Kryzys Zachodu sprzyja renesansowi prawosławia - Forsal.pl\n21 maja 2017, 07:11\nObraz religijny Europy Środkowo-Wschodniej / Dziennik Gazeta Prawna\nAmerykański ośrodek badawczy Pew Reasarch Center sporządził portret religijności Europy Środkowo-Wschodniej. Wyłania się z niego obraz katolicyzmu w głębokiej defensywie. I renesansu propaństwowego prawosławia, które wcale nie spogląda z sentymentem na Zachód.\nPrzeciwnie, jawi się jako filozoficzne uzasadnienie dla budowania konserwatywnej wizji świata z silnym przywódcą w roli głównej, którą promuje Kreml.\nOdsetek Rosjan określających się? jako prawosławni wzrósł od upadku ZSRR – z 37 proc. w 1991 r. do 71 proc. Co ciekawsze, trend nie ogranicza się do Rosji. Podobne zjawisko można zaobserwować na Ukrainie i w Bułgarii.\n– Prawosławie jest dziś w Europie Wschodniej, szczególnie w Rosji, elementem tożsamości narodowej oraz systemu politycznego. Cerkiew rosyjska zawsze była blisko związana z instytucjami państwowymi i po latach komunizmu obserwujemy odbudowę takiej roli – idei łączenia społeczeństw obszaru postsowieckiego w oparciu o kulturę i język rosyjski – komentuje Anna Maria Dyner, kierownik programu Europa Wschodnia w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. – Prawosławie jest ważną częścią tego co nazywane jest „russkim mirem”, „rosyjskim światem” (doktryny, która uzasadnia ekspansję rosyjską przede wszystkim w byłym ZSRR –red.) – dodaje.\nPodobne wnioski płyną z badania Pew Reasarch. W przeważającej części państw z większością prawosławną, Rosja jest postrzegana jako bufor chroniący przed Zachodem, a w większości z tych krajów (z wyjątkiem Ukrainy) panuje przekonanie, że „silna Rosja jest niezbędna, żeby stanowić przeciwwagę dla wpływów Zachodu”. Nawet w Grecji, która należy do UE i NATO, 70 proc. respondentów zgadza się z takim poglądem.\nW krajach prawosławnych jest też silniej zakorzeniona duma narodowa niż w krajach katolickich. W 10 z 18 państw Europy Środkowo--Wschodniej ponad połowa ankietowanych przyznaje, że „nasi rodacy nie są idealni, ale nasza kultura jest nadrzędna wobec innych”. W siedmiu z tych 10 krajów przeważa prawosławie. Co więcej, ludzie w krajach z większością prawosławną częściej niż w innych państwach regionu twierdzą, że ich rządy powinny wspierać upowszechnianie wartości i przekonań religijnych oraz zapewnić finansowanie dominujących Kościołów narodowych.\nRównolegle w krajach regionu z dominującym katolicyzmem, obok procesów sekularyzacyjnych, widać dużo silniejsze tendencje do oddzielania państwa od religii. ⒸⓅ\nLifestyle świat religie gospodarka polityka\nOd czasu jak zachód przejęły hordy młodych byków.Też już nie patrzę na zachód z sentymentem.Jakieś stany wyjątkowe stefy no go,sharia patrole.Poprawność polityczna obowiązujca tylko autohtonów.Na wschodzie mówią,że zachód to już upadły kakifat.Polecam kanały ludzi którzy podróżują po prawoslawnych krajach.Mają już dość słuchania ,że Europa bedzie muzułmańska.Ja jako ateista jestem przerażony tym co się dzieję na zachodzie.Cieszę się że żyje w katolickim kraju.Za długo było spokojnie na zachodzie EU.\nJestem ateistą i cieszę się, że nie żyję w którymś z krajów muzułmańskich na zachodzie Europy. Jak się tak zastanowić, to w całym życiu w Polsce spotkały mnie za to jedynie wyrazy delikatnej dezaprobaty ze strony matki. Reszty nic to nie obchodziło, podobnie jak czyjaś orientacja. Ostatnie 5 lat to jakby czas wielkiego zdemaskowania Zachodu, przy której Polska jawi sie jak oaza wolności.\nPrawosławie kontrolowane przez FSB i GRU, ma dominować ? To fatalna wiadomość , bo wtedy rosyjskie słuzby będą grać nie religią a polityką ! Odradza się katolicyzm, ten uznawany przez Watykan i to cieszy. To Polska będzie niosła światełko odrodzenia wiary katolickiej w Europie , czy to się komuś podoba czy nie ! Przybywa wiernych , a silni w wierze mogą wiele zrobić dobrego, dla kraju Europy i świata !\nŁączenie domeny prywatnej (religia) z domeną publiczną (państwo) jeszcze nigdy do niczego dobrego nie doprowadziło. Pozostawmy światopogląd religijny w spokoju i nie mieszajmy go z polityką...\nSzanowna Pani Autor - oderwała się Pani całkowicie od rzeczywistości, doradzam powrót do realu, nim będzie za późno... Co to jest tzw. "prawosławie" w Rosji, najlepiej, bardzo szczerze tłumaczy Alexandr Dugin, czołowy geostrateg Kremla, którego "Podstawy Geopolityki" są obowiązkowe na wszystkich uczelniach wojskowych: "Prawosławie i chrześcijaństwo to dwie różne rzeczy. Kiedy mówi Pan: "chrześcijaństwo", ma Pan na myśli katolicyzm albo coś analogicznego do katolicyzmu. Tymczasem prawosławie definiuje się jako niekatolicyzm. Jeśli więc katolicyzm to chrześcijaństwo, wówczas prawosławie to niechrześcijaństwo. I na odwrót: jeśli my jesteśmy chrześcijanami, to wy nie jesteście. Opieram się tu nie tylko na twierdzeniach naszych ojców po wielkiej schizmie, ale także na autorytetach z VIII czy IX w. takich jak Focjusz. Prawosławie, które nie jest religią, lecz tradycją, jest o wiele bliższe temu, co nazywamy pogaństwem. Ono obejmuje i włącza w siebie pogaństwo. Nauka ojców kapadockich czy palamitów nie wchodzi w totalny konflikt z normami pogańskimi, a jedynie transformuje przedchrześcijańskie archetypy w prawosławnych kontekstach. Prawosławie to coś więcej niż religia, zarówno wertykalnie, gdyż włącza w siebie pogaństwo, jak i horyzontalnie, gdyż jest otwarte na metafizykę, która w postscholastycznym katolicyzmie zupełnie zanikła. Prawosławie i katolicyzm to dwa zupełnie odrębne zjawiska gatunkowe, tradycja i religia to jakby całość i część. Dlatego nie jest możliwe zjednoczenie prawosławia i katolicyzmu." albo " Idea indywidualnego zbawienia nie jest myślą chrześcijańską, lecz typowo katolicką. W prawosławiu takiego pojęcia nie ma. Nie ma w ogóle pojęcia jednostki. W antropologii prawosławnej nie występuje słowo indywiduum, indywidualny." czy "W prawosławiu natomiast człowiek jest częścią Kościoła, częścią wspólnotowego organizmu, tak jak noga. Jak więc człowiek może odpowiadać za siebie? Czy noga może odpowiadać za siebie? Stąd wywodzi się idea państwa, totalnego państwa. Dlatego też Rosjanie, ponieważ są prawosławni, mogą być prawdziwymi faszystami, w odróżnieniu od sztucznych włoskich faszystów w rodzaju Gentile czy tamtejszych heglistów. Prawdziwy heglizm to Iwan Pereswietow - człowiek, który w XVI w. wymyślił dla Iwana Groźnego opryczninę. To był prawdziwy twórca rosyjskiego faszyzmu. On sformułował tezę, że państwo jest wszystkim, a jednostka niczym. Państwo jest zbawieniem, państwo jest Kościołem." Polecam cały wywiad Górskiego z Duginem: http://www.fronda.pl/a/aleksander-dugin-czekam-na-iwana-groznego,45653.html Krótko mówiąc - prawosławie wg Kremla to totalitarna władza cara, który nie podlega żadnym ocenom moralnym. Jak Iwan Groźny, który "po drodze" w jednym pochodzie wojennym na Nowogród Wielki [jedna z najobrzydliwszych zbrodni totalnych w historii] "przy okazji" i dla "porządku" ********** 700 tys. własnych ludzi. Oprycznina kierowała się dwiema zasadami "wykonamy każdy rozkaz" i "nasz honor to wierność". Rozkaz jest usprawiedliwieniem dla wykonawcy, zaś namaszczony car nie podlega krytyce. Najgorszy możliwy mix cywilizacji bizantyńskiej z turańską. Dodatkowo zwyrodniały po "reaktywacji" przez Stalina, WSZYSCY patriarchowie Moskwy to agenci KGB. Zaś Putin - jako de facto car - jest wedle tradycji bizantyńskiej jednocześnie głową patriarchatu moskiewskiego. TAK - TEN kadrowy bolszewicki pułkownik KGB, który od trzech lat publicznie głosi konieczność przywrócenia ZSRR. I który jest razem ze Stalinem umieszczany na ikonach w aureoli - jak święty. I do którego się modłą - nawet publicznie, w ramach "odradzania prawosławia". Tam było parę słów o tożsamości natury "prawosławia" rosyjskiego z faszyzmem. Polecam książkę "Rosyjskie źródła nazizmu" autor Michael Kellogg. SS przejęło wszystkie zasady opryczniny i cała pogańską mistykę "krwi i ziemi" ["Blut und Boden"]. Można pisać dużo na temat słabości prawosławnego społeczeństwa "świętej Rusi": morza krwi aborcji, alkoholizmie, samobójstw, narkomanii i innych plagach [np. rozwodów - OFICJALNIE ponad 50%, nieoficjalnie 2/3 do 3/4 małżeństw]....najbardziej uderza dysproporcja między bogactwem naturalnym kraju, a ogromem wyzysku społeczeństwa, tak bardzo moralnie skarlałego, godzącego się posłusznie na traktowanie nie lepiej niż zwierzęta. Co widać nie w miastach wystawkach jak Moskwa i Petersburg, ale na prowincji. Zresztą: http://wolna-polska.pl/wiadomosci/dla-przypomnienia-rosja-w-liczbach-2012-12 czy http://wolna-polska.pl/wiadomosci/109000-2015-12 czy http://wolna-polska.pl/wiadomosci/rosja-70-ciaz-konczy-sie-aborcja-2016-10\nPutin rozsądnie zamiast walczyć z Chrześcijaństwem i Religią, wykorzystuje ją do umocnienia swojego państwa, ale prawdę mówiąc do nawracania też nikogo nie namawia ani nie zmusza. Prawosławna jest też Rumunia. Wzrost liczby wyznawców w Rosji wynika z poszukiwania tożsamości tego narodu i powrotem do dawnej tradycji. Na razie ludzie są na etapie poznawania dobrych stron, za 10-20 lat pojawią się pewne wynaturzenia jak w każdej ziemskiej społeczności i wtedy przyrost już nie będzie taki spektakularny. Poza ty nie ma się co dziwić, że ludzie w niedzielę zamiast oglądać filmy o gangsterach i prostytutkach wolą się pójść pomodlić całą rodziną i spotkać znajomych. Gdyby Stalin był mądry a nie idiota, to nie walczyłby z Cerkwią, a nową siedzibę zwierzchników światowego Kościoła Prawosławnego umiejscowiłby na Krymie, który by zastąpił Konstantynopol, i byłby bliższy swoim korzeniom i historii.Gdyby tam była siedziba zwierzchników, to nikt nie ośmieliłby się podnosić ręki na swojego bliźniego i zabierać mu ziemię, wszak tradycją Bizancjum były wojny sprawiedliwe, czego jawnie obecna tradycja nie kontynuuje. Z drugiej strony brak kontynuacji walki o sprawiedliwość sprawia ,że Prawosławie jest mniej atrakcyjne, za to bardziej skuteczne.\nChorwacja w ostatnim diagramie nagle prawoslawna ;-)\nStatystyki mowia wprost, ze Rosja islamizuje sie na potege.\nA Ukraina czasem nie jest greko-katolicka.\nRosja prędzej będzie muzułmańska niż prawosławna, lepiej popatrzeć na statystyki. Poza tym prawosławie to car a car to Putin, jak już powyżej w komentarzach zauważono.


Metamorfoza ze Studiem Figura. Jak w dwa miesiące schudłam 4 kilogramy i straciłam 22 cm w obwodach. Podobnież wszystko zaczyna się w głowie. Wystarczy marzyć, zacząć planować, być cierpliwym i zdyscyplinowanym. Skoro to takie łatwe, to, czemu tyle czasu zwlekałam z walką o samą siebie. Walką o lepszą sylwetkę. Opowiedz jest prosta: bo jak każda „typowa” kobieta, często zostawiam siebie na koniec, tym bardziej, jeżeli wymaga to dodatkowego wysiłku. Moja historia jest pros...\nstudio 66 kielce\nmade in g kielce\nW lipcu niewątpliwie odżyłam i zaczęłam realizować swoje pasję z większą intensywnością niż dotychczas. Czasu mam co prawda, tak samo mało, tym bardziej, że Maks rozpoczął naukę chodzenia a Weronika wkroczyła w nieokreśloną jeszcze dla mnie fazę buntu. Mimo wszystko stanęłam na nogi i zaczęłam reorganizować swoje życie na nowo. Przede wszystkim dałam sobie więcej czasu i więcej przebywam poza domem. Ucieszyłam się, że znów dostałam propozycję od Heliosa i mogłam sfotografować "...\nCieszę się jak w moimi mieście powstają nowe inicjatywy, wyborne restauracje i sklepy z fajną odzieżą. Dlatego miło mi było otrzymać zaproszenie od właścicielki nowo otwartego salonu „Made in G”. Byłam bardzo ciekawa jakie marki ubrań proponuje salon, jakie są ceny i jak wygląda asortyment.„Made in G ” znajduje się przy Promenadzie Solnej, niedaleko mojej ulubionej kawiarni „Calimero Cafe” i restauracji „Solna 12”. Także towarzystwo wyborne...\nStudio 66 - niezwykłe miejsce w Kielcach!\nGdyby ktoś zapytał mnie jakie są największe korzyści z prowadzenia bloga, odpowiedziałabym bez wahania : możliwość poznania ciekawych i inspirujących osób. Mam szczęście, bo wiele takich istot, trafiło do mnie dzięki „Kolekcjonerce”. Część chciała nawiązać współpracę, część po prostu komentowała wpisy, wymieniała spostrzeżenia i całkiem przypadkiem trafiła do kręgu moich znajomych. Czasem mam wrażenie, że posiadanie bloga, pisanie o swoich emocjach, pokazywanie swo...


Twoje ubranie powinno okazać się wygodne i zapewniać swobodę ruchów, zatem kupuj je w optymalnym rozmiarze - Weekend z zakupami\nWybór właściwej odzieży staje się kluczową sprawą w przypadku osób obojga płci. Ubranie powinno zostać dobrane do okoliczności, jak też spełniać swoje zadanie pod względem komfortu oraz wygody zakładania. Dlatego tak ważne bywa, aby każdą część garderoby starannie dobierać pod względem rozmiaru i zapewnić sobie optymalną swobodę ruchu.\nPewni mężczyźni mogą pochwalić się naprawdę potężnymi wymiarami. Potężna sylwetka sprawia, że nierzadko miewają oni trudności ze znalezieniem właściwej dla siebie odzieży. Należy pamiętać, że odzież nie powinna ograniczać swobody, gdyż w takim przypadku jest po prostu niewygodnie, skóra nie otrzymuje dostępu do powietrza, pojawia się kłopot z poceniem i poczuciem przegrzania.\nNie masz zamiaru skończyć intrygującego zagadnienia na jednym wpisie? Zatem zachęcamy do nowych – kliknij w źródło haft reklamowy i przenieś się na zbliżoną stronę.\nCiuchy powinny być wygodne i przewiewne, najlepiej by były wytwarzane z bawełny, ponieważ jest ona zdrowa i najbardziej przyjazna dla samej skóry.\nZakup koszulkę w idealnym rozmiarze\nPotężna sylwetka zobowiązuje do znajdowania odzieży w dobrym rozmiarze, jak przykładowo 4xl t shirt np. zobacz tutaj w takim rozmiarze okaże się wygodną alternatywą. Koszulka (zobacz: koszulki dziecięce z napisami) jest przydatna w wielu momentach.\nMożemy nosić ją w domu, zakładać pod grubsze koszule czy golfy, kiedy na dworze robi się już zimno i musi chronić się przed temperaturą. Istotne jest jednakże, aby miała ona odpowiedni rozmiar i zapewniała dopływ powietrza oraz nie krępowała ruchów, bo w takim przypadku ograniczy się wygodę podejmowanych czynności.\nDzisiaj nie brakuje salonów i sklepów z odzieżą dla osób zakładających większe rozmiary. Przez to zarówno mężczyźni kupujący koszulki, jak również kobiety poszukujące bardziej szykownych propozycji, mogą znaleźć garderobę na miarę swych potrzeb. Na szczęście ubrania produkowane w większych rozmiarach są coraz piękniejsze, koszulki mają barwne i ciekawe nadruki, a sukienki czy bluzeczki dla pań okazują się naprawdę eleganckie i wyglądają nad wyraz ładnie. Dzięki temu każdy z nas ma szansę fajnie się ubrać, nieważne, jakie nosi rozmiary. Jeżeli w stacjonarnym sklepie nie odnajdziemy satysfakcjonujących nas ciuchów, możemy szukać ich także w sieci. Tam także funkcjonują butiki z garderobą od rozmiaru XL w górę – .\nCzy możliwe jest, by wyglądać stylowo w każdej sytuacji? Poniżej kilka przykładów.


Michał | Ścieżka HR | ING\nStudenci i absolwenciInternational Talent ProgrammeBlogMichał | Ścieżka HR\n15 lipca 2019 ... min. Słuchać\nSakit sa Pilipinas – czyli Filipiński zawrót głowy w jednym akcie!\nWyobraźcie sobie taki scenariusz: młody człowiek z bardzo niewielkim doświadczeniem zostaje zatrudniony w jednej z największych firm w Europie i niedługo później dostaje propozycję koordynowania projektu, który jest jednym z priorytetów samego prezesa.\nWydaje się mało prawdopodobne?\nMoja przygoda z ING Bankiem Śląskim rozpoczęła się kilka miesięcy temu i wtedy też dostałem propozycję udziału w projekcie wdrożenia nowej platformy szkoleniowej w naszym banku. Niektórym mogłoby się wydawać , że takie przedsięwzięcie nie jest niczym szczególnie trudnym, bo w końcu aplikacja do szkoleń, to przecież nic skomplikowanego. Kiedy weźmiemy jednak pod uwagę zakres adresatów oraz ilość i różnorodność osób zaangażowanych w ów projekt - w tym mnie, czyli człowieka ze skąpym doświadczeniem zawodowym – to powstaje całkiem złożona sytuacja.\nCzy to wszystko może przyprawić o zawrót głowy? Nic bardziej mylnego! Dzięki wsparciu całego zespołu, konsekwentnemu stawianiu na jasną komunikację oraz przemyślanej organizacji pracy, dzisiaj całkiem prawdopodobne jest, że nasz projekt zakończy się sukcesem.\nJednym z wyzwań była współpraca ze wspierającym nas teamem na Filipinach. Dla wielu Filipiny, to egzotyczny kraj położony gdzieś daleko w Azji. Choć byliśmy optymistycznie nastawieni, nie wiedzieliśmy czego się spodziewać. Z tego powodu byliśmy równie ciekawi, co zestresowani. Po raz kolejny jednak okazało się, że nie ma nic gorszego niż martwić się na zapas. Teraz mamy wręcz wrażenie, że nasi koledzy i koleżanki z Filipin to prawdopodobnie najmilsi ludzie na świecie i chociaż codzienność obfituje w przeróżne sytuacje, jak choćby te zabawne spowodowane kulturowymi różnicami, to mogliśmy się przez to wiele nauczyć.\nProwadzenie biznesowych spotkań dla partnerów z całego świata, negocjowanie warunków umów na tysiące euro, analiza porozumień na międzynarodowym szczeblu, czy wreszcie poznanie dziesiątek ekspertów z przeróżnych dziedzin, to wszystko bezcenne doświadczenia, dla których warto było podjąć wyzwanie i dołączyć do programu ITP.\nMichał studiował psychologię oraz ekonomię. Do ITP dołączył w ramach ścieżki HR. W wolnym czasie czyta to co wpadnie w jego ręce, ogląda z przyjemnością podrzędne horrory oraz pogrywa na różnych muzycznych instrumentach.


Forum Użytkownicy SourceBans Sklep Szukaj\n❤ SERWER AWP WYSTARTOWAŁ! - 137.74.0.162:27021 ❤\n♛ REKRUTACJA NA ADMINISTRATORÓW OTWARTA! ♛\n☎ ZACHĘCAMY DO ROZMÓW NA NASZYM TEAMSPEAK'U! - ts3.uczestiego.pl ☎\n★ ZACHĘCAMY DO REJESTRACJI NA FORUM! ★\nForum › Strefa Banów › Prośby o odbanowanie › UB HAQ\nTwój nick: Haq?\nKiedy zostałeś zbanowany: 04-09-19 18:37\nNick admina: GoToSleep\nOpis sytuacji: ugrałem 4 lub 5k chyba w tej rundzie admin przeszedł do tt pytając mnie czy coś jeszcze chce powiedzieć, po czym dostalem perma. Kontaktując się z adminem, pisząc na steam o dowody zostałem zablokowany i profil ustawił sobie na prywatny.\n15-04-2019, 14:59 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15-04-2019, 15:04 przez GoToSleep.)\nNie zablokowałem cie konto prywatne mam od jakiegoś tygodnia nie dodaje obcych osób. Według mnie miałeś chety widząc twoja gre miałem wrażenie jakbyś widział wszystko co się dzieje od tt do ct więc Nawet nie spróbowałeś dodać mnie na stemie albo dodałeś mnie pod innym nickiem nwm nie jestem wróżbita żeby wiedzieć że to ty.\nZablokowałeś mnie, nie wciskaj kitu, w ogóle na mnie nie patrzyłeś nie oglądałeś mojej gry, wbiłeś coś posepleniłeś do mnie i bana mi dałeś. Więc prosze o dowody lub UB\nWiesz że po śmierci mogę patrzeć na twoja gre panie kolego. A co do tego nie zablokowałem cie.\nSkocz do: Prywatne wiadomości Panel użytkownika Kto jest online Szukaj... Strona główna forum Regulaminy -- Regulamin Forum -- Regulamin Serwera Forum -- Ogłoszenia & Informacje -- Świat użytkownika ---- Przywitaj/Pożegnaj się ---- Zmiana nicku ---- Odpracuj warna ---- Nieobecność/Urlop ---- Rezygnacje ---- Opinie -- Rekrutacja ---- Moderator ---- Grafik ---- Redaktor ---- AntyCheat -- Sklep 24/7 ---- Regulamin ---- Reklamacje Strefa Banów -- Prośby o odbanowanie -- Zgłoś czitera! Nasze serwery -- uCzestiego.pl [Only Mirage] » 145.239.237.124:27015 ---- Podania na admina ---- Sprawy serwera ---- Propozycje i uwagi ---- Skargi -- uCzestiego.pl [Only Awp] » 137.74.0.162:27021 ---- Podania na admina ---- Sprawy serwera ---- Propozycje i uwagi ---- Skargi Hyde Park -- Off-Topic -- Forumowe gry i zabawy -- Obstawianie meczy -- Problemy Archiwum -- Kosz


Napęd paskowy czy bezpośredni w gramofonie? - Blog - Top Hi-Fi & Video Design\n(29 ocen) 13 komentarzy\nJak zapewne zauważyliście – gramofony zyskują na popularności. Często, przeglądając ich specyfikację potencjalny klient czuje się jednak jak na festiwalu niezrozumiałych zwrotów. Oczywiście najważniejsza powinna być dźwiękowa wydajność sprzętu. Dziś, poczyńmy wspólnie krok naprzód – wyjaśnimy czym jest napęd paskowy i bezpośredni. Zapraszamy.\nPodstawowe zasady działania gramofonu\nGramofon wykorzystuje silnik do obracania talerzem z zadaną prędkością. Najczęściej, jest to prędkość 33,3 lub 45 obrotów na minutę. Płyta winylowa znajduje się na wierzchu obracanego talerza i to z jej rowków igła zbiera wibracje, które później zamieniane są na dźwięk.\nBardzo ważnym czynnikiem jest tutaj stabilność trzymanych obrotów. Aby silnik mógł wprawić talerz w ruch, gramofony wykorzystują dwa rodzaje napędów – paskowy lub bezpośredni. Gramofony z napędem paskowym mają niezależny silnik, który napędza talerz za pomocą gumowego paska, a te z napędem bezpośrednim posiadają talerz, który jest integralny z silnikiem.\nGramofon z napędem paskowymobraca talerz za pomocą elastycznego, gumowego paska połączonego z silnikiem. Pasek tworzy wówczas owijkę wokół talerza i elementu obrotowego silnika. Napędzany talerz znajduje się na łożysku, które w tym przypadku jest odizolowane od silnika.\nGramofony z napędem paskowym potrzebują zazwyczaj sekundy, dwóch dla ustabilizowania obrotów, zanim będziemy mogli opuścić igłę na płytę. To czas, w którym zapewne nie zdążylibyśmy nawet tego zrobić wiec nie jest to dużym minusem.\nSprawność tego systemu zależy od kilku czynników. Najważniejszym z nich jest sam pasek. Ten, po kilkuset cyklach lub niewłaściwej eksploatacji będzie wymagał wymiany np. z uwagi na jego rozciągnięcie. To jednak czynność na tyle prosta, że każdy się z nią upora, ponieważ najczęściej sprowadza się do zdjęcia talerza z gramofonu, zdjęcia starego i założeniu nowego paska. Nie potrzebujemy do tego żadnych urządzeń. Skupmy swoją uwagę na pasku także w sytuacji, gdy gramofon nie trzyma obrotów lub tnie dźwięk wydobywający się z płyty. Często, jego wymiana zauważalnie poprawia jakość dźwięku, a cały zabieg nie jest wcale taki kosztowny. Najczęściej, jest to wydatek rzędu kilkudziesięciu złotych, zatem system ten jest tani w eksploatacji.\nPonieważ napęd pasowy jest niewiarygodnie dokładny, często wybierają go właściciele gramofonów, którzy potrzebują niezawodności na długie lata. Zaletą dodatkową są tu niskie nakłady finansowe w zakresie konserwacji. Powszechnie uważa się, że gramofony z napędem paskowym mają lepszą jakość dźwięku, ponieważ generują mniej hałasu zewnętrznego i wibracji. Warto także wiedzieć, że niektóre, wyższej klasy gramofony z napędem pasowym posiadają wiele silników, co równoważy siłę naciągu talerza i poprawia napęd.\nWśród najpopularniejszych gramofonów z napędem paskowym znajdziemy:\n·Yamaha MusicCast VINYL 500\n·House of Marley Stir It Up\n·Elac MIRACORD 50\n·Thorens TD 240-2\n·Elac Miracord 70\nW przypadku gramofonów z napędem bezpośrednim silnik znajduje się pod talerzem, na jego środku. Gramofony takie, niemal natychmiast osiągają prędkość docelowej ilości obrotów na minutę.\nGramofony Direct Drive mają wyższy moment obrotowy i oferują bardzo stałe prędkości. Wyższy moment obrotowy oznacza, że talerz jest mniej podatny na działanie sił zewnętrznych, takich jak nacisk igły na płytę, szczotka do czyszczenia płyty lub dłoń.\nGdy zgasimy silnik gramofonu z napędem bezpośrednim, talerz swobodnie kręci się nadal, aż do całkowitego wyhamowania. To duża przewaga tego rozwiązania dla DJ'ów. Są oni w stanie łatwo obrócić płytę w dowolnym kierunku bez ryzyka uszkodzenia silnika. Dodatkowo gramofony z napędem bezpośrednim często dają możliwość regulacji tempa, przez co można zmiksować jeden utwór z drugim nie tracąc na dynamice.\nGramofony z napędem bezpośrednim mają na ogół solidniejsze konstrukcje i są cięższe, co ma za zadanie wyeliminowanie wibracji własnych silnika. Te, wpływają bowiem negatywnie na dźwięk, zatem poza masywną konstrukcją producenci stosują różne systemy amortyzacji talerza.\nNajpopularniejsze gramofony z napędem bezpośrednim:\nTrzeci rodzaj nepędu – napęd kółkowy (idler wheel)\nObecnie, mało znany, ale trzeba zauważyć, że to od niego zaczęła się historia gramofonów. System ten polegał na zastosowaniu koła zębatego wewnątrz talerza. Koło to, miało znacznie mniejszą średnicę niż sam talerz, zazwyczaj 1,5 cala i było sytuowane przy dolnej lub lewej jego tarczy. Silnik wysokoobrotowy wprawiał pośrednio przy pomocy koła talerz w ruch.\nKoło napędowe było prostym systemem, który był w stanie generować z uwagi na zastosowany silnik wysokoobrotowy dużo szumów własnych. Obecnie, systemy te nie są już wykorzystywane w gramofonach klasy średniej czy wyższej, a spotkać je możemy jedynie w najtańszych konstrukcjach. Dawniej jednak, wiele renomowanych i dobrych gramofonów wykorzystywało ten system. Wśród nich spotkamy np.: Miracord 50H Mk II, Miracord 40A, Dual 1009 i 1218 i większość Gerrardów.\nNapęd paskowy czy bezpośredni? Gdyby któryś z nich był bez zarzutu, zapewne ten drugi już by nie istniał. To producent świadomie decyduje się na któreś z rozwiązań mając na uwadze jego zastosowanie lub patenty, które potrafią zwalczyć drobne wady tych systemów.\nGramofony z napędem paskowym nie nadają się do DJ-owania, gramofony Direct Drive to rozwiązanie dla DJ-a. Tu temat jest prosty.\nA co, jeśli zamierzamy po prostu słuchać muzyki? Audiofile debatowali nad tym zagadnieniem przez dziesięciolecia, i nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Większość gramofonów z najwyższej półki jest napędzanych paskiem, ze względu na lepszą jakość dźwięku i mniejsze zakłócenia silnika. Jednak gramofony Direct Drive oferują znacznie bardziej stabilne prędkości i generalnie uważa się, że mają mocniejsze konstrukcje.\nJak podkreśliliśmy powyżej, obie formy napędu mają swoje wady i zalety. Ważne jest jednak to, jak my się z nimi czujemy i który system gra nam lepiej. W celu odpowiedzi na to pytanie zapraszamy do jednego z naszych salonów na terenie całego kraju na odsłuch. Nasi eksperci podzielą się z Państwem swoimi przemyśleniami i wiedzą.\nTagi: gramofon, MusicCast\nJa jestem fanem paska, taki dostałem od ojca i przy takim już zostanę :)\nBardzo lubię takie techniczne artykuły, pomagają się trochę zaznajomić z tematem i nawet spróbować ewentualnej naprawy :) widać że jesteście profesjonalistami, brawo!\nNie znam sie na gramofonach, lecz dużo się z tego artykułu dowiedziałem , i przemyśle na pewno wycieczke do waszego salonu :)\nja, tak jak Kaws mam w domu gramofon paskowy, który sprezentował mi tata. Miałam okazję również słuchać muzyki z gramofonu z napędem bezpośrednim i muszę przyznać, że dużo lepszy odbiór miałam w tym pierwszym. Jednak co klasyk, to klasyk.\nPasek chyba bardziej profesjonalny, ja mam póki co bezpośredni ale może pora przemyśleć zmianę :D\nMoim zdaniem pasek jest bardziej funkcjonalny, jakościowo i odbiorowo jest lepszy, sam posiadam ClearAudio Concept, i jestem zadowolony.\n·a ja tam mam ten model Audio-Technica AT-LP1240USB i spisuje się świetnie\nNo właśnie sam się zastanawiałem jaki napęd, chociaż jestem dopiero świeży w gramofonach.\ncóż, według mnie paskowy jest troche lepszy.\nPaskowy lepszy według mnie pozdrawiam!\nwedług mnie ten paskowy jest lepszy.


Jak wybrać najlepszy lokal na wesele? - Muzyka w Rzeszowie - katalog firm, zespołów, szkół, sklepów\nKiedy zaczynamy planować wesele, należy wiele rzeczy wziąć pod uwagę. Jednak najważniejszą z nich jest miejsce, gdzie będzie się odbywać przyjęcie weselne. Powinno nie tylko podobać się narzeczonym, ale też pasować do reszty zaplanowanych na wesele elementów. Musi również być posiadać odpowiednią przestrzeń, która pomieści wszystkich gości. Co jeszcze trzeba wziąć pod uwagę, by wybrać najlepszy lokal weselny?\nStyl wesela i dodatki\nObecnie wesela urządzane są w różnych stylach. Jedne są bardzo nowoczesne, w stylu glamour, inne subtelne i skromne w sielskim klimacie. Państwo Młodzi wybierają sale o minimalistycznym wyposażeniu albo te retro, które nawiązują do dawnych epok, gwarantując oryginalne wyposażenie. Stylów urządzania wesel jest bardzo dużo i to właśnie w nich są aranżowane sale weselne, domy weselne, restauracje czy inne miejsca, przystosowane na urządzenie przyjęcia weselnego. Wybór odpowiedniego lokalu zależy więc od tego, w jakim stylu podoba się ono Młodym. Powinni poszukać w internecie czy magazynach inspiracji i zdecydować się na jeden z nich. W takim samym stylu będą również ubrania oraz dodatki na sali. Według stylu dobieramy do niej dekoracje, kwiaty i inne elementy. Na przykład na rustykalnym weselu pojawi się na pewno wiejski stół, a na tym nowoczesnym, glamour na przykład fontanna czekoladowa czy kolorowe drinki na barze.\nWielkość i udogodnienia\nWielkość sali jest bardzo ważna i trzeba poszukać takiej, na której swobodnie się pomieszczą zaproszeni na wesele goście. Najlepiej też, aby sala była klimatyzowana, bo nigdy nie wiadomo jaka pogoda będzie na dworze i kiedy zdarzy się upał może się na niej zrobić po prostu duszno i ciężko będzie się bawić, a słodkości rozpłyną się na talerzach. Dodatkowym udogodnieniem jest także kominek w zimie. Kiedy na dworze zapanuje mróz, ogień z kominka ogrzeje salę i nada przyjęciu niepowtarzalny charakter. Oczywiście w lokalu weselnym powinno być również odpowiednio dużo miejsca do tańczenia i dla orkiestry czy zespołu. Wcześnie warto także zrobić próbę nagłośnienia.\nBardzo ważna podczas wesela jest także profesjonalna obsługa. Personel lokalu powinien mieć doświadczenie i oferować klientom najlepsze rozwiązania. Miła atmosfera podczas przygotowań, jak i samego wesela jest najważniejsza. Profesjonalna obsługa zadba o zadowolenie Młodych, jak i ich gości, a to przecież kluczowa kwestia.\nJeśli wybierzecie akurat wesele w stylu rustykalnym i szukacie dużej, klimatyzowanej sali z kominkiem i najlepszej obsługi to polecamy dom weselny Siedlisko Janczar w Pstrągowej. To lokal weselny, który spełni wszelkie Wasze oczekiwania.\nOferta weselna Siedliska Janczar spełniła moje najśmielsze oczekiwania. Wynajem sali, podanie gościom ciepłych dań i zakąsek, organizacja - wszystko było rewelacyjnie przygotowane. Bardzo ważna podczas wesela jest także profesjonalna obsługa. Personel lokalu powinien mieć doświadczenie i oferować klientom najlepsze rozwiązania. Miła atmosfera podczas przygotowań, jak i samego wesela jest najważniejsza - obsługa w siedlisku Janczar ? Fenomenalna. Z bardzo ciepłym, życzliwym oraz fachowym podejściem do klienta. Serdecznie polecam


Jaki biustonosz do karmienia wybrać? - podpowiadamy.pl\nWybór odpowiedniego biustonosza do karmienia to nie jest wyłącznie kwestia jego rozmiaru i wyglądu. Swoją uwagę należy zwrócić również na wiele dodatkowych elementów, które zaczynają mieć znaczenie dopiero w czasie karmienia maluszka, kiedy to komfort, wygoda, ale i łatwość dostania się dziecka do piersi wysuwają się na plan pierwszy. Oto kilka podpowiedzi, które pomogą Ci dokonać dobrego wyboru.\n• Jaki krój i model biustonosza do karmienia wybrać?\nOczywiście, że rozmiar ma znaczenie i jest to pierwsza rzecz, którą powinnaś ustalić wybierając model dla siebie. Pamiętaj, że tuż po ciąży i w czasie karmienia zmienia się nieco rozmiar i kształt Twoich piersi i dotychczas noszony biustonosz może nie być wygodny. Piersi matki karmiącej są bardziej nabrzmiałe, większe, ale również bolesne – i o tym należy pamiętać dobierając biustonosz.\nJeżeli będzie za mały, będzie Cię cisnąć i uwierać, a każdy ruch będzie powodował dyskomfort. Biustonosz zbyt duży natomiast, nie spełnia swoich funkcji, a może nawet spowodować, że piersi utracą swój kształt i staną się obwisłe. To, jak bardzo zmienia się rozmiar piersi w okresie karmienia jest indywidualną cechą każdej kobiety. Dlatego w tej kwestii warto poradzić się u dobrej brafitterki.\nJaki krój i model biustonosza do karmienia wybrać?\nBiustonosze do karmienia dostępne są w różnorodnych modelach, wzorach i fasonach i możesz porównać je między innymi na stronie: http://www.babyland.pl/pl/list/dla-mamy/bielizna-dla-mamy/biustonosze-do-karmienia. To, jaki powinnaś dla siebie wybrać jest bardzo ważną kwestią, nie tylko estetyczną, ale również praktyczną.\nJeżeli jesteś aktywną, dynamiczną mamą, która spędza aktywnie czas ze swoim dzieckiem, dużo się ruszasz i często uprawiasz sport lub po prostu proponujesz dziecku zabawy ruchowe – doskonałym rozwiązaniem będzie tutaj biustonosz sportowy. Jest tak zaprojektowany, że zabezpiecza Twoje piersi przed niekontrolowanym ruchem, osłania je i chroni, a specjalna, odpinana wkładka ułatwia dostęp dla dziecka. Praktycznie zawsze i wszędzie możesz rozpocząć karmienie. Biustonosz jest naturalny i elastyczny.\nJeżeli prowadzisz unormowany tryb życia, najbardziej liczy się dla Ciebie komfort i wygoda, wówczas warto wybrać biustonosz klasyczny, bawełniany, lekko podkrojony. Jego zaletą jest niewątpliwie kształt. Taki biustonosz delikatnie otacza i zabezpiecza piersi, chroni je i otula, a jednocześnie nie utrudnia do nich dostępu. Jest bardziej wykrojony niż biustonosz sportowy, także można go zakładać nawet pod bluzkę z delikatnym dekoltem. Odpinana wkładka pozwala szybko i sprawnie dostać się do piersi, nie ma więc problemu z nakarmieniem dziecka.\nKarmiąca mama bywa również czasem na oficjalnych i bardzo eleganckich spotkaniach. Nie może sobie wówczas pozwolić na sportowy czy codzienny biustonosz do eleganckiej sukienki. Nie ma też powodu by rezygnowała ze spotkania czy uroczystości. Rozwiązaniem jest elegancki i podkreślający figurę biustonosz, który również posiada rozwiązania ułatwiające karmienie. Jego krój i fason nie tylko podtrzymują piersi, ale też ładnie je modelują. Dodają kobiecości i uroku. System odpinania miseczki pozwala wygodnie dostać się do piersi, gdy tylko dziecko zgłodnieje. To praktyczne rozwiązanie, które łączy w sobie elementy wygody i elegancji.\nWybór odpowiedniego biustonosza do karmienia powinien być podyktowany indywidualnymi potrzebami kobiety. Każda jest inna, a co za tym idzie będzie mieć inne oczekiwania. Karmienie piersią nie może być czasem, który ogranicza i stawia bariery. Można normalnie żyć, działać, pracować, uprawiać sport. Można zachować swoją normalną aktywność, które przeplatana jest karmieniem. A biustonosz ma w tym po prostu pomóc.\n30 stycznia 2017 at 00:38 Odpowiedz\nbiustonoszy do karmienia jest dużo ale ważne aby wybrać go długo przed karmieniem, ponosić, dopasować biustonosz przed karmieniem


DLC do Moonlightera już dostępne, gra za darmo na Epic Store - flesz.news\nFot. Moonlighter Between Dimensions\nNajwiększe do tej pory rozszerzenie do Moonlightera – oryginalnego RPG autorstwa Digital Sun Games, który od niedawna może pochwalić się dotarciem do miliona graczy, debiutuje dziś na PC. DLC pod tytułem Between Dimension pozwala graczom zapuścić się w czeluści nowego, między wymiarowego lochu. Ponadto w już dostępnych lokacjach pojawią się nowe potworki, a dodatek to również szereg nowych broni, sklepowych przedmiotów i pierścieni.\nPo burzliwym okresie, dzięki czynom kupca-bohatera Willa, w wiosce Rynoka zapanował spokój. Tak to jednak bywa, że to co dobre nie trwa wiecznie. Niedaleko osady niespodziewanie pojawił się tajemniczy portal. Czy znalezisko stanowi nowi zagrożenie? Prawdopodobnie. Ale kupiecki zmysł Will podpowiada mu, że ten sam portal może oznaczać coś jeszcze. Szansę na kolejne zyski. A przecież wkraczanie w nieznane kusi bardziej, gdy pomyśli się o cennych skarbach, które zdobędą tylko najodważniejsi z poszukiwaczy.\nZobacz również: Moonlighter wzbogaca się o największą jak dotąd aktualizację – Friends & Foes Update!\nDostęp do portalu z Between Dimension wymaga ukończenia gry. Cześć zawartości będzie dostępna dla wszystkich użytkowników gry za darmo. Between Dimensions zawiera:\nCałkiem nowy loch (oraz szanse na pojawienie się go jako Corrupted Dungeon w lochach znanych z podstawowej wersji gry)\n10 nowych przeciwników oraz 5 minibossów\nZestaw nowych broni m.in. krótki miecz, łuk, rękawice i włócznia\nZestaw nowych zbroi z hełmami, napierśnikami i butami\nNowa kategoria oręża – Trick weapons – 10 nowych potężnych i… każących gracza broni\nNowe pierścienie podnoszące pasywne umiejętności Willa\nNowe ulepszenia sklepu pozwalające na ekspozycję między wymiarowych przedmiotów\nNowi klienci chcący się targować oraz nowy NPC: The Trader\nDodatkowe wątki fabularne\nNowi złodzieje planujący kradzieże w twoim sklepie (darmowa zawartość)\nNowy typ niezdecydowanego klienta (darmowa zawartość)\nKłopotliwy ptak terroryzujący twoich klientów (darmowa zawartość)\nBetween Dimensions zadebiutowało 23 lipca na platformie Steam, wersja konsolowa dostępna wkrótce. Podstawowa wersja Moonlightera dostępna będzie na Steam przez 48 godzin z 50-procentową obniżką. Dodatkowo od 25 lipca przez tydzień gra będzie po pobrania za darmo poprzez Epic Store.\nTAGi11 BIT STUDIOSEPIC STOREGRA ZA DARMOGRYMOONLIGHTERMOONLIGHTER BETWEEN DIMENSIONMOONLIGHTER DLCMOONLIGHTER EPIC STOREMOONLIGHTER ZA DARMO\nPoprzedni artykuł Poznaliśmy grupy kwalifikacyjne do EuroBasketu 2021\nNastępny artykuł Rutger Hauer nie żyje! Miał 75 lat


Skoki narciarskie BISCHOFSHOFEN 2019. Turniej Czterech Skoczni\nW dniu wczorajszym miały miejsce skoki narciarskie BISCHOFSHOFEN 2019. Turniej Czterech Skoczni przyniósł zaskakujące wyniki. 22-letni Japończyk Ryoyu Kobayashi swoimi wygranymi we wszystkich czterech konkursach 67 Turnieju Czterech Skoczni na pewno przejdzie do historii.\n67 Turniej Czterech Skoczni\nWspomniany wyżej 22-letni Japończyk Ryoyu Kobayashi w pierwszej serii skoków zajmując czwarte miejsce nie zapowiadał zwycięstwa. Sport jak wiemy bywa nieprzewidywalny i już w drugiej serii młody mężczyzna pokazał z kim jego rywale mają do czynienia, oddając skok o długości 137,5 m. Tym samym spowodował, że pozostali skoczkowie, którzy wcześniej byli wyżej klasyfikowani, pozostali daleko w tyle. Japończyk pokonał również naszego Polaka, Dawida Kubackiego, który i tak zajął bardzo dobre, bo 2 miejsce. Kubacki w ogólnej klasyfikacji zajął 4 lokatę. Drugie miejsce należy do Niemca Markusa Eisenbichler, a trzecie również do niemieckiego skoczka Stephan’a Leyhe.\n22-letni Japończyk Ryoyu Kobayashi to niesamowicie utalentowany, dobrze rokujący i zapowiadający się skoczek. W swojej karierze sportowiec wygrał już piąty konkurs z rzędu i ósmy w tym sezonie. Sam Kamil Stoch, który we wczorajszych zawodach zajął 12 miejsce, a w TCS 6, tak mówi o skokach Japończyka “Skacze wyśmienicie, nie ma co gadać. Posiada cechy, które są pożądane w tym sporcie czyli odporność psychiczną i dobrą koncentrację”.\nCzytaj także: Epidemia grypy. Nigdy nie było tak źle\nWyniki Polaków BISCHOFSHOFEN 2019\nJak pisaliśmy wcześniej drugie miejsce w konkursie Bischofshofen 2019 zajął Dawid Kubacki , 12 Kamil Stoch, 13 Piotr Żyła, 36 Stefa Hula, 40 Maciej Kot i 45 Jakub Wolny.\nCzytaj także: Kamil Bednarek i koncerty w Norwegii!\n1. Ryoyu Kobayashi Japonia\n2. Piotr Żyła Polska\n3. Kamil Stoch Polska\n4. Stepfan Leyhe Niemcy\n5. Kurt Geiger Niemcy\n6. Johann Andre Forfang Norwegia\n7. Dawid Kubacki Polska\n1. Niemcy 1915\n2. Polska 1904\n3. Japonia 1530\n4. Norwegia 1094\n5. Austria 1025\n6. Słowenia 694\nPoprzedni Jak na świecie obchodzi się święto Trzech Króli?\nNastępny 8 Stycznia\nPrzepisz tekst: Skoki narciarskie\nPraca w Norwegii - brakuje fachowców\nPraca na emigracji - jak nawiązać nowe znajomości?


Kolejny raz to samo. Recenzja WRC 7 - Ekspert Ceneo\nData publikacji: Poniedziałek, 2017-09-18\nMoże nie będzie to zbyt optymistyczny wstęp do recenzji, ale uważam, że najlepszym wyjściem dla Bigben Interactive byłoby odsprzedanie konkurencji praw do licencji FIA WRC za grube miliony, na czym z pewnością skorzystaliby gracze oraz wydawca. Nie piszę tego ponieważ, najnowsza odsłona WRC jest grą przeraźliwie złą - to klasyczny średniak, którego jedyne zadanie polega na corocznym odcinaniu kuponów. Uważam jednak, że mając w posiadaniu taką markę można byłoby stworzyć rewelacyjną grę sportową, śmiało mogącą konkurować z największymi dziełami Codemasters.\nKilkanaście miesięcy temu narzekałem, że ubiegłoroczna edycja właściwie pod żadnym względem nie zmieniła się względem poprzedniczki. Teraz sprawa wygląda podobnie, a WRC 7 można byłoby uznać za dużą aktualizację, wprowadzającą kilka zmian do fizyki jazdy i modelu sterowania samochodem. Niestety, w tym pierwszym przypadku nie wyszło to na dobre, ponieważ podczas testowania odniosłem wrażenie, że auta zachowują się mniej realistycznie niż w WRC 6.\nPojazdy wydają się być z żelowego bloku, który gdy zacznie się trząść, nie sposób go zatrzymać. Podczas zwykłego wchodzenia w zakręty bujało mnie niemiłosiernie i zarzucało "tyłkiem" na lewo i prawo. Co prawda, szybko się do tego przyzwyczaiłem, ale i tak do końca zabawy nie opuściło mnie wrażenie, że samochody nic nie ważą. Dziwnie też reagują na otoczenie - niekiedy wystarczy delikatne wgłębienie, żeby auto zaczęło koziołkować, a czasami spora hopa nie jest w stanie oderwać ponad tonowej maszyny od ziemi.\nJeśli natomiast nie mieliście okazji zagrać w poprzednie odsłony, a szukacie jakiejś nieskomplikowanej rajdówki, to wtedy WRC 7 ma szansę przypaść wam do gustu (mimo to, proponowałbym zainwestowanie w niedawno wydane DiRT 4). Studio Kylotonn oddało w ręce graczy aż trzynaście rajdów, rezygnując z Chin, które były dostępne w ubiegłorocznej odsłonie. Na szczęście dla nas, pozostał Rajd Polski, umożliwiający przejechanie nam dwóch odcinków specjalnych w Baranowie i Chmielowie oraz wzięcia udziału w zawodach na arenie w Mikołajach.\nSzkoda tylko, że nie można zbyt długo podziwiać rodzimych miejscówek, ponieważ im dłużej wpatrujemy się w konkretne punkty, tym więcej braków w grafice wychodzi na wierzch. Warto także nadmienić, że twórcy nie zapomnieli o split-screenie, co jest zdecydowanie największą zaletą recenzowanego tytułu. Dlatego jeśli macie rodzeństwo lub znajomych, z którymi lubicie grać w samochodówki na jednej konsoli, to w tym przypadku WRC 7 zostawiło w tyle konkurencję. Dobre i to!\n+ licencja FIA WRC\n+ duża liczba tras\n+ gra na podzielonym ekranie\n- wariująca fizyka\n- zmarnowany potencjał licencji


„Jak wielcy artyści cierpią i nigdy nie są pewni swego fachu”. Symcha Trachter w Paryżu - Jewish Historical Institute\nSymcha Trachter po powrocie z Paryża w 1929 r. Zdjęcie wykonane w Lublinie przez Wiktora Ziółkowskiego / Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie\nDo Paryża lat 1900–1914 i 1918–1939 podążali artyści z różnych stron Europy. Szczególnie licznie przybywali przedstawiciele krajów słowiańskich, zwłaszcza Żydzi z Europy Środkowo-Wschodniej, z twórcami światowej klasy na czele, takimi jak Marc Chagall, Jules Pascin, Chaim Soutine czy Ossip Zadkine. O wyjeździe Trachtera do Paryża mogły przesądzić kontakty z uczniami Józefa Pankiewicza w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, którzy podzielali przekonanie swojego mistrza, że dla każdego artysty konieczne jest przejście przez „szkołę Paryża”, by poznać malarstwo u jego impresjonistycznych źródeł.\nChaim Soutine, "Autoportret", 1918 r.\nPrinceton University Art Museum,Henry and Rose Pearlman collection, Wikipedia\nCelem podróży miały być też muzea i galerie prezentujące malarstwo dawnych mistrzów; przede wszystkim więc Luwr. Młodzi artyści krakowscy nie myśleli w ogóle o współcześnie rozwijających się w Paryżu nurtach sztuki. Sądzili raczej, że stolica Republiki nie zmieniła się od lat siedemdziesiątych czy osiemdziesiątych XIX stulecia. Kapiści, zachęceni przez Pankiewicza, wyjechali do Paryża jesienią 1924 roku. Trachter niecały rok później. Miasto od razu zachwyciło młodego malarza. Chłonął atmosferę ulic, wmieszał się w tłum i świętował wraz z paryżanami dzień 14 lipca. Tak jak kapiści często chodził do muzeów, zwłaszcza do przepastnego Luwru.\nNa początku pobytu pisał w liście o swojej kwaterze i jej lokalizacji: „Mieszkam bardzo daleko od akademij, codziennie jadę metrem prawie 1/2 go. Mieszkam nie daleko Montmartre – na piątym piętrze, mam bardzo ładny pokuj”. Później przeniósł się do centrum miasta, pod adres rue Sainte-Croix-de-la-Bretonnerie 39.\nPo przyjeździe nad Sekwanę adepci malarstwa zwykle zapisywali się do prywatnych szkół artystycznych rozsianych po dzielnicy Montparnasse, nieco na wyrost zwanych akademiami. Trachter uczęszczał do Académie Ranson, gdzie uczył się pod kierunkiem Rogera Bissière’a. Profesor nie zrobił jednak na nim wielkiego wrażenia. Wydaje się, że artysta z Lublina więcej się nauczył, podpatrując pracę paryskich malarzy w ich w pracowniach i oglądając obrazy na wystawach.\nO tym, jak wyglądało życie malarza o żydowskich korzeniach pochodzącego z Europy Środkowej w Paryżu, pojęcie daje nam relacja Cecylii Słapakowej, opracowana na podstawie rozmowy z Emmanuelem Mané-Katzem, którą dziennikarka przeprowadziła dla gazety „5-ta Rano” w 1937 roku. Wprawdzie jest to zapis sporządzony kilka lat po pobycie Trachtera w Paryżu, ale ukazuje znaczenie tego miasta dla malarzy znajdujących się w podobnej sytuacji co lubelski twórca oraz to, jak rozumiała ją w latach trzydziestych ówczesna intelektualistka.\nParyż, fragment ślepej uliczki, 1925 r.\n„Jak wygląda dzisiejsza rzeczywistość artystów żydowskich w Paryżu? – pytam Mané-Katza. – Paryż jest prawdziwą ojczyzną malarzy, centrum światowej sztuki. W muzeach, galeriach, prywatnych nieraz zbiorach kolekcjonuje się największe arcydzieła sztuki malarskiej. I ta właśnie możność konfrontacji własnej pracy z obcą twórczością zmusza do samokrytycyzmu, do ciągłej autokontroli, do parcia naprzód przez porównanie. Paryż jest «najcięższym i najlżejszym» zarazem miastem na świecie. I nigdzie zapewne artysta nie czuje się tak dobrze i tak swobodnie, jak właśnie w nadsekwańskiej stolicy. Wśród żydowskich artystów malarzy nieliczna jeno garstka osiągnęła sławę i dobrobyt materialny, na ogół wielka panuje wśród nich bieda, ta sama zresztą, jak w sferach artystycznych nieżydowskich. Nieszczęściem wielu artystów przybywających do Paryża jest, że dążąc do zasymilowania się z nowym środowiskiem, zatracają swoje «ja», zaś do głębi francuskiej kultury nie sięgają – i błąkać się muszą potem przez całe życie, bez oparcia, nieurządzeni. Tylko tym, którzy mają protekcję, udaje się jakoś zwycięsko wybrnąć z beznadziejnej sytuacji, mogą pracować owocnie, tym niemniej jednak w historii świata malarskiego niemal żadnej nie odgrywają roli. Tworzą obrazy słabe, sprzedają mało, nie wybijają się powyżej poziomu drugorzędnych malarzy. Natomiast ci, którzy asymilując najlepsze pierwiastki światowej i francuskiej kultury artystycznej, zachowali swoją indywidualność, wznieśli się na wyżyny Parnasu, mają rozgłos światowy. Prawdziwy talent – podkreśla z prawdziwym przekonaniem Mané-Katz – nie może zginąć. Artysta, który ma coś do powiedzenia, wypowie się zawsze. A jeśli jest artystą naprawdę wielkim, imię jego musi przejść do historii.\nParyż pozwala przemówić każdemu artyście. Jest właśnie tym wyjątkowy i wielki, że odrzuca wszelkie segregacje narodowościowe przy ocenie twórczości. Nie ma żadnego znaczenia pochodzenie artysty, jedno jest ważne i rozstrzyga o wszystkim: talent oraz indywidualność twórcza.\nPewne grupy malarzy francuskich pozbawionych talentu usiłują wprawdzie wywołać ferment, prowadząc agitację w kierunku specjalnego popierania artystów autochtonów, jednak bezskutecznie, bowiem dla Paryża istnieje przede wszystkim człowiek, humanitaryzm góruje nad nacjonalizmem. Muzea kupują obrazy artystów żydowskich, urządzają łączne wystawy francuskich i żydowskich malarzy, a nawet ci malarze, którzy nie mogą sprzedać swych obrazów, korzystają z zapomogi dla bezrobotnych, wyznaczonej przez rząd zarówno dla Francuzów, jak i cudzoziemców. Toteż artyści żydowscy żyjący w Paryżu są gorącymi patriotami Francji. Kiedy Mané-Katz wypowiada: «ubóstwiamy wszyscy ten kraj, bo pozwala nam rozwijać nasze talenty, bo czujemy się w nim wolnymi ludźmi i możemy się wyżyć twórczo w całej pełni» – słowa jego rozbrzmiewają szlachetnym patosem szczerego uwielbienia i entuzjazmem niemal chłopięcym I może dlatego właśnie mają w sobie coś z przejmującego czaru świeżości – z zapachu Pól Elizejskich i orzeźwiającego powiewu romantycznej Sekwany”.\nPodobnie jak dla Mané-Katza, tak i dla Trachtera Paryż był miejscem konfrontacji własnej twórczości z dziełami innych malarzy. To właśnie owo ciągłe porównywanie prowadziło do autokrytyki i szukania własnego języka, który mógłby stać się czymś nowym i oryginalnym. Na trud włożony w te poszukiwania i konfrontacje Trachter narzekał w listach: „Dopiero poznałem tych dwóch największych malarzy 20. wieku [Paula Cézanne’a i Auguste’a Renoira – J.B.]. Jak wielcy artyści cierpią i nigdy nie są pewni swego fachu”. Trachter szukał inspiracji i porównywał swoją twórczość do prac innych malarzy, zwiedzając paryskie muzea, wystawy i salony. Poszedł do Muzeum Rodina, zwiedził Międzynarodową Wystawę Sztuki Dekoracyjnej i Wzornictwa, która odbyła się w 1925 roku. Odwiedzał też pracownie Eugeniusza Eibischa i Tadeusza Makowskiego: „Ostatnio widziałem prace Ejbisza, dosyć szczere są [to – J.B.] rzeczy i wiele postępu, ale na Paryż są według mnie trochę biedne. Pan Zborowski, Marchand obrazów, płaci mu miesięcznie 1500 fr. Koledzy Ejbisza uważają go za bardzo dobrego malarza, ja też jestem tego zdania”. Oglądał również obrazy innych malarzy z Polski, takich jak Roman Kramsztyk czy Eugeniusz Zak. Oprócz tego widział płótna André Deraina, Charles’a Dufresne’a i Chaima Soutine’a, o których pisał z uznaniem, a czasem i podziwem. Interesowała go nadal merkantylna strona sztuki; dowiadywał się, jakie ceny osiągają obrazy ważnych dla niego artystów, na przykład Soutine’a i Amedea Modiglianiego: „Czy Pan słyszał o Sutinie? On teraz jest b. znany w Paryżu, prawie na ustach wszystkich malarzach. Uważają go za największego malarza z młodszego pokolenia. Przed paru laty był zupełnie nieznany, płacą za jego obrazy po 50000, 10000 fr. B. mi się podobają jego obrazy, to bardzo niespokojny malarz, wielki plastyk. Za Modjilanego też płacą b. wysokie ceny”.\nW swojej relacji Słapakowa akcentowała kosmopolityczny charakter międzywojennego Paryża, gdzie tylko czasem odzywały się echa nacjonalizmu. W świecie artystycznym przeważnie nikt nie zwracał uwagi na pochodzenie twórcy. Trudno powiedzieć, czy był to jeden z powodów, które skłoniły Trachtera do wyjazdu do Paryża. W zachowanych listach malarz nie wspomina o tym nawet słowem. Zresztą w Polsce nie miał raczej trudności z prezentowaniem swoich obrazów. Nie narzekał też na stosunki panujące w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.\nSymcha Trachter, "Pejzaż Saint-Paul-de-Vence", 1927 lub 1928 r.\nMimo materialnej pomocy rodziny, dobrej atmosfery i licznych bodźców motywujących go do pracy, Trachter nie był jednak w stanie albo nie chciał pozostać we Francji. Czy lękał się zatracenia własnego „ja”, o czym pisała Słapakowa? Raczej nie, a przynajmniej żadne z zachowanych źródeł o tym nie mówi. Wydaje się wręcz, że po pobycie we Francji malarz stał się bardziej pewien swojej sztuki i zaczął śmiało krytykować innych twórców. Być może więc powodem była zazdrość o sukcesy konkurentów? Albo po prostu tęsknota za rodziną i miejscami znanymi od urodzenia oraz samotność coraz częściej dająca o sobie znać? Zanim Trachter powrócił do Polski, wybrał się jeszcze na południe Francji, do zachwycającej słońcem i barwami Prowansji. Udał się tam pod koniec lutego 1928 roku, dołączając do Eugeniusza Eibischa i jego żony Franciszki, którzy zatrzymali się w Saint-Paul-de-Vence, położonym na wysokim wzgórzu. Miasteczko i otaczająca je przyroda zachwyciły malarza. Dobrze mu było w towarzystwie pochodzącego z Lublina Eibischa. Owocem tego pobytu stało się przynajmniej kilka pejzaży, ukazujących miejscowość i okolice. Do dziś zachował się jeden z nich – jest bliźniaczo podobny do płótna Eibischa, które powstało w tym samym miejscu, w tym samym albo zbliżonym czasie.\nArtykuł jest fragmentem publikacji „Trachter. Malarz z Lublina”, towarzyszącej wystawie czasowej w Żydowskim Instytucie Historycznym\nWystawę Symcha Trachter 1894–1942. Światło i barwa można oglądać w Żydowskim Instytucie Historycznym do 25 października 2020 roku\n L. Lameński, Rola Paryża w rozwoju malarstwa polskiego XIX i XX wieku, [w:] tegoż, Moi artyści, moje galerie. Teksty o sztuce XIX i XX wieku, Lublin 2008, s. 66–68.\n Trachter niedługo po przybyciu do Paryża pisał do Ziółkowskiego: „Widziałem się z kilkoma kolegami z Krakowa, moc malarzy z Krakowa, prawie cały krakowski świat artystyczny siedzi obecnie w Paryżu” (list do W. Ziółkowskiego z 25 maja 1925 r., Korespondencja WZ, k. 87–90). Zapis uproszczony w stosunku do oryginalnego tekstu listu.\n Andrzej Turowski, Nurt koloryzmu w dwudziestoleciu międzywojennym, [w:] Dzieje sztuki polskiej, red. Bożena Kowalska, Warszawa 1987, s. 206.\n List to W. Ziółkowskiego z 22 lipca 1925 r., Korespondencja WZ, k. 91–94.\n Widokówka do W. Ziółkowskiego z 12 kwietnia 1925 r., Korespondencja WZ, k. 85.\n List do W. Ziółkowskiego z 25 maja 1925 r., Korespondencja WZ, k. 87–90.\n Kartka pocztowa do W. Ziółkowskiego z 1 listopada 1927 r., Korespondencja WZ, k. 95.\n List do W. Ziółkowskiego z 25 maja 1925 r., Korespondencja WZ, k. 87–89.\n Cecylia Słapakowa, Godzina z Mane Katzem, „5-ta Rano”, 20 V 1937, s. 7.\n List do W. Ziółkowskiego z 22 lipca 1925 r., Korespondencja WZ, k. 91–94.\n List do W. Ziółkowskiego z 22 grudnia 1927 r., Korespondencja WZ, k. 98–100.\n Kartka pocztowa do W. Ziółkowskiego z 15 stycznia 1929 r., Korespondencja WZ, k. 105.\n Autor notatki prasowej Malarze lubelscy na wystawach w Paryżu („Ziemia Lubelska” 1928, nr 349, s. 4) pisał: „(…) korespondent paryski gazety dr Julian Tur informuje, że w obecnym salonie jesiennym w Grand Palais w Paryżu prócz Lewensztadta chlubnie zaprezentował się S. Trachter”.\n Widokówka do W. Ziółkowskiego z 3 marca 1928 r., Korespondencja WZ, k. 104.\n M. Weinzieher, Symche Trachter…, dz. cyt.\n Pejzaż Saint-Paul-de-Vence, Muzeum Lubelskie w Lublinie (dalej ML), nr inw. S/Mal/1421/ML, zob. katalog, Obrazy olejne, nr 7.\n Pejzaż Saint-Paul-de-Vence, Muzeum Lubelskie w Lublinie (dalej ML), nr inw. S/Mal/1421/ML, zob. katalog, Obrazy olejne, nr 7. Tam również informacje o obrazie Eibischa.


10 Najlepszych Specjalistów od Sportów Walki w Białymstoku, 2021\nSporty Walki w Białymstoku, 2021\nOgromna wiedza i doświadczenie. Rehabilitacja oraz treningi pod okiem Miłosza dają zamierzone efekty. Znacznie przyczynił się do poprawy mojej sytuacji zdrowotnej a co za tym idzie również jakości mojego życia. Jak najbardziej polecam.\nSzkoła Sportu i Samoobrony\nDołącz do naszych Specjalistów od Sportów Walki w Białymstoku\nDziałasz na rynku jako Specjalista od Sportów Walki i szukasz nowych Klientów z Białegostoku lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nIKMF Krav Maga Kobra\nWykonamy dla Ciebie prace w zakresie takim jak treningi personalne, przygotowanie motoryczne, powrót po kontuzjach. Świadczymy usługi na rynku od 2014. Nasza firma obsługuje zlecenia z obszaru takiego jak Suwałki. W naszej pracy kierujemy się przede wszystkim zadowoleniem Klienta.\nWspółpraca z Kamilem to profesjonalizm połączony z dobra energią i świetną atmosferą. Myślę, że łączy w sobie wszystko to, co powinien mieć trener personalny. Polecam z całego serca!\nFight Club KRAVER\nOd wielu lat chciałem zacząć jakieś treningi fizyczne. Jednocześnie zdałem sobie sprawę, że nie wiem jak zacząć i gdzie szukać najlepszych porad, żeby uczyć się jak prawidłowo uprawiać trening siłowy. Dzięki Karolowi przygoda z treningami i ćwiczeniami już się zaczęła: od naszego pierwszego treningu pokazuje mi jakie są ćwiczenia podstawowe, które są niezbędnym fundamentem dla każdego ewentualnego postępu. Powtarzając te podstawowe elementy na każdym treningu coraz lepiej oswajam tę nową wiedzę. Od samego początku Karol dowiedział się, jakimi rodzajami sportu najbardziej się interesuję (czyli rugby, kalistenika i gimnsatyka) i wlaczy komponenty tych różnych dyscyplin w programie naszych treningów. To świadczy o bardzo rozwiniętej\nWłaściwa Osoba na właściwym miejscu. Trener Adrian jest profesjonalistą. Jest wymagający, konsekwentny, ale przede wszystkim potrafi dopasować w doskonały sposób ćwiczenia do aktualnej kondycji, stanu zdrowia tudzież nastroju. Jest znakomitym słuchaczem, przez co trening nawet pomimo ogromnego wysiłku, zawsze jest przyjemny, a czas mija zbyt szybko. Po 20. treningach śmiało można powiedzieć, że była to najlepsza z możliwych inwestycji w siebie. Treningi pod cierpliwą i troskliwą opieką Trenera są urozmaicone, nie zniechęcają, budują pewność i wiarę w siebie, a przede wszystkim motywują do zmiany nawyków. Najlepszą nagrodą są gubione kilogramy i centymetry oraz zaszczepienie pasji do aktywności, sportu, zdrowego stylu życia. Zdecydowanie\nWitam, jestem certyfikowanym trenerem personalnym. Zajęcia ze swoimi podopiecznymi prowadzę w Legia Fight Club. Jestem byłą zawodniczką w kickboxing. Moi podopieczni są zadowoleni z efektów naszej współpracy. Z chęcią pomogę ci osiągnąć swój cel. Nie tylko dotyczący wyglądu ale również (to co najważniejsze) zdrowia. Serdecznie zapraszam do kontaktu.\nNowodworski Klub Sportów Walki "BASTION"\nAkademia Sztuk Walk Senshi Fight&Sport\nTytuł otrzymują Specjaliści cieszący się uznaniem wśród Klientów w swojej branży i regionie. Jesteś jednym z Najlepszych? Pochwal się Klientom dodając ten link na swojej stronie internetowej: https://www.oferteo.pl/sporty-walki-firmy/bialystok#Najlepsi


Zalesianie w połnocnej Polsce - biolog.pl\nZalesianie w połnocnej Polsce: artykuł nr 567\n2005-04-19 15:42:04 Leśnictwo\nMłode sosny, świerki, modrzewie, brzozy, olchy, dęby, klony i lipy. Do końca kwietnia czterdzieści milionów takich drzewek zasadzi w dwóch województwach Podlaskim i Warmińsko - Mzzurskim, Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Białymstoku.\n- Zaczynamy później niż w zeszłym roku, bo zima długo trzymała. A w niektórych miejscach to jeszcze śnieg leży. Nawet dzisiaj leśniczy z Gołdapi powiedział mi, że jeszcze się trafia. Ale nasadzanie mimo wszystko rozpoczęliśmy - opowiada Stanisław Kułak, naczelnik z regionalnej dyrekcji.\nLeśnicy zapowiadają także zalesianie rolniczych nieużytków. Dzięki takim zabiegom przybędzie nam ponad 500 hektarów nowych lasów, w tym 170 hetarów na byłym poligonie w Czerwonym Borze.\n- Odnowiony będzie też drzewostan w puszczy piskiej i kurpiowskiej, czyli na terenach, które w 2002 roku nawiedziła katastrofalna w skutkach wichura. W sumie zasadzimy tam ponad półtora tysiąca hektarów drzew - wyjaśnia naczelnik Kułak.\nJakie drzewa dominować będą w tegorocznej akcji nasadzania? Przede wszystkim sosna, świerk, modrzew i brzoza. Ale przybędzie też dębów, olch, klonów i lip.\n- Wprawdzie w naszych szkółkach rośnie blisko 100 milionów drzew, krzewów ozdobnych i leśnych, ale w tym roku zasadzimy około 40 milionów drzewek - wyjaśnia Kułak - O tym gdzie poszczególne gatunki trafią zależy przede wszystkim od gleby. Dąb musi mieć dosyć żyzne, gliniaste podłoże, świerk lubi wilgotną ziemię a sosna rośnie dosłownie wszędzie nawet na piachu."


7 efektownych modyfikacji laptopów | mobiManiaK.pl\n14.11.2011 , wojtekb Apple Ciekawostki Laptopy 11,6" Laptopy 12-13,3" Laptopy 14-15,8" Laptopy 15,8" + Lenovo Pozostali TOP-10\nNa naszym siostrzanym blogu gizManiaK.pl pisaliśmy już o niesamowitych przeróbkach komputerów typu PC. Wśród posiadaczy laptopów też jednak nie brakuje maniaKów z modderskim zacięciem. Poniżej znajdziecie kilka niesamowitych przykładów faceliftingu, jakiemu można poddać sprzęt, osiągając przy tym piorunujący efekt.\nSpodziewaliście się pewnie efektownych modyfikacji laptopów. Kilka takich jest poniżej, ale zaczynamy od czegoś, co powstało przy podejściu do sprawy od przeciwnej strony. Ben Heck (właściwie Benjamin Heckendorn) zamiast przerabiać notebooka na coś innego, postanowił zamknąć w przenośnej obudowie urządzenie, które co starsi gracze z pewnością pamiętają i wspominają z łezką w oku (chyba, że należeli do obozu zwolenników Atari). Commodore 64, komputer wyglądający jak pokraczna maszyna do pisania, to legendarny sprzęt, na który ukazały się takiej produkcje, jak Arkanoid, Golden Axe, Boulder Dash, Castlevania, Sid Meier’s Pirates… litanię genialnych klasyków można by kontynuować prawie w nieskończoność.\nBen Heck w 2006 roku postanowił przywrócić Commodore dawny blask, wzbogacony nutą nowoczesności. Udało mu się w stu procentach. Wewnątrz obudowy modder umieścił płytę główną z legendarnego komputera, zasilacz natomiast wziął z konsoli Nintendo GameCube. W beżową obudowę ozdobioną logiem Commodore wprawił oryginalną, aczkolwiek zmodyfikowaną ze względu na rozmiary klawiaturę z C64 i do tego dodał 15-calowym ekran LCD. Do lat 80′ nawiązuje też klasyczny włącznik z boku komputera. Urządzenie jest w pełni funkcjonalne. Programy uruchamia się z karty SD, ale trwa to niestety potwornie długo. Aczkolwiek do tego akurat miłośnicy Commodore powinni być przyzwyczajeni.\nKolejny projekt Bena Hecka, tym razem już z naszej epoki. Popularny modder nie tylko uwielbia klasykę, ale lubi także konsole obecnej generacji. Wykonał już przenośną wersję wszystkich trzech, ale połączenie laptopa z Nintendo Wii to zdecydowanie najbardziej efektowny z tych projektów. Przynajmniej do czasu, kiedy któremuś z upakowanych w notebookowe obudowy Xboksów doda kontroler Kinect.\nPopularna japońska konsola à la Heckerson jest naprawdę malutka. Mimo tego, że posiada ekranik o przekątnej długiej na zaledwie 7 cali, to i tak udało się w niej zmieścić czujnik ruchu, umożliwiający grę przy pomocy niezwykłego kontrolera. Ma on co prawda zmniejszony zasięg w porównaniu z oryginałem, ale biorąc pod uwagę rozmiary wyświetlacza, granie w dużym oddaleniu od urządzenia i tak raczej nie byłoby możliwe. Poza tym, oryginalny Sensor Bar wciąż można podpiąć, gdyby ktoś jednak bardzo chciał przełączyć się z małego ekranu na telewizor. Gdyby szczęśliwy nabywca (za kilka tysięcy dolarów Heck wykonuje różne modyfikacje na zamówienie) chciał podłączyć pada od Nintendo GameCube, również nie będzie miał z tym problemu. Na dodatek konsolo-notebook ma głośniki stereo, porty USB i slot na kartę pamięci. Kiedy Nintendo będzie projektowało kolejną konsolę przenośną, zdecydowanie powinno zwrócić się do Bena Hecka. Jeżeli zaś wy jesteście zainteresowani innymi jego modami, koniecznie zajrzyjcie na stronę Benheck.com.\nO sprzęcie w wiktoriańskim wydaniu mogliście jakiś czas temu przeczytać na łamach GizManiaKa. Steampunkowe klimaty to jednak coś, co modderom nigdy się nudzi. Najlepszy przykład możecie oglądać na poniższym zdjęciu.\nTa modyfikacja została po raz pierwszy zaprezentowana na rodzimej witrynie Modders.com. Co prawda procesor wzięty z ThinkPada R51, a do tego system operacyjny Windows XP nie rzucają na kolana… ale z drugiej strony, jak na standardy XIX-wiecznej Anglii to i tak całkiem nieźle. Poza tym odrzućmy na bok bajki o tym, że liczy się wnętrze. W przypadku tego niesamowitego dzieła polskiej myśli designerskiej chodzi tylko o wygląd. A ten jest po prostu rewelacyjny. Z drewnianej obudowy wystają rzędy miedzianych rurek, górną część konstrukcji zdobi (niestety nie działający) analogowy miernik z tarczą i wskazówką, a już szczytem steampunkowej elegancji są koła zębate, schowane za przeszklonymi drzwiczkami. Nawet hub z portami USB i tacka napędu optycznego zostały zaprojektowane tak, by stanowić kolejne wizualne fajerwerki. Nadwiślańskiemu dziełu sztuki modderskiej można nawet wybaczyć ozdoby udające lampy elektronowe – element mało steampunkowy. Rozmiary też już raczej na granicy mobilności, ale liczy się efekt!\nNajwięksi fanatycy produktów Apple mogą być zdania, że wizualne modyfikacje ich ulubionych gadżetów to profanacja. Na całe szczęście nie brakuje heretyków, którzy udowadniają, że potrafią uczynić Jabłkowe sprzęty jeszcze bardziej efektownymi. W tym przypadku co prawda przeróbka nie jest aż tak gruntowna jak w poprzednich, nie sposób jednak odmówić jej blichtru.\nCałość obudowy MacBooka Pro została pokryta 24-karatowym, czyli najczystszym, złotem. Gdyby ktoś jakimś cudem zdołał to przeoczyć to i tak można mieć pewność, że jego uwadze nie umknie logo Apple wysadzane diamentami. Tylna część komputera została ozdobiona różnymi fikuśnymi wzorkami, choć odpowiedzialna za ten projekt firma Computer Choppers ma też w ofercie gładkiego, 17-calowego MacBooka Pro, za to z pozłacanymi klawiaturą i touchpadem. Na zamówienie jednak szatę graficzną można zmienić. Kupując laptopa u Computer Choppers możemy zdecydować się na własne wzornictwo, a nawet zażyczyć sobie wygrawerowania na złotej obudowie wybranych słów. Skrzętnie skorzystaliśmy z tego w redaKcji, ale cytaty z naszych luksusowych komputerów nie nadają się do publicznego przywołania.\nElektryczna gitara to wynalazek stary jak rock’n’roll, ale połączenie jej z komputerem? To już kombinacja wyjątkowo niecodzienna. Popis oryginalność w 2006 roku, czyli jeszcze długo przed debiutem elektronicznej Kitary, dał Ben Lewry, który całego laptopa zdołał zmieścić wewnątrz instrumentu muzycznego.\nNajważniejsze jest to, że Compu-tar (lub LCDetar, sam autor używa obydwu nazw) zachowuje funkcjonalności jednego i drugiego urządzenia. Na Kompugitarze można zainstalować Windowsa i poruszać się w nim dzięki bezprzewodowej myszce i klawiaturze. Poza tym, sprzęt ma bezprzewodową kartę sieciową, pozwalającą łączyć się z Internetem za pośrednictwem Wi-Fi. Przede wszystkim jednak to skomputeryzowane wiosło doskonale sprawdza się przy graniu muzyki. LCDetar syntezuje bardzo dobrze brzmiące dźwięki, ale do tego potrafi uczynić koncert bardziej efektownym, dzięki tworzonej w czasie rzeczywistym wizualizacji – to za sprawą dużego ekranu LCD zamontowanego na korpusie urządzenia. Wyświetlacz prezentuje obrazy dynamicznie zmieniające się w rytm muzyki. Wygląda to genialnie, o czym można przekonać się odwiedzając profil Bena Lewry na YouTube. Niech się schowają Fendery i Gibsony, oto prawdziwy król rocka!\nZagorzali miłośnicy oryginalnego designu gadżetów od Apple znów będą mieli powody do frustracji, bowiem ten mod powstał na bazie Jabłkowego modelu PowerBook G4. Na pocieszenie dla nich można dodać, że nie byłoby dużej różnicy, gdyby takiej operacji poddany został dowolny inny laptop. Operacji dość brutalnej zaznaczmy, bo cała zabawa zaczęła się od ułamania komputerowi zawiasów trzymających ekran. Potem (na szczęście dla urządzenia) autor projektu był już bardziej delikatny.\nUrządzenie, sklejone taśmą, umieścił w przygotowanej na zamówienie drewnianej ramie. Dzięki temu mogło ono wylądować na ścianie jako cyfrowy obraz. Ktoś może zapytać, czy nie łatwiej byłoby po prostu kupić ramkę elektroniczną. Pewnie, że łatwiej, ale po pierwsze – ekran notebooka jest większy i zapewnia wyższą rozdzielczość, po drugiej – sam sprzęt co prawda staje się mało praktyczny (a już z całą pewnością przestaje być mobilny), ale ciągle przewyższa ramkę funkcjonalnością w zakresie multimedialność, a po trzecie i najważniejsze – zwyczajne pójście do sklepu z pewnością nie dałoby takiej frajdy, jak wsadzenie komputera w drewnianą ramę… prawda?\nXO do pedałowania\nWcześniejsze pozycje na liście był tworzone w celach komercyjnych (złoty MacBook, czy projekty Bena Hecka) lub po prostu z pasji i zamiłowania do majsterkowania. Komputer XO to zupełnie inna historia. Został zaprojektowany dla organizacji One Laptop Per Child, której celem jest dostarczanie tanich komputerów dzieciom i młodzieży w biednych regionach świata, by zwiększyć ich możliwości w zakresie nauki.\nSam sprzęt to tylko jeden z problemów, z którymi OLPC musi się borykać. Nie wszędzie bowiem dostęp do energii elektrycznej jest łatwy i powszechny. W związku z tym XO poddawany jest różnym modyfikacjom, z których najciekawszą było dodanie komputerowi pedałów. Zasilanie laptopa siłą własnych mięśni nie wymaga dużego wysiłku i według zapewnień OLPC nie sprawi trudu nawet dzieciakom w okolicach dziesiątego roku życia. Cała maszyneria czyni notebooka mniej mobilnym, ale nie jest też tak wielka i skomplikowana by przenoszenie jej było bardzo trudne. A w Afganistanie, gdzie w 2009 roku trafiły te modele XO, tak zaprojektowany sprzęt może okazać się niezwykle cenny. Pomysł i wykonanie godne podziwu, tym bardziej, że w szczytnym celu.\n« poprzedni wpis Asus Zenbook już w Polsce!\nnastępny wpis » Tablet Acer A500 za darmo!\nwojtekb\t| poniedziałek, 14 listopada 2011\nTematyka: Apple, Ciekawostki, Laptopy 11,6", Laptopy 12-13,3", Laptopy 14-15,8", Laptopy 15,8" +, Lenovo, Pozostali, TOP-10\nTagi: modding, modyfikacje\nPodobne: modyfikacje, modding\n2 odpowiedzi na “7 efektownych modyfikacji laptopów”\n15/11/2011 o 12:24\n„Rosyjskiemu dziełu sztuki modderskiej można nawet wybaczyć ozdoby udające lampy elektronowe – element mało steampunkowy. Rozmiary też już raczej na granicy mobilności, ale liczy się efekt!”\nNie rosyjskiemu, tylko polskiemu. Casemod zresztą to przedruk z bit-techu.\nmodders.com.pl/steamcurrent/ – artykuł po polsku.\n14/11/2011 o 15:53\n„Rosyjskiemu dziełu sztuki modderskiej można nawet wybaczyć ozdoby udające lampy elektronowe”\nNo zaraz, na moje oko to SĄ lampy elektronowe. Prawdziwe, a nie żadne ozdoby. Autor chyba jest zbyt młody żeby widzieć takie rzeczy na własne oczy.\nZresztą o wiele łatwiej kupić prawdziwą lampę niż kombinować przypominającą ją ozdóbkę.\n36 queries. 0,162, 0.161 (0,162) seconds.


ROZWIĄZANE - Strona spowodowała zbyt wiele przekierowań | forum home.pl\nROZWIĄZANE Strona spowodowała zbyt wiele przekierowań\nDyskusja w 'Hosting i domeny internetowe' rozpoczęta przez użytkownika devisu, 5 Lipiec 2018.\ndevisu Nowy użytkownik\nPrzeniosłem sklep na platformie WordPress https://www.strongstuff.pl/ na serwery home.pl. W panelu został podpięty certyfikat SSL i stworzone przekierowanie na www. Strona w takiej konfiguracji działała na starym serwerze. Strona główna prawidłowo się otwiera, natomiast po przejściu na podstronę wyskakuje komunikat:\nStrona strongstuff.pl spowodowała zbyt wiele przekierowań.\nProblem jest spowodowany wtyczką do WordPressa Really Simple SSL, po jej wyłączeniu podstrony działają ale ładują się po http, a nie po https przez co przeglądarki blokują wszystkie skrypty, css itp i w efekcie dostajemy czysty html. Na początku pomyślałem, że coś może być nie tak z szablonem, ale zainstalowałem WordPress'a przez autoinstalator w panelu oraz wtyczkę Really Simple SSL i ta sama historia. Strona główna działa, a po przejściu na podstrony ponownie widzimy błąd. Ustawieniach WP mam wpisaną domenę z https i z www.\ndevisu, 5 Lipiec 2018\nDodaj do pliku wp-config.php zapis:\nI wtedy sprawdź.\ncasar, 6 Lipiec 2018\ndevisu lubi to.\ndevisu, 6 Lipiec 2018\nOnline: 27 (zalogowani: 3, gości: 16, inni: 8)


patchwork | ozdobnik\nNarzuta z pazurem Wrzesień 20, 2014\nFiled under: Kartki okolicznościowe,Patchwork - narzuty i kołdry — ozdobnik @ 5:25 pm\nTags: kartka, kołdra, narzuta, patchwork, tygrys\nNarzuta na specjalną okazję dla jednej już Osiemnastolatki…\nktóra nie słucha już zespołu Którego-Nazwy-Nie-Wolno-Wymawiać;)\nNa pojedyncze łóżko, wymiary ok. 160 x 230 cm, pikowana po paskach.\nTył, który też może być przodem;)\nPikowania po paskach:\nNarzuty dla siostrzyczek:) Wrzesień 24, 2013\nFiled under: Patchwork - kołderki dziecięce,Patchwork - narzuty i kołdry — ozdobnik @ 11:37 pm\nTags: narzuta dziecięca, patchwork\nBliźniaczo podobne narzuty, które zawędrowały do pokoiku 5. letniej Marty i 2. letniej Julii:)\nNiech Wam miło służą:)\nWymiary: ok. 177 x 118 cm (68 kwadratów)\nZnajdź 10 różnic…;)\nCzas do przedszkola z nowym śpiworkiem…\nFiled under: Patchwork - kołderki dziecięce — ozdobnik @ 11:20 pm\nTags: patchwork, przedszkole, śpiworek\nŚpiworek dla Basi, która w tym roku zaczęła swoja przygodę z przedszkolem w grupie Krasnoludków;)\nWymiary: ok. 112 x 75 cm, przepikowany po szwach, zapinany na całej długości jednego boku na suwak.\nNarzuta z laleczką Sue 3 Maj 20, 2013\nFiled under: Patchwork - kołderki dziecięce,Patchwork - narzuty i kołdry,Patchwork - poduszki — ozdobnik @ 9:39 pm\nTags: jasiek, kołdra, laleczka Sue, narzuta, patchwork, poduszka\nLekka narzuta/kołdra z motywem laleczki Sue. Tym razem w odcieniach limonki i różu. Spód z połyskującej bawełny w kolorze różu. Wymiary ok. 130 x 220 cm (108 kwadratów + laleczka:). Na uszycie czeka jeszcze jasiek do kompletu.\nA oto i jasiek do kompletu:\nBieżnik patchworkowy Styczeń 28, 2013\nFiled under: Patchwork - bieżniki — ozdobnik @ 1:42 am\nTags: bieżnik, patchwork, prezent\nPierwszy bieżnik w moim życiu. Pierwsze pikowanie nazywane „lotem trzmiela”. Mój trzmiel parę razy zgubił drogę i przeciął swój lot, ale efekt pikowania i tak przeszedł moje oczekiwania:) Wymiary ok. 110 x 50cm. Cienka ocieplina w środku (ok. 100g). Wykonany zgodnie z przepisem Mistrzyni Shayneen.\nA tak to się może na stole prezentować:\nKołderka kolorowa mała Październik 26, 2012\nFiled under: Patchwork - kołderki dziecięce — ozdobnik @ 10:18 pm\nTags: kołderka dziecięca, patchwork, prezent\nKołderka na 2. urodziny dla Małej Księżniczki. Bardzo radosna i w dużo mniejszym formacie niż zwykle, więc tym bardziej miło się ją szyło. Dzięki grubszej ocieplinie w środku, sprawdzi sie też w zimniejsze noce. Tym razem duże kwadraty przeszyte przez środek w pionie i w poziomie, co dało całkiem ciekawy efekt pikowania. No i wszechobecna laleczka Sue. Wymiary: ok. 105 x 155cm.\nPoduszka do kompletu:\nNarzuta różowo-szara Wrzesień 27, 2012\nFiled under: Patchwork - narzuty i kołdry — ozdobnik @ 11:52 pm\nKolejna narzuta/lekka kołdra na łóżko pojedyncze. Tym razem w kolorystyce różowo-szarej. Zobaczyć więc tu można prążki, kratkę, paski itp. w różnych odcieniach tych kolorów. Wymiary narzuty: ok. 140 x 200 cm (a ściślej mówiąc 117 kwadratów…). Druga strona w biało-różową kratkę.\nZadowolonej Posiadaczce życzę miłego i długiego użytkowania:)\nTu widoczny tył:


Prezydent podpisał ustawę uszczelniającą program Rodzina 500 plus - TVN24 Biznes\nAndrzej Duda podpisał ustawę wprowadzającą zmiany w programie Rodzina 500 plus - poinformowała Kancelaria Prezydenta. Ustawa ma uszczelnić rządowy program wsparcia rodzin.\nUstawa jest efektem przeglądu systemów wsparcia rodzin, do przeprowadzenia którego zobowiązała resort rodziny ustawa wprowadzająca program 500 plus.\nCo ważne, główne zasady programu pozostają takie jak dotychczas, zmiana ma zlikwidować nadużycia. Co zawiera ustawa podpisana prze prezydenta?\n1. Dopasowanie dochodu\nPo wejściu w życie nowych przepisów nie będzie możliwe obniżanie wynagrodzenia tylko po to, by otrzymywać 500 plus. Jak wskazano, wcześniej zdarzały się przypadki, że pracownik się zwalniał, a następnie ponownie podpisywał umowę z tym samym pracodawcą, tyle że z mniejszą pensją. Dzięki temu mógł otrzymać 500 plus także na pierwsze dziecko.\nTeraz, jeśli nowa, gorsza umowa o pracę z tym samym pracodawcą zostanie podpisana w ciągu trzech miesięcy od rozwiązania poprzedniej, nie będzie to traktowane jako utrata dochodu. Po raz pierwszy przepis ten zostanie zastosowany przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres rozpoczynający się 1 października 2017 roku.\n2. Osoby samotnie wychowujące dziecko\nW wyniku zmiany ustawy wyeliminowane mają też zostać przypadki, gdy rodzice będący w związku, deklarują samotne wychowywanie dziecka. Teraz osoba deklarująca samotne wychowywanie będzie musiała mieć ustalone alimenty na rzecz dziecka od drugiego rodzica.\nNa mocy ustawy od 1 sierpnia będzie można już składać internetowe lub papierowe wnioski o świadczenia na nowy okres, który rozpocznie się 1 października. Złożyć wniosek musi każdy, kto chce dalej otrzymywać świadczenie.\nOd przyszłego roku przez internet będzie można składać wnioski o miesiąc wcześniej - od 1 lipca.\n4. Bez wzrostu kryteriów dochodowych\nWśród zmian zaproponowanych w ustawie jest też anulowanie planowanego od listopada br. wzrostu kryteriów dochodowych uprawniających do świadczeń rodzinnych oraz wzrostu wysokości świadczeń rodzinnych.


Big Data, czyli „Raport całości” – GÃ³rna PÃ³Å\nChcieliby Państwo mieć koło telewizora medal noblowski z medycyny? Brak lekarskiego wykształcenia właśnie przestał być problemem. Wystarczy udowodnić, że sok z pomarańczy połączony z pewnym typem insuliny wywołuje u cukrzyków odporność na grypę. Jeśli zrobią to państwo na próbie 7 miliardów osób – nikt nie podważy odkrycia, nawet jeśli autor nie będzie miał pojęcia skąd ta odporność.\n„Big Data: A Revolution That Will Transform How We Live, Work, and Think”, Viktor Mayer-Schonberger, Kenneth Cukier\nSuma danych i strachów\nWielka zmiana już tu jest. Nadeszła razem z Wielką Daną – Big Data – czyli sumą wszystkich cyfrowych danych. I wszystkich cyfrowych strachów. Takich jak te, które rozpaliły polski Internet w styczniowe piątkowe popołudnie, gdy kilka tygodni po giełdowym debiucie Alior Banku jego wiceprezes pochwalił się w TVN CNBC inwestorom, że bank pracuje nad włączeniem Big Data do swojego modelu biznesowego. Klienci banków powinni być wiceprezesowi Aliora wdzięczni – Big Data to najgorętszy temat wielkiego biznesu od co najmniej kilkunastu miesięcy. I zapewne pracują nad nim wszystkie liczące się banki w Polsce. Ale na razie w Polsce z Big Data jest jak z seksem – wszyscy go mają, każdy chciałby wiele razy, jednak publicznie ani mru mru.\nProf. zarządzania Viktor Mayer-Schonenberg i Kenneth Cukier, dziennikarz Th Economist, z Polską nic wspólnego nie mają, więc o Big Data mówić się nie wstydzą. Ich książka jest jedną z pierwszych napisanych nie dla informatyków i specjalistów od metod ilościowych – czyli dla demiurgów Big Data. Ale dla nas, substratu tego mieszania w wielkim kotle z niezliczoną liczbą danych.\nDziała. Nieważne dlaczego.\nPierwsza przykra niespodzianka, którą mają dla czytelników Schonenberg i Cukier to zapowiedź końca dyktatu przyczynowości. To na przyczynowości opiera się nasza oświeceniowa duma i nasze przekonanie, że żyjemy w wiekach rozumnych. Wieki ciemne widziały, że pajęczyna zmieszana ze spleśniałym chlebem ułatwia gojenie ran. Wieki jasne wiedzą, że na pajęczynie, zwłaszcza oplatającej chleb, łatwo rozwija się grzyb produkujący penicylinę, niegdyś jeden z najskuteczniejszych antybiotyków. Big Data sprawia, że znów to korelacja, a nie ciąg przyczynowo-skutkowy, będzie wyznaczała granice naszej wiedzy. Różnica między Big Data a ludową medycyną polega jednak na próbie badawczej. N=all –to podstawowa formuła Big Data. Próbą badawczą są wszyscy. Prof. Piotr Płoszajski z SGH, jedna z nielicznych osób, które w Polsce zajmują się naukowo Big Data, mówi, że istotą Wielkiej Danej jest przetwarzanie danych niejednorodnych. Ale autorzy książki – Schonenberg i Cukier- godzą się na dane jednorodne, byle były całościowe. I podają przykład Farecastera – internetowej usługi, która pozwala przewidzieć, czy lot na który chcą Państwo kupić bilet będzie jutro tańszy, czy droższy. Usługę wymyślił blisko 10 lat temu amerykański matematyk który w samolocie odkrył, że jego sąsiad kupił bilet taniej, mimo że kilka dni później. Matematyk ów stworzył system zbierający minuta po minucie dane o cenach oferowanych przez przewoźników lotniczych w USA na poszczególnych trasach. I odkrył, że zasada „im wcześniej tym taniej” wcale się nie sprawdza. Dzięki stworzonej przez niego bazie (sprzedanej Microsoftowi w 2008 roku za 110 mln dolarów) system przewiduje, czy na tej konkretnej tracie i na pożądany dzień bilet będzie taniał, czy drożał. Odpowiedź na pytanie – dlaczego tanieje, albo drożeje – znają tylko sprzedający, czyli linie lotnicze. Ale skoro Farecaster daje prawidłową odpowiedź w co najmniej 75% przypadków – to można mu wybaczyć, że nie wie dlaczego jest tak mądry.\nDroga do nieomylności przed Farecasterem jeszcze pewnie długa – i wiedzie przez tę ulubioną przez prof. Płoszajskiego niejednorodność danych. Jeśli autorom Farecastu uda się połączyć bazę cen z bazą zapytań z wyszukiwarki internetowej o dane połączenie – pewnie uda się skuteczniej przewidzieć liczbę chętnych by kupić bilet następnego dnia. Nigdy nie wiesz jakie jeszcze dane da się wykorzystać w analizie. „Prawdziwa wartość danych jest jak pływająca góra lodowa – na pierwszy rzut oka widzimy tylko jej skrawki, prawdziwa siła ukryta jest pod powierzchnią”. Te same dane okazują się kapitalnie przydatne do prognozowania zupełnie różnych zachowań. I w dodatku tworzą niezniszczalną historię która jest kluczem odkrywania kolejnych korelacji. To – zdaniem autorów książki – najbardziej fascynująca właściwość Big Data.\nKoniec historii prywatności\nZagrożenia są trzy i niestety wszystkie poważne. Po pierwsze utrata prywatności. Po drugie zgon domniemania niewinności, czyli kary za same prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa. Po trzecie dyktat liczb.\nPrywatność w epoce Big Data staje się pojęciem niemal tak anachronicznym, jak kaligrafia po Gutenbergu. Po pierwsze cyfrowy świat powoduje, że sami chętnie dzielimy się wiedzą o sobie – od wieku, nazwiska partnera, przez liczbę dzieci po miejsce w które lubimy jeździć na wakacje. A to tylko drobna wiązka danych zostawianych przez większość użytkowników Facebooka. W epoce Big Data – danych napływających zewsząd – nie działa już maskowanie tożsamości. W 2006 roku AOL udostępniła pozbawione teoretycznie cech identyfikujących dane o milionach wyszukiwań ich klientów. Potrwało tylko kilka dni zanim na okładkach gazet pojawiła się 62-letnia wdowa Thelma Arnold z Lilburn z Georgii, którą przyłapano m.in. na wyszukiwaniu „60 single men”. Re-identyfikacja w świecie w którym Internet o niemal każdej osobie wie bardzo wiele jest nie do uniknięcia – twierdza autorzy książki.\nKara za skłonności zamiast za czyny to świat znany z filmu „Raport mniejszości” z Tomem Cruisem w roli głównej. W „Raporcie…” przewidywaniem przestępstwa zajmowało się troje zatopionych w kleistej mazi niby-ludzi. W sądach w co najmniej połowie stanów USA zajmują się tym komputery. Prof. Richard Berk, z Uniwersytetu Pennsylwanii, twierdzi, że jego oprogramowanie przewiduje z co najmniej 75% skutecznością, czy osoba zwalniana z aresztu stanie się sprawcą/ofiarą zabójstwa. Oprogramowanie korzysta z Big Data. Niezwykłe jest to, ze program nie rozdziela sprawców od ofiar. Nie rozumie korelacji, które ma w bazie, ale potrafi błyskawicznie wyliczyć prawdopodobieństwo. Wizja komputera decydującego o areszcie (wizja, która w USA jest już rzeczywistością) może wywoływać dreszcze, ale czy orzekający o takim środku zapobiegawczym ludzie nie próbują zrobić tego samego co komputer? Przewidzieć prawdopodobieństwa ucieczki, albo popełnienia kolejnego przestępstwa przez podejrzanego? Próbują, tyle że na podstawie mniejszej liczby danych i w sposób bardziej podatny na chwilowe nawet zachwiania poziomu cukru we krwi (dane statystyczne wskazują, że głodni sędziowie znacznie częściej odrzucają wnioski o zwolnienie z aresztu, niż sędziowie po śniadaniu).\nI w końcu dyktat liczb. Chociaż stosowanie algorytmów decyzyjnych jest zwykle skuteczniejsze, niż opieranie się na niejasnych wrażeniach (tak twierdzą, na podstawie swoich badań, m.in. Daniel Simons i Christopher Chabris, autorzy książki „Niewidzialny goryl”) – prostota decyzji za którymi stoją liczby może odbierać ich właściwy sens. Pewnie każdy z Państwa spotkał się z menedżerem, który nie podejmował żadnej decyzji bez gruntownych badań. Większość decyzji podejmował błędnych, bo nie posiadał żadnej wizji, a mimo to trwał na stanowisku bo za każdym razem miał dla swojego szefa wytłumaczenie – badania tak wskazywały. Rober McNamara, były amerykański sekretarz obrony, amerykański whiz kid, pierwszą sławę zdobył jako specjalista od metod ilościowych w Pentagonie w czasie II wojny światowej. Pomógł armii USA skutecznie i nowocześnie zarządzać dostawami. Niestety zastosowanie tej samej miary – metod ilościowych – w czasie gdy jako cywil nadzorował wojnę w Wietnamie spowodowało utożsamienie postępów w wojnie z liczbą zabitych wrogów. Amerykanie okazali się w tym całkiem skuteczni. Fakt, że wojnę przegrali, w żaden sposób ich nie rozgrzesza ze stosowania tak nieludzkiej metody prowadzenia wojny. Ale nie o potępienie tutaj chodzi, tylko o rozumienie mechanizmu – czyli syndromu młotka. Jeśli masz go w dłoni wszystkie problemy wyglądają jak gwoździe. Będziemy się musieli nauczyć nowych sposobów etycznej oceny decyzji – przewidują Schonberger i Cukier. Te stosowane do ludzi już się dezaktualizują.\nBędziemy się musieli nauczyć patrzenia na świat po nowemu. Wygląda na to, że wielkie przyspieszenie dopiero się zaczyna. To dobra wiadomość dla ekonomistów behawioralnych. To oni są dziś w szpicy wykorzystywania korelacji do przewidywania co przyniesie przyszłość. To także świetna wiadomość dla ekspertów od metod ilościowych – w Polsce zdecydowanie mniej popularnych, niż w USA (za co pewnie przyjdzie nam płacić kupowaniem w przyszłości amerykańskich technologii). Ale Big Data jest najlepszą wiadomością dla tzw. netokracji. Dziś ludzie tacy jak Zuckerberg, Brin, Page, Ellison czy Bezos nazywani są tak przez pryzmat pieniędzy, które zarabiają dzięki sieci. Pytanie, czy Big Data nie jest zapowiedzią netokracji par excellence.\nTagi: big data, piotr płoszajski, polski internet, schonberger, thelma arnold\n← „Napastnik. Opowieść o Viktorze Orbanie”, Igor Janke Siła nawyku, czyli tak robią wszyscy (i wszystkie) →


Jak dobrze być kobietą! -\nby Agnieszka 4 maja 2016\nWspólnie z Klaudią i Anią stworzyłyśmy nowy projekt – “Jak dobrze być kobietą!”. Projekt ten – jak sama nazwa sporo sugeruje ;) – powstał z myślą o kobietach. Będziecie miały możliwość uczestniczenia w warsztatach motywacyjnych, poszerzając swoją wiedzę merytoryczną, kosmetyczną i niezbędną do dalszego rozwoju i działania. Pierwsze spotkanie odbędzie się już 11 maja o godzinie 12:00 w przepięknym Krakowie. Szykujemy dla Was porządną dawkę wiedzy!\nWarsztaty są bezpłatne, jednak wcześniej obowiązują zapisy. Wystarczy na adres:\nwysłać swoje imię, nazwisko i adres bloga.\nDostaniecie od nas maila zwrotnego z potwierdzeniem uczestnictwa. Widzimy się za kilka dni, ale już teraz poznajcie Klaudię:\nKLAUDIA – autorka bloga Niezłe Ziółko – uśmiechnięta, pogodna i ambitna mama, niespełna trzyletniej dziewczynki Martynki, zwanej w internecie „Niezłym Ziółkiem”.\nANIA – autorka bloga Codzienność nasza – to kolejna osoba, która stoi za projektem “Jak dobrze być kobietą!”.\nJestem autorką bloga My lifestyle i mam wspaniałą córeczkę Zuzię. Poza tym mam głowę pełną pomysłów, które skutecznie realizuję. Nie lubię siedzieć w jednym miejscu, dlatego też aktywnie wspieram projekt “Jak dobrze być kobietą!”.\nZapraszamy Was także na oficjalny FP Jak dobrze być kobietą!\nZnajdziecie go TUTAJ. To z kim widzimy się w Krakowie? :)\nJak dobrze być kobietą!KrakówSpotkanie blogerekSpotkanie motywacyjne\nOpieka 20 maja 2016 - 10:50\nTo prawda! Cudownie być kobietą, śpiewała o tym m.in. Alicja Majewska ;)


96-320 Mszczonów, Warszawska 6/8/HERMES/\n46 857... 16 94więcej\nCzy wystarczy być informatykiem aby wykonać projekt graficzny ?\nCzy wystarczyć być grafikiem aby naprawić komputer ?\nI dlatego IG-tech skupia wokół siebie grono specjalistów zarówno z branży informatycznej jak i reklamowej. Takie połączenie wiedzy technicznej z artystyczną fantazją pozwala nam zaoferować Państwu pełen wachlarz usług.\n- zapewnimy stałą obsługę informatyczną,\n- dobierzemy sprzęt i...\n- dobierzemy sprzęt i oprogramowanie,\n- doradzimy w zakresie rozwoju informatycznego.\n- tożsamość wizualna - system identyfikacji wizualnej - znaki firmowe\n- e-marketing - strony internetowe - rejestracja domen - hosting - pozycjonowanie\nWszystkich usług nie sposób wymienić ...\nTożsamość wizualna (Usługi graficzne)\nNazwa jako marka - jako obietnica - Inwestowanie w markę\nStrony www (Tworzenie stron internetowych)\nNajłatwiejszy sposób zaprezentowania swojej firmy / oferty.\nZapobiegaj zanim trzeba będzie leczyć ... Bądź pewien swojej architektury IT. Nie pozwól na przerwy w pracy spowodowane awariami sprzętu. Stała obsługa informatyczna, przemyślane rozwiązania i help desk, to profilaktyka zapewniająca ciągłość pracy.\nNajefektywniejszy sposób promocji w internecie.\nReklama internetowa - woj. mazowieckie\n00-449\tWarszawa, Łazienkowska\nE-biznes - Mszczonów


INTERWENCJA: "Zamykają leską porodówkę? Odchodzą lekarze…" | Portal Esanok.pl | Telewizja Sanok - Aktualności - Ogłoszenia - Firmy\nINTERWENCJA: „Zamykają leską porodówkę? Odchodzą lekarze…”\nLESKO / PODKARPACIE. Redakcja otrzymała informację od Czytelników, że rzekomo leski szpital zamyka oddział ginekologiczno-położniczy.\n– Ktoś próbuje zrobić problem, pytanie po co? Mamy zatrudnionych ośmiu lekarzy ginekologów i absolutnie nikt u nas nawet nie myśli o zamykaniu oddziału – stanowczo mówi Robert Płaziak, dyrektor SP ZOZ w Lesku.\nInformację o rzekomych kłopotach szpitala otrzymaliśmy w tym tygodniu. Czytelnicy podkreślali, że powoli zaczynają odchodzić lekarze tam pracujący\n– Jeden ze specjalistów, neonatolog, zakończył pracę w leskim szpitalu. Pytanie, czy odejdą kolejni? Czy zamkną porodówkę, tak jak w Sanoku? – mówi Internauta.\nPostanowiliśmy to sprawdzić. Jak się okazuje, rzeczywistość zdaniem dyrektora leskiego Szpitala jest diametralnie inna\n– Rzeczywiście, jeden z lekarzy odszedł do krośnieńskiego szpitala. To, że ktoś odchodzi, nie oznacza, że za moment nie rozpocznie u nas pracy kolejny lekarz. W dzisiejszych czasach jest to naturalne – to element większego problemu braku kadry. Zauważyć trzeba jednak, że jak nowi specjaliści są zatrudniani w leskim szpitalu nikt nikogo o tym nie informuje i nie pyta. Dzisiaj rynek pracy jest rynkiem pracownika, to lekarz decyduje, którego pracodawcę wybiera. Nie rozumiem, dlaczego nagle ktoś próbuje zrobić z tego problem – ostro krytykuje pogłoski dyrektor.\n– Aktualnie ośmiu lekarzy ginekologów pracuje w SPZOZ w Lesku, co pozwala na sprawne i właściwe funkcjonowanie oddziałów – dodaje Robert Płaziak.\nAndrzej Olesiuk, starosta leski, informacje o rzekomej próbie likwidacji oddziału ginekologiczno-położniczego w leskim szpitalu traktuje w kategoriach plotki.\n– Lekarzy generalnie brakuje wszędzie. Natomiast odnosząc te wiadomości do SP ZOZ w Lesku, nie ma takiej możliwości, aby wspomniany oddział został kiedykolwiek zamknięty – kwituje.\nZarówno dyrektor szpitala jak i starosta zgodnie podkreślają, że to być może próba manipulacji i wzbudzenie poczucia zagrożenia wśród pacjentek\n– Ze swojej strony zrobię wszystko, aby nie zlikwidowano oddziału ginekologiczno-położniczego. Cały czas chcemy rozwijać tę działalność szpitala, zabiegamy o nowych specjalistów, ponieważ pacjentki z okolicznych powiatów zasługują na dobrych lekarzy i bliskość oddziału – ucina dyskusję Robert Płaziak.\nTagi: bezpieczeństwo, dyrektor leskiego szpitala, esanok, interwencja, INTERWENCJA: "Zamykają też leską porodówkę że odchodzą lekarze?", ktoś robi problem, leski szpital, lesko, lesko24, pacjentki, plotka, Podkarpacie, pogłoska, próba manipulacji, Sanok, sanok tv, szpital SP ZOZ Lesko, Telewizja Sanok, tv sanok, zdrowie