NF.sec – Linux Security Blog - Jak zostać hackerem?\nuser@terminal:~$ / Hackultura / Jak zostać hackerem?\n25/08/2009 w Hackultura 1 komentarz. (artykuł nr 137, ilość słów: 7925)\nako edytor Słownika Gwary Hackerów oraz autor kilku innych, dobrze znanych dokumentów o podobnej tematyce, często otrzymuję prośby e-mailem od wielu entuzjastycznych nowicjuszy w Sieci pytających (w skrócie): „w jaki sposób mogę zostać doskonałym hackerem?”. Powracając do 1996 roku zauważyłem, że nie było żadnych innych FAQ lub dokumentów na stronach internetowych, które by były zaadresowane w to życiowe pytanie, więc zacząłem pisać ten dokument. Wielu hackerów uznaje go jako najwyższy autorytet i przypuszczam, że oznacza to, że takim jest. Uważam nadal, że nie jestem najbardziej kompetentnym autorytetem w tym temacie; Jeśli nie spodoba wam się to, co tutaj przeczytacie, napiszcie własny dokument.\nJeśli czytasz zrzut tego dokumentu offline, bieżąca wersja znajduje się na http://www.nfsec.pl/\nWersja oryginalna (w języku angielskim) jest do przeczytania na stronie http://www.catb.org/~esr/\nUwaga: na końcu tego dokumentu znajduje się Lista Najczęściej Zadawanych Pytań. Proszę przeczytaj je podwójnie, zanim napiszesz do mnie e-mail z zapytaniem o ten dokument.\nLiczne tłumaczenia tego dokumentu są dostępne w językach:\nNależy mieć na uwadze fakt, iż dokument ten jest aktualizowany okazyjnie dlatego odnośniki te mogą być przestarzałe.\nTen diagram pięciu kropek w dziewięciu kwadratach, który zdobi ten dokument nazywa się szybowcem. Jest to prosty wzór z paroma zaskakującymi właściwościami w matematycznej symulacji nazwanej Życie, który fascynował hackerów przez wiele lat. Myślę, że tworzy on dobre wizualne godło hackerów, którzy są podobni w tej kwestii – abstrakcyjni, początkowo trochę tajemniczo wyglądający, ale mający bramę na cały świat z własną zawiłą logiką swojego własnego. Przeczytaj więcej o godle szybowca tutaj.\nHacker – kto to taki?\nSłownik Gwary Hackerów zawiera garść definicji terminu „hacker”, w większości opierających się na biegłości w zagadnieniach technicznych, znajdowaniu upodobania w rozwiązywaniu problemów i przekraczaniu ograniczeń. Jeśli jednak chcesz wiedzieć, w jaki sposób zostać hackerem, tylko dwie z nich są naprawdę odpowiednie.\nIstnieje społeczność, kultura grupowa, złożona z ekspertów w dziedzinie programowania i magików sieciowych, której historia sięga wstecz poprzez dziesięciolecia do pierwszych wielodostępnych minikomputerów z podziałem czasu i najwcześniejszych eksperymentów z siecią ARPAnet. Członkowie tej kultury zapoczątkowali termin „hacker”. Hackerzy zbudowali Internet. Hackerzy uczynili z Uniksa system operacyjny, jakim jest dzisiaj. Hackerzy zapoczątkowali Usenet. Hackerzy sprawili, że Światowa Pajęczyna (World Wide Web) zaczęła działać. Jeśli jesteś częścią tej kultury, jeśli bierzesz w niej czynny udział i inni ludzie z tej grupy Ciebie znają i nazywają Cię hackerem – wtedy jesteś hackerem.\nFilozofia hackera nie jest tylko ograniczona do kultury programowo-hackerskiej. Są ludzie, którzy stosują postawę hackera w innych zagadnieniach, jak elektronika czy muzyka – w rzeczywistości możesz znaleźć ją na najwyższym poziomie we wszystkich dyscyplinach nauki czy sztuki. Hackerzy oprogramowania rozpoznają te bratnie dusze gdziekolwiek się pojawią i mogą ich również nazywać hackerami – są tacy, którzy twierdzą, że natura hackera jest naprawdę niezależna od konkretnego medium, nad którym on pracuje. Niemniej jednak w dalszej części tego dokumentu skupię się na umiejętnościach i postawach hackerów zajmujących się oprogramowaniem, oraz na tradycjach kultury społecznej, która zapoczątkowała termin „hacker”.\nJest druga grupa ludzi, którzy głośno nazywają siebie hackerami, ale nimi nie są. Wspomniani ludzie (w większości niedorosłe osobniki płci męskiej) znajdują podnietę we włamywaniu się do komputerów i robieniu zamieszania w systemie telefonicznym. Prawdziwi hackerzy nazywają takich ludzi „crackerami” i nie chcą mieć z nimi nic wspólnego. Prawdziwi hackerzy uważają w większości, że crackerzy są leniwi, nieodpowiedzialni i niezbyt błyskotliwi, a fakt, że jesteś w stanie przełamać system ochrony nie czyni Cię hackerem bardziej niż umiejętność uruchamiania samochodu „na krótko” robi z kogoś inżyniera w dziedzinie motoryzacji. Niestety, wielu dziennikarzy i autorów publikacji dało się oszukać i używają słowa „hacker” na określenie crackera. A to bezgranicznie irytuje hackerów z prawdziwego zdarzenia.\nPodstawowa różnica jest następująca: hackerzy coś tworzą, a crackerzy to niszczą.\nJeśli chcesz być hackerem, czytaj dalej. Jeśli masz ambicję zostać crackerem, przeczytaj grupę dyskusyjną alt.2600 i przygotuj się na pięć do dziesięciu lat odsiadki po tym, jak okaże się, że nie jesteś tak bystry, jak myślałeś. I to wszystko co mam do powiedzenia o crackerach.\nHackerzy rozwiązują problemy i tworzą rzeczy wierząc w wolność i wzajemną pomoc. Aby zostać zaakceptowanym jako hacker, musisz zachowywać się jakbyś sam miał ten rodzaj podejścia. Jednak żeby zachowywać się tak, jakbyś miał takie podejście, musisz w nie naprawdę uwierzyć.\nJednakże jeśli myślisz o rozwijaniu postaw hackerskich jedynie jak o metodzie uzyskania akceptacji wewnątrz kultury, zmierzasz w złym kierunku. Bardzo ważne jest, abyś stał się takim typem człowieka, który wierzy w te rzeczy – po to, byś łatwiej uczył się i zachował motywację. Jak we wszystkich dziedzinach twórczej sztuki, najefektywniejszą metodą zostania mistrzem jest naśladowanie stylu myślenia mistrzów – nie tylko intelektualnie, lecz również emocjonalnie. A jak powiada nowoczesna poezja Zen:\nAby iść drogą:\nidź za mistrzem,\nidź z mistrzem,\npatrz poprzez mistrza,\nstań się mistrzem.\nWięc, jeśli chcesz być hackerem, powtarzaj następujące rzeczy do chwili, kiedy w nie uwierzysz:\nByć hackerem to kupa zabawy, ale to tego typu zabawa, która pochłania mnóstwo wysiłku. Wysiłek wymaga motywacji. Atleci odnoszący sukcesy biorą swoją motywację z formy fizycznego zadowolenia płynącego z umiejętności nakłonienia własnego ciała, aby działało tak, jak sobie tego życzą, z popychania samych siebie poza własne fizyczne ograniczenia. Podobnie, aby być hackerem, musisz odczuwać podstawową satysfakcję z rozwiązywania problemów, wyostrzania własnych umiejętności i ćwiczenia swojej inteligencji.\nJeśli nie jesteś osobą myślącą tak w sposób naturalny, musisz takim zostać, jeśli chcesz być hackerem. W przeciwnym razie zorientujesz się, że twoja hackerska energia jest uszczuplana przez zagadnienia takie jak seks, pieniądze i społeczna akceptacja.\n(Musisz również rozwinąć w sobie rodzaj wiary we własne możliwości uczenia się – wiary, że możesz nie wiedzieć wszystkiego, czego potrzebujesz do rozwiązania problemu, ale jeśli zmierzysz się z nim choć trochę i wskutek tego nauczysz się czegoś, umiesz już wystarczająco, żeby ugryźć następny kawałek i tak dalej, aż będzie po wszystkim.)\nAby zachowywać się jak hacker musisz wierzyć, że myślowy czas innych hackerów jest cenny – tak bardzo, że niemal moralnym obowiązkiem jest, abyś dzielił się informacjami, rozwiązywał problemy i rozdawał rozwiązania tak, aby inni hackerzy mogli rozwiązywać nowe problemy zamiast konieczności ciągłego przetwarzania starych.\n(Nie musisz wierzyć, że masz obowiązek rozdawać za darmo całą swoją twórczą działalność, choć hackerzy, którzy tak czynią uzyskują najwięcej szacunku od innych. Nie jest sprzeczne z wartościami hackera, żebyś mógł sprzedać wystarczająco dużo, aby mieć dostęp do pożywienia, dachu nad głową i komputerów. Jest logiczne, że używasz swoich hackerskich umiejętności aby utrzymać rodzinę lub wręcz wzbogacić się, tak długo, dopóki robiąc to nie zapomnisz, że jesteś hackerem.)\nHackerzy (i twórczy ludzie w ogóle) nigdy nie powinni zanudzać się czy też być zmuszonymi do zaharowywania się przy głupiej i powtarzalnej robocie, ponieważ jeśli tak się stanie, okaże się, że nie robią tego, co powinni – rozwiązywania problemów. To marnotrawstwo szkodzi wszystkim. Dlatego znudzenie i nużąca praca są nie tylko nieprzyjemne, ale w rzeczywistości szkodliwe.\nAby zachowywać się tak, jak hacker, musisz uwierzyć w to wystarczająco mocno, aby zautomatyzować nudne fragmenty tak bardzo, jak to możliwe, nie tylko dla siebie, ale i dla innych (w szczególności innych hackerów).\n(Jest jednak pewien oczywisty wyjątek od tej reguły. Hackerzy czasem robią rzeczy, które mogą wydawać się powtarzalnymi lub nudnymi dla obserwatora jako ćwiczenia oczyszczające umysł, lub, gdy w celu osiągnięcia konkretnego rodzaju doświadczenia nie można inaczej. Ale jest to wybór – nikt, kto jest istotą myślącą nie powinien być zmuszany do nudy.)\nHackerzy z natury sprzeciwiają się narzucaniu władzy. Każdy, kto może wydawać Ci polecenia jest w stanie powstrzymać Cię przed rozwiązywaniem problemu, niezależnie jak bardzo byłbyś nim zafascynowany – a biorąc pod uwagę sposób działania władczych umysłów, zawsze znajdą one jakiś niebywale głupi powód aby tak uczynić. Więc autokratyczne nastawienie powinno być zwalczane gdziekolwiek byś go nie znalazł, w przeciwnym razie stłumi Ciebie i innych hackerów.\n(To nie jest wszakże to samo, co zwalczanie wszelkich form władzy. Dzieci muszą być wychowywane, a przestępcy izolowani. Hacker może zgodzić się na zaakceptowanie pewnych form władzy w celu osiągnięcia czegoś co ceni bardziej niż czas, który poświęci spełniając rozkazy. Ale to jest ograniczona i świadoma transakcja, nikt nie oferuje takiej formy uległości, jakiej oczekiwaliby ludzie o autokratycznym nastawieniu).\nAutokratom służy cenzura i utajnienie. Nie ufają oni dobrowolnej współpracy i chęci dzielenia się informacjami – jedyną współpracą, którą lubią jest ta kontrolowana przez nich. Więc aby zachowywać się jak hacker, musisz wytworzyć w sobie instynktowną wrogość wobec cenzury, utajnienia i używania siły lub podstępu do wywierania przymusu na odpowiedzialnych za swoje czyny dorosłych ludziach. I musisz być gotów do działania zgodnie z tymi przekonaniami.\nAby być hackerem musisz wytworzyć w sobie niektóre z tych postaw. Ale kopiowanie postawy samej dla siebie nie uczyni z Ciebie hackera, tak samo jak postawa nie uczyni z Ciebie mistrza w sporcie lub gwiazdy rocka. Żeby zostać hackerem potrzeba inteligencji, ćwiczeń, poświęcenia i ciężkiej pracy.\nW związku z tym musisz nauczyć się niedowierzania dla postawy oraz szacunku dla kompetencji pod każdą postacią. Hackerzy nie pozwolą pozerom marnować ich czasu, ale cenią sobie kompetencję – szczególnie kompetencję w hackerstwie, ale każda inna jest też dobra. Kompetencja w dziedzinach, które niewielu potrafi opanować jest szczególnie ceniona, a kompetencja w dziedzinach, które wymagają umysłowej dokładności, wysiłku i koncentracji jest ze wszystkich najlepsza.\nJeśli jesteś czcicielem kompetencji, będziesz z przyjemnością rozwijać je w sobie – ciężka praca i poświęcenie staną się formą intensywnej zabawy, nie zaś harówką. A to jest szczególnie istotne w procesie stawania się hackerem.\nPodstawowe umiejętności hackera.\nPostawa hackera jest istotna, ale umiejętności znaczą jeszcze więcej. Postawa nie zastąpi kompetencji i można wyróżnić pewien konkretny zestaw umiejętności, które będziesz musiał posiąść, zanim hackerom przyśni się nazwać Ciebie jednym z nich.\nTen zestaw zmienia się powoli w czasie wraz z techniką wytwarzającą nowe zdolności i czyniące inne z nich przestarzałymi. Na przykład kiedyś do zasobu zdolności hackera zaliczało się programowanie w języku maszynowym, natomiast do niedawna nie należała do nich znajomość HTMLa. W chwili obecnej w miarę jasno można zaliczyć do nich co następuje:\n1. Naucz się programowania.\nTo jest oczywiście fundamentalna umiejętność hackera. Jeśli nie znasz żadnego języka programowania komputerów, polecam rozpoczęcie od Pythona. Jest zaprojektowany w czysty sposób, dobrze udokumentowany i stosunkowo przyjazny dla początkujących. Pomimo dobrego spełniania roli pierwszego języka programowania, nie jest on po prostu zabawką: jest potężnym i elastycznym narzędziem świetnie dopasowanym do dużych projektów. Napisałem bardziej szczegółową ocenę Pythona. Dobre seminaria są dostępne na witrynie Pythona.\nKiedyś zwykłem polecać Javę jako dobry język do wczesnej nauki, ale to krytyczne opracowanie skłoniło mnie do zmiany zdania (szukaj „The Pitfalls of Java as a First Programming Language”). Hacker nie może tak jak oni – kłaść miażdżąco „podejście do rozwiązania problemu jak hydraulik w sklepie żelaznym”; musisz wiedzieć, co każdy z komponentów w rzeczywistości robi. Teraz myślę, że prawdopodobnie najlepiej będzie uczyć się C oraz LISP najpierw, niż Javy.\nJeśli zajmiesz się poważnym programowaniem, będziesz musiał nauczyć się C, rdzennego UNIXowego języka. C++ jest bardzo blisko powiązany z C; jeżeli będziesz umiał jeden, nauczenie się drugiego nie będzie trudne. Żaden język nie będzie dobrym do próby nauczenia się jako tego pierwszego, jednakże. I tak naprawdę, im będziesz unikać programowania w C tym bardziej wydajniejszy będziesz.\nC jest bardzo wydajny i bardzo oszczędny dla zasobów twojej maszyny. Niestety C posiada wydajność poprzez wymóg wykonywania dużej ilości pracy na niskopoziomowym zarządzaniu zasobami (jak pamięć) ręcznie. Cały ten kod niższego poziomu jest skomplikowany i podatny na błędy wyssie z Ciebie ogromne ilości czasu na usuwanie z niego usterek. Z maszynami potężnymi tak jak dzisiejsze jest to zazwyczaj zła wymiana. Mądrzej jest wykorzystać język, który używa czasu maszyny mniej sprawnie, ale za Twojego bardziej efektywnie. Stąd Python.\nInne języki o szczególnej wartości dla hackerów to Perl i LISP. Perl jest wart nauczenia z przyczyn praktycznych: jest bardzo szeroko wykorzystywany do tworzenia aktywnych stron WWW i administracji systemem, więc nawet jeśli nie piszesz programów w Perlu powinieneś nauczyć się go czytać. Wielu ludzi używa Perla w sposób w jaki sugeruję wykorzystanie Pythona, by uniknąć programowania w C, w pracach, które nie wymagają wydajności maszyny. Będziesz musiał umieć rozumieć ich kod.\nLISP jest wart nauki dla głębokiego uczucia oświecenia, kiedy go wreszcie zrozumiesz. To doświadczenie uczyni z ciebie o wiele lepszego programistę, nawet jeśli nie używasz LISPa zbyt często. (Możesz dostać trochę doświadczenia na początku z LISPem poprzez łatwe pisanie oraz modyfikowanie trybów redagowania dla edytora Emacs, lub wtyczek Script-Fu dla GIMPa).\nNajlepiej jednak nauczyć się wszystkich pięciu (Pythona, C/C++, Javy, Perla, LISPa). Poza faktem, że są najważniejszymi hackerskimi językami programowania, reprezentują bardzo różne podejścia do programowania, a każdy z nich nauczy Cię innych wartościowych rzeczy.\nBądź jednak świadom, że nie osiągniesz poziomu umiejętności hackera, a nawet zwykłego programisty, jeśli będziesz znać zaledwie jeden język – musisz nauczyć się myśleć o problemie programistycznym w sposób ogólny, niezależny od jakiegokolwiek języka. Aby być prawdziwym hackerem, potrzebujesz osiągnąć poziom, na którym możesz nauczyć się nowego języka w ciągu dni poprzez porównanie tego, co wyczytasz w podręczniku z tym, co już umiesz. Oznacza to, że powinieneś nauczyć się kilku bardzo różniących się od siebie języków.\nNie mogę dać tu kompletnych instrukcji jak nauczyć się programowania – to skomplikowana umiejętność. Ale mogę powiedzieć, że książki i kursy tego nie zrobią – wielu, może większość najlepszych hackerów to samouki. Możesz uczyć się cech języka – odrobiny wiedzy – z książek, ale nastawienie, które robi tę wiedzę żywe umiejętności może być nauczone tylko przez praktykę i jeszcze raz praktykę rzemiosła. Co Ci pomoże to: (a) czytanie kodu, (b) pisanie kodu.\nPeter Norvig, który jest jednym z głównych hackerów Google i współautor powszechnie używanego podręcznika do AI napisał, celujące wypracowanie Teach Yourself Programming in Ten Years. Jego „recepta na sukces programowania” jest wartą bliższej uwagi.\nNauka programowania jest jak nauka doskonałego pisania w języku naturalnym. Najlepszą metodą jest czytanie rzeczy pisanych przez mistrzów formy, pisanie samemu, czytanie dużo więcej, pisanie nieco więcej, czytanie jeszcze więcej, pisanie jeszcze trochę więcej … powtarzaj aż Twoje pisanie zacznie rozwijać się do siły i wydajności, którą obserwujesz w swoich wzorcach.\nKiedyś znalezienie dobrego kodu było zadaniem trudnym, ponieważ mało było dużych programów dostępnych w kodzie źródłowym do czytania i zabawy dla świeżo opierzonych hackerów. To zmieniło się znacząco. Oprogramowanie z udostępnionym kodem źródłowym, narzędzia programistyczne, systemy operacyjne (wszystkie zbudowane przez hackerów) są dziś szeroko dostępne. I to pięknie doprowadza mnie do następnego tematu…\n2. Weź jeden z Uniksów dostępnych z kodem źródłowym i naucz się go używać oraz zarządzać nim.\nZakładam, że masz komputer, lub możesz uzyskać dostęp do takowego. (Zastanów się przez moment jak wiele to znaczy. Kultura hackerska początkowo rozwinęła się, gdy komputery były tak drogie, że poszczególne jednostki nie mogły pozwolić sobie na nie.) Jeden z najważniejszych kroków, który musi postawić nowicjusz w kierunku osiągnięcia umiejętności hackera jest zdobycie kopii Linuksa lub jednego z BSD-Uniksów, zainstalowanie go na komputerze i uruchomienie.\nTak, są systemy operacyjne na tym świecie poza UNIXem. Ale są udostępniane w kodzie binarnym – nie możesz poczytać kodu i nie możesz go zmienić. Próbowanie nauki hackerstwa w DOSie, Windows lub pod MacOS jest jak nauka tańca z gipsem na całym ciele.\nPod Mac OS X jest to możliwe, ale tylko jedna część tego systemu jest wolnym oprogramowaniem – dlatego masz duże szanse uderzyć w wiele ścian i musisz uważać by nie nabyć złego nawyku polegania na kodzie będącym własnością firmy Apple. Jeśli skoncentrujesz się na Uniksie i tym, co ma pod maską możesz nauczyć się wielu przydatnych rzeczy.\nPoza tym UNIX jest systemem operacyjnym Internetu. Chociaż możesz nauczyć się posługiwania Internetem bez znajomości Uniksa, lecz bez zrozumienia go nie nauczysz się internetowego hackerstwa. Z tej przyczyny kultura hackerów jest silnie scentralizowana wokół Uniksa. (To nie zawsze była prawda i niektórzy hackerzy starej daty nie są z tego powodu szczęśliwi, ale symbioza pomiędzy Uniksem i Internetem stała się tak silna, że nawet potęga Microsoftu nie jest w stanie zadać jej poważnego ciosu).\nWięc postaw Uniksa – osobiście lubię Linuksa, ale są inne drogi (no i oczywiście możesz używać Linuksa i DOS/Windows na tej samej maszynie). Naucz się go. Zarządzaj nim. Baw się nim. Nawiąż kontakt z Internetem za jego pomocą. Czytaj jego kod źródłowy. Modyfikuj kod. Otrzymasz lepsze narzędzia programistyczne (włączając C, Lisp, Python, i Perl) niż system operacyjny Microsoftu mógłby marzyć, będziesz miał kupę frajdy i wsiąkniesz więcej wiedzy niż się zorientujesz zanim nie spojrzysz na to później z perspektywy hackerskiego mistrza.\nAby nauczyć się więcej o Uniksie, zobacz The Loginataka. Również możesz przejrzeć się The Art Of Unix Programming.\nBy dorwać się do Linuksa, przejrzyj stronę Linux Online!. Możesz ściągnąć do stamtąd lub lepszym pomysłem będzie znalezienie członka lokalnej grupy użytkowników Linuksa, który pomoże Ci przy instalacji.\nPodczas pierwszych dziesięciu lat życia tego HOWTO, zdołałem się przekonać, że z punktu widzenia nowego użytkownika – wszystkie dystrybucje Linuksa są prawie takie same. Ale w latach 2006 – 2007 pojawił się najlepszy wybór: Ubuntu. Podczas, gdy inne dystrybucje mają własne obszary, w których są mocne – Ubuntu jest zdecydowanie najdostępniejszym dla Linuksowych nowicjuszów.\nPomoc oraz dokumentację do Uniksów BSD pod adresem: http://www.bsd.org/.\nKiedyś zwykłem polecać nowicjuszom instalowanie w pojedynkę zarówno Linuksa i BSD. W dzisiejszych czasach instalatory są wystarczająco dobre, by wykonać cały proces instalacji za Ciebie – nawet jeśli jestem nowicjuszem. Niemniej, wciąż polecam nawiązanie kontaktu z lokalną grupą użytkowników Linuksa i poproszenie o pomoc w instalacji. Nigdy nie zaszkodzi spróbować, a dzięki temu możemy uzyskać wiele cennych uwag i łatwy przebieg procesu instalacji.\nWiększość rzeczy, które zostały zbudowane przez kulturę hackerską jest ukrytych przed wzrokiem pozwalając kierować fabrykami, biurami i uniwersytetami bez widocznego piętna na stylu życia nie-hackerów. Web jest jednym wielkim wyjątkiem, wielką błyszczącą zabawką hackerów, która, co potwierdzają nawet politycy, zmienia świat. Z tego jedynego powodu (i wielu innych równie dobrych) powinieneś nauczyć się jak działa Sieć.\nNie oznacza to po prostu nauki posługiwania się przeglądarką (każdy to może zrobić), ale naukę pisania w HTML, języku stron internetowych. Jeśli nie umiesz programować, pisanie w HTMLu nauczy Cię paru umysłowych przyzwyczajeń, które pomogą Ci to opanować. A więc: zbuduj sobie stronę domową. Spróbuj trzymać się XHTML’a, który jest bardziej przejrzysty niż klasyczny HTML. (Tutaj znajdziesz dobre tutoriale dla początkujących).\nJednakże posiadanie samej strony domowej nie jest jeszcze wystarczające do uczynienia Cię hackerem Sieć jest pełna stron domowych. Większość z nich jest bezcelowymi, pozbawionymi zawartości ściekami – bardzo wymyślnie wyglądającymi, trzeba zauważyć, ale ściekami bez dwóch zdań (dla dalszych informacji zobacz The HTML Hell Page).\nAby Twoja strona posiadała wartość musi zawierać treść – musi być interesująca i/lub użyteczna dla innych hackerów. A to przenosi nas do następnego tematu…\n4. Jeśli nie posługujesz się funkcjonalnym angielskim, naucz się go.\nJako Amerykanin, który rodzinnie ma wpojony język angielski w mowie i piśmie, wcześniej nie chciałem sugerować tego, żeby nie zostać uznany jako wyznawcę kulturalnego imperializmu. Ale kilku rozmówców o innym ojczystym języku nakłoniło mnie by zwrócić uwagę na to, że angielski jest roboczym językiem kultury hackerów i Internetu, i że będziesz musiał znać go w formie funkcjonalnej będąc w społeczności hackerów.\nWracając do mniej więcej 1991 roku nauczyłem się, że wielu hackerów, którzy posiadają angielski jako drugi język – używa go w technicznych dyskusjach nawet, gdy istnieje możliwość rozmowy w ojczystym języku. Poinformowano mnie wtedy, że angielski ma bogatsze słownictwo techniczne niż jakikolwiek inny język i dlatego jest prostszym i lepszym narzędziem w pracy. Dla podobnych powodów, tłumaczenia technicznych książek napisanych w języku angielskim są często niezadawalające (kiedy w ogóle są tłumaczone).\nLinus Trovalds, Fin, komentuje swój kod po angielsku (nigdy mu nie przyszło do głowy robić inaczej). Jego biegła znajomość angielskiego była ważnym czynnikiem w jego umiejętności rekrutowania ogólnoświatowej wspólnoty developerów dla Linuksa. Ten przykład jest godny naśladowania.\nBycie ojczystym mówcą angielskiego nie gwarantują, że posiadasz umiejętności językowe wystarczające dobre by funkcjonować jako hacker. Jeśli Twoje pismo jest niedouczone, niegramatyczne, podziurawione przejęzyczeniami, wielu hackerów (w tym ja) będzie miała skłonność ignorowania Ciebie. Podczas, gdy byle jakie pisanie niezmiennie nie oznacza powierzchownego rozumowania, generalnie uznaliśmy, że korelacja silna – i nie ma użytku dla niedbałych myślicieli. Jeśli nie potrafisz pisać kompetentnie – naucz się.\nStatus w kulturze hackerskiej\nPodobnie jak większość kultur nie zawierających ekonomii pieniądza hackerstwo opiera się na pojęciu reputacji. Starasz się rozwiązać interesujące problemy, ale na ile są one interesujące oraz na ile Twoje rozwiązania są dobre jest zagadnieniem, które potrafią osądzić tylko podobni Tobie lub lepsi od Ciebie.\nZ pewnego punktu widzenia hackerstwo jest czymś, co antropologia nazywa kulturą darów. Zdobywasz w niej status i reputację nie poprzez dominacje nad innymi ludźmi, nie za swoją urodę, nie dlatego, że posiadasz to, co inni chcą mieć, ale dlatego, że dajesz coś innym za darmo. W szczególności rozdając swój czas, swoją kreatywność, wyniki swoich umiejętności.\nOgólnie wyróżnia się pięć rzeczy, które można robić dla zdobycia respektu przez hackerów:\n1. Pisz oprogramowanie z udostępnionym kodem źródłowym\nPierwszym (centralnym i najbardziej tradycyjnym) elementem jest tworzenie programów, które są odbierane przez innych hackerów jako zabawne lub użyteczne, oraz udostępnianie kodów źródłowych do użytku dla całej kultury hackerskiej.\n(Zwyczajowo nazywało się te prace „oprogramowaniem darmowym”, ale zbyt wielu ludzi nie wiedziało do końca co miałoby znaczyć pojęcie „darmowy”. Wielu z nas woli teraz określenie „otwarte oprogramowanie” (ang. „open source” software)).\n„Półbogami” hackerstwa są ludzie, którzy napisali duże, użyteczne programy, stanowiące odpowiedź na szerokie zapotrzebowanie, a teraz udostępniają je za darmo, do użytku dla wszystkich zainteresowanych.\nJest w tym trochę historycznej prawdy. Podczas, gdy hackerzy zawsze podziwiali developerów otwartego oprogramowania jako najtwardszy rdzeń naszej społeczności, przed połową lat dziewięćdziesiątych większość hackerów poświęcała czas pracy na zamkniętym oprogramowaniu. To było wciąż prawdą, gdy napisałem pierwszą wersję tego HowTo w 1996 roku. Potrzeba było głównego nurtu w otwartym oprogramowaniu po 1997 roku by zmienić kilka rzeczy. Dzisiaj „społeczność hackerska” i „developerzy otwartego oprogramowania” są dwoma opisami, które zasadniczo tyczą się tej samej kultury i populacji – lecz warto pamiętać, że nie zawsze tak było.\n2. Pomagaj testować i usuwać błędy w programach z udostępnionym kodem źródłowym\nHackerzy pomagają testować i usuwać błędy w oprogramowaniu z dostępnym kodem źródłowym. W tym niedoskonałym świecie nieuniknione jest, że większość naszego czasu przy tworzeniu oprogramowania poświęcamy na usuwanie błędów. Dlatego każdy autor programów powie Ci, że dobry beta-tester (taki, który potrafi opisać symptomy, dobrze zlokalizować problemy, toleruje błędy we wczesnych wersjach i umie zastosować kilka prostych procedur diagnostycznych) jest na wagę złota. Nawet jeden taki człowiek jest w stanie pokazać różnicę pomiędzy procesem debugowania wydającym się czasochłonnym, wyczerpującym koszmarem, a takim, który jest wręcz dobroczynną uciążliwością.\n3. Publikuj użyteczne informacje\nInną użyteczną działalnością jest gromadzenie i filtrowanie użytecznych informacji i umieszczanie ich na stronach internetowych i w dokumentach typu FAQ (Frequently Asked Questions – „często zadawane pytania”) oraz udostępnianie ich dla szerokiego forum.\n4. Pomóż działać infrastrukturze\nKultura hackerska (i techniczny rozwój internetu, jeśli o tym mowa) jest napędzana przez ochotników. Jest wiele koniecznej, ale niezbyt widowiskowej roboty, którą trzeba wykonać, aby wszystko działało tak, jak należy – administracja e-mailowymi listami dyskusyjnymi, filtrowanie grup dyskusyjnych (moderowanie), zarządzanie dużymi archiwami oprogramowania, rozwijanie różnych dokumentów i standardów technicznych.\n5. Służ samej kulturze hackerskiej\nW końcu, możesz służyć samej kulturze oraz szerzyć jej ideologię (chociażby za pośrednictwem napisania niezłej rozprawy na temat: „Jak zostać hackerem” :-)). Inni nie będą tego od Ciebie oczekiwać, o ile nie kręciłeś się w tym temacie od jakiegoś czasu i nie zostałeś postacią dobrze znaną z któregoś z pierwszych czterech zagadnień.\nKultura hackerów nie posiada przywódców w typowym rozumieniu tego słowa, ale posiada kulturowych bohaterów, starszyznę „plemienną”, historyków i rzeczników. Jeśli wystarczająco długo przebywałeś w obozie, możesz w końcu wyrosnąć na jednego z nich. Strzeż się jednak: hackerzy nie ufają wybujałym osobowościom swojej „starszyzny”, więc sięganie po tego typu zaszczyty może być niebezpieczne. Zamiast walki o nie powinieneś raczej ustawić się odpowiednio, aby same upadły do Twoich stóp, a wtedy bądź skromny i wdzięczny za swoją pozycję w grupie.\nZwiązek pomiędzy pojęciem „hacker”, a „nerd”\nWbrew popularnemu mitowi nie musisz być nerdem (ang. kujonem / molem książkowym / nudziarzem), aby móc zostać hackerem. To niewątpliwie pomaga i wielu hackerów jest naukowymi odludkami. Bycie wyrzutkiem społecznym pomaga skupić się na ważnych rzeczach, takich jak myślenie i grzebanie w kodzie.\nZ tego powodu wielu hackerów zaadoptowało sobie etykietę geeka (ang. dziwaka / świra / nudziarza) – jako oznaki własnej dumy – jest to forma zadeklarowania ich niezależności od normalnych społecznych oczekiwań (tak jak zamiłowanie do innych rzeczy jak fantastyka naukowa i gry strategiczne, które często łączą się z byciem hackerem). Termin „nerd” używany był w latach 90’tych jako określenie dość pejoratywno-łagodne, a określenie „geek” raczej surowsze; kiedyś po 2000 roku terminy te zamieniły się miejscami, przynajmniej w kulturze masowej Stanów Zjednoczonych. Wśród ludzi, którzy nie są entuzjastami postępu technicznego rozwinęła się nawet kultura na określenie dumnym geekem, każdego kto posiada czapeczkę baseballową oraz podręczny piórnik w kieszonce koszuli.\nJeśli potrafisz skoncentrować się na hackerstwie wystarczająco, aby być w tym dobrym i wciąż posiadasz własne życie – w porządku. Dziś jest dużo łatwiej niż w latach siedemdziesiątych, kiedy byłem nowicjuszem. Główny nurt kultury społeczeństwa jest dziś dużo bardziej przyjacielsko nastawiony wobec techno-dziwaków. Zwiększa się nawet ilość ludzi zdających sobie sprawę z faktu, że hackerzy są często świetnym materiałem na partnerów i małżonków.\nJeśli pasjonujesz się hackerstwem, bo nie posiadasz własnego życia, to też w porządku – przynajmniej nie będziesz miał problemów z koncentracją. Może później rozpoczniesz prywatne życie.\nZnów: aby być hackerem, musisz wejść w styl myślenia hackera. Jest kilka rzeczy, które możesz robić, jeśli nie siedzisz za komputerem. Nie są one substytutami hackerstwa (nic nie jest), ale wielu hackerów to robi czując, że na pewien sposób wiążą się w swych podstawach z duchem hackerstwa.\nNaucz się dobrze pisać swoim ojczystym językiem. Jest to tylko stereotypem, że programiści nie potrafią składnie pisać, zaskakująca liczba hackerów (wliczając w to najznakomitszych jakich znam) są bardzo zdolnymi pisarzami.\nCzytaj science-fiction. Odwiedzaj konwenty science-fiction (świetny sposób, aby spotkać hackerów, lub osoby dobrze rokujące, aby nimi zostać).\nTrenuj w sztukę walki. Rodzaj dyscypliny myślowej wymaganej dla sztuk walki wydaje się pod ważnymi względami być podobnym do tego, co robią hackerzy. Najpopularniejszymi formami wśród hackerów są z pewnością azjatyckie sztuki\ntrenowane pustą ręką – jak Tae Kwon Do, rozmaite formy Karate, Kung-Fu, Aikido, lub Ju Jitsu. Zachodnia szermierka i azjatyckie formy sztuk walki z mieczem także posiadają duże wzięcie. W miejscach, w których dozwolone jest posiadanie własnej broni palnej sztuki te cieszą się dużą popularnością od lat dziewięćdziesiątych. Najbardziej hackerskimi sztukami walk są te, które podkreślają dyscyplinę myślową, zrelaksowanej świadomości i kontroli, a nie surowej siły, atletyczności lub bezwzględności fizycznej.\nStudiuj aktualną dyscyplinę medytacji. Stałym ulubieńcem wśród hackerów jest Zen (istotnym faktem, jest że z Zen można skorzystać nie posiadając żadnej religii lub nie ma wymogu pozbycia się tej, którą już masz). Inne style medytacji\nnadają się równie dobrze, ale bądź ostrożny w ich doborze, by nie wybrać jakiegoś, który wymaga wiary w jakieś szalone rzeczy.\nIm więcej z tych rzeczy robisz, tym bardziej prawdopodobne, że jesteś dobrym materiałem na hackera. Nie wiadomo do końca, dlaczego akurat te rzeczy kojarzą się ze zdolnościami hackerskimi, ale są one związane z jednoczesnym wykorzystywaniem zdolności prawej i lewej półkuli mózgowej, a to wydaje się być ważne; hackerzy muszą zarówno myśleć logicznie jak i być w stanie wyjść poza zakres pozornej logiki, by móc przekroczyć barierę swoich wyobrażeń w danej chwili.\nPracuj tak intensywnie jak się bawisz i baw się tak intensywnie jak pracujesz. Dla prawdziwych hackerów, granice między „zabawą”, „pracą”, „nauką” i „sztuką” mają skłonności do zanikania lub łączenia się w swawolną twórczość na wysokim poziomie. Co więcej, nie bądź zadowolonym z wąskiego zakresu swoich umiejętności. Chociaż większość hackerów przedstawia się jako programistów, są oni bardzo kompetentni w wielu innych umiejętnościach – administracji systemem, projektowaniu stron WWW, rozwiązywaniu problemów związanych ze sprzętem komputerowym. Hacker, który jest administratorem systemu, ma wiele wspólnego z wykwalifikowanym programowaniu w języku skryptowym i projektowaniu stron WWW. Hackerzy nie robią niczego połowicznie; jeśli interesują się jakąś umiejętnością, starają się być w niej bardzo dobrzy.\nW końcu kilka rzeczy, których nie należy robić.\nNie wdawaj się w święte wojny na Usenecie (lub gdziekolwiek indziej).\nNie nazywaj siebie „cyberpunkiem” i nie marnuj czasu na kogokolwiek, kto określa siebie kimś takim.\nNie wysyłaj poczty lub ogłoszeń na grupach dyskusyjnych, które będą pełne błędów ortograficznych, lub gramatycznych.\nReputacja jaką zdobędziesz robiąc te rzeczy jest niewiele warta. Hackerzy mają dobrą pamięć – może upłynąć wiele lat Twojego życia zanim zostaniesz zaakceptowany.\nProblem z nickami lub ksywkami zasługuje na szersze zwrócenie uwagi. Skrywając swoją tożsamość za pseudonimem jest charakterystyczne dla młodocianych i niepoważnych crackerów, łamaczy zabezpieczeń nielegalnie zdobytego oprogramowania (warez d00dz) i innych niższych form życia. Hackerzy nie mają w zwyczaju ukrywania się jedynie za przydomkami; są dumni z tego, co robią i chcą być powiązani z ich rzeczywistymi imionami. Więc jeśli chowasz się za ksywką – odpuść sobie. W kulturze hackerów zostaniesz naznaczony jako nieudolny użytkownik (ang. luser).\nPaul Graham napisał wypracowanie nazwane Great Hackers oraz Undergraduation, w których zawarł dużo mądrości.\nPeter Seebach zarządza świetnym Hacker FAQ dla managerów, którzy nie wiedzą, jak postępować z hackerami.\nJest także dokument zwany How To Be A Programmer będący doskonałym uzupełnieniem tej kwestii. Ma cenne rady nie tylko na temat samego programowania, ale również jak fukcjonować w programowaniu jako zespół.\nNapisałem również A Brief History Of Hackerdom (Krótka historia hackerstwa).\nJestem autorem artykułu The Cathedral and the Bazaar (Katedra i bazar), który wyjaśnia, w jaki sposób działąją kultury hackerskie wokół Linuksa i oprogramowania z dostępnym kodem źródłowym. W dalszej części Homesteading the Noosphere (Zagospodarowywanie noosfery) treści te znalazły jeszcze bardziej bezpośredni opis.\nRick Moen napisał doskonały dokument na temat: jak prowadzić własną grupę Linuksa.\nRick Moen i ja przeprowadziliśmy kolaborację nad innym dokumentem How To Ask Smart Questions (Jak zadawać mądre pytania). To pomoże Ci szukać pomocy w sposób, który prawdopodobnie sprawi, że ją dostaniesz.\nJeśli potrzebujesz instrukcji o podstawach personalnych komputerów, Uniksa i pracy w Internecie, zobacz The Unix and Internet Fundamentals HOWTO.\nKiedy wypuścisz oprogramowanie lub napiszesz łaty poprawiające jego funkcjonalność, spróbuj podążać wskazówkami z Software Release Practice HOWTO.\nJeśli spodobała Ci się poezja Zen może również polubisz Rootless Root: The Unix Koans of Master Foo.\nCzęsto zadawane pytania [ FAQ ]\nPytanie: Skąd będę wiedział czy już jestem hackerem?\nOdpowiedź: Zadaj sobie następujące trzy pytania:\nCzy mówisz w języku programowania biegle?\nCzy identyfikujesz się z celami i wartościami społeczności hackerskiej?\nCzy kiedykolwiek korzenny członek społeczności hackerskiej nazwał Cię hackerem?\nJeśli możesz odpowiedzieć tak na te wszystkie trzy pytania, jesteś hackerem. Żadne dwa w pojedynkę nie wystarczą.\nPierwszy test tyczy się Twoich umiejętności. Prawdopodobnie przeszedłeś go, jeśli masz minimalne techniczne umiejętności opisane wcześniej w tym dokumencie. Wręcz przeleciałeś przez niego, jeśli dokonałeś stworzenia poważnej ilości kodu zaakceptowanej przez rozwój jakiegoś projektu Open Source.\nDrugi test jest o Twoim nastawieniu. Jeśli pięć zasad mentalności hackera było dla Ciebie bardziej niż oczywistym opisem – drogi według, której już żyjesz jak w noweli – jesteś w połowie drogi do jego przejścia. To jest ta skryta część; zewnętrzną połową jest stopień, w którym identyfikujesz się z długoterminowymi projektami społeczności hackerskiej.\nTutaj jest niedokończona, ale wskazująca lista na niektóre z tych projektów: Czy jest dla Ciebie ważne by ulepszać i polecać system Linux? Czy jesteś pasjonatem wolnego oprogramowania? Wrogi wobec monopolów? Postępujesz zgodnie z przekonaniem, że komputery mogą być instrumentami empowermentu, który powoduje, że świat staje się bogatszy i bardziej humanitarny?\nAle nota ostrożności ma tutaj swój porządek. Społeczność hackerska ma jakiś konkretny, głównie politycznie obronny interes – dwoje z nich występuje w obronie praw wolnoprzemówień i odrzuca mocno trzymające łapy „intelektualnej-własności”, które by czyniły wolne oprogramowanie niedozwolonym. Niektóre z tych długo terminowych projektów są organizacjami walczącymi o wolność cywilną np. jak EFF (ang. Electronic Frontier Foundation) – Fundacja Elektronicznej Granicy, która dzięki odpowiedniemu nastawieniu posiada zewnętrzne poparcie. Lecz, ponad to większość hackerów ogląda próby systematyzowania wartości hackerskich do wyraźnych programów politycznych z podejrzliwością; poprzez trudną drogę nauczyliśmy się, że próby te powodują jedynie podział oraz rozproszenie. Jeśli ktoś rekrutuje Cię do marszu na Twoją własną stolicę w imieniu wartości hackerskich – nie zrozumiał sedna sprawy. Prawidłowa wówczas odpowiedź by prawdopodobnie brzmiała: „Zamknij się i pokaż im kod”.\nTrzeci test ma trudny element rekursywności o tym. W części „Hacker – kto to taki?” zauważyłem, że bycie hackerem jest częściowo sprawą należenia do szczególnej subkultury lub sieci społecznościowej ze wspólną historią – wewnątrz i na zewnątrz. W dalekiej przeszłości hackerzy byli dużo mniej zwartą i samokrytyczną grupą niż są dzisiaj. Ale znaczenie aspektu sieci społecznościowych przez ostatnie trzydzieści lat nabrało na mocy, gdy to Internet zaczął łączyć się z rdzeniem subkultury hackerskiej – łatwiejszej do rozwinięcia i utrzymania. Jedną z łatwiej dostrzegalnych zmian w naszym zachowaniu tego wieku jest to, że mamy nasze własne t-shirty.\nSocjolodzy, którzy studiują sieci takie jak w te z kultury hackerów – uchodzące pod wspólną banderą „niewidzialnych college’ów”, zauważyli, że jedną, wspólną cechą charakterystyczną takich sieci jest to – że posiadają one swoich – strażników – czyli starszych członków ze społecznym autorytetem mogących lub nie udzielać poparcia wstępu nowym członkom do sieci. Ponieważ „niewidzialny college” jakim jest kultura hackerów jest luźnym i nieformalnym stowarzyszeniem – rola takiego strażnika również uchodzi za nieformalną. Jedyną rzeczą, którzy wszyscy hackerzy rozumieją i czują w kościach – jest to, że nie każdy hacker jest strażnikiem. Strażnicy muszą mieć pewien stopień starszeństwa i osiągnięć zanim będą mogli czuć się w tej roli pewnie. Jak wielce muszą być zasłużeni – trudno powiedzieć, ale każdy hacker potrafi dostrzec to jak tylko to zobaczy.\nPytanie: Nauczysz mnie hackerstwa?\nOdpowiedź: Od pierwszej publikacji tego dokumentu otrzymuję kilka próśb tygodniowo (często kilka w ciągu dnia) o to, żebym kogoś „nauczył wszystkiego o hackerstwie”. Niestety, nie mam ani czasu ani energii aby to uczynić. Moje własne projekty hackerskie zajmują mi 110% czasu. Nawet gdybym miał czas, hackerstwo jest postawą i umiejętnością, których musisz po prostu nauczyć się sam. Przekonasz się, że chociaż prawdziwi hackerzy chcą Ci pomóc, nie uszanują Cię, jeśli będziesz ich błagać, żeby karmili Cię swoją wiedzą jak łyżeczką. Naucz się na początku kilku rzeczy. Pokaż, że się starasz, że potrafisz uczyć się samodzielnie. Potem zwróć się do znajomych hackerów ze szczegółowymi pytaniami. Jeśli przesyłasz e-mail hackerowi – pytając go o radę – musisz wiedzieć o dwóch rzeczach z góry. Na początku odkryliśmy, że ludzie, którzy są leniwi lub niedbali w piśmie zazwyczaj są zbyt leniwi lub niedbali w swoich zapatrywaniach na dobrego hackera – więc zwracaj uwagę na poprawną pisownię, gramatykę i interpunkcję – w przeciwnym wypadku prawdopodobnie zostaniesz zignorowany. Po drugie nie waż się prosić o odpowiedź na konto ISP, które jest innym niż konto, z którego wysyłasz e-mail. Łatwo stwierdzić, że tacy ludzie są zwyczajnymi złodziejami korzystającymi z ukradzionych kont i nikt nie będzie zainteresowany w udzieleniu pomocy kradzieży czy nagrodzeniem za taki wyczyn.\nPytanie: W takim razie jak mogę zacząć?\nOdpowiedź: Najlepszą metodą jest odnaleźć Grupę Użytkowników Linuksa w pobliżu i udać się na ich spotkanie. Możesz znaleźć linki do kilku list takich grup na stronie PLUG; jedna z nich jest prawdopodobnie niedaleko Ciebie, prawdopodobnie powiązana z jakimś uniwersytetem. Członkowie takich grup dadzą Ci Linuksa jeśli o niego poprosisz i poświęcą trochę czasu by pomóc Ci go zainstalować i zacząć z nim pracę.\nPytanie: Kiedy mam zacząć? Czy nie jest za późno bym zaczął się uczyć?\nOdpowiedź: Każdy wiek, w którym aktualnie jesteś umotywowany do zaczęcia nauki jest dobrym wiekiem. Większość ludzi wydaje się stawać zainteresowanymi hackerstwem pomiędzy 15, a 20 rokiem życia, ale wiem o wyjątkach w obu kierunkach.\nPytanie: Jak długo zajmie mi nauka hackingu?\nOdpowiedź: To zależy jak bardzo utalentowanym jesteś i jak mocno będziesz pracował nad tym. Większość ludzi, którzy próbują – mogą zdobyć przyzwoitą wiedzę i biegłość w przedziale od osiemnastu miesięcy do dwóch lat – jeśli naprawdę się skoncentrują. I nie myśl, że na tym to wszystko się kończy; w hackingu (tak jak w innych dziedzinach) okres około dziesięciu lat pozwala na osiągnięcie mistrzostwa. A jeśli staniesz się prawdziwym hackerem – spędzisz resztę swojego życia na uczeniu i udoskonalaniu swojego fachu.\nPytanie: Czy Visual Basic jest dobrym językiem na początek?\nOdpowiedź: Jeśli zadajesz to pytanie, to prawie na pewno oznacza to, że myślisz o hackowaniu pod Microsoft Windows. Jest to zły pomysł sam w sobie. Kiedy porównałem próbę nauki hackingu pod Windowsem do próby nauki tańca podczas noszenia odlewu gipsowego całego ciała – nie żartowałem. Nie idź w tą stronę. Tam jest paskudnie i nigdy nie przestanie być.\nJest jeden specyficzny problem z Visual Basic; nie jest on przenośnym na inne platformy systemowe. Chociaż jest prototyp open soruce’owej implementacji Visual Basic’a to standardy ECMA (European association for standardizing information and communication systems – Europejskie Stowarzyszenie na rzecz Standaryzacji Systemów Informacyjnych i Komunikacyjnych; dawniej ang. European Computer Manufacturers Association – Europejskie Stowarzyszenie Producentów Komputerów) nie obejmują więcej niż małego zbioru jego interfejsów programowania. W Windowsie większa część wsparcia dla bibliotek jest własnością jednego dostawcy (Microsoftu); jeśli nie będziesz niezwykle ostrożnym w funkcjonalnościach, które wykorzystujesz – nawet ostrożniejszy niż potrafi naprawdę być internetowy nowicjusz – skończysz zamknięty tylko w tych platformach, które Microsoft postanowi obsługiwać. Jeśli zaczniesz od Uniksa będziesz miał dostęp do znacznie lepszych języków programowania i bibliotek. Dla przykładu: Python’a.\nRównież jak inne formy Basic’ów, Visual Basic jest kiepsko zaprojektowanym językiem, który nauczy Cię tylko złych zwyczajów w programowaniu. Nie, nie proś mnie o podanie szczegółowych przykładów, ponieważ można by nimi wypełnić nie jedną książkę. Zacznij uczyć się dobrze zaprojektowanego języka zamiast tego.\nJednym z tych złych nawyków jest stanie się zależnym od bibliotek i narzędzi programistycznych jednego dostawcy oprogramowania. Na ogół jakikolwiek język, który nie jest w pełni obsługiwany, co najmniej przez Linuksa albo jedną z wersji BSD i / lub, co najmniej trzech innych producentów systemów operacyjnych jest zbyt ubogim do nauki hackingu.\nPytanie: Pomożesz mi włamać się do systemu, lub nauczysz mnie crackerstwa?\nOdpowiedź: Nie. Każdy, kto ciągle zadaje takie pytanie po przeczytaniu tego dokumentu jest zbyt głupi, by go czegoś nauczyć, nawet gdybym miał na to czas. Jakiekolwiek podobne prośby wysłane e-mailem zostaną zignorowane, lub odpowiem na nie ze skrajną nieuprzejmością.\nPytanie: Jak mogę zdobyć hasło do jakiegoś innego konta?\nOdpowiedź: To jest cracking. Odejdź idioto.\nPytanie: Jak mogę włamać się / czytać / monitorować kogoś pocztę e-mail?\nOdpowiedź: To jest cracking. Spadaj pajacu.\nPytanie: Jak mogę ukraść uprawnienia @Pa na kanale IRC?\nOdpowiedź: To jest cracking. Przepadnij kretynie.\nPytanie: Zostałem ofiarą crackingu. Pomożesz mi odeprzeć kolejne ataki?\nOdpowiedź: Nie. Jak dotychczas, ile razy zadano mi to pytanie było ono od jakiś biednych durni użytkujących Microsoft Windows. Nie istnieje skuteczny sposób zabezpieczenia systemów Windows przed wyborowymi atakami crackerów – kod i architektura po prostu mają zbyt wiele luk, co czyni zabezpieczanie Windowsa jak próbowanie wypłynięcia łodziom z dziurawym dnem. Jedyną niezawodną prewencją jest przejście na Linuksa lub inny system operacyjny, który jest zaprojektowany by być zdolnym do ochrony.\nPytanie: Mam problemy ze swoim oprogramowaniem Windowsa. Pomożesz mi?\nOdpowiedź: Tak. Przejdź do linii poleceń DOS i wpisz: „format c:”. Jakiegokolwiek problemu doświadczysz przestanie istnieć w ciągu kilku minut.\nPytanie: Gdzie mogę znaleźć prawdziwych hackerów do rozmowy?\nOdpowiedź: Najlepszą metodą jest odnaleźć grupę użytkowników Uniksa lub Linuksa w pobliżu i udać się na ich spotkanie (możesz znaleźć linki do kilku list takich grup na stronie LDP ibiblio).\n(Kiedyś uważałem, że nie spotkasz prawdziwych hackerów na IRC, ale miałem okazję przekonać się, że to się zmienia. Okazuje się, że niektóre społeczności hackerskie, związane z takimi rzeczami jak GIMP czy Perl mają własne kanały IRC.)\nPytanie: Czy możesz polecić mi jakieś książki tematycznie związane z hackingiem?\nOdpowiedź: Rozwijam Linuksową Listę Lektur HOWTO, którą możesz uznać za pomocną. Loginataka równieżm może być interesująca.\nDla wprowadzenia do Python’a, zobacz podstawową dokumentację na jego oficjalnej stronie.\nPytanie: Czy muszę być dobry z matematyki by zostać hackerem?\nOdpowiedź: Nie. Hacking używa bardzo mało formalnej matematyki lub arytmetyki. Szczególnie nie będziesz potrzebował trygonometrii, obliczeń rachunkowych lub analizy matematycznej (oczywiście są wyjątki w garsce konkretnych obszarów czy programów użytkowych takich jak grafika komputerowa 3D). Znajomość jakieś logiki formalnej i algebry Boole’a jest dobrym pomysłem. Jakieś podstawy w zakresie ograniczonej matematyki (wliczając w to teorię ograniczonych zbiorów, kombinatoryki i teorii grafów) mogą być pomocne.\nDużo bardziej istotnymi są sposoby logicznego myślenia i podążania za łańcuchami precyzyjnego rozumowania, jakimi kierują się matematycy. Podczas, gdy większość samej matematyki nie pomoże Ci, będziesz potrzebował dyscypliny i inteligencji by opanować ową matematykę. Jeśli nie posiadasz inteligencji jest mała nadzieja dla Ciebie jako hacker; jeśli brak Ci dyscypliny – lepiej ją wypracuj.\nMyślę, że dobrym sposobem na sprawdzenie tego czy masz to czego potrzeba jest przeczytanie książki Raymond’a Smullyan’a What Is The Name Of This Book? Swawolne, logiczne zagadki Smullyan’a są bardzo utrzymane w hackerskim duchu. Możliwość ich rozwiązania jest dobrym znakiem; delektowanie się rozwiązywaniem ich jest jeszcze lepszym.\nPytanie: Jakiego języka powinienem nauczyć się na początku?\nOdpowiedź: XHTML (ostatni dialekt HTML’a) jeśli jeszcze go nie znasz. Jest pełno widowiskowych, przeładowanych formą, złych książek o HTML’u na rynku i załamująco niewiele dobrych. Tą, którą lubię najbardziej jest HTML: The Definitive Guide.\nAle HTML nie jest pełnym językiem programowania. Kiedy będziesz gotowy zacząć programować, polecam rozpoczęcie od Pythona. Spotkasz wiele osób polecających Perla, i Perl jest popularniejszy od Pythona, ale jest trudniejszy do nauki (i w mojej opinii) gorzej zaprojektowanym.\nUżytkownicy Windowsa, nie zadowalajcie się Visual Basic’em. To nauczy was tylko złych nawyków i nie jest przenośny poza Windows. Unikać tego.\nPytanie: Jakiego rodzaju sprzęt będę potrzebował?\nOdpowiedź: Bywało, że komputery osobiste były raczej małej mocy obliczeniowej i ubogie w pamięć – w ten sposób tworząc sztuczne granice w procesie nauki hackerów. Fakt ten przestał być prawdziwy w połowie lat dziewięćdziesiątych; każda maszyna powyżej 486DX50 Intela jest wystarczająco mocna by pomóc w rozwoju swojej pracy, obsługi środowiska X czy komunikacji internetowej, a najmniejszy dysk jaki możesz dzisiaj kupić jest wystarczająco duży do tego zadania.\nWażną rzeczą w doborze maszyny, na której ma przebiegać nauka jest to czy zawarty w niej sprzęt jest kompatybilny z Linuksem (lub BSD – powinieneś wybrać którą drogą iść). Co więcej, będzie to sprawdzało się dla prawie wszystkich nowoczesnych maszyn. Jedynymi wrażliwymi obszarami, na które należy zwrócić uwagę to modemy oraz karty bezprzewodowe; niektóre komputery wyposażone są w sprzęt jedynie dedykowany pod Windows, który nie będzie pracować pod Linuksem.\nIstnieje FAQ na temat kompatybilności sprzętu, najnowsza wersja znajduje się tutaj.\nPytanie: Chcę się przyczynić do rozwoju jakiegoś projektu. Pomożesz mi wybrać problem nad którym można popracować?\nOdpowiedź: Nie, ponieważ nie znam stopnia rozwoju Twoich talentów lub zainteresowań. Musisz być sam wewnętrznie umotywowany inaczej nie będziesz pasował, ponieważ wybieranie Ci drogi przez innych ludzi nigdy się nie sprawdza.\nSpróbuj tego. Obserwuj wydania kolejnych projektów na Freshmeat przez kilka dni. Kiedy zobaczysz jeden, który da Ci do myślenia: „Super! Chciałbym nad tym popracować!” – dołącz do jego rozwoju.\nPytanie: Czy muszę nie cierpieć i krytykować Microsoft?\nOdpowiedź: Nie nie musisz. Zauważ, że Microsoft nie jest aż tak wstrętny, ale kultura hackerów była dużo wcześniej przed Microsoftem i będzie nadal długo po Microsofcie, gdy ten będzie historią. Jakąkolwiek energię, którą poświęcisz na nienawidzeniu Microsoftu może zostać lepiej spożytkowana na wielbieniu się w swoim rzemiośle. Skoncentruj się na pisaniu dobrego kodu – to wystarczająco dotknie Microsoft bez zanieczyszczania Twojej karmy.\nPytanie: Ale, czy rynek oprogramowania z dostępnym kodem źródłowym nie uniemożliwi programistom zarobienia na życie?\nOdpowiedź: To wydaje się nieprawdopodobne – ale na razie przemysł oprogramowania z dostępnym kodem źródłowym wydaje się stwarzać nowe stanowiska pracy zamiast je odbierać. Jeśli zrealizowanie programu jest korzystniejsze ekonomicznie niż nie stworzenie go, programista otrzyma zapłatę niezależnie od tego, czy program będzie darmowy. I niezależnie od ilości „darmowego” oprogramowania, zawsze wydaje się być większy popyt na nowe i specjalizowane oprogramowanie. Napisałem więcej na ten temat na stronach Open Source.\nPytanie: Jak mogę zacząć? Gdzie zdobędę darmowego UNIKSA?\nOdpowiedź: Gdzieś na tej stronie zawarłem wskazówki, gdzie znaleźć najpowszechniej stosowanego darmowego UNIKSA. Żeby być hackerem potrzebujesz motywacji, inicjatywy i umiejętności samodzielnej nauki. Zacznij od teraz…\nKorekta i uwzględnienie zmian do wersji 1.39 z 2008/08/14: Patryk Krawaczyński, agresor [Shift+2]=(?) nfsec.pl\nRewizja – 1.39 – 14 Sierpień 2008 – Naprawa linków.\nRewizja – 1.38 – 8 Styczeń 2008 – Dezaprobata Javy jako języka do początkowej nauki.\nRewizja – 1.37 – 4 Październik 2007 – Polecenie Ubuntu jako dystrybucji dla początkujących.\nRewizja – 1.36 – 21 Marzec 2007 – Dodanie noty na temat LiveCDs, oraz 10 lat do osiągnięcia mistrzostwa w fachu.\nRewizja – 1.35 – 3 Sierpień 2006 – Główne uaktualnienia.\nRewizja – 1.34 – 7 Marzec 2006 – Usunięcie C# z listy języków, których trzeba unikać.\nRewizja – 1.33 – 29 Wrzesień 2005 – Dodanie uwagi do eseju Peter’a Norvig’a.\nRewizja – 1.32 – 25 Czerwiec 2005 – Nowy materiał dotyczący nie rozwiązywania problemów dwukrotnie. Odpowiedź w FAQ o hackingu i programowaniu open-source. Trzy pytania odpowiadające czy jesteś już hackerem.\nRewizja – 1.31 – 22 Marzec 2005 – Dodanie linku do eseju Paul’a Graham’a i rady jak wybrać swój pierwszy projekt. Więcej uaktualnień linków do tłumaczeń.\nRewizja – 1.30 – 2 Marzec 2005 – Dodanie i uaktualnienie linków do wielu tłumaczeń.\nWięcej informacji: How To Become A Hacker\nT a g i : eri, eric s. raymond, esej, hacker, hacking, how to\n23/08/2009 o 13:19\nW przypadku nieaktualnych linków do tłumaczeń w innych językach wystarczy wejść na narodową stronę Google wybranego kraju np. dla Japonii będzie to Google Japan i wyszukać frazę: „how to become a hacker”.


On history of the gallery and the collection - STUDIO\nOn history of the gallery and the collection\nHISTORIA GALERII I ZBIORÓW SZTUKI STUDIO\nGaleria Studio w Warszawie powstała w 1972 roku z inicjatywy Józefa Szajny. Od początku działała dwutorowo: organizowała wystawy i tworzyła zbiór dzieł sztuki współczesnej.\nJózef Szajna, przejmując dyrekcję Teatru Klasycznego w 1972 roku, zamierzał przekształcić go w nowoczesną scenę. Zamówił projekt przebudowy wnętrza teatru u Oskara Hansena, który zaplanował odwrócenie relacji scena – widownia, mobilne krzesła i balkony, możliwość przenikania się przestrzeni aktora i widza. Przebudowa nie została zrealizowana, projekty wykonane w latach 1972-1980 przez Oskara Hansena i jego zespół w Zakładach Doświadczalnych Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1972-1980 znajdują się w Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Prezentowaliśmy je na wystawie Z archiwum Galerii Studio w 2016 roku.\nUdało się natomiast stworzyć nowe miejsce sztuki współczesnej i zapoczątkować poważną kolekcję sztuki. W okresie dyrekcji Józefa Szajny w Galerii Studio występowali przedstawiciele neoawangardy: Edward Dwurnik i Jerzy Kalina (1975), Jan Berdyszak (1975), Robert Rehfeldt i Ruth Wolf Rehfeldt (1975) Stuart Brisley (1975), Grupa Od Nowa (1976) Ryszard Winiarski (1976), Wolf Vostell (1976), Natalia Lach-Lachowicz (1978), Marek Konieczny (1978), Krzysztof Zarębski (1980), Mario Merz (1981), Sol Le Witt (1981), odbyły się koncerty m.in. grup Ossjan (1973) Maanam (1975), Tilt (1979). Kilkakrotnie pokazywał swoje prace Józef Szajna, który w stanie wojennym zaprosił do Teatru Studio pozbawioną wówczas stałej siedziby Akademię Ruchu. Kuratorami Galerii Studio byli Andrzej Ekwiński (1975-1978, Zdzisław Sosnowski (1978-1981), Andrzej Skoczylas (przełom 1981 i 1982). Zbiór sztuki nie był początkowo duży. W 1976 znajdowało się w nim osiemdziesiąt pięć prac, w tym Jerzego Beresia, Stefana Gierowskiego, Jerzego Kałuckiego, Alfreda Lenicy, Zbigniewa Makowskiego, Jerzego Nowosielskiego, Stefana Gierowskiego, Józefa Szajny, Teresy Pągowskiej, Erny Rosenstein, Henryka Stażewskiego, Jonasza Sterna, Jana Tarasina, Ryszarda Winiarskiego. Nie stosowano nazwy „kolekcja”, wystawa sztuki współczesnej w przestrzeniach teatru miała być zaczątkiem muzeum i taki termin funkcjonuje w początkach galerii. W tym czasie w Warszawie nie było muzeum sztuki współczesnej, ani stałej ekspozycji aktualnej sztuki polskiej.\nW 1980 roku galeria i teatr zmieniły nazwę na Centrum Sztuki Studio Teatr – Galeria, od 1985 funkcjonowały jako Centrum Sztuki Studio im. S. I. Witkiewicza. W 2007 roku powrócono do pierwotnej nazwy. W 2012 Galerii Studio nadano imię Jerzego Grzegorzewskiego, dyrektora Teatru Studio w latach 1982-1997, wybitnego reżysera.\nOd 1982 do 1995 roku Galerią kierował Zbigniew Taranienko, program się zmienił, preferowano klasyczne gatunki: malarstwo, rzeźbę, grafikę. Zbiory galerii znacznie się powiększyły i w 1997 roku liczyły osiemset obiektów wraz z depozytami. Obecnie zbiór ten sięga tysiąca prac. Są w nim prace wybitnych artystek i artystów: Ewy Partum, Natalii Lach-Lachowicz, Magdaleny Abakanowicz, Krystyny Piotrowskiej, Krystiany Robb-Narbutt, Barbary Falender, Wojciecha Fangora, Koji Kamojiego, Grzegorza Kowalskiego, Tomasza Ciecierskiego, Włodzimierza J. Zakrzewskiego, Jerzego Ryszarda „Jurry’ego” Zielińskiego, Jana Dobkowskiego, Krzysztofa M. Bednarskiego, Edwarda Dwurnika. W zbiorach sztuki Galerii Studio znajduje się wieloelementowa instalacja Józefa Szajny Ślady (1972-1982). Jej rdzeniem jest zespół rekwizytów, manekinów i obiektów które, brały udział w pierwszym przedstawieniu spektaklu Replika na festiwalu teatralnym w Edynburgu w 1972 roku.\nOd 1995 do 2006 roku Galerią Studio kierował Grzegorz Pabel, zacieśniając więzi z lokalnym środowiskiem artystycznym i Wydziałem Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych. Od roku 2006 do 2012 Galerię Studio prowadził Krzysztof Żwirblis, który powrócił do neoawangardowych źródeł programu Józefa Szajny, od 2012 do 2015 roku Agnieszka Zawadowska, która kładła nacisk na sztukę nowoczesną i współczesną oraz tradycję scenografii.\nObecnie zbiór sztuki Galerii Studio liczy niemal tysiąc obiektów. Od kwietnia 2018 roku dzięki specjalnej dotacji z Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, zbiór sztuki Galerii Studio przechodzi restrukturyzację, dzieła są poddawane konserwacji, wynajęto magazyny w celu ich przechowania, dzieła zinwentaryzowano. W Galerii Studio znajduje się archiwum wystaw, wycinków prasowych, fotografii, które w tej chwili są archiwizowane.\nKONSERWACJA ZBIORÓW I RESTRUKTURYZACJA MAGAZYNÓW\nW kwietniu 2018 rozpoczęliśmy długofalowy program ochrony zbiorów Galerii Studio, liczących blisko tysiąc obiektów sztuki XX i XI wieku, polskiej i międzynarodowej.\nZłożony, niejednolity charakter naszych zbiorów sztuki wymagał stworzenia optymalnego programu opieki dla każdego rodzaju obiektów z osobna: obrazów, asamblaży, rysunków i druków, rzeźb, przestrzennych instalacji i tkanin, a także wyjątkowego zespołu prac Józefa Szajny. W kolekcji znajduje się m.in. jego wielka, licząca niemal dwieście obiektów, praca przestrzenna Ślady z lat 1972-1982. Są w niej rekwizyty teatralne i manekiny z przedstawienia Replika, są obrazy przestrzenne, które stanowiły część enivronment Reminiscencje i wiele innych obiektów wykonanych w różnorodnych technikach. Praca ta wymagała szczególnego podejścia, łączącego konserwatorskie know-how z wiedzą ekspercką z dziedziny historii sztuki.\nW kwietniu 2018 rozpoczęliśmy proces porządkowania zbiorów Galerii Studio: począwszy od działań logistycznych, przewidujących i przeciwdziałających wszelkim zagrożeniom, aż po zintegrowane postępowanie w celu uniknięcia, zminimalizowania i spowolnienia procesu zniszczenia obiektów z kolekcji. Dzięki specjalnej dotacji z Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, którą otrzymaliśmy w lipcu 2018 roku, projekt rozwinął się, zyskał zaplecze techniczne i materialne. Alarmujący stan magazynów wymagał pilnej modyfikacji. Uporządkowaliśmy dzieła sztuki pod względem techniki wykonania, chcąc zapewnić im osobne pomieszczenia, umożliwiające monitorowanie warunków mikroklimatycznych. Zmodernizowaliśmy dawne magazyny, wynajęliśmy nowe pomieszczenia, a także zaprojektowaliśmy i zbudowaliśmy nowe meble do długoterminowego przechowywania dzieł sztuki. Cała kolekcja została zinwentaryzowana, stworzyliśmy też projekt konserwacji zapobiegawczej i działań profilaktycznych. Poddaliśmy konserwacji obrazy najpilniej potrzebujące ratunku. Obecnie pracujemy nad programem aktywnej opieki konserwatorskiej kolekcji oraz nad stworzeniem archiwum fotograficznego oraz archiwum wystaw. Restrukturyzacja magazynów i uporządkowanie archiwum potrwa do 2020 roku. Kolekcja Galerii Studio będzie jednak dalej wymagała opieki konserwatorskiej.\nZbiory sztuki Galerii Studio stanowią dziedzictwo kultury o wyjątkowej wartości. Długofalowy program opieki nad dziełami sztuki w naszych zbiorach umożliwi zarówno pokazywanie ich na wystawach w szerszym niż dotąd wyborze, jak i wypożyczanie na wystawy poza Galerią Studio. Dzięki digitalizacji zbiorów, coraz więcej prac z kolekcji będzie można także zobaczyć na naszej stronie internetowej.\nWybrane prace z kolekcji Galerii Studio można ogladać tutaj


Katia Blog: Cienie Fashion Trendy DUO -kolorowe nr 44\nCienie Fashion Trendy DUO -kolorowe nr 44\nnazwa : Cienie Fashion Trendy DUO\nfirma : quiz\nkolor : nr 44 ( zielony i fiolet)\npojemność opakowania : 6 g\ncena : 3,99\nod producenta : Luksusowo gładkie, idealnie przylegające, jedwabiste cienie do powiek.Dzięki specjalnie opracowanej formule są bardzo miękkie i delikatne.\nAksamitna konsystencja pozwala na komfortową aplikację oraz ułatwia tworzenie ciekawych kompozycji kolorystycznych. Bogate w pigmenty cienie zapewniają trwały makijaż oczu na cały dzień. Pposiadają bardzo atrakcyjną i szeroką gamę kolorów\nplusy : żywe, ładne kolorki, tutaj nie ma takich niespodzianek z kolorem jak w cieniu, który recenzowałam jakis czas temu - zielony to zielony, a fiolet to fiolet. opakowanie trwałe, dobrze się otwiera i zamyka, fajnie ułożone cienie - w kształcie znaku feng shui, niska cena\nminusy : no ale tutaj majż taką samą wadę jak tamte cienie quiz - trwałość. na mojej powiece trzymają się ok. 2-3 godz, a potem znikają zostawiając leciutką mgiełkę na powiekach.\nAutor: Katyaa o 06:43\nintrovertx. 28 października 2011 09:32\nniska cena jak za cienie :D ale i tak nie używam .. zanika mi oko od cieni kredek eyelinerów..\nZakręcony świat Wery 28 października 2011 15:13\nkiepska cena to i kiepska jakosc:(\nchoc nie zawsze idzie to w parze:)\nklauduś 28 października 2011 19:54\nKlaudia 28 października 2011 22:06\nSzkoda że kiepska jakość bo kolory ciekawe.;)\nwiolet 29 października 2011 00:45\n` Aaa śliczne kolorkii *.* Gdyby zielony był jaśniejszy to byłoby cudownie ! ♥\nMarta. 29 października 2011 14:14\nno pewnie, ja już obserwuję ;]\nAnonimowy 29 października 2011 15:59\njuz ciebie oberwuje :)\nmmm uwielbiam fioletowe cienie!!\nLilly 29 października 2011 17:14\nmi się marzy wielka paleta cieni i nie tylko od sephory :)\na tak przeważnie jest, że skoro cena niska, to i jakość marna... :/\nperfectlly 29 października 2011 19:36\nbardzo ładne te cienie są :) zapraszam do mnie : >\nSandM 29 października 2011 23:00\nładne, jesienne kolory.\nnikt ważny † 30 października 2011 06:53\nja lubie jak mi jest zimno, ale zimy nienawidze -.-'\nfingerr 30 października 2011 08:50\nbardzo fajne kolory . no niestety cena mowi sama za siebie;)\nKarolina 30 października 2011 10:19\noo bardzo niska cena jak za tak fajne cienie :) już obserwuję :*\nczysiek 30 października 2011 10:51\nkolorki są ładne ;)\nalexa ♥ 30 października 2011 11:20\nPearly Girl 30 października 2011 11:52\nŚliczne cienie. ;) Ciekawy blog, obserwujemy? ;)\nBibi 30 października 2011 12:04\nfajne kolory ;D dzięki za komentarze :)\nAlexxx ;)) 30 października 2011 12:30\n2 big city lifes 30 października 2011 12:32\nładne kolory, szkoda, że z Twojej recenzji wynika, że słabe jakościowo. Pozdrawiamy i obserwujemy :)\nLilly 30 października 2011 12:34\naj tam xD\nFailien 30 października 2011 12:38\ndziękuję za komentarz;-]]\njeśli spodobał Ci się mój blog, będzie mi bardzo miło jak będziesz mnie obserwować;-)))\nKasia M 30 października 2011 13:24\nKolory rzeczywiście fajne :)\n~ms.M 30 października 2011 13:35\nbardzo miło tu u ciebie, a więc oczywiście, że obserwujemy! ;**\npaulus6c 30 października 2011 13:42\nAlexxx ;)) 30 października 2011 13:44\nZielony mnie mi się podoba...ma kolor glonów a nie lubię ich -.-\nAle fiolet boski <3.!\nberry 30 października 2011 13:46\njasne obserwuję :)\nAnonimowy 30 października 2011 16:34\no kurczaki :D czy Ty zdajesz sobie sprawe, ze wlasnie przegladajac Twoj blog natchnelo mnie do tego, by zalozyc wlasny? :) czytalam u Ciebie bodajze o wypelniaczu do koka, zgadza sie? :> bardzo sie ciesze ze do mnie wpadlas ♥ i oczywiscie dodaje do obserwowanych!\nLilly 30 października 2011 16:51\nświetna musi być ^^\nAlexMint 30 października 2011 17:17\nza 4 złote cudów nie ma widzę ;(\nnikt ważny † 30 października 2011 19:59\nśliczne kolory ^^\nzapomniałaś sie dodać :D\nankyl 30 października 2011 23:19\npytałaś o aparat: mam Nikona D5100 ;)\nLip Balm Therapy BALSAM DO UST recenzja\nPrezent od sklepu Partnerssa\nKremowy błyszczyk do ust z SPF 15 - recenzja\nAgatowy outfit :)\nWspółpraca z e.l.f.\nGdy znudzi Ci się Twój sznurek od bransoletki ;P\nFluid Beuaty Finish Cherie z witaminami - recenzja...\nSzampon Johnson's Baby rumiankowy camomile z rumia...\nSpieniacz, wpieniacz :P\nQuiz - Fashion Trendy Cienie do powiek : nr 51\nPo rudej stronie mocy ;>


Jerzy Radomski z Jastrzębia-Zdroju: Najdłuższy w historii żeglarstwa rejs - Dziennikzachodni.pl\nJerzy Radomski z Jastrzębia-Zdroju: Najdłuższy w historii...\nJerzy Radomski z Jastrzębia-Zdroju: Najdłuższy w historii żeglarstwa rejs\n29 lipca 2012 08:55 29.07.2012 08:55\nBurgas i jego pan, kapitan Jerzy Radomski, żyli w wielkiej przyjaźni ©arc. kpt. Radomskiego\nDwa lata temu kapitan Jerzy Radomski z Jastrzębia-Zdroju zakończył 32-letnią wyprawę przez morza i oceany. Teraz napisał książkę o tym najdłuższym w historii żeglarstwa rejsie i swoich czworonożnych załogantach - pisze Irena Łaszyn\nZanim Burgas stał się psem morskim, był szarobrązową kulką, mieszkał na lądzie i miał na imię John. Na pokład jachtu s/y "Czarny Diament", którym kapitan Jerzy Radomski w 1978 r. wybierał się w długi rejs, wniosła go pewna Ivanka. Kobieta była Bułgarką z miasta Burgas, podobnie jak pies. A właściwie szczeniak. W środku nocy, po długiej biesiadzie, Ivanka wraz z innymi żeglarzami jacht opuściła, a malec został… na kapitańskiej koi. Spał słodko i pewnie mu się nawet nie śniło, że wkrótce opłynie świat dokoła, będzie walczyć z piratami, a na chybotliwej łajbie spędzi najbliższe 11 lat.\n- Rano trochę wiało, pies złożył więc pierwszą ofiarę Neptunowi, wysikał się pod grotmasztem i zaczął się uczyć balansować ciałem - wspomina kapitan. - Bardzo był pojętny. I bardzo czujny. Zapachy dochodzące z portowych garkuchni wyczuwał z bardzo daleka. Wkrótce się okazało, że nie tylko zapachy.\nTo było pół roku później, na Morzu Czerwonym. Wiała siódemka, na sztormowych żaglach halsowali pod wiatr, potem trochę ucichło, płynęli w kierunku latarni, ale ten, który miał czuwać - zasnął. I nagle - potężny huk. "Czarny Diament" wpadł kilem na skały, wielka fala położyła go na prawą burtę, zaczęło przybywać wody. Okazało się, że są w pułapce, a jacht jest uszkodzony. Tkwili na rafie koralowej, długiej na siedem mil morskich, szerokiej na 30-60 metrów.\n- Żeby się z tej pułapki wydostać, musieliśmy fedrować - mówi kapitan. Zupełnie jak w kopalni Moszczenica w Jastrzębiu-Zdroju, w której przed laty Jerzy Radomski pracował. Wystarczyło wykuć kanał, długi na 30 metrów. Kruszyli tę skałę po kawałku, aż rozwalili. Wydostali się na wodę po 67 dniach.\nAle miało być o psie…\nTo był 25. dzień na rafie. Po ośmiu godzinach fedrowania, w 40-stopniowym upale, spoczęli na kojach, ale szczekanie Burgasa nie pozwalało zmrużyć oka. Kapitan wyszedł na pokład, było ciemno. Spojrzał w kierunku, w którym węszył pies, wypatrzył zarys łodzi. Nie paliło się na niej żadne światło.\n"Załadowałem rakietnicę i wystrzeliłem. Usłyszeliśmy, jak wystartował silnik. Kiedy wystrzeliłem następną rakietę, widzieliśmy i słyszeliśmy po warkocie silnika, że łódź szybko oddala się od rafy. Jako że wcześniej nic nie było słychać - zbliżając się do nas, musieli już z dala wyłączyć silniki. Więc jednak byli to bandyci, a nie przypadkowa łódka. Być może czujność Burgasa uratowała nam życie. Tego wieczora, w nagrodę, dostał wołowinę z konserwy. Właśnie wtedy złożyłem obietnicę: - Burgas, na tym pokładzie masz zapewnione dożywocie.\nO tym, że napisze książkę o najdłuższym w historii żeglarstwa rejsie, kapitan zapewniał od lat. W to, że ją niebawem skończy, potencjalni czytelnicy zaczynali już powątpiewać. A tymczasem książka jest, ale - jak twierdzą niektórzy - więcej w niej miłości niż żeglowania.\n- Żeglarstwo z miłością idzie w parze - twierdzi kapitan Radomski. - Tego się nie da oddzielić. Zwłaszcza że to rzecz o najwierniejszych załogantach. O moich psach i wspólnym oglądaniu świata.\nWeźmy scenę z delfinami, na Oceanie Indyjskim. Burgas je wypatrzył. I kompletnie zwariował w swoim zadziwieniu. Jacht otoczyło bowiem gigantyczne stado delfinów. Jedne płynęły rzędem, kilka centymetrów przed burtą robiły zwrot, odpływały, by za chwilę wrócić i powtórzyć ewolucję. Inne wyskakiwały wysoko albo sunęły "na baczność" po powierzchni wody, mijając się o milimetry. Widowisko trwało kilka godzin, pies ochrypł z tego zachwytu, a pan - oniemiał.\nW 1990 r. do Burgasa dołączył Bosman, szczeniak przygarnięty przed sklepem w Kapsztadzie, w południowej Afryce.\n- Umiał wchodzić po pięciometrowej drabinie, wzbudzając podziw gapiów i policjantów z Baltimore - opowiada kapitan. - Był łagodny i przyjacielski. Pływał ze mną 19 lat i trzy miesiące.\nGdy odszedł, podobnie jak Burgas, miał morski pogrzeb. I podobnie jak przed laty, kapitan otworzył wtedy butelkę rumu. Pierwszy kieliszek trafił do morza, dla Neptuna. Następny toast był za ostatni rejs Bosmana, do Hilo.\nNa "Czarnym Diamencie" były też inne zwierzęta. Choćby małpki. Jedną kapitan oddał po dwóch dobach, tak była nieznośna i złośliwa. Drugą lemurkę dowiózł do Durbanu. Przyniósł mu ją - na pachnącej wanilią i goździkami wyspie Anjouan - pewien chłopak. Domagał się, by ją od niego kupił. Kupił więc, by podarować przyjacielowi.\n- Nazwaliśmy ją Zośka i usiłowaliśmy się zaprzyjaźnić - wspomina kapitan. - Najlepiej to wychodziło Bosmanowi. Gdy ona waliła go łapą po pysku, on ją pieszczotliwie lizał w mordkę. Niebawem zaczęli razem sypiać, w kokpicie pod kabestanami.\nA potem za sobą tęsknili. Bo Zośka, w tym Durbanie, w dużym domu dostała apartament.\nByły też na pokładzie kogut i dwie kury. One skończyły marnie, jemu darowano życie. To nie tylko męska solidarność, to uczucia wyższe. Kogut budził załogę punktualnie o piątej rano. Najpierw rozlegało się "kukuryku", potem - szczekanie psa. Jakiś załogant wyprowadzał kuraka na spacer, pies wyprowadzał się sam, spoglądając na ptasią konkurencję dosyć nienawistnie.\nCzasami ktoś pyta kapitana, gdzie jest najpiękniej albo do jakiego portu chciałby znowu zawinąć. Nie da się odpowiedzieć na takie pytanie. Ktoś policzył, że jego jacht pokonał trasę równą 11-krotnemu okrążeniu Ziemi, 12 razy przepłynął Atlantyk, sześciokrotnie Ocean Indyjski, 1,5 raza Pacyfik. Czy ktoś, kto był w 440 portach, potrafi wskazać ten jeden? Widział Bora-Bora, Tahiti, Wyspy Komorskie, Afrykę. Zachody słońca w różnych odcieniach purpury, tańczące delfiny i dzikość dżungli. Gdzie jest najpiękniej? Może w Polsce? W Wiślince pod Gdańskiem, gdzie cumuje jego jacht? W Tatrach? Albo w Jastrzębiu-Zdroju, tam, gdzie rodzina?\n"Czarny Diament" zawinął do Polski po 32 latach i 240 tysiącach mil morskich żeglugi. Na kapitana czekali żona Barbara, dzieci, wnuki.\n- Nie straciłem z nimi kontaktu - zapewnia kapitan. - Czasami ze mną pływali po morzach i oceanach, ale częściej gadaliśmy przez telefon.


F1 - Ojciec Roberta Kubicy: Wciąż walczymy\nOjciec Roberta Kubicy: Wciąż walczymy\n15.12.2017 09:20, autor: Aga Koszmider , wyświetleń: 1348\nArtur Kubica zdradził, że Robert nadal walczy o posadę drugiego zawodnika Williamsa na sezon 2018.\nW ostatnich dniach w mediach pojawiały się najróżniejsze doniesienia w sprawie polskiego zawodnika. Robert Kubica podobno był numerem jeden Williamsa, lecz może przegrać z milionami, które wyłożył na stół Sergey Sirotkin. Brazylijskie media piszą nawet o tym, że Robert miał już podpisany kontrakt z Williamsem, ale został on zerwany po tym, jak Sirotkin powiększył swoją pulę.\nW temacie wypowiedział się Artur Kubica, ojciec Roberta. Zdradził on, że jego syn nadal liczy się w walce o fotel.\n"Wciąż walczymy o fotel dla Roberta w Williamsie" - powiedział. "Mamy nadzieję, że decyzja będzie dla nas pozytywna. Jeśli decyzja nie zostanie podjęta przed Bożym Narodzeniem, oznacza to, że ludzie w Williamsie potrzebują jeszcze czasu. Podejmujemy kroki, by przekonać ich do uwierzenia w Roberta."\nNie powiedział jednak jakie są to kroki. Odnośnie plotek na temat Sergey'a Sirotkina, zdaniem pana Artura to plotki sponsorów robią najwięcej szumu. Podobno Rosjanin może wnieść do teamu 15 milionów euro, z kolei Robert tylko 8.\n"Oczywiście, to co wnosi kierowca do teamu jest bardzo ważne. Czasem umiejętności, doświadczenie i potencjał kierowcy decydują, a czasem tylko pieniądze" - powiedział Kubica senior.


Stylowa srebrna bransoletka - URBASSC Nowoczesne wnętrza\nDamskie bransoletki, które znajdziemy w sprzedaży w różnego typu sklepach jubilerskich, różnią się między sobą w dość znaczącym stopniu. Na polskim rynku znajdziemy bransoletki, które realizowane są przy wykorzystaniu różnych kruszców, a co równie ważne, także przy zastosowaniu różnych stylów wykonania. Dzięki temu właściwie każda kobieta, niezależnie od swoich upodobań estetycznych, na pewno znajdzie produkt spełniający jej oczekiwania.\nJednym z popularnych kruszców, z których realizowane są wysokiej jakości bransoletki, z całą pewnością jest srebro. Na polskim rynku znajdziemy bransoletki wykonane ze srebra wysokiej próby. Dzięki temu mamy możliwość zakupienia produktów, które będą cechowały się jednocześnie atrakcyjnym wyglądem i wytrzymałością, która sprawi, że z pełnym powodzeniem bransoletka będzie mogła być wykorzystywana przez bardzo długi czas. Ciekawym typem bransoletki, który znajduje coraz większe uznanie wśród kobiet w różnym wieku, są bransoletki modułowe, które często stają się przedmiotem wręczanym na prezent bliskiej osobie. Kiedy interesuje nas srebrna bransoletka modułowa na prezent, w pierwszej kolejności należałoby dokonać rozpoznania rynku i produktów, które dostępne są w sprzedaży. Następnie należy stwierdzić, jakiego typu bransoletka modułowa będzie najbardziej pasowała do potrzeb osoby, którą chcemy obdarować. Czasami będzie to bransoletka odznaczająca się subtelnym charakterem. Innym zaś razem będziemy poszukiwać bransoletki, która będzie na tyle gruba, by możliwe było bezpieczne zawieszenie na niej odpowiedniej ilości różnorodnych charmsów. Charmsami nazywane są małe zawieszki wykonywane w różnych kształtach, które pozwalają na personalizowanie każdej bransoletki i tworzenie ich niepowtarzalnego zestawu, dzięki któremu możliwe będzie opowiedzenie osobowości czy też kwestii, które są istotne dla osoby noszącej daną bransoletkę. Zawieszki produkowane są prze różnych jubilerów, co sprawia, że zawsze dysponujemy dużym wyborem produktów.\nKiedy jesteśmy zainteresowani zakupem srebrnej bransoletki modułowej, bez najmniejszego problemu możemy dokonać tego zarówno za pośrednictwem internetu, jak i korzystając z asortymentu dostępnego w sklepach stacjonarnych. W zależności od producenta, a także grubości i długości bransoletki, zależna będzie jej cena. Warto więc przed dokonaniem zakupu odpowiednio sprawdzić wszystkie możliwości, jakimi dysponujemy w tym zakresie i zrealizować zakup, który będzie wpisywać się również w budżet, jakim dysponujemy na ten cel.


Warszawa, lipiec 2021 r.\nZasada zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialne działanie mają w firmie MEWA długą tradycję. Przemysłowe czyściwa, oferowane w systemie wynajmu oraz procesy pozwalające oszczędzać zasoby, od początku istnienia firmy stanowią podstawę jej działania. Teraz, dzięki „pakietowi zapoznawczemu czyściw”, klienci mogą zapoznać się z usługą firmy w zakresie czyściw i dokładnie przetestować usługę przez dwa miesiące, korzystając w razie potrzeby także z odpowiednich porad firmy w zakresie stosowania czyściw.\nPonad 2,7 mln osób w wielu branżach w ponad 20 krajach korzysta już z tej wygodnego rozwiązania, polegającego na stałym zaopatrywaniu zakładu w czyste, wysokiej, jakości czyściwa, dobrane do specyfiki czyszczonych powierzchni. Nie ma zatem materiałów jednorazowych, są za to materiały wielokrotnego użytku – ta usługa sprawia, że nie trzeba się już troszczyć o zakupy, odpowiednie pranie, suszenie, wymianę i składowanie materiałów używanych do czyszczenia. W tkalni firmy MEWA w Niemczech tkane są czyściwa, które można wykorzystać ponownie po każdym praniu aż do 50 razy. Linie piorące i suszące oraz instalacje ściekowe to innowacyjne rozwiązania, uwzględniające zasady ochrony środowiska. To oznacza możliwie najmniejsze zużycie wody, środków piorących i energii, a także lokalne łańcuchy zaopatrzenia. Jeśli dany zakład zdecyduje się na współpracę w firmą MEWA, oznacza to dla niego trwale skalkulowane koszty użytkowania czyściw przez trzy lata oraz świadomość, że tym samym przyczynia się on do ochrony środowiska naturalnego.\nOdsłon : 9983626


Nasze zdjęcia z drona we Włoskim magazynie SkyRider\nZdjęcia z drona we włoskim magazynie SkyRider\nAndrzej Budnik 26 marca 2015 Media o nas\nZnane wydawnictwo DeAgostini opublikowało właśnie nasze zdjęcia z drona w swoim magazynie SKY RIDER przedstawiając nas jako: „CrazyCopter e specializzata nella realizzazione di foto e video di alta qualita.”!\nCiężka praca włożona w te ostatnie kilkanaście miesięcy i przykładanie wagi do detali jednak w dzisiejszym, pędzącym świecie jest zauważane :)) Więcej do pobrania tutaj – strona 10 i 11.\nCrazy Copter i zdjęcia z drona w Sky Rider DeAgostini.\nDrony stały się popularne nie tylko w Polsce. Na ich punkcie oszalała cała Europa. Włoskie wydawnictwo DeAgostini chciało sprawdzić jak rynek dronów rozwija się w Polsce i jakim sprzętem lata się u nas. Pytali nas o mnóstwo rzeczy, na przykład czy zdjęcia nieruchomości z drona też są w Polsce popularne i jak wygląda prawo w przypadku lotów komercyjnych.\nNa wszelkie pytania odpowiadaliśmy cierpliwie i najlepiej jak potrafimy. Zarówno Włosi jak i my byliśmy bardzo zaangażowani w rozmowę, bo mieliśmy okazję porównać ich rynek z naszym i porozmawiać jakie zdjęcia z drona najchętniej robi się we Włoszech.\nPrzyznam, że się trochę rozmarzyłem, bo jednak Włochy to masa bajkowych miejsc, zwłaszcza gdzieś w Toskanii… Winnice i te sprawy. Fajnie byłoby nad tym kiedyś polatać.\nAle w Polsce też jest przecież dużo pięknych miejsc, które z góry wyglądają zupełnie inaczej. Czasem dopiero zdjęcia z drona uświadamiają nam jak piękne są te miejsca. Jednak perspektywa z lotu ptaka jest zupełnie inna i totalnie zmienia postrzeganie świata.\nWspółpraca z wydawnictwem DeAgostini była bardzo przyjemna i pouczająca. Cieszymy się, że powstał z tego tak ciekawy i barwny materiał. Dzięki temu regularnie zaglądamy na Sky Rider, żeby zerknąć jakie tam mają nowości.\nDzielenie się wiedzą i doświadczeniem z innymi jest zawsze bardzo inspirujące i pozwala szukać nowych sposobów żeby zdjęcia z drona były coraz lepsze. Dużo więc rozmawiamy z innymi, jeszcze więcej czytamy o nowościach i oglądamy najnowsze i najciekawsze prace twórców, którzy zajmują się fotografią z lotu ptaka. Oprócz tego, że jest to nasza praca to prostu bardzo się tym tematem pasjonujemy.\nPoprzedni Stacja Narciarskia BESKID w Spytkowicach z drona\nNastępny Polsat News – „Drony na cenzurowanym”


Wiosłowanie półsztangą – zasady, efekty i opinie - Poradyfit\nPrzy obecnie panującej modzie na zdrowe odżywianie i ciągłe udoskonalanie swojej sylwetki, gama ćwiczeń na poszczególne partie ciała stale powiększa się, a znane nam dotąd przyrządy, często otrzymują coraz to kolejne, równie ciekawe zastosowania. Tak jest również w przypadku sztangi, która, po odkręceniu jednego z odważników, może okazać się wspaniałym narzędziem do kształtowania tricepsu oraz mięśni grzbietu.\nWiosłowanie półsztangą – wykonanie ćwiczenia krok po kroku:\nWiosłowanie półsztangą – efekty\nWiosłowanie półsztangą – opinie\nstajemy w rozkroku, nieco szerzej niż na szerokość bioder ze sztangą bez jednego odważnika, ustawioną równolegle do naszych stóp, obciążeniem do przodu;\nschodząc do przysiadu, chwytamy za sztangę pod obciążeniem i lekko się unosimy.\nw pozycji wyjściowej tego ćwiczenia mamy ugięte kolana pod kątem 120 stopni, uniesiony przód sztangi, ręce proste w łokciach oraz proste, pochylone w przód plecy oraz wypięte pośladki tak, jakbyśmy wstawali z przysiadu;\nuginamy łokcie w taki sposób, aby dotknąć dłońmi trzymającymi sztangę brzucha (wdech);\nnastępnie prostujemy łokcie i wracamy do pozycji z punktu drugiego (wydech).\nWSKAZÓWKA: nie należy rozpoczynać swojej przygody z wiosłowaniem półsztangą od dużych odważników. Dużo ważniejsze od obciążenia jest zachowanie prawidłowej postawy w trakcie wykonywania ćwiczenia, ponieważ jeżeli nie będziemy jej przestrzegać, to możemy nabawić się poważnego urazu pleców. Zdecydowanie korzystniej jest wykonać więcej powtórzeń lub systematycznie zwiększać obciążenie, wówczas gdy widoczne są postępy.\nWiosłowanie półsztangą to ćwiczenie, które dobrze jest włączyć na przykład do treningu obwodowego. Dzięki wiosłowaniu półsztangą wzmocnimy triceps oraz mięśnie grzbietu. Ponadto, mocne mięśnie grzbietu to gwarancja dobrego samopoczucia po dźwiganiu coraz większych ciężarów. Dobrze jest zatem potraktować to ćwiczenie jako przygotowanie do treningów z większym obciążeniem.\nWedług opinii osób związanych z środowiskiem kulturystów, wiosłowanie półsztangą to świetne ćwiczenie, zwłaszcza dla tych, których celem treningowym jest zwiększenie masy mięśniowej pleców. Zasadniczą zaletą wiosłowania półsztangą jest to, że nie trzeba wykonywać tego ćwiczenia szybko, lecz dokładnie. Kluczową rolę przy wiosłowaniu odgrywa bowiem ilość powtórzeń.\nWiosłowanie półsztangą to znakomity przykład ćwiczenia, które jest efektowne, lecz nie wykańcza organizmu. Jest to również ćwiczenie uniwersalne, ponieważ sprawdzi się zarówno jako element treningu obwodowego w połączeniu z ćwiczeniami cardio, jak i jako element treningu siłowego. Ponadto, ćwiczenie nie należy do najtrudniejszych i łatwo jest dostosować je do indywidualnego poziomu zaawansowania. Jeżeli zatem jeszcze nie miałeś okazji spróbować wiosłowania półsztangą, to najwyższy czas nadrobić zaległości.


Gmina Dołhobyczów: Odnaleziono zaginionego 36 – latka. – lubiehrubie.pl\nZgłoszenie o zaginięciu 36-latka policjanci otrzymali 28 czerwca 2018 r. Mieszkaniec Dołhobyczowa miał wyjść z domu nie zabierając ze sobą żadnych rzeczy osobistych i nie informując domowników dokąd idzie.\nWczoraj do Posterunku Policji w Dołhobyczowie zgłosiła się 58-letnia mieszkanka tej miejscowości, która powiadomiła o zaginięciu 36-letniego syna. Jak ustalono, mężczyzna wyszedł z domu po 6:00 rano nie biorąc ze sobą żadnych rzeczy osobistych, telefonu i pieniędzy i skierował się w nieznanym kierunku.\nPolicjanci podjęli poszukiwania mężczyzny. Sprawdzali pobliskie pustostany, ogródki działkowe oraz inne miejsca, w których mógł przebywać mężczyzna. Rozpytywali okolicznych mieszkańców, oraz patrolowali trasę, na której po raz ostatni go widziano.\nPo 1:00 w nocy jeden z policjantów Posterunku Policji w Dołhobyczowie wracając do domu zauważył w miejscowości Modryniec idącego poboczem mężczyznę, który odpowiadał rysopisowi zaginionego.\nRzeczywiście był to poszukiwany przez funkcjonariuszy 36-latek. Tłumaczył, że wybrał się pieszo do Chełma, ale kiedy zrobiło się zimno i zabolały go nogi, postanowił zawrócić do domu. Policjant wezwał na miejsce patrol, który odwiózł mieszkańca Dołhobyczowa do domu.\n← Hrubieszów: Czyja to droga?\nZapraszamy na eliminacje powiatowe Festiwalu Piosenki Partyzanckiej →


Kashmir mutton korma i methi roti - Shivaz - Opinie na Smak-Poznania.pl\nKashmir mutton korma, czyli baranina w aksamitnym sosie z orzechami nerkowca i pieczywo methi roti. Zastanawiałam się czas jakiś jak to danie opisać no i mam problem. Po pierwsze nigdy wcześniej nie jadłam baraniny, więc nie wiem jak powinna smakować dobrze przyrządzona. Po drugie sos też był dla mnie czymś kompletnie nowym, no ale w tym wypadku mogę kierować się po prostu własnym smakiem.\nWięc zacznę od mięsa, wspomnianej baraniny. Pierwszym smuteczkiem było to, że było jej mało, dramatycznie mało, jeśli pomyśli się o cenie. Po drugie niektóre kawałki były smaczne i delikatne, inne dziwnie gumowate i twarde, także chyba jednak coś nie tak z jakością albo z przyrządzaniem. No nie zakochałam się w tym mięsie, to na pewno. Jeśli jeszcze kiedyś miałabym jeść coś w Shivaz, to pewnie zdecyduję się na coś wegetariańskiego, ewentualnie coś bardziej tradycyjnego.\nJeśli chodzi o sos, to był dość smaczny, ale bez jakiś wielkich zachwytów. Przede wszystkim był orzechowy i słodki, smak nie był jakoś szczególnie złożony, były w nim też jakieś płatki migdałów i rodzynki, ale nie urozmaicało to zbytnio smaku. No ale ok, sos byłby dobry gdyby reszta był dobra, ale niestety wszystko miało wady, więc i sos niczego nie mógł uratować.\nNajmniej smakowało mi pieczywo, które chyba powinno być ciepłe, a było zimne i jakby niezbyt świeże, strasznie się ciągnęło i było bardzo tłuste. Żałowałam, że nie wzięłam ryżu, wtedy pewnie generalnie całe danie jadłoby się przyjemniej, a tak męczyłam się z tym plackiem.\nAle i tak najbardziej denerwujące było to, jak skonstruowane zostało menu, a konkretnie to, że wprowadzało ono w błąd. Jasne jest chyba to, że nikt nie będzie jadł sosu łyżką, że wszystkie dania główne, które można zjeść w Shivaz wymagają dodatku w postaci pieczywa lub ryżu. Zamawiając danie główne spodziewam się, że zamawiam coś kompletnego, a nie że chodzi tylko o sos. Dodatki zamawia się osobno, jednak w karcie nie ma o tym ani słowa. A nie jest to takie nic, ponieważ niektóre pieczywa kosztują nawet kilkanaście złotych, a i dania główne, czyli sosy są całkiem drogie. Całe danie nagle zaczyna kosztować 40-50 zł, więc naprawdę sporo, a w dodatku, jak mi się wydaje, kompletnie ta cena nie odpowiada ani ilości, ani jakości.\nTego dania nie polecam, ze względu na mięso, ze względu na cenę, ze względu na ilość. Wyszłam zawiedziona i głodna.\nKashmir mutton korma – 34 zł\nMethi roti – 7 zł\nbaraninakuchnia indyjskaul. Podgórna\nKashmir mutton korma i methi roti – Shivaz - Opinie i komentarze\nShahi raj rasam – Shivaz


Tiny Love Mata Gimnastyczna Leśni Przyjaciele 13028068 - Entliczek\nStymulująca rozwój, wzorowana na motywach natury mata Gimnastyka dla bobasa Leśni przyjaciele ,to połączenie kolorowych wzorów, uroczych zabawek i innowacyjnych funkcji przygotowanych przez Tiny Love specjalnie w odpowiedzi na potrzeby dzieci i ich rodziców.\nNumer katalogowy: 548095\nTiny Love Łuk Podróżny z zabawkami - Las Przygód 14031058\nŁuk z zabawkami leśni przyjaciele 14033058\nStymulująca rozwój, wzorowana na motywach natury mata Gimnastyka dla bobasa Leśni przyjaciele (ang. Gymini® My Nature Pals™) to połączenie kolorowych wzorów, uroczych zabawek i innowacyjnych funkcji przygotowanych przez Tiny Love specjalnie w odpowiedzi na potrzeby dzieci i ich rodziców. Czas zabawy na pewno umili kolorowa stylistyka maty oraz szeroki wybór melodii. Inteligentny system ruchu do przesuwania zabawek pozwala rodzicom na łatwe ich umieszczenie w zasięgu ręki dziecka. Oprócz tego możliwa jest regulacja pałąka, na którym znajdują się zabawki. Niezwykle atrakcyjna jest interaktywna gąsieniczka, która może stanowić samodzielną interesującą dla malucha zabawkę, ponieważ można umieścić w dowolnym miejscu np. w wózku lub łóżeczku. Gąsieniczka przypięta do pałąka na macie zajmie dziecko zabawą na brzuszku dzięki 2 rodzajom światełek oraz muzyce. Kombinacja światła i muzyki przyciąga uwagę dziecka i zachęca je do dłuższego leżenia na brzuszku. Cechy produktu: 1. świecąca i grająca 20 minut gąsieniczka, 2. grzechotka wydra, 3. przesuwane pierścienie do elastycznego pozycjonowania zabawek, 4. łatwa do uchwycenia grzechotka-koralik, 5. kolorowe, elastyczne gryzaczki, 6. grzechotka żabka, 7. słoneczko - bezpieczne lusterko, 8. pałąki z łącznikiem umożliwiającym regulację nachylenia, 9. łatwy sposób składania i przenoszenia, 10. szeleszczące elementy i ważka a-kuku, 11. dodatkowe pętelki do przyczepiania zabawek, 12. mata może być używana do przewijania dziecka. Produkt, rekomendowany przez Naczelną Radę Pielęgniarek i Położnych, posiada atest PZH oraz pozytywną opinię Instytutu Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka. Zabawka przeznaczona dla dzieci od dnia narodzin. Zabawka wymaga 3 sztuk baterii AAA (nie załączone), Wymiary (cm): dł.100 / szer.74 Wiek: 0m+ Kod producenta: 13028068\nOceniasz: Tiny Love Mata Gimnastyczna Leśni Przyjaciele 13028068\nTiny Love Leżaczek Podróżny Szaro-czerwony\nTiny Love Leżaczek Podróżny Szaro-Zielony 18007061\nTiny Love Leżaczek Bujaczek Łóżeczko 3w1 Niebieski


Darmowe wakacje w Łomży dla dzieci polskich z Litwy - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nDarmowe wakacje w Łomży dla dzieci polskich z Litwy\n„Jak długo w sercach naszych, choć kropla polskiej krwi...,ojczysta miłość tkwi” - śpiewały dzieci z rejonów: Wilno i Soleczniki na Litwie w gabinecie wiceprezydent Łomży Agnieszki Muzyk, która we wrześniu obiecywała solecznickim samorządowcom, że zaprosi do Polski autokar kolonistów na wakacje. - I słowa dotrzymała – cieszy się nauczycielka Jadwiga Gabrijałowicz. - Przyjechaliśmy z 49 dzieci w wieku od 9 do 15 lat. Większość z nich jest z polskich rodzin, część z polsko-litewskich i polsko-rosyjskich. Jesteśmy od 24. czerwca i będziemy wypoczywać do 6. lipca. Mamy niezwykle atrakcyjny program pobytu: wycieczki piesze i autokarowe, basen, zwiedzanie miasta i w muzeach.\n- Cieszę się, że udało się nam sprowadzić na wakacje do Łomży tę grupę z rejonów: wileńskiego i solecznickiego – mówiła w wypełnionym dziećmi i młodzieżą gabinecie w ratuszu wiceprezydent Agnieszka Muzyk. - Mam nadzieję, że w 2018 r. podwoimy liczbę dzieci z rejonu wileńskiego, aby mogły zdrowo, wesoło i bezpiecznie spędzać wakacje w ojczyźnie swoich przodków. Jesteście dla nas w Macierzy największą lekcją patriotyzmu. Słuchając Was dzisiaj, jestem bardzo wzruszona...\nWśród kilku starych, wykonanych chóralnie w całości pieśni była nie tylko „Zwycięży orzeł biały”, ale i „Na zielonej Ukrainie”, i „Szła dzieweczka do laseczka, do zielonego”, do śpiewania których przyłączyła się na całego wiceprezydent. - Jesteśmy w Polsce raz w roku z 15 – 16-osobową grupą naszych dzieci na zaproszenie różnych instytucji, organizacji i osób – kontynuuje nauczycielka z Litwy, zajmująca się kontaktami z Macierzą od ćwierć wieku. - Takie wyjazdy wzmacniają miłość do kraju ojczystego, w którym niektórzy z tych wychowanków są po raz pierwszy. To pozwala im naturalnie mówić po polsku za granicą, żeby nie powstydzili się języka polskiego i pochodzenia w przyszłości. W roku szkolnym mają pięć godzin litewskiego i pięć godzin polskiego w tygodniu, a język rosyjski jest tak jak angielski w wymiarze godzin na język obcy. Oprócz tego, uczestniczą w zajęciach chóru szkolnego i kościelnego. Przygotowujemy uroczystości, np., na święta lub 3 Maja.\n„W czym pomogła im Polska...”\nDziećmi zajmują się opiekunowie z Litwy i cenieni pedagodzy z Łomży. Szczególnie lubiana jest Urszula Przesław za uprzejmość, delikatne traktowanie wrażliwszych dzieci i zainteresowanie ich sprawami, kłopotami i problemami. Mogą w czasie wycieczek pieszych i na zajęciach w Bursie Szkolnej nr 1 porozmawiać, pożartować i dowiedzieć się czegoś nowego i ciekawego. - Ojciec Jan Bońkowski oprowadził kolonistów po kościele, klasztorze i ogrodzie Kapucynów, chodziliśmy na basen, od piątku będzie otwarty o wiele większy i atrakcyjniejszy Park Wodny, byliśmy w Muzeum Północno-Mazowieckim, wybierzemy się do Muzeum Diecezjalnego i Saloniku Hanki Bielickiej... - wylicza Urszula Przesław. - Idziemy na bulwary, w niedzielę wybierzemy się na plażę, spróbujemy wykąpać się w Narwi, w poniedziałek wyjazd do Muzeum Przyrody w Drozdowie, a we wtorek do Warszawy. Wstęp do ZOO, na basen i do instytucji kulturalnych mamy za darmo, od miasta Łomża. Nasi goście są bardzo zdyscyplinowani, dobrze wychowani, chętni do śpiewów, tańców i modlitwy.\nInspektor Łukasz Czech z łomżyńskiego ratusza informuje, że spotkanie władz miasta z dziećmi i młodzieżą odbywało się w ramach programu „Lato z Polską”. - Letni wypoczynek w naszym kraju dzieciom polskiego pochodzenia organizuje Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” we współpracy z lokalnymi samorządami, których ponad czterdzieści przystąpiło do programu w tym roku – mówi urzędnik. - Pobyt dzieci organizowany jest ze środków przekazanych przez Kancelarię Senatu RP.\nJadwiga Gabrijałowicz włożyła na wizytę u wiceprezydent czarną koszulkę bawełnianą z portretem kobiety i napisem. - „Jadzia”, Jadwiga Dziekońska, Armia Krajowa... Moja patriotyczna patronka – pokazuje z dumą na pierś. - Dziewczynki i chłopcy opowiedzą rodzicom, rodzeństwu i rodakom po powrocie do siebie, co widzieli, kogo spotkali, gdzie byli, co zwiedzili, w czym pomogła im Polska.\npt, 30 czerwca 2017 16:17


Telewizor PANASONIC TX-55CX750E, Telewizory - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnr kat.: 9999953663\nUrządzenie posiada delikatne ślady użytkowania, służyło testom. Oryginalne opakowanie.\nTen telewizor o wysokim standardzie obsługuje olśniewającą rozdzielczość 4K dzięki szerokiej palecie barw i niezwykle jasnemu panelowi. Jego podwójne tunery HD sprawiają, że świetnie nadaje się on również do wymiany treści z innymi urządzeniami, takimi jak smartfony lub tablety. Dzięki rozdzielczośći 3840 x 2160 obraz na ekranie telewizora 4K Ultra HD jest tak szczegółowy i krystalicznie czysty, że widzowie czują się jakby patrzyli na prawdziwy świat przez okno zamiast oglądania telewizji. Zwłaszcza, że dostępne funkcje takie jak panele o wysokiej jasności i dużej przestrzeni barw oraz wydajna technologia Quad Core Pro Engine umożliwiają wydobycie najmniejszego szczegółu oferowanego przez jakość 4K. Dzięki specjanlej technologii Wide Colour Phosphor Technology pozwalającej wygenerować szersze spektrum barw specyfikacje standardu DCI są spełnione w ponad 90%. Telewizory z naturalnie stonowaną paletą kolorów, która w odróżnieniu od większości telewizorów nadal wygląda autentycznie w każdej scenie. Panele o wysokim kontraście są zaprojektowane tak, aby możliwe było uzyskanie zarówno głębokiej czerni, jak i jasnej bieli, co sprawia, że obraz wyglkąda dynamiczniej, bardziej kolorowo, ostro i szczegółowo. Doskonałe właściwości kąta widzenia zapewniają piękny obraz - nawet w przypadku oglądania pod kątem. Teraz możliwe jest jednoczesne oglądanie lub nagrywanie dwóch transmisji telewizyjnych. Możesz przesłać jeden z kanałów na smartfon lub tablet, aby tam go odbierać, jednocześnie oglądając inny kanał w odbiorniku telewizyjnym. Dzięki systemowi Firefox zupełnie nowe oblicze zyska ekran my Home Screen, kóry pozwoli korzystać ze wszystkich kanałów transmisyjnych, aplikacji i połączonych urządzeń. Nowy ekran główny bazujący na systemie Firefox OS ułatwia dostęp do wybranych treści, zapewniając jednocześnie intuicyjna obsługę. Minęły czasy, kiedy kazdy telewizor w domu usiał byc instalowany w pobliżu gniazda antenowego. Dzięki sposobowi, w jaki funkcja In-House Tv Streaming konwertuje naziemne, satelitarne lub kablowe transmisje na strumienie internetowe wysyłane przez router można obecnie oglądać ulubione programy telewizyjne w dowolnym miejscu na dodatkowym telewizorze "klienckim" i innych urządzeniach.\nPanel: 4K ULTRA HD IPS LED; Strefowe wygaszanie podświetlenia\nStudio Master Color; 4K Pure Direct;\nIn-House TV Streaming (Server) , Aplikacje , Hbb Tv , My Home Screen 2.0 , my Stream 2 , Panasonic Media Center (App) , Przeglądarka internetowa , Strumieniowe przesyłanie zawartości , Swipe & Share , TV Anywhere