Business Intelligence i magazynowanie danych | getsix\n„Business Intelligence” (BI) to wgląd w działalność biznesową – umożliwia przedsiębiorstwom gromadzenie i analizowanie danych w celu zapewnienia historycznego, bieżącego i predykcyjnego obrazu działalności biznesowej przy użyciu określonych praktyk i narzędzi. BI jest w stanie umożliwić poszczególnym obszarom funkcjonalnym, takim jak finanse, łańcuch dostaw, zasoby ludzkie, sprzedaż i marketing oraz obsługa klienta, spójną współpracę, która pomoże przedsiębiorstwu odpowiedzieć na kluczowe pytania, uzyskać wgląd w sytuację i umożliwić podejmowanie decyzji w oparciu o wiedzę. Podstawę platformy BI często stanowi „Magazyn danych” (DW) zebrany z różnych systemów źródłowych organizacji i specjalnie ustrukturyzowany na potrzeby zapytań i analiz.\nWiększość dzisiejszych przedsiębiorstw jest w stanie określić znaczenie lepszego zarządzania informacją. W związku z tym nasuwa się kluczowe pytanie – jak to zrobić? Jednym z czynników jest przejrzystość. Niestety, wiele firm nie dysponuje rozwiązaniami umożliwiającymi efektywne zarządzanie informacjami. Ich systemy korporacyjne radzą sobie przyzwoicie z codziennymi operacjami. Ale jeśli chodzi o analizę i wgląd w dane, arkusze kalkulacyjne i ręczne przetwarzanie informacji to nadal normalna rzecz. W rzeczywistości, średnie i duże przedsiębiorstwa mogą wydawać setki milionów euro rocznie na ręczne liczenie liczb i analizy ad-hoc. Co gorsza, uzyskane w ten sposób liczby mają tendencję do bycia nieprzewidywalnymi i niejasnymi, co często sprawia, że osoby podejmujące decyzje drapią się w głowę, które dane są poprawne.\nWidoczność jedynej formy prawdy może być zamglona. BI i DW mogą dostarczyć systemy, narzędzia, procesy i zarządzanie, które pomogą przedsiębiorstwom w bardziej efektywnym zarządzaniu informacjami – przekształcaniu danych z różnych źródeł w wysokiej jakości informacje, które są wiarygodne, użyteczne i korzystne.\nNasi eksperci „BI” i „DW” pomagają naszym klientom:\nOmijanie klasycznych pułapek inicjatyw BI/DW – brak ładu informacyjnego, brak silnych i jasnych reguł biznesowych i metryk oraz brak sponsora wykonawczego.\nDocenianie kluczowych korzyści płynących z inicjatywy BI/DWH – terminowa, precyzyjna i wiarygodna informacja, ulepszone i świadome podejmowanie decyzji, a także redukcja ryzyka i kosztów zarządzania informacją.\nPlan BI/DW – zdefiniowanie planu BI/DW klienta, w tym projektu architektury, wyboru narzędzi, organizacji i zarządzania danymi, wraz z uzasadnieniem biznesowym i mapą drogową.\nWyceny rozwoju BI/DW – getsix® ocenia obecny rozwój BI/DW naszych klientów i definiuje ich cele na przyszłość.\nProjektowanie strategicznych wskaźników wydajności – pomagamy naszym klientom zidentyfikować metryki i pomiary, które mogą zwiększyć wartość biznesową.\nWdrożenia BI/DW – możemy pomóc naszym klientom udoskonalić i wdrożyć planowanie informacyjne, które wspiera „magazynowanie danych”, raportowanie i analizy.\nInnowacyjna analityka – możemy pomóc naszym klientom, idąc o krok dalej, w ocenie ich danych. Na przykład – eksploracja danych i modelowanie predykcyjne, wraz z analizą cenową i analizą wydatków.\nRaportowanie zgodności – możemy wspierać raportowanie zgodności w wielu rodzajach formatów.


1. W którym roku i na kim dokonana została zbrodni... - Zadane.pl\n1. W którym roku i na kim dokonana została zbrodnia katyńska ? 2.Kto był komendantem głównym AK w latach 1944-1945 ? 3.Gdzie brały udział w walkach : a) Samodzielna brygada strzelców podchalańskich b)Samodzielna brygada strzelców Karpackich c) Samodzielna brygada spadochronowa\nprzez wojanek1 11.03.2010\n1. 5 marca 1940 r. Biuro Polityczne WKP(b) podjęło uchwałę o rozstrzelaniu polskich oficerów więzionych w obozach na terenie Związku Sowieckiego oraz innych więźniów polskich przetrzymywanych w zachodnich obwodach Ukrainy i Białorusi. Ofiarami byli głównie znaczący obywatele państwa polskiego: oficerowie Wojska Polskiego i policji, urzędnicy administracji państwowej oraz przedstawiciele intelektualnych i kulturalnych elit Polski.\n2. Leopold Okulicki\n3. a) Bitwa o Narwik\nb) Bitwa o Tobruk\nc) Bitwa o Arnhem\nMam nadzieję, że to się na coś przyda :)


Mosty w Warszawie – 6 historii o wielkich konstrukcjach – PolskaZachwyca.pl\nStrona głównaTop 10Mosty w Warszawie – 6 historii o wielkich konstrukcjach\nMosty w Warszawie – 6 historii o wielkich konstrukcjach\nWarszawska Syrenka. Fot. artur-bociarski Shutterstock\nWarszawskie mosty to nieodzowny element stolicy. Oprócz swojego praktycznego przeznaczenia stały się one symbolami miasta. Nowoczesne konstrukcje wyglądają pięknie zwłaszcza nocą, gdy są podświetlone. Mosty w Warszawie warto uwieczniać na fotografiach.\nMost Gdański w Warszawie. Fot. Shutterstock\nTen oryginalny dwupoziomowy most w Warszawie powstał w latach 1957-1959 na filarach byłego mostu przy Cytadeli. Dawna przeprawa została zburzona przez Niemców w 1944 roku. Na jego dolnej części znajdują się tory tramwajowe, chodniki oraz ścieżka rowerowa. Górny poziom to czteropasmowa jezdnia oraz przejścia dla pieszych. W latach 90. przeprawa została odnowiona. Most pomalowano na zielono, a dolny poziom został oświetlony kolorowymi świetlówkami co nadało mu wyjątkowego klimatu. Odwiedzających wita neon z napisem Miło Cię widzieć, który dodaje mu sympatycznego charakteru.\nMosty w Warszawie – most Poniatowskiego\nMosty w Warszawie – most Poniatowskiego. Fot. Shutterstock\nMost Poniatowskiego na Wiśle zbudowano w latach 1904-1914. W tamtych czasach była to trzecia przeprawa i z tego powodu mieszkańcy nazywali ją Trzeci Most. Dawniej znany był też jako most Mikołajewski oraz most im. Cesarza Mikołaja II. Obecna nazwa obowiązuje od 1917 roku. Ta popularna przeprawa łączy Śródmieście z Pragą. Okolice mostu stały się miejscem rekreacji dla mieszkańców Warszawy. Przy praskiej stronie znajduje się lubiana przez warszawiaków plaża Poniatówka, a od 2017 pod mostem działa kompleks trzech boisk do siatkówki plażowej z trybunami na 200 osób i urządzeniami do street workoutu – ulicznych treningów.\nMost Świętokrzyski Warszawa. Fot. Shutterstock\nPatrząc na mosty w Warszawie nie da się nie wspomnieć o przeprawie łączącej Powiśle z Pragą. Most Świętokrzyski, choć został wybudowany dopiero w 2000 roku, już stał się symbolem miasta. Wyróżnia się oryginalnym i okazałym wyglądem. Bliskość Stadionu Narodowego sprawia, że most wraz z obiektem sportowym są doskonałymi budowlami do fotografowania. Jest to także miejsce, gdzie kręcone są filmy i teledyski. Ta nowoczesna przeprawa to także najlepiej przystosowany do potrzeb rowerzystów most w Warszawie.\nMost Śląsko-Dąbrowski, Warszawa. Fot. Shutterstock\nMost Śląsko-Dąbrowski stanowi fragment Trasy W-Z. 22 lipca 1949 r. połączył Pragę ze Śródmieściem i Wolą. Gdy w 2016 roku porównano tą przeprawę z innymi w Warszawie okazało się, że jest to najmniej uczęszczany most w stolicy. Średnio w ciągu doby przejeżdżało nim 24 109 pojazdów. Nazwa mostu została wybrana aby upamiętnić wkład Śląska oraz Zagłębia Dąbrowskiego w odbudowę stolicy. Chcąc podziwiać piękny widok na Stare Miasto oraz na tylną elewację kościoła św. Anny powinniśmy wybrać się na ten właśnie most, który jest doskonałym miejscem żeby wykonać wyjątkowe zdjęcia stolicy.\nMost Łazienkowki Warszawa. Fot. klinek, Shutterstock\nMosty w Warszawie były budowane po wojnie aby na nowo przywrócić ruch po obu stronach Wisły. Także most Łazienkowski stał się ważną powojenną inwestycją w stolicy. Stanowił on część nowo wybudowanej Trasy Łazienkowskiej. Budowa mostu i całej trasy zakończyła się 19 lipca 1974 r., przeprawa została oficjalnie otwarta 22 lipca. Dla upamiętnienia tego wydarzenia na moście umieszczono tabliczkę z napisem: W XXX-lecie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej czwarty most w Warszawie z Trasą wzniesiony w latach 1971-1974 oddano w dniu lipcowego święta.\nMost Siekierkowski w Warszawie. Fot. Shutterstock\nMost Siekierkowski został oddany do użytku 21 września 2002. Jego budowa wraz z drogami dojazdowymi trwała dwa lata. To co dodaje mu największego uroku to jego podwieszana konstrukcja. Co ciekawe, choć przeprawa została wybudowana dopiero w XXI wieku, to pierwsze wzmianki mówiące o planach jej budowy pochodzą już z czasów przedwojennych. Dziś jest to jedna z najczęściej uczęszczanych przepraw w Warszawie oraz druga w stolicy przystosowana do jazdy rowerem.\nPoprzedni artykułLubelskie – atrakcje i ciekawostki, których nie znałeś (Top 21)\nNastępny artykułŚwinoujście – atrakcje najpiękniejsze nad Bałtykiem


Napiwki i tipy w turystycznych krajach na świecie\nZwyczaje bywają różne. Napiwki na świecie\nPłacić czy nie płacić? Oto jest pytanie. Zwyczaje związane z napiwkami, panujące w Polsce, znamy dość dobrze, nie musimy zastanawiać się nad tym czy i ile zostawić kelnerowi w restauracji. Ale przebywając za granicą, już takiej pewności mieć nie możemy. O napiwkach pisaliśmy już kilka miesięcy temu, w tekście „Wręczanie napiwków nie wszędzie mile widziane”. Tym razem przyjrzymy się dokładniej 25-ciu najbardziej popularnym wśród turystów, krajów świata.\nNa ogół, w Australii napiwków zostawiać nie trzeba. Do rachunków nie są doliczane żadne „opłaty serwisowe” i nie jest niczym wstydliwym oczekiwanie na wydanie reszty. Powód jest prosty – pracownicy zatrudnieni w usługach, są dobrze wynagradzani, wyraźnie powyżej światowej średniej i dodatkowe dochody nie są dla nich tak istotne jak to bywa w innych krajach.\nJeśli koniecznie chcemy coś zostawić, to w przypadku restauracji 15% będzie kwotą więcej niż wystarczającą, w hotelach portierowi można dać 1 usd za walizkę, pokojowej 1-5 usd za dzień, a concierge 10-20 usd. Ale nie ma gwarancji, że napiwek zostanie przyjęty.\nW wielu restauracjach do rachunków doliczana jest „opłata serwisowa” i w takim przypadku, płatność zwyczajowo zaokrągla się do pełnej liczby. Można zostawić parę dodatkowych euro lub, po prostu, powiedzieć „danke” (chociaż nie zawsze będzie to mile widziane…).\nW restauracjach, w których nic do rachunku nie doliczono zostawia się 10% jego wartości.\nW Austrii, tak jak w większości krajów europejskich, nie przywiązuje się wielkiej wagi do dawania napiwków taksówkarzom. Można nie dać nic lub, co najwyżej, zrezygnować z odbioru reszty.\nW hotelach, portierom daje się 1-2 euro.\nW Brazylii nie oczekuje się od turystów napiwków, chyba że standard usługi wyraźnie przekracza przeciętną. W dolnej części rachunków wystawianych w wielu barach i restauracjach, dojrzeć można dopisek informujący o doliczeniu 10% za obsługę. Jednak w rzeczywistości, szefowie lokali nie przekazują tych pieniędzy pracownikom.\nOgólnie rzecz biorąc, w czasie podróży do Brazylii każda dodatkowa zapłata jest bardzo mile widziana, jakkolwiek niewymagana.\nW Chile dawanie napiwków jest proste i tanie. Nie oczekują ich taksówkarze, a inni pracownicy usług zadowalają się drobnymi kwotami. Typowym, jest zwykłe zaokrąglanie w górę. Kwota 5 usd uważana jest za bardzo wysoką, a 10 usd wchodzi w grę tylko za usługi o pięciogwiazdkowej jakości.\nWażną sprawą jest, aby pamiętać o dawaniu napiwków wyłącznie w peso, szczególnie unikając zagranicznych monet, które nie są wymieniane w chilijskich bankach i kantorach.\nW barach, restauracjach, 10-cio procentowa „opłata serwisowa” jest wliczana do rachunku. Można zapłacić dodatkowo, gdy uzna się, że obsługa była wyjątkowa, ale nie jest to konieczne.\nW wielu restauracjach w mieście Tamarindo, mimo dodania „opłaty serwisowej”, w menu może pojawić się informacja, że „serwis nie jest wliczony” lub kelner może dopisać na rachunku „tipy mile widziane”. Wprawdzie nie ma obowiązku dodatkowej zapłaty, to zostanie ona przyjęta z zadowoleniem.\nW Chinach napiwków się nie wręcza. Dawanie ich taksówkarzom, w wielu rejonach jest łamaniem prawa. Jest jednak jeden wyjątek: przewodnicy turystyczni, którzy napiwki przyjmują i uczynili sobie z nich źródło dużego dochodu, zwiększanego prowizjami otrzymywanymi od właścicieli sklepów, przy których zatrzymują się z prowadzonymi przez siebie grupami.\nW Chorwacji napiwki są prawie zawsze wliczone w cenę rachunku i nie ma potrzeby zostawiania niczego ekstra. Jeśli je się obiad w bardzo dużej grupie, to można wziąć pod uwagę dodatkową zapłatę, ale nie jest to konieczne.\nNa Filipinach, zazwyczaj, oplata za obsługę wliczona jest do rachunku (widać litery „SC”). Jeśli tak nie jest, dać można około 10%. Podobnie jak w paru innych krajach, najczęściej pracownicy nie uczestniczą w podziale wpływów za obsługę. Dlatego, gdy jest ku temu powód, warto zostawić coś ekstra.\nZgodnie z francuskim prawem, wszystkie rachunki w restauracjach i kafejkach obciążane są opłatą za usługi, w wysokości 15%, którą otrzymuje nie kelner, a właściciel, później dzielący wpływy wśród załogi. W takiej sytuacji, dodatkowe płacenie za usługę nie jest potrzebne, ale z pewnością jest mile widziane przez pracowników restauracji, którzy – wg raportu sporządzonego przez BBC – należą do najsłabiej wynagradzanych grup zawodowych we Francji. Ich średnie wynagrodzenie to 1495 euro (około 6200 zł), tylko nieznacznie przewyższające minimalną płacę obowiązującą w tym kraju.\nDawanie napiwków w Grecji wymaga nieco uwagi. Przede wszystkim, nie jest obligatoryjne, ale zwykle zaokrągla się kwoty w górę. Niektórzy właściciele restauracji nie pozwalają kelnerom zatrzymywać dla siebie napiwków, dlatego warto najpierw upewnić się, czy ich dawanie ma sens, czy jedynym skutkiem nie będzie zwiększenie przychodów firmy.\nHiszpanie przywiązują dużą wagę do etykiety i przestrzegania różnych obyczajów. I dlatego zawsze trzeba coś zostawić. Choćby symbolicznie. Mogą to być nawet bardzo małe kwoty.\nSystem napiwkowy w Holandii jest prosty. „Opłat serwisowych” wliczanych do rachunków nie ma, tak że wystarczy stosować się do jedynej reguły: 5-10%. Chyba, że usługa wykonana jest wyjątkowo źle – wtedy nic się nie daje.\nWakacje w Islandii są raczej drogie. Za wszystko płaci się więcej niż w innych krajach europejskich, zarówno za hotele jak i jedzenie. Wszystkie opłaty wyszczególnione są w rachunkach. Islandczycy przyzwyczaili się do tego, że turyści wręczają im napiwki i z pewnością z tego powodu nie spotka nas żadna przykra niespodzianka, ale jednak niewątpliwie żadna dodatkowa zapłata za usługi nie jest przez nich oczekiwana.\nW Indiach, wszyscy zajmujący się usługami, spodziewają się od turystów dodatkowej zapłaty. Wyjątkiem są tylko taksówkarze. Czasami do rachunków doliczana jest specjalna opłata, jeśli jednak jej nie ma to trzeba zostawić od 10 do 20% - w zależności od poziomu usługi.\nW Irlandii nie ma silnej napiwkowej presji. Jednak większość turystów je wręcza, zwłaszcza w restauracjach i taksówkach. Dobrą regułą jest tu zostawienie 10%.\nChociaż w większości lokali na Jamajce nie istnieje zwyczaj obciążania turystów dodatkowymi opłatami za obsługę, to mieszkańcy Jamajki przyjmują je z przyjemnością. Zazwyczaj zostawia się od 10 do 18 procent – w zależności od jakości serwisu. Ze względu na brak jasnych reguł, warto przyjrzeć się rachunkowi czy nie ma na nim żadnych dodatkowych opłat. Trzeba pamiętać, że w wielu hotelach „all inclusive”, pracownicy mają zakaz przyjmowania napiwków od turystów.\nDawanie „tipów” w Japonii nie tylko nie jest obowiązkowe, ale w wielu przypadkach może spotkać się z odrzuceniem. Przyjmowanie napiwków nie jest częścią kultury Japonii i zwykłe położenie na stole drobnych pieniędzy może wprawić w zakłopotanie. Chociaż ogromna liczba turystów przyjeżdżających do tego kraju, nauczyła Japończyków tolerancji do ich zachowań.\nW Kanadzie panują, pod tym względem, zasady identyczne jak w Stanach Zjednoczonych. A to oznacza, że napiwki trzeba dawać chyba wszędzie i każdemu (jedynie nie zaleca się wręczania ich policjantom i służbom granicznym…). W kanadyjskich restauracjach zwyczajowo zostawia się 15-20%, a taksówkarzom co najmniej 10%. Kilka dolarów za swe usługi oczekują portierzy hotelowi, pokojowe, fryzjerzy, itd.\nDo wszystkiego na Malediwach dolicza się 10% w formie „opłaty serwisowej”. Ale pracownicy nic z tego nie otrzymują. Dlatego mile widziane jest dołożenie dodatkowej kwoty w uznaniu za dobrą obsługę, tym bardziej, że ich pensje są bardzo niskie.\nW Meksyku, tak jak w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, płacić dodatkowo trzeba za niemal wszystko. Podstawowy „cennik” wygląda następująco: restauracje – 10 do 15%, portierzy hotelowi – 10 do 20 peso (0.65-1.30 usd) za sztukę bagażu, konsjerż – minimum 100 peso (6.5 usd), pokojowa – 20 do 50 peso (1.30- 3.30 usd).\nChociaż „opłaty serwisowe” włączane są automatycznie do rachunków w niemieckich barach i restauracjach, to naturalnym zachowaniem jest zaokrąglanie kwot w górę lub zostawianie 5-10%. W zasadzie, powinno się poinformować kelnera o zamiarze dopłaty, tak aby mógł on wpisać ją do rachunku. Nie jest dobrym tu zwyczajem, położenie pieniędzy na stole po uregulowaniu zapłaty.\nSzwajcarskie prawo federalne wymaga, aby wszystkie opłaty włączone były do rachunku. Nie ma obowiązku dawania nikomu, ani nigdzie, jakichkolwiek napiwków. Pracownicy obsługi są dobrze wynagradzani. Mieszkańcy Szwajcarii często zostawiają małe „tipy”, zaokrąglając płatności do 5-ciu lub 10-ciu franków.\nJedynymi usługodawcami na Tajwanie, którzy oczekują „tipów”, są pracownicy hoteli międzynarodowych sieci. W restauracjach, do rachunków doliczane są opłaty rzędu 10-15%. Nie daje się nic taksówkarzom. W przypadku skorzystania z dodatkowych usług, takich jak spa lub salony piękności, powinno się zostawić około 10%.\nPrawo wymaga, aby pracownicy zajmujący się obsługą turystów zarabiali, co najmniej tyle ile wynosi minimalna pensja krajowa, niezależnie od tego czy dostają napiwki, czy nie. Tradycja wręczania napiwków nie jest silnie zakorzeniona w Zjednoczonym Królestwie, ale zostawienie paru funtów nigdy nie jest złym pomysłem.\nWłoskie restauracje zazwyczaj jasno informują o wysokości doliczanych opłat za usługę, co czyni cały proces prostym. Nie trzeba się dziwić, gdy na rachunku pojawi się dopłata za np. położony obrus lub sztućce. Jest to zgodne z włoskim prawem (z wyjątkiem regionu Lazio).\nŹródło: GO Banking Rates


Lapo Elkann zatrzymany. Udawał własne porwanie | Ze świata\n30 LISTOPADA 2016, 17:52\nDziedzic fortuny Fiata i transseksualna prostytutka\nFoto: Look Press / Bulls Foto: Lapo Elkann został zatrzymany, udawał własne porwanie\nDziedzic fortuny Fiata Lapo Elkann jest oskarżony o fałszywe zgłoszenie własnego porwania przez transseksualną prostytutkę - donosi BBC.\nLapo Elkann, wnuk głównego akcjonariusza Fiata Gianni Agnelliego przyjechał z Włoch do Nowego Jorku rzekomo w interesach. Jednak zamiast pracować, zadzwonił do swojej rodziny z informacją, że został porwany i żądał 10 tys. dolarów okupu "dla zagwarantowania swojego bezpieczeństwa" - tak amerykański urzędnik powiedział w rozmowie z agencją Associated Press.\nPrzed wyruszeniem do Stanów Zjednoczonych Elkann obwieścił na Instagramie, że jego podróż ma służbowy charakter i zamierza zrealizować wiele projektów i pomysłów. Tymczasem media donoszą, że nim zadzwonił do swojej rodziny z żądaniem okupu, spędził dwa dni z kobietą.\nElkann twierdził, że od piątku był przetrzymywany w mieszkaniu na Manhattanie. Policja znalazła go w niedzielę, przed budynkiem mieszkalnym. Został zatrzymany pod zarzutem zgłoszenia fałszywego przestępstwa.\nŚledczy uważają, że wymyślił własne porwanie po tym, jak stracił wszystkie pieniądze w trakcie alkoholowo-narkotykowej libacji.\nJak podaje BBC, sam Elkann nie odpowiedział na zapytanie dziennikarskie w sprawie "porwania" zaś przedstawicielka businessmana odmówiła komentarza.\nNowy Jork jak malowany:


Rosyjska mniejszość w Białymstoku prosi o pomoc Putina | Fronda.pl\nRosyjska mniejszość w Białymstoku prosi o pomoc Putina\n23 września podczas jubileuszowego posiedzenia Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych – na wniosek ministra administracji i cyfryzacji Andrzeja Halickiego – siedem osób, reprezentujących mniejszości narodowe i etniczne, zostało odznaczonych Krzyżami Zasługi za działania na rzecz zachowania i rozwoju tożsamości kulturowej mniejszości narodowych i etnicznych. Poza tym dyplomy z wyróżnieniami otrzymało kilkadziesiąt innych przedstawicieli mniejszości narodowych.\nJedną z wyróżnionych dyplomem osób jest Andrzej Romańczuk, przedstawiciel mniejszości rosyjskiej, sekretarz Rosyjskiego Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego w Białymstoku. Romańczuka na uroczystym posiedzeniu na pewno nie było, gdyż właśnie przebywał na Krymie i wraz z Alanem Galusem prowadził polskie licealistki na spotkanie z wicepremierem rządu okupacyjnego Muradowem.\nCo ciekawe, jeden z internautów znalazł apel wystosowany przez panią prezes Rosyjskiego Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego w Białymstoku, Galinę (Halinę) Romańczuk, która jest matką Andrzeja. Czytelnik uważa, że prawdziwym autorem apelu jest pan Andrzej, a nie pani Galina. Suplika pod tytułem „Prosimy prezydenta Rosji Władimira Putina o ochronę rosyjskiej ludności w Polsce przed nacjonalistycznym rządem w Warszawie” pojawiła się akurat 16 marca 2014, czyli w dniu, w którym Andrzej Romańczuk „obserwował” i potwierdzał prawidłowość referendum na Krymie pod lufami zielonych ludzików.\nTekst podpisany przez panią Galinę i aż 4, słownie czterech innych sygnatariuszy kończy się inwokacją o „zwiększenie obronności układu Kaliningradzkiego, w celu ochrony przed nacjonalistami z Polski i z Litwy i przygotowanie planu zapewnienia stabilizacji Polski w wypadku narastania nastrojów antyrosyjskich”. Brzmi to trochę, jak Babrak Karmal wzywający Leonida Breżniewa o wkroczenie z bratnią pomocą do Afganistanu. Warto przeczytać całość:\n„W związku z naszym zaniepokojeniem o prawa mniejszości rosyjskiej w Polsce, w związku z narastającymi nastrojami antyrosyjskimi, a przede wszystkim w związku z:\n- co miesięcznymi faszystowskimi szowinistycznych antyrosyjskich demonstracji organizowanych przez Prawo i Sprawiedliwość\n- coraz większą szansą na realne przejęcie władzy przez wyżej wymienioną nacjonalistyczną partię\n- szkoleniem działaczy antyrosyjskich w Polsce, którzy potem strzelali do milicjantów w Kijowie\n- niezrozumiałym z naszego punktu widzenia wspieraniem nielegalnego rządu w Kijowie, który w sposób niedemokratyczny przejął władzę\nWyrażamy nasze głębokie zaniepokojenie bezpieczeństwem mniejszości narodowych w tym przede wszystkim mniejszości rosyjskiej.\nW związku z powyższym, wzywamy premiera Rosji, Władimira Putina o\n- zapewnienie gwarancji bezpieczeństwa Rosjanom w Polsce\n- przygotowanie obwodu Kaliningradzkiego na przyjęcie dużej ilości uchodźców z Polski\n- zwiększenie obronności układu Kaliningradzkiego, w celu ochrony przed nacjonalistami z Polski i z Litwy\n- przygotowanie planu zapewnienia stabilizacji Polski w wypadku narastania nastrojów antyrosyjskich\nHalina Romanczuk, Prezes Zarządu Rosyjskiego Stowarzyszenia Kulturalno – Oświatowego\na także niżej podpisani”.\nCzy w takim razie zasadne jest honorowanie takich ludzi polskimi odznaczeniami?\nPielgrzym Świętokrzyski Sept. 29, 2015, 9:19 a.m.\n@ES11. Sądzę jednak, że "zdalnie sterowany prezydent" przynajmniej nie potrzebuje trzymania za rękę, by wskazać mu właściwy kierunek na dywaniku.\nMichas Sept. 29, 2015, 9:31 a.m.\nPrezydent Andrzej Duda doktor nauk prawnych bije na głowę magistra historii Bronisława "Szoguna" Komorowskiego wykształceniem,kindersztubą i inteligencją.Komorowski bez kartki nic nie umiał powiedzieć,błaźnił się na potęgę i realizował wiernopoddańczą politykę maszynki do podpisywania poronionych pomysłów PO.\nOZ Sept. 29, 2015, 9:53 a.m.\nW odpowiedzi na te skargi niczym nie udokumentowane - Putin powinien dać nakaz natychmiastowego powrotu tych Rosjan, którym tak bardzo żle od dziesiątek lat w Polsce, do powrotu do Rosji.\nKjn Sept. 29, 2015, 10:29 a.m.\n@ES11 "Prezydent Komorowski miał swoje wady, ale nie był tak skarlały moralnie jak Duda." ??? Czy możesz to udowodnić? Na razie jest to tylko potwarz, a do tego nie potrzeba żadnej inteligencji.\nMichas Sept. 29, 2015, 11:10 a.m.\nKomorowski podpisywał każda durnotę podsuwaną mu przez partię ,która zadłużyła Polskę w stopniu nigdy nie spotykanym w historii naszego kraju.Był tylko i wyłącznie strażnikiem żyrandola bez żadnych osiągnięć oprócz serii blamaży krajowych w stylu orzeł może oraz na arenie międzynarodowej.Prezydentem został tylko dlatego ,że Donald T. uznał :"ten na pewno mi nie zagrozi i jest na tyle prosty ,że będzie łatwo go prowadzić".\nCredo Sept. 29, 2015, 11:16 a.m.\nA czy taki apel nie jest karalny przez polskie prawo?\nRadzi Sept. 29, 2015, 5:40 p.m.\n+ A dlaczegóż to nie dadzą im paszportu i niech sobie jadą do swojej umiłowanej ojczyzny Wielkiej Rosyji\nlachim Sept. 29, 2015, 7:08 p.m.\nSetki tysięcy Polaków mieszkających w,, Wielkiej Rosji,, powinni napisać list do NATO o obronę przed nacjonalistami z Rosji oraz przygotowanie planu zapewnienia stabilizacji Rosji w wypadku narastania nastrojów antypolskich I to brzmi logicznie..\nAnonimowy999 Oct. 2, 2015, 6:07 p.m.\nJaka rosyjska mniejszość? Cała rosyjska mniejszość w Białymstoku to chyba tylko te cztery podpisane osoby. Jestem podlaskim Białorusinem (katolikiem) i mieszkam w Białymstoku. Znam podlaskich Tatarów, Litwinów, Ukraińców ale nigdy nie słyszałem o żadnym tutejszym Rosjaninie, chyba że jakiś sobie przyjechał. Dobrze że w tych postulatach nie prosili o pomoc Putina w celu chronienia tutejszej ludności prawosławnej, bo zaraz by było, że to sami Rosjanie i z tych czterech Rosjan zrobiłoby się kilkaset tysięcy.\nPS. To jakaś kpina, że musiałem czekać 5 dni na aktywacje konta, żeby napisać jeden komentarz...


Wczoraj na Suchem ścigaliśmy się dla Łukasza | Krzysiek Pomaga Pomagać\nWczoraj na Suchem ścigaliśmy się dla Łukasza\nMimo wszystko (czytaj: Covid-19) udało się. Wczoraj w Stacji Narciarskiej Suche stawiła się cała gromada. Wielu przyjaciół (Klub Narciarski Yeti), znajomych ze światka narciarskiego i nieznajomych przyjechało, żeby wesprzeć rehabilitację Łukasza.\nNa liście startowej odnotowano 272 osoby, startowaliśmy w 18 kategoriach wiekowych, z podziałem na panie (dziewczynki) i panów (chłopców). Najlepszy czas wśród pań uzyskała Gabriela Gurba (00:29:64), a wśród panów Michał Macheta (00:28:12). W klasyfikacji rodzinnej pierwsze miejsce zajęła ekipa Leonowiczów (220 punktów). W klasyfikacji na najbardziej zabawny strój wyróżniono: 1) Sylwię, Helenę i Marcina Rusków, 2) Zosię Kwiecińską, 3) Jadzię Pencarską.\nZ numerem pierwszym wystartował, jak zawsze na naszych zawodach, Krzysztof Graczyk, a zaraz za nim znani polscy paraolimpijczycy: Zuzanna Karpiel, Igor Sikorski i Andrzej Szczęsny. Za nimi, z kolei, na starcie stanęła grupa narciarzy używających tradycyjnej techniki telemarku (Alpi-Klub, Warszawa).\nWyniki zawodów, indywidualne: https://www.mozn.pl/2021/kppi2021.pdf\nWyniki zawodów, rodzinne: https://www.mozn.pl/2021/kppr2021.pdf\nNa mecie urządziliśmy wioskę narciarską, a w niej: wypożyczalnię sprzętu narciarskiego (Head), pokaz konserwacji nart (Go Snow), punkt degustacji napojów energetycznych i kawy (Love 4 Life Tatiana Petrenko). Komentarz do dziejacych się wydarzeń zapewnili, polszczyzną bogatą i barwną, Stanisław Kwieciński, Jacek Peszko Sr i Jacek Peszko Jr.\nSuma “startowego” wyniosła ok. 12 tys. zł. Ponieważ organizatorzy (MOZN, Yeti, KPP) pracowali pro bono, całość tej kwoty powiększa fundusz rehabilitacyjny Łukasza Daty.\nCieszyliśmy się zimą i nartami – z pewnością. Ale przede wszystkim staraliśmy się pomóc Łukaszowi. Wszyscy byli tego świadomi, szczególnie zaś ci, którzy – nie mogąc przyjechać na zawody – mimo to dali “startowe”, niekiedy celowo w kwocie wyższej niż nominalna. Szczególnie im dziękujemy, nie zapominając o tych, którzy na Suche przyjechali.\nDziękujemy też wszystkim naszym sponsorom. Łukasz wart jest waszego poświęcenia.\nFot.: Arkadiusz Potępa


WF.13 - Największa porażka w grze bitewnej lub niepowodzenie modelarskie?\nAutor: Asterix w dniu September 13, 2016\nNajwiększa moja porażka to większa wyprawa na Strategicon (chyba tak się nazywał ale pewien nie jestem) do Wrocławia. Była to wielka wyprawa pociągiem na spory turniej. Czekały mnie trzy bitwy grupie a potem system pucharowy jeśli dobrze pamiętam od ćwierćfinału.\nPrzyjechaliśmy tam we trzech z Pszczyny, każdy z nas zagrał trzy bitwy. I po fazie pucharowej wracaliśmy do domu z dziewięcioma porażkami :) - oczekiwania były większe,\nSwoją drogą pamiętam że jedną bitwę grałem wtedy z kolesiem, który grał chaosem i mam wrażenie że był bardziej chaotyczny niż jego armia. Nie potrafił normalnie mówić, ten gracz wykrzykiwał wszystko na poziomie głośności w granicach 98dB nawet gdy stałem pół metra od niego. Byłem strasznie zmęczony po tej bitwie hehehe i pamiętam ją do dzisiaj.\nDziś obrazka nie mam :(, nie upamiętniłem tej wyprawy.\nPiotr Frąckowiak September 13, 2016 at 8:12 AM\nheh :) bywa i tak :D\nkoyoth September 13, 2016 at 8:30 AM\nChaotyczny krzykacz po prostu się wczuł :D\nManiex September 13, 2016 at 8:43 AM\nEpicko :) ale Wrocław powinien jakoś odkupić swoje winy ;)\nAsterix September 15, 2016 at 9:22 PM\nEh, drugi raz nie dane mi było pojechać :)\nGrot Orderly September 13, 2016 at 8:53 AM\nTo znaczy jak, spodziewaliście więcej - spodziewaliście się dostać w tyłek 10 razy? :D\nAsterix September 15, 2016 at 9:26 PM\nHehe, no tak, wyraziłem się jak piłkarz który po przegranym meczu mówi "przeciwnik za wysoko zawiesił poprzeczkę" :)\nquidamcorvus September 13, 2016 at 8:54 AM\nTo była wojna psychologiczna :)\nDominig September 13, 2016 at 11:13 AM\nMiałem wątpliwą przyjemność grania z takimi ludźmi niestety. Potrafiła taka gra zmęczyć bardziej niż niejeden całodniowy turniej :D\nThe Fantasy Hammer September 13, 2016 at 3:44 PM\nJeden taki starczy za stadion kibiców nielubianego zespołu =D


komputer « Tags « LapZone.pl – Wortal o laptopach, netbookach i tabletach\nLapZone.pl – Wortal o laptopach, netbookach i tabletach » Entries tagged with "komputer"\nNowe modele serii ET22 (ET2230 i ET2231) i ET20 (ET2030 i ET2031) z ekranami 21,5” i 19,5” to pierwsze w historii komputery ASUS AiO pozwalające na możliwość rozbudowy konfiguracji. Modele ASUS serii ET22 i ET20 oferują dobrą wydajność dzięki najnowszym procesorom Intel 4 generacji. Karty graficzne NVIDIA GeForce (do modelu GT820M) oparte są na zaawansowanej architekturze Kepler. Specjalnie zaprojektowane wejście z tyłu komputera pozwala na samodzielne rozszerzenie pamięci operacyjnej w ciągu kilku sekund, korzystając z dwóch … Read entire article »\nNajnowszy MSI AP2011 All-in-One PC dla biznesu\n28 listopada, 2011 | Możliwość komentowania Najnowszy MSI AP2011 All-in-One PC dla biznesu została wyłączona\nMSI wprowadza na rynek nowy model All-in-One PC Wind Top AP2011, zaprojektowany specjalnie dla użytkowników biznesowych. Urządzenie to charakteryzuje najnowsza technologia LED, integracja wyświetlacza z podzespołami komputera oraz nowy design. Nowy MSI Wind Top AP oferuje procesor 2 generacji Intel Core . Platforma Sandy Bridge wykorzystana w MSI Wind Top All-in-One PC dla użytkowników biznesowych zapewnia wyróżniająca się wydajność przy zachowaniu efektywnego wykorzystania energii. Wind Top MSI AP2011 został stworzony dla użytkowników biznesowych. Wsparcie dla dwóch portów … Read entire article »\n18 października, 2011 | Możliwość komentowania Acer Predator G5910 została wyłączona\nAcer jest znany nie tylko z produkcji laptopów i tabletów. Prowadzi on również sprzedaż komputerów stacjonarnych. Acer Predator G5910 należy do tych bardziej wydajnych. Jak wygląda? Czarna, matowa obudowa o opływowym kształcie kojarzy się z mocą i wydajnością, natomiast przednie narożniki i rowki nadają komputerowi Predator G5910 futurystyczny wygląd. Górna powierzchnia obudowy jest nachylona pod kątem, rowki w górnej części obudowy pozwalają na schludne ułożenie kabli o różnych grubościach. Oprócz tego, z tyłu obudowy znajduje się … Read entire article »\n28 czerwca, 2011 | Możliwość komentowania Acer Aspire 7560 i 5560 – nowa seria została wyłączona\nNajnowsza seria laptopów Acer – Aspire 7560 i 5560 stworzono dla wymagających użytkowników. Zastosowano w nich technologię AMD 2011 VISION. Notebooki z tej serii są oferowane z wyświetlaczami o przekątnej 17,3 cala w Aspire 7560, i 15,6 cala w Aspire 5560. Oba modele są wyposażone w panel Acer CineCrystal o dużej rozdzielczości, podświetlany diodami LED. Notebooki występują w następujących konfiguracjach i cenach: Aspire 5560G – matryca 15,6″, procesor AMD Sabine A6-3400, grafika HD6720G2 2G, 4G RAM, … Read entire article »\nJuż wkrótce do Europy ma trafić notebook Fujitsu LifeBook P771. Laptop ten nie wyróżnia się niczym szczególnym, poza wysoką ceną (około 1600 euro) oraz możliwością dodatkowej rozbudowy, ale od początku. Laptop posiada ekran wielkości 12,1 cala pracujący w rozdzielczości 1280×800 pikseli. W środku znajdziemy procesor Intel Core i7-2617UM 1.5 GHz, 8 GB pamięci RAM oraz standardowy dysk twardy 160/320/500 lub dysk SSD 128 GB (w zależności od wersji). Za wyświetlanie obrazu odpowiada zintegrowany układ graficzny Intel … Read entire article »


Skład kobiecego mleka czyli szczepionka w kobiecej piersi | Porady położnej\nCo tak naprawdę zawiera kobiecy pokarm i czy naprawdę warto karmić piersią ?\nPrzede wszystkim jest lekkostrawne i łatwo przyswajalne. A jego poziom utrzymuje się na poziomie 0,89 – 1,4g/100 ml. Jest to idealna proporcja, która rewelacyjnie pokrywa zapotrzebowanie niemowlęcia. Zawartość białek serwatkowych sprawia, że mleko nie zalega w żołądku niemowlęcia. Dużą część objętości mleka bo 0,25 g/100 ml zajmuje kazeina, która zwiększa wchłanianie cynku, miedzi i wapnia do organizmu. Jednym z ważniejszych składników, potrzebnych do prawidłowego rozwoju dziecka są enzymy trawienne. W matczynym mleku jest ich aż 80. Najważniejsze z nich to: amylaza (odpowiedzialna za trawienie węglowodanów), enzymy lipolityczne (trawienie tłuszczów) i proteolityczne (trawienie białek), a także alfa1-antytrypsyna, która blokuje trawienie białek odpornościowych. Ogromne znaczenie ma obecność enzymów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym, np. laktoperoksydaza, szczególnie istotna w walce z paciorkowcami. Naturalny pokarm zawiera także 18 rodzajów aminokwasów, które wchłaniają się pięć razy szybciej niż podczas karmienia mlekiem krowim.\nPełnią w organizmie dziecka dwie bardzo ważne funkcje : energetyczną i budulcową, zapewniając tym samym ok. 50% dziennego zapotrzebowania na kalorie. W mleku matki znajdują się m.in. wolne kwasy tłuszczowe, które działają przeciwwirusowo, przeciwgrzybicznie, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie. Wśród tłuszczy wyróżnić również należy kwasy PUFA, które mają korzystny wpływ na ostrość widzenia, zdolności poznawcze dziecka, odpowiedni rozwój tkanki płucnej i układu nerwowego. Tłuszcze są dobrze wchłaniane i znakomicie przyswajane, co jest bardzo istotne, ponieważ stanowią budulec mózgu i całego układu nerwowego.\nGłównym cukrem występującym w pokarmie kobiecym jest laktoza, której stężenie jest stałe i wynosi 7 g/100 ml. Odpowiedzialna jest za rozwój dziecka oraz jego narządów wewnętrznych, np. mózgu oraz za prawidłowe kształtowanie się układu nerwowego. Ułatwia wchłanianie wapnia z pokarmu.\nInnym bardzo ważnym rodzajem węglowodanów obecnych w mleku matki są oligosacharydy. To prebiotyki, które zapobiegają występowaniu martwiczego zapalenia jelit u dzieci przedwcześnie urodzonych. Ich obecność w pokarmie jest zatem tym czynnikiem, który chroni wcześniaki przed tą poważną, nierzadko śmiertelną komplikacją. Oligosacharydy nie są składnikiem żadnego mleka modyfikowanego.\nJak wynika z najnowszych amerykańskich badań, pod koniec ciąży bakterie Lactobacillus migrują z jelit matki do specjalnych obszarów w piersi zlokalizowanych pod otoczką i stamtąd przedostają się do mleka kobiety, by po chwili zasiedlić układ pokarmowy dziecka. W jelitach dzieci karmionych naturalnie znajduje się dziesięciokrotnie więcej bifidobakterii niż u dzieci karmionych sztucznie.\nW pierwszym roku życia organizm dziecka potrzebuje dużych ilości cholesterolu, przede wszystkim do budowy szybko rozwijającego się mózgu. Rzadko jednak jest składnikiem mleka modyfikowanego. Duża ilość cholesterolu z mleka kobiecego uczy organizm niemowlęcia prawidłowego gospodarowania nim i programuje tory metaboliczne tak, by w życiu dorosłym nie wystąpił zbyt wysoki, szkodliwy dla zdrowia poziom cholesterolu.\nCzynniki przeciwinfekcyjne i wspomagające rozwój układu odpornościowego\nNa poszczególnych etapach karmienia piersią zmienia się ich ilość w składzie pokarmu kobiety.\nnukleotydy: zwiększają produkcję przeciwciał i aktywność komórek walczących z drobnoustrojami (NK – Natural Killers) , a także wzmacniają działanie szczepień,\nimmunoglobulina sekrecyjna (SIgA): działa przeciwwirusowo, przeciwgrzybicznie, przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, znajdując się w błonie śluzowej układu pokarmowego i oddechowego,\nżywe komórki krwi: m.in. limfocyty B wytwarzające przeciwciała, makrofagi i neutrofile, czyli komórki żerne, limfocyty T – zabójcy bakterii,\nhormony: regulują procesy energetyczne,\nkomórki krwi: działają przeciwinfekcyjnie.\nW mleku matki występują wszystkie witaminy, które są niezbędne do prawidłowego rozwoju dziecka:\nwitamina A (60 mg/100 ml): wpływa korzystanie na rozwój siatkówki oka oraz skóry czy błon śluzowych,\nwitamina D (0,01 mg/100 ml): odgrywa ważną rolę w procesie mineralizacji tkanki kostnej noworodka,\nwitamina E (0,35 mg/100 ml): podobnie jak witamina A, chroni przed wolnymi rodnikami.\nMamy karmiące piersią, które stosują dietę wegańską, powinny w trakcie karmienia przyjmować witaminę B12.\nMikroelementy i sole mineralne\nPokarm matki w całości pokrywa zapotrzebowanie dziecka na te składniki. Znajduje się w nim m.in. miedź (około 40 mg/100 ml), cynk (295 mg/100 ml), wapń (35 mg/100 ml), sód (15 mg/100 ml), fosfor (15 mg/100 ml) i magnez (2,8 mg/100 ml). Żelazo, dzięki zawartości laktoferrny w mleku kobiecym, wchłaniane jest w 50-70%, podczas gdy z mleka krowiego tylko w 10%.\nKategorie: Ciekawostki, Niemowlęta, Noworodki, Porady. Tagi: breastfeeding, karmienie piersią, skład kobiecego mleka, zalety karmienia piersią. Autor: Marika Kaczmarek. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n2 komentarzy nt. „Skład kobiecego mleka czyli szczepionka w kobiecej piersi”\nMaria Lepucka, 21 sierpnia 2015 o 10:26 :\nKiedyś modne były sztuczne mieszanki o okropnym składzie (zaraz po tym jak weszły na polski rynek, zdawały się być hitem). Proponowano je nie tylko matkom, które nie mogły karmić piersią ale także pozostałym, jako „wygodna” alternatywa dla karmienia naturalnego. Potem zaczęto badać mleko matki i uświadomiono sobie jaką krzywdę wyrządzono dzieciom, odbierając im ten jedyny w swoim rodzaju pokarm. Natura zawsze wygrywa, tylko często za późno się o tym dowiadujemy…\nMarika Kaczmarek, 24 sierpnia 2015 o 23:28 :\nNigdy nie mogłam pojąć co jest wygodnego w przygotowywaniu mleka po nocach. Może nie potrafię jakoś sobie tego wyobrazić, ale zaraz widzę rozbudzone głodem dziecko, na szybko szykowanie mieszanki, potem usypianie i za kilka godzin znów to samo. Mnie tam z piersią wygodniej


Miśka | 2017-05-01\nPowieść Alka Rogozińskiego wciąga od pierwszych stron, bo już wtedy mamy do czynienia ze zbrodnią, nie wiemy tylko do czego ją dokleić, szybko przewracamy kolejne strony, by dowiedzieć się o co tu chodzi. Aż tu nagle koniec. Tak, ta książka jest za krótka. Ledwo zaczęłam czytać, a już odkładałam ją na półkę. Z drugiej strony jest to atut, cały czas coś się dzieje, nie ma zbyt wielu "zapychaczy", uzupełniających wątków, które mogłyby być dodatkiem do głównej fabuły, czasem są interesujące i dawkują napięcie przy głównym temacie, co pewnie jest ich celem. W moim przypadku jednak, gdy akcja naprawdę mnie wciągnie nic innego poza kluczowym wątkiem nie przyciąga mojej uwagi, dlatego cieszę się, że autor skupił się właśnie na nim. W przypadku "Do trzech razy śmierć" nie ma ani chwili nudy, każdy rozdział niesie zwroty akcji, wszystko jest ważne dla głównego tematu fabuły, dlatego naprawdę trudno oderwać się od lektury. Ciekawy jest przede wszystkim sam pomysł na tematykę, osadzenie jej w środowisku pisarzy, pełnym intryg i tajemnic budzi zainteresowanie. Najbardziej zastanawia ile w ukazanym od kuchni życiu literatów jest prawdy, bo na pewno trochę jest. Nie brak tu humoru z domieszką ironii, którą bardzo w książkach cenię. Dodanie do tego wszystkiego trzech blogerek to według mnie miłe docenienie i zwrócenie uwagi na środowisko blogów literackich. Świetne jest to, że osoby, które autor umieścił na kartach powieści są realne, tak jak ich blogi.\nŚwietnie skonstruowana fabuła i ciekawe postaci składają się na to, że od tej historii trudno się oderwać. Już nie mogę się doczekać drugiego tomu z Różą Krull, jestem niemal przekonana, że będzie równie dobry i zabawny. Niecierpliwie czekam na kolejną dawkę śmiechu, Wam tymczasem polecam część pierwszą - "Do trzech razy śmierć"!


Kreatywność to hasło, które powoli staje się kluczowe przy organizacji dnia ślubu. Kreatywny może być już sam motyw przewodni, aranżacja dnia ślubu, ale także fotografia i film ślubny. To nie tylko ciekawie uchwycony sam dzień ślubu. Im więcej elementów, które wyróżnia dane wydarzenie, tym łatwiej fotografom i filmowcom oddać wyjątkowość ślubu. Doskonała w tej kwestii jest ekipa Ajem Stories, która już nie raz zachwyciła nas swoimi wspaniałymi reportażami.\nW gąszczu studiów fotograficznych, które z roku na rok przeżywają oblężenie Ajem Stories wyróżnia się zdecydowanie nieszablonowymi ślubami, które przyszło im fotografować. Ciągle z zachwytem wspominamy ślub słowiański, który pokazaliśmy na naszym portalu, ale to także niesamowite Pary Młode, które wyróżniają się swoim charakterem i niestandardowym podejściem do organizacji ceremonii.\nW głowie rodzi się więc pytanie, na ile fotografowie z Ajem Stories mają szczęście w pozyskiwaniu swoich klientów, a jak bardzo to szczęście jest przez nich wypracowane. – Szczęście to umiejętność i kwestia podejścia. Nasi idealni klienci mogą wcale nie wydawać się barwni na pierwszy rzut oka. Ale dobrze się nam rozmawia, rozumieją nasze żarty, jak my lubią podróże i dobre jedzenie. Z wieloma naszymi parami widujemy się, a nawet przyjaźnimy długo po ślubie, bo wtedy po prostu zaczynamy naszą wspólną przygodę, która nie musi się kończyć po oddaniu im zdjęć i filmu. Jesteśmy bardzo otwarci, lubimy nowe osoby, inne kultury i style życia, wiec w pewnym stopniu taka otwartość ułatwia kontakty z ludźmi, którzy jej szukają, bo wyróżniają się z tłumu – mówi Marzena Hans, Ajem Stories.\nMożna więc stwierdzić, że barwność reportaży ślubnych Ajem Stories to ogromny magnes, który przyciąga kreatywne Pary Młode do artystów, ale nie tylko. Ajem Stories to przede wszystkim genialne portfolio, w którym za każdym razem pojawiają się kadry i ujęcia, które zapierają dech w piersiach. Ta wszechobecna alternatywa stała się już znakiem rozpoznawczym studia, u którego znalezienie typowego ślubu to wyzwanie.\n– Nasi klienci oczekują od nas produktów podobnych do tych, które widzą w naszym portfolio, więc w większości pokrywają się one z ich oczekiwaniami, a małe kompromisy co do szczegółów i detali trzeba dopasować do każdej pary. W tym zakresie jesteśmy bardzo elastyczni. Jednak jeśli zdarza się, że oczekiwania co do stylu i charakteru pracy są zupełnie rozbieżne, to nie ma sensu robić czegoś na siłę, bo obie strony będą się męczyć. A ślub to ma być najfajniejszy dzień i najlepsza impreza. Chcemy zapewnić naszym parom najlepsze wspomnienia. W ich skład wchodzą nie tylko finalne produkty – zdjęcia i film – ale też atmosfera, jaką tworzymy, naturalność, nie zmuszanie do sztuczności, serdeczność i pomoc – tłumaczy ekspertka.\nMimo tak bogatego doświadczenia i świetnego kontaktu z klientem, fotografowie doskonale wiedzą, że w dzień ślubu swoich par nie należy ingerować. Fotografia i film to efekt tego, jak dzień ślubu widzą twórcy, ale w żaden sposób nie oceniają, a towarzyszą, opowiada Marzena Hans. – Jeśli widzimy piękne światło i mamy w dniu ślubu czas, aby pozwolić sobie na małą sesję, to oczywiście wykorzystujemy zastany potencjał i kreujemy coś specjalnego. Ale jeśli chodzi o ślubny reportaż, to jesteśmy tylko i wyłącznie obserwatorami. Wiele razy nasze pary mówią nam, że w ogóle nas nie zauważali podczas ślubu i wesela. I tak właśnie lubimy pracować najbardziej. Bycie niewidocznym pozwala rejestrować najlepsze i unikalne momenty. To Para Młoda jest najważniejsza tego dnia i mają robić to, co czują i chcą.\nDzień ślubu to praca na żywym organizmie. Mimo klasycznego programu, jest wiele rzeczy, które wypadają, coś się opóźni lub przyspieszy. W takim dniu wielu podwykonawców woli mieć opracowany scenariusz w głowie, na co warto zwrócić uwagę, by wizja filmu lub fotografii została domknięta. W przypadku Ajem Stories koncepcja filmu bywa wcześniej ustalana przez twórców, ale nagłe zwroty akcji pokazują, że jej gwałtowne rozsypanie przynosi oszałamiające rezultaty.\n– Znając parę i miejsce, gdzie odbywa się ślub, często możemy założyć sobie już jakieś schematy tego, w jaki sposób opowiedzieć filmowo daną historię. Ale bardzo często podczas dnia ślubu jest tyle nieprzewidzianych, spontanicznych zdarzeń, że nasza wizja zmienia się na bieżąco. Na jednym z ostatnich ślubów wysłuchaliśmy przemowy świadka Pana Młodego, która była najlepszą, najbardziej dowcipną i mądrą przemową, jaką słyszeliśmy. Wtedy postanowiliśmy nagrać ją dodatkowo i na kanwie jego słów opowiedzieć historię tej Pary Młodej. Natomiast przy filmach, zawsze staramy się poznać oczekiwania pary wcześniej, to jaki klimat lubią, co im się bardziej podoba, tak aby clip opowiadał historię dokładnie o nich, nic sztucznego – mówi Adam Jędrysik.\nWarto zaznaczyć, że już nawet w tworzeniu konspektu filmu warto wiedzieć, jakie są oczekiwania Młodej Pary. Ciężko to stwierdzić po technicznej wymianie maili lub krótkiej rozmowie telefonicznej, rezerwującej termin. Otwarcie się i mówienie o swoich oczekiwaniach bardzo często sprzyja powstawaniu kreatywnych reportaży ślubnych, zwłaszcza jeśli współpracę podejmuje Ajem Stories.\n– Lubimy poznać się wcześniej. Wiedzieć, czy to para szalona, energiczna, zwariowana, czy melancholijni introwertycy, biorący intymny ślub w lesie. Każda ślubna historia jest dla nas niepowtarzalna i chcemy aby właśnie taka była dla każdej pary. Za każdym razem chcemy tworzyć opowieść unikalną, indywidualną, coś nowego lub w trochę inny sposób. Wcześniejsze poznanie się dużo ułatwia w naszym określeniu, co może nas czekać podczas ślubu i jak się do tego najlepiej przygotować. Ale co najważniejsze, nie tworzymy stricte historii danego dnia, tworzymy historię ludzi, ich miłości, przyjaźni, relacji, nierzadko kontynuując przez kolejne miesiące czy lata – podsumowuje Adam Jędrysik z Ajem Stories.\nMagię tworzonych kadrów, piękno ludzkiej indywidualności i świat otwarty na ludzi kreatywnych możemy poznawać dzięki dwójce fotografów, którzy z podobną pasją do poznawania ludzi, podchodzą do swojej pracy w rejestrowaniu ich dnia ślubu. Ten dzień ślubu, choć brzmiący bardzo hucznie, dla zwykłego obserwatora jest szansą na przeżycie szalenie intymnej historii pary, która dzieli się z nami swoją miłością, pięknem uczuć widocznym w każdym spojrzeniu, a także przeżyciami zapisanymi w każdej zmarszce i siwym włosie. Te historie ludzi uczą nas drugiego człowieka i przeżywania z nim wszystkiego, co w tych jeszcze nie nagranych minutach filmu, zwane jest po prostu życiem i otwartością na to, co przyniesie nowy dzień.\nInne artykuły o fotografii i filmie ślubnym znajdziecie tu:\nCzy chciałbyś, aby skontaktować się z AJEM stories?


Ćwiczenia logopedyczne z Fenkiem | Nauka domowa\nStrona główna › Logopedia › Ćwiczenia logopedyczne z Fenkiem\nRóżnego rodzaju ćwiczenia logopedyczne powinny być stosowane na każdym etapie wieku przedszkolnego. Mam na myśli zarówno ćwiczenia usprawniające aparat artykulacyjny, ćwiczenia oddechowe, jak i fonacyjne. Ich prawidłowe wprowadzanie z całą pewnością będzie przydatne zarówno dla dwulatka, jak i sześciolatka (i to nie tylko tego ze słyszalną wadą wymowy).\nNa ostatnich zajęciach Karolka, do ćwiczeń usprawniających aparat mowy, wykorzystałam plansze przygotowane przez autorów „Przygód Fenka”, dostępnych na stronie http://www.fenek.pl. Każda z nich przedstawia twarz jednego z głównych bohaterów tych książeczek – Maksa. Sympatyczny kotek pokazuje dzieciom w jaki sposób układać usta przy wypowiadaniu kolejnych samogłosek.\nKarolek ćwiczył z wielką ochotą 🙂\nNa następnych zajęciach jako plansze pokazowe wykorzystam zamieszczone powyżej zdjęcia Karolka 🙂\n‹ Karty pracy z Fenkiem\nMatematyka na zakupach ›


SENIORZY : HATTRICK NAGÓRSKIEGO ZAŁATWIŁ ŚWIT! - Vineta Wolin\nCenne trzy punkty dopisała sobie do ligowego bilansu nasza drużyna. W meczu z bezpośrednim rywalem piłkarze Vinety stanęli na wysokości zadania i wypunktowali zespół Świtu Skolwin jak wytrawny bokser. Pierwsze minuty to wzajemne badanie się. Żaden zespół nie chciał się odkryć. Groźniejsi byli jednak przyjezdni. Kilka uderzeń z dystansu i groźnych dośrodkowań po stałych fragmentach, jednak wszystkie bardzo pewnie bronił Oskar Rechtziegel. Nasi piłkarze długo rozgrywali piłkę, nie tworząc sobie jednak żadnych sytuacji strzeleckich. Za pierwszą połową wyróżnić należy trzymającego od dłuższego czasu dobrą formę Marka Niewiadę oraz pracującego na całym boisku Michała Adamczaka. Obiektywnie jednak to podopieczni duetu Maliński - Jabłonowski w pierwszej odsłonie byli lepsi. Druga część meczu zaczęła się wręcz idealnie dla Vikingów z Wolina. Odbiór piłki zaliczył Adamczak, zagrał ją do Jakuba Tarki a ten kapitalnym podaniem obsłużył Adama Nagórskiego. Snajper Vinety precyzyjnym uderzeniem pokonał bramkarza Świtu - Kacpra Rosę. Po chwili drugi żółty kartonik za spóźniony wślizg dostał pomocnik gości - Patryk Ortel, Nasi piłkarze natychmiast ruszyli do ataku. Piękny kontratak rozpoczął odbiorem piłki Tarka, następnie szybka wymian podań pomiędzy Konradem Bartoszewiczem i Adrianem Nagórskim, piłka trafia do Bartosza Ławy a ten idealnie dogrywa Kacprowi Wittbrodtowi. Nasz pomocnik wyłożył piłkę do "pustaka" młodszemu Nagórskiemu, który na raty wpakował piłkę do siatki. Kolejne dziesięć minut gry to dominacja naszego zespołu. Blisko szczęścia był po technicznym uderzeniu Ława, w sytuacji sam na sam z bramkarzem minimalnie spalił Adam. Gdy wydawało się, że nasz zespół zdobędzie kolejne bramki do roboty wzięli się zawodnicy ze Skolwina. Kilka ładnych akcji i wreszcie piłkę do siatki uderzył wyróżniający się tego dnia Marcin Krystek. Świtowcy przycisnęli jeszcze przez moment jednak końcówka spotkania należała do Vinety. Bohaterem tego spotkania był bezwzględnie snajper Nagórski. W 88. minucie dostał piłkę na wolne pole. Obrońca Świtu miał dobre cztery metry przewagi. Sprint Adama, który wyprzedził rywala o kilka kroków i bardzo pewne uderzenie.\nPiłka odbiła się od wewnętrznej strony słupka i wpadła do siatki. To spotkanie pokazuje jakie możliwości posiada napastnik Vinety. Za tydzień mecz z Pogonią II Szczecin. Nagórski w poprzednim sezonie strzelił im trzy bramki.\nPodsumowując spotkanie należy obiektywnie przyznać, że drużyna Świtu postawiła twarde warunki naszym graczom i było to bardzo trudne spotkanie. Z dobrej strony pokazali się Rechtziegel i Niewiada, bardzo ambitnie, solidnie zagrał Dawid Jeż. W środku pola świetnie swoje obowiązki wykonywał Adamczak. Powoli wraca do dobrej dyspozycji Adrian Skorb. Kuba Tarka wreszcie popisał się piękną asystą , liczymy na kolejne! Na swoim poziomie zagrali Wittbrodt, Ława i starszy z braci Nagórskich. Dużo ożywienia w grę ofensywną wnieśli zmiennicy Konrad Bartoszewicz i Oskar Fijałkowski.\nCieszy postawa całej drużyny, mimo słabszej pierwszej połowy chłopaki pokazali charakter i w drugiej połowie przeprowadzili kilka ciekawych akcji. Świt w poprzednim sezonie był jedyną drużyną z którą nie potrafiliśmy wygrać żadnego z dwóch meczów. Tym razem to my świętujemy wygraną, derbową - ta cieszy bardzo!\nJuż za tydzień kolejne "derby województwa". Tym razem do Wolina zawita drugi zespół Pogoni.\nMecz już w sobotę o 13:00.\nXV KOLEJKA III LIGI GR II\nSLKS VINETA WOLIN - OKS ŚWIT SKOLWIN 3-1 (0-0)\nbr. Adam Nagórski - 3 (47', 61', 88') - Marcin Krystek - 78'\nRechtziegel, Skorb, Niewiada, Jeż, Łodyga (46. Bartoszewicz), Adamczak, Ława (90' Kacperek), Adrian Nagórski, Tarka, Wittbrodt (62. Fijałkowski), Adam Nagórski (89.Chamera).\nŚwit Skolwin: Rosa, Graś (62. Kurczak), Kołodziejski, Odlanicki-Poczobut, Wyganowski, Ortel, O. Szczepanik (82. G. Szczepanik), Krawiec, Walków (64. Jóźwiak), Filipowicz, Krystek.\nŻółte kartki: Ława (VW), Adrian Nagórski (VW), Bartoszewicz (VW) , Ortel (ŚWIT), Krystek (ŚWIT), Walków (ŚWIT), Kurczak (ŚWIT) Czerwona kartka: Ortel 57'- za drugą żółtą\nsędziowie: Kwiecień D Zbaracki R Janawa M\nkibic napisał 13.12.2016 10:17


Procedury chirurgiczne i alternatywy\nŚcięgno bicepsa to przywiązanie mięśnia dwugłowego do kości. Mięsień bicepsa został nazwany, ponieważ w ramieniu są dwa przywiązania ścięgien (w związku z tym "bi"), a także jest przyczepione ścięgno mięśnia poniżej łokcia. Mięsień dwugłowy jest ważny zarówno przy zgięciu łokcia (zgięciu), jak i obróceniu przedramienia do góry (supinacja).\nŁzy ścięgna bicepsa mogą osłabić siłę tych ruchów, a także mogą spowodować deformację mięśnia dwugłowego.\nNajczęstszym rodzajem ścięgna mięśnia dwugłowego jest odłączenie (częściowe lub całkowite) jednego z ścięgien bicepsa w stawie barkowym. Istnieją dwa mocowania ścięgna bicepsa na ramieniu, jeden w obrębie stawu barkowego (długa głowa bicepsów), a drugi znajduje się przed stawem barkowym (krótka głowa bicepsa). Urazy proksymalnego ścięgna bicepsa prawie zawsze obejmują długą głowę bicepsa. Kiedy długa głowa ścięgna bicepsa jest uszkodzona, leczenie, które można rozważyć, nazywa się tenodisą bicepsa.\nŁzy ścięgna bicepsa na ramieniu są częstym źródłem bólu ramion. Biceps jest często uważany za główny "generator bólu" w ramieniu, a łzy w bicepsie są zwykle związane z warunkami manekinów rotatorów.\nAby całkowicie złagodzić ból barku, może być konieczne rozwiązanie problemu ścięgna bicepsa. Istnieją różne sposoby radzenia sobie z problemami ścięgien bicepsa, zarówno zabiegi chirurgiczne, jak i nieoperacyjne. Tenodesis bicepsa jest jedną z metod chirurgicznych służących leczeniu łez ścięgien bicepsa.\nTenodesis bicepsa jest zabiegiem chirurgicznym wykonywanym w celu leczenia uszkodzonej proksymalnej, długiej głowy ścięgna mięśnia dwugłowego.\nTenodesis biceps może być wykonywany jako izolowana procedura, ale częściej jest częścią większego zabiegu barkowego, takiego jak naprawa mankietu rotatorów .\nPodczas operacji tenodis bicepsu, normalne przywiązanie ścięgna mięśnia dwugłowego w stawie barkowym jest odłączane (jeśli nie całkowicie już rozdarte), a ścięgno jest ponownie wstawiane do kości ramienia (kości ramiennej). Kiedy ścięgno bicepsa pęknie całkowicie, nie jest oczywiście konieczne odłączanie ścięgna od ramienia.\nKluczem do wykonania tenodyzy bicepsa jest przesunięcie ścięgna z jego normalnego zajęcia w obrębie stawu ramiennego do nowego miejsca w dalszej części kości ramienia. Przesuwając przywiązanie ścięgna mięśnia dwugłowego, nie jest już przywiązany do stawu barkowego. Prowadzi to do mniejszej liczby problemów na drodze, ponieważ uszkodzone ścięgno mięśnia dwugłowego może powodować problemy w obrębie stawu.\nKto potrzebuje tenodyzy bicepsów?\nW celu leczenia wielu schorzeń obejmujących ścięgno bicepsa można wykonać tenodis bicepsa, w tym:\npęknięcie długiej głowy bicepsów\nścięgno na biceps\nIstnieje wielki kontrowersje dotyczące najlepszego sposobu leczenia problemów ścięgien bicepsa na ramieniu. Często najlepsze leczenie stanu ścięgna bicepsa zależy od wieku pacjenta, czynności wykonywanych przez pacjenta, rodzaju urazu ścięgien, a także innych czynników.\nInne rodzaje operacji ścięgien bicepsa, które mogą być zalecane, obejmują:\nTenotomia czy Tenodeza?\nTrwająca debata koncentruje się na tym, która z tych procedur chirurgicznych jest lepsza, tenotomia bicepsu lub dziesięciododa. Obie procedury mają zalety i wady. Obie są rozsądnymi opcjami, a jedna może być lepsza dla niektórych pacjentów, a druga dla innych pacjentów. Nie ma lepszej lub gorszej procedury.\nLudzie zazwyczaj wybierają tenodis bicepsa, gdy są bardziej aktywni, np. Sportowcy lub robotnicy fizyczni, lub jeśli martwią się wyglądem mięśnia dwugłowego mięśnia dwugłowego.\nLudzie mogą zdecydować się na tenotomię bicepsa, jeśli chcą szybszego wyleczenia i chcą uniknąć komplikacji związanych z naprawą ścięgna i dłuższym zabiegiem chirurgicznym.\nChirurgiczne wyleczenie po tenodesis biceps jest zwykle około czterech do sześciu tygodni. Jednak, jak wspomniano wcześniej, często wykonuje się tenodis wraz z innymi procedurami chirurgicznymi, które mogą wymagać dłuższego powrotu do zdrowia. Jeśli ma się izolowaną procedurę tenodezy, pacjent może oczekiwać noszenia temblaka przez kilka tygodni. Mobilność ramienia rozpoczyna się wcześniej, ale pełna aktywność jest ograniczona przez minimum trzy miesiące.\nPowikłania Tenodesis Biceps\nTenodesis biceps może prowadzić do powikłań chirurgicznych. Zwykle powikłania, które mogą wystąpić w przypadku każdego zabiegu barkowego obejmują zakażenie, problemy z leczeniem, uszkodzenie nerwów i ból. Tenodesis bicepsa wymaga naprawy ścięgna do kości. Aby uzdrowienie było pełne, ścięgno musi ponownie przylgnąć do kości. U niewielkiego odsetka pacjentów występują przypadki wyleczenia ścięgna lub uszkodzenia urządzeń przytrzymujących ścięgno podczas gojenia.\nNho SJ, i in. Długa głowa ścięgna Bicentepathy: Diagnoza i zarządzanie. J Am Acad Orthop Surg . 2010; 18: 645-656.


Cele projektu – Praktyczny Program Kształcenia Kadr Rozwijających Gospodarkę Niskoemisyjną na Pograniczu\nCele projektu to praktyczne przygotowanie zawodowe polskich i czeskich uczniów wraz ze studentami, którzy po zakończeniu edukacji wykorzystają umiejętności w zakresie zarządzania energią i rozwoju gospodarki niskoemisyjnej, pracując dla firm i samorządów na pograniczu.\nProjekt służy poprawie bezpieczeństwa energetycznego, jakości życia i środowiska pogranicza, poprzez działania edukacyjne realizowane we współpracy partnerów m.in. z:\nTRITIA, jak i miastami: Cieszyn i Czeski Cieszyn oraz firmami energetycznymi.\nKluczowym celem projektu jest specjalistyczne przygotowanie zawodowe przyszłych kadr polskich i czeskich pracowników kształtujących rozwój pogranicza, którzy wyposażeni zostaną w unikalne kompetencje i umiejętności dotyczące zarządzania energią oraz rozwoju gospodarki niskoemisyjnej w przedsiębiorstwach, samorządach oraz innych instytucjach wpływających na rozwój pogranicza.\nuspójnienie oferty edukacyjnej wybranych szkół zawodowych i uczelni wyższych na pograniczu w zakresie uwzględniania problematyki zarządzania energią oraz rozwoju gospodarki niskoemisyjnej w ich programie kształcenia, co umożliwi harmonijny rozwój kompetencji zawodowych w tym kierunku dla grupy uczniów, a później studentów z terenu pogranicza,\nopracowanie oraz implementacja interdyscyplinarnego programu kształcenia studentów kierunków biznesowych i technicznych, przygotowującego ich do podejmowania zatrudnienia na stanowiskach związanych z zarządzaniem energią i rozwojem gospodarki niskoemisyjnej w podmiotach działających na pograniczu,\nwyposażenie grupy polskich i czeskich studentów Partnera Wiodącego i Partnera Polskiego w unikalne kompetencje i umiejętności dotyczące zarządzania energią oraz rozwoju gospodarki niskoemisyjnej w przedsiębiorstwach, samorządach oraz innych instytucjach pogranicza,\nzainspirowanie uczniów szkół zawodowych do rozwoju swoich zainteresowań w kierunku zarządzania energią oraz rozwoju gospodarki niskoemisyjnej, co stworzy im w przyszłości szansę na znalezienie na pograniczu zatrudnienia w tej ciekawej i perspektywicznej dziedzinie, bez konieczności migracji zarobkowej poza pogranicze,\nwłączenie do procesu kształcenia zawodowego specjalistycznych kadr zarządzających energią i rozwijających gospodarkę niskoemisyjna na pograniczu oraz podmiotów zainteresowanych rozwojem pogranicza: samorządów, przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych i innych podmiotów.


Akwarium dwumiesięcznik - małe Akwarium zeszyt numer 3/2017 (158)\nHome/Nasze publikacje/Wydawnictwa/Akwarium/Akwarium nr 3/2014 (158)\n0 1 664 1 minutę temu przeczytany\nFot. Shutterstock. Kardynałek chiński\nW tym wydaniu – mam nadzieję – osiągnęliśmy różnorodność, o jaką nam chodziło.\nZaczynamy od Azji z jej nieśmiertelnym kardynałkiem chińskim. Potem wracamy do naszych wód i lektury drugiej części opracowania dra Pawła Zarzyńskiego na temat ryb krajowych, które z powodzeniem mogą być mieszkankami naszych akwariów. W polskich klimatach pozostajemy dzięki Michałowi Kikowi, który barwnie opisuje swoją rodzinną wycieczkę do gliwickiej Palmiarni. Przyglądamy się też chorobie znanej zarówno akwarystom, jak też posiadaczom oczek ogrodowych, zwanej przyduchą. Pod koniec zatrzymamy się na chwilę, aby podsumować wiadomości dotyczące grzałek akwariowych. Ostatni materiał dotyczy natomiast rośliny z Ameryki Południowej – Najas sp. „Roraima”.\nBardzo bym chciała, abyście pisali do nas częściej. Na spotkaniach środowiskowych z akwarystami przekonuję się, że macie wiele pytań i życzeń, ale nikt nie ma czasu napisać paru słów. Listy do redakcji – jak to staroświecko i sentymentalnie brzmi… Czy ktoś mógłby zatrzymać się na chwilę i dodać naszemu pismu trochę życia?\nKardynałek chiński – neon ubogich?\nPalmiarnia w Gliwicach: wycieczka rodzinna\nChoroby ryb: Przyducha\nAkwarium czasopismo Alburnoides bipunctatus Barbatula choroby ryb cierniczek ciernik czasopismo akwarystyczne Gasterosteus aculeatus grzałka akwarystyczna kardynałek chiński Najas palmiarnia piekielnica przyducha Pungitius pungitius Rhynchocypris percnurus rośliny akwariowe ryby Azja ryby krajowe śliz strzebla błotna Tanichthys albonubes


39-latek postrzelił członków swojej rodziny, policjanta i sąsiadkę ZDJĘCIA - NaszeMiasto.pl\n39-latek postrzelił członków swojej rodziny, policjanta i sąsiadkę ZDJĘCIA\nMarcin Kasprzyk, Barbara Musiałek 28.08.2010 Zaktualizowano 29.08.2010\nMieszkańcy rybnickiej dzielnicy Boguszowice są zszokowani tym co stało się na osiedlu domków jednorodzinnych przy ul. Braci Nalazków. Ok. godziny 14. usłyszeli strzały. 39-letni desperat strzelał do żony teścia i teściowej. W domu były dzieci.\nMieszkańcy rybnickiej dzielnicy Boguszowice są zszokowani tym co stało się w sobotę na osiedlu domków jednorodzinnych przy ul. Braci Nalazków. Ok. godziny 14. usłyszeli strzały. 39-letni desperat strzelał do żony teścia i teściowej. W domu były dzieci.\n- Policja Kazała nam wyjść z domów. Ale przecież tu na ulicy jesteśmy mniej bezpieczni niż w domach - mówiła jedna z mieszkanek okolicy z dzieckiem na ręku. Ok. 100 metrów od miejsca akcji zebrał się kilkudziesięcioosobowy tłum. Wszyscy gorączkowo dyskutowali na temat tego co stało się w ich dzielnicy.\n- Do nas pukał policyjny snajper, mówił że ten wariat najpierw odkręcił kurek z gazem w domu, a dopiero potem się zabarykadował i strzelał - opowiadała jednak z kobiet.\n- Ciekawe, czy zakręcili ten gaz, jeszcze całe osiedle wybuchnie.\n- Wie pani co to za jeden strzelał? - pyta starszy mężczyzna.\n- Nie my mieszkamy na osiedlu, a tu w domkach to sami bogacze. Ludziom to od tych pieniędzy w głowach się przewraca - odpowiedział ktoś w tłumie.\n- Znowu o Boguszowicach będą źle mówi, że to dzielnica, gdzie tylko rozboje i bandyci.\nFaktycznie w Rybniku boguszowickie osiedla nie mają dobrej opinii, ale osiedle domków jednorodzinnych przy ulicy Braci Nalazków powstało ok. 10 lat temu i dotąd było uznawane za bezpieczne i zamieszkałe przez bogatszych rybniczan. Gorszą opinię miały okoliczne osiedla bloków i kamienic.\nWszyscy zamilkli, gdy zobaczyli antyterrorystów, którzy wyprowadzają desperata do policyjnego samochodu.\n- Mają go, zobaczcie, już go mają - mówili.\nWszystko zaczęło się około godziny 14. w domu przy ulicy ul. Braci Nalazków, kiedy to 39-letni mężczyzna w trakcie awantury rodzinnej postrzelił z broni ostrej członków swojej rodziny.\n- W domu znajdowała się żona, teściowie, szwagier oraz dwoje dzieci mężczyzny. W pewnym momencie z mieszkania udało się uciec, a następnie wezwać pomoc, teściowi napastnika. Na miejsce natychmiast skierowany został najbliżej znajdujący się patrol policji. Ale w momencie, kiedy funkcjonariusze podjechali radiowozem pod budynek, zostali ostrzelani. Jeden policjant został ranny w nogę - relacjonuje podinspektor Andrzej Gąska, rzecznik prasowy Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach.\nDodaje, że policjanci również użyli broni, raniąc napastnika w nogę. Ten wycofał się do domu. W międzyczasie trójce rannych domowników udało się opuścić mieszkanie, ale szaleniec zabarykadował się na pierwszym piętrze budynku razem z dwójką dzieci. Stamtąd ostrzelał przybyły na miejsce ambulans pogotowia ratunkowego i zaparkowany przed domem radiowóz policyjny. Mężczyzna trafił swoją sąsiadkę, która schowała się za radiowozem. Szła akurat po koc, by pomóc rannej żonie 39-latka i dostała w głowę oraz w plecy. Na miejsce wezwano antyterrorystów z komendy wojewódzkiej oraz policyjnych negocjatorów. - W momencie kiedy antyterroryści przyjechali pod budynek, mężczyzna wraz z dzieckiem akurat wyszedł przed dom. Antyterroryści wykorzystali ten moment i napastnik został obezwładniony bez potrzeby użycia broni - mówi Andrzej Gąska.\n39-latek po opatrzeniu przez ekipę pogotowia ratunkowego trafił do rybnickiej komendy, gdzie policjanci badają, co spowodowało u niego tak agresywne zachowanie. - Wiemy, że mężczyzna znajdował się pod wpływem alkoholu. Nie był wcześniej notowany. Mamy natomiast informacje ze miał problemy finansowe. I być może to, plus alkohol, mogło być przyczyną, takiego a nie innego zachowania - dodaje Gąska.\nPolicjanci ustalili, że mężczyzna posiadał kilka sztuk broni. Nie miał na nią pozwolenia. Pirotechnicy znaleźli też kilka sztuk zapalników górniczych.\nObecnie w szpitalu przebywają członkowie rodziny desperata. - W najcięższym stanie jest trzydziestoparoletnia, postrzelona w klatkę piersiową kobieta - żona strzelającego do rodziny mężczyzny. Na razie udało się nam opanować sytuację, ale czas pokaże, co będzie dalej. Chłopiec z postrzeloną żuchwą został przewieziony na chirurgię szczękowa do Katowic, zaś trzy pozostałe osoby z pomniejszymi obrażeniami, leżą na oddziałach chirurgii ortopedii. Są pod opieką psychologów - mówi Piotr Czang, koordynator akcji ratowniczej z Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 3 w Rybniku.\nMateriał oryginalny: 39-latek postrzelił członków swojej rodziny, policjanta i sąsiadkę ZDJĘCIA - śląskie Nasze Miasto\nstrzelec z Boguszowi...\nStrzelec z Boguszowic zwolniony ze szpitala psychiatrycznego\nKrzysztof W., który w sierpniu 2010 roku w Rybniku-Boguszowicach sterroryzował całą okolicę, strzelając i raniąc sześć osób, w tym członków swojej rodziny, sąsiadkę i policjanta wyszedł na wolność ze szpitala psychiatrycznego. Lekarze psychiatrzy uznali, że objawy choroby ustały ...\nStrzelanina w Częstochowie: Kierowca autobusu MPK nie otworzył drzwi dobijającemu się nożownikowi\nMężczyzna, który wczoraj został postrzelony przez częstochowskich policjantów, w trakcie pościgu próbował się dostać do miejskiego autobusu. Na szczęście zimną krew zachowała kierująca pojazdem Olga Szymala i uniemożliwiła mu wejście na pokład. Nie wiadomo, co mogłoby się stać, g...\nNoc sylwestrowa w Mysłowicach. Policjant postrzelił nastolatkę\n19-latek spacerował po Mysłowicach z siekierą i był agresywny wobec policjantów. Funkcjonariusz użył broni i postrzelił towarzyszącą mu 16-latkę. Do zdarzenia doszło w noc sylwestrową.\nranni policjanci ryb...\nPolicjant w pościgu rozbił radiowóz, czy sam za niego zapłaci? [Wypadek radiowozu w Rybniku]\nWypadek radiowozu w Rybniku: W czwartek, godzinie 11:00 na ulicy Kłokocińskiej doszło do poważnego wypadku. Dachował tam opel insignia należący do Komendy Miejskiej Policji w Rybniku. Do szpitala przewieziono dwóch policjantów. Wypadek, w czasie którego kompletnie rozbity został...\nstrzelanina w imieli...\nimielin facet z siek...\nStrzelanina w Imielinie: Ranne dwie osoby\nStrzelanina w Imielinie miała miejsce wczoraj. 42-letni mężczyzna najpierw biegał po ulicy z siekierą, a następnie zabarykadował się w swoim domu przy ul. Adamskiego. Kiedy policjanci sforsowali drzwi do pomieszczenia, w którym się schronił, strzelił do nich z wiatrówki


W lipcu 2018 świętowaliśmy 8. urodziny naszego Studia Przy Lesie. 8 lat to dużo, biorąc pod uwagę, ile firm zakładanych w naszym pięknym kraju jest w stanie przetrwać rok. 8 lat to mało, bo jeszcze wielu rzeczy nie zrobiliśmy i wciąż się uczymy.\nNie będziemy podawać cyferek - ilości zrealizowanych projektów, pozyskanych klientów i zdobytych certyfikatów. Na te 8. urodziny podzielimy się z Wami kilkoma refleksjami. Może ktoś z Was ma podobne spostrzeżenia w prowadzeniu swojej działalności. A może wręcz przeciwnie?\nPanta rei - banał do kwadratu\n8 lat temu, zakładając Studio Przy Lesie chcieliśmy zajmować się głównie fotografią, a strony miały być dodatkiem. Nie wiadomo kiedy, proporcje się odwróciły. Planowaliśmy zająć się reklamą Adwords, potem z tego zrezygnowaliśmy, ostatecznie jednak działamy na tym polu. Ważnym elementem jest biznesplan i założenia, które chce się realizować, ale z drugiej strony trzeba wsłuchiwać się w to, co podpowiadają klienci. Fajna jest swoista nieprzewidywalność biznesu, to, że cały czas się kształtuje.\n8 lat to 6 imprez Joomla Day Poland, w których braliśmy udział. Dla nas to cenne wydarzenia, nie tylko ze względu na wiedzę, którą wynosimy, ale również z powodu relacji. Po konferencji każdy z nas rozjeżdża się w swoją stronę, ale kontakty działają cały rok. Wsparcie, wymiana informacji, dzielenie się doświadczeniami to dla nas wartościowe zasoby. Owszem, jesteśmy dla siebie konkurencją, ale działamy na zdrowych zasadach.\nNie ma prostych stron\nKiedyś już o tym wspominaliśmy, że „prosta strona jest jak yeti - każdy o niej słyszał, lecz nikt nie widział”. Nauczeni doświadczeniem wiemy, że nawet strona w formacie onepage nie jest małą prostą stronką. Dawno minęły już czasy, gdy przeliczało (i wyceniało) się zawartość strony pod kątem ilości zakładek.\nCiemna strona portfolio\nTworzenie stron internetowych to taki biznes, na którym każdy się zna. Tak jak na polityce czy piłce nożnej. Bywają trudne sytuacje, gdy czerpiąc z najgłębszych pokładów swojej wiedzy wykonujemy funkcjonalną stronę internetową. A ona zostaje storpedowana przez klienta, który wie lepiej i używa argumentu „mnie się nie podoba”. Efekt? Demotywujący, zgniły kompromis, gdy musisz złożyć broń oddając stronę, pod którą się nie podpiszesz i nie pokażesz w portfolio. Gdzie leży granica, do której należy się posunąć w takich sytuacjach? Cały czas się uczymy.\nKasa, temat tabu\nWszyscy dobrze wiemy, ile powinna kosztować porządna strona internetowa i wiemy, ile za nią bierzemy. Często nie są to te same kwoty. Wyceny stron internetowych to temat kontrowersyjny. Chętnie poruszany, również na naszych zjazdach Joomla Day, ale zawsze bez konkretów. Intuicja podpowiada mi, że chyba wszyscy bierzemy za mało za naszą pracę. Nie mniej, po kilku latach prowadzenia Studia zaczęliśmy trzymać pewnego poziomu cen i nie schodzić poniżej, nawet w obliczu zapewnień klienta, że „to będzie prosta stronka”. Efekty? Nie zrealizowaliśmy wielu wycenianych serwisów, ale przynajmniej z poczuciem, że nie psujemy rynku i nie wkomponowaliśmy się w nieopłacalny temat.\nCel, misja, wizja to nie są bzdury\nKiedy tworzyliśmy biznesplan Studia 8 lat temu, pojęcie takie jak misja firmy było dla nas teorią. Tak naprawdę to każdy spotkany klient i historia, jaką od niego usłyszeliśmy otworzyła nam oczy, Naszą misją jest, uwaga…. pomagać innym. Wiem, że pewnie pękacie teraz ze śmiechu, bo kandydatki na Miss Polonia też mają taką misję, ale… Przekonaliśmy się o tym, ilu naszych klientów miało złe doświadczenia w realizacji stron internetowych. Nie dokończone serwisy, zapłacone zaliczki, domeny zarejestrowane na inne firmy, brak kontaktu z wykonawcą to taki standard. Nie nasz. Chcemy udowodnić, że klient, który nie wie, co to hosting i nie ma pojęcia o stronach internetowych nie musi zostać nabity w butelkę. Uczciwy wykonawca, stała relacja, pomoc - to jest możliwe i swoją pracą chcemy to pokazywać. Tylko tyle i aż tyle.\nDużo tych refleksji wyszło, a to nie wszystko. Opisaliśmy te najważniejsze. Cały czas się uczymy, przed nami zapewne wiele porażek i - miejmy nadzieję - wiele sukcesów. Jesteśmy ciekawi każdego kolejnego klienta, który pisze maila lub przekracza próg naszego biura.


Lwy nadchodzą. Jak obronić chrześcijańską Europę? - Vladimir Palko\nDodatkowy rabat w promocji na książkę Lwy nadchodzą !\nJesteśmy świadkami zmasowanego ataku na system wartości europejskich . Różnego typu środowiska podważają dorobek cywilizacyjny Europy, czerpiącej swoją tożsamość z dziedzictwa grecko-rzymskiego oraz chrześcijaństwa . Napływ ogromnych mas ludzkich pochodzących z innej strefy kulturowej, niszczy dotychczasowy system wartości. Neomarksizm ze wszelkich sił próbuje zburzyć dotychczasowy porządek. Jak obronić Europę - takie pytanie stawia Vladimir Palko .\nKsiążka "Lwy nadchodzą. Jak obronić chrześcijańską Europę?" to bodaj najważniejsza książka, która ukaże się przed najbliższymi wyborami do Parlamentu Europejskiego.Pokazuje, o co toczy się walka w najgorętszej debacie publicznej - o przyszłość Europy.Kto zastąpił walkę klas walką płci? Na czym polega tyrania gender i terror LGBT? Jak eutanazja i aborcja niszczą godność i prawa człowieka? Czy elity brukselskie są marksistowskie? Jak obronić chrześcijańskie dziedzictwo i tożsamość Europy?Na te pytania odpowiada słowacki naukowiec i publicysta prof. Vladimir Palko, były minister spraw wewnętrznych Słowacji.Dotychczas książka ukazała się na Słowacji, w Niemczech, Austrii i we Włoszech.\nKlienci, którzy kupili: Lwy nadchodzą. Jak obronić chrześcijańską Europę?, kupili również:\nRzeczpospolita Judaszy. Czyli slalom między volkslistami


Porównanie cen dlahandlu: E- sklepy szukają metod obniżania cen\nW porównaniu z badaniem z ubiegłego tygodnia ceny w większości sklepów internetowych spadły, przy czym nie jest to efekt sezonowej obniżki określonych grup towarów, ale świadoma decyzja właścicieli poszczególnych e-sklepów, którzy oferują promocyjne ceny zarówno na używki, jak i na chemię gospodarczą. Tańsze o kilkanaście złotych są zarówno zakupy w sklepach a.pl, czy fresh24.pl, jak i w rzeszowskim sklepie Jedynka.\nAkcje i konkursy dla dzieci wspierają sprzedaż i budują wizerunek sieci\nSpołem Szczecin organizuje konkurs plastyczny dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat pod hasłem "Rodzinne Zakupy w Społem". W ten sposób Spółdzielnia będzie promować swoją ofertę wśród klientów.\nW dniach 17 - 19 września 2010 roku odbędą się II Rzeszowskie Targi Wina organizowane przez Polski Sklep Jedynka przy ul. Podwisłocze 30. Sieć liczy, że targi odwiedzi 15 tys. uczestników, co w konsekwencji przełoży...\nGazetki promocyjne, ulotki czy bilbordy są najpopularniejszymi nośnikami reklamowo-promocyjnymi sieci handlowych. Trafiają do milinów konsumentów. Sklepy wykorzystują je do wspierania sprzedaży produktów sezonowych...\nJedynka zainwestowała 50 tys. zł w nowe regały do owoców i warzyw\nJak dowiedział się portal dla handlu.pl, rzeszowska sieć handlowa Jedynka kupiła nowe regały dla owoców i warzyw. - Mają 1,4 m wysokości. Są podświetlane ciepłym światłem, co uatrakcyjnia prezentowane na nich produkty. To ważne, ponieważ sezon na warzywa i owoce właśnie się rozpoczął - mówi Grzegorz Mierzejewski, wiceprezes firmy.\nPARPA: samorządy powinny kontrolować sprzedaż alkoholu w e-sklepach\nZdaniem Krzysztofa Brzózki, dyrektora Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, samorządy powinny lepiej kontrolować sklepy internetowe. Niektóre z nich, choć to niezgodne z ustawą o wychowaniu w trzeźwości, zarabiają na sprzedaży procentowych trunków. Mimo iż część prowadzących e-sklepy chciałaby wprowadzić te produkty do swojej oferty, PARPA nie zamierza odstąpić od swojego stanowiska.\nJedynka: Sprzedaż win wzrosła trzykrotnie dzięki wydzieleniu całodobowego stoiska\nSieć Jedynka zachęca swoich klientów do zmiany przyzwyczajeń i kupowania wina zamiast piwa czy wódki. W ciągu ostatnich 12 miesięcy sprzedaż tego trunku zwiększyła się trzykrotnie. Wszystko za sprawą całodobowego...\nW sklepach Jedynka większy popyt na słodycze trwa do 8 marca\nPrzed Walentynkami w sklepach rzeszowskiej sieci Jedynka tradycyjnie sprzedaje się więcej słodyczy, szczególnie tych z motywem serca. Zwiększony popyt na te produkty utrzymuje się do 8 marca, czyli święta kobiet.


Śląska drogówka: 1 mandat na 10 kilometrów. „Radiowozy muszą zarabiać” - ZW NSZZP województwa śląskiego\nFunkcjonariusze drogówki w co najmniej kilku komendach w województwie śląskim mają wystawiać 1 mandat na 10 kilometrów. Chodzi o policjantów, którzy jeżdżą nieoznakowanymi radiowozami z wideorejestratorami – ustalił „Dziennik Zachodni”.\nNie każdy policjant z drogówki może poprowadzić radiowóz wyposażony w wideorejestrator. Potrzebne jest bowiem szkolenie. Nie tylko z techniki jazdy, ale przede wszystkim z obsługi urządzenia, które rejestruje kierowców łamiących przepisy. Zajęcia są podzielone na teoretyczne i praktyczne, a szkolenie odbywa się w Centrum Szkolenia Policji w Legionowie i trwa dwa dni. Pierwszego dnia jest teoria, drugiego policjanci wyjeżdżają już na ulicę. Na koniec jest egzamin. Potem natomiast na funkcjonariuszy czeka powrót do szarej rzeczywistości, a konkretnie do poszczególnych komend…\n– Nikt tego oficjalnie nie potwierdzi, ale mamy limity mandatowe. Na 10 kilometrów musimy „przywieźć” przynajmniej jeden mandat – alarmują policjanci drogówki.\nPrzypomnijmy, że już w połowie lutego pisaliśmy o tym, że – pomimo słów komendanta głównego policji nadinsp. Jarosława Szymczyka – w garnizonie śląskim wciąż liczą się przede wszystkim statystyki, a sprawa miała związek z założeniami „Wojewódzkiego programu działań policji na rzecz bezpieczeństwa rowerzystów na lata 2018-2020”.\nDo planów mandatowych ustosunkowały się wówczas Komenda Wojewódzka Policji i Komenda Główna Policji. Funkcjonariusze oficjalnie zaprzeczali, by chodziło o wymaganie określonej liczby mandatów. – Nigdy ich nie było i nie ma – taki był przekaz z KWP, gdy pytaliśmy o tzw. limity mandatowe.\nW przypadku policjantów, którzy jeżdżą samochodami z wideorejestratorami, okazuje się jednak, że nie chodzi o konkretny program przygotowany przez Komendę Główną Policji czy Komendę Wojewódzką Policji.\n– Przykre jest to, że czasami nie trzeba nawet mocnego bodźca z zewnątrz. W ten sposób są po prostu realizowane ambicje bezpośrednich przełożonych, którzy uważają, że to droga do awansu – mówi jeden z policjantów. – W naszej formacji chcielibyśmy wystawiać sporo mandatów i jednocześnie cieszyć się dużym zaufaniem społecznym. To już zakrawa na schizofrenię – komentuje funkcjonariusz.\nSprawdziliśmy sytuację w kilku jednostkach. – Oficjalnie? Nic takiego nie ma. Nieoficjalnie: bez 10 mandatów lepiej nie wracać ze służby – mówi nasz informator pytany o sytuację w jednej z komend na Śląsku. Drugi dodaje: – Przelicza się liczbę przejechanych kilometrów na liczbę ujawnionych wykroczeń. Duża część stoi w „krzakach” i pracuje stacjonarnie. W ten sposób podwyższana jest średnia – podkreśla jeden z naszych rozmówców.\nJak ocenić policjanta?\nTemat limitów mandatowych łączy się bezpośrednio z oceną służby funkcjonariuszy. W wielu jednostkach słyszymy: policjanci nie są rozliczani z mandatów, tylko z tego, w jaki sposób reagują na wykroczenia w ruchu drogowym. To bardzo ładnie brzmi, ale faktem jest, że może to przerodzić się w „polowanie” na kierowców, pieszych czy rowerzystów. Ta granica jest bowiem bardzo cienka.\nJak zatem najlepiej oceniać policjanta? – Całościowo. Trzeba brać pod uwagę sytuację, w której funkcjonariusz codziennie nie będzie przynosił mandatu. Dobry przełożony widzi jednak, czy policjant angażuje się podczas służby. Nie tylko patrząc na grafik i wyniki – podkreśla jeden z naszych rozmówców.\nSpecjalne pismo do komend\nW lutym pisaliśmy o piśmie (dotyczącym m.in. rowerzystów), które trafiło z Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Katowicach do komendantów miejskich i powiatowych. Podkreślono m.in., że wszystkie komendy powinny „osiągnąć satysfakcjonujące wartości mierników (…) ujętych w tabeli”. W niej przy każdej z komend widniała m.in. „wartość liczbowa na I kwartał 2018 roku”.\nPolicjanci biją się w piersi\nNadkom. Radosław Kobryś z Biura Ruchu Drogowego KGP już po naszym materiale przekazał, że wycofano część programu przygotowanego w KWP.\n– Policjanci z komendy wojewódzkiej biją się w piersi. Wiedzą, że popełnili błąd. Ich intencja została źle odczytana. Tutaj absolutnie nikt nie żądał konkretnej liczby mandatów – podkreślał nadkom. Kobryś. – Wycofano się prawdopodobnie po pytaniach ze strony komend – dodał policjant.\nźródło: https://plus.dziennikzachodni.pl/wiadomosci/a/slaska-drogowka-1-mandat-na-10-kilometrow-radiowozy-musza-zarabiac,13058610 3 kwietnia 2018


Robimy wszystko, co w naszej mocy, aby do zmian programowych dochodziło jak najrzadziej. Niestety nowe obostrzenia, trudne warunki i niepewna sytuacja sprawiają, że jest to nieuniknione i niezależne od nas. Poniżej szczegóły dotyczące wprowadzonych modyfikacji:\n→ Spotkanie literackie Golem, Dracula, Frankenstein — bardziej realni niż nam się wydaje z Janem Gondowiczem i Jakubem Kornhauserem, zaplanowane na 19 listopada na godzinę 18:30, nie odbędzie się. Prowadzący przygotują jednak dla Was coś szczególnego, bądźcie czujni!\n→ Koncert DVA, który miał się odbyć 22 listopada o godzinie 21:30, zostaje odwołany\nJest nam niezmiernie przykro, że musimy wprowadzać kolejne zmiany, liczymy jednak na Waszą wyrozumiałość. Za wszelkie utrudnienia przepraszamy.


Meghan Markle jest cudowną szwagierką. Oto, jak pomoże Kate przy dzieciach! - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Meghan Markle » Meghan Markle jest cudowną szwagierką. Oto, jak pomoże Kate przy dzieciach!\nmeghan markle kate middleton royal baby\nKsiężna Kate urodziła trzecie dziecko. Ona i książę William są już rodzicami 4-letniego George'a i 2-letniej Charlotte. Taka gromadka do ogarnięcia to spore wyzwanie. ;)\nPara królewska z pewnością może liczyć na pomoc wykwalifikowanych opiekunek, ale także przyszłej żony księcia Harry'ego, Meghan Markle. Zagraniczne media nie raz donosiły, że ma ona świetny kontakt z dzieciakami.\nZobacz niżej w galerii, w jaki sposób Meghan z pewnością pomoże Kate przy dzieciach! Link do niej TUTAJ.\nGaleria zdjęć: Meghan Markle jest cudowną szwagierką. Oto, jak pomoże Kate przy dzieciach!\ngość: marta 24-04-18, 09:02 cytuj\nta mala to cala krolowa Elzbieta :O\ngość 24-04-18, 08:07 cytuj\nNews z dvpy.\ngość 24-04-18, 00:31 cytuj\nżeby tylko dzieciaków nie porwała\ngość 23-04-18, 19:11 cytuj\nNiania do każdej czynności, rzeczywiście bidulka z gromadką dzieci!\ngość 23-04-18, 18:34 cytuj\nCzy wy teraz zamiast napisać artykuł i dodać zdjęcia jak wcześniej ,cały czas będziecie dodawać linki albo robić galerię?\ngość 23-04-18, 18:22 cytuj\nBez sensu ten artykuł


Czy można jeść kiełkujące ziemniaki? - To Kocham\nCzy można jeść kiełkujące ziemniaki? > Żywienie > Kuchnia > To Kocham\nCzy można jeść kiełkujące ziemniaki?\n20 października 2021\t0\tprzez Redakcja To Kocham\nW naszym kraju jedzenie ziemniaków jest bardzo popularne. Ziemniaki gotowane, smażone, duszone albo w postaci frytek często goszczą na naszych talerzach. Większość osób najchętniej jada ziemniaki młode, dostępne w sklepach wiosną. Im dalej od wiosny, tym ziemniaki są bardziej dojrzałe. A dojrzałe ziemniaki stają się często pomarszczone i zaczynają wypuszczać pędy. Czy można jeść kiełkujące ziemniaki?\nDlaczego należy pozbyć się pędów ziemniaków?\nPędy wyrastające z ziemniaków mają zwykle zielonkawą lub białą barwę. Jedzenie kiełkujących ziemniaków wraz z pędami może być szkodliwe dla zdrowia. Gdy ziemniaki są przechowywane długo w piwnicy, ubożeją pod względem wartości odżywczych. Jednak mniejsza zawartość witaminy C w ziemniakach po długim czasie takiego przechowywania to tylko jeden problem. Ziemniak poza bulwą jest rośliną trującą. Zarówno jego kwiaty, łodygi, jak i liście zawierają chakoninę, a także solaninę. W zielonkawych bulwach kiełkujących ziemniaków znajdują się właśnie te substancje. Z tego powodu nie należy jeść pędów. Efektem zjedzenia pędów mogą być bóle brzucha, wymioty, a także biegunka. Może pojawić się wysoka gorączka. Zjedzenie pędów kiełkujących ziemniaków może zatem skutkować silnym zatruciem pokarmowym. Po odkrojeniu i wyrzuceniu ich, nadają się do spożycia. O ile ziemniaki nie zrobiły się miękkie pomimo kiełkowania.\nJak w takim razie powinno wyglądać przygotowanie i jedzenie kiełkujących ziemniaków?\nJedzenie kiełkujących ziemniaków jest dopuszczalne. Wystarczy za pomocą noża wykroić pędy. Ich smak nie będzie różnił się w dużym stopniu od ziemniaków, które nie kiełkują. Sposób obróbki termicznej, a także podawanie ziemniaków z wykrojonymi pędami jest identyczny. Najczęstszą przyczyną wyrzucania ziemniaków na świecie jest właśnie to, że kiełkują. Zostało jednak udowodnione, że wcale nie trzeba pozbywać się warzyw w całości. Marnotrawstwo jedzenia to duży problem i nie warto tego robić. Kiełkujące ziemniaki mogą stanowić doskonałe źródło węglowodanów. Należy jednak pamiętać, by pozbyć się chakoniny, a także solaniny zawartej w pędach.\nJakie korzyści dla zdrowia niesie jedzenie ziemniaków?\nJedzenie ziemniaków niesie ze sobą szereg korzyści dla zdrowia człowieka. Ziemniak to produkt odżywczy – zawiera węglowodany, błonnik, witaminę C, witaminę B6, potas, mangan, magnez, niacynę, fosfor, a także folian. Spore ilości wymienionych substancji sprawiają, że zarówno ziemniaki kiełkujące, jak i młode są pożytecznym składnikiem diety ludzi na całym świecie. Dzięki substancjom takim jak flawonoidy, karotenoidy, a także kwasy fenolowe, ziemniaki posiadają właściwości przeciwutleniające. Oznacza to, że hamują działanie wolnych rodników w organizmie człowieka. Dzięki wspomnianej właściwości jedzenia ziemniaków zapobiega się chorobom sercowo-naczyniowym, chorobom serca oraz wysokiemu ciśnieniu krwi. Ponadto ważnym atutem spożywania ziemniaków, także tych kiełkujących jest wspomaganie kontroli poziomu cukru we krwi. Kontrola glikemii jest bardzo cennym skutkiem obecności w diecie ziemniaków (również tych kiełkujących). Jedzenie ich w różnej postaci ma również korzystny wpływ na trawienie. Zmniejszają one stany zapalne jelit oraz wzmacniają mechanizmy obronne. Gdy skrobia oporna, która znajduje się w składzie ziemniaków, dostanie się do jelita grubego, staje się pokarmem dla zdrowych bakterii jelitowych. W wyniku tego jest przekształcana w dwucukry, a w dalszej kolejności w glukozę. Jedzenie kiełkujących ziemniaków o ile odkroi się pędy, zapobiega również wrzodziejącemu zapaleniu okrężnicy, zapaleniu uchyłków, a także chorobie Leśniowskiego-Crohna.\nW jaki sposób działają glikoalkaloidy?\nGlikoalkaloidy, czyli solanina i chakonina zawarte w pędach ziemniaków, mogą powodować problemy z trawieniem. Mogą również wywoływać senność, ból brzucha, swędzenie, a także zwiększoną wrażliwość. Jedzenie ziemniaków w normalnych ilościach i odcinając kiełki, nie niesie ryzyka związanego z tymi substancjami. Dlatego tak ważne jest, aby jedząc kiełkujące ziemniaki odkroić to, co może zaszkodzić i zwrócić uwagę na stan pozostałej części warzywa.\nOdmiany dyni i ich zastosowanie\nJak przechowywać mokrą karmę dla kotów i psów?


Wywiady – Fryzjer polski\nJesteś tutaj: Strona główna > Wywiady\nIwona Marhulets: Dobry fryzjer jest jak czarodziej…\n28 grudzień 2015 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nRozmowa z Iwoną Marhulets, autorką książki Poradnik Fryzjera, czyli obsługa doskonała w salonie fryzjerskim. Kilka tygodni temu w sprzedaży ukazał się poradnik branżowy opracowany przez edukatora, który z rynkiem fryzjerskim związany jest od wielu lat. Rozmawiamy o inspiracji, przekazie książki oraz o tym, co powinno zmienić się w salonach. Od wielu lat prowadzi Pani szkolenia i coaching dla branży fryzjerskiej, pisze również dla magazynów oraz do Akademii Versum – skąd decyzja o napisaniu książki? Przede wszystkim z potrzeb rynku, bowiem jak dotąd nie było poradnika, który kompleksowo przedstawia standard obsługi klienta w salonie fryzjerskim. Ponadto, już kilka lat temu, obiecałam uczestnikom moich szkoleń, że napiszę książkę, ale ciągle brakowało czasu. Nie wszyscy zainteresowani mogą trafić na szkolenie, a książka jest dostępna dla wszystkich. Wreszcie – zrobiłam to dla siebie. Jako podsumowanie wiedzy i doświadczeń wyniesionych ze współpracy z fryzjerami. Czy może Pani przybliżyć, o czym jest książka i […]\nKlaudiusz Iciek – Pozwalam sobie na niekonwencjonalność\n7 listopad 2015 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nW samym sercu Krakowa, na najbardziej znanej ulicy w mieście, znajduje się salon Claudius Hair Treser Academy. Pracownia zdecydowanie nie przypomina klasycznego salonu fryzjerskiego. Dekorują ją obrazy i zdjęcia oraz zabytkowe, drewniane meble. Atmosfera jest wyjątkowa. Na środku salonu stoi masywny stół. Siedzi przy nim Klaudiusz Iciek – stylista, instruktor i założyciel Claudius Hair Treser Academy – i dogląda pracy swojego zespołu. Spotykamy się z nim dzisiaj, żeby porozmawiać o marzeniach i celach, o samorealizacji oraz o tym, jak stworzyć znakomicie prosperującą firmę, która daje satysfakcję zarówno klientom, jak i właścicielowi oraz pracownikom. Pamiętasz może, jak to wszystko się zaczęło? Kiedy w Twojej głowie zrodził się pomysł, żeby zostać fryzjerem? Przypominam sobie, że pierwsze eksperymenty z fryzurami zacząłem, gdy miałem 14 lat. Mieszałem wodę z cukrem, aby uzyskać miksturę na podobieństwo żelu. Następnie układałem sobie na głowie coś, co przypominało rogi. Nakładałem też różne kolory, mieszając piankę do […]\nKatarzyna Kaleta – laureatka konkursu Kreator 2015\n6 październik 2015 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nKatarzyna Kaleta – laureatka tegorocznej edycji konkursu „Kreator” – zdobyła pierwsze miejsce w kategorii New Look Stylizacja Damska oraz wyróżnienie czasopisma „Fale Loki Koki”. Czy udział w tegorocznym „Kreatorze” był Pani pierwszym startem w konkursie fryzjerskim? Katarzyna Kaleta: Tak, to był mój pierwszy udział w tak prestiżowym przedsięwzięciu. Mam jednak nadzieję, że będą następne starty, ponieważ bardzo spodobała mi się rywalizacja i atmosfera, jaka temu wydarzeniu towarzyszyła. Jak narodził się pomysł na fryzurę i stylizację, którą zaprezentowała Pani w Poznaniu? K.K.: No cóż, w głowie rodziło się wiele pomysłów… Najpierw koloryzowałam główki, żeby stworzyć odpowiedni kolor i styl. W końcu postawiłam na najnowszy trend w koloryzacji włosów – pixelated dye. Ambitnie i z duszą na ramieniu podjęłam się tematu. A jak przebiegały przygotowania do startu w „Kreatorze”? K.K.: Przygotowania do startu w konkursie to naprawdę ciężka i mozolna praca, przede wszystkim z koloryzacją. Wytrwałość i pasja […]\nOlga Sobocińska – rozmowa\n7 sierpień 2015 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nOd ponad 10 lat z wielką pasją zajmuje się stylizacją włosów, jest też wizażystką. Swoją wiedzę z zakresu fryzjerstwa i wizażu wzbogaciła umiejętnością kreowania wizerunku, doboru fryzur i koloru do osobowości. Współpracowała z różnymi markami fryzjerskimi, jest autorką wielu artykułów o tematyce branżowej. Szkoli fryzjerów z całej Polski, obecnie we współpracy z holenderską marką Artistique. Wiedza zdobyta na studiach z obszaru chemii pozwala jej na dopasowanie idealnego zabiegu do włosów klientów, którzy odwiedzają jej salon. Jest Pani instruktorem marki Artistique i pomaga Pani doskonalić umiejętności zawodowe innym fryzjerom. A jakie były Pani początki w zawodzie, kto pomagał Pani zdobywać fryzjerskie szlify? Olga Sobocińska: Moja droga zawodowa nie jest standardowa. Profesjonalnym fryzjerstwem zajęłam się zaraz po ukończeniu studiów z zakresu chemii, choć już w akademiku czesałam, strzygłam i farbowałam włosy koleżanek. Bardzo szybko otworzyłam swój salon, ale każdy weekend przeznaczałam na rozmaite szkolenia w Polsce, Włoszech, Niemczech, Wielkiej Brytanii. Wiedza chemiczna […]\nSzymon Niemczyński – instruktor Kemon\n6 kwiecień 2015 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nSwoją drogę we fryzjerstwie rozpocząłem w 1996 roku, po zakończeniu szkoły fryzjerskiej w miejscowości Wyrzysk w województwie wielkopolskim. Rzemiosła uczyłem się u Pani Łucji Rusieckiej, która do dnia dzisiejszego jest dla mnie wzorem do naśladowania. W mojej pracy zawodowej przyświeca mi motto, którym cały czas się kieruję: „Rzeczy proste są zawsze najbardziej niezwykłe i tylko otwarty umysł potrafi je pojąć”. Pracując z klientami, zawsze bacznie wsłuchuję się w to, czego oczekują i pragną, dokładam do tego swoją wiedzę i umiejętności, aby finalnie osiągnąć pełne zadowolenie osób, które powierzyły mi dbanie o ich wygląd. Ta praca jest wspólnym poszukiwaniem rozwiązań, jest swojego rodzaju pełną symbiozą klienta, fryzjera, wiedzy i umiejętności. Uwielbiam balans między formą i kolorem, równowagę między formą użytkową a kreatywnością. Takie podejście pozwala mi realizować marzenia moich klientek. Cały czas pracuję nad swoim warsztatem technicznym, stąd systematyczne wizyty w różnych akademiach, takich jak Kemon, Vidal Sassoon, Sanrizz, Toni&Guy. Z […]\nWywiad z Łukaszem Rutkowskim\n19 grudzień 2014 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nMistrz fryzjerstwa. Od ponad 5 lat pracuje w Dziale Edukacji Wella jako Starszy Instruktor. Prowadzi szkolenia dla klientów marki Wella zarówno w Studio w Warszawie, jak również w salonach w całej Polsce. Jego talent trenerski został doceniony na arenie międzynarodowej – styliście przyznano niedawno tytuł Education Manager of the Year. Jako członek Działu Edukacji aktywnie uczestniczy w dużych projektach i inicjatywach marketingowych Welli. Jak zaczęła się Pana fascynacja fryzjerstwem? Pamięta Pan moment, kiedy zdecydował o wyborze właśnie takiej drogi zawodowej? Łukasz Rutkowski: Moja przygoda z fryzjerstwem rozpoczęła się w wieku 16 lat i był to zupełny przypadek. Pewnego dnia odwiedziłem salon fryzjerski mojej cioci i tak mi się spodobało, że postanowiłem zostać tam na trzyletnią naukę zawodu. Ten okres był dla mnie bardzo intensywny, gdyż w ciągu dnia uczęszczałem na lekcje w liceum zawodowym, a popołudnia i wczesne godziny ranne spędzałem w salonie. Kilka lat po tym, jak zakończyłem naukę […]\nWywiad: Ernest Kawa\n28 listopad 2014 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nFryzjer z długoletnim doświadczeniem, szkoleniowiec marki Montibello. Od lat prowadzi salon w Szczecinie, ale od niedawna zajmuje się też włosami mieszkańców Berlina. Uważa, że podstawą sukcesu w zawodzie fryzjera jest gruntowna wiedza i ciągłe rozwijanie swoich umiejętności. Jest Pan instruktorem marki Montibello i pomaga Pan doskonalić umiejętności zawodowe innym fryzjerom. A jakie były Pana początki w zawodzie, kto pomagał Panu zdobywać fryzjerskie szlify? Ernest Kawa: Wszystko zaczęło się w miejscu mojego urodzenia, czyli w Szczecinku. Tam skończyłem szkołę fryzjerską i tam rozpocząłem swoją pierwszą samodzielną działalność. Miałem szczęście traﬁć na wyjątkowych nauczycieli zawodu: Bogusława Kramera i Tomasza Stellmacha, dla których warsztat zawodowy był najważniejszy. To nie były czasy designerów i pseudostylistów, tylko dobrych lub kiepskich rzemieślników. Dzięki temu dziś rozpoznaję fryzjerskich „udawaczy” na kilometr. Zawód fryzjera wymaga nie tylko solidnych podstaw edukacyjnych, ale też ciągłego rozwijania się i poszerzania wiedzy. Skąd czerpie Pan informacje o nowych technikach i aktualnych trendach? […]\nJakub Ziemirski – rozmowa\n26 wrzesień 2014 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nCzłowiek wielu pasji – stylista fryzur, projektant, wizażysta, malarz i ﬂorysta. Ambasador marki Revlon Professional w Polsce, trzykrotny ﬁnalista konkursu Style Masters by Revlon Professional. W Krakowie prowadzi swoje Atelier oraz Akademię fryzjerską. Mimo że fryzjerstwem zajmuje się Pan zaledwie od kilku lat, osiągnął Pan naprawdę dużo – jest Pan rozpoznawalny i ceniony w branży. W czym tkwi tajemnica Pana sukcesu? Jakub Ziemirski: Miło to słyszeć. Dziękuję. Ja osobiście nie traktuję swojej pracy w kategoriach sukcesu. Pracuję, bo lubię. Kocham ten zawód. Ale skoro już o to pytasz… nie wiem. Od osób, z którymi pracuję, słyszę, że jestem inny, a moja praca to czysta sztuka. Może to jest recepta? Robić coś innego, niepowtarzalnego, robić coś szczerze, nie działać zgodnie z trendami, ale wbrew nim? Nie wiem. Nigdy nie zastanawiałem się nad tym, czy odnoszę sukcesy. Wszystko, co robię, to czysta przyjemność. To wspaniałe mieć zawód, który daje Ci nieograniczone możliwości […]\nAnna Kulec-Karampotis – wywiad\n22 lipiec 2014 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nWłaścicielka i Dyrektor artystyczna sieci salonów Trendy Hair Fashion. Pasjonatka fryzjerstwa, laureatka wielu wyróżnień i konkursów fryzjerskich. Chętnie angażuje się w akcje charytatywne. Właśnie zaprosiła do Polski troje młodych ludzi z Afryki, stwarzając im w ten sposób możliwość zdobycia zawodu fryzjera, który zapewni im lepszą przyszłość. Trendy Hair Fashion to obecnie największa sieć salonów fryzjerskich w Polsce. Jak wspomina Pani początki swojej działalności? Co było najtrudniejsze, przecież budowali Państwo firmę w czasach, kiedy franczyza nie była u nas jeszcze dobrze znana? Anna Kulec-Karampotis: Bardzo trudno tak pokrótce odpowiedzieć, co było najtrudniejsze, bo nasza firma ma już ponad 25 lat i na przestrzeni tego czasu było naprawdę bardzo wiele różnych trudności i przeszkód. Kiedy zaczynaliśmy rozwijać naszą firmę, to pojęcie franczyzy w Polsce było jeszcze abstrakcją. Mój mąż Bobbys miał w tym pewne doświadczenie, które zdobył w USA, ale początki były bardzo trudne. Zwłaszcza, że w Polsce nie była znana tego […]\nWojtek Zieliński – rozmowa z dyrektorem artystycznym Artégo\n15 kwiecień 2014 | Aktualności Fryzjera polskiego, Wywiady\nProwadzi dwa salony, w których stawia na wysoką jakość usług. Jego sukcesem jest stałe grono współpracowników i zadowolonych klientów. Zaufały mu kobiety świata mediów, kultury i sztuki. Od lat zajmuje się szkoleniami, dba też o własny rozwój zawodowy. Właśnie został Dyrektorem artystycznym marki artégo. Jak zaczęła się Pana fascynacja fryzjerstwem? Pamięta Pan moment, kiedy zdecydował o wyborze właśnie takiej drogi zawodowej? Wojciech Zieliński: Pamiętam, że kończąc podstawówkę, zupełnie nie byłem przygotowany na wybór zawodu. Wtedy ważniejsze były dla mnie dziewczyny i imprezy (śmiech). A ponieważ połowa mojej rodziny to piekarze i cukiernicy, poszedłem do szkoły o tym profilu. Jednak szybko okazało się, że w ogóle nie jestem zainteresowany pieczeniem chleba, i po roku, z nieskrywaną radością, pożegnałem się ze szkołą. Nie bardzo wiedziałem, co mam dalej ze sobą zrobić… Wtedy pomyślałem o salonie fryzjerskim i o tym, że przechodząc obok takich miejsc, zawsze z ciekawością zerkam przez szybę, co dzieje […]