu Sony E.\nOferta Voigtlandera do pełnoklatkowego systemu Sony E powiększyła się właśnie o model Nokton 50 mm f/1.2 Aspherical, czyli jasny i w pełni manualny standard zaprojektowany z myślą o wymagających fotografach. Jak zaznacza producent, obiektyw został zoptymalizowany do współpracy z aparatami wyposażonymi w nowoczesne matryce cyfrowe o dużych rozdzielczościach. Natomiast jego konstrukcja optyczna „skorygowana została według współczesnych standardów, zapewniając najwyższą jakość obrazowania“.\nWyrazistość połączona z wyjątkową plastyką\nWe wnętrzu Noktona 50 mm f/1.2 Aspherical znajdziemy 8 elementów rozmieszczonych w 6 grupach. Wśród nich są dwie soczewki asferyczne, co ma zapewnić znakomitą wydajność i jakość obrazu. Standardowa ogniskowa 50 mm gwarantuje 47.5-stopniowe pole widzenia, czyli zbliżone do tego jakie widzi ludzkie oko. Natomiast 12-listkowa przysłona o maksymalnym otworze f/1.2 ma zapewnić wręcz papierową głębię ostrości oraz efekt okrągłego bokeh. Przysłonę będziemy w stanie domknąć do f/22, zaś na przedni element nakręcimy filtry o średnicy 58 mm.\nOczywiście zaprezentowany model to w pełni manualna stałka, którą będziemy mogli efektywnie ostrzyć z odległości 45 cm. Warto także odnotować, że stałka przystosowana do aparatów Sony zapewnia wsparcie dla 5-osiowej stabilizacji obrazu, systemu potwierdzenia ostrości, a także przekazuje do korpusu dane EXIF. Z kolei miłośników filmowania ucieszy możliwość przełączania rodzaju pracy pierścienia przysłony pomiędzy trybem cichym i skokowym.\nTubus mierzy 70,1 x 58,8 mm i waży 434 g. Jego design nie odbiega od innych konstrukcji producenta. Tak więc otrzymujemy stylowy i klasycznie wyglądający obiektyw, który może się podobać. Ile przyjdzie nam zapłacić za Noktona w wersji do Sony E? Na razie ta informacja pozostaje tajemnicą, ale zapewne w najbliższym czasie producent odsłoni wszystkie karty dotyczące ceny i dostępności.


Herbamedicus Czarci pazur balsam ziołowy 250 ml - cena, opinie - DrogeriaWapteka.pl\nHerbamedicus Czarci ...\nHerbamedicus Czarci pazur balsam ziołowy 250 ml\nNanieść balsam w takiej ilości,aby skóra była zdolna go całkowicie wchłonąć, a następnie wmasować. Stosować na czystą skórę. Regularne stosowanie zwiększa skuteczność działania. Preparat przeznaczony do użytku zewnętrznego. Nie stosować w okolicach oczu, błon śluzowych oraz na podrażnioną skórę. W przypadku występowania żylaków nie masować, a jedynie delikatnie wklepać balsam.\nKasztanowiec zwyczajny - zawiera substancje aktywne escynę, taniny i glikozydy flawonoidowe. Substancje te wpływają na zwiększenie elastyczności ścian naczyń krwionośnych, zwiększają szybkość obiegu, przepływ żylny i ograniczają tworzenie się obrzęków. Żywokost lekarski - jego głównym składnikiem jest alantoina, która skutecznie przyspiesza odnowę komórek, a tym samym wspiera regenerację tkanek. Arnika górska - ekstrakt z tego kwiatu to tradycyjnie stosowany środek przeciwdrobnoustrojowy na siniaki. Masaże balsamem Czarci Pazur dają ciału uczucie lekkości i witalności, wpływają pozytywnie na układ ruchu przy niekorzystnych zmianach pogodowych. Preparat posiada właściwości rozgrzewające.\nTradycyjnie stosowany w bólach stawów, mięśni i kręgosłupa lub w dolegliwościach reumatycznych, obrzęku i rwie kulszowej.\n( HERBAMEDICUS SP. Z O.O. CZARCI PAZUR z rutyną i ziołami Balsam ziołowy 250 ml HERBAMEDICUS ) produkt doskonały bardzo szybko i skutecznie usuwa wszelkie bóle kostno stawowe (pomocny w bólach kręgosłupa) z całą odpowiedzialnością mogę polecić ten produkt\nMenachinox Omega 3 1000 K2 + D3 30 kapsułek Xenico\nColfarm Magnez + B6 30 kapsułek\nSOLGAR L-lizyna 50 kapsułek\nVitaDiet Flexi Hyal Forte żel na stawy 20x 15 ml


Dodano: 11-06-2019 12:25\nRenta socjalna nie przysługuje osobie będącej właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 5 ha przeliczeniowych.\n- Mój syn jest od urodzenia głuchy i ma przyznaną rentę socjalną – mówi czytelnik. – Chciałbym zapisać mu gospodarstwo ponad 5 ha, żeby miał jakieś zabezpieczenie, gdy mnie zabraknie. Słyszałem jednak, że wtedy straci rentę. Czy tak jest naprawdę?\nZapytaliśmy w Ministerstwie Rodziny, czy osobie otrzymującej rentę socjalną przestanie ona przysługiwać, jeśli osoba ta zostanie właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczających 5 ha przeliczeniowych. Dlaczego właśnie 5 ha przeliczeniowych jest tu granicą? Czy myśli się może o zmianie tego przepisu?\nMinisterstwo potwierdziło, że na podstawie art. 7 ust. 2 ww. ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1340 i 1669) renta socjalna nie przysługuje osobie będącej właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej w rozumieniu Kodeksu cywilnego o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 5 ha przeliczeniowych. Osobie będącej współwłaścicielem nieruchomości rolnej nie przysługuje renta socjalna, jeśli udział tej osoby przekracza 5 ha przeliczeniowych.\nJak podano, jest to uzasadnione istnieniem progu dochodowego ustanowionego dla osób pobierających rentę socjalną. „Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 6 ustawy o rencie socjalnej prawo do renty socjalnej zawiesza się za miesiąc, w którym zostały osiągnięte przychody w łącznej kwocie wyższej niż 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do celów emerytalnych. Aktualnie od dnia 1 czerwca 2019 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r. zawieszenie następuje po przekroczeniu kwoty przychodu wynoszącej 3 465,70 zł. Pułap określony w art. 10 wskazano kwotowo, natomiast, zakładając uzyskiwanie dochodu również z nieruchomości rolnej, pułap dla dochodów z tego źródła ustalono poprzez wskazanie liczby hektarów przeliczeniowych. Warto zaznaczyć, że art. 7 ust. 2 ustawy o rencie socjalnej nie podlegał zmianie od początku wejścia w życie ustawy. Jednocześnie uprzejmie informujemy, że w Ministerstwie nie toczą się obecnie prace w kierunku zmiany cytowanego przepisu.”\nZatem jaki dochód osiąga miesięcznie właściciel 5 ha przeliczeniowych? Jeśli "art. 7 ust. 2 ustawy o rencie socjalnej nie podlegał zmianie od początku wejścia w życie ustawy", to dlaczego "nie toczą się obecnie prace w kierunku zmiany cytowanego przepisu"?\n„Pułap dla dochodów z użytków rolnych nie jest wskazany w ustawie o rencie socjalnej kwotowo, lecz poprzez określenie liczby hektarów przeliczeniowych, których posiadanie pozbawia prawa do tego świadczenia. Art. 7 ust. 2 ustawy o rencie socjalnej nie podlegał zmianie od początku wejścia w życie ustawy, gdyż nie zgłaszano wątpliwości co do treści bądź stosowania tego przepisu.\nRównież z uwagi na powyższe Ministerstwo nie prowadzi prac w kierunku zmiany cytowanego przepisu” – taką odpowiedź na te pytania dało ministerstwo.\nJak jednak łatwo wyliczyć, przy uwzględnieniu przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego, ostatnio wyliczonego w GUS za 2017 r. na 3399 zł, miesięczny dochód z 5 ha to trochę ponad 1400 zł. Przy przychodzie 3465,70 zł, dochód trzeba więc oszacować ok. dwukrotnie wyżej. I nikt nie pyta przy tym o majątek osoby pracującej, pobierającej rentę socjalną (dodajmy, że uwzględniane jest ewentualne przekroczenie progu przychodu z tytułu umowy najmu i podnajmu czy umowy dzierżawy i poddzierżawy)\nRenta socjalna wynosi 100% kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy ustalonej i podwyższonej zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.\nJak mówi nasz czytelnik, gdy go zabraknie, syn nie będzie miał środków do życia, nie mówiąc o możliwości leczenia.\nCzy ktoś zainteresuje się tym problemem? Dlaczego przy świadczeniu ZUS inaczej traktowani są posiadacze ziemi, a inaczej właściciele innych majątków?\nSprawy dotyczące posiadania gospodarstwa i otrzymywania świadczeń z KRUS wielokrotnie na korzyść rolników rozstrzygały sądy, więcej:


Sterydy zamiast proszku do pieczenia. Służby przejęły paczkę z Chin - Okolice\n27.03.2019 13:06 warte 27 tysięcy złotych\nSterydy ukryte w paczce z Chin fot. IAS\nzgłoś naruszenie odpowiedz 27.03.2019 18:19 ~Majk\nAle te ciasta by wyrosły...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 27.03.2019 18:11 ~nick\nCiekawe jak wyglądałyby ubrania wyprane w sterydach?Byłyby napakowane.\nPierzesz ubrania w proszku do pieczenia?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 27.03.2019 17:14 ~kaloryfer\nzgłoś naruszenie odpowiedz 27.03.2019 17:12 ~linkjonk\nzupełnie niepodejrzane, coś co u nas jest mega tanie i dostępne (25kg ok. 60zł) przywozić z drugiego końca świata, no kto by się domyślił że coś nie tak jest ?


Z tej samej Cytaty - Cytaty w Butelce\nZ tej samej Cytaty\nniepodobna-wejść-dwa-razy-do tej mej-rzeki\nNiepodobna wejść dwa razy do tej samej rzeki. -Heraklit z Efezu\nto mo-miejsce-bez-tej mej-mnie-przeszłość-zdechła-przyszłość-umarła-teraźniejszość-zamykam-oczy-żyję\nTo samo miejsce bez tej samej mnie przeszłość zdechła przyszłość umarła teraźniejszość zamykam oczy żyję. -Anastazja Elmor\n`nie-wchodzi ę-dwa-razy-do tej mej-rzeki-chyba ze ktoś-z zamiłowania-lubi-popełniać-błędy\n`Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki.. chyba ze ktoś z zamiłowania lubi popełniać błędy. -bluecaffe\nbyli-niczym-zwierzę-które-biją-ę-przebywając-w tej mej-klat-klatką-tą był-upływający-czas\nByli niczym zwierzęta, które biją się, przebywając w tej samej klatce, klatką tą był upływający czas. -H » Michel Houellebecq » Cząstki elementarne\nnie-wchodzi ę-dwa-razy-do tej mej-rzeki-a co-śli-okaże-ę-że miłość-była-jeziorem\n"Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki." A co, jeśli okaże się, że ta miłość była jeziorem? -Riot\nto intrygująco-niesamowite-uczucie-kiedy-żymy-obok-siebie-i nag-obierasz-w słowa-to o czym-pomyśłam-dokładnie-w tej mej\nTo intrygująco-niesamowite uczucie kiedy leżymy obok siebie i nagle obierasz w słowa to o czym pomyślałam dokładnie w tej samej chwili. -sprawdzsam\njestem-istotą-której przeznaczono-żyć-mej-i mej-umierać\nJestem istotą, której przeznaczono: żyć samej i samej umierać. -Zygmunt Krasiński\nmówią-że dwa-razy-nie wchodzi ę-do tej mej-rzeki-zaryzykowałami co ę-stało-niestety-wody-przybrało-a bieg-rzeki\nMówią, że dwa razy nie wchodzi się do tej samej rzeki. Zaryzykowałam.I co się stało? Niestety wody przybrało, a bieg rzeki szybko się zmienił. -opuszczona\njeżeli-już-używasz-mojego-wiersza-podaj-autora-dzięku-za uwagę-na-zielonej-trawie-wikami ę-bawię-choć-skosztuj-mej\nJeżeli już używasz mojego wiersza podaj autora dziękuje za uwagę ! Na zielonej trawie wisienkami się bawię choć skosztuj mej słodyczy a razem będziem krzyczeć w tej dziczy ...;DDD 14.03.2015 Malusia_035 -Malusia_035\nnic-nie mówię-bo-patrzę-chłonę-zapach-tej sceny-smukła-kobieta- na przeciw-którą\nNic nie mówię Bo patrzę........... ------------------------- Chłonę zapach tej sceny --Smukła kobieta - na przeciw Którą przysłonił nieco Kwiatek stolikowy Mam w cenie takie obrazy Póki się rozpłyną Zostaną skatalogowane W mej pamięci Obok Caravaggia -RozaR\npora-zacząć-od nowa-spokojnie-bez niepotrzebnych-myśli-z jednym-pytaniem-czy wrócę-kiedyś-tam-gdzie-wszystko\nPora zacząć od nowa, spokojnie. Bez niepotrzebnych myśli. Z jednym pytaniem. Czy wrócę kiedyś tam, gdzie wszystko wydaje się piękniejsze? I w tej samej chwili, w której sobie to pytanie zadaje, już znam odpowiedź. -Federico Moccia\nnie szukałam-ciebie-na łę-a-jednak-było-pisane-że przyjdziesz-choć-uciekając-przed-sercem-przeszłam-wzdłuż-i wszerz-samą-siebie-w\nnie szukałam ciebie na siłę a jednak było pisane że przyjdziesz choć uciekając przed sercem przeszłam wzdłuż i wszerz samą siebie w przypływie niechcianych uczuć zanurzamy się coraz głębiej choć wiemy że jeszcze nie raz przyjdzie nam znowu utonąć z gwiazdami w tej samej rzece -giulietka\nalbert-einstein-poproszony-o opisanie-radia-odpowiedział-widzicie-telegraf-jest rodzajem-bardzo-bardzo-długiego-ko\nAlbert Einstein, poproszony o opisanie radia, odpowiedział: - Widzicie, telegraf jest rodzajem bardzo, bardzo długiego kota. Naciskacie jego ogon w Nowym Jorku, a jego głowa miauczy w Los Angeles. Rozumiecie? I radio działa na tej samej zasadzie: wysyłacie sygnały stąd, a odbierają je tam. Jedyną różnicą jest to, że nie ma kota. -Albert Einstein\nschizofrenik-z urojeniami-to też-osoba-wierząca-czemu więc-naży-leczyć-go-urojenia-podczas-gdy-paradoksalnie\nSchizofrenik z urojeniami to też osoba wierząca. Czemu więc należy leczyć jego urojenia, podczas gdy paradoksalnie bazują na tej samej stacji co urojenia w postaci wiary w niewidzialne duchy, demony lub boga. Schizofrenik posiada zazwyczaj przecież wiarę w istoty paranormalne, co więcej jeśli posiada on na tym tle urojenia, nie różni się za wiele od wierzącego w Boga i w objawienia jego lub jego cuda. -Mateusz Piecki Schizoidalny\na najbardziej-boję ę-mej-siebie\nA najbardziej boję się samej siebie. -MyslacaWierszem\nnadzieja-lekka-i ulotna-zamieszkała-w mej-duszy\nNadzieja lekka i ulotna zamieszkała w mej duszy. -Emily Dickinson\nw mej duszy rogaty przed cię rzuca kwiaty -poeta wyklęty\nbrak-ciebie-jest wyrwa-w ciele-mej-codziennosci\nbrak Ciebie jest wyrwa w ciele mej codziennosci -thevill


Enea szuka talentów - Radio Plus Radom\nEnea szuka talentów\nczwartek, 26 września 2019 13:55 / Autor: Michał Kaczor\nRusza trzecia edycja Enea Akademii Talentów. W tym roku szanse na zdobycie grantów są w kategoriach: sztuka, nauka i sport.\nEnea Akademia Talentów to propozycja dla uzdolnionych uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz szkół, które stawiają na aktywne wspieranie uzdolnionej młodzieży.\nW dwóch poprzednich edycjach programu Enea Akademia Talentów stypendia zdobyło aż czterdzieścioro uczniów. Wśród nich są młodzi ludzie trenujący sporty walki i lekkoatletykę, pasjonaci historii i matematyki, konstruktorzy i programiści, muzycy, miłośnicy rysunku, tańca czy fotografii.\n- Enea Akademia Talentów to z jednej strony program stypendialny skierowany do młodych i utalentowanych uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych, których nagradzamy stypendiami w wysokości 3 tysięcy złotych, ale również projekt grantowy skierowany do szkół podstawowych, ponadpodstawowych, fundacji, stowarzyszeń, klubów sportowych, instytucji kultury, które realizują ciekawe autorskie projekty edukacyjne. Mamy tutaj do zdobycia grant w wysokości 10 tysięcy złotych - mówi Joanna Sobótka-Klimczak z Fundacji Enea.\nW projekcie edukacyjnym mogą brać udział uczniowie oraz szkoły i organizacje z tych obszarów Polski, na których Grupa Enea jest szczególnie aktywna biznesowo. To przede wszystkim województwa północno-zachodnie, a także okolice Kozienic, Połańca, Białegostoku i Łęcznej na Lubelszczyźnie.\n- Projekt powstał trzy lata temu. Szukamy ludzi młodych z pasją, którzy chcą się rowzijać w życiu - mówi Marcin Łukasiewicz, wiceprezes zarządu ds. pracowniczych Enea Wytwarzanie.\nDorota Stępień, wiceburmistrz Kozienic podkreśla, że gmina stale wspiera uzdolnionych uczniów.\nAleksandra Wilczek i Sandra Kocyk mówią, że taki grant może pomóc w rozwoju ich kariery.\nZainteresowani mogą zgłaszać się od 1 października do 31 października 2019 roku. Aplikowanie możliwe jest poprzez stronę internetową: www.enea.pl/pl/akademiatalentow. Spośród zgłoszeń jury wybierze maksymalnie 36 uczniów i 20 organizacji kwalifikujących się do drugiego etapu. W nim uczniowie będą musieli przygotować zadanie w formie filmiku, w którym pokażą jak wykorzystają swoje stypendium. Zadanie to powinno inspirować innych do ubiegania się o stypendia.\nNajlepsi zostaną wybrani przez grono jury poszerzone o przedstawicieli świata nauki, sztuki i sportu oraz w toku głosowania internautów. Zwycięzców - uczniów oraz szkoły i organizacje poznamy 29 stycznia 2020 r.\nEnea Akademia Talentów Enea Kozienice\nSkarżyszczanin pod wpływem narkotyków i bez prawa jazdy\nW Pionkach powstanie pierwsza sygnalizacja świetlna\n21 października 2021, 09:38\n20 października 2021, 16:38


Ziemia wulkanicznaczna - Wizaz.pl\n2004-01-11, 14:39 #1\nOd trzech miesięcy leczę się na trądzik. Mam 22 lata.Od dwóch tygodni jest poprawa. Nie pojawiają się nowe zmiany ropne ale na twarzy jest wiele widocznych ciemnych blizn. Ok tyg. temu byłam na oczyszczaniu twarzy bo tak zalecił mi dermatolog. Kosmetyczka zaproponowała mi zabiegi ziemią wulkaniczną. Moje pytanie dotyczy głównie tego czy już mogę poddać się temu zbiegowi i czy będze on rzeczywiście skuteczny na moje szpecące blizny.\nWyślij prywatną wiadomość do aneeecia\nZnajdź więcej postów aneeecia\n2004-01-11, 22:53 #2\nRe: Ziemia wulkanicznaczna\nraczej wątpię. Ziemia wulkaniczna dziala raczej na zasadzie oczyszczania i usuwania toksyn (jak mi mowila moja kosmetyczka) poprawiając stan cery i rozjaśniając ja.\nNatomiast jesli chodzi o pozbycie blizn to trzeba zluszczyc skorę - ziemia wulkaniczna nic tu nie pomoze\njesli chcesz sie dowiedziec wiecej jak walczyc z bliznami - wpisz haslo blizny do wyszukiwarki - ten temat byl juz wielokrotnie poruszany na forum\n2004-01-16, 11:44 #3\npalomino ma rację, ziemia wulkaniczna sprawdza się jako maseczka. Świetnie absorbuje nadmiar sebum, rozjaśnia cerę, zasusza syfki, ogólnie działa dobroczynnie na problemowa skórę.Nie jest to jednak cud-preparat usuwający blizny (być może przy długotrwałym stosowaniu jakoś je lekko wygładza...ja nie zauwazyłam jednak takiego działania )


Cele doświadczeń - Badania na zwierzętachBadania na zwierzętach\nOrganizmy ludzi i zwierząt wbrew pozorom łączy wysokie podobieństwo anatomiczne, fizjologiczne, a przede wszystkim genetyczne. Na przykład z myszą domową – ssakiem najczęściej wykorzystywanym w badaniach mamy ponad 95% wspólnych genów, a z rybką danio pręgowany ok. 70%. Jesteśmy również podatni na podobne lub wręcz takie same problemy zdrowotne. Dlatego właśnie zwierzęta, jako żywe modele biologiczne, mogą być pomocne w weryfikacji wielu hipotez naukowych, zwłaszcza w sytuacjach, gdy nie możemy ich sprawdzić bezpośrednio na ludziach. Doświadczenia prowadzone z wykorzystaniem zwierząt dotyczą zarówno tzw. badań podstawowych, czyli tych pozwalających na poznanie podstawowych mechanizmów funkcjonowania lub/i patologii organizmu oraz badań stosowanych czyli tych, które dotyczą praktycznego wykorzystania zdobytej wiedzy, np. poprzez opracowywanie nowych leków.\nNie da się zaprzeczyć, że dzięki badaniom z użyciem zwierząt dokonał się ogromny postęp w medycynie i naukach biologicznych. To właśnie badania na zwierzętach są pierwszym krokiem w opracowaniu wielu skutecznych terapii, farmaceutyków czy szczepionek zapobiegającym chorobom (szacuje się, że dzięki postępowi nauk medycznych nastąpiło wydłużenie średniej długości życia ludzi o ok.10 lat i wskaźnik ten stale rośnie). W dalszym ciągu dzięki doświadczeniom możemy poznawać mechanizmy funkcjonowania organizmów, powstawania chorób i zapobiegania im, czy w końcu opracowywać i wdrażać nowe metody diagnostyczne i skuteczne terapie. Badań takich nie można zazwyczaj prowadzić bezpośrednio na ludziach czy przy pomocy metod in vitro. Dotyczy to zarówno medycyny, jak i weterynarii. Tak wiec główny dział wykorzystania zwierząt w doświadczeniach to badania biomedyczne na poziomie zarówno podstawowym jak i aplikacyjnym, a korzyści z przeprowadzanych doświadczeń trafiają bezpośrednio do ludzi jak i innych zwierząt.\nKolejnym działem badań, w którym wykorzystuje się zwierzęta są wymagane przepisami testy skuteczności i bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych: począwszy od leków, poprzez chemię spożywczą, gospodarczą i przemysłową, po produkty stosowane w rolnictwie. Warto zauważyć, że jest to dział, który dysponuje największym zasobem metod alternatywnych do badań na zwierzętach. Skrupulatnie opracowane wytyczne i przepisy międzynarodowe dotyczące tego działu badań są gwarancją bezpieczeństwa produktów zarówno dla ludzi jak również innych zwierząt i środowiska.


Strona 6 z 65 - Strefa DJ - Artykuły - INFOMUSIC.PL\nKolejny update do Novation Circuit 2 listopada 2016\tStrefa DJ Ewolucja Circuit nie zwalnia tempa. Dziś firma Novation wprowadziła kolejny update swojego popularnego firmware'u V1.4, przez co urządzenea zyskało kilka naprawdę ciekawych funkcji. Szczegółowe informacje znajdziecie poniżej. Pełna lista nowych funkcji wersji 1.4: Drum Pattern Lenght Długość pętli drum track 1-2...\nMarsjanie samplują Rolanda 18 października 2016\tStrefa DJ Oprogramowanie i DAW Pluginy, instrumenty, sample Strona Samples from Mars wypuściła niedawno zbiór sampli z legendarnego syntezatora Roland SH5. Jeden z najlepszych produktów japońskiej firmy, ukoronowanie serii SH, doczekał się profesjonalnie opracowanej biblioteki brzmień w postaci cyfrowej. SH5 to produkowany w latach 1976-1981 syntezator, którego bazą są trzy...\nPioneer - profesjonalne brzmienie w zasięgu ręki! 18 października 2016\tStrefa DJ Już w listopadzie do sprzedaży trafić ma DJM-450, nowy dwukanałowy mikser od Pioneera. Dzięki części funkcji odziedziczonym po profesjonalnej maszynie DJM-900NXS2, stanowi doskonały mikser do wykorzystania wraz z XDJ-700 lub PLX-1000. Potrzeba jeszcze tylko kontrolującego całość winyla, gdyż do zakupu miksera dołączone...\nGoDJ Plus - Nowy wymiar mobilności 20 września 2016\tStrefa DJ Życie DJ’a jeszcze nie było takie proste! GoDJ Plus to urządzenie, które wprowadza absolutnie nową definicję mobilności i wielozadaniowości w swojej kategorii. Jest to bowiem urządzenie typu all-in-one - do grania na nim nie potrzebujemy więc żadnych zewnętrznych urządzeń czy aplikacji. Producenci postawili przede...\nGramofon Numark PT01 - nowy poziom mobilności 8 września 2016\tStrefa DJ Przenośne gramofony z wbudowanymi głośnikami do w świecie DJ’ów żadna nowość. Numark wpadł jednak na pomysł udoskonalenia tego typu urządzeń, zaopatrując je w pełni regulowany scratch switch. Nowy model nosi nazwę PT01 Scratch. Urządzenie umożliwia dodawanie najróżniejszych efektów typu scratch w praktycznie dowolnym...\nTom Swoon - Polak w rankingu najlepszych DJ'ów świata! 15 lipca 2016\tStrefa DJ Jego unikalny styl i charakterystyczne brzmienie owocują stale rosnącą ilością fanów na całym świecie. Obecnie znajduje się na 46. miejscu DJ MAG TOP 100 jako najwyżej notowany Polak w historii. Już wkrótce ma szansę pobić ten wynik. O kim mowa? Oczywiście o Tomie Swoonie, który już dzisiaj wystąpi na scenie Music Power...


"Historia antykultury" - specjalna nagroda Fundacji PAFERE dla Krzysztofa Karonia - PAFERE\nStrona główna Artykuły „Historia antykultury” – specjalna nagroda Fundacji PAFERE dla Krzysztofa Karonia\n„Historia antykultury” – specjalna nagroda Fundacji PAFERE dla Krzysztofa Karonia\nNagroda specjalna Fundacji PAFERE, przyznana w ramach tegorocznej edycji Nagrody im. Józefa Mackiewicza, przypadła autorowi książki „Historia antykultury”, Krzysztofowi Karoniowi. Wręczył ją, podczas uroczystej gali, która odbyła się 10 listopada 2019 roku w Warszawie, prezes PAFERE Jan Kubań.\nJan Kubań, w krótkim wystąpieniu przybliżającym sylwetkę Krzysztofa Karonia położył silny nacisk na jego niezależność. „Jest to niezależność od nikogo i niczego” – podkreślił.. „Motywacja do napisania książki wypłynęła prosto z serca, z pasji do zrozumienia tego, jak funkcjonuje nasz świat oraz z chęci podzielenia się tymi spostrzeżeniami z innymi” – dodał. Autor książki to dla Jana Kubania „badacz niezinstytucjonalizowany, nie mający żadnego interesu żeby kłamać, nieuwikłany w układy i układziki”. Jeden z celów książki, na który zwrócił uwagę w swoim wystąpieniu Jan Kubań, to uporządkowanie pojęć. „Warunkiem merytorycznej dyskusji musi być jednoznaczny opis rzeczywistości. Jeśli będziemy posługiwali się różnie rozumianymi pojęciami to na pewno będziemy wyciągali różne wnioski. Dla Krzysztofa Karonia tymi głównymi pojęciami są: kultura, cywilizacja, wolność, związek wolności z produkcją dóbr, kradzież jako naturalne działanie człowieka niewychowanego, użytek, pożytek, zysk i wyzysk” – podkreślił prezes PAFERE.\nW dalszej części wystąpienia Jan Kubań przybliżył inne wątki stanowiące o walorach „Historii antykultury”. Wspomniał między innymi o roli jaką w kształtowaniu się kultury europejskiej odegrał Kościół katolicki. „Zapoznajemy się w książce z procesem, w wyniku którego europejska kultura grabieżcza poddała się wpływowi chrześcijaństwa, który ograniczył naturalną ludzką skłonność do kradzieży, wpajając ludziom zasady moralne ustanowione przez osobowego Boga” – stwierdził.\nOdrębną część książki stanowi ukazanie procesu walki z Kościołem, z próbami uwalniania Europy spod jego oddziaływania. Znaczącą rolę odegrał w tym procesie marksizm, który – jak zauważył Kubań – „realizował i nadal realizuje hasło: >>grabić zagrabione<<, a jego wyznawcy nadal wmawiają ludziom, że bogactwo pochodzi wyłącznie z grabieży”.\nJan Kubań podkreślił, że nietuzinkowa książka Krzysztofa Karonia znakomicie wpisuje się w misję PAFERE. Stąd to skromne, wobec ogromu pracy włożonej przez autora, wyróżnienie” – dodał.\nNa koniec uroczystości głos zabrał sam autor „Historii antykultury”.\nZapraszamy do obejrzenia całego wystąpienia Jana Kubania i Krzysztofa Karonia\nPoprzedni artykułPo powrocie z Finlandii jest mi smutno… czyli kilka refleksji na temat edukacji\nNastępny artykułProf. M. Matyja uhonorowany Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika\nZARADNY 2020-01-18 W 16:53\nSłucham właśnie Pana Karonia w filmiku pt. Czy Europa jest skazana….\nWidzę, po raz kolejny jak bardzo rozmówcy nie mogą się zrozumieć.\nJa Panu Janowi Kubaniowi powiedziałabym, że może się jeszcze bardziej napracować i tak nic to nie zmieni na lepsze.No chyba że wreszcie zrozumie co robi żle i to zmieni.A zmienić trzeba zasady funkcjonowania tzw. cywilizacji. Musi być najpierw zdefiniowane co to jest rozwój człowieczeństwa.\nUważa, że wcześniejsze cywilizacje wcale nie były budowane przez rządzących.Rządzący zawsze byli barbarzyńcami korzystającymi z pracy innych. Wszystko to co dobre tym cywilizacjom się przydarzyło tworzyli tzw porządni i prawi.\nKtórzy od zawsze byli w opozycji do rządzących.\nWg mnie gdyby przekonać ludzi, że prawdziwe szczęście wynika z własnego rozwoju a nie z kradzieży i uczyło się tego człowieka od małego to wtenczas zaczęło by się dziać to na co czekamy, no przynajmniej ci co są w stanie już to zrozumieć.\nDlatego nie należy walczyć z leserami i durniami na każdym poziomie.\nTrzeba tworzyć dobro oparte na osobistym rozwoju.\nI w takim systemie tworzyć miejsca pracy, wtedy dopiero można się spodziewać ,że zaczną dołączać inni bo tam będzie lepiej, sprawiedliwiej, po ludzku.\nRównocześnie trzeba sobie zagwarantować prawną ochronę swojego funkcjonowania.\nNa początek tak jak zabezpieczają swoje prawa korporacje w chwili obecnej.\nA potem tylko udoskonalać.\nPanie Karoń takie rzeczy można robić bez kościoła.\nTO SĄ PO PROSTU ZASADY UNIWERSALNE.


2019-11-22T08:30:00+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 22 listopada 2019, 08:30\nAkademia z okazji uroczystego pasowania najmłodszej z grup w Przedszkolu miejskim nr 17 odbyła się w czwartek, 21 listopada. Dzieci przywitały swoich rodziców z uśmiechami na twarzach i odświętnie ubrane zaprezentowały część artystyczną. Rodzice pękali z dumy widząc swoje dzielnie występujące pociechy.\nKulminacyjnym punktem akademii było uroczyste ślubowanie, które złożyły trzylatki i oficjalne pasowanie dokonane symbolicznym, zielonym ołówkiem przez dyrektor przedszkola, Agnieszkę Kowalczyk.\nW nagrodę za dzielne zachowanie podczas pasowania przedszkolaki otrzymały słodkie upominki i pamiątkowe dyplomy.\nWięcej o: Przedszkole Miejskie nr 17, pasowanie, Kraina Misiów


Niedocenione wartości lecznicze jabłek.\nJabłka to chyba najbardziej popularne i najbardziej dostępne owoce w naszym klimacie. Są dostępne praktycznie przez cały rok i nie tylko ze względów patriotycznych, ale również niedoceniania ich właściwości przez rodaków, postanowiłem napisać parę słów o tych cudownych owocach.\nCzy oby napewno wszyscy wiedzą, że jabłka są zdrowe i są „Super Owocami”? Czy to nie jest tak, że zapatrzeni na owoce egzotyczne przez ten marketingowy bełkot na temat „Suerfruits” zapomnieliśmy co rośnie nam pod nosem? Okazuje się, że: „”Cudze chwalicie, Swego nie znacie, Sami nie wiecie, Co posiadacie.” – idealnie pasuje do naszych jabłuszek.\nJest mnóstwo portali, które podają właściwości odżywcze i lecznicze jabłek i dobrze, ale czy dzięki temu jemy ich coraz więcej, czy jednak z roku na rok coraz mniej?\nZnalazłem taki artykuł z czerwca 2017 roku i trochę się zmartwiłem: „Jemy coraz mniej jabłek, choć produkujemy ich najwięcej w Europie” – cały artykuł\nTrudno określić dokładnie co jest gorsze? Czy to, że jemy coraz mniej jabłek a jednak coraz więcej zarabiamy na ich eksporcie? Czy to, że zarabiając na ich eksporcie sprowadzamy za te pieniądze cytrusy, których spożycie co roku wzrasta… zamiast wspierać krajową produkcję „super owoców”?\nKto na tym zyskuje i czy to jest właściwy kierunek?\nJuż kiedyś poruszaliśmy ten myślę dość ważny element naszej diety. Czyli sezonowość i regionalność naszych posiłków. Jeśli weźmiemy pod uwagę to, że pomarańcz potrzebuje pokonać do nas podróż tir-em conajmniej przez całą Europę z Hiszpanii, (to będzie conajmniej 2000 kilometrów!) tylko po to aby dostarczyć nam tego samego co jabłka, to czy to ma jakiś sens?\nA może jest jeszcze gorzej i te cytrusy tracą całą swoją moc docierając do nas, a my oddaliśmy innym nasze jabłuszka, nie doceniając ich właściwości odżywczych i leczniczych?!\nNie wszyscy jednak wiedzą dlaczego jabłka mają taką moc i może dlatego nie sięgają po nie w sklepie? Naprawdę krótko o ich najważniejszych właściwościach, tak abyś miał jakiś punkt odniesienia:Zacznę od tego, że jabłko w Metodzie Dr. Gersona, którą już wielokrotnie poruszaliśmy stanowi najważniejszy zaraz po marchwi składnik.\nZaraz, zaraz Mariusz, czyli chcesz powiedzieć, że Max Gerson, leczący swoich pacjentów przez dziesiątki lat z najcięższych, nieuleczalnych i śmiertelnych chorób, opiera swoją metodę o te dwa składniki: jabłko i marchew? No tak, marchew do odbudowania magazynów minerałowych, pisałem o tym wczoraj – zobacz tutaj– natomiast jabłka dla ich właściwości antyoksydacyjnych i oczyszczających.\nChcesz się pozbyć: nowotworów, cukrzycy, egzemy, łuszczycy, nadciśnienia, itp, itd… Pij codziennie kilka szklanek soku marchwiowo-jabłkowego!\nJabłka zawierają mnóstwo witamin: A, E, K, całą grupę WIT z grupy B, oraz oczywiście WIT C, której jest w nich, aż w nadmiarze i jedzenie ich mogłoby zapewnić nam spokojnie całodzienną dawkę tej królowej wśród witamin, ale nie tylko.Pektyny, polifenole oraz całe mnóstwo minerałów i innych fito-składników i nasze jabłko mogłoby się śmiało ubiegać się o miano króla wśród owoców.\nPewne wartości odżywcze i lecznicze naszych jabłuszek:\n1. Jedzone w całości, ze skórką lub w formie soku z ich wyciśniętego – regulują przemianę materii rozluźniając masy kałowe (pektyny) i regulując skurcze jelit niezbędne do prawidłowego funkcjonowania, trawienia i wydalania w naszym organizmie.\n2. Wysoka zawartość, wspomnianych wcześniej pektyn w miąższu jabłka, pozwala na usuwanie wraz z kałem substancji tzw. kancerogennych. Błonnik zawarty w skórce jabłka pozwala na skrócenie czasu wydalania dzięki czemu pokarm nie zalega, nie gnije i nie powoduje zatrucia w naszym organizmie. Ta niesamowita cecha jabłek ma szczególny wpływ na tzw działanie przeciwnowotworowe, szczególnie zauważalne w przypadku raka jelita grubego, ale nie tylko.\n3. Cholesterol! – zawartość tego niesamowitego błonnika w jabłku pozwala na regulację poziomu cholesterolu w organizmie (poprzez fizyczne łączenie się z nim w nierozpuszczalne frakcje i usuwanie go wraz z kałem).\n4. Impreza dla naszych dobrych bakterii! Zawartość pewnych rozpuszczalnych elementów w błonniku z jabłek jest wspaniałym pokarmem dla dobrych dla naszego organizmu bakterii probiotycznych i umożliwia ich namnażanie co przekłada się na odporność organizmu i stan jelit.\n5. Wiele osób myśli, że jedzenie owoców może źle wpływać na cukrzycę! A jest wręcz przeciwnie. Zawartość błonnika w jabłkach pozwala na regulacje poziomu cukru we krwi przez co zmiesza ryzyko nachorowania na cukrzycę typu II. Surowe jabłka ze skórką, oraz wyciskany z nich sok wraz marchewką, wspaniale wpływa na osoby cierpiące na te objawy braku homeostazy w ich organizmach.\n10. Mało kto słyszał o tym, że kwercetyna zawarta m.in w jabłkach działa również hamująco na wydzielanie histaminy – czyli oddziałuje przeciwalergicznie (w lekach w połączaniu z solami wapnia).\n11. Jak wszystkie owoce (oprócz żurawiny i borówki brusznicy) jabłka mają działanie odkwaszające organizm.\n12. Flawonoidy zawarte w jabłku, dzięki oddziaływaniu na cykl komórkowy, mogą hamować proces nowotworzenia na każdym jego etapie.\nUdowodniono silna korelację pomiędzy wysokim spożyciem pokarmów bogatych w flawonoidy a niższym występowaniem różnych rodzajów nowotworów złośliwych. Z tego też względu wysokie spożycie owoców i warzyw bogatych w flawonoidy jest istotnym czynnikiem profilaktyki chorób cywilizacyjnych w tym nowotworów, chorób neurodegeneracyjnych, arteriosklerozy i chorób układu krążenia (serca) oraz innych.\n3992 wyświetlenia1 komentarz