Żołnierze Niezłomni | Blog prof. Mirosława Krajewskiego\nDobrzyńska Dama Niezłomna\nOpublikowano 1 marca 2016 Autor: prof. M. Krajewski\npłk Maria Sobobińska ps. „Marylka” – Niezłomna Kobieta, żołnierz AK, a potem WiN, więzień UB i komunistycznych katowni, Kobieta wielkiego serca, Dam a Krzyża Wojennego Orderu Militari – moja serdeczna Przyjaciółka, której imię każdej niedzieli jest „wypominane” w „Dobrzyńskiej Częstochowie” – w Oborach\n(Szafarnia, 30 maja 2009 r., Dama Niezłomna – Honorowym Członkiem Dobrzyńskiego Towarzystwa Naukowego)\n(przy posadzony Dębie Pamięci w Wymyślinie)\n(fragment książki „Dama Niezłomna” z 2012 r.)\nM. Krajewski, Dama Niezłomna. Maria Sobocińska (1920-2012). Biografia wpisana w okupacyjne dzieje Skępego, Dobrzyńskie Towarzystwo Naukowe, Rypin-Skępe 2012, ss. 217, zdj., rec. dr hab. prof. UKW Aleksander Lasik, ISBN 978-83-630043-03-2.\nPo zakończeniu drugiej wojny światowej Marylka, podjęła pracę w lipnowskiej drukarni, gdzie dyrektorem był Gawroński notabene członek Armii Krajowej. Tam drukowane są pierwsze podręczniki i niezbędne dla funkcjonowania nowej władzy druki, ogłoszenia i obwieszczenia uliczne. Tu rodzi się pomysł drukowania gazetki. Nie zaprzestała walki o pełną niepodległość Ojczyzny, nie podporządkowując się rozkazowi komendanta Sił Zbrojnych w Kraju, gen. Leopolda Okulickiego, ps. „Niedźwiadek” z 19 stycznia 1945 r. o rozwiązaniu Armii Krajowej, ujawnieniu się i złożeniu broni. W 1945 r. jako żołnierz WSK AK nie ujawniła się i kontynuowała pracę w Obwodzie Lipno w ramach Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj (DSZ), a potem Wolność i Niezawisłość . Wraz z innymi kobietami z lipnowskiej konspiracji powracających z oflagów ostrzegały przed aresztowaniami, pomagały też osobom ukrywającym się przed NKWD i UB. Bacznie obserwowały rozwój sytuacji i zbierały dane personalne, kto otrzymuje stanowiska w administracji, tym bardziej, że na teren powiatu zaczęły napływać nowe osoby, desygnowane przez PWKN .\nZałożyła tajną organizację pod kryptonimem „Inspekty” i zaczęła redagować i wydawać tajne pisemko pt. „Głos Prawdy”, wykorzystując przy tym swoją pracę w drukarni. Zbierała także adresy byłych żołnierzy AK, celem nadania im odznaczeń z Londynu .\nJak wspominała po latach, „w sierpniu 1945 roku Urząd Bezpieczeństwa odnalazł na kwaterze w Toruniu przy ul. Warszawskiej 8 archiwum Sztabu Pomorskiego AK, także broń, maszyny do pisania i wiele innych niezbitych dowodów dalszej konspiracji. Wpadł też kurier wiozący z Londynu listę awansów i odznaczeń. W sumie aresztowano około 40 osób (…). Z dokumentów wynikało, że jestem niezwykle aktywna i dobrze zorganizowana, więc awansowałam na porucznika. Byłam też na liście odznaczeń. Przyznano mi Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami” . Z braku dowodów została zwolniona po dziesięciu dniach, kiedy „kocioł” został rozwiązany. Pomocy udzielił znowu „Żbik”. Kim był „Żbik”? Był to kolejarz Stanisław Witkowski, który wyrobił Marylce dokumenty potrzebne do ucieczki na Zachód za Janem Nowakiem-Jeziorańskim. Po niedługim czasie doszła do przekonania, że gdyby go wtedy posłuchała i wyjechała, to uniknęłaby wpadki, a potem więzienia i poniewierki. Udaje się do Warszawy, po drodze zatrzymując się na krótko w Lipnie, aby porozmawiać z kierownikiem drukarni, jej pracodawcą, Gawrońskim oraz na chwilę odwiedzić dom rodzinny w Wymyślinie. W Warszawie odnajduje ją jedna z sióstr Grabowskich, która informuje o aresztowaniach na terenie powiatu lipnowskiego .\nW związku z tym w dniu 16 listopada 1945 r. zwołała w Lipnie konspiracyjną naradę, aby wspólnie zastanowić się, co robić dalej: walczyć, ukrywać się, uciekać za granicę, albo na Ziemie Odzyskane, a może ujawnić się? Wszystkie opcje wstępnie brano pod uwagę. Na lipnowskie spotkanie mieszkaniu Jadwigi Adamczak, stawiło się dziewięć osób: Józef Zieliński – dyrektor Komunalnej Kasy Oszczędności w Lipnie, Stanisław Drzewiecki – komendant Obwodu Lipno, Jan Kosicki, pochodzący z Karnkowa, w czasie wojny działający w Kedywie na terenie Garwolina, jednak pod koniec wojny już w AK na terenie Lipna, Stanisława Okońska, por. Mościcki, Zbigniew Klubiński, Filomena Wójtowicz, Jadwiga Adamczak oraz ojciec Sylwester Niewiadomy – bernardyn ze Skępego . W pewnym momencie w pokoju zgasło światło, wyszła więc z pokoju, aby z kuchni przynieść świecę. Nie zdążyła jednak, na korytarz weszli funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa i jak się okazało przyszli wyłącznie właśnie po nią, bowiem od dłuższego czasu była śledzona, począwszy od „kotła” toruńskiego sprzed kilku tygodni .\nCzęść osób ratowała się ucieczką, mimo to w krótkim czasie aresztowano w sumie 23 osoby, w tym Józefa Zielińskiego, ps. „Grab”, „Sęp”. Po latach bratanica uczestnika lipnowskiego spotkania, J. Zielińskiego, Jolanta Zielińska-Barszcz z Kudowy Zdroju pisała do dr Iwony Zielińskiej, badającej losy jej wuja: „Gdy Marylka została aresztowana, wujek dostał wezwanie do UB, z przesłuchania już nie wrócił, został aresztowany”. Działo się to w dniu 12 grudnia 1945 r. w siedzibie UB w Lipnie przy ul. Kościuszki, przedwojennej własności Laperre-Krüger, notabene naprzeciwko domu Zielińskich z Głęboczka, w którym jeszcze w 2012 r. wciąż mieściła się (przez całe lata powojenne – milicja obywatelska i UB), a od kwietnia 1990 r. – policja. Józef Zieliński więziony był najpierw w areszcie UB Lipnie, potem w areszcie śledczym w Bydgoszczy, a następnie w więzieniu w Inowrocławiu. „Mój tatuś – pisała J. Zielińska-Barszcz – jeździł tam i zawoził mu paczki z jedzeniem. Warunki były straszne. Więźniowie spali na gołym betonie. Tatuś zawiózł mu kołdrę, której wujek jednak nigdy nie dostał” .\nAresztowania uniknął wspomniany wyżej Jan Kosicki, który po uwięzieniu Marii Sobocińskiej, przypadkiem przechodząc koło siedziby UB, zauważył ją w oknie. Gestem ręki dała mu znać o grożącym niebezpieczeństwa. Natychmiast opuścił Lipno i powrócił do Garwolina i przez to uniknął represji UB .\nMarylka, która czuła się odpowiedzialna na wszystkich aresztowanych, dzięki swej roztropności i konspiracyjnemu doświadczeniu tak pokierowała śledztwem, że zostało w areszcie siedmioro. Ze śledztwa prowadzonego przeciwko innej osobie, rozpoczętego przez Referat Śledczy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lipnie, a następnie WUBP w Bydgoszczy , prowadzonego do 30 grudnia 1945 r., wynika, że świadek ten istotnie obciążył M. Sobocińską, iż ta zwerbowała tę osobę do Armii Krajowej .\nFormalnie zatrzymana została przez Sekcję Śledczą PUBP w Lipnie, a następnie przekazana do WUBP w Bydgoszczy. Aresztowana została 28 listopada 1945 r. i osadzona w Centralnym Więzieniu w Fordonie . Po zatrzymaniu i w wyniku śledztwa więziona była najpierw w areszcie Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Lipnie, a potem w Toruniu i Fordonie (Bydgoszczy). W Bydgoszczy siedziała w jednej celi z Wandą Ostoja-Ostaszewską, ps. „Łucja”, „Wandka” i Filomeną Wójtowicz, ps. „Fila”, przedwojenną nauczycielką i harcmistrzynią, swoją zastępczynią z Wojskowej Służby Kobiet Obwodu lipnowskiego. Po wielu latach „Marylka” tak wspomina jedną z sytuacji w areszcie:\n„Fila” wyszła po śledztwie. Fila była wiejską nauczycielką i harcerką z krwi i kości. A strażnicy doprowadzający więźniów na przesłuchanie mieli zadanie, by ich po drodze spreparować, fizycznie i psychicznie. Więc bili ich i wyzywali. Do tej funkcji dobierano ludzi bardzo prymitywnych. W areszcie pracował mężczyzna, którego trudno było nazwać człowiekiem. Pod drzwiami jej celi zaczął raz bić więźnia. Więzień krzyczał, wył, a strażnik kopał go tak długo, aż zakopał na śmierć. Siedziały w celi odrętwiałe z przerażenia. Czekały, po którą z nich przyjdzie. Przyszedł po nią. Obrzucił wyzwiskami. Fila podskoczyła, czapkę mu z głowy strzeliła i krzyknęła: „na kolana przed tą kobietą!”. Pomyślałam, że z nami już koniec. A on schylił się po czapkę i potem, wchodząc do naszej celi, czapkę z czcią zdejmował i żadnej nigdy nie tknął. Fila tłumaczyła: „Bite kobiety na wsi bały się swoich pijanych mężczyzn, oni, widząc swoją przewagę, bili je jeszcze mocniej. Ale wystarczyło tylko postawić się, wrzasnąć i potulnieli. Jedyna rada: zademonstrować siłę”. Na koniec dodaje: wiezienie jest akademią życia” .\nWanda Ostoja-Ostaszewska, która w bydgoskim areszcie była już po śledztwie, nauczyła Marylkę, jak ma reagować na stawiane przez śledczych zarzuty i metody ich postępowania. Rady te bardzo przydały się Marylce, ale pomogły przede wszystkim w tym, aby nikt ze współpracowników lipnowskiej grupy „Inspekty” nie został obciążony.\nW dniu 11 grudnia 1945 r. oskarżona została na podstawie przepisów 1 i 12 Dekretu PKWN z dnia 30 października 1946 r. o ochronie Państwa i jej sprawę przekazano do Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu. Art. 1 tego Dekretu brzmiał: „Kto zakłada związek, mający na celu obalenie demokratycznego ustroju Państwa Polskiego, albo kto w takim związku bierze udział, kieruje nim, dostarcza mu broni lub udziela innej pomocy, podlega karze więzienia lub karze śmierci” . W dniu 6 stycznia 1945 r. przewieziona została z Fordonu do Zakładu Karnego w Inowrocławiu. Tu doczekała rozprawy przed komunistycznym sądem wojskowym. Na rozprawie przed Wojskowym Sądem Okręgowym w Poznaniu na sesji wyjazdowej w Inowrocławiu w dniu 13 lutego 1946 r., któremu przewodniczył sędzia WSO por. Jan Zaborowski, w składzie sędziów: por. Ryszard Wiercioch i por. Marian Szczepaniak . Na ławie oskarżonych, oprócz Marylki, zasiedli: Józef Zieliński, ps. „Błysk”, Lucjan Czarnomski, ps. „Tygrys”, Sylwin Czarnomski, ps. „Jowisz”, Stanisław Drzewiecki, ps. „Głaz”, Stefan Gołębiewski, ps. „Kruk” i Józef Paprocki, ps. Odważny”.\nNa świadków w procesie powołano Stanisławę Okońską i Filomenę Wójtowicz. Okońska, jako świadek oskarżenia, miała potwierdzić pełnienie przez Marię Sobocińska funkcji komendantki WSK Obwodu Lipno, co oczywiście było faktem niezaprzeczalnym w związku z przejętymi przez UB materiałami z archiwum Komendy Okręgu AK Pomorze. Marylce „przyznano” rolę głównej oskarżonej, a prokurator, major Sikorski zażądał dla niej kary śmierci. Rano przez tunel więzienny strażnicy doprowadzili oskarżonych do rozprawę. Na miejscach dla publiczności siedziało dużo umundurowanych osób, do dziś pamięta ich twarze, były zimne, nieprzyjazne. Z bólem wyznaje: „Patrzyli na mnie jak na bandytkę”. Po mundurach poznała, że to funkcjonariusze UB i strażnicy więzienni. Dostrzegła tylko dwóch cywilów. Byli to dziennikarze, w tym jeden z „Robotnika Kujawskiego”. Sąd odczytał personalia oskarżonych. Zapytał ich o obrońców. Oczywiście ich nie mieli. Wtedy zarządził przerwę, żeby kogoś sprowadzić. Dość szybko przybiegło dwóch osobników w ubeckich mundurach. Jak wspomina Marylka, „skład sędziowski był bardzo umundurowany – 3 sędziów, prokurator, 2 ławników, a na sali, na tym jawnym procesie same mundury UB. To byli studenci prawa ze szkoły Duracza i na naszym przykładzie mieli uczyć się, jak prowadzić później procesy AK-owców. Jeden z tych umundurowanych obrońców podszedł do moich trzech współtowarzyszy, drugi do pozostałych trzech, a do mnie nikt. A tu już dzwonek! Więc przechyliłam się przez stół i wołam: jak ja mam się bronić? A on: „Ty? Ty nie musisz, ty masz…” – i tu przejechał kantem dłoni po szyi”. To ją otrzeźwiło i zdecydowanym głosem oznajmiła: „Zrzekam się obrońcy” .\nW czasie zeznań przed sądem nikogo niczym nie obciążyła. Pytana przez sędziów o płka Józefa Chylińskiego, odpowiedziała, że go nie zna i nigdy się nim nie spotkała, mimo, iż wiedziała, że we wrześniu 1944 r. przebywał on w domu ich sąsiadów, Grabowskich. Po zakończeniu zeznań usiadła, a jakaś ręka podsunęła jej miętowy cukierek. Odepchnęła ją. Po latach powie: „Nieładnie się zachowałam”. To był dziennikarz, starszy człowiek, który chciał jej okazać sympatię, a ona ten gest zlekceważyła, uznając, że jest przeciwko niej, jak zresztą wszyscy w tej sali. Raz oplutego brzydzą się potem już wszyscy, tak było wtedy, ale niewiele zmieniło się i teraz!\nSąd jednak wziął pod uwagę wcześniejsze zasługi okupacyjne Marylki w walce z hitlerowskim okupantem, poświadczone przez dokumentację skonfiskowaną w toruńskim archiwum AK i wymierzył 6 lat pozbawienia wolności oraz utratę praw obywatelskich i publicznych na okres 3 lat za to, że „przez cały okres pookupacyjny do dnia aresztowania, będą na stanowisku kierowniczki sekcji żeńskiej na teren powiatu Lipno i od września 1945 r., czynna także w sektorze męskim tegoż związku na teren Lipno, ponadto oskarżona kontaktowała się bezpośrednio przez łączników z komendantem Okręgu, od niego otrzymywała korespondencję na ten całej komórki powiatowej” . Jednocześnie wyrokiem sądu wszystkie jej stopnie wojskowe i odznaczenia zostały automatycznie unieważnione . Donosił o tym z dumą komunistyczny „Robotnik Kujawski”.\nRazem z Marylką Sąd Wojskowy skazał innych członków i sympatyków grupy „Inspekty”: Józefa Zielińskiego – na „5 lat więzienia oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na okres lat 3” , Lucjana Czarnomskiego – 5 lat, Stanisława Drzewieckiego – 4 lata, Sylwina Czarnomskiego, Stefana Gołębiowskiego i Józefa Paprockiego – po 2,5 roku więzienia . W przypadku J. Zielińskiego został on zdegradowany do stopnia szeregowca, a w wymiarze kary sąd rzekomo wziął pod uwagę „zasługi w czasie pracy konspiracyjnej przeciwko Niemcom w okresie okupacji” .\nProśba o ułaskawienie Marylki, skierowana przez matkę, Stanisławę do prezydenta Bolesława Bieruta z dnia 17 marca 1947 r. – podobnie w wielu innych skazanych przez komunistyczne sądy polskich patriotów – została odrzucona . Prokurator Sikorski nie zgodził się z wyrokiem sadu z lutego1946 r. i wniósł apelację do Najwyższego Sądu Wojskowego. NSW na rozprawie w dniu 15 maja 1946 r. utrzymał wyrok pierwszej instancji .\nKiedy wróciła po rozprawie sądowej do celi, kobiety pod przewodem wspomnianej Oleńki Sokołowskiej (łączniczki AK, po wojnie działającej w WiN-ie, poznały się w więzieniu, ona dostała dwa lata) odmawiały za nią litanię: „ –Matko Nieustającej Pomocy, módl się za nami”. Marylka nie dała poznać swego bólu i odgrywała prokuratorską mowę, a potem wraz Oleńką wielokrotnie ją powtarzały, żeby nie zapomnieć.\nMarylka od momentu aresztowania więziona była w koszmarnych warunkach, urągających godności człowieka, najpierw w więzieniu karno-śledczym, tzw. „okrąglaku” w Toruniu, a potem kolejno Fordonie (Bydgoszczy), Inowrocławiu i po wyroku w Centralnym Więzieniu dla Kobiet w Fordonie, skąd po wybuchu epidemii została przewieziona ponownie do Inowrocławia. Co czuła wtedy Maria Sobocińska? Zawsze bardziej myślała o bliskich, także o współtowarzyszach niedoli, niż o sobie. Raz na miesiąc do wiezienia mogły docierać dwukilogramowe paczki, które były skrupulatnie kontrolowane i opisane przez więzienne władze, które Marylka dzieliła zawsze sprawiedliwie na 12 części, tj. pomiędzy więźniarki na bloku, niezależnie od ich wyroku.\n„Kiedy po procesie wracaliśmy pod celę, zauważyłam, że strażnicy stali się trochę łagodniejsi i jakby uprzejmi. Oni też byli spędzeni na proces i sami zobaczyli, jacy z nas „bandyci”. Moich pięciu współtowarzyszy dostało poniżej 5 lat, ja najwięcej, bo 6 lat, ale razem z nami było sądzonych trzech innych „bandytów”, czyli żołnierzy AK i oni dostali, niestety, karę śmierci” .\nByli to młodzi ludzie, żołnierze Armii Krajowej: Władysław Raczyński, ps. „Grom”, Bolesław Kobus – 22 lata i Konrad Krzyżanowski – 23 lata, skazani przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 1 marca 1946 r. . Marylka nie znała ich, nie wie nawet, jak wyglądali. Wysyłała do nich grypsy. Zachowało się dziesięć grypsów „Groma” do Marylki, a wśród nich m. in. taki:\n„Czy mi wolno, Marylko\nW snach Cię widywać?\nMieć w murach więziennych\nOd życia prozy myśli odrywać\nWielbię Cię wierszem\nzanim może – zginę?”\nMimo to, okres uwięzienia wspomina ze spokojem. Po latach, w 2002 r., mówiła:\n„W tym koszmarze los był dla mnie łaskawy, bo oprócz mnie w celi były Oleńka Sokołowska, z którą do dziś łączy mnie gorąca przyjaźń i Wanda Ostoja-Ostaszewska, która, niestety, już nie żyje. To ważne mieć przy sobie kogoś bliskiego w czasie koszmaru śledztwa. I razem modliłyśmy się o cud, by tych trzech Bierut ułaskawił. Posyłałyśmy im grypsy na skrawkach szarego papieru z paczek. Oni również grypsowali do nas i bardzo zaprzyjaźniliśmy się. Naszym łącznikiem był Chlebuś – kalifaktor , krążący po korytarzach. Czasem, gdy było możliwe, „Grom” śpiewał pięknym, dźwięcznym głosem: „Dobra noc dobra noc, tu skazaniec śpiewa ci dobra noc, dobra noc, o wolności złotej śni…” . Była też inna, ułożona przez „Groma” pieśń, której nie pamiętam, ale której motto jest ze mną przez całe życie: „kto zcałuje z Twych oczu łez ślad…?” .\n„Grom” śpiewaną poezją pocieszał nie tylko siebie, ale i „Marylkę” i jej współtowarzyszki:\n„Niechaj Cię wszystko cieszy od nowa\nW dzień, który roku jest chwilką.\nJa Tobie z serca zasyłam słowa:\n„Dzień dobry „Marylko”.\nMoże, gdy spojrzysz w okno na kraty\nSmutek Cię wówczas ogarnie.\nTy się uśmiechnij, przyjdą lepsze czasy.\nCi, co dziś wierzą, sami zginą marnie.\nZ odtworzonych i pieczołowicie przechowywanych przez „Marylkę” innych pieśni więziennych wyłania się obraz cudownej i niekłamanej miłości, zabarwionej prostotą uczuć i poetyckiego wyrazu:\n„Dla przecudnej kochanki\nKazał co dzień król stary,\nCo wieczory i ranki,\nDrogocenne słać dary.\nWięc, klejnoty, kobierce,\nZłoto, srebro i kwiaty.\nSprzedawała mu serce –\nZa bogate szkarłaty.\nJa dla Ciebie, Marylko,\nNie mam pereł z mórz fali.\nNie mam srebra, niż złota\nNi czerwonych korali.\nAle za to jak tęczą, Ciebie kochana ozdobię…\nSrebrną nicią pajęczą,\nZłotym snem mym o Tobie” .\n„Grom” był jednak coraz bliżej śmierci. Matka W. Raczyńskiego, Kazimiera Raczyńska, zamieszkała w Inowrocławiu przy ul. Wałowej 23, napisała prośbę o ułaskawienie, skierowaną do prezydenta Bolesława Bieruta, w której pisała, iż w 1939 r. Niemcy zabili jej męża, że ma ośmioro dzieci, a syn Władysław jest jej jedyną i ostatnią nadzieją, który przez cały okres okupacji „biedny on musiał się ukrywać, za co?, za to, że był Polakiem, że nie dał pluć sobie w twarz…” . Bierut oczywiście z prawa łaski nie skorzystał i egzekucja odbyła się pod więziennym murem w Inowrocławiu 24 maja 1946 r. W dniu 23 maja „Grom” napisał ostatni, pożegnalny list do matki:\n„Donoszę (oddarty kawałek). Jest ostatnim dniem mojego życia. Dzisiaj 24 maja jest dniem, w którym po raz ostatni zwracam się z myślą do Ciebie i do rodzeństwa. Proszę Cię, Matuś, nie rozpaczaj. Ojciec nasz zginął od niemieckich siepaczy i nie wiadomo, gdzie Jego mogiła, więc proszę Mamo, poproś odnośnie (wykreślony długi wyraz, następny wyraz wykreślony). Mateczko, nie ja, chociaż błądziłem, jestem bandytą. Prawda, nieuczciwe było moje postępowanie, lecz jestem Polakiem w każdej myśli, w każdym odczuciu. Mateńko, syn Twój umrze (wykreślony wyraz i dziury w papierze). Pozdrawiam Was z tamtego świata. Módl się, Mamo za mnie” .\nRodzeństwo „Groma” tego listu nie przekazało matce, biedaczka zmarła w nadziei, że jej syn wróci… „Grom” został rozstrzelany w inowrocławskim więzieniu w dniu 24 maja 1946 r. Prezydent Bierut odrzucił podanie o łaskę. Marylka widziała przez okienko, jak żołnierze prowadzili ich na egzekucję. Po latach powie: „Wtedy dopiero dotarło do mnie, że byłam krok od śmierci. Dlatego jeżdżę na ich groby…”.\nZ Inowrocławia trafiła do Fordonu i tam już została do końca uwięzienia. Warunki w Fordonie były straszne. W czteroosobowej celi siedziało po 12 kobiet. Pewnego razu obsługa więzienna za jakieś przewinienie, którego nie pamięta, zarządziła ścięcie włosów. Marylka miała loki, do ramion. Posadzono ją na krześle na korytarzu, doprowadzono więźnia fryzjera, wokół strażnicy i naczelnik. Fryzjer popatrzył na jej włosy i powiedział, że mu ich żal. A ona z jakaś niespotykaną fanfaronadą w głosie, powiedziała: „Tnij pan, niczego nie żałuję dla sprawy Armii Krajowej. To była głupia odzywka”. Fryzjer-więzień uznał, że jest wyjątkowo odważna, i też wykazał się odwagą i odmówił ogolenia jej głowy. Wybuchła straszna awantura, skończyło się jednak tylko na podcięciu jej pięknych włosów. Po latach zastanawia się, jaki to proces następuje, że człowiek staje się odważny i pada odpowiedź na tak postawione pytanie: „Bo człowiek nie rodzi się od razu odważny. Odwagi nabiera, jak raz mu się uda, drugi raz uda i wtedy uznaje, że szczęście mu dopisuje i ryzykuje dalej”. Przecież w dużym stopniu udawało się jej podczas całej okupacji, po wojnie – wydawało się w wolnej Polsce – nie udało się…\nW więzieniu były „różne charaktery, środowiska, temperamenty. Jak łatwo się w takich warunkach zatracić, zaprzedać złu, bo więzieniem rządzi zło i przemoc, ale jest też możliwość przyjrzenia się sobie i lepszego poznania samej siebie. I jakże inne z czasem obowiązują kryteria i jakie rodzą się zażyłości oraz solidarność. Do naszej celi wrzucono kiedyś zbrodniarkę – wykonawczynię wyjątkowo strasznego mordu. Bałam się jej i z przerażeniem słuchałam jej pełnych nienawiści pogróżek, wyrzucanych gdzieś w przestrzeń, ale z czasem stała się dla mnie współtowarzyszką niedoli. Osobną sprawą były paczki, też skrupulatnie dzielone na 12 części…” .\nW więzieniu Marylka przeżywała różne przygody, czasami spotykały ją jakieś odruchy człowieczeństwa ze strony straży więziennej.\n„Kiedyś jechałyśmy pociągiem z moją „paczką” i rozmawiałyśmy głośno, że po wojnie chcę studiować. W przedziale siedział oficer i przysłuchiwał się tej rozmowie. A w jakiś czas potem okazało się, że jest inspektorem służb więziennych. Rozpoznał mnie wśród więźniarek, zapoznał się z moimi aktami i wezwał na rozmowę. Był mi życzliwy, przysłał potem podręcznik prawniczy z pieczęcią cenzury, bo najłatwiej wtedy można było studiować prawo. Dzięki temu, w więziennym światku zyskałam miano osoby biegłej w prawniczych zawiłościach. Wspomniana zbrodniarka była równocześnie zbolałą matką. Kiedy dowiedziała się, że jej dzieci są głodne i brudne i przepędzane precz jako dzieci zbrodniarki, błagała o możliwość wyjścia i zaopiekowania się nimi. I ja, w oparciu o tę książkę i znajomość paragrafów, napisałam jej właściwe podanie. Rozumiałam jej ból” .\nW wiezieniu w Inowrocławiu Marylka korzystała jednak z nieocenionej pomocy lekarza więziennego, doktora Czesława Zagórskiego, a także innych gestów solidarności, kiedy np. w wigilię Bożego Narodzenia do więziennej celi strażnik Wyrzykowski wrzucił gałązkę choinki, aby w jakimś niewielkim stopniu przypomnieć nastrój tych szczególnych Świąt. Doktor Zagórski wymusił na dyrekcji więzienia przebadanie wszystkich więźniarek. A potem wzywał ją na badania. Przenosił grypsy, a jego żona podsyłała do celi lepsze kąski pożywienia. Była też gruba strażniczka, której nazwiska jednak zapomniała, a która po kryjomu dożywiała Marylkę. W fordońskim więzieniu Marylka przebywała razem z Aleksandrą Sokołowską, ps. „Elżbieta” i Wandą Ostaszewską, ps. „Łucja” (1909-1994) . One jednak miały osobne procesy i otrzymały mniejsze wyroki. Oleńka po wyjściu z więzienia nawiązała kontakt z rodzicami Marylki w Skępem i jak sama mówi, „zastępowała im córkę…” .\nW czasie więzienia, a nade wszystko po jego opuszczeniu, Marylka za wszelką cenę starała z siebie wyrzucić nienawiść, która potem mogłaby zatruć życie jej i bliskich. Na tę okoliczność mówiła: „Po tym wszystkim nie szukałam moich oprawców, lecz wybawicieli, by im podziękować. Najważniejszą postacią jest tu dr Czesław Zagórski”, więzienny lekarz w Inowrocławiu, mieszkający zresztą wtedy w tym mieście. „Aby nawiązać rozmowę upozorował badanie ginekologiczne i w ten sposób pozbył się z gabinetu strażniczki i NKWD – bo taki osobnik towarzyszył każdemu opuszczeniu celi. Ten lekarz z narażeniem życia własnego i rodziny przekazywał w obie strony grypsy, a w końcu umożliwił ucieczkę moim współtowarzyszom. Ja siedziałam dalej, ale doktor ułatwiał mi życie na każdym kroku” .\nW czasie pobytu w więzieniu 17 marca 1947 r. Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Lipnie (PUdsBP) i Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Bydgoszczy (WUdsBP) rozpoczęły ponowne rozpracowanie obiektowe o kryptonimie „Zdrajcy”. Materiały zaczęto gromadzić już po wyjściu Marylki na wolność, tj. 4 lipca 1954 r. W materiałach śledczych ponownie podkreślono, że Maria Sobocińska posiada błędne imię „Maryla”, figuruje w „Wykazie b. członków AK i ich rodzin” z 4 marca 1953 r. pod pseudonimem „Ryśka”. Funkcjonariusze UB podnieśli, że „w 1945 r. nie ujawniła się, lecz pozostała dalej w tej organizacji, to jest Wojskowa Organizacja Kobiet, czyli AK. Prowadząc antypaństwową propagandę wrogą PL, (…) uprawiała propagandę za pomocą nielegalnej gazety „Głos Prawdy”. W 1945 r., wykonując rozkazy swych zwierzchników, zaczęła organizować męską organizację AK na terenie pow. Lipno (…) oraz wciągnęła nieaktywnych już członków tejże organizacji” . Dopiero W dniu 26 września 1955 r. sprawę Marylki, która z trudem podjęła pracę w Warszawie, przekazano do archiwum Wydziału X Wojewódzkiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Bydgoszczy .\nKategorie: Bez kategorii\t| Tagi: Dama Niezłomna Maria Sobocińska Żołnierze Niezłomni\t| Napisz odpowiedź


Trening zimą - Jak się ubrać? - KompaktowyTrening\n13 grudnia, 2021\t4\tprzez Rafał Mu.\nHej! Polskie zimy są coraz cieplejsze, czy raczej coraz mniej zimne, a to sprawia, że dłużej można trenować na zewnątrz. Oczywiście wiele zależy od charakteru, determinacji i siły woli, ale trzeba przyznać, że kilka stopni poniżej zera nie nastraja do treningów na powietrzu. Jak się zwykło mówić: „Cimno, zimno, do domu daleko…”\nI tutaj moje małe odkrycie. Lubię ćwiczyć w ciemności. Oczywiście nie w absolutnej, ale dwie latarnie uliczne kilkadziesiąt metrów dalej wystarczą, abym nie musiał szukać drążka do podciągania. Mrok ma swój urok. Zdarzało mi się biegać w nocy, ale trening siłowy zawsze wykonywałem za dnia. Okazało się, że ciemność nie musi stanowić przeszkody. Okej, to tak na marginesie, a teraz do rzeczy.\nOdpowiedni dress-code zimą naprawdę może uprzyjemnić trening i warto przygotować się odpowiednio do wysiłku na mrozie. Nie tylko po to, aby nie zmarznąć, ale też po to, aby nie złapać jakiegoś przeziębienia, anginy czy grypy. A przepraszam, od roku 2019 to się jakoś inaczej nazywa.\nNo więc… ubierzmy się.\nSportowy longslave, czyli koszulka z długim rękawem, to dla mnie „must have” jeśli chodzi o outdoorowy trening zimą (dużo angielszczyzny w tym zdaniu, sorry). Warto wydać trochę złotówek na termoaktywną koszulkę, która dodatkowo lepiej odprowadzi wilgoć i utrzyma ciepło. Poza tym koszulki termoaktywne są wygodne, bo przylegające do ciała. Aha, oczywiście trzeba wiedzieć, że aby termoaktywna odzież spełniała swoją funkcję, to nie może na nas wisieć jak bluza z napisem CHWD… na hiphopowcu. Musi przylegać do ciała, ale też nie tak abyś później zdejmował ją za pomocą palnika.\nFakt, trochę w przymierzalni należy się pofatygować, aby dobrać odpowiedni rozmiar dla siebie. Wybierz koszulkę w największym możliwym rozmiarze, ale wciąż przylegającą do ciała. Wówczas koszulka spełni swoją rolę, ale nie będzie krępować ruchów.\nNa koszulkę należy ubrać bluzę. Oferta dla biegaczy zadowoli także zwolennika treningu siłowego. Tutaj jednak nie trzeba się zbytnio zastanawiać. Bluza to bluza, ważne by było wygodnie, jednak lubię mieć na sobie coś dedykowanego dla sportowców, więc zazwyczaj trenuję w bluzach przeznaczonych do biegania. U mnie między „longslejwem”, a bluzą często ląduje t-shirt. No niestety, ubiór na cebulę bywa koniecznością.\nJeśli chodzi o ubieranie się od pasa w górę producenci odzieży sportowej dla biegaczy odrobili lekcje. My, amatorzy treningu siłowego, nie mamy tyle szczęścia, bo trening sylwetkowy, crossfity i itp. wykonuje się zazwyczaj pod dachem. Jednak jeśli tak jak ja, budujesz siłę na świeżym powietrzu także zimą, to wybierz się do sportowego sklepu na dział z odzieżą do joggingu. Ciepłe longslave’y dostaniesz także w dziale turystycznym.\nButy trekkingowe i grube skarpety\nO ile sportowe odzienie bardzo dobrze sprawdza się w przypadku górnej połowy ciała, to jednak jeśli chodzi o nogi, to nie wiem czy dresy, to dobry pomysł. Osobiście wolę spodnie taktyczne, bojówki lub przeznaczone do trekkingu w chłodne dni. Pod spodniami mogą znaleźć się kalesony lub leginsy. Ja jednak nigdy takowych nie stosowałem. Głównie przez wzgląd na niezbyt niskie temperatury w naszym kraju, nawet zimą.\nJednak stopy to dość czuły punkt i tutaj należy zachować szczególną uwagę. Przemoknięte stopy to ryzyko zachorowania. Dlatego tak jak w przypadku dresów i tutaj odradzam adidaski. Dla mnie najlepszą opcją są buty trekkingowe. Są ciepłe oraz chronią przed wodą. Jeśli zima to i śnieg. „Trekkingi” na śniegu sprawdzą się naprawdę dobrze. Odpowiednie działy w sklepach sportowych to: trekking, turystyka, turystyka górska itp.\nJak już będziesz przymierzał buty, to nie zapomnij o skarpetach. Grubych i długich pod kolana. Nie wahaj się także założyć dwóch par.\nCzapka to dość oczywisty atrybut odzieżowy, jeśli chodzi o uprawianie sportu w zimie. Jednak niewiele osób osłania także krtań. Szaliki wyszły z mody (tak naprawdę to nie wiem czy wyszły, po prostu rzadko je widuję) i sam nie lubię szalików, ale jak idę na trening w warunkach zimowych, to nigdy nie zapominam o kominie. Kominy są wygodne i mogą zaoszczędzić nam kaszlów, katarów i innych „dobrodziejstw” zimowej pory.\nI wiesz co? Mając czapkę na głowie oraz osłoniętą szyję jest jakoś ogólnie cieplej.\nNiby taka prosta rzecz – rękawiczki – a ile rodzajów, typów, fasonów. Marketingowi czarodzieje potrafią sprzedać nawet rękawiczki do… No właśnie do wszystkiego. Czymkolwiek się zajmujesz masz na pewno do tego dedykowane rękawiczki, chociaż nie zawsze ma to sens. Taa, jeśli chodzi o trening, to nie jestem zwolennikiem rękawiczek. Chcesz wiedzieć dlaczego? Przeczytaj tutaj:\nAle zima to zima i tu nie ma zmiłuj. Zmarznięte dłonie to nic fajnego, tym bardziej jeśli trenujesz siłowo. Chwytanie oblodzonej stali czy opieranie się dłońmi na zimnym betonie nie pomaga w osiąganiu dobrych wyników sportowych, a jednocześnie ciepłe rękawiczki w zimie nie wspomagają nas tak jak robią to rękawiczki treningowe i inne wygodne akcesoria stosowane 365 dni w roku. Wspomaganie się akcesoriami treningowymi uważam za wadę – odsyłam do linka powyżej.\nJa sam stosuję rękawiczki przeznaczone dla narciarzy i snowboardzistów. Są one śliskie i bynajmniej nie pomagają utrzymać chwytu, wręcz przeciwnie. Trening w takich rękawiczkach stanowi dodatkowe wyzwanie dla moich przedramion, a jednocześnie nie czuję dyskomfortu z powodu przemarzniętych paluchów.\nTwoje dłonie powinny pozostać suche. Takie jest zadanie rękawic. Jednocześnie powinny być one dość trwałe. Modele przeznaczone do sportów zimowych spełniają te warunki więc polecam.\nPomijając ubiór stosuj zasady\nAżeby zachować zdrowie oraz komfort trenowania zimą w warunkach „pod chmurką”, oprócz odpowiedniego ubioru zalecam stosowanie podstawowych zasad:\nPrzed rozpoczęciem treningu mniej na sobie kurtkę. Zdejmij ją, jeśli chcesz, w momencie rozpoczęcia rozgrzewki. Zasada jest taka, że w trakcie treningu możesz być ubrany nieco cieniej niż ubrałbyś się na spacer. Wysiłek sam w sobie Cię nieco rozgrzeje. Jednak czas przed treningiem jest także istotny i postaraj się wówczas nie przeziębić.\nJeszcze ważniejsze jest, aby ubrać się po treningu. Będąc rozgrzanym, a nawet spoconym, lepiej nie narażać się na nagłe schłodzenie. Skończyłeś trening? Załóż kurtkę.\nWyjątkiem jest sytuacja, kiedy po wyjściu z domu zaczynasz rozgrzewać się od progu i kończysz trenować przed wejściem do swojego mieszkania. Wówczas nie musisz brać kurtki z domu. Na taki komfort mogą sobie jednak pozwolić jedynie biegacze oraz ci, którzy trenują na własnym podwórku. Wielu z nas musi natomiast udać się w jakieś pobliskie miejsce, np. do flow-parku.\nTo, że trenujesz w zimnie nie oznacza, że nie możesz pić wody. Wręcz przeciwnie, należy ją pić, jednak oczywiście nie za zimną. Zawsze podgrzewam wodę przed wyjściem tak by była bardzo ciepła. Do momentu, aż zapragnę wziąć pierwszy łyk na treningu, jej temperatura i tak spadnie. Najlepiej, aby woda była w temperaturze ciała. Wówczas organizm nie będzie marnował energii na podgrzanie jej po wypiciu.\nStaraj się więc pić podczas treningu letnią lub lekko ciepłą wodę. Nie przeziębisz się, a jednocześnie zadbasz o nawodnienie.\nZaraz po wejściu do domu ściągnij ubranie, w którym ćwiczyłeś i wskakuj pod ciepły prysznic. Mimo starań będzie się zdarzać, że części ubrania będą mokre. Tym bardziej, że na zewnątrz może Cię zastać deszcz. Twoim wrogiem jest także Twój własny pot. Ubranie mokre od potu, zwłaszcza bieliznę, także należy zdjąć z siebie jak najszybciej po zakończonym treningu.\nJest to czas kiedy stygniemy więc jak najszybciej doprowadźmy się do stanu suchego.\nWitamina C jest kluczowa w utrzymywaniu wysokiej odporności organizmu. Zażywaj jedną lub dwie dawki po 5 g w formie czystego kwasu l-askorbinowego lub askorbinianu sodu lub mieszanki obydwu, wymieszanego z wodą lub sokiem. Pamiętaj, że witamina C ginie w temperaturze powyżej 40°C, dlatego dodawanie jej do gorącej herbaty mija się z celem.\nCiuchy na trening noś na treningu\nKojarzysz taki film „Rocky”? Tak, to ten z Sylvestrem Stallone w roli głównej o karierze boksera. Kojarzysz 4-tą część serii? Tak, to ta, w której Rocky musiał zmierzyć się z wielkim Rosjaninem (Dolph Lundgren). Trenował wówczas w Rosji, w śniegu, w mrozie. Ubrany w kurtkę i czapkę. Kiedy ostatnim razem oglądałem ten film zastanawiałem się dlaczego bogaty bokser trenuje w tych samych ciuchach, w których przyleciał do Rosji i w których chadzał na co dzień.\nNie wiem, może producenci filmu chcieli zaoszczędzić na kostiumach. Tak czy owak Ty tak nie rób. Warto mieć osobne ubranie na trening.\nSwoją drogą uwielbiam kawałek „Hearts On Fire” z tego filmu, który naprawdę rozgrzewa do walki i motywuje do treningu.\nMaść końska Ci pomoże\nRozgrzewająca maść końska nie tylko rozgrzeje Cię na treningu, ale także pomoże utrzymać w dobrej kondycji Twoje stawy oraz mięśnie. Więcej tutaj:\nZima trwa, nie odwlekaj postanowień do Nowego Roku tylko wskakuj w ciepłe ciuchy i jazda na trening. Trzymaj się CIEPŁO.\nCharakter, determinacja i siła woli.. Fajnie brzmi, fajnie ogląda się Rocky’ego trenującego w górach na śniegu ale to tylko film. Pewnie, jak ktoś się uprze to nie ma rzeczy niemożliwych, tylko pytanie czy gra jest warta świeczki? Może to wybrzmieje piernikowato, ale kiedyś też byłem taki „twardy”. Motocyklem jeździłem niemal okrągły rok, jak tylko śnieg na drodze nie leżał to sezon trwał, trenowanie na mrozie też nie było mi obce. Po latach poznawania własnego ciała dało mi ono odpowiedź : można, ale po co? Dla przełamywania własnych słabości? Pomijając już że frajdy w tym nie ma, przynajmniej dla mnie –… Czytaj więcej »\nOj, nie zawsze da się system ominąć 🙂 Na własnym przykładzie: drążek w domu mogę mieć, ale mieszkanie zbyt niskie, żeby robić np. muscle up. Ok, mam też drążek na wysokim poddaszu, ale tam z kolei nie powieszę worka treningowego własnej konstrukcji z opon. W domu nie da się czymś pieprznąć o podłogę itp. Wszystko zależy kto jak trenuje. Dla sylwetki można poćwiczyć w domu, ale jakieś popieprzone crosfity, fight-sporty itp, to już nie bardzo. Nie mam ani stodoły, ani komórki. Piwnica za niska. Czasami trening na zewnątrz jest po prostu koniecznością. Co mają powiedzieć biegacze? No w sumie mogą… Czytaj więcej »\nJa ogólnie do zmarzluchów nie należę, ale kiedyś przed laty w czasach zajarania zimowymi wyprawami w góry odmroziłam sobie dłonie i niestety do dziś źle reagują na zbyt niską temperaturę, pomimo rękawiczek. A ja w rękawiczkach nie umiem ćwiczyć, nie czuję się bezpiecznie i nie trzyma mi się false grip. W czasie twardego lockdownu większość treningów robiłam w domu, gdzie połowę pokoju zaadaptowałam na minibox crossfitowy – mogę robić wszystko poza dynamicznymi Muscle Upami i zrzucaniem ciężkiej sztangi. Ze sztangą radziłam sobie tak, że przyjmowałam ją na barki i biodra, ale podejść do ciężarów submaksymalnych niestety nie było jak zrobić.… Czytaj więcej »\nJa biegam po schodach 2 razy w tygodniu i uważam, że rashguard to podstawa zimą żeby nie marznąć. Używam wtedy rashguard z kapturem głównie żeby chronił przed wiatrem bo nawet przy czapce zawiewa szyję. Jeszcze schody są między osiedlami na otwartej przestrzeni więc zimą zawsze zawiewa grubo.


Rozwiązano: Rozjaśnienie ekranu AOD w Galaxy Watch - Samsung Community\nRozjaśnienie ekranu AOD w Galaxy Watch\nProszę o pomoc, ekran mojego zegarka w trybie AOD jest zdecydowanie za mało widoczny w jasnym dziennym świetle.\nPomimo włączonego trybu Always On Display i tak muszę wybudzać zegarek żeby zobaczyć godzinę, po wybudzeniu jest oczywiście znakomicie widoczny.\nNie widzę nigdzie opcji regulacji jasności akurat w trybie AOD.\nJak można zmienić jasność ekranu zegarka w trybie AOD?\n12-07-2019 06:03 PM\n@lcichy Jasność ekranu w trybie Always on Display działa tylko w trybie automatycznym i nie ma już innych możliwości ręcznego ustawienia jasności dla tego trybu. To że w tym trybie ekran się lekko ściemnia to normalne zachowanie, efekt może być nieznacznie różny w zależności od zastosowanej tarczy.\n17-07-2019 03:39 PM\n@lcichy jeżeli informacje od Przemka rozwiały Twoje wątpliwości, zaakceptuj jego odpowiedź jako rozwiązanie. Chcemy wiedzieć, czy temat można uznać za wyczerpany.\n@lcichy Cześć. Aby zmienić ręcznie jasność ekranu należy wysunąć pasek skrótów na zegarku, kliknąć ikonke słońca i tam pojawi się mozliwość regulacji. Poza tym zegarek powinien sam automatycznie dostosowywać jasność ekranu.\nDzieki za odpowiedź ale to jest regulacja jasności w normalnym trybie pracy zegarka a nie w trybie AOD.\nJasność w tym trybie rządzi się swoimi prawami i nie widzę nigdzie możliwości jej regulacji.\nW tym miejscu które opisujesz możesz ustawić Max jasność a i tak w trybie AOD nie bedzie różnicy czy ustawisz na 9 czy na 3.\nProśba o info czy ktoś wie jak zmienić jasność w trybie AOD i czy w ogóle jest taka opcja?


Fotowoltaika WĄGROWIEC ☀ Panele fotowoltaiczne dla domu, firmy, biznesu, rolnictwa. Instalacje fotowoltaiczne.\nFotowoltaika WĄGROWIEC - Panele i instalacje fotowoltaiczne dla domu, firmy, biznesu, rolnictwa.\nFotowoltaika ☎ 503 439 178 ➤ Instalacje fotowoltaiczne WĄGROWIEC ⚡\nFOTOWOLTAIKA dla domu i rolnictwa Z DOFINANSOWANIEM obniżającym koszt inwestycji. Instalacje fotowoltaiczne z montażem dla firm, przemysłu i budownictwa, urzędów i instytucji. Wydajne elektrownie fotowoltaiczne, farmy PV. Mocne i markowe panele fotowoltaiczne z gwarancją producenta. Optymalnie skalkulowany cennik na systemy i gotowe zestawy fotowoltaiczne oraz wysokiej klasy tanie falowniki, inwertery. Jako instalator instalacji fotowoltaicznych posiadamy także atrakcyjne ceny na wydajne pompy ciepła. Obszar usług: WĄGROWIEC i okolice.\nMieszkamy w kraju, gdzie nie ma problemu z dostęp do światła słonecznego, wskutek tego i niedroga energia z tego źródła jest coraz to bardziej dostępna oraz opłacalna. Tym znacznie bardziej, że dzięki prowadzonej przez nas ofercie fotowoltaika dla domu czy firmy jest wybitnie dogodna i przejście na energię słoneczną przenigdy nie było łatwiejsze.\nZ racji tego, iż ceny energii elektrycznej co roku gonią w górę oraz nic nie wskazuje na to, by w tej kwestii cokolwiek zdołało się zmienić na lepsze – nadciągnął czas, żeby zrozumieć, jak niezmiernie fotowoltaika dla instytucji, jak również dla kontrahenta prywatnego może być rentowna. Szczególnie, gdy jest realizowana przez specjalistów w tej branży, jakimi jesteśmy. Charakteryzuje nas absolutne zaangażowanie w to, aby każdemu ze swoich zleceniodawców zagwarantować najpoprawniej dostosowane rozwiązanie, które niesie oszczędności – stąd traktowanie każdej realizacji pieczołowicie i z osobna to coś, na co dajemy gwarancję. Bez względu na to, czy jest to fotowoltaika dla rolnictwa, domów prywatnych lub ogromnego przedsiębiorstwa – stale kładziemy nacisk na zapewnienie usług wysokiej jakości, podejmując się każdego zamówienia.\nCo znacznie więcej, wszystko to ma się gwarantowane nawet przy uruchomionym oświetleniu w trakcie przerw w dostawie prądu w całej okolicy. Jeżeli chodzi o pełne wykorzystanie energii ze słońca – dla nas nie ma rzeczy niemożliwych. Nawet, jeżeli intrygują Cię farmy fotowoltaiczne – jesteśmy do Twojej dyspozycji, gwarantując profesjonalne doradztwo, najlepszy dobór artykułów oraz profesjonalną instalację systemu fotowoltaicznego dopasowanego do pragnień zleceniodawcy.\nPrzez nowoczesne rozwiązania fotowoltaiczne czy pompy ciepła które jesteśmy w stanie dla Ciebie zrealizować – oddajemy w Twoje ręce moc oszczędności. To naturalnie dzięki wielu osiągalnym rządowym zachętom, jakie akompaniują dziś zakupowi systemu słonecznego do mieszkania, nie ma już jakiegokolwiek powodu do zwlekania. Rząd proponuje w gruncie rzeczy pokaźne ulgi podatkowe od energii słonecznej kwalifikującym się właścicielom domów, to właśnie dzięki czemu inwestycja w fotowoltaikę dla swojego domu lub biura tym znacznie bardziej jest tego warta.\nPo przeprowadzeniu wstępnych badań dotyczących przejścia na czystą energię – skontaktuj się z nami już dziś. Wykonamy dla Ciebie ocenę, jaka jeszcze bardziej utwierdzi Cię w przekonaniu, iż fotowoltaika to system, w jaki należałoby inwestować. Nie posiadasz nic do stracenia, poza olbrzymimi kwotami na rachunkach za energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy. Pozwól nam dostosować dla Ciebie bardzo dobrą formę domowego systemu słonecznego. Chodzi o taką fotowoltaikę, która doskonale pasuje do Twojego budżetu oraz stylu życia.


29. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy odbędzie się już 31 stycznia. W tym roku będzie on nieco inny z uwagi na pandemię koronawirusa, ale Fundacja i tym razem da radę! Finał z głową, bo taki jest temat, będzie na pewno bezpieczny, ale też innowacyjny. Wiele akcji, wydarzeń, eventów, nawet zbiórki przeniosło się do Internetu. Platforma ZnanyLekarz również wychodzi naprzeciw obecnej sytuacji i uruchamia, Przychodnię WOŚP, gdzie przez cały dzień Finału lekarze i specjaliści z CM Damiana będą udzielali bezpłatnych konsultacji, w wersji online.\nFinałowa Przychodnia – darmowe konsultacje lekarskie\nPrzychodnia WOŚP będzie czynna w niedzielę - 31 stycznia br. w godzinach 10.00 - 19.00, od poniedziałku 25 stycznia br. będzie można rezerwować wizyty. ZnanyLekarz umożliwia pacjentom konsultacje online od marca br. To odpowiedź firmy na potrzeby w trudnym dla wszystkich czasie epidemii. W dniu Finału w Przychodni będą dostępni, m.in. pediatra, internista, psycholog dziecięcy, psychiatra czy dietetyk, którzy na co dzień pracują w CM Damiana. Wszystkie konsultacje tego dnia są bezpłatne.\nTegoroczny Finał odbywa się nowej rzeczywistości, ale Orkiestra gra dalej - do końca świata i jeden dzień dłużej. Wszyscy musimy i chcemy dbać o bezpieczeństwo i niwelować ryzyko zakażenia. Podjęliśmy decyzję, że Przychodnia WOŚP, którą zwykle otwieraliśmy stacjonarnie, po raz pierwszy zagra online. Dzięki temu pacjenci, bez wychodzenia z domu, będą mogą skorzystać z darmowej pomocy lekarza lub specjalisty, bez kolejek i bezpiecznie\n- mówi Iwona Dziedzic-Gawryś, PR Manager w ZnanyLekarz.pl.\nObok zaplecza medycznego i technologicznego ZnanyLekarz włączy się w tegoroczny Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy poprzez zbiórkę do eSkarbonki. wspólnie z CM Damiana. Każdy kto będzie chciał dołączyć, może skorzystać z tej szybkiej, wygodnej i bezpiecznej formy. Cała zebrana suma zasili konto 29. Finału WOŚP.\nStudio ZnanyLekarz &CM Damiana – gramy na żywo\nW niedzielę w CM Koneser na warszawskiej Pradze stanie Studio ZnanyLekarz&CM Damiana. Stąd przez cały dzień Finału będzie nadawana transmisja na żywo. Tu będą odbywać się spotkania z ciekawymi gośćmi, sportowcami, artystami czy rozmowy z lekarzami na tematy ważne, m.in. Czy możemy zapomnieć już o Covid? albo Zaburzenia słuchu u dzieci, co powinno nas zaniepokoić? Nie zabraknie również muzyki, młodych i uzdolnionych artystów oraz dobrej zabawy, m.in. Olka. Transmisję na żywo będzie można śledzić, m.in. na Facebook'u oraz - Instagramie, a także na kanałach SoMe należacych do CM Damiana, m.in. YouTube. Studio zbiera również do eSkarbonki.\nStudio ZnayLekarz&CM Damiana\nŚrodki zebrane podczas 29. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy zostaną przekazane oddziałom dziecięcej laryngologii, otolaryngologii i diagnostyki głowy. W tegorocznej zbiórce udział weźmie blisko 120 tysięcy wolontariuszy zbierających pieniądze, które zostaną następnie rozliczone w blisko 1 400 Sztabach, w tym kilkudziesięciu zlokalizowanych w wielu miejscach na świecie.\nZnanyLekarz.pl jest częścią Grupy DocPlanner, wiodącej na świecie platformy łączącej pacjentów i lekarzy, czyniącej służbę zdrowia przyjazną pacjentom. ZnanyLekarz.pl oferuje pacjentom przestrzeń na znalezienie i sprawdzenie najlepszego lekarza w zależności od ich potrzeb. Z kolei lekarzom i placówkom medycznym udostępnia narzędzia, które pomagają zarządzać przepływem pacjentów, poprawiają efektywność pracy i budują renomę w Internecie. Serwisy Grupy DocPlanner odwiedza 30 milionów pacjentów miesięcznie, a w każdym miesiącu umawianych jest 2 miliony wizyt. W bazie danych znajduje się około 2 milionów lekarzy i pracowników służby zdrowia z 15 krajów z łączną liczbą 3 milionów opinii. DocPlanner powstał w 2012 roku w Polsce. Zatrudnia 1300 osób i posiada biura w Warszawie, Barcelonie, Stambule, Rzymie, Meksyku, Kurytybie, Santiago i w Bogocie. Więcej informacji na stronach: https://www.docplanner.com/about-us i https://www.znanylekarz.pl/.


Sejm przyjął zmiany w prawie podwyższające wynagrodzenia politykom i samorządowcom [KWOTY]\nOpublikowano: piątek, 14/08/2020 - 19:27\nSejm przyjął dziś zmiany w prawie podwyższające wynagrodzenia dla samorządowców, parlamentarzystów i osób zajmujących kierownicze stanowiska w państwie. Wcześniej posłowie zaakceptowali poprawki zgłoszone w debacie przez PiS.\nW klubie PiS ustawę poparło 226 posłów, a dwie się wstrzymały. Nie głosowało siedem osób, w tym m.in. wicepremier Jacek Sasin i minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro. W klubie KO ustawę poparło 100 posłów, przeciw było dziewięć. Wstrzymało się 12 osób. W klubie Lewicy poparło ustawę 39 posłów, siedmiu było przeciw, wstrzymała się jedna parlamentarzystka. W klubie PSL-Kukiz'15 za ustawą było 20 posłów, a przeciw sześciu.\nSędzia Sądu Najwyższego zarabia dzisiaj minimum 19 986 zł brutto. Oznacza to, że po podwyżce zarobki brutto polityków kształtowałyby się w taki sposób: prezydent: 25 981 zł, marszałkowie Sejmu i Senatu: 21 984 zł, premier: 21 984 zł, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu: 17 987 zł, ministrowie: 17 987 zł, wiceministrowie: 16 988 zł, wojewodowie: 14 989 zł, wicewojewodowie: 12 990 zł.\nWynagrodzenie starosty, wicestarosty oraz pozostałych członków zarządu powiatu ma wynosić nie więcej, niż 0,58-krotność wynagrodzenia sędziego SN (czyli 11 591 zł), a wójta, burmistrza i prezydenta miasta nie więcej niż 0,70-krotność wynagrodzenia sędziego SN (13 990 zł).


Co myślą faceci po snu z nimi - Blog\nCo myślą faceci po snu z nimi\nCzy możemy poświęcić trochę czasu na ogłoszenie tego ogłoszenia o usługach publicznych?\nSeks jest niesamowity! Tak, czasami wszystkie emocje związane z komplikacjami mogą sprawić ból głowy, a czasem relacje się nie udają. Ale w przeważającej części seks to wspaniały sposób na spędzenie czasu. Świetny sposób na więź. Świetna rzecz do zrobienia w weekendy, a nawet w weekendy, zwłaszcza teraz, gdy skończyła się teoria wielkiego podrywu. W rzeczywistości seks jest tak niesamowity, że może nawet złagodzić ból głowy. Ze względu na uwalnianie endorfin i gwałtowny wzrost poziomu oksytocyny po orgazmie, jest to jeden z najlepszych naturalnych środków przeciwbólowych na świecie… i sceneria też jest ładna, prawda?\nW rzeczywistości mężczyźni uwielbiają seks tak bardzo, że cały proces randkowy niejasno ocenia ich osąd na początku. Mężczyźni chcą seksu. Poza tym uważają swój sukces z kobietami za odzwierciedlenie ich wartości jako mężczyzn. Widzą różne wyzwania ze strony kobiet, dlatego starają się stać lepszymi mężczyznami, aby zdobyć dziewczynę lub stać się bardziej pewnymi kobiet.\nKiedy mężczyzna uprawia seks z kobietą, często jest zaskoczony, że tak się stało! Nic dziwnego, że jego umysł pędzi i myśli różne myśli, niektóre pozytywne, niektóre negatywne, niektóre neutralne, a niektóre po prostu dziwne.\nCo myślą faceci po snu z nimi? Te 7 rzeczy…\nWejdźmy więc w umysł mężczyzny (perwersyjne!) I spróbujmy ustalić, co on prawdopodobnie myśli po pierwszym seksie - i, co ważniejsze, co to oznacza dla przyszłości związku.\n1. Facet myśli… „Wow, to było świetne! Wow, jestem śpiący! ”\nOto stereotyp, który niestety jest prawdziwy. 'O czym myślisz?' ty pytasz? Wydaje mu się, że mu się podobało, było niesamowicie ... a teraz nagle zasypia po otrzymaniu dawki leków miłosnych i dość rygorystycznym ćwiczeniu.\nOczywiście wszystko staje się niezręczne, ponieważ nie może po prostu zasnąć w twoim łóżku bez pozwolenia. To wyjaśnia jeden powód, dla którego mężczyźni chcą odejść. Oni są zmęczeni! To nie jedyny powód, ale zdecydowanie jest to prosta motywacja, o której wielu z nas zapomina.\n2. On myśli… „Czy podobało jej się to? Myślę, że jej orgazmy były prawdziwe…\nJeśli jest dobrym facetem, martwi się o twoją przyjemność. Zastanawi się, czy dobrze się bawiłeś. Jeśli miałeś intensywny orgazm, to tak, prawdopodobnie zastanawia się, czy były prawdziwe, czy fałszywe. Jeśli nie miałeś orgazmu, prawdopodobnie się martwi. Jeśli przyszedłeś, bo lubisz seks, myśli, że jesteś szalony - i to dobrze.\nPamiętaj, że pewność siebie mężczyzny jest częściowo zdeterminowana tym, co myślą o nim kobiety - a tym bardziej po seksie. Wydajność jest ważna dla ego mężczyzny, nie tylko pod względem wielkości penisa, siły języka, wytrzymałości, kształtu ciała, techniki, cierpliwości i wszystkiego innego. Jeśli wydaje się nieco przygaszony, a dobrze się bawiłeś, daj mu znać, że jesteś bardzo szczęśliwy!\nCo jeszcze myślą faceci po tym, jak się z nimi przespać? Spójrzmy…\n3. Może pomyśleć… „Teraz, kiedy uprawialiśmy seks, co sądzę o związku?”\nJest to niepokój dla wielu kobiet, ponieważ mają one tendencję do zbliżania się do związków w odwrotny sposób. Poznaj faceta, oceń potencjał związku, a następnie uprawiaj seks. Mężczyźni przede wszystkim chcą seksu, a potem zaczynają myśleć o związku.\nNic więc dziwnego, że wielu mężczyzn „budzi się” po pierwszym spotkaniu seksualnym i zaczyna dostrzegać potencjalne problemy w związku. Może zdać sobie sprawę, że oprócz pociągu seksualnego tak naprawdę nie masz wiele wspólnego. Jego pragnienie ucieczki nie jest motywowane samolubstwem, ale świadomością, że mógł popełnić błąd w ocenie.\nDlatego przypominam moim klientom, nie śpijcie z nim zbyt wcześnie. Musi go pociągać twoja osobowość, twoja tajemnica, twoja umiejętność rozmowy z nim. W ten sposób nadal będzie cię pociągał, nawet gdy skończy się ciekawość seksu.\n4. Mam nadzieję, że myśli… „Znowu?”\nJeśli seks był dobry, istnieje 90% szans, że będzie chciał to zrobić ponownie. Prawdziwe pytanie brzmi, czy chce przyjaciela z korzyściami, czy poważnego związku. Im więcej czasu spędzasz na związaniu się przed seksem, tym bardziej będzie przywiązany.\nMiejmy nadzieję, że myśli po tym, jak się z nim przespać, że chce to powtórzyć.\n5. Prawdopodobnie będzie myślał… „Jak to się zmieni?”\nJesteś chłopakiem czy dziewczyną? Czy to skaza twoją przyjaźń? Co z twoimi wspólnymi przyjaciółmi? Czy powinien do ciebie zadzwonić czy poczekać, aż do niego zadzwonisz? O chłopie…\nTo naturalne, że mężczyźni zastanawiają się, co będzie dalej w związku. Podobało im się to, co się stało, ale teraz koncentrują się na przyszłości. Prawdopodobnie nie mają pojęcia, co oznacza seks… i dlatego trochę się tym niepokoją.\nNajlepszym sposobem, aby sobie z tym poradzić, jest rozegranie go w spokoju i poinformowanie go, że nie był to dla ciebie duży problem. To była zabawa. Podobało ci się to doświadczenie. Zasłużył na to dzięki swojej uważności i determinacji. Ale jeśli chce cię znowu zobaczyć, wymaga to od niego więcej wysiłku. Musi cię „gonić”, jeśli cię chce. Znajomi z korzyściami to zły pomysł, jeśli zależy Ci na zaangażowaniu.\nKolejną rzeczą, którą faceci myślą po spaniu z tobą, jest ...\n6. „Hej, jestem głodny!”\nTak, kolejna typowa męska odpowiedź. Gdyby się wysilał, mówimy o 250 kaloriach. Czas na przekąskę, a może nawet kolację.\nI wreszcie, po wspólnym spaniu, prawdopodobnie pomyśli…\n7. „Jak porównać z innymi facetami?”\nTak, to dość powszechna myśl, którą mają chłopaki. Przypadkowo ten brak poczucia bezpieczeństwa powoduje, że niektórzy niedojrzali faceci wariują na temat tak zwanej „liczby ciał”. Nie chodzi o to, że chcą, abyś był dziewiczy lub niewinny. Po prostu dziwią się, myśląc, że prawdopodobnie masz lepiej.\nWielu mężczyzn ma również problemy ze zrozumieniem, że najlepszy seks pochodzi z głębszego związku emocjonalnego. Im bardziej czujesz zaufanie, tym intensywniej łączysz się i otwierasz swoje umysły na miłość, tym bardziej duchowy staje się seks. To sprawia, że seks jest dobry i niezapomniany.\nMożna śmiało powiedzieć, że jeśli pierwsze spotkanie seksualne nie jest złe (sprawia, że czuje się niezręcznie lub wstydzi się, lub w jakiś sposób go boli), to mężczyzna prawdopodobnie myśli pozytywne myśli po seksie. To dobrze i nie ma powodu, aby wariować, sądząc, że on cię ocenia. Mężczyźni są wyluzowani po seksie. Kluczem do sukcesu jest zachowanie tej samej „chłodnej” postawy i pozwolenie, by zobaczył cię jako kochającą zabawę, seksowną i pewną siebie kobietę.\nNie jesteś „łatwa”… ale jesteś kobietą, która jest warta zainwestowania czasu. Jesteś lepszy w seksie, umawiasz się na randki, niż jakakolwiek inna kobieta, którą zna. Spraw, by myślał tak, a wtedy jego szczęśliwe myśli po seksie wkrótce staną się miłością!\nTak myśli facet po wspólnym śnie ...\ndlaczego masz skurcze po miesiączce\njak używać szałwii muszkatołowej na menopauzę


O mnie | Najbardziej aktualne metody promocji dla firm\nWitajcie na moim blogu, na którym mówię o tym, co sprawia mi radość i satysfakcję. Liczę na to, że spędzisz tutaj kilka przyjemnych chwil i w sporej ilości tekstów znajdziesz coś dla siebie. Liczę też na to, że podzielisz się ze mną posiadanymi spostrzeżeniami i wymienimy myśli – to każdorazowo rozwija i umożliwia rozszerzyć horyzonty!\nNie ograniczam się co do tematu i piszę o tym, na czym się znam oraz… o czym mam chęć pogadać. Dzięki temu nie narzucam sobie żadnego rygoru i wpisy powstają w wyniku niewymuszonej chęci czy potrzeby. Mam nadzieję, że dzięki temu ich merytoryczność jest bardzo wysoka i są w stanie spełnić oczekiwania jak największej ilości Internautów. Czego na blogu nie odnajdziesz?\nWpisów tworzonych na szybko, które są sztuką dla sztuki. Każdy mój artykuł jest przemyślany, poparty konkretnym researchem oraz dokładnym przygotowaniem. Tylko w ten sposób mogę zadbać o poziom swojego bloga i dawać Wam to, co będzie nadawało się nie tylko do pokazania, ale również dyskusji.


Centralny basen z gorącą wodą - Page 3\nByakko :: Byakko :: Łaznie Share |\nCentralny basen z gorącą wodą\nTemat: Re: Centralny basen z gorącą wodą Sro Sie 19, 2015 9:59 pm\nPoczuwszy delikatne ruchy palców złodzieja, zmiennokształtna w pierwszym odruchu strzeliła oczami na boki, szukając możliwej drogi ucieczki. Sama nie wiedziała, dlaczego. Najpewniej swoje robiły wbite jej do głowy zakazy i nakazy poprzedniej właścicielki. Na jej zachowanie wpłynął też trochę zwyczajny strach przed nieznanym. Była w obcym miejscu z właściwie obcym człowiekiem, poznając obce jej doznania. Nie, żeby nie miała pojęcia, co się działo! Teorię znała dość dobrze. Była w końcu ze wsi, a tam nikt nie musiał zadawać pytania "skąd się biorą dzieci?" już od maleńkości. Choćby dlatego, że nie ukrywano przed bachorami, po co prowadziło się kozę do capa, czy krowę do byka. Szafir dodatkowo asystowała lokalnej czarownicy i zielarce. Miała więc okazję naoglądać się większej ilości porodów, niż by tego chciała. Podczas żniw, gdy co roku pojawiali się najemni parobkowie, dziewczyna miała absolutny zakaz chodzenia w ludzkiej postaci poza podwórkiem. Chyba, że zaszła wyjątkowo nagła potrzeba, ale i wtedy przemieniała się dopiero w domu, który miała odwiedzić. Jej Pani rozsądnie uważała, że nikt obcy nie musiał wiedzieć o nietypowej naturze jej zwierzątka. Jeszcze jako smarkacz natknęła się w zwierzęcej formie na córkę jednego z bogatszych gospodarzy zabawiającą się w najlepsze z najętym na żniwa chłopaczyskiem. Dziewucha dojrzała wiedźmiego sierściucha i wrzasnęła na tyle głośno, że Szafir uciekła. Ale następnego dnia "cnotliwa" pannica już o świcie czekała w obejściu znachorki, wręczyła kotu miseczkę świeżutkiej śmietanki oraz kolorową chustę. Przebąkiwała przy tym, aby "tatko się tylko nie dowiedział". Wtedy we łbie zmiennokształtnej narodziła się wprost genialna idea. Zawsze, gdy tylko we wsi pojawiali się najemni parobkowie, biała kotka zaczynała kręcić się po wszelkich możliwych zakamarkach, aby tylko zdybać jakieś panny na wydaniu, czy nawet młode żoneczki w objęciach obcych mężczyzn. Bardzo dbała, aby zostać zauważoną przez kobietę, która z łatwością rozpoznawała białą bestyjkę. A potem polimorfka znajdowała na progu drobne podarki, które miały zapewniać jej milczenie. Z resztą nie zawsze skutkowały. Jeśli dziewczyna uznała łapówkę za zbyt ubogą w porównaniu do możliwości "obdarowującej", natychmiast truchtała z podniesionym wysoko ogonem do właściwego gospodarstwa. Z czasem kocisko zrobiło się na tyle bezczelne, że siedziało cichutko i wlepiało zmrużone ślepia w baraszkującą parę, aż nie zostało zauważone i nie wprowadziło swojej "ofiary" w dostateczne zakłopotanie.\nAle sama Szafir nigdy nie miała okazji poznać takiego dotyku, jakim obdarzał ją Gawron.\nGdy została poklepana po głowie i wyśmiana, mruknęła z niezadowoleniem w jego szyję. Toż jedzenie było dla kota bardzo poważną sprawą, a on tak bardzo tego nie rozumiał! Może jeszcze nie uważał za niezbędne wielkiej, puchowej poduszki, na której mogłaby spać? Blondyneczka aż wyprostowała się, by spojrzeć na rzezimieszka zmrużonymi w dezaprobacie, błyszczącymi ślepiami. Nie miała jednak okazji, by wyjaśnić dokładniej Prawa i Obowiązki człowieka należącego do kota. Łotrzyk znalazł bowiem bardziej pasujące do chwili zajęcie dla jej ust. Z początku dziewczyna nie do końca wiedziała, co miała ze począć ze swoją skromną osobą w takiej sytuacji. Szybko postanowiła jednak zaryzykować i niepewnie odwzajemniła pocałunek. Zaraz potem odsunęła się odrobinę, przysłaniając oczy powiekami i rumieniąc się lekko.\n- Nie za bardzo wiem, co mam robić... Znaczy wiem! Ale... ten... no! Erm... - Policzki zmiennokształtnej pokryły się intensywniejszym odcieniem czerwieni, gdy próbowała się nieskładnie tłumaczyć, zerkając na swojego właściciela. Po tej wypowiedzi czuła się zwyczajnie głupio i odruchowo zaczęła bawić się włosami złodziejaszka. Chcąc jakoś wybrnąć niezręcznej dla niej sytuacji, nachyliła się i szybkim ruchem polizała mężczyznę po zdrowym policzku, od kącika ust aż po ucho. Następnie zawachała się na moment, zanim samym koniuszkiem języka przesunęła po jego dolnej wardze, jedną dłoń wciąż trzymając na jego czuprynie, drugą masując niepewnie jego biodro i bok. Zamruczała z cicha, po kociemu, zanim pocałowała go delikatnie, na próbę. Nie była do końca pewna, jak jej Pan mógł zareagować na jej poczyniania. Pozwoliła sobie też zakołysać dość wyraźnie biodrami, chcąc usiąść wygodniej na jego kolanach. Zamiast tego sapnęła z zaskoczenia, wyczuwszy bez ostrzeżenia jego, cóż, entuzjazm. Jako, że była złośliwym zwierzątkiem, szybciutko w jej łebku wykiełkował może nie plan, ale pomysł na "psotę". Bez głębszego namysłu zaczęła się lekko wiercić na swoim siedzisku z miną wyrażającą skomplikowane procesy myślowe, które nie miały najmniejszego prawa zachodzić.\n- Hm... Wybacz, Panie, ale coś nie mogę wygodnie usiąść... Chyba zesztywniałam troszkę... - Wymruczała, mrużąc złośliwie swoje błękitne, chwilami nieskalane myślą oczęta.\nTemat: Re: Centralny basen z gorącą wodą Nie Sie 23, 2015 10:14 pm\nMężczyzna zaprawdę srogo i z głębią przekonania w duszy starał się nie roześmiać Szafir wprost w twarz, co najpewniej byłoby dobitną reakcją na wieść, o jej domniemanej niewinności i braku doświadczenia. Nie do końca mu się to jednak udało i choć oczy Rooka pozostały równie pewne i twarde, co chwilę wcześniej, to już lewy kącik drgnął znacząco... drwiąco. Dziewczę wbrew swemu onieśmieleniu, dostrzegło to jednak i w odpowiedzi smagnęło bezczelnie policzek zbereźnika ostrym językiem, począwszy właśnie od impertynenckiego zwężenia ust i aż po sam płatek ucha. Łotrzyk przyjął to ze względnym spokojem, doskonale zdając sobie sprawę z tego, że jego słodka kotka jedynie stara się utrzymać w ryzach własny animusz, nim ten przepadnie bezpowrotnie w jego ramionach. To właśnie dlatego mógł chwilę potem owinąć swój własny język wokół przesuwającego się delikatnie po jego wardze narządu smaku kobiety. Tuż potem ich wargi złączyły się w kolejnym pocałunku, którego inicjatorką była o dziwo zmiennokształtna. Pomimo początkowej rezerwy, panna dość szybko pojęła podstawy owej sztuki. Złodziej co prawda, jak to zresztą miał w zwyczaju, postanowił jej w tym łaskawie pomóc i bezecnie wsunął język pomiędzy wargi nawet pomimo iż dziewczyna nieco się zapomniała i wręcz brutalnie przyciągnęła go do siebie za czuprynę.\nByć może był to błąd, bowiem już chwilę potem polimorfka rozochociła okropnie, niekoniecznie jednak mając zamiar z nim współpracować. O wiele bardziej nęciło ją podroczyć się nieco – w jej oczach wręcz niewinnie – z jej własnym Panem, zapominając chyba, jak bardzo obusieczny miecz to był. Choć wydawało się to zupełnie niemożliwe, to poprzez ocieranie o łajdaka w tak frywolny sposób, nieświadomie rozpaliła w nim jeszcze większe pożądanie. Jego pokłady w człeku zdawały się być w chwili obecnej wręcz niezgłębione, a on zaś z ogromem niecierpliwości szykował się do spenetrowania ich poziom po poziomie.\n- Nie martw się tak, Kociaku. Już za chwile będzie ci o niebo wygodniej. Zobaczysz, zaraz poczujesz się jak w raju – rzucił te słowa zaczepnie wprost w jej twarz i tego przemieniona się chyba nie spodziewała. Owszem, wiedziała że igra z ogniem – i to piekielnym - oraz, że jej zachowanie w pewnej chwili przekroczyło wszelkie granice przyzwoitości, lecz raczej nie spodziewała się tak poważnej i pewnej siebie reakcji na to. Gniewu, złości i frustracji może i tak, ale nie czarciego uśmieszku i nieprzejednanego spojrzenia. Zaraz potem zbój bez skrupułów wykorzystał jej obecne położenie i z pewnością we wzroku położył dłoń na ramieniu dziewczyny. Nie przyciągnął jednak i przytulił do siebie Szafir w taki sposób, jakim posłużył się ledwie minutę wcześniej, lecz bezceremonialnie pociągnął ją na bok z takim impetem, że biedaczka prawie że nakryła się własnymi nogami.\nKłamał... Wcale nie było jej tak wygodnie i przyjemnie, jak mydlił jej oczy pustymi frazesami. Ławeczka, na której ułożył sobie blondyneczkę, nie tylko wciąż jeszcze była mokra – a przez to cholernie zimna – ale i nieprzyjemnie oślizgła, przez co kocica momentalnie miała ochotę skulić się w sobie i zwinąć w kłębek. Łajdak jednak za nic w świecie nie miał zamiaru jej na to pozwolić, podle wykorzystując niewielką przestrzeń i układając sobie na ramionach jakże zgrabne kostki dziewczyny. Doskonale pamiętał, jak ledwie kilkanaście minut wcześniej zsunął się z tego samego miejsca i to z wielkim hukiem, któremu na dodatek towarzyszyły wredne chichoty niedoszłej wtedy kochanki i tym razem nie miał zamiaru popełnić tego samego błędu, Stąd też właśnie wybrał taką, a nie inną pozycję.\n- Lepiej zbytnio nie wierzgaj. Jak spierdolimy się stąd, gdy będę w środku, to raczej nie będzie to dla Ciebie zbyt przyjemne doświadczenie... - przestrzegł ją wraz z czającą się gdzieś w tonie jego głosu groźbą, a na jego ustach wykwitł zaiste makabryczny uśmiech. Zupełnie jakby łajdakowi taki obrót sprawy wcale nie przeszkadzał! Zaraz potem jednak uśmiechnął się do niej rozbrajająco i zawołał gromko.\n- Kra! Kra! Wiedziałaś, że gawrony to naprawdę inteligentne ptaki? Potrafią wykorzystać proste narzędzia i nawet robią sobie nawzajem wredne żarty. Najlepsze jest jednak, to że... uczą się na własnych błędach - i po raz kolejny puścił do niej przysłowiowe oczko, po którym zielarka mogła spodziewać się już tylko najgorszego. I rzeczywiście! Rook, zagadując ją w ten sprytny sposób, bez trudu odnalazł bieliznę kotki Złodzieja i zaczął zsuwać ją z jej ponętnego tyłeczka. Zanim dziewczę zorientowało się w czym rzecz, było już za późno na ewentualną reakcję, a gwałtownik już tak tylko dla formalności i dalszego poniżenia, użył własnych zębów, by ją rozebrać. Skończyło się na tym, że biała jak śnieg tkanina zawisła znamienicie na jednej z kostek skierowanych wdzięcznie ku górze i jakże perfekcyjnych nóżek.\n- He, he! Zupełnie, jak flaga poddaństwa! Poddajesz mi się? – zarechotał wrednie w odpowiedzi na ów widok, po czym równie gorsząco skierował swój łeb w dół, by móc delektować się zaiste pysznym widokiem. Dłonie mężczyzny w tym czasie przesuwały się pieszczotliwie po jej łydkach, nie pozwalając też na zabranie, czy zaciśnięcie nóg, dlatego też mógł z góry dostrzec dosłownie wszystko.\n- Widzę, że tak naprawdę grzeszna z ciebie kobieta... Twoje usta mogą kłamać, ale twoje ciało nie jest w stanie ukryć żaru pragnienia. Pozwól mi je jeszcze bardziej rozpalić. – wargi mężczyzny bez skrępowania objęły duży palec u jej lewej stopy i poczęły ssać go w iście lubieżny sposób. Rookowi z łatwością przychodziło całowanie jej filigranowych stóp, wodzeniu po nich językiem i zaciskaniu warg na kolejnych, drobnych paluszkach. Podobną pieszczotą obdarzył jej kostkę, tym samym bez skrepowania skrywając twarz w jej bieliźnie. Człek jednak nie miał zamiaru na tym uciąć tej zabawy i pewnie kierował się coraz niżej. Jego zęby zaciskały się raz po raz na mięciutkiej skórze obu łydek, które zaraz potem zostały jednak z niezwykłą precyzją rozmasowane dłońmi. Acz dla takiego złoczyńcy to było nadal za mało. Wciąż chciał więcej i więcej jej bezwstydnego ciała, które kosztował z taką rozkoszą. By jeszcze bardziej ułatwić sobie tą jakże wyuzdaną ucztę, w pewnej chwili podciągnął ją w górę w taki sposób, by dziewczę mogło trzymać się jego barków nogami. On sam w tym czasie rozwiązłym językiem przesuwał po delikatniej skórze jej ud, wytyczając kolejne szlaki ku jej łonu. Narząd smaku złodzieja nie zatrzymywał się ani na mgnienia, nawet pomimo że od czasu wspomagał się w swym dziele wargami.\nOstatnio zmieniony przez Rook dnia Nie Sie 23, 2015 10:15 pm, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Centralny basen z gorącą wodą Pon Sie 24, 2015 10:04 pm\nBiedna Szafir nie spodziewała się, że wyląduje na mokrej, zimnej, śliskiej ławeczce, gdy z premedytacją drażniła podnieconego już i tak Gawrona. Nie, żeby sama była w tym temacie wiele lepsza. A ocieranie się o swojego "właściciela" nie pomagało zbytnio. Mimo wszystko natychmiast odruchowo chwyciła dłońmi krawędzie siedziska, by przypadkiem nie spaść. Nie mogła więc zareagować w żaden sensowny sposób, gdy Gawron uniósł jej nogi i oparł na swoich ramionach. Groźba, która nastąpiła zaraz po tym sprawiła, że kotka najpierw zbladła wyraźnie, a następnie zarumieniła się wściekle.\nPo kolejnej przemowie mężczyzny, rozpoczętej krakaniem, dziewczynę zamurowało na tyle, że nawet nie zauważyła, co też podlec kombinował. Dopiero, gdy dojrzała własne gacie w jego zębach, zorientowała się, co się święciło. Chciała nawet po nie sięgnąć i wciągnąć ponownie na tyłek, ale gdy tylko podniosła się odrobinę i wyciągnęła dłoń, poczuła się na tyle niepewnie na wąskim drewnie, że natychmiast znów chwyciła się krawędzi, dla pewności. Z tą drobną różnicą, że tym razem jedną rękę umieściła tuż nad głową.\n- Sam jesteś grzeszna kobieta... - Wymamrotała cicho, obserwując jak łotrzyk zaczynał zabawiać się jej stopą. Przy podciągnięciu jej w górę, aż sapnęła z zaskoczenia. Ale zaraz potem skrzyżowała wygodnie kostki za plecami złodzieja, rozsuwając tym samym odrobinę bardziej uda. W odpowiedzi na pieszczoty mruczała otwarcie, a w pewnej chwili nawet wyciągnęła jedną dłoń, aby pogłaskać lekko Gawrona po policzku. Im niżej posuwał się wzdłuż jej nóg, tym bardziej Szafir była zniecierpliwiona, ale też lekko spięta. Sęk w tym, że ze swojej pozycji niewiele mogła zrobić. Co najwyżej czekać na jego ruch. Albo się odezwać.\n- Prrrrrroszę... - Kotka nie sprecyzowała, czego dokładnie chciała, mrucząc. Ale jej przymknięte oczy i głębokie oddechy przez usta sugerowały dość wyraźnie, że nie chodziło jej tym razem o śmietankę. Lekkie naciśnięcie łydek na barki złodzieja też niosło pewne informacje. Dziewczyna może i była niedoświadczona, ale za to chwilowo bardzo chętna do nauki.\n- Może lepiej od razu przeniesiemy się na parter? Wolałabym nie spaść jednak. - Zasugerowała, spojrzawszy na dystans dzielący ją od podłogi. Zaraz potem przeniosła wzrok na partnera i oblizała odruchowo wargi. - Panie? A pocalowałbyś mnie jakbym poprosiła ładnie?\nTemat: Re: Centralny basen z gorącą wodą Wto Sie 25, 2015 9:23 pm\nJakimże apodyktycznym i nieczułym panem musiałby być, by nie przychylić się ku natarczywemu wołaniu swego zwierzaczka i by nie spełnić jego woli? Rook na pewno nie był właśnie taki, choć dziewczyna mogła myśleć w sposób. Jemu to jednak wcale nie uwłaczało i to dlatego właśnie na ciche pytanie zielarki odpowiedział bezpośrednio, zażyczonym pocałunkiem, o który blondyneczka nawet nie zdążyła właściwie poprosić. Jako jednak że był, kim był i charakterek miał taki a nie innym, oczywistym wręcz było że za cel obierze sobie wargi zupełnie różne od tych, o których najpewniej myślała przemieniona. Nie mniej jednak pocałunek ten był nader długi i namiętny, często wspomagany językiem. Oczy mężczyzny smagały przy tym bezczelnie jej nagą skórę, z wyraźną frywolnością wędrując po niej leniwie – cal, po calu. Zdecydowanie jej na złość, zbyt często koncentrowały się tuż ponad czubkiem własnego nosa. Nie trudnym było dostrzec, jak wielki wpływ miało to na człeka, który zresztą nawet nie starał się ukryć własnego pożądania.\nAch, delicje! – zawołał rubasznie w tym samym momencie, w którym jego usta oderwały się od jej zmysłowego ciała, aczkolwiek zaraz potem opuszczając kobietę powoli na zimne deski ławki.\n-Twoja skóra jest taka delikatna... aksamitna... Założę się, że w świetle księżyca świeci jak jadeit!- mruczał cicho, łapczywie przesuwając dłońmi po jej udach, a następnie brzuchu – Taka jasna... Blade są jednak najlepsze! – zawołał jeszcze na koniec takim tonem i z taką miną, jakoby właśnie dokonał przełomowego odkrycia. No normalnie eureka...\nW jego wzroku ponownie pojawiły się – dla niego wesołe, a dla niej w cholerę niebezpieczne – błyski, lecz tym razem złodziejaszek powstrzymał się przed perfidnym i soczystym klepnięciem swej poddanej w tyłek... i to wcale nie dlatego, ze nie miał takiej możliwości! Po prostu był dżentelmenem w każdym calu i w ogóle.\nSprawnie wyswobodził się z objęć cudnych nóg Szafir, uważając przy tym by nie posłać swej kochanki na deski. O to wszak trudno nie było, jako że ławeczka na której oboje spoczywali sobie w najlepsze, do najszerszych nie należała, a zarazem była w ciul śliska. Mężczyzna poradził sobie jednak z tym zadaniem i zaraz potem stanął przed nią, zwrócony do polimorfki plecami.\n- Ale wiesz... Wreszcie powiedziałaś coś z sensem. Spadanie z tej ławki do zabawnych nie należało... No, a przynajmniej dla mnie, prawda... moja mała złośnico? - obrócił się w miarę zgrabnie, a pod jego butami zazgrzytał nieprzyjemnie kawałek szkła. Aż dziw, że nie wbił się on w jego plecy wcześniej. Gawroniątko jednak nie przejęło się tym zbytnio, niecnie uśmiechając się do swej branki... Ostrzegawczo- wrednie, a zaraz paskudnie.\nPięć sekund później trzymał ją pewnie w ramionach i w takt echa stawianych kroków obracał się wraz z dziewką w swawolnych piruetach. W ten sposób też poniósł ją ku znanemu jedynie sobie celu.\n[z/t → Sauna sucha]\nTemat: Re: Centralny basen z gorącą wodą\nByakko :: Byakko :: Łaznie


Nowy prezes PEC Suwałki będzie znany w piątek. Michał Buczyński lub Artur Sofiński | suwalki24.pl - Suwalski Dziennik Internetowy (Suwałki, Augustów, Sejny, Suwalszczyzna)\nNowy prezes PEC Suwałki będzie znany w piątek. Michał Buczyński lub Artur Sofiński\nW ten piątek prezydent Suwałk wybierze jednego spośród dwóch zarekomendowanych mu przez radę nadzorczą kandydatów na prezesa Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej. W marcu na emeryturę przejdzie Tadeusz Szaciło, który to stanowisko zajmuje od 11 lat.\nDo konkursu zgłosiło się 10 osób. Rada nadzorcza komunalnej spółki, po zweryfikowaniu dokumentów stwierdziła, że wymagania spełniło pięciu chętnych: Michał Przywara, Artur Sofiński, Czesław Osewski, Roman Huk i Michał Buczyński.\nNa początku tego tygodnia z tymi pięcioma kandydatami rada przeprowadziła dwudniowe rozmowy i wytypowała dwóch, jej zdaniem najlepszych.\nMieszkający w podsuwalskim Płocicznie Artur Sofiński, który od kilku meisiecy zarządza MPEC-em w Augustowie oraz Michał Buczyński z Suwałk, menedżer budownictwa, absolwent inżynierii środowiska Politechniki Krakowskiej, pracownik Instalu Białystok otrzymali największą, bardzo zbliżoną liczbę punktów.\nPrezydent Suwałk, jako właściciel spółki, w piątek wyda rozstrzygającą opinię, wskaże radzie, kogo ma ona powołać na prezesa PEC-u .


SRG Global świętuje 10-lecie zakładu w Bolesławcu i otwarcie nowoczesnej hali magazynowo – produkcyjnej | Bolesławiec Nasze Miasto\nSRG Global świętuje…\nAM 29 lipca 2019, 14:42\nIstniejąca w Bolesławcu linia lakiernicza może dostarczyć ponad 6 milionów części rocznie. Dodatkowa powierzchnia magazynowa generuje przestrzeń dla ponad 740 000 części miesięcznie, wpływając pozytywnie na cel firmy, jakim jest zapewnienie terminowości dostaw wszystkim klientom.\nNowo otwarta hala magazynowo-produkcyjna, o powierzchni 8 000 m2, umożliwiła nie tylko likwidację magazynów zewnętrznych, ale również stworzyła warunki dla przyszłego rozwoju. W ciągu 10-ciu lat istnienia Bolesławiecki zakład SRG Global stał się także ważnym podmiotem na lokalnym rynku pracy, znacznie zwiększając poziom zatrudnienia (obecnie firma zatrudnia około 350 pracowników).\nSRG Global, jedna ze spółek grupy Guardian, znajduje się w gronie światowych liderów produkcji wysokiej jakości komponentów dla branży samochodów osobowych i dostawczych. Produkcja odbywa się w Ameryce Północnej, Europie Zachodniej i Środkowej oraz w Azji. Główna siedziba SRG Global znajduje się w Troy, w amerykańskim stanie Michigan. Dzięki zaawansowanemu Centrum Rozwoju w Taylor w stanie Michigan, a także dzięki zaawansowanemu, globalnemu procesowi rozwoju, firma SRG Global usprawnia produkcję oraz przyspiesza rozwój oraz wprowadzanie na rynek nowej generacji technologii oraz podsystemów. SRG Global opracowuje rozwiązania dla osiągnięcia większej wytrzymałości powierzchniowej, integralności strukturalnej, zwiększonej funkcjonalności, lepszej wydajności pojazdów oraz uzyskania jak najlepszych możliwości projektowych. Efektem naszych starań jest nie tylko stworzenie innowacyjnych produktów mających zastosowanie zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz samochodów, ale także rozwinięcie technologii, które gwarantują jakość naszym obecnym i potencjalnym klientom, pozwalają nam pozytywnie wpływać na środowisko naturalne oraz społeczność, w której żyjemy. Beyond the finish™.\nZapraszamy do odwiedzenia naszej strony internetowej: guardian.com.\nElektrownia Turów. Nowy blok energetyczny oddany do użytku\n14 maja 2021 roku nastąpiło oficjalne przekazanie do eksploatacji bloku energetycznego o mocy 496 MW w Elektrowni Turów, należącej do spółki PGE Górnictwo i...\nnowy blok energetyczny turów


Herbata oolong Alishan Nantou Tajwan 2020 - Czajnikowy.pl sklep z herbatą\nSKU: oolong-alishan-2019 Kategorie: Herbata czysta, Herbata oolong Tagi: herbata czajnikowy czaj, herbata niebieska, herbata oolong, herbata turkusowa, herbata ulung\nPlantacja, na której uprawiana jest herbata oolong Alishan Nantou Tajwan, znajduje się w regionie Shi Zhuo (Alishan) na wysokości około 1200 – 1400 metrów n.p.m. Alishan jest jednym z najsłynniejszych herbacianych rejonów górskich Tajwanu. Panujący tam mikroklimat, a także właściwa gleba i różnorodna przyroda stwarzają wyjątkowo dobre warunki do uprawy. Dodatkowo w rezerwacie przyrody Alishan znajdują się olbrzymie, prastare drzewa.\nKolor, smak i zapach naparu\nHerbata oolong Alishan Nantou Tajwan jest zbierana i obrabiana ręcznie, zostaje również poddana delikatnej oksydacji i lekkiemu prażeniu. Kolor naparu osiąga barwy od ciemno-żółtego aż do złotego. Zapach herbaty jest bardzo intensywny, przyjemnie słodki, pełny, owocowy, z nutą brzoskwini i delikatnymi, prażonymi tonami. W smaku napar jest gładki, pełny, owocowy, z długim, słodko-owocowym posmakiem. Herbata oolong Alishan Nantou to także napój bardzo świeży, aromatyczny, i wyrazisty. Koniecznie musisz jej spróbować!\nOolong to herbata, która pomoże Ci w zrelaksowaniu się po ciężkim dniu. Niebieska herbata dobrze działa na układ krwionośny, przeciwdziała miażdżycy, pomaga utrzymać cholesterol i cukier na prawidłowym poziomie. Filiżanka naparu po posiłku ułatwi trawienie pokarmu, ponieważ oolongi poprawiają przemianę materii. W dodatku herbata turkusowa zapobiega próchnicy oraz chorobom dziąseł.\nZbiór: kwiecień 2020


Gratulacje od Burmistrza Wasilkowa – Gazeta Wasilkowska. Czasopismo Społeczno-Kulturalne Gminy Wasilków\nGratulacje od Burmistrza Wasilkowa\nGmina Kultura Sport\nW ubiegłą sobotę (22 czerwca 2019 r.) KS Wasilków wygrał wyjazdowe spotkanie w Mońkach, zapewniając sobie pierwsze miejsce w IV lidze i awans do III Ligi, sprawiając tym samym olbrzymią radość mieszkańcom Gminy.\nPodczas sesji Rady Miejskiej 27 czerwca Burmistrz Wasilkowa Adrian Łuckiewicz pogratulował Zarządowi KS Wasilków składając podziękowania na ręce Prezesa Piotra Kruszewskiego „Dziękuję za trud i poświęcenie włożone w zarządzanie klubem oraz doprowadzenie KS Wasilków na szczyt IV ligi”.\nBurmistrz pogratulował również trenerowi klubu – Arturowi Woronieckiemu oraz kapitanowi drużyny – Adamowi Butkiewiczowi. Powodzenia w III Lidze!\nPodziękowania skierował również w stronę Miejskiego Ośrodka Animacji Kultury w Wasilkowie za profesjonalną organizację Dni Wasilkowa „Dzięki zaangażowaniu Dyrektora Pana Karola Świetlickiego oraz pracowników MOAK-u mieszkańcy mieli okazję doskonale bawić się i świętować obchody naszej pięknej Gminy, biorąc udział w wielu doskonale zorganizowanych koncertach i atrakcjach. Wszystkiego dobrego! „


Temat: Najdroższy gramofon świata\n22-01-09, 19:15 #1\nCzęści ramienia stworzone przez ludzi, którzy produkują podzespoły do Ferrari. Masa ponad 300 kg, aluminium, brąz i stal, opcjonalnie cztery ramiona – tak prezentuje się najdroższy gramofon świata.\nZ oczywistych względów średnio nadaje się do DJ-ki, natomiast zdecydowanie przeznaczony jest dla naprawdę bogatych audiofili. Podstawowa wersja kosztuje 27 000 $, jednak jeśli chcemy mieć najbardziej wypasioną wersję, to musimy zapłacić 64 000 $.\nPo co komu cztery ramiona? Wielu audiofilów lubi w zależności od gatunku słuchać różnej muzyki na różnych systemach i ramionach.\n„To czyste piękno” – powiedział Jonathan Valin z magazynu The Absolute Sound.\nAby pozwolić sobie na ten sprzęt musisz być albo bardzo bogaty, albo być fanatycznym wielbicielem winyli, albo być po prostu szalonym. Albo te trzy wymienione przypadki jednocześnie”, mówi jeden z twórców gramofonu.\n22-01-09, 20:29 #2\nno faktycznie Czyste piękno\n22-01-09, 20:44 #3\nPonad 200tys zł za gramofon hmmm i jeszcze 300kg wagi, nie wiem czy bym się skusił Chociaż czemu nie\nOstatni post / autor: 20-01-12, 13:06\nOstatni post / autor: 11-01-11, 16:00\nBy Patryk7 in forum Archiwum tematów\nOstatni post / autor: 20-01-09, 18:13\ngramofon, najdroższy, Świata


pl-religia - Steem - GoldVoice.club\n← # pl-religia\n21 sierpnia 1879 roku w miejscowości Knock (hrabstwo Mayo) w Irlandii przy lokalnym…\nPrzede wszystkim należy przestać mówić o złu, o grzechu. Takich czy innych zachowań,…\nW związku z interesującą poprzednią lekturą Bóg Dawkinsa. Geny, memy i sens życia Alistera McGratha w której to autor dużo miejsca przeznaczył na konfrontację z pseudonaukowymi ateistycznymi poglądami Dawkinsa oraz jedynie 'liznął' pasjonujący…\nW filmie Speed (Niebezpieczna prędkość, 1994) Keanu Reeves z Sandrą Bullock i grupą dzielnych komandosów ratują pasażerów rozpędzonego autobusu, pod który została podłożona bomba. Muszą to zrobić w biegu, bez zatrzymywania się, gdyż nawet nieznaczne zmnie…\nCześć! Jest to pierwszy wpis na moim blogu, ale zapewniam, że nie będzie on ostatni! Już niedługo pojawią się tutaj artykuły związane z nauką i technologiami. Zapraszam do odwiedzin!\nLekarz jest od tego, aby zdiagnozować chorobę, nazwać ją, ostrzec do czego prowadzi i zaproponować odpowiednie leczenie. Jeżeli lekarz będzie kierował się fałszywie pojętym szacunkiem i miłosierdziem i będzie lekceważył chorobę, jeż…\nKsiążkę tę kupiłem dawno temu, kiedy jeszcze byłem dzieckiem i interesował mnie temat obcych cywilizacji. Gdy dowiedziałem się, że opis wizji Chwały Pańskiej opisanej w biblijnej Księdze Ezechiela może być tak naprawdę opisem statku kosmicznego z obcymi n…\nJakieś parę długich lat temu natknąłem się na postać Richarda Dawkinsa - oksfordzkiego profesora biologii, zagorzałego ateisty antyteisty (jeden z czterech jeźdźców nowego ateizmu), który bez skrytykowania religii czy ludzi wierzących nie może…\nWielkie niewidzialne maszyny\nByłaś tam o świcie\njak śmierć odeszła\nŚw. Benedykt napisał swoją regułę w 540 roku, a więc 11 lat po założeniu opactwa na Monte Cassino. Oprócz więc Pisma Świętego, pism ojców Kościoła i dorobku monastycyzmu wschodniego, zawarł w niej swoje doświadczenia z życia z mnichami. Owoc jego pracy ok…\nW związku z ciekawym wydarzeniem jakie miało miejsce w moim mieście postanowiłem się z wami podzielić szczególną historią pewnego małżeństwa, które postanowiło polecieć do Pakistanu, by pomagać tam ludziom, poznać tamtejsze problemy i głosić Ewangelię.…


izolator wsporczy - Katalog gerling-makler PR5\nBoplast Sp. z o.o. to profesjonalna firma, która specjalizuje się w produkcji dobrej jakości elementów izolacji na bazie żywic epoksydowych. Firma Boplast na polskim rynku istnieje od 1960 roku a oprócz tego przez ten długi okres czasu zdobyła masę ukontentowanych klientów. W naszym szerokim asortymencie znajdą Państwo miedzy innymi: izolator wsporczy, izolator przepustowy, izolator zapobiegający, izolator wnętrzowy i również izolatory specjalne. Polecamy Państwu również bardzo ciepło nasze niezawodne wskaźniki napięcia a oprócz tego nowoczesne wskaźniki napięcia w blokadą. Jako jedna z niewielu firm w kraju, jesteśmy w stanie zaprojektować i również zrealizować produkty pod indywidualnie wymagania naszych klientów. Zatrudniamy sprawdzonych specjalistów w swoim fachu a oprócz tego dysponujemy najlepszym sprzętem, dzięki czemu możemy podjąć się nawet najtrudniejszych zleceń.


O tym dlaczego darzę uczuciem kurczaka możecie poczytać w moim wcześniejszym przepisie, o tu: Kurcze pieczone\nWymyśliłam sobie, że go nadzieje żeby było tym razem inaczej. Jeżeli macie taką możliwość, kurczaka dzień wcześniej zamarynujcie w oliwie z oliwek, czosnku i przyprawie do kurczaka. Jeżeli nie, to koniecznie go wysmarujcie przed pieczeniem.\n- 2 wczorajsze bułki\n- 2 łyżki Lurpak Premium Mix z Oliwą z oliwek\n- 1 opakowanie Kamis Kulinarne Inspiracje - Kurczak ze Śliwką\nKurczaka nacieram oliwą z 3 ząbkami czosnku i przyprawą do kurczaka. Do malaksera wrzucam 2 całe bułki i miksuje. Dodaje jajko, masło, cebulę i wszystkie przyprawy Kamis Kulinarne Inspiracje. Miksuje na papkę. Jeżeli za mało się skleja, możecie dodać oliwę z oliwek. Kurczaka nadziewam po sam brzeg powstałą "papką". Piekę w 190 stopniach około 1,5 godziny. Od czasu do czasu polewam kurczaka sosem, który się wytwarza podczas pieczenia a po 45 minutach odwracam go na drugą stronę. Smakuje wybornie z opiekanymi ziemniakami z rozmarynem, skoro już macie uruchomiony piekarnik to warto to wykorzystać.