Wydanie specjalne - parafia matki boskiej królowej męczenników w\nTematem przewodnim wydania, które\nukazuje siê po niedzieli rodków spo³ecznego komunikowania siê i przed jubileuszem 25-lecia parafii jest has³o nawi¹zuj¹ce do programu Kocio³a katolickiego w\nPolsce i brzmi "B¹dmy uczniami Chrystusa - w czas jubileuszu".\nRozmowa miesi¹ca - wyj¹tkowa - ze\nstudentem, który jest "parafianinem na\nczas studiów" i by³ na spotkaniu m³odych z\nca³ego wiata, tzw. wiatowych Dniach M³odzie¿y w Sydney w Australii. Warto tê rozmowê przeczytaæ choæby z jednego powodu, a mianowicie, aby dowiedzieæ siê jak\nm³ody cz³owiek - student, spoza naszej\nparafii, potrafi zaanga¿owaæ siê, by s³u¿yæ\nw innej parafii i innym parafianom.\nW wydaniu s¹ ró¿ne teksty nawi¹zuj¹ce do 25-lecia parafii. W przededniu jubileuszu parafii redakcja natrudzi³a siê, by spojrzeæ oczami tych, którzy kiedy s³u¿yli w\nnaszej parafii. Jest te¿ imienny wykaz kap³anów i sióstr zakonnych, którzy s³u¿yli lub\ns³u¿¹ w naszej parafii.\nW wydaniu jest tak¿e relacja pielgrzymów pieszych, którzy - ró¿nymi trasami zmierzali do MB Czêstochowskiej i pokonuj¹c pieszo wiele kilometrów docierali do\ncelu podró¿y. Mo¿e pielgrzymowanie spowszednia³o, i niektórzy powiadaj¹, ¿e jest\nto nawet rodzaj "turystyki pielgrzymkowej".\nMo¿e to w czêci prawda, ale zastanawia\nmnie, czy aby przejæ kilkaset kilometrów\nwystarczy tylko chêæ zwiedzania, czy jest byæ\nmo¿e jaka inna motywacja? Warto te¿ przeczytaæ relacjê z Ukrainy, w której nasza czytelniczka z s¹siedniej diecezji, a niegdy\nnasza parafianka, dzieli siê wra¿eniami ze\nspotkania z s¹siadami na Wschodzie.\nW ramach roku jubileuszu XXV-lecia\nparafii opisywane s¹ te¿ kamienie i akty\nerekcyjne. Ciekawe s¹ te historie. Przy okazji wspomnê, ¿e jeden z naszych PT Czytelników dopowiedzia³ listem opis o organach i dzwonach. Cieszy to, ¿e ludzie znaj¹cy siê "na sprawie" opisuj¹ jak to jest i\njak powinno byæ. Dziêkujê za to dopowiedzenie.\nNajbli¿sze wydanie uka¿e siê ju¿ po\nobchodach Jubileuszu XXV-lecia Parafii i z\npewnoci¹ bêdzie wiele tekstów opisuj¹cych, jak tê radoæ wiêtowalimy. W wydaniu zamieszczamy szczegó³owe programy "Nowenny" i dnia jubileuszu. Niech nas\nnie zabraknie w tych dniach w kociele.\nJubileuszowe wspomnienia (1)\nZ Piet¹ i brzózkami\nW NASTÊPNYCH NUMERACH:\nO jubileuszu XXV lecia Parafii\nStr. 1 ok³adki - fot. Roman Andrzej Koliñski\n(2006), za cytowane s³owa wypowiedzia³\nDobrze nam tutaj\nW trzydziestym roku wyboru na Stolicê\nPiotrow¹ s³ugi Bo¿ego Jana Paw³a II parafia nasza prze¿ywa dostojny jubileusz\nXXV lecia swego istnienia. Jestemy dumni, ¿e w panoramie najwiêkszej dzielnicy\nmiasta - Fordonie - widoczna jest budowla wi¹tyni Matki Boskiej Królowej Mêczenników. Pragniemy godnie i owocnie prze¿ywaæ b³ogos³awiony czas Jubileuszu, tym\nbardziej, ¿e nasza wi¹tynia w tym dniu\npodniesiona bêdzie przez JE ks. bpa Jana\nTyrawê do godnoci Diecezjalnego Sanktuarium o szczególnym tytule "Sanktuarium Kalwarii Bydgoskiej - Golgoty XX\nPrzez te æwieræ wieku wiele dzia³o siê\nw naszej parafii, ale przede wszystkim jest\ntu obecna od pocz¹tku wielka modlitwa zanoszona do Boga przez rzesze wiernych.\nSacrum kocio³a i pobliskiej Doliny mierci otwiera cz³owieka na ¿ywy i sakramentalny kontakt z Bogiem i Poredniczk¹\nwszelkich ³ask Maryj¹, której tytu³ Królowej\nMêczenników nosi parafia.\nMo¿na powiedzieæ krótko - Dobrze nam\ntutaj przy Jezusie i Maryi. Wiedzia³ o tym\nza³o¿yciel naszej parafii i budowniczy wi¹tyni ks. pra³at Zygmunt Trybowski, i nigdy\no tej szlachetnej postaci Kocio³a Chrystusowego nie zapomnimy. Jego kap³añska mi³oæ skierowana ku Bogu i ludziom,\ni po dzi dzieñ wydaje szlachetne owoce.\nGdy piszê te s³owa, myli wybiegaj¹ w\nprzysz³oæ. Wiem, ¿e to miejsce sw¹ dziejow¹ rolê ma jeszcze przed sob¹.\nJaka jest ta rola? Szczegó³y zna tylko\nBóg, ale ju¿ dzisiaj mo¿emy byæ pewni, ¿e\nst¹d - z Sanktuarium Kalwarii Bydgoskiej\n- pop³ynie Bo¿a moc i ³aska dla wszystkich czcicieli mêczeñskiej i odkupieñczej\nmierci Syna Bo¿ego. Dokona siê to przez\nwstawiennictwo Chrystusowej Matki - Królowej Mêczenników. Religijna pewnoæ\nmoich s³ów bierze siê st¹d, ¿e u progu\npowstania Sanktuarium Golgoty Bydgoskiej stoi postaæ S³ugi Bo¿ego Ojca w.\nJana Paw³a II, który bêd¹c w Bydgoszczy\n7. czerwca 1999 roku inspirowa³ zamys³y\nplanów, które ma dzi wype³niaæ nasze\nSanktuarium. Niech zatem wielka modlitwa zanoszona do Boga w duchu Ojca\nwiêtego Jana Paw³a II i w ³¹cznoci z nim\nwyda godne owoce.\nXXV LECIA PARAFII\nMATKI BOSKIEJ KRÓLOWEJ MÊCZENNIKÓW\nI USTANOWIENIA SANKTUARIUM\n7 padziernika 2008 roku\n16.00 Uroczysty Ró¿aniec dla dzieci z klas II w kaplicy\n17.30 Przygotowanie - piew pieni maryjnych na przemian z chórami\n18.00 UROCZYSTA MSZA WIÊTA PONTYFIKALNA\nKS. KARDYNA£ JÓZEF GLEMP - PRYMAS POLSKI\nKS. BISKUP ORDYNARIUSZ DIECEZJI BYDGOSKIEJ JAN TYRAWA\nKS. PRA£AT PRZEMYS£AW KSI¥¯EK\nKS. PROBOSZCZ PARAFII JAN ANDRZEJCZAK\nKSIÊ¯A KANONICY KAPITU£Y BYDGOSKIEJ\nKSIÊ¯A DZIEKANI BYDGOSKICH DEKANATÓW\nKAP£ANI PRACUJ¥CY W NASZEJ PARAFII OD JEJ POWSTANIA\nS³owo Bo¿e wyg³osi ks.kardyna³ Józef Glemp - Prymas Polski\nPo Mszy wiêtej\nUROCZYSTE ODCZYTANIE AKTU EREKCYJNEGO SANKTUARIUM\nKS. BISKUP JAN TYRAWA\nProcesja ze piewem, orkiestr¹ i lampionami do Doliny mierci, do XII\nstacji Golgoty i WMUROWANIE KAMIENIA WÊGIELNEGO - S£OWO\nKSIÊDZA BISKUPA, APEL JASNOGÓRSKI, MY CHCEMY BOGA\nPowrót przy dwiêkach marszów w wykonaniu orkiestry.\n2 Na ocie¿ (9/2008)\nz Adamem Rudnickim, uczestnikiem wiatowych Dni M³odzie¿y w Sydney rozmawia Mieczys³aw Paw³owski\nMieczys³aw Paw³owski: Na "Naszej klasie" masz 460 znajomych. Czym jest dla\nCiebie ten portal internetowy?\nw Bydgoszczy, a Konfederacja Stowarzyszeñ integruje studenckie stowarzyszenia\ni ma zasiêg ogólnopolski.\nAdam Rudnicki: Jest to miejsce, gdzie\nmogê w ³atwy sposób dowiedzieæ siê co\ndzieje siê u moich znajomych. Dziêki niemu spotka³em ponownie "w wirtualnym\nwiecie" moich kolegów ze szko³y podstawowej, których ju¿ nie widzia³em szeæ lat,\na czasami i wiêcej, i ze szko³y redniej równie¿.\n"Przeciêtny" parafianin u Królowej Mêczenników wie, ¿e jest DA "Martyria", ¿e\nma swój udzia³ w tworzeniu "Misterium\nMêki Pañskiej", ¿e wystawia sacronowele. Czy w tego typu inscenizacjach\nNa "Naszej klasie" napisa³e: studiujê,\npracujê, podró¿ujê. Czego robisz najwiêcej?\nOstatnimi czasy podró¿ujê, a studiowanie\ntroszeczkê te¿, no i pracujê.\nstem jednym z, niczym nie wyró¿niaj¹cych\nZmieñmy temat. W dniach od 12 do 15\nlipca 2008 roku w Sydney - w Australii odbywa³y siê kolejne wiatowe Dni M³odzie¿y. Jak to siê sta³o, ¿e akurat Ty tam\nDA "Martyria" zorganizowa³o sponsorowany konkurs na stronie papieskiej www.janpawelii.pl. G³ówn¹ nagrod¹ konkursu by³\nwyjazd na wiatowe Dni M³odzie¿y. Wzi¹³em udzia³ w konkursie, nie licz¹c na zwyciêstwo. Bardziej myla³em, by "podci¹gn¹æ" liczbê osób zainteresowanych konkursem. Jednak sta³o siê tak, ¿e zakwalifikowa³em siê do fina³u. W bezporednim\nstarciu finalistów, zaj¹³em pierwsze miejsce.\nOd pierwszego roku studiów, gdy by³em w\nPolsce, bo mia³em rok przerwy w czasie\nstudiów (wyjazd zagraniczny) zawsze biorê udzia³ w Misterium Mêki Pañskiej. Od\ndwóch lat jestem odpowiedzialny za aktorów - aposto³ów i sam gram aposto³a. W\ntym roku po raz pierwszy bra³em te¿ udzia³\nNa "GoldenLine" mo¿na siê dowiedzieæ,\n¿e jeste studentem UTP w Bydgoszczy,\njeste tak¿e: opiekunem kolonijnym,\nmentorem wolontariusza EVS, nauczycielem jêzyka polskiego jako obcego,\nskarbnikiem Konfederacji Stowarzyszeñ\nKatolickich M³odzie¿y Akademickiej, zastêpc¹ prezesa Stowarzyszenia M³odzie¿y Katolickiej "Pokolenie", cz³onkiem duszpasterstwa akademickiego\n"Martyria". Kim naprawdê jest Adam\n... co oznacza³o wyjazd do Sydney?\nJak wiadomo z Twoich publicznych prezentacji na stronach internetowych,\nznasz w ró¿nym stopniu jêzyki obce. S¹\nto: angielski, niemiecki, rosyjski i hiszpañski. Przyda³a siê ich znajomoæ\nDuszpasterstwo Akademickie "Martyria" to wspólnota studencka w parafii\nMatki Boskiej Królowej Mêczenników.\nJak trafi³e do tej wspólnoty i co w niej\nDo DA "Martyria" trafi³em ju¿ przed rozpoczêciem studiów, gdy przed pierwszym\nrokiem pojecha³em na obóz adaptacyjny\norganizowany przez "Martyriê".\nDla osób, które zosta³y przyjête na UTP,\nwtedy jeszcze ATR?\nTak. Obóz by³ dla studentów wszystkich\nGdzie odbywa³a siê ta integracja?\nW miejscowoci Ocypel, w Borach Tucholskich, nad jeziorem Ocypel Wielki.\nCo z tego obozu najbardziej zapamiêta³e?\nNocny rajd i "chrzest" na studenta.\nCo dzisiaj robisz w tej grupie?\nW tym roku akademickim jestem szefem\ngrupy liturgicznej, jak równie¿ przedstawicielem DA "Martyria" w Konfederacji Stowarzyszeñ Katolickiej M³odzie¿y Akademickiej.\nStowarzyszenie "Pokolenie" ma siedzibê\nfot. Mieczys³aw Paw³owski\nStudentem, który chce robiæ wiêcej ni¿ tylko studiowaæ, ¿eby czas studiów nie by³\ntylko czasem od kolokwium do kolokwium,\nprzeplatanym imprezami, ale, ¿eby zrobiæ\nco dla siebie, a mo¿e przede wszystkim\nNajbardziej przydatna okaza³a siê znajomoæ jêzyka angielskiego. Parokrotnie\n"podstawowy" hiszpañski pomaga³ mi w\nrozmowie z osobami hiszpañskojêzycznymi.\nDo Sydney lecia³o siê samolotem ponad\ndwadziecia godzin. Trasa liczy³a kilkanacie tysiêcy kilometrów w jedn¹ stronê. Kosztowna to by³a podró¿?\nTak, bilet kosztowa³ oko³o piêæ - szeæ tysiêcy z³otych, a ca³y udzia³ ponad dziesiêæ\nw jednej czêci sacronoweli.\nI to by³a skala konkursowej nagrody.\nJak by oceni³ swój udzia³ w Misterium\nMêki Pañskiej, skoro zajmujesz siê grup¹\ndwunastu osób. Na czym polega ta odpowiedzialnoæ?\nMusia³em mieæ jedynie kieszonkowe i pieni¹dze na to, co chcia³em robiæ poza oficjalnym programem.\nPrzy Misterium jest du¿o wiêcej pracy od\nstrony technicznej i logistycznej. Moje zadanie polega g³ównie na znalezieniu i wybraniu osób, które chcia³yby i mog³yby zagraæ aposto³ów.\nW tym Judasza, Piotra, Jana ...\nKtóra z tych ról, które wymienilimy jest\nnajtrudniejsza do zagrania?\nTo zale¿y od scenariusza, bo co roku scenariusz Misterium jest inny. Tak¿e inne\nw¹tki biblijne wydarzeñ s¹ eksponowane.\nBy³y scenariusze eksponuj¹ce postaæ Piotra i Judasza, by³ te¿ scenariusz uwypuklaj¹cy postaæ Jana.\nKtór¹ z postaci odtwarza³e?\nRaz by³em aposto³em Janem, z regu³y je-\n3 Na ocie¿ (9/2008)\nwiatowe Dni M³odzie¿y to spotkanie,\nktóre organizuje Koció³ Katolicki w wybranym kraju wiata. Na zaproszenie\nOjca wiêtego bior¹ w nim udzia³ m³odzi\n- zwykle do 30 roku ¿ycia - z ca³ego wiata. Dla chêtnych, miêdzy 10 a 12 lipca\ntego roku by³a okazja, by w ró¿nych diecezjach Australii spotykaæ siê z miejscowymi ludmi. Skorzysta³e z tej okazji?\nCa³¹ grup¹ z Diecezji Bydgoskiej bylimy\nw tych dniach w Archidiecezji Adelajdy, w\nmiejscowoci Salisbury, która le¿y na\nNa czym polega³a ta czêæ programu\nwiatowych Dni M³odzie¿y?\nBy³o to spotkanie z miejscow¹ ludnoci¹.\nMieszkalimy u rodzin australijskich, poznawalimy ich kulturê, ich styl ¿ycia, jak\n[ci¹g dalszy na str. 4]\nrównie¿ trochê zwiedzalimy. Ale przede\nwszystkim, uczestniczylimy w wydarzeniach duchowych, w spotkaniach, rekolekcjach, w naukach z biskupem, w spotkaniach miêdzykulturowych. By³o to bezporednie przygotowanie do wiatowych Dni\nM³odzie¿y w Sydney.\nPotem, ju¿ od 15 do 20 lipca by³ realizowany zasadniczy program DM. Jak on\nBy³y to trzy dni rekolekcji. Ka¿dego dnia,\nod wtorku do czwartku, przed po³udniem\nby³ podobny program. We wtorek msza\nwiêta inauguracyjna, któr¹ koncelebrowa³ Arcybiskup Sydney kardyna³ George\nPell. W czwartek przywitanie papie¿a Benedykta XVI w porcie Barangaroo East\nDarling. W pi¹tek odprawiona zosta³a Droga Krzy¿owa z udzia³em Ojca wiêtego.\nPapie¿ modli³ siê w katedrze, natomiast\ntrasa Drogi Krzy¿owej przebiega³a ulicami Sydney, równie¿ tras¹ wodn¹ po porcie\nSydney. W sobotê by³o przejcie ulicami\nSydney, miedzy innymi mostem portowym\ndo Parku Stulecia i hipodrom Randwick,\ngdzie wieczorem by³o czuwanie, które trwa³o a¿ do rana. By³o to miejsce oczekiwania\nm³odych na Mszê wiêt¹ pontyfikaln¹ w\nniedzielê, koñcz¹c¹ spotkanie.\nS³ucha³e rekolekcjonistów, ksiê¿y biskupów bior¹cych udzia³ w wiatowych\nDniach M³odzie¿y, tego co powiedzia³ Ojciec wiêty. Spotyka³e siê z mieszkañcami i kultur¹ Australii. Co pozostanie z\ntych dni w Twojej pamiêci do koñca ¿ycia?\nJednym z tych prze¿yæ by³o dla mnie spotkanie z mieszkañcami Australii, ich niesamowity spokój, nietypowe dla nas podejcie do ¿ycia, nie przejmowanie siê\nzbytnio przyziemnymi problemami. Taki styl\nbycia wynika miêdzy innymi z tego, ¿e Australia jest wielkim kontynentem z ma³¹\ngêstoci¹ zaludnienia, gdzie odleg³oæ\nmiêdzy ludmi jest olbrzymia. Ale trzeba\npowiedzieæ, ¿e tylko w kilometrach, bo w\nrelacjach miêdzyludzkich osoby oddalone\nod siebie wiele kilometrów potrafi¹ pozostaæ w g³êbokiej wiêzi emocjonalnej.\ndzie¿y najwiêcej osób by³o na Filipinach,\nw Manilii. Zjecha³o siê wtedy ponad cztery miliony m³odych. Ile osób by³o w Sydney?\nWed³ug danych organizatorów uczestniczy³o w nich oko³o 250 tysiêcy m³odych ludzi, za na Mszy koñcz¹cej wiatowe Dni\nM³odzie¿y, na Polach Randwick by³o piêæset tysiêcy wiernych.\nJak liczna by³a grupa bydgoska?\nGrupa Diecezji Bydgoskiej liczy³a 32 osoby.\nKto by³ Waszym przewodnikiem?\nPrzewodnikiem grupy by³ ksi¹dz Waldemar Ró¿ycki. By³ równie¿ z nami Jego Ekscelencja ksi¹dz biskup Jan Tyrawa oraz\ninni ksiê¿a z diecezji.\nJak liczna grupa by³a z Polski?\nTrzy razy tak. Po pierwsze - dla duszy, dla\nwzmocnienia swojej wiary, ¿e to nie my\nkatolicy jestemy dziwni, lecz to wiat zwariowa³, a my jestemy normalni. Po drugie\n- dla spotkania z ludmi, dla spotkania niesamowitych ludzi, których Bóg postawi³ na\nmojej drodze w tych konkretnych dniach. I\npo trzecie - dla przyrody - zobaczyæ ten piêkny, dziki, surowy kontynent.\nW tych trzech wymiarach - duchowym,\nkulturowym i przyrody mieci siê Twoje\ndowiadczenie wyjazdu. Czy w wymiarze przyrody bêdzie to tylko drzewo eukaliptusowe, kangur, mi koala, czy jeszcze co wiêcej?\nNie. Nie da siê opisaæ tego niesamowitego wra¿enia przestrzeni i koloru ziemi,\ngdzie ziemia ma kolor czerwieni i zale¿nie\nod pory dnia jest to krwistoczerwony, albo\nprzechodz¹cy w pomarañczowy.\nKolor nieba jest piêkny - intensywnie b³êkitny, zupe³nie inny ni¿ w Polsce.\nMówi³e, ¿e mieszkalicie u rodzin. Co\nzapamiêta³e z tych chwil?\nZ odbytych dot¹d wiatowych Dni M³o-\nS³yszê, ¿e uda³o siê Wam prawdziwie\nCzyli prawie bez ubrania?\nTak - to by³a rodzina farmerów. Podzia³ ról\nw "typowej" tamtejszej rodzinie jest taki,\n¿e mê¿owie zajmuj¹ siê rol¹, a ¿ony pracuj¹ zawodowo, poniewa¿ z samej roli\ntrudnio siê ju¿ utrzymaæ. Dom, mimo takiego podzia³u obowi¹zków w rodzinie prowadzony jest tradycyjnie. Posi³ki jada siê\nwspólnie, modlitwa jest automatycznym i\nnieod³¹cznym "elementem" ¿ycia i mimo,\n¿e wiat obok "pêdzi", jest tam niesamowity spokój. Ten dom by³ oaz¹ spokoju,\nWarto by³o pojechaæ?\nPrawie, bo z przepask¹ na biodrach. W\nczasie Mszy wiêtej dary by³y niesione\nprzez przedstawicieli wysp Oceanii.\nObecnoæ aborygenów w ogólnych wydarzeniach wiatowych Dni M³odzie¿y by³a\nbardzo widoczna. W czasie spotkania z\nOjcem wiêtym by³ czas na taniec i pokazanie kultury w tradycyjnych strojach.\nTo byli gospodarze?\nOficjalnie podawano liczbê oko³o dwóch\nOsiem osób z naszej grupy (w tym ja) nie\nmieszka³o w Adelajdzie, a oko³o 80-90 km\nod Adelajdy, przez co bylimy troszeczkê\nod³¹czeni od tych wydarzeñ, które dzia³y\nsiê w Adelajdzie. Natomiast uczestniczylimy w pe³ni w tym, co parafia zorganizowa³a dla nas. By³y to spotkania z m³odzie¿¹\njezuick¹, parafianami, wydarzenia kulturalne. Natomiast to, ¿e bylimy troszeczkê z\ndala od Adelajdy, pozwoli³o nam spêdziæ\nbardzo du¿o czasu z rodzinami. "Moja rodzina", u której mieszka³em, by³a niesamowita. ¯egnaj¹c siê z nimi, zostalimy,\nwraz z koleg¹, nazwani cz³onkami rodziny\ni to by³o dla nas niesamowitym wyró¿nieniem.\nOgl¹da³em fragmentarycznie spotkanie\nOjca wiêtego z m³odymi ludmi z ca³ego wiata. Zapamiêta³em z tych obrazów\nkapitalny moment, kiedy Ojciec wiêty\nspotka³ siê z aborygenami, rdzennymi\nBy³o to spotkanie z rodzin¹, z ojcem tej rodziny, cz³owiekiem wiary ¿ycia codziennego, przepe³nionego spokojem, ufnoci¹ w\ndzia³anie Bo¿ej Opatrznoci, cz³owiekiem\no niesamowitym krêgos³upie moralnym,\no niesamowitej g³êbokiej wierze, jednoczenie twardo st¹paj¹cym po ziemi. Cechowa³y go spokój, umiar, radoæ.\n[ci¹g dalszy ze str. 3]\nstan¹æ na gruncie australijskim. Na czym\nto w szczególnoci polega³o?\n4 Na ocie¿ (9/2008)\nradoci i bezpieczeñstwa. Wchodz¹c do\nich domu od razu by³o widaæ, ¿e w tym\ndomu mieszka mi³oæ.\nMówi³e, ¿e mieszka³e u farmerów. Co\nto by³o za gospodarstwo i czym siê cechowa³o?\nBy³o to gospodarstwo ukierunkowane na\nchów owiec na we³nê i miêso, tak, jak wiêkszoæ gospodarstw w Australii. Poza tym\nwidzia³em uprawê rolin oleistych (g³ównie rzepaku) i zbó¿.\nJak wielkie by³o to gospodarstwo?\nBy³o to gospodarstwo wielkoci oko³o piêciuset hektarów i jak na okoliczne warunki\ndoæ ma³e, poniewa¿ w okolicy wiêkszoæ\nfarm mia³a po tysi¹c i wiêcej hektarów.\nDodam, ¿e w chwili, gdy tam bylimy hodowano oko³o trzech tysiêcy owiec: tysi¹c\npiêæset matek, oko³o tysi¹c piêæset m³odych i oko³o dwudziestu samców.\nCzy taka wielkoæ gospodarstwa jest\nmo¿liwa do obs³u¿enia przez jednego\nTak. Gospodarz nie zajmuje siê nawo¿e-\nniem, nie zajmuje siê ¿adnym rozsiewaniem rodków ochrony rolin, bo od tego\nma specjalistê, który przyje¿d¿a i to wszystko wymierza i planuje. Gospodarz tak przygotowane "porcje" sam "rozprowadza" na\npolach. Jest tam bardzo wysoka automatyzacja i mechanizacja rolnictwa. Owce w\nokresie, gdy "karma" jest dostêpna na\npastwiskach, nie wymagaj¹ specjalnej\nopieki. Nadzór nad nimi sprowadza siê do\ndwóch wizyt w tygodniu na pastwisku, w\ncelu sprawdzenia czy woda dop³ywa, i czy\nnie trzeba za³atwiæ jaki spraw sanitarnych\nKoalê w naturalnym rodowisku widzia³e?\nNie, jedynie w parku dzikiej przyrody australijskiej w Adelajdzie.\nAustralijczycy pos³uguj¹ siê jeszcze bumerangami?\nNie wszyscy, jedynie aborygeni, ale tylko i\nwy³¹cznie w rezerwatach, na swoich terytoriach Australii.\nU¿ycie go sprowadza siê dla pokazania\nkultury, czy ma jeszcze znaczenie praktyczne?\nRaczej jest to wymiar folkloru, choæ do\nkoñca to trudno powiedzieæ jak to jest w\nspecjalnych strefach dla wewnêtrznej Australii, gdzie bia³y cz³owiek, bez specjalnego pozwolenia, wstêpu nie ma. Tam\naborygeni mog¹ ¿yæ wed³ug swoich metod i tradycji.\nBumerang rzeczywicie wraca?\nOdpowiednio rzucony, pod odpowiednim\nk¹tem, w odpowiednim kierunku, z odpowiedni¹ prêdkoci¹, w odpowiednim kierunku wiatru - tak - wraca. Jednak dla niewprawnego rzucaj¹cego jest to prawie\nMówi³e o tym, ¿e ziemia jest czerwona,\npomarañczowa w zale¿noci od pory\ndnia, co z tych obrazów przyrodniczych\nW pamiêci pozostanie mi niesamowita,\npiêkna zieleñ okolic Adelajdy. Mam jednak\nwiadomoæ, ¿e gdy u nas spadnie nieg,\ntam bêdzie dominowa³ tylko kolor ¿ó³ty, bo\nwszystko bêdzie wypalone przez gor¹ce\ns³oñce. Dodam, ¿e my bylimy w Australii\nw rodku zimy, która jest w Australii Po³udnowej okresem wegetacji.\nPrzy temperaturze w dzieñ - w zale¿noci\nod rejonu - w Sydney 21 stopni, w Adelajdzie do 17 stopni. To s¹ ju¿ wysokie temperatury, natomiast w nocy bywa oko³o\nzera, a nawet z przymrozkami.\nPodczas czuwania nocnego w Sydney,\nw oczekiwaniu na Papie¿a, mielicie\nprzygodê z przymrozkiem, prawda to?\nTak, podczas czuwania nocnego na Randwick, temperatura spad³a do oko³o zera\nWypoczynkiem dla mnie s¹ podró¿e, week-\nendy, gdy mogê pojechaæ odwiedziæ rodziców w domu. W ostatnim roku jest tego\nczasu troszkê mniej. Staram siê ¿yæ, by\nbyæ aktywnym, ale nie ponad swoje si³y.\nGdy muszê co zrobiæ, mobilizujê siê\n³atwo i dajê z siebie wszystko, ale uwa¿am, ¿e popiech jest wrogiem cz³owieka.\nTo powiedzia³by Australijczyk, a w Polsce cz³owiek niejednokrotnie daje siê\nz³apaæ w tê pu³apkê i w zasadzie pêdzi\ntak ca³e ¿ycie.\nJa by³bym dobrym "materia³em" na Australijczyka.\nW tamtej kulturze poczu³e siê jak u siebie?\nTak, nawet by³bym uwa¿any za popêdliwego.\nNa portalu napisa³e, ¿e jeste wychowawc¹ kolonijnym, uda³o ci siê skorzystaæ z tych umiejêtnoci?\nParokrotnie te umiejêtnoci wykorzysta³em, raz na pó³koloniach, dwukrotnie by³em ju¿ na koloniach jako wychowawca\ni opiekun grupy.\nRównie¿ w tym roku, po powrocie z Sydney, pojecha³em na obóz do Ko³obrzegu\njako wychowawca. By³y to kolonie organizowane przez Fundacjê "Wiatrak", dzieci\nod omiu do szesnastu lat.\nJakie s¹ te dzieci?\nM³odzie¿ siê zmienia. Z punktu widzenia\nosoby starszej od nich o osiem lat widzê,\n¿e te rzeczy, które dla nich s¹ normalne,\ndla mnie i moich rówieników by³oby nie\nBy³ jaki wiêkszy szacunek dla osób starszych. Gdy wychowawca co powiedzia³\nnie by³o kwestionowania decyzji i jego\nA dzi takie co jest?\nDzi wychowawca czêsto jest lekcewa¿ony, nawet do tego stopnia, jak podaj¹ przyk³ady w prasie czy telewizji. Ca³e szczêcie, my tego nie dowiadczylimy i uda³o\nnam siê wyrobiæ swój autorytet wród dzieci, co u³atwia³o nam pracê.\nFundacja "Wiatrak", poprzez Centrum Kultury Katolickiej "Wiatrak", prowadzi wiele\nzajêæ pozalekcyjnych dla dzieci, m³odzie¿y\ni osób starszych, od klubu przedszkolaka i\nnauki gry na gitarze, poprzez konwersatoria jêzykowe, przygotowanie do matury,\norganizacjê wypoczynku dzieci jak równie¿\nprzez powsta³¹ oko³o dwa lata temu grupê wolontariatu m³odzie¿owego GPS (Giovanni Paolo Secondo - jest to grupa m³odzie¿y gimnazjalnej i licealnej, która poprzez dzia³anie w wolontariacie, a równie¿\nformacjê w duchu katolickim, przygotowuje siê do podejmowania wyzwañ doros³oci).\nCzytasz "Na Ocie¿"?\nTak, nie wszystkie numery, ale ostatnio\nW tym roku przypada jubileusz XXV-lecia parafii. Centralne uroczystoci odbêd¹ siê w dniu odpustu parafialnego, tj.\n7 padziernika. Jako student da³e siê\nwci¹gn¹æ w wir oddzia³ywania DA "Martyria", które funkcjonuje we wspólnocie\nparafialnej. Co zapamiêtasz z pobytu w\ntej parafii, kiedy ju¿ skoñczysz studia i z\npewnoci¹ zmienisz miejsce zamieszkania?\nPrzede wszystkim nie zapomnê aktywnoci duszpasterzy i parafian. Jest to parafia\nwyró¿niaj¹ca siê na tle innych nie tylko pod\ntym wzglêdem, ¿e jest duszpasterstwo\nakademickie, ¿e jest Centrum Kultury Katolickiej, ale s¹ równie¿ inne ruchy i wspólnoty, jak Neokatechumenat, jak Oaza. Widaæ, ¿e ta parafia ¿yje i robi siê w niej co\ndla wiernych, a wierni w tym uczestnicz¹ i\nchc¹ uczestniczyæ. Duszpasterze te¿ wiele robi¹ dla wiernych.\nJak przyjmujesz decyzjê o tym, ¿e lada\nmoment parafia stanie siê Sanktuarium\nKalwarii Bydgoskiej - Golgoty XX wieku?\nMimo, ¿e mieszkaj¹c w akademiku, jestem\nniejako parafianinem dopiero piaty rok,\njestem dumny z tego faktu.\nSerdecznie dziêkujê za to wiadectwo z\npobytu w Australii i powiêcony czas.\nI ja dziêkujê.\nSpecjalnych problemów nie by³o?\nZawsze zdarzaj¹ siê ró¿ne przypadki, ale\ngeneralnie radzilimy sobie.\nWspomnia³e o Fundacji "Wiatrak". Jak\nta Fundacja wp³ywa na kszta³towanie\ncharakteru i w ogóle na kszta³cenie ludzi m³odych jako przysz³ych obywateli\nwiadomych swojej roli w spo³ecznoci?\nStudent Wydzia³u Budownictwa i In¿ynierii rodowiska UTP w Bydgoszczy na\nkierunku In¿ynieria rodowiska. Osoba pe³ni¹ca wiele funkcji w DA Martyria. Odpoczywa podró¿uj¹c. Ma brata.\n5 Na ocie¿ (9/2008)\nOd redakcji: Z Adamem Rudnickim,\nuczestnikiem tegorocznych wiatowych\nDni M³odzie¿y w Sydney rozmawiano\n14 wrzenia br. Pan Adam przekaza³ Czytelnikom nastêpuj¹ce s³owa:\nZ australijskim pozdrowieniem no worries dla czytelników Na Ocie¿\n* no worries - nie ma zmartwieñ, wszystko siê jako u³o¿y\nROK PO ROKU W PARAFII\n7 padziernika 1983 Ordynariusz Diecezji Che³miñskiej z Pelplina ks. bp Marian\nPrzykucki powiêci³ plac budowy przysz³ych\nobiektów parafialnych i odprawi³ pierwsz¹\nMszê w. w wiêto Matki Bo¿ej Ró¿añcowej ustanawiaj¹c je dniem odpustu dla\n24 grudnia 1984 Oddano do u¿ytku tymczasow¹ murowan¹ kaplicê, a pierwszym\nnabo¿eñstwem w niej by³a odprawiona o\n20 listopada 1985 Przyst¹piono do prac\nbudowlanych kompleksu domu mieszkalnego (plebani) i domu katechetycznego.\n10 listopada 1986 Otrzymano zezwolenie na budowê kocio³a wed³ug projektu\narch. Stanis³awa Jureko i projektanta konstruktora Zbigniewa Arciszewskiego.\n19 marca 1987 W dniu wspomnienia w.\nJózefa przyst¹piono do budowy kocio³a\n29 listopada 1987 pocz¹tek peregrynacji\njasnogórskiego wizerunku Matki Bo¿ej w\n3 czerwca 1988 ks. Proboszcz Zygmunt\nTrybowski obchodzi³ Jubileusz 25-lecia\n20 grudnia 1988 Matka Bo¿a z Jasnej Góry\nprzyby³a w wizerunku obrazu Nawiedzenia\ndo naszej parafii. Powitano J¹ na fundamentach kocio³a, a przez ca³¹ noc i nastêpny dzieñ spêdzalimy z Ni¹ czas na\nczuwaniu i modlitwie.\n11 maja 1989 Ks. bp Marian Przykucki\nwmurowa³ kamieñ wêgielny pochodz¹cy\nz kocio³a w. Miko³aja w Fordonie, a powiêcony przez Jana Paw³a II w Poznaniu.\n26 sierpnia 1990 Zamieszka³y w parafii\nsiostry zakonne ze Zgromadzenia S³u¿ebnic Ducha wiêtego, które dot¹d doje¿d¿a³y do nas z Laskowic Pomorskich.\n2 czerwca 1990 Pierwsz¹ w parafii Mszê\nw. Prymicyjn¹ odprawi³ i b³ogos³awieñstwa udzieli³ ks. neoprezbiter Andrzej Dietrich.\n25 marca 1992 Decyzj¹ Stolicy Apostolskiej o nowym podziale administracyjnym\nKocio³a w Polsce nasza parafia wesz³a\nw sk³ad Archidiecezji Gnienieñskiej. Jej\nOrdynariuszem i Pasterzem zosta³ JE ks.\nabp Henryk Józef Muszyñski, Metropolita\n4. kwietnia 1993 W Niedzielê Palmow¹\nukaza³o siê pierwsze wydanie naszego pisma parafialnego Na Ocie¿\n7 padziernika 1993 Ukoñczono budowê\nnaszego kocio³a, a w dzieñ Odpustu ks.\nabp Henryk Muszyñski dokona³ jego namaszczenia, czyli konsekracji.\n24 grudnia 1993 Pierwszy raz prze¿ywalimy Pasterkê z "¯ywym ¯³óbkiem".\n10 kwietnia 1994 Do parafii przyby³y z Gnie-\nzna relikwie wiêtego Wojciecha. By³ to\nwielki dzieñ rozmodlenia ca³ej naszej\nwspólnoty, a relikwiarz - trumienka stanê³a na dekoracji by³ego Grobu Pañskiego.\nObok umieszczono ³ódkê i prawdziwe wios³o maj¹ce nam przypominaæ zwi¹zek\nwiêtego z pobliskim Wyszogrodem.\n13 kwietnia 1994 Ks. abp Henryk Muszyñski zdecydowa³ o inauguracji w naszej parafii obchodów XXX lecia powstania Duszpasterstw Akademickich w Bydgoszczy.\n26 kwietnia 1994 Metropolita ks. abp Henryk Muszyñski dokona³ powiêcenia naszej kaplicy nadaj¹c jej tytu³ Chrystusa\nUkrzy¿owanego i Zmartwychwsta³ego.\n1 maja 1995 Duszpasterstwo Akademickie "Martyria", w porozumieniu z ks. Proboszczem Zygmuntem Trybowskim rozpoczê³o codzienne odprawianie nabo¿eñstw\nmajowych o godz. 21.00 przy krzy¿u misyjnym. (Dzi kontynuujemy tradycjê przy figurze Matki Bo¿ej Fatimskiej).\n25 padziernika 1995 Mia³o miejsce powiêcenie kaplicy w hospicjum przy szpitalu RCO (dzi dom Sue Ryder), której\nnadano wezwanie w. Brata Alberta\n3 maja 1996 W uroczystoæ Królowej Polski bydgoska Archikonfraternia Literacka\npodarowa³a naszej parafii replikê Piety\nBydgoskiej. Orygina³ pochodzi z kocio³a\nKarmelitów w Bydgoszczy, a znajduje siê\nobecnie i s³ynie z wielu ³ask w Sanktuarium Matki Bolesnej w Oborach.\n21 czerwca 1996 Nawiedzenie figury\nMatki Bo¿e Fatimskiej.\n7 padziernika 1996 Nasz Proboszcz i\ndziekan dekanatu Bydgoszcz V Fordon, ks.\nZygmunt Trybowski uhonorowany zosta³\ntytu³em Pra³ata Jego wi¹tobliwoci Jana\n27 marca 1997 Pierwszy raz w historii\nparafii ks. Proboszcz na znak pokuty dokona³ w Wielki Czwartek obrzêdu umycia\nnóg 12 mê¿czyznom.\n21 czerwca 1997 W I rocznicê pobytu u\nnas Matki Bo¿ej Fatimskiej ks. bp Bogdan\nWojtu powiêci³ ustawion¹ przy ulicy\nTwardzickiego - Bo³tucia (z inicjatywy Grupy Czcicieli MB Fatimskiej "D¹b") figurê\n10 kwietnia 1998 Pierwszy raz w parafii\npodczas Triduum Paschalnego wystawiona zosta³a przy Grobie Pañskim ca³odobowa warta honorowa, pe³niona przez Parafialn¹ Stra¿ Marsza³kowsk¹.\n18 wrzenia 1998 Na wspólnym spotkaniu pracuj¹cych u nas kap³anów, sióstr\nzakonnych i liderów wspólnot wieckich\npowo³ano Sejmik Parafialny, którego has³em przewodnim s¹ s³owa: "Wspólnym\ntrudem s³u¿ymy rodzinie parafialnej".\n6 Na ocie¿ (9/2008)\n6 czerwca 1999 Cz³onkowie Wspólnoty\nParafialnej licznie zgromadzilili siê na bydgoskim lotnisku, by spotkac sie z Ojcem\nwiêtym Janem Paw³em II.\nOd 2 do 10 padziernika 1999 trwa³y do\nMisje Ewangelizacyjne, przygotowuj¹ce\nnas do Wielkiego Jubileuszu 2000. Zakoñczono je Drog¹ Krzy¿ow¹ ulicami parafii.\n30 stycznia 2000 Uroczycie obchodzilimy Jubileusz 50 lecia kap³añstwa ks. rezydent Jana Mieczkowskiego.\n2 lutego 2000 W uroczystoæ Objawienia\nPañskiego, ks. Proboszcz Trybowski, podczas sumy parafialnej powiêci³ sztandar\nparafialny. Jest to wotum Roku Jubileuszowego ca³ej naszej wspólnoty.\n8 kwietnia 2001 W Niedzielê Palmow¹, w\nDolinie mierci odby³o siê pierwsze Misterium Mêki Pañskiej. Spe³ni³o siê marzenie ks. Proboszcza Zygmunta Trybowskiego wypowiedziane przez Niego w 1994\nroku, ¿e jest to wymarzone miejsce, by tu\n23 maja 2001 Ks. Zygmunt Trybowski, oraz\nks. Krzysztof Buchholz i kilku m³odych ludzi z "Wiatraka" spotka³o siê w Watykanie\nna prywatnej audiencji z Janem Paw³em\nII, który powiêci³, pochodz¹cy z Doliny\nmierci, kamieñ wêgielny i dokumentacjê\nprzysz³ego Domu Jubileuszowego.\n4 czerwca 2002 Ks. Pra³at Zygmunt Trybowski, wraz z kolegami z rocznika seminaryjnego, przewodniczy³ dziêkczynnej\nMszy w. koncelebrowanej z okazji 39 rocznicy Swego kap³añstwa. W tej Eucharystii\nuczestniczylimy t³umnie dziêkuj¹c Bogu\nza naszego Pasterza.\n25 grudnia 2002 O godz. 18.15, po ciê¿kiej chorobie, zmar³ w 40 roku kap³añstwa\ni 65 roku ¿ycia kap³an, proboszcz i budowniczy naszej parafii ks. Pra³at Zygmunt Trybowski.\n12 stycznia 2003 Ks. bp Bogdan Wojtu\nwprowadzi³ na urz¹d proboszcza naszej\nparafii ks. Przemys³awa Ksi¹¿ka, dotychczasowego proboszcza parafii w. Jana\nAposto³a i Ewangelisty w Fordonie.\n12 lipca 2003 Na grobie p. ks. Zygmunta\nTrybowskiego stan¹³ pomnik nagrobny,\ndzie³o kamieniarza z Osielska, wotum\nwdziêcznoci parafian za wiele lat trudu\nbudowy i s³u¿by dla nas.\n25 marca 2004 Nasza Parafia znalaz³a siê\nw nowopowsta³ej Diecezji Bydgoskiej, której Ordynariuszem zosta³ ks. bp Jan Tyrawa, dotychczasowy biskup pomocniczy z\n27 czerwca 2004 Z urzêdu proboszcza\nparafii i dziekana dekanatu Bydgoszcz V\nFordon odwo³any zosta³ ks. Przemys³aw\nKsi¹¿ek, któremu ks. bp Jan Tyrawa powierzy³ obowi¹zki ekonoma Diecezji Byd-\nNa Jubileusz XXV-lecia Parafii\nKAP£ANI I SIOSTRY ZAKONNE\ngoskiej. Wicedziekan ks. Andrzej Jasiñski,\nna urz¹d proboszcza wprowadzi³ ks. kanonika Jana Andrzejczaka.\n9 padziernika 2004 Ks. bp Jan Tyrawa\ndokona³ powiêcenia I stacji Drogi Krzy¿owej w Dolinie mierci. To pocz¹tek tworzenia Bydgoskiej Golgoty XX wieku. To\nrównie¿ pocz¹tek wype³niania swego rodzaju "testamentu" p. ks. Z. Trybowskiego, który ju¿ w listopadzie 1983 roku mówi³,\n¿e tu winna stan¹æ prawdziwa droga krzy¿owa.\n2 kwietnia 2005 Z wielkim smutkiem przyjêlimy podan¹ wiatu wiadomoæ, ¿e o\n21.37 odszed³ do Domu Ojca papie¿ rodak - Jan Pawe³ II. mieræ ta spowodowa³a ogromne poruszenie wszystkich, a w kociele przez kilkanacie dni by³y nieprzerwanie modli³y siê t³umy parafian.\n8 lipca 2005 T³umnie na czuwaniu i modlitwie oddawalimy czeæ i wypraszalimy potrzebne ³aski przy relikwiach w.\nTeresy od Dzieci¹tka Jezus.\n7 padziernika 2006 Utwardzono i zagospodarowano teren wokó³ grobu p. ks.\npra³ata Zygmunta Trybowskiego, a w dniu\nodpustu na murze kocio³a naprzeciw grobu wmurowano epitafium powiêcone\nczci zmar³ego. Powiêcenia i wmurowania aktu erekcyjnego dokona³ ówczesny\nproboszcz ks. pra³at Przemys³aw Ksi¹¿ek.\n9 czerwca 2007 W parafii powsta³a nowa\nwspólnota - Towarzystwo wiêtego Wojciecha.\n14 padziernika 2007 Ks. Zbigniew Dudek z Towarzystwa wiêtego Paw³a rozpocz¹³ dla nas nietypowe rekolekcje, bo z\nobecnoci¹ kopii Ca³unu Turyñskiego. Po\nzakoñczeniu rekolekcji, powiêcono kopiê\nCa³unu dla naszego kocio³a. Umieszczona jest w kaplicy Chrystusa Ukrzy¿owanego i Zmartwychwsta³ego i jest wród nas,\njako niemy wiadek cudu zmartwychwstania Pana. Po tej uroczystoci rozpocz¹³ siê\nI Synod Parafialny.\n14 kwietnia 2008 w wieku 89 lat ¿ycia i 58\nlat kap³añstwa zmar³ nasz rezydent,\nks. senior Jan Mieczkowski.\n26 kwietnia 2008 Prymas Polski ks. kardyna³ Józef Glemp podczas uroczystoci\nku czci wiêtego Wojciecha w Gnienie\nuroczycie powiêci³ i na³o¿y³ p³aszcze naszym braciom z Towarzystwa wiêtego\n7 padziernika 2008 Parafia Matki Boskiej\nKrólowej Mêczenników koñczy 25 lat i ma\nzostaæ og³oszona Sanktuarium Królowej\nMêczenników - Kalwarii Bydgoskiej - Golgoty XX wieku.\nBogu niech bêd¹ dziêki.\nZ okazji Jubileuszu XXV-lecia parafii MBKM,\nna podstawie informacji z kroniki parafialnej, archiwum parafialnego i wspólnoty\nSióstr S³u¿ebnic Ducha wiêtego (SSPS)\nopracowano niniejszy wykaz. Wszystkim\npomocnikom serdecznie dziêkujemy.\np. Ks. Zygmunt TRYBOWSKI\nKs. W³adys³aw ERDMAÑSKI\np. Ks. Marek BRONIKOWSKI\nKs. Tomasz CYL\n(z przerw¹ na studia specjalistyczne od\nwrzenia 1992 do 31 sierpnia 1997)\nKs. Miros³aw BU¯AN\nKs. Andrzej GIERSZYÑSKI\np. Ks. Janusz WITKOWSKI\nKs. Zbigniew BUKOWSKI\nKs. Grzegorz KULIÑSKI\nKs. Ryszard OLBIÑSKI\nKapelan RCO 30.03.1994-2.09.1995\nKs. Stanis³aw BEZLER\nKapelan RCO 2.09.1995-25.06.2002\nKs. Andrzej SZULCZYÑSKI\nKs. S³awomir SZWAGRZYK\nKs. Arkadiusz KRAUZE\nKs. Zbigniew ZIMNIEWICZ\nKs. Dariusz WESO£EK\n25.06.2002 - nadal\nKs. Adam SIERZCHU£A\n30.06.2003 - nadal\nKs. Przemys³aw KSI¥¯EK\n25.06.2004 - nadal\n7 Na ocie¿ (9/2008)\nKapelan CO 25.06.2006-1.09.2007\nKs. Ryszard SZYMKOWIAK\n25.06.2007 - nadal\nKs. Janusz TOMCZAK\nKapelan CO 1.09.2007 - nadal\n25.06.2008 - nadal\nW parafii mieszka³ i pos³ugiwa³ w konfesjonale i przy o³tarzu ks. emeryt Jan Mieczkowski. Czas jego pos³ugi trwa³ od 1987\na¿ do mierci 14.04.2008 r.\nSIOSTRY PRACUJ¥CE W PARAFII\nI MIESZKAJ¥CE W DOMU ZAKONNYM\nW LATACH 1983-2005\nSiostry doje¿d¿aj¹ce z Laskowic Pom.\ns. Klara Maria TABACKA\ns. Judyta El¿bieta LIGÊZA\nSiostry prze³o¿one Domu w Parafii\ns. Lidia Maria PRZYBYSZ\nprze³o¿ona i katechetka\ns. Marianna Krystyna CZAJA\nprze³o¿ona i katechetka, 1992-1995\ns. Krystyna SZWEDA\nprze³o¿ona, a tak¿e referent ds. Katechizacji Kurii Metropolitalnej w Gnienie,\nnauczyciel akademicki UAM w Poznaniu,\ns. Joanna Maria DRO¯YÑSKA\nprze³o¿ona i pielêgniarka\ns. Rafaela El¿bieta WONICA\ns. Daria Iwona SKOWALCZYÑSKA\nKatechetka 1991-1993, 1995-1997\ns. Miriam Mieczys³awa NAKONIECZNA\ns. Ewa RUDZKA\ns. Mira Miros³awa PIASEK\ns. Joanna ¯UKOWSKA\ns. Adriana Maria ZRADA\nSiostry pos³ugiwa³y na Fordonie pocz¹wszy od wrzenia 1983 (s. Klara katechizowa³a wtedy w parafii pw.\nw. Miko³aja w Bydgoszczy, dok¹d doje¿d¿a³y dzieci z\nnaszej parafii). Siostry mia³y swój Dom pw. Niepokalanego Serca NMP na terenie parafii (w którym by³a ma³a\nkaplica), a który uroczycie otwarto 2. wrzenia 1990\nroku. Pracowa³y i mieszka³y u nas do 28.08.2005.\nCzas pos³ugi w Parafii wspominaj¹ Ksiê¿a, Siostry i osoby powo³ane z parafii do s³u¿by Bo¿ej\nRedakcja zwróci³a siê do osób duchownych, które pos³ugiwa³y w naszej parafii,\njak i do tych, którzy us³yszeli g³os powo³ania kap³añskiego i zakonnego z pytaniem: Jaki lad pozostawi³ w ksiêdza/siostry\n¿yciu kap³añskim czas pos³ugi/¿ycia we\nwspólnocie parafialnej Królowej Mêczenników?\nOto us³yszane lub nades³ane odpowiedzi\n- Przychodz¹c do tutejszej parafii z nominacj¹ nowego proboszcza czêsto stawia³em sobie pytanie:\n- Na czym ma polegaæ misja tej wspólnoty parafialnej?\nOdpowied wydawa³a siê doæ oczywista.\nMa g³osiæ Ewangeliê i byæ miejscem, w\nktórym przyjmuje siê drugiego, s³ucha siê\ngo i formuje, miejscem braterskiego dzielenia siê, dialogu i przebaczenia, otwarcia siê na Boga i Jego Prawdê.\n- W jaki sposób wspólnota chrzecijañska\nmo¿e wiernie wype³niaæ to swoje zadanie?\nW jaki sposób mo¿e stawaæ siê rodzin¹,\nw której panuje mi³oæ braterska?\nS³owo Bo¿e, które ze szczególn¹ moc¹\nrozbrzmiewa w tej wi¹tyni przypomina\nnam, ¿e w ziemskiej pielgrzymce napotykamy wiele trudnoci i poddawani jestemy próbom, podobnie jak naród wybrany na pustyni, zanim dotar³ do ziemi obiecanej. Jednak dziêki Bo¿ej interwencji\ndroga mo¿e staæ siê ³atwa, a step krajem\ndobrobytu, obfituj¹cym w wodê (por. Iz 43,\nTak by³o w naszej parafii. Czas tworzenia\nwspólnoty, czas budowania wi¹tyni, czas\ncementowania wspólnoty parafialnej, tworzenia wspólnot apostolskich. To wszystko budowa³ z niema³ym trudem p. Ks.\npra³at Zygmunt. Budowa³ z Bo¿ym b³ogos³awieñstwem, piêknie. Jego dzie³o ze\nswoim charyzmatem kontynuowa³ ks. Pra³at Przemys³aw Ksi¹¿ek.\nA nowy proboszcz?\nModlê siê i proszê Boga, by ze wspania³ych osi¹gniêæ apostolskich poprzednich\nproboszczów nic nie uroniæ. By "ofertê\nzbawienia" naszej parafii poszerzyæ i\numocniæ o Bo¿y zamys³ Doliny mierci, o\nnowe wartoci religijne których skarbcem\nmo¿e byæ tajemnica SACRUM i MARTYRUM - wiêtoci i mêczeñstwa\nw nowym Sanktuarium Królowej Mêczenników w Kalwarii Bydgoskiej, Golgocie XX\n- dzi pos³uguje w Czechach w Tyñcu\n- Nie pracowa³em u Was d³ugo, ale zawsze mam w pamiêci ogromne zaanga¿owanie parafian w budowê kocio³a, zarówno fizyczn¹, jak i duchow¹. Podziwiam,\nnie od dzi du¿¹ ofiarnoæ parafian, z\nktór¹ spotka³em siê ju¿ póniej, kiedy pracuj¹c w Czechach, by³em u Was gocinnie. Podziwiam te¿ mnogoæ ruchów\nwieckich, ale mo¿e to dlatego, ¿e w Czechach s¹ z tym pewne trudnoci. Szczególnie gor¹co wspominam p. Ks. Zygmunta Trybowskiego, który dla mnie by³\nprawdziwie ojcem. To dziêki niemu mog³em sobie pouk³adaæ odpowiednio wiele\nspraw na dalsz¹ drogê kap³añsk¹. Pozdrowienia dla wszystkich i na drogê Sanktuarium Szczêæ Wam Bo¿e!\n- To, co zapisa³o mi siê w pamiêci z czasu\nmojej pracy w tej parafii to, po pierwsze\nosobowoæ p. Ksiêdza Zygmunta, któr¹\nokreli³bym jako "ksiêdza dla parafian"\n(wystarczy wspomnieæ rozwijan¹ co tydzieñ wyk³adzinê w kociele, ¿eby panie\nmog³y klêkaæ bez obaw o poñczochy); a\npo wtóre, ¿ywotnoæ parafii, a raczej parafian, którzy, pewnie w odpowiedzi na otwartoæ proboszcza, mieli odwagê i ochotê\npodejmowaæ ró¿ne inicjatywy...\nKs. Grzegorz Bielecki\n- To by³a moja pierwsza parafia, w której z\njednej strony dowiadczy³em pracy z du¿¹\nliczb¹ wiernych i kap³anów, a z drugiej strony, w tej jeszcze buduj¹cej siê parafii, panowa³a rodzinna atmosfera. W du¿ej mierze dziêki powstaj¹cym i rozwijaj¹cym siê\nwspólnotom, dla mnie szczególnie wa¿ny by³ Domowy Koció³, a przede wszystkim dziêki Ksiêdzu Zygmuntowi Trybowskiemu, który mia³ do nas kap³anów du¿e\nzaufanie i dzieli³ siê zawsze dobrym s³owem, ze swoj¹ cierpliwoci¹, ³agodnoci¹\ni wyrozumia³oci¹ potrafi³ ogarn¹æ ca³¹\n- Gdybym stara³ siê podsumowaæ moj¹ dotychczasow¹ pos³ugê kap³añsk¹ w parafii, to okreli³bym j¹ w nastêpuj¹cy sposób; ¯yæ w cieniu Wielkiego kap³ana Zygmunta.\n- Parafia Matki Boskiej Królowej Mêczenników jest moj¹ pierwsz¹ parafi¹. By³em\ntutaj i jako kleryk, diakon i potem zosta³em po wiêceniach kap³añskich jako\nksi¹dz. Pamiêtam moj¹ pierwsz¹ wizytê\nw tej parafii. Przywita³ nas ks. Trybowski,\nktórego nie zna³em wczeniej i od razu\nujê³a mnie jego gocinnoæ i dobroæ. Rozmowa by³a serdeczna a podczas niej tra-\n8 Na ocie¿ (9/2008)\ndycyjne cukierki. Ta gocinnoæ domowa\nprzek³ada³a siê na gocinnoæ serca dla\nswoich ksiê¿y, parafian i nie tylko. Owocowa³o to rozwojem duchowym i materialnym parafii, szczególnie wielu rozmaitych\nwspólnot. Kontynuujemy t¹ spuciznê i cieszê siê obecnie, ¿e dane mi jest uczestniczyæ w tak historycznym wydarzeniu, jakim jest ustanowienie Sanktuarium Kalwarii Bydgoskiej Golgoty XX wieku.\nKs. Dariusz Weso³ek\n- Moje dowiadczenie "zatrzymania siê"\nprzy Dolinie mierci, w parafii p.w. Matki\nBoskiej Królowej Mêczenników, to chyba\njedna z tych niezwyk³ych historii "pisanych"\nprzez Wszechmog¹cego w naszym ¿yciu.\nKiedy dowiedzia³em siê, ¿e bêdê w niej\npos³ugiwa³ jako wikariusz, pojawi³o siê\nwiele pytañ. Jak to bêdzie? Z kim bêdê\n"pracowa³" w szkole? I w jakiej? Na pocz¹tku jednak najwa¿niejszym spotkaniem, okaza³o siê spojrzenie na charyzmatycznego Proboszcza, ks. Zygmunta. Tak powa¿ny, spokojny, cichy, a zarazem emanuj¹cy niezwyk³¹ energi¹, g³êbi¹ wnêtrza. Pomimo tego spokoju, potrafi³ byæ wielokrotnie spontaniczny, z takim zaufaniem, ¿e wszystko zawsze bêdzie dobrze, jakim niew¹tpliwie charakteryzowa³a siê na ziemi patronka tego\nszczególnego miejsca, Maryja, Matka Jezusa. To w³anie jego ufnoæ i zaufanie\nsprawi³y, ¿e ze spokojem podj¹³em obowi¹zki zwi¹zane z prac¹ i towarzyszeniem\nosobom nies³ysz¹cym, w szkole i parafii i\ntak jest do dzi. A minê³o ju¿ 6 lat od chwili, kiedy z niepokojem i w¹tpliwociami jecha³em do tej fordoñskiej parafii. Dzi,\nDobremu Bogu, dziêkujê ¿e mog³em "posmakowaæ" tego miejsca i spotkaæ tu tak\nszczególnych ludzi, jak ks. Zygmunt,\notwarci parafianie... i dzi te¿ ks. Pra³at\nJan Andrzejczak, który wprowadza³ mnie\nw "tajniki" kap³añskiego pos³ugiwania ... i\ntowarzyszy mi w drodze kap³añskiej.\n- Czas pracy w parafii by³ dla mnie niezwyk³y. Pomimo tego, ¿e by³a to moja trzecia parafia dowiadczy³em w niej wielu nowych prze¿yæ, tak pod wzglêdem form\nduszpasterstwa jak i wspania³ej postawy\nparafian. Czêsto wspominam, ¿e bywa³y\nchwile, w których trudno by³o ogarn¹æ to,\nco dzia³o siê w ró¿nych miejscach zabudowañ parafialnych.\n- "Martyr" to wiadek, mêczennik. Parafia\nMatki Boskiej Królowej Mêczenników pomaga i wymaga, aby byæ "martyriowym"\ns³ug¹ Chrystusa i ludzi. Jestem wdziêczny za przesz³oæ. Proszê o modlitwê na\nPROGRAM NOWENNY i TRIDUUM\n- By³a to moja pierwsza parafia, pierwsza\nkap³añska mi³oæ. wiêtoæ ks. Pra³ata\nZygmunta i niesamowita wspólnota ludzi\npozostawi³y w moim ¿yciu ogromne dziedzictwo, dziêki któremu nauczy³em siê\n- Parafia MBKM przez cztery lata by³a dla\nmnie domem, do którego mog³em zawsze\nprzyjechaæ podczas moich studiów muzykologicznych w Lublinie. Chocia¿ tylko\ntu rezydowa³em, to wewnêtrznie traktowa³em j¹ jako swoj¹. Zale¿a³o mi bardzo na\npiêknie Liturgii i piêknie tego miejsca, jako\nMiejsca wiêtego. W tej parafii pozna³em\ngrono ludzi bardzo zaanga¿owanych w\njej ¿ycie. To w³aciwie oni stali siê dla mnie\nDarem od Pana Boga. Mylê, ¿e sam tytu³\nkocio³a, Matki Bo¿ej, ju¿ jest jednym z\npiêkniejszych, bo przecie¿ serce dziecka najpierw lgnie do serca matki. Dla mnie\nto równie¿ znak prowadzenia przez Maryjê w ¿yciu kap³añskim. Rozpocz¹³em od\nw. Maksymiliana, wiernego czciciela Niepokalanej na Osowej Górze, poprzez nakielsk¹ farê, gdzie by³ Jej obraz cudownie ocalony z po¿aru, potem u Królowej\nMêczenników, a¿ do obecnego miejsca,\nBazyliki Prymasowskiej w Gnienie, która jest równie¿ po wezwaniem Wniebowziêcia NMP. Z okazji 25 lecia parafii i ustanowienia tu sanktuarium ¿yczê ks. Pra³atowi Janowi Andrzejczakowi, Duszpasterzom i wszystkim Wiernym odczuwania w\ncodziennoci tej niesamowitej i najpiêkniejszej opieki Maryi.\ns. Rafaela El¿bieta Wonica (SSpS)\n(obecnie jest w Argentynie)\n- W parafii by³am katechetk¹ i by³y to dla\nmnie niezapomniane 2 lata. Spotkania z\ndzieæmi, wspania³ym gronem nauczycieli\ni Panem dyrektorem Ma³kowskim pozostawi³y w moim ¿yciu lady dobroci, smaku prawdziwej wspó³pracy, dowiadczenie\nzwyk³ej ludzkiej solidarnoci. To wszystko dziêki wyj¹tkowemu proboszczowi\nKsiêdzu Zygmuntowi, który w parafii\n"otwiera³ drzwi" wszystkim nowym ruchom, aby ¿ycie wiernych przepe³nione\nby³o dynamizmem wiary. Dziêki Niemu\nmog³am ubogaciæ siê na spotkaniach\nmodlitewnych oazy rodzin, czy grup neokatechumenalnych. Wiele siê te¿ nauczy³am katechizuj¹c dzieci niepe³nosprawne, dziêkujê Pani Rybce i Pani Szyd³owskiej za zaproszenie mnie do tej wspólnoty, dziêkujê równie¿ wszystkim wspania³ym ludziom, których pozna³am. Przez\nWas dowiadczy³am mi³oci i dobroci samego Boga.\nPRZED JUBILEUSZEM XXV LECIA PARAFII\nI USTANOWIENIEM SANKTUARIUM\nI dzieñ 28.IX.2008 - Niedziela\nRozpoczêcie Nowenny ku czci Matki Boskiej Królowej Mêczenników.\n18.00 - Ró¿aniec - przewodzi ks. Dariusz Weso³ek. Szczególny dzieñ modlitw Towarzystwa wiêtego Wojciecha i "Na Ocie¿".\nII dzieñ 29.IX.2008 - Poniedzia³ek\n18.00 - Ró¿aniec - przewodzi ks. Krzysztof Buchholz.\nSzczególny dzieñ modlitw ¯ywego Ró¿añca i Grupy Mi³osierdzia Bo¿ego.\n18.30 Msza w. z kazaniem\nIII dzieñ 30.IX.2008 - Wtorek\n18.00 - Ró¿aniec - przewodzi ks. Ryszard Szymkowiak.\nSzczególny dzieñ modlitw Stowarzyszenia Wspierania Powo³añ, Akcji Katolickiej,\nKo³a Radia Maryja i Czcicieli Matki Bo¿ej Fatimskiej.\nIV dzieñ 1.X.2008 - roda\n18.00 - Ró¿aniec - przewodzi ks. Wojciech Retman\nSzczególny dzieñ modlitw Neokatechumenatu, Chóru "Fordonia" i Zespo³u "Samemu Bogu".\nV dzieñ 2.X.2008 - Czwartek\n18.00 - Ró¿aniec - przewodzi ks. Marek Januchowski\nSzczególny dzieñ modlitw Oazy Rodzin i M³odzie¿y, Poradnictwa Rodzinnego,\nParafialnego Klubu Sportowego, oraz lektorów i ministrantów.\nVI dzieñ 3.X.2008 - Pi¹tek\nSzczególny dzieñ modlitw Duszpasterstwa Hospicyjnego "Sue Ryder", Osób w\n¿a³obie, Grupy "Promyczki", osób starszych i chorych i w podesz³ym wieku, oraz\nwszelkiego rodzaju wolontariuszy.\nVII dzieñ 4.X.2008 - Sobota pocz¹tek TRIDUUM\n18.00 - Ró¿aniec poprowadzi ks. Dariusz Weso³ek\nSzczególny dzieñ modlitw Grup Pielgrzymkowych "Promienistej" i "Przezroczystej", m³odzie¿y gimnazjalnej, licealnej i przygotowuj¹cej siê do bierzmowania\nVIII dzieñ 5.X.2008 - Niedziela\nPodczas wszystkich Mszy w. czytania i piew Psalmu i Aklamacji prowadz¹\nposzczególne wspólnoty parafialne.\n18.00 - Ró¿aniec - przewodzi ks. Ryszard Szymkowiak\nSzczególny dzieñ modlitw Czcicieli Matki Bo¿ej Fatimskiej i Dzieci z Kó³ Ró¿añcowych.\nIX dzieñ 6.X.2008 - Poniedzia³ek\n16.00 Spowied wiêta z udzia³em wielu zaproszonych kap³anów.\nSzczególny dzieñ modlitw Parafialnego Klubu Sportowego "Wiatrak", Grup\nPielgrzymkowych, i m³odzie¿y przygotowuj¹cej siê do Bierzmowania.\nJu¿ dzi zarezerwujmy sobie czas, aby godnie prze¿yæ czas ³aski,\nktóry zostaje nam podarowany.\nCi¹g dalszy wspomnieñ ju¿ w najbli¿szym\nwydaniu Na Ocie¿\n9 Na ocie¿ (9/2008)\nZ PIET¥ I BRZÓZKAMI\nCieszê siê, ¿e ta parafia ¿yje\nCieszê siê, ¿e ta parafia jest ca³a jak\nró¿aniec - ma swoje tajemnice radosne, i\nte pe³ne wiat³a, ma swoje tajemnice bolesne i chwalebne, oz³ocone tajemnic¹\nNieba. To ¿ycie ka¿dego i ka¿dej z Was.\nTwoje tak¿e. Bo przecie¿ ta parafia to nie\ntylko koció³, choæ piêkny. Ta parafia to nie\ntylko ksiê¿a, choæ gorliwi i oddani. Ta parafia to Ty - wpleciony w wydarzenia,\nuczestnicz¹cy we Mszy, nabo¿eñstwie,\nwpleciony w sakramenty, spotkania, rozmowy\nTak. Twoje ¿ycie jest czêci¹ ¿ycia\nTo ja - Twój Anio³ M.\nPrzylecia³em z Nieba, by popatrzeæ na\nradoæ wiêtowania dwudziestej pi¹tej\nrocznicy tego dnia, gdy na ziemi fordoñskiej budowaæ siê zaczê³a nowa parafia,\noddana Matce Bo¿ej Królowej Mêczenników.\nI przylecia³em popatrzeæ na Ciebie\nz bliska, zajrzeæ w Twoje serce i w Twoje\nCo tam u Ciebie s³ychaæ? Có¿ siê w Tobie i dziêki Tobie pozmienia³o\nWiesz, cieszê siê, ¿e jest to miejsce na\nziemi, zwane parafi¹ Matki Boskiej Królowej Mêczenników. Cieszê siê, ¿e ¿ycie tej\nparafii zaczê³o siê w "betlejemce" - skromnie, ubogo, na piasku i z dwiema brzozami w prezbiterium. Cieszê siê, ¿e zanim\npowsta³y mury, ks. Proboszcz chodzi³ z ró¿añcem i po prostu siê modli³. I ¿e to chodzenie po fordoñskich dró¿kach by³o Jego\nsposobem na budowanie - nie tyle z cegie³, bo tu zaprasza³ fachowców, ale bardziej na budowanie z serc.\nCieszê siê, ¿e znalaz³o siê tylu bo¿ych\nszaleñców, którzy Panu Bogu powierzyli\nswoje sprawy i zaryzykowali budowanie\nkocio³a, wspólnot, ¿ycia tej parafii. A¿ trudno wymieniæ te wszystkie ¿ywe strumienie, które rozpoczê³y siê w tej parafii i nadal o¿ywiaj¹ fordoñsk¹ ziemiê.\nCieszê siê, ¿e ks. Proboszcz po prostu\nkocha³ Pana Boga, wiat, ludzi\nka¿dego. I uczy³ jak kochaæ - przez konfesjona³,\nO³tarz, przez rozmowy, umiech i ucisk\nd³oni. Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawê z tego, jak wiele ta parafia mu zawdziêcza? On wszystkie sprawy "za³atwia³" z\nBogiem na kolanach i z ró¿añcem. I dlatego dzi wiêtowanie mo¿e byæ tak piêkne.\nOn ju¿ wtedy wymodli³ swoich nastêpców,\nktórzy podjêli Jego drogê, odpowiadaj¹c\nna znaki czasu w sposób m¹dry i twórczy.\ntej parafii, bo i Twoje ¿ycie jest i radosne, i\nwietlane, a czasem bolesne i oby zawsze\nchwalebne. Sam dobrze wiesz, jak ono\nwygl¹da. Chcia³bym bardzo, by i Ty pokocha³ t¹ parafiê.\nny! To jest centrum ¿ycia tej parafii\nmusi byæ centrum Twojego ¿ycia, by\nwszystko nabra³o sensu. By siê odnalaz³\nProszê, nie zapomnij\nbo inaczej to\nca³e wiêtowanie to\npsu na budê\nNie chodzi przecie¿ o wielkie s³owa, uroczyste przemowy i fanfary (choæ to mi³o tak\npo ludzku podkreliæ wa¿noæ chwili i wydarzenia). Tu jednak chodzi o co wa¿niejszego - o Twoje serce, by ono rozradowa³o siê tym, ¿e jest na wiecie takie miejsce, które Bóg wybra³ 25 lat temu, by sta³o\nsiê oaz¹ ¿ycia Matki Bo¿ej, Królestwem\nKrólowej Mêczenników, ród³em mi³oci\ni Bóg wybra³ Ciebie, by ¿y³ tu i\nteraz i w³anie w tych dniach uczestniczy³\nw tej radoci. Rozraduj siê tym, ¿e jeste\nBo ja siê tym cieszê. Bardzo!\ni zostawiam krzy¿yk na Twoim\nczole. A Ty przeka¿ go dalej Twoim najbli¿szym. Niech siê taki znak - gest, pe³en\nwyrazu i sensu, przyjmie siê w Twoim\ndomu - razem z codziennym umiechem i\ndobrym s³owem. Zobaczysz, jak bêdzie\npiêkniej. I bêdzie to cudowny prezent na\n25 lecie parafii Matki Bo¿ej Królowej Mêczenników. Ju¿ siê nie mogê doczekaæ tej\nTrzymaj siê! Jestem z Tob¹!\nTwój Anio³ M\nAnio³ nie zapomnia³ i przyfrun¹³ w sam¹\nporê. By³ czas kiedy przylatywa³ do ka¿dego wydania "Na Ocie¿". Potem znikn¹³\ni dzi znowu jest. Mo¿e mia³ jakie wa¿niejsze sprawy do za³atwienia? Czy jeszcze dzi kto z PT Czytelników pamiêta\n"Anio³a"? Jest czas jubileuszu, czas wspomnieñ i planów. Jest okazja do podzielenia siê swoimi wspomnieniami, po³amania siê sercem z innymi\nczekamy. Pomys³ Anio³a z kreleniem krzy¿a na czole drugiemu cz³owiekowi w domu i nie tylko bardzo nam siê spodoba³. Foto pochodzi z archiwum parafialnego.\nI mam na koniec malutk¹ probê, by by³o\nz kim wiêtowaæ kolejne rocznice: powiedz, gdzie jeste na Mszy w.? Jeli\ngdzie przy drzwiach wejciowych - to\nmo¿e ju¿ czas wejæ do rodka? I w koñcu\nZOBACZYÆ to co najwa¿niejsze - Jezusa\nna o³tarzu, który jest ¿ywy i prawdziwy i przychodzi w³anie dla Ciebie, by powiedzieæ\nCi najwa¿niejsz¹ sprawê: jeste kocha-\nNajpierw wykonywano wykopy, póniej\nk³adziono kable, a nastêpnie zainstalowano stylowe lampy i reflektory iluminacyjne.\nNiebawem zab³ysn¹ pe³nym, wiat³em\ni koció³ bêdzie podwietlony, a tak¿e jego\nnajbli¿sze otoczenie - dom parafialny i plebania.\nPrace te przyczyni¹ siê do wzrostu bezpieczeñstwa w otoczeniu kocio³a, umo¿liwiaj¹c prowadzenie np. procesji w wieczornej porze dnia, a tak¿e przyczyni¹ siê\nrównie¿ do bezpieczeñstwa id¹cych na nabo¿eñstwa i powracaj¹cych do domu. Pra-\nW dniu 26 sierpnia firma budowlana\n"Gotowski" rozpoczê³a prace na wzgórzu\nprzy Dolinie mierci, w miejscu planowanej lokalizacji XII stacji Drogi Krzy¿owej.\nAktualnie wznoszony jest dla niej fundament. Stacja zwana "Drog¹ do Nieba" bêdzie najwiêksz¹ ze wszystkich stacji Golgoty. To w³anie w tym miejscu planowane jest wbudowanie aktu erekcyjnego w\ndniu odpustu parafialnego i w rocznicê 25lecia ustanowienia naszej Parafii.\nfot. Zofia Paw³owska\nWOKÓ£ KOCIO£A I GOLGOTY\nDzi, w swej strzelistej czêci pomnik wygl¹da naprawdê piêknie, zw³aszcza jak\npodwietla go s³oñce.\nce wykonuje firma "Elbud", która rozpoczê³a\nje 11 sierpnia br.\nTrwaj¹ prace Dolinie mierci. Odnawiany jest pomnik ku czci ofiar hitleryzmu.\n10 Na ocie¿ (9/2008)\nSANKTUARIUM KRÓLOWEJ MÊCZNNIKÓW\nHistoria parafii Matki Boskiej Królowej\nMêczenników w Bydgoszczy nierozdzielnie\nspleciona jest z tragiczn¹ histori¹ najbli¿szego otoczenia - Dolin¹ mierci. Pierwsze nowopowstaj¹ce bloki na nowym osiedlu Fordon zrodzi³y myl o zbudowaniu tutaj nowej wi¹tyni. Ks. Biskup Marian Przykucki zdecydowa³, ¿e jedynym i najw³aciwszym miejscem lokalizacji dla nowej parafii bêdzie wejcie do Doliny mierci.\nSpotkali siê na polu - ciernisku: nowomianowany ks. Proboszcz Zygmunt Trybowski, ks. Infu³at Stanis³aw Grunt i postawiwszy krzy¿ odmówili wspólnie modlitwê prosz¹c Matkê Bosk¹ Królow¹ Mêczenników oraz Jej Syna o b³ogos³awieñstwo na przysz³¹ pracê duszpastersk¹.\nPraca ta wpisuje siê w Tradycjê religijn¹,\nktóra zrodzi³a siê z wiary mieszkañców\nBydgoszczy. Gromadzili siê oni po II wojnie wiatowej w Dolinie mierci. Przez\npewien czas by³o to miejsce nieznane, co\ndo jego historii i dopiero badania, ekshumacje, przeprowadzone po 1945 roku wykaza³y istnienie masowych grobów. St¹d\nprzebywaæ w Dolinie mierci to dotykaæ\nstopami miejsca, które naznaczone jest\nofiar¹ ludzi. W tym miejscu, stajemy wo-\nznawcach i Wiernych oraz szerzenia kultu\nofiary, jako wyrazu najwiêkszej mi³oci - w\ntym tak¿e mi³oci do Ojczyzny.\nbec faktu mêczeñstwa mieszkañców Bydgoszczy, którzy zostali zamordowani. , a powód wykonania tego wyroku by³ szczególny i tylko jeden - polskoæ. Tu zaczêli gromadziæ siê wierni - na modlitwie, a by³o to\nzwykle w pierwsz¹ niedzielê po Uroczystoci Wszystkich wiêtych z modlitw¹ Drogi\nKrzy¿owej i tak jest do dzi. Ta modlitwa\ninspirowa³a pomys³ budowy wi¹tyni przy\nwejciu do Doliny mierci i to ona buduje\nBydgoszczanie, a w szczególnoci pa-\nSanktuarium to miejsce niezwyk³e, przestrzeñ wiêta, w której Sacrum manifestuje siê ze szczególn¹ moc¹. Jest to wyj¹tkowe miejsce kultu, znane we wszystkich\nreligiach, uwiêcone, w którym spotyka siê\nto, co Boskie i ludzkie, gdzie mo¿na dowiadczyæ teofanii - osobowego Boga. Tu\nznajduj¹ siê tak¿e relikwie lub wizerunki\notaczane czci¹. Dla wiêkszoci chrzecijan s¹ to miejsca wybrane przez Trójjedynego Boga dzia³aj¹cego w historii, gdzie\nmog¹ oni nawi¹zaæ z Nim jednocz¹cy kontakt, kontakt z Chrystusem - Wcielonym\nSynem Bo¿ym, dowiadczyæ spotkania z\nMatk¹ Zbawiciela, anio³ami i osobami\nuznanymi za wiête, doznaæ duchowej\nprzemiany. Sanktuarium w kociele rzymskokatolickim to - zgodnie z prawem kanonicznym - "koció³ lub inne miejsca\nwiête, do których - za aprobat¹ ordynariusza miejscowego - pielgrzymuj¹ licznie\nwierni, z powodu szczególnej pobo¿noci". Sanktuarium pe³ni wielorakie funkcje. Jest z³o¿onym fenomenem religijnym,\nzwi¹zanym z pewnym wydarzeniem i okrelonym przes³aniem, które Bóg kieruje do\ncz³owieka, wp³ywaj¹c na jego ¿ycie indywidualne i losy zbiorowoci ludzkich.\nDnia 7 padziernika 2008 roku, w XXV\nrocznicê istnienia parafii Matki Boskiej Królowej Mêczenników ks. bp Jan Tyrawa Ordynariusz Bydgoski podczas Mszy wiêtej\no godz. 18.00 dokona erygowania Sanktuarium Królowej Mêczenników Kalwarii\nBydgoskiej Golgoty XX wieku.\nrafianie od Królowej Mêczenników - opiekunowie tego niezwyk³ego Miejsca, wziêli\nsobie g³êboko do serca s³owa Jana Paw³a II wypowiedziane w czerwcu 1999 roku\nw Bydgoszczy, który prosi³, aby rodacy pamiêtali o miejscach uwiêconych mêczeñsk¹ krwi¹. Na mocy tego szczególnego papieskiego wezwania, rozpoczêto ró¿norakie prace i ju¿ cztery lata temu ks. bp\nJan Tyrawa powiêci³ pierwsz¹ stacjê\nGolgoty, a 7 padziernika 2008 roku dokona erygowania Sanktuarium. Tego samego dnia JE Ksi¹dz Kardyna³ Józef Glemp Prymas Polski - wmuruje kamieñ wêgielny w miejscu ustawienia XII stacji Golgoty\n- "Bramy do nieba".\nGolgota XX wieku to wyj¹tkowe miejsce\nna mapie naszej ojczyzny, które jest i bêdzie widocznym znakiem cierpienia, mêki\noraz mierci za Polskê. Miejsce to podniesione go godnoci Sanktuarium bêdzie\npolem rozwijania praktyki naladowania\nChrystusa w Jego Mêczennikach, Wy-\n11 Na ocie¿ (9/2008)\nW Sanktuarium realizowane bêd¹ ró¿ne cele min.:\n- religijny: tworzenie przestrzeni modlitwy\ni ¿ycia sakramentalnego, sta³y konfesjona³, ca³odzienne wystawienie Najwiêtszego Sakramentu w ka¿dy pi¹tek, misje, rekolekcje, dni skupienia.\n- formacyjny: kszta³towanie postawy ofiarnej s³u¿by Bogu i Ojczynie w duchu Mi³oci Ukrzy¿owanej.\n- spo³eczny: tworzenie rodowiska osób\nodpowiedzialnych za budowanie dobra\n- poznawczy: odkrywanie prawdy o ludziach, którzy oddali ¿ycie za Ojczyznê i\nza godnoæ bycia Polakiem oraz dokumentowanie tradycji s³u¿by w duchu solidarnoci i pokoju zgodnie z proba\n- edukacyjny: przekazywanie treci zwi¹zanych z to¿samoci¹ Ojczyzny i pamiêci¹ o tych, którzy j¹ tworzyli,\n- kulturalny: organizowanie wydarzeñ artystycznych w duchu chrzecijañskich\nwartoci oraz promocja twórczoci inspirowanej Ewangeli¹.\nGolgota XX wieku - miejsce wiête - zorganizowane i uporz¹dkowane - rozbudowuje siê, zape³niaj¹c budowlami kultowymi, ³¹czonymi czêsto w ca³e zespo³y, w\nsk³ad których wchodziæ mog¹ tak¿e szpitale, schroniska dla p¹tników oraz szko³y\nczy inne budynki. Budowle kultowe maj¹\nnierzadko specyficzne formy - u¿yteczne i\npiêkne, które wskazuj¹ na Bosk¹ Rzeczywistoæ i u³atwiaj¹ dowiadczanie Jej\nobecnoci. Rozplanowane s¹ czêsto tak,\nby pomieciæ jak najwiêksz¹ iloæ pielgrzymów i umo¿liwiæ im dostêp do relikwii czy\ncudownych wizerunków. Sanktuaria obfituj¹ w dobra kultury, dzie³a sztuki, a nawi¹zuj¹c do bogatego dziedzictwa kulturowego danego narodu, stanowi¹ orodki kulturalne i kulturotwórcze, zapewniaj¹ce ci¹g³oæ tradycji i wartoci.\nPamiêtaæ trzeba jednak, ¿e w Sanktuarium najwa¿niejszy jest Bóg, który przemawia do wszystkich pos³uguj¹c siê ró¿nymi rodkami.\nAutorem ca³ego projektu jest tarnowski\nrzebiarz dr Jacek Kucaba. Ka¿da stacja\nma wysokoæ trzech metrów i kszta³t krzy¿a, którego wykonano ze stali nierdzewnej. Stacjê XII zatytu³owano "Brama do\nnieba". Jej wymiary s¹ monumentalne:\n12 m wysokoci i 24 m d³ugoci. Dzi stoj¹\nju¿ wszystkie ma³e stacje i fundament XII.\nNA JASN¥ GÓRÊ. PIELGRZYMKOWO CZY TURYSTYCZNIE?\nPowiadaj¹: "Wszystkie drogi prowadz¹ do Rzymu"\nA mo¿e: "Wszystkie drogi prowadz¹ do Czêstochowy"\nW tym roku dowiadczy³am tego na\nsobie; przez ostatnie lata wêdrowa³am\nna Jasn¹ Górê z pielgrzymk¹ bydgosk¹,\na¿ tu nagle, przed kilkoma tygodniami\nwszystko potoczy³o siê "inaczej" ni¿ co\nA zatem "wyemigrowa³am" a¿\ndo miasta sto³ecznego Warszawy, by\ntam rozpocz¹æ p¹tniczy szlak z 297\nWarszawsk¹ Pielgrzymk¹ Piesz¹. Chocia¿ nie pielgrzymowa³am po raz pierwszy, dowiadczy³am licznych niespodzianek. Podzia³a³o to na mnie bardzo\npozytywnie - dziêki tej swoistej "innoci" spojrza³am wie¿ym okiem na to,\nco siê tyczy pielgrzymowania. A Pan\nBóg - jak wiadomo - nie ogranicza swojej ³aski do wybranych miejsc geogra-\nficznych, tak wiêc w obfitoci mog³am\nj¹ przyjmowaæ w³¹czaj¹c siê w grupê o\nwdziêcznej nazwie "15" Purpurowa.\nPrzez dziewiêæ dni towarzyszy³y nam\ns³owa z Listu do Efezjan "£ask¹ jestecie zbawieni", których znaczenie przybli¿a³y nam konferencje, s³owa kaznodziei podczas wspólnych Eucharystii dla\nponad siedmiu tysiêcy pielgrzymów czy\nchoæby teksty pieni, szybko zadomawiaj¹ce siê w pamiêci i w sercu, np.:\nCzas to by³ przedziwny - codzienne\nprzemierzanie kilometrów na w³asnych\nnogach, za ka¿dym razem niewiadoma:\ngdzie bêdzie kolejny postój, kolejny posi³ek\nW tym wszystkim próba ¿ycia\njak lilie polne i ptaki powietrzne, zawierzaj¹c ufnie wszelkie sprawy Maryi, naszej Przewodniczce\nwyzwala³o wdziêcznoæ za ka¿dy dar,\njakiego "w drodze" doznawalimy - zarówno od pozdrawiaj¹cych nas, przyjmuj¹cych do swoich domostw, a wreszcie - od samego Ojca Niebieskiego.\nOdkrywalimy w sobie radoæ z rzeczy\nnajprostszych, codziennych. Ka¿dy\ndzieñ by³ wype³niony po brzegi ³askami\nz Nieba, które objawia³y nam Mi³oæ\nPana Boga i Jego troskê o nas nawet w\n£ask¹ jestemy zbawieni, z ³aski mo¿emy tu staæ,\n£ask¹ usprawiedliwieni i przez Baranka Krew,\nWzywasz nas, Panie do siebie\nMy ³ask¹ obdarowani, Tobie sk³adamy ho³d.\n[ci¹g dalszy obok na str. 13]\nPIESZO NA JASN¥ GÓRÊ\nfot. Archiwum Grupy Bia³o-¯ó³tej\nwe wspólnocie bia³o-¿ó³tej\nJest zak¹tek na tej ziemi, gdzie powracaæ ka¿dy chce (\n) - tak rozpoczyna siê znana polska pieñ maryjna. S³owa te szczególnie pasuj¹ do pielgrzymów grupy "Promienistej" bia³o - ¿ó³tej,\nktórzy ju¿ po raz 13 przybyli do tronu\nJasnogórskiej Pani. Wyruszylimy, jak\nco roku, 27 lipca po Mszy wiêtej o\nW tym roku wyjcie grupy przypad³o w dzieñ wyj¹tkowy - w niedzielê. Po\nEucharystii b³ogos³awieñstwa na drogê\nPrzewodnikowi ksiêdzu Ryszardowi i\nwszystkim pielgrzymom udzieli³ ksi¹dz\nDariusz. Grupa sk³ada³a siê z 90 p¹tników, a najm³odszy mia³ zaledwie 2 lata.\nPo uroczystym b³ogos³awieñstwie z\nmodlitw¹ w sercu i piewem na ustach\nwyruszylimy na spotkanie Matki. Czeka³o nas 10 dni wêdrówki w ogromnym\ntrudzie, ka¿dy jednak zdawa³ sobie sprawê z tego, ¿e mo¿liwoæ pielgrzymowania jest niezwyk³ym darem.\nMyl¹ przewodni¹ tegorocznej pielgrzymki Promienistej by³y s³owa z\nEwangelii wed³ug wiêtego Jana "Aby\nbyli jedno" (J 17,21). Na pielgrzymce\njestemy sobie szczególnie bliscy, po-\n12 Na ocie¿ (9/2008)\nniewa¿ stanowimy wspólnotê, która kroczy do Matki. Tegoroczne has³o dobrze\noddaje ducha pielgrzymowania, które\njest nie tylko czasem rekolekcji w drodze i spotkania z Bogiem, ale tak¿e z\nNa trasie jest wiele okazji do pomocy bratu, czy siostrze, którzy id¹ obok\nnas - czasem wystarczy kubek wody\nalbo dodaj¹cy otuchy serdeczny\numiech. Nie sposób nie wspomnieæ o\ntych wszystkich, którzy bezinteresownie przyjmuj¹ nas pod swój dach i z\ndobroci serca dziel¹ siê z nami wszystkim co maj¹. To równie¿ dziêki ich gocinnoci i ¿yczliwoci moglimy nabraæ si³ na kolejne dni wêdrówki.\nW czasie drogi dowiadczamy tak¿e cierpienia, kiedy jednak stajemy\nprzed obliczem Jasnogórskiej Pani nikt\nju¿ nie pamiêta o pêcherzach i bol¹cych\nnogach. Spotkanie to nie koñczy siê z\nchwil¹ opuszczenia sanktuarium, trwa\nnadal, poniewa¿ ca³e nasze ¿ycie jest\npielgrzymowaniem do Domu Ojca. Podobnie jak uczniowie na Górze Tabor,\nktórym dane by³o podziwiaæ chwa³ê\nChrystusa, tak i my umocnieni spotkaniem z Matk¹ i Jej Synem powracamy\nz Jasnej Góry pe³ni si³ do podjêcia codziennych zadañ i obowi¹zków.\nWdziêczni Bogu za dar wêdrowania\nniecierpliwie odliczamy dni do kolejnej\npielgrzym - M E\nkwestiach takich jak pogoda, która dla\npielgrzyma posiada znaczenie priorytetowe\nModlitwa i piew, piew i modlitwa\nprzeplata³y siê ze sob¹ i kierowa³y nasze myli i serca ku Jasnej Górze, a\njeszcze bardziej ku Tej, Która tam jest\nKrólow¹, i Która do siebie nas zaprosi³a\nNiepostrze¿enie mija³y kolejne dni\nrozpoczynane Godzinkami ku Najwiêtszej Maryi Pannie i koñczone Apelem\nJasnogórskim, wype³nione pielgrzymim\ntrudem: czasem bólem fizycznym, dowiadczeniem s³aboci cia³a, a czasem\n- bólem duszy - ale wytrwale zmierzalimy do naszego celu, niejako niesieni i\nwspierani ³ask¹ Bo¿¹.\nI wreszcie - szczyty Jasnej Góry ju¿\ndostrzegalne i coraz bli¿sze\nradoci przemierzanie Czêstochowy i\npok³on oddany Maryi przed wa³ami Jej\nDomu - zdobylimy Jasn¹ Górê! Naprawdê nie do opisania jest szczêcie\npielgrzyma, który klêka przed Cudownym Wizerunkiem Pani Jasnogórskiej i\nprzy Niej - zwan¹ "Bram¹ Nieba" - rzeczywicie czuje siê jak u bram Nieba\nju¿ tu na ziemi. Odpiewywany\nwczeniej co wieczór Apel w tym miejscu jest tak bardzo wyj¹tkowy, a s³owa\n"Jestem przy Tobie, pamiêtam, czuwam" - s¹ tak bardzo "na miejscu". I\nkolejna radoæ w dzieñ po dotarciu do\nduchowej stolicy Polski - uroczystoæ\nWniebowziêcia Najwiêtszej Maryi Panny, prze¿ywana wspólnie z tysi¹cami\np¹tników z ca³ego kraju, a nawet z zagranicy. I niezale¿nie od tego, jak d³ugo\nsiê tam jest, zawsze jest to za krótko, i\nju¿ wyje¿d¿aj¹c - têskni siê za milcz¹c¹, ale jak bardzo wymown¹ Jej,\nMaryi, obecnoci¹ na Jasnej Górze, i\nju¿ chcia³oby siê wracaæ\nNadszed³ czas na powrót do codziennoci, a my - przepe³ni t¹ wewnêtrzn¹\nradoci¹, pokojem i nowymi si³ami, ze\nwzmo¿on¹ wiadomoci¹ nieustannej\nopieki Najwiêtszej Marii Panny Czêstochowskiej, naszej Orêdowniczki - zaopatrywalimy siê w bilety na drogê\npowrotn¹. A gdy zmierzalimy do domów, powraca³y (i nadal powracaj¹!) w\nmylach s³owa zas³yszane podczas "rekolekcji w drodze": mamy byæ wiat³em\nmamy byæ pos³uszni\nDuchowi wiêtemu i przyprowadziæ do\nChrystusa w sposób ³agodny co najmniej jedn¹ osobê\nMaryja jest ³ask¹\nmamy byæ "nadziani" nadziej¹\ntak naprawdê zacznie siê dopiero po\ni zaczê³o siê ;-)\nWE WSPÓLNOCIE SIÓSTR S£U¯EBNIC DUCHA WIÊTEGO\nTego lata podziwialimy z mê¿em Ukrainê z wysokoci siode³ka rowerowego.\nOkazuje siê, ¿e i tam s¹ miejsca, gdzie\nmo¿na poczytaæ archiwalne numery "Na\nOcie¿". Ale nie uprzedzajmy faktów.\nZnajomy ksi¹dz poleci³ nam nocleg u\n(jak mówi³) sympatycznych sióstr w\nChmielnickim. Uwierzylimy na s³owo\ni ruszylimy w drogê.\nmam znajom¹ twarz i tak od s³owa do s³owa wysz³o, ¿e by³ymy w tej samej parafii\nkilka lat w Fordonie. Jak siê okaza³o to\nnasza kochana siostra Daria (SSpS).\nDo pónych godzin wieczornych wspomina³ymy pierwszych wikariuszy i siostry\nparafii MBKM, ks. Trybowskiego, kó³ko\nmisyjne, msze w starej kaplicy wype³nionej po brzegi, wspólnych znajomych\nfot. s. Doris\n[dokoñczenie ze str. 12]\nOd lewej stoj¹: Autorka z mê¿em, s. Hala z Ukrainy i s. Daria\nGdy dojechalimy zmêczeni ponad stukilometrow¹ tego dnia tras¹ (w 37-stopniowym upale), mylelimy tylko o tym,\n¿eby siê umyæ i po³o¿yæ jak najszybciej\nW Chmielnickim na umówione miejsce\nwysz³a nam na powitanie siostra Doris\nSSpS. Pomog³a kupiæ bilet do Lwowa na\nnastêpny dzieñ (co wbrew pozorom nie\njest tak prost¹ spraw¹, szczególnie jeli\njest siê z pokolenia, gdy w szkole ju¿ nie\nby³o zbyt wiele rosyjskiego). Z biletami w\nkieszeni pod¹¿ylimy za mobiln¹ siostr¹\ndo jej domu zakonnego ... mieszcz¹cego\nsiê na II piêtrze niezbyt przytulnie prezentuj¹cego siê wie¿owca. Trzeba by³o nam\nsiê tam wdrapaæ wraz z rowerami i sporego ciê¿aru baga¿em.\nCo prawda by³a winda, nawet czynna.\nAle bardzo w¹ska i drzwi zamyka³y siê co\nchwilê. Po kilku kuksañcach w bok i wprowadzeniu dopiero przedniego ko³a pierwszego bicykla stwierdzilimy, ¿e schody to\njedyna s³uszna droga. Koniec ciê¿kiego\ndnia ca³e szczêcie okaza³ siê bardzo sympatyczny i pe³en niespodzianek.\nNa górze czeka³a obfita kolacja (w tym\ngotowany kalafior - pycha!). Podczas\nwspólnej wieczerzy jedna z sióstr przygl¹daj¹c mi siê badawczo stwierdzi³a, ¿e\n13 Na ocie¿ (9/2008)\nWszystko to ilustrowane zdjêciami ze\nzbiorku siostry Darii z czasów, gdy u nas\npos³ugiwa³a. Mia³a nawet kilka archiwalnych numerów "Na Ocie¿". Jak siê pewnie ju¿ domylacie, zmêczenie posz³o\nspaæ znacznie wczeniej ni¿ my.\nPytalimy siostry gdzie spêdz¹ noc skoro odda³y nam w u¿ytkowanie ca³y jeden\npokój z niewielkiego M - "Mamy jeszcze\njedno - takie samo na siódmym piêtrze" objani³y.\nNastêpnego dnia rano z bólem serca\n¿egnalimy siostry "z wie¿owca". Ale co\npocz¹æ kiedy d³uga droga przed nami. Siostra Daria prosi³a pozdrowiæ wszystkich\nznajomych. Pewnie wiele osób j¹ zna i\npamiêta, zatem bêdzie najprociej zrobiæ\nto na ³amach gazetki parafialnej, co te¿\nniniejszym z przyjemnoci¹ czyniê.\nPozdrowienia od siostry Darii Kochani\nCzytelnicy! Przeka¿cie proszê je te¿ dalej,\ntym którzy nie czytaj¹ "NaO". Do wiadomoci Redakcji przekazujê adres sióstr na\nUkrainie i kto chcia³by Je odwiedziæ lub\nwspomóc wie gdzie go szukaæ. A Redakcja - mam nadziejê, ¿e te¿ skorzysta\nz okazji i przele na Ukrainê nowe wieci\nz parafii w postaci wie¿ego "Na ocie¿".\nz s¹siedniej diecezji\n12 padziernika 2008\nJak to siê sta³o?\nVIII Dzieñ Papieski up³ynie pod has³em\n"Jan Pawe³ II - Wychowawca M³odych" i\nprzebiegnie w czterech wymiarach: intelektualnym (zg³êbianie nauczania Jana\nPaw³a II), duchowym (³¹cznoæ ze Stolic¹\nPiotrow¹ i modlitwa w intencji Papie¿a),\nartystycznym (koncerty, teatry) i charytatywnym (zbiórka pieniêdzy na fundusz stypendialny dla ubogiej m³odzie¿y z terenów wiejskich).\nJak co roku, podczas Dnia Papieskiego, Fundacja Dzie³o Nowego Tysi¹clecia,\norganizuje publiczn¹ zbiórkê pieniêdzy pod\nhas³em "Dzielmy siê mi³oci¹". Zebrane\nrodki przeznaczone s¹ na fundusz stypendialny dla 1.600 m³odych, zdolnych ludzi z ca³ej Polski, którzy pochodz¹ z ubogich wiejskich rodzin i nie maj¹ szans na\nw³aciwe wykszta³cenie. Mo¿esz pomóc\ni Ty nie ruszaj¹c siê z domu: wysy³aj¹c SMS\no treci "Pomoc" pod numer 7250 (2,44 z³\nz VAT); dzwoni¹c pod numer 0400 20 72\n50 (2,48 z³ z VAT); dokonuj¹c wp³aty na\nkonto Fundacji: 81 1320 1104 2979 6023\nKoordynatorem Diecezjalnym Dnia jest\nnasz proboszcz - ks. Jan Andrzejczak.\n"Bia³a Pieta" jest dzi ustawiona w kaplicy parafialnej przy wyjciu z zakrystii.\nPieta ta jest z nami od koñca wrzenia\n1983 roku. Jak g³osi napis "AD 1779" pochodzi z II po³owy XVIII wieku, a by³a pocz¹tkowo figur¹ nagrobn¹ na cmentarzu\nfordoñskim, który w latach 1555 do 1781\nrozci¹ga³ siê wokó³ starego kocio³a na\nPietê tê dosta³ ks. Zygmunt Trybowski\nod by³ego proboszcza fordoñskiego ks.\nStanis³awa Grunta i po renowacji przywióz³\ndo naszej parafii.\nPocz¹tkowo sta³a w prowizorycznej salce barakowozie, póniej w "betlejemce",\nnastêpnie w starej kaplicy i na obecnym\nmiejscu. Niektórzy twierdz¹, ¿e to taka toporna figura, nie pasuj¹ca do nowej wi¹tyni. Tak widocznie "widzia³" j¹ twórca.\nWa¿ne jednak, ¿e 25 letnia Parafia ma\nco wa¿nego od samych korzeni, czyli\nprawie 230 - letni¹ pami¹tkê z "Kocio³a Matki".\n5.X. 18.00 - Galeria Miejska BWA, ul. Gdañska 20 - Wystawa zdjêæ z pobytu m³odzie¿y bydgoskiej na XXIII wiatowych Dniach\nM³odzie¿y w Sydney 2008.\n11.X. 16.00 - Sanktuarium Kalwarii Bydgoskiej - Golgoty XX-wieku, Koció³ Matki\nBoskiej Królowej Mêczenników - Uroczyste Nabo¿eñstwo Ró¿añcowe z modlitw¹\no beatyfikacjê S³ugi Bo¿ego Jana Paw³a II.\n12.X. - godziny przedpo³udniowe w ka¿dej parafii program lokalny.\n12.X. 15.30 Hala £uczniczka - Koncert\nGalowy: 15.30 - wejcie na Halê Sportowo - Widowiskow¹ w Bydgoszczy, 16.30 rozpoczêcie Koncertu, przemówienia na\nscenie, koncert zespo³u Positive Christian\nVibrations, koncert zespo³u pop - gospelowego "QUADRANS", wystêp grupy "Jeden Osiem L" 19:30 - zakoñczenie\nTak¿e: kremówki papieskie; prace plastyczne (wystawa); punkty konsultacyjne;\nczytanie s³ów Jana Paw³a II; debata w ramach "Europejskiego Tygodnia M³odzie¿y"; Rozwi¹zanie konkursu "(Z)godnoæ";\nZbiórka pieniêdzy na Fundacjê Dzie³o Nowego Tysi¹clecia ...\nLISTY, LISTY, LISTY, ...\nPIETA BYDGOSKA I OBORSKA\nMamy w parafii jeszcze jedn¹ pietê, która stoi z prawej strony nawy kocio³a. Chodzi o "Pietê Bydgosk¹", lub "Pietê\nOborsk¹". Jedna i druga nazwa jest poprawna, choæ nieprawd¹ jest, jak twierdz¹\nniektórzy, ¿e to nasza najstarsza rzeba,\nbo to tylko replika.\nOrygina³, który dzi jest w sanktuarium\nMatki Bolesnej w Oborach jest najstarszym. Rzeba pochodzi z Bydgoszczy (st¹d\npierwsza nazwa), a datuj¹ j¹ jedni na 1416,\ninni na 1422 rok. Rezyduj¹cy w Bydgoszczy Karmelici podarowali j¹ swym wspó³braciom do Obór, którzy tam rozpoczêli budowaæ now¹ siedzibê.\nReplikê podarowali nam bracia z Archikonfraterni Literackiej w uroczystoæ Królowej Polski, 3 maja 1996 roku.\nWitam, z du¿ym zainteresowaniem\nprzeczyta³em artyku³ "Organy i dzwony"\nw ostatnim numerze "Na Ocie¿". Mam\njednak kilka uwag.\nPo pierwsze - organy by³y znane na d³ugo przed wprowadzeniem do kocio³a. Ich\nwynalezienie przypisuje siê ¿yj¹cemu ok.\nII w. p.n.e. Ktesibiosowi z Aleksandrii. Pocz¹tkowo wystêpowa³y tylko na terenie staro¿ytnej Grecji i, od I w. n.e., Rzymu. W VII\nw. papie¿ Witalian zezwoli³ na u¿ywanie\nich w kociele.\nPo drugie - zasada dzia³ania. Oczywicie, pierwotnie nie by³ to (konstrukcyjnie)\ntaki instrument jak dzi, jednak zasada\ndzia³ania pozosta³a taka sama. ród³em\ndwiêku zawsze jest piszcza³ka - zmienia³y siê natomiast rozwi¹zania techniczne dotycz¹ce np. traktury, ród³a powietrza, itd.\nDopiero w drugiej po³owie XX w. zaczêto u¿ywaæ tzw. organów elektronicznych.\nOczywicie, g³ównym i jedynym powodem\nich stosowania jest cena - znacznie ni¿sza ni¿ nowych organów piszcza³kowych.\nNie s¹ one "nowsz¹ generacj¹" organów\n(powsta³ nawet spór, czy mo¿na w odniesieniu do tego instrumentu u¿ywaæ nazwy\n"organy"), gdy¿ ca³kowicie inny jest sposób generowania dwiêku. Pocz¹tkowo\nby³y to generatory elektroniczne analogowe, wspó³czenie u¿ywa siê techniki samplingu (cyfrowy zapis dwiêku oryginalnych piszcza³ek).\nPrzy obecnych mo¿liwociach technicznych, praktycznie nie da siê rozró¿niæ czy\n14 Na ocie¿ (9/2008)\nród³em dwiêku jest piszcza³ka, czy g³onik.\nWracaj¹c do naszej parafii - brakuje mi\nopisu instrumentów. O ile wiem w kaplicy\nby³y organy B-2 (Eltra), obecne s¹ z firmy\nTAT Elektronik (jaki model?), a o pozosta³ych nic.\nOdnonie firmy TAT Elektronik. Nie jest\nto "zak³ad organmistrzowski" - bo nie zajmuje siê organami piszcza³kowymi.\nI mo¿e najwa¿niejsze. Zabrak³o mi planu na przysz³oæ. Wed³ug Instrukcji Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po\nSoborze Watykañskim II z 1979 (pkt. 28):\n"Organy powinny znajdowaæ siê we\nwszystkich kocio³ach w Polsce. Tzw. organy elektronowe dopuszcza siê do u¿ytku jako instrument tymczasowy. Natomiast\ntam, gdzie ze wzglêdu na brak miejsca\nnie da siê zbudowaæ organów piszcza³kowych, mo¿na je instalowaæ zamiast fisharmonium."\nW zwi¹zku z tym mam pytanie: jakie s¹\nperspektywy zainstalowania organów piszcza³kowych w naszym kociele?\nOczywicie, koszt nowych na pewno\nprzekracza nasze obecne mo¿liwoci.\nAle za 10 czy 20 lat? A mo¿e pomyleæ o\nsprowadzeniu u¿ywanego instrumentu?\nSerdecznie dziêkujemy za te uwagi i dopowiedzenia. Do tematu powrócimy w najbli¿szym wydaniu.\nwarsztaty, wieczory ...\nfot. Archiwum Fundacji Wiatrak\nW dniach od 11-19 lipca 2008 r. odby³a\nsiê w Wiktorowie k. Barcina, miêdzynarodowa wymiana m³odzie¿y pt. "Art - sztuka\ndla ka¿dego", w której uczestniczy³a m³odzie¿ z Bia³orusi, Malty, Mo³dawii, Hiszpanii, Turcji i Polski. G³ówn¹ ide¹ spotkania\nby³o zjednoczenie m³odych ludzi poprzez\nró¿ne "rodzaje" sztuki. Ka¿de pañstwo by³o\nreprezentowane przez piêciu uczestników.\nFundacjê "Wiatrak" reprezentowali wolontariusze GPS oraz studenci Duszpasterstwa Akademickiego "Martyria". W ramach\nwymiany odby³y siê warsztaty m.in. taneczne, muzyczne, plastyczne. Podczas wspólnych wieczorów, uczestnicy prezentowali\nswoje kultury poprzez recytowanie poezji\nnarodowej, prezentacjê jedzenia, muzyki\nnarodowej. Efektem wymiany by³a wystawa prac artystycznych, która odby³a siê na\nStarym Rynku 18 lipca, przedstawiaj¹ca\nprace artystyczne wykonane przez uczestników wymiany w ró¿nych stylach artystycznych. Tematem prac by³a "Ró¿norodnoæ\nmiêdzykulturowa" - która pokazywa³a ró¿-\n1. padziernika o 20.00 - pierwsza Dwudziestka, czyli corodowa Msza w. dla braci\n5. padziernika o 12.00 - Msza w. na inauguracjê roku akademickiego 2008/9 w kociele\npw. wiêtej Trójcy z udzia³em w³adz rektorskich UTP w Bydgoszczy.\nTrwa akcja Stancja dla studenta - osoby,\nktóre chc¹ wynaj¹æ pokój lub mieszkanie studentom prosimy o kontakt z biurem "Wiatraka"\nInformacje, galerie foto i inne patrz:\nne symbole charakterystyczne dla poszczególnych kultur.\nCoordinator for international projects/\nmobile: +48 514-655-441 Fundacja Wiatrak (Windmill Foundation) ul. Boltucia 5\n85-791 Bydgoszcz tel.: 052 32 34 810 fax:\n052 32 34 811 www.wiatrak.org.pl [email protected]\nul. gen. M. Bo³tucia 5,\nSekretariat: tel.(52) 323-48-10; fax (52)\n323-48-11* Biuro czynne od pn do pt\n(10.00-18.00)* Poradnia WIATRAK (pn-pt\n18.00-21.00) Pomoc¹ s³u¿¹: psycholog,\npedagog, psychiatra, prawnik, logopeda,\nteolog (tak¿e informacja nt. sekt).\nfax +48 (52) 32 34 811; fax2mail\n+48 52 552 42 43, wsparcie: MultiFax\n49 1320 1113 2045 5859 2000 0003\n06 1320 1117 2045 5859 2000 0001\nW dalszym ci¹gu przyjmujemy zapisy do\nsekcji "Wiatraka" - szczegó³owe informacje w biurze "Wiatraka", na stronie\ninternetowej oraz na ulotkach.\nul. Kociuszki 99, 61-716 POZNAÑ\ntel. (0-61) 850 47 18; fax (0-61) 850 47 58\n- parafie, wspólnoty\nNa usilne proby kap³anów, duszpasterzy jak i samej m³odzie¿y dominikañskiej,\nduszpasterstwo akademickie, które jest\npodmiotem organizuj¹cym lednickie spotkania u róde³ chrzcielnych Polski przygotowa³o propozycje spotkañ Lednickich do\nwykorzystania w parafiach, wspólnotach,\ngrupach, na lekcjach religii, takich spotkañ, jakimi sami ¿yjemy i takich, jakie sami\nPunktem wyjcia, baz¹ niejako, s¹ dla\nnas przemówienia Ojca wiêtego Jana\nPaw³a II nagrane na tamê i wypowiadane przy okazji kolejnych spotkañ Lednickich w latach 1997-2004. W ten sposób\npragniemy podzieliæ siê naszym najwiêkszym dobrem z tymi, którzy pragn¹ ¿yæ wyborem Chrystusa i entuzjazmem, jaki to-\n15 Na ocie¿ (9/2008)\nwarzyszy temu wyborowi. Jako rozszerzenie i pog³êbienie tematów proponujemy\nprzemówienia Ojca wiêtego Jana Paw³a\nII do m³odych zebrane i opracowane w\n"Podrêczniku pokolenia JP2" - ksi¹¿ce,\nktóra jest owocem pracy naszego duszpasterstwa.\nWielu m³odych pragnie ¿yæ i rozwijaæ siê\npod sztandarami Lednicy, pod szyldem i\npieczêci¹ Lednicy, aby osi¹gn¹æ to¿samoæ, relacje z innymi wspólnotami i osi¹gn¹æ dojrza³oæ ludzk¹ i chrzecijañsk¹.\nIstot¹ Lednicy jest i pozostanie na zawsze\ni wszêdzie wybór Chrystusa w nawi¹zaniu\ndo wyboru Mieszka I. Ten wybór o nas stanowi, on nas okrela i buduje nasze\nwspólnoty i nasza wiarê.\nTych, którzy ¿yj¹ Lednic¹ ju¿ dzisiaj, osoby indywidualne i ca³e wspólnoty, zapraszamy do naszego orodka na Jamnej na\nwspólnego Sylwestra, który bêdzie wiêtowaniem lednickiej wspólnoty.\nwraz z m³odzie¿¹ lednick¹\nKoció³ - budynek o charakterze sakralnym, w którym wierni gromadz¹ siê na\nwspólnej modlitwie, nabo¿eñstwach,\nwreszcie: liturgii, zw³aszcza Eucharystii;\nnazywany jest tak¿e Domem Bo¿ym. Taki\njest najbardziej powszechny sposób postrzegania kocio³a.\nTymczasem s³owa pieni mówi¹: Koció³ to nie tylko dom z kamieni i z³ota.\nCo zatem jeszcze? Dalsze s³owa s¹ g³êbszym spojrzeniem na Koció³ - nie jako\ndom, czy instytucjê, ale jako WSPÓLNOTÊ. To okrelenie konotuje jednoæ, d¹¿enie w tym samym kierunku, wzajemne\nwspieranie siê. Koció³ ¿ywy i prawdziwy, to jest serc wspólnota. Jedno serce,\njedna dusza... Jaki cel ³¹czy cz³onków\nwspólnoty, któr¹ jest Koció³? - to zbawienie, radoæ ¿ycia z Bogiem "twarz¹ w twarz".\nPrototyp Kocio³a stanowi Naród Wybrany, za starotestamentalne zapowiedzi\nwype³ni³y siê w Chrystusie, który jest\n"G³ow¹ Cia³a, czyli Kocio³a" (Kol 1, 18).\nCo znaczy, ¿e Koció³ Chrystusowy ma byæ\n¿ywy? ¯ywymi cz³onkami Cia³a-ChrystusaKocio³a s¹ Jego wiadkowie, ¿yj¹cy na\nco dzieñ w autentycznym kontakcie z Chrystusem, jedynym Panem i Zbawicielem.\nTrzeba iæ w g³¹b - nie tylko otwieraæ oczy\nna potrzeby "tego wiata", ale przede\nwszystkim otwieraæ serce na Boga i bliniego.\nGdzie siê zbierze dwóch lub trzech, dobro maj¹c na celu, tam przebywa Chrystus ¿ywy, tworz¹c jednoæ z wielu. Jedno serce, jedn¹ duszê... Jednoæ serc,\nprawdziwoæ i g³êbia relacji z Bogiem i z\ndrugim cz³owiekiem mo¿liwe s¹ dziêki\nTemu, którego Chrystus nam zostawi³ (J\n14, 15-20). To Duch wiêty jest sprawc¹\nBuduj¹c wspólnotê chrzecijañsk¹ g³êboko prze¿ywamy sens wysi³ków zmierzaj¹cych do oddania i poddania siebie\nChrystusowi i braciom. Wiemy, ¿e w ten\nsposób stajemy siê ród³em ¿ycia wzajemnie dla siebie i dla innych.\n27.VI-28.VIII Oaza ¯ywego Kocio³a 2008 czas letnich rekolekcji; Sucha na Pomorzu, Wilno, Krocienko nad Dunajcem\n11.IX Spotkanie liderów wspólnot z Moderatorem Diecezjalnym Ruchu wiat³o-¯ycie; parafia w. Jadwigi Królowej\n20.IX Porekolekcyjny Dzieñ Wspólnoty Ruchu\nwiat³o-¯ycie w parafii w. Jadwigi Królowej\nRok formacyjny 2008/09: "Czyñcie uczniów".\nSPOTKANIA w pi¹tki po Mszy w. o godz.\n18.30 w salce oazowej na II piêtrze Domu Parafialnego. W ostatni pi¹tek miesi¹ca spotykamy siê o 18.00, a po spotkaniu prze¿ywamy\nEucharystiê razem ze wspólnot¹ Domowego\nKocio³a o 19.30 w parafialnej kaplicy.\n4.X Spotkanie Diecezjalnej Diakonii Liturgicznej;\n8.X Msza w. Krucjaty Wyzwolenia Cz³owieka; o.o. Jezuici\n18.X Dzieñ Wspólnoty Ruchu wiat³o-¯ycie w\nparafii wiêtych Polskich Braci Mêczenników\n26.X Szko³a Animatorów Diecezji Bydgoskiej;\nOdwied tak¿e nasze strony w internecie:\nfot. Mieczys³aw Pawlowski\nPOVJOSTKA Z LUZINA\nPielgrzymi z Luzina na Lednicy 2008\nPôrê lot wstecz umar³ nosz tatk. To bë³o\nw zélniku (augusce). Tak më go zachowalë,\na po tému më dzéñ w dzéñ po wjeczerzë\nmówile za jego dësze ró¿ëñc. Ale jak to na\nmôlu bivo, robotë je viele. Przë webjera-\nniu bulev cz³owiek sê tak zmachci, ¿e jak\nle do dom prziñdze, a k¹sk cep³i strowë\nsê zje, tô czô do pôcorza kleknje, zaro mu\nsê oczë zamikaj¹. Tak przë tji korónce jô\nsê czasê përznê zdrzémnê³a.\nRoz, to muszé³o bëc w rujane (pazdzërniku), we vestrzódku nocë jô sê odeck³a. Jô\nsê przëzdrza - to je nosz tatk. Stojô³ kol\n³ó¿ka, oblek³y bé³ w roboce ruchna, jak v\ncodzéñ i rzek³:\n"Móvta za mje rózëñc!" Po temu më móvjilë ró¿ëñc jesz môcnji. Ale za sztërk tatk\nprzëszed³ zôs i rzek³ mje tak: "Jô widzê, ¿e\nwa sê za mje modlita, ale jô bë chcó³ Waju\nprosëc, nje spita prze ném pôcórzu"\nOd tego czasu on sê wjincy nje do³\nspisa³ ks. Marek Trybowski\nKs. Marek Trybowski spisa³ to opowiadanie ks.\nZygmunta Trybowskiego, za jego bohaterk¹\njest s¹siadka Jego rodziców z Luzina. Mo¿e\nkomu z PT Czytelników uda³o siê ów tekst\nprzet³umaczyæ? - czekamy.\n16 Na ocie¿ (9/2008)\nnaszego mylenia, chcenia i dzia³ania (por.\n1 Kor 12, 4 i n.). Ka¿dy z nas otrzyma³ ten\nDar w sakramencie Chrztu wiêtego. Je¿eli tylko ca³ym sercem wyznamy, ¿e jestemy s³abi i potrzebujemy Jego mocy - On\nbêdzie przy nas, bêdzie nas prowadzi³\nprzez ka¿dy dzieñ naszego ¿ycia - ku Chrystusowi (Rz 8, 26 i n.).\nKto siê dzieli tym co ma z potrzebuj¹cymi, ten wype³nia Ewangeliê, niebo\nczyni z ziemi. Wspólnota, jak¹ jest Koció³, opieraj¹ca siê na ¿yciu S³owem Bo¿ym w Duchu i prawdzie (J 4,23), jest zacz¹tkiem tego, co ma siê dokonaæ w Królestwie Niebieskim. Jednak tu, na ziemi,\nmamy do spe³nienia wa¿ne zadanie. W tym\nroku duszpasterskim s³yszymy wezwanie:\n"B¹dmy uczniami Chrystusa!". Chodzi zatem o dowiadczenie bycia uczniem Pañskim poprzez s³owo Bo¿e, liturgiê, we\nwspólnocie Kocio³a, w duchu s³u¿by...\nW tegorocznych numerach "Na Ocie¿"\nrozwa¿alimy ró¿ne aspekty tego uczniostwa, jednak gdy mówimy o Kociele jako\nwspólnocie wspólnot szczególnie istotne\njest wzajemne wsparcie, nie tylko materialne: "(...) by³em g³odny, a dalicie Mi jeæ;\nby³em spragniony, a dalicie Mi piæ; by³em\nprzybyszem, a przyjêlicie Mnie; by³em\nnagi, a przyodzialicie Mnie; by³em chory,\na odwiedzilicie Mnie; by³em w wiêzieniu,\na przyszlicie do Mnie. Wszystko, co uczynilicie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mniecie uczynili." (Mt 25, 3536.40).\n¯yczê wszystkim PT Czytelnikom i sobie\notwartoci na Boga i na bliniego, w którym On sam przebywa.\n- 15 sekund,\n- 50 ziarenek + 4\ni 5 przystanków\n- cztery czêci\nPamiêtaj ... idzie padziernik\nNiechaj zdrowie chorego\nbêdzie najwy¿szym prawem\nim. prof. Franciszka £ukaszczyka\nw Bydgoszczy, ul. Romanowskiej 2\npw. Chrystusa Mi³osiernego\n(otwarta od 8.00 do 17.00)\nMSZE W.: 11.00 (w soboty, niedziele,\nwiêta); 15.00 (od wtorku do pi¹tku) * WIZYTA na oddzia³ach codziennie od 8.30 do\n13.00 * SPOWIED na oddzia³ach (na ka¿de ¿yczenie) i od 13.30 do 15.00 w kaplicy. * SAKRAMENT CHORYCH na ka¿de\n¿yczenie oraz w I (pierwsz¹) rodê miesi¹ca w kaplicy. * NABO¯EÑSTWA: Koronka do Mi³osierdzia Bo¿ego o 14.50; Nowenna do MB Nieustaj¹cej Pomocy - w\nka¿d¹ rodê po Mszy w.; Nowenna do\nw. Ojca Pio we wtorki po Mszy w. (z uca³owaniem relikwii) w kaplicy.\nks. Janusz Tomczak (kapelan), tel. 052\n374-33-08 (w Centrum Onkologii) (13.3015.00) w parafii 052 323-48-41 (po 16.00)\nRegionalny Zespó³ Opieki Paliatywnej\nul. Wilhelma Roentgena 3\nKaplica pw. w. Brata\n(odwiedziny chorych, rozmowy z pacjentami i ich bliskimi itp.) trwa ka¿dego dnia\nod 9.00 do 15.00 (oprócz poniedzia³ku) i\nna ka¿de wezwanie. MSZA W. sprawowana jest w kaplicy w. Alberta w ka¿d¹\nrodê o 11.00 (po niej Nabo¿eñstwo do\nMB Nieustaj¹cej Pomocy) i w ka¿d¹ niedzielê o 14.15.\nks. Wojciech Retman (kapelan), tel. 052 329\n00 95 (DSR) oraz 052-323-48-46 (w parafii).\nOddzia³ Pobytu Dziennego\nSwoj¹ dzia³alnoæ terapeutyczn¹, przy\nParafii Matki Boskiej Królowej Mêczenników, rozpoczêlimy z pocz¹tkiem kwietnia\nb.r. Zajêcia odbywaj¹ siê trzy razy w tygodniu (poniedzia³ek, roda, pi¹tek) od 8.15\n- 15.00 w Sali Dêbu, na parterze Domu\nParafialnego, przy ul. Bo³tucia 5. Szczególnie zapraszamy osoby z Fordonu. Istnieje mo¿liwoæ podjêcia terapii wspólnie\nz ma³¿onk¹ ma³¿onkiem, jeli bêdzie on\nposiada³ orzeczenie o niepe³nosprawnoci.\nOddzia³ Dzienny czeka\nParafia Matki Boskiej Królowej Mêczenników,\nul. Bo³tucia 5, Fordon-Przylesie,\ntel. (052) 3234829, kom. 606741094\nRedakcja Na ocie¿ postanowi³a przybli¿yæ Czytelnikowi wszystkie podstawowe\nprawdy wiary zawarte w Kompendium Katechizmu Kocio³a Katolickiego. Oto kolejna\nWYZNANIE WIARY CHRZECIJAÑSKIEJ (24)\nI W JEZUSA CHRYSTUSA, SYNA JEGO JEDYNEGO, PANA NASZEGO\n83. W jakim sensie Jezus jest "Jednorodzonym Synem Bo¿ym"?\nJest nim w sensie jedynym i doskona³ym. W chwili Chrztu i Przemienienia g³os Ojca\nokrela Go jako swego "Syna umi³owanego". Sam Jezus przedstawiaj¹c siebie jako\nSyna, który zna Ojca (por. Mt 11,27), potwierdza swoj¹ jedyn¹ i wieczn¹ relacjê do Boga,\nswego Ojca. On jest jedynym Synem Ojca (1 J 2,23), drug¹ Osob¹ Trójcy wiêtej.\nStanowi³o to centrum przepowiadania apostolskiego: Aposto³owie mogli ogl¹daæ "Jego\nchwa³ê, chwa³ê, jak¹ Jednorodzony otrzymuje od Ojca" (J 1,14).\n84. Co oznacza tytu³ "Pana"?\nImiê Pan oznacza w Biblii Boskie panowanie. Jezus przypisuje sobie ten tytu³ i objawia\nswoj¹ Bosk¹ najwy¿sz¹ w³adzê przez znaki swego panowania nad natur¹, nad chorobami, nad demonami, nad grzechem i mierci¹, przede wszystkim w Zmartwychwstaniu. Pierwsze wyznania wiary Kocio³a stwierdzaj¹, ¿e moc, czeæ i chwa³a nale¿ne\nBogu Ojcu przys³uguj¹ tak¿e Jezusowi: Bóg "darowa³ Mu imiê ponad wszelkie imiê" (Flp\n2,9). Jest On Panem wiata i historii; wy³¹cznie Jemu cz³owiek mo¿e w sposób absolutny poddaæ sw¹ osobist¹ wolnoæ. (cdn.)\nród³o: Kompendium Kocio³a Katolickiego, Jednoæ, Kielce 2005\nCO OZNACZA DLA MNIE\ntreæ przytoczonych tu punktów Kompendium\nKatechizmu Kocio³a Katolickiego (KKKK)?\nUznanie, ¿e Jezus jest Jednorodzonym\nSynem Bo¿ym jest bardzo wa¿ne, poniewa¿ "Kto wierzy w Niego, nie podlega potêpieniu; a kto nie wierzy, ju¿ zosta³ potêpiony, bo nie uwierzy³ w imiê Jednorodzonego Syna Bo¿ego (J 3,18). Jezus - Jednorodzony Syn Boga jest dzisiaj obecny w\nEucharystii. My równie¿ jestemy dzieæmi\nBoga przez sakrament chrztu wiêtego.\n("Kto uwierzy i przyjmie chrzest, bêdzie zbawiony, a kto nie uwierzy, bêdzie potêpiony\nCzy Jezus jest Panem? Jezus jest Panem, bo panuje nad natur¹ (uciszy³ wicher\ni jezioro [Mk 4,35-41]), panuje nad demonami (uwolni³ opêtanego od ducha nieczystego [Mk 5,1-20], panuje nad chorobami i grzechami (uzdrowienie paralityka\n[Mt 9,1-8]), panuje nad mierci¹ (wskrzeszenie £azarza [J 11,1-44]), a przede\nwszystkim Zmartwychwsta³ - to Pan ¯ycia\ni mierci. Jak¿e inny to Pan od tych, którzy\nchc¹ nami zaw³adn¹æ.\nBóg chce abymy my równie¿ uczyli siê\ntakiego panowania. Bóg pragnie abymy\npanowali nad swoj¹ natur¹ i rozumnie\nwybierali drogê swego ¿ycia i kierowaniu\nsiê instynktem, który wiedzie ku zdradzie,\nrozwodom, k³ótniom. ("k³adê przed wami\n¿ycie i mieræ, b³ogos³awieñstwo i przekleñstwo. Wybierajcie wiêc ¿ycie, abycie\n¿yli wy i wasze potomstwo, mi³uj¹c Pana,\nBoga swego, s³uchaj¹c Jego g³osu, lgn¹c\ndo Niego [Pwt 30,19b-20a]").\nBóg pragnie abymy panowali nad grzechem ("je¿eli za nie bêdziesz dobrze postêpowa³, grzech le¿y u wrót i czyha na ciebie, a przecie¿ ty masz nad nim panowaæ\nBóg pragnie równie¿, abymy uzdrawiali chorych, wskrzeszali umar³ych i oczekiwali zmartwychwstania. "Uzdrawiajcie\nchorych, wskrzeszajcie umar³ych, oczyszczajcie trêdowatych, wypêdzajcie z³e duchy [Mt 10,8], lecz abymy mogli to realizowaæ musimy najpierw narodziæ siê dla\nducha i staæ siê uczniami Chrystusa.\nMi³ujmy czynem i prawd¹\n17 Na ocie¿ (9/2008)\nDRZEWA, KRZEWY I ROLINY\nMieczyk (³ac. - Gladiolus L.)\nKwiaty lata. Jaka¿ by to by³a pora roku bez\nniewyobra¿alnego bogactwa kwiatów. Bogactwo to zawar³ Stwórca w kszta³tach,\nbarwach i zapachach, pewnie po to, bymy mogli dostrzec piêkno Jego dosko-\nWypieki zza wielkiej rzeki (7)\nPrzed wiekami w roku 1226 Ksi¹¿e Konrad Mazowiecki sprowadzi³ na Ziemie\nChe³miñsk¹ zakonników Najwiêtszej\nMaryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie zwanych popularnie z racji noszonych bia³ych p³aszczy zakonnych z czarnymi krzy¿ami po prostu krzy¿akami. Mieli oni\nwg za³o¿eñ ksi¹¿êcych krzewiæ wiarê chrzecijañsk¹ wród pogañskich plemion ówczesnych Prusów. W swoich walkach rycerze z czarnymi krzy¿ami na p³aszczach\nzapêdzili siê a¿ na ziemie litewskie. Tam\nw jednej z bitew wziêli do niewoli jako swe\nbranki wiele dziewcz¹t litewskich.\nWielki Mistrz krzy¿acki wnet jednak zrozumia³, ¿e branie kobiet w surow¹ niewolê zakonn¹ jest zbyt k³opotliwe, bo wymaga zapewnienia im nale¿ytej opieki. Ca³y\nkobiecy jasyr przetransportowali zakonni\nrycerze na ziemiê che³miñsk¹ do Torunia.\nTu, a by³o to w roku 1312 ochrzczono je i\nna³ego dzie³a wszystkimi swymi zmys³ami. To piêkno, jak¿e subtelne, ubogaci³o\no³tarz i prezbiterium naszego kocio³a w\nczas letniej kaniku³y. Sacrum o³tarza i Sacrum liturgii, bogatsze piêknem kwiatów\nletnich, mo¿e g³êbiej do nas przemówi.\nMieczyki, czy te¿ gladiole mo¿na znaleæ\nwokó³ nas. Prawie ka¿dy zadbany ogródek\nszczyci siê tymi kwiatami. Wyró¿niaj¹ siê\none ogromnym bogactwem gatunków\n(180). Nale¿¹ do rodziny kosaæcowatych.\nOjczyzn¹ tej roliny jest po³udniowa Afryka\ni cieplejsze obszary Europy i Azji. Szczególnie licznie wystêpuje na obszarze ródziemnomorskim. Kwitnie od lipca do\nwrzenia. Niezró¿nicowana ³odyga tworzy\nbulwê okryt¹ suchymi ³uskami. W naszym\nkraju, w stanie naturalnym wystêpuje mieczyk b³otny (Gladiolus palustris Gaud.),\nmieczyk dachówkowaty (Gladiolus imbricatus L.) wystêpowa³ te¿ mieczyk drobnokwiatowy (Gladiolus felicis), ale dziêki radosnej dzia³alnoci cz³owieka, nale¿y do\ngatunku wymar³ego. W XVI - XVII wieku\nuznawane by³y przez medyków za roliny\nposiadaj¹ce moce lecznicze, szczególnie\nlecz¹ce rany, a suszone bulwy mia³y chroniæ przed piekielnymi mocami, truciznami\ni innym z³em. Samo noszenie takiej cebuli\nprzydawa³o mê¿om mêstwa, tak w boju\nprzydatnego i pomna¿a³y si³y witalne. Nade\nwszystko mi³onicy tej roliny skupili siê\nna bogactwie kszta³tów i kolorów kwiatów,\nktóre przyczyni³y siê g³ównie do jej popularnoci. Prócz ciep³a, mieczyki lubi¹ glebê próchnicz¹, ¿yzn¹, nie zakwaszon¹.\nOgrodnicy radz¹, by uprawiaæ je w drugim\n- trzecim roku po nawo¿eniu. Sadzimy je\npod koniec kwietnia, na pocz¹tku maja na\ng³êbokoci 8 - 10 cm. Rozmna¿a siê przez\nbulwy, które na zimê nale¿y wykopaæ (padziernik). Najlepiej przechowywaæ je w\ntemperaturze 5 0 C. Niestety to rolinne\npiêkno jest wra¿liwe na choroby i szkodniki. Dlatego jak ka¿de piêkno, tak i to wymaga opieki i troski. Kolejna rolina naszej parafii, piêkny kwiat lata z³o¿ony w\noddano im w u¿ytkowanie klasztor, któremu nadano regu³ê w. Benedykta. Siostry\nbenedyktynki otoczono troskliw¹ opiek¹ i\nw murach klasztornych wiod³y ¿ycie dostatnie i spokojne. Nie musia³y obawiaæ siê o\nswój byt materialny, a wolny swój czas powiêca³y na przygotowywanie smakowitych potraw.\nBy³ zwyczaj, ¿e raz w miesi¹cu siostry\nbenedyktynki zaprasza³y na wystawn¹ kolacjê rycerzy krzy¿ackich. Podczas owych\nkolacji podawano najbardziej wyszukane\npotrawy, którymi siostry chcia³y okazaæ\nwdziêcznoæ braciom zakonnym za pomoc\nPewnego razu podano nieznany przysmak. Przygotowa³a go siostra Katarzyna\nz m¹ki ¿ytniej, miodu i przeró¿nych przypraw korzennych. By³y to smaczne a przedziwne w kszta³tach swoich ciasta. Jeden\nz wypieków siostry Katarzyny mia³ kszta³t 6\npo³¹czonych ze sob¹ medalionów. Wszystkim biesiadnikom smakowa³y niezmiernie klasztorne wypieki. Zastanawiano siê\njednak jak nazwaæ ciasto, które mia³o postaæ dziwnych kr¹¿ków.\nMylano, radzono i szukano odpowiednie nazwy. Wreszcie Wielki Komtur jako\nosoba najwa¿niejsza przy stole zaproponowa³, by nazwa wypieku upamiêtnia³a\nsiostrê, która go stworzy³a.\nZ biegiem lat Krzy¿acy coraz bardziej zaniedbywali benedyktynki i sytuacja zmusi³a je do samodzielnego starania siê o w³asne utrzymanie. Siostry zmuszone by³y do\nwielu wysi³ków by zapewniæ godziwe ¿ycie\nsobie i utrzymaæ klasztor.\nWtedy to przypomniano sobie o s³awetnych "katarzynkach". Postanowiono, ¿e aby\nutrzymaæ klasztor zakonnice wypiekaæ je\nbêd¹ i sprzedawaæ wszystkim chêtnym. Ich\nwspania³y smak i niepowtarzalny kszta³t\nsprawi³, ¿e toruñscy kupcy masowo kupowali wyroby sióstr i rozwozili je po ca³ej\nEuropie, gdzie zdoby³y wielkie rzesze zwolenników. W taki to w³anie sposób toruñskie "katarzynki" rozs³awione zosta³y w\ndalekich krainach, a nazwa TORUÑ po\ndzieñ dzisiejszy uto¿samiana jest z piernikami w kszta³cie z³¹czonych medalionów\na imiê redniowiecznej zakonnicy przetrwa³o wieki w nazwie "KATARZYNKA".\nTyle o pierniczkach "katarzynkami" zwanych. Nastêpnym razem opowiem o tym,\njak to toruñski kot broni³ miasta.\n18 Na ocie¿ (9/2008)\npatentowe * podklamkowe * samochodowe\n* Gerda * przerabianie wk³adek * dorabianie\nkluczy tak¿e do nowych skrzynek pocztowych\nno¿yczki * no¿e * sekatory\nzamków * k³ódek * akcesoriów\nelektrycznych * baterii * wymiana baterii\nw zegarkach i inne\nw soboty nieczynne,\nBydgoszcz ul. £ochowskiego 4\n(klatka druga przy Agencji PKO BP)\ntel. kom. 0 501 404 302\n Z Mysi¹ Wie¿¹  Tam odbywa siê Festiwal Piosenki Opolskiej  Np. £u¿ycka\n Zjedzony przez myszy  Miasto portowe przy granicy z Niemcami  Tam znajduje siê Katowicki Spodek  Stolica Litwy  Sanktuarium niedaleko Warszawy\n Stolica Danii  Stolica Polski  Ze\nstolic¹ w Pradze  Neutralne pañstwo\nEuropy  Stolica obecnych Niemiec.\nW logogryfie nale¿y wpisaæ wyrazy, których\nznaczenie ponumerowano od 1 do 13,\na po ich wypisaniu w oznaczonych polach\npojawi siê rozwi¹zanie. Nagroda niespodzianka czeka na Was. Termin nadsy³ania rozwi¹zañ do 19. padziernika 2008 r.\nNadsy³aj¹c rozwi¹zanie, podajcie swój\nadres i koniecznie napiszcie ile macie lat.\nRozwi¹zanie logogryfu z poprzedniego wydania brzmia³o: Odpoczynek.\nOto kolejna zabawa z Kropkogramem.\nZa pomoc¹ zaszyforwanego alfabetu odgadnijcie tajemniczy wyraz, który kryje sie\npod ukrytymi literami. Wystarczy porównaæ\njak zaszyfrowano litery i podaæ jednowyrazowe rozwi¹zanie. Na autora poprawnych\nrozwi¹zañ Logoryfu i Kropkogramu czeka nagroda - niespodzianka. Poprawne\nrozwi¹zanie KropkoGramu brzmia³o:\nWakacje. Nagrodê za prawid³owe rozwi¹zania otrzymuje Ania Wojtkowska zam.\nw Zielonce, przy ul. Powstañców 3. Nagrodê wysy³amy poczt¹.\nW ka¿d¹ trzeci¹ niedzielê wrzenia przypada w Polsce doroczny Dzieñ rodków\nSpo³ecznego Komunikowania siê. Przypomina siê wtedy ludzi, którzy pracuj¹ w\nmediach i opisuj¹: obrazem, s³owem i\ntekstem nasz po wielokroæ skomplikowany wiat.\nNasza parafia nale¿y do tych wspólnot,\nktóre maj¹ swoje media. Warto tu przypomnieæ, ¿e zarówno miesiêcznik parafialny\nNa ocie¿, jak i parafialna telewizja,\nczyli transmisja non-stop z kocio³a, b¹d\nz parafialnej kaplicy, wpisuj¹ siê w ten\nmedialny wiat. Jest te¿ parafialna strona\ninternetowa, bêd¹ca podstawowym ród³em informacji o parafii i o tym co siê w\nMylê, ¿e jeli kto z parafian ma umiejêtnoci i czas to warto, by zg³osi³ siê wspomóc te dzia³ania i inicjatywy.\nDziêkujê w tym miejscu wszystkim, którzy te media tworz¹, jak i ksiêdzu Probosz-\nczowi, który daje siê porwaæ duchowi czasów i przyzwala, a nawet animuje wszelkie inicjatywy medialne. Bóg zap³aæ.\nNie sied w domu\n18. padziernika 2008 roku ks. Wojciech\norganizuje wyjazd pielgrzymkowy do najstarszego Sanktuarium na ziemiach polskich - do Górki Klasztornej. Koszt wyjazdu 20,00 z³. Zapisy u ks. Wojciecha Retmana.\n19. padziernika 2008 roku przypada doroczna Niedziela Hospicyjna. Ca³¹ niedzielê bêdzie trwa³a zbiórka do puszek na\nhospicjum dla chorych dzieci. O 18.00 w\nauli Domu Parafialnego odbêdzie siê spotkanie hospicyjnego wolontariatu i chêtnych, którzy chcieliby wspomóc dzia³ania\n19 Na ocie¿ (9/2008)\nDla (nie tylko starszych) dzieci\n "Wróg" dla jarosza  Pêkanie ska³ w kopalni  Niez³y kombinator  Prqcownik kontroluj¹cy wyroby  Potkniêcie towarzyskie \nPañstewko s¹siaduj¹ce z Tanzani¹  Niezbêdny sprzêt w kuni  Element w tabelce\n Dzia³ w sklepie  Oklepany frazes, bana³\n Miejsce igrzysk w staro¿ytnej Grecji \nDawny golibroda  Tobo³y, zbêdne manele\n Nitka z naturalnego w³ókna  Wynik mno¿enia  S³ynne piwo z Czech  Zdobienie\nczego kwiatami i zielem  Wywiadowca w\ncywilu  Harcerska nagroda sprawnociowa  Z³oliwa wypowied, przytyk  Plecione w³osy  Urz¹dzenie w pralce automatycznej  Nadaje kolor tkaninie.\nWpisz brakuj¹ce litery do diagramu. Te\nz wyró¿nionych pól dadz¹ rozwi¹zanie, które\nnale¿y nadsy³aæ na adres redakcji listem, poczt¹\nelektroniczn¹ lub w³o¿yæ do skrzynki Poczty\nparafialnej do 19. padziernika 2008 r. Losujemy nagrodê niespodziankê. Autorów rozwi¹zañ prosimy o podawanie wieku. Has³o uzupe³nianki z poprzedniego wydania brzmia³o:\nNA WAKACJE RUSZAJ Z BOGIEM. Nagrodê wylosowa³ Marek Pawlaczyk, zam.\nw Bydgoszczy, przy ul. £ochowskiego 3.\nNagroda czeka w zakrystii.\nLudzie z pomnika (120)\nW³asciwie Herbert Jüschke by³ naszym\ns¹siadem którego zna³em osobicie. W\nokresie miêdzywojennym mieszka³ w\ndomu swych rodzicow naprzeciwko naszego domu przy ulicy Jana Sobieskiego w\nGolubiu. By³ z tego samego rocznika co\nmój ojciec Jakub. Byli oni kolegami ze szko³y. Od ojca wiem, ¿e Herbert urodzi³ siê 1\nwrzenia 1908 roku, bo mia³ urodziny w\ndniu rozpoczêcia roku szkolnego. Niewiele wiem o rodzicach Herberta, jedynie tyle,\n¿e mieszkali w Golubiu od dawna i tu zmarli. Od mego ojca wiem, ¿e ojciec Herberta\nzmar³ w 1935, a matka w 1936 roku. Ja\nprzypominam sobie jego ¿onê. Reszta co\nwiem, to pamiêtam z opowiadañ ojca\n(zmar³ w 1972 roku).\nHerbert ukoñczy³ Szko³ê Powszechn¹ w\nGolubiu, a Gimnazjum w Toruniu. Tam te¿\nczasowo mieszka³. Po zdaniu matury ojciec skierowa³ go na studia do Poznania.\nNie wiem na jaki kierunek, jednak studiów\nnie ukoñczy³, bo za dzialalnoæ socjalistyczn¹ zosta³ wydalony. Przyby³ do Golubia i zamieszka³ z rodzicami. Tu ju¿, jako\npe³noletni, ale to ju¿ w wolnej Polsce, zmieni³ nazwisko na bardziej polsko brzmi¹ce.\nRodzice jego prowadzili w swym domu\nwarsztat i sklep zegarmistrzowski, który z\nczasem przej¹³ Herbert. Nie naprawia³ jednak zegarków, a w sklepie prócz nich handlowa³ bizuteri¹ i innymi "b³yskotkami". Z\ntym tandetnym nieco handlem jedzi³ te¿\npo parafiach na pobliskie odpusty.\nHerbert o¿eni³ siê po mierci ojca, w\n1935 roku. ¯on¹ jego by³a Emma, której\nnazwiska nie pamiêtam - z Dobrzynia. Po-\ndobno jej rodzice byli przeciwni temu ma³¿eñstwu, lecz wbrew ich woli do niego dosz³o. Ojciec mówi³, ¿e to takie dziwne ma³¿eñstwo, bo ¿yj¹ce na dwa kontrakty zawarte w synagodze i zborze (ewangelickim). Byli jak wiem bezdzietnym ma³¿eñstwem, co Herbert bardzo czêsto, nawet\npublicznie, wypomina³ ¿onie. U nas w\ndomu te¿ o tym mówi³, ¿e nie daje mu syna.\nHerbert jako s¹siad by³ dobrym i uczynnym cz³owiekiem dla znajomych, jednak\nmia³ dziwne przekonania. Mówi³ zawsze,\n¿e jest Polakiem, ale chwali³ w³adze\nprusk¹ i niemieck¹, które wg niego by³y\nlepsze od polskiej. Sam nienawidzi³ bolszewizmu, ale przychyla³ siê do socjalistów\ni masonów. Nienawidzi³ te¿ ka¿d¹ w³adzê,\nbo twierdzi³, ¿e w³adz¹ powinnimy byæ\nNa wiosnê 1939 roku wyjecha³a jego\n¿ona. Herbert twierdzi³, ¿e na wypoczynek\ndo dalszej rodziny. Jednak nic bli¿szego\nna ten temat nie wiem. W ostatnich dniach\npadziernika 1939 roku miejscowy Selbschutz rozpocz¹³ oczyszczanie miasta z\n¯ydów. Jedna z takich wiêkszych ³apanek\nna ¯ydów, choæ i na kilku znamienitych\nPolaków, odbyla siê 2 listopada. W tym\ndniu na stacjê kolejow¹ podstawiony zosta³ poci¹g sk³adaj¹cy siê z krytych wagonów towarowych. Otoczyli go esesmani, a\ninni doprowadzali tam ludzi z miasta.\nW tym¿e dniu w godzinach przedpo³udniowych, jak widzia³em przez okno z naszego mieszkania, do Herberta wesz³o\ndwoch mê¿czyzn w mundurach. Jednym z\nnich by³ znany mnie Karl Preiffer mieszkaj¹cy niedaleko nas. Zapewne zna³ go równie¿ Herbert. Po chwili wyszli z Herbertem\nprowadz¹c go w stronê dworca. Tam ju¿\npodobno by³o wiele osób za³adowanych\ndo podstawionych wagonów. Po po³udniu\npoci¹g z tymi ludmi odjecha³ w kierunku\nJak póniej mówiono wszystkich zatrzymanych wywieziono do Fordonu ko³o Bydgoszczy. To prawdopodobnie tam zginêli\nwszyscy zatrzymani, a wrod nich i Herbert.\nDziêkujê Panu Benedyktowi z Golubia za\ninformacjê o dzisiejszym bohaterze tamtych czasów. Pan Benedykt wie, ¿e wiêcej\nosób, które choæ trochê zna³ trafi³o do\nFordonu. Obieca³, ¿e byæ mo¿e uda siê\nodszukaæ jeszcze jak¹ sylwetkê zamordowanego mieszkañca Golubia.\n20 Na ocie¿ (9/2008)\nO mojej parafii (45)\nPo peregrynacji relikwii w. Wojciecha\nw 1994 roku da³o siê odczuæ wzrost aktywnoci religijnej parafian. Coraz wiêcej\nnas uczestniczy³o w Mszach w. i innych\nnabo¿eñstwach, zarówno niedzielnych, jak\ni w dniach powszednich. Coraz wiêcej\nprzystêpowa³o te¿ do Komunii wiêtej.\nPodczas wakacji wiele naszych rodzin\ngoci³o u siebie m³odzie¿ z Litwy. Aktywnie\nw³¹czylimy siê w ofiary na potrzeby Czeczenii, przyjêlimy na nocleg ponad 400\npielgrzymów z Gdañska na Jasn¹ Górê.\n1 lipca wyruszy³a, pod opiek¹ ks. Trybowskiego Piesza Fordoñska Pielgrzymka do Che³mna. Dwie grupy pielgrzymowa³y pieszo na Jasn¹ Górê, a pod koniec\nroku na Europejskie Spotkanie M³odych do\nPary¿a wyjecha³y dwa autokary m³odzie¿y.\nOgólnobydgoska inauguracja roku\nakademickiego 1994/95 w naszej parafii,\nktórej przewodniczy³ ks. abp Henryk Muszyñski, odby³a siê bezporednio przed\npowiêceniem parafialnej kaplicy, która\notrzyma³a wezwanie Chrystusa Ukrzy¿owanego i Zmartwychwsta³ego. Symbolami wezwania by³y obrazy Drogi Krzy¿owej\nautorstwa parafianina Waldemara Zyka,\nz XII stacj¹ w oltarzu i XV (Zmartwychwstania). Zwiêkszona aktywnoæ zauwa¿alna\nby³a te¿ we wspólnotach wieckich, jak te¿\nw powstawaniu nowych. By³o to mo¿liwe\ndziêki parafianom, niestrudzonym dzia³aniom p. ks. Z. Trybowskiego i obowi¹zkowoci wszystkich pracuj¹cych kap³anów.\nby³a to tak¿e zas³uga kap³anów-goci, którzy prowadzili dla nas rekolekcje.\n28 sierpnia obok Doliny mierci odbywa³ siê VII Piknik Country. Podczas tej zabawy zosta³ miertelnie ugodzony no¿em\nprzez rówienika 18 letni Remigiusz Malak. Jesieni¹ tego roku ks. Z. Trybowski,\nbêd¹c w tym miejscu wypowiedzia³ prorocze s³owa: - "Tu niewinnie pop³ynê³a krew\ncz³owieka. Gdyby tak w tym miejscu zrobiæ\ninne widowisko, gdzie krew by³aby symbolem!" Na pytanie, o czym myli, odpowiedzia³: "Przecie¿ to wymarzony teren na\nzorganizowanie Misterium Mêki Pañskiej".\nDoczeka³ siê realizacji swego pomys³u,\nchoæ trzeba by³o poczekaæ na to jeszcze 7\nlat. To by³o jednak zgodne z Jego dewiz¹:\n"Najpierw, zanim co rozpoczniecie, to\nprzemódlcie, ale Ducha nie gacie".\nWarto wspomnieæ, ¿e 2. padziernika\n1994 roku ukaza³a siê ksi¹¿ka ks. Zygmunta pod tytu³em "Mi³ujmy czynem i prawd¹"\nopisuj¹ca postanie i dotychczasow¹ historiê naszej parafii.\nZ KANCELARII PARAFIALNEJ\nJa ciebie chrzczê:\nw imiê Ojca i Syna\ni Ducha wiêtego\nZuzanna Lidia Pastuszak\nJulia Zofia Wantowska\nOliwier Patryk Szendel\nKacper Marcin Fac\nMaya Gabriela Davy\nJagna Agata Czy¿ak\nWojciech £ukasz Gutowski\nOskar Wiktor Legieæ\nKlaudia Anna Zmuda\nSzymon Mariusz P¹czek\nWiktoria Anna Wilk\nKrzysztof Ryszard Derêgowski\nSzymon Piotr Semrau\nJan Pawe³ S³omkowski\nOskar Marcin Nowakowski\nPiotr Mateusz Szczepañski\nAleksandra Marta Mazalon\nJoshua Adam Grundel\nWiktor Marcin Okonek\nJan Micha³ Müller\nlubujê ci mi³oæ,\nStanis³aw Zdzis³aw Kwiatkowski\nIzabela Karina Winiecka\nDawid Szczepan Wierzchowski\nMarek Adam Skrzypkowski\nAdam Piotr Liedke\nRados³aw Adam Jewasik\nMonika Alina Miedziejko\nMicha³ Leszek Niko³ajew\nPawe³ Dominik Boniewicz\nS³awomir Maciej Szy³ko\nPaulina Maria Szymañska\nAleksandra Magdalena G³owacka\nRafa³ Edward Rakocy\nKinga Magdalena Paszkiet\nPawe³ Rados³aw Figurski\nMarta Anna Szurgot\nKatarzyna Anna Benetkiewicz\nJaros³aw Piotr Kruczkowski\nMarcin Roman Siwiak\nDaria Natalia Bialas\nMatthen Ruan Grundel\nTomasz Janusz Rybicki\nKatarzyna Monika Skoczylas\nMonika Jadwiga Zgrzeba\nPawe³ Marcin Wojciechowski\nPaulina Maria Sadokierska\nMagda Anna Brzócikowska\nMagdalena Maria Konopka\nPatryk Filip Paetzke\nTomasz Grzegorz Witkowski\nPaulina Maria Wachowicz\nTomasz Franciszek Megger\nAnna Maria Sieñska\nMaciej Antoni Winiewski\nBart³omiej Patryk Grzeszczak\nMagdalena Bogumi³a Brügmann\nKinga Anna Hankiewicz\nHanna Helena Czarnecka\nAnna Ma³gorzata Janiszak\nBartosz Pawe³ Czubek\nArtur Pawe³ Klimek\n£ukasz Rafa³ Wenderski\nTomasz Pawe³ Lubiewski\nAleksandra Anna Królikowska\nAgnieszka Kamila Ulczyñska\nWojciech Andrzej Gwizda³a\nDariusz Marcin Brzykcy\nKatarzyna Ewa Romulewicz\nJacek Zygmunt Stachowicz\nMagdalena Agnieszka Wojcieszak\nRemigiusz Józef Krzemiñski\n£ukasz Eugeniusz Kuich\nGabriela Ewa Ceranowska\n21 Na ocie¿ (9/2008)\nur. 16.04.1932 zm. 1.07.2008\nur. 2.10.1931 zm. 3.07.2008\nBarbara Weronika Struensee\nur. 6.11.1919 zm. 9.07.2008\nur. 14.08.1942 zm. 18.07.2008\nIreneusz Józef Sobecki\nur. 5.10.1957 zm. 19.07.2008\nur. 17.07.1925 zm. 22.07.2008\nur. 29.08.1913 zm. 28.07.2008\nur. 16.02.1931 zm. 30.07.2008\nKrystyna Bo¿ena Czaja\nur. 10.09.1955 zm. 31.07.2008\nur. 13.03.1920 zm. 10.08.2008\nHalina Bo¿ena Kruszka\nur. 6.04.1952 zm. 12.08.2008\nur. 6.01.1950 zm. 12.08.2008\nHanna Beata Karpiñska\nur. 24.07.1953 zm. 15.08.2008\nZdzis³aw Jan Hardyk\nur. 22.06.1930 zm. 19.08.2008\nDominik Jakub Lesiñski\nur. 25.07.1928 zm. 23.08.2008\nGrzegorz Stefan Gniewkowski\nur. 4.02.1958 zm. 27.08.2008\nRoman Jan Lewandowski\nur. 15.02.1948 zm. 30.08.2008\nur. 11.04.1918 zm. 30.08.2008\nZ ksi¹g parafialnych w dniu\nspisa³ Krzysztof D.\nSAKRAMENT CHRZTU W.\nSakrament sprawowany jest przy\nudziale wspólnoty parafialnej w\nczasie niedzielnej Mszy w. o\n13.00. Dziecko zg³aszaj¹ rodzice w\nBiurze Parafialnym podaj¹c kandydatów na chrzestnych, tj. osoby\nochrzczone, bierzmowane, praktykuj¹ce, maj¹ce ukoñczone 16 lat (je¿eli ¿yj¹ w ma³¿eñstwie musi to byæ\nzwi¹zek sakramentalny). Zg³aszaj¹c dziecko do Chrztu w. trzeba\nprzedstawiæ skrócony odpis aktu\nurodzenia dziecka z USC. Katecheza odbywa siê zawsze przed\nChrztem w. w sobotê po Mszy w.\no 18.30. Najbli¿sze terminy Chrztu\nw.: 28 wrzenia, 12 i 26 padziernika 2008 roku.\nOsoby pragn¹ce zawrzeæ zwi¹zek\nma³¿eñski powinny zg³osiæ siê do\nBiura Parafialnego celem ustalenia\nterminu lubu i spisania protoko³u\nna 3 miesi¹ce przed lubem.\nPrzy zg³oszeniu nale¿y przed³o¿yæ\nMSZE WIÊTE W NASZYM KOCIELE:\nw dni powszednie: 7.00 8.30 17.00(*) 18.30\nw niedziele i wiêta:\n7.00 8.30 10.00 11.30 13.00 13.30(**) 17.00(***) 18.30, 20.00(****)\n- odprawia siê od poniedzia³ku do pi¹tku, poza okresem kolêdy; (**) - odprawia siê\nw niedziele w kaplicy parafialnej dla g³uchych; (***) - nie odprawia sie w czerwcu, lipcu\ni sierpniu; (****) - odprawia sie w czerwcu, lipcu i sierpniu\nOPRACOWA£ RASKE WIDIP\nINFORMUJEMY - ZAWIADAMIAMY\nOd 27 lipca do 6 sierpnia sz³a na Jasn¹ Górê Piesza Parafialna\nGrupa Pielgrzymkowa Bia³o-¯ó³ta w ramach pielgrzymki "Promienistej". (wiêcej na str. 12)\n1 sierpnia w naszej parafii gocilimy pieszych pielgrzymów z\nGdañska na Jasna Górê.\n13. sierpnia po Mszy w. o 18.30 odprawiono Nabo¿eñstwo Fatimskie.\n15 sierpnia z racji wiêta Maryjnego modlono siê wieczorem\nprzy figurze Matki Bo¿ej Fatimskiej.\n26 sierpnia przypada³a uroczystoæ MB Czêstochowskiej. Msze\nw. odprawiano wg porz¹dku w dni powszednie. Ró¿aniec w intencji naszej Ojczyzny odmówiono o 8.00 i 18.00, a o 21.00 odprawiono nabo¿eñstwo przy obrazie MB Czêstochowskiej.\n31. sierpnia podczas Mszy w. o 11.30 nast¹pi³o powiêcenie\ntornistrów i przyborów szkolnych dzieci z klas pierwszych.\n1 wrzenia podczas Mszy w. o 8.00 rozpoczêto nowy rok szkolny\ndla dzieci i m³odzie¿y. * O 19.00 spotkali siê na plebanii katecheci\npracuj¹cy w szko³ach naszej parafii.\n2 wrzenia po Mszy w. o 18.30 z udzia³em Nadzwyczajnych Szafarzy Eucharystii, odby³o siê spotkanie tej grupy w Domu Parafialnym.\n8 wrzenia przypada³a uroczystoæ Narodzenia NMP i doroczny\nOdpust w Katedrze Bydgoskiej. W przygotowaniach duchowych,\njak i uroczystociach brali udzia³ nasi parafianie. Osoby, które nie\nmog³y byæ na Mszy w. w katedrze zaproszono do naszej wi¹tyni\nna wieczorn¹ modlitwê w intencji diecezji.\n9 wrzenia po wieczornej Mszy w. odby³o siê spotkanie Sejmiku Parafialnego.\nOd 13 do 14 wrzenia Parafialny Klub Sportowy "Wiatrak" zorganizowa³ rajd rowerowy do Sanktuarium w Górce Klasztornej.\n13. wrzenia po Mszy w. o 18.30 odprawiono Nabo¿eñstwo\n14. wrzenia Ks. Janusz Tomczak - kapelan w Centrum Onkologii zorganizowa³ z osobami niepe³nosprawnymi modlitewne skupienie przygotowuj¹ce do og³oszenia Sanktuarium Królowej\n18 wrzenia przypada³o wiêto w. Stanis³awa Kostki, patrona\npolskiej m³odzie¿y. M³odzie¿ naszej parafii modli³a siê podczas\nwieczornej Mszê w. w jej intencji.\n20 wrzenia odby³o siê w naszym kociele spotkanie diecezjalne cz³onków Stowarzyszenia Wspierania Powo³añ.\nOd 28 wrzenia do 6 padziernika bêdzie trwa³o duchowe przygotowanie do uroczystoci odpustowych i jubileuszu XXV lecia\nParafii (szczegó³owy program na str. 9)\n7 padziernika br. prze¿ywaæ bêdziemy odpust parafialny i XXV\nrocznicê powstania parafii (szczegó³owy program na str. 2)\nNabo¿eñstwa ró¿añcowe w padzierniku w dni powszednie o\n18.00, a w niedziele o 16.30.\nCodziennie o 15.00 w kaplicy jest Koronka do Mi³osierdzia Bo¿ego.\nW ka¿d¹ rodê po Mszach w. o 8.30 i 18.30 odmawiana jest Nowenna\ndo Matki Bo¿ej Nieustaj¹cej Pomocy. W ka¿dy czwartek o 8.00 s¹\nGodzinki do Mi³osierdzia Bo¿ego, a w ka¿dy pi¹tek w kaplicy od\n9.00-18.30 Adoracja Najwiêtszego Sakramentu.\nW pierwsz¹ niedzielê miesi¹ca zbierane s¹ ofiary, przeznaczone\nna finansowanie obiadów dla dzieci i m³odzie¿y naszej parafii.\nNajbli¿sza zbiórka odbêdzie siê w niedzielê 5 padziernika.\nPani Organistka zaprasza na próby zespo³u dzieciêcego w soboty o 10.00 w domu katechetycznym w salce na I piêtrze.\nBiuro Parafialne czynne (pn-pt) 9.00-10.00 i 16.00-17.00.\nTransmisja nabo¿eñstw na stronie internetowej www.mbkm.pl\nP ar af i i\nPOZIOMO: [1A] Zwa³, sterta [1J] Dawniej dzier¿awa, arenda [2D]\nRoztaczana w szpitalu nad chorym [3A] Nieprzepisowe zagranie zawodnika na boisku [3J] Imitacja skóry [4D] Czêsta dolegliwoæ gard³a\n[5A] Imiê Kruczkowskiego [5J] Solenizantka z 25 sierpnia [7A] Rezerwa\nna trudne czasy [7J] Zuch, junak [9A] Opis Mêki Pana Jezusa [9K]\nDawne narzêdzie tortur z otworami na rêce i nogi [10E] Druk reklamowy\nz biura turystycznego [11A] Zimowa przeja¿d¿ka [11K] Samochód [12E]\nPose³ nowogrodzki, przeciwnik rozbioru Polski [13A] Samica konia [13K]\nJarmark lub bazar.\nPIONOWO: [A7] Drobna notatka [B1] Pomieszczenie z dwoma zerami na drzwiach [C7] Barwne jajko wielkanocne [D1] Wodny roztwór\nsoli kamiennej [E7] Pomaga kap³anowi rozdawaæ komuniê [F1] Czerwone kropki na nosie [H9] Gepert lub Olszówka [J1] Beznoga jaszczurka\n[K7] Uliczne ujêcie wody [L1] Koció³ obrz¹dku wschodniego [M7] Sêdzia polubowny [N1] Plastikowe enerdowskie auto.\nOdgadnij wyrazy i odczytaj has³o wg podanego szyfru. Poszczególne\nwyrazy has³a oddzielone s¹ nawiasami. W rozwi¹zaniu wystarczy\npodaæ samo has³o. Oto szyfr: [( D1, M7, K12, H2, N1, L11, B9, L3, C8,\nK5, M3) (N4, H11, J3, F4, F10, D1, L4, A10, J6, D9) (N13, D2, G10, F4,\nB2, N7, H11) (M11, F10) (H10, K1, N2) (M9, C5, N13, J4) (D5, C10) (G12,\nK5, N4, F5, D3, H9, C3, A11, M5) (F1,L13, K10, J12, A3, G4, L5)].\nRozwi¹zania nale¿y nadsy³aæ na adres pocztowy, poczty elektronicznej redakcji lub wrzucaæ do skrzynki Poczty parafialnej do 19. padziernika 2008 roku. Rozwi¹zanie krzy¿ówki brzmia³o: WSZYSTKIE\nTRUDY I RADOCI NIESIEMY DO TRONU MARYI NA JASNEJ GÓRZE.\nNagrodê otrzymuje Bernadeta Kruczkowska, zam. w Bydgoszczy\nprzy ul. Sucharskiego 4. Gratulujemy. Nagroda czeka w zakrystii.\n323-48-33 ks. proboszcz Jan Andrzejczak\n323-48-45 ks. Krzysztof Buchholz; 323-48-42 ks. Ryszard Szymkowiak\n323-48-41 ks. Janusz Tomczak;\n323-48-46 ks. Wojciech Retman\n323-48-43 ks. Dariusz Weso³ek; 323-48-44 ks. Marek Januchowski\nBiuro Parafialne (tel. (052) 323-48-35 lub 346-76-25 od poniedzia³ku do\npi¹tku od 9.00 do 10.00 i od 16.00 do 17.00.\nDziêkujemy autorom tekstów i Czytelnikom za listy. Sk³ad ukoñczono i oddano do druku 26. wrzenia 2008\nr. Nastêpne wydanie Na ocie¿ planowane jest 25. padziernika 2008 r.\nparafialny Na Ocie¿ Redaguje kolegium,\nks. Wojciech Retman (asystent kocielny) * Adres: ul. Bo³tucia 5, 85-796 Bydgoszcz; [email protected]\n* www.naosc.mbkm.pl * Materia³ów nie zamówionych redakcja nie zwraca. Zastrzega siê równie¿\nprawo do zmiany tytu³ów, skrótów i redakcji materia³ów * Wydawca: Rzymskokatolicka Parafia Matki\nBoskiej Królowej Mêczenników w Bydgoszczy.\n22 Na ocie¿ (9/2008)\nNA SREBRNY JUBILEUSZ PARAFII (8)\nKAMIENIE I AKTY\nKamienie wêgielne budowli to kamienie pobrane ze szczególnych miejsc dla\ndanego obiektu i wyposa¿one w odpowiednie zapisy.\nInformacje podawane na nich s¹ w zasadzie krótkie i dotycz¹ obiektu i czasu ich\nwmurowania. Ten typ informacji s³u¿y potomnym ku pamiêci.\nW parafii mamy wmurowane dwa takie\nkamienie, a trzeci czeka na wmurowanie.\nKAMIEÑ WÊGIELNY KOCIO£A\nKamieñ ten pochodzi z fundamentu kocio³a pw. w. Miko³aja w Fordonie, jako\nkocio³a - matki. Wydoby³ go osobicie ks.\nZygmunt Trybowski, kiedy mieszkaj¹c tam\nczasowo dosta³ zadanie budowy naszej\nparafii. Po odpowiednim przygotowaniu\nzosta³ w dniu 20 czerwca 1983 roku powiêcony przez Jana Paw³a II, przebywaj¹cego wtedy w Poznaniu.\nWmurowania go w mur naszej wi¹tyni\ndokona³ w dniu 11 maja 1989 roku ks. bp\nMarian Przykucki, wówczas Ordynariusz\nDiecezji Che³miñskiej z Pelplina. Ciekawostk¹ jest fakt, ¿e w gronie wielu kap³anów zaproszonych na tê uroczystoæ, znalaz³ siê przypadkowo, w zastêpstwie swego proboszcza m³ody kap³an - ks. Przemys³aw Ksi¹¿ek, póniejszy nasz proboszcz.\nJak z powy¿szego zapisu wynika, kamieñ\nów czeka³ 6 lat na swoje miejsce w murze.\nZachodzi pytanie gdzie on by³? Otó¿ le¿a³\nsobie przez ten czas spokojnie na biurku\nw mieszkaniu ks. Zygmunta.\nKAMIEÑ WÊGIELNY DOMU JUBILEUSZOWEGO\nPochodzi z Doliny mierci wydobyty przez\nks. Krzysztofa Buchholza i pracowników\nCKK "Wiatrak". Po uprzednim przygotowaniu zabrany zosta³ przez wyje¿d¿aj¹cych z\npielgrzymk¹ do Rzymu: ks. Proboszczem\nZygmuntem Trybowski, ks. Krzysztofem\nBuchholzem i kilkoma m³odymi ludmi z\n"Wiatraka". Tam, w dniu 23 maja 2001\nroku, zosta³ powiêcony przez papie¿a\nJana Paw³a II podczas prywatnej audiencji. Ojciec wiêty pob³ogos³awi³ wówczas\nrównie¿ komplet dokumentacji budowlanej Domu Jubileuszowego. Wmurowanie\nkamienia wraz z aktem erekcyjnym mia³o\nmiejsce w dniu 28 wrzenia 2002 roku, a\naktu tego w otoczeniu przedstawicieli\nw³adz miejskich Bydgoszczy i samorz¹dowych województwa, oraz wielu wiernych dokona³ ks. dziekan Przemys³aw Ksi¹¿ek.\nObecny na tej uroczystoci by³ chory ks.\nProboszcz Zygmunt Trybowski.\nKAMIEÑ WÊGIELNY BYDGOSKIEJ GOLGOTY XX WIEKU\nPochodzi równie¿ z Doliny mierci i czeka na swoje przeznaczenie. Wraz z aktem\nerekcyjnym ma zostaæ wmurowany w XII\nstacjê Golgoty zwan¹ "Drog¹ do Nieba"\nprzez Jego Eminencjê ks. kardyna³a Józefa Glempa - Prymasa Polski w dniu 7 padziernika 2008 roku, w dniu XXV lecia naszej Parafii.\nAkty erekcyjne to zbiory wielu informacji\ndotycz¹cych obiektu. Zawarte s¹ tam dane\ndotycz¹ce twórców, wykonawców, fundatorów oraz osób, które bra³y udzia³ w powstawaniu dzie³a. Podaje siê te¿ dane,\nkiedy rzecz ta mia³a miejsce, kto wówczas\nby³ zarz¹dc¹ miejsca, miejscowoci, kraju, czy w przypadku obiektów kocielnych\nPi¹tek to dla katolików szczególny\ndzieñ-wspomnienie mierci Pana Jezusa. Jak nale¿y traktowaæ coraz powszechniejszy "zwyczaj" zalubin i wesel w pi¹tki?\nJak podaje Kodeks Prawa Kanonicznego (w skrócie KPK) Koció³ ustanowi³\ndni pokuty, aby zjednoczyæ wiernych w czynieniu pokuty do której s¹ zobowi¹zani na\npodstawie prawa Bo¿ego (Kan. 1249).\nTymi dniami i okresami pokutnymi s¹ poszczególne pi¹tki ca³ego roku i czas wielkiego postu (Kan. 1250) i dlatego czwarte\nprzykazanie kocielne zobowi¹zuje nas do\npowstrzymania siê od spo¿ywania miêsa\ni zachowania postu w dni pokutne, by w\nten sposób przygotowaæ nas do uroczystoci religijnych. Z drugiej strony KPK nie\nzakazuje zawierania zwi¹zków ma³¿eñskich w te dni, bowiem mog¹ zaistnieæ\nsytuacje, okolicznoci, warunki, które\nbêd¹ przemawia³y za zawarciem sakramentu ma³¿eñstwa w³anie w tym czasie.\nNa pewno coraz powszechniejszy\n<zwyczaj> zalubin i wesel w pi¹tki jest\nnie do pogodzenia z charakterem tego\ndnia, ale nie nale¿y te¿ wykluczaæ zupe³nie\ntakiej mo¿liwoci, szczególnie, jeli s¹ ku\ntemu wa¿ne powody lub jest zaplanowany skromny lub wraz z uzyskan¹ dyspens¹ od ks. proboszcza od potraw miêsnych i odmówieniem w³aciwych modlitw\nlub podjêciem dzie³ pokutnych i/lub mi³osierdzia. Trzeba te¿ zaznaczyæ, ¿e wszystkie uroczystoci znosz¹ pokutny charakter\ntych dni i wtedy nie jest oczywicie wymagana dyspensa ks. proboszcza.\nZachêcamy czytaj¹cych tê rubrykê do zadawania nastêpnych pytañ.\n23 Na ocie¿ (9/2008)\nspis hierarchów Kocio³a. Czêsto do³¹czone s¹ rysunki lub zdjêcia z kolejnych faz\npowstawania obiektu. Wszystko to zamkniête jest szczelnie, w trudno zniszczalnych pojemnikach i wmurowane tak, ¿e\npojemnik jest niewidoczny dla otoczenia.\nAkt erekcyjny jest cennym ród³em informacji, nieraz po wielu wiekach, kiedy to\nobiekt trzeba rozebraæ lub ulegnie zniszczeniu. Wmurowuje siê te akty razem\nz kamieniem wêgielnym lub jako samodzielne informacje. W naszej parafii mamy\ntakie akty erekcyjne razem z kamieniami\nwêgielnymi wy¿ej wymienionymi. Mamy te¿\ndwa osobne akty.\nPierwszy zosta³ w dniu 17 czerwca 1996\nwmurowany pod tablicê figury Matki Boskiej Fatimskiej, ustawionej przy zbiegu\nulic Twardzickiego i Bo³tucia. W ma³ym p³askim pude³ku znajduje siê opis dzie³a, jego\nautorzy, twórcy i inspiratorzy powstania, jak\ni wykaz pracuj¹cych tu wtedy kap³anów,\noraz kilka zdjêæ z poszczególnych faz powstawania dzie³a. Akt zosta³ wraz z figur¹\npowiêcony w dniu 21 czerwca 1996 przez\nks. bpa Bogdana Wojtusia z Gniezna.\nDrugi, wmurowany i powiêcony zosta³\nprzez ks. Przemys³awa Ksi¹¿ka w dniu 7\npadziernika 2006 roku, a znajduje siê pod\nepitafium ku pamiêci .p. ks. Zygmunta\nTrybowskiego. W okr¹g³ej metalizowanej\ntubie umieszczono wiele informacji na ten\nul. Wañkowicza 1\n85-796 Bydgoszcz (Przylesie),\ntel. (052) 343-30-62