Troche racjonalnie o psychiatrii • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nTroche racjonalnie o psychiatrii\nprzez Loris 12 sty 2009, 00:53\nKiedy w naszym życiu dzieje się coś złego - tracimy pracę, rozpada się nam małżeństwo, psują relacje z innymi ludźmi - udajemy się do psychiatry lub psychologa. Takie postępowanie wydaje się logiczne, ponieważ oczekujemy pomocy i zrozumienia. Jednak swoją decyzję powinniśmy głęboko przemyśleć.\nMój pierwszy kontakt z psychiatrią nie wypadł najlepiej. Jako student medycyny podważyłem diagnozę jednego z lekarzy twierdząc, że osoba, u której rozpoznano schizofrenię, naprawdę jest zdrowa, a jej niecodzienne doświadczenia wiążą się z postrzeganiem innej rzeczywistości. (…) Pamiętam, że od tamtej chwili profesor Tadeusz Bilikiewicz - ówczesny szef bydgoskiej Kliniki Psychiatrii – dziwnie mi się przyglądał.\nJak głosi definicja słownikowa, psychiatria to specjalistyczna gałąź medycyny, zajmująca się diagnozą zaburzeń umysłowych, ich leczeniem i zapobieganiem. Większość ludzi sądzi, że - tak jak chemia czy fizyka - ma ona solidne podstawy naukowe. Popełniają błąd.\n29 kwietnia 1996 roku w Port Arthur na Tasmanii uzbrojony w broń półautomatyczną Martin Bryant zabił 35 osób i zranił 20. Strzelał w kawiarni pełnej japońskich turystów, w pobliskim pubie oraz do przejeżdżających ulicą pojazdów. Po zatrzymaniu ten 28-letni mężczyzna o przyjaznym wyrazie twarzy i długich blond włosach był badany przez czterech biegłych psychiatrów, którzy starali się dociec przyczyny tak desperackiego postępku. W wyniku owych konsultacji postawiono cztery różne diagnozy.\nPierwszy z lekarzy stwierdził, że pacjent ma schizofrenię paranoidalną, drugi orzekł, iż jest to psychopatia, trzeci zdiagnozował zespół Aspergera (będący odmianą autyzmu), czwarty zaś ograniczył się do stwierdzenia, iż Bryant… nie ma syndromu Aspergera.\nWyobraźmy sobie, że czterej chemicy otrzymują do zbadania próbkę tej samej substancji. Pierwszy uznaje, że jest to siarczan miedzi, drugi, że tlenek siarki, trzeci dostrzega chlorek sodu, a czwarty oświadcza, że… substancja ta z pewnością nie jest chlorkiem sodu. Czy w tej sytuacji uznamy, że chemia wspiera się na solidnym fundamencie nauki?\nZaburzenia umysłowe klasyfikuje się dziś zgodnie z Diagnostycznym i statystycznym podręcznikiem chorób umysłowych. W roku 1840 znano tylko jedno takie schorzenie, powszechnie określane jako idiotyzm. 40 lat po powołaniu Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego było ich już siedem: mania, melancholia, monomania (irracjonalne koncentrowanie się na jednym obiekcie), porażenie postępujące (czyli kiła trzeciorzędowa), demencja, alkoholizm oraz epilepsja.\nW 1952 roku liczba zaburzeń umysłowych wzrosła do 112, a w 1968 do 163, przy czym decyzje o wprowadzaniu do rejestru nowych jednostek chorobowych - co wydaje się warte podkreślenia - podejmowano w wyniku… głosowania. Na specjalnie organizowanych spotkaniach, szacowne grono psychiatrów ustalało, czy określone choroby istnieją, czy nie! Na skutki nie trzeba było długo czekać. W 1980 roku zadekretowano 224 schorzenia psychiczne, w 1987 - 253, a w 1994 - 374.\nBruce Wiseman, autor książki Psychiatria – największa zdrada, uważa, iż schorzenia te fabrykują sami lekarze. To psychiatrzy – jego zdaniem – zapoczątkowali praktykę diagnozowania chorób, których istnienie jedynie podejrzewali, co zaowocowało przekonaniem, że skoro pacjent zachowuje się nienormalnie – czytaj: inaczej niż ogół społeczeństwa – musi być chory.\nZachowanie uznawano zatem za objaw i stwierdzano, iż jego źródło tkwi w chorobie. Znakomitym przykładem może tu być zespół ADHD, objawiający się nadpobudliwością psychoruchową połączoną z brakiem skupienia uwagi.\nDo początków XX wieku istnienie takich nadpobudliwych dzieci przyjmowano jako zjawisko naturalne. Po prostu zakładano, że z czasem nauczą się ona zmieniać swoje zachowanie. Obecnie psychiatrzy wiedzą, że z takimi dziećmi dzieje się coś złego. Rodzice nie podzielają tego poglądu, dopóki (kierując się sugestią pedagoga szkolnego czy nauczycieli) nie wejdą do gabinetu psychiatry. Gdy stamtąd wyjdą, będzie towarzyszyć im świadomość, że ich dziecko jest… inne.\nPrzyjrzyjmy się tej sytuacji z bliska. Zmianie nie ulega rzeczywistość, zmienił się odbiór zachowania dziecka przez rodziców. Aż do tej chwili było zdrowe – teraz jest chore. Jako normalne, prawdopodobnie wyrosłoby na dorosłego człowieka, który znalazłby w życiu swoje miejsce. Z etykietką ADHD rodzice, nauczyciele i inne dzieci będą traktować je inaczej, i w końcu ono samo zacznie postrzegać siebie jako niespełniające określonych wymogów. Powodem takiego stanu rzeczy jest wymyślona przez psychiatrów rzeczywistość ADHD. Wymyślona, gdyż brak jakiegokolwiek dowodu na to, iż taka choroba istnieje; jej etiologia – jak to zwykle w psychiatrii bywa - nie została do końca wyjaśniona. Mówi się o czynnikach genetycznych, a także o wpływie pól elektromagnetycznych na centralny układ nerwowy dziecka w łonie matki. Jak sądzą psychiatrzy, najbardziej niekorzystnie oddziaływają: kuchenki mikrofalowe, światło fluorescencyjne, komputery, kamery video, telefony komórkowe, faksy, suszarki do włosów, a nawet… koce i poduszki elektryczne. Czy biorąc pod uwagę rozwój techniki w najbliższych latach, należy przyjąć, że wszystkie nasze dzieci będą skazane na zespół ADHD? A co z nadpobudliwością wśród młodych aborygenów lub Indian z nad Amazonki?\nPodobnie rzecz wygląda z dysleksją i dysgrafią. Przed laty uważano, że dzieci, które popełniają błędy ortograficzne, niebawem z tego wyrosną. Wielu znanych dziennikarzy, pisarzy i aktorów – w świetle współczesnych diagnoz psychiatrycznych – w młodości było dyslektykami. Obecnie takie osoby uważa się za inne. W zastraszającym tempie rośnie liczba zaświadczeń wystawianych przez logopedów i psychiatrów potwierdzających, że dziecko, które do nich trafiło, cierpi na dysleksję, co notabene w znacznym stopniu ułatwia przebrnięcie przez ciężkie lata szkoły.\nTezę, iż zaburzenia umysłowe są wymyślane przez psychiatrów, potwierdza też wypowiedź dr. Waltera Afielda. Cytuje on dane z międzynarodowej konferencji psychiatrycznej, na której lekarze rosyjscy, komentując leczenie problemów niedopasowania w małżeństwie w Ameryce, skonstatowali, że te sprawy w Rosji nazywa się po prostu… pechem.\nLeczenie wymyślonych chorób ma charakter psychologiczny lub somatyczny. Postępowanie psychologiczne to poradnictwo albo psychoterapia, natomiast leczenie somatyczne (zakładające, że umysł jest tożsamy z mózgiem) sprowadza się do aplikowania pacjentom środków farmakologicznych, poddawaniu ich elektrowstrząsom bądź operacjom neurochirurgicznym.\nElektrowstrząsy po raz pierwszy w historii zastosowano we Włoszech w 1838 roku. Wówczas to psychiatra Ugo Cerlettti, będąc świadkiem użycia tej techniki w rzeźni (w celu ogłuszenia świń przed przecięciem im gardła), zdecydował się użyć jej w celach leczniczych u ludzi. Jego pierwszym pacjentem był mężczyzna u którego stwierdzono schizofrenię.\nW USA praktykę tę wprowadzono do szpitali w roku 1940. Dwa lata później Abraham Myerson, publicznie oceniając terapię elektrowstrząsami oświadczył: w procesie leczenia ważnym czynnikiem jest obniżenie inteligencji. Najlepsze wyniki uzyskuje się u tych osobników, u których redukujemy ją niemal do stanu niedorozwoju umysłowego. Początkowo stosowano szok elektryczny bez podawania leków znieczulających, ale wkrótce przekonano się, że konwulsje powodują często złamania kości. W latach 50 zaczęto więc stosować środki zwiotczające mięśnie.\nCo dzieje się w mózgu pacjenta poddanego elektrowstrząsom? Psychiatra Lee Coleman mówi: zmiany, jakie widzi się podczas stosowania wstrząsów elektrycznych, są identyczne ze skutkami każdego silnego uszkodzenia mózgu, takiego, jakie może na przykład wywołać uderzenie młotkiem w głowę (…) Ponieważ ani mózg, ani elektryczność nie zmieniły się od lat trzydziestych, wynik jest stale ten sam: uszkodzenie mózgu (…) Mózg przez jakiś czas pozostaje uszkodzony, a zatem pacjent nie wie, ani nie pamięta, co go martwi. Niestety, kiedy zaczyna dochodzić do siebie problemy zwykle wracają, ponieważ elektryczność nie zrobiła nic w celu ich rozwiązania.\nPodobnym niewypałem jak elektrowstrząsy okazał się zabieg zwany lobotomią, polegający na przecięciu włókien nerwowych łączących czołowe płaty mózgu ze strukturami międzymózgowia – podwzgórzem lub wzgórzem. Odkryto, że przygnębionych, zamkniętych w sobie i kapryśnych pacjentów można w ten sposób przemienić w osoby otwarte, przyjacielskie i normalne.\nOprócz oczywistych i – jak się wydawało – pozytywnych rezultatów, na popularności tego rodzaju leczenia zaważył sposób wykonywania zabiegu. W tzw. metodzie przezoczodołowej (rozwiniętej przez jej głównego praktyka, chirurga z Waszyngtonu, doktora Waltera Freemana) przypominający szpikulec do lodu metalowy pręt wprowadzano pomiędzy gałkę oczną a górną powiekę. Gdy pręt był ustawiony równolegle do grzbietu nosa w jego koniec kilkakrotnie uderzano srebrnym młotkiem. Kiedy przenikał pod czaszkę na kilka centymetrów, wyciągano go regularnym ruchem wahadłowym. Potem narzędzie wprowadzano w drugi oczodół i całą procedurę powtarzano.\nJak zauważa dziś neurobiolog David Goldman, prostota tego zabiegu pozwalała na przeprowadzenie go w gabinecie lekarskim. W ciąg jednego dnia neurochirurg mógł wykonać nawet kilka lobotomii. Pomiędzy rokiem 1942 a 1954 ów zbrodniczy zabieg stanowił leczenie z wyboru wielu zaburzeń psychicznych. Przychylnie wypowiadano się o nim w periodykach naukowych oraz na zjazdach medycznych. Odkrywcę tej metody, Portugalczyka Antonio Egaza Moniza uhonorowano nawet Nagrodą Nobla. Został on zastrzelony przez jednego z pacjentów poddanych lobotomii.\nAmerykańscy psychiatrzy zafascynowani lobotomią orzekli, że metoda znajdzie wkrótce zastosowanie w leczeniu wszelkich zachowań odbiegających od powszechnie przyjętych norm, a więc będzie można ją stosować także u nadpobudliwych dzieci, homoseksualistów oraz… komunistów. Ta przerażająca kastracja, podsycona przekonaniem, że płaty czołowe mózgu nie odgrywają istotnej funkcji, ma dziś na koncie ponad 50.000 ofiar! Na szczęście ta (…) trwająca kilkanaście lat zbrodnia została przerwana.\nZ kolei leczenie farmakologiczne w psychiatrii to cała litania skutków ubocznych. Stosowanie środków uspokajających i przeciwdepresyjnych wywołuje: senność, zamazane widzenie, zaburzenia seksualne, niekontrolowane drżenie kończyn, apatię, drażliwość, niestrawność, halucynacje oraz zachowania samobójcze i agresywne, nie wspominając już o uzależnieniach. Prozac – jeden z najpopularniejszych leków antydepresyjnych – tylko w samej Ameryce stał się przyczyną blisko dwóch i pół tysiąca zejść śmiertelnych! Należy on do leków zwiększających w mózgu poziom serotoniny, uważanej za hormon szczęścia, a zatem jest przepisywany nie tylko chorym cierpiącym na ciężką depresję i nerwicę natręctw, ale również osobom nie dotkniętym tak poważnymi przypadłościami.\nBeztroska psychiatrów w szafowaniu lekami antydepresyjnymi jest doprawdy porażająca! Rokrocznie kilkanaście tysięcy recept na Prozac przepisuje się… niemowlętom! Do niedawna uważano, że charakter dziecka należy kształtować przez wychowanie, samodyscyplinę i zwalczanie niewłaściwych skłonności. Dziś – jak ostrzega amerykański profesor Francis Fukuyama – próbujemy iść na skróty i te same efekty uzyskiwać za pomocą leków. Takie postępowanie promują koncerny farmaceutyczne, które w celu zwiększenia zysków zrobią wszystko, jak też firmy ubezpieczeniowe doceniające fakt, iż leki są tańsze od trwającej dłuższy czas psychoterapii.\nW stanach zjednoczonych ponad sześć milionów dzieci z zespołem ADHD otrzymuje specyfik o nazwie ritalin, będący pochodną… amfetaminy. Aplikuje się go nawet niemowlętom. W całej Uni Europejskiej sprzedaż tego preparatu podwaja się co rok; w Polsce ritalin ma zostać zarejestrowany już niebawem.\nA zatem co oferuje psychiatria komuś, kogo zdiagnozowano jako osobę chorą umysłowo?\nPo pierwsze, stawiająca taką diagnozę dyscyplina nie jest nauką, a po drugie nie jest w stanie nikogo wyleczyć. Może ona zaproponować życie na lekach psychotropowych i nie mało skutków ubocznych. Może też wpłynąć na zmianę osobowości.\nNa zajęciach z psychiatrii, jakie odbywaliśmy we wspomnianej klinice profesora Bilikiewicza, zaprzyjaźniłem się z pacjentem, który pisał wiersze. Wysyłał je na konkursy i zdobywał nagrody. Jednak rodzicom chłopca nie podobało się, że zamiast towarzystwa innych preferował samotność. Psychiatrzy rozpoznali u niego schizofrenię, a kiedy skoczyli leczenie farmakologiczne chłopak już po pióro nie sięgnął.\nW znakomitej książce Czarownicy i psychiatrzy E. Fuller Torres głosi tezę, że do leczenia zaburzeń umysłowych nie jest potrzebna wiedza akademicka, a jedynie umiejętność słuchania i wczuwania się w problemy drugiej osoby. Przytoczona poniżej opowieść jest tego dobitnym dowodem.\nPewnemu mężczyźnie wydawało się, że pod jego łóżkiem przyczaiły się potwory. Udał się więc do psychiatry, ale po wielu sesjach terapeutycznych (płacił po 100 dolarów za godzinę) nie odczuł żadnej poprawy. Potwory nadal okupowały podłogę pod jego łóżkiem jak gdyby nigdy nic. Wówczas zwierzył się ze swojego problemu kucharce, która w tygodniu gotowała mu obiady. Kobieta wysłuchała go uważnie, po czym dla pewności zapytała:\n- One siedzą pod łóżkiem, tak?\n- A to łóżko stoi na czterech nogach?\n- Myślę, że jak pan obetnie te nogi, żaden potwór już tam nie wejdzie - dokończyła kobieta.\nZrozumienie i wczucie się w sytuację osoby uznawanej za chora psychicznie to podstawa postępowania terapeutycznego. Odbywając przed studiami staż na neurochirurgii pracowałem jako pielęgniarz. Do moich obowiązków należało roznoszenie obiadów pacjentom. Z tamtego okresu pamiętam pewną kobietę, panią Irenę, która miała guza mózgu. Odmówiła zjedzenie zupy, ponieważ – jak utrzymywała – do talerza zagląda jej koń. Co mogłem zrobić? Wyprowadziłem konia na szpitalny korytarz, przywiązałem do klamki u drzwi i zapewniłem pacjentkę, że zwierze nie będzie jej niepokoić. Kobieta spokojnie zjadła zupę i poprosiła o dolewkę.\nBadania statystyczne, jakie ostatnio przeprowadzono w USA, wykazały, że współczynnik samobójstw wśród psychiatrów jest dziewięć razy wyższy niż wśród ogółu społeczeństwa. Zadajmy więc pytanie podstawowe: skoro nie są oni w stanie pomóc sobie, jak mogą leczyć innych?\nAutor: Lek. Med. Krzysztof Chudziński\nRe: Troche racjonalnie o psychiatrii\nprzez Sophie 12 sty 2009, 14:07\ni aj sie z tym zgodzę. Na własnym przykłądzie wiem jak ludzie poddawani sa różnym testom. Stweirdzono u mnie schizofrenie paranoidalną... mój lekarz nie wysłchuje mnie do końca, nic nie mówi, tylko kiwa głową i coś tam bazgroli na kartce. A potem zwiększa mi dawkę leków, których i tak nie biorę ,albo zazywam, ale w tej najmniejszej dawce i czuję się swietnie a nie chodze zamulona, ciąglę śpię i nie wiem jak sie nazywam. Wystarczyła mi rozmowa z pewnym młodym lekarzem, który mnie wysłuchał i zrozumiał. Od tej pory sama sobie doskonale radze bez wspomagaczy. I nie uwazam żebym była schiozfreniczką. Każdy lekarz się dziwi kiedy mnie widzi, uśmiechniętą i pełną zycia. a wiadomo każdemu człowiekowi zdarzają się złe chwile i dni. Dlatego tez sama wybieram się na medycynę i zamierzam pójść na psychiatrię, zeby ustrzec młodych ludzi [przed błędami jakimi mnie karmiono.\nprzez betty_boo 12 sty 2009, 14:47\nkontrowersyjne słowa...a skad informacja o 9-cio krotnie wyzszym współczynniku samobójstw wsród psychiatrow?\nprzez Mafju88 12 sty 2009, 20:18\nMoze zamiast rewolucjonizowac psychiatrie i psychologie zaczniesz sam sie leczyc.\nMoze zamiast rewolucjonizowac psychiatrie i psychologie zaczniesz sam sie leczyc, bo skoro tutaj piszesz to pewnie tak jest Ciekawy artykul w sumie... moim zdaniem poprostu psychiatrzy przepisuja za wiele lekow osobom, ktore by sobie bez nich poradzily idąć np. na psychoterapie(odnośnie osob z nerwica). A co do tego ze psychiatrzy wszystko co nie jest zgodne z norma uwazaja za chorobe... troche wyolbrzymiles, albo poprostu ja trafilem na takiego lekarza, ktory poza nerwica nie widzi u mnie odchylow wiekszych.\nprzez Loris 12 sty 2009, 20:52\nspodobal mi sie ten artykul bo chyba jeden z sensownych w tej dziedzinie, ciekaw jestem jakie jest wasze zdanie na ten temat bo nie nie nauka tylko po czesci sekciarstwo normalnie sie robi morfologie czy przeswietlenie i cos juz wiadomo a tu to jest widzimisie dziwolągów chyba ktorzy nie bez kozery wybrali ta specjalizacje\nprzez Sorrow 06 mar 2009, 22:40\nAno, ten nacisk na dopasowywanie się do "norm społecznych" jest głupi. Ślepe dopasowywanie się do "norm" nic nie zrobi dla ludzkości. Szczególnie widać to po zbrodniarzach hitlerowskich, którzy byli niezwykle "zdrowi psychicznie".\nprzez enigma76 10 mar 2009, 21:15\nByłam młodą mężatką, kiedy zaczęło mnie "to" dopadać, trwało to prawie rok, a może trochę dłużej.Trwało to tak długo, ponieważ pan psychiatra sprawdzał tylko czy mi się ręce trzęsą no i objawy, które miałam ( z opowiadania). Leki nie pomagały, a niektóre nawet wzmagały lęki, czułam się beznadziejnie. Postanowiłam wybrać się do miasta wojewódzkiego, głównej siedzieby wielu lekarzy psychiatrów i dzięki Bogu lekarka stwierdzając, jakie jest moje schorzenie skierowała mnie do szpitala. Tam wreszcie trafiłam na właściwą opiekę (psycholog itp.). Wreszcie poczułam, że komuś na mnie zależy.Leki swoją drogą, ale po miesiącu okazało się, że jestem w ciąży. Teraz to było moją udręką, aby dziecko było zdrowe, bo przecież na początku brałam leki. Rzuciłam wszystko, wypisałam się ze szpitala na własne żądanie, chociaż według psychologa nie powinnam. Nie było łatwo, uwierzcie mi, boję się tylko, że to kiedyś odbije się na dziecku.\nprzez Precursor 09 kwi 2010, 22:52\nAutor tego artykułu chyba nie do końca rozumie czego się uczył, w takim przypadku nie użyję słowa nauczył bo tego nie dokonał. Najwyraźniej nigdy nie doświadczył żądnych problemów natury psychicznej, więc pomimo że jak sam przekonuje, iż stara się wczuć w rolę pacjentów to według mnie z marnym skutkiem. Tutaj moim zdaniem dla zilustrowania tego o czym napisałem warto przytoczyć powiedzenie „Syty nigdy nie zrozumie głodnego”. Przeczytałem cały artykuł z uwagą i być może jak to często bywa z kłamstwami jest tam ziarnko prawdy, ale według są tam też teorie spiskowe i treści imające wywołać sensację i wzburzyć opinie publiczną.\nOpowiem o coś o sobie. Moje życie zaczęło się radykalnie zmieniać półtora roku temu. Podejrzewam że przyczyniły się do tego takie rzeczy jak stres w pracy, samotność, niezadowolenie z życia, stany depresyjne, kłopoty rodzinne. Ponad pół roku temu poszedłem do psychiatry i od tamtej pory brałem paromerc a obecnie biorę parogen. Wracając pamięcią wstecz jestem w stanie ocenić efekty działania leku. Pomimo że teraz dawka, która zażywam wynosi 50mg leku dziennie, to nie zauważam żadnych spektakularnych efektów w moim życiu. Lek działa „dyskretnie” zmniejszając u mnie poziom lęku. Oprócz leku staram się pracować nad sobą. Nie jestem ze wszystkiego zadowolony, czegoś mi brakuje w tej terapii. Lekarz przepisuje mi jedynie leki, ale nie doradza mi w jaki sposób pracować nad sobą, więc podczas ostatniej wizyty poprosiłem o skierowanie do psychologa. Teraz tylko muszę się zebrać na odwagę, żeby iść się zarejestrować.\nTo co mnie spotkało zupełnie mnie zaskoczyły, lęki wdarły się dyskretnie w moje życie i stały się naturalną jego częścią, zaczęły rujnować moje życie osobiste i zawodowe, tego nie da się opisać. Nie jestem lekarzem, ale uważam, że jako człowiek jestem istotą skomplikowaną i funkcjonuję w oparciu o wiele systemów. Najwyraźniej któryś z tych systemów przestał reagować prawidłowo i zaczął wpływać destrukcyjnie na inne systemu, co zaczęło destabilizować cały umysł i wpływać również na ciało. Dodam, iż skończyłem studia, zrobiłem podyplomówkę, jestem ambitny, cierpliwy, uczciwy, staram się robić wszystko jak należy, w niektórych kwestiach jestem wręcz perfekcjonistą, zabiegam o szacunek. To wszystko sprawa, że usiłuję spełniać normy społeczne i jednocześnie ignoruję moje biologiczne instynkty. Podejrzewam, że ten wewnętrzny konflikt był jedną z przyczyn moich problemów. Teraz próbuję żyć spontanicznie, staram się zmienić, tak żeby móc normalnie funkcjonować, pozbyć się natręctw, lęków, przestać zadręczać się szczegółami. Zacząłem poważniej myśleć o życiu, o tym, że czas już dorosnąć, poszukać partnerkę życiową ;p Powiem tylko tyle, że lek który biorę to nie są tabletki samoczynnie uzdrawiające. Miewam spore wahania nastroju, od euforii po stany depresyjne i myśli samobójcze, ale praca nad sobą pozwala mi to zignorować i przeczekać ciężkie chwile. Jest mi ciężko, ale staram się nie poddawać.\nSorrow napisał(a): Ano, ten nacisk na dopasowywanie się do "norm społecznych" jest głupi. Ślepe dopasowywanie się do "norm" nic nie zrobi dla ludzkości. Szczególnie widać to po zbrodniarzach hitlerowskich, którzy byli niezwykle "zdrowi psychicznie".\nJest taki cytat z serialu komediowego, że "można udawać, że wszystko jest w porządku albo pozwolić sobie na dziwactwa". Wydaje mi, że zamiast rozwijać metody kontroli społecznej, po to żeby wzajemnie zmuszać się do realizacji ustalonych społecznie wzorców zachowań, należy uczyć się samodzielności. Tak proste zachowanie jak wyśmiewanie kogoś publicznie, kto zachowuje się inaczej niż grupa, to nic innego jak instrument kontroli. Bywają grupy, w których odrzuca osoby, które zachowują się inaczej. Śmiechem daje ostrzeżenie, że ktoś złapał reguły ustalonego zachowania. Publiczne ośmieszenie jest bolesną i dotkliwą karą, jeśli ktoś się przejmuje tym co myślą o nim inni. Wraz z edukacją i rozwojem samodzielnego myślenia ludzie stają się bardziej otwarci na inność. Więc jeśli ktoś ma dosyć kontroli społecznej i przywoływania do porządku, powinien szukać towarzystwa ludzi tolerancyjnych i przede wszystkim przestać przejmować się tym co o nim myślą inni. moim skromnym zdaniem najważniejsze dla własnego zdrowia psychicznego jest to aby być sobą, czyli żyć swoim życiem i czerpać przyjemność z doświadczanych emocji, czuć kontrolę nad tym co się robi, jednocześnie umiejąc przestrzegać norma etycznych i moralnych oraz starać się dokonywać właściwych wyborów w życiu.\n* Chcesz zmienić życie w koszmar, zacznij myśleć.\n* Uciec, ale dokąd?\n18 paź 2009, 00:15\nprzez bonus1 01 sty 2011, 13:58\nZgłoś nadużycie w psychiatrii do:\nIAAPA Sekcja Polska, Międzynarodowe Stowarzyszenie Przeciwko Przemocy Psychiatrycznej\nprzez Korba 03 sty 2011, 14:07


Klinika Urody Lorenzo Coletti Słupsk\nEndermologii LPG nie należy bezwzględnie wykonywać, gdy u pacjenta występują naczyniaki, żylaki, zapalenie żył, przepuklina, uszkodzenia skóry, nowotwór lub gdy pacjent przyjmuje leki na krzepliwość krwi. Masaż endermologii LPG można wykonać z pominięciem newralgicznych partii ciała, gdy występują implanty, blizny ze stanem zapalanym, kolczyki, pieprzyki, guzki czy tłuszczaki. Zabieg mogą wykonywać kobiety, które karmią piersią ale pierwsze karmienie po masażu może odbyć się dopiero po około 7 godzinach.\nDla osób borykających się z :\npoprawienie elestryczności skóry\npicie min 2 litrów wody dziennie\nUmów wizytę: Endermologia LPG Alliance\nDzień dobry, interesuje mnie zabieg "Endermologia LPG Alliance ". Proszę o kontakt w celu ustalenia terminu. Pozdrawiam serdecznie


Prezent walentynkowy.... - Strona 1 - forum.o2.pl\n1 2 3 » 19 Strony tematu:\nJakiś czas temu poznałem kogoś, w sumie niedawno. Jestesmy razem, chciałem zapytać, jak sądzicie, co kupic na prezent na walentynki.\nO milości za wcześnie tutaj mówić, czyli jakies serduszka odpadaja itp.\nNaprawde nie wiem. Poradzcie cos......\nkurcze jestem w podobnej sytuacji, tylko ze nie jestesmy jeszcze razem, ale wszystko jest na dobrej drodze be yourself\nA może panowie się wypowiedzą na ten temat?\nTzn.co kupić facetowi na walentynki.\nDziewczynie można kupić pluszaka. Szczęśliwa\ndobra moze byc ASTONEK MARTNI -koniecznie szary\nbędąc w identycznej sytuacji - dawno dawno temu\nkupiłam śliczną kartkę ze słodkim Miśkiem i jakimś fajnym wierszykiem ale nie o miłości, bez jakiś kosmicznych wyznać! i prezent był w 100% trafiony można kupić tez jakiś fajny kubek do kawusi z akcenten walentynkowym - kto co lubi\nno jak to co kupic coś coo będzie sie podobało tej drugiej osobie. "...Syrena z głębi przyszła do mnie\nCiągle piszę me pieśni o moim marzeniu\nWartym wszystkiego, czym kiedykolwiek mógłbym być..."\ndzieki pomysle nad Waszymi propozycjami\nale ostanio zaczął mi świtac w głowie pewnie nikonwencjonalny pomysł... be yourself\nglisten (07.01.24 18:57):\nale ostanio zaczął mi świtac w głowie pewnie nikonwencjonalny pomysł...\nspontaniczna =P (07.01.24 19:38):\nraczej go nie zdradzę\nwpadłem na niego jak wracłem z pracy be yourself\nNiekonwencjonalne pomysły zazwyczaj okazują się najlepszymi. Uważam, że najlepsze są prezenty odważne - takie, na które moło który facet by się odważył. Takie robią piorunujące wrażenie. Sam mam parę takich pomysłów, lecz niestety już ich nie zrealizuję. Ale gdybym był na twoim miejscu też bym ich nie zdradzał - ktoś kto to czyta podchwyciłby, wykożystał, dziewczyna by się dowiedziała i nie zrobiłoby to na niej wrażenia, lub powiedziałaby o tym tobie i wyszłoby, że od kogoś ściągasz. Lepiej nie mówić za dużo.\nMidgardsorm (07.01.24 19:51):\ndlatego nie powiem\npozdr be yourself\nnajprościej jest pójśc do centrum handlowego i cos kupic\nale wedłg mnie to nie o to chodzi\nlepiej moze coś od siebie, włozyc w prezent więcej wysiłku.... be yourself\nDokładnie. Uważam, że nie liczy się sam prezent czy to ile za iego dałeś. Ważne jest to, żeby był dawany ze szczerego serca i ważne jest to jakie uczucia temu toważyszą, w jaki sposób pędzie podarowany i cała "otoczka" (w sensie - lepiej to wygląda gdy dajesz go w restauracji niż w supermarkecie).\nTo może powiesz co Tobie się marzy dostać? Szczęśliwa\nspontaniczna =P (07.01.24 20:19):\nTo może powiesz co Tobie się marzy dostać?\ntzn mnie??? be yourself\nglisten (07.01.24 20:21):\nspontaniczna =P (07.01.24 20:29):\nja tam duzych wymagan nie mam\nnajszczerszego na swiecie buziaka jakbym dostał i juz by było git be yourself\nglisten (07.01.24 20:30):\nnajszczerszego na swiecie buziaka jakbym dostał i juz by było git\nNo tak, ale wypada coś kupić... Szczęśliwa\nspontaniczna =P (07.01.24 20:32):\nNo tak, ale wypada coś kupić...\ne tam kupic od razu.... be yourself\nglisten (07.01.24 20:33):\ne tam kupic od razu....\nPlanuję jakieś kino, kolację, ale coś dać by wypadało...\nChciałabym coś takiego innego...\nCoś takiego, żeby zapamiętał... Szczęśliwa\nWierz mi - taki wieczór będzie pamiętał do końca życia. Wielu maży o czymś takim - niewielu takie coś dostaje. Ma szczęście, że ma ciebie.\nMidgardsorm (07.01.24 20:39):\nPomysł na scenariusz wieczoru już mam (nawet wiem co ubiorę), ale tylko ten prezent mi nie daje spokoju... Szczęśliwa\nspontaniczna =P (07.01.24 20:41):\nPomysł na scenariusz wieczoru już mam (nawet wiem co ubiorę), ale tylko ten prezent mi nie daje spokoju...\nhmmmmmmm........ be yourself\nJeżeli jesteście ze sobą już jakiś czas to dobrym pomysłem byłoby oprawienie waszego wspólnego zdjęcia w ramkę (po ewentualnym powiększeniu u fotografa). W czasie kolacji mogłabyś mu je podać piękinie zapakowane. Będzie na zawsze pamiętał z kim spędził swój najwspanialszy wieczór w życiu.\nP.S. - Zazdroszczę mu dziewczyny.\nMidgardsorm (07.01.24 20:48):\nMoże jeszcze uda mi się coś wymyśleć... Szczęśliwa\n*album na zdjęcia z naszymi zdjęciami\n*ksiązkę o motocyklach\n*czytnik kart pamięci\n*filiżankę z wyznaniem miłosnym\n*podkladka pod myszke z naszym zdjęciem\n*zestaw do kopieli\nDalej nie pamietam...\nInne propozycje (u mnie odpadaja...)\n*ramka na zdjecia\nteraz planuje: upiec ciasto z truskawkami i galaretka... w ksztalcie serca i zrobic wlasnooorecznie taka duuuuuuuuuuuuuuuuzaaaaaaaaaaa kartke.... ale co do tego? Nie wiem... :/:/:/\nmysle nad kalendarzem z naszymi zdjeciami albo na takie serduszko a na nim sa myszki... (problem... bo dostal juz maskotke..) doradzcie!!!\nA nagrana płyta z fajnymi pioseneczkami, tzn. takimi które mnie sie szalenie podobaja i nawiazuja troche do walentynek, taka romantyczna miłosna muzyka\nBo nie wiem co ona lubi a tak ja zapytac wprost to nie fajnie,\nmoze sie jej spodoba taki prezencik\nha, teraz pojawiło się dużo takich foto-prezentów. Ja bym chciał takie fotkafle pod piwo oczywiście z naszymi wspólnymi zdjęciami. Albo kubek termiczny. A na Agatkę już czeka 15 cm pluszowy miś ze zdjęciem!\nale gdzie mozne zrobic te zdjecia na pluszakch i poduszkach???\nA moze kup jej taką ramkę na zdjęcie w której są dwa miejsca. I w jedno miejsce włoży sobie swoje zdjęcie, a w drógie twoje e-mail : ziommm-95@tlen.pl\ngadu-gadu : 183875\nforum : http://forum.o2.pl/temat.php?id_p=5088171


Bilety do Gandawa | Porównaj przewoźników - Busbud\nZnajdź tanie bilety autobusowe do: Gandawa\nPopularne trasy autobusowe do i z: Gandawa\nJakie są najpopularniejsze trasy autobusowe do: Gandawa?\nOto ulubione trasy autobusowe wybierane przez podróżujących do Gandawa! Nasi partnerzy (FlixBus, Union Ivkoni, Sindbad) przewożą codziennie ludzi z głównych miast do Gandawa. Skorzystaj z wygodnej podróży autobusowej do Gandawa!\nAutobusy z Londyn do Gandawa 2 103 zł 7g30m\nAutobusy z Paryż do Gandawa 9 74 zł 5g15m\nAutobusy z Amsterdam do Gandawa 10 65 zł 3g25m\nJakie firmy autobusowe działają w: Gandawa?\nŁatwo rezerwuj tanie bilety autobusowe do: Gandawa\nAutobusy z miejscowości Londyn do miejscowości Gandawa za średnią cenę 103 zł.\nJeśli zarezerwujesz podróż z miejscowości Londyn do miejscowości Gandawa za pośrednictwem Busbud, średnia cena biletu wyniesie 103 zł. Liczba dziennych kursów w rozkładzie jazdy to 2. Podróż trwa średnio 7g 30m. Autobusy kursują od 08:30 do 23:00.\nAutobusy z miejscowości Paryż do miejscowości Gandawa za średnią cenę 74 zł.\nLiczba dziennych kursów autobusowych z miejscowości Paryż do miejscowości Gandawa to 9. Średni czas przejazdu na tej trasie wynosi 5g 15m. Jeśli zarezerwujesz bilet z Busbud, możesz oczekiwać, że średnia cena biletu wyniesie 74 zł. Autobusy kursują codziennie od 02:40 do 23:30.\nAutobusy z miejscowości Amsterdam do miejscowości Gandawa za średnią cenę 65 zł.\nŚrednia cena biletu za podróż autobusem z miejscowości Amsterdam do miejscowości Gandawa to 65 zł. Codziennie na tej trasie kursuje 10 autobusów(-y). Pierwszy autobus odjeżdża o godzinie 00:15, a ostatni o 21:15. Średni czas przejazdu na tej trasie wynosi 3g 25m.\nGdzie znajdują się popularne dworce i przystanki w: Gandawa?\nAutobus z Zaventem do Gandawa\nAutobus z Brugia do Gandawa\nAutobus z Osnabrück do Gandawa\nAutobus z Arcos de Valdevez do Gandawa\nAutobus z Nîmes do Gandawa\nAutobus z Berno do Gandawa\nAutobus z Tuluza do Gandawa\nAutobus z Gandawa do Kolonia\nAutobus z Gandawa do Benidorm\nAutobus z Gandawa do Pasawa\nAutobus z Gandawa do Bilbao\nAutobus z Gandawa do Figueres\nTrasy autobusowe z miasta: Gandawa\nDworce autobusowe w mieście: Gandawa


zintegrowane środowisko tłumaczenia Przewodnik instalacji i aktywacji - PDF\nzintegrowane środowisko tłumaczenia Przewodnik instalacji i aktywacji\nDownload "zintegrowane środowisko tłumaczenia Przewodnik instalacji i aktywacji"\n1 zintegrowane środowisko tłumaczenia Przewodnik instalacji i aktywacji Kilgray Translation Technologies. Wszelkie prawa zastrzeżone.\n2 Spis treści Przewodnik instalacji i aktywacji... 1 Spis treści Wymagania Pobieranie Instalacja Aktywacja jeżeli nie masz numeru seryjnego Aktywacja jeżeli masz już numer seryjny Aktywacja aktualizacji Wyświetlanie informacji o aktywnej licencji Kreator uruchamiania memoq Odinstalowanie programu memoq Dziękujemy za wybranie programu memoq 2014 (numer wewnętrzny: 7.0), doskonałego środowiska tłumaczenia dla niezależnych tłumaczy, biur tłumaczeń i przedsiębiorstw. Ten przewodnik poprowadzi Cię przez proces instalacji i aktywacji. Zawiera on polecenia interfejsu użytkownika w języku polskim i angielskim. Polecenia te podlegają nieustannej weryfikacji i mogą ulec zmianie bez powiadomienia. zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 2 z 19\n3 1. Wymagania System operacyjny Platforma Framework.NET Pamięć operacyjna Wolne miejsce na dysku Rozdzielczość ekranu Inne oprogramowanie Windows 2000, Windows XP, Windows Vista lub Windows 7, Windows 8 Pro, Windows 8.1 Program można uruchomić na komputerach imac oraz MacBook za pomocą maszyny wirtualnej (np. VMWare Fusion lub Parallels). Program jest kompatybilny z systemami 32-bitowymi i 64-bitowowymi. Wersja 4.0 lub nowsza Uwaga: platforma.net Framework nie jest domyślnie instalowana w systemie Windows 8. Konieczne jest zainstalowanie pakietu.net Framework 4.5 Client Profile. Wymagana wielkość pamięci to 512 MB; zalecana 1 GB lub więcej. 110 MB (nie uwzględniając platformy.net Framework). Wymagana pikseli, zalecana rozdzielczość to pikseli lub większa. Uwaga: W przypadku uruchamiania programu memoq przy gęstości pikseli 120 dpi możliwe jest wystąpienie problemów z rozdzielczością ekranu i niektóre okna dialogowe mogą nie być wyświetlane prawidłowo. Uwaga: Nie jest obsługiwane skalowanie ekranu powyżej 125%. Pakiet Microsoft Office nie jest wymagany do pracy z plikami DOC, XLS, RTF, DOCX, XSLX i PPTX. Pakiet Microsoft Office 2013 jest obsługiwany. Uwaga: Jeśli na komputerze nie jest zainstalowany pakiet Microsoft Office, do tworzenia podglądu dla plików w formatach MS Office używany jest filtr Aspose. Filtr Aspose dokonuje konwersji między starszymi formatami pakietu MS Office (DOC, XLS i PPT) a nowszymi w standardzie OpenXML (DOCX, XLSX, PPTX) bez korzystania z programu MS Office. Do importowania formatów plików pakietu MS Office nie jest wymagane zainstalowanie pakietu MS Office. Filtr Aspose tworzy również podgląd HTML tych formatów. 2. Pobieranie Aby pobrać program memoq, wejdź na stronę internetową firmy Kilgray (www.kilgray.com) i kliknij kartę Downloads (Pobieranie). Najbardziej aktualny pakiet instalatora memoq znajduje się na górze listy. Instalator memoq ma postać pojedynczego pliku wykonywalnego (*.exe). Nazwa pliku to memoqsetup.n.exe, gdzie n to numer wersji programu memoq. Przykład: memoq Setup.02.exe. Rozmiar pliku dla programu memoq 2014 to około 55 MB. Pakiet instalacyjny nie zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 3 z 19\n4 zawiera platformy NET Framework, którą można pobrać i zainstalować niezależnie. Jednakże platforma.net Framework najprawdopodobniej jest już zainstalowana na Twoim komputerze. zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 4 z 19\n5 3. Instalacja Ważne: Aby zainstalować program memoq, należy zalogować się na komputerze jako administrator lub uruchomić pakiet instalacyjny jako administrator. 1. Zapisz pobrany plik wykonywalny (*.exe) w wybranym folderze na komputerze. Nie usuwaj tego pliku ani folderu do czasu wykonania wszystkich kroków opisanych w tym dokumencie. Następnie zaleca się zarchiwizowanie jej na potrzeby przyszłych instalacji. 2. Uruchom plik instalacyjny. Użytkownicy systemu Windows Vista, Windows 7 i 8: aby uruchomić plik jako administrator otwórz folder, w którym znajduje się plik instalacyjny, kliknij prawym przyciskiem myszy ikonę pliku, a następnie wybierz polecenie Uruchom jako administrator. System Windows może poprosić o podanie hasła administratora i zażądać potwierdzenia, że program został uruchomiony przez Ciebie. 3. Na początku wybierz język procesu instalacji. Jeśli program memoq był instalowany po raz pierwszy, po zakończeniu instalacji zostanie uruchomiony w wybranym języku. Języki dostępne w Kreatorze instalacji programu memoq w maju 2014 r. to English (angielski), German (niemiecki), Brasilian Portuguese (portugalski brazylijski), Polish (polski), Japanese (japoński), Spanish (hiszpański) i French (francuski). Wybierz język, a następnie kliknij przycisk OK. Załóżmy, że został wybrany język Polish (polski). 4. Zostanie wyświetlone okno Kreator instalacji programu memoq (memoq setup wizard). Na pierwszym ekranie kreatora kliknij przycisk Next (Dalej), aby kontynuować. 5. Na tym etapie program Kreator instalacji programu memoq (memoq setup wizard) sprawdzi, czy na komputerze zainstalowano platformę.net Framework 4.0 lub nowszą. Jeżeli jej nie będzie, wyświetli ostrzeżenie i skieruje cię do miejsca, z którego możesz ją pobrać. Platforma.NET Framework jest instalowana przez osobny program instalacyjny. Jeżeli na komputerze już wcześniej zainstalowano platformę.net Framework 4.0 lub nowszą, kreator instalacji programu memoq przejdzie do następnego ekranu. 6. Druga strona kreatora wyświetli umowę licencyjną użytkownika końcowego (EULA) programu memoq. Aby kontynuować instalację, musisz zaakceptować warunki umowy. Aby zaakceptować umowę zaznacz opcję Akceptuję umowę (I accept the agreement), a następnie kliknij przycisk Dalej (Next). 7. Na trzecim ekranie kreatora możesz wybrać folder, w którym chcesz zainstalować program memoq. Domyślna lokalizacja to C:\_Program Files\_Kilgray\_memoQ Nie zmieniaj tej lokalizacji, chyba że na dysku C: jest mało wolnego miejsca lub polityka twojej firmy wymaga zainstalowania programu w innym miejscu. Aby zaakceptować folder wskazany przez program instalacyjny, kliknij przycisk Dalej (Next). 8. Na czwartym ekranie instalacji możesz zaznaczyć lub odznaczyć dodatkowe opcje, takie jak utworzenie ikony pulpitu, włączenie sprawdzania aktualizacji programu memoq online oraz automatyczną instalację aktualizacji. Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować. 9. Instalator zainstaluje program memoq, a następnie wyświetli ekran Kończenie pracy kreatora instalacji programu memoq (Completing the memoq Setup Wizard). Domyślnie program zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 5 z 19\n6 proponuje automatyczne uruchomienie programu memoq po zakończeniu pracy instalatora. Jeżeli nie chcesz od razu uruchamiać programu memoq, odznacz pole wyboru Uruchom program memoq (Launch memoq). Kliknij przycisk Zakończ (Finish), aby zamknąć program instalacyjny. zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 6 z 19\n7 4. Aktywacja jeżeli nie masz numeru seryjnego Program memoq zawsze aktywuje się przez Internet. Upewnij się, że twój komputer ma połączenie z Internetem, a następnie wykonaj następujące czynności: 1. Uruchom program memoq. Zostanie wyświetlone ostrzeżenie informujące o konieczności aktywowania programu, zanim będzie można z niego korzystać. Kliknij przycisk OK. 2. Zostanie wyświetlone okno Kreator aktywacji programu memoq (memoq activation wizard). Na pierwszym ekranie kliknij przycisk Dalej (Next). 3. Jeżeli masz już numer seryjny, na drugim ekranie możesz przyspieszyć proces aktywacji. Jeśli masz numer seryjny, kliknij opcję Mam już numer seryjny (I already have a serial number), a następnie kliknij przycisk Dalej (Next), aby przejść do następnej części: Aktywacja jeżeli masz już numer seryjny. Jeżeli nie masz numeru seryjnego, możesz uzyskać go za pomocą kreatora aktywacji. Kliknij opcję Jestem nowym użytkownikiem (I am a new user), a następnie kliknij przycisk Dalej (Next). Uwaga: Jeżeli chcesz uzyskać w pełni funkcjonalną, ograniczoną czasowo licencję testową programu memoq w wersji translator pro, musisz na tym ekranie wybrać opcję Jestem nowym użytkownikiem... (I am a new user). Firma Kilgray wygeneruje licencję próbną wraz z numerem seryjnym. 4. Na trzecim ekranie kreator poprosi o podanie pewnych informacji. Wypełnij pola Licencjobiorca (Licensed to), Firma (Company), Adres ( address) oraz Kraj (Country) są to pola wymagane a następnie kliknij przycisk Dalej (Next). Po zakończeniu wpisywania informacji w danym polu możesz nacisnąć klawisz TAB, aby przejść do następnego pola. 5. Program memoq skontaktuje się teraz przez Internet z serwerem aktywacji i poprosi o przydzielenie numeru seryjnego. Może to zająć 5 20 sekund, w zależności od szybkości Twojego połączenia z Internetem. Jeśli operacja zakończy się powodzeniem, kreator aktywacji wyświetli Twój numer seryjny. Jeśli to nastąpi, możesz przejść do kroku 7. Rozwiązywanie problemów: Numer seryjny można zamówić tylko raz dla danego komputera. Jeżeli twojemu komputerowi został już kiedyś nadany numer seryjny, ten krok się nie powiedzie, i w oknie Kreator aktywacji programu memoq (memoq activation wizard) zostanie wyświetlony następujący komunikat o błędzie: zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 7 z 19\n8 Oznacza to, że masz już numer seryjny. Jeżeli z jakiegoś powodu został utracony, napisz na adres i poproś personel działu pomocy o odzyskanie Twojego numeru seryjnego lub przydzielenie nowego. Pamiętaj, aby w wiadomości podać dane z pola Licencjobiorca (Licensed to). zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 8 z 19\n9 5. Aktywacja jeżeli masz już numer seryjny 1. Uruchom program memoq. Zostanie wyświetlone ostrzeżenie informujące o konieczności aktywowania programu, zanim będzie można z niego korzystać. Kliknij przycisk OK. 2. Zostanie wyświetlone okno Kreator aktywacji programu memoq (memoq activation wizard). Na pierwszym ekranie kliknij przycisk Dalej (Next). 3. Jeżeli masz już numer seryjny, na drugim ekranie możesz przyspieszyć proces aktywacji. Jeśli masz numer seryjny, kliknij opcję Mam już numer seryjny (I already have a serial number), a następnie kliknij przycisk Dalej (Next). 4. Na trzecim ekranie kreator poprosi o podanie numeru seryjnego oraz kilku dalszych informacji. Wypełnij pola Numer seryjny (Serial number), Lcencjobiorca (Licensed to), Firma (Company) i Adres ( address), a następnie kliknij Dalej (Next). Ostatnia część numeru seryjnego to rozszerzenie numeru seryjnego. Po kupieniu licencji programu memoq możesz go zainstalować program na dwóch komputerach. Na pierwszym komputerze rozszerzenie powinno mieć wartość 1. Na drugim komputerze należy wpisać rozszerzenie 2. Uwaga: Nie będzie to działać dla okresu licencji próbnej. Można również zakupić program memoq w wersji dla wielu użytkowników pracujących na różnych komputerach z jednym numerem seryjnym. W takim przypadku za pomocą rozszerzenia należy wprowadzić rozróżnienie między komputerami. 5. Na czwartym ekranie kreatora Kreator aktywacji programu memoq (memoq activation wizard) proponuje dwa sposoby uzyskania licencji. Możesz skorzystać z licencji zakupionej od firmy Kilgray lub z tzw. licencji mobilnej (ELM), którą otrzymujesz od firmy, z którą współpracujesz. Możesz także skonfigurować licencje CAL. W przypadku nabycia licencji bezpośrednio od firmy Kilgray, wybierz pierwszą opcję. Z drugiej lub trzeciej opcji należy skorzystać jedynie wówczas, gdy współpracujesz z firmą, która przekazała ci licencję ELM lub CAL programu memoq. W takim przypadku zapoznaj się z dokumentami CAL user quide lub ELM User Guide, również dostępnymi na stronie internetowej firmy Kilgray. Na razie wybierz pierwszą opcję, a następnie kliknij przycisk Dalej (Next). zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 9 z 19\n10 6. Program memoq skontaktuje się teraz przez Internet z serwerem aktywacji firmy Kilgray i podejmie próbę pobrania licencji. Następnie zostanie wyświetlony ostatni ekran kreatora aktywacji z informacją o powodzeniu operacji: Rozwiązywanie problemów: W tym oknie powinien pojawić się zielony tekst: Program memoq działa obecnie w wersji wersja (memoq currently runs in the edition edition). Jeśli tekst wyświetlany jest na czerwono i zawiera komunikat o błędzie, Twoja kopia programu memoq nie została aktywowana. Aktywacja nie powiedzie się, jeśli program memoq został już aktywowany na innym komputerze z tym samym numerem seryjnym i rozszerzeniem. Jeżeli został wyświetlony komunikat o błędzie, skontaktuj się z działem pomocy technicznej pod adresem Kliknij przycisk Zakończ (Finish), aby zamknąć kreatora aktywacji. Twoja kopia programu memoq została aktywowana i możesz rozpocząć pracę. zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 10 z 19\n11 6 Aktywacja aktualizacji Jeżeli zakupiłeś aktualizacje swojej kopii programu memoq, możesz skorzystać z kreatora aktywacji, aby je aktywować po zainstalowaniu nowej wersji. W menu Pomoc (Help) wybierz opcję Kreator aktywacji... (Activation Wizard). Na pierwszym ekranie kreatora kliknij przycisk Dalej (Next). Postępuj zgodnie z opisaną powyżej procedurą od kroku 7 kreator zostanie uruchomiony od czwartego ekranu. Kroki 1 6 zostaną pominięte, ponieważ masz już numer seryjny. Możesz również zaznaczyć pole wyboru Sprawdź on-line dostępność nowych wersji (Check for new versions online) w Narzędzia > Opcje > Aktualizacje i wiadomości (Tools > Options > Updates and news). Program memoq będzie wtedy automatycznie sprawdzał dostępność nowych wersji. Jeśli masz prawo do pobrania nowej wersji programu memoq, zostanie wyświetlone łącze do pobierania. W innym wypadku zostanie wyświetlony komunikat sugerujący skontaktowanie się z pomocą techniczną firmy Kilgray. 7. Wyświetlanie informacji o aktywnej licencji Pamiętaj, aby zanotować swój numer seryjny i przechowywać go w bezpiecznym miejscu. Jeśli nie znasz swojego numeru seryjnego, przejdź do okna dialogowego Aktywacja (Activation), aby go wyświetlić. W menu Pomoc (Help) wybierz opcję Aktywacja (Activation; nie Kreator aktywacji (Activation Wizard)). Zostanie wyświetlone okno dialogowe Aktywacja programu memoq (memoq activation): Okno będzie zawierać Twój numer seryjny, pełny numer wersji Twojej kopii programu memoq oraz aktywną wersję, zaś poniżej listę wszystkich posiadanych licencji. W tym oknie możesz także aktualizować licencje, wybierając polecenie Aktualizuj licencje w trybie online (zalecane) (Update licenses online (recommended)). zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 11 z 19\n12 Rozwiązywanie problemów: Jeśli pole Aktywna wersja (Active edition) jest puste, nie masz ważnych licencji dla swojej kopii programu memoq. Kliknij odsyłacz Aktualizuj licencje w trybie online (zalecane) (Update licenses online (recommended)), aby pobrać swoje licencje z firmy Kilgray. Jeśli nie będzie zmian, skontaktuj się z adresem w celu uzyskania pomocy. Uwaga: Kontaktując się z działem pomocy zawsze podawaj pełny numer wersji i numer seryjny swojej kopii programu memoq. Jeżeli instalacja nie powiodła się lub nie udało ci się skonfigurować programu postępując zgodnie z niniejszymi instrukcjami, skontaktuj się działem pomocy pod adresem 8. Kreator uruchamiania memoq Po zainstalowaniu i aktywowaniu programu memoq, zostanie wyświetlone okno Kreator uruchamiania memoq (memoq Startup wizard): Okno Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) przeprowadzi Cię przez kilka podstawowych opcji konfiguracji, umożliwiając skonfigurowanie programu zgodnie z Twoimi potrzebami. Użyj przycisków Wstecz (Back) i Dalej (Next), aby kontynuować lub cofnąć się do poprzedniej strony okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard). Kliknij przycisk Zakończ (Finish), aby pominąć kolejne strony okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) i przejść od razu do strony Zakończ (Finish). Kliknij przycisk Anuluj (Cancel), alby zamknąć okno Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard). zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 12 z 19\n13 Uwaga: Zawsze możesz ponownie wyświetlić okno Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard). W programie memoq przejdź do Pomoc > Kreator uruchamiania. (Help > Startup wizard). Możesz kliknąć odsyłacz Cofnij zmiany (Undo changes), aby cofnąć zmiany wprowadzone na stronie konfiguracji Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard). Na pierwszej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz pobrać plik pomocy programu memoq. Kliknij odsyłacz Pobierz plik pomocy (Download help), aby pobrać plik w formacie CHM. Jeśli masz licencję kierownika projektu, program memoq wykryje to i pobierze pełną pomoc programu. Nie możesz określić lokalizacji pliku, kreator pobierze go do zadanej lokalizacji. Jeśli używasz programu memoq z wybranym niemieckim językiem interfejsu, zamiast pliku pomocy w języku angielskim zostanie pobrany plik CHM z pomocą w języku niemieckim. Jeśli zdecydujesz się nie pobierać pliku CHM, program memoq będzie automatycznie używał pomocy internetowej memoq, która również jest kontekstowa. Na drugiej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz dostosować wielkość czcionek, od bardzo dużych, do bardzo małych. Dokonany wybór wpływa na wielkość tekstu wyświetlanego w edytorze tłumaczenia. W dolnej części strony wybierz, czy chcesz, żeby wyświetlane były niedrukowane znaki, takie jak tabulatory czy spacje. Jeśli zdecydujesz o niewyświetlaniu niedrukowanych znaków, możesz użyć przycisku narzędzi programu memoq, aby wyświetlić niedrukowane znaki w edytorze. Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować konfigurację. na pasku Na trzeciej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz wybrać układ edytora: zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 13 z 19\n14 Możliwe jest wyświetlanie tekstu źródłowego i docelowego w jednym wierszu, lub tekstu docelowego pod tekstem źródłowym. Możesz później zmienić tę konfigurację w programie memoq używając polecenia Widok > Aktywny wiersz (View > Active row). Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować konfigurację. Na czwartej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz wybrać lokalizację dla projektów: zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 14 z 19\n15 Domyślnie program memoq zapisuje projekty w folderze Dokumenty systemu Windows 7. Możesz jednak wskazać inną lokalizację. Kliknij przycisk, aby wybrać lokalizację. Program memoq utworzy odpowiednie podfoldery. W programie memoq przejdź do Narzędzia > Opcje > Lokalizacje (Tools > Options > Locations), aby sprawdzić, gdzie zapisywane są Twoje projekty i zasoby. W tym miejscu możesz też zmienić wybrany folder. Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować konfigurację. Na piątej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz wybrać własne słowniki dla list wykluczeń: Listy wykluczeń zawierają słowa i wyrażenia, które powinny być ignorowane podczas sprawdzania pisowni. Program memoq sprawdza pisownie słowo po słowie. Słowa pod kątem sprawdzania pisowni definiowane są jako sekwencje znaków innych niż białe znaki otoczone przez białe znaki lub granice segmentu. Przed odpytaniem aparatu sprawdzania pisowni program memoq najpierw szuka słowa w aktywnych listach wykluczeń. Jeśli słowo zostanie znalezione w jednej z nich, zostanie uznane za prawidłowe i nie zostanie przesłane do sprawdzenia pisowni. Możesz utworzyć własne listy wykluczeń w programie memoq lub zaimportować słowniki użytkownika z programu MS Word (jeśli na komputerze zainstalowano pakiet Microsoft Office). Jeśli chcesz je zaimportować, wybierz opcję Tak, zaimportuj moje słowniki użytkownika z programu Microsoft Word (Yes, import my custom dictionaries from Microsoft Word). Uwaga: Listy wykluczeń nie są dostępne w panelu Ustawienia (Settings) karty Projekt (Project home). Możesz później zaimportować słowniki użytkownika używając Konsola zarządzania zasobami > Listy wykluczeń (Resource Console > Ignore lists). Wybierz, czy do sprawdzania pisowni używany będzie moduł Hunspell czy MS Word korzystając z polecenia Narzędzia > Opcje > Ustawienia pisowni (Tools > Options > Spell settings). zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 15 z 19\n16 Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować konfigurację. Na szóstej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz wybrać dodatki pamięci tłumaczeń oraz dodatek terminologii: Domyślnie wszystkie dodatki są włączone. Podczas tłumaczenia dodatek EuroTermBank będzie wyświetlał trafienia terminologiczne. Dodatki MyMemory i TAUS to dodatki pamięci tłumaczeń. Aby korzystać z dodatku TAUS wymagane jest posiadanie konta. Kliknij odsyłacz Sprawdź login... (Check login), aby sprawdzić swoje dane logowania. Jeśli logowanie się powiedzie, zostanie wyświetlony komunikat Logowanie udane (Login successful). Jeśli nie chcesz korzystać z dodatku TAUS, ponieważ nie masz konta, możesz zarejestrować konto lub wyłączyć to pole wyboru. Możesz później dokonać zmian w ustawieniach dodatków używając okna Narzędzia > Opcje > Dodatki terminologiczne (Tools > Options > Terminology plugins), aby włączyć lub wyłączyć dodatek EuroTermBank. Możesz później dokonać zmian w ustawieniach dodatków używając okna Narzędzia > Opcje > Dodatki pamięci tłumaczeń (Tools > Options > TM plugins), aby włączyć lub wyłączyć dodatki pamięci tłumaczeń. Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować konfigurację. Na siódmej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz wybrać wtyczki tłumaczenia maszynowego: zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 16 z 19\n17 Jeśli nie chcesz używać tłumaczenia maszynowego, nie zaznaczaj żadnego pola wyboru. Jeśli chcesz używać tłumaczenia maszynowego, musisz skonfigurować dodatek lub dodatki, których chcesz używać. Każdy z dodatków dostępnych w programie memoq wymaga posiadania konta w odpowiednim serwisie. Kliknij odsyłacz Konfiguruj... (Configure), aby skonfigurować dodatek obsługujący tłumaczenie maszynowe. Następnie zaznacz pole wyboru tego dodatku, aby używać go w programie memoq. Kliknij przycisk Dalej (Next), aby kontynuować konfigurację. Na ósmej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) możesz wybrać, czy będziesz korzystać z serwisu Language Terminal: zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 17 z 19\n18 Serwis Language Terminal oferuje dodatkowe korzyści dla tłumaczy pozwalając im śledzić projekty od wyceny do fakturowania i zapewnia cenne funkcje, takie jak możliwość przechowywania kopii zapasowych projektów, konwersję plików InDesign do formatu XLIFF i wymianę zasobów językowych. Jeśli masz już konto w serwisie i logowałeś/-aś się do niego poprzednią wersją programu memoq, program automatycznie wykryje Twoje dane logowania. Kliknij odsyłacz Sprawdź login... (Check login), aby sprawdzić swoje dane logowania. Jeśli logowanie się powiedzie, zostanie wyświetlony komunikat Logowanie udane (Login successful). Możesz także utworzyć nowe konto. Możesz to zrobić również później w programie memoq: kliknij Pomoc > Moje konto w serwisie Language Terminal... (Help > My Language Terminal Account). Wybierz Nie chcę teraz logować się do serwisu Language Terminal (I do not want to sign up to Language Terminal now), aby kontynuować bez tworzenia konta w serwisie Language Terminal. Kliknij przycisk Dalej (Next), aby zakończyć konfigurację. Na ostatniej stronie okna Kreator uruchamiania memoq (memoq startup wizard) znajdziesz informacje o dodatkowych zasobach, przewodnikach, instrukcjach, szkoleniach online, webinarach i filmach szkoleniowych. zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 18 z 19\n19 9. Odinstalowanie programu memoq Aby odinstalować program memoq, wybierz Panel sterowania > Programy i funkcje zostanie wyświetlone okno z pytaniem o powód. Możesz nie udzielać odpowiedzi: kliknij przycisk Pomiń i odinstaluj (Skip and uninstall), aby pominąć okno dialogowe i odinstalować program memoq. zintegrowane środowisko tłumaczenia memoq Strona 19 z 19


"Nieważne dokąd, ważne z kim". I to nasze motto. Wszędzie można odnależć coś wartościowego, byle przed siebie, trochę dalej lub trochę bliżej, ważne że razem. Nie jesteśmy typem samotnego włóczęgi, chociaż i takie rozdziały za nami są, a może przed nami. Podobno szczęście tylko wtedy jest prawdziwe, gdy obok jest ktoś z kim możemy się nim podzielić. Kto to jest MaPeJaB? To my: Marta, Przemek, Jakub i Bartek.\nBUM BUM BUM czyli to co tygryski lubią najbardziej ale o tym nie wiedziały 9-10.08.2019\nBUM - Bardzo Uciążliwy MARSZ!!!\nByły moje urodziny w lipcu, może to było dzień po, gdy Przemek nagle ni z tego ni z owego podesłał mi link do tego wydarzenia: BUM. Byłam zdziwiona, bo moje wcześniejsze propozycje, abyśmy się sprawdzili na takich długodystansowych trasach, były zbywane. Co się Przemkowi spodobało akurat w tym zdarzeniu - evencie? Kameralność i brak komercji. Tak nam się wydawało na początku i powiem Wam, że do końca tak zostało. Nie rozczarowaliśmy się. W każdym razie po moim: "tak zapisuj nas", Przemek wysłał maila z zapisem, no i nie było już odwrotu. Potem oczywiście przyznał się, że myślał, że jednak odmówię, bo raczej szykowałam się na 50 km na pierwszy raz, a nie tak od razu na 70! Tak to była prawda. Brałam pod uwagę między innymi rożne wyrypy beskidzkie. Teraz decyzja zapadła. Opłata startowa przelana. Mieliśmy jakieś 3 tygodnie na przygotowanie jeszcze lepszej kondycji, wiec biegaliśmy co dwa dni. Jakoś tak się złożyło, że od kwietnia kiedy to byliśmy na malej wyprawie w Tatrach (Gęsia Szyja i Roztoka) przy okazji koncertu, nie było nas w ogóle w górach. Ciężko uwierzyć ale czasem przyziemnymi sprawami też trzeba się zająć. Potem był wakacyjny, dwutygodniowy wyjazd nad morze. I tak zeszło aż do teraz.\nRajd miał mieć start i metę w Schronisku pod Muflonem, jednak nie udało nam się już zdobyć noclegów. Potem co prawda zwolniły się miejsca, lecz my już mieliśmy noclegi w Dusznikach, jak potem się okazało, raptem kilometr od Muflona. Plan był taki, że jedziemy w piątek po południu, start jest o 20.00, nocleg z soboty na niedzielę mamy zapewniony.\nOrganizatorem BUM-u jest Podgórze Kohlauer Tal - grupa miłośników Podgórza, a przede wszystkim Monika Maria Olech, która ufundowała rzeźbę (w miejscu nieistniejącej skoczni) Alfa Andersena, norweskiego mistrza olimpijskiego z 1928 roku, który skakał kiedyś na skoczni w Podgórzu (Duszniki-Zdrój) i działa na rzecz rozpropagowania historii tego miejsca..\nOrganizatorzy marszu BUM w ostatnich tygodniach co jakiś czas uchylali rąbka tajemnicy i podawali kolejne odcinki trasy. Trasa miała przebiegać zarówno w terenach oznakowanych szlakami jak i poza szlakiem. Wówczas mieliśmy szukać i iść tam gdzie były oznakowania taśmami (biało czerwonymi i znakami BUM czyli prawdziwa bomba w grafice) :-). Było to o tyle ekscytujące, że jednak fajnie poznać miejsca poza szlakami. Z zapartym tchem czekałam więc na kolejne posty na Fb, próbując sama sukcesywnie, aczkolwiek bez sukcesu, odgadywać następne odcinki trasy.. Kiedy cała trasa już była gotowa popatrzyłam na przewyższenia i .... uuu mina mi trochę zrzedła. No takie niepozorne te górki przecież, a tu 2 i pół km przewyższeń! Na Fb w dodatku straszyli jakimś tam Wolarzem ... Dobrze że był na początku marszu ... Trasa jak już wiecie, zaczynała się o 20 godzinie wiec obowiązkowo latarki. Stwierdziliśmy, że nasze "decathlonowe" mogą nie podołać nocy w górach bystrzyckich i zaopatrzyliśmy się w latarkę bardziej profesjonalną i to był dobry pomysł. Kupiliśmy taką: Latarka czołowa Armytek Wizard USB z zimnym światłem udało się gdzieś w promocji za przyzwoita cenę. Latarka ma kilka trybów i w swej największej mocy turbo jest jak latarnia w środku lasu albo i lepiej, tryb średni wystarcza na nocne harce po lesie w zupełności. Latarka ma tez magnes oraz możliwość przypięcia do uchwytu rowera. :-) Druga sprawa to kijki kupiliśmy w końcu kijki do których przymierzałam się od zeszłego roku po naszym tygodniu w Beskidzie Sądeckim, Wyspowym i Pieninach. Zdecydowałam się na Black Diamond Trail.\nPotem oddałam kijki Przemkowi, a sobie kupiłam wersję damską w błękitno-miętowym kolorze. W przypadku tras powyżej 25 kilometrów moim zdaniem sprawdzają się świetnie. Są też ogromnym wsparciem np. na Małej Fatrze gdy jest takie zejście jak na przykład z szczytu Gruń Południowy do chaty pod Gruniem. Kolana trzeba wspierać ;-)\nWracając do Marszu. W piątek mieliśmy wolne od pracy, aby się wyspać. W trasę ruszyliśmy o 14, już po 16 tej byliśmy w Dusznikach. Samochód mogliśmy zostawić tam gdzie mieliśmy kwaterę. Polecam, bo mimo skromnych warunków to byli bardzo mili gospodarze oraz pyszne śniadanie: Skałka. Rodzinny ośrodek wypoczynkowy. Ewelina Miech. Po 17 byliśmy już w Schronisku Muflon. Byliśmy tu pierwszy raz. Ten marsz był też okazją do poznania tych terenów, bo wcześniej jakoś tu nie trafiliśmy. Wcześniej Duszniki Zdrój i Zieleniec znaliśmy tylko z wyjazdów na narty. Po przybyciu zarejestrowaliśmy się tzn odhaczyliśmy się na liście, podpisy, regulamin i te sprawy. Dostaliśmy też przypinkę, że uczestniczymy w Marszu.\nSpisaliśmy ważne telefony, słuchaliśmy ważnych informacji np godziny otwarcia punktów-bufetów. Wszakże to najważniejsza wiadomość ;-)\nPopatrzyliśmy jeszcze na mapę.\nPo zjedzeniu obiadu usiedliśmy na dworze schroniska i podziwialiśmy widoki, przyglądaliśmy się też coraz większej ilości przybywających osób. Schronisko zrobiło na nas miłe wrażenie. Jest blisko Dusznik więc podejrzewam, że w weekendy jest tu spora ilość osób. Oczywiście zorientowałam się, że nie zabrałam mapy z domu więc kupiłam kolejną laminowana. Okazuje się, że to całkiem nowa pozycja, że trochę pozmieniały się szlaki więc dobrze, że stało się, jak się stało ;-)\nWracając do marszu muszę dodać, że Bardzo Uciążliwy Marsz jest organizowany po raz drugi stąd może ta rewelacyjna kameralność. Limit to było 120 osoby. Zgodnie z informacjami oficjalnymi: "Impreza nie ma charakteru zorganizowanego. Jest dobrowolnym spotkaniem miłośników górskich wędrówek. Górska wędrówka ma na celu promocję regionu, a przede wszystkim wspólnie i radośnie spędzony czas. Marsz jest wydarzeniem rekreacyjnym pozbawionym jakiejkolwiek rywalizacji!\nBUM to również wydarzenie charytatywne, a pieniądze z wpisowego posłużą na sfinansowanie infrastruktury na planowanym "Szlaku 8 Skoczni i sportów zimowych" .\nTak wyglądała podpisana "flaga" BUM:\nAutor zdjęcia: organizator BUM - Podgórze - Kohlauer Tal\nNasz podpis też jest po lewej stronie :-)\nPrzed startem wypiłam jeszcze pyszną herbatę z konfiturą. Robiliśmy zdjęcia.\nTu za chwilę wszystko się zacznie:\nMoje buty już by poszły ;-) ... ciekawe jak się spiszą ... Mam je już dwa lata i uwielbiam.\nIm bliżej godziny startu tym większe emocje mną targały. I jakaś taka panika mnie ogarniała, przede wszystkim myśl że nie dam rady. O 20 tej po przemowie Moniki Marii Olech, która jak wspominałam jest główną inicjatorką i organizatorką tego wydarzenia, po grupowym zdjęciu, w towarzystwie głosów wuwuzeli, ruszyliśmy wszyscy śmiało po przygodę.\nI ruszyliśmy. Najpierw w dół do Dusznik. Przechodzimy nawet koło naszej Skałki (noclegów). Kawałek główną drogą i w górę niebieskim szlakiem. Ciągle mijamy domy. Ludzie szykują się do spokojnego wieczoru, a tu idzie chmara dziwolągów, którzy zamiast snu preferują penetracje szlaków. ;-) Skręcamy na żółty szlak i zapalamy już latarki, gdyż wchodząc do lasu jest ciemno. Temperatura spada parę stopni ale nadal jest ciepło. Mijamy jeden z ostatnich przysiółków Dusznik: Bobrowniki, kawałek idziemy piękną, prostą drogą, prawie szosą, nagle skręt w lewo i zaczyna się podejście szlakiem czerwonym najpierw na Rudnik, potem na Wolarz. Idzie mi się wspaniale. Dookoła słyszę zmęczone, zasapane głosy, każdy ciężko oddycha a ja jakbym skrzydeł dostała. Cieszę się, że takie podejście jest na początku. Pokonuję wejście na Rudnik bez żadnego zatrzymywania. Niestety orientuję się, że Przemek został w tyle. Czekam więc co jakiś czas na Przemka. Wolarza zdobywamy razem i nie wiem jak to się stało ale nie mam z niego zdjęcia :-( Ogólnie chcąc odchudzić jak najbardziej to co będę nosić na marszu, zrezygnowałam z aparatu. Teraz żałuję, bo jednak lubię robić zdjęcia, a z komórki to jednak nie to samo. Na Kamienną Górę wchodzimy również razem. Na Kamiennej Górze jest punkt widokowy - w nocy nieprzydatny ;-)\nPotem odliczamy kilometry do pierwszej przerwy - pierwszego bufetu we wsi Pokrzywno.\nChwilę wcześniej mijaliśmy zabawne kozy:\nKtóre chciały zjeść moje paznokcie i palce ;-)\nNa pierwszym postoju mogliśmy się napić wody, dostaliśmy pyszne ciasteczka i aronie w dekstrozie. Na bufecie byli strażacy, a wszystko było fajnie przygotowane. Jedynie szerszenie nas trochę przestraszyły ale potem odleciały.\nPosileni ruszyliśmy dalej żółto-czerwonym szlakiem - Szlakiem Tropicieli, potem Szlakiem Zbieraczy. Fajnie oznaczają te trasy w Bystrzyckich Górach. Nadal czułam się jak młody Bóg. Czułam, że to mój dzień, że dam radę.\nDopiero zejście na zielony szlak i bardzo strome zejście trochę mnie zmęczyło, więc cieszyłam się, że schronisko Jagodna było coraz bliżej.\nPo rajdzie okazało się, że na tym kawałku sporo osób zgubiło szlak. My też przez chwilkę rozmowy, gdzieś przegapiliśmy właśnie zejście na zielony ale to było tylko jakieś 50 m. Spokojnie wróciliśmy i skręciliśmy tam gdzie trzeba.\nMiałam swój patent na to, by cały czas pamiętać o piciu. W telefonie miałam ustawioną aplikację Run log która nagrywała mój ślad i dawała znać dźwiękiem co kilometr. Wtedy własnie robiłam łyka lub dwa lub więcej, w zależności od potrzeb.\nKońcowe podejście pod Jagodną (Spaloną) było całkiem zdrowe i strasznie zmęczyło Przemka. Okazało się, że całkiem spora grupa właśnie wychodziła po swojej przerwie ze schroniska, kiedy my do niego zmierzaliśmy. Zakładałam więc przerwę nie dłuższą niż pół godziny.\nTuż przed Spaloną było też zabawne zdarzenie tj. spotkaliśmy parę idąca przed nami, którzy zatrzymali się i mówili, że przed nimi są jakieś dziwne dźwięki. Szliśmy więc dalej razem. Jedyne czego się obawiałam to bezpańskie psy, jednak okazało się że to ...koń i on po prostu rżał ... jak to koń.\nPo dojściu do Schroniska w Jagodnej dostaliśmy pyszną zupę z soczewicy. Przemek oczywiście wziął sobie piwko ale widziałam, że niezbyt dobrze się czuje. Był wyraźnie osłabiony. Zmartwiło mnie to ogromnie i było dosyć dziwne, bo mieliśmy na liczniku 30 km a takie dystanse już robiliśmy i to z pełnymi plecakami. Hmmm.\nPrzemek postanowił trochę przespać się. Widziałam, że parę osób też korzystało z tej możliwości. Ogromny pokłon dla Schroniska Jagodna, za dyżur nocny, pyszną zupę, ciepłą herbatę i możliwość odpoczynku.\nMoje pół godziny przerwy zmienia się w dwie godziny. Niestety Przemek nadal nie czuje się dobrze. Z zabawnych sytuacji to mój mąż zatrzasnął się w toalecie! Na szczęście udało się szybko otworzyć. Ruszyliśmy dalej żółtym szlakiem w stronę Mostowic, które mylnie wzięłam za czeską miejscowość. Przemek nadal nie odzyskiwał siły i prawie z płaczem musiałam przyznać, że to koniec rajdu. Jednak od słowa do słowa uznaliśmy, że skoro ja nadal jestem w pełni sił to powinnam iść dalej, a Przemek skorzysta z "taxi", której numer telefonu dostaliśmy na początku marszu od organizatorów. Kiedy potem analizowaliśmy to osłabienie Przemka to można przypuszczać, że nastąpił u niego ogromny spadek cukru ewentualnie niezdrowe skoki po zażytym przed Jagodną żelem energetycznym. Ja jestem piechurem, który musi co chwilę coś przekąszać np co 10 kilometrów a nawet co 5. Przemek nie ma takiej potrzeby, je rzadko i większe ilości jednak tutaj na tak długiej trasie to się nie sprawdza. Trzeba stale uzupełniać węglowodany, najlepiej takie złożone, długo utrzymujące zapas energii. Żele w ostateczności. Ja na przykład miałam w kieszeni żelki i tę aronię w dekstrozie i co chwile po nie sięgałam.\nJakoś żółwim tempem dotarliśmy do Mostowic. Tam usiedliśmy koło starego kościółka i zadzwoniliśmy po taxi, a ja do kwater z prośbą o możliwość wcześniejszego zajęcia pokoju.\nWyliczyłam, że jeśli w ciągu godziny dojdę do połówki trasy, to spokojnie mam zapas czasu aby zmieścić się w limicie. Połówka był mniej więcej na Przełęczy Homoli. Taxi miała być gdzieś za 20 minut, bo własnie kierowca zabrał jakąś ekipę z Jagodnej ;-) Zabrałam od Przemka batony i resztę jedzenia i ruszyłam sama stawić czoła i uratować nasz honor. W głębi duszy martwiłam się o Przemka i odetchnęłam gdy napisał, że jest już na kwaterze. strasznie mi przykro było, że nie uda nam się razem skończyć tego marszu jednak wiem, że następnym razem będzie lepiej.\nTrasa najpierw na Pod Homoli a potem na Velką Destnę to najszybciej pokonany prze że mnie odcinek oprócz początkowych kilku kilometrów. Ależ ja prawie biegłam mimo że pod górę. Bałam się, że jestem ostatnia ;-) Szlak z Mostowic był bardzo ładny, a budzący się dzień dodawał mi energii i otuchy. W połowie drogi do Velkej Destni zauważyłam że ktoś mnie goni. Niezłe mieli tempo. Zrównali się ze mną pod znakiem na Całkiem Destnie. Też byli z Bumu. Mama z synem. Asia i Piotrek. Po chwili okazało się, że z Opola! I tak sobie szliśmy razem. To mi dodało energii, bo nie wyobrażam sobie jakbym miała tak iść cały czas sama do nikogo się nie odezwać ... a tak miałam towarzystwo nie byle jakie, bo biegaczy! Z nimi było naprawdę ciekawe przejście, czasem mnie zostawiali i biegli do przodu, potem mieli przerwę to ja ich mijałam, a czasem po prostu szliśmy razem. Pomagałam im też często w wyborze kierunku, gdyż trasę miałam zapisaną w aplikacji gps.\nZ Velkej Destny czekała nas przeprawa do Zieleńca przez Małą Destnę. Do Zieleńca schodziliśmy dobrze znanym z nart - szlakiem niebieskim - takimi fajnymi zakosami. Potem ruszyliśmy czerwonym szlakiem w kierunku Bieśca i pierwszego etapu oznakowanego poza szlakami. Tutaj zaczęłam czuć pierwsze zmęczenie. Cieszyłam się, że jestem po połowie ale jednak jeszcze 1/3 trasy przed mną. Trasa na Bieśca była całkiem fajnie oznakowana, a sam szczyt zalesiony. Tak wygląda ze mną i moimi chyba już zmęczonymi oczami ;-)\nZrobiliśmy sobie małą przerwę na jedzenie i dalej ruszyliśmy na torfowiska. Torfowiska są przepiękne ale gdy człowiek już czuje zmęczenie po 50 kilometrze to ciężko się zachwycać, wchodzić na wieżę i punkty widokowe. Na torfowiskach czekał na nas 3 bufet. Za to jaki - przepyszne bułeczki, babeczki z owocami i woda. Musiałam uzupełnić zapas w bukłaku. Woda przydała się: na podejściu do Zieleńca ( w ostrym słońcu) i potem dalej na Szlak graniczny, gdzie nagle nie wiadomo skąd napłynęły chmury ... deszczowe. I dlaczego ja się dziwię? Nieraz było już tak na nartach: piękne słoneczko i nagle chmury wiatr i parę stopni mniej. Przed Zieleńcem dogoniliśmy dwie dziewczyny, z którymi przez chwilę szliśmy. Potem one zostały z tyłu.\nZanim przyszły wspomniane chmury, trudy wędrówki łagodziły nam piękne widoki, które też znam z nart. Latem Zieleniec jest równie piękny:\nPrzejście szlakiem granicznym do Orlicy jest przyjemniejsze, zaczyna lekko padać deszcz, ale jest bardziej płasko. Mamy kolejny etap gdzie musimy się kierować oznaczeniami BUMu. Mijamy szczyty: Orlicę, Graniczną, schodzimy do parkingu a potem Sołtysia Góra. Mniej więcej tutaj Asia z Piotrem zostawiają mnie i biegną, bo jeszcze sił im zostało. Za Sołtysią Górą mijają mnie też panowie, których widzieliśmy w Zieleńcu jak mieli przerwę na piwku. A w mojej głowie tylko jedna melodia "dam radę". Na rożne tony: tanga, polki, irlandzkiego punku ;-)\nMuszę jeszcze jedno opowiedzieć, po tym jak rozstaliśmy się z Przemkiem w Mostowicach, wymieniliśmy się jeszcze paroma smsami, jednak po stronie czeskiej coś pokombinowałam z ustawieniami i nie mogłam się zalogować do sieci, nawet po zejściu do Zieleńca na stronę polską. Więc nie mogłam wysłać żadnej informacji Przemkowi. On natomiast nie miał kontaktu ze mną. Po małej drzemce, gdy próbował się skontaktować ze mną, otrzymał tylko informację, że jestem poza dostępem. A ja zamiast uruchomić telefon od nowa, to tkwiłam tak bez zasięgu. Dopiero gdy telefon mi się rozładował, podłączyłam go do powerbanka i włączyłam z powrotem. Udało się, miałam zasięg. Od razu skontaktował się ze mną zmartwiony i zaniepokojony Przemek. Było to gdzieś przed Ponderozą. Opowiedział mi jak kontaktował się z organizatorką czy dotarłam do 3 punktu z bufetem i zarazem kontrolnego, bo na każdym punkcie osoby, które dotarły były odhaczane i musiały się podpisać. Był mocno zaniepokojony, gdy się nie odzywałam, a moja komórka była ciągle poza siecią. Ale już za chwilę, do godziny, miałam być w Muflonie, tam też się umówiliśmy, że będzie na mnie czekał.\nZa Ponderozą czekała na mnie jeszcze jedna niespodzianka. Zejście starą skocznią narciarską. Że też mi nie przyszło na myśl, że to może być dosyć mocno nachylony stok. Przecież czytałam o tym, że była tu kiedyś skocznia! No gdzie tam! Żebyście widzieli moje zaskoczenie! No i wtedy już sobie nieźle zaklęłam, bo jak widziałam to zbocze, z luźną ziemią wydeptane przez kilkadziesiąt wcześniejszych nóg i stóp, to chyba bym wolała zeskoczyć na tych nartach. Pociechy dostarczyła mi trochę figura skoczka. Jakiś taki poczciwy ten Pan był i jakby dodał mi otuchy. Kolana krzyczały "nie" rozum krzyczał: "nie maż się, dasz radę". Serce krzyczało "usiądź na chwilkę, tutaj koło skoczka" ;-). Jakoś zeszłam nawet nie zaliczając gleby.\nDeszcz rozpadał się na całego. W sumie nawet nie mogłam za bardzo podziwiać Podgórza. Zbyt duże zmęczenie, deszcz. Szłam po prostu na autopilocie. A czekało mnie jeszcze podejście do Muflona. W takich chwilach ratuje myślenie o tym, że już za chwilę, za chwileczkę. Nogi i stopy bolały mnie i marzyły o odpoczynku. Nawet teraz, gdy piszę o tym, czuje ten ból, ale wiecie co najbardziej czuję? Radość i niesamowite wzruszenie, gdy na mecie widzę, że czekają na mnie, że witają mnie odgłosem wuwuzeli i jest pięknie. Ta radość, że czeka na mnie Przemek. Medal dostaję od Moniki. Naprawdę w takich chwilach łzy napływają do oczu. I pamiętam te uczucia nawet trzy miesiace później.\nTak nie mylicie się, ostatnie koki biegłam ;-)\nZdjęcie z Moniką.\nI to by było na tyle. Na dole macie mapę przejścia i gpx. I mój medal. Zdjęcia zrobione już w niedzielę po przespanej nocy. W sobotę po marszu wypiłam jeszcze symboliczne małe piwko. Ale od razu poprosiłam o ciepła herbatę, bo jednak zmęczenie powodowało, że odczuwałam zimno, a deszcz przez ostatnią godzinę też spowodował wyziębienie.\nCzy miałam zakwasy? Pewnie, że tak ale jednocześnie byłam mile zaskoczona, bo właściwie w poniedziałek byłam już zregenerowana, natomiast w niedzielę, przyznaję - miałam problem z chodzeniem. Jednakże i tak mam ochotę na następny marsz. A za rok obowiązkowo BUM - III edycja ;-)\nTrasa BUM Mapy cz\nAutor grafiki: organizator BUM - Podgórze - Kohlauer Tal\nAutor: Kerry-Marta o 21:11 Brak komentarzy:\nEtykiety: BUM, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Orlica, Podgórze, Schronisko Jagodna, Schronisko pod Muflonem, Sudety, Velka Destna\nTatry koncertowo 12-14.04.2019\nPomysł na koncert zespołu Dom o Zielonych Progach z cyklu W górach jest wszystko co kocham planowaliśmy już od dawna. Jednak zawsze była jakaś przeszkoda albo termin kolidujący albo brak miejsc w schronisku do spania albo inna wymówka, mimo iż takich nie powinno być. W lutym jednak zaparłam się i w momencie jak pojawiła się informacja o kolejnym koncercie, szybko napisałam do schroniska z pytaniem o wolne miejsca noclegowe. Odpowiedź była twierdząca więc zarezerwowałam 4 miejsca noclegowe. Szybki telefon do przyjaciół czy reflektują. Odpowiedź twierdząca, więc kupiliśmy 4 bilety i wszystko zostało załatwione w ciągu jednej doby ;-) Oczywiście od razu pomyślałam, że skoro koncert jest o godzinie 20 tej to coś trzeba zrobić z tym czasem szkoda wolnej soboty ... szybka decyzja, że jedziemy w piątek po pracy a w sobotę rano idziemy w góry - w sensie Tatry, gdyż - czego nie wyjaśniłam na początku - koncert miał się odbyć w Schronisku na Polanie Głodówka w Tatrach. na potrzeby miejsca jednorazowo nawet zmieniono nazwę koncertu na: W Tatrach jest wszystko co kocham ;-) Poprosiliśmy jeszcze o nocleg z piątku na sobotę i wystarczyło tylko wymyślić trasę. biorąc pod uwagę opady śniegu tej zimy, w kwietniu w wyższych partiach na pewno będzie jeszcze śnieg. Nie chciałam się ograniczać tylko do dolin. Głodówka leży blisko Łysej Polany ale nad morskie oko nie miałam ochoty iść. W głowie zaświtała mi Gęsia Szyja i Rusinowa Polana z pięknymi panoramami Tatr. Kółeczko rozszerzyliśmy jeszcze o schronisko w Roztoce, które tak bardzo polubiliśmy w czasie zeszłorocznej wyprawy tatrzańskiej. Tak więc plan był. W razie niesprzyjających warunków trasę można było skrócić. Po raz kolejny rewelacyjnie czułam się w roli organizatora. Ech minęłam się z powołaniem ... :-) Trzeba było zostać przewodnikiem.\nJak zaplanowaliśmy tak zrobiliśmy. Co prawda z małymi przygodami ale dotarliśmy do Głodówki o 21 w piątek. Mgła była okrutna ale droga nie była skomplikowana. Posiedzieliśmy chwilkę. Prognozy od paru dni zapowiadały załamanie pogody i w piątek zaczął w górach sypać śnieg, który też nam towarzyszył od Krakowa do Rabki, a potem zaczęły się mgły. ryzyko nieprzyjemnej pogody na sobotę było duże aczkolwiek na moim ulubionym serwisie Meteoblue prognoza wydawała się bardziej optymistyczna. Opady miały być sporadyczne i przelotne. W sobotę po zjedzeniu śniadania postanawiamy ruszyć w drogę. Podjeżdżamy do parkingu Wierch Poroniec i stamtąd ruszamy Oczywiście panowie parkingowi stali na parkingu i skasowali 25 zł za całodzienny bilet. nie wiem ile potem jeszcze przyjechało samochodów ale jak schodziliśmy to były 3. Więc nie jestem pewna czy w takie dni opłaca się im być na tym parkingu. Poprzedni weekend był słoneczny i ciepły to wtedy rozumiem, że ruch jest duży.\nRuszamy leśnym szlakiem na Polanę Rusinowa. Jest pochmurno ale nie pada. W lesie jest cicho i spokojnie. Podoba nam się ta cisza i spokój. Szybko się rozgrzewamy marszem ale nie rozmawiamy zbyt wiele. następuje jakaś taka wewnętrzna kontemplacja tego spokoju, ciszy. Jakby świat się zatrzymał.\nNa Polanie jak widać też nikogo nie ma oprócz nas. Jednak, gdy ruszamy na Gęsią po chwili mija a nas osoby a my doganiamy innych.\nZatrzymuję się co jakiś czas by podziwiać i zrobić zdjęcia formom jakie ukształtował mróz.\nPodejście na Gęsią Szyję jest zdrowe. Rozgrzani i z uśmiechem docieramy do pierwszych skałek.\nNa szczycie całkiem spora grupa. Parę zdjęć, parę przekąsek i ruszamy dalej.\nSchodzimy w Dolinę Roztoki.\nMniej więcej na wysokości tego wiatrołomu jak poniżej za Polaną pod Wołoszynem zauważyliśmy, że z przeciwka ktoś zmierza w naszą stronę. I bliżej ta osoba była tym większe było nasze zdziwienie. Gdy mężczyzna zrównał się z nami doszłam do wniosku że jest turystą z Azji. I nie myliłam się. Spytał się nas po angielsku czy tedy dojdzie do Morskiego Oka. Hmmm jak to się stało, że zboczył na ten szlak nie wiem. W każdym razie wyjaśniliśmy mu, że musi się wrócić. Jego buty nie były w ogóle przeznaczone na zaśnieżone szlaki górskie, tym bardziej jego bardzo miejska kurtka.\nDochodzimy do Drogi do Morskiego Oka i do Wodogrzmotów Mickiewicza. Wyglądają inaczej niż w letnie pory roku. Wyglądają cudownie.\nI nasze Eldorado czyli Schronisko w Roztoce.\nSpędzamy tu prawie dwie godziny. Jest rozkosznie ciepło, a jedzenie przepyszne. Żurek palce lizać. I pierogi z kaszą. Mmmm niebo w gębie. To schronisko jest dla mnie numer jedne na kulinarnej mapie górskich polskich schronisk. Tuż obok Schroniska na Turbaczu.\nKiedy wychodzimy z powrotem na szlak pada śnieg, pięknie sypie ogromnymi płatkami śniegu,. Jest bajecznie.\nI znowu wracamy na Rusinową Polanę. Musimy tu wrócić kiedyś zobaczyć te bajeczne widoki.\nKiedy przyjeżdżamy do schroniska wita nas rudy przyjaciel. To dziwne jak dzikie zwierzęta przyzwyczaiły się do człowieka. Lisio siedział dokładnie naprzeciwko drzwi prowadzących do kuchni schroniska - wiedział gzie siedzieć. Na szczęście, gdy się zbliżyliśmy to uciekał.\nWieczorny koncert był przewspaniały. Wzruszający, radosny. Cieszę się, że mogłam w nim uczestniczyć. Każdy z muzyków z zespołu jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Głos Agaty, charyzma i taka nostalgia Wojtka, jakiś taki wewnętrzny zen kontrabasisty, żywiołowość gitarzysty i ekspresja skrzypka. I te piosenki pełne marzeń, miłości, czasem z dowcipem.\ni takie prawdziwe:\nSala dala się porwać i my śpiewaliśmy ze wszystkimi ot taka magia koncertu.\nOczywiście after party też było. Sporo osób z gitarami i te śpiewy przy piwku.\nAutor: Kerry-Marta o 21:50 Brak komentarzy:\nEtykiety: Gęsia Szyja, Polana Głogówka, Polana Rusinowa, Rusinowa, Schronisko PTTK Roztoka, Tatry, W górach jest wszystko co kocham\nBUM BUM BUM czyli to co tygryski lubią najbardziej...\nKOŁO TURYSTYKI GÓRSKIEJ NR 21 OPOLE


Ostatni spacer 2016 roku\nRok 2016 prawie już za Nami, jeszcze tylko kilka godzin i przywitamy Nowy Rok 2017. Jaki będzie, czy spełnią się nasze marzenia a może przynajmniej część noworocznych życzeń uda nam się w tym nowym roku zrealizować ? Nie wiemy, czekamy.\nA jaki był ten stary rok ? Co udało się zrealizować ?\nPrzede wszystkim nauczyć jazdy na dwóch kółkach (wersja starsza, młodsza już jeździ od dawna).\nPodjęliśmy naukę w szkole i powoli uczymy się czytać.\nŻyczymy wszystkim wspaniałej zabawy dzisiaj i wszystkiego najlepszego w tym Nowym 2017 Roku.\nAutor: wer mar o 17:10:00 Brak komentarzy:\nRzuć kości i snuj opowieść\n1,2,3 i 4 wystarczy by opowiadać. Cztery kości zimowe do opowiadań gotowe. Snuj i rzucaj, rzucaj i snuj zimowe opowieści z dziećmi, z dziadkami. Co się dziś wydarzy nie wie nikt. Kości zostały rzucone i historia już się pisze, tfu opowiada sama.\nI choć wiele jest takich kości, te są niezwykłe, świąteczno-zimowe, niezwiązane z bajkami, ale z życiem. Nie ma ich dużo ale to wystarczy by opowiadać. Można się przy tym rewelacyjnie bawić np każdy opowiada historię z jednej kości lub każdy opowiada swoją historię.\nZabawa uczy wypowiadania się i budowania zdań. Zmusza do fantazjowania i wymyślania historii przyczyna-skutek, logicznego myślenia.\nZgaś światło, zapal świece i baw się całą rodziną w opowiadanie, może Hygge pojawi się.\nKości pochodzą z Tigera, duńskiego sklepu a Hygge z Danii, najszczęśliwszego kraju na świecie.\nAutor: wer mar o 04:30:00 Brak komentarzy:\nHygge najpopularniejsze słowo 2016\nNajpopularniejszym słowem 2016 roku jest chyba Hygge, a to za sprawą książek wydanych w tym okresie. Co ono oznacza ? To stan szczęśliwości, harmonii z samym sobą.\nKsiążki bardzo dobrze się czyta, zawierają wiele cennych wiadomości i informacji. Jeśli chcesz dowiedzieć się co zrobić aby Twój dom był bardziej hygellig, co zrobić żeby zaznać hygge lub jak ubierać się jak Duńczycy zajrzyj koniecznie.\nMoje hyggewspomnienia. Mając kilka lat, może 4 i pół co sobotę, we włóczkowej piżamce piłam kakao pod kaloryferem w kuchni :)\nTo późniejsza wyprawa harcerska do Włoch i śpiewanie przy ognisku i ta jedność świata.\nTo zapalone świece w moim pokoiku w Belgii i zajadanie się czekoladą belgijską.\nTo wspólne przygotowywanie i świętowanie z dziećmi.\nMłoda chętna do wszystkiego ze swojej książki Przygotowanie do Świąt z Olafem wybrała kolorowe lampiony. Pracowała dzielnie a efekt okazał się niezwykły i bardzo hygge.\nAutor: wer mar o 18:23:00 Brak komentarzy:\nLogico Piccolo - Pomoce dydaktyczne na 5+\nMoże to niekoniecznie dobry moment na poruszanie takiego tematu wszak ferie świąteczne trwają w najlepsze. Dla nas jest to czas kiedy możemy się jeszcze w domu pobawić i powoli zacząć znów uczyć, choć po świątecznej atmosferze a przede wszystkim po świątecznej chorobie, która nas tego roku zmogła właśnie w święta (i niestety nie była zbyt przyjemna -> żołądkówka) jet dość trudno.\nNasz pierwszoklasista, niestety, nie jest zbytnio zainteresowany nauką, a w zasadzie ma swoje tylko wybrane zagadnienia, którym się oddaje bez umiaru (jak typowy Aspergerowiec). Postanowiliśmy szukać ciekawych pomocy naukowych, które zmobilizują go do odkrywania świata, poznawania liter, czytania i tego wszystkiego co kryje się pod słowem edukacja elementarna. Szukania takich pomocy na piątkę z plusem.\nNiektóre z nich już pokazywaliśmy takie jak klocki Edu tu czy PUS tu, Leap Frog tu i inne gry np. tu.\nDziś przedstawiamy Logico Piccolo dla dzieci starszych (jest jeszcze Primo dla przedszkolaków). Logico Piccolo składa się z zielonej ramki (Primo z niebieskiej) i odpowiednich książeczek. My postawiliśmy na czytanie, liczenie i spostrzeganie. Kolorowe guziczki pomagają również ćwiczyć rękę i rękę-oko. Co nam się podoba to fakt jedynie zmiany książeczek i zabawa trwa dalej, a także samo sprawdzenia przez dziecko. Książeczek jest dość sporo i dotyczą różnych treści takich jak matematyka szeroko pojęta czyli liczenie w zakresach 20, 100, tabliczka mnożenia i dzielenia ale również geometria i orientacja na płaszczyźnie, ortografia, czytanie, język angielski. Pełna lista na stronie tu.\nNasza czterolatka upodobała sobie książeczkę Spostrzeganie. Kolorowe kształty i jest w tym rewelacyjna choć książeczka adresowana jest dla dzieci z klas 1-3. Z pewnością będziemy powiększać naszą kolekcję Logico w zależności od treści szkolnych. To wspaniała pomoc dydaktyczna.\nAutor: wer mar o 10:38:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: czytanie, czytanie globalne, Logico Piccolo, pomoce dydaktyczne\nKarp to też zwierzę. Nie kupujemy żywych karpi\nJak co roku, przed Świętami, mówimy stanowcze NIE kupowaniu żywych karpi. Kiedyś jeździliśmy na Wydział Nauk o Zwierzętach SGGW gdzie można było kupić karpia zabitego w humanitarny sposób.\nObecnie kupujemy raczej filety. I chyba nie pamiętam aby w domowej łazience kiedykolwiek pływał żywy karp.\nKarpie podobnie jak i inne zwierzęta odczuwają ból i cierpienie, a także strach. Popieramy kampanię społeczną Klubu Gaja <tu>.\nPrzekażmy dzieciom, że możemy obchodzić Święta zgodnie z tradycją nie znęcając się nad rybami.\nNie baw się w kata, kup karpia w płatach.\nSuper motto. Popieramy jeszcze raz.\nAutor: wer mar o 19:09:00 Brak komentarzy:\nsą po to, żeby się nauczyć\nmiłości do najbliższych.\nto święta w rodzinie -\nświęta dobrych życzeń.\nKsiążka obowiązkowa na Boże Narodzenie znajdzie się również pod naszą choinką.\nBarwnie i dowcipnie ilustrowane rozmowy księdza Jana Twardowskiego z dziećmi i nie tylko z dziećmi na temat świąt Bożego Narodzenia i wszystkich ważnych chwil całego okresu Bożego Narodzenia od Adwentu po Niedzielę Chrztu Pańskiego.\nNie Małgorzatka, nie Agatka, tylko roratka. Poranna Msza Święta rozpoczynająca się wcześnie rano, kiedy ciemno, kiedy zimno. Ze światełkiem w dłoni, z sercem dla Maryi wstaje Młoda co ranek by przygotować się na Święta. Jeszcze tylko kilka dni odliczają co wieczór 6,5,4 .... i już podzielimy się opłatkiem, złożymy życzenia i będziemy się cieszyć z narodzin Pana.\nAutor: wer mar o 10:55:00 Brak komentarzy:\nNienajlepszy prezent gwiazdkowy\nDlaczego mnie nie kochali ? Dlaczego mnie wyrzucili ?\nGrudzień to najgorszy czas na kupowanie zwierząt. Nasze dzieci często marzą o czworonogim przyjacielu, a my chcąc je uszczęśliwić, czując zapach świąt ulegamy. Jednak zwierzak to nie zabawka, tak samo czuje ból jak my ludzie. To obowiązek już na najbliższe kilka/ kilkanaście lat. Potrzebuje nie tylko posłania, stałego karmienia i wyprowadzania. Potrzebuje również miłości i zabaw.\nZwierzak również rośnie i czasem nie do końca to przewidujemy. Widząc małe szczeniaczki na Krupówkach nie bierzemy pod uwagę, że później wyrośnie z nich duży bernardyn dla którego mieszkanie w bloku okaże się za małe i niewystarczające.\nMam szczęście bo mój los się odmienił\nGdy gwiazdkowe czworonożne prezenty się znudzą trafią do schroniska, często przepełnionego od właśnie takich nieprzemyślanych upominków. A tylko do niewielkiej liczby spośród nich uśmiechnie się ponownie szczęście (jak to na zdjęciu).\nBądźmy zatem odpowiedzialni i decyzję o posiadaniu zwierząt przemyślmy kilkakrotnie.\nJuż 8 lat z nami\nAutor: wer mar o 08:15:00 Brak komentarzy:\nŚwięta coraz bliżej, jeszcze tylko tydzień i już zasiądziemy przy Wigilijnym stole, podzielimy się opłatkiem, popłyną życzenia prosto z serca.\nNasze przedświąteczne czytanie to też przygotowanie się na ten moment.\nOd kilku lat towarzyszą nam pewne książki, inne są całkiem nowe. Wśród nich piękna książka z historią kolęd zaopatrzona również w płytę do słuchania. Audiobook o Świętym Mikołaju tym prawdziwym, chrześcijańskim biskupie. Narodziny Jezusa dla młodszych dzieci i Niebiańskie opowieści dla tych starszych. Miesięcznik dla dzieci Wydawnictwa Loretanek Anioł Stróż również z płytą, którą lubimy słuchać w samochodzie. Czy słonie boją się myszy a tam opowiadanie o czekoladowych Mikołajach.\nSpecjalne potrzeby edukacyjne dziecka z ZA\nW ośrodku rehabilitacyjnym dwóch chłopców, prawie ten sam wiek, to samo imię.\nJeden, ciut starszy, zaledwie kilka miesięcy z rozszczepem kręgosłupa, chodzi o kulach, choć w szkole ma też wózek.\nDrugi na pozór zdrowy, chodzi sam, biega i w zasadzie na pierwszy rzut oka nie widać tej jego niepełnosprawności.\nCi dwaj chłopcy siedzą przy stole. Ten pierwszy rozgarnięty i mądry rozmawia ze wszystkimi wkoło, orientuje się w świecie, jest ciekawy wszystkiego, gdy siedzi nie widać jego niepełnosprawności.\nTen drugi ma problem z nawiązaniem relacji, boi się osób nieznajomych lub traktuje je na równi, rozmawia z nimi na Ty. Gdy słyszy obcy dźwięk zatyka uszy lub ucieka. Nie chce ćwiczyć w grupie, grupa go męczy, przeszkadza mu, wielokrotnie z niej ucieka, nie wchodzi w nią, nie nawiązuje kontaktu z kolegami rówieśnikami. Ma Zespół Aspergera.\nSzkoła. Ten pierwszy nie ma z nią problemów. Odnajduje się również na zajęciach dodatkowych.\nDrugi na większości zajęć też się odnajduje co niewątpliwie jest zasługą jego Pani wychowawczyni. Jednak olbrzymi problem sprawia mu podporządkowanie się, choć jego grupa klasowa jest niewielka, licząca zaledwie kilkoro uczniów. Buntem i agresją reaguje na zmiany nawet na zmianę ustawienia ławek do wigilii klasowej. Siedzi sam, przy ścianie. Ogromne kłopoty ma z angielskim i przede wszystkim z czytaniem. Potrzebuje nauczania ciekawego, potrzebuje stałości, rutyny. Potrzebuje nietuzinkowych pomocy dydaktycznych, pomocy dydaktycznych na 5+.\nJego ogromny potencjał i pamięć (zapamiętał prawie całą legendę o Bazyliszku) muszą pokonać podporządkowanie się bo indywidualnie pracuje super, ale grupa wymaga pewnych norm i zasad a nad tym jeszcze nie do końca panuje co skutkuje złym zachowaniem i niechęcią do nauki.\nSzkoła do której chodzi daje prawie indywidualne podejście do każdego ucznia a to dzięki klasom do 10 uczniów. Taka mała klasa daje również możliwość uczenia interakcji społecznych początkowo w małej grupie, stwarza poczucie bezpieczeństwa i rodzinną atmosferę.\nDzieci z Zespołem Aspergera, szalenie mądre, mające obszerną wiedzę w określonych dziedzinach, utalentowane potrzebują dobrego startu, wiele cierpliwości i miłości.\nwłasnoręcznie wykonany Bazyliszek z modeliny\nDroga na rehabilitację z Karlssonem\nSkończyliśmy w piątek turnus rehabilitacyjny. Przez miesiąc dzień w dzień przemierzaliśmy całe miasto aby poćwiczyć w ośrodku, wyprostować kręgosłup. Droga w tą i z powrotem zajmowała nam około 2 godzin bo godziny szczytu i korki. Co zatem robić gdy ma się tyle czasu a mama musi skupiać się na drodze.\nMy postawiliśmy na audiobooki i to był strzał w dziesiątkę. Przesłuchaliśmy chyba wszystkie, nawet takie, które przeleżały gdzieś głęboko w szafie dobrych kilka lat. A taką właśnie płytą okazał się Latający szpieg czy Karlsson z dachu.\nUlubienicą Młodego już od dawien dawna jest Pippi a ulubieńcem Mamy jeszcze z dzieciństwa - Emil ze Smolandii, teraz naszym wspólnym ulubieńcem stał się Braciszek i oczywiście Karlsson.\nSłucha się na prawdę rewelacyjnie. Dlatego my już myślimy o poszerzeniu naszej kolekcji o Dzieci z Bullerbyn i Detektywa Blomkvist.\nA w domu powróciliśmy do bajki i z modeliny Młody stworzył takiego Karlssona.\nAutor: wer mar o 15:10:00 Brak komentarzy:\nBawimy się w spostrzegawczość z Zieloną Sową\nCzy Twoje dziecko jest spostrzegawcze ?\nCzy Twoje dziecko zauważa dużo szczegółów ?\nJeśli nie warto zagrać w grę,\njeśli tak warto zagrać w grę.\nGra jest bardzo wciągająca, dziecko lub dziecko/dorosły musi wylosować kartonik i odnaleźć go na planszy.\nNa pierwszy rzut oka jest prosto ale to złudne wrażenie bo niektóre szczegóły są ukryte.\nDo zestawu dołączona jest również książeczka z zadaniami.\nGra poprawia spostrzegawczość i ćwiczy szybkie kojarzenie.\nGra przeznaczona jest dla dzieci 4-5 letnich, ale Młoda świetnie radziła sobie już z nią rok temu.\nAutor: wer mar o 16:20:00 Brak komentarzy:\nBezglutenowa nowość - batony owocowe\nDuński przepis na szczęście w naszej rodzinie


Propozycje zmian w prawie upadłościowym co może się zmienić? - Biznes-firma.pl\nRządowy projekt zmian w prawie upadłościowym zakłada zastąpienie pojęć „umyślności” oraz „rażącego niedbalstwa” pojęciem celowości. To jednak ograniczy w sposób znaczący liczbę sytuacji, w których nie będzie można zastosować mechanizmu upadłości.\nRządowy projekt dotyczący prawa upadłościowego\nDotychczas w prawie upadłościowym znajdowały się negatywne przesłanki, które uniemożliwiały oddłużenie firmy wobec osób fizycznych, kiedy przedsiębiorca doprowadził do jej niewypłacalności lub istotnego zwiększenia jej stopnia umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Projekt zakłada zastąpienie słów „umyślność” i „rażące niedbalstwo” słowem „celowość”.\nWedług propozycji rządowej celowe doprowadzenie do niewypłacalności lub istotnego zwiększenia jej stopnia nie będzie likwidowało możliwości oddłużenia, ale tylko wtedy, gdy uzasadnione jest względami słuszności lub względami humanitarnymi:\numorzenie zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli,\nKontrpropozycje Konfederacji Lewiatan\nPropozycje rządowe w kwestii nowelizacji prawa upadłościowego negatywnie ocenia Konfederacja Lewiatan. Podkreśla, że obecnie kategorie umyślności i rażącego niedbalstwa znajdujące się w dotychczasowych przepisach, bardzo dobrze i w pełni oddają istotę wyłączenia możliwości oddłużenia. Ich zastąpienie „celowością” spowoduje, że więcej przedsiębiorstw, które same doprowadzają do niewypłacalności lub istotnego zwiększenia jej przez swoje niedbalstwo, będą mogły skorzystać z preferencji w postaci upadłości z umorzeniem długów.\nDo tego propozycja zmian w ustawie prawo upadłościowe doprowadzi do sytuacji, w której będzie istniała sytuacja doprowadzenia do niewypłacalności lub istotnego zwiększenia jej stopnia w sposób celowy, ale w sposób słuszny lub niesłuszny. Ciężko będzie rozgraniczyć takie pojęcia i przypisać je do konkretnych przypadków przedsiębiorców.\nKonfederacja Lewiatan sugeruje, aby projektowany przez rząd przepis art. 491 (14a) pkt. 1 brzmiał w następujący sposób „upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, w szczególności poprzez trwonienie części składowych majątku oraz nieregulowanie wymagalnych zobowiązań".


Modlitwa w intencji „Civitas Christiana” | Niedziela.pl\nModlitwa w intencji „Civitas Christiana”\nNiedziela świdnicka 43/2013, str. 2\nMszą św. sprawowaną w kościele pw. Świętego Krzyża pod przewodnictwem bp. Ignacego Deca zainaugurował oficjalnie swoją działalność Świdnicki Oddział Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”. W Eucharystii uczestniczyli członkowie i sympatycy tej organizacji na czele z przewodniczącym Oddziału Dolnośląskiego Henrykiem Kochem i Świdnickiego - Markiem Stadnickim.\nKsiądz Biskup wskazał, że ogromną rolę w służbie głoszenia i wypełniania Słowa Bożego spełniają takie stowarzyszenia, jak „Civitas Christiana”, które charakteryzuje się szeroką działalnością i cieszy się znakomitymi osiągnięciami w działalności formacyjnej, społecznej, krzewiącej kulturę chrześcijańską, promującej Społeczną Naukę Kościoła. Bp Ignacy Dec wyraził nadzieję, że rozpoczynający swoją działalność Świdnicki Oddział „Civitas Christiana” przyczyni się do wzrostu kultury duchowej i świadomości katolickiej mieszkańców Świdnicy i jej okolic.\nNa zakończenie Eucharystii modlono się o rychłą beatyfikację kard. Stefana Wyszyńskiego, który od 25 maja br. jest patronem „Civitas Christiana”.


Kultura języka polskiego Hanna Jadacka w TaniaKsiazka.pl\nPierwszy od lat nowoczesny podręcznik akademicki z dziedziny kultury języka. Autorka dogłębnie i wszechstronnie omawia zagadnienia poprawności językowej z zakresu fleksji, słowotwórstwa i składni. Oprócz konkretnych rozstrzygnięć poprawnościowych czytelnik znajdzie w książce narzędzia do samodzielnego rozstrzygania najczęstszych wątpliwości językowych. Książka przeznaczona dla studentów polonistyki i innych kierunków filologicznych, wykładowców akademickich i nauczycieli, dziennikarzy, pracowników marketingu i PR. Zachęcamy do lektury również wszystkich, którzy pragną posługiwać się wzorcową polszczyzną w mowie i w piśmie\nPodtytuł: Fleksja, słowotwórstwo, składnia


redakcja PR 10.10.2006, przeczytano 9615 razy\nVistula - strona główna\nArtykuł pochodzi z portalu Signs.pl: https://www.signs.pl/zjednoczenie.com-dla-marek-vistula-i-wolczanka,4571,artykul.html\nPrzyjęta w nowej jesiennej odsłonie Vistuli konstrukcja logiczna i graficzna ułatwia nawigację zwłaszcza tym, którzy cenią swój czas i szybko chcą dowiedzieć się, co jest modne tej jesieni.\nWtajemniczonym w niuanse oferowanej przez Vistulę odzieży mężczyznom szybki wybór doskonale ułatwi zaznaczony na stronie głównej kolekcji podział na trzy wiodące linie: Vistula, Lantier i Vistula for Porsche. Więcej kryje się pod dyskretnie umieszczonym przyciskiem menu. Projektanci strony umieścili tu nie tylko informacje o firmie, adresach salonów, programach lojalnościowych, ale dodali także atrakcyjne tapety, e-kartki i film.\nKażda z kolekcji prezentowana jest w starannie dopracowanej oprawie graficznej, łączącej materiał fotograficzny, z możliwością powiększenia prezentowanego zdjęcia, tekstową warstwę informacyjną o prezentowanych elementach odzieży z filmami z planu sesji zdjęciowych.\nW równie estetycznej i czytelnej formie prezentowana jest jesienna kolekcja marki Wólczanka. Uwagę zwraca kontrastowa kolorystyka oprawy graficznej łącząca czerń z zimną stalą. Dużego formatu zdjęcia, prezentujące kolejne elementy kolekcji, umożliwiają przyjrzenie się z bliska fakturze materiałów i detalom wykończenia ubiorów. Wizyta w wirtualnym salonie na pewno zachęci do odwiedzin w tych „realnych”, których adresy można oczywiście również znaleźć w serwisie.\nStrona udostępnia także informacje o właścicielu marki i jego działaniach sponsoringowych. Tak jak w przypadku serwisu Vistuli, można stąd ściągnąć modną tapetę lub wysłać e-kartkę.\n– Chcieliśmy, aby w obydwu projektach ubrania grały główną rolę w serwisie – mówi Sławomir Ziętarski, kierownik rozwoju i projektów w zjednoczenie.com. – W oprawie graficznej do minimum ograniczyliśmy wszelkie ozdoby i wzory, zyskując dzięki temu czystość i przejrzystość serwisu.\nObie marki mają w Polsce długą historię i przez lata zdobyły uznanie i przywiązanie rzeszy klientów, dlatego też w internetowych prezentacjach główny nacisk położono na aktualną ofertę, a nie na przedstawienie samej, połączonej niedawno, firmy. Pokazane w serwisach aktualne trendy w modzie męskiej na pewno zainteresują i zainspirują osoby ceniące szyk i elegancję.\n– Jest to pierwsza realizacja naszej agencji dla Vistula & Wólczanka S.A.– kontynuuje Sławomir Ziętarski. – Budowa obydwu serwisów była dla nas dużym wyzwaniem, głównie ze względu na szeroki zakres prac, obejmujący stworzenie wielu serwisów dla marek o różnym charakterze. W przypadku branży odzieżowej ważnym czynnikiem w pracy i aktualizacji serwisów jest czas wchodzenia kolekcji do sklepów i działania promocyjne. Nasza praca jeszcze się nie skończyła –w przyszłości na stronach Vistuli i Wólczanki będzie można znaleźć informacje o konkursach, wyprzedażach, promocjach itp.\nTrwają już prace nad serwisami kolejnych marek: Luigi Vesari i Lettfield (moda męska) oraz Andre Renard (moda damska). W planach jest też modyfikacja serwisu korporacyjnego Vistula & Wólczanka S.A.\nNowe drukarki Ricoh z serii GelSprinter - tani druk w kolorze\nJarosław Zalesiak ekspertem signs.pl w dziedzinie druku wielkoformatowego