Jak powinny być urządzone place zabaw, żeby naprawdę stać się interesującym miejscem dla wszystkich dzieci? - Motorcity Game Werks.net\nPosted on 14 września 2021 by admin\nW dużych miastach, gdzie rodziny najczęściej mieszkają w blokach lub kamienicach, nie ma ogrodów, w których maluchy mogłyby spędzać wolny czas, a ruch jest dla nich naprawdę istotny, tak samo jak zabawa z rówieśnikami. Właśnie z tego powodu, podstawowe znaczenie mają bezpieczne oraz atrakcyjnie wyposażone place zabaw dla dzieci, na jakie rodzice przychodzą ze swoimi pociechami.\nW większych metropoliach takie place są faktycznie dosyć nowoczesne, a ilość zabawek sprawia, że każde dziecko będzie mogło odnaleźć coś najlepszego dla siebie, bez względu na wiek. Jak w takim razie powinny zostać wyposażone tego rodzaju place zabaw? W tym temacie zerknij na .\nCo najważniejsze, wszystkie elementy muszą być kolorowe, gdyż soczyste barwy lepiej oddziałują na dziecięcą wyobraźnię. Doskonale sprawdzają się tradycyjne zabawki, a więc huśtawki czy małe karuzele. Dodatkowo, na placach zabaw coraz częściej znaleźć można elementy, jakie mają zachęcić dzieci do ruchu, na przykład drabinki. Nadal powszechnie wykorzystywane są także zjeżdżalnie, drewniane domki, w których dzieci mogą ze sobą chwilę porozmawiać i piaskownice.\nPowierzchnia placów jest również wykładana specjalnym, miękkim tworzywem, dzięki któremu ewentualne upadki podczas zabawy nie są niebezpieczne. Dodatkowo, w ten sposób o wiele prościej jest zachować porządek na placu zabaw i na przykład w czasie deszczu nie tworzą się kałuże, które potem powodują, że dziecko jest brudne.\nDzisiaj wyposażenie placów zabaw jest rzeczywiście nowoczesne i co najważniejsze – bezpieczne, więc rodzice nie muszą się obawiać o zdrowie maluchów. Barwne elementy przyciągają uwagę pociech i powodują, że dzieci o wiele chętniej spędzaj czas na świeżym powietrzu – polecam to wyposażenie placów zabaw.\nMożna powiedzieć, że określone zabawki dostępne na placach znane były już od wielu lat, obecnie są jedynie montowane w bardziej atrakcyjnej oraz przystosowanej do wymagań maluchów formie. Place są co więcej urządzone zdecydowanie bardziej bogato, co też ma znaczny wpływ na ich ogromną popularność. Służby je również regularnie oczyszczają, dzięki czemu dzieci mogą bawić się w rzeczywiście bezpiecznych dla nich warunkach. Ilość placów w Polsce notabene cały czas wzrasta, co dla każdej rodziny jest bardzo dobrą wiadomością, ponieważ tym sposobem miasta są przyjaźniejsze dla dzieci.\nThis entry was posted in Świat gier komputerowych w zasięgu ręki! and tagged miasto, rodzina, zabawka. Bookmark the permalink.\n« Nowoczesne gadżety chciałby posiadać każdy z nas – kilka wskazówek co brać pod uwagę kupując tego rodzaju sprzęt\nCo muszą mieć chłodziarki, żeby można było w nich przechowywać przykładowo dynamit? »\nDuży wybór gier na PC dla każdego


Mydło jaśminowe – w malinowym tyglu\nNazwa tego mydła jest przewrotna, to mydło na łoju wołowym. Łój wołowy jest odpadem przy produkcji mięsa, wykorzystuję go, mięsa wołowego nie jadam. Jeśli łój stanie się niedostępny, można go zastąpić masłem shea, trzeba wówczas przeliczyć NaOH.\nSwój kolor mydło zawdzięcza maceratowi z kłącza rdestowca japońskiego. Pokruszony rdestowiec (połowa słoika o pojemności 3/4 litra) zalałam do pełna oliwą pomace, lekko zakręcony słoik wstawiłam do piekarnika ustawionego na temperaturę 50 st. Macerowałam ponad 4 godziny. Macerat miał kolor słomkowy, barwa różowa to efekt działania wodorowtlenku sodu. Kłącze wykopuje się jesienią, czyście, suszy i mieli (nie na pył, na drobne kawałki), albo najpierw mieli, potem suszy, prawdę mówiąc, nie wiem. Swoje kupiłam.\nTo mydło dedykuję jako wspomaganie skórze podrażnionej, łuszczycowej, z wypryskami.\n540 g – oliwa pomace (macerat)\n300 g – olej kokosowy\n180 g – łój wołowy\n120 g – masło shea\n60 g – olej rycynowy\n167 g – NaOH\n330 g – woda demineralizowna\n10 ml – aromat kosmetyczny jaśmin (można zastąpić ulubionym olejkiem eterycznym)\nPrzygotowujemy macerat. Opis podałam wyżej powyżej. Można tego samego dnia, można dużo wcześniej. Maceraty dobrze się przechowują, jeśli są trzymane w zimnie. Oczywiście powinniśmy zadbać również o pojemniki (swoje pojemniki wyparzam zanim zleję do nich macerat, oczywiście, jeśli zamierzam macerat przechowywać dłuższy czas)\nPrzygotowujemy ług, zostawiamy do wystygnięcia\nDodajemy ług, chwilę blendujemy aż masa stanie się jednorodna.\nDodajemy zapach. Znów chwilę blendujemy.\nWylewamy do formy. Kroimy po ok. 12 godzinach. I gotowe 🙂\nA kolor zachwyca 🙂\nMiętowe i z czerwoną glinką-mydła z wiórkami\n1 thought on “Mydło jaśminowe”\nPingback: Różowe, naturalnie barwione – w malinowym tyglu


Bilety Lotnicze - Tomasz Kamiński\nNowy Jork to najbardziej zaludnione miasto Stanów Zjednoczonych. Miasto ma bardzo duży wpływ na gospodarkę światową. Oprócz bardzo dobrze rozwiniętego przemysłu, Nowy Jork to bardzo popularne miasto pod względem turystycznym. Miasto posiada sporo atrakcji turystycznych w tym Empire State Building, Wyspa Ellis czy Statua Wolności. Co roku Nowy Jork odwiedza ponad 40 milionów turystów z [...]\nCały artykuł - Bilety lotnicze do Nowego Jorku\nPodwyżka opłaty trasowej nad Polską\nTomasz Kamiński : 2011-07-06\nPodwyżki, podwyżki, ciągłe podwyżki, zdrożała żywność, gaz, prąd, w zasadzie wszystko, szkoda tylko ze nie zdrożały nasze pensje. Branże lotniczą także czekają podwyżki, otóż od 2012 r. Polska Agencja Żeglugi Powietrznej zamierza podwyższyć opłatę trasową. Jest to koszt ponoszony przez przewoźników za przelot samolotu przez naszą przestrzeń powietrzną. Obecnie kwota ta wynosi 39,46 euro, jednak [...]\nCały artykuł - Podwyżka opłaty trasowej nad Polską\nBilety lotnicze Brak komentarzy »\nZ ziemi polskiej do włoskiej i nie tylko\nTomasz Kamiński : 2011-05-02\nJedną z najpopularniejszych i najstarszych europejskich rejsowych linii lotniczych jest powstała w 1946 r. włoska Alitalia, mająca swoją siedzibę w Rzymie. Pierwszy lot Alitalia odbyła z Turynu do Katanii, a następnie do Rzymu w maju 1947 r. Międzynarodowy rejs linie odbyły tego samego roku z Rzymu do Oslo, a rok później pierwszy międzykontynentalny z Mediolanu [...]\nCały artykuł - Z ziemi polskiej do włoskiej i nie tylko\nLeć do Madrytu z wielu miast Polski\nTomasz Kamiński : 2010-12-27\nHiszpania uważana jest za jedną z największych tajemnic naszego globu. Zróżnicowanie terenu sprawia, że można znaleźć tu zarówno bajeczne plaże, strome góry a także bogate w atrakcje miasta. Myśląc o wakacjach w stolicy Hiszpanii, można zabukować wcześnie bilet. Najlepsze oferty biletów lotniczych do Madrytu znajdziemy poza sezonem , czyli nie w miesiącach letnich. Jednak śledząc [...]\nCały artykuł - Leć do Madrytu z wielu miast Polski\nBilety lotnicze, Linie Lotnicze Brak komentarzy »


Piędziesiąt twarzy Greya – reż. S. Taylor-Johnson – Przez Piękne Okulary – książkowe recenzje\nPosted on 15 stycznia 2017 15 lutego 2015 by Magda Powiłajtis\nJestem zdania, iż aby o czymś pisać, należy to dobrze poznać. Wobec tego nie mogło mnie zabraknąć na premierze Greya. Książkę przeczytałam w chwili, kiedy była mocno promowana. Reklamowana jako “Hipnotyczna, uzależniająca, iskrząca seksem i erotyką powieść, której nie sposób odłożyć” okazała się romansem i to niezbyt udanym. Przez pierwszą część przebrnęłam, drugą znudziłam a trzecią przemęczyłam. Gdyby jeszcze poprzestali na tym, iż to lekka książka romantyczna – to ok.\nAle erotyczna? Iskrząca? Że niby bdsm. Autorka/wydawnictwo/PR posłużyli się hasłem stosunków sadomasochistycznych, jednak zabawa w związywanie rąk, klapsy czy pokój pełen zabawek erotycznych nie czyni z tej książki bdsm. Anastasia była dziewicą i odkrywała z Grayem świat przyjemności. Więc rzeczywiście dla mało doświadczonej osoby książka mogła być interesująca. Jeśli jednak człowiek ma fantazję w łóżku to te wszystkie zabawy nie zrobiły na nim wrażenia. Ja należę do tych drugich osób 😉\nWięc skoro przeczytałam książkę nie mogło mnie zabraknąć na ekranizacji. Poza tym z mężem mieliśmy odrobinę nadziei na coś ekscytującego. Upsss… nie wyszło. Jeśli mam ocenić “50 twarzy Greya” jako erotyk lub iskrzący film – to daje 2/10. Zdecydowanie jest to zwykły romans z odważnymi scenami seksu.\nAktorzy dobrze zagrali, ale mogli lepiej. Nie są to jednak moi ulubieńcy. Brakowało mi między nimi chemii. Dialogi ciut sztywne bez polotu. Czasem bywało śmiesznie.\nFabuła dosyć dobrze odwzorowała wydarzenia spisane w książce (książkę czytałam dawno). I ukazywała to, czego nie lubię. Młody, bogaty zakochał się w niewinnej i biednej.\nTytułowy Grey jest przystojnym facetem, ale nie trafił akurat w moje gusta młodego Boga (tak jak jest opisywany na papierze). Nawet jego ciało mnie nie zachwyciło. Był również za mało tajemniczy.\nNatomiast Anastiasia była tak przeciętna, że miałam niesmak na twarzy. Przeciętna uroda, przeciętne ciało. Kiedy weszła w pierwszej scenie do jego gabinetu – uwierzcie mi – zupełnie bym na nią nie zwróciła uwagi.\nA pozostali aktorzy? mogło ich w ogóle nie być. Słabo zarysowane postacie.\nTen film też nie zachwycił mnie kostiumami. Oprócz ślicznej łososiowej sukienki na obiad u rodziców Greya, nic mi się nie podobało. Mieli za mało kasy? Odzież Any była kiepska, czasami żenująca. Jako osoba kochająca buty, przeszkadzało mi również, iż ciągle miała na sobie te same płaskie, czarne buty. Niezbyt dobre dla jej figury.\nNie mogę pominąć jej niezbyt ciekawej bielizny. Byłam rozczarowana.\nGarnitury Christiana były ok 🙂\nSceny w powietrzu były piękne. Podobały mi się ujęcia i kamera. Muzyka z całej ekranizacji była najlepsza. Wpadała w ucho i była dobrze dobrana do momentów w filmie.\nUkazanie seksu było subtelne. Grey wypowiada słowa: “Ja się nie kocham, ja się pieprzę”- jednak tego rżnięcia nie ma za dużo. A szkoda. Bo ja po to tam poszłam.\nCzytelniku, jeśli liczysz na podniecenie i perwersje to się rozczarujesz. Nawet nic kontrowersyjnego nie znalazłam. Zwykły romans.\nOglądaliście? Czytaliście? Jakie jest Wasze zdanie?\nPosted in FilmyTagged 5/10, Dakota Johnson, Jamie Dornan, Piędziesiąt twarzy Greya, Rita Ora, S. Taylor-Johnson\nPrevious Previous post: 5 przesłodkich, superromantycznych par\n24 thoughts on “Piędziesiąt twarzy Greya – reż. S. Taylor-Johnson”\n15 lutego 2015 o 12 h 28 min\nPoczekam, aż będzie w internecie 🙂 Książka była nijaka, to może chociaż film mi się bardziej spodoba 🙂\n15 lutego 2015 o 12 h 40 min\nKsiążkę podobnie jak Ty czytałam dawno temu. Film na pewno kiedyś obejrzę.\n15 lutego 2015 o 12 h 54 min\nWszystko dosłownie wyjęłaś mi z ust… ☺ jestem rozczarowana choć muzyka była cudna.\n15 lutego 2015 o 12 h 58 min\nJakoś mnie nie ciągnie ani do tej serii, ani do filmu 😉\n15 lutego 2015 o 13 h 04 min\nNie czytałam, na film miałam w planie się przejść – niby nic jeszcze straconego, ale coś mnie mocno nie ciągnie. Koleżanka była z chłopakiem – mówiła, że marna rozrywka.\nPrzed książką się wstrzymuję, ponieważ już z niejednego źródła wiem, iż jest naprawdę słabo napisana.\n15 lutego 2015 o 13 h 27 min\nJa się wybieram na film, ale na książkę nie mam ochoty.\n15 lutego 2015 o 13 h 44 min\nKsiążki nie czytałam, nie przebrnęłam po prostu. Film mnie ciekawi, ale nie na tyle by lecieć do kina już w pierwszym weekendzie. Może pójdę, gdy przerzedzą się tłumy 🙂 Ciekawa jestem Jamie'ego Dornana w roli Greya, bo w serialu The Fall bardzo mi się podobał.\n15 lutego 2015 o 14 h 42 min\nPoczekam, aż film bedzie w necie, co pewnie nie potrwa długo.\nCzytałam już kilka recenzji i wszyscy zachwycają się Daktotą. Jestem po prostu ciekawa jak wypadli 🙂\n15 lutego 2015 o 14 h 50 min\nKsiążka mi się nie podobała, nawet jednego tomu nie umiałam skończyć przez głupotę głównych bohaterów. Na film się wybieram z ciekawości. Myślę wręcz, że może mi się podobać bardziej niż książka 🙂\n15 lutego 2015 o 15 h 36 min\nKsiążki nie czytałam i filmu również nie oglądnę. Aktorka miała tylko jedną parę butów przez cały film?? Przynajmniej muzyka fajna.\n15 lutego 2015 o 15 h 42 min\nOstatnio głośno wszędzie zarówno o książce jak i filmie. Poczekam aż wszystko ucichnie i się zastanowię czy warto 🙂\n15 lutego 2015 o 16 h 08 min\nNie czytałam i nie przeczytam trylogii, ale szum wokół filmu robi swoje i myślę, że obejrzę aby zaspokoić ciekawość, aczkolwiek na "wow" się nie nastawiam.\n15 lutego 2015 o 16 h 35 min\nNie oglądałam, nie czytałam, więc nie mam prawa się wypowiadać. Nie interesuje mnie jednak ta pozycja ani kinowa, ani literaturowa 😛\n15 lutego 2015 o 17 h 28 min\nJa tam dziękuję, szkoda mi pieniędzy na bilet do kina, żeby oglądnąc coś takiego 😉 drugie tyle i będzie na dobrą książkę!\nAgnieszka Kozioł pisze:\n15 lutego 2015 o 19 h 18 min\nCzytałam, widziałam. Wrażenia? Jakieś takie. Bo film nie jest zły i nie jest rewelacyjny, po prostu przeciętny. Mi również zabrakło tajemnicy, której przecież tyle w książce i Grey według mnie nie budził respektu, Ana? Faktycznie słabo ubrana. W sumie można obejrzeć. Pozdrawiam http://www.czytanko.pl\n15 lutego 2015 o 20 h 35 min\nJa się na ten film nie wybieram. Jakoś mnie ta historia nie pociąga.\n16 lutego 2015 o 3 h 41 min\nNie czytałam, nie oglądałam. Jeśli kiedyś będzie okazja to obejrzę (ale raczej dopiero jak w telewizji będzie :))\n16 lutego 2015 o 18 h 11 min\nUśmiałam się na widok demotywatora. 😀\n16 lutego 2015 o 19 h 42 min\nNawet się na to nie wybiorę 🙂 nie zdzierżę tego psychicznie 🙂\n17 lutego 2015 o 22 h 01 min\nCzytałam dawno książkę i w sumie spodziewałam się po całym tym szale dużo więcej. Co do filmu słyszałam od znajomych o nim średnie opinie i że właśnie słaby erotyk, więc póki co nie jestem zachęcona. Ale nie wykluczam, że za jakiś czas obejrzę.\n18 lutego 2015 o 9 h 23 min\nTo nie dla mnie! Zdecydowanie nie dla mnie 😉\n19 lutego 2015 o 15 h 52 min\nW poprzedni weekend byłam w kinie z mężem, co prawda nie na Greyu, ale nie pamiętam, kiedy ostatnio tam takie kolejki były. Cała masa kobiet przyszła na ten film. Mężczyzn tam zbyt wielu nie było, a jeśli już byli, to wyglądali tak, jakby na ścięcie szli :P. Nie czytałam książki, filmu też nie oglądałam. I póki co się nie zanosi, żeby się cokolwiek w tej sprawie zmieniło.\n23 lutego 2015 o 20 h 07 min\nAni nie czytałam książki, ani nie oglądałam filmu. Ale przez ten cały szum wokół Greya jakoś wcale nie mam ochoty, ani na jedno, ani na drugie 😛\n3 września 2015 o 7 h 04 min\nMiędzy aktorami nie było niestety nawet śladu chemii. Również liczyłam na dobre sceny łóżkowe a dostałam tylko lekkie lanie 🙁 Za to podobała mi się aranżacja wnętrz Pozdrawiam:)


Bucephalandra Phoenix - Ketrab\nWszystkie kategorieAnubiasy (1)Bez kategorii (2)Bolbitisy (1)Bucephalandry (14)Mchy (1)Microsorium (1)Akcesoria (43)BABAULTI (3)CARIDINA (41)INNE (4)Inne zwierzęta (7)Krewetki (70)Nawozy (6)NEOCARIDINA (19)PARACARIDINA (2)Podłoża (8)Pokarmy (38)Pokarmy dla skorupiaków (25)Preparaty (38)Raki (5)Rośliny (18)Ryby (12)\nStrona główna » Sklep » Bucephalandra Phoenix\nilość Bucephalandra Phoenix\nKategorie: Bucephalandry, Rośliny\nSprzedawane sadzonki są formą submersyjną (hodowla 100% podwodna). Mają od 4-7 listków. Mocowujemy je do korzeni,skał bądź innych elementów dekoracyjnych. Zalecamy mocowanie za pomocą żyłki bądź kleju typu kropelka. Roślina nie powinna być sadzona bezpośrednio w podłożu.\nBucephalandry są roślinami endemicznymi pochodzącymi z Borneo. Rosną na skałach, kamieniach oraz korzeniach. Kwitną na biało bądź różowo w zależności od odmiany.Kwiaty mają postać drobnych białych kielichów. Liście są grube i lśniące od intensywnie zielonych po brązowo-purpurowe. Rośliny te wykorzystujemy nie tylko do aranżacji akwarium ale również paludarium czy terarium.\nBucephalandra Dark Wrath\nKolcobrzuch Karłowaty 8,00 zł\nOctocinclus- otosek 8,50 zł


Fotografia rodzinna lifestyle pełna emocji, Warszawa - Marika Wrońska Fotografia\nSesja rodzinna podczas moich warsztatów, Warszawa\nPodczas każdych moich warsztatów odwiedzamy jedną rodzinę, by sfotografować ją w naturalnych warunkach. Wszystko po to by pokazać Wam jak wygląda moja fotografia rodzinna lifestyle od kuchni. Tym razem miałyśmy nieco więcej wyzwań. O tym jak pokierowałam sesją, przeczytacie poniżej.\nTę emocjonalną sesję wykonałam dla moich Klientów, podczas warsztatów fotografii lifestyle. Łatwo nie było- bunt, nieśmiałość i masa innych emocji wzięła górę. Kursantki miały nie tylko teorię o trudnych momentach podczas sesji, ale przede wszystkim praktykę.\nJak się zachowuję w takich sytuacjach?\nEmocje dziecka podczas sesji\nPraca fotografa to wachlarz różnorodnych umiejętności, które przydają się w najmniej oczekiwanych momentach. Sztuka dyplomacji to jedna z tych, które biorą górę, gdy spotykasz dwulatka indywidualistę na swojej drodze. A jako, że miałam takiego we własnym domu czułam, że się z Leonem dogadamy:)\nZawsze trzeba mieć na uwadze fakt, że sesja podczas warsztatów to jednak inne warunki niż podczas sesji z Klientami. Kilka osób na raz fotografuje, a więc nie potrzeba dużo wyobraźni, by domyślić się, jakie to może być stresujące dla wszystkich członków rodziny. Tym razem nieśmiałość i bunt przejawiał nasz najmłodszy model. Na początku zawsze staram się poznać maluszka bliżej, rozmawiać z rodzicami by maluch zobaczył, że nic złego się nie dzieje. Zainteresowanie zabawkami, które są obok może pomóc. Tutaj jednak wiele trików zawiodło.\nKiedy nie pomagały rozmowy, zagadywanie, przeglądanie wspólne książeczek, czy odłożenie aparatów, postanowiłam zadziałać inaczej.Wykorzystałam patio przed mieszkaniem i fotografowałyśmy Leona przez szybę. Pozwoliło to nie tylko wykonać piękne zdjęcia, ale przede wszystkim zbudować dystans, który w tej sytuacji był kluczowy. Okazało się to strzałem w dziesiątkę, bo chłopiec zaczął się uśmiechać, otwierać, a ja już miałam poczucie, że będzie już tylko lepiej. Kamień z serducha 🙂 W końcu nie tylko chodzi o piękne zdjęcia dla Klientów, ale także stworzenie atmosfery do fotografowania dla kursantów. Ponadto dzięki szybie powstawał piękny materiał zdjęciowy, który finalnie okazał się chyba najlepszymi klatkami z sesji.\nTak wyglądał backstage:)\nTrzeba też pamiętać o tym, że….\nCzasem na sesji będzie na tyle trudno i pojawi się opór, który bardzo ciężko będzie przełamać. To jest normalne i nie można się tym stresować. Na zimno trzeba badać grunt i szukać rozwiązań. Trzeba dać sobie jednak prawo do tego, że czasem nie jesteśmy za dużo w stanie zrobić. Ta sesja jest tego przykładem, ponieważ naprawdę trudno było o uśmiech, spojrzenia czy przytulenia. Nie warto jednak nigdy się poddawać i zawsze dawać z siebie 100%, bo ułamki sekund potrafią zaskoczyć. I takie kadry cieszą wtedy dużo bardziej:)\nOprócz sesji, która jest trzonem warsztatów i którą wykonacie pod moim okiem, będę dużo opowiadać Wam o moim podejściu do fotografii rodzinnej lifestyle na wielu wymiarach- wartości, relacji z Klientem, pracy w zgodzie z temperamentem. Będzie także trochę o tym, jak budowałam swoją markę , o ustalaniu cen i kreowaniu wizerunku poprzez media społecznościowe. Poświęcę także około godzinę na zapoznanie się z najważniejszymi trikami w Lightroomie i Photoshopie, które usprawnią pracę i pomogą wyróżnić Wasze zdjęcia w tłumie. Jednak wszystko zależy od Waszych potrzeb, a warsztaty są rozmową pełną otwartości, doświadczenia i wskazówek.\nfoto Kasia Wieczorek\nWięcej o warsztatach znajdziesz tutaj: https://marikawronska.pl/warsztaty/


Welt am Sonntag: Biedroń – młody, liberalny, antyklerykalny | Echa polskie | DW | 03.02.2019\nWelt am Sonntag: Biedroń – młody, liberalny, antyklerykalny\nRobert Biedroń jest młody, liberalny i antyklerykalny. Jego nowa partia jest wstrząsem dla systemu politycznego Polski – ocenia niemiecki dziennik „Welt am Sonntag”.\nRobert Biedroń na spotkaniu w Szczecinie\nWarszawski korespondent niemieckiej gazety Philipp Fritz opisuje ze szczegółami niedawne spotkanie Biedronia z wyborcami w Białej Podlaskiej - „na wschodzie Polski, nieopodal granicy z Białorusią”, podkreślając entuzjazm uczestników, których cześć przyjechała na spotkanie z odległych stron Polski.\n„Bieroń jest nadzieją opozycji w wyborach do Parlamentu Europejskiego w maju, ale przede wszystkim w jesiennych wyborach parlamentarnych” – pisze Fritz.\nBiedroń atakuje frontalnie rządzącą partię narodowo-konserwatywną PiS, ale krytykuje też sprawiającą wrażenie pozbawionej pomysłów i zmęczonej największą partię opozycyjną PO – Platformę Obywatelską” – czytamy w „WamS”.\n43-letni polityk chce stać się trzecią siłą polityczną w kraju. W sondażach dostaje 10 proc., niektóre instytuty mówią o poparciu w granicach 20 proc., co oznacza, że może odegrać decydującą rolę przy tworzeniu powyborczej koalicji.\nFritz przypomina najważniejsze etapy politycznej kariery Biedronia: zdobycie mandatu do Sejmu w 2011 roku z listy Ruchu Palikota oraz jego sukcesy na stanowisku prezydenta Słupska. Jak zaznacza, Biedroń był jedynym posłem, który publicznie ogłosił, że jest homoseksualistą. Grożono mu śmiercią, był opluwany, grupa kibiców piłkarskich pobiła go w biały dzień – pisze Fritz.\nZdaniem korespondenta „WamS„ spora liczba osób uczestnicząca w przedwyborczych wiecach Biedronia, w Białej Podlaskiej było ich 200, świadczy o tym, że „dociera on do wyborców na prowincji”, co dla liberalno-konserwatywnej PO jest nieosiągalne.\nFritz zwraca uwagę, że Biedroń odbierany jest jako zagrożenie bardziej przez PO niż przez PiS. Grzegorz Schetyna chce stworzyć jednolity front opozycji. Biedroń opowiada się natomiast za pluralistycznym systemem partyjnym i nie chce być na wspólnej liście z PO.\n„Trwająca od 13 lat walka między obydwiema największymi partiami nie jest moją walką” – mówi Biedroń.\nDziennikarz „WamS” pisze, że podczas wiecu w Białej Podlaskiej nikt nie poruszył tematu kontrowersyjnej reformy sądownictwa. Biedroń potwierdza, że tak jest podczas wszystkich spotkań. Wyborcy pytają o oświatę, sprawy socjalne, sprawiedliwe zarobki i emerytury. PO zabiega o głosy ostrzegając, że PiS tworzy dyktaturę i chce wyprowadzić Polskę z Unii Europejskiej. Wielu Polaków uważa, że te hasła mają na celu „wywołanie paniki”.\n„Kiedy obóz PO oświadczył, że będzie bojkotował telewizję TVP ze względu na to, jak donosiła po zamachu na Adamowicza, szerząc błędne informacje i podżegając nastroje przeciwko niemu, Biedroń stwierdził, że nie przyłączy się do tego bojkotu. Zapowiedział, że w dalszym ciągu będzie udzielał wywiadów TVP, ponieważ te programy ogląda także część jego elektoratu”.\nObserwatorzy polityczni uważają takie postępowanie za bardzo sprytne, bo Biedroniowi udaje się jednocześnie trafić do elektoratu PiS i PO i na obydwu sprawia wrażenie autentycznego, co podkreśla Piotr Buras z think-tanku European Council of Foreign Relation. „Niektórzy uważają wręcz, że Biedroń mógłby dostać więcej głosów niż PO i uczynić Platformę mniejszym partnerem ewentualnej koalicji” – pisze gazeta.\nSam Biedroń zapowiada, że nigdy nie wejdzie w koalicję z PiS-em, partią która – jak twierdzi – niszczy państwo prawa.\nJak zaznacza niemiecki dziennik, działania Biedronia mogły napędzić niezłego stracha konkurencji, która może się tylko przyglądać, „jak szybko udało mu się zbudować struktury i jak profesjonalnie prowadzona jest jego kampania. Od czterech miesięcy jeździ po całej Polsce, wspierają go przy tym tysiące wolontariuszy. Ma sześciu koordynatorów regionalnych, 41 osób odpowiedzialnych za powiaty i 380 za najniższe jednostki administracyjne. A wszystko to finansowane jest wyłącznie z datków, co podkreśla Biedroń. 'Niektórzy dają kilkaset złotych, inni 50 tysięcy' – jak mówi nie bez dumy”.\nSłowa kluczowe partie polityczne, Biedroń, PO, PiS, homoseksualizm, wybory, kampania wyborcza


Wsparcie kolana Genu Sensa\nGenu Sensa doskonale sprawdza się w przypadku bólu, obrzęku i stanu zapalnego. Stabilizuje i odciąża kolano, wzmacniając jego funkcję oraz pomaga złagodzić ból. Element wykonany z technogelu w kształcie pierścienia gwarantuje odpowiednie ustawienie rzepki. Ponadto, kompresja zmniejsza obrzęk i wysięk. Przyjemny komfort użytkowania i odpowiednie dopasowanie zapewniają również boczne, sprężynowe fiszbiny.\nGenu Sensa ma za zadanie stabilizować kolano, poprawiać jego funkcje, a przy tym łagodzić ból. Materiał, z którego został wykonany, jest bardzo przyjazny dla skóry. Włókna antybakteryjne zintegrowane z dzianiną skutecznie hamują namnażanie bakterii i powstawanie przykrego zapachu. Funkcjonalne włókna absorbują wilgoć i odprowadzają ją na powierzchnię dzianiny, gdzie szybko wyparowuje. Trójwymiarowe dzianiny sprawiają, że produkt wygodnie się nosi. Idealnie dopasowuje się on do ciała, tak aby unikać miejscowego ucisku. Opatentowana dzianina w dole podkolanowym jest szczególnie miękka i elastyczna.\nWskazania do stosowania Genu Sensa


Doświadczone sekreta smażenia konfitur i soków/Śliwki węgierki suszone w cukrze nadziewane - Wikiźródła, wolna biblioteka\nDoświadczone sekreta smażenia konfitur i soków/Śliwki węgierki suszone w cukrze nadziewane\nDoświadczone sekreta smażenia konfitur i soków. oraz robienia konserw, galaret, marmolad, lodów, wódek, likierów, nalewek, ratafij, najrozmaitszych konserw owocowych w spirytusie i occie, owoców suszonych w cukrze i t. p. - Śliwki węgierki suszone w cukrze nadziewane\nsuszone w cukrze nadziewane.\nDowolną ilość śliwek opłókać, osączyć z wody na pustakach, delikatnie ponadkrajać i powyjmować pestki. Osobno taką samą ilosć śliwek sparzyć kipiącą wodą, ściągnąć skórkę, porozcinać, powyrzucać pestki i zasmażyć na powidełka dodawszy cukru do smaku. Potem wsypać trochę miałko utłuczonych i przesianych przez sitko korzeni jak: cynamonu, goździków, pomarańczowej lub cytrynowej skórki drobniutko posiekanej i migdałów bardzo drobno usiekanych lub utłuczonych. Skoro się już śliwki wysmażą na gęste powidełka, napełniać tą nadzianką każdą rozkrojoną śliwkę, układać na blachach pokrytych słomą i w ciepły ale nie gorący piec wstawić. Śliwki muszą się suszyć z wolna przez kilka razy. Piec nie może być za gorący, bo gdy się sok z powidełek wysmaży, śliwki będą niedobre, jak to wyżej przy uwagach o śliwkach wspomniałyśmy. Osuszone śliwki układać szczelnie w pudełka blaszane lub drewniane, a zachowają świeżość i smak doskonały.


Miasto pozyskało pieniądze na rozbudowę punktu zbiórki odpadów komunalnych. To dobrze, ale... - MojeLesko.pl - Lesko\nMiasto pozyskało pieniądze na rozbudowę punktu zbiórki odpadów komunalnych. To dobrze, ale... Wyróżniony\nLesko i okolice Napisał Marek czwartek, 05 wrzesień 2019 20:47\twielkość czcionki\tZmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę 0\nLESKO, PODKARPACIE. Jak pochwalił się urząd miasta, Lesko zdobyło dofinansowanie - ponad 470 tys. zł - ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na realizację projektu rozbudowy punktu selektywnej zbiórki odpadów komunalnych. To dobra wiadomość, ale wciąż w naszym mieście mieszkańcy nie mogą doczekać się naprawdę dogodnego dla nich systemu zbiórki odpadów, szczególnie wielkogabarytowych i wygląda na to, że pieniądze z województwa nic w tej kwestii nie zmienią.\nInwestycja, na którą miasto uzyskało dofinansowanie (wartość projektu - ponad 680 tys. zł; dofinansowanie - ponad 470 tys. zł) obejmuje m.in budowę dwóch wiat garażowych do gromadzenia odpadów wielkogabarytowych i elektrośmieci, przebudowę drogi dojazdowej, wymianę ogrodzenia oraz zakupienie dodatkowych kontenerów i belownicy do zgniatania makulatury i plastików.\nTa informacja to dobre wieści dla miasta, bo każde pieniądze, które pomogą zmodernizować przedsiębiorstwa użyteczności publicznej są mile widziane i warto o nie powalczyć.\nJednak przy tej okazji powraca również pytanie, kiedy w naszym mieście doczekamy się prawdziwej zbiórki odpadów wielkogabarytowych - w pełni wygodnej dla mieszkańców. Na razie leska "zbiórka odpadów wielkogabarytowych" jest tylko taką z nazwy, w rzeczywistości tych warunków nie spełnia.\nW jaki bowiem sposób ogłaszanie, że w danym terminie miasto np. w dwóch, czy trzech miejscach "zbiera" odpady wielkogabarytowe ma pomóc w pozbyciu się starych mebli czy lodówek, pralek osobom, które nie dysponują samochodami dostawczymi czy ciężarowymi??? Mają te sprzęty zanieść do tych punktów na plecach???\nW wielu sąsiednich miejscowościach - np. w ostatni czwartek miesiąca na trasie do Dynowa - mieszkańcy mogą po prostu wystawiać odpady wielkogabarytowe przy drodze, skąd zabierają je śmieciarki.\nByć może taka akcja wystarcza i raz na kwartał, ale jej najważniejszym elementem jest maksymalne ułatwienie mieszkańcom pozbycia się zalegających w godpodarstwach odpadów wielkogabarytowych.\nStarą wersalkę czy komodę w dwie, trzy osoby można jakoś z domu donieść na skraj drogi, skąd zabrałby ją samochód przedsiębiorstwa komunalnego. Dotaszczenie tych samych mebli np. z ulicy Unii Brzeskiej choćby na osiedle, nie mówiąc już o centrum miasta czy ul. Przemysłowej jest po prostu nierealne.\nZatem - gratulując miastu pieniędzy na modernizację punktu zbiórki odpadów - proponujemy, by w tej radości pomyślało również o "maluczkich" leszczanach - mieszkańcach bez samochodów, starszych osobach, samotnych kobietach - o wszystkich tych, którym dotychczasowy model "zbiórki odpadów wielkogabarytowych" w niczym nie pomaga.\nSą gotowe, lepsze rozwiązania tego problemu i być może warto choć raz na pół roku zorganizować prawdziwą akcję zbiórki. Zyskując równie prawdziwą wdzięczność wielu mieszkańców Leska.\nWięcej w tej kategorii: « Narodowe czytanie w leskiej bibliotece\tI Międzynarodowe Mistrzostwa Leska w Pływaniu. Sportowe święto już niebawem »


Smartfon SONY Xperia XA1 Dual SIM Czarny, Smartfony - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnr kat.: 1339333\nGwarancja Plus Ochrona 12 m-cy - 145 ,- Gwarancja Plus Ochrona 24 m-ce - 203 ,-\nSmartfon ASUS ZenFone Go Glacier Gray ZB500KG-3H008WW\nLuksusowo wyglądająca obudowa Sony Xperia XA1, czerpie inspiracje z modernistycznych dzieł sztuki. Precyzja z jaką uformowano brzegi, świadczy o rzemieślniczym przywiązaniu do detali. Ergonomiczne zaokrąglenia sprawiają, że Sony Xperia XA1 pewnie leży w dłoni, a Ty możesz cieszyć się mocą jego ośmiordzeniowego procesora i aparatem 23 Mpix. Urządzenie uchwyci więcej światła z obiektywem o przysłonie f/2.0, umożliwiając Ci wykonanie perfekcyjnych zdjęć nocnych. Ultraczuła matryca Exmor RS uchwyci każdy detal ekspozycji, zachowując pełne kontrastu, wyraziste kolory.\nOstre zdjęcia, mniej szumów zapewni aparat o rozdzielczości 13 MP z automatyczną ostrością i przetwornikiem Exmor RSSzybkie i precyzyjne wykonanie zdjęcia z hybrydowym autofocusem o czasie działania poniżej 0,15s\nDźwięk xLOUD Clear Audio+; Nagrywanie w stereo Technologia bezprzewodowa Bluetooth® 4.2, aptX/A2DP\nEtui WG Azzaro T/1,2mm do iPhone 5 transparent\nJako ekspert i znawca smartfonów, przestrzegam wszystkich przed wszystkimi modelami Sony Xperia! Tym bardziej że to jedyne z najbardziej wadliwych i niepraktycznych marek smartfonów które szybko się psują.\nJeśli komuś zależy na praktycznym i niezawodnym smartfonie który ma posłużyć długi czas, to szczerze polecam marki Huawei i Alcatel które są sprawdzone!\ndla mnie dobry produkt za tą cenę :)\nSmartfon Sony XA1 ul...\nSmartfon Sony XA1 ultra niedrogi, ale nie ustępuje SONY Z.\nTelefon mam od tygodnia. Z dnia na dzień jest coraz lepszy. Jest bardzo szybki, wygląda świetnie, jest bardzo dobrze spakowany, nie nagrzewa się, bateria wytrzymuje ok 2dni, a przy używaniu trybu staną i ultra stamina, czas ten można wydłużyć spokojnie do 3dni ale wtedy korzystanie z urządzenia jest ograniczone. Szkoda, że ekran po dwukrotnym puknieciu, wyłącza się ale już tak samo go nie włączymy. Szkoda, że klawisze nawigacyjne są ekranowe, ale to już coraz częściej jest standardem. Telefon godny polecenia do 1200zł nie ma nic lepszego\nWnętrze telefonu świetnie współgra z systemem Android 7.0 Nougat. Sprzęt chodzi szybko, ma innowacyjny design i jest prosty w obsłudze. Zdjęcia wykonane telefonem są po prostu świetne\nNajlepsze telefony do 1000, Smartfony ze szkłem Gorilla Glass, Smartfony 32 GB, Smartfony z Dual SIM, Smartfony 5 cali, Telefony z Androidem


jektu czy przejęcie formalności związanych z dofinansowaniem. Ponadto firmy wykonujące montaż paneli słonecznych często zajmują się także ich serwisowaniem w razie\nFirmy działające w branży fotowoltaicznej zajmują się takimi usługami, jak montaż paneli fotowoltaicznych, udzielanie darmowych konsultacji, wykonanie projektu czy przejęcie formalności związanych z dofinansowaniem. Ponadto firmy wykonujące montaż paneli słonecznych często zajmują się także ich serwisowaniem w razie\nPoligrafia na szybko i na tematWybierz dobry gabinetModne i markowe ciuchy za bezcen. Lumpeksy i ciucholandyWielozadaniowe zwyżki z operatoremGdzie kupić comarch altumO pozycjonowaniu - pozycjonowanie BydgoszczRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuSalon kosmetyczny - o zabiegach i kosmetykachBramy i furtki- co i jak?O gabinecie dentystyKilka słów o stomatologii i leczeniu zębówOgólnie o stomatologiiRozwodyFacts about water system - pipes, boilers and plumbingChoroby wewnętrzne - pasożytyPanele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je? KostkęAutokar- trasa wycieczkowaJedziemy do warsztatu samochodowegoKlimaO pragnieniu bycia pięknymSkrótowo o prawnikachDruk i reklamaWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićNa szybko o reklamie, druku i gadżetach reklamowychOrientalne sposoby na urodęO opiece medycznej Nous allons chez le dentiste Samochodowa awariaSprawy o podłożu geodezyjnym


BHP, P.Poż i Ochrona Środowiska - kompleksowa obsługa - Katalog Stron.com\nZakład stolarski Henryk Szczotka ZAPRASZAMY\nSzczegóły strony www.specjalistabhp.com.pl:\nTytuł: BHP, P.Poż i Ochrona Środowiska - kompleksowa obsługa\nSłowa kluczowe: opłata produktowa, Rejestr chorób zawodowych, Instrukcje BHP, Outsorcing, Doradztwo, BHP, Nadzór, P.Poż, Ochrona Środowiska, Ocena ryzyka zawodowego, Raport oddziaływania na środowisko, Szkolenia\nPodlinkuj stronę www.specjalistabhp.com.pl:\nList motywacyjny należy do najważniejszych dokumentów, które należy napisać wykonując poszukiwanie nowego zatrudnienia. To przede wszystkim w nim musimy przedstawić naszą osobę, nasze predyspozycje oraz zaangażowanie, która kieruje nami w trakcie rekrutowania do danej korporacji. Bardzo często to przede wszystkim list motywacyjny decyduje o tym, czy zostaniemy zaproszeni na właściwą rozmowę.\nProblematyczne sytuacje w zatrudnieniu zostają w tej chwili coraz trwalej nagminne. Bywa tak dlatego, że zwierzchnicy nie miewają respektu dla członków siły roboczej, którzy zatrudniają się w rządzonych przez nich korporacjach.\nKiedy pragniemy z takimi rzeczami walczyć, to musismy dobrze umieć wszystkie dewizy prawnicze. W takim wypadku potrzebna musi być wiedza na temat prawa pracy. Chcemy rzec Tobie, iż specjalista funkcjonujący na charakteryzowanej stronie web nabył informację, za sprawą jakiej przepadną wszelakie Twe ambarasy.\nMamy wiarę, że dawane przez nas pomoce prawne sprawią, iż molestowanie w pracy nie będzie dla Ciebie kłopotem.\nKredyty Kartuzy »\nJeśli planujesz założyć swoje nowe przedsiębiorstwo i byłby przydatny kredyt na start koniecznie sprawdź propozycję, jaką może zaoferować Ci biuro obsługi finansów i nieruchomości Pama. Jest to firma ciesząca się zaufaniem swoich klientów. Firma Pama proponuje pomoc w zakresie pożyczek, ubezpieczeń i inwestowania. Działa z troską o klientów i daje im gwarancję bezpieczeństwa ich zasobów pieniężnych. Z całą pewnością będzie dla Ciebie cenna ich pomoc w zakresie określenia jakim jesteś rodzajem inwestora, abyś mógł zainwestować swoje pieniądze z minimalym ryzykiem. Ich usługi są całkowicie nieodpłatne. Dlatego nie jest warto podejmować ryzyka ani wydawać niepotrzebnie grubych pieniędzy innym biurom za takie usługi. Tak więc skontaktuj się z doradcami firmy Pama, którzy zaproponują Ci najkorzystniejsze dla Ciebie kredyty dla firm. Dowiesz się od nich, że nawet mała firma może otrzymać pożyczki na duże sumy pieniędzy. Ponadto pożyczki te będą na uczciwych porozumieniach i korzystnym oprocentowaniu. Biznesmeni zakładający działalność gospodarczą mogą dostać znacznie korzystniejsze oprocentowanie, niż firmy, które już istnieją. Korzystna będzie również na pewno możliwość elastyczności ich spłaty. Warto sprawdzić tak atrakcyjną ofertę, która daje szanse na najkorzystniejsze kredyty Kartuzy na rozwój Twojej firmy.


Na pewno każdy ma domowe archiwum zdjęć,gdzie są stare czarno-białe (a dokładniej, biało-brązowe) zdjęcia prababek. Efekt ten był bardzo typowy dla fotografii tamtych czasów i został osiągnięty za pomocą sepii w proszku. Ta substancja była zrobiona z tak zwanych worków z tuszem mięczaków - kalmarów i mątw. Worki te zostały wysuszone, bardzo drobno zmielone, po czym powstały proszek zagotowano w roztworze alkalicznym. W rzeczywistości samo słowo "sepia" ze starożytnej greki zostało przetłumaczone jako "mątwa".\nDzisiaj nie ma już potrzeby osuszania niewinnychmięczaki, aby uzyskać farbę, ponieważ nowoczesna technologia sprawia, że łatwo i szybko można uzyskać efekt sepii w programie Photoshop. To łatwe. Musisz tylko uważnie postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami.\nMetoda pierwsza. Przede wszystkim, należy wybrać się do eksperymentowania z dowolnego zdjęcie i otworzyć go w programie Photoshop. Obraz może być albo kolorowy, albo czarny i biały. Jeśli wybrałeś kolorowe zdjęcie, umieścić go w B / W w następujący sposób: na górnym pasku menu, kliknij „Picture” (lub obrazu, jeśli wydawca nie rusyfikacji). W menu podręcznym, przesuń kursor na słowie „kompensacji” (lub Ajustiments), a następnie kliknąć na „Barwa / Nasycenie” (lub Hue / Saturation) na wyświetlonym podmenu. W wyświetlonym oknie znajdź zakładkę „Presets” (lub PRESET), w tym - Ustawienie „Sepia” (lub sepia). Jeśli masz wersję Photoshop CS3, to w tym polu należy umieścić kleszcza obok słowa „Toning”, a następnie za pomocą suwaków, aby osiągnąć pożądany odcień sepii.\nNastępna droga, dzięki której uzyskujemySepia w Photoshopie wygląda następująco: po otwarciu zdjęcia w tym edytorze, musisz przejść do "Warstw" (lub Warstwy), a następnie postępować zgodnie z trasą "Nowa warstwa dopasowania" (lub Nowa warstwa dopasowania). Tutaj, w opcji "Filtr zdjęć", wybierz sepię i dostosuj suwak, aby uzyskać pożądany efekt. Jak widać, praca w Photoshopie nie jest tak skomplikowana, ale bardzo interesująca.\nOto kolejna opcja: musisz wpisać "Obraz" (lub Obraz), który znajduje się w rozwijanym menu "Korekta" (lub Ajustments), gdzie wybierasz "Czarno-biały" (lub Czarno-biały). Naprzeciwko "Cienia" (Odcień) zaznacz pole wyboru i dostosuj je w polu suwaka, aż uzyskamy pożądany wynik. Następnie kliknij OK, aby zapisać zdjęcie.\nAle to nie wszystko, co zostało osiągniętesepia w Photoshopie. Możliwe jest również: na Obrazie znaleźć opcję "Korekta", a w niej - "Wariacje" (lub Wariacje). Upewnij się, że wybrałeś "Halftone" (lub półcienie) w otwartym oknie. Ponadto, aby uzyskać jakość Sepia w Photoshopie, przesuń polzunochek „Fine / Coarse” (lub Fine / Coarse) po lewej stronie, tylko jedno wycięcie lub trochę więcej. Raz trzeba kliknąć na „żółty” (lub żółty) i „Red” (lub czerwony), do kolorów dodawanych do półcieni w otwartym edytorze obrazów.\nJak widać, sepia w Photoshopie jest bardzo łatwai proste. Teraz możesz dać każdemu efektowi efekt starożytności. Można również uzyskać wynikowy kontrast mniej więcej, zmniejszyć jasność lub zmniejszyć. Osiąga się to w następujący sposób: w "Obrazie" kliknij "Jasność / Kontrast", a dalej, za pomocą suwaków, osiągamy optymalne efekty. Kiedy jesteś zadowolony z wyniku, kliknij "Tak", a następnie zapisz zdjęcie pod nową nazwą (aby nie wymazać oryginału w kolorze).\nJak zmienić tło w Photoshopie? TOP 3 najlepsze sposoby


Świnica, wierzchołek taternicki 2291 m n.p.m.\nArtur Szymanowski w dniu 01 marca\nNo i nadszedł długo oczekiwany weekend. A co w nim było takiego nadzwyczajnego? Był to fakt posiadania biletów na PolskiegoBusa, zakupionych jeszcze w listopadzie zeszłego roku. Bilety były, niewiadomą stanowiły jedynie warunki śniegowo-pogodowe podczas weekendu.\nPrognoza początkowo były niekorzystne, jednak w miarę zbliżania się wyjazdu, poprawiały się coraz bardziej, aż osiągnęły wymarzony poziom.\nNa dworcu w Zakopanym meldujemy się o 22.30 i ruszamy przez niemal puste Krupówki do Kuźnic. Droga mija szybko i bez problemów, bo trasa jest nam znana. W Kuźnicach znajdujemy odpowiednie miejsce, gotujemy kolację i przed pierwszą idziemy spać na 2 godziny. Odrobina snu przed trasą nie zaszkodzi :-)\nKuźnica, , Kasprowy Wierch, , Świnica, , Liliowe, , , Murowaniec, , Kuźnice, Zakopane\nWstajemy po trzeciej i ruszamy zielonym szlakiem do góry. Śniegu mało, idzie się i dobrze. Chwilę postoju robimy przy pośredniej stacji kolejki na Myślenickich Turniach. Tu też nakładamy raki, które co prawda na razie nie są potrzebne, ale później na pewno się przydadzą. Powoli wychodzimy z lasu i naszym oczom ukazują się widoki na okolicę. Cały czas widzimy gdzie chcemy iść, ale nie zawsze wiadomo jak. Spowodowane jest to zawianiem starych śladów. Nie stanowi to jednak przeszkody w sprawnym podążaniu do góry.\nNa szczyt Kasprowego Wierchu dochodzimy o 6 i chowamy się za budynkiem stacji meteorologicznej przed zimnym wiatrem. Niestety po niedługim czasie muszę wyjść z tego przytulnego kąta, bo wschodzące słońce zaczyna kolorować okolicę.\nKrywań, chyba najlepiej prezentujący się szczyt w okolicy.\nNie może oczywiście zabraknąć Babiej góry.\nGubałówka również prezentuje się ciekawie.\nRzut oka na poranne Tatry Zachodnie.\nBeskid Wyspowy, Gorce, Pieniny, Beskid Sądecki, Beskid Niski.\nSymbol Zakopanego – Giewont.\nPo tej sesji zdjęciowej, wracam na chwilę za budynek stacji schować się przed wiatrem, jednak niemal od razu ruszamy dalej. Niby nie jest zimno, wiatr nie jest jakiś szczególnie mocny, ale dawno mną tak nie wytelepało na wschodzie jak teraz. Myślę, że wpływ na to miało niewyspanie oraz fakt, że dopiero co wszedłem na górę i jeszcze spocony stałem ponad pół godziny na wietrze robiąc zdjęcia.\nPierwszy szczyt, który zdobywa się idąc w stronę Świnicy, to mierzący 2012m Beskid. Wejście na niego od Kasprowego trwa dosłownie chwilę i nie nastręcza żadnych trudności. Widoki z niego są bardzo ładne, uważam, że nawet ładniejsze niż z Kasprowego.\nOczywiście w dalszym ciągu Krywań jest najbardziej rzucającą się w oczy górą. Ale Babia na tle Kasprowego również prezentuje się niczego sobie i sprawia wrażenie, jakby była na wyciągnięcie ręki.\nDalsza droga mija bez trudności, za to z ładnymi widokami na grań główną Tatr Zachodnich.\nWidoki morza szczytów Tatr Zachodnich.\nNa północy ciągle widać Nízke Tatry.\nPo dojściu w okolice Skrajnej Turni nasz cel ukazuje się w całej okazałości. Z tego miejsca bardzo dobrze widać oba wierzchołki Świnicy.\nPo chwili schodzimy na Skrajną Przełęcz, na której bardzo dobrze widać nawisy po polskiej stronie grani.\nPośrednią Turnię trawersujemy tak samo jak wiedzie letni szlak, po czym zatrzymujemy się na Świnickiej Przełęczy. Tu też Kasia bierze czekan, a ja od niej kijki.\nPo chwili idziemy dalej tak, jak wiedzie czerwony szlak, by w pewnym momencie odbić od niego w lewo w stronę wierzchołka.\nPodejście na wierzchołek taternicki nie stwarzało problemów. Jedyną uciążliwością był wybór drogi, bo byliśmy pierwszymi osobami na szczycie tego dnia, a część starych śladów została zasypana.\nNa szczycie nie mogło zabraknąć obowiązkowej fotki zdobywcy:\nPo czym nastała długa sesja zdjęciowa.\nHruby wierch i Krywań\nDzika Turnia, Sławkowski Szczyt, Mała Wysoka, Staroleśny Szczyt\nKołowy Szczyt, Lodowy Szczyt, Durny Szczyt, Mały Lodowy, Pośrednia Grań, Jaworowy Szczyt. Dzika Turnia\nPrzejście na wierzchołek główny Świnicy tym razem sobie odpuściliśmy, przejdziemy na niego następnym razem ;-)\nPo dłuższym czasie zaczęliśmy schodzić w dół. Po drodze spotkaliśmy podchodzących Vlada i Darga. Po krótkiej rozmowie każdy ruszył w swoją stronę.\nZejście na Świnicką Przełęcz również nie było trudne, jedynie mijaliśmy już sporą liczbę ludzi, a i nasz poranny ślad został solidnie powiększony. Na przełęczy zatrzymaliśmy się na chwilę, pooglądać Kościelce, może nasz kolejny cel? :-P\nPóźniej ruszyliśmy dalej, ponownie trawersują Pośrednią Turnię i dochodząc do Liliowego. A z tej przełęczy widok na Tatry Zachodnie jest całkiem przyjemny.\nStąd też zaczęliśmy schodzić w dół do Murowańca. Po drodze największą uwagę skupia na sobie wierzchołek Kościelca.\nW schronisku jemy obiad i dłuższy czas siedzimy, by następnie zacząć schodzić w dół.\nSkupniów Upłaz jest oblodzony, więc w rakach schodzimy dość długi odcinek. W Kuźnicach zastanawiamy się czy jechać busem, czy iść na nogach do dworca. Ostatecznie wybraliśmy opcję spaceru, zahaczając po drodze o cukiernię Podwórko, w której zjedliśmy obowiązkowe kremówki ;-) Później odwiedziliśmy jeszcze bar FIS na zupę.\nNa dworcu byliśmy dość wcześniej, więc poszliśmy jeszcze na niedzielną mszę do pobliskiego kościoła. Po mszy wsiedliśmy w PolskiegoBusa, którym wróciliśmy do Wrocławia.\nWięcej zdjęć: https://picasaweb.google.com/100322683368167953190/TatryWysokieSwinica2291M2032014?noredirect=1\nKarpaty Nocleg pod chmurką Polska Tatry Wysokie Tatry Zachodnie Wschód Zima\nBartłomiej Morga 08 maja, 2014 22:06\nZdjęcia jak zwykle zapierają dech. Widoczność mieliście fantastyczną :D Po raz n-ty jestem zachwycony zimowymi Tatrami, ale muszę przyznać, że Babia naprawdę niczego sobie ;)\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:45\nBabia zawsze prezentuje się rewelacyjnie :)\nAnonimowy 09 października, 2015 04:17\nBabia prawie jak Fuji :)\nArtur Szymanowski 10 października, 2015 22:13\nBabia z perspektywy Tatr rzeczywiście trochę przypomina tą słynną górę :)\nHemli 09 maja, 2014 10:38\nSzybka akcja :D Fajnie, że pogoda Wam podpasowała, przepiękne zdjęcia ze wschodu na Kasprowym - chyba też się muszę kiedyś wybrać ;)\nWybierz się, warto :)\nChociaż zastanawiam się, czy lepszy widok o wschodzie słońca nie byłby z Beskidu.\nsudeckiedrogi 09 maja, 2014 10:51\nSuper widoki, no i ta Babia w "skrócie" na tle pustego Kasprowego.\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:44\nJeszcze był pusty, takie zalety wczesnej godziny :P\nabi 09 maja, 2014 20:35\nna pewno wrócę do nich\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:42\nIza 10 maja, 2014 09:13\nNie napiszę niczego nowego niż moi poprzednicy - czadowe zdjęcia :) A Babia Góra z taką białą czapą niezmiennie kojarzy mi się z Kilimandżaro :) Pozdro!\nMi bardziej z górą Fuji, chociaż ona jest bardziej spiczasta niż Diablak. Ale pierwsze skojarzenie właśnie takie mam.\nAnna Maria Magdalena 10 maja, 2014 18:58\nMam nadzieję, że i mi kiedyś uda się zdobyć taternicki wierzchołek Świnicy.\nA Krywań zawsze wygląda tak majestatycznie - to zdecydowanie mój ulubiony szczyt! ;)\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:43\nTeż mam nadzieję, że Ci się uda, bo nie jest wcale trudno, więc (niemal) każdy da radę ;)\nAthak 10 maja, 2014 19:43\nNiezła wycieczka, zaprzeczająca przejściu na osiadły tryb życia ;)\nCiężko powiedzieć, co bardziej mi się podoba widok na Krywań, Świnicę czy Lodowy...\nChoć generalnie białe Tatry są niesamowite :)\nNo nie wiem czy może zaprzeczać, bo miała miejsce przed zmianą stylu chodzenia :P :D\nwkraj 11 maja, 2014 13:03\nMiałeś nosa, kupując z wyprzedzeniem bilety trafiłeś na pogodę marzenie. Zdjęcia wyszły doskonałe. Tatry w zimowej scenerii zapierają dech w piersi. Przy takiej widoczności wszystkie szczyty wyglądają jak na wyciągnięcie ręki.\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:38\nZa to właśnie lubię zimę, bo szansa na ładną widoczność jest dużo większa niż latem.\nA co do biletów, to faktycznie miałem szczęście. Chociaż w sumie zastanawiałem się nad dwoma weekendami (które miały ładną pogodę ostatecznie), ale wybrałem tylko jeden weekend - więc miałem trochę pecha też ;)\nGosia 11 maja, 2014 20:25\nKupić w listopadzie bilety na marzec i trafić na pogodę, to już trzeba mieć wybitne szczęście :). Nareszcie jakieś Tatry widzę u Ciebie - fajnie!\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:39\nNo, zdarza się mieć czasem szczęście ;)\nJakieś Tatry są, mam w przygotowaniu jeszcze jedną tatrzańską relację z marca. Ale potem to znów deficyt Tatr. Mam nadzieję, że w czerwcu to się zmieni :)\nWieczna Tułaczka 12 maja, 2014 23:52\nNo właśnie, najlepiej to załóż kalendarz i dawaj znać wcześniej gdzie i kiedy jedziesz :) Warun masz często zaj***y :P\nArtur Szymanowski 24 czerwca, 2014 02:40\nHehe, tak to bywa jak się najczęściej uzależnia wyjazd od dobrych prognoz na ICM i YR ;-)\nA przy tych "z dawna zaplanowanych wyjazdach" trza już brać co dają. I czasem się uda :P\nWieczna Tułaczka 24 czerwca, 2014 02:41\nNo ja właśnie jestem w tej sytuacji, że biorę co dają :P\njacek_kw 13 maja, 2014 14:40\nPo prostu super -> i warunki, i wyprawa, i zdjęcia! :-)\nNic tylko pozazdrościć...\nJa jakoś też w marcu byłem w tamtych okolicach, ale celem był tylko Beskid.\nJeśli miałeś pogodę, to widoki również miałeś ładne :-) Czekam na fotorelację :)\ncarolin 24 stycznia, 2015 20:10\nPiękna wyprawa i piękne zdjęcia - jak zawsze zresztą :) pozdrawiam!\nOpalanie na Kościelcu i zachód z Zawratu, czyli po...


Sztuka rękodzieła ze szczyptą filozofii: Babcine wspomnienia\n"Bóg śpi" stoi sobie na półeczce i niezmiennie kusi, ale zwyciężył rozsądek - w pierwszej kolejności książki biblioteczne:)\n"Był dom... Wspomnienia" Anny Szatkowskiej już dość dawno temu wybrałam z bibliotecznej półki z dwóch powodów. Przede wszystkim dlatego, że autorka jest córką Zofii Kossak, ale też mocno zachęcająco podziałał na mnie opis z okładki:\nWspomnienia Anny Szatkowskiej odnoszą się do losów rodziny Kossaków (...) Wspomnienia sięgają od lat przedwojennych, przez okres wojny, po lata 60-te.\n(...) Najważniejszą rolę odgrywa w książce matka autorki, Zofia Kossak, której działalność staje się punktem odniesienia do własnego życia Anny Szatkowskiej. Niewątpliwym dodatkowym atutem wspomnień jest przejmująca, zarejestrowana dzień po dniu, szczegółowa relacja z Powstania Warszawskiego. W obrębie książki znalazły się bowiem obszerne fragmenty dziennika spisywanego kilka tygodni po upadku Powstania.\n"Książka „Był dom…” stanowi dla mnie jednak swoiste objawienie. Sztukę prostego, sugestywnego opowiadania o dramatycznych faktach przeżywanej historii II wojny światowej i jej następstw posiadła bowiem Anna w stopniu znakomitym. Okazała się kolejną utalentowaną przedstawicielką rodu Kossaków. Zawdzięczamy jej pasjonujący w swej szczerości i jasności obraz, świadectwo życia Zofii Kossak i jej najbliższych w dobie wielkiej próby serc i sumień, w Polsce ciemiężonej i walczącej, wśród wielu ludzi, których już nie ma między nami". /Władysław Bartoszewski/\nAnna Szatkowska – pochodzi z rodziny Kossaków. Dziadek był bratem malarza Wojciecha, ona sama jest córką Zofii Kossak-Szczuckiej - autorki powieści historycznych, publicystki, aktywnej działaczki społecznej. Anna Szatkowska wyjechała wraz z matką za granicę już w 1945 roku. Obecnie mieszka w Szwajcarii.\nAnna Szatkowska zadedykowała książkę swoim dzieciom i wnukom. We wstępie napisała: "Kluczem tych wspomnień jest więź rodzinna i Wasza chęć poznania jej przeszłości". I taka właśnie jest jej opowieść - bezpretensjonalnie oddanym świadectwem przeżyć autorki, której przyszło żyć w czasach i warunkach dla nas niepojętych.\nByło w książce Anny Szatkowskiej kilka fragmentów, które zrobiły na mnie szczególne wrażenie. Pierwszy dotyczył ucieczki jej rodziny przed Niemcami na Wschód we wrześniu 1939 roku, a następnie chaotycznego powrotu w stronę niemieckiego frontu, gdy 17 września na Kresy wkroczyła Armia Czerwona... Autorka wspomina, jakie to było straszne uczucie, gdy po tej bezładnej ucieczce, wśród spadających bomb, w jedną, potem w drugą stronę, uświadomiła sobie, że nie ma już dla nich, na tej ziemi, ani jednego wolnego i bezpiecznego miejsca... Opis ten jest tak sugestywny, że niemal sama poczułam tę wszechogarniającą bezradność i bezbronność...\nPóźniejsze opisy Powstania Warszawskiego również robią kolosalne wrażenie, gdyż zrobiła to autorka językiem najprostszym, oddając dramatyczne doświadczenia z naturalnością zwykłej codzienności, a jednocześnie w sposób bardzo emocjonalny. Próżno w dzisiejszych źródłach historycznych szukać równie przejmującego i osobistego zapisu tamtych wydarzeń. Pośród niekończących się sporów o słuszność, czy niesłuszność wybuchu powstania w Warszawie, nikną gdzieś rzeczywiste przeżycia osób biorących w nim udział. Osób, którzy w tych dramatycznych okolicznościach mieli okazję doświadczyć wielkości i wzniosłości swoich działań, poczuć się częścią historii i narodowego dziedzictwa.\nI na koniec zauważa autorka, jak niezwykłym doświadczeniem jest brak jakiegokolwiek posiadania. Jak ważne wówczas stają się przekonania i relacje z innymi ludźmi, które grzeją, gdy już nie ma czym się okryć, które karmią, gdy już nie ma co jeść, które dają siłę do przetrwania, gdy sytuacja wydaje się już beznadziejna... Gdy nie ma się niczego, ważne jest tylko to, kim się jest i co z siebie można dać innym.\nGdy po wojnie, po przymusowym opuszczeniu Polski, dobytek Zofii Kossak i jej córki powiększył się tak znacznie, że trzeba było kupić walizkę, Anna Szatkowska tak wspomina tę chwilę: "Na sam jej [walizki] widok mam ochotę płakać: skończyła się nasza niezwykła wolność, tak trudna (niemożliwa?) do osiągnięcia w "normalnym" świecie. Okoliczności ją nam narzuciły, a my dostąpiliśmy przywileju, by poznać ją i docenić".\nZazdroszczę wnukom Anny Szatkowskiej tej rodzinnej opowieści. I bardzo żałuję, że nie dostałam takiej od własnej babci. Bo ja też jestem i zawsze byłam ciekawa przeszłości swoich najbliższych, i od dziecka lubiłam słuchać ich opowieści. Pamiętam, że gdy zmarł mój dziadek, moją pierwszą i wzbudzającą najobfitsze potoki łez myślą było: "i kto mi teraz będzie opowiadać o wojnie..." Miałam wówczas osiem lat, a jak dziś pamiętam to przykre uczucie definitywnej utraty czegoś, czego nie da się już zastąpić. Myślę też sobie, że historia mojej babci, którą wojna zastała podczas odwiedzin u rodziny we Lwowie, skąd została wywieziona na Syberię, byłaby nie mniej porywająca i pouczająca. Znam ją we fragmentach opowiadanych jedynie podczas wspólnego lepienia pierogów, lub rodzinnych spotkań. Ale nawet i te fragmenty umykają z pamięci, gdy nie są odpowiednio utrwalane i uporządkowane w czasie i przestrzeni... Obawiam się, że niedługo nasze rodzinne doświadczenia przepadną w niepamięci, jakby się nigdy nie wydarzyły, jakby nikogo nie obchodziły...\nAutor: renya o 12/21/2012\nLena MadHatter 12/21/2012\nmnie wojna przerażała, nie chciałam słuchać, a może raczej zapamiętać. lubię się czuć bezpiecznie, a te opowieści wytrącały mnie z tego stanu.\nwczoraj znalazłam tekst w Polityce:\ni bardzo jestem poruszona konkluzją, że wojna nadawała życiu sens...\ndla mnie życie jako takie sensu nie ma, jest niczym, póki my sami mu tego sensu nie nadamy. i naprawdę myślę, że nauka filozofii w szkołach byłaby pożyteczna...\nBardzo ciekawy artykuł! Szkoda, że niedostępny w całości...\nJa lubię wojenne opowieści, bo zawsze fascynowali mnie ludzie, którzy radzili sobie w tak ekstremalnych sytuacjach. Wola walki i przetrwania, siła, odporność to cechy, które bardzo mi imponują... Próbowałam je w sobie odnaleźć, ale chyba mi ich brak. Nie wiem skąd się one w człowieku biorą? Może to właśnie jest pytanie o sens życia, którego ja również nie odnajduję w jakimś uniwersalnym znaczeniu. Obawiam się, że gdybym sama znalazła się w tak trudnej sytuacji poszłabym w ślady Witkacego...\nIntensywnie Kreatywna 12/21/2012\nI tu masz rację - rodzinne wspomnienia przeciekają przez palce i znikają. Ja sama mam strzępki informacji o moich pradziadkach i dalszych pokoleniach, a sądząc z tych strzępków, to była historia na książkę.\nJa próbowałam namówić mamę do spisywania swoich wspomnień. W końcu jest na emeryturze, miałby na to czas, ale ona twierdzi, że się do tego nie nadaje. Szkoda...\nSzkoda też, że również do wspomnień ustnych jest dziś mniej okazji - kiedyś więcej było wspólnych zajęć, nie tylko pierogi... Wspólnie się plewiło grządki i robiło przetwory, były długie, ciemne wieczory, gdy brakowało prądu...\nNiby jest lepiej, a pod wieloma względami jednak jakby gorzej...\nWojna mnie przerasta jakikolwiek film by nie powstał oddający rozmach wojny widzę w niej pojedynczego człowieka może zawsze siebie i koniec dotychczasowego życia a strata wszystkiego? To na pewno przeżycie niezwykle wzbogacające, ale i traumatyczne. Historie rodzinne zostawiają piętno na niektórych ludziach, że stają się oni bardzo trudni do końca i to już nie jest ani podniosłe gdy trzeba kimś takim żyć pod jednym dachem jednak niektórych rzeczywiście wojna wzbogaciła tak jak autorkę.\nRozumiem, co masz na myśli. Jako dziecko lubiłam słuchać babci i dziadka opowieści, ale dopiero jako dorosła osoba zrozumiałam, jak bardzo to były dla nich traumatyczne doświadczenia. Przeżyte dramaty odbijają się na późniejszych pokoleniach. Najgorsze jest to, że cierpiąc później z powodów najróżniejszych problemów emocjonalnych, nie mamy pojęcia, co tak naprawdę nam dolega. Latami borykamy się ze swoimi problemami nie wiedząc, że ich przyczyna często tkwi w przeżyciach naszych przodków, o których czasem nie mamy nawet pojęcia...\nnapisałam historie rodzinne a powinno być historie wojenne......\nJak dobrze, że ktoś pisze takie książki! Ja z mojej osobistej babci wyduszam ile mogę, zawsze jakieś wspomnienia zbieram i staram się zapamiętać. Opowieści dziadka uwielbiam i myślę, że z jego wileńskiego wojennego dzieciństwa byłby niezły film akcji. Czasami zastanawiam się, jak ten człowiek przeżył to wszystko? Przeraża mnie natomiast współczesne lekceważenie starszych osób. Ignorowanie ich doświadczeń i brak szacunku do drugiego człowieka.\nZagubiło się chyba gdzieś poczucie ciągłości. Kiedyś bardziej szanowało się fakt, że życie ma swoje fazy, a każda z nich jest w jakiś sposób ważna. Dziś liczy się tylko młodość. W czasach terroru młodości, starość jest tylko kalectwem i nie chce się pamiętać, że również mądrością, z której warto korzystać.\nChoć może tak było zawsze, bo od zawsze trwa przecież konflikt pomiędzy młodym - nieustraszonym, prędkim, gorącym, a starym - chłodnym, rozważającym, powolnym. W "Dziedzictwie" był taki fajny fragment, w którym rozsądny nestor rodu wypowiadał się, że na starość pan Mickiewicz na pewno wstydził się niektórych haseł ze swojej "Ody do młodości":)\nMuszę się zaopatrzyć w tę książkę:)Kusisz :) Pozdrawiam:)\nDziękuję:) Ja strasznie lubię o książkach pisać i książkami kusić:)\nMnie z kolei filmy z czasów wojny stawiają do pionu: na co my narzekamy i dlaczego nie doceniamy tego, kiedy i gdzie żyjemy? Wobec możliwości tamtego pokolenia mamy raj na ziemi...\nI też jak Tobie Ren-ya wydaje mi się, że ja bym nie miała tyle siły ani nie znalazła sensu żeby tak walczyć - ale chyba jednak wydaje mi się...\n"Gdy nie ma się niczego, ważne jest tylko to, kim się jest i co z siebie można dać innym"\nA co z nas by pozostało gdyby odebrano nam wszystkie nasze walizki...? Ile nas jest w nas, a ile w przedmiotach, które w dzisiejszym świecie tak bardzo nas definiują?\nZachęciłaś mnie do przeczytania tej książki:)\nSowo, dokładnie tak samo terapeutycznie działają te historie na mnie. I na moją mamę też; właśnie o tym sobie przy tegorocznych uszkach rozmawiałyśmy;)\nA co do naszych rzeczy... No właśnie... Kim bylibyśmy bez naszych walizek? Bardzo jestem ciekawa, a jednocześnie bardzo bym się nie chciała przekonać, bo nie wyobrażam sobie życia bez moich rzeczy.\nUwielbiam takie książki! I wiem o czym piszesz....Pamiętam opowieści moich prababek - o wojnach obydwu!\nNigdy mi nie jest dosyć takich historii... A moje obie babcie były zbyt tajemnicze... Ja wiem, że do niektórych przeżyć i wydarzeń trudno się wraca, dlatego żalu nie mam, ale bardzo mi brak tych niedopowiedzianych...\nTydzień DWIEŚCIE pięćdziesiąt pięć\nDzianinowe zajawki i jeszcze parę odpowiedzi\ndla maluchów (17)\nna zlecenie (33)\nrefleksje i przemyślenia (41)


Covid-19 w Polsce. Ile zakażeń i zgonów 6 lipca? RAPORT - Planeta\nNowe dane, groza wisi w powietrzu\nCOVID wraca? Wzrosła liczba zakażeń\nWydaje się, że to koniec pandemii COVID-19... ale Adam Niedzielski ostrzega przed czwartą falą zakażeń Fot: Krzysztof Radzki/East News\nPandemia COVID-19 lata moment będzie już tylko historią. Ministerstwo Zdrowia podało aktualne dane i nowy raport dotyczący zakażeń i okazuje się, że mroczna epidemiczna groza z Wuhan znika. Czy jednak będzie to bezpowrotny koniec koronwirusa?\nKoronawirus w Polsce pokonany? Po raz kolejny dostajemy dane świadczące o tym, że Polacy najgorsze mają już za sobą. Liczba zakażeń wciąż utrzymuje się na bardzo niskim poziomie, lecz wzrosła w stosunku do wyniku z poniedziałku. Tymczasem minister zdrowia Adam Niedzielski już grozi i straszy czwartą falą zakażeń. A może Polakom uda się całkowicie i definitywnie zdławić COVID-19 na terenie Rzeczpospolitej Polskiej?\nCOVID-19 w Polsce. Nowy raport i spadająca liczba zakażeń\nJak podało Ministerstwo Zdrowia, tym razem testy na obecność koronawirusa potwierdziły 96 nowych zakażeń. Odnotowano 4 zgony z powodu wirusa, a choroby współistniejąca wraz z wuhańskim patogenem odpowiadają za 6 zgonów.\nMamy 96 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw: mazowieckiego (15), łódzkiego (10), wielkopolskiego (10), dolnośląskiego (9), podlaskiego (9), warmińsko-mazurskiego (7), śląskiego (6), lubelskiego (5), pomorskiego (5), małopolskiego (4), podkarpackiego (4), zachodniopomorskiego (4), lubuskiego (2), świętokrzyskiego (2), kujawsko-pomorskiego (1), opolskiego (1). 2 zakażenia to dane bez wskazania adresu, które zostaną uzupełnione przez inspekcję sanitarną.Z powodu #COVID19 zmarły 4 osoby, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarło 6 osób.Liczba zakażonych koronawirusem: 2 880 403/ 75 095 (wszystkie pozytywne przypadki/w tym osoby zmarłe) - podało Ministerstwo Zdrowia na Twitterze.


Buduj markę i marżę\nAlicja Hendler | Ostatnia aktualizacja: 29/08/19\nBrand design, spójny z produktem lub usługą, eksponuje to, co jest w nich unikalne, nowe i faktycznie ważne dla odbiorców, a zarazem przenika komunikację. Jeśli zabraknie takiej integracji, komunikacja marketingowa nie jest w pełni efektywna, nawet gdy kreacja zapada w pamięć – przestrzega Michał Kociankowski, partner zarządzający w Pracowni Dobrych Rozwiązań Synergion, właściciel agencji Simply By i wielokrotny juror Effie Awards.\nKomunikacja marketingowa jest efektywna, jeśli w czasie, gdy ją prowadzimy, otrzymujemy odpowiedni zwrot z inwestycji w nią, w postaci wzrostu sprzedaży. Czy tylko wtedy?\nNie tylko. Wzrost sprzedaży to izolowany aspekt komunikacji marketingowej. Można go zresztą rozmaicie interpretować w przypadku marek o różnym stażu, zasięgu, sile, wiarygodności czy w zależności od specyfiki branży. Kiedy mamy np. do czynienia z nową marką, bardzo ważnym aspektem jest budowa jej świadomości w docelowej grupie jej odbiorców i tu także inwestujemy w komunikację przez określony czas. Mówimy też, że jest efektywna, gdy marka długo nie traci udziału w bardzo konkurencyjnym rynku. Najlepiej zaś, kiedy ściąga z rynku jak największą marżę.\nNależy więc podejść do komunikacji marketingowej strategicznie. Wyznaczyć jej cele i precyzyjnie mierzyć ich realizację w odniesieniu do ponoszonych nakładów. Zaczynamy od ustalenia, jaka zmiana jest potrzebna do rozwoju naszego biznesu i co w związku z tym ma dać komunikacja: jak nasza marka ma być postrzegana, co nowego ma się pojawić w głowach jej odbiorców. Tych jednak powinniśmy najpierw dobrze poznać, zrozumieć ich potrzeby, wartości, które są dla nich ważne, trendy, które na nich wpływają. Dopiero stosownie do całej tej wiedzy opracowujemy komunikację. Warto dokładnie przemyśleć podstawową konstrukcję: wyraźny atrybut marki, ważny dla jej odbiorców, istotne dla nich korzyści związane z jej używaniem oraz wartości, które marka sobą reprezentuje. Jeśli te trzy poziomy są spójne, często wystarczy skupić się w komunikacji na jednym z nich, a odbiorcy i tak powiążą pozostałe. Weźmy Volkswagena i jego elektryczne auta. Ich atrybutem, czyli podstawową cechą podkreślaną w komunikacji marketingowej, jest 550 km zasięgu po naładowaniu baterii. Wartością marki jest postęp i wejście w nową epokę motoryzacji. Korzyści, jak poczucie uczestnictwa w ekologicznym trendzie czy przyciąganie uwagi innych, zostały pominięte – odbiorca i tak je wyczyta.\nZ kolei zagrożeniem dla efektywności są działania ograniczone do ujmujących opowieści bez głębszego osadzenia w istotnych dla klienta atrybutach, korzyściach i wartościach. Odradzałbym też tak częste skupianie się tylko na atrakcyjnej cenie czy atrybutach, które mają wszystkie produkty w danej kategorii. Taka komunikacja może doraźnie wesprzeć sprzedaż. Lecz z czasem potrafi doprowadzić do erozji marki, która nie zbudowała swego wiarygodnego, silnego i unikalnego wizerunku, pomagającego jej przetrwać ewentualne kryzysy i wzmacniającego jej pozycję, jeśli chodzi o decyzje zakupowe konsumentów, ale i zgarnianie wyższej marży. Bo jeżeli marka produktu jest wartością dla jego nabywców, wartość ta może być konsumowana jako marża.\nMały budżet wystarczy, by się efektywnie komunikować?\nWystarczy już ok. 20 tys. zł, ale wszystko zależy od naszych celów i specyfiki branży, bo nieraz potrzebne są o wiele większe sumy czy stale ponawiane działania, jak w przypadku telekomów, gdzie budżety są kilka tysięcy razy wyższe. Jednym z niezbędnych kosztów są wydatki na poznanie naszej grupy docelowej, przynajmniej na jej badania jakościowe. Można to połączyć z samodzielnym śledzeniem opinii konsumentów w internecie. Już po kilku dniach nauczymy się odsiewać te istotne dla naszej marki. Gorzej z interpretacją danych i opinii – tu potrzebny jest profesjonalista, mniej podatny na tzw. skrzywienia poznawcze i stereotypy.\nJak wygląda w Polsce podejście do komunikacji marketingowej na tle Europy, USA?\nNa Zachodzie nawet małe firmy starają się budować silne, innowacyjne w oczach odbiorców marki i zaprzęgają do tego komunikację. Zależy im na wyższych cenach, a więc i większych marżach. Tym bardziej że trudniej niż u nas jest im zdobyć choćby kilka procent rynku. Poza tym mocną markę długo się buduje, ale też nie tak łatwo potem znika. W Polsce wielu przedsiębiorców, nawet w przypadku dobrze rozpoznawalnych marek, koncentruje się głównie na aspektach technologicznych, inwestuje w sprzedaż, dystrybucję, zadowalając się niebezpiecznie niskimi marżami. Zaniedbują nowoczesną, efektywną komunikację marketingową. Choć to się zaczyna zmieniać.


Przez Amerykę | Blog | Biuro Turystyczno Edukacyjne PRZYSTANEK ZIEMIA\nMiasteczko to, mające w swoich szeregach 10 tys. mieszkańców wytwarza tak miłe wibracje, że aż nie chce się wyjeżdżać z niego. Niestety goni Nas czas. Zjadamy Naszą pierwszą amerykańską pizzę w małej włoskiej knajpce i wyruszamy dalej. Do hotelu Metropolitan w Salt Lake City dojeżdżamy późno w nocy, mocno padnięci. Pierwsze, co odczuliśmy to zmiana klimatu. Deszczowo, wilgotne powietrze towarzyszące nam od Yellowstone zamieniło się w gorące już w samym mieście Mormonów. Szybko załatwiamy sprawy papierkowe w recepcji hotelu, decydując się również na zmianę naszych dalszych planów. Zamiast pozostać 2 noce w wyżej wymienionym miejscu i wyruszyć z rana w kierunku Parku Narodowego Zion, decydujemy się pozostać jedną noc i kierować się nie mając zakwaterowania w kierunku południowo-wschodnim do miasteczka Moab i Parku Narodowego Arches.\nWstajemy wczesnym rankiem, zjadając kolejne „słodkie śniadanie” i robiąc „check out” w hotelu. Przed Nami kolejna wielogodzinna droga, utrudniona jeszcze bardziej brakiem załatwionego noclegu, ale i to nie przeraża grupy ludzi, która liczyła się z tym przyjeżdżając do USA. Kolejna Nasza długa trasa rożni się od tej Yellowstonowskiej. Kolory ziemi robią się coraz bardziej czerwone a temperatury wyższe niż na północy. Po kilku godzinach jazdy zaczynają pojawiać się przedziwne wytwory skalne, które potrafią uruchomić ludzką wyobraźnie. I tak dojeżdżamy do kolejnego Parku o nazwie „Arches Park”, mówiąc potocznie – Parku Łuków.\nPoczątkowo odgrywający dla Nas mało istotną rolę park, staje się jednym z najpiękniejszych miejsc jakie widzieliśmy na zachodzie USA. Cała paleta barw krajobrazu, kształty formacji skalnych są tak niesamowite, ze ciężko odwrócić wzrok. Wyobraźnia ludzka szuka w swoich zakątkach nazw dla każdej napotkanej w dziwnym kształcie skały. Moja okazała się nie mniej bogata. Widziałem: faraona, leżącego UFO-ludka, stado słoni, trolla.\nDopiero dochodzi do Nas, że wszystko co obserwujemy uczyniła natura niczym malarz na płótnie. Wszystkie te skały ukazują długą historie naszej planety oraz nieskazitelną „wolność”.\nWkońcu decydujemy się na dwu godzinny szlak, którego punktem kulminacyjnym był jeden z najwspanialszych łuków skalnych jaki wytworzyła natura. Nasz wysiłek nie poszedł na marne. Wszystko co widzieliśmy po drodze zostanie w Naszej pamięci do końca życia. Od wielobarwnych wzgórz\naż po wielkość, barwę, kształt i usytuowanie samego łuku o nazwie Delicate Arch. Można byłoby patrzeć na niego godzinami. Wtopiony w tło zielono – czerwonych wzgórz był niczym pocztówka lub impresjonistyczny obraz.\nJednak wszystko co dobre musi się skończyć. Odwracamy się w jego kierunku jeszcze wielokrotnie, kierując się w stronę Naszego pojazdu. W miejscach takich jak to czas mija w mgnieniu oka. Zaczyna dochodzić do Nas myśl, ze nie mamy noclegu. Pomysły przetrwania nocy są różne: auto, namiot, motel. Wkońcu trafiamy do miasteczka Moab, gdzie po szybkiej kawie decydujemy się, uwzględniając wszelkie ryzyko nadejścia ciemności przedostać do kolejnego miejsca na Naszej bogatej liście – Monument Valley. Podróż znów długa, noc nadchodzi z szybkością biegu stumetrowca. Zaczynamy zastanawiać się czy podjęte przez nas ryzyko znalezienia noclegu w ostatniej chwili opłaci się. Tak po kilku godzinach jazdy trafiamy do miejscowości Mexican Hat, oddalonej chwile od Doliny Trzech Monumentów. Tutaj trafiamy na bardzo tani motel w przyzwoitych warunkach. Kto by się spodziewał , że uda się naszej 4 znaleźć miejsce do spania „ Na końcu Świata”. Cześć załogi postanowiła uczcić ten dzień szklaneczką Jim Beama. Nocleg ten pozwolił, że wstając bardzo wcześnie rano zobaczyliśmy wschód słońca w Dolinie Monument Valley.\nNazwa tego miejsca od zawsze przyciągała mnie jak magnes metal. Na własne oczy mogliśmy zobaczyć miejsce wykorzystywane w filmach takich jak: westerny Johna Forda, Forrest Gump czy też najnowsza część filmu Transformers – Wiek Zagłady. Wstaliśmy o piątej rano, aby wraz z unoszącym się słońcem przywitać „bajeczne miejsce” w rezerwacie Indian Navajo. Zaparkowaliśmy samochód na poboczu i z dużym podnieceniem czekaliśmy na pierwsze promyki słońca. Gdy nadeszła oczekiwana chwila ku naszym oczom ukazały się 3 magiczne skały, które wyglądały jak 3 budynki postawione na pustyni. Wyglądają one jak zaprojektowane, odpowiednio przycięte, których barwa zmieniała się wraz z unoszącym się coraz wyżej słońcem. Mimo, że to tylko skały, patrzeliśmy na nie jak na występ aktora na deskach Teatru Wielkiego. Postanowiliśmy również w tak wspanialej scenerii zrobić sobie śniadanie na kocu patrząc na coraz bardziej czerwieniące się skały.\nPatrzyliśmy na monumenty z dobre 2 godziny, aż w końcu najedzeni wyruszyliśmy w drogę, aby obejrzeć pozostałe cuda natury, które znajdowały się na terenie Indian. Na pewno należało do nich Horseshoe Bend. Potężna rzeka Colorado swoją mocą płynącej wody wyrzeźbiła korytarz przypominający kształtem podkowę. Skała, z której oglądaliśmy mieniącą się w wielu odcieniach wodę rzeki Colorado była tak wysoka, że płynąca po rzece łódka miała wielkość główki od szpilki.\nJeszcze w głowie nie poukładaliśmy sobie emocji związanych z Monument Valley i Horseshoe Bend a już 15 mil dalej mieliśmy do czynienia z kolejnym „prezentem” od Matki Natury. Dzięki pomocy Indian oraz ich samochodów terenowych dotarliśmy do Kanionu Antylopy. Miejsce, które zupełnie nie rzucało się w oczy w swoim wnętrzu zawierało niesamowite kolory i kształty niczym jajko z niespodzianką. Każde zrobione tam zdjęcie mogło by służyć jako wygaszacz ekranu na naszych komputerach. Do uzyskania tegoż wszystkiego przyczyniła się woda, wiatr i temperatura. Rezultaty są oszałamiające, a przy odrobinie wyobraźni można poczuć się jak w bajce z 1001 nocy.\nKanion Antylopy był dla Nas niczym innym jak chodzeniem po obcej planecie, wyprawą do wnętrza Ziemi. Jakbyśmy teleportowali się do obcego rasie ludzkiej wymiaru. Gra świateł, kształtów, cieni – po prostu inny Świat. Nie myśli się o problemach dnia codziennego, tylko pozwala się zatracić w tym co widzi się przed swoimi oczami.\nNaszpikowani emocjami obecnego dnia, jak również presją czasu zdecydowaliśmy się dojechać jeszcze do Grand Canyon. Dystans był dość długi i z obawą zerkaliśmy na mijający czas. Groziło Nam, ze jedno z najwspanialszych miejsc na Ziemi ujrzymy późną nocą. Zdawaliśmy sobie z tego sprawę, ale miejsca które widzieliśmy od rana: Monument Valley, Horseshoe Bend i Kanion Antylopy połechtały jedynie Nasze wyobraźnie. Dodatkowo jeden z członków wyprawy zaczął mieć problemy zdrowotne. Wszystkie te czynniki spowodowały, że z obawą oczekiwaliśmy rezultatu naszego pospiechu, jak skazaniec przed wykonaniem wyroku. I tak mijały kolejne godziny: kolejna mila, spojrzenie na zegarek, zerkniecie na słońce, czy aby nie ma ochoty schować się za\nhoryzontem. …W końcu dostrzegamy, że krajobraz zaczyna ulegać metamorfozie. Zaczynamy podjeżdżać samochodem w coraz to wyższe tereny, ciśnienie częściej zaczyna zatykać uszy a barwy zieleni robią się coraz głębsze. W końcu dostrzegamy informację, że dojeżdżamy do Grand Canyon National Park. Robimy szybkie zdjęcie\ni wyruszamy na poszukiwania najbliższego punktu widokowego. Emocje dosięgają zenitu. Za chwile przed Naszymi oczami ujawnią się miliony lat historii Naszej planety. Gdzieś w głębi zadajemy sobie pytanie, czy widok, który zobaczymy przed oczami spełni Nasze wymagania, czy sprosta Naszym wyobraźniom…i oto jest….przez parę chwil nie jesteśmy w stanie wydusić z siebie żadnych słów, po prostu patrzymy zapominając o Bożym Świecie, zastanawiając się jak to wszystko zostało stworzone przez naturę….czy my właśnie jesteśmy w Niebie?\nNawet przez chwilę nie jesteśmy w stanie oderwać wzroku. Nawet w sklepie z pamiątkami, który mieści się obok, przez jego okno zerkamy na obłędny widok. Nie potrafimy zebrać myśli. Wkońcu pada decyzja, ze podjedziemy jeszcze kilka mil na najbardziej wysunięty punkt na południu Grand Canyon aby złapać na nim zachód Słońca. Wsiadamy czym prędzej do samochodu i wyruszamy ponownie walcząc z czasem, żeby nie stracić piękna tego miejsca. Cala droga do zamierzonego punktu otoczona była przepięknym lasem. Czysta zieleń, różnokształtne drzewa, a pomiędzy nimi widać było dzikie sarny i jelenie. Ubierając wszystko w jedno słowo- istny „Raj”. Droga strasznie Nam się dłuży. Zerkamy na Słońce przez szybę naszego samochodu i widzimy jak robi się coraz bardziej pomarańczowe, obniżając swój lot. Wkońcu z utęsknieniem zauważamy znak poszukiwanego miejsca. Wysiadamy czym prędzej z samochodu, żeby nie stracić ani chwili, minuty, sekundy, którą to można wykorzystać na jeszcze jedno zdjęcie lub chwile kontemplacji. Znowu było warto… Widok jeszcze piękniejszy niż z poprzedniego miejsca- jeszcze bardziej dziewiczy. Jest dużo miejsca żeby w spokoju usiąść sobie i w spokoju pomyśleć o wszystkim.\nDodatkowo trafiliśmy z pogodą i wspaniałym zachodem Słońca. Emocje jakie Nam towarzyszyły podczas tych kilkudziesięciu minut są nie dopisania. Tego nie da się ubrać w słowa. Trzeba pojechać i poczuć, co chce przekazać nam Matka natura. Nawet pisząc relacje z tej podroży na nowo przeżywam te chwile i emocje, które towarzyszyły mi w tym miejscu. Wiem, ze jeszcze przede mną wiele takich miejsc na Świecie, choćby Wodospady Victorii czy Nowa Zelandia – ale Grand Canyon, jego barwa podczas zachodu słońca będzie towarzyszyć mi do końca moich dni!!!


Warto przeczytać: Pisarze goszczący na MSA\nFilia nr 15, ul. Rękodzielnicza 1\nFilia nr 32, ul. 9 Maja 26\nFilia nr 63, ul. Osobowicka 127\nPrzemysław Witkowski „Preparaty”\nWiersze zebrane w tomiku „Preparaty” to zapis fragmentów życia poddanych laboratoryjnej analizie, opisanych językiem znanym z pracowni fizyczno-chemicznej. W oszczędnym stylu, często posługując się enumeracją, autor buduje mozaikowy obraz codzienności. Sensy i znaczenia są tu ulotne, wyłaniają się z fragmentarycznych opisów miejsc, przedmiotów i uczuć, by zaraz rozwiać się i zniknąć.\nPrzemysław Witkowski, Preparaty. Wrocław : Biuro Literackie, 2010 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 12, 23.\nAndrzej Muszyński „Miedza”\nZbiór opowiadań o różnych obliczach wsi i prowincji. Proza Muszyńskiego zachwyca językiem obficie czerpiącym z chłopskiej gwary oraz niezwykłą zdolnością do przedstawiania pospolitego świata tak, że staje się on baśniowy i zachwycający. Autor zwodzi czytelnika i pokazuje mu piękno tam, gdzie w rzeczywistości jest smutek, głupota i brutalność. Zawarte w „Miedzy” zwyczajne historie o zwykłych mieszkańcach polskiej prowincji składają się na obraz świata, który na naszych oczach odchodzi w przeszłość; są też opowieścią o losie i tożsamości, o tym, jak kształtuje nas miejsce pochodzenia i o tym, że warto do niego wracać lub choćby o nim pamiętać.\nAndrzej Muszyński, Miedza. Wołowiec : Czarne, 2013 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 23, 57.\nKsiążka dostępna również jako e-book w serwisie Legimi.\nVladimir Balla „Niepokój”\nZbiór opowiadań charakteryzujących się niezwykłym klimatem. Proza Balli jest niepokojąca, groteskowa, miejscami mroczna i dziwaczna, niepozbawiona czarnego humoru i celnych obserwacji, a jej bohaterami są samotni, neurotyczni, wycofani mieszkańcy powiatowego słowackiego miasta. Opowiadania zawarte w „Niepokoju” przywodzą na myśl twórczość Roberta Walsera i Franza Kafki. Przypadną do gustu miłośnikom literackich outsiderów snujących refleksje o (bez)sensie egzystencji.\nBalla, Niepokój : wybór opowiadań. Sejny : Pogranicze, 2008 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 44, 58.\nElżbieta Cherezińska „Harda”\nElżbieta Cherezińska, przez niektórych nazywana współczesnym Sienkiewiczem, w swoich powieściach ożywia polską historię. Z dużym talentem eksploruje tematy nieobecne w literaturze popularnej, stanowiące dotąd jedynie przedmiot badań historyków. „Harda” opowiada o losach niezwykłej kobiety - Świętosławy, córki Mieszka I, która od najmłodszych lat, wraz z bratem Bolesławem Chrobrym, uczyła się niuansów politycznej gry. Choć przeznaczono jej jedynie rolę pionka w układzie politycznych sojuszy ojca, miała dużo większe ambicje - chciała zostać królową. Historia Świętosławy, piastowskiej księżniczki i skandynawskiej władczyni, to nowe spojrzenie na chrystianizującą się Europę, a przy tym doskonała powieść o wciągającej akcji.\nElżbieta Cherezińska, Harda. Poznań : Zysk, 2016 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 17, 18, 22, 23, 26, 27, 29, 31, 32, 37, 40, 42, 44, 45, 46, 47, 54, 55, 57, 58, 63.\nKsiążka dostępna jako audiobook w filiach MBP nr 1, 4, 11, 22, 29, 37, 58.\nPowieść nagrodzona Paszportem Polityki, opowiadająca o młodych matkach doświadczających depresji poporodowej. Macierzyństwo jest tu przedstawione dość przygnębiająco, jako wyzwanie, do którego nie sposób się przygotować i które wydaje się ponad siły. Autorce udało się odmalować ponurą rzeczywistość współczesnych dwudziestoparolatków - brak stałego zatrudnienia, umowy śmieciowe, kłopoty mieszkaniowe, kredyty, wirtualna rzeczywistość rejestrująca i szpiegująca każdy krok, a w tym wszystkim - matka z malutkim dzieckiem, nieustannie krzątająca się, zajęta sprzątaniem, praniem, gotowaniem, zakupami. „Jak pokochać centra handlowe” to interesujący literacko obraz zwykłej, smutnej, szarej codzienności.\nNatalia Fiedorczuk, Jak pokochać centra handlowe. Warszawa : Wielka Litera, 2016 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 3, 4, 5, 6, 10, 12, 16, 17, 18, 22, 23, 26, 27, 29, 32, 40, 42, 44, 45, 47, 54, 57, 58.\nMichał Witkowski „Fynf und cfancyś”\nGorzka i wzruszająca historia męskich prostytutek, które w latach 90. ruszają na podbój zachodniej Europy. Witkowski mistrzowsko opisuje odstręczający świat publicznych szaletów, dworców, przydrożnych barów, gdzie biedni i bogaci, prości i wykształceni, brudni i czyści kupują seks od młodych chłopców, próbujących zarobić na lepsze życie. Brutalna rzeczywistość opisana jest równie brutalnym językiem, a mimo to w historii Dianki i Fynfundcfancysia obecny jest liryzm i zaduma.\nMichał Witkowski, Fynf und cfancyś. Kraków : Znak, 2015 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 4, 5, 6, 7, 18, 22, 23, 26, 29, 32, 37, 42, 54, 55, 57, 58.\nNadia Szagdaj „Sprawa pechowca”\nKryminał retro. Akcja powieści rozgrywa się w Breslau w 1910 roku. Główna bohaterka, początkująca prywatna detektyw Klara Schulz, prowadzi śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci śpiewaka, który ginie podczas spektaklu w operze. Atutem książki są dokładne opisy dawnego miasta, jego topografii i architektury. Słabą stroną jest brak realiów epoki w sferze obyczajowości - zachowanie bohaterów, ich mentalność i sposób mówienia są zdecydowanie współczesne, co odrobinę psuje klimat.\nNadia Szagdaj, Sprawa pechowca. Wrocław : Bukowy Las, 2013 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 16, 18, 22, 23, 26, 27, 29, 32, 37, 40, 42, 44, 45, 46, 53, 55, 57, 58.\nZbiór świetnie napisanych, wciągających reportaży o Polakach mieszkających i pracujących w Anglii. Bohaterowie tekstów Winnickiej wywodzą się z różnych grup społecznych i reprezentują różne zawody - są wśród nich inteligenci, robotnicy, artyści, drobni przedsiębiorcy, pielęgniarki, urzędnicy. Każdy z nich ma za sobą różne doświadczenia - niektórzy odnieśli na emigracji sukces, innym się nie udało, wszyscy jednak zgodnie twierdzą, że życie na obczyźnie jest trudnym wyzwaniem. Nikogo nie omijają kłopoty z asymilacją, a zderzenie z inną kulturą - bardziej obcą, niż mogłoby się wydawać - staje się źródłem wielu trudności. Przedstawione w „Angolach” historie ludzi, którzy opuścili ojczyznę w poszukiwaniu lepszego życia, składają się na dość pesymistyczny obraz emigracji, stanowiąc smutną ilustrację przysłowia „wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma”.\nEwa Winnicka, Angole. Wołowiec : Czarne, 2014 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 3, 4, 5, 6, 8, 10, 18, 23, 26, 27, 29, 32, 37, 42, 45, 54, 57, 58, 63.\nKsiążka stanowi pokłosie wielokrotnych podróży do Afganistanu, jakie autor odbył w latach 1992-2001. Był to niezwykle burzliwy okres w historii tego kraju - rewolucja mudżahedinów, obalenie proradzieckiego rządu, wojna domowa między różnymi ugrupowaniami tradycjonalistów, wreszcie triumf talibów i ich brutalne rządy. Jagielski fascynująco pisze o Afgańczykach, którzy nade wszystko miłują wolność i nigdy nie podporządkowali się obcym siłom - ani Mongołom przed wiekami, ani Anglikom w czasach kolonialnych, ani Rosjanom współcześnie. Ich historia to nieustanne pasmo rewolucji i kontrrewolucji, buntu, idealizmu oraz ciągłych poszukiwań sposobu życia, które zwykle kończyły się tragicznie i doprowadziły kraj do ruiny.\nWojciech Jagielski, Modlitwa o deszcz. Kraków : Znak, 2016 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 3, 5, 7, 8, 10, 11, 12, 17, 22, 23, 26, 27, 29, 32, 40, 42, 44, 46, 47, 55, 57.\nKsiążka dostępna jako audiobook w filiach MBP nr 1, 5, 29, 57.\nPaweł Smoleński „Izrael już nie frunie”\nZbiór reportaży o współczesnym Izraelu, oglądanym nie przez pryzmat medialnych doniesień o terroryzmie i okupacji Palestyny, lecz z perspektywy ulicznych straganów, przystanków autobusowych, codziennych rozmów zwykłych ludzi. Autor oddaje głos mieszkańcom Izraela w różnym wieku, wykonującym różne zawody, należącym do różnych warstw społecznych, reprezentujących różne narody. Odwiedza miasta, miasteczka i kibuce, zagląda na plaże i bazary, do knajp i świątyń, gdzie spotyka swoich rozmówców. Ich wielogłos składa się na interesujący obraz codziennego życia w tyglu kultur, religii i obyczajów.\nPaweł Smoleński, Izrael już nie frunie. Wołowiec : Czarne, 2015 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 5, 11, 12, 22, 26, 29, 37, 44, 54, 55, 57, 58.\nMałgorzata Rejmer „Bukareszt”\nKsiążka Małgorzaty Rejmer to jeden z najważniejszych i najlepiej napisanych reportaży ostatnich lat. Autorka stworzyła wciągającą opowieść o Bukareszcie – brudnym i rozpadającym się mieście, w którym jak w soczewce skupia się zawikłana i burzliwa historia Rumunii. Pięknym, literackim stylem opisała utrwalone w tkance miasta i mentalności jego mieszkańców mroczne ślady komunistycznej dyktatury, terroru tajnych służb, biedy, głodu, strachu przed donosami, więzieniem i torturami. Doskonale oddała charakterystyczne dla Rumunów wisielcze poczucie humoru i przedstawiła tragizm losów zwykłych ludzi, którzy nie mogą odciąć się od historii.\nMałgorzata Rejmer, Bukareszt : kurz i krew. Wołowiec : Czarne, 2013 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 3, 6, 9, 10, 18, 23, 26, 27, 29, 44, 57, 58.\nReportaż o współczesnej Ukrainie - tym, co w niej fascynuje, bawi i przeraża. Autor podróżuje po ukraińskiej prowincji, przygląda się miejscom, które nie budzą niczyjego zainteresowania. Zachwyca się i krytykuje, próbuje uchwycić istotę ukraińskości, choć nie jest to zadanie łatwe - kwestie państwowości, tożsamości i języka wymykają się i jemu, i samym Ukraińcom. Wiąże się to ze specyfiką kraju, który nie został wywalczony i stworzony, ale „wydarzył się” jako skutek zbiegu politycznych okoliczności. Szczerek unika łatwych i jednoznacznych diagnoz, stawia raczej na opis pozbawiony zarówno uprzedzeń, jak i wywyższania się.\nZiemowit Szczerek, Tatuaż z tryzubem. Wołowiec : Czarne, 2016 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 3, 4, 5, 6, 10, 17, 18, 22, 23, 26, 27, 29, 37, 42, 44, 47, 54, 55, 57, 58.\nMaciej Jastrzębski „Klątwa gruzińskiego tortu”\nReportaż Macieja Jastrzębskiego, dziennikarza i korespondenta radiowego, poświęcony jest Gruzji - fascynującemu krajowi na pograniczu Azji i Europy. Autor przybliża czytelnikom długą historię państwa, odwołując się między innymi do barwnych legend o jego początkach; opisuje mieszkańców Gruzji, znanych z otwartości, gościnności, talentów kulinarnych i zamiłowania do biesiad. Najwięcej uwagi poświęca współczesnej sytuacji społeczno-politycznej w Gruzji, między innymi kulisom wyborów parlamentarnych czy szczegółom związanym z przebiegiem wojny rosyjsko-gruzińskiej.\nMaciej Jastrzębski, Klątwa gruzińskiego tortu. Gliwice : Helion, cop. 2014 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 5, 22, 26, 57, 58.\nZbiór krótkich felietonów o pasji obserwowania ptaków. Autor, zapalony ptasiarz, opowiada o własnych doświadczeniach - dziecięcej fascynacji ptakami, lekturach ornitologicznych, wyjazdach na obserwacje, udziale w akcjach liczenia i obrączkowania ptaków. Kreśli sylwetki ornitologów i ptasiarzy, przytaczając anegdoty o ludziach różnych charakterów, żyjących w różnych miejscach i czasach, których łączy jedno - miłość do ptasiego świata. Opowiada też o samych ptakach, ich zwyczajach, środowiskach, które zamieszkują, a ornitologiczne rozważania łączy z refleksjami o malarstwie, literaturze i filmie. Książka napisana jest pięknym stylem, a treść przeniknięta jest szacunkiem dla przyrody i jej głębokim zrozumieniem.\nStanisław Łubieński, Dwanaście srok za ogon. Wołowiec : Czarne, 2016 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 5, 18, 20, 57, 58.\nDoskonała książka na temat Zakaukazia: Gruzji, Armenii i Azerbejdżanu, łącząca w sobie bogactwo wiedzy z lekkością stylu. Autor - znawca regionu, ekspert Ośrodka Studiów Wschodnich i pracownik ambasady w Baku, a przy tym utalentowany reportażysta - barwnie opisuje świat na styku Europy i Azji, gdzie mieszają się różne kultury i tradycje. Przedstawia długą i złożoną historię Kaukazu, pomaga zrozumieć skomplikowaną sytuację polityczną regionu i plastycznie oddaje specyfikę tworzących go państw. Autor patrzy na Gruzję, Armenię i Azebejdżan zarówno z dystansu, jak i z bliska, w udany sposób łącząc syntetyczne analizy kaukaskich społeczności ze szczegółowym przedstawieniem codziennego życia zwykłych ludzi. Gruzja została tu ukazana jako kraj dobrej kuchni i sztuki biesiadowania, w którym ceniona jest gościnność, tradycja i rodzina.\nWojciech Górecki, Toast za przodków. Wołowiec : Czarne, 2017 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 4, 5, 11, 18, 23, 26, 42, 44, 57, 58.\nZbiór reportaży Mariusza Szczygła to świetny dokument o czasach transformacji. Autor oddaje w nich głos przeciętnym ludziom, przed którymi nowa Polska postawiła nieprzeciętne zadanie - utrzymać się na powierzchni. W starciu z kapitalizmem jedni odnosili sukcesy, inni ponosili porażki. W książce znajdziemy obraz ówczesnej codzienności: masowe zwolnienia, euforia odpraw, beznadzieja zasiłków, rosnąca popularność disco polo, zalew anglicyzmów w języku polskim, pojawienie sią Amwaya, traktowanie obiadu w pizzerii jak wielkiego święta. „Niedziela która zdarzyła się w środę” to migawki z lat 90., które wnikliwie i z empatią dla bohaterów ukazują różne aspekty życia i przemiany, jakie wówczas nastąpiły.\nMariusz Szczygieł, Niedziela, która zdarzyła się w środę. Wołowiec : Czarne, 2011 - książkę można wypożyczyć w filiach MBP nr 1, 3, 4, 5, 6, 7, 16, 18, 22, 23, 26, 27, 29, 32, 42, 44, 45, 46, 53, 54, 57, 58.\nKsiążka dostępna także jako audiobook w filiach nr 1, 4, 23.\nZostań przyjacielem biblioteki – podaruj...\npiątek, 18.08.2017 r., 21:00-\nniedziela, 20.08.2017 r., 13:00-19:00\nDzieci, Młodzież, Seniorzy, Impreza rodzinna, Dorośli, Impreza plenerowa\nCyrkowa Biblioteka Plenerowa\nniedziela, 20.08.2017 r., 14:00-18:00\nDzieci, Młodzież, Impreza rodzinna, Dorośli, Klub Rodzica, Impreza plenerowa\nwtorek, 22.08.2017 r., 12:00-13:30\nśroda, 23.08.2017 r., 19:00-\nczwartek, 24.08.2017 r., 15:00-18:00\nwtorek, 29.08.2017 r., 12:00-13:30\nwtorek, 29.08.2017 r., 15:00-16:00\nSeniorzy, Wystawa, Dorośli\nFinisaż wystawy "Lwów na Lwowskiej"


Otyłość, cukrzyca, dna moczanowa, choroby tarczycy - jak zdiagnozować te choroby? - KobietaMag.pl\nOtyłość, cukrzyca, dna moczanowa, choroby tarczycy – jak zdiagnozować te choroby?\nOtyłość, cukrzyca, dna moczanowa, choroby tarczycy – co łączy te tak odległe jednostki chorobowe? Dlaczego zostały wymienione jednym tchem? Bowiem wszystkie związane są z nieprawidłowościami przemiany materii – wadami metabolizmu i określane są jako choroby metaboliczne.\nStały, podniesiony poziom glukozy w krwi i niebezpieczne dla życia, gwałtowne skoki stężenia glukozy – to cukrzyca, często dramatyczna konsekwencja nadmiernej otyłości i braku aktywności fizycznej. A finał? Uszkodzenia nerek, układu krążenia, wzroku, amputacja nóg z powodu stopy cukrzycowej … Dna moczanowa – choroba metaboliczna prowadząca do powstawania złogów kryształów moczanowych uszkadzających stawy – to nic innego jak inna nazwa podagry – opromienionej ponurą sławą choroby dżentelmenów i piratów, która swoje ofiary doprowadzała do szaleństwa nagłymi paroksyzmami bólu.\nOtyłość – jak sprawdzić, czy nie jesteśmy zbyt otyli?\nCukrzyca – jakie badania przeprowadzić, by ją u siebie zgiagnozować?\nTrzeba pamiętać, że cukrzyca przyśpiesza miażdżycę, która należy do mechanizmów leżących u podstaw choroby niedokrwiennej serca, jej dramatycznego wariantu w postaci zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu i choroby naczyniowej kończyn dolnych.\nstężenia insuliny – badanie zalecane w celu oceny ryzyka miażdżycy, chorób niedokrwiennych serca i nadciśnienia\npeptydu C – odzwierciedla rzeczywistą ilość insuliny wytwarzanej w organizmie\nglikowanej hemoglobiny (HbA1c) – odzwierciedla stężenie glukozy w okresie 3-4 miesięcy poprzedzającym badanie, jest retrospektywnym wskaźnikiem glikemii oraz wskaźnikiem rozwoju przewlekłych powikłań cukrzycy\nfruktozaminy – wykonywany w przypadku chorych na niestabilną cukrzycę\nciał ketonowych w moczu – stosowany szczególnie w monitorowaniu leczenia cukrzycy typu 1\nalbuminy w moczu – pozwala na wykrycie minimalnych ilości białka wydalanego z moczem, co jest pierwszym sygnałem uszkodzenia nerek w przebiegu cukrzycy.\nDna moczanowa – jak rozpoznać tę chorobę?\nPodstawowym badaniem jest oznaczenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, które można wykonać w jednym z wielu laboratoriów – na przykład w sieci „Diagnostyka”. Zalecanym badaniem jest analiza moczu, w której sprawdza się poziom wydalania tego kwasu z organizmu. Alarmujący wynik tych badań może być podstawą do badania płynu stawowego, pobieranego przez lekarza w celu identyfikacji kryształków moczanu sodu. To badanie jest rozstrzygające dla rozpoznania artretyzmu.\nTarczyca i jej hormony – jak zdiagnozować, czy mamy z nią problemy?\nTarczyca, gruczoł wydzielania wewnętrznego, umiejscowiona jest płytko pod skórą, w przedniej części szyi. Dzięki temu jej patologiczne powiększenie jest szybko dostrzegane, przez chorego i jego otoczenie. Produkowane przez tarczycę hormony i ich metobolity tj. trójjodotyronina (T3), tyroksyna (T4) oraz ich aktywne formy – wolna T3 (fT3) i wolna T4 (fT4), a także kalcytonina (Ct), wpływają na metabolizm oraz gospodarkę fosforanowo-wapniową organizmu.\nOgólnopolska sieć laboratoriów medycznych Diagnostyka prowadzi kampanię profilaktyczną pt. „Jestem kobietą i dbam…”. Jej przyczyną jest fakt, iż kobiety zwykle dbają o zdrowie nie tylko swoje, ale i całej rodziny. Od 1 września do 30 listopada 2014 trwa akcja pt. „Jestem kobietą i dbam o partnera” i skierowany jest do mężczyzn, którzy badają się raczej niechętnie.\nW ramach obecnie trwającego etapu kobiety mogą uzyskać bon z 70% zniżką na badania dla swojego partnera, np. w kierunku chorób metabolicznych. W tym celu powinny zarejestrować się na stronie kampanii http://www.kobieta.diagnostyka.pl/ i odpowiedzieć na pytanie dlaczego dbają o swojego mężczyznę.\n(99 głosów, średnia: 4,52 z 5)\nProf. M. Olszanecka: Jak wybrać alternatywę dla cukru?\nmartucha180 27 listopada 2014 10:56\nlilkawodna 27 listopada 2014 11:53\nO mężczyzn trzeba dbać bardziej niż o siebie, bo oni o siebie sami nie zadbają. Facet myśli,że jest niezniszczalny.\nbbo 27 listopada 2014 20:57\ngusia. 7 grudnia 2014 15:21\nTo są dość częste choroby.\nStrona główna → Zdrowie → Cukrzyca → Otyłość, cukrzyca, dna moczanowa, choroby tarczycy – jak zdiagnozować te choroby?\nCukrzyca | Otyłość | Otyłość brzuszna


Zdrowe kotlety z kaszy jaglanej i jajek - Feel Eat\nKotlety z kaszy jaglanej przygotowałam, ponieważ zostało mi trochę ugotowanej kaszy z poprzedniego dnia, resztę składników miałam w lodówce albo w szafkach, połączyłam je i muszę przyznać, że wyszło naprawdę smaczne, przy czym bardzo proste danie! Z podanych składników wyszło mi 9 kotletów.\nZobacz jeszcze inne przepisy na wegetariańskie placki i kotlety na obiad:\nKotlety brokułowe z tofu\n27 myśli w temacie “Zdrowe kotlety z kaszy jaglanej i jajek”\n7 czerwca, 2015 o 10:37 am\nDzięki za pomysł na smaczną i zdrową kolację! 😉\n7 czerwca, 2015 o 1:27 pm\nZapisuję sobie 🙂 Z kaszy jaglanej kotletów nie robiłam. Raz tylko słodkie placuszki. Te wydają się świetną opcje na obiad zwłaszcza w upalne dni 🙂\nUwielbiam kaszę jaglaną i chyba wszystko co niej powstaje 🙂 Twoje kotlety wyglądają bardzo smakowicie 🙂\n9 czerwca, 2015 o 7:02 am\n10 czerwca, 2015 o 6:55 pm\nA ten sosik na zdjęciu to z czego jest? Wygląda apetycznie 🙂\n12 czerwca, 2015 o 7:09 pm\nIsabela a pisze:\n2 lipca, 2015 o 9:39 pm\n4 lipca, 2015 o 3:52 pm\nmyślę, że dłużej, ja zawsze kotlety trzymam około 25 minut 🙂\n19 lipca, 2015 o 9:08 pm\n1 września, 2015 o 3:02 pm\nfajny przepis. dorzucam do mojej listy "do zrobienia" 🙂\ngosia wrona pisze:\n10 października, 2015 o 3:35 pm\n17 października, 2015 o 7:47 am\n19 listopada, 2015 o 10:02 am\nk onderka pisze:\n15 grudnia, 2015 o 6:08 pm\nWiesz co ? nie wyszły 🙁 rozwalają się no masakra …\n15 grudnia, 2015 o 6:38 pm\n8 stycznia, 2016 o 12:57 pm\nbardzo mi przykro, nie wiem co mogło puść nie tak, bo jak widzisz u mnie wyszły zwarte 🙁\n7 kwietnia, 2016 o 12:56 pm\n25 maja, 2016 o 3:05 pm\n8 lipca, 2016 o 10:54 am\nczy można użyć kaszy kuskus? kasza jaglana mi się spaliła a nie mam więcej haha 😀\n26 czerwca, 2017 o 3:24 pm\nDo kaszy jaglanej dobrze jest dodac maselka podczas gotowania – nie wychodzi wtedy sucha. A kotleciki zrobię jutro 🙂 Albo jeszcze dzisiaj jak uda mi się skoczyc do sklepu.\nczesław piotr pisze:\n28 czerwca, 2017 o 4:43 pm\n6 sierpnia, 2017 o 7:56 pm\nDanuta Knapik pisze:\n2 stycznia, 2018 o 2:18 pm\nPaulina Badzia pisze:\n11 maja, 2018 o 11:04 am\nja używam i jest super 🙂


Dźwignie zmian - wspieramy naprawy domowe urządzeń | north.pl\nTutaj znajdziesz oryginalne i zamienne Dźwignie zmian. By szybciej poszukać właściwą część, skorzystaj z filtrów znajdujących się po lewej stronie. Możesz także wpisać w wyszukiwarkę model sprzętu do którego szukasz części spisując go z tabliczki znamionowej. Każdy Twój sprzęt posiada tabliczkę znamionową, która w zależności od urządzenia znajduje się wewnątrz lub na obudowie zewnętrznej sprzętu. Zajrzyj na nasz kanał YouTube i zobacz jak łatwo można wymieniać części w sprzętach AGD.\nDźwignie zmian (1)\nDźwignia zmiany RML06214 trybu indeks: 606-ZR-0304\nPasuje do: SA-PM27E


Fundacja Auschwitz już działa – JEWISH.ORG.PL\nHome›Wiadomości›Fundacja Auschwitz już działa\nFundacja Auschwitz-Birkenau ma sie zająć m.in. finansowaniem muzeum w dawnym niemieckim obozie zagłady w Oswięcimiu. Wczoraj działalność fundacji została oficjalnie zainaugurowana.\nSekretarz stanu w kancelarii premiera Władysław Bartoszewski poinformował na wczorajszej konferencji prasowej, że Fundacja Auschwitz-Birkenau została zarejestrowana i rozpoczyna działalność. Bartoszewski będący jej inicjatorem przedstawił strukturę fundacji i osoby, które będą nią kierowały. Jej prezesem został dyrektor muzeum Auschwitz dr Piotr Cywiński. – A\nWażnym aspektem działania fundacji jest zapewnienie jej środków finansowych. O wsparcie apelował już wcześniej polski rząd w specjalnym liście skierowanym m.in. do przywódców państw europejskich. Konkretną kwotę zadeklarował rząd niemiecki, zobowiązując się do przekazania w najbliższym czasie 1 mln euro. Niemcy obiecali ponadto wsparcie fundacji w przyszłym roku większą kwotą. Również Francja i Wielka Brytania wyraziły chęć zasilenia funduszu.\nPodczas czerwcowego szczytu UE ma być poruszany temat zachowania pozostałości po obozie Auschwitz. Fundacja chce zgromadzić kwotę 120 mln euro na Fundusz Wieczysty. Odsetki z niego w wysokości 4-5 mln euro rocznie mają pozwolić na realizowanie niezbędnych prac konserwatorskich w muzeum. W chwili obecnej niemal cały ciężar utrzymania tego miejsca spoczywa na polskim budżecie.\n– Naoczni świadkowie odchodzą, za jakiś czas pozostanie już tylko miejsce, które musi być czytelne dla kolejnych pokoleń. Rejestracja fundacji miała miejsce pod koniec zeszłego tygodnia, w tej chwili trwają niezbędne rozmowy z bankami. Wierzę, że to ruszy prężnie i że w ciągu trzech lat pierwsze prace konserwatorskie będą mogły być finansowane z tego źródła – powiedział dyrektor Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.\nMuzeum Auschwitz jest położone na około 200 ha terenu, a w jego skład wchodzi 155 budynków i 300 ruin. Zgromadzono w nim ponad 100 tys. osobistych rzeczy po zamordowanych.\nWystawa "Ocalić od zapomnienia. Żydzi krośnieńscy i cmentarz żydowski w Krośnie"\nWolontariusze sprzątają wrocławski cmentarz