Strony: 1 ... 28 29 30  32 33 34 ... 123 Do dołu\nAutor Wątek: Hachette (Przeczytany 307179 razy)\n« Odpowiedź #450 dnia: Listopad 29, 2016, 11:32:01 am »\nCytat: mkolek81 w Listopad 29, 2016, 11:21:48 am\nKolekcja Dredda, który jest niszowy i dla dojrzałego czytelnika, może paść po rzucie startowym.\nTo naprawdę nie jest komiks (z małymi wyjątkami) dla dojrzałego czytelnika\nCytat: JanT w Listopad 29, 2016, 11:28:36 am\nDziwię się że Kuba G nie sprostował\nTak szczerze to dopiero teraz czytam inne posty niż te od 8azyliszka. Choć oczywiście racja w tym co napisałeś.\n« Odpowiedź #451 dnia: Listopad 29, 2016, 11:34:43 am »\nŹle to ująłem nazywając serią. Inne określenie nie przyszło mi do głowy.\nW każdym razie dalej nie przyrównałbym universum Dredda do trykotów.\n« Odpowiedź #452 dnia: Listopad 29, 2016, 11:38:07 am »\nCytat: Cringer w Listopad 29, 2016, 11:34:43 am\nTak przy okazji - przez rozmowę, która przewinęła się w temacie Thorgala to naszła mnie refleksja, że gdybym miał już szukać jakichś podobieństw pod względem kreacji uniwersum to ten Thorgal jest bliżej komiksów z Mega-City One niż komiksy superbohaterskie. Przez swoje luźne podejście do przejawiających się tam gatunków, przez budowę spin-ofów, przez swoją grupę docelową. Choć pewnie przegiąłem podobnie\nKoniec końców 2000AD jest gatunkiem samym w sobie i naprawdę nie trzeba promować ich przez porównanie z czymś innym. To jeden z wielu unikatów w komiksowie.\n« Odpowiedź #453 dnia: Listopad 29, 2016, 11:39:59 am »\nCytat: kuba g w Listopad 29, 2016, 11:32:01 am\nTak szczerze to dopiero teraz czytam inne posty niż te od 8azyliszka.\n...bo po co czytać inne niż moje?\nmkolek - ale cena O. wynosi 2.5 krotność teoretycznie standardowego tomu ewentualnej Megakolekcji PL. Nie ma się co kłócić. Ja uważam że kiedyś ten trial wyjdzie, choćby dlatego, że Hachette PL ciągle zarabia na WKKM PL i logika mówi, że powinna mimo niepowodzenia LL, próbować z czymś podobnym. I taki trial jak nie umrze, to żyć będzie. Hachette ma doświadczenie w rozpoznawaniu bojem i na coś takiego będę czekał.\n« Odpowiedź #454 dnia: Listopad 29, 2016, 11:48:56 am »\nCytat: 8azyliszek w Listopad 29, 2016, 11:39:59 am\nJa uważam że kiedyś ten trial wyjdzie\nNajpierw niech wyjdzie trial dużo bardziej prawdopodobnej kolekcji STAR WARS potem będziemy myśleć nad Dreddem\nAle troszkę dalej napisałeś:\nCytat: Cringer w Listopad 29, 2016, 11:02:51 am\nWyobraź sobie całą serię tylko z Flashem ile osób by to regularnie kupowało?\nGdy tu nie jest tylko jeden bohater jak np w kolekcji Lucky Luke\n« Odpowiedź #455 dnia: Listopad 29, 2016, 11:52:27 am »\nmkolek - ale cena O. wynosi 2.5 krotność teoretycznie standardowego tomu ewentualnej Megakolekcji PL.\nTylko, że ten jeden tom nie wychodzi co dwa tygodnie jak kolekcja (której nie ma na rynku) i pisanie że jest droższy (nie znając ceny kolekcji) o 2,5 i jeden tom jest podwójnej objętości jak tom z kolekcji (a mam wrażenie że nawet więcej) to naginanie faktów do swojej wizji.\nNie ma się co kłócić. Ja uważam że kiedyś ten trial wyjdzie, choćby dlatego, że Hachette PL ciągle zarabia na WKKM PL i logika mówi, że powinna mimo niepowodzenia LL, próbować z czymś podobnym. I taki trial jak nie umrze, to żyć będzie.\nZnowu zapomniałeś o próbny Asteriksie?\nOK, masz rację, ale dziecku Dredda bym nie dał do przeczytania, nie tak jak kolekcje Lucky Luke czy Asteriksa.\n« Odpowiedź #456 dnia: Listopad 29, 2016, 11:57:08 am »\nCytat: mkolek81 w Listopad 29, 2016, 11:52:27 am\ni jeden tom jest podwójnej objętości jak tom z kolekcji (a mam wrażenie że nawet więcej) to naginanie faktów do swojej wizji.\nNajchudsze tomy Judge Dredd The Mega Collection mają nie mniej jak 170 stron\n« Odpowiedź #457 dnia: Listopad 29, 2016, 12:08:05 pm »\nCytat: JanT w Listopad 29, 2016, 11:57:08 am\npatrzyłem na amazonie, ale tam nie pokazuje mi ilości stron, dlatego byłem pewien że to mniej więcej zbiorczy 2 tomów z CF, ale w takiej sytuacji, to cena pewnie też by była większa u nas\n« Odpowiedź #458 dnia: Listopad 29, 2016, 12:13:51 pm »\nNie zapominaj że duża część kolekcji jest czarno biała i to obniża koszty. W UK (bo tylko tam jest na razie ) kosztuje tyle samo co WKKM.\n« Odpowiedź #459 dnia: Listopad 29, 2016, 12:38:00 pm »\nNo dokładnie - nie wiem jak mkolek81 obliczył, że 288 stron CCF13 to więcej niż 2.5 x 160 stron tomu Megakolekcji.\nThorgal Hachette odniósł sukces, bo w chwili startu wcale nie był droższy niż twarde wydania Egmontu. Dopiero po lutym 2014 ich ceny zaczęły spadać. Poza tym komiks jest darzony sympatią, bo rysuje go Polak. Asterix próbowany w 2015 miał gorzej, bo wydania Egmontu wtedy już zawalały kioski i księgarnie i były z 10 zł tańsze. Widziałem na własne oczy w moim ulubionym kiosku nowe wydania po 20 zł za sztukę. No i francuzy jednak schodzą gorzej w naszym kraju.\nCo do SW naprawdę nie wiem jak by było. Mi się te komiksy nie podobają i nie wiem czy byłby odpowiednio wysoki popyt przy tylu tytułach od Egmontu. A Iznogouda to nie znam już w ogóle, więc nie wiem tym bardziej.\n« Odpowiedź #460 dnia: Listopad 29, 2016, 12:47:13 pm »\nCytat: Gr8responsibility w Listopad 29, 2016, 12:40:11 pm\nNie martw się, ludzie na tym forum mówiący, że go znają tak naprawdę znają go z bajek na RTL7 :\nalbo ze Świata Komiksu.\n« Odpowiedź #461 dnia: Listopad 29, 2016, 12:54:29 pm »\nCytat: 8azyliszek w Listopad 29, 2016, 12:38:00 pm\nZasadniczo ty też tego nie wiedziałeś bo byś mi zwrócił uwagę wcześniej. Szukałem nie znalazłem, ale dziękuje wszystkim za sprostowanie.\nThorgal Hachette odniósł sukces, bo w chwili startu wcale nie był droższy niż twarde wydania Egmontu.\nAsterix próbowany w 2015 miał gorzej, bo wydania Egmontu wtedy już zawalały kioski i księgarnie i były z 10 zł tańsze. Widziałem na własne oczy w moim ulubionym kiosku nowe wydania po 20 zł za sztukę.\nPomijasz bo nie pasuje do tego co sobie w głowie ułożyłeś.\nNo i francuzy jednak schodzą gorzej w naszym kraju.\nThorgal..., to chyba starczy aby obalić to stwierdzenie\nCo do SW naprawdę nie wiem jak by było. Mi się te komiksy nie podobają i nie wiem czy byłby odpowiednio wysoki popyt przy tylu tytułach od Egmontu.\nStar Warsy są u nas marką bardziej popularną niż Dredd, tobie się ST nie podobają i liczysz że "twoje" upodobanie Dredda przekłada się na jego popularność tej postaci. Jakby TM-Semic nic z nim nie wydał to byś nadal żył w nie wiedzy, że taka postać komiksowa istnieje. Czy ty czytałeś chociaż coś więcej poza Batman/Sędzia Dredd Sąd nad Gotham?\n« Ostatnia zmiana: Listopad 29, 2016, 01:31:21 pm wysłana przez mkolek81 »\n« Odpowiedź #462 dnia: Listopad 29, 2016, 12:59:20 pm »\nCytat: Gr8responsibility w Listopad 29, 2016, 12:27:47 pm\nCzemu biało czarne Marvelowe Omnibusy kosztują 100 dolców tyle co te kolorowe ?\nNie ma czegoś takiego jak czarno-białe omnibusy. Chyba, że chodzi Ci o Essentiale. Te chodzą po 20$.\n« Odpowiedź #463 dnia: Listopad 29, 2016, 01:09:03 pm »\nCytat: Dembol_ w Listopad 29, 2016, 12:59:20 pm\nSą ale mniejsza o to, niech będzie przykład z IMAGE :\nINVINCIBLE COMPENDIUM VOL 01 - 65$ - 1088 pgs ( full kolor )\nWALKING DEAD COMPENDIUM VOL 01 - 60$ - 1024 pgs ( czarno biały )\nMORNING GLORIES COMPENDIUM VOL 01 - 60$ - 1048 pgs ( full kolor )\n« Ostatnia zmiana: Listopad 29, 2016, 01:22:25 pm wysłana przez Gr8responsibility »\n« Odpowiedź #464 dnia: Listopad 29, 2016, 01:53:33 pm »\nJa tam patrząc na te wszystkie kolekcje Hachette jakie wydaję upatruję jednak szansy dla Dredda no bo czy Szydełkowanie, dzieła Dumasa, Verne'a, Szekspira cieszyłyby się większym zainteresowaniem ?\nStrony: 1 ... 28 29 30  32 33 34 ... 123 Do góry


"Mama na cały etat". Nowa funkcjonalność na LinkedIn ma pomóc w walce z dyskryminacją na rynku pracy\nHelloZdrowie › Macierzyństwo › „Mama na cały etat”. Nowa funkcjonalność na LinkedIn ma pomóc w walce z dyskryminacją na rynku pracy\nNowa funkcjonalność LinkedIn / pexels\nOpublikowano: 08.04.2021 13:56\nJuż nie tylko sprzedawczyni, dziennikarka, lekarka czy nauczycielka. Teraz w serwisie społecznościowym LinkedIn w rubryce stanowisko można podać „mama”, „tata” albo „rodzic”. To rozwiązanie ma pomóc w walce z dyskryminacją na rynku pracy, której kobiety doświadczają po powrocie z urlopu macierzyńskiego.\n„Mama na pełen etat”\nNowa funkcja także w Polsce?\nSerwis społecznościowy LinkedIn, który pomaga w poszukiwaniu pracy i pracowników, stworzył nową funkcję. Teraz, wprowadzając informacje o miejscu pracy można wybrać opcję „mama/tata/rodzic na cały etat”. To odpowiedź LinkedIn na artykuł Heather Bolen w serwisie „Medium”, w którym wytknięto portalowi seksizm.\nZdaniem specjalistów, ta niewielka zmiana może mieć duży wpływ na postrzeganie przerwy w karierze i odchodzenie od traktowania urlopu macierzyńskiego jako zwykłej dziury w życiorysie kobiet.\nDodatkowo, badania wskazują na fakt, że kobiety obawiają się reakcji pracodawcy na informację o planowanym macierzyństwie.\nW 2008 roku 1/3 kobiet w USA przyznała, że martwi się postawą szefów i współpracowników po powrocie do pracy z urlopu macierzyńskiego. Niemal 40 proc. z nich uznało powrót do pracy za trudny lub bardzo trudny. 10 lat później sprawa nie uległa poprawie. W raporcie przygotowanym przez brytyjską Komisję ds. Równości i Praw Człowieka 3/4 kobiet przyznało, że doświadczenia związane z powrotem do pracy były negatywne bądź dyskryminujące.\nFunkcja „Mama na pełen etat” na razie jest dostępna tylko w anglojęzycznej wersji LinkedIn. Zdecydowanie przydałaby się jednak także i w Polsce. Z raportu „Macierzyństwo a aktywność zawodowa” Fundacji „Rodzic w Mieście” opublikowanego w marcu 2021 r. wynika, że 50 proc. matek dzieci do lat 3 nie wraca do pracy z powodu braku dostępu do opieki nad dzieckiem. Do pracy po ciąży chce wrócić zdecydowana większość młodych mam (94,4 proc.). Ponad 2/3 z nich obawia się jednak powrotu na rynek pracy i łączenia obowiązków wychowawczych z karierą.\nJak piszą autorzy raportu, pracodawcy często odnoszą się do kobiet przez pryzmat macierzyństwa, a nie posiadanych przez nie kompetencji. Wprowadzona funkcjonalność mogłaby więc zapoczątkować pozytywne zmiany na rynku pracy.


Dane osobowe – Windykacja, Egzekucja, Oddłużanie, Łódź\nPani/Pana danymi osobowymi administrują wspólnie następujące podmioty: Kancelaria Legal Finance sp. z o.o. oraz Kancelaria Legal Finance sp. z o.o. sp.k.\nWe wszystkich sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych można się skontaktować poprzez adres e-mail biuro@legalfinance.pl lub pisemnie na adres: ul. Piotrkowska 276 bud. B, lok. 2, 90-361 Łódź\nPodstawa prawna przetwarzania i cele przetwarzania\n•\tzawarcia i wykonania umowy z administratorem danych – podstawą prawną przetwarzania jest niezbędność przetwarzania danych do zawarcia i wykonywania umowy,\n•\tmarketingu bezpośredniego produktów i usług własnych administratora – podstawą prawną przetwarzania danych jest wyrażona zgoda lub niezbędność przetwarzania do realizacji prawnie uzasadnionego interesu administratora; uzasadnionym interesem administratora jest prowadzenie marketingu bezpośredniego swoich usług,\n•\tw celu dochodzenia roszczeń związanych z zawartą z Państwem umową – podstawą prawną przetwarzania danych jest niezbędność przetwarzania do realizacji prawnie uzasadnionego interesu administratora;\nPaństwa dane osobowe będą przechowywane do momentu przedawnienia roszczeń z tytułu zawartej umowy lub do momentu wygaśnięcia obowiązku przechowywania danych wynikającego z przepisów prawa, w szczególności obowiązku przechowywania dokumentów księgowych dotyczących umowy .\nAdministrator przestanie wcześniej przetwarzać dane wykorzystywane do celów marketingu bezpośredniego, jeżeli zgłosicie Państwo sprzeciw wobec przetwarzania danych w tych celach lub wycofa udzieloną zgodę.\nPaństwa dane mogą być przekazywane podmiotom przetwarzającym dane osobowe na zlecenie administratora, m.in. dostawcom usług IT, podmiotom przetwarzającym dane w celu windykacji należności, agencjom marketingowym – przy czym takie podmioty przetwarzają dane na podstawie umowy z administratorem i wyłącznie zgodnie z poleceniami administratora.\nPaństwa dane osobowe nie będą przekazywane do podmiotów przetwarzających dane osobowe poza Europejskim Obszarem Gospodarczym .\nPrzysługuje Państwu prawo dostępu do danych oraz prawo żądania ich sprostowania, ich usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania.\nW zakresie, w jakim podstawą przetwarzania Państwa danych osobowych jest przesłanka prawnie uzasadnionego interesu administratora, przysługuje Państwu prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania tych danych osobowych. W szczególności przysługuje Państwu prawo sprzeciwu wobec przetwarzania danych na potrzeby marketingu bezpośredniego.\nW zakresie, w jakim dane są przetwarzane w celu zawarcia i wykonywania umowy lub przetwarzane na podstawie zgody – przysługuje Państwu prawo do przenoszenia danych osobowych, tj. do otrzymania od administratora danych osobowych, w ustrukturyzowanym, powszechnie używanym formacie nadającym się do odczytu maszynowego. Mogą Państwo przesłać te dane innemu administratorowi danych.\nPodanie danych osobowych w związku z zawieraną umową jest konieczne do zawarcia i wykonywania umowy – bez podania danych osobowych nie jest możliwe zawarcie umowy.


Jak kupić lajki na Instagramie? | Kreatywna.pl\nStrona główna/Technologia/Internet/Jak kupić lajki na Instagramie?\nKupowanie lajków na Instagramie i w pozostałych social mediach jeszcze do niedawna było właściwie masowym procederem. | fot.: materiał partnera zewnętrznego\n18 lipca 2019\tInternet Skomentuj 4,497 odsłon(y)\nByć albo nie być na Instagramie, to mieć lajki albo ich nie mieć. Bez lajków, komentarzy, udostępnień i odpowiedniej liczby wyświetleń nie ma cię na IG. To te dane warunkują odpowiednie zasięgi, obecność w social media. To lajki otwierają realną możliwość promowania usług, produktów, firm lub osób. Ci, którzy zdobyli na IG określoną widownię, mają ułatwione zadanie, choć i oni niejednokrotnie sięgają po możliwość zakupu lajków. Po co? Aby zwiększyć swoją widoczność w sieci. Dla początkujących instagramowiczów lajki do niezbędny element, aby tutaj w ogóle zaistnieć.\nNiepokoje i wątpliwości\nKupowanie lajków na Instagramie czy w innych social mediach niezmiennie prowokuje dyskusje na temat etyczności i zasadności tego typu rozwiązań. Trzeba oczywiście przyznać, że autentyczne reakcje, polubienia, wyświetlenia i komentarze sprowokowane wyłącznie jakością publikowanego contentu są oczywiście najcenniejsze. Jednocześnie trzeba jednak z całą otwartością przyznać, że przy aktualnych przelicznikach i algorytmach stosowanych przez właścicieli IG lub FB, właściwie nie sposób wypromować konta. To trochę błędne koło, ale od zasięgów uzyskiwanych przez ilość polubień/komentarzy zależy to, czy kolejnej grupie docelowych odbiorców wyświetli się dany materiał. Jeśli jednak ktoś zaczyna od początku i nie ma uzbieranej składającej się choć z kilkuset osób widowni, bez kupowania lajków i dodatkowej promocji, może pozostać właściwie niewidoczny na IG, a także w innych social mediach. Algorytmy są pod tym względem nieubłagane. Warto więc, przynajmniej na początku zainwestować w dodatkowe lajki, wspierać nimi szczególnie ważne materiały lub kampanie. Opcja kup lajki Instagram jest bardzo prosta, wystarczy wybrać ilość lajków, wskazać link do promowanego materiału i gotowe. Trzeba jednak pamiętać o kilku podstawowych zasadach, których musisz przestrzegać.\nNie wystarczy sam zakup lajków. Pamiętaj, że aby cały proces przebiegł poprawnie i zakończył się sukcesem, twoje konto musi być odpowiednio sformatowane. Osoby rozpoczynające swoją działalność na Instagramie, dopiero oswajające się z obecnością w social mediach, często zapominają o podstawowych zasadach dotyczących ustawień konta. Te natomiast warunkują wszelkie promocyjne działania. Jeśli twoje konto będzie miało status prywatny, a ustawienia prywatności będziesz zmieniać w zależności od publikowanych treści, całą kampanię promocyjną możesz spisać na straty. Kupowanie lajków na Instagramie może zająć ci mniej niż 5 minut, niewiele dłużej będziesz musiał czekać na pierwsze efekty kampanii, jest jednak kilka podstawowych warunków, które po prostu musisz spełnić.\nPo pierwsze, twoje konto powinno mieć ustawienia publiczne. Oznacza to, że każdy może obserwować dodawane przez ciebie treści. Jeśli jednak chcesz gromadzić nowych obserwatorów, o prywatności na IG (przynajmniej na jakiś czas) musisz zapomnieć. Inaczej żaden z zakupionych lajków nie będzie mógł się zmaterializować.\nPodczas trwania kampanii nie powinieneś zmieniać nazwy konta, ani innych ustawień prywatności. Wszystko to może zniweczyć wykonaną przez ciebie dotychczas pracę.\nPod żadnym pozorem nie usuwaj zdjęcia, które promujesz. Nie zmieniaj jego ustawień.\nKupowanie lajków na Instagramie i w pozostałych social mediach jeszcze do niedawna było właściwie masowym procederem. Obecnie coraz więcej osób stara się do tego rodzaju kampanii podchodzić z odpowiednim dystansem. Jest to dobre podejście, warto jednak rozwiać kilka podstawowych wątpliwości dotyczących promocji na IG. Przede wszystkim – prawdziwe vs. sztuczne konta. Oczywiście, jeśli kupować lajki to z gwarancją, że będą one pochodzić z realnych kont aktywnych użytkowników. Na szczęście są już tacy usługodawcy, którzy nie boją się przyznać, że część promocji odbywa się za pomocą sztucznych kont, natomiast za nieco wyższą kwotę można wykupić jedynie rzeczywiste, konkretne, możliwe do sprawdzenia polubienia. Niestety nadal są i tacy usługodawcy, którzy posługują się sztucznymi kontami, ale się do tego nie przyznają. Przed zakupem lajków na Instagrama warto więc zapytać o konkretne rozwiązania i jeśli dla wizerunku firmy, usługi, produktu ważne jest, aby na profilu nie pojawiły się żadne sztuczne polubienia, to warto wybierać tylko tych dostawców, którzy są w stanie to zagwarantować.\nDrugą bardzo często pojawiającą się wątpliwością jest natychmiastowy przyrost wzrostu polubień, który dla uważnie śledzącego profil fana, natychmiast będzie sygnałem określonych praktyk. Warto więc wiedzieć, że część usługodawców proponuje rozwiązanie zakładające stopniowe dodawanie lajków, które tworzy wrażenie sukcesywnego wzrostu zainteresowania daną treścią i nie wpływa negatywnie na wizerunek firmy. Co równie ważne, zleceniodawcy mogą za jednym razem wykupić większy pakiet polubień i podzielić go na kilka zdjęć. W ten sposób oszczędzają środki finansowe i dbają o promocję kilku materiałów jednocześnie.\nTagiInstagram kupowanie lajków lajki social media


Wieża - streszczenie opowiadania Herlinga-Grudzińskiego - Edukacja w ŚwiatKobiety.pl\nWieża - cz. 1\nLato 1945 roku - narrator, uczestnik wielu kampanii wojskowych, przebywa na postoju między Bolonią a Rawenną. Ponieważ zostaje skierowany na misję w Mediolanie, ma prawo skorzystać z urlopu, który spędza samotnie na piemonckiej wsi. Dzięki uprzejmości znajomego Włocha, może mieszkać w małym domku u stóp Przedalp, który Włoch odziedziczył po dalekim krewnym, emerytowanym nauczycielu gimnazjum w Turynie.\nSpośród trzech pokoi narrator wybiera sobie ten, który sprawia wrażenie ulubionego pomieszczenia mieszkającego tu wcześniej starego samotnika. To tu właśnie znajduje brudne, wymięte i zatłuszczone kroplami stearyny dzieło Le Lepreux de la cite d'Aoste Francois-Xavier de Maistre'a.\nZaintrygowany narrator przystępuje do jej lektury, zaczynając od motta: Niewiele myślą próżni i weseli./Którzy się władzą i bogactwem bawią,/Niewiele myślą, wiecznie roztańczeni/O tych co cierpią, co piją z kielicha/Nieszczęścia i żalu, co gną się trapieni/Najboleśniejszymi udrękami ducha.\nWieża - cz. 2\nDe Maistre pisze o dwóch atrakcjach turystycznych południowej części Aosty, z których jedną stanowią ruiny starego zamku z okrągłą wieżą. Wedle podań ludowych została tu zagłodzona nieszczęsna księżniczka Maria di Bra-ganza, żona zazdrosnego hrabiego Renato di Challanta, stąd nazwa miejsca Krzyk Głodu. Drugą atrakcję stanowi również wieża, zwana dla odmiany Wieżą Strachu z powodu rzekomo zamieszkujących ją duchów.\nTo w tej drugiej wieży schronienie znalazł trędowaty mieszkaniec małego księstwa Oneglia, zamknięty tu już jako dwudziestolatek, by aż do śmierci miejsca tego nie opuścić. Władze miejskie oraz szpital obiecały zapewnić trędowatemu warunki do życia. Nie widywał go jednak nikt z wyjątkiem człowieka przynoszącego mu raz na tydzień zapasy żywności ze szpitala oraz księdza niosącego mu pociechę religijną.\nDe Maistre znalazł się w Aoście po piętnastu latach od zamknięcia trędowatego w wieży. Pełniąc wtedy funkcję oficera, któregoś dnia zauważył otwartą furtkę prowadzącą do ogrodu wokół Wieży Strachu. Przekroczył ją i ujrzał opartego o drzewo człowieka. W ten sposób poznaje trędowatego i zaczynają się ich rozmowy. Trędowaty nie posiada się ze szczęścia słysząc głos ludzki i rozwija się rozmowa.\nDe Maistre dowiaduje się o tym, jak trędowaty mieszka, w jaki sposób hoduje bujne rośliny nie dotykając ich, by mogły je bezpiecznie zrywać wpadające tu czasem dzieci, których wizyty, podziwiane przez trędowatego z daleka, bardzo go uszczęśliwiały. Trędowaty odziedziczył swą chorobę po rodzicach, uległa jej również jego siostra, która zmarła po spędzeniu z bratem w wieży pięciu lat.\nZamknięty w wieży nie ma innego imienia i nazwiska niż Lebbroso, czyli Trędowaty. Jeżeli były jakieś inne wcześniej - on ich nie pamięta. Swą samotność Lebbroso przeżywa w łączności z męką Chrystusa. Pracuje w ogrodzie, wyrabia koszyki i maty, szyje sobie sam ubrania, szykuje posiłki, wolny czas zaś przeznacza na modlitwę. Nie ma w nim goryczy ani gniewu, rozkoszuje się tym, co dostępne, np. kontemplacją przyrody.\nNękają go jednak chwile zwątpienia w sens swego cierpienia, zwłaszcza podczas bezsennych nocy. Gdy podczas rozmowy de Maistre gotów jest uścisnąć dłoń nieszczęśnika, ten odmawia i podejmuje swą opowieść, skupiając się tym razem na osobie siostry. Oszczędzał jej swego widoku, by jej nie przygnębiać, zatem pozostały mu tylko rozmowy z nią, tak cenne, że chwila, w której umarła, była początkiem chyba najgorszego czasu w jego życiu, nasuwającego mu myśl o samobójstwie.\nMiał zamiar popełnić je już kiedyś, wcześniej, gdy zabito psa Miracolo, stanowiącego jego największy skarb. Uspokoił go widok pokoju siostry i odnalezienie jej listu, w którym napisała: Zostawię cię wkrótce samego, ale nigdy cię nie opuszczę. Będę czuwała nad tobą z nieba. Będę błagała Boga by ci dał odwagę znoszenia z rezygnacją życia aż do chwili, gdy spodoba Mu się połączyć nas na nowo w lepszym świecie. Zostawiam ci ten krzyżyk, który nosiłam całe życie: często przynosił mi pociechę w cierpieniach, a moje łzy nie miały nigdy innego świadka poza nim. Pamiętaj kiedy go zobaczysz, że moim ostatnim pragnieniem było byś żył i umarł jak dobry chrześcijanin.\nPogrążając się od tej pory w lekturze Księgi Hioba, Lebrosso już nigdy nie uległ grzesznej pokusie, by skrócić swe cierpienia. Po zakończonej rozmowie trędowaty ponownie odmawia uścisku ręki oficera i odrzuca jego propozycję o wymianie listów. Nie chce szukać ucieczki w złudzeniach, jego jedynym wsparciem może być Bóg.\nWieża - cz. 3\nPonownie powrót do pierwszego narratora, który rozkoszuje się samotnością za dnia, dopiero wieczorem schodząc na wieś, do tawerny, gdzie słucha opowieści oraz pieśni piemonckich chłopów. Gdy deszcz skazuje go na zupełną izolację, nie ustając w lekturze, zaczyna rozmyślać o kamiennej figurze klęczącego "pielgrzyma świętokrzyskiego", którą kojarzy z dzieciństwa.\nStojąca u stóp kilkusetmetrowej góry figura, wedle legendy ludowej, co roku przesuwa się o ziarnko maku w drodze na jej szczyt, zwany Świętym Krzyżem. Samotność oraz szczegóły wyglądu figury, takie jak brak twarzy, liczne szczerby i obtłuczenia, nasuwały narratorowi myśl o jej zbieżności z Lebrosso.\nWieża - cz. 4\nIntrygująca dla narratora jest obsesja, z jaką pierwotny właściciel domku czytał książeczkę de Maistre. Odpowiedź na pytanie podsuwa sam wstęp, w którym autor mówi o książeczce jako o Pocieszycielce Nieszczęsnych. Drugie znalezisko poczynione przez narratora, kajet pełen notatek, zatytułowany Vita Dum Superest, Bene Est (Życie jest dobre, kiedy przerasta siebie), uzupełnia wieści o Lebrosso dzięki notatkom mieszkającego tu nauczyciela.\nNarrator dowiaduje się m.in. że umarł on sześć lat po wizycie oficera i że naprawdę nazywał się Pier Bernardo Guasco. Narrator postanawia wyruszyć do Aosty ze swoistą pielgrzymką do wieży, gdy się rozpogodzi.\nWieża - cz. 5\nW Aoście nikt nie potrafi wskazać drogi do wieży. Większą sławą cieszy się Krzyk Głodu. Wieżę Strachu narrator odnajduje w zasadzie przypadkowo i od razu rozpoznaje, mimo nocy. Zajrzenie do środka przez mur nie satysfakcjonuje bohatera do końca, zatem wykorzystując siłę swego munduru alianckiego, załatwia sobie możliwość wejścia na teren kiedyś przydzielony Lebrosso.\nW świetle dnia wieża robi mniej złowrogie wrażenie, ale nadal nasuwa myśli o cierpieniu i samotności. Cela Lebrosso pozostała taka, jak za jego życia. Nad małym, kwadratowym pomieszczeniem króluje wielki krucyfiks z nieproporcjonalnie wielką w stosunku do swych rozmiarów żelazną figurą Chrystusa.\nWieża - cz. 6\nPo powrocie do Aosty, narrator zaczyna tropić tożsamość pierwotnego właściciela domu, namiętnie czytającego o Lebrosso. Sycylijczyk z pochodzenia, nauczyciel z Turynu, stracił w trzęsieniu ziemi całą swą najbliższą rodzinę, żonę i trójkę dzieci. Wysłany na przedwczesną emeryturę w związku z podjętą próbą samobójczą, przeprowadza się do zakupionego w 1938 roku domu, który z racji na nowego mieszkańca stroniącego od ludzi, zwany jest trumną sycylijską.\nW sierpniu 1944 roku do doliny Elvo przybywają resztki rozbitej dywizji SS. Wyłapują one mężczyzn kierowanych na roboty do Niemiec. Mężczyźni jednak, ostrzegani przez partyzantów, skutecznie się chowają. Rozjusza to któregoś dnia Niemców do tego stopnia, że stawiają ultimatum; albo znajdzie się choć jeden mężczyzna do prac, albo zastrzelony zostanie proboszcz, człowiek we wsi bardzo szanowany i ceniony.\nW niejasnych do końca okolicznościach zostaje pochwycony na ofiarę mieszkaniec trumny sycylijskiej, nauczyciel. Pod lufą niemieckiego karabinu, błaga o zwrócenie mu wolności, zapewniając, że nie ma nic wspólnego z wioską, będąc w niej obcym przybyszem. Zostaje zatem rozstrzelany proboszcz. Ciało nauczyciela znajduje w jakiś czas później w jego domu - nie potrafił żyć gnębiony wyrzutami sumienia.\nWieża - cz. 7\nMimo silnego przeżycia obydwóch historii, narrator długo nie mógł zebrać się za ich opisanie. Nie potrafił sprostać opisaniu samotności totalnej doznawanej przez Lebrosso. Niejasne były dla niego również okoliczności śmierci trędowatego; wedle jednej wersji, zagłodził się, inne twierdzą, że przed śmiercią wyszedł z lampą na ulicę, gdzie spotkał paru przechodniów i uciekł gnany przez rzucane kamienie.\nMimo bezradności wobec tematu, narrator lubił wracać do pewnej wizji jego finału. W jego wyobrażeniach Lebrosso niby pielgrzym świętokrzyski dociera na szczyt, gdzie pada znużony, a jego krzyk ginie w łomocie osuwającego się świata, którego kres się zaczyna.\nNews Wieża - streszczenie opowiadania Herlinga-Grudzińskiego w kategorii Literatura polska w serwisie Edukacja w ŚwiatKobiety.pl


Zakończyła się akcja „Mikołajki na Kresach” | eKAI\nKrakowska Zakończyła się akcja „Mikołajki na Kresach”\nZakończyła się akcja „Mikołajki na Kresach”\n05 grudnia 2017 | 20:16 | md | Kraków Ⓒ Ⓟ\nZostaliśmy obdarowani darami cenniejszymi niż prezenty, które zawieźliśmy na Wileńszczyznę – mówią młodzi z Kalwarii Zebrzydowskiej, którzy właśnie wrócili z Wileńszczyzny, dokąd zawieźli mikołajowe prezenty dla dzieci z najuboższych rodzin i domów dziecka. W inicjatywie „Mikołajki na Kresach” biorą udział nie tylko szkoły i gminy, ale coraz więcej osób prywatnych.\nJak powiedziała KAI Marzena Bieniecka ze Stowarzyszenia GPS Kalwaria Zebrzydowska, w tym roku kalwaryjska młodzież nie tylko przyjechała, ale i wracała z Wileńszczyzny z pełnym bagażnikiem podarunków. – Ludzie przyjmowali nas tam bardzo serdecznie, zbierali dla nas słodycze, gościli w domach. Więcej dobra otrzymaliśmy, niż zawieźliśmy – podkreśla.\nDo Podbrodzia na Wileńszczyźnie młodzi zawieźli słodycze, zabawki, gry planszowe, książki i artykuły szkolne. Akcja z roku na rok się rozszerza i włącza się w nią coraz więcej osób. – Widać, że ludzie wkładają w przygotowanie podarunków wiele serca. Przynosili rzeczy nowe, zakupione specjalnie z myślą o mieszkańcach Wileńszczyzny – relacjonuje Bieniecka. Wszystkie dary zostały rozdysponowane wśród mieszkańców domu dziecka w Podbrodziu oraz dzieci z ubogich rodzin. Te, które nie zmieściły się do mikołajowego busa, zostaną przekazane potrzebującym i niepełnosprawnym dzieciom w Kalwarii i Wadowicach.\nPodopieczni domu dziecka w Podbrodziu, z którymi spotkała się ekipa GPS Kalwaria, są niemal jej rówieśnikami, a to sprzyjało długim rozmowom i więzom przyjaźni, które powstały przy okazji wizyty kalwaryjskiej młodzieży na Wileńszczyźnie. – Te spotkania były ważniejsze niż podarunki, bo pokazały nam, że jesteśmy wszyscy takimi samymi ludźmi, bez względu na to gdzie mieszkamy, jakim mówimy językiem i jaki jest nasz status materialny – podkreślają młodzi.\nZdaniem Marzeny Bienieckiej, takie spotkania otwierają oczy. – Kresowiacy przyjęli nas z wielkim sercem, radością i gościnnością. To była lekcja, jak należy podchodzić do drugiego człowieka i prawdziwa szkoła miłosierdzia nie tylko w wymiarze charytatywnym, ale też w wymiarze otwarcia na innych i ofiarowania im serca” – wyznała. Dodała także, że rodziny, z którymi kalwaryjska młodzież spotkała się za wschodnią granicą Polski, żyją w ogromnym ubóstwie. – Wciąż myślimy o tym, jak można im dodatkowo pomóc – zapewniła.\nPomysł na zbiórkę na rzecz Polaków mieszkających poza granicami ojczyzny zrodził się latem 2015 roku podczas akcji „Busem do marzeń”. Wtedy pod hasłem „Bierz zeszyt i w Troki!” młodzi zgromadzili artykuły szkolne dla uczniów trockiego gimnazjum.\nStowarzyszenie GPS Kalwaria to młodzieżowa organizacja, której celem jest aktywizacja młodych ludzi w duchu nauczania św. Jana Pawła II. Z ich inicjatywy odbywają się w Kalwarii Zebrzydowskiej imprezy kulturalne, sportowe, modlitwy i spotkania młodych. GPS Kalwaria zorganizowało m.in. Misyjny Koncert Kolęd, podczas którego młodzi zbierali ofiary na rzecz misji w Ekwadorze, a także Chrześcijańskie Walentynki – koncert i świadectwa promujące chrześcijański model małżeństwa i rodziny.\nMłodzi organizują także popołudnia z grami planszowymi dla dzieci, zbierają i przewożą dary dla szkół na Kresach, prowadzą wieczory uwielbienia oraz akcje charytatywne na rzecz potrzebujących. Za swoją działalność zostali uhonorowani Nagrodą Metropolity Krakowskiego „Młodość – projekt życia”.


9. bł. Wincenty Kadłubek\nO postaci, która patronuje nam dzisiaj… wielu z nas słyszało, ponieważ o osobie tego polskiego kronikarza zazwyczaj mówi się w szkole. Choć spisana przez Mistrza Wincentego Kadłubka – bo to o nim za chwilę będzie – Kronika Polska – jest dla historyków swego rodzaju wyzwaniem i spośród legend, bajecznych opowieści trzeba im wybierać, to, co dla naszej przeszłości ważne…dziś powiemy o tym, co często nam umyka… przecież ów… prawdopodobnie pierwszy polski magister był przede wszystkim człowiekiem Kościoła. Pierwszym wybranym kanonicznie biskupem, a jego życie – postawa sprawiły, że został zaliczony w poczet błogosławionych.\nNie znamy dokładnej daty jego narodzin. Nastąpiło to między 1150 a 1160 rokiem. Również, co do miejsca pojawiają się wątpliwości - Karwów lub Kargów. Także o pochodzeniu mówi się używając określenia „prawdopodobnie” – czy był potomkiem możnego rodu czy wywodził się ze średniego rycerstwa – tego dokładnie nie wiemy. Ale wprowadzając wątek „rodziny”, warto zwrócić uwagę na fakt, że Kadłubek nie jest nazwiskiem. Vincencius, bo tak pisał o osobie - przydomek otrzymał od potomnych i nie do końca jest jasne, dlaczego. Więc co o nim możemy powiedzieć z pewnością… a to, że był gruntownie wykształcony. Najpierw szkoła w Stopnicy, następnie katedralna w Krakowie, a dalej uniwersytet w Paryżu, choć niektórzy wskazują również włoską Bolonię. Po powrocie do kraju – z tytułem mistrza (…magistra) otrzymał święcenia kapłańskie. I o czym należy tu od razu wspomnieć być może jemu zawdzięczamy rozpowszechnienie kultu św. Floriana, którego relikwie przywiózł i otaczał szczególnym nabożeństwem (drugim świętym ważnym dla Kadłubka był Stanisław ze Szczepanowa).\nWincenty, jako człowiek uczony - duchowny związany był z dworem Kazimierza Sprawiedliwego - niewykluczone, że jako kapelan i pracownik książęcej kancelarii. I to książę zainspirował go do badań nad przeszłością Polski. A Chronica Polonorum jest dziełem epoki - to znaczy odpowiada ówczesnym wzorcom – potrzebom. Kadłubek pracował nad nią, kiedy w 1194 przeniósł się do Sandomierza, gdzie jako prepozyt kolegiaty przebywał aż do roku 1208 czyli wyboru na biskupa krakowskiego, którym był przez 10 lat… i wówczas podpisywał się skromnie - „niegodny sługa Kościoła”. A w tym czasie\ndziało się w nim wiele – reformy inspirowane przez Stolicę Apostolską (celibat, uniezależnienie od władzy świeckiej) - to wszystko wymagało dużego zaangażowania. Synody, reforma kapituł diecezjalnych, dbałość o jakość kształcenia w szkole katedralnej, wsparcie dla zakonów - a wreszcie udział w soborze laterańskim, w 1215 roku. W tym soborze, który wprowadził obowiązek spowiedzi i Komunii wielkanocnej i obostrzenia dotyczące małżeństwa. Ponadto, wieczna lampka przed tabernakulum, to również ślad działań Kadłubka – jego czci dla Najświętszego Sakramentu.\nPostrzegany jako dobry biskup – Kadłubek jednak złożył urząd. Pieszo jako pokutnik udał się klasztoru Cystersów w Jędrzejowie. Tam zgodnie z zasadą„Bogu wszystko, sobie nic” – uprzednio oddawszy majątek rodowy i pozostawiając biskupi i książęcy dwór - żył wedle ascetycznych reguł – jako nowicjusz służył ubogim, pomagał w kuchni… ”najlichsze wykonywał posługi”. Był to również czas pracy nad Kroniką. 8 marca 1223 roku osłabiony postami i praktykami pokutnymi zmarł. Pochowany został w Jędrzejowie, a beatyfikowany w XVIII wieku. Dziś patronuje archidiecezji warmińskiej, diecezji kieleckiej i sandomierskiej. W ikonografii przedstawiany jest w stroju biskupim, a jego atrybuty to pastorał oraz infuła u stóp.


Kiedy Niemcy byli kotami. O słynnym komiksie „Maus” Arta Spiegelmana – Gniazdo Światów\nby Bartek Biedrzycki · 2011.02.15\nPróba napisania recenzji komiksu „Maus” Arta Spiegelmana nawet wytrawnego recenzenta musi przyprawić o pewien dreszcz. I nie chodzi wcale o to, że trudno o tym komiksie cokolwiek napisać; lub że trudno napisać źle; bądź też, że nie da się recenzji przyoblec w pseudointelektualny autoerudycyjny bełkot, pełen siedmiosylabowych wyrazów pochodzenia obcego. Problem z recenzowaniem komiksu „Maus” jest taki, że jest to dzieło znane i uznane, a co za tym idzie, na przestrzeni ostatnich dwóch dekad napisano o nim w zasadzie wszystko, co było można. Gdybym jednak miał podjąć się zrecenzowania tegoż komiksu z racji nadarzającej się świetnej okazji, jaką jest ponowne wydanie polskie, którym uraczył nas POST (co ważne, jest to wydanie zbiorcze, więc za jednym zamachem dostajemy całość tej świetnej historii), to są pewne rzeczy, o których w swoim tekście po prostu musiałbym powiedzieć.\nZ pewnością mógłbym zacząć od anegdotycznej wręcz sławy „Mausa”, o którego istnieniu wiedzą nawet komiksowi laicy, tacy jak jeden z moich przyjaciół, który przywołał kiedyś w rozmowie „ten komiks, kiedy Niemcy byli kotami”. Bez wątpienia dokonałbym szybkiej, lecz błyskotliwej analizy ciekawego formalnie i nowatorskiego (szczególnie dla osób obytych z komiksem w stopniu zerowym) zabiegu zamiany postaci na antropomorfizowane zwierzęta, których gatunek zależny był od narodowości. W tym kontekście bez wątpienia czułbym silną chęć przywołania innych dzieł posługujących się podobnymi zabiegami oraz wspomniał polskie doświadczenia na tym polu, wraz ze słynną „małpą w harcerskim mundurze” i być może bardziej aktualnymi antropomorfami.\nNie byłbym także w porządku, gdybym chociaż nie napomknął o kontrowersjach towarzyszących przedstawieniu Polaków jako świń, które pojawiały się jeszcze przed polską premierą, a także wróciły po tejże. Należałoby także, oczywiście, przytoczyć tu wyjaśnienia samego Spiegelmana, aby nie wyjść na małostkowego Polaczka, lecz raczej bystrze wcisnąć się w szufladkę oświeconego kosmopolity.\nZałatwiwszy kwestię oprawy graficznej dzieła – nie omieszkawszy uprzednio uraczyć czytelnika garścią komunałów o pozornej prostocie, dodającej głębi i siły wyrazu – mógłbym przejść do rzekomej analizy oraz wątpliwej pod względem merytorycznym oceny treści samego komiksu. Bez wątpienia w tej sekcji recenzji znalazłyby się przykłady innych przedstawień Holokaustu, ich siły, wiarygodności i zgodności z prawdą historyczną. Gdybym poczuł w sobie chęć walki historiozoficznej, bez wątpienia mógłbym, startując z pozycji kontestacji przedstawionych w utworze polskich szmalcowników, odwołać się do bardziej aktualnych kontrowersji narosłych w tej kwestii z okazji niedawnej premiery literackiej. Byłaby to także doskonała okazja, aby wykazać się listą lektur dotyczących nie tylko kwestii Zagłady (koniecznie pisanej nieco pretensjonalną, wielką literą), daleko wykraczającą poza szkolny kanon obowiązkowy.\nOstatecznie, po intelektualnym wyżyciu się mógłbym przejść do kwestii technicznych i niezbyt długim akapitem pochwalić doskonałe wydanie w twardej oprawie, na dobrym papierze i z obwolutą, dziwiąc się w udawanej naiwności, że komiks może tak bardzo przypominać książkę. O ile nie uznałbym tego za deprecjonujące dzieło. Czym innym jest bowiem usilne zrównywanie z literaturą, jako rzekomo bardziej wartościowym medium, czym innym zaś porównania stricte techniczne. Mógłbym nawet nieco karkołomnie przywołać słynną w środowisku wymianę zdań Szymona Holcmana z Karolem Konwerskim odnośnie przyłożenia literackich narzędzi do oceny komiksu jako dzieła literackiego, a także jego klasyfikacji jako takiej. Szczególnie, że nazwiska takie jak Jacques Derrida robią duże wrażenie na czytelnikach poradników w stylu „Jak opanować literaturoznawstwo w weekend”.\nW całym tekście – oczywiście! – nie pozwoliłbym sobie ani razu na użycie fatalnie kojarzącego się słowa „komiks”, zastępując je sprytnie wytrychem „powieść graficzna”, bądź wręcz, schlebiając ksenofilskim gustom biurowej klasy średniej, używać określenia „graphic novel”, aby przypadkiem laik nie zorientował się, że „Maus” należy do tego samego medium, co, nie przymierzając, jakiś „Jeż Jerzy”.\nW ostatnim, podsumowującym akapicie pozwoliłbym sobie prawdopodobnie na czerstwy żarcik, trącący banałem cytat z uwielbianego przez bezmyślną masę popkulturowego pisarzyny, bądź – chcąc wykazać się jeszcze większym polotem – starał się spiąć swobodną klamrą owo podsumowanie ze sprytnie zamaskowanym w tytule cytatem. Oczywiście, wszystko to jedynie, gdybym na serio chciał napisać dętą i – co za tym idzie – głupią recenzję, po której i tak nikt po komiks Spiegelmana nie sięgnie.\nNapiszę więc tylko jedno: ludzie kochani! ten komiks, tak, ten z tymi Myszami, Świniami i Kotami, ten o Auschwitz, no… to on Pulitzera dostał!\nSami obadajcie czemu.\nTags: Art SpiegelmanHolokaustkomikskotyMausmyszyNiemcyPolacyPulitzerrysującświnieZagłada\nNext story Kup pan obraz\nPrevious story Customem po grzbiecie


Murapol opinie | Odbiór techniczny mieszkania i analiza umowy deweloperskiej | 797 014 014 | Pewny Lokal\nMurapol - opinie z odbiorów technicznych i analiza umowy deweloperskiej\nna podstawie 150 odbiorów\nJakość wykonania poszczególnych elementów na inwestycjach dewelopera Murapol\nśrednia 2.4/3 z 150 odbiorów\nśrednia 2.7/3 z 150 odbiorów\nśrednia 2.0/3 z 150 odbiorów\nśrednia 2.5/3 z 150 odbiorów\nSprawdź opinie o inwestycjach dewelopera Murapol\nUmowa deweloperska Murapol\nFirma Murapol jest jednym z wiodących deweloperów na polskim rynku. Przez 19 lat działalności deweloper zrealizował około 60 inwestycji. Oprócz inwestycji mieszkaniowych deweloper stawia także na budowę obiektów komercyjnych. Mieszkania stawiane przez dewelopera powstają zarówno w dużych miastach jak np. Warszawa, Łódź, Poznań, Kraków czy też Wrocław, a także w mniejszych ośrodkach takich jak: Siewierz, Tychy oraz Mikołów. Deweloper szczyci się tym, że już ponad 40 tysięcy osób zamieszkuje budynki wybudowane przez spółkę Murapol. Prawnicy firmy Pewny lokal specjalizują się w analizach umów deweloperskich i chętnie pomogą Państwu w przeanalizowaniu projektu umowy przedstawionej przez Murapola.\nOdbiór techniczny mieszkania Murapol\nPewny Lokal to także największa firma inżynieryjna specjalizująca się w odbiorach technicznych mieszkań od dewelopera. Przedstawiamy przykładowe opinie naszych inżynierów o jakości mieszkań oddawanych przez dewelopera Murapol:\nOdbiór techniczny, wrzesień 2019, inwestycja Murapol Widzew, Łódź:\n“Niewłaściwy spadek balkonu do okna, porysowane szyby okna balkonowego, uszkodzona rama od strony zewnętrznej, brak okapników okien stałych, porysowane szyby w sypialniach, szyby brudne od kleju, rury instalacji wodnej w łazience wystają za tynk, krzywo obsadzone korki od wody, brak opisu skrzynki elektrycznej i brak wizjera, brak wykończenia loggi, nieestetycznie zamocowana balustrada”.\n“Szyby okna balkonowego porysowane, szyby sypialnie obydwie porysowane, przewiewanie we wszystkich częściach ruchomych okien, brak okapników okien stałych, krzywo obsadzone złączki w łazience, wyszczerbiona powłoka lakiernicza grzejnika przy zaworach w sypialni, do uzupełnienia tynk przy grzejniku, do uzupełnienia wylewka przy grzejniku w salonie, brak wizjera i opisu skrzynki elektrycznej”.\nOdbiór techniczny, styczeń 2020, inwestycja Śląskie Ogrody:\n“Brak kątów (odchyłka), rysy na stropie, rysy (zabrudzenia) drzwi balkonowych, rysy na kaloryferze, brak zawiasu w drzwiach.”\nOdbiór techniczny, marzec 2020, inwestycja Śląskie Ogrody:\n“Zawilgocenie w pokoju w narożniku od strony łazienki, odchylenie od kąta prostego po obu stronach drzwi do pokoju od wewnątrz, odspojenie- ubytek tynku przy otworze drzwiowym w pokoju, odchylenie od pionu w łazience obok grzejnika, pęknięcia na stropie we wszystkich pomieszczeniach, odchylenie od poziomu stropu w pokoju, problem z zamykaniem skrzynki teletechnicznej, rysa/skaza na szybie przeszklenia przy drzwiach balkonowych, skaza na ramie drzwi balkonowych i rysa na klamce, problem z otwieraniem lewego skrzydła drzwi balkonowych- duży opór mechanizmu, dziura w ramie wewnątrz drzwi balkonowych, przetarcie na ramie drzwi balkonowych na zewnątrz, inna lokalizacja grzejnika i okna w pokoju, inna lokalizacja grzejnika w salonie, niekorzystna, niezgodna z projektem lokalizacja skrzynki elektrycznej i teletechnicznej, inna lokalizacja gniazda przy zlewie i gniazda w pokoju na lewej ścianie od wejścia, wysokość drzwi do łazienki niższa od standardowej.”\n“Rysy na szybach w 3 miejscach, niewykonane zagospodarowanie terenu wokół, zawilgocenie w miejscu doprowadzenia instalacji wodno-kanalizacyjnej zlewu w kuchni, odchylenie od kąta prostego narożnika ścian przy drzwiach do pokoju.”\nOdbiór techniczny, styczeń 2020, inwestycja Osiedle Natura, Warszawa:\n“Pęknięcie posadzki w holu - przy drzwiach wejściowych, w połowie korytarza,brak progu, brak wizjera, brak zamka w drzwiach wejściowych, rysy na panelu zewnętrznym i wewnętrznym drzwi wejściowych,porysowany parapet zewnętrzny - okna pojedyncze w salonie (2 rysy), brak zaślepki puszki do instalacji siły,sypialnia środkowa- grzejnik krzywo zamontowany.”\nOdbiór techniczny, grudzień 2019, inwestycja Osiedle Natura, Warszawa:\n“Przedpokój- zarysowania drzwi wejściowych, skrzynka elektryczna nieopisana, pokój- zarysowania ramy okna, występują ubytki, ściana pod oknem- wgięty narożnik i ubytek w murze. Łazienka- ubytek w murze na szachcie kominowym w 2 miejscach. Salon z aneksem- na ramach okien występują ubytki i zarysowania, pęknięta uszczelka, gniazda( w zmianach lokatorskich- inna odległość niż w projekcie- 2 sztuki gniazd), balkon-zarysowany podchwyt i ubytek.”\nOdbiór techniczny,styczeń 2020, inwestycja Apartamenty Trzy Stawy, Katowice:\n“Dwa odchylenia od pionu (salon, łazienka), zgrubienia wylewki przy balkonie i przy kominie w kuchni, odchylenie tynku od płaszczyzny przy odpływie wc w łazience, odchylenie od kąta- pokój przy łazience, różnice poziomu sufitu (kuchnia, salon, hall, pokój środkowy), rysa na ramie okna w pokoju przy łazience, okno i drzwi balkonowe w pokojach do regulacji - problem z otwieraniem, rysy na ramie drzwi balkonowych w salonie, rysa wewnątrz zestawu szybowego drzwi balkonowych w salonie, przebarwienia na szybie okna w pokoju przy łazience, brak zaślepek odwodnienia okien w salonie.”\nOdbiór techniczny,luty 2020, inwestycja Apartamenty Trzy Stawy, Katowice:\n“Pęknięcia poprzeczne w salonie przy kominie w dwóch miejscach, głuchy tynk przy nadprożu okna francuskiego w salonie, zarysowa klamka przy drzwiach wejściowych, odpadł lakier z balustrady (punktowo), brak zaślepek odwodnienia w oknach w salonie, do wymiany klamki w oknach na tego samego rodzaju, rysa na ramie okna na stronie zewnętrznej pokój przy łazience, rysa na drzwiach balkonowych, pomiędzy dolną ościeżnicą a ościeżem okien w salonie czuć było chłód.”\nMurapol Deweloper inwestycje\nMurapol Deweloper kontakt\nZobacz opinie o inwestycjach dewelopera Murapol\nNowa Przędzalnia, Łódź\nInwestycja Nowa Przędzalnia zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Łódź. W lokalach występuje niewielka liczba usterek. Obsługa klienta jest na bardzo wysokim poziomie. Współpraca z biurem dewelopera przebiega idealnie. Jakość wykonania mieszkań jest zgodna z rynkowym standardem.\nOsiedle Natura, Warszawa\nInwestycja Osiedle Natura zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Warszawa. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nOsiedle Praskie, Warszawa\nInwestycja Osiedle Praskie zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Warszawa. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nApartamenty Klasztorna, Wrocław\nInwestycja Apartamenty Klasztorna zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Wrocław. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nApartamenty Trzy Stawy, Katowice\nInwestycja Apartamenty Trzy Stawy zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Katowice. Czasem spotykamy skomplikowane do usunięcia usterki. Liczba usterek w mieszkaniach jest w granicach kilkunastu do kilkudziesieciu. Biuro Murapol pracuje doskonale.\nOsiedle Cztery Pory Roku, Warszawa\nInwestycja Osiedle Cztery Pory Roku zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Warszawa. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nNowy Bażantów, Katowice\nInwestycja Nowy Bażantów zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Katowice. Obsługa klienta jest na bardzo wysokim poziomie. Współpraca z biurem dewelopera przebiega idealnie. W lokalach występuje niewielka liczba usterek. Naprawa znalezionych usterek wymaga zazwyczaj dużo pracy.\nŚląskie Ogrody, Katowice\nInwestycja Śląskie Ogrody zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Katowice. Naprawa znalezionych usterek wymaga zazwyczaj dużo pracy. Liczba usterek w mieszkaniach jest w granicach kilkunastu do kilkudziesieciu. Biuro Murapol pracuje doskonale.\nKrólewskie Tarasy, Wieliczka\nInwestycja Królewskie Tarasy zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w miejscowości Wieliczka. Deweloper mógłby poprawić jakość obsługi klienta. Czasem spotykamy skomplikowane do usunięcia usterki. Zazwyczaj w tej inwestycji lokale wydawane są prawie bezusterkowo. Liczba usterek jest znacząco mniejsza niż rynkowy standard.\nZielone Bulwary, Wrocław\nInwestycja Zielone Bulwary zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Wrocław. Mieszkania w inwestycji Zielone Bulwary są bardzo dobrze przygotowane do odbioru. Obsługa klienta jest bardzo dobra. W lokalach na tej inwestycji występują prawie wyłącznie proste do naprawienia usterki.\nAtrium Służewiec, Warszawa\nInwestycja Atrium Służewiec zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Warszawa. Usterkowość lokali jest w normie. Jakość wykonania mieszkań jest zgodna z rynkowym standardem. Deweloper powinien zadbać o lepszą komunikację z klientami i poprawić obsługę.\nNowa Toskania, Wrocław\nInwestycja Nowa Toskania zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Wrocław. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nOsiedle Parkowe, Gliwice\nInwestycja Osiedle Parkowe zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w miejscowości Gliwice. Mieszkania w inwestycji Osiedle Parkowe są bardzo dobrze przygotowane do odbioru. Czasem spotykamy skomplikowane do usunięcia usterki. Obsługa klienta jest na bardzo wysokim poziomie. Współpraca z biurem dewelopera przebiega idealnie.\nDzieci Warszawy, Warszawa\nInwestycja Dzieci Warszawy zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Warszawa. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nInwestycja Malta zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Poznań. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nOsiedle Storczyków, Mikołów\nInwestycja Osiedle Storczyków zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w miejscowości Mikołów. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nApartamenty Piłsudskiego, Łódź\nInwestycja Apartamenty Piłsudskiego zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Łódź. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nInwestycja Nadmorskie Tarasy zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w miejscowości Gdynia. Jakość oddawanych lokali jest wysoka. Obsługa klienta stoi na poprawnym poziomie. Inżynierowie znajdują zaledwie kilka usterek.\nParki Krakowa, Kraków\nInwestycja Parki Krakowa zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Kraków. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nNowy Złocień, Kraków\nInwestycja Nowy Złocień zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Kraków. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nInwestycja Nowe Miasto zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Poznań. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nNowy Toruń, Toruń\nInwestycja Nowy Toruń zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w miejscowości Toruń. Wciąz jeszcze zbieramy opinie o tej inwestycji.\nInwestycja Dębowe Tarasy zbudowana przez dewelopera Murapol jest położona w mieście Katowice. Współpraca z biurem dewelopera przebiega idealnie. Zazwyczaj w tej inwestycji lokale wydawane są prawie bezusterkowo. Liczba usterek jest znacząco mniejsza niż rynkowy standard. Deweloper powinien przyłożyć większą wagę do wykańczania kluczowych elementów mieszkania. Zdarzają się skomplikowane i trudne do usunięcia usterki.\nInżynierowie Pewny Lokal w 2020 roku dokonali już 206 odbiorów technicznych w inwestycjach dewelopera Murapol. Sprawdzaliśmy mieszkania i domy w 23 inwestycjach położonych na terenie 8 województw.\nVille Park Development\n3.0/5 z 14 zweryfikowanych opinii\n3.4/5 z 9 zweryfikowanych opinii\nCentrum Nowoczesnych Technologii Deweloper\n4.5/5 z 1 zweryfikowanych opinii


Koszula LAVORO została uszyta ze 100% wysokiej, jakości wiskozy.\nKoszula w stylu klasycznym z kołnierzykiem na stójce, zapinana na guziki. Na lewej piersi znajduje się kieszonka. Rękaw z mankietem zapinanym na dwa guziki. Dół koszuli wycięty bokami, co zapewnia wygodę i możliwość różnych stylizacji.\nKoszula LAVORO jest w kolorze ciemny nude z kolorowymi, motywującymi napisami i literkami.\nObwód klatki (cm) 107 113 119\nDługość całkowita rękawa (cm) 66 66 66\nMagdalena Metrycka 2021-03-28\nNigdy nie wystawiałam żadnych recenzji, choć nie ukrywam że przy zakupie ubrań sama z nich korzystam. Postanowiłam i swoją wystawić: koszula jest przepiękna, wygodna, super się układa a kolor przepiękny. Mam rozmiar S, normalnie noszę M przy wzroście 173 i obwód w klatce 95, jest idealna, lekko luźna.


Utworzenie powiatów pleszewskiego i słupeckiego oraz zmiana granic niektórych powiatów w województwie poznańskim. - Prawo.pl\nUtworzenie powiatów pleszewskiego i słupeckiego oraz zmiana granic niektórych powiatów w województwie poznańskim.\nz dnia 12 listopada 1955 r.\nw sprawie utworzenia powiatów pleszewskiego i słupeckiego oraz zmiany granic niektórych powiatów w województwie poznańskim.\nNa podstawie art. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1950 r. o dokonywaniu zmian podziału administracyjnego Państwa (Dz. U. Nr 6, poz. 48) zarządza się, co następuje:\n1. Tworzy się w województwie poznańskim powiaty:\n1) pleszewski z siedzibą powiatowej rady narodowej w Pleszewie;\n2) słupecki z siedzibą powiatowej rady narodowej w Słupcy.\n2. W skład nowoutworzonego powiatu pleszewskiego w województwie poznańskim wchodzą:\n1) z powiatu jarocińskiego w tymże województwie:\na) miasto Pleszew,\nb) gromady: Broniszewice, Bronów, Czermin, Dobranadzieja, Gołuchów, Kowalew, Kuczków, Kucharki, Taczanów II, Tomice, Tursko, Wieczyn, Wronów, Zawidowice;\n2) z powiatu kaliskiego w tymże województwie gromady: Chocz, Kwileń, Kuźnia;\n3) z powiatu konińskiego w tymże województwie gromada Białobłoty;\n4) z powiatu krotoszyńskiego w tymże województwie gromady: Dobrzyca, Koźminiec, Sośnica i Trzebin.\n3. W skład nowoutworzonego powiatu słupeckiego w województwie poznańskim wchodzą:\n1) z powiatu konińskiego w tymże województwie:\na) miasta Słupca i Zagórów,\nb) gromady: Cienin Kościelny, Cienin Zaborny, Drążna, Giewartów, Grabina, Kopojno, Kowalewo Sołectwo, Lądek, Łukom, Młodojewo, Trąbczyn, Zagórów;\n2) z powiatu wrzesińskiego w tymże województwie gromady: Brudzewo, Ciążeń, Graboszewo, Kąty, Ostrowo Kościelne i Strzałkowo.\n§ 2. W województwie poznańskim wyłącza się:\n1) z powiatu krotoszyńskiego gromadę Ligota i włącza się ją do powiatu ostrowskiego;\n2) z powiatu kępińskiego gromadę Mąkoszyce oraz z powiatu ostrowskiego gromadę Szklarka Przygodzicka i włącza się je do powiatu ostrzeszowskiego;\n3) z powiatu obornickiego gromadę Potrzanowo i włącza się ją do powiatu wągrowieckiego;\n4) z powiatu średzkiego gromady: Nekla, Podstolice, Targowagórka i włącza się je do powiatu wrzesińskiego\nw tymże województwie.\n§ 3. Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów i Prezesowi Państwowej Komisji Etatów.\n§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1956 r.\nTytuł: Utworzenie powiatów pleszewskiego i słupeckiego oraz zmiana granic niektórych powiatów w województwie poznańskim.\nData aktu: 12/11/1955\nData ogłoszenia: 30/11/1955\nData wejścia w życie: 01/01/1956


Znany kabareciarz celnie wypunktował wszystkich polskich polityków. "Patriotyzm to..." | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Znany kabareciarz celnie wypunktował wszystkich polskich polityków. "Patriotyzm to..."\nZnany kabareciarz celnie wypunktował wszystkich polskich polityków. "Patriotyzm to..."\nŹródło: Fot. Wikimedia Commons (Ralf Lotys)\nAbelard Giza, który znany jest wszystkim sympatykom polskiej sceny kabaretowej, zajął swoje stanowisko w toczącej się wciąż politycznej dyskusji nad sytuacją w kraju. Stanowczo wypunktował on zarówno rządzących, jak i opozycję, zaskakując internautów bezpośrednią, kontrowersyjną postawą.\n- Nie znoszę cenzurowania sztuki i próby wpływania na teatry. Brzydzą mnie przemoc, homofobia i antysemityzm. Ale też nie każdy ksiądz to pedofil, a wywieszenie flagi przed domem nie musi być od razu oznaką wytatuowanej falangi na dupie. Patriotyzm to nie tylko Żołnierze Wyklęci i skarpety z symbolem Polski Walczącej. Ale to też nie tylko kasowanie biletu i płacenie podatków - napisał Giza, czym zdobył uznanie wielu swoich fanów. W dalszej części bardzo długiego posta wypełnionego politycznymi przemyśleniami skupił się także na przeszłości związanej z rządami obecnej opozycji, którą przyrównał do robotników, którzy "pomieszali beton, ukradli parę cegieł, okna wstawili tańsze, piasek sypali zamiast cementu - żeby się ośmiorniczek nawpieprzać". - Może faktycznie ten nasz dom stoi na złych i zgniłych fundamentach i mieszkańcy parteru już dawno brodzą w gównie, a nikt z wyższych pięter o nich nie myśli. Póki się nie wleje do Twojego salonu, masz wywalone - dodał Giza, wskazując na kondycję polskiego społeczeństwo obywatelskiego. - Pytam zatem: czy ktoś bardzo spokojnie i konkretnie, bez krzyków „je*ać PO” i „je*ać PIS” potrafi mi wyjaśnić, że nie ma się czego bać? Że to co widzimy to są dobre ruchy? Bo jeśli nikt tego nie zrobi, to boję się, że mój strach przerodzi się we wk*rw, a wtedy ciężko będzie powstrzymać emocje i choćby próbować zrozumieć - dopisał w kontrowersyjny sposób Giza. Jego post natychmiast zdobył ogromną popularność wśród internautów, którzy chętnie cytują go nawet poza profilem samego artysty.\npolityka PiS PO Polska społeczeństwo Facebook abelard giza Z kraju


Akcesoria - Secam\nZapraszamy do kontaktu w celu przygotowania indywidualnego zestawu dla Państwa!\nTIGO – Technika modularna TS4-R zapewnia maksymalne uzyski energii mimo częściowego zacienienia modułów lub ich ustawieniu w różnych kierunkach. Innowacyjna platforma TS4-R to pierwsze rozwiązanie umożliwiające elastyczne wyposażenie poszczególnych modułów fotowoltaicznych\nw dodatkową funkcję. Dzięki temu TS4-R wystarczy zamontować tylko w tych modułach fotowoltaicznych, w których występują problemy z uzyskaniem pełnej mocy. Pozwala to na zwiększanie uzysku energii i ograniczenie kosztów systemu. TS4-R to doskonałe rozwiązanie w przypadku zacienienia, wyłączenia, różnego ustawienia modułów oraz innych niekorzystnych sytuacji.


Komunikaty błędów. Dobre praktyki komunikacji z użytkownikiem | UXbite\nKomunikaty błędów. Dobre praktyki komunikacji z użytkownikiem\n29 listopada 2011 napisała Ewa [ 1 odpowiedź ]\nSensowne i zrozumiałe komunikaty błędów są bardzo istotnym składnikiem dobrego user experience. Źle opracowane irytują, frustrują i zniechęcają do korzystania z danego produktu, aplikacji czy strony www. Z kolei te uczucia rzucają się cieniem na reputacji systemu. Nierzadko, mogą pociągać za sobą znaczące koszty obsługi technicznej i telefonów od zdezorientowanych klientów – koszty, których można uniknąć.\nGeneralna zasada mówi: lepiej zapobiegać niż leczyć. Oznacza to, że wszędzie tam, gdzie to możliwe należy przewidywać potencjalne błędy i projektować tak, aby można było ich uniknąć. Jeśli jednak są nieuniknione, należy zadbać o ich przyjazność i użyteczność.\nKomunikaty błędów służą poinformowaniu użytkownika o problemie, który wystąpił, czyli o wydarzeniu przeszłym. W każdej innej sytuacji nie mamy do czynienia z błędem. Jeśli na przykład chcemy uprzedzić użytkownika o potencjalnym problemie, który dopiero może wystąpić w przyszłości, nie będziemy mówić o błędzie, ale o ostrzeżeniu (ale to już materiał na osobny artykuł).\nFormy komunikatów błędów\nOkno modalne (a. k. a. modal)\nStosujemy je wówczas, gdy wymagana jest bezzwłoczna reakcja na błąd i od niej uzależniona jest dalsze działanie. Jest to najlepszy wybór, jeśli potrzebne jest natychmiastowe przykucie ludzkiej uwagi. Zdecydowanie jednak nie należy nadużywać modali, jeśli można uniknąć wzywania użytkownika do tablicy.\nTypowy modal z błędem (Windows 7)\nModal z błędem w aplikacji internetowej\nKomunikaty kontekstowe (w treści lub w postaci chmurek)\nNajczęściej są wykorzystywane przy formularzach czy wszędzie tam, gdzie użytkownik wprowadza jakieś informacje. Mogą być wywoływane w momencie próby przesłania formularza lub też na bieżąco wraz z przechodzeniem przez jego pola. Charakterystyczne jest to, że jednocześnie możemy pokazać kilka komunikatów.\nPrzykład kontekstowych komunikatów błędów w formularzu rejestracji na Twitter.com\nPrzykład kontekstowych komunikatów błędów w formularzu rejestracji na MailChimp.com\nKomunikat błędu w chmurce (Windows 7)\nKomunikat błędu w chmurce w serwisie WWW\nSłużą do komunikowania błędów w działaniu serwisu www, np. nieistniejąca strona lub przeciążony serwer. Zainteresowanych odsyłam do artykułu Basi o stronach błędów.\nStrona błędu w jednym z serwisów Ikea\nElementy konieczne dobrego komunikatu błędu\nOdpowiedni komunikat błędu powinien zawierać następujące elementy:\npowiadomienie o wystąpieniu problemu,\nwyjaśnienie, co go spowodowało (językiem przystępnym dla użytkownika i zrozumiałym z jego perspektywy),\nwskazówki, jak się zachować i jak ów błąd naprawić.\nJednym z grzechów głównych komunikatów błędów jest ich programistyczny język i perspektywa systemu. Dobry komunikat musi mówić ludzkim językiem. Zaistniały problem należy przedstawić z punktu widzenia celów i potrzeb użytkownika, a nie działania systemu.\nPonadto powinniśmy unikać używania negatywnych, nacechowanych emocjonalnie określeń i przede wszystkim pod żadnym pozorem nie próbować zrzucać winy na użytkownika. „Podałeś błędne hasło” lepiej przeformułować na „Podane hasło jest nieprawidłowe”.\nKrótkie rady na wynos\nPrzemyślane i sensowne komunikowanie błędów jest integralnym elementem budowania dobrego user experience. Jak to zrobić?\nUżywać komunikatów błędów stosownie z ich przeznaczeniem (czyli do informowania o zaistniałym, faktycznym problemie).\nZadbać o to, by występowały rzadko. Jeśli tylko to możliwe, dążyć do uniknięcia błędu.\nUpewnić się, że komunikat wyjaśnia problem, jego genezę oraz poddaje drogę jego rozwiązania.\nTworzyć odpowiednie komunikaty, krótkie, konkretne i zrozumiałe.\nFormułować je z perspektywy użytkownika, nie systemu.\nWybierać taką ich formę, aby jak najmniej przeszkadzały użytkownikowi w realizacji jego celów.\nTagi: błędy, dobre praktyki, dobre wzorce, formularz\nmodal? poprawnie powinno byc „modal box” badz „modal window”, patrzac od strony programistycznej jak i technicznej


Gowin: Prawo musi stać na straży wartości, ale nie może zmuszać kobiet do heroizmu - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plGowin: Prawo musi stać na straży wartości, ale nie może zmuszać kobiet do heroizmu\n25.10.2020, 16:49; Aktualizacja: 25.10.2020, 16:49\nTagi:aborcja, wyrok TK, Gowin, Porozumienie Gowina\nDlaczego PiS dazy do zniszczenia Narodu Polskiego(2020-10-25 17:17) Zgłoś naruszenie 50\nNa przykladzie Salwadoru widac, ze wprowadzenie ostrych przepisow nt. aborcji w l. 1997-1999 spowodowalo w ciagu 20 lat spadek liczby urodzen o 40%. Pytam: czy rzad PiS dazy swiadomie do zniszczenia liczebnosci Narodu Polskiego?\nbarbara(2020-10-25 20:45) Zgłoś naruszenie 20\nSłowa Gowina są nic niewarte, to hipokryta .


7 zasad wymiany tarcz hamulcowych | eioba.pl\n7 zasad wymiany tarcz hamulcowych\nOdnośnik do oryginalnej publikacji: http://www.msfera.pl/7-zasad-wymiany-tar(...)ch.html\nO tym, że układ hamulcowy jest w aucie jednym z najważniejszych elementów, nikogo nie trzeba przekonywać\nWyświetlenia: 326 Zamieszczono 13/07/2015\nTarcze hamulcowe pełnią w nim niebagatelną rolę. Zanim przystąpimy do ich wymiany, warto zapoznać się z kilkoma wskazówkami specjalistów.\n1. Sprawdzaj ich stan regularnie\nNie obowiązują restrykcyjne zasady odnośnie okresu eksploatacji czy liczby przejechanych kilometrów, po których należy wymienić tarcze hamulcowe. Granice są bardzo szerokie i wynoszą około 50-100 tysięcy kilometrów.\n2. Wymień stare tarcze, gdy:\n- są znacznie lub nierównomiernie zużyte,\n- na ich powierzchni pojawiły się nierówności, garby i rowki,\n- zauważyłeś na nich drobne lub znaczne pęknięcia!\n3. Wybierz właściwe tarcze, które pasują do modelu samochodu\nTarcze różnią się konstrukcją, średnicą oraz materiałem, z którego zostały wykonane. Potrzebne informacje znajdziesz w karcie pojazdu. Mogą być też wytłoczone na samym zużytym elemencie. Najprostszym modelem są – uważane za najbardziej trwałe – tarcze pełne bez żłobień. Ich minusem jest to, że powoli chłodzą się po ostrym hamowaniu.\n4. Zapoznaj się z warunkami gwarancji\nPrzed wyborem tarcz, sprawdź też zasady ich użytkowania. Większość producentów zastrzega, że produkty nie są objęte gwarancją, jeśli są użytkowane w celach sportowych.\n5. Wymieniaj tarcze parami\nNie warto oszczędzać i kupować tylko jednej tarczy. Zawsze trzeba wymieniać tarcze parami – na jednej osi pojazdu.\n6. Pamiętaj, że niewłaściwy montaż może uszkodzić tarcze\nGdy nowa tarcza zostanie założona na zabrudzoną lub krzywą piastę, jest niemal pewne, że się skrzywi.\n7. Zachowaj ostrożność przy hamowaniu\nBezpośrednio po wymianie tarcz i klocków hamulcowych unikaj gwałtownego i długotrwałego hamowania – zachowaj szczególną ostrożność przez pierwsze 300-400 km. Po przejechaniu takiego dystansu tarcze i klocki dopasują się do układu hamowania, zapewniając pełne bezpieczeństwo.\nKierując się tymi wskazówkami, zapewnisz bezawaryjną pracę układu hamulcowego w swoim aucie, a sobie pewną i komfortową jazdę.\nWięcej informacji na ten temat znajdziesz w tekście oryginalnym: http://www.msfera.pl/7-zasad-wymiany-tarcz-hamulcowych.html


Szewczak o trzynastej emeryturze: nawet PO się zorientowała, że trzeba ten projekt poprzeć\nTo jest pewna sprawiedliwość dziejowa, to ułamek tego, co się seniorom należy. My zwracamy naszym rodakom to, co inni im odebrali – w ten sposób skomentował projekt trzynastej emerytury Janusz Szewczak, poseł Prawa i Sprawiedliwości. >\nMróz: mam nadzieję, że prof. Pawłowicz odpocznie i wróci do polityki. Prawo i Sprawiedliwość nikogo nie chowa\n– Pani prof. Krystyna Pawłowicz nic nie przegrała. Ma swoje lata. Chce się skupić na podreperowaniu swojego zdrowia. Odpocznie przez święta i mam nadzieję, że wróci do polityki. Prawo i Sprawiedliwość nikogo nie chowa – powiedział senator Prawa i Sprawiedliwości Krzysztof Mróz, który był gościem Karola Plewy w programie „Oddaję Państwu Głos”. W dyskusji wziął również udział senator PO Jan Rulewski.>\n– Ktoś mówi takie rzeczy i nie można go w żaden sposób ukarać. Obywatel ma jeden sposób by dokonać zmian – są to wybory. Jeśli parlamentarzysta zachowuje się niezgodnie z zasadami w czasie kadencji, to nie można nic zrobić – powiedziała Lidia Sankowska-Grabczuk (rzecznik kampanii Kukiz'15, Prawica RP), która była gościem Karola Plewy w programie „Oddaję Państwu Głos”.>\nProf. Karski dobitnie pokazuje jak opozycja jest „jałowa i agresywna”. Ma również komunikat do KOD-owców...\n– Chciałbym zmartwić wszystkich KOD-owców... Trybunał UE nie stwierdził dzisiaj nic nadzwyczajnego (...) Mamy wyjątkową jałową opozycję, wyjałowioną z myśli merytorycznej, a skupionej na agresji – powiedział prof. Karol Karski (europoseł PiS), który był gościem prowadzącego Karola Plewy w programie „Oddaję Państwu Głos”. W studiu wystąpił również Grzegorz Napieralski, b. przewodniczący SLD.>\nBorowski o referendum prezydenckim: Odebrałem je źle z powodu pytań. Sama idea jest bardzo dobra.\nGośćmi Karola Plewy w programie „ODDAJĘ PAŃSTWU GŁOS” byli Jan Malicki, dyrektor Studium Europy Wschodniej UW oraz Adam Borowski, opozycjonista z czasów PRL.>


gdzie jujka i Lolo? - Strona 3 - Gwiazdy / TV / Kino - Forum Kafeteria\nA jakie ona ma obowiązki poza Melisą? W chacie nie sprzata, nie gotuje, Alexa coś nie widać wiec pewnie w przedszkolu siedzi. To co? Tylko pralkę włączyć i tyle jej obowiązków.\nA na 6godzinnego fryzjera czas sobie zorganizowała więc niech i na odpoczynek zorganizuje godzinę.\nDnia 26.08.2019 o 09:11, Gość Hahaha napisał:\nOczywiście, że tak wyglądają. Jak sobie robiłam to kolor dobrałam do pozostałych zębów. Mój dentysta powiedział mi, że większość wybiera jaśniejszy kolor i od razu to widać przy pozostałych\nDnia 26.08.2019 o 18:06, Gość gosc napisał:\nCodzienny makijaż & Zakupy | Kwiecień 11, 2016 minuta 8:11 - ma piękne białe zęby.\nczyli teraz po prostu nie dba o siebie!\nzadajesz takie pytania jakbyś nie widziała filmiku "SIEDZIMY W DOMU I NIC NIE ROBIMY - MAMY NA PELEN ETAT" oczywiście to lekka moja ironia, bo właśnie ten jej ETAT PEŁEN to nie wiem co to jest, gdy Alex albo przedszkolu albo przed tv. Dawno nie nagrywała filmiku jak sprząta dom no ale że obiadu nie gotuje, tylko ciągle liczy na to że jak Lolo wróci to coś zamówią albo pójdą na miasto.. matka - 2 dzieci. albo te jej obiadki - pierś z kurczaka i warzywa, albo zupa krem, albo najlepsze - bagietka z hummusem - czas coś więcej ugotować temu facetowi... biedny facet, nawet jeśli je mało, to lubi zjeść, bo inaczej nie zamawiał by jedzenia.. no Melisa jest obowiązkiem, i kurde nie chce isć spać, ijeszcze zaczęła chodzić - przeszkadza w nagrywaniu filmów\n1 godzinę temu, Gość Girl napisał:\nalbo te jej obiadki - pierś z kurczaka i warzywa, albo zupa krem, albo najlepsze - bagietka z hummusem - czas coś więcej ugotować temu facetowi... biedny facet, nawet jeśli je mało, to lubi zjeść, bo inaczej nie zamawiał by jedzenia..\nZapomniałaś o daniu popisowym - mozzarella z pomidorem! Ale to za czasów, gdy chciała Lorka złowić. To się "starała" Bo nie ma to jak po całym cięzkim dniu fizycznej pracy zjeść sobie kawałek serka z pomidorem\nPrzestań już chrzanić o tych licówkach, które niby ma Kobusowa. Zęby jej się popsuły w czasie ciąży, bo o nie nie dbała. Dziecko zabrało wszystkie cenne składniki, zęby widocznie wcześniej były martwe i pociemniały teraz. Jedynki zapewne ma zdrowe, dlatego są bielsze od pozostałych. To nie są licówki ani proteza. Głupie.\nAgnieszce bardzo ładnie w tym makijażu\nZrozum wreszcie, że zęby martwe owszem - ciemnieją, ale na czarno a nie na żółto! Zobacz sobie jakie miał Aleksio zęby przed protezką, to są martwe zęby, CZARNE!!! Poza tym uważasz że ona ma wszystkie martwe oprócz dwóch jedynek na górze?\nOna miała jedną jedynkę mocno wychyloną do przodu, więc opiłowali jak mogli, na taki ząb nie da się założyć licówki aby wyglądała idealne. A jesli to nie licówki to jak wytłumaczysz fakt, że TYLKO dwie góre jedynki ma białe? A reszta żółta z dużym osadem? Tylko jedynki myła (a dwójki już nie?)? I to tylko te na górze? Głupia.\nDokladnie, martwe zeby nie ciemnieja na zolto. Mozna miec naturalnie zolta kosc zeba i nie da sie z tym nic zrobic.\nNatomiast, gdyby byly martwe, to ciemnialy by na szaro/czarno.\nZęby Alexa były czarne, bo miał próchnicę, a nie dlatego, że były martwe. Jujka ma dwójkę martwą, widać od linii dziąsła. Jedynki wyglądają na bielsze, bo najwięcej światła na nie pada. No i filtry na insta robią swoje.\nJa tak mam z jedynką. Jest zwyczajnie krzywa przez co inaczej układa się na niej światło. Na co dzień tego nie widać, ale jak zrobię zdjęcie z flashem to różnica jednak jest.\nwydaje mi sie ze tak nie dbale myje zęby, zazwyczaj przód bielszy od tyłu, wezmie tylko góa dół i idzie śmierdzi jej z japy\n1 minutę temu, Gość Anih napisał:\nogolnie jest brudaska, ja bym nigdy nie wyszla z domu majac odrapane czerwone paznokcie, to taki wstyd, albo sie robi hybrydy albo wcale jesli nie umiesz o nie zadbac i nie czerwoniste, lepsze perłowe.\nalbo to jak ostatnio wiązała włosy dlatego ze były tłuste i nie chcialo jej się myć.\na widziełyscie jaki miała ciuch jak idą do kosciola wyznaczyć termin chrzcin? kurde ona jest taka "Stara maleńka" przesadza z takim ciuchem, spoko że nie w dresie, ale ale...\nZgadzam się. Alexa wypycha na całe dnie do placówki więc zostaje tylko z Melisą. Nie sprząta, nie gotuje. Mała śpi w ciągu dnia. Więc spokojnie może umyć włosy. Ewentualnie posadzić Melisę w bujaku i postawić w łazience na chwilkę, albo myć włosy wieczorem jak Lorek jest w domu. Ona ma bardzo grube te włosy więc jak ma tłuste to znaczy ze nie myła ich kilka dni... Pewnie na mycie reszty ciała też nie ma czasu. Tylko dezodorant i już.\nI ja mając tak żółte zęby wstydziłabym się usmiechac tak szeroko i jeszcze podkreślać je czerwoną pomadką, gdzie wiadomo że czerwona pokreśli "ciepłe" (fuj!) tony zębów. U Julki widać, że zęby są żółte z zaniedbania (pewnie to zasługa "kawkie" winka lub papierosków) ale ogólnie dziewczyny które nie mają idealnie białej kości powinny unikać czerwienie w ciepłych tonach. Raczej coś z chłodnym pigmentem...\nBo Julka to ciuchami się postarza ale jednocześnie ma umysł 14 latki. A mogłaby trochę spoważnieć umysłowo ale ubierać się jak młoda dziewczyna, bo przecież jest młodą dziewczyną. 25 lat to fajny wiek\nPoza tym ona taka katoliczka, że chyba tylko na chrzcinach swoich dzieci była w kościele ale pewnie zrobi z tego całą relację a mała będzie w tiulach, koronkach i diademie. A Alex? Hmn... Może w przedszkolu\nMartwe zęby ciemnieją na różne kolory, od żółtego do mocno szarego. U Jujki widać na dwójce ciemny brąz.\nMała śpi w ciągu dnia.\nNo, ale właśnie nie śpi xD Problem jest w tym, że kompletnie nie chce spać w dzień.\nTo niech myje wlosy rano lub wieczorem jak Lorek jest w domu. Dla chcącego nic trudnego.\nMartwe zęby wcale nie muszą być czarne. Moga być szare, sine itp. Bez przesady.\n4 godziny temu, Gość ela napisał:\nPerłowe to wiocha, nikt już takich nie nosi.\nOna ma bardzo grube te włosy więc jak ma tłuste to znaczy ze nie myła ich kilka dni...\nTo akurat niekoniecznie. Mam bardzo grube i muszę myć codziennie, bo następnego dnia rano wyglądają, jakby tydzień mycia nie widziały. Ale mam problemy hormonalne.\nale ogólnie dziewczyny które nie mają idealnie białej kości powinny unikać czerwienie w ciepłych tonach.\nJasne, niech w ogóle i na całe życie zrezygnują z czerwonej szminki - bo tak!\nSzminki czerwone można używać, ale w chłodnym odcieniu. Wtedy zęby wyglądają na bielsze.\nNa rynku jest masa pomadek w, czerwonym odcieniu z niebieskimi, chlodnymi podtonami, ktore wybielaja usmiech. W internecie wiekszosc bjuti guru taki temat podjela, wiec wystarczy sie zainteresowac i poszukac w drogerii. Nikt nie mowi, ze ma rezygnowac z czerwieni.\nNie ma mowy. Chłodne odcienie nie pasują kompletnie do mojej karnacji, wyglądają tragicznie. Nie zamierzam rezygnować z podkreślania urody naturalnej brunetki tylko dlatego, że jakaś dziunia z neta kreująca się na bjutiguru tak twierdzi. Będę nosić to, w czym mi naprawdę dobrze i zachęcam do tego. Nie dajmy się zwariować, obsesje w każdej dziedzinie są szkodliwe. I żeby nie było wątpliwości, zęby mam maksymalnie zadbane, znające wybielanie. Ale kolor kości jest jaki jest, zaakceptowałam to, co innym także polecam.\nDo Julii się nie odnoszę. W kwestii cudzych zębów się nie wypowiadam, nie jestem stomatologiem.\n1 godzinę temu, Gość brunette napisał:\nA kogo obchodzi, co ty robisz? Tu gadamy o Julce, ona ma zapuszczone na maxa żółte zęby więc czerwień z ciepłym pigmentem barrrrdzo to podkreśla i sprawia, że wydają się jeszcze bardziej żółte. Ciepłe odcienie nie są dla niej. Tak samo jak białe włosy podkreśliły jej wszystkie czerwone placki i pryszcze przez co twarz wygląda jak czerwona kukła.


Jak nie przystąpimy - to nic nie stracimy - Puls Wejherowa\nJak nie przystąpimy – to nic nie stracimy\nNie wiadomo też, ile będzie kosztował udział w stowarzyszeniu, na jakich zasadach będzie ono funkcjonowało i co konkretnie będzie robiło, a nowa administracja i nowi urzędnicy nie są dziś potrzebni. Dla większości wejherowskich radnych to wystarczająco dużo powodów, aby nie zaakceptować przystąpienia miasta do stowarzyszenia Gdański Obszar Metropolitalny, który wymyślił prezydenta Gdańska, Paweł Adamowicz.\nUchwałę o przystąpieniu Wejherowa do stowarzyszenia Gdański Obszar Metropolitalny, zgłosili radni Platformy Obywatelskiej, którym – sadząc po dyskusji na sesji – nad wyraz na tym zależało. Trudno oprzeć się wrażeniu, że projekt uchwały miał podtekst polityczny, wszak prezydent Adamowicz również jest z PO i stowarzyszanie traktuje jako swoje „dziecko”. Jak mówili wnioskodawcy, celem stowarzyszenia ma być „współpraca, koordynacja i planowanie” – bliżej nieokreślona, trudno bowiem doszukać się konkretów.\nCo prawda radni PO twierdzili, że stowarzyszanie będzie zdobywało unijne pieniądze i budowało za nie drogi, ale …okazało się to niemożliwe z przyczyn prawnych!\nTylko gminy, powiaty i województwa mogą w Polsce budować drogi i to one muszą pozyskać dotacje. Nie może być dróg „stowarzyszeniowych”. Kiedy wiceprzewodniczący rady Wojciech Kozłowski wytknął wnioskodawcom ten „drobny” szczegół, radni Platformy Arkadiusz Szczygieł i Jacek Gafka zaczęli się nagle wycofywać. Czy radni PO wykazali się kompromitującym brakiem znajomości przepisów czy była to zwykła propaganda i mamienie obietnicami?\n– Podejmując tę uchwałę działamy na własną szkodę, brakuje bowiem statutu, który byłby załącznikiem do uchwały. Nie ma w niej mowy, na jakich warunkach miasto przystąpiłoby do stowarzyszenia.\nSłowem, projekt uchwały nie mógł się ostać i nie został przyjęty znaczną większością głosów wejherowskich radnych. Obecnie spośród prawie 40 zaproszonych gmin, trzy gminy podjęły uchwały o przystąpieniu do GOM. Udziałem w nim nie jest zainteresowana m.in. Gdynia i Rumia. Wiele gmin ma poważane wątpliwości.\n– Jestem za współpracą i za metropolią, jestem zwolennikiem Rady Metropolitalnej, która powstała 10 lat temu i ma wiele sukcesów, jak np. wspólny bilet metropolitalny. Po co coś dublować i generować koszty w nowym stowarzyszeniu, skoro udział w Radzie nic nie kosztuje. Dla mnie udział marszałka w Radzie Metropolitalnej jest kluczowy. Marszałek pomorski, z tego co wiemy na dzisiaj, nie uczestniczy w tym stowarzyszeniu GOM.


NOW Foods - Koenzym Q10, 30mg, 240 vkaps - Shaman.pl\nNOW Foods - Koenzym Q10, 30mg, 240 vkaps\nNOW Foods - Koenzym Q 10, 30 mg, 240 vkaps SUPLEMENT DIETY\nSkładniki: mąka ryżowa i otoczka kapsułki celulozowej (substancja zagęszczająca: hydroksypropylometyloceluloza). Produkowany w zakładzie przetwarzającym składniki zawierające alergeny: pszenicę, gluten, soję, kukurydzę, mleko, jaja, ryby, skorupiaki lub orzechy.\nSposób spożycia: Przyjmuj 1 kapsułkę 1 do 3 razy dziennie, najlepiej z posiłkami.\nSposób przechowywania: Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu. Suplementy diety powinny być przechowywane w sposób niedostępny dla małych dzieci. Po otwarciu przechowywać w chłodnym, suchym miejscu.\nJakie właściwości może mieć koenzym Q10? Może wykazywać szerokie działanie, a ze względu na swoją budowę bywa porównywany do witamin. Jest substancją naturalnie występującą w ciele człowieka i magazynowaną między innymi w sercu i trzustce. Poziom koenzymu Q10 w organizmie zmniejsza się wraz z wiekiem. Do czynników przyspieszających ten proces należą także: stosowanie niewłaściwej diety i prowadzenie stresującego trybu życia.\nKoenzym Q10 w kapsułkach – marka NOW Foods\nW naszym asortymencie kategoria suplementów diety z koenzymem Q10 zawiera tylko wysokiej jakości propozycje stworzone przez cenione marki. Doskonałym przykładem jest marka NOW Foods i jej suplement CoQ10, 30 mg w kapsułkach wegetariańskich. W jednym opakowaniu znajduje się 240 kapsułek. Suplement jest odpowiedni dla osób stosujących diety wykluczające, na przykład unikających w jadłospisie glutenu czy nabiału. Zapraszamy do sprawdzenia pozostałych produktów od renomowanego producenta NOW Foods.


Dyskusja wikipedysty:Tomekg.966/Historia Litwy/Kształtowanie się państwa - Wikibooks, biblioteka wolnych podręczników\nDyskusja wikipedysty:Tomekg.966/Historia Litwy/Kształtowanie się państwa\n< Dyskusja wikipedysty:Tomekg.966\n1 Czas związków plemiennych i kunigasów\n1.1 Kontakty z sąsiadami\n1.1.1 Ruś i Złota Orda\n1.1.2 Pozostałe plemiona bałtyjskie, Zakon Krzyżacki i Zakon Kawalerów Mieczowych\n1.2 Organizacja wewnętrzna ziem litewskich\n1.3 Ku zjednoczeniu Litwy\n2 Państwo Mendoga\n2.1 Koalicja przeciw Mendogowi\nCzas związków plemiennych i kunigasów[edytuj]\nKontakty z sąsiadami[edytuj]\nRuś i Złota Orda[edytuj]\nNa przełomie XII i XIII w. ziemie plemion litewskich wciąż znajdowały się na peryferiach chrześcijańskiego świata, gdzie nie sięgały siły ani papiestwa ani cesarstwa. O Litwinach zaczęli w tamtym okresie wzmiankować kronikarze polscy, ruscy oraz dwóch nadbałtyckich państw zakonnych: Krzyżaków i Kawalerów Mieczowych, coraz częstsze bowiem stawały się napady Litwinów na państwa ościenne. W samych tylko latach 1200 – 1236 odnotowano ponad 40 najazdów. W niepamięć poszła dawna zależność ziem litewskich od Rusi, która podzielona na wiele niezależnych i słabych księstw stawała się ofiarą wypraw litewskich plemion. Równocześnie władcy ruscy zacieśniali więzy z rodami możnowładczymi Litwy, poprzez rodzinne koligacje (np. Litwinka, córka Dangeruta została wydana za księcia Jersiki Wsiewołoda, nieco później córka Dowsprunka za Daniela, księcia halickiego). Z księstwami ruskimi plemiona litewskie utrzymywały tak różne stosunki, jak dużo było owych księstw i np. podczas gdy z jednymi państewkami toczyły wojnę, z innymi, np. Nowogrodem sprzymierzały się przeciw wspólnym wrogom, chociażby Inflantom. Niewykluczone, iż już w tym czasie Litwa dokonała pierwszych podbojów księstw ruskich, zajmując Brasaław oraz podporządkowując sobie niewielkie księstwo mińskie, którego władcy nie są już wymieniani pod koniec XII w. Litwinów interesowały bowiem tereny, zwane Rusią Czarną, położone wzdłuż lewych dopływów górnego Niemna, na styku ziem Bałtów i Słowian, gdzie istniały takie grody ruskie, jak Grodno czy Nowogródek. Związki Litwinów z Rusinami rozbijały kontakty peryferyjnych ziem ruskich z centrami księstw i w praktyce osłabiały Ruś. Litwa nie odczuła znacząco tatarsko-mongolskiego najazdu, mimo, że Złota Orda pod wodzą Batu-Chana objęła swym panowaniem niemal całą Ruś. Najazd niezliczonych hord Azjatów wstrząsnął środkowo-wschodnią Europą, która ugięła się pod ich potęgą. Za życia Batu-Chana Mongołowie i Tatarzy prawdopodobnie nie dotarli jeszcze do ziem litewskich, jednak jaki czas później pojawili się na tamtych terenach i zaczęli ingerować w sprawy ruskie i litewskie. Najgroźniejszy atak przypadł na czasy chana Burundaja w 1259 r., jednak ani on ani inne wyprawy nie wpłynęły znacząco na rozwój ziem litewskich i nie zagrodził ich państwowości.\nPozostałe plemiona bałtyjskie, Zakon Krzyżacki i Zakon Kawalerów Mieczowych[edytuj]\nInnymi sąsiadami Litwinów na przełomie XII i XIII w. były spokrewnione z nimi plemiona bałtyckie: Jaćwingowie (inne nazwy: Jaćwiengowie, Sudawowie), Prusowie, Nadrowowie, Skalowie, Kurowie, Żmudzini, Łotysze oraz Selowie. W plemionach tych rozwarstwienie społeczne było już wyraźnie widoczne, pojawiać się zaczęli lokalni przywódcy, a nawet książęta (kunigasowie). Żaden ze szczepów nie utworzył jeszcze państwa, co nie przeszkodziło w zorganizowanych napaściach na kraje ościenne, m.in. Polskę. Mimo, że oddziały Bałtów były o wiele słabsze aniżeli wojska sąsiadów ich ziemie długo pozostawały niezdobyte, głównie z powodu ukształtowania terenu, gęstych lasów i licznych bagien. Położenie polityczne plemion bałtyckich zaczęło gwałtownie zmieniać się od początku XIII w., stały się one bowiem obiektem zainteresowań misjonarzy chrześcijańskich. Państwa leżące nad Bałtykiem coraz bardziej starały się podporządkować Bałtów, a najbliżsi sąsiedzi, m.in. Polacy chcieli nawet zajęć ich ziemie. U schyłku XII w. w rejonie bałtyjskim, szczególnie na Zadźwiniu, wzrosła bardzo działalność kupców i zakonników niemieckich. W celu organizowania misji chrześcijańskich duchownych utworzono w 1186 r. biskupstwo w Uexküll (Ikšķile) w dolnym brzegu Dźwiny. Biskupów Uexküll nie zadowalały misje pokojowe i od 1198 r. zaczęli ogłaszać zbrojne wyprawy na Dźwinie, ziemie Liwów i Estów, nie tylko w celu nawracania ich, ale także grabieży. Większość uczestników tychże kampanii pochodziła z Niemiec, toteż misje zdobyły poparcie cesarstwa rzymskiego narodu niemieckiego. Uczestników krucjat bałtyckich popierali również rzymscy papieże. Krzyżowcy północni w 1201 r. założyli Rygę, rok później zaś powołali zbrojny Zakon Rycerzy Chrystusa, zwany Zakonem Kawalerów Mieczowych. Podbijano coraz nowe tereny, gdyż słabi, podzieleni na wiele szczepów Liwowie, Łotysze i inne plemiona nie potrafili skutecznie się bronić. Na zajętych ziemiach zdobywcy chrystianizowali pogan, a co najgorsze dla Bałtów organizowali nowe państwo niemieckich kupców, zakonników i rycerzy, w którego skład weszły ziemie zajęte przez Zakon Kawalerów Mieczowych, katolickich biskupów oraz miasto Rygi. Powstające państwo zaczęto nazywać Inflantami. Prowadzona przez Inflanty kampania wymierzona przeciw Bałtom oraz Litwie kampania spowodowała, iż nierzadko zastępy Litwinów wdzierały się na tereny państwa, siały spustoszenie i dziesiątkowały szeregi jego mieszkańców, ponadto udzielały pomocy Kurom, Żmudzinom czy księciu Jersiki (1210, 1214, 1229). W odpowiedzi za ataki również mieszkańcy Inflant kilka raz podjęli wyprawy na ziemie litewskie (1208, 1229). Skomplikowana sytuacja panowała również na pograniczy Prus i Mazowsza, które często padało ofiarą łupieżczych wypraw Prusów. Polakom nie udało się mimo wsparcia papiestwa umocnić granicy, zaczęli więc szukać pomocy u Niemców. W latach 1225 – 1228 zwrócili się o pomoc do Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego, zwanego Zakonem Krzyżackim. Działający uprzednio w Ziemi Świętej, następnie zaś w Europie Zachodniej Zakon Krzyżacki posiadał sympatię zarówno cesarza jak i papieża, co zapewniało mu poparcie ideologiczne, polityczne i wojskowe. W 1126 r. wielki mistrz zakony otrzymał od cesarza prawa książęce, chociaż jego przyszłe państwo nie weszło w skład cesarstwa. Na mocy bulli papieskiej Zakon otrzymał w posiadanie ziemie Prusów, Jaćwingów itp. Podbój rozpoczął się w 1231. Ściągający licznie z całej Europy, głównie z Niemiec wojownicy i rycerze kierowani przez zakonników szybko przełamali główną linię oporu Prusów i mimo, iż ci bronili się zaciekle podporządkowali sobie ich ziemie. Na nic się zdały także powstania, organizowane w latach 1242 – 1249. Krzyżacy mieli nieść wiarę wśród Bałtów, jednak w rzeczywistości stronili od tego, a nawet chcieli aby ci jak najdłużej pozostawali poganami, mieliby bowiem wtedy pretekst do kolejnych ataków, w skutek których państwo zakonne bogaciło się i rozszerzało swoje granice. I tak oto w przeciągu kilkudziesięciu lat w sąsiedztwie Litwy pojawiły się dwa nowe, silne państwa, lecz nie powstałe w wyniku rozwoju plemion bałtyjskich, a w wyniku podbojów i łupieżczych wypraw. Kościół katolicki oraz Zakon Kawalerów Mieczowych i Zakon Krzyżacy przyniosły na zagarnięte ziemie kulturę chrześcijańską, najnowsze technologie, wyżej rozwiniętą organizację społeczną, a jednocześnie wytworzyły barierę społeczną: Niemców i członków innych chrześcijańskich państw Europy uważano za ludzi lepszych, niż Bałtów. Z czasem potomkowie dawnych Prusów, Jaćwingów i innych szczepów zaczęli mieszać się ze społecznością niemiecką, co doprowadziło do zaniku plemion bałtyjskich na podbitych terenach. Los jaki spotkał Prusów, Jaćwingów, Łotyszy itp. groził także Litwinom, którzy jako jeden z ostatnich krajów pogańskich w Europie stali się celem wypraw państw chrześcijańskich. W 1236 r. ogłoszono przeciwko Litwie wyprawę wojenną.\nOrganizacja wewnętrzna ziem litewskich[edytuj]\nMimo iż wzmianki źródłowe dotyczące życia wewnętrznego Litwy są znikome wyłania się z nich zarys jej organizacji. Większość społeczności stanowili wolni chłopi, zjednoczeniu we wspólnoty terytorialne – pola (lit. Lukas). Spośród nich najwyższe stanowisko w społeczeństwie zajmowali tak zwani „dobrzy ludzie” (lit. gerieji žmonės), którzy szybko stali się bojarami. Zarządzali swymi gospodarstwami i wsiami zamieszkanymi przez ich poddanych. Bojarowie szybko bogacili się podczas wojen. Dzięki zdobytym bogactwom kupowali nowych poddanych, których osadzali w podległych wsiach, czasem skupiali wokół siebie grupy przyszłych bojarów, stanowiących trzon drużyny i budowali nowe grody, stając się kunigasami – książętami plemiennymi. Owi kunigasi zazwyczaj byli ze sobą skoligaceni, poprzez dynastyczne małżeństwa, często także wydawali członkinie swoich rodów za książąt sąsiedniej Rusi. Włości kunigasa i jego majątek, który stanowiły poddane wsie, grody, gospodarstwa przyszłych bojarów, przypominały niewielkie państewka. Wojny, związki rodzinne lub powodzenie wypraw nobilitowały starszych kunigasów, którzy na krótszy lub dłuższy czas, pokojowo bądź z na drodze wojennej jednoczyły mniejszą lub większą grupę kunigasów. Wkrótce na Litwie powstawać zaczęły związki terytorialne, przeradzające się w państewka plemienne. Zapewne najważniejszą i największą ziemią Auksztoty, tj. Litwy Właściwej była ziemia litewska, leżąca miedzy Niemnem a Wilią, do której być może, co jest jednak kwestią sporną, należały prawobrzeżne tereny środkowej Wilii. Owa ważna część Litwy sięgała górnego brzegu Niemna na wschodzie i na południu, ale i tam jej granice nie zostały ściśle nakreślone, szczególnie z inną ziemią litewską – Nalszczanami. Nieznane są również granice wielu innych ziem położonych na północ od ziemi litewskiej. Były to kolejno idąc ze wschodu na zachód: Naszczany, Dziawołtwa, Upita oraz niewielka ziemia nad Wilią. W dorzeczu prawych dopływów górnego Niemna leżała Żmudź, na której obszarze zachodziło wiele procesów etnicznych: przybywający ze wschodu Litwini mieszali się z rdzenną ludnością: pokrewnymi im Kurami. Żmudź w rzeczywistości była połączonymi przez ówczesnych kunigasów kilkoma ziemiami. XIII-wieczne źródła wymieniają Korszów, Knituvę, Miedniki, Rosienie, Ejragołę, Ławków oraz przydzieloną Żmudzi Szawle. Ówczesne ziemie nie były rzeczywistymi związkami państwowymi, nie funkcjonowały w nich bowiem żadne organy rządzące, chociaż wyodrębnianie się poszczególnych ziem świadczy o procesie jednoczenia się. Poszczególne skupiska osad oddzielały nieprzebyte lasy, bagna, nieużytki. Granice te uniemożliwiały aktywny kontakt między plemionami, co sprawiło, iż zaczęły pojawiać się pierwsi kunigasowie, rządzący kilkunastoma osadami. Wraz ze wzrostem gospodarczym, przede wszystkim z rozwojem rolnictwa i hodowli bydła coraz rzadsze stawały się kryzysy demograficzne, jednak mimo tego zagęszczenie ludności było niewielkie, wynosiło bowiem 4 – 5 osób na km². Na ziemiach plemion litewskich (blisko 80 000 km²) na przełomie XII i XIII w. żyło prawdopodobnie ponad 300 000 mieszkańców. Mimo niewielkiego potencjały gospodarczego i wojskowego Litwinów ich działalność w pierwszej poł. XIII była, co zaskakujące, duża.\nKu zjednoczeniu Litwy[edytuj]\nZ okresu kształtowania się państwa litewskiego znamy jedynie poszczególne wydarzenia, np. zawarcie w 1201 r. przez któreś z plemion rozejmu z osiadłymi na Zadźwiniu Niemcami lub umowę z 1212 r. pomiędzy Nowogrodem a kunigasem Dangerutem. Ów Dangerut musiał być zapewne potężnym władcą, w przeciwnym bowiem razie księstwo nowogrodzkie nie zawierałoby z nim umowy. Szczególnie cenne obecnie znaczenie ma lista kunigasów litewskich, którzy w 1219 r. zawarli umowę z księstwem halicko-włodzimierskim. Łącznie owych książąt było 21, z czego pięciu określanych było mianem starszych. Byli to Żywibund, Dowsprunk, jego brat Mendog oraz bracia Dowiat i Wilikajło. Ojcem wymienionych Dowsprunka oraz Mendoga był wymieniony w źródłach dopiero w XVI w. nadzwyczaj potężny i majętny kunigas. Według kroniki był to władca Litwy Ryngold (Ryngolt), jednak nie jest pewne, czy jest to prawdziwe imię. Proces jednoczenia ziem litewskich był bez wątpienia skomplikowany z licznymi wzlotami i upadkami. Okres częściowego zjednoczenia przypadał zapewne na pierwsze dwie dekady XIII w., na okres życia kunigasów Dangeruta (zm. 1213), Stekse (zm. 1214) oraz ojca Mendoga i Dowsprunka. Wkrótce po śmierci tychże książąt nastąpił ponowny podział ziem Litwy, o czym świadczy chociażby duża liczba kunigasów, którzy zawarli w 1219 r. układ z księstwem halicko-włodzimierskim.\nZjednoczenie się i utworzenie państwa przez plemiona litewskie było dla nich najkorzystniejsze, wtedy bowiem mogłyby działać wspólnie. Sąsiednie państwa, m.in. państwa niemieckie stawały się coraz silniejsze i stanowiły duże zagrożenie dla Litwy, również Ruś, którą interesowali się kunigasi była poza ich zasięgiem. Jednak kiedy książęta zjednoczyliby się i utworzyli państwo Litwa byłaby zdolna nie tylko skutecznie odpierać ataki państw zakonnych, ale także dokonać trwałego podboju ziem ruskich. Prócz plemion litewskich do zjednoczenia dążyły pozostałe bałtyjskie ludy: Żmudzini, Jaćwingowie, Semigalowie. Jak już wyżej zostało napisane coraz bardziej potężne stawały się nadbałtyckie państwa zakonne: Państwo Zakonu Krzyżackiego oraz Inflanty. Ziemie litewskie były celem ekspansji obu zakonów, których połączone siły zachęcane przez papieża Grzegorza IX i jego legata Wilhelma z Modeny 1236 r. ruszyły na krucjatę przeciwko Bałtom. Zjednoczone armie krzyżackie i inflanckie pod wodzą wielkiego mistrza Zakonu Kawalerów Mieczowych wdarły się w głąb Litwy, jednak na drodze stanęły wojska przeciwnika. Nie byli to prawdopodobnie Litwini, którzy w tamtym okresie nie byli jeszcze zjednoczeni ale Żmudzini pod wodzą kunigasa Wykinta. W bitwie pod Szawlami Niemcy zostali rozgromieni, poległ m.in. wielki mistrz oraz większość rycerzy. Sromotna klęska oraz bezowocne starania o rozciągnięcie przez papieża władzy Zakonu Kawalerów Mieczowych na ziemie Bałtów doprowadziły do upadku Inflanty i jedynie połączenie z Państwem Zakonu Krzyżackiego ocaliło je. Również Zakon Kawalerów Mieczowych stał się gałęzią Zakonu Krzyżackiego i odtąd zaczęto nazywać go Zakonem Inflanckim. Sytuacja polityczna na wschodnim wybrzeżu Bałtyku zmieniła się diametralnie. Połączenie się dwóch agresywnych państw oraz rozpoczęty przez Zakon Krzyżacki w 1231 r. podbój ziem pruskich nie mógł nie odbić się echem na ziemiach litewskich, które znalazły się w dużym niebezpieczeństwie. Pojawiało się już wystarczająco dużo powodów, dla których miałoby powstać zjednoczone państwo. Ale wraz z procesem jednoczenia pojawiać się zaczęły problemy, pretendentów do zjednoczenia ziem litewskich było bowiem wielu. W 1219 r. wymienianych jest pięciu starszych kunigasów, spośród których w 1235 r. wymienia się już tylko jednego – Mendoga, pojawili się jednak także inni potężni książęta: synowie zmarłego brata Mendoga Dowsprunka: Towciwił i Edywid, po zwycięstwie nad Krzyżakami umocnił się również kunigas żmudzki Wykwint, szwagier Dowsprunka. Inicjatywę w nieznany sposób szybko przejął Mendog, który wg Latopisów ruskich wybił lub wygnał rywali, wśród których znaleźli się także jego bracia i bratankowie. Przekazy potwierdza m.in. los wymordowanego przez Mendoga rodu Bulewiczów oraz wygnanych kunigasów: Wykinta, Towciwiła i Edywida, co przedstawione będzie w dalszej części opracowania. O zabitych braciach i bratankach natomiast nie wiemy niczego konkretnego. Nie wszystkich kunigasów Mendog zabijał lub wypędzał, wielu z nich złożyło mu hołd, za innych książę litewski wydawał swoje krewniaczki. Dzieci pochodzące z tych związków, np. Treniota pomogły Mendogowi w umocnieniu swojej pozycji na Litwie, co nasuwa przypuszczenie, że podobnie jak one ich ojcowie podlegali księciu. Trudno stwierdzić kiedy poszczególne ziemie zostały przyłączone do państwa Mendoga, jednak istnieją pewne poszlaki, które pozwalają osadzić poszczególne wydarzenia w chronologii, przykładem może być zajęcie Żmudzi. W 1236 r. kiedy Żmudzini pod wodzą Wykinta zwyciężyli Niemców pod Szawlami Mendog nie udzielił im pomocy, jednak podczas wojny Litwinów z Niemcami na Mierzei Kurońskiej w latach 1244 – 1245 Żmudź, a dokładniej księstwo Wykinta (północno-zachodnia Żmudź) stanowiło prawdopodobnie oparcie dla wojsk Mendoga. Wcześniej z pewnością książę musiał umocnić się na ziemiach Dziawołtwy, terenach nadwiliańskich i być może w Upicie. Szybko Mendogowi ulegli liczni kunigasowie Nalszczan, które lennem litewskim były z pewnością już w latach 40. XIII w. Z pewnością przynajmniej południowa część Nalszczan nie opierała się księciu litewskiemu, o czym świadczy fakt, iż przetrwało wiele tamtejszych rodów, np. Giedrojciowie, Świrscy, Holszańscy. Na początku lat 50. XIII w. wykorzystując osłabienie Rusi związane z najazdem mongolskim Mendog umocnił się na Rusi Czarnej, spośród której większość oddał w lenno swemu synowi Wojsiełkowi. W latach 50. Mendog był już jedynym władcą Litwy, a ponadto władał niektórymi ziemiami sąsiednimi: Rusią Czarną, płd. Selią, prawdopodobnie Mińskiem oraz Rasławem oraz być może Nadrowią,, Skalowią oraz północną Jaćwieżą. Mendog umocnił swoją władzę na Litwę, kiedy wygnał ok. 1248 r. swoich bratanków: Towciwiła i Edywida, synów zmarłego Dowsprunka. Wypędzony został również ich wuj, kunigas żmudzki Wykwint, którego dobra podobnież jak ich tereny został zagrabione, a on sam wraz z Towciwiłem i Edywidem udał się na Ruś, próbując tam zdobyć tereny dla siebie. Prawdopodobnie bratankowie byli posłuszni Mendogowi, jednak on sam nie czuł się bezpiecznie, kiedy w jego sąsiedztwie przebywają dwaj potężni kunigasi. Dlatego też książę sam uznał za koniecznie zajęcie należących do nich ziem i wygnanie ich ze swojego księstwa. Tak oto kunigas ziemi litewskiej (w węższym znaczeniu) Mendog w latach 40. i 50. XIII w. dokonał zjednoczenia większości ziem litewskich.\nKoalicja przeciw Mendogowi[edytuj]\nPaństwo Mendoga wkrótce po powstaniu zaczęło uczestniczyć w życiu politycznym regionu, walcząc m.in. z Inflantami i z Polską. W 1248 r. Mendog postanowił pozbyć się ostatnich potężnych kunigasów litewskich – bratanków Edywida i Towciwiła oraz ich wuja kunigasa żmudzkiego Wykinta, których wysłał na wyprawę wojenną do ziemi smoleńskiej, w międzyczasie zaś zagrabił ich dobra, czego skutkiem było wypowiedzenie posłuszeństwa przez książąt. Mendog wysłał przeciwko nim swoje oddziały, jednak buntownicy schronili się u księcia halickiego Daniela, który poparł ich w sporze z wielkim księciem litewskim. Wkrótce do wymierzonej przeciwko Mendogowi koalicji przyłączyły się Inflanty, Jaćwingowie oraz część Żmudzi. Ruś Halicka kilkakrotnie napadała na należącą do Litwy Ruś Czarną, Inflanty zaś splądrowały m.in. Naszczany oraz popierającą Mendoga część Żmudzi. W r. 1250 Towciwił, jeden z buntowników przybył do Rygi, gdzie przyjął chrzest z rąk biskupa ryskiego, Mikołaja i został obwołany przez Inflanty kandydatem do tronu litewskiego. Mendog znalazł się w ciężkim położeniu, bowiem jego państwo było jeszcze niejednolite, a na dodatek atakowali je Niemcy i Rusini. W związku z tym wielki książę postanowił osłabić koalicję Wykinta, Towciwiła i Edywida, rozpoczynając rozmowy z Zakonem Kawalerów Mieczowych. Wielki mistrz Andrzej von Stirland zaproponował Litwie pokój a nawet koronę królewską, jednak warunkiem był chrzest Mendoga. Monarcha zgodził się w na początku 1251 r. przyjął chrześcijaństwo oraz stał sprzymierzeńcem zakonu kawalerów mieczowych. Pozbawiony potężnego sojusznika Towciwił ruszył do wrogiej Mendogowi części Żmudzi, gdzie władzę przejął Wykwint. W 1251 r. Żmudzini ruszyli na Litwę i oblegli gród Worutę, jednak nie zdołali go zająć. Podczas kontrataku Mendog wdarł się na Żmudź, jednak i on nie mógł przełamać obrony przeciwnika, nie zdobył bowiem siedziby Wykinta, którą były Twery. Litwini spustoszyli Żmudź, co doprowadziło do przechylenia szali zwycięstwa na ich stronę. Żmudzini przeszli na stronę Mendoga, podobnie jak Jaćwingowie, Towciwił zaś bez szans na pokonanie wielkiego księcia zbiegł na Ruś do Daniela, który nadal toczył wojnę z Litwą i pustoszył należącą doń Ruś Czarną. Szczególną aktywnością wyróżnił się tutaj syn Mendoga, Wojsiłek, który w 1254 r. w imieniu ojca zawarł z Danielem, księciem halickim pokój. Stosunki z tymże ruskim państwem a Litwą znacznie się poprawiły, gdyż Mendog wydał swą siostrę za syna Daniela, Szwarna, drugiemu synowi zaś, Romanowi, przekazał w lenno Ruś Czarną. Wojsiłek Mendogowic przyjął prawosławie i został mnichem, Towciwił zaś prawdopodobnie pogodził się z Mendogiem, gdyż późniejszym czasie stał się księciem Połocka, zależnym od Litwy. Sojusz z Inflantami i chrzest Mendoga sprawił, iż książę zaczął starać się o koronę królewska. Wkrótce po przyjęciu chrześcijaństwa wyruszyli do papieża posłańcy z Inflant i z Litwy, którym udało się uzyskać dla Mendoga koronę. Uroczystość koronacji nastąpiła w 1253 r. Wtedy to Litwa z jednego z ostatnich pogańskich księstw Europy przerodziła się w chrześcijańskie królestwo, a stało się to dzięki Zakonowi Kawalerów Mieczowych. Mendog musiał się zrewanżować, zapisał więc w latach 1253 – 1255 i późniejszych zachodnie ziemie swojego państwa.\nTę stronę ostatnio edytowano 6 mar 2011, 00:50.