Fragment #1 z książki "Pozaświatowcy: Zarzewie buntu" - literatura.gildia.pl - książki, recenzje, artykuły, nowości\nFragment #1 z książki "Pozaświatowcy: Zarzewie buntu"\nW ciepły sierpniowy poranek Jason Walker przykucnął za młodym pałkarzem i małym łapaczem. Nie odrywał oczu od niewidzialnego prostokąta strefy strajków, chociaż maska ograniczała mu pole widzenia. Niektórzy sędziowie w tej lidze odważali się stawać na bazie domowej bez maski, ale rodzice Jasona upierali się, żeby ją zakładał. Na podstawie objawów, jakie opisał w czerwcu, lekarze orzekli, że to właśnie wstrząśnienie mózgu musiało doprowadzić do jego tajemniczego zniknięcia, które zakończyło się tym, że Jason pojawił się na farmie w Iowa, twierdząc, że nie pamięta nic z tego, co wydarzyło się w czasie minionych czterech miesięcy.\nMały pałkarz wziął zamach. Zerknął na biegacza przy trzeciej bazie, a potem na biegacza przy pierwszej. Znalazł się w trudnej sytuacji. To była trzecia runda letnich playoffów. Jego drużyna prowadziła jednym punktem, a to była ostatnia zmiana w ataku i padły już dwa auty; aktualny stan wynosił trzy bole (błędy miotacza) i dwa strajki (błędy pałkarza). Pulchny dzieciak na bazie domowej był drugim pod względem wyników pałkarzem w przeciwnej drużynie.\nBiegacz przy pierwszej bazie zyskiwał sporą przewagę. Miotacz zszedł ze stanowiska i cisnął piłkę do pierwszobazowego. Biegacz rzucił się z powrotem do swojej bazy, a potem poprosił o czas, żeby spokojnie stanąć.\nMiotacz odzyskał piłkę. Biegacz na pierwszej znowu rzucił się chciwie, by ukraść bazę. Miotacz ponownie rzucił do pierwszobazowego, ale ten upuścił piłkę. Chociaż nie odtoczyła się daleko, biegacz z trzeciej śmignął do bazy domowej. Pałkarz się wycofał.\n– Rzucaj na domową! – wrzasnął miotacz, kiedy pierwszobazowy złapał wreszcie piłkę.\nPiłka śmignęła do łapacza, który prawie uprzedził biegacza, ale ten wjechał w niego barkiem i wszedł na bazę domową. Mały łapacz poleciał do tyłu na ziemię, piłka wypadła mu z rękawicy.\n– Wypadasz! – zawołał Jason, wymachując pięścią.\nGraczom na boisku wyrwał się radosny okrzyk. Trener przeciwnej drużyny, chudy mężczyzna o ciemnej opaleniźnie i jeszcze ciemniejszych wąsach, popędził do Jasona. Zaczął wrzeszczeć, nim dotarł do bazy domowej. Oczy wychodziły mu z orbit, ślina pryskała ze spierzchniętych ust.\n– Co z tobą, sędzio?! Co to za decyzja?! To nasz sezon! Ślepy jesteś? Upuścił piłkę!\nJason zdjął maskę i spojrzał na wściekłego trenera. W ciągu ostatnich sześciu miesięcy stawił czoło ogromnemu, żądnemu krwi krabowi, przechytrzył błyskotliwego kanclerza, pojedynkował się z mściwym diukiem i przeciwstawił się złemu cesarzowi. Trener Leo nie robił na nim wrażenia. Mężczyzna kopał w ziemię, obrzucając go kurzem i wymachiwał nerwowo rękami. Żyły nabrzmiały mu na szyi. Najwidoczniej naśladował widziany w telewizji napad złości jakiegoś menadżera z pierwszej ligi.\nPodbiegł do nich Matt, sędzia z pierwszej bazy. Stanął między Jasonem i wściekłym trenerem.\n– Ej, spokojnie! – rzucił stanowczo.\n– Dam sobie radę – powiedział Jason, wychodząc zza przyjaciela. – No dobra, zechce mnie pan posłuchać czy mam pana zawiesić?\nTrener zamknął usta, oparł ręce na biodrach i spojrzał płonącymi oczami. Wyraz jego twarzy ostrzegał, że nic, co Jason powie, nie zdoła go ugłaskać.\n– Zasady w tej lidze wymagają, żeby w takich sytuacjach biegacz wchodził wślizgiem na bazę domową.\n– A co to znowu za zasada? – Trener nadal się wściekał, ale stracił część pewności siebie.\n– Zasada, dzięki której dziewięcioletni łapacze nie lądują w szpitalu. Gdyby biegacz wyprzedził piłkę, zrobiłbym wyjątek, ale został dotknięty piłką i wyautowany, i zdobył bazę tylko dzięki temu, że nie zrobił wślizgu. Przed następnym sezonem proszę poznać zasady, a potem nauczyć ich swoich graczy.\n– Sędzia ma rację, Leo – rzucił przeciągle zza siatki ochronnej sędzia prowadzący punktację.\nTrener skrzywił się szyderczo, ale nie odpowiedział. Rozejrzał się po rodzicach, gapiących się na niego z aluminiowych trybun, a potem odwrócił się, by spiorunować Jasona wzrokiem, jakby to jego winił za swój żenujący popis.\nJason uniósł brwi.\nTrener wrócił na ławkę rezerwowych.\n– Dobra robota – powiedział Matt, klepiąc Jasona w plecy. – To się nazywa zachować zimną krew.\n– Muszę sobie przypominać, że ci goście to po prostu ojcowie, którzy desperacko chcą, żeby to ich dzieciak wygrał. Na swój sposób to miłe, że tak się przejmują.\n– Przez sport wielu ludzi zaczyna świrować.\nJason odetchnął głęboko, próbując zapomnieć o całym incydencie.\n– Wynosimy się stąd?\nRuszyli w stronę rowerów. Drużyny zbiły się w grupki, żeby wznieść okrzyki.\n– Wpadniesz dziś wieczorem na imprezę u Tima?\n– Nad basenem? Nie wiem. Może.\n– Daj spokój – nalegał Matt. – Będzie ubaw. Lato kiedyś się skończy.\n– Czyli nic z tego. – Matt westchnął. – Kiedyś w końcu będziesz musiał rozważyć powrót między żywych.\nJason nie bardzo wiedział, jak na to zareagować. Jak miał wyjaśnić, co go naprawdę trapi? Przyjaciele zakładali, że jego skłonność do samotnictwa wynika z niesławy, która spadła na niego po tym, jak na cztery miesiące zniknął z horyzontu. O jego zaginięciu mówiono w ogólnokrajowych wiadomościach, podobnie jak o jego nagłym pojawieniu się, kiedy większość już myślała, że Jason nie żyje. Rzeczywiście, jego nieobecność ściągnęła liczne kłopoty. Pojawiły się dziesiątki próśb o wywiady. Co prawda, niektórzy dziennikarze mu sprzyjali, ale inni oskarżali Jasona o to, że zmyślił wypadek i celowo się ukrywał. Poza tym, stracony czas skomplikował mu życie w szkole. Po naradzie z rodzicami i nauczycielami, Jason spędził większość lata, przygotowując stosy prac, dzięki czemu od jesieni zacznie następną klasę, zamiast powtarzać rok.\nJego prawdziwy kłopot polegał na tym, że nie mógł nikomu powiedzieć prawdy. Trafił do innego świata. Znalazł tam przyjaciół i wrogów. Ryzykował życie i dokonał wielkich czynów. Wrócił do domu wbrew swojej woli, zostawiając mnóstwo niedokończonych spraw. Zostawił tam samą dziewczynę ze stanu Washington. Poznał kluczową tajemnicę, która może zmienić sposób, w jaki bohaterowie z tamtego świata próbują stawić opór cesarzowi Maldorowi.\nJak mógł to wyjaśnić Mattowi? Albo rodzicom? Niezależnie od tego, jakie dowody by przedstawił ani jakie szczegóły opisał, nikt by mu nie uwierzył. To brzemię należało tylko do niego. Chociaż doświadczenia z Lyrianu całkowicie zaprzątały jego myśli, gdyby spróbował powiedzieć komuś prawdę, wylądowałby w szpitalu psychiatrycznym!\nZe wszystkich przyjaciół to Matt najbardziej starał się być dla niego oparciem. Po powrocie z Lyrianu Jason rzucił baseball. Jego główne cele jako miotacza wydawały się nic nieznaczące w porównaniu z nowymi zmartwieniami. Jednakże nadal kochał ten sport, więc zgłosił się na ochotnika do sędziowania latem w dwóch ligach dziecięcych. Wolontariat wiązał się z niewielką presją i wymagał znacznie mniej czasu niż prawdziwa gra i trening. Matt też się zgłosił – tylko po to, żeby spędzać z Jasonem więcej czasu.\n– Przepraszam – powiedział Jason. – Ostatnio tylko kwaszę zabawę. Ostrzegałem cię, że mam w głowie mętlik. Żałuję, że nie mogę tego wyjaśnić.\n– Nie przejmuj się – odpowiedział Matt, łapiąc rower. – Kto by nie czuł się zmieniony po tym, co przeszedłeś? Nikt nie ma ci tego za złe. Nikt, kto by się liczył. Gdybyś tylko trochę wyluzował, zobaczyłbyś, że niewiele się zmieniło. Kogo to obchodzi, czy grasz czy nie? Wszyscy się stęsknili za twoim towarzystwem.\n– Dzięki – odpowiedział Jason, upychając strój sędziowski do torby. – Spróbuję wpaść.\nPrzyjaciel przyjrzał mu się uważnie.\n– Możemy pójść razem. Chcesz, żebym po ciebie wpadł?\n– A co powiesz na lunch?\n– Nie, dzięki. Może zobaczymy się wieczorem.\n– Jak chcesz. – Matt wzruszył ramionami. – Pogadamy później.\nMatt odjechał na rowerze. Jason wsiadł na swój i pojechał do domu. Jeśli nie będzie ostrożny, wkrótce straci wszystkich przyjaciół. Czy celowo odpychał od siebie ludzi? To, że nie domknął swoich spraw w Lyrianie, nie gwarantowało, że znajdzie drogę powrotną. Czy mu się to podobało, czy nie, możliwe, że znowu będzie musiał zacząć prawdziwe życie w normalnym świecie. Ostatecznie, za niecały miesiąc zacznie się szkoła. Regularny plan zajęć bardzo utrudni mu pustelnicze życie.\nKiedy dojechał do domu, zostawił rower w garażu i wyjrzał na tyły w poszukiwaniu Cienia, swojego labradora. Niestety, nikogo nie było w domu. Rodzice przywiązali się do psa podczas nieobecności Jasona i pewnie zabrali go na spacer.\nJason wycofał się do swojego pokoju. Ostatnio spędzał tu mnóstwo czasu. Podszedł do szafy i zdjął pudełko od butów z górnej półki. Z szuflady wyjął notatnik i długopis. Zdjął dwie gumki z pudła, otworzył je i wyjął ludzką rękę. Odcięty nadgarstek ukazywał idealny przekrój przez kość, mięśnie, ścięgna, nerwy i naczynia krwionośne.\nC-Z-E-Ś-Ć. Jason napisał palcem litery na wyjętej dłoni. Odłożył rękę i wziął długopis gotowy do transkrypcji.\nNie teraz – ręka odpowiedziała pośpiesznie w języku migowym.\nWidocznie Ferrin znowu wpakował się w jakieś kłopoty. Jason skontaktował się z rozsadnikiem wkrótce po powrocie z Iowy. Nauczył Ferrina alfabetu w języku migowym, posługując się książką z biblioteki publicznej. Ta żmudna forma komunikacji była jego jedynym łącznikiem z Lyrianem. Jason skrupulatnie zapisywał wszystkie ich rozmowy.\nBył wdzięczny za tę żywą rękę. Stanowiła jedyny namacalny dowód tego, co się wydarzyło. Zastanawiał się, czy bez niej nie uwierzyłby w końcu, że miesiące spędzone w równoległym wszechświecie były tylko rozbudowanym urojeniem.\nW czerwcu, zaraz po otrzymaniu wiadomości od syna, rodzice przyjechali z Kolorado, żeby zabrać go z Iowy. Ojciec miał dobre ubezpieczenie, więc wkrótce po tym, jak Jason opowiedział historię o czteromiesięcznej amnezji, w czasie której jakimś cudem przewędrował setki mil, aż odzyskał pamięć odziany w brudne, domowej roboty ubrania pośrodku pola kukurydzy, został odesłany do neurologa. Jason zapewnił lekarkę, że niczego nie przypomina sobie po tym, jak zjawił się w pracy po uderzeniu w głowę piłką baseballową, opierając się pokusie zmyślenia przerażającej historii o porywaczach z kosmosu, wyjaławiających światłach i badaniach za pomocą sond. Kiedy go zapytano, jak dostał się do Iowy, Jason zaczął snuć teorie, że być może jest narkoleptykiem i lunatykiem zarazem.\nPo badaniach rezonansem magnetycznym pani neurolog potwierdziła, że jeśli uderzenie wywołało wstrząśnienie mózgu, jak zakładała na podstawie opisanych przez Jasona objawów, to nie pozostawiło ono żadnych trwałych i widocznych zmian. U Jasona zdiagnozowano amnezję następczą, która – jak wyjaśniła neurolog – oznaczała niezdolność do zapamiętania zdarzeń następujących po urazie.\nJason miał przeczucie, że lekarka nie uwierzyła do końca w jego historię, ale nigdy nie zapędziła się tak daleko, by nazwać go kłamcą. Rodzice nie pojmowali, jak to możliwe, że przy całej uwadze poświęconej przez media zaginięciu Jasona nikt go nie zauważył, kiedy miesiącami błąkał się po kraju z amnezją. Uparli się, żeby poszedł do terapeuty, który otwarcie próbował zbadać, czy Jason mówi prawdę na temat straconych miesięcy. Jason jednak zwierzył mu się tylko ze snu, który zawierał wiele szczegółów z Lyrianu. Ostatecznie przestano drążyć kwestię jego zniknięcia.\nJason zastanawiał się, czy nie zwierzyć się ze wszystkiego rodzicom i nie wykorzystać obciętej dłoni jako dowodu. Ostatecznie jednak uznał, że żywa ręka – chociaż stanowi niewytłumaczalne dziwactwo – nie jest jeszcze niezbitym dowodem, że odbył podróż do innego świata. Dłoń wywołałaby tylko kolejną, bardziej uporczywą serię pytań, na które nie miał odpowiedzi.\nOdłożywszy rękę z powrotem do pudełka, Jason włączył komputer. Poza ręką miał jeszcze jeden dowód, że podróż do Lyrianu rzeczywiście się wydarzyła. Wszedł do katalogu ze zdjęciami i, klikając myszką, przebył labirynt katalogów, aż dotarł do tego, który nazywał się „Rachel”.\nW nim znalazł zdjęcia Rachel Marii Woodruff, trzynastolatki z Olympii w stanie Washington, która zaginęła w Parku Narodowym Arches tego samego dnia, w którym zniknął Jason. Ściągnął te fotografie z najróżniejszych stron w całym Internecie.\nNajwyraźniej pieniądze i znajomości miały znaczenie, bo rodzice Rachel zdołali zamienić jej zniknięcie w jedną z największych sensacji roku. Historia była o tyle zagadkowa, że rodzina przebywała sama z przewodnikiem w niezwykle odludnym miejscu. Rachel zniknęła błyskawicznie i po cichu. Ogromna ekipa pośpiesznie wezwanych ratowników nie znalazła ciała ani śladów przemocy. Idąc tropem Rachel, dotarto do naturalnego łuku skalnego, gdzie urywały się wszelkie ślady.\nJeśli idzie o zainteresowanie mediów, nie zaszkodził też fakt, że Rachel była fotogeniczna, a jej rodzina dysponowała dziesiątkami aktualnych fotografii, które mogła pokazać. Nie wspominając już o tym, że ojciec zaproponował milion dolarów nagrody – bez zbędnych pytań – każdemu, kto przedstawi informacje, które doprowadzą do odnalezienia Rachel.\nJason przyjrzał się kolorowej fotografii Rachel patrzącej znad płótna, które właśnie malowała. Na innym stała obok chudej blondynki, obie nosiły stroje lekkoatletyczne. Trzecie zdjęcie to był portret zrobiony w studio – sama twarz i ramiona. Rachel wyglądała jak ładna dziewczyna z sąsiedztwa, tyle że miała odrobinę więcej klasy, zarówno jeśli idzie o fryzurę, jak i stroje.\nJason zastanawiał się, czy nie zadzwonić anonimowo do jej rodziców i nie dać im znać, że ją widział i że nic jej nie jest. Jednakże z takim telefonem wiązało się sporo problemów. Po pierwsze, nie wiedział, czy Rachel nadal jest cała i zdrowa. Kiedy ostatni raz o niej słyszał, uciekała z Tarkiem ścigana przez cesarskich żołnierzy. Po drugie, rodzice Rachel mogliby jakoś namierzyć dzwoniącego, a on nie miał żadnego alibi. Zaginął w tym samym czasie, byłby więc bardzo interesującym podejrzanym, gdyby kiedykolwiek powiązano go ze sprawą. A po trzecie, nie miał pojęcia, czy Rachel kiedykolwiek wróci do domu, więc okrucieństwem byłoby budzić w jej rodzicach fałszywą nadzieję.\nWyłączył komputer, wstał i zaczął krążyć po pokoju. Nie cierpiał tego, że jako jedyny człowiek na świecie wiedział, gdzie zniknęła Rachel. Nie cierpiał tego, że jako jedyny człowiek na świecie mógł – być może – sprowadzić ją z powrotem. Nie cierpiał tego, że jako jedyny człowiek na świecie wiedział, że sekretne słowo, które miało rzekomo zniszczyć czarnoksiężnika Maldora, było tak naprawdę wymyślną mistyfikacją, mającą na celu rozproszenie sił wrogów i ocenę ich możliwości.\nJason rozebrał się i wziął prysznic. Wytarłszy się i ubrawszy, spojrzał na swoje odbicie w lustrze. Nie odzyskał wiele wagi od powrotu z Lyrianu. Chociaż wycofał się z baseballu, od powrotu do domu wytrwale ćwiczył. Trenował narzuty na podwórzu za domem. Biegał. Robił brzuszki, pompki i podciągał się na drążku. Kupił książkę o karate i ćwiczył w pokoju.\n– Dobrze wiesz, dokąd idziesz – powiedział do swojego odbicia. – Zawsze tam idziesz, kiedy czujesz się tak jak teraz. Nie ma po co tego odwlekać.\nPoszedł wyjąć rękę z pudełka po butach i wrzucił ją do plastikowej torby na zakupy, którą schował do czarnego plecaka z zapasami. Włożył szary T-shirt i zawiązał lekką kurtkę w pasie. Włożył nową parę solidnych butów, schował w zapinanej na suwak kieszeni kurtki wodoodporny aparat jednorazowy, zarzucił plecak i wsunął scyzoryk do kieszeni dżinsów, na wypadek gdyby dzisiejszy dzień miał się okazać tym dniem.\nPrzed ogrodem zoologicznym Vista Point Jason wyjął z portfela sezonową przepustkę i machnął nią przy wejściu. Ignorując tłumy, poszedł prosto do basenu hipopotama. Jak to robił przy ponad dwudziestu poprzednich okazjach, zajął swoją zwykłą pozycję przy barierce.\nZa pierwszym razem, kiedy ponownie odwiedził zoo, zamierzał wskoczyć do basenu i dać się znowu połknąć hipopotamowi. Jednakże gdy tak stał i patrzył na ospałe zwierzę, ogarnęły go wątpliwości. A co jeśli hipopotam nie zechce go połknąć? Jeżeli tylko go pokiereszuje, a świadkowie potwierdzą, że Jason celowo wszedł do basenu? Skończyłby w zakładzie psychiatrycznym.\nJason westchnął. Za każdym razem gdy przychodził do zoo, wkładał solidne buty i zabierał rękę, plecak oraz scyzoryk. I za każdym razem tylko gapił się na hipopotama, aż w końcu wracał do domu.\nRozważał pomysł odszukania kamiennego łuku, przez który Rachel dostała się do Lyrianu. Jedyne co wie z całą pewnością, to że łuk znajduje się gdzieś wśród pustkowi Utah. Z tego co opowiadała mu Rachel, wynikało, że przejście było otwarte tylko przez krótką chwilę. Poza tym martwił się, że gdyby zaczął szukać łuku, w końcu powiązano by go z jej zaginięciem.\nW taki czy inny sposób musiał wrócić do Lyrianu. Jego przyjaciele musieli dowiedzieć się tego, co wiedział o Maldorze i jego fałszywym Słowie-Kluczu. Musiał pokazać Rachel, w jaki sposób może wrócić do domu. Jego obecne życie wydawało się nieznośnie przyziemne i nieznaczące, kiedy porównywał je z obowiązkami czekającymi na niego gdzie indziej.\nW zeszłym roku Jason nie rozumiał, dlaczego starszy brat Matta, Michael chciał zaciągnąć się do wojska. Jason i Matt argumentowali, że to niepraktyczna i niebezpieczna decyzja dla chłopaka, który ma tyle innych możliwości, ale Mike się uparł. Miesiąc po ukończeniu szkoły zaciągnął się do piechoty morskiej. Mike po prostu chciał to zrobić niezależnie od potencjalnego niebezpieczeństwa i niedogodności. Teraz Jason odkrył coś, co budziło w nim podobne uczucia.\nByć może mógłby nauczyć się ignorować doświadczenia z Lyrianu, udawać, że informacja, którą zdobył, nie jest kluczowa dla losów niezliczonych ludzi, w tym tych, na których mu zależało. Nie chciał jednak zapomnieć tego, co się wydarzyło. Zaangażował się w walkę o wiele większą od niego samego, ludzie liczyli na niego, znalazł sprawę, za którą było warto walczyć, i kiedy właśnie zdobył informację kluczową dla tej sprawy, został zmuszony do powrotu do domu.\nHipopotam był jego największą nadzieją na powrót. Leżał nieruchomo na dnie basenu. Jason westchnął. To, że on potrzebował wrócić, nie znaczyło, że hipopotam podporządkuje się jego pragnieniom.\nMały rudzielec stanął na palcach obok Jasona.\n– Mamo, zrób, żeby wypłynął – marudził.\n– Hipopotam odpoczywa – wyjaśniła stojąca za dzieciakiem kobieta. – Może wstrzymać oddech na bardzo długo.\nJason złożył ręce. Powinien zaryzykować i po prostu zanurkować? Być może. Ale przynajmniej poczeka, aż nikt nie będzie patrzył. Chociaż w zoo był dzisiaj spory tłum, w końcu nadarzy się okazja.\nW głębi ducha, chociaż nie chciał się do tego przyznać, wiedział, że nie skoczy. Przegapił już niezliczoną liczbę okazji. To rozwiązanie było po prostu zbyt niepewne.\n– Mamo, a co to za muzyka?\nJason zerknął na dzieciaka i nadstawił ucha.\nUsłyszał odległą basową melodię, jakby zagraną na tubie, ale o wiele bogatszą w brzmieniu. Zacisnął dłonie na poręczy. Jak długo muzyka rozbrzmiewała, zanim ją zauważył? Dźwięczna melodia stawała się coraz głośniejsza. Spojrzał na stojącą obok kobietę.\n– Słyszy to pani?\nKobieta skinęła głową, marszcząc czoło.\n– To dobiega z basenu? – spytała.\nJason zagryzł usta. Mógłby rozwinąć myśl i wyjaśnić, że muzyka dobiega poprzez hipopotama z odrębnej rzeczywistości.\nSerce biło mu jak młotem. Oto dowód. Brama była otwarta. Jeśli kiedykolwiek ma to zrobić, to właśnie nadszedł czas. Byłby głupi, gdyby spodziewał się bardziej oczywistej okazji. Jeszcze mocniej chwycił się barierki.\nCzy naprawdę chciał tam iść? Co poczuje jego rodzina? Właściwie nie zbliżył się dużo bardziej do rodziców. Rzeczywiście, starali się od jego powrotu, chociaż ich uwaga sprawiała, że przede wszystkim czuł się jak pacjent zakładu psychiatrycznego, z którym wszyscy obchodzą się jak z jajkiem. Doceniał intencje i starał się to okazać, ale on i rodzice nigdy nie nadawali na tej samej fali. Kiedy radość z jego powrotu przygasła, rodzice powrócili do starych zwyczajów. Jednakże drugie zniknięcie będzie dla nich ciężkim ciosem. Biedny Matt przeżyje prawdziwy wstrząs.\nTyle że wyprawa do Lyrianu nie musi oznaczać odejścia na zawsze – Jason znał drogę powrotną. Pewnie, że czekali na niego śmiertelnie niebezpieczni wrogowie. Pewnie, że istniało naprawdę realne ryzyko, że zostanie zabity albo nigdy nie wróci do domu. Jednakże to, czego musiał dokonać, było warte takiego ryzyka. Musiał dać znać Galloranowi, Tarkowi i pozostałym, że Słowo to oszustwo. I musiał uratować Rachel.\nZerknął na Pomnik Ludzkiej Głupoty – szklaną gablotę, w której umieszczono rzeczy wrzucone przez bezmyślnych ludzi do basenu hipopotama. Jeśli zwierzę okaleczy go zamiast połknąć i przerzucić do innego świata, to może powieszą w gablocie jego trupa.\nA jeżeli uda mu się i zostanie połknięty na oczach tej kobiety i jej syna, to co pomyśli jego rodzina i przyjaciele? Założą, że nie żyje. Uznają pewnie, że cierpiał na depresję i postradał rozum. Jak ludzie wyjaśnią fakt, że hipopotam połknął go w całości? Chociaż zwierzę było duże, nie wyglądało na wystarczająco wielkie, by dokonać czegoś podobnego.\nZ drugiej strony, jeśli uda mu się wrócić do Lyrianu, to co go obchodzi, co pomyślą inni? Ponowny powrót może okazać się trochę trudniejszy do wyjaśnienia, tym jednak będzie się martwił później.\nMuzyka stawała się coraz głośniejsza, ale nadal rozbrzmiewały tylko niskie nuty pojedynczego instrumentu. Spokojny hipopotam nawet nie drgnął na dnie basenu. Jason zatarł ręce. Spojrzał na kobietę, która z uwagą pochylała się nad barierką.\nSpojrzała mu w oczy i zapytała:\n– Prawda, że to dziwne?\n– Aha. Zamierzam to zbadać.\nWziął głęboki wdech, przeskoczył nad poręczą i wskoczył do wody. Popłynął w dół do hipopotama, który nadal leżał nieruchomo. Z wahaniem dotknął jego pyska, ale zwierzę nie zareagowało.\nJason wypłynął na powierzchnię. Kobieta krzyczała, a jej syn płakał. W odpowiedzi na zgiełk kilka osób pośpieszyło w ich kierunku. Ostatnim razem hipopotam połknął go sam z siebie. Jak można nakłonić hipopotama, żeby zrobił coś takiego?\nJason znowu zanurkował. Próbował spoliczkować zwierzę, ale pod wodą nie był w stanie uderzyć z odpowiednią siłą. Wbił palce głęboko w nozdrza hipopotama, szturchnął go w oczy. Wielki łeb szarpnął się nagle w bok, a Jason odruchowo się wzdrygnął. Głowa zakołysał się w tę i z powrotem, zanim znowu znieruchomiała.\nJason po raz ostatni szturchnął hipopotama w nozdrza, a potem wypłynął, żeby zaczerpnąć powietrza.\nZebrał się spory tłum. Kobieta nie przestawała wrzeszczeć.\n– Wyłaź stamtąd! – krzyknął mężczyzna. – Co ci odbiło?\nPływając w miejscu, straszliwie zakłopotany Jason zdał sobie sprawę, jak szalone musiało się wydawać jego zachowanie przypadkowym świadkom. Miał przeczucie, że w przyszłości czeka go więcej wizyt u terapeuty. Niemrawy hipopotam najwyraźniej w ogóle nie był nim zainteresowany i nie dawał się sprowokować. Mimo to, Jason postanowił spróbować raz jeszcze.\nCoś otarło się o jego nogę. Zerknął w dół. Hipopotam znajdował się dokładnie pod nim i podnosił się gwałtownie z rozwartą paszczą. Kiedy zwierzę wynurzyło się z wody, Jason już prawie cały zniknął w gardzieli. Potężne szczęki zamknęły się pośród przerażonych krzyków, gwałtownie odcinając Jasonowi widok na gapiów.\nZjeżdżając nogami naprzód w śliskim, gumowatym tunelu, Jason słyszał, że krzyki się oddalają, a basowa melodia przybiera na sile. Wszędzie panowała ciemność, dopóki nie zatrzymał się gwałtownie. Nogi wystawały mu z dziupli w martwym drzewie.\nLeżał wewnątrz pustego pnia w przemoczonym ubraniu, gapiąc się w górę na gwiazdy. Niska, donośna muzyka nadal rozbrzmiewała.\nJason wybiegł przez dziuplę, chociaż plecak trochę mu to utrudniał, i rozpoznał otoczenie – wysokie drzewa, gęste zarośla, szeroką rzekę.\nWrócił do Lyrianu.\nPobiegł na brzeg rzeki. Noc była ciepła, więc nie martwił się zbytnio mokrym ubraniem. Księżyc wisiał tu na czystym niebie, oświetlając rzekę. Mała tratwa dryfowała na ciemnych wodach. Samotna postać stała na skromnej platformie owinięta ogromnym rogiem.\n– Tark?! – zawołał z niedowierzaniem Jason. – Tark!\n– Kto tam? – rozległ się chropawy głos.\nPostać na tratwie się zatoczyła.\n– Lord Caberton?\n– Czy jesteś... jego cieniem? – Głos zdradzał trwogę i zdumienie.\n– Nie, to naprawdę ja. Wróciłem. – Jason sam ledwie w to wierzył. – Podpłyń tu.\nNiska, krzepka postać siłowała się chwilę, żeby wyplątać się z nieporęcznego instrumentu. Kiedy już uwolniła się od sousalaksu, przewiosłowała do brzegu, zerkając przed siebie podejrzliwie. Tratwa uderzyła o brzeg. Tark się zawahał.\n– Wyjdź, żebym mógł cię lepiej zobaczyć.\nJason zdał sobie sprawę, że stoi w cieniu. Zrobił krok w bok i stanął w księżycowym świetle.\n– Jak to możliwe? – wykrztusił Tark. – Zostałeś pojmany przez cesarza.\n– Uciekłem do Poza. Teraz wróciłem.\nTark zeskoczył z tratwy i padł na kolana w błoto przed Jasonem, z rękami kurczowo przyciśniętymi do piersi, ze śladami łez błyszczącymi w księżycowym blasku na policzkach.\n– Serce mi pęknie z radości – oświadczył. – W jaki sposób uciekłeś?\nJasona nieco zaskoczyło to wylewne powitanie, więc potrzebował chwili, zanim odpowiedział.\n– Ktoś mi pomógł. Gdzie jest Rachel?\n– Rozdzieliliśmy się – wyjaśnił Tark. – Posunięcie taktyczne, które zasugerował Drake.\n– Drake? To było przed tym czy po tym, jak uwolnił mnie w drodze do Felrook?\n– Pomógł nam przed tym i po tym. Nasi wrogowie wysłali czatownika, więc mogliśmy się im wymykać tylko pozostając w nieustannym ruchu.\n– Czatownika?! – wykrzyknął Jason. – Ferrin powiedział mi, że czatownicy nie wróżą niczego dobrego.\n– Czatownik znacznie pogorszył naszą sytuację. W końcu rozdzieliliśmy się, żeby zmylić i podzielić naszych prześladowców. Drake i Rachel pojechali konno w jedną stronę, ja odjechałem w inną, prowadząc drugiego wierzchowca, a na dobitkę puściliśmy luzem kilka innych koni.\n– Co z Jasherem? – spytał Jason.\n– Przekazałem amar jego ludziom przy jednej z bram do Siedmiu Dolin. Powinien zostać zasadzony wiele tygodni temu.\nJason spojrzał na Tarka.\n– Dlaczego jesteś tu sam i grasz na swoim sousalaksie?\nTark odwrócił wzrok.\n– To nie jest mój sousalaks. Mój przepadł dawno temu. Znalazłem ten podły substytut w lombardzie. Widzisz, kiedy już upewniłem się, że nasiennik jest bezpieczny, cały czas uciekałem i w końcu odnalazłem drogę do domu. Nie miałem pojęcia, jak dołączyć do Drake’a i Rachel. Mogłem mieć tylko nadzieję, że czatownik porzucił ich i ruszył za mną.\n– Nazywa się ich także torivorami, zgadza się? Wiem na ich temat nie za wiele, tylko to, ile powiedział mi Ferrin.\n– Powszechnie nazywa się ich czatownikami. Odkąd oddzieliłem się od pozostałych, dostrzegałem czasem w oddali mroczną obecność, ale nigdy nie przyjrzałem jej się porządnie.\n– To znaczy, że czatownik śledził ciebie? – upewnił się Jason. – A Rachel i Drake mogli mu się wymknąć?\n– Nie ma pewności – odpowiedział Tark. – Ponieważ nigdy nie spotkałem torivora, nie jestem pewien, co właściwie mnie śledziło. Modlę się, żeby się okazało, że odciągnąłem to co najgorsze od Rachel i Drake’a. Przez kilka pierwszych nocy w domu, kiedy już przestałem uciekać, spodziewałem się, że zostanę schwytany. Jednak nigdy żaden wróg nie przekroczył mojego progu. Zamiast tego zacząłem się zadręczać. Poczucie winy przeżarło mnie na wylot. Nigdy nie zostawiłbym cię, lordzie Jasonie, gdybyś nie powierzył mi amara. Walczyłbym u twego boku aż do śmierci.\nJason potrzebował chwili, żeby zrozumieć, że Tark naprawdę fatalnie się czuł, ponieważ zostawił go pod Harthenham.\n– Zrobiłeś, co należało, Tark. Musieliśmy dać Jasherowi szansę przeżycia. I trzeba było pomóc Rachel. Zrobiłeś to, czego chciałem.\nTark nadal stał ze spuszczonym wzrokiem.\n– Nie mogłem pozbyć się przeświadczenia, że porzucając cię i pozwalając, żeby cię schwytano, dokonałem ostatecznej zdrady. Nie dość, że pozwoliłem, by Zawrotna Dziewiątka poświęciła się beze mnie, to jeszcze opuściłem osobę, która pomogła mi odzyskać godność i ofiarowała mi nowy cel w życiu. Jakaś część mnie chciała w pojedynkę zaatakować Felrook, ale to przedsięwzięcie wydawało się zbyt beznadziejne i zbyt wielkie. Kupiłem więc drugi sousalaks, zbudowałem małą tratwę i zamierzałem dziś dokończyć to, co zacząłem miesiące temu z towarzyszami.\n– Zmierzałeś ku wodospadowi? Tark, musisz przezwyciężyć...\nTark uniósł rękę, żeby mu przerwać.\n– Nie marnuj słów. Nawet ja potrafię odczytać równie oczywiste znaki. Jesteś zjawą, która stąpiła z eterycznych królestw i z jakichś niepojętych powodów raczyłeś poświęcić czas, żeby znowu uratować mnie przed użalaniem się nad sobą.\n– Jestem tylko zwykłym człowiekiem.\nTark prychnął śmiechem.\n– Czymkolwiek jesteś, nie jesteś zwykłym człowiekiem. Nie zaprzeczaj. Z wdzięczności oficjalnie przysięgam służyć ci aż do ostatniej kropli krwi. – Padł na błotnisty brzeg, pochylając nisko głowę. – Ślubuję ci wierność. Wszystko co mam, należy do ciebie.\nJason był poruszony zachowaniem Tarka. A także zażenowany.\n– Wstań, Tark.\nMuzyk się podniósł.\nNieco zakłopotany Jason skrzyżował ręce na piersi.\n– Słuchaj, muszę ci coś powiedzieć.\n– To może wpłynąć na to, co do mnie czujesz.\n– Nie wyobrażam sobie, żebym mógł jeszcze bardziej cię poważać.\n– Nie tym się martwię.\nTark parsknął śmiechem.\n– Nic nie może sprawić, żebym stracił dobre zdanie na twój temat.\nJason wzruszył lekko ramionami.\n– Pamiętasz ten wieczór, kiedy ośmioro z Zawrotnej Dziewiątki rzuciło się z wodospadu?\nTark się naburmuszył.\n– Wasza muzyka wezwała mnie ze świata Poza. Kiedy zjawiłem się tutaj, próbowałem zapobiec waszemu upadkowi z wodospadu!\nTark złapał się za głowę.\n– Czekaj, chwileczkę – wydukał – to ty jesteś tym przeklętym intruzem, który próbował nas uratować?\nJason wiedział, że Tark obwiniał niedoszłego ratownika za zniszczenie tego, co miało być wzniosłą ofiarą Zawrotnej Dziewiątki.\nW świetle księżyca surowa twarz muzyka powoli rozświetliła się zrozumieniem. Przemówił jak człowiek, któremu została zesłana wizja.\n– A zatem udało się nam. – Dźgnął Jasona palcem. – Ty byłeś bohaterem, którego sprowadzenie przepowiedziała Simeonowi wyrocznia. I nasza śmierć nie była konieczna dla powodzenia naszego przedsięwzięcia. Wręcz przeciwnie... Zjawiłeś się, zanim ktokolwiek z nas zginął i próbowałeś uratować nas przed własnym szaleństwem.\n– Nie jestem pewien, czy jestem bohaterem.\nTark zbył to machnięciem ręki.\n– Nie czas na fałszywą skromność. Wierzyłem, że ponieważ zostałem uratowany, przeszkodziłem w sprowadzeniu bohatera i proroctwo się nie spełniło. Jednak się myliłem. A oni nie musieli umierać. – Zadrgała mu szczęka, ale zaraz zacisnął zęby. Otarł oczy przedramieniem.\nJason dla pocieszenia położył rękę na mocnym ramieniu muzyka.\n– Czekaj! – szepnął zaniepokojony Tark, uderzając się w czoło. – Ale ze mnie błazen! Szybko, na tratwę.\n– Szybko, lordzie Jasonie. – Syknął Tark. – Wyjaśnię na wodzie.\nJason wszedł na małą platformę, czując, jak kołysze się niepokojąco pod jego ciężarem. Tark odepchnął ją od brzegu, brnąc z chlupotem przez wodę, zanim sam na nią wskoczył w spodniach przemoczonych po uda.\n– Nie pokazuj się – ostrzegł Jasona niskim, naglącym głosem Tark.\nJason przykucnął za sousalaksem. Muzyk powiosłował dalej od brzegu, rozglądając się i mrużąc oczy w mroku nocy.\n– Nie mogę mieć pewności, że pozbyłem się stwora, który mnie śledził.\n– Czatownika? – szepnął Jason, a noc nagle wydała mu się chłodniejsza.\nTark zerknął na niego.\n– Nie chcemy ryzykować. To mroczne, szczwane stworzenie. Ostatnim razem widziałem je wczoraj wieczorem. Gdyby chodziło mu o mnie, to miał mnóstwo okazji, żeby mnie dopaść. A może ten demon miał nadzieję, że doprowadzę go gdzieś... albo do kogoś. Do ciebie, jak podejrzewam, skoro uciekłeś.\n– Co właściwie wiesz na temat czatowników?\nTark zadrżał. Kiedy znowu się odezwał, jego szept był ledwie słyszalny.\n– To nikczemne stworzenia. Niezgodne z naturą. Nikt tak naprawdę nie wie o nich za dużo. Drake radził nam o nich nie rozmawiać.\n– Jeśli to możliwe, że jakiś mnie ściga, muszę coś wiedzieć.\n– Sam nie jestem pewien. Ludzie mówią, że gdyby śmierć przyjęła namacalny kształt, byłaby torivorem. Cokolwiek mnie śledziło, wyglądało jak żywy cień, więcej nie potrafię powiedzieć.\nJason zmarszczył brwi.\n– Musimy się rozdzielić. Nie możesz pozwolić sobie na to, żeby mieć czatownika na karku. Trudno się ich pozbyć. Uwierz mi, próbowałem. Drake też próbował, a ten nasiennik zapomniał więcej tropicielskich sztuczek, niż ja kiedykolwiek się nauczę. Przy odrobinie szczęścia demon mógł się nie zorientować, że mi towarzyszysz. Waham się, ale chyba wysadzę cię na drugim brzegu.\n– Dlaczego się wahasz?\nTark ściągnął brwi.\n– Nikt nie wchodzi do lasu na północ od rzeki. Mówi się, że mieszkają tam olbrzymy i że niewielu z tych, którzy tam weszli, wraca.\n– Dlaczego więc chcesz mnie tam wysadzić?\n– To ostatnie miejsce, do którego spodziewają się, że pójdziesz. I ostatnie, w którym będą cię śledzić. Pomijając cień, czymkolwiek jest, zauważyłem, że ostatnimi czasy żołnierze poświęcają mi niezwykle dużo uwagi. Całkiem możliwe, że właśnie mnie tropią. Powinienem był bardziej uważać. Niespecjalnie się tym przejmowałem, bo myślałem, że idę na własną śmierć.\nMinęli środek szerokiej rzeki. Jason przyjrzał się zbliżającemu się brzegowi, porośniętemu drzewami i paprociami.\n– A co z olbrzymami?\n– Dwa razy zapuściłem się w te lasy. Niezbyt daleko, zaznaczam, ale Simeon, nasz dawny przywódca, był ciekawskim człowiekiem. Uwielbiał wyprawy odkrywcze! Tak czy owak wybraliśmy się tam przy dwóch różnych okazjach na większą część dnia i nie zobaczyliśmy żadnego olbrzyma ani nawet ich śladów. Krążą historie o osadach w pobliżu lasu, na które napadano, ale odkąd je opuszczono, opowieści wygasły. Możliwe, że olbrzymy się przeniosły. Możliwe, że nigdy ich tu nie było.\nZbliżali się do brzegu. Jason zacisnął pięści. Jak to możliwe, że już wpakował się w takie kłopoty, niecałe pięć minut po powrocie do Lyrianu? Z drugiej strony czego właściwie się spodziewał? Zważywszy na całe potencjalne niebezpieczeństwo, miał szczęście, że tak szybko znalazł przyjaciela, nawet jeśli teraz musieli się rozstać. Jason miał ważną wiadomość do przekazania Galloranowi, a Tark mógł pomóc w jej dostarczeniu.\n– Jeśli taki jest nasz plan – szepnął Jason – to muszę cię o coś poprosić.\n– Wiesz, gdzie znaleźć Ślepego Króla?\n– Pewnie. W Fortaim. W tym samym miejscu co zawsze.\n– Musisz mu coś powiedzieć. Sekret jest tak niebezpieczny, że pewnie nie powinienem się nim dzielić, ale to niezwykle ważna sprawa.\n– Nie obawiaj się. Jestem twoim człowiekiem.\n– Powtórz to tylko Ślepemu Królowi. Niech sam zdecyduje, kto jeszcze powinien wiedzieć. Powiedz mu, że lord Jason zdobył całe Słowo-Klucz. Posłużyłem się nim przy Maldorze. Słowo to mistyfikacja, pomyślana jako akt dywersji. Powiedz mu też, że uciekłem z Felrook.\n– Stanąłeś przed Maldorem? – Głos Tarka napełnił się ponurym zdumieniem. – I posłużyłeś się Słowem?\n– Tak. Słowo zawiodło. Miało odwrócić naszą uwagę, rozproszyć wysiłki. Zapamiętasz tę wiadomość?\n– Oczywiście. Musimy też ostrzec Rachel. Powtórzyłem jej sylabę, którą mi powierzyłeś. Zna całe Słowo.\n– Właśnie. Musimy ją znaleźć. Miejmy nadzieję, że Ślepy Król nam pomoże.\n– Nie masz nic przeciwko, że zapytam, dlaczego Ślepy Król? Pewnie, że daje dobre rady, ale czego tak naprawdę się po nim spodziewasz?\n– Może on ci powie. To nie moja rzecz.\nTark popukał się w bok nosa.\n– Rozumiem, że jest kimś więcej, niż wydaje się z pozoru. Nie obawiaj się, niezależnie od tego, kto mnie ściga, znajdę sposób, by dostarczyć twoją wiadomość.\nTratwa uderzyła o brzeg. Jason i Tark zeskoczyli i przykucnęli w krzakach nad rzeką. Jason przyjrzał się posępnemu lasowi.\n– To dokąd mam pójść?\nTark potarł brodę. Po zmianie wyrazu twarzy Jason odgadł, że muzyk wpadł na pomysł.\n– Wyślę cię do Arama. Kieruj się na północny wschód. Trzymaj się tego kierunku, dopóki nie dotrzesz do wybrzeża na północnym krańcu półwyspu. Wiesz, jak kształtują się ziemie na północ stąd?\n– Nie. Wiem tyle tylko, że znajdujemy się na półwyspie.\n– Idź wzdłuż wybrzeża na wschód, w stronę lądu, aż dotrzesz do pierwszego dużego miasta. To będzie Ithilum. Na południowo-zachodnim krańcu miasta, zaraz przy nabrzeżu, znajdziesz Portową Tawernę. Aram pracuje tam wieczorami.\n– Kim jest Aram?\n– Wielki gość, najtwardszy osiłek jakiego spotkałem. Kiedyś często pracował jako najemnik. Teraz pilnuje porządku w Tawernie. Nasz zespół regularnie tam grywał. Staliśmy się dobrymi przyjaciółmi. Jest mi winny przysługę. Powiedz mu, że przysłał cię Tark. Jeśli ktoś może zapewnić ci bezpieczeństwo, to właśnie on.\nTark zaczął grzebać w kieszeniach. Wyjął dwie sakiewki.\n– W tej jest trochę pieniędzy – powiedział, potrząsaj lekko jednym mieszkiem. Potem otworzył drugą sakiewkę. – A w tej są pamiątki z Harthenham.\nJason zerknął do środka. Była pełna klejnotów.\n– Mimo mojej rekomendacji Aram może nie chcieć ci pomóc. Chociaż nadal jest silny jak dąb i nie jest starszy ode mnie, uważa, że przeszedł na emeryturę. Jednak każdy człowiek ma swoją cenę.\n– Czyli mam mu zaoferować klejnoty?\n– Nie wszystkie. Kilka powinno wystarczyć z nawiązką. Schowaj je. Obnoszenie się z takim bogactwem może być śmiertelnie niebezpieczne, zwłaszcza w takim mieście jak Ithilum.\n– Co powinienem zrobić po zatrudnieniu Arama?\nTark podrapał się w policzek.\n– Niech cię odprowadzi do wsi Potsug. Znajduje się nad rzeką Telkron. Mają tam dwa promy. Kiedy dostarczę twoją wiadomość, dołączę tam do ciebie albo wyślę kogoś na spotkanie z tobą. Będę trzymał się z dala tylko, jeśli nadal będą mnie śledzili wrogowie. Stajenny Gurig jest godny zaufania. Wspomnij mu o mnie, a potem czekaj na pomoc w jego domu.\nJason powtórzył imiona i instrukcje.\n– Zgadza się. – Muzyk westchnął ciężko. – Ogromnie się cieszę, widząc cię, lordzie Jasonie. Nie ociągaj się w lesie. Teraz muszę odpłynąć. Szczęśliwej drogi.\n– Pozwól, że cię odepchnę.\nTark wszedł na tratwę, a Jason odepchnął go od brzegu. Muzyk znowu założył sousalaks na ramiona i zaczął grać, jednocześnie zręcznie manewrując długim wiosłem. Jason rozejrzał się po brzegu, szukając żywych cieni albo ukrytych żołnierzy. Wokół panował bezruch. Po raz ostatni zerknął na Tarka, a potem odczołgał się od rzeki w mrok między drzewami.\nPozaświatowcy #2 - Zarzewie buntu\nTytuł oryginalny: Seeds of Rebellion


KREWETKOWE SZALEŃSTWO | Wędkarz Polski\nStrona główna Kuchnia KREWETKOWE SZALEŃSTWO\nDziś mam do tych moich pierwszych fascynacji frutti di mare sporo dystansu, ale raz w miesiącu muszę zjeść jakieś krewetkowe danie, żeby sobie poprawić samopoczucie. Kiedy właśnie nadchodzi owa chwila, funduję sobie tytułową jambayalę. Wbrew pozorom to krewetkowe szaleństwo nie pochodzi z jakichś egzotycznych wysp, a z cywilizowanego, dużego amerykańskiego, jazzowego miasta – Nowego Orleanu, gdzie potężna Missisipi wpada jak wariatka do Zatoki Meksykańskiej. Raj dla wędkarzy. Muszę zacząć od jambayali, ale…\nSparafrazuję sobie pierwszą damę kulinarnej literatury w naszym pięknym kraju, Lucynę Ćwierciakiewiczową: weź dziewkę kuchenną, albo najlepiej cztery, niech posiekają zapuszkowane krewetki, ugotowaną w aromatach rybę, jaka się nawinie, paprykę, zetrą na dużych oczkach seler, pomiażdżą nożem czosnek, popieprzą suto, poleją dobrą, gęstą śmietaną i pomieszają, salaterkę wyścielą kruchą sałatą i mieszankę na nią wyłożą…\nWybrałem też dla pań i panów dwa akuratne przepisy z recepturą niemal aptekarską, więc przejdźmy do szczegółów…\n400 g małych krewetek,\n4 łyżeczki curry madras,\nłyżeczka soku z wyciśniętej cytryny,\npół litra rosołu z kury,\nświeżo zmielony imbir,\nPrzygotowanie. Cebulę i czosnek obrać, bardzo drobno posiekać i zeszklić na maśle. Dodać curry i mąkę, wymieszać i zalać rosołem. Mieszać przez 5 minut. Miąższ banana rozgnieść widelcem i rozmieszać z sosem. Sos zaciągnąć śmietaną i przyprawić pieprzem, imbirem i sokiem z cytryny. Krewetki opłukać, jeśli świeże – usunąć czarne jelita. Osuszyć, dodać do sosu i przez parę minut mieszać pozwalając im złapać smak.\n250 g małych krewetek,\nPoprzedni artykułKLENIE Z PASŁĘKI\nNastępny artykułPOGORIA III


Z nosem w książce: Na małym ekranie #2\nDownton Abbey - w poprzedniej części cyklu pisałam, iż jestem po trzech sezonach tego brytyjskiego serialu. Bardzo szybko nadrobiłam jeszcze kolejne trzy sezony, zostawiłam sobie jednak świąteczne odcinki specjalne, by obejrzeć je w grudniu. Pierwsze trzy sezony były naprawdę udane, kolejne trzy nieudolnie usiłowały je doścignąć. Czuję pewne rozczarowanie w związku z tym, jak potoczyły się losy bohaterów. Scenografia, kostiumy, muzyka, angielski humor i Maggie Smith - to aspekty, które od początku do końca serii mnie urzekły i sprawiły, że z pewnością serial pozostanie jednym z moich ulubionych.\nTrue Blood - pozostał mi jeszcze jeden, ostatni, siódmy sezon, za który jak na razie nie potrafię się zabrać. Przyznaję, uważam że szósty sezon był o wiele ciekawszy od dwóch poprzednich, wracał do tematów koegzystencji świata ludzi i wampirów, pozostawiając nieco na uboczu trójkąty miłosne. Jednakże zakończenie szóstego sezonu było dla mnie jakimś żartem producentów i chyba muszę wpierw zapomnieć o tych żenujących scenach, aby móc sięgnąć po sezon siódmy.\nSex and the City - potrzebowałam czegoś lekkiego i z humorem na wakacyjne popołudnia, zdecydowałam się więc aby w końcu poznać perypetie Carie i jej przyjaciółek. Jestem po dwóch sezonach, oglądam sobie nieśpiesznie, w wolnych chwilach, chociaż te dwudziestominutowe odcinki przemijają w mrugnięciu oka. Z początku ciężko było mi przyzwyczaić się do tego typu narracji czy zamieszczonych mini-wywiadów, teraz nie wyobrażam sobie aby serial mógł być inaczej prowadzony.\nZamierzam w najbliższym czasie skończyć netflixowską Anne, mam jednak bardzo mieszane uczucia, co do tej produkcji, więc daje sobie czas. Oczywiście, na bieżąco będę śledzić Grę o tron, ale zamierzam nadrobić także nowe sezony The Originals i Pretty Little Liars. Skuszę się chyba w końcu na Serię niefortunnych zdarzeń, bowiem ten tytuł zawsze będzie kojarzył mi się z latem - przeczytałam wszystkie książki leżąc na leżaku ze złamaną ręką w wakacje między piątą a szóstą klasą.\nCo oglądacie? Czekaliście z wytęsknieniem na nowy sezon Gry o Tron? A może zupełnie was to nie interesuje i wolicie inne tytuły?\nAutor: LenaS Magdalena Matuszny o 18:25


Technik grafiki komputerowej i polografi\nTechnik grafiki i poligrafii cyfrowej zajmuje się szeroko pojętym przygotowywaniem materiałów do drukowania cyfrowego z uwzględnieniem technologii wizualizacji trójwymiarowej. Obsługuje różnego rodzaju aplikacje graficzne przeznaczone do projektowania i obróbki grafiki wektorowej, bitmapowej, oraz modelowania 3D. Obsługuje również programy do tworzenia publikacji z uwzględnieniem książek dedykowanych dla czytników elektronicznych.\nZ dostarczonych danych w postaci tekstu, wykresów, fotografii i tabel wykonuje za pomocą specjalistycznego oprogramowania obróbkę materiałów graficznych i tekstu w postaci: korekty barwnej, formatowania tekstu, dostosowania paramentów bitmap do procesu druku cyfrowego, impozycji tekstu i grafiki na arkuszu drukarskim. Technik grafiki i poligrafii cyfrowej dobiera procesy i ustala parametry drukowania cyfrowego, zajmuje się obsługą i eksploatacją cyfrowych maszyn drukujących.\nTechnik grafiki i poligrafii cyfrowej wykonuje między innymi komputerowe łamanie tekstu, koryguje kolory w plikach graficznych i dopasowuje wymiary dostarczonych materiałów w taki sposób, żeby podczas procesu drukowania uzyskać optymalny efekt w postaci wydruku cyfrowego. Wykonuje projekty prac graficznych przeznaczonych do publikacji elektronicznej, tworzy również elektroniczne książki z wykorzystaniem oprogramowania oraz technologii pozwalających na ich odczyt na dostępnych na rynku urządzeniach elektronicznych. Zajmuje się on również modelowaniem obiektów 3D przeznaczonych do wizualizacji trójwymiarowej. Technik grafiki i poligrafii cyfrowej jest zawodem pożądanym niemal w każdej agencji reklamowej, we wszystkich firmach wydawniczych oraz drukarniach cyfrowych, offsetowych oraz fleksograficznych. Od jego umiejętności zależy bowiem nie tylko ostateczny wygląd produktów poligraficznych oferowanych na rynku, ale także prawidłowy przebieg procesu technologicznego przygotowania materiałów graficznych do procesu wydruku, co ma kardynalny wpływ na bezproblemową ciągłość procesu produkcji.\nTechnik grafiki i poligrafii cyfrowej jest przygotowany do wykonania wydruków próbnych wraz z opisem technologicznym, a także obróbki wydruków w szeroko zakrojonych procesach introligatorskich, w tym obsługi introligatorskich maszyn służących nadaniu wydrukom ostatecznego rozmiaru, wyglądu, oraz oprawy właściwej danemu produktowi poligraficznemu.


Pieniądze dla klubów i organizacji sportowych – Samorząd Województwa Opolskiego\nMarszałkowski Klub Sportowy – dziś podpisano pierwsze umowy z klubami sportowymi i stowarzyszeniami z Opola i powiatu opolskiego.\n„Marszałkowski Klub Sportowy” to konkurs, organizowany przez zarząd województwa po raz pierwszy. Dotyczy on upowszechniania sportu w małych środowiskach. – Niewielkie kluby realizują jedną z ważniejszych misji sportu, czyli sport dzieci i młodzieży. To oferta skierowana do środowisk lokalnych. Naszym zamiarem było dofinansowanie około 50 klubów kwotą do 10 tysięcy złotych. Zauważyliśmy, że to właśnie one najbardziej integrują lokalne środowiska. Postanowiliśmy więc przygotować dla nich osobną propozycję – mówił już podczas ogłaszania konkursu wicemarszałek Zbigniew Kubalańca.\nWe wtorek 28 lipca zostały podpisane pierwsze umowy dotacyjne z organizacjami, które otrzymały wsparcie w ramach tego konkursu. W spotkaniu wzięły udział kluby i stowarzyszenia z Opola i powiatu opolskiego – to 24 organizacje, które otrzymają łącznie ponad 233 tysiące złotych.\n– To nasza nowa inicjatywa, finansująca małe kluby sportowe, zwłaszcza w dziedzinie działalności szkoleniowej czy wychowawczej, ale również imprez sportowych czy doposażenia w sprzęt sportowy – mówił marszałek Andrzej Buła. W sumie 52 kluby z całego województwa otrzymały dofinansowanie. – Cieszy, że dołączają do nas nowi partnerzy, tacy, którzy budują sport w małych miejscowościach. Cieszy też ta różnorodność – nurkowanie, bieganie, piłka nożna, jazda na rowerze, aikido. To pokazuje, ze nasza oferta dociera naprawdę do szerokiego grona odbiorców – mówił marszałek obiecując, że zarząd będzie chciał tę inicjatywę kontynuować w przyszłym roku.\nA na co zostaną przeznaczone te pieniądze? W Nurkowym Klubie Sportowym Sajam za te pieniądze zostaną np. przeprowadzone zawody podwodnej nawigacji nurkowej, o których opowiadał Paweł Maślikiewicz z klubu. – To ćwiczenia umiejętności nawigacji nurków pod wodą, gdzie nie można korzystać z GPS-a – wyjaśniał. Ryszard Fedorów z klubu Marsjanie mówił, że dzięki tym pieniądzom będzie można przygotować drużynę do zawodów hokeja na rolkach. – To dla nas ważne, bo jesteśmy przecież dziewięciokrotnym mistrzem Polski hokeja na rolkach – podkreślał. Arkadiusz Lech z UKS Atletic Ozimek mówił natomiast, że ich projekt dotyczy turnieju sportowego dla ponad setki dzieci. – Każde wsparcie jest ważne, zwłaszcza jeśli chodzi o piłkę dziecięcą. A trenuje u nas około 120 dzieci od 4 do 11 lat – podkreślał.


Choroba Leśniowskiego-Crohna i choroba LABD - Na pytanie odpowiada lek. Jacek Ławnicki | WP abcZdrowie\nDzień dobry choruję na chorobę leśniewskiego crohna, od 2 lat dodatkowo w tamtym roku na moim ciele pojawily się pecherzyki na dekolcie i w okolicach pachwin wykryto wtedy u mnie chorobę LABD , od jakiegoś czasu miewam bardzo silne bóle kości najbardziej w okolicach bioder, ból jest tak silny że czuję że mogłabym zemdleć, czym to może być spowodowane , wyniki badan wszystkie są w normie , nie mam anemi, przyjmuję wit. D, wapń,na chorobę crohna brałam encorton, lecz nie biorę go od roku\nChoroba Leśniowskiego-Crohna Gastroenterologia Leki\nWitam! W opisanej sytuacji konieczne jest wdrożenie diagnostyki ortopedycznej. Proszę zatem udać się na wizytę do lekarza.\nChoroba Leśniowskiego-Crohna oraz bóle stawów – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka\nBadanie krwi • Ból brzucha • Antybiotykoterapia • Stosowanie leków • Biegunka • Ból podbrzusza • Wzdęcia brzucha • Nudności • USG jamy brzusznej • Zaparcia • Gastroskopia • Zaburzenia miesiączkowania • Kolonoskopia • Proktologia • Biopsja • Leki w ciąży • Zgaga • Zapalenie żołądka i dwunastnicy • Leki przeciwbólowe • Układ pokarmowy • Dieta dla chorych • Zakażenie Helicobacter pylori • Krew z odbytu • Refluks żołądkowo-przełykowy • Dreszcze • Odbijanie • Wirusowe zapalenie wątroby • Badanie brzucha • Problemy z przełykaniem • Zatrucia\nMacierzyństwo w cieniu choroby • Odstawiłam kawę na tydzień. Oto, co się stało • Ból biodra - przyczyny, wskazania, zapobieganie, ćwiczenia • Czekając na wizytę u lekarza specjalisty... • Jednego dnia jest się panem życia, a następnego pacjentem po udarze • Na chorobę Hashimoto choruje ponad 700 tys. Polaków. Mamy plagę rozkapryszonych i wiecznie zmęczonych kobiet • Po prostu lubię ludzi • Darmowa wizyta u lekarza dla nieubezpieczonych w NFZ • Po ukąszeniu kleszcza ścięło ją z nóg. Diagnozę usłyszała 20 lat później • Objawy raka skóry, których nie zauważamy. Podpowiadamy, na co zwracać uwagę\nVenoforton • Stymulator EM 10 Back na bóle pleców • DR RECKEWEG R81 p/bólowy • Magnezin • Venoruton Gel • Venoruton Gel • Gorset lędźwiowo-krzyżowy wg Williamsa SPINCARE FRAME rozm.4 fiolet • Gorset lędźwiowo-krzyżowy wg Williamsa SPINCARE FRAME rozm.3 fiolet • Cisatracurium Accord • Cisatracurium Noridem\nCzy do tej pory moje leczenie przebiegało niewłaściwie? • Co może być przyczyną wstrząsu anafilaktycznego? • Czy ten wynik może oznaczać chorobę crohna? • Problemy gastryczne u 29-latka • Pytania odnośnie WZW typu B u 33-latka • Czy przy takich wynikach jest szansa na zajście w ciążę? • Czy mogę prosić o interpretację takich wyników u 37-latki? • Czy istnieje możliwość poszerzenia zwężenia? • Czy takie wyniki wskazują na chorobę Leśniowskiego albo HIV? • Czy mogę brać azathioprinę w ciąży?\nMirosław Wójcik - Gastrolog, Kłodzko • Lek. Michał Krogulecki - Gastrolog, Warszawa • Lek. Aleksander Sowula - Gastrolog, Sosnowiec • Lek. Joanna Graczyk - Gastrolog, Gdańsk


Jaki dom byście wybudowali/ły i dlaczego? - Kobiecy kącik 'kulturalny' - BraciaSamcy.pl\nJeśli możecie, to dodajcie też zdjęcia.\nDla mnie np. tego typu architektura odpada:\nNatomiast ta jest OK:\nCzy uważacie, że tego typu domy, jak poniżej to już przeszłość?\nMurowany 35 metrów na zgłoszenie, po kilku latach rozbudowa na mieszkalny, do tego sauna w ogródku.\nJak znajdę sensowną działkę bliżej niż moja dacza, to się wypowiem 😁\nIm mniejszy tym lepszy, ale nie za mały. Dla mnie niezbędna jest ogrzewana pracownia/warsztat i to limituje min. wielkość do 70-80 m2. Powyżej robia się koszty budowy, utrzymania, remontów, sprzątania, itp.\nDomy typu "dworek" to relikt. I koszmar architektoniczny moim zdaniem.\nAle na 35 pewnie też bym dał radę.🤔\nEdited February 21 by maroon\nGdyby tylko było mnie na to stać to wybudował bym sobie pałac i mieszkał sobie sam.\nPrzeglądałem różne projekty domów i urządzonych wnętrz i tak na prawdę to podoba mi się wnętrzę takiego molocha:\nPomarzyć można ale dla mnie, czyli młodego leszcza bez majątku to co najwyżej...\nNa to mnie stać .\nWłaśnie też się zastanawiam nad tym murowanym na zgłoszenie z poddaszem, razem wychodzi koło 70 metrów i wiele osób tak buduje. Mnie zastanawia jako miastowego gdzie kupić działkę najlepiej, czasy niepewne, raczej wolałbym jakąś wieś niż miasto, jasne może być blisko aby ułatwić codzienne sprawy, ale gdzie polecaie, które rejony Polski?\n13 minutes ago, spacemarine said:\n, raczej wolałbym jakąś wieś niż miasto, jasne może być blisko aby ułatwić codzienne sprawy, ale gdzie polecaie, które rejony Polski?\nNa wsi teraz ciężko coś kupić bo padł handel ziemią rolną, stąd o modnych i dostępnych parę lat temu siedliskach można praktycznie zapomnieć.\nCeny dookoła dużych aglomeracji są często kosmiczne i potrafią się wahać paręset % po różnych stronach miasta.\nJak Cię nic nie trzyma w obecnym miejscu to najlepszym wyborem może być duże miasto powiatowe z dobrymi połączeniami kolejowymi i drogowymi z najbliższym wojewódzkim.\nA i tak przygotuj się na długie szukanie. Ktoś tu pisał, że szukał działki 9 m-cy. Ja szukam od 2 i to co jest na rynku to tragedia.\nCoś jakbyś poszedł do komisu, a tam same klepane golfy w cenie nówki bmw 5 i ludzie w kolejce do kupna stoją. A jak trafisz nieklepanego to kosztuje tyle co odrzutowiec. 🤔\nMnie zastanawia jako miastowego gdzie kupić działkę najlepiej, czasy niepewne, raczej wolałbym jakąś wieś niż miasto, jasne może być blisko aby ułatwić codzienne sprawy, ale gdzie polecaie, które rejony Polski?\nZ własnego doświadczenia: Podkarpacie, kilkadziesiąt km od Rzeszowa, świetny dojazd, brak dziur w drogach, rozwijająca się okolica, dobrze kreśli się przyszłość regionu.\nBlisko w Bieszczady, nieco dalej Tatry, 2h zajmuje dojazd do Krakowa i Lublina.\nBędąc na Twoim miejscu raczej odpuściłbym sobie Łódź, Kielce, Górny Śląsk.\nJeśli działka byłaby wystarczająco duża to zdecydowanie dom parterowy.\nNa każdą osobę zamieszkująca dom według mnie powinno przypadać ok 40m2 żeby każdy mógł mieć swoją przestrzeń i było komfortowo.\nJeśli puścić by wodze fantazji to garaż na dwa samochody przylegały do domu. Ale. Byłby także budynek ala garaż/pracownia/warsztat, który już do domu by nie przylegał(żeby można było dłubać w nocy). Ja bym tam sobie zrobił warsztat stolarski i DYI.\nOsobiście mi podobają się wszystkie zdjęcia domów które wstawiłeś @cst9191oprócz pierwszego.\nA co do ostatniego pytania to chyba po części tak jest. Ludzie zdają sobie sprawę że nie ma sensu mieć tak ogromnego domu i generuje to tylko niepotrzebne koszta.\nPokaz się a zastaw się.\n14 minut temu, PrzemAss napisał:\nZ zewnątrz nie zachęca, ale kto wie, może w środku znajdziemy złoty sedes?\nLudzie zdają sobie sprawę że nie ma sensu mieć tak ogromnego domu i generuje to tylko niepotrzebne koszta.\nKusi, nie powiem że nie\nDo tego sala do bilarda, to byłoby coś...\nA co to się stało że padł handle ziemią? Może po prostu kupić stare gospodarstwo, pewnie wiele jest takich, bo dzieci chcą do miasta i wolą się pozbyć. Jest trochę takich ofert.\nTo chyba zależy od osobistych preferencji.\nObecnie, mając te 40 lat, planujemy dla nas na starość taki: (jest plan na agroturystykę, więc taki byłoby do zamieszkania optymalny, oczywiście zdjęcie poglądowe, dom byłby całoroczny, chodzi o metraż i wizualny wygląd - weranda niczym na Zielonym Wzgórzu :D) i nie więcej niż 80 metrów.\nWybudowaliśmy wcześniej taki:\n- optymalne wykorzystanie powierzchni (brak zbędnego miejsca do ogrzewania i sprzątania), jednocześnie nie jest ciasno\n- położenie względem stron świata (południe dużo okien, jasno i dużo cieplej)\n- zmieniliśmy 3 rzeczy: tam gdzie kotłownia mamy spiżarnię/ duży zlew roboczy i kuchnię roboczą, garaż przedłużyliśmy wzdłuż całej ściany budynku i z tyłu jest kotłownia, zamiast dachu nad garażem, mamy taras, pod schodami piwnica. Garaż nie spełnia swej funkcji, jest obecnie biurem z osobnym wejściem. Dlaczego? W razie "WU" mamy 3 mieszkania, gdyby czas nadeszły ciężkie/nieprzewidywalne i synowie "nie mieli się gdzie podziać (pierwsze mieszkanie u góry: oddzielamy klatkę, dobudowujemy schody z tyłu tarasu/ drugie mieszkanie: dół/ trzecie najmniejsze: zabudowujemy drzwi ze śpiżarni na klatkę i mamy kuchnię, tam gdzie garaż pokój, kotłownię przenosimy na zewnątrz lub montujemy gaz i mamy łazienkę w miejscu kotłowni. :D)\nLubię mieć plan "na wypadek"\nJak budowaliśmy się to braliśmy pod uwagę:\nMetraż taki by nie być niewolnikiem domu i nie martwić się, że utrzymanie go w czystości zajmie (no cóż mi najbardziej) większość czasu, nie ogrzewać bez sensu pustych powierzchni (po co?), koniecznie dwie łazienki, plus osobne WC.\nTen styl, który wskazałeś jako "Ok" jest dla mnie też OK, wyższy nowoczesny dla mnie za " chłodny", ten najniższy według mnie zawsze się obroni i zawsze będzie Ok.\nTo zależy od rodziny, ale trzeba brać pod uwagę względy praktyczne. Parterowe są fajne, ale ładnie wyglądają na szerszych działkach, i rodzina bywa częściej razem, bo na tym samym poziomie .(dosłownie i w przenośni :D). Często poddasze jest nieużytkowe i niewykorzystane, dla mnie to strata ciepła, kasy (coś na styl jazdy przez jedną osobę vanem i zajmowania dwóch miejsc na parkingu przy nowym stylu parkowania "wszerz" ). Inaczej jest jak już są dwie kondygnacje. Rodzina się nieco "rozprasza", ale u góry jest ciepło często bez odkręcania grzejników, no i taras...:D (na którym można postawić saunę)\nOsobno. Jak dla mnie. Kiedyś u sąsiada zapaliło się auto w garażu, od tamtej pory, nigdy auta w domu.\nPrzedmieścia lub wieś blisko miasta.\nA widziałeś ten projekt? Połaziłabym po tym mrowisku pod budynkiem\nEdited February 21 by Wewerka\n8 minut temu, Wewerka napisał:\nWidziałem, ale nie trzeba jechać do Rosji\n24 minutes ago, spacemarine said:\nPiS ustawą zablokował. Głośne było parę lat temu. Jeden z ich pierwszych "geniealnych" ruchów Jak nie masz wykształcenia rolniczego, to powyżej IV klasy w praktyce ARiMR czy inna agencja blokuje sprzedaż. A może i nawet IV klasę też blokuje 🤔 Nie pamiętam. W każdym razie prywatny obrót ziemią rolną prawie umarł.\nWcześniej to wyglądało tak, że kupowałeś 2-3 ha gorszych gruntów i budowałeś bez łaski siedlisko. Teraz bardzo ciężko te 2-3h kupić. Nie wspominając, że za pisu ceny ziemi poszły 3-4x w górę.\nRóżne inspirujące kwiatki widziałem tu 'na dzielni', ale myślami wracam ciągle do tej ostatecznej chad-pieczary:\nTo przedmieścia St. Tropez, człowiek ma villę z własnym garażem na wodzie dla łodzi. Villę w kamieniu, więc może dowolnie manipulować przepływami ciepła. No i własną latarenkę i codziennie świeżą dostawę ... mewek z plaży\nAle jeżeli mówimy o zonie, to zdecydowanie Mortola Inferiore, Italia. Do Mentony wycieczka na deskorolce, do Monaco hulajnogą, a w ogrodzie banany, papaje i avocado:\nDrewniany z bali na jakieś polance nie za duży ale żeby miał górne piętro z schodami drewnianymi zawsze jak byłem mały to latałem u znajomych rodziców po schodach tak mi się podobało ale obstawiam że mam jeszcze z ponad 20 lat na dopracownie swojego domu więc o szczegółach pomyśle później .\nTo jest przykład chałupy drogiej i niefunkcjonalnej.\nSkomplikowany kształt dachu bardzo podnosi koszt jego wykonania, za to skosy w pomieszczeniach schodzą prawie do samej podłogi, przez co tracone jest wiele powierzchni użytkowej poddasza. Zakładając, że kotłownia jest zlokalizowana w bryle garażu (zwykle tak jest) mamy problem taki, że komin choć wystaje ponad kalenicę dachu garażu, to jednak przy niekorzystnym wietrze okopci dach głównej części domu. Dwie wąskie bramy garażowe to rozwiązanie sto razy mniej funkcjonalne od jednej, ale szerokiej. Na dodatek potrzeba dwóch napędów i dodatkowej czujki ewentualnego alarmu. Wyokrąglone drzwi balkonowe wymagają nietypowej stolarki. Bezsensowne sztukaterie - ani to ładne, ani klasyczne, ani stylowe.\nNa moje oko bardzo nieprzemyślany projekt. Dobry, żeby podrzucić wrogowi - niech się wykosztuje, a potem na niewygodnie.\nEdited February 22 by BrainlikePennylooklikeAmy\n14 godzin temu, maroon napisał:\nA może i nawet IV klasę też blokuje 🤔 Nie pamiętam.\nCo do zasady IV nie blokuje, pod warunkiem, że gleba jest pochodzenia mineralnego. Jak organicznego - to już minister się musi nad tym zadumać.\nChyba coś w te tony było.\nW dniu 22.02.2021 o 08:11, BrainlikePennylooklikeAmy napisał:\nPiasek to też skała.\nA skała nie powinna być krasowa..\nJestem w trakcie planowania budowy domu.\nDlaczego dom, a nie mieszkanie.\nZacznę od tego, że domek chcę sobie wybudować w celach zabezpieczenia siebie na przyszłość. Wyjeżdżania na wakacje, itp. Jednakże nie będzie to nic w rodzaju domku letniskowego.\nNa razie jestem w trakcie przekształcania działki, itp.\nDomek stawiam w mojej rodzinnej miejscowości. Wokół lasy, jeziora.\nPosiadanie WŁASNEGO domu od zawsze było moim marzeniem.\nNie chcę żeby stanowił współwłasność... Nigdy bym się na to nie zgodziła. To ma być coś mojego.\nMam też wiele spraw ułatwionych.\nWkład własny, działkę. Więc mam trochę z górki.\nZ drugiej strony, to wszystko mnie przeraża. Nie wiem od czego zacząć, co będzie najlepsze.\nWymarzony dom będzie drewniany, wysoki. Z kominkiem. Z garażem. Dużym ogrodem. Sadem.\nStefan Batory 1,451\nW delegacjach zdarzało mi się mieszkać w całych osiedlach zbudowanych z kontenerów mieszkalnych. Warunki w nich są całkiem niezłe. Działka już jest, podmurówka, dżwig, ciężarówka, podpięcie mediów i można mieszkać. W kilka dni z budową można się uwinąć, jak projekt bardziej skomplikowany. Taki mam plan (w trakcie realizacji).\nKategoria OK jest lepsza, niskie dachy - łatwiej usuwać liście.\nMieszkanie w bloku na własność nie ma sensu, nie ma tam prywatności. Poza tym te projekty budynków.. z racji pracy zwiedziłam wiele nowoczesnych apartamentowców w stolicy - nuda. Dwa razy się tylko zachwyciłam, raz projektem budowy dziedzińca, było naprawdę pięknie, drugi raz starym budownictwem gdzie była na klatce boazeria po sufit i skrzypiące deski, bardzo miła atmosfera w tym budynku.\nCzemu taki? Jak skromnie to skromnie


PIU Utility to plastikowa szafa gospodarcza z wydzielony miejsce, w którym zmieści się mop lub miotła. Półki w drugiej części szafy ułatwią przechowywanie np. srodków czystości.\nSzafa gospodarcza PIU Utility to produkt, w którym bez problemu pomieścisz rzeczy ułatwiające utrzymanie porządku. Konstrukcja z wysokiej jakości tworzywa sztucznego jest bezproblemowa w użytkowaniu.\nSzafa występuje w stonowanej kolorystyce. Fronty i boki są w ciemnoszarym kolorze, spód i góra w kolorze grafitowym. Dopełnienie stanowią ergonomiczne rączki, które są połączeniem tych dwóch kolorów.\nWnętrze szafy zostało podzielone na pół. Z jednej strony jednorodna przestrzeń, która pomieści mopa, miotłę czy nawet małą deskę do pracowania. Z drugiej zaś 3 półki, które możesz zamontować na dogodnej dla siebie wysokości. Jeśli zajdzie potrzeba będziesz mógł zmienić później ich rozstawienie. Zamontowana półka wyposażona jest w blokadę bezpieczeństwa, dzięki czemu nie wysunie się podczas standardowego użytkowania.\nOdporność na wilgoć to niewątpliwie atut tego produktu. Możesz ją postawić w łazience, pralni czy w piwnicy. Szafa posiada otwory w uchwytach umożliwiające samodzielne zamontowanie kłódki. Usadowienie bezpośrednio na podłożu pozwala dolną półkę obciążyć aż do wartości 30 kg.\nSzafę należy zmontować po dostawie. Montaż jest szybki i bezproblemowy. Nie powinien zająć więcej niż 30 min.\nmasa: 10,40 kg\nNumer katalogowy: 007966


Regulamin - Travelite - walizki podróżne\n1. Regulamin sklepu internetowego www.travelite.pl jest regulaminem o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2002 r. Nr 144, poz. 1204 ze zm.),\n2. Regulamin określa warunki zawierania umów sprzedaży w sklepie internetowym www.travelite.pl zgodnie z treścią innych ustaw oraz w szczególności reguluje zasady korzystania z usług sklepu internetowego www.travelite.pl, sposób składania zamówień oraz ich realizacji, a także tryb rozwiązania umowy oraz postępowania reklamacyjnego.\n3. Regulamin sklepu internetowego www.travelite.pl jak i wszelkie materiały (zdjęcia i inne teksty) znajdujące się na stronie internetowej www.travelite.pl stanowią przedmiot prawa autorskiego i podlegają ochronie prawnej.\n4. Właścicielem sklepu internetowego www.travelite.pl jest firma TM Studio mieszcząca się przy ulicy Legnickiej 52 we Wrocławiu 54-204, NIP: 831 130 38 53, zwana dalej Sprzedającym/Usługodawcą.\n6. Przedmiotem działalności sklepu internetowego www.travelite.pl jest sprzedaż detaliczna produktów marki Travelite za pośrednictwem Internetu.\n9. Sklep www.travelite.pl realizuje transakcje wyłącznie na terenie Polski.\n10. Produkt / Artykuł - rzecz ruchoma znajdująca w ofercie sklepu internetowego www.travelite.pl.\n11. Ceny produktów znajdujących się w ofercie Sprzedającego wyrażone są w walucie polskiej i stanowią wartość brutto.\na) prowadzenia konta w sklepie internetowym www.travelite.pl,\nb) składania zamówień w sklepie internetowym www.travelite.pl poprzez wypełnienie i przesłanie formularza zamówienia,\n2. Korzystanie z usług sklepu internetowego www.travelite.pl jest możliwe pod warunkiem spełnienia przez system teleinformatyczny usługobiorcy następujących wymagań technicznych:\n1. W celu dokonania zakupu w sklepie internetowym www.travelite.pl konieczne jest zarejestrowanie się przez usługobiorcę na stronie www.travelite.pl z podaniem prawdziwych, aktualnych danych oraz prawidłowe wypełnienie formularza zamówienia. Przesłanie formularza rejestracyjnego jest jednoznaczne z akceptacją postanowień niniejszego regulaminu.\n2. Zakup produktów w sklepie internetowym www.travelite.pl odbywa się poprzez realizację kolejno następujących po sobie etapów: wybór produktów, złożenie zamówienia, wybór formy dostarczenia przesyłki, wybór formy płatności, realizacja płatności.\n3. Produkty oferowane przez Sprzedającego dostarcza firma kurierska DPD.\n4. Koszty wysyłki pokrywa Sprzedający, gdy wartość zamówienia jest wyższa niż 199 złotych. W przeciwnym razie Kupujący pokrywa koszt dostawy w wysokości 15,99 zł brutto w przypadku płatności z góry. Jeżeli Kupujący życzy sobie przesyłkę za pobraniem pokrywa jej koszt w wysokości 15,99 zł brutto, bez względu na wartość zamówienia.\n5. Kupujący ma możliwość wyboru formy płatności za zakupione towary. Kupujący może dokonać płatności:\n- poprzez płatności internetowe (przelew internetowym za pomocą szybkich przelewów internetowych, karta kredytowa) za pomocą platformy eService online.\n- gotówką (w przypadku przesyłki za pobraniem)\n6. Po wypełnieniu formularza zamówienia, należy przesłać go poprzez stronę internetową www.travelite.pl. Przesłanie prawidłowo wypełnionego formularza zamówienia jest momentem zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy Kupującym a Sprzedającym.\n7. Przesłanie formularza zamówienia z wybraną opcją płatności w formie przelewu internetowego powoduje przekierowanie Kupującego na platformę płatności on-line umożliwiającą dokonanie wybranego rodzaju płatności.\n8. Po zrealizowaniu płatności Kupujący otrzyma na adres e-mail wskazany przy rejestracji w sklepie internetowym od Sprzedawcy: potwierdzenie złożenia zamówienia, potwierdzenie przyjęcia płatności do realizacji, regulamin sklepu internetowego Travelite wraz z formularzem odstąpienia od umowy i formularzem reklamacyjnym.\n9. W razie braku możliwości realizacji płatności poprzez przelew on-line, Kupującemu przysługuje prawo do rezygnacji ze złożonego zamówienia. Informacje o rezygnacji z zamówienia prosimy o przesyłanie na adres mailowy sklep@travelite.pl.\n10. W przypadku płatności przelewem tradycyjnym realizowanych na konto Sprzedawcy wybrany przez Kupującego artykuł jest rezerwowany przez Sprzedawcę na okres 48 godzin. Brak wpływu na konto płatności za wybrany artykuł jest równoznaczny z rezygnacją z jego zakupu, a rezerwacja zostaje anulowana.\n1. Zgodnie z ustawą z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. 2014 poz.827), Kupujący ma prawo odstąpienia od umowy w terminie 14 dni licząc od dnia następnego po terminie otrzymania produktu zakupionego w sklepie www.travelite.pl.\n2. W celu odstąpienia od umowy, Kupujący zobowiązany jest:\na) w terminie 14 dni od otrzymania produktu, wysłania na adres mailowy sklep@travelite.pl oświadczenia o odstąpieniu od umowy, przy czym Kupujący nie ma obowiązku korzystania z formularza odstąpienia od umowy otrzymanego od Sprzedającego\nb) w terminie 3 dni od otrzymania informacji od Sprzedawcy Kupujący odsyła zwracany produkt na adres wskazany przez Sprzedawcę.\n3. Sprzedawca nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania od Kupującego oświadczenia o odstąpieniu od umowy, dokona zwrotu na rzecz Kupującego wszystkich dokonanych przez niego płatności oraz kosztów dostarczenia produktu. Zwrot Kupującemu środków nastąpi przy użyciu sposobu zapłaty wybranego przez Kupującego przy zakupie produktu, chyba że Kupujący wyraził zgodę na inny sposób zwrotu środków.\n2. Zakupiony produkt podlegający reklamacji wraz z dowodem zakupu (paragon, potwierdzenie przelewu) i formularzem reklamacyjnym lub innym oświadczeniem woli Kupujący zobowiązany jest dostarczyć do Sprzedającego na adres wskazany na paragonie w celu umożliwienia rozpatrzenia reklamacji Kupującego.\n6. Sprzedający nie udziela gwarancji na produkty znajdujące się w ofercie sklepu internetowego www.travelite.pl.


Zrównoważona i stabilna polityka MSZ Federacji Rosyjskiej vs pieniactwo USA - Braterstwo Polsko-Rosyjskie OFICJALNA STRONA\nKonstruktywne wnioski oraz cały czas przychylne podejście Moskwy do wrogiego przesączonego nienawiścią i rusofobią sięgającej dna zachowania Joe Bidena jest podkreśleniem tego, że Kreml wytrwale dąży do cywilizowanych rozwiązań..\n„Najważniejsze jest dla nas, by określić, jakie mogą być drogi naprawienia kontaktów rosyjsko – amerykańskich, które są w trudnym stanie” – oświadczyło rosyjskie ministerstwo. Oskarżyło stronę amerykańską o to, że to z jej winy relacje te znalazły się w ostatnich latach w impasie. “Jesteśmy zainteresowani, by nie dopuścić do ich nieodwracalnej degradacji, jeśli Amerykanie uświadomią sobie ryzyko z tym związane” – zadeklarował rosyjski resort dyplomacji.\nMściwość oraz żądza odegrania się na swoich przeciwnikach powoli zacznie zbierać swoje żniwo, na razie lecą groźby w rożnych kierunkach oczywiście o Federację Rosyjską odbija się to rykoszetem i nie powoduje żadnych strat, jednak jeżeli chodzi o inne kraje może to mieć „różne” konsekwencje.\nPolitycy PiS bardzo uważnie śledzili rozwój sytuacji w Stanach Zjednoczonych. Nie jest tajemnicą że zwycięzca ostatnich wyborów prezydenckich w USA nie był faworytem polskiego obozu rządzącego. Teraz jest swoista próba „odwrócenia kota ogonem” i „alpejska gimnastyka stosowana” jednak czary – mary i chwyty manipulacji przepływem informacji, na nic się nie zdadzą. Wygrana Bidena skomplikowała w znacznym stopniu sytuację partii dzierżącej berło władzy.\nW PiS nastroje zmieniały się jak w kalejdoskopie z godziny na godzinę. Od euforii po rozczarowanie, w miarę jak stawało się jasne, jaki jest prawdziwy obraz sytuacji w USA. Prezes TVP Jacek Kurski zdążył nawet napisać, że zwycięstwo Donalda Trumpa jest dobre dla Polski i dla świata, bo oznacza m.in. „powstrzymanie pochodu lewicowej rewolty“. Bardzo szybko ugryzł się w język i trzeba było zmienić lawinę propagandową poparcia dla Trumpa.\nBiden wygrał i ogólnie wiadomo, że jest pamiętliwy, mściwy i prawdopodobnie nieobliczalny! Bo, co ma do stracenia 75 letni dziadek, wkłada kij do mrowiska i mocno w nim grzebie… „Niech drży cały świat teraz wam pokażę” – to jego motto, co odzwierciedliło się choćby w ostatnim chuligańskim wybryku w formie ataku na prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina.\nWg Aleksandra Kwaśniewskiego – „Mamy szansę na powrót do przewidywalnego, skutecznego przywództwa amerykańskiego na świecie” no niestety ta przewidywalność właśnie wyszła z dziurawego worka i nie wiadomo do czego doprowadzi. Dopiero wszystko nabiera rozpędu a już mamy atak na głowę państwa Rosji i zaognienie sytuacji na linii Donbas – Ukraina. Czego dalej możemy się spodziewać i co ma w zanadrzu „podstarzały pan” – „czas pokaże”.\nPrezydent USA Joe Biden idzie na norze nie tylko z Rosją ale także z Chinami. Oświadcza, że „nie jest możliwy” konflikt z Chinami, ale czeka je “skrajnie ostra rywalizacja“. Zapewnił, że jego podejście do relacji z tym krajem będzie inne niż poprzedniego prezydenta. Polityka dominacji jasno wskazuje na zapędy geopolityczne tego człowieka, pewność siebie oraz brak szacunku dla strategicznych przeciwników, podetnie mu nogi…\nCzytamy w przekazach medialnych: „Joe Biden – to polityk bardzo doświadczony, od roku 1973 jest senatorem, nie bez powodu był wciąż wybierany. Ma wielką umiejętność dogadywania się, łagodzenia kryzysowych sytuacji. Jeżeli Trump obraża, on pozyskuje – czy uzdrowi Amerykę?” Właśnie to pokazał swoim negatywnym temperamentem i możemy się tylko domyśleć jaki będzie dalszy ciąg poczynań tego pana…\nPiotr Bolo Radtke / BPR\nPoprzedniKrymska Wiosna – kalendarium\nNastępnyPrezydent Federacji Rosyjskiej Władimir Putin wyzywa swojego odpowiednika z USA do otwartej rozmowy


Ubranka dla dziewczynki 62 - 170 | Sklep Gracja\n56 (2) 62 (7) 68 (24) 74 (29) 80 (34) 86 (28) 92 (25) 98 (16) 104 (17) 110 (15) 116 (11) 122 (5) 128 (4) 140 (1) 98/104 (10) 110/116 (8) 122/128 (9) 134/140 (8) 146/152 (8) 158/164 (4) 14-16 (1) 17-19 (12) 20-22 (14) 23-26 (13) 27-30 (17) 31-34 (15) 35-38 (6) 39-42 (6) 0-3m (1) 3-6m (1) 6-9m (1) 20 (5) 21 (5) 22 (5) 23 (5) 24 (5)\nOpaska dla dziewczynki - Supeł\nDres Dziewczynka Hello Komplet Bluza + Spodnie 68 80 86 92\nAntypoślizgowe skarpety do raczkowania z ABS dla dziewczynki - Miś\nSzary Różowy Pomarańczowy Zielony\nKurtka dziewczęca Kwiaty 116 122 128\nSkarpety do nauki chodzenia - gumowa podeszwa - Serce 3D\nKomplet Dres Dziewczynka Kocurek Bluza + Spodnie 74 80 86\nCzapka letnia kapelusz dziecięcy stokrotki błękitny\nSpódcznika Dziewczynka Tiul Baletnica Czarna\nBluza Polar z Kapturem Składana w Poduszkę\nSpodnie Jeans Dziewczynka Love 74 80 86 92\nBluza dla dziewczynki 98 104 110 116 Awokado\nUbranka dla dziewczynki 56 / 62 do 170 - na roczek, dwa latka i więcej\nUbranka dla dziewczynki dostępne są w rozmiarach od 56 lub 62 (2-3 miesiące) do 170 (16 lat). Tak szeroki zakres pozwala rodzicom ubrać zarówno kilkumiesięczne maleństwo, jak i starsze dzieci oraz nastolatków. Wszystko to w jednym miejscu. Asortyment sklepu został podzielony na kategorie odpowiadające rodzajowi dziewczęcych ubrań w taki sposób, aby w szybki i intuicyjny sposób można było znaleźć interesujący nas typ produktu.\nWyprawka dla dziewczynki do przedszkola\nKompletując odzieżową wyprawkę do przedszkola, należy mieć na uwadze:\nstopień samodzielności - czy buciki mają być sznurowane, wsuwane, czy na rzepy, czy dziecko poradzi sobie z rozwiązaniem sznurków, rozpięciem guzików lub napów, rozsunięciem zamka w trakcie wizyty w toalecie,\nrodzaj wykonywanej aktywności - zabawy na placu zabaw, ćwiczenia fizyczne, leżakowanie,\npora roku – inny rodzaj ubranek, inna grubość materiałów, inna liczba ogólna zakładanych naraz ciuszków,\nupodobania naszej dziewczynki - kolorystyczne oraz związane z bajkowymi lub zwierzęcymi motywami :)\nDobrze skompletowana wyprawka dla dziewczynki do przedszkola będzie uwzględniała także zapasową ilość ubrań, które przydadzą się wtedy, gdy dziecko ubrudzi się w trakcie posiłku lub zabawy na świeżym powietrzu. Dziecko należy ubierać tak, aby nie marzło, ani nie przegrzewało się. Jeśli dana pora roku to okres zmiennych temperatur (wiosna, jesień), nie można zapomnieć o wyposażeniu malucha w dodatkową bluzę lub kurteczkę. Dzięki temu, gdy zrobi się chłodniej, nasza dziewczynka będzie miała ze sobą ubranko, które założy na wyjście na spacer lub plac zabaw.\nWyprawka dla dziewczynki do szkoły podstawowej\nPodobnie jak w przypadku wyprawki odzieżowej do przedszkola, wyprawka do szkoły podstawowej powinna zawsze składać się z zestawu odpowiednich ubrań. Podczas ich kompletowania należy zwrócić dodatkową uwagę na odzież sportową i obuwie na lekcje wychowania fizycznego (WF) oraz obuwie zamienne do chodzenia w szkole i worek do jego przechowywania.\nBardzo ważnym punktem jest dobór odpowiedniego plecaka. Plecak powinien być dostosowany do:\nwzrostu / wieku dziecka,\nilości noszonych książek i zeszytów (ich wagi),\nzapotrzebowania na dodatkowe przedmioty (np. butelka z piciem).\nDobry plecak będzie posiał odpowiednio usztywnione, wyprofilowane plecy, wytrzymały materiał oraz mocne, trwałe zamki. Zapewni to odpowiedni komfort noszenia oraz wsparcie dla kręgosłupa, jak również będzie mógł posłużyć dłużej niż jeden rok szkolny.\nLato to wymagająca pora roku pod względem noszonej odzieży. Pomimo tego, że dzieci zakładają na siebie mniej ubrań, musi to być odzież dobrze dobrana. Ciepłe, a tym bardziej upalne dni, wymagają ubranek, które zapewnią odpowiedni komfort pomimo wysokiej temperatury powietrza.\nLatem dziewczynki noszą najczęściej krótką odzież. Są to sukienki, spódniczki, spodenki, koszulki i topy. Bardzo modne są komplety, składające się z pasujących do siebie: góry (top lub t-shirt) oraz dołu (zazwyczaj spódniczka, czasami również spodenki).\nUbranka dla dziewczynki na lato powinny być:\nzapewniać swobodę ruchu,\nnie powodować przegrzewania ciała,\ndobrze radzić sobie z odprowadzaniem potu.\nWarto wybrać ubrania uszyte w 100% z bawełny lub lnu. Dobrze sprawdzi się także odzież z szybkoschnących technicznych materiałów syntetycznych. Latem aktywność na świeżym powietrzu jest jednym z najlepszych sposobów spędzania wolnego czasu. Tego typu materiały mają zastosowanie właśnie w przypadku odzieży sportowej.\nPoza podstawowym zestawem odzieży letniej dla dziewczynki warto pamiętać o akcesoriach. Latem szczególnie przydatne okażą się czapki z daszkiem i kapelusze. Ochrona głowy w słoneczne dni jest bardzo ważna, zarówno w trakcie wakacyjnych wyjazdów, jak i na co dzień. Warto także zaopatrzyć się w okulary przeciwsłoneczne z odpowiednim filtrem UV. Ochronią one oczy naszego dziecka przed szkodliwym promieniowaniem oraz nadmierną ilością światła słonecznego (także tego odbitego, np. od powierzchni wody).\nUbranka dla dziewczynki na święta\nDziewczęce ubranka zakładane z okazji świąt cechują się najczęściej stonowaniem kolorystycznym, eleganckim krojem i ozdobnym wykończeniem (np. koronką, cekinami, ozdobną nicią). Są idealnym wyborem jako odświętny strój wizytowy. Najczęstsze zestawiania to:\nsukienka + rajstopy,\nkoszula + spódniczka + rajstopy.\nSzczególnie w przypadku Świąt Bożego Narodzenia bardzo popularne są swetry, skarpety, czapki, kapcie, bielizna, bluzy, koszule oraz koszulki z motywami: Świętego Mikołaja, choinki i ozdób choinkowych, reniferów, bałwana, gwizdki, śnieżynek, prezentów itp. Dominująca kolorystyka to: czerwony, zielony, biały oraz złoty / żółty.


Urząd Miasta i Mirbud podpisały umowę na budowę nowego stadionu - budownictwo\nObecny stadion Wisły Płock. fot. archiwum\nDodano: 29-11-2019 21:30\nObiekt, który powstanie będzie większy i bardziej nowoczesny.\nJego budowa ma trwać 3 lata a koszt inwestycji to ponad 166 mln zł.\nUroczyste podpisanie umowy na budowę nowego stadionu, z udziałem prezydenta Płocka Andrzeja Nowakowskiego oraz członka zarządu Mirbud Tomasza Sałaty, odbyła się w piątek wieczorem na płycie boiska obecnego stadionu przed meczem PKO BP Ekstraklasy Wisła Płock - Lech Poznań.\nPrezydent Płocka przypomniał, że obecny stadion to obiekt, który pamięta jeszcze czasy PRL, Edwarda Gierka, gdyż budowany był w latach 70. XX wieku. - Dzisiaj Płock, kibice, potrzebują nowego obiektu sportowego, gdzie w zupełnie innych warunkach będą odbywały się rozgrywki sportowe czy widowiska kulturalne. Na dzisiaj te warunki są bardzo siermiężne. Mamy właściwie najgorszy stadion w ekstraklasie i czas to zmienić - powiedział dziennikarzom Nowakowski.\nZapewnił, że Urząd Miasta Płocka ma pełne zabezpieczenie finansowe na budowę nowego stadionu. Przyznał zarazem, że nie wyklucza pozyskania wsparcia zewnętrznego dla przedsięwzięcia. Dodał, iż wstępne uzgodnienia z wykonawcą wskazują, że wbicie pierwszej łopaty w ramach inwestycji będzie możliwe w maju lub czerwcu 2020 r.\n- To kolejna nasza duża inwestycja, a realizujemy już sporo przedsięwzięć z zakresu budownictwa obiektów sportowych, choćby w Gliwicach czy Łodzi - oświadczył członek zarządu Mirbudu. Sałata zapewnił, iż jest przekonany o dotrzymaniu trzyletniego terminu budowy nowego stadionu w Płocku.\n- Jestem przekonany, że za trzy lata spotkamy się i będzie można uroczyście otwierać ten obiekt - zadeklarował. Wyjaśnił, że prace w ramach przedsięwzięcie rozpoczną się od robót rozbiórkowych.\nW połowie listopada, informując o rozstrzygnięciu przetargu na budowę stadionu, Urząd Miasta Płocka podkreślił m.in., że Mirbud musi nowy obiekt zaprojektować, następnie uzyskać pozwolenie na budowę. I oczywiście obiekt wykonać, na koniec uzyskując pozwolenie na użytkowanie. Zaznaczył, "stadion będzie modernizowany etapami, aby nie przerywać rozgrywek". Wyliczył jednocześnie, iż wartość przedsięwzięcia to dokładnie 166 mln 477 tys. 375,80 zł, z czego 8 mln 157 tys. 391,41 zł będzie kosztować projekt nowego obiektu.\nDo artykułu: Urząd Miasta i Mirbud podpisały umowę na budowę nowego stadionu


Turyści krajowi w 2019 roku odpowiadali za aż 70% obłożenia hoteli w Polsce - wynika z danych CBRE. To dobry prognostyk na ten rok o ile obiekty hotelowe zostaną otwarte. Kluczowe będą wakacje, na które Polacy już teraz zaczęli robić rezerwacje. Nie wiadomo jednak, kiedy rząd podejmie decyzję o otwarciu hoteli. A branża ma sporą zadyszkę. Z danych zebranych przez CBRE wynika, że w listopadzie 2020 roku liczba noclegów zmniejszyła się o 46% rok do roku, a liczba przyjazdów spadła o aż 67%. W najtrudniejszej sytuacji znalazł się Kraków, gdzie ruch jest generowany głównie przez turystów z zagranicy. Nieco lepiej sytuacja wygląda we Wrocławiu i Trójmieście.\nPoczątek poprzedniego roku zapowiadał się świetnie dla hoteli w Polsce. Dane ze stycznia i lutego wskazywały na poprawę popytu. Później pandemia zmieniła wszystko i hotele z miesiąca na miesiąc notowały spadki, z przerwą na te momenty, gdy nie obowiązywały obostrzenia. W tym roku, pierwszego ożywienia możemy się spodziewać w drugim kwartale, choć decyzja o zamknięciu hoteli na majówkę wstrząsnęła branżą. Turystyka krajowa jest bowiem kluczowym czynnikiem ożywienia, a ludzie po wielu miesiącach pandemii potrzebują odpoczynku. Dlatego najpewniej pierwsze podniosą się resorty. Natomiast jeżeli chodzi o hotele miejskie biznesowe ich odbudowa może potrwać nawet dwa lata od złagodzenia restrykcji\nGrzegorz Kaleta, ekspert ds. rynku hotelowego w CBRE\nPolska rozpoczęła 2021 rok od zamknięcia większości hoteli bez znanej daty ponownego ich otwarcia. Nie wiadomo także, jak program szczepień wpłynie na odbudowę popytu. Nadal jednak jest mało prawdopodobne, żeby projekty inwestycyjne na szeroką skalę ruszyły już w tym roku. Zwłaszcza, że do tej pory wiele inwestycji hotelowych zostało wstrzymanych lub zmienionych na projekty mieszkaniowe, jak np. Vienna House we Wrocławiu. Natomiast w momencie, gdy sytuacja jest ustabilizuje i zniknie niepewność, spodziewamy się wzrostu aktywności inwestycyjnej


Zainspiruj się Autor: Paulina Kurowska 2014-11-29 00:00:00+0100 opublikowano 29.11.2014\nPrezenty na mikołajki dla niego: Choć dawno już wyrosłyśmy z wiary w Mikołaja, który 6 grudnia ukradkiem podkłada nam prezenty pod poduszkę, wciąż z wielką chęcią oddajemy się mikołajkowemu szaleństwu...\nPrezenty na mikołajki dla niego - kupno czegoś, co zadowoli twojego chłopaka, partnera, narzeczonego, męża zawsze nastręcza ci pewnie sporo trudności. Musisz się nieźle nagłowić, co kupić z tej okazji. Dlatego, dla zagubionych między sklepowymi półkami, przygotowałyśmy specjalny przewodnik z upominkami. Dla inspiracji.\nChoć dawno już wyrosłyśmy z wiary w Mikołaja, który 6 grudnia ukradkiem podkłada nam prezenty pod poduszkę, wciąż z wielką chęcią oddajemy się mikołajkowemu szaleństwu. Z kilkutygodniowym wyprzedzeniem planujemy niespodzianki, zacierając ręce pakujemy upominki, w niepewnością odgadujemy reakcję partnera na prezent: spodoba mu się czy nie?\nWśród naszych propozycji na prezenty na mikołajki dla niego znajdziesz, rzeczy, które ucieszą różne typy mężczyzn. Dlatego zestawy pogrupowałyśmy ze względu na osobowość, hobby, usposobienie twojego partnera. W galerii znajdziesz pomysły na prezenty dla zapalonego podróżnika, miłośnika gotowania, melomana, urodzonego imprezowicza i pięknisia (oczywiście w dobrym znaczeniu tego słowa), a więc mężczyzny dbającego o wygląd i lubiącego robić dobre wrażenie.\nZobacz prezenty dla:\nPamiętaj, że opakowanie prezentu jest równie ważne jak sam prezent. Poprzez opakowanie również pokazujemy swoją inwencję i nasz stosunek do obdarowywanego. Dopiero całość - opakwanie i jego zawartość - tworzy niezapomniany upominek podarowany od serca.\nPowyżej: prezenty na mikołajki dla podróżnika!\nDla pięknisia, modnisia


Rozwiązano: Spłata poza harmonogramem a odsetki - Społeczność ING - 1542\nSpłata poza harmonogramem a odsetki\nW przypadku spłaty cześciowej kredytu spłaca się raty "od tyłu", czyli okres zobowiązania siię zmniejsza.\nJeżeli mają kredyt gotówkowy np. na 12 rat, spłacę teraz poza harmonogramem dwie ostatnie raty, wysokość pozostałych rat zmalejeczy zostanie taka sama?\nDlazego pytam, jeżeli połowa kredytu została spłącona w połowie (czyli pół roku przed czasem), to co z odsetkami?\nSpłata pożyczki gotówko…\nWiadomość 1 z 6 (5 459 wyświetleń)\nRe.: Spłata poza harmonogramem a odsetki\nProsimy o kilka informacji:\n- kiedy została zawarta umowa o pożyczkę,\n- jakie jest oprocentowanie (stałe czy zmiennie),\n- na ile rat pierwotnie został rozłożony kredyt.\nTe informację pozwolą nam odpowiedzieć na Twoje pytanie.\nWiadomość 2 z 6 (5 448 wyświetleń)\nWiadomość 3 z 6 (5 413 wyświetleń)\nW momencie nadpłaty skracany jest okres kredytowania. Jeżeli chcesz obniżyć raty konieczne jest podpisanie aneksu do Umowy kredytowej. Aneks podpisywany jest w oddziale banku. W tym celu należy podejść osobiście do oddziału banku z dowodem osobistym.\nZgodnie z Tabelą Opłat i Prowizji opłata za sprządzenie takiego aneksu wynosi 50 PLN.\nWiadomość 4 z 6 (5 327 wyświetleń)\nwczesniejsza splata, oprocentowanie\nWzięłam pożyczkę 3.06.2015 do 11.02.2017 na 20 rat po 710,10\nOprocentowanie jest stale 10,00% kredyt to 13 000 tys i koszt kredytu 1 722,02 czyli razem 14 722,02. Moje pytanie jesli bym chciała spłacić teraz 5rat to jak wyglądałyby kolejne raty?\nWiadomość 5 z 6 (4 171 wyświetleń)\nRe.: wczesniejsza splata, oprocentowanie\nNadpłata pożyczki gotówkowej w przypadku stałego oprocentowania nie spowoduje zmniejszenia raty. Rata pozostanie w tej samej wysokości, skróci się jedynie okres kredytowania (raty od końca się wyzerują).\nWiadomość 6 z 6 (4 092 wyświetleń)


Przewiń do tyłu Icon in PNG\nTo jest Przewiń do tyłu ikona. Zrobiliśmy ją w stylu iOS, gdy po raz pierwszy wprowadzony został iOS w wersji 7 i jest ona kompatybilna ze wszystkimi dotychczasowymi wersjami iOS (conajmniej z iOS 10). Ten styl opiera się na cienkiej linii dwóch pikseli i jest zoptymalizowany do rozmiaru 50x50 px. W przeciwieństwie do innych zestawów ikon wektorowych, które mają jedynie setki ikon, ten pakiet ikon zawiera 12,900 ikony, do tego wszystkie w tym samym stylu i jakości.\ntorstrzałkaplaylistaaudiopoprzedniz powrotemprzycisk przewijaniafast backwardPrevious Track


Sulęcin: Szkolne remonty\nWiadomości24 » Wydarzenia » Polska » Sulęcin: Szkolne remonty\nData dodania: 2008-07-14 21:31\nTegoroczne wakacje, mimo nieprzyjemnej pogody, trwają, a dyrektorzy już myślą o nowym roku szkolnym.\nW wielu placówkach oświatowych gminy Sulęcin przeprowadzane są mniejsze lub większe remonty wewnątrz, bądź na zewnątrz budynków.\n- Inwestycje w infrastrukturę edukacyjną podnoszą nie tylko bezpieczeństwo uczniów i przedszkolaków, ale również wpływają na lepszą estetykę placówki, poprawiając tym samym wizerunek gminy Sulęcin - podkreśla burmistrz Michał Deptuch. Jak się dowiedziałem w biurze prasowym Urzędu Miasta, zaplanowano tych prac bardzo dużo.\nWłodarze miasta i gminy starają się także o pozyskanie środków finansowych z różnych funduszy na modernizację placówek oświatowych. Przykładem jest fakt z ostatnich kilku dni, kiedy to burmistrz Sulęcina złożył wniosek o dofinansowanie ze środków unijnych projektu dotyczącego „Budowy i wyposażenia sali sportowej przy Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sulęcinie” o łącznej wartości 6.065.385,45 zł. Gmina Sulęcin w ramach programu „Moje boisko Orlik 2012” planuje jeszcze w tym roku wybudować kompleks dwóch boisk (piłkarskiego oraz wielofunkcyjnego) z zapleczem sanitarno-szatniowym przy Szkole Podstawowej w Sulęcinie o wartości ponad jednego miliona złotych.\n1. Przedszkole nr 2 w Sulęcinie: położenie polbruku przed wejściem głównym (ok. 26 000 zł), remont sufitów w salach dziennego pobytu dzieci (ok. 6000 zł), malowanie kuchni w oddziałach „O” (ok. 3000 zł), zakup i montaż placu zabaw (ok. 24 000 zł) Łącznie koszt prac remontowych wyniesie ok. 59 000 zł.\n2. Przedszkole nr 1 im. Małego Przyrodnika w Sulęcinie: adaptacja pomieszczeń na salę zabaw + malowanie sal dziennego pobytu dzieci (ok. 25 000 zł).\n3. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sulęcinie; remont schodów (ok. 15 000 zł), wymiana rynien i opierzeń (ok. 18 000 zł), wymiana części instalacji elektrycznej wraz z malowaniem klas w budynku starej szkoły (ok. 80 000 zł).\n4. Szkoła Podstawowa im. Polskich Olimpijczyków w Sulęcinie: wymiana okien (ok. 70 000 zł).\n5. Szkoła Podstawowa im. Żołnierza Polskiego w Wędrzynie: odwilgocenie części budynku szkoły wraz remontem pomieszczeń w dolnej części szkoły (ok. 35 000 zł).\n6. Szkoła Podstawowa w Trzemesznie Lubuskim: malowanie korytarzy szkolnych (ok. 5000 zł), naprawa dachu (ok. 5000 zł).\nTagi: szkoły remonty Sulęcin województwo lubuskie


Kiedy potrzebna jest zgoda prezesa UOKiK? Podstawy prawne udzielania zgody na koncentrację przedsiębiorców - Kancelaria adwokacka, prawnik, adwokat Katowice\nHome > Blog > Kiedy potrzebna jest zgoda prezesa UOKiK? Podstawy prawne udzielania zgody na koncentrację przedsiębiorców\nUstawa określa w jakich sytuacjach wymagane jest uzyskanie zgody Prezesa UOKiK na dokonanie koncentracji. Należy odnotować, że również przepisy unijne regulują kwestie koncentracji przedsiębiorców. Komisja Europejska właściwa jest do wydawania zgód w przypadku koncentracji mających wymiar wspólnotowy, kiedy łączny światowy obrót wszystkich uczestników koncentracji wynosi 5 mld euro, a łączny obrót przypadający na Unię, każdego z co najmniej dwóch uczestników koncentracji, wynosi więcej niż 250 mln euro. W tym zakresie w każdym z państw członkowskich obowiązuje Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z 20 stycznia 2004 r. w sprawie koncentracji przedsiębiorstw.\nW poniższym artykule skupię się jednak na zgodach wydawanych przez Prezesa UOKiK, będącego właściwym w sprawach koncentracji, które wywołują lub mogą wywołać skutki na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.\nPrzedsiębiorca z własnej inicjatywy dokonuje zgłoszenia zamiaru koncentracji inicjując w ten sposób postępowanie antymonopolowe przed Prezesem UOKiK. Istotnym jest, że przedsiębiorca zgłasza zamiar, a nie dokonanie koncentracji, co za tym idzie, dopóki nie uzyska zgody Prezesa powinien powstrzymać się od jej dokonania. Zamiar koncentracji podlega obowiązkowi zgłoszenia, jeżeli:\n– łączny światowy obrót przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedzającym rok zgłoszenia przekracza równowartość 1 mld euro\n– łączny obrót na terytorium Polski przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedzającym rok zgłoszenia przekracza równowartość 50 mln euro.\nObrót światowy obejmuje cały uzyskany przez przedsiębiorcę obrót, bez względu na jego pochodzenie. Przez obrót uzyskiwany na terenie RP należy rozumieć obrót, pochodzący ze sprzedaży produktów i usług świadczonych przedsiębiorcom lub konsumentom na terenie Polski.\nW tym miejscu należy podkreślić, że w Ustawie nie ma legalnej definicji koncentracji, jednak Ustawodawca wskazuje stany faktyczne, które należy rozumieć jako formy koncentracji. Są to:\nprzejęcia przez nabycie lub objęcie akcji, innych papierów wartościowych, udziałów lub w jakikolwiek inny sposób bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad jednym lub więcej przedsiębiorcami przez jednego lub więcej przedsiębiorców,\nnabycie przez przedsiębiorcę części mienia innego przedsiębiorcy (całości lub części przedsiębiorstwa), jeżeli obrót realizowany przez to mienie w którymkolwiek z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej równowartość 10 000 000 euro.\nPowyższy katalog ustawowych form koncentracji jest zamknięty. Przy ocenie czy zamiar koncentracji należy notyfikować Prezesowi UOKiK nie ma znaczenia, czy przedsiębiorcy w niej uczestniczący mają siedzibę na terytorium RP, czy na terytorium innego państwa. Obowiązek zgłoszenia Prezesowi UOKiK zamiaru koncentracji stosuje się zarówno do przedsiębiorców polskich jak i przedsiębiorców zagranicznych, istotnym jest to, czy koncentracja wywoła skutki na terytorium RP. Ustawa zawiera również katalog wyłączeń spod obowiązku zgłoszenia zamiaru koncentracji, mimo spełnienia powyższych przesłanek – np. w przypadku przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej. Pełen katalog wyłączeń zawarty jest w art. 14 Ustawy.\nPostępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji jest dwuetapowe. Pierwszy etap postępowania trwa miesiąc i w przypadku spraw niewywołujących problemów na tym etapie postępowanie się kończy. W sprawach szczególnie skomplikowanych, co do których z informacji zawartych w zgłoszeniu zamiaru koncentracji lub innych informacji, uzyskanych przez Prezesa w toku postępowania wynika, że istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo istotnego ograniczenia konkurencji na rynku w wyniku dokonania koncentracji, inicjowany jest drugi etap postępowania, trwający 4 miesiące w związku z koniecznością przeprowadzenia badań rynku.\nPodstawą wydania decyzji przez Prezesa Urzędu jest analiza zamierzonej koncentracji poprzez przewidywanie jej skutków na konkurencyjność na danym rynku. Ustawa nie zawiera definicji istotnego ograniczenia konkurencji, w związku z czym należy posługiwać się wypracowanymi w doktrynie metodami oceny istotności. Jedną z nich jest tzw. test istotnego ograniczenia, który sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w wyniku realizacji zamierzonej koncentracji, konkurencja na rynku właściwym ulegnie istotnemu ograniczeniu, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej przedsiębiorcy. Odpowiedź na to pytanie można uzyskać analizując dane, dzięki którym możliwe będzie opisanie aktualnego stanu konkurencji na rynku, a więc np. siły rynkowej uczestników transakcji na tle pozostałych uczestników rynku, właściwości rynku przesądzających o intensywności konkurencji czy prognoz uwzględniających efekty planowanej koncentracji w postaci zmiany struktury rynku i intensywności konkurencji.\nDecyzje wydawane w postępowaniu antymonopolowym\nNajczęściej Prezes Urzędu wydaje decyzję co do istoty sprawy. Takimi decyzjami mogą być:\n– decyzja wyrażająca zgodę na dokonanie koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona szczególnie przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku,\n– decyzja wyrażająca tak zwaną zgodę warunkową na dokonanie koncentracji, jeżeli po spełnieniu przez przedsiębiorców określonych warunków, konkurencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona,\n– decyzji wyrażającej zgodę na dokonanie koncentracji pomimo istotnego ograniczenia konkurencji, w przypadku, gdy koncentracja przyczyni się do rozwoju ekonomicznego lub postępu technicznego albo może ona wywrzeć pozytywny wpływ na gospodarkę narodową.\nW przypadku koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona w szczególności poprzez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej przedsiębiorcy na rynku, Prezes Urzędu wyda decyzję zakazującą dokonania koncentracji.\nWskazane decyzję wyrażające zgodę na dokonanie koncentracji wygasają, jeżeli w terminie 2 lat od dnia ich wydania koncentracja nie zostanie dokonana. Prezes UOKiK może jednak przedłużyć ten termin o rok, jeżeli przedsiębiorca złoży wniosek co najmniej na 30 dni przed upływem terminu ważności decyzji.\nSankcje za uchybienie przepisom o koncentracji\nNa koniec należy wspomnieć, że niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zamiaru dokonania koncentracji w przypadku spełniania ustawowych przesłanek, może skutkować m.in. nałożeniem na przedsiębiorcę dotkliwej kary pieniężnej w maksymalnej wysokości 10% przychodu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary. Co więcej, Prezes Urzędu może na przedsiębiorcę nałożyć karę stanowiącą równowartość do 50 000 000 euro, jeżeli choćby nieumyślnie we wniosku zgłaszającym zamiar koncentracji zostały podane nieprawdziwe dane, przedsiębiorca nie udzieli żądanych przez Prezesa informacji, czy utrudnia przeprowadzenie kontroli lub przeszukania.\nMając na uwadze powyższe, należy pamiętać, że zgłoszenie zamiaru koncentracji powinno zostać dokonane z najwyższą starannością, rzetelnie i uczciwie, natomiast sama transakcja powinna nastąpić dopiero po uzyskaniu na nią zgody.\nKrzysztof Szwajda – prawnik, kancelaria Duraj Reck i Partnerzy.