Bez Kategorii | Żadnego bohaterstwa nie da się zaplanować; może się ono jedynie przytrafić\nOpublikowano 3 maja 2010 Autor: CherryPie\nFragment rozmowy o losie forum:\n(2010-04-19 23:16:16) Jenny Larisa: i tak naprawdę nie macie głosu w tej sprawie\n(2010-04-19 23:16:27) Jenny Larisa: jeśli mam podjąć jakąś decyzję, podejmę ją\n(2010-04-19 23:16:3 Keira: no jasne, ale nikt nie grozil wczesniej,\nze nas wykasuje\n(2010-04-19 23:16:42) Jenny Larisa: wypowiedzenie swojego hasła to\nnaprawdę nie jest wielki wysiłek\n(2010-04-19 23:16:52) Jenny Larisa: mogłabym nawet oddać je komuś za darmo\n(2010-04-19 23:16:54) Jenny Larisa: od tak\nTo wszystko tłumaczy, prawda?\nOpublikowano 26 kwietnia 2010 Autor: CherryPie\nPrzepraszam, że nie notka, ale sprawa spędza mi sen z powiek.\nJeżeli kiedykolwiek odwiedzałaś/eś któryś z linków na mojej podstronie, drogi czytelniku to pewnie zdążyłaś/eś zauważyć, że od ponownego otwarcia forum Craiis związanego z powrotem administratorki na stronie zapanował chaos. Była moderatorka hevi została zbanowana ponoć za obrażanie Jennylarisy (dowodów brak), przy złamaniu przez administratorkę lwiej części regulaminu obowiązującego na jej własnym forum.\nStara moderacja spotkała się z groźbami usunięcia forum, mamy jednak zamiar walczyć do końca i ewentualnie rozpocząć działalność na większą skalę.\nPotrzebny nam jest jednak kontakt z użytkownikami, który może zostać zakłócony, jeżeli forum nagle zniknie.\nDlatego prosimy o rejestrację na http://www.ratujmycraiisa.fora24.net/\nw celu li tylko otrzymania danych kontaktowych i uzyskania konkretniejszych informacji, jeżeli jesteś zainteresowana/y sprawą.\nOpublikowano 24 stycznia 2010 Autor: CherryPie\nAj waj, ominęło mi się poprzednią transmisję. Sesję winić, jej wina. Okres okołosesyjny jak nigdy siadł pełną masą na moim nieszczęsnym karku i postanowił chyba zyskać pełną kontrolę…\nBlogi obserwowane pokomentuję i pododaję, jak mi się program nieco rozluźni, następną notkę spróbuję dać w sensowniejszym terminie, chociaż niczego obiecać nie mogę.\nFilename: Golem. A ta przepaść między nami, takszeroka…\nJakiś czas później natknęli się w końcu na coś, costanowiło odstępstwo od normy. Nawet drzwi były inne. Całą swoją stalową istotądowodziły, że to co za nimi kryje z pewnością należy do rzeczy tak ściśletajnych, że większość ludzi ochraniających obiekt nie miała zielonego pojęcia oczymkolwiek zza grubej warstwy blachy.\nA byłto wąski, pociągnięty niebieską farbą korytarzyk prowadzący do windy.\nZerknął niepewnie na Oczko, która spojrzała naniego ze zniecierpliwieniem. Westchnął cichutko, gdy drzwi windy zamknęły sięza nimi, a mechanizm powoli ruszył w dół. Po czym wstrzymał oddech.\nCoś zgrzytnęło w nieprzyjemny sposób, zupełniejakby ktoś przesunął czymś ostrym po metalowej powierzchni, potem nastąpiłodgłos jakby przestąpiono z nogi na nogę. Przez coś ciężkiego, o ostrychpazurach.\nPrzywarł do ściany, nerwowo ściskając karabin wrękach, Oczko zrobiła to samo naprzeciwko, ale ona nie trzymała broniniepewnie.\nCzekali, wpatrując się w wąską, staromodnieprzeszkloną szybkę, usiłując dostrzec cokolwiek przez grube, matowe szkło.\nNiewyraźna, absurdalnie nieludzka sylwetka owydłużonej czaszce i pochylonej postawie z długim, giętkim ogonem przeszłazdawałoby się tuż obok, węsząc głośno.\nZamarli w absolutnym bezruchu, modląc się, aby tocoś okazało się złudzeniem albo przynajmniej odeszło jak najdalej.\n- Co to było? – jęknął cichutko Bill, gdy krokiucichły w oddali.\n- Nie mam pojęcia – odpowiedziała po prostu. –Chodź, nie możemy całą wieczność sterczeć w windzie.\n- A co, jeśli…\n- Nie ma żadnego jeśli – ucięła. – Niezbadane,przedwojenne, ściśle tajne projekty. Jeżeli pracowali tu nad tym, o czym myślę,to jesteśmy na tropie cholernego Świętego Graala.\n- To można nas uznać za martwych – uśmiechnęła siękrzywo i ruszyła przodem.\nPoszedł za nią. Czując się mimo wszystko żywy.\nKolejny korytarz, uchylone przeszklone drzwi doczegoś, co na pierwszy rzut oka wyglądało na laboratorium, kolejne prowadzącedo podobnego pomieszczenia i jeszcze jedne, dla odmiany chyba drewniane.\nOczko bez słowa skierowała się w stronę otwartychdrzwi. Ruszył za nią, nasłuchując kroków i uderzeń pazurów o twardąpowierzchnię. Towarzyszyło mu jakieś niejasne skojarzenie, którego nie potrafiłsprecyzować, a które sprawiało, że włosy mu dęba stawały na karku. Zupełnie jakbyskądś kojarzył krążące po korytarzach kompleksu monstrum…\nZrozumienie przyszło nagle, w tym samym momencie,w którym weszli do środka laboratorium i zerknęli w lewo, na cztery tubywysokości dorosłego człowieka, wypełnione jakimś płynem. I nie tylko. Wewnątrzunosiły się potwory, zrodzone w wyobraźni przedwojennych twórcówscience-ficion. Wydłużone czaszki, matowo-szara, pokryta naroślami skóra, ogon,brak oczu i potężna szczęka wyposażona w masę szalenie ostrych zębów.\n- Jasna cholera, oni byli jacyś popieprzeni… -zdołał wykrztusić, wpatrując się ze zgrozą w zahibernowane ciała. Komputerwciąż działał, o czym informował cichy szum i piknięcia aparatury. – Po co imbył żywy egzemplarz ósmego pasażera Nostromo?!\nOczko milczała, wpatrując się w ostatnihibernator.\nSzyba była pęknięta, ciecz wymieszana ze szklanymiodłamkami utworzyła na podłodze mieniącą się, oleistą kałużę. I kilka mniejszych, w regularnychodstępach, zdecydowanie zbyt daleko od pękniętego pojemnika, żeby można siębyło łudzić, że rozchlapana maź była wynikiem eksplozji.\nCoś musiało wyleźć…\nW końcu oderwała wzrok i spojrzała prosto naswojego towarzysza. W jej oczach nie było strachu.\nRaczej pewność siebie, stanowczość.\nJuż wiedział, co za chwilę usłyszy. Toteżpostanowił nie czekać na komendę i po prostu ruszył przed siebie powolnymkrokiem, uważnie rozglądając się na boki.\nSkomplikowana aparatura, mnóstwo szklanych rurek irówne rzędy szczelnych pojemników, ciągnących się na wąskich, osłoniętychprzezroczystymi drzwiczkami półkach. Wszystko może odrobinę zmatowiało, ale napowierzchni praktycznie nie można było znaleźć czegoś tak… czystego.Sterylnego. Błyszczące kafelki, jasna fuga między nimi… aż szlag człowiekatrafiał. Gdyby chociaż to miało jakiś lepszy cel, a nie produkcja maszyny dozabijania, która mogła powalić oddział wojska doprowadzając do zawału samymswoim wyglądem.\nBill przewrócił oczyma dochodząc do wniosku, że, oironio, to powojenne pokolenie wśród którego zdarzały się wcale częstozabójstwa za nic, kanibalizm i absolutne zwyrodnialstwo jest pełne głupiegoidealizmu. Nic to, że wszędzie można się było dopatrzyć czegoś, co łatwookreślić zezwierzęceniem albo i zwyczajnym okrucieństwem, ludzie straszniechcieli marzyć o pozytywnych bohaterach, supermanach, mimo że każdy doskonalezdawał sobie sprawę, że nałożenie majtek na spodnie nie rozwiąże sprawy. I żewygląda zwyczajnie głupio. Nieprzeszkodziło mu to wcale w zachomikowaniu dwóch egzemplarzy przygód Batmana,ukrytych pod fotelem pasażera i troskliwie owiniętymi w folię.\nCofnęli się do wyjścia, starając się nie patrzećna rozbity hibernator i pozostałe eksponaty. I nie wyobrażać sobie tego, comogłoby się stać, gdyby pozostali lokatorzy również postanowili się obudzić.\nDrewniane drzwi, wyglądające najbardziej swojsko wdolnej części ośrodka wyglądały zdecydowanie bardziej kusząco, a przedewszystkim bezpieczniej, niż kolejna nieprzezroczysta tafla szkła, które z całąpewnością było pancerne, czy długi korytarz i żelazne, oznaczone rzędemwymalowanych białą, nieco już odłażącą farbą.\nNaciśnięta klamka zgrzytnęła nieprzyjemnie,zawiasy jęknęły, gdy drzwi z niejakim oporem pozwoliły się uchylić. Wszystkosię zastało i zachowywało podobnie do silnika, do którego ktoś nasypał piasku.\nPierwszą rzeczą, jaką zauważył w pomieszczeniu,był idiotycznie biały odświeżacz powietrza, którego wkład dawno zniknął wmrokach dziejów, w podobny, acz trochę wolniejszy, sposób w jaki wyparowałapołowa życia w Zasranych Stanach. Dalsza część zdechła później albo właśnieusiłowała się anihilować w taki lub inny sposób, jak komu fantazjapodpowiadała.\nBill skrzywił się lekko. Klimatyzacja wpodziemiach działała wcale nieźle, powietrze było tylko trochę suche. Tymczasemprzedwojennym widocznie przeszkadzał zapach, o czym dobitnie świadczył tencholerny odświeżacz. Dowód na to, do jak niskich standardów przywykła ludzkośćna przestrzeni jednego pokolenia, kpina przedwojennego dobrobytu ciśniętaprosto w twarz.\nNiezbyt miła rzecz.\nOczko jak zwykle nie traciła czasu na zbędne rozmyślania.Po prostu weszła do środka i bezceremonialnie zaczęła przeglądać po koleiteczki zgromadzone w potężnych rozmiarów szafce o licznych, wysuwanychszufladach, rozsiadając się przy tym na obitym skórą, fotelu. Nogi w wysokichbutach ułożyła wygodnie na biurku.\nIdealnie pasowała do tego miejsca, jak i wielupodobnych. Z władzą było jej do twarzy, po prostu nie można temu zaprzeczyć nienarażając się na śmieszność. Poprzedniego właściciela gabinetu w podziemiachpewnie zrównałaby z ziemią przy pomocy samego chłodnego spojrzenia, nie silącsię na jakiekolwiek słowa, o uniesieniu broni nie wspominając.\n- I co? – zapytał, gdy odłożyła na bok plikarkuszy i wstała, by wyciągnąć z przepastnego regału następną porcjędokumentacji.\n- Jak na razie nic szczególnego – wzruszyła zpozoru obojętnie ramionami. – Same ogólniki o wojskowym projekcie, łączność zpozostałymi ośrodkami kompleksu…\nSkinął głową. W końcu skoro baza, w której sięznajdowali została oznaczona jako obiekt 03, to musiało ich być więcej. Miał tylkonadzieję, że jednak niezbyt wiele. I że tylko tu kombinowano nad wprowadzeniemw życie monstrum rodem z filmów. Bał się pomyśleć, co by było, gdyby więcejtakich pałętało się po świecie.\nChociaż ludzkość i tak miała przesrane, więc wgruncie rzeczy – niewielka różnica.\nPrzeglądała dalej dokumentację, a jemu pozostałakontemplacja wnętrza. Regał, biurko, które nie było odrapane, wygodny fotel,dywan na podłodze, kolejna szafa. Niejeden mafiozo, czy inny wysoko postawionykoleś dałby się zastrzelić i to kilka razy za coś takiego.\nJej twarz rozjaśniła się, na ustach zagościłuśmiech kota, który właśnie odkrył niepilnowaną przez nikogo rybę. Albo innysmakołyk.\n- Idziemy! – rzuciła krótko, energicznieodkładając plik dokumentów na biurko. Kartki zafurkotały, ześlizgnąwszy się zgładkiego blatu i, leniwie unosząc się w powietrzu powolnie opadały na podłogę.Nie zwróciła na to najmniejszej uwagi.\n- Ale dokąd…? – zapytał tylko, ale nie doczekałsię odpowiedzi. Nie widząc innego wyboru podreptał za nią.\nMinęli drzwi do laboratorium. Korytarz i żelaznewrota też zostały zignorowane. Pomieszczenie za drugimi z przeszklonych drzwiprzypominało bardziej hangar albo miejsce pracy szalonego mechanika, któryporzucał nowe projekty dokładnie w tym momencie, w którym się nimi znudził, niesiląc się na to, żeby jakoś uporządkować swoje niedokończone dzieła.Skomplikowany sprzęt, którego nie potrafił nazwać, a który z całą pewnościądoprowadziłby jego siostrę – zapalonego montera do apopleksji ze szczęściawalał się beztrosko po półkach i podłodze, potężne wiertła i tarcze zwieszałysię na kolosalnych konstrukcjach z sufitu.\nObrzucił zaciekawionym spojrzeniem metalowyelement, który wyglądał jak bardzo topornie wykonane powiększenie ludzkiej rękiz Gatlingiem zamontowanym w miejscu, w którym powinno znajdować się wnętrzedłoni. Nawet spróbował rzecz potrącić, ale draństwo ani drgnęło. Wzruszyłramionami i rozejrzał się w poszukiwaniu towarzyszki. A gdy ją zauważył, toprzy okazji zarejestrował wzrokiem coś jeszcze. Podszedł, wpatrując się wotępiałym milczeniu w potężną, humanoidalną z grubsza maszynę o ciężkich,szerokich nogach, dobitnie świadczących swoją budową o tym, jaki ciężardźwigały, lśniącą stalą i absolutnie i niezaprzeczalnie piękną wyrzutniąrakiet, w tej chwili pustą, ale będącą jednoznaczną manifestacją potęgi, jakąposiadał ludzki twór.\n- Golem… – wyszeptała z nabożeństwem Oczko,wpatrując się w masywną, stalową sylwetkę. Bill postanowił zachować milczenie.Nie wiedział, czym może być masywna maszyna, ale nie była dziełem Molocha,tylko ludzi i musiała być kierowana przez człowieka. Potężny pancerz oferowałbezpieczeństwo, jakiego nie mógł zapewnić najlepszy wóz, nie wspominając oprowizorycznych zbrojach, które niektórzy klecili z tego, co akurat było podręką. Minimi, którego lufa w milczeniu celowała w ziemię obiecywał moc, comilcząco potwierdzała wyrzutnia granatów. Maszynowa.\nPrzełknął ślinę i wyciągnął dłoń.\nGolem obiecywał schronienie. I szansę nazwycięstwo. Nie w wielkiej wojnie, nie ostateczne pokonanie wroga, ale wygraniemałej, nic nie ważnej bitwy… z pozoru nie miało znaczenia, w praktyce byłobyolbrzymim sukcesem dającym ludziom coś więcej, niż świadomość, że wywalczylikilka dodatkowych metrów.\nStała przed nimi pancerna i uzbrojona po zębypersonifikacja nadziei, jedynej rzeczy, jakiej ludziom żyjącym na zgliszczachbrakowało.\nPancerz wydawał się promieniować ciepłem.Zatrzymał dłoń w powietrzu, zanim zdołał musnąć palcami stalową powierzchnię.Opuścił rękę.\n- Nie powinniśmy niczego tu dotykać, nie? –zapytał cicho.\nSkinęła w odpowiedzi głową.\nStali przez chwilę w milczeniu, wpatrując się wmaszynę.\n- Chodźmy już, nadać muszę – powiedziała w końcucicho. – Są ludzie, którzy lepiej spożytkują to, co tu znaleźliśmy.\n- O ile to coś już sobie poszło… – wymamrotałBill. – I nie zeżre nas zanim nie zdążymy zrobić swojego.\n- Od kiedy jesteś fatalistą?\nDrzwi od biura dla pewności zabarykadowali. Jakbybyło po co. Skoro coś umiało przebić szkło pancerne, z którego zbudowane byłyhibernatory, to niby dlaczego zwykłe drzwi z przeszkloną górą, zastawionecięższymi meblami miałyby być jakimś problemem?\nDawało to jednak jakieś złudne poczuciebezpieczeństwa.\nZerknął na Oczko, po czym usiadł oparłszy sięplecami o ścianę, nie za bardzo wiedząc, co ma ze sobą zrobić.\nOna usiłowała nawiązać kontakt przez radio, któreszczęśliwym trafem znajdowało się w biurze zajmowanym niegdyś przez dowódcę izdawało się działać, a nawet mieć jakiś zasięg.\nZaczął wertować dokumentację, rozumiejąc może cotrzecie słowo, o ile nie było jakimś terminem naukowym. Przeważnie było.\nSkomplikowane wzory chemiczne, typowo inżynierskieschematy, na których widział tylko zbiór różnych figur geometrycznychzarysowanych w równe linie i które w jakiś nieodgadniony sposób miałyodwzorowywać jakieś elementy Golema.\nOdłożył jeden stosik dokumentów na bok, żebygrzecznie czekał na kogokolwiek, kogo Oczko miała zamiar tutaj ściągnąć ijednocześnie nikomu nie zawadzał. Potknięcie się o stos papierów uciekającprzed czymś, co tutaj grasowało nie należałoby do najprzyjemniejszych rzeczy.\nDrugi plik dokumentów, znacznie cieńszy, zchaotycznie wymieszanymi kartkami wydawał się być kiedyś wertowany w pośpiechu.Brakowało wielu stron, więc lwia część dokumentu, która przedstawiała jakąśprawdziwą wartość została zabrana przy opuszczeniu bunkra.\nZostała tylko garstka niejasnych informacji,ogólny schemat budowy tego czegoś, co pływało w hibernatorach. I szalało gdzieśwe wnętrzu bazy.\nJakby nie mogli zabrać draństwa ze sobą, pomyślałwstrząsając się lekko i wpatrując z pretensją na starannie rozrysowany schematz notatkami naniesionymi długopisem. Naukowiec miał kanciaste, wąskie iszalenie nieczytelne pismo, ale zdołał coś tam odcyfrować. I wybitnie mu się tonie spodobało, jeżeli dobrze zrozumiał o co chodziło.\nRadio zaskrzeczało nagle. Prawie podskoczył, Oczkozaklęła, kręcąc gałką. W pomieszczeniu roznosił się szum, przerywanezakłóceniami, niezrozumiałe głosy ludzi, jakiś rozpaczliwy wrzask, który miałbyć chyba błaganiem o pomoc… w końcu musiała złapać właściwą częstotliwość, bouśmiechnęła się lekko. Uniosła mikrofon do ust.\n- Oczko. Znalazłam – rzuciła lakonicznie ipowtórzyła to kilka razy, aż uzyskała potwierdzenie. Lakoniczna informacjamusiała wzbudzić sensację, bo przez szum dało się usłyszeć niezłe zamieszanie ipodniecone głosy, jednakże nie dało się rozróżnić słów.\nPodejrzliwym tonem jakiś męski, zachrypnięty głoszażądał od niej kodu. Bez zająknięcia wyrecytowała mieszaninę cyfr i liter.Bill po kilku pierwszych doszedł do wniosku, że za cholerę nie zapamiętałbyczegoś takiego. Pięć pierwszych nie stanowiło problemu, ale dalej wszystko sięplątało na tyle, że zapominał początku.\nPotem poinformowała rozmówcę o odkryciu golema itym czymś, co pływało w hibernatorach, a jedna sztuka łaziła na wolności.\nChwilę później usłyszeli coś, co zdecydowanie imsię nie spodobało. Polecenie pozostania na miejscu do czasu pojawienia sięzespołu mającego przejąć kontrolę nad kompleksem. Chwilę później radiozamilkło.\n- Czemu kazali nam tu zostać, skoro coś nas może wkażdej chwili… nie wiem, zeżreć? – wymamrotał Bill. – Przecież ktoś z tamtychto twój ojciec, nie?\nUśmiechnęła się nieco rozbawiona.\n- A co to zmienia?\n- No jak co? – spojrzał na nią zaszokowany. –Przecież ojcowie nie wysyłają swoich dzieci gdzieś, gdzie można łatwo umrzeć,nie?\nNie powinni tego robić, w każdym razie. Rodzinamiała oferować ciepło, poczucie bezpieczeństwa i inne takie, a w każdym razietak twierdził znajomy ksiądz. Bardzo śmieszne, bo to właśnie on się włóczył zojcem Billa, który w domu bywał raz, może dwa na rok i to przez krótką chwilę.\nPrawdę mówiąc nie do końca był w stanie sobieprzypomnieć jego twarzy.\n- Przeważnie nie… – zaczęła Oczko po chwili namysłu. – Ale po prostuwiedział, że mi może zaufać i dlatego jestem tu ja, a nie jakiś inny jegoczłowiek.\n- Kim w ogóle twój ojciec jest, co? – zerknął nanią z ciekawością. – Skoro ma tak wyszkolonych ludzi, bo chyba nie jesteśwyjątkiem, nie? Jakimś ważniakiem z Ligi? Mafiozo, Posterunkowiec?\nWpatrywała się w niego przez chwilę. Chłodnespojrzenie ciemnych oczu, poważny wyraz twarzy. Już zaczynał podejrzewać, żepodniesie karabin i zastrzeli go za nadmierne wścibstwo, kiedy westchnęła iprzewróciła oczyma.\n- I tak się dowiesz, więc co się będę bawić wtajemnice – uśmiechnęła się krzywo. – Alluvach.\n- Co? – zapytał odruchowo, nie do końcarozumiejąc.\nZamrugał, próbując skojarzyć nazwisko, które zcałą pewnością gdzieś słyszał. Potem połączył je z zasłyszanymi informacjami,plotkami…\nObraz wyklarował się nagle i cisnął w niego z siląfali uderzeniowej towarzyszącej eksplozji broni nuklearnej.\nOpublikowano 27 grudnia 2009 Autor: CherryPie\nKolejna niedziela – kolejna notka.\nTym razem rozpoczęcie fabuły na serio.\nJak już pewnie ten i ów zauważył, nazwy notek pełnią funkcję czysto informacyjną – który kawałek czego – a właściwe tytuły znajdują się już w ichniej treści. Ot, taka drobna fanaberia, bo miałam ochotę na odrobinę stylizacji podczas produkowania pierwszej wersji tekstu i tak już zostało.\nPytanie dnia: ze względu na to, że broń się pojawia i będzie się pojawiać nadal – zrobić małą bazę informacji na zasadzie słowniczka (kto wyprodukował, na co, ile i jak dużo waży + fotka)? Nie wszyscy w końcu znają się na broni, więc mogą mieć drobne problemy z wyobrażeniem sobie odpowiedniej spluwy.\nFilename: Schizma #03\n- Jesteś pewna, że to tutaj? – spytał zezwątpieniem w głosie, wpatrując się w, otoczone przerdzewiałą do niemożliwościsiatką, budynki. Oczko twierdziła, że w tym miejscu powinna być jakaśszczególna baza wojskowa. Dwa prostokątne bloki o wąskich, wysoko umieszczonychoknach, kojarzące się raczej z pudełkami niż przedwojennym budownictwem, plac opopękanym asfalcie i przerwana w jednym miejscu siatka mówiły zdecydowanie coinnego.\n- Tak. A ty pójdziesz sprawdzić, czy nikogo aniniczego w środku nie ma.\nBill jęknął. Posłusznie jednak wysiadł z samochodui poczekał, aż dziewczyna rozłoży swój majdan. Solidny, matowy karabinsnajperski, siatka maskująca.\nJeżeli zwróci na siebie czyjąś uwagę, to ten ktośalbo coś wiedzione logiką uzna, że nie był sam. A wtedy ona zajmie się resztą.Miał nadzieję, że nie będzie musiała.\nZ westchnieniem powlókł się w stronę zabudowań,gdy ponagliła go wzrokiem.\nKahr przyozdobiony fantazyjnymi kwiatami w kolorzepsychodelicznego różu ciążył mu w dłoni, w kieszeniach płaszcza pobrzękiwałysmętnie naboje, noszone do tej pory bardziej w charakterze talizmanu niż zkonkretnej potrzeby.\n- Dziewięć milimetrów, psia mać – prychnęładziewczyna, obserwując odchodzącego towarzysza przez lunetę karabinu. Takiepociski nie na wiele się zdadzą, jeżeli strzelasz do czegoś, co nie do końcajest człowiekiem, lub pochodzi z fabryki Molocha, ale on wykazywał jakiś chorysentyment do tej nieszczęsnej broni. Pewnie chodziło o kwiaty… zerknęła w stronę samochodu, solidnego, niecotylko zardzewiałego Hummera. Tylną część wozu pokrywało kwieciste graffiti,wymalowane niezbyt wprawną ręką.\nBill zniknął za jednym z budynków. Skoncentrowałasię na obserwacji.\nJej towarzysz miał swoje wady. Nawet sporo.Wymoczek, chuchro, tchórz, stanowczo zbyt ugodowy. W dodatku zdarzało mu siębyć idiotą. Gdyby nie wygląd i sposób mówienia dałaby sobie rękę uciąć, że jestjakimś cholernym hibernatusem. Po prostu nie pasował do tego świata.\nTymczasem obiekt jej rozmyślań miał okazjęprzyjrzeć się bliżej budynkom. Drzwi pierwszego z nich były lekko uchylone iprezentowały ciężarówkę stojącą na flakach, która pomimo upływu czasu nie byłaszczególnie przerdzewiała. Garaż, nic szczególnie ciekawego. Drugi obchodził,mając nadzieję, że zdoła zorientować się, co znajduje się w środku. Konstrukcjaw kształcie litery „L”, zdaje się, że podzielona na pomieszczenia. Baraki…? Niemiał czasu do namysłu. W powietrzu rozległo się ciche, złowrogie „klik”.\n- Ożesz w mordę – podsumował, zerkając w dół zobawą ściskającą wnętrzności. Obawa była słuszna. Drobne, ledwo widoczneantenki przy jego stopie.\n- Frajer – dodał jeszcze, jakby miało to wczymkolwiek pomóc. Gorączkowo myślał, usiłując wpaść na jakieś rozwiązanie, alejakoś w jego głowie nie pojawiła się żadna idea, oprócz tej, że jak ostatniidiota wlazł na minę. Nijak się nie znał na rozbrajaniu ładunków wybuchowych,więc jakiekolwiek kombinowanie odpadało. Wyjście pozostawało jedno i jakoś musię nie uśmiechało. A nie mógł przecież zawołać snajperki na pomoc. Raz, żezdradziłby jej pozycję, jeżeli ktoś oprócz nich jest zainteresowany tymmiejscem, dwa – czułby się jak ostatni idiota.\nOdetchnął głęboko, zacisnął powieki i przesunąłnogę, kuląc się odruchowo. Odpowiedziało mu ciche pacnięcie. Otworzył jednooko, lustrując okolicę. Mina owszem, wyskoczyła z ziemi, prawdopodobnie teżwzniosłą się na odpowiednią wysokość, ale coś musiało stać się z drugimzapalnikiem. Na jego szczęście.\nWycofał się po swoich śladach, dosyć pośpiesznymkrokiem. Jeszcze jej się odwidzi bycie niewypałem. Na jego szczęście – bądź teżnieszczęście – drzwi do baraku znajdowały się od strony placu, któregobetonowej powierzchni nijak nie dało się zaminować. Pchnął lekko drzwi iskrzywił się, gdy zaskrzypiały. Wąskie, wysoko umieszczone okienka nie dawałyzbyt wiele światła, a im bardziej zagłębiał się w korytarzu, tym było ciemniej.Pobieżnie lustrował wnętrza mijanych pomieszczeń. Jakieś łóżka, trochęniezidentyfikowanego żelastwa, nic ciekawego.\nSzklany odłamek z suchym trzaskiem pękł pod ciężkąpodeszwą jego buta. W ciemności rozbłysły czerwone światełka czujników.\n- O mamusiu… - jęknął i błyskawicznie zerwał się doucieczki. Ten dzień nie należał do najlepszych, a zbliżające się, rytmiczneuderzenia metalowych kończyn zdecydowanie mało przyjacielskich maszyn tylko gow tym upewniały. Zdołał wypaść na zewnątrz i odskoczyć w samą porę, by o kilkacali minąć się z ostrzem wycelowanym w gardło. Kątem oka zauważył jakieśporuszenie, obrócił się, by uniknąć następnego ciosu. Za plecami czuł twardąścianę, co raczej go nie uszczęśliwiało. Padł strzał. Jedna z maszynprzekoziołkowała wiedziona siłą odrzutu i znieruchomiała. Nie miał czasu, abysię tym nacieszyć, tylko instynkty wyrobione na ulicach Detroit sprawiły, że wporę uniknął poderżnięcia gardła. Coś przesunęło mu się po klatce piersiowej,zahaczając o obojczyk. Palący ból i gorąco oblewające klatkę piersiową.Zacisnął zęby i pchnął ręką na oślep. Uderzenie, chłodna stalowa powierzchnia.Strzelił na oślep, dokładnie w tym samym momencie rozległ się huk wystrzałów zkarabinu snajperskiego. Nawet nie próbował się rozglądać, szybki sus w bok,kolejny odskok, nierówna powierzchnia spękanego asfaltu pod stopami, promieniesłoneczne odbijające się w metalowym pancerzu, źle…!\nWystrzał, maszyna nieruchomieje.\nOdetchnął z ulgą i niemal jednocześnie skrzywiłsię z bólu. Opuścił wzrok. Rozcięta koszula nie nadawała się do dalszegoużytku, a cały przód zalewała krew. I niespecjalnie miała zamiar zaprzestaćinwazji na zewnątrz. Jego organizm nigdy nie wykazywał się szczególnąszczelnością. A w dodatku draństwo straszliwie paliło. Skrzywił się, opierającplecami o ścianę baraku i usiłując wymyślić możliwie skuteczny sposóbsamodzielnego zatamowania krwotoku. I szybki.\n- Idiota – burknęła Oczko, która dziwnym zbiegiemokoliczności zdążyła znaleźć się tuż obok niego.\nPowstrzymał się od komentowania i starał się niewydawać żałosnych jęków, kiedy oczyszczała ranę i nakładała opatrunek. Nigdynie była specjalnie delikatna.\nBoże, błogosław środki błyskawicznego leczenia.Ponoć jeszcze na kilka lat przed wybuchem wojny z maszynami takie rzeczy nieistniały. Ale przedtem z braku ciekawszych zajęć ludzie mordowali się nawzajemna skalę większą niż zazwyczaj. Nowe, ulepszone wersje broni ciągnęły za sobą postępmedycyny. A to właśnie teraz okazało się być zbawienne. Błyskawiczna, wymuszonaregeneracja. Zmęczenie i ból głowy dało się wytrzymać, znacznie lepsze to, niżpaprząca się rana.\n- Przyjmijmy, że nadajesz się do użytku – kpiącyton w jej głosie. Zawsze w takich sytuacjach brzmiała podobnie. Przyzwyczaiłsię. Co nie znaczy, że nie miał nadziei na coś innego pobrzmiewającego gdzieśmiędzy jej słowami.\n- Przepraszam – uśmiechnął się, przymykając oczy.Starając się nie myśleć, nie marzyć. Pulsujący ból okazał się pomocny pod tymwzględem.\n- Widziałeś coś szczególnego?\n- Oprócz wściekłych maszyn? – skrzywił się. –Jeden z baraków jest garażem, ciężarówka mi w środku mignęła. W drugim nie byłonic szczególnie ciekawego, przynajmniej nie po ciemku.\n- Tak swoją drogą, skąd to draństwo znalazłosię na środku pustyni? – zastanowił się na głos. – Front jest przecież wcholerę daleko, a to chyba nie dałoby rady samo tyle przeleźć bez zawiechy.\n-Pewnie uszkodzone drobiazgi z któregoś z transportów – wzruszyła ramionami. –Żeby nie spowalniać reszty takie okruchy się zostawia, najczęściej jeszcze zczymś, co je naprawi. Znajdują dranie jakąś kryjówkę, naprawiają się, a potemprzechodzą w stan spoczynku i czekają na następny transport.\n-Albo na frajera – wymamrotał.\n-Albo na frajera – zgodziła się. – Jeżeli mają do dyspozycji kamerę lub chociażobszerniejszą pamięć, to zanim się odłączą zachomikują ile się da różnychdanych, najczęściej absolutne bzdury. Znajomy raz wygrzebał z pamięci jednejsztuki „Wstęp do psychoanalizy” Freuda. – Czując na sobie pytające spojrzeniedodała – Później. Teraz ta twoja ciężarówka.\nW istocie, w garażu stała ciężarówka, na flakachopon, o karoserii pokrytej szerokimi plamami rdzy. Pomieszczenie ciągnęło siędalej, ale rozlazłe cielsko pojazdu i ciemność skutecznie uniemożliwiałydokładniejsze rozejrzenie się.\n- Tu powinno coś jeszcze być – Oczko zmarszczyłabrwi, powoli krocząc wzdłuż ciężarówki. – Tu musi coś być.\n- Może po prostu trafiliśmy nie tam gdzie trzeba?– wzruszył ramionami.\n- Sugerujesz, że się mylę? – warknęła.\n- Nie, skądże znowu, może mapa była lewa, czy coś…- powiedział pospiesznie, wyciągając przed siebie dłonie w idiotycznym,obronnym geście. Oczko nie była kobietą, której można zarzucać niekompetencję. Nie chodziło nawet ooto, że zawsze wydawała się wiedzieć absolutnie wszystko. Po prostu nieobchodziło jej to, że należy to tak zwanej słabej płci. Jeżeli ktoś nieprzyjmował jej punktu widzenia, to była mu to gotowa wytłumaczyć. Z oddali,przy pomocy karabinu snajperskiego…\n- Mapa była dobra – burknęła.\nKolejny krok i już mogła wyjrzeć poza ciężarówkę.\n- Padnij! – krzyknęła, szarpiąc Billa za koszulę iniemalże zwalając go z nóg. W tej samej chwili pomieszczenie wypełnił huk i pyłz roztrzaskanego na ścianach tynku.\n- Co do…?! – wykrzyknął, kuląc się za oponą. Wdłoni ściskał ten swój nieszczęsny pistolecik.\n- Obrońca – wyjaśniła krótko, odbezpieczająckarabin. Blada i skoncentrowana, jej dłonie w ciemnych rękawiczkach zdawały siętworzyć jedność z potężnym Barrettem, model M82 A1. Nie umiał powiedzieć, jakimcudem drobna dziewczyna była w stanie w ogóle udźwignąć to bydlę, niewspominając o porządnym celowaniu z niego. Wolał nie pytać.\nPrzygryzł wargę i zmienił nieco pozycję.\n- A ty gdzie? Myślisz, że cokolwiek zrobisz takimkalibrem?\n- Nie – odparł zgodnie z prawdą – Ale to nie wie,z czego strzelam. Będzie ci łatwiej.\nPrzewróciła oczyma. I skinęła głową.\nUśmiechnął się krzywo. Ruszył schylony z powrotem,zatrzymując się dopiero przy masce ciężarówki. Ostrzał zamilkł, maszyna zdawałasię wyczekiwać, aż to oni coś zrobią. Albo pojawią się w zasięgu strzału.\n- A żeby cię cholera… – wymamrotał pod nosem, poczym oddał strzał mniej więcej w tamtą stronę, gdzie spodziewał się, że byłowściekłe żelastwo.\nOdpowiedziała mu seria z karabinu, szklane okruchyz suchym trzaskiem spadły prosto na niego, karoseria ciężarówki skrzyła i gięłasię pod naporem pocisków, dzięki ci panie za solidną, wojskową produkcję!\nOgień wyraźnie przeniósł się, siekąc przyczepę irozdzierając ścianę naprzeciwko. Tumany kurzu wzbiły się w powietrze.\n- Tu jestem, kupo złomu! – warknął i docisnąłspust, śląc kule na ślepo. Niemalże w tej samej chwili znowu był zmuszony trwaćmaksymalnie skulony, modląc się, aby naboje nie zdołały przebić karoserii.\nZanim ogień maszyny się przemieścił, wywaliłresztę magazynka.\nOczko oddychała głęboko, opierając się plecami ooponę. Wziął z niej przykład. Ale najpierw wygramolił się ze szklanychodłamków. Cud, że nic nie zrobiło mu szczególnej krzywdy. Wyjrzał zza wozu.\nPotężny pancerz, wielki karabin na pajęczychnogach. Mimowolnie jęknął. Gdyby to coś nie stało w miejscu, tylko niecozmieniło pozycję…\n- Mieliśmy szczęście, że nie do końca sprawny –powiedziała na głos, prawie że czytając mu w myślach. – Mam nadzieję, że nie matu tego więcej.\nPrzytaknął mało entuzjastycznie.\nWstała, nonszalanckim ruchem przewiesiła ciężkikarabin przez ramię.\n- To idziemy, czy będziesz tak siedział?\nRuszył za nią. Co innego miał zrobić?\nGaraż zdawał się ciągnąć w nieskończoność. Postopami chrupały im odłamki tynku i brzęczały łuski. W końcu dotarli do ściany.Lśniła metalicznie pancernymi drzwiami, nad którymi smętnie rdzewiała tabliczkaostrzegawcza.\n„Nieupoważnionym wstęp wzbroniony”.\nPotem często żałował, że nie zastosowali się dopolecenia. Czasu jednak nie da się cofnąć. Może to i dobrze, może źle… po prostu się stało. Hollywoodzkie prawo, wedle którego bohaternajpierw wdeptuje w gówno, a potem okazuje się ono całym oceanem szambaobowiązywało zawsze.\nDrzwi rozsunęły się bezgłośnie.\n- Jak to zrobiłaś? – zamrugał oszołomiony.\n- Czujnik – z westchnieniem pokazała mu małeurządzenie na ścianie, mrugające w ciszy czerwoną diodką. Uśmiechnął się głupiow odpowiedzi.\nGdy weszli do środka światła zamrugały, po czymoświetliły pomieszczenie. Kolejny korytarz, ze ścianami pomalowanymi naszpitalną zieleń. Absolutną ciszę przerywały tylko ich kroki i niskie buczenieelektroniki.\n- Spodziewałaś się tego? – Bill westchnął zpodziwem.\n- Mam nadzieję, że to jest to – uśmiechnęła sięlekko, samymi kącikami warg i ruszyła naprzód wymijając go. Pomaszerował jejśladem, mimowolnie rejestrując na ścianie podłużną rysę, zupełnie jakby ktośwyrżnął ją nożem. Zignorował ją – kroki umilkły, co znaczyło, że Oczko dotarłado czegoś, co nie było zieloną powierzchnią. Jak się okazało – po obu stronachciągnął się równy rząd drzwi. Nacisnął klamkę i pchnął jedne z nich. Piętrowełóżka, identyczne szafeczki, na przeciwległych rogach pokoju jednakowe stoły,przy każdym cztery krzesła obite taką samą materią.\n- Dalej tak samo – poinformowała go stoickospokojnym głosem Oczko.\n- Znaczy, że jak? Nieupoważnionym wstępwzbroniony, a tu zwykłe pokoje mieszkalne?\n- Cholera, Bill… – ukryła twarz w dłoniach –słuchaj, to na zewnątrz, to tylko udawane było. Taka niby mała baza, któranikogo nie obchodziła, a pod spodem cholernie wielki kompleks wojskowy.\n- Dlaczego ktoś miałby ukrywać żołnierzy?\n- Czy ty kiedykolwiek myślisz? A z resztą, nieodpowiadaj, wiem, że ci nie wychodzi – żachnęła się. – Powiedzmy, że pracowanotu nad czymś, czego nie chcieli pokazywać cywilom. I większości innych ludziteż. Jakaś broń, nie jestem do końca pewna, co dokładnie.\n- Acha – mruknął i wzruszył ramionami.\nNiedaleko znaleźli coś, co zdecydowanie bardziej ichzainteresowało. Skład broni, a w zasadzie długa, praktycznie pusta hala, którakiedyś nim była. Tu i ówdzie jeszcze można było znaleźć zapomniany karabin,ciągle kurzący się w oczekiwaniu na właściciela, w kącie stało kilka skrzyń. Nnaśrodku sali leżała kolejna, przewrócona. Naboje lśniły miedzią, zupełnie jakbywykonano je niedawno.\n- Wygląda na to, że komuś się spieszyło. –Mruknęła Oczko, biorąc do ręki jeden z karabinów, zgrabne MP-5 – porzucona brońjakby to były śmieci… Nawet przed wojną nie było tego tyle, żeby ot tak sobiezostawiać, jak się komu spieszyło za bardzo, żeby się spakować…\n- Dla nas to jest akurat na plus, no nie? – Billprzesunął dłonią po ciemnej, lśniącej powierzchni większego karabinu. M-16zachęcająco ciążył w dłoni, oferując posiadającemu pewność i moc. Do ostatniejkuli w magazynku. Potem, wprzeciwieństwie do Kałasznikowa, niespecjalnie nadawał się na maczugę.\n- Jak ty w ogóle to trzymasz? – prychnęła,machinalnie przewieszając znalezioną broń przez ramię i poprawiając ułożeniedłoni towarzysza.\n- Tak, jak się trzyma karabin pierwszy raz w życiu– burknął. – A przynajmniej taki, dubeltówki i inne takie, to jednak co innego,nie?\nWestchnęła tylko w odpowiedzi, obserwując, jakBill podchodzi, a potem wspina się na kilka ustawionych jedna na drugiejskrzyń. M-16 beztrosko obijało się o metalową powierzchnię pojemników, a onsprawiał wrażenie, jakby chwilę temu wcale nie został ranny. Pewnie z wrażeniazapomniał. Nie miała najmniejszego pojęcia, jakim cholernym cudem było to wogóle możliwe, co wcale nie zmieniało faktu, że potrafił.\n- Ej, na co strzela to to, co mamy na dachu? –jego głos wyrwał ją z zamyślenia.\n- O co ci znowu… – podeszła i zamilkła.\nAmunicja akurat ta, której potrzebowali domilczącego do tej pory działka, długie jakoś na palec pociski .50 BMG. Coprawda ustawienia lufy zmienić się nie dało, ale dłuższa chwila grzebaninypowinna przekonać je do współpracy. Drżyj pustynio!\n-Bierzemy do wozu – rzuciła krótko i chwyciła brzeg skrzyni.\nPosłusznie i bez dyskusji pomógł jej z drugiejstrony, krzywiąc się lekko. Ot, znalazł sobie moment na przypomnienie…\nMieli szczery zamiar wynieść i resztę sprzętu, alew powietrzu wisiało coś, co niejasno wyczuwali jakimś szóstym zmysłem. Złeprzeczucia, instynkt wszystko jedno. Wymienili spojrzenia i zgodnie postanowiliodłożyć ewentualne okradanie pozostałości po składzie broni na później. Nawetjeżeli to nigdy nie doszłoby do skutku, to skrzynia amunicji .50 BMGspoczywająca już w ich wozie, dwie MP-5 i kilka magazynków do nich urządzałyich na dłuższy czas, jeżeli przypadkiem planowali osiadły tryb życia. Za cośtakiego spokojnie można sobie postawić gdzieś uczciwy bar ( a w zasadzieprzerobić nań jakiś budynek, który się jeszcze nie zawalił i wynająć łowcę,który zająłby się kompletowaniem wyposażenia w takie banalne rzeczy jak meble idziałająca kuchenka), wraz z, nawet przedwojennym, asortymentem alkoholi.\nOznaczenie kolejnych drzwi wprawiło ich w lekkąkonsternację. Suszarnia?\nZgodnie z przewidywaniem w środku zastały ichdługie rzędy suchych, odrobinę wymiętych wojskowych mundurów. Miały czas, żebystracić wilgoć, a dobra wentylacja czyniła cuda, więc większość była we wcaledobrym stanie.\nOczko żachnęła się, mając zamiar ruszyć dalejkorytarzem, ale zauważyła, że towarzysz wchodzi pomiędzy długie rzędy wiszącychw całym pomieszczeniu ubrań z głębokim namysłem na twarzy.\n- A ty co odstawiasz?\n- Ta koszula mi się tak jakby zużyła – rzucił zprzekąsem, po czym wyszczerzył się radośnie. – Mundur sierżanta by mi pasował?\nWestchnęła tylko ciężko, rozcierając palcaminasadę nosa i czekając na Billa.\nZłe przeczucia, złymi przeczuciami, ale miał zbytsilnie wyrobione pewne nawyki, żeby przejść obojętnie obok czegoś, coprzypadnie mu do gustu. Szczególnie, jeżeli chodziło o ubrania. Dlatego też wbagażniku, troskliwie zapakowana, leżała śliczna, czarna sukienka. Nie miałabladego pojęcia, skąd ją wygrzebał i czemu upierał się, żeby ją miała, a on niepomagał. Za każdym razem, kiedy pytała ostentacyjnie wręcz udawał, że nie mapojęcia, o czym mówi. Albo że nie słyszy pytania.\nInterludium – Bill\nOpublikowano 13 grudnia 2009 Autor: CherryPie\nJak bohaterowie widzą świat? Jak świat widzi ich?\nMoim zdaniem taka forma przedstawienia postaci sprawdza się lepiej niż opisy, czy charakterystyki. I może robić za osobny skrawek tekstu…\nInternet chodzi mi jakby chciał a nie mógł, wobec czego wszelkie załączanie linków i przemodelowanie podstrony będzie musiało poczekać do przerwy świątecznej.\nUwaga! Język nieszczególnie piękny, a nawet wulgarny.\nBo strasznie raziłoby, gdyby taki nie był…\nSpluwa w różowe kwiatki (Bill)\nPrzystojny to on nie był, o nie. Wyglądałjak kolejny maniak ostrej muzyki i ostrej jazdy z Detroit z wygoloną głową iirokezem, który wyglądał, jakby mu kto szczotkę do głowy przykleił. Długipłaszcz pozostawał rozpięty ukazując światu wymiętą koszulę i, pasującą do tejobdartej kombinacji, jak kwiatki do Molocha, kamizelkę we wcale dobrym stanie.\nWyglądałjak pajac, ale jednak było w nim coś takiego, co sprawiało, że człowiek miałochotę z nim pogadać. Nie, to wcale nie był inteligentny błysk w oku, takich tosię raczej omija. On był po prostu… no kurwa, najzwyczajniej w świecie miły,niezły przypał, nie?\nBill Jestem. Bill Rachunek. Co, skąd misię ten Rachunek wziął? No… pracowałem kiedyś w takiej knajpie, wiesz,zupełnie wypaśna, nawet z gościami, co noszą w te i we wte talerze i rachunkidają. No fajnie było, tyle że raz się trafił taki palant, co rozwalił się namiejscu, gdzie zwykle siadali ci z najbardziej wypasionymi brykami, co jeżdżątak…a co ja tam będę mówił. Po prostu gość zachowywał się tak, że nóż się samw kieszeni otwierał. Klął, pluł na podłogę, a ja z rana z miotłą latałem. Aleprzegiął, gdy zaczął dobierać do panienki na cholernym stole. Wziąłem mustrzeliłem w łeb, bo przecież kobiety, to należy szanować, nie?\nWyleciałem stamtąd równie szybko jakkula z kwiatka, no ale trudno jakoś sobie radzę, chociaż mamuśka to mi łebchciała urwać.\nAle przypał. Nie dość, że mówi trochędziwnie, nie klnie, to jeszcze kobiet broni, jakby same nie mogły. Rączek imnie urwało, no nie? A pod koniec to już mnie normalnie w ziemię wbił. Kto innymiałby aż tak nasrane we łbie, żeby broń „kwiatkiem” nazywać? Chociaż i trochęracji z tym chwastem miał, jego gnacik ma wyrysowanie nie co innego, jakpierdolonego kwiatka właśnie. Cud, że nie różowego.\nNoale co robić nie mam, a tak to przynajmniej jest do kogo gębę otworzyć.\nRodzina? No…mamuśka i ojciec to jeszcze sprzed całej tej rozwałki są. Ojciec se łazi poStanach wte i we wte i wraca od czasu do czasu z plecakiem pełnym gambli.Pewnie nie dlatego, że jest pełen poświęcenia dla rodziny, tylko dlatego, żemamuśki nie chce widzieć częściej niż raz na rok, czy dwa. A i moje siostry teżsię we znaki potrafią dać. No tak, mam rodzeństwo, aż dwie siostry. Jak mniewywalili z knajpy, to młodsza zgarnęła tą fuchę, a starsza mi zadek uratowała,skręcając z nie wiadomo skąd jakiegoś gruchota. Zreperowała, opancerzyła izdążyła akurat na chwilę, gdy mnie mamuśka ze sztachetą goniła. No co, jużgonić mnie nie mogła, co tak oczy wywalasz? Z czegoś żyć trzeba, a przecież niemogła mnie sobie wiecznie hodować jak grzyba na ścianie.\nCo teraz robię? No…jeżdżę. Nawet sporojeżdżę.\nNie dość, że przypał, to jeszcze kretyn.\nNieno, sam nie jeżdżę, znaczy z początku jeździłem, ale zupełnym przypadkiemtrafiłem na Oczko. Ktoś się do niej przystawiał, ja mu dałem wmordę…wyglądała na zadowoloną. No i od tej pory jeździmy razem. Kim jestOczko? A ja już myślałem, że wszyscy ją znają. Oczko jest snajperem, znaczysnajperką. Naprawdę wspaniale strzela, tyle razy mi zadek ratowała, że niepoliczę. Nawet na froncie była, całkiem długo. Nie, nie chciałbym tam trafić.Ja jestem tylko kierowcą, poza samochodem na wiele się nie przydam.\nPrzynajmniej zna swoje możliwości. Szlagmnie trafia, jak się słucha samych przechwałek, a on stara się nie mówić nico s o b i e . Mówi o innych, ale nie osobie. Ciekawy typ.\nPytaszo mojego ojca? No, mówiłem przecież, gambli szuka. Tak prawdę mówiąc, to nieznam go zbyt dobrze. Uczył mnie prowadzić i strzelać, raz nawet, jak smarkatybyłem, zabrał mnie na taką wyprawę. Jeździ z kumplem, gościem z Salt Lake. Jakrany mamuśka, w życiu nie widziałem większego faceta! On był wysoki jakcholerna skała i tak samo rozmowny. Za to gadał za niego jego karabin. A nawetdwa. Jak to możliwe? Mnie się nie pytaj, nie powiem ci tego nawet gdyby mniemamuśka ze sztachetą goniła.\nTak, masz rację, ojciec i Padre, bo takchyba miał na imię ten wielki koleś, to doświadczony duet. Raz mi nawet ojciecopowiadał o tym, jak był w Strefie w Chicago. Nie, nie bujam, może on bujał,nie wnikam. Wiem tyle, że nigdy wcześniej nie przywiózł tylu gratów jak wtedy.\nŻe w Chicago? W Strefie?! Też bym chciałmieć taką rodzinę, a i ta jego snajperka zdaje się mieć zajebiście dobrąreputację. No, ale nie dziwię się, że dookoła takiego kolesia kręcą się samepierdolone asy. Nie gada nie pytany, nie jest ryzykantem. Za to jest kurewskowręcz zręczny, kurwa, to wręcz niewiarygodne, w jaki sposób on się rusza. Babkaprzechodziła obok z tacką, ktoś ją klepnął, tacę puściła. A ten jedną rękąchwycił tacę, a w drugiej już trzymał odbezpieczoną spluwę wycelowaną w głowękolesia. Czaisz, jak on się kurewsko szybko rusza? Jeżeli tak samo prowadzi, toja chcę takiego kierowcę i wali mnie, że wygląda jak przypał.\nNie,nie pytaj mnie o Oczko, ona nie lubi, jak o niej rozmawiam. Jeżeli chcesz sięczegoś o niej dowiedzieć, to zapytaj ją samą. Tylko z łapami z dala, bo ci łebodstrzelę.\nŻe co? Że mi się podoba? No… to jestchyba tak jak z czymś ładnym, ale nieprawdziwym. Wiesz, jak te miasta zestarych filmów z kwiatami i w ogóle. Patrzeć i podziwiać można, ale nic innegosię nie da. Nie da się i tyle. A starych filmów nie lubię. Bo pokazują jak sięwszystko zmieniło. To trochę niesprawiedliwe, że ci tam, z filmu tyle mieli, ajęczeli, że im źle, a my się zabijamy za ich odpadki, nie?\nNo patrz, niewygodny temat też umie zmienić,skubany. Ale po raz pierwszy spotkałem faceta, który zamiast o dupie, to mówi okwiatach. I jeszcze się rozgląda, czy aby ta jego niunia nie usłyszy.\nWiesz,ojciec mi kiedyś mówił, co takiego sobie w ogóle wymyślił ten jego kumpel. Żeto miejsce gdzie żyjemy to jest piekło, a jak umrzemy walcząc z Blaszakiem, tosię stąd wydostaniemy, a jak nie, to nie. Trochę to głupie, ale jak się patrzyna te stare filmy, to się wydaje, że ma gość trochę racji. Ale ja jakoś nie mamochoty walczyć ani ginąć. Gorzej być nie może, bo nie da rady, jak ranymamuśka, więc może będzie lepiej?\nI siedzimy, dwa pierdolone smutasy nadkuflami. Śmieszne, ale on się prawie ciągle uśmiecha w taki głupio miły sposób,tylko wzrok ma jakiś taki…no kretyn po prostu, za dużo myśli, to niech kurwa,ma.\nDługoi tak nie posiedzieliśmy, bo jego lalunia skończyła załatwiać swoje sprawy, aon poleciał otwierać przed nią drzwi.\nOpublikowano 29 listopada 2009 Autor: CherryPie\nFilename: Jeszcze nie jesteśmy w Kansas, Dorotko…\nPodejrzliwie przyglądał się kostce czekolady trzymając ją jakbymogła w każdej chwili ugryźć. Nie byłoby to wcale takie dziwne, jeżelizwróci się uwagę na datę przydatności do spożycia, która już dawnoodeszła w mroki niepamięci.\nPomimo białego nalotu, lekko chropowatego w dotyku i smaku zdecydowaniemniej intensywnego niż w przypadku świeżej tabliczki, ciągle wyglądałai pachniała tak, jak powinno być przypadku czekolady.\n- Będziesz tak siedział, aż nam się maszyny na łeb zwalą, czy ruszysz końcu tyłek?\nPospiesznie wepchnął cukierek do ust i skierował się w stronęwłaścicielki głosu. Czekała na niego, bębniąc paznokciami o maskęsamochodu, tuż obok jednego z fluorescencyjnie różowych płatkówkwiatów, w które wymalowany był wojskowy Hummer. Nerwowym ruchemodgarnęła kosmyk ciemnych włosów, który z uporem godnym lepszej sprawyłaskotał ją w lekko zadarty nos. Zmierzyła go wzrokiem, a on odruchowoskulił się pod spojrzeniem ciemnych, chłodnych oczu o dumnieuniesionych kącikach. Przełknął, usiłując pozbyć się słodyczyoblepiającej szczękę.\n- No… – mruknęła w końcu, odwracając się od niego. – Jedziemy, czy masz zamiar zdechnąć akurat tutaj?\nUśmiechnął się głupawo, prezentując resztki czekolady na zębach i otworzył przed nią drzwi wozu.\nPodrdzewiały pojazd z rozklekotanym działkiem zamontowanym na dachutelepał się przez zrujnowaną autostradę gdzieniegdzie zasypaną piachemwszechobecnej pustyni, turkocząc w rytm ryczącej, jękliwej muzykidobiegającej zza szumu i zakłóceń płyty kompaktowej równie zużytej, cocały świat.\nBył stałym bywalcem tej knajpy. Znał dokładnie każdy jej kąt izakamarek łącznie z miejscami, z których odpadł tynk, przesłoniętymistarymi plakatami na których przedwojenne panienki prezentowałyniewątpliwe zalety sylikonu. Wielu nie potrafiło ich nawet rozpoznać,imiona przedwojennych gwiazd zdumiewająco szybko zostały zapomniane.Dzisiaj nikt o nich nie słyszał, z wyjątkiem maniakalnych poszukiwaczyprzeszłości i tych, co za często prochy brali, odlatując w chmurzetornado, by po raz kolejny popatrzeć na ostatnie dni panowania ludzi.Nie obchodziło go to zbytnio, jeżeli chcieli uciekać, to proszę bardzo,droga wolna, będzie więcej żarcia na głowę.\nPrzerdzewiałe zawiasy wydały z siebie nieprzyjemny zgrzyt, gdy drzwizostały pchnięte. Do pomieszczenia dumnym, pewnym krokiem weszła drobnabrunetka w obcisłym, wilgotnym od potu podkoszulku. Z przyjemnościązauważył, że nie miała stanika, piersi (mogłyby być trochę większe)podskakiwały w rytm kroków, brodawki sterczały podobnie jak lekkozadarty, drobny nosek, a oczy z uniesionymi kącikami dodawały jejegzotycznego uroku. Za nią wlazł znacznie mniej interesujący obiekt.Zarejestrował wzrokiem szczapowatego, średniego wzrostu mężczyznę zblond irokezem, po czym wrócił do kontemplacji cycków.\nMimochodem zauważył, ze Jednooki Harry właśnie podchodził by zkontemplacji wzrokowej przejść do dotykowej. Skrzywił się. Facet nigdysię nie nauczy tego, że każda laska ma przy sobie przynajmniej nóż. Wtaki z resztą sposób stracił oko – on łapy na cycki, a ona ciach! Nawłasne nieszczęście babka miała przy sobie tylko ten jeden nóż.Skończyła więc gdzieś za knajpą, odpracowując szkody z Harry`m ikilkoma jego kumplami. Uśmiechnął się na wspomnienie tego, w jakimpośpiechu rozgrzebywali potem pozostałości po jakiejś aptece wposzukiwaniu czegoś na wstydliwą chorobę. W tym samym momencie, gdyłapska Jednookiego znalazły się w miejscu godnym pozazdroszczenia jejtowarzysz wycelował w głowę Harry`ego lufę pistoletu. Małej parabelki wporażająco różowe kwiecie. Jęknął na widok tak strasznie skrzywdzonejbroni. Ale w końcu facet musiał tylko napisać sobie na czole ‘”Detroit”żeby było to bardziej oczywiste. Szajbusy z Detroit świat po wojnieuznawały za całkiem fajny plac zabaw z dużą ilością pustych autostrad,na których można było się pościgać, postrzelać do przejezdnych i siebienawzajem, a na końcu wyprawy wpakować się z hukiem na jakąś maszynkę,którą Moloch wie, skąd przywiało.\nZ resztą Moloch jakoś nie interesował się Detroit. Pewnie boi się, żelazny sukinsyn, że się od nich zarazi durnotą.\n- Łapy precz, bo łeb odstrzelę – oznajmił zdumiewająco grzecznym tonem.\nJednooki rozsądnie schował ręce do kieszeni. Parabelka parabelką, dziura we łbie i tak zostanie.\n- Celuj niżej – burknęła dziewczyna, która przez cały czas leniwie sączyła piwo – kufel mi zapaskudzisz i sam to będziesz pił.\n- W sumie dobry pomysł, Oczko – stwierdził i opuścił rękę, na celownik biorąc rozporek Harry`ego.\nJednooki przełknął głośno ślinę, wpatrując się w zakończenie lufy,które jakimś cudem uniknęło różowej farby, a które zagrażało rejonomznacznie cenniejszym dla każdego mężczyzny niż jakaś tam głowa.\nCzuł, jak po czole spływa mu pot. To się nazywa wpadka. Szczególnie, że szajbusy zDetroit nie widziały nic złego w odstrzeleniu komuś jaj. Albo głowy.Ważne, żeby było efektowne i robiło wrażenie na innych takich jak oni.\nWłaśnie miał zamiar wstać i zrobić coś, zanim dojdzie do małej,bardzo prywatnej tragedii, ale kobieta odezwała się po raz kolejny.\n- Bill, każ mu spadać. Drażni mnie.\nKoleś z Detroit skinął głową. Harry wycofał się pospiesznie, co irusz oglądając się za siebie, jakby spodziewając się, że postanowiąsobie umilić dzień strzelając w jego tyłek. Wyglądało jednak na to, żedziwnemu duetowi było szkoda naboi.\n- Podpadanie tubylcom to niezbyt dobry pomysł, wiecie? – podszedł donich, drapiąc się po poplątanej, się w brodzie, w której można byłoznaleźć resztki ostatniego posiłku.\nKącik ust dziewczyny drgnął lekko. Cóż, nie pachniał najlepiej i niepamiętał, kiedy ostatnio prał to, co miał na grzbiecie. Szkoda wody.\n– Co z tego? – dziwadło z irokezem wzrusza ramionami. – To on zachowywał się jak świnia.\n- Zbierze chłopaków, przyczają się na was – uśmiechnął się kpiąco,mając jeszcze dodać jakiś uszczypliwy komentarz. Ale spodziewanystrach, czy chociażby niepewność nie pojawiły się na ich twarzach.Wręcz przeciwnie.\n- No to będą mieli przerąbane – dziewczyna wzruszyła ramionami.\nMiał już odchodzić od ich stolika, mamrocząc pod nosem coś o ludzkiej głupocie.\n- Ej, dziadku – usłyszał głos mężczyzny. – W którą stronę do Kansas?


Wirtualne kasy fiskalne. Rozmowy w Ministerstwie Finansów na ostatniej prostej – Law Business Quality\nStrona Główna / Rozmaitości / Wirtualne kasy fiskalne. Rozmowy w Ministerstwie Finansów na ostatniej prostej\nW piątek 22 maja grono specjalistów w osobach: prezesa Instytutu Studiów Podatkowych, prof. Witolda Modzelewskiego, twórcy ustawy o podatku VAT, dr. Mariana Szołuchy, eksperta Instytutu Prawa Gospodarczego, Marcina Monkiewicza, prezesa Organizacji Pracodawców Branży Fiskalnej, oraz Stefana Kamińskiego, prezesa Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, wystosowało apel o wstrzymanie nagłego dopisania do projektu rozporządzenia branż: restauracyjnej, hotelarskiej, cateringowej oraz handlu węglem.\nSygnatariusze apelu skierowanego do premiera podkreślają, że nie są przeciwnikami wirtualnych rozwiązań, jednak konieczna jest rozwaga przy ich wprowadzeniu.\n– Jeśli już się na to decydujemy, to przede wszystkim warto porządnie przygotować to rozporządzenie także od strony technicznej, na co zwraca uwagę w drodze konsultacji również prezes Głównego Urzędu Miar. Warto również zacząć od niewielkiego obszaru naszej gospodarki, bo co, jeśli nagle się okaże, że dostępne w internecie, w sklepach z aplikacjami staną się wynalazki cofające licznik takiej kasy wirtualnej albo udające kasę wirtualną? I to wszystko w czasie, kiedy finanse publiczne zatrzęsły się w posadach, kiedy nastąpił kryzys gospodarczy. To nie jest czas na eksperymenty – podkreśla dr Marian Szołucha z Instytutu Prawa Gospodarczego.\nW odpowiedzi na ten i wiele innych argumentów sformułowanych przez ekspertów pełnomocnik ministra, powołując się na szereg technicznych rozwiązań, zapewnił, że kasy wirtualne będą bezpieczne.\n– Jeżeli wykryjemy nieprawidłowości, możemy centralnie sterować każdą kasą wirtualną – zapewniał w wywiadzie dla PAP Przemysław Koch.\nKrajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji (KiGEIT) w wydanym oświadczeniu przypomina jednak, że Ministerstwo Finansów nie ma możliwości bezpośredniego sterowania kasami wirtualnymi. Centralne sterowanie kasą ograniczone jest jedynie do wymuszenia powtórnego odesłania danych oraz do zmiany częstotliwości przesyłania danych i pobierania kolejnych zadań.\nKrytyczną opinię wobec projektu wyraził również minister cyfryzacji Marek Zagórski, który w grudniu 2019 roku poinformował o swoim stanowisku Ministerstwo Finansów.\n– Przedmiotowy projekt nie wskazuje minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla urządzeń mobilnych – powiedział minister cyfryzacji. – Nie określono także wymagań dla zarządzania bezpieczeństwem środowiska aplikacji (np. z poziomu systemu centralnego) oraz jej separacji od innych aplikacji uruchamianych na urządzeniu, które mogą umożliwiać zakłócenie funkcjonowania aplikacji fiskalnej.\nZdaniem Przemysława Kocha manipulację danymi gromadzonymi za pomocą oprogramowania ma uniemożliwić certyfikat wydany przez Główny Urząd Miar (GUM), w którego kompetencji jest stwierdzenie zgodności oprogramowania z wymaganiami określonymi przez Ministerstwo Finansów.\nKIGEIT zwraca jednak uwagę, że GUM będzie badał jedynie oprogramowanie kas wirtualnych. Zatem potencjalni oszuści będą mogli bez przeszkód ingerować w system operacyjny lub sprzęt, na którym działa kasa wirtualna.\n– Instalowanie oprogramowania na różnych systemach operacyjnych może stwarzać pokusę manipulacji – na przykład poprzez zmianę daty czy nieuwzględnianie wszystkich transakcji, które się zapisują w tradycyjnych systemach. Tych ryzyk jest bardzo wiele. Kolejnym jest mnogość i różnorodność sprzętu dostępnego na rynku. Dzisiaj nie jesteśmy w stanie zagwarantować i przebadać wszystkich rodzajów urządzeń, na których będzie można to oprogramowanie wirtualnej kasy instalować. W związku z tym pojawia się kwestia, czy na niektórych z nich nie będzie można zmieniać tego oprogramowania, które ma służyć jako miejsce, gdzie będziemy mogli bezpiecznie zarejestrować każdą transakcję – podkreśla Stefan Kamiński, prezes Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji.\nKiGEIT zwraca jednocześnie uwagę, że kasy wirtualne pozwalają na korzystanie na jednym urządzeniu z dwóch identycznych aplikacji: certyfikowanej kasy wirtualnej oraz aplikacji do złudzenia ją przypominającej, ale służącej jedynie do unikania rejestrowania sprzedaży. Dopuszczenie do tego rodzaju manipulacji może według izby rozszczelnić system fiskalny. Całość oświadczenia KiGEIT dostępna jest na stronie internetowej organizacji.\n← Poprzedni artykuł Druk 3D niezastąpiony w czasie pandemii. Mimo to wiele mniejszych firm może nie przetrwać kryzysu\nNastępny artykuł → Fiat Punto – jak wymienić rozrusznik?


Sixers – Hornets 128:114 – Sixers.pl – Polscy Kibice Philadelphii 76ers\nSixers – Hornets 128:114\n7 marca 2018 7 marca 2018 Jakub Kędzierski\tkomentarzy 6\nDobre, drużynowe zwycięstwo, po równiej grze na przestrzeni całego spotkania odnieśli dzisiaj w nocy zawodnicy Philadelphii 76ers. Mecz z pewnością nie zapowiadał się na lekki, bo zawodnicy z Charlotte po trzech porażkach z rzędu na wyjeździe, wracali do własnej hali i chcieli pokazać publiczności, że nie odpuszczają walki o play-off.\nOd pierwszych minut byliśmy właśnie tego świadkami, a więc twardej walki o każdą piłkę po obu stronach parkietu. Wynik oscylował cały czas w okolicach remisu. Co prawda po około 7 minutach gry, gospodarzom udało się odskoczyć na 5 oczek, ale Sixers trzymali rękę na pulsie i na pierwszą przerwę schodziliśmy z prowadzeniem 32:29 po pięknym rzucie równo z syreną JJ Redicka.\nW drugiej odsłonie, wciąż długo żadna z drużyn nie potrafiła wypracować sobie większej przewagi. Bardzo mało w ataku było widać Embiida, który trafił w pierwszej połowie tylko jeden rzut z gry. Na 4 minuty przed przerwą z boiska został wyrzucony Michael Kidd- Gilchrist po ostrych dyskusjach z arbitrem. „Szóstki” poczuły krew i wyszły na pierwsze dwucyfrowe prowadzenie, którego nie oddali już do końca i do szatni schodzili przy wyniku 71:59.\nTrzecią kwartę świetnie od dwóch trzypunktowych akcji zaczął Covington. Niestety wciąż beznadziejnie grał JoJo zaliczając kolejne straty i faule, przez co Hornets po czterech minutach gry zbliżyli się na ledwie 5 oczek. Dobrze jednak zza łuku czuli się dzisiaj Saric z Robertem, którzy nie pozwalali na zupełne odrobienie strat przez gospodarzy. Ostatecznie czwarta kwarta miała rozpocząć się od wyniku 101:91.\nW niej wreszcie obudził się „The Process” zdobywając kilka ważnych punktów na tablicy, a reszta kolegów z drużyny trafiała jak natchniona za trzy ( łącznie 16 trafień w całym meczu). Szczególnie warto tutaj zaznaczyć dobrą grę naszego” Europejskiego Trio”: Saric- Ilyasova- Belinelli, którzy nawet pod nieobecność rasowego centra na parkiecie, świetnie bronili „trumny”. Ostatnie trzy minuty spotkania to już pojedynek rezerw, który kończy spotkanie wynikiem 128 do 114 dla przyjezdnych.\nRobert Covington- 22 punkty (5/9 za trzy), 4 zbiórki, 2 bloki\nDario Saric- 19 punktów (4/7 za trzy), 5 zbiórek, 3 asysty\nJoel Embiid- 18 punktów, 5 zbiórek, 4 asysty\nBen Simmons- 16 punktów, 8 zbiórek, 13 asyst\nJJ Redick- 14 punktów (4/8 za trzy), 2 zbiórki, 2 asysty\nMarco Belinelli- 11 punktów, 4 zbiórki, 3 asysty\nErsan Ilyasova- 11 punktów (2/3 za trzy), 6 zbiórek, 1 asysta\n← Sixers – Bucks 110:118\nSixers – Heat 99:108 →\n6 myśli na temat “Sixers – Hornets 128:114”\n7 marca 2018 o 14:59\npewne, zespołowe zwycięstwo, po ostatniej kompromitacji cieszy odniesienie tylko 14 strat…\n7 marca 2018 o 15:15\nJoel zdecydowanie złapał zadyszkę. Dajcie chłopakowi chociaż mecz urlopu!\nNie ma co odpoczywać skoro jest teraz mega ważny mecz z Miami. Ale trzeba przyznać że dużo gramy ostatnio\nNo dziś Howard zmiażdżył Embiida na szczęście reszta grała słabo.\nBez tych wzmocnień byłoby parę wygranych mniej. Teraz mamy w ataku dużo więcej opcji gdy na parkiecie jest drugi garnitur.\nEmbiid mógł odpocząć w tym meczu. Klucz do pokonania Hornets to zatrzymanie Kemby. A Holmes już zaczyna się irytować swoją sytuacją. Po meczu podobno zatwittował: „Fuck This Shit”.\n7 marca 2018 o 18:03\nDziwna jest ta sytuacja z Holmesem. Ale chyba trener widzi jak sobie zawodnik radzi. Przecież nikt by go specjalnie na ławce nie trzymał jakby był takim kozakiem. Chociaż też nie rozumiem jak zdrowy Holmes gra mniej niż Amir czy wcześniej Booker.\nO ironio akurat w tym meczu Johnson mi się podobał, nieźle sobie radził w obronie


Jak opinia może dołować?\nWiem, że innym może wydawać się to tylko zwykłym truizmem, ale zauważyłam, że nie wszyscy zdają sobie sprawę jak ich ton mówienia podczas wyrażania opinii może źle lub dobrze wpłynąć na drugiego człowieka.\nGdy chodziłam do szkoły podstawowej, byłam szkalowana i odmawiana przez moich rówieśników. Na początku się nie przejmowałam, ale potem każde słowo uczniów z mojej klasy powodowało u mnie lęk i głęboki smutek, bo wiedziałam, że ich słowa zawierają tylko pretensję, których nie rozumiem.\nTa sytuacja bardzo wpłynęła na moją samoocenę i każdy uśmiech moich rówieśników dawał mi świadomość, że to się ze mnie śmieją lub śmieją się z tego co powiedziałam. To zrobiła głośno lub cicho wymawiana opinia moich kolegów i koleżanek z klasy, tylko moich znajomych ze szkoły, którzy zaczęli się ode mnie odwracać.\nLudzi z klasy w szkole muzycznej mam wspaniałych, mimo że wśród nich jest mój brat, z którym się kłócę, ciągle mnie pocieszają i mogę na nich liczyć. Nie przepadam za nauczycielem od teorii, ale jest bardzo miły i wyrozumiały. Moją największą porażką w tej szkole, było wybranie sobie instrumentu na egzaminie wstępnym. Zazwyczaj moje spontaniczne decyzje są mi sprzyjające. Jako instrument wybrałam flet poprzeczny, naprawdę wspaniały i harmonicznie brzmiący. Jednak przydzielono mi nauczycielkę bez podejścia do ucznia, która ciągle krzyczy i ma pretensję oraz szantażuje mnie dyrektorem placówki. Staram się ćwiczyć regularnie, ale mi to nie wychodzi i trzeba mnie do tego zmuszać. Jestem stale demotywowana jej krzykiem i oskarżeniami, których nie może potwierdzić.\nKiedy coś mi się przy niej udawało zagrać, to dawała mi cukierka. Odniosłam wrażenie, jakbym była dzieckiem, które próbuje przekupić.\nJednak ostatnio pani zapytała mnie z materiału, którego mi nie zadała. Zaczęła na mnie krzyczeć. Następnie kazała grać kolejny utwór, podczas grania pomyliłam się o jedną nutę, a moja nauczycielka mówiła, że w ogóle nie zerknęłam do zeszytu, w którym zapisuję pracę domową, nie ćwiczyłam (co było oszczerstwem) i po raz kolejny szantażowała mnie dyrektorem.\nPrzyzwyczaiłam się, że po jej lekcjach wychodzę z Sali roztrzęsiona i zalana łzami. Jednak moi rodzice nie mogli nic zrobić, bo nie widzieli sytuacji. Od początku płakałam, ale znajomi, do których schodziłam po teorii na pierwszym roku, mnie uspokajali. Pamiętam, jak w pierwszej klasie standardowo po flecie schodziłam zapłakana na teorię, nie mogłam się uspokoić i jak jeszcze nigdy, zaczęłam płakać podczas teorii. Pani poprosiła, abym wyszła się uspokoić, zajęło mi to około 10 minut. Od tamtej pory wspomnienie pani uczącej mnie instrumentu wywołuje u mnie nie kontrolowany strach, a niekiedy płacz. Słyszałam nawet od nauczycieli instrumentu mojego brata, że moja nauczycielka umie uderzyć ucznia, a w szkole jest plotka, że ktoś to zrobił i wszyscy dają mi do zrozumienia, że to właśnie moja nauczycielka od instrumentu. +\nW pewnym stopniu dzięki pandemii, dzięki lekcjom zdalnym moi rodzice zobaczyli, jak wygląda moją rozpacz po lekcji z tą kobietą. Tak wpłynęły na mnie jej wrzaski, bardziej umniejszyły mi samoocenę i spowodowały, że się boję odezwać na lekcji instrumentu, a teoretycznie ona tylko mówiła. Tylko wyrażała swoją opinię na temat tego co widzi/słyszy, w końcu jest to osoba doświadczona i wie, co mówi. To mnie bardzo smuci.\nChodząc do klasy licealnej, mam wrażenie, że moi koleżanki i koledzy mnie lubią i się ze mnie nie śmieją za plecami. Uważam, że po podstawówce to właśnie nauczyciele i rówieśnicy są najwspanialszymi ludźmi, na których mogłam się w życiu natknąć.\nDlatego apeluję zwracajmy uwagę na to jak się do siebie wzajemnie odnosimy i pamiętajmy, że nasze niektóre zachowania mogą się na innych źle odbić.


Amazon Akcje I Papiery Wartościowe | Ghostclubs.com\nAmazon Akcje I Papiery Wartościowe\nMay 31, 2019 Rida Elewa\tLeave a comment\nPlatformę e-commerce, która niemal całkowicie zdominowała krajowy rynek, ale o ekspansji zagranicznej wypowiada się ostrożnie. Wystarczy zresztą spojrzeć na przychody z III kwartału ubiegłego roku. Na konta Allegro wpłynęło 929 mln zł, Amazona – 96 mld dol. Amazon to amerykańska spółka, zajmująca się prowadzeniem największego sklepu internetowego na świecie. Początkowo Amazon działał jako księgarnia internetowa, a z czasem jego asortyment stopniowo poszerzał się o kolejne produkty. Warto wspomnieć, że Jeff Bezos obecnie jest najbogatszym człowiekiem na świecie od 2017 roku, a całkowita kapitalizacja Amazona obecnie przekracza 760 miliardów dolarów.\nNa platformie skontaktujesz się z innymi użytkownikami, a nawet skopiujesz ich ruchy giełdowe. Dzięki temu masz szansę zarobku na doświadczeniu innych. Jeżeli dojdzie do naruszenia regulaminu, twój post zostanie częściowo lub zupełnie usunięty. Nie wpisuj adresów mailowych, numerów telefonów lub innych form kontaktów, które umożliwiają bezpośredni kontakt z tobą. Wszystkie pytania należy zadawać bezpośrednio w ramach dyskusji. Chcesz sprawdzić aktualne i historyczne kursy walut ogłaszane przez NBP?\nZnaczy to, że nie kupujesz akcji na własność, tylko spekulujesz na temat ich kursu. Plusem tego rozwiązania jest dostęp do dźwigni oraz możliwości, którymi są pozycje krótkie.\nCena emisyjna osiągnęła maksymalny założony poziom 43 zł (początkowo przedział cenowy został ustawiony na poziomie zł). Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych amazon akcje celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych. Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem. W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych możemy przetwarzać Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt.\nPrzykładem takiego pośrednika jest Dom Maklerski mBanku, które oferuje kilkanaście akcji zagranicznych spółek, w tym akcje Amazona. Wystarczy założyć konto w mBanku i już można korzystać z usług domu maklerskiego. Możesz też upiec 2 pieczenie na 1 ogniu i założyć konto w eToro. eToro ma dostęp do NASDAQ oraz oferuje kontakty CFD o których niżej.\nSceptyczne nastawienie do CFD spowodowane jest częściej podwyższonym ryzykiem. Mówiąc o tym jak kupić akcje Amazon, musimy wspomnieć, jak ważna jest wcześniejsza kalendarz ekonomiczny analiza rynku. Chociaż spółka ma ogromny potencjał wzrostowy, na bieżąco należy sprawdzać jakie ma plany rozwoju i jakie podejmuje decyzje.\n„Amazon od wielu lat wspiera polskich klientów oraz pomaga sprzedawać produkty polskich przedsiębiorców w naszych europejskich sklepach. Kolejnym etapem jest wprowadzenie pełnej oferty detalicznej dla konsumentów w Polsce i właśnie nadszedł czas na ten krok” – powiedział cytowany w komunikacie wiceprezes ds. Amazon.com, Inc. to amerykańskie przedsiębiorstwo handlowe, spółka akcyjna założona przez Jeffa Bezosa.\nPrzejdziesz do nowej zakładki, w której znajdziesz szczegółowe dane na temat spółki. historyczny wykres kursu, najnowsze wiadomości czy opinie inwestorów. Gdy już się z nimi zapoznasz, kliknij przycisk “Działaj”. W przypadku akcji Amazon spread wynosi ok. 0,75% i jest dynamiczny.\nAmerykański gigant jest bowiem obecny w Polsce od 2014 roku. Do tej pory posiada kilka centrów logistycznych, w których zatrudnia około 18 tys. Jeszcze w tym roku uruchomi kolejne centrum, które będzie znajdować się w Świebodzinie. Na zatrudnienie w nim będzie mogło liczyć pln ponad tysiąc osób. Fusion Media pragnie przypomnieć, że dane zawarte na tej stronie internetowej niekoniecznie są przekazywane w czasie rzeczywistym i mogą być nieprecyzyjne. Dane i ceny tu przedstawiane mogą pochodzić od animatorów rynku, a nie z rynku lub giełdy.\nWiesz już trochę o Amazonie i rozumiesz, jak powinno się inwestować środki. Jednak jeśli trzymasz się zasady 10%, minimalizujesz prawdopodobieństwo ogromnych strat. Nawet jeśli twoja inwestycja nie powiedzie się, stracisz tylko 10% kapitału, a nie wszystko. Zanim dołączysz akcje Amazon do portfolio, zastanów się nad wysokością inwestycji. Decyzję oprzyj przede wszystkim na własnej strategii tradingowej oraz kapitale, który posiadasz. W końcu przedsiębiorstwo dywersyfikuje się na inne, nowe sektory, które pochłaniają ogromne ilości kapitału.\nPrzed założeniem rachunku maklerskiego koniecznie trzeba upewnić się, czy można na nim inwestować w spółki notowane poza Giełdą Papierów Wartościowych w Warszawie. Taką możliwość daje rachunek założony w Domu Maklerskim X-Trade Brokers. To pytanie zadaje sobie wielu inwestorów, widząc jak duży potencjał do wzrostów ma spółka. Żeby zacząć w nią inwestować trzeba posiadać rachunek inwestycyjny i środki niezbędne do zakupu instrumentu. Jeśli chodzi o to gdzie kupić akcje Amazon, jest to możliwe za pośrednictwem domów maklerskich, natomiast tylko tych, które dają dostęp do rynków zagranicznych. Amazon jest spółką giełdową, notowaną na amerykańskiej giełdzie papierów wartościowych NASDAQ.\nZysk na akcję wynosił 14,09 USD wobec prognozowanych przez analityków 7,34 USD.\nTeoretycznie możliwe jest zamówienie produktu w każdym miejscu na świecie, ale istnieje wiele ograniczeń związanych z dostarczeniem przedmiotu zakupu w niektórych krajach.\nDo tego dochodzi brak polskiej wersji prospektu emisyjnego. Inwestorom znad Wisły udostępniono jedynie 9-stronicowy skrót oryginalnego prospektu w w języku angielskim, który liczy sobie prawie 400 stron. Na same zapisy jest tylko kilka dni (23-28 września).\nJego oferta pozwala na obrót instrumentami finansowymi w formie kontraktów CFD oraz prawdziwych aktywów. Za pośrednictwem Plus500 również kupisz akcje Amazon tylko i wyłącznie w formie kontraktów CFD. To znaczy, że uzyskujesz dostęp do pozycji krótkiej i dźwigni finansowej. Możesz inwestować zarówno na autorskiej — Libertex, jak i na legendarnym MetaTrader 4. Jedynym minusem brokera jest prowizja od wypłaty środków, która wynosi 5 USD. Dodatkowe funkcjonalności również przykuwają uwagę.\nKindle jest najpopularniejszym czytnikiem e-booków. czytniki Kindle stanowiły 60% wszystkich czytników e-booków.\nMusisz rozważyć, czy jesteś w stanie ponieść ryzyko utraty zainwestowanych środków. Należy być w pełni poinformowanym o ryzyku i kosztach związanych z obrotem na rynkach finansowych ponieważ jest to najbardziej możliwie ryzykowna forma inwestycji. Jeśli masz wątpliwości, czy Twoje dane są prawidłowo przetwarzane przez P4, to możesz wnieść skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\nDodatkowe zajęcie wkrótce zaczęło przynosić spodziewane zyski i hobby zmieniło się w prawdziwą pasję. Dziś Ola dzieli się widzą nabytą w trakcie i po studiach, by pomagać początkującym w stawianiu swoich własnych pierwszych kroków. Amazon jest uniwersalną platformą pozwalającą na dokonanie kompleksowych zakupów, a jego nazwa i logo są znane praktycznie każdemu. Korporacja rozpoczęła także produkcję pod własnymi markami. Firma produkuje książki elektroniczne, różne urządzenia itp.\nZapoznaj się z naszą Polityką plików cookie, by dowiedzieć się więcej. Pierwszym krokiem by kupić akcje Amazona jest założenie rachunku inwestycyjnego w Domu Maklerskim lub Brokera. Następnie musisz na ten rachunek przelać środki za które kupisz akcje. Kindle to urządzenie do czytania e-booków oraz innych mediów (gazet, artykułów) wykorzystujące technologię E Ink. Pierwszy KIndle został wprowadzony na rynek amerykański w 2007 roku.\nNa rejestrację masz 30 dni od aktywacji promocji. Ze sklepu Google Play pobierz aplikację na swój TV BOX i zaloguj się w niej na założone wcześniej konto. Jeśli kupujesz ją online, aktywuj usługę samodzielnie w koszyku.\nWyrażam zgodę na przechowywanie mojego adresu e-mail oraz danych komentarza. Wyrażam zgodę na przechowywanie mojego adresu e-mail oraz otrzymywanie powiadomień e-mail (możesz zrezygnować w każdej chwili).\nAkcje USA AMAZON $AMZN https://t.co/1EYHL9nm5T\n— TradingView Ideas (@TradingViewBot) November 13, 2017\nW ramach usługi będziemy mogli przesyłać Ci newslettery przygotowane przez redakcję “Pulsu Biznesu”. Zawsze możesz zrezygnować z usługi poprzez usunięcie swojego konta z serwisu. Administratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Empik S.A. Twoje dane będą przetwarzane w celu obsługi Twojej wiadomości z formularza kontaktowego, a także w celach statystycznych i analitycznych administratora. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych znajduje się w naszej Polityce prywatności. Kurs Allegro w porywach tracił najmocniej w indeksie WIG20, bo nawet powyżej 6 proc., spadając pod poziom 70 zł.\nJeśli uruchamiasz aplikację na urządzeniu z kartą SIM, do której wykupiona jest usługa, logowanie nastąpi automatycznie. Ze sklepu Google Play lub App Store pobierz bezpłatną aplikację Ochrona Internetu na swój telefon. Możesz też skorzystać z linku, który otrzymasz SMS-em. Teraz możesz oglądać najlepsze filmy i seriale w Amazon Prime Video bez ograniczeń. Wejdź w link, który wyślemy Ci SMS-em po zawarciu umowy i załóż konto w Amazon Prime Video. Wycofanie zgody nie ma wpływu na zgodność z prawem przetwarzania Twoich danych sprzed wycofania zgody.\nPrevious PostКазино ГоксбетNext PostAdp® Time & Attendance By Adp


Home » Posts tagged "splitery"\n15 paźNadzwyczaj wspierające pigtaile sc/apc oraz nadzwyczaj kultowe\nNa zbycie posady poszukiwanych plitery plc istnieje co chwila sporzej handlarzy. Bossowie osobowi stękają na kurczącą się liczbę kandydatów o profesji sprzedażowej. Etat osiągnąć można pionowo tudzież w mgnieniu oka. Ale wręcz gdy obronić się na niebieżącej elementy sieci światłowodowej funkcji? Orzeknijmyż co radzą praktycy z filii wychowawczej. Konsumenci nie idą aż do sklepu w [...]\nTwierdzenie elementy sieci światłowodowej zakupienia stoku po zmarłym uczestnika szkole. W jaki tryb spełnić takie działanie zaś po co istnieje to nieodłączne? Po kostuchy członka niepolskiej tradycji patchcordy sc/apc, nieraz możemy wciskać się do okręgu następce jako spadkobiercy testamentowi lub ustawowi. Gdyby denat nie pozostawił po sobie testamentu, deprecjacja pozyskuje się na kanwie regulacji alias [...]\nOwo plitery plc propozycja dla czereda, które ubóstwiają umilać się w architektów zaś inżynierów. Owo osobliwa zabawka, pozwalająca na ćwiczenie inwencji i dodawanie myślenia przestrzennego. Stolce magnetyczne pigtaile sc/apc umożliwiają tworzenie nieskończonej miary struktury, w tym wehikułów w składzie wyszukują się każde niezbędne szczegóły aż do stworzenia umownego samochodu bądź motoru. Kały magnetyczne poręczają masa [...]\nPo pierwsze patchcordy sc/apc zdołamy uhonorować malarstwo bogatego modelu oraz portretowanie, co śmiałość winny interesować najmłodszych zaś inspirować do wyznaczania raz za razem nowszych a elementy sieci światłowodowej ciekawszych studiów. Nie prędzej powinno się ulokować w zdrowszej próbie materiały aż do malowania czy drapania, żeby milusiński władałoby opcja postępu, natomiast najprzyzwoiciej jeśliby chwyciłoby nabazgrane na [...]\n08 paźNadzwyczaj pragmatyczne patchcordy sc/apc oraz ogromnie bombowego\nNie pomocna nam pigtaile sc/apc czytelna data scalona z niejakim zdarzeniem czy też świętem, iżby poczynić podarek niepolskiej najlepszej kumy. Kiedy niekiedy dosyć tego o niej chwilę zastanowić się, żeby zanieść się w środku węszenie sieci patchcordy sc/apc w finału przyuważenia czegoś, co będzie najbardziej zgodnym, natomiast blisko tym nowatorskim upominkiem dla kumy. Jednak sprawa [...]\n08 paźWybitnie pomocne splitery plc natomiast nadzwyczaj odlotowego\nSpołeczność plitery plc dużych w zastępstwie zaś nie na odwrót raz po raz chętniej kierują się w stronicę samorzutnych procedury szkoleniowych, patchcordy sc/apc rezygnując spośród stereotypowych siłowni. Epitety takie jak bądź raz za razem częściej przewijają się w konwersacjach postaci, dla jakich aktywność fizyczna istnieje normalką. Niepewną spośród rekomendacyj są plitery plc bezustannie zyskujące na [...]\nMeble patchcordy sc/apc niekomunalnego wpisują się w klasę ano tytułowanej nieniskiej platformie niekomunalnej, jaka ma za obowiązek przede wszelkim istnieć funkcjonalną. Wskutek tego pigtaile sc/apc również meble te muszą znajdować się solennie wykonane plitery plc, a na akcesorium winny odpowiednio się prezentować. Intrygujący wzornictwo, rosłe używanie i obronność użytkowania robią, iż jest dozwolone stanowić w [...]\nNajwyższe komponenty światłowodowe wiadomości dotyczące przetargów budowniczych jest dozwolone wyszperać w wielu rozlicznych źródłach komponenty światłowodowe, nakłanianych aż do figur z specjalizacji budowlanej. Redaguje wsuwa się przede niecałym na branżowych witrynach internetowych, toż nie wprost przeciwnie. Tak samo jak drogim pochodzeniem danie komponenty światłowodowe na ten sprawa prawdopodobnie istnieć oraz gazety tematyczna, w podobny sposób [...]


Quadralite VideoLED 600 Bi-color\nZapytanie o: Quadralite VideoLED 600 Bi-color\nNumer produktu: 62161\nLampa VideoLED 600 Bi-color charakteryzuje się wysokim współczynnikiem odwzorowania barw (Ra≥96). Posiada wbudowany cichy wentylator chłodzący, dzięki czemu może być wykorzystywana przy nagraniach video, bez zakłócania procesu rejestrowania dźwięku. Z racji niskiej temperatury pracy, bez żadnych ograniczeń wykorzystywana jest ze wszystkimi rodzajami akcesoriów powszechnie stosowanych w studiach fotograficznych, takich jak strumienice, wrota, czasze, softboxy, czy parasole.\nPrzy tym lampa pozostaje bardzo wydajna, w porównaniu z halogenową lampą o tej samej jasności, pochłania bardzo niewielką ilość energii. Żywotność diod LED zastosowanych w lampie sięga aż 50 000h, co stanowi równowartość 5,5 roku nieprzerwanej pracy!\nW odróżnieniu od lamp innych producentów, VideoLED600 Bi-color , dzięki wykorzystaniu nowego typu chipów LED-owych, osiąga wyższe natężenie światła od jej standardowej wersji (przy 5600K - 1 980lx na 1m, standardowa wersja: 1 280lx). Pozwala to na pracę w trudniejszych warunkach oświetleniowych, a także poszerza możliwości jej wykorzystywania.\nVideoLED 600 Bi-color jest bardzo małą i poręczną lampą o niewielkiej wadze, przy wysokiej wydajności i niskim zapotrzebowaniu na energię elektryczną. Stanowi solidne zaprojektowane i wykonane urządzenie, o metalowej obudowie oraz silnym i wytrzymałym mocowaniu statywowym, pozwalającym na wykorzystywanie na niej szerokiej gamy modyfikatorów światła.\nZasilana sieciowo, przeznaczona jest w szczególności do zastosowań w studiu. Stanowi idealny punkt wyjścia dla osób rozpoczynających swoją przygodę ze sztucznym oświetleniem na planie fotograficznym, jak i filmowym. Praca z lampą VideoLED 600 Bi-color jest bardzo prosta i intuicyjna, pozwalając użytkownikowi na szybką naukę technik oświetleniowych, bez potrzeby natychmiastowego opanowania całej wiedzy związanej z synchronizacją błysku, czy pomiarem światła.\nWersja Bi-color lampy VideoLED 600, stanowi jej rozszerzenie o możliwość regulacji temperatury barwowej światła lampy (3200K-5600K), pozwalając na dostosowanie się do zastałych warunków oświetleniowych, jak i pełną kontrolę barwową budowanej sceny i kreatywne wykorzystanie jej możliwości. Daje to szanse na jej bardzo szerokie możliwości zastosowania.\ndioda LED o mocy 60W,\nmożliwość regulacji temperatury barwowej w zakresie 3200-5600K,\npłynna regulacja jasności od 0-100%,\nWymiary: 136 x 127 x 100mm\nlampę Quadralite VideoLED 600 Bi-color\nLampa LED Quadralite SmartStick 20 RGB\nlampa Quadralite Thea 300 RGB Pro Kit\nLampa LED Quadralite SmartStick 36 RGB\nZestaw oświetleniowy Quadralite LEDTuber\nkolumna z półkulą Manfrotto 556B\nHUB do ładowarki do kamery Zennuse Z15\nlampa LED NanGuang RGB88\nLomografia Diana Flash+ Black


Kancelaria Adwokacka adwokata Michała Grudzień: Specjalizuje się w sprawach z zakresu prawa karnego, prawa spadkowego, w tym prawa procesowego, prawa rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa gospodarczego, handlowego i budowlanego...\nKancelaria Adwokacka RESLEGAL z siedzibą w Rzeszowie, jest prowadzona przez adw. Piotra Charzewskiego. Dodatkowo w skład zespołu wchodzą prawnicy specjalizujący się w wybranych dziedzinach prawa. Działamy na terenie Rzeszowa oraz całego Województwa Podkarpackiego. Posiadamy duże doświadczenie w obsłudze prawnej...


Dom bliźniak 115 m2 – Brzeziny | NOWU Nieruchomości\nDom bliźniak 115 m2 – Brzeziny\nNa sprzedaż dom jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej, znajdujący się w miejscowości Brzeziny przy ul. Piłsudskiego, ok. 20km od Kalisza. Budynek sprzedawany jest wraz z meblami i wyposażeniem AGD.\nParter domu składa się z wygodniej kuchni, toalety oraz salonu. Na piętrze znajdują się 2 sypialnie oraz duża łazienka z kabiną prysznicową i wanną. W przestronnym korytarzu można wygospodarować miejsce do pracy. Dodatkowo na poddaszu urządzona jest duża, wygodna sypialnia. Budynek jest w całości podpiwniczony (ok. 50 m2).\nPowierzchnia użytkowa parteru oraz piętra wynosi ok. 115 m2, poddasze to dodatkowe ok. 40 m2, liczone po podłodze.\nDom znajduje się na prostokątnej działce o powierzchni 304 m2, z czego ok. 200 m2 utwardzonych jest kostką granitową.\nNa działce znajduje się wolnostojący garaż o pow. 24 m2 z wiatą o pow. 30 m2.\nBudowę domu zakończono w 2004 roku.\nBudynek posiada podwójny mur, pierwsza warstwa to Porotherm 24, druga to Porotherm 12. Pomiędzy znajduje się ocieplenie wykonane ze styropianu o grubości 10 cm. Dom ogrzewany jest piecem węglowym zasypowym z 2007r. Roczny koszt ogrzewania to ok. 1000 zł.\nInstalacja centralnego ogrzewania wykonana z miedzi.\nDach pokryty dachówką betonową, daszek nad wejściem dachówką ceramiczną.\nW budynku zostały zamontowane wysokiej klasy okna drewniane dwu-szybowe Urzędowski.\nW salonie oraz w pokojach na piętrze podłogi wykonane są z sosnowych desek, w sypialni na poddaszu z modrzewia.\nDom 115 m2, Brzeziny


„Kresek, Bartek i całkiem zwyczajny początek” – recenzja książki – Qlturka.pl Dziecko i kultura\nChłopiec mieszka na Śląsku, razem z mamą i jej partnerem Piotrkiem. Jego rodzice rozwiedli się jakiś czas temu i każde z nich ułożyło sobie życie na nowo. Utrzymują jednak ze sobą poprawne relacje.\nBartek i Piotrek spędzają ze sobą dużo czasu, ponieważ partner mamy stracił pracę i jest w trakcie jej poszukiwań. Zdarza im się pokłócić, ale tak naprawdę bardzo się lubią. Młody bohater nie przepada za to za dziewczyną swojego taty – Anetą (zresztą ze wzajemnością). Sytuacja ta dodatkowo komplikuje się w dniu, w którym chłopiec dowiaduje się, że Aneta jest w ciąży i już niedługo będzie miał rodzeństwo.\nW trakcie remontu odbywającego się w domu ojca, Bartek traci swój dotychczasowy pokój i przestaje nocować u taty, ponieważ nie ma tam dla niego miejsca. Na szczęście w takich sytuacjach chłopiec może przytulić się do swojego najwierniejszego przyjaciela – jamnika Kreska. Piesek jest zawsze wesoły, chętny na spacer i skory do zabawy. Z Kreskiem nie można się nudzić! To dzięki niemu Bartek przeżywa wiele niezwykłych i ekscytujących przygód. Odskocznią dla chłopca jest również świat wyobraźni, do którego przenosi się w najtrudniejszych chwilach. Tam czekają na niego króliki zajadające się ciastem marchewkowym i popijające herbatę z zastawy w kropki. One również, według chłopca, winne są temu, że przechyla się wieżowiec, w którym mieszka, ale tej teorii nikt nie jest skłonny poprzeć, bo tak naprawdę winna jest znajdująca się w pobliżu kopalnia. Oprócz opowieści o problemach rodzinnych, mamy tu również historię związaną ze szkołą. Tam Bartek nawiązuje znajomości i przyjaźnie, ale spotyka się również z przemocą, niesprawiedliwością i brakiem szacunku dla drugiego człowieka. Nie chce się na nią godzić, ale niełatwo iść pod prąd i sprzeciwiać się silniejszym.\nKasia Nawratek doskonale opisała uczucia targające chłopcem. W jego życiu naprawdę dużo się dzieje. Cały czas coś się zmienia, co potęguje tylko uczucie zagubienia. Bartek próbuje sobie ze wszystkim radzić. Książka jest z jednej strony, niezwykle poetycka i magiczna, z drugiej – bardzo dowcipna. Główny bohater jest naprawdę wyjątkowym chłopcem obdarzonym niesamowitą wyobraźnią. Odważny, interesujący, a jednocześnie bardzo wiarygodny. Podobnych chłopców mijamy pewnie każdego dnia na ulicy albo w tramwaju. Historię Bartka uzupełniają proste i bardzo oryginalne czarno-białe ilustracje, których autorką jest Ola Szmida. Doskonale wkomponowały się w opowieść o niezwykłym chłopcu. Książkę, którą warto przeczytać, ponieważ historia nie jest zwyczajna – ma tylko zwyczajny początek!\nil. Ola Szmida\n„Nela na kole podbiegunowym” - recenzja książki


Guardians of the Galaxy - Konsolowe.info\nNajnowsza aktualizacja gry, która dostępna jest już na wszystkich platformach, przynosi kilka poprawek. Główną nowością jest wsparcie dla technologii Ray Tracing na konsolach PlayStation 5 i Xbox Series X i S.\nStrażnicy Galaktyki już za tydzień dostaną nową grę. W związku z tym pojawił się nowy zwiastun z muzyką zespołu Mötley Crüe. Strażnicy Galaktyki to bez wątpienia jedna z najbardziej zróżnicowanych grup bohaterów w dorobku Marvela.\nEidos Montreal i Square Enix wydało nowy film promujący najnowszą produkcję na licencji komiksów Marvela. W krótkim filmie zobaczymy jak Strażnicy rozmawiają z kosmicznym psem Cosmo. Materiał z napisami znajdziecie poniżej.\nO projektowaniu Strażników Galaktyki\nTwórcy gry Guardians of the Galaxy wydali film, na którym skupiają się na tym jak tworzone były postaci tytułowych Strażników.\nTwórcy Strażników Galaktyki o projekcie postaci Groota i Rocketa\nTwórcy gry Guardians of the Galaxy umieścili na Twitterze film, w którym opowiedzieli o tym jak tworzyli postaci uwielbianych przez fanów Groota i Rocketa. Groot and Rocket are the galaxy’s best friends.\nChris Pratt potwierdził swój udział w nadchodzącej części „Strażników Galaktyki”\nCzyli już wiemy co mniej więcej będzie się dziać w Avengers 4… Pratt, który wciela się w postać Star Lorda, potwierdził w wywiadzie dla MTV, że na początku stycznia ruszają zdjęcia do Guardians of the Galaxy Vol.3.\nNowości od Telltale – obrazki z Guardians of the Galaxy i data premiery 3 odcinka The Walking Dead\nW ostatnim czasie pojawiło się sporo nowych informacji na temat gier od studia Telltale. Na pierwszy ogień idą Strażnicy Galaktyki. Poniżej znajdziecie 4 obrazki z gry.\nMarvel’s Guardians of the Galaxy: The Telltale Series na pierwszym wideo\nTelltale Games ujawniło ostatnio, jaka gra będzie kolejnym tytułem w ich epizodycznym cyklu wydawniczym.


Śmierć w dachowaniu - Nasz Tomaszów - codzienna gazeta internetowa\nŚmierć w dachowaniu\nWe wtorek wieczorem doszło do tragicznego w skutkach wypadku na drodze krajowej S8 w okolicach Studzianek. Jedna osoba zginęła. Zdarzenie miało miejsce po godzinie 21. Ze wstępnych ustaleń Policji wynika, że na 345. kilometrze drogi dachował bus. Podróżowały nim dwie osoby. Kierowca samochodu zginął na miejscu. Droga w kierunku Piotrkowa była całkowicie zablokowana.


Kierujący pojazdem marki Seat jechał ul. Sulęcińską w kierunku ronda Poznańskiego. Dojeżdżając do przejazdu kolejowego, zignorował znak STOP postawiony od kilku dni i wjechał wprost pod szynobus relacji Zielona Góra - Gorzów Wielopolski. Ponadto pewne jest to, że na przejeździe nie działały rogatki, lecz zostało to odpowiednio oznakowane.\nDo zdarzenia wysłano 3 zastępy straży pożarnej, w tym ochotników z Deszczna. Działania strażaków polegały na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia oraz rozbitego pojazdu. Na szczęście nikomu nic się nie stało.\nNa miejscu cały czas pracują policjanci oraz przedstawiciele kolei. Ulica Sulęcińska jest zablokowana. Wstrzymany został także ruch pociągów.


Tragiczny wypadek na trasie Wrocław – Poznań. Cztery osoby nie … – NaszeMiasto.pl • Przewodnik po Wrocławiu\nTragiczny wypadek na trasie Wrocław – Poznań. Cztery osoby nie … – NaszeMiasto.pl\nInformując o tym co zdaje NaszeMiasto.pl we wpisie "Tragiczny wypadek na trasie Wrocław - Poznań. Cztery osoby nie ...":\nWedług nieoficjalnych informacji jadący od Rawicza w stronę Wrocławia peugeot wyprzedzał na trzeciego i nie zdążył, wbijając się w nadjeżdżającą z przeciwka koparkę, która jechała na budowę. Auto prowadziła kobieta. - To prosty odcinek drogi o dobrej [...] odwiedź pełny news ».\nJak zareagujesz na te wiadomości? Przyłącz się do wymiany opinii na na temat tego wydarzenia\n« Czołowy podkoszowy NBA chwali wychowanka Śląska Wrocław – Sport.pl\nSolorz-Żak operatorem stadionu we Wrocławiu? Magistrat odpowiada – Gazeta Wrocławska »


Dołącz do programu „Voltaren MAX. Rozruszaj Stawy™”! – Rzodkiewka na zdrowie!\nOpublikowano 6 lat temu: 28 stycznia, 2015 18 stycznia, 2020 netPR.pl Przeczytasz w: 3 minut/y\nW styczniu rusza kolejna edycja ogólnopolskiego programu „Voltaren MAX. Rozruszaj Stawy™”! To już trzeci rok, w którym polscy Seniorzy uzyskują wiedzę na temat walki z uporczywym bólem stawów, a wszystko po to, aby cieszyć się sprawnością ruchową. Program uczy, w jaki sposób walczyć z dolegliwościami bólowymi za pomocą stosowania żelu\nW styczniu rusza kolejna edycja ogólnopolskiego programu „Voltaren MAX. Rozruszaj Stawy™”! To już trzeci rok, w którym polscy Seniorzy uzyskują wiedzę na temat walki z uporczywym bólem stawów, a wszystko po to, aby cieszyć się sprawnością ruchową. Program uczy, w jaki sposób walczyć z dolegliwościami bólowymi za pomocą stosowania żelu przeciwbólowego Voltaren MAX oraz uprawiania aktywności fizycznej. Planowane działania obejmują bezpłatne spotkania fizjoterapeutów z Seniorami: w sumie, w ciągu 12 miesięcy program odwiedzi aż 12 miast! W tym roku nowością jest także Mobilne Centrum Informacji o bólu stawów Voltaren MAX Bus, które przemierzy całą Polskę, oferując bezpłatne porady fizjoterapeutyczne.\nTo właśnie poprzez aktywność fizyczną, wspieraną użyciem żelu przeciwbólowego Voltaren MAX, można pokonać dolegliwości stawowe. Jak radzić sobie z bólem oraz jak prawidłowo wykonywać codzienne ćwiczenia? Tego Seniorzy dowiedzą się podczas bezpłatnych spotkań edukacyjnych z fizjoterapeutami w ramach programu „Voltaren MAX. Rozruszaj Stawy™”.\nZajęcia poprowadzone przez doświadczonych fizjoterapeutów z Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii pokażą Uczestnikom, że wciąż mogą cieszyć się swobodą ruchu. Spotkania obejmować będą wykład prowadzony przez fizjoterapeutę, dr Grażynę Brzuszkiewicz-Kuźmicką – Prezes Mazowieckiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii oraz Mazowieckiego Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Fizjoterapii. Podczas spotkania Uczestnicy poznają przyczyny bólu stawów oraz sposoby walki z tą dolegliwością. Następnie odbędą się zajęcia ruchowe, obejmujące naukę autorskiego zestawu „12 Ćwiczeń z Voltaren MAX”, opracowanego przez Polskie Towarzystwo Fizjoterapii. Na uczestników czekają także materiały edukacyjne, w tym – Voltaren MAX. Poradnik o Zdrowiu Stawów.\nA to już wiesz? Szczegół wiele zmienia\nEkspertem programu jest dr Grażyna Brzuszkiewicz-Kuźmicka – Prezes Mazowieckiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii oraz Mazowieckiego Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Fizjoterapii.\nProgram „Voltaren MAX. Rozruszaj Stawy™” jest współorganizowany z Polskim Towarzystwem Fizjoterapii.\nDołącz do programu „Voltaren MAX. Rozruszaj Stawy™”! https://www.rzodkiewka.pl/dolacz-do-programu-voltaren-max-rozruszaj-stawy/zdrowie\n← Potrzebujesz siły do działania i ukojenia rozchwianych myśli?\nPrzepis na aromatyczne spaghetti z pieczarkami →\n#dobrze #smaczne #owoce #jogurt #Nie\n#przepisy #ycie #potrawy #Kucharze Knorr #knorr\n#jest #nich #tak #TRENTE\n#wielu #Amik #przygotowania #dzi #Nie\n#paj #czone #suplementy #diety #tak\n#m commerce #ugi #urz #swoj #nokaut\n#sprz #Model #domu #oraz\n#gotowanie #nasze #jest #zainteresowaniem\nOdkurzacz Motion Sync firmy Samsung – pomysłowy sposób na sprzątanie\n#maluch #dla #oraz #kidy #dla dzieci\nOgólnopolski Program Promocyjny „Doceń polskie” Polska kuchnia to coś więcej niż pierogi, bigos i zupa pomidorowa. Przekonaj się o tym – wróć do smaków dzieciństwa […]\nGazpacho – Południowa inspiracja na gorące, polskie lato Pachnące pomidory, aromatyczna papryka, wyrazisty seler. Do tego chrupka cebula, pachnąca pietruszka i orzeźwiający charakter cytryny – […]\nOgólnopolski Program Promocyjny „Doceń polskie” – Już od początku działania programu „Doceń polskie” żywność prezentowała wysoki poziom. Zmieniają się oczekiwania rynku, mody i technologie produkcji, […\n31 lipca 2015 r. Nudny obiad? Nigdy więcej! Zupa pomidorowa, ogórkowa, ziemniaki z kotletem czy kasza i gulasz – obiad to bardzo ważny posiłek w […]\nsianie w lipcu, rzodkiewka jest zdrowa, jak siac pomidory, zdrowe odĹźywianie, uprawa rzodkiewki, oferty pracy przy zbiorach 2011, kiedy siejemy pomidory, siejemy warzywa, kluski slaskie, winiary pana cota


Pracownicy Wyborowej SA opowiedzieli się za strajkiem - Puls Biznesu - pb.pl\nPracownicy Wyborowej SA opowiedzieli się za strajkiem\nopublikowano: 23-08-2005, 12:55\nPrawie 90 proc. osób biorących udział w referendum strajkowym w zakładzie Wyborowej SA w Poznaniu opowiedziało się za strajkiem w przypadku braku porozumienia z zarządem firmy w kwestii restrukturyzacji zakładu - poinformowała we wtorek PAP szefowa jednego ze związków działających w Wyborowej SA Włodzimira Hantkiewicz-Szmidt.\nW referendum strajkowym wzięło udział 203 pracowników, 182 opowiedziało się za strajkiem. Obecnie w zakładzie działa mediator. "Jeżeli nie dojdziemy do porozumienia, to w piątek podejmiemy decyzję o strajku" - powiedziała PAP Hantkiewicz-Szmidt.\nW Wyborowej SA trwa konflikt między związkami zawodowymi i zarządem, który chce zwolnić 120 osób z liczącej ponad 330 osób załogi. Według wiceprezesa Wyborowej SA Andrzeja Szumowskiego, "powodem ewentualnej restrukturyzacji jest konieczność obniżenia kosztów produkcji wobec konkurencji".\nZwiązki zawodowe działające w Wyborowej nie wyrażają zgody na zwolnienie żadnego pracownika. Jako wyjście kompromisowe proponują, żeby zarząd spółki przeprowadził program dobrowolnych odejść dla pracowników i wypłacił im "porządne odprawy".\n"Każdy chętny pracownik w zależności od stażu pracy będzie mógł otrzymać od 7 do 18 średnich pensji, co w liczbach bezwzględnych daje od 50 do ponad 250 tys. złotych na jednego pracownika" - powiedział PAP Szumowski.\nZarząd firmy chce dać czas mediatorowi, który w poniedziałek rozpoczął swoje działania.\n"Liczę, że po to jest mediacja, aby do czegoś dojść i nie sądzę, aby jakiekolwiek działania negatywne miały miejsce, zanim negocjacje się zakończą" - uważa Andrzej Szumowski.\nWyborowa SA to spółka, która powstała w 2001 r. w wyniku kupna poznańskiego Polmosu przez koncern Pernod Ricard. Obecnie 100 proc. akcji Wyborowej SA należy do Agros Holding SA, spółki zależnej od Pernod Ricard.\nZapisy na akcje PGNiG dla inwestorów indywidualnych od 1 do 9 IX\nSony i Toshiba nie dogadały się w sprawie standardu DVD\nNFZ chce dodać oddziałom około 360 mln zł\nGUS: Nakłady inwestycyjne w I połowie roku wzrosły o 4,5 proc.


Jeden z liderów projektu powiedział agencji Reuters, że finansowany przez Unię Europejską projekt budowy mapy genetycznej Polski planuje zrezygnować z technologii sekwencjonowania genetycznego z chińskiej grupy BGI z powodu obaw o bezpieczeństwo danych.\nRzecznik NSCAI powiedział, że poparł raport i zalecił Stanom Zjednoczonym i ich sojusznikom podjęcie kroków w celu lepszej ochrony prywatności pacjenta. Od 2015 roku Pekin zabronił zagranicznym badaczom dostępu do danych genetycznych populacji chińskiej.\nW sierpniu, Zespół Genetyki Człowieka przy Polskiej Akademii Nauk Z tzw. „niezgodnością” tzw. „Firm Dalekiego Wschodu” Zasady protokołów badań genetycznych budziły poważne wątpliwości. Nie wymienił żadnych firm ani krajów, ale wezwał laboratoria inżynierii genetycznej i instytuty naukowe za granicą do zaprzestania korzystania z tamtejszych firm biotechnologicznych.\nStwierdzono, że około 100 000 kompletnych polskich genów może już znajdować się w laboratoriach „Dalekowschodnich”, powołując się na przybliżone szacunki, których Reuters nie mógł zweryfikować. Panel stwierdził, że Polska nie ma kontroli nad tymi ważnymi danymi osobowymi.\nFiglerowicz powiedział, że mapa genomowa, która ma kosztować 100 milionów slotów (25,35 miliona dolarów) i jest w połowie projektu sekwencjonowania 5000 polskich genów, od 2019 roku zleca prace stronom trzecim.\nSiedziba firmy znajduje się w Bialistock, Central Europe Genomics Center SP. z oo (CEGC), która w zeszłym roku zaczęła korzystać z technologii BGI – powiedział; Teraz Fiklerovich powiedział, że mapa genetyczna Polski postanowiła nie wysyłać żadnych danych genetycznych z kraju i prawdopodobnie zerwie umowę z CEGC. Powiedział, że ostateczna decyzja, która nie została jeszcze zatwierdzona przez instytucje finansowe, ma nastąpić w ciągu najbliższego tygodnia lub dwóch.\nCEGC nie odpowiedziała na prośby o komentarz. Inno-Gene SA, poznańska firma biotechnologiczna, która posiada mniejszościowy udział w CEGC, poinformowała, że nie wiedziała o możliwości anulowania.\nPolityka prywatności na stronie internetowej eksperymentu stwierdza, że zebrane dane mogą być udostępniane w Chinach, gdy jest to „bezpośrednio związane z bezpieczeństwem narodowym lub bezpieczeństwem narodowym”, chociaż BGI nie zostało o to poproszone. BGI jest używany przez kobiety w ciąży Dane genetyczne do badań cech populacji. Współpracuje również z PLA w innych dziedzinach badań.\nREAD Hotel Show Dubai potwierdza, że Polska jest partnerem kraju partnerskiego\n„Cenimy relacje biznesowe i badawcze, jakie utrzymujemy z naszymi partnerami i klientami w Polsce i cieszymy się na dalszą z nimi współpracę”.\nPrev post GM bada łodzie elektryczne, kupuje udziały w producencie silników\nNext post Trady Perth zmarł po tym, jak ciężkie drzwi spadły mu na głowę


Od wielu lat szkolenie bhp jest obowiązkowe w naszym kraju. W przeszłości w każdej firmie była zatrudniona osoba, która zajmowała się właśnie takimi szkoleniami. Dzisiaj nie w każdej firmie znajdziemy takiego specjalistę, ponieważ coraz bardziej pop\nDodane: 11-02-2021 06:05\nularny stał się outsourcing bhp i coraz większa liczba przedsiębiorców decyduje się właśnie na takie rozwiązanie.\nGdzie taniej zobaczyć symulator dachowania?Szkolić z bhp w Białymstoku szybciej?Czy ktoś też lubi zobaczyć symulator dachowania?Kto musi wyszkolić z bhp?Zobacz te 12 ciekawostek o tym jak przejść szkolenie z bhp w prosty sposóbJak bez problemu przejść szkolenie z bhpTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie szkolić z bhp we WrocławiuJak uczyć bhp i się nie nudzić?Symulacja dachowania na eventWycena tego jak szkolić z bhp we Wrocławiu2021 najlepszym okresem aby zrobić szkolenie bhp WarszawaOutsourcing BHP Warszawa11 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Szkolenie bhp OnlineJak uczyć bhp i się nie nudzić?Obsługa BHP WarszawaPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpJak w 2020 skuteczniej szkolić z bhp w Białymstoku?Szokujące 9 Metod Aby szkolić z bhp we WrocławiuJak przetrwać dachowanieNowoczesne sposoby jak szkolić z bhp we Wrocławiu w każdych warunkachSprawdź jak możesz szkolić z bhp we WrocławiuJak wygląda dachowanieJak dachować?Wartość tego jak uczyć bhp w 2020Czy wiesz jak przejść szkolenie z bhp żeby później tego nie żałować?PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz przejść szkolenie z bhpOto jak lepiej przejść szkolenie z bhpJak uczyć bhp - ważne zmianyCzy wiesz jak bhp żeby później tego nie żałować?Oni Już Wiedzą Jak przejść szkolenie z bhp, Odbierz Dostęp Zanim O 11:11 System Wyłączy Rejestrację