Mieszkania na sprzedaż - Bałuty - Łódź - KRN.pl\nMieszkania na sprzedaż > Łódzkie > M. Łódź > Łódź > Bałuty\nBałuty, ul. Łanowa 1 pokoje· piętro: 7 z 10 · 28.30 m2 Mieszkanie na sprzedaż Łódź\nBałuty/Teofilów, ul. Łanowa 2 pokoje· piętro: 4 z 4 · 45.00 m2 Mieszkanie na sprzedaż Łódź\nBałuty, ul. Łanowa 2 pokoje· piętro: parter z 4 · 45.00 m2 Mieszkanie na sprzedaż Łódź\nW Łodzi dostępnych jest 1368 ofert mieszkań na sprzedaż. Pośród wszystkich ofert, kupujący znajdą mieszkania, o powierzchni od 15.00 m2 do 499.00 m2, w tym:\nCeny mieszkań na sprzedaż w Łodzi wynoszą od 16000 zł do 1685277 zł. Kupujący znajdą najtańsze mieszkania w Łodzi od 533 za m2, z kolei mieszkania luksusuowe osiągają ceny 11176 za m2.


Prezent na Dzień Babci i Dziadka - toys4boys.pl\n> Prezent na Dzień Babci i Dziadka\nWyświetla 1 - 32 z 92 produktów\n21 i 22 stycznia obchodzimy święta naszych Dziadków. Prezent na Dzień Babci i Dziadka musi być szczególny i oddawać całe ciepło i troskę, którą nas otoczyli od pierwszych chwil życia. To właśnie Babcia i Dziadek obserwowali nasze mozolne pierwsze kroki i rozpieszczali do granic możliwości. Nic jednak nie jest w stanie zrekompensować im swojego zaangażowania i miłości, które nam podarowali. Ich święto jest tym momentem, kiedy możemy ponownie powiedzieć "kocham cię" i przygotować wyjątkowy prezent na Dzień Babci i Dziadka.\nCo kupić na Dzień Babci? Pomysł na prezent dla Babci\nZa co możemy podziękować babci? Przede wszystkim za to, że nigdy nie wypuściła nas z domu bez pełnego brzucha i deseru na wynos. Swoją drogą ciekawe skąd babcie wiedzą, że chcemy złożyć im nieplanowaną wizytę? No... chyba że pieką sernik codziennie, tak na wszelki wypadek. Babcia jest również naszą drugą mamą, dając nam cenne uwagi i spojrzenie na świat z trochę dalszej perspektywy. Czasami po rozmowie z babcią, nasze problemy wydają się bardziej błahe i małostkowe, i to jest piękne! Jaki wobec tego wybrać prezent dla Babci? Z pewnością przyda jej się kolejne akcesorium do kuchni, ładny fartuszek lub symboliczny prezent, w postaci sadzonki czterolistnej koniczynki lub czegoś bardziej szalonego: Domowej Hodowli kawy arabica. Polecamy również akcesoria do wina, a co? Jeden kieliszek dziennie na zdrowotności, nie zaszkodzi!\nDziadek wydaje się być zdystansowany i czasami trudno nam uwierzyć w opowiadania rodziców, że gdy byliśmy szkrabami, spędzał z nami całe godziny na zabawie, całkowicie niestrudzony. Najzabawniejszą cechą dziadków jest to, że bez przerwy przekomarzają się z babcią, dzięki czemu możemy być świadkami wybitnych i śmiesznych dialogów. Pod tą maską kryje się jednak wielka wrażliwość i miłość. Co wobec tego polecamy na prezent dla Dziadka? Jeżeli dba o swoje zdrowie i wybiera się na długie spacery, polecamy ogrzewane rękawiczki, które utrzymują ciepło nawet do 6 godzin! Warto również rzucić okiem na ciśnieniomierze, a także bogaty wybór kubków, które mogą nawiązać do zainteresowań Dziadka.


Pragnienia są zakazane, różnica między myśleniem a działaniem\nCzasami fantazjujemy o ideach, które wywołują w nas ambiwalentne uczucia.\nTe nici myśli pojawiają się niemal magicznie iw większości przypadków są nieco perwersyjną hipotezą, która ostatecznie nie przestaje wzbudzać naszego pragnienia.\nIdentyfikacja tych pragnień, które z drugiej strony potępiamy w imię etyki, jest tym, co wywołuje ten napływ emocji, które się spotykają.\nJednakże, różnica między myśleniem a działaniem jest znaczna, Gdyby wszystko, co przeszło przez nasze umysły, stało się rzeczywistością, z pewnością wygrywalibyśmy już loterię kilka razy, a nawet "zamordowalibyśmy" wielu ludzi, którzy pojawili się w naszym życiu, aby w nas umieścić patyki. koła.\nKiedy wyobrażamy sobie rzeczy pozytywne, takie jak posiadanie pieniędzy lub możliwość wpływania na losy drugiego, jesteśmy atakowani przez miłe emocje.\nNie dzieje się tak tylko wtedy, gdy chcemy szkodzić innym lub gdy fantazjujemy o ludziach, którzy nie są naszym współmałżonkiem. Te myśli są zwykle związane z bardziej nieprzyjemnymi odczuciami.\n1 Moje pragnienia sprawiają, że czuję się winna\n2 Fuzja myśli-działania\n3 Czy jestem kimś złym, gdy mam zakazane pragnienia?\n4 Gdzie jest limit\n5 Jak walczyć z naszym duchem\nMoje pragnienia sprawiają, że czuję się winna\nCzęsto to, co myślimy, sprawia, że się wstydzimy, sprawia, że czujemy się winni, chcemy, aby odszedł, i oszukujemy samych siebie, że te impulsy tak naprawdę nie istnieją.\nAle są tam i to nie przez unikanie ich, że znikną.\nIm bardziej staramy się uciec przed tym pragnieniem, tym bardziej nas ono dąży. To efekt paradoksalny, jak to, co dzieje się z nami, gdy zmuszamy się, aby nie myśleć o niedźwiedzie polarnym i nie przestawać o tym myśleć.\nIm więcej próbujesz tego uniknąć, tym bardziej ta myśl nabierze siły.\nAbyście mogli zaobserwować, jak czasami myślenie o czymś może sprawić, że odczuwamy negatywne emocje, proponuję przeżycie. Weź papier i napisz imię osoby, którą kochasz najbardziej i która jest dla ciebie najważniejszą osobą na świecie. Odłóż to na bok i, nieco później, powiem ci, co masz robić.\nW racjonalny sposób wiemy, że myślenie różni się od robienia czegoś.\nNikomu nie przyszło do głowy, że myśli i mocno pragnie, abyśmy wygrali pierwszą nagrodę loterii. Jednak umysł nie zawsze działa w sposób racjonalny.\nCzasami dochodzi do fuzji myśli-działania, w które wierzymy, że im więcej o czymś myślimy, tym bardziej prawdopodobne jest, że tak się stanie.\nW ten sposób możemy popaść w błąd, że im bardziej pragniemy czegoś lub kogoś, tym bardziej prawdopodobne będzie jego urzeczywistnienie.\nKontynuujmy nasze doświadczenie. Weź kartkę papieru, w której zapisałeś imię tej wyjątkowej osoby. Teraz napisz "tak długo, jak umrze jutro". Jak się czujesz, robiąc to?\nCzy jestem kimś złym, gdy mam zakazane pragnienia?\nMusimy zacząć od założenia, że dobro i zło są subiektywne i mają bardzo rozproszone granice.\nŻadna myśl ani pragnienie nie czyni nas dobrymi ani złymi.Każdy, niezależnie od tego, jaki jest, ma zarówno agresywne, jak i afektywne myśli, które nie czynią go dobrym ani złym.\nTo po prostu czyni go tym, kim jest, myślącą istotą ludzką, osobą o cudownej zdolności wyobrażania sobie.\nPamiętaj, że myślenie to nie to samo, co robienie. Możesz marzyć, że masz samochód swoich marzeń, a to nie znaczy, że kiedy się obudzisz, samochód zawsze tam będzie.\nW ten sam sposób możesz chcieć uprawiać seks z kimś innym bez tego, że będziesz uprawiał seks.\nGdzie jest limit\nCzasami wina może być tak intensywna, że przekracza nas. Może się wydawać, że pragnienia ożywają dzięki naszym działaniom i mamy poczucie, że nie jesteśmy w stanie kontrolować wszystkiego, co myślimy i jak działamy.\nBrak kontroli nad naszymi pragnieniami lub intensywnym złym samopoczuciem są sygnałami alarmowymi którzy przybędą bez ostrzeżenia.\nAlarm informujący nas, że możemy być przytłoczeni nie wiedząc, jak sobie poradzić z tym, co dzieje się z nami.\nKiedy twoje pragnienia wpływają na twoje codzienne życie, wywołują głębokie uczucia niepokoju.\nJak walczyć z naszym duchem\nMyśli są takie, jakie są i muszą być traktowane jako takie.Pragnienia i myśli nie mają więcej mocy niż ta, którą im dajesz.\nNie jest konieczne ani wskazane zaprzeczanie lub ucieczka od swoich pragnień. Po prostu zostaw je tam, gdzie są, ciesz się, kiedy przyjdą, a oni wyjdą po pewnym czasie.\n"Nie próbuj wydalić uczuć. Daj im przestrzeń, obserwuj i pozwól im odejść "\nUmysł jest światem pełnym możliwości, w których możemy fantazjować, pragnąć, bawić się i żyć bez tego koniecznie prowadząc do działania.\nTylko w naszym umyśle jesteśmy naprawdę wolni i mamy tę przewagę, że jesteśmy posiadaczami prawdziwego przedmiotu naszego pragnienia.


Ona i reszta świata (Pod presją) - Teatralia\nBrowse: Home / Ona i reszta świata (Pod presją)\nZuzanna Berendt / 31 stycznia 2019 / Leave a comment / Natalia Brajner, recenzje\nPod presją to kobieca historia ciągłego poszukiwania wewnętrznej homeostazy i negocjowania własnej pozycji w relacjach z innymi ludźmi. To opowieść o beznadziejnym uwikłaniu w nie do końca zrozumiałe normy społeczne, których realizacja stanowi jedno z największych wyzwań w życiu codziennym. Niemożność odnalezienia się w systemie narzuconych wzorców prowokuje twórców spektaklu do zadania pytania o to, czym właściwie jest normalność, co oznacza bycie normalnym i czy w ogóle można w pełni zaakceptować człowieka funkcjonującego poza odgórnie ustalonymi schematami.\nFabuła spektaklu zbudowana jest wokół postaci Mabel Longhetti (Sandra Korzeniak). Bohaterka na pierwszy rzut oka niczym się nie wyróżnia. Stara się być przykładną matką, żoną, córką, synową. Od samego początku jednak możemy zaobserwować zachowania, które pokazują, jak bardzo nie potrafi się ona odnaleźć w określonych rolach społecznych. Pełna dziecięcej wrażliwości i niewinności zdaje sobie sprawę ze swojego niedopasowania, choć może niekoniecznie rozumie, na czym polega jej problem.\nUstalona społecznie norma jest dla Mabel czymś nienaturalnym – z jednej strony jakby bawi się konwenansami towarzyskimi, wyznaczonymi wzorcami, a z drugiej miota bezsilnie, próbując postępować zgodnie z tym, czego się od niej oczekuje. Bohaterka wydaje się być pewna tylko tego, że chce uszczęśliwić, a przynajmniej nie krzywdzić tych, których kocha. Ma „pięć punktów przewodzicieli”, czyli: „miłość; przyjaźń; spokój; jestem dobrą mamą; kocham cię, jestem twoja”. Poprzez relacje z innymi ludźmi kobieta próbuje uporządkować swój świat. Ważnym życiowym punktem odniesienia jest dla niej małżeństwo z Nickiem (Piotr Bułka). Mąż pełni rolę kogoś na kształt łącznika między światem Mabel a społeczeństwem. Stara się zrozumieć motywacje swojej partnerki i usiłuje wyjaśnić jej racje innych ludzi. Akceptuje nienormatywne zachowania żony, o ile mieszczą się one w sferze prywatnej i jeśli w jego opinii nie zagrażają rodzinie. Stosunek Nicka do Mabel na forum publicznym naznaczony jest jednak wstydem. Bohater kontroluje żonę w czasie obiadu ze znajomymi i strofuje stanowczo, gdy prowadzona przez nią rozmowa oraz jej zachowanie wykraczają poza kurtuazyjną formę. Mabel bez pretensji, a raczej pełna zrezygnowania, wyznaje, że wie i rozumie, że Nickowi jest wstyd. Po czym dodaje, że ona żyje tak cały czas.\nDo wyjątkowych należy również relacja postaci z dziećmi. „Zrobiłam ciebie, ciebie i ciebie” – mówi do nich z czułością. Dzieci nie widzą dziwności swojej matki, nie patrzą na nią przez pryzmat choroby. Mabel jest dla nich po prostu mamą – „najukochańszą” i kochającą bezwarunkowo. Nie oceniają zachowania, nie wykluczają jej, są aż nienaturalnie bezkrytyczne. Nie mają pretensji o to, że ze względu na stan psychiczny matki wciąż odsyłane są pod opiekę babci, ani o to, że przez niestabilność Mabel rodzice ich kolegów i koleżanek nie zgadzają się na odwiedziny. W ich postawie można zaobserwować coś, co trudno już nazwać dziecięcą naiwnością – brakuje im podstawowych ludzkich afektów, emocji, jak gniew, zaniepokojenie czy stres. Problematyczna jest również reakcja dzieci na nieobecność matki w związku z jej pobytem w szpitalu – nie widać w ich działaniu tęsknoty, jakby nie zauważyły, że w pewnym momencie ktoś bliski zniknął z ich życia. Jedynie badanie ptasiego truchła na plaży można zinterpretować jako symptom żalu wynikającego z rozłąki z matką, ale równie prawdopodobna jest tu inna motywacja – zwykła naturalna ciekawość świata. Prowokuje to pytania, na które chyba nie sposób znaleźć odpowiedzi: kim tak naprawdę jest Mabel dla swoich dzieci? Kim dzieci są dla niej? Jakie są konsekwencje bycia „nienormatywnym” rodzicem?\nPod presją bez wątpienia należy do Sandry Korzeniak. Wszystko zdaje się konsekwentnie pracować na stworzenie odpowiednich warunków dla zaistnienia i wybrzmienia jej fascynująco niepokojącej kreacji. Narracyjny środek ciężkości spektaklu zostaje położony na Mabel, a stąd wrażenie subtelnego relacjonowania świata przedstawionego z perspektywy głównej bohaterki. Dzięki temu widz z łatwością nawiązuje z nią nić porozumienia. W efekcie racjonalne, mogłoby się wydawać, przesłanki dotyczące choroby psychicznej Mabel przestają być takie oczywiste. Patrząc jej oczami, a może nawet współodczuwając, poznaje się odmienny sposób odbierania świata, który traktuje się nie jako defekt, a raczej po prostu jako inną wrażliwość.\nSwoje silne oddziaływanie spektakl zawdzięcza również wielopoziomowej narracji – teatralność przenika porządek filmowy. Na oczach widza powstaje film w teatrze. Duży ekran umieszczony nad sceną służy nie tylko do transmitowania akcji w większym formacie. Kamera poprzez zbliżenia dokonuje w pewien sposób percepcyjnego wyboru za widza, skupiając jego uwagę na wybranym elemencie świata przedstawionego. Duże wrażenie robią filmowe wariacje na temat stanu psychicznego głównej bohaterki, np. w kryzysowych momentach na ekranie widać spowolnione nagranie desperacko biegającej w koło Mabel. Nie brakuje też przygotowanych wcześniej fragmentów filmowych, m.in. ze wspomnianej plaży, kopalni węgla, ulic miasta czy domu Longhettich. Trzeba przyznać, że jakość nagrania i montażu jest wyjątkowo dobra – wyłapanie momentów przejścia między transmisją na żywo a materiałem przygotowanym wcześniej bywa często niemożliwe.\nNa poziomie narracyjnym ciekawe rzeczy dzieją się także w kontekście wyborów obsadowych. Bez trudu można dostrzec kolejny dualizm: jest Sandra Korzeniak, aktorka występująca gościnnie, i reszta, czyli zespół Teatru Śląskiego. Maja Kleczewska, mając zapewne świadomość tego, że nie będzie w stanie znaleźć wystarczająco silnego protagonisty w zgranym zespole, zaprasza aktorkę z zewnątrz, by stworzyć jaskrawą opozycję między główną bohaterką a pozostałymi postaciami. Dochodzi dzięki temu do zderzenia zupełnie różnych jakości aktorskich, odmiennych technik budowania roli. Zabieg ten podkreśla wyobcowanie bohaterki i uwypukla tragiczny brak możliwości komunikacji między Mabel a otaczającymi ją ludźmi spełniającymi społeczne normy. Z dość jednorodnego zespołu można wyróżnić Piotra Bułkę – znajduje to jednak pokrycie w scenariuszu, gra on przecież postać pełniącą funkcję łącznika. Dodatkowo pojawia się oczywisty wątek aktorskiego emploi Korzeniak, zwłaszcza jej roli w Personie. Marylin Krystiana Lupy. Przywołane zostają, zadawane już wcześniej, pytania o sposób tworzenia postaci oraz zdrowotne, konsekwencje silnie eksploatującej psychikę pracy nad rolą.\nW reżimie społecznych konwenansów, wykluczona przez swoje otoczenie Mabel hipnotyzuje swoją odmienną wrażliwością. Bohaterka nie udaje nikogo, stara się żyć w zgodzie ze sobą i innymi. Jej beznadziejna sytuacja polegająca na uwikłaniu w sieć narzuconych odgórnie zasad, których nie potrafi, a może nie chce, respektować, silnie oddziałuje na wyobraźnię odbiorcy. Dodatkowo wytworzone za sprawą wielopoziomowej narracji napięcie na scenie wibruje i rozprzestrzenia się. Świat przedstawiony totalnie zawłaszcza widza. Trudno zrozumieć w pełni, co dzieje między sceną a widownią. Spektakl się kończy, a mimo to wciąż działa. Czuje się bliżej nieokreślone napięcie, zdenerwowanie, wewnętrzne rozedrganie, któremu brak jakiejś konkretnej przyczyny. To dziwne powidokowe wrażenie zostaje z widzem na długo.\nInternetowy Magazyn "Teatralia" nr 271/2019\nzdjęcia, światło: Kacper Fertaczmontaż: Przemysław Chruścielewski\nobsada: Sandra Korzeniak, Piotr Bułka, Anna Kadulska, Ewa Leśniak, Andrzej Dopierała, Antoni Gryzik, Wiesław Kupczak, Arkadiusz Machel, Marek Rachoń, Artur Święs, Andrzej Warcaba, Zbigniew Znaniecki, Marcin Całka, Kaśka Dudek, Mariusz Konieczny, Sebastia Krysiak Piotr Stanusz\nNatalia Brajner – doktorantka w Katedrze Teatru i Dramatu Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego\nTagi: Maja Kleczewska, Natalia Brajner, Pod presją, Teatr Śląski im. S. Wyspiańskiego w Katowicach\n← W pogoni za wolnością (Manru)\nXXV Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych →


Notatnik kulturalny: Dochodzenie - David Hewson, czyli sprawa, która stała się obsesją\nJeżeli więc tylko nie znacie serialu, sięgajcie po powieść! Emocje gwarantowane. Jeżeli film już widzieliście (tak jak ja), pewnie zabawa będzie mniejsza, bo wiecie w jakim kierunku rozwiną się niektóre wątki, nie będzie tyle zaskoczeń. Mimo wszystko, czytałem z ogromną przyjemnością! I już pożyczyłem sobie dwójkę (tego sezonu nie znam).\nTe ponad 800 stron to niezłe zaskoczenie. Niby jedno morderstwo (w punkcie wyjścia) młodej dziewczyny, ale potem dajemy się w to tak wciągnąć, że niech się schowają thrillery z szybką akcją... Tu mamy powoli rozwijające się śledztwo i kolejne tropy, na które natrafia dwójka głównych bohaterów: Sary Lund, która właśnie miała zacząć nowy etap w życiu i wyprowadzić się do innego Szwecji, do swojego nowego partnera i mający ją zastąpić w jednostce Jana Meyera. Ich upór, intuicja, czasem sprzeciw przełożonym, którzy boją się nacisnąć na odcisk jakiemuś ważniakowi z ratusza, sprawiają że do końca jesteśmy pewni, że sprawa zostanie odkryty. Ale do cholery - kto to jest? Wciąż ktoś próbuje wpływać na przebieg dochodzenia, wprowadza w błąd fałszując lub ukrywając dowody - jak się w tym połapać? W tle mamy wybory na burmistrza Kopenhagi, sprawa stać się może dobrym pretekstem by pozbyć się konkurencji.\nNiby wszystko rozgrywa się głównie w dialogach, opisy nie są jakieś rozbudowane, zdania krótkie, ale nie odczuwałem, że to jakaś wada, że to się gorzej czyta. Może nie jest to mistrzostwo pod względem literackim, ale trzyma w napięciu, a to najważniejsze. Może nawet więcej dowiemy się o psychice różnych postaci, niż z powieści gdzie niby znalazło się miejsce na jakieś analizy i śledzenie myśli bohatera. Ta książka jest wręcz naładowana różnymi emocjami. Każdy bowiem oprócz tego, że w jakiś sposób wiążę się z tą sprawą, ma przecież swoje życie, problemy, rodzinę, jakieś sprawy, które wcale nie ułatwiają śledztwa. Postaci jest sporo i przy każdej mogą pojawić się jakieś wątpliwości, podejrzenia. Jednocześnie gdy ich lepiej poznajemy, łapiemy się na tym, że równie dużo jest argumentów przeciw ich winie. Każdy coś ukrywa, pytanie tylko czy ma to związek z morderstwem... Przeskakujemy między wątkami - od policjantów, do rodziców dziewczyny, do kolejnych osób, które pojawiają się w śledztwie i próbujemy z tego ułożyć jakąś sensowną układankę. Za każdym razem, gdy wydaje się że wkładamy ostatni kawałek puzzla, czeka na nas niespodzianka.\nNaprawdę dobry kryminał.\nBy przynadziei - października 09, 2014\nElenkaa 9 października 2014 19:36\nKiedyś zaczęłam oglądać serial "Killing", ale jakoś bardzo mnie nie wciągnął, więc przestałam. Ale książka powinna być dobra, bo fabuła jest ciekawa :)\nmojedamskiemysli 25 października 2014 19:19\n"The killing" to serial z rewelacyjnym klimatem ! To jeden z moich ulubionych seriali, ale nie lubie książek na podstawie filmów\nprzynadziei 25 października 2014 19:55\nspróbuj tego, bo mam wrażenie, że wyszło naprawdę ciekawie.


Koncert „Co nam w duszy gra” |\nW najbliższą sobotę, 26 listopada, o godz. 16.00 zapraszamy do Miejskiego Domu Kultury w Radomsku na koncert Radomszczańskiej Kapeli Podwórkowej. Koncert „Co nam w duszy gra” to widowisko prezentujące najpiękniejsze piosenki z repertuaru kapeli. Wstęp za zaproszeniami.\nNowszeOlsztyn rozwija się najszybciej w regionie


(01.12.2015) A A A\nJuż po raz trzynasty młodzież LO w Świebodzicach uczestniczyła w „Fanaberiach Teatralnych” w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu. Jest to jedna z najgłośniejszych teatralnych imprez na Dolnym Śląsku- przegląd sztuk z całej Polski, dobranych według klucza tematycznego, a jednocześnie znaczących, wybitnych i nagradzanych na najważniejszych festiwalach.\nOd 20.11 do 26.11 oglądaliśmy 10 spektakli pod hasłem „STRASZNY TEATR”. Organizatorzy XIII edycji postawili przed publicznością pytania: Czego się boi człowiek u progu XXI wieku? Przerażają nas horrory i trupy chowające się w szafie, a może bardziej postępująca cywilizacja? Przez siedem festiwalowych wieczorów próbowaliśmy znaleźć na nie odpowiedź lub oswoić nasze lęki w obejrzanych sztukach, spotkaniach z twórcami, aktorami, a także z psychologiem i pracownikami policji i straży miejskiej, w moderowanych dyskusjach i kuluarowych rozmowach. Obok spektakli z gatunku klasycznego horroru, groteski makabrycznej, baśni, teatru absurdu pojawiły się też koncerty „pełne grozy". Młodzi widzowie z euforią przyjęli performance psychoromantyczny „Wieszcze niespokojne”- aktorów rapujących teksty pierwszego polskiego MC pt. „Mickiewicz Live”. Oglądaliśmy też gwiazdy- J. Szczepkowską, J. Jankowską- Cieślak, K. Gorczycę, W. Kalarusa. W czasie Festiwalu działał PUNKT POBORU STRACHU, gdzie gromadziliśmy lęki, które na zakończenie umieściliśmy w KAPSULE STRACHU i zakopaliśmy. Odbył się też szereg imprez towarzyszących, takich jak STRASZNE DISCO, wyjście na miasto w ZOMBIE WALK, nocna przechadzka po Teatrze w ramach akcji PRZYJDŹ, JEŚLI SIĘ NIE BOISZ!, GABINET STRACHU oraz prezentacja w STRASZNYM KINIE najgorszego horroru świata. Ostatniego dnia widzowie wręczyli swoją nagrodę – FANABERIĘ PUBLICZNOŚCI- dla najlepszego spektaklu. Otrzymał ją Teatr im. H. Modrzejewskiej z Legnicy za sztukę „Droga śliska od traw. Jak to diabeł wsią się przeszedł”. W tegorocznych fanaberiach wzięło udział ponad stu uczniów LO.\nTradycyjnie już w szkole został ogłoszony pofestiwalowy konkurs na plakat i recenzję z obejrzanych sztuk. To krzepiący fakt, że w czasach łatwej rozrywki filmów klasy B młodzi ludzie znajdują w sobie potrzebę głębszej refleksji i obcowania z niekoniecznie łatwym i przyjemnym medium, jakim jest teatr.


Tarczyński odpowiada krytykom spotkania Salvini - Kaczyński. "Nie macie prawa" |\nTarczyński odpowiada krytykom spotkania Salvini – Kaczyński. „Nie macie prawa”\n„Polska miała być izolowana według Platformy, być na marginesie UE. A teraz to do Polski przyjeżdżają liderzy wielkich państw, aby rozmawiać o sprawach bardzo ważnych dla obydwu stron” – mówił Dominik Tarczyński w Telewizji Republika. Poseł PiS ostro skomentował krytykę spotkania Kaczyński – Salvini.\nW środę do Polski przybył wicepremier i szef MSW Włoch Matteo Salvini. Podczas swojej wizyty włoski polityk spotkał się z szefem MSWiA Joachimem Brudzińskim, a następnie z prezesem PiS Jarosławem Kaczyńskim. Właśnie to drugie spotkanie wywołało zamieszanie w obozie opozycji.\nPolitycy PO podkreślali, że Salvini jest przywódcą eurosceptycznej Ligi Północnej. „To jest coś kompletnie szokującego, spotkanie z szefem Ligi. Populistycznej, nacjonalistycznej, radykalnej, prorosyjskiej partii. Jej liderzy są elementem nowego spojrzenia na Europę, agresji w stosunku do UE” – mówił Grzegorz Schetyna w Polsat News.\nJeszcze ostrzej o spotkaniu Kaczyńskiego z włoskim politykiem mówił Sławomir Nitras. „Gdybym miał szukać analogii, jakiegoś porównania, to musiałbym powiedzieć, że to jest tak, jak gdyby w latach 30-tych, przed II wojną światową, polski rząd zawierał jakieś tajne porozumienia z rządem Mussoliniego. To jest dokładnie tak, bo Mussolini też chciał nowego ładu europejskiego. Czym się to skończyło, dokładnie wiemy” – stwierdził na konferencji prasowej w Sejmie.\nTarczyński odpowiada krytykom\nZamieszanie towarzyszące wizycie Salviniego na Nowogrodzkiej skomentował Dominik Tarczyński. W rozmowie z Telewizją Republika przekonywał, że opozycja nie ma „moralnego prawa” rozliczać prezesa PiS ze spotkania.\nMój wczorajszy komentarz na antenie @RepublikaTV do dzisiejszej wizyty Matteo Salviniego w Polsce.\nHipokryzja totalnej opozycji poraża… pic.twitter.com/9p6wJvnaY3\n— Dominik Tarczyński (@D_Tarczynski) January 9, 2019\n„Hipokrytom z totalnej opozycji chcę powiedzieć: nie macie żadnego moralnego prawa. Po tym jak Tusk ściskał się z Putinem w Smoleńsku, jak mu szeptał do ucha na molo, aby nam mówić, z kim prezes Kaczyński ma się spotykać” – podkreślił Tarczyński.\nPoseł PiS przypomniał, że według prognoz opozycji „Polska miała być na marginesie Unii Europejskiej”. W jego ocenie wizyta włoskiego wicepremiera potwierdza, że teza ta była fałszywa.\n„Miało nie być szczytu NATO, miało nie być Dni Młodzieży, miał prezydent USA odwołać spotkanie, miała Polska być wyprowadzona z Unii Europejskiej i układu słonecznego i nic się miało nie dziać, bo zły PiS. Teraz chciałbym zobaczyć ich twarze po tym spotkaniu” – dodał.\nŹródło: Telewizja Republika, Facebook, Polsat News\nTagi dominik tarczyńskiKaczyński-Salviniopozycjaspotkanie


Witalij Biełousow z Orła Łódź w ciężkiej sytuacji. Szuka sponsora\nmanu, sportowefakty.pl 09.09.2015 15:53\nWitalij Biełousow w minionym sezonie I ligi był jednym z ważniejszych zawodników Orła Łódź. Zawodnik poszukuje sponsora, który pomógłby mu w karierze sportowej\nBiełousow zajął dziewiąte miejsce w Międzynarodowych Indywidualnych Mistrzostwach Nice Polskiej Ligi Żużlowej o Koronę Bolesława Chrobrego. Rosjanin wywalczył na torze siedem punktów. - Była mocna obsada. Myślę, że mocniejsza nawet niż pierwsza liga - mówi w rozmowie z portalem SportoweFakty.pl Rosjanin. - To były dobre zawody, dobre ściganie. Jest nad czym pracować. Trochę jestem chory. Może gdyby nie to, wynik byłby lepszy. Idziemy do przodu, cały czas skupiamy się na tym, aby wyeliminować błędy. Pracujemy, aby zdobywać jak najwięcej punktów.\nPo zakończeniu I ligi w Polsce, Biełousowa czekają jeszcze starty w lidze duńskiej, w turniejach w Niemczech, pożegnalnych zawodach w Łodzi oraz walka w indywidualnych mistrzostwach Rosji. Czy zostanie na przyszły sezon w Łodzi? - Jeszcze rozmów nie było, ale myślę, że usiądziemy na spokojnie, pogadamy i jakiś wynik z tego będzie. Ogólnie dobrze mi się jeździło w Łodzi. Pierwszy taki sezon na zapleczu ekstraligi. Jestem zadowolony - mówi.\nRosjanin narzeka jednak na brak sponsora, przez co ma problemy ze sprzętem. - Trochę mam ciężką sytuację, ponieważ nie mam żadnego sponsora. Żeby zdobywać punkty w pierwszej lidze, potrzeba bardzo dobrego sprzętu. Ja mam stare motocykle, jakbym miał nowe, to być może wyniki byłby jeszcze lepsze. Dużo brakuje mi do pełni szczęścia - mówi i ewentualnych sponsorów prosi o kontakt mailowy pod adresem: vitaly_beloysov@mail.ru.\nWięcej na sportowefakty.pl.


Profanacja w kościele. Przebrali się za księży i "odprawiali mszę" - Dziennik.pl\n16 kwietnia 2012, 10:01 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nProfanacja w kościele. Przebrali się za księży i "oprawiali mszę" / YouTube\nWszystko działo się w okresie Bożego Narodzenia, o czym świadczy widoczna w tle ubrana choinka. Nieco więcej trudności nastręczyło ustalenie miejsca. Internauci jednak zidentyfikowali kościół św. Katarzyny w Waliszewie w powiecie gnieźnieńskim.\nWideo nagrane najpewniej telefonem komórkowym pojawiło się w popularnym serwisie internetowym, a zatytułowane zostało: "Zobacz, jak wygląda msza święta w wykonaniu ministrantów!"\nJak podaje "Polska The Times", mężczyzn zabawiających się na ołtarzu rozpoznał proboszcz parafii, ks. Ryszard Gilas. Sprawą ma się zająć kuria gnieźnieńska. O tym, że powstało takie wideo, wiedzą również mieszkańcy miejscowości Waliszewo. Nie chcieli jednak nagłaśniać sprawy, bo - jak mówią - nie ma się czym chwalić.\nkościół wideo Waliszewo ołtarz msza\nMłode bezmózgie lemingi z bojówek PO - wzięli sobie do serca słowa wodza Tuska.\njak tacy odwazni niech zrobia to w meczecie , juz by byli scieci a ich rodziny spalone. Chrzescijanie obudzcie sie bo zginiecie !!!\nTutaj partie nie mają nic do rzeczy\nWy smirdziele syczące nienawiscią do myslących inaczej 1\nWy durnie ... sprawa dotyczy autorytetu koscioła ... a nie parti polytycznych\nJa nie popieram żadnej\nPopieram ludzi rozsądnych i myslących inaczej\nPrzestancie obsypywac się niemnawiscią\nto kumple jakra kwa kwa\nBoże, wybacz im, bo nie wiedzą co czynią.\nmozna to jeszcze gdzies zobaczyc??\nto sa dzieci ksiedza, chcialo im sie zabawic.\nNapewno chodzili do gimnazjum -a gimnazjum to UNIA WOLNOSCI czyt PO\nto sa prawdziwi ksieza podpici teraz udaja\nWielbiciele Nergala, Paligłupa w akcji. Tchurze i głupcy ale swą odwagę realizują w profanacji.\nNiechby tak weszli na minaret i zaczęli wyć, albo weszli do synagogi odprawiać starozakonne obrzędy. Zakończenie kariery było by szybkie i brutalne.\nDo ..d...nakopać takim...nic więcej...\nświetne , wcale nie gorsi od czarnuchów !!\nCzarciarnia szaleje. Przyjdzie choroba, przyjdzie starość, czart wam nie pomoże.\nOto POlska POmatolska - CHAMSTO CHAMSTWEM POgania!\nCzy to elita Palikota czy PO ?\nkler sam sie profanuje i głosi bzdety w 21wieku ale ciemny kraj ta polska\nDobrze chłopakom poszło tylko na tacę nie miał kto rzucić.\n~były wyborca Dyzmy-Tuska2012-04-16 12:04\ndla informacji PO niema zadnych bojowek bo nie potrzebuje,\nale za to PIS zwanych kibolami.\nto Tusk z Palikotem rozrabiają ,tak naprawdę to oni zachowują się ostatnio względem katolików razem z Dworakiem ANTYPOLAKIEM\nBoski film kto ma ?\ndzieci P.Opaprańców !!!\nProszę tylko zauwazyc ci bohaterowie występujący na nagraniu czy terz osoby pochwalające ten czyn wg nich zabobon nienawidzą tylko koscioła katolickiego.Bo tak naprawdę dzisiaj przyznać się do wiary to trzeba być naprawdę odważnym człowiekiem.Byle tz bohater wypisuje brednie na temat koscioła często wywodząc się z rodzin katolickich,Być ateistą to terz sztuka jak choćby prof.Religa a nie jak ten piesek szczekający nienawidzący wszystkiego.Najpierw ułuż swoje życie a dopiero zabieraj głos na forum.\nBrawo chłopacy z dziecmiarek tak trzymajcie ,samą prawde pokazalicie o naszych ksiedzach oni mogą ruchu i okradają ludzi to jest dobrze taki filmik powinien dostać nagrode nobla lepsze niz komedia\nBrawo chłopacy z dziecmiarek tak trzymajcie\nCiekawe co na to Magdalena Środa\nCiekawe co na to Adam Małysz.\nByli ministranci...odprawiaja czary mary lepiej niz ksiadz...stad ten wrzask sukienkowych...!\nOt uslysza zarzuty - na gusla ma tylko watykan monopol.\nAle to nic w porownaniu z cyrkiem jaki odprawiaja "prawdziwe" katabasy !!\nczesto zastanawiam co ma dac ta msza tym bywalcom w kosciele czy taki dewot nie jest znudzony sluchajac i patrzac przez dziesiatki lat na te powtarzajace sie czynnosci,podejrzewam ze jest to jedyny cel aby owieczki uczestniczyly w tej ceremonni i przyniesli pieniadze.\nstosowanie cenzury to pierwszy objaw bezczeszczenia demokracji, juz obiawia sie to na tym forum ,komentatorzy zastanowcie sie czy nie omijac tego dziennika\nfanatyzm kościelny to smród\njedyni słuszni to kler? do czarta z nimibujać to my a nie nas\nNawiedzeni udaja znowu ze jakies uczucia im obrazono, sami zachowuja sie jak ostatni motchol szczegolnie pisowcy.\nNiezbyt pochlebne a wręcz krytyczne uwagi na temat koscioła i pedofili w tymże zostały usunięte\nNie były obrażliwe , ot po prostu krytyczne\na co rydzyk wraz z klerem robi w sejmie i chlopcy sie zabawili i na tyle zadna profanacja\ntym sie kończy religia w szkole


Czajnik bezprzewodowy 1,7 l MPM MCZ-85/G1 - Cena, opinie - sklep Sferis.pl\nStrona główna AGD AGD do kuchni Czajniki Czajnik bezprzewodowy 1,7 l MPM MCZ-85/G1\nCzajnik bezprzewodowy 1,7 l MPM MCZ-85 / G1\nOpis - Czajnik bezprzewodowy 1,7 l MPM MCZ-85/G1\nDzięki obrotowej podstawie i dwustronnemu wskaźnikowi poziomu wody czajnik MCZ-85/G1 to świetne rozwiązanie dla osób leworęcznych. Duża pojemność – 1,7 litra sprawi, że bez trudu przyrządzisz ciepły napój dla całej rodziny.\nCzajnik elektryczny MCZ-85/G1 posiada wielostopniowy system zabezpieczeń. Urządzenie po zagotowaniu wody wyłączy się automatycznie - jeżeli chcesz można go samodzielnie wyłączyć za pomocą przycisku. W przypadku, gdy czajnik zostanie włączony bez wody, system zabezpieczający przed przegrzaniem wyłączy go samoistnie.\nOpinie - Czajnik bezprzewodowy 1,7 l MPM MCZ-85 / G1\nOcena produktu: Czajnik bezprzewodowy 1,7 l MPM MCZ-85 / G1


Szukasz eleganckiego prezentu dla gości zaproszonych na uroczystość przyjęcia sakramentu Pierwszej Komunii Świętej przez Twoje dziecko? Proponujemy pudełeczka ozdobione piękną komunijną grafiką z pięcioma słodkimi migdałami w lukrze.\nKupując powyższy produkt, otrzymujesz złożone pudełeczko ozdobione komunijną grafiką w wybranym przez Ciebie wzorze wypełnione włoskimi migdałami w lukrze. Migdały są zapakowane w celofanową torebeczkę.\nPudełko kwadratowe z komunijną grafiką + migdały w lukrze.


Akcesoria do łyżew - Sklep sportowy\nW tym dziale znajdziesz bardzo przydatne akcesoria do łyżew, są to przede wszystkim ochraniacze na płozę łyżwy oraz specjalne torby.\nPłoży łyżew wykonane są ze stali, posiadają bardzo ostre krawędzie, którymi możemy uszkodzić sobie rzeczy lub nawet siebie. Łyżwy z niezabezpieczonymi płozami pozostawione na ziemi również się niszczą, przez co musimy je częściej ostrzyć. Skutkiem jest także zmniejszona żywotność łyżew. Z tych względów ochraniacz na łyżwy jest czymś niezbędnym! Są dwa typy ochraniaczy – do łyżew hokejowych oraz figurowych.\nSpecjalne torby na łyżwy zostały zaprojektowane tak, aby zajmowały jak najmniej miejsca. Ich kształt jest specjalnie wykrojony do łyżew. Torby dla łyżwiarzy pozwalają na szybkie i wygodne spakowanie oraz rozpakowanie łyżew. Dzięki uchwytowi oraz paskowi na ramię transport łyżew będzie łatwy i komfortowy. Torba znakomicie nadaje się również do transportu w pojeździe, dzięki temu wilgotne od lodu łyżwy nie zabrudzą samochodu.\nTorba na łyżwy figurowe Figure Skate Bag\nTorba na łyżwy figurowe, firmy BLADERUNNER.


dodane 15.11.2018 15:00\nZaczęliśmy się spotykać i ogólnie rzecz biorąc być parą. Właściwie wszystko układało się dobrze, z czasem rozwijałoby się jeszcze bardziej i szło w dobrą stronę, potrzebny był tylko czas. Nagle wszystko się popsuło. Zrobiłam unik, nie zgodziłam się na zbyt mocne czułości. Był bardzo zły. Chociaż wiedział, że nie będzie mnie na meczu jego drużyny, uznał, że to powód do rozstania. Stwierdził, że nic do mnie nie czuje, że to była pomyłka.A kilka dni wcześniej wyznania były tak gorące. Czuję się okropnie. Do tego będziemy się widywali na zajęciach dodatkowych. Obwiniam się. Tak bym chciała zacząć wszystko od zera, od przyjaźni, a nie od pakowania się w poważny związek. Licealistka\nA ja całą tę sytuację widzę zupełnie inaczej. Przecież jednego dnia on wyznaje miłość. Potem próbuje zbytnich czułości, chociaż Ty jasno mówisz, że nie chcesz. Zniechęcasz go, odsuwasz się, a on ponawia próbę. Czyli totalnie lekceważy Twoje zdanie, Twoje zasady. Gratuluję, że je masz. Jego zachowanie to sygnał, że tak będzie też w innych kwestiach. On wiedział, że nie będzie Cię na meczu. Więc późniejszy foch to tylko manipulacja.\nZauważ, że Ty się czujesz winna wszystkiemu. A nie masz być czemu winna. Najgorsze są jego słowa, że nie pasujecie do siebie, że już wcześniej to czuł. Czyli jak masz traktować wcześniejsze słowa, że kocha? Czyżby to miał być tylko klucz do tego, byś na wiele pozwalała? Jak masz mu kiedyś znowu zaufać?\nJa wiem, że tęsknisz, że ma mnóstwo zalet. Ale miej swój honor. Jeśli siebie nie uszanujesz, to nikt Ciebie nie uszanuje. Czyli na zajęcia chodzisz, zachowujesz się naturalnie, ale nie szukasz szczerej rozmowy, zostaw to jemu.\nPrzecież Ty nie możesz czuć się winna, że nie byłaś na meczu, bo wiedział o tym wcześniej. Nie przepraszaj. Głowa do góry, więcej pewności siebie.\nUwierz mi, że poważne związki tworzą się coraz później. Gdy dojrzali ludzie chcą być razem, robią to świadomie. On ma zalety i wady, Ty też i jeśli chcecie być razem, to potrzebne są godziny szczerych rozmów, zero obrażania, zero manipulacji. Ogólnie to on jest jeszcze niedojrzały i zaborczy, a Ty uległa i szukająca winy w sobie. Czas pokaże, co będzie dalej. Teraz zajmij się nauką, swoim rozwojem, a on niech dorośnie.


Jedliska: Pierwsze kwiaty przedwiośnia.\nAutor: Jedliska o 22:44\nAnia 25 lutego 2012 15:54\nMusi byc cieplej u Was bo nawet Lady Daisy buszuje na dworze xx\nJedliska 25 lutego 2012 17:05\nI co gorsze zabrała się za "robotę" :-(\nDzisiaj musiałem przerwać jej pracę we wsi gdzie wypuściła się o poranku .\nEdyta 27 lutego 2012 09:33\nMy już po odwilży,droga przejezdna i bez podtopień. Wiosnę już czuć w powietrzu. Koty marcują, wieczorami dając koncerty pod oknami. Słychać ptaki. A i sarenki zmieniają futro ;-). Teraz tylko czekamy na słońce i upragnioną zieleń. Na razie też jest szaro i paskudnie.\nTrzymam kciuki za krokusy.\nJedliska 27 lutego 2012 12:59\nU nas też widać nadchodzący marzec: Kacerz szykuje szykuje się do wielkiej ruji bo od kilku dni sypia z nami w łóżku i chodzi za każdym pod domu miaucząc, a Kocica na podwórzu wyśpiewuje serenady w oczekiwaniu na amanta.\nTeż nie możemy się doczekać wiosny, dzisiaj zaobserwowaliśmy na podwórzu przebijające się nieśmiało spod zeschłej trawy żonkile i krokusy. Dzisiaj też widzieliśmy ogromny klucz dzikich gęsi które przelatywały nad naszym domem. No i sarny są jakby dalej od domostw bo Amik nie wypuszcza się na łąki.


Ratusz (niem. Rathaus, dosł. dom rady) – reprezentacyjny budynek użyteczności publicznej, zwykle tradycyjna siedziba samorządowych władz miejskich. Budowany był najczęściej na planie prostokąta i nadawano mu formę monumentalną.Wojny husyckie – wojny religijne toczone pomiędzy husytami a Luksemburgami w Królestwie Czech w latach 1419-1436. Były one prowadzone przez czeskich husytów (głównie taborytów i Sierotki) przeciwko krucjatom organizowanym przez cesarza Zygmunta Luksemburskiego przy poparciu papiestwa.\nIstniejący dzisiaj budynek ratusza powstawał stopniowo, poczynając od 1338 roku, kiedy to rajcy miejscy Starego Miasta zajęli narożną kamienicę (dzisiaj jest to część ratusza znajdująca się pod wieżą, wśród pozostałości tego domu wymienić można portal w stylu gotyckim). Już wkrótce potem rozpoczęto stawianie wieży ratuszowej, w której przyziemiu utworzono w 1381 roku kaplicę autorstwa Petera Parlera. Budowę ratusza (połączonego wówczas z dwóch domów, drugą kamienicę przyłączono w 1387 roku) ukończono w dobie wojen husyckich. W 1402 roku umieszczono też pierwszy zegar na wieży – w roku 1490 zastąpiony został nowym, istniejącym do dzisiaj zegarem – dziełem mistrza Hanusza o niezwykle pomysłowym mechanizmie (zobacz więcej: Praski zegar astronomiczny). W 1548 roku ratusz powiększono o kolejną kamienicę. Do sporej przebudowy ratusza doszło pod koniec XVIII wieku, gdy doszło do połączenia wszystkich miast praskich w jedno miasto. W latach 30. i 40. XIX wieku zbudowano także skrzydło północne, które jednak uległo zniszczeniu w 1945 roku podczas powstania praskiego.\nWieża – w architekturze konstrukcja o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym. Wieże miały różne funkcje, szczególnie popularne były w architekturze średniowiecznej, przede wszystkim jako wieże obronne i kościelne – zarówno wolno stojące (kampanile, dzwonnice), jak i stanowiące część budynku kościoła. W średniowiecznym zamku występowała tzw. wieża ostatniej obrony (donżon).Ratusz Nowomiejski (cz: Novoměstská radnice) – średniowieczne centrum administracyjne praskiej dzielnicy Nowe Miasto (czeski: Nové Město). W 1419 był miejscem pierwszej z trzech Defenestracji praskich.\nNieistniejące skrzydło północne ratusza ok. 1856 roku\nRatusz Hradczański w Pradze\nRatusz Nowomiejski w Pradze\nJ. Staňková, J. Štursa, S. Voděra: Pražská architektura. Významné stavby jedenácti století, Praha 1991 (cz.).\nRynek Staromiejski w Pradze (czeski: Staroměstské náměstí) – historyczny plac miejski na Starym Mieście w Pradze w Czechach.\nRatusz Hradczański (czeski: Hradčanská radnice) – renesansowy budynek ratusza, który znajduje się w Pradze 1, na Hradczanach, w ulicy Loretanskiej. Czasem jako drugi adres są podawane Radnické schody. Jest to prostokątny budynek, który powstał na przełomie XVI i XVII wieku, kiedy cesarz Rudolf II ogłosił od 1592 Hradczany niezależnym miastem. Na fasadzie budynku znajduje się herb miasta Hradczany, godło cesarskie i symbol sprawiedliwości.\nPeter Parler, znany też jako Petr Parléř lub Piotr Parler lub Peter de Gemudia (ur. 1330 lub 1333 w Kolonii lub Gmünd, zm. 13 lipca 1399 w Pradze) – niemiecki murator i rzeźbiarz epoki gotyku. Członek rodziny Parlerów, syn Heinricha (Henryka) Parlera.