Bez kategorii | Polskie Stowarzyszenie Miłośników Kolei | Strona 47\nRemont kolejnej części dachu hali wachlarzowej zaczęty!\nNo i zaczęło się… a właściwie zaczął kolejny etap remontu dachu hali głównej. W tym roku dzięki pozyskanym dotacjom planujemy odtworzyć pokrycie dachowe (papa + konstrukcja drewniana) nad zewnętrzną połową sześciu stanowisk postojowych w dawnej części „rewizyjnej”. Prace rozpoczęliśmy tym razem od strony torów, od remontu dachu nad skrajnym stanowiskiem nr 1. Taka, odwrócona w stosunku do minionych lat, kolejność wynika z konieczności położenia na nowo obróbek blacharskich na ostatniej nie wyremontowanej części wystających ponad dach ścian hali (ogniomurów). Wykonanie oblachowania tego ostatniego fragmentu pozwoli zakończyć ten etap zabezpieczania elementów konstrukcyjnych hali przed wpływami atmosferycznymi.\nRemont w tym roku prowadzi skierniewicka firma budowlana „Marbudex”, która w zorganizowanym przez nas konkursie złożyła najwyżej ocenioną ofertę. Roboty potrwają kilka najbliższych tygodni, ich termin zakończenia – jak to z dachem bywa – będzie ściśle uzależniony od aktualnej sytuacji pogodowej.\nPrace są finansowane z dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (50 000 zł, stanowiska nr 1-3) oraz Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (35 000 zł, stanowiska nr 7-9). Wkład własny PSMK wynosi 25 940,94 zł i zostanie pokryty z otrzymanego 1%, za który serdecznie dziękujemy.\nFiniszujemy z naprawą rozjazdu nr 128!\nStopniowo dobiega końca remont rozjazdu nr 128. Ma on dla nas duże znaczenie, leży bowiem w torze nr 59, jednej z głównych dróg łączących Parowozownię ze stacją. Prace finansowane są przy wsparciu Miasta Skierniewice w kwocie 8 000 zł.\nRozjazd jest typowym, znormalizowanym rozjazdem z szyn S49, o skosie 1:9. Konstrukcję tego typu rozjazdów opracowały koleje niemieckie (DRG) na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX w, po wprowadzeniu znormalizowanej szyny „ciężkiej” typu S49 o masie 49 kg/mb. Po 1945 roku szyny S49 zostały uznane za znormalizowane również na PKP, zastępując przedwojenne konstrukcje z szyn PKP-owskiego typu C. Przyjęcie jako normalnych szyn S49 wynikło zapewne z jednej strony ze „stanu zastanego” po wojnie, z drugiej zapewne stąd, że stopka szyn niemieckich S49 miała tę samą szerokość co w polskim typie S, po 1945 określanym jako S42, co znacznie uprościło utrzymanie torowisk. Nasz rozjazd nr 128 nie jest aż tak stary, pochodzi już z lat 70-tych. Konieczność naprawy wynikła ze znacznego zużycia drewna, które kiedyś położono niechlujnie, na bardzo oszczędnie zasypaną i mocno zanieczyszczoną podsypkę. Zanieczyszczona podsypka zatrzymywała wodę, co wpływało negatywnie na stan podrozjazdnic. Zresztą część podrozjazdnic, jak się wydaje zastosowano na parowozowni używanych, staroużytecznych.\nObecny remont przeprowadziliśmy kompleksowo. Poszczególne segmenty rozbierano całkowicie, wybierano całość tłucznia, który od razu przesiewano. Miejsce pod rozjazd pogłębiono i poszerzono, wybierając ziemię, tak aby nowe drewno miało kontakt tylko z tłuczniem. Zapewni to dłuższą żywotność drewna. Po przesianiu tłucznia, okazało się, że jest go zbyt mało, konieczne było zatem sprowadzenie dodatkowych kilku metrów sześciennych tego podstawowego dla toru materiału.\nW miniony weekend odbudowano ostatni segment rozjazdu. Po zasypaniu spodniej warstwy tłucznia nasi koledzy ułożyli ostatnie podrozjazdnice po czym przy pomocy naszego dźwigu kolejowego (Maschinenfabrik Wyhlen 1938) ułożono najcięższe – bo z krzyżownicami – elementy toru. Po dopasowaniu elementy złubkowano oraz przykręcono do podkładów.\nPrace w rozjeździe ujawniły konieczność wykonania dodatkowego remontu odcinka toru łączącego naprawiany obecnie rozjazd z wyremontowanym już kilka lat temu „anglikiem” (z szyn typu S prod. Huty „Piłsudski” w roku 1935) w torze 57. Na tym łączniku „nie stwierdzono” w ogóle tłucznia, przez co naruszone podkłady nie rokują już żadnej nadziei. Szczęśliwie mamy wystarczającą ilość podkładów staroużytecznych, zmagazynowanych po remoncie obrotnicy i „anglika”, i te posłużą nam do remontu tych zniszczonych kilkunastu metrów. Pozostanie nam jeszcze wyregulowanie i podbicie rozjazdu oraz zasypanie klatek między nowymi podkładami świeżym tłuczniem. Lekko nie jest, ale widać już koniec…\nNa zabrzańskich Targach Turystyki Dziedzictwa Przemysłowego i Turystyki Podziemnej.\nChoć jeszcze nie upłynął tydzień od „Nocy Muzeów”, nasza ekipa stawiła się do pracy. Pojechaliśmy do Zabrza, wziąć udział w odbywającej się w dniach 22-23.05.2014 XI Międzynarodowej Konferencji Naukowo-Praktycznej „Działające zakłady przemysłowe i usługowe jako nowe podmioty turystyki dziedzictwa przemysłowego” i w towarzyszących Konferencji VI Międzynarodowych Targach Turystyki Dziedzictwa Przemysłowego i Turystyki Podziemnej. Targi, otwarte dla szerokiej publiczności trwały w dniach 23-24.05.\nPo pierwsze, wysłuchaliśmy referatów i dyskusji. Tegoroczna tematyka Konferencji była dla nas szczególnie interesująca. Naszą Parowozownię tworzymy bowiem jako kolekcję żywą, działającą, łącząc szereg – zda się – wykluczających się funkcji. Chcemy w Parowozowni na pewno funkcji muzealnej, czyli możliwości gromadzenia i przechowywania zbiorów. Chcemy też funkcji utylitarnych, bo nasze eksponaty, a szczególnie tabor trzeba naprawiać czy wręcz odbudowywać. Dążymy wreszcie do tego aby nasz obiekt był interesujący nie tylko dla kolejowych fanów. Konferencyjne głosy niewątpliwie pozwoliły poszerzyć nam horyzonty, popatrzeć na nasze problemy z różnych punktów widzenia. Wystąpienia na pewno nie dały nam gotowych recept, bo tych nikt nam nie poda. Ale pozwoliły po raz kolejny poszerzyć naszą wiedzę. Warto „bywać”, warto słuchać i dowiadywać się, jak z podobną do naszej problematyką radzą sobie inni.\nPo drugie, wzięliśmy udział w Targach. Dziedzictwa przemysłowego nie byłoby bez kolei. Wśród targowych stoisk byliśmy jej jednym z dwu przedstawicieli. Oprócz nas, kolej promował – ubrany w osadzony w realiach lat 1930-tych mundur dyżurnego kolei czeskich, tylko kolega z wąskotorowej linii Třemešná ve Slezsku – Osoblaha w Czechach. Ponadto, na stoisku poświęconemu walorom regionów Słowacji dostępne były materiały Orawskiej Kolejki Leśnej położonej niedaleko polskiej granicy.\nWzorem ubiegłego roku na naszym stoisku zaprezentowaliśmy zaaranżowane wnętrze parowozu. Tła użyczyła nam budka maszynisty TKt48-39. Makietę ubarwiały narzędzia, bańki i świecące naftowe i karbidowe lampki. Sami też byliśmy „eksponatami” prezentując rozmaite odmiany mundurów pracowników PKP z lat 1958 – 1968. Zainteresowanie, jak zwykle było spore. Przede wszystkim odwiedzały nas dzieci, zawsze ciekawe rozmaitych elementów „prawdziwego” pociągu. Targi zgromadziły szereg wystawców związanych z historią przemysłu oraz prezentowały walory turystyczne Indii, których Ambasada obecnie była współpartnerem Urzędu miasta Zabrze. Wśród targowych stoisk zwiedzający mogli zapoznać się m.in. z bliskim nam geograficznie Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego z Pruszkowa. Muzeum zaproponowało najmłodszym (i nie tylko) grę w „wykopaliska”. Korzystając z prawdziwego wyposażenia archeologów, małych łopatek, szpachelek i pędzli można było „odkryć” w sporej piaskownicy „zapomniane skarby minionej cywilizacji”. Okazale prezentowały się stare samochody osobowe trzech prywatnych kolekcjonerów oraz samochód strażacki z mysłowickiego Muzeum Pożarnictwa. Wiele osób przyciągała obszerna, czynna wystawa eksponatów z Muzeum Komputerów i Informatyki w Katowicach. Prezentowały się: Zabytkowa KWK „Guido” z Zabrza, Kopalnia Soli w Wieliczce i wiele innych. Szkoda tylko, że na czas Targów przypadła fala największych jak na razie tegorocznych upałów. W pełnym umundurowaniu, z grzejącymi lampkami karbidowymi na piersiach, targową służbę pełnić było dość ciężko ale wesoło. Jak na parowozie…\nWizyta w Zabrzu dała nam możliwość wymiany doświadczeń i odnowienia fachowych kontaktów. Umożliwiła też wycieczkę studyjną – tym razem do głównej siedziby Muzeum Górnictwa Węglowego w centrum Zabrza. Chwila wolnego czasu pozwoliła też na ocenę poziomu odbudowy „Schenkusia” – wyeksponowanego na terenie siedziby DB Schenker parowozu Ty2-5680. Obejrzawszy lokomotywę z bliska byliśmy pod wrażeniem jakości prac remontowych.\nZ Zabrza powróciliśmy do Parowozowni w sobotni wieczór, pełni nowych wrażeń.\nRekordowa Kolejowa Noc Muzeów!\n17 maja 2014 r. Kolejowa Noc Muzeów już po raz piąty zawitała do skierniewickiej Parowozowni! Skończyła się ona kolejnym rekordem frekwencji – pomimo braku bezpłatnych pociągów specjalnych z Łodzi i Warszawy w ciągu niespełna 4 godzin odwiedziły nas 943 osoby. Tradycyjnie już przygotowaliśmy iluminowaną wystawę taboru kolejowego na zewnątrz – na torze 59 stanął TKi3-137 ze składem pociągu mieszanego, natomiast na obrotnicy pozował TKt48-39. Niepewna pogoda skłoniła nas do podjęcia decyzji o udostępnieniu do zwiedzania także wnętrza części hali wachlarzowej – oczywiście także specjalnie podświetlonej.\nDużym zainteresowaniem cieszyła się również wystawa urządzeń sterowania ruchem kolejowym – aby osiągnąć efekt zbliżony do unikalnej atmosfery pracy nocą na prawdziwej nastawni zamontowaliśmy tzw. lampy szczelinowe, sprawiające że pomieszczenie wystawowe tonęło w półmroku eksponującym lampki na pulpitach nastawczych. Można było zwiedzać także halę maszyn, kuźnię i wystawy czasowe. Spragnieni i głodni mogli wzmocnić się przed dalszymi atrakcjami przygotowanymi na Noc Muzeów nie tylko przez PSMK, ale także przez inne instytucje kultury w mieście. Napoje i potrawy z grilla serwowała pizzeria Atmosfera.\nTegoroczna, jubileuszowa Kolejowa Noc Muzeów odbywała się pod honorowym patronatem Zbigniewa Klepackiego – Podsekretarza w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju oraz Witolda Stępnia – Marszałka Województwa Łódzkiego.\nGościom wybierającym dojazd koleją powrót do domów gratis zapewniły PKP Intercity, Przewozy Regionalne i Koleje Mazowieckie.\nNaszym Gościom, Honorowym Patronom i Partnerom serdecznie dziękujemy!\nUroczystości w Lipcach Reymontowskich\nW środę, 7 maja delegacja Stowarzyszenia uczestniczyła w położeniu kamienia węgielnego pod kolejny i „kolejowy”, bo przy torach „Wiedenki”, pomnik.\n„Kolejowy” pomnik od kilku już lat stoi na pierwszym peronie skierniewickiego dworca. Uchwycona w pośpiechu spiżowa postać w surducie i cylindrze z neseserkiem w ręce obrazuje… pasażera. Pasażera Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej – powieściową (z „Lalki” Bolesława Prusa) osobę Stanisława Wokulskiego. Teraz przyszedł czas na uhonorowanie pracownika Kolei Wiedeńskiej, również znanego z literatury, jednakże całkowicie realnego. W Lipcach Reymontowskich, pomiędzy torami a budynkiem dróżnika obchodowego stanie pomnik kolejarza (ale i krawca, i aktora…) noblisty – Władysława Stanisława Reymonta.\nTakie usytuowanie pomnika, gdzieś „daleko, przy torach” choć wydaje się niezwykłe, jest jednak w pełni uzasadnione. Lipce – to miejscowość upamiętniona na kartach „Chłopów”. To prawda, że Władysław Stanisław Reymont, pełniąc przez kilka lat funkcję dróżnika obchodowego, w swej powieści zawarł obserwacje nie tylko stąd. Zapewne obrazy, które odnajdujemy w kolejnych czterech tomach wiejskiej epopei pochodzą i z niedalekiej Krosnowy, i Makowa, i Bełchowa. Prawdą jest i to, że powieściowa rodzina Borynów swe nazwisko także wzięła od mieszkańca innej niedalekiej miejscowości – gospodarza, u którego Reymont wynajmował izbę. Ale to miejsce – Lipce i linia dawnej „Wiedenki” – symbolicznie łączy „Lipcoków” i kolejarzy, przypominając, że Reymont to autor genialny, umiejący pokazać realia codziennego życia. Tu „Lipcoki”, tam kolejarze…\nOsadzone w kolejowych realiach „Komediantka”, „Fermenty” a choćby i dynamiczny opis („Ziemia obiecana”) powrotu Karola Borowieckiego z Berlina do Łodzi, do płonącej fabryki, tak samo jak „Chłopi” dowodzą wielkiej umiejętności obserwacji. Podpatrywania i uwieczniania życia codziennego wsi, miasta i łączącej je kolei. „Kocham Reymonta za jego realizm, fotograficzną pamięć, dzięki której umiał przenieść na papier obrazy z polskich wsi i miast, a także pasję kolejarską…” powiedziała podczas uroczystości p. Maria Balicka, emerytowana nauczycielka języka polskiego z warszawskiego Technikum Kolejowym.\nPołożenie kamienia węgielnego zgromadziło wielu. Również byliśmy obecni i my – członkowie Stowarzyszenia w szczególny sposób zainteresowanego kultywowaniem tradycji „Wiedenki” – pierwszej polskiej kolejowej magistrali. Na uroczystość przybyliśmy z przedmiotem najbardziej chyba pasującym do tej chwili – z chorągwią ufundowaną przez pracowników Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej w roku 1907, a więc w czasie gdy Reymont przygotowywał do druku kolejny tom „Chłopów”…\nTwórcą projektu pomnika, który stanie w Lipcach jest Maksymilian Biskupski, autor monumentu poświęconego Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, przedstawiającego platformę kolejową z ładunkiem krzyży, ustawioną na torze, którego każdy podkład nosi nazwę jednego z miejsc kaźni. Ten przejmujący w swym wyrazie pomnik stoi w Warszawie, na ulicy Muranowskiej, niedaleko dworca Warszawa Gdańska.\nPołożenie kamienia węgielnego zbiegło się w Lipcach z jeszcze jedną uroczystością – otwarciem Muzeum Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, które jest już czwartym muzeum w Lipcach Reymontowskich, obok Muzeum Regionalnego im. W.S. Reymonta, Muzeum Czynu Zbrojnego oraz wystawy sprzętów wiejskich w Galerii Staroci. Nowe Muzeum mieści się w dawnym domku obchodowego DŻW-W powstałym około 1875 roku, który do niedawna pełnił rolę kasy biletowej i poczekalni na przystanku kolejowym. W muzeum zgromadzono wystawę ikonograficzną poświęconą historii kolei w Lipcach a także wystawiono przykłady mundurów i czapek, elementy wyposażenia kolei i urządzeń zabezpieczenia ruchu.\nOtwarcie nowego muzeum było dla naszej delegacji okazją do odwiedzenia bardzo ciekawej ekspozycji w Muzeum im. Wł. St. Reymonta. Placówka ta mieści się w dawnej zagrodzie, która od przełomu XIX i XX wieku mieściła także manufakturę włókienniczą, założoną przez rodzinę Winklów. Stąd też oprócz eksponatów poświęconych etnografii i tradycji ludowej regionu, w muzeum jest obszerny dział przemysłowy – niemal całkowicie zachowane wyposażenie małej gręplarni, przędzalni i farbiarni wełny, napędzanych unikatowym stacjonarnym silnikiem spalinowym (tzw. średnioprężnym, z głowicą żarową). To m.in. tutaj, w latach 1889 – 1950 tkano (a farbowano jeszcze do 1974 roku) materiały na słynne łowickie pasiaki. Dzisiaj dawna manufaktura Ludwika Winkla jest unikatowym w skali kraju obiektem pokazującym przemysł wsi polskiej.\nCiekawe muzea (też wspomniane Muzeum czynu zbrojnego i Galeria staroci) warto odwiedzić, do czego gorąco zachęcamy. Są niewątpliwym powodem do dumy dla Lipiec.\nRozpoczęcie X jubileuszowego sezonu turystycznego w Parowozowni Skierniewice za nami!\nW sobotę, 3 maja pomimo rzęsistych strug deszczu odwiedziło nas aż 290 osób. Ze względu na niesprzyjającą aurę więcej czasu poświęciliśmy na prezentację eksponatów zgromadzonych w hali wachlarzowej (pod wyremontowanym dachem) oraz wystawę urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Udostępnienie wydłużonej trasy zwiedzania jest możliwe dzięki przeprowadzonym w ubiegłym roku pracom remontowym dachu współfinansowanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz z 1% podatku dochodowego.\nNa zziębniętych czekały natomiast gorąca kawa i herbata oraz kiełbaski serwowane przez pizzerię „Atmosfera”.\nTegoroczna, jubileuszowa edycja „Dni Otwartych”, odbywa się pod patronatem medialnym:\nPlener z Fotograficzną Łodzią\nW sobotę 26 kwietnia, wspólnie z Grupą Fotograficzna Łódź zorganizowaliśmy w Parowozowni pierwszy w tym roku plener fotograficzny. Ideą tego typu spotkań jest umożliwienie swobodnego wykonywania zdjęć bez konieczności poruszania się w zwartej grupie z przewodnikiem. Stąd też zwykle bardziej ograniczona liczba uczestników mająca przede wszystkim zapewnić bezstresowy komfort poprzez ograniczenie do minimum możliwości niepożądanego wchodzenia fotografującym w kadr.\nPomimo deszczowej aury przyjaznej przede wszystkim stworzeniom lubiącym wilgoć stawiło się dokładnie 30 śmiałków, którzy nie zważając na warunki pogodowe przez blisko 5 godzin utrwalali na matrycach aparatów nie tylko wnętrza naszej szopy oraz zgromadzone w niej artefakty dawnej kolei, ale także elementy na odkrytym terenie oraz Kolegów pracujących przy naprawie rozjazdu nr 128.\nŚrubena-Unia wsparła rewitalizację rozjazdu nr 128\nNasze poszukiwania firmy, która wesprze rewitalizację rozjazdu nr 128 wkrętami P49 zostały uwieńczone sukcesem! Producent elementów złącznych dla kolejnictwa – żywiecka Śrubena-Unia S.A. przekazała nam 400 sztuk niezbędnych nam materiałów złącznych.\nRemont rozjazdu nr 128 rozpoczęty!\nRuszyliśmy z pierwszymi w tym roku pracami remontowymi wspartymi środkami publicznymi. Jak informowaliśmy kilka tygodni temu Urząd Miasta Skierniewice przekazał kwotę 8 000 zł na rewitalizację rozjazdu nr 128 zlokalizowanego w torze 59. Obejmuje ona wymianę wszystkich nadszarpniętych zębem czasu podrozjazdnic. Najkorzystniejszą ofertę dostawy tego elementu nawierzchni kolejowej złożyła nam Nasycalnia Podkładów w Czeremsze, która także sprawiła się błyskawicznie i w piątek 28 marca dotarły do nas zamówione podrozjazdnice.\nCałość projektu będzie realizowana wyłącznie siłami wolontariuszy i członków PSMK, a prace podzieliliśmy na etapy wynikające z konstrukcji rozjazdu, tj. na odcinki pomiędzy kolejnymi połączeniami łubkowymi – pierwszy etap obejmuje praktycznie jego połowę. W sobotę 29 marca całodzienne prace rozpoczęliśmy od wymagającego znacznego wysiłku fizycznego i krzepy demontażu opornic i iglic. Kolejnym krokiem było usunięcie mocno sfatygowanych wieloletnią eksploatacją podrozjazdnic. Wieczorem natomiast nastąpiła segregacja odzyskanych wkrętów. Dziś już wiemy, że niestety około 60% z nich jest tak skorodowana, że nie nadaje się do powtórnego użytku. W związku z tym, że dysponujemy bardzo ograniczonym budżetem projektu pilnie poszukujemy producenta lub sprzedawcy skłonnego nam podarować lub udzielić korzystnego rabatu na zakup 350 sztuk wkrętów typu P49.\nW tym etapie działań jeszcze przed nami wybranie tłucznia i rozpoczęcie układania nowych podrozjazdnic, a następnie montaż szyn. Dopiero po zakończeniu tych prac przystąpimy do demontażu kolejnych części rozjazdu. Prace zamierzamy kontynuować w kolejne soboty kwietnia i maja w zależności od warunków pogodowych. Tradycyjnie zapraszamy do pomocy. Zachęcamy także do wsparcia rewitalizacji rozjazdu 1% podatku – bowiem dzięki przyznanej dotacji każda otrzymana złotówka liczy się tu pięciokrotnie.\nStronę odwiedzono 1066695 razy


Fiat 500X FL z nowym silnikiem 1.0 Turbo | TEST - Strona 2\n12-10-2018, 17:33 #11\nNie ma w 1.0 wyboru trybów\nVW ma twarde i nieprzyjemne (w T-Rocu), ale się nie rysują. Tutaj już był porysowany panel lakierowany na zielono, tunel środkowy w ok. uchwytów na kubki i okolice kieszeni w drzwiach kierowcy. Za to wyglądają ładniej.\n12-10-2018, 17:36 #12\nCiekawe, akurat panel lakierowany w środku u mnie nawet po 3 latach jest jak nowy. Porysowane mam boczki drzwi u dołu.\n12-10-2018, 17:54 #13\nJestem zawiedziony... to znaczy samo 500X po lifcie mi się bardziej podoba i tutaj wszystkie zmiany na plus.\nZ Waszego testu jednak wynika, że 1.0 FireFly to raczej kiepski następca dla 1.4 T-Jet . Wiem, że w zasadzie ciężko go nazwać bezpośrednim następcą, ale ja go tak traktuję ze względu na tą samą moc. I pewnie lada chwila ten 1.0 FF będzie wypierał 120-konnego T-Jeta z kolejnych modeli FCA.\n12-10-2018, 18:07 #14\nnastępca dla 1.4\nnastępcą 1.4 Multiair jest wprowadzony przy okazji liftingu 1.3 Multiair. 1.0 to zupełnie nowa jednostka, która wypcha w przyszłości 1.6 wolnossące.\n12-10-2018, 18:19 #15\n@korg wiem, ale mi chodzi o silnik 1.4 T-Jet 120KM bez Multiaira, który jest jeszcze oferowany w Tipo i w Giuliettcie, a do niedawna był też np. w 500L. Pewnie (przynajmniej w Alfie) zostanie on wyparty przez 1.0 FF.\n12-10-2018, 18:24 #16\nNiski przebieg może tłumaczyć tak dziwne wyniki spalania.\nPytanie czy precyzyjność układu jest gorsza niż w Audi A4 czy poniżej średniej w klasie 500tki. Jeśli tak, to znaczy że jest gorzej niż przed liftem.\nNawet jeśli byśmy brali spalanie z tego testu jako prawidłowy pomiar to i tak lepiej kupić 500X z 1.0 niż z 1.6. Większy silnik to też chochla a do tego muł - 1.0 chociaż nieźle jedzie.\n12-10-2018, 18:43 #17\ntylko, że 1.4 T-Jet 120KM nie był nigdy oferowany w 500X\n+ z początkiem 2020 do gamy FCA wchodzą hybrydy. 1.4 T-Jet choć dobry to przestarzała konstrukcja i na pewno już jej nie będzie za parę lat nigdzie, nawet w Tipo.\n12-10-2018, 18:45 #18\nNarzekałeś że tyłu jest twarde obicie drzwi a to teraz norma nawet w droższych wozach.\nNapisałem, że "czar pryska", a nie, że to wada\nDaszek też przecież nie trzeszczy w każdej sztuce.\nW ten sposób można poddać w wątpliwość każdą wadę i zaletę każdego samochodu. Skoro otrzymujemy samochód do testów, to go testujemy. Jeśli Fiat nie umie zrobić samochodu, w którym w każdym egzemplarzu daszek nie trzeszczy, to znaczy, że jest to wada.\nserio? To w jakim przebiegu powinien być samochód, żeby się nadawał do testu?\nMieliśmy już kilka samochodów z niższymi przebiegami i wyniki były miarodajne. Pomiary robiliśmy kilkukrotnie, na tej samej trasie co inne samochody. Zresztą, nieco cięższa C-HR turbo pali równie dużo - przebieg miała większy i tam się nikt nie czepiał, że "za dużo pali"\nNie jeździłem wersją przed liftem, to fakt. Jeździłem za to samochodami konkurencji - Aroną, Dusterem, C-HR, Cactusem. W żadnym "cudów nie ma", a Fiat absolutnie nie jest najgorszy z nich. Układ precyzyjny to precyzyjny - można zrobić bardzo dobry układ w każdym segmencie (jak np. Fiesta w segmencie B)\n13-10-2018, 18:43 #19\nTestujecie jedną sztukę samochodu, powinniście skupiać się na cechach modelu i jego walorach użytkowych a nie szukać wad montażu w konkretnej sztuce. Jeśli nawet ktoś kupi 500X i też trafi na trzeszczący daszek, to zostanie on poprawiony w ramach gwarancji a małego bagażnika czy nieprecyzyjnego układu nie będzie można reklamować.\nCo w tym dziwnego? Przecież to normalne, że w pierwszym okresie eksploatacji silnik się układa i spalanie jest zawyżone a osiągi zaniżone. Miałem kilka nowych włoskich samochodów i w każdym tak było, sytuacja się normowała po kilku tysiącach kilometrów.\nWas nie dziwi, że 1,4 MA z pośrednim wtryskiem pali sporo mniej niż nowy silnik 3 cylindrowy z bezpośrednim wtryskiem 1.0 ? Są tylko dwie możliwości, albo ten silnik to porażka albo pomiar był błędny ze względu na niski przebieg lub usterkę danej sztuki.\nCzytając test można pomyśleć, że skoro układ jest nieprecyzyjny to znaczy , że Duster prowadzi się pewniej bo w jego teście nic takiego nie pisaliście. Przecież nikt nie bierze pod uwagę, że porównujecie Fiacika do BMW 3.\n« Zimowa wyprawa Mercedesem V250d Exclusive | Opel Combo Life | PIERWSZA JAZDA »


KuchniaŚwiatWarmia i Mazury 14 marca 2019 1 comment\nPodobno w życiu nic dwa razy się nie zdarza. Ale od każdej reguły są jakieś odstępstwa. Tegoroczny konkurs kulinarny młodych talentów na zamku w Rynie czyli L’art de la cuisine Martell 2019 pokazał, że właśnie tak jest. I zapewnił nam taki roller coaster jak najlepsza podróż. Ale żeby nie uprzedzać faktów bo o tym opowiemy za chwilę.\nKonkurs w 2018 roku wygrała para Jarosław Owczarczyk z Robertem Branickim z warszawskiej Restauracji Pink Lobster.\nRok wcześniej Jarek Owczarczyk z innym kolegą Łukaszem Andruszkiewiczem zdobył II miejsce w konkursie. Więc jak widać planowano i systematycznie rozwijał się i piął w górę by zdobyć upragniony szczyt czyli puchar konkursu Martella.\nKażda z par, która broni tytułu zapewnia sobie z automatu start w kolejnym konkursie. A dlaczego o tym mówimy przekonacie się za chwilę.\nKonkurs L’art de la cuisine Martell 2019\nFinał Martell 2019\nNic dwa razy się nie zdarza ale czy na pewno ?\nTo był już 17 konkurs Martella z czego po raz 12 odbywający się w Hotelu Zamek Ryn na Mazurach. Zakładamy, że część z Was mogła nie czytać naszych relacji z ubiegłych lat więc przypominamy, że do konkursu może zakwalifikować się tylko 16 par wybitnych, młodych kucharzy z całej Polski gdzie warunkiem jest, by ich wiek nie przekraczał 30 lat.\nO prawo startu walczyło aż 55 drużyn z całego kraju.\nWybraną szesnastkę ocenia Jury Degustacyjne, w skład którego weszli: Andrea Camastra z Restauracji Senses – jednej z dwóch w Polsce z gwiazdką Michelin,\nJustyna Słupska-Kartaczowska, Joanna Ochniak – pierwszy w Polsce certyfikowany sędzia międzynarodowy.\nA także Adam Chrząstowski, Marek Widomski i Kurt Scheller.\nDruga grupa to Jury Techniczne, gdzie zasiedli – Ernest Jagodziński,\nJarosław Uściński, Tomasz Deker,\nAndrzej Bałdyga, Zbigniew Łęgowski i Wiesław Bober.\nDo tego wszystkiego jest jeszcze trzecie Jury tzw. Koneserów Smaku. W tym roku wyjątkowo jurorzy zmieniali się w tej grupie. Mogliśmy więc zobaczyć Christophe Valtaud – Cellar Mastera Domu Martell czyli twórcę koniaków Martell,\nAndrzeja Saramonowicza – scenarzystę, producenta i reżysera m.in. Ladies, Andrzeja Chojnowskiego – redaktora naczelnego Esquire\nrodzeństwo Gaję Kuroń\ni świetnego kucharza Jaśka Kuronia\na także niezastąpionego Andrzeja Szumowskiego reprezentującego Pernod Ricard, który zawsze czaruje barytonem i smaczną anegdotą.\nNo a także jedną Szaloną Walizkę 🙂\nCałość od lat wielu spina niezastąpiony Dariusz Struciński – szef kuchni Hotelu Anders a obok niego jeden z dwóch prowadzących Dariusz Maląg.\nKażdego roku w konkursie dominuje temat główny czyli podstawowy produkt, z którego kucharze przygotowują dania. Wszyscy korzystają z tego samego by szanse były równe. Tym razem był, zdawałoby się, banalny “Kurczak sielski w pejzażu kuchni regionalnej”.\nCo ważne to rodzaj kurczaków hodowanych bez antybiotyków. A sami uczestnicy konkursu byli zobowiązani by użyć w swoich daniach produkt charakterystyczny, w kuchni regionu, który reprezentują. Już sam ten element zwrócenia uwagi na kuchnię polskich regionów cieszył nas i zapowiadał niezłe atrakcje.\nPierwszego dnia odbywa się konkurencja techniczna, podczas której kucharze przygotowują półprodukty do konkursu głównego. Przy okazji są oceniane ich umiejętności technicznego, wiedza i sprawność.\nKonkurs główny rusza zawsze w sobotę rano. Na czterech, w pełni wyposażonych stanowiskach dwuosobowe zespoły mają tylko godzinę by wyczarować cudo na miarę pucharu konkursu Martella.\nPo zakończeniu każdej tury dania są serwowane jurorom technicznym, degustacyjnym oraz koneserom smaku. Oceniane jest także dopasowanie jednego z trzech koniaków do serwowanego dania.\nJedno z dań po wcześniejszej prezentacji w rozmowie z Karolem Okrasą trafia do kogoś z publiczności więc dla osób, które pojawiają się na konkursie to nie lada gratka. Można bez żadnych specjalnych koneksji otrzymać możliwość spróbowania, któregoś z konkursowych dań.\nA wierzcie nam. Każde z nich to małe dzieło sztuki, głęboko przemyślane i świetnie skomponowane tak by cieszyło nie tylko podniebienie ale i oko.\nW przerwach zmagań można odwiedzić stoiska firm wspierających, z których najsmaczniej przypadł nam do gustu Scholler :). Lody wiadomo 🙂\nA do serca produkty Bagstar, wszystko eko jak chociażby papierowe rączniki i papier toaletowy z odzysku z kartonów po sokach a także podajniki wykonane z tych samych kartonów. A przede wszystkim papierowe słomki do picia.\nKonkurencje kończą się po południu. Kucharskie duety mają czas na odpoczynek ale ich emocje zapewne są napięte jak struna bo wszyscy czekają na uroczystą galę podczas, której ogłaszani są zwycięzcy konkursu.\nPo raz pierwszy w historii, jury miało poważny dylemat i postanowiło przyznać wyróżnienie Angelice Kowalik i Łukaszowi Wajdzie z Restauracji Pod Nosem w Krakowie. To voucher w postaci pełnej kolacji degustacyjnej w Restauracji Sense z jej szefem Andrea Camastra.\nW tym roku trzecie miejsce zajęli Radosław Gierałtowski i Viktor Soliar z Restauracji Szafarnia 10 w Gdańsku za kurczaka sielskiego z dębem, werbeną i serem kozim z czarnuszką\nDrugie miejsce wywalczyli Wiktor Wielgus i Karol Kaszlewicz z Restauracji Hotelu Nicolaus w Toruniu za pierś kurczaka z mousseline piernikowym ( a jakże przecież chłopaki z Torunia ),sosem “czernina”, wątróbką z kurczaka, kluską ziemniaczaną, puree z marchewki i chipsem ze skórki kurczaka.\nAle trzęsienie ziemi dopiero nadchodziło bo okazało się, że zdarzyła się rzecz niebywała, pierwszy raz w 17-letniej historii konkursu Martella. Pierwsze miejsce ponownie zdobyli Jarosław Owczarczyk i Robert Branicki z warszawskiej restauracji Pink Lobster, gdzie byliśmy całkiem niedawno i szczególnie polecamy to miejsce o czym możecie przeczytać a naszym poście: Śniadania w Pink Lobster – ze sztuką w tle.\nUznanie jurorów zdobył ich kurczak w aromacie dymu olchowego z nalewką staropolską.\nTyle detali technicznych bo tego co zdarzyło się później nie da się normalnie opisać. Przeszczęśliwi Jarek Owczarczyk i Robert Branicki rzucili się w ramiona jurorów i ściskali ich tak mocno, że zachodziła obawa o ich życie i polskich mistrzów kuchni.\nPolały się łzy radości a później koniak, którym wzniesiono toasty za niezwykły sukces.\nNiezwykle istotne jest również to, że po raz pierwszy w historii L’art de la cuisine Martell – puchar, który był przechodni, na stałe zagości w restauracji Pink Lobster. Właśnie tam możemy ich spotkać na co dzień. A Jarek Owczarczyk z Robertem Branickim zrobili to dosłownie rzutem na taśmę ponieważ przekraczają magiczne 30 lat. W przyszłym roku nie mogą już brać udziału w konkursie Martella.\nChłopaki – wielkie gratulacje od Szalonych Walizek bo czegoś takiego to nasze oczy jeszcze nie widziały. To się nazywa robić show. A kolejny konkurs Martella jak zawsze na początku marca w Hotelu Zamek Ryn w samym sercu Mazur. Jeśli chcesz zarezerwować tutaj pokój nie wydać za dużo skorzystaj z naszego linku a otrzymasz 50 zł na rezerwację z Booking.\nRelacje z poprzednich konkursów możecie znaleźć niżej:\nL’art de la cuisine Martel 2017\nNiebawem w tym miejscu pojawi się także film więc zaglądajcie by obejrzeć również filmową relację.\nZapraszamy na obiecany film z konkursu L’art de cuisine Martell 2019 w Rynie.\nSzalone Walizki 14 marca 2019\nTagi:Dariusz Strucińskidorota gil-kowalskaHotel Zamek RynKarol Okrasamartellszalone walizki\n19 marca 2019 12:10\nKulinarna podróż na szczyt brzmi …smakowicie!


Tomasz Bagiński: W Polsce mamy wielu utalentowanych artystów [ROZMOWA MM] | Nasze Miasto\nZ Tomaszem Bagińskim rozmawiamy o jego produkcji "Ambition", ... Platige Image\nTomasz Bagiński, twórca słynnej, nominowanej do Oscara animacji "Katedra", pracuje obecnie m.in. nad fabularnym filmem "Wiedźmin" (z aktorami), o którym to projekcie jednak niechętnie rozmawia. Na zadane w poniższym wywiadzie pytanie, czy obiecuje zmazać z filmowej wersji Geralta piętno nieudanego filmu Marka Brodzkiego z 2001 r., odpowiedział, że poznamy jego dzieło po owocach.\nOstatnio głośno zrobiło się o produkcji Bagińskiego "Ambition", nakręconej na zlecenie Europejskiej Agencji Kosmicznej i reklamującej dziesięcioletnią misję Rosetta. To sonda kosmiczna, której lądownik ma stanąć na komecie 67P/Czuriumow-Gierasimienko 12 listopada 2014 r.\nJak to się stało, że to Pana studio Platige Image zrealizowało film "Ambition" dla Europejskiej Agencji Kosmicznej, **promujący mijsę Rosetta?\nWspółtwórcą filmiku był znany pisarz science fiction Jacek Dukaj. Skąd ten wybór?\n- Znamy się z Jackiem od dawna. Byłem pewien, że on powinien wziąć udział w projekcie "Ambition". Zresztą pracowało nad nim naprawdę mnóstwo osób. Dukaj został konsultantem science ficiton, wskazywał słabości pierwotnego scenariusza. Wymienialiśmy się razem dziesiątkami pomysłów, stopniowo eliminując te złe.\nWedług początkowych zdjęcia miały powstać w Bełchatowie. Była szansa na promocję Polski. Ale coś poszło nie tak...\nJak to się stało, że w "Ambition" zagrał **Aidan Gillen, **aktor**znany z "Gry o tron" (w serialu gra lorda Petyra Baelisha - przyp. red.)? **\n**W pańskim spocie o igrzyskach w Soczi także był obecny aktor z "Gry o tron" - Charles Dance (serialowy Tywin Lannister), użyczający swojego głosu. Musi być Pan wielkim fanem tej sagi i serialu.\nA jak to się dzieje, że polska firma wygrywa z zagraniczną konkurencją?**\nPracuje Pan też nad fabularnym filmem o "Wiedźminie". Może Pan zdradzić jakieś szczegóły? Kto wcieli się w główną rolę? Czy chce Pan bazować nad którymś z opowiadań, na sadze, a może na najnowszej książce "Sezon burz"?\nCzy Pańskim zdaniem kiedyś człowiekowi uda się stworzyć fotorealistyczny obraz - nie do odróżnienia od rzeczywistości? A jeśli tak, to kiedy?\n- W świecie filmów to dzieje się od dobrych 10 lat. Przecież jeśli efekty graficzne są dobrze zrobione, to nie jesteśmy w stanie ich odróżnić od rzeczywistości. Natomiast jeśli chodzi o gry komputerowe, to jeszcze trochę czasu minie, ale niewątpliwie się uda. Za 5-10 lat komputery znajdą się na takim etapie zaawansowania, że będą w stanie generować realistyczną grafikę jak ze zdjęcia.\nNiedawno rozgorzała dyskusja nad klipem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, promującym Polskę. Jak by Pan ujął tę tematykę?\n- Nie da się tego określić w jednym zdaniu, na gorąco. Musiałbym się nad takim projektem zastanowić. Zresztą nie mogę być obiektywny przy ocenie tego klipu, bo znam jego twórcę - Pawła Borowskiego, a część efektów powstało właśnie w Platige Image. Ale generalnie klip mi się podobał. Myślę, że część osób nie zrozumiała jego konwencji, ale spot się broni.\nNad czym Pan, poza "Wiedźminem", obecnie pracuje?\n- I znów nie mogę podać zbyt wielu szczegółów, w wielu przypadkach obowiązuje mnie tajemnica handlowa. Pracuję nad trzema projektami pełnometrażowymi oraz nad kilkoma zapowiedziami gier. Chodzi o znane tytuły. Poza tym zajmuję się też pewnymi zleceniami reklamowymi.\n- To z pewnością byłoby miłe i ambitne zadanie, mam nadzieję, że kiedyś będzie mi dane w czymś takim uczestniczyć. Jednak to zawsze jest tak, że zaczyna się od wyboru historii, a dopiero potem do niej dopasowuje się budżet. Ale wiem, że chciałbym kiedyś przede wszystkim opowiedzieć na ekranie historię czysto polską – słowiańską, w taki sposób, żeby spodobała się na świecie.\nRanking gier dla dzieci 17.02.2020. Jakie darmowe gry online dla dzieci są najpopularniejsze?\nGry dla dzieci - to temat wielu filmów, które regularnie zamieszczane są na YouTube. Codziennie na YouTube sprawdzamy, jakie nowe filmy są dostępne. Z najnowszych filmów o grach dla dzieci wybieramy te, które są najlepiej oceniane przez użytkowników. Obejrzyj dzisiejszy (17.02.20...\nprasówka Bolków 16.0...\nprzegląd prasy Bolkó...\nPrasówka 16.02 Bolków- wydarzenia niedzieli\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 16.02.2020, w Bolkowie. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „SZOK! 44-letnia kobieta zagłodziła psa na śmierć. Chciała zemścić się na mężu [...\nprasówka Przemków 16...\nPrasówka 16.02 Przemków- wydarzenia niedzieli\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 16.02.2020, w Przemkowie. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „SZOK! 44-letnia kobieta zagłodziła psa na śmierć. Chciała zemścić się na mężu...\nprasówka Chocianów 1...\nPrzegląd prasy Chocianów (16.02) - najważniejsze informacje z niedzieli\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 16.02.2020, w Chocianowie. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „SZOK! 44-letnia kobieta zagłodziła psa na śmierć. Chciała zemścić się na męż...\nprasówka Chojnów 16....\nprzegląd prasy Chojn...\nPrasówka 16.02 Chojnów- wydarzenia niedzieli\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 16.02.2020, w Chojnowie. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „SZOK! 44-letnia kobieta zagłodziła psa na śmierć. Chciała zemścić się na mężu ...\nprasówka Złotoryja 1...\nprzegląd prasy Złoto...\nPrasówka 16.02 Złotoryja- wydarzenia niedzieli\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 16.02.2020, w Złotoryi. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „SZOK! 44-letnia kobieta zagłodziła psa na śmierć. Chciała zemścić się na mężu [...


Barnett: Gareth chciał grać w jeden sposób, a Zidane w inny – RealMadryt.pl\n2019.03.15, godz. 15:44, El Jarek / bbc.co.uk\nBarnett: Gareth chciał grać w jeden sposób, a Zidane w inny\nJonathan Barnett wziął udział w programie Football Daily w radiu BBC Radio 5. Agent opowiedział o swojej pracy, uwzględniając przy tym temat Garetha Bale'a, którego reprezentuje. Przedstawiamy najważniejsze fragmenty dotyczące atakującego Realu Madryt.\nTwoim najsłynniejszym klientem jest zapewne Gareth Bale, który tak naprawdę jest na czołówkach informacyjnych w każdym tygodniu. Jakie macie stosunki?\nDużo rozmawiamy, ale najbliżej niego jest mój syn Joshua. To on tak naprawdę jest jego agentem i o niego dba na co dzień.\nJaka była reakcja Garetha na powrót Zizou?\nAch, ta ekscytacja! [śmiech]\nNie, nie, jest w porządku. Wrócił do treningów i zobaczymy, co będzie dalej.\nGareth sam publicznie przyznał, że nie byli najlepszymi przyjaciółmi. Czego między nimi brakowało?\nNie wiem… Myślę, że po prostu Gareth chciał grać w jeden sposób, a Zidane w inny. Myślę, że to był powód i w pewnym okresie sytuacja się pogorszyła.\nAle to wszystko działo się, gdy był tam Cristiano. Po jego odejściu została potężna dziura. Uważasz pan, że Gareth ciągle może pokryć ten brak?\nMyślę, że jeśli pozwolisz mu grać tak, jak on tego chce i dasz mu serię meczów z rzędu, a nie raz go wpuszczasz, a raz zostawiasz poza grą, to moim zdaniem może być na takim poziomie. Uważam, że on wciąż ma wielkie możliwości.\nJak trudny psychologicznie był ten sezon dla Garetha? Wszyscy czekali aż przejmie pałeczkę po Cristiano, a tymczasem więcej mówiliśmy o jego kontuzjach.\nUważam, że kontuzje były największym problemem. Ona pojawiła się niespodziewanie. Pracował ciężko ze specjalistami, przygotowywał się ciężko do grania i był w świetnej dyspozycji. Przed kontuzją widzieliśmy Garetha grającego na topowym poziomie. Radził sobie świetnie, ale doznał urazu. Z wielu powodów chyba jednak wrócił na boisko za wcześnie i nie dopracował tej sytuacji, a to wszystko sprawiło, że stracił trochę tę formę. Być może także pewność siebie… Jednak dzisiaj czuje się dobrze.\nWypowiedział pan bardzo ostre słowa na temat kibiców Realu Madryt. Ja cały czas próbuję tłumaczyć Hiszpanom, że jeśli będą tak traktować piłkarzy, to nie będę dostawać ich najlepszej gry. Mimo wszystko te informacje, że nie mówi prawie w ogóle po hiszpańsku czy nie utrzymuje relacji z kolegami, czynią z niego bardzo łatwy cel. Uważam, że po tych ponad 5 latach ludzie nie znają go za dobrze. Zgadza się pan?\nTak. On jest bardzo cichym człowiekiem. Wiecie, on jest oskarżany o poważne rzeczy – Bale nie chciał siedzieć do 1 nad ranem! [śmiech] Coś strasznego. Wszystkie media były tam zdegustowane. Wyobrażacie sobie, jeśli angielskie gazety zobaczyłyby jakiegoś zawodnika w centrum miasta o 1 w nocy? Jakie tu byłyby reakcje?\nCourtois potwierdził, że tam takie posiłki do 1-2 w nocy są typowe i że Gareth woli zostać w domu. Wiemy, że sen jest bardzo ważny dla dzisiejszych sportowców.\nDla Garetha jest bardzo ważny. On bardzo chce być w dobrej dyspozycji. Ma swój reżim, trzyma się go bardzo restrykcyjnie i jest perfekcyjnym profesjonalistą. Nie no, poważnie, to coś szokującego, że nie chciał siedzieć do 1 w nocy. Rozumiem dlaczego prasa tam chciała go za to zabić.\nBędąc adwokatem diabła, ludzie uważają tam, że on nie tyle nie dostosował się do ich futbolu, a ogólnie do całej kultury. Zgadza się pan z tym?\nNie. Ma bardzo przyjacielskie stosunki z ludźmi i wszyscy wiedzą, co robi. Granie w golfa nie jest przestępstwem, przynajmniej według mojej wiedzy. Jeśli ktoś z klubu chce z nim pograć, on zawsze jest na to otwarty. On czuje się tam świetnie, uwielbia życie w Madrycie i zawsze był tam szczęśliwy. Dlatego uważam, że zachowanie mediów jest tam niesprawiedliwe. Wiecie, były prezes Calderón rozpowiada, że Gareth nie zna ani słowa po hiszpańsku. Skąd on to wie? Myślę, że on nie zbliżył się nigdy do Garetha nawet na kilometr. Wychodzi i opowiada takie rzeczy. On chyba ostatnio kilka razy zapewniał, że Mourinho zostanie nowym trenerem Realu.\nJak ciężko jest zawodnikowi cichemu ze swojej natury odnaleźć się w tak potężnym klubie jak Real Madryt?\nNie uważam, że to ma znaczenie. Liczy się to, co masz w środku. Gareth jest bardzo silny, uwierzcie mi na słowo. Ma bardzo silną wolę. Jego w ogóle nie dotyka to, co mówią o nim media. Nie rozumie dlaczego dziennikarze to robią, ale co on ma z tym zrobić? Spójrzcie na jego rekordy, na jego triumfy i osiągnięcia. Popatrzcie jak grał w tym klubie. W przyszłości dzieci gwiżdżących na niego ludzi będą oglądać właśnie jego bramki i mówić: „Ależ wspaniały zawodnik!”.\n101 goli, mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla, trzy Superpuchary Europy, cztery Ligi Mistrzów…\nWyobraźcie sobie, co jeszcze mógłby wygrać, gdyby siedział do 1 w nocy na mieście [śmiech].\nWidzi go pan tam w następnym sezonie?\nTak, dlaczego nie? Dlaczego nie... On chce grać przez całą swoją karierę dla Realu Madryt. Jeśli to się nie uda, znowu porozmawiamy, ale na dzisiaj jest bardzo szczęśliwy. Porozmawia z panem Zidane'em i ruszymy z tego miejsca. Zobaczymy po sezonie.\nJak to jest być w centrum takiej medialnej burzy? Tam codziennie w samym Madrycie wychodzą dwa dzienniki poświęcone sportowi, a do tego dochodzi po kilka programów telewizyjnych i radiowych. Codziennie ktoś jest na czołówkach, codziennie tworzą się kolejne gorące tematy. Czasami wydaje się, że kontroluje to sam klub.\nZapewniam, że Gareth nie czyta gazet, nie czyta o sobie.\nAle to wpływa na atmosferę na stadionie.\nWłaśnie o tym mówię. Media mylą się, podają nieprawdziwe informacje i rozpalają fanów. To jest problem. Narzekam też mocno na brytyjską prasę. Gareth to jeden z najlepszych, jeśli w ogóle nie najlepszy zawodnik, jaki gra poza wspólnotą, to jeden z najlepszych zawodników, jakich wydała ta ziemia, a nawet gazety tutaj w Anglii nie przestają w niego uderzać. To jest niewiarygodne. Nigdy czegoś takiego nie widziałem. Nikt nie uderzyłby nigdy w Ronaldo w Portugalii, w Messiego w Argentynie czy Neymara w Brazylii…\nTo prawda, ale wie pan, rzadko widzimy i słyszymy Garetha, więc nie czujemy z nim więzi.\nDobrze, ale czemu służy tworzenie nieprawdziwych historii? Wiecie, o kogo chodzi i o jakie historie. Z nich można się tylko śmiać.\nPana rolą jest też zabijanie tych historii?\nNie jest tak zawsze, ale czasami tak. Stąd wzięły się też te ostatnie słowa o kibicach. Nie rozmawiałem na ten temat z Garethem. Wyszło to ze mnie, uznałem, że do diabła, czas zareagować.\nWięc przyjmuje pan te sytuacje bardzo osobiście?\nWszystko, to część mojej pracy. Wiecie, idę do restauracji, ktoś mnie rozpoznaje, pyta czy jestem Jonathanem Barnettem, czy reprezentuję tego czy tego zawodnika i słyszę: „On jest śmieciem” [śmiech]. Nie ma drugiego takiego zawodu.\nJedną z moich ulubionych historii z całego futbolu jest ta z 1 września 2013 roku. Oficjalne potwierdzenie transferu Garetha Bale'a. Musiał pan prowadzić rozmowy z Danielem Levym i Florentino Pérezem, którzy publicznie też nie mówią za wiele, ale są otoczeni wielkimi legendami. Może pan trochę opowiedzieć o tamtych negocjacjach?\nTeraz to jest dosyć zabawne, ale wtedy w trakcie rozmów włosy stawały dęba. Obaj są z innych środowisk, a ja stałem między nimi…\n[śmiech] Tak, takie były. Daniel Levy dotrzymał słowa. W długiej rozmowie obiecał mi, że jeśli Tottenham dojdzie do tego i tego momentu, pozwoli odejść Garethowi. Gareth zawsze zachowywał się odpowiednio, nie domagał się transferu, nie prosił o pozwolenie na odejście. Zrobił tak, jak ustaliliśmy i wszystko wyszło.\nNie dostosował się nawet do prośby Realu, żeby narobić trochę szumu i naciskać na Tottenham.\nJa nic o tym nie wiem [śmiech].\nRozumiemy, jest to temat, który szybko trzeba ukrócić. Jak radził sobie pan z Danielem Levym, który ma tę łatkę bardzo twardego negocjatora?\nPowiem wam tak, że prowadziłem wiele negocjacji z Danielem Levym i jest bardzo twardy, ale ma przy tym jedną cechę: mówi ci prawdę. Gdy dochodzi z nim do uścisku dłoni, biznes jest przyklepany. Uważam, że sam jestem twardy i że każdy z moich zawodników jest przepłacony przez swój klub. Chcę też rozmawiać z takimi ludźmi i dlatego go szanuję. Wiem, że jeśli zamykamy negocjacje, to temat jest załatwiony, a on zawsze zachowa się odpowiednio. Jest wielu prezesów, z którymi jestem o to spokojny dopiero wtedy, gdy złożymy podpisy pod ostatecznymi papierami.\nZ drugiej strony, Florentino Pérez. Wiemy, że on uwielbia gierki medialne, że jego strategia go najpierw doniesienia medialne, najpierw potwierdzenie ze strony gracza o chęci transferu, a dopiero potem kontakt. Teraz widzimy to w przypadku Hazarda. Nigdy też nie ma problemu z pieniędzmi. Faktycznie taki jest?\nJeśli jesteś bezpośredni i tak to oceniasz… [śmiech]\nCzy to były pana najtrudniejsze rozmowy?\nNie. One dały mi największą ekscytację i satysfakcję. Pobiliśmy rekord transferowy, który teraz jest już daleko w tyle. Wszystko było wtedy ekscytujące.\n2019.03.15, godz. 17:48, Semir17\nAle bzdety, przeciez jak dasz Bale'owi zagrac pare meczow z rzedu od poczatku to znowu sie polamie. A co do rezimu to nie bardzo dziala, a jak cos nie dziala to trzeba go zmienic.\n2019.03.15, godz. 17:26, oscartson\nDobrze, że to trener jest od ustalania taktyki :-)\n2019.03.15, godz. 17:19, radoslav\nTo że gra w golfa, nie chodzi na imprezy z kolegami i nie gada po hiszpańsku to są nieważne sprawy.\nWażne jest to że on nie prezentuje poziomu sportowego który jest wymagany w tym klubie, nie pasuje do naszej gry, 33% spotkań w sezonie traci przez kontuzje, kolejne 33% przechodzi obok meczu. Jeszcze jakby w najważniejszych meczach dawał coś ekstra to ok, ale przychodzi Barça czy Ajax i ten człowiek nie istnieje.\nZarabia najwięcej w drużynie, jego pensja blokuje przyjście prawdziwego piłkarza z topu.\n2019.03.15, godz. 17:14, TedCarter\nAkurat tu powiedział prawdę na temat atmosfery w Hiszpanii i mediów w Hiszpanii. Tam jest strasznie toksycznie, a już szczególnie jeśli chodzi o kibiców Realu, taka jest prawda. Tylko ironią jest to, że Ronaldo wytrzymywał dwa razy mocniejsze ataki przed 9 lat, i gdy mówił głośno o tym jak zle kibice traktują czasem piłkarzy Realu i że to zle wpływa na nich psychicznie (pamiętam, że Cristiano powiedział to o gwizdach w 2016 roku, właśnie w wywiadzie z Pedrerolem) to wtedy jakoś ludzie po nim jechali oczywiście, a teraz znowu okazuje się że Ronaldo miał rację. Hiszpańskie media są owładnięte obsesją na punkcie Barça-Real i potrafią skrytykować piłkarzy za oddychanie. To się robi śmieszno -tragiczne. Czas zmienić podejście, to raz. Dwa - jak się poczyta ostatnią biografie Cristiano widać, że on też wcale się aż tak z drużyną nie integrował, najbardziej przyjaznił się z Marcelo, Lukitą i Casemiro, ale generalnie Ronaldo to był zawsze indywidualista, który chodził własnymi ścieżkami. Etykę pracy i dyscyplinę miał żelazną, przecież nawet z jego dokumentu wiemy, że Ronaldo tez się bardzo wcześnie kładzie spać, właśnie po to by zachować formę. A i tak był niemiłosiernie krytykowany w Realu, wielokrotnie. To może teraz Bale wreszcie zobaczy co to znaczy ta ogromna presja bycia liderem w Madrycie. Co nie zmienia faktu, że ja już dawno mówiłem, tak jak Ronaldo właśnie na to zwracał uwagę, że Hiszpanie, szczególnie kibice Realu muszę się uspokoić. W piłce się raz wygrywa, raz przegrywa, ale kibice to amatorzy, nie mają tak naprawdę pojęcia jak bycie piłkarzem jest skomplikowane i wymagające w szczegółach, nie rozumieją tego fizycznego i psychicznego wysiłku. A gwizdanie i hejtowanie swoich psychicznie drużynie nie pomoże, tylko przeciwnie.\n2019.03.15, godz. 16:58, Ekwador Manieczki\nMoim zdaniem kluby z Chin bylyby zainteresowane kupnem bale'a i zaplacilyby bardzo duzo.\n2019.03.15, godz. 16:57, karas123\nOddać za Eriksena i dopłacić coś ekstra w bonusach jako amortyzacja za chore wymagania finansowe golfisty. Myślę, że obie strony będą zadowolone.\n2019.03.15, godz. 16:36, Zamora94\nIm szybciej on i jego klient pożegnają się z Madrytem tym lepiej. Mam wrażenie, że Bale z każdym kolejnym sezonem jest co raz bardziej oddalony od drużyny. Naprawdę można odnieść wrażenie, że on się bardziej interesuje golfem, niż piłką nożną. Dla dobra swojej kariery powinien odejść z Realu.\nAgent przyczepił się do tego newsa o niewychodzeniu o 1, podczas gdy można było wpaść szybciej (chyba o 23 zaczynali) i szybciej pojechać. Szkoda, że nic nie powiedział o wychodzeniu ze stadionu w czasie meczu. Co do Calderona ma racje. Ten człowiek jest dla mnie całkowicie niewiarygodny.\nNajgorsze jest to, że może być problem ze sprzedaniem Bale'a. Facet ma dużą pensję i z tego co czytałem to nawet angielskie kluby niezbyt chętnie by ją opłacały. Jedynie United, ale tylko po sprzedaży Alexisa, mogłoby pomyśleć o Bale'u. Chelsea ma bana, w LFC jest niepotrzebny, City ma lepszych piłkarzy. Jest jeszcze nadzieja, że Spurs go wyciągnie, ale nie wiem czy Levy będzie chciał tyle wydać na Walijczyka. Pozostanie Bale'a jest o tyle problematyczne, że trzymanie niezadowolonego zawodnika z taką pensja na ławce jest po prostu niezdrowe.\n2019.03.15, godz. 16:19, Pershing123\nZidane chciał żeby Gareth grał w piłkę a ten chciał w golfa wszystko się zgadza.\n2019.03.15, godz. 16:16, bart1261x\njedyna prawda to ta o Calderonie co sieje tylko ferment, jego kadencja to były jaja i zakonczyla się skandalem. Gosciu nie powinien w ogole wypowiadac o RM...\n2019.03.15, godz. 16:14, Sheenowsky\nTo Bale ma się dostosować do tego co chce Zidane a nie walić fochy..\n2019.03.15, godz. 16:10, HalaManiac\nTrochę zmieniła się narracja agenta odkąd przyszedł Zizou, jestem pewny, że latem odejdzie\n2019.03.15, godz. 16:07, Qbens\nNo dokładnie, ten wywiad to typowe wchodzenie w tyłek. Ale z Calderonem to ma rację. Tak się medialnie co chwilę sapał i prawił swoje mądrości jak on to nie zna Florentino, jaki on zły itp., a tu się okazało, że Zizou zostaje naszym trenerem, i nagle zamilkł.\n2019.03.15, godz. 15:54, Ekwador Manieczki\nTen facet, ktory przeprowadzal wywiad, to nie dziennikarz, tylko lizodup. Stawia tezy, zamiast pytan. Chyba robil ten wywiad ktos z rodziny Bale'a. Zidane zly, Real zly, wszyscy zli, tylko oni dobrzy. Niech wypierd****a z Realu, ale juz!!!\nLizanie dupska w kazdym pytaniu. WON!!!!!!!!\n2019.03.15, godz. 15:50, KingRagnar\nOsobiście już nawet nie czytam żadnych newsów, wywiadów związanych z Garethem. Mam nadzieję, że to ostatnie kilka spotkań, dogramy sezon i sayonara.


Bezpieczna przystań - Nicholas Sparks - opinia o książce (247960) - Lubimyczytać.pl\n7,63 (4695 ocen\ti\t506 opinii) Zobacz oceny\nRomans obyczajowy, Southport, Nicholas Sparks\nKiedy w nadmorskim miasteczku na południu USA pojawia się tajemnicza młoda kobieta, niektórzy zadają sobie pytanie, co skłoniło ją do porzucenia miejskiego życia i przeprowadzki w miejsce, w którym nic ciekawego się nie dzieje. W Southport czas płynie leniwie i jego mieszkańcy nie mają przed sobą sekretów. Piękna, ale zamknięta w sobie Katie pracuje w lokalnej restauracji U Ivana i wyraźnie...\nKiedy w nadmorskim miasteczku na południu USA pojawia się tajemnicza młoda kobieta, niektórzy zadają sobie pytanie, co skłoniło ją do porzucenia miejskiego życia i przeprowadzki w miejsce, w którym nic ciekawego się nie dzieje. W Southport czas płynie leniwie i jego mieszkańcy nie mają przed sobą sekretów. Piękna, ale zamknięta w sobie Katie pracuje w lokalnej restauracji U Ivana i wyraźnie unika zawierania nowych znajomości. DO czasu. Kiedy poznaje Alexa, właściciela niewielkiego sklepiku, wdowca z dwójką dzieci, wbrew sobie zaczyna coraz bardziej angażować się w życie jego rodziny. Niespodziewanie między tym dwojgiem wybucha uczucie. Katie zdaje sobie jednak sprawę, że musi zrobić następny krok, że przyszłości i szczęścia nie da się zbudować na kłamstwach i ukrywaniu prawdy o własnej przeszłości. W najczarniejszej godzinie jedynie miłość może dać jej bezpieczne schronienie...\nRosette | 2015-11-28\nNa półkach: Przeczytane, 2015 rok, Ulubione ❤, Recenzyjnie ☻\nNiezmiernie wciągająca książka,wbrew pozorom nie jest to typowe ,,romansidło" ani typowa ,,obyczajówka.Sparks pisze wspaniale i wszystkie jego książki niezmiernie mnie wzruszają.<3


Kompetencje przyszłości - czym są i komu są potrzebne? - Procesy Biznesowe\nRynek pracy zmienia się niezwykle szybko. Jesteśmy tego świadkami i uczestnikami. Zmieniają się zawody, potrzeby pracodawców i sposób wykonywania pracy. Cyfrowa rzeczywistość dzieje się na naszych oczach i staje się codziennością. Kluczowe jest dostosowanie się do nowych realiów otoczenia. Na znaczeniu zyskują kompetencje przyszłości, zwł. że do 2025r. niemal co druga osoba stanie przed koniecznością zmiany kwalifikacji. W tej sytuacji rodzi się pytanie – które kompetencje okażą się przydatne.\nRaport Światowego Forum Ekonomicznego przynosi odpowiedź i wskazuje najbardziej kluczowe kompetencje, które warto rozwijać:\nWiele z nich nawiązuje do cyfrowych technologii. W tym zestawie zaskakuje krytyczne myślenie, które jest tłumaczone w raporcie jako cecha, która „pomaga gromadzić i przetwarzać informacje, z którymi mamy do czynienia na co dzień, dzięki czemu możemy dokonywać rozsądniejszych wyborów. To fundamentalna kompetencja na wszystkich stanowiskach wymagających podejmowania decyzji operacyjnych, tzn. dotyczących strategii wykonania danej pracy, używanych do niej narzędzi, a także decyzji kierowniczych, czyli związanych z zarządzaniem zespołem, czy budżetem, obarczonych z definicji ryzykiem.” Krytyczne myślenie to cecha, którą należy i trzeba rozwijać. Pozwala bowiem uniezależnić się od technologii stawiając na samodzielność i świadomość w działaniu.\nJakie branże i zawody są najbardziej zagrożone?\nTechnologia w naturalny sposób wypiera te zawody, które w łatwy sposób można zastąpić maszyną, czyli prace z czynnościami powtarzalnymi. Do tej grupy zalicza się praca fizyczna, monotonne prace biurowe, zbieranie i przetwarzanie danych, obsługa infolinii czy nawet częściowo procesy rekrutacyjne. Szczególnie te ostatnie procesy zyskują na szybkości i skuteczności dzięki wykorzystaniu robotów i sztucznej inteligencji. Maszyny dbają o wyszukanie najlepszych kandydatów, porządkują harmonogram rekrutacji i dostarczają potrzebnych informacji np. oceniają kandydata na rozmowie rekrutacyjnej pod kątem dopasowania do kultury organizacyjnej pracodawcy.\nWięcej o kompetencjach przyszłości i wynikach raportu przeczytasz tutaj.


Budowlańcy kopią już dół pod fundamenty lotniska\nStrona główna » Budowlańcy kopią już dół pod fundamenty lotniska\nKonsorcjum Hochtief ostro wzięło się do budowy nowego terminala przy wrocławskim lotnisku cargo.\nTeren jest już sprawdzony przez saperów i teraz rozpoczynają się prace ziemne. Żeby wykopać dół pod fundamenty budowli, która będzie miała trzy piętra w górę i jedno pod ziemią trzeba wywieźć ponad 10 tysięcy ciężarówek pełnych ziemi.\n- Te prace potrwają do końca listopada. Ale pierwsze elementy przyszłych fundamentów zaczną być wylewane już w przyszłym tygodniu - mówi Przemysław Marcinkowski, menadżer projektu z wrocławskiego lotniska.\nNowy terminal o powierzchni 40 tys. metrów kwadratowych ma powstać do 2011 roku. Bedzie tam ponad tysiąc miejsc parkingowych. Inwestycja pochłonie ponad 300 mln. zł. Kolejne 150 mln. zł będzie kosztować nowa infrastruktura, którą planuje wybudować port lotniczy.