screenagers.pl - recenzja: Portico Quartet - Portico Quartet / Isla / Knee-Deep In The North Sea\nPortico Quartet / Isla / Knee-Deep In The North Sea\n[Real World / Babel; 30 styczeń 2012]\nNa wstępie muszę się wytłumaczyć, skąd wytrzasnąłem taki poroniony pomysł, żeby pisać recenzję tegorocznej płyty w połączeniu z rozprawieniem się z dotychczasową twórczością zespołu. Ni to felieton, ni to przegląd. Jeden akapit wciśnięty w tekst zwykle wystarcza, aby wychwalić bądź zbesztać poprzednie dokonania grupy. W przypadku Portico Quartet to trochę za mało, żeby zadośćuczynić przeoczenie jakiego dopuściliśmy się w przeszłości. Pocieszam się, że znajduję się w diametralnie lepszym położeniu od takiegoJanusza Wronkowskiego – bezdomnego, bezrobotnego na progu alkoholizmu, który miał odpowiadać przed niezawisłą sędziną Anną za włamanie do osiedlowego sklepu. Zanim Ryszard Rynkowski zacznie nalegać, żeby wypić za błędy; tchórzliwie, nie zważając na uszczerbek suspensu, wypalę – ja ten zespół po prostu bardzo lubię.\nPortico Quartet to czwórka chłopaków ze wschodniego Londynu, która zadebiutowała w 2007 roku albumem „Knee-Deep In The North Sea” (7/10), który spotkał się z nielichym zainteresowaniem – otrzymał nawet nominację do Mercury Music Prize. Grupa postanowiła dowieść, że idee stojące za działalnością takich grup jak Cinematic Orchestra czy Jaga Jazzist są ciągle żywe i aktualne tak jak uwielbienie obywateli Korei Północnej dla Kim Dzong Ila. Przy pierwszym kontakcie zespół zaskakiwał odważnym użyciem relatywnie nowego rytmiczno-melodycznego instrumentu, noszącego nazwę – hang. Wynaleziony lekko ponad dekadę temu, produkowany jest ciągle tylko w małym zakładzie w Berne przez jego twórców. „Knee-deep In The North Sea” składał się z radosnych improwizacji, które jednak nigdy nie rozwijały się w zaskakujące rejony, wszystko rozgrywało się w ramach ustalonych kompozycji – zaawansowanych przymiarkach do właściwego połączenia melodyjnych partii saksofonu, wszechobecnego hangu z żywą, skupioną pracą sekcji rytmicznej. Nie wystarczyło to do zgarnięcia Mercury Music Prize. Ta sztuka nie udała się też naszemu dobremu znajomemu – Burialowi, przepraszam, czy ktoś pamięta „The Seldom Seen Kid” zespołu Elbow? Później Portico Quartet szybciutko przeniosło się do Real World Records, wytwórni Petera Gabriela i po roku mieli już gotową kolejną płytę – „Isla”.\nAle zanim przejdziemy do rzeczy, cofniemy się o kilka lat wstecz, żeby przeprowadzić autopsychoanalizę dla początkujących i zarysować kontur kontekstu mojego uczucia dla drugiej płyty Portico Quartet. Moje pierwsze razy z muzyką jazzową miały miejsce późnymi nocami. „Trzy kwadranse jazzu” Jana Ptaszyna Wróblewskiego na antenie Programu Trzeciego. Nerwowy nastrój „La Nevada” Gila Evansa na początku każdej audycji. Jazz fajny jest. Nigdy do końca nie łapałem co jest takiego nieprzepartego, nieprzyswajalnego, niezrozumiałego w tej muzyce. Przy okazji recenzji „Três Cabeças Loucuras” pisałem o moim wiecznym rozdarciu pomiędzy sprzecznymi elementami: ustaloną formą a wolną improwizacją; słodkimi melodiami a kakofonią. Stąd też, nigdy nie miałem kłopotów z polubieniem free-jazzowych ekstremów typu „Machine Gun” Petera Brötzmanna, a z drugiej strony lekkich, zwiewnych przyjemności takich jak „I Took Up The Runes” Jana Garbarka. Szczere i prawdziwe uczucie do takiej odmiany lajtowego jazzu wydaje się kluczowe do zaakceptowania w pełni drugiej płyty Portico Quartet.\n„Isla” (9/10) to studium muzycznej dystynkcji. Nagrana w studiu Abbey Road z producenckim wsparciem Johna Leckie zachwyca eklektyzmem. Elegancja, wyrafinowanie i konceptualizm kojarzy się z Bang on a Can All-Stars czy najlepszym okresem Tortoise. Zintensyfikowane repetycje drobnych motywów rytmiczno-melodycznych wiążą się z fascynacją minimalizmem spod znaku Steve’a Reicha. Rozlane leitmotivy Jacka Wyllie przypominają mi melodykę Garbarka na „Molde Canticle”, w której to jestem, co tu dużo zrzędzić, beznadziejnie zakochany. Zmyślny język pochodzący z chlubnych inspiracji. Przykładna egzekucja pomysłów w heterogenicznych utworach. Niesłychanie zimowa płyta. Doskonale wpasowuje się w aktualny, zaśnieżony krajobraz z krystalicznie czystym niebem i syberyjskim chłodem. Taka aura jest kontrastem i dopełnieniem, dla ciepłego, akustycznego, ale bardzo precyzyjnego, przejrzystego brzmienia płyty. Po trzech latach od premiery, moim zdaniem, „Isla” jest jednocześnie przeoczoną i niedocenioną płytą. Nigdy do końca nie zrozumiałem fenomenu „Merriweather Post Pavilion”.\nPodczas ubiegłorocznego krakowskiego Sacrum Reichum Profanum zostałem przyspawany do podłogi hali dawnej ocynowni, gdy Leszek Możdżer wykonywał „Piano Phase” grając jednocześnie na dwóch fortepianach. Kompozytor świętujący swoje siedemdziesiąte piąte urodziny był pełen podziwu dla umiejętności naszego pianisty – utwór był przecież stworzony z myślą o dwóch muzykach, a Leszek pozwolił sobie jeszcze na improwizację, wyjście poza ustaloną formę. Podczas takich sobie interpretacji Adriana Utleya z Pianohooliganem czy djskich zabaw Envee uświadomiłem sobie, że już dawno nie słyszałem wieści od chłopaków z Portico Quartet.\nZapowiedź nowej płyty, zatytułowanej po prostu „Portico Quartet” (7/10), ukazała się trzy miesiące temu i była po prostu znakomita. „Ruins” jest kapitalnym połączeniem starego Portico z novum, czyli inspiracją aktualnymi trendami w muzyce elektronicznej. Jeszcze bardziej przebojowy rozpoznawczy leitmotiv, spotyka się z nerwowym pulsem The Necks i ma czaderski groove; chwila wyciszenia natychmiast kojarzy mi się z „Hairless Heart” Genesis. Moje uczucie jakim darzę „Isla” i wynikający z tego potencjał jaki przypisuję grupie, plus świetne pilotujące „Ruins”, plus *tak wygląda zapowiedź płyty roku* w sumie, musiały tak się skończyć. Delikatnym zawodem. Muzyka Portico Quartet straciła chwilami swoją złożoność, tak jakby nie została do końca kompozycyjnie ogarnięta, wykończona. Uleciała detaliczność aranżacyjna „Isli”. Zasmuca mnie np. pozbawione napięcia, centrum trzyczęściowego „Lacker Boo” (i jego bardziej irytujący niż transowy rytm) czy transparentna melodia „City Of Glass”. Przyczyną straty *jednego wymiaru* mogło być odejście nieoficjalnego lidera Nicka Mulveya, użytkującego głównie hanga i zastąpienie go przez Keira Vine, muzyka o niezbyt imponującym portfolio, grającego owszem na szwajcarskim wynalazku, ale skupionego bardziej na obsłudze elektronicznych przystawek. Choć rzeczywistość nie jest taka czarno-biała, przepięknie brzmią fragmenty jazzowo-ambientowe stworzone w duchu hipotetycznej kolaboracji Tima Heckera z Supersilent („Window Seat”, „4096 Colurs”, „Trace”); płynące, nakładające, memłające, rozpływające się tekstury stanowią o sile tego krążka. Zaskakująco przyjemnie wypada pierwsza pełnoprawna piosenka „Steepless” z gościnnym wokalnym wsparciem Corneli Dahlgren; mogłaby spokojnie zmieścić się na „Space Is Only Noise” Nicolasa Jaara i podratować zjeżdżające po równi pochyłej napięcie drugiej części krążka.\nMam drobny personalny kłopot z pewnym detalem, który przeszkadza mi i wadzi. Sekcja rytmiczna jest produkcyjnie trochę oderwana od pozostałych faktur i całości miksu. Na moje ucho ugrzęzła w nijakim nujazzowym brzmieniu z poprzedniej dekady, nie ma lekkości w jakiej operują post-dubstepowcy ani konkretu jaki oferuje Elisson. Wyszperałem ciekawostkę, że chłopaki mieszkają w jednym domu z Jamie Woonem. Więc do diaska, mógłby im coś szepnąć podczas jakiegoś czwartkowego wieczorku przy herbatce. W temacie zmagań jazzmanów z maszynerią Flying Lotusa: ciekawe, jak poradził sobie z nią Vijay Iyer Trio.\n„Portico Quartet” mimo swoich kilku swoich słabości i tak jest bardzo interesującą płytą, ciekawym głosem w odświeżeniu formuły muzyki zawierającej takie określenia jak „nu”, „ambient”, „jazz” , a przez swoją złożoność wymykającą się próbom przylepienia pejoratywnych znaczeń. Zaglądając w otwarte głowy tych młodych chłopaków wydaje mi się, że tegoroczny album może być tylko pomostem między „Isla”, a czymś większym, co czai się w przyszłości. Cóż, ostatecznie nie mogę bujać się w uniesieniu przy „Portico Quartet”, tak jak Zbigniew Hołdys przy Gotye feat. Kimbra. Fajny kawałek, chyba go wrzucę na walla.\nSebastian Niemczyk (20 lutego 2012)\nCiekawy tekst, autor nie musi za wszelką cenę udowadniać, że zna się. Czyta się to lekko, jest humor, ale i wiedza merytoryczna.\nbardzo dobrze sie to czyta\n"cofniemy się o kilka lat wstecz" - bez "wstecza" :)


ELMEX Płyn do płukania jamy ustnej przeciw próchnicy z aminofluorkiem - 400 ml - cen, opinie, stosowanie | Drogeria Melissa\nELMEX Płyn do płukania jamy ustnej przeciw próchnicy z aminofluorkiem\nELMEX Płyn do płukania jamy ustnej przeciw próchnicy z aminofluorkiem tworzy dwufunkcyjną ochronną warstwę wapniowo-fluorową, która remineralizuje zęby i zapobiega powstawaniu ubytków.\nELMEX Płyn do płukania jamy ustnej przeciw próchnicy z aminofluorkiem uzupełnia codzienne szczotkowanie, dbając o skuteczną ochronę przed ubytkami.\nAminofluorek wzmacnia szkliwo i zapewnia ochronę przed próchnicą zębów, szczególnie w obszarach niedostępnych dla szczoteczki;\npomaga remineralizować próchnicę początkową pod powierzchnią zęba i utwardza szkliwo;\npłyn chroni szkliwo także, gdy jesteś poza domem i nie masz możliwości umycia zębów;\npłyn do płukania elmex to ważne uzupełnienie higieny jamy ustnej także dla osób noszących aparaty ortodontyczne;\nnie zawiera alkoholu ani barwników;\nwysoce skuteczny aminofluorek elmex natychmiast przywiera do szkliwa zębów, czyniąc je bardziej odpornym na próchnicę;\naminofluorek tworzy na powierzchni wszystkich zębów wysoce przyczepną jednolitą warstwę ochronną, zapewniając optymalną, długotrwałą ochronę;\nidealny dla osób noszących aparaty ortodontyczne;\nchroni powierzchnie zębów, do których trudno jest dotrzeć szczoteczką i pastą do zębów;\nINCI: Aqua, Propylene Glycol, PEG-40 Hydrogenated Castor Oil, Aroma, Olaflur, Glycerin, Sodium Benzoate, Levulinic Acid, Sodium Levulinate, Saccharin, Sodium Fluoride, Sodium Anisate.\nDo stosowania 1-2 razy dziennie, przepłukując usta pełną nakrętką nierozcieńczonego płynu przez 30 sekund, bez połykania i płukania ust wodą. Dodatkowa pielęgnacja jest bardziej skuteczna wieczorem, ponieważ aminofluorek może remineralizować zęby przez całą noc, zapewniając długotrwały efekt.


DamGan: października 2013\nKontynuacja cyklu zdjęć ul Wolności w Zabrzu.\nul Wolności na wysokości dworca pkp/ hotelu Monopol. Kiedyś był tutaj sklep zoologiczny, który był starszy chyba od węgla. Prowadziło go starsze małżeństwo i z tego co wiem przed wojną sklep należał do tej samej rodziny. Kilkanaście lat temu jako młody nastolatek sam jeszcze kupowałem tam jedzenie dla papug falistych, i rybek akwariowych. Właściciel miał niesamowicie piękne gupiki z własnej hodowli. Co się z tymi ludźmi stało nie wiem.\nStara zabudowa ul Wolności na wysokości od "Młyna" do skrzyżowania z ul Pawliczka.\nWejście do łaźni KWK Zabrze.. Ktoś kiedyś wymyślił sobie że zaadoptuje starą łaźnię łańcuszkową kopalni Zabrze na lokal z koncertami itp. Oczywiście wygląda to jak wygląda. Na zdjęciu niżej mamy budynek który się mieści przed elektrociepłownią. W tym małym budyneczku było coś w rodzaju domu kultury dla pracowników EC. Było tam min. kino z normalnymi krzesłami.\nSkromny akcent dawnej kolonii robotniczej przy obecnym blokowisku z wielkiej płyty.\nTroszkę niektóre miejsca potraktowałem po macoszemu, ale to celowo. Na wiosnę kolejny przemarsz, a od jutra będę klecił zdjęcia z strony numerów nieparzystych.\nAutor: DamGan o 07:31 4 komentarze:\nEtykiety: Bar Śląski, Porymba, Śląsk, ul Wolności, Wolności, Zabrze\nTak jak w tamtym roku zapraszamy do interdyscyplinarnego spotkania - wystawy wszystkich artystów tworzących w rożnych dziedzinach: plastyka, muzyka, teatr, kabaret, taniec, multimedia, projektowanie, wzornictwo, rzeźba, poezja, literatura, fotografia, film, happening, instalacje, performance, graffiti, architektura itp..\nJedynym utrudnieniem jest wpłata 100 zł od uczestnika (zespoły nie płacą ale również nie otrzymują gaży).\nPrace ze względu na zeszłoroczne przykre przypadki powinny być oprawione (jeżeli muszą) w pleksi\nzdjęcie portretowe w jpg. a życiorys w" Word" też przesyłamy na e-mail: witoldberus@wp.eu\nrównież w "Word" należy podać: tytuł pracy, wymiary, technikę, rok powstania, cenę\nFilmik z yt powinien zachęcić :\nAutor: DamGan o 07:42 2 komentarze:\nEtykiety: wernisaż, Witold Berus, Wskrzeszenie 2, wystawa, wystawa interdyscyplinarna, Zabrze\nAutor: DamGan o 08:58 4 komentarze:\nByłem dziś na wernisażu wystawy "Obiekt Grozi Zawaleniem". Po wernisażu, panel dyskusyjny z którego nie do końca wynikły jasne wnioski. Wyczułem w dyskusji podtekst polityczny na tle regionalnym, Idea wystawy słuszna, jedynym jak dla mnie mankamentem to tragiczna jakość samych wydruków.\nAutor: DamGan o 21:19 2 komentarze:\nEtykiety: obiekt grozi zawaleniem, wernisaż, wystawa\nWycinek znaleziony w książce kupionej na allegro. Nie wiem co to za gazeta, ale na pewno była wydana w poprzedniej epoce. Tak po chwili dostrzegłem jaką on ma współczesną symbolikę.\nAutor: DamGan o 21:50 Brak komentarzy:\nEtykiety: gazeta, prl, skan, wycinek\nAutor: DamGan o 06:59 Brak komentarzy:\nAutor: DamGan o 12:21 Brak komentarzy:\nAutor: DamGan o 09:09 Brak komentarzy:\nEtykiety: Gliwice, industrial, PKP\nAutor: DamGan o 09:23 Brak komentarzy:\nEtykiety: Gliwice, industrial, PKP, Zakłady naprawcze kolei\nAutor: DamGan o 08:43 2 komentarze:\nEtykiety: Gliwice, hala naprawcza kolei, industrial, PKP\nAutor: DamGan o 16:58 Brak komentarzy:\nZdjęcie poglądowe tego idiotycznego napisu, który na ul Floriana w Zabrzu jest prawie od zawsze.\nAutor: DamGan o 14:31 Brak komentarzy:\nAutor: DamGan o 17:47 2 komentarze:\nWszystkich zainteresowanych zapraszam. Zajęcia prowadzi Witold Berus. Autor Międzynarodowego Festiwalu rysowania w Zabrzu. Jeszcze tylko strony na FB\nAutor: DamGan o 16:23 Brak komentarzy:\nEtykiety: kurs malarstwa, Kurs rysunku, Witold Berus, Zabrze\nAutor: DamGan o 16:27 Brak komentarzy:\nEtykiety: Bobrek, Bytom, familok, industrial, Śląsk\nSkaner mam bardzo cienki, ale do celów poglądowych jest ok. Skany powiększeń na plastiku marki Forte maczanym w fenalu.\nAutor: DamGan o 09:36 Brak komentarzy:\nEtykiety: analog, Bytom, industrial, odbitka srebrowa, powiększenia, ruda Śląska, skany odbitek, Śląsk\nKwiecień roku 2013\ncd. Pierwszego dnia pracy w nowym miesiącu stawiłam się w dobrym humorze. Pełna optymizmu wparzyłam na zaplecze żeby się przebrać w robocze ciuszki, otwieram drzwi i co widzę? Jakiś stary facet siedzi na krześle i się obleśnie uśmiecha. Myślę sobie – pewnie ktoś z zarządu firmy wpadł na wizytację. Wchodzi za mną kierowniczka i rzuca hasło „poznaj Krzyśka”. Podaliśmy sobie ręce na przywitanie po czym obleśny pan sobie poszedł a kierowniczkę wzięło na zwierzenia...\nTak się oto dowiedziałam iż pan Krzysztof lat 54 był kiedyś jej kochankiem (ona lat 26). Romans był burzliwy tym bardziej, że moja przełożona miała wtedy narzeczonego i zostało jej kilka tygodni do ślubu z Rafałem ale niestety do ślubu nigdy nie doszło, ponieważ W.B. postanowiła zdradzić kochanka i narzeczonego z pierwszą swoją miłością – Michałem. Po tych zwierzeniach zadałam sobie pewne pytanie. Skoro Krzysztof był KIEDYŚ jej kochankiem to co on przepraszam bardzo robił na zapleczu sklepu, gdzie tak właściwie wstęp ma tylko personel?! Odpowiedź miała wkrótce nadejść...\nKilka dni pracy minęło całkiem przyzwoicie jak na pracę w sklepie przystało aż do momentu otrzymania drogą mailową wyników TK. Czym było TK dowiedziałam się dopiero po miesiącu pracy. Jest to mianowicie Tajemniczy Klient wysyłany przez firmę do sklepu, który ma być badany tzw. „ankietą Tajemniczego Klienta”. Ankieta składała się z 8 stron formatu A4. Sprawdzane było wszystko: czy są zapalone światła, czy po wejściu do sklepu pracownik powiedział „dzień dobry”, czy minimum 5 przypadkowo sprawdzonych rzeczy ma ceny i wisi prawidłowo na wieszaku czyli logiem do przodu. Wymieniać tak można w nieskończoność zawartość ankiety; okazało się, że zaledwie po kilku dniach pracy w marcu to na mnie trafił TK i dlatego mój wynik wynosił zaledwie 86%. Jak na początkującą osobę nie był to zły wynik. Takich „rewelacji” było bardzo dużo. Kwietniowy grafik oczywiście znowu był do dupy... wszystkie zmiany do 21, praktycznie każdy weekend roboczy, tylko pani kierownik miała zmiany do godziny 15. Doszły także zebrania raz w miesiącu i egzaminy z technologii. Każdego miesiąca każda z pracownic przechodziła test, który miał za zadanie sprawdzić poziom wiedzy o produkcie. Testy były brane z kosmosu. Pytania zupełnie nie kolidujące z aktualnym sezonem a na dodatek część technologii zawartych w pytaniach często już nie była stosowana. Brak dokładniejszych materiałów powodował, że testy pisane były na chybił trafił i nawet całkiem dobrze mi szło, bo zdawałam na dość wysoki procent.\nKrzysztof był stałym gościem na salonie, okazało się, że W. wciąż z nim kręciła. Polegało to na tym, że on ją nachodził, molestował i nieraz macał na zapleczu a ona udawała, że jej się to nie podoba. Mówię iż udawała ponieważ ilekroć mu mówiła, że ma jej dać spokój to on jej tylko posłodził, klepnął w tyłek i było po staremu. Dodam, że miał dwójkę dzieci i żonę, która wiedziała o wszystkim a do tego to tolerowała. Nie byłoby w tym wszystkim nic dziwnego, nawet w tym, że dzieliła ich tak duża różnica wieku ale to, że W. była w związku z... Irkiem.\nIrek – dupny dryblas, wielki łeb mały mózg chlejący piwsko na umór i rolujący W. na tyle, że średnio co drugi dzień wysłuchiwałam że się rozstają bo ona już nie wytrzymuje.\nTak dobiegł koniec miesiąca pod znakiem licznych przygód z facetami mojej kierowniczki. Stałam się jej powierniczką najdzikszych sekretów jej miłosnej alkowy, radziła się mnie we wszystkich najprywatniejszych, najintymniejszych sprawach swojego życia.\nWyniki sprzedażowe były dobre, więc widocznie dlatego zasłużyłam żeby dostać umowę na kolejny miesiąc... ale majowy grafik znowu zapowiadał się w najgorszych zmianach co powoli zaczynało mnie bardzo irytować a do tego doszły kolejne odsłony kierowniczej osobowości... cdn.\nPolypan f naświetlony na 100 wołany w? Nie pamiętam. Aparat zenit 12xp z heliosem 44/m4 .\nAutor: DamGan o 19:11 Brak komentarzy:\nEtykiety: analog, Helios 44, polypan f, troszkę o pracy mili rodacy, zenit, zenit 12xp\nAutor: DamGan o 08:06 2 komentarze:\nEtykiety: Bobrek, Bytom, elektrociepłownia Szombierki, industrial, koksownia Bobrek, Śląsk\nEtykiety: Krakusa, nocne, Zabrze, zandka\nWitam serdecznie po bardzo długiej przerwie (prawie rok?).\nTym razem nie będzie to Moda na Analoga, bo seria z pewnych powodów, które opiszę za chwilę poszła w odstawkę. Historia, którą dziś przedstawię nie wydarzyła się w żadnym filmie choć faktycznie byłaby świetnym scenariuszem na kryminał psychologiczny, nie jest to też wymysł mojej wyobraźni ani żaden sen. Historia wydarzyła się naprawdę i trwała co do dnia równe 7 miesięcy. Nasunie się zapewne pytanie po co to wszystko, po co to piszę? Myślę, że takich ludzi jak ja było, jest i będzie mnóstwo. Liczę również na to, że przeczyta to ktoś kto jest po drugiej stronie szczebla hierarchii, ktoś kto nie jest „zwykłym” pracownikiem a „kimś” i zastanowi się czy aby na pewno jego podwładni nie muszą przychodzić po „ziółkach” do pracy aby z nim wytrzymać zmianę...\nTeraz już bez owijania w bawełnę zapraszam do lektury, która może zawierać wyrazy dozwolone od lat 18 więc czytasz na własną odpowiedzialność :-).\nLuty roku 2013\nZostałam zaproszona na rozmowę kwalifikacyjną do sklepu z odzieżą sportową marki powiedzmy 5G. Obecna kierowniczka W.B. wydawała się miłą i raczej konkretną osobą. Jak to bywa na rozmowach kwalifikacyjnych wypytała mnie o zainteresowania, o wiedzę na temat firmy itp. nic konkretnego. Po rozmowie odbyłam dwugodzinną próbę czy się nadam. Polegało to na tym, że przenosiłam ciuchy z wieszaka na wieszak, jeszcze wtedy zbytnio nie czaiłam po co przenosić z jednej ściany na drugą ale praca wydała się ok. Kiedy dobiegła godzina 17 kierowniczka powiedziała, że musi się zastanowić czy wybrać mnie czy inną dziewczynę, która była przedemną. Miała mi dać znać do godziny 15 następnego dnia.\nŚroda była dniem nerwowym, oczekiwaniem w napięciu na telefon. Po godzinie 18 stwierdziłam, że jak zwykle to samo – trzeba szukać dalej. Zniechęcona wpakowałam się do wanny zamknęłam oczy i... słyszę jak w pokoju dzwoni telefon. Rzuciłam tylko “kurwa to ze sklepu” i wyleciałam jak Bozia stworzyła żeby odebrać. Nie pomyliłam się, zostałam zaproszona do współpracy i miałam się zgłosić 5 marca na swój pierwszy dzień...\nOpóźniony telefon był wynikiem fałszywego alarmu o podłożeniu bomby w centrum handlowym, gdzie miał się znajdować “mój” sklep – ironia.\nMarzec roku 2013\nPo kilku późniejszych telefonach wyszło, że pracę zaczęłam od 1 marca. Grafik był trudny, każdy dzień inaczej, każda zmiana kończona o 21 ale cóż, wtedy nie marudziłam tylko zaciskałam zęby. Po tygodniu miałam pierwsze trzy „dwunastki” pod rząd, kierowniczka rzuciła mnie od razu na głęboką wodę. Chłonęłam ogrom wiedzy i procedur, którymi należało się każdego dnia posługiwać. Procedury? Na każdą czynność czy księgową czy dotyczącą zmiany wystroju były dziesiątki stron PDFów. W tej firmie nie było się tylko sprzedawcą jak głosiła umowa (zlecenie!). Było się wszystkim: sprzedawcą, księgową, magazynierem, sprzątaczką a i nawet konserwatorem czy malarzem. Było się wszystkim a tak naprawdę nikim. Po 3 tygodniach poznałam B.W. kierownika regionalnego, młody, wysoki, taki cukieras mający 28 lat i cały śląski region sklepów pod sobą. Po butach od Armaniego szło wywnioskować, że pieniędzmi podciera tyłek.\nIle zarabiałam? 6,60zł na godzinę plus premia w zależności od narzuconej przez B.W. wysokości targetu do wyrobienia. Czym był target? Target był kwotą jaką sklep musiał wyrobić w ciągu miesiąca. Powiedzmy, że w marcu było to 96,000zł.\nCała praca opierała się na Tabeli targetowej do której wpisywało się dzienny utarg, ilość klientów wyliczonych za pomocą licznika zamontowanego przy wejściu, liczby paragonów oraz liczby wszystkich sprzedanych rzeczy. Z tych danych Tabela wyliczała ile zabrakło nam do wyrobienia planu dnia, liczyła średnią sztuk na paragon, efektywność danego pracownika, POT czyli potencjał sprzedaży. Cała polityka opierała się na słupkach i procentach. Niesamowite parcie szefostwa na wyrabianie planów doprowadzało personel 5 sprzedawców do bólu głowy i stresu „czy w tym miesiącu się uda”. Średnia sztuk na paragon musiała wynosić minimum 1,7 – 1,8. Chodziło w tym o to, aby jeden klient kupił jak najwięcej rzeczy na jeden paragon. Wciskało się ludziom wszystko: płyny do prania, napoje izotoniczne, skarpety byle sobie podnieść statystyki. Jako że byłam nowa pozostałe pracowniczki żerowały na mojej niewiedzy i nabijały na siebie sztuki podwójne czy nawet potrójne a na mnie rzeczy pojedyncze. Pod koniec miesiąca okazało się, że mam najgorsze sztuki na paragon i dlatego umowę dostanę tylko na kwiecień, bo kierowniczka chce sprawdzić czy po miesiącu pracy dam sobie lepiej radę w dziedzinach statystyki i podwyższę procenty.\nMiesiąc marzec był miesiącem nauki. Nauki procedur, technologii odzieży, zasad obsługi klienta, które myślałam że wszędzie są takie same, że wystarczy być chętnym do pomocy i miłym. Wtedy się dowiedziałam jak bardzo się pomyliłam.\n30 dni kwietnia miały być ostatecznym sprawdzianem. Zebrałam się do kupy i 1 kwietnia stawiłam się na salonie sprzedaży z dużą wiedzą, sporą pewnością siebie, świetnym kontaktem z E.B. – pracownicą, która była zaledwie tydzień dłużej niż ja i dystansem do kierowniczki, bo zauważyłam w niej pewne nieprawidłowości... cdn.\nJa Od siebie dodam zdjęcie instytucji gdzie chyba ludzie normalnie zarabiają, aczkolwiek warunki pracy są jakie są.\nAutor: DamGan o 08:27 3 komentarze:\nEtykiety: Bytom, KWK Bobrek, moda na analoga, troszkę o pracy mili rodacy\nKolejna porcja napisów, śmiesznych, kretyńskich, i obraźliwych czy kto tam je jeszcze jakoś nazwie.\nAutor: DamGan o 08:58 Brak komentarzy:\nEtykiety: bazgroły, murale, Śląsk


Folie i opakowania - easynews.pl\nRejestracja: 10 lip 2021, 12:13\nPost autor: Anastazy_61 » 22 lip 2021, 9:12\nSkąd bierzecie folie i wszelkie opakowania do produktów czy zakupów? Wpadł mi w oko producent opakowań foliowych Łódź i zastanawiam się, czy właśnie w ten sposób nie byłoby najpewniej zamawiać takie produkty. Chodzi mi oczywiście o jakość, ale cena też z pewnością byłaby atrakcyjniejsza. Co radzicie?\nRe: Folie i opakowania\nPost autor: Myśka » 14 sie 2021, 11:37\nZ tego sklepu https://przeprowadzkisklep.pl/ który jest też swojego rodzaju hurtownią, bo ilości tutaj nie mają znaczenia. Można śmiało zamawiać hurtowo a do tego w naprawdę dobrych cenach. My na 2 magazyny ściągamy opakowania od nich zarówno jesli chodzi o kartony, jak i folie bąbelkowe czy folie stretch\nPost autor: ławkamała » 23 sie 2021, 23:45\nDuże doświadczenie w produkcji tego typu opakowań ma firma https://www.efekt.eu/oferta/rozne , opakowania są nie tylko mocne i wytrzymałe, chyba każdy z nas, zna produkty które zrywają się od patrzenia. Jak się okazuje dobre i wytrzymałe folie i opakowania mogą być również ekologiczne.\nPost autor: iwiń » 20 paź 2021, 10:57\nMy folie, pianki, no ogólnie artykuły do pakowania wysyłek kupujemy od sprawdzonego dystrybutora DX Tape https://www.dx-tape.pl/oferta/folie-stretch z Kielc. Oni mają szeroką ofertę, a w niej mnóstwo różnych produktów, z których korzystamy codziennie, gdy pakujemy nasze produkty do wysyłki. Ceny mają opłacalne, zdecydowanie warto skorzystać z ich usług, firmę jak najbardziej polecam, jest rzetelna.\nPost autor: demi5432 » 31 paź 2021, 17:29\nSzeroką ofertę opakowań znajdziecie na stronie https://yanko.com.pl/ Widzę, że zależy Wam na ekologicznych opakowaniach, a na stronie Yanko znajdziecie opakowania z papieru barierowego AQY, który zapobiega przesiąkaniu wody i tłuszczu. Warto sięgać po takie propozycje.\nPost autor: kin » 21 lis 2021, 6:03\nTo w sumie ciężki wybór, my się nad tym aż tak nie zastanawiamy, bo w zasadzie korzystamy wyłącznie z kartonów. Mamy sklep internetowy i one służą nam do wszystkich wysyłek. Kartony zmawiamy od sprawdzonego, dobrego producenta, czyli od Martex Opakowania https://www.martex-box.pl/oferta w Chmielnikach. Kartony od nich są wytrzymałe, solidnie wykonane, dobrze utrzymują nasze pakunki. Są one także dostępne w korzystnych cenach, zatem zakup się jak najbardziej opłaca.\nPost autor: marekk » 21 lis 2021, 21:54\nPorządnej jakości materiały opakowaniowe - taśmy, folie, worki i woreczki różnego typu znajdziecie w dobrych cenach w firmie Fino z Gdańska. Podrzucę wam ich stronę internetową: https://fino.com.pl/o-firmie/ Firma oferuje też wykonanie na taśmach i woreczkach nadruki. Zdecydowanie warto tę firmę sobie zapamiętać, to solidni fachowcy z dużym doświadczeniem i solidnym podejściem do pracy. Wierzę że będziecie, że współpracy z nimi zadowoleni tak samo jak my jesteśmy.


Teoretyczny - Kursy żurawie wieżowe i HDS, wózki widłowe - Akademia\n... egzaminem, zarówno z części teoretycznej, jak i praktycznej. Każdy kandydat wypełnia test z zagadnień teoretycznych, poruszanych na wykładach. gdy go zaliczy, dopuszczany jest do części praktycznej, ...\n... wybierając ośrodek organizujący kursy zawodowe warto zwrócić uwagę na ilość zajęć teoretycznych, na symulatorze i praktycznej części przygotowania zawodowego. Czy przekwalifikowanie zawodowe jest dobrym ...\n... prawo do kierowania samochodem po drogach publicznych. Aby otrzymać ów dokument, należy zdać specjalny egzamin. Egzamin na prawo jazdy, sprawdza kompetencje przyszłego kierowcy zarówno pod względem teoretycznym ...


KOKARDKA - Dzień Autyzmu - 02.04.2015\n2 kwietnia 2015 r w Świętochłowicach Stowarzyszenie na rzecz\nautyzmu KOKARDKA wspólnie z Fundacją Pomóc Więcej\nobchodziło Światowy Dzień Wiedzy na Temat Autyzmu.\nPogoda nie dopisała, było zimno, deszcz i śnieg, ale daliśmy radę :)\nOd rana nasze stanowisko mieściło się w centrum miasta, rozdawaliśmy\nniebieskie balony, ulotki, czasopisma na temat autyzmu.\nO godzinie 20.00 w CKŚ na Zgodzie odbył się koncert zespołu Volare,\nbawiliśmy się bardzo dobrze, odwiedziła nas również Fundacja\nSpectrum Liberi z Chorzowa, wsparcia i otuchy dodawało nam też\nStowarzyszenie Rodzin i Przyjaciół Osób Dotkniętych\nAutyzmem "Szklany Mur" z Piekar Śląskich.\nNa niebiesko zaświecili z nami - CKŚ, Urząd Miasta, Muzeum Powstań Śląskich,\nPizzeria Vendetta oraz Teatr Śląski w Katowicach\ni ZSS nr 2 im. J. Brzechwy w Chorzowie.\nBardzo dziękujemy wszystkim, którzy byli z nami tego dnia!\nFilmik z imprezy TUTAJ


Hiperkonwergencja na topie, czyli pudełkowe data center rosną w siłę | PL\nWedług IDC wartość rynku rozwiązań konwergentnych wyniosła 3,5 mld dolarów - o ponad 9 proc. więcej niż rok wcześniej. Największy wzrost zaliczyły jednak rozwiązania hiperkonwergentne (HCI), generując ponad 1,5 mld dolarów zysków. Trend ten napędzają inwestycje w cyfrową transformację biznesu, która potrzebuje prostych i sprawnych narzędzi.\nRozwiązania HCI napędziły wzrosty na rynku usług konwergentnych ze względu na swoją zdolność do uproszczenia całego środowiska IT. Infrastruktura hiperkonwergentna łączy bowiem w jednym „pudełku” serwer, przestrzeń dyskową oraz oprogramowanie do zarządzania i dzięki temu firmowe działy IT mogą sprawniej wspierać cele biznesowe danej organizacji – komentuje wyniki Sebastian Lagana, kierownik działu badań nad technologiami i platformami IT w firmie IDC.\nJedną z najważniejszych cech infrastruktury hiperkonwergentnej jest właśnie integracja wielu elementów składowych w ramach jednej usługi. W efekcie, wdrażanie systemów HCI jest znacznie szybsze – można je zainstalować nawet w ciągu 2 minut. Fizyczna infrastruktura HCI może zostać przy tym umieszczona w siedzibie przedsiębiorstwa, dzięki czemu biznes nie musi się obawiać o kwestie prawne. Z kolei dzięki warstwie programowej zarządzanie tego typu systemami IT staje się znacznie prostsze i tańsze. A dodatkowo nie wymaga zatrudniania dodatkowego personelu.\nKwestia zatrudnienia jest o tyle istotna, że według ostatniego raportu ManpowerGroup, 52 proc. polskich firm ma problem ze znalezieniem nowych pracowników. Na samym rynku IT brakuje ok. 50 tys. pracowników, a jak już się ich znajdzie, często nie posiadają odpowiednich umiejętności. Według Gartnera, nawet 70 proc. pracowników na całym świecie nie posiada kompetencji, by umożliwić swoim firmom cyfrową transformację.\nZarządzanie takim centrum odbywa się z poziomu konsoli, którą obsługują specjaliści IT znajdujący się w firmowej centrali. Większość skomplikowanych zadań realizowana jest jednak przez oprogramowanie dostawcy. Dzięki wirtualizacji i automatyzacji, do obsługi większej liczby oddziałów nie trzeba zatrudniać dodatkowych pracowników, co ma bezpośrednie przełożenie zarówno na niższe koszty działania jak i na poprawę niezawodności.\nRozwiązania hiperkonwergetne od VMware to bowiem nie tylko wirtualna puszka na moce obliczeniowe czy dyski. Sztandarowe rozwiązanie – vSAN – gwarantuje klientom z różnych branż stabilny i inteligentny fundament chmury obliczeniowej. W ramach strategii VMware Cloud Foundation, firma oferuje klientom dojrzałe, programowo definiowane data center, które napędza wdrożenia chmur prywatnych, publicznych i rozwiązań brzegowych. Według IDC sprzedaż rozwiązań hiperkonwergentnych VMware wyniosła prawie 500 mln dolarów w II kw. 2018 roku.\nHiperkonwergencja przyciąga gigantów\nNa całym świecie z vSAN korzysta już 17 tys. przedsiębiorstw, w tym ponad połowa z listy największych firm świata „Global 2000”. Również w naszym regionie nie brak przykładów zakończonych sukcesem wdrożeń HCI. Czeski T-Mobile działa na tamtejszym rynku od 20 lat i zbudował bogate portfolio usług data center, wykorzystujących różnorodne urządzania serwerowe czy pamięci masowe.\nNasi klienci potrzebowali rozwiązania pamięci masowej, które byłoby proste w zarządzaniu i mogłoby rozwijać się wręcz na żądanie. Szukaliśmy więc rozwiązania, które mogłoby zwiększyć swoje możliwości na zawołanie, w miarę rosnących potrzeb konsumenta końcowego – tłumaczy Daniel Bajkai, Architekt Rozwiązań Konsumenckich w czeskim T-Mobile.\nRozwiązaniem okazał się VMware vSAN. Umożliwił on czeskiej firmie rozwój pamięci masowej na żądanie klienta bez konieczności instalacji dodatkowych maszyn. Dzięki oprogramowaniu vSAN, technicy uzyskali wgląd do posiadanych serwerów, przełączników sieciowych czy pamięci, którymi zarządzali z poziomu programowej konsoli. Za jednym zamachem vSAN znacznie uprościł, wcześniej skomplikowaną strukturę IT. Efekt? Koszty zarządzania IT znacznie spadły, a jednocześnie możliwości skalowania środowiska znacznie się podniosły, dzięki czemu klient końcowy szybciej otrzymywał usługę, zgodną z jego wytycznymi.\nRozwiązania HCI takie jak vSAN są główny motorem wzrostu T-Mobile w Republice Czeskiej i chcemy by tak zostało w przyszłości. Chcemy dalej ewoluować, aby sprostać potrzebom naszych klientów. Sprawdzamy możliwość wdrażania kolejnych innowacji, które będą upraszczać systemy IT i przesuwać granice cyfryzacji – komentuje Daniel Bajkai.\nTakże w Polsce coraz więcej firm zaczyna się interesować rozwiązaniami hiperkonwergentnymi. W głównej mierze przemawia do nich fakt, że przy dobrze policzonych kosztach model HCI okazuje się tańszy niż rozbudowana infrastruktura IT, niezbędna by przeprowadzić cyfrową transformację biznesu.


Zamówienie 50m wodoodporny zegarek sportowy mężczyźni wojskowe armii kwarcowe męskie zegarki czarny luminous ze stali nierdzewnej kreatywny relogio masculino | Zegarki Męskie \_ www.cigarblog.pl\n50m wodoodporny zegarek sportowy mężczyźni wojskowe armii kwarcowe męskie zegarki czarny Luminous ze stali nierdzewnej kreatywny Relogio Masculino\nTagi: case z lampa samsung a71, guma do regulacji spodni, cyrkonie na ubrania klej, bielizna body duży biust, błyszcząca korona spinka, bielizna biała plus size, airplay mac to roku free, błyszcząca suknia balowa, bielizna ciążowa koronka.\nSTYLE: SPORT,FASHION,CASUAL,BUSINESS DRESS\nPACKAGE: MEGIR Watch with Original Gift Box\napplication: birthday present for men\nShipping: Dropshipping watch is avaiable\nNumer/Liczba modelu: MY-047\nDISPLAY: Analog,Calendar Week Day Month\nDługość opaski: 200mm\nO wysyłce: 1. Wysyłka na cały świat. (Z wyjątkiem niektórych krajów i APO/FPO) 2. Zamówienia zrealizowane terminowo po weryfikacji płatności. 3. Wysyłamy tylko do potwierdzonych adresów zamówień. Twój adres zamówienia musi dopasować swój adres wysyłki. 4. Pokazane zdjęcia nie są rzeczywistą pozycją i służą wyłącznie jako punkt odniesienia. 5. Usługa czas tranzytu jest dostarczany przez przewoźnika i nie obejmuje weekendów i świąt. Tranzytu czasy mogą się różnić, szczególnie w okresie wakacyjnym. 6. Jeśli nie otrzymałeś przesyłki w ciągu 30 dni od daty płatności, skontaktuj się z nami. Będziemy śledzić przesyłki i wrócić do ciebie tak szybko, jak to możliwe z odpowiedzi. Naszym celem jest zadowolenie klienta! 7. Ze względu na status zapasów i różnice czasowe, zdecydujemy się wysłać przedmiot z naszego pierwszego dostępnego magazynu do szybkiej dostawy. Powrót i zwrot: 1. Masz 7 dni na skontaktowanie się z nami i 30 dni na zwrot go od daty otrzymania. Jeśli ten element jest w posiadaniu więcej niż 7 dni, to jest rozpatrywane używane, A my nie wyda ci zwrot lub wymianę. Nie ma wyjątków! Koszt wysyłki ponosi zarówno sprzedawca, jak i kupujący w połowie. 2. Wszystkie zwracane produkty muszą być w oryginalnym opakowaniu i musisz dostarczyć nam numer śledzenia przesyłki, konkretny powód zwrotu i twój numer po. 3. Zwrócimy twoją pełną kwotę zwycięskiej oferty, po otrzymaniu przedmiotu w jego oryginalnym stanie i opakowanie ze wszystkimi komponentami i akcesoriami zawartymi, po zarówno kupujący i sprzedający anulują transakcję z www.cigarblog.pl. Lub możesz zdecydować się na wymianę. 4. Będziemy ponosić wszystkie koszty wysyłki, jeśli produkt (y) jest (są) nie jak w reklamie. O opinie: Utrzymujemy wysokie standardy doskonałości i dążymy do 100% satysfakcji klienta! Twoja opinia jest bardzo ważna prosimy, że należy natychmiast skontaktować się z nami, zanim nam neutralną lub negatywną opinię, tak, że możemy w sposób zadowalający rozwiązać swoje obawy. Nie można rozwiązać problemów, jeśli o nich nie wiemy!\nLeider ist Die Uhr Defekt, Die Krone ist lose und dadurch ist keine Zeit einzustellen und dadurch ist sie auch nicht Wasserdicht.\nHappy with the quality!!! Highly recommended\n1000 sztuk/partia DIN965 M3 * 6 ze stali nierdzewnej A2 maszyna z łbem płaskim Phillips (krzyż wpuszczone śruby z łbem stożkowym) śruba\nJest to dla jednej torby 1000 Sztuk Z DIN965 ze stali nierdzewnej A2 maszyna z łbem płaskim Phillips (krzyż wpuszczone śruby z łbem stożkowym) śruby. Rozmiar: M3-0.5 x 6mm (O średnicy 3mm x 0.5 skok gwintu x 6mm długości) Metryczny standardowy specyfikacja śruba Długość obejmuje głowy. Dostępny


Pałac w Zamysłowie\nNumer oferty: 1270/ZP\nZabytkowy pałac pod Głogowem\nZabytkowy pałac z II połowy XVIII w. położony jest\nw Zamysłowie przy drodze krajowej nr 12,\nłączącej Leszno i Głogów.\nSpokojna i malownicza okolica na pograniczu Wielkopolski, Dolnego Śląska i Lubuskiego\nw niedalekim sąsiedztwie dużych aglomeracji przemysłowych:\n- Głogów 16 km,\n- Lubiń 52 km,\n- Leszno 33 km,\n- Zielona Góra 78 km,\n- Legnica 75 km.\nPałac w stylu barokowym utrzymany jest w dobrym stanie ze świetnie opracowaną koncepcją funkcjonalno-użytkową zakładającą powstanie obiektu o charakterze restauracyjno-hotelowym\nDuży potencjał adaptacji obiektu na centrum biznesowo-konferencyjne (ok. 1000 m2, bardzo dobra dostępność komunikacyjna),\ndo funkcji hotelowo-pensjonatowych.\nMiejsce to z uwagi na swoje strategiczne położenie oraz brak w bliskiej i dalszej okolicy obiektów tego typu ma szanse stać się centrum konferencyjno-hotelowym, hotelem SPA, pensjonatem, rezydencją czy miejscem znanym z realizacji wystawnych, pełnych przepychu i elegancji przyjęć, spotkań,\nwesel i balów.\nPałacyk otoczony jest działką o powierzchni 6207 m2, ogrodzoną, zagospodarowaną i zabudowaną nieruchomościami gospodarczymi, posiadającą własny staw oraz piękny, zabytkowy drzewostan, pośród którego widać ślady dawnego układu ścieżek, dróżek i ławek.\nPlanowane funkcje i przestrzenie uzgodnione\nw programie konserwatorskim:\n- Zaplecze kuchenne pozwala gościć grupy do 200 osób.\n- Przestronne pokoje hotelowe usytuowane\nna I i II kondygnacji\n- Pokoje gwarantujące nocleg 40 osobom\nWieś położona w gminie Szlichtyngowa powiatu wschowskiego.\nWzmiankowana w 1307 roku, kiedy książę wielkopolski i głogowski Henryk III nadał wieś klasztorowi klarysek w Głogowie.\nWieś należała do sekularyzacji zakonu przez państwo pruskie.\nPałac powstał w XVIII wieku prawdopodobnie na fundamentach starszej budowli. W 1841 roku majątek w rękach rodów von Nostitz oraz rodziny Drzewieckich.\nW 1859 i 1865 dobra należały do Rosalie von Hoyen, z domu von Sanitz.\nW 1880 roku majątek należy do Bernharda Bernuth\nW 1910 roku właścicielem jest Friedrich Karla von Namzer.\nPałac barokowy pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku.\nMurowany, piętrowy, założony na rzucie prostokąta\nz parterową przybudówką z roku 1923.\nWnętrza parteru nakryte sklepieniami kolebkowymi\nDach mansardowy z nowymi lukarnami.\nW sąsiedztwie pałacu położony jest krajobrazowy park z XVIII wieku.\nBudynek użytkowany w latach powojennych(nowe lukarny na mansardowym dachu).\ntel. komórkowy: (+48) 698 644 477


Poezja śpiewana i ogólnie muzyka polska\nWszyscy, którzy lubią poezję śpiewaną a także polską muzykę rozrywkową. Postaram się pisać tytuły jakiś fajnych kawałków (nie koniecznie tych najnowszych). Zapraszam!!!;)\nSłowa kluczowe: poezja śpiewana muzyka polska\nTo głębia Serca i Duszy Człowieczeństwa w człowieku, którą właśnie w ten sposób swej codzienności istnienia przejawia i wyraża swą osobowość... Która nie jest obca żadnemu Człowiekowi na ziemi, nie zależnie jaki i kimkolwiek jest... A zatem Kochani <333 Tu możecie bez obaw wyrażać Swą Indywidualną Osobowość, która pozwala Wam być zawsze i wszędzie Sobą :) Jednocześnie zachowacie wszelką równowagę spokoju i Miłości <333 Pokój z Wami Najmilsi ***\nSłowa kluczowe: Muzyczna Poezja\nZapraszam wszystkich piszących i tych co czytają poezję. Trafiając z wierszami różnych poetów do tematyki czasu,zdjęcia i nastroju.\nPOEZJA [ BALLADY [ MIŁOŚĆ\nSłowa kluczowe: poezja ballady miłość\nHCR -FAN CLUB !\nZnajdziecie tu wiele newsów na temat mojej osoby, pracy nad płytą, a także wiele innych ciekawostek związanych z kulturą hiphop.\nSłowa kluczowe: -fan club hcr rap muzyka gangsta poezja mp3 teledyski film\nMiłośnicy poezji miłosnej i nie tylko....\nWitam wszystkich zaproszonych, tak pomyslałem i zrodził mi pomysł skoro piszemy sobie w komentarzach przeważnie o miłości , przyjaźniach i nie tylko, może uda stworzyć nam mały świat poezji miłosnej do , którego i wspólnego tworzenia wszystkich chętnym zapraszam. Dotyk to niewidzialne słowo..... Więc dotykajmy Go. Piszemy w miarę możliwości czasu i chęci nikt nie zmusza do ciągłego siedzenia i pisania... Nie musi to być poezja, ale także muzyka i wszystko co związane z miłością.... przyjaźnią...i nie tylko.... Zapraszam jeszcze raz, miłego pisania.\nSłowa kluczowe: poezja książka miłość\nCi Co Kochają Wiersze I Je Piszą\nTu Na Tej Grupie Możesz zamieszczać i czytać wpisu innych ludzi . Co 3 Dni Będę Dodawać 1 Wiersz .Pozdrawiam Ciał\nSłowa kluczowe: poezja likierek\nTupac Shakur <Makaveli>\nRaper, poeta, aktor i aktywista społeczny. KRÓL RAPU.\nSłowa kluczowe: RAP POEZJA TUPAC


Ticket to Ride – Kolej na urządzenia cyfrowe (E-planszówka) – Okiem PowerMilka\n27 sierpnia 2017 17 grudnia 2019 PowerMilk e-Planszówki,Recenzja\nWsiąść do pociągu to seria, która doczekała się wielu odmian i wersji, a także szerokiej maści nagród. Powstało kilka rozszerzeń, w tym fanowskich dodatków jak Polska, czy konkretne regiony różnych krajów. Na łamach mojego bloga sam pisałem o tradycyjnej wersji USA oraz wydaniu jubileuszowym, który tak naprawdę jest USA na wypasie. Ticket to Ride w edycji cyfrowej pojawił się parę razy na Humble Bundle, a niedawno można było zdobyć kod na Steama na stronie Asmodee z okazji GenConu. Jako, że już mam dosyć spore obycie z elektroniczną wersją postanowiłem podzielić się moim doświadczeniem w postaci recenzji.\nWesoła muzyka, przemiły głos konduktora oraz szata graficzna przypominająca pudełka z serii, to nasze doświadczenia audiowizualne po uruchomieniu aplikacji. Taki start powoduje, że mamy wrażenie, że to gra przeznaczona dla rodzin i można przy niej spędzić zabawnie czas. Podobnie jak oryginał, tak i ten program mieni się różnymi barwami, które zachęcają do eksploracji, co takiego ma on do pokazania.\nTicket to Ride posiadam w dwóch wersjach, obie były dostępne w ramach promocji Humble Bundle – jedna jest przeznaczona tylko na urządzenia przenośne, druga zaś dostępna jest na Steam. Komputerowa wersja ma sporą przewagę nad tą pierwszą – odblokowanych jest większość map i dodatków, więc rozgrywka nie musi się odbywać w Ameryce, ale również w Europie, krajach nordyckich, czy w Azji i to z dodatkowymi kartami biletów jak 1920 czy Big Cities. Jako, że głównie gram w środkach transportu publicznego, to że wersja Steam zawiera taką ekskluzywną zawartość dowiedziałem się przypadkiem.\nJako, że jest to popularna gra, a zasady do niej odpisywałem dwa razy, to jedynie szybki rzut na reguły. Mamy parę biletów do zrealizowania, czyli musimy połączyć konkretne dwa punkty na mapie wagonikami. Możemy dobierać nowe karty wagonów, tworzyć trasy i dociągać nowe bilety. Po szczegółowy opis mechaniki zapraszam, aby zajrzeć do recenzji. Wszystkie różnice pomiędzy standardową wersją, a inną podstawką czy dodatkiem są wyjaśnione przed pierwszą rozgrywką.\nZaczniemy opinię od interfejsu, a właściwie od menu. Wspomniałem, że jest kolorowe i przypominające oryginał, twórcy gry starali się go jak najmniej przysłonić różnymi przyciskami wyboru i innymi śmieciami. Jednak w momencie kiedy chciałem wyłączyć muzykę i dźwięki uporczywie szukałem tej opcji. Po najechaniu na przycisk wyświetla się podpowiedź i tak widziałem “New Game”, “Shop” czy “Achievement, hall of fame, etc”. Ustawienia chowają się pod tym ostatnim, ale myślałem, że coś jak zmiana preferencji aplikacji będzie wyszczególnione, więc widząc, że tam są osiągnięcia oraz podobne rzeczy, olałem tę opcję i panicznie szukałem dalej, aż po 15 minutach stwierdziłem, że kliknę i sprawdzę… Naprawdę? Podkreślić, że w danej sekcji jest lista zdobytych osiągnięć i punktów, a nie wspomnieć o ustawieniach?\nReszta jest całkowicie w porządku i jest dość intuicyjna. Podpowiedzi co możemy zrobić, wyświetlane informacje dlaczego nie możemy zrobić czegoś, co zaplanowaliśmy (np. Wsiąść jokera po tym jak wzięliśmy kartę w ciemno), zaznaczenie jakie punkty na mapie mamy połączyć, itp. Dodatkowo widać jakie ruchy i akcje robią przeciwnicy. Wszystko jest przejrzyste i świetnie zaplanowane.\nMechanicznie tytuł jest prostą grą, którą często wymienia się wśród pozycji przeznaczonych do rozgrywek rodzinnych oraz dobre dla nowicjuszy. Mimo tego bardzo często wracam, bowiem mimo takiego zakwalifikowania tytuł ma pewną głębię i pole do popisu podczas kombinowania. Oczywiście można grać, że każdy sobie rzepkę skrobie bez jakiejś większej interakcji i przeszkadzania, bez analizy co robi przeciwnik i bez głębszego wymiaru tej gry, tylko po to by przyjemnie spędzić czas. Na pewno ten sposób będą z uwielbieniem stosować rodziny czy nowi gracze. Kiedy jednak możemy sobie pozwolić na pewne złośliwości będąc w gronie samych dorosłych czy bardziej doświadczonych planszówkowiczów zacznie się niezła jazda. Blokowanie prawdopodobnych tras przeciwnikom to typowe zagranie, znane już miłośnikom serii. Jeżeli ktoś trochę lepiej zna bilety, powinien wiedzieć co rywale kombinują, ale z drugiej strony może też zmylać graczy, że próbuje wykonać pewne połączenie (osobiście tak robię jak już mam zakończone trasy, a widzę, że nie opłaca mi się brać nowego biletu). Nierzadko też jest bicie się o bonusowy bilet za najdłuższy ciąg wagonów. Najczęściej stosowaną zagrywką jest przedwcześnie zakończenie gry – kiedy ktoś ukończył swoje bilety i ma mało wagonów nie będzie dobierał, więc będzie robił jak najdłuższe trasy, aby pozbyć się wagoników, a i przeciwnicy, co nie zdążyli jeszcze zrobić jakiegoś biletu stracili kilka punktów.\nGracz sterowany przez sztuczną inteligencję wykazuje różne zachowania, najczęściej jednak chce zrobić swoje i gdy nie ma wystawionych interesujących go kart dobiera w ciemno albo bierze nowe bilety. Wygrana z nim nie daje większej satysfakcji, szczególnie w czasie rozgrywki dwuosobowej – bo na więcej graczy jest nieco chaotycznie i ma szansę wygrać, gdyż więcej osób mogło zablokować jakąś ścieżkę. W takim przypadku zawsze się sprawdza partia z realną osobą, w tej aplikacji – jak w wielu innych – oferowany jest tryb pass ‘n’ play (użytkownicy grają przy jednym urządzeniu) lub przez internet.\nWspominałem, że moja wersja komputerowa posiada już kilka odblokowanych map, z ciekawości chciałem dokupić jeszcze jakąś, jednak cena mnie zaskoczyła. Okazuje się, że jest ona bardzo nieproporcjonalna. Skoro koło 30zł kosztuje sama podstawka USA liczyłem, że inne dodatki będą między 5-10 zł, a nie w podobnej cenie co podstawka. Z jednej strony zrozumiałe, przecież otrzymujemy to samo, co w USA, z drugiej jednak to tylko nowa mapa i implementacja zasad – w fizycznej wersji otrzymujemy nowe wagoniki, których przecież w elektronicznej nie ma. Szkoda, że koszt map jest taki nieatrakcyjny, więc tym bardziej doceniam te kilka dodatków z Humble Bundle.\nPrzez świetnie wykonany interfejs partia nie zajmuje dużo czasu, wszak najdłuższa jest nasza tura, a to nie jest specjalnie długi okres. 10 minut i po sprawie, a wiecie pewno co idzie za dynamizmem i krótkim czasem rozgrywki? Owszem, chęć rewanżu i syndrom “zagram tylko jeszcze raz”. I tak 5 razy z rzędu. W moim przypadku, kiedy odkryłem, że mam kilka dodatkowych map eksploracja tytułu była na tyle duża, że nie odczułem nudy. Nie wiem czy tak duża regrywalność byłaby w przypadku jednej mapy – co prawda tylko na niej prowadziłem większość rozgrywek, ale po przetestowaniu każdego wariantu osobowego już się nieco nudziłem.\nbardzo przyjemna oprawa wizualna, która nawiązuje do oryginalnej serii, a miła dla ucha muzyka potęguje\nefekt dobrej gry\nudany interaktywny tutorial\ncałkiem świetny interfejs użytkownika, pokazujący wiele informacji w przystępnej formie\nszeroki target – gra przeznaczona dla dzieci, rozgrywek rodzinnych czy spotkań doświadczonych graczy\nszeroki wybór dodatków zwiększających regrywalność\nniestety, owe rozszerzenia są całkiem drogie\nmenu zorganizowane w mało logiczny sposób\nAlan R. Moon Ticket to ride


10 Zapomnianych i nowych tradycji wielkanocnych 》\n10 Zapomnianych i nowych tradycji wielkanocnych – Her Beauty\nIstnieje kilka ostatnich wydarzeń pod wpływem kapitalizmu, feminizmu i lepszego zrozumienia polskiej tradycji, które zmieniają sposób obchodów święta. Czy wykorzystujesz Wielkanoc, aby spotkać się z najbliższymi, porozmawiać z nimi i zagrać w gry planszowe? Czy podzielisz się ze swoimi bliskimi koszem z jedzeniem, które zostało pobłogosławione w kościele, zanim zjesz cokolwiek innego? Jednak możesz być także tym, który kupuje wielkanocne króliczki i chowa je za drzewami, jak robią to ludzie w Stanach.\nDla mnie, szczerze mówiąc, tradycyjna Wielkanoc oznacza, że później nie zmieszczę się w dżinsach, więc zastanawiam się nad powiększeniem swoich ubrań. Jednak dla osoby bardziej religijnej święto Wielkiej Nocy i śniadanie wielkanocne z dużą ilością jajek i kiełbasek równoważą ucztę.\nNiezależnie od tego, czy to Święto ma dla człowieka wymiar religijny czy nie, wciąż chętnie pielęgnujemy ludowe tradycje związane z tym szczególnym czasem.\nNOWA TRADYCJA – ZAJĄCZEK\nW przeciwieństwie do krajów zachodnich Polacy dopiero od niedawna obdarowują dzieci prezentami obchodząc Wielkanoc. Jeśli rodzina zdecyduje się wprowadzić tę nową tradycję, drobne upominki wręcza zazwyczaj Zajączek Wielkanocny, który oczywiście nie jest rodem z Polski.\nSTARA TRADYCJA – BRUDZENIE DRZWI I OKIEN\nTo tradycja znana głównie na Kujawach. To dość ciekawy zwyczaj, który polegał na tym, że okna i drzwi domów brudzono rzucając w nie garnkami wypełnionymi piaskiem, popiołem i błotem, a nawet…gnojem. W Wielki Piątek Kościół nakazuje pościć. Kiedyś w Wielki Post jadło się tylko żur i śledzie, a więc tradycja ta miała za zadanie symbolicznie zakończyć okres postu i być pewnego rodzaju zemstą za czas głodu.\nNOWA TRADYCJA – WYŁĄCZENIE RADIA I TELEWIZJI\nSTARA TRADYCJA – SPRZĄTANIE SYMBOLICZNE I OGÓLNE\nPorządki towarzyszą wielu ważnym okazjom w naszym życiu. Czas przedświąteczny może też być pretekstem do gruntownego sprzątnięcia mieszkania. Dziś mało kto pamięta, że dawniej zewnętrzne oczyszczenie domu symbolizowało usunięcie z dusz oraz serc wszystkiego, co w naszym życiu złe.\nŹLE WYKORZYSTANA STARA TRADYCJA NA NOWO – OBLEWANIE NA ŚMIGUS-DYNGUS\nDziś tradycja oblewania kobiet zimną wodą bez ich zgody wygląda obraźliwie i agresywnie. Jest również niebezpieczna dla zdrowia. Jak pisze Olkusz.pl:\n„Choć w niektórych częściach Polski nadal praktykuje się ten zwyczaj, podchodzimy już do niego z pewną rezerwą i symboliczne oblewanie w Lany Poniedziałek jest tylko zabawą. Warto wiedzieć, że dawniej, kiedy panna została oblana przez kawalera wodą, ten musiał się jej oświadczyć, a ona musiała te oświadczyny przyjąć…”\nSTARA TRADYCJA – TOPIENIE JUDASZA\nZ Wielką Środą związane było „Topienie Judasza”. Polegało ono na ciągnięciu kukły symbolizującej Judasza na łańcuchach po okolicy, a następnie utopieniu jej w wodzie. Obrzęd ten miał na celu wymierzenie sprawiedliwości zdrajcy Jezusa. Teraz wygląda to dość antysemicko, oraz wskazuje na błędne rozumienie Biblii. Czy naprawdę Żydzi zabili Żyda? Czy to nie rzymski prokurator i Cesarstwo Rzymskie go ścigały? Czy Jezus był zwykłym Żydem, czy raczej Synem Bożym?\nSTARA TRADYCJA – NOSZENIE ZIEMI W RĘKAWACH\nWłaściwie zwyczaj ten jest obecny tylko w środkowej Polsce, w szczególności w stolicy Małopolski. Jak pisze Gazeta Wyborcza, w nocy z Wielkiej Niedzieli na Wielkanocny Poniedziałek mieszkańców odwiedzają straszne zjawy, dziady i stwory, które nic nie mówiąc, żądają datków. Od domu do domu chodziła (do dziś chodzi, niestety już tylko jako atrakcja regionu, w trakcie widowiska) Siuda Baba, czarna od sadzy, bo przez cały rok pilnowania ognia nie wolno jej się było umyć. Tuż po świętach przychodziła natomiast pora na zabawy na Rękawce – tradycyjny odpust na Kopcu Kraka. Według legendy do usypania kopca ludzie nosili ziemię we własnych rękawach.\nSTARA TRADYCJA – JEDZENIE TYLKO ŻURU I ŚLEDZI\nZAPOMNIANA TRADYCJA – BUDOWANIE HUŚTAWEK\nNa wschodnim Mazowszu do II wojny światowej bardzo popularne były huśtawki wielkanocne. W Wielką Sobotę po południu chłopcy rozpoczynali budowę wysokich huśtawek z długich, liczących 6-8 m sosnowych drągów. Miały one różne lokalne nazwy: wozawki, huźdawki, wiuchawki. Na huśtawkach bujała się na stojąco głównie dorastająca młodzież.\nSTARA TRADYCJA – BARSZCZ CZERWONY\nNa Mazowszu, obszarze zamieszkanym przez grekokatolików, świętuje się Wielkanoc barszczem czerwonym. Podawany na wielkanocne śniadanie ze święconką (kiełbasą/wędliną i jajkami) i odrobiną chrzanu.


Zasnąć z książkami w tajemniczym labiryncie – Spod kapelusza\nStrona główna Recenzje Zasnąć z książkami w tajemniczym labiryncie\nNo dobrze, święta spędzane na Lazurowym Wybrzeżu nie są wymówką od moich zobowiązań względem tej małej grupki wiernych czytelników, którą posiadam. W związku z tym dziś, jak co tydzień, nowa recenzja książki. Tym razem na celowniku mam książkę niedawno w Internecie zrecenzowaną (ale nie czytałem tejże recenzji, plagiatu nie będzie). Jako że nie mam jej pod ręką, obędzie się wyjątkowo bez cytatu. Zacznę za to od anegdotki.\nZdarzyło mi się ostatnio otworzyć torbę przy znajomych. Zobaczyli wielką książkę, więc, przerażeni, że to coś na zajęcia, zapytali co to. Podałem koledze. On przejrzał i spytał z przekąsem: Czytasz książkę z obrazkami?\nTak, przeczytałem książkę z obrazkami. Obrazkami autora, Waltera Moersa. Powieść fantastyczna, będąca bardziej baśnią niż tym, co z reguły kojarzy się z fantasy. Miasto śniących książek. Pozycji niewartych zainteresowania raczej nie recenzuję (po co narzekać na literaturę, skoro tyle jest wokół innych irytujących spraw). Dlatego też tę książkę, mimo że zawiera obrazki, polecam. Napisana z humorem i lekkością, a przy okazji zawierająca wiele smaczków zrozumiałych dopiero w pewnym wieku, z pewnością nadaje się do lektury dla dorosłego człowieka.\nJest to książka, jak można się domyślić po tytule, o książkach. Głównym bohaterem jest pisarz. Początkujący, bo absolutnie bez dorobku. Próbuje on rozwikłać tajemnicę pewnego manuskryptu, idealnego dzieła literackiego, trafia do miasta, gdzie przyjaciele okazują się wrogami, a wrogowie przyjaciółmi. Więcej nie zdradzę, bo nie chcę popsuć lektury.\nCudowność świata, jego bogactwo, szczegółowość i wrażenie, że opisana historia jest elementem jakiejś szerszej rzeczywistości sprawiają, że czytelnik może bez reszty zatracić się w lekturze. Poznawanie bajkowych stworzeń zamieszkujących tętniące życiem miasta i tajemniczy labirynt wydaje mi się być rozrywką dobrą dla każdego, a przy okazji pouczającą. Szczególnie polecam tę książkę wszystkim, którzy piszą lub o pisaniu myślą. Czytanie o pisarzach, nawet tych fikcyjnych, potrafi być inspirujące.\nBaśnie są potrzebne w życiu każdego człowieka. Przybliżają nas do marzeń, które często zatracamy w natłoku codziennych spraw. Odrobina cudowności z pewnością nikomu nie zaszkodzi.\nZdjęcie ukradłem z wspomnianej wyżej recenzji. Dużo bogatszej niż moja.\nPoprzedni wpisKultura osobista czy polityczna poprawność?\nNastępny wpisKwietniowa odyseja


Trochę więcej ostrożności\nSpora grupa tych, którzy odeszli z górnictwa, nie odnajdzie się w nowej rzeczywistości\nFala obrzydzania górniczego fachu trwa. Kto będzie pracował na dole za 10, 20 lat, skoro polskie górnictwo ma się utrzymać do 2049 r.? Może Azjaci, albo przybysze z krajów byłego Związku Radzieckiego – zastanawia się w rozmowie z dziennikarzem portalu nettg.pl Jerzy Markowski, były wiceminister gospodarki odpowiedzialny za górnictwo.\nOdradzanie młodym ludziom wybierania górniczej profesji jest w Polsce proste, ponieważ powoli zaczyna brakować szkół zasadniczych i średnich, które kształciłyby w tych kierunkach. Atmosfera niechęci do wydobywania węgla powoduje, że chętnych z roku na rok jest mniej. Skutek jest taki, że w kopalniach będą w przyszłości pracować ludzie kompletnie do tego nieprzygotowani. Podważa to z jednej strony prestiż zawodu górniczego, a z drugiej strony buduje przekonanie, że pod ziemią może pracować każdy. A tak przecież nie jest. Trzeba mieć jakieś nawyki, które zwykle przenoszone są z ojca na syna, a poza tym należy mieć odpowiednie przygotowanie do zawodu – wskazuje Jerzy Markowski.\nW dobie ciągłego poszukiwania sposobów na podniesienie efektywności pracy dalsze uszczuplanie kadrowe branży wydaje się nienajlepszym pomysłem – podkreśla Markowski.\nDobrym przykładem zwiększania efektywności pracy i jej bezpieczeństwa jest kopalnia Bolesław Śmiały, która wprowadziła znany, lecz rzadko spotykany obecnie w naszym górnictwie system eksploatacji ściany na pięć zmian. To się natychmiast sprawdza w postaci podniesienia efektywności pracy. Jednak wprowadzanie tego rodzaju rozwiązań zawsze powoduje konieczność zwiększenia zatrudnienia. A to jest często niemile widziane. Żyjąc w warunkach deficytu kompetentnych kadr do pracy w ścianie siłą rzeczy zamykamy sobie drogę do zwiększania efektywności pracy – tłumaczy dalej były wiceminister gospodarki.\nEkspert przypomina, że bezpieczeństwo pracy w górnictwie jest najważniejsze, ale i ono będzie zagrożone.\nNa szczęście są ludzie, którzy sporo potrafią przekazać młodych pracownikom w zakresie obcowania z zagrożeniami. Oni jednak niedługo odejdą skuszeni odprawami i wtedy nie będzie miał już kto uczyć. Stan bezpieczeństwa w górnictwie ulegnie pogorszeniu. Przypomnę, że górnicy najczęściej ulegają wypadkom wtedy, kiedy brakuje im wyobraźni, a tę wyobraźnię pozyskuje się w doświadczeniu własnym lub kierującego zespołem ludzi - kontynuuje Jerzy Markowski.\nJego zdaniem po raz kolejny już wraca smutna rzeczywistość polegająca na tym, że do pracy w na stanowiskach pod ziemią będą zgłaszali się fryzjerzy, rzeźnicy i magistrowie historii.\nJeżeli ktoś wymyślił, że zredukuje poziom wydobycia w Polsce poprzez brak kompetentnych ludzi do pracy, to wybrał najbardziej szaloną drogę. Ona skutkować będzie obniżeniem efektywności i bezpieczeństwa pracy. To się wpisuje w filozofię niechęci do wydobywania węgla w Polsce – tłumaczy Markowski.\nTrochę więcej ostrożności w obrzydzaniu górnictwa. Radziłbym żeby dzisiaj, kiedy negocjowane są warunki odpraw dla odchodzących z kopalń, aby pozostawić im furtkę powrotu do zawodu, jeśli sytuacja będzie tego wymagała. Tamte odprawy z czasów premiera Jerzego Buzka zamykały drogę powrotu do kopalni, ale ludzie mieli gdzie pójść. Działały na szeroką skalę firmy okołogórnicze. Czasy się zmieniły. Dziś liczba firm okołogórniczych topnieje. Za 4-5 lat węgiel dalej będzie nam potrzebny i to w coraz większej ilości, z tym tylko, że nie będzie miał kto go wydobywać. Prawda okaże się taka, że spora grupa tych, którzy odeszli z górnictwa, nie odnajdzie się w nowej rzeczywistości. Bez nich nie poradzą sobie kopalnie. Dlatego, jeżeli już szukamy sposobów na obniżenie wydobycia węgla w Polsce, czego nie rozumiem, ponieważ import węgla stale rośnie, a w energetyce mało co się zmienia, to róbmy to według kryteriów ekonomicznych, a nie socjotechnicznych – twierdzi Jerzy Markowski i konkluduje:\nUważam, że polski węgiel zostanie obroniony przez rynek, który będzie odpowiadał na potrzeby energetyczne państwa i wówczas nareszcie otworzy się droga do inwestycji prywatnych i zagranicznych w górnictwie, ponownie trzeba będzie rąk do pracy. Jako śląski górnik nie chciałbym doczekać czasów, w których w zagranicznej kopalni na śląsku pracować będą górnicy z Azji lub Europy Wschodniej.


UFO I LUDZIE WSZECHOCEANU: Zaginiony samolot malezyjski (14)\nPierwsze zdjęcia z miejsca katastrofy lotu MH-17\nW dniu 17.VII.2014 roku, o godzinie 16:21 EEST/15:21 CEST, w punkcie opisanym współrzędnymi: 48°08’42” N - 038°38’54” E spadł samolot Boeing 777-200ER, numer boczny 9M-MRD, lecący z Amsterdamu-Schiphol (AMS) do Kuala Lumpur (KUL). Start miał miejsce o godzinie 12:15 CEST zaś ETA zapowiedziana była na 06:10 MYT. Zginęło 283 pasażerów i 15 załogantów, w większości obywateli Holandii i Malezji… Na pokładzie znajdowało się wielu (ponad 100) specjalistów od AIDS, którzy lecieli na konferencję naukową do australijskiego Melbourne, a także 80 dzieci.\nTrasa ostatniego lotu MH-17\nNie wierzę w wersje wbijane nam do głów przez propagandę polską i tzw. „wolnego” świata. Istnieje zasada starorzymska mówiąca, że dokonał tego ten, który ma z tego jakieś dobro, jakąś korzyść. Czy Rosjanie czy separatyści mają z tego jakąś korzyść? Nie, żadnej. Wręcz odwrotnie - świat pamięta zestrzelenie południowokoreańskiego Boeinga 747 z lotu KAL-007. Czy prezydent Putin jest tak głupi, żeby pozwolił sobie na powtórkę? Nie. Taki głupi, to on nie jest, i to różni go od naszych polityków z Bożej łaski i nadania. A nie zapominajmy, że Ukraińcy zestrzelili już jeden rosyjski samolot pasażerski w 2001 roku i nie ponieśli za to jakichkolwiek konsekwencji. To po pierwsze.\nPo drugie – władze Ukrainy nie zamknęły przestrzeni powietrznej nad terenami walk, a powinny były to uczynić. Jest to ewidentnie ich wina. I wszelkie adwokackie wybiegi naszej propagandy na nic się tu nie zdają – wina leży po stronie Kijowa. Korytarze powietrzne nad Ukraina powinny być zamknięte! Nie zrobiono tego narażając podróżnych na największe niebezpieczeństwo. No i to się stało. I tutaj kolejna rzecz ciekawa: Ukraińska Służba Bezpieczeństwa przekazała nagrania z rozmów rosyjskich separatystów mówiące o zestrzeleniu Boeinga 777. Co to oznacza? Ano oznacza to, że USB prowadziła nasłuch i rejestrację rozmów członków separatystów także przed katastrofą. No właśnie – nasłuchiwali, kontrolowali, a więc wiedzieli o planowanym ataku i… - i nic nie zrobili! Nie ostrzegli, nie przekazali tych informacji nikomu, kto mógłby temu zapobiec. I kolejna sprawa – pokazano film, który rzekomo przedstawia rosyjską wyrzutnię rakietową bez jednej rakiety. Pytanie: dlaczego Ukraińcy nie doprowadzili do jej zatrzymania przed granicą z Rosją? Przecież to stanowiłoby tzw. twardy dowód na to, że to Rosjanie zestrzelili malezyjskiego Boeinga. A tego nie zrobiono – dlaczego?\nZamknięty ruch powietrzny nad Ukrainą - o 24 godziny i 298 ofiar za późno...\nPoszczególne fazy wojny jądrowej w Polsce - jak widać celami są wszystkie główne miasta naszego kraju. Uderzenia jądrowe mieli wykonać nasi dzisiejsi sojusznicy w przypadku ruchów wojsk radzieckich na zachód. Plany te są nadal aktualne z niewielkimi modyfikacjami...\nAutor: R.K.L. o sobota, lipca 19, 2014\nEtykiety: III Wojna Światowa, katastrofa lotnicza


1 i 2 latki - Dzieci na nartach - Forum narciarskie KochamNarty.pl\n1 i 2 latki\nNapisano 25 wrzesień 2020 - 12:32\nNie widziałem wcześniej. My mieszkamy powyżej 1500mnpm a plac zabaw jest na ~2200mnpm więc.... Ciężko było nie być. Do pierwszych urodzin była powyżej 3000 parę razy. Nie gondola. Z buta. Gondola jest za szybka zmiana ciśnienia dla takiego malca.\nDziękuje za info, bardzo cenna wiadomość .\nNapisano 01 październik 2020 - 08:30\nJutro pierwsze urodziny najmłodszej forumowiczki - Tynki, co prawda jeszcze tutaj w jej imieniu pisze tata, ale już jest znaną "narciarką" alpejską na forum KN z zaliczonymi dwoma wyjazdami w Alpy i jednym odwołanym z powodu korona dzikusa , więc dwieście lat córeczko!\nIMG_9813.jpeg 192,33 KB 3 Ilość pobrań\nNapisano 01 październik 2020 - 08:33\nutro pierwsze urodziny najmłodszej forumowiczki\nto gratulacje i jestem pewien że dostanie na urodziny porządny sprzęt narciarski\nNapisano 01 październik 2020 - 08:34\nDostanie sprzet narciarski i hulajnogowy oraz maaasę wszelakich misiów , dziękuje w imieniu Tynki.\nNapisano 01 październik 2020 - 08:39\nA powiedz mi Michale, jak córka reagowała na zakładanie, bądź co bądź ciężkich i średnio wygodnych butów narciarskich w tym wieku?\nNapisano 02 październik 2020 - 07:17\nreagowała na zakładanie\nco miała do reagowania jak jednocześnie zakładał tata, mama i brat ?\nNapisano 02 październik 2020 - 07:18\nTo az taka armia do tego jest potrzebna? Musze zaangazowac chrzestnego Tynki w Jaworzynie w takim wypadku.\nSama zakladala w domu i w nich lazila. Takie buty przeciez sa wygodne. Poza tym W. byla mala. Najmniejsze buty jakie istnieja (nie pamietam numeru) i tak byly za duze. Zreszta jak pisalem. To nie chodzilo o jezdzenie. Tylko o bycie u gory. Najczesciej i tak byla po prostu wozona. W tym roku bedzie inaczej. Celem jest by jezdzila jak Wojtek w tym samym wieku. Znaczy wszedzie na koniec sezonu.\nNapisano 09 październik 2020 - 06:58\nOj Tynka to sama bucikow jeszcze nie potrafi sobie ubrać, ale zobaczymy co przyniesie grudzień, dzieki za podpowiedz.


Mario Maloca w Greuther Furth - LECHIA-GDANSK.PL - SERWIS BIAŁO - ZIELONYCH\nMario Maloca w Greuther Furth »\nMario Maloca w Greuther Furth\nNapisane 22.07.2017; 22:23 przez Leos\nMario Maloča z Lechii Gdańsk trafi do Greuther Furth. Klub ten ostatni sezon spędził w 2 Bundeslidze i zakończył go na ósmym miejscu. Niemcy zapłacą Lechii około 700 tysięcy euro, ale 200 tysięcy trafi na konto Hajduka Split jak informuje strona tego klubu, gdyż taką klauzulę zawarto przy sprzedaży Mario do Gdańska. Co ciekawe jest to dla Hajduka wyższa kwota niż ta , którą dostali wówczas, gdy Maloca bezpośrednio trafił ze Splitu do Gdańska.\nBardzo martwi fakt, że dzisiaj trener Piotr Nowak powiedział wszystkim, że Mario nie zagrał ze względu na uraz stopy.........\nKoniaczek weź się za ten remont, a nie za politykę. Zaraz stara wróci od teściowej i dostaniesz karę i zabierze ci kompa i komorke\nbylem na obu meczach w tym sezonie w Plocku powinismy rozniesc Wisle, poniwaz Wisla chodzila po boisku, zle jest w Lechijce ,jezeli nie bedzie konkretnych zakupow to faktycznie bedziemy walczyc o utrzymanie ,Milosz nadaje sie do gry na max 20 minut bracia tez chodza po boisku i jeszcze mlody Haraslinek wyciety do konca roku ,Peszkin sam nie szarpnie gry , tagze wzmocnienia sa potrzebne na gwalt, i przestancie sobie cisnac nawzajem ,bo to niema sensu trzeba wywrzec presje na zarzadzie i prezesie ze wzmocnienia sa potrzebne. Pozdro DLA BIALO- ZIELONYCH SWIROW.\nZarząd Lechia wyprzeda zaraz ponad połowę zawodników podstawowego składu i wprowadza juniorów do gry\nSopot biało zielonya\nco można napisać o prezesie i trenerze którzy KŁAMIĄ w żywe oczy STABILIZACJA czy ROZBIÓR mam tego dosyć\nTy POkacapska ruska qurwo ! Zaraz jeszcze napiszesz, że twój tatuś i dziadek esbecy z pzpr walczyli o wolną Polskę, a my Polacy służyliśmy kacapom. Tak uczą ruskie qurwy łgać w TVN i POlsacie. Niech michnik POzdrowi brata walczącego o wolną Polskę.\nNie można okłamywać kibiców twierdząc, że zawodnik ma kontuzję. Kiedy w rzeczywistości facet podpisuje umowę z innym klubem.\nTego nie wybaczę.\nMandziara wypierdalasz !\nPo tym newsie odnośnie Malocy to podejrzewam, że dojdzie do zmiany trenera i zastanawiam się czy aby na pewno będzie to dobry ruch.\nWidać to chyba koniec marzeń o pucharach. Demontaż zespołu. W tym sezonie raczej walka o utrzymanie nas czeka.\nMracin Kaczmarek, ale czy da radę?\ntylko nie zezowaty tygrys\nKaczmarek trenerem Lechii\nostatni gasi światło ,dalej robią z kibiców ,,,,,,niech każdy sobie...... dopisze\nogladajacy w szkielku widzieli jak wygladal Nowak przed meczem jak zul ktory pil do 6 rano\nMacie swojego Nowaka. I swoich braci już mogli mieć po bramce. Potem strzelą hartricka i będziecie sie rozpisywać jacy to grajkowie. Lechia tonie zostały same dziadki i stolarski. Ale Mila pociagnie ha ha ha. Nowak zniszczył całkowicie potencjał drużyny. Wszyscy liczący sie zawodnicy uciekają z tego okretu bo nie chcą mieć do czynienia z kłamczuszkiem (patrz chociażby Maloca). Nowak pakuj walizki i kupuj bilet do USA. I tylko nie pieprzcie że wygrał pierwszy mecz. Z taka Wisłą to i Niepołomice by wygrały. Szkoda mógł być wielki klub. Ale tego chce chyba tylko Wernze bo na pewno nie Mandziara i nieudacznik Nowak.\nNo to już po Lechii ... wyprzedają wszystko co sie da ... 700tys€ ... żenada... ręce opadają\nJaka sobie robią z Nas kibiców.nie dość że bazują ba zawodnikach wypożyczonych to rozpieprzają całą obronę którą jak wiadomo najtrudniej budować.Nowe zakupy to jakieś dzziwolągi chodzące bo boisku a nie dajśące z siebie wszystkiego.To jest Lechia!!!! tu granie z sercem jest przymusem i to nie 10 minut a cały mecz.ściemy o grze o mistrzostwo czy nawet puchary są forowane po to aby jak najwięcej kibiców kupiło karnety.To jest ten plan o przemyślanych ruchach?Cały czas o nich mówicie panie Mandziaro z Legii\nCo kurwa! Ten zespół ma walczyć o puchary? Janicki oddany, Maloca oddany, jakieś cioty pościągane, co to ma być?\ngościa od wtorku w Gda.nie ma a, nowak pier...o stopie\nA to będziemy mieli teraz super obronę i w ogóle cały zespoł, Coś mi się wydaje że dzisiejsze baty od craxy na naszym stadionie nie były ostatnimi. Haraslin out na długo, generał out do kitajców, ciekawe kto następny.\nGreuther Fürth, a Nowak pinokio amerykański\nJa Wam mówię zarz zagramy tak Kuciak- lewandowski,Nalepa,Vitoria,Stolarski-Matras,Łukasik,Krasic-Flavio,Mila-Marco same dziadki, bo inny nikt nie zostanie plus dziady typu lewandowski. panowie powoli gaszą światło. Nie ma pieniędzy. Oni muszą z transferów pobrać zaległe prowizje i zwijka.\nwczoraj pdpisał kontrakt, a temat klepnięty od tygodnia. dzisiaj Nowak mówił na konfie, że ma uraz stpy i nie chieli ryzykować, a w wczoraj podpisł kontrakt\nPrzecież Nowak w przeglądzie sportowym powiedział, że Maloca ma uraz stopy. To albo ktoś robi z Nowaka idiotę, albo Nowak robi kredytów z nas kibiców.


Skąd się bierze niepełny wzwód? – GrandAuto\nDlaczego mężczyźni powinni ćwiczyć mięśnie Kegla? Czy menopauza to czas pożegnania z seksem? Brak erekcji w przypadku nowej partnerki Impotencja a nerwica Zaburzenia wzwodu z uwagi na stulejkę\nProblemy w życiu intymnym źle wpływają na samoocenę mężczyzny oraz odbierają mu pewność siebie. Nie jest to jednak objaw słabości, lecz chorobowe zaburzenie, które nie tylko można, ale zdecydowanie trzeba leczyć. Jeśli pojawia się od czasu do czasu lub stała się zjawiskiem stałym w sypialni to nie należy czekać, lecz wybrać się do specjalisty po wsparcie i pomoc. Lekarz wysłucha, doradzi, zleci badania, zdiagnozuje i zaordynuje leczenie. Jego pomoc na pewno jest najważniejsza, a samodzielnie nikt nie wyleczy się z niepełnego wzwodu. Wystarczy najpierw wybrać się do internisty, a być może on zleci wizyty u innych specjalistów z dziedziny zdrowia. Lekarzowi warto zaufać, ponieważ obowiązuje go zasada poufności i pomagania pacjentom, zgodnie z kodeksem Hipokratesa.\nCo to jest niepełny wzwód?\nDo dobrego stosunku seksualnego pan potrzebuje twardego, usztywnionego członka. Wielkość penisa wcale nie jest ważna. Najważniejsza jest twardość. Jeśli wzwód jest niepełny to penis jest nadal miękki i wiotki. Nawet podniecony pan nie ma pełnego wzwodu i nie jest w stanie spenetrować partnerki lub penetruje, ale satysfakcja jego i pani nie jest pełna. Ten stan rzeczy rozczarowuje obie strony. Jeśli niepełny wzwód pojawi się raz kiedyś to nie ma problemu. Gorzej, gdy jest to stan stały i powtarza się bardzo często. Satysfakcja w łóżku to nie fanaberia, lecz bardzo ważna kwestia dla każdej pani i każdego pana. Przekłada się na bliskość oraz wyzwala endorfiny u obojga partnerów. Jest to dla nich ważna sprawa. Leczenie niepełnego wzwodu u pana pomaga obojgu partnerom.\nKto cierpi na niepełną erekcję?\nNiepełna erekcja występuje u panów w każdym wieku – może mieć ją dwudziestolatek, może zmagać się z nią czterdziestolatek czy pięćdziesięciolatek. Częściej pojawia się u starszych panów, ale może mieć ją młody człowiek przestraszony inicjacją lub pan z nową partnerką, niepewny jeszcze jej uczuć i obawiający się przebiegu stosunku seksualnego.\nPrzyczyniają się do niej:\n* wiek – po czterdziestym roku życia panowie mają mniej testosteronu;\n* choroby – cukrzyca utrudnia dopływanie krwi do penisa i redukuje jego ukrwienie;\n* alkohol, papierosy i narkotyki, które obniżają stężenie testosteronu we krwi;\n* problemy z prostatą\n* miażdżyca, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca czy zmiany naczyniowe;\n* mniejsza sprawność fizyczna, a co z tym się wiąże także otyłość i brak regularnego ruchu fizycznego;\n* przemęczenie pracą i codziennymi obowiązkami.\nJak leczyć niepełny wzwód?\nNiepełny wzwód sprawia problemy i nie można go zostawić samemu sobie. Unikanie współżycia nie da niczego dobrego. Pan mający taki problem powinien natychmiast zgłosić się do lekarza, który zleci kompleksowe badania krwi, serca, zmierzy ciśnienie, sprawdzi poziom glukozy we krwi, zaleci badanie prostaty. Może też przepisać lek taki, jak np. Viagra, aby umożliwić udany seks. Tabletki to jednak półśrodek, koniecznie trzeba znaleźć przyczynę takiej sytuacji. Dobra diagnoza umożliwi leczenie, a pan powróci do sprawności. Nieraz pomoże urolog, czasami pana wesprze seksuolog. Leczenie musi być doprowadzone do końca, a pan mający satysfakcję poczuje się o wiele lepiej. Takie są zasady i należy się do nich stosować. Specyfikami medycznymi takimi, jak Viagra, Kamagra czy Cialis można wspomagać się od czasu do czasu, lecz nie zastąpią one leczenia. Warto mieć w domu kilka takich tabletek, ale zażywać je raz w miesiącu, aby sprawić radość partnerce i sobie. Tabletki nie uzależniają, więc nie należy się ich obawiać.\nOto jak szybko kupić tabletki na potencje\nZdrowie seksualne faceta jest częścią jego ogólnego zdrowia psychicznego i fizycznego. Zaś…\nZobacz światło na końcu tunelu, dyskusja w komentarzach\nŻeby życie obu partnerów było w całości doskonałe wskazane są dobre relacje nie tylko w…\nViagra czy jest na receptę?\nZaburzenia erekcji oraz przedwczesny wytrysk są obecnie problem dla ogromnej liczby panów. Warto…


Urzędujący prezydent RP dziś odwiedzi Mławę | Nasza Mława\nnaszamlawa.plWażneUrzędujący prezydent RP dziś odwiedzi Mławę\nUrzędujący prezydent RP dziś odwiedzi Mławę\nAndrzej Duda będzie trzecim urzędującym prezydentem RP, który odwiedził Mławę. O planowanej na dziś (wtorek, 16 czerwca) wizycie napisaliśmy TUTAJ.\nGłowa naszego państwa spotka się z mieszkańcami Mławy i powiatu mławskiego dziś 16 czerwca o godzinie 18.00 w parku miejskim w Mławie.\nDo pierwszej wizyty głowy państwa w Mławie doszło 90 lat temu 26 maja 1930 roku, ówczesny prezydent Ignacy Mościcki podczas kilkudniowego objazdu wizytował kilkadziesiąt miast i wsi.\n31 sierpnia 2013 przybył do miasta na obchody 74 rocznicy wybuchu II wojny światowej prezydent Bronisław Komorowski. Uroczystości z tej okazji z udziałem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego odbyły się pod Pomnikiem Piechura. Prezydent był widzem rekonstrukcji bitwy pod Mławą. Relacja z tego wydarzenia TUTAJ.\nW samym mieście uczestniczył w posiłku w restauracji przy ul. Zuzanny Morawskiej. Bronisław Komorowski był już wcześniej w Mławie dwa razy, najpierw jako Minister Obrony Narodowej, a potem jako Marszałek Sejmu\nAndrzej Duda także przyjechał wcześniej do Mławy, Był podczas poprzedniej kampanii wyborczej 14 kwietnia 2015 r. Oto film z tego wydarzenia.\nW Mławie przynajmniej 5-krotnie był także prezydent Lech Wałęsa, ale nie w okresie pełnienia urzędu. Pierwszy raz podczas blokady drogi krajowej nr siedem w czerwcu 1990 r. jeszcze jako przewodniczący Solidarności przed objęciem urzędu, gdy został zatrzymany na blokadzie i w naszym mieście prowadził negocjacje z protestującymi. W okresie prezydentury regularnie konwój prezydencki pokonywał „mławski” odcinek drogi krajowej nr 7 gdy Lech Wałęsa wracał ze stolicy do domu w trójmieście.\nPrezydent Lech Kaczyński także przynajmniej przez nasze miasto przejeżdżał. W internecie można natknąć się na taki opis: „(Psa) Lulę do domu przywiózł Lech Kaczyński, a znalazł ją na stacji benzynowej w Mławie w Wielki Czwartek 2000 roku (20 kwiecień). Jechał wtedy z Warszawy do Sopotu. W pewnym momencie zatrzymał się, żeby zatankować paliwo do samochodu. Wtedy zobaczył suczkę, która piła na placu wodę z kałuży. Przyszły prezydent nakarmił zgłodniałego psa, a od obsługi stacji dowiedział się, że stworzenie to błąka się od tygodnia po okolicy.\n– Na początku była bardzo lękliwa – mówiła Maria Kaczyńska. – Bała się ludzi, każdego stuknięcia, każdego nieznanego dźwięku. Od razu została zaakceptowana i przez Molly, i przez Tytusa, którzy wtedy mieszkali już z nami. Teraz jest do nas niezwykle przywiązana. Ale jej największą przyjaciółką pozostaje kotka Molly, z którą uwielbiają razem sypiać.”\nLula była tak zwanym „pierwszym psem prezydenckim” i zamieszkała razem z Lechem i Marią Kaczyńskimi w pałacu prezydenckim (żródło: https://tygodnik.tvp.pl/47357743/cale-zycie-ze-zwierzetami-koty-i-psy-marii-i-lecha-kaczynskich).\nOczywiście będziemy relacjonować wizytę prezydenta Andrzeja Dudy w Mławie.\nBrawo prezudencie , powodzenia.\nJego czas skonczyl się\nSzukajmy nowych kandydatów dla Polski. Krewni kombatantow styropianowych niech usuną sie w cień.\nSame stsre dziadki nie mają siły klaskać\nObiazd małych mieścin ciąg dalszy\nCiekawe kogo dziś odczłowieczy a potem zaprzeczy swoim słowom…. I co obecna?\nLudzie przecież on tych ludzi nazywa ludźmi tylko swoje przekonania styl życia niech nie pakujat na ulicę.maja kluby internet po co czepiają się naszej tożsamości\nTak, jak nazywa ich ludźmi to mówi, że są nienormalni.\nTak mówi prezydent?\nTak mówi człowiek kulturalny?


IAA 2014: Nowe Iveco Daily Samochodem Dostawczym Roku 2015 - TruckFocus.pl\n› Nowości › IAA 2014: Nowe Iveco Daily Samochodem Dostawczym Roku 2015\nWitold Hanczka , 3 października 2014, 14:26\nTrzecia generacja lekkiego pojazdu użytkowego marki IVECO zdobyła tytuł Międzynarodowego Samochodu Dostawczego Roku 2015. Coroczny konkurs jest organizowany przez panel jurorów składający się z 23 czołowych dziennikarzy pracujących dla największych międzynarodowych wydawnictw poruszających tematykę samochodów użytkowych.\nPrestiżowa nagroda została przyznana podczas 65. edycji Międzynarodowych Targów Pojazdów Użytkowych w Hanowerze.\nOdbierając nagrodę z rąk przewodniczącego jury Jarlatha Sweeney'a, prezes firmy IVECO Pierre Lahutte powiedział:\n– „Uhonorowanie Nowego Daily prestiżowym tytułem samochodu dostawczego roku jest dla nas wielkim zaszczytem. Ten model wprowadza znaczne ulepszenia w zakresie całkowitych kosztów posiadania, komfortu, zwrotności, wydajności i trwałości. Chcielibyśmy zadedykować tę nagrodę naszym klientom, którzy każdego dnia liczą na tego niezawodnego i godnego zaufania towarzysza pracy”.\nWięcej na temat nowego Iveco Daily