Fizjoterapia w leczeniu odleżyn - leczeniewdomu.pl\nFizjoterapia w leczeniu odleżyn\nMonika Rydlewska - 09:48, 20 sierpnia 2021\nOdleżyny to obszary miejscowego uszkodzenia skóry i niżej położonych tkanek (tzw. ogniska martwicy niedokrwiennej), które powstają wskutek długotrwałego lub powtarzającego się ucisku/ fot. Freepik\nCzy fizjoterapeuta może pomóc wyleczyć odleżyny? Owszem. Niektóre zabiegi mogą się okazać pomocne zarówno w gojeniu się ran, jak i profilaktyce przeciwodleżynowej.\nCzy zabiegi fizykoterapeutyczne pomagają leczyć odleżyny?\nMasaż klasyczny – kiedy go stosować?\nTo obszary miejscowego uszkodzenia skóry i niżej położonych tkanek (tzw. ogniska martwicy niedokrwiennej), które powstają wskutek długotrwałego lub powtarzającego się ucisku. Na bazie odleżyn bardzo często rozwijają się owrzodzenia, a także przewlekłe, trudno gojące się rany. Odleżyny należą do najczęstszych powikłań u pacjentów unieruchomionych.\nW leczeniu odleżyn istotnymi elementami są:\nwdrożenie profilaktyki przeciwodleżynowej\nstosowanie odpowiednich środków a także opatrunków\nW leczeniu odleżyn swoją rolę ma również rehabilitacja: fizykoterapia i fizjoterapia. Celem rehabilitacji jest zmniejszenie bólu towarzyszącego odleżynom a także usprawnienie miejscowego ukrwienia.\nFizykoterapia w leczeniu odleżyn\nFizykoterapia to rodzaj rehabilitacji medycznej. W fizykoterapii – do leczenia pacjentów wykorzystuje się wszystko, co pamiętamy z lekcji fizyki w szkole:\nZa pomocą tych zjawisk oddziałuje się na dotknięte chorobą części ciała pacjenta.\nZabiegi fizykoterapeutyczne w leczeniu odleżyn\nGalwanizacja – elektroda czynna umieszczana jest na podkładzie wysyconym roztworem soli kuchennej. Powinna się znajdować na odleżynie. Bierną układa się przeciwlegle. Natężenie wynosi od 5 do 10 mA. Zabieg – według potrzeb – trwa od 10 do 15 minut. Można go powtarzać kilka razy dziennie.\nFen (suszarka ręczna) – to mikromasaż gorącym powietrzem okolicy odleżyny. Zabieg trwa przez 5-15 minut. Można powtarzać kilkukrotnie w ciągu dnia.\nPromieniowanie podczerwone z filtrem czerwonym.\nOkłady z lodu – krótkotrwałe, dookoła odleżyny. Należy zachować ostrożność.\nPromieniowanie nadfioletowe – zabieg ma charakter bakteriobójczy. Ponadto pobudza odnowę zniszczonej tkanki skórnej. Dawkowanie promieni nadfioletowych powinno być bardzo ostrożne, obliczane tylko i wyłącznie na podstawie wcześniej określonej dawki progowej (biodoza).\nJonoforeza – przy wykorzystaniu 0,5 – 1% chlorowodorku nowokainy. Zabieg ma przyspieszyć ziarninowanie ubytku. Natężenie od 4 do 8 mA. Zabieg trwa około 20 minut.\nUltradźwięki – wykonywane przez sprzężenie parafiną ciekłą – labilnie dookoła otoczenia odleżyny. Dawka: 0,3 – 0,5 W/cm2. Czas trwania: 5-8 minut. Zabieg wykonuje się co drugi dzień.\nLaseroterapia niskoenergetyczna – przyspiesza gojenie się ran, ponieważ wpływa na zdolności naprawcze skóry. Dodatkowo poprawia mikrokrążenie oraz powoduje wzrost stężenia hormonów. Zabieg aplikuje się na okolice rany, dookoła niej.\nMasaż klasyczny w leczeniu odleżyn – profilaktyka\nMasaż klasyczny zapobiega powstawaniu odleżyn na ciele pacjenta. Polega na serii następujących po sobie ruchów o narastającej intensywności – od delikatnych do mocnych. Masaż klasyczny polega na rozmasowywaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała pacjenta. Intensywność masażu klasycznego może być różna. Zależy ona od rodzaju schorzenia, wieku i chorób współistniejących.\nZadaniem masażu jest pobudzenie mikrokrążenia skóry. Masaż pomaga dotlenić i odżywić tkanki. Zdecydowanie zmniejsza więc ryzyko powstawania odleżyn. Należy jednak pamiętać, że masaż sprawdza się doskonale jako profilaktyka odleżyn. Gdy one już powstaną, należy zaprzestać tej formy terapii, aby dodatkowo nie uszkadzać delikatnej skóry pacjenta.\nCzytaj także: Etapy gojenia się odleżyn\nRadzimińska A., Stettler D., Weber-Rajek M. (i inni), Metody fizykalne w terapii odleżyn, Journal of Education, Health and Sport, 5/2015.\nWesołowski R., Gackowska M., Woźniak A. (i inni), Odleżyny jako problem interdyscyplinarny – rola fizjoterapeuty oraz dietetyka w procesie leczniczym, Wiosna młodych fizjoterapeutów, tom I, 2013.\nKruk-Kupiec G., Profilaktyka przeciwodleżynowa, poradnik dla pacjentów i ich rodzin, Piekary Śląskie 2009.\nZobacz także fizykoterapiamasaż klasycznyodleżynypacjent\nPoprzedni artykuł Previous post: Wystarczy 200 kalorii dziennie mniej i tętnice będą zdrowsze\nNastępny artykuł Next post: Obturacyjny bezdech senny\nWIDEO: Mieszkanie dla seniora - jak zapobiegać upadkom09:48 20 sierpnia 2021\nSsak. Co to jest i jak działa09:48 20 sierpnia 2021\nCo zrobić, gdy chory na demencję zbiera jedzenie i przedmioty?09:48 20 sierpnia 2021


Telefony komórkowe oferują użytkownikom wiele nowych możliwości, przez co ich utrata staje się coraz bardziej dotkliwym problemem. Z tego powodu warto rozważyć wykupienie ubezpieczenia komórki, oferowanego przez większość firm telekomunikacyjnych oraz ubezpieczeniowych. Sprawdźmy, co zapewnia polisa chroniąca telefon.\nWraz ze wzrostem funkcjonalności telefonów rosną ich ceny. Smartfony należą do najczęściej kradzionych sprzętów elektronicznych. Sprzyja temu zarówno powszechność ich użytkowania, jak i to, że bardzo łatwo je spieniężyć. Nierzadko telefon jest dość ważnym elementem naszego życia. Utrata zapisanych w nim danych może stanowić poważny problem dla osób używających go w celach biznesowych.\nReakcją na straty ponoszone w wyniku coraz częstszych kradzieży telefonów są oferty ubezpieczeń. Znajdziemy je w firmach telekomunikacyjnych największych operatorów takich jak Orange, Play i T-Mobile, a dostępne są także dla klientów indywidualnych. Na ubezpieczenie komórki w Plusie mogą liczyć jedynie właściciele firm. Rekompensatę szkód związanych z utratą bądź zniszczeniem telefonu zaproponują nam również towarzystwa ubezpieczeniowe - PZU oraz Amplico.\nDecyzja o ubezpieczeniu telefonu komórkowego zależy od kilku czynników takich jak koszt, stopień oraz cel wykorzystywania urządzenia. Wynagrodzenie strat może pozwolić na odzyskanie pieniędzy wydanych na sprzęt, co umożliwi nam sfinansowanie nowej komórki. Z drugiej strony warto pamiętać, że ubezpieczenie telefonu to stosunkowo nowy produkt na rynku finansowym. Z tego względu należy bardzo dokładnie wczytywać się w umowy, ponieważ mogą znajdować się w nich pewne kruczki bądź wyłączenia utrudniające odzyskanie pieniędzy.\nUbezpieczenia w firmach telekomunikacyjnych\nOrange proponuje klientom pakiety zabezpieczające telefon przed uszkodzeniami mechanicznymi, dewastacją, nieautoryzowanymi połączeniami do określonej w umowie kwoty, kradzieżą wskutek włamania bądź rabunku. W poszczególnych ofertach Orange zapewnia ubezpieczenie urządzenia użytkowanego poza granicami kraju czy zwrot pieniędzy za dwie szkody rocznie obejmujące np. zalanie aparatu.\nW Play można zabezpieczyć się przed przypadkowym uszkodzeniem telefonu, a wybierając pakiet poszerzony zapewnimy sobie rekompensatę szkód na wypadek kradzieży kieszonkowej, rabunku, nieuprawnionego użycia do 24 godzin wstecz od zgłoszenia krzywdy.\nT-Mobile zapewnia ochronę ubezpieczeniową, która obejmuje kradzież, nieuprawnione używanie i uszkodzenia mechaniczne.\nWarto zwracać uwagę na zapisy w umowach kredytowych\nGdy kupujemy ubezpieczenie telefonu, warto sprawdzić, co zapewnia nam poszczególny pakiet oraz jakie zapisy zawiera umowa. W najtańszych ubezpieczeniach konsument nie jest chroniony przed kradzieżą kieszonkową. Różne firmy inaczej określają sposób wypłacenia odszkodowania oraz wkład własny ciążący na ubezpieczonym. Z tego względu ubezpieczenie telefonu powinno być odpowiednio dobrane do potencjalnych szkód oraz zagrożeń.


Czwartek na warszawskiej giełdzie ma szanse upłynąć pod znakiem wzrostów. Temu procesowi nie powinny zagrozić ani wczorajsze słabsze nastroje na GPW, ani słabsze wyniki opublikowane przez Symantec po zamknięciu sesji w USA, ani też dzisiejsze spadki w Tokio (Nikkei -0,45 proc.) i bardzo silna przecena w Chinach (-4,8 proc.; ten czynnik stanowi największe zagrożenie dla wzrostów w Warszawie z całej wymienionej grupy).\nIndeksy w USA wyszły z tarapatów\n2007-10-25 Komentarz poranny DM IDMSA\nPoziom emocji na naszym rynku utrzymuje się na solidnym, wysokim poziomie. Po wtorkowym ataku popytu, środa przyniosła dość wyraźne schłodzenie nastrojów. Indeksy solidarnie traciły na wartości, co potwierdza też dwukrotnie większa liczba spółek zniżkujących od rosnących.\n2007-10-24 Komentarz giełdowy Gold Finance\nWczorajsze wzrosty na GPW nie zostały utrzymane w dniu dzisiejszym. Inwestorzy po spadkach indeksów w Azji przystąpili do realizacji zysków na giełdzie w Warszawie. Indeksy otworzyły się na niewielkich minusach, jednak już po chwili spadki zaczęły się pogłębiać. Na giełdzie zdecydowanie zaczęła dominować podaż, wspomagana sytuacją na innych europejskich rynkach.\nWIG20 blisko dziennych minimów\n2007-10-24 X-Trade Brokers - Puls Rynku\nSesja na warszawskiej giełdzie upływa pod dyktando sprzedających. Wczorajsze nienajlepiej przyjęte wyniki księgarni internetowej Amazon.com, co w handlu posesyjnym w USA przełożyło się na prawie 11 proc. spadek akcji oraz doniesienia o połowę większym niż dotychczas planowano odpisie Merrill Lynch.\n2007-10-24 Komentarz poranny TMS Brokers\nPodczas wczorajszej sesji WIG20 po raz kolejny zbliżył się do historycznych maksimów. Otwarcie miało miejsce na poziomie 3828, sprzedający do końca dnia nie doszli do głosu. Sesja zakończyła się na 3897 pkt, indeks zyskiwał 2,61% w stosunku do zamknięcia sesji poniedziałkowej.\nPo wtorkowym silnym wzroście, który podniósł wartość indeksu WIG20 o 2,6 proc. do 3897,75 pkt., środa powinna przynieść realizację zysków. Proces ten wymuszą słabo przyjęte przez inwestorów wyniki księgarni internetowej Amazon.com, co w handlu posesyjnym w USA przełożyło się na prawie 11 proc. spadek cen jej akcji.\n2007-10-24 Komentarz poranny DM IDMSA\nWtorkowa sesja zakończyła się wzrostem indeksów, a liderami ponownie były spółki z indeksu WIG20. Bardzo wysokie obroty w tym segmencie, dochodzące do 1,5 mld złotych, potwierdzają agresywność popytu prawdopodobnie pochodzącego ze strony zagranicy.\nPokaźne wzrosty na GPW\n2007-10-23 Komentarz giełdowy Gold Finance\nWtorkowa sesja na giełdzie w Warszawie, po spadkach w dniu wczorajszym, rozpoczęła się bardzo dobrze. Indeksy zaczęły dzień na sporych plusach. Widać, że inwestorzy z jednodniowym opóźnieniem docenili wyniki niedzielnych wyborów. Od samego początku sesji na parkiecie dominowali kupujący, którzy w ciągu dnia stali się bardziej aktywni, co doprowadziło do dużych zwyżek głównych indeksów.\nJen a Wall Street\nJen traci we wtorek do głównych walut na fali poprawy klimatu inwestycyjnego na światowych giełdach, co automatycznie przekłada się na wzrost apetytu na ryzyko i lepsze perspektywy dla operacji carry trade.\n ...        189        ...


K2 RAZY DWA - Górski Dom Kultury\nK2 RAZY DWA\nOpublikowane przez GDK w dniu 13 lutego 2019\nWśród polskich wydawców zainteresowanie książką górską nie słabnie, a szczególnie modną górą jest ostatnio K2. Nie tak dawno czytaliśmy książkę Piotra Trybalskiego, teraz pora na kolejne.\nW 2008 roku pod K2 przebywało kilka wypraw (nie komercyjnych), a także wspinacze niezależni. Baza była niczym wieża Babel, mieszkali w niej Koreańczycy, Holendrzy, Norwegowie, Serbowie, Włoch, Irlandczycy, Amerykanie, Francuzi, no i oczywiście Szerpowie i Pakistańczycy – tragarze wysokościowi, lecz tak naprawdę równorzędni i doskonali himalaiści. Przez dłuższy czas nie było pogody, aż wreszcie pojawiło się okno i wszyscy ruszyli na górę, postanawiając współpracować. Zginęło jedenaście osób: były poślizgnięcia, lawiny, zerwane poręczówki, deterioracja i błędy taktyczne. Heroiczna pomoc, lecz także egoizm i bezmyślność. A potem niekończące się analizy, dlaczego do tego doszło, co można było zrobić inaczej, kto jest winien. Nic więc dziwnego, że do tematu zabrali się dziennikarze.\nPierwszą pozycją na ten temat, która ukazała się w Polsce, była Mordercza góra Pata Falveya i uczestnika wydarzeń, Pemby Gyalje (The Summit, 2012, w Polsce wydał ją Świat Książki), napisana niejako przy okazji kręcenia dokumentu The Summit.\nTeraz mamy aż dwie pozycje na ten sam temat, choć spóźnione o dobrych kilka lat: Grahama Bowleya Bez powrotu. Życie i śmierć na K2 z 2011 roku (Czarne) i z tego samego roku Pochowani w niebie Petera Zuckermana i Amandy Padoan (Marginesy).\nW równie strasznym dla K2 roku, 1986, kiedy to zginęło trzynaście osób (w tym Dobrosława Miodowicz-Wolf, Tadeusz Piotrowski i Wojciech Wróż), w bazie przebywał doskonały dziennikarza Jim Curran, który napisał potem jedną z najlepszych reporterskich książek górskich K2. Triumf i tragedia (warto by pomyśleć o wznowieniu ‒ może w nieco lepszym przekładzie ‒ ponieważ młodsi czytelnicy jej nie znają, a książka jest nie do dostania).\nAutorzy obu książek o roku 2008 niestety w bazie nie byli (choć bycie świadkiem wydarzeń nie warunkiem sine qua non, by napisać dobry reportaż), Bowley w dodatku nie zajmował się pisaniem o wspinaniu i w obu tych kwestiach należy upatrywać słabości jego książki. A także chyba w braku talentu i zacięcia reporterskiego. Nie jest on niestety Jackiem Hugo-Baderem ‒ który, choć kontrowersyjny, pisze doskonale ‒ ogranicza się do suchej relacji, a wszelkie próby włączenia do niej emocji lub choćby nacechowanych emocjonalnie przymiotników czy metafor wydają się nieudolne, choć może jest to kwestia tłumaczenia, ale o tym potem. Oczywiście dystans i obiektywizm są siłą reportera, tu jednak wydaje się, iż stanowią ograniczenie. Nawet o sprawach najbardziej błahych można pisać porywająco, a co dopiero o górskiej tragedii ‒ i nie chodzi tu o patos czy egzaltację. Bowley nie widzi ludzi ani tego, z czym przybywają pod górę. Prawie nie widzi też ważnych bohaterów tej historii: Szerpów, czyli szerpów, i Pakistańczyków, czyli „hapsów”.\nA piszę to tym, dlatego że tak się złożyło, iż najpierw przeczytałam książkę Pochowani w niebie, niby na ten sam temat, a jednak inną. Wydaje mi się, że Bez powrotu powstała z potrzeby chwili, a Pochowani… – z potrzeby serca. Może dlatego dostała nagrodę w Banff, a w magazynie „Outside” napisano, że to najbardziej poruszająca i najważniejsza książka górska dekady.\nPeter Zuckerman jest dziennikarzem, który zajmuje się tematyką polityczną, natomiast Amanda Padoan wspina się, pisze o historii alpinizmu, a przede wszystkim znała jednego z Pakistańczyków, który zginął na K2, Karima Meherbana, i również ze względu na niego chciała napisać tę książkę. Oni także nie byli świadkami dramatycznych wydarzeń, jednak widać w ich pisaniu zaangażowanie, choć ze znajomością wspinaczkowych realiów bywa różnie.\nPogrzeb powietrzny, podniebny pochówek, po tybetańsku dżhator, czyli ofiara dla ptaków. Po kilkudniowych obrzędach żałobnych zwłoki przewozi się do Doliny Buddy, odosobnionego miejsca nieopodal świętej góry Kajlas, i nacina tak, by mogły się nimi pożywić ptaki. Nie bez powodu do tego właśnie obrzędu i do buddyzmu nawiązuje tytuł książki, albowiem wydarzenia na K2 relacjonowane są w dużej mierze z punktu widzenia Szerpów (a także Pakistańczyków).\nCiekawe, jak wielu himalaistów zastanawia się, kim są ludzie, których wynajmują i dzięki którym zdobywają góry? Czy na ogół są dla nich anonimowymi cieniami dźwigającymi ładunki, a w razie potrzeby często spieszącymi na ratunek? Oczywiście zdarzają się przyjaźnie, bo też i Szerpowie od dawna nie są jedynie tragarzami, lecz także górskimi partnerami, jednak wzajemne stosunki wciąż jeszcze obarczone są „kolonialnym” idiomem i nadal w zbyt wielu przypadkach przypominają relację „biały pan” – najemny pracownik.\nAutorzy Pochowanych w niebie, oprócz szczegółowego odtworzenia przebiegu wypadków, opisują poruszające historie Szerpów, głównie mieszkańców doliny Rolwaling, dla których praca w górach często jest jedynym sposobem, by wyjść z nędzy, godnie żyć czy też robić to, co kochają. W odległych wioskach zostawiają rodziny, czasem nie wracają z gór. Czytamy:\n„Nazir Muhammad Raza, nauczyciel, zauważył, że kiedy ojcowie wyruszają w góry, dzieci się zmieniają. Są rozkojarzone podczas lekcji i nie odzywają się na przerwach. Zbyt dużo czasu spędzają samotnie. Kiedy sezon wspinaczkowy się kończy, znowu są roześmiane i nasłuchują, czy wzdłuż rzeki jadą samochody. »Kiedy ich ojcowie wracają bezpiecznie do domu, znów stają się sobą«”.\nW Pochowanych w niebie u Bowleya Szerpowie są postaciami drugiego planu (chyba że akurat biorą udział w akcji i nie sposób ich pominąć), często nie wymienia ich z imienia, pisząc po prostu „Szerpa”, co sprawia, że nieco się gubimy.\nW obu książkach jest oczywiście historia podboju K2 ‒ choć w Pochowanych… nieco bardziej szczegółowa i bardziej interesująco opisana, jest szerokie tło polityczno-społeczno-historyczne (pałacowa masakra, której dokonał król Dipendra, i maoistowska partyzantka) ‒ są też te same detale, wydarzenia i dialogi, bo w obu przypadkach dziennikarze rozmawiali z tymi samymi osobami, choć książka Pochowani w niebie bogatsza jest o relacje Szerpów i ich rodzin. Porównanie obu wersji wydarzeń może być ciekawe dla górskich detektywów, można analizować, kto mógł zostać, a zawrócił, kto pomógł bardziej, kto mniej, kto padł ofiarą własnych błędów, a kto ślepego losu, jednak to właśnie aspekt „szerpijski”, przedstawiony z niezwykłym wyczuciem i współczuciem sprawia, że Padoan i Zuckerman napisali książkę wieloaspektową i emocjonalną, nie ograniczając się do tego, co działo się w górach, lecz także opisując niełatwe życie tych, którzy ocaleli:\n„Pasang unikał krewnych, ale on też zadawał sobie takie pytania. Jak mogłem do tego dopuścić? »Nienawidzę wspinaczki« – mówił Pasang każdemu, kto chciał słuchać. Siedział w barze i pił czang tak tani, że nie miał nazwy. Smakował jak ług, ale Pasangowi to odpowiadało: uważał, że właśnie na to zasłużył. Z wyprawy został mu tylko gruby zwitek rupii. Wydawał je tak szybko, jak mógł, opróżniał dzbanek za dzbankiem, dopóki nie urwał mu się film. Pewnego ranka obudził się w rynsztoku, brudny i zagubiony, nie wiedział, gdzie jest i dokąd mógłby pójść. Był przekonany, że już nigdy nie zechce spojrzeć na żadną górę.\nDwa tygodnie później przyjął ofertę Flying Jump i pojechał na Manaslu, ósmy co do wysokości szczyt świata”.\nNiestety słabością obu pozycji jest przekład i redakcja i nie chodzi tu nawet o nomenklaturę fachową (ta była konsultowana), a język. Mariusz Szczygieł, doskonały reportażysta, napisał, że „reportaż najczęściej żywi się językiem potocznym”, radzi więc pisać prosto, zwyczajnie, co można odnieść również do sztuki przekładu dzieł reporterskich. A złego tłumacza i redaktora charakteryzuje to, że nie czyta stylu reportażu i poruszając się niepewnie na polu języka, ucieka w hiperpoprawność, co przynosi niekiedy ‒ szczególnie w przypadku Bez powrotu ‒ niezamierzenie groteskowy efekt. Czytając takie zdania: „Między nią i jej mężem nie było napięć doświadczanych przez innych wspinaczy, którzy spotykali się z pretensjami żywionymi przez partnerów z powodu miesięcy rozłąki i ryzyka, jakie podejmowali”, „Dwójkę wspinaczy otaczała nadzieja żywiona przez innych” (tego „żywienia” jest zresztą sporo), przenosimy się do świata dziewiętnastowiecznej powieści romansowej, choć wolelibyśmy śledzić porywająco opisane poczynania wspinaczy w Szyjce Butelki (w Bez powrotu: żleb Szyjki Butelki).\nCzarne i Marginesy wydały już kilka książek górskich (Czarne także pozycje „zakopiańskie”), lecz wydaje się, że redaktorzy z Marginesów dokonują wyborów bardziej przemyślanych, nieoczywistych i ambitniejszych. Do tej pory ukazały się: klasyczna Annapurna Herzoga, ciekawa biografia Wandy Rutkiewicz pióra Elżbiety Sieradzińskiej, bardzo interesująca książka Dariusza Jaronia o pierwszej polskiej wyprawie himalajskiej na Nanda Devi East. Czekamy na następne, a ja mam nadzieję, że w przypadku książek autorów zagranicznych wreszcie będą to nowości, a nie pozycje sprzed dziesięciu lat.\nGraham Bowley, Bez powrotu. Życie i śmierć na K2 (No Way Dwon. Life and Death on K2), przekł. Maciej Kositorny, Czarne, Wołowiec 2019.\nAmanda Padoan, Peter Zuckerman, Pochowani w niebie (Buried in the Sky), przekł. Kaja Gucio, Marginesy, Warszawa 2019.\n(Tekst ukazał się również na Wspinanie.pl)


Kontakt - Efektywne Mikroorganizmy\n26 października 2011 o 21:23\nDziękuję za pozdrowienia. Dziś w ogródku jest tak, że mam odkryty 3 letni kompost zbity mocno, taki sklejony. Świeże odpadki usunęłam na bok, bo chciałam tego starego kompostu użyć do kwiatków, ale gdy to wszystko rozkopałam, strasznie śmierdziało zgnilizną i pełno w tym kompoście było turkuciów podjadków. Kury sąsiadki rzuciły się na tą rozgrzebaną kupę kompostu najadły się i tak zostało. Te kury cały czas wydziobują mi odpadki- co lepsze i tak znika materiał na nowy kompost- szkoda. Nie mając tymczasowo możliwości kupienia „bokashi” -chyba tak nazywa się to, czym przesypujesz odpadki kuchenne; założyłam własny kubeł fermentujący z dodatkiem maślanki i starych drożdży- mam nadzieję, że chyba nie wybuchnie hi, hi. Bardzo lubię sadzić różne rośliny i patrzeć, jak się zmieniają, gdy rosną, jak kwitną i owocują. A tu niestety z tą rodzimą ziemią radzą sobie tylko rodzime ”chwasty”. Sama trawa to nic smacznego, a wiadomo, że dzieci lubią jeść owoce prosto z krzaczka, czy drzewa. Mam żółte maliny i truskawki, ale słabo owocują, bo rosną prawie na glinie. Porzeczki, wiśnia, czereśnia uschły, a grusza i jabłonki stoją, jak badyle do niczego niezdatne. Czy jest cząstka nadziei w EMach. Napisz, co o tym myślisz. Nasze dwie córki, a szczególnie młodsza 2-u latka, są uczulone na białko krowie i jaja kurzego, a chciałabym im chociaż troszkę ulżyć, zastanawiam się nad kosmetykami z EM-ami, bo skóra małej Agi jest taka szorstka.\nJeszcze będąc w liceum byłam na koncercie Antoniny Krzysztoń- jej synek był wtedy malutki- miała go na koncercie i z nią tam właśnie grał twój mąż “Słoma” na bębnach. I po koncercie bębnili razem z młodzieżą, która przyniosła tam swoje bębny- pamiętam, jakby to było wczoraj, a to minęło już 18 lat- nie wiem kiedy:). “Moje serce pęknięte naczynie, które niosę nad rzekę w nadziei, że w nie życia kilka kropel spłynie. Płyną krople na gładkie kamienie…” Tą piosenkę min. śpiewała.\nPozdrawiam również i Twoich Bliskich. Bonsoir madame! Emilia\nWitam tak można pić EMy zapraszam do czytania wpis EM dla ludzi https://emblognicole.emformacja.pl/?p=488 Pozdrawiam


VELASTINA 6,0 mg kapsułki, twarde\nKażda kapsułka zawiera 6,0 mg rywastygminy w postaci rywastygminy wodorowinianu.\nCzerwono-pomarańczowa kapsułka z czerwonym nadrukiem "R 6.0" na korpusie, zawierająca biały lub białawy proszek.\nze stwierdzoną nadwrażliwością na rywastygminę, inne karbaminiany, soję, orzeszki ziemne lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu leczniczego,\nZe względu na działanie farmakodynamiczne, rywastygminy nie należy stosować równocześnie z innymi lekami cholinomimetycznymi; rywastygmina może wpływać na działanie antycholinergicznych produktów leczniczych.\nW badaniach przeprowadzonych u zdrowych ochotników nie zaobserwowano interakcji farmakokinetycznych między rywastygminą a digoksyną, warfaryną, diazepamem czy fluoksetyną.\nPodawanie rywastygminy nie wpływa na czas protrombinowy wydłużony przez podawaną warfarynę. W wyniku równoczesnego stosowania rywastygminy i digoksyny nie obserwowano działań niepożądanych dotyczących przewodnictwa w mięśniu sercowym.\nChoroba Alzheimera może stopniowo osłabiać zdolności kierowania pojazdami lub zaburzać zdolności obsługi maszyn. Ponadto, rywastygmina może wywoływać zawroty głowy i senność, głównie w początkowym okresie leczenia lub w okresie zwiększania dawki. W konsekwencji rywastygmina ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn. Dlatego, u pacjentów z otępieniem leczonych rywastygminą lekarz prowadzący powinien systematycznie oceniać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych.\nDziałania niepożądane wymieniono według częstości występowania, na początku najczęściej występujące, zgodnie z następującą klasyfikacją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\nObjawy: W większości przypadków nie obserwowano żadnych klinicznie istotnych objawów podmiotowych lub przedmiotowych związanych z przypadkowym przedawkowaniem produktu leczniczego i prawie u wszystkich z tych pacjentów kontynuowano leczenie rywastygminą. Objawami przedawkowania były: nudności, wymioty i biegunka, nadciśnienie tętnicze lub omamy. Ze względu na znane działanie wagotoniczne inhibitorów acetylocholinoesterazy na akcję serca, mogą również wystąpić: bradykardia i (lub) omdlenia. W jednym przypadku rywastygminę przyjęto w dawce 46 mg; po zastosowaniu leczenia zachowawczego objawy przedawkowania ustąpiły w ciągu 24 godzin.\nLeczenie: ze względu na okres półtrwania rywastygminy w osoczu, wynoszący około 1 godziny oraz trwające około dziewięciu godzin hamowanie acetylocholinoesterazy, zaleca się w przypadkach bezobjawowego przedawkowania przerwę w przyjmowaniu rywastygminy trwającą 24 godziny. Jeżeli przedawkowaniu towarzyszą nasilone nudności i wymioty, należy rozważyć podanie leków przeciwwymiotnych. W razie wystąpienia innych działań niepożądanych, należy zastosować leczenie objawowe.\nW przypadku ciężkiego przedawkowania, można podać atropinę. Jako dawkę początkową zaleca się podanie dożylne 0,03 mg/kg mc. siarczanu atropiny, kolejne dawki ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej. Nie zaleca się stosowania skopolaminy jako antidotum.\nGrupa farmakoterapeutyczna: inhibitor cholinoesterazy, kod ATC: N06D A03\nRywastygmina wywiera działanie hamujące w stosunku do cholinoesteraz, tworząc z nimi kompleks za pomocą wiązania kowalencyjnego, co powoduje ich czasową inaktywację. U zdrowych młodych mężczyzn produkt leczniczy podany doustnie w dawce 3 mg, powoduje zmniejszenie aktywności acetylocholinoesterazy (AChE) w płynie mózgowo-rdzeniowym o około 40% w ciągu pierwszej 1,5 godziny po podaniu. Aktywność enzymu wraca do wartości wyjściowej po około 9 godzinach od chwili osiągnięcia maksymalnego działania hamującego. U pacjentów z chorobą Alzheimera, hamowanie przez rywastygminę aktywności acetylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym było zależne od dawki, w zakresie dawek do 6 mg dwa razy na dobę (nie stosowano większych dawek). Hamowanie aktywności butyrylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym u 14 pacjentów z chorobą Alzheimera, leczonych rywastygminą było podobne do hamowania aktywności AChE.\nSkuteczność działania rywastygminy wykazano stosując trzy niezależne, specyficzne kryteria, za pomocą których oceniano wyniki, w regularnych odstępach czasu, w trakcie 6-miesięcznego leczenia. Do narzędzi oceny należały: skala ADAS-Cog (Alzheimer’s Disease Assessment Scale) – ocena zdolności poznawczych, skala CIBIC-Plus (Clinician Interview Based Impression of Change) – ogólna ocena zdolności pacjenta do pojmowania, dokonana przez lekarza uwzględniająca udział opiekuna, oraz skala PDS (Progressive Deterioration Scale) – dokonana przez opiekuna ocena sprawności pacjenta w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak: higiena osobista, jedzenie, ubieranie się, udział w pracach domowych, np. w robieniu zakupów, orientowanie się w terenie, a także udział w czynnościach związanych z finansami, itp.\nRywastygmina 6-12 mg\nADAS-Cog: poprawa o co najmniej 4 punkty\nPoprawa o co najmniej 4 punkty w skali ADAS-Cog, przy braku pogorszenia w skali CIBIC-Plus i PDS\n*p<0,05, ** p<0,01, *** p<0,001\nW 24-tygodniowym, wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym badaniu głównym, kontrolowanym placebo oraz w jego otwartej fazie przedłużonej, trwającej 24 tygodnie, wykazano skuteczność rywastygminy u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona. Pacjenci uczestniczący w tym badaniu uzyskali wynik badania MMSE w przedziale 10-24. Skuteczność rywastygminy oceniano za pomocą dwóch niezależnych skal, a oceny dokonywano w regularnych odstępach czasu podczas 6-miesięcznego leczenia. Wyniki przedstawiono w Tabeli 5 poniżej: skala ADAS-Cog, służąca do oceny zdolności poznawczych oraz skala oceny globalnej ADCS-CGIC (ang. Alzheimer’s Disease Cooperative Study-Clinician’s Global Impression of Change).\n1ANCOVA z grupą terapii i krajem jako czynnikami oraz wartościami początkowymi ADAS-Cog jako współzmienną. Dodatnia zmiana wskazuje poprawę.\nITT (ang. Intent-To-Treat): wszyscy chorzy zakwalifikowani do leczenia; RDO (ang. Retrived Drop Ostu): pacjenci, którzy zakończyli badanie przedwcześnie, a co do których uzyskano dalsze dane; LOCF (ang. Last Observation Carried Forvard): ostatnia obserwacja przeniesiona dalej\nPopulacja ITT +RDO\nITT: Intent-To-Treat (wszyscy pacjenci zakwalifikowani do leczenia); RDO: Retrived Drop Outs (pacjenci, którzy zakończyli badanie przedwcześnie, a co do których uzyskano dalsze dane)\nRywastygmina wchłania się szybko i całkowicie, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie. Na skutek oddziaływania rywastygminy na jej enzym docelowy, zwiększenie biodostępności jest około 1,5 raza większe, niż wynikałoby to ze zwiększenia dawki. Bezwzględna biodostępność po dawce 3 mg wynosi około 36%±13%. Podanie rywastygminy z pokarmem opóźnia wchłanianie leku (tmax) o 90 min, zmniejsza wartość Cmax i zwiększa wartość AUC o około 30%.\nRywastygmina jest szybko i w dużym stopniu metabolizowana (okres półtrwania w osoczu wynosi około 1 godziny) głównie w reakcji hydrolizy, przy udziale cholinoesterazy, do dekarbamylowanego metabolitu. Powstały w ten sposób metabolit wykazuje in vitro jedynie niewielką aktywność hamującą w stosunku do acetylocholinoesterazy (<10%). Badania in vitro oraz badania na zwierzętach wykazały, że główne izoenzymy cytochromu P450 odgrywają jedynie niewielką rolę w procesie metabolizmu rywastygminy. Całkowity klirens osoczowy rywastygminy wynosił około 130 l/godz. po podaniu dożylnym dawki 0,2 mg i zmniejszał się do 70 l/godz. po podaniu dożylnym dawki 2,7 mg.\nW moczu nie stwierdzono niezmienionej rywastygminy. Wydalanie metabolitów z moczem jest główną drogą eliminacji. Po podaniu rywastygminy, znakowanej izotopem 14C, wydalanie z moczem jest szybkie i prawie całkowite (>90%), w ciągu 24 godzin. Z kałem wydala się mniej niż 1% podanej dawki. Nie stwierdzono, aby u pacjentów z chorobą Alzheimera dochodziło do kumulacji rywastygminy lub jej głównego metabolitu.\nBadania toksyczności po podaniu wielokrotnym, wykonane na szczurach, myszach i psach wykazały tylko efekt związany z nasilonym działaniem farmakologicznym. Nie zaobserwowano toksyczności dotyczącej konkretnego narządu. W badaniach na zwierzętach, ze względu na wrażliwość stosowanego modelu, nie uzyskano żadnego marginesu bezpieczeństwa, który można byłoby odnieść do człowieka.\nStandardowe badania in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego działania rywastygminy, z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych ludzkich limfocytów obwodowych, w którym stosowano 104 razy większe narażenie na rywastygminę niż maksymalne, obserwowane klinicznie. Wyniki testu mikrojąderkowego in vivo były negatywne.\nW badaniach przeprowadzonych na szczurach i myszach, z zastosowaniem maksymalnych dawek tolerowanych, nie wykazano działania rakotwórczego, chociaż ekspozycja na rywastygminę i jej metabolity była mniejsza niż u człowieka. Po uwzględnieniu różnic w powierzchni ciała badanych zwierząt i człowieka, narażenie na rywastygminę i jej metabolity było w przybliżeniu równe zalecanej u ludzi dawce 12 mg na dobę. Jednakże, u zwierząt uzyskano dawkę ok. 6-krotnie większą, w porównaniu do maksymalnej dawki u ludzi.\nDATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 16.11.2010r.\nDATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 16.11.2010r.


Uregulowanie rynku pożyczek pozabankowych | Pomysły na biznes - Finanse - Firma\nUregulowanie rynku pożyczek pozabankowych\n21 września 2016 - by Redakcja - 3 Komentarzy\nW sektorze finansowym od lat pojawiają się nowe podmioty oferujące pożyczki pozabankowe. Część z nich narażała na ogromne straty pożyczkobiorców, którzy często przez zwykłą lekkomyślność i nieodpowiedzialność, podpisywali niekorzystne dla siebie umowy. Dziś interesy konsumentów na rynku pożyczek pozabankowych są znacznie lepiej chronione niż jeszcze kilka lat temu.\nW marcu 2016 roku wprowadzono w życie nowe przepisy znowelizowanej ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym. Na mocy tychże uwarunkowań pojawiło się wiele nowych wymagań wobec firm pożyczkowych istniejących na polskim rynku. Celem ustawy było wyeliminowanie pewnych niekorzystnych zjawisk dla konsumentów.\nObecnie instytucje pożyczkowe to podmioty, które muszą działać w formie spółki kapitałowej z minimalnym kapitałem zakładowym wynoszącym 200 tys. zł. Niestety nie udało się wprowadzić żadnych centralnych mechanizmów ich kontroli. Wdrożono za to w życie wiele limitów, ograniczających możliwość pobierania przez firmy pożyczkowe nadmiernie wysokich opłat, prowizji i odsetek. Chwilówka online czy też zaciągana w stacjonarnym punkcie obsługi klienta firmy pożyczkowej, jest udzielana na bardziej transparentnych zasadach niż do tej pory.\nDzięki opracowaniu i wprowadzeniu w życie nowelizacji ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, która została podpisana przez prezydenta Andrzeja Dudę w sierpniu 2015 roku, podniesiono poziom bezpieczeństwa konsumentów na rynku finansowym.\nMiało to związek z wyznaczeniem maksymalnego limitu opłat za opóźnienia w spłacie zobowiązania oraz limitu maksymalnych kosztów pozaodsetkowych w związku z zaciąganiem pożyczki pozabankowej.\nDzięki temu klient z chwilą zaciągania pożyczki gotówkowej wie, ile będzie musiał zapłacić łącznych kosztów z nią związanych i jakie opłaty wiążą się z możliwością przedłużenia spłaty takiego zobowiązania.\nOgraniczono przy tym ryzyko wpadnięcia przez konsumenta w pętlę zadłużeniową, ponieważ wyeliminowano z rynku pożyczki rolowane, kiedy pożyczkobiorca zaciągał kolejną pożyczkę, aby spłacić wcześniejsze zobowiązania.\nLimity opłat i prowizji przy pożyczkach pozabankowych\nUstawa wprowadziła maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego na poziomie 25 proc. całkowitej kwoty kredytu i nie więcej niż 30 proc. tej kwoty w stosunku rocznym. Dodatkowo wszelkie pozaodsetkowe koszty kredytu w całym okresie kredytowania nie mogą być obecnie wyższe od sumy, na jaką udzielana jest pożyczka. Ustawa definiuje pojęcie pozaodsetkowych kosztów kredytu, wliczając do nich wszelkie koszty, jakie konsument ponosi w związku z umową o kredyt konsumencki, ale poza odsetkami. Jeśli pożyczkodawca przekroczy ustawowe limity, konsument będzie miał możliwość zwrotu zobowiązania bez odsetek i kosztów kredytu, czyli firma pożyczkowa niejako zostanie ukarana koniecznością udzielenia swojemu klientowi tzw. kredytu darmowego.\nPoprzedni artykuł Transakcje online? Jak prowadzić sklep internetowy?\nNastępny artykuł Sprawa sądowe kontra detektyw – na jakim etapie wkracza?\n3 Comments on “Uregulowanie rynku pożyczek pozabankowych”\nNa szczęście rynek pożyczek pozabankowych stał się troche bezpieczniejszy. Mam nadzieję, że zyskają na tym głównie klienci.\nPils A napisał(a):\nDokładnie. Chwilówki to była dżungla! Teraz są na szczęście dodatkowe rankingi (np. http://rankingichwilowek.pl ). Nie jest łatwo już oszukać klienta. No ale klient też musi być uważny i nie brać pierwszej lepszej chwilówki.\nNawet reklam chwilówek chcą zakazać. Czytaliście ten artykuł https://www.pankasa.pl/aktualnosci/czy-to-koniec-reklam-pozyczek-i-kredytow-0-w-mediach-ida-zmiany ?


Demotywatory • Humor • Forum - The Company - Classic Amiga Games\n-- 05 Gru 2010, 19:04 --\nJoined: 04 Dec 2010, 18:00\nLast Visit: 25 Apr 2012, 11:04\nOnline: 4h 21m 11s\nZapraszamy do działu powitań. Przedstaw się napisz kilka słów o sobie.\nPs. Jest sens wrzucać tutaj demoty skoro są na swojej stronie?\nLast Visit: Today, 19:16\nOnline: 27d 16h 14m 36s\nElmek13 wrote: Ps. Jest sens wrzucać tutaj demoty skoro są na swojej stronie?\nTak samo jak z YouTube, przecież też są na swojej stronie. Myślę, że ma to jakiś sens z tego względu iż jest tam masa demotów które mogą umknąć, więc jak ktoś ma dobrego demota to się nim dzieli, ale powtarzam DOBREGO, bo wsadzanie byle jakich mija się z celem\nLast edited by biegu on 06 Dec 2010, 12:23, edited 1 time in total.\nBiegacz, zgodzę się z tym. Ja nie wrzucam linków YT.\n@Elmek: to połącz te dwie pasje i zacznij wrzucać demotywatory z youtube\nLast Visit: 01 Jul 2019, 17:16\nOnline: 26d 11h 1m 16s


Moc silnika (W): 350\nMoc silnika (kW): 0.35\nPompa TP350 230V Omnigena to pompa z rodzaju pomp zatapialnych (zanurzeniowych). Jest ona wyprodukowana przez polską firmę Omnigena. Pompa jest bardzo przystępna cenowo i w swojej klasie jest sprzętem naprawdę godnym uwagi. Ważną sprawą jest fakt, iż TP350 ma energooszczędny silnik jednofazowy, działa w trybie energooszczędnym. Rachunki za prąd nie podskoczą nam więc radykalnie. Przeznaczona jest do pompowania wody brudnej, oczywiście świetnie poradzi sobie również z wodą czystą.\nParametry pompy przedstawiają się następująco: wydajność maksymalna to 130 litrów na minutę. Wysokość podnoszenia to natomiast 8 metrów. Silnik jest jednofazowy i posiada osiąganą moc 350 W. Całkowita waga to zaledwie 3 kg, więc łatwo ją użytkować w codziennym użyciu i przemieszczać z miejsca na miejsce. Obudowa jest wytworzona z dobrego plastiku, jest estetyczna, co również wpływa na komfort użytkowania.\nPompa jest wyposażona w wyznacznik pływakowy. Mierzy on fizycznie poziom pompowanej cieczy w zbiorniku, praca pompy jest więc uzależniona od położenia owego pływaka (góra lub dół). Kiedy poziom wody jest wysoki to utrzymuje położenie pływaka pionowo w górę. Ten załącza nam pompę. Pływak zmienia swoje położenie wraz z ubytkiem cieczy i kiedy osiągnie stan poniżej poziomego to pompa się wyłączy.\nDługość przewodu elektrycznego to 5 metrów, a pływaka ok. 0,5 m. Aby móc prawidłowo podłączyć pompę bodziemy potrzebować takich elementów jak:\nwęża podłączeniowego 25 do niego podłączymy króćce tłoczne ze specjalnymi końcówkami;\nlinka do zawieszenia pompy, jest ona wykonana ze specjalnego tworzywa, które jest odporne na związki chemiczne, które wytwarzają się np. w szambie i mogą rozpuści linkę do tego nie przystosowaną.\nPompa zatapialna TP350 przeznaczona jest do domowego użytku. Pompa może wypompować wodę z zalanej piwnicy, wodę ze zbiornika na deszczówki czy rzeki. Świetnie sprawdzi się do opróżniania wody z basenu czy szamba.\nPompa w bardzo ograniczonym zakresie nada się także do podlewania ogrodu, pod warunkiem, iż będziemy to robić bezpośrednio z węża ogrodowego. Nie możemy jej bowiem podłączyć do zraszaczy.\nKorpus ssący: tworzywo sztuczne;


Evertiq - Rekordowo mały, i wysoce zaawansowany sensor ALS i PS\n© Evertiq Komponenty | 25 kwietnia 2019\nRekordowo mały, i wysoce zaawansowany sensor ALS i PS\nVishay zaprezentowało nowy sensor zbliżeniowy i oświetlenia, który cechuje się świetnymi parametrami pomiarowymi i dużą dokładnością. Jest przy tym szybki, prosty w obsłudze i bardzo mały.\nFirma Vishay zaprezentowała nowy sensor oświetlenia (i zbliżeniowy, w jednym), oznaczony symbolem VCNL4040, który oferowany ma być za pośrednictwem dystrybutora TTI. Sensor wyposażono w technologię Filtron. Technologia ta pozwala na zwiększenie czułości czujników oświetleniowych w zakresie spektralnym zbliżonym do tego, co i jak postrzega nasze oko. W strukturze sensora zawarto, oprócz samego czujnika w formie dedykowanego detektora, także emitery IR (dla realizacji funkcji sensora zbliżeniowego), a także 16-bitowy ADC oraz układ przetwarzania sygnałów. © Vishay Sensor wyróżnia się także bardzo małymi wymiarami, stając się najmniejszym na rynku układem tego typu do montażu powierzchniowego. Zamknięto go w obudowie o wymiarach 4 na 2 na 1 mm. Układ posiada funkcje przerwaniowe i wspiera komunikację za pośrednictwem interfejsu I2C. Ma to sprzyjać uproszczeniu w tworzeniu aplikacji. Zastosowania dla tego sensora obejmują aplikacje automatyki domowej, urządzenia konsumenckie, przemysłowe, przenośne, w tym notebooki i tablety. Czujnik pomiaru światła otoczenia (ALS) cechuje się bardzo dużą dokładnością i czułością, oferując rozdzielczość 16-bitową. Odnajdzie się więc np. podczas pracy w ciemności, rejestrując nawet bardzo małe zmiany. Funkcja pomiaru zbliżeniowego oferuje dużą odporność na światło czerwone (poświatę) i posiada inteligentny system anulujący, który świetnie radzi sobie z przesłuchem. Dodatkowy system pomaga w skróceniu czasu odpowiedzi, co wpływa na bardzo dobrą responsywność sensora. Oba czujniki, zbliżeniowy (PS) oraz ALS, operować mają równolegle i mogą być programowalne dla różnych progów przerwaniowych niezależnie, jednocześnie zużywając minimalne zasoby procesora.


Niezłe Sztuki: Ciężki żywot księżniczki\nCiężki żywot księżniczki\n„Księżniczki” to wystawa inaugurująca pierwszą edycję festiwalu Warsaw Photo Days. Prace artystów z całego świata traktują o wizerunku współczesnej kobiety. Fotografie można było zobaczyć w Nowym Miejscu.\nKażda mała dziewczynka karmiona jest przed snem bajką o wzruszającej miłości. Wyobraża sobie to piękne miejsce za siedmioma górami i lasami, gdzie pomimo przeciwności losu, wszystko zawsze kończy się disney'owskim happy end'em. Potem te małe, rozkoszne dziewczynki rosną i dochodzą do wniosku, że chcąc być księżniczkami muszą spełniać kilka warunków. Przede wszystkim powinny zadbać o nienaganne maniery, zawsze być grzeczne i uśmiechnięte. Niebagatelne znaczenie ma również wygląd – zadbana, gładko ułożona fryzura, pełny makijaż, seksowna, ale niewyzywająca sukienka opinająca szczupłe i wysportowane ciało. Mówić mało, bardziej potakiwać. W dzień zajmować się domem, gotować, opiekować się dziećmi. Nigdy nie bywać zmęczoną czy osowiałą. W nocy zmieniać się na żądanie w demona seksu. Mocno wierzą, że jeśli postarają się wystarczająco, to wraz z przystojnym księciem na białym rumaku będą żyć długo i szczęśliwie.\nMam wrażenie, że wystawa „Księżniczki” stworzona jest głównie przez kobiety, które zderzając się brutalnie z rzeczywistością odkrywają, że nie chcą być księżniczkami. W nosie mają tego księcia i jego żałosną szkapę. To kobiety, które czują się oszukane i buntują się przeciwko wymaganiom współczesnego świata. Na znak protestu przestają się golić, bez ceregieli manifestują swoje potrzeby seksualne, wyglądają jak chcą, mówią co myślą. Pewnie dla wielu facetów wyglądać to będzie na feministyczny bełkot. Ale czy nie ma w tym odrobiny prawdy?\nW wystawie biorą udział artyści z całego świata, krytykują pielęgnowaną w nas od zawsze potrzebę bycia piękną, młodą i pożyteczną. Z wyretuszowanych manekinów zerkających na nas z okładek magazynów robią sobie przysłowiowe jaja. Czy to obrazoburcze? Pewnie czasami tak. Zwłaszcza jeśli spojrzy się na pracę Sarah Maple „I hearth orgasms”, z której spogląda na nas kobieta ubrana w burkę. Poza tą fotografią, w pamięci utkwiły mi szczególnie zdjęcia Liana Yang „Co uwielbia moja kociczka” (co lepiej w moim odczuciu brzmiałoby nieprzetłumaczone - „What does my pussy love” - czy to nie brzmi dwuznacznie?). Poza słodkim kotkiem widzieliśmy też jego zabawki czy obróżki. Kto by pomyślał, że można zawrzeć taki cykl w wystawie o kulturowej roli kobiety. Ciekawymi i bardzo dopracowanymi zdjęciami pochwaliła się również Dina Goldstein, która opowiedziała nam o dobrze znanych księżniczkach, jednak w ich historie wplotła nie tak kolorowe jak zazwyczaj zakończenia. Postacie na pierwszy rzut oka wyrwane z bajek Walta Disneya mają problemy z używkami, gromadę dzieci i nieudane związki. Zimne wiadro wody wylane na głowę powoduje, że naiwne dziecięce marzenia giną w jednej chwili.\nDużym atutem wystawy jest jej multimedialność. Prezentowane filmy oraz slajdy są wartościowym punktem zaczepienia. Najbardziej w pamięci utkwiło mi nagranie Iiu Susirai „Kocha nie kocha”. Mnogość interpretacji oraz intrygujący charakter powoduje, że praca zostaje w głowie na dłużej. Poza tym wzbudza skrajne emocje – zaskoczenie, obrzydzenie, aż w końcu smutek. Podobnie jest z wizerunkami klubowiczów z Tokio autorstwa Yoichi Nagata. Łatwo dostrzec w jego pracach rzecz charakterystyczną dla krajów azjatyckich – wymuskane postaci migające na slajdach są dla nas nie tylko egzotyczne, ale trudne do zidentyfikowania. To kobieta czy mężczyzna? Tony sztuczności zakrywające ich twarze oraz chęć bycia oryginalnym, paradoksalnie powodują, że stają się do siebie jeszcze bardziej podobni. Różnice zanikają na tyle, że nie jesteśmy w stanie określić rzeczy – wydawałoby się – dość podstawowej, czyli płci. Czy to oznacza, że presja bycia nieskazitelnym dotyka też mężczyzn?\nEkspozycja miała także swoje słabsze momenty. Nowe Miejsce udostępnia dużo przestrzeni wystawowej. Miałam wrażenie, że aby zapełnić każdy kąt, pokazano również prace, które niespecjalnie pasowały do kontekstu „Księżniczek”. Czy zdjęcia tortów i ciast naprawdę tak dużo mówią o wymaganiach stawianych dzisiejszej kobiecie? Wydaje mi się, że przy niektórych nazwiskach mieliśmy do czynienia z nadinterpretacją. Tak stało się też niestety z naszymi rodzimymi autorami. Cecylia Malik zaprezentowała cykl „6 rzek”, czyli relacje z podróży łódką po małych rzekach wokół Krakowa. Jej celem było przypomnienie o ich istnieniu. Gdzie w tym wszystkim codzienne bolączki pani domu, ciężko powiedzieć. Doceniam ideę, jednak samo wykonanie fotografii również pozostawiało niedosyt.\nWystawa „Księżniczki” pokazała, że niezależnie od kraju, kontynentu czy kultury, w którą jesteśmy uwikłane my – kobiety oraz oczywistych różnic wynikających z tego powodu, tak naprawdę na każdej z nas spoczywa podobne brzemię. Dużą zaletą był fakt, że zdecydowana większość artystów to przedstawicielki płci pięknej. Dzięki temu wystawa staje się dużo bardziej wiarygodna, bo w końcu kto lepiej niż kobieta zdemaskuje próby sprostania kulturowemu wizerunkowi seksownej, ogolonej, młodej blondynki. Dla tych, którzy nie dali przestraszyć się jej odrobinę feministycznemu wydźwiękowi, „Księżniczki” z pewnością przypadły do gustu.\nAutor: Niezłe Sztuki o 21:57\nEtykiety: fotografia, księżniczki, Laura Dolegowska, nowe miejsce, warsaw photo days


Poznaj zwycięzców konkursu Tekstyliada - Archiconnect.pl\nps | 27 paź 2015 09:53 0\nNajpiękniejsze tkaniny meblowe zaprojektowały Monika Sojda, Ewa Hipnarowicz oraz Martyna Mieszko. Była to pierwsza edycja konkursu, natomiast organizatorzy zaskoczeni liczbą zgłoszeń i poziomem prac, myślą już o przyszłorocznej edycji.\nZ sukcesem zakończyły się zmagania studentów w konkursie na wzór tkaniny drukowanej. Zwycięzców poznaliśmy podczas targów SoFab 2015. W I edycji Tekstyliady swoich sił spróbowało kilkuset studentów i absolwentów kierunków związanych z projektowaniem i wzornictwem. Spośród blisko 500 projektów jury wybrało finałową trójkę. Pierwsze miejsce przyznano Monice Sojdzie, za projekt tkaniny „Leaf”. Inspiracją do zaprojektowania wzoru była forma liścia. Zmodyfikowałam jego kształt z obłego na geometryczny, aby poszczególne elementy lepiej do siebie przylegały. Wybrałam pastelową kolorystykę, ponieważ dobrze wygląda, jest spokojna, stonowana i delikatna. Dobrze prezentuje się w jasnych wnętrzach – mówi laureatka. Monika otrzymała 5000 zł i deskę kreślarską, a zaprojektowana przez nią tkanina trafiła do oferty marki LECH modern fabrics, organizatora konkursu. Udział w konkursie był dla mnie pierwszym ,,egzaminem'' sprawdzającym mnie jako projektanta tkanin. Chyba wypadłam całkiem nieźle, skoro zajęłam pierwsze miejsce – mówi Monika Sojda. Projektowaniem tkanin zajęła się po licencjacie, kiedy zmieniła kierunek studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi z architektury wnętrz na wzornictwo wydziału Tkaniny i Ubioru. Patrząc z perspektywy czasu to była bardzo dobra decyzja. Świetnie się odnajduję jako projektant tkanin, a wygrana dodała mi pewności siebie i wiary w swoje projekty. Myślę, że również sam udział w konkursie jest dla mnie pierwszym mostem łączącym mnie-projektanta ze środowiskiem biznesowym i produkcyjnym. W tym roku skończyłam studia i po sukcesie w konkursie jestem niezwykle podekscytowana drogą, jaka się przede mną otwiera – pointuje Monika Sojda.\nDrugie miejsce w konkursie i 3000 zł przyznano Ewie Hipnarowicz za projekt tkaniny „Toys”, w którym kapituła konkursu dostrzegła duży potencjał w produkcji mebli dla najmłodszych. Trzecią pozycję i 2000 zł zdobyła Martyna Mieszko i wzór „Natura”, doceniony przez jury za uniwersalny charakter.\nEdyta Świątek, dyrektor handlowy marki LECH modern fabrics\nZadanie konkursowe wbrew pozorom nie było łatwe. Trudno było nas zaskoczyć i stworzyć coś zupełnie nowego. Poziom prac był jednak wyjątkowo wysoki. Projektanci zachwycili nas świeżym spojrzeniem na wzory i umiejętnościami zaprezentowania tkaniny na konkretnych meblach. Pani Monika wykazała się niebywałym wyczuciem najnowszych trendów. Jej praca była przygotowana z dbałością o najdrobniejsze szczegóły i co ważne z uwzględnieniem procesu produkcyjnego. Sukces konkursu skłonił nas do podjęcia decyzji o kolejnej edycji. Już w przyszłym roku, młodzi adepci sztuki wzorniczej będą mieli okazję popisać się swoimi umiejętnościami, a być może nawiązać współpracę z nami i czołowymi producentami mebli.


Turystyka jako forma aktywnego wypoczynku\nTurystyka jest upowszechniającą dziedziną aktywności ludzkiej, formą spędzania wolnego czasu związaną ze środowiskiem geograficznym i od niego uzależnioną. Rozmieszczenie obiektów turystycznych i ruchu turystycznego jest w pewnym stopniu odbiciem atrakcyjności środowiska geograficznego.\nBliższe i dalsze okolice Krosna są bogate w malownicze krajobrazy, w przyrodę żywą i nieożywioną, w zabytki, pamiątki historyczne. Są one natomiast mało znane wśród młodzieży, która wolny czas spędza przed telewizorem, komputerem, na klatkach schodowych lub biernie na podwórku. Dlatego ważnym zadaniem szkoły jest między innymi popularyzacja turystyki zwłaszcza w naszym regionie, który posiada tak bogate walory turystyczne. Istotą turystyki szkolnej są wycieczki poza miejsce swego zamieszkania w celach:\nwypoczynkowych, dla reperacji sił fizycznych i wypoczynkowych,\npoznawczych, dla rozszerzenia wiedzy o regionie,\nzdrowotnych, ukształtowanie cech aktywnego wypoczynku.\nW naszym rejonie można uprawiać turystykę:\nwypoczynkową np. pobyt w miejscowościach turystycznych i uzdrowiskowych (Solina. Iwonicz Zdrój),\nkrajobrazową (wycieczkową), czyli wycieczki do miejsc o ważnym znaczeniu historycznym, widokowym,\nspecjalistyczną (kwalifikowaną) np. rajdy turystyczne.\nDo walorów wypoczynkowych zaliczyć można: czyste powietrze, ciszę, niski stopień urbanizacji, występowanie walorów estetycznych krajobrazu, walory widokowe krajobrazu, warunki do uprawiania wędrówek pieszych, rowerowych, wodnych, a w okresie zimowym przydatność terenów do uprawianie sportów zimowych, oraz walory lecznicze.\nWalory krajoznawcze naszego regionu to:\nwystępowanie dwóch parków narodowych: bieszczadzkiego i magurskiego, szereg parków krajobrazowych, liczne pomniki przyrody i rezerwaty,\ndzieła sztuki ludowej i plastycznej,\nzabytki budownictwa np. skanseny w Sanoku i Bóbrce.\nDostępność komunikacyjna, czyli dojazd środkami komunikacji jest bardzo dobra. Do wybranych miejsc można dojechać nawet autobusami miejskimi np. zamek w Odrzykoniu, komunikacją PKS i PKP lub autokarami pochodzącymi z wynajmu.\nDydaktyczno- wychowawcze znaczenie walorów krajoznawczych przejawia się tym, że stanowią one najbardziej poglądową ilustrację nabywanych w okresie szkolnym wiadomości z zakresu przyrody, geografii, historii i kultury.\nWalory przyrodnicze w naszym regionie można podzielić na:\npowstałe bez ingerencji człowieka; osobliwości fauny i flory, skałki, wąwozy, doliny, przełomy rzeczne, wodospady, źródła, jaskinie, głazy narzutowe,\nobiekty utworzone przez człowieka; parki zabytkowe, muzea i zbiory przyrodnicze,\nobiekty, w których ingerując człowiek nie wpływa w znacznym stopniu na charakter i znaczenie waloru; punkty widokowe, parki narodowe i krajobrazy, obszary chronionego krajobrazu.\nSzlaki turystyki pieszej są oznakowane dobrze, udostępniają najpiękniejsze i najciekawsze rejony. Planując wycieczkę musimy się zorientować w oddziale PTTK czy dany szlak ma przejrzysty sposób „prowadzenia”, nie budzi wątpliwości co do przebiegu trasy. Powinien stanowić przy tym najbardziej atrakcyjną i najdogodniejszą drogę do celu. Punkty początkowe i końcowe powinny nawiązywać do stacji lub przystanków komunikacyjnych, a także schronisk turystycznych. Jednocześnie muszą zapewniać bezpieczeństwo w różnych warunkach atmosferycznych.\nTurystyka kwalifikowana obejmuje określone umiejętności, biegłości w posługiwaniu się różnym sprzętem (mapy, kompasy, namioty), dobrą kondycję fizyczną. Może być uprawiane w formach pobytowych, np. na obozie harcerskim, sportowym, narciarskim, wycieczkowym lub wędrówek o charakterze krajoznawczym np. górskie wędrówki piesze.\nW naszym regionie najciekawszym miejscem do turystyki jest Beskid Niski. Posiada liczne walory mało przekształcone przez człowieka środowisko, czyste wody, bujne lasy bukowe i mieszane, bogaty świat zwierzęcy, zabytki dawnego budownictwa ludowego, liczne cerkwie. Nie ma tutaj wielkich ośrodków wypoczynkowych, największe z nich to Iwonicz Zdrój, Rymanów Zdrój oraz mniej znana Wysowa. Mniejsze ośrodki to Krempna i Biecz. Liczne cenne zabytki rozmieszczone są po wsiach. Charakterystyczne dla tego regionu są cmentarze wojenne, ślady bitem np. Przełęcz Dukielska.\nPlanując wycieczkę powinniśmy wziąć pod uwagę:\nzwołanie zebrania z rodzicami,\nstan zdrowia uczniów,\nomówić trasę wycieczki z rodzicami i uczniami,\nplanowanie komunikacji i miejsc noclegów,\nodpowiedni ubiór i sprzęt,\nmapy, busole i kompasy.


Trumna | Księgarnia Arsenał - książki w ulubionej cenie\nStrobel Arno Trumna\nKod produktu: 080612 Kod paskowy: 9788380690288 ISBN: 978-83-8069-028-8 Wydawca: Prószyński Media Rok wydania: 2015 Ilość stron: 432 Oprawa: oprawa broszurowa Format: 12.5x19.5cm Waga: 0.295\nKsięgarnia Arsenał z Poznania | Książki w ulubionej cenie poleca: Trumna - Strobel Arno\nSen, z którego lepiej się nie budzić. Sen w trumnie. Eva obudziła się w kompletnych ciemnościach. Jej ospała świadomość błądziła po omacku, próbując odzyskać orientację. Eva nie umiała skojarzyć znaczenia tej czerni. Przez moment pomyślała sobie nawet, że być może wcale jeszcze nie otworzyła oczu i kilka razy zamrugała powiekami, ale czarna ściana pozostała nieprzenikniona. Eva Rossbach, trzydziestosiedmioletnia właścicielka dobrze prosperującego przedsiębiorstwa, pewnej nocy budzi się w trumnie. Ogarnięta paniką bezskutecznie próbuje się z niej wydostać. Kiedy dochodzi do siebie, leży we własnym łóżku, ale całe ciało ma obolałe, a na rękach i nogach widoczne są sińce i zadrapania. Czyżby to był tylko sen? Ale koszmar powraca... Tymczasem policja z Kolonii znajduje zwłoki pogrzebanej żywcem kobiety. To przyrodnia siostra Evy. Potem znów ginie kobieta, a sprawca przysyła policji dziwaczne wiadomości ze wskazówkami, jak odnaleźć porwaną. Jednak gdy policja znajduje jej grób, na ratunek jest już za późno. Z początku Eva ukrywa przed śledczymi swoje nocne koszmary, żeby nie wyjść na wariatkę. Ale gdy we własnym domu zaczyna znajdować tajemnicze wiadomości, dochodzi do wniosku, że to nie jest sen, że ktoś chce ją wpędzić w szaleństwo, a może nawet zabić. Komisarze Bernd Menkhoff i Jutta Reithöfer natrafiają na ślad niesamowitej historii rodzinnej… Arno Strobel mieszka w pobliżu Trewiru. Pracuje w Luksemburgu, jest informatykiem w jednym z niemieckich banków. Zaczął pisać, mając czterdzieści lat. Wydał dotychczas sześć książek. W Polsce opublikowano jego powieści „Trakt”, „Istota” i „Schemat”.\nHill Toni Piękni samobójcy Cena: 34,00 zł\nCostantini Roberto Zło nie zapomina Cena: 19,95 zł 39,90 zł\nStrobel Arno Istota Cena: 29,90 zł


Krzysztof Miruć pomoże fundacji Jolanty Kwaśniewskiej w remoncie\nHGTVAktualnościKrzysztof Miruć pomoże fundacji Jolanty Kwaśniewskiej w remoncie mieszkania\nKrzysztof Miruć pomoże fundacji Jolanty Kwaśniewskiej w remoncie mieszkania\nKrzysztof Miruć i Anna Górka z jego biura projektowego wspierają fundację Jolanty Kwaśniewskiej w remoncie mieszkania chronionego dla wychowanek Domu Dziecka.\nKrzysztof Miruć już nie raz pokazał, że serce ma na dłoni - w "Weekendowej metamorfozie" robi remontowe niespodzianki dla bliskich uczestników programu, a w dwóch edycjach specjalnego programu "Remontu razem" był zaangażowany w remont całych mieszkań dla tych, których nie było na to stać. Teraz zdecydował się wspomóc Fundację Jolanty Kwaśniewskiej "Porozumienie Bez Barier". Razem ze swoją współpracowniczką Anią Górką nasz architekt zaprojektuje nowe wnętrza mieszkania, które ma stać się mieszkaniem chronionym dla wychowanków Domów Dziecka. Razem będą czuwać też nad jego metamorfozą.\n- Do współpracy przy tym projekcie namówiła mnie pani prezydent Jolanta Kwaśniewska. W sumie nie musiała mnie namawiać. Przedstawiła mi ideę i zgodziłem się od razu - mówi Krzysztof Miruć w wideo opublikowanym na kanale fundacji na YT. - Mieszkańcy Domu Dziecka będą mogli nauczyć się życia, wejść w dorosłe życie w fajnym wnętrzu.\nProjekt obejmuje zburzenie wszystkich ścian, zerwanie podłóg, wykonanie nowego układu ścian, instalacji elektrycznej, hydraulicznej i wymianę grzejników. Po remoncie z dwóch dotychczasowych pokojów powstaną trzy, o zupełnie innym charakterze.\n- Wydzielimy część wspólną, otwartą kuchnię, w której będą mogły jadać wspólnie posiłki a także zapraszać gości - tłumaczy Ania Górka z biura projektowego Krzysztofa Mirucia.\nRemontowane mieszkanie zostało zakupione ze środków uzyskanych przez fundację ze sprzedaży innego mieszkania, przekazanego na ten cel przez spadkodawczynię Aleksandrę Konarską-Szubską. Po remoncie mieszkanie ma być wzorcowym mieszkaniem chronionym, będącym inspiracją dla całej Polski.\nMieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej przygotowującą osoby tam przebywające do prowadzenia samodzielnego życia lub wspomagającą te osoby w codziennym funkcjonowaniu. W tym konkretnym przypadku ma być ono przeznaczone dla trzech wychowanek Domu Dziecka.\nGość775, 2 dni temu\nI NIEZGODNE Z PRZEPISAMI P.POŻ!!\nGość145, 13 czerwca 2020\nCieszę się - jak projektuje Krzysztof Miruć i Jego "Załoga" to mieszkanie będzie piękne, odpowiednio zagospodarowane - ogólnie super\nGość540, 2 dni temu\nI NIEZGODNE Z PRZEPISAMI P.POŻ!


Dynamiczne do 6000zł : Jakie auto kupić?\nDynamiczne do 6000zł\n03 Sty 2014, 14:21\nWitam chciałbym kupić auto do 6000, Koniecznie Pb+LPG\nBedę jezdził miesicznie po jakies 1500-1600km.\nPodobaja mi się:\nAudi a6 c4 2.6 lub 2.8\nbmw e36 316- troche moze byc slaby ale moze ...\nbmw e36 318i lub 318is bo na 320i troche chyba za małt budżet.\nopel omega 2.5 lub 3.0 lecz też chyba troche za mało pieniedzy.\nopel vectra 2.0 lub 2.5\naudi 80 jakis silnik 2.3\ndaweoo raczej odpada bo nie jestem przekonany do marki\naaa i mercedes c180 c200 c220 tylko w c180 widzialem ze przy 110-120 trzyma wysokie obroty\nWolałbym wiekszy silnik bo spalanie nie wiele wieksze na lpg a przyjemnosc z jazdy duzo wieksza\nMoże być automat ale chyba ciezko bedzie w tych pieniadzach.\nRe: Dynamiczne do 6000zł\n03 Sty 2014, 15:31\nNa razie Twoje założenia są trochę dziwne bo chcesz szybkie auto a wymieniłeś wolne kloce które ważą baardzo dużo i do tego nie masz kaski...\nWklejam Ci link poczytaj i zobacz co w trawie piszczy\npiotrekp132 napisał(a): audi a4 b5 1.8\n03 Sty 2014, 16:20\ntak ale ja nie chce auta sportowego tylko chce zeby było wygodne i zbierało w miare.\ntzn od 0 do 100km/h ponizej 10 sec.\n03 Sty 2014, 18:06\nAle Twoje wybory ma ja się nijak do Twojego budżetu ponieważ np.: V6 audi nie jedzie i dużo pali a w dodatku LPG do niego kosztuje 50% więcej niż do r4...\nWięc jeżeli kupisz V6 to w audi 2k będzie kosztować starter czyli świece i rozrząd, a jeszcze dowiedz się u mechanika ile musi wykonać czynności przy dostaniu się do rozrządu...\nNastępna sprawa to masa tych aut które ważą więcej o 300-400kg od podanych w linku więc to że sobie wyliczysz i się podniecisz pojemnością to gwarantuje Ci że zwykły civic 1,5 będzie szybszy od audi 2,8.\nNie wspomnę o spalaniu\nW linku który Ci podałem masz wymienione zwykłe samochody na które będzie Cię stać a Ty domagasz się złoma ze znaczkiem...\n03 Sty 2014, 18:11\nDokładnie, każdy np. w takim Saxo VTS, dałby Ci powąchać spaliny\ni same marki "premium" z Niemiec (prócz Opla)... otwórz się na inne, bo te nic nie zapewnią już poza kosztami\n03 Sty 2014, 18:29\na co myślicie o vectrze 2.0 lub 2.5?\nbo omegi raczej z 2.5 nie dostane, bo 2.0 to troche muł\na co myslicie o hondzie accord 2.0?\nsłyszalem ze laguny sa awaryjne,\nwidzialem kilka volvo s40 1.8 i 2.0 chyba z 3 albo 4, co o tym myslicie ?\n03 Sty 2014, 18:35\nKolega miał Vectre 2,5 i mówił, że muł i żałował, że nie zamienił się za motor jak miał okazje. W końcu się jej pozbył i kupił dwa kółka.\n2,0 jak najbardziej, bo nie pali tyle co 2,5 i jeździ dobrze na LPG\nW Hondzie różnie bywa z gazem ale o tym wie więcej noisy\nAkurat Laguny I nie są takie złe. Laguna II to królowa lawet stąd ta opinia.\nKilka Volvo wiosny nie czyni a raczej okazji na tani zakup dobrego auta\nPrzyjrzyj się Peugotowi 406, bo ostatnio kolega właśnie chciał Omegę ale udało mi się namówić właśnie na to auto i jest zadowolony.\n03 Sty 2014, 18:51\nZ BMW przychodzi mi na myśl jedynie E34 525i m20b25. Są teraz najtańsze, choć i na zadbany egzemplarz może zabraknąć. Może od bidy dorwiesz jakieś średnie w sedanie E36 325i...\nA poza tymi to raczej wchodzi w grę tylko lekki japoniec z mocnym 16V R4.\n03 Sty 2014, 20:46\n04 Sty 2014, 00:14\nNie przepadam za "sportowymi" coupe,\nPomysle nad tą vectra 2.0\nNajbardziej podobaja mi sie bmw ale boje sie ze w tej cenie nic ciekawego nie znajde.\nTen citroen tez wyglada nawet interesujaco, porozgladam sie jeszcze nad czyms\n04 Sty 2014, 08:00\nW tej cenie wogóle nic ciekawego nie znajdziesz,w większości beda to same trupy i skarbonki.\nA może Xsara VTS?\nw najmocniejszej wersji miała 2.0 163KM.\n04 Sty 2014, 10:05\nnigdy nie zwracałem uwagi na citroeny.\nA jak jest z eksploatacja i spalaniem?\nSzukam auta tak zeby pojezdzic z 2 lata a potem sobie kupie coś lepszego\n04 Sty 2014, 11:15\n[link wygasł] Zobacz tego colta. Samochód lekki więc to niepozorne 100KM w zupełności mu wystarczy.\n[link wygasł] z tym silniczkiem stara astra prawie lata ) Zostanie też trochę grosza na ewentualne dopieszczenie samochodu.\n04 Sty 2014, 11:20\nkirin88 napisał(a): http://allegro.pl/opel-astra-gsi-1996r- ... 21309.html z tym silniczkiem stara astra prawie lata ) Zostanie też trochę grosza na ewentualne dopieszczenie samochodu.\nOpis auta jest dziwny ale właśnie trzeba coś takiego szukać....\nAuto z wyższej półki.SAMOCHÓD DO 25K (standard wymagania)mało pali i przestrzenne\nTagi: kupię, samochód, lpg, auto, marki, szyby, BMW, gsi, Vectra, spalanie, 16v, Volvo, Audi, opinie, Mercedes C 180, samochody, Opel, instalacja, Opel Omega, klima\nAutko do 6000zł - Jakie auto kupić?\nAuto do 6000zł - Jakie auto kupić?\nDisel do 6000zł - Jakie auto kupić?\n173,10 PLN Dayton DW510 205/50 R16 87 H 234,00 PLN Paxaro Winter 205/55 R16 91 T 202,00 PLN Wep Stacja lutownicza hotair z grotówk? 872d\nBędą Lexusy plug-in - to już potwierdzoneDziennikarze brytyjskiego magazynu motoryzacyjnego Fleetworld uzyskali oficjalne potwierdzenie, że Lexus wprowadzi na rynek samochody hybrydowe plug-in, umożliwiające ładowanie akumulatorów z sieci. Firma prowadzi też prace ...Skoda KAROQ - kompaktowy SUVNowy kompaktowy SUV ŠKODY będzie nosił nazwę KAROQ. Jego nazwa i pisownia pochodzą z języka Alutiiq, używanego przez przedstawicieli rdzennego plemienia mieszkającego na wyspie, przy południowym wybrzeżu Alaski. Nazwa nowego ...Mercedes-Benz S CoupeJeszcze kilka lat temu klasa S w wersji coupe nazywana była modelem CL. Mercedes zmienia jednak nomenklaturę i jednocześnie stara się odświeżyć gamę. O stylizacji niemieckiego sportowca można mówić raczej pozytywnie. Sylwetka ...


Kolejne pytania, które do nas powracają dotyczą wyposażenia punktu usługowego do renowacji butów, warsztatu czy zakładu szewskiego. Wykorzystując wysokiej jakości pasty do butów, kremy do skór, farby do customizacji i obuwnicze akcesoria możesz to zrobić w sposób bardzo atrakcyjny i zachęcający. Jeżeli posiadasz zakład szewski i masz dylemat, ten artykuł może Ci pomóc!\nZakład Szewski nie tylko naprawia, ale i sprzedaje\nOczywiście, że lokal usługowy nie musi być sterylnie czysty i piękny ponieważ tu kluczem jest zawsze jakość świadczonych usług. Jeżeli jednak, poza naprawami oraz renowacjami, chcesz zarabiać na sprzedaży produktów w swoim zakładzie, warto byś zadbał o ich prezentację. MULTIRENOWACJA, poza hurtowym zaopatrywaniem zakładów szewskich, kaletniczych oraz punktów zajmujących się renowacją obuwia i skór w chemię, dostarcza również ekspozytory i stojaki, które pomagają w atrakcyjnej prezentacji towaru. To prawdopodobnie najłatwiejszy sposób na zwiększenie sprzedaży i swoich zarobków. Po zrealizowaniu usługi warto zapewnić Klientowi produkt, do systematycznej pielęgnacji. To nie tylko czysty zysk, ale i kompleksowa usługa, która sprawia, że odbiorca czuje się w pełni usatysfakcjonowany. Wszak dobry fachowiec nie tylko naprawia, ale dba również o to, by zbyt szybko się nie zepsuło ponownie! Czy tak obsłużony Klient wróci? Na pewno!\nDuże ekspozytory do zakładu szewskiego\nWysokie stojaki mniej-więcej Twojego wzrostu to dobra opcja na przedstawienie w jednym miejscu szerokiej palety barw lub kilku, kilkunastu bądź kilkudziesięciu różnych produktów. Z reguły składane, więc nie stanowią problemów logistycznych.\nPrzykłady dużych ekspozytorów\nMałe stojaki na ladę\nMniejsze ekspozytory z łatwością umieścisz na ladzie, na podeście lub stoliku. Ze względów organizacyjnych dla wielu to optymalna opcja ze względu na ograniczenia metrażowe.\nWłasne półki w Zakładzie Szewskim\nEkspozytory i displaye to opcja, a nie konieczność. Świetnie sprawdzą się zarówno w zakładzie szewskim, jak i w małej pracowni kaletniczej, czy na niewielkim warsztacie renowacji oraz customizacji Sneakersów. Jeżeli jednak chcesz i możesz, to półki korespondujące z wystrojem wnętrza będą oczywiście rozwiązaniem optymalnym. Dzięki nim i naszym produktom możesz zbudować wręcz magiczny klimat. Ekspozycja, której ciężko się oprzeć to nieoceniona wartość, którą przecenić naprawdę ciężko.\nA jeżeli nie masz miejsca na stojaki\nNasze produkty to oczywiście JAKOŚĆ pod względem skuteczności, składu i receptury, ale same w sobie są tak atrakcyjne również wizualnie, że właściwie nie potrzebują wyszukanych konstrukcji, by prezentować się zachęcająco. Wystarczy, że postawisz je … gdziekolwiek :)\nNawet jeżeli jest to zwykła półka, stół, ława, parapet lub schody – przy odrobinie wyobraźni może być naprawdę pięknie. Ekspozycja nie musi być wyszukana i fikuśna, bo te produkty bronią się same. Wystarczy, że pokażesz je światu!\nMasz zakład szewski? Jest szansa na darmowy stojak!\nNie zawsze, ale zdarza się, że mamy możliwość rozdysponować pakiet darmowych ekspozytorów dla odbiorców hurtowych, którzy realizują większe zamówienia. Także nie wahaj się zapytać, jeżeli takie planujesz. Nie zawsze też wszystkie stojaki są na stanie. W związku z tym zapotrzebowanie zawsze konsultuj z nami mailowo. Wtedy sprawdzimy, i jak możemy, na pewno pomożemy :)\n*We wpisie wykorzystano kilka zdjęć pochodzących od producenta TARRAGO z zakładu Mike’s Shoe Repairs (Aus)\nZ pozdrowieniami, Wasza MULTIRENOWACJA\nSzukasz eleganckich, klasycznych butów męskich – zajrzyj do PATINE


Pewne administracyjne kwestie może załatwić za nas wirtualne biuro. Pozwoli zaoszczędzić czas, nerwy i pieniądze. To co istotne, nasza firma i spektrum jej usług skierowanych jest nie tylko do początkujących przedsiębiorców. Oferujemy w Zagórów adres do założenia i prowadzenia działalności.\nWynajmując u nas biuro wirtualne, stawiasz na profesjonalizm oraz prestiżową lokalizację. Wirtualne biuro znajduje się w centrum Zagórów . Na terenie firmy znajduje się sala konferencyjna – na pojedyncze lub cykliczne spotkania. Pewne administracyjne kwestie może załatwić za nas wirtualne biuro. Zobacz jakie mozliwości daje wirtualne biuro Zagórów .


Pamiętajmy o ludowcach\nIch wkład w cały ten nasz bałagan jest niebagatelny. Dla stołków zawsze staną murem za władzą, choćby ta była najbardziej szkodliwa dla Polski.\nGdy Sejm głosował nad odwołaniem ministra transportu, trzech posłów PSL poparło opozycję i wcisnęło przyciski na tak.\nJeden z nich zrobił to ponoć niechcący, więc jego odwaga jest usprawiedliwiona. Dwóch działało jednak z premedytacją. Zebrali się w sobie i zagłosowali na chłopski rozum. Dostali za to taką burę od przewodniczącego swego klubu, że poszło im w pięty na ruski miesiąc. Odszczekali to głosowanie pisemnie i zapewniali, że nigdy więcej takich fanaberii nie będą uskuteczniać.\nŚwiat powrócił do normy i koalicja trzymająca władzę ma się dobrze. Gorzej mają się drogi i koleje w Polsce. Dla władzy, w tym dla PSL, nie ma to większego znaczenia. Gdyby miało, nie broniłaby z szyderczą ostentacyjnością kolejnego ministra. Poprzednika obecnego szefa od transportu próbowano odwołać trzykrotnie. Za pierwszym razem, gdy bezwzględna większość utrzymała przedstawiciela PO na stołku, rozegrała się słynna scena - z ław poselskich ruszyły dwie posłanki Platformy z bukietem kwiatów. Owacja, wzruszenie, tryumf.\nTenże uratowany minister (de facto przez PSL), tak świetnie nadzorował budowę autostrad na Euro 2012, że żadnej nie udało się skończyć. Firmy przy nich pracujące zbankrutowały, nawet Chińczycy uciekli. W ostatniej chwili jakiś geniusz wynalazł "przejezdność". I znowu sukces.\nW międzyczasie udało się wybudować lotnisko bez pasa startowego. Winnych oczywiście nie ma. Marszałek Województwa Mazowieckiego, zresztą też z PSL, stwierdził, że to nie on mieszał beton. Nie musiał składać żadnych pisemnych wyjaśnień kierownictwu swojej partii.\nPartactwo jest w porządku.\nOdwoływanie partaczy już nie.\nObserwując wyczyny dwóch kolejnych prezesów z PSL na stanowiskach wicepremierów i ministrów gospodarki, warto zwrócić uwagę na te szare eminencje naszej beznadziei.\nPSL działa tak jakby była w opozycji do samej siebie. Puszczają oko do elektoratu – My też się z tym nie zgadzamy, też wiemy... rozumiemy... "Jakby co to jest posag Lusi..."\nJednak dla stołków zawsze staną murem za władzą, choćby ta była najbardziej szkodliwa dla Polski.\nPamiętajmy o ludowcach. Ich wkład w cały ten nasz bałagan jest niebagatelny.


LAIF » RELACJA: Nils Frahm w Krakowie: Starzy Królowie klaskali o więcej\nRELACJA: Nils Frahm w Krakowie: Starzy Królowie klaskali o więcej\nTakiego koncertu nikt się nie spodziewał. Po kameralnym występie w katowickiej Fabryce Porcelany na zakończenie IX edycji Festiwalu Nowa Muzyka, ten utalentowany artysta wrócił do Polski z nowym materiałem. Teatr Łaźnia Nowa obserwował skalę talentu niemieckiego pianisty i jak bardzo rozwinął się w niecałe dziewięć miesięcy. Wśród widzów słychać było nie tylko język polski: – Przyjechaliśmy specjalnie z Mińska – mówiła para Białorusinów – moja córka jest fanem Nilsa Frahma, od dwóch lat, kiedy po raz pierwszy włączyłem jej tę muzykę. Tego wieczora miało być równie wyjątkowo. I było.\nZdjęcie: Radosław Kaźmierczak\nNiewiele jest osób w świecie kultury, które nie chcą lub zwyczajnie nie mają czasu na wychodzenie z własnej, artystycznej nory. W literaturze było kilku takich, by wymienić choćby „Novecento” Baricco, koty i cmentarne postaci Bułhakowa czy genialnego Kaspara, który nie wiadomo skąd był, a fascynował. Z tych prawdziwych był choćby Dorman, Kantor czy Grotowski, który dziergał w Opolu, potem we Wrocławiu, tylko z pokazywaniem tych prac widzom jakoś nie było mu po drodze. Nils Frahm tym się od tego ostatniego różni, że koncerty uwielbia, a jeszcze bisy i gromkie oklaski. Gorzej z wywiadami, których na całej długości trasy, po prostu zrezygnował. Za to grze oddaje się w pełni, czego dowodem grubo przedłużona próba dźwięku (skończyła się pięć minut przed wpuszczeniem widowni).\nDawn of Midi; zdjęcie: Radosław Kaźmierczak\nWieczór otworzyło amerykańskie trio Dawn of Midi i nie była to zwykła rozgrzewka. Panowie z Brooklynu potrafią tyle, że z powodzeniem mogą i zapewne będą grać w największych filharmoniach, a ich umiejętności zasługują na taką oprawę. Jazz trio występuje w składzie: Aakaash Israni (bas), Amino Belyamani (piano) i Qasim Naqvi (perkusja). Panowie mieszkają w Nowym Jorku, są na trzy tygodnie przed wydaniem drugiej płyty (premiera 1 czerwca) i już zyskali poparcie dziennikarzy New York Timesa: „Ich muzyka, to połączenie (…) niemieckiego rocka progresywnego z lat 70., minimal techno, drum’n’bass i rytmów Afryki Zachodniej”. Wszytko to prawda. Ich muzyka aż skrzy się od pomysłów i choć skojarzenia można mnożyć, to wydaje się, że najważniejszą częścią ich wspólnego grania jest Ruch.\nKażdy ich utwór można z powodzeniem rozrysować na płótnie lub nawet na scenie, w formie choreografii teatru tańca. Każda, choćby mini etiuda ma u nich właściwą sobie dramaturgię i charakterystyczny dla nich nerw. Pan z NY Timesa stwierdził, na przykład, że Qasim Naqvi to „monster drummer”. Qasim nie używa talerzy, zawężając swoje pole gry do stopy i werbli. Po wyższe dźwięki sięga klawiszami Amino, choć zdarza mu się również szarpać za struny, jak jaki drapieżnik – wielbiciele twórczości naszego Piotra „Pianohooligana” Orzechowskiego mieli pożywkę. Aakaash natomiast, to serce zespołu, jego motor i miejsce spotkań całej trójki. Aż dziw, że jego pęd po strunach kontrabasu nie zapalił strun.\nCała trójka muzyków niebywale była na siebie wyczulona. To było jak bieg po kole, od truchtu, po szaleńczy pęd, bez jakichkolwiek kontroli i barier. Przypomniał mi się spektakl Teatru Derevo i scena, w której Anton Adasinsky ruchem, bez słów, wyraził swoje narodziny i jako dorosły facet, przybrał w niej ruch niemowlaka. Dawn of Midi miało ten rodzaj autentyczności i czystego talentu, w całkowitym skupieniu na dźwięku i swoim świecie. Pędzili jak sprinter, ale nie dostali zadyszki, a na finał zagrali tak, jakby wpadli w trans, a może szał (?). Jeszcze na ukłonach widać było, że wracają z dalekiej podróży. Wielkie dzięki za kilkadziesiąt minut czystej muzyki i chirurgicznej precyzji zarazem. Proszę wypatrywać ich na europejskiej trasie z Nilsem. Warto pojechać na nich znowu, a 1 czerwca – koniecznie – nabyć ich album. Światowa muzyka może być dumna z trzech takich z Brooklynu.\nNils Frahm; zdjęcie: Radosław Kaźmierczak\nNils Frahm pojawił się na scenie, jeszcze z technicznymi, pogratulował chłopakom i zaczął robić sobie miejsce. Przyjechał do Krakowa z albumem „Solo”, który rozdał w sieci zupełnie za darmo. Na scenie w Łaźni Nowej, po uprzątnięciu perkusji, zostało tego naprawdę dużo, bo oprócz fortepianu i kokpitu z samplami, w głębi sceny stało jego nowe dziecko: Klavins Piano. W trakcie koncertu, to tu coś zagrał, tam się przemieścił – jak Kantor na swoich spektaklach – zapętlał, podkręcał, to znowu zwalniał, nawet żartował grając. Był niezwykle skupiony na dźwięku, toteż nie bardzo miał ochotę gadać: – Jak stałem pod sceną, to ktoś z publiczności poprosił mnie o kilka słów, między utworami, więc to robię – przyznał po pierwszym utworze. Nie wiem ile on trwał, bo katapultował ludzi w inny wymiar. To było połączenie, jakieś piekielne scalenie Aphex Twina, Autechre, Chicka Corea i Jeffa Milsa. Jak jaki performer, latał między tymi machinami i ciągle coś dodawał, że zmajstrował taki utwór, tak go nabudował, że jak to w nas wystrzelił, to ludzie plastikowe kufle z rąk wypuszczali – dosłownie. Ten facet żyje muzyką i prawdopodobnie nie bardzo chce się z tego świata wykręcać. Wydaje się ciągle głodny, chce wiedzieć i odkrywać. Wspomniałem na początku „Novecento” – to taka mini proza o pianiście, który całe życie spędził na statku. Raz wyszedł na molo i jak zobaczył ogrom świata, to wrócił na statek i już nigdy z niego nie wyszedł. Nawet nie próbował. Nils mi go przypomina – faceta, który oszalał na punkcie muzyki. Może zamiast ludzi, woli poznawać kolejne sprzęty? A może ludzie, z braku informacji o nim, zaczną po jego śmierci tworzyć o nim mit, jak o Kasparze? Na naszych oczach dojrzewa artysta, który z roku na rok wspina się ja kolejny poziom. Aktualnie jest na Poziomie Niemożliwym. Jego płyty tego nie dowodzą – są po prostu dobre – ale ten koncert pokazał ile potrafi i jaką ma skalę talentu. Jest kosmiczna! A o tym wieczorze ludzie będą pamiętać latami.


Spektakl z piosenkami Tadeusza Nalepy? Gruziński folk na scenie w Rynku? A może przejmujące widowisko Lecha Raczaka na dziedzińcu Zamku Lubomirskich? Program Międzynarodowego Festiwalu TRANS/MISJE – Wschód Sztuki, który 22-25 sierpnia organizuje Teatr im. Wandy Siemaszkowej, jest naprawdę bogaty. Zjeżdżają teatry i artyści z Litwy, Ukrainy i Gruzji. Będzie sztuka Mrożka i koncert Vitolda Reka. Żydowskie pieśni i hity polskiej sceny muzycznej w wykonaniu aktorów z Rzeszowa. Wejścia gratis lub za symboliczne 5-10 zł.\nCztery dni wypełnione spektaklami, koncertami i wystawami oraz wyjątkowe przedstawienie plenerowe – w sumie 17 wydarzeń – składają się na program Międzynarodowego Festiwalu Trans/Misje – Wschód Sztuki. Swoją sztuką podzielą się cztery miasta: Rzeszów, Batumi, Odessa i Wilno. Repertuar uzupełnią znakomici artyści z różnych stron Polski.\nBędzie można ich zobaczyć w różnych miejscach i zakątkach stolicy Podkarpacia, m.in. w Teatrze „Maska”, Wojewódzkim Domu Kultury, Kinie „Zorza”, Filharmonii Podkarpackiej, na dziedzińcu Zamku Lubomirskich, a także na specjalnie przygotowanej Scenie Dziedziniec Teatru przy ul. Sokoła. Ta ostatnia będzie kusić muzycznymi brzmieniami każdego festiwalowego wieczoru. W samym Teatrze im. Wandy Siemaszkowej, nie zaplanowano żadnych występów, ponieważ trwa tam remont dużej sceny.\nWydarzenie jest pokłosiem zorganizowanego w ubiegłym roku z wielkim rozmachem Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Trans/Misje Rzeszów-Koszyce-Ostrawa-Debreczyn-Lwów-Troki.\n- Zaprosiliśmy do niego teatry Europy środkowo-wschodniej po to, by zaprezentowały program artystyczny, który odda ducha tej część naszego kontynentu. Nasze kultury łączy m.in. otwarcie na metafizykę i religię, i daleko nam jest do ekspansywnego rytuału cywilizacji zachodniej. Podczas ubiegłorocznego festiwalu odbyło się ponad 40 imprez z różnych dziedzin sztuki. Interdyscyplinarność był jedną z ważnych idei tego festiwalu. Podobnie jak wędrowanie – pierwsza edycja festiwalu odbyła się w Rzeszowie, ale tegoroczna już w Koszycach, kolejna w Wilnie i Trokach, potem zapewne będzie Ostrawa, a w końcu Debreczyn. I dopiero za parę lat „wielkie” Trans/Misje znów wrócą do Rzeszowa – zauważa Jan Nowara, dyrektor festiwalu Trans/Misje i Teatru im. Wandy Siemaszkowej.\nTo publiczności rzeszowskiej nie mogło się spodobać, bo niewielu przecież ruszy na wędrówkę za festiwalem. Stąd pomysł, by Trans/Misje w skromniejszej nieco formie, ale jednak w Rzeszowie pozostały, wypełniając ciekawym programem końcówkę wakacji. I dzięki staraniom Teatru im. W. Siemaszkowej rzeczywiście będą co roku organizowane, pod nawiązującą do pierwowzoru nazwą Międzynarodowy Festiwal Trans/Misje – Wschód Sztuki.\n- Postanowiliśmy zachować interdyscyplinarny charakter festiwalu, ale tym razem nie koncentrowaliśmy się na państwach Grupy Wyszechradzkiej, ale zaprosiliśmy do Rzeszowa Gruzję i Ukrainę, które aspirują do wejścia do Unii Europejskiej. Kraje, należące już do tej wspólnoty reprezentuje Litwa i Polska – mówi dyrektor Nowara. – Niewykluczone, że w kolejnych latach będą to inne kraje, które już teraz zgłaszają chęć występów w naszym mieście.\nOd 22 do 25 sierpnia w Rzeszowie będzie można podziwiać aktorów Państwowego Teatru Dramatycznego im. Ilii Czawczawadzego w Batumi, którzy zaprezentują spektakl na podstawie sztuki Sławomira Mrożka „Karol”; dwa spektakle Odeskiego Ukraińskiego Akademickiego Muzyczno-Dramatycznego Teatru im. Wasyla S. Wasylki w Odessie („Ona go kochała” i „Piękny rogacz”); oraz spektakl „Samotny ludzki głos” na podstawie popularnej książki noblistki Swietłany Aleksijewicz pt. „Czarnobylska modlitwa. Kronika przyszłości”, w wykonaniu Rosyjskiego Teatru Dramatycznego Litwy w Wilnie.\n– To bardzo ciekawy teatr, w którym występowała niegdyś Hanka Ordonówna, Juliusz Osterwa – przypomina Jadwiga Jagoda Skowron, koordynator festiwalu Trans/Misje-Wschód Sztuki i zapewnia, że wszystkie spektakle obcojęzyczne będą tłumaczone na język polski.\nFestiwal otworzy „Siemaszkowa”, bo pierwszym wydarzeniem będzie bliski sercu rzeszowian spektakl „Kiedy byłem małym chłopcem” o początkach kariery Tadeusza Nalepy i jego zespołu Breakout. W ten sam dzień publiczność zobaczy też premierę – muzyczny spektakl pt. „Chcemy więcej” w reżyserii Jana Nowary. To spektakl nawiązujący do dawnej propozycji z repertuaru rzeszowskiego teatru – „Romantyzm. Nowe oczyszczenie”. Wypełnią go przeboje polskiego popu i rocka. – To zderzenie agresywnej autokreacji z drzemiącym w nas gdzieś głęboko romantyzmem. Kontrapunktem dla muzycznej rewii uczyniłem postać Pierrota, uosobienie wrażliwości, tęsknoty do delikatności i czułości. Usłyszymy piosenki w świetnym wykonaniu Dagny Cipory, Marioli Łabno-Flaumenhaft, Roberta Żurka i Michała Chołki – opisuje Jan Nowara.\nPodczas Festiwalu będzie można obejrzeć także widowisko plenerowe „Rabin Maharal i Golem – czyli prawda i śmierć” w wykonaniu poznańskiej grupy Asocjacja 2006. Wśród wydarzeń towarzyszących znajduje się wiele koncertów. Pieśni żydowskie zaśpiewa aktorka Teatru im. Wandy Siemaszkowej Małgorzata Pruchnik-Chołka. Będą występy gruzińskiego zespołu folklorystycznego Meskheti oraz Orkiestry Kameralnej Odeskiego Ukraińskiego Akademickiego Teatru Muzyczno-Dramatycznego im. Wasyla S. Wasylki w Odessie. Niezwykle zapowiada się koncert Vitold Rek & the Spark Lem. Będą muzyczne sfery dedykowany pamięci dziennikarza Polskiego Radia Rzeszów Rafała Potockiego oraz występ zespołu litewskiego artysty wykonującego muzykę z gatunku jazz-folk Andreja Polevikova.\n- Imprezie towarzyszą wystawy fotografii, akwafort i współczesnego plakatu teatralnego. Dla wielbicieli kina przygotowano pokaz nagradzanego na wielu festiwalach filmowych dzieła Mirosława Słaboszpyckiego Plemię oraz fabularyzowanego dokumentu Łukasiewicz – nafciarz romantyk, po którym odbędzie się spotkanie z twórcami – zachęca Jadwiga Jagoda Skowron.\nPieniądze na organizację festiwalu pochodzą m.in. z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (200 tys. zł). Drugim donatorem jest Samorząd Województwa Podkarpackiego (226 tys. zł). 50 tys. zł przekazano z budżetu Miasta Rzeszowa.\n17:00/ „Kiedy byłem małym chłopcem”/ spektakl/ reż. Tomasz Man/ Teatr im. Siemaszkowej w Rzeszowie/ Wejście do Podziemnej Trasy Turystycznej/ 70’; bilet normalny - 10 zł, ulgowy - 5 zł\n19:00/ „Syndrom, albo do kogo śpiewasz?”/ spektakl/ reż. Andro Enukidze/ Państwowy Teatr Dramatyczny im. Ilii Czawczawadzego w Batumi/ Teatr „Maska”/ 60’; bilet normalny - 10 zł, ulgowy - 5 zł\n21:00 / „Chcemy więcej”/ spektakl muzyczny/ reż. Jan Nowara/ Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie/ Scena Dziedziniec Teatru/ 75’; bilet normalny - 10 zł, ulgowy - 5 zł\n18:00/ „Ona go kochała”/ spektakl/ reż. Stas Żyrkow/ Odeski Ukraiński Akademicki Muzyczno-Dramatyczny Teatr im. Wasyla S. Wasylki w Odessie/ Teatr „Maska”/ 135’ (jedna przerwa)/ Spektakl dla widzów dorosłych; bilet normalny - 10 zł, ulgowy - 5 zł\n20:30/ „Rabin Maharal i Golem – czyli prawda i śmierć”/ widowisko/ reż. Lech Raczak/ Plener Zamku Lubomirskich/ 60’; bilet normalny - 10 zł, ulgowy - 5 zł\n19:00/ „Piękny rogacz”/ spektakl/ reż. Iwan Urywskij/ Odeski Ukraiński Akademicki Muzyczno-Dramatyczny Teatr im. Wasyla S. Wasylki w Odessie / Teatr „Maska”/ 90’/ Spektakl dla widzów dorosłych; bilet normalny - 10 zł, ulgowy - 5 zł\nTagi: Trans/Misje, Kiedy byłem małym chłopcem, Teatr im. Wandy Siemaszkowej


Online: 599 Piątek, 2018.01.19\nStrona główna » Gospodarka » Spadek sprzedaży napędów średniego napięcia\nponiedziałek, 03 sierpnia 2015 12:25\nGlobalne przychody ze sprzedaży napędów średniego napięcia o zmiennej prędkości (MV VSD) spadły w 2014 roku o ponad 10%, osiągając w sumie 2,5 mld dolarów. Notowany w tym czasie spadek cen wynikał z rosnącej konkurencji i jednoczesnego spadku popytu. Spowolnienie to poprzedzały dwa lata dwucyfrowego wzrostu - 2012 i 2013 - co kusiło wielu dostawców automatyki przemysłowej nieoferujących napędów SN, jak Danfoss, Regal Beloit, General Electric i Schneider, do nabycia mniejszych dostawców takich napędów, w tym firm Vacon, Benshaw, Converteam oraz LD Harvest.\nIHS łączy spadek sprzedaży napędów średniego napięcia z mającym miejsce w roku 2013 spadkiem cen surowców oraz cen ropy naftowej w 2014. Inwestycje w branży ropy i gazu, w górnictwie oraz przemyśle metalowym i cementowym - czyli w sektorach, które odpowiadają za przeszło 60% przychodów z napędów SN - dramatycznie zwolniły, powodując zmniejszenie przychodów w roku 2014 i najprawdopodobniej dalszy ich spadek w 2015. Łącznie z coraz większą liczbą konkurentów na rynku napędów SN i zmniejszonym popytem, doprowadziło to do ustępstw cenowych na poziomie 5-10% w większości regionów. Kontynuowanie procesu zmniejszania przychodów w sektorze napędów średniego napięcia przewidywane jest również na rok 2016.\nZawirowania w przemyśle związane ze spadkiem cen surowców, dające w efekcie tańsze napędy średniego napięcia, były korzystne dla branży tworzyw sztucznych, która korzystając z niższych kosztów produkcji uwolniła środki pieniężne na zakup wyposażenia napędowego SN. Jak przewiduje IHS czas korzystnych zakupów sprzętu tego typu już niedługo się skończy, gdyż w latach 2017-2019 globalny popyt na napędy SN ulegnie odbiciu i ceny ustabilizują się na wyższym poziomie.


Autoprezentacja - jak mówić i jak wyglądać? - E-drinks - mikusjemy na każdy temat\nWiele osób zastanawia się, jak zrobić dobre pierwsze wrażenie? Czy faktycznie jesteśmy odbierani głównie przez to, jak wyglądamy? Co możemy zrobić, aby inne osoby korzystnie odbierały nasz wizerunek? I po co nam autoprezentacja?\nAutoprezentacja potrzebna nam jest, abyśmy wywarli na innych osobach pożądaną wizję naszej osoby. Chodzi po prostu o wyselekcjonowanie pozytywnych cech osobowości i pokazanie tylko i wyłącznie ich.\nPodczas rozmowy bardzo ważne jest kontrolowanie szybkości własnej mowy. Kiedy jesteśmy zdenerwowani, szybkość wypowiadanych słów zwiększa się, co może sprawić że nie zostaniemy zrozumiani, a ponadto wydamy się osobami nerwowymi.\nTwarz oraz wzrok\nPodczas rozmowy ważne jest, aby odwrócić twarz w kierunku rozmówcy i wykazywać zainteresowanie tym, co chce nam przekazać. Bardzo ważną rzeczą jest również utrzymywać kontakt wzrokowy – co prawda patrzenie w oczy obcej osobie może być dla niektórych ciężkie, ale w takim wypadku możemy patrzeć na usta – rozmówca nadal będzie miał wrażenie kontaktu wzrokowego.\nWięcej informacji na temat autoprezentacji i wystąpień publicznych znajdziesz również w poniższym artykule: http://netmarketing.com.pl/autoprezentacja-i-wystapienia-publiczne-szkolenia/\n← Obsługa klienta – gdzie można się tego nauczyć?


FIRANY NA OKNA DACHOWE - Wnętrza,aranżacje wnętrz, inspiracje - CzteryKaty.pl\nOkna dachowe zawitały do Polski w latach 90-tych, wiele z nich wymaga już wymiany. Często stare okna dachowe nie wyglądają, tak jak chcielibyśmy. Zimą wieje od nich chłodem, a uszczelki nie mają już dawnej szczelności. Również szyby zespolone z czasem tracą swoje właściwości izolacyjne. Oczywiście, drewniane okna można poddać renowacji, ale może warto pomyśleć o ich wymianie. Odremontowane poddasze z nowymi oknami dachowymi zachwyci domowników. W ciągu 30 lat na rynku, okna przeszły diametralną zmianę. Jakie były kiedyś, a jakie są teraz cechy nowoczesnych okien dachowych?\nUrządzenia do mycia okien - mamy niezawodnych pomocników\nNienawidzisz mycia okien? To zajęcie doprowadza Cię do szewskiej pasji, zacieki i smugi to Twoja zmora, a marzeniem są idealnie czyste i lśniące okna w całym domu? Teraz to możliwe! Wystarczy zaoptrzeć się w porządzne urządzenia do mycia szyb. Z pomocą przychodzą roboty do mycia okien, myjki oraz czyściki parowe. Zobaczcie sami, to nieocenieni pomocnicy w zbliżających się wiosennych porządkach.\nPrzez większość roku nie możemy doczekać się lata, ale kiedy już nadejdzie, warto poszukać sposobów na ochronę przed nadmiarem słońca. W domu powinniśmy zadbać o odpowiednie przesłony na okna, które nie pozwolą, by wnętrza zbyt mocno się nagrzewały. A jak poradzić sobie z oknami na poddaszu?\nTo prawda, że firany i zasłony znakomicie chronią wnętrze przed ciekawskimi sąsiadami i ocieplały pomieszczenia. Ale jednocześnie zmniejszają pokoje, co przy niewielkich metrażach nie jest korzystne. Czym je zastąpić? Żaluzje w oknach Jeszcze kilka lat temu były symbolem nowoczesności, dziś\nokien, ale być także nowoczesną dekoracją pomieszczeń. Najmodniejsze plisy Harmonijkowy układ materiału wkomponowanego w okienną wpasuje się do każdego salonu, kuchni, sypialni czy łazienki. Plisy mogą być montowane na wszystkich rodzajach okien, także dachowych. W kolekcji plis Evie firmy Anwis jest aż\nkabina przyścienna okrągła


Historia Rabki: Boże Narodzenie 2019. Choinka.\nZ okazji Świąt Bożego Narodzenia, Zespół Historia Rabki składa wszystkim swoim sympatykom najserdeczniejsze życzenia – przede wszystkim zdrowia, wszelkiej pomyślności, spełnienia marzeń tych wielkich i tych najmniejszych oraz wielu pogodnych chwil, tak w życiu rodzinnym jak i zawodowym.\nPowoli dobiega końca kolejny rok – przed nami kolejne święta Bożego Narodzenia.\nA my – zapracowani i zaprzątnięci sprawami dnia codziennego, nie mamy nawet chwili by zatrzymać się i zastanowić nad tym, jak nieubłaganie i szybko upływa czas. Że to, co jeszcze przed chwilą było aktualne i ważne, już bezpowrotnie odeszło, ustępując wciąż miejsca nowemu i nieznanemu. Coraz mniej uwagi przywiązujemy do tego co istotne i nieprzemijające. Tłumaczymy sobie, że to bolączka naszych zwariowanych czasów, które sprzyjają temu by żyć wygodnie i szybko lecz zbyt powierzchownie.\nWysmukłe drzewko, na nim trochę świecidełek i świeczki płonące. Tylko tyle. A jednak – idzie to za człowiekiem w świat, idzie, jako wspomnienie dni dziecięctwa, jako pamiątka, wyniesiona z domu rodzicielskiego.\nI życie nie zaciera tych wrażeń. Przeciwnie, w złej doli człowiek uczy się je cenić i szuka w nich oparcia. To jego poezya.\nChoinka, stara pieśń kolendowa, ciepło serdeczne wieczoru wigilijnego, kiedy bliscy i kochani stają się sobie jeszcze bliżsi, jeszcze drożsi, cały nastrój świąteczny, pełen drobnych szczegółów, które wiążą się razem w obraz przesycony blaskiem, i ponęta szczęścia – to wszystko jest jak muzyka cicha i przytłumiona, której tony śpią gdzieś głęboko w duszy, pod pokrywą późniejszych uwarstwień i – odzywają się raz do roku wspomnieniem. To wszystko jest takie jak klamra, która spina życie nasze dzisiejsze z przeszłością, bo wtedy zwyczaj i obyczaj starodawny, to, co zapomniane, odrzucone, wyparte przez inne czasy i inne prądy, nagle nabiera barwy i jakiemś echem dalekiem, idącem skroś całe szeregi pokoleń, wstaje w zbiorowej duszy społeczeństwa. Czujemy wówczas mimowoli, że bliscy jeszcze jesteśmy tym, którzy już dawno odeszli. I w tem tkwi urok i znaczenie Świąt.\nA przecież odbiegamy coraz bardziej od ich obchodu, przekazanego nam tradycyą. Coraz prozaiczniej je spędzamy. Coraz bardziej bagatelizujemy to, co stanowi ich istotę – nastrój.\nA idzie tu nietylko o ucztę wigilijną, o parzystą czy nie parzystą liczbę osób przy niej, o jakość i dobór potraw, ale o to skupienie duszom, o to święto rodzinne, o to tchnienie Miłości, które z promieniami gwiazdy pierwszej spływa pod każdą strzechę w wieczór wigilijny. Tego coraz mniej w naszych rodzinach, wśród naszej inteligencyi współczesnej, wśród ludności wielkomiejskiej.\nI to jest źle, bo odbieramy przez to przyszłym pokoleniom to jasne i czyste źródło wspomnień, z którego sami jeszcze pijemy i pijemy tak chętnie, mimo pozornej obojętności. Pielęgnujmy więc stary i piękny zwyczaj dla dzieci naszych – urządzajmy im choinki, śpiewajmy z niemi kolendy, wprowadzajmy pod dachy nasze poezyę i nie skąpmy jej blasku młodym duszom, zanim je świat i życie swoim chłodem owioną.\nTekst opracował Józef Szlaga.\nOpublikował: Historia Rabki o 18:24:00


WOŚP w Tarnowie. Koncert chóru GOS.PL [ZDJĘCIA]\nWOŚP w Tarnowie. 23. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy [ZDJĘCIA]\nWOŚP w Tarnowie. Fani motoryzacji grają dla Orkiestry [ZDJĘCIA]\nWOŚP w Tarnowie 2015. IX Tarnowska Moto-Orkiestra [ZDJĘCIA]\nWOŚP 2015 Tarnów: Mistrzostwa Tarnowa w pływaniu [ZDJĘCIA]\nZawody o Motoserce 2019 w Tarnowie. Zdjęcia robią wrażenie!\nNa torze Speed Race Tarnów odbyły się zawody w ramach 27. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.


Kwintesencja włoskiego stylu.\nPołączenie tradycji z nowoczesnością jest trudnym zadaniem, gdyż wymaga od projektantów nie tylko doskonałej znajomości dziedzictwa, ale także dużej otwartości na innowacje technologiczne oraz zmieniające się wciąż trendy. Z tym wyzwaniem perfekcyjnie radzi sobie Metalmobil – włoska firma, która od przeszło 60 lat zachwyca oryginalnością i wyczuciem stylu. Produkty tej marki, w całości „made in Italy”, wyróżniają się unikatowym designem, który nadaje wnętrzom wyrazu i nieszablonowości.\nWśród bogatej oferty Metalmobil na szczególną uwagę zasługują designerskie krzesła barowe, które zdobyły popularność dopiero w XX wieku, zaś na kontynent europejski przywędrowały ze Stanów jako niezbędne wyposażenie restauracji, barów i klubów. Dziś coraz częściej, oprócz tradycyjnego miejsca w przestrzeniach komercyjnych, są stałym elementem wyposażenia kuchni, jadalni, a nawet salonów. Włoscy projektanci udowadniają, że nowoczesne hokery mogą łączyć w sobie niebanalne wzornictwo z doskonałą funkcjonalnością, komfortem użytkowania i bezpieczeństwem.\nDla miłośników klasycznych aranżacji nawiązujących do stylu vintage i retro odpowiednie będą krzesła barowe z kolekcji Dalton, Agatha oraz Kicka. Siedzisko utrzymane w formie tradycyjnego fotela inspirowane jest latami 50. i 60. Elegancja i ponadczasowy styl to ich główne atuty.\nAranżacje w stylu minimalistycznym, które wyróżniają prostota formy, oszczędność środków wyrazu, stonowana kolorystyka oraz doskonała funkcjonalność, coraz częściej tworzone są z wykorzystaniem krzeseł barowych.\nWłoscy projektanci nie zapomnieli także o tych, którzy ceniąc nowoczesne spojrzenie na design, szukają produktów nietypowych, nieschematycznych i awangardowych. Z pewnością docenią oni krzesła barowe z kolekcji Ibis i Echo.\nNowoczesne hokery, które wnoszą do wnętrz włoski styl i ponadczasową elegancję, dostępne są w sieci salonów Dekorian.\nhoker Luna 330\nhoker Dalton 663\nhoker Myra 658\nhoker Nuvola 311


Świat widzialny stworzony przez Boga\nKKK 337 Bóg sam stworzył świat widzialny w całym jego bogactwie, jego różnorodności i porządku. Pismo święte przedstawia symbolicznie dzieło Stwórcy jako ciąg sześciu dni Boskiej "pracy", która kończy się "odpoczynkiem" siódmego dnia (Rdz 1, 1-2, 4). Na temat stworzenia Pismo święte naucza prawd objawionych przez Boga dla naszego zbawienia (Por. Sobór Watykański II, konst. Dei verbum, 11.; pozwalają one "poznawać najgłębszą naturę całego stworzenia, jego wartość i przeznaczenie do chwały Bożej" (Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 36).\nKKK 338 Nie istnieje nic, co nie zawdzięczałoby swego istnienia Bogu Stwórcy. Świat zaczął się wtedy, gdy został wydobyty z nicości słowem Boga; wszystkie istniejące byty, cała natura, cała historia ludzka zakorzeniają się w tym pierwotnym wydarzeniu; ono jest początkiem, który tworzy świat i zapoczątkowuje czas (Por. św. Augustyn, De Genesi contra Manichaeos, I, 2, 4: PL 35, 175).\nKKK 339 Każde stworzenie posiada swoją własną dobroć i doskonałość. O każdym z dzieł "sześciu dni" jest powiedziane: "A widział Bóg, że było dobre". "Wszystkie rzeczy bowiem z samego faktu, że są stworzone, mają własną trwałość, prawdziwość, dobroć i równocześnie własne prawa i porządek" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 36). Różne stworzenia, chciane w ich własnym bycie, odzwierciedlają, każde na swój sposób, jakiś promień nieskończonej mądrości i dobroci Boga. Z tego powodu człowiek powinien szanować dobroć każdego stworzenia, by unikać nieuporządkowanego wykorzystania rzeczy, które lekceważy Stwórcę oraz powoduje zgubne konsekwencje dla ludzi i ich środowiska.\nKKK 340 Współzależność stworzeń jest chciana przez Boga. Słońce i księżyc, cedr i mały kwiatek, orzeł i wróbel: niezmierna rozmaitość i różnorodność stworzeń oznacza, że żadne z nich nie wystarcza sobie samemu. Istnieją one tylko we wzajemnej zależności od siebie, by uzupełniać się, służąc jedne drugim.\nKKK 342 Hierarchia stworzeń jest wyrażona przez porządek "sześciu dni", który przechodzi od tego, co mniej doskonałe, do tego, co bardziej doskonałe. Bóg kocha wszystkie swoje stworzenia (Por. Ps 145, 9). troszczy się o wszystkie, nawet o wróble. Niemniej Jezus mówi: "Jesteście ważniejsi niż wiele wróbli" (Łk 12, 7), a także: "O ileż ważniajszy jest człowiek niż owca!" (Mt 12,12).\nKKK 344 Istnieje solidarność między wszystkimi stworzeniami, wynikająca z faktu, że wszystkie one mają tego samego Stwórcę i wszystkie są skierowane ku Jego chwale:\nKKK 345 Szabat – koniec dzieła "sześciu dni". Tekst święty mówi, że "Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował", "w ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia", i że Bóg "odpoczął dnia siódmego", "pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym" (Rdz 2, 1-3). Słowa te są bogate w zbawczą naukę:\nKKK 346 Bóg nadał stworzeniu podstawę i prawa, które pozostają trwałe (Por. Hbr 4, 3-4). na których wierzący będzie mógł oprzeć się z ufnością i które będą dla niego znakiem i rękojmią niezachwianej wierności Przymierza Bożego (Por. Jr 31, 35-37; 33,19-26). Człowiek ze swej strony powinien pozostać wierny tej podstawie i szanować prawa, które Stwórca wpisał w swoje dzieło.