Sam Kean, Znikająca łyżeczka — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nTagi: interesująca chemia, niesamowite historieEdytuj\nCZĘŚĆ I. ZASADY NAWIGACJI: KOLUMNA PO KOLUMNIE, RZĄD ZA RZĘDEM\nRozdział 1. Geografia decyduje o przeznaczeniu\nRozdział 2. Czarne owce i niemal bliźniacy – pochodzenie pierwiastków\nRozdział 3. Wyspy Galapagos układu okresowego\nCZĘŚĆ II. JAK STWORZYĆ I ROZBIĆ ATOM\nRozdział 4. Pochodzenie atomów – „Wszyscy jesteśmy z gwiezdnego pyłu”\nRozdział 5. Pierwiastki w czasach wojny\nRozdział 6. Uzupełniając tabelę… małym bum\nRozdział 7. Powiększając tabelę, rozszerzając zimną wojnę\nCZĘŚĆ III. PIERWIASTKOWY ZAWRÓT GŁOWY: NARODZINY ZŁOŻONOŚCI\nRozdział 8. Od fizyki do biologii\nRozdział 9. Galeria trucizn\nRozdział 10. Weź pigułkę, weź pigułkę\nRozdział 11. Pierwiastki, które wiodą na manowce\nCZĘŚĆ IV. PIERWIASTKI LUDZKIEGO CHARAKTERU\nRozdział 12. Pierwiastki i polityka\nRozdział 13. Pierwiastki i pieniądze\nRozdział 14. Pierwiastki i sztuka\nRozdział 15. Pierwiastek szaleństwa\nCZĘŚĆ V. DZIŚ I JUTRO PIERWIASTKÓW\nRozdział 16. Chemia mrożąca krew w żyłach\nRozdział 17. Chwała bąbelkom: wszystko, co zawsze chcieliście o nich wiedzieć\nRozdział 18. Narzędzia absurdalnej precyzji\nRozdział 19. Wpływając na nieznane wody\nPięć ulubionych pierwiastków Autora\nTytuł oryginału: The Disappearing Spoon: And Other True Tales of Madness, Love, and the History of the World from the Periodic Table of the Elements\nKonsultacja merytoryczna: Krzysztof Rejmer\nProjekt okładki oryginalnej: Will Staehle/Unusual Co.\nCopyright © Sam Kean 2010, 2011\nThis edition published by arrangement with Little, Brown and Company,New York, USA. All rights reserved.\nPamiętam, że kiedy byłem mały, czyli na początku lat osiemdziesiątych, dosłownie nic nie mogło zahamować potoku słów wydobywającego się z moich ust. Wszystko jedno, czy akurat coś jadłem, czy siedziałem z dentystyczną łopatką między zębami, czy miałem w buzi koniec sznurka od balonu, nic mnie nie mogło powstrzymać. Nie przeszkadzał mi nawet brak słuchaczy. Zresztą właśnie dzięki temu nawykowi mówienia narodziła się moja fascynacja układem okresowym pierwiastków – a stało się to w dniu, w którym po raz pierwszy zostałem sam w pokoju z termometrem umieszczonym pod językiem. W pierwszych klasach podstawówki zapalenie gardła miałem co najmniej kilka razy w roku, a ból towarzyszący przełykaniu w zasadzie nigdy się nie kończył. Przyznam szczerze, że chętnie zostawałem w domu i nie miałem szczególnych oporów przed leczeniem się lodami waniliowymi z polewą czekoladową. W dodatku za każdym razem miałem nową szansę na stłuczenie termometru rtęciowego, no wiecie, takiego, jakiego używało się przed laty.\nWystarczyło, bym nieco się zapomniał i spróbował głośno odpowiedzieć na postawione w myślach pytanie, a termometr wymykał mi się z ust i roztrzaskiwał na drewnianej podłodze, po której we wszystkie strony rozbiegały się natychmiast maleńkie kuleczki rtęci. Dosłownie moment później moja matka, mimo swoich chorych stawów biodrowych, lądowała na podłodze i rozpoczynało się widowisko pod tytułem zaganianie kuleczek. Używając wykałaczki niczym zminiaturyzowanego kija hokejowego, popychała pierwszy z brzegu drżący paciorek w stronę innego. Wreszcie, zachęcone ostatnim szturchańcem, kuleczki łączyły się ze sobą – i tam, gdzie przed chwilą znajdowały się dwa koraliki, widać było już tylko nieskazitelnie gładką kulę. Moja rodzicielka ponawiała tę magiczną sztuczkę z kolejnymi koralikami, przetaczając stale rosnącą kulkę po całej podłodze.\nKiedy rtęć była już zebrana, nadchodził czas na plastikową buteleczkę po tabletkach, znajdującą się na półce z durnostojkami w kuchni, między starym pluszowym misiem z wędką w łapce a niebieskim ceramicznym kubkiem, przywiezionym w 1985 roku z rodzinnego zjazdu. Kulka była wtaczana na papierową kopertę i po chwili najnowsza porcja rtęci dołączała do większej kulki – wielkości orzecha – już zebranej w butelce. Czasami, zanim butelka wróciła na półkę, matka nalewała trochę rtęci do zakrętki i pozwalała, bym razem z rodzeństwem przyglądał się przez chwilę, jak futurystyczny metal krąży po okręgu, bez końca rozdzielając się na mniejsze strużki i łącząc się z powrotem. Zawsze było mi okropnie żal dzieciaków, których matki bały się rtęci do tego stopnia, że trzymały je z dala nawet od tuńczyka. A przecież średniowieczni alchemicy, choć owładnięci żądzą złota, za najbardziej potężną i poetycką siłę we wszechświecie uważali właśnie rtęć. W dzieciństwie w pełni podzielałem ten pogląd. Wierzyłem, że to, co dotyczy rtęci, przekracza zwykłe, prozaiczne podziały na płynne i stałe, metal i wodę albo piekło i niebo. Nie miałem wątpliwości, że rtęć kryje w sobie tajemniczą, nieziemską siłę. Dopiero później dowiedziałem się, że zachowuje się tak dziwnie, ponieważ jest pierwiastkiem.\nInaczej niż wodę czy dwutlenek węgla, czy niemal wszystko, z czym stykamy się na co dzień, rtęci nie da się podzielić na składowe. Właściwie rtęć to jeden z wyjątkowo sekciarskich pierwiastków: jej atomy lubią przebywać w swoim towarzystwie, a kontakty ze światem zewnętrznym ograniczają jak tylko się da, zwijając się w kulkę. Większość cieczy, które rozlewałem w dzieciństwie, tak się nie zachowywała. Woda płynęła szeroką strugą, podobnie olej, ocet czy słabo ścięta galaretka. Ale nie rtęć. Rodzice zawsze przestrzegali mnie, bym nie chodził boso po podłodze, na której wcześniej rozbiłem termometr, bo niewidoczne drobiny szkła łatwo mogą wbić mi się w stopę. Nie przypominam sobie jednak, by mówili coś podobnego o rtęci.\nDługo byłem wyczulony na wszelkie wzmianki o pierwiastku 80., czy to w książkach, czy w szkole, tak jak inni zwracają uwagę na nazwisko dawnego szkolnego kolegi pojawiające się w prasie. Pochodzę z Wielkich Równin i na lekcjach uczyłem się o wyprawie Lewisa i Clarka i o tym jak przemierzali Dakotę Południową i pozostałą część Luizjany1 wyposażeni w kompasy, mikroskop, sekstanty, trzy rtęciowe termometry i inne instrumenty. Nikt nie powiedział mi jednak wówczas, że podróżnicy mieli ze sobą także około sześciuset środków na przeczyszczenie zawierających rtęć, każdy wielkości czterech dzisiejszych aspiryn. Środki te nosiły nazwę Pigułek Przeciwbiegunkowych Doktora Rusha, na pamiątkę Benjamina Rusha, sygnatariusza Deklaracji Niepodległości i bohaterskiego medyka, który pozostał w Filadelfii podczas epidemii żółtej febry w 1793 roku. Jego ulubionym lekarstwem, które zapisywał na niemal każdą chorobę, był mętny koktajl z chlorku rtęci. Mimo sporego postępu medycyny, który dokonał się w ciągu czterech stuleci poprzedzających XIX wiek, licznym ówczesnym medykom wciąż bliżej było do znachorów niż do przedstawicieli służby zdrowia. Jako zwolennicy tzw. magii sympatycznej2 twierdzili, że piękna i pełna powabu rtęć, wywołująca nieprzyjemne skutki, doskonale służy pacjentom – opierając się na założeniu, że „trucizna zwalcza truciznę”. Doktor Rush zmuszał pacjentów do przyjmowania płynnego koktajlu z rtęcią aż do chwili, gdy pojawiał się u nich ślinotok. Jeśli kuracja trwała kilka tygodni, pacjentom zaczynały wypadać zęby i włosy. Dziś nie ma wątpliwości co do tego, że to cudowne lekarstwo ostro zatruło czy wręcz zabiło całe rzesze ludzi, którzy przetrwaliby zakażenie żółtą febrą. Ale nic to; po przetestowaniu swej terapii na pacjentach w Filadelfii i dopracowaniu składu leku dziesięć lat później doktor przygotował dla Meriwethera Lewisa i Williama Clarka spory zapas osobno zapakowanych pigułek. Przyjmowanie „lekarstwa” przez członków słynnej wyprawy miało pewien korzystny skutek uboczny, choć nie dla pacjentów. Dzięki jego stosowaniu archeolodzy mogą obecnie namierzyć dawne obozowiska. Jako że członkowie ekspedycji żywili się dość przypadkowymi produktami i pili wodę z niepewnych źródeł, właściwie zawsze któryś z nich miał problemy żołądkowe. Do dziś w wielu miejscach, w których odkrywcy wykopali latrynę, wykrywa się spore stężenia rtęci. To właśnie skutek świetnego działania pigułek doktora Rusha – nazywanych też pigułkami piorunującymi.\nOczywiście o rtęci wspominano również w szkole. Kiedy nauczyciel pokazał nam plakat z układem okresowym pierwiastków, rzuciłem się, żeby odnaleźć na nim rtęć, ale nigdzie jej nie dostrzegłem. Rzecz jasna, jest tam, na swoim miejscu, między złotem – tak jak ona miękkim i gęstym, oraz talem – tak jak ona trującym. Tyle tylko, że symbol rtęci, Hg, składa się z dwóch liter, które nawet nie występują w jej nazwie. Znalazłszy rozwiązanie tej zagadki (skrót pochodzi od łacińskiego słowa hydragyrum, czyli „płynnego srebra”) dostrzegłem, jak ogromny wpływ na układ okresowy wywarły starożytne języki i mitologia – co zresztą nie zmieniło się do dziś: najlepszym dowodem są nazwy nadawane nowo odkrywanym superciężkim pierwiastkom z dolnego rzędu tabeli.\nAle informacje o rtęci pobrzmiewały też na zajęciach z literatury. Wiadomo, że wytwórcy kapeluszy używali roztworu azotanu rtęci (II) do oddzielania futra od skóry, a ponieważ niemal stale przebywali w oparach rtęci, stopniowo tracili włosy i władze umysłowe. Szalony Kapelusznik z Alicji w Krainie Czarów nie wziął się znikąd. W końcu dotarło do mnie, jak bardzo trująca jest rtęć, co przy okazji pomogło mi zrozumieć, dlaczego pigułki przeciwbiegunkowe doktora Rusha tak dobrze działały na przeczyszczenie: organizm zawsze stara się jak najszybciej pozbyć trucizny, także rtęci. Ale choć jej połykanie jest szkodliwe, wdychanie oparów okazuje się jeszcze groźniejsze w skutkach. Opary rtęci niszczą „kabelki” w ośrodkowym układzie nerwowym i dosłownie wypalają dziury w mózgu, wywołując objawy podobne do zaawansowanego alzheimera.\nIm więcej dowiadywałem się o niebezpieczeństwach związanych z rtęcią, tym bardziej fascynowało mnie jej destrukcyjne piękno. „Tygrysie, błysku w gąszczach mroku” – jak napisał William Blake3. Kilka lat później moi rodzice odnowili kuchnię, a półka z buteleczką oraz misiem trzymającym wędkę zniknęły ze ściany. Przedmioty trafiły do kartonowego pudła. Kiedy niedawno odwiedziłem dom rodzinny, przekopałem zawartość kartonu. Na dnie znalazłem butelkę z zieloną naklejką. Otworzyłem ją i zajrzałem do środka. Poruszając nią nieco na boki, wyraźnie poczułem, jak zmienia się ciężar wewnątrz, wprawiony w ruch po okręgu; a kiedy zerknąłem do środka, mój wzrok natychmiast przyciągnęły drobiny rozchlapane na ściankach. Połyskiwały ze środka niczym maleńkie krople wody, tak doskonałe, że aż nierzeczywiste. W dzieciństwie kropelki rtęci kojarzyły mi się jedynie z gorączką. Tym razem, dobrze już rozumiejąc skupioną grozę ich symetrii – poczułem nagły chłód.\nZaciekawiony tym jednym pierwiastkiem zgłębiałem historię, etymologię, alchemię, mitologię, literaturę, psychologię i dowiedziałem się sporo o truciznach1. A przecież podobnych niezwykłych opowieści jest dużo więcej – wiele z nich poznałem w trakcie studiowania przedmiotów ścisłych, także dzięki profesorom, którzy dawali się podpuszczać i zaniedbując swoją pracę naukową, opowiadali mi przeróżne smakowite anegdoty.\nMuszę przyznać, że jako student fizyki wiążący swoją przyszłość raczej z pisarstwem niż z pracą badawczą czułem się nieco głupio wśród uzdolnionych kolegów kochających ten przedmiot i doświadczenia w stopniu, który nigdy nie stał się moim udziałem. Spędziłem pięć chłodnych lat w Minnesocie i ukończyłem fizykę z wyróżnieniem, ale mimo strawienia setek godzin w laboratorium, mimo wykucia na blachę tysięcy wzorów, mimo rysowania dziesiątków tysięcy schematów z pozbawionymi tarcia bloczkami i równiami pochyłymi – tarcie można pominąć – najwyżej ceniłem historie opowiadane przez moich ulubionych profesorów. Historie dotyczące Gandhiego, Godzilli czy pewnego wyznawcy eugeniki, który podkradłszy cudze odkrycie związane z germanem, chciał się załapać na Nagrodę Nobla. Albo te o kawałkach wybuchowego sodu, które wrzucone do rzeki, zabijały ryby, zapewniając obfity połów; czy o technikach w wahadłowcu, którzy w poczuciu nieziemskiej błogości przenieśli się na tamten świat wskutek uduszenia azotem. Była też niezwykła opowieść o profesorze, byłym pracowniku mojej uczelni, który przeprowadzał eksperymenty na swoim własnym rozruszniku serca, zasilanym plutonem – profesor na zmianę przyspieszał i spowalniał działanie rozrusznika, stojąc obok gigantycznego uzwojenia i odpowiednio przy nim majstrując.\nZ wypiekami na twarzy pochłaniałem tego typu opowieści i jakiś czas temu, rozmyślając podczas śniadania o rtęci, uświadomiłem sobie, że właściwie z każdym pierwiastkiem wiąże się jakaś historia – zabawna, dziwaczna czy mrożąca krew w żyłach. Przy tym stworzenie układu okresowego pierwiastków to jedno z największych dokonań ludzkości. Krótko mówiąc, jest to zarówno wielkie osiągnięcie naukowe, jak i prawdziwa kopalnia rozmaitych historii. Właśnie dlatego napisałem tę książkę – by ukazać różne perspektywy, z których można patrzeć na ten uporządkowany zbiór pierwiastków. To trochę tak jak z rycinami w atlasie anatomii, ukazującymi różne wycinki tej samej całości. Na najbardziej podstawowym poziomie układ okresowy pierwiastków to po prostu katalog najprzeróżniejszych rodzajów materii w naszym wszechświecie, około setki aktorów, których silne indywidualne cechy osobowości decydują o kształcie otaczającego nas świata. Pewne cechy układu dają nam naukowe wskazówki, jak poszczególne osobowości odnajdują się w tym tłumie. Na troszkę bardziej skomplikowanym poziomie zakodowane są informacje dotyczące tego, skąd pochodzą poszczególne atomy i które z nich stosunkowo łatwo mogą zmienić swą postać lub przekształcić się w atomy innego pierwiastka. Oczywiście, atomy tworzą też dynamiczne układy, na przykład organizmy żywe, a tabela z okresami pierwiastków daje nam wiele podpowiedzi co do tego, jak się to odbywa. Można się też z niej dowiedzieć, jakie kombinacje co bardziej perfidnych pierwiastków szkodzą światu ożywionemu czy wręcz zabijają jego wytwory.\nNo i najważniejsze – układ okresowy to prawdziwie cudowny wytwór ludzkiej myśli, lustro, w którego odbiciu możemy dostrzec zarówno nasze najwspanialsze, jak i nieco mniej szlachetne cechy. Wreszcie, to historyczny zapis tego, jak odnajdujemy się w otaczającym nas świecie, historia naszego gatunku ujęta w krótkim i przejrzystym skrypcie. Warto więc spojrzeć na układ okresowy ze wszystkich tych perspektyw, zaczynając od podstaw i stopniowo odkrywając jego złożoność. Wiążące się z nim historie nie tylko dostarczą nam rozrywki, lecz także ukażą pewne sprawy zupełnie inaczej, niż tłumaczą to podręczniki. Żywimy się pierwiastkami układu okresowego, oddychamy nimi, ale niektóre z nich nas trują; stawiamy na nie wielkie sumy i przegrywamy fortuny; filozofowie z ich pomocą próbują dociec znaczenia nauki; z ich powodu wszczynamy wojny. Gdzieś między wodorem – tkwiącym w lewym górnym rogu układu okresowego – i rzeczami niemożliwymi, a jednak stworzonymi ludzką ręką, czającymi się w dolnych rzędach tabeli, odkryjemy bąbelki i bomby, zbrodnie i trucizny, historyczne dokonania i przyziemną politykę, pieniądze i miłość. A czasem może nawet coś związanego z nauką.\n1 Chodzi o francuską Luizjanę, w przybliżeniu obszar dorzecza Missisipi, sprzedany USA w 1803 roku (przyp. tłum.). [wróć]\n2 Pojęcie pochodzące z antropologii kulturowej, wprowadzone przez Jamesa Frazera, według którego działanie analogiczne wywołać powinno analogiczny efekt (przyp. tłum.). [wróć]\n3 Tygrys, William Blake, przekł. Stanisław Barańczak (przyp. tłum.). [wróć]\nKOLUMNA PO KOLUMNIE,\nGeografia decyduje o przeznaczeniu\nFraza „układ okresowy pierwiastków” powszechnie budzi skojarzenia z wielką tabelą wiszącą na ścianie pracowni chemicznej w szkole średniej i wyróżniającą się asymetrycznym układem kolumn i rzędów, którą zasłania momentami przechadzający się po klasie nauczyciel. Zwykle plakat ten jest naprawdę spory, co najmniej dwa metry na jeden, co trochę onieśmiela uczniów, ale też zupełnie odpowiednio podkreśla jego absolutnie podstawowe znaczenie dla chemii. To specyficzna pomoc naukowa – wprowadzona we wrześniu, wciąż zachowuje aktualność w czerwcu; w dodatku podczas klasówek i egzaminów można, a czasem nawet trzeba z niej korzystać. Choć część z was pewnie przypomina sobie frustrację wynikającą z tego, że choć bezkarnie mogliście wgapiać się w wiszącą na ścianie gigantyczną ściągę, rozpaczliwie brakowało wam pomysłów, jak toto właściwie ugryźć.\nZ jednej strony tabela wydaje się tak idealnie rozplanowana, jakby projektowali ją niemieccy inżynierowie pragnący uzyskać narzędzie o możliwie najwyższej użyteczności naukowej. Ale z drugiej strony te wszystkie liczby z przecinkami, skróty i zapisy przypominają kody błędów programów komputerowych, np. ([Xe]6s24f15d1) – kiedy pierwszy raz się je widzi, trudno nie czuć niepokoju. No i chociaż wiadomo, że wszystko to ma jakieś przełożenie na biologię i fizykę, to w sumie nie do końca wiadomo jakie. Myślę jednak, że głównym źródłem frustracji uczniów zaczynających swoją przygodę z chemią zawsze było, jest i będzie to, ile z niej potrafi wyczytać klasowy mądrala, który ją ogarnia – a przede wszystkim, z jaką łatwością, a wręcz nonszalancją przychodzi mu wydobycie z niej istotnych informacji. Przypuszczam, że jest to irytacja podobna do tej, jaką odczuwają daltoniści, widzący, jak łatwo przychodzi przeciętnemu człowiekowi odczytanie liczby zaznaczonej inną barwą na kropkowanym, różnokolorowym diagramie do badania wzroku. Wiedzą, że gdzieś tam skrywają się istotne informacje, ale nie potrafią ich wydobyć. Większość z nas żywi więc wobec układu okresowego pierwiastków mieszaninę częściowo sprzecznych uczuć: fascynację, sentyment, ale też odrazę i poczucie, że nie do końca pojmujemy, o co w nim chodzi.\nMoim zdaniem każdy nauczyciel zaczynający lekcję o układzie okresowym pierwiastków powinien najpierw zaprezentować klasie taką wersję tabeli, w której nie byłoby jakichkolwiek napisów. Niech uczniowie przez chwilę na nią popatrzą.\nCo ujrzą? Coś na kształt szkicu zamku z nierównym zwieńczeniem muru, jakby dworscy murarze nie dokończyli pracy. Zdążyli jedynie wybudować dwie wysokie wieże obronne na dwóch końcach. Cała konstrukcja składa się z osiemnastu kolumn nierównej wysokości i siedmiu częściowo niepełnych rzędów, u podnóża zaś widnieją dodatkowe dwa rzędy tworzące coś na kształt pasa startowego. Pierwszą ważną informacją związaną z tą budowlą jest to, że każda cegiełka jest tu unikatowa i nie daje się swobodnie wymieniać z innymi. Każda jest bowiem pierwiastkiem – substancją chemiczną (współcześnie znamy 118 pierwiastków, a przewidujemy istnienie kolejnych) o określonych właściwościach. Gdyby któraś z cegieł znalazła się w innym miejscu, cały zamek by się zawalił. I wcale nie przesadzam: gdyby chemicy odkryli, że niektóre pierwiastki można zamienić miejscami lub przesunąć gdzie indziej, gmach ległby w gruzach.\nKolejną architektoniczną ciekawostką związaną z układem okresowym pierwiastków jest to, że poszczególne jego części zbudowane są z różnych materiałów. Trzy czwarte cegieł to metale, co oznacza, że większość bloków tworzących tę konstrukcję składa się z szarawych, chłodnych ciał stałych (a przynajmniej jest to prawdą w zakresie temperatur, w którym żyjemy). W pierwszych kolumnach, licząc od prawej, natrafimy na pierwiastki gazowe; ponadto tylko dwa pierwiastki w całym układzie okresowym w temperaturze pokojowej są cieczami: rtęć i brom. Gdzieś w pół drogi między gazami a metalami, mniej więcej tam, gdzie na mapie USA umiejscowiony jest stan Kentucky, natkniemy się na pierwiastki (metale) przejściowe, o zróżnicowanych cechach, a często zaskakujących właściwościach – na przykład zdolności do tworzenia kwasów miliardy razy mocniejszych od czegokolwiek, co skrywa się w szkolnej gablocie z odczynnikami. Gdyby poszczególne cegły składały się z substancji, które symbolizują, zbudowany z nich zamek byłby najprawdziwszym architektonicznym dziwolągiem naszpikowanym elementami z różnych stylów i epok czy też, ujmując rzecz nieco inaczej, jego projektu nie powstydziłby się zapewne sam Daniel Libeskind, mistrz eleganckiego łączenia materiałów na pozór zupełnie do siebie nieprzystających.\nJeśli zastanawiacie się, po co tyle rozważań na temat planu, według którego zbudowano zamek, to spieszę wyjaśnić, że położenie dowolnego pierwiastka w tabeli układu okresowego określa niemal wszystkie jego właściwości istotne z naukowego punktu widzenia. Można powiedzieć, że jego miejsce w tabeli decyduje o jego miejscu w szeregu. Właściwie teraz, gdy przedstawiłem już w zarysie, jak wygląda tabela układu okresowego, mogę użyć innej, znacznie wygodniejszej metafory: układ okresowy pierwiastków to swego rodzaju mapa. By dostrzec jej szczegóły, powiodę palcem od wschodu na zachód, po drodze zahaczając o rozmaite części mapy – zarówno te bardziej, jak i mniej znane.\nZacznijmy od pierwszej kolumny po prawej stronie, czyli kolumny numer osiemnaście, na którą składają się jedynie gazy szlachetne. Szlachetność wydaje się słowem z poprzedniej epoki, w chemicznym kontekście brzmi wręcz zabawnie, jakby miało się odnosić raczej do etyki czy filozofii. I rzeczywiście, termin „gazy szlachetne” wywodzi się z kolebki zachodniej filozofii, czyli ze starożytnej Grecji. Jakiś czas po tym, jak Leucyp z Miletu i Demokryt z Abdery stworzyli pojęcie atomu, Platon związał atomizm z pierwiastkami (żywiołami, elementami, z greckiego: stoicheia). Po śmierci swojego mentora Sokratesa, obawiając się o swoje bezpieczeństwo, Platon około 400 roku p.n.e. opuścił Ateny i przez wiele lat podróżował – w tym też czasie powstały jego pisma. Platon nie pojmował pierwiastków tak jak my dzisiaj. Ale gdyby miał choćby podstawowe wykształcenie chemiczne, z pewnością jego ulubionymi pierwiastkami byłyby właśnie te z pierwszej kolumny od prawej, a szczególnie hel.\nW słynnym dialogu Uczta, którego motywem przewodnim jest miłość i erotyzm, Platon wskazuje, że każda żywa istota szuka dopełnienia, swojej brakującej połowy. W odniesieniu do ludzi często ma to związek z namiętnością i seksem oraz wszystkimi komplikacjami, jakie pociągają one za sobą. W swoich innych dziełach Platon stale podkreśla też, że byty abstrakcyjne i niezmienne są bardziej szlachetne i godne pożądania niż przyziemne przedmioty postrzegane zmysłowo. Dlatego też filozof wielbił geometrię, idealne kształty okręgu czy sześcianu, które docenić może tylko ludzki umysł. Przedmioty postrzegane zmysłowo uważał zaś jedynie za cienie prawdziwego bytu (idei). Na przykład drzewa są tylko cieniami, odbiciami prawdziwej, doskonałej idei drzewa, do której wszystkie rosnące za oknem sosny czy dęby starają się nieudolnie zbliżyć. Podobnie jest z rybami (jest tylko jedna idealna rybowatość) czy nawet kubkami (perfekcyjna kubkowatość w świecie idei i nieudolnie wykonane kopie w świecie dostrzegalnym). Filozof był przekonany, że idee nie były li tylko konceptami teoretycznymi, lecz naprawdę istniały, choć niewykluczone, że jedynie w wymiarze niebiańskim, bliskim bogom, znajdującym się poza zasięgiem śmiertelników. Byłby zapewne zszokowany, gdyby dowiedział się, że naukowcy – jak najbardziej z naszego wymiaru – nauczyli się przywoływać byty idealne za pomocą jednego z pierwiastków gazowych: helu.\nW 1911 roku holendersko-niemiecki uczony, schładzając rtęć za pomocą ciekłego helu, odkrył, że w temperaturze -269°C w obwodzie zniknął opór elektryczny, a rtęć stała się idealnym przewodnikiem. To coś takiego, jakby schłodzić baterię iPoda do kilkuset stopni poniżej zera i odkryć, że pozostaje ona stale naładowana, w nieskończoność, dopóki tylko hel utrzymuje ją w niezwykle niskiej temperaturze. W 1937 roku rosyjsko-kanadyjski zespół badawczy dokonał jeszcze zgrabniejszej sztuczki z samym ciekłym helem: w -271°C hel stał się nadciekły, tzn. znalazł się w stanie, w którym zanikła jego lepkość, a raz wprawiony w ruch w układzie zamkniętym mógł w nim krążyć bez końca. Mało tego, nadciekły hel nic sobie nie robił z grawitacji i płynął na przykład pod górę albo wspinał się po ściankach naczynia. Wówczas były to dość oszałamiające dla fizyków odkrycia – choć naukowcy często kombinują i na przykład zakładają niewystępowanie tarcia, ale robią tak zazwyczaj jedynie w celu uproszczenia obliczeń. Nawet Platon nie przypuszczał, że komuś uda się kiedyś znaleźć jedną z jego doskonałych idei.\nHel to także doskonały przykład „czystej pierwiastkowości”, substancji, której nie da się prostym chemicznym sposobem rozbić na elementy składowe lub przekształcić w inny sposób. Odkrycie prawdziwej natury pierwiastków, ich właściwa identyfikacja, zajęła naukowcom aż 2200 lat – od 400 roku p.n.e. do XIX wieku – głównie dlatego, że większość pierwiastków chętnie wchodzi w interakcje ze sobą, tworząc multum przeróżnych związków chemicznych. Trudno dociec, co właściwie jest czystym, elementarnym węglem, skoro znajduje się on w tysiącach związków często o zupełnie odmiennych właściwościach. Dopiero od niedawna wydaje się nam oczywiste, że dwutlenek węgla nie jest pierwiastkiem – ponieważ jego cząsteczka składa się zarówno z węgla, jak i tlenu, czyli atomów, których nie można już rozdzielić na prostsze składowe, nie niszcząc ich. Wracając jeszcze na moment do Uczty Platona i jego teorii na temat poszukujących się wzajemnie brakujących połówek – warto zauważyć, że niemal każdy pierwiastek dąży do stworzenia więzi z innymi atomami, utworzenia związku, który ukryje jego jednostkową naturę. Wiele z „najczystszych” pierwiastków, jak choćby tlen cząsteczkowy O2, także wchodzi w skład licznych związków naturalnie występujących w przyrodzie. Cóż, gdyby naukowcy nieco wcześniej odkryli hel i jego właściwości – fakt, że nie reaguje on z żadną inną substancją i istnieje tylko w swej czystej, elementarnej formie1 – być może szybciej zrozumieliby, czym są pierwiastki.\nAle hel nie bez powodu ma takie a nie inne właściwości. Ogólnie rzecz biorąc, atomy składają się z cząstek naładowanych dodatnio, czyli protonów, oraz z cząstek o ładunku ujemnym, elektronów. Te ostatnie występują w atomie w kolejnych „warstwach” (powłokach elektronowych), idąc od środka, od jądra atomowego. Każda z tych warstw może pomieścić określoną liczbę elektronów i jeśli jest ona zapełniona we właściwy sposób, wszystko jest okej. W warstwie najbliższej jądra atomowego mieszczą się dwa elektrony, a w warstwach bardziej zewnętrznych jest ich zwykle osiem. W atomach pierwiastków liczba protonów i elektronów jest na ogół sobie równa, co oznacza, że są one elektrycznie obojętne. Jednak atomy mogą między sobą wymieniać elektrony i kiedy któryś z nich je straci albo przyjmie, staje się jonem.\nWarto z tego zapamiętać, że atomy dążą do zapełnienia swoich najbardziej wewnętrznych powłok własnymi elektronami, a następnie przerzucają, współdzielą lub wręcz kradną elektrony skąd się da, by zapewnić sobie odpowiednie wypełnienie bardziej zewnętrznej warstwy. Niektóre pierwiastki uwspólniają elektrony czy też handlują nimi w cywilizowany sposób, ale są też takie, które zachowują się po prostu barbarzyńsko. Właściwie mniej więcej połowę spraw, którymi zajmuje się chemia, można streścić w jednym zdaniu – atomy, którym na zewnętrznej powłoce brakuje elektronów, będą walczyć, machlować, żebrać, nawiązywać i zrywać sojusze tylko po to, by zdobyć ich upragnioną liczbę.\nHel, pierwiastek drugi, ma dwa elektrony – dokładnie tyle, ile mu potrzeba, by zapełnić jego jedyną powłokę elektronową. Ta „skończona”, zamknięta konfiguracja daje mu niezwykłą wręcz niezależność, hel nie musi wchodzić w żadne interakcje z innymi pierwiastkami czy kraść im elektronów, ponieważ rozpiera go wewnętrzne szczęście; nie brakuje mu żadnej drugiej połowy, kocha sam siebie miłością idealną. Zresztą dotyczy to w zasadzie wszystkich gazowych pierwiastków z osiemnastej kolumny układu okresowego występujących pod helem – neonu, argonu, kryptonu, ksenonu i radonu. Wszystkie mają powłoki zapełnione kompletem elektronów, więc w normalnych warunkach nie reagują właściwie z niczym. To także z tego powodu, mimo gorączki i żarliwości, z jaką w XIX wieku poszukiwano nowych pierwiastków – i mimo stworzenia układu okresowego – do 1895 roku nie wyizolowano żadnego z gazów z kolumny numer osiemnaście. Ta powściągliwość gazów szlachetnych na tyle odróżnia je od innych pierwiastków, że niczym doskonałość trójkątów i kul prawdopodobnie oczarowałaby Platona. To do niej nawiązywali badacze, którzy po odkryciu helu i jego pobratymców ukuli termin „gazy szlachetne”. Próbując ująć to tak, jak może opisaliby tę sytuację wielcy filozofowie, stwierdzilibyśmy: „Ci, którzy wielbią piękno i stałość, w pogardzie mając zepsucie i niegodność, ponad wszystko inne wyniosą gazy szlachetne. Albowiem to one są doskonale niezmienne, nie podlegają wahaniom, nie nadskakują nachalnie ku innym pierwiastkom niczym przekupnie na targu próbujący wcisnąć komu się da swoje liche towary… Tak, gazy szlachetne są doskonałe i idealne”.


Przybysz o płycie "Panny Wyklęte": Piosenki dosyć miłosne, osadzone na gruzach - TVN24\n10 maja 2013, 10:29\nPrzybysz o płycie "Panny Wyklęte": Piosenki dosyć miłosne, osadzone na gruzach\n10 maja 2013, 8:29\ntvn24Paulina Przybysz wzięła udział w projekcie "Panny Wyklęte"\n- Każda dziewczyna, każda "Wyklęta Panna" zamknęła oczy i pomyślała sobie, co by było, gdybym znalazła się w tej wojennej rzeczywistości. Dużo jest tam piosenek "dosyć miłosnych, osadzonych na gruzach" - mówiła w TVN24 Paulina Przybysz, którą wraz z innymi polskimi wokalistkami, będzie można usłyszeć na płycie "Panny Wyklęte".\nPrzybysz w programie "Wstajesz i wiesz" podkreśliła, że praca nad płytą była dużym wyzwaniem. - Już przy płycie "Morowe Panny", poświęconej kobietom z Powstania Warszawskiego, dostałam za zadanie napisać piosenkę, która by w jakiś sposób odnosiła się do tego tematu. Poczułam się, jak aktor, który ma się wczuć w rolę - powiedziała wokalistka.\nOdnosząc się do płyty "Panny Wyklęte", mówiła: - Dużo jest tam piosenek dość miłosnych, osadzonych na gruzach, tudzież potępieniu i upokorzeniu. Kobiety uczą się żyć na gruzach, albo z tym, że przeżyły takie historie.\nZaznaczyła, że to dość trudne dla dziewczyn, młodych wokalistek. - Ja mam gęsią skórkę, jak o tym myślę - przyznała. Przybysz zaznaczyła, że wiele z emocji przekazanych w tej muzyce, jest bardzo szczerych.\nPłyta"Panny Wyklęte", skierowana do młodzieży, to jeden z głównych punktów obchodów Roku Żołnierzy Wyklętych, realizowanego przez Fundację Niepodległości, Ośrodek KARTA i IPN.\n"Panny Wyklęte" to projekt muzyczny Darka "Maleo" Malejonka i Maleo Reggae Rockers. Płyta inspirowana jest losem kobiet "Wyklętych". Opowiada o ich tragicznych powojennych doświadczeniach głosem współczesnych artystek młodego pokolenia.\nW projekcie wzięły udział znane polskie wokalistki, m.in. Ania Rusowicz, Kasia Kowalska, Marika, Mela Koteluk, Halina Mlynkova, Natalia i Paulina Przybysz.\nPatronką płyty "Panny Wyklęte" jest Danuta Siedzikówna "Inka", siedemnastoletnia sanitariuszka oddziału 5 Wileńskiej Brygady AK, skazana na śmierć i stracona w 1946 roku. Na płycie będzie reprezentowanych wiele stylów muzycznych, oprócz reggae, także rock, jazz, folk, hip-hop. Płyta "Panny Wyklęte" ma ukazać się w czerwcu i również w tym miesiącu odbędą się związane z nią dwa koncerty w Warszawie. Planowana jest ogólnopolska trasa koncertowa.\nKiedy szczepionka będzie w Polsce? Minister zdrowia podaje "realny termin"


Płonące banany z sosem kawowym - pomysł na ognisty deser - Beszamel.se.pl\nbeszamel.se.pl Ciasta i desery Desery różne Płonące banany z sosem kawowym - pomysł na ognisty deser\nPłonące banany z sosem kawowym to pomysł na deser z programu UGOTOWANI!\nUwielbiasz desery i nie zawsze kojarzą Ci się one z czekoladą lub kawałkiem ciasta? Proponujemy banany na gorąco, czyli pomysł na deser z programu Ugotowani. Płonące banany z sosem kawowym to doskonały sposób na urozmaicenie słodkości, które wszyscy tak bardzo lubimy.\nObierz banany i przekrój je wzdłuż na pół. Rozgrzej masło na patelni i ułóż na niej banany.\nSmaż je przez ok. 3 minuty na małym ogniu. Pamiętaj, aby banany obrócić na patelni tylko raz. Następnie posyp banany cukrem.\nDodaj kawę i doprowadź do wrzenia. Delikatnie podpal banany. Kiedy ogień przygaśnie, wyjmij je na talerz. Podawaj z gałką lodów waniliowych.


Ponad 5 miliardów zaszlachtowanych Uruków, czyli garść statystyk ze Śródziemie: Cień Mordoru! - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościPonad 5 miliardów zaszlachtowanych Uruków, czyli garść statystyk ze Śródziemie: Cień Mordoru!\nAndrzej Ostrowski 24.02.2015 08:15\nGracze zarżnęli łącznie 5,65 miliarda Uruków w Śródziemie: Cień Mordoru (PS4). Aby zrozumieć skalę, dobrze jest przypomnieć, że Chińczyków jest obecnie 1,357 miliarda, a wszystkich ludzi na świecie ponad 7 miliardów. Armia Saurona jest duża, ale możemy spokojnie założyć, że Mordor prawdopodobnie nie jest na tyle szeroki, aby pomieścić tak wielką uruczą populację.\nMoże dlatego istnieją mechanizmy samoregulacji w przyrodzie? Ponad 1,3 miliarda Uruków zostało zaszlachtowane przez swych własnych braci. Wśród nich znalazło się 95,6 milionów unikatowych Nemezis, z czego rozprute zostało 6,6 milionów. Gracze zabili łącznie 23,1 milionów kapitanów, z czego 2,8 milionów zostało zamordowane przez własnych strażników.\nIlu graczy zostało zabitych przez Uruki? 72 milionów. Tylko troszeczkę mniej niż wynosi obecnie podwojona populacja Polski. Warto wspomnieć, że każdy z grających ginął przynajmniej raz na godzinę, zabierając ze sobą 78 Uruków.\nTagi: playstation 3 playstation 4 Śródziemie: Cień Mordoru Warner Bros. Interactive


wpisz kod promocyjny : komponenty-2022\nCiekawostka, choc moze kogos zaciekawi. Uzywam zewnetrznej chlodnicy podlaczonej na quick-disconnectach. Do tej pory uzywalem QDC od Bykski. Naczytalem sie, jak to tylko Koolance sie liczy, bo reszta zabija przeplyw. No wiec kupilem QD4, a wiec te najwieksze, najmniej restrykcyjne. No i roznica wzgledem chinczykow jest niemal nie zauwazalna W moim ukladzie: Blok cpu Blok gpu 3 chlodnice Pompa ddc Pompa d5 Roznica zawiera sie w ~15l/h. Na chinczyku: 163l/h Na Koolance QD4: 178l/h Zatem nie warto przeplacac\nTen mem lepszy\nPrzez Bacik333 · Napisano teraz\nJuż wszystko zrobione. Został mi tylko problem ze sterownikami usb Mam trójkąt z wykrzyknikiem w menadżerze urządzeń. nie mogę znaleźć sterownika do: pci ven_8086&dev_1e31&subsys_10bc1462\nGdyby miał wyższy poziom, to Kaczyński by mu nie ufał. Na tym polega nieudolność wszelkich autorytaryzmów: naczelnik nie może mieć pod sobą ludzi bardziej inteligentnych od siebie. Najlepszymi kandydatami są ludzie na tyle niekompetentni, że nigdy o własnych siłach nie zaszliby na stanowiska, które daje im naczelnik państwa.


Aplikacja mObywatel juz dostępna dla iOS - Cyfrowy Ja\nAplikacja mObywatel juz dostępna dla iOS\nPod koniec zeszłego roku udostępniono aplikację mObywatel dla smartfonów z Androidem. Docelowo program ma stać się hubem dla dokumentów takich jak dowód osobisty czy prawo jazdy. Obecnie jednak jego możliwości są dosyć skromne. Kilka dni temu natomiast doczekaliśmy się premiery wersji dla iOS.\nTu program ma równie małe możliwości co i na Androidzie. Mamy więc jedynie możliwość podejrzenia swoich podstawowych danych (numer i data ważności dowodu, PESEL, data urodzenia) oraz zweryfikowania podobnego zestawu danych innej prywatnej osoby. Od jakiegoś czasu można też teoretycznie zweryfikować tą aplikacją swoje dane w firmach, o ile używają programu mWeryfikator.\nmDokumenty dla iOS można już pobierać za darmo z App Store. Programu mWeryfikator jeszcze nie ma i nie wiadomo kiedy pojawi się na urządzeniach Apple.


W wartym 62 miliardy dolarów romansie Bayera i Monsanto mamy okres podbijania swojej wartości. Amerykanie odrzucili niemiecką ofertą, bo wyceniono ich za nisko, i to „znacząco”; choć wartość oferty jest ponad 35% wyższa od notowań Monsanto. Ale Niemcy nie ustępują i gotowi są położyć na stół jeszcze lepszą ofertę.\nTo targowanie może jeszcze chwilę potrwać, więc jeśli już omówiliśmy aspekty społeczno-polityczne tej wielkiej fuzji, zajmijmy się biznesem. Warto się przyjrzeć, jakie jest rationale tej wielkiej fuzji.\nBayer chce zapłacić za Monsanto 62 miliardy dolarów. Kwota ogromna – prawie tyle, ile państwo polskie ma dochodów przez cały rok (297 miliardów złotych w 2014 r.). To duża przebitka wobec wartości rynkowej, która na początku maja, przed ogłoszeniem próby przejęcia, wynosiła 39,5 miliarda $. To ogromna kwota, jeśli porównać ją z innymi ofertami: chińskiej dla Szwajcarów, która wynosiła $43 miliardy czy połączenia DuPont i Dow.\nPonad 150-letni koncern z Leverkusen słynie przede wszystkim ze swojej legendarnej już, 120-letniej aspiryny. To lider wielkiej kolekcji leków, na których rynku Bayer jest światowym numerem dwa. Ale także środki dla zwierząt i chemia ochrony roślin – to mocne strony giganta z Leverkusen.\nMonsanto z St. Louis powstało w 1901 r., a pierwszym produktem był sacharynowy słodzik. Dzisiaj sztandarowe produkty to zestaw modyfikowanych genetycznie nasion – przede wszystkim kukurydzy, soi, bawełny, które opanowały rynek amerykański, gdzie prawie wszystkie produkty spożywcze – od płatków śniadaniowych po wołowinę – są produkowane na bazie GMO. W ofercie są także środki ochrony roślin, z których oparty na glifosacie Roundup od dziesięcioleci dominuje amerykański rynek.\nJednak ostatnio sprzedaż spada, i to już drugi rok. Niechęć opinii publicznej i ograniczenia ze strony Komisji Europejskiej sporo kosztują. Właśnie teraz trwa w Komisji i Parlamencie Europejskim wielka próba sił, która może skończyć się zakazem sprzedaży glifosatów. To wynaleziony w 1969 r. przez Monsanto środek stosowany w owadobójczym środku RoundUp. Decyzja Unii o nieprzedłużeniu zgody na stosowanie glifosatów byłaby poważnym ciosem dla Monsanto. RoundUp to jej lider dochodów, Europa jest dużym rynkiem sprzedaży – prawie dwa miliardy dolarów. Dodatkowe kłopoty w Indiach i Argentynie, gdzie rządy atakują Monsanto przyczyniły się do spadku wartości spółki o 20% w ubiegłym roku. Nie one jednak zadecydowały, bo wartość rynkowa Bayera spadła o podobną wielkość.\nRazem mogą stworzyć giganta, który będzie się zajmował życiem roślin od nasion poprzez wszystkie kolejne fazy uprawy roślin aż do „cyfrowego rolnictwa”.\nDla Bayera ostatnie dni to prawdziwa rewolucja. Jego nowy CEO, Werner Baumann, który gdy 28 lat piął się po szczeblach korporacyjnej kariery, zaledwie kilka tygodni po awansie, przystąpił do największej akwizycji chemicznej w historii. Oczywiście przedtem, przy przejmowaniu stanowiska, zapowiedział, że nie należy się spodziewać większych zmian. I za chwilę zaskoczył wszystkich. No, może nie Monsanto, bo z nimi Niemcy porozmawiali wcześniej, ale gdy prezes o fuzji publicznie poinformował, wbrew niemieckiej solidnej tradycji uzgadniania wszystkiego w zaciszu gabinetów… To był szok.\nJeszcze większym szokiem był obiekt zalotów niemieckiego potentata. Niemcy, tak czuli w tej kwestii, wyrażają obawy, że przejęcie tego „potwora” Monsanto jest niedopuszczalne dla tak szacownej niemieckiej firmy. A że biznes to reputacja, Bayer zaczął więc grać kartą opinii publicznej. CEO Werner Baumann zaprosił organizacje ekologiczne do dyskusji i zaczął ją tak: „Jesteśmy świadomi, jaką reputację ma Monsanto. Ale nasza marka Bayer ma świetną światową reputację i jest atrakcyjna. I my to wykorzystamy”. Urocze prawda? Anglicy już zaczynają pisać o „teutońskim stylu”.


Belka ALDO podwójna 4LED 150cm G13 2xT8 LED KANLUX 26365 | ALDO-4LED-2X150 - NEO-LED\n» Belka ALDO podwójna 4LED 150cm G13 2xT8 LED KANLUX 26365\nKod produktu: ALDO-4LED-2X150\nProdukt ID 6627\nKod EAN: 5905339263650\nALDO to oświetleniowa oprawa liniowa tzw. belka oświetleniowa. Przeznaczona jest do montażu dwóch świetlówek liniowych T8 LED jednostronnie zasilanych. Charakteryzuje się nowoczesnym, bardziej opływowy kształtem. Oprawa wykonana została z blachy stalowej malowanej proszkowo na kolor biały.\nMoc: max .2x58W\nŹródło światła: 2 x T8 LED


Herkules, Leksykon PTA\nMoney.plTechnologieNauka i wiedzaLeksykon PTAHerkules\nDuży gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny najlepiej latem. Liczba gwiazd widocznych gołym okiem: ok. 140, zajmowany obszar: 1225 stopni kw., najjaśniejsza gwiazda: alfa - Ras Algethi (3,48 mag). Układ najjaśniejszych gwiazdy Herkulesa przypomina czworokąt, otoczony pozostałymi jasnymi gwiazdami.\nNazwa pochodzi od imienia helleńskiego herosa Heraklesa (u Rzymian: Herkules), syna Zeusa, znanego z wielkiej siły i zręczności. W H. znajdują się: M 13 - bardzo jasna gromada kulista, M 92 - kolejna gromada kulista, Her X-1 - silne źródło promieniowania rentgenowskiego, AM Her - jeden z bardziej znanych polarów. W H. położony jest apeks - punkt, do którego z prędkością 19,4 km/s zmierza Słońce w swoim ruchu względem sąsiednich gwiazd.\nGraniastosłup prawidłowy bądź graniastosłup foremny to w geometrii taki graniastosłup prosty, którego każda podstawa jest jakimkolwiek wielokątem foremnym (tj. mającym równe boki oraz takie same...\nJeden z najobfitszych rojów meteorów (ZHR równe ponad 100), znany od średniowiecza. Są to bardzo szybkie meteory, posiadające zielonkawe ślady. Obserwowano wiele deszczy Leonidów, m.in. w roku 1901...


.:: Dopłaty i Fundusze - Portal Informacyjny ::. - Pomoc de minimis, a pieniądze?\nNa złożenie wniosków jest tylko kilka dni. Od dziś producenci czarnych porzeczek i wiśni będą mogli ubiegać się o rekompensaty z powodu niskich cen skupu owoców do przetwórstwa. Wsparcie wypłacane będzie z tak zwanej pomocy de minimis.\nJerzy Gajewski czarne porzeczki uprawie od dwudziestu lat. Jak mówi - bardziej z zamiłowania niż dla zysków, choć do tej pory zawsze wychodził na plus. W tym sezonie jednak ceny skupu owoców do przetwórstwa były tak niskie, że nie opłacało się ich zbierać. Sytuacji producentów nie poprawiał fakt, że w niektórych rejonach czarne porzeczki wymarzły. W podobnej sytuacji byli producenci wiśni. Za owoce w punktach skupu płacono od 50 do 90 groszy za kilogram, podczas gdy koszty produkcji wynoszą od półtora do dwóch złotych za kilogram. Producenci posądzali nawet przetwórców o zmowę cenową.


n97 | Leafnode's blog\nArchiwa tagu: n97\n2008-12-02 Leszek Krupiński\t6 Komentarzy\nW moich poszukiwaniach idealnej komórki, po wstępnym przemysleniu kwestii iPhone/Android, z odsieczą biegnie Nokia. Dopiero co ogłoszony model N97 może spełniać moje wymagania – wygląda dosyć zgrabnie, ma klawiaturę QWERTY, ma ekran dotykowy, OSem nie jest Windows, ma GPS (zabawka, ale czasem przydatna)… Jeszcze nie mam żadnych doświadczeń z Symbianem, słyszałem narzekania użytkowników na jego prędkość, ale w tym momencie, bez first-hand experience, nie będę nic przesądzał. Problemem może być cena – na ten moment przewidywana ilość pieniędzy jaką trzeba będzie wyłożyć na N97 to 550 Euro. Złotówka teraz kiepsko stoi, więc to mało atrakcyjna wizja. Nowy model ma być w sklepach na początku przyszłego roku, podobnie jak G1 w Europie – wtedy można będzie bardziej bezpośrednio porównać te telefony.\nOstatnio trochę doprecyzowałem do czego, oprócz dzwonienia i SMSowania, bym chciał używać komórki – przede wszystkim do wygodnego awaryjnego internetowania (WWW, email). Do tego celu istotny jest duży wyświetlacz, przydaje się też mazianie paluchami po ekranie (zabawa w scroll/zoom guziczkami jest męcząca). Korzystam też czasem z Google Maps przez Java’owego klienta. Chciałbym też ostatecznie rozwiązać problem synchronizacji kontaktów (w tym momencie mam telefon SE, synchronizowany z Outlookiem via fMA, co sprowadza się do nadpisywania kontaktów w jedną albo drugą stronę).\nNa koniec specyfikacja N97 i film demonstracyjny:\n3.5 inch 16:9 640×360 pixels resolution display\nIntegrated 3G wireless radio\nIntegrated GPS receiver with A-GPS support\n32GB onboard flash memory with microSD for adding 16GB more\nmicroUSB port used for both syncing and charging


Teorie katastroficzne 13 tys. lat temu (12/2017; #6) - Słowiańska haplogrupa R1a i I2a-Dinaric/Slavic\nŁącząc różne teorie i podania historyczne, w skrócie to mogło wyglądać tak. Na biegunach były ogromne lodowce rozłożone niesymetrycznie do biegunów. To przesuwało środek ciężkości skorupy ziemskiej w ruchu wirowym wokół osi. W ziemie uderzyła kometa lub asteroida i dała impuls do przesunięcia całej skorupy do stanu równowagi. Bieguny przesunęły się o 2500 km na obecne miejsce. Uderzenia mogły być dwa w odstępach około 1300 lat. W wyniku tych zjawisk na Ziemi była ogromna katastrofa – pożary, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, tsunami i wieloletnia zima. To był okres Wielkiego Potopu opisywanego w setkach podań i religiach. Nastąpiła ponowna epoka lodowcowa – tym razem bardzo krótka i przerwana przez drugie uderzenia. Dodatkowo Atlantyda zapadła się pod wodę, a Andy wypiętrzyły się jeszcze wyżej. Człowiek przetrwał, a od tej chwili zajął się astronomią, aby przewidzieć kolejny kataklizm.\nTeorie o przesunięciu biegunów mocno wspiera różne położenie głównej orientacji budowli sprzed Potopu i po nim. Mówimy głównie o piramidach i tzw. świątyniach. Nie są to dane jednoznacznie wskazujące na zmianę biegunów, bo tylko część budowli spełnia te kryteria. Poza tym to nie wiemy, czy budowniczowie kierowali się położeniem bieguna północnego geograficznego czy magnetycznego, a może gwiazdami. Tym niemniej bieguny zmieniają swoje położenie i pytanie brzmi czy możliwa była ta zmiana w sposób gwałtowny liczony w dniach lub latach. Popieram szukanie niestandardowych rozwiązań różnych zagadnień, szczególnie przeciwstawnych, alternatywnych do obowiązujących skostniałych poglądów niektórych naukowców. Scenariusze i uzasadnienia tych teorii są atrakcyjne, ale budzą jednak wątpliwości.\nOkres Młodszego Dryasu to Mała Epoka Lodowcowa (Mini Ice Age) i był geologicznie krótkim okresem (1200 ± 70 lat) zimnych warunków klimatycznych i suszy, które wystąpiły między około 12800 a 11600 lat temu (10800-9600 pne). Uważa się, że zostało to spowodowane roztapianiem lodowców północnoamerykańskich w zmianą prądów morskich – zanik prądu północnoatlantyckiego Golfstromu. Poprzedził to krótki epizod ocieplenia 12-13 tysięcy lat pne.\nCharles Hutchins Hapgood (1904-1982) i jego teoria\nPłyty tektoniczne nieustannie się poruszają. Dzieje się tak, ponieważ twarda zewnętrzna skorupa planety spoczywa na półstałej warstwie, płaszczu, który porusza się powoli. Ponieważ prądy konwekcyjne płaszcza powodują ruch płyt tektonicznych skorupy, biegun północny wydaje się również przesuwać. W związku z tym punkt umieszczony na biegunie geograficznym będzie się przesuwać z roku na rok, gdy płyta arktyczna będzie się przemieszczać. Punkt, w którym oś obrotu wychodzi z płaszcza ziemskiego faktycznie nie porusza się, tylko skorupa ziemska się przemieszcza. Nazywa się to pozorną wędrówką biegunową. Rzeczywista oś obrotu Ziemi (kąt nachylenia do orbity wokół Słońca) związana jest z płaszczem i rdzeniem ziemi i też zmienia położenie. Obecnie lekko się „kołysze”, tak że biegun geograficzny obraca się wokół koła o promieniu 6 metrów co 435 dni. Pojawiają się dowody na to, że oś obrotu zmienia także położenie na większą skalę. Ziemia jest sferyczna, a jej zewnętrzne warstwy – płaszcz i skorupa – nieustannie się przesuwają. Losowy rozkład masy może się zmienić. Na przykład, płyty kontynentalne były kiedyś prawdopodobnie połączone, w superkontynencie o nazwie Pangea, a następnie podzieliły się. Ogromne zmiany w lokalizacjach kontynentów powodują przesunięcie w rozkładzie masy Ziemi. Nierównowaga może spowodować drastyczny obrót globu, z przesunięciem osi obrotu w stosunku do rdzenia Ziemi w celu skorygowania nierównego obciążenia. Niektórzy geolodzy sugerują, że to przesunięcie osi obrotu w stosunku do jądra Ziemi – tak zwane prawdziwe przesunięcie biegunów – może nastąpić z prękością 10 stopni na milion lat Oznacza to, że w ciągu 9 milionów lat biegun północny mógł przesunąć się z równika na szczyt globu! Kilku naukowców uważa, że Ziemia faktycznie „przerzuciła się” co najmniej raz w swojej historii.\nZainteresowanie Hapgooda zjawiskiem wędrówki biegunów wynikło z wcześniejszych idei Hugha Achinclossa Browna. Niektórzy z największych ówczesnych geologów, w tym JCMaxwell i Sir George Darwin (syn słynnego Charlesa Darwina), rozważali tę możliwość, ale doszli do wniosku, że stabilizujący efekt wybrzuszenia równikowego jest tak wielki, że żadna możliwa do wyobrażenia siła pochodząca z Ziemi nie może spowodować przesunięcia osi, z wyjątkiem kolizji z inną planetą. Ich wpływ był tak wszechobecny, że bardzo długo nikt poważnie nie rozważał takiej hipotezy. Hapgood również zaakceptował założenie, że tylko kolizja planetarna może przesuwać oś obrotu, ale zaproponował teorię wyjaśniającą przesunięcie biegunów w wyniku przesunięcia całej skorupy ziemskiej. Zakłócenia potrzebne do przesuwania skorupy ziemskiej były o wiele mniejsze niż te, które były potrzebne do pochylenia całej planety – rdzenia i płaszcza ziemskiego. Na podstawie badań rosyjskiego naukowca V.V. Beloussov, założono, że na głębokości kilkuset kilometrów, w górnym płaszczu znajduje się warstwa ciekłej skały (magma), która zachowuje się jak łożysko, pozwalając całej skorupie przesuwać się pod wpływem siły wypierającej. Zdaniem Hapgooda siła ta wynika z nierównomiernego rozkładu lodu na biegunach, co powoduje odchylenia w dziennym ruchu Ziemi. Ostatecznie ten brak równowagi dochodzi do punktu, w którym następuje zmiana. Według Hapgooda, Ziemia utrzymuje oś obrotu bez zmian, ale bieguny i cała powierzchnia Ziemi przesuwają się i zmieniają szerokość geograficzną. Przez chwilę Ziemia jest znów zrównoważona. Możemy zidentyfikować co najmniej 3 poprzednie pozycje bieguna według Hapgooda. Teoria Hapgooda została zatwierdzona przez naukowców, takich jak Einstein i K.F. Mather, ale nadal jest wysoce kontrowersyjna. Przede wszystkim wydaje się, że jest to sprzeczne z powszechnie akceptowanymi teoriami, takimi jak dryfowanie kontynentów. Hapgood, choć przypisywał sobie ustalenie pozycji dawnych współrzędnych biegunowych, był zmuszony zgodzić się do znacznie wolniejszego przmieszczania się biegunów, przyjmując paradygmat dryfu kontynentalnego i tektoniki płyt, aby utrzymać poparcie społeczności naukowej. Jak na ironię, jednym z ostatnich zastrzeżeń do teorii Hapgooda jest szybkość zmian klimatycznych, które miały miejsce w okresie plejstocenu. Jedynym sposobem na całkowite i spójne wyjaśnienie tego, co wydarzyło się pod koniec plejstocenu, wydaje się być przyznanie się do możliwości przesunięcia biegunów na odległość tysięcy kilometrów, zgodnie z hipotezą Hapgood, ale w znacznie krótszym czasie: nie więcej niż kilka dni ! Tymczasem teoria Hapgooda mówi o czasie przesunięcia trwającym 5000 lat i okresach stabilizacji 20-30 tysięcy lat , po czym kolejny cykl itd.\nPozycje bieguna północnego oraz równika w ostatnich 100 tysiącach lat – teoria Hapgooda.\nDowody klimatyczne dla teorii Hapgooga:\nObecność lodowców w Ameryce Północnej i na Grendladii, a brak na Syberii – asymetria w stosunku do obecnego bieguna\nMorze Arktyczne było w okresie 55-12 tys. lat temu cieplejsze niż obecnie, a na Syberii było bujne życie.\nAntarktyda była częściowo wolna od lodu.\nOgólna sytuacja klimatyczna Ziemi była spójna z inną pozycją biegunów.\nPorównanie wielkości i położenia lodowców podczas LGM i obecnie. Widać asymetrię na północnej półkuli – obecnie i w przeszłości.\nHipoteza uderzenia komety (Younger Dryas impact hypothesis lub Clovis comet hypothesis) 12,9 tysiecy lat temu\nZaproponowana w 2007 roku przez zespół Richarda Firestone’a, zakłada upadek dużego meteorytu lub eksplozję w atmosferze Ziemi roju komet lub chondrytów w rejonie Wielkich Jezior, co zainicjiowało okres zimny Younger Dryas około 12900 lat temu. Katastrofa powoduje wyginięcie większości megafauny w Ameryce Północnej i upadek kultury północnoamerykańskiej Clovis po ostatnim zlodowaceniu. Epoka lodowcowa Younger Dryas trwała około 1200 lat, zanim klimat ponownie się ocieplił. Hipoteza sugeruje, że zwierząta i ludzie w Ameryce Północnej nie zostali bezpośrednio zabici przez wybuch, ale z powodu braku zywności po spaleniu roślinności. Wygineło wiele gatunków zwierząt w tym mamuty. Dowody na zdarzenie uderzeniowe obejmują zwęglone warstwy gleby o dużej zawartości węgla, które znaleziono w około 50 miejscach na całym kontynencie. Warstwy zawierają niezwykłe materiały (nanodiamenty, mikrokulki metaliczne, kuleczki węglowe, sferoidy magnetyczne, iryd, platynę, węgiel drzewny, sadzę i fulereny wzbogacone w hel-3), które są interpretowane jako potencjalny dowód zderzenia. Ostatnie badania odnotowały, 100-krotny skok stężenia platyny w rdzeniach lodowych Grenlandii, datowanych na 12 890 BP z dokładnością 5 lat.\nHipoteza została zakwestionowana przez badania pokazujące, że większość wniosków nie może być powtórzona przez innych naukowców i skrytykowana z powodu błędnej interpretacji danych i braku dowodów potwierdzających.\nŚlady sugerujące upadek komety obejmują również Europe i Bliski Wschód.\nCzy wielkość lodowców i ich położenie na Antarktydzie i Arktyce może mieć wpływ na niestabilność Ziemi w ruchu obrotowym wokół własnej osi i to mogłoby powodować przesunięcie skorupy ziemskiej?\nJeśli tak, to doszłoby wówczas do zmiany położenia biegunów geograficznych. Potocznie mówi się, że Ziemia zmieniła oś obrotu, ale to w tym wypadku nie o to chodzi. A. Einstein stwierdził, że waga lodów polarnych jest do tego niewystarczająca. Tym niemniej nadal niektórzy twierdzą, że to możliwe. Zatem policzmy. Masa Ziemi to 6x10E24 kg. Masa lodu na Antarktydzie 28x10E18. To stanowi 0,0004% masy Ziemi. Ale może lodowce były większe, bo w okresie LGM poziom mórz i oceanów obniżył się o 100m. Policzmy, ile ważyła ta woda – 36x10E18, czyli 0,0006% masy Ziemi. Mamy więc różnicę wag jak ziarenko piasku i 200-u kilogramowy głaz. Tyle tylko, że dochodzi ruch wirowy, Ziemia „wisi” w przestrzeni i nawet przy minimalnej nierównowadze pojawią się siły korygujące tą niestabilność. To jednak sugeruje, że niemożliwe, aby taka mała masa związana z lodowcami spowodowała gwałtowne ruchy skorupy. Może to mieć wpływ jedynie na niewielkie systematyczne ruchy likwidujące nierównowagę, bez efektu jej kumulacji i skokowej zmiany.\nCzy mogło się zdarzyć, że cała skorupa się przemieściła się w sposób gwałtowny o tysiące kilometrów?\nSkorupa ziemska a w zasadzie płyty tektoniczne przesuwają się, ślizgając po płynnym, plastycznym górnym płaszczu ziemskim. Jest to warstwa Astenosfera, w której występują nieciągłości Moho i Golicyna. Ta warstwa umożliwia ruchy skorupy. Normalnie te ruchy są powolne. Jest teoria, że przesunięcie nastąpiło w nieciągłości Moho, leżącej stosunkowo płytko. Dodatkowo miało to związek z zanikiem pola magnetycznego Ziemi i zmniejszenie tarcia w tej strefie. Skorupa ziemska ma różne grubości i to „ślizganie się” to nie jazda po tafli lodu, ale po” pagórkach i dolinach” zgodnie z kształtem górnego płaszcza. Nieciągłość Moho jest na zmiennej głębokości od 5 do 80 kilometrów. W takich warunkach potrzeba gigantycznych sił, aby pokonać te „pagórki” – proces raczej przebiega powoli z wieloma fazami destabilizacji i stabilizacji.\nPrzesunięcie gwałtowne na duże odległości oznaczałoby, że na połączeniach płyt wystąpiłyby gigantyczne wypływy lawy, wulkany, trzęsienia ziemi. Może nawet doszłoby do pęknięć płyt kontynentalnych i podziału na mniejsze. Armagedon. To tak jak mamy obrazek z puzzli i poruszymy go, to wówczas każdy puzzel przemieści się. Powstaną przerwy, nasuną się na siebie. Moim zdaniem taki scenariusz nie ma dowodów w badaniach geologicznych skał na powierzchni Ziemi. Uślizg w niższych warstwach Astenosfery (100-400 km pod powierzchnią Ziemi i poniżej nieciągłości Moho) jest możliwy i wtedy skorupa się przesunie gwałtownie, a Ziemia nie ulegnie takiej katastrofie. Ten proces mógłby przebiegać szybko i skokowo. Niestety takie głębokości nie są wystarczająco zbadane, aby były dowody.\nSą trzy powody mogące zmienić gwałtownie położenie osi Ziemi (rzeczywistej i/lub pozornej poprzez ruch skorupy):\nzderzenie z dużym obiektem kosmicznym\nnieznane zjawiska wewnątrz ziemi – fizyczne czy magnetyczne\nzakłócenie przez zbliżenie do Ziemi i Księżyca jakiegoś dużego obiektu kosmicznego i zaburzenie ruchu Ziemi\nCzy Atlantyda została zatopiona a Andy się podniosły w wyniku przesunięcia skorupy ziemskiej 13 tys. lat temu?\nNiektórzy to uzasadniają w oparciu o fakt, że promień ziemi jest o 21 km większy na równiku niż na biegunach. Idąc od równika do bieguna promień maleje co 1000 km o około 2 kilometry. [Podaje się, że przesunięcie skorupy mogło wynosić nawet 2500 km]. Robiąc uproszczenie niektórzy twierdzą, że jeśli skorupa przemieściła się o 1000 km, wówczas np. wyspa na morzu zmieni swą wysokość w stosunku do poziomu morza właśnie o 2 km. W zależności od kierunku ruchu (od równika do bieguna lub odwrotnie) to zatopi się w morzu lub wyłoni z niego na tą wysokość. Ale to tak nie może działać. Bo to oznaczałoby, że skorupa cały czas zachowuje swój kształt elipsoidy. Dla uproszczenia toku rozumowania podam przykład, że gdyby skorupa przesunęła się o 90 stopni od równika do bieguna to ziemia miałaby na biegunie o 21 km większy promień, a pod skorupą powstałaby jaskinia wysoka na 21 km. Krótko mówiąc, skorupa ziemska, płyty tektoniczne nie „decydują” w jakiej odległości są od środka ziemi, tylko to co jest pod nimi, czyli płaszcz ziemski, a on w czasie ruchu skorupy miałby być na „swoim miejscu” i zachowywać swój kształt. Atlantyda przesuwając się w kierunku równika musiałaby się „wbić” w płaszcz ziemski, żeby zbliżyć się do środka ziemi i zniknąć pod wodą.\nTakie tłumaczenie oparte na promieniu ziemskim jest niepewne. Musi być inny scenariusz np. zakładający przesunięcie w niższych warstwach Astenosfery. Domniemana Atlantyda jako wyspa na Ocenie Atlantyckim byłaby na granicy trzech płyt tektonicznych północnoamerykańskiej, afrykańskiej i euroazjatyckiej. Są to okolice obecnych Wysp Azorskich. [Dygresja: Są podania Indian o wyspie, która unosiła się i opadała w krótkim czasie. Tyle że równie dobrze to poziom wody morskiej mógł się zmieniać w wyniku tsunami.] Tym niemniej styk płyt tektonicznych był dobrym miejscem, gdzie przy przesunięciu skorupy wraz z górną częścią Astenosfery Atlantyda „schowała się” pod oceanem. Podobna sytuacja jest z Andami które są na granicy kilku płyt tektonicznych.\nMożliwe to jest, jeśli powierzchnia uślizgu była odpowiednio ukształtowana, tak że przy przesunięciu następują wypiętrzenia lub obniżenia. Nie mogły to jednak być wielkie zmiany (raczej setki metrów niż tysiące), bowiem nie zauważono pozostałości w kształcie geoidy, świadczących o takich zjawiskach. Aktualne odchylenie geoidy od elipsoidy Ziemi to jedynie -107m/ +85 m.\nJeśli coś miało się wydarzyć 13000 lat temu to raczej nie zniknęły kontynenty tylko wyspa.\nJedna z wizji jak wyglądał świat przed katastrofą w ostatniej erze lodowcowej lub wcześniej. Zaginione obszary to niekoniecznie kontynenty, ale także archipelagi wysp.\nPrzesunięcie biegunów nastąpiło zgodnie z teorią Hapgooda w okresie 17-12 tys. lat temu i ma związek ze zmiana masy lodowców. W zasadzie skokowa zmiana biegunów potrzebna jest tym którzy pozycjonują stare budowle do kierunków świata. Pytanie czy przeszkadza to że proces przesuwania biegunów trwał tysiące lat?\n13000 lat temu – uderzenie bardzo dużych meteorytów z komety w Ameryce Północnej (pokrytej lodem) oraz mniejszych obiektów w Euroazji i północnej Afryce i oceanach powoduje:\nmiejsce upadku przypomina wybuch tysięcy bomb atomowych – wysoka temperatura, fala uderzeniowa – materia paruje, tysiące gorących odłamków wylatuje w powietrze i spada na Ziemie w promieniu tysięcy kilometrów\npowstają trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów w wyniku fali uderzeniowej i poruszenia płyt tektonicznych\nw rejonach nadmorskich uderza tsunami (traktowane zapewne jako potop), a fale docierają do wysokich partii And, wyspy na oceanach zalewa woda\npożary lasów i stepów w wyniku upadków rozpalonych meteorytów w różnych regionach\npowstanie ogromnej ilość pary z rozgrzanych lodowców po uderzeniu\nwielotygodniowe deszcze i powodzie – potop\nwieloletnia zima w wyniku zapylenia atmosfery po pożarach i erupcjach\ngwałtowne topienie się lodowca powoduje zakłócenie Golfstromu na północnej półkuli (słodka woda jako lżejsza jest na powierzchni oceanów i blokuje kontakt ciepłych prądów z powietrzem – teoria R.G. Jonsona i B.T. McClure z 1976 roku potem udoskonalana przez Walace’a Broeckera)\npowstaje klimat arktyczny na północy i odbudowują się lodowce\nupadają cywilizacje sprzed Potopu\nznikają pod wodą wyspy lub kontynenty – Atlantyda, Mu, Lemuria – brak dowodów\nZiemia się stabilizuje w okresie ponad tysiąc lat\n12000 lat temu – kolejne uderzenie meteorytów, ale tym razem te duże spadają do oceanów, przebieg zdarzeń na Ziemi dużo bardziej łagodny, splot jakiś zjawisk kończy Mini Erę Lodowcową, np. ponowna zmiana prądów morskich następuje ocieplenie i stabilizacja łagodnego klimatu trwającego do dziś.\nPierwsze katastroficzne uderzenie komety i kolejne mniejsze w określonych cyklach czasowych (np. tysiąc lat) naprowadziły ludzi do myślenia nad powtarzalnością katastrof z kosmosu. Stąd zainteresowanie astronomią i kalendarzem. Powstają miasta podziemne i naziemne „schrony” – budowle megalityczne. Powstaje impuls do rozwoju wierzeń oraz zmian społecznych.\n3168total visits,1visits today


EDZ - Systemy Wsparcia Biznesu - 11 pl Obieg dokumentów\nOferowane rozwiązanie to nowoczesny system służący do zarządzania dokumentami i informacją w firmie o dowolnym profilu działania.\nSystem DOKUMENT jest nowoczesnym rozwiązaniem do zarządzania dokumentami i informacją w firmie o dowolnym profilu działania. System pozwala zautomatyzować, przyspieszyć przepływ informacji oraz dokumentów finansowych eliminując z użycia dokumenty papierowe. Skutkiem uboczny zastosowania systemu jest kontrola zakupów i optymalizacja kosztów, zwłaszcza związanych z tzw. zakupami drobnymi oraz zakupami związanymi z utrzymaniem pojazdów.\nPonadto zastosowanie systemu do zarządzania firmą powoduje, iż wszelkie działania zarządcze w firmie zostają „odmiejscowione”, co oznacza, iż w przypadku ograniczeń pandemicznych realizacja wszystkich podstawowych czynności administracyjnych jest realizowana z dowolnego miejsca na ziemi, bez konieczności przebywania pracowników w siedzibie firmy.\nŚrodowisko jest konfigurowane i dostosowywane do indywidualnych potrzeb Klienta, co pozwala usprawnić, zwiększyć dokładność i „poukładać” codzienną pracę Państwa zespołu.\nRedukcję pracy „papierkowej” i archiwizacja dokumentów\nZautomatyzowanie i uporządkowanie przepływu dokumentów\nPozyskanie źródła informacji dostępnego dla uprawnianych użytkowników 24/7\nKontrolę stanu realizacji zleceń, zamówień, pracy handlowców, itp.\nWspomaganie rozliczania kosztów w oparciu o rzeczywiste dane\nRozwiązanie przeznaczone jest dla wszystkich podmiotów gospodarczych chcących zredukować pracę papierkową, zautomatyzować i uporządkować przepływ wewnętrznych i zewnętrznych dokumentów, stworzyć bazę wiedzy dostępną 24/7, kontrolować stan realizacji poszczególnych zleceń, zakupów oraz finansów.\nProwadzenie elektronicznego biura podawczego\nZbiorcze importowanie zamówień, w tym zamówień przygotowanych w pliku XLSX\nWspomaganie planowania realizacji zamówień, zleceń, serwisów itp.\nPrzypisywanie zleceń do realizacji odpowiednim działom/pracownikom\nProwadzenie rejestru Kontrahentów wraz z informacjami handlowymi\nMonitorowanie stanu realizacji poszczególnych zleceń i zamówień (zakupów)\nTworzenie ścieżek obiegu dokumentów dla wybranych procesów\nWielostopniowe zabezpieczenie danych\nWielostanowiskowe zatwierdzanie dokumentów\nMożliwość synchronizacja z zewnętrznymi systemami\nEwidencja I rozliczanie pozabilansowe kosztów\nMechanizm de duplikacji plików (uwolnienie przestrzeni dyskowej)\nPodgląd dokumentów z dowolnego miejsca pobytu i czasu\nPowyżej opisano bardzo skrótowo funkcje realizowane przez system. W praktyce funkcji oraz obszarów zastosowania jest znacznie więcej, ale aby ustalić, gdzie poszczególne elementy systemu znajdą zastosowanie w firmie Klienta oraz gdzie takie zastosowanie pozwoli wygenerować rzeczywiste oszczędności, wymagana jest analiza procedur stosowanych u Klienta oraz zamodelowanie funkcji systemu do stosowania w firmie Klienta. Zadania te są realizowane w ramach procesu analizy i implementacji systemu.


Szukając w sieci prawdziwych okazji cenowych - wesele-tarnow.com\nWynika to z faktu, iż zakupy dokonywać w nim mogą nie tylko mieszkańcy okolicy, lecz użytkownicy Internetu z całego świata. W jaki sposób szukać najlepszych okazji? Na przykład w takich miejscach jak to: kliknij i przekonaj się sama. Mimo tego, że propozycje cenowe w sieci są zwykle dość atrakcyjne, nie oznacza to, że nie należy się skupić na poszukiwaniu okazji cenowych. Ogromna konkurencja sprawia, że sklepy proponują rozliczne promocje i nieustannie ścigają się w oferowaniu jeszcze atrakcyjniejszych warunków. Przez to potrzebne nam kapelusze męskie czy na przykład modne tej zimy szare kozaki za kolano zdołamy kupić w jeszcze przystępniejszej cenie. Nim przejdziemy do poszukiwania najkorzystniejszych okazji powinniśmy się dobrze zastanowić, czego nam trzeba. Dzięki temu będziemy mogli się skoncentrować na przeglądaniu ofert tylko tych sklepów, jakie mogą być dla nas potencjalnie atrakcyjne. W poszukiwaniu promocji pomoże nam dobra wyszukiwarka internetowa.\nWpiszmy w jej okienku hasło koszulki dla dzieci star Wars, a prędko odszukamy masę podmiotów, które będą je posiadać w swych ofertach. Przestudiujmy kilka z nich i zorientujmy się, jak znaczące mogą być różnice w cenach. Dokładnie tak samo możemy postępować, jeśli ciekawić nas będą trampki timberland czy jakiekolwiek inne produkty. Niezbędne jest jednak wykorzystanie maksymalnie konkretnej frazy, która ograniczy wyniki poszukiwania. Pamiętajmy także, by zajrzeć na popularne serwisy aukcyjne, gdzie być może natrafimy na jeszcze niższe ceny – ceneo dodatki. Niezbędne będzie również uwzględnienie w kalkulacjach kosztów ewentualnej przesyłki.\nTagi: cenyokazjepromocjesklep online


Najciekawsze nieanglojęzyczne albumy 2016 roku — uwolnijmuzyke.pl\nPodsumowaniaprzemek January 29, 2017\nNajciekawsze nieanglojęzyczne albumy 2016 roku\nChoć większość muzyki jest wykonywana i nagrywana w językach innych niż angielski, większość podsumowań jest zdominowanych przez płyty zaśpiewane po angielsku właśnie. Nie tylko przez artystów z anglosaskiego kręgu kulturowego. A jednak w tym przeoczonym obszarze można znaleźć muzykę, która nie tylko może wytrzymać porównanie, ale często jest ciekawsza niż głośne premiery. Taką jak ta piętnastka.\nGaye Su Akyol – “Hologram Imparatorlugu”\nKto robi najlepszą muzykę psychodeliczną? Turcy, oczywiście. Druga płyta Gaye Su Akyol, obdarzonej głębokim głosem wokalistki ze Stambułu to narkotyczna podróż na Księżyc i z powrotem pełna haszyszu i raki. Dużo tu odwołań do początków anatolijskiego rocka, kwaśnych lat 70., ale także gorzkich społeczno-politycznych komentarzy okraszonych groteskowym humorem.\nHologram İmparatorluğu by Gaye Su Akyol\nAlsarah & the Nubatones – “Manara”\nDebiut Alsarah & the Nubatones znalazł się w moim podobnym zestawieniu za rok 2014. Na “Manara” niewiele się zmienia. To nadal porywający funk na akustyczne instrumenty, od którego nie można się oderwać. Gorący, klejący się od bezlitosnego afrykańskiego słońca.\nAmanar – “Tumastin”\nCiekawie zagrany tuareski blues. Jednocześnie bardzo bliski wzorcowi wypracowanemu przez Tinariwen (zresztą, nawet pochodzą z jednego miasta), ale Amanar potrafią wyjść poza schemat. Koi jak mało co.\nAsiq Nargile – “Yurt Yeri”\nNargile Mehtiyeva jest jedną z niewielu kobiet aszyków – tureckich i kaukaskich odpowiedników bardów. Nie dlatego warto zwrócić uwagę na “Yurt Yeri”, nagranie debiutanckiego koncertu Nargile w londyńskim Cafe OTO. Głosowi Nargile towarzyszy jedynie saz (długoszyjkowa lutnia) i w tym skromnym towarzystwie Gruzinka tka swoje opowieści, a wszystko brzmi perliście i surowo jednocześnie. Jest tu tajemnica i wysokie szczyty Kaukazu.\nEmile Bilodeau – “Rites de passage”\nBrawurowy. Tak najlepiej i najprościej można określić debiut dwudziestolatka z Quebecu. Mocno osadzony w folk rocku, często pędzie na złamanie karku, ale potrafi też wyhamować, zamyślić się. Bilodeau jak na debiutanta wydaje się bardzo dojrzały, wie dokładnie co i jak chce powiedzieć.\nRites de passage by Émile Bilodeau\nBombino – “Azel”\nPiąta wydana na zachodzie płyta Omary Mokhtara, w piątej wytwórni. Tym razem tuareski gitarzysta zawędrował do Partisan Records, dokąd ściągnął go David Longstreth z Dirty Projectors, producent płyty. W porównaniu do “Nomad” z 2013 roku, “Azel” jest płytą bardziej słoneczną, jaśniejszą, czystsza brzmieniową. Pojawiają się wpływy pulsacji reggae, które odświeżają dotychczasową formę. I choć trochę brak mi dzikości ?Nomad?, to piosenki są tyle udane, że ten brak nie boli.\nCeu – “Tropix”\nNa swojej czwartej płycie Brazylijka przechodzi metamorfozę z dziewczyny grającej ładne piosenki w prawdziwą diwę. Wysmakowane (jak to u Brazylijczyków zwykle bywa) piosenki otulone są mgiełką subtelnej gitary i eleganckiej elektroniki, pełne zmysłowości i delikatnej taneczności.\nTropix by Céu\nJón Thór – “Fruin i Hamborg”\nNa tej czwórce znajduje się moja ulubiona piosenka 2016 roku, rozpoczynająca ją “Stelpur” (czyli po prostu dziewczyny). Jón Thór pisze lekkie, cholernie przebojowe gitarowe kawałki rodem z najlepszych lat indie rocka. Wkręcają się w głowę od pierwszego przesłuchania. Energetyczne, pomysłowe, aż szkoda, że “Fruin i Hamborg” kończy się tak szybko.\nFrúin í Hamborg by Jón Þór\nKatarzia – “Agnostika”\nDruga płyta Słowaczki to zdecydowany krok naprzód. Piękne, intymne piosenki brzmią pełniej niż na “Generacii Y”. Katarzii tym razem towarzyszy cały zespół, a nie tylko gitara akustyczna, dzięki czemu pojawiają się zabawy ze strukturą piosenek, delikatne eksperymenty (czasem bardziej, czasem mniej udane). Mam wrażenie, że jej pokrewną duszą jest Julia Marcell, obie uważnie obserwują rzeczywistość i przekuwają ją na przeszywające piosenki.\nKatarina Malikova – “Pustvopol”\nPustvopol to archaiczna nazwa wsi Puste Pole położonej niedaleko Muszyny, ale już po słowackiej stronie gór. To także słowacka, ludowa pieśń ceremonialna będąca osią tego fenomenalnego albumu. Katarina Malikova całymi garściami czerpie z folkloru, ale wypuszcza go ze skansenu, z ograniczeń akademików. Folklor jest tu punktem wyjścia do poszukiwań. “Pustvopol” ociera się o jazz, alternatywę, poezję śpiewaną, pojawiają się tu odniesienia do mum. Słychać podobieństwa do Joanny Newsom, bardziej w ambitnym, wszechstronnym podejściu niż samej muzyce. Tak powinno się odnosić do tradycji, z nieprzesadnym szacunkiem, bez czołobitności, tłumaczyć ją na współczesny język.\nSefardix – “Maggid”\nBracia Marcin i Bartłomiej Oleś ponownie spotykają się z Jorgosem Skoliasem, by wybrać się w świat greckich Sefardyjczyków, Tytułowy Maggid to żydowski, wędrowny kanzodzieja, który nie zawsze trzyma się źródeł w swoich opowieściach. Jego tropem idzie Sefardix, z Grecji zawędrowują w inne regiony Śródziemnomorza, na Bałkany i do Pontu, trzy teksty napisał Skolias, jeden utwór Marcin Oleś – reszta to przefiltrowana przez ich wrażliwość tradycja. Choć usłyszycie tu tylko kontrabas, głos i perkusję, “Maggid” to muzyka totalna, obejmująca sobą całą dostępną przestrzeń. Nie potrzeba żadnego dodatkowego dźwięku. Każdy z trójki muzyków jest wybitnym wirtuozem i to słychać, ale na szczęście bez zbędnych fajerwerków. To muzyka poruszająca, wzruszająca i przypominająca o świecie, który już nie wróci.\nMaria Usbeck – “Amparo”\nPo latach grania w shoegazeo?wym Soda Shop i śpiewania po angielsku, Maria Usbeck zwróciła się do swoich korzeni, od których uciekała, jak sama przyznaje, przez lata. “Amparo” to jednocześnie zmaganie się z życiem na emigracji i dziennik z podróży. Maria sięga po muzykę Andów, Amazonii, Karaibów i wybrzeży Pacyfiku, miesza ją z elektroniką, nagrania terenowe. To płyta o tęsknocie, wykorzenieniu, skromna brzmieniowo, ale porywająca swoim spokojem.\nAmparo by Maria Usbeck\nClea Vincent – “Retiens mon desir”\nClea Vincent, młoda paryska wokalistka moją uwagę przykuła już w 2014 roku swoimi bliźniaczymi EPkami “Non Mais Oui”. Część piosenek w nowych wersjach znalazła się na debiutanckim albumie, który jest wypełniony stylowymi, electropopowymi hitami. Słychać w nich jazzowe wykształcenie Vincent, inspirację francuska nowa falą i ucho do zapamiętywalnych melodii.\nCléa Vincent - Retiens mon désir by Cléa Vincent\nEefje de Visser – “Nachtlicht”\nO tej płycie pisałem niedługo po premierze, że to moje największe odkrycie 2016 roku. Zdania nie zmieniłem. Trzecia płyta Holenderki mieście się gdzieś obok the xx. Jest elegancko, powłóczyście, a każdy dźwięk jest wysmakowany. I do tego miękko brzmiący holenderski, który rozmiękcza moje serce (choć wiem, że to prawdopodobnie z tego powodu o “Nachtlicht” poza granicami Holandii wiele nie słychać). Moja płyta roku.\nNachtlicht by Eefje de Visser\nXylouris White – “Black Peak”\nAkustyczny post punk? Do tego oparty na kreteńskiej tradycji? Tak, duet Giorgiosa Xylourisa i Jima White?a dostarcza takich właśnie doznań. Większość melodii Xylouris wziął ze swojej rodzinnej wyspy (w końcu jest synem Psarantonisa, żywej legendy Krety), teksty to przeważnie wiersze zaprzyjaźnionego poety. Razem z White’em przenoszą je bliżej rocka, ale nie odrywają się zupełnie od tradycji.\nNowy album Finka\nAktualnościprzemek January 31, 2017\n▶ Gorillaz & Benjamin Clementine – “Hallelujah Money”\nUtworyprzemek January 29, 2017 zagraniczne, Benjamin Clementine, Gorillaz


Tihany – wyjątkowe miejsce nad Balatonem | podrozewnieznane.pl\nJedziemy do Kazimierza nad Wisłą\nAromatyczna zapiekanka z kalafiora i pomidorów\nTihany – wyjątkowe miejsce nad Balatonem\nBy Jasmina in książki i filmy o podróżach, podróż na weekend, podróże europejskie, podróże romantyczne, podróże w nieznane, wokół podróży, zwyczaje i tradycje kulturowe\nAby podziwiać naprawdę wyjątkowe miejsca wcale nie trzeba podróżować za ocean. Nie musimy także zwiedzać wielkich metropolii. Całkiem niedaleko, bo na Węgrzech, znajdziemy miejsce niezwykłe, pełne uroku i pięknych widoków. Jak się okazuje miejscowość Tihany zrobiła największe wrażenia na organizatorach konkursu „European Village Renewal Award 2014″\nNagroda dla Najlepiej Odnowionej Wsi, ten zaszczytny tytuł przypadł malowniczo położonej i historycznej osadzie – Tihany. Jak wiadomo Polak Węgier dwa bratanki, a zatem wizyta w tym niezwykły miejscu to obowiązkowy punkt, jeśli chodzi o turystyczne eskapady nad Balaton.\nJeszcze nie tak dawno niewielu turystów zachwalało widoki, jakie zapewnia pięknie położona miejscowość Tihany. Zapewne dzięki prestiżowej nagrodzie zmieni się to i to diametralnie. Tym bardziej, że Tihany to miejsce wyjątkowe pod wieloma względami. Przede wszystkim jest położone bardzo malowniczo, bo na półwyspie na jeziorze Balaton. Już sam krajobraz może zachwycić za sprawą wapiennych wzgórz i gęstych lasów. Specyficzny klimat półwyspu sprzyja także występowaniu rzadko spotykanych roślin i zwierząt. Ze względu na faunę, florę oraz krajobrazy już w 1952 powstał tu pierwszy obszar przyrody chronionej na Węgrzech. Prawdziwą dumą Tihany jest jednak słynne Opactwo Benedyktyńskie, które było i jest centrum kulturalnym nagrodzonej osady. Warto wiedzieć, że opactwo zostało założone wieki temu, bo w roku 1055 przez Andrzeja I. I właśnie tu mieści się grobowiec monarchy węgierskiego.\nTihany to również swoisty skansen, jaki tworzą historyczne domostwa kryte strzechą. Już na pierwszy rzut oka widać czym zajmowali się mieszkańcy wsi, znani z rybactwa i rolnictwa.\nBędąc w Tihany warto także odwiedzić Muzeum Lalek. Jest to również wymarzone miejsce dla amatorów turystyki pieszej, rowerowej, wędkarstwa i żeglarstwa.\nMalownicza osada to także całkiem nowe atrakcje jak Aquapark, Leśny Park Przyrody i wycieczki statkami. Tihany słynie z letniego teatru i festiwalu wina, który trwa aż tydzień\nbalaton, najlepiej odnowiona wieś, opactwo benedyktyńskie, tihany, Węgry


Program strefa 18+\nAktualny czas: 07-07-2022, 07:55\n/ Program strefa 18+\nPosiadam fanpage https://www.facebook.com/zgrzeszmy/?fref=ts\noraz domenę zgrzeszmy.pl\nNie mam pojęcia co wstawić na tą domenę, żeby zarobić, pytanie brzmi czy program strefa18.pl jest legalna? I czy jest to realcontent, że po wysłaniu smsa, ktoś dostaje tam dostęp do erotycznych zdjęć?\nRE: Program strefa 18+\nWszystkie programy w eForsa są dostosowane do real content.\nDziękuję za odpowiedź, a macie jakieś inne pomysły?\nZakup sobie skrypt na stronę.\nTu masz ciekawy zestaw i oszczędzasz aż 30$, sam posiadam i jest genialny.\nJak coś to mam przetłumaczony na język polski, więc mogę Tobie po zakupie przesłać spolszczenie.\nTen skrypt jest dobry do wszystkiego od virali po kwejk.pl i nawet bloga.\nProsty w obsłudze i bardzo śliczny.


Podsumowanie niezwykle bogatego roku 2011 odbyło się w stołówce szkolnej, w której zgromadzili się nie tylko członkowie klubu, ale i rodzice najmłodszych zawodników oraz wielu znamienitych gości ze Starostą Wolsztyńskim Ryszardem Kurpem oraz Wójtem Gminy Przemęt Dorotą Gorzelniak na czele. Przybył także z Poznania szef Wielkopolskiego SZS Zdzisław Urbańczyk, a także szef wolsztyńskiego Zrzeszenia LZS Krzysztof Piasek. Zawitali mocheńscy przedstawiciele Rady Powiatu oraz Gminy, sołtys wsi Mochy oraz członkowie zarządu piłkarskiego klubu "RYWAL-KLON". Jako że HKS "AZYMUT" Mochy działa przy szkole, to ze względów oczywistych, przedstawicieli szkoły nie liczę.\nPodsumowania dokonał osobiście prezes klubu Andrzej Galla, który posiłkując się przygotowanymi prezentacjami (patrz poniżej) skupił się na najistotniejszych akcentach minionego roku. Mimo to, od ilości i jakości imprez (także organizowanych) i sukcesów zgromadzonym na twarzach pojawiały się wypieki, a usta przybierały rybi kształt.\nOsobnym wątkiem była promocja "Rajdu Konwalii", imprezy ekstremalnej formuły orientacji sportowej, wymyślonej i zorganizowanej przez młodszą kadrę "AZYMUTU", która przebojem zdobywa miejsce w sportowym kalendarzu pasjonatów tego sportu z całej Polski. Bardzo merytorycznie istotę tego sportu oraz plany teamu rajdkonwalii.pl przedstawił Marek Galla. Prezentacja poniżej.\nJako że miniony rok był już 25., to i przybyli goście wyjątkowo docenili najlepszy klub powiatu wolsztyńskiego, nie żałując nie tylko ciepłych słów, ale i... pieniędzy, którymi w formie stypendiów obdarowali najlepszych zawodników 2011 roku: Katarzynę Galla, Sarę Jęskowiak, Gretę Jęśkowiak, Mikołaja Grabca i Szymona Kaczmarka. Przez panią Wójt doceniona została także kadra szkoleniowa, co przyznam, bardzo mi się podobało. Bez nich nie byłoby ani tych sukcesów, ani imprez, ani... takiego klubu! Klubu, który nie tylko szkoli sportowców, ale i kształtuje intelekt, co pięknie w swoim wystąpieniu pani Dorota podkreśliła. Szczerze gratulowali i doceniali pracę i atmosferę w klubie wszyscy. I pan Starosta, i obaj prezesi. I czuło się, że nie muszą się gimnastykować, by miłe słowa pasowały do jakości sukcesów mocheńskiego klubu.\nO swoich przeżyciach i pięknych osiągnięciach mówił także przedstawiciel zawodników, Mikołaj Grabiec, któremu, jak sam stwierdził, bieganie wychodzi sprawniej, ale i mówienia wstydzić się nie musi. Mikołaju, ja Tobie gratuluję obu umiejętności.\nNa ręce prezesa podziękowania od zawodników złożył już mówca znakomity, Łukasz Franek, zrobił to nie dość, że mądrze, to jeszcze dowcipnie, sprawiając sporą satysfakcję nie tylko panu Andrzejowi.\nPotem jeszcze trochę rozmów kuluarowych dorosłych i dyskoteka młodzieży, bo tak jak powiedziałem, "AZYMUT" kształci naprawdę różnorakie umiejętności, tanecznych nie wyłączając.\nNiech przemówią PREZENTACJE:\n25 lat AZYMUTU AZYMUT 2011 RAJDKONWALII.PL TEAM\ni WORLD ORIENTEERING CHAMPIONSHIP\nMyślę, że tym razem powinny się tu znaleźć nie tylko komentarze, ale i gratulacje. Zasłużone, jak zwykle. Ja pierwszy je składam.\nliczba odwiedzin: 6009609 online: 1


Cytat tygodnia #1 Zdobywamy granty na badania\nniedziela, 12 lipca 2015 10:58\nRozpoczynamy dziś cykl Cytat tygodnia. W każdą niedzielę prezentowali będziemy nowy cytat. Chcemy, żeby nawiązywał do bogactwa nauki. Ale nie zabraknie także cytatów motywujących, dających do myślenia czy po prostu ciekawych.\nPrzeczytaj więcej o: Albert Einstein , ciekawostki , cytat , cytat tygodnia , nauka


Malediwy - Nurkowanie na świecie\nSafari nurkowe – Malediwy – Blue Shark One\nSafari nurkowe – Malediwy - Blue Shark One Blue Shark One Długość: 30 m Szerokość: 9 m Pasażerowie: 16 osób Butle: 12l aluminiowe Nitrox: brak Łódź Blue Shark One, zbudowana w 2002 roku łódź oferuje zakwaterowanie dla maksymalnie 16 gości w 9 kabinach kabinach, każda z własną łazienką i klimatyzacją, a także jednym podwójnym i [...]\nSafari nurkowe – Malediwy - Emperor Explorer Emperor Explorer Rok budowy: 2019 Długość: 42m Szerokość: 13,2m Kabiny: 13 kabin dwuosobowych; na górnym pokładzie znajdują się 2 kabiny z podwójnym łóżkiem i 2 kabiny z dwoma pojedynczymi łóżkami, na głównym znajduje się kabina z podwójnym łóżkiem i dodatkowym pojedynczym, a na dolnym pokładzie jest 5 kabin [...]\nSafari nurkowe – Malediwy – Horizon III\nSafari nurkowe – Malediwy - Horizon III Horizon III Długość: 36 m Szerokość: 10 m Pasażerowie: 24 osoby Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny M/V Horizon III oferuje zakwaterowanie dla 24 gości w 12 kabinach, każda z prywatną łazienką. Kabiny są gustownie urządzone z dużą ilością miejsca do przechowywania, klimatyzacją. Goście mają do wyboru kabinę standardową [...]\nSafari nurkowe – Malediwy – Soleil 2\nSafari nurkowe – Malediwy - Soleil 2 Soleil 2 Długość: 44 m Szerokość: 12 m Pasażerowie: 30 osób Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny M/Y Soleil 2 to łódź wybudowana pod koniec 2015r. To jedna z największych łodzi nurkowych na Malediwach. Łódź oferuje miejsca dla 30 gości, zakwaterowanych w 14 przestronnych kabinach, gdzie każda jest wyposażona [...]\nSafari nurkowe – Malediwy - Theia Theia Długość: 32 m Szerokość: 9,4 m Pasażerowie: 18 osób Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny MV Theia Liveaboard Maldives jest pięknym 32-metrowym statkiem, zaprojektowanym do odkrywania luksusowego podwodnego świata Malediwów. Ma 9 gustownie urządzonych klimatyzowanych kabin, wszystkie z łazienkami. MV Theia Liveaboard może pomieścić maksymalnie 18 osób, zapewniając komfortowy [...]\nSafari nurkowe – Malediwy – Princess Rani\nSafari nurkowe – Malediwy - Princess Rani Princess Rani Długość: 35 m Szerokość: 11 m Pasażerowie: 22 osoby Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny M/Y Princess Rani to luksusowy jacht o długości 35m. Oferuje rejsy przez cały rok. Oferuje zakwaterowanie dla maksymalnie 22 osób w 9 luksusowych kabinach. Każda kabina wyposażona w łóżka z baldachimem, klimatyzację [...]\nSafari nurkowe – Malediwy – Princess Haleema\nSafari nurkowe – Malediwy - Princess Haleema Princess Haleema Długość: 36 m Szerokość: 10 m Pasażerowie: 22 osoby Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny Princess Haleema jest pięknym 36-metrowym statkiem, który organizuje rejsy nurkowe na Malediwach przez cały rok. Nurkowanie odbywa się z towarzyszącej podczas całego rejsu łodzi Dhoni. Princess Haleema Liveaboard oferuje doskonałe miejsca do [...]\nSafari nurkowe – Malediwy - Princess Dhonkamana Princess Dhonkamana Długość: 31 m Szerokość: 10 m Pasażerowie: 18 osób Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny M / Y Princess Dhonkamana to luksusowy jacht o długości 31 m, oferujący rejsy nurkowe i snorkelingowe na Malediwach. 13-osobowa załoga zapewnia gościom niezapomniane wakacje. Princess Dhonkamana Maldives ma dziewięć dużych dwu- [...]\nSafari nurkowe – Malediwy – Honors Legacy\nSafari nurkowe – Malediwy - Honors Legacy Honors Legacy Długość: 33,5 m Szerokość: 9 m Pasażerowie: 18 osób Butle: 12l aluminiowe Piękny, 33,5-metrowy Honors Legacy Liveaboard został zaprojektowany i zbudowany w 2012 roku, tak, aby zapewniać fantastyczne rejsy nurkowe po niesamowitych miejscach nurkowych na Malediwach. Dzięki 9 klimatyzowanym kabinom z łazienką, każda z minibarem, sejfem [...]\nSafari nurkowe – Malediwy – Fun Azul III\nSafari nurkowe – Malediwy - Fun Azul III Fun Azul III Długość: 30 m Szerokość: 9 m Pasażerowie: 15 osób Butle: 12l aluminiowe Nitrox: dostępny Przestronna i wygodna łódź Fun Azul III oferuje całoroczne nurkowanie na Malediwach. Dostępnych jest osiem klimatyzowanych kabin z łazienkami. Na dolnym pokładzie znajdują się 2 luksusowe kabiny typu twin z [...]


Wacken Open Air 2018: livestream, gdzie obejrzeć koncert Behemoth - Antyradio\nWacken ogłosiło godziny transmisji koncertów m.in. Behemotha i Steel Panther\nWacken Open Air opublikowało rozpiskę godzinową transmisji koncertów, które odbędą się w ramach metalowego festiwalu. Kto i kiedy wystąpi na trzech scenach Wacken?\nNajwiększe metalowe święto na świecie będzie miało miejsce w dniach 2 - 4 sierpnia 2018 roku, oczywiście w małej miejscowości Wacken na północy Niemiec. Zapewne jak co roku line-up przyprawi o zawrót głowy wszystkich fanów mocnego grania - w tym roku wystąpią między innymi: Arch Enemy, Behemoth, Dimmu Borgir, Helloween, Epica, Firewind, In Extremo, Nightwish, Sepultura, Gojira, Judas Priest, Ghost, Children of Bodom, Steel Panther, czy Watain.\nNa cały line-up składa się kilkadziesiąt zespołów grających metal i rock, a pełną listę kapel, które zagrają na Wacken Open Air 2018 znajdziecie na naszej stronie. Na kilka dni przed rozpoczęciem festiwalu organizatorzy ogłosili rozpiskę godzinową transmisji koncertów z Wacken. Wśród wykonawców, których będzie dane nam obejrzeć w internecie znajdują się takie tuzy, jak Behemoth, Children of Bodom, czy Steel Panther.\nKiedy transmisje z Wacken 2018?\nTak prezentuje się rozkład transmisji koncertów z dni 2-4 sierpnia, czyli od czwartku do soboty. Streamy będą dostępne na stream.wacken.com and magenta-musik-360.de.\nCzwartek, 2 sierpnia 2018:\nAntyradio.pl dotychczas relacjonowało dla Was trzy edycje festiwalu: Wacken Open Air 2015, 2016 oraz 2017. W tamtych latach zagrali m.in. Annihilator, Ugly Kid Joe, Flotsam And Jetsam, Volbeat, Skyline i Doro Pesch, The Kroach, Sonata Arctica, Emperor, Grave Digger, Sanctuary, Emperor, Europe, The Dillinger Escape Plan, Batushka, Accept, Status Quo, Kadavar, Lacuna Coil i Trivium, Paradise Lost i Apocalyptica, Manson i Megadeth, Alice Cooper i Powerwolf, Possessed i Rage, Bracia Cavalera i Beyong The Black, Amon Amarth i Avantasia, British Lion i Primal Fear.\nWacken 2018 - bilety\nOrganizatorzy festiwalu informują, że bilety na Wacken Open Air 2018 są dostępne wyłącznie w autoryzowanych punktach sprzedaży. Ostrzegają również, by nie kupować biletów ze źródeł innych, niż wymieniane na oficjalnej stronie festiwalu. Bilety można nabyć tutaj.\nWacken Open Air Rock News


Zakładanie firm i spólek | Pomoc w rejestrowaniu firm i spółek | Sprzedażą gotowych spółek z o.o.\nPomoc w rejestrowaniu firm i spółek\nObrót spółkami, gotowej spółki, zmiany w KRS\nRejestracja spółki to niezwykle istotny etap tworzenia nowego biznesu. To kamień węgielny, na którym opierają się podstawy działalności i który musi być utworzony w pewny i trwały sposób. Podobnie jak budowa domów, zakładanie spółek warto powierzyć profesjonalistom. Pozwoli to wyeliminować ryzyko pomyłki oraz zaoszczędzić energię niezbędną do organizowania planowanego biznesu.\nZakup gotowej spółki pozwala rozpocząć działalność bez zbędnej zwłoki. Po zawarciu umowy zakupu spółki będą mogli Państwo zawierać kontrakty biznesowe, wystawiać faktury itp. Zakup spółki z o.o. jest również idealnym rozwiązaniem dla osób starających się o dotacje z funduszy unijnych.\nW naszej ofercie znajdują się spółki:\nposiadające wszelkie niezbędne numery (KRS, REGON, NIP, VAT, VAT-EU);\nmające czystą historię (nie prowadziły żadnych operacji gospodarczych)\nnie mające żadnych zobowiązań\ndysponujące aktualnym zaświadczeniem o niezaleganiu wobec US,ZUS\nmają 68 działów PKD w całości wpisanych do umowy spółki\nW ramach oferty zakładania spółek przygotowujemy właściwe dokumenty, wypełniamy formularze KRS, druki GUS, US i ZUS oraz zgłaszamy wniosek o wpis do KRS i reprezentujemy Klienta w postępowaniu rejestrowym.\nKompletna usługa zakładania spółki 1600zł.\n(w ramach usługi wykonywane są wszystkie czynności warunkujące założenie i rejestrację, m. in. sporządzenie projektu aktu założycielskiego spółki/umowy spółki, uchwał, oświadczeń, wniosku o wpis do KRS, zgłoszeń: GUS, US i ZUS).\nCena nie obejmuje kapitału zakładowego ani wkładów.\n*Wysokość opłat może się różnić od cen podanych na stronie. Zależą one od wielkości kapitału zakładowego, ilości członków zarządu itd.\n**Pełny koszt może się różnić od cen podanych na stronie. Ewentualna różnica jest uzależniona od opłat\nCena nie obejmuje kosztów sądowych związanych z wpisem do KRS, także opłaty za ogłoszenie oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) udzielonego do zastępowania w postępowaniu o wpis w KRS.\nCena nie obejmuje także wynagrodzenia biegłych rewidentów jeśli ich udział jest konieczny w przeprowadzeniu danej czynności.\nCena nie obejmuje także wynagrodzenia notariuszy za czynności notarialnych w sytuacji, w których przepisy nakazują dokonanie określonych czynności zwłaszcza w formie aktu notarialnego. Przykładowo forma aktu notarialnego jest wymagana do zawarcia umowy spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej.\nCena nie obejmuje także należności podatkowych, m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych, co dotyczy zwłaszcza umowy spółki w zakresie wkładu do spółki czy kapitału zakładowego spółki.\nWysokość opłat od wpisów reguluje Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167 z 2005 r. poz. 1398, z późniejszymi zmianami).\nWpis stały od wniosku o zarejestrowanie podmiotu podlegającego wpisowi do:\nRejestru przedsiębiorców: 500 zł,\nRejestru Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 250 zł,\nRejestru przedsiębiorców oraz Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 500 zł,\nRejestru dłużników niewypłacalnych: 300 zł.\nWpis stały od wniosku o dokonanie zmiany wpisu w rejestrze podmiotu podlegającego wpisowi do\nRejestru przedsiębiorców: 250 zł,\nRejestru Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 150 zł,\nRejestru przedsiębiorców oraz Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 250 zł.\nWpis stały od wniosku o wykreślenie tylko z rejestru przedsiębiorców podmiotu podlegającego wpisowi do:\nRejestru przedsiębiorców oraz Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 150 zł\nWpis stały od wniosku o wykreślenie z KRS podmiotu podlegającego wpisowi do:\nRejestru przedsiębiorców: 300 zł,\nRejestru Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 300 zł\nRejestru przedsiębiorców oraz Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 300 zł\nRejestru dłużników niewypłacalnych: 150 zł.\nWpis stały od wniosku o przyjęcie dokumentów podmiotu podlegającego wpisowi do:\nRejestru przedsiębiorców: 40 zł,\nRejestru Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 40 zł,\nRejestru przedsiębiorców oraz Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 40 zł.\nWpis stały od wniosku dotyczącego innego postępowania rejestrowego podmiotu podlegającego wpisowi do:\nRejestru Stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej: 300 zł,\nWysokość opłat za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 15 kwietnia 1996 r. w sprawie organizacji, sposobu wydawania i rozpowszechniania oraz podstawy ustalania ceny numerów Monitora Sądowego i Gospodarczego i wysokości opłat za zamieszczenie w nim ogłoszenia lub obwieszczenia (Dz.U.96.45. 204 z późn. zm.)\nwpisu podmiotu do KRS: 100 zł,\nwpisu zmiany danych: 250 zł,\nwykreślenia podmiotu z KRS: 250 zł.


Mali olimpijczycy walczyli o medale - Portal WPR24\nMali olimpijczycy walczyli o medale\n13 czerwca 2016 7:30\nI Nadarzyńska Przedszkoliada okazała się świetnym pomysłem. Przedszkolaki walczyły o medale, a rodzice ściskali kciuki za swoje pociechy. Na stadionie przy ul. Żółwińskiej w Nadarzynie panowała wspaniała atmosfera.\n12 czerwca 2016 roku na długo zapadnie w pamięci przedszkolaków z gminy Nadarzyn. Dzieci w wieku 4-6 lat miały okazję z bliska poznać ideę Igrzysk Olimpijskich. Nie zabrakło ceremonii otwarcia, podczas której zapłonął olimpijski znicz, ekipy zaprezentowały się przed licznie zgromadzoną publicznością. Z pewnością przedszkolaki jeszcze długo będą opowiadały rodzicom i dziadkom o swoich przeżyciach.\nMłodzi sportowcy rywalizowali o medale w kilku dyscyplinach m.in. skoku w dal, biegach na 40 i 60 metrów czy rzucie piłką do kosza. Rodzice z bliska obserwowali zmagania swoich pociech i przeżywali starty dzieci, ale na ich twarzach widać było uśmiechy. Nie obyło się bez instrukcji oraz gorącego dopingu. Byli dumni, że maluchy tak znakomicie sobie radzą i wspaniale prezentują się przed tłumem kibiców. Niektórzy rodzice postanowili się wcielić w rolę sportowców. Ukradkiem próbowali swoich sił w poszczególnych dyscyplinach.\nOrganizatorzy przygotowali także inne atrakcje. Nie brakowało chętnych do spróbowania swoich sił na ściance wspinaczkowej. Licznie oblegany był również dmuchany zamek. Zainteresowaniem nieco starszych cieszył się ustawiony na boisku samochód ciężarowy.\nI Nadarzyńska Przedszkoliada pozwoliła poznać dzieciom smak igrzysk. – Przede wszystkim chcieliśmy, żeby dzieciaki miały frajdę. Naszym celem było również zaszczepienie u nich ducha olimpizmu i miłości do sportu. Liczę, że część z nich niebawem trafi do naszych sekcji w klubach sportowych i będzie rozwijała sportową pasję – wyjaśnia Dariusz Zwoliński, dyrektor Gminnego Ośrodka Sportu w Nadarzynie.


Utrzymanie trawnika na działce nie jest łatwym zadaniem. Potrzebne są do tego odpowiednie urządzenia, takie jak między innymi traktorki ogrodowe. Pozwalają one na bezproblemowe koszenie trawy, bez konieczności chodzenia za kosiarką. Obsługa takiego urządzenia jest niezwykle łatwa. Ważne jest jedynie to, aby urządzenie miało odpowiednią moc, a zwiększenie mocy w ciągniku nie jest współcześnie bardzo skomplikowane, gdyż występuje chip tuning maszyn rolniczych. Można z tego rozwiązania skorzystać, jeżeli urządzenie, jakie posiadasz nie odpowiada Twoim potrzebom. Wystarczy zajrzeć na stronę traktorki-ogrodnicze.blog-alfa.pl, aby dowiedzieć się na ten temat nieco więcej. Dowiesz się tam m.in. jak wygląda chip tuning ciagnikow i co zrobić, aby przeprowadzić go we właściwy sposób.


Zalety sklepów internetowych z luksusowymi trunkami - PPHU KLAWIK Klawikowski Jan\nHome / Blog / Zalety sklepów internetowych z luksusowymi trunkami\nObecnie wysokiej jakości alkohole o luksusowym charakterze, zyskują coraz większą popularność wśród szerokiego grona smakoszy oraz ludzi, którzy poszukują ciekawych pomysłów na prezenty dla osób bliskich, itp.\nDo takiej grupy produktów można zaliczyć między innymi różnego typu wina, likiery, nalewki albo whisky. Ich smaki są zróżnicowane, więc można je dobrać i dopasować bez większych problemów do zróżnicowanych upodobań osób, które mają zostać nimi obdarowane lub do własnych gustów. Sporo takich produktów jest dostępnych zarówno w sprzedaży stacjonarnej, jak i internetowej. W szczególności sklepy on-line charakteryzują się sporą popularnością, ze względu na swoje istotne atuty.\nDlaczego warto zwracać uwagę na sklepy internetowe?\nWarto pamiętać, że przedstawione wyżej sklepy on-line dokonują weryfikacji swoich klientów przed sprzedaniem im produktów. Innymi słowy, możliwość składania zamówienia jest dostępna tylko dla osób, które są pełnoletnie. Spore grono kupujących ceni sobie takie punkty sprzedaży ze względu na fakt, że oferują one szeroki asortyment wysokiej klasy produktów, które można przeznaczyć na prezent lub kupić dla siebie. Często wina są oferowane razem z kieliszkami, piwa ze szklankami i kuflami, a whisky ze szklankami albo praktycznymi huśtawkami przystosowanymi do nalewania z ciężkich, dużych i nieporęcznych butelek. Bogata oferta sprawia, że każdy jest w stanie znaleźć produkty dla siebie lub osób, które mają je otrzymać w prezencie.\nDo grona zalet sklepów internetowych z takimi produktami należy również zaliczyć to, że oferowane wyroby są dostępne w ramach wygodnej formy zakupów, która nie wymaga nawet wychodzenia z domu. Profesjonalne punkty sprzedaży udostępniają klientom komfortowe systemy składania zamówień i dokonywania płatności. Zamówione produkty są we właściwy sposób zabezpieczane oraz wysyłane pod adres wskazany przez klienta. Przesyłki są solidne, dyskretne i bezpieczne. Trzeba dodać, że sprzedaż on-line sprawia, że takie luksusowe alkohole mogą być kupowane przez wszystkich zainteresowanych klientów z Polski, w tym również przez osoby, które nie posiadają punktów stacjonarnych w swoich okolicach.\nW internetowych punktach sprzedaży znajduje się wiele korzystnych cenowo produktów oraz interesujących promocji. Po wpisaniu w wyszukiwarce hasła, takiego jak na przykład jack daniels kołyska można znaleźć wiele atrakcyjnych ofert ciekawego i poręcznego zestawu whisky. W podobny sposób można szukać innych interesujących produktów.\nZastosuj te wskazówki dotyczące cukrzycy w swoim życiu i ciesz się!