Dlaczego, kiedy i jak to zrobić\nDzieci potrzebują kogoś, kto je ochroni. Zwłaszcza jeśli przestępcy są najbliżsi - rodzice, nauczyciele, wychowawcy. Z drugiej strony, jak nie zamienić ochrony w kolejny test dla dziecka? Postanowiliśmy przyjrzeć się temu trudnemu zagadnieniu bardziej szczegółowo.\nWiadomości z Finlandii podekscytowały nasz kraj: fińskie władze opiekuńcze zabrały siedmioletniego syna z fińsko-rosyjskiej rodziny Rantal. Powodem tego był fakt, że dziecko było lanie w domu. Po tym wydarzeniu zaczęło się dramatycznie rozwijać: komisarz ds. Praw dziecka Rosji wyjechał do Finlandii, gazety zaczęły poruszać historię rodziny Ingi i Veli-Pek Rantali i dowiedziały się, że głowa rodziny kiedyś nadużywała alkoholu, kłótnie między małżonkami ... I „uratowany” chłopiec był przy pierwszej okazji pobiegł do domu i przylgnął do matki z płaczem. Dopiero po interwencji ministrów spraw zagranicznych obu krajów udało się zatrzymać proces nowego przymusowego zajęcia i pozostawić dziecko w domu przed procesem. Jak stwierdził komisarz ds. Praw dziecka w Federacji Rosyjskiej, Pavel Astakhov, w samym fińskim mieście Turku 53 podobne matki spotkały 53 rosyjskie matki.\nReakcja większości Rosjan na tę historię była jednoznaczna - „nadmiar”! Klapsowanie dzieci, naszym zdaniem, nie jest przestępstwem, ale jednym z działań edukacyjnych, które siłą oddziaływania nie zbliżają się do koszmaru, którego doświadcza dziecko w izolacji od swoich rodziców. I kłótnie między małżonkami ... którzy ich nie mają? Śmiesznie jest mówić o niebezpieczeństwie alkoholu w naszym kraju, dopóki pijący nie oszaleje.\nPotem była równie głośna historia z dziećmi mieszkanki Obwodu Leningradzkiego, Very Kamkiny, od której natychmiast zabrano czworo dzieci, ponieważ nie była w stanie ich utrzymać i nie płaciła za mieszkanie i usługi komunalne. Na rozprawie stało się jasne, że Vera Kamkina była w depresji od kilku lat, nie pracowała i żyła w rozpaczliwej nędzy.\nNa tym tle nagle okazało się, że fakty, kiedy dzieci były odbierane kochającym, ale niezbyt udanym rodzicom w ich życiu, nie były tak rzadkie. Petersburg, Dzierżyńsk, Jekaterynburg, Stawropol stały się miastami, w których dochodziło do głośnych spraw dotyczących selekcji dzieci, z których niektóre zostały później uznane przez sąd za niezgodne z prawem. Jaki jest powód tego wzrostu? Najprawdopodobniej w naszym kraju rozpadają się wcześniejsze pomysły dotyczące ochrony dzieci i podziału władzy między rodziną a państwem.\nKochający, ale niezbyt udany w życiu rodzice są obecnie często zabrani dzieci na mocy nakazu sądowego.\nW Rosji wymiar sprawiedliwości dla nieletnich jest aktywnie omawiany i przygotowywany do wdrożenia. Istotą innowacji jest kilka ważnych pomysłów.\nPo pierwsze, sprawy karne dotyczące dzieci i młodzieży będą rozpatrywane w specjalnym sądzie - z pomocą specjalnie wybranych i przeszkolonych sędziów, ekspertów, psychologów i nauczycieli. Jednocześnie według autorów kierują się oni dobrem dziecka i zajmą się rehabilitacją dziecka, które naruszyło prawo, a nie karą.\nKolejny ważny punkt projektu: zapobieganie przemocy wobec dzieci, zapobiegawcza praca z rodziną. W tym celu planuje się dać prawo do złożenia skargi rodzicom nie tylko pracownikom szkół, przedszkoli i innych instytucji edukacyjnych, ale także każdej osobie (sąsiadowi, znajomemu, krewnemu), która zauważyła przemoc wobec dziecka. W odpowiedzi na sygnały powstanie cały system usług socjalnych.\nI wreszcie, prawo dzieci do niezależnego zgłaszania swoich problemów specjalistom jest zalegalizowane - zostanie utworzona struktura ułatwiająca interakcję władz opiekuńczych i dziecka.\nCzy konieczne jest zaostrzenie kary dla rodziców za złe wychowanie? Kto jest w stanie poprawnie ocenić, co dzieje się w rodzinie? A co najważniejsze - czy można to wszystko zrobić, oddzielając dziecko od rodziny?\n„Problemy domowe są złożone i wieloaspektowe”, mówi Svetlana Agapitova, komisarz ds. Praw dziecka w Petersburgu. - Naiwnością jest wierzyć, że można je rozwiązać, zaostrzając karę rodziców za niedopełnienie obowiązków. Taki jednostronny środek tylko nauczy rodziców ostrożnego ukrywania swoich błędów. Rzeczywiście, z rzadkimi wyjątkami, ani matka, ani ojciec nie są skłonni specjalnie skrzywdzić swoich dzieci. Powody są różne: ktoś nie ma wystarczających zarobków, ktoś jest roztargniony i nieuważny, ktoś nie ma czasu, a ktoś jest zbyt zajęty swoimi „dorosłymi” sprawami. Takie problemy należy rozwiązywać kompleksowo, a przede wszystkim, aby przekonać rodziców do zwrócenia na to uwagi. W tym przypadku powinna działać edukacja, reklama społecznościowa i konsultacje specjalistyczne. Mówiąc najprościej, rodzice również muszą być edukowani i pomagać im, a nie spieszyć się, aby ich ukarać. Rodzic powinien poczuć odpowiedzialność wobec swojego dziecka, a nie lęk przed karą ze strony państwa.\nPozbawienie praw rodzicielskich jest środkiem ekstremalnym i muszą istnieć bardzo dobre powody. Procedura jest długa, a ostateczną decyzję podejmuje sąd. Ponadto w celu oceny sytuacji uwzględnia się opinię organu opiekuńczego, pracowników socjalnych, nauczycieli szkolnych, lekarzy rejonowych i wszystkich tych, którzy obserwują rodzinę od dłuższego czasu. Głównym kryterium jest dobrostan dzieci. Powstaje główne pytanie: co jest ważniejsze dla dziecka - matka lub normalne odżywianie, czysty pokój i ciepłe ubrania, których moja matka nie mogła dać?\nNa przykład historia z Vera Kamkina jest niejednoznaczna. Od 2005 r. Organ opiekuńczy monitorował sytuację w rodzinie. W rezultacie eksperci uznali, że Kamkina „nie może zapewnić dzieciom godnej egzystencji”, i podnieśli kwestię pozbawienia rodziców ich praw. Przed ostatecznym orzeczeniem sądu dzieci Very Kamkiny umieszczono w sierocińcu. Z jednej strony dzieci się nudzą i chcą zobaczyć swoją matkę, która odwiedza je prawie codziennie. Ale jednocześnie dzieci żyją w normalnych warunkach życia, a nie pięć z nich w jednym 16-metrowym pokoju. Proces trwał 9 godzin. Jednak nie podjęto ostatecznej decyzji. Rozprawy zostały odroczone, a sąd musi podjąć trudną decyzję: oczywiste jest, że Vera kocha swoje dzieci i chce z nimi mieszkać, ale nie może zapewnić im normalnego życia.\nNie jest konieczne przeklinanie w organach opiekuńczych, oskarżając ich o wszystkie grzechy śmiertelne. Jestem pewien, że wbrew powszechnemu przekonaniu władze opiekuńcze nie chcą zabierać jak największej liczby dzieci do schronisk i sierocińców. Chociaż nadużycia mogą być tutaj. Dlatego państwo musi stale monitorować pracę opieki. ”\nRatuj dzieci przed dorosłymi\nPrawie wszyscy specjaliści zgadzają się, że przepisy muszą zostać zmienione. Według oficjalnych danych Rady Federacji za rok 2008 w Rosji rocznie umiera około 2500 dzieci z rąk rodziców. Ale ogromna liczba przypadków wykorzystywania dzieci - w rodzinie, w przedszkolu, w szkole - pozostaje nikomu nieznana. Nie ma statystyk w tej części, dlatego dorośli pozostają bezkarni. Ale pojęcie „złego traktowania” obejmuje nie tylko bicie, ale także przemoc seksualną i psychiczną. Kiedy dziecko jest zamknięte przez długi czas w pokoju lub w ciemnej stodole, wystawione na zimno, gdy nie otrzymuje jedzenia ani nie obraża - to również należy ukarać. Kto pamięta co najmniej jeden przypadek, gdy nauczyciel, który uderza dzieci w głowę władcą i nazywa ich idiotami, dostaje co najmniej wyrok w zawieszeniu?\n„Nie tak dawno temu”, mówi Svetlana Agapitova, „w jednej petersburskiej rodzinie ojciec, karając syna, był tak„ gorliwy ”, że pobił chłopca na śmierć. Co więcej, głowa rodziny była przekonana, że zajmuje się pożyteczną pracą - wychowuje syna. W szkole chłopiec był podejrzany o kradzież telefonu komórkowego i poinformował ojca, a on „podjął działania”. Wszystko się otworzyło, kiedy szkoła zaczęła się martwić, że chłopiec nie chodzi na zajęcia od tygodnia. Oczywiste jest, że sadystyczny ojciec praktykował wcześniej tę metodę edukacji, ale kto o tym wiedział? Dopiero śmierć chłopca ujawniła ten „rodzinny sekret”.\nCo jest ważniejsze dla dziecka - mama czy dobre jedzenie, czyste ubrania i ciepłe mieszkanie, którego mama nie mogła dać?\nLegendarny trener Shamil Tarpishchev opowiada o utalentowanym tenisistce, którego kariera została przerwana z powodu napadu jego ojca. Rodzic tak bardzo chciał wychować mistrza, że kiedy przegrał, zabrał syna do toalety podczas zawodów - i tam go pobił. Wszystko w Rosji uszło mu na sucho, ale kiedy „środki edukacyjne” jego ojca zostały złapane na Zachodzie, wybuchł skandal.\nW Kodeksie karnym jest tylko jeden artykuł 156: „Niedopełnienie obowiązków wychowania małoletniego”. Nie ma jasnej definicji tego, co stanowi okrutną karę, dlatego bardzo trudno jest zastosować artykuł. Prawnicy uważają, że potrzebujemy bardziej jasnych definicji tego, co można uznać za okrucieństwo, wyraźnego stopniowania kar - wówczas sądy będą bardziej obiektywne. Według adwokatów sprawiedliwość nieletnich jest do tego wezwana. Jedynym problemem nie jest przekształcenie ochrony dzieci w karę dla rodziców, nie rozbicie bezkrytycznie losu i rodziny, ale próba zapobiegania przemocy. Jak pokazują doświadczenia innych krajów, terminowa praca z rodziną jest znacznie bardziej skuteczna niż środki karne, które zawsze negatywnie wpływają na dziecko.\nJak to się dzieje w innych krajach\nPierwszy sąd dla nieletnich został utworzony w Australii w 1890 roku. Obecnie sądy dla nieletnich działają w ponad 60 krajach.\nW większości krajów ochrona dzieci Zaangażowani są pracownicy socjalni, którzy mają duże doświadczenie w pracy z rodziną i mają rozległy autorytet. W USA, Niemczech, Holandii i Wielkiej Brytanii mogą oni wszcząć postępowanie karne i złożyć wniosek o alienację dziecka od rodziców.\nJeśli udowodnione zostanie wykorzystywanie dzieci, po pierwsze, stosuje się tymczasową izolację od rodziców: umieszczenie w schronisku, tymczasowe umieszczenie w rodzinie zastępczej, aresztowanie rodzica na okres do 30 dni. Jeśli zachowanie rodziców pozostaje niezmienione, stosuje się drastyczne środki.\nBezpośrednia odpowiedzialność lekarzy, wychowawców i wychowawców - Zgłoś się do służby społecznej lub policji o przypadkach wykorzystywania dzieci w rodzinie. Po tym sygnale, w ciągu 48 godzin, pracownicy socjalni badają sprawę i nawiązują kontakt z rodziną (usługi socjalne działają przez całą dobę i mogą interweniować natychmiast w nagłych przypadkach). Badanie obejmuje medyczne i psychologiczne badanie dziecka, a zgoda rodziców nie jest wymagana. Pod koniec dochodzenia służba społeczna jest zobowiązana do udzielenia pomocy - wsparcia psychologicznego i społecznego, psychoterapii. Zgodnie z prawem pracownicy socjalni muszą dołożyć wszelkich starań. I tylko wtedy, gdy nie ma poprawy, ale zagrożenie dla życia dziecka utrzymuje się, podejmowane są środki izolacyjne. Może to być umieszczenie dziecka w schronisku lub zmuszenie winnego rodzica do opuszczenia domu.\nJak to się z nami dzieje?\nSvetlana Agapitova, komisarz ds. Praw dziecka w Petersburgu:Dzieci powinny mieć możliwość zgłaszania przemocy, w tym od rodziców. Nie trzeba przywoływać Pawlika Morozowa i rozmawiać o rozliczaniu się z rodzicami za niezgłoszone kieszonkowe. Oczywiście przy pierwszym telefonie dziecko nie powinno spieszyć się i karać mamy i taty. Informacje te powinny zwrócić uwagę rodziny, aby zbadać sytuację i zdecydować, jak dobrze uzasadniona jest skarga. W przeciwnym razie, kto pomoże dziecku, jeśli źródłem niebezpieczeństwa są jego rodzice? Zazwyczaj przemoc ujawnia się, gdy dziecko jest już kalekie psychicznie i fizycznie. Oczywiście nie powinno dojść do absurdu, gdy dziecko zostaje wysłane do szkoły z internatem, ponieważ zostało uderzone w miękkie miejsce.\nArtykuł 156 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej: „Niewypełnienie lub nienależyte wypełnienie obowiązków wychowania małoletniego przez rodzica lub inną osobę, którym powierzono te obowiązki, a także nauczyciel lub inny pracownik instytucji edukacyjnej, edukacyjnej, medycznej lub innej, jeżeli czyn ten wiąże się z niewłaściwym traktowaniem, - zostanie ukarany grzywną w wysokości do 40 tysięcy rubli. albo w wysokości wynagrodzeń na okres do trzech miesięcy, albo przez pozbawienie prawa do zajmowania określonych stanowisk na okres do trzech lat, albo przez pracę przymusową na okres do 180 godzin, lub przez pracę naprawczą na okres do jednego roku, lub przez ograniczenie wolności na okres do trzech lat ” .\nZgodnie z art. 69 Kodeksu rodzinnego Federacji Rosyjskiej, rodzice mogą zostać pozbawieni praw rodzicielskich, jeżeli:\nunikaj wypełniania obowiązków rodziców, w tym w przypadku złośliwego uchylania się od płacenia alimentów;\nodmówić bez uzasadnionego powodu zabrania dziecka ze szpitala położniczego lub innej placówki medycznej, edukacyjnej lub innej podobnej instytucji;\nnadużywają swoich praw rodzicielskich;\nokrutne traktowanie dzieci, w tym przemoc fizyczna lub psychiczna wobec nich, naruszają ich integralność seksualną;\nsą chorzy na alkoholizm lub uzależnienie od narkotyków;\npopełnił umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu swoich dzieci lub przeciwko życiu lub zdrowiu małżonka.\nDopóki sąd nie podejmie decyzji o pozbawieniu lub ograniczeniu praw rodzicielskich, dziecko pozostaje w rodzinie.\nW sztuce. 156, aby wprowadzić zmiany, które zwiększą środki odpowiedzialności karnej rodziców za znęcanie się nad dziećmi: praca przymusowa przez okres do 240 godzin lub praca korekcyjna przez okres do dwóch lat lub kara pozbawienia wolności na okres do dwóch lat z pozbawieniem prawa do zajmowania określonych stanowisk przez okres do trzech lat.\nW tym samym artykule zdefiniuj pojęcie „krzywdzenia dziecka”, dodając, oprócz bicia, tortur, pozostawania w niebezpieczeństwie i innych przestępstw: niedostarczenie dziecku jedzenia, odzieży, pozbawienia snu i odpoczynku, nieprzestrzegania podstawowych norm, które pociągają za sobą chorobę dziecka.\nW sztuce. 69 KI Federacji Rosyjskiej w celu zmiany tej zasady w celu pozbawienia praw rodzicielskich sąd nie musi otrzymywać wyników badania lekarskiego rodzica pod kątem alkoholizmu lub uzależnienia od narkotyków. Proponuje się uzupełnić listę podstaw do pozbawienia praw rodzicielskich faktem szkodzenia zdrowiu psychicznemu dziecka i jego moralnemu rozwojowi poprzez aspołeczne zachowanie rodziców. Odnosi się to do przypadków, w których rodzice, nadużywając alkoholu lub substancji odurzających, wyrządzają szkodę dziecku, niekorzystnie wpływając na proces jego normalnej socjalizacji.\nPrzyznanie sądowi prawa, przed podjęciem decyzji o pozbawieniu praw rodzicielskich, do wydania orzeczenia w sprawie tymczasowego zabrania dziecka od rodziców. Sąd może podjąć taką decyzję w oparciu o interesy dziecka, gdy pobyt dziecka u rodziców stanowi zagrożenie dla jego życia lub zdrowia. W konsekwencji szkodliwy wpływ rodzica na dziecko można wyeliminować przed wydaniem orzeczenia przez sąd w sprawie.


Biszkopt - przepis na FajneGotowanie.pl\nFajne Gotowanie Przepisy Wypieki i desery Biszkopt\n13.05.2021 (aktualizacja: 15.11.2021)\nBiszkopt to idealna baza wielu pysznych ciast i deserów. Ten z tego przepisu zawsze się udaje i jest naprawdę łatwy. Całość wychodzi idealnie puszysta i miękka.\nPrzepis na biszkopt krok po kroku\nMąka ziemniaczana 45 g 1/3 szklanki\npiekarnik, mikser, duża miska, papier do pieczenia, rózga, tortownica 26 cm\nBiszkopt - cechy przepisu\nWięcej o biszkopcie\nBiszkopt to idealny dodatek do wszelkich deserów. Jest świetną bazą wszelkich ciast, nadaje im pysznego smaku i wspaniałej struktury. Ten z przepisu zawsze się udaje i wychodzi niezwykle puszysty i miękki jak gąbka. Dzięki temu będzie się świetnie komponował z przeróżnymi kremami i dodatkami. Choć wiele osób obawia się pieczenia biszkoptu, ze względu na jego trudność, to ten przepis udowadnia, że idealny biszkopt można zrobić łatwo, szybko i bez skomplikowanych sprzętów.\nPrzepis na biszkopt jest bardzo łatwy, a poza tym używa się do niego tylko podstawowych składników. W tym przepisie wykorzystuje się sporo jajek, można zrobić go z mniejszej ilości, jednak wtedy nie będzie tak sprężysty i wysoki. W opcji z mniejszą ilością, warto zmniejszyć też ilość mąki.\nJeżeli zastanawiasz się jak zrobić biszkopt i jak upiec go w taki sposób, by był puszysty, wysoki i bardzo smaczny, to ten przepis będzie idealną inspiracją. Dowiesz się z niego jak przygotować tradycyjny placek w sposób naprawdę łatwy, który świetnie się prezentuje.\nTe biszkopt jest wprost idealny, ma odpowiednią miękkość, dobrą strukturę, jest także odpowiednio słodki. To ciasto będzie wspaniałą bazą do innych deserów. Można przekładać go kremem, podawać z galaretką czy z musami owocowymi. Po dodaniu kakao zamieni się w pyszne i puszyste ciasto czekoladowe.\nJeśli szukasz inspiracji na to jak się robi biszkopt do ciasta, który zawsze wychodzi i nie opada, to ten na pewno przypadnie ci do gustu. Nie trzeba wcale poświęcać dużo czasu na pieczenie biszkoptu idealnego. Trzeba tylko odpowiednio wymieszać wszystkie składniki. Bardzo ważne jest również, aby uważać i nie ubić piany z białek zbyt mocno, wtedy ciasto może nie wyjść. Najlepiej jest ubijać pianę do momentu, gdy staje się zwarta i bardzo puszysta i nie wypływa z miski.\nChoć jest to bardzo prosty przepis, to całość wychodzi przepyszna. To najlepszy, domowy placek, który będzie wspaniałą podstawą wielu deserów i sprawi, że będą smakowały lepiej. To ciasto zawsze się udaje i pięknie się prezentuje.\nWartości odżywcze biszkoptu\nWęglowodany w biszkopcie\nWitaminy w przepisie na biszkopt\n67.76 µg (mcg)\n39.30 µg (mcg)\nSkładniki mineralne w przepisie na biszkopt\nSzacunkowy indeks glikemiczny biszkoptu 57\nAlergeny w biszkopcie\nLista alergenów dla biszkoptu przygotowana na bazie 14 podstawowych alergenów dostępnych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 roku w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.\nCena przygotowania biszkoptu\nJak oceniasz przepis na biszkopt\nKomentarze o biszkopcie


Wiedza Prawnicza 2/2013 SPIS TREŚCI: - PDF\nWiedza Prawnicza 2/2013 SPIS TREŚCI:\nDownload "Wiedza Prawnicza 2/2013 SPIS TREŚCI:"\n1 Wiedza Prawnicza 2/2013 SPIS TREŚCI: Konferencja Prawo pracy w systemie prawa. Prawo pracy a prawo karne sprawozdanie. Łódź, kwietnia 2013 roku 3 Anna Osiewała, Michał Rulewicz Problem dewolutywności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w k.p.a i ujęciu prawnoporównawczym...13 Paulina Grabarz Odpowiedzialność osób wykonujących zawody zaufania publicznego Prokurator Martyna Niedbała Wypadki czasowej niedopuszczalności drogi sądowej 33 Anna Maria Woźniak Cywilnoprawna odpowiedzialność za przestępstwo zniesławienia cz. II...44 Mariusz Olężałek Problematyka ochrony prawa do wizerunku 58 Kamila Szczygieł, Tomasz Szekalski Międzynarodowe standardy w dziedzinie resocjalizacji niepełnoletnich osób płci żeńskiej..64 Natalia Karpińska Doskonalenie systemu odbywania kary przez skazanych recydywistów w zakładach karnych o maksymalnym poziomie bezpieczeństwa. 73 Julia Stepanova Rozważania odnośnie formy testamentu w prawie ukraińskim...83 Michał Mościcki Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 1\n2 REDAKCJA I WYDAWNICTWO: Łódź, ul. Gandhiego 20/29 REDAKTOR NACZELNY I WYDAWCA: Kamil Łukasz Deptuła SEKRETARZ REDAKCJI: Mariusz Wiesław Stobiecki ( ) KIEROWNIK SEKCJI PUBLIKACJI: Aleksandra Kwapiszewska CZŁONKOWIE KOLEGIUM REDAKCYJNEGO: Marcin Berent, Kamil Łukasz Deptuła, Mariusz Wiesław Stobiecki, Marcin Krzemiński, Bogusz Bomanowski KONSULTANT REDAKCJI ds. PRAWNYCH: Robert Teler ASYSTENCI MERYTORYCZNI: Szymon Drab, Wojciech Zwoliński, Aneta Sobczyk MIEJSCE I DATA WYDANIA NUMERU 1/2013: Łódź, 30 kwietnia 2013 roku DRUK: Drukarnia Cyfrowa PIKTOR s.c. NUMER ISSN: NUMER WPISU DO REJESTRU CZASOPISM:1095 ADRES INTERNETOWY: ADRES RADA NAUKOWA: dr Michał Krakowiak, dr Paweł Baranowski, mec. Marcin Krzemiński Redakcja pragnie serdecznie podziękować za owocną współpracę i życzliwe uwagi wszystkim tym, którzy przyczynili się do rozwoju naszego czasopisma. Szczególne podziękowania kierujemy do: prof. dr hab. Igora Jakusheva, dr Justyny Jurewicz, dr Agnieszki Krawczyk, dra Wojciecha Machały, dra Walerego Kuchara, dra Michała Krakowiaka oraz dra Rafała Citowicza. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 2\n3 Konferencja Prawo pracy w systemie prawa. Prawo pracy a prawo karne sprawozdanie. Łódź, kwietnia 2013 roku Anna Osiewała, Michał Rulewicz W dniach kwietnia 2013 r., w Sali Rady Wydziału Prawa i Administracji UŁ, odbyła się druga, po Prawo pracy a prawo cywilne (21 maja 2011 r.), konferencja z zainicjowanego przez profesora Zbigniewa Górala 1 cyklu Prawo pracy w systemie prawa. Tegoroczne przedsięwzięcie, poświęcone relacjom między prawem pracy a prawem karnym, zatytułowano Prawo pracy a prawo karne. Wieloaspektowość powiązań między tymi gałęziami prawa spowodowała, iż Organizatorzy Koło Naukowe Prawa Pracy oraz ich Opiekun Naukowy (dr Ewa Staszewska 2 ) zdecydowali się przeznaczyć na jej omawianie dwa dni konferencyjne. Płynność granic między tymi z pozoru odmiennymi gałęziami prawa spowodowała porzucenie zamiaru podziału konferencji na bloki: Elementy prawa pracy w prawie karnym i Elementy prawa karnego w prawie pracy. W wielu przypadkach przeprowadzenie stosownej granicy okazało się wręcz niewykonalne. Złożoność tematyki będącej przedmiotem konferencji oraz fakt zaproszenia gości reprezentujących zarówno środowisko pracywistów, jak i karnistów (w tym tak znakomitych osobistości, jak 1 Kierownik Katedry Prawa Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 2 Adiunkt w Katedrze Prawa Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. profesorowie: Stefan Lelental 3, Witold Kulesza 4, Mirosław Włodarczyk 5, Zbigniew Góral) dawały gwarancję sukcesu merytorycznego oraz organizatorskiego. Konferencję otworzył panel praktycznie w całości poświęcony podstawowym pojęciom prawa karnego oraz ich związkom z prawem pracy. Renata Winiarska 6, w referacie zatytułowanym <<Prawo karne pracy>> czyli stosunki społeczne na pograniczu prawa pracy i prawa karnego poruszyła kwestie związane z ideą wyodrębnienia prawa karnego pracy. Prelegentka podkreśliła, że w koncepcji tej nie tyle chodzi o wydzielenie nowej dziedziny prawa, co o scharakteryzowanie stosunków społecznych uregulowanych na pograniczu prawa pracy i prawa karnego. W dalszej części referatu podniesione zostały wątpliwości, jakie rodzą dość ogólnikowe i niejasne przepisy prawa karnego odnoszące się do ochrony praw pracowniczych. 3 Kierownik Zakładu Nauki o Karze i Środkach Penalnych Uniwersytetu Łódzkiego. 4 Kierownik Zakładu Prawa Karnego Materialnego Uniwersytetu Łódzkiego. 5 Kierownik Katedry Prawa Ubezpieczeń Społecznych Uniwersytetu Łódzkiego, Kierownik Zakładu Prawa Rynku Pracy Uniwersytetu Łódzkiego, Kierownik Katedry Prawa Pracy Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. 6 Studentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, członek Koła Naukowego Prawa Pracy i Polityki Społecznej. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 3\n4 Drugą w kolejności prelekcję, <<Kara>> w prawie pracy, wygłosił Adrian Gajzler 7. Celem wystąpienia była próba zdefiniowania na gruncie prawa pracy charakterystycznego dla prawa karnego pojęcia kary oraz porównanie go do kary kryminalnej występującej w Kodeksie karnym 8. Panelista zauważył, iż wzmiankowane pojęcie, wyraźnie dookreślone przez prawo karne, nie posiada swojej precyzyjnej definicji w Kodeksie pracy 9. Jednocześnie podniósł, że można przyjąć, iż jest to sankcja typu represyjnego za naruszenie obowiązków wynikających ze stosunku pracy, charakterystyczna dla odpowiedzialności porządkowej oraz dyscyplinarnej. Konkludując, prelegent wskazał na niemożność tożsamego pojmowania kary w odniesieniu do obu gałęzi prawa. Wiąże się to ze zbyt daleko posuniętymi różnicami, zwłaszcza w zakresie przedmiotowym i podmiotowym, katalogu kar, trybie ich nakładania oraz dolegliwości przewidzianych przez te kary. Kolejnym interesującym wystąpieniem był referat dr Tatiany Wrocławskiej 10 - Znaczenie wyroku sądu karnego w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy. Dr Wrocławska wskazała w nim możliwość uznania wyroku sądu karnego przez sąd cywilny (wydział pracy i ubezpieczeń społecznych). Przytoczyła wiele przykładów, kiedy takie wyroki powinny być 7 Student Uniwersytetu Łódzkiego. 8 Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, Dz. U. z 1997 r., Nr 88, poz Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, t.j. 10 Adiunkt w Katedrze Prawa Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. uwzględniane wskazując na ograniczenia ich uznawania zawarte w przepisach postępowania cywilnego. Dla poparcia swoich rozważań prelegentka powołała wiele orzeczeń Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego, które czasem w bardzo kontrowersyjnym ujęciu, traktowały o przedstawianej tematyce. Pierwszy panel konferencji zwieńczyło wystąpienie dr Katarzyny Serafin 11. Prelegentka rozważała kwestie wpływu przestępstwa popełnionego przez pracownika na przesłanki stanowiące podstawę do niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę z winy pracownika. W referacie Przestępstwo pracownika a inne przesłanki rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 52 k.p. panelistka spostrzegła, że przesłanka popełnienia przestępstwa przez pracownika nie ogranicza się wyłącznie do regulacji zawartej w art. 52 pkt 2 k.p., lecz może odnosić się także do pozostałych przyczyn uzasadniających rozwiązanie niezwłoczne ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych oraz zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Wskazano na fakt, iż często przyczyną utraty uprawnień do wykonywania pracy będzie właśnie przestępstwo, ponadto mimo niewypełnienia przez czyn praco-wnika przesłanek z art. 52 pkt 2, może on stanowić ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych w rozumieniu pkt 1 przedmiotowego przepisu. 11 Adiunkt w Katedrze Prawa Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 4\n5 Drugi panel, który poświęcono budzącej wiele emocji tematyce mobbingu oraz kontroli pracownika (ze szczególnym uwzględnieniem kontroli korespondencji), rozpoczął referat mgr Katarzyny Zwolińskiej 12, zatytułowany Odpowie-dzialność karna za mobbing. W wystąpieniu podniesiono, że zakres pojęcia mobbingu jest bardzo złożony, a jego definicja czyni to pojęcie ocennym. Jednocześnie zwrócono szczególną uwagę na wpływ jaki stosowanie mobbingu wywiera na społeczne relacje, stan zdrowia psychicznego i fizycznego oraz dalsze funkcjonowanie ofiary niedozwolonych zachowań. Prelegentka podkreśliła, iż przedmiotowy czyn cechuje duża szkodliwość społeczna, w związku z czym słusznie przyjęta została jego szeroka ochrona, nie tylko na gruncie przepisów Kodeksu pracy, ale także Kodeksu karnego oraz Kodeksu karnego wykonawczego. Swego rodzaju uzupełnieniem powyżej opisanego referatu było wystąpienie mgr Magdaleny Stępki 13. Panelistka szukała związków mobbingu z oceną prawnokarną wynikającą z przepisów rozdziału XXVII Kodeksu karnego, dotyczącego przestępstw przeciwko czci i nietykalności cielesnej. W prelekcji Mobbing w stosunkach pracy w świetle prawa karnego, Referentka zwróciła również uwagę na podobieństwo mobbingu do wprowadzonego do Kodeksu karnego w czerwcu 2011 r. przestępstwa stalkingu. Korespondowanie obu zachowań 12 Doktorantka w Zakładzie Prawa Rynku Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 13 Doktorantka w Zakładzie Prawa Karnego Materialnego Uniwersytetu Łódzkiego. wynika m.in. z nieostrości znamion przedmiotowego czynu zabronionego. Prelegentka wykazywała podczas swojego wystąpienia, że choć mobbing może przybrać postać stalkingu, to jednak nie należy utożsamiać ze sobą obu instytucji, różne są bowiem motywy działań mobbera i stalkera. Kolejną prelekcję Wybrane aspekty karne kontroli pracowników wygłosiły mgr Monika Sowińska 14 oraz mgr Karolina Szymorek 15. Swoim wystąpieniem Referentki przybliżyły instytucję kontroli pracowników oraz wskazały na ramy tego uprawnienia pracodawcy, jednocześnie podnosząc, iż mogą one zostać przez niego przekroczone. W dalszej części referatu opisana została odpowiedzialność karna pracodawcy za stosowanie nadmiernej kontroli pracowników. Warto nadmie-nić, że Prelegentki nie odbiegły całkowicie od poruszanej wcześniej tematyki, bowiem jednym z istotnych punktów ich wystąpienia było zagadnienie mobbingu, jako konsekwencji nadmiernej kontroli. Ostatni referat drugiego panelu, zatytułowany Granice tajemnicy korespondencji elektronicznej pracownika w kontekście art k.k., zaprezentowała mgr Agnieszka Ośmiałowska 16. Prelegentka poruszyła coraz bardziej aktualne zagadnienie związane z rozwojem informatyzacji oraz wzrostem wykorzystania urządzeń elektronicznych w procesie świadczenia 14 Doktorantka w Zakładzie Prawa Stosunków Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 15 Doktorantka w Zakładzie Prawa Stosunków Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 16 Doktorantka w Katedrze Postępowania Cywilnego II Uniwersytetu Łódzkiego. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 5\n6 pracy. W przedmiotowym wystąpieniu rozważano kolizję prawa pracodawcy do nadzorowania wykorzystywania czasu pracy przez pracownika oraz kontroli sposobu użytkowania przez pracownika dostarczonych mu narzędzi pracy z prawem pracownika do tajemnicy korespondencji. W niezwykle interesującym wystąpieniu rozważono dopuszczalność kontrolowania przez pracodawcę zawartości poczty elektronicznej pracownika w następujących przypadkach: wysłania korespondencji prywatnej z prywatnego adresu poczty elektronicznej, korespondencji służbowej wysłanej ze służbowego adresu poczty elektronicznej, korespondencji prywatnej wysłanej ze służbowego adresu poczty elektronicznej oraz korespondencji służbowej wysłanej z prywatnego adresu poczty elektronicznej. Pierwszą prelegentką trzeciego panelu była mgr Aneta Tyc 17. Celem jej referatu Prawno-karne aspekty ciężaru dowodu w prawie pracy było przybliżenie zagadnień dotyczących ciężaru dowodu oraz obowiązku dowodzenia w sprawach z zakresu prawa pracy, związanych z podstawową w prawie karnym zasadą domniemania niewinności. Referentka przybliżyła m.in. zagadnienia bezpośrednio wpływające na rozkład ciężaru dowodu lub dające możliwość pominięcia dowodzenia, takie jak: przyzna-nie, notoryjność oraz uprawdopodobnienie. Na grunt zależności między prawem karnym, prawem pracy oraz prawem 17 Doktorantka w Zakładzie Prawa Stosunków Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. podatkowym wkroczyła kolejna Prelegentka, Justyna Pułka 18, w wystąpieniu Odpowiedzialność karna skarbowa pracodawcy pełniącego funkcję płatnika. Do meritum referatu należała analiza przepisów art Kodeksu karnego skarbowego 19, zawierających delikty, których podmiotem może być płatnik podatku (niewpłacenie w terminie na rzecz właściwego organu pobranego podatku, niepobranie podatku albo pobranie go w kwocie niższej od należnej, niewyznaczenie w wymaganym terminie osoby, do której obowiązków należy obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku lub niezgłoszenie organowi danych takiej osoby). Omówiono znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej każdego z czynów zabronionych, znamiona określające czynność sprawczą oraz zagrożenie karą i środkami karnymi. Wskazano także na zasady wyłączenia odpowiedzialności karnej oraz jej złagodzenia. Na zakończenie wystąpienia, Prelegentka przytoczyła praktyczne problemy powstające na gruncie stosowania wyżej wymienionych przepisów oraz zagadnienia sporne, będące przedmiotem rozstrzygnięć sądów. Kolejnym ciekawym zagadnieniem poruszonym podczas pierwszego dnia konferencji, był temat Przestępstwa prasowe, czyli o odpowiedzialności karnej dziennikarzy, zaprezentowany przez 18 Studentka Uniwersytetu Łódzkiego, Asystent podatkowy w Independent Tax Advisers Doradztwo Podatkowe Sp. z o.o. w Warszawie. 19 Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy, Dz. U. z 2013 r., Nr 186, t.j. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 6\n7 mgr Oktawię Staciewińską 20. Prelekcja obejmowała wskazanie definicji pojęcia przestępstwo prasowe, a także zakresu odpowiedzialności jaką mogą ponosić dziennikarze, zarówno na gruncie zawodowym, jak i prawa cywilnego oraz karnego. Referentka zauważyła, iż najbardziej rozbudowana jest odpowiedzialność karna dziennikarza, zaś do najczęściej popełnianych przestępstw należą zniesławienie (art k.k.) oraz zniewaga (art. 181 k.k.). Z kolei mgr Barbara Muszyńska 21, w referacie zatytułowanym Niekaralność jako wymóg selekcyjny, dostrzegła problematykę istnienia w niektórych pragmatykach prawa pracy wymogu niekaralności, jako jednego z rygorów selekcyjnych lub też podstawy do rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy. Celem wystąpienia było ukazanie przesłanek, zakresu stosowania i konsekwencji stosowania zakazów wykonywania zawodu, pojawiających się na styku prawa pracy i prawa karnego w oparciu o Kartę Nauczyciela 22 oraz ustawę o służbie cywilnej 23. Zwieńczeniem pierwszego dnia konferencji Prawo pracy w systemie prawa. Prawo pracy a prawo karne była prelekcja Agaty Langowskiej 24 - Kara ograniczenia wolności z art k.k. a przepisy prawa 20 Doktorantka w Zakładzie Rynku Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 21 Doktorantka w Zakładzie Prawa Stosunków Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 22 Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674, t.j. 23 Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, Dz. U. z 2008 r., Nr 227, poz Studentka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. pracy w której Panelistka doszukiwała się przyczyny stosunkowo rzadkiego sięgania po karę ograniczenia wolności w postaci potrącenia części wynagrodzenia za pracę. Rozważaniom poddany został także problem obciążenia jedynie skazanego pracownika zakazem rozwiązania stosunku pracy w czasie odbywania kary z art bez zgody sądu. Pytanie, jakie nasunęło się Prelegentce w związku z taką redakcją przywołanego przepisu brzmiało: dlaczego tego typu obowiązek ma istnieć tylko po stronie skazanego, a nie po stronie jego pracodawcy? Podkreślono, że taka redakcja art k.k. rodzi poważne konsekwencje w postaci godzenia w powagę wymiaru sprawiedliwości, sprawność i ekonomikę postępowania karnego oraz zasadność wymierzenia kary ograniczenia wolności. W dalszej części wystąpienia Prelegentka przytoczyła koncepcje, które miałyby rozwiązać wskazany wyżej problem. Podczas drugiego dnia konferencji zagościło więcej prelegentów z innych miast, co bardzo urozmaiciło całe wydarzenie i podkreśliło jej ogólnopolski charakter. Poszczególne panele zostały zdominowane przez refleksje nad art. 220 k.k. (przestępstwo niedopełnienia obowiązków z zakresu bhp), art. 218 k.k. (złośliwe lub uporczywe naruszanie praw pracowniczych). Nie zabrakło również interesujących dyskusji szczególnie burzliwe były te między teoretykami i praktykami. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 7\n8 Pierwszy panel otworzyła prelekcja mgr Izabeli Florczak 25. Tematem jej wystąpienia było wynagrodzenie w zatrudnieniu penalnym. Doktorantka łódzkiej Katedry Prawa Pracy poruszyła ważny problem tego, czy osoby, które popadły w konflikt z prawem powinny być wynagradzane za swoją pracę oraz przedstawiła argumenty za i przeciw. Podczas prelekcji przedstawiono również zmiany w ustawo-dawstwie spowodowane wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającym niekonstytucyjność przepisów dotyczących kształtowania minimalnego wynagrodzenia w zatrudnieniu penalnym, a także wątpliwości powstające w związku z pytaniem, czy względem osób pozbawionych wolności powinno stosować się te same kryteria, co w stosunku do osób wolnych, kształtując standardy ich wynagradzania. Drugi referat wygłosił Michał Skarżycki 26. Jego prelekcja nosiła tytuł Krąg podmiotowy przy przestępstwie niedopełnienia obowiązków z zakresu bhp (art. 220 k.k.). Michał Skarżycki podkreślił w swym wystąpieniu, iż ustawodawca bardzo nieostro zakreślił granice zbioru podmiotów odpowiadających za niedopełnienie obowiązków z zakresu bhp, w sytuacji nastąpienia skutku w postaci narażenia pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo cięż-kiego uszczerbku na zdrowiu. W swoich rozważaniach 25 Doktorantka w Zakładzie Prawa Rynku Pracy Uniwersytetu Łódzkiego, Prezes Koła Naukowego Prawa Pracy działającego przy Katedrze Prawa Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 26 Student Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, członek Koła Naukowego Prawa Pracy i Polityki Społecznej. wykorzystał dorobek doktryny i orzecznictwa. Kolejna prelekcja była zatytułowana Odpowiedzialność za niedopełnienie obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy na gruncie art. 220 k.k.. Wygłosili ją przedstawiciele Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego mgr Jacek Kędzierski 27 oraz Michał Rulewicz 28. Prelegenci podkreślili, iż zdrowie i życie są dobrami chronionymi przez Konstytucję 29, a rozwinięcie tej ochrony można znaleźć również w Kodeksie karnym oraz w Kodeksie pracy. Referenci zwrócili uwagę także na to, iż każdy pracownik ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. W związku z tym, że wcześniejsze wystąpienie dotyczyło kręgu podmiotowego art. 220 k.k., w niniejszym referenci skupili się przede wszystkim na przedmiocie ochrony i przed-miocie czynu. Czwarty referat został wygłoszony przez mgr Marcina Byczyka 30 z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i dotyczył znamienia nieumyślności przy przestępstwie narażenia pracownika na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Wśród przestępstw znajdujących się w rozdziale XXVIII Kodeksu karnego tylko przypadek określony w art. 220 przewiduje możliwość 27 Doktorant w Zakładzie Prawa Ochrony Pracy Uniwersytetu Łódzkiego. 28 Student Uniwersytetu Łódzkiego. 29 Ustawa z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej, Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz Doktorant w Zakładzie Prawa Karnego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 8\n9 popełnienie czynu sprawcę nieumyślnie. Dlatego też problem ten jest niezwykle interesujący. Prelegent zastanawiał się nad tym, czy we wspomnianym artykule w ogóle można mówić o nieumyślności podając przy tym przykłady niedopełnienia obowiązków w zakresie bhp. Zastanawiał się też, czy błąd co do zasad bhp można potraktować jako błąd co do znamion. Na koniec zostało postawione pytanie, czy obecny kształt regulacji karnoprawnej jest wystarczająco poprawnym zabezpieczeniem prawidłowego funkcjonowania norm prawa pracy. Podczas pierwszego panelu wystąpił także dr Damian Gil 31 z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Temat wystąpienia brzmiał: Stosowanie trybów szczególnych w sprawach o przestępstwa przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową - czy to w ogóle możliwe?". Dr Damian Gil w interesujący sposób przedstawił specyfikę spraw o przestępstwa przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową z art k.k. oraz zmusił słuchaczy do refleksji odnośnie zasadności stosowania trybów szczególnych przeciwko tym przestępstwom. Z jednej strony bowiem formalizm postępowania prowadzi do jego przewlekłości, z drugiej strony przestępstwa z działu XXVIII Kodeksu karnego wymagają dokładnej weryfikacji i wyjaśnienia wszystkich dotyczących ich okoliczności, na co nie pozwalają tryby szczególne. Ostatni referat tej części konferencji wygłosiła mgr Beata Marciniak 32. Tematem prelekcji było przestępstwo nadużycia zależności w miejscu pracy, dlatego też skupiono się przede wszystkim na art. 199 k.k. Referentka poruszyła problem wciąż aktualnego zjawiska molestowania seksualnego, które jest przedmiotem wielu badań zarówno psychologicznych, socjologicznych, kryminologicznych, wiktymologicznych oraz prawnych. Panel drugi rozpoczęło wystąpienie mgr Piotra Misztala 33 z Uniwersytetu Łódzkiego noszące tytuł Stosunek pracy a instytucja tymczasowego aresztowania. Nie ulega wątpliwości, iż pobyt w areszcie śledczym pracownika wpływa zarówno na samą osobę zatrudnioną, jak i na jej pracodawcę. Podczas prelekcji zostały omówione m.in. uprawnienia pracownika w związku z orzeczeniem przez sąd izolacyjnego środka zapobiegawczego, wygaśnięcie umowy o pracę z powodu tymczasowego aresztowania, a także problem rozwiązania umowy o pracę w omawianej sytuacji. Interesujący referat przedstawiła również Dorota Kołtun 34. Jej wystąpienie nosiło tytuł Warunki i formy zatrudnienia osób skazanych na karę pozbawienia wolności. Prelegentka opowiedziała o funkcjach, jakie pełni możliwość zatrudniania więźniów (w szczególności 31 Adiunkt w Katedrze Prawa Karnego i Postępowania Karnego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. 32 Doktorantka w Katedrze Prawa Karnego Międzynarodowego Uniwersytetu Łódzkiego. 33 Doktorant w Katedrze Postępowania Karnego i Kryminalistyki Uniwersytetu Łódzkiego. 34 Studentka Uniwersytetu Marii Skłodowskiej- Curie w Lublinie. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 9\n10 o resocjalizacji), a także poruszyła kwestię praw i obowiązków zatrudnionych skazanych. Omawiana przez Dorotę Kołtun problematyka budzi wiele kontrowersji oraz stanowi przedmiot rozważań zarówno prawników zajmujących się problematyką penitencjarną, jak i opinii publicznej. Podczas konferencji nie zabrakło praktyków. Uniwersytet Łódzki odwiedził inspektor Zbigniew Zych z Okręgowego Inspektoratu Pracy w Krakowie. Wygłosił on referat pt. Znamiona przestępstwa określonego w art k.k. udaremniania lub utrudniania czynności kontrolnych wykonania czynności służbowej osobie uprawnionej do kontroli w zakresie inspekcji pracy na przykładzie kontroli przeprowadzonych w Okręgowym Inspektoracie Pracy w Krakowie. Wspomniany przepis budzi wiele wątpliwości interpretacyjnych odnośnie tego, jakie zachowania powinny stanowić podstawę wszczęcia postępowania karnego przez organy ścigania. Inspektor Zych przedstawił przykłady zakłócających działania kontrolne zachowań pracodawców, które powinny być penalizowane. Opowiedział również o sporze między sędziami i inspektorami pracy dotyczącym wykładni art k.k. najwięcej problemów nastręcza bowiem pytanie, czy wskazane przestępstwo ma charakter formalny czy materialny (skutkowy). Wystąpienie to dało później szerokie pole do dyskusji słuchaczom konferencji. Drugi panel zamknął mgr Marcin Drewicz 35 z Uniwersytetu Łódzkiego swym referatem zatytułowanym Zbieg sankcji publicznoprawnej z sankcją karną rozważania na kanwie wyroku TK z dnia 18 listopada 2010 r., P 29/09. Były to rozważania teoretyczne dotyczące przede wszystkim kumulatywnego stosowania sankcji publicznoprawnej z sankcją karną. Ta problematyka budzi coraz więcej wątpliwości doktryny. Okazuje się, iż równoległe funkcjonowanie obok odpowiedzialności karnej odpowiedzialności typu administracyjnego nie jest charakterystyczne jedynie dla ustaw porządkowych, lecz coraz śmielej wkracza także w obszar prawa pracy. Przykładem takiego zjawiska mogą być dotkliwe sankcje przewidziane w ustawie o samorządzie gminnym za niezłożenie w terminie oświadczenia majątkowego przez określoną kategorię osób. Trzeci panel rozpoczął mgr Krzysztof Pawlak 36 z Uniwersytetu Łódzkiego referatem o przestępstwie z art a k.k. jako podstawie prawnokarnej ochrony praw pracownika. W swym wystąpieniu poruszył problem sporu w doktrynie, jaki wywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listo-pada 2010 roku (P 29/09, OTK-A 2010, z. 9, poz. 104), który stwierdził niekonstytucyjność art k.k., a także opowiedział o konsekwencjach nowelizacji, która nastąpiła na skutek owego orzeczenia. 35 Doktorant w Zakładzie Prawa Karnego Materialnego Uniwersytetu Łódzkiego. 36 Doktorant w Zakładzie Nauki o Przestępstwie Uniwersytetu Łódzkiego. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 10\n11 Podczas wystąpienia została poruszona kwestia, czy osoby świadczące pracę na podstawie umów cywilnoprawnych mogą korzystać z ochrony omawianego przepisu. Na koniec w referacie przedstawiono pewne postulaty względem art a k.k. Kolejną prelekcję wygłosiła Paulina Grabarz 37 z Uniwersytetu Łódzkiego. Wystąpienie dotyczyło naruszania zasady równego traktowania pracowników w świetle art. 218 k.k. oraz w prawie europejskim. Przedstawicielka łódzkiej szkoły prawa karnego przedstawiła wzajemny stosunek zasady niedyskryminacji oraz zasady równego traktowania. Przedstawiła także sposób, w jaki Unia Europejska propaguje i rozszerza te zasady, powołując się przy tym na wiele interesujących orzeczeń związanych z tą tematyką. Następny referat nosił tytuł Sporne zagadnienie związane z wykładnią przepisu o przestępstwie złośliwego lub uporczywego naruszania praw pracowniczych (art a k.k.). Został on wygłoszony przez studenta V roku prawa, Dawida Sztuwe 38, z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i stanowił ciekawe uzupełnienie prelekcji mgr Krzysztofa Pawlaka. Referat wyjaśniał wykładnię występujących w art. 218 pojęć pracownika oraz podmiotu wykonującego czynności z zakresu prawa pracy i ubezpieczenia społecznego. Dawid Sztuwe opowiedział też o relacji omawianego 37 Studentka Uniwersytetu Łódzkiego 38 Student Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. przestępstwa z wykroczeniami stypizowanymi w art k.p. Swoją obecnością na konferencji zaszczycił słuchaczy Sędzia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi i doktorant w Katedrze Prawa Karnego mgr Damian Krakowiak 39. Tematem jego wystąpienia były prawnokarne aspekty strajku. Wygłoszony referat wyjaśnił problem strajku z perspektywy prawa karnego. Pan Sędzia podkreślił, iż najbardziej narażonymi dobrami w omawianej sytuacji są nietykalność cielesna oraz godność. Sporą część wystąpienia zajęło omawianie kwestii strajku okupacyjnego. Mgr Krakowiak skupił się przede wszystkim na próbie odpowiedzi na pytanie, czy strajk okupacyjny jest okolicznością wyłączającą bezprawność naruszenia miru zakładu pracy. Ostatnie wystąpienie drugiego dnia konferencji nosiło tytuł Wybrane instytucje prawa karnego a odpowiedzialność porządkowa pracownika i zostało wygłoszone przez mgr Macieja Jarotę 40. Przedstawiciel Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego opowiedział o instytucjach zapożyczonych z prawa karnego do prawa pracy w szczególności o zatarciu kary oraz pojęciu winy. Rozważania były prowadzone przede wszystkim na tle systemu karania pracowników w zakładzie pracy. Trzeba przyznać, iż drugiego dnia konferencji, podobnie jak dnia pierwszego, 39 Doktorant w Katedrze Prawa Karnego Materialnego Uniwersytetu Łódzkiego, sędzia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi 40 Doktorant w Katedrze Negocjacji i Mediacji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 11\n12 znalazło się na niej wiele osób szczerze zainteresowanych omawianą tematyką, o czym świadczyły długie dyskusje o wzajemnych relacjach prawa pracy i prawa karnego. Często miało miejsce swoiste starcie między teoretykami oraz praktykami, co bardzo urozmaiciło całe wydarzenie. Burzliwą wymianę zdań wywołał problem odpowiedzialności Inspektorów Pracy, a także zasadności istnienia art. 220 k.k. traktującego o przestępstwie niedopełnienia obowiązków z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Dyskusję między praktykami i teoretykami zaognił również spór o charakter art k.k. penalizującego udaremnianie lub utrudnianie czynności kontrolnych dokonywanych przez osoby uprawnione do kontroli w zakresie inspekcji pracy. Nie zabrakło również paru głosów dotyczących zatrudnienia więźniów w tej kwestii wypowiadał się prof. Stefan Lelental. Sporo dyskutowano także o problemach związanych ze strajkiem okupacyjnym oraz o braku regulacji prawnej dotyczącej lokautu. Jednym z dyskutantów był prof. Witold Kulesza. Konferencja Prawo pracy w systemie prawa. Prawo pracy a prawo karne okazała się prawdziwym sukcesem. Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego odwiedziły osoby z różnych części kraju. W ocenie organizatorów całe wydarzenie przebiegło zgodnie z planem, ale trzeba też podkreślić, że żaden z gości nie czuł się zawiedziony, co uwidaczniało się w miłej atmosferze oraz burzliwych dyskusjach po każdym panelu. Konferencja ukazała, jak często prawo pracy krzyżuje się z prawem karnym. Mimo tego, iż prawo pracy wyrosło przede wszystkim z prawa cywilnego, znajdziemy w nim wiele instytucji zapożyczonych z prawa karnego, jak chociażby pojęcia winy czy kary, a co za tym idzie - zatarcie lub przedawnienie kary. Ponadto, prawo karne chroni pracownika tam, gdzie przepisy prawa pracy zdają się być niewystarczające. Pełni ono funkcję represyjną oraz prewencyjną, szczególnie w odniesieniu do pracodawców. Na tle tych dwóch dyscyplin prawniczych pojawia się wiele problemów i postulatów zmian. Dzięki konferencji zorganizowanej przez Koło Naukowe Prawa Pracy działające przy Katedrze Prawa Pracy Uniwersytetu Łódzkiego można było przekonać się, iż te dwie gałęzie prawa są czasem bliżej ze sobą związane niż można byłoby przypuszczać. Wszystkie osoby zainteresowane tematem będą mogły przeczytać publikacje pokonferencyjne w siódmym numerze Biuletynu Koła Naukowego Prawa Pracy, który będzie dostępny m.in. na stronie internetowej wspomnianej organizacji studenckiej. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 12\n13 Problem dewolutywności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w k.p.a i ujęciu prawnoporównawczym Paulina Grabarz Prawo do odwołania jest publicznym prawem podmiotowym strony do zaskarżania rozstrzygnięć wydanych w pierwszej instancji, które nie mają charakteru ostatecznych. Artykuł 16 1 ab initio ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) 1 wyraźnie wskazuje, które decyzje można uznać za ostateczne:,,decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. A zatem rozumując a contrario, decyzje, od których można wnieść odwołanie, są nieostateczne. Pojęcie dewolutywności, użyte w temacie artykułu, to cecha tych środków zaskarżenia, które w wyniku zakwestionowania rozstrzygnięcia przenoszą kompetencję do weryfikacji na organ wyższej instancji. Odpowiedź na pytanie jak należy rozumieć pojęcie,,instancja, znajdujemy w słowniku języka polskiego, wedle którego:,,instancja to każdy z kolejnych stopni w hierarchii władz, w systemie podległych sobie instytucji (państwowych, sądowych, administracyjnych). 2 Jak pisze J. Zimmermann,,,instancja to każdy organ, który jest 1 Tekst jednolity: Dz. U. z 2000 nr 98 poz ze zm. 2 M. Szymczak (red.) Słownik języka polskiego, t. I, Warszawa 1978, s. 794 oraz S. Dubisz (red.) Uniwersalny słownik języka polskiego, t. 1, Warszawa 2003, s.1221 wkomponowany w strukturę administracji: podlega w jakiś sposób organowi wyższemu lub jest organem nadrzędnym nad innym organem. 3 Z. Kmieciak twierdzi natomiast, że użycie pojęcia,,instancja w tekście prawnym, nie oznacza, że konieczne jest występowanie dwu- lub wieloszczeblowego układu jurysdykcji administracyjnej. 4 Na podstawie kryterium dewolutywności można wyróżnić środki zaskarżenia bezwzględnie dewolutywne, czyli takie, które zawsze przesuwają sprawę do wyższej instancji; środki zaskarżenia względnie dewolutywne, które powodują przesunięcie sprawy do wyżej instancji, tylko w razie nieuwzględnienia ich przez I instancję oraz środki zaskarżenia niedewolutywne, które rozpatrywane są przez organ wydający zaskarżone rozstrzygnięcie. 5 Najwięcej sporów w doktrynie budził środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wprowadzony ustawą z 31 stycznia 1980 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego 6, wykry- 3 J. Zimmermann, Administracyjny tok instancji, Kraków 1986, s Z. Kmieciak, Instancyjność postępowania administracyjnego w świetle Konstytucji RP, PiP nr 5, 2012, s. 8 5 B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2011, s Dz. U. Nr 4, poz. 8 ze zm. Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 13\n14 stalizował w doktrynie dwubiegunowe poglądy. Z jednej strony uważano, że jest to środek zaskarżenia nadzwyczajny, tj. przysługujący od decyzji ostatecznych, czyli wydanych przez samorządowe kolegium odwoławcze oraz ministra, z drugiej zaś strony, że jest to zwykły środek zaskarżenia przysługujący od decyzji nieostatecznej. Spór trwał aż do 2010 roku, kiedy to ustawodawca ustawą z dnia 3 grudnia 2011 roku o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 7 (obowiązującą od 11 kwietnia 2012 roku) znowelizował art k.p.a., nadając mu następujące brzmienie:,,decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (podkr. autora), są ostateczne. Ustawodawca expressis verbis wskazał, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem, który pozwala zaskarżyć decyzję o charakterze nieostatecznym. Wniosek powinien być złożony nie później niż przed upływem 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji wydanej w I instancji ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem samoistnym, tzn. można go wnieść samodzielnie oraz bezwzględnie suspensywnym, tzn. powoduje wstrzymanie wykonania decyzji. Wszczęcie postępowania wskutek wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powoduje obowiązek centralnego organu lub SKO do wydania nowej decyzji. Pomiędzy odwołaniem sensu stricte (tym o którym mowa w art k.p.a) a wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dopatrzeć możemy się wielu podobieństw, jako że kodeks mówi, że do tego drugiego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Jednak fakt, że ustawodawca wprowadził oprócz odwołania jeszcze jedną instytucję procesową, w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, umożliwiającą weryfikację wydanych decyzji, dobitnie świadczy o tym, że (zakładając racjonalne działanie ustawodawcy) chciał on w ramach prawa do odwołania stworzyć odrębną instytucję. A. Józefowicz uważa, że,,wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest odpowiednikiem lub substytutem odwołania, mimo braku dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. 8 Zgodzić się można z poglądem, że ustawodawca chciał potraktować na równi instytucję odwołania i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak kwestionować można prawdziwość twierdzenia, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie realizuje zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. J. Zimmermann twierdzi w swojej glosie do wyroku NSA z r. (sygn. akt IV SA 1639/92, OSP 1995 r. nr 4 poz. 88), że:,,wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy 7 Dz. U. z 2011r. Nr 6, poz A. Józefowicz, Charakter prawny wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy administracyjnej, PiP nr 8-9, 1996, s. 74 Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 14\n15 jest równoważnikiem odwołania, różniącym się od niego wyłącznie brakiem cechy dewolutywności. Z pewnością cel, jaki mają spełniać oba te środki zaskarżenia jest tożsamy, jednak sama konstrukcja prawna wykazuje pewne cechy odmienne, co ujawnia się w wyłączeniu niektórych przepisów o odwołaniu od przepisów o wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Między odwołaniem sensu stricte a wnioskiem nie można postawić znaku równości. W związku z tym, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wykazuje cech dewolutywności nie mają zastosowania przepisy: ustalające pośredni tryb wnoszenia odwołania- (art ); wyznaczające granice dopuszczalności samokontroli organu I instancji- (art. 132); określające obowiązek organu I instancji przesłania odwołaniaart. 133); umożliwiający zlecenie przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego organowi, który wydał decyzję- (art. 136); dopuszczający wśród decyzji organu odwoławczego decyzję kasacyjną o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji- (art ). 9 Wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie można mylić z remonstracją. Jest ona bowiem jedynie prośbą do organu, który wydał zakwestionowane rozstrzygnięcie o jego zmianę lub uchylenie. Remonstracja wymagała uzasadnienia i mogła być wnoszona przez każdego, a nie tylko przez strony. Nie rodziła jednak żadnych roszczeń procesowych. Organ nie był zobowiązany zająć się sprawą, zależało to tylko od jego dobrej woli i indywidualnej oceny, nie było nawet obowiązku udzielenia odpowiedzi. Wniesienie zaś wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powoduje konsekwencje przewidziane dla odwołań w administracyjnym toku instancji. 10 Najistotniejszym elementem, który wskazuje na swoistą odrębność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest podmiot, którego decyzje można skarżyć. Chodzi o samorządowe kolegium odwoławcze oraz ministra jako organ centralny administracji państwowej. Kwestia jest o tyle złożona, że w obu tych przypadkach w strukturze administracyjnej nie ma żadnych organów, które by mogły rozpatrywać ów wniosek jako organy hierarchicznie wyższe, jak ma to miejsce w przypadku odwołania sensu stricte. Zatem wniosek ten rozpatrują ponownie organy, które wydały zaskarżoną decyzję. Nasuwa się pytanie, czy takie działanie jest zgodne z prawem jednostki do obiektywnego rozpatrzenia jej sprawy w sposób prawidłowy, merytoryczny, niebudzący wątpliwości? Brak tu wszakże cechy dewolutywności, czyli przekazania kompetencji do rozpatrywania sprawy do hierarchicznie wyższego organu. Moim zdaniem działanie ustawo-dawcy jest uzasadnione. Jeśli bowiem chodzi o ministra, to rozpatrywać powtórnie sprawę, w której wydał decyzję w I instancji, może on 9 B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2012, s Z. Kmieciak, Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w k.p.a. (Odwołanie czy remonstracja?), PiP nr 3, 2008, s Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 15\n16 sam, gdyż jest on organem centralnym administracji państwowej. Minister jest najwyższym organem w hierarchicznej strukturze i przekazanie sprawy do innego organu, byleby zachować pozory rozpatrywania sprawy przez inny podmiot i zapewnić możliwie najszerszą realizację zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej, byłoby oczywiście niecelowe i sprzeczne z racjonalnym działaniem. Dewolutywność nie może mieć bowiem w tym przypadku miejsca. Z ciekawym rozwiązaniem tego problemu wystąpił M. Szubiakowski. Zaproponował on aby przy organach naczelnych, ustawodawca powołał do życia organy odwoławcze w postaci komisji odwoławczych, które będą badać decyzje w wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. 11 Analogiczny system funkcjonuje w Stanach Zjednoczonych, o czym będzie jeszcze mowa. Co do samorządowych kolegiów odwoławczych, to ustawodawca kieruje się przede wszystkim chęcią zapewnienia możliwie największej swobody w działaniu samorządu terytorialnego, gdzie właśnie owe kolegia są organem II instancji zgodnie z k.p.a. Czy jednak owa samodzielność odbijać się nie będzie negatywnie na realizowaniu prawa do odwołania przez jednostki? Koniecznym jest wyważenie interesów po obu stronach biegunów i moim zdaniem, mimo braku dewolutywności, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy tę prawidłowość 11 M. Szubiakowski, Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ naczelny (art ) a inne środki prawne zmierzające do wzruszenia jego decyzji, PS 1995, nr 1, s. 78 występującą w tradycyjnym ujęciu odwołania, rekompensuje gwarancjami proceduralnymi. Na mocy noweli do k.p.a z 31 stycznia 1980 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzono do kodeksu zasadę dwuinstancyjności. Istotnym było zatem odniesienie się do tej zasady w maksymalnym zakresie, także w przypadku decyzji wydawanych przez centralne organy państwa. Co ciekawe, w orzecznictwie NSA można znaleźć orzeczenie, w którym twierdzi się, że środek z art nie jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz odwołaniem, gdzie tryb rozpatrzenia uległ modyfikacji wskutek trudności związanych ze strukturą organizacyjną. 12 Znów wracając do myśli wspomnianej wcześniej, twierdzę, że gdyby ustawodawca chciał postawić znak równości między tymi dwoma instytucjami, to zamiast kreować nową i wprowadzać do kodeksu, rozszerzyłby instytucję odwołania sensu stricte o dodatkową regulację, odnoszącą się do wyjątków, w postaci decyzji wydanych przez ministra czy samorządowe kolegium odwoławcze. Tak się jednak nie stało. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest w istocie ponownym rozpoznaniem własnej decyzji przez organ, który ją wydał z możliwością jej zmiany lub uznaniem wydanej decyzji za prawidłową i utrzymaniu ją w mocy. Zatem sprowadza się do powtórnej analizy wydanej 12 Wyrok NSA z dnia 25 lutego 1993 r., II SAB 22/93 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/75fff E632D) Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 16\n17 decyzji przez organ, który w razie stwierdzenia nieprawidłowości nie prze-każe sprawy do wyższego organu (gdyż taki nie istnieje), tylko sam zajmie stanowisko. Organ taki działa zatem jako quasi druga instancja, jak słusznie zauważa M. Szubiakowski, tyle, że jego zakres postępowania jest węższy, aniżeli w przypadku zwykłego postępowania odwoławczego (organ taki nie może uchylić swojej decyzji i przekazać jej do ponownego rozpatrzenia przez organ niższego rzędu ani też żądania uzupełnienia dowodów i materiałów na podstawie art. 136 k.p.a). 13 J. Zimmermann twierdzi, że w tym przypadku mamy do czynienia ze spłaszczonym tokiem instancji, której to nie należy rozumieć jako,,mechanizmu technicznoprocesowego, zatracając przy tym jej,,podstawowe wartości. 14 A zatem występuje tu jednoszczeblowy układ i dwuinstancyjność się pojawia, tyle, że jest ona pozioma, a nie jak w klasycznym ujęciu- pionowa, gdy sprawa trafia do organu wyższego hierarchicznie. Rozstrzyganie sprawy odbywa się co do istoty- merytorycznie. Organ musi być przy tym zachować pełen obiektywizm. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powoduje skutek suspensywny, w postaci zawieszenia wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 lutego 2008 roku, V SA/Wa 2749/07 stwierdził co następuje:,,gdy piastun funkcji ministra wydał w sprawie akt administracyjny w charakterze organu I instancji, jest 13 M. Szubiakowski, op.cit., s J. Zimmermann, op.cit., s. 12 on wyłączony od powtórnego rozpatrzenia sprawy w wyniku złożenia przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art pkt 5 k.p.a 15. Taki wyrok zasługuje w moim mniemaniu na aprobatę. Jednostka pozbawiona możliwości aby jej odwołanie zostało rozpatrzone przez organ wyższy hierarchicznie, musi mieć inną możliwość zapewnienia obiektywizmu podczas rozpoznawania. Nie zachowano by go, gdyby odbywało się to przy udziale osoby będącej piastunem danej funkcji, gdyż już podczas wydawania decyzji w I instancji, wyrobiłaby ona już sobie pewne stanowisko w sprawie. Zatem o ile dewolucja kompetencji na organ wyższego stopnia nie jest możliwa, to postuluję zastosowanie dewolucji w obrębie tej samej struktury (która występuje w Stanach Zjednoczonych). W Polsce mogłaby ona mieć nieco zmodyfikowany charakter, tzn. polegać na tym, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ma rozpoznawać ten sam organ, w obrębie tej samej struktury, ale faktycznie w postaci innej fizycznie osoby na podstawie udzielonego jej upoważnienia i pod warunkiem, że osobie tej przyznano by możliwość wydania decyzji w sposób całkowicie niezawisły, bez ważenia na podległość swojemu piastunowi. Jednak w obecnym stanie prawnym, choćby w przypadku centralnych organów, jak np. ministra, w przypadku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie jest możliwe, aby minister został w danej sprawie wyłączony od udziału Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 17\n18 w sprawie, w której wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art pkt 5 k.p.a. Przyjmuje się, choć zdania w orzecznictwie są podzielone, że minister jest piastunem organu, nie zaś jego pracownikiem i niemożliwe jest scedowanie jego uprawnień na pracownika przy wydawaniu nowej decyzji. Nawet gdyby to nastąpiło i pracownik sporządzałby ową decyzję, to jest on podległy ministrowi i wyłączenie ministra od bezpośredniego rozpatrywania sprawy, w rzeczywistości nie spełniałoby cech obiektywnych. O braku konieczności wyłączenia ministra, w przypadku gdy wydał on zaskarżoną decyzję, podczas rozpatrywania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 6 grudnia 2011 roku, sygn. akt SK 3/ W k.p.a. istnieją oddzielnie przepisy dotyczące wyłączenia pracownika- art. 24 oraz organu- art. 25. Według TK nie można zatem do ministra stosować regulacji dotyczącej pracowników, gdyż ci nie pełnią funkcji piastuna organu, jaką pełni minister oraz nie posiadają takiego wachlarza kompetencji jak on, nawet w razie upoważnienia, są oni jemu podlegli. Z drugiej strony fakt, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy miałby rozpatrywać ponowne minister budzi, moim zdaniem, znaczne wątpliwości. W tej kwestii postulowałabym, aby ustawodawca powołał przy ministrze niezależne ciało kolegialne, niepozostające w stosunku zależności od ministra, które zajmowałoby się 16 Ustaw/sk_03s11.htm rozpoznawaniem tego środka zaskarżenia, na wzór amerykański. Z drugiej strony skłonna jestem również przychylić się do poglądu, że minister jest pracownikiem organu, a jednocześnie pełni funkcję jego piastuna. Zatem zasadnym byłoby rozwiązanie, które opierałoby się na tym, że w I instancji decyzja wydawana przez ministra, byłaby faktycznie podejmowana przez innego pracownika, który działałby z upoważnienia, zaś w przypadku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zajmowałby się tym już minister (lecz nie odwrotnie, gdyż pracownik jest podległy ministrowi). Na podstawie wewnętrznej dewolucji kompetencji, zostałaby zachowana bez uszczerbku zasada obiektywizmu. Są to jednak wnioski formułowane de lege ferenda. W przypadku samorządowego kolegium odwoławczego, w razie wyłączęnia członków, nowe kolegium wyznacza minister właściwy do spraw administracji publicznej w drodze postanowienia. Sytuacja jest klarowna, bowiem ustawo-dawca wyraźnie wskazuje konieczność wyłączenia członka organu kolegialnego, biorącego udział w wydawaniu decyzji w I instancji, w przypadku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednak jeśli organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych i tym organem jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów (zgodnie z art pkt 2 k.p.a.). Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 18\n19 Dlaczego ustawodawca w przypadku wyłączenia organów wyznacza dwa inne kompetentne podmioty? To działanie nie wydaje się racjonalne. Warto zwrócić uwagę, że instytu cje analogiczne do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uregulowane są w innych krajach. W przypadku hiszpańskiego postępowania administracyjnego, wyróżnia się m.in. odwołanie zwykłe (resurso de alzada), od aktów, które nie kończą postępowania na drodze administracyjnej oraz odwołanie zastępcze (resurso potestativo de reposición) od aktów kończących postępowanie na drodze administracyjnej. W hiszpańskiej nauce prawa administracyjnego twierdzi się, że decyzje organów, względem których nie ma organu wyższego stopnia, są aktami kończącymi postępowanie. Odwołanie zastępcze, wprowadzone ustawą z 13 stycznia 1999 roku, ma zastosowanie w przypadku aktów wydawanych przez jednostki tworzące administrację lokalną. Wcześniej w ustawie o postępowaniu administracyjnym z 1958 roku, w przypadku braku organu wyższego hierarchicznie, odwołanie należało wnieść najpierw do tego organu, który wydał akt, co dopiero otwierało drogę do postępowania sądowego. W obecnym stanie prawnym, jednostka ma dwie możliwości wyboru. Może wystąpić z odwołaniem zastępczym i w razie niesatysfakcjonującego rozstrzygnięcia, skierować sprawę na drogę sądową albo od razu z pominięciem odwoławczej procedury administracyjnej, wystąpić do sądu. 17 W Słowacji również istnieje odpowiednik polskiego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w postaci zwyczajnego środka zaskarżenia o nazwie rozklad. Wniesienie go powoduje skutek suspensywny. Kierownik organu centralnego ponownie rozpatruje swoją decyzję, mogąc kierować się propozycjami powołanej przy nim komisji. Skład takiej komisji i tryb jej powoływania nie jest uregulowany. Natomiast trzeba zwrócić uwagę na fakt, że komisja taka pełni jedynie funkcje doradcze i kierownik jednostki centralnej nie jest związany jej opiniami. 18 W Holandii wyróżnia się odwołanie administracyjne (an administrative appeal) do organu wyższego stopnia oraz sprzeciw (an objection) wnoszony do organu, który wydał zarządzenie. Zarówno odwołanie administracyjne, jak i sprzeciw rodzą powinność przeprowadzenia rozprawy, jednak w przypadku rozpatrywania sprzeciwu, organ może odstąpić od publicznego charakteru rozprawy. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku sprzeciwu, zaskarżony akt może zostać rozpatrywany przez organ, który go wydał, przez inny wydział tego organu lub niezależną komisję. 19 Stwierdzić można, że występuje tu swoista wewnętrzna dewolucja kompetencji do rozpatrywania sprawy, ale w układzie poziomym, na tym 17 K. Defecińska-Tomczak; Hiszpania [w:] Postępowanie administracyjne w Europie, red. Z. Kmieciak, Kraków 2005, s W. Chróścielewski; Słowacja [w:] Postępowanie, op.cit., s A. Korzeniowska, Holandia [w:] Postępowanie, op.cit., s Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 19\n20 samym szczeblu organizacyjnym, w obrębie tego samego organu. Poza tym, skorzystanie z tego trybu może być rozpatrywane jako wyczerpanie środków odwoławczych, co otwiera możliwość zaskarżenia decyzji na drodze sądowej. 20 Wreszcie w Stanach Zjednoczonych funkcjonuje prosty model zaskarżania decyzji poprzez wniesienie środka zaskarżenia w ramach struktury jednego organu-agencji (a dokładniej kierownika takiej agencji) bądź działającego przy nim innego ciała, np. komisji. Wniesienie środka zaskarżenia od tzw. decyzji wstępnej nie powoduje uzyskania przez nią statusu ostateczności. Sędziowie prawa administracyjnego, działający w strukturze agencji, posiadają pewne cechy niezależności (ale np. wydawane przez nich decyzje rekomendujące muszą być zatwierdzane przez kierowników agencji) i wyznaczani są do przeprowadzania rozpraw i orzekania. Decyzje wydawane przez sędziów również podlegają zaskarżeniu z powołaniem się na jej niezgodność z prawem czy polityką agencji. Podlegają one kontroli sądowej. Jednak dąży się do tego, aby takich przypadków było jak najmniej, a wszelkie odwołania były rozpatrywane i załatwiane w obrębie danej agencji 21. Jak widać, odpowiedniki wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy występują również w innych krajach europejskich. W tym miejscu narodzić się może inny 20 Z. Kmieciak, O potrzebie nowelizacji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego regulujących postępowanie odwoławcze, Europejski Przegląd Sądowy grudzień 2012, s Z. Kmieciak, Sędziowie prawa administracyjnego w postępowaniu administracyjnym w USA, PiP, nr 3, 2009, s problem: czy taka instytucja jest zgodna z polską konstytucją? Czy brak dewolutywności stoi na przeszkodzie realizacji praw publicznych jednostki? W art. 78 Konstytucji 22 ab initio czytamy:,,każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Expressis verbis Konstytucja nie wymaga aby każdy środek odwoławczy posiadał cechę dewolutywności. Wniosek nasuwa się taki, że w celu ochrony swoich praw, mamy prawo złożenia odwołania w celu rozpatrzenia i merytorycznego rozstrzygnięcia swojej sprawy w II instancji. Tymczasem art. 15 k.p.a. traktujący o ogólnej zasadzie postępowania administracyjnego, mówiący iż jest ono dwuinstancyjne, znajduje swoje umocowanie w Konstytucji RP. M. Wierzbowski i A. Wiktorowska 23 uważają, że wniosek ten jest wyjątkiem od zasady dwu-instancyjności. Natomiast jak wspominają B. Adamiak i J. Borkowski:,,walorem zasady dwuinstancyjności jest prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej 24. Zatem błędem jest twierdzenie, że w przypadku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie nie będziemy mieć do czynienia z dwuinstancyjnością. Istotą zasady dwuinstancyjności jest zapewnienie jednostce możliwości dwukrotnego rozpatrzenia sprawy w administracyjnym toku instancji 22 Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, pod red. M. Wierzbowskiego i A. Wiktorowskiej, Warszawa 2011, s B. Adamiak, J. Borkowski, A. Skoczylas, System prawa administracyjnego, t.9- Prawo procesowe administracyjne, Warszawa 2010, s. 203 Wiedza Prawnicza numer 2/2013 Strona 20


AXA FIO w ofercie Centralnego Domu Maklerskiego Pekao SA\nZ przyjemnością informujemy, że Centralny Dom Maklerski Pekao SA – jeden z najbardziej renomowanych podmiotów dystrybuujących usługi finansowe na polskim rynku, dołączył do grona partnerów współpracujących z AXA TFI.\nW ofercie sprzedaży Centralnego Domu Maklerskiego Pekao SA znajduje się już pełna oferta produktowa AXA TFI. Klienci mogą wybierać spośród 8 subfunduszy funduszu parasolowego AXA FIO wśród których znajdują się zarówno produkty o standardowych strategiach inwestycyjnych, jak również produkty unikalne na polskim rynku. Do wyróżniających się produktów z pewnością należą subfundusze AXA Equity AAA oraz AXA Akcji „Big Players”. W najnowszym, wrześniowym rankingu Analiz Online otrzymały one najwyższą ocenę 5a.\nJesteśmy przekonani, że profesjonalizm naszego nowego partnera oraz jego wieloletnie doświadczenie na polskim rynku kapitałowym, w połączeniu z najwyższą jakością funduszy AXA TFI, przyniesie wymierne korzyści naszym klientom – powiedziała Aneta Podyma, Prezes Zarządu AXA TFI S.A.\nRozpoczęcie współpracy z AXA TFI jest dla nas naturalną konsekwencją przyjętej przez nas strategii budowania szerokiej i jednocześnie spełniającej wysokie wymagania jakościowe oferty produktowej – dodaje Grażyna Pokojska, Dyrektor Zarządzająca CDM Pekao SA.\nAXA Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych jest częścią Grupy AXA w Polsce, która z kolei jest częścią globalnej Grupy AXA. AXA TFI rozpoczęło działalność w 2009 roku. 5 lipca 2010 roku uruchomiony został fundusz parasolowy AXA FIO. Na koniec września AXA TFI zarządzało aktywami o wartości 2,076 mld PLN w tym aktywa zgromadzone w funduszu AXA FIO wyniosły 507 mln PLN. Oferta AXA TFI dostępna jest w ofercie wybranych banków, domów maklerskich oraz niezależnych doradców inwestycyjnych – łącznie 12 podmiotów.\nGrupa AXA jest światowym liderem w zapewnianiu bezpieczeństwa finansowego. Jesteśmy obecni w 56 krajach, zatrudniamy 214 000 pracowników, zaufały nam 93 miliony klientów. Według rankingu Interbrands marka AXA jest marką numer 1 światowych ubezpieczeń. W 2010 roku Grupa AXA odnotowała przychody w wysokości 91 mld euro oraz 3,9 mld euro dochodów z działalności podstawowej (underlying earnings).\nCentralny Dom Maklerski Pekao SA to największy detaliczny dom maklerski w Polsce. Swoje usługi oferuje za pośrednictwem strony www.cdm24.pl, m.cdm24.pl oraz infolinii 801 140 490. Skorzystanie z wiedzy i doświadczenia maklerów i doradców Klientów możliwe jest w jednym z 81 Punktów Obsługi Klientów CDM Pekao. Oferta CDM obejmuje zarówno pośrednictwo w zawieraniu transakcji na GPW, NewConnect i Catalyst, a także na najważniejszych giełdach światowych. Za pośrednictwem CDM można nabyć jednostki ponad 160 funduszy i subfunduszy 12 Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych, a także uczestniczyć w ofertach na rynku pierwotnym, nabyć certyfikaty zamkniętych funduszy inwestycyjnych oraz obligacje skarbowe i korporacyjne.\nCDM Pekao jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, jednak największą satysfakcją jest dla nas fakt, że pierwszy Klient, który otworzył u nas rachunek maklerski ponad 20 lat temu, nadal aktywnie korzysta z naszych usług.\nCentralny Dom Maklerski Pekao SA jest spółką w 100% zależną od Banku Pekao SA\nWięcej informacji można uzyskać pod adresem www.cdmpekao.com.pl


Wszystkie Kołowrotki Spinningowe Robinson\nRobinson - Horn Jest to seria dopracowanych kołowrotków spiningowych z tylnym hamulcem. Bardzo duża rozpietość wielkości pozwala łatwo dobrać odpowiedni model do praktycznie każdej metody łowienia.\nRobinson - Houston Przed rynkową premierą kołowrotki ROBINSON Houston przez pół roku przechodziły intensywne testy na różnych łowiskach. Specjalna grupa, złożona z doświadczonych spinningistów, sprawdzała wszystkie modele na wodach polskich i w Kanadzie. Opinia końcowa jest jednoznaczna: bardzo dobre kołowrotki, idealnie spełniające wymagania różnych łowisk i różnych technik łowienia.\nRobinson - Lancer Deluxe Seria Lancer to propozycja zarówno dla poczatkujących adeptów spiningu, młodzieży, jak i starych wyjadaczy. Ekonomicznu model Lancer wyposażony w jedno łożysko i grafitową szpulę przy atrakcyjnej niskiej zyskuje również pochlebne oceny doświadczonych spiningistów.\nRobinson - Pulsar Kierując się licznymi sugestiami wędkarzy specjalizujących się w łowieniu gruntowym z wolną szpulą, na sezon '2002 przygotowaliśmy nową, ekonomiczną wersję Pulsara, wyposażoną w mniejszą ilość łożysk kulkowych (3 łożyska).\nRobinson - Titanium Naszym hitem sezonu '2002 są kołowrotki Titanium.


Siłownia - GOSiR Gminny Ośrodek Sportu i Rekreacji w Krościenku Wyżnym\nJuniorzy Starsi - drużyna w Krościenku Wyżnym\nJuniorzy Starsi - drużyna w Pustynach\nIII Liga Sezon 2021/2022\nIV Liga Sezon 2021/2022\nKalendarz imprez sportowych w 2022 roku\nCennik opłat za korzystanie z boiska piłkarskiego "orlik"\nJesteś tutaj:Strona główna » Siłownia\nREGULAMIN OPŁAT ZA WSTĘP NA SIŁOWNIĘ:\n1. Sprzedaż biletów i karnetów odbywa się w budynku GOSiR w godzinach otwarcia siłowni wg „Tabeli Opłat”\n2. Wraz z zakupem biletu lub karnetu użytkownik akceptuje i zobowiązany jest do przestrzegania postanowień regulaminów obiektu GOSiR\n3. Prawo do korzystania z karnetu przysługuje jednej osobie.\n4. Karnety zniszczone i nieczytelne nie będą obsługiwane i nie przysługuje za nie zwrot pieniędzy.\n-TABELA OPŁAT -\nKarnet miesięczny dla mieszkańców gminy Krościenko Wyżne\nKarnet miesięczny dla studentów do 26 lat (wymagana legitymacja studencka)\nKarnet miesięczny dla studentów do 26 lat z terenu gminy Krościenko Wyżne (wymagana legitymacja szkolna)\nKarnet miesięczny dla młodzieży (wymagana legitymacja szkolna )\nKarnet miesięczny dla młodzieży z terenu gminy Krościenko Wyżne\n(wymagana legitymacja szkolna)\nPojedyncze wejsćie dla mieszkańców gminy Krościenko Wyżne\nZ opłat zwolnieni są sportowcy należący do sekcji GOSiR i zawodnicy/zawodniczki trenujący w klubach sportowych działających na terenie gminy Krościenko Wyżnę oraz uczniowie w ramach zajęć i fakultetów z wychowania fizycznego\nZwolnieni z opłat podlegają pozostałym postanowieniom Regulaminów GOSiR.\n1. Siłownia czynna jest od poniedziałku do piątku od godz. 14.00 do godz. 21.30\n2. Korzystanie z siłowni jest możliwe po zapoznaniu się z regulaminem i jego przestrzeganie\n3. Podstawą do korzystania z siłowni jest zakup biletu jednorazowego wstępu lub karnetu\n4. Każdorazowe korzystanie z siłowni musi być zgłoszone obsłudze obiektu\n5. Osoby korzystające z siłowni oświadczają, że nie mają przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania ćwiczeń fizycznych i wykonują je na własną odpowiedzialność. Osoby z problemami zdrowotnymi przed przystąpieniem do ćwiczeń powinny skonsultować się z lekarzem\n6. Na terenie siłowni obowiązuje bezwzględny zakaz palenia i spożywania napojów alkoholowych, oraz zakaz wstępu i przebywania dla osób, znajdujących się w stanie wskazującym na spożycie napojów alkoholowych lub będących pod wpływem substancji odurzających i psychotropowych,\n7. W pomieszczeniach siłowni przebywają tylko osoby ćwiczące.\n8. Wejście na siłownię możliwe jest tylko w odpowiednim kompletnym stroju sportowym oraz czystym zmienionym obuwiu sportowym.\n9. Obowiązkowo należy korzystać z ręcznika podczas ćwiczeń.\n10. Obsługa siłowni ma prawo odmówić wstępu na siłownię osobom bez odpowiedniego stroju sportowego do ćwiczeń, a w szczególności obuwia\n11. Osoby poniżej 18 roku życia mogą korzystać z siłowni za wiedzą i pisemną zgodą opiekuna (na prośbę obsługi klient ma obowiązek okazać dokument potwierdzający tożsamość).\n12. Na siłowni obowiązuje zakaz wstępu dzieciom poniżej 14 roku życia.\n13. GOSiR nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy pozostawione w szatni. Cenne rzeczy można zostawić na czas ćwiczeń w pomieszczeniu obsługi\n14. Wykonywanie ćwiczeń na przyrządach odbywa się po zapoznaniu się z instrukcją urządzenia\n15. Ćwiczący zobowiązani są wykonywać ćwiczenia bezpiecznie tzn. ćwiczyć z takimi obciążeniami, nad którymi są w stanie sami zapanować. Ćwiczenia z większym obciążeniem należy wykonywać przy asekuracji drugiej osoby\n16. Osoby korzystające z siłowni, które w czasie ćwiczeń lub pobytu na siłowni źle się poczują zobowiązane są natychmiast przerwać ćwiczenia i powiadomić obsługę\n17. Przed rozpoczęciem ćwiczeń konieczne jest wykonanie rozgrzewki w celu uniknięcia kontuzji\n18. Korzystanie ze sprzętu powinno odbywać się w sposób bezpieczny, tj. z zapewnieniem dbałości o bezpieczeństwo ludzi, poszanowania sprzętu i sali.\n19. Przed ćwiczeniem należy sprawdzić stan urządzenia; wszelkie usterki, uszkodzenia sprzętu i przyrządów należy zgłaszać obsłudze.\n20. Zabrania się wykonywania ćwiczeń na przyrządach uszkodzonych lub niesprawnych. 21.Wszystkie urządzenia siłowni oraz sprzęt do ćwiczeń mogą być wykorzystywane tylko zgodnie z ich przeznaczeniem.\n22. Nie wskazane jest zajmowanie stanowisk do ćwiczeń podczas odpoczynku.\n23. Po zakończeniu ćwiczeń należy uporządkować sprzęt i stanowisko\n24. Grupy zorganizowane mogą korzystać z siłowni pod opieką nauczyciela z odpowiednimi uprawnieniami, instruktora lub trenera po wcześniejszej rezerwacji.\n25. Obsługa ma prawo wyprosić osoby łamiące postanowienia niniejszego regulaminu oraz co do których poweźmie uzasadnione podejrzenie, że będą naruszać niniejszy regulamin lub przepisy prawa, nawet jeżeli korzystanie z siłowni zostało przez te osoby opłacone i niewykorzystane.\n26. Osoby ćwiczące ponoszą odpowiedzialność finansową za wszelkie wyrządzone przez siebie zniszczenia/szkody na terenie siłowni – na siłowni znajduje się monitoring\n27. Za szkody wyrządzone przez osoby niepełnoletnie odpowiada opiekun grupy lub rodzice. 28. GOSiR nie ponosi odpowiedzialności za kontuzje i urazy powstałe w wyniku niewłaściwego korzystania z urządzeń siłowni oraz nieprzestrzegania regulaminu i zasad bezpieczeństwa.\n29. Wszystkie skargi i wnioski należy składać do kierownika GOSiR\n30. Administrator dopuszcza wprowadzenie zmian w regulaminie.\nUtworzono dnia 14.01.2019, 12:59\nCopyright © 2022 GOSiR Gminny Ośrodek Sportu i Rekreacji w Krościenku Wyżnym


Metoda IMSI – MSOME | Centrum Leczenia Niepłodności Novomedica\nMetoda IMSI – MSOME\nIMSI - MSOME, in vitro, Leczenie niepłodności\nIMSI – MSOME – najnowsza metoda zwiększająca szanse na posiadanie potomstwa u par po nieudanych zabiegach zapłodnienia in vitro oraz u mężczyzn z obniżonymi parametrami nasienia.\nOd początku 2010 r. w Centrum Leczenia Niepłodności NOVOMEDICA w Mysłowicach jest dostępna najnowsza metoda leczenia niepłodności stosowana w najlepszych ośrodkach światowych. IMSI – MSOME – to wysokospecjalistyczna metoda zapłodnienia in vitro polegająca na podaniu do komórki jajowej plemnika, dobranego specjalnie pod względem najlepszego potencjału zapładniającego. Doniesienia naukowe ostatnich dwóch lat wskazują na znacząco wyższy odsetek udanych ciąż uzyskanych po zastosowaniu nowej metody IMSI – MSOME w porównaniu do metody ICSI, gdzie nie selekcjonuje się plemnika o najlepszym potencjale zapładniającym.\nWykorzystanie IMSI-MSOME niejednokrotnie umożliwia uniknięcie korzystania z banku nasienia, dzięki czemu mężczyzna z zaburzonymi funkcjami i liczbą plemników może zostać biologicznym ojcem. Użycie nowoczesnego sprzętu laboratoryjnego opartego na technice obrazowania cyfrowego pozwala odnaleźć i wykorzystać do zapłodnienia te plemniki, które dają szanse na ojcostwo nawet mężczyznom o skrajnie złych parametrach nasienia.\nBadania dowodzą, że zastosowanie IMSI –MSOME zwiększa również szanse na ciążę u par po wcześniejszych nieudanych zabiegach zapłodnienia in vitro. Udowodniono, że dzięki zastosowaniu metody IMSI –MSOME nie tylko zwiększa się odsetek uzyskanych ciąż ale i odsetek poronień jest istotnie statystycznie mniejszy.


rumper 05 Lis 2015 20:22 402 2\n#1 05 Lis 2015 20:22\nWitam! Mam problem z urządzeniem z serii George Foreman a dokładniej modelem GRP99B. Urządzenie zostało kiedyś sprowadzone z USA i działało bardzo dobrze aż do momentu aż mój dziadek nie zapomniał użyć transformatora (takiego zewnętrznego który jest przejściówka nap występującego w PL na USA). Z tego co zauważyłem spalił się rezystor R3 który jak przypuszczam jest od filtru RC. Wartość kondensatora jest 1,5 µF. Dodatkowo R1 posiada wartość 1,4kΩ a R2 120kΩ. Nie mam zabardzo pojęcia jak oszacować tą wartość przeglądałem różne informacje na temat tych filtrów jednak jak to zrobić. Proszę o jakaś pomoc\nps. urządzenie działą na 120v ~60Hz i 1440W\nWP_20151105_003.jpg Download (423.92 KB)\nWP_20151105_001.jpg Download (439.07 KB)\n#2 05 Lis 2015 21:01\nPomocny post #2 05 Lis 2015 21:01\nWartość R3 będzie zbliżona do wartości R4 (czyli ok 10Ω).\nPytanie jest inne i w tym wypadku zasadnicze : czy dioda zenera ZD1 przeżyła to spotkanie z podwójnym napięciem. Jeśli nie to są marne szanse że reszta elektroniki przeżyła - wtedy jesteśmy bliżej śmietnika jak lutownicy...\nNa ten moment więcej się wywróżyć nie da.\nOstrzegam : Jest to typowy zasilacz bez transformatorowy i nie jest to zabawka dla kogoś kto _nie wie_ . Bo po pierwsze może się zabić po drugie więcej zepsuć jak naprawić.\nRównie dobrze można przy okazji przerobić na zasilanie z "230V" ale jak _się wie_ bo jak się nie wie ... instrukcji na krzesło elektryczne to nie na tym forum a i zdjęcia nie są kompletne, prawda ?\n#3 06 Lis 2015 13:34\nDiodę Zenera sprawdzałem była ok więc nie dodawałem zdjęcia reszty elektroniki ze względu, że głownie tam było sterowanie tym że grillem które moim zdaniem nie ucierpiała. Po zamontowaniu R3 o wartości 10Ω piecyk działa tak jak działał wcześniej Wiem o tym, że układ można przerobić na "nasze" napięcie i miej więcej miało by to wyglądać, lecz narazię wolę nie kombinować nic z sprzętem którego każdy w domu ma używać dopóki się nie douczę i nie będę miał pewności, że nie powstanie z tego to właśnie "krzesło elektryczne".\nPodobne tematy Spalony grill elektryczny GRP99B, zasilony z za wysokiego napięcia.\nchyba jednak nie, bo nie chodzi tu o temperature, do ktorej grill sie rozgrzewa, a czasy pomiedzy kolejnymi nagrzewaniami,Może wystarczy przestawić cz... (10)


Wpisy 12 2014 | Design\nKupujemy mieszkanie - krótki tekst o tym, czy warto, czy nie warto, czy na kredyt, czy bez, a może jednak wynająć?. Jeżeli jesteś zainteresowany kupnem mieszkania, zapraszamy: nowe apartamenty w łodzi Mieszkania w wielkiej płycieKażdy chyba zna widok ogromnych blokowisk z czasó Dalej...\nDodane: 08:12 29- 12- 2014\nDodane: 08:45 25- 12- 2014\nszkolenia bhp W nawet najlepiej zabezpieczonej firmieFirma bhp to może być ciekawy temat. Mam jeszcze kilka fajnych informacji. Jedynie pracownika, który już wcześniej był zatrudniony w naszej firmie i na nowo go zatrudniamy, nie musimy szkolić ponownie. Dalej...\nBardzo przydatny tekst o chorobach przyzębia. Masz taki problem? Zapraszamy: periodontolog bielsko Wszystko zależy od dietyTo właśnie cukry są odpowiedzialne za powstawanie próchnicy na zębach. Szkliwo jest bardzo odporne i twarde, jedn Dalej...\nDodane: 13:32 09- 12- 2014\nWarto sprawdzić bhp warszawa Stosowne dokumentyKorzystając z wolnej chwili chciałbym zaktualizować swojego bloga. Tym razem chcę dodać notkę na temat kursy bhp. Jeśli w firmie...dojdzie do wypadku przy pracy to pracodawca m Dalej...\nDodane: 08:36 06- 12- 2014\nNie tylko przed świętami pisze się dużo o poszewki ozdobne , które są znakomitą dekoracją. Oto krótki poradnik na ten temat.jak stylowy projektant wnętrzJeśli chcesz, aby twoja klasyczna sypialnia, czy salon pozbawiony wszelkich kolorów, nabrały nowego...charakt Dalej...\nBezpieczna i wydajna praca jest bardzo ważna w każdej firmie. Dlatego warto przeczytać o szkolenia bhp warszawa w moim poradniki. Zapraszam.Bezpieczne narzędziaW tym tekście chciałbym omówić nieco inny temat niż miałem w zwyczaju. Zazwyczaj pi Dalej...\nTekst na temat domów pasywnych - technologii przyszłości, która staje się coraz popularniejsza. Chcesz wiedzieć więcej? Sprawdź: domy pasywne projekty Kilka słów o energiiNie oszukujmy się - budowanie domów o jak najmniejszym zapotrzebowaniu na Dalej...


10 Najlepszych Elektryków w Starogardzie Gdańskim, 2021\nNajlepsi Elektrycy w Starogardzie Gdańskim, 2021\nRewelacyjne Instalacje Elektryczne Starogard Gdański\nNajwyższej Klasy Usługi Elektryczne Starogard Gdański\nPPHU SZARAFIN Tomasz Szarafin zatrudnia dobrych elektryków - nieprzeciętne zaangażowanie i kadra to ich ważne zalety. Tylko chwila dzieli Cię od dostania świetnej oferty - sprawdź!\nDołącz do naszych Elektryków w Starogardzie Gdańskim\nDziałasz na rynku jako Elektryk i szukasz nowych Klientów z Starogardu Gdańskiego lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nPowiązane strony: Elektryk, Zlecenia elektryczne Starogard Gdański\nRewelacyjna Wymiana Instalacji Elektrycznej Starogard Gdański\nDanielos Instalator zatrudnia profesjonalnych elektryków - nieprzeciętne zaangażowanie i dokładność to ich atuty. Szczegółową ofertę otrzymasz po kontakcie.\nTen elektryk działa na obszarze Starogardu Gdańskiego i świadczy liczne usługi z zakresu doskonałego instalatorstwa elektrycznego. Pełen zakres usług elektrycznych, oświetleniowych i instalacyjnych od serwisu instalacji po projekt i realizację kompletnej instalacji i pomoc w zakupie niezbędnych materiałów instalacyjnych to dla tych zdolnych specjalistów od elektryczności typowy zakres usług.\nCennik usług elektrycznych - Starogard Gdański, 2021\nDowiedz się jaki jest cennik elektryka w Starogardzie Gdańskim i opracuj kosztorys instalacji elektrycznej. Wypełnij krótki formularz poniżej i już za kilka minut bezpłatnie otrzymasz pierwsze oferty. Elektryk z Starogardu Gdańskiego z pewnością przedstawi Ci cennik usług elektrycznych bez materiału lub z materiałami. Nie czekaj - wysłanie zapytania jest bezpłatne i niezobowiązujące.\nWłaśnie wybierasz rzetelnego profesjonalistę do realizacji swoich planów? Mateusz Kulczyk z Starogardu Gdańskiego będzie najszybszą drogą. Zadzwoń, aby uzyskać więcej szczegółów - nie będziesz żałować.\nUsługi elektryczne krzysztof reikowski\nWitam zajmuje się elekteyką od 8 lat oferuje projektowanie instalacji elektrycznych, schematy instalacji elektrycznej (tworzenie i odczytanie), przeglądy techniczne instalacji, konserwacje instalacji elektrycznych, montaż elektryki zgodnie ze schematem, konserwacja układów automatyki, rozprowadzanie kabli, montaż, wymiana i naprawa łączników i gniazdek, naprawa linii kablowych i napowietrznych, modyfikacja instalacji elektrycznej w domu – z naniesieniem poprawek. Posiadam uprawnienia SEP do 1kV Prosze dzwonić na nr 733330749\nJeśli interesują Cię opinie na temat usługi elektryka, szukasz porad lub ofert skontaktuj się ze specjalistami z Starogardu Gdańskiego. Otrzymasz fachową pomoc oraz oferty na zakup potrzebnych Ci usług elektrycznych i materiałów. Już teraz wyślij zapytanie do elektryków z Oferteo i poznaj najlepsze rozwiązania.\nElektryką zajmuje się od ponad 30 lat, prowadzę swoją działalność, oferując między innymi usługi takie jak: - montaż instalacji elektrycznej, - montaż lamp, gniazdek, wyłączników, - oświetlenie, - podłączanie płyty indukcyjnej, - usuwanie awarii elektrycznych, - montaż, wymiana skrzynek bezpiecznikowych - przewijanie silników. Jeśli masz jakiś problem związany z elektryką, zadzwoń do mnie a na pewno rozwiążemy go. Zapraszam do kontaktu.\nKrisvolt Krystian Łabuński\nIch specjalność to tanie usługi elektryczne i inne usługi z zakresu instalatorstwa elektrycznego na terenie Starogardu Gdańskiego oraz sąsiednich powiatów. Przedzwoń, aby uzyskać szczegółowe informacje - naprawdę warto.\nGdy szukasz profesjonalnej firmy elektrycznej z Starogardu Gdańskiego to wykorzystaj doświadczenie ELEKTRO-MONTER. Realizują oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów, dlatego ich wybór na pewno będzie dobrą decyzją.\nRealizujemy prace od 2016. U nas znajdziesz usługi firmowe, prywatne i inne. Nasza firma obsługuje zlecenia z obszaru woj. pomorskiego, Starogardu Gdańskiego. Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty.\nWłaśnie wybierasz rzetelnego profesjonalistę, dzięki któremu wprowadzisz w życie swoje plany? Magnetic będzie najszybszą drogą. Określ na czym Ci zależy i poznaj dopasowaną ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nTen elektryk działa na terenie Starogardu Gdańskiego i świadczy różnorodne usługi z zakresu pierwszorzędnego instalatorstwa elektrycznego. Jeśli chcesz uzyskać szczegółowe informacje skontaktuj się - warto.\nDziałamy w branży od 2016 roku. Nasza specjalność to instalacje Elektryczne, na terenie Polska, Pomorskie, powiat starogardzki, Niemcy.\nMM SECURITY MATEUSZ MATYSIAK\nPomiary elektryczne Instalacje elektryczne Instalacje alarmowe Instalacje TV-SAT Telewizja przemysłowa Domofony wideodomofony Sieci LAN Kontrola dostępu\nKORES Wiesław Karpiński\nUwierz w wykwalifikowaną grupę pracowników Dawid Paluch. Ta uznana firma elektryczna jest ceniona w branży w rejonie Starogardu Gdańskiego za gruntowne realizowanie usług elektrycznych. ABC instalacji elektrycznych od napraw awarii po wykonanie całej instalacji od podstaw oraz wsparcie w skompletowaniu niezbędnych materiałów instalacyjnych to dla tych znających swoja branżę fachowców typowy zakres usług.\nNasza działalność rozpoczęła się w 2007 roku. Nasza specjalność to instalacje elektryczne, na terenie pomorskie.\nJeśli wciąż nie wybrałeś elektryka, to zerknij na firmę Łukasz Budzyła. Wykonuje szeroki zakres usług w konkurencyjnych cenach. Poproś o ofertę już teraz i sprawdź co firma ma do zaoferowania.\nUwierz w wykwalifikowaną grupę pracowników Marbud. Ta renomowana firma elektryczna jest ceniona w branży w rejonie Starogardu Gdańskiego za drobiazgowe podejście do usług elektrycznych. ABC instalacji elektrycznych dla domu, mieszkania, firmy i biura od drobnych prac naprawczych po realizację kompletnej instalacji oraz pomoc w pozyskaniu potrzebnych materiałów instalacyjnych to dla tych znających swoja branżę fachowców typowy pakiet usług.\nNasza działalność rozpoczęła się w 2008 roku. Nasza specjalność to elektryka instalacje, na terenie Pomorskie.\nNasza działalność rozpoczęła się w 2005 roku. Nasza specjalność to elektryczne, na terenie Pomorskie.\nZatrudnij firmę Elektro-Volt jeśli poszukujesz odpowiednich ludzi do profesjonalnej wymiany instalacji elektrycznej w miejscowości Starogard Gdański lub sąsiednim mieście. Jeśli chcesz uzyskać szczegółową wycenę skontaktuj się - możesz tylko zyskać.\nUniknij problemów i zleć prace specjalistom od wymiany instalacji elektrycznej z Starogardu Gdańskiego. Zapraszamy do kontaktu - bez wątpienia warto.\nProfesjonalna firma elektryczna MAJDAR DARIUSZ KRUSZYŃSKI, która jest gotowa pomóc Ci w otrzymaniu najlepiej dopasowej oferty, gdy tylko wyrazisz zainteresowanie ich pierwszorzędną obsługą. Mają ofertę dla każdego - sprawdź już dziś.\nPoprzez dbałość o jakość usługi elektrycznej EL-KRYS prześciga konkurentów. Renomę oddają referencje spełnionych zleceniodawców. Określ czego potrzebujesz i poznaj dopasowaną ofertę spełniającą Twoje wymagania.\nUsługi elektryczne Krzysztof Forc\nGdy szukasz rewelacyjnej ceny usług względem jakości wykonania to eksperci z Usługi elektryczne Krzysztof Forc perfekcyjnie pasują do Twojego zlecenia. Zarezerwuj termin!\nRanking Elektryków obejmuje również takie miejscowości jak: Starogard Gdański, Skarszewy, Zblewo, Skórcz, Lubichowo, Kaliska, Czarna Woda, Smętowo Graniczne, Bobowo, Kokoszkowy, Pinczyn, Szteklin, Godziszewo, Osiek, Rokocin, Ocypel, Borzechowo, Jabłowo, Czarne, Demlin. więcej...\nPodobne zlecenia: Zlecenia elektryczne Starogard Gdański


Liven lr-j3300a electric baking pan crepe maker non-stick coating toaster 20mm deepened baking tray frying machine from ecological chain Sale - Banggood.com|Zakupy Polska\nLIVEN LR-J3300A elektryczna patelnia do pieczenia Crepe Maker nieprzywierająca powłoka toster 20 mm pogłębiona taca do pieczenia maszyna do smażenia z łańcucha ekologicznego COD\n● Dwustronna blacha do pieczenia: oddzielne sterowanie górną i dolną płytą.\n● 180 ° Rozłóż: Pieczeń rozłożona pod kątem 95 °, aby zapobiec poparzeniom, pieczeń dwupalnikowa rozłożona pod kątem 180 °.\n● Powłoka nieprzywierająca: importowana do żywności nieprzywierająca powłoka zdrowotna.\n● Zawieszony: wyregulować przestrzeń podwieszenia w zależności od grubości potrawy.\nBaking Pan Diameter: 28cm-32cm\nGłębokość formy do pieczenia: 20 mm\nTryb ogrzewania: dwustronne ogrzewanie\nRozmiar produktu: 33,60 x 18,80 x 14,60 cm\nRozmiar opakowania: 39,50 x 18,80 x 35,50 cm\n1 x elektryczna blacha do pieczenia


25 marca 2022 13 kwietnia 2022 Znak Zapytania\nWspółpraca z agencją SEO? Czy naprawdę tego potrzebuje?\nKażda witryna internetowa, do osiągnięcia sukcesu i założonych przez właściciela planów potrzebuje SEO. Inwestycja w pozycjonowanie to nie tylko opłacalny sposób na pozyskiwanie potencjalnych klientów, ale ma również wpływ na osiągnięcie i utrzymanie pozycji lidera wśród innych firm z tej samej specjalności. Branża e-commerce jest jednocześnie bardzo konkurencyjna i dochodowa.\nTaką usługę oferuje grupa iCEA. Działa ona w pełni transparentnie i może poszczycić się obsługą bardzo poważnych kampanii o budżecie przekraczającym milion złotych. Pełna ofertę agencji można sprawdzić bezpośrednio na stronie, ponadto znajdziemy tam blog, który stanowi skarbnicę wiedzy z zakresu SEO i działań w mediach. Grupa iCEA kładzie duży nacisk na realny wpływ jej pracy na rozwój przedsiębiorstwa klienta i realizowanie jego założeń i planów marketingowych.