Numer 39 – Strona 2 – Help. Jesteśmy razem\nPierwsza gwiazdka za długo świeci na niebie\nŚwięta, święta, święta. Słowa te słychać w społeczeństwie wokół nas dużo wcześniej niż człowiek w ogóle pomyśli o Świętach Bożego Narodzenia. Szał świąteczny, który ogarnia całą Polskę zaczyna się zaraz po zakończeniu innego ważnego święta, czyli Wszystkich Świętych. Kiedy ze sklepowych półek znikają znicze i kwiaty, na ich miejscu pojawiają się świąteczne ozdoby, dekoracje, no i oczywiście najważniejsze dla dzieci zabawki. Ale czy to trochę nie za szybko? Czy czas tak pędzi, że musimy mieć prawie dwa miesiące na myślenie o świętach? Czy nie zapominamy o tym, co w Wigilię Bożego Narodzenia jest najbardziej istotne? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w poniższym artykule.\nŚwięta Bożego Narodzenia, jak sama nazwa mówi, są uczczeniem najważniejszych narodzin dziecka w historii świata chrześcijańskiego. Oczywiście chodzi o narodzenie Jezusa Chrystusa, który został przysłany na Ziemię przez Pana Boga. W związku z tym w Wigilię tego cudownego wydarzenia obchodzone są co roku święta. Niestety, media, sklepy, supermarkety i tym podobne jednostki starają się już od bardzo dawna zrzucić obchodzenie narodzin Jezusa na dalszy plan, a na przód wyciągają ozdoby, dekoracje i przede wszystkim prezenty, bez których większość współczesnego społeczeństwa nie wyobraża sobie Świąt Bożego Narodzenia.\nDwadzieścia lat temu, kiedy byłem mały, zawsze czekałem na ten cudowny okres świąt. Jako dziecko lubiłem oglądać gazetki z zabawkami i marzyć co chciałbym dostać od Świętego Mikołaja pod choinkę. Uwielbiałem też spędzać dużo czasu w dziale z zabawkami w supermarketach, który w tym czasie był trzykrotnie większy niż w pozostałej części roku. Jednak dwadzieścia lat później moje myślenie oczywiście się zmieniło i teraz współczesne święta są według mnie za długie. Dla mnie okres świąteczny zawsze kojarzył się z grudniem i białym puchem otaczającym świat. Oczywiście z powodu ocieplania się klimatu ciężko jest już zobaczyć śnieg w okolicach świąt, ale grudzień pozostał i ma on w sobie taką atmosferę Świąt Bożego Narodzenia. Kiedy słyszę w listopadzie reklamy pełne świątecznych dzwonków i melodyjek, to jak nadchodzi czas Wigilii nie mam ochoty nawet słuchać żadnych świątecznych piosenek. Dla mnie po prostu trwa to wszystko za długo. Ale w tym całym szale nie to jest niestety najgorsze. Najgorsze jest to, że większość osób zapomina o świątecznych tradycjach, które są najważniejsze w tym czasie. Z mojego dzieciństwa pamiętam Wigilijną wizytówkę, kiedy to w jednym pokoju stała duża, udekorowana choinka, obok której przy dużym stole zastawionym różnymi potrawami siedziała cała rodzina, a w drugim pokoju przy zgaszonym świetle stała mała choinka, drewniana składana szopka, do której włożona była świecąca lampka z choinki i radio, z którego grały kolędy. To właśnie ten pokój dawał wspaniały nastrój świąteczny, a razem z całą rodziną przy dużym stole tworzył niezapomnianą wizytówkę Świąt Bożego Narodzenia. Pamiętam też jak przy naszym Kościele stała piękna żywa szopka, w której było dużo zwierząt tworzących wspaniałą atmosferę. Niestety, po tych niezapomnianych chwilach pozostały tylko wspomnienia, ponieważ czasy się zmieniają i biegną w zawrotnym tempie. Z tego powodu – jeśli można – trzeba święta obchodzić z tradycjami i całą naszą rodziną.\nWażnym elementem jest choinka, która powinna być ładnie, ale skromnie udekorowana. Na jej gałęziach na początku musimy założyć świecące lampki, a potem możemy zawiesić kolorowe bombki, albo własnoręcznie zrobione ozdoby. Na czubie choinki najlepiej zawiesić gwiazdę, a całą choinkę przykryć łańcuchami. W tym pokoju warto też postawić szopkę, która przypomina o tym ważnym wydarzeniu, jakim jest narodzenie Jezusa Chrystusa. W dniu Wigilii trzeba pamiętać, że obowiązuje post i nie można spożywać potraw mięsnych. Na stół Wigilijny powinno się przygotować dwanaście różnych dań, których liczba związana jest z liczbą apostołów Jezusa Chrystusa. Dania, tak jak pisałem wyżej, muszą być bezmięsne, ale na pewno nie zabraknie pomysłów na wspaniałe potrawy. Oczywiście w różnych częściach Polski są inne tradycyjne dania, ale u mnie, w centralnej Polsce, zawsze były pierogi z kapustą i grzybami, zupa pieczarkowa, postny bigos, śledzie, ryby w różnych postaciach, sałatki, jajka faszerowane, no i na deser kilka ciast. Przygotowując świąteczny stół nie można zapomnieć o położeniu siana pod obrus, zawieszenia jemioły na żyrandolu i przede wszystkim o postawieniu jednego dodatkowego talerza dla tak zwanego wędrowca, co oznacza chrześcijańską gościnność. Zanim zacznie się jeść ze świątecznego stołu, należy z każdym podzielić się poświęconym wcześniej opłatkiem, składając życzenia świąteczne. Jeśli z kimś z rodziny byliśmy pokłóceni, to zwyczaj nakazuje, aby w ten wspaniały dzień wybaczyć każdemu wszystkie zwady i zasiąść z nim do wspólnego posiłku. Na pewno we współczesnych czasach tradycją jest dawanie sobie nawzajem prezentów. Każde dziecko czeka na pierwszą gwiazdkę na niebie, która to zwiastuje przyjście Świętego Mikołaja. Oczywiście nie jest to zły zwyczaj pod warunkiem, że nie dajemy bardzo drogich, bogatych prezentów naszym dzieciom. Powinny to być raczej upominki zarówno dla dzieci, jak i dorosłych mówiące o tym, że pamiętamy o drugiej osobie. Podczas Wigilii ważne jest, aby być razem z rodziną przy świątecznym stole, a nie na przykład patrzeć we włączony telewizor i oglądać któryś tam odcinek telenoweli. Dobrego nastroju mogą dodać kolędy grające z radia. W noc Wigilijną nie zapomnijmy o pójściu na Pasterkę, zaczynającą się o północy.\nOdpowiadając na trzy pytania, a tym samym pisząc podsumowanie tego artykułu uważam, że za szybko zaczyna się dzisiaj myślenie o świętach, co może spowodować u niektórych wypaleniem na ten najważniejszy dzień. Racją jest, że dla wszystkich czas pędzi i ciężko zrobić to, co zaplanowaliśmy, ale z pewnością trzy tygodnie grudnia wystarczą każdemu na przygotowanie się do Świąt Bożego Narodzenia. Co do tradycji świątecznych, to niestety część osób zapomina o tych zwyczajach zastępując je albo dużymi i drogimi prezentami, albo jakimiś samotnymi wyjazdami na święta, aby odpocząć od życia codziennego. Oczywiście takie wyjazdy są też każdemu człowiekowi potrzebne, ale podczas Świąt Bożego Narodzenia powinno się być razem z całą rodziną w świątecznym nastroju, a wyjechać możemy chociażby na Sylwestra, który jest zaraz po świętach. Kończąc już rozważania na powyższy temat życzę wszystkim Czytelnikom wesołych, rodzinnych i ciepłych Świąt Bożego Narodzenia spędzonych w gronie najbliższych i spełnienia najskrytszych marzeń w nadchodzącym Nowym Roku.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Na moje okoAutor Piotr Malicki\nPierniki toruńskie nie tylko od święta\nFryderyk Hoffmann, poeta elbląski, 1627-1673\nPiernik to twarde, ciemnobrązowe ciasto, robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, karmelizowanego cukru, miodu, mocno przyprawione cynamonem, imbirem, a czasem także goździkami, kardamonem, gałką muszkatołową, anyżem i lawendą.\nPierniki występują zwykle w formie mniejszych i większych ciastek, często polewanych po wierzchu czekoladą, lukrem, a w środku przekładanych marmoladą, masą orzechową lub marcepanem. Wypieka się również większe bloki piernika, zwykle przekładane warstwami marmolady. Po wymieszaniu ciasta należy zostawić je w chłodnym miejscu, aby sfermentowało. W produkcji przemysłowej leżakowanie ciasta może trwać kilka tygodni, a ciasto na domowe pierniki wigilijne zaleca się zarabiać miesiąc wcześniej. Wypiekać można duże, prostokątne „arkusze” przekładane masą – albo fantazyjnie powycinane w różne kształty figurki.\nPolska nazwa piernik pochodzi od starodawnego słowa „pierny” (pieprzny) i odnosiła się właśnie do intensywnych przypraw w nim zawartych. Zamożniejsi obywatele chętnie używali go jako zakąski do wódki, damy zaś z lubością raczyły się nim podczas podwieczorków. Najstarszy zachowany polski przepis na wypiek piernika pochodzi z 1725 r. i zanotowany został nie w książce kucharskiej, ale w poradniku medycznym. Początkowo bowiem ciasto to było nie tylko przysmakiem, ale i lekarstwem, które zalecano w razie niestrawności oraz w czasie przeziębienia. Jak wiele wyrobów kulinarnych, także piernik doczekał się kilku legend na temat swojego powstania. Jedna z wersji głosi, że wymyślił go przez przypadek pewien czeladnik, który w wyniku pomyłki dodał do ciasta korzenne przyprawy. Efekt tak przypadł mu do gustu, że postanowił nowy produkt niezwłocznie wprowadzić do swej cukierni. Wyjątkowy smak podbił serca jego klientów, a piernik na stałe wpisał się w kulinarne menu miłośników słodyczy.\nPiernik to typowy specyfik kojarzony z Toruniem i jeden z najważniejszych symboli Torunia, wypiekany od czasów średniowiecza. Na skalę masową produkowany w pierwszej nowoczesnej fabryce regionu, zbudowanej przez Jana Weesego w 1751 r.\nTradycja wypieku ciastek z miodem i przyprawami przybyła do Torunia z miast niemieckich, wraz z pierwszymi osadnikami. Pierwsze wzmianki o toruńskich piernikach pochodzą z około 1380 roku i mówią o piekarzu Mikołaju Czanie, który prawdopodobnie, obok chleba, trudnił się wypiekiem korzennych ciastek. Nie wiemy tego na pewno, ale wiadomo, że sprzedawał on wosk Zakonowi Krzyżackiemu, czym zajmowali się otrzymujący go z plastrów miodowych piernikarze. Na pojawienie się nazwy „piernikarz” czekać trzeba było prawie dwa kolejne wieki: w 1564 r. źródła toruńskie podają informację o śmierci piernikarza Symeona Neissera.\nDlaczego to właśnie Toruń stał się „pierniczanym miastem”? Z pewnością wielkie znaczenie miało korzystne położenie grodu Kopernika. Żyzna Ziemia Chełmińska i Kujawy zapewniały stały dopływ dobrej mąki. Podobnie było z miodem, wysoko rozwinięta hodowla pszczół dostarczała duże ilości dobrej jakości składnika. O korzenne przyprawy było łatwo z racji położenia na szlaku handlowym łączącym Lwów z Gdańskiem.\nŚwięto Piernika obchodzone było w okresie dwudziestolecia międzywojennego do dnia dzisiejszego, pomijając czasy PRL-u. Impreza odbywa się w czerwcu i trwa 1-2 dni. W ramach Święta Piernika można prześledzić szczegółowo proces produkcji pierników – obróbkę ziaren zbóż, wyrób mąki, pokazy młocki cepami, przy żarnach i młocarni. Ukazane są wagi i sposoby ważenia, pokazy przenoszenia worków, ładowanie worków na wóz konny, pokazy obrotów wiatraka, demonstracja pracy urządzeń, wciąganie worków windą, przygotowanie ciasta na pierniki. Święto uzupełniają gawędy młynarzy o pracy w wiatraku i pokazy ostrzenia kamieni młyńskich, wystawa pierników ludowych oraz ekspozycja wiatraków. W czasie Święta Piernika obecni są: kataryniarz, szczudlarze, żonglerzy, postać Kopernika, kupcy ze Wschodu, żywe marionetki. Usłyszeć można legendy o pierniku. Święto kończy koncert na Bulwarze Filadelfijskim.\nŻywe Muzeum Piernika to interaktywna placówka muzealna, pierwsza tego typu w Europie, założona przez Elżbietę i Andrzeja Olszewskich w 2006 r., w której odbywają się pokazy połączone z warsztatami historycznego wypieku piernika.\nMuzeum Piernika znajduje się w zrekonstruowanej XVI-wiecznej piekarni, gdzie odbywa się produkcja pierników według starych receptur i przy użyciu tradycyjnych narzędzi. Goście odwiedzający muzeum nie tylko mogą obejrzeć sposób wyrobu korzennych wypieków, ale przede wszystkim sami wziąć udział w procesie jego powstawania – samodzielnie przesiać mąkę, utłuc przyprawy czy wyrobić ciasto. Pieczenie odbywa się w tradycyjnych drewnianych formach. Przewodnikiem po muzeum jest mistrz piernikarski oraz Wiedźma Korzenna.\nOd 2014 r. muzeum powiększyło swój program o nową wystawę przedstawiającą manufakturę z przełomu XIX i XX wieku. Każdy odwiedzający może zobaczyć m.in. oryginalne niemieckie maszyny służące do wypieku piernika (i samodzielnie wprawić je w ruch), zabytkowy piec i największą w Europie kolekcję woskowych form. Niewątpliwą atrakcją tego pokazu jest warsztat dekorowania pierników lukrem.\nCechą charakterystyczną Muzeum Piernika jest niekonwencjonalny sposób prowadzenia pokazów, do których angażowana jest duża liczba gości, a historia piernika opowiadana jest językiem stylizowanym na staropolski, ze swadą i z humorem.\nW 2016 r. Żywe Muzeum Piernika ustanowiło Rekord Polski w wypieku największego serca z piernika. Miało 12 metrów kwadratowych i ważyło 238 kilogramów. W biciu rekordu uczestniczyli także mieszkańcy Torunia, którzy wypiekali ciasto, oblewali je czekoladą, a na końcu pomogli skonsumować ten ogromny korzenny wypiek.\nTradycja piernika świątecznego\nObecnie pierniki wtopiły się w polską tradycję bożonarodzeniową i stały się jednym z najważniejszych symboli tych świąt. Różnokształtnych i różnokolorowych pierniczków nie może zabraknąć nie tylko na świątecznym stole, lecz także na choince – nawet jeśli w natłoku obowiązków, zabiegani i zapracowani nie mamy czasu, by zgodnie z tradycyjną recepturą przygotować je własnoręcznie.\nJak widać, toruński piernik jest nie tylko przeszłością Torunia, obrastającą legendami i owianą nostalgią – a wręcz przeciwnie: wciąż stanowi ważny element codzienności torunian, którzy z dumą mówią o swoim rodzinnym mieście, nieodłącznie z piernikiem kojarzonym. Bo czyż można się oprzeć drażniącemu nozdrza korzennemu zapachowi i smakowi, w którym zawarte są wieki historii? Zaprawdę – nie można.\nMateriał opracowany na podstawie informacji zawartych na stronie muzeumpiernika.pl oraz „W świecie baśni i legend. Toruńskie pierniki”.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Na moje okoAutor Roksana Król\nFelieton skrajnie subiektywny. Moje Boże Narodzenia\nŚwięta Bożego Narodzenia i czas przygotowań do nich sprzyjają nostalgicznym wspomnieniom. Im jesteśmy starsi, tym bardziej są one nostalgiczne. Siłą rzeczy porównujemy swoje dziecięce odczucia związane z Wigilią, choinką, sianem pod obrusem, żłóbkiem, Pasterką, do tych dorosłych odczuć, poszukujących klimatu dzieciństwa i coraz częściej go nie znajdujących.\nDziś okres przedświąteczny rozpoczyna się niemal miesiąc przed Bożym Narodzeniem. Galerie handlowe rozbrzmiewają bożonarodzeniowymi evergreenami, sklepy błyszczą od choinek, uliczne kiermasze są pełne świątecznych ozdób. Zewsząd jesteśmy epatowani nastrojem Bożego Narodzenia w wersji komercyjnej. Nie można powiedzieć, by było to niemiłe, wszyscy mamy w sobie pewien pierwiastek dziecięcości i cieszy nas cały ten błyszczący blichtr i lukier. Zaliczam się do grona tych malkontentów, którzy uważają, że komercjalizacja Bożego Narodzenia odziera święta z tego co najważniejsze, przynajmniej dla wierzących – z mistycznej tajemnicy narodzin Boga Człowieka.\nZ przyjemnością porzucam politykę na rzecz osobistych wspomnień. Moich Świąt Bożego Narodzenia było już bardzo wiele. Były one i różne, i w pewnym sensie podobne. Towarzyszył im zawsze nastrój tajemnicy i podniecającego oczekiwania, do pewnego czasu było to oczekiwanie odczuwane z wielką siłą, z biegiem lat ta siła nieco osłabła, bowiem czas dzieciństwa i młodości bezpowrotnie minął.\nSpośród świątecznych dni Wigilia zawsze była dla mnie dniem szczególnym. Ta pierwsza, którą dobrze pamiętam, choć miałam wówczas niespełna cztery lata, to Wigilia spędzona z moją nowonarodzoną siostrą, w której błękitnych, zachwyconych oczach odbijały się choinkowe bombki i lampki. I Wigilia, kiedy pod choinkę dostałam ukochaną książkę dzieciństwa. Była to „Mała księżniczka”. Tę książkę czytałam z wypiekami na twarzy całą niemal noc wigilijną. Następna spośród zapamiętanych to Wigilia „wyjazdowa”, spędzana z rodziną z innego miasta. Nie przepadałam za świętowaniem poza domem i pewnie tamto Boże Narodzenie nie zostałoby w mojej pamięci, gdyby nie pewne wydarzenia. W wigilijny poranek wszyscy zgromadzili się wokół pięknej, pachnącej choinki, która stanęła na środku salonu, w mieszkaniu mojej ciotki. Ubieranie drzewka rozpoczęliśmy jak zwykle od mocowania lampek. Na choince stopniowo pojawiały się łańcuchy, bombki, słomiane ozdoby i włosy anielskie. Po włączeniu lampek wszyscy wykonali parę kroków w tył, by podziwiać wspólnie stworzone dzieło. Nagle rozległ się suchy trzask, światełka zgasły, pojawił się dym i drzewko dosłownie w okamgnieniu stanęło w płomieniach. Wuj pobiegł po jakieś naczynie z wodą, ale w panice nic nie znalazł. Ciotka rzuciła się na choinkę z kocem. Koc szybko zajął się ogniem, a ten zaczął się przenosić na zasłony. Niewiele myśląc podbiegłam do drzwi balkonowych, otworzyłam je szeroko, narzuciłam na siebie mokry ręcznik kąpielowy, chwyciłam choinkę od dołu, w miejscu gdzie nie sięgał ogień i szybkim ruchem wyrzuciłam ją przez balkon. Spadła w głęboki, świeży śnieg, języki ognia stopniowo przygasały, aż zgasły zupełnie. Gremialnie udaliśmy się na dół, by komisyjnie ocenić szkody. Okazało się, że nie były wcale takie wielkie, jak początkowo się wydawało. Odbierałam gratulacje od całej rodziny i nie ukrywam, że byłam bardzo dumna. Wszyscy podziwiali moją przytomność umysłu i podkreślali, że jest wyjątkowa, zważywszy na młody wiek, a miałam wówczas 12 lat.\nKolejna zapamiętana Wigilia to ta, której właściwie miało nie być – pierwsza Wigilia stanu wojennego. W sklepach pustki, choinki dowożone o bliżej nieokreślonych godzinach do nielicznych punktów w Warszawie, godzina milicyjna uniemożliwiająca wyjście do kościoła na Pasterkę i całe mnóstwo innych, uprzykrzających życie niedogodności. Rodzice perswadowali mi wyjazd po choinkę, ale uparłam się, bo świąt bez choinki nie mogłam sobie wyobrazić. W przeddzień Wigilii ruszyłam więc rankiem po drzewko. Dostawa miała być o 10:00. Ustawiłam się w gigantycznej kolejce i czekałam. Minęła 10:00, minęła 11:00. Wśród tłumu rozeszła się pogłoska, że transport choinek został zatrzymany przez wojsko na rogatkach stolicy. Stałam cierpliwie, choć minęła 12:00, potem 13:00. Marzłam, byłam głodna, zrezygnowana, ale wciąż stałam. Minęła 14:00, potem 15:00. Zrobiło się ciemno, nogi miałam zdrętwiałe z zimna, martwiłam się, że rodzice będą się niepokoić moim zniknięciem. Zadzwonić do domu nie mogłam – telefony przecież nie działały. O 16:00 przez tłum przepłynęła podawana z ust do ust wiadomość – są choinki, dojechały! W tym momencie tłum zafalował i rzucił się do przodu, porywając mnie swoją siłą. Czułam jak mnie za sobą unosi do góry, popycha do przodu, po czym nagle zaczyna przygniatać. Nogi ugięły się pode mną i z przerażeniem stwierdziłam, że leżę na ziemi, a nade mną kłębią się ciała rodaków. Poczułam, że duszę się z braku powietrza. Z całych sił zaczęłam odpychać od siebie leżące na mnie ciała, rozgarniać rękami przestrzeń wokół i jakimś cudem udało mi się wydostać spod żywego stosu. Zerwałam się i popędziłam w kierunku choinki, której prawie nie widziałam w ciemnościach. Chwyciłam ją z całych sił, ale chwyciły ją także dwie pary innych rąk. Przez chwilę szarpaliśmy nieszczęsne drzewko, obdzierając je z gałęzi. Zwyciężyłam! Udało mi się wyrwać choinkę z kleszczy. Odbiegłam na bok, przyjrzałam się zdobyczy i stwierdziłam, że w rękach trzymam praktycznie całkowicie ogołocony pień. Mimo wszystko zdecydowałam, że zapłacę za choinkę i zabiorę ją do domu. Sprzedawca machnął ręką i powiedział, że nic się nie należy. Kiedy stanęłam w progu mieszkania z nieszczęsnym drzewkiem, rozpłakałam się. Pocieszeniom nie było końca, rodzice byli szczęśliwi, że nic mi się nie stało. Siostra drutem dowiązała do ogołoconego pnia świerkowe gałązki i ów pień przeistoczył się w piękną choinkę, pod którą zasiadłam z rodziną do wigilijnej wieczerzy.\nKiedy siadam do świątecznego stołu, myślę o tym jak nie umiemy docenić dzisiejszego dobrobytu, sklepów pełnych smakowitości i łatwości, z jaką kupujemy prezenty dla najbliższych. Z pewnością warto o tym pomyśleć, choć raz w roku.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Na moje okoAutor Elżbieta Gutowska\nWielkimi krokami zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, a więc wspaniała okazja do obdarowywania swoich bliskich prezentami. No ale co wybrać? To może nie być łatwe zadanie, dlatego postaramy się pomóc. Przedstawimy ciekawe gadżety dla całej rodziny, dla młodzieży i seniorów, dla słabowidzących i tych z dobrym wzrokiem.\nZaczynamy z najniższej półki, czyli do stówki. Jak wiadomo kobiety i kabelki niespecjalnie się lubią, szczególnie jeśli chodzi o przewody do ładowarek. Zazwyczaj gdzieś się zapodziewają i często panie zabierają je nam, facetom. A gdyby kabelek był jednocześnie bransoletką? Cena z przesyłką to kilkanaście złotych. Wiadomo, że to nic specjalnego, ale odpowiednio wręczone może być zabawne. Gdy jesteśmy już w temacie ładowania telefonów, można postarać się pominąć kable i pomyśleć o ładowarce bezprzewodowej. Ceny najtańszych zaczynają się poniżej stu złotych. Ważne, aby komórka obdarowywanej osoby posiadała funkcję ładowania indukcyjnego. Taka ładowarka to najczęściej estetyczna podstawka, którą podłączamy do fabrycznej ładowarki, kładziemy na biurku czy komodzie i od tej pory wystarczy, że odłożymy na nią telefon, aby rozpocząć ładowanie. Jest to rozwiązanie wygodne i estetyczne. Idąc dalej tropem komórek, w tej kwocie możemy kupić różnej maści futerały czy etui. Mogą być otwierane jak notes, kolorowe, w śmieszne wzory z tworzywa lub skórzane. Tu ogranicza nas właściwie tylko nasza wyobraźnia. Można również zakupić tak zwane plecki w komplecie ze szkłem. Taki prezent z pewnością wydłuży życie niejednego wyświetlacza. W tej kwocie zmieszczą się również najtańsze słuchawki bezprzewodowe. Najczęściej jednak jakość jest wystarczająca jedynie do słuchania audiobooków. Ciekawą propozycją w tej kategorii mogą okazać się słuchawki Xiaomi Airdots. Kosztują około 50 dolarów. Z pewnością niebawem pojawią się również na polskich portalach aukcyjnych. Dla porównania słuchawki Apple AirPods to wydatek ponad sześciuset złotych.\nPozostając w świecie audio, nie sposób pominąć tematu głośników przenośnych. Tu rozpiętość kwoty, jaką można na nie wydać, jest ogromna. Startujemy od kilkudziesięciu złotych, a kończymy na kilku tysiącach. Wybór urządzeń jest równie wielki, zarówno w produktach znanych firm, jak i z wytwórni dalekowschodnich. W najtańszych głośniczkach trudno znaleźć wyszukane brzmienie, jednak jak na swoje gabaryty i cenę, zaskakują możliwościami. JBL GO 2, właściwie miniaturowe urządzenie nieco większe od paczki papierosów, zagra znacznie lepiej i głośniej niż większość smartfonów. Jest odporny na wilgoć i kurz. Wbudowany akumulator umożliwi pięć godzin pracy. Cena 120 zł. Kolejny produkt z tej rodziny JBL, to kosztujący 370 zł Flip 4. To nieco większe urządzenie, które będzie lepiej brzmiało, a przy tym fajnie wygląda. Na jednym ładowaniu może grać do dwunastu godzin, a wykorzystując aplikację JBL Connect mamy możliwość połączenia wielu głośników z jednym telefonem. Idąc dalej, dochodzimy do dość mocnego JBL Charge 3. Ten model to poważny zawodnik. Może pływać w basenie, nie boi się małych upadków, mocy starcza mu na 24 godziny, można go użyć jako powerbank, a naprawdę przyzwoitego dźwięku wystarczy na plenerowe biesiadowanie, albo spontaniczną domówkę. Zarówno ten głośnik, jak tańsze modele, mogą służyć jako zestaw głośnomówiący. Koszt zakupu to już ponad 500 zł. Dla tych, którym zależy na naprawdę dobrym brzmieniu, można zaproponować model Harman Kardon Go+Play Black. Ten model lepiej sprawdzi się w domu czy w biurze. Wypełni pomieszczenie dźwiękiem wysokiej jakości, choć cena, jaką za niego trzeba zapłacić, jest dość wysoka, bo wynosi około 1400 zł. Jak na prezent to dość duży wydatek, ale jeśli ktoś ceni wysoką jakość, warto zrobić rodzinną zrzutkę, gdyż ten model gra wyjątkowo dobrze, jak na kategorie przenośnych głośników bluetooth.\nGadżeciarski sprzęt domowy to kopalnia pomysłów na ciekawe prezenty. Niestety często są to kosztowne zabawki, ale czy radość bliskich nie jest bezcenna?\nThermomix jest wszechstronnym urządzeniem kuchennym, które łączy w sobie funkcję wielu niezbędnych w kuchni przyrządów i urządzeń. Gwarantuje profesjonalne gotowanie w każdym domu. Urządzenie to zostało wyprodukowane przez firmę Vorwerk, a nazwa pochodzi od kombinacji „thermo” (ogrzewanie) i „mix” (mieszanie). Thermomix ma element grzejny, wagę oraz silnik do szybkiego lub wolnego mieszania i miksowania. Przygotowywanie potraw w tym urządzeniu jest proste i przyjemne, a uzyskane posiłki są smaczne i zdrowe, bez względu na to, czy przygotowywał je początkujący adept sztuki kulinarnej, czy też kucharz z wieloletnim stażem.\nKuchnia już ogarnięta, wszyscy najedzeni, więc pozostaje do rozwiązania jeszcze jedna nielubiana sprawa, czyli sprzątanie. Kto by nie marzył o tym, aby wymigać się od sprzątania? Prawie nikt tego nie lubi, więc dlatego powstały roboty sprzątające. Ich zadaniem jest samoczynne sprzątanie podłogi. Zamiatają, a niektóre modele potrafią również mopować. Na rynku jest wiele modeli do wyboru. Liderem na rynku jest Roomba od iRobot, choć mocną konkurencją stają się urządzenia od Xiaomi. Ceny zaczynają się od około półtora tysiąca złotych, górna granica to niemal 4 000 zł. Robot sprzątający dobrze się sprawdzi pod warunkiem, że w mieszkaniu na podłodze nie ma wysokich progów, a meble nie przeszkadzają w dostępie. Co istotne, obsługa sprowadza się właściwie tylko do wysypania raz na jakiś czas śmieci ze zbiornika. Robot po zaprogramowaniu sam się włączy, wykona swoje zadanie, a na koniec wróci na bazę, aby naładować akumulator. My dzięki temu zyskujemy czas i czysty dom.\nMówiąc o czasie można płynnie przejść do zegarków. Ale nie takich zwykłych, klasycznych, tylko oczywiście gadżeciarskich. Smartwatch można kupić już za niecałe sto złotych. Chińscy producenci oferują wiele modeli o różnej jakości wykonania, ale właściwie podobnych funkcjach. Standardowo mamy zegarek, budzik, krokomierz, powiadomienia, wiadomości tekstowe, spis połączeń oraz odbieranie rozmów, odbiornik GPS, a nawet pulsometr. Możemy znaleźć wersje dla dzieci, dzięki której rodzice mogą monitorować lokalizację swojej pociechy, w razie potrzeby również się skontaktować. Górna półka to między innymi Samsung Galaxy Watch. Tegoroczny model ma ekran OLED o przekątnej 46 mm. Dzięki temu jest czytelny nawet w jasnym słońcu czy w ruchu. Doskonale nadaje się do rejestrowania aktywności fizycznej. Jest wodoszczelny, koperta wykonana jest ze stali i charakteryzuje się zwiększoną odpornością na uderzenia. Bateria w praktyce wytrzyma od dwóch do sześciu dni. Zegarek łączy się z telefonem poprzez Bluetooth, a kiedy to połączenie zostanie zerwane, przełącza się na zapamiętane sieci Wi-Fi. Współpracuje ze smartfonami z systemem Android oraz iOS. Miłośnicy Apple z pewnością bardziej ucieszą się z czwartej generacji smartwatch’a z nadgryzionym jabłkiem. Ekran w tym zegarku to również wyświetlacz OLED o maksymalnej przekątnej 44 mm. Tu mamy nadal do czynienia z klasycznym prostokątnym kształtem – Samsung ma okrągłą tarczę. Apple Watch Series 4 poza pomiarem tętna potrafi również monitorować pracę serca, a co najważniejsze można go obsługiwać bezwzrokowo. VoiceOver działa tu tak jak w iPhone. Szczęśliwi podobno czasu nie liczą, ale gdyby chcieli kupić taki zegarek muszą odliczyć dwa tysiące złotych. Pozostając w temacie Apple, nie można nie wspomnieć o pozostałych produktach, które niedawno miały swoją premierę. W tym roku pojawiły się aż trzy nowe iPhone’y: XS, XS Max oraz XR. XS to delikatnie odświeżony model zeszłorocznej dziesiątki. Ma poprawiony aparat, 1 Gb pamięcią RAM więcej oraz jeszcze wydajniejszy procesor. MAX pod względem parametrów jest właściwie identyczny, jednak zdecydowanie większy. Ma genialny wyświetlacz o przekątnej 6,5 cala zamiast 5,8 jak w podstawowym modelu. XR to nie tania, choć odrobinę tańsza opcja. Wymiarami plasuje się pomiędzy wspomnianymi modelami, ale pomimo dumnej nazwy Liquid Retina HD, jego wyświetlacz to zwykły ekran LCD o rozdzielczości 1792 na 828 pikseli. Pozostaje jeszcze wspomnieć o nowych iPad’ach oraz MacBook’ach. Cen w przypadku Apple nie można nazwać okazyjnymi, więc dyskretnie przemilczymy ten temat. Gdyby jednak ktoś dostał gorączki przeglądając cennik, polecamy mówiący termometr MesMed za jedyne 119 zł. Zmierzy temperaturę ciała, powierzchni, np. cieczy oraz temperaturę pokojową. Wskazania wyświetla na małym ekraniku i oznajmia naturalnym głosem.\nFajnie jest dostawać prezenty, ale chyba jeszcze lepsze jest uczucie kiedy wiemy, że sprawiliśmy radość swoim bliskim. Jeśli na dodatek bliscy choć odrobinę lubią gadżety, to nawet znaczne nadwyrężenie domowego budżetu zostanie przyjęte ze zrozumieniem. Nam pozostanie tylko czekać na kolejną okazję, aby znów móc kupić coś fajnego, co w codzienność wniesie dodatkową porcję pozytywnej energii.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Jestem…Autor Dariusz Linde\nTyflopedagogika w oczach tyflopedagoga\nPedagogika, jako kierunek naukowy, od lat cieszy się dużym zainteresowaniem przyszłych studentów. Czym kierują się podczas wyboru swojej zawodowej ścieżki życiowej? Czy wyobrażenia kierunku pedagogicznego pokrywają się z zastaną rzeczywistością? Jakie zadania czekają w pracy zawodowej tyflopedagoga? Czy obowiązuje kodeks etyczny?\nPedagogika jest to wszechstronna nauka o wychowaniu, której istotę stanowi całożyciowy rozwój człowieka oraz wszelkie tak dodatnie, jak i ujemne wpływy jednych ludzi na drugich oraz wpływy środowiska. nauka o wychowaniu.\nNazwa dyscypliny pochodzi od dwóch słów: 1. pais – chłopak, 2. ago – prowadzę, wiodę; co daje nam słowo paidagogos – prowadzący chłopca.\nPedagogikę możemy podzielić na kilka subdyscyplin, m.in. ze względu na zadania, których się podejmuje. Jest to: pedagogika społeczno – opiekuńcza, pedagogika zdrowotna, pedagogika rodziny, pedagogika resocjalizacyjna, pedagogika wojskowa, pedagogika pracy oraz pedagogika specjalna.\nZ racji omawianego tematu tyflopedagogiki przybliżmy na wstępie pojęcie pedagogiki specjalnej. Pedagogika specjalna to dział pedagogiki, którego podstawowym obiektem zainteresowania jest człowiek wymagający wsparcia i pomocy w przekraczaniu różnorakich trudności, utrudniających mu rozwój i funkcjonowanie społeczne. Zajmuje się osobami w każdym wieku, starając się odpowiadać na ich szczególne potrzeby: rozwojowe w wieku niemowlęcym, edukacyjne i wychowawcze w wieku przedszkolnym, szkolnym oraz dorastania, a także socjalizacyjne i zawodowe w wieku dojrzałym.\nGłówne działy pedagogiki specjalnej to: pedagogika rewalidacyjna, rehabilitacyjna, np. oligofrenopedagogika, surdopedagogika, tyflopedagogika; pedagogika lecznicza lub inaczej pedagogika terapeutyczna; pedagogika zdolnych i uzdolnionych; pedagogika korekcyjna; pedagogika resocjalizacyjna.\nTyflopedagogika (z greckiego typhlos – niewidomy) to dział pedagogiki specjalnej zajmujący się wychowaniem, edukacją, terapią i rehabilitacją osób niewidomych i niedowidzących w placówkach oświatowych (w tym integracyjnych) oraz poradniach specjalistycznych.\nW ramach podejmowanego tematu tyflopedagogiki rozmawiałam z Panią Eweliną Czerwińską, tyflopedagogiem oraz pracownikiem Centrum Terapii Zmysłów w Bydgoszczy.\nRoksana Król: Pani Ewelino, jakie zadania ma do wykonania tyflopedagog?\nEwelina Czerwińska: Zasadniczym zadaniem tyflopedagoga jest wspomaganie procesu uczenia się dzieci niewidomych i słabowidzących. W przypadku tych drugich rolą tyflopedagoga jest mobilizowanie uczniów do korzystania z posiadanych przez nich możliwości wzrokowych we wszystkich możliwych dla nich sytuacjach, jak również niesienie im w tym zakresie pomocy. Polega ona między innymi na udostępnieniu pacjentom pomocy optycznych, elektronicznych i innych, ułatwiających korzystanie z osłabionego wzroku w procesie edukacji, podczas spędzania wolnego czasu, poruszania się, a także wykonywania rozmaitych zadań.\nRK: W jaki sposób w swojej pracy zawodowej pomaga Pani w kształtowaniu prawidłowej samooceny osoby niewidomej?\nECZ: Praca tyflopedagoga polega w głównej mierze na rozwijaniu kompetencji miękkich poprzez modelowanie pozytywnego nastawienia do siebie, wytrwałości, współpracy, odpowiedzialności, zachęcanie do samooceny przez porównywanie aktualnych i poprzednich osiągnięć, udzielanie adekwatnego wsparcia oraz bycie otwartym na informacje płynące od pacjenta, wspieranie kreatywności, spontaniczności, pomysłowości. Tyflopedagog jest otwarty na pomoc specjalistyczną i współpracę z innymi osobami wspierającymi rozwój pacjenta. Poprzez zajęcia przyzwalamy na popełnianie błędów (tzw. bezpieczna porażka), uczymy czerpania korzyści z popełnianych błędów, towarzyszymy zamiast wyręczania oraz podkreślamy mocne strony. Ważne dla naszych pacjentów jest również tworzenie warunków do ujawniania i rozwijania zainteresowań, a także dawanie okazji do realizowania się w różnych rolach społecznych.\nRK: Jakimi zasadami kieruje się tyflopedagog w pracy ze swoimi pacjentami?\nECZ: Tych zasad jest kilka.\nZasada indywidualizacji – maksymalna indywidualizacja pracy uwzględniająca możliwości wzrokowe i intelektualne ucznia, jego wolniejsze tempo spostrzegania, poznawania zjawiska, pracy (czytania, pisania), dostosowanie sposobów poznawania rzeczywistości do możliwości ucznia.\nZasada stopniowania trudności, czyli dostosowanie do poziomu sprawności i umiejętności (przechodzi się od zadań prostych do bardziej złożonych).\nZasada korekcji i kompensacji polegająca na tworzeniu mechanizmów kompensacyjnych, czyli zastępowaniu wzroku innymi zmysłami, wspieraniu zaburzonej funkcji przez sprawną lub mniej zaburzoną. Ćwiczenia powinny być układane tak, aby w ciągu jednostki lekcyjnej były usprawniane wszystkie funkcje).\nZasada kształtowania u pacjenta pozytywnej motywacji do nauki, kształtowania wiary we własne siły i umiejętności przezwyciężania trudności (krok po kroku).\nZasada optymizmu pedagogicznego polega na wierze we własne możliwości pacjenta, dostrzeganiu najdrobniejszych sukcesów, atmosferze sympatii, pozytywnym oddziaływaniu.\nRK: Co według Pani jest najważniejsze w pracy z osobą niewidomą?\nECZ: Liczni badacze podkreślają, iż dobre nastawienie pacjenta do pracy wzmaga jego procesy zarówno intelektualne, jak i biologiczne, co korzystnie wpływa na efekty jego postępów. Pacjenci posiadający dysfunkcję wzrokową bardzo często przejawiają onieśmielenie, lęk przed nowymi sytuacjami i należy temu właśnie przeciwdziałać, rozwijając ich zainteresowania, ułatwiając zrozumienie przerabianych treści nauczania.\nRK: Jaki cel widzi Pani w swojej pracy? Czy jest on wymierny?\nECZ: Podstawowym celem pracy tyflopedagoga jest rehabilitacja, która ma na celu wydobycie potencjału pacjenta oraz wskazanie mu możliwości wykorzystania w pełni swoich zdolności oraz dalszego rozwoju. Najważniejsze jest pokonywanie ograniczeń życiowych oraz mentalnych pacjenta. W związku z tym, iż katalog oddziaływań specjalistycznych tyflopedagoga jest bogaty, to i sam proces terapeutyczny i edukacyjny jest bardzo dynamiczny i zróżnicowany. Jednym zdaniem: na monotonność zajęć tyflopedagog nie narzeka.\nSłowem podsumowania, tyflopedagog to specjalista, którego zawodową rolą jest wieloaspektowa pomoc osobom z dysfunkcją wzroku. W kwestii rehabilitacji tyflopedagog będzie terapeutą widzenia i nauczycielem orientacji przestrzennej, a pod pojęciem edukacji kryje się zarówno nauczanie samo w sobie (na wszystkich szczeblach), jak też adaptacja materiałów edukacyjnych i modyfikacja niektórych treści zawartych w programach nauczania. Tyflopedagog jest w stanie zapewnić wsparcie (samodzielne, bądź we współpracy z innymi specjalistami) w każdej kluczowej dziedzinie życia osoby z dysfunkcją wzroku.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Jestem…Autor Roksana Król\nGłównym akcentem kulinarnym Świąt Bożego Narodzenia zawsze była i pozostała nadal wieczerza wigilijna. W następne dni jadało się i jada suto i mięśnie, ale potrawy nie różnią się za bardzo od tych podawanych przy innych świątecznych okazjach. Słodkie ciasta wypiekane na Boże Narodzenie były mniej urozmaicone od ciast wielkanocnych. Pierwsze miejsce od zawsze zajmowały pierniki i makowce oraz inne korzenne ciasteczka. Wieczerza wigilijna składała się i składa po dziś dzień z dwunastu dań, tylu „ilu było apostołów”. Dominowały głównie dania rybne przygotowane na najróżniejsze sposoby. Wieczerzę jednak otwierała jedna z tradycyjnych zup wigilijnych: barszcz czerwony z uszkami lub zupa grzybowa. Oprócz dań rybnych podawano również groch z kapustą, potrawy z suszonych grzybów, kompoty z suszonych owoców, głównie śliwek oraz we wschodnich częściach Polski słynną kutię, a także świąteczne ciasta.\nDziś takie wieczerze wigilijne należą do bezpowrotnej przeszłości. Ale Wigilie urządzamy dalej, jest w nich bowiem nie tylko tradycja, lecz i atmosfera rodzinnego ciepła. A smak i ceremonia tradycyjnych potraw wigilijnych posiadają dar ich wywoływania, pozwalając sięgnąć wspomnieniami w przeszłość. Rodzinne biesiadowanie należy do najmilszych chwil podczas świąt. A ponieważ nic tak nie łączy pokoleń, jak wspólne posiłki, można nawet tradycyjne potrawy podać w nieco odmłodzonej i unowocześnionej wersji.\nPoniżej przedstawiam kilka moich propozycji dań wigilijnych. Myślę, że warto w menu wigilijnym wprowadzić trochę nowości. Mam nadzieję, że moje propozycje kulinarne spotkają się z Państwa zainteresowaniem i że będą smakować biesiadnikom przy wigilijnym stole.\nstrąk czerwonej konserwowej papryki\n12 grzybków marynowanych\n1 kajzerka, najlepiej czerstwa lub 2 kromki razowego chleba na zakwasie\n2 łyżki musztardy kremskiej horcice\nMatiasy namaczamy w wodzie, zazwyczaj wystarczy ok. 3 godz. (ja zmieniam wodę kilkakrotnie). Przez ostatnią godzinę moczę śledzie w wodzie i mleku (ok. 1/2 szklanki mleka plus woda).\nW maszynce mielimy: wymoczone filety śledziowe, 4 jajka ugotowane na twardo, odciśniętą kajzerkę (wcześniej namoczoną w mleku) lub 2 kromki chleba razowego na zakwasie. Zmielone składniki mieszamy, dodajemy 3 łyżki oliwy, 2 łyżki musztardy i doprawiamy pieprzem (sól zazwyczaj jest niepotrzebna).\nCebulę, 3 ogórki konserwowe, 8 grzybków, pół strąka konserwowej czerwonej papryki siekamy drobno.\nJeśli chcemy serwować pojedyncze porcje: układamy pojedynczą porcję tatara (możemy użyć jako foremki filiżanki), polewamy małą ilością oliwy. Wierzch posypujemy posiekanym jajkiem, po bokach układamy posiekaną cebulę, ogórki i grzybki (ilość zależna od upodobań). Jeśli chcemy podać w salaterce: całość tatara układamy w naczyniu, wyrównujemy górę. Polewamy oliwą z oliwek 1-2 łyżki. Na środku układamy posiekane jajko, późnej krąg z ogórka, na końcu krąg z cebuli, papryki i grzybków.\n1 łyżeczka słodkiej sproszkowanej papryki\nFilety umyć, włożyć do wrzącego wywaru i gotować na małym ogniu, aż będą miękkie (15 minut), po czym wyjąć łyżką cedzakową i lekko przestudzić.\nBułkę namoczyć w mleku. Rybę i odciśniętą bułkę zemleć w maszynce do mięsa. W rondelku zrobić z masła i mąki jasną zasmażkę, rozprowadzić ją zimnym mlekiem i chwilę gotować, mieszając. Gdy sos zgęstnieje zdjąć z ognia, lekko przestudzić, doprawić solą i pieprzem.\nŻółtka chwilę ubijać w garnuszku, wymieszać z odrobiną gorącego sosu i wlać do rondelka, energicznie mieszając. Następnie porcjami dodawać sos do masy rybnej, mieszając. Doprawić wszystko do smaku przyprawami, wymieszać z zieleniną, a na końcu – ze sztywną pianą ubitą z białek.\nPrzełożyć masę do wysmarowanej masłem podłużnej formy do pieczenia, wstawić do gorącego (190 st.) piekarnika i piec, aż pasztet ładnie się zrumieni. Podawać na gorąco lub na zimno z pieczywem, piklami i sosem chrzanowym.\nBardzo smaczne danie, pochodzące z Kresów. Znam jego smak z domu rodzinnego. Zawsze przyrządzała je moja babcia, a teraz ja je przygotowuję i uwielbia je cała moja rodzina. Spróbujcie, zachęcam.\n70 dag filetów śledziowych a’la matias\n1 szklanka grzybowego rosołu z kostki\n50 dag świeżych pieczarek\nFilety śledziowe namoczyć w wodzie na 2 godziny, następnie zlać wodę i dalej moczyć je w mleku.\nZiemniaki obrać i po zagotowaniu gotować jeszcze tylko 5 min.\nGrzyby namoczyć na pół godziny, następnie ugotować w tej samej wodzie, po ugotowaniu odcedzić na sicie, ale wody nie wylewać. Grzyby posiekać, pieczarki oczyścić, drobno posiekać. Cebulę zeszklić na 2 łyżkach masła. Dodać siekane, ugotowane grzyby i pieczarki oraz dusić do miękkości pod przykryciem. Następnie zdjąć pokrywkę i odparować nadmiar wody.\nŚledzie pokroić w dzwonka. Duże, żaroodporne naczynie lub brytfannę natłuścić i warstwami układać w nim ziemniaki, śledzie i cebulę z pieczarkami i grzybami. Każdą warstwę lekko oprószyć przyprawami oraz posypać siekaną natką pietruszki. Ostatnią warstwą powinny być ziemniaki.\nW wywarze grzybowym rozpuścić kostkę grzybową, schłodzić i dodać śmietanę. Następnie dobrze wymieszać z przesianą mąką, zalać potrawę. Resztę masła pokroić w plasterki i obłożyć ziemniakami.\nPrzykryć pokrywą, włożyć do piekarnika i zapiekać, aż ziemniaki się zarumienią, około 1,5 godziny.\n0,5 kg filetów ze świeżego dorsza\nZaczynamy od kapusty. Po wycięciu głąba parzymy ją w dużym garnku z osoloną, wrzącą wodą. Rybę dokładnie czyścimy, myjemy i mielimy (można usunąć skórę).\nCebulę kroimy w drobną kosteczkę, solimy, wkładamy do lnianej ściereczki i odsączamy sok. Dzięki temu usuniemy nadmiar goryczy. Cebulę dodajemy do ryby.\nKaszę jęczmienną do gołąbków gotujemy we wrzącej wodzie z łyżeczką Vegety i ziołami. Schładzamy i dodajemy do farszu. Całość doprawiamy pieprzem, solą i przyprawą do ryb.\nWszystko mieszamy aż do połączenia składników. Na sparzone wcześniej liście kapusty układamy farsz i zawijamy podobnie jak krokiety. Gołąbki z dorszem obsmażamy na dużej patelni, tak by zarumieniły się z każdej strony. Następnie układamy je w żaroodpornym naczyniu, zalewamy bulionem i wkładamy do nagrzanego do 180 st. piekarnika. Zapiekamy ok 40 min.\nKarp pieczony w płatkach migdałowych\n1 sprawiony karp\n150 gramów płatków migdałowych\nKarpia dokładnie opłukać i osuszyć papierowym ręcznikiem.\nZ jednej cytryny wycisnąć sok. Drugą sparzyć i pokroić w cząstki.\nRybę skropić od środka i na zewnątrz sokiem z cytryny, natrzeć solą i wstawić na 1-2 godziny do lodówki.\nPo wyjęciu pokroić w dzwonka i przełożyć do naczynia żaroodpornego. Polać stopionym masłem. Obłożyć listkami szałwii i piec 20 minut w piekarniku nagrzanym do 180 st.\nNa mocno rozgrzanej patelni bez tłuszczu zrumienić płatki migdałowe. Posypać nimi rybę. Przed podaniem obłożyć ją cząstkami cytryny.\nRyba będzie lepsza, jeśli do jej pieczenia lub smażenia użyjemy tak zwanego klarowanego masła, które można kupić lub zrobić samemu: 4 kostki zwykłego masła kroimy, wkładamy do garnka, zalewamy 3/4 litra wody i gotujemy na małym ogniu około 45 minut. W trakcie gotowania zbieramy pianę z wierzchu. Tłuszcz po przestygnięciu przelewamy przez gazę i pozostawiamy do stężenia. Przechowujemy w lodówce nawet przez rok.\nPoncz w śniegowej czapie\n1 litr gorącej gorzkiej herbaty\n300 mililitrów likieru pomarańczowego\nW herbacie rozpuścić miód, aby była bardzo słodka.\nDodać oba soki, likier i cynamon. Podgrzać, mieszając (nie gotować).\nNapój rozlać do szklaneczek. Udekorować bitą śmietaną.\nSkładniki na biszkopt orzechowy\n120 g kawy cappuccino orzechowej\n1-2 opakowania krakersów\n2 łyżki białego rumu\nZmielone orzechy mieszamy z bułką tartą, kakao, mąką oraz proszkiem. Białka oddzielamy od żółtek i ubijamy ze szczyptą soli na sztywną pianę. Pod koniec dodajemy stopniowo cukier i miksujemy, aż masa stanie się gęsta i lśniąca. Następnie dodajemy po jednym żółtku, cały czas miksując na niskich obrotach. W kilku partiach dodajemy mieszankę z orzechami, mieszając dużą łyżką, aby jak najmniej ciasto straciło na puszystości. Przekładamy do 2 foremek o wymiarach 20×30 cm wyłożonych pergaminem. Pieczemy w temperaturze 170 st. przez około 30 minut, do tak zwanego suchego patyczka.\nŻółtka mieszamy z cukrem. W 1/2 szklanki mleka rozpuszczamy mąkę oraz mąkę ziemniaczaną i mieszamy z żółtkami. Pozostałe mleko doprowadzamy do wrzenia. Zdejmujemy z ognia i stopniowo łączymy z masą żółtkową oraz przesianą kawą cappuccino, cały czas mieszając. Ponownie podgrzewamy, aż powstanie gęsty budyń. Owijamy folią i zostawiamy do wystudzenia. Później miksujemy masło na puch. Następnie stopniowo dodajemy masę budyniową.\nJeden biszkopt nasączamy połową ponczu i wykładamy 1/4 masy. Na masie układamy krakersy jeden obok drugiego i znów masę, tak na przemian. Na wierzchu układamy nasączony biszkopt i jeszcze raz wykładamy ostatnią część masy. Na koniec posypujemy pokruszonymi krakersami. Wkładamy do lodówki na kilka godzin.\n2 x 250 g herbatników kakaowych\n500 ml mleka zagotowujemy ze szczyptą soli oraz cukrem. W pozostałym mleku rozpuszczamy przesiany proszek budyniowy i cały czas mieszając dodajemy do gorącego mleka. Gotujemy, aż budyń będzie gęsty. Zdejmujemy z ognia, przykrywamy folią i zostawiamy do wystudzenia.\nMiękkie masło miksujemy na tzw. puch, następnie dodajemy po łyżce budyniu. Chałwę kruszymy i dodajemy do kremu.\nFormę o wym. 24×24 wykładamy folią lub papierem do pieczenia. Na dnie układamy herbatniki i smarujemy niewielką ilością powideł oraz 1/3 kremu. Ponownie herbatniki, powidła i krem, następnie ponownie powtarzamy, kończąc herbatnikami. Śmietankę mocno podgrzewamy i dodajemy kawałki czekolady, mieszamy do połączenia. Wylewamy na wierzch ciasta.\nŻyczę smacznych, zdrowych Świąt Bożego Narodzenia i pomyślnego nowego 2019 roku.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Jestem…Autor Ewa Peryt\nMiasto otwarte – jakie jest? Dla każdego czymś innym – przestrzenią kreatywną, zróżnicowaną kulturowo, dobrze skomunikowaną, zieloną. Może mieć wszystkie wymienione cechy. Ale jeśli miasto zapomina o osobach z niepełnosprawnością – nie będzie otwarte.\nŁatwo nam ignorować kwestie dostępności – dopóki jesteśmy zdrowi, udajemy, że niepełnosprawność nie istnieje. A jeśli nawet uznamy jej istnienie, uważamy, że dotyka wszystkich innych, ale na pewno nie NAS.\nTak powstają nowoczesne, innowacyjne miasta: pękające w szwach od nowoczesnych technologii, drapaczy chmur, inteligentnych rozwiązań, ale jednocześnie doskonale opancerzone twierdze, chroniące się przed osobami z niepełnosprawnością. To ogromny problem. Z czego to wynika?\nNajwiększy mankament to chyba niski poziom edukacji przyszłych architektów – mała ilość godzin poświęconych projektowaniu uniwersalnemu odbija się na nas każdego dnia. Bez chwili zastanowienia mogłabym zacząć wymieniać nowopowstałe budynki w wielkich i mniejszych miastach czy duże przedsięwzięcia architektoniczne, które jednocześnie są skrajnie niedostępne dla osób z niepełnosprawnościami. Wierzę, że nie wynika to z braku chęci, ale raczej braku odpowiedniej wiedzy i niskiej świadomości społecznej.\nWłaśnie dlatego Województwo Małopolskie postanowiło mówić o projektowaniu uniwersalnym. W ramach projektu Miasto kreatywne Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego popularyzuje tematykę przemysłów kreatywnych: sektora opartego na kreatywnych i innowacyjnych działaniach twórców szeroko pojętej sztuki, mediów i projektowania.\nTegoroczne wydarzenie nosiło nazwę zmysły vs. rzeczy. Pomysł był prosty: uświadomić osobom zdrowym jakie problemy i przeszkody w funkcjonowaniu w przestrzeni miejskiej mają osoby niewidome. Chcieliśmy pokazać ten ignorowany, nieco zapomniany, pozawizualny wymiar życia codziennego, obcowania ze sztuką, dizajnem, miastem.\nKonferencja skupiała wybitnych ekspertów i panelistów z branży designu i projektowania dla osób z niepełnosprawnościami. Ale oprócz konferencji, uczestnicy mieli też okazję spróbować czegoś wyjątkowego.\n29 listopada w przestrzeni Małopolskiego Ogrodu Sztuki odbyły się szczególne, jednodniowe warsztaty pt. „Dizajn po omacku”. Kiedy dostaliśmy propozycję stworzenia takiego warsztatu, od razu wiedzieliśmy, że nie może być inaczej – warsztaty musiały odbywać się w całkowitej ciemności, a prowadzącymi nie mógł być nikt inny, jak właśnie osoby niewidome. Dlatego też lubimy mówić, że warsztat miał charakter „uwrażliwiający” – był skierowany do osób, które nie miały nigdy kontaktu z osobami niewidomymi czy słabowidzącymi i mógł stać się pierwszym przyczynkiem do zwiększenia ich wrażliwości i empatii, ale także (wiemy jak przekornie to brzmi) miał otworzyć oczy na potrzeby osób z dysfunkcjami wzroku.\nNikt dokładnie nie wiedział co kryło za drzwiami sali konferencyjnej Małopolskiego Ogrodu Sztuki – o to właśnie chodziło, by uczestnicy nie mieli bladego pojęcia co ich spotka „po ciemnej stronie”. Uczestników prosiliśmy, by przed wejściem na salę zdjęli buty – wystawa sensoryczna miała pobudzać jak największą liczbę receptorów, a więc także te, które znajdują się na stopach.\nZadanie pierwsze, to oswoić nieco mrok, rozbujać pozostałe zmysły i stoczyć prawdziwy bój poznawczy. Co wygra? Zmysły czy rzeczy?\nPo wystawie oprowadzała Natalia Kaczor i Przemysław Rogalski – fantastyczni niewidomi przewodnicy, którzy przestrzeń wystawy znali jak własną kieszeń. Wystawa składała się z dwóch części: pierwszej części – sensorycznej, służącej, jak wspominałam, do oswojenia mroku i rozkręcenia pozostałych zmysłów. Było tutaj coś dla stóp, dłoni, ucha, nosa, a także języka – ścieżka sensoryczna pobudzała receptory na stopach, stół sensoryczny z miskami pełnymi śliskich i zimnych kulek hydrożelowych, piasku kinetycznego i innych pobudzał czucie w dłoniach. W tej części znalazło się także miejsce dla łączenia wrażeń słuchowych z obiektem – uczestnicy mieli za zadanie rozpoznać np. dźwięk nalewania wody do filiżanki, ale także rozpoznawali, który dźwięk wydaje ciepła woda, a który zimna. Wśród przedmiotów musieli odnaleźć też element kojarzony z dźwiękiem (np. muszla – dźwięki szumu morza, samochodzik – dźwięk ryczącego silnika). Poświęciliśmy także chwilę dla węchu: rozpoznawaliśmy jedynie po zapachu przyprawy lub olejki eteryczne, a także rozpoznawaliśmy po smaku cukierki. Ostatnim elementem tej części była krótka partyjka w grę dotykową – taką, która pomaga niewidomym dzieciom i wprowadza je do świata czytania dotykiem.\nDruga część była już częścią stricte wystawową: uczestnicy mieli okazję, by – można chyba tak powiedzieć – poznać dotykową historię „dizajnu”. Podróż rozpoczynała się jeszcze w pradziejach: uczestnicy mogli oglądać repliki starożytnych naczyń, biżuterii oraz narzędzi powstałych z najprostszych materiałów: rzemieni, gliny, brązu i drewna. Kolejny punkt: średniowiecze. Na dwóch krawieckich manekinach zawisły obiekty: damska suknia oraz męskie odzienie: obydwa pełne zdobnych koralików, różnych faktur, posiadające bufki i fantazyjne zwieńczenia rękawów. Ze średniowiecza przenosiliśmy się na prowincję, przyszedł więc czas na kulturę ludową i cepelię: drewniane krosno tkackie, zdobiona góralskimi ornamentami drewniana ciupaga, (podobno) czerwone, również drewniane korale, a także fletnia, na której Natalia wygrywała melodię.\nOstatnie dwa obiekty to przestrzenne przedstawienia budowli, obydwie związane ściśle z Krakowem i jego historią, ale znacznie się od siebie różniące. Pierwsza, posiadająca ogrom dekoracji, zdobień, drobnych elementów – Szopka Krakowska z zasobów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Drugi obiekt, surowy w formie, minimalistyczny, ale sporych rozmiarów, to makieta budynku Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA (o wymiarach 140 cm długości, 76 cm szerokości oraz wysoka na około 45 cm). To ostatnie już, kontrastowe zestawienie tych dwóch, skrajnie różnych od siebie wizji projektujących, było wieńczącym wystawę elementem.\nIntencją całej tej instalacji w ciemności było przede wszystkim wzbudzenie ciekawości: ukazanie, w jaki sposób osoby niewidome poznają świat, jak funkcjonują na co dzień, z jakich elementów powinniśmy tworzyć przestrzeń, by osoby z dysfunkcjami wzroku mogły pełniej w niej uczestniczyć i z niej czerpać. Ten pozawizualny wymiar projektowania był dla nas szczególnie ważny: pokazał to, o czym zapominamy na co dzień. A przecież wszystko, co istnieje, posiada więcej niż wygląd: strukturę, konsystencję, temperaturę, kształt. Oto przestrzeń, w której naprawdę żyjemy.\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Kultura dla wszystkichAutor Paula Cupryan\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Kultura dla wszystkichAutor Iga Jagodzińska\nW poprzednim numerze Helpa zamieściliśmy wyniki tegorocznego konkursu na fundacyjnych IDOLI. Jest ich mnóstwo, gdyż, jak już poinformowaliśmy, od ubiegłego roku REHA ma dwa etapy: wojewódzki i centralny. O ile IDOLI w poszczególnych województwach mogą wskazywać i wybierać wszyscy, osobom bardziej zaangażowanym w naszej działalności zależy na tym, by mieć możliwość wskazania innych osób i instytucji, które mają taką utrudniającą cechę, że nie mogą podlegać głosowaniu. Zwycięzcami w głosowaniach bowiem mogą być jedynie osoby i instytucje bardzo popularne. Są jednak inni, zasłużeni i wybitni, którzy nie są powszechnie znani. W końcu nie każdy dba o popularność, a nawet nie lubi rozgłosu. Właśnie z tego powodu Fundacja wybiera także IDOLI SPECJALNYCH.\nWśród nich znaleźli się w tym roku IDOLE STULECIA. Trudno się dziwić. Obchodzimy setną rocznicę odzyskania niepodległości, podsumowujemy ten okres i wyróżniamy osoby, które mają wielki wkład w rozwój naszej ojczyzny. Skoro tak, chcieliśmy i my jako środowisko niewidomych, słabowidzących i naszych bliskich wskazać, kogo najbardziej cenimy. Jednym z nich został wspaniały sportowiec, piłkarz – Włodzimierz Lubański.\nNie mógł przybyć na Konferencję REHA FOR THE BLIND IN POLAND. Mieszka w Belgii i mimo, że często przyjeżdża do kraju, akurat w połowie października nie mógł. Przyjechał za to na Śląsk w połowie grudnia, z okazji 70-lecia klubu, w którym grał – Górnika Zabrze. Skorzystaliśmy z tej okazji i spotkaliśmy się z nim w Filii Miejskiej Biblioteki Publicznej w Katowicach, znajdującej się przy ulicy Wajdy 21. Gdy dowiedzieliśmy się, że Pan Włodzimierz chce się z nami spotkać, ogromnie się ucieszyliśmy. On także. Zaskoczyliśmy go, a właśnie na tym nam zależało, że wśród Jego kibiców byli także niewidomi. Byli – i to masowo. W związku z tym, że cała sprawa miała i nadal ma charakter wyjątkowy, wybraliśmy się na to spotkanie i my – przedstawiciele Fundacji z Warszawy. Wśród nich byłem i ja.\nSpotkanie było naprawdę przemiłe. Znakomity piłkarz nas nie zaskoczył. Od niemal 50 lat wiemy, że potrafił nie tylko świetnie grać i strzelać gole dla Polski, ale także jest świetnym znawcą tej dyscypliny, znakomitym mówcą i komentatorem. Warto przypomnieć, że wiele razy pomagał naszym sprawozdawcom podczas transmisji meczów polskiej reprezentacji. Jego komentarze wyróżniają się jakością spośród innych. Często żałowałem, że Dariuszowi Szpakowskiemu nie pomaga przed mikrofonami telewizji TVP właśnie Lubański.\nPodczas spotkania przekazaliśmy Mu tyflograficzny dyplom, który spodobał Mu się. „Jeszcze takiego odznaczenia nie miałem” – powiedział Pan Włodzimierz. Dyplom charakteryzuje się tym, że przedstawia wypukłe podobieństwo statuetki IDOLA oraz zawiera informacje przedstawione w brajlu. Właśnie w taki sposób chcieliśmy uhonorować wybranych przez nas IDOLI STULECIA.\nWłodzimierz Lubański opowiadał o swojej karierze, sukcesach sportowych, kontuzji doznanej podczas meczu z Anglią w Chorzowie, kiedy to Bob McFarland Go sfaulował, a ponad sto tysięcy ludzi na stadionie zamarło z przerażenia. Potem nie mógł grać przez dwa lata i nie uczestniczył w cudownych mistrzostwach świata w Niemczech w roku 1974, kiedy to Polska zdobyła brązowy medal. Po rekonwalescencji Lubański nigdy nie doszedł do takiej samej sprawności jak przedtem. Grał jednak w kolejnych mistrzostwach, kiedy to w Argentynie zajęliśmy niesamowite, jak pokazują następne lata – piąte miejsce.\nSpotkanie z Włodzimierzem Lubańskim jest dostępne na fundacyjnym profilu Facebooka. Proszę go obejrzeć i podzielić się swoimi refleksjami. Może powinniśmy wyróżnić kolejne wybitne osoby? W każdym razie niebawem odbędą się kolejne spotkania z naszymi IDOLAMI. Zapraszamy!\nOpublikowano Grudzień 2018 Styczeń 2019 Numer Numer 39Dział Materiał specjalnyAutor Marek Kalbarczyk


Sałatka z brokułem - dobre przepisy | Winiary\nZapraszamy do spróbowania fantazyjnych sałatek brokułowych! Apetyczne, zielone różyczki brokułów to doskonały składnik sałatek. Spróbuj naszych przepisów!\nSałatka z brokułami – przepis na zdrowie\nBrokuły to wdzięczne kulinarnie warzywa, które doskonale sprawdzają się jako dodatek do obiadu, ale można zastosować je też do wielu różnych potraw: zup kremów, zapiekanek, tart. Dużym zainteresowaniem smakoszy cieszą się też sałatki z brokułami. Cenione są między innymi ze względu na swoją uniwersalność: mogą być serwowane zarówno jako danie obiadowe, jak i forma kolacji. Mało tego, można je wygodnie spakować i zabrać ze sobą do pracy czy na uczelnię, jako pożywny lunch albo przekąskę. Sałatka z brokułami sprawdzi się też na piknikach i podczas wypadów za miasto, a jeśli przygotujemy większą jej ilość, możemy serwować ją gościom na domowych przyjęciach i imprezach.\nJak większość sałatek, także sałatka z brokułami nie wymaga długich przygotowań. Brokuły gotują się bardzo szybko, będą miękkie już po kilku minutach. Nie należy zresztą gotować ich za długo, bo stracą kolor i strukturę. Lepiej dodać je do garnka z wrzącą wodą albo przyrządzić na parze. Aby zachować intensywnie zieloną barwę warzywa, warto brokuły gotować w wodzie z dodatkiem niewielkiej ilości cukru.\nSałatka z brokułami – co do niej pasuje?\nDo sałatki z brokułami bardzo często dodaje się makarony. Nie ma jednego rodzaju, który by tu przodował – popularne są zarówno muszelki, jak i kokardki czy rurki (penne). Jeśli w przepisie znajdziesz konkretny rodzaj makaronu, zwykle nic nie stoi na przeszkodzie, by zamienić go na inny. Warto tylko uważać, by makaronu nie rozgotować, najlepiej ugotować go al dente.\nOprócz makaronu w sałatce mogą się znaleźć różne składniki warzywne (między innymi ogórki, kukurydza, papryka, pomidory) i mięsne (szynki, kiełbasy, smażone lub pieczone piersi z kurczaka). Często pojawiają się także jajka, tuńczyk z puszki oraz sery.\nSałatka z brokułami z pewnością zyska na smaku, jeśli przygotujemy do niej dressing, na przykład na bazie oliwy z oliwek lub jogurtu naturalnego. Z brokułem świetnie komponuje się czosnek, warto też sięgnąć po świeżo mielony pieprz.


Dominik Kubera: Zamierzam walczyć do końca - WP SportoweFakty\nDominik Kubera na finiszu zmagań w IMŚJ plasuje się w czołówce klasyfikacji generalnej i wciąż może spoglądać w kierunku strefy medalowej. - Zamierzam walczyć do końca - zapowiada reprezentant Polski.\nDawid Borek 26 Września 2018, 15:30\nWP SportoweFakty / Arkadiusz Siwek / Na zdjęciu: Dominik Kubera\nRobert Chmiel: Nie poradziłem sobie z presją\nDominik Kubera rozpoczął rywalizację w juniorskim czempionacie od 12 punktów i piątego miejsca w Daugavpils. Jeszcze lepiej poszło mu podczas drugiej rundy w Lesznie. Na stadionie im. Alfreda Smoczyka zdobył 13 "oczek" i wjechał do wielkiego finału. Co prawda nie zdołał stanąć na podium przed własną publicznością, bo został wykluczony za spowodowanie upadku Maksyma Drabika, ale znacząco wzbogacił swój dorobek w klasyfikacji generalnej. Do najlepszych zawodników wciąż brakuje mu nieco punktów, ale dotychczasowe występy w pełni go satysfakcjonują.\n- Pewnie, że jestem zadowolony, choć zawsze chciałoby się mieć trochę więcej punktów. Mimo wszystko myślę, że nie jest źle. Co prawda zawsze mogłoby być lepiej, ale cieszę się z tego co mam - mówi Dominik Kubera.\n19-letni wychowanek Fogo Unii Leszno po raz drugi w karierze startuje w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Rok temu sześciokrotnie kończył zmagania na czwartym miejscu, a w tym sezonie punktuje w każdym biegu, w którym melduje się na mecie. Poza jednym wykluczeniem, zapisał na swoim koncie trzy zwycięstwa i siedem drugich miejsc. Pozostałe dwa wyścigi kończył na trzeciej pozycji. Warto wspomnieć, że obecnie zdobywa średnio 12,5 punktu na turniej, czyli dwa razy więcej niż przed rokiem. Progres widać gołym okiem, ale Kubera przestrzega przed popadaniem w przesadny optymizm. Położenie w żużlu potrafi zmieniać się w zawrotnym tempie, dlatego należy poczekać na końcowe rozstrzygnięcia.\n- Trudno powiedzieć, z czego wynikają te zmiany, ale myślę, że z ciężkiej pracy. Na razie nie ma jednak co spekulować, na której pozycji mógłbym skończyć, bo wciąż może powtórzyć się historia sprzed roku. Przed ostatnią rundą IMŚJ kręciłem się w okolicach szóstego-siódmego miejsca, a ostatecznie uplasowałem się na dwunastym. Przesadne rozmyślanie nie ma w tej chwili sensu. Trzeba robić swoje - zdradza Kubera.\nOstatnia runda Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów odbędzie się 28 września w Pardubicach. Przed rokiem Kubera poniósł tam dotkliwe straty, ponieważ zdobył tylko dwa punkty i zakończył rywalizację na przedostatnim miejscu. W efekcie wypadł z czołowej dziesiątki klasyfikacji generalnej, choć po dwóch rundach miał na swoim koncie siedemnaście punktów. Zawodnik nie zamierza jednak zrażać się negatywnymi wspomnieniami i stawia przed sobą konkretny cel.\n- W tym roku jadę do Pardubic, żeby się przełamać, bo jakoś nie służy mi ten tor. Ścigałem się tam dwa razy i mam mieszane odczucia. Chciałbym pokazać fajny speedway i zaprezentować się z dobrej strony - zapewnia reprezentant Polski.\nDominik Kubera zdaje sobie sprawę, że w Pardubicach można jeszcze wiele zdziałać. W klasyfikacji generalnej Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Polak plasuje się na czwartym miejscu i ma pięć punktów straty do trzeciego Roberta Lamberta. Perspektywa walki o brązowy medal wciąż wydaje się realna. Nie będzie to łatwe zadanie, bo Brytyjczyk imponuje wysoką formą i rzadko miewa słabsze chwile, ale smaczku tej rywalizacji dodaje fakt, że przed rokiem jemu również nie najlepiej poszło w Pardubicach. Kubera nie traci nadziei, choć nie chce robić nic za wszelką cenę. Nawet jeśli tym razem się nie uda, to szansa na powtórkę może nadarzyć się w przyszłości. W tym roku zawodnik sięgnął już zresztą po międzynarodowy sukces indywidualny, w postaci złota Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów.\n- Pięć punktów to dużo, więc trudno będzie to odrobić, ale zamierzam walczyć do końca. Do rywalizacji o medal podejdę na spokojnie. Jeśli uda mi się go zdobyć to będę bardzo zadowolony, a jeśli nie, to trudno - ocenia zawodnik.\nPod koniec lipca Dominik Kubera doznał groźnej kontuzji podczas meczu PGE Ekstraligi w Zielonej Górze. W wyniku uderzenia w motocykl Grzegorza Zengoty i pęknięcia osłony motocykla, noga polskiego młodzieżowca znalazła się między łańcuchem i zębatką. Stwierdzono u niego rany szarpane, które w efekcie doprowadziły do amputacji jednego z palców prawej stopy. Czy to w jakiś sposób wpływa na postawę zawodnika i utrudnia mu rywalizację? - Myślę że nie bo wróciłem już na tor i czuję się dobrze. Podczas jazdy nie odczuwam żadnego bólu, ani dyskomfortu - mówi Dominik Kubera.\nCzy Kubera zakończy zmagania w IMŚJ 2018 z medalem na szyi?\nGoldi 27-09 17:14 0 0\nBedzie ciezko o polskie podium\nPaksonUL 26-09 20:46 0 1\nNa chwilę obecną zdecydowane TOP 3 jeśli chodzi o wiek juniorski tak więc powodzenia Domin i bierz to co Twoje ;)\n-night- 26-09 18:07 0 0\nzawsze prawad bolala\nale was boli najbardziej.\nSyki Już Cie wypuścili z warsztatów zajęciowych? To teraz tylko odcinek teletubisiów i możesz iść spać.\n[ 6 komentarzy w tej dyskusji ] Odpowiedz Zgłoś Zablokuj\nMŚ/ME IMŚJ Żużel Polska Dominik Kubera


Wypożyczanie samochodów w dobrych cenach - Totalsped\nWypożyczalnia samochodów Fleetcorp to podmiot z rynku miasta Warszawa, który zajmuje się zagadnieniem wypożyczania samochodów. Oferta tego podmiotu jest kierowana zarówno do osób prywatnych jak i do korporacji oraz firm. Tak naprawdę większość klientów owej wypożyczalni do właśnie małe, średnie firmy oraz duże korporacje.\nFleetcorp to bardzo doświadczony personel pracowników zaangażowanych w pracę. Dzięki temu można powiedzieć, że każdy klient jest obsłużony w kompleksowy sposób i zgodnie ze swoimi oczekiwaniami. Oferta owej wypożyczalni obejmuje bardzo wiele różnych rodzajów pojazdów. Na pewno znajdziemy tutaj wiele marek różnych pojazdów, znajdziemy samochody małe, kompaktowe i zarazem oszczędne. To oczywiście nie jest wszystko, co tutaj znajdziemy. Oferta to także bardzo wiele różnych większych pojazdów w zależności od potrzeb klientów. Wypożyczyć tutaj samochód można na potrzeby poruszania się po mieście, ale jednocześnie też można go wypożyczyć po to, aby móc nim pojechać na wakacje. Dodajmy, że oferta zawiera taki element jak brak limitu kilometrów w odniesieniu do jazdy po Warszawie.\nSamochód, który będzie zamówiony, zarezerwowany przez klienta, może być gotowy do odebrania nie tylko w siedzibie firmy, w siedzibie wypożyczalni, ale jednocześnie też może być on dostarczony we wskazane przez klienta miejsce.\nMoże to być siedziba firmy, może to być jakiś hotel, ale samochód może być także dostarczany do portu lotniczego czy też na Dworzec Centralny w Warszawie. Samochodów do wyboru jest tutaj wiele. Różne marki, różne typy, różna pojemność bagażnika jak również różne rodzaje napędów, co dla wielu klientów ma istotne znaczenie. My w tym miejscu nie możemy nie wskazać równocześnie też na stronę internetową https://www.fleetcorp.pl, gdzie mamy umieszczonych znacznie więcej szczegółów na ten temat, gdzie mamy podaną kompleksową informację pozwalającą na podjęcie dobrej, właściwej i zadowalającej klienta decyzji. Tym samym z tej oferty jak najbardziej warto skorzystać.


Dziennik Elbl±ski: Nowa spó³ka - Elbl±g\nDziennik Elbl±ski: Nowa spó³ka\n“Dzisiaj o godz. 13 przy ul. Królewieckiej nast±pi uroczyste otwarcie wyremontowanego budynku po zlikwidowanej Spó³dzielni Renoma” - czytamy w Dzienniku Elbl±skim.\n“Rozpoczyna w nim dzia³alno¶æ produkcyjn± nowa firma ABC, spó³ka zajmuj±ca siê produkcj± w bran¿y skórzanej i tekstylnej. Akt notarialny dotycz±cy wykupu od syndyka upad³o¶ciowej budynku po spó³dzielni Renoma zosta³ podpisany 4 kwietnia. Wspó³w³a¶cicielem budynku zostali: elbl±ski samorz±d i spó³ka ABC. Na mocy aktu notarialnego w³asno¶ci± miasta jest obecnie 18 procent”.\nkomu¶ chyba zale¿a³o na tym, ¿eby Renoma upadla....


Zmiany w prawie - wpłatomat będzie mógł zatrzymać pieniądze | Dariusz Pawłowski\nOd 1 lipca 2018 zaczęło obowiązywać nowe prawo, zgodnie z którym wpłatomat może zatrzymać podejrzane banknoty. Osoby korzystające z wpłatomatów powinny mieć się na baczności. Nowe zasady działania urządzeń wynikają z zarządzenia Narodowego Banku Polskiego.\nWpłatomat może zatrzymać Twoje pieniądze\nZgodnie z nowym prawem, banki muszą zatrzymywać pieniądze wpłacane do wpłatomatów, jeśli automat stwierdzi, że ich autentyczność jest podejrzana. Może mieć to miejsce wtedy, gdy banknot będzie podrobiony, zużyty lub zniszczony.\nBanknoty podejrzane co do autentyczności zostaną zatrzymane przez urządzenie i - zgodnie z obowiązującymi przepisami - niezwłocznie przekazane do najbliższej jednostki organizacyjnej Policji. Na rachunku klienta nie będzie dokonane uznanie.\nBanknoty o niepotwierdzonej autentyczności można uznać na rachunek klienta. Autentyczność będzie weryfikowana przez pracownika lub zespół pracowników. Po jej potwierdzeniu, banknoty można ponownie wprowadzić do obiegu. Jeżeli okaże się, że banknoty nie nadają się do wprowadzenia, zostaną przekazane do NBP.\nING Bank Śląski wysłał komunikat do swoich klientów, według którego, zatrzymane banknoty będą trafiać do pojemnika we wpłatomacie, a ich autentyczność będzie sprawdzana przez pracowników banku.\nBank na kontrolę ma 30 dni, więc może upłynąć sporo czasu, zanim pieniądze zostaną zaksięgowane na koncie. Jeśli bank uzna, że pieniądze nie są autentyczne, trafią do policji z danymi wpłacającego. Ostatecznie autentyczność będzie weryfikowana przez NBP.


Profesjonalne pogotowie komputerowe Poznań : Informatyka\nProfesjonalne pogotowie komputerowe Poznań, obecnie niemalże każdy posiada swój komputer do wot. A więc można śmiało powiedzieć, że posiadanie komputera w żadnym razie nie jest jakąś oznaką społecznego statusu. Chociaż oczywiście obecnie coraz popularniejszym zjawiskiem jest lansowanie się własnym sprzętem – chociażby komputerem. Cóż, szczera prawda jest taka, że jeżeli wchodzi w grę odpowiednie dbanie o własny komputer do gta, to niestety nie można rzec, iż ich użytkownicy nie mają z tym większych problemów. Akurat odnośnie tego ciężko mieć nawet małe wątpliwości…\nNo dobrze, ale zatem co może zrobić ta osoba, która najzwyczajniej bardzo chce unikać wszelkich kłopotów związanych z użytkowaniem komputera do 4000? Cóż, należy na pewno posiadać na dysku twardym solidny antyvir. Przecież tego typu oprogramowanie komputerowe naprawdę pozytywnie wpływa na bezpieczeństwo użytkowania komputera do 2500. Takie osoby, które zapominają o antywirusie albo nie aktualizują bazy wirusów, popełniają bardzo duży błąd. Tzn. nic wielkiego się nie stanie, jeśli będziemy mieli jakiegoś wirusa na dysku, ale w końcu prawda jest taka, że nie będziemy zbytnio usatysfakcjonowani, jeżeli stracimy istotne dane. Jest bardzo dużo przypadków tych osób, które w taki właśnie sposób utraciły własną pracę magisterską, itp.\nZobacz najlepsze szkolenia BHP Rzeszów


Podziękowania dla taksówkarza. Stanął w obronie ugodzonej nożem 12-latki - RMF 24\nPoniedziałek, 23 maja (11:29)\nTaksówkarz, który na początku maja w Bielsku-Białej stanął w obronie ugodzonej nożem 12-latki dostał podziękowania od policji. Pan Andrzej odepchnął napastnika i własnym ciałem zasłonił dziecko. Lekarze wygrali walkę o życie dziewczynki, a napastnik został zatrzymany i tymczasowo aresztowany.\nZatrzymanie podejrzanego /KMP Bielsko-Biała /Policja\n""Nikt z nas nie ma wpływu na to, jakich zdarzeń staje się świadkiem lub uczestnikiem. Nie każdy jednak zachowałby się w podobnej sytuacji tak, jak uczynił to Pan. Ryzykując własne życie i zdrowie, stanął Pan w obronie życia niewinnego dziecka. Dzięki tej bohaterskiej postawie dziewczynka została uratowana" - napisał w liście z podziękowaniami dla pana Andrzeja Komendant Miejski Policji w Bielsku Białej insp. Krzysztof Herzyk.\nPan Andrzej, bielski taksówkarz, który ruszył na pomoc dziecku chce pozostać anonimowy\nDo ataku doszło 5 maja przy ulicy Grota Roweckiego przed Szkołą Podstawową 22. Ofiarą 41-letniego sprawcy była 12-letnia dziewczynka, kilka razy ugodzona nożem.\nNapastnik Arkadiusz D. mieszkał w bloku naprzeciwko szkoły. Jak wynika z relacji jego rodziny, leczył się na schizofrenię, miał przyjmować leki. Tuż po zajściu odszedł z miejsca zdarzenia, ale chwilę późnej został zatrzymany przez policjantów w mieszkaniu w bloku obok szkoły.\n12-latka z obrażeniami zagrażającymi życiu trafiła najpierw do szpitala pediatrycznego w Bielsku-Białej, a później przetransportowano ją śmigłowcem do Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka. Pomyślnie przeszła operację.\nProkurator postawił napastnikowi zarzut usiłowania zabójstwa ze skutkiem w postaci spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Podejrzany złożył wyjaśnienia i przyznał się. Nie znał wcześniej ofiary. Sąd ze względu na obawę matactwa oraz popełnienia podobnego czynu w przyszłości sąd zdecydował o jego trzymiesięcznym aresztowaniu.


Czy łatwo jest wygrać pieniądze w blackjacku onkci\nMożna w niej wygrać naprawdę gigantyczne pieniądze – nawet 375 mln zł. Lotto online. Gra w lotto online nie wymaga poznawania żadnych reguł gry, grasz wedle tych samych reguł i walczysz o te same wygrane. Najistotniejszą korzyścią z gry w lotto online jest jednak dostęp do …\n02.02.2021 W ofercie tego producenta możemy znaleźć gry na automaty, ruletkę, pokera, czy Blackjacka. Poker Caribbean to gra stołowa, która jest w pewnym sensie mieszanką pokera i Blackjacka – z jednej strony próbujemy uzyskać znane z pokera układy kart, z drugiej, rozdawanie kart jest identyczne jak w blackjacku. Można w niej wygrać naprawdę gigantyczne pieniądze – nawet 375 mln zł. Lotto online. Gra w lotto online nie wymaga poznawania żadnych reguł gry, grasz wedle tych samych reguł i walczysz o te same wygrane. Najistotniejszą korzyścią z gry w lotto online jest jednak dostęp do … Niektórzy czytali pewnie o blackjacku w książce „Blackjack Hijack” autorstwa Charlesa Einsteina, którą wydano w 1976 roku. Zasady gry w blackjacka. Reguły gry w zasadzie można przedstawić w jednym zdaniu. Żeby wygrać, gracz powinien liczbę punktów jak najbardziej zbliżoną do 21.\nRozkład na wygraną Wiele osób zastanawia się, czy ma szansę poprawić swoją sytuację finansową i materialną. I praktycznie większość z nas ma świadomość, że nie zawsze pieniądze, zarobione ciężką pracą, spełniają nasze oczekiwania. Mamy swoje marzenia, swoje pragnienia, plany, które 02.02.2021 W ofercie tego producenta możemy znaleźć gry na automaty, ruletkę, pokera, czy Blackjacka. Poker Caribbean to gra stołowa, która jest w pewnym sensie mieszanką pokera i Blackjacka – z jednej strony próbujemy uzyskać znane z pokera układy kart, z drugiej, rozdawanie kart jest identyczne jak w blackjacku. Można w niej wygrać naprawdę gigantyczne pieniądze – nawet 375 mln zł. Lotto online. Gra w lotto online nie wymaga poznawania żadnych reguł gry, grasz wedle tych samych reguł i walczysz o te same wygrane. Najistotniejszą korzyścią z gry w lotto online jest jednak dostęp do …\nW innym wypadku każdy by zarabiał, a zakłady bukmacherskie po jakimś czasie by zbankrutowały. Są jednak nie tyle pewne metody czy systemy gry, ile zwykłe zasady, jakich należy się trzymać. Z góry uprzedzamy, że nie da się wygrać fortuny (przynajmniej nie od razu). Mówimy raczej o kwotach rzędu kilku tysięcy złotych.\nW ofercie tego producenta możemy znaleźć gry na automaty, ruletkę, pokera, czy Blackjacka. Poker Caribbean to gra stołowa, która jest w pewnym sensie mieszanką pokera i Blackjacka – z jednej strony próbujemy uzyskać znane z pokera układy kart, z drugiej, rozdawanie kart jest identyczne jak w blackjacku. Znajdź najwyżej oceniane polskie kasyna online na prawdziwe pieniądze w 2021 r. - Porównujemy najlepsze kasyna internetowe, kasyno bonusy na prawdziwe pieniądze !! Na wygranej pozycji w blackjacku zawsze jest krupier. Umiejętne zastosowanie strategii sprawia, że przewagę można zminimalizować do poziomu ok. 0,5%. Krupier jednak może wygrać w każdej sytuacji, a gracz przegrać niezależnie od tego, czy ten pierwszy zbierze blackjacka. Jan 16, 2020 · Każdy miłośnik gier automatów w duchu marzy zagrać na maszynach hazardowych w Las-Vegas, ale, niestety, nie zawsze ma taką możliwość. Online Kasyno Kasyno na prawdziwe pieniądze Gdy mamy wątpliwości, czy warto grać w lotto, kiedy na koncie pustki, lepiej jest mieć ograniczony budżet na ten cel niż drenować sobie kieszeń w i tak kiepskiej sytuacji. Pomysły na to, jak wygrać w lotto są przeróżne. Z marzenia o wolności, jaką dają pieniądze nie jest łatwo zrezygnować. W tej zdrapce Lotto szczęście przyniesie Ci ametyst, szmaragd, bursztyn, rubin czy diament. Pod warunkiem, że w towarzystwie swoich bliźniaczych kopii. Aby wygrać musisz bowiem odkryć w jednej linii trzy takie same klejnoty. Każdy z nich jest podpisany, więc łatwo jest sprawdzić czy wygrałeś.


GESELLE Jubiler. Baza firm > Salony jubilerskie Poznań. Ogłoszenia i usługi > Salony jubilerskie - Polki.pl\nGESELLE Jubiler - nasza specjalizacja to pierścionki zaręczynowe z brylantami, obrączki ślubne oraz złota i srebrna biżuteria do ślubu, w tym kryształy Swarovski Elements oraz perły.\nProdukowane oraz oferowane przez nas wyroby jubilerskie od zawsze wyróżnia precyzja wykonania. Dowodem uznania naszej pracy są powracający, zadowoleni Klienci oraz ich rekomendacje.\nWyróżnia nas własne, niepowtarzalne wzornictwo oferowanej biżuterii oraz bogaty wybór obrączek ślubnych oraz pierścionków zaręczynowych z brylantami oraz popularnymi, kolorowymi kamieniami naturalnymi, takimi jak szmaragd, topaz, ametyst czy szafir. Do każdej pary obrączek oferujemy grawer w prezencie!\nZapraszamy do naszego salonu w Poznaniu i Wrocławiu oraz do sklepu internetowego www.GESELLE.pl.\nAdres Poznań Szewska 15 ,


Kursy i szkolenia Szczecin masażu, staże, nauka angielskiego oraz nauka gry na gitarze w Szczecinie\nNauka i Szkolenia Szczecin\nCzęści i narzędzia 136\nBiura i lokale 369\nStancje i pokoje 65\nPoszukuje nieruchomości 115\nDam pracę 2031\nSzukam pracy 448\nBudowa i akcesoria 316\nWyposażenie wnętrz 220\nSprzęt komputerowy 67\nOdzież dziecięca 40\nHobby i kolekcje 59\nKsiążki i czasopisma 56\nPani szuka pana 130\nPani szuka pani 66\nPan szuka pani 1385\nPan szuka pana 746\nPara szuka 213\nSzukam pary 156\nUsługi i firmy 2650\nKupię / poszukuję 31\nPISANIE PRAC - POMOC! KRÓTKIE TERMINY!\nProfesjonalna POMOC W PISANIU PRAC. BEZ PLAGIATU! Oferuję: - pomoc w pisaniu prac magisterskich, licencjackich, ...\nKurs na wózki widłowe z Egzaminem UDT 489 zł\nTYLKO 489 zł BEZ DODATKOWYCH OPŁAT ! Najtaniej we Wrocławiu REZERWUJ TERAZ!!!) NIE WYMAGANE PRAWO JAZDY i ...\nZapraszam na szkolenie "Kadry i płace". Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat akt osobowych, urlopów, ...\neKursy sportowe- szkolenia trenerskie, instruktorskie Online\nZostań Instruktorem zdając egzamin przez internet ! Ukończ kurs z certyfikatem i dyplomem w firmie szkoleniowej. * ceny ...\nKurs o[ieka osób ! Szkolenie online z certyfikacją i dyplome\nOferujemy szkolenie na opieka osób starszych i dzieci. Kurs można odbyć w formie online (tylko prze z internet) Firma ...\nKurs języka angielskiego - Szczecin\nJesteśmy największą w Polsce szkołą językową zajmującą się nauczaniem indywidualnym i w małych grupach. Posiadamy ...\nMechanik naczep - przeszkolenie i praca\nZostań mechanikiem już w 10 dni – z naszym programem szkoleniowym! Chciałbyś pracować jako mechanik, ale nie masz ...\n18 lut 08:41\nSzkolenie i praca!\nBezpłatnie zrealizujemy dla Ciebie szkolenie i pomożemy Tobie w znalezieniu pracy. Uczestnicy projektu otrzymają od nas, ...\n18 lut 07:58\nUsługi BHP , ppoż. , szkolenia\nARS BHP oferuje pełen nadzór w BHP i ppoż. na terenie województwa zachodniopomorskiego . W ofercie min.: - obsługa ...\nMatematyka Szczecin! Dojazd w cenie! Sukces gwarantowany!\nPostaw na PROFESJONALISTĘ! Magister studiów ścisłych, posiadający wieloletnie doświadczenie jako korepetytor, ...\n17 lut 14:50\nKurs masaż w SPA! Już w tę niedzielę!\nWyobraźcie sobie wieczór, w którym jesteście poddawani zabiegom peelingu, nakładania maski arbuzowej na ciało czy body ...\n17 lut 14:43\nDarmowy Kurs Zawodowy - Stylista Paznokci\nMasz w sobie duszę artysty? Lubisz pracę z ludźmi? Od dłuższego czasu pasjonujesz się stylizacją paznokci, ale nie ...\n17 lut 10:59\nPłatnik - najnowsza wersja programu\nZachodniopomorskie Centrum Informatyki zaprasza na szkolenie z obsługi programu Płatnik. W trakcie szkolenia poznasz ...\n17 lut 09:14\nKurs pracownik ochrony fizycznej\nWyszkolenie strzeleckie, samoobrona, techniki interwencyjne oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ...\n16 lut 19:09\nNauka/korepetycje z języka włoskiego Parliamo italiano? Jestem lektorką języka włoskiego, absolwentką filologii ...\nJęzyk włoski- nauka,korepetycje, konwersacje\nLektor języka włoskiego z wieloletnim doświadczeniem udzieli lekcji na każdym poziomie zaawansowania (dzieci, młodzież, ...\nNauka rysunku Szczecin Akademia Rysunku architekt Grażyny Wesołowskiej. Autorski program architektów, oparty na 29 ...\n16 lut 09:53\nKurs Pracownik biura podróży Zapisz się na Kurs i rozpocznij naukę już TERAZ! Typ szkolenia: E-learning i zadania ...\n15 lut 12:10\nJęzyk angielski - wszystkie poziomy\nSerdecznie zapraszam na wszelkiego rodzaju konwersacje, korepetycje, przygotowanie do egzaminów, matury, certyfikatów, ...\n15 lut 08:49\nA Ty jaki kurs potrzebujesz ?\nNAJLEPSZA OFERTA NA RYNKU Oferuję współpracę w zakresie doradztwa bhp, ppoż, HACCP, Instytucja ...\n14 lut 07:23\nSzkolenia RODO dla małych i średnich firm outsourcing IOD\nJesteśmy kancelarią doradczą działającą na terenie województwa zachodniopomorskiego, lubuskiego i pomorskiego ...\nPakiet MS Office (Word, Excel, PowerPoint itp.) - poziom 2\nZachodniopomorskie Centrum Informatyki zaprasza na szkolenie MS Office (Word, Excel, PowerPoint, Outlook, Access) - poziom ...\n13 lut 08:52\nKurs Instruktor praktycznej nauki zawodu! Ostatnie miejsca!\nMasz dobry kontakt z ludźmi? Potrafisz z nimi rozmawiać? Lubisz rozwiązywać problemy i pomagać innym? Już dziś ...\n12 lut 15:33\nOferuję naukę języka niemieckiego na każdym poziomie zaawansowania, przygotowuję do egzaminów, wyjazdów, pomagam w ...\n12 lut 10:35\nSzkolenia SEP E+D Grupa I, II, III\nZapraszamy na jednodniowe szkolenia w zakresie obsługi urządzeń elektroenergetycznych, gazowych, ciepłowniczych w kat E i ...\nZapraszamy na szkolenie dla osób chcących pracować w instalatorstwie budowlanym na kurs zgrzewacza rurociągów z tworzyw ...\nZapraszamy na 2-dniowe szkolenie na: Kasjera walutowo - złotowego. Koszt szkolenia 299zł. Jeśli jesteś ...\nKierowca wózków jezdniowych (UDT)\nZapraszamy osoby indywidualne oraz firmy na szkolenie dla operatorów wózków jezdniowych podnośnikowych z mechanicznym ...\n12 lut 10:33\nSzkolenia SEP G1,G2,G3\nZapraszamy na jednodniowe szkolenia typu SEP w zakresie eksploatacji, dozoru i pomiarów urządzeń elektroenergetycznych G1, ...\nKurs obejmuje nabycie wiedzy i umiejętności do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług ...\n12 lut 07:24\nMS Office (Word, Excel,PowerPoint, Outlook)-poziom 1\nZachodniopomorskie Centrum Informatyki zaprasza na szkolenie MS Office - poziom 1. W czasie szkolenia poznasz podstawy ...\n10 lut 17:07\n10 lut 09:40\nZachodniopomorskie Centrum Informatyki zaprasza na szkolenie Bezwzrokowe pisanie na klawiaturze. W czasie warsztatów ...\n10 lut 07:58\nSzkolenia na uprawnienia G1, G2, G3\nAwans B.H.P. zaprasza na: - szkolenia elektryczne (uprawnienia SEP G1), - szkolenia energetyczne (uprawnienia SEP G2) i - ...\n10 lut 07:57\nSzkolenie na wózki widłowe z egzaminem UDT\nAwans B.H.P. zaprasza do filii w Szczecinie na szkolenia na wózki widłowe zakończone egzaminem UDT. Do wyboru oferujemy ...\n08 lut 10:03\nnauka rysunku, kurs na architekturę, grafikę, wzornictwo\nNauka rysunku, kurs rysunku w Szczecinie na architekturę, grafikę, wzornictwo. To zajęcia rysowania prowadzone pod okiem ...\n07 lut 11:26\nProgramowanie w języku C# /Sharp\nZachodniopomorskie Centrum Informatyki zaprasza na szkolenie z Programowania C# /Sharp . Zakres szkolenia obejmuje ...\nZachodniopomorskie Centrum Informatyki zaprasza na szkolenie MS Excel na poziomie średnio-zaawansowanym. W trakcie ...\nBiura i lokale (369)\nPoszukuje nieruchomości (115)\nDam pracę (2030)\nSzukam pracy (447)\nBudowa i akcesoria (317)\nHobby i kolekcje (59)\nPan szuka pani (1386)\nPan szuka pana (746)\nPara szuka (212)\nSzukam pary (156)\nKupię / poszukuję (32)\nMarzysz o założeniu własnego gabinetu kosmetycznego, ale brak Ci kompetencji? Tylko na Lento.pl w kategorii nauka i szkolenia w Szczecinie znajdziesz wszystkie niezbędne kursy i szkolenia jakich potrzebujesz. Szeroka baza ogłoszeń lokalnych oferuje mnóstwo stażów, korepetycji, oraz szkół policealnych, szkół zawodowych, kursów masażu i nauki języków obcych w Szczecinie.\nkursy Szczecin, szkolenia Szczecin, nauki Szczecin, technik Szczecin, korepetycje Szczecin, szkoły policealne Szczecin, kursy zawodowe Szczecin, darmowe szkolenia Szczecin, korepetycje matematyka Szczecin, technik informatyk Szczecin, kursy angielskiego Szczecin, kursy excel Szczecin, korepetycje angielski Szczecin


„Tu siedzi złe” (Sarah Waters, „Ktoś we mnie”) – Zacofany w lekturze\nWezwany do cierpiącej pokojówki Faraday przekracza progi rezydencji po raz pierwszy od trzydziestu lat – bywał tam w dzieciństwie, gdy jego matka pracowała w Hundreds jako służąca. Kontrast między elegancją, jaką zapamiętał, a ruiną, którą ujrzał, by wstrząsający. Rodzina Ayresów też była już tylko cieniem dawnej świetności: wszyscy jej członkowie musieli pracować, by utrzymać dom. Młody Roderick, ranny podczas wojny, tyrał na folwarku, jego siostra Caroline, wzięła na siebie obowiązki domowe i opiekę nad matką. Doktor zaczyna coraz częściej bywać w Hundreds, zacieśnia znajomość z gospodarzami, proponuje nawet, że zajmie się leczeniem niesprawnej nogi Rodericka. Atmosfera zagęszcza się jednak, gdy podczas przyjęcia dla sąsiadów pies Caroline atakuje dziecko. Co było przyczyną nagłej agresji i dlaczego w tym samym czasie Roderick zaczął się niepokojąco zachowywać?\nTak zawiązana fabuła mogła pójść w wielu kierunkach. Napięcie mógł wygenerować wiejski lekarz, na dodatek syn dawnej służącej, poślubiający panienkę z dworu – jasne, nieco to w typie „Trędowatej”, ale czemu nie? Mogła się pojawić jakaś rodzinna tajemnica, mogły się nasilać problemy psychiczne młodego Ayresa, jego siostra mogła szukać sposobów na wyrwanie się z pełnej wspomnień przeszłości ruiny albo przeciwnie – szukać sposobów na jej uratowanie. Mogliśmy wreszcie oczami doktora obserwować nieuchronny schyłek ziemiańskiej rodziny: co zresztą faktycznie robimy, choć w konwencji, która wyjątkowo mi nie pasuje, czemu dawałem już wyraz wcześniej. Waters postanowiła bowiem pójść w opowieść o nawiedzonym domu, z duchem agresywnym i dążącym do destrukcji. Tajemnicze wydarzenia, począwszy od wypadku na przyjęciu, przez nasilenie dziwnych objawów u Rodericka po ostateczną katastrofę, autorka wiąże z zamieszkującą ponurą rezydencję nieokreśloną, złowrogą siłą (wyczuwaną zresztą przez młodziutką pokojówkę, która twierdzi, że „tu siedzi złe”, i która jest oczywiście ignorowana, do czasu). Jak to w tego typu historiach bywa, logicznego wyjaśnienia się nie doczekamy, złośliwie stwierdzę, że zapewne ów duch dworu Hundreds po prostu nie mógł znieść myśli o deklasacji rodziny i wolał położyć gwałtowny kres jej istnieniu, niż patrzeć na upadek. Niestety nawiedzone domy, stukanie w ścianach i samoczynnie uruchamiające się dzwonki wywołują u mnie głównie ziewanie zamiast dreszczy strachu – zdecydowanie nie jestem wielbicielem takich klimatów, więc gdy „duch” wysunął się na pierwszy plan, powieść zdecydowanie straciła w moich oczach.\nStara i nowa prowincja\nNie jest to jednak książka zła, na to Waters jest pisarką zbyt utalentowaną i doświadczoną. Świetny jest portret prowincjonalnej Anglii niedługo po drugiej wojnie, gdzie życie powraca w zwykle koleiny, chociaż widać oznaki nieuchronnych zmian, końca starego świata, czego symbolem są kwaterunkowe domki stawiane na ziemi, którą muszą wyprzedawać Ayresowie. Zubożałe ziemiaństwo ustępuje miejsca (i swoich rezydencji) rzutkim finansistom i rozmaitym dorobkiewiczom z pieniędzmi, ale bez klasy (co dobitnie pokazuje feralne przyjęcie w Hundreds). Bardzo udana jest postać głównego bohatera, starego kawalera, opisy jego pracy i konkurów o Caroline, też zresztą nieźle przedstawioną młodą kobietę, energiczną, ale zmęczoną daremnością starań o utrzymanie starego domu, troską o matkę i brata, niezdecydowaną, czy zerwać z dawnym życiem, czy próbować je jakoś zreanimować. Spacerowe tempo fabuły nie musi wszystkim odpowiadać, ale naprawdę czyta się z zainteresowaniem, a niepokojące (w teorii) sceny w Hundreds równoważone są świetnymi epizodami, na przykład balem lekarzy i pielęgniarek czy dramatyczną wyprawą do chorego z zapaleniem wyrostka. Na tle wcześniejszych powieści Waters „Ktoś we mnie” wypada moim zdaniem raczej blado, ale wciąż pozostaje książką na poziomie. A jeśli lubicie poltergeisty, nie będziecie narzekać.\nSarah Waters, Ktoś we mnie, tłum. Magdalena Moltzan-Małkowska, Prószyński i S-ka 2016.\n(Visited 282 times, 14 visits today)\nKategorie Waters Sarah Nawigacja wpisu\n28 komentarzy do “„Tu siedzi złe” (Sarah Waters, „Ktoś we mnie”)”\nTaa, znowu będzie wpis nie czytałam a się wypowiem :-( Wiesz co, tak ogólnie, to przyznam, że jestem wielbicielką „Muskając aksamit”, do tego stopnia, że przeczytałam w oryginale i było jeszcze lepsze. Inne książki mnie raczej rozczarowały (*sprawdzić czy „Złodziejka” aby na pewno) i jakoś potem już zaniechałam lektury tej autorki . Ale ja nie o tym, tylko czy tobie to co piszesz o kreśleniu tła nie kojarzy się z klimatem Agathy Christie? Konkretnie tych jej książek powojennych, np. „4:50 z Paddington” albo „Pora przypływu”. Bo noszsz normalnie jakbym tę atmosferę łapała.\nMnie Waters raczej nie rozczarowuje, może tu i ówdzie, ale jako autorkę bardzo ją cenię. A klimat powojennej prowincji jest jak najbardziej jak z Christie, podejrzewam, że Waters czerpała z najlepszych :)\nPrzeczytałam z przyjemnością ten wpis, autorki nie znam, coś jej mam na czytniku, no i … no i mam.\n27 stycznia 2022 o 10:15\nJak masz, to poczytaj, nie stracisz czasu.\nJak masz „Muskając aksamit” to czytaj bez wahania, bardzo polecam, choć opinie w sieci są podzielone (tzn. nie wszyscy podzielają mój entuzjazm), ale moim zdaniem jednak warto – jakbym miała zrobić listę najlepszych książek przeczytanych w ostatnim 20-leciu, to by się znalazło w pierwszej dziesiątce. Ja może źle napisałam, że inne rozczarowują, po prostu jakoś nic na mnie nie zrobiło ąż takiego wrażenia jak ta pierwsza pozycja, choć co do „Złodziejki” się waham.\nJa najwyżej stawiam Pod osłoną nocy, Muskając ma masę wdzięku i świeżości, ale też sporo potknięć debiutu. I tak każdą warto przeczytać, literatura na poziomie nie urągająca inteligencji czytelnika :)\nNie przestaję powtarzać, że literatura to kwestia gustu, mnie właśnie „Pod osłoną nocy” nie podeszło jakoś i zaprzestałam dalszej lektury Waters. Może bardziej mi pasowały te wiktoriańskie klimaty, ja chyba wspominałam o mojej słabości do XIX w. Ale fakt, wygląda na to, że autorka w pewnym momencie przestała publikować, szkoda.\nJa miałem wrażenie, że w tych klimatach wikoriańskich ona była w zbyt dużym stopniu zależna od takiego, powiedzmy, Dickensa. Zakończenie Złodziejki godne jego pióra i skłonności do komplikowania fabuły :) Pod osłoną nocy raz, że świetnie skonstruowane, dwa, że miałem wrażenie, że autorka wybiła się na dużo większą samodzielność.\nTaaa, no właśnie dlatego co do „Złodziejki” się waham. Wiesz, jakoś mi Dickens nie przyszedł do głowy, jako skojarzenie z Waters ale może coś być na rzeczy. Uwielbiam XIX wiek w literaturze ale Dickensa akurat może nie bezgranicznie, delikatnie mówiąc, więc mogłam tropu nie rozpoznać :-) Przyznaję oraz biję się w pierś, że przez to mogę mieć trochę skrzywiony odbiór, jak mi autorka poza schemat utrwalony wyłazi, gdyż Velveta wielbię mimo jego możliwych wad :-)\n28 stycznia 2022 o 11:10\nAksamit jest ujmująco świeży i taki młodzieńczy, bardzo mi się to podobało, mimo wad debiutu. Dickens tak mi się nasunął pierwszy z brzegu, ale wielu wiktoriańskich autorów wykorzystywało te wszystkie fabularne zwroty akcji, wypisałem je zresztą w recenzji swego czasu.\nTreści nie znam, ale klimat Christie to nawet po okładce czuję. Piękna jest.\nOkładki wszystkich Waters z tamtego wydania są cudnej urody, ale ta chyba faktycznie jest w czołówce.\nWidzę, że naprawdę lubisz tę autorkę.;)\nJeśli sięgnę, to po „Pod osłoną nocy”, bo ją mam.\nZastanawiające, że pisarka od 2014 r. nic nowego nie wydała.\nPod osłoną nocy to świetny wybór. Waters mi wyjątkowo pasuje, i akcja jest, i zaskoczenie, no i świetne tła historyczno-społeczne. A to milczenie też mnie martwi, mam nadzieję, że nie zamierza zarzucić pisania, szkoda by było.\nPróbowałem na szybko sprawdzić, czemu milczy, ale nic nie znalazłem. Tylko że skupiła się na adaptacjach scenicznych i filmowych swoich książek. No i dostała OBE za zasługi dla literatury.\nPrzejrzę dzisiaj półki w poszukiwaniu Pod osłoną nocy, może akurat chwyci, bo nie mam smaku na nic.;(\n27 stycznia 2022 o 15:47\nCzytalam te ksiazke juz kilka lat temu, zapadla mi w pamiec, glownie ze wzgledu na zakonczenie, moim zdaniem rozwiazanie wcale nie bylo mistyczne, ale kiedy napisze, kto moim zdaniem za tym stal (zaznaczone to bylo miedzy wierszami;), to bedzie spoiler\n27 stycznia 2022 o 15:45\nMnie jak najbardziej.\n31 stycznia 2022 o 16:42\nWg. mnie, to dr Faraday stoi za wszystkim:)\n31 stycznia 2022 o 16:49\nNo raczej nie miał możliwości nic zainscenizować, chyba że wszystkim domownikom podawał grzybki halucynogenne :)\n30 stycznia 2022 o 04:50\nCzytałem, ale nic nie napisałem. „Za ścianą” nie doczekało się notki i w związku z tym mam tylko mgliste wrażenie o czym to. I że było tak jak piszesz, świetne fragmenty, ale i sporo nic nie wnoszących dłużyzn. Całość jednak na plus. I rzeczywiście okładki tych wydań świetne. Lepsze od standardu z kobiecymi postaciami ze stocka :)\nPS. Ja tak rankiem, bo nie wiem jak u Was, ale mnie porywisty wiatr nie pozwala spać :(\nCzytałem Waters … miało być :)\n30 stycznia 2022 o 09:45\nU nas wiatr zabrał prąd o 22, oddał koło trzeciej nad ranem, więc musiałem wstać powyłączać światła, nakarmić koty itepe :) Rozumiem Twój ból. A Za ścianą to ostatnia Waters jaka mi została, pewnie za rok przeczytam, żeby nie przesadzić.\n31 stycznia 2022 o 17:39\nOkładki rzeczywiście klimatyczne, akurat osobiście niestety mam wersje „z kobiecymi postaciami ze stocka” (nb. ubolewania godny trend), te wyglądają dużo lepiej. Ciekawe, kto to projektował? U nas też wicher był, ale na szczęście ze szkód to wywaliło tylko toitoia należącego do ekipy remontującej podwórze.\nTę serię dla Prószyńskiego Anna Pol. Wywalony toitoi może nie jest efektowny widokowo, ale węchowo pewnie zapewnia sporo wrażeń :P


orka gorczycy - zdjęcie, fotka, foto numer: 709944 - Galeria rolnicza agrofoto\nZobacz zdjęcia WOJTUNIO\nInformacje o zdjęciu orka gorczycy\nty chyba niewidziłaes ile może pług zostawić tego zielonego\ntutaj na zdjeciu to całe G... tego zielonego jest a i tak po zimie znaku po gorczycy niebedzie\nSzkoda paliwa na grubera. Wystarczająco dobrze zaorane\nDokładnie. U mnie po Bomecie to tragedia\nnie ma tragedii, choć płużki lepiej by zarzucały niż te ścinacze\nTo chyba overum taki jak mój. U mnie 2 Skiba wcale nie kryła bo scinacz okazał się skrzywiony wiec założyłem przedpluzki i musze przyznać efekt znakomity. Tutaj jest elegancko, jak grudziadzkim orłem to było zielono za plugiem a na wiosnę czyste pole.\nJednak przedpłużek robi robotę.\nz przyorywaniem takiej zielonej masy to jest niestety duży błąd szczególnie jeszcze z przedpłużkami bo idzie wtedy całkowicie głęboko wiadomo ładnie wygląda ale jeśli chodzi o proces rozkładu to jest porażka\n10 godzin temu, tlewandowski napisał:\nRok temu miałem gorczyce na poplon która urosła pod 1.5m została przyorana na 30cm i proces rozkładu był zadowalający. Wszystko w ziemi ładnie się rozłożyło.\nEdytowano Październik 31, 2017 przez kamilc017\ni na razie przerwa z oraniem wlało deszczu ze traktor się kopie. szkoda bo jak błyśnie pogoda to c330 opryskiwacz i ognia w pszenice, bo wiosna z miotłą ciężki temat będzie.\nJa orałem metrową gorczyce w tym roku to pierw ją przewalcowałem w kierunku orki co pomogło w przyoraniu poplonu ze nic nie wystawało\nEdytowano Listopad 6, 2017 przez przybyslawice5211\nDnia 2017-10-31 o 17:53, kamilc017 napisał:\nNapisano wtorek o 17:53 (edytowany)\nna jakiej podstawie stwierdziłeś że był zadowalający, bo pytanie jest na co się to rozłożyło i ile się z tej masy zmarnowało poprzez rozkład na substancje w ogóle nie przyswajalne roślinom i na nie które nawet szkodliwe. Ale żeby zrozumieć procesy zachodzące w warunkach tlenowych i bez tlenowych i na co to zostanie rozłożone to już nie jest takie proste.\n@up To co proponujesz zrobić z takim poplonem?\nJa odkąd mam rozdrabniacz to wszystkie poplony tnę. A orka później.\nIdentyczną gorczyce miałem jak na zdjęciu. Potraktowalem ją agregatem talerzowym i wszystko bylo w jak najlepszym porzadku . Nic nie "wystawalo" a orka byla +/- 25cm . ;)\nA ja zostawiam do wiosny, na razie jest do pasa, może jeszcze urośnie.\nDnia 31.10.2017 o 18:36, WOJTUNIO napisał:\ni na razie przerwa z oraniem wlało deszczu ze traktor się kopie. szkoda bo jak błyśnie pogoda to c330 opryskiwacz i ognia w pszenice, bo wiosna z miotłą ciężki temat\nCzemu ciężki? ja wiosną robię jeden zabieg Lencetem i jak narazie z miotłą nie ma problemu, inne chwasty też umieraja ładnie po tym oprysku stosuje go już drugi rok.\nEdytowano Listopad 8, 2017 przez GRZES1545\nJak ty to robisz że nie obrywa Ci bruzdy\nMoże krój założony\nTa Lancet plus działa dobrze tylko ile kosztuje.\na u mnie znowu lancet przrpuszcza miotłe i nie rusza habru i rumianu\nJa płacę za lancet 126zł na 1h. Jak na razie u mnie bierze wszystko, co do ceny to tak samo wychodziło mnie jak pryskałem na jesieni od miotły a na wiosnę drugi raz od chwastów tyle że robię teraz tylko jeden zabieg a nie dwa.\n,,ZELKOW,, może juz długo stosujesz ten środek i rośliny się uodporniły.\n18 godzin temu, Hubert21 napisał:\nkolego nowa płoza i pietka i odpowiednie ustawienie kroju i tak to wyglada. ładnie mi tez sie podoba ale zanim to ustawiłem to troche czasu mineło\nDnia 8.11.2017 o 10:42, GRZES1545 napisał:\nNapisano wczoraj o 10:42 (edytowany)\nwiosna najpierw azot potem czekac na temperature zeby wjechac z herbicydem a chwasty rosna a czym wieksza miotła tym gorzej zwalczyc. poszedł u mnie na pszenice snajper w max dawce rok temu zadziałał super.\nDnia 7.11.2017 o 20:03, ansu napisał:\nniby oranie na wiosne to nie bardzo\nlancet na hektar pewnie koło 150 zł a snajper 83 zł


Ocieplanie fundamentów » ARPI - Izolacje Natryskowe PUR\nIzolacja obejmuje: izolacja podłoża, podłogi, piwnicy, stropu, itd.\nPiana poliuretanowa może być stosowana bezpośrednio na betonie, natomiast rury podłogowego ogrzewania mogą być przymocowane do pianki za pomocą standardowych uchwytów. Tworzy ona na danej powierzchni hermetyczne uszczelnienie. Doskonale przylega do natryskiwanego podłoża. Jest to szybki i skuteczny proces w porównaniu do innych metod izolacji. Dodatkowo nie ulega degradacji nawet po długim czasie użytkowania. Jest bardzo ekonomiczną i skuteczną metodą.\nBezspoinowość pianki sprawia, że jest najbardziej efektywną metodą na utrzymanie ciągłości izolacji.Sprawia, że wszystkie inne systemy izolacji są bez szans!\nBudowa domu lub remont to dla wielu z nas bardzo stresujący czas. Często stajemy przed trudnymi decyzjami, jak ta o wybraniu odpowiedniej izolacji fundamentów, stropu czy piwnicy.\nWiększość z nas jest wrażeniem podłogowych systemów grzewczych, które mogą być zainstalowane poza zasięgiem wzroku w podłodze. Jednak wciąż słabym ogniwem tego systemu jest właśnie izolacja. Tradycyjną, nieco starszą metodą jest używanie do tego styropianu, a następnie wylewanie betonu na górze. Niestety płyty styropianowe mają słabe ogniwo, więc nie są dobrym sposobem na utrzymanie ciągłości izolacji. Styropian w skutek utleniania może powodować szczeliny prowadzące do pęknięć płytek ceramicznych. W ten sposób dochodzi do awarii. Straty ciepła przez nieizolowany strop mogą prowadzić również do skraplania pary wodnej na pokryciu dachowym.