A taka sytuacja (dłuuuuugie) - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\naustralijka 01.09.21, 13:06\nMałżeństwo z 45 -letnim stażem. Równi wiekiem i wykształceniem. Bezdzietni nie wiadomo dlaczego.\nPan w wieku 68 lat ma zawał. Wychodzi bez szwanku ale warto może zmienić sobie życie. Oboje przestają pracować, bo mimo wieku nadal mieli dyżury, oddziały i praktykę prywatną.\nPieniądze są , bo i dwie niezłe emerytury a i odłożone a także zainwestowane.\nSprzedają piękne mieszkanie w mieście, kupują równie piękną byłą leśniczówkę, bo przecież nie można zardzewieć i coś trzeba robić dla zdrowia. Zatem dom zadbany ale wymagający zmian na lepsze. Dwa lata remontują, udoskonalają, dobierają meble, dekoracje, zakładają ogród i sad. Do miasta 10 km.\nPrzyjaciele padają na kolana i zbierają szczęki z podłogi. W wielu głowach już kiełkuje myśl, że my za kilka lat też tak chcemy. Chcemy żyć w bajce.\nPan i pani szczupli, wytrzymali, opaleni, radośni. Nowe życie służy.\nNo może tylko pani, mysz miejska , po zmroku nie lubi samotności i wstydzi się przyznać, że się boi. No owszem jest pies a nawet dwa, dom nie jest w lesie a na jego skraju a kilkaset metrów dalej stoją domy całkiem sporej wsi.\nAle ona nie potrafi być w wielkim domu sama. I nie do końca chciała porzucić miasto i aktywność zawodową.\nZaczyna się covid. Pan oznajmia, że poproszono go o powrót do pracy na zasadzie wzięcia kilku dyżurów w miesiącu. Propozycja i łechcąca ego i znakomita pod względem finansowym, bo 100% dodatku.\nPani lamentuje, ze obciążony chorobami, zarazi się i umrze. Pan pociesza, że w tej głuszy i od pracy nabył odporność a to tylko 3-4 dni pracy.\nPani początkowo daje radę przechodzić te 3-4 noce, bo boi się położyć i zasnąć nie może. Potem tych nocy jest i 10 i 15. Pan wraca zmęczony i dziwi się mocno zmęczeniu żony.\nKolejna rozmowa i pan oznajmia, ze przyjął propozycję tworzenia oddziału pokowidowego. Czyli pracuje codziennie od 8-16 no i nadal pełni dyżury.\nPani w szoku. Nie tak miało być. I nie chce mieć na swoich barkach wszystkiego co miało być podzielone na dwoje. Nie chce siedzieć sama w tym domu.\nW dni dyżurów pana, pani zaczyna nocować w hotelu. Potem zgadza się na powrót do spółki i praktyki prywatnej. Dzielą się opieką nad domem i psami.\nAle pani wynajmuje mieszkanko w mieście i wraca tylko na weekendy.\nNo i tyle z marzeń zostało. Pani czuje się oszukana. Pan czuje się pokrzywdzony i niesłusznie pogoniony.\nNo i co? Jak wybrnąć z takiej sytuacji.\nTo bliscy znajomi.\nPomysł na życie okazał się chybiony.\nTo tak tylko na wypadek, gdyby ktoś dobrze nie przemyślał marzeń o małym, białym domku, kawie na tarasie i ciszy i spokoju.\nWystarczy , że wypadnie jeden element i wszystko może runąć. Choć oczywiście nie musi.\nA może takie stare powiedzenie, że jak ludziom za dobrze to nie wiedzą sami w co im ciepło?\nchatgris01 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:16\nA było nie likwidować mieszkania w mieście i nabyć dom z przeznaczeniem weekendowo/letniskowym, do pobytów czasowych, i nie mieliby problemu.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:18\nTeż mi się tak wydaje. Dla ludzi lubiących miasto dom weekendowy jest bardzo fajnym wyjściem (ponadto podczas pandemii kto miał taki dom ten jakby wygrał na loterii). Natomiast przeprowadzka na stałe to chyba zbyt drastyczne posunięcie.\nchatgris01 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:20\n> No i co? Jak wybrnąć z takiej sytuacji.\nMoże niech odkupią jakieś mieszkanie w mieście (pieniądze mają, z tego, co napisałaś), będzie jak znalazł na późniejszą starość, a na razie będą z niego korzystać w trakcie dyżurów pana.\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:24\nGdyby babka była fair, powiedziałaby na wstępie, że nie chce mieszkać w dużym domu i pomysł zmian jest fajny, ale na weekend.\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:38\npewnie dopoki nie sprobowala zycia na wsi to pomysl wydawal sie jej fajny. Jak wielu osobom, zycie na wsi nie jest dla kazdego, ale trudno sie o tym przekonac mieszkajac cale zycie w miescie.\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:59\nProszę cię, mówimy o ludziach w okolicach siedemdziesiątki.\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:45\na ty co masz 20cia, ze perspektywa 70tki jest dla ciebie jak dystans historyczny do sredniowiecza? 70-letni ludzi nie czuja sie dzis starzy, maja plany i swoje zycie. Jak widac tez pracuja a nawet maja plany zawodowe. I dobrze.\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 18:50\nCiężki dzień masz dzisiaj, czy rzucasz się tak dla sportu? Nie powiedziałam, że są starzy ani, że nie mogą mieć planów.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:03\nsama się rzucasz, czasem po prostu nie można wiedzieć że tak na prawdę nie będzie się czegoś lubiło póki się nie spróbuje, wiek nie ma znaczenia, umysł jest zdradliwy, pewne rzeczy umniejsza, inne upiększa, robi projekcje niekoniecznie zgodne z rzeczywistością, zresztą co to jest rzeczywistość? jest jakaś obiektywna? w tym przypadku obiektywnie jest pięny dom w dość atrakcyjnym miejscu, a jak widać co dla jednego atrakcyjne dla innego niekoniecznie a nawet dla tej samej osoby w różnych sytuacjach coś może ale nie musi być atrakcyjne.\njedyne co mnie dziwi to foch ludzi w tym wieku i brak woli by sytuację zmienić co dla takich osób o ogromnych możliwościach nie powinno być problemem\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 19:12\n> sama się rzucasz,\nruscello Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:48\nPrzecież mogła chcieć tam mieszkać we dwoje, a niemal samotnie już nie.\nkatriel Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:48\nMoże nie wiedziała? Jeśli nigdy wcześniej nie była sama w dużym domu na skraju lasu, to mogła nie wiedzieć, co jej odpali, jak się nagle w takiej sytuacji znajdzie.\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:00\nRemontowali ten dom dwa lata, więc miała dużo czasu na zastanowienie się i upewnienie, czy dom to dobry pomysł, jak się w nim czuje i czy jej odpowiada.\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:25\nPewnie pomysł był dobry, ale na mieszkanie w nim wspólnie, na wspólne spędzanie czasu, na organizowanie tam wspólnego życia.\nJedno (pan) się z tego systemu wyłamał. Szkoda, powinien jak najbardziej dac sobie czas na życie bez obowiązków zawodowych. No bo kiedy, jak nie taraz?\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:05\nbzdura, remontować a mieszkać to nie to samo, remont to ferwor, emocje, projekcje, marzenia, mieszkać to rutyna, opadanie ww emocji, proza życia, która może choć nie musi okazać się o wiele mniej atrakcyjna\nlot_w_kosmos Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:13\n> Gdyby babka była fair,.....\nUważasz że to ona jedt nie fair?\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 19:06\n> Uważasz że to ona jedt nie fair?\nW moim przekonaniu bardziej ona, niż jej mąż. Babeczka powinna po prostu wcześniej zastanowić się nad tym, co się stanie, kiedy z przyczyn losowych będzie zostawała sama w domu, czy ten dom jest odpowiedni, w miejscu, z którego jest zadowolona itd. Zorientowała się, że jej to nie odpowiada po długim czasie i wydaniu sporych pieniędzy na całe przedsięwzięcie, wg mnie ma to większe konsekwencje niż praca męża, której wykonywać nie musi, tylko chce. Mąż nie powinien z kolei wywijać jej numeru pod tytułem "jednak wracam do pracy, ogarnij wszystko i siedź sama".\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 19:08\nAle co innego przyczyna losowa, a co innego świadomy wybór i łamanie wspólnych postanowień i planów.\nsajant Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 19:19\n> Ale co innego przyczyna losowa, a co innego świadomy wybór i łamanie wspólnych\n> postanowień i planów.\nTak, masz rację. Chodziło mi o to, że nawet gdyby mąż nie wrócił do pracy, mógłby po prostu mieć kolejne problemy zdrowotne, które wiązałyby się z pobytami w szpitalu, długim leczeniem, jeżdżeniem do sanatorium itd. Wtedy pani też byłaby sama i dom byłby na jej głowie. Powód nie ma znaczenia, jeśli koniec końców okazuje się, że tak naprawdę problemem jest strach przed byciem sama w domu.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:08\nnie da się wszystkiego przewidzieć, czasem sam siebie człowiek zaskakuje, zwłaszcza jeśli chodzi o sprawy tak irracjonalne jak lęki, btw lęk przed mieszkaniem samotnie w na skraju lasu setki metrów od najbliższej żywej duszy wcale nie jest irracjonalny, wypasiona chata z dala od ludzi to łakomy kąsek dla włamywaczy\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 03:48\n> sajant napisał(a):\n> > Gdyby babka była fair,.....\nNo pewnie ze ona facet się z domu nie wyprowadził tylko ona. Zrobiła sobie domek letniskowy/weekendowy. Pan zdaje się wraca do domu po pracy.\nJako pani doktor powinna wiedzieć , ze pan lat 70 po zawale może szybko się zawinąć i zostanie sama w domu pod lasem.\nWiec taka budowę należało by przemyśleć i wzięcie zwierząt z którymi w razie „w” będzie problem.\nUciekanie do hotelu ojp. Mogą tabletkę na spanie wziąć i by przywykła.\nPani chce panu „pokazać” głupotę na starość.\nlot_w_kosmos Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 05:42\nTo pan złamał zasady.\nJej zachowanie jest tylko i wyłącznie jedyną możliwą konserwacją jego wybiórczego podejścia do umowy.\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 06:08\n"Pan zdaje się wraca do domu po pracy."\nNo, kilka razy w miesiącu, kiedy nie ma dyzuru.\n"Jako pani doktor powinna wiedzieć , ze pan lat 70 po zawale może szybko się zawinąć "\nPan też jest lekarzem i tego nie wiedział?\narmamagedon Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:24\nPan, typowa ofiara systemu szpitalnego i hierarchii oddziałowej, nie potrafił odmówić sobie przyjemności dopisania na nagrobku ordynator. Ktoś tam zaciera ręce i ociera pot z czoła, że udało się kogoś w te dyżury i oddział umoczyć. Niestety, na końcu drogi nie czeka nikt z laurem i wieńcem. Dzień po wyzionięciu przez pana ducha zapomną, może wcześniej się posypie, i bez sentymentów Panu podziękują (jak oddział przestanie się opłacać). Fakt, niestety lekarze jako grupa zwykle bardzo aktywna zawodowo, nie mają często życia poza robotą. Life, jak mówi bi.\nbywalec.hoteli Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 00:50\nNapisałaś brutalnie, ale i sporo w tym racji.\nPaństwo lekarze mogli po prostu być przyzwyczajeni do życia poświęconego pracy i w domu na wsi z wolnym czasem się nie odnaleźć.\nbigimax2 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:25\nstarzy ludzie ktorzy sraja pieniedzmi , gdzie tu wypadl element i gdzie jest problem ?\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:33\nani specjalnie starzy (no moze starzy w Polsce gdzie od 60 latkow oczekuje ze albo beda wnuki bawic albo jako nieprzydatne spolecznie truchła poloza sie do grobu) ani pewnie sraja pieniedzmi skoro by kupic dom musieli pozbyc sie mieszkania. Problem jest taki ze za wczesnie pomysleli o zaniechaniu pracy zawodowej ktora dawala im sporo przyjemnosci.\nbigimax2 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:21\nPan w wieku 68 lat ma zawał. dwa lata remontu\ntrudno ich nazwac 60cio latkami\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:31\nwiekszosc nawet 70 latkow nie czuje sie dzis staro, zwlaszcza gdy maja aktywne zycie.\nbigimax2 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 18:30\npomiedzy tym jak sie czujesz a kim jestes jest spora roznica\ntroompka Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:16\nstarość jest nieuchronna, a pogarda do wieku bije z twoich słów straszna....poczekaj pare lat, zleci jak z bicza strzelił\nprimula.alpicola Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:25\nAle w czym problem..? Pan poszedł do pracy, to i pani poszła. Pani nie lubi być sama w lesie- wynajmuje mieszkanko. I niech tak na razie zostanie (dopóki nie zdecydują się na prawdziwą emeryturę), a dom w lesie może pozostać weekendowo- wakacyjny.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:29\nProblem jak rozumiem jest taki, że pan chciałby wymieniać się opieką nad domem i psami a pani odmówiła współpracy i przeprowadziła się od pon.do pt.do mieszkanka w mieście.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:48\n> Problem jak rozumiem jest taki, że pan chciałby wymieniać się opieką nad domem\n> i psami a pani odmówiła współpracy i przeprowadziła się od pon.do pt.do mieszka\n> nka w mieście.\nNo wiec pani jest tu bardzo nieporządku bo zajmuje się domem 2 dni w tygodniu, zostawiać panu 5 dni.\nNie wiem czemu ona nie może wracać te 10 km. 🤦♀\nAutem to ile to 20 minut maks.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:58\n> No wiec pani jest tu bardzo nieporządku bo zajmuje się domem 2 dni w tygodniu\n> , zostawiać panu 5 dni.\n> Nie wiem czemu ona nie może wracać te 10 km. 🤦♀\n> Autem to ile to 20 minut maks.\nBo nie chce się zajmować domem i psami bez męża. Nie na to się pisala.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 12:20\n> > No wiec pani jest tu bardzo nieporządku bo zajmuje się domem 2 dni w ty\n> > , zostawiać panu 5 dni.\n> > Nie wiem czemu ona nie może wracać te 10 km. 🤦♀\n> > Autem to ile to 20 minut maks.\n> Bo nie chce się zajmować domem i psami bez męża. Nie na to się pisala.\nA pani jest ułomna przyspawana do pana? Pan równie dobrze mógł umrzeć dosyć wylewu mieć raka i tez pani w niczym nie pomagać.\nTez się na to nie pisała.\nSkoro zdecydowała tam mieszkać to nich ponosi konsekwencje najwyraźniej pani realizowała marzenia pana a nie swoje własne.\nA teraz pretensje do świata.\nW monecie propozycji pana powrotu pracy powinna mu powiedzieć ze jeśli przyjmie prace sprzedaj dom i wracają do miasta. To co robi teraz to dziecinada i demonstracja.\nRozkład sił 2/5 nie jest uczciwy.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 12:24\n> A pani jest ułomna przyspawana do pana? Pan równie dobrze mógł umrzeć dosyć wy\n> lewu mieć raka i tez pani w niczym nie pomagać.\nPani najwidoczniej nie jest przyspawana do pana skoro od poniedziałku do piątku mieszka bez pana w wynajmowanym mieszkaniu. Pani jedynie bez pana nie chce mieszkać w domu pod lasem. Bo nie chce. A jakby pan umarł to by pani pewnie domek pod lasem sprzedała. Nie wiem, skąd założenie, że jakby pan umarł to pani by musiała w tym domku tkwić ad mortem defaecatam. Przecież pani nie jest chłop pańszczyźniany przypisany do ziemi a rynek nieruchomości w Polsce działa.\n> Skoro zdecydowała tam mieszkać to nich ponosi konsekwencje najwyraźniej pani re\n> alizowała marzenia pana a nie swoje własne.\nAle dlaczego ma ponosić konsekwencje tego, że pan zmienił zdanie i chciał wrócić do pracy?\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 12:26\n> Tez się na to nie pisała.\n> A teraz pretensje do świata.\n> W monecie propozycji pana powrotu pracy powinna mu powiedzieć ze jeśli przyj\n> mie prace sprzedaj dom i wracają do miasta. To co robi teraz to dziecinada i de\n> Rozkład sił 2/5 nie jest uczciwy.\nNie projektuj. Pan póki co żyje i chodzi o to, że świadomie zmienił ich wspólne plany.\nJak z panem cos się stanie, to wtedy pani pomyśli, co zrobić. A najprawdopodobniej zrobi to, co robi teraz, kiedy męża nie ma w domu - wróci do miasta.\njednoraz0w0 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 17:43\nUprzejmie przypominam, że pan tez podjął decyzje, mianowicie o zakończeniu kariery i przejściu na emeryturę. Skoro tak zdecydował, to niech ponosi konsekwencje własnych decyzji. A, nie, zapomniałam, to hasło zawsze dotyczy przecież wyłącznie kobiet.\nprimula.alpicola Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 20:43\nWcale się pani nie dziwię.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:29\nJa się też pani nie dziwię. Układ miał być taki: siedzimy razem w domu pod lasem. A nie: siedzę w domu pod lasem a męża nie ma całymi dniami. I to co ktoś proponował- czyli zatrudnienie gospodyni 24h nie jest rozwiązaniem. Pani chciała mieszkać z mężem a nie z gospodynią.\nchatgris01 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 11:19\nTeż się pani nie dziwię, oraz podoba mi się to, że się nie dała wrobić w zrzucenie całej roboty koło domu i obejścia na jej głowę. Też bym się nie dała\nhanusinamama Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:31\nNie ma się co Pani dziwić ze boi sie sama tam spać. Ja mam dom w miesiec, na osiedlu domków...a tez przez pierwszy rok bałam sie sama zostawiać w nim.\nMieszkanie w miescie i po probloemie. Pan widać nie umie żyć bez pracy...smutne.\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:35\nco smutnego jest w tym ze ludzie maja satysfakcje i przyjemnosc z pracy? Ja tez nie mam zamiaru przechodzic na emeryture zanim umre\nhanusinamama Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:48\nNo to ty. Ja mam zamiar pożyć przed smiercia za kase zarobioną w pracy.\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:38\nno tylko ze ja pracy nie traktuje jako czegos co jest malo przyjemnym obowiazkiem, mam i satysfakcje i ok pieniadze ktore umiem wydawac nawet pracujac. Podejrzewam ze bohater tej dyskusji ma podobnie. Zawsze wspolczuje ludziom dla ktorych prawdziwe zycie zaczyna sie dopiero na emeryturze.\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:46\nTylko ze oan jest po zawale, więc w wieku 70 lat, jak najbardziej powinien zwolnić tempo. Jest na emeryturze i odpoczywać, nie stresować się. A pan, nie dość ze bierze nocne dyżury w szpitalu, to jeszcze podjął regularną pracę, więc zdarza mu się przez 10-15 dni w miesiącu pracować po 20 godzin na dobę. Pan zarabia na zawał nr 2.\n71tosia Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:58\nale dla niektorych wlasnie rezygnacja z pracy i aktywnego zycia jest mocno stresujaca. Kilku moich znajomych wlasnie w momencie przejscia na emeryture i zycia bez rutyny codziennych obowiazkow zaczelo miec powazne klopoty zdrowotne.\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 18:17\nNo to nie pozostaje im nic innego, jak lesniczówke sprzedać i wrócić do miasta, do starych nawyków.\nPrzy czym, uważam, pan nie ma prawa wymagać od pani, żeby siedziała sama na wsi, kiedy jej takie rozwiązanie nie pasuje.\nm_incubo Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 22:58\nJeśli masz dopiero zamiar "pożyć", to lepiej nie odkładaj tego aż do emerytury, tylko zacznij dzisiaj.\njoaaa83 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:32\nWydaje mi się, że pani nie była całkiem szczera na etapie planów i przeprowadzki. Pewnie 80% marzy o takim życiu, a dla 20% opcja po moim trupie. Nie wierzę, że jej się odmieniło, tylko działała po presją męża, albo po prostu żyła gdzieś tam u jego boku w tym domu.\nreinadelafiesta Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:20\nPan zdaje się też planował siedzieć na tyłku w domu pod lasem i cieszyć się emeryturą, a potem plany zmienił.\ntriss_merigold6 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:22\nBędzie miał ładny pomnik.\naandzia43 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:38\nTo jemu się odmieniło i zaczął znikać z białego domku pod lasem. Ona godziła się na biały domek pod lasem w pakiecie z mężem, nie biały domek solo.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:49\n> To jemu się odmieniło i zaczął znikać z białego domku pod lasem. Ona godziła si\n> ę na biały domek pod lasem w pakiecie z mężem, nie biały domek solo.\nAle on wraca do domu po 16 , czemu pani nie może tez wracać? A wynajmuje mieszkanie?\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:15\n> Ale on wraca do domu po 16 , czemu pani nie może tez wracać? A wynajmuje mieszk\nPan wraca tylko wtedy, kiedy nie ma dyzuru. A dyżurów w miesiącu ma 15-16, na które chodzi po godzinach pracy.\npodaje_haslo_okon Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:35\nCóż, jak się jest mieszczuchem, to się nie wyprowadza do domu w lesie, pani zrobiła błąd, że się zgodziła, ale skoro już się dowiedzieli, że dom na wsi nie dla nich, to niech sprzedają tym znajomym, co im się tak podoba, no i niech wracają do miasta.\nkryzys_wieku_sredniego Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:36\nU mnie we wsi jest też taki dom, bardzo ładny.\nNowy, drewniany, wybudowany ze smakiem, jest lasek brzozowy na dzialce, są piękne podwyższane grządki, podjazdy, ogród zimowy.\nI też lekarze mieszkają, tylko dychę młodsi, i też są tylko na weekendy oboje w domu, bo pani boi się sama mieszkać - dziwuje się światu, bo dom jest prawie w centrum wsi, i kto wpada na pomysł mieszkania na wsi, czy w miescie w domu jak się boi zostać samtm na noc!\nkryzys_wieku_sredniego Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:39\nA w dodatku jak pana nie ma na weekend bo ma dyżur to pani na noc nie zostaje.\nalpepe Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:38\nJa tylko wtrącę, że pani fajnie się wymigała z układu. Cóż, partnerstwo zobowiązuje.\namast Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:47\nZdaje się, że pan się pierwszy wymigał z układu. Pani nie do końca przekonana do zmian w życiu, ale czego się nie robi dla męża po zawale. A pan tak szybko jak tylko mógł, wrócił do starych nawyków, zostawiając panią samą na jakimś odludziu. To pani też wróciła do starych nawyków. Partnerstwo zobowiązuje.\nalpepe Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:49\nNiewłaściwie to sformułowałam, bardzo mi się spodobało postępowanie pani, to nie była krytyka. Pan się wymigał jako pierwszy oczywiście.\namast Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:23\npalacinka2020 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:43\nPani spi w hotelu bo boi sie spac w lesniczowce?? Chodzi po domu calymi nocami, bo czeka na meza? Wyslalaby do psychiatry.\ntilijka123 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:17\n> Pani spi w hotelu bo boi sie spac w lesniczowce?? Chodzi po domu calymi nocami,\n> bo czeka na meza? Wyslalaby do psychiatry.\nWiele kobiet boi się być w nocy sama w domu. Moi rodzice mieszkają w mieście, w sąsiednim domu mieszka nasza rodzina, a jak tata wyjeżdżał mama bała się i po nocach robiła różne rzeczy w domu zamiast spać. W domu był pies i troje dzieci oprócz niej.\nJa sama zauważyłam, że mimo,że świadomie nie mam problemu z byciem sama w domu to w dni kiedy mąż jest na nocnym dyżurze śpię czujniej i częściej budzę się w nocy mimo mieszkania w szeregówce, włączonego alarmu i psa w domu.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:54\nTakie coś się leczy, ona ma racje.\nTwoja mama powinna przejść terapie, bo to wcale nie strach ,a brak męża u boku nie pozwala spać. Ja tak miałam jakiś czas dopóki dzieci nie wróciły do domu, to nie mogłam zasnąć bo się martwiłam o nie. I chciałam być w pogotowiu. Z biegiem czasu się przyzwyczaiłam. I już nie mam problemu.\nJak były dzieci rodzina boisko.\nTy powielasz ten problem jak widać.\ntilijka123 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:59\n> Takie coś się leczy, ona ma racje.\n> Twoja mama powinna przejść terapie, bo to wcale nie strach ,a brak męża u boku\n> nie pozwala spać. Ja tak miałam jakiś czas dopóki dzieci nie wróciły do domu,\n> to nie mogłam zasnąć bo się martwiłam o nie. I chciałam być w pogotowiu. Z bieg\n> iem czasu się przyzwyczaiłam. I już nie mam problemu.\n> Jak były dzieci rodzina boisko.\n> Ty powielasz ten problem jak widać.\nMiałaś kiedyś włamanie w domu? Moi rodzice mieli. Złodzieje weszli przez okno do pokoju w którym spałam z braćmi. Spłoszył ich szczekający pies.\nU mnie na osiedlu też trochę włamań było, w tym roku skradziono jeden samochód. Poprzednim właścicielom mojego domu w nocy wyprowadzono z garażu dwa samochody. Złodzieje weszli do domu wzięli kluczyki i po prostu wyjechali z garażu.\nNadal uważasz, ze ja i mama powinnyśmy się leczyć?\n70-letnia kobieta, zamożna, sama w domu z daleka od innych zabudowań to latwy łup dla złodziei i moim zdaniem ma prawo czuć się zagrożona.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:11\nCzyli myślisz ze pobyt faceta w domu zmieni coś gdy będą chcieli wejść?\nZe 70-latek jej z czymś pomoże?\nJakoś u was była cała rodzina i tak weszli.\nSąsiadkę okradali 4 razy, my obok do nas nigdy wejść nie próbowali wystarczył duży pies w domu. Który chętnie wystawiał głowę i szczerzył zęby.\nZ tych włamań po kluczyki to norma jeśli dom ma piętra i sypialnie na gorze.\nPrzyzwyczaić psy do domu, założyć porządne drzwi i zamykane w oknach. Przy łóżku telefon żeby w razie w zadzwonić na policję , można tez założyć w drzwiach sypialni dodatkowe zamki zamykane od środka.\nWłamania są wszędzie do koleżanki weszli w biały dzień, poszła po dzieci do szkoły w sumie 2 znam takie jedna wzięła psa na spacer nie było jej 20 minut w środku dnia. Druga pojechała po syna o 15 nie było jej 40 minut. Ale na widoku stał komputer Apple, wiec nie dziwie się ze weszli.\nWłamali się do domu obok pracy męża gdzie pojechali na wakacje obalali wszystko płynem do naczyń wiec policja żadnych odcinków nie znalazła.\nGdy tak myśleć to najlepiej bunkier wybudować.\ntilijka123 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:47\n> Czyli myślisz ze pobyt faceta w domu zmieni coś gdy będą chcieli wejść?\n> Ze 70-latek jej z czymś pomoże?\nOczywiście, że nie. Ale zauważ, że nie wiemy jak było gdy mieszkali tam oboje. Może też się bała ale była tam ze względu na męża, ze względu na jego zdrowie, bo on chciał tam mieszkać. A gdy została sama to już nie wiedziała powodu żeby tam zostać. Może dodatkowo przerosło ją ogarnianie tego wszystkiego samodzielnie.\n> Przyzwyczaić psy do domu, założyć porządne drzwi i zamykane w oknach. Przy łóżk\n> u telefon żeby w razie w zadzwonić na policję , można tez założyć w drzwiach\n> sypialni dodatkowe zamki zamykane od środka.\nWiesz ja nie boję się być sama w domu, po prostu czujniej śpię. Poza włączonym alarmem nie mam też jakiś specjalnych zabezpieczeń i nie czuję potrzeby ich mieć. Drzwi dobre ale zamknięte na jeden zamek (uważam, ze w domku łatwiej złodziejowi wejść przez okno od ogrodu niż forsować drzwi oświetlone przez uliczne latarnie), kluczyki od samochodu schowane, a nie na wierzchu, laptopa i torebkę zabieram na piętro. Moim to zdaniem wystarczy.\nJak którejś nocy zadzwonił Solid, że mają sygnał włamania to wzięłam psa i zeszłam sprawdzić parter i piwnicę z operatorem Solidu na linii i jak upewniłam się ze wszystko jest ok to odwołałam patrol.\nwirtualny_byt2 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 18:26\nOK, a jak wyjeżdżasz na wakacje? Co wtedy z psami? I co wtedy z domem?\ntilijka123 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 18:36\n> OK, a jak wyjeżdżasz na wakacje? Co wtedy z psami? I co wtedy z domem?\nZamykam drzwi na wszystkie zamki, na garażowe zakładam blokadę, uruchamiam alarm. Uprzedzam sąsiadów i zostawiam im klucze. Psa zabieram ze sobą.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:17\nzmieni, oczywiście, zazwyczaj włamują się do pustych domów, kiedy jest tylko jedna osoba w domu, może się komuś wydać że nikogo nie ma, mało to filmów gdzie włamywacze zaskoczeni bo jednak ktoś jest? nie, to nie tylko kino, tak dzieje się czasem w rzeczywistości, kiedy w domu jest cała rodzina to już nie włamanie, to zazwyczaj zaplanowany mord\npalacinka2020 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:29\n70 letnie zamozne malzenstwo na zadupiu to taki sam lup. Pomaga zamki i alarmy, a nie obecnosc meza.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:19\ngówno prawda, łup może taki sam, ale odsiadka całkiem inna, gdyby doszło do "komplikacji"\nm_incubo Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 23:07\nZ tego co piszesz włamywacze włamują się niekoniecznie tylko do samotnych kobiet i obecność męża w domu zwłaszcza 70 latka po zawale, nie jest żadną pomocą. 🤷♀\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:12\nto ty się wybierz do psychiatry skoro nie dostrzegasz jak można bać się w takich warunkach. Choć nie, psychoatra empatii nie nauczy takiego betona jak ty\nruscello Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:46\nPani też mogła chcieć mieszkać w dużym domu pod lasem we dwoje z mężem. Skoro została tam bez towarzystwa, z większością obowiązków na głowie, to się jej odechciało. Pan zmienił ustalenia, to niech się nie dziwi, że żona podejmuje decyzje w oparciu o stan faktyczny, a nie pieśń przeszłości.\nmatacznik Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:53\n> Pan i pani szczupli, wytrzymali, opaleni, radośni. Nowe życie służy.\n> To bliscy znajomi.\n> Pomysł na życie okazał się chybiony.\nPomysł na życie był dobry i służył obojgu.\nTo powrót pana do lekarzowania popsuł sytuację. Wrócić do domku w lesie na szczęśliwą, aktywną emeryturę, bez jednostronnie zaspokajanych ambicji.\nborsuczyca.klusek Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 13:55\nJest nawet taka ludowa mądrość, żeby uważać o czym się marzy.\nprimula.alpicola Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 20:44\nA nawet przekleństwo istnieje: "Oby ci się wszystkie marzenia spełniły".\nbi_scotti Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:08\nI w wieku lat 68 Pani nie znala siebie na tyle zeby nie wiedziec, ze she loves the city tudziez, ze boi sie samotnosci w duzym, pustym domu pod lasem? C'mon, takie rzeczy czlowiek o sobei wie juz pewnie kolo 20-30tki!\nZanim sie drastycznie zmieni address, tryb zycia, znajomych (!), hobbies, warto spojrzec w lustro i sama siebie/samego siebie honestly analyze. Co lubie? Czego nie lubie? Co mnie cieszy? Czego sie obawiam? Etc. etc. etc. Marzenia o domku mozna miec, why not ... warto je jednak weryfikowac z tym jakim sie jest czlowiekiem. Jakos glupio, ze dorosli, z opisu sensible people takiego sould searching nie dokonali. Life.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:11\nNo, pani nie znała siebie jeśli chodzi o nocowanie w domu, ale pan nie znał siebie jeśli chodzi o trwałą rezygnację z pracy, skoro najwyraźniej nie potrafił z niej zrezygnować.\nchatgris01 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:15\n> I w wieku lat 68 Pani nie znala siebie na tyle zeby nie wiedziec, ze she loves\n> the city tudziez, ze boi sie samotnosci w duzym, pustym domu pod lasem?\nJakiej znowu samotności, pani się przeprowadzała razem z panem i mieli być razem w tym domu pod lasem, a nie ona sama w pustym. To dwie kompletnie różne sytuacje przecież.\nbi_scotti Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:22\nNie da sie zalozyc, ze teraz juz bedziemy 24/7 przez kolejnych wiele lat 365 dni w roku joined by the hip! Tak sie nie da zyc Wiec nawet jesli plan byl taki, ze mieli byc tam razem, trzeba brac pod uwage, ze ktores zachoruje albo pojedzie na wycieczke z friend(s), albo bedzie musialo zalatwiac jakies tam sprawy np. rodzinne w innej czesci kraju ... I wtedy co? Jej plan byl taki, ze ona zawsze w takich okolicznosciach do hotelu?\nZgadzam sie, ze pan tez czegos o sobie nie wiedzial np. tego, ze wciaz chce pracowac (pani, zdaje sie, tez wrocila do pracy), czyli oboje zawalili w kwestii self-reflection. No to teraz maja klops i moze teraz sie na owe reflections zdobeda. Mozna im tylko zyczyc powodzenia w odkrywaniu ich real needs Cheers.\nnenia1 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:28\nLudzie się potrafią przyzwyczaić do różnych rzeczy, to nie jest tak, że się nie zmieniamy w życiu. Może sądziła, że jej się uda.\nbi_scotti Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:30\nW jej wieku juz powinna wiedziec, ze sie nie zmieniamy (gdyby byla mlodsza, mialaby prawo jeszcze sie ludzic ), eh ... That's the problem. Life.\nnenia1 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:49\nMoże ona z tych "wiecznie młodych".\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:22\nco wy wszyscy z tym wiekiem, przecież nie wiek sięliczy a suma doświadczeń, może w jej puli doświadczeń nie było takich, które by pozwoliły skutecznie przewidzieć taką sytuację, zresztą wszystkiego przewidzieć się przecież nie da, zawsze coś fajnego może zamienić się koszmar a nierokująca sytuacja okazać się całkiem atrakcyjna, po odkryciu wszystkich aspektów\nkonsta-is-me Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:09\nAle przecież to nie jest kwestia że pan "załatwia jakieś sprawy" tylko normalnie podjął pracę!\nCzy ty tego nie rozumiesz?\nPoza tym małżeństwo to kompromisy, może pani się ugięła częściowo dla pana , ale myślała że on też będzie w domu.\nA pan olał sprawę i stwierdził że idzie pracować do miasta a ona ma siedzieć sama posrodkui lasu !\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:12\nAle on gdzie mieszka? Nich pracują ale wracają razem do domu.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:15\nNie mogą razem wracać do domu, bo pan ma przez pół miesiąca dyżury. Czyli pani wracałaby sama do domu. A na to nie ma ochoty.\naandzia43 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 17:25\n> Nie da sie zalozyc, ze teraz juz bedziemy 24/7 przez kolejnych wiele lat 365 dn\n> i w roku joined by the hip! Tak sie nie da zyc Wiec nawet jesli plan byl tak\n> i, ze mieli byc tam razem, trzeba brac pod uwage, ze ktores zachoruje albo poje\n> dzie na wycieczke z friend(s), albo bedzie musialo zalatwiac jakies tam sprawy\n> np. rodzinne w innej czesci kraju ... I wtedy co? Jej plan byl taki, ze ona zaw\n> sze w takich okolicznosciach do hotelu?\nDa się założyć, że spędzać się będzie razem 99% czasu. Może szła by do hotelu, może do znajomych albo zapraszała by do siebie znajomych na tych kilka nocy w roku. W każdym razie kilka dni samej raz na rok to nie ciągły brak towarzysza, który mial być przy niej tak jak się umawiali. Ja nie chciałabym mieszkać gdzieś, gdzie jestem zdana na współmieszkańca, gdzie moja racja bytu związana jest bardzo ściśle z tym współmieszkańcem, ale rozumiem że niektóre ryzykują. Czasem się to opłaca, ale ryzyko jest. Tu się nie opłaciło. Zresztą, pewnie się wszystko ułoży, w jakiś nowy sposób, jeśli spędzili że sobą 40 lat to się dogadają\nbi_scotti Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 18:22\n> jeśli spędzili że sobą 40 lat to się dogadają\nA niech ... Choc i definite rozstania po 40 latach tez nie sa az taka rzadkoscia. Z roznych wzgledow. Mnie w tej historii zaskakuje wylacznie jakis taki brak planowania & self-assessment, ktorego moznaby sie spodziewac po osobnikach 68+ ... no ale moze faktycznie oni tak specificznie "mlodzi duchem" - no to maja jak maja Life.\ntriss_merigold6 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:14\nOch, sądziłam, że zakończenie tej historii będzie inne tj. pazerny lekarz emeryt zejdzie podczas kolejnego dyżuru, a media będą biły pianę, dlaczegoż, ach dlaczegoż był taki przepracowany.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:21\na co oni do tego domu przyspawani? sprzedać, kupić dom bliżej pracy albo mieszkanie w mieście i żyć jak chcą\nbtw, siedzenie samotnie w domu pod lasem kilkaset metrów od najbliższego sąsiada to horror nie marzenie, nie wiem czy jedną noc bym wytrzymała\nmandre_polo Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:23\nPuści w środku, liczy sie tylko kasa\nnenia1 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:26\nCo można poradzić? Chyba nic. Skoro sami nie potrafią rozmawiać i wypracować jakiegoś kompromisu. Życia im nie ułożysz. Tak już jest. Jak mamy dużo pracy, zgiełku, wrażeń sądzimy, że życie w spokoju, głuszy, na zadupiu, tylko z alpakami to sielanka. Potem ta sielanka zaczyna męczyć, bo człowiek potrzebuje jednak do życia trochę adrenaliny i innych ludzi. Pani wcale się nie dziwię, co za przyjemność, nie będąc eremitą, kwitnąć samej w głuszy. Szkoda, że nie mieli jakiegoś sensownego hobby, które dawało by im satysfakcję równą tej płynącej z pracy.\nwoman_in_love Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:29\nBezdzietni i tak przegrali swoje życie. Reszta to tylko dodatek do tego przegrania.\nla_mujer75 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:39\nDla mnie ludzie są głupi i nie potrafią wybiec chociaż trochę w przyszłość. Nie mówię tylko o tych z postu.\nJak się jest bliżej 70, niezależnie od kondycji i zdrowia, to jednak powinno się brać pod uwagę, że prawdopodobieństwo utraty sił witalnych z każdym rokiem wzrasta.\nI wtedy praca wokół takiego domku, to już nie przelewki.\nDruga rzecz- nie pomyśleli przez chwilę, że prędzej czy później jedno z nich odejdzie? Umrze? I że to drugie zostanie zupełnie samo na odludziu.\nI że na stare lata mieszkanie na odludziu nie jest najlepszym pomysłem? Zwłaszcza dla zupełnie samotnej osoby.\nMam znajomych. Niedawno kupili sobie działkę na Mazurach. Bo oni kochają Mazury. Oni strzelą sobie piękny i wypasiony dom. Całoroczny. Oni będą w każdy weekend tam jeździć. Co to jest te 4 godziny jazdy? W piątek po pracy wskoczą w samochodzik i "za chwilę" będą.\nUps, jakos ich uwadze uszedł fakt, że mają dwoje stosunkowo małych dzieci. Jedno z dzieci całkiem na poważnie jest zainteresowane sportem. Są treningi w tygodniu, łącznie z piątkiem. Ok, można jechać w sobotę rano, ale co się okazuje? Że całe weekendy też treningi, sparingi, itd.\nI to jeszcze przez wiele lat, jeżeli dzieciak nadal będzie chciał trenować. A ponoć ma mega potencjał.\nI tak "nagle" znajomi są niezadowoleni. A kupując działkę, już wiedzieli jak wyglądają u nich weekendy. Są podporządkowane pod zajęcia dziecka. I nie ma tak, że mały nie będzie brał w nich udziału.\nMoi rodzice. Ojciec mega schorowany (też a 68 lat, ale w fatalnej formie). I mój brat podsuwa pomysł, że może sprzedadzą mieszkania i się wyprowadzą nad morze ! A ci o tym zaczynają myśleć. Im się zaczyna marzyć taki mały domeczek... JPR!\nZapytałam się, kto będzie jeździł i się nimi (za chwilę) zajmował? Brat, który mieszka w Stanach, czy ja, która bym mieszkała kilkaset kilometrów od nich?\nMoi teście. dwadzieścia lat temu wymyślili sobie, że rozwiną działalność. Oboje byli już po pięćdziesiątce. Ich branża zaczynała przeżywać pierwszy kryzysi wiadomo było, że nastąpią duże zmiany. A oni nie chcieli inwestować w nowe technologie, tylko w inny sposób się rozwijać, pozostając przy starej, odchodzącej technologii. I jebut- wybudowali wielki dom, który miał służyc na poczet nowej firmy. Po jakiś dwóch latach się zorientowali, że to był poroniony pomysł.\nGdy teść niespodziewanie umarł (a zwinął się w miesiąc- nic wcześniej nie sygnalizowało, że tak się stanie), to akurat wychodzili jedynie na czysto, czyli nie mieli prawie żadnego dochodu. A ich oszczędności były na wyczerpaniu. Teściowa nie była wstanie pociągnąć sama firmy. Zamknęła działalność, poszła na emeryturę. A emerytura słabiutka, bo oni od lat 80' byli na własnej działalności. Dobrze, że mogliśmy jej pomagać ( my z mężem i jego brat z rodziną).\nPo tych kilkunastu latach teściowa dostała pewną kwotę (jako spadek po udziałach męża, wywalczone w sądzie).\nI zamiast się cieszyć, że ma wreszcie jakieś zabezpieczenie, to ta kombinuje, jak sobie kupić domek nad morzem...Taki malutki... A może kupić jakąś działkę w ramach inwestycji?\nCo oni wszyscy z tymi domkami nad morzem??? I przeprowadzać się w wieku "słusznym"?\nTeściowa wszystkiego sobie odmawia, bo nie ma kasy. Widzimy, jak się liczy z każda złotówką. Ostatnio wracała znad morza z ciężką walizką jakimś PKS, bo był tańszy niż pociąg. Różnica była niewielka! Przecież byśmy jej dopłacili! A ona chce inwestować???\nFakt, że teściowa w super formie i jak się nic nie wydarzy, to myślę, że i mnie przeżyje.\nTakich przykładów mam od groma. W otoczeniu.\npalacinka2020 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:46\nDzuzas, ile agresji. Naprawde nie znasz zadnych historii gdzie ludzie na emeryture wyniesli sie na wies, i sa szczesliwi? Alb maja wlasnie dzialke i dojezdzaja sobie tam na lato? Mieszkanie w miescie to nie jest jedyny sluszny wybor. I przepraszam, ale co jest do "dogladania" w domku nad morzem"? Zdajesz sobie sprawe, ilu starszych ludzi mieszka w domach, czy to w miastach czy na wsiach, i sami to oporzadzaja?\nSerio dla ciebie kazdy emeryt musi mieszkac w centrum miasta, zeby dzieciom bylo wygodnie?\nla_mujer75 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:53\nTaaak. A potem będzie, że jestem "zła", bo nie będę chciała przyjeżdżać nad morze i pomagać matce w opiece nad chorym ojcem! Mój ojciec ma jeszcze podejrzenie Parkinsona. Myślisz, że długo będą się cieszyli tym malutkim domkiem nad morzem? Tym bardziej, że mój stary nawet nie chce się przebadać i podjąć leczenia. A ma jeszcze kilka chorób towarzyszących.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 22:40\nty chyba jesteś sprzed ubiegłego wieku gdzie człowiek rodził się w jednym domu, tam rósł, starzał się i umierał, heeeeeelooooou!!! rynek nieruchomości mamy coraz bardziej dynamiczny, dom można kupić, potem sprzedać, kupić co innego, potem znowu... i tak co parę lat, nie trzeba żyć uwiązanym do jednej chałupy\nla_mujer75 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 03.09.21, 06:59\nNie, nie jestem sprzed ubiegłego roku. Mnie dziwi, że ludzie nie przemyślą wszystkiego i podejmują decyzje na zasadzie : "Ojejku, jak fajnie będzie".\nDodatkowo moi starzy naprawdę totalnie nie nadają się na takie akcje.\nOjciec jest mocno schorowany. A dla mojej matki pojechanie do Auchan (jak ją ojciec zawiezie samochodem, bo jeszcze jeździ) to mega przeżycie i wyczyn, o którym dwa dni rozprawia.\nDwa i pół roku lata temu ojciec przeszedł poważne zapalenie płuc. Matka nawet nie umiała podjąć gotówki z bankomatu!\nMusiałam po nią przyjeżdżać i zawozić do szpitala ( a potem odwozić), bo sama nie chciała jechać taksówką. I nie, nie chodziło o kasę. Ona nie chciała jechać taksówką, bo nie ! Bo nie lubi!\nOjciec tygodniami podejmuje decyzje. Dla niego wybór między dwoma rzeczami trwa tygodnie.\nI ledwo łazi. Ma problem z kolanem. Trzy lata temu ortopeda powiedział : "To co? Wózek czy operacja?" Od 3 lat nic ojciec nie zrobił w tym temacie. Pandemia jest dla niego świetną wymówką.\nA jest już w takim stanie, że nawet sam sobie chleba nie ukroi, bo tak mu się trzęsie ręka.\nI takie osoby mają sprzedawać dwa mieszkania, aby kupic sobie domek nad morzem???\naandzia43 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:07\nDżizas, ile braku umiejętności czytania ze zrozumieniem. Jej nie chodzi o historie szczęśliwego wsiowego życia na emeryturze jakiegoś X czy Y tylko o brak możliwości szczęśliwego zakończenia dla takich pomysłów w konkretnych wymienionych przez nią przypadkach.\nla_mujer75 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:07\nI ja mieszkam w domku. wiem, jakie są plusy i minusy. A i tak dom mamy w mieście. A nie na totalnym zadupiu.\nNp. kilka tygodni temu zaczęło mi przeciekać w salonie. Na górze jest taras. 60 metrów.\nJedna ekipa robotę wyceniła na 40 tysięcy, druga na 48 tysięcy.\nSpoko. Żaden problem dla emerytów!\nbi_scotti Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:49\nPiekny wpis! I cala prawda Tez slucham roznych takich stories, dreams wielu moich znajomych & relatives w wieku, nazwijmy to "powaznym". Na szczescie, wlasciwie wszyscy wokol mnie, ktorzy podobne marzenia verbalize, pozostaja na etapie gadania o nich. Zadnych drastic decyzji nikt nie podejmuje. No bo jednak jakis common sense zachowuja. I tak trzymac! Cheers.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:28\ntaaa, tak trzymać, po co się spełniać? będzie przynajmniej czego żałować przed śmiercią\nm_incubo Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 14:04\nTaa, jak zaczniesz "się spełniać" dopiero po 70,to faktycznie efekt może być podobny jak u pani doktor.\nCałe życie w pracy i nie miała okazji się przekonać, że nie potrafi zasnąć sama we własnym domu.\niwles Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 14:58\n> Taa, jak zaczniesz "się spełniać" dopiero po 70,to faktycznie efekt może być po\n> dobny jak u pani doktor.\n> Całe życie w pracy i nie miała okazji się przekonać, że nie potrafi zasnąć sama\n> we własnym domu.\nja tam bym się z niej nie śmiała.\nKiedyś (miałam jakieś 19-20 lat) byłam sama w domu w nocy (tzn. w mieszkaniu w bloku), wypożyczyłam sobie kilka horrorów, włączyłam pierwszy - wytrwałam do pierwszej sceny. I tyle było mojego oglądania, pół nocy nie zasnęłam, wyobraźnia działała.\nchatgris01 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 17:37\nPrzebiję-w wieku 20+ oglądałam u znajomych "Koszmar z ulicy Wiązów", po czym około 1 w nocy sama wracałam do domu. Nie muszę chyba wspominać, że widziałam Freddiego za KAŻDYM mijanym drzewem. Powrót do (pustego) domu to była ulga!\nmandre_polo Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:46\nPrzewidywanie niektórym jest obce. Obserwuję że ludzie zaczytują się w sf a nie potrafią przewidywać swoich działań. Jakby żyli na pokaz dla innych\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:58\nDruga rzecz- nie pomyśleli przez chwilę, że prędzej czy później jedno z nich odejdzie? Umrze?\nA to fakt, pan po zawale wiec czemu pani nie przemyślała ze on ja „zostawi” i wtedy ona zostanie w tym domu sama?\nabecadlowa1 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 14:55\nNiepotrzebnie rozpatrują to w kategoriach porażki. Domek lesie to była ważna potrzeba, którą zaspokoili. Zaspokoili i już jej nie ma. Teraz potrzebują wrócić do miasta. Trudno się dziwić ludziom, dla których aktywność zawodowa była treścią ich życia, że nie potrafią żyć bez pracy.\nGdyby tego domku nie kupili, to by też żałowali. Ludzie podejmują życiowe decyzje nie dysponując kompletną wiedzą o możliwych konsekwencjach. Ważne żeby nie brnąć z uporem maniaka w coś co się nie sprawdziło, tylko zrezygnować pomimo nakładów.\nnenia1 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:15\nNo więc właśnie. Ja też to widzę w kategorii zmiany. Po co od razu tak dramatycznie?\nChcieliśmy, spróbowaliśmy, okazało się, że nie wyszło i tyle.\nPrzecież nie przepili, dom stoi, można sprzedać. Amatorów pewnie nie zabraknie, a patrząc jak nieruchomości drożeją z roku na rok raczej nie stracili na tym. Ważne żeby się między sobą dogadali.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:04\n> No więc właśnie. Ja też to widzę w kategorii zmiany. Po co od razu tak dramatyc\n> Chcieliśmy, spróbowaliśmy, okazało się, że nie wyszło i tyle.\n> Przecież nie przepili, dom stoi, można sprzedać. Amatorów pewnie nie zabraknie,\n> a patrząc jak nieruchomości drożeją z roku na rok raczej nie stracili na tym.\n> Ważne żeby się między sobą dogadali.\nOjp serio dom 10 km od miasta w którym pracują czemu już sprzedać ? Serio 10km autkiem to taki problem? Gdyby to było 100 ale 10😳\nWracać razem jednym autem i już. Jak pan ma dyżurny pani może sama być dorosła kobieta. Eh…albo zaprosić koleżankę na nockę z winem.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:31\ntaaa, codziennie koleżankę na nockę z winem. niech od razu wadnie w alkoholizm, przecież tego gościa nie ma w domu przez większość czasu\npanna.nasturcja Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:21\nPo prostu to nie był wspólny pomysł na życie, tylko pomysł pana, który pani do końca nie odpowiadał.\nPrzecież równie dobrze pan mógł umrzeć i co pani by w tym domku zrobiła?\nJak się nie lubi być samemu w domku pośrodku niczego to się takiego domu nie kupuje, dla mnie to jest jasne jak słońce.\nfitfood1664 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 02.09.21, 09:32\njak to pani nie odpowiadał, kiedy to pan się wymiksował? to jest cholernie niesprawiedliwe że wszystko teraz winą pani, skoro to pan pierwszy wyrwał się z tej głuszy i wrócił do dawnego życia, tak bardzo mu własny pomysł odpowiadał\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 15:44\nPani jest głupia ze nie śpi w domu i musi się trzymać portek. 10 km od miasta spokojnie można codzinnie wracać. Nawet jeśli on pracuje 8-16 ona ma prywatną klinikę może przyjmować w tych godzinach i wracać jak tysiące ludzie po pracy do domu.\nLudzie ze dzieci i wiecznie pracujący wiec było do przewidzenia ze nie dadzą rady całkiem zrezygnować. Ale żeby wynajmować mieszkanie mając dom 10 km dalej pani ma coś z głowa.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:02\nPań oprócz pracy 8-16.00 pełni dyżury. Czyli w praktyce nie ma go w domu o wiele dłużej.\n3-mamuska Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:07\n> Pań oprócz pracy 8-16.00 pełni dyżury. Czyli w praktyce nie ma go w domu o wiel\n> e dłużej.\nA czy te dyżury to są codziennie?\nBo jeśli tak to kto przez 5 dni ogarnia psy?\nPrzecież ktoś musi dać jeść, pobyć z nimi czekają aż zdziczeją? Za chwile będzie oddam w dobre ręce albo wywożą do psu. Dorośli ludzie a takie bezmózgi. Egoiści cholerni. Dobrze ze dzieci nią maja bo tez byłby problem ktoś się zaopiekuje.\ndaniela34 Re: A taka sytuacja (dłuuuuugie) 01.09.21, 16:09\nNo pan chciał chyba żeby pani ogarniała psy. Dyżurów z tego co czytam byli 10-15 w miesiącu plus praca pana od 8.00 do 16.00 A pani się postanowiła wypisać z tego układu jak pan postanowił się realizować zawodowo.\n22.10.21, 10:01 Wszyscy posłowie poparli myśliwych (206) lodomeria\n22.10.21, 10:01 Czekanie do gwiazdki czy innych okazji (36) mia_mia\n22.10.21, 10:01 A plecak dla piątoklasisty? (45) aguar\n22.10.21, 10:00 Psychoza strachu... (3) dyzurny_troll_forum\n22.10.21, 10:00 Jak sensownie rozegrać torbę do pracy? (10) hrabina_niczyja\n22.10.21, 09:58 Ostatnia zmiana czasu- Zostaniemy przy zimowym? (70) black.imak\n22.10.21, 09:57 Marcinek 8 mies szuka rodziców (49) ajr27\ndo Pan z Bialegostoku\nZrobią wreszcie porządek z kurnikiem trującym Z...\n6. kolejka. Lechia Gdańsk - Górnik Zabrze. Gole...\nKot otwierający szafki,\nKtóre z tych butów


Fabryka Sztuk - Wystawy - 2011 - Modelarstwo szkutnicze i okrętowe KOGA\nModelarstwo szkutnicze i okrętowe KOGA\nData publikacji: 28.07.2011, 12:25\nCentrum Wystawienniczo – Regionalne Dolnej Wisły „Fabryka Sztuk” serdecznie zaprasza w dniach 11 – 21.08.2011 na wystawę modelarstwa szkutniczego i okrętowego KOGA.\nNasi goście będą mogli oglądać arcydzieła sztuki modelarskiej. Zobaczymy nie tylko majestatyczne żaglowce opływające świat przed wiekami, ale także współczesne jednostki. Każdy, z prezentowanych modeli, to wierne i pełne nawet najdrobniejszych detali odwzorowanie oryginalnego okrętu. Wystawianym modelom będą towarzyszyły nastrojowe grafiki i akwarele autorstwa Krystyny Pokrzwnickiej i Jerzego Tatarczuka.\nNa uroczysty finisaż zapraszamy w sobotę 20 sierpnia o godz. 14.00, po którym w Parku Miejskim odbędzie się pokaz modeli pływających.\nTegoroczna wystawa, która jest częścią V Ogólnopolskiego Zjazdu Modelarzy KOGA, to także możliwość poznania sztuki modelarskiej od praktycznej strony – przeprowadzone zostaną warsztaty, których uczestnicy poznają tajniki tej pięknej i nietuzinkowej pasji.\nWystawa eksponowana będzie na parterze głównego budynku Centrum Wystawienniczo – Regionalnego Dolnej Wisły w Tczewie przy ul. 30 stycznia 4.


Diane Ducret: dla Polek jest to kluczowy moment w historii - Zwierciadlo.pl\nfot. Michał Janica\nDiane Ducret opowiada, o tym jak sytuacja w państwie wpływa na postrzeganie kobiet. Pisarka była gościem Apostrofu, Międzynarodowego Festiwalu Literatury, któremu patronuje Zwierciadło. Autorka spotkała się z czytelnikami w piątek (20.05) w Gdańsku i w sobotę (21.05) w Poznaniu.\nMożna powiedzieć, że pierwsze pani książki były o psychice kobiet. Pisała pani o żonach i kochankach dyktatorów („Kobiety dyktatorów”, wydawnictwo Znak). Czy ostatnia pani książka – „Zakazane ciało. Historia męskiej obsesji”– skupia się na cielesności kobiet? Czy może bardziej na psychice mężczyzn?\nJest to książka, która skupia się jednocześnie na cielesności kobiet, jak również na psychice mężczyzn. „Zakazane ciało” pokazuje, w jaki sposób od zarania dziejów mężczyźni postrzegali kobiety, pożądali ich, czasami pragnęli sprawować nad nimi władzę, nad ich seksualnością, jak również nad funkcjami reprodukcyjnymi kobiecych organów. W czasie lektury zdajemy sobie sprawę z tego, że jako kobiety z jednej strony spotykamy się u mężczyzn z dużym niezrozumieniem, jak też z obawą, które to mogą niekiedy prowadzić do przemocy, a z drugiej strony mężczyźni są ciekawi kobiecej natury i darzą nas prawdziwym uczuciem.\nPrzyjeżdża pani do Polski z okazji Międzynarodowego Festiwalu Literatury Apostrof. Biorąc pod uwagę pani twórczość trudno nie zapytać o to, co sądzi pani o obecnej sytuacji kobiet w naszym kraju?\nSądzę, że dla Polek jest to kluczowy moment w historii, a wydarzenia w Polsce mogą wpłynąć na sytuację kobiet w Europie. Propozycje ustaw ograniczających wolność kobiet w kwestii praw reprodukcyjnych, ale też wolność par, a konkretnie ustaw wprowadzających penalizację aborcji przeprowadzanej również w poważnych przypadkach, stanowią nie tylko naruszenie praw kobiet, ale przede wszystkim naruszenie praw człowieka. Mam nadzieję, że Polkom uda się znaleźć siłę, aby przeciwstawić się kampanii, której celem jest upolitycznienie ich organów i uczynienie z nich narzędzia propagandy.\nZ „Zakazanego ciała” dowiadujemy się, że z reguły kryzysy w państwie odbijają się na sytuacji kobiet Skąd bierze się ta zależność?\nNiestety jest to pewnego rodzaju stała w dziejach ludzkości. Mamy tutaj do czynienia z politycznym odruchem zawłaszczenia praw. Otóż gdy fundamenty społeczne, takie jak gospodarka, religia, polityka, trzęsą się w posadach, mężczyźni odruchowo odbierają kobietom prawo do decydowania o sobie, chcąc tym samym sobie udowodnić, że sprawują nad czymś władzę – nad życiem, nad swoim dziedzictwem, a także nad źródłem rozkoszy. Fakt ten zasmuca, ale kiedy już zdajemy sobie z niego sprawę, możemy się lepiej przygotować do takich kroków w tył, do których zresztą często dochodzi.\nCzy uważa pani, że ta książka została wydana w Polsce w dobrym momencie?\nTak, mam wrażenie, że „Zakazane ciało” rzeczywiście może pomóc kobietom w Polsce. Będzie towarzyszyć im w tym trudnym momencie, kiedy muszą walczyć o swoje prawa, o wolność i godność.\nCzy można powiedzieć, że wszystkie pani książki, te wydane w Polsce, dotyczą dyktatorów i ich relacji z kobietami?\nMożna powiedzieć, że moje książki pokazują, w jaki sposób kobiety zmagają się z dyktatem, który jest im niekiedy narzucany, oraz jak mimo wszystko udaje im się uzyskać wolność i znaleźć miłość.\nA czy myślała pani o napisaniu książki o historii męskich narządów płciowych?\nNie, ponieważ historia męskich narządów płciowych została już spisana, a pozycja ta nosi tytuł „Dzieje ludzkości”... Poza tym nie mam obsesji na punkcie seksualności.\nCzy pisze pani tylko o kobietach? W pani najnowszej książce, „Lady Scarface”, znów uwaga skupia się na płci pięknej.\nW „Lady Scarface” koncentruję się przede wszystkim na tym, w jaki sposób można wywalczyć sobie wolność, a także jak miłość i uzyskana wolność mogą czasami przyczynić się do powstania przemocy. Jako że jestem kobietą, piszę obecnie o tych aspektach z perspektywy kobiecej – tej, która jest mi najbliższa.\nPrzełożył Krzysztof Żebrowski\nDiane Ducret - francuska pisarka i dziennikarka. Studiowała filozofię, historię i historię sztuki w Rzymie oraz w Paryżu. Autorka bestsellerowych „Kobiet dyktatorów” - przetłumaczonych na osiemnaście języków i tylko w Polsce sprzedanych w nakładzie stu tysięcy egzemplarzy oraz „Kobiet dyktatorów 2”. Współpracuje z kanałami pierwszym i trzecim francuskiego radia. Jej najnowsza książka „Zakazane ciało. Historia męskiej obsesji” spotkała się z ogromnym zainteresowaniem na całym świecie.\nManuela Gretkowska - Koniec cierpień\nStereotyp jest taki, że podejmując decyzje, kobiety kierują się emocjami, poświęceniem, a mężczyźni – karierą, realizacją siebie.\nTeraz to się zmieniło, młode kobiety stają przed zupełnie nową perspektywą życiową. A ponieważ jest ona nowa, nie mają wzorców, z których mogłyby skorzystać, by wybierać świadomie i mądrze szacować ryzyko. Obowiązująca w tej chwili instrukcja dla kobiet rozpoczynających życie to: nie ma co liczyć na mężczyzn, trzeba liczyć tylko na siebie, zdobyć wykształcenie i pracę, żeby być niezależną ekonomicznie i życiowo. Koniec z marzeniami o księciu, rycerzu czy misiu, który ci w tym pomoże. I większość młodych kobiet nie uznaje już tej do niedawna rozpowszechnionej strategii: Wykształcę się trochę, żeby być kulturalną panią domu, a potem spotkam odpowiedzialnego mężczyznę, założymy rodzinę, będziemy mieli dzieci. On będzie pracował, ja zajmę się domem i jakoś to życie nam przeleci.\nMainstreamowa obyczajowość postuluje nowy model życia kobiety i ostatecznie odbiera nadzieję na to, że stary jest coś wart. Dlatego kobiety są tak zdeterminowane, by za wszelką cenę – nawet nadużywając siebie – zrealizować ten nowy autonomiczny model.\nW jaki sposób młode kobiety, decydując o swoim życiu, nadużywają siebie?\nNa przykład sponsoring to forma nadużywania siebie w imię realizacji nowej strategii. Nadużyciem są też nałogi, bo trzeba się jakoś znieczulić, dopieścić, mieć pod ręką dopalacz, kiedy już brakuje siły, wiary, nadziei i wsparcia. Byle sięgnąć ideału, którym są praca, kredyt, samochód, mieszkanie. Dopiero wtedy z pozycji samodzielnej singielki kobieta może się rozglądać za stałym partnerem, który – jeśli wszystko dobrze pójdzie, a ona dalej pozostanie w pełni niezależna – będzie nadawał się na ojca jej dzieci. Do niedawna młode kobiety mogły jakoś realizować taki scenariusz. Ale na skutek kryzysu coraz częściej zderzają się z bezrobociem. I to jest tragedia, bo choć tak wiele pracy, wyrzeczeń i nadużyć zainwestowały w batalię o autonomię, bez pracy nieuchronnie wpadają we wtórne uzależnienie od lepiej urządzonych mężczyzn – często z pokolenia ich ojców – albo od własnych rodziców.\nNie jest łatwo być kobietą, która wybrała aspiracje do miejskiego dobrobytu i autonomii.\nNie dość, że brakuje drogowskazów, to na dodatek wsparcie systemowe jest w powijakach. Rzesze zdeterminowanych kobiet uciekają z małych miejscowości do dużych miast (mężczyźni wykazują w tej sprawie mniej inicjatywy) i przystosowując się do środowiska miejskiego, odcinają się od rodzinnych korzeni i ich kulturowego przekazu. Mało tego – potrzeba im wręcz entuzjazmu neofity w asymilowaniu nowych wartości i obyczajów. Bo gdy porzuca się wszystko, co znane, można tylko brawurowo i bezrefleksyjnie łykać nowe. Być gotowym na wszystko bardziej niż dzieci z zasiedziałych wielkomiejskich rodzin. Wtedy wybiera się tylko to, co korzystne z punktu widzenia upragnionego celu. Wokół złamane serca, zawiedzione przyjaźnie, rozbite rodziny. A na końcu drogi czyha samotność – niechciana cena za poświęcenie wszystkiego i wszystkich.\nSamotność? A gdzie są mężczyźni dla autonomicznych kobiet?\nNo właśnie, tak wypracowany sukces wyklucza zgodę na jakiegokolwiek „miśka”. Wymagania są duże. To musi być wojownik, który budzi szacunek, który się rozwija i ma aspiracje, jest odpowiedzialny, ma podobne zainteresowania – a takich jest coraz mniej albo już założyli rodziny. Na pewno nie ogłaszają się na portalach randkowych. Więc rozczarowane i roszczeniowe neofitki pytają: „Dlaczego rynek nie oferuje facetów w lepszym gatunku?”. Kilka fakultetów i języków, dobra praca, mieszkanie, pieniądze, sylwetka – a w męskim supermarkecie półki puste albo badziewie. Zanika świadomość, że relacje buduje się długo i cierpliwie, gotowych nie dają i gdy kalendarz przypomni, że czas na dzieci, zaczynają się nieprzemyślane wybory, np. angażowanie w trójkąty, bo mężczyźni z wyższej półki są już w związkach i nie chcą z nich rezygnować. A jeśli zrezygnują, to życie w patchworkowej rodzinie bywa trudne. Heroiczna decyzja o samodzielnym macierzyństwie też nie daje pełni satysfakcji, bo w głębi serca kobiety ciągle potrzebują ciepłego, bezpiecznego związku i partnera w domu.\nJak więc wybierać, by mimo woli nie wybrać samotności?\nGdybym miał wychowywać córkę, prawdopodobnie – zważywszy na dominujący kulturowy kontekst – na wszelki wypadek przygotowywałbym ją do samodzielności. W nadziei, że samodzielność nie musi oznaczać samotności, bo ta nigdy nie jest naturalnym wyborem. Jest klęską na różne sposoby oswajaną: Bo faceci są beznadziejni; A po co mi facet? Nawiasem mówiąc, zanika w słownictwie kobiecym termin „mężczyzna” (nawet mężczyźni wstydzą się tego słowa). A gdy myśli się „facet”, to spotyka się facetów, a nie mężczyzn. Nasze słowa i przekonania tworzą świat, w którym żyjemy. Aby więc znajdować partnerów i unikać pułapki samotności, kobiety powinny uważać na słowa i myśli, których używają i które pielęgnują w kontekście mężczyzn i związków z nimi. Inaczej nie da się w etos autonomii kobiety włączyć bliskiej, trwałej i opartej na szacunku i partnerstwie więzi z mężczyzną. I to jest krytyczny dylemat w etosie współczesnej kobiety: Jak zachować autonomię i jednocześnie zdolność wchodzenia w bliskie, partnerskie relacje?\nKobiety, które miały siłę, żeby się usamodzielnić, w obawie przed tradycyjnym związkiem wybierają na partnerów słabych mężczyzn.\nKulawy i gorzki związek z mężczyzną, którego kobieta sobie podporządkuje i którego nie szanuje, to mierna alternatywa dla singielstwa. Wybranie słabszego mężczyzny pozwala jednak mieć nadzieję na zachowanie autonomii. Dlatego też wielu mężczyzn nadal poszukuje słabych i niemądrych kobiet. Rozkapryszonej kizi-mizi, która czasem pokrzyczy, potupie, strzeli focha, której nie trzeba traktować poważnie i nadal można się cieszyć wygodną wolnością. Ci mężczyźni nie zdają sobie sprawy, że to, co próbują uchronić, to nie wolność, lecz niedojrzałość. Czasy i obyczaje jednak się zmieniają i teraz kobiety mają ten problem, zastanawiają się, czy nie stracą po ślubie swojej z trudem wywalczonej wolności – niedojrzałości.\nA mężczyźni – jaki jest ich główny problem z decydowaniem o sobie?\nMężczyznom wydaje się często, że samo bycie mężczyzną czyni ich autonomicznymi i nie muszą nic w tej sprawie robić. A skoro kobiety się usamodzielniają, to coraz więcej mężczyzn zwalnia się z odpowiedzialności za materialne bezpieczeństwo nie tylko rodziny, lecz nawet własne. Mężczyzna może sobie wyobrazić coś, co do niedawna nie mieściło się w męskiej głowie: „Skoro nie mam szansy na dobrą pracę, to znajdę sobie dobrze zarabiającą kobietę, zaakceptuję słabszą pozycję, przyjmę rolę gospodarza domu, którego żona utrzymuje – i święty spokój”. Przeciw staremu etosowi męskości działa też system ekonomiczno-społeczny. Piramida sukcesu robi się coraz bardziej stroma, rozwarstwienie – absurdalne. Coraz trudniej być samcem alfa.\nCzy to znaczy, że mężczyzna nie ma wyboru, nie decyduje, czy dalej mieszkać z babcią, czy założyć rodzinę?\nPrzy kurczącym się rynku pracy mężczyznom zostaje coraz mniej możliwości – a oczekiwania kobiet i wymagania męskiego etosu pozostają na tym samym, wyśrubowanym poziomie. Systemowe ograniczenia są wielkie, bo dotykają etosowych potrzeb mężczyzn – jak, nie mając pracy, zakładać rodzinę? Co gorsza, nie ma się gdzie wykazać męstwem, stąd ta potrzeba tworzenia mitów o czyhających wewnętrznych i zewnętrznych wrogach. Stąd potrzeba wyżywania się w zastępczych wojnach na piłkarskich stadionach.\nIlu jest nowoczesnych mężczyzn?\nCiągle jeszcze niewielu mężczyzn gotowych jest na wersję: Razem będziemy klepać naszą małą biedę, mamy siebie, wynajęty pokój, dwa rowery i barterową wymianę w środowisku, w którym żyjemy. Jeśli to świadomy wybór, a nie upokarzająca konieczność – to super. Ale nawet wtedy, przy tak anemicznym wsparciu państwa posiadanie dziecka staje się ryzykownym przedsięwzięciem. Przerzucanie przez państwo odpowiedzialności za młodych na dziadków emerytów świadczy o systemowej niewydolności. I niebawem przyniesie katastrofalne demograficzne skutki. Dlatego trzeba zacząć inaczej myśleć o roli państwa, o możliwościach, które rynek stwarza mężczyznom. Mężczyźni muszą pracować nad zmianą etosu i realnie dzielić się z kobietami władzą, wolnością i odpowiedzialnością. Trzeba mieć nadzieję, że unikniemy tragicznej powtórki z matriarchatu, że mężczyźni nie zaakceptują wersji: Wyjdę za bogatą albo zapiszę się do jej haremu.\nNo, ale mężczyzna może wnieść wiele do związku, nawet jeśli nie ma kasy.\nMoże, jeśli nie jest sfrustrowany, nie ma depresji, nie czuje się upokorzony zależnością od kobiety. Na razie nie ma takiej możliwości, by statystyczny mężczyzna mógł poczuć męskość w związku z kobietą, od której całkowicie zależy ekonomicznie. Nie może przypisać sobie zasługi urodzenia i wykarmienia dzieci, by czując się godnie, pobierać od partnerki dożywotnie dowody wdzięczności. Mężczyźni niechętnie – jakby nie porzucili nadziei na powrót dawnych reguł – rozpoczynają dopiero pracę nad zmianą etosu. Nadal dla zdecydowanej większości płeć nie jest genderowa, definiowana społecznie i obyczajowo, lecz jest biologiczna, raz na zawsze ustalona. Potrzeba pokoleń, by mogli na innej zasadzie wchodzić w związki z kobietami. Jeszcze długo mężczyzna będzie się czuł upokorzony, gdy mu zabraknie na kawę dla adorowanej kobiety. Jeszcze długo kobiety będą oceniać mężczyzn, patrząc na ich zawodową i ekonomiczną pozycję, ambicje i dążenia. Kobiet, które odniosły sukces i wybierają mężczyznę ze względu na inne niż ekonomiczne zalety, jest bardzo mało. Najczęściej są samotne i biorą na utrzymanie młodszych od siebie mężczyzn. Nierzadko ma to charakter sponsoringu, choć zdarza się, że i takie związki są szczęśliwe.\nCzyli dla kobiet kasa liczy się najbardziej w ocenie partnera?\nPrzede wszystkim liczy się partnerstwo. Ale to wydolność finansowa mężczyzny jest jednym z istotnych wskaźników zdolności do niego. Nawet gdy ją najbardziej cieszy wspólna jazda na rowerach, to ważne jest, aby on miał rower tej samej klasy i mógł za nią nadążyć. Rowery tandemy już się nie przyjmą – niezależnie od tego, kto miałby trzymać kierownicę.\nWspółczesne związki muszą się opierać na partnerstwie finansowym, gwarantującym obu stronom wolność podejmowania decyzji o wyjściu ze związku, gdy inne atrybuty – te najważniejsze – zawodzą. Ekonomiczne partnerstwo zaczyna w dużym stopniu decydować o szacunku. Także dla kobiet urodzenie dziecka jest coraz rzadziej wystarczającym argumentem do rezygnacji z własnych dochodów i kariery.\nNiezależność ekonomiczna nowym fundamentem związków?\nNa to wygląda. Bo co ma począć 30-latka, która odniosła sukces zawodowy, a zakochała się ze wzajemnością w równolatku, który nie ma pracy i mieszka z mamą? Prawie nieuchronnie po wielkiej eksplozji ich uczucie przejdzie w fazę implozji. On nie może znieść upokorzenia, że go nie stać na jej poziom życia. Ona, nie chcąc rezygnować ze słodkich owoców sukcesu, płaci za niego i pokazuje mu świat, do którego on beznadziejnie aspiruje – co frustruje go jeszcze bardziej. On czuje się jak Kopciuszek macho, który żąda od ukochanej księżniczki, by nie zabierała go do pałacu, lecz na dowód ich miłości zamieszkała z nim w komórce. W czasach narastającego rozwarstwienia i usamodzielniania się kobiet partnerstwo ekonomiczne staje się równie ważne jak intelektualne. Dlatego rozwiązaniem, które pojawia się teraz na masową skalę, jest singlowanie. Ufajmy, że to tylko faza przejściowa.\nJak mimo wszystko uratować miłość i budować trwałe związki?\nWiele zależy od tego, czy kobietom sukces nie przewróci w głowie: Skoro zrobiłam taki wysiłek, to teraz należy mi się królewicz, rycerz albo choć śliczny paź. Królewiczów i rycerzy jest coraz mniej, a paziowie boją się kobiet. Ale też odpowiedzialni mężczyźni nie wyrywają się do zakładania rodzin, bo męskie superego szepcze im nadal do ucha: „Albo cię stać na kobietę i rodzinę, albo nie. A jeśli nie, możesz zostać tylko kłusownikiem”.\nKiedyś moja znajoma pracująca w korporacji była na zwolnieniu i poszła ze swoimi bliźniaczkami na spacer. Usiadła przy piaskownicy, panie na nią spojrzały i powiedziały: „O, dziewczynki mają nową nianię”. Niezwykle to przeżyła, ponieważ to trafiało w sedno jej dylematu – spędzała całe dnie w korporacji, żeby wynająć nianię dla swoich dzieci, żeby być dobrą mamą. Żeby ją było stać na te wszystkie gadżety, które są podobno niezbędne do wychowania dziecka.\nTak, ale gdybyśmy mieli to sobie wszystko idealnie ułożyć, to byśmy tych dzieci nie mieli... Jakby narodzenie dziecka to była ruina życia. Musimy się wyrzec siebie, kariery, wolności, a nie myślimy, że po prostu przychodzi do nas mały przybysz.


Listopad, 2011 | Plain Pleasures\nOpublikowano 22/11/2011 Autor: Ania\nWoooow, ale zyskałam źródło frustracji, no nie mogę, no wciąż tylko o tym myślę…\nSami posłuchajcie. Był taki francuskojęzyczny ( pozdrawiam Alicję)pisarz. Nazywał się Georges Simenon. I tyle suchych faktów, bo teraz nastąpi dawka zabójczej informacji, po której każdy grafoman i skryba ma w planie poszukać sobie suchego konara, co by się na nim obwiesić w tę noc listopadową. Otóż proszę ja was Simenon Georges, autor ów, o czym czytam we wstępie do wznowienia jednej z jego głośniejszych powieści czyli „Paryskiego ekspresu ” w swym trwającym 86 lat życiu napisał ponad 200 powieści pod własnym nazwiskiem, drugie tyle pod kolejnymi pseudonimami, 155 opowiadań i 25 tekstów autobiograficznych. We Francji, w której kocha się Simenona przede wszystkim za świetny cykl powieści o komisarzu Maigrecie, wydano niedawno jego dzieła zebrane, które liczą bagatela 27 tomów, po ponad 1500 stron każdy. Ała. Auć…\nW takim dajmy na to roku 1938 Georges Simenon napisał proszę państwa 12 powieści, w tym właśnie wznowiony po polsku „Paryski ekspres”.\nDowiedziałam się tez o zgrozo, że autor ów pisał nie tylko dużo ale i zaskakująco szybko – przykładowo powieść z cyklu o komisarzu M. powstawała w 3 do 4 dni, wymagająca więcej powieść psychologiczna w rodzaju „Ekspresu” zajmowała mu czasu znacznie więcej (ironia, ironia) – bo bywało, że aż dni jedenaście.\nZamykał się w tym celu na cztery spusty, odcinając się od świata zewnętrznego, wcześniej dopełniając wszelkich obowiązków, pamiętając nawet o tym, by całą jego rodzinę zbadał lekarz, aby żadna nieprzewidziana okoliczność nie zaburzyła mu świętego cyklu pisania. Do dziś na całym świecie sprzedano około 550 milionów jego książek w 44 krajach i 55 językach. Wspomniana opasła druga edycja „Dzieł wszystkich” sprzedała się w półtoramilionowym nakładzie.\nA jakby tego wszystkiego było mało trzeba jasno napisać, że Simenon był pisarzem naprawdę świetnym i pozostawił po sobie nieprawdopodobną spuściznę dzieł wielkich. Wśród jego fanów znajdziemy i Andre Gide’a i Henry’ego Millera i Thorntona Wildera. Mawiał też „Jeśli jakieś zdanie wydaje ci się piękne, wykreśl je. Zawsze gdy znajduję takie zdanie w swoim tekście od razu je wyrzucam”. I rzeczywiście jego styl jest dość surowy, do tego zresztą stopnia, że powieści niekryminalne autora krytycy określili mianem „roman dur”, po francusku słowo „dur” oznacza zarazem twardość jak i ciężar – niewątpliwie bowiem te książki zupełnie nie należą do gatunku lekko łatwo i przyjemnie. Simenon uważał się za spadkobiercę Balzaka i Dostojewskiego, a z punktu widzenia artystycznego w życiu wycierpiał najwięcej z powodu Alberta Camusa, którego uważał za swego największego konkurenta. W twórczości obydwu panów jest równie wesoło, gwoli wyjaśnienia. Dość rzec, że Nobel dla autora „Dżumy” rozwścieczył Simenona nie na żarty.\nPiszę Wam o tym wszystkim także dlatego, że ostatnio w gazetach ukazywały się portrety innego pisarza, który publikuje jak nienormalny, zarzucając rynek swoją produkcją. Pan nazywa się James Patterson i publikuje rocznie po kilka książek. Mniej więcej jedną na dwa miesiące. Zasadnicza różnica jednak między tymi autorami polega na tym, że powieści Pattersona to totalny chłam, produkt literaturopodobny, kartki zapełnione literami. Poza tym, w przeciwieństwie do pracowitego Francuza James Patterson wspomaga się w twórczości sztabem współpracowników. On rzuca pomysły i nadaje ogólny rys, oni tyrają przy laptopach i produkują tę sieczkę.\nI choć Georges Simenon nie potrzebuje tła by na nim błyszczeć swą pracowitą gwiazdą, to nie mogłam się powstrzymać by nie zestawić go z kimś kogo dziś nazywa się fenomenem. Żaden to fenomen, kiedy się zna przypadek autora ” Paryskiego ekspresu” Patrzmy i uczmy się. I czytajmy Simenona. To autor, który może nam towarzyszyć przez całe życie, za każdym razem proponując coś innego do poczytania.\nJak przeżyć listopad i nie umrzeć\nOpublikowano 15/11/2011 Autor: Ania\nNawet nie będę zaczynać od tego co zawsze, czyli od tłumaczenia się dlaczego się w ogóle nie odzywam. Powiem krótko- dzieje się:) A poza tym jest tyle czytania, że nie wyrabiam z pisaniem. No bo jak nie czytać, kiedy wychodzą tak świetne książki. Po Targach w Krakowie wróciłam obładowana niczym Paris Hilton z Katowic. I teraz przerabiam to powoli, jak kornik gryzący dębowy parkiet.\nOwa lista 10 najukochańszych książek, o której pisałam jakiś czas temu, zaraz zostanie tu upubliczniona, słowo się rzekło. Dodam jedynie, że tworząc ją dziś przygotowałbym ją nieco inaczej- myślę, że preferencje czytelnicze zmieniają mi się szybciej niż skłonności do eksperymentów z fryzurą ( a propos – nigdy więcej krótkich włosów, niedługo oślepnę z powodu nie dającej się spiąć w żaden kucyk odrastającej fryzury na boba – w starciu uroda vs funkcjonalność stawiam stanowczo na to drugie i żegnam artystyczne cięcia na rzec swojskiego końskiego ogona).\nZanim jednak lista – mam dla Was trzy propozycje czytelnicze nie do odrzucenia. Jedna wpadła w me ręce za sprawą mej nieocenionej przyjaciółki Agnieszki Drotkiewicz, która tę książkę polecała w swojej rubryce w Wysokich Obcasach Extra. Powieść angielskiego pisarza o afgańskich korzeniach Tahira Shaha to historia jego przeprowadzki z mglistej i uporządkowanej Anglii do Maroka i próby ujarzmienia tamtejszej rzeczywistości związanej z domem, który kupił – tytułowym „Domem Kalifa”.\nCasablanka, którą pamiętam z własnej podróży do Maroka nie objawiła mi się jako szczyt wyrafinowania kultury Maghrebu, zwłaszcza w porównaniu z miastami takimi jak Marakesz, jednak po lekturze „Domu” aż mam ochotę wsiąść w samolot i jeszcze raz bacznie się przyjrzeć temu miastu. Powieść Shaha to jednocześnie bardzo zabawna i lekka, ale dająca ciekawy obraz życia Maroka książka. To także rzecz o konieczności zaakceptowania Innego i o relatywizmie kulturowym, który też trzeba przyjąć do wiadomości, by nie oszaleć w starciu z marokańską rzeczywistością. Bardzo warto.\nDwie kolejne książki wciąż czytam, znaczy się jeszcze ich nie skończyłam, ale już wiem, że polecić warto. Pierwsza z nich to „Wszystko co najważniejsze” czyli wspomnienia Oli Watowej o mężu – Aleksandrze Wacie. Powiem krótko- nie tylko ja, ale nawet redaktor tej książki, mężczyzna, ojciec rodziny i nie byle chucherko ryczeliśmy czytając jej strony. Takiej książki o miłości i walce o nią nie czytałam od lat. Wkleję tu cytat z Marii Craipeau, która pisała w w przedmowie do francuskiego wydania książki:\n„Nie, to nie jest święta. To po prostu kobieta, która w szaleństwie tego wieku daje na swój sposób świadectwo, że jeszcze nie wszystko stracone, że człowiek nie musi nieodwracalnie pozostać wilkiem.”\nJolanta Kwaśniewska powiedziałaby, że to literackie „must have”.\nTrzecia zaś rzecz, o której dziś myślę to książka skandal – czyli nieautoryzowana biografia królowej USA – Oprah Winfrey autorstwa znanej amerykańskiej dziennikarki i pisarki Kitty Kelley. Początkowo rzecz jasna nie tak miało być i zapowiadało się dość różowo, bowiem Oprah wyraziła chęć kooperacji. Rychło jednak sytuacja zmieniła się o 180 stopni i przestało być miło. Kitty Kelley na ponad 500 stronach demistyfikuje postać Oprah, którą zna i uwielbia cała Ameryka, dociera do kłamstw i półprawd jakimi się posługiwała, tworząc swoją legendę, konfrontuje mit z rzeczywistością. To po pierwsze musiało boleć, a po drugie nie mogło być łatwe, skoro KAŻDY powtarzam KAŻDY współpracownik Oprah podpisuje glejt, że NIGDY PRZENIGDY nie pójdzie do prasy i nie zdradzi sekretów współpracy ze swoją szefową. O tym, że jej wpływy i władza są gigantyczne niech więc świadczy ilość osób, które odmówiły Kelley rozmowy na temat OW. Książkę polecam wszystkim, którzy myśla, że mamy w Polsce prawdziwe gwiazdy.Otóż patrząc na OW jestem pewna, że nie.\nA na koniec moi mili owa lista 10, przy zastrzeżeniu, że już wcale nie jestem pewna, czy aby się z tą listą zgadzam. Miłego czytania państwu życzę i obyście przeżyli jakoś listopad.\n>1.Salman Rushdie „Szatańskie wersety” – twórczość tego pisarza odkryłam w liceum i do dziś nieprzerwanie uważam go za jednego z najlepszych autorów świata.Poczucie humoru, ironia i totalny talent narracyjny, który obezwładnia czytelnika. Plus dotykanie tematów niezmiernie ciekawych i aktualnych – zwłaszcza w dzisiejszych czasach starcia cywilizacji wschodu i zachodu.\n> 2.Ryszard Kapuściński „Cesarz”, wybieram „Cesarza” ale wcale nie jestem pewna, czy inne książki Kapuścińskiego nie powinny znaleźć się tutaj ex equo. Od jego reportaży zaczęła się moja pasja czytania literatury non fiction\n> 3.Michel Houellebecq „Cząstki elementarne” – odkąd przeczytałam tę książkę, a potem wszystkie kolejne jego powieści wciąż się zastanawiam czy można być jednocześnie nihilistą i moralistą. Jego książki na pewno ogromnie wpłynęły na całą literaturę europejską ostatnich lat, chwilowo nie ma drugiego takiego jak MH.\n> 4.Paul Bowles „Pod osłoną nieba” – powieść, którą przeczytałam przypadkiem, a która utkwiła we mnie na zawsze. Historia małżeństwa usiłującego dojść prawdy o sobie podczas afrykańskiej podróży, która staje się podróżą do człowieczeństwa.\n> 5.Marcin Świetlicki „Zimne kraje” i inne tomy – jego wiersze towarzyszyły mi gdy dojrzewałam i były ilustracją wielu ciekawych procesów zachodzących we mnie. Świetlicki ukształtował moje pokolenie czy mu się to podoba czy nie ( zarówno pokoleniu jak i Świetlickiemu)\n> 6.Margaret Atwood „Kocie oko” – wspaniała powieść wielkiej pisarki o tym, że – zgodnie z tezą Simone de Beauvoir - kobietą się nie rodzimy lecz się stajemy. Historia artystki, która powraca do miejsc swego dzieciństwa, czyli do czasów okrucieństwa zadawanego małym kobietom przez inne małe kobiety.\n> 7.Julio Cortazar „Gra w klasy” – dziś nie jestem w stanie czytać tej książki, tak wydaje mi się pretensjonalna, ale nie da się ukryć, że swego czasu zrobiła na mnie gigantyczne wrażenie i, podobnie jak wiersze Świetlickiego, stała się ważnym elementem procesu dojrzewania intelektualnego.\n>8. Milan Kundera „Księga śmiechu i zapomnienia” – wielka szkoła czeskiego pisarstwa, w którym o sprawach wielkich pisze się z odpowiednim dystansem i ironią, dzięki czemu stają się one naprawdę wielkie i ważne. Opowieści o zwykłych ludziach w obliczu historii – Praskiej Wiosny i jej konsekwencji.\n9 H. Ch. Andersen „Baśnie” czyli szkoła życia dla najmłodszych.\nSyrenka zmienia się w pianę morską, dziewczyna, co podeptała chleb źle kończy, a dziewczynka z zapałkami umiera na mrozie. Wielka literatura drążąca podstawowe tematy, z którą przyszło mi się zapoznać odpowiednio wcześnie.\n10. A.A. Milne „Kubuś Puchatek” czyli pierwsza książka, którą\nprzeczytałam w całości i samodzielnie, a było to ponad 26 lat temu.\nPotem czytałam ją jeszcze z 600 razy, więc jest to na pewno najlepiej\nznana mi powieść:)\nZ ukłonami, Wasza A


Otmar Szafnauer odchodzi z Astona Martina - Parc Fermé\nOtmar Szafnauer odchodzi z Astona Martina\nEkipa z Silverstone poinformowała o zakończeniu współpracy z Otmarem Szafnauerem.\nW listopadzie zeszłego roku sporo plotkowało się o możliwym rozstaniu Amerykanina o rumuńskich korzeniach z zespołem Lawrence'a Strolla.\nOn sam zaprzeczał temu, jednak robił to w sposób dość nieprecyzyjny, a gdy konfrontowany był z bezpośrednimi pytaniami, podchodził do nich bardzo wymijająco. Sugerowało to, że coś faktycznie mogło być na rzeczy.\nDziś doniesienia zostały potwierdzone przez Astona Martina, który opublikował króciutkie oświadczenie.\n- Otmar Szafnauer opuścił firmę, a jego stanowisko w Aston Martin Cognizant będzie zarządzane przez grupę kierowniczą do momentu wyznaczenia następcy.\n- Chcemy podziękować mu za jego pracę w zespole przez ostatnie 12 lat i życzyć mu wszystkiego dobrego na przyszłość, w której na pewno podejmie się nowych wyzwań.\n- Na szczęście jesteśmy prowadzeni oraz zarządzani przez grupę silnych jednostek i spokojnie jesteśmy w stanie poświęcić trochę czasu na przeanalizowanie opcji przed ogłoszeniem nowej struktury zespołu. Skupiamy się obecnie na przygotowaniu możliwe jak najbardziej konkurencyjnego auta na początek sezonu 2022.\nW tej chwili niejasne jest, dokąd uda się były już szef Astona Martina. Jesienią plotki, które pochodziły z francuskich i brytyjskich mediów, łączyły go z przejściem do Alpine.


Uczniowie w Jasełkach odegrali swoje role z dużym zaangażowaniem i ochotą. Tradycyjnie w Jasełkach była Święta Rodzina, anioły, pasterze, Lucyfer ze swą świtą no i Herod z ochroną. Jak tradycja każe Herod zawsze przegrywa. Zwycięża dobro i miłość narodzonego Jezusa. W przedstawieniu wystąpili uczniowie grający role przedstawicieli różnych zawodów którzy udali się z pokłonem do betlejemskiej szopki. Były kolędy i układy taneczne wykonane przez dziewczynki z kl. V, VI, VII i VIII przygotowane pod okiem p Zosi Ziaji Piękną dekorację wykonała p. N. Chodór. Przesłanie Jasełek to: „ Odnowę Ziemi zacznijmy od siebie”. Gratulacje dla wspaniałych aktorów, świetnych tancerek i opiekunów. Podziękowania kierujemy do rodziców, babć i absolwentów którzy z


Samobójstwo męża - Żałoba, strata, osierocenie - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nwdowa1410 17.09.21, 19:17\nMój mąż po powrocie z wakacji, na ktorych byliśmy z 7 miesięczną córeczką, pojechał do pracy i juz nie wrocil, poniewaz odebrał sobie życie.\nNie zostawił żadnej kartki- tak przynajmniej twierdzi jego rodzina- bo zrobił to u nich w gospodarstwie.\nZostawił mnie i naszą córeczkę zupełnie same...\nPoki co zostało milion pytan bez odpowiedzi i rodzina mojego meza ktora oskarza mnie o wszystko.\nJa nie oskarzam nikogo bo wiem ze moja maz byl doroslym czlowiekiem i sam podjal taka decyzje...\nchciałabym jedynei wiedziec dlaczego to zrobil w momencie kiedy wszytsko bylo juz tak jak chcial... mielsimy sie przeprowadzac do jego rodzinnego domu, czyli do miejsca gdzie to zrobil, nei mielismy zadnych dlugow, mielismy zdrowe dziecko, a jednak cos bylo nei tak czego nie zauwazylam.......\nPowiedzcie mi jak sobie z tym wszytskim poradzić; czy po czasie bedzie lepiej?\nmaria2020 Re: Samobójstwo męża 15.10.21, 15:21\nMòj syn też odszedł w taki sposòb - 4 lata temu. Też zostalo wiele pytań bez odpowiedzi- dlaczego? Czy mozna bylo temu jakos zapobiec? Powiem z perspektywy tych 4 lat- wcale nie jest łatwo- I myślę ze nigdy nie bedzie. Po prostu nauczysz sie żyć w inny sposob, nauczysz sie funkcjonowac mimo bòlu, ktory został.\nspójrzcie w wolnej chwili ku uciesze\nNowa Kaskada - reaktywacja


Związek Województw Rzeczypospolitej Polskiej - Noworoczne spotkanie z przedsiębiorcami\nMarszałek podkreślała, że efektem współpracy samorządu i przedsiębiorców jest rozwój gospodarczy regionu. - Widzimy, jak wskaźniki ekonomiczne naszego regionu szybują w górę. Niedawno ukazał się ranking województw ze względu na PKB w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Lubuskie zajęło w nim 8 miejsce. Za to bardzo Państwu dziękuję, bo to efekt waszej pracy – zaznaczyła.\nSamorząd blisko przedsiębiorców\nDodała jednocześnie, że samorząd nadal będzie podejmował szereg działań mających na celu wsparcie rozwoju gospodarczego regionu, żeby te wskaźniki były jeszcze lepsze. - Dlatego tak duże fundusze z Regionalnego Programu Operacyjnego płyną na innowacje, na nowoczesne technologie. Jesteśmy też wyjątkowym urzędem, bo mamy u siebie departament przedsiębiorczości i strategii marki, który na bieżąco z Wami współpracuje. Organizujemy m.in. misje gospodarcze. W tym roku również otwieramy Lubuskie na świat. Zapraszam do udziału w misjach do Hiszpanii, Szwajcarii oraz udziału w EXPO w Dubaju. Cieszę się, że inspiracją do przygotowania polskiego pawilonu jest natura, bo my właśnie oprócz potencjału gospodarczego będziemy pokazywać w Dubaju zieloną krainę nowoczesnych technologii. Chcemy, aby to naturalne dziedzictwo i klimatyczne lubuskie było hasłem na 2020 rok – wyjaśniła marszałek Polak.\nSpotkanie było okazją do prezentacji najbliższych planów - w tym inwestycyjnych, omówienia możliwości, jakie dają w 2020 roku środki unijne w zakresie wsparcia przedsiębiorczości oraz prac nad Strategią Rozwoju Województwa Lubuskiego 2030. W spotkaniu z kilkudziesięcioma lubuskimi przedsiębiorcami udział wzięli: członkowie zarządu: Marcin Jabłoński oraz Tadeusz Jędrzejczak, członkowie Komisji Gospodarki Sejmiku Województwa: Edward Fedko i Mirosław Marcinkiewicz, Marszałek Lubuskiego Sejmiku Gospodarczego Marian Babiuch oraz przedstawiciele instytucji otoczenia biznesu.\nWięcej w tej kategorii: « Going Global – Dolny Śląsk na rynkach światowych Sto lat temu Polska powróciła na Pomorze i Kujawy »


Sopot: Bilety na czerwcowy koncert Stinga w Ergo Arenie sprzedają się na pniu | Dziennik Bałtycki\nSopot: Bilety na…\nSopot: Bilety na czerwcowy koncert Stinga w Ergo Arenie sprzedają się na pniu\nTomasz Rozwadowski 20 lutego 2011, 16:55\nBilety na czerwcowy koncert Stinga w hali Ergo Arena w Trójmieście (18 czerwca, godz. 18) sprzedają się w internecie od minionej soboty i znikają w bardzo szybkim tempie. Pula biletów na stronie www.livenation.pl w sektorach blisko sceny była już właściwie wyczerpana. Można więc powiedzieć, że ceny nie odstraszyły fanów oraz że nie wszyscy chętni będą mogli posłuchać gwiazdora muzyki pop na żywo - wygrają ci z szybszym refleksem.\nBrytyjski wokalista, basista i kompozytor Gordon Matthew Sumner, występujący pod pseudonimem Sting, rozpoczął wielką karierę na przełomie lat 70. i 80. w rockowym trio The Police, a od przeszło ćwierćwiecza występuje solo, z niesłabnącym powodzeniem, mimo zmian stylu i repertuaru. Trójmiejski koncert będzie jednym z trzech w Polsce w ramach przedwakacyjnej trasy po Europie. Stingowi, śpiewającemu wybrane specjalnie z myślą o tej trasie kompozycje z przekroju całej kariery, będą towarzyszyć zespół oraz orkiestra symfoniczna.


30 maja 1913 roku w Londynie został podpisany pokój kończący I Wojnę Bałkańską » Historykon.pl\n30 maja 1913 roku w Londynie został podpisany pokój kończący I Wojnę Bałkańską\nWritten by WojtekG on 30 maja 2018\nWojna trwała od 8 października 1912 roku, a walczyły przeciwko sobie Imperium Osmańskie i Liga Bałkańska, w skład której wchodziła Bułgaria, Grecja, Czarnogóra i Serbia. W wyniku podpisania pokoju, Turcja utraciła wszystkie ziemie za linią łącząca Enez nad morzem Egejskim i Midye nad Morzem Czarnym. Największym zwycięzcą okazała się Albania, która już 28 listopada 1912 roku proklamowała niepodległość, a teraz tylko ja potwierdziła. Największe straty, poza Turcją poniosła natomiast Macedonia, której ziemie zostały rozdzielone pomiędzy Serbię, Czarnogórę, Bułgarię i Grecję. Ponadto Grecja otrzymała jeszcze Trację i Kretę, a Serbia z Czarnogórą rozdzieliły między siebie Sandżak Nowopazarski. Podpisanie pokoju, doprowadziło też do zbrojnej manifestacji przeciwko Czarnogórze, która w maju 1913 roku, zajęła twierdzę Szkodra, która to, miała zostać stolicą Księstwa Albanii.\nPokój okazał się wyjątkowo krótkotrwały, gdyż już w czerwcu 1913 roku, wybuchła II Wojna Bałkańska.\n(wojska serbskie wkraczające do Mitrovicy)\n13 lutego 1582 roku papież Grzegorz XIII wydał bullę o wprowadzeniu kalendarza gregoriańskiego\n2 grudnia 1652 roku w Brzegu urodziła się Karolina Piastówna, księżniczka legnicko-brzeska, ostatnia przedstawicielka dynastii Piastów


Od 4 maja br. pracę rozpoczynają rachmistrzowie telefoniczni - Gmina Mędrzechów - oficjalny serwis internetowy Gminy Mędrzechów\nOpublikowano: poniedziałek, 17, maj 2021 15:25\nZ uwagi na panującą pandemię koronowirusa, decyzją Generalnego Komisarza Spisowego rachmistrzowie nie będą realizować wywiadów bezpośrednich (i odwiedzać respondentów w domach) aż do odwołania. Osoby, które pukają do drzwi i podają się za rachmistrzów mogą być oszustami. Prosimy zgłaszać takie przypadki na policję.\nWarto zapoznać się zawczasu z zakresem pytań spisowych na stronie www.spis.gov.pl Rachmistrz nie zapyta o zarobki, oszczędności, cenne przedmioty w domu, numer konta, PIN do karty czy dane logowania do bankowości internetowej. Takich pytań w formularzu spisowym nie ma! Mogą wskazywać na próbę wyłudzenia danych. Sprawę należy niezwłocznie zgłosić na policję.


Mieszkania MdM Ząbki - Mieszkanie dla Młodych\nPułtusk Radom Warszawa Wołomin\nMieszkania z dopłatą MdM Ząbki - Mieszkanie dla Młodych\nSyndyk zaprasza do udziału w przetargu i aukcji na sprzedaż prawa własności lokalu mieszkalnego nr 6 położonego przy ul. Legionów 27 w Wołominie, o powierzchni 66, 50 m2, stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z prawami związanymi w postaci udziału w wysokości 126/1000 w prawie własności gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz udziałem 126/1000 w prawie współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Cena wywoławcza przedmiotu przetargu wynosi 129. 000, 00 zł (słownie: sto dwadzieścia dziewięć tysięcy...\nSyndyk zaprasza do udziału w przetargu i aukcji na sprzedaż prawa własności lokalu mieszkalnego nr 4 położonego przy ul. Legionów 27 w Wołominie, o powierzchni 53, 20 m2, stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z prawami związanymi w postaci udziału w wysokości 100/1000 w prawie własności gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz udziałem 100/1000 w prawie współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Cena wywoławcza przedmiotu przetargu wynosi 114. 000, 00 zł (słownie: sto czternaście tysięcy złotych)....\nSyndyk zaprasza do udziału w przetargu i aukcji na sprzedaż prawa własności lokalu mieszkalnego nr 7 położonego przy ul. Legionów 27 w Wołominie, o powierzchni 55, 60 m2, stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z prawami związanymi w postaci udziału w wysokości 105/1000 w prawie własności gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz udziałem 105/1000 w prawie współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Cena wywoławcza przedmiotu przetargu wynosi 108. 000, 00 zł (słownie: sto osiem tysięcy złotych). Pełna...\n88 162 zł\nSyndyk w postępowaniu upadłościowym osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, sygn. akt XIX GUp 1162/19 ogłasza pisemny przetarg ofertowy na sprzedaż z wolnej ręki: udziału w wysokości ½ w prawie własności nieruchomości lokalowej mieszkalnej nr 76 usytuowanej na XIII kondygnacji w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Komorskiej 8 w Warszawie, na terenie dzielnicy Praga Południe, dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie XV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr WA6M/00463018/1 wraz z udziałem w wysokości 6122/6554152 w nieruchomości...


Mistrzostwa WTA: Venus Williams wyszarpała pierwsze zwycięstwo, Amerykanka lepsza od Jeleny Ostapenko - WP SportoweFakty\nMistrzostwa WTA: Venus Williams wyszarpała pierwsze zwycięstwo, Amerykanka lepsza od Jeleny Ostapenko\nAmerykanka Venus Williams pokonała 7:5, 6:7(3), 7:5 Łotyszkę Jelenę Ostapenko w meczu Grupy Białej Mistrzostw WTA rozgrywanych w Singapurze.\nŁukasz Iwanek 24 Października 2017, 17:31\nPAP/EPA / WALLACE WOON / Na zdjęciu: Venus Williams\nMaria Szarapowa i Monica Puig odwiedziły Portoryko. Tenisistki pomagają poszkodowanym przez huragan\nW niedzielę Jelena Ostapenko i Venus Williams przegrały pierwsze mecze w Grupie Białej, odpowiednio z Garbine Muguruzą i Karoliną Pliskovą. We wtorek Amerykanka pokonała Łotyszkę po trzysetowej batalii. Było to drugie spotkanie obu tenisistek. W ćwierćfinale tegorocznego Wimbledonu również zwyciężyła reprezentantka USA.\nMecz rozpoczął się od obustronnych przełamań. Ostapenko wykorzystała break pointa świetnym forhendowym returnem, a następnie oddała podanie podwójnym błędem. Również trzeci gem mógł zostać przegrany przez tenisistkę serwującą, ale Williams od 15-40 zdobyła cztery punkty. Obie zawodniczki grały nierówno. Efektowne zagrania przeplatały prostymi błędami. Miały problem z odnalezieniem rytmu. Liczne wahania towarzyszyły im przez cały mecz, w którym więcej było chaosu i szarpanej gry niż pięknych akcji. W piątym i szóstym gemie Amerykanka i Łotyszka straciły serwis w identyczny sposób, robiąc podwójny błąd.\nWspaniałym returnem Ostapenko uzyskała przełamanie na 4:3. W ósmym gemie mistrzyni tegorocznego Rolanda Garrosa od 0-30 zdobyła cztery punkty. W nerwowej końcówce więcej spokoju zachowała doświadczona Williams. Ostapenko przytrafił się długi przestój, który kosztował ją stratę seta. Williams od 3:5 zdobyła cztery gemy. Partia dobiegła końca, gdy Łotyszka wyrzuciła bekhend.\nNa początku II seta Łotyszka spieszyła się coraz bardziej i nie była w stanie zapanować nad kumulującymi się w niej negatywnymi emocjami. W drugim gemie II seta, po grze na przewagi (14 punktów), Ostapenko oddała podanie wyrzucając forhend. Nie zamierzała się poddawać i przez chwilę grała znakomicie. Krosem bekhendowym odrobiła stratę przełamania. Efektowny forhend i kończący return pozwoliły jej wyjść z 0:2 na 3:2.\nOstapenko nie podwyższyła na 4:2, bo oddała podanie dwoma prostymi błędami. Przy 7:5, 5:4 Williams uzyskała piłkę meczową, ale tym razem jej zabrakło opanowania. Amerykanka wpakowała forhend w siatkę. W końcówce po raz kolejny nastąpiły obustronne przełamania. Efektowny return forhendowy z pozycji odwrotnego krosa dał Ostapenko prowadzenie 6:5. Williams odgryzła się dwoma równie zdecydowanymi zagraniami i doprowadziła do tie breaka. W nim na tenisie Amerykanki pojawiły się dwie poważne rysy w postaci podwójnych błędów. Nieudany slajs sprawił, że była liderka rankingu przegrała II partię.\nW gemie otwarcia III seta Ostapenko odparła pięć break pointów, trzy przy 0-40, z czego jednego asem z drugiego podania. Przy 1:1 Łotyszka z opresji nie wybrnęła. Oddała podanie robiąc podwójny błąd i wyrzucając bekhend. Mistrzyni tegorocznego Rolanda Garrosa błyskawicznie odrobiła stratę. Popisała się świetnym minięciem i wymusiła na rywalce błąd dobrym returnem. Zapaść serwisowa obu tenisistek trwała w najlepsze. Głęboki forhend wymuszający błąd dał Williams przełamanie na 3:2. Na 4:2 nie zdołała podwyższyć. Obroniła trzy break pointy, ale przy czwartym wpakowała bekhend w siatkę.\nProsty forhendowy błąd kosztował Ostapenko stratę serwisu w siódmym gemie. Genialnym bekhendem po linii wyrównała na 4:4, a następnie wróciła z 0-40 i objęła prowadzenie 5:4. W 11. gemie Łotyszka odparła kolejne trzy break pointy, ale tym razem nic to jej nie dało. Głębokim bekhendem wymuszającym błąd Williams uzyskała przełamanie. Po chwili Amerykanka ze stoickim spokojem utrzymała podanie do 15. Mecz zakończyła krosem bekhendowym.\nW trwającym trzy godziny i 13 minut meczu było 20 przełamań, z czego 11 dla Williams. Amerykanka zdobyła o 15 punktów więcej od rywalki (141-126). Naliczono jej 26 kończących uderzeń i 29 niewymuszonych błędów. Ostapenko miała 48 piłek wygranych bezpośrednio i 40 pomyłek. Obie tenisistki popełniły łącznie 23 podwójne błędy, z czego 13 Łotyszka.\nOstapenko to jedna z trzech debiutantek w tegorocznych Mistrzostwach WTA, obok Eliny Switoliny i Caroline Garcii (czwartą może zostać Kristina Mladenović, która pełni rolę rezerwowej). Williams to mistrzyni Masters z 2008 i finalistka z 2009 roku. Gdy Amerykanka debiutowała w imprezie, w sezonie 1999, Ostapenko miała dwa lata.\nVenus Williams (USA, 5) - Jelena Ostapenko (Łotwa, 7) 7:5, 6:7(3), 7:5\nCzy Venus Williams awansuje do półfinału Mistrzostw WTA w Singapurze?\nATP Barcelona: Miedwiediew i Nishikori pogromcami lucky loserów. W sobotę powalczą o finał\nKilianowsky 25-10 15:14 0 0\nNo wreszcie było meczycho! 3 setowe a nie treningi i sparingi trwające 60 min\nARTUR KSF 24-10 19:04 0 0\nQueen Marusia Dzieki - zdjecie z wczoraj.\nQueen Marusia 24-10 19:00 1 0\nDzieki - zdjecie z wczoraj.\nARTUR KSF Fajny avatar:D\nUSA Łotwa Singapur Singapur WTA Mistrzostwa WTA Jelena Ostapenko Tenis Venus Williams\nBarcelona: Miedwiediew i Nishikori zagrają o finał