Według modelu standardowego oddziaływania elektromagnetyczne zaliczane są do czterech podstawowych typów oddziaływań występujących w przyrodzie czyli do tzw. sił natury. Zarówno elektryczność jak i magnetyzm występują w dwóch odmianach . Dla elektryczności są to ładunki dodatnie i ujemne, natomiast dla magnetyzmu bieguny północne i południowe. Elektryczność i magnetyzm uważa się za dwie odrębne siły. Dlatego przez długi czas do ich opisu wykorzystywano odrębne układy równań. Tak było aż do wieku dziewiętnastego kiedy to James Clerk Maxwell sformułował równania, które połączyły elektryczność i magnetyzm w jedną siłę zwaną elektromagnetyzmem. Równania Maxwella dla elektromagnetyzmu przedstawiają się następująco: 1. 2. 3. 4. Pierwsze równanie Maxwella zwane jest inaczej prawem Gaussa dla elektryczności Faktem doświadczalnym przemawiającym za prawdziwością tego prawa jest przede wszystkim odpychanie się ładunków jednoimiennych i przyciąganie różnoimiennych z siłą, która jest odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości miedzy tymi ładunkami. Ponadto stwierdzono, że jeśli na izolowanym przewodniku zostanie umieszczony ładunek wówczas będzie się on przemieszczał w kierunku jego zewnętrznej powierzchni. Prawo Gaussa podaje związek między strumieniem elektrycznym przechodzącym przez daną powierzchnię i całkowitym ładunkiem zgromadzonym wewnątrz tej powierzchni. Drugie równanie zwane jest inaczej prawem Gaussa dla magnetyzmu. Strumień pola magnetycznego przez powierzchnię S można obliczyć z zależności: Ponieważ linie pola magnetycznego są liniami zamkniętymi tak więc strumień pola magnetycznego przez zamkniętą powierzchnie będzie równy zero. Prawo to jest bezpośrednio związane z faktem, że w przyrodzie nie występują pojedyncze bieguny magnetyczne. Trzecie równanie Maxwella zwane jest prawem Ampere'a. Ampere jednak nigdy nie przedstawił wyników swoich badań w postaci równań pola. Zrobił to dopiero Maxwell. Prawo to podaje zależność między natężeniem prądu a polem magnetycznym. Pierwotnie Ampere zakładał, że pole magnetyczne może zostać wytworzone przez przepływ prądu. Jednak Maxwell zauważył, że pole może zostać wygenerowane także przez zmienne pole elektryczne. I stąd właśnie pojawił się dodatkowy człon we wzorze. Prawo to pozwala znaleźć pole magnetyczne wytwarzane np. przez przewodniki z prądem. Czwarte równanie Maxwella zostało pierwotnie sformułowane przez Faradaya. Prawo to dotyczy zjawiska indukcji elektromagnetycznej. Indukcją elektromagnetyczną nazywa się powstawanie siły elektromotorycznej indukcji czyli SEM w obwodzie pod wpływem pola magnetycznego w wyniku względnego ruchu obwodu i źródła pola . Siła elektromotoryczna jest równa szybkości zmian strumienia magnetycznego . Równania Maxwella przewidują istnienie fal elektromagnetycznych o prędkości rozchodzenia się w próżni danej wzorem: Jest to największa możliwa prędkość fali elektromagnetycznej. W ośrodku materialnym prędkość ta ulega zmniejszeniu, a jej wartość zależy od przenikalności elektrycznej i magnetycznej danego ośrodka. Fala elektromagnetyczna opisywana jest zależnością, zwaną równaniem falowym, które wyprowadza się z równań Maxwella zapisanych w postaci różniczkowej. Ma ono postać: , gdzie: - laplasjan, operator Operator\nróżniczkowy; E - wektor Wektor\nnatężenia pola elektrycznego; B - wektor indukcji pola magnetycznego. Są to równania wektorowe, zatem są równoważne sześciu równaniom skalarnym, po jednym dla składowych każdego z pól. Fala elektromagnetyczna jest zatem rozchodzącym się w przestrzeni zaburzeniem sprzężonych pól elektrycznego i magnetycznego. Istnieje wiele rodzajów fal elektromagnetycznych i dla każdego z nich równanie falowe przyjmuje inne rozwiązanie. I tak np. dla fali płaskiej przyjmuje się, że po dwie składowe obu pól są równe zero. Wtedy równanie falowe bardzo się upraszcza i można otrzymać następujące rozwiązanie: gdzie: to są amplitudy, k = 2 - liczba falowa, - częstość kołowa = 2gdzie f - częstotliwość. Wektory obu pól są prostopadłe do siebie i do kierunku rozchodzenia się fali. Do wielkości charakteryzujących fale elektromagnetyczne należy częstotliwość. Określa ona ilość zmian pól elektrycznego i magnetycznego w ciągu sekundy. Jednostką częstotliwości jest herc. Częstotliwość fali elektromagnetycznej ma stała wartość. Nie zależy od ośrodka, przez który fala przechodzi. Natomiast druga wielkość charakteryzująca fale, czyli długość fali już od ośrodka zależy. Długością fali nazywa się odległość jaką fala elektromagnetyczna pokonuje w czasie jednego okresu. Wzór na długość fali wygląda następująco: We wzorze tym c to prędkość fal a T to jej okres. Na podstawie równań Maxwella można wnioskować, że wszystkie fale elektromagnetyczne mają taką samą naturę oraz prędkość rozchodzenia się . Różnią się tylko wartością częstotliwości oraz długości fali. Właśnie ze względu na te wielkości widmo Widmo\nfal elektromagnetycznych zostało podzielone na kilka zakresów. Nazwy tych zakresów związane są przede wszystkim z odmiennymi technikami wytwarzania oraz detekcji tych fal. Nie ma również ściśle wyznaczonej granicy miedzy zakresami, zachodzą one płynnie na siebie. I tak wyróżnia się: Promieniowanie rentgenowskie - zostało ono odkryte przez Roentgena w roku 1895. Promieniowanie to obejmuje fale o długościach z zakresu od 5 pm do 10 nm. Dodatkowo w obrębie tego promieniowania wyróżnia się dwa zakresy. Jest to promieniowanie miękkie o długościach fali od 5 pm do 100 pm i promieniowanie twarde o długościach od 0.1nm do 10 nm. Do wytwarzania promieniowania rentgenowskiego służą lampy rentgenowskie. Zasada jego powstawania jest następująca. Mianowicie rozpędzone w polu elektrycznym elektrony uderzają w tarczę anody i powodują wybijanie elektronów z wewnętrznych powłok atomów tarczy. W powłokach tych tworzą się zatem luki, które są zapełniane przez elektrony z kolejnych powłok. Ponieważ energia elektronów na dalszych powłokach jest większa zatem ten nadmiar energii musi zostać wypromieniowany właśnie w postaci promieniowania charakterystycznego. Promieniowanie rentgenowskie znalazło szerokie zastosowanie badaniach struktury materii. Jest to tzw. rentgenowska analiza strukturalna. Znane jest także jego duże znaczenie diagnostyczne w medycynie. Promieniowanie gamma - jest to promieniowanie elektromagnetyczne obejmujące fale o długościach poniżej 10 pm. Odpowiada to energii fotonów przekraczającej wartość 100 keV. Jest to energia wystarczająca do jonizacji materii dlatego też promieniowanie gamma zalicza się do promieniowania jonizującego. Promieniowanie gamma może być generowane np. w wyniku rozpadu jadra atomowego. Powstałe nowe jądro może posiadać nadmiar energii i właśnie ona jest tracona na drodze emisji promieniowania. Fotony gamma powstają także w procesie anihilacji. Promieniowanie gamma znajduje szerokie zastosowanie w medycynie. Promieniowanie ultrafioletowe - odpowiada długościom fal od 390 do 10 nm. Wyróżnia się ultrafiolet bliski (390 - 190 nm) i daleki (190 - 10nm). Biorąc zaś pod uwagę wpływ tego promieniowania na organizm ludzki podzielono obszar ultrafioletu na trzy zakresy. Są to : * UV-C - długość 10-280nm *UV-B - długość 280-315nm *UV-A - długość 315-380nm Promieniowanie ultrafioletowe w normalnych warunkach wytwarzane jest przez ciała mające wystarczająco wysoką temperaturę. Jak wiadomo największe ilości promieniowania ultrafioletowego emituje Słońce. Temperatura powierzchni Słońca to około 6000K. Na Ziemi promieniowanie ultrafioletowe można wytworzyć za pomocą lamp wyładowczych. Przykładem mogą być popularne kwarcówki. Promieniowanie widzialne - jest to promieniowanie elektromagnetyczne o długościach fali z zakresu od 380 do 780 nm. Właśnie taki zakres fali jest odbierany przez oko ludzkie. Niektóre ze zwierząt natomiast mogą widzieć promieniowanie o innym zakresie długości fali. W obrębie tego zakresu fal każdej barwie odpowiada inna, charakterystyczna długość. I tak idąc od fal najkrótszych mamy kolor fioletowy i następnie niebieski, zielony, żółty, pomarańczowy i czerwony dla najdłuższych fal. Promieniowanie podczerwone - jest to promieniowanie elektromagnetyczne obejmujące zakres fal o długościach od około 700 nm do 1 mm. W obrębie tego zakresu często wyróżnia się dodatkowo: podczerwień bliską odpowiadającą długościom fal 0,7-5µm, podczerwień średnią - 5-30µm i podczerwień daleką - 30 - 1000 µm. Promieniowanie podczerwone zwane jest inaczej promieniowaniem cieplnym. Wynika to z faktu iż jest ono emitowane przez rozgrzane ciała. Promieniowanie podczerwone wykorzystywane jest w badaniach struktury materii. Jest to tzw. spektroskopia widma cząsteczek organicznych. Poza tym wykorzystywane jest powszechnie w noktowizorach, rozmaitych czujnikach alarmowych no i oczywiście w medycynie głównie do celów diagnostycznych. Promieniowanie mikrofalowe - jest to promieniowanie elektromagnetyczne o długościach fali z zakresu od 1 mm do 30 cm. Odpowiada to częstotliwości fal od 1 do 300 GHz. Największe zastosowanie mają mikrofale z zakresu częstotliwości od 1 do 40 GHz. Mikrofale mogą być wytwarzane za pomocą tzw. lamp mikrofalowych. Zalicza się tutaj klistrony i magnetrony. Źródłem mikrofal mogą być także generatory półprzewodnikowe jak np. dioda Gunna lub diody lawinowe. Mikrofale znalazły szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach naszego życia. Każdemu znane jest wykorzystywanie mikrofal do podgrzewania pokarmów w urządzeniach zwanych mikrofalówkami. Mikrofal używa się także w radiolokacji oraz do pomiarów prędkości pojazdów. Promieniowanie radiowe - to promieniowanie elektromagnetyczne o największej długości fali , z przedziału od kilku milimetrów do setek kilometrów. Po raz pierwszy w sposób zamierzony zostały wytworzone przez Hertza. On również udowodnił, że mogą być przesyłane na duże odległości. Zakres fal radiowych dzieli się dodatkowo na fale krótkie, średnie i długie. Źródłem fal radiowych są specjalne anteny nadawcze. Są one generowane dzięki wypromieniowywaniu energii właśnie z tej anteny nadawczej. W zależności od tego w jakim środowisku fala radiowa się rozchodzi można wyróżnić : fale przyziemne, fale troposferyczne , fale jonosferyczne oraz fale rozchodzące się w przestrzeni kosmicznej. W zależności od środowiska i od długości fali należy rozpatrywać zjawiska związane z jej propagacją takie jak np. dyfrakcja, refrakcja Refrakcja\nczy odbicie. Fale radiowe wykorzystywane są powszechnie w radiofonii czyli systemie przesyłania dźwięku na odległość. Do emisji promieniowania radiowego potrzebna jest stacja nadawcza, na która składa się generator wysokiej częstotliwości , który generuje drgania mające stałą amplitudę oraz urządzenie elektroakustyczne. Po raz pierwszy udanego przekazu fal radiowych dokonał Hertz. Fale radiowe były emitowane przez dwie płyty pod wpływem szybkozmiennego prądu elektrycznego. Detektor natomiast stanowiła otwarta pętla wykonana z drutu. W momencie gdy urządzenie nadawcze rozpoczynało emisję fal radiowych można było zaobserwować przeskok iskry z jednego końca pętli na drugi. Prąd płynący w pętli powodowany był przez odbierane fale radiowe. W eksperymencie tym odbiornik umieszczony był w odległości 3 metrów od nadajnika. Kontynuowaniem prac tego uczonego zajął się młodziutki wówczas Włoch Guglielmo Marconi. Podjął on próby nadawania i odbierania fal radiowych. Konstruując własny układ do generowania i odbioru fal radiowych Marconi skorzystał wprawdzie z nadajnika wynalezionego przez Hertza, ale zbudował własny odbiornik. Zawierał on specjalny detektor , którego konstruktorem był Edouard Branley. Miał on postać szklanej rury. Wewnątrz tej rury znajdowały się opiłki żelaza. Wartość oporu elektrycznego pomiędzy końcami tej rury była na tyle wysoka , że umożliwiała płynięcie tylko niewielkiego prądu. Fale radiowe docierające do detektora powodowały spadek oporu elektrycznego i następował przepływ prądu o dużo większej wartości. Prąd ten mógł już powodować uruchomienie prostego urządzenia np. dzwonka . Detektor w odbiorniku powodował zatem zamianę energii fali radiowej w energię elektryczną. Po udanych pierwszych próbach Marconi skoncentrował się nad zwiększeniem odległości między nadajnikiem a odbiornikiem. Następnie ze względów finansowych Marconi musiał przenieść się do Londynu. Właśnie tu kontynuował swoje prace i dzięki temu to właśnie w tym mieście powstała pierwsza sieć radiowa. Miało to miejsce w roku 1896. Początkowo obejmowała wprawdzie tylko kilka budynków, ale już wkrótce została rozszerzona. W roku 1897 doszło do udoskonalenia nadajnika fal radiowych. Dzięki temu możliwa stała się regulacja częstotliwości emitowanych fal radiowych. Podobne zmiany wprowadzono w odbiorniku i od tej pory można go było nastroić na konkretną częstotliwość. Możliwe stało się także jednoczesne przesyłanie kilku sygnałów o różnych częstotliwościach. Urządzeniem Marconiego w pierwszej kolejności zainteresowała się marynarka wojenna. I tak już w roku 1897 w Lavernack Point doszło do zainstalowania pierwszej stacji telegrafu. Rok później Marconi przeprowadził pierwszą radiową transmisję na żywo z zawodów żeglarskich Tymczasem urządzenia do nadawania i odbioru fal radiowych stawały się coraz bardziej powszechne na obiektach pływających i to nie tylko okrętach marynarki wojennej, ale także na statkach pasażerskich. W roku 1899 Marconiemu udało się zwiększyć przesył fal radiowych do 50 kilometrów. Natomiast już w roku 1901 pierwszy sygnał radiowy Radiowy\nodnoszący się do radia, związany z radiem; nadawany przez radio,\nprzekazywany za pomocą fal radiowych; fale r. - fale\nelektromagnetyczne o długości od 0,1 mm do 100 km, wykorzystywane w radiofonii;...\npokonał Ocean Atlantycki . Był to wielki sukces Marconiego. Tymczasem jeszcze w roku 1900 badaniami nad przesyłaniem sygnałów zajął się kolejny uczony, Reginald Fessenden. Pracował on nad urządzeniem, dzięki któremu możliwy byłby przesył dźwięku a nie tylko sygnału. Aby to było możliwe konieczny był mikrofon czyli urządzenie do modulacji fal. Od tego czasu do momentu pierwszych audycji radiowych minęło prawie dwadzieścia lat. Żeby móc ich wysłuchać należało dysponować słuchawkami połączonymi z odbiornikiem kryształkowym. Takie były początki radiofonii, bez której dzisiaj większość ludzi nie wyobraża sobie życia. Polecamy na dziś


Obóz 2013- tuż przed wyjazdem\nObóz już za 8 dni! Dlatego przypominamy:\nSpotykamy się 7 sierpnia o godzinie 21.30 na dworcu Łódź Kaliska od strony al. Unii Lubelskiej w mundurach.\nOsoby, które mundur pożyczają przez druhnę Agatę, otrzymają go zaraz przed odjazdem i proszone są o założenie odpowiednich spodni i butów, aby od razu móc go założyć.\nHarcerska Baza Obozowa Hufca Łódź-Widzew w Jarosławcu\nul. Sosnowa 36/38\nKadra obozu 'Italia!'\n29 czerwca, na drużynowym zakończeniu roku harcerskiego miało miejsce kilka ważnych wydarzeń.\nDruh Krzysztof Bobel został mianowany przybocznym 12ŁDH.\nRozstrzygnęliśmy również Współzawodnictwo Zastępów. W tym roku najlepszym zastępem został zastęp Ripmaw!\nDodatkową nagrodę otrzymał druh Mateusz Andrzejczak- otrzymał tytuł 'najbardziej harcerskiego harcerza roku harcerskiego 2012/13'.\nZapraszamy do oglądania zdjęć z tego wydarzenia :)\nŻyczymy Wam, drodzy harcerze, słonecznych wakacji!\nDo zobaczenia we wrześniu! (oraz na obozie w sierpniu ;)\nW naszej obozowej zakładce pojawiły się kolejne informacje! Uzupełnione zostały wiadomościami z zebrania. Polecam się z nimi zapoznać.\nProszę również o uiszczenie opłaty za obóz oraz o doniesienie kart obozowych.\nZ niecierpliwością czekamy na 7 sierpnia! :)\nZakończenie x2 i spotkanie\nMamy dla was kolejną pakę informacji :)\n1. 14 czerwca są zbiórki zastępów, natomiast 21 czerwca zbiórka drużyny się nie odbędzie, ponieważ...\n2. HUFCOWE ZAKOŃCZENIE ROKU HARCERSKIEGO\nKiedy? 22.06.2013 (sobota)\nGdzie? Las Wiączyński (przystanek Natolin 17)\nO której? Spotykamy się o 11 pod SP nr 37, koniec przewidujemy na 17.15 pod SP nr 37\nCo zabrać? 2 bilety AGLOMERACYJNE 40-minutowe, chusta i żółta koszulka, nakrycie głowy, jedzenie i picie.\nZbliża się koniec kolejnego roku harcerskiego, a każdy koniec jest początkiem czegoś nowego. Wybraliśmy wspólnotą hufca, aby naszym działaniom patronował gen. Mariusz Zaruski. Warto lepiej poznać tak wszechstronną postać. 22 czerwca 2013 roku w Lesie Wiączyńskim odbędzie się zakończenie roku harcerskiego. Tego dnia poprzez gry, ćwiczenia, wyzwania będziemy kształtować hart ducha, ćwiczyć siłę woli, budować tężyznę fizyczną. Hart ducha, siła woli, tężyzna fizyczna to trzy wartości którymi kierował się w życiu gen. Mariusz Zaruski.\n3. SPOTKANIE PRZEDOBOZOWE DLA RODZICÓW\nKiedy? 21.06.2013 (piątek)\nO której? O 18\nZapraszamy rodziców harcerzy, którzy będą jechać na obóz do Jarosławca, ale także i tych rodziców, którzy wciąż zastanawiają się, czy wysłać swoje pociechy z nami na wakacje.\nSpotkanie będzie prowadził komendant naszego podobozu, cała kadra będzie na nim obecna. Mamy nadzieję, że rozwiejemy wszelkie Państwa wątpliowści i odpowiemy na wszystkie pytania.\n4. DRUŻYNOWE ZAKOŃCZENIE ROKU HARCERSKIEGO\nKiedy? 29.06.2013 (sobota)\nGdzie? Uroczysko na Lublinku\nO której? Spotykamy się o 11 pod SP nr 37, powrót pod szkołę planujemy na 18\nCo wziąć? 2 bilety godzinne, mundur (jeśli brak, chusta i żółta koszulka), nakrycie głowy (np. rogatywka), jedzenie i picie na piknik\nPodczas naszego zakończenia podsumujemy cały rok harcerski, a także rozdamy nagrody za Współzawodnictwo Zastępów.\nSerdecznie zapraszamy również rodziców na godzinę 16, harcerze przygotowują specjalnie dla Państwa niespodziankę :)\n5. Przypominam również o uregulowaniu składek za rok harcerski (całość wynosi 48zł)!


Agata może przeskoczyć IKEA - Puls Biznesu - pb.pl\nFirma Agata, kiedyś znana jako Agata Meble, to — obok sklepów Black Red White (BRW) i szwedzkiej IKEA — jeden z największych w kraju sprzedawców wyposażenia wnętrz.\nMEBLE NA HEKTARACH:\nNajwiększy salon firmy Agata działa na warszawskim Targówku. Powstający sklep w Kielcach, który ma być uruchomiony jesienią, będzie drugim pod względem powierzchni. Fot. ARC\nObaj konkurenci są pod względem powierzchni handlowej więksi od Agaty. Sieć BRW składa się obecnie z 75 własnych salonów firmowych oraz 356 punktów partnerskich. Jej placówki znajdują się zarówno w największych miastach, stolicach województw, jak i niewielkich miejscowościach. Łącznie powierzchnia handlowa tej sieci przekracza 500 tys. mkw. Planów rozbudowy sieci nie ujawnia — podobnie jak IKEA, która ma u nas 11 wielkopowierzchniowych sklepów. Najnowszy uruchomiła w zeszłym roku w warszawskim Centrum Handlowym Blue City. Ich łączna powierzchnia przekracza 310 tys. mkw., nie licząc centrum dla firm — placówki nowego typu, jedynej takiej na świecie. IKEA działa także poprzez punkty odbioru zamówień, których ma obecnie pięć: w Białymstoku, Opolu, Kaliszu, Szczecinie i Rzeszowie. Jak na tym tle wypada Agata? Dwa lata temu sieć składała się z 19 własnych i dwóch partnerskich sklepów.\n— Na koniec 2017 r. mieliśmy na terenie całej Polski 24 salony o łącznej powierzchni prawie 275 tys. mkw. W zeszłym roku uruchomiliśmy kolejne dwa, powiększając powierzchnię sieci do ponad 295 tys. mkw. — mówi Marcel Rodak, dyrektor ds. rozwoju w Agacie.\nW 2017 r. firma uruchomiła cztery salony — w Rzeszowie, Stalowej Woli, Rumi i Nowym Sączu, a rok później dwa — w Gorzowie Wielkopolskim i Lubinie. Zmodernizowała też sklepy we Wrocławiu i Rybniku. Początek 2019 r. przyniósł zmiany w Opolu. 25 stycznia ruszył tam nowy salon, a kilka dni później zamknięto stary — w Centrum Handlowym Karolinka. Marcel Rodak tłumaczy, że były to przenosiny w bardziej dogodne miejsce.\n— Relokacja była związana również z tym, że w CH Karolinka mieliśmy umowę najmu lokalu handlowego, a w nowej lokalizacji jesteśmy właścicielem nieruchomości — wyjaśnia dyrektor z Agaty.\nPlany sieci na ten rok przewidują uruchomienie jeszcze dwóch sklepów.\n— Przed nami budowa salonu w Zielonej Górze. Ma zostać otwarty w pierwszej połowie roku, a w drugiej nowy sklep naszej marki pojawi się w Kielcach — deklaruje Marcel Rodak.\nInformuje, że łączna powierzchnia sieci Agata na koniec 2019 r. wzrośnie o ponad 20 tys. mkw., do około 320 tys. mkw.\n— W dłuższej perspektywie myślimy o otwieraniu trzech, czterech sklepów rocznie. Oprócz budowy salonów strategia zakłada gruntowne remonty — mówi dyrektor z Agaty. Podkreśla, że strategicznym celem firmy jest utrzymanie dotychczasowej dynamiki wzrostu sieci.\n— Co roku na inwestycje przeznaczamy około 150 mln zł — mówi Marcel Rodak.\nW Polsce działają jeszcze co najmniej dwie duże sieci sklepów meblowych. To rodzinna firma Bodzio z około 300 sklepami i sieć Abra Meble, która kilka lat temu chwaliła się setką placówek.\nInne/ Agata może przeskoczyć IKEA


Udana operacja wszczepienia najmniejszej pompy serca | Medycyna24.pl\nNiemieccy chirurdzy przeprowadzili udaną operację wszczepienia najmniejszej na świecie sztucznej pompy serca 50-letniej pacjentce. Naukowcy twierdzą, że najnowsze osiągnięcie technologii jest bardziej efektywne i dyskretniejsze od wcześniejszych rozwiązań.\nKobieta, której jako pierwszej wszczepiono – pod koniec lipca – 92-gramową pompę wykonaną z plastiku i tytanu, czuje się jak dotąd bardzo dobrze, a przeprowadzona operacja umożliwiła jej normalne życie.\n- Nowa pompa całkowicie zastępuje pracę lewej komory serca i pracuje stosunkowo bardzo cicho i efektywnie – mówią chirurdzy biorący udział w pionierskiej operacji. - Operacja ta może także stanowić pewnego rodzaju zastępstwo dla tych, którzy oczekują na dawcę.\nPompa jest piątą wersją tego typu sztucznych narządów, które swój początek mają we wczesnych latach 90.\nMięsień sercaprzeszczepy organówprzeszczepy serca\nRak prostaty leczony w jeden dzień Testy prenatalne - ratunek czy przekleństwo? Nowe możliwości leczenia SM Niedowidzącym pomagać będą cyber-okulary Kolonoskopia jest lepsza Odbudowa uszkodzeń mięśnia sercowego – badania Farby z ołowiem niebezpieczne dla zdrowia Komórki macierzyste w leczeniu cukrzycy typu 1 Odzyskać wzrok dzięki implantowi Program komputerowy w walce z nałogiem Gen łysienia odkryty Bioniczne oko – ratunek dla osób cierpiących na zwyrodnienie plamki żółtej


Sprzedam dalmatyńczyka Opole i okolice, dalmatyńczyk szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Sprzedam dalmatyńczyka Opole i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Sprzedam dalmatyńczyka Opole i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Sprzedam dalmatyńczyka Opole i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Sprzedam psa w Polsce"\nSprzedam dalmatyńczyka Opole i okolice, dalmatyńczyk szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Sprzedam psa » Dalmatyńczyk » opolskie » Opole\nSprzedam dalmatyńczyka Opole i okolice, dalmatyńczyk szczeniaki sprzedaż


W sprawie Głębokiej wyrok nie zapadł Cieszyńskie Na Obcasach\nGłównaWszystkie wpisy...W sprawie Głębokiej wyrok nie zapadł\nUznano, że na większość pytań odpowiedź jest możliwa jedynie w obecności konserwatora zabytków. Radnym zależało także na zaznajomieniu się z rolą konserwatora, jego zakresem kompetencji na terenie Cieszyna, omówieniu wizji współpracy i określeniu problemów do rozwiązania. Część z tych problemów wybrzmiewała już przed przystąpieniem do realizacji projektu m.in. w kwestii ogródków, szyldów, witryn, okien, stawiania małych i średnich elementów architektury ruchomej, a część pojawiła się w trakcie remontu i dotyczyła zieleni, betonowania, ciężkiego sprzętu na terenie budowy, uszkodzeń i ubytków.\nPosiedzenia Komisji są transmitowane na żywo, ale nie są archiwizowane. Przytaczam więc obszerne wypowiedzi wystąpień z tego posiedzenia, spisane z mojego dyktafonu.\nWspółpraca miasta ze służbami konserwatorskimi w ocenie wiceburmistrza i konserwatora zabytków\nPrzemysław Major – Tematem dzisiejszego posiedzenia komisji, tak jest w zaproszeniu, które otrzymaliśmy, jest spotkanie z konserwatorem zabytków celem zapoznania się z rolą konserwatora jego zakresem kompetencji na terenie naszego miasta, wizją współpracy, jak również w zakreśleniu tych miejsc, które są problematyczne do rozwiązania. Przewidywana jest również dyskusja na temat realizowanego projektu „Szlakiem cieszyńskiego tramwaju”. Nie każdy mieszkaniec musi to rozumieć. Rolą Rady jest uświadamianie tego dlaczego pewne rzeczy, pewne inwestycje, działania, remonty muszą brać pod uwagę aspekt konserwatorski.\nPrzychodząc na komisję, czytając jej temat, dla mnie tym tematem były kwestie związane ze współpracą jednostek miejskich ze służbami konserwatorskimi. Temat projektu „Szlakiem cieszyńskiego tramwaju” – ulica Głęboka, jest dla mnie w dalszym ciągu pretekstem, by na ten temat dyskutować. Są w tym mieście mieszkańcy i radni, którzy zasiadają na tej sali, którzy zauważyli konieczność przebudowy ulicy Głębokiej i dlaczego to zadanie zostało rozpoczęte i wprowadzone w budżetu w 2019 roku. Ale mamy też świadomość, że są mieszkańcy i radni, którzy to zadanie kwestionują, uważają za niekonieczne, niepotrzebne.\nIlość problemów, która pojawia się na linii tej współpracy jest ogromna. Jednym z elementów budowania dobrej współpracy była decyzja pani burmistrz Gabrieli Staszkiewicz w zakresie powołania samodzielnego stanowiska do spraw architektury, zabytków i przestrzeni miejskiej, które pełni pani Anna Syrokosz.\nMariusz Godek – Niewyobrażalne dla mnie jest, aby jakiekolwiek działania były prowadzone bez uzgodnienia z nami. Muszę powiedzieć, że tak intensywnej współpracy sobie nie przypominam. Miasto jest szczególne, najcenniejsze w sferze naszego działania. Nie wszystko, co chciałoby się osiągnąć na przykład elementów nowatorskich, przyrodniczych, nawet jeśli byłaby akceptacja konserwatorska i projektantów, potem się okazuje w praktyce, że tu są media, tu są piwnice, tu są inne elementy jak na Głębokiej – rozległe, grube płyty betonowe, na których posadzone były fundamenty kamienic, nie wiadomo jak to rozwiązać. Pewne rzeczy musimy ograniczać z przeświadczeniem, że oceni nas historia, za coś więcej niż tylko doraźne korzyści. Próbujemy z władzami miejskimi bardzo intensywnie rozwiązywać te problemy, przestrzegając zasad uzgadniania z naszym urzędem i mając świadomość, że miasto jest wyjątkowe i taką wartość trzeba chronić.\nMy jesteśmy skazani na siebie, na współpracę, bo do tego obliguje nas prawo, przepisy prawa. Nie można wykonywać tutaj żadnych inwestycji, które tutaj omawialiśmy, bez naszego udziału. My mamy bardzo mocne narzędzie w postaci decyzji negatywnej, odmownej i wtedy to paraliżuje całą działalność.\nNie sądzę, że w przypadku Rynku i ulicy Głębokiej nie zachowaliśmy należytej staranności podobnej do uzgodnień Ratusza. Zaczęło się od tego, że Gmina wyłoniła projektanta, to byli projektanci z Warszawy, oni zaproponowali pewne rozwiązania. O ile mi wiadomo, cały ten projekt, zamysł, żeby się udał finansowo, żeby finansowanie tego pomysłu ze środków pozabudżetowych się miało szanse, to trzeba było znaleźć jakiś kanon atrakcyjny, który by umożliwiał to. Tutaj akurat miało być to związane z cieszyńskim tramwajem, bo inaczej prawdopodobnie nie udałoby się tego spiąć jako taki projekt chwytliwy – stąd się wzięła szyna, stąd się wzięły przystanki. My sceptycznie podchodziliśmy do tego przedsięwzięcia, ale uznaliśmy, że możemy ponieść taką ofiarę – wprowadzenie takiego elementu bez poważniejszego uszczerbku dla walorów zabytkowych tej przestrzeni. No i efekt jest taki już tutaj jaki widzimy. Nie jest nasza rola jako inicjatorów remontu, to jest inicjatywa samorządu. My tylko stoimy na kontroli i straży, żeby nie ucierpiała wartość zabytkowa.\nCzy będą dotacje na remonty zabytkowych witryn\nTomasz Wolny – To jest pytanie do władz miasta do działu, który zajmuje się finansowaniem czy byłaby możliwa współpraca na linii przedsiębiorcy-miasto w dotacji prac na tworzenie witryn meblowych w poziomie parteru. Już są pierwsze projekty, jestem po rozmowach z panią projektant, dotyczące dwóch kamienic na Rynku, gdzie takie witryny będą tworzone, dość rozbudowane. Jak widzimy, witryny są bardzo piękne. To na pewno uatrakcyjni przestrzeń. Tylko kwestia oczywiście jest możliwość dofinansowania takich prac i ożywić powoli tą przestrzeń. Trzeba wziąć pod uwagę, że powoli otwierają się jakieś lokale gastronomiczne, powstają ogródki letnie, więc to jest bardziej przyjazne dla odwiedzających i samych mieszkańców.\n3,5 miliona złotych z funduszy norweskich na zieleń\nPrzemysław Major – Mamy przewidziane w aktualizacji budżetu, a jesteśmy na etapie uzgodnień z operatorem programu, mamy przewidziane ponad 3,5 mln złotych na zadanie, które nazwaliśmy na roboczo „Utworzenie w śródmieściu Cieszyna systemu ogólnodostępnych terenów zieleni”. I tutaj będą działania nieinwestycyjne, czyli przygotowanie koncepcji, konsultacji z mieszkańcami, dokumentacji projektowej w zakresie rewitalizacji istniejących terenów zielonych, bo mówimy tu o parkach, współpraca i współdziałanie ze służbami konserwatorskimi, a potem realizacja na podstawie wypracowanej dokumentacji projektowej. Punktem wyjścia jest dla nas na pewno masterplan dla projektu zagospodarowania przestrzennego, dokument, który został w połowie kwietnia opublikowany na stronach miasta, każdy może się z nim zapoznać Są tam propozycje utworzenia nowych terenów zielonych, ale też odtworzenia, zrewitalizowania istniejących terenów.\nZielona ściana na Głębokiej jest możliwa, drzewa nie\nIrena Fluder-Kudzia – Drzewa, która miały być w gruncie na ulicy Głębokiej, odpuściliśmy, bo faktycznie znajduje się tam piwnica zabytkowa i co do tego nie mieliśmy wątpliwości. Ale przesłaliśmy też do MZD zapytanie w sprawie tak zwanej zielonej ściany, żeby przynajmniej puścić na jednej ze ścian zielone pnącza. Dostałam odpowiedź, że MZD złożył wniosek do konserwatora. Ale o czym my mówimy, skoro przy tej ścianie wszystko jest już zabetonowane i wszędzie położone są płyty.\nPrzemysław Major – W piśmie z 9 września jest napisane, iż wychodząc naprzeciw oczekiwaniom MZD zwróci się o opinie konserwatorską w sprawie ustanowienia zielonej ściany. MZD zlecił wykonanie projektu rewitalizacji Rynku uwzględniającego nasadzenie drzew w gruncie.\nStanisław Kawecki – Zakładając, że można by przepruć w jednym miejscu uzbrojone umocnienie stropów, to jesteśmy w przestrzeni 0,5 metra sześciennego, może 1,5 metra sześciennego gleby, a w zasadzie podłoża ceglano-rozbiórkowego, to wygasła trochę przestrzeń na pnącze. Wstępnie od zewnątrz można by zabezpieczyć łukowaty strop piwnicy. Sprawa jest ekstremalnie trudna, ale być może jeszcze możliwa.\nWymiana witryn z dotacją miasta\nPrzemysław Major – Uchwałą nr 49/21, 50/21 i 51/21 z czerwca bieżącego roku, ZBM zostały wprowadzone zapisy dotyczące programu wymiany witryn w miejskich lokalach użytkowych. Przeprowadziliśmy taki testowy model dwóch witryn na ulicy Głębokiej. Proces wymiany witryn może być zainicjowany ze strony wynajmującego, czyli ZBM lub ze strony najemcy. I te uchwały określają zasady partycypacji. Generalnie co do zasady zostało określone, że kwestie uzgodnień, projektowania, przygotowania koncepcji, dokumentacji, współpracy ze służbami konserwatorskimi, są po stronie ZBM i ZBM ponosi koszty. Natomiast wymiana witryn – w zależności od tego z czyjej jest ona, inicjatywy – to potem jest określony kierunek finansowania. Dotacja finansowa może być rozłożona na raty, uwzględniona w umowie najmu w zakresie płatności czynszowych itd. Zmieniliśmy w ten sposób kierunek – dotychczas cały ciężar, jeśli chciał najemca wymienić witrynę, spoczywał na jego barkach.\nCzy to spotkanie to sąd nad Głęboką?\nPrzemysław Major – Pod tematem ogólnego spotkania ze służbami konserwatorskimi, odbywa się sąd nad projektem „ulica Głęboka”, ja tak to odbieram.\nJoanna Wowrzeczka – Muszę przypomnieć jaka była potrzeba organizacji tego spotkania. W zgodzie z radnymi obu komisji włączyliśmy ten punkt programu do naszych obrad. Chcę powiedzieć, że nadanie przez pana burmistrza swego stanowiska, w jakim pan jest, czyli ma pan mimo wszystko większą władzę nazywania rzeczy niż my, chociaż ja się na to oczywiście nie zgadzam ze względu na swoje widzenie świata, niemniej organizacyjnie i strukturalnie, ze względu na historię władzy w Polsce, trzeba powiedzieć, że to pan ma większą – w tej chwili, w tej sali, podczas tych obrad – nazywania tych rzeczy, niż ja. Nazwał pan to spotkanie sądem nad Głęboką. Chcę powiedzieć, że nie był to sąd i nie mam żadnej zgody na to, żeby to tak nazywać. Ale pan nadał ramę, w związku z czym pytam, gdzie jest oskarżyciel, prokurator, adwokat. Nie rozumiem dlaczego nazwał pan burmistrz tę sytuację, która miała służyć przede wszystkim pokazaniu, że konserwator jest niezbywalnym, niezbędnym organizmem do podejmowania ważnych decyzji. I my często nie wiemy jak zadawać pytania, jakich możemy się spodziewać odpowiedzi. Wydaje mi się, że ważne są te pytania i szukanie wspólnie odpowiedzi.\nWytłuszczenia i skróty – red.\nZdjęcie wyróżniające Marek Śmierciak\nTagi: Cieszyn, Kobiety pytają o miasto, rewitalizacja, slider


BEV: technologia zwiększa pożarowe bezpieczeństwo\nStwierdzenie, że temat związany z pożarami elektryków nie istnieje, byłoby nieprawdziwe. Podobnie jak pogląd, że samochody elektryczne (BEV) są pod tym względem niebezpieczne w codziennym użytkowaniu. Nowe technologie z którymi mamy do czynienia w obcowaniu z elektromobilnością wzbudzają emocje i każda informacja na ten temat porusza wyobraźnię. Nieliczne przypadki samozapłonu BEV można śmiało zakwalifikować jako incydentalne, spowodowane na dodatek czynnikami niezależnymi od zastosowanej technologii w autach, czyli np. wypadkami, czy wadliwą instalacją elektryczną w obiektach. Taki wniosek można wysnuć nie na podstawie medialnych „newsów”, a „twardych” danych. Te ostatnie mówią, że elektryki są pod względem bezpieczeństwa pożarowego, co najmniej tak samo bezpieczne, jak ich konwencjonalne odpowiedniki. I z czasem będą bezpiecznie jeszcze bardziej.\nBy nie być gołosłownym, warto odnieść się do liczb. AutoinsuranceEZ przeanalizował zagraniczne dane, pochodzące z Krajowej Rady Bezpieczeństwa Transportu (NTSB), Biura Statystyk Transportu (BTS) oraz tych dotyczących wycofywania pojazdów z rynku. Okazało się, że na 100 tysięcy sprzedanych samochodów, w 2020 roku, pożarom pojazdy benzynowe ulegały 1529,9 pożarom, a w przypadku wariantów elektrycznych odnotowano jedynie 25,1 przypadków. Natomiast jak pod uwagę weźmie się całkowitą liczbę pożarów, to pojazdy spalinowe zasilane paliwami konwencjonalnymi są o wiele bardziej niebezpieczne (199 533 przypadków) niż ich elektryczne warianty (52 przypadki).\nDane statystyczne dotyczące pożarów samochodów elektrycznych i wycofywania pojazdów z eksploatacji w podziale na typy pojazdów za rok 2020\nPożary w przeliczeniu na 100 tysięcy sprzedanych pojazdów\nCałkowita liczba pożarów\nKolejną przeprowadzoną analizą AutoinsuranceEZ było sprawdzenie, ile pojazdów zostało wycofanych z rynku ze względu na zagrożenie pożarowe w 2020 roku. Zgodnie z danymi, najczęściej problem ten dotyczy samochodów zasilanych benzyną. Wśród e-pojazdów były to tylko dwa. Jest to różnica w porównaniu z wariantami benzynowymi, które były wycofywane z takich powodów jak: wycieki paliwa, zwarcia elektryczne i układy zapobiegające blokowaniu kół podczas hamowania (ABS).\nWycofanie z powodu zagrożenia pożarowego w pojazdach benzynowych i elektrycznych\nLiczba wycofanych z rynku\nLiczba modeli, których dotyczy problem\nWarto też nadmienić, że w 2020 roku ogólna liczba pożarów samochodów w Polsce wyniosła 7827. Oznacza to, że średnio płonęło 21 aut na dzień. W przypadku aut akumulatorowych odsetek ten nie jest znany ze względu na fakt, że Państwowa Straż Pożarna nie prowadzi statystyk w tym zakresie potwierdza, że są to pojedyncze incydenty.\nAkumulator to nie paliwowa bomba\nPotwierdzeniem bezpieczeństwa pojazdów BEV (ang. Battery Electric Vehicle) są też prace rozwojowe nad e-pojazdami, dotyczące m.in. ich akumulatorów trakcyjnych. Warianty litowo-jonowe, czyli te najbardziej rozpowszechnione, gromadzą energię w pojedynczych ogniwach. Każdy z nich ma jeden biegun dodatni i jeden ujemny. Są one połączone cienką folią, która jest wykonana z materiału aktywnego elektrochemicznie. Jest on aktywny po stronie ujemnej i dodatniej akumulatora i nazywany odpowiednio anodą i katodą. Gdy akumulator jest rozładowywany, prąd elektryczny przepływa do anody i wypływa z katody. W zależności od geometrii ogniwa, kolektory prądu są sprasowane lub zwinięte razem z separatorami polimerowymi i zanurzone w elektrolicie. Jest to medium przewodzące prąd elektryczny, które umożliwia transport jonów litu z jednej strony na drugą. Przenoszenie ich z jednej strony na drugą, poprzez materiał oddzielający, powoduje reakcje chemiczne, w wyniku których powstaje prąd elektryczny. Kierunek prądu zależy od tego, czy akumulator jest rozładowywany, czy ładowany.\nProces chemiczny zachodzący w zestawie akumulatorów jest podstawą bezpieczeństwa e-samochodów, dlatego zanim wprowadzony zostanie nowy rodzaj baterii, sprawdzane są one pod różnym kątem. Wśród nich uwzględnia się również wykorzystanie różnego typu składników chemicznych. Te powszechnie stosowane (tlenek litowo-kobaltowy) w urządzeniach konsumenckich, nie jest brany pod uwagę w przypadku pojazdów. Choć jest stosunkowo prosty w produkcji, to istnieją poważne obawy związane z bezpieczeństwem, zwłaszcza w warunkach wysokiej temperatury i przeładowania. Dlatego w przypadku pojazdów akumulatorowych wykorzystuje się bezpieczniejsze materiały katodowe, takie jak fosforan litowo-żelazowy (LFP), tlenek litowo-niklowo-manganowo-kobaltowy (NMC), tlenek litowo-manganowy (LMO) lub inne mieszanki różnych materiałów katodowych. Producenci akumulatorów jak na razie najczęściej stosują wariant NMC, czyli litowo-niklowo-kobaltowo lub NCA – nikiel-kobalt-glin. Coraz popularniejsze stają się również mieszaniny dwóch lub więcej materiałów aktywnych. Przykładem może być choćby wspomniany LFP ze znaczącą przewagą litu i żelaza fosforowego. W efekcie prac nad tym rozwiązaniem udało się producentom osiągnąć lepszą stabilność chemiczną w LFP niż w przypadku NMC.\nPowszechnie stosowane materiały katodowe\nEnergia właściwa [Ah/kg]\nNapięcie przy 50% SOC [V]\nŹródło: Safety&Transport Fire Research “Fire Safety of Lithium-Ion Batteries in Road Vehicles”. 2019.\nW tym miejscu warto też podkreślić, że producenci cały czas poszukują optymalnego rozwiązania. Przykładem może być choćby wykorzystanie chemii NCA w Tesli Model S (2012), LMO-NCA w Nissanie Leaf (2015), NMC w Renault Zoe (2017), LMO-NMC w Chevrolecie Volt (2016) czy LFP w nowych Teslach (2022). Oznacza to, że prace rozwojowe nadal są prowadzone.\nKolejną ważną rzeczą w przypadku akumulatorów trakcyjnych jest wykorzystany elektrolit. Umożliwia on transport jonów między elektrodami (dodatnią i ujemną). Odgrywa znaczącą rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i ogólnej wydajności akumulatorów (w tym litowo-jonowych). Dostępnych jest wiele różnych rodzajów elektrolitów, ale nie wszystkie są kompatybilne z innymi komponentami akumulatora lub są w stanie utrzymać ładunek elektryczny. W zależności od wykorzystanego elektrolitu, inne są parametry jego pracy. Należy zaznaczyć, że niewłaściwy dobór elektrolitu może doprowadzić m.in. do pożaru. Jak wykazały badania opisane w raporcie Safety&Transport Fire Research, najbardziej łatwopalny jest octan etylu (EA). Wpływa na to efekt niskiej temperatury zapłonu. Pod wpływem temperatury poniżej zera EA wydziela wystarczającą ilość pary, by podtrzymać palenie w przypadku zapalenia się od iskry lub płomienia. „Należy jednak pamiętać, że w porównaniu z benzyną, konwencjonalnym paliwem stosowanym od ponad stu lat, ten rozpuszczalnik jest stosunkowo bezpieczny” – czytamy w raporcie. W tym dokumencie podano również, że dodatki i składniki elektrolitu obniżają lub spowalniają degradację termiczną elektrolitu.\nDane dotyczące palności rozpuszczalnika elektrolitu w ogniwach LIB oraz dane dla konwencjonalnych paliw samochodowych w celu porównania\nOrganiczne rozpuszczalniki elektrolitów\nTemperatura samozapłonu [st.C]\nWęglan dimetylu (DMC)\nWęglan etylowo-metylowy (EMC)\nWęglan dietylu (DEC)\nWęglan etylenu (EC)\nKolejnym istotnym elementem w przypadku akumulatorów jest separator. Zapobiega on stykaniu się elektrody dodatniej i ujemnej, umożliwiając jednocześnie przepływ przez niego jak największej liczby jonów przewodzących. Z punktu widzenia bezpieczeństwa jest to nad wyraz ważne. Jeśli separator zostanie naruszony lub ulegnie znacznemu skurczeniu, istnieje ryzyko powstania wewnętrznego zwarcia. To właśnie z tego względu separatory muszą charakteryzować się znaczącą wytrzymałością, nieznaczną rozszerzalnością cieplną i posiadać wysoką temperaturę topnienia.\nTechnologia podnosi bezpieczeństwo\nObecne pojazdy elektryczne są o wiele lepiej zabezpieczone niż jakiekolwiek auta zasilane paliwami kopalnymi. Przede wszystkim producenci pojazdów zrozumieli, że samochody typu BEV wymagają innego spojrzenia na proces użytkowania. Poza akumulatorem trakcyjnym, który nadal jest udoskonalany, posiadają wysokonapięciową instalację. Z tego względu w aucie pojawiły się takie elementy jak nadzorowany proces ładowania, zaawansowane protokoły nadzoru napięcia i temperatury ogniw w akumulatorze, jak też procedury bezpieczeństwa rozłączające prąd w skrajnych przypadkach. Oznacza to, że gdy dochodzi to niepożądanego skoku napięcia, lub temperatura pakietu (akumulatora) jest zbyt wysoka, to ładowanie albo jest odcinane albo załączany jest system chłodzenia, a przyjmowana moc zmniejszana. Jak wyjaśnia przedstawiciel marki Volkswagen, oferowane pojazdy BEV posiadają pakiet zabezpieczeń w akumulatorze, w którego skład wchodzą takie elementy, jak:\npomiar rezystancji izolacji, która pozwala rozpoznać zbyt małą rezystancję izolacji komponentów wysokonapięciowych oraz przewodów,\nwzmocniona konstrukcję akumulatora,\nBMS – czyli układ zabezpieczający ładowanie oraz kontrole temperatur w poszczególnych ogniwach akumulatora,\nstyczniki rozłączające akumulator, które w obecnie produkowanych pojazdach wykorzystują ładunki pirotechniczne i w ciągu ułamków sekund odcinają napięcie elektryczne w skrajnych sytuacjach, np. w czasie wypadku,\nnadzorowany proces ładowania, który dostosuje parametry ładowania akumulatora w zależności od napięcia poszczególnych ogniw, oraz ich temperatur,\nsystem sterowania ciepłem, który chroni akumulator przed wpływem skrajnie niskich temperatur ogrzewając go lub skrajnie wysokich odbierając od niego ciepło,\npilotlinia komponentów HV, która nadzoruje poprawność podłączenia komponentów wysokonapięciowych.\nWiększość wymienionych wyżej elementów jest aktywna w pojeździe niezależenie od tego, czy samochód jest uruchomiony (włączony zapłon), czy jest zaparkowany z wyłączonym zapłonem.\nZabezpieczenia montowane są również po stronie ładowarek. Posiadają one m.in. systemy zarządzania mocą, zabezpieczenia przed spięciami i przepięciami. Ponadto wszystkie stacje publicznie dostępne muszą przejść wnikliwy odbiór przez UDT (Urząd Dozoru Technicznego), by mogły być w ogóle uruchomione.\nO bezpieczeństwie pojazdów BEV mówi dr hab. inż. Dorota Brzezińska, prof. z Politechniki Łódzkiej. „Tak, są generalnie tak samo bezpieczne jak pojazdy zasilane paliwami konwencjonalnymi. Musimy tylko nabyć doświadczeń w ich obsłudze, sposobach gaszenia w przypadku ewentualnego pożaru i systemach zabezpieczeń przestrzeni, w których te pojazdy parkują. Obecnie na całym świecie prowadzone są prace badawcze związane z poprawą bezpieczeństwa pożarowego baterii, które z pewnością w najbliższych latach zaowocują stworzeniem wytycznych we wcześniej wymienionych aspektach” – powiedziała.\nProducenci pojazdów ściśle współpracują z dostawcami akumulatorów i komponentów. Ci ostatni są świadomi problemów i zagrożeń jakie mogą wystąpić poprzez stosowanie nieodpowiednich podzespołów. Dlatego proces wdrażania nowych rodzajów akumulatorów trakcyjnych trwa i jest złożony. Przykładem może być Tesla, która w niedawno ogłosiła rozpoczęcie procesu przechodzenia z akumulatorów NMC, na LFP. Inni liczący się producenci samochodów, w tym Ford i VW, również pracują nad nowymi rozwiązaniami w tym zakresie, ale opartymi na LFP. „Ogólnie uważa się, że są one o wiele bezpieczniejsze” – powiedział Paul Christensen, profesor elektrochemii na Uniwersytecie Newcastle, którego badania koncentrują się na pożarach akumulatorów litowo-jonowych i ich bezpieczeństwie.\nProfesor wskazał również, że zdobyte doświadczenie w przypadku pojazdów z silnikami zasilanymi benzyną i dieslem stanowiło lekcję, która została przez lata dobrze odrobiona. „Mieliśmy dużo czasu, aby w pełni zrozumieć ryzyko i zagrożenia związane z samochodami napędzanymi benzyną i olejem napędowym. Będziemy musieli szybciej nauczyć się, jak radzić sobie z wyzwaniami związanymi z pojazdami elektrycznymi. Ale tak się stanie.”\nJakość i odpowiedzialność producentów pojazdów nie ogranicza się jedynie do ulepszania swoich konstrukcji na etapie projektowania. Samochody elektrycznie podlegają stałemu monitoringowi jakości produktu podczas eksploatacji. Komponenty HV oraz akumulatory są diagnozowane podczas przeglądów w autoryzowanych stacjach. Analizowane są również wszystkie zgłaszane przez klientów reklamacje i na ich podstawie producenci optymalizują konstrukcje akumulatorów podczas bezpłatnych akcji fabrycznych. Te działania obejmują nie tylko pojazdy objęte gwarancją, ale również te kilkunastoletnie.\nPrzeprowadzone analizy oraz prace rozwojowe nad m.in. akumulatorami trakcyjnymi pojazdów elektrycznych, już w tym momencie wskazują, że już teraz są one przynajmniej tak samo bezpieczne niż ich spalinowe odpowiedniki i o wiele bardziej bezpieczne niż warianty hybrydowe. By jednak to utrwaliło się w świadomości klientów konieczna jest edukacja i odpowiednia, profesjonalna obsługa. W przypadku pojazdów BEV nie można ich naprawiać w niecertyfikowanych serwisach. Brak zastosowania odpowiedniego procesu naprawczego, może wpłynąć na awaryjność i zwiększenie ryzyka pożaru, zwłaszcza jeżeli chodzi o zestaw bateryjny. To samo dotyczy instalacji elektrycznych w domach jednorodzinnych czy wielorodzinnych. Instalację, odbiory i cykliczne przeglądy powinni być robione przez doświadczoną kadrę. To gwarancja, że nie dojdzie do spięcia przez błąd ludzki.\nProcedury diagnostyczne i oprogramowanie sterowników komponentów HV jest tak zaprojektowane, żeby wykluczać komponenty, które potencjalnie mogły zostać uszkodzone, np. Podczas wypadku. Z pozoru niegroźna stłuczka może wywołać takie przeciążenia wewnątrz modułów ogniw, które z czasem mogą wywołać uszkodzenie separatora i zwarcie anody oraz katody, co w konsekwencji może wywołać pożar. W autoryzowanym serwisie nikt nie dopuści takiego akumulatora do dalszej eksploatacji. Dużym ryzykiem w tej dziadzienie dla branży BEV są pojazdy powypadkowe, w których wykonano nieautoryzowane naprawy lub elektroniczne odblokowania takich akumulatorów. Dlatego ważna jest również świadomość i edukacja potencjalnych kupujących samochody używane, aby zlecali sprawdzenie takich pojazdów przed zakupem w autoryzowanych stacjach obsługi. Warto pamiętać, że ten sam problem był z poduszkami powietrznymi i ich zastępowaniem odpowiednikami, lub pasami bezpieczeństwa, które nie były wymieniane podczas nieautoryzowanych napraw.\nNiskie prawdopodobieństwo zapalenia\nZanim jednak osiągnie się niemal zerowy procent pożarów BEV, należy opracować najbezpieczniejszą technologią, poznając i rozwijając tą istniejącą. Z tego względu na świecie prowadzone są intensywne badania akumulatorów trakcyjnych, które są sprawdzane m.in. pod kątem wybuchów i pożarów. Emma Sutcliffe, dyrektor projektu EV FireSafe w Melbourne w Australii twierdzi, że naukowcy potrzebują więcej danych, aby jednoznacznie określić liczbę pożarów, ale wstępne badania wskazują, że pożary samochodów w pełni elektrycznych zdarzają się rzadko.\nBadania przeprowadzone są też przez inną firmę, AutoinsuranceEZ. Z ich oceny wynika, że prawdopodobieństwo zapalenia się pojazdów elektrycznych z akumulatorem wynosi zaledwie 0,03%, podczas gdy w przypadku pojazdów z silnikiem spalinowym jest to 1,5%. W przypadku pojazdów hybrydowych, które posiadają zarówno akumulator wysokonapięciowy, jak i silnik spalinowy, prawdopodobieństwo pożaru wynosi 3,4%.\nProfesor Brzezińska zaznacza jednak, że „proces gaszenia pojazdów BEV jest o wiele trudniejszy niż pojazdów spalinowych. Wynika to z trudności w dostępie do baterii zabudowanych pod karoserią oraz ich ogólnej łatwopalności i zapłonów wtórnych. Dodatkowo, sprawę utrudnia wydzielanie się w czasie pożaru baterii dużych ilości związków toksycznych i dymu, które szczególnie w sytuacji wystąpienia pożaru w garażu stanowią ograniczenie w dostępie do pojazdu”.\nPorażenie nie grozi\nMówiąc o gaszeniu należy zaznaczyć, że amerykańska organizacja National Fire Protection Association (NFPA) przygotowała wytyczne dotyczące gaszenia pożarów pojazdów elektrycznych, w tym również akumulatorów trakcyjnych. W sytuacji pożaru, bardzo szybko wzrasta ich temperatura (thermal runaway). Pojazd należy gasić wodą, jednak jak dowodzi materiał NFPA, ilość wody konieczna do trwałego ugaszenia pojazdu (a w zasadzie akumulatorów litowo-jonowych) jest bardzo duża, w niektórych przypadkach nawet kilkukrotnie większa niż w przypadku wariantów hybrydowych (z małymi pakietami akumulatorów) lub spalinowych. NFPA podaje również, że w zależności od konkretnego przypadku (pożaru samochodu elektrycznego), zużycie wody sięga 5-10 tys. litrów. Lokalizacja pakietu w podłodze platformy samochodu i jego zabudowa nie ułatwiają gaszenia. Cały proces jest również dłuższy i może trwać 30-60 minut, albo nawet kilka godzin.\nOrganizacja NFPA zwraca również uwagę, że ugaszenie ognia nie rozwiązuje problemu. W przypadku powszechnie stosowanych akumulatorów pożar wybuchnie z nową siłą, dopóki nie zostanie obniżona temperatura ogniw akumulatorów. Jeżeli pozostaje ona wysoka, powyżej dopuszczalnego progu, to pożar mimo potencjalnego ugaszenia powróci. To co ważne, pakiety akumulatorów trakcyjnych, w samochodach elektrycznych, posiadają napięcie kilkuset woltów. Mimo to gasząc je wodą nie ma możliwości porażenia, gdyż pojazdy nie są uziemione i człowiek stojący obok nie stanie się częścią ewentualnego obwodu zwarcia.\nJedną z technik gaszenia pojazdów BEV jest wykorzystanie urządzenia gaśniczego umieszczanego pod akumulatorem, przy czym najlepiej, gdy znajduje się on pomiędzy drogą a pojazdem, o ile auto stoi na czterech kołach. Specjalna zaprojektowana dysza, wbijana jest do wnętrza akumulatora z siłą kilku ton. Następnie wlewa się do wnętrza akumulatora wodę, która zapewnia wydajne chłodzenie. Po obniżeniu temperatury ogniw, pojazd jest gotowy do transportu. Warto dodać, że urządzenie gaśnicze może pozostawać w akumulatorze także w trakcie transportu w specjalnym kontenerze lub na lawecie z kocem gaśniczym.\nCoraz częściej wykorzystuje się też specjalny kontener, który pełnił rolę bufora wodnego. Państwowa Straż Pożarna informowała, że Komenda Miejska PSP m.st. Warszawy kupiła pierwszy w Polsce tego typu kontener, przeznaczony do działań gaśniczych przy pożarach pojazdów elektrycznych. Jest on wyposażony m.in. we wciągarkę, za której pośrednictwem umieszcza się palący pojazd we wnętrzu. Zgodnie z doniesieniami eksperta z Wielkiej Brytanii, taki pojazd pozostawia się w kontenerze na kilka godzin by mieć pewność jego ugaszenia.\nGaszenie zostawmy profesjonalistom\nW przypadku zapalenia się pojazdu, niezależnie czy mowa o wariancie benzynowym, Diesla, hybrydowym czy elektrycznym, głównym zadaniem kierującego jest ochrona zdrowia i życia własnego oraz współpodróżnych. Z tego względu przy jakichkolwiek objawach potencjalnego zapalenia się samochodu, trzeba natychmiast się zatrzymać w bezpiecznym miejscu (nie wskazany jest parking obok innych aut czy miejsce w tłumie ludzi), zadbanie o to by każdy opuścił samochód i bez zabierania rzeczy ze środka, powiadomił odpowiednie służby. Palący się pojazd to duże niebezpieczeństwo. Dlatego gaszeniem powinny zajmować się wyszkolone jednostki.\nPolskie służby są gotowe i mają opracowane scenariusze oraz instrukcje gaszenia takich pojazdów. W dziedzinie pożarnictwa odnotowuje się bardzo szybki wzrost w rozwoju technologicznym narzędzi pożarniczych w zakresie gaszenia akumulatorów zamontowanych w pojazdach. Scenariusze gaszenia, które rok temu były nieosiągalne, dziś nie stanowią problemu dzięki wprowadzanym nowym narzędziom pożarniczym.\nInnym przykładem może być pożar statku Felicity Ace na Atlantyku, który przewoził ok. 4 tysiące samochodów z grupy Volkswagena. Wśród nich nie zabrakło luksusowych Porsche, Bentleyów czy też Audi i Volkswagenów. Jednak to co w mediach szybko sugerowano to, że na pokładzie były samochody BEV, które mogły doprowadzić do tej tragicznej sytuacji.\nNiepotwierdzone informacje lub domniemania stanowią duży problem i podważają wiarygodność bezpieczeństwa pojazdów BEV. Badania oraz ekspertyzy jasno wykazują, że są one o wiele bezpieczniejsze niż ich spalinowe odmiany. Trzeba pamiętać, że samochody BEV mają mniej potencjalnych przyczyn wystąpienia pożaru, w porównaniu do odmian spalinowych zasilanych paliwami kopalnymi. Auta bateryjne nie posiadają układu wylotowego (przez co nie może dojść do pożaru od zbyt wysokiej temperatury), nie posiadają przewodów zapłonowych, jak też nie dojdzie w nich do wycieku paliwa, który jest nader niebezpieczny np. w kontakcie z nagrzanymi elementami osprzętu silnika (np. turbosprężarką) i może doprowadzić do wybuchu pojazdów spalinowych (np. zasilanych benzyną bezołowiową).\nEuropejczycy nie mają obaw\nIlość informacji na temat pożarów lub domniemanych przyczyn pożarów z udziałem BEV, nie zraża europejskich klientów do nowej technologii transportowej. Świadczą o tym choćby statystyki sprzedaży. Zgodnie z danymi EV Volumes tegoroczny styczeń był najgorszym w historii Starego Kontynentu pod względem sprzedaży samochodów z napędem konwencjonalnym. Zupełnie inaczej sprawa wygląda w przypadku pojazdów bateryjnych. W tym czasie zarejestrowano około 156 236 nowych osobowych samochodów elektrycznych typu plug-in (wzrost o 39% rok do roku), a udział w rynku wzrósł do 19%. Z kolei sprzedaż BEV rośnie równie szybko (wzrost o 78% w skali roku), w porównaniu z hybrydami typu plug-in (PHEV), których sprzedaż wzrosła o 11% w skali roku.\nKolejnym dowodem na to, że Europa nie boi się nowych technologii i zeroemisyjnych pojazdów, jest wprowadzone nowe prawo w Wielkiej Brytanii. Zgodnie z nim w nowych domach i budynkach przechodzących szeroko zakrojony remont oraz posiadających ponad dziesięć miejsc parkingowych, konieczne będzie instalowanie punktów ładowania pojazdów elektrycznych. Należy też podkreślić, że tego typu rozwiązanie jest już stosowane w Niemczech czy Kalifornii (USA). Jednak w odróżnieniu od tych już istniejących, w Wielkiej Brytanii montowane mają być inteligentne punkty ładowania. Ma to być odpowiedź na obawy przeciążenia sieci i zachęta do ładowania pojazdów po godzinach szczytu energetycznego. Departament transportu zakłada, że dzięki temu tempo budowy punktów ładowania przyspieszy z 500 do 700 sztuk miesięcznie. W najnowszych komunikatach rząd brytyjski zapowiedział, że dzięki nowym przepisom każdego roku w Anglii zostanie zainstalowanych do 145 tysięcy dodatkowych punktów ładowania.\nRównież w Polsce coraz więcej robi się na rzecz elektromobilności. Poza zwiększającą się liczba pojazdów EV (które łącznie przekroczyły ponad 40 tys. sztuk), wprowadza się rozwiązania, które w niedalekiej przyszłości mogą wpłynąć na kształt rynku pojazdów. Mowa o m.in. wprowadzeniu obowiązku dostarczenia do połowy miejsc parkingowych, w nowych budynkach, przyłączy zapewniających minimum 3,7 kW mocy. „Art. 12 §1. Minimalna moc przyłączeniowa dla wewnętrznych i zewnętrznych stanowisk postojowych związanych z budynkiem użyteczności publicznej usytuowanym w gminie, o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, stanowi iloczyn 20 proc. liczby wszystkich stanowisk postojowych związanych z tym budynkiem i wartości mocy 3,7 kW, jednak nie mniej niż 3,7 kW, chyba że z tym budynkiem nie są związane żadne stanowiska postojowe” – czytamy w Ustawie o elektromobilności i paliwach alternatywnych.\nWedług Morgan Stanley, globalna sprzedaż nowych e-pojazdów osiągnie 26% w 2030 r., a w kolejnych latach będzie to 72,2% w 2040 r. i 81,5% w 2050 r. Z kolei na rynku polskim zakłada się znaczący wzrost liczby pojazdów BEV zwiększy się do nawet 290 tysięcy sztuk w przeciągu trzech lat – wynika z Polish EV Outlook 2022 przygotowanego przez Polskie Stowarzyszenie Paliw Alternatywnych. Z każdym rokiem zwiększa się też rynek akumulatorów. Jeszcze w 2020 r., był on wart 47,38 mld USD. W 2025 r. zakłada się, że będzie to 96,46 mld USD, a w 2030 r. osiągnie pułap 212,16 mld USD – wynika z analizy na styczeń 2022 od Next Move Strategy Consulting. Te wartości jasno wskazują, że technologia będzie się rozwijać w stronę elektromobilności, a same akumulatory będą w dalszym ciągu unowocześniane.\nTo co należy również podkreślić to fakt, że już w tym momencie możliwość wystąpienia pożaru pojazdu elektrycznego jest stosunkowo mała. Jak podkreśla prof. Brzezińska „pożary są rzeczą nieuniknioną. Występują one najczęściej w wyniki jakiś zdarzeń awaryjnych, jak wypadki drogowe, przepięcia w instalacjach ładowania, błędy w obsłudze. Rzadziej zdarzają się pożary przy zupełnie prawidłowym użytkowaniu pojazdów i tych należałoby unikać poprzez poprawę technologii”. Potwierdzają to również przedstawione dane, które jasno wskazują, że możliwość wystąpienia pożaru jest stosunkowo mała. Można więc zakładać, że w przeciągu 3 lat zostanie ona niemal wyeliminowana.\n– Pożary samochodów elektrycznych należy uznać za incydentalne, w odniesieniu do ogólnej liczby sprzedawanych e-samochodów. Elektryki z konstrukcyjnego punktu widzenia mają dużo mniej „punktów zapalnych” niż ich spalinowe odpowiedniki, a dzięki postępowi technologicznemu, są dziś bardzo bezpiecznym środkiem transportu. Przypadki związane z pojawieniem się ognia są najczęściej wynikiem czynnika zewnętrznego czy tzw. błędu ludzkiego, a metody i procedury gaszenia stają się coraz bardziej efektywne. Myślę, że w perspektywie najbliższych kliku lat, temat pożarowy w kontekście samochodów elektrycznych po prostu przestanie istnieć – podsumowuje Paweł Mazur z ORPA.PL.


Kupując zabawkę zwracamy uwagę na to, czy jest ładna, kolorowa, czy jest wytrzymała. Czasem sprawdzamy markę i certyfikaty. Często staramy się wybrać zabawkę edukacyjną, z dźwiękami, muzyką, wieloma możliwościami pracy manualnej dziecka, manipulacji i wielu możliwości konstrukcji, a nawet interaktywną, mówiącą w języku polskim lub innym. Niestety często jest tak, że kupujemy zabawkę „na wyrost”, a to nie jest wskazane, ponieważ może spowodować zniechęcenie dziecka do zabawy danym przedmiotem. Gdy się coś nie udaje kolejny raz, to nikt nie chce ponownie próbować, prawda? Tak też reaguje dziecko, jeśli zabawka nie jest dopasowana do jego wieku i umiejętności. Objawia się to krzykiem Maluszka, złością, a czasem rzucaniem zabawek.\nJestem zwolenniczką wczesnego stymulowania umiejętności dziecka. Wiele badań naukowych nad mózgiem niemowlęcia wskazuje na to, iż w tych pierwszych miesiącach życia dziecko może się wiele nauczyć. Co więcej, mądra praca z dzieckiem, poszerza jego zdolność percepcji i pojmowania złożonych zagadnień w przyszłości. Już po wyjściu ze szpitala, a nawet wcześniej, przygotowując pokój lub kącik z łóżeczkiem, warto go odpowiednio przygotować. Należy umożliwić dziecku rozwijanie zmysłu obserwacji, poprzez pokazanie interesujących dla niego rzeczy. Najczęściej wybierane zabawki to karuzelki nad łóżeczko, projektory lub książeczki dwustronne. Wybór tych produktów jest ogromny. Warto zwrócić uwagę na kolory, w tych pierwszych miesiącach życia dziecko skupia wzrok na mocnych, kontrastowych wzorach i kolorach, lubi proste geometryczne wzory. Podstawowe kolory, które najlepiej widzi maluszek to biały, czarny, czerwony. Później chętnie obserwuje inne mocne kolory: żółty, zielony, niebieski, im bardziej jaskrawe tym noworodek lepiej je widzi.\nWzrok stymulują nie tylko kolory, ale i ruch, nowoczesne karuzelki mają wiele użytecznych funkcjonalności, obracają się nie tylko dookoła, ale dzięki unikalnej konstrukcji również przekręcają się mniejsze zabawki oraz przesuwają się koraliki na pałąkach, wydając przy tym wiele interesujących dźwięków. Maluszek uwielbia wprost słuchać muzyki, warto zatem zainwestować w karuzelkę, która ma kilka rodzajów muzyki, np. muzykę poważną, odgłosy natury oraz skoczne melodie. W zależności od potrzeby i nastroju dziecka puszczamy odpowiednią muzykę relaksującą, uspakajającą lub zabawna. Dodatkowym atutem jest światełko w karuzeli lub karuzela z projektorem. Sam projektor jest również bardzo przydatnym urządzeniem, nie tylko dla maluszka ale i starszego dziecka. Zwykle jest kilka możliwości wyświetlanych przez projektor wzorów na ścianie lub suficie, często z ulubionymi postaciami z bajek. Ma kilka trybów pracy, aby jak najlepiej dopasować się do potrzeb dziecka. Często to cztery zabawki w jednym: projektor, uspokajacz, pozytywka i lampka nocna.\nRodzice a zabawa\nCopyright © 2011 - zabawki kłodzko


Laptop na zamówienie - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\n09.10.2001, godz. 11:16\nHewlett-Packard planuje umożliwienie swoim klientom zamawiania notebooków złożonych z dowolnych podzespołów.\nHewlett-Packard zamierza umożliwić swoim klientom zamawianie notebooków złożonych z dowolnie wybranych podzespołów. Nowa usługa pozwoli nabywcom (na razie jedynie w USA) na konfigurowanie komputerów przenośnych z serii HP Omnibook oraz HP Pavilion.\nOficjalne wprowadzenie usługi (nazwanej Built-to-Customer-Order Program) planowane jest na 17 października, jednak z informacji dostarczonych przez przedstawicieli firmy wynika, że w najbliższym czasie „składane” będą już mogli zamawiać klienci internetowego sklepu HP.\nKlient decydujący się na zakup notebooka będzie mógł zdecydować o tym, jaki zostanie w nim zamontowany procesor, wyświetlacz, twardy dysk, napęd (np. CD-ROM lub DVD), system operacyjny oraz jaka będzie ilość pamięci. Z informacji przedstawicieli HP wynika, że komputery będzie można zamawiać w salonach firmy (zarówno tradycyjnych, jak i internetowych) oraz w przedstawicielstwach jej partnerów (m.in. Circuit City Stores, Office Depot oraz OfficeMax). Termin realizacji takiego zamówienia nie powinien przekraczać jednego tygodnia.


Poranek uważności | Angelika Witaszewska - Edyta Zając - podcast | psychologia | szkolenia\nEdyta Zając 27 kwietnia 2022 402 Views\nŻyjemy w dziwnych czasach. Z jednej strony istnieje wszechobecna presja, aby być każdym, wszystkim, dla każdego. Z drugiej strony słyszymy o tym, jak ważny jest wgląd, wyciszanie się, uważność. Droga do uważności może być kręta. Jestem pewna, że jedną z najważniejszych przeszkód, jakie widzimy jest brak czasu. Co możemy powiedzieć o kobiecie, która ma poczucie, że nie ma w jej życiu miejsca na spokojne spotkania ze sobą?\nJeśli nie masz dla siebie czasu, to znaczy że go rozdałaś.\nMy sobie tak wmawiamy, że nie mamy czasu dla siebie, bo jesteśmy tak zajęci robieniem czegoś dla innych, bo wtedy czujemy się potrzebne. A kiedy przestaniemy to robić i okaże się, że ten mąż, rodzina oni sobie poradzili bez nas, to okaże się, że jesteśmy nikim? Ten lęk jest często właśnie o tym, to nie mam czasu.\nUważność na każdym etapie naszego życia będzie inna.\nPo to jest ten Poranek Uważności, żebyś ty została przy sobie, żebyś wybrała siebie, żebyś siebie nie rozdawała natychmiast.\nCo mówi o sobie Angelika Witaszewska?\nO sobie mówię, że jestem kurą domową, ale na wolnym wybiegu i w szpilkach. Kocham nią być, kocham być mamą i kocham być żoną. I zanim zaczniecie mi współczuć, to śpieszę wam donieść, że mam własny patent na szczęście i nie trzeba się o mnie martwić 🙂 Rzuciłam pracę w korpo na rzecz bycia blogerem i nie żałuję nawet jednego dnia. Tam byłam Menagerką, tutaj jestem Mamagerką. Nadal świetnie zorganizowana, z kalendarzem w dłoni, realizująca biznesplany własnej rodziny.\nPosłuchaj podcastu Poranek Uważności | Angelika Witaszewska


VC 248 Nano Perfect Floor 1 l, Opakowania plastikowe, pojemniki, naczynia, kubki jednorazowe i ręczniki papierowe, Reklamówki jednorazowe, Tacki styropianowe, woreczki foliowe - Tork - hurtownia - Ulex\nVC 248 Nano Perfect Floor 1 l\nZalecany do bieżącej pielęgnacji podłóg pokrytych preparatem\nHD FLOOR PROTECT VC 370. Dzięki zastosowaniu Teflon™ surface protector oraz nanotechnologii czyszczone powierzchnie są chronione przed ponownym osadzaniem się brudu i znacznie łatwiej utrzymać je w czystości, doskonale zwilża powierzchnię nawet przy niskich stężeniach roboczych. Skutkuje to równomiernym pokryciem powierzchni środkiem bez żadnych smug i zacieków. Dzięki zawartym polimerom pozostawia połysk. Preparat nie odkłada się na mytych powierzchniach.\nZarówno w myciu ręcznym, jak i automatami czyszczącymi zaleca się rozcieńczyć koncentrat w stężeniu od 0,5 do 1% (50÷100 ml środka na 10 I wody). W przypadku silnych zabrudzeń stosować większe stężenie roztworu. Umyta powierzchnia nie wymaga spłukiwania ani wycierania do sucha.


Julia i jej córki - ebook - Colleen Faulkner - mobi, epub - księgarnia Publio.pl\nPublio.plEbookiPowieść, opowiadanieObyczajowaJulia i jej córki\nJulia i jej córki. Colleen Faulkner - ebook (epub + mobi)\nW obawie przed utratą drugiego dziecka Julia postanawia zabrać Haley w podróż przez cały kraj. Może w samochodzie − gdzieś między Nevadą a Maine − uda się im zasypać przepaść, która je rozdzieliła. Ale najpierw kobieta musi znaleźć odpowiedź na szereg bolesnych pytań. Czy jest dobrą matką? Czy w głębi serca odpowiedzialną i uroczą Caitlin kochała bardziej niż upartą i buntowniczą Haley? Czy Haley w ogóle może jeszcze odnaleźć spokój i pogodzić się z nią?\nW najbardziej złożonej i skłaniającej do myślenia powieści, jaką ma na swoim koncie Colleen Faulkner, niewyobrażalna tragedia staje się początkiem drogi ku nadziei i wybaczeniu. Szczera i zapadająca w pamięć opowieść ukazuje zaskakujące pokłady siły, dzięki którym rodzina jest w stanie przetrwać nawet największy kryzys.\n„Nowa powieść Faulkner powinna przyciągnąć jak magnes czytelniczki literatury kobiecej i członkinie klubów czytelniczych. Nalejcie sobie kieliszek pinot grigio, weźcie pudełko chusteczek i rozsmakujcie się w lekturze” – „Library Journal”\n„Ta głęboko poruszająca opowieść o matczynej miłości i odnowie chwyci was za serce. To hymn na cześć ludzkiej zdolności kochania i akceptacji zmian, napisany pięknie i z rzadką przenikliwością” – Susan Wiggs, autorka bestsellerów „New York Timesa”\nEPUB - 0,57 MB, MOBI - 1,82 MB,\nepub, (16065), literatura amerykańska, (2848), literatura współczesna, (19727), miłość do dziecka, (49), nadzieja, (149), powieść ebook, (13195), powieść obyczajowa, (3394), przebaczenie, (225), relacje rodzinne, (2660), rodzeństwo, (520), rozpacz, (199), śmierć w rodzinie, (430), trauma, (1017), współczesna proza, (8415), wypadek samochodowy(101)


Dzika Książka: O redakcji trochę inaczej\nO redakcji trochę inaczej\nCzas na obiecaną notkę o redagowaniu. Postaram się, żeby nie była standardowa i żeby zawierała istotę frajdy, jaka płynie dla mnie z ciężkiej pracy autora, autorki, redaktora, redaktorki. Są to, oczywiście, osobiste przemyślenia i doświadczenia.\nNa początku najważniejsza rzecz.\nNie należy kojarzyć intymności, o jakiej piszę, ze sferą erotyczną.\n(Nie twierdzę, że nigdy nie ma nic erotycznego w poznawaniu sposobu myślenia i pisania drugiej osoby, ale to już są sprawy indywidualne, których nie będziemy roztrząsać.)\nChodzi o intymność mówienia – w tym wypadku pisania – prawdy. Jeżeli pisarz i redaktor w pełni angażują się w redakcję, muszą być wobec siebie szczerzy i na tą szczerość się godzić. Godzić się na to, że redaktor dowie się, być może, o traumach autora, o jego brakach warsztatowych, o jego niedociągnięciach kompozycyjnych, o cechach charakteru; że będą się nawzajem przekonywać bez owijania w bawełnę. Redaktor musi zgodzić się na to, że może się mylić, czegoś nauczyć, że poza sprawami językowymi nie może wymuszać swoich racji; że musi poświęcić czas i zdolności na pracę, za którą doceni go najwyżej autor lub pracodawca; splendor słusznie spłynie na autora. Słusznie, bo redaktor nie jest współautorem, on tylko wskazuje kierunki, omawia warunki i to, w co podróżnik winien się ubrać, żeby przetrwać, ale to autor wybiera i wyrusza w drogę.\nAutora i redaktora w granicach konkretnego spotkania nad tekstem łączy chwilowa zażyłość, wspólny cel wypielęgnowania rzeczy ważnej dla każdego pisarza i pisarki, którzy piszą szczerze – prawdy o tym, jak skonstruowali swój świat, czego pragną, co chcą opowiedzieć. I jeśli tak do tego podejdziemy, redakcja okazuje się przygodą oraz ciekawym spotkaniem dla obu stron, choćby sypały się podczas niej iskry, a grunt rozstępował.\nWtedy też zrozumiemy, czemu wielu autorów mówi o swoich redaktorach niczym o aniołach stróżach, mentorach, a redaktorzy lubią obserwować dalszy rozwój twórców, z którymi pracowali.\nDla mnie bardzo ważne jest również, by wszystko, co dzieje się podczas procesu redakcji, pozostało pomiędzy autorem i redaktorem. Czasem zdarza mi się żartować z innymi redaktorami ze śmiesznego zdania czy formatowania, ale nigdy nie wyśmiewam autorów, nie publikuję fragmentów pracy, nie rozprawiam o nieswoich sprawach.\nUważam za dobrego redaktora takiego, który nie będzie poprawiał tekstu za autora (wiadomo, coś się zawsze pokreśli, ale stawiam raczej na zaznaczanie fragmentów i komentarze), tylko spróbuje mu wyjaśnić, czemu coś można czy też należy zmienić. Takiego, który pomoże autorowi być jak najbardziej kreatywnym i wyciągnąć z danej historii oraz tekstu sto procent. Istnieją opowiadania i książki wspaniale dopracowane, ale to rzadkość, żeby trafiło się na małą ilość roboty przy tekście; czasem to tylko drobnostki, innym razem przebudowa całej kompozycji czy zmiana finału. Autor, nawet doskonale piszący, nie jest w stanie wszystkiego zauważyć i musi się z tym pogodzić, tak jak redaktor musi pogodzić się z tym, że nie wszystko zrozumie oraz że nie każda rzecz w tekście wyjdzie na jaw czy też nie każdą dostrzeże.\nCzasem redaguje się teksty, co do których wiadomo, że trafią tylko do wąskiego grona, ale wykładanie kawy na ławę historie te by zabiło; w innym wypadku trzeba z głowy autora wyciągnąć znacznie więcej treści, niż zawarł w opowiadaniu czy powieści, bo kompozycja kuleje. Niezależnie co czeka redaktora, jedyną drogą jest nastroić się na autora, na czytelnika, a potem zrozumieć tekst, wkładając w to swoją wiedzę, zdolności i wrażliwość.\nRisercz to potęga\nPrawie nie zdarza się tekst, w którym nie zostawiam przynajmniej kilku komentarzy z obszernymi badaniami na temat poruszony przez autora. Prędkość naddźwiękowa i zachowanie torpedy. Rdzewienie danej powierzchni. Różnica między słowem transcendentny i transcendentalny. Uważny redaktor to taki, który podchodzi do tekstu, poddając go z góry w wątpliwość w kwestiach merytorycznych i sprawdzający wszystkie zachodzące w akcji zjawiska, znaczenie branżowych słów, zachowanie chomików dżungarskich, zastanawiający się, czy można jednocześnie robić dwie konkretne czynności gębowe, czy bohater użył odpowiedniej ręki, czy jest w stanie doczołgać się gdzieś z urwaną nogą. Uważny redaktor to, z pomocą internetu, słowników, podręczników i znajomych inżynierów – minispec od wszystkiego. Autor też powinien nim być, ale twórcę czasem ponosi albo skupiony jest na przeżywaniu swojej historii, konstruując kompozycję. Redaktor nie może dać się ponieść i nie może pomylić koloru cegły w Babilonie.\nRisercz to nie tylko potęga, ale i zmora. Jeżeli niszczy ideę autora, mamy poważny problem. A redaktor jest od tego, żeby wskazać możliwe rozwiązania.\nJeżeli autor wymyślił, że kluczowe rośliny w opowiadaniu pokrywa mieszanina pierwiastków, dająca nietypowy kolor, a ta mieszanina nie może ich pokrywać (w dodatku autor umieszcza w tekście naukowca, który twierdzi w publicznym wystąpieniu, że jednak może) i nie jest to alternatywny wymiar – mamy problem.\nJako redaktorka zaproponowałam trzy rozwiązania:\n1. pójście w stronę realizmu magicznego i niezagłębianie się w próby wyjaśnienia zjawiska, pozostawienie go w sferze symbolicznej;\n2. zamianę na zjawisko zgodne z rzeczywistością, jak grzyb, narośl, choroba itp.;\n3. pójście mocniej w fantastykę i odrealnienie pokrywającego roślinę zjawiska (obcy, istota, manifestacja).\nW każdym przypadku konieczna była zmiana wypowiedzi naukowca. Ostatecznie stanęło na tym, by mówił on, czym zjawisko na pewno nie jest, nie był jednak pewny, czym jest; według mnie najlepiej do opowiadania pasowała droga realizmu magicznego (ponieważ wszystko tam było symboliczne i stanowiło manifestację doznań bohatera) i taki też tor autor wybrał. Mógł jednak wybrać dowolnie, a ja ów wybór powinnam umożliwić i tak też bym zrobiła.\nLubię widzieć efekty mojego zaangażowania – zaufanie ze strony autora. Jeżeli autor wie, że rozumiem jego historię, widzi, że staram się z niej wyciągnąć wszystko, czyta w moim komentarzach uważny risercz odnośnie tego, co sobie wymyślił – pojawia się porozumienie i zgoda. Nawet jeśli opowiadanie jest niedopracowane, nieskomponowane, zawsze próbuję pokazać kilka opcji, którymi można iść i nigdy nie chcę z tekstów rezygnować, choćbym miała urwanie głowy. Nierzadko już po wysłaniu pliku z uwagami rozmawiam jeszcze z autorami, choćby na czacie na fejsie, omawiając możliwe rzeczy do modyfikacji.\nCieszy mnie, gdy potem pojawiają się wiadomości w stylu: chcę z tobą skonsultować zdanie; popatrz, czy dobrze sformatowane - nawet gdy nie dotyczy już opowiadania, nad którym razem pracowaliśmy. Ktoś mi powiedział, że "swoim" autorom się "matkuje", że to już zostają swego rodzaju podopieczni i owszem, zdarza się, że autorzy zwracają się do mnie z problemami wykraczającymi poza redakcję i w ogóle bywa, że robi się z tego jakaś koleżeńska relacja. Ale nie jest to żadna reguła, a czasem przy tekście jest zbyt mało do roboty, żeby stał się podłożem dla jakichkolwiek relacji innych niż konsultacje językowe.\nDla mnie żaden tekst nie jest straszny. Spotkałam redaktorkę, która nie chciała zajmować się tekstami, gdzie uprzedmiotawia się jedną z płci. Rozumiem, że ktoś może mieć swoją wrażliwość, ale jak redaktor zamknięty w bańce może być dobrym rzemieślnikiem?\nBorze szumiący, chroń nas przed autorskim formatowaniem\nKiedy pracujesz z tekstem ciągle, współpracując z redakcjami, oczywistym stają się pewne rzeczy – czcionka TNR, wcięcie 1,25, justowanie, brak przerw między akapitami, brak wcięć przy gwiazdkach, stylowanie, format pliku, zapis dialogów, zapis myśli i tak dalej. Masz – przynajmniej mamy w Fantazmatach – dużą bazę porad językowych, instrukcje formatowania, niemal 24/7 kogoś na czacie, kto w razie czego pomoże; redaktora prowadzącego, który utnie głowę za podwójne spacje czy nieprzejechanie tekstu pod względem podstawowych komend, ^13 i te sprawy.\nCzęść autorów nie dba o formę i formatowanie, bądź jeszcze się tego nie nauczyła, nie pracując dotąd na plikach czy z redaktorem. Niektórzy autorzy używają programów, które rujnują formatowanie. Widziałam pliki z krzakami tabulatorów, wypowiedziami zaczynającymi się od punktorów, widziałam ,przecinki stawiane , tak i cuda, o których redaktorzy śnią w koszmarach.\nCzasem, jak w przypadku nastoletniej autorki, wszystko poprawiam i tłumaczę, innym razem, w przypadku znajomego pana w średnim wieku z pisarskim doświadczeniem, proszę go o przesiadkę na prawilny program i zalecam, co powinien samodzielnie naprawić w pliku, żebyśmy mogli wziąć się za fabułę.\nMówię głównie o doświadczeniach nieodpłatnego redagowania. W Fantazmatach stworzyliśmy szablon, w który przysyłający nam opowiadani autorzy winni wkleić tekst, co odrobinę ułatwia pracę, chociaż szablon czasem niewiele daje.\nFantazmaty dzięki Fenrirowi i całej ekipie oferują autorom wiele: opinie o tekstach, poradniki zapisu, szablony, wyjaśnienie niuansów procesu wydawniczego, redagowania i tak dalej. Oferują też profesjonalny proces wydawniczy. To, jak precyzyjnie działa ekipa, nadal mnie zadziwia, mimo że znam doskonale każdy dział i sama jednym zarządzam. Tam też poznałam uczucie, jak to jest siedzieć bite pół roku z autorem nad opowiadaniem, po czym widzieć w recenzjach, że nazywają je zjawiskowym. Wystarczyło cierpliwie pomóc autorowi czy autorce okiełznać demony konkretnej historii.\nZnaki, pomysły, cięcia\nZazwyczaj im krótszy tekst, tym jest trudniejszy – cały zamysł, całą kompozycję trzeba pokazać wystarczająco, ale tym oszczędniej, im krótszy limit znaków. Zdarzyło mi się, że po moich uwagach autor zdecydował się napisać wszystko od nowa właśnie przy szorcie na nieco ponad dziesięć tysięcy znaków. Szczątkowa stylizacja i kompozycja wydawały się protezami dla schowanej za nimi i niepokazanej w pełni historii.\nŚwiat przedstawiony może być zignorowany w konkretnej opowieści, ale jeśli autor w którymś momencie do niego nawiązuje, a obraz jest nielogiczny, niespójny, to należałoby albo takie wtręty zlikwidować, albo nad światem przedstawionym się pochylić i ukazać go lepiej. A to wymaga przepracowania dotychczasowego zamysłu, gdzie ów świat został potraktowany po macoszemu, bo w danym momencie tworzenia nie wydawał się autorowi istotny.\nInnymi rzeczami, które zdarzyło mi się likwidować w trakcie redakcji, były na przykład:\n– niewprawnie opisane, niepotrzebne sceny erotyczne,\n– infodumpy, czyli odautorskie wyjaśnienia w narracji lub nienaturalnej wypowiedzi, stopujące akcję,\n– masła maślane, czy też pleonazmy oraz powielanie informacji z poprzednich akapitów,\n– uwagi zaburzające płynność czytania i kompozycję.\nCzasem zamysł autora zdaje się zbyt mały (jedna scena z lukami kompozycyjnymi po obu stronach), innym razem ma nazbyt wielki rozmach jak na rozmiar opowiadania (na przykład ogromne światotwórstwo i znikoma akcja). Oczywiście nie ma jednej zasady i tekst może być niestandardowy. Nie wiem, ile opowiadań przeczytałam przez lata udzielania się, lożowania, betowania i przeprowadzania konkursów na portalu fantastyka.pl, potem podczas pracy w Fantazmatach, ale wydaje mi się, że mogę mówić o liczbie powyżej tysiąca. Potrafię rozpoznać dziwną acz sensowną kompozycję czy stylistykę, której zdarza mi się bronić wraz z autorem. Według mnie trzeba pamiętać, że wszystko zależy od opowiadania, każde jest osobnym przypadkiem i każde jest w ścisłym związku z autorem, który to związek, zależnie od potrzeby, można dla korzyści czytelnika pogłębić bądź zmniejszyć. Trzeba jednak zawsze pamiętać, że to uciążliwy proces dla samego twórcy, który wydrapał z siebie tę historię, stoi krok przed publikacją, którą zasłaniasz mu gderaniem, i trzeba mu nie narzucać, a WYJAŚNIAĆ.\nWyjaśnianie jest bardzo istotnym elementem pracy redaktora – zawsze wolę dawać wędkę, a nie rybę, i dodaję do poprawek komentarze, jeśli tylko widzę, że autor czegoś nie wie: przed imiesłowami przecinek, didaskalia dotyczą mówiącego, zmieniamy szyk zdania z takiego i takiego powodu, oddzielamy narrację od didaskaliów, bo; rozbijamy blok tekstu na mniejsze akapity, bo itd. Moje komentarze dotyczą tak fabuły, jak i techniki; nie wymądrzam się przy tym, bo tu nie o to chodzi, żeby się nad autorem pastwić, tylko mu pomóc. Zawsze trzeba też pamiętać, że co innego narracja, a co innego wypowiedzi – te ostatnie mogą być niepoprawne.\nPomoc udzielana autorowi miewa najróżniejsze stopnie zaawansowania. Zdarzyło mi się nawet wymyślić opowiadaniu sens, który odpowiadał twórcy, dzięki czemu pociągnął wątki i zamknął kompozycję, dopisując do swojego tekstu dwa razy tyle, ile było w nim pierwotnie znaków. Historie redakcji są skrajnie różne, potrzeby tekstu indywidualne, a autorzy specyficzni i wymagający. Widziałam pracę redaktorów, którzy tak nie uważają i wydają się bardziej korektorami (albo też są po prostu niekompetentni); dla mnie zbrodnią byłoby zobaczyć lukę fabularną czy potencjał w jakimś wątku i nie spróbować nakreślić autorowi, co z tym można zrobić, do niczego oczywiście nie przymuszając. Zazwyczaj wystarczająca jest drobna podpowiedź, chociaż zdarzyło mi się, że na widok moich uwag i podpowiedzi autor się poddał i zrezygnował z publikacji – i to czasem też jest wyjście.\nNie wszyscy redaktorzy mają tak filozoficzne podejście do sprawy, nie angażują się aż tak i pozostawiają autorowi jego własnego niedociągnięcia – w końcu w odczuciu czytelnika za tekst odpowiada wyłącznie autor. Ale dla ekipy wydawniczej za tekst odpowiadać powinien dany redaktor. I to jemu suszy się głowę, jeśli tekst nie jest dopracowany. A ja bardziej od suszenia głowy boję się zmarnowania potencjału publikacji. Jako autorka wiem, że czasem ktoś musi mi powiedzieć, że coś jest niepotrzebne lub niezbędne, bo tego nie zobaczę, bo jestem w zbyt ścisłym związku z historią; wiem, że poprawki są denerwujące, są jak grzebanie w czymś, na co się już nakleiło plaster; i wiem też, że na końcu, po całej brudnej robocie, jest satysfakcja. I to powinien przynieść proces redakcyjny – satysfakcję.\nNajczęstsze wpadki autorów:\n– bohaterowie mówią w ten sam sposób,\n– za mało didaskaliów,\n– niepotrzebne didaskalia,\n– zaśmiecone didaskalia (brak przeniesienia narracji do nowego akapitu),\n– mylenie czasu narracji,\n– nadużywanie myślników,\n– brak wiedzy na temat przecinków, szyku, budowy zdań,– za duże bloki tekstu,\n– pośpieszny finał,\n– zły zapis dialogów,\n– mylenie się w zeznaniach (zmiana zapisu imion, wyglądu, przekonań itp.),\n– porzucanie wątków,\n– wprowadzanie niepotrzebnych bohaterów (brak brzytwy Ockhama),\n– traktowanie po macoszemu świata przedstawionego,\n– nierówna kompozycja (wielki wstęp, krótki finał),\n– błędy logiczne,\n– niezręczne sformułowania,\n– nieumiejętne korzystanie z wulgaryzmów,\n– zbyt mało danych/za dużo danych szczegółowych,\n– w przypadku fantastyki – motyw, który nie przetrwa brzytwy Lema lub brak znajomości podstawowych zasad w fantastyce (nawet żeby je łamać, trzeba je znać).\n(na tym ostatnim obrazku ktoś pokręcił sprawę z cudzysłowami... a na pierwszym kropka powinna być po cudzysłowie;)\n"Trener jest kimś, kto mówi ci, czego nie chcesz słyszeć, który widzi to, czego nie chcesz widzieć - po to, żebyś był kimś, kim zawsze chciałeś być".\nAutor: Naz o 15:21\nAdam Stach 16 stycznia 2021 06:56\nKolejny świetny tekst, dzięki! :-) Dziennikarz ma ciężej niż kiedykolwiek, na szczęście istnieją jeszcze prawdziwi żurnaliści, jak np. Dziennikarz śledczy Rafał Jeleń.


Wiktoria Olczak: Avon #4\nWiktoria Olczak 04:13 16\nKochani, już po mikołajkach, większość jest w świątecznym nastroju, a ja przyszykowałam dla was wpis o kolejnym zamówieniu.\nPierwszą rzeczą jest zestaw 4 pędzli do makijażu. Gdy tylko je zobaczyłam to od razu się w nich zakochałam. Są nie wielkie, metalowe o kolorze różowym a włosie jest bardzo milutkie o barwie białej. Jeden największy pędzel jest ogólnie do twarzy, np do pudru. Drugi już mniejszy jest ze ściętą końcówką, w katalogu pisze że do malowanie kresek, ale ja go stanowczo używam do brwi bo jest do tego idealny. Trzeci i czwarty mają raczej takie same kształty, różnią się tylko wielkością włosia. Trzeci jest do dokładniejszej aplikacji. Używam tych dwóch do cieni na powieki. Według mnie przez to, że są mniejszej wielkości to lepiej się je trzyma w dłoni. Są zapakowane w małe metalowe pudełeczko o różowym kolorze. Zapłaciłam: 20zł\nKolejnym zakupem był kompakt z bronzerem i różem, zapłaciłam za nie 10zł, więc bardzo tanio. Ogólnie róż jest bardzo na pigmentowany, bronzer mniej, ale z obu jestem bardzo zadowolona. Przypominam, że recenzje dokładne często pojawiają się na moim snapie dla fanów.\nJako konsultantka dostałam jeszcze balsam i perfumy Perceive niebieskie. Zapach bardzo mi się podoba, jest to kategoria kwiatowo-orientalna: frezja, gruszka i piżmo. W obecnym katalogu 50ml perfum kosztuje 34.99zł, a balsamy kosztują zazwyczaj 10zł. Jeśli chodzi o balsam to bardzo polecam, bo mam 3 balsamy z Avonu i każdy się świetnie sprawdza.\nDostałam jeszcze jedne perfumy w prezencie, Są to Tomorrow Today Always o zapachu jaśminu, gardenii i występują nuty miodowe. W obecnie trwającym katalogu kosztują 65,99zł. Nie są to moje z tych najbardziej ulubionych, które są w Avonie, ale bardzo mi się spodobały, więc wszystkim polecam.\nNa dziś to już wszystko, pozdrawiam was i życzę miłej przerwy świątecznej która już tuż tuż.\nFly Nerd 11 grudnia 2016 04:28\nJa z avonu bardzo lubię serię naturals z grantem, a z perfum słynną little black dress, wiem, że jest trudno dostępna i co jakiś czas wraca jako limitowana. Na szczęście mam upolowaną i na razie mi wystarczy ;)\nNatalia Kosin 11 grudnia 2016 04:29\nSuper zakupy. Pędzle wyglądają zachęcająco!\nAnna Sitek 11 grudnia 2016 04:31\nTa perfumka mnie bardzo zaciekawiła. :)\nTruskawkowy Świat 11 grudnia 2016 04:39\nBardzo ładne pędzle:)\nAlexandra K 11 grudnia 2016 04:50\nPatrycja Rempalska 11 grudnia 2016 05:00\njak będę w drogerii, to chętnie sprawdze te zapachy, bo jestem nawet ich ciekawa :) może zadowolą moją wybredną naturę ;)\nGloryHaul 11 grudnia 2016 05:06\nKosmetyki z Avonu wcale nie są złe. Sama się o tym wielokrotnie przekonałam :)\nDusia 11 grudnia 2016 05:16\nuwielbiam ten perfum :)\nPandora 11 grudnia 2016 08:15\nTen perfum z Avon jest świetny ♥ pięknie pachnie :)\nEmilia Versjada 11 grudnia 2016 14:24\nGdy bylam mlodsza mama regularnie robila zamowienie w Avon jednak z biegiem czasu jakos przestala a ja do tej pory nie wiem jak sie robi tam zamowienie, haha!\nBronzer wydaje sie byc super!\nWiktoria Olczak 12 grudnia 2016 06:39\nTrzeba być konsultantką żeby zrobić zamówienie :)\nMichał 11 grudnia 2016 14:27\nAyuna- Chan 12 grudnia 2016 03:13\nKiedyś byłam konsultantką i wypróbowałam wiele rzeczy z tej firmy :) ogólnie za avonem nie przepadam, ale mają fantastyczny podkład z luxe, żel do mycia twarzy 3in1 i perfumy z serii lucky i black souide touch :) przynajmniej mi te rzeczy najbardziej odpowiadają :)\nDalilahome 12 grudnia 2016 13:12\nMoja mam była konsultantką i wypróbowałam parę rzeczy, jednakże mam swoje ulubione i trochę znielubione rzeczy.Tych produktów nie znam.\nKoralina 13 grudnia 2016 13:59\nBardzo podoba mi się buteleczka pierwszego perfumu! :D\nspam 2506 26 grudnia 2016 01:59\nFajne zakupy i cudowne są te wszystkie kosmetyki :P\nPerfumy mnie urzekły :)\nChristmas time! - Wywiad


botki czerwone, modne kolekcje 2019 - MODNAPOLKA.pl\nBotki czerwone - sprawdź najlepsze produkty i trendy.\nZobacz podobne do botki czerwone\nbotki czerwone - Zobacz wybrane produkty »\n699.90 zł Dr Martens - Botki - czerwony View »\nBotki z kolekcji Dr Martens. Model wykonany ze skóry naturalnej. - Okrągły, usztywniony nosek\n-29% 259.90 zł 369.90 zł Tamaris - Botki - czerwony View »\nBotki z kolekcji Tamaris. Model wykonany ze skóry naturalnej. - Ocieplony model. - Usztywniony\n-33% 199.90 zł 299.90 zł Tamaris - Botki - czerwony View »\nBotki z kolekcji Tamaris. Model wykonany ze skóry zamszowej. - Zapięcie na suwak. - Okrągły\n-40% 89.90 zł 149.90 zł Answear - Botki - czerwony View »\nBotki z kolekcji Answear. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Nieocieplony model. - Zapięcie\n-30% 139.90 zł 199.90 zł Public Desire - Botki - czerwony View »\nBotki z kolekcji Public Desire. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Nieocieplony model\n339.90 zł Wrangler - Botki - czerwony View »\nBotki z kolekcji Wrangler. Model wykonany ze skóry naturalnej. - Mocno usztywniony nosek\n-16% 199.90 zł 239.90 zł Marco Tozzi - Botki - czerwony róż View »\nBotki z kolekcji Marco Tozzi. Model wykonany ze skóry naturalnej. - Okrągły, usztywniony nosek\n-36% 299.90 zł 469.90 zł Steve Madden - Botki Century - czerwony róż View »\nBotki z kolekcji Steve Madden. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Spiczasty, usztywniony\n429.90 zł Mustang - Botki - czerwony róż View »\nBotki z kolekcji Mustang. Model wykonany z połączenia skóry naturalnej, materiału tekstylnego\n-27% 129.90 zł 179.90 zł Marco Tozzi - Botki - czerwony róż View »\nBotki z kolekcji Marco Tozzi. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i syntetycznego\n-30% 229.90 zł 329.90 zł Tamaris - Botki - czerwony róż View »\nBotki z kolekcji Tamaris. Model wykonany ze skóry naturalnej. - Usztywniony nosek. - Antypoślizgowa\n529.90 zł Toms - Botki Cascada - czerwony View »\nBotki z kolekcji Toms. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i skóry naturalnej. - Eco\n-32% 169.90 zł 249.90 zł Marco Tozzi - Śniegowce - czerwony róż View »\nŚniegowce z kolekcji Marco Tozzi. Model wykonany ze skóry zamszowej. - Ocieplony model. - Okrągły, miękki nosek. - Usztywniony zapiętek. - Antypoślizgowa, żłobiona podeszwa. - Tekstylne wnętrze. - Tekstylna wkładka. - Komfortowe wnętrze. - Długość wkładki wynosi: 24 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 37. Wyróżnienie: komfort Materiał: skóra zamszowa Obcas: płaski Ocieplenie: ocieplane Skład: Cholewka: Skóra zamszowa, Wnętrze: Materiał tekstylny, Podeszwa: Materiał syntetyczny, ID produktu: 4920-OBD08H Kod producenta: 2.2.26822.21\n-46% 79.90 zł 149.90 zł Answear - Botki - czerwony View »\nNowe -15% 279.90 zł 329.90 zł Marco Tozzi - Botki skórzane - czerwony View »\nBotki z kolekcji Marco Tozzi. Model wykonany ze skóry naturalnej. - Zapięcie na suwak. - Lekko\nbotki czerwone - zobacz wybrane stylizacje »\nZestaw w stylu boho z kombinezonem w roli głównej. Dobrałam do niego ciężko wyglądające botki\nSUKIENKA MIDI W GROSZKI – KWINTESENCJA WŁOSKIEGO S\nGdy wyruszaliśmy do Włoch, a dokładnie do Neapolu, wiedziałam, że TĄ sukienkę muszę wziąć. Według mnie idealnie pasowała do tego miejsca. Nie wiem, jak Wy, ale ja lubię dobierać moje stylizacje do miejsca, w które się wybieram. Ta sukienka jest właśnie dla mnie typowo włoska.\nBoots - low heels NORACORA,\nbordo i pastelowy róż


darmowa gra MMORPG, w której wcielasz się wojownika, który dąży do tego, aby stać się najsilniejszym shinobi w świecie ninja. W trakcie naszej wędrówki natrafimy na różnorodne misje, spotkamy wiele postaci, odwiedzimy niebezpieczne miejsca i stoczymy mnóstwo walk z różnymi graczami. Będziemy musieli stawić czoła innym graczom, wykazać się odrobiną sprytu w prowadzeniu walk, a przede wszystkim nieustannie zwiększać siłę swojej postaci.\nSprawć swój spryt i zostań najlepszy !\nLista najlepszych gier w sieci.\nRAIDSTATUS POLSKICH GILDII, CATACLYSM\nPoradniki, informacje dla nowych graczy, taktyki, newsy, Cataclysm. RAIDSTATUS polskich gildii World of Warcraft.


Darowizna dla najbliższej rodziny: informacja na innym druku też da ulgę - Spadki i darowizny - rp.pl\nAktualizacja: 01.09.2016, 16:36\nDarowizna dla najbliższej rodziny: informacja na innym druku też da ulgę\nSamo zgłoszenie darowizny w innej formie niż na oficjalnym formularzu nie może przesądzać o niespełnieniu warunku zwolnienia z podatku przewidzianego dla najbliższej rodziny.\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę podatniczki, której fiskus odmówił prawa do zwolnienia z podatku od darowizny. Uznał, że zgłoszenie darowizny w ustawowym sześciomiesięcznym terminie niekoniecznie musi być dokonywane na przewidzianym do tego formularzu.\nKobieta w styczniu 2014 r. otrzymała od matki przelewem bankowym darowiznę. Była przekonana, że nie będzie musiała płacić podatku. Zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami przepływy majątkowe, m.in. darowizny, w tzw. zerowej grupie, czyli kręgu najbliższej rodziny, w całości są zwolnione z daniny.\nFiskus uznał jednak, że obdarowana nie spełniła jednego z warunków skorzystania z preferencji. Zauważył, że zgłoszenie o nabyciu darowizny na formularzu SD-Z2 złożyła dopiero w październiku 2014 r., po upływie przewidzianego do tego ustawowego, sześciomiesięcznego terminu. A to oznacza, że musi zapłacić podatek.\nKobieta nie zgodziła się z tym zarzutem. Tłumaczyła, że już w kwietniu 2014 r. poinformowała urząd skarbowy o darowiźnie, składając doroczne oświadczenie majątkowe jako dyrektor szkoły. Pismo na formularzu z października 2014 r. to jedynie uzupełnienie tej informacji. Podkreślała, że zawiadomiła urząd skarbowy w wymaganym do uzyskania zwolnienia terminie i zgłoszenie w oświadczeniu majątkowym jest wystarczające.\nFiskus był nieugięty. Jego zdaniem tylko złożenie zawiadomienia o darowiźnie na formularzu SD-Z2 w terminie sześciu miesięcy pozwala na skorzystanie ze zwolnienia od podatku. Warszawski WSA uwzględnił skargę podatniczki.\nZwrócił uwagę na cel nielimitowanego zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, czyli zapewnienie ochrony interesów majątkowych członków najbliżej rodziny. Wprowadzenie warunków zgłoszenia i udokumentowania darowizny ma zaś służyć szczelności systemu.\nWymóg zgłoszenia dokonanej darowizny na określonym formularzu WSA uznał jedynie za techniczny, mający ułatwić organom i podatnikom dokonanie stosownego zgłoszenia. Ani ustawa, ani nawet to rozporządzenie nie przewiduje żadnych skutków wadliwości wypełnienia formularza ani też procedur zmierzających do usunięcia tych wad. Formularz nie pełni też funkcji deklaracji podatkowej, stanowi jedynie jeden z dowodów na spełnienie warunków zwolnienia od podatku.\nDlatego w ocenie sądu dokonane zgłoszenia darowizny w innej formie niż na formularzu nie może przesądzać o niespełnieniu warunków uzyskania zwolnienia. Oczywiście jeśli zostają spełnione ustawowe wymogi, czyli: darowizna musi być dokonana w kręgu wskazanych osób, nie może budzić wątpliwości fakt jej dokonania w określonym czasie, właściwy naczelnik urzędu skarbowego musi otrzymać informację o tej darowiźnie w terminie sześciu miesięcy od powstania obowiązku podatkowego.\nDruk SD-Z2 dotyczący nabycia majątku nie pełni funkcji deklaracji podatkowej\nSygn. akt: VIII SA/Wa 869/15\nPodatek od darowizny w rodzinie zastępczej\nNarobił długów, a działkę przepisał na żonę\nNie chciał matki w swoim domu, zwróci darowiznę


Tarot, astrologia i sny kontra zachodnia medycyna | Odcienie Tarota\nNiedawno wyciągnęłam jako kartę dnia 10 Mieczy. Potem niby nigdy nic poszłam do łazienki myć zęby i złapał mnie przeogromny ból pleców. I poczułam się dokładnie jak człowiek na tej karcie bezlitośnie przeszyty ostrzami. Rozdzierający, ostry ból jakby ktoś mnie kroił. Co mnie zdziwiło, bo prowadzę zdrowy tryb życia: tai qi, qi-kung, medytacja i herbata z pokrzywy. Ale cóż, ból się pojawił i nie mogłam się za bardzo ruszać – dokładnie jak na karcie, ten człowiek przecież jest przygwożdżony. Gdy już przeszło najgorsze, gdy ketonal zaczął działać, gdy mogłam normalnie funkcjonować zaczęłam szukać przyczyny i jako że w takim stanie nie rozkładam kart, odniosłam się do astrologii. Tranzytowe Słońce i Mars wchodziły do mojego ósmego domu tworząc kwinkunks z urodzeniowym Marsem. Tylko tyle w horoskopie, poza tym powinnam być zdrowa jak rydz. Kwinkunks, czyli jakieś zakłócenia. Ale nic nie wskazywało na coś poważnego typu: wypadnięcie dysku, korzonki, rwa kulszowa, lumbago, jakieś sprawy z kręgosłupem. Kwinkunks ten oto mówił bardziej o jakimś zapaleniu mięśni, problemie z mięśniami, ale nie poważnym. Ale dla świętego spokoju poszłam do lekarza, bo jednak sprawa tajemnicza i niepokojąca. A lekarz zaczął podejrzewać u mnie... odmę płucną! Wchodziły też w grę nerki, kręgosłup i nie wiem co jeszcze. Well, lekarz bez kolejnych badań jest bezsilny i może tylko gdybać. A ja chciałam mieć 100% pewności i ewentualnie wiedzę jak zapobiec nawrotom w przyszłości takich sytuacji, więc weszłam w ten żmudny proces diagnozowania do końca.\nZrobiłam jakieś zdjęcia rtg. A w międzyczasie (to wszystko działo się w przeciągu tygodnia) mój stan się polepszał. Zajrzałam w karty i pokazało mi się, że oprócz stresu nic więcej nie będzie negatywnego. Żadnej odmy płucnej, rwy kulszowej, zwyrodnienia dysku, lumbago, korzonków. Po prostu przeciążenie mięśni. Co nie było takie oczywiste, ponieważ dzień wcześniej nie nosiłam ciężarów, a mój trening przebiegał normalnie! Miałam też wtedy sen. Śniło mi się, że spotkałam się z panią doktor (która była bardzo atrakcyjna i mądra, a wokół niej roztaczał się blask), która powiedziała, że na moje dolegliwości jedynym lekarstwem jest... basen. Nie antybiotyki, operacje, masaże, tylko basen. Wykorzystałam ten czas na medytację z tą oto dziesiątką cieszącą się złą sławą i efektem był ten→post. Zrobiłam rozkład "Gwiazda zdrowia", o którym można poczytać w Tarociście (nr 2/2012) i go wam tutaj zaprezentuje.\nKarty nie są z mojego rozkładu, bo zapomniałam co mi wtedy wyszło na miejscu 1, 2, 5 i 7. Ale reszta się zgadza. Zapamiętałam, że przebieg choroby to IX Mieczy, Kapłanka i Cesarzowa, czyli sporo stresu i niepewności, ale i zapowiedź szybkiego powrotu do zdrowia i to bez żadnych komplikacji i przeszkód.\nBadania zrobiłam i gdy nadszedł termin udałam się do neurologa, by dowiedzieć się co mi ostatecznie jest. I okazało się, że jestem zdrowa, mój kręgosłup jest piękny i wszystko jest cudownie. A jedynym zaleceniem był... basen. Mam pływać i oto cała recepta. Okazało się, że astrologia, tarot i sny wyprzedziły diagnozę lekarzy.\nNajciekawsza w tym wszystkim była medytacja z 10 Mieczy, bo w pełni się z tą kartą utożsamiłam. Niezwykłe doświadczenie. Ale nie polecam ;)\nanaliza czakr , astrologia i tarot , czakry , diagnoza , dolegliwości w tarocie , felieton , Herbal Tarot , medycyna , przebieg choroby , rozkład , rozkład Gwiazda Zdrowia , rozkład zdrowotny , sny , tarot a zdrowie\nWokandaMed-Prawna 5 maja 2016 09:18\nCiało rozmawia z nami na wiele sposobów, więc podejrzewanie różnych chorób u siebie nie musi być aż tak sztywne. Moje dolegliwości też są krótkotrwałe, związane z czymś innym aniżeli fizjologią w czystej postaci.\nRóżne reguły -