Caledonia :: Zobacz temat - Plac główny\nCaledonia Strona Główna » Offtop » Archiwum » Tematy » Baza projektu » Skrzydło C » Plac główny\nWysłany: 2017-01-08, 23:03 Multikonta: Jake, Gigi\n[Cytuj] Zanim Freya zdążyła się jakoś mocniej wtulić w Sahira, pojawiła się przed nim Judith, przez co chłopak wyprostował się tak gwałtownie, że dziewczyna aż zachwiała się na nogach, kiedy ją od niego odrzuciło. Starając się jednak zachować, jakby wszystko było w porządku, poprawiła włosy i uśmiechnęła się do kobiety.\n- Pani prezydent - powiedziała i skinęła głową. - Dzień dobry - dodała.\nCiężko powiedzieć, jaki miała stosunek do kobiety. Na początku była do tego nastawiona bardzo sceptycznie, słuchając radia jeszcze w akademii, kompletnie nie wierzyła jej słowom. Jednak wczoraj, na pogrzebie, jej przemowa zrobiła na Freyi jakieś wrażenie. Może faktycznie miała na uwadze dobro Psioników? Może chciała dla nich czegoś lepszego, niż odcięcie od świata? Taa, wciąż jednak była żoną Donovana. A to chyba mówi samo za siebie, nie? Kto normalny wychodzi za mąż za takiego buca?\n- Czuję się świetnie - odparła, może trochę zbyt ostro. No nieźle, a teraz pani prezydent próbowała jeszcze zgrywać “fajną”. - Dziękuję za troskę, ale tak się składa, że wróciłam wczoraj do kliniki i wzięłam kąpiel, po pogrzebie - dodała.\nCzasem żałowała, że nie miała w sobie tyle dyscypliny, co Sahir, że nie potrafiła podejść do każdego z należytym szacunkiem i tylko nabawiała się przez to problemów. Chyba dlatego, że od zawsze miała styczność z ważnymi ludźmi, których nie musiała traktować w żaden szczególny sposób, nie licząc ściśle określonych sytuacji, traktowała ich po prostu jak ludzi. Jasne, zachowywała odpowiednie maniery, ale pozwalała sobie też na odrobinę typowej dla niej bezczelności.\n- Zaraz, jakie “pożegnasz się z Sahirem”? - zapytała. - To ty gdzieś wyjeżdżasz? - zwróciła się do chłopaka.\nLedwo się spotkali, a ona znów miała zostać sama..?\n- Znaczy, jasne, możemy pogadać... To znaczy, z przyjemnością poświęcę pani czas, pani prezydent - dodała pospiesznie do Judith. - Taa, wujaszka mocno poniosło z tą akademią… Znaczy, pana Donovana poniosło - poprawiła się czym prędzej.\nCholera, chyba przydałaby jej się jakaś mała powtórka z zajęć z etykiety.\nWysłany: 2017-01-09, 00:06 Multikonta: MG, Willow, Lux\nKobieta uśmiechnęła się. Oczywiście, że będzie troszczyła się o Sahira jak i o inne osoby z Pryzmatu. Bo chciała. Czuła, że to właściwe. W końcu to oni dla niej walczyli, nikt inny. Była dumna mając takie osoby u siebie.\n- Oh, dlaczego? Wiesz, że jeżeli tylko chcesz, to możesz opuścić Pryzmat - powiedziała, lekko zdziwiona. Oczywiście, dobrze jest mieć kogoś takiego jak Sahir na miejscu. Był żołnierzem. Mógł wrócić po jakimś czasie do czynnej służby, jeśli tylko będzie chciał. - To dobrze, Freyo. Zawsze lepiej jest ją wziąć. W końcu regeneruje wszystkie... Blizny - powiedziała, głupio się uśmiechając. Podobało jej się to, że Sahir się prostował. Jednak nie czuła, że jest to aż takie wymagane. Wolała być dla nich przyjaciółką. Mimo iż pełniła takie stanowisko a nie inne. - Wujaszek może być dobrym określeniem - powiedziała, a po chwili uśmiechnęła się lekko niepewnie.\n- Chyba... Musicie coś wyjaśnić między sobą, prawda? Po prostu jak skończycie, Freyo, proszę przyjdź na taras. Niedaleko jest mała kafeteria. Możemy zjeść razem śniadanie i porozmawiać o szczegółach. I... Skoro pan Donavan to wujek, to jestem ciocią? - dodała, spoglądając na nią. Tak. Pani Prezydent. I nie, nikt nie miał czuć się przy niej źle. Ona po prostu taka była. Szczególnie dla dzieciaków z Pryzmatu. No i szczególnie dla przyjaciół rodziny Donavana. Mimo iż szczerze go nienawidziła.\nWysłany: 2017-01-09, 01:47 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Obejrzał się na Freyę nieco niepewnie, nie dlatego, że rozmawiała tak po prostu, tak normalnie, z panią prezydent, większość dzieciaków jednak ze wszystkimi wokół gadała normalnie i nigdy nad tym bardziej nie dumał, oni swoją drogą, on swoją, tak go wyszkolili, tak go nauczyli, więc tak się zachowywał, nawet jeśli nie przed wszystkimi... nawet jeśli czasami nie chciał. O jak na przykład przed Donavanem, który miał w sobie coś takiego, że naprawdę tego człowieka szczerze nienawidził, chociaż nie miał nigdy z nim jakieś większej styczności, właściwie go nie znał tak na dobrą sprawę - jedno spotkanie było wystarczające, a większa ich ilość były tylko pieczątkami umacniającymi, podbiciami na dokumencie już posiadanym, żadna nie wskazywała na to, że można było poddać prawdomówność tego dokumenciku w podważanie. Spojrzał na Freyę dlatego, że wyczuł, że ją potrącił, kiedy się zerwał, na tyle wyrwany z rytmu, że poruszył się zanim pomyślał, niestety bardzo często mu się to zdarzało - jego spojrzenie, och rany, pieskie w zasadzie, niemal pytało na głos, jeśli oczy w ogóle mogły przemawiać: w porządku?\nDobrze było usłyszeć znowu, że dziewczyna zatroszczyła się o tą paskudną ranę, którą jej zafundował - nie chciał! - ale nie szukał usprawiedliwienia, nigdy go nie szukał, przyjmował winę na klatę i tylko żałował, że nie mógł jej pomóc, chociażby wczoraj, kiedy razem siedzieli, że nie potrafił sprawić, by ta rana kompletnie zniknęła ale przynajmniej mógł ją przytulić i pogładzić po włosach, po ramieniu, żeby wiedziała, że... że co właściwie? Te gesty, których do końca nie rozumiał, były po prost miłe, miał wrażenie, że dla niej były miłe, że ich potrzebowała - a on chciał jej je oferować, bo dlaczego nie, skoro dla niego też były tak pozytywne? Oboje czegoś więc aktualnie żałowali, ale mogę dodać, że w takim wypadku żałował jeszcze jednej rzeczy, kompletnie odwrotnej od tej, która zajęła na moment myśli pomarańczowej - on żałował, że nie potrafił być taki... normalny. Mam wrażenie, że słowo "żałował" do tego nie pasowało, nie, zdecydowanie nie - on podziwiał Freyę, o tak, to z pewnością, za to, że nawet przed panią prezydent potrafiła stanąć z uniesionym czołem i czasami chciał być taka, jak ona. Normalna? Oj nie, zdecydowanie nie... nie żebym zarzucał Freyi bycie nienormalną z drugiej strony. Kiepsko chyba wyszło, hehe. Chodzi o normalność nie myloną z mdłością, o ile to cokolwiek rozjaśnia. - Tak jest. - Spojrzał znów na rudowłosą kobietę. Również podchodził do niej sceptycznie - do jej słów i obietnic - ale w momencie, kiedy przed nim stała, nic takiego się w nim nie pojawiało - aktualnie był tylko żołnierz, który był gotowy przyjąć każde zadanie i każdy rozkaz. Czy był wdzięczny za to pozwolenie? Prawda była taka, że chciał odwiedzić rodzinę, może kiedyś z tego skorzysta, jeśli w ogóle nadejdzie czas, w którym ruszenie się z Pryzmatu nie będzie się równało z kompletną bezradnością, z którą równało się teraz - lew urodzony w klatce, któremu całe życie podawano gotowe steki, nie poradzi sobie na sawannie nawet jeśli został stworzony do tego mikroklimatu. Zasalutował kobiecie, kiedy odeszła i dopiero wtedy wcisnął łapska do kieszeni spodni i obejrzał się na Freyę.\n- Dostałem pozwolenie na odwiedzenie rodziców... - Freya wiedziała, z czym to się równało, tak jak wiedział on, a przynajmniej wiedziała, gdzie jego rodzina była. Albo raczej jej część. Ciało Eryka zamieniło się w popiół w płomieniach i nie zostały po nim nawet kości. - Mieliśmy jechać małą grupą. Szukać rodzin. - Bajecznie, prawda? - Porozmawiaj z Judith. Może cię puści. - Wiedział jak Freya polegała na ojcu, chociaż nie wiem znowu czy polegała to dobre słowo, skoro z drugiej strony zdaje się, że go nienawidziła... za to, że ją zostawił, nie odezwał się ani razu, porzucił - zachował się tak, jak żaden ojciec zachować się nie powinien.\nWysłany: 2017-01-09, 17:20 Multikonta: Jake, Gigi\n[Cytuj] Widząc wzrok Sahira, Freya uśmiechnęła się ciepło. W porządku - przekazała telepatycznie, zakładając, że chłopak zmartwił się tym całym potrąceniem jej.\nHmm, normalność nie mylona z mdłością? Może naturalność? Chociaż to chyba też złe słowo… Z resztą - w samej normalności nie było przecież nic złego. Znaczy, Freya zapewne uważałaby to za złe, dla niej bycie normalnym oznaczało bycie pospolitym i zwyczajnie nudnym. Ale czy ona właśnie nie była normalna? Mimo tych wszystkich prób wyróżnienia się, wciąż w pewnym sensie mieściła się w jakiś tam normach, nie było w niej żadnej niesamowitej wyjątkowości.\nZa to Sahir… Sahir był magiczny. Nie dosłownie oczywiście, ale było w nim coś niesamowitego. Może przez ten cały smutek, może przez wycofanie, może przez tą dziwną pieskowatość. Nie wiem. Ale z pewnością był wyjątkowy. Zwłaszcza w oczach Freyi.\nDziewczyna zaśmiała się, słysząc słowa Judith.\n- No to do zobaczenia na tarasie… Ciociu - powiedziała, z lekką nutką ironii, chociaż jednocześnie w jej głosie było też coś serdecznego. Wciąż jednak nie ufała kobiecie, trudno, żeby to się zmieniło po zamienieniu kilku słów, ale może zasługiwała na szansę? Cóż, na początek trzeba było przetrzepać jej myśli, ale tym Freya zajmie się już na tarasie. A co będzie dalej, zależy od tego, co z nich odczyta.\nKiedy tylko pani prezydent odeszła, dziewczyna zwróciła się z powrotem w stronę Sahira. Miała przygotowane mnóstwo pytań, jednak zanim zdążyła je zadać, chłopak uprzedził ją z odpowiedzią. Pokiwała powoli głową.\n- Porozmawiam - odpowiedziała tylko.\nChcę tam być z tobą.\nPosłała to zdanie do umysłu Sahira. Miała wrażenie, że w taki sposób będzie miało większą moc, niż gdyby zostało wypowiedziane. Wiedziała, że chłopak właściwie nie ma rodziny, nie ma nikogo. Wiedziała też, jak zginęli i obawiała się, że może to być dla niego trudne. Że na obecną chwilę, kiedy tyle wydarzyło się przez ostatnie dni, to mogło być trochę za wiele. Znaczy, wiadomo, odwiedzanie grobów bliskich mogło być pozytywnym uczuciem, ale… Za pierwszym razem zawsze było to chyba smutne, nie? No, jakkolwiek by tego nie odczuł, chciała być tam przy nim. I chciała go wspierać, jak tylko umiała. Nawet, jeśli jedyne co mogła, to potrzymać go za rękę.\nZabawne, ale nawet nie pomyślała o tym, że mogłaby w tym czasie odwiedzić swojego ojca.\nWysłany: 2017-01-09, 17:39 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Ciociu... tak, zdecydowanie posiadanie rodziny, która miała takie wpływy i znajomości było dziwne, ale nie w negatywnym sensie, wprawiało chłopaka może nie tyle w zakłopotanie, co wrażenie, że powinien się cofnąć o dwa kroki i nie wciskać swojej niepasującej postaci do kompletnie nie jego bajki - nieco jego, w końcu Freya była mu bardzo, bardzo bliska... Musiał im po prostu zrobić miejsce i sprawić, żeby jego postać nie raziła w oczy, a mimo tego stał w miejscu i ani drgnął, w końcu nie mógł, ktoś ważny przed nim stał, dopóki nie pojawiło się polecenie mógł tak stać i do usranej śmierci - na całe szczęście aż taka tragedia go nie dopadła, bo "ciocia Freyi" dość szybko się ulotniła, pozostawiając ich sobie samym ponownie, w kolejnej chwili zastoju w nieco zwariowanym świecie, który zaczął cudacznie szybko kręcić wydarzeniami wokół ich sylwetek, bo nie tylko wokół niego - Freya też w ostatnich dniach doświadczyła więcej niż chyba przez wszystkie te lata życia w statycznym Pryzmacie, włącznie z ponownym przywitaniem się z białą opaską, nawet jeśli było to przywitanie tylko na parę chwil. Nie bardzo wiedział, co odpowiedzieć na słowa dziewczyny i właściwie jak powinien się z tym... poczuć, ale to chyba kwestia tego, że wciąż był całkowicie wyprany, umęczony psychicznie i tylko zadawał sobie pytanie, czy nie powinien czuć czegokolwiek. Nie czuł. Pomyślał o tym, że to powinno być miłe, ale górę wzięła myśl, że nie chce jej sprawiać więcej kłopotów, sprowadzać więcej nieszczęść - jej ton, to, co powiedziała, jakby chciała to zrobić tylko dla niego, podczas gdy on w sumie chyba nigdzie się nie wybierał... no chyba że Freya się wybierała. Wtedy ktoś musiałby go chyba spacyfikować, żeby powstrzymać go przed podążeniem za nią, ale nikt taki nie miał się pojawić, w końcu dostał pozwolenie na "wymarsz" od samej głowy państwa, nawet jeśli wciąż jakakolwiek wizja przekraczania progu tych murów brzmiała kompletnie abstrakcyjnie. I zdecydowanie każda myśl wysyłana mentalnie brzmiała... mocniej w jakiś sposób, może to dlatego, że była bardziej intymna, a może dlatego, że nikt inny nie mógł tego słyszeć i były to słowa tylko jego, dla niego? Czasami chciałby również móc jej tak przekazywać informacje, zaledwie jedną myślą, wydawało mu się to o wiele bardziej trafione i... bardziej jej godne. Przecież jego Królowa zasługiwała jedynie na najlepsze materiały i nie chodzi mi tutaj o materialne rzeczy, chociaż oczywiście o te też, bardziej jednak o te o wiele bardziej cenne, te wiążące się z uczuciami i myślami. Gdyby mógł to przecież obsypałby ją złotem.\n- Za dobra jesteś. - Wyciągnął dłoń w jej kierunku i położył ją na jej policzku lekko zaczerwienionym od kąsającego jej skórę mrozu. Za dobra dla mnie. Za kochana, za cudowna... istota, na którą nie zasłużył i tak bał się, że ją skrzywdzi po raz kolejny albo ściągnie na nią swego przeklętego pecha... - Nie boli cię już? - Chodziło mu o ranę oczywiście.\nWysłany: 2017-01-09, 18:15 Multikonta: Jake, Gigi\n[Cytuj] Wtuliła się w jego dłoń, kiedy tylko przyłożył ją do jej policzka i uśmiechnęła się po raz kolejny.\n- To ty jesteś za dobry - powiedziała.\nOna wcale dobra nie była. No bo w takim wypadku już dawno powiedziałaby mu o Fabienie. Przyznałaby się do tego wczoraj, kiedy siedzieli w jej pokoju. Ale jednak się na to nie zdobyła. Chociaż nawet miała wrażenie, że Sahir nie byłby zły, przynajmniej nie jakoś bardzo. No i pewnie by jej wybaczył. Albo może nawet by się tym nie przejął. Ale… Jednak nie potrafiła, nie chciała mu tego zrobić. To znaczy, już to zrobiła, ale nie chciała go nawet w minimalnym stopniu zranić tą informacją.\nA może… Może nie chciała tego zrobić sobie? Może nie chciała burzyć tego cudownego obrazu siebie, jaki nie raz widziała w jego głowie? Może nie martwiła się tylko o jego samopoczucie, może chodziło o to, jak ona poczuje się z jego reakcją? Nie chciała, żeby był zły. Ale tego, pozostanie na to obojętny, bała się jeszcze bardziej. Gdyby się zdenerwował, albo gdyby chociaż był przez to smutny, wiedziałaby, że mu zależy… Ale jednocześnie miałaby jeszcze większe wyrzuty sumienia. Gdyby jednak nie zareagował, gdyby z miejsca to po nim spłynęło, poczułaby się mu zupełnie obojętna.\nCzy to w ogóle miało sens? Nie dość, że, koniec końców, w tym wszystkim martwiła się bardziej o siebie, chociaż to ona zawiniła, to jeszcze, paradoksalnie, poczułaby się w pewnym sensie lepiej, gdyby faktycznie go to dotknęło. Ech…\n- Nie boli - powiedziała, wyrzucając z głowy te wszystkie myśli i po raz kolejny przekładając moment, kiedy przyzna się do tego pocałunku. - Pewnie nawet obejdzie się bez blizny - dodała, całkiem radośnie. Nie chciała tej blizny. Nie dlatego, że jakoś by ją szpeciła. Nie chciała jej dlatego, żeby nie pamiętać, że Sahir ją skrzywdził. Przecież nie zrobił tego celowo, nie?\nPrzysunęła się do niego bliżej i, jeśli jej na to pozwolił, przytuliła się do niego. Chciała żeby wiedział, że się nie boi, że nie boi się, że znów ją przypali, czy jakkolwiek zrani.\nWysłany: 2017-01-09, 18:35 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Dobry? Myślał o sobie w różnych kategoriach, ale na pewno nie w takiej, słowo niby proste, każdy wiedział, czym jest dobro i zło, ale kiedy zostało ono nałożone na niego, stało się jakby kompletnie obce i zupełnie niezrozumiałe, a już od początku miał problem z rozróżnianiem tego co dobre a co złe, teraz pojawił się wielgachny znak zapytania, który zasparklił niczym w kiepskich animcach i zatańczył mu na krańcu nosa, powodując zdziwienie, zblazowane, ale zawsze było to jakieś uczucie. Na szczęście było to całkowicie pozytywne zdziwienie, w którym po chwili mógł przejechać kciukiem po jej policzku, będąc z siebie niemalże dumny i zadowolony - niemalże, jakże strategiczne zdanie w tej wypowiedzi. Z całą pewnością było mu miło. Miło, że jej jest miło. To chyba naturalne, prawda? Kiedy ktoś zajmuje wszystkie twoje myśli i ma pierwszeństwo w sercu to automatycznie chce się, żeby ta osoba czuła się dobrze ze sobą, z tobą i z całym światem. A ten pocałunek? Czy faktycznie byłby na nią zły? Przejąłby się? W stanie, w którym jest obecnie Freya chyba mogłaby mu nawet powiedzieć, że tak naprawdę jego rodzina żyła, ale ona ich wszystkich zamordowała i pewnie i tak by jej jedynie przytaknął. Oczekiwanie reakcji pewnie miało jakiś sens, pokręcenie egoistyczny, ale miało. Czasami mimo wszystko o wiele lepiej jest, jak ktoś na nas wydrze mordę niż kiedy po prostu przyjmie wszystko bez żadnej reakcji, w końcu w małżeństwach było tak, że dopóki się kłócili, wszystko było do odratowania - gdy zaś już przestawali się nawet kłócić, przechodząc obok wszystkiego obojętnie, miało się pewność, że dwójkę tych ludzi nic już nie łączy.\n- Wynalazki Zielonych... działają cuda. - Trzeba przyznać, że ich maści, te kąpiele... po jego ranie również nie było już nawet blizny, rzecz kompletnie niewyobrażalna, zdająca się niemożliwą... Cieszył się, naprawdę się cieszył, że nie będzie miała nawet blizny, nie chciał szpecić jej ciała, nawet nie był pewien, do jakiego stopnia ją zranił, kiedy wybiegał z jej pokoju nie zdążył nawet dobrze przyjrzeć się spalonej części jej ciała. Odetchnął i objął ją ramionami, dociskając do siebie. - Dziękuję. - Szepnął cicho i ucałował jej czoło.\nWysłany: 2017-01-09, 22:02 Multikonta: MG, Willow, Lux\n[Cytuj] Dziewczyna przebrała się. Wreszcie mogła założyć swoje ubrania, a to, co wyniosła z pokoju Atturiego położyła na swoim łóżku. Następnie ubrała się w jakieś jeansy, wysokie trzewiki z wysokimi skarpetkami, uroczy sweter i kurtkę. Założyła na głowę kaptur, a po chwili sięgnęła po swój kolorowy plecak, który znalazła w tym dużym pokoju z różnymi rzeczami. Włożyła do niego tylko kilka ubrań. Nie miała tutaj raczej niczego osobistego. Wszystko, co chciałaby z sobą zabrać, zostało w Lidze i najprawdopodobniej już nigdy tego nie odzyska. Po tym zamknęła pokój i ruszyła na plac. Widząc w oddali Sahira z jakąś dziewczyną, od razu do nich podbiegła, krzycząc:\n- Sahir! Gdy znalazła się obok nich, bez oporów przytuliła Sahira, a po tym objęła też Freye. Gdy już skończyły się czułości, podała dłoń Pomarańczowej i powiedziała:\n- Jestem Val.\nNie czekała zbyt długo na jej odpowiedź. Widząc śnieg, od razu zaczęła się rozglądać i piszczeć z podekscytowania. Aż wreszcie uniosła głowę i wystawiła język, próbując złapać na niego płatek śniegu. Pewnie gdyby nie brak oka, wyglądałaby całkiem uroczo.\n_________________Voice ×outfit Freya Baldwin\nWysłany: 2017-01-10, 00:12 Multikonta: Jake, Gigi\n[Cytuj] Odetchnęła z ulgą, kiedy ją objął i przylgnęła do niego najmocniej, jak umiała.\nJak to dobrze, że na siebie trafili… Kiedyś pewnie Freya stwierdziłaby, że to frajerskie, że to nie w jej stylu, nie jest przecież żadnym pieskiem, ale aktualnie miała to gdzieś. Była gotowa zrobić dla niego niemal wszystko, więcej, niż dla kogokolwiek innego w całym swoim życiu. I, jasne, może i było to naiwne, ale aktualnie o to nie dbała. Był najważniejszy i przysłaniał jej całą resztę świata…\nNo dobra, całą, poza czubkiem jej własnego nosa. Bo, tak, to oczekiwanie reakcji było zajebiście egoistyczne. Ale, no właśnie, jej brak, był poniekąd brakiem relacji, nie? Bo jeśli w momencie, kiedy masz z kimś gorszy moment, wolisz to przeczekać, albo przemilczeć, to równie dobrze możesz to zerwać od razu. Jeśli naprawdę ci na kimś zależy, nie zniesiesz takiego przeczekiwania. Ale, jednocześnie, jeśli się o kogoś troszczysz, jego dobro powinieneś przekładać ponad swoje widzimisię, prawda? Ech, w relacja międzyludzkich nic nie było chyba proste…\nChciała jeszcze chwilę tak postać, ale wiedziała, że powinna w końcu ruszyć się do Judith.\nWspięła się na palce, żeby pocałować chłopaka w usta, jeśli nie oponował i delikatnie się odsunęła.\nMniej więcej w tym momencie podbiegła do nich niewielkich rozmiarów dziewczyna bez oka… Co?\nFreya delikatnie uniosła brew, kiedy tamta rzuciła się na Sahira i niemal zesztywniała, kiedy przytuliła też ją. Zdecydowanie nie lubiła takich niespodziewanych czułości.\nFreya - powiedziała, ściskając wyciągniętą do niej dłoń i uśmiechając się lekko.\nWidząc zachowanie nowej koleżanki, spojrzała na Sahira z niekrytym zaskoczeniem. Mimo wszystko, Val wywarła dobre,,choć trochę przytłaczające wrażenie.\nA ta, to kto?\nNie było w tym zdaniu nic nieprzyjemnego, Freya po prostu chciała się czegokolwiek dowiedzieć. Jak to dobrze, że mogła zadać Nailahowi to pytanie telepatycznie.\nWysłany: 2017-01-10, 00:40 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Można było śmiało powiedzieć, że ta dwójka była słodka aż do porzygu! Ale co z tego, w końcu trochę słodkości w tak pojebanym świecie jak ten nikomu jeszcze nie zaszkodziło, a z pewnością nie szkodziło moje skromnej osobie pisarza z prawdziwym bananem na twarzy, że mógł zagościć w tych skromnych progach wraz z Freyą, stawiając w ich progu lekko niedorozwiniętą i (jakże mi smutno z tego powodu! Naprawdę smutno!) kompletnie nie lubianą przez postaci drogiej Valerie. Okej, sama Valerie Sahira lubiła. Z tym, że ta mała trzpiotka lubiła chyba wszystkich, zrażenie jej wydawało się być nowym achievementem, który pojawił się w tym świecie, czekającym tylko, aż zostanie wypełnione prawdziwą odznakę - jeno sek w tym, że trzeba naprawdę być bezdusznym dupkiem, żeby taką kruszynę zranić.\nWracając jednak do naszych kochanych realiów, w których przytulaski trwały w najlepsze i w których to przytulaskach obu stronom było nadmiernie wręcz dobrze, muszę zaznaczyć, że Sahirowi nie śpiesznie było do odrywania się od kobiety - ech, no w całym swoim kretyniźmie i zrąbaniźmie mimo wszystko był nadal facetem, coby tu nie mówić... dlatego nic dziwnego, że Freya w pierwszym momencie pomyślała, że czarnowłosy wtedy, kiedy go pocałowała, chciał ją wykorzystać. Nie chciał. Oczywiście, ze nie chciał, bądźmy ze sobą szczerzy - jego (mało?) chwalebne bycie prawiczkiem zostało mu odebrane w jakichś zakiszonych podziemiach CIA przez jakąś rudą laskę, która nawet nie była za bardzo w jego guście i nie było mu z tym dobrze, nie ukrywając, zwłaszcza, że, nadchodzi najlepsza część, prawdopodobnie był to i tak wymysł jego zatrutej adrenaliną wyobraźni. Sam nie wiedział czemu się wtedy do tego posunął, czemu po prostu jej od siebie nie odsunął, wiedząc, że nie panuje odpwiednio nad swoimi mocami, czy też raczej nie panuje po prostu nad własnymi emocjami - to był impuls, chwila, nie myślał wtedy wcale (łał, ale mi nowość), ale oto jego Królowa mu przebaczyła i była tu i teraz... w jego ramionach. Całkiem jego. Zostawiając na jego wargach pieczątkę ze swoich warg, prowokując jego kąciki warg do lekkiego drgnięcia ku górze - minimalnego, bo minimalnego, ale jednak! W jego wypadku był to uśmiech w kategoriach banana przy innych ludziach. I takim sposobem dochodzimy w sumie do trudów relacji międzyludzkich... ach no są one skomplikowane, co panie zrobisz jak nic pan nie zrobisz. Te relacje były jeszcze trudniejsze w wypadku tych... już nie dzieciaków tak na dobrą sprawę, a już z cała pewnością nie było łatwo pokochać kogoś, kto ledwo emocje odczuwał i jeszcze słabiej jakiekolwiek emocje okazywał.\nI tak na scenę wpadła Valerie.\nCzarnowłosy spojrzał na niewielką Czerwoną i wyciągnął dłoń, by położyć ją na czubku jej głowy, jak starszy brat który wita swoją niesforną siostrzyczkę, dając się po prostu wytulić, no bo czemu niby nie? Czerwona z Ligi. Podstawowe, najważniejsze informacje, powinien bardziej się rozwinąć, ale jak zwykle mu to do głowy nie wpadło - proste pytanie i prosta odpowiedź, latami tresowano go do takiej zwięzłości.\nWysłany: 2017-01-10, 00:42 Multikonta: Tommy, Mike\n[Cytuj] Znów był elegancko spóźniony. Cóż, miał niewiele czasu na przygotowanie się do wędrówki. Kiedy tylko skończył, od razu przybiegł na miejsce. Przer ramię przerzuconą miał torbę. Nie wiedział, ile będą podróżować, więc spakował się na parę dni z nadzieją, że tyle wystarczy. Za pasem trzymał małą finkę. Był to chyba zbytek ostrożności, ale trudno.\nOkazało się, że Val i Sahir już są na miejscu. Spojrzał w kierunku nieznanej mu jeszcze persony. Wyczuł od niej jakieś emocje, ale były dziwnie zmieszane. Czyżby zazdrość?\n- Hej - Zawołał do wszystkich, po czym skierował kroki w kierunku tajemniczej dziewczyny. - Jestem Agent Atturi Evans - Chyba już zawsze będzie się nazywał agentem.\nLux jeszcze nie przybyła, więc chyba mieli chwilkę.\nWysłany: 2017-01-10, 00:48 Multikonta: MG, Willow, Lux\n[Cytuj] Val szeroko się uśmiechnęła i schowała swoje dłonie do kieszeni kurteczki. Nie było jej zimno, ale miała taki nawyk - od zawsze. Spojrzała pierw na Freye, potem na Sahira. Kto właściwie miał coś powiedzieć? Przywitała się z nimi i rozmowa jakoś tak zupełnie się urwała, nie miała dalszej części. Dziewczyna lekko się skrzywiła i spojrzała na ziemie, a następnie zaczęła wypatrywać Atturiego. Nie było go. No cóż.\n- Idziemy już? Ja jestem gotowa - powiedziała, spoglądając pogodnie na Sahcia. No bo przecież tak było. Była w stu procentach gotowa do drogi i mogłaby ruszyć nawet sama. Jednak musieli jeszcze czekać na Atturiego, oczywiście. Obiecywał, że ich odprowadzi.\n- Skąd jesteś? - zapytała po chwili Freye. Niezbyt oczywiście było sprecyzowane to pytanie, ale wiadomo oczywiście o co chodziło. Czy byłą z Pryzmatu czy w jakiegoś innego miejsca... Nigdy wcześniej jej nie widziała, więc może lepiej było się zapytać. Ale było jeszcze kilka innych rzeczy, które chodziły Val po głowie.\n- Masz takie ładne włosy - powiedziała i zarumieniła się na policzkach, poprawiając w tym samym momencie szelki swojego plecaka. Zaczęła dość denerwująco bujać się na butach. No... Musiała coś mówić. Nie mogła stać w ciszy, mimo iż sytuacja wydawała się być niezręczna. Ale ona niezbyt wiedziała, czym owa niezręczność jest.\n- Widziałam, że się przytulacie - wypaliła po chwili - To fajne.\nATTURI PRZYCHODZI PO VAL\nWysłany: 2017-01-10, 01:34 Multikonta: Jake, Gigi\n[Cytuj] Eee, czy tu się przypadkiem nie działo za dużo?\nFreya jeszcze przed chwilą tuliła się do Sahira, byli sami, a tu nie wiadomo skąd pojawiło się kompletnie nieznane jej towarzystwo. Chociaż, no dobra, ta mała była urocza. Ale to, że była Czerwona i na dodatek z Ligi… To było totalnym zaskoczeniem.\nZa to blondyn… Freya zaśmiała się w głos, słysząc jego powitanie.\n- Witam serdecznie, panie agencie - powiedziała. Zabawne, poznała w swoim życiu wielu agentów, ale żaden, w niesłużbowych sytuacjach, nie przedstawiał się swoim tytułem. Było to równie bucowate, co chociażby ciągłe tytułowanie się magistrem, po skończonych studiach. - Freya Baldwin - również się przedstawiła. No, skoro chłopaczek był pełnoprawnym agentem, to powinien znać to nazwisko.\nZ powrotem zwróciła się do Val.\n- Jestem stąd - powiedziała krótko. Taa, była jedną z tych, którzy nie mieli do opowiedzenia żadnej ciekawej historii - od pierwszego dnia żyła sobie wygodnie w Pryzmacie. - Twoja włosy też są piękne - dodała, uśmiechając się. Uf, całe szczęście, że nie palnęła czegoś o oczach, bo wyszłoby niezręcznie. Okej, chyba każdy wiedział, jak łasa na komplementy była Freya, nic więc dziwnego, że malutka istotka bardzo szybko zaskarbiła sobie jej sympatię.\nBlondynka ponownie zwróciła się do Sahira.\nCholera. Chyba nie zdążę pogadać z Judith przed waszym wyjściem.\nPo raz kolejny była wdzięczna, że mieli telepatię, nawet w towarzystwie mogła rozmawiać tylko z nim.\n- Taak, to bardzo miłe - skomentowała słowa Val, wciąż nie odwracając wzroku od Czerwonego. Obdarzyła go jedynie cieplejszym uśmiechem.\nDobra, życz mi szczęścia.\nPo raz kolejny zwróciła się do chłopaka telepatycznie i, darując sobie nawet "cześć" do pozostałych, pospiesznie wybiegła z placu, po raz kolejny całując go szybko w usta.\nUgh, zgadzam się, ta dwójka była zdecydowanie za słodka.\nOstatnio zmieniony przez Freya Baldwin 2017-01-10, 02:21, w całości zmieniany 3 razy Sahir Nailah\nWysłany: 2017-01-10, 02:00 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Działo się dużo, ale zdecydowanie nie aż tak dużo jak na wojnie w Wietnamie, a to już coś. Vietcong, Vietcong cały jeden.\nUwaga, wszystko zacznie się bardzo typowymi słowami: Sahir nie wiedział, co miał powiedzieć, teraz dodam jeszcze, że nie wiedział co odpowiedzieć na słowa Valerie i wszystko jasne. No bo - że idziemy? Sam już nie wiedział, czy ma iść, czy zostać, to znaczy pani prezydent dała mu jasne pozwolenie, gotów był sam wybrać się z Freyą, ale... Lux... była jak ściana, której nie chciał burzyć, by ją przekraczać - ściana została postawiona, a on nie należał do osób, które by się z tym faktem kłóciły i walczyły. Była odpowiedzialna za całą tą brygadę, a więc była dowódcą, słowa dowódcy były jasne, nie wpadł nawet na genialny pomysł, by próbować je podważyć. Na szczęście nie bardzo zdążył nawet się odezwać, wzruszył tylko ramionami, bo dwie niewiasty zajęły się sobą - UFF! - facet uratowany z opresji, o la Boga! No przynajmniej nie padła gadka o przytulaniu się. Spojrzał jakoś tak instynktownie na Freyę, odbierając jej uśmiech, nim odwrócił spojrzenie gdzieś w bok - tak, faktycznie, to nawet bardzo, bardzo miłe... i cholernie niebezpieczne, jak to już bywa, kiedy igra się z ogniem.\n- Cześć. - Powitał krótko Pomarańczowego, kiedy się pojawił.\nMoże zdążysz. Wiedział, że niewiasta czyta jego myśli - biorąc pod uwagę, jak niewiele się w jego umyśle działo, wyłapanie konkretnych zdań i słów nie było zbyt skomplikowane. Tak na dobrą sprawę kto nie próbuje, ten nie ma, no nie?\nZnów spojrzał na Freyę, kiedy jednak zdecydowała się pobiec do Judith, nie to, że niespodziewanie, ale miał wrażenie, że wyczuwał w jej głosie lekkie napięcie i to niekoniecznie tego złego rodzaju. Skinął głową w niemym "powodzenia", ale mimo wszystko szybkiego buziaka na "do wiedzenia" się nie spodziewał. Wszystkie te gesty wciąż były dziwne, sprawiały, że czasami trudno było na nie odpowiedzieć, nie wspominając nawet o interpretacji, nawet kiedy wszystkie były miłe i pozytywne, tak jak ten tutaj. Obejrzał się za nią, kiedy znikała mu z pola widzenia, po czym przeniósł spojrzenie na przypruszoną śniegiem fontannę.\nWysłany: 2017-01-10, 14:05 Multikonta: Tommy, Mike\n[Cytuj] Stwierdzenie klucz to: W niesłużbowych sytuacjach\nPatrząc się na to z odpowiedniej strony, Atturi eskortował dwójkę cywili. Wciąż nie był zwolniony ze służby. Poza tym, to miano dawało mu jakieś pojęcie o tym, jaką rolę odgrywa w tym całym spektaklu. Nadawało temu wszystkiemu jakiś sens.\n- Miło poznać - Odpowiedział Freyi. Kiedy Atturi zobaczył, jak daje Sahirowi pożegnalnego buziaka, stanął jak wryty. Sahir? W sumie, czemu nie? Nikt mu przecież nie zabrania kochać. To jednak do niego nie pasowało. Czerwony był taki zamknięty w sobie. To miłe, że komuś udało się przedostać przez tą barierę. Uśmiechnął się ciepło do chłopaka, chcąc mu pokazać, że bardzo cieszy się jego szczęściem. Mógłby wysłać mu coś w myślach, a nawet powiedzieć na głos, ale żadne słowa nie byłyby pomocne. Może to właśnie dlatego azjacie zależało na powrocie do Pryzmatu.\nBy przerwać niezręczną ciszę, Atturi podszedł do Valerie.\n- Wybacz, że kazałem ci chwilę czekać. Musiałem poszukać butów - Powiedział jakby z lekkim wyrzutem, a potem przyozdobił twarz szerokim uśmiechem i potarfał dziewczynie włosy.\nWysłany: 2017-01-10, 14:46 Multikonta: MG, Willow, Lux\n[Cytuj] - Ja wzięłam Twoje buty i były w moim pokoju! - powiedziała ucieszona Val. Gdy Freya odeszła, dziewczyna długo jeszcze spoglądała w dal. Cóż, ale na szczęście wreszcie pojawił się Atturi i nie było aż tak niezręcznie jak wcześniej. Jednak mimo wszystko Val nie chciała dłużej czekać. Chciała wyjść i tyle.\n- To co, możemy już iść? - powiedziała i zaczęła znowu bujać się na nogach, a po tym wyciągnęła obie dłonie i zaczęła łapać w nie śnieżynki, spadające z nieba. Nudziło jej się. Wolała działać niż stać w jednym miejscu - to było zresztą u niej kompletnie normalne.\n- Bo chyba wszyscy jesteśmy gotowi? Tylko Lux nie ma... - dodała po chwili nieco zniesmaczona. Jejku, jak ona mogła się tak potwornie spóźniać? W dodatku w taki dzień jak ten. Zawsze wszędzie była na czas, a teraz? Zresztą, to był jej pomysł żeby wyjść i nie mieściło jej się w głowie, że teraz ich tak po prostu wystawi. Jednak oczywiście - jeżeli to zrobi, to pójdą bez niej. Miała to gdzieś, chciała stąd wyjść.\nJednak przez cały czas po głowie wirowały jej różne obrazy. Próbowała przypomnieć sobie swoją matkę, swojego ojca. Rodzinę. Jednak w to miejsce było tylko jedno wspomnienie. Dwójka strażaków, która nie wyniosła jej z płonącego domu. Pamięta, że siedziała na łóżku, a oni po prostu zawrócili, zostawiając ją samą. Skazując na śmierć. Przecież chyba nie wiedzieli, że jest psioniczką, prawda?\nNie mogła nawet zlokalizować miejsca tego domu. W jakim stanie to mogło się dziać? Nie miała pojęcia.\n- Sahir, a ty gdzie mieszkasz? - zapytała, licząc na to, że pierw będą zmierzali w stronę jego miejsca zamieszkania. Może podczas tej podróży coś jej się przypomni?\nWysłany: 2017-01-11, 12:51 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Właśnie - nie pasuje. Ciągle miał to samo wrażenie, które często odzywało się przy Pomarańczowej - że po prostu do niej nie pasuje. Sytuacja między nimi zmieniła się jednak dość... nagle? Niespodziewanie? Generalnie: miał gdzieś to "nie pasuje", bo po prostu chciał z nią przebywać zawsze i wszędzie, chociaż zapewne było to bardzo naiwne - to myślenie, że w końcu zgrzyty się nie pojawią, a Freyi wystarczy anielskiej cierpliwości, która to cierpliwość przy takim Atturim chyba nie istniała... z drugiej strony względem niego jak dotąd jej wcale tego przymiotu nie zabrakło. Lekko wzruszył ramionami w kierunku Atturiego i odwrócił spojrzenie od dwójki PSIoników, które zdecydowanie aktualnie wolał zawiesić na czymś... mniej żywym - nie ze względu na Freyę i to co między nimi, a ze względu na myśl o tym całym wypadzie, którego Valerie tak bardzo nie mogła się doczekać, która czekała tylko na magiczne słowo "start!" by wyrwać do przodu niczym rakieta, rozrzucając wokół siebie drobiny śniegu niczym diamentowe okruchy.\n- Tutaj. - Nie posiadał już własnego domu. Może miejsce, gdzie zaszył sie Cain, który pewnie spierdzielił z rodzinnych stron i gdzieś wegetował, ćpając nadal, mógłby nazwać domem, w końcu tamten człowiek był jego prawdziwym ojcem... "prawdziwym". Nigdy go nawet za swojego ojca nie uważał, był formalnością w jego życiu, która przyczyniła się do wpadki jego matki, czego owocem był on.\nWysłany: 2017-01-11, 18:53 Multikonta: Tommy, Mike\n[Cytuj] - Przecież wiem, tylko żartuje. - Powiedział do Czerwonej. Nie przeszkadzało mu, że pożyczyła od niego parę butów. Jednak coś go gryzło. Wiedział, że jej pokój zaraz zmieni lokatora. Niebawem zapewne nie pozostanie po niej żaden ślad. Poza kilkoma sztukami ubrań, walającymi się po jego pokoju, które zamierzał znaleźć, złożyć i schować gdzieś jako pamiątkę. Poza wspomnieniami. Poza pamięcią o dotyku jej warg. Kilka nazwisk w rejestrach i tyle. Kto poza agentami Ligii będzie pamiętać o tym, że w Pryzmacie żyła Valerie Cadle? Ludzie tak łatwo odchodzili.\n- To nas łączy - Powiedział Sahirowi. On również nie miał domu. Albo nie mógł do niego wrócić, żadna różnica.\nLux zdecydowanie powinna już tu być. Atturi chciał mieć to wszystko już za sobą. Te wszystkie łzy, które przeleją się, podczas pożegnań... jeżeli nie zapłacze, żegnając je, to na pewno zapłacze potem. Nie mógł tego uniknąć.\nWysłany: 2017-01-11, 19:48 Multikonta: MG, Willow, Lux\n[Cytuj] - Ale jak to tutaj? - zapytała tępo dziewczyna i odwróciła się do Atturiego. Przecież każdy miał gdzieś tam swój rodzinny dom. Sahir nie mógł przecież tutaj mieszkać! W sumie ona pewnie też dawniej powiedziałaby, że jej domem jest Liga. Jednak wiedziała, że byłoby to kłamstwem. Bo ma gdzieś dom, tylko niezbyt wie gdzie.\n- Przecież nie możesz tutaj mieć domu. Chodzi mi o to... No twoich rodziców. Co z nimi? Gdzie mieszkają? - zapytała. Pytania tego typu wypływały z niej jak z jakiejś katarynki. Wiadomo, ze brak jej było czegoś, co nazywano taktem. Nie, nie gadało się o rodzicach. Nie pytało, chyba, że ktoś sam powiedział. A wtedy z politowaniem kiwało głową i tak dalej, bla, bla... Ale skąd ona miała to wiedzieć? Może chociaż jej to jakoś wybaczy. Zrozumie to, jaka jest.\n- Przecież ty też gdzieś mieszkasz - dodała Valerie i spojrzała na niego wielkimi oczkami. No, bo mieszkał, prawda? W sumie nie pytała.\n- Ale jeżeli chcecie, to możecie oboje zamieszkać ze mną! - powiedziała dziewczyna i klasnęła w dłonie. Wiedziała, że gdzieś za górami, za lasami ma swój rodzinny dom i tak dalej. Jednak nie do końca wiedziała gdzie.\n- Tylko... Nie pamiętam gdzie to. Da się to jakoś sprawdzić czy coś...? - zapytała Val i jak głodny piesek popatrzyła pierw na Atturiego, a potem na Sahira. Miała nadzieję, że to nie zaprzepaści ich podróży. I tego, że wreszcie trafi do domu, prosto w objęcia swojej mamy. Brakowało jej tego. Mimo iż w każdym wspomnieniu jej twarz zalewały płomienie. Jak ona właściwie wyglądała?\nJednak wiadomo, że gdyby miało to pokrzyżować ich plany to nagle doznałaby natychmiastowego olśnienia i wiedziałaby gdzie iść. Gdzieś.\nProwadziłaby bez celu, byle iść. Może trafi. Gdzieś.\nPo chwili Lux przyszła na plac, a następnie rzuciła torbę ze sprzętem na ziemie i wzięła kilka głębokich oddechów. Splotła dłonie na wysokości klatki piersiowej i spojrzała na Sahira. Cóż. Co miała mu powiedzieć?\n- A więc ruszasz z nami? - powiedziała. Cóż, zrobi mu wielką łaskę zabierając go ze sobą. Potrzebowała wywyższania się nad innymi głównie po to, by zmniejszyć potrzebę brania adrenaliny.\n_________________Voice ×outfit Ostatnio zmieniony przez Lux Bloomfield 2017-01-11, 19:56, w całości zmieniany 1 raz Sahir Nailah\nWysłany: 2017-01-11, 20:06 Multikonta: Śmierć, Shirei, Lucis\n[Cytuj] Jak to tutaj? No tak normalnie, na to wychodziło... całkowicie normalnie. W końcu już nawet pobazgrał ołówkiem ścianę w pokoju, który zwykł nazywać "swoim", nawet jeśli poza rysunkiem wyglądał na całkowicie nieużywany i surowy, to jednak w szafach były jego ubrania, sypiał tam ostatnich parę miesięcy, spędzał tam swój wolny czas. Skinął tylko głową na słowa Atturi'ego, ale spojrzał na niego dopiero po chwili, by zaraz przenieść spojrzenie na Valerie, która zaczęła wypluwać z siebie pytania z zadziwiającą szybkością. Nie przeszkadzała mu rozmowa o rodzinie, może nie tyle, że to do niego nie docierało, ale jakoś nie robiło wielkiego wrażenia, jakby zdarzenia z przeszłości, przynajmniej tamte, stały kompletnie obok - jakby przeżywał je ktoś obcy, a on był tylko biernym obserwatorem.\n- Nie żyją. Mój dom spłonął. - Wyjaśnił jej prosto i krótko, by rozwiać wszystkie jej wątpliwości co do mieszkania i rodziny. Może jednak któreś z jego rodzeństwa przetrwało katastrofę OMNI..? Może warto było spróbować znaleźć Cain'a..? Nie czuł jednak, by chciał w to mieszać tą grupę. Jeśli już w ogóle miał go znaleźć, wolał to zrobić chyba sam, szkoda tylko, że kompletnie nie wiedział nawet, jak się do tego zabrać. Tak, no właśnie, ciekawe czy takie rzeczy dało się aktualnie sprawdzić - kiedyś wystarczyła książka telefoniczna.\nWyświetl posty z ostatnich: Wszystkie Posty15 Minut30 Minut1 Godziny2 Godzin6 Godzin12 Godzin1 Dzień2 Dni3 Dni4 Dni5 Dni6 Dni7 Dni2 Tygodnie1 Miesiąc3 Miesiące6 Miesięcy1 Rok Najpierw StarszeNajpierw Nowsze Caledonia Strona Główna » Offtop » Archiwum » Tematy » Baza projektu » Skrzydło C » Plac główny\nIdź do strony: « 1 2 3 4 5 » [ ODPOWIEDZ ]\nSaphic 1.2 // Theme created by Sopel & Sklep internetowy // modified v0.9 by warna Forum zostało otwarte 2016-08-15. Pomysł na nagłówek zaczerpnięty z Shine. Autorem systemu zakładek jest Noritoshi.Strona wygenerowana w 0,167 sekundy. Zapytań do SQL: 11


Safetica ONE - Moduł Discovery - najważniejsze korzyści - Blog - DAGMA Bezpieczeństwo IT\nSafetica ONE - Moduł Discovery - najważniejsze korzyści\nModuł Safetica ONE Discovery kontroluje i klasyfikuje wszystkie dane przesyłane w obrębie Twojej organizacji. Identyfikuje informacje wrażliwe i zagrożenia dla bezpieczeństwa, dokonując kontroli treści z wykorzystaniem technologii optycznego rozpoznawania znaków (OCR). Daje szybki podgląd działań podejmowanych w przestrzeni roboczej w czasie rzeczywistym. Umożliwia lepsze zrozumienie wszystkich wewnętrznych działań, procesów i zagrożeń dla bezpieczeństwa danych, zwiększając bezpieczeństwo danych i wydajność wewnętrzną.\nUzyskaj wgląd w incydenty dotyczące bezpieczeństwa danych i naruszenia zgodności z przepisami w celu odpowiedniego reagowania i minimalizowania ich skutków.\nOdkrywaj i usuwaj niechciane lub niepotrzebne oprogramowanie, usługi w chmurze lub sprzęt / urządzenia peryferyjne.\nKontroluj i klasyfikuj dane wrażliwe przesyłane w ramach dowolnego kanału lub działania, aby wiedzieć w którym miejscu są narażone na ryzyko utraty lub kradzieży.\nŁatwe we wdrożeniu rozwiązanie z możliwością integracji z pakietem Microsoft 365 za pomocą jednego kliknięcia działa zgodnie z ustalonymi procesami i generuje pierwsze raporty już po upływie kilku dni.\nOtrzymuj natychmiastowe powiadomienia oraz raporty z możliwością podejmowania dalszych działań, zawierające łatwe do odczytu oceny poziomu ryzyka i podsumowania incydentów.\nObiektywnie analizuj działania użytkowników w swoim środowisku i ustalaj, czy firmowe urządzenia i sieć są wykorzystywane prawidłowo.\nOkreślaj sposób, w jaki dane firmowe są wykorzystywane oraz gdzie są przechowywane i wysyłane, niezależnie od tego, gdzie się znajdują lub są przesyłane.\nObsługa systemów Windows i MacOS\nIntegracja z Microsoft 365 za pomocą jednego kliknięcia\nKontrola i klasyfikacja zawartości plików\nDziałanie na fizycznych lub wirtualnych sprzętach lokalnych lub hostowanych na maszynach wirtualnych w chmurze\nŁatwa modernizacja do zaawansowanej platformy ochrony danych ze wszystkimi funkcjami\n#data loss protection #dlp informacja safetica ulotka


Kamelot i Lauren Hart we wspólnym koncertowym teledysku [WIDEO] - Teraz Muzyka\nElektryzujący koncert z niesamowitą produkcją, wyjątkowi goście specjalni i ekskluzywne dodatki – tak zapowiadane jest nowe wydawnictwo zespołu Kamelot.\nNajnowsze wydawnictwo grupy Kamelot „I Am The Empire - Live From The 013” ukaże się już 14 sierpnia nakładem Napalm Records. Ten majestatyczny live album/DVD/BluRay nagrany został w legendarnym holenderskim klubie 013 w Tilburgu i potwierdza, że koncertowo zespół nie ma sobie równych.\nZespół, któremu przewodzi Thomas Youngblood, udostępnił właśnie koncertowe wideo to utworu otwierającego występ grupy, „Phantom Divine (Shadow Empire)”. Intro towarzyszy pokaz pirotechniczny i słuchacz może wręcz sam odczuć napięcie w wyprzedanym do ostatniego miejsca klubie 013. Gościnnie w tym utworze pojawia się Lauren Hart (Once Human), której czyste partie wokalne przeplatają się z growlem.\nGitarzysta i założyciel Kamelot, Thomas Youngblood tak mówi o „Phantom Divine":\nZ radością prezentujemy video do utworu „Phantom Divine", jest to nasz drugi klip z nadchodzącego DVD/BluRay. Piosenka ta pochodzi z naszej najnowszej studyjnej płyty „The Shadow Theory” i pojawia się w niej Lauren Hart (Once Human). Podczas całej trasy Shadow Tour była to kompozycja, która nie tylko otwierała nasze występy, ale i nadawała im ton na resztę wieczoru. Fani mówią mi, że ten utwór zawiera esencję brzmienia Kamelot. Mamy nadzieję, że wszyscy podzielacie z nami radość!\nKoncertowa setlista jest potwierdzeniem świetnej formy zespołu i zawiera starannie dobrane utwory – zarówno klasyczne kompozycje jak i koncertowe premiery. Całość uzupełnia oszałamiająca produkcja, za którą stoi Sascha Paeth (m.in. Avantasia, Epica). Album zawiera 21 kompozycji, w sumie ponad 100 minut ekscytujących koncertowych doznań oraz wiele eksluzywnych dodatków, w tym wywiady z gośćmi specjalnymi, członkami zespołu oraz z fanami.


Pędzel do podkładu - poznaj 5 zasad, którymi powinnaś kierować się podczas dokonywania wyboru - Cracon.pl\nGąbeczka, syntetyczny blender czy własna dłoń? Każda z nas ma swój ulubiony sposób na nakładanie podkładu. Coraz większym zainteresowaniem cieszą się pędzle. Dzięki nim możesz poczuć się niczym prawdziwa artystka. Gdy masz pędzel do podkładu, nałożenie kosmetyku staje się i proste, i przyjemne. Sęk w tym, by sięgnąć po odpowiedni.\nKabuki, flat topy, języczkowe… Można dostać zawrotu głowy, prawda? Jeśli i w Twojej panuje prawdziwe zamieszanie i nie wiesz, jaki pędzel do podkładu wybrać, mamy dla Ciebie kilka wskazówek. Oto 5 najważniejszych reguł, którymi powinnaś kierować się podczas wyboru idealnego akcesorium do nakładania podkładu.\n1. Pędzel do podkładu – syntetyczne czy naturalne włosie?\nNa rynku mamy dwa podstawowe typy pędzli – naturalne i syntetyczne. Na pierwszy rzut oka wydawałoby się, że naturalne, wykonane z włosia bobra czy borsuka, są prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Okazuje się jednak, że nie dla każdego. Po pierwsze – naturalne włosie może wywoływać alergie. Jeśli więc masz uczulenie na futro kota czy chomika, lepiej nie ryzykuj. Po drugie – musisz szczególnie zadbać o ich pielęgnację – w końcu to naturalne włosy. Syntetyczne włosie zaś jest odpowiednio miękkie i zawsze neutralne dla skóry, a pędzle trwalsze.\n2. Miękkość ma znaczenie\nI wcale nie chodzi tylko o to, że mięciutki pędzel do podkładu jest przyjemny w dotyku, choć taka jego zaleta na pewno cieszy i przyjemnie pobudza zmysły. Podstawą jest jednak łatwości aplikacji kosmetyku oraz bezpieczeństwo. Pędzle szorstkie i „ostre” mogą Cię po prostu podrażnić.\n3. Kształt, kształt i jeszcze raz kształt\nWybór kształtu pędzla do podkładu powinien zależeć od Twoich preferencji oraz od typu kosmetyku, po który sięgasz. Jeśli wybierasz coraz modniejsze ostatnio podkłady mineralne, naturalne i idealnie blendujące się ze skórą, postaw na lekko zaokrąglony, szeroki pędzel kabuki, lub – jeszcze lepiej – pędzel typu flat top, a więc ze ściętą górą. Tym drugim „wystemplujesz” twarz, a podkład idealnie połączy się ze skórą, nie dając efektu maski. Jeśli wybierasz podkłady płynne lub chcesz popracować nad detalami – np. w okolicach oczu czy płatków nosa – upewnij się, że w Twojej kosmetyczce znajduje się pędzel języczkowy.\n4. Rączka, czyli słówko o ergonomii\nPędzel do podkładu to narzędzie stworzone nie tylko dla profesjonalnych wizażystów. By jednak było Ci się wygodnie malować, potrzebne jest nie tylko odpowiednio ukształtowane, miękkie włosie, ale i rączka, która pozwoli złapać pędzel w dłoń pewną ręką. Ergonomiczny, dopasowany do dłoni kształt i trwały materiał, który zapobiegnie wyślizgiwaniu się akcesorium to klucz do sukcesu.\n5. Jakość ponad cenę\nNa aukcjach internetowych znajdziesz całe komplety pędzli za mniej niż kilkanaście złotych, jednak niska cena nie zawsze idzie w parze z jakością. Nieprzyjemnym zaskoczeniem może okazać się wypadające, szorstkie włosie, zdeformowany kształt i problemy z wykonaniem makijażu. Nieco lepszy pędzel to większa inwestycja, ale – inwestycja na lata. Gdy znajdziesz swój ideał, posłuży Ci naprawdę długo.


Zebranie Oddziału Małopolsko-Podkarpackiego KIK w Tarnowie – KIK\nTagi: izba kominiarzy, komin, kominiarz, kominiarze, Pożar sadzy, systemy kominowe, tlenek węgla, zaczadzenie\nW dniu 06.09.2016r. odbyło się zebranie oddziału Małopolsko-Podkarpackiego w Tarnowie ul. Ujejskiego 24, miejsce spotkania to Hotel „TARNOWIA” ul. Kościuszki 4.\nKrajową Izbę Kominiarzy w Warszawie reprezentował Wiceprezes Wojciech Cedro i radca KIK Edward Kwiatkowski.\nZaproszone firmy to MK Żary, która prezentowała systemy kominowe i UNIMAX który prezentował kotły kondensacyjne i ich działanie.\nPrezes oddziału KIK Tarnów Wiesław Zabawa, przywitał wszystkich zebranych zaproszonych gości i członków Oddziału, przedstawił porządek zebrania.\nW pierwszej kolejności wymagania związane z nadchodzącym sezonem grzewczym omówił Edward Kwiatkowski\nPrezes oddziału KIK Tarnów Wiesław Zabawa odczytał i omówił:\nRekomendacje odnośnie zakazu stosowania systemów kominowych z tworzyw sztucznych\nZakaz używania paliw stałych – Kraków.\nProtokoły Stalowa Wola, Nadzór Budowlany, oraz Stanowisko Krajowej Izby Kominiarzy jakie wysłano do Nadzoru Budowlanego w Stalowej Woli.\nOmówienie Kampanii „ Zaproś Kominiarza” oraz pism jakie były wysyłane do władz samorządowych na terenie województwa małopolskiego i podkarpackiego łącznie 370, reklama: głos mielecki, proszowicki, dębicki, brzeski, bocheński i tarnowski oraz reklama w telewizji podkarpackiej pod tytułem „Zaproś Kominiarza”.\nW wolnych głosach dyskutowano ewentualność zmiany siedziby Oddziału KIK w Tarnowie. W głosowaniu zadecydowano o pozostawieniu siedziby w aktualnym miejscu (36 osób za, 2 osoby wstrzymały się od głosu).\nPrezes Oddziału KIK w Tarnowie\nEuropejska Federacja Mistrzów Kominiarskich


Emma zaczyna działać. Kierując się wskazówkami w tajemniczej przesyłce, ubiega się udział w obozie młodzieżowym organizowaną przez tajemniczą organizację Transnational Youth Foundation – i trafia do położonego na odludziu myśliwskiego zameczku. Opró…\nNasza prawniczka jest uszczypliwa, pewna siebie. Nie liczy się z nikim, bezlitośnie pomiata swoim podwładnym, którego jest patronką. Aplikant, Kordian Oryń…\nZanim odebrała sobie życie, przyznała się do popełnienia pięciu zabójstw. Gazety rozpisywały się o seryjnej zabójczyni i nazywały ją Sarą Texas. Kilka miesięcy po śmierci Sary jej brat pos…\nKtóra z nas, kobiet nie chciałaby zachować jak najdłużej swoją urodę i młodość? Mieć energię i witalność? To wszystko jest możliwe, o czym przekonuje autorka książki "Księga urody Lumiry". Lumira spędziła dzieciństwo w Kazachstanie i na Ukrainie, tam poznała sztukę uzdrawiania. Jako młoda kobieta wyjechała do Niemiec, gdzie zaczęłą zgłębiać temat i przez lata stworzyła metodę, która służy holistycznemu pojmowaniu zdrowia. Napisała wiele książek, w których dzili się swoją wiedzą. W "Księdze urody..." zamieszcza swój własny zbiór przepisów i ćwiczeń dla zachowania zdrowia, młodości i urody. Wszystkie rady Lumiry pochodzą z jej własnych doświadczeń. Sądząc po zamieszczonych w poradniku fotografiach jej metody działają. Pisarka wygląda młodzieńczo, kwitnąco, a co najważniejsze zdrowo. Lumira nie używa typowych kosmetyków, jak sama mówi stosuje tylko to, co można zjeść. Tak więc kosmetyki przygotowuje sama, tylko z naturalnych składników. W codziennym życiu nie jest ła…\nNaciskana przez otoczenie stara się sobie coś przypomnieć, dręczą ją koszmary. Zaczyna mieć przebłyski pamięci i już wie, że przed czy…


W tureckich przygranicznych miejscowościach giną cywile - Sputnik Polska\n01:24 15 Czerwiec 2021\n20:44 11.10.2019 (zaktualizowano 21:16 11.10.2019) Krótki link\n8 cywilów zginęło, a 35 zostało rannych w tureckim mieście Nusaybin w prowincji Mardin w wyniku ostrzału ze strony kurdyjskich formacji zbrojnych z Syrii – poinformowała w piątek agencja Anadolu.\nWcześniej z syryjskiego terytorium zostało ostrzelane z moździerzy przygraniczne miasto Suruç w tureckiej prowincji Şanlıurfa. Dwie osoby zginęły, kolejne dwie zostały ranne.\nTureckie Ministerstwo Obrony poinformowało z kolei, że w wyniku działań na północy Syri do tej pory zginęło dwóch tureckich żołnierzy.\nWczoraj w wyniku ostrzału rakietowego miejscowości w prowincjach Şanlıurfa i Mardin na południowym wschodzie Turcji zginęło 7 cywilów, w tym 5 dzieci i nastolatków. Wśród ofiar było też dziewięciomiesięczne niemowlę.\noperacja wojskowa, Kurdowie, śmierć, cywile, ostrzał, Syria, Turcja


19 stycznia 2016, 10:02\nNajczęstsze przyczyny powstawania zmarszczek:\nOlej działa antyoksydacyjnie ze względu na wysoką zawartość witaminy E (w postaci kompleksu\ntokoferoli), a także witaminy C, związków fenolowych (w tym kwas ferulowy) i karotenoidów (w postaci żółtych ksantofili). Jednak nie tylko chroni przed wolnymi rodnikami, a tym samym przed przedwczesnym starzeniem się skóry, ale również zatrzymuje wodę w naskórku, jak i odbudowuje kolagen i elastynę. Efektem tego jest złagodzenie zmarszczek i spłycenie blizn, ale również rozjaśnienie cery.\nDzięki oparciu składu na oleju arganowym, uzupełnionym o witaminę E, preparat w pierwszej fazie działania, głęboko i skutecznie nawilża skórę, a także przyspiesza naturalną odbudowę komórek.\nDzięki temu zwiększa się elastyczność skóry i poprawia jej napięcie. Wygładzone zostają niedoskonałości cery dojrzałej i głęboko zredukowane zmarszczki, a co za tym idzie następuje zmniejszenie oznak zmęczenia i starzenia się skóry. Ostatnim etapem działania preparatu jest ochrona przed powstaniem nowych zmarszczek.\nLink do zakładki nt. produktów na stronie producenta https://sklep.profarm.com.pl/\nOtagowane jako:olej arganowy, zmarszczki\nPoprzedni artykuł 10 roślin domowych, które są niebezpieczne dla dzieci\nNastępny artykuł Światła skandynawskiego designu. Lampy Vita Copenhagen.


Graviola - Dr Renata Zarzycka\n• wspomagają ochronę komórek przed nieprawidłowymi podziałami\n• walczą ze stresem\n• dbają o równowagę mikrobiologiczną jelit\n• wykazują ponadprzeciętne działanie antyoksydacyjne\nCharakteryzuje się wysoką zawartością błonnika i flawonoidów o działaniu antyoksydacyjnym (kwercetyna, kemferol). Stanowi źródło niezbędnych dla organizmu aminokwasów, jak np.: prolina, tauryna czy seryna oraz pożytecznych węglowodanów (m.in. D – galaktoza, D – ksyloza), witamin: C, E, A, B1, B2, B6 i składników mineralnych: magnez, sód, potas, fosfor, jod, a zwłaszcza wapń.\n• wspomagają oczyszczanie organizmu z toksyn\n• dbają o utrzymanie zgrabnej sylwetki\n• korzystnie wpływają na metabolizm tłuszczów i węglowodanów\n• nasilają uczucie sytości\n• pomagają w walce z pokusą podjadania między posiłkami, zwłaszcza sięgania po słodkości\n• wspomagają ochronę komórek przed uszkodzeniami oksydacyjnymi\n• dbają o utrzymanie właściwego poziomu cholesterolu we krwi\n• korzystnie wpływają na układ nerwowy\n• doładowują energią\nTo bogactwo ponad 200 składników o dużej aktywności biologicznej. Zawiera w składzie m.in. składniki mineralne jak: miedź, magnez, mangan, sód, potas, chrom, wapń, fosfor, cynk i żelazo, witaminy z grupy B (B1, B2, B6 B12), witaminę C, β–karoten, kwas foliowy, cholinę, α-tokoferol, 16 aminokwasów – wśród nich aż 7 z 8 aminokwasów egzogennych, a także enzymy, saponiny, polifenole, nienasycone kwasy tłuszczowe, sterole, związki siarkowe, ligniny, pochodne antrachinonów, cukry w tym polisacharydy i monosacharydy.\n• zmniejszają uczucie zmęczenia\n• wspomagają utrzymanie właściwego poziomu glukozy we krwi\n• korzystnie wpływają na odporność\n• fantastycznie działają na skórę\nWedług legendy Kleopatra aloesowi zawdzięczała swój nieodparty wdzięk i urodę!


Maj 25th, 2014 | Author: poldek\nIslas Canarias, czyli wyspy Kanaryjskie to archipelag znajdujący się na Oceanie Atlantyckim. Jest to miejsce przeznaczenia wycieczek z całej Europy oraz z całego świta swego czasu. Wakacje tam są dość tanie, piękne i zawsze można liczyć na dobrą pogodę, aczkolwiek nie jest tak upalnie jak bliżej równika. Wszystko dzięki łagodnemu klimatowi, który panuje na wsypie. Hiszpanie nazywają ową wyspę wyspą wiecznej wiosny, bo zawsze temperatura tam przypomina hiszpańską wiosnę, a polskie lato. Jeśli więc chcemy wakacji w tropikach, powinniśmy poszukać raczej innego miejsca. Linia brzegowa Teneryfy jest mocno urozmaicona, wszędzie znajdują się góry, dzięki czemu przyroda na tej wyspie należy do jednych z najpiękniejszych, jakimi może poszczycić się Hiszpania. Teneryfa ma o tyle dobrego, że przez cały rok jest tutaj słonecznie i ciepło. Dlatego Hiszpanie bardzo chętnie wybierają się właśnie na Teneryfę w zimie, kiedy brakuje im nieco wyższych temperatur. Na teneryfę możesz dostać się samolotem czarterowym, można także dostać sie samolotem z przesiadką we Włoszech albo w Hiszpanii.\nMaj 19th, 2014 | Author: poldek\nOferujemy państwu doskonale utrzymany hotel położony nad brzegiem rzeki. Co roku ściągają do nas turyści, którzy cenią sobie nadzwyczaj spokój oraz piękno naturalnej przyrody. U nas możecie państwo spokojnie wędkować oraz zażywać kąpieli w wodzie rzeki. Nieopodal naszego hotelu znajduje się ponad niewielki las, w którym również można miło spędzić czas. Pokoje w naszym hotelu są dość duże, można znaleźć tutaj zarówno pokój jednoosobowy, jak i pokoje wieloosobowe, które przystosowane są dla większych grup wycieczkowych. Grupy wycieczkowe oczywiście mogą liczyć na zniżki. Oferujemy państwu ponadto wyżywienie przez cały dzień. Wyżywienie obejmuje śniadanie, obiad oraz kolację lub obiadokolację. Istnieje możliwość rezerwacji naszych miejsc hotelowych z dużym wyprzedzeniem, wtedy oferujemy państwu wielkie zniżki, dlatego warto zaglądać stale na naszą stronę internetową, w której udostępniamy państwu informacje odnośnie tego jak wiele pokoi jest obecnie dostępnych i gotowych do użytku. Do każdego pokoju można zamówić dostawkę.\nZakwaterowanie dla większych grup w górach\nMaj 16th, 2014 | Author: poldek\nOferujemy państwu zakwaterowanie w 25 pokojach, które są wygodnie urządzone. Pokoje usytuowane są po południowej oraz północnej stronie pensjonatu, dlatego każdy z nas może znaleźć coś dla siebie w ofercie naszego pensjonatu. W naszym hotelu znajdują się zarówno pokoje jednoosobowe, jak i pokoje dla sześciu osób maksymalnie. Im więcej osób znajduje się w pokoju do wynajęcia, tym cena jest niższa w przeliczeniu na jedną osobę. Najbardziej wymagający klienci również znajdą coś dla siebie – w hotelu znajduje się pięć apartamentów, które usytuowane są na najwyższym pietrze budynku. Do najwyższego pietra prowadzi winda. Z apartamentów rozciąga się wspaniały widok na pobliskie góry. Nasz hotel cieszy się ogromną popularnością wśród emerytów pragnących spokoju jak i wśród licealistów oraz studentów, którzy cenią sobie tanie noclegi w górach podczas najważniejszych wydarzeń w orku, takich jak sylwester albo długie weekendy. Dlatego warto odwiedzić nasze strony internetowe jeśli jesteście państwo zainteresowani wyjazdem grupowym i szukacie noclegów w górach.\nKwiecień 28th, 2014 | Author: poldek\nLitwa Polakom najczęściej kojarzy się jedynie z Wilnem, które było kiedyś Polskim miastem. Mimo że państwo to kojarzy nam się z pięknym Wilnem, do którego mamy osobisty stosunek, to jednak wciąż niewielu Polaków wyjeżdża turystycznie na Litwę. W trakcie lata wolimy miejsca, w których jest ciepłe morza, a w trakcie zimy wolimy miejsca, w których można uprawiać świetnie i tanie sporty zimowe i w których jest rozwinięta infrastruktura dla turystów. To wszystko sprawia, że Litwa jest raczej omijana przez turystów z Polski. Czujemy, że nie jest tam wcale egzotycznie jak na nasze warunki. Jeśli jednak wybierzemy się na Litwę, na przykład do Wilna, możemy przespacerować się starówką. Litwa została uznana za niepodległe państwo dopiero w 1993 roku po nieudanym zamachu w Moskwie. Wojska radzieckie dopiero wtedy opuściły ostatecznie Litwę i dopiero od tamtego czasu można mówić o całkowicie wolnym kraju jakim jest obecnie Litwa. Litwa bardzo unowocześnia się, jest znacznie bardziej bliska zachodowi niż jakikolwiek kraj na wschód od Litwy.\nKwiecień 9th, 2014 | Author: poldek\nTurcja jest krajem, wokół którego narosło mnóstwo mitów. Warto z nimi walczyć, bo jak wiadomo z mitami jest tak, że wiele z nich ma w sobie mnóstwo nieprawdy i przesady. Większość Polaków niestety ma same negatywne skojarzenia z Turcją. Jest tak szczególnie ze względu na Turków i skojarzenia związane z ortodoksyjnymi Turkami. W rzeczywistości jednak podróżowanie po Turcji ma swoje plusy i minusy. Mimo tych różnych mitów, warto wiedzieć, że Stambuł to miasto, które zauroczyło niemal każdego, kto się w nim znalazła, dlatego warto się do niego wybrać jeśli ma się ku temu okazję. Wielu jednak bywa rozczarowanych tym miastem ze względu na wszechobecny hałas, brud, a także ze względu na namolność Turków, którzy handlują i szukają wśród białych sposobu na szybki zarobek. Turyści z Polski bywają tym zmęczeni już po kilku dniach, dlatego odradza się czasami zwiedzania Stambułu tym osobom, które nie są przyzwyczajone do podróżowani. Lepiej jest wyjechać na plażę i poleżeć w spokoju takim osobom i należy je o tym wcześniej poinformować.\nKwiecień 2nd, 2014 | Author: poldek\nTargi turystyczne mogą mocno różnić się miedzy sobą. Różnią się często nawet ze względu na to, w jakich krajach są organizowane. Targi są imprezą zamknięta, jednak są one mimo wszystko dużym źródłem kontaktów, które w przyszłości mogą zaowocować dobrymi transakcjami i owocną współpracą. Skąd brać informacje o odbywających się targach i terminach? Takie informacje znajdują się w regionalnych izbach turystycznych. Warto owe izby odwiedzać, odwiedzać także ich strony internetowe. Oprócz dużych imprez co roku organizuje się także wiele pomniejszych imprez regionalnych i lokalnych, na które równe warto się wybrać, zwłaszcza jeśli mamy do zaoferowania produkt, który mógłby trafić akurat w ręce odbiorców specyficznych, skupionych wokół takich małych imprez. Przed odwiedzeniem targów oczywiście warto zawsze się przygotować. W ramach przygotowań warto wybrać jeszcze raz swoje najlepsze oferty, zadbać o ich odpowiednią prezentację i należy przed wszystkim zadać sobie pytanie, czy nasi klienci będą na tych akurat targach, czy raczej nie warto sobie zawracać głowy.\nTrendy wpływające na turystykę\nMarzec 30th, 2014 | Author: poldek\nOsoby prowadzące firmy w branży turystycznej doskonale zdają sobie sprawę, jakie trendy wpływają na ich powodzenie lub też jego brak w określonym czasie. Na przykład na stan branży turystycznej dość znacząco wpływa ogólny stan gospodarki krajowej. Jeśli się bogacimy i mamy wielkie nadzieje na przyszłość, chętniej wyjeżdżamy na wakacje. Tak samo chętnie jak pracujemy, ale kiedy dużo pracujemy, czasami też musimy odpocząć, jeśli widzimy, że przyszłość będzie dobra, decydujemy się na odpoczynek , który kosztuje więcej. A im więcej pracujemy, tym chętniej i częściej wyjeżdżamy na krótkie wakacje. Jet to idealna koniunktura dla branży turystycznej. Poza tym na stan turystyki i na stan naszej konkretnej osobistej firmy turystycznej wpływa to, jaki jest stan polityczny w krajach, do których wysyłamy naszych turystów. Jeśli w Egipcie są silne zamieszki, część turystów może rezygnować z wycieczek. Podobnie jak niektórzy mogą rezygnować z wycieczek do Grecji wiedząc jaki stan będzie tam,kiedy Grecja ogłosi upadłość.


Przyjaźnie w pracy - co Polacy lubią i cenią u swoich wpółpracowników?\n- Bez względu na zarobki, stanowisko, staż pracy, płeć czy wykształcenie - całkiem nieźle tolerujemy ludzi, z którymi pracujemy. A przecież wcale ich sobie nie wybieraliśmy - mówi Małgorzata Sury, ekspertka kariery serwisu LiveCareer i autorka badania.\nOkazuje się, że 66 proc. badanych darzy swoich współpracowników sympatią. Nie oznacza to jednak, że nie mamy im za złe określonych zachowań. Wyniki ankiety pokazują, że Polacy w środowisku zawodowym nie tolerują plotek (60 proc.). Nie akceptujemy też brak profesjonalizmu (51 proc.) i skargi do przełożonego (42 proc.).\nCzytaj w LEX: Jak układać relacje z partnerami w biznesie >\nZa co cenimy współpracowników?\n50 proc. ankietowanych ceni współpracowników za poczucie humoru. Jest to cecha, którą wskazało najwięcej ankietowanych. Oprócz tego respondenci przyznają, że swoich kolegów i koleżanki z pracy cenią przede wszystkim za wiedzę merytoryczną, zaangażowanie w pracę i chęć pomocy innym pracownikom.\n- To bardzo profesjonalna postawa. Tym bardziej, że jak wskazali respondenci, najmniej istotną cechą jest dla nich wygląd osób, z którymi pracują — komentuje Żaneta Spadło, ekspertka kariery w LiveCareer.\nCzytaj w LEX: Tworzenie właściwych relacji interpersonalnych >\nOrientacja seksualna współpracowników i współpracowniczek dla 70 proc. respondentów nie ma żadnego znaczenia;\n27 proc. badanych nie chce mieć przełożonego, który jest od nich młodszy;\n25 proc. badanych woli pracować z Polakami, niż z osobami innej narodowości;\n23 proc. badanych woli pracować z mężczyznami.\nCzytaj również: Hałas i tempo pracy obniżają efektywność pracowników w Polsce\nCzytaj w LEX: Szczęście w pracy >


Praca Holandia - Oferty pracy za granicą Luboń Anonse Gazeta\nJestes w: > Anonse Gazeta / Wielkopolskie / Luboń / Praca za granicą / Holandia - Oferty Pracy\nKategoria Praca za granicą: Holandia - Oferty Pracy - zawiera najnowsze oferty pracy dla opiekunek, pracowników fizycznych oraz powiązane z pracą na budowie jako budowlaniec, elektryk, spawacz, monter, hydraulik. Pozostałe ofert pracy można znaleźć w zawodach tj. kierowca c e, mechanik samochodowy, lakiernik, blacharz, operator wózka widłowego, magazynier. Szeroki wybór ofert również dostępny jest dla opiekunka do osób starszych lub jako pomoc domowa, sprzątaczka oraz jako niania do dzieci. Tutaj pracodawcy z Polski oraz z Holandii\tzamieszczają oferty pracy, są to ogłoszenia prywatne jak również dodawane przez firmy oraz agencje rekrutacyjne z Luboń. Każdego roku pracodawcy z Holandii\tpotrzebują nowych pracowników do pracy stałej, tymczasowej oraz sezonowej do pracy za granicą. Juz wczesną wiosną zatrudnienie można znaleźć w rolnictwie oraz ogrodnictwie. Często poszukiwani są pracownicy bez doświadczenia oraz bez znajomości języka do bardzo popularnej pracy sezonowej w Holandii\t. Najwcześniej zatrudnienie w rolnictwie można znaleźć w Niemczech u naszych zachodnich sąsiadów na zbieraniu szparagów, truskawek oraz w późniejszym terminie ogórków. Popularnym kierunkiem wyjazdu są Niemcy, Holandia, Francja, Finlandia oraz Anglia.\nJeżeli szukasz pracy a może nowego pracownika? W prosty i szybki sposób możesz umieścisz ogłoszenie i znaleźć nowa pracę w Holandii\talbo zyskać nowego członka swojej firmy. W naszym serwisie masz możliwość szybko dotrzeć do lokalnej społeczności z Luboń. Szukający pracy mogą zamieścić darmowe ogłoszenia w dziale szukam pracy w kategorii Praca za granicą. Napisz, jaka praca Cię interesuje oraz jakie posiadasz kompetencje. Nasze ogłoszenia są całkowicie darmowe. W pozostałych kategoriach znajdziesz anonse oddam za darmo, ogłoszenia nieruchomości, używane samochody, usługi oraz firmy budowlane. Zapraszamy do skorzystania z lokalnego serwisu ogłoszeniowego w Luboń i zamieszczania bezpłatnych ogłoszeń w kategorii Praca za granicą oraz w wielu innych podkategoriach np. Holandia - Oferty Pracy! Nie czekaj i już teraz dodaj darmowe ogłoszenie do najbardziej skutecznego lokalnego serwisu ogłoszeniowego.


Lansik.pl - Żona Boruca zamieszka w Glasgow\nArtur Boruc Kasia Boruc Modrzewska Glasgow przeprowadzka pomoc Sara Mannei Aleks\nŻona Boruca zamieszka w Glasgow\nArtur Boruc nie może się ostatnio pochwalić najlepszą formą na boisku. Przyczyną kiepskiej gry piłkarza jest podobno jego życie osobiste. Artur tęskni za synem, do tej pory nie ma rozwodu z żoną, Kasią, a kochanka Sara Mannei chciałaby zostać panią Brouc.\nKasia postanowiła podać pomocną dłoń Arturowi. W pierwszej kolejności wróciła do panieńskiego nazwiska Modrzewska. Wkrótce wystąpi o separację z mężem, a następnie przeprowadzi się do Glasgow, gdzie mieszka Artur. Chce tam rozkręcić biznes, który zaniechała, gdy rozstawała się z Borucem.\nGdy jeszcze mieszkała w Szkocji z Borucem, założyła razem z koleżanką firmę pośrednictwa pracy. Teraz ma zamiar rozkręcić biznes. Już poszukuje odpowiedniego i bezpiecznego lokum gwarantującego spokój jej i dziecku - czytamy w Super Expressie.\nJak ma to pomóc Arturowi? Bramkarz będzie mógł częściej widywać syna, Aleksa i może szybciej uda się mu załatwić formalności rozwodowe. Katarzyna, z wykształcenia psycholog, nie może spokojnie patrzeć na sportowy upadek męża. Ma nadzieję, że obecność w Glasgow ich synka Aleksa (w czerwcu skończy rok) pomoże Arturowi w odzyskaniu psychicznej równowagi i wysokiej sportowej formy - donosi tabloid.\nZadziwiające, że po tym wszystkim co zrobił jej Artur, Kasia chce mu jeszcze pomagać. Chyba, że przeprowadzka w pobliże męża ma jednak inne podłoże...\njest obleśny...a ta cała Sara - leci na kasę tylko i sławę - piszą o niej!! Jak mógł być taki okrutny...i teraz spać spokojnie, gdy jego synek jest w innym miejscu, tylko mama go tuli, on nawet jego płaczu nie słyszy - Artur jesteś do bani!\nCzwartek, 16.04.2009 20:25\nBoruc popelnil duzo bledow,ktore beda nauczka .Pani Kasia postapi madrze,bedac z synkiem u jego boku.Zycze powodzenia bo rodzina jest najwazniejsza\nCzwartek, 16.04.2009 20:39\ngość ( Czwartek, 16.04.2009 08:47 )\njak kobieta za bardzo kocha mezczyzne, to moze jej nawet po glowie skakac co pol godziny, a ona nic mu nie powie-a po pewnym czasie nawet same te glowe nadstawi,.. problem polega na ty,ze takie uczucie jest toksyczne i uzaleznia. wiem cos o tym..na szczescie wszystko ma swoj kres:)\nCzwartek, 16.04.2009 20:54\nzawsze tak bylo i bedzie ze mezowie wracaja do zon a nie do kochanek haha\nPiątek, 17.04.2009 14:04\nNiedziela, 19.04.2009 13:39\nArtur powinien wrócić do swojej żony a nie zzajmować sie sarą. Widac na karzdym jego meczu ze Artur sie rozprasza przez sarę\nWtorek, 18.08.2009 21:05\nfan !! Celtic Glasgow\nCzwartek, 01.10.2009 16:17


1 I zaczął im mówić w przypowieściach: "Pewien człowiek założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał tłocznię i zbudował wieżę. W końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. 2 W odpowiedniej porze posłał do rolników sługę, by odebrał od nich część należną z plonów winnicy. 3 Ci chwycili go, obili i odesłali z niczym. 4 Wtedy posłał do nich drugiego sługę; lecz i tego zranili w głowę i znieważyli. 5 Posłał jeszcze jednego, tego zabili. I posłał wielu innych, z których jednych obili, drugich pozabijali. 6 Miał jeszcze jednego, ukochanego syna. Posłał go jako ostatniego do nich, bo sobie mówił: "Uszanują mojego syna". 7 Lecz owi rolnicy mówili nawzajem do siebie: "To jest dziedzic. Chodźcie, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze". 8 I chwyciwszy, zabili go i wyrzucili z winnicy. 9 Cóż uczyni właściciel winnicy? Przyjdzie i wytraci rolników, a winnicę odda innym. 10 Nie czytaliście tych słów w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. 11 Pan to sprawił i jest cudem w oczach naszych". 12 I starali się Go ująć, lecz bali się tłumu. Zrozumieli bowiem, że przeciw nim powiedział tę przypowieść. Zostawili więc Go i odeszli.\nPierwszego dnia Jezus wkracza jak władca do świątyni, ale rozejrzawszy się, nie pozostaje w niej. Drugiego dnia bez większych przeszkód usuwa ze świątyni przekupniów. Trzeciego dnia to przełożeni ludu przejmują inicjatywę. Wychodzą naprzeciw Jezusa: kapłani, uczeni w Piśmie, i starsi. Oczywiście nie uznają autorytetu Jezusa, ale dążą do publicznej konfrontacji, licząc prawdopodobnie na to, że odzyskają poparcie ludu.\n„Skąd ta władza?” - to pytanie zadawano Jezusowi od samego początku: kiedy wygnał ducha nieczystego w Kafarnaum (1,22) i kiedy odpuszczał grzechy (2,10). Mógł nawet delegować ją Dwunastu (3,15). Jezus był już oskarżony o to, że jego moc pochodzi od Belzebuba, choć dokonywał dobrych dzieł. Jezus odpowiada pytaniem na pytanie i łączy swój los z Janem. Ci co nie wierzyli jednemu nie uwierzą i drugiemu, bo odmawiają autorytetu każdemu poza sobą samym.\nIch taktyczne wymawianie się odpowiedzi dowidzi, że nie prowadzą uczciwego dialogu, pragną raczej zachowania twarzy i manipulują ludem. Ich „agnostycyzm” jest fałszywy.\nPrzypowieść o morderczych dzierżawcach skierowana jest właśnie do nich. Gospodarz przekazujący winnicę rolnikom to oczywiście Bóg powierzający swój lud. Obraz ludu jako winnicy pojawia się u Izajasza (Iz 5). Również w tamtym tekście winnica się wyrodziła, przynosząc cierpkie owoce. W przypowieści Jezusa Bóg również nie otrzymuje owocu, tym razem z powodu chciwości dzierżawców, którzy nie uznają praw właściciela.\nPan posyła kolejnych ludzi o określonym czasie (greckie kairos) jak w znaku uschniętego figowca. Kolejni posłańcy są traktowani coraz to gorzej. Przemoc narasta aż do momentu zabicia dziedzica. „Syn Umiłowany” to tytuł, który pojawił się już przy chrzcie Jezusa i jak był również nazwany Izaak, kiedy Abraham miał go złożyć w ofierze. Dziedzictwem jest oczywiście lud Izraela, który wielokroć w Psalmach nazywany jest „dziedzictwem Pana” (np. Ps 33,12). Jezus przedstawia się jako prawomocny dziedzic, który poszukuje owocu w narodzie – owocu sprawiedliwości i nawrócenia, a nie znajduje go.\nJego śmierć poza miastem-winnicą i wykluczenie z ludu jest również w tej przypowieści zapowiedziana samym jego prześladowcom. Po karze na dzierżawcach winnica ma być przekazana innym. Inni ludzie będą paśli Lud Pana. Jezus cytuje ten sam psalm 118, którego inny werset (Hosanna) krzyczały wcześniej tłumy. „Kamień odrzucony” oznacza odrzuconego władcę, którego Bóg przywróci na tron.\nUczeni bardzo dobrze rozumieją tę przypowieść. Ona ich oskarża, wyjawia plany i zapowiada karę. Nic dziwnego, że starają się Jezusa pochwycić, ale ponownie tłumowi, który szedł za Jezusem, staje się jego tarczą.\nZawsze zazdrościłem fotoreporterom ich pasji podróżowania. Przebywania w miejscach gdzie dzieje się coś ważnego. Umiejętności uchwycenia tego jednego momentu, który często dzięki fotografii staje się symbolem wydarzenia. Trzeba przyznać, że ta praca wiąże się z dużym ryzykiem - to zajęcie dla samotników. Z reguły największe konkursy fotograficzne zdominowane są wydarzeniami obrazjącymi tragedię - widać przemoc, krew, śmierć. Od czasu do czasu pojawia się pytanie: czy faktycznie trzeba nagradzać takie prace ? W 1994 roku nagrodę Pulitzera otrzymał Kevin Carter, fotograf publikujący w największych na świecie gazetach. Nagrodzoną fotografię zrobił rok wcześniej w Sudanie. Zdjęcie przedstawiało konające z głodu małe dziecko, które czołgało się do oddalonego o kilometr obozu ONZ, w którym była żywność. W konające dziecko wpatrzony był sęp, który czekał na jego śmierć. Ta fotografia obiegła cały świat i wstrząsnęła opinią publiczną. Stała się ikoną tragedii w Sudanie.\nJest jeszcze druga strona tej tragedii. Nagrodzony fotoreporter zapytany, co stało się z dzieckiem odpowiedział, że nie wie. Powiedział, że zrobił zdjęcie i poszedł dalej. A tak niewiele było trzeba, aby uratować przynajmniej jedno istnienie ludzkie. Po jakimś czasie Kevin Carter popełnił samobójstwo. W mediach rozpętała się dyskusja czy dziennikarz może ingerować w zdarzenia, czy ma je tylko relacjonować. Odpowiedź jest prosta zawsze trzeba ratować człowieka.\nMisją Kevina Cartera było ratowanie rzeszy głodujących ludzi w Sudanie. Carter poprzez swoje fotografie nagłaśniał na cały świat problem umierających z głodu. Odrzuconym kamieniem węgielnym było umierające dziecko, które mógł uratować. Chciał ratować tysiące, ale zawiódł w tym najważniejszym momencie...\n„Nie wiemy” jest odpowiedzią uczonych w Piśmie, która przypomina mi całą serię sformułowań zasłyszanych w moim życiu. Do nich w sposób szczególny zaliczam następujące: nie mogę, nie do końca rozumiem, sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, to taki interesujący temat, można na to popatrzeć z różnych stron, właściwie to każdy ma trochę racji… Znamy setki zwrotów, które pomagają nam w ucieknięciu od odpowiedzi. Boimy się, że nasze myśli, sądy nie zostaną przyjęte. W ten sposób dochodzi do tego, że nasze relacje są układane w sposób nieuczciwy i nieprzejrzysty lecz czysto polityczny. Bardziej niż na przejrzystości, uczciwości oraz odsłonięciu siebie i pięknie relacji zależy nam na jej łatwości. Lepiej nie dotykać różnic, lepiej nie zabierać głosu w sprawach, w których nie będziemy myśleli identycznie. Zawsze w takich sytuacjach nad osobę przedkładamy myślenie, podglądy i sposób patrzenia na świat. One oczywiście są ważne i bywają istotne dla relacji, ale nigdy nie powinny jej przesłaniać. Jeśli chcę być blisko drugiej osoby, to ona powinna wiedzieć, co ja naprawdę myślę.\nCzy kryjesz się ze swoimi poglądami? Czy uciekasz od odpowiedzi, kiedy rozmówca ma inne zdanie?


Urządzenie domu w stylu nowoczesnym | Typowe Projekty\nposted by addmean on Sun, 01/10/2021 - 11:15\nW dobie ogromnej ilości centrów handlowych, sklepów stacjonarnych, czy internetowych, bez problemu możemy urządzić swój własny, wymarzony dom, czy mieszkanie. W zasadzie już niezależnie od dochodu możemy wybrać to, co chcemy. Owszem, mając mniej pieniędzy nie postawimy na znane i popularne marki, ale szyk i klasa mogą być utrzymane.\nNowoczesne kinkiety do przedpokoju () powinny być istotnym elementem, o jakim nie możemy zapomnieć. Mieszkanie winniśmy zacząć urządzać właśnie od samego wejścia, od holu. Niebanalny kolor ścian, kinkiety, praktyczne ułożenie wszystkich elementów sprawią, że już na początku nasze mieszkanie spodoba się osobom nas odwiedzającym. Kolejny ważny element to salon gościnny.\nMusi być on urządzony stylowo, a jeżeli nowocześnie to minimalistycznie. Trzeba zatroszczyć się o najróżniejsze gadżety i drobnostki, które podkreślą styl pomieszczenia. Ot choćby gniazdko podszafkowe. Po co mają być widoczne gniazdka, jeśli można je bez problemu ukryć i w praktyce zamaskować? Czy nie bardziej stylowo wygląda pokój, który podkreśla wszystkie swoje atuty?\nJadalnia na ogół połączona jest z salonem głównym, tworząc otwartą przestrzeń. To oszczędność miejsca, a równocześnie większa dynamika wystroju i kolejne pole do popisu dla architekta. Wybór mebli powinna poprzedzić konkretna analiza. Wszystko powinno do siebie pasować i być jak najlepiej przygotowane. Istotne jest poza tym dopasowanie sprzętów.\nPrzedstawiana kwestia jest dla Ciebie użyteczna? W takim razie poznaj poza tym inne podobne artykuły i zobacz więcej wskazówek.\nIstotne jest wszystko - kolor, marka, rodzaj. Producenci o tym wiedzą i bardzo często już sami udostępniają gotowe rozwiązania i kompletne zestawy, jakie przypadną do gustu osobom lubiącym oryginalny i wyjątkowo modny design.\nI na końcu sypialnia - miejsce odpoczynku, miejsce wytchnienia, które powinno być urządzone z myślą o użyteczności.\nJeżeli ten wpis jest dla Ciebie interesujący i masz ochotę poznać więcej danych na przedstawiany temat, to została opublikowana oryginalna strona (http://www.pixelpro.pl/), którą warto przeczytać.\nWarto zadbać o stylowe lampki nocne (), odpowiednią kolorystykę pomieszczenia i dogodne rozmieszczenie mebli. Wszystko oczywiście dla naszej wygody. Aby tak było, warto dobrze zastanowić się nad każdym zakupem i skrupulatnie wszystko przemyśleć. Być może dobrym wyjściem będzie skorzystanie z pomocy architekta, który zna wszystkie reguły stylowego wnętrza. Autor:


Policyjne działania „Prędkość” - Wiadomości - KMP w Bydgoszczy\nNadmierna prędkość jest w dalszym ciągu jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych. Kierowcy niestety nadal decydują się na jazdę niezgodną z przepisami. Funkcjonariusze z bydgoskiej „drogówki”, aby poprawić bezpieczeństwo na drodze przyłączyli się do ogólnopolskich działań pn. „Prędkość”.\nW miniony piątek (05.01.2018) w trakcie działań pn. "Prędkość", prowadzonych przez cały dzień, policjanci z bydgoskiego Wydziału Ruchu Drogowego wykorzystali wszystkie dostępne urządzenia do pomiaru prędkości, w tym pojazdy wyposażone w videorejestratory.\nGłównym celem akcji było egzekwowanie od kierowców jazdy zgodnej z przepisami, zwłaszcza jeśli chodzi o przestrzeganie dozwolonej prędkości.\nW trakcie tych działań policjanci skontrolowali 302 pojazdy, ujawnili 94 przypadki kierujących jadących z nadmierną prędkością.


Wyścig o VOLVO | Bieganie.pl\n1 września 2010 Redakcja Bieganie.pl Sport\n26 września punktualnie o godz. 8, 40 minut i 30 sekund rozpocznie się jedna z najbardziej widowiskowych rywalizacji w historii polskich biegów ulicznych.\nDokładnie o tej porze na trasę 32. Maratonu Warszawskiego wyruszą najlepsze zawodniczki uczestniczące w imprezie. Dziewiętnaście i pół minuty później – punktualnie o godz. 9:00 – rozpoczną bieg pozostali uczestnicy maratonu. Wśród nich – najlepsi, zaproszeni do biegu mężczyźni, którzy będą mieli 42 kilometry i 195 metrów na to, by dogonić uciekające przed nimi kobiety. Stawką rywalizacji będzie niezwykła nagroda – samochód Volvo S60. Zdobędzie go ta osoba, która jako pierwsza dotrze do mety maratonu na Placu Zamkowym.\nAby rywalizację mogli przeżywać wszyscy sympatycy biegania, przygotowaliśmy specjalny konkurs.\nZasady są proste – wytypuj nazwisko osoby, która jako pierwsza dobiegnie do mety 32. Maratonu Warszawskiego i sięgnie po kluczyki do Volvo S60. Jeśli wykażesz się eksperckim nosem i potrafisz przewidzieć kolejność na mecie – możesz wygrać weekend z Volvo. W wybrany przez siebie dowolny weekend Ty i Twoja rodzina będziecie mogli wyjechać nowym Volvo S60 na wycieczkę w dowolne miejsce w kraju. Wejdź na stronę Wyścig o Volvo, wybierz nazwisko swojego faworyta spośród podanej listy nazwisk i… ściskaj za niego (nią?) kciuki.\nWyjątkowa promocja. Tylko ten jeden raz. „Bieganie matodą Danielsa” za jedyne 25 zł – 49% taniej w stosunku do normalnej ceny!\nW takiej cenie książkę będą mogli nabyć zarejestrowani uczestnicy 32. Maratonu Warszawskiego. Specjalny kupon rabatowy, upoważniający do zakupu jednego egzemplarza książki w zniżkowej cenie, będzie dołączony do pakietów startowych. Stoisko z książkami będzie zlokalizowane w biurze zawodów w hali głównej Klubu Sportowego „Warszawianka” przy ul. Merliniego 2 w Warszawie. Biuro i stoisko będą czynne w następujących porach: 23 września (czwartek) w godzinach 15:00-20:00, 24 września (piątek) w godzinach 12:00-20:00, 25 września (sobota) w godzinach 12:00-20:00.\nDrodzy członkowie Klubu Maratonu Warszawskiego.\nOsoby, które w poprzednich edycjach Maratonu Warszawskiego startowały ze swoim stałym numerem klubowym i które chcą otrzymać ten numer także w tym roku, proszone są o dokonanie do dnia 5 września 2010 opłaty startowej za udział w 32. Maratonie Warszawskim oraz o przesłanie do tego czasu maila na adres info@maratonwarszawski.com. W tytule maila prosimy wpisać „Klub”, zaś w treści: swoje imię i nazwisko oraz dotychczasowy numer klubowy. Osoby, które w tym terminie nie dokonają płatności albo nie powiadomią nas o tym drogą mailową, otrzymają numer startowy nadawany automatycznie przez system komputerowy. Z góry dziękujemy za pomoc.\nNa koniec – niespodzianka. Wszyscy uczestnicy 32. Maratonu Warszawskiego, którzy do dnia 5 września dokonają opłaty startowej, otrzymają numer startowy ze swoim imieniem. Nie przegap tego terminu.\nDejene Berhanu nie żyje


33,80 zł za litr\nBalsam do włosów zwiększający objętość dla wszystkich typów włosów - zawiera optymalny zestaw naturalnych olei i ekstraktów, które wzmacniają, odżywiają i nadają włosom objętość. Balsam zawiera naturalny ekstrakt szałwii, który wyraźnie zwiększa objętość.\nW skład linii regenerującej dr. Konopki wchodzi specjalny olej ziołowy Nr.28. Aby osiągnąć maksymalny rezultat należy jednocześnie stosować olejek, szampon dr. Konopki, balsam i serum z serii zwiększającej objętość.\nNiewielką ilość balsamu nanieść na mokre włosy, pozostawić na 3-5 minut, następnie dokładnie spłukać ciepłą wodą.\nAqua, Glycerin(roślinna gliceryna), Cetearyl Alcohol, Distearoylethyl Dimonium Chloride, Cocos Nucifera Oil (olej kokosowy), Salvia Officinalis Leaf Water* (hydrolat z liści szałwii), Helianthus Annuus Hybrid Oil* (olej słonecznikowy), Olea Europaea Fruit Oil* (oliwa z liwek), Macadamia Ternifolia Seed Oil* (olej macadamia), Argania Spinosa Kernel Oil* (olej arganowy), Citrus Aurantium Dulcis (Orange) Peel Oil* (olejek pomarańczowy), Citrus Limon Peel Oil* (olejek cytrynowy), Cymbopogon Citratus Leaf Oil* (olej z trawy cytrynowej), Borago Officinalis Seed Oil* (olej z ogórecznika), Simmondsia Chinensis Seed Oil* (olej jojoba), Prunus Amygdalus Dulcis Oil* (olej ze słodkich migdałów), Oenothera Biennis Oil* (olej wiesiołkowy), Betula Alba Leaf Extract* (ekstrakt z liści brzozy), Helianthus Annuus Seed Oil (olej słonecznikowy), Panax Ginseng Root Extract* (ekstrakt żeń szenia), Pinus Sibirica Seed Oil* (olej cedrowy), Tocopherol (witamina E), Guar Hydroxypropyltrimonium Chloride, Hydrolyzed Wheat Protein, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Benzyl Alcohol, Dehydroacetic Acid, Citric Acid, Parfum, Limonene, Linalool Silica,, CI 77007, CI 77288\nRegenerująca odżywka przeznaczona w...\nECODENTA Wybielająca pasta do zębów BLACK ORANGE, 100 ml\nDzięki zawartości czarnego węgla drzewnego,...\nRegenerujący krem do stóp dla skóry suchej i...\nECOLATIER URBAN Szampon do włosów cienkich PROTEINY I ALOES, 600 ml\nSzampon, dzięki naturalnym składnikom, dba o...\nLekki balsam do ciała skomponowany na bazie...


Korekta prognozy wyników finansowych Grupy Kapitałowej RAFAMET na rok 2008. - Biznes w INTERIA.PL\nKorekta prognozy wyników finansowych Grupy Kapitałowej RAFAMET na rok 2008.\nCzwartek, 19 lutego 2009 (11:04)\nZarząd Spółki, na podstawie wstępnie zweryfikowanych przez biegłego rewidenta wyników finansowych spółek Grupy Kapitałowej RAFAMET, niniejszym informuje, że dokonuje zmiany prognozy wyników finansowych Grupy Kapitałowej Emitenta na rok 2008, przekazanej uprzednio do publicznej wiadomości raportem bieżącym nr 27/08 z dnia 21.04.2008 r.\nOpublikowana w dniu 21.04.2008 r. prognoza zakładała osiągnięcie:\n- - przychodów ze sprzedaży Grupy Kapitałowej na poziomie 105 mln zł,\n- zysku netto Grupy Kapitałowej w wysokości 4 mln zł.\nNowa, skorygowana prognoza zakłada osiągnięcie:\n- -przychodów ze sprzedaży Grupy Kapitałowej na poziomie 117,7 mln zł (różnica wynosi 12,1 % w stosunku do prognozy zamieszczonej w raporcie bieżącym, o którym mowa powyżej),\n- zysku netto Grupy Kapitałowej w wysokości 4,1 mln zł.\nPodstawą korekty wartości przychodów ze sprzedaży jest realizacja większego w wymiarze ilościowym planu sprzedaży obrabiarek w 2008 r. oraz wyższa jego wycena wynikająca z kształtowania się kursów walutowych.\nEmitent informuje, w nawiązaniu do raportu bieżącego nr 3/2009 z dnia 06.02.2009 r., że zysk netto RAFAMET S.A. za 2008 r. zawiera ujemną memoriałową wycenę strukturyzowanych w listopadzie i grudniu 2008 r. walutowych transakcji zabezpieczających, a wycena pozostałych walutowych transakcji zabezpieczających, mających charakter transakcji typu ratio forward, zgodnie z obowiązującymi w Spółce zasadami rachunkowości zabezpieczeń, została odniesiona na kapitał z aktualizacji wyceny.\nPodstawa prawna: § 5 ust. 1 pkt 25 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 209, poz. 1744).


Jodła balsamiczna - sklep internetowy Polskie Solitery\n> Duże Rośliny XXL>Rośliny Iglaste>Jodły>Jodła balsamiczna\nWysokość w sprzedaży: 1,70 m\nWysokość docelowa: 10,00 m\nWilgotność gleby: Wilgotna / umiarkowanie wilgotna\nOpis Jodła balsamiczna\nJodła balsamiczna to drzewo dorastające średnio do 15 metrów wysokości. Charakteryzuje się strzelistym pokrojem, szczególnie w starszym wieku nabiera wąskiego, stożkowatego kształtu zakończonego ostrym wierzchołkiem. Krótkie, błyszczące igły koloru zielonego, po spodniej stronie z dwoma białymi paskami.\nJodła balsamiczna doskonale znosi duże spadki temperatury. Najlepiej rośnie na żyznych glebach o umiarkowanej wilgotności i lekko kwaśnym pH. Preferuje stanowisko słoneczne.\nProponowany okaz polecany do nasadzeń w ogrodach przydomowych czy parkach. Warto sadzić w kompozycjach wraz z innymi gatunkami. Dobrze będzie prezentować się z niższymi iglakami takimi jak sosny górskie czy jałowce.


Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 2018-04-27\nNasz syn jest w trakcie sprawy rozwodowej. Ma 3-letnią córkę. Od czasu rozstania z żoną syn widuje córkę sporadycznie i tylko w obecności matki. My jako dziadkowie mimo usilnych starań nie widujemy małej wcale, gdyż synowa utrudnia kontakt z wnuczką. Czy możemy złożyć wniosek do sądu rodzinnego o umożliwienie kontaktów z wnuczką?\nRozwód rodziców a możliwość kontaktów dziadków z wnukami\nOczywiście, że jako dziadkowie mają Państwo prawo do spotkań z wnuczką i najlepiej by było, gdyby mogli Państwo porozumieć się z synową w kwestii widzeń z wnuczką. Jeżeli jednak nie jest to możliwe, to konieczne może się okazać wystąpienie do sądu z wnioskiem o umożliwienie utrzymywania kontaktów z dzieckiem.\nNiezaprzeczalnie spotkania z dziadkami są dla wnuków potrzebne i pozytywnie wpływają na ich rozwój, jednakże każdorazowo sąd bada i ocenia, czy te kontakty mimo wszystko nie zagrażają dobru dziecka. Natomiast kiedy rodzice zabraniają dziadkom osobistej styczności z wnukami tylko dlatego, aby zrobić im na złość – jest to działanie niezgodne z dobrze pojętym interesem dziecka, a sąd w takiej sytuacji wyda odpowiednie postanowienie umożliwiające dziadkom kontakty z wnukami.\nKontakty z dzieckiem uregulowane są w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym w rozdziale II, oddziale III i wszystkie zawarte tam uregulowania tyczą się również kontaktów z dziadkami (art. 1136: „przepisy niniejszego oddziału stosuje się odpowiednio do kontaktów rodzeństwa, dziadków, powinowatych w linii prostej, a także innych osób, jeżeli sprawowały one przez dłuższy czas pieczę nad dzieckiem”).\nW jaki sposób mogą przebiegać kontakty dziadków z wnuczkami po rozwodzie rodziców?\nprzebywaniu z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu),\nkorzystaniu z innych środków porozumiewania się na odległość (w tym ze środków komunikacji elektronicznej, a więc np. za pośrednictwem e-maila, komunikatorów internetowych, itp.).\nNa mocy decyzji sądu możliwe jest też ograniczenie lub wyłączenie utrzymywania kontaktów z dzieckiem, jeśli wymaga tego dobro dziecka.\nZgodnie z art. 1132 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego „jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy ograniczy utrzymywanie kontaktów z dzieckiem. Sąd opiekuńczy może w szczególności:\nzezwolić na spotykanie się z dzieckiem tylko w obecności rodziców albo opiekuna, kuratora sądowego lub innej osoby wskazanej przez sąd,\nzakazać porozumiewania się na odległość”.\nUregulowanie kontaktów wnuków z dziadkami\nPonadto w kwestii kontaktów wnuków z dziadkami wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 14.06.1988 r. (sygn. akt III CZP 42/88). W tym orzeczeniu Sąd Najwyższy stwierdził jednoznacznie, iż „dziadkowie mogą żądać uregulowania osobistych kontaktów z wnukami, jeżeli leży to w interesie dzieci”.\nSąd Najwyższy wskazał, że „rodzice, jak to wyżej wywiedziono, mają obowiązek dbałości o rozwój dziecka w imię jego dobra. Powinni zatem dla pełnego rozwoju jego osobowości umożliwić dziecku kontaktowanie się z jego krewnymi (dziadkami) przy właściwej ich postawie i korzystnym wpływie na dziecko. Kontakty te, wynikające często z silnych więzów emocjonalnych, zwłaszcza dziadków z wnukami, wychowujących je od niemowlęcia, mogą wpływać na lepsze wychowanie i rozwój duchowy dziecka oraz sprzyjają kontynuowaniu więzów wielopokoleniowej rodziny. Takie zachowanie dziadków, okazywanie przywiązania i dbałości o wnuki nie tylko nie kłóci się z interesem dziecka, ale jest ono dla jego dobra”.\nWniosek o umożliwienie utrzymywania kontaktów z wnukiem\nReasumując, jeżeli nie można ugodowo porozumieć się z synową i chcieliby Państwo uregulować kontakty z wnuczką w taki sposób, aby były one stałe i systematyczne, powinni Państwo złożyć do sądu rodzinnego miejsca zamieszkania dziecka odpowiedni wniosek o umożliwienie utrzymywania kontaktów z wnuczką.\nWe wniosku tym należy określić, w jaki sposób chcieliby Państwo, aby te spotkania wyglądały, tj. powinno się wskazać częstotliwość spotkań i ich miejsce.\nWniosek należy też odpowiednio uzasadnić, czyli wskazać, że bardzo zależy Państwu na spotkaniach z wnuczką i że utrzymywanie regularnych kontaktów z dziadkami wpłynie korzystnie na rozwój dziecka i pogłębienie więzi rodzinnych.\nWe wniosku o umożliwienie kontaktów z wnuczką należy zawrzeć również wniosek o powołanie świadków. Powinno się ich wskazać z imienia, nazwiska oraz podać dokładne adresy do doręczeń. Należy również podać, na jaką okoliczność będą zeznawać (tj. wskazać fakty, jakie mają być ich zeznaniami udowodnione). Świadek musi stawić się w sądzie osobiście, pisemne zeznania świadka nie będą uwzględnione przez sąd.\nW sprawie właściwy jest sąd rejonowy (art. 568 Kodeksu postępowania cywilnego), wydział rodzinny i nieletnich. O właściwości sądu decyduje miejsce zamieszkania osoby małoletniej, której postępowanie ma dotyczyć (art. 569 Kodeksu postępowania cywilnego), czyli miejsce zamieszkania wnuczki.\nWniosek o uregulowanie sposobu kontaktów podlega opłacie stałej w wysokości 40 zł (art. 23 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398).