Zlecę montaż luksfer na dwa okna 900x1300mm Halinów - Oferteo.pl\nZlecę montaż luksfer na dwa okna...\nZapytanie ofertowe nr 399994\nZakres prac: montaż luksfer na dwa okna 900x1300mm\nTermin realizacji: w ciągu 2-3 tygodni od 07.08.20103r.\nNr zapytania ofertowego: 399994\nkupie deski Mińsk Mazowiecki, dachówka koramic Mińsk Mazowiecki, rury i złączki pex Mińsk Mazowiecki, glazura terakota Mińsk Mazowiecki, kupie deski Mazowieckie, dachówka koramic Mazowieckie, rury i złączki pex Mazowieckie, glazura terakota Mazowieckie, kupie deski, dachówka koramic, rury i złączki pex, glazura terakota\nKupię bloczki M6 B20, 700szt., i stal zbrojeniową fi12, 600mb\nMateriały budowlane: - bloczek M6 B20 - 700szt., - stal na zbrojenie fi12 - 600mb Dostawa: tak Termin zakupu: jak...\nKupię 60 palet cegły Porotherm i zaprawę\nMateriały budowlane: cegła Porotherm szlifowana z zaprawą klejową Zapotrzebowanie: około 60 palet Dostawa:...\nKupię pustaki Eder XP 49 na dom o pow. 120m2\nMateriały budowlane: pustaki Eder XP 49, na dom o powierzchni 120m2 wg projektu "Guliwer 2" studia Dominanta Link do...\nKupię po 1 palecie gazobetonu 8 i 6\nKupię po 1 palecie gazobetonu 8 i 6. Do 50 km od Krzelowa odbiór...\nKupię styropian Austrotherm Fasada 0,31, 30m3\nMateriały budowlane: styropian Austrotherm Fasada 0,31 Ilość: około 30m3 Dostawa: tak Termin zakupu: w ciągu około 3...\nKupię 4500szt. Suporeksu 24x24x59\nMateriały budowlane: Suporeksu 24x24x59 Ilość: ok. 4500szt. Dostawa:...\nKupię wełnę mineralną, gr. 15cm lub 20cm, ok. 50m2\nMateriały budowlane: wełna mineralna gr. 15cm lub 20cm, szer. 80-90cm Ilość: ok. 50m2 Informacje dodatkowe:...\nKupię 60 paczek styropianu 12cm, 30 paczek styropianu 10cm i 15 paczek styropianu 5cm\nMateriały budowlane: - styropian 12cm - 60 paczek, - styropian 10cm - 30 paczek, -...\nKupię 200m2 dachówki, 35mb orynnowania, styropian\nMateriały budowlane: - dachówka ceramiczna podstawowa, Monza plus, kolor miedziany, dachówka wentylacyjna i pozostałe, ok. 200m2 - orynnowanie metalowe, kompletne, z dwoma rurami wpustowymi, ok. 35mb - styropian 15cm grafitowy na dom 10x12,5m w obrysie zewnętrznym - dwa kominki Dostawa:...\nKupię 220m2 pustaków ceramicznych i ok. 200m2 pustaków stropowych\nMateriały budowlane: - pustaki ceramiczne 25cm firm Wienerberger, Eder lub Cerpol na 220m2 ścian, - strop Teriva z pustakami stropowymi 8-12 komorowymi na ok. 200m2, Dostawa: tak Termin zakupu: - pustaki ceramiczne jak najszybciej od 02.08.2013r. - strop Teriva...\nFirma ORION V oferuje sprzedaż i kompleksowe wykonawstwo dachów. Jesteśmy bezpośrednim importerem i autoryzowanym przedstawicielem większości producentów pokryć dachowych, systemów rynnowych, okien dachowych i akcesoriów dachowych. Siedzib...\nFirma BUDOWIT - KUCHARSKI WOJCIECH zał 1998 r.Zakres wykonywanych przez nas prac to adaptacje,kompleksowe remonty i wykończenia wewnętrzne i zewnętrzne . Prowadzimy prace na terenie województwa mazowieckiego okolice Warszawy. Milanówek, Grodzisk maz., Podkowa Leśna,...\nWykonamy wszelkie prace remontowo-wykończeniowe: -Szpachlowanie,malowanie,tynki ozdobne, kamień elewacyjny . -Montaż sufitów podwieszanych -Montaż ścianek działowych,montaż drzwi i okien -Montaż płyt gipsowych i wykończenie gładzią...\nWIENERBERGER PUSTAK 25 P+W ODBIÓR W GNASZYNIE 250x373x238 KLASA 15 CENA WYSTAWIONEGO PRODUKTU JEST CENĄ BRUTTO PRZY ODBIORZE OSOBISTYM BEZPOŚREDNIO OD PRODUCENTA W MIEJSCOWOŚCI GNASZYN (CZĘSTOCHOWA) TRANSPORT NA BUDOWE Z ROZŁADUNKIEM HDS CENA DO UZGODNIENIA Właściwości materiału : ...\nSzalunki stropowe FORZA 2000 1+2 oferują kondygnację gotową (ukończoną)+kondygnację podpartą. Zawiera się z trzech podstawowych elementów(profil prowadzący, profil główny, wstawka).Podparcie można realizować w środku długości wst...\nFirma remontowo budowlana MARDO oferuje usługi w zakresie: Prace wykończeniowe wewnętrzne np. kafelkowanie, biały montaż, prace malarskie montaż drzwi,okien, wylewki betonowe, technologie gipsowe(podwieszane sufity,ściany działowe z płyt K-G,...


Na zdrowie... golf - Polski Portal Golfowy\nnawigator: strona główna / O golfie / Na zdrowie... golf\nDlaczego golf jest świetną profilaktyką przy schorzeniach kręgosłupa.\nMożna uprawiać różne sporty, bardziej lub mniej ekstremalne. Wszystko zależy od kondycji, formy, wieku. Sport to najtańszy i najprostszy sposób zapobiegania wielu schorzeniom. Lekarze ostrzegają, że obecny tryb życia w sposób w zdecydowanie negatywny wpływa nie tylko na samopoczucie, ale przede wszystkim na zdrowie człowieka.\nNajprostsza odpowiedź brzmi: bo to łatwy sport. Piłeczka leży na trawie, dołek jest nieruchomy. Trzeba tylko wykonać odpowiedni zamach...\nW dodatku wiadomo, ze ćwiczenia ogólnorozwojowe w formie rozgrzewki i zajęcia gry w golfa przyczyniają się do poprawy siły mięśniowej mięśni posturalnych, co powoduje zmniejszenie ryzyka wystąpienia wad postawy. Gra w golfa w sposób fizjologiczny rozwija cechy motoryczne zarówno u dzieci jak i u dorosłych. Golf kształtuje równowagę i koordynację ruchową.\nTekst powstał przy współpracy z Piotrem Kejną, autorem programu Zdrowy Kręgosłup; www.kejna.pl


« Włókna w mięśniach człowieka\nZ punktu widzenia granic sprawności wysiłkowej »\nNiedawno stwierdzono, że biomechanika biegu nie wytrenowanych kobiet jest inna niż mężczyzn, gorsza z punktu widzenia kosztu energetycznego ruchu. Nie wiadomo, w jakim stopniu różnica ta zmniejsza się po treningu. Są to jednak różnice odzwierciedlające odmienności ogólnej budowy somatycznej i – zapewne – odzwierciedlają także różnice w trybie życia. O zdolnościach przystosowawczych organizmu mówią niewiele lub nie mówią nic. Zdolności te można ocenić analizując obraz zmian rozwijających się w organizmie pod wpływem powtarzanych obciążeń, np. pod wpływem treningu fizycznego. Od niedawna wiele ośrodków naukowych prowadzi takie badania, a zainteresowanie ich wynikiem rośnie.


mniam...mniam...: ciasto "babie lato"\n...słoneczne ciasto w sam raz do kawy, herbaty na jesienne popołudnia czy wieczory. Miodowe placki przełożone pysznym lekkim kremem i koniecznie z lekko kwaskowym dżemem dla przełamania smaku, więc nie rezygnujcie z niego. Przepis od Justyny z bloga "Moje ciacho"\n3 szklanki śmietany kremówki 30 %\nciasto: masło, miód, cukier, kakao, rozpuścić i zostawić do wystygnięcia. Mąkę przesiać z proszkiem do pieczenia i sodą. Jajka wymieszać w misce z octem. Do przestudzonej masy dodać jajka, wymieszać mikserem. Miksując dalej dodawać porcjami mąkę. Blachę (24x35cm) wyłożyć papierem do pieczenia, wylać ciasto i piec w 165st ok. 40 min. Gdyby ciasto zbyt szybko z wierzchu się rumieniło to w razie potrzeby przykryć folią aluminiową. Ostudzić, następnie przekroić na dwie części.\nMasa:Do misy przelać dobrze schłodzoną śmietanę;zmiksować. Pod koniec miksowania dodać cukier puder i serek mascarpone.\nSpodnią część ciasta posmarować cienko dżemem, następnie wyłożyć masę; (zostawiając ok. 3 pełne łyżki na wierzch ciasta) przykryć kolejnym plackiem. Rozsmarować pozostawioną masę i udekorować uprażonymi migdałami i wiórkami kokosowymi...\n~ladylaura 12 października 2015 21:24\nJuż je lubię ,wspaniałe.\n~amaranthrose 12 października 2015 22:00\nCiasto wygląda pysznie, z chęcią zjadłabym kawałeczek:)\nkulinarna148 12 października 2015 22:58\nPycha ciasto. Poproszę taki kawałeczek.\n~anytsujx 13 października 2015 13:23\nWow, jak ślicznie wyszło to ciasto, cieszę się, że smakuje. Porywam duży kawałek do kawy, pozdrawiam cieplutko, buziaki:*\n~ami 13 października 2015 13:26\nWygląda pysznie i bardzo fajna nazwa :)\n~marcela 13 października 2015 16:03\npycha! wlasnie na takie ciacho mam ochote!\n~Krystyna 13 października 2015 19:40\nPiękne ciacho i piękne zdjęcie:)\n~Moje Kuchenne Rewelacje 14 października 2015 11:22\nPyszne ciasto , a zdjęcia cudne :)\n~Jolanta Szyndlarewicz 14 października 2015 15:14\n~domowacukierniaewy.blox.pl 14 października 2015 15:20\nImponujące ciacho, wygląda obłędnie :)\n~OdchudzanieJestProste 14 października 2015 21:25\njedno wielkie mniam\npysznie wygląda i pysznie smakuje\nPrzepis biorę :) i pozdrawiam\n~AniaS 15 października 2015 00:41\nJejq wygląda obłędnie!\n~andzia-35 15 października 2015 14:57\nFajna nazwa, apetyczne ciacho i śliczne zdjęcie :)\n~Pozytywny 15 października 2015 15:33\nCiasto wygląda obłędnie! Zdecydowanie muszę wypróbować ten wspaniały przepis. Pozdrawiam! :)\n~Pati 15 października 2015 15:38\n~Alicja 16 października 2015 11:38\n~judik 17 października 2015 22:16\nCudowne ciacho! :-)\n~agattekh 21 października 2015 15:36\nPiękna fotka, ciasto wygląda rewelacyjnie :-)\n~codojedzenia 22 października 2015 22:33\nO jakie fajne ciacho! Ale kusisz!\n~iwona 25 października 2015 21:56\nJeśli to ciasto smakuje tak jak wygląda, to musi być wspaniałe!\n~aniaw 7 grudnia 2015 12:08\n" Jajka wymieszać w misce z octem. Do przestudzonej masy dodać jajka, wymieszać mikserem." Przepraszam ale nie bardzo rozumiem. Mam ubić jajka i dodać ocet? Czy tez ubić białka a następnie dodać żółtka i ocet? Mogę prosić o dokładniejszy opis tych czynności? Z góry dziękuję\nizaa 7 grudnia 2015 12:37\ndo "przestudzonej masy" czyli do roztopionego masła z miodem, cukrem i kakaem


Estrada Folkloru w Mieszkowie – fotorelacja – Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu\nGminne Dożynki rozpoczęła dziękczynna Msza święta w kościele pw. św. Wawrzyńca, po której korowód przemaszerował na boisko przy Szkole Podstawowej. Imprezę rozpoczęła część obrzędowa, a po niej radośnie, z impetem wystartowała Estrada Folkloru.\nSłużące rozgrywkom sportowym szkolne boisko tym razem wyglądało zupełnie inaczej, bowiem znalazły się na nim dekoracje o tematyce rolniczej, m.in. pomysłowe „witacze”, wykonane ze słomy zwierzęta i warzywa. Kiedy korowód dotarł na miejsce, rozpoczęła się uroczystość, w której, oczywiście, nie zabrakło stosownych przemówień włodarzy, a także tradycyjnego obrzędu Święta Plonów i przekazania chleba na ręce burmistrza Adama Pawlickiego.\nZabrakło słońca, ale było bardzo ciepło i – co najważniejsze – bezdeszczowo. Swoją energią publiczność zaraziły prezentujące się w ramach Estrady Folkloru zespoły z gminy i powiatu jarocińskiego, a zatem: SNUTKI z Potarzycy, CIŚWICZANIE i DĄBROWIANKI, a także krotoszyńskie KOBIERZANKI i KALINA z Nowej Wsi. Estrada była świetną okazją do przypomnienia dawnych tańców i pieśni, wśród których nie brakowało aktualnych przyśpiewek dożynkowych.\nZespoły otrzymały na scenie dyplomy nagrodzonych i wyróżnionych na Biesiadzie Folkloru 2016, która odbyła się w lipcu w Brzezinach. Spotkanie w Mieszkowie było zatem jednocześnie okazją do oficjalnego ich wręczenia i ogłoszenie całościowych wyników, bowiem część zespołów uczestniczyła jedynie w pierwszym dniu brzezińskiego przeglądu i nie miała szansy na odebranie dyplomów z rąk jurorów.\nPo Estradzie Folkloru dla mieszkańców Mieszkowa i okolicznych miejscowości zagrały zespoły taneczne.


Twin Shadow bardziej popowo, ale już nie tak ciekawie - Dziennik.pl\n13 kwietnia 2015, 10:17 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nJak Twin Shadow powiedział w wywiadzie dla "Pitchfork", swój trzeci krążek "Eclipse" wymyślił jeszcze przed podpisaniem płyty z gigantem wydawniczym Warner.\nCzy napisał ją przed, w trakcie czy po przejściu od niezależnego wydawcy do majorsa, dla wielu słuchaczy jest pewnie bez znaczenia. Chodzi przecież o to, co jest na płycie, a nie jaki wydawca jest w stopce. Fakt jest taki, że "Eclipse" jest bardziej popowe, nowoczesne i dopracowane brzmieniowo niż poprzednie krążki.\nNa płytach "Forget" i "Confess" pochodzący z Dominikany George Lewis Jr. nawiązywał do muzyki lat 80. (głównie synth popu) i teraz też tak jest. Tyle że mniej jest synth, a więcej popu, takiego spod znaku U2 albo Phila Collinsa. Poza tym mniej w numerach jest surowości, a więcej stadionowego napinania się na napuszone, porywające songi.\nFanom jego poprzednich płyt może to przeszkadzać, ale "Eclipse" nie jest przez to płytą złą. Jest zwyczajnie mniej ciekawa. Zapewne dzięki niej Twin Shadow znajdzie nowe grono wielbicieli. Pytanie, czy zapełnią oni dziurę po tych, którym bardziej mainstreamowe granie się nie spodoba?\nTwin Shadow Eclipse recenzja George Lewis Jr.\nTwin Shadow zapowiada wielkie zmiany


Wojas - Kozaki - Czarne kozaki damskie Wojas, bez wzorów, z materiału, bez obcasa, na obcasie, bez zapięcia. Za 599.90 zł. - Kozaki damskie - Obuwie zimowe damskie - Obuwie damskie - Buty - Sklep Radio ZET\nKozaki z kolekcji Wojas. Model wykonany z połączenia skóry zamszowej i imitacji zamszu. – Nieocieplony model. – Zapięcie na suwak. – Usztywniony nosek. – Usztywniony zapiętek. – Model na stabilnym obcasie. – Obwód cholewki: 39 cm. – Wysokość cholewki: 57 cm. – Wysokość obcasa: 5,5 cm. – Długość wkładki wynosi: 24 cm. – Wymiary podane […]\nkozaki damskie na słupku kozaki damskie na obcasie czarne kozaki damskie buty wojas kozaki damskie wojas buty answear.com kozaki damskie na zamek kozaki damskie bez zapięcia kozaki damskie bez obcasa kozaki damskie ze sklepu answear.com


Profesjonalne środki czystości dla gastronomii - jakie powinny być? - Sprawdzone rozwiązania\nProfesjonalne i tradycyjne środki\nBez wątpienia, w sklepach jest dzisiaj mnóstwo środków czystości. Jednakże, tylko niektóre z nich przeznaczone są do czyszczenia lokali gastronomicznych. Czym się one różnią? Okazuje się, że różnic jest wiele. Jedną z nich jest z pewnością skuteczność środków. Profesjonalne środki czystości dla gastronomii są po prostu nieco skuteczniejsze, od wszelkich środków tradycyjnych. Rzecz jasna, również zwyczajne środki chemiczne służące do czyszczenia mogą być skuteczne. W mieszkaniach, w biurach, czy też w sklepach można z nich korzystać. Jednakże, standardy czystości w lokalach gastronomicznych są szczególnie wysokie, dlatego właśnie, środki czystości powinny być jeszcze odrobinę skuteczniejsze.\nZróżnicowana jakość środków czystości\nPonadto, warto zwrócić uwagę na to, że wiele skutecznych, tradycyjnych środków czystości nie powinno nigdy przedostawać się do jedzenia. Rzecz jasna, lepiej jest, jeśli profesjonalne środki czystości dla gastronomii również się do niego nie przedostaną. Jednakże, są one stosunkowo bezpieczne, przez co nawet jeśli przez pomyłkę dojdzie do takiej sytuacji, nie powinno się wydarzyć nic strasznego. Podobnie jak tradycyjna chemia do czyszczenia, również środki czystości dla gastronomii są zróżnicowane pod względem jakości. Oznacza to mniej więcej tyle, że nie wszystkie środki są tak samo skuteczne i bezpieczne. Jak więc wybrać takie, co do których jakości będzie można mieć pewność? Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem jest skorzystanie z dobrej rady osób, które zawodowo zajmują się czyszczeniem restauracji oraz innych lokali. Wiedzą oni, którymi środkami najlepiej jest czyścić tego typu lokale.\nWrzesień 29, 2017 Tadeusz Jankowski\tgastronomia, horeca, środki czystości


Wolontariusze-restauratorzy i dzielnicowi z V komisariatu rozdawali ciepłe posiłki bezdomnym - Aktualności - Policja.pl\nWolontariusze-restauratorzy i dzielnicowi z V komisariatu rozdawali ciepłe posiłki bezdomnym\nDzisiaj tj. 14 grudnia, policjanci z Komisariatu Policji V w Krakowie wraz z wolontariuszami – restauratorami uczestniczyli we wspólnej akcji rozdawania posiłków osobom bezdomnym.\nWychodząc naprzeciw podstawowym potrzebom bezdomnych wolontariusze – restauratorzy, przy wsparciu dzielnicowych z V komisariatu w Krakowie już od wczesnych godzin rannych częstowali osoby bez dachu nad głową ciepłymi wysokokalorycznymi posiłkami i gorącymi napojami oraz rozdawali suchy prowiant.\nTo właśnie dzielnicowi doskonale znający swoje rejony, mają wiedzę, gdzie gromadzą się bezdomni, znają te osoby i są z nimi w stałym kontakcie. Rolą funkcjonariuszy było przede wszystkim wskazanie wolontariuszom miejsc, w których mogli oni ofiarować swoją pomoc. Mundurowi dbali również o ich bezpieczeństwo, udzielających pomocy w budynkach, które popadając w ruinę, mogą stwarzać zagrożenie dla osób nieznających tych obiektów.\nbezdomni, policjanci pomagają, pomoc dla bezdomnych, dzielnicowi rozdawali posiłki osobom bezdomnym


Podejmowanie decyzji i wibracja ciała. - Poznaj SiebiePodejmowanie decyzji i wibracja ciała. - Poznaj Siebie\nPrzez aleksander · Published 26 czerwca 2018\nKażdy ma własne rozwiązanie. To jak zaprogramujesz swoją intuicje, tam będzie Cię prowadzić. Ustal, jakie znaczenie mają dla Ciebie poszczególne sygnały. Reaguj na to zgodnie z samym sobą. To czego chcesz, jest tym czego pragniesz. Wybieraj to,...\nBogactwo i życie w obfitości. / Duchowość i rozwój osobisty / Podejmowanie decyzji i wibracja ciała. / Świadomość i samokontrola.\nPrzez aleksander · Published 8 lutego 2017 · Last modified 15 października 2017\nSny jako efekt podświadomych procesów. Istnieją dwie możliwości doświadczania podróży astralnych. Jedną z nich jest przebywanie we własnej nieświadomości (matrixie, wyobrażeniach) lub nieświadomości zbiorowej (archetypy, symbole). Podróże astralne odbywają się przy pomocy świadomości, która wędruje pomiędzy nieświadomością...\nPrzez aleksander · Published 16 stycznia 2017 · Last modified 15 października 2017\nPozytywne nastawienie. Czym jest pozytywne nastawienie? Jaką ma wartość, szczególnie w chwilach kryzysu? Często może wzbudzać w nas śmiech, gdy znajdujemy się w dołku. Jednak w takim stanie wydaje się dziać o wiele więcej wokół, choć...


Urząd Miejski częściowo przywraca bezpośrednią obsługę interesantów - Radio Plus Radom\nwtorek, 22 września 2020 09:18 / Autor: Elżbieta Warchoł\nUrząd Miejski w Radomiu częściowo przywraca bezpośrednią obsługę interesantów. Tak jest m.in. w Biurze Obsługi Mieszkańca, na parterze budynku przy ul. Kilińskiego. Ponownie został uruchomiony biletomat. Nie ma już konieczności umawiania terminu wizyty w Wydziale Spraw Obywatelskich przy ul. Moniuszki 9 w sprawie złożenia wniosku lub odbioru dowodu osobistego i w sprawach dotyczących ewidencji ludności.\nW Wydziale Podatków, w budynku przy ul. Kilińskiego nie trzeba natomiast umawiać się na wizytę w sprawach dotyczących złożenia lub korekty informacji i deklaracji na podatek od nieruchomości, podatek rolny, podatek leśny, a także złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia w sprawach podatków lokalnych.\nKonieczności umówienia terminu spotkania nie ma przy rejestracji zgonów i sporządzania aktów zgonów. Podobnie jest w sprawach związanych z wydawaniem praw jazdy, odbiorem dowodów rejestracyjnych, a także dokonywaniem adnotacji w dowodach rejestracyjnych, ich wymian, zgłoszeń zbycia i nabycia, wydawania wtórników oznaczeń i dodatkowej tablicy rejestracyjnej oraz kasacji pojazdów. W pełnym zakresie Wydział Komunikacji wznowi bezpośrednią obsługę interesantów 28 września.\nBez konieczności wcześniejszego umówienia terminu wizyty, codziennie od 11.00 do 12.00 są również wydawane przez pracowników Wydziału Geodezji wypisy, wyrysy i mapy oraz są przyjmowane wnioski.\nWciąż działa infolinia uruchomiona w związku z pandemią. Dzwoniąc pod numer 48 36-20-860 można uzyskać informacje na temat pracy urzędu, a także bezpośrednie numery telefonów do wydziałów.\nKlienci Urzędu Miejskiego nadal będą zobowiązani do zachowywania rygorów sanitarnych oraz stosowania indywidualnych środków ochrony. Dopuszczalna liczba interesantów przebywających w tym samym czasie w jednym pomieszczeniu nie może być większa niż jedna osoba na jedno stanowisko obsługi.\nPrzy wejściu do budynku Urzędu Miejskiego od ul. Kilińskiego 30 cały czas jest ustawiona urna, w której można zostawiać dokumenty dotyczące bieżących spraw prowadzonych przez urząd. Działa też platforma IBOM, za pośrednictwem której można składać wnioski. (za: UM w Radomiu)\nRadom Urząd Miejski w Radomiu


Numeryczne równania różniczkowe - Wydział MIM - Uniwersytet Warszawski - USOSweb\nKod przedmiotu: 1000-135NRR Kod Erasmus / ISCED: 11.183 / (0541) Matematyka\nNazwa przedmiotu: Numeryczne równania różniczkowe\nWykład obejmuje konstrukcję, analizę i implementację podstawowych metod numerycznego rozwiązywania zagadnień początkowych i brzegowych dla równań różniczkowych zwyczajnych oraz zagadnień brzegowych i początkowo-brzegowych dla trzech podstawowych typów równań różniczkowych cząstkowych: eliptycznych parabolicznych i hiperbolicznych.\nRównania różniczkowe zwyczajne z warunkami początkowymi. Metody wielokrokowe i metody Rungego-Kutty wraz z ich analizą: zbieżność a stabilność, rząd zbieżności, sztywność. Metody różnic skończonych (MRS) i metody elementu skończonego (MES) dla zagadnień brzgowych dla równań zwyczajnych.\nZagadnienia brzegowe dla liniowych eliptycznych równań drugiego rzędu. Dyskretyzacja MRS i MES. Modelowe zagadnienie dla wielowymiarowego równania Poissona. Stabilność i zbieżność MRS i metody Galerkina (MES). Własności zadań dyskretnych i ich implementacja.\nZagadnienia początkowo-brzegowe dla liniowych i nieliniowych równań parabolicznych. Schematy różnicowe otwarte i zamknięte, w tym metoda Cranka-Nicolsona. Dyskretyzacja MRS względem zmiennej czasowej i Galerkina (MES) względem zmiennych przestrzennych. Twierdzenia o zbieżności i stabilności tych metod dla równań liniowych. Implementacja.\nZagadnienia początkowe i początkowe-brzegowe dla równań hiperbolicznych pierwszegi i drugiego rzędu. Dyskretyzacja MRS i MES. Stabilność i rząd zbieżności. Implementacja.\n1. A. Palczewski, Równania różniczkowe zwyczajne, WNT (2004)\n2. M. Dryja, J. i M. Jankowscy, Przegląd metod i algorytmów numerycznych, część druga, WNT (1982)\n3. L. Marcinkowski, Numeryczne rozwiązywanie równań różniczkowych, Uniwersytet Warszawski (2011); http:www.mimuw.edu.pl/~lmarcin\n4. D. Braess, Finite elements, Cambridge (2001)\n1. Zna podstawowe metody numerycznego rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych z warunkami początkowymi.\n2. Zna metody numerycznego rozwiązywania równań różniczkowych cząstkowych oparte na metodzie różnic skończonych (MRS) i metodzie elementu skończonego (MES).\n3. Umie wybrać metodę numeryczną o określonych własnościach, rozwiązywania rozważanego zagadnienia różniczkowego. Przeprowadzić analizę wybranej metody i dokonać jej implementacji.\n1. Rozumie znaczenie metod numerycznych do rozwiązywania zagadnień praktycznych modelowanych równaniami różniczkowymi.\nKoordynatorzy: Leszek Marcinkowski\nProwadzący grup: Leszek Marcinkowski\nStrona przedmiotu: https://moodle.mimuw.edu.pl/course/view.php?id=607


8,21 (8143 ocen\ti\t585 opinii) Zobacz oceny\nCzarek Lasocki | 2016-01-06\nPo pozycję sięgnąłem, ze względu na opinię "klasyka". Nie rozczarowałem się.\nKsiążka napisana bardzo lekko, z wciągającą częścią fabularną, jednak osadzona w przekonującym i dającym do myślenia uniwersum. Dla mnie osobiście tło przedstawione w tej serii jest dużo ciekawsze od samej linii fabularnej. Świat wykreowany przez autora jest bardzo spójny, ma ciekawą historię, jest bardzo różnorodny, i do bólu ludzki. Fabuła pozwala natomiast w lekki i przyjemny sposób przebrnąć przez książkę.\nObowiązkowa pozycja dla każdego fana science-fiction.\nAle książkę polecam wszystkim.


Sagi prehistoryczne - Książka - Księgarnia Internetowa PWN\nWydanie: Zgorzelec, 2018\nRedakcja naukowa: Henryk Pietruszczak\nFrancja, rok 1854. 34-letni Louis Vuitton zakochuje się z wzajemnością w młodej córce bogatego młynarza. Clemence-Emilie wnosi do związku nie tylko dobry posag, lecz także prawdziwy talent biznesowy. Vuittonowie otwieraj w centrum Paryża pierwsz...\nKarty Godulowej sagi odsłaniają tajemnice niezwykle burzliwego, zarazem fascynującego życia Karola Goduli - wybitnego Ślązaka, który znalazł poczesne miejsce w jakże zawiłej historii Górnego Śląska. Urodził się w Makoszowach, pod koniec X...\nDinozaury, które żyły przed milionami lat, stanowią fascynujący temat do rysowania. Dzięki tej książce dowiesz się, jak łatwo stworzyć bajeczne obrazki, na których te dawno wymarłe zwierzęta wyglądają jak żywe.W pierwszej częś...\nSaga Sigrun to pierwsza część cyklu "Północna Droga"Mamy w tej książce wszystko, co pozwala zupełnie zatopić się w napisanej z epickim rozmachem opowieści o życiu wikingów i na czas lektury stać się jednym z nich. Ogromna ...\nMłodziutka Sigrid, piękna i dumna córka wodza Skilfingów, już wie, do czego z woli bogów została przeznaczona: urodzi syna, który zostanie królem królów. W proroczym śnie widzi radosnego chłopca, a także...


Dla Ciebie, do usług w każdym momencie! - MAYER | Luxury lifestyle magazine, magazyn hotelowy\nLinie lotnicze KLM mają nowy pomysł na serwis pokładowy – „Anytime for you”. Od tego lata mogą go doświadczyć pasażerowie Klasy Biznes na wybranych lotach międzykontynentalnych. Nowa koncepcja oznacza nie tylko znacznie bogatszy wybór różnorodnych posiłków, które wybiera się z menu podobnie jak w restauracji. Co więcej, dania są serwowane na życzenie pasażera, dokładnie wtedy kiedy sobie tego życzy. Poza klasycznym cateringiem, na który składa się 3-daniowy obiad lub kolacja goście klasy biznes mają teraz do wyboru osiem dodatkowych dań z karty – na ciepło i na zimno, w wersji słodkiej i wytrawnej, aż po kompozycje dla miłośników zdrowej diety oraz wyjątkowych smakoszy, którzy poszukują nowych wrażeń kulinarnych. Dania zamawia się z karty w dowolnym momencie lotu. Pomysł serwisu „na życzenie” powstał w trosce o indywidualne potrzeby każdego z pasażerów. Każdy z nas jest inny, lubi jeść co innego, ma większy lub mniejszy apetyt, jak też inny biorytm. Koncept „Anytime for you” ma za zadanie spełnić różnorodne życzenia, jednocześnie zapewniając profesjonalny serwis na najwyższym poziomie, o który dba specjalnie przeszkolony personel pokładowy. Pragnieniem linii jest, aby jej cenni goście czuli się swobodnie, ekskluzywnie i wysiadali z samolotu z prawdziwie miłymi wspomnieniami.\nKoncept „Anytime for you” ma za zadanie spełnić różnorodne życzenia, jednocześnie zapewniając profesjonalny serwis na najwyższym poziomie.\nWięcej na temat KLM: klm.com


Co do oznakowania to może użyć pisaka świecącego w UV (tak się oznacza niektóre przedmioty by nie było widać oznaczenia).\nWysłany: 2010-09-14, 21:59\nMy przy przejmowaniu schronów zrobiliśmy dokumentacje fotograficzną i opisową przejmowanych schronów,oprócz tego część gratów ma swoje karty-stan pochodzenie etc. nie mieliśmy łatwego życia z poprzednim nadleśniczym a właściwie jego zastępcą tak więc staraliśmy się ubezpieczyć na każdą okoliczność\nWysłany: 2010-10-18, 12:03\nCóż...Ja również gratuluję ogromu włożonej pracy. Mam także pytanie. Ile ( mniej więcej ) kosztowało doprowadzenie schronu do takiej kondycji? Pytam, żeby było to jasne dla kogoś, kto chce się na coś takiego odważyć. Czy były próby pozyskania funduszy z dotacji Unii Europejskiej?, skarbu państwa?, Gminy?\nWiec koszt to do dnia dzisiejszego ponad 30 tysiecy złotych byc moze nawet juz duzo wiecej. Największe koszty to na poczatku koparki i wywiezienie 60 kamazow ziemi i gruzu i śmieci ze środka. Pózniej farby i wszystko co służyło do czyszczenia scian i pancerzy. No i w sumie troche czasu hehe mija 6 rok i caly czas dokładamy cos, odtwarzamy kolejne wyposażenie wewnątrz tak by przywrócić wyglad z 1940r.Co do pozyskania srodkow jest ciezko jak sie nie ma stowarzyszenia lub np fundacji, konserwator nie moze dac kasy bo nie jest to wpisane do rejestru zabytkow, i tak koło sie zamyka ale troche wyrzeczeń i nawet we 2 osoby mozna sfinansować taka akcje ), a z pomocą ludzi których najczęściej nie widac na pierwszym planie czyli przyjaciół, rodzin itp da sie jeszcze wiele wiecej osiągnąć. Najgorszy w takich przypadkach jest brak informacji archiwalnych i materiałów źródłowych,a ludzie ktore je posiadają czesto nie chcą sie z nimi dzielić coż...\nWysłany: 2010-10-19, 23:29\nDlaczego nie próbowaliście założyć stowarzyszenia? Zaorzecie się w końcu...\nWysłany: 2010-10-27, 16:32\nAno właśnie. Jako Stowarzyszenie macie większą moc prawną i można trochę pieniędzy wydusić. Czasami dają fundusze na totalne głupoty, a tutaj cel szczytny...Pozdrawiam i ...... 6 lat....trochę czasu minęło...\nWysłany: 2011-10-30, 13:27\nTak w nawiązaniu do dyskusji o maskowaniu schronów Linii Mołotowa toczonej w innym wątku...\nMam pytania: kto był autorem projektu malowania tej kaponiery?\nJakie materiały źródłowe wykorzystał (instrukcje, zdjęcia archiwalne) ?\nGdzie na Linii Mołotowa można się jeszcze z takim malowaniem spotkać?


Godzina 4:30, lotnisko Chatrapati w Bombaju. W środku tłum ludzi, a na zewnątrz monsunowa ulewa z prawdziwego zdarzenia. Wykończona po 15-godzinnej podroży z dwoma przesiadkami czekam na jakieś informacje o moim zagubionym bagażu. Wiem już, że na lot do Bangalore na pewno nie zdążę. Ale to wszystko nic - odkład usłyszałam od celnika “Welcome in India, madame!" uśmiech nie schodzi mi z ust.\nPo licznych przygodach na lotnisku, locie do Bangalore i czterech godzinach w taksówce w końcu docieram do Mysore. Liczące około milion mieszkańców miasto w stanie Karnataka na południu Indii turystów przyciąga głównie w październiku, w czasie święta Daasara. Poza okresem festiwalu, większość spotkanych turystów to osoby ćwiczące jogę w jednej z mieszczących się tutaj szkół, a właściwie “shal", jak tradycyjnie nazywają je praktykujący. Dlaczego przyjeżdżają do Mysore? Bo Mysore to źródło i serce ashtanga jogi. Dla mnie jest to druga wizyta w Shri K. Patthabi Jois Ashtanga Yoga Institute, gdzie w tym roku będę uczyła się od Sharatha - wnuka samego Pattabhi Joisa, dzieki któremu Ashtanga Joga stała się popularna na całym świecie. Pełna oczekiwań, nie mogąc doczekać się rozpoczęcia praktyki, gdy tylko udaje mi się znaleźć miejsce do spania, biegnę do shali rejestrować się na zajęcia. Po drodze słyszę jak ktoś woła moje imię - sprzedający owoce pan uśmiecha się szeroko i energicznie macha mi na powitanie - w zeszłym roku codziennie robiłam u niego zakupy. Rozglądam się dookoła i myślę, że nic się tu nie zmieniło. Czuję się jak w domu.\nTypowy poranek joginki w Mysore to pobudka o trzeciej rano. Udaję, że nie słyszę budzika, przykrywam głowę poduszką i drzemię jeszcze przez 10 minut. Gdy budzik dzwoni drugi raz wiem, że wstać muszę, więc udaje mi się wyturlać z łóżka. Powtarzam sobie w głowie, że joga wymaga wyrzeczeń i idę wziąć ciepły prysznic, który rozluźni mięsnie przed praktyką. Następnie kawa na przebudzenie, bo jak mawia Sharath “no coffee - no prana!". Pakuję matę, ręcznik i jestem gotowa do wyjścia. Do shali jadę na skuterze, bo szybko i bezpiecznie (na zewnątrz jest jeszcze całkiem ciemno). Docieram do szkoły po czwartej, na 10 minut przed rozpoczęciem zajęć. Teoretycznie zajęcia zaczynają się o 4:30, ale tu obowiązuje “shala time" - zegar w shali przesunięty jest o 15 minut. Dlaczego? Odpowiedz nauczyciela jest prosta: “because students are lazy!". Układamy się ciasno, mata przy macie, tak by na sali mogło zmieścić się jak najwięcej osób. Zajęcia zaczynamy odśpiewaniem mantry w starożytnym języku - sanskrycie. Jest to forma podziękowania dla nauczyciela. Moment, w którym 50 głosów śpiewa głośno “Om" jest jednym z moich ulubionych w ciągu całych zajęć. Później zaczynamy ćwiczyć - każdy w swoim tempie, bo to w końcu praktyka własna. Na jednej sali ćwiczą zarówno osoby zupełnie początkujące, jak i te wykonujące zaawansowane sekwencje ashtangi. Ale to nie ma znaczenia - w końcu każdy daje z siebie wszystko, a praktyka jest na tyle wymagająca, że trudno rozglądać się dookoła. Na sali robi się gorąco, da się słyszeć głośny dźwięk wielu oddechów. Jeśli komuś wydaje się, że joga to leżenie na macie i wsłuchiwanie się w kojący glos nauczyciela, to powinien zobaczyć, jak po 15 minutach zajęć zaczynam wycierać ręcznikiem kąpiący mi z twarzy pot! Sharath niewiele mówi - chodzi po sali, daje instrukcje i koryguje w pozycjach. Ale za to jak! Jego umiejętności nie powinny dziwić - w ciągu roku widzi tutaj setki uczniów, setki rożnych ciał i osobowości. Po wykonaniu ostatniej pozycji w swojej sekwencji, czas na wygięcia do tylu i pozycje odwrócone. Te pierwsze zawsze budzą najwięcej emocji i wymagają dużo wysiłku. By zostać dopuszczonym do drugiej serii ashtangi, uczeń musi być w stanie zejść ze stania do mostka, a następnie wrócić z mostka do pozycji stojącej. Gdy w pocie czoła kończę sekwencję mostków, a nauczyciel z uśmiechem na twarzy mówi “very good!", czuję, że naprawdę na to zasłużyłam. Szybko zwijam swoją matę, składam dłonie, dziękuję Sharathowi gestem “namaste" i z lekkim po praktyce ciałem opuszczam szkołę, by zacząć dzień.\nZ pozoru, poza innym otoczeniem, praktyka jogi tutaj niewiele się różni - w końcu na całym świecie ćwiczymy te same sekwencje ashtangi, najczęściej o poranku, śpiewamy nawet tę samą mantrę. Ja jednak czuję, że praktyka nabiera tu intensywności, że z każdym dniem ciało się zmienia. Pierwsza seria Ashtangi - yoga chikitsa (czyli terapia joga) - ma na celu oczyścić ciało z toksyn i uzdrowić je. Tutaj naprawdę zaczynam widzieć efekty! Po paru tygodniach czuję, że ciało jest lekkie, a umysł jakby spokojniejszy. Co sprzyja tak szybkim postępom? Na pewno ćwiczenie pod okiem doświadczonego nauczyciela z zachowaniem zasad (na czczo, wcześnie rano, gdy powietrze jest czyste, a umysł wyciszony po nocy). Praktyka sześć razy w tygodniu, odpoczynek w sobotę i dni księżycowe (nów, pełnia), ćwiczenie poprawnych sekwencji ashtangi - bez pomijania pozycji, zamieniania ich czy stosowania uproszczonych modyfikacji asan. I w końcu - ćwiczenie według własnych możliwości. Na zajęciach w stylu mysore każdy praktykujący zostaje zatrzymany w pozycji, która jest dla niego trudna i ćwiczy ją tak długo, aż będzie potrafił wykonać ją poprawnie. Czasem to naprawdę frustrujące... Widzę też dużą różnicę w podejściu do jogi. "Joga to nie fitness. Joga to system pozwalający na głęboką transformację siebie" - mówi Sharath podczas jednej z cotygodniowych konferencji. Praktyka asan zajmuje nam codziennie dwie godziny, ale prawdziwą jogę ćwiczymy 24 godziny na dobę - starając się utrzymywać dobre relacje z innymi i samym sobą (zasady etyczne, tak zwane "yamy", to pierwszy, najbardziej podstawowy stopień w ashtandze). Jak różne jest to podejście od tego, co myśli się o jodze na Zachodzie... Poprawna metoda i trochę teorii to nie wszystko. To, co naprawdę przyciąga tu ludzi z całego świata, to trudna do zdefiniowania energia Shali. Wszyscy praktykujący mówią to samo - nie wiemy, co to jest, ale to działa! Samej trudno mi było uwierzyć, dopóki nie spróbowałam, przyjeżdżając tutaj pierwszy raz półtora roku temu - poczułam magię już na pierwszych zajęciach! Ćwicząc, nie mam problemów z koncentracją, a wykonywanie pozycji jest jakoś łatwiejsze - udaje mi się nawet uporać z asanami, z którymi zmagałam się od dawna. Może to energia pozostała po Pattabhi Joisie, może Sharatha, a może setek osób, które przyjeżdżają tu z całego świata i codziennie o świcie koncentrują siły by pogłębiać praktykę. "Nie jest możliwe opisanie słodyczy cukru, nie wkładając go do ust" - mówi jeden z bohaterów filmu "Mysore Magic". Teraz już to wiem!\nPobyt w Mysore to nie tylko poranna praktyka jogi. Już o 10 zaczynamy chanting - lekcje śpiewania mantr w sanskrycie. Pierwszy raz jest zawsze frustrujący, mam wrażenie że połamałabym sobie język nawet próbując przeczytać tekst, nie mówiąc już o jego odśpiewaniu! Kto by pomyślał, że po dwóch miesiącach będę znała większość tekstów na pamięć... W inne dni można uczyć się tu sanskytu, lub tego, co mnie interesuje najbardziej, czyli filozofii jogi. Sutry jogi, podobnie jak chanting wykłada Lakshmish, który poza ogromną wiedzą słynie również z niezwykłych porównań (życie jest jak placki chapatti…) i ciągłego pytania uczniów, czy są już po ślubie - w Indiach rodzina to przecież podstawa! Poza lekcjami w shali, warto porozmawiać z miejscowymi. Można się od nich nauczyć wszystkiego: od studiowania tekstów hinduizmu, rzeźby czy gry na lokalnych instrumentach po poznawanie tajników kuchni indyjskiej. Wśród joginów uniezwyklą popularnością cieszą się też kursy masażu i medycyny ajurwedyjskiej. Ja postanowiłam spróbować czegoś zupełnie nowego - padło na lekcje malowania w tradycyjnym majsurskim stylu. Nie zniechęca mnie nawet fakt, ze lekcje odbywają się w małym pokoju w domu nauczyciela oddalonym jakieś siedem kilometrów od mojego mieszkania. Stwierdzam, że to świetna okazja by - mimo braku prawa jazdy - nauczyć się jazdy na skuterze. To jest przygoda! Po kilku rundkach wokół swojego domu i opanowaniu hamowania czuję się gotowa, by wyjechać na główną ulicę. Szybko orientuję się, że zasady ruchu właściwie tu nie obowiązują. Staram się przyzwyczaić nie tylko do jazdy lewą stroną, ale także do faktu, że Hindusi nie widzą nic złego w jeżdżeniu pod prąd, wyprzedzaniu na trzeciego i nie używaniu kierunkowskazów - zamiast tego wystawiają rękę, albo po prostu głośno trąbią. Po ulicach spacerują nie tylko ludzie, ale również krowy, kozy, świnie i psy, wiec trzeba mieć oczy dookoła głowy! Jak to możliwe, że jeżdżąc trzy miesiące po mieście w takich warunkach, nigdy nie widziałam żadnego wypadku? Musi nad tym czuwać jedno z czczonych przez Hindusów bóstw!\nPo skończonych zajęciach zostaje całe popołudnie, by zwiedzać okolice i cieszyć się towarzystwem praktykujących ze mną osób. Joga przyciąga tu ludzi ze wszystkich kontynentów - w tym roku spotykam zaskakująco dużo mieszkańców Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie - jak mówią - ashtanga właśnie robi się popularna. Czas spędzamy głownie w powstałych na potrzeby joginow kawiarniach serwujących domową granolę, pełnoziarniste tosty, koktajle i świeże soki owocowe, bo przecież dieta to nierozłączna cześć praktyki asan. Głównymi tematami rozmów są joga, podróże i to, co nas tu sprowadziło. Jestem w szoku, gdy słyszę, jak wiele osób poświęciło cały swój urlop w pracy i wszystkie oszczędności po to, by móc przyjechać do Mysore. Wiele osób mówi, że przyjeżdża co roku, niektórzy od kilkunastu lat, po to, by doskonalić swoją praktykę pod okiem Sharatha. Takie opowieści naprawdę motywują do dalszego ćwiczenia!\nAle Mysore to przecież nie tylko joga. Miasto jest idealnym miejscem na wgłębienie się w historię i kulturę Indii - mimo zmian cywilizacyjnych tradycje wydają się tu cały czas żywe. Przed wyjazdem przeczytałam kilka książek dotyczących historii i kultury Indii, tymczasem okazuje się, że najlepszym źródłem wiedzy są rozmowy z miejscowymi - każdy mieszkaniec wydaje się być świetnie wyedukowany na ten temat. Co więcej, większość Hindusów bardzo entuzjastycznie się tą wiedzą dzieli, nigdy nie tracąc cierpliwości w obliczu moich nie kończących się pytań “dlaczego…". Pytać warto, bo w kraju, gdzie wszystko obudowane jest określonymi rytuałami, łatwo popielnic fau paux, chociażby wchodząc do czyjegoś domu w butach czy witając się lewą dłonią. W wyniku swojej ciekawości zaprzyjaźniam się nie tylko z rodziną wynajmującą mi pokój, ale poznaję całe mnóstwo osób, które chętnie zapraszają mnie na wszystkie rodzinne okazje - ze ślubem włącznie. Dzięki temu otrzymuję swoje pierwsze sari - na ślub przecież nie wypada przyjść w dżinsach! Znajoma Hinduska zabiera mnie na zakupy do prawdziwej świątyni indyjskiej mody - trzy piętrowego domu towarowego, w którym sprzedaje się tylko sari. Fakt, ze strój ma być uszyty dla mnie wzbudza tu prawdziwe poruszenie, dlatego w towarzystwie trzech ekspedientek i kilku ciekawskich klientek spędzamy prawie dwie godziny w sklepie dobierając odpowiedni materiał i kolor. Dzień kończę zakupem sześciu metrów pięknego jedwabiu, z którego krawiec wyczaruje strój na specjalne okazje.\nKilka dni później jadę na hinduski ślub. Siedząc w rikszy zastanawiam się jak nie zaplątać się w swój strój na pierwszych napotkanych schodach. Owinięcie się w kilka metrów materiału zajęło mi ponad 15 minut, mimo pomocy dwóch wprawionych Hindusek. Naprawdę je podziwiam - nie tylko chodzą w sari od rana do wieczora, ale wykonują w nim wszystkie codzienne obowiązki - szanująca się Hinduska nosi sari nawet w domu! Gdy docieram do hotelu, jest tu już prawdziwy tłum ludzi. Jak informuje mnie mój nauczyciel, to... rodzina pary młodej. No tak, rodziny w Indiach są duże, a każdy członek jest ważny i nikogo nie można pominąć… Indie są krajem ogromnie zróżnicowanym kulturowo, a każdy ze stanów rożni nie tylko język i kuchnia, ale także sposób w jaki obchodzą ważne okazje. Wesela na południu Indii są raczej skromne i najważniejszą ich częścią jest specjalna puja - czyli rytuał religijny połączony z przysięga małżeńską. Nie jest to jednak zwykła msza z wymianą obrączek, ale wielogodzinna ceremonia. Panna młoda ma na sobie tradycyjne czerwone sari bogato ozdobione kamieniami szlachetnymi, a jej dłonie i stopy zdobią wymyślne wzory namalowane henną. Według tradycji im dłużej tatuaże będą się zmywać, tym lepiej młoda kobieta będzie traktowana przez swoich teściów. Pan młody - w białym stroju i tradycyjnym turbanie na głowie - wygląda równie elegancko. Do miejsca ceremonii przyjeżdżają na rydwanie wyglądającym jak rekwizyt z filmów bollywood. Krewni śpiewają mantry mające prosić o błogosławieństwo bogów, a narzeczeni oferują sobie girlandy kwiatów, które symbolizują wzajemną akceptację. Starając się nie przegapić niczego, z szeroko otwartymi oczami obserwuję, co dzieje się na scenie, a siedząca obok mnie starsza pani mieszanka hindi i angielskiego stara się wytłumaczyć mi dlaczego stroje państwa młodych zostają związane szarfą i co znaczy stąpanie po rozsypanym ryżu. Po skończonym rytuale zostaję zaproszona na obiad. W sali biegający boso chłopcy rozkładają na stolach liście bananowca, na których układane będą potrawy. Gdy udaje mi się usiąść, pojawia się kelner z wielkim wiadrem i nabiera z niego wielką łyżkę ryżu, by pacnąć ją na sam środek leżącego przede mną liścia. Zaraz po nim pojawiają się kolejni i po chwili mam na swoim “talerzu" mieszankę wszystkich dań. Oczywiście o sztućcach nie ma mowy - nieśmiało zaczynam mieszać mój ryż z sosem palcami, a siedzące po moich bokach panie ochoczo tłumaczą mi jak jeść, by obiad nie skończył się katastrofą dla mojego stroju. Jak przystało na kuchnię indyjska, danie jest tak ostre, że po dwóch kęsach mam już łzy w oczach i ratuję się podanym dla ochłodzenia jogurtem. Mimo ilości przypraw jest to jeden z najlepszych posiłków jaki kiedykolwiek jadłam!\nZe względu na poranne zajęcia na co dzień trudno wyrwać się z miasta na dłużej. Dlatego, gdy tylko pojawia się dzień wolny - czyli sobota, pełnia lub nów księżyca - wykorzystujemy okazje i wyjeżdżamy zobaczyć, jak wyglądają Indie poza naszym jogicznym miasteczkiem. Ja najbardziej lubię jeździć pociągami - są tanie, a podroż zawsze wiąże się z poznaniem kogoś ciekawego. Tam, gdzie one nie dojeżdżają można pojechać autobusem lub taksówką - opcja dla wygodnych, w Indiach wcale nie taka droga. Na cel pierwszej wycieczki wybieram świątynię w Shravanabelagoli - oddalone o około 80 km od Mysore święte miejsce wyznawców dźinizmu. Wraz z kilkoma znajomymi dojeżdżamy tam taksówką, słuchając po drodze najnowszych hitów bollywood. Gdy tylko wysiadam z auta, zostaję zaatakowana przez kilku Hindusów próbujących sprzedać mi męskie skarpetki, rzeźbę słonia i kieszonkową wersje kamasutry. Z uśmiechem staram się powiedzieć, że żadnej z tych rzeczy nie potrzebuję, ale krzycząc w kółko “good quality, very cheap!" wydają się mnie nie słyszeć. Po kilku minutach udaje mi się od nich uciec, ale to nie koniec - teraz za nogawkę spodni ciągnie mnie mała dziewczynka w potarganym ubraniu prosząc o pieniądze. Daję jej wszystkie swoje drobne i tym sposobem udaje mi się dobrnąć do wejścia. Świątynia mieści się na wzgórzu, do którego prowadzą długie schody - około godziny drogi. Obuwie trzeba zostawić na dole. W Indiach niedopuszczalne jest wejście do świętego miejsca w butach - opłata za ich pilnowanie wynosi 2 rupie, czyli 12 groszy. Wchodząc po schodach cieszę się, że monsunowe niebo jest zachmurzone - nie wyobrażam sobie pokonywania tej drogi w upale. Idąca obok mnie dziewczynka w skupieniu liczy kroki - 500, 501… zaznaczając kurkumą każdy pokonywany schód. Gdy ja przystaję, by spojrzeć, ile drogi przede mną, obok mnie przebiega czterech chłopców - każdy trzymając jeden z końców dwóch kijów, do których przywiązane jest krzesło. Na nim siedzi starsza pani, która z uśmiechem podziwia widok ze wzgórza. Jak się później dowiedziałam - to ich babcia, która jest już za słaba by samotnie pokonać stopnie. Gdy tylko wchodzę do świątyni na szczycie, wiem już, że było warto - przed sobą widzę 18-metrowy posąg Gomateśwary - dżinijskiego świętego. Nie mogę uwierzyć, gdy jeden z braminów tłumaczy mi, że ten ogromny posąg został wykonany z jednego bloku skalnego - jest to prawdopodobnie największa na świecie tego typu rzeźba. Co 12 lat, setki wyznawców przyjeżdżają tu by uczestniczyć w specjalnym rytuale, w którym posąg oblewany jest mlekiem, jogurtem i ghee (klarowane masło, używane nie tylko w kuchni, ale także w wielu obrzędach). Następna ceremonia planowana jest na 2018 rok. Z Shravanabelagoli przemieszczamy się kolejno do dwóch innych świętych miejsc - Beluru i Halebidu, by późnym wieczorem wrócić do Mysore - jutro wstajemy przecież o trzeciej.\nPod koniec drugiego miesiąca muszę przyznać - praktyka w Mysore to nie rozrywka. Chociaż przywykłam już do wczesnej pory (co dziwne, nawet ją polubiłam!), zaczynam czuć, że ciało jest zmęczone i coraz częściej z ulgą przyjmuję fakt, że jest sobota i mogę odpocząć. Joga wymaga wyrzeczeń - dostosowanej do praktyki diety, wczesnego kładzenia się spać i ograniczenia życia nocnego do piątkowych wieczorów. Podejrzewam, ze właśnie dlatego wiele osób "odpada" po kilku zajęciach. Chociaż praktyka jogi jest moją pasją od ponad 9 lat, to muszę powiedzieć, że joga nie jest ani łatwa, ani zabawna. Są dni, kiedy moje ciało jest rozluźnione, umysł spokojny, a asany wykonuje z przyjemnością, ale są i takie, kiedy zmagam się z każdą kolejna pozycją, a w głowie mam myśl, że to do niczego nie prowadzi. Dlaczego więc to robię? Bo odkryłam, że to system pozwalajacy na transformację siebie - rozwój nie tylko mięśni, ale także osobowości. Siła, równowaga i samoświadomość, które rozwijam dzięki jodze, są warte każdej opuszczonej z powodu praktyki imprezy i każdej kropli potu. Będąc w Mysore, gdzie cały mój dzień zorganizowany jest wokół praktyki, wszystkie myśli krążą wokół Shali, a rozmowy ze znajomymi dotyczą głównie jogi, odczuwam te pozytywne efekty znacznie intensywniej. Wiem, że kilka tygodni tutaj wystarczy, bym była zmotywowana do porannego wstawania i wkładania wysiłku przez cały następny rok.\nNawet nie zauważyłam, kiedy minęły trzy miesiące, a ja już pakuję walizkę. Mimo, że po kilku miesiącach tęsknie już za domem, rozstanie z Mysore jest trudne. Ale tutaj z nikim tak naprawdę się nie żegnam, mówię tylko “do zobaczenia!", bo przecież dla większości z nas, podroż do Mysore, to jak powrót do domu. Czuć tu trudną do zdefiniowania energię, która sprawia, że chce się wracać po więcej. Dlatego, kiedy w drodze na dworzec znajomy rikszarz pyta mnie kiedy wracam do Indii, bez chwili zastanowienia odpowiadam: “Już za rok!".\nopublikowano: sobota, 29 czerwca 2013


Rozdział: Rzeka Elbląg i Kanał Jagielloński\nRzeka Elbląg, zwana jest potocznie Elblążką. Jej długość wynosi około 20 kilometrów. Niektóre źródła podają inne dane (16–17,7 km), a różnica jest związana z końcowym odcinkiem – jedni za ujście rzeki do Zalewu Wiślanego uznają główkę czerwoną, a inni – zieloną. Jest ważną arterią, łączy bowiem szlak Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Elblągiem i Zalewem Wiślanym. Wpadają do niej Tina i Fiszewka. Do Nogatu (i dalej także do Zalewu) prowadzi od Elblążki Kanał Jagielloński, mający swój początek na granicy Elbląga.\nInformacje żeglugowe Nurt\nElblążka ma minimalny prąd, a czasem, przy wiatrach od Zalewu Wiślanego, występuje tzw. „cofka”, gdy rzeka zmienia kierunek i płynie w stronę jeziora Druzno, podtapiając Elbląg i okoliczne wioski. Ostatnia katastrofalna powódź miała miejsce w październiku 2009 roku.\nRuch na rzece\nOd Elbląga można na rzece spotkać barki z pchaczami i nieco większe statki, płynące z Bałtyku przez Cieśninę Bałtijską. Należy wykazać dużą ostrożność przy mijaniu się z nimi. Odcinek od Elbląga do Zalewu Wiślanego charakteryzuje się, w stosunku do okolicznych szlaków wodnych, bardzo dużym ruchem jednostek wodnych. Przepływają tędy jachty i motorówki, łodzie z wędkarzami, statki kapitanatu portu, straży granicznej, pchacze z barkami, nieco rzadziej elbląg-maxy, czyli statki morskie płynące do Elbląga przez Cieśninę Bałtijską i Zalew Wiślany. Ruch jest tu spory i trzeba zachować wzmożoną uwagę.\nKanał Jagielloński jest najstarszym kanałem w kraju. Jego budowę datuje się na 1438 rok. Mierzy 5,8 kilometra i łączy Nogat z Elblążką, w pobliżu miejscowości Kępki.\nŻegluga po kanale nie sprawia specjalnych kłopotów. Jachty muszą mieć położony maszt, ze względu na most przy połączeniu Kanału Jagiellońskiego z Nogatem. Większość brzegów jest porośnięta trzciną, na długich odcinkach kanał jest umocniony drewnianymi palikami. Krajobraz wokół to przeważnie pola uprawne. Na całym szlaku sporo wędkarzy. Przed laty w miejscu obecnych wrót przeciwpowodziowych w Bielniku znajdowały się aż dwie śluzy – dla mniejszych i większych jednostek.\nKanał Jagielloński i Nogat jako alternatywny szlak wodny z Elbląga na Zalew Wiślany\nPodstawową drogą wodną z Elbląga na Zalew Wiślany jest Elblążka. Jednak położony w Nowakowie most pontonowy, w razie zbyt wysokich lub zbyt niskich stanów wody, nie jest otwierany. Alternatywną trasą na Zalew Wiślany z Elbląga jest Kanał Jagielloński i Nogat.\nWrota przeciwpowodziowe w Bielniku. Są pozostałością po śluzach, które zostały zbudowane dla ochrony Elbląga przed wysoką wodą, napływającą od strony Nogatu. Obecnie z tych budowli hydrotechnicznych pozostały jedynie wrota przeciwpowodziowe (zlokalizowane w górnej głowie śluzy południowej). Do dzisiaj istniejące wrota przeciwpowodziowe usytuowane są pod mostem. Wrota obecnie są unieruchomione, przytwierdzone do muru głowy kotwami.\nMost pontonowy Nowakowo. Most rozmieszczony jest na czterech pontonach. Składa się z przęseł, z których jedno jest otwierane mechanicznie, w kierunku Zalewu Wiślanego. Jeden ponton zapasowy zacumowany jest przy moście do zachodniego brzegu. Bliskie otwarcie mostu zwiastuje ruch panów w pomarańczowych kamizelkach. Słyszymy głuchy stukot podnoszonych przez obsługę metalowych łączników, łączących przęsła stałe z otwieranym. Most zacznie otwierać się dosłownie po chwili.\nSzlakiem zabytkowych mostów zwodzonych i obrotowych wokół Elbląga. Mosty, będące zabytkami sztuki hydrotechnicznej, obecnie nie otwierane, możemy zobaczyć: na rzece Dzierzgoń w miejscowości Dzierzgonka, na Tinie w Jeziorze, na Fiszewce w Szopach Elbląskich, w Elblągu przy Stoczni Elbląg. Ukoronowaniem wycieczki może być dotarcie do miejscowości Węgle-Żukowo, gdzie na przystani wędkarskiej wynajmujemy łódkę. Wodą lub od strony lądu możemy dotrzeć do wieży obserwacyjnej, przy ujściu rzeki Dzierzgoń do Druzna. Do wieży dochodzimy dwudziestominutowym spacerem wzdłuż rzeki. Wspaniałe widoki na całe jezioro.\nElbląg. to miasto położone w północnej części Polski, w województwie warmińsko-mazurskim. Leży nad rzeką Elbląg, łączącą jezioro Drużno z Zalewem Wiślanym. To historyczne miasto założone w XIII wieku. Na szczególną uwagę zwiedzających zasługuje: Stare Miasto, Brama Targowa z XIV wieku, gotycki kościół z XIV w pw. Św. Mikołaja, Centrum sztuki Galeria El. Można też zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie przy rzeźbie Piekarczyka obrońcy Elbląga z czasów wojny z Zakonem Krzyżackim.\nRejsy po rzece Elbląg. Organizowane są z przystani Nurwid przy Bulwarze Zygmunta Augusta, na niewielkim stateczku o tej samej nazwie. Kilkuosobowe załogi same mogą wybrać trasę i wariant wycieczki. Można tu również wypożyczyć kajaki i łodzie wiosłowe. Podobne usługi świadczą także inne przystanie – na przykład Fala.\nJezioro Druzno. To płytkie jezioro jest fragmentem dawnej zatoki morskiej, dziś ostoją ptactwa wodnego i rezerwatem przyrody. Na jeziorze zaobserwowano ponad dwieście gatunków ptaków wodnych i błotnych. W ornitologicznym raju spotkamy kormorany, perkozy, czaple, żurawie, rybitwy czy mewy śmieszki. Głębokość jeziora oscyluje w granicach 1,25 – 3 metrów.


Działka Sprzedaż, Koziegłowy, 18079.00 m2, 1446320 zł\n1 446 320 zł 80,00 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nCena 1 446 320 zł\nTeren inwestycyjny 1,8 ha bezpośrednio graniczy ze stacją Paliw i ma bezpośredni dostęp do drogi krajowej E- 75 /( DK - 1 ) / w kierunku Katowic. Obok duży parking. Bezpośrednio obok punktu obsługi podróżnych. Możliwe usługi logistyczne gastronomia, transportowe, handel, rzemiosło usługowe związane z obsługą ruchu tranzytowego oraz użytkowników drogi krajowej. Ogromny potencjał z uwagi na znaczenie drogi A-1. Kilkadziesiąt tysięcy pojazdów przejeżdżających dziennie obok z możliwością zatrzymania się.\nZgodnie z urzędowym zaświadczeniem / wypisem o przeznaczeniu terenu w planie miejscowym:\nDziałki stanowiące kompleks inwestycyjny zgodnie z przeznaczeniem, w oparciu o studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zaznaczone są jako teren usług komercyjnych , produkcji i składowania.\n2/ działka 2 - 0,3688 ha - Ł IV\n3/ działka 3 - 0,3452 ha - Ł IV\n4/ działka 4 - 0,3667 ha - Ł IV\n5/ działka 5 - 0,7047 ha - Ł IV\n- 0,0225 ha - R IV\nPonadto w zaświadczeniu urzędu gminy z dnia 27.11.2019 roku: Działki nie są ujęte w Uproszczonym Planie Urządzania Lasów.\nJest możliwość dokupienia terenu sąsiadującego z opisaną działką 1,8 ha ( od 10 ha do 15 ha ).\nSymbol oferty BHS-GS-216\nPrzeznaczenie działki komercyjna, przemysłowa, usługowa, wielorodzinna


Powiat nowodworski. Uwaga kierowcy i piesi! Może być ślisko | Krynica Morska Nasze Miasto\nPowiat nowodworski. Uwaga kierowcy i piesi! Może być ślisko\nPowiat nowodworski. Jak alarmuje Instytut Meteorologi i Gospodarki Wodnej dziś w nocy spadnie marznący deszcz. Na lokalnych drogach i chodnikach może być bardzo ślisko. archiwum/prtscn\nPowiat nowodworski. Jak alarmuje Instytut Meteorologi i Gospodarki Wodnej dziś w nocy spadnie marznący deszcz. Na lokalnych drogach i chodnikach może być bardzo ślisko.\nPowiat nowodworski. Według prognoz Instytutu Meteorologi i Gospodarki Wodnej przewiduje się wystąpienie w nocy słabych opadów marznącego deszczu powodującego gołoledź.\nSprawdź koniecznie: Nowy Dwór Gdański. Uwaga! Ślisko na drogach i chodnikach\nSzczególnie uważać powinni kierowcy oraz piesi. Drogi i chodniki mogą być śliskie.\ngołoledź powiat nowo...\nślisko powiat nowodw...


Serwis urządzeń (182) - zatuszuj.pl\nPokazuje 2173 - 2184 z 2205 elementów\nEkspertyza techniczna DELL Latitude 14Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Latitude 14 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Latitude 14 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL INSPIRON 7567Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL INSPIRON 7567 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL INSPIRON 7567 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Precision 7530Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Precision 7530 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Precision 7530 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Precision 3520Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Precision 3520 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Precision 3520 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL XPS L702XSprawdź dlaczego Twój laptop DELL XPS L702X nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL XPS L702X nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Inspiron 7566 Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Inspiron 7566 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Inspiron 7566 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Inspiron 7570 Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Inspiron 7570 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Inspiron 7570 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Latitude 5580Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Latitude 5580 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Latitude 5580 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL D430 Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL D430 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL D430 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Latitude E7270Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Latitude E7270 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Latitude E7270 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Alienware 15Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Alienware 15 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Alienware 15 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.\nEkspertyza techniczna DELL Vostro 5370Sprawdź dlaczego Twój laptop DELL Vostro 5370 nie działa poprawnie!Jeżeli Twój laptop DELL Vostro 5370 nie działa prawidłowo skorzystaj z naszej darmowej ekspertyzy technicznej i dowiedz się jaka jest przyczyna usterki i jej koszt naprawy.


Jak wygląda obecna tabela RSMP? | RALLY AND RACE\nStrona głównaAktualnościJak wygląda obecna tabela RSMP?\nfot. Miko Marczyk Motorsport - oficjalny profil Facebook\nMarma 30. Rajd Rzeszowski był już czwartą rundą tegorocznego cyklu Profi Auto RSMP. I choć lider klasyfikacji generalnej tym razem nie triumfował, to jego przewaga w klasyfikacji generalnej jest ogromna. Zapraszamy do podsumowania.\nDługo czekaliśmy na inaugurację tego sezonu i rozpoczęcie Profi Auto RSMP. Obostrzenia, problemy związane z pandemią i wprowadzane lockdowny skutecznie uniemożliwiały nam kibicowanie ulubionym zawodnikiem. Na szczęście, w czerwcu udało się wystartować. A już po paru tygodniach jesteśmy… w drugiej części cyklu. Za nami cztery bardzo emocjonujące rundy. Nie brakowało niespodzianek, dramatów, przetasowań stawki i walki do ostatnich metrów. Lider klasyfikacji generalnej pozostaje niezmienny od zakończenia pierwszego rajdu. Wszyscy zadają więc sobie pytanie. Czy Marczyka można jeszcze w ogóle dogonić?\nPrawie dwa razy więcej…\nDuet Mikołaj Marczyk/Szymon Gospodarczyk to absolutni dominatorzy tego roku. Po trzech pewnych zwycięstwach, w Rzeszowie udało się wywalczyć drugie miejsce. Lepszy okazał się tylko Czech, Erik Cais. Zawodnik Orlen Teamu uzbierał już w tym sezonie 147 punktów. Miko jest też jedynym kierowcą z top5, który znajdował się na podium każdej imprezy. Zabrakło raptem 16 sekund, aby zaliczyć czwartą wygraną z rzędu.\nDrugie miejsce zajmuje Tomasz Kasperczyk. Po mniej spektakularnym początku na szutrach, występujący w Volkswagenie Polo GTI R5 zawodnik błysnął w Puławach. W Rzeszowie zajął szóstą lokatę. Dzięki regularnemu punktowaniu i unikaniu poważniejszych błędów Kasperczyk awansował na pozycję wicelidera. Zgromadził 83 punkty. Między Marczykiem i Kasperczykiem jest przepaść. Lider ma blisko dwa razy więcej punktów.\nNa najniższy stopień podium spadł Wojciech Chuchała. Kierowca Marten Sport radzi sobie świetnie w tym sezonie, ale nie ukończył ostatniej rundy. Chuchała musiał wycofać się z rywalizacji z powodu awarii silnika jego Fabii Rally2 Evo. Jak na razie na jego koncie widnieją 82 oczka. Poważna awaria motoru była problemem nie tylko dla tego kierowcy.\nCzwarte miejsce okupuje Adrian Chwietczuk. Rewelacja tego sezonu z szutrowych etapów mocno przygasła na asfalcie. Po słabszym wyniku w Rajdzie Nadwiślańskim przyszło wycofanie z ostatniej imprezy. Podobnie jak u Chuchały, zawiódł silnik. Adrian informował w swoich mediach społecznościowych, że z fabryki Skoda Motorsport zjechała najprawdopodobniej trefna seria silników do rajdowej Fabii. Problemy Polaków nie są odosobnionymi przypadkami. Olsztynianin uzbierał po czterech rundach 68 punktów.\nNajlepszą piątkę zamyka rewelacja z Rzeszowa, Kacper Wróblewski. Pech nie opuszczał drugiego kierowcy Orlen Teamu w tym sezonie. Po dachowaniu na Mazurach, na Rajdzie Rzeszowskim Wróblewski walczył z przebitymi oponami i odpadającym zderzakiem. Ostatecznie wykonał genialny comeback z odległych pozycji i wywalczył wysoką, czwartą lokatę. Do tego udało mu się wygrać pierwszy oes mistrzostw Polski. Kacper ma 65 oczek.\nGorąco nie tylko w generalce\nFaworyci prowadzą nie tylko w królewskiej klasie samochodów R5 czy klasyfikacji generalnej turnieju. W grupie samochodów Rally3 bezkonkurencyjny jest Łukasz Byśkiniewicz. Zawodnik teamu TVN Turbo wygrał trzy rundy cyklu i z dorobkiem 149 punktów wygodnie rozsiada się na fotelu lidera. Przewaga nad drugim w tabeli Kamilem Bolkiem wynosi aż 39 punktów. To blisko równowartość jednego zwycięstwa w cyklu… Nic nie jest oczywiście pewne, ale „Byśki” zmierza po tytuł mistrza Polski tej klasyfikacji.\nJeszcze większą przewagę ma lider tabeli aut Rally4, Jakub Brzeziński. Popularny „Colin” również wygrał trzy tegoroczne imprezy i uzbierał równo 150 punktów. Goniący go Adam Sroka został daleko w tyle ze względu na brak punktów w Rajdzie Nadwiślańskim. 108 oczek u największego rywala pozwala Brzezińskiemu spać spokojnie i kontrolować tempo.\nDokładne wyniki wraz z podziałem na klasy, a także podsumowania poszczególnych imprez, ciekawostki i wywiady z zawodnikami dostępne są na oficjalnej stronie Profi Auto RSMP.\nPrzed nami jeszcze trzy rundy!\nKolejnym etapem rajdowych mistrzostw Polski jest Rajd Śląska, który rozpocznie się już 10 września. Następnie stawka zawita do Świdnicy, tegoroczny sezon zakończą zmagania na Słowacji. Finałową rundą będzie Rajd Koszyc. Pozostałe imprezy rozegrane zostaną na nawierzchni asfaltowej, mistrza Profi Auto RSMP poznamy najpóźniej w październiku.\nJeżeli interesują Was też wyniki pozostałych mistrzostw, sprawdźcie nasze podsumowanie tabeli mistrzostw Europy ERC. Telegraficzny skrót rajdowych mistrzostw świata oraz mistrzostw starego kontynentu znajdziecie też w najnowszym, 35 numerze naszego magazynu. Premiera już w czwartek, 12 sierpnia. Szczegóły na naszej stronie internetowej.\nProfi Auto RSMP\nPoprzedni artykuł30 Rajd Rzeszowski 2021 – CRASH AND ACTION\nNastępny artykułRajd Śląska 2021 – znamy już szczegóły!\nRajd Azorów: Onboard Miko Marczyka z SS2, na którym auta rozbili Chwietczuk i Widłak\nMichał Kwapis - 19 września 2021


Dzień Ziemi w naszej szkole » Szkoła Podstawowa w Wielkiej Wsi\n« Jadłospis 19 – 23 kwietnia 2021 r.\nOrganizacja pracy szkoły od 26.04.2021 r. »\nByła okazja do spaceru po najbliższej okolicy i zadbania o lepszą ocenę zachowania, warunek – zabranie ze sobą worka, reklamówki, wiaderka – czegokolwiek, w co będzie można zabrać odpady napotkane na swojej drodze. Uczniowie klasy I, IV i VI aktywnie włączyli się do akcji likwidując dzikie wysypiska śmieci. Chętni, którzy wzięli udział w naszej inicjatywie, mogli dołączyć do ogólnopolskiej akcji „Z workiem na spacer” i dodawać zdjęcia ze swoich działań z opisem #zworkiemnaspacer.\nPonadto uczniowie naszej szkoły mieli okazję wyrazić troskę o Naszą planetę plastycznie.Na wyjątkowe brawa zasługują uczniowie klas I-III, którzy przesłali największą ilość zdjęć swoich prac. Starsi uczniowie na lekcjach plastyki tworzyli plakaty pt.” Ziemia-mój dom”, a na technice zaskakiwali pomysłowością dając nieprzydatnym rzeczom drugie życie.\nPamiętajcie! Mimo tego, że organizujemy Dzień Ziemi, wyjście z workiem na spacer jest możliwe zawsze!\nWeźmy sprawy w swoje ręce, bo nie ma drugiej Ziemi, która jest naszym wspólnym domem.


Gminne zawody - biegi sztafetowe\nJesteś tutaj: Home Sport Powiatowa olimpiada młodzieży Gminne zawody - biegi sztafetowe\nDnia 22 września bieżącego roku liczne grono naszych uczniów rywalizowało w drużynowych biegach sztafetowych, które odbyły się w miejscowości Damno na terenie tamtejszej szkoły podstawowej. Cała impreza zgromadziła uczniów z trzech szkół z naszej gminy, a liczba uczestników przekroczyła setkę osób. Naszą szkołę reprezentowali uczniowie klas IV-VII szkoły podstawowej, a także gimnazjum.\nUczestnikom towarzyszył duch zdrowej sportowej rywalizacji, a cała impreza organizowana była w ramach Powiatowej Olimpiady Młodzieży w której nasza szkoła aktywnie uczestniczy od wielu lat. Niestety naszym uczniom nie udało się wywalczyć pierwszego miejsca, które we wszystkich kategoriach wywalczyli gospodarze świetnie czując sie w tamtejszych warunkach biegowych.


Miasto ze Spiżu: 2011\nSkończyłem studia na specjalizacji związanej ze statystyką. Nic dziwnego, że mam do niej pewną słabość. :)\nW 2011 grałem w:\n- DnD4 (14 sesji) – głównie kampania prowadzona przez Paladyna i moja własna w Eberron;\n- FATE (10 sesji) – moja ulubiona mechanika uniwersalna, wykorzystywałem ją do prowadzenia najróżniejszych settingów (Spellslingera, Warhammera, Pathfindera), a ostatnio gramy na niej w Babylon 5;\n- Apocalypse World (5 sesji) – moje tegoroczne odkrycie, coraz bardziej mi się podoba. Prowadziłem na tej mechnice zarówno Eberron jak i Monastyr (za domyślną postapokalipsą nie przepadam);\n- Gates&Gorgons (3 sesje) – prosta gierka, świetna do jednostrzałów (ma nawet generator scenariuszy);\n- Savage Worlds (3 sesje) – grałem w kampanii Sundered Skies - bardzo fajny setting, polecam.\nPo dwie sesje zagrałem jeszcze w Wolsunga (żeby wypróbować tę mechanikę – fajna, może jeszcze do niej wrócę) i Polaris (lubię tę grę, ale z biegiem czasu coraz więcej dostrzegam jej ograniczeń).\nByło jeszcze trochę systemów, w które zagrałem w tym roku tylko raz: Swords&Wizardry, DnD3, Dziedzictwo imperium, Amber, Burning Wheel, Fiasco.\nOgólnie brałem udział w 45 sesjach (30 prowadziłem, w 15 byłem graczem) - wszystkie na żywo (do tej pory nie miałem okazji spróbować gry przez komunikator głosowy). Jest to najwięcej od 4 lat (w 2006 miałem 47 sesji)! Mniej za to grałem teraz w planszówki i karcianki (pewnie z kilkanaście razy w ciągu roku). Ogólnie świadczy to też o pewnej stabilizacji życiowej - nie zmieniałem domu, pracy, nie rodziły mi się nowe dzieci. :)\nAutor: Ifryt o 17:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: podsumowanie roku, Savage Worlds, sesje, Wolsung\nŚredni początek kampanii\nPo wyśmienitym „Dziedzictwie ognia”, które rozgrywaliśmy w zeszłym roku, miałem ambitny plan, aby powtórzyć sukces i w tym roku rozegrać równie długą i ciekawą kampanię, a nawet liczyłem, że może uda się lepiej. Niestety początki nie są zbyt obiecujące.\nPostanowiłem po raz kolejny spróbować DnD4. Materiały stanowiące podstawę kampanii, a więc "Hammerfast" i podręczniki do świata Eberron mam właśnie z tej edycji, wśród innych, które swego czasu kupiłem – skoro wydałem pieniądze, szkoda żeby się marnowały. W FATE, w które graliśmy poprzednio, pod koniec trochę zaczęła mi przeszkadzać abstrakcyjność walk i liczyłem, że DnD4 da mi się trochę wyżyć taktycznie, a graczom pokombinować z mocami, kombami itp. Niektórzy to lubią. (Choć inni, także w mojej drużynie, niespecjalnie.)\nOd początku roku rozegraliśmy zaledwie cztery sesje, gdy pierwotny plan był, aby grać co tydzień. W marcu nie udało nam się zagrać w kampanię ani razu. Bardzo możliwe, że wpływ na to mają zwykłe kwestie życiowe, ale podejrzewam, że gdyby początek kampanii był naprawdę fascynujący, to graczom bardziej by zależało, żeby wygospodarować te kilka godzin w tygodniu.\nPierwsza sesja nie była nawet taka zła. W Nowym Tronie w Q’barrze grupka awanturników spotyka się, aby wyruszyć wspólnie w górę Rzeki Żmijowej do Białych Klifów i do leżącego w Górach Krańca Świata miasta krasnoludów i drakonów Hammerfast. Na sesji udało mi się ładnie oddać klimat stolicy Nowego Galifaru – wprost nawiązując do utrwalonej w kulturze popularnej wizji Nowego Orleanu. Muzyka big bandu, kolorowy tłum, aspiracje do wysokiej, szlacheckiej kultury w rzeczywistości przesiąkniętej błotem, wilgotną pleśnią i barbarzyństwem. Były bezpośrednie zagrożenia dla bohaterów, fajne okazje do odgrywania i kształtowania wzajemnych relacji w drużynie.\nNiestety w następnych trzech sesjach trochę tego wszystkiego, mam wrażenie, zabrakło. Miałem nadzieję, że przedłużony wstęp – podróż trwająca trzy sesje – da odczuć, że postacie trafiają na koniec świata, w miejsce inne niż wszystkie, że poczują nieco tej egzotyki, która zawsze mnie fascynowała w powieściach podróżniczych. Chciałem też stopniowo wprowadzać dwa główne wątki kampanii – konflikty rasowe i Smoczą Przepowiednię. Wszystko to wyszło chyba trochę za słabo. Wolny początek zamiast silnego uderzenia nie sprawdził się. Sam klimat w opisach to za mało – powinienem lepiej przełożyć go na spotkania zagrażające bohaterom. Erpegi żyją konfliktami. Okazało się po raz kolejny, że to prawda.\nPewnie bardziej aktywni gracze mogliby pomóc w nakręcaniu napięcia. Ale też moje reakcje na ich wysiłki wydają mi się nieco płytkie. Wychodząc z założenia, że indywidualnym akcjom postaci, nieangażującym całej drużyny, nie poświęcam takiej uwagi jak wysiłkom zbiorowym, doprowadziłem trochę do tego, że w ogóle za mało działo się ciekawego. Inna sprawa, że drużyna jest lekko niezgrana. Gramy w takim składzie pierwszy raz, część osób miała dużą przerwę w rpg, więc dopasowywanie się, wzajemne wyczuwanie trochę musi potrwać. Na szczęście zaczęło się trochę polepszać. Boję się jednak, jak to będzie po takiej dosyć długiej przerwie, gdy w końcu, na co liczę, uda nam się zagrać. Może moje obawy są niepotrzebne, może właśnie przerwa zmobilizuje wszystkich do większego zaangażowania? Zobaczymy.\nAutor: Ifryt o 11:55 Brak komentarzy:\nEtykiety: DnD4, Eberron, sesje\nNo i jestem po drugiej sesji rozegranej z użyciem zasad „Apocalypse World” w realiach świata Eberron. Nie było źle, ale za tydzień wracamy jednak do Dungeons & Dragons 4 edycji.\nCo do fabuły, to kontynuowaliśmy wyprawę po skarb w dżunglach Q’barry. Zaczęliśmy w momencie, w którym skończyliśmy poprzednio – chwilę po zbrojnym starciu z wojowniczym plemieniem jaszczuroludzi. Bohaterowie po nieudanej próbie wznowienia negocjacji zdecydowali się na ucieczkę. Z odrobiną pomocy magicznej udało im się dotrzeć nad rzekę, gdzie znaleźli przywiązanego niziołka z rodu Jorasco – ofiarowanego przez jaszczuroludzi duchom rzeki. (W ten sposób do naszej dwójki graczy dołączył trzeci.) Okazał się dość pyskaty, ale na szczęście wyleczył paru rannych z bandy. Po spotkaniu z agresywną rośliną (shambling mound) nocleg wypadł w okolicy tajemniczej krypty, zamieszkałej, jak się potem okazało, przez upiorną zjawę tragicznie zmarłej dziewczyny. Przy próbie zbadania krypty doszło do walki wewnątrz grupy, która zakończyła się utrzymaniem władzy przez naszego półorka, choć nie obyło się bez ofiar śmiertelnych. Tymczasem niziołek dalej jątrzył i przywódca bandy spróbował się go pozbyć. Ostatecznie złapali go wojownicy jaszczuroludzi tropiący wyprawę. Jorasco obiecał doprowadzić ich do reszty poszukiwaczy, co też wkrótce uczynił. Bohaterowie ponownie próbowali negocjować i ponownie niewiele im z tego przyszło. Obawiając się oszczepów tubylców zdecydowali się na ucieczkę w głąb mokradeł. Niestety nie znając okolicy szybko zabrnęli w ślepy zaułek, gdzie zostali osaczeni i pojmani przez swoich zielonych prześladowców.\n„Apocalypse World” nie jest złym systemem. Niestety ja się w nim zupełnie nie odnalazłem. Oczywiście można mówić, że za mało sesji rozegrałem, że niepotrzebnie zmieniałem realia itd. Ale uważam, że nie ma co się zmuszać i zamiast przeciągać eksperyment, lepiej spróbować czegoś innego. Starałem się grać w pełni zgodnie z regułami, ale część z nich po prostu mocno nie pasowała do mojego stylu gry. A „Apocalypse World” bardzo silnie narzuca styl i techniki MG. Dokładnie jest opisane jak należy tu prowadzić i jak oddziaływać na graczy i na środowisko, w którym obracają się prowadzone przez nich postacie (bo gra nie przewiduje czegoś takiego jak scenariusz).\nPrzeszkadzało mi jednak, że zbyt wiele pozostawione jest arbitralnym decyzjom Mistrza Gry. Owszem są rozpisane zagrania (moves) dla MG i to jest niewątpliwy plus, ale i tak są one wg mnie zbyt ogólne. To są pewne sytuacje fabularne, ale od pomysłowości MG zależy, które wybrać w danym momencie i jak je zinterpretować. Miałem przygotowany front i zagrożenia, z przypisanymi odpowiednimi zagraniami, ale mimo wszystko dużo łatwiej operuje mi się przygotowanymi scenami, modyfikowanymi zależnie od okoliczności. Może to kwestia przyzwyczajenia, ale naprawdę nie jest łatwo mi się przestawić. Zwłaszcza że moi gracze nie narzekają nadmiernie na liniowość, a to jest, jak rozumiem, głównym zarzutem wobec zakładanych z góry scen.\nOd strony mechaniki dla graczy też mi czegoś brakuje. Bohaterowie są opisani zbyt ogólnikowo jak na mój gust – sześć rodzajów współczynników plus dwa zagrania (odpowiednik mocy klasowych w innych grach). Owszem, potem dochodzą kolejne, ale mimo wszystko jest tego dużo mniej niż w innych systemach. Poszczególne rodzaje postaci opisane w playbooks są naprawdę ciekawe i dające podstawy do różnych rodzajów rozgrywki, ale brakowało mi w tym rysu indywidualności. Zdaję sobie sprawę, że przy kolejnych rozwinięciach można brać zagrania z innych playbooks, które z czasem tworzą unikalny zbiór, ale i tak, trochę za mało się one różnią i za mało mówią o postaci. Widzę tu silną analogię ze staroszkolnym pomysłem na rpg – tak naprawdę liczą się gracze a nie postacie. To gracz decyduje, jak postać będzie odgrywana. System nic nie narzuca w tym względzie (ani niczego nie wspiera). Podobnie zresztą z większością wyzwań. Owszem, testuje się atrybuty, ale oczekuje się, że to gracz wymyśli jakieś ciekawe rozwiązanie, a test jest tylko rozstrzygnięciem wpływu czynników losowych. Dla kreatywnych graczy to dobry pomysł. Gorzej gdy ktoś jest zmęczony, rozproszony albo ogólnie słabo się zna na danym zagadnieniu. Lepiej się czuję, gdy w takich sytuacjach mogę się zdać na prosty test umiejętności odzwierciedlający doświadczenie postaci w danej dziedzinie.\nMechanika ma też jednak parę znaczących plusów. Tym co mi się najbardziej podobało, to wyszczególnienie warunkowego sukcesu – udało ci się, ale… Jest on najczęstszym wynikiem i dobrze oddaje klimat zagrożenia, ciągłych kłopotów i ceny, jaką okupione jest każde zwycięstwo. Nieco podobny efekt osiągnięto w WFRP 3 edycji, ale tam różnorodność kostek i konieczność każdorazowego tworzenia puli na dłuższą metę stawały się męczące. Tutaj zawsze rzucamy 2k6 i zawsze 6 lub mniej to porażka, 10 lub więcej sukces, a 7-9 sukces połowiczny, o którym powyżej pisałem. Proste, a bardzo pomysłowe rozwiązanie.\nDrugim ważnym aspektem mechaniki jest silne nastawienie na relacje między postaciami graczy. Na karcie mamy współczynnik Historia (Hx) dla każdej z pozostałych osób z drużyny. Mierzy on jak dobrze kogoś się zna – zna, a nie np. lubi. Ważne rozróżnienie i całkiem oryginalne. Jeśli chce się pomóc lub zaszkodzić to właśnie ten współczynnik się testuje. (Inna sprawa, że ta pomoc lub przeszkoda są moim zdaniem trochę zbyt małe, zaledwie +1 i -2.) Na końcu każdej sesji wybiera się, kto zna nas lepiej niż wcześniej i w odniesieniu do tej postaci wzrasta nam ten współczynnik. Są też inne sytuacje, zależne od rodzaju postaci, które wpływają na niego, np. medyk zwiększa Historię, gdy kogoś leczy. Albo gdy uprawia się seks – w „Apocalypse World” mamy na karcie postaci Specjalne Zagranie, uruchamiane tylko w takiej sytuacji – każdy inne, gdyż jak dobrze wiemy (?), seks bardzo różnie wpływa na relacje międzyludzkie. Zresztą umieszczenie w centralnym miejscu na kracie tego Specjalnego Zagrania ma dodatkowy efekt psychologiczny. Skutecznie przypomina, o czym w założeniu twórcy jest ta gra – „Sex & Violence”.\nNa rozgrywkę ma też wpływ podkreślanie (highlight) atrybutów. Przed każdą sesją jeden z innych graczy i MG wybierają testowanie których atrybutów będzie przynosiło punkty doświadczenia. Nieco jak klucze z „Shadows of Yesterday” bardzo fajnie ukierunkowuje to grę, a dodatkowo wprowadzę kolejną płaszczyznę interakcji w drużynie. Nie da się jednak ukryć, że przyzwyczajenie się do tego narzędzia może wymagać nieco czasu i wyczucia.\nGdy tylko ktoś będzie miał okazję, to zachęcam do wypróbowania „Apocalypse World”. Myślę, że gra ma potencjał, zwłaszcza w odniesieniu do bardziej doświadczonych graczy. Inna sprawa, że doświadczeni gracze na ogół mają już swój ulubiony styl gry i nie każdemu chce się go modyfikować – tak to jest w moim przypadku. Ale cóż od czasu do czasu mogę poprowadzić, np. na konwencie. Zwłaszcza, że obiecałem to Zuharowi, jak tylko uda nam się spotkać. :)\nKOMENTARZE Z POLTERA:\nZalmoksis (11-01-2011 12:50)\nTeraz, gdy to mówisz, to rzeczywiście widzę w tej nieliniowości bez scenariusza nową jakość. Rzekłbym nawet, że sprawia mi to pewną przyjemność rzeczywistego mierzenia się z wyzwaniami. To chyba właśnie to, co podobało mi się w naszej rozpoczętej ledwie kampanii w średniowiecznego Maga.\nIfryt (11-01-2011 13:10)\nDoprecyzujmy - nową jakość na naszych sesjach. :)\nOgólnie to model jest bardzo stary - tak wyglądały początki rpg (do których odwołuje się obecnie nurt staroszkolnego grania). Scenariusze zakładające jakąś fabułę, to dużo późniejszy wynalazek.\nJa niestety strasznie się męczę przy takich sesjach. Nie chodzi o to, że jestem nieprzygotowany czy coś (bo w końcu rozpisać lokacje i NPCów nie jest w sumie aż tak trudno). Ale mam jakieś takie oczekiwanie, że na sesji powstanie ciekawa historia porównywalna z książkami i filmami.\nI lubię, jak ciągle coś się dzieje, nie ma przestojów. A o jedno i drugie, przy tak silnym zdaniu się na graczy, moim zdaniem, trudno.\nTak, dobrze kojarzysz. Tamta próba z Mage: Sorcerers' Crusade szła właśnie w tym kierunku. "Apocalypse World" przez tabelki z zagraniami wrogów daje przynajmniej jakąś pomoc w takim prowadzeniu. System White Wolfa był pod tym względem dużo bardziej tradycyjny.\nZalmoksis (11-01-2011 13:56)\nTak, tak, masz rację, komentarz nieco prywatny. Jeśli zaś chodzi o oczekiwania, to czy właśnie tak nie wyszło? Dżungla, niebezpieczeństwo, krew, napięcia damsko-męskie, zawiść i zdrada. Mi się podobało. Może moje spojrzenie jest skrzywione, bo wszedłem na pozycję przywódcy i siłą rzeczy w dużym stopniu określałem bieg wydarzeń, nie wiem, jak wrażenia reszty, może przysypiali ;)\nNid (11-01-2011 14:03)\nSystem nic nie narzuca w tym względzie (ani niczego nie wspiera). Podobnie zresztą z większością wyzwań. Owszem, można testować atrybuty, ale raczej oczekuje się, że to gracz wymyśli jakieś ciekawe rozwiązanie, a MG może je uznać i zrezygnować z testu.\nCzegoś takiego akurat w AW nie ma - pamiętaj o podstawowej dla wykonywania Ruchów (nie wchodząc w dyskusje dot. tłumaczenia, k? :-)) zasadzie 'to do it, do it' ("the rule for moves is to do it, do it . In order for it to be a move and for the player to roll dice, the character has to do something that counts as that move; and whenever the character does something that counts as a move, it’s the move and the player\nrolls dice." Chyba, że piszesz w tym momencie o mitycznym staro-szkolnym graniu? (AW a old-school to spory temat, imao nie ma tu wielu podobieństw jeśli chodzi o faktycznie wykorzystywane procedury, ale chętnie o tym porozmawiam).\nCzy byłoby dla Ciebie problemem wrzucenie Frontów których używałeś?\nWykorzystywałem kiedyś coś podobnego do Frontów jako technikę prepu przy prowadzeniu Barbarians of Lemuria (gdzie jakkolwiek wygląda prep MG, wygląda inaczej niż w AW), i dostałem dość podobną historyjkę do takiej która Wam wyszła. Chciałbym zobaczyć na ile to czego używałeś jest podobne do takich Frontów, a na ile do Frontów z których korzystamy przy graniu w AW - sporo rzeczy na tym wisi, jak mi się wydaje.\nIfryt (11-01-2011 14:29)\nNie, raczej nie było dużego spadku tempa. (Choć pierwsza sesja była pod tym względem lepsza.) Bardziej piszę o swoim samopoczuciu - a tu, zdaję sobie sprawę, ogólnie łatwiej mi z tym do czego jestem przyzwyczajony. Nowy sposób myślenia wymaga ode mnie stałego napięcia, przypominania sobie, co powinienem w danym momencie robić.\nRozpiskę Frontu wyślę Ci na gmaila. Nie jest jakoś specjalnie rozbudowana - dość podobna do przykładowej ('inside Hatchet City') z podręcznika.\nCo do cytowanego fragmentu i Twojego komentarza do niego - nie jestem pewien, czy się dobrze rozumiemy. Nie neguję, że w AW rzuca się kośćmi (może źle to napisałem we wpisie - nie jestem np. w tej chwili pewien czy w AW jest "Say Yes..." - z tego co zacytowałeś wynika, że nie). Bardziej mi chodziło o zakres kompetencji postaci. Bez umiejętności, to od gracza i jego opisu ("whenever the character does something") będzie zależeć utrzymanie spójności postaci. Same statsy od -1 do +3 dają bardzo małe zróżnicowanie. Nie masz nic o charakterze postaci ani nic o jej backgroundzie (doświadczeniu). Coś tam zostaje ustalone w trakcie gry - np. dzięki pytaniom MC przy Open Your Brain (bardzo fajny pomysł BTW), ale nie ma to wyraźnego przełożenia na mechanikę.\nNid (11-01-2011 15:09)\nO, zdecydowanie nie ma w AW "Say yes..." - mechanika konfliktów w AW działa tak, że nie ma wyraźnych przeskoków między częściami "bez konfliktu" a tymi "z konfliktem. Od strony tego o czym piszesz - tj. charakteru postaci etc. - w praktyce, bardzo dużo tego wchodzi do gry podczas 1st session (background społeczny, relacje postaci, tło). Trochę takich rzeczy powstaje też przy wybieraniu Hx z postaciami innych graczy. Jeszcze więcej, przy przydzielaniu +1 do Hx postaciom innych graczy pod koniec kolejnych sesji ("odkąd Jen prawie ją zabił, Sin zna go lepiej - bo wie że może się po nim spodziewać wszystkiego. +1 Hx z Jen dla Ciebie"). Dla mnie to raczej zaleta - z aktywnym wykorzystywaniem PC - NPC - PC triangles i paroma innymi technikami, postać faktycznie tworzy się przez zdarzenia na sesji, a nie na poziomie pre-play /w głowie gracza. Ale to (niestety) coś co widać na dłuższą metę, i nie na etapie uczenia się gry.\nIfryt (11-01-2011 15:21)\nGdyby Help / Interfere było bardziej znaczące (przy większej liczbie graczy? uzyskane modyfikatory kumulują się?), to i History miałoby większe znaczenie. No i Hx nie ma zasadniczo wpływu (wiem, są wyjątki) na relacje z NPCami. Trójkąty PC - NPC - PC fajnie działają (o, zapomniałem o tym napisać powyżej na blogu!), ale jest to narzędzie fabularne, porównywalne z zagraniami (moves) MG. Słabe ma przełożenie na rozstrzygnięcia mechaniczne.\n[Zedytowałem wpis, żeby nie wprowadzać w błąd z "Say yes..."]\nSuarrilk (11-01-2011 16:16)\nMi się podobało i dobrze się bawiłam. Jak pisałam przy okazji poprzedniego raportu, nastawienie na relacje w bandzie, a przede wszystkim między postaciami graczy, dało mi sporo frajdy. To coś, na co normalnie zwracamy mało uwagi w naszych rpg'ach, bo zakładamy z góry, że jesteśmy wobec siebie mniej lub bardziej lojalni, żeby przygoda była grywalna i żeby dobrnąć do zakończenia scenariusza. Nie zdarzyło się chyba, żebyśmy kiedykolwiek brnęli mocniej w tym kierunku - może w tych pięknych czasach kampanii warhammerowej, gdy wyszła 2 edycja i przez 3 lata graliśmy tymi samymi postaciami - tam rzeczywiście było widać wyraźniej niż nam to zazwyczaj wychodzi jakąś zażyłość między bohaterami i jej przyczyny. Tudzież rozbieżności, jak wtedy, gdy postacie Maćka i Zalmoksisa się prawie pozabijały w lesie pod Middenheim. Chlip, tęsknię za tamtą kampanią czasem ;)\nWracając wszelako do sedna :P\nLiniowe granie wymusza jednak pewien schemat relacji w drużynie. Nie mówię, że to źle, lubię wszak nasze granie wspólne, ale taka odmiana była ciekawa. Zwłaszcza ta pierwsza sesja - bo mam wrażenie, że Paweł niespecjalnie się odnalazł w AW ;) Nie mówię tu o knowaniach jego postaci, bo one zdecydowanie urozmaiciły rozgrywkę (nawet jeśli niektóre były moim zdaniem głupie ;p), ale raczej o ogólnym wrażeniu, jakie sprawiał podczas gry. Mniejsza o to.\nZgadzam się, że w dłuższej kampanii stosowanie mechaniki AW byłoby trochę męczące, ale mam pozytywne odczucia po tym, co rozegraliśmy. Było naprawdę fajnie :)\nAutor: Ifryt o 09:09 Brak komentarzy:\nEtykiety: Apocalypse World, Eberron, sesje\nWyprawa do X - postapokalipsa w dżungli\nBardzo mi zależało, żeby nie przegapić sesji 2-go stycznia. Niedziela to nasz tradycyjny termin grania. W zeszłym tygodniu nie pograliśmy z powodu Świąt Bożego Narodzenia, więc perspektywa trzech tygodni bez sesji niezbyt mi się uśmiechała. A nie było łatwo, bo część osób, z którymi zazwyczaj grywam, nie wróciła jeszcze z wyjazdów świąteczno-sylwestrowych. Ostatecznie zebraliśmy się w trójkę: ja, Suarrilk i Zalmoksis.\nPozostawało otwarte pytanie, w co zagramy. Ostatnią kampanię niedawno skończyliśmy, a co do nowej, poza tym że się będzie rozgrywać w Eberron, wciąż jeszcze pozostało trochę szczegółów do ustalenia. Pod choinkę (wirtualną) dostałem od Zuhara „Apocalypse World” Vincenta Bakera (autora m.in. „Dogs in Vineyard”). Słyszałem dużo dobrych opinii o tej grze, więc postanowiłem ją wypróbować. Choć istnieje przeróbka (nawet dwie) „Apocalypse World” na moje ulubione dedekowe fantasy, to jednak żadna z nich tak do końca mi się nie podoba. Albo inaczej, naprawdę byłem ciekaw oryginalnej gry, a nie gier, które się nią inspirowały. Problem tylko w tym, że nie przepadam za postapokalipsą, a taka jest domyślna konwencja „Apocalypse World”.\nPo głębszym zastanowieniu uznałem, że w sumie sama zmiana settingu wystarczy. I tak oto rozegraliśmy „Apocalypse World” w świecie Eberron!\nŻeby zawęzić setting, zaproponowałem jako miejsce akcji krainę Q’barra, pokrytą podzwrotnikową dżunglą pozostałość starożytnego królestwa smoków. Cywilizacji tam za wiele nie ma – dzikie plemiona jaszczuroludzi i poszukiwacze smoczych odłamków (dragonshards). Pod względem użyteczności dla potencjalnych opowieści mam wrażenie, że może to pełnić podobną rolę do klasycznej postapokalipsy.\nPostaci w „Apocalypse World” oparte są na dość specyficznych archetypach, ale nie było trudno wymyślić ich odpowiedniki fantasy. I tak gracze stworzyli następującą dwójkę bohaterów: półorka bandytę imieniem Pies (Chopper z AW) i drowią czarownicę (szamankę) o imieniu Lemmarix (Savvyhead z AW). Chopper w tym ujęciu nie miał motocykla (jeździł za to na olbrzymiej jaszczurce), ale jego gang dał się łatwo przerobić na bandę wyrzutków szukających pod jego przywództwem zaginionego skarbu w dżunglach Q’barry. Savvyhead to właściwie mechanik, szalony wynalazca, ale też mędrzec. Tutaj wioskowa czarownica ze swoim kotłem, ziołami i sekretnymi składnikami pasowała moim zdaniem całkiem nieźle. Psychic Maelstrom był u nas szamanistycznym światem duchów, z którymi wiedźma potrafiła się komunikować, negocjować i prosić o przysługi. Historyjkę spajającą obie postaci gracze wymyślili całkiem zgrabną. Banda oprychów porwała czarownicę, aby odczytała dla nich mapę skarbu (z wielkim X oznaczającym miejsce jego ukrycia), jaka wpadła w ich ręce i pomogła im go odnaleźć – bardziej lub mniej po dobroci. Nie rozegraliśmy fabuły do końca (mamy nadzieję dokończyć ją w następną niedzielę), ale nie ona była w grze najważniejsza.\n„Apocalypse World”, podobnie jak i wcześniejsze gry Bakera, skupia się bardzo silnie na relacjach między postaciami. Poza całkiem prostą mechaniką (testy, wykonywane tylko przez graczy, to rzut 2k6 plus atrybut, gdzie 6- to porażka, 10+ pełen sukces, a 7-9 sukces z komplikacjami) większość podręcznika opisuje specyficzny styl prowadzenia – bardzo intensywny, skupiony na graczach, przedstawiający trudne wybory i ekstremalne sytuacje. A przy tym bohaterowie graczy są postaciami wyjątkowo potężnymi. NPCe łatwo giną lub poddają się wpływowi bohaterów. Mistrz Gry (zwany tu MC, Mistrzem Ceremonii) skupia się na konsekwencjach akcji graczy i całą fabułę buduje właśnie na tym. Nie ma tu scenariuszy w klasycznym sensie, a jedyne przygotowanie to stworzenie Frontów i zagrożeń, którym bohaterowie muszą stawić czoło. Na omawianą sesję przygotowałem tylko jeden Front (co i tak było więcej niż jest to zakładane w podręczniku odnośnie pierwszej sesji) z dwoma zagrożeniami – dżunglą (Landscape: Furnace) i tubylczymi jaszczuroludźmi (Brutes: Family), ale w praktyce wykorzystałem głównie ten drugi element i to nie w pełnej krasie – głównie do finałowej bitwy w ruinach starożytnej wieży. Większość sesji spędziliśmy na walce o władzę w bandzie i podchodach personalnych, mających na celu obalenie obecnego wodza lub pozbycie się czarownicy.\nSuarrilk (04-01-2011 10:03)\nI powiem Ci, że w moim odczuciu ta intryga wewnątrz bandy była ciekawsza i bardziej absorbująca od finałowej walki. ;)\nIfryt (04-01-2011 10:06)\nNie wiem, czy walka nie wyszłaby lepiej na mechanice DnD4 - taktycznie rozpisana na siatce itd. ;)\nSuarrilk (04-01-2011 10:40)\nTy i to Twoje DnD4 :P :P :P\nTu przecież nie chodziło o to, żeby walka była super. I to też miałam na myśli w swoim komentarzu. Sesja była nastawiona przede wszystkim na jakieś relacje między postaciami i npc'ami i one były najbardziej interesujące. Więc czy rozegralibyśmy walkę na mechanice DnD4, czy na innej, myślę, że byłaby tak samo nieistotna.\nNid (04-01-2011 16:08)\nFajnie widzieć że ktoś w Polsce zaczyna grać w AW ;-)\nRozumiem że celowo zdecydowaliście się na grę znacznie krótszą niż proponowana przez zasady? Zasadniczo gra wychodzi znacznie lepiej jeśli poświęcić jedno spotkanie na sesję wprowadzającą i na jej podstawie budować Fronty. Czy myślałeś nad używaniem ruchów wprowadzających graczy w sytuację (jak ruchy z one-shota Hatchet City które są w rozdziale Advanced Fuckery)?\nIfryt (04-01-2011 21:12)\nW zamierzeniu to w ogóle miał być tylko jednostrzał - tak żeby sprawdzić mechanikę w działaniu. Ogólnie to się nie mogę doczekać nowej kampanii - ale jak widać, choćby po komentarzu Suarrilk powyżej, nie jest pewne na jakiej mechanice mielibyśmy grać. Może spróbujemy nieco dłużej pobawić się z Apocalypse World?\nPostaci tworzyliśmy na sesji, więc nie bardzo miałem czas na wymyślanie wprowadzających ruchów (BTW, słowo 'zagrania' bardziej mi się podoba). Rozegraliśmy sceny poznania się postaci i ustawianie ich wzajemnych stosunków stanowiło bardzo ciekawy element sesji - żal byłoby z tego rezygnować. Może gdyby gracze byli bardziej zagubieni i brakowałoby im kierunku, w jakim mogłoby się coś zacząć dziać? Tutaj szybko pojawił się pomysł z mapą i wyprawą po skarb (wyszedł od graczy, więc nie chciałem go torpedować), podchwyciliśmy go i dalej szliśmy nawarstwiającymi się konsekwencjami - bardzo fajny sposób grania!\nKaduceusz (05-01-2011 13:20)\nMoże "rozegranie", jak w kartach?\nIfryt (05-01-2011 13:37)\nHm, 'rozegranie' mi się właśnie za bardzo z kartami kojarzy.\nPostać miałaby np. potencjalne rozegrania?\n'Zagrania' bardziej mi pasują. :)\nAutor: Ifryt o 09:30 Brak komentarzy:


• scrapbooking kartki - z kwiatami w pudełku - marbella\nart-Madam.plakcesoriascrapbooking kartkiz kwiatami - w pudełku, ślub para, życzenia urodziny\nhand made scrapbooking kartki z kwiatami - w pudełku\nślub para życzenia urodziny podziękowanie imieniny białe scrapbooking kartki pomarańczowe scrapbooking kartki czarne scrapbooking kartki\ncelebrate - marbella Wspaniałe karty. na żywo robią jeszcze większe wrażenie.\nKartka urodzinowa dla dziewczynki, 557. Scrapbooking kartki handmade Kartka urodzinowa dla dziecka - ozdobiona uroczą grafiką, Na białej bazie25,00 zł Złote gody - kartka w pudełku. Elegancka i romantyczna kartka z okazji 50, rocznicy ślubu, Wielowarstwowa, Rozmiar kartki 14x14cm50,00 zł\nChrzest w białej sukience. Zdobiona elementami 3d, Wykonana z dbałością o każdy detal, Polecam43,00 zł Pamiątka chrztu - w pudełku. Kartka bardzo przestrzenna oraz pudełko43,00 zł\nPamiątka chrztu - w pudełku. Scrapbooking kartki handmade Boguta43,00 zł Pamiątka chrztu - w pudełku. 39,00 zł


Strona główna » Dom » Strona 18\nZ prawdziwą przyjemnością przedstawiam kolejną przemianę – półka shabby chic. Znalazłam ją w małym sklepiku ze starociami. Kosztowała całe 35 zł! Zacierałam ręce z radości, a Pan HAART zapytał “co z nią zrobisz?”. Oj, nie wierzył w nią! Teraz mu się podoba.


Sposób na hejt. Burmistrz Węgorzewa zaapelował do hejterów i poskutkowało | Serwis Samorządowy PAP\nSposób na hejt. Burmistrz Węgorzewa zaapelował do hejterów i poskutkowało\nProszę o powstrzymanie się z komentarzami co do rzekomego ustawienia konkursu na dyrektora centrum kultury - zaapelował do hejterów burmistrz Węgorzewa. Poskutkowało\n"Proszę bardzo o powstrzymanie się z komentarzami co do rzekomego +ustawienia+ konkursu na Dyrektora Węgorzewskiego Centrum Kultury" - napisał w apelu do internetowych hejterów burmistrz Węgorzewa Krzysztof Kołaszewski. Apel poskutkował.\nBurmistrz oświadczenie zamieścił na oficjalnej stronie urzędu miasta. "Pozwólmy spokojnie działać komisji konkursowej! Nie powinno być teraz miejsca na niepotrzebne podgrzewanie emocji czy opowiadanie się po stronie różnych kandydatów. Mam nadzieję, że wszyscy złożą dobre oferty i będzie można wybrać osobę najlepszą z najlepszych" - napisał. Jak wyjaśnił, zdecydował się na taki krok z powodu internetowej nagonki na niego i osoby zainteresowane konkursem na stanowisko dyrektora.\n"Anonimowi internauci zarzucali mi ustawienie tego konkursu, co nie jest prawdą. Zarzucano też bzdury osobom pracującym w komisji konkursowej i startującym w tym konkursie. Nie chciałem milczeć, nie chciałem, by spirala tego hejtu się nakręcała. Po zamieszczeniu mojego oświadczenia w internecie hejt ucichł, negatywne komentarze przestały się pojawiać. Cieszę się, że apel odniósł skutek" - powiedział Kołaszewski.\n"Sądzę, że wiele negatywnych komentarzy internetowych wyszło z otoczenia ludzi, którzy w tym konkursie startują. Najwięcej emocji wzbudził zapis, że od kandydatów oczekujemy półrocznego doświadczenia w podobnych instytucjach czy samorządzie. Chodziło nam o to, by kandydat miał pojęcie o zarządzaniu jednostką samorządową, a stało się to podstawą domysłów o +ustawieniu+ konkursu, co jest absolutną bzdurą" - powiedział burmistrz.\nKonkurs burmistrz rozpisał po wygaśnięciu kontraktu obecnego dyrektora. Przyznał, że zainteresowanie konkursem mile go zaskoczyło, ponieważ zarządzanie centrum kultury nie będzie łatwe. "Budynek centrum kultury jest w takim stanie, że wypadałoby go zamknąć, wszystko jest poskręcane na drucikach, prowizoryczne. Pieniędzy na to nie ma, dyrektor stanie przed sporym wyzwaniem" - podkreślił. Dodał, że oczekuje zmian także co do stylu i sposobu funkcjonowania jednostki.


Jeśli Święta i ferie, to tylko wyjazd na narty -\nBy Redakcja\t On gru 27, 2019\nŚwięta już za pasem, ale wielkimi krokami zbliża się czas „wakacji zimowych”. Zarówno my, dorośli, jak i dzieciaki mamy częstokroć wolne i urlopy w tymże okresie.\nA że, zima raczej nie dopisuje ostatnio w naszym kraju (ewidentne zmiany klimatyczne, w tym wzrost średnich temperatur powietrza), warto więc zastanowić się, gdzie chcemy wyjechać, by choć przez chwilę zaznać „białego szaleństwa”. Druga kwestia, to nadal niewystarczająca infrastruktura narciarska, którą mamy w Polsce. Owszem, od przełomu z 1989 roku poczyniono pewne postępy, lecz nadal poziom usług w tej dziedzinie ustępuje jakości z ośrodków francuskich lub tyrolskich. Dobrą destynacją okazują się, więc być regiony subalpejskie.\nAlpy Francuskie – świetne trasy, najwyższego poziomu infrastruktura i gwarancja śniegu!\nSzczęśliwie, wyjazd na narty w Alpy Francuskie nie nastręcza już takich trudności formalnych (nasz niegdysiejszy pobyt poza UE i związane z tym uciążliwości biurokratyczne), czy kosztów (ceny w ośrodkach francuskich, nie odbiegają obecnie od cen w innych krajach alpejskich, a i polska, tatrzańska oferta wcale nie jest już konkurencyjna). Poza tym Francuzi oferują kilka ważnych ośrodków narciarskich, z których każdy czymś się wyróżnia i oferuje inne usługi dodatkowe, odmienną specyfikę kulinarną i etniczną.\nJeśli wyjazdy na narty w Alpy Francuskie, to gdzie?\nSezon narciarski w Alpach Francuskich rusza dość wcześnie, bo już pod koniec października, więc i oferta hotelowa także pojawia się dość wcześnie. Generalnie francuskie Alpy oferują kilkanaście ośrodków, wśród których wyróżnia się Tignes, w którym znajdziemy drugą, najwyżej położoną stację narciarską na świecie oraz przepiękny lodowiec Grande Motte. Kolejną destynacją, którą warto wziąć pod uwagę jest pobliskie Val d`Iserie, gdzie czekają na nas raczej luksusowe ośrodki i otaczający miejscowość nimb olimpijskich zmagań – to tutaj odbywają się regularnie mistrzostwa świata w narciarstwie zjazdowym. Około godzinę drogi od Grenoble znajduje się ośrodek mniej ekskluzywny, zwany Les 2 Alpes. Pobliski lodowiec oferuje mnóstwo tras, o zróżnicowanym poziomie trudności i długości aż 220 km, przy wsparciu 48 wyciągów. Wyjazd na narty w Alpy Francuskie nie byłby pełen bez ośrodka Alpe d`Huez, gdzie na miłośników białego szaleństwa czeka 75 wyciągów i około 250 km tras, a wizytówką ośrodka jest nocny zjazd najdłuższą europejską trasą zjazdową Sarenne (16km).