1. Ruszyła dziś na dobre moja strona B&B. Nie wszystko jest perfetto, muszę jeszcze wrzucić:\n- mapkę dojazdu, miejsc parkingowych i info o odległościach do ważniejszych miast i lotnisk\n- kilka słów o tutejszych imprezach letnich a może też jesiennych\n- zdjęcia domu - cały czas działamy, ten remont już mi czasem bokiem wychodzi, i okolic.\nObiecuję, że w ciągu kilku/nastu dni to zrobię. Nie zależy to wyłącznie ode mnie; Marcin, dzięki za wszystko, wyszło jak zawsze super! Tylko nerwy mam całkiem zszargane. Teraz czas na małą zemstę, za te wszystkie Twoje nieodebrane telefony i przekleństwa, które wielokrotnie pisałam a potem szybko usuwałam ze swoich maili, gdy wysyłałam do Ciebie ponaglenia: ogłaszam publicznie, że powiedziałeś, że do końca lutego uzupełnimy stronkę. Ha! I co mi zrobisz?\nDla czytelników bloga robię PROMOCJĘ: pierwsze 10 osób płaci mniej o 10 %. A co tam...\n2. W najbliższym, marcowym numerze "Podróży" ukaże się mój artykuł o Włoszech. Kto ciekawy, zapraszam, jestem dość zadowolona, co mi się często nie zdarza. Jest w dziale "esej", ale potraktowałam tę formę dość swobodnie. Przełknęli.\nTekst miał początkowo 8600 znaków, niestety, okazało się, że na stronie mieści się na absolutny wcisk niecałe 5300 i to przy 3-punktowej czcionce. Boję się, że bez lupy nikt tego nie przeczyta.\nCięłam i wyłam a potem okazało się, że im mniej słów, tym lepszy efekt. Zapamiętam tę nauczkę do końca życia. Wniosek nasunął mi się jeden: zasadzie najlepiej w ogóle nie pisać, wtedy każdy jest potencjalnym noblistą.\n3. A tu wiosna, psia kosteczka. Na pociechę tym co marzną powiem, że za miesiąc przekroczy Alpy. A potem to już z górki...\nPamiętam tę rzecz z dzieciństwa. Była tylko w starych centrach miast. Budziła ciekawość. Zastanawiałam się, co to za dziwne urządzenie. Nisko przy ulicy, pochylone w dół, czasem krzywe. Stojące na chodniku lub zawieszone nad nim. We Włoszech jest w wielu miejscach. Na przykład u generałów. Albo przy co znaczniejszych domach koło Santa Chiara. Takie samo, jak w Polsce, z dziecinnych wspomnień. Znaczy się, rzecz uniwersalna. Międzynarodowa. Zrozumiała i prosta, bez względu na język.\nMoże tylko dzieci to zauważają? One lubię rzeczy niezwykłe i nietypowe. Wypatrują je i wynajdują, jakby wyrastały im spod ziemi. Czasem nie wiadomo co z tym począć. Na przykład, gdy znajdą schowaną w łazience napoczętą butelkę wódki. Albo wibrator w szafie. Mamo, mamo, mogę się pobawić? Proszę...\nAle, wracając do tego. Jest nisko i łatwo to przeoczyć. Zwłaszcza jak się idzie z głową w chmurach. Wtedy to, co przyziemne, znika z pola widzenia. Wtedy się marzy i patrzy w niebo. A przecież to jest baaardzo przyziemne. Przeznaczona do rzeczy nieciekawych. Dla form niechętnie oglądanych. Mało interesujących. W zasadzie tylko i wyłącznie niepożądanych.\nTrzeba je usuwać i to bardzo pomaga, by zostawiać je za progiem. Broń Boże wnosić do domu. Nawet przypadkiem. Bo to źle świadczy o delikwencie. Jest to, a on proszę, nie potrafi zrobić z tego użytku. Czyli cham. Niesłychany brak szacunku i kindersztuby! Nie, wiecej go nie zaprosimy, wybij sobie go z głowy!\nCiekawi mnie, ile małżeństw nie doszło do skutku z tego powodu? Ile kompromitacji podczas proszonych obiadów i wykwintnych kolacji. Bo przecież kiedyś bez tego nie dało się żyć. To znaczy dało, ale to życie było jakieś takie nieestetyczne. To już nawet nie chodzi o kulturę. Tu chodzi o pryncypia. Albo się należało do pewnej klasy, albo nie. To świadczyło o ludziach. Tak jak ich pieniądze, wykształcenie czy pochodzenie. Nie korzystasz z tego, jesteś...hm, w zasadzie to cię nie ma.\nOczywiście, zawsze są wyjątki. Zdarzały sie sytuacje, kiedy to było nieważne. Kiedy nikt zwracał na to uwagi. Dajmy na to śmierć. Albo wojna, pożar czy wypadek. Wtedy to się nie liczyło. Inne sprawy były na pierwszym miejscu, nikt nie zawracał sobie głowy takim drobiazgiem. Do diabła z tym! Tak napewno wówczas mówiono.\nTeraz nikt tego nie używa. Bo i po co? Chyba, żeby sobie życie utrudnić. Gdy byłam dzieckiem, też nie zauważyłam, by ktoś z tego skorzystał. Czyli to umarło. Stało się zbędne. Chyba na zawsze. Stoi tylko dlatego, że nikomu nie chce się tego usunąć. Za dużo zachodu. Poza tym, co to komu przeszkadza? Stało tyle lat, niech stoi dalej. Może kiedyś się przyda? Na przykład, jak będzie powódź. I zaleje miasto. A potem woda opadnie. Nie będzie miło, o nie. I wtedy to będzie jak znalazł. Dopóki wszystko nie wróci do porządku.\nTak. Właściwie to wszystko na ten temat. Jest tylko jedna rzecz, która mnie męczy. A mianowicie nie wiem, jak się to nazywa. Patrzę na to i nic nie przychodzi mi do głowy. Przecież to musi mieć swoją nazwę. Przecież ktoś to zamawiał, instalował, używał i w końcu wyrywał z korzeniami. Więc są na to jakieś kwity. Rachunki. Czyjeś zapiski. Pamięć, w której nazwa przetrwała.\nCzy ktoś może ją podać? Będę wdzięczna.\nChwila przed zmierzchem. Ostatnia.\nZamieszczam oświadczenie pana Marcina Kydryńskiego, które ukazało się na jego oficjalnej stronie. Ostatnią wersję oświadczenia.\nJa w swoim imieniu mogę tylko powiedzieć, że mimo, że poczułam się osobiście dotknięta, oburzona, wstrząśnięta tą, jak to pięknie pan Marcin napisał "najwyraźniej nazbyt obrazową opowieścią spisaną przed siedemnastu laty" to nie chcę, aby mnie przepraszał.\nTe przeprosiny to czysta kurtuazja, z którą mu bardzo do twarzy. Gładkie i puste, bez grama refleksji. Przywoływanie w oświadczeniu własnych synów i żony, chowanie się za parawanem udanej rodziny, by się bardziej uwiarygodnić świadczy o dużym cynizmie. A wykreślonie z oświadczenia słów o tym, że bardziej się pan Kydryński wstydzi swoich niepochlebnych słów o Pavarottim, czy poklepywania pewnego znanego muzyka po ramieniu, to było jak mruganie okiem do czytelnika i klepanie po plecach - no, miejmy to za sobą i wróćmy do spraw poważniejszych.\nNie wiem dlaczego, pewnie to ciągle kwestia tego nieszczęsnego wizerunku, który potrafi zaciemnić jasność sprawy, a może z powodu własnej naiwności, ale sądziłam, że Marcin Kydryński powie takie słowa:\nPrzepraszam za moje obraźliwe, dotykające i oburzające słowa, które nigdy nie powinny się pojawić. Przepraszam kobiety w Afryce, które w ten obrzydliwy sposób określałem i postrzegałem. W żaden sposób nie usprawiedliwia mnie mój młody wiek, tym bardziej, że byłem już wtedy dwudziestokilkuletnim mężczyzną. Nie usprawiedliwia mnie też to, że kiedyś myślałem inaczej. Przepraszam moich słuchaczy, że promując w polskich mediach muzykę z tamtych rejonów świata, i stając się ambasadorem muzyki afrykańskiej w polskim radiu, zapomniałem o podstawym szacunku do ludzi, którzy ją tworzą. Napisałem słowa, których zawsze będę się wstydził i które słusznie zostały odebrane jako kompromitujące. Jeszcze raz bardzo przepraszam.\nW każdym razie, jakby co, udostępniam powyższe przeprosiny. Zrzekam się do nich praw autorskich. Niech sobie wiszą w internecie, w którym podobno nic nigdy nie ginie. Może się jednak przydadzą?\nChwila przed zmierzchem.\nW dzisiejszych czasach wizerunek to podstawa. Zachowanie dobrego wizerunku jest niezbędne jak powietrze. Determinuje nasze decyzje, czasem sprzeczne z tym, czego naprawdę chcemy. A czasem wydaje się, że nasz wizerunek okaże się tytanową tarczą, za którą możemy klecić swoje małe i większe grzeszki.\nOczywiście, są ludzie których wizerunek kłóci się z tym, co powszechnie uważane jest za przyzwoite. Papcio Berlusconi bimba na swój wizerunek. Jest mistrzem w przekuwaniu wad w zalety. Łamiąc wszelkie zasady jest podziwiany i uwielbiany przez 30 % Włochów.\n30 % Włochów mu ufa i powierzyłoby mu ponownie władzę. !!!\nFenomen Berlusconiego będzie prawdopodobnie przez lata doskonałym materiałem dla socjologów i psychologów społecznych, i kto wie, czy nie doczeka się uhonorowania w podręcznikach akademickich. Tak więc coś, co wydawać by się mogło absolutną kompromitacją, ośmieszeniem i groteską, dla dużej części moich sąsiadów jest powodem do dumy i zazdrości.\nMit cwaniaczka, chłopka z ludu, który wystrychnął mędrców i uczonych i robi swoje, jak widać jest silny w tym kraju. A dodatkowej estymy dodają mu zdobyte w łatwy sposób pieniądze i młode kobiety, otaczające papcię Silvio w zwartym kręgu. Wieczna młodość, miłość i bogactwo. Nawet, jeśli to tylko gruba warstwa pudru, to uzewnętrznia podstawowe marzenie Włochów. I tylko ten sąd w kwietniu, w dodatku same kobiety, no, czyżby chwila przed zmierzchem?\nNie zawsze głośne artykułowanie swoich pragnień wychodzi na zdrowie. Czasem kilka słów za wiele kruszy zbudowany przez lata wizerunek i obraca go w pył. Tym bardziej, gdy łączył się nierozerwalnie z kulturą, dobrym wychowaniem, umiłowaniem sztuk i emanowaniem ciepłem, przy którym grzało się wiele osób...I te rodzinne konotacje, piękna finitura jak lakier na gładkim parkiecie.\nMarcin Kydryński powiedział w swojej książce "Chwila przed zmierzchem" o swoich marzeniach o seksie z 12 letnimi dziewczynkami z Arabii i o tym, co sądzi o kobietach z Afryki. Brzmi to tak nieprawdopodobnie, że wydaje się absolutnie nieprawdziwe. Oto siła wizerunku! Umysł wypiera, co widzą oczy. Ale jeśli dziś tłumaczy się, że to było dawno i tamten Marcin już umarł, to ja się pytam, gdzie jest ciało?\nNie chcę już słuchać Siesty. Wolę kupić płyty Putumayo Records, które oferuje to samo, ale bez smrodku, który już zawsze będzie się snuł za Panem Marcinem. I nawet łyk Pilsnera /pamiętacie to wibrujące "r" w Pilsner Urquel?/ nie jest w stanie usunąć niesmaku, jaki pozostał po jego słowach.\n"Chwila przed zmierzchem" - ładny tytuł. Moim zdaniem idealny, by podsumować karierę polskiego guru muzyki świata.\nPoniżej teksty, które przysłała mi przyjaciółka, miłośniczka głosu i audycji Kydryńskiego; dostała je od znajomych. Są na tzw. pudelku, jakimś plotkarskim portalu, ale medium chyba akurat tutaj nie ma znaczenia. Bo nie o plotkach mowa, ale o czymś tragicznym i strasznie żenującym. Znalazłam też duży, poważny artykuł na ten temat na portalu poświęconym Afryce. Taka prywatna weryfikacja.\nMój zawód jest autentyczny i bolesny, dlatego dziś o tym napisałam. To nie są, jak wiadomo, moje tematy. Ale dzisiaj jestem wstrząśnięta a to nie zdarza się mi zbyt często.\nI co wy na to? Bo ja zamarłam.\nArtykuł na afryka.org\nWczoraj, po pół roku prac, z domu generalicji zdjęto rusztowanie. Palazzo Gherardi odsłoniło swoje oblicze. Żałość bierze. Tynk spada płatami. Po mocowaniu rusztowań przybyło dziur. Tylko nowe rynny, miedziane, w kolorze pomarańczowym, świecą wściekłym blaskiem. Za kilka miesięcy zaśniedzieją i staną się ciemne, ale teraz wyglądają groteskowo, jak marna biżuteria na jeszcze marniejszej, wyciągniętej z zakurzonego pawlacza kreacji. Dziś śniło mi się, że tą miedzianą blachą pokryto też kamienne obramowania okien, ale na szczęście to tylko moja chora wyobraźnia i czkawka po wczorajszych, gorzkich wrażeniach. Nie udało się Glorii i Toniemu dogadać z Albanką z góry. Najwyraźniej jej ten stan odpowiada. Cóż, w dziedzinie estetyki i troski o dziedzictwo Albania nie zaoferowała swoim obywatelom zbyt intensywnej edukacji. Tak jak i w kwestiach honoru i dotrzymywania ustnych umów. Szkoda mi generałów. I szkoda mi Palazzo Gherardi. Tym bardziej, że niewiele brakuje, by doprowadzić je do dawnej wspaniałości. Ale by to się stało, Tony musiałby wyskoczyć z kasy i zapłacić samodzielnie za wszystko. Myślę, że tego nie zrobi z powodów zasadniczych. Reguły są regułami i ja się tu z nim zgadzam. A Palazzo Gherardi, dawna siedziba najstarszego rodu Sansepolcro, rodziny Boccognanich będzie przez kolejne lata dowodem na to, że mimo naszych wspólnych europejskich korzeni dzieli nas, Europejczyków zbyt wiele, byśmy mogli uważać się za jakąś mizerną, ale jednak wspólnotę. Mentalnie jesteśmy od siebie o lata świetlne. Nawet wspólna waluta, bądź co bądź najstarszy sposób porozumiewania się narodów i nawiązywania gorących kontaktów okazuje się być kruchym i ułomnym łącznikiem.\nZaproponowaliśmy Toniemu, żeby zatynkował te wszystkie dziury wapienną zaprawą a K. ukręci farbę, taką samą jak kolor starego tynku i zatrze mu te placki, by nie świeciły tak brutalnie swoją bezsilnością. Ale skoro robotnicy zdjęli rusztowanie, widać, że generał się poddał, co pewnie nie zdarzało się zbyt często w jego wojskowej karierze i co zapewne mocno odchoruje. Czasem drobne porażki są bardziej dotkliwe niż przegrane bitwy. Szczególnie, jeśli cios w samo serce wymierzyła mu drobna ręka sprytnej kobiety.\nNasza wspólna przyszłość. Kosmiczna.\nSofię poznaliśmy w sierpniu ubiegłego roku, na pewnym wernisażu, który zorganizował Ugo w swojej galerii. Jako ciekawostkę dodam, że galeria Ugo jest na Corso, spory kawałek od naszego domu, a tu nagle okazało się, że jesteśmy sąsiadami przez ścianę. Też nie chciało nam się wierzyć, do chwili, gdy Ugo poprowadził nas kolejnymi salami swojej galerii na sam koniec nieruchomości, otworzył okno i wskazał na zewnątrz. Faktycznie, byliśmy przy Via Giuseppe, dokładnie nad garażem sąsiadującym z naszą jadalnią. Dziwy.\nAle, wracam do tematu. O Sofii muszę zrobić długą notkę, bo to bardzo ciekawy przypadek i wiele szokujących i zwyczajnych historii, splątanych z sobą mocno i nierozerwalnie. Dodam, że każda z tych historii opowiadana jest przez Sofię w taki sam sposób, jednakowo "uśmiechniętym" głosem, bez budującego napięcie wprowadzenia i dopiero na końcu okazuje się, że jedna dotyczy spóźnienia do pracy a druga czasowej ślepoty. Efekt piorunujący. Dlatego wybaczam Sofii częste powtórki z rozrywki, mimo, że innym nie wybaczam.\nA teraz krótka powiastka o włoskim guślarstwie. Kilkanaście lat temu Sofia zaczęła pracę w prowadzonym przez siostry zakonne domu starców. Pięknie położony budynek starego zakonu, na zboczu wzgórza, z widokiem na dolinę Tybru i na miasto. Pierwszego dnia, pod łóżkiem pewnej starowinki znalazła miotłę. Zdziwiła się, bo miotła nie była z tych zwykłych, domowych, a taka z gałązek, które czasem używa się jeszcze do zamiatania podwórek. Przekonana, że miotłę zostawiła któraś ze sprzątaczek lub opiekunek, chciała odnieść ją do schowka.\nI wtedy dowiedziała się od jednej z pracujących tam kobiet, że powinna tę miotłę zostawić, w tym miejscu, skąd ją wzięła. A przy okazji usłyszała, że nie jest to przypadkowa miotła i ma ważne zadanie. Bo ta miotła miała pomóc starowince przenieść się na tamtem świat. Oczywiście bez starowinki poparcia i wiedzy. Wszystko w dobrej wierze, by się już dłużej staruszka nie męczyła.\nNie wiem, czy pomogło, nie zapytałam, ale sądzę, że prędzej czy później pewnie tak.\nI tu dochodzimy do spraw poważnych i mało śmiesznych, a mianowicie do starości. W społeczeństwie włoskim, tak mocno powiązanym rodzinnie, z tak silnymi związkami krwi, z bliskimi relacjami, wydawać by się mogło, że sprawa opieki nad ludźmi starymi jest oczywista. Najpierw rodzice opiekują się dziećmi, potem dzieci rodzicami. Proste. Poza tym są kuzyni, stryjowie, synowe, wnuki i cała reszta familii.\nA tu okazuje się, że nie. Nie ma chętnych do zmiany pieluchy babci czy dziadkowi. Do podawania łyżeczką zupy i wyprowadzania na spacer. Do wycierania śliny z brody. I co wtedy robi rodzina? Rodzina składa się, zbiera po 1600 euro miesięcznie, a czasem więcej i umieszcza seniora lub seniorkę rodu w takim właśnie domu spokojnej starości.\nGdzie personel operuje miotłami. Ale gdyby tylko o miotły chodziło, to byśmy się pośmiali i tyle. Z opowiadań Sofii wyłania się obraz rozpaczliwy i straszny.\nTrzydziestu staruszków i tylko trzy osoby na jednej zmianie. Znieczulica części opiekunek, z reguły prostych kobiet z okolicznych wsi/ jedna niepiśmienna/. Dyrekcja nastawiona na pomnażanie zysków i gry podjazdowe. Pielęgniarka, jedyna zresztą, ciągle na zwolnieniu lekarskim. W dodatku nadęta i niekomunikatywna. Pewna swojej nieomylności. Można tak w nieskończoność. A gdzieś w tym wszystkim są te babcie i dziadkowie, bardziej lub mniej sprawni.\nAle to nic. Gorsza od tych różnych historii, które Sofia czasem mi podrzuca jest świadomość nieuchronności. Jak byśmy się, drodzy Państwo nie napinali i nie ubezpieczali, jak byśmy nie byli zapobiegliwi i sprytni, i pełni wiary w naszą moc i w moc naszej kasy, to nadejdzie taki moment, że nasze dzieci, zmęczone życiem, pracą i kryzysem wieku średniego zrobią składkę, im większą tym lepiej, w końcu na mamusię nie będę żałował!, i przekażą nas w dobre, pomocne ręce. W ręce takich prostych, zainteresowanych plotkami o gwiazdach i nowym kolorem tipsów pań. Które zarabiają grosze i pracują po taniości. I nie łudźmy się, że tam, gdzie nas wpakują, będzie lepiej. Nie będzie. Ten system nie działa.\nI to by było na tyle. Chyba wystarczy, by zepsuć sobie taki miły, zimowo-wiosenny wieczór. Jeśli ma się dość wyobraźni, by zobaczyć siebie w mokrej po szyję piżamie, na przemoczonej moczem poduszce. Bo nocami, moi drodzy, nocami, to opiekunki śpią. I proszę im swoimi starczymi nawoływaniami nie przeszkadzać. Tym bardziej, że zawsze mogą podłożyć nam miotłę. Dobranoc.\nP.S. Ja mam dwa pomysły, jak rozwiązać ten problem, pędzący w moją stronę jak ta kolejna asteroida, co w 2036 zmiecie nas w kosmos. Jeden jest mój, prywatny i nim się nie dzielę. Drugi jest taki, by starcy, zanim staną się kompletnymi, zdeklarowanymi starcami, organizowali we własnym gronie swój własny dom starców. Może być w Toskanii. Ale do tego tematu wrócę tutaj za trzydzieści lat. No, chyba że skorzystam z prywatnego pomysłu lub asteroida będzie pierwsza.\nPasje ludzkie. Wpis o lekkim zabarwieniu makabrycznym.\nLudzie mają różne pasje. W każdym razie dobrze byłoby, żeby mieli. Nie będę ich wymieniać, bo niektóre powodują, że boli mnie brzuch i umieram ze śmiechu. A przecież tym śmiechem mogę kogoś urazić. Ba, nawet zabić. Więc nie napiszę nic o cudzych pasjach, skupię się na własnej.\nA ja, proszę Państwa, uwielbiam czytać nekrologi. Nekrologi mnie kręcą, jakkolwiek by to nie zabrzmiało. Zawsze czytałam, od dziecka, i nie będę ukrywać, że sprawiało mi to niekłamaną przyjemność.\nI tu, we Włoszech, mogę rozwijać swoją pasję w najlepsze, bo tutaj nekrologi wiesza się na tablicach i słupach ogłoszeniowych, a każdy jest wielkości solidnego plakatu, 50 x 70 cm, a nawet większy, widać, że na tym polu też panuje duch, ha, dobre słowo, współzawodnictwa. Piękna czcionka, niebieska, duże, śmiało poprowadzone litery, ozdobniki, kwiaty, zdjęcia, często kolorowe i słowa pełne żalu; dla mnie raj.\nChodzę więc sobie po mieście, w miejsca drogie memu sercu i na dużych planszach, obok informacji o obniżkach cen dywanów, o zapisach do szkoły Santa Maria, obok komunikatów miejskich, reklamy Pubu Tropicana czy informacji o kursie makijażu moje oczy wypatrują świeżych, pachnących klejem klepsydr. Wtedy staję, czytam, zachwycam się nazwiskami, imionami, bo włoskie imiona są piękne i przypatruję się w milczeniu wydrukowanym na nich twarzom.\nOczywiście, że tak. Oczywiście, że zastanawiam się, skąd u mnie takie upodobania. Dlaczego staję i czytam. Dlaczego mnie to porusza. I czemu nie mam nigdy dość. I mam na ten temat swoją teorię, może niezbyt odkrywczą, ale własną, z której wynika, że dlatego odczuwam przy tym pewną satysfakcję, nie jakąś tam zaraz dziką radość, ale taki mały triumf, bo nie ma tam, wśród tych wszystkich zmarłych, mojego nazwiska.\nTak, tak, wiem, do czasu. Ale jednak, jakby nie patrzeć, jest to pewien powód do dumy. Poza tym, tak jak każda pasja, także ta moja ma swoje granice, choćby granice zdrowego rozsądku. Bądźmy szczerzy, przecież kiedy w końcu moje nazwisko się tutaj pojawi, a kiedyś to nastąpi, to raczej mam małe szanse, że je wówczas, spacerując swobodnym krokiem, jak choćby dziś, dostrzegę. Więc raczej nie będzie mi dane przeżyć tego przykrego rozczarowania, niemiłego zawodu, kiedy dowiem się ze słupa ogłoszeniowego, że nie żyję. Dlatego lubię moją pasję, bo funduje mi same nagrody i zero vat.\nA jak komuś się nie podoba moje hobby, jak się kiedyś na pasję mówiło, może sobie uprawiać własną, sklejać te swoje ludziki z filcu, robić sobie co dzień płukanie jelita albo uczyć się nie mrugać, cha, cha, cha....I proszę, już mnie brzuch rozbolał.\nWtorek czyli targ.\nzdjęcie za: www.ilmercatodellegaite.it\nRok temu napisałam krótki wpis o tutejszym cotygodniowym targu. Wtedy mieszkaliśmy w przeciekającym domu Heather, gdzie obok toalety stał parasol, by w razie deszczu i potrzeby móc z niej skorzystać, a stary piec do centralnego ogrzewania kaprysił i parskał, wyłączając się zawsze, ale to zawsze podczas spłukiwania włosów. Nasz dom był zimną, zakurzoną norą, do której mieliśmy się wprowadzać za dwa miesiące i pamiętam, że przy całym swoim szaleństwie uważałam, że to pomysł zupełnie nierealny. Dzisiaj, w już nieco innym nastroju, wracam do tematu, by zgłębiać fenomen mercato, bo jest to fenomen, zjawisko socjologiczne i kulturowy background europejskiej tożsamości razem wzięte.\nObserwuję cotygodniowy, wtorkowy targ w Sansepolcro. Jego idea jest wciąż taka sama, mimo, że świat poszedł do przodu i zostawił gdzieś daleko mroki średniowiecza. To wymiana. Słów, pieniędzy, spojrzeń, myśli, doświadczeń, rzeczy i poglądów.\nNie przeważają już, co prawda, stoiska z serami, oliwą i winem, nie sprzedaje się już koni, kóz i kaczek, nie ma wytwórców lemieszy i toskańskiego lnu, glinianych garnków czy wyplatanych krzeseł, nie ma zbieraczy ziół, wędrownych kowali, sprzedawców wełnianych materacy i robionych na klockach koronek. Wszystko to pojawia się tylko w trakcie corocznej fiesta medioevale, w lipcu. Zamiast tego są chińskie skarpety i latarki, indyjskie narzuty, włoskie kapcie i holenderskie róże.\nAle mimo, że asortyment targowy to już nie lokalne, przywożone z okolic produkty a w większości internacjonalistyczne badziewie, to ruch na ulicach, tłum na piazza, gwar, przyjezdni, ubrani ubogo mieszkańcy górkich osad, długie kolejki w knajpach, przepychanie się w tłumie, wszystko to pozostaje bez zmian. Tak jak i to, gdzie kto i co sprzedaje. Na przykład szczypce do kominka, miotłę z gałęzi i wielkie blachy do pizzy zawsze można kupić na rogu, przy placu, a warzywa, sery i gorącą, chrupiącą porcchiettę przy Porta Romana.\nPatrzę na ten rozgadany, głośny tłum i wyobrażam sobie, że tak samo musiało być tu pięćset lat temu. Pachniało pewnie końskim, parującym nawozem a pomiędzy straganami goniły się dzieciaki, czekając niecierpliwie na występ kuglarzy. Bramy miasta, zwykle zamknięte dla obcych, tego dnia uchylano i za opłatą uiszczaną w cieniu Porta Romana, Porta del Ponte lub Porta Fiorentina od samego świtu, objuczeni towarami, wchodzili lub wjeżdżali pomiędzy ulice wieśniacy i rzemieślnicy z okolic. Dla nich i dla mieszkańców Borgo było to jak zderzenie dwóch kultur, osobnych światów, oddzielonych od siebie wysokimi murami, okalającymi miasto. Dzieliły ich mury ale przede wszystkim dzieliło ich pochodzenie i restrykcyjne prawa miejskie, które kategorycznie określały kto i kiedy może przebywać w mieście i w jakim celu. I tylko raz w tygodniu, we wtorek, wszystko się mieszało, wrzało, gotowało, gdakało, muczało, brzydko i ładnie pachniało, zadziwiało i rozśmieszało. I wymieniało.\nGdzieś we włoskich genach zostało to zapisane na zawsze, dla pokoleń, dlatego pewnie w każdy wtorek czuję na ulicach tę nerwowość, podniecenie i oczekiwanie, jakby zaraz miało się coś zdarzyć, nie wiem, bójka ulicznych żebraków, publiczna egzekucja, parada biczujących się pątników czy inna atrakcja targowa. I mimo, że niestety, nic takiego się nie wydarza, już dziś czekam z niecierpliwością na przyszły wtorek. Bo a nuż...\nDziś powiem coś cudzym tekstem. Będzie o wychowaniu dzieci.\nCzyli o czymś, co nie do końca mi wychodzi. Mam nadzieję, że dzięki temu moje dzieciaki są szczęśliwe.\nTen tekst znalazłam u Leo, pewnego znajomego żeglarza z Wysp. A on u jaszczurki czyli bluecheese@o2.pl. Posłuchajcie o świecie, który już nie istnieje:\nEkosystem czyli czwarty do brydża.\nMiałam taki plan, by nasz toskański dom tonął w zieleni. Naoglądałam się katalogów i różnych Tachenów i wydawało mi się, że bluszcz powinien wić się i wspinać po kamiennych ścianach, cytryna powinna żółcić się na tarasie a z okien powinny zwisać czerwone pelargonie. Piękna, bajkowa wizja. O pachnącej w doniczkach bazylii oraz lawendzie nie wspomnę.\nAle, jak to się mówi, z naturą nie wygrasz. A moja natura jest taka, że wszystkie kwiaty w pobliżu mnie zdychają. Nawet te, których w zasadzie nie trzeba podlewać. To jest mój złowieszczy defekt i jakieś botaniczne fatum, i coś jeszcze, co nawet nie ośmielam się nazwać, albo nazwę, bo to co we mnie siedzi to jakiś sadyzm roślinny, którego żadna siła nie pokona. Jakby sprawiało mi frajdę mordowanie zieleniny, a przecież to nieprawda i wierutne kłamstwo. Mam swoją teorię na ten temat, prywatną, że za tymi suchymi badylami kryje się po prostu moje lenistwo, ale że każda teoria wymaga falsyfikacji, więc nie będę jej na razie rozwijać zbyt szeroko.\nTak więc, gdy zdechły ostatnie rośliny w naszym domu, no, prawie ostatnie, bo kilka stoi jeszcze na tarasie, na który nie zaglądałam od kilku miesięcy, co może okazać się dla nich zbawienne i uratować im życie, więc gdy zdechły te ostatnie ślady życia na ziemi w naszym domu, powiedziałam sobie - koniec. Szkoda moich nerwów, szkoda tych nikomu nic niewadzących kwiatków, wody szkoda i doniczek też.\nChciałam, by nasz B&B nazywał się Casa Verde czyli zielony dom, ale ostatnie wydarzenia ostatecznie pozbawiły mnie złudzeń. Bo to nie będzie zielony dom, Panie i Panowie. Nigdy. Trzeba to sobie brutalnie powiedzieć, patrząc prosto w oczy i nie udając, że jest się urodzonym ogrodnikiem w przyjemnych ogrodniczkach. Ja po prostu, no, ja nie jestem prawdziwym przyjacielem przyrody.\nAle nie ma tego złego. Pozbierałam się nawet dość szybko po tej smutnej w końcu konstatacji i doszłam do wniosku, że skoro suche kwiaty dłużej u mnie stoją i bardziej mnie lubią niż świeże, to trzeba to wykorzystać i obrócić w atut i samo dobro. I dlatego nasze B&B nazywać się będzie L`Erbario czyli coś jakby Zielarnia, co do zasuszonych w doniczkach badyli pasuje jak ulał i w dodatku ładnie brzmi. L`Erbario czyli drugie życie wyschłej gardenii.\nPodejmę jeszcze ostatnią próbę, bo w holu, przy szklanych drzwiach miało stanąć drzwko oliwne, i stanie, ale zrobię to ze ściśniętym sercem i tłumionym szlochem, bo wiem, na co je skazuję. I dlatego obiecuję, że to będzie już ostatni raz, ostatni trup w rodzinie, że tak powiem, i potem już naprawdę koniec. No, chyba, że pacjent przeżyje...\nTak więc nazwę L`Erbario dla B&B zostawiam, bo mi się podoba, brzmi szlachetnie i nie budzi złych skojarzeń, na przykład z doniczkowym mordercą. Niech sobie trwa spokojnie, jak szeleszczący, zrudziały bluszczyk na naszym korytarzu. A moje ogrodnicze umiejętności odkładam na półkę, obok umiejętności pływania, wychowywania dzieci i obcinania włosów. Teraz w czwórkę mogą sobie pograć w grydża.\nAnzelmo i jego signora fortuna.\nNa cotygodniowym targu spotkaliśmy Aldo. Zaciągnął nas na kawę i gestami nieznoszącymi sprzeciwu, bo jak wiadomo, głos Aldo ma słabiutki, nakazał nam zamówić do tej kawy dolce. Zjedliśmy więc po ciepłym ciasteczku z kremem, wypiliśmy po espresso i od słowa do słowa, wyszło podczas rozmowy, że Aldo nie wiedział, że w naszej zbrojowni są freski. Oczy mu się zaświeciły, bo, jak powiedział nam szeptem, podczas gdy my pochylaliśmy nisko głowy nad stolikiem, by w gwarze kawiarni coś usłyszeć, otóż powiedział, że do tej pory nie znaleziono w mieście jednego z fresków Piero della Francesca, o którym wiadomo, że powstał w jednym z domów.\nOczywiście, te nasze okrągłe tonda to nie żaden Piero, każde dziecko to wie, ale podreptaliśmy z Aldo do nas, bo widać było, że bardzo chce je zobaczyć. Obszedł dom dwa razy, a my za nim, asekurując go na schodach bo to słaby i drobny staruszek. Wzruszył się, gdy oglądał I piętro. Tam, gdzie teraz będzie mieszkanie dla gości, a właściwie jeden z pokoi, dziś ponad trzydziestmetrowy a dawniej podzielony na trzy części, była kiedyś kuchnia i salonik ciotki Rosy, w którym ciotka za jednym zamachem potrafiła ugościć 30 osób. Nie wiem, jak ona to robiła, czy jedli piętrowo czy na wspak, ale ma mój dozgonny podziw. Stanął też przy otwartych drzwiach piwnicy i wspominał, jak musiał biegać po schodach, na dół, bo ciotka była zapominalska i co rusz wysyłała go do piwnicy a to po ser a to wino a to po prosciutto.\nAle najlepszą historię usłyszeliśmy, gdy stał już gotowy do wyjścia, z ręką na klamce. Tuż przed wojną jeden z jego kuzynów mieszkał u ciotki Rosy na II piętrze, w małym pokoju, który teraz będziemy wynajmować. Kuzyn miał na imię Anzelmo i był vagabondo, czyli po polsku lewus. Pewnego dnia dwudziestoletni wówczas, przystojny Anzelmo - wyobrażam go sobie z wąziutkim wąsikiem nad wargą - ukradł ojcu pistolet, pojechał do Arezzo i napadł na bank. Zabrał pieniądze, a ponieważ nie miał samochodu, ukradł przy okazji rower, zabierając go jakiejś dziewczynie na ulicy. Oczywiście ładnej. Pewnie gdyby spokał brzydką, wolałby uciekać pieszo. Niezatrzymywany przez nikogo, dotarł na tym rowerze aż do Anghiari, pedałując kilkanaście kilometrów przez całkiem niezłe górki, gdzie niestety został aresztowany. Ale ponieważ nikogo nie zabił, pieniędzy nie stracił i roweru nie zniszczył więc go wypuszczono po pół roku. A wtedy dobry los uśmiechnął się do Anzelma szeroko, bo zmarła siostra jego matki i z jakiegoś nieznanego i kompletnie niezrozumiałego powodu swój dom przy Corso zapisała jemu, tej czarnej owcy w rodzinie. Dodam, że nie tylko dom ale i pieniądze. Być może tym szczodrym gestem chciała powstrzymać siostrzeńca przed kolejnym kryminalnym występkiem. Anzelmo potrzebował czterech miesięcy, by przepuścić wszystko co do grosza. A pierwszą rzeczą, jaką sobie kupił był najnowszy model Maserati, oczywiście wraz z kierowcą, którym pojechał do Arezzo na poszukiwanie ślicznotki od roweru, która potem zresztą została jego żoną.\nPowinnam to opowiadać przy muzyce Carlo Buti, dla atmosfery i przyjemności. I wyczucia czasów.\nTeraz już wiem, jak nazwę mały pokój na II piętrze. Anzelmo. Czuję, że trzeba jakoś uhonorować tego włoskiego romantyka. Być może Aldo znajdzie zdjęcie Anzelma z czasów, gdy znów był biednym, włoskim chłopakiem i szczęśliwym mężem dziewczyny z Arezzo? Powieszę je wtedy w jego pokoju, ku przestrodze i ku pamięci.


Osocze pomaga wyleczyć Covid-19? WHO: Dowody na skuteczność tej terapii są nikłe - Forsal.pl\nOsocze pomaga wyleczyć Covid-19? WHO: Dowody na skuteczność tej terapii są nikłe\n"Jest wiele prób klinicznych (leczenia) osoczem rekonwalescentów przeprowadzanych na świecie (...). Tylko kilka z nich dało przejściowe rezultaty, dowody na (ich skuteczność) są nadal bardzo nikłe" - wyjaśniła Swaminathan.\n"Na początku, gdy dostawy szczepionek będą ograniczone, bardzo ważne będzie, by dostarczyć je tym, którzy są najbardziej narażeni na całym świecie" - dodał.\nterapia WHO zdrowie koronawirus


Jones Lang LaSalle zmienia nazwę na JLL i prezentuje nowe logo | Portal PR - 24PR\nJones Lang LaSalle zmienia nazwę na JLL i prezentuje nowe logo – Portal PR - 24PR\n– 04.03.2014 Kategoria: Logotypy. Autor: admin\nCharles Doyle, Chief Marketing and Communications Officer, JLL, komentuje: „Pomimo zmiany nazwy, nasza kultura organizacyjna, wartości i najwyższa jakość usług świadczonych na rzecz klientów pozostają bez zmian. Nowa, uniwersalna i krótka nazwa ma szereg zalet, przede wszystkim jest łatwa do wymówienia, zapamiętania i ekspozycji. To dla nas bardzo istotne, jako że działamy na rynkach nieruchomości całego świata”.\nAneta Parzuchowska, Dyrektor Działu Marketingu w Europie Środkowo – Wschodniej, JLL, wyjaśnia: „Zmiana nazwy to również wyraz dopasowania się do różnych stylów i kanałów komunikacji na świecie, ze szczególnym uwzględnieniem tych, które wykorzystują nowoczesne technologie i aplikacje mobilne”.\nCharles Doyle dodaje: „Logo JLL oddaje charakter marki. Symbolizuje globalny zasięg firmy wyrastającej z lokalnych korzeni, doświadczenie, ekspertyzę oraz bliską współpracę z klientami”.\nZmiany w zapisie nazwy i logo JLL zostaną wdrożone na całym świecie w ciągu dwóch lat. Nazwa prawna firmy – Jones Lang LaSalle Incorporated (w Polsce – Jones Lang LaSalle Sp. z o.o.) oraz nazwa jej spółki zależnej – LaSalle Investment Management pozostają bez zmian.\nPełka Creatives stworzyła logo dla FRKS\n« Jessica Alba nową ambasadorką marki Braun Homebook z GutPR »


Orange Warsaw Festival 2016, dzień 1.: wianki na Służewcu [ZDJĘCIA I RELACJA] - Muzyka\n4 cze 16 10:23\nOrange Warsaw Festival 2016, dzień 1.: wianki na Służewcu [ZDJĘCIA I RELACJA]\nLana Del Rey, Skunk Anansie, Die Antwoord, a na polskim biegunie między innymi Mary Komasa, Sorry Boys, Kaliber 44. Siłą czołowego warszawskiego festiwalu zawsze było łączenie przeciwieństw, tym razem jednak naprawdę trudno było o dwoje podobnych wykonawców. Dopisali artyści, dopisała publiczność, obyło się bez pogodowych niespodzianek. Co nie oznacza, że było przewidywalnie.\n29 slajdów Foto: Artur Rawicz / Onet\nCałkiem możliwe, że ta impreza pobije niedługo jakiś rekord, o ile już nie pobiła. Dziewiąta edycja Orange Warsaw Festival – pierwsza zorganizowana przez Alter Art, czyli ludzi od Open’era – kolejny raz odbywa się w nowym miejscu. Owszem, nadal jest to Tor Wyścigów Konnych na Służewcu, tym razem jednak nie jego centralna część, a zewnętrzna, powiedzmy, że parkingowa. Łatwo policzyć, że czołowy warszawski festiwal, który miewał w przeszłości różne problemy, doczekał się piątej już miejscówki, po Placu Defilad, Stadionie Legii, Stadionie Narodowym i wspomnianym centralnym miejscu na torze.\nNowe miejsce wydaje się jednak optymalne, gdyż atrakcje są w nim bardziej skumulowane. A tych rzeczywiście nie brakuje – festiwalowe miasteczko tętni życiem dzięki różnym strefom, miejscom rozrywek, sklepikom i food trackom, bez których nie może się dziś odbyć chyba żaden festiwal. Dwie sceny – główna (Orange Stage) i namiotowa (Warsaw Stage), również znajdują się w mniejszej od siebie odległości. Koncerty na tak ułożone, by jak najmniej się ze sobą pokrywały. Dzięki temu ktoś, kto na przykład obejrzał cały występ Skunk Anansie na scenie głównej, tracił tylko małą część popisów polskiego duetu elektronicznego Xxanaxx na małej.\nNajważniejsza, co by mówić, jest na tym festiwalu muzyka, a pod tym względem pierwszego dnia atrakcji nie brakowało. Atrakcji, dodajmy, reprezentujących bardzo odbiegające od siebie style. Największą gwiazdą była oczywiście Lana Del Rey, nazwana kiedyś, trochę przesadnie "Gangsta Nancy Sinatra". Utwory, jakie wykonuje, trudno jednak jednoznacznie zaszufladkować, choć mieszczą się w szufladce ambitnego popu, przywodzącego na myśl ballady Dusty Springfield.\nOrange Warsaw Festival 2016, dzień 1.: być jak Lana Del Rey [ZDJĘCIA PUBLICZNOŚCI]\nAmerykanka od samego początku intryguje wizerunkiem, czerpiącym wprost z lat 60., jak i melancholijnym, a przy tym niebywale chwytliwym repertuarem, który przekonał do siebie miliony fanów. Zresztą, uwielbienie dla artystki widać było po widowni, której znaczna część, głównie dziewczyny (choć były wyjątki) miała na głowach wianki – widok, jaki ostatni raz pojawił się na Orange’u dwa lata temu, podczas występu Florence and the Machine. Tylko że Del Rey, w przeciwieństwie do Florence Welch, nie zachowuje się na koncertach jak świtezianka.\nLana wyszła na scenę kilka minut po godzinie 21.00 i nie zeszła z niej przez następnych 80 minut. Jej strach przed występami jest niemal legendarny, tym razem jednak nie było widać wielkiej tremy. Trzeba jednak przyznać, że głosowi Lany daleko na żywo do perfekcji. Nadrabia klimatem, nie tylko gdy śpiewa, ale także zmysłowo melodeklamuje. Jej ogromną siłą jest repertuar, takie piosenki jak "Video Games", "Born to Die", "Honeymoon", "Blue Jeans", "Carmen" i "Ride". Oczywiście i ich nie zabrakło w Warszawie, tak jak i finałowego "Off to the Races". Od Lany trudno jest oderwać wzrok, na szczęście nie jest też łatwo oderwać uszy.\nArtystka komunikowała się z publicznością sporadycznie, ograniczając się do standardowych haseł w rodzaju "jesteście cudowni", "wspaniale tutaj z wami być", za to dwukrotnie zeszła pod barierki, by zrobić sobie z fanami fotki. Niektórym szczęśliwcom, chodzi o chłopaków, udało się nawet pocałować swoją idolkę w policzek. Jeden z tych momentów, kiedy warto być na koncercie w pierwszym rzędzie...\nDrugim z trzech najbardziej smakowitych kąsków wieczoru był poprzedzający Lanę na głównej scenie występ rockowców ze Skunk Anansie, którzy wrócili na Orange Warsaw po pięciu latach. Wtedy byli u nas w nieco innej roli, świeżo po reaktywacji i premierze pierwszego od lat krążka "Wonderlustre". Teraz przyjechali zaopatrzeni w dwa kolejne, "Black Traffic" i "Anarchytecture", jako normalny, regularnie grający zespół. I wypadali równie świeżo i żywiołowo. Ogromna w tym zasługa nieokiełznanej Skin za mikrofonem, dysponującej głosem o nieprawdopodobnej ekspresji. Jest chodzącą, a raczej biegającą sceniczną charyzmą.\nCo zrozumiałe, sporą część repertuaru stanowili reprezentanci ostatniego albumu, jak "Death to the Lovers", "Bullets", "Without You", ale nie zabrakło rzecz jasna największych przebojów, z "Charlie Big Potato", "Weak" i "The Skank Heads (Get Off Me)" na czele. Było też kilka dedykacji, z których wyróżniała się ta sprzed "God Loves Only You", skierowana w stronę…. osób obsesyjnie wierzących w Boga. Jakiegokolwiek, jedynego prawdziwego. "Fuck You!" – krzyknęła Skin.\nZarówno Lana Del Rey, jak i Skunk Anansie wspierali się podczas swoich występów telebimami i wizualizacjami, ale o tym, jak można je w pełni wykorzystać, przekonał dopiero występ południowoafrykańskiego tria Die Antwoord. Kto nie wie, z czym się to zjawisko "je", niech wyobrazi sobie, że M.I.A. dołącza do The Prodigy i przed wspólnym wyjściem na scenę razem aplikują sobie solidną dawkę sterydów, ale i tak nie odda to tego, co działo się na Orange Warsaw Festiwal między godziną 23.00 a północą. Byliśmy świadkami najbardziej chyba szalonej w historii mieszanki rave’u i dubstepu, wzmocnionej krzykliwymi wokalami Yo-Landi Vi$$er i Ninji, wspieranymi muzyką wydobywaną przez DJ Hi-Teka - faceta, który za sam swój wygląd powinien doczekać się serii horrorów.\nZespół, wywodzący się z subkultury Zef, absolutnie nie daje się sklasyfikować, co nie przeszkodziło tysiącom fanów zatopić się w zabawie. Największą uwagę skupiała filigranowa Yo-Landi Vi$$er, która wyglądała jak bohaterka wyrwana ze świata Mad Maxa, ale i Ninja za bardzo nie odstawał, prezentując się jak mieszanka Keitha Flinta, Sida Viciiusa i Feyd-Rautha z Lynchowskiej "Diuny".\nPytanie: "O co tu tak naprawdę chodziło?", pozostaje otwarte. Może o pochwałę seksu, może o prowokację, a może po prostu o dobrą zabawę. A najpewniej o wszystko razem.\nOrange Warsaw to taki festiwal, na którym każdy może znaleźć coś dla siebie. Marcelina, która otworzyła go na dużej scenie już o godzinie 16.00, przede wszystkim cieszyła się z premiery swojego nowego teledysku, "Czarna wołga", choć większe zamieszanie robi ostatnio teledysk Mary Komasy "Lost Me", z udziałem nagiej Anji Rubik. Niestety, wczesna pora obu koncertów sprawiła, że obserwowali je tylko najwierniejsi fani obu artystek. "Sami znajomi tutaj!" – żartowała Komasa.\nZdecydowanie lepsza frekwencja była w namiocie podczas koncertów elektronicznego duetu Xxanaxx czy rockowców z Sorry Boys, zaopatrzonych w takie repertuarowe petardy jak "The Sun" i "Phoenix". Nieźle wypadli inde-rockowi Brytyjczycy z Blossoms, wzmocnieni sukcesem przebojów "At Most a Kiss" i "Getaway", choć obcując z ich muzyką trudno oprzeć się wrażeniu, że gdzieś już to słyszeliśmy.\nPierwszy dzień festiwalu zakończyła, blisko 2.00 w nocy, hiphopowa legenda, czyli Kaliber 44. "Baku baku to jest skład", "(Why is it) Fresh", "Normalnie o tej porze"… No właśnie nie do końca "normalnie". Trochę szkoda, że tak cenioną grupę podziwiali najwytrwalsi z fanów, ale tak to już jest na festiwalach, które kończą się w środku nocy. I tak nie było pod tym względem źle.\nPierwszy dzień OWF 2016 za nami. Dopisali artyści, dopisała publiczność, obyło się bez pogodowych niespodzianek, zwłaszcza burz i nawałnic, które potrafią ostudzić najbardziej nawet gorącą atmosferę.\nData utworzenia: 4 cze 16 09:34, data ostatniej zmiany: 4 cze 16 10:23\nSłabo, bardzo słabo. Alter Alt chyba się trochę przeliczył z możliwościami i prowadzenie 3 festiwali to już trochę za dużo. A szkoda bo zawsze uważałam, że akurat organizacja u nich na plus. Orange Warsaw Festival to nie wypał niestety i tej edycji nie uratują nawet zagraniczni artyści, którzy może nie są jakoś wybitni, ale zawsze fajnie pójść posłuchać artystów, o których głośno jest na światowej scenie muzycznej. Nowe-Stare miejsce jest za małe jak na taką ilość osób, wszystko jest ściśnięte do granic do możliwości, za mało punktów ze sprzedażą napojów bezalkoholowych, a Warszawiacy chyba nie potrafią uformować kolejki aby usprawnić pracę osób podających te napoje. Cóż, sama Warszawa jest mało przyjazna dla osób przyjeżdżających z daleka na festiwal, co w sumie dziwnie skoro nazwa miasta pojawia się w nazwie festiwalu, szkoda bo to fajna promocja dla miasta. Co do rekordów to może i padły, ale chyba tylko te w robieniu miliona takich samych selfie, które potem wylądowały na instagramie. Orange Warsaw Festival to rewia mody i morze ludzi, głównie chyba miejscowych z nosami utkwionymi w najnowszych modelach telefonów z jabłuszkiem. Zero pozytywnej energii, uśmiechu, dobrej zabawy i życzliwości zamiast tego możemy liczyć na kretyńskie komentarze, wyniosłe miny i śmiechy z osób, które na nogach mają zwykle znoszone trampki zamiast nowych bielutkich conversów. Przykre, ale bardzo się cieszę, że dostałam bilety w prezencie i zobaczyłam to na własne oczy. Przynajmniej wiem na co na pewno nie wydawać pieniędzy. Może czas już skończyć z tym festiwalem, któremu no cóż daleko to prawdziwego muzycznego festiwalu ?\n4 cze 16 13:20 | ocena: 74%\n4 cze 16 13:20 użytkownik ~Pola napisał\nSłabo, bardzo słabo. Alter Alt chyba się trochę przeliczył z możliwościami i prowadzenie 3 festiwali to już trochę za dużo. A szkoda bo zawsze uważałam, że akurat organizacja u nich na plus. Orange Warsaw Festival to nie wypał niestety i tej edycji nie ur\nNie mogę się nie zgodzić. Nawet już nie chodzi o to, że miejsca było za mało. Do szału doprowadziło mnie to, że ludzie, którzy przyszli na koncert, zamiast go normalnie oglądać, stali z łapami w górze cały czas i nagrywali/robili zdjęcia. Rozumiem kilka na pamiątkę. Ale półtorej godziny? No bez przesady...Zwłaszcza, że momentami zasłaniali nie tylko samą scenę, ale także telebimy. I zdecydowanie był to bardziej pokaz mody niż festiwal. Czułam się mega 'niedoubrana' w trampkach i zwykłej koszulce, bez wianka na głowie i złotego telefonu z jabłkiem. :/ Ponadto minus dla samej Warszawy. Nie wiem, jak ludzie trafiają tam gdziekolwiek bez spóźniania się. W żadnym innym mieście nie było mi tak trudno się znaleźć jak w Warszawie.\n5 cze 16 17:59 | ocena: 100%\nKoncert xxanaxxu to było coś koszmarnego, alter art powinien się wstydzić, że zaprasza takie zespoły!\n4 cze 16 12:39 | ocena: 67%\n~Kompot z surowych jajek Użytkownik anonimowy\n~Kompot z surowych jajek\n~Mufio Użytkownik anonimowy\n4 cze 16 16:08 użytkownik ~Mufio napisał\nkim jestes zeby kogokolwiek oceniac\nOcena towaru odbywa się porzez jego zakup lub nie. W sztuce podobnie. Ocena to nieodłączny atrybut i zmora zarazem. A kim ty jesteś żeby mnie oceniać pytając kim ja jestem że kogoś oceniam. Rozumiem że Lana zaciemnia ci obiektywizm ale to tylko mój punkt widzenia. Nie wpadaj w panikę i urazy ambicjonalne w sprawach błahych.\n4 cze 16 16:18 | ocena: 50%\nJak widze ten hip hopolowiec z Die Antwoord zbyt zdugo zyl wsrod ludow Bantu bo chyba mial zamiar oddac stolca na scenie.\n4 cze 16 12:00 | ocena: 57%\nTo Warszawa a jak stolica to hipsteryzm a jak hpsteryzm to indie elektro na festiwalu.Może w studiu się to sprawdza ale na żywo zdecydowanie nie(( http://ciekawostkixxx.blogspot.com ))\n4 cze 16 14:42 | ocena: 100%\n~Kompot z surowych jajek :\nLana to bardziej na festiwal pieśni seksualnej. Skin jak jest w formie to może być miło i głośno\n4 cze 16 14:57 | ocena: 100%\nwidząc tych poprzebieranych pajaców różnej maści na scenie to poziom\nmuzyczny musiał być zarąbisty....ha..ha..ha\n4 cze 16 23:26 | ocena: 60%\n4 cze 16 12:09 użytkownik ~r napisał\nZdjęcie 15 toż w zoo widziałem szympans czy jakoś tak\nAleś ty głupi. Następnym razem jedź na festiwal disco-polo tam zobaczysz więcej małp niż w zoo\n4 cze 16 14:21 | ocena: 67%\n~jojolk Użytkownik anonimowy\noderwać uszu-kto to pisze?ogłuszony decybelami z zanikami mózgu?\n4 cze 16 22:45 | ocena: 75%\nLana Del Rey na Orange Waraw Festival 2016\nLife Festival Oświęcim 2016 z Queen: królowa jest tylko jedna [ZDJĘCIA I RELACJA]\nCleo na koncercie w Zakopanem: "Wiemy, jak poruszać tym, co mama w genach dała" [RELACJA I ZDJĘCIA]\nImagine Dragons na koncercie w Łodzi: światowa czołówka zespołów koncertowych [RELACJA I ZDJĘCIA]\nOrange Warsaw Festival 2016, dzień drugi: nie ma lepszych fanów niż w Polsce [ZDJĘCIA]\nLife Festival Oświęcim 2016: Elton John i jeszcze lepszy Dawid Podsiadło [ZDJĘCIA I RELACJA]\nOrange Warsaw Festival 2016, dzień 1.: wianki na Służewcu [ZDJĘCIA I RELACJA] (slajd 1 z 29)


Pod Świerkami 9.7 / 10\nMostowice 6, Mostowice, 57-500 Bystrzyca Kłodzka\nDom „Pod Świerkami” położony jest wśród przepięknej przyrody doliny rzeki Dzika Orlica, pomiędzy pasmem Gór Bystrzyckich i Orlickich, a to stanowi idealną bazę wypadową na wędrówki w góry, długie spacery, czy też rajdy na rowerach górskich po dzikich, polnych drogach. Zimą usytuowanie obiektu sprzyja miłośnikom białego szaleństwa, bowiem w bliskiej odległości znajdują się liczne wyciągi narciarskie i trasy biegowe. Dom wynajmujemy w całości , zapewnia on wygodne zakwaterowanie dla max. 8 osób. Idealny dla grupy przyjaciół i rodzin z dziećmi. Cena : 350 zł za dobę za cały dom Wielkanoc, Majówka, Boże Ciało, Boże Narodzenie, Sylwester - specjalne oferty pakietowe Serdecznie zapraszamy przez cały rok. W celu uzyskania bliższych informacji prosimy o kontakt.\nSerdecznie zapraszamy do skorzystania z oferty długiego weekendu w atrakcyjnej cenie.\nProponujemy Państwu 4 noclegi - od środy 19 czerwca do niedzieli 23 czerwca włącznie.\nCały dom jest do Państwa dyspozycji - idealny na wyjazd z przyjaciółmi lub rodziną.\nWygodny dla 8 osób. Cena pakietu 1200zł - dotyczy całego domu.\nSkorzystaj z niezapomnianego klimatu Bożego Narodzenia w górach.\nW ofercie świątecznej 5 dni w cenie 2000zł\nNiezapomniany czas karnawału ! Białe szaleństwo na stokach i wspólna zabawa wśród przyjaciół. W specjalnej ofercie 5 dni w cenie 2000zł\nIdealne miejsce dla szukających spokoju i odpoczynku. Do Zieleńca niedaleko do Czech po piwo :) ok 1 km. Brak zasięgu dodaje tylko uroku i pozwala w pełni odpoczywać wieczorami przy kominku. Bardzo się nam p...\nBył to weekendowy wypad, na oderwanie się od codziennej gonitwy. Trzy małżeństwa i do tego pięcioro pociech. Miejsce przerażająco spokojne i ciche. Wszystko zorganizowane pod kątem gości. Jest kominek, telew...\nDomek Pod Świerkami w Mostowicach wybraliśmy jako bazę wypadową do Zieleńca gdzie jeździliśmy na nartach. Było wspaniale - cisza, spokój, ognisko pod kominkiem, czyli przytulnie i ceplutko. Spędziliśmy tam k...\nOceń standard Pod Świerkami 0 / 10\nKomu polecasz obiekt Pod Świerkami? 0 / 10\nPodziel się z nami swoją krótką opinią na temat Pod Świerkami.\nZadaj pytanie dotyczące Pod Świerkami\nOdpowiedz na pytanie dotyczące Pod Świerkami\nÜbernachtungen Dlugopole Dolne\nÜbernachtungen Bad Langenau\nBillige Unterkunft Mostowice\nDie Landkarte Mostowice\nSilvester 2020/2021 Mostowice


Zdjęcia z dronów - Kiedy możemy zastosować zdjęcia z dronów? - CymanskiTadeusz\nJeśli choćby w najmniejszym stopniu interesujemy się fotografią i wszystkim tym, co jest z nią związane, na pewno wiemy już, że na rynku stosunkowo niedawno pojawiły się zdjęcia z dronów. Sami możemy je wykonać, jeśli kupimy sobie to niewielkie urządzenie lub skorzystamy z usług firm zajmujących się fotografią w sposób profesjonalny. Pozostaje jednak pytanie, gdzie możemy później wykorzystać swoje zdjęcia z dronów? W jakich sytuacjach nam się one przydadzą?\nNa pewno przynajmniej raz w swoim życiu organizowaliśmy jakąś imprezę plenerową, bo to takie przyjęcia są najprzyjemniejsze i najatrakcyjniejsze. Goście podczas nich bawią się nieustannie, rozmawiają, sięgają po różne przekąski, dlatego nikomu z nich nie chce się robić zdjęć. Mimo wszystko powinniśmy zadbać o to, by mieć jakaś pamiątkę z imprezy i wcale nie musimy w tym celu zatrudniać fotografa, za którego trzeba by było zapłacić. Zamiast tego zainwestujmy w drona i oddajmy go w ręce naszych gości. Jeśli będą to zaufane osoby, na pewno nie uszkodzą one naszego sprzętu, a z chęcią sprawdzą, jak on działa. Co my na tym zyskamy? Zdobędziemy po prostu wspaniałe zdjęcia z dronów uwieczniające naszą imprezę plenerową, a sami nawet nie sięgniemy po aparat.\nGdy natomiast prowadzimy własny biznes, na pewno równie często organizujemy imprezy firmowe dla swoich pracowników. Zapraszamy na nie swoich partnerów lub przedstawicieli firm, z którymi chcemy zacząć współpracować. Z takiej imprezy również powinniśmy mieć jakieś zdjęcia, aby np. wstawić je później na swoją stronę internetową.\nA jeśli chcemy, by fotografie były atrakcyjne i uchwyciły wszystkich naszych gości, możemy przygotować takie zdjęcia z dronów. Później opublikujmy je na swojej stronie internetowej, a na pewno wiele osób zwróci na nie swoją uwagę. Staniemy się wtedy atrakcyjniejszą firmą, która regularnie korzysta z nowatorskich rozwiązań i nowych technologii. A wtedy nie będziemy mieć już problemów ze zdobyciem nowych klientów.


70*10mm Ssania 20 KG DC 12 V/24 V Elektromagnes Elektromagnetyczny Elektryczne Podnoszenie Electro Tablicy Rejestracyjnej Silny Magnes Uchwyt Cup DIY 12 V W Kategorii Magnetic Materials - Huntingdeclaration.org\nTanie: 70*10mm Ssania 20 KG DC 12 V/24 V elektromagnes elektromagnetyczny elektryczne Podnoszenie electro tablicy rejestracyjnej Silny magnes uchwyt Cup DIY 12 v, kup wysokiej jakości Magnetic Materials bezpośrednio od dostawców z Chin: 70*10mm Ssania 20 KG DC 12 V/24 V elektromagnes elektromagnetyczny elektryczne Podnoszenie electro tablicy rejestracyjnej Silny magnes uchwyt Cup DIY 12 v\nModel : BR70/10pozycja : Gospodarstwa Elektryczny Magnes Napięcie wejściowe : DC 12 V 24 Vmoc : 9 Wtrzyma Siła : 20 KGmateriał : Metalkolor : Srebrzyste D : 70mmd : 32mm H : 10mm M : M5 P : 8mm L : 600mm\nszczegóły produktuprzesyłka płatności akceptujemy Alipay, T/T, płatność Western Union i Wizy. z wyjątkiem Alipay, przekształcenia opłata jest na zamówienie klienta z boku. proszę zwrócić zamówienia w terminie 3 dni, i będziemy zorganizować transport 1-2 dni.po Służbie masz 7 dni na kontakt i 30 dni na zwrot go od daty jej otrzymania. jeśli ten element jest w posiadaniu więcej niż 7 dni, to jest rozpatrywane używane, a MY NIE WYDA CI Zwrot LUB WYMIANĘ. Nie ma żadnych WYJĄTKÓW! koszt wysyłki jest niedźwiedź zarówno przez sprzedającego i kupującego w połowie.\ninformacje zwrotnetwoja satysfakcja i pozytywne opinie są dla nas bardzo ważne. proszę zostawić pozytywne opinie i 5 gwiazdek, jeśli nie jesteś zadowolony z naszych produktów i usług. jeśli masz jakiekolwiek problemy, uprzejmie prosimy o kontakt z nami w pierwszej kolejności przed wyjazdem negatywną opinię. dołożymy wszelkich starań, aby rozwiązać wszelkie problemy i zapewnić państwu najlepsze usługi dla klientów.\n70mm * 10mm


H-NBR | Kedarix\nKedarix > Materiały > H-NBR\n( H-NBR) – Uwodorniony kauczuk butadienowo-nitrylowy\nNadaje się dla węglowodorów alifatycznych jak benzyna, propan i butan, oleje i tłuszcze mineralne (w krótkim czasie do +170°C, tłuszcze i oleje roślinne, zwierzęce). Materiał ten może być używany w wielu rozcieńczonych kwasach, zasadach i solach – także w podwyższonej temperaturze, jak również w mieszaninie glikolu z wodą do 150°C.\nNatomiast należy pamiętać, że H-NBR nie jest trwały w wodzie i olejach bądź smarach silnikowych z zawartością ochraniacza antykorozyjnego. Nie nadaje się także do paliw o wysokim udziale związków aromatycznych ketonów, estrów, eterów itp.\n– w urządzeniach do wydobywania ropy naftowej,\n– uszczelnienia olejowe statyczne i dynamiczne w silnikach,\n– w układach klimatyzacji samochodowych,\n– kable, części ruchome pomp, paski przekładniowe, pierścienie\nolejowe, uszczelnienia gazowe\n© Copyright by Kedarix Agnieszka Szewczyk 2017.\nProjekt i wykonanie: Agencja Interaktywna Epoka. Prawa autorskie: ikony.


Uniqa podejmie się eksperymentu - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 12-04-2021, 16:07\nUbezpieczyciel, który formalnie właśnie wchłonął AXA, chce połączyć biznes majątkowy z życiowym w niespotykany dotąd sposób.\nW zeszłym roku austriacka Uniqa kupiła od francuskiej AXA biznes w Europie Środkowo-Wschodniej — m.in. nad Wisłą. Właśnie sfinalizowano fuzję prawną polskich spółek i od poniedziałku, 12 kwietnia, połączone organizacje działają pod ujednoliconą marką – Uniqa.\n— Staliśmy się dużym, uniwersalnym ubezpieczycielem. Działamy we wszystkich możliwych kanałach dystrybucji. Obsługujemy 5 mln klientów i generujemy 4 mld zł składki. Pod tym względem na koniec 2020 r. byliśmy piątym ubezpieczycielem w Polsce. W grupie Uniqa, która działa na 18 rynkach w Europie Środkowo-Wschodniej, jesteśmy największym poza Austrią [rynek macierzysty – red.] podmiotem, jeśli chodzi o skalę biznesu, i największym w grupie pod względem liczby klientów — podkreśla Marcin Nedwidek, który stanął na czele polskiej Uniqi po połączeniu z AXA. Wcześniej był członkiem zarządu AXA i dyrektorem obszaru klienta indywidualnego w części majątkowej.\nUniqa, na czele której stanął Marcin Nedwidek, weszła do ścisłej czołówki polskiego rynku ubezpieczeń. W roku 2020 uplasowała się na 5. miejscu pod względem udziałów w rynku.\nFuzja operacyjna jest w trakcie. Przed organizacjami integracja m.in. systemów informatycznych i baz danych.\nUniqa pod wodzą nowego zarządu nie planuje rewolucji. Ubezpieczyciel będzie kontynuował współpracę z mBankiem i Providentem w zakresie sprzedaży polis, którą zapoczątkowała AXA. Zapewnia, że ma wiele pomysłów na dalszy rozwój tych kanałów dystrybucji. Deklaruje także kontynuację strategii AXA w obszarze affinity (ubezpieczeń sprzedawanych najczęściej z innym produktem, np. sprzętem AGD) oraz dalsze łączenie i przenikanie się kanałów obsługi klienta i sprzedaży produktów.\nUniqa przejmując AXA urosła o biznes inwestycyjny i emerytalny oraz istotnie wzmocniła się segmencie komunikacyjnym i korporacyjnym. Natomiast mocną stroną Uniqi są polisy mieszkaniowe i rozległe partnerstwa regionalne, skoncentrowane na obsłudze mniejszych firm niż klienci przejętego ubezpieczyciela.\n— AXA współpracowała z klientami, którzy często przynosili jej np. ponad 10 mln zł składki, a Uniqa — 20 tys. zł. AXA współpracowała przede wszystkim z największymi brokerami, a Uniqa — z regionalnymi pośrednikami. Uporządkowanie tego obszaru będzie największym wyzwaniem dla ubezpieczyciela — uważa Marcin Broda, analityk Ogmy i ekspert ubezpieczeniowy.\nNie zabraknie eksperymentów, jakich podjęła się nowa władza. Uniqa łączy - zarówno na poziomie zarządu, jaki dyrektorów - zarządzaniem biznesem majątkowym i życiowym. Takie ruchy próbowano robić na polskim rynku, jednak w bardzo ograniczonym zakresie.\n— To ciekawy ruch. Widzę w tym potencjał, ale nie mam pewności, że uda się połączyć dwa światy. W ubezpieczeniach jest jasny podział na specjalistów od jednego bądź drugiego segmentu w każdym obszarze. Od jakiegoś czasu agenci majątkowi próbują sprzedawać polisy życiowe. Rynek tych drugich od kilku lat kurczy się, prowizja topnieje, a agentom coraz trudniej się utrzymać. Jeśli podejście Uniki — obecnie wyjątkowe na rynku — okaże się strzałem w dziesiątkę, to na pewno będzie kopiowane przez innych ubezpieczycieli — uważa Marcin Broda.\nUbezpieczeniaFuzje i przejęciaUniqaAxa\nUbezpieczenia / Uniqa podejmie się eksperymentu


Jelita leczenie raka\nRak jelita grubego - rodzaj nowotworu złośliwego błony śluzowej. Choroba ta może dotyczyć dowolnej części jelit, ale w wielu przypadkach nowotworów występuje w okrężnicy. Niestety, choroba ta nie jest rzadkością, większość pacjentów przypada na mieszkańców rozwiniętych gospodarek. Dziś wśród nowotworów, rak jelita grubego zajmuje drugie miejsce na częstość występowania u ludzi starszych.\nWiększe ryzyko zarażenia podatnych kobiet i mężczyzn po 45 roku życia, a następnie co dziesięć lat częstość występowania choroby wzrasta o dziesięć procent. W 96% przypadków raka jelita grubego rozwija się z komórkami nabłonka jelita.\nW początkowych stadiach raka leczonych chirurgicznie. Często ciała wszystkich komórek nowotworowych są usuwane, a pacjent może być uznawany za całkowicie wolne od nowotworu podstępnego. Po zabiegu, pacjent jest poddawanych chemioterapii, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby.\nW przypadku podawania doodbytniczego guzów do zabiegu i po niej trzeba radioterapię, czasami w połączeniu z chemioterapią. Jest to niezbędne, w celu zmniejszenia liczby komórek rakowych i w ten sposób uprościć operację.\nJeśli choroba jest uruchamiany, guz już rozłożone w różne części ciała, język medyczny jest nazywany lokalnego rozprzestrzeniania się. Jeżeli guz inwazji innych narządów, takich jak wątroba czy płuca, jest przerzutowy rak lub wtórne. Na tym etapie, rak nie jest utwardzalna. Ale przedłużenia życia i poprawy zdrowia jest nadal możliwe. Zdarza się także, że bardzo skuteczne leczenie, a ponadto może to spowodować pojawienie się różnych skutków ubocznych.\nLeczenie nowotworów odbytnicy zależy od:\nW przypadkach zaawansowanych, chemioterapia, radioterapia jest stosowany w celu zmniejszenia guza i uwolnienie od bólu. Operacja również możliwe. Operację tę przeprowadzono w celu przywrócenia drożności raka okrężnicy i usunięcia wtórnego wątroby i płuc. W przypadku czasowego zawieszenia nowotworów przy użyciu przeciwciał monoklonalnych (bewacizumab i cetuksymab).\nPlusy i minusy leczenia raka jelita grubego\nNiektórzy pacjenci boją się leczenia z powodu działań niepożądanych. Są też ludzie, którzy chcą wiedzieć, co się stanie, jeśli nie traktują.\nZdecyduj wczesnego leczenia tej choroby jest bardzo proste, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że rak jest całkowicie wyleczona. W ostatnim stadium raka, niektórzy pacjenci odmawiają leczenia. Ale lekarze wciąż przepisują im leki, które będzie zawierać objawy.\nW początkowych stadiach choroby, za pomocą tego rodzaju chemioterapii\nleczenie uzupełniające, które jest przeprowadzane w celu zmniejszenia nawrót po zabiegu;\nNeo-adiuwantem leczenia, który przeprowadza się przed zabiegiem chirurgicznym w celu zmniejszenia liczby komórek nowotworowych i ułatwiają resekcji;\nhimioradioterapii neo-adiuwantem, który jest wykonywane przed zabiegiem chirurgicznym, chemioterapią z radioterapią.\nWe wczesnych stadiach leczenia raka okrężnicy i odbytnicy za pomocą takich leków, 5-fluorouracyl kwasem folinovoyu lub oksaliplatyny.\nguzy wtórne są również leczonych chemioterapią. Ten typ raka jest prawie nieuleczalną, ale leczenie pomaga spowolnić postęp choroby i zmniejszyć cierpiącego pacjenta.\nSą zalety i wady chemioterapii w leczeniu zaawansowanego raka jelita cienkiego i okrężnicy. Jest to trudne do przewidzenia, jak chemioterapia wpływa na ciele pacjenta. Jeśli jednak normalne u pacjenta, to jest może mieć pozytywny wpływ chemioterapii.\nJeśli choroba dotrze do końcowych etapów, pacjent może odmówić chemioterapii, a lekarze przepisują inne leki, które mogą pomóc zatrzymać chorobę.\nLeczenie może być kontynuowane po analizie stanu ogólnego pacjenta, przed wpływem leczenia i zakresu raka.\nDo leczenia nowotworów jelita grubego stosuje się:\ntehafur uracylu z kwasem folinovoyu;\n5-fluorouracyl kwasem folinovoyu.


Apartament Gapphof (Granny&Gala) w Algund w South Tyrol\nApartament Gapphof (Granny&Gala) w Algund w Południowym Tyrolu\nApartament w Algund\nApartament w Merano\nMax. 4 gości | 45 m² | 1 łazienka| 1 sypialnia\nW apartamencie Granny&Gala w Algund w Południowym Tyrolu znajduje się wanna, prysznic, toaleta i bidet. Apartament posiada własny taras, w pełni wyposażony leżaki, stół i grilla. Własne miejsce parkingowe jest dostepne, tak samo WIFI.\nZamieszkaj na wsi i ciesz się wyjątkowymi wakacjami w ekologicznym gospodarstwie agroturystycznym w Południowym Tyrolu, gdzie zjesz przepyszne śniadanie z domowym dżemem z jabłek z ogrodu Gapphof.\nNowo wyremontowany Gapphof znajduje się na wysokości 325 metrów nad poziomem morza, pośród drzew owocowych na łąkach Etsch w Lagundo, około 1000 metrów od centrum, w pobliżu Merano.\nUrlop marzeń w Merano\nSzczególna atrakcyjność obszaru wokół Algund polega na uroczym kontraście wysokich alpejskich we wszystkich aspektach i dostrzegalnym śródziemnomorskim wpływie Włoch, który jest kulturowy, kulinarny i klimatologiczny. Merano jest chroniony przed zimnem przez góry i dlatego ma wyjątkowo łagodny klimat.\nWakacje z psem w Południowym Tyrolu\nApartament Granny&Gala jest przyjazny psom. Na Twoje wakacje z psem w Merano: łóżko dla psa i miska dla psa już czeka na miejscu. Algund i okolica to świetne miejsca na długie spacery z psem. Między sadami jabłkowymi lub po ogrodzonym terenie pies może bezpiecznie biegać. Gapphof w Algund oferuje idealne mieszkanie na wakacje z psem w okolicy Merano.\nAktywny urlop w Merano\nRegion Merano oferuje nieograniczone możliwości uprawiania różnych sportów na świeżym powietrzu, od golfa po kolarstwo górskie. Wędrowcy znajdą tutaj fantastyczny wybór terenów do wędrówek. Turystyka piesza jest szczególnie popularna w parku przyrody Texelgruppe lub na słonecznym płaskowyżu powyżej Merano.\nStopień trudności waha się od spokojnego spaceru po winnicach po wspinaczkę wysokogórską. Zimą Merano staje się rajem dla miłośników sportów zimowych z przytulnymi, przyjaznymi dla rodzin terenami narciarskimi.\nSprawdź inne zakwaterowanie w Algund


druk ulotek - katalog.ilu.pl - nowoczesny katalog stron www - 1 -\nZobacz strony związane z tagiem: druk ulotek\nDrukarnia Diamond druk powstała w Gdańsku. Dzięki znakomicie wyposażonemu parkowi maszynowemu, wykwalifikowanej kadrze zaufanych pracowników oraz wieloletniemu doświadczeniu w branży zapewniamy Klientom druk najwyższej jakości. Zakres naszych usług jest bardzo\t...\nData dodania: 24.08.2016 o godz: 17:28\nData dodania: 31.07.2018 o godz: 9:59\nRoznoszenie ulotek Rzeszów - Kolportaż ulotek i plakatowanie\nJeśli chcesz sprawdzić na czym polega profesjonalna dystrybucja ulotek w Rzeszowie i jakie konkretnie usługi wchodzą w zakres tego rozwiązania, to odwiedź stronę internetową i nawiąż kontakt z działem obsługi klienta. Specjaliści chętnie z Tobą porozmawiają i ...\nData dodania: 24.01.2018 o godz: 22:40\nJeśli chcesz sprawdzić jak działa profesjonalna firma świadcząca usługi kolportażu ulotek w Gdańsku, to nie pozostaje Ci nic innego jak zajrzenie na stronę internetową. Znajdziesz tam wiele cennych informacji, dowiesz się którą formę dystrybucji ulotek najlepi\t...\nData dodania: 12.01.2018 o godz: 17:41\nSzukasz sprawdzonego pomysłu na druk ulotek? Zawsze stawiasz na klasyczne rozwiązania? A może lubisz zwracać na siebie uwagę? Jeżeli będziesz chciał zamówić większą partię ulotek i jeśli nie będziesz wiedzieć jaki papier i format wybrać, to daj nam znać. Chętn\t...\nData dodania: 12.07.2017 o godz: 14:40\nKolportaż Katowice jest profesjonalną firmą zajmującą się dystrybucją ulotek na terenie Katowic. Do każdego klienta jest zawsze dopasowywana indywidualna oferta, tak aby byli Państwo w pełni zadowoleni z usług świadczonych przez tą firmę. Korzystając z usług t\t...\nData dodania: 13.03.2018 o godz: 20:31


Tekstylia do salonu – sposób na odświeżenie wnętrz – Hogas\nTekstylia do salonu – sposób na odświeżenie wnętrz\nPowszechnie wiadomo, że diabeł tkwi w szczegółach. Wszelkiego typu dodatki są szczególnie ważne w takich wnętrzach jak salon. Od poduszek dekoracyjnych, przez pledy na sofę, aż po firany do salonu – elementy te niewątpliwie wpływają na charakter wnętrza. W jakie tekstylia warto zainwestować?\nPoduszki dekoracyjne do salonu – jakie wybrać?\nPoduszki dekoracyjne do salonu to jeden z tych elementów, w które warto wyposażyć wnętrze. Dzięki nim w prosty sposób można zmienić wystrój całego pomieszczenia. Wybierając taki dodatek, najlepiej zdecydować się na kolor lub motyw pasujący do pozostałych tekstyliów we wnętrzu. Poduszki dekoracyjne do salonu mogą mieć różne rozmiary. Ciekawym rozwiązaniem jest połączenie kilku modeli utrzymanych w tej samej kolorystyce, a o innych wymiarach. Dzięki temu można uzyskać spójną kompozycję.\nPoduszki dekoracyjne do salonu dostępne są w różnych wersjach kolorystycznych: w jednolitych barwach, z motywami zwierzęcymi, geometrycznymi czy roślinnymi. Duża różnorodność dostępnych modeli sprawia, że z łatwością można dopasować je do innych elementów wystroju wnętrza. Wybierając poduszki dekoracyjne do salonu, warto rozważyć modele, które mają zdejmowalną, wymienną poszewkę – łatwiej jest je utrzymać w czystości i wyprać.\nFirany do salonu – prosty sposób na zupełnie inne wnętrze\nFirany do salonu mają za zadanie nie tylko zwiększyć poczucie prywatności we wnętrzu. Chronią przed ciekawskim wzrokiem osób przechodzących w pobliżu okna, a także sprawiają, że pomieszczenie nabiera klimatu. Nowoczesny, klasyczny lub tradycyjny styl wnętrza można podkreślić, stosując firany do salonu. Wystrój okien w dużym stopniu wpływa na charakter całego pomieszczenia.\nFirany do salonu mogą być standardowe, w białym kolorze lub nieco bardziej charakterystyczne, m.in. z kolorowymi elementami lub wytłaczanymi wzorami. Modele mogą być wyposażone w przelotki, które ułatwiają ich montaż. Kupując firany do salonu, należy kierować się przede wszystkim rozmiarem okna – materiał nie powinien być za długi, aby nie zalegał fałdami na podłodze. Ogranicza to ryzyko gromadzenia się kurzu w zakamarkach pod oknem.\nW salonie może znaleźć się miejsce nie tylko na poduszki dekoracyjne czy firany. Styl wnętrza można dopełnić innymi tekstyliami, w tym m.in. kocami, pledami, zasłonami czy dywanikami.\nTags: dom, salon, wnętrza


Instrukcja Bosch AQT 42-13 Myjka ciśnieniowa\nHome > Majsterkowanie > Myjki ciśnieniowe > Bosch Myjki ciśnieniowe > Bosch AQT 42-13 Myjka ciśnieniowa\nPoszukujesz instrukcji obsługi Bosch AQT 42-13 Myjka ciśnieniowa? Poniżej możesz bezpłatnie obejrzeć i pobrać instrukcję obsługi w formacie PDF. Znajdziesz tam również odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, ocenę oraz opinie użytkowników, które pomogą Ci w optymalnym wykorzystaniu zakupionego produktu. Jeśli to niewłaściwa instrukcja, skontaktuj się z nami.\nPodziel się z nami swoją opinią na temat Bosch AQT 42-13 Myjka ciśnieniowa i oceń urządzenie. Chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami z tym produktem lub zadać pytanie? Zostaw komentarz na dole strony.


Koronawirus gmina Pruszcz Gd. W Cieplewie, Borkowie, Straszynie, Rokitnicy szyją maseczki ochronne | Pruszcz Gdański Nasze Miasto\nDS 22 marca 2020, 18:01\nW OKSiBP w Cieplewie trwa akcja szycia maseczek ochronnych, które trafią do pomorskich szpitali, by służyć kadrze i pacjentom.\n- Kupienie maseczek, podobnie jak innych środków ochronnych, jest obecnie bardzo trudne. Dlatego postanowiliśmy pomóc – zadecydowała wójt Magdalena Kołodziejczak.\nMaseczek brakuje m.in. w szpitalu w Nowym Dworze Gdańskim. Pozbawieni ochrony są głównie pacjenci. Ośrodek Kultury w Cieplewie przed rozpoczęciem akcji nawiązał kontakt z placówką.\n- Otrzymałem rekomendację ze szpitala w Nowym Dworze Gdańskim co do wzoru maseczki, materiału do jej uszycia, a także sposobu sterylizacji – mówi Grzegorz Cwaliński, dyrektor OKSiBP w Cieplewie. - Pierwsze szycie maseczek rozpoczęły dwie pracownice ośrodka, które są wykwalifikowanymi krawcowymi.\n- Pierwsze partie trafią do placówki w Nowym Dworze Gdańskim, a kolejne do innych pomorskich szpitali, które zgłoszą zapotrzebowanie – wyjaśnia wójt. - Proszę pamiętać, że maseczka nie chroni przed zakażeniem koronawirsem, ale jest ważnym elementem profilaktyki.


Aleksander de Groffe – Osadnicy\nAleksander de Groffe urodził się 8 marca 1771 roku na Śląsku, w miejscowości Freiburg (dzisiejsze Świebodzice). Był autorem i współautorem licznych projektów regulacyjnych i urbanistycznych miast. Zajmował się projektowaniem i pomiarami budowli oraz sporządzaniem wielkoskalowych map sytuacyjnych. Był jednym z najważniejszych urzędników w strukturach Królestwa Polskiego.\nKarierę zawodową rozpoczął w 1794 roku, najpierw w Kamerze wrocławskiej, a od 1795 roku w Kamerze piotrkowskiej. W latach 1795–1801 pracował w Kaliszu, a od 1803 do 1807 roku był adiunktem budowniczym Kamery płockiej. W okresie Księstwa Warszawskiego pracował dla rządu polskiego, aż do 1816 roku zajmując stanowisko budowniczego departamentu płockiego.\nSzczytowy okres jego kariery przypada na czas konstytucyjnego Królestwa Polskiego. Najpierw rozpoczął pracę w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji. W latach 1817–1819 pełnił rolę inspektora generalnego dróg i spławów. 25 maja 1819 roku de Groffe został mianowany budowniczym generalnym Królestwa Polskiego, zajmując tym samym jedno z najważniejszych stanowisk w KRSWiP (przed Komisją stało zadanie odbudowy miast, regulacja i planowanie rozwoju przestrzennego). Z jego inicjatywy ustanowiono Komisję Miast, mającą nadzorować prace pomiarowe i kartograficzne. Pod jego nadzorem powstały instrukcje pomiarowe dla miast polskich. Tworzył, współtworzył i zatwierdzał mapy wielkoskalowe i rysunki architektoniczne.\nNie wiemy dokładnie kiedy Groffe zakończył pracę na stanowisku generalnego budowniczego w Królestwie Polskim. Wiadomo że nie nastąpiło to przed 1831 rokiem. Zmarł 15 lutego 1838 roku.\nHenryk Bartoszewicz, Z dziejów kartografi Mazowsza i ziem sąsiednich od XVIII do XX wieku, Pułtusk 2012


Zawieszki - srebrny nieśmiertelnik, serce, inne - Srebropol\nZawieszki i wisiorki od zawsze były częścią biżuteryjnego świata. Pojawiają się na łańcuszkach, bransoletach i kolczykach. W sklepie Srebropol.pl masz okazję kupić różne zawieszki: klasyczny srebrny nieśmiertelnik, zawieszkę w kształcie serca, buta, liści, kwiatów i wiele innych. Oferujemy srebrne zawieszki dedykowane dla każdego - upiększ swoją biżuterię, wykorzystaj wisiorek, który zachwyca.\nOferowane wisiorki mogą służyć jako dekoracja biżuterii lub jako breloki. Zawieszki mają wiele zastosowań, co czyni je uniwersalnymi i często pojawiającymi się jako ozdoba - zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn. Wśród wisiorków dla panów na szczególną uwagę zasługuje między innymi srebrny nieśmiertelnik. Zawieszka inspirowana wojskowymi identyfikatorami stosowanymi między innymi w polskiej i amerykańskiej armii.\nSrebrny nieśmiertelnik może nabrać szczególnego symbolicznego znaczenia dzięki umieszczeniu na nim pamiątkowej dedykacji, ważnego cytatu, daty bądź imion. Oferujemy usługę grawerowania na nieśmiertelnikach, po obu stronach blaszki. W naszym sklepie zamówić można srebrny nieśmiertelnik na łańcuszku kulkowym pojedynczy, bądź z dwóch połączonych ze sobą blaszek.\nPo nieśmiertelniki coraz częściej sięgają również panie. Srebrny nieśmiertelnik doskonale pasuje do stylizacji codziennych, sportowych i nie tylko. Jest doskonałym uzupełnieniem modnego stroju.\nNie ograniczaj się i sprawdź ofertę na srebrne wisiorki i zawieszki. Oferujemy różne motywy, które możesz dopasować do swoich upodobań. Wisiorek sprawdzi się także jako prezent - idealnie dobrany odzwierciedli hobby i pasję osoby, która zostanie nim obdarowana. Dlatego nie czekaj, przejrzyj całą ofertę i sprawdź, co dla Ciebie przygotowaliśmy. Jesteśmy pewni, że nasze wisiorki na pewno trafią w Twój gust i ułatwią Ci zakupy dla siebie lub dla Twoich bliskich!\nNieśmiertelniki srebrne z łańcuszkiem kulkowym WI31 02BT\nWisiorek srebrny aniołek W8/0\nWisiorek srebrny głowa faraona W27/0\nWisiorek srebrny głowa lwa z cyrkoniami W23/0\nWisiorek srebrny Jan Paweł II\nWisiorek srebrny kluczyk, serce z cyrkoniami W20/0\nWisiorek srebrny koniczynka W 21/0\nWisiorek srebrny kotek z cyrkoniami W26/0\nWisiorek srebrny kwiatuszek z cyrkoniami SE 1.7g


Posadzki żywiczne przemysłowe Szczecin - Resinfloor\nPoznaj najbardziej wytrzymałe posadzki żywiczne przemysłowe idealne do zastosowania w obiektach przemysłowych\nPoznaj najbardziej wytrzymałe posadzki żywiczne przemysłowe, idealne do zastosowania w obiektach przemysłowych.\nZacznijmy od stwierdzenia, że jednym z najważniejszych elementów hal produkcyjnych, magazynów czy też innych pomieszczeń znajdujących się w Państwa zakładach produkcyjnych jest… podłoga! Dobrze wykonana posadzka charakteryzuje się: wysoką wytrzymałością mechaniczną i chemiczną (jeśli wymagane), łatwym utrzymaniem w czystości, trwałością, szczelnością i brakiem pylenia.\nSzeroki wachlarz materiałów żywicznych, oferowanych przez wiodących producentów, pozwala nam na wykonywanie podłóg o praktycznie każdych, postawionych przez Państwa lub projekt wymaganiach. Zaczynając od podłóg antyelektrostatycznych stosowanych w przemyśle elektronicznym, wykonujemy także podłogi:\npodłogi wysoce odporne na ścieranie,\nposadzki parkingowe i garażowe,\nRodzaje podłóg wykorzystywanych w zakładach produkcyjnych lub halach\nPosadzki żywiczne przemysłowe różnią się między sobą sposobem wykonania. Można wyróżnić następujące technologie instalacji posadzek:\nsystemy zasypywane (oparte na piasku kwarcowym, antypoślizgowe) – dostępne w kolorach RAL lub wykonane na bazie kolorowego piasku kwarcowego, pokrytego bezbarwną żywicą epoksydową. Grubość podłogi żywicznej wynosi ok. 1,0 – 2,0 mm.\nsystemy zacierane (również na bazie piasku kwarcowego) – charakteryzują się bardzo wysoką odpornością na ścieranie. Wykonane są z kolorowego piachu kwarcowego i transparentnej żywicy. Ich grubość to zazwyczaj 3,0 mm.\nsystemy rozlewne, gładki (spotykane nazewnictwo to: posadzki epoksydowe lub posadzki poliuretanowe) – podłogi te są systemami, które najłatwiej utrzymać w czystości, dzięki gładkiej strukturze wierzchniej warstwy. Grubość systemu to 2,0 – 3,0 mm. Przybierają one kolory z palety RAL.\nPosadzka żywiczna przemysłowa może przybierać różnorodny wygląd, w zależności od rodzaju jej wykorzystywania, czyli parametrów wymaganych przez Inwestora. Część posadzek żywicznych realizujemy w kolorach RAL, inne natomiast w podstawowej palecie producenckiej, jak np. posadzki żywiczne kwarcowe, które swoją barwność uzyskują dzięki kolorowemu zasypowi piaskiem kwarcowym.\nDoradztwo w zakresie posadzek żywicznych przemysłowych\nRozmowy z Klientami rozpoczynamy od uzyskania podstawowych informacji o rodzaju działalności zakładu oraz sposobu eksploatacji podłogi. Następnie doradzamy w kwestii doboru systemu żywicznego, który spełniłby oczekiwania Klienta, a przede wszystkim nadającego się do danej dziedziny przemysłu. Posadzki żywiczne przemysłowe realizujemy zgodnie z normami budowlanymi, zachowując przy tym zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ppoż. Nasza przeszkolona kadra pracowników, użytkuje materiały żywiczne zgodnie z wymaganiami postawionymi przez producentów. Odpady po usługowe, usuwamy z miejsca prac najszybciej jak tylko jest to możliwe.


Rynsztok czy droga? - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nRynsztok czy droga?\nOpublikowano 18 września 2020, autor: Justyna Bareła\nO remont ulicy Kościuszki w Wymiarkach spierali się na sesji wójt i radni.\n– Ten remont to jedna wielka pomyłka. Co kawałek jakieś załamanie albo zapadnięcie – zauważył radny Jerzy Niezgócki podczas sesji w czwartek, 10 września.\nDroga remontowana była w ubiegłym roku. Gmina zapłaciła za to ponad 3 mln zł.\n– To, że pan tak uważa, to nie oznacza, że droga jest krzywa i wykonana niezgodnie z normami – odpowiadał wójt Lech Miszewski. – Już tłumaczyłem, dlaczego czasem stoi tam woda. Droga jest bez instalacji burzowej. Jej spadek od skrzyżowania z drogą powiatową wynosi 1,2 stopnia, potem jest wyrównany do zera, potem znowu podniesiony o 1,2 stopnia i wyrównany. Gdyby tego spadku nie było, woda po deszczu ciągle płynęłaby na jedno podwórko. Jak nie ma burzówki, musimy wybierać mniejsze zło. To nie jest droga wybudowana, tylko odtworzona.Dopytywaliśmy w Urzędzie Marszałkowskim o możliwość wylania asfaltu, ale na to zgody nie ma. Musimy się liczyć z tym, że 2-3 razy w roku woda na tej ulicy po prostu stanie. To jest bruk łupany ręcznie, on nigdy nie będzie idealnie równy – podkreślał wójt.\n– Nie przekonał mnie pan. Ja nie rozumiem, jak droga może być z wgłębieniami. Wyjdzie nam z tego chyba tylko rynsztok – odparował J. Niezgócki.\n– Pan już chyba nie pamięta, jak przed remontem woda na ulicy stała całymi tygodniami. Mogę razem z panem tę drogę wymierzyć, może wtedy zmieni pan zdanie – bronił remontu L. Miszewski.\n– Mimo wszystko kostka jest krzywa. Jak się jedzi, to mało koła nie urwie. To nie jest tak dobra droga jak ta w kierunku Gozdnicy – zauważyła radna Barbara Szkodzińska.\n– Droga na Gozdnicę była robiona z kostki łupanej mechanicznie, a tej na Kościuszki nie da się inaczej ułożyć – tłumaczył wójt.


Sprzedam 6H30P - Audiomaniacy\nAutor Wątek: Sprzedam 6H30P (Przeczytany 612 razy)\n« dnia: Październik 06, 2018, 19:45 »\n2 x Sovtek 6H30P 100zł\n2 x Sovtek 6H30P Gold 150zł\nOdp: Sprzedam 6H30P\n« Odpowiedź #1 dnia: Październik 12, 2018, 23:38 »\nCytat: LampowY w Październik 06, 2018, 19:45\nczy lampy są jeszcze dostępne?\n« Odpowiedź #2 dnia: Październik 13, 2018, 08:47 »\n« Odpowiedź #3 dnia: Październik 16, 2018, 22:38 »\nPoproszę te złote\n« Odpowiedź #4 dnia: Październik 17, 2018, 07:44 »\nPoproszę o dane do wysyłki na PW\n« Odpowiedź #5 dnia: Październik 17, 2018, 07:44 »\n« Odpowiedź #6 dnia: Listopad 26, 2018, 23:46 »\nCytat: LampowY w Październik 17, 2018, 07:44\nWitam, czy te lampy są dostępne?\n« Odpowiedź #7 dnia: Listopad 26, 2018, 23:55 »\nGoldy już upaliłeś Darek?\n« Odpowiedź #8 dnia: Listopad 27, 2018, 00:05 »\nCytat: tomekkk1 w Listopad 26, 2018, 23:55\nTak mam je\n« Odpowiedź #9 dnia: Listopad 27, 2018, 00:09 »\nCoś tworzysz? To już będą cztery sztuki 6H30P, a to nie byle lampki...\nTakim dociekliwy ostatnio, bo wiem że jak Ty tworzysz, to zawsze jest grubo\n« Odpowiedź #10 dnia: Listopad 27, 2018, 00:17 »\nCytat: tomekkk1 w Listopad 27, 2018, 00:09\nTym razem to kolega będzie coś spawał.\n« Odpowiedź #11 dnia: Listopad 27, 2018, 00:21 »\n« Odpowiedź #12 dnia: Listopad 27, 2018, 03:47 »\nCytat: daris666 w Listopad 26, 2018, 23:46\n« Odpowiedź #13 dnia: Listopad 27, 2018, 09:40 »\nCytat: tomekkk1 w Listopad 27, 2018, 00:21\nNie, inny kolega coś buduje ale nie wiem co. Dziś mi podrzuci kasiorę to spytam się co i jak.\nCytat: LampowY w Listopad 27, 2018, 03:47\n« Ostatnia zmiana: Listopad 27, 2018, 09:43 wysłana przez daris666 »\n« Odpowiedź #14 dnia: Listopad 27, 2018, 09:49 »\nDzisiaj nie zdążę ale jutro mi się uda wysłać je do Ciebie.\nAdres mam z poprzedniej wysyłki.\nCzyli wszystko sprzedane, temat wyczerpany.


Bayla-sa 1306-386 Pomarańczowy - Bayla - Nasze marki\nBayla-sa 1306-386 Pomarańczowy\nPolecamy modne czółenka marki BAYLA. Pomarańczowe cholewki są wykonane z miękkiej skóry naturalnej - zamsz. Wkładki oraz wyściółka również są wykonane ze skóry naturalnej. 1,5cm platformy podnoszą komfort chodzenia, a stabilne obcasy 'słupki' dodadzą elegancji każdej kobiecie.\nProstota fasonu, wysoka jakość wykorzystanych materiałów oraz precyzja wykonania łączą się w funkcjonalną całość. Wymagające kobiety, które lubią połączenie klasycznego wzornictwa i wygody nie będą zawiedzione zakupem. Warto zainwestować w ten ponadczasowy model.


poniedziałek, 07 maj 2018 17:47\nŻel Veno TERAPIA z ekstraktem z kasztanowca: leczy, łagodzi objawy i zapobiega dolegliwościom związanym z zaburzeniami mikrocyrkulacji krwi w nogach i opuchlizną nóg, łagodzi uczucie tzw. ciężkich nóg, na które uskarżają się głównie kobiety, polecić go można również w przypadku pojawienia się krwiaków pourazowych.\nJak stosować żel Veno TERAPIA? Aby osiągnąć najlepsze efekty terapeutyczne, należy go minimum trzy razy dziennie wcierać, a właściwie wmasowywać w bolące miejsca (na przemian ruchami kolistymi i posuwistymi), nakładając na dłoń za każdym razem ok. 2-3 cm żelu. Masując podudzia, należy pamiętać, żeby wykonywać ruchy posuwiste tylko z dołu do góry w celu aktywizacji zastawek żylnych. Jeżeli dolegliwości nie ustąpią albo się nasilą, należy zasięgnąć porady lekarza.\nŻel Veno TERAPIA\nWięcej w tej kategorii: « Wypożyczalnia sprzętu medycznego – jak to działa? Kilka słów o rozwodach »


Piętno von Becków - Joanna Jax | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nKup teraz - 16 ofert w cenie od 6.99 zł do 37.47 zł\n783 ocen 113 opinii\nWydawnictwo: Videograf Cykl: Dziedzictwo von Becków (tom 2) literatura obyczajowa, romans\nDziedzictwo von Becków (tom 2)\n113 opinii 783 ocen 0 dyskusji\nNie zawiodła mnie ta część, była trochę gorsza niż pierwsza, ale dalej wciągająca.\nOba tomy czyta się jednym tchem. Polecam. Trzeba się dobrze skupiać na nazwiskach i powinowactwie, żeby się nie zgubić kto jest kim :)\nPierwsza część była ciekawa, ta natomiast mocno naciągana i ciężko się czytało\nKim jest były nazista, którego zdjęcie zrobione na mistrzostwach świata w piłce nożnej w Brazylii obiega cały świat i wywołuje lawinę zdarzeń?...\nW pierwszym rozdziale akcja toczy się w taki sposób aby przypomnieć czytelnikowi najważniejsze wydarzenia i postacie z części pierwszej, co ułatwia rozeznanie się w bieżących losach poszczególnych bohaterów. Większość osób, które były wiodącymi postaciami pierwszego tomu już niestety, nie żyje. Dlatego w drugim tomie mamy do czynienia z następnymi pokoleniami tamtych bohaterów jak chociażby Julia Kunis – prawnuczka Wernera von Becka czy Marta Landowska – wnuczka Kornelii. Oprócz tego inne interesujące osoby, jak bracia Ariel i Izaak, którzy chcą odzyskać mienie po swojej zamordowanej przez nazistów rodzinie jubilerów oraz Dawid i Tomas, którzy będą „deptać Julii po piętach”, aby odkryć sekrety z przeszłości. Losy tych wszystkich osób skrzyżują się ze sobą, a dlaczego i w jaki sposób, to już dowiecie się z treści książki. Wszystkich jednak łączy jedno - rodzina von Becków, która miała wpływ na losy każdego z bohaterów.\nOprócz bieżących wydarzeń jest też retrospekcja, gdzie dominuje wątek Kornelii, która związała się z jednym z von Becków, zaszła z nim w ciążę i trafiła do obozu w Auschwitz, w którym spotkało ją coś tak dramatycznego, że nie da się o tym spokojnie myśleć ani pisać. Sami przekonacie się o co konkretnie chodzi.\nJak w każdej książce tej autorki – wojenna przeszłość ma ogromny wpływ na losy bohaterów i odciska swoje piętno na następnych pokoleniach. A Piętno von Becków w szczególności.\nJeszcze jeden wątek wart uwagi, to sposób, w jaki szwajcarskie banki bogaciły się, przywłaszczając sobie majątek Żydów, którzy stracili życie w holokauście. Od spadkobierców żądali aktu zgonu zamordowanych w obozach ludzi, doskonale wiedząc, że żądają niemożliwego. Zagarniali też dobra materialne zdeponowane przez nazistów.\nI coś, co mnie niezmiernie zdziwiło, a mianowicie znalazłam w książce cytat, który słyszałam w serialu „Świat według Kiepskich”, a brzmi on tak:” Ale ten pijaczyna w dupie był i gówno widział”. W serialu Kiepski zwracał się do Paździocha słowami: "W dupie pan byłeś i gówno pan widziałeś".\nKsiążka, w której akcja toczy się tak szybko, iż czytelnik nie ma czasu na złapanie oddechu. Jest tu dużo tajemnic z przeszłości, zawirowań miłosnych, dramatów wojennych, ukryty skarb, wyrafinowany sex, wątek kryminalny czyli krótko mówiąc: DZIEJE SIĘ.\nBardziej byłam przywiązana do bohaterów z pierwszej części, ale tutaj z kolei jest więcej akcji. Co do jednego nie mam wątpliwości – fani pisarki będą zadowoleni, bo cała saga jest na wysokim poziomie i w klimacie typowym dla tej autorki.\nW pierwszym rozdziale akcja toczy się w taki sposób aby przypomnieć czytelnikowi najważniejsze wydarzenia i postacie z części pierwszej, co ułatwia rozeznanie się w bieżących losach poszczególnych bohaterów. Większość osób, które...\nMuszę przyznać, że ten tom bardziej mi się podobał niż pierwszy, przede wszystkim akcja dzieje się wolniej i choć nadal jest kilka punktów czasowych (i wiele wątków) to łatwiej połapać się w całości, do tego autorka włączyła wątek kryminalny, który niewątpliwie uatrakcyjnia całość. Minus - błędy językowe, aż jestem zaskoczona, że znalazłam tak dużo błędów w odmianie przez przypadki.\nMuszę przyznać, że ten tom bardziej mi się podobał niż pierwszy, przede wszystkim akcja dzieje się wolniej i choć nadal jest kilka punktów czasowych (i wiele wątków) to łatwiej połapać się w całości, do tego autorka włączyła wątek kryminalny, który niewątpliwie uatrakcyjnia całość. Minus - błędy językowe, aż jestem zaskoczona, że znalazłam tak dużo błędów w odmianie przez...\njeszcze słabsza niż tom pierwszy, odpuszczam literaturę pani Jax na jakiś czas :(\nJedna z niewielu autorek, których książki kupuję 'w ciemno'.\nDruga część von Becków podobała mi się chyba jeszcze bardziej niż pierwszy tom.\nPani Joanna ma rewelacyjny sposób prowadzenia narracji. Zgoda, ta narracja czasami odrobinę kuleje, ale styl, w jakim jest prowadzona przyćmiewa wszelkie ewentualne niedociągnięcia fabuły.\nStaram się nigdy niczego nie spoilerować, nie będę pisał o treści.\nW powieści jest to wszystko, co jest tak charakterystyczne dla twórczości Pani Jax. To, za co ją pokochałem.\nJest miłość i namiętność, są rozstania, są rodzinne tajemnice jeżące włosy na głowie, jest kawał historii najnowszej. I są osoby, których nie sposób nie lubić a nawet pokochać.\nI choć zakończenie...nie, miałem nie spojlerować :)).\nCudowny język, chwytająca za serce fabuła. Czego chcieć więcej ??\nGłęboki pokłon przed Panią, Pani Joanno.\nPani Joanna ma rewelacyjny sposób prowadzenia narracji. Zgoda, ta narracja czasami odrobinę kuleje, ale styl, w jakim jest prowadzona przyćmiewa wszelkie ewentualne...\nZ niejasnych powodów autorka uznała, że warto iść w stronę "kolejnej twarzy Greya". Na co trzeciej stronie dokładne opisy aktów seksualnych, teksty o twardych penisach i wilgotnych waginach sprawiają, że raczej odpuszczę sobie tę autorkę. Trochę szkoda, że idzie ona w stronę prymitywnej komercji, zamiast pisać ciekawe książki. Zastanawiam się, czy pani Joanna naprawdę sądzi, że czytelnicy sięgają po jej książki, żeby czytać o sztywnych włoskach łonowych czy śledzić głupkowate dialogi o przeleceniu tej czy innej wilgotnej między nogami pani? Dotarłem do rozdziału/części 65 na 79 w audiobooku. I, bez żalu, skasowałem resztę.\nZ niejasnych powodów autorka uznała, że warto iść w stronę "kolejnej twarzy Greya". Na co trzeciej stronie dokładne opisy aktów seksualnych, teksty o twardych penisach i wilgotnych waginach sprawiają, że raczej odpuszczę sobie tę autorkę. Trochę szkoda, że idzie ona w stronę prymitywnej komercji, zamiast pisać ciekawe książki. Zastanawiam się, czy pani Joanna naprawdę...\nJoanna Jax Piętno von Becków Zobacz więcej\nNadmierna szczerość może zniszczyć szczęście, a każdy człowiek ma swoje słabości, popełnia błędy i rani innych. I to tych najbliższych, bo pozostałych nie obchodzą twoje potknięcia. Jest tylko warunek: nie domagaj się prawdy od innych. Tobie ona też nie jest do niczego potrzebna.\nNadmierna szczerość może zniszczyć szczęście, a każdy człowiek ma swoje słabości, popełnia błędy i rani innych. I to tych najbliższych, bo p...


WILCZEWSKI: WACH NADAL NUMEREM JEDEN POLSKIEJ WAGI CIĘŻKIEJ\nPomimo porażki w listopadzie w Kazaniu z Aleksandrem Powietkinem trener Piotr Wilczewski wciąż jest przekonany, że to jego podopieczny - Mariusz Wach (31-2, 17 KO), jest numerem jeden polskiej wagi ciężkiej. - To nie podlega nawet dyskusji - ucina temat "Wilk". W najnowszym wywiadzie poruszyliśmy sprawę oskarżeń o doping, porażki w Rosji oraz najbliższych planów Wacha.\nData: 17-01-2016 23:23:31\nWilczewski......dla ciebie i twojego championa o mobilnosci wozu z weglem mam tylko milczenie......\nData: 17-01-2016 23:24:11\nIzu by mu najebał\nData: 17-01-2016 23:24:43\nMoże i Wach by Szpilkę pokonał, ale po ostatniej walce Wacha, te słowa brzmią, jakby z dobrego kabaretu.\nData: 17-01-2016 23:26:06\nno 1 ? żart... on się nadaje tylko do zrywania ogórów, a nie do boksu\nswoje 5 min miał i pokazał na jakim marnym poziomie jest\ngość nadaje się tylko na marne gale wojaka,a nie do europy czy już na bank do stanow\nData: 17-01-2016 23:26:20\nNadal ? hehe dobre sobie.\nWacha punktują bez problemu Kownacki, Zimnoch, Szpilka i Rekowski.\nData: 17-01-2016 23:27:55\noj Wilczewski co Ty gadasz hehe... Z całym szacunkiem do Wacha ale On tylko twardą szczękę ma i nic więcej... wolny jak muł, Szpilka czy nawet podstarzały Adamek bez najmniejszego problemu Go wypunktują runda po rundzie ;)\nData: 17-01-2016 23:31:51\nWach mnie zawiódł i to bynajmniej nie dlatego ze przegral z Povetkinem, tylko ze wogle nie staral sie walczyc\nData: 17-01-2016 23:33:40\nKownacki robi Wacha jak dziecko.. On przeciez mógłby nawet wjebac z słabym Rękowskim..\nData: 17-01-2016 23:48:24\ni może jeszcze z Saletą xD\nogarnijcie się dzieci. Wilk stwierdził jak jest. Pomimo iż Wach to nic specjalnego to na chwilę obecną jest nasz najlepszy zawodnik wagi ciężkiej. Ze swoim twardym łbem, niezłym ciosem i całkiem dobrą wydolnością wymęczyłby i Szpilę, o reszcie nie wspominając.\nData: 17-01-2016 23:50:45\nNasza waga ciężka to gówno i w końcu powinni przestać mydlić ludziom oczy\nData: 17-01-2016 23:51:52\nObiektywnie i mimo szczerej sympatii do Wacha i antypatii do Szpilki.\nSzpilka wypunktował by Wacha we wszystkich rundach!!!\nData: 18-01-2016 00:07:51\nWczoraj poza Szpilą zachwycił również Maciek Sulęcki. Jego następnym rywalem powinien być Cabel Trilux.\nData: 18-01-2016 00:18:14\nPff.. Co za bzdury. Szpilka wypunktowałby Wacha bez żadnego problemu.\nData: 18-01-2016 00:19:17\nW Top 3 na pewno jest w PL Izu Szpila i Wach kolejność nie koniecznie taka, nie zapominajmy z kim walczył no i z kim przegrał nie można mówić że to jakiś bum i się do niczego nie nadaje bo jak na razie z bumem nie przegrał dlatego co niektóre komentarze są nie na miejscu chłopcy.\nData: 18-01-2016 00:24:43\nNawet Adamek by tego kołka pokonał\nNajgorsze co może być to trener który nie wie z kim pracuje\nData: 18-01-2016 00:50:26\n"Może i Wach by Szpilkę pokonał, ale po ostatniej walce Wacha, te słowa brzmią, jakby z dobrego kabaretu."\nWach już nikogo z wolą walki nie pokona. Zresztą czym? Jest najwolniejszy, a do tego nawet na winku nie ma siły ciosu.\nData: 18-01-2016 01:09:10\nJa tam liczę że ten skończony debil Kmita z Polsatu jednak zakontraktuje Kownackiego na PBN.Bardzo ciekawe byłoby zestawienie go z Wawrzykiem.Jak dla mnie Kownacki pokonuje cyca przed czasem.\nCo do Wacha to on w tym momencie nie wiem czy w 5 by się zmieścił najlepsze co mógłby zrobić dla boksu to skończyć karierę\nData: 18-01-2016 01:13:00\nNaprawdę mocno bekowe są takie wypowiedzi. Są różni zawodnicy, różne style, uwarunkowania, ale nie ma chyba większego antyboksera od Mariusza Wacha.\nData: 18-01-2016 01:41:13\nJak czasem słucham / czytam wypowiedzi szp Wilczewskiego to jestem za tym aby niektórym zakładac kagańce :D\nps. Wachu jest numero uno ale tylko w dziedzinie swiadczenia usług typu wpierdol na telefon,znakomity sparingpartner/journeman ale nie wojownik (dusza misia kanapowego a nie fightera). Jestem pewny ze wczoraj dotrwałby do konca przegrywając kazdą runde na punkty i nawet na moment nie próbując zagrozic mistrzowi.\nData: 18-01-2016 01:44:05\nutor komentarza: szansepromotions\nZgadza sie , szczegolnie z tym Wachem to propaganda jak za rzadów koalicji PO-PSL.\nData: 18-01-2016 06:20:51\nWacha na dzień dzisiejszy pokonują bez problemu:\n-Kołodziej (tak, wg mnie nawet on, no chyba żeby go Wach czymś mocniejszym trafił)\nWszyscy na punkty oczywiście bo Wach łeb twardy ma jak nikt. Do zwycięstwa trzeba oprócz odpornosci czasami trafiać a z tym jest nieco gorzej :)\nData: 18-01-2016 07:13:20\nAbsolutnie się zgadzam i uważam, że Pan Jarosław Kaczyński to najjaśniejsze słońce naszego narodu i najlepsze co nam mogło się przytrafić od 26 lat.\nData: 18-01-2016 07:16:58\nBrak woli walki i brak umiejętności wykorzystania warunków fizycznych dyskwalifikuje Mariusza z pozycji pierwszego.\nData: 18-01-2016 07:55:50\nKownacki, Izu, Zimnoch i Szminka z nim wygrywają. Jedyne co Wach ma to łeb z... hmm uj wie czego ale twardy. Rekowski w sumie też mógłby wygrać z nim.\nData: 18-01-2016 07:58:12\nNie wiem czy kotś zwrócił uwagę na pierwsze zdania Wilka ...\nMariusz Wach trafi na salę dziś i ZACZNIE SIĘ RUSZAĆ .... to są dwa i pół miesiąca nieaktywności\nData: 18-01-2016 08:01:27\nWach przegra z Adamkiem, Szpilka, Zimnochem a moze i Rekowskim..\nData: 18-01-2016 09:48:37\nJedyne porażki Wacha to ze ścisłym topem HW.\nNapiszcie, z jakimi "bumami" (słowo, którego gimbaza nie rozumie) przegrał. No?\nPogardliwe opinie o Wachu wynikają nie tylko z jego umiejętności bokserskich, ale i z faktu, że "zawiódł" januszków.\nData: 18-01-2016 10:00:27\n2.Wach jesli bedzie zadawał ciosy\nNa piatym miejscu był by Izu ale ze ma tylko obywatelstwo a nie jest polakiem to u mnie sie niekwalyfikuje na liscie .\nData: 18-01-2016 10:14:59\nWach idzie do Wasilewskiego i w rok zostaje mistrzem świata z Łapinem\nData: 18-01-2016 10:31:54\nWach jest dobry jako sparingpartner\nData: 18-01-2016 11:51:20\nPrzeciez Izu urodzil sie w Polsce, wiec jak sie nie "niekwalyfikuje" wieszczu polski? xDD jeszcze ten rex przed kownackim hahahah\nData: 18-01-2016 11:53:20\nTrener chwali swojego zawodnika, nie ma co się rzucać panowie. Takie wypowiedzi są kurtuazyjne i nic nie znaczą.\nData: 18-01-2016 11:55:47\nYgnac: odwrócę Twoje pytanie: A z kim z czołówki wygrał?\nTeza była taka, że Wach to nr 1 polskiej HW. Wiekszość ludzi widzi, że to bzdura i wypisują z kim potencjalnie przegrałby. Nie widzę w tym jakiejś nieprzychylności dla Wacha, ot zwykłe szacowanie umiejętności jego i potencjalnych przeciwników.\nData: 18-01-2016 11:59:13\nPrzeciez Izu urodzil sie w Polsce, wiec jak sie nie "niekwalyfikuje" wieszczu polski?hehe widziałes czarnego Polaka bo ja nie albo pewnie tez mam problem ze wzrokiem jak co niektorzy.\nData: 18-01-2016 12:05:06\nmaro1988 jak ktos spiewa mazurka z reka na piersi to moze byc nawet i czarny rasisto\nData: 18-01-2016 13:52:21\nHhahah, Wilczewski no dobry zart chlopie ! Wach jest numerem jeden ale w sprawie szwindli.... Szpila zamiat nim ring, taka prawda. Mysle ze reksiu rowniez moze sie pokusic o walke z tym drwalem...


[komentarze] 40. piętro - lastinn\n[komentarze] 40. piętro\n« [WoW] Tajemnice z głębii | [komentarze] PODZIEMIA TO NASZ DOM »\nTym razem zaczniemy trochę inaczej. Bez wielkiego pierwszego posta MG, bez gigantycznego przepychu na początku. Proszę was, drodzy gracze, o napisanie waszego początku. Opisanie pobudki każdego z was, przygotowań, drogi do pracy, złożenia kwiatów i udania się do swoich obowiązków. Mam nadzieje, że coś takiego nie będzie wielkim problemem J\nA tak przy okazji- w stanie Massachusetts znajdują się także inne fikcyjne miasta, w których często dzieją się dziwne rzeczy… Jakie? I kto jest ich autorem? Pytanie banalne, a do wygrania uścisk dłoni Kutaka na najbliższym zlocie! J\nA teraz życzę wam miłej gry i czekam na posty J\n05-04-2007, 14:48 #2\nHmmm, nie wiem czy to w Massachusetts, ale takim fikcyjnym miastem jest Arkham (Lovecraft)\n05-04-2007, 14:55 #3\nAno, w maseczjusets. Arkham, Dunwich i reszta, z tego co wiem, jest w Maseczujests. A teraz nie mędrkować, tylko do sesji! :P\n06-04-2007, 09:57 #4\nEdytowałam mojego posta troszkę. Dodałam dwa zdania nad zdjęciem, no i dodałam samo zdjęcie, skoro inni dali to ja też\n07-04-2007, 11:25 #5\nNo, ruszać się, ruszać! :P Milly jest odcięta od neta do wtorku chyba- ale co z Flejszem i Angrodem? Angroda ostatnio na LI nie widziałem, ale flejsz... Oj flejsz, flejsz...\n07-04-2007, 13:12 #6\nRozwiewam wasze wątpliwości żyję i mam się dobrze. Myślałem, że post będzie już dzisiaj, ale chyba nie wyrobie. Spodziewajcie się mnie w poniedziałek.\n07-04-2007, 13:42 #7\nPiszę posta od wczoraj i powoli idze Za jakąś godzinę będzie\n09-04-2007, 15:12 #8\nNonono, Angrod, wybrałeś zdjęcia Deana Caina, a to fajniutki aktor :] Nie zdziw się jak moja Sharon zakocha się w twoim Ricardo\nRedone - spodziewaj się konkurencji\nNie, żeby Susan jakoś szczególnie kochliwa była... ale kariera musi sie toczyć naprzód, a numer piętra to dla niej pooootężny afrodyzjak.\nNiestety po stworzeniu postaci tracę nad nią kontrolę trochę...\nOstatnio edytowane przez Tahu-tahu : 09-04-2007 o 18:25.\n09-04-2007, 18:14 #10\nNa szczęście piękny nie jestem zatem nic mi nie grozi z Waszej strony


Siły Asada ostrzeliwują Hims z moździerzy. Nie żyje 31 osób - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\n09.03.2012, 15:35 | Aktualizacja: 09.03.2012, 15:37\nSiły zbrojne syryjskiego reżimu zabiły w piątek 31 osób, z czego co najmniej 10 demonstrantów w mieście Hims na zachodzie kraju, gdzie znów podjęto ostrzał dzielnic opozycji - poinformowali opozycyjni aktywiści. Według nich pociski moździerzowe trafiły w demonstrację w jednej z dzielnic i w wiernych wychodzących z meczetu po piątkowych modłach.\nWznowienie ostrzału dzielnic Hims nastąpiło w dwa dni po pobycie w tym mieście zastępczyni sekretarza generalnego ONZ ds. humanitarnych Valerie Amos, która powiedziała w czwartek, że jest wstrząśnięta skalą zniszczeń w dzielnicy Baba Amro, która była bastionem rebeliantów.\nAmos poinformowała w piątek na konferencji prasowej w stolicy Turcji Ankarze, że władze syryjskie zgodziły się na dokonanie, jak to nazwała, "ograniczonej oceny" sytuacji w kraju. Nie podała szczegółów. Oświadczyła, że zwróciła się do syryjskiego rządu o umożliwienie niezakłóconego dostępu ekip z pomocą humanitarną do miejsc, które najbardziej ucierpiały, lecz władze Syrii poprosiły o więcej czasu (na decyzję).\nMające siedzibę w Londynie Obserwatorium na rzecz Praw Człowieka utrzymuje, że w protestach antyrządowych, które zaczęły się w Syrii przed rokiem, zginęło prawie 8,5 tys. ludzi, w większości cywilów.\nW czeskim wojsku służą sami bohaterowie przeczytaj »\nTagi: wojna, cywile, Asad, Hims, ONZ, Syria\nte miasto należy szczelnie otpczyć i wybić tych najemników do nogi nie brać jeńca wszystkim kula wq łeb bo jest tam sporo najemników z legii cudzoziemskiej


Łopatka do mieszania wykonana ze stali nierdzewnej 66 cm\nŁopatka do mieszania ze stali nierdzewnej. Idealna do mieszania...\n85,20 zł z VAT\nNumer magazynowy: 017.976.2\nPlastikowa łyżka 40 cm\nDla winiarzy do mieszania podczas fermentacji moszczu i dla...\nNumer magazynowy: 017.983.8\nPlastikowa łopatka 40 cm\nPlastikowa łopatka 40 cm. Odporna na wysokie temperatury, może być...\nNumer magazynowy: 017.979.6\nMieszadło Brewferm 45 cm - 100 szt.\nSzukasz poręcznego i niedrogiego mieszadła? Nie szukaj dalej!...\n660 zł z VAT\nNumer magazynowy: 017.978.100\nNabierak do ziarna 24 cm\nAtrakcyjna cenowo łopatka do napełniania lub opróżniania zbiornika,...\nNumer magazynowy: 017.611.24\nNabierak do ziarna 38 cm\nNumer magazynowy: 017.611.38\nMieszadło 76 cm\nMieszadło ze stali nierdzewnej do ciężkich zastosowań. Idealny do...\nNumer magazynowy: 017.982.10\nMieszadło drewniane Brewferm 70 cm\nMieszadło dla piwowarów do mieszania brzeczki podczas zacierania. Z...\n50,20 zł z VAT\nNumer magazynowy: 017.984.6\nŁyżka 70 cm\nŁyżka wykonana z drewna bukowego. Długość: 70 cm. Dla winiarzy: do...\nNumer magazynowy: 017.985.3\nŁyżka 60 cm\nSolidna łyżka wykonana ze stali nierdzewnej. Nadaje się dla...\nNumer magazynowy: 017.986.1\nPlastikowa łyżka 80 cm\nDla winiarzy: do mieszania fermentującego moszczu. Dla piwowarów:...\nNumer magazynowy: 017.988.7