Mama Wikinga: Menu 10 miesięcy +\nMenu 10 miesięcy +\nZa chwilę będzie wpis o Menu dla Maluszka, ale najpierw chciałabym Wam polecić stronę: Mamy Dzieci pl gdzie znajdziecie porady, bardzo ciekawe blogi, są też gry dla dzieci, kolorowanki i dużo innych wspaniałych rzeczy. Nas też tam można znaleźć ;-) Teraz wracam do tematu wpisu:\nZabierałam się i zabierałam za ten wpis, były problemy techniczne i inne takie, a teraz zamiast 10 miesięczniaka mam już Rocznego chłopca. Dlatego wpisałam 10 miesięcy +\nBędzie to rozpiska czyli przykładowe menu, będą zdjęcia i przepisy, oraz kilka komentarzy na temat schematów żywienia czyli ogólnie rzecz biorąc inspiracje w komponowaniu menu dziecka. Po prostu widziałam, że jest zapotrzebowanie na taki wpis, bo coraz więcej jest pytań odnośnie przykładowych jadłospisów, także wychodząc Wam na przeciw... piszę...\nO początkach rozszerzania diety już pisałam na blogu. Dzisiaj napiszę jak na dzień dzisiejszy wygląda menu Jarusia. W sumie niewiele się zmieniło od 10 miesiąca ;-) Może zaczerpniecie parę pomysłów.\nNa samym wstępie napiszę kilka bardzo istotnych informacji:\n- Na początku trzymałam się schematów, później widząc jak te schematy się zmieniają, obserwując schematy niemieckie lub francuskie doszłam do wniosku, że w nosie z tymi schematami - będę rozszerzała dietę Jarusia intuicyjnie, oczywiście zachowując zdrowy rozsądek i ostrożność (obserwacja dziecka, na początek niewielkie ilości nowego posiłku!).\n- Tak też Jaro w miarę wcześnie jadł całe jajko (chyba ok 10 miesiąca właśnie), wcześnie (ok 4 miesiąca) wprowadziłam gluten (a raczej ekspozycję na gluten, pisałam o niej na blogu - teraz te stare wytyczne też już nie są aktualne), z powodzeniem wprowadziłam także produkty potencjalnie alergizujące takie jak truskawki (u Nas w sezonie czyli ok 8 miesiąca), cytrusy (w okolicach 10/11 miesiąc), mleko krowie (i przetwory - chyba od ok 9 miesiąca), czy kakao (po 11 miesiącu).\n- I tu przechodzimy do najważniejszego : Możecie podpatrywać całe to manu, lub tylko wybrane (np. jeżeli decydujecie o późniejszym wprowadzeniu glutenu do diety dziecka).\n- Pamiętajcie, że pierwsze dwa lata życia dziecka są decydujące. Zarówno pod względem emocji - "im więcej ciepła dziecku damy w tym okresie, tym więcej później dostaniemy", jak i odżywiania, ponieważ wykazano, że menu do 2 lat kształtuje dalsze upodobania i nawyki dziecka.\n- Nie zapomnijcie również, że najlepsze będą zawsze produkty (owoce, warzywa itd) sezonowe, świeże, jak najbardziej naturalne.\nMyślę że teraz możemy przejść do Menu mojego Pierworodnego.\nok godz. 9 ŚNIADANIE\nJest to zazwyczaj:\njajko, jajecznica, twarożek ze szczypiorkiem i/lub rzodkiewką kanapeczki z wedlinką, serem lub dżemem, naleśniczki, placki, racuchy... Do wielu posiłków np. do kanapeczek dodaję pokrojone warzywa - pomidory, ogórki świeże lub kiszone, sałatę, avocado...\nJest też czasem twarożek na słodko (np. z dżemem, o.k jłnwocem, cynamonem...), kanapeczki, owoce (banan, jabłko, mango, gruszka, mandarynki - te szczególnie sobie Jaro upodobał, po mamie, oraz wiele innych), placki, naleśniki, racuchy z twarożku, kaszki (bardzo rzadko).\nNaleśniczki al'a gofry (na ok 4 sztuki):\n- 2 łyżki szklanki oleju (może być kokosowy)\n- opcjonalnie: odrobina soli i cukru lub miodu\nWszystko mieszamy, smażymy na patelni bez tłuszczu, podajemy z dowolnym dżemem.\nWychodzi więcej niż dla takiego jednego szkraba, także myślę że i mama i tata się z tej porcji najedzą ;-) Dla Jarusia wystarcza jeden, czasem pół naleśniczka, zależy od dnia. Można zmniejszyć proporcje, wtedy wyjdzie mniej.\nMyślę, że mąkę można zamienić na mąkę migdałową lub inną bezglutenową, proszek do pieczenia bezglutenowy i powstają naleśniczki bez glutenu\nNic prostszego: mąka, jajka, mleko.\nMoże być to mąka bezglutenowa.\nMoże to być budyń.\nTwarożek z owocem np. jak w tym przypadku z bananem. Może być też z mango, kiwi, albo startą na grubych oczkach gruszką lub jabłkiem. Może być też z cynamonem lub miodem. Pamiętajcie, że musi to być dobry twarożek, najlepiej tłusty lub półtłusty, byle nie chudy, o jak najprostszym składzie.\n4) Jogurt naturalny z dżemem/musem lub\nJogurt musi mieć dobry, naturalny skład. Ja korzystam z Klimeko - możecie powiedzieć, że drogi, ale ma dużą pojemność, starcza na parę dni (do 5 dni można go przechowywać w lodówce). Nadaje się zarówno do deserów, jak i np. do zagęszczania zupek.\nDżem z jabłkiem, dynią i sokiem z pomarańczy. PYSZNYYY!!!\n5) Racuchy z twarożku\n- 500 g twarożku\n- 1 cały budyń\n- odrobinę cukru (opcjonalnie)\nwersja z dżemikiem:\n13:30/14 DRUGIE ŚNIADANIE\nZupy np. rosołek, pomidorowa, jarzynowa, barszcz, ogórkowa, a od niedawna kapuśniak (wcześniej o nim nie pamiętałam ;-)). Rybki z ziemniakami lub ryżem i surówką, mięsa np. cielęcina, wołowina, indyk, gęś, królik itd. z kaszą (gryczana, jęczmienna, kuskus, jaglana...)/ryżem/ziemniakami zwykłymi lub batatami, oraz warzywa np. brokuł, szpinak, kalafior lub wszelkiego rodzaju surówki...\nKanapeczki, twarożek, leniwe pierożki, albo jogurcik naturalny z owockiem albo cynamonem, czasem kaszka lub dwa biszkopty, kilka chrupek kukurydzianych, albo dwa ciasteczka np. Babydream lub Hipp (te po 10 miesiącu mi mocno podpadły, bo są okrutnie słone, więc ich nie kupuję).\n20:30 powiedzmy że II KOLACJA\nCYC, CYC, CYC, czasem raz, czasem w ogóle, a czasem dwa razy. Według potrzeb.\nMUSZĘ DODAĆ, ŻE:\n* Wszystkie godziny są podane tak około. Posiłki nie są wyliczane co do minuty, wszystko zależy od tego jak Jaro wstał, ile trwała drzemka itd ;-)\n* Czasem (bardzo rzadko, ale jednak) są takie dni, gdy Jaro jest tylko i wyłącznie na cycu, albo po prostu nie je obiadu, jedynie płynne lub pół płynne pokarmy. Są to momenty, gdy jest chory, lub ząbkuje. Nie ganiam go wtedy z łyżką, nie zmuszam, tylko akceptuję jego potrzebę i tyle.\n* Jaruś dostaje ciasteczka dla dzieci (tak jak kiedyś pisałam - chcę, aby dziecko miało dostęp do produktów, aby później się na nie rzuciło), oraz domowe wypieki od czasu do czasu. Wszystko rozsądnie i z umiarem. BO: należy unikać zbyt dużych ilości cukru w tak młodym wieku, ponieważ cukier może uzależniać i wpływać na dalsze nawyki żywieniowe...\n* Tak, karmię. I karmić będę... Nie wiem ile. Może jeszcze rok, a może mniej. Nie znam dnia i godziny o której przestanę karmić. Na razie nic nie planuję.\nI przyznaję bez bicia, że karmienie piersią jest wygodne, bo daję w nocy cyca praktycznie przez sen. Z TYM ŻE początku karmienia piersią nie były łatwe, także ta (względna) wygoda którą mam dzisiaj została przeze mnie zdobyta z wielkim trudem - była krew, pot i łzy... Karmienie daje mi satysfakcję i przyjemność. Jestem z tego dumna.\nUwielbiam karmienie piersią, ale nie ganiam karmiących mm. Jak kto woli. Dlatego proszę o wyrozumiałość. Negatywne komentarze nie zostaną dodane. Tyle w temacie karmienia piersią ;-)\nPS. Rozdanie anulowane. 60 osób widziało, żadna nie wzięła udziału, także albo zdjęcia nie wyraźne, ale prezenty za słabe, a może reguły zbyt skomplikowane? No nic... Może następnym razem?\nAutor: Paulina o 06:22\nEtykiety: dieta, jak rozszerzać dietę, karmienie piersią, mamy dzieci pl, mamydziecipl, menu 10 miesięcy, menu dziecka, menu małego dziecka, menu niemowlaka, rozszerzanie diety przy kp\nmałe, wielkie kroki\nRodzina nam się powiększyła ;-)


Visa SimplyOne – dwufunkcyjna karta płatnicza już w ofercie Getin Banku : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Bankowość Visa SimplyOne – dwufunkcyjna karta płatnicza już w ofercie Getin Banku\nPo telefonach komórkowych dual sim przyszedł czas na dwufunkcyjne karty bankowe - na polskim rynku zadebiutowała karta Visa SimplyOne. Najnowszy produkt Visa to rozwiązanie dla tych wszystkich, którzy posiadają więcej niż jedną kartę wydaną przez ten sam bank. Teraz na jednym kawałku plastiku będzie można zakodować funkcje dwóch niezależnych kart płatniczych - na przykład debetowej i kredytowej. Nowatorski instrument płatniczy znalazł się już w ofercie Getin Banku.\nTechnologia Visa SimplyOne obsługuje trzy rodzaje funkcji płatniczych: debetową, kredytową oraz przedpłaconą (pre-paid). Bank emitujący kartę będzie mógł wybrać kombinację dwóch dowolnych funkcji spośród powyżej wskazanych, dostosowując kartę do obsługi produktów bankowych używanych przez klienta. Bank wyznaczy również, która z zapisanych funkcji traktowana będzie jako główna (domyślna). Kartą domyślną będzie można płacić zarówno z użyciem chipa, paska magnetycznego jak i zbliżeniowo. Druga karta będzie dostępna wyłącznie z poziomu mikroprocesora. Obydwoma kartami będzie natomiast można płacić w internecie – każda z funkcji otrzyma własny numer karty oraz odrębny kod CVV2.\nW przypadku dokonywania transakcji kartą Visa SimplyOne za pomocą mikroprocesora, terminal POS lub bankomat powinien zapytać posiadacza o wybór karty płatniczej. Brak takiego pytania będzie równoznaczny z wyborem karty domyślnej. Możliwość wyboru nie pojawi się również przy płatnościach zbliżeniowych i transakcjach z użyciem paska magnetycznego, obsługiwanych wyłącznie z poziomu karty głównej.\nJako pierwsi z nowego instrumentu płatniczego skorzystają klienci Getin Banku. Karty wydawane przez Getin Bank będą łączyć w sobie funkcję debetową i kredytową, przy czym funkcja debetowa zawsze będzie ustawiona jako domyślna. Z nowego instrumentu będą mogli korzystać zarówno nowi, jak i obecni klienci banku.\n“Jesteśmy bardzo zadowoleni z tego, że możemy udostępnić naszym klientom kolejny innowacyjny produkt – nowoczesną kartę płatniczą Visa SimplyOne, która na jednym “plastiku” oferuje klientom Getin Banku dokonywanie transakcji zarówno kartą debetową, jak i kredytową. Decyzję, którą z kart dokonać transakcji, użytkownik Visa SimplyOne podejmuje w momencie jej realizacji” – podkreślił Paweł Wawiernia, dyrektor Biura Kart Płatniczych Getin Banku.\nMniej kart w portfelu to nie jedyna korzyść z nowej karty. W przypadku zakupów o wartości przekraczającej 300 złotych, dokonywanych przy użyciu Visa SimplyOne, Getin Bank oferuje swoim klientom atrakcyjne programy ratalne. Dodatkowo, każdy posiadacz podwójnej karty otrzyma bezpłatne ubezpieczenie.


Toyota Aygo: Filtr powietrza doprowadzanego do kabiny - Czynności serwisowe do wykonania we własnym zakresie - Obsługa techniczna i konserwacja\nToyota Aygo: Filtr powietrza doprowadzanego do kabiny\nToyota Aygo –> Obsługa techniczna i konserwacja –> Czynności serwisowe do wykonania we własnym zakresie –> Filtr powietrza doprowadzanego do kabiny\nWarunkiem sprawnego działania układu klimatyzacji jest regularna wymiana filtra powietrza doprowadzanego do kabiny.\nWyjąć filtr, tak jak pokazano na ilustracji.\nZamontować nowy filtr.\nCzęstotliwość wymiany filtra\nFiltr powietrza doprowadzanego do kabiny należy sprawdzać i wymieniać zgodnie z planem obsługi okresowej. W regionach o znacznym zapyleniu powietrza lub o dużym natężeniu ruchu drogowego konieczna może być jego częstsza wymiana. (Szczegółowe informacje dotyczące obsługi okresowej podane są w książce gwarancyjnej samochodu.)\nZnaczne osłabienie wydajności nawiewu powietrza w kabinie\nMoże to oznaczać zanieczyszczenie filtra. Sprawdzić i w razie potrzeby wymienić filtr.\nFiltr powietrza doprowadzanego do kabiny powinien być zawsze zamontowany.\nUżywanie układu klimatyzacji bez zamontowanego filtra może doprowadzić do jego uszkodzenia.\nNależy używać wyłącznie nakrętek mocujących i narzędzi Toyoty przeznaczonych do obręczy kół ze stopów lekkich. ...


Jak wybrać najlepszy tytoń do skręcania papierosów\nKażdy palacz zdaje sobie sprawę z tego, że kupowanie gotowych papierosów jest kosztowne.\nDużo bardziej opłacalne jest samodzielne ich skręcanie. Zaoszczędzić można tym więcej, im więcej się pali.\nWielu palaczy uważa jednak, że papierosy domowej roboty są smaczniejsze niż gotowce... a co najważniejsze - wiadomo, co w nich jest.\nTylko jak wybrać tytoń do skręcania papierosów?\nOto najważniejsze czynniki wyboru dobrego tytoniu.\nDobry tytoń to ten, który charakteryzuje się wysoką jakością. To oczywiste!\nWysoka jakość w przypadku tytoniu do papierosów oznacza przyjemny smak oraz aromat. Powinien nie tworzyć zbyt dużo dymu. Gryzący dym świadczy o dużej ilości zanieczyszczeń i zbyt wysokiej wilgotności materiału.\nTytoń warto obejrzeć z bliska jeszcze przed zawinięciem go w gilzy. Dobre gatunki nie będą miały zmieszanych kawałków patyków. Powinny być pocięte na równe kawałki o grubości około 6 do 7 mm. Taki najłatwiej się zawija.\nTytoń wysokiej jakości musi być oczyszczony i odgrzybiony. Ważne jest też, aby pamiętać, że nawet najlepsze rodzaje tytoniu mogą zostać zniszczone przez złe warunki przechowywania. Wiele osób chwali sobie tytoń Viceroy, Virginia oraz Route 66.\nWszystkie z nich są dostępne na http://tytontani.pl/.\nDużą rolę odgrywa cena tytoniu. Nie ma sensu przepłacać, za towar, który jest średniej jakości.\nNajlepiej znaleźć tytoń dobrej jakości i w atrakcyjnej cenie, taki jak w sklepie http://tytontani.pl/.\nWażne, by zwrócić szczególną uwagę na to, w jakich paczkach jest sprzedawany tytoń. Niektóre gatunki są pakowane po 40 g, inne po 50, a jeszcze inne można kupić w hurtowych opakowaniach po kilogram i więcej.\nDlatego, konieczne jest przeliczanie cen. Jest duże prawdopodobieństwo, że bardziej opłaca się kupić dużą paczkę niż kilka małych.\nSkręcanie papierosów jest też znacznie tańsze od kupowania pakowanych. Sprawdź nasze porównanie tu.\nO procesach suszenia tytoniu można doczytać na stronie bat.com.pl. Dobry tytoń powinien mieć wilgotność na poziomie pomiędzy 6 a 8%. Jeżeli jest ona mniejsza, to tytoń spala się zbyt szybko. Jeżeli jest zbyt wysoka to daje dużo dymu, ale nie można dobrze się nim zaciągnąć. Palenie go jest po prostu nieefektywne.\nWielu palaczy poleca trzymać otwartą paczkę tytoniu w słoiku, a przed skręcaniem lub zwijaniem papierosów dodatkowo go dosuszyć. Można to zrobić na wiele sposobów — na ręczniku na parapecie, na kartce położonej na grzejniku lub nawet w kuchence mikrofalowej.\nTrzeba pamiętać, że nawet jeśli kupimy tytoń o dobrej wilgotności — to należy dbać, by przechowywać go we właściwych warunkach.\nRóżne rodzaje cięcia\nTytoń można kupić w trzech wersjach — w liściach, w formie shag (czyli długich włókien do ręcznego skręcania papierosów) oraz krajanki papierosowej. Każda z tych form jest przeznaczona do innych celów.\nTytoń liściasty należy najpierw odpowiednio pociąć. Jest to zadanie, które wymaga nakładu pracy i wiedzy. Krajanki papierosowe są przystosowane do skręcania w maszynkach. Łatwo je zwijać w bibułki.\nDowiedz się jak szybko skręcić papierosa w naszym przewodniku.\nShag wykorzystywany jest wyłącznie do ręcznego skręcania. Z tego powodu trzeba najpierw zdecydować się na metodę, jaką planujemy produkować papierosy. Nie ma sensu kupować włókien tytoniowych po to, aby ciąć je na krajankę. To strata czasu!\nLepiej od razu kupić właściwy rodzaj, dostosowany do maszynek do skręcania.\nTo był przewodnik po wyborze odpowiedniego tytoniu do skręcania papierosów.\nZobacz listę najlepszych tytoni dostępnych w naszym sklepie internetowym!


Kultura i Sztuka na sędziszowskiej ziemi to piękny dorobek jej twórców. Każda mniejsza czy też większa społeczność jest szczęśliwa jeżeli wśród niej znajdą się umysły czujące życie oczami muz: malarze, rzeźbiarze, poeci. A, Sędziszów w tym zakresie ma się czym poszczycić. Żyją tu ludzie których twórczość znana jest nie tylko w galeriach wojewódzkich czy kraju - ale także w galeriach Zachodniej Europy.\nUrodził się w 1947 r. we wsi Przełaj, gmina Sędziszów. Szkołę podstawową ukończył we wsi Przełaj. W wieku 14 lat wyjechał do Sosnowca - gdzie ukończył Szkołę Górniczą. Przez 3 lata pracował w kopalni. W 1968 roku ożenił się. Przez pięć lat mieszkał i pracował w Raciborzu, a od 1976 roku do chwili obecnej mieszka w Sędziszowie. Ma dwoje dzieci.\nMuzeum Narodowe - Kielce 1983 r.\nMuzeum Okręgowe - 1985 r.\nMuzeum Okręgowe Radom - 1984 r.\nMuzeum Nowy Sącz - 1985 r.\nMuzeum Etnograficzne Warszawa - 1986 r.\nMuzeum Etnograficzne Kraków - 1986 r.\nMuzeum Etnograficzne Toruń - 1987 r.\nBWA - Suwałki - 1987 r.\nMPiK Opole - 1988 r.\nMPiK oraz DK Kielce - 1986 r. I 1988 r.\nOśrodek Kultury Warszawa Ochota - 1990 r.\nDom Kultury Jędrzejów - 1988 r. i 2001 r.\nMuzeum Zegarów Jędrzejów - 1987 r. i 2002 r.\nMuzeum Chałbińskiego - Galeria u Hasiora - wystawa w 1992 r.\nWystawa indywidualna w Sędziszowie Dom Kultury - 1996 r.\nGaleria "JAKSA" Miechów - 1989 r.\nRFN - Minstern - Westwalia - 1987 r.\nRFN - Fulda - Bawaria - 1988 r.\nNRD - Lipsk - 1984 r.\nZSRR - Lwów - 1986 r.\nBułgaria - Szumen - 1986 r.\nFrancja - Paryż - wystawa indywidualna - 1994 r.\nSzwajcaria - wystawa zbiorowa - europejscy twórcy - 2001 r.\nOkoło 110 obrazów znajduje się (są one własnością Muzeów) w kraju i zagranicą.\nUrodził się w 1931 roku w Grodnie. Wykształcenie wyższe. Emeryt. Uprawia malarstwo olejne i akwarelowe. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych, indywidualnych i plenerach malarskich. Uzyskał szereg nagród i wyróżnień.\nKonkurs "Moja mała ojczyzna" - Lublin 1988 rok,\nI Ogólnopolskie Biennale - Sławina 1987 rok,\nFrancja 1990 rok.\nPrzegląd Wojewódzki w Kielcach - II nagroda w 1983 roku,\nj.w. Grand Prix w 1987 roku,\nII Ogólnopolskie Biennale w Skawinie w 1989 roku - II nagroda,\nj.w. III Biennale w 1991 roku - I nagroda,\nIII Ogólnopolskie Biennale "Pejzaż ojczysty" w Skierniewicach w 1994 roku - I nagroda,\nj.w. w IV Biennale w 1996 roku - I nagroda,\nj.w. w VI Biennale w 2000 roku - III nagroda.\nStypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2000 roku.\nAdres: 28-340 Sędziszów, ul. Jaśminowa 7, tel. (0-41) 38-11-646\nChleb na tataraku\nMinęło już prawie 38 lat jak rzeźbię. Lubię zajmować się rzeźbą w drzewie. Przez te ładnych kilkadziesiąt lat wyrzeźbiłem dużo różnych rzeźb takich jak: Chrystus na krzyżu, Ucieczka do Egiptu, Ostatnia wieczerza, Wygnanie z Raju, Adam i Ewa, szopki, anioły, diabły, czarownice, muzykanci, kosiarze i wiele innych, trudno zapamiętać, a było to bardzo dużo i to wszystko w Polsce i poza granicami naszego państwa. Brałem udział w plenerach rzeźby monumentalnej. Moje prace są w różnych muzeach w całej Polsce jak również za granicą. Miałem bardzo dużo wystaw zarówno w naszym województwie jak również w innych regionach Polski. Największą radość sprawiło mi podziękowanie od Jana Pawła II, naszego Ojca Świętego, wyrzeźbiłem dla jego świętobliwości postać Maksymiliana Kolbe w ubraniu więziennym. Oprócz rzeźby zajmuję się poezją i piszę duży pamiętnik, chciałbym to kiedyś opublikować.\nAdres: 28-340 Sędziszów, ul. Polna 11\nOd urodzenia mieszkam w Sędziszowie. Obecnie jestem emerytem Państwowej Straży Pożarnej. Twórczością artystyczną zajmuję się od 1974 roku. Brałem udział w licznych wystawach. Wiele moich prac znajduje się za granicą: w Niemczech, Austrii i Francji, ale wiele ich jest w Polsce. Do kościoła w Sędziszowie wykonałem Chrystusa Zmartwychwstałego, Szopkę Bożonarodzeniową i Jezusa Ukrzyżowanego. Do kościołów w Olsztynie i Kętach wykonałem snycerki do ołtarzy rzymskich, odnowiłem również dwa aniołki w kościele św. Prokopa w Krzcięcicach. W ubiegłym roku wykonałem na zamówienie polonii węgierskiej rzeźbę św. Jadwigi, która znajduje się w Kaplicy Przebłagania w Budapeszcie. Rzeźba ludowa przedstawia zwykłych prostych ludzi, ich codzienne zmagania z życiem. Ludzi takich, jakich spotykało się dawniej tj.: kobieta z dwojaczkami, grabiami, maselnicą, kosiarzy, gęsiareczki. W mojej twórczości można zobaczyć: Madonny, Frasobliwe, świętych, patronów , anioły, szopki. Dziś, gdy świat tak pędzi do przodu trzeba coś zostawić ludziom po sobie, zatrzymać obraz dawnych lat, czynności, jakże prostych, wykonanych bardzo prostymi narzędziami w formie rzeźby lub płaskorzeźby.\nAdres: 28-340 Sędziszów ul. Kwiatowa, tel. (0-41) 38-12-740\nOd 1977 roku - własna pracownia rzeźby, 1982 rok - uzyskał status mistrza rzemiosła artystycznego w dyscyplinie rzeźba, 1985 rok - status artysty plastyka wydany przez Ministerstwo Kultury i Sztuki Liczne wystawy w Polsce i RFN. Nagrody za prace dla kościołów w Polsce i RFN. Od 1989 roku pracuje legalnie w niemieckich firmach kamieniarskich przy renowacji rzeźby, kamieniarstwo artystyczne, rzeźba. Rzeźby - portretowe, nagrobne, ogrodowe, kamieniarstwo artystyczne, renowacje. Tworzywo - piaskowiec, marmur, granit, drewno, metal.\nAdres: 28-340 Sędziszów, ul. Gródek 23a, tel. (0-41) 38-11-775, 0-604-414-994\nWymienieni wyżej artyści swoją wrażliwość twórczą oraz tajniki pracy artystycznej starają się przekazywać młodym twórcom skupionym w Kółku Plastycznym funkcjonującym w Samorządowym Centrum Kultury.


Jarmark świąteczny - Drezno i Praga - Speckled Fawn DIY, blog o dekorowaniu wnętrz, ogrodach i rękodziele. Pomysły na DIY, zrób to sam, filcowanie.\nJarmark świąteczny – Drezno i Praga\nWydaje mi się, że powoli rodzi nam się nowa mała tradycja – wyjazd na jakiś jarmark bożonarodzeniowy 🙂 W zeszłym roku był to jarmark we Wrocławiu – z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że było przepięknie 😉 Miasto mile mnie zaskoczyło ilością atrakcji, dekoracji i ozdób 🙂\nW tym roku najpierw mieliśmy zamiar pojechać tam jeszcze raz, ale ostatecznie stanęło na Pradze, tym bardziej, że cenowo wychodziło podobnie. Później pojawił się jeszcze pomysł spędzenia niedzieli w Dreźnie (1,5h jazdy od Pragi).\nW Pradze byłam po raz trzeci, jednak dwa poprzednie to były takie jednodniowe wycieczki autokarowe z Karpacza. Cieszyłam się na możliwość połażenia po mieście gdzie i ile będzie mi się chciało, bez biegania za czerwoną kuleczką czy innym wskaźnikiem niesionym przez przewodnika 😛\nChoinka w Pradze\nSam jarmark w Pradze zrobił na nas mniejsze wrażenie niż Wrocław, było generalnie trochę ‚biedniej’ 😛 Za to miasto samo w sobie bardzo ładne i chętnie je sobie zwiedzałam, mimo iż wszystko to widziałam już wcześniej 😉\nno to czekałam 😛\nZa to Drezno było pięknie przystrojone, a jarmark robił wrażenie 🙂 Do samego miasta planujemy nawet wrócić na weekend latem 🙂\nwidok z okna mieszkania\nW Pradze zatrzymaliśmy się na dwie noce w mieszkaniu w starej kamienicy – spokojnie pomieściło by nawet 9osób, nas była piątka 🙂 Nie muszę chyba mówić jaką miałam uciechę z przebywania w takim starym budownictwie 😛\nPoniżej już zdjęcia z Drezna 🙂\njeleń wrócił z nami do domu! 😀\nNo cóż, robiłam dużo zdjęć 😛\nJestem bardzo ciekawa czy możecie mi polecić jakiś naprawdę robiący wrażenie jarmark – tak na przyszły rok :))) Dajcie znać!\nZima? i po zimie…\n18 grudnia 2017 at 15:25 Odpowiedz\nJeleń przepiękny…taki dostojny… Najcudowniejszych Świąt.\n18 grudnia 2017 at 16:08 Odpowiedz\ndziękuję 🙂 spodobał nam się niesamowicie 😉\n18 grudnia 2017 at 16:32 Odpowiedz\nPięknie, kolorowo, klimatycznie… 🙂 Czuć już mocno święta 🙂\n18 grudnia 2017 at 16:34 Odpowiedz\nAle fajnie! Wstyd się przyznać ale chyba jeszcze nie byłam na żadnym jarmarku 😀 A co to za pokolorowane gołębie? O_O\n18 grudnia 2017 at 17:14 Odpowiedz\n;P farbowane jakieś chyba ;D też się zastanawialiśmy 🙂\n18 grudnia 2017 at 17:24 Odpowiedz\nZ przyjemnością odwiedziłabym !\n19 grudnia 2017 at 10:08 Odpowiedz\nMyślicie o Berlinie lub Wiedniu? Przed świętami warto zobaczyć też Budapeszt… i po świętach… i latem…i w ogóle zawsze .\nZazdroszczę tego Drezna, kiedyś zakochałam się w tym mieście i marzę o jarmarku w Dreźnie, może za rok, bo w tym roku przez skrócony adwent zabrakło nam weekendów 🙂 A najmilej wspominam zeszłoroczny jarmark w małym miasteczku w Saksonii, taki bez przepychu, lokalny, bez tłumów i tłoków 🙂 urokliwy 🙂\nNasz wrocławski lubię też poza weekendem 🙂 bo tak, to tłumy straszne, turyści 😛\n19 grudnia 2017 at 13:15 Odpowiedz\na no właśnie! Zapomniałam o Berlinie 🙂 byłam z 10 lat temu na jarmarku na takiej wycieczce na studiach 🙂 Niewiele już szczegółów pamiętam, ale kojarzę, że było bardzo ładnie 😛 Trzeba by to powtórzyć.\nCo do Wiednia – super pomysł na przyszły rok 🙂 O Budapeszcie też coraz częściej słyszę same pochlebne opinie 🙂\n19 grudnia 2017 at 17:58 Odpowiedz\nCo roku marzę o takim jarmarku z prawdziwego zdarzenia a udało mi się tylko raz wiele lat temu. Niesamowite miejsca, fantastyczna atmosfera i mnóstwo fajnych sposobów żeby nie było zimno 🙂\n19 grudnia 2017 at 18:05 Odpowiedz\noj tak 🙂 taki jarmark to coś wspaniałego, człowiek się czuje jak dziecko 😉 gorąco polecam, może w przyszłym roku się uda? 🙂\nalez cudnie.. a te drewniane ozdoby z pierwszego zdjecia.. brałabym!\n19 grudnia 2017 at 18:00 Odpowiedz\nteż bym brała, ale moje konto protestowało ;P\n19 grudnia 2017 at 18:56 Odpowiedz\nMuszę kiedyś namówić chłopaka na taką wycieczkę, by odstresować się przed Świętami 🙂\n31 stycznia 2018 at 08:34 Odpowiedz\nCo roku jeżdżę do Drezna na Striezelmarkt. Niezapomniane wrażenia.\n10 listopada 2018 at 22:07\nJarmarki świąteczne w Europie - jak zorganizować wyjazd - Speckled Fawn DIY, blog o dekorowaniu wnętrz, ogrodach i rękodziele. Pomysły na DIY, zrób to sam, filcowanie.


Kochanek czerwonej gwiazdy [Witold Jabłoński] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00262 003884 21772469 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Witold Jabłoński Liczba stron: 154\nISBN: 978-83-935246-4-8 Data wydania: 2014-06-17\n'Kochanek Czerwonej Gwiazdy' powstał na początku lat 90. i od razu zaczął egzystencję na poły legendarnego utworu, o którym ten i ów w środowisku gejów słyszał, lecz mało kto go widział. Dawałem od czasu do czasu do przeczytania nielicznym wybrańcom pożółkły maszynopis i to było wszystko. W końcu sam maszynopis także gdzieś przepadł. Uznałem to za ostateczny gwóźdź do trumny, swoiste zamknięcie tematu'. (W. Jabłoński)\nWitold JabłońskiKochanek czerwonej gwiazdyFragment\n1. Koło FortunyRozłożyła karty do tarota. Myślała wciąż o Andrzeju. Trzy świece w czarnych lichtarzykach płonęły niezwykle i tajemniczo. Prawdziwie teatralna inscenizacja. Alicja grała właśnie dla samej siebie, zupełnie prywatnie, rolę czarownicy. Brakowało tylko jeszcze, żeby wszedł do pokoju jej piękny brat i zapytał znienacka grubym głosem: „Co tam wyczyniasz, młoda wiedźmo?”. Niewątpliwie zaskrzeczałaby w odpowiedzi: „Bezimienne dzieło!”. Mijałaby się w tym wypadku nieco z prawdą, ponieważ „dzieło” miało imię. Andrzej.Trzeba się skupić i wziąć do rzeczy. Tarot nie znosi roztargnionych. Kpi sobie z nich, albo nawet ich straszy. Cóż, kiedy niepokój o brata drążył jej umysł tak podstępnie i uporczywie...Jej młodszy brat, Aleksander. Stanowili od dziecka swoje zupełne przeciwieństwa. Ona lubiła księżyc, koty, klasyczną muzykę, dobrą literaturę i magię. On wolał słońce, psy, sport, dyskotekę i bzdurne filmy na kasetach video. Jeździł przy tym ciągle na deskorolce jak dzieciak, chociaż w tym roku omal nie został maturzystą. A jednak to właśnie jego zaprosili Król i Królowa Denarów na wakacje we Francji. Widocznie chcieli mu osłodzić gorycz niepowodzenia. Alicja była przekonana, że rodzice kochają dwójkę dzieci jednakowo, chociaż Aleks ze swoim kocim wdziękiem i przymilnością potrafił znacznie łatwiej wkraść się w ich łaski.Alicja, choć kruczowłosa jak matka, była w nieuchwytny sposób podobna do ojca i piękna... jak młody chłopiec. Ścięła w poprzednim sezonie włosy, przeszkadzały jej, gdy nosiła ciężkie i skomplikowane peruki Klary, Polly i czarownicy z Makbeta. W nowym wcieleniu, jako początkująca, acz odnosząca pierwsze sukcesy aktorka, zdołała urzec jednego reżysera, paru kolegów ze sceny i bliżej nieokreślone grono wielbicieli.Aleksander przywiózł z Paryża ciemnobrązowe loki jeszcze dłuższe niż przedtem i także był piękny, piękniejszy od swojej siostry, w wyraźnym podobieństwie do matki śliczny jak młoda dziewczyna albo anioł Botticellego. Lub młody faun. Opalił się na całym ciele, co z dumą podkreślał. Rzeczywiście, jego szczupłe pośladki były równie brązowe jak cała reszta. Udało się gniademu źrebcowi uniknąć porażenia, słońce Riwiery wyraźnie mu sprzyjało. Kolczyk w lewym uchu i bezczelnie prowokacyjny uśmiech – błysk białych zębów łączył się przy tym z dziwnym lśnieniem piwnych oczu – dopełniały całości. Aleks zawsze śmiał się nadzwyczaj ładnie, ale teraz wmieszał się w to jakiś odcień goryczy. Co takiego wyprawiał, gdy tylko Król i Królowa spuścili go z oka? Nie chciał się tym chwalić. Zaraz po powrocie zaczął przesiadywać w kawiarni „Monopol” i innych podobnych miejscach. Alicja wiedziała, czym to pachnie, lecz wolała udawać, że niczego nie dostrzega. Tak było wygodniej dla obu stron. Pakt o nieagresji. Na szczęście jej brat nie sprowadzał nowych kolegów do domu.Karty mówiły prawdę. Rycerz Kielichów podążał na oślep w poszukiwaniu świętego Graala. Zapominał jednak, że tylko wtedy osiągnie to, co nieosiągalne, gdy wyrwie się z pęt własnych grzechów i mrocznych obsesji.Właśnie, tarot. Trzeba do niego wrócić. Przymykając na chwilę powieki, przywołała raz jeszcze obraz Andrzeja. Dobry, miły, kochany Andrzejek. Szczuplutki, delikatny blondynek o wielkich, rozmarzonych, zielonych oczach. Nie kochała go, przecież nic między nimi nie zaszło oprócz paru niezobowiązujących całusów, ale bardzo, bardzo lubiła. Zawsze chętnie sobie wyobrażała, że prowadzi ją za rękę przez mroczny tunel życia ku tajemniczemu światłu i jest jej z nim dobrze, bezpiecznie i ciepło. Nie umiała wytłumaczyć samej sobie, dlaczego zawsze postaci Andrzejka w jej myślach towarzyszyło takie naiwne, infantylne marzenie. Zamiast szukać w innym facecie oparcia, namiastki swego ojca, wciąż jeszcze najwidoczniej roiła o baśniowym królewiczu jak trzynastoletnia prawiczka. Zawsze był dziwny. Wciąż jakby nieobecny duchem, nieobliczalny. Nie potrafiła zrozumieć, dlaczego w końcu wyprowadził się z akademika i zamieszkał z tym ohydnym, nawiedzonym scenografem, zwanym przez aktorską brać Pająkiem Tkaczem, gdyż utrzymywał się także z tkania gobelinów. Dzięki temu, że zabierał czasem ze sobą chłopaka do teatru, poznała Andrzeja. Czy byli kochankami? Wszyscy plotkowali na ten temat, ale ona nie chciała słuchać. Nie chciała w coś takiego uwierzyć. Nie potrafiła wyobrazić sobie, jak wstrętne pajęcze odnóża gładzą to kruche ciałko, by skłonić je do uczestniczenia w bardziej drastycznych zbliżeniach. Czy rzeczywiście blondynek nadstawiał tyłka, by ten koszmarny drab mógł wsadzić weń nabrzmiałego kutasa? Co innego Aleks. Jego, niestety, mogła sobie wyobrazić w każdej sytuacji. Jej brat to zdolny chłopak, niewątpliwie zdolny do wszystkiego.Gdy o tym wszystkim myślała, wzbierał w niej gniew. Co się działo z tymi chłopcami i mężczyznami? Jaka siła sprawiała, że gotowi byli narazić się na odrzucenie ze strony zawiedzionych bliskich i pogardę otoczenia, gdyby wyszła na jaw ich „dewiacja”? Zmuszeni zatem ukrywać swoje prawdziwe życie w obawie, że w oczach innych staną się powszechnie wyszydzanymi „pedałami”? Znosząc męczące pytania rodziny, kiedy się wreszcie ożenią? Wysłuchiwać z kamiennym obliczem niesmacznych kawałów na swój temat? Od dziecka mówiono im, że drugi facet powinien wzbudzać w nich wyłącznie obrzydzenie, a jedynym uczuciem, jakie faceci mogą sobie przekazywać, jest agresja wynikająca z rywalizacji. Z rywalizacji o kobietę, oczywiście. Uwaga: mężczyznom wolno obejmować się i całować tylko w jednym wypadku – po zwycięsko strzelonym golu! A jednak niektórzy nie wahali się wymykać do osławionych parkowych i dworcowych szaletów, by tam onanizować się grupowo nad zaszczanym pisuarem, obciągać niedomyte fiuty podejrzanym typom lub przepychać kiszkę stolcową w wymazanej gównem kabinie... Tak ich sobie wyobrażała. Ciekawe, że tego rodzaju fantazje wzbudzały w Alicji mdłości przemieszane jednak z dziwną, niepojętą dla niej fascynację. Niezdrową, jak powiedziałyby stare dewotki, ale ona nie czuła się chora. Była normalna, skoro pociągali ją faceci. Nawet jeśli byli pedałami. Była aktorką. Nic, co ludzkie, nie było jej obce. W powszechnym mniemaniu pedał kojarzył się z cuchnącym kiblem albo z wymalowanym, kręcącym tyłkiem idiotą, rzucającym się na wszystkie portki w okolicy, dlatego też bitym i kopanym przez prawdziwych mężczyzn. Szantażowanym przez milicję, gdy znaleźli przy zatrzymanym wazelinę, straszonym przez lekarzy lobotomią, gdyby nie chciał się zmienić. Śmieciem, którym można było bezkarnie pomiatać.Dlaczego decydowali się na tak poniżającą niedolę? Dlaczego woleli być obrzydliwymi „zboczeńcami”, zamiast jak normalna większość hetero po bożemu zapłodnić jakąś kobietę, cierpliwie, w milczeniu znosić całe życie jej histerie i fanaberie, wyskoczyć czasem z kolegami na mecz albo na piwo, a na co dzień zaharowywać się dla połowicy i kupy dzieciaków, postarzeć się przedwcześnie i umrzeć na zawał albo pęknięty wrzód na żołądku? Gdzie było źródło tego „zła”?Chociaż Alicję pociągała magia i różne formy okultyzmu, nie wierzyła w Boga ani Szatana. Nie istnieje absolutne Dobro i nie ma absolutnego Zła. To abstrakcyjne pojęcia, które nijak się mają do rzeczywistości. Nadają się tylko do religii i innych form totalitarnych ideologii. Opium dla mas. Oszałamia się nim prostaczków, by móc wykorzystywać ich ciężką pracę i wyłudzać datki na bogato zdobione budowle oraz luksusowe życie przewodników stada. I tyle.Tak więc na powyższe „dlaczego?” odpowiedź mogła być tylko jedna: tak każe im postępować natura. Społeczne tabu i wpajane całe życie zabobony okazywały się wobec niej bezsilne. Człowiek łudzi się, że ujarzmił przyrodę, lecz ona co pewien czas uświadamia mu to złudzenie rozmaitymi wstrząsami i innymi kataklizmami, przypominając, że ludzkość jest tylko rojem mało znaczących pasożytów na łonie matki Ziemi.No, dosyć tego filozofowania. Wracajmy do kart. Wracajmy do Andrzejka.Andrzejek powinien kochać się w niej jak Mały Książę w swej róży. Wzdychać tęsknie do niewinnej Alicji po drugiej stronie lustra. Niewinnej?Miała niezwykły dar okłamywania samej siebie. W końcu rolę Polly dostała nie tylko dzięki talentowi i zaletom charakteru. Potrafiła wygryźć dotychczasową „asystentkę” reżysera, który w Polsce miał światową sławę. Sukces był wprawdzie krótkotrwały. Hrynkiewicz nie zabrał jej ze sobą do Londynu, jak obiecywał bezpośrednio po drugim orgazmie. Nie był już młodzieńcem, toteż drugi orgazm był w tym przypadku niewątpliwym sukcesem. Wszystkie koleżanki teatralne w każdym razie zieleniały z zazdrości, a byłej „asystentce” przybyło nawet parę siwych włosów...Gdzie jesteś, Andrzejku?Co strzeliło do głowy temu szalonemu chłopcu, że rzucił nagle polonistykę, zerwał z Tkaczem i rozpoczął naukę w seminarium? Dobrze chociaż, że nie wybrał Zielonoświątkowców, Adwentystów Dnia Siódmego, świadków Jehowy, mormonów czy innej podobnej cholery. Opowiadał Alicji, że poczuł „powołanie”. Słuchała tych wyjaśnień z cynicznym uśmieszkiem. Co za bzdura, to przecież zwykła ucieczka od życia i oddanie się w dobrowolną niewolę.Od chwili, kiedy postanowił zostać świętym młodziankiem, nie bywał u niej zbyt często. Jeśli w końcu się zjawił, myślami zawsze był gdzieś daleko, co niestety dawało się odczuć. Zanim dziewczyna pomyślała o zdobyciu chłopca, jakaś niepojęta siła odebrała go jej. Miała tylko nadzieję, że w końcu jednak wróci do niej wypłakać się, zawiedziony i rozczarowany tym swoim urojonym Bogiem.Znowu chwila roztargnienia, a tam czekają Rydwan, Gwiazda i Kochankowie... A także Wisielec i Wieża Boga, co zawsze oznacza kłopoty.Wpatrując się w kolorowe obrazki, powróciła myślami do swoich rozważań na temat natury. Miała nieodparte przeczucie, że w przypadku Andrzeja nowo wyzwolona namiętność zniszczy jego dotychczasowy świat z siłą wulkanu. A może cały ich świat zmiecie z powierzchni i utworzy na nowo.Spojrzała na siebie w lustrze poprzez chybotliwe płomyki świec. Miłość i nienawiść malowały się na jej twarzy w sposób trudny do rozdzielenia. Spróbowała spojrzeć na siebie z boku, z zawodowym dystansem. Taki grymas przyda się do jakiejś roli. Może w niedalekiej przyszłości Lady Makbet albo Hedda Gabler? Obie kochały i nienawidziły zarazem, pragnęły od swoich mężczyzn czegoś wielkiego... Zaraz, pomyślała, miłość? Tak, właśnie teraz poczuła, że kocha Andrzeja, teraz, gdy stał się tak daleki i nieosiągalny...Drgnęła, gdyż wydało się jej, że słyszy szczęk otwieranych drzwi. Aleks? Nie, na niego jeszcze za wcześnie, dopiero pół godziny po północy. Wracał zwykle nad ranem, najczęściej pijany, i wtedy bez słowa szedł do siebie, gdzie rzucał się na łóżko, czasem nagi, czasem w ubraniu. Do jej pokoju, zawalonego starymi meblami i książkami, które powyrzucał z własnego, nigdy nie zaglądał, nawet jeśli paliło się w nim jeszcze światło. Niekiedy, sądząc po odgłosach, zabawiał się sam ze sobą przed zaśnięciem, pewnie z niespełnionej żądzy albo jej nadmiaru. Można też było usłyszeć coś jakby śmiech lub płacz. Alicja czuła się bezsilna. Początkowo próbowała przemówić bratu do rozsądku, przestrzegała przed konsekwencjami przypadkowych kontaktów, straszyła niedawno objawioną światu śmiertelną chorobą, na jaką zapadali głównie homoseksualiści. Aleks pozostał głuchy na wszystkie przestrogi. Znowu ta przeklęta natura. Głupiec zmierzał radośnie w stronę przepaści.Porzuciła w końcu protekcjonalny ton starszej siostry. Żyli odtąd w absolutnej symbiozie, nie mieszając się nawzajem do swoich spraw. Nie słyszała zresztą najczęściej powrotów brata, była bowiem zbyt znużona po spektaklach i teatralnych popijawach, by jego trzaśnięcia drzwiami czy głośne tupanie ciężkimi buciorami spędzały jej sen z powiek. Teraz także była zmęczona. Odgadywanie przyszłości to jednak ciężka robota.Zdmuchnęła dwie świece, pozostawiając jedną, aby się spokojnie dopaliła do rana. Czuła się bezpieczniej, gdy mogła chłonąć przez sen to ciepłe światło. Leżała już w łóżku i powoli usypiała, nie mogła jednak uwolnić się od pytania: „Gdzie jesteś, Andrzejku?”. Gdy tylko przymykała powieki, zjawiała się pod nimi wizja pędzącego nocnego pociągu... Otworzyła je znowu. Dostrzegła sporą ćmę, którą przez otwarte okno przyniosła ciepła, sierpniowa noc. Księżycowy motyl wpadł prosto w ogień i płonął, skwiercząc. Czy to jakiś symbol, a może znak? Ostatnim wysiłkiem woli dziewczyna wzruszyła ramionami. Usnęła.\n2. Giermek KielichówTej samej nocy, w pociągu zmierzającym do Częstochowy, kleryk Andrzej Korwin siedział wciśnięty w róg przepełnionego przedziału. Towarzyszyło mu ośmiu kolegów. Udzielono też przez miłość bliźniego odrobiny miejsca jakiejś starszej kobiecie z małą dziewczynką, zapewne wnuczką. Dziecko spało, nie zważając na jednostajny łomot i prowadzone wokół rozmowy, jego opiekunka też posypiała, ale co jakiś czas czujnie otwierała oczy. Chłopcy nie mogli zasnąć, wiercili się niespokojnie, gadali w kółko o tym samym, od czasu do czasu intonowali jakąś pieśń. Kobieta nie miała nic przeciwko temu, przeciwnie, zachęcała ich nawet zapewnieniami, że „panowie tak ładnie śpiewają”. Było to uzasadnione o tyle, iż nabożne pieśni zagłuszały dobiegającą z korytarza wulgarną śpiewkę, ryczaną pijackimi głosami.Wszystkie wagony zapchane były ponad miarę, jak to zwyczajnie w Polsce podczas wakacji. Jechało więc sporo młodzieży z plecakami, jechały rodziny z dziećmi na wczasy, starcy do sanatoriów. Trwający u władzy rząd dbał wielkodusznie o lud pracujący miast i wsi. Kiedy władze, broniąc naród przed nim samym, ochłodziły awanturnicze zapędy buntowników podczas pewnej grudniowej nocy, zaczęły się znowu tak przez Polaków uwielbiane czasy narodowej żałoby i układania w różnych miejscach kultu krzyży z kwiatów i płonących zniczy. Aktorzy bojkotowali występy w telewizji, a w teatrach mówili subtelnymi aluzjami, nagradzanymi śmiechem i oklaskami. Część zagubionej opozycji przygarnął miłosiernie Kościół. Świątynie zaroiły się od brodaczy z groźnymi minami i brzydkich, egzaltowanych panienek. Mogli oni wygłaszać po zakrystiach płomienne mowy i recytować lub wyśpiewywać patriotyczne wiersze, prorokując rychłe wyrwanie murom zębów krat, zerwanie kajdan, tudzież połamanie bata. Księża sprzyjali temu z dziwnie zadowolonymi minami.Oczywiście młodziutcy klerycy, zasiadający w zarezerwowanym przedziale drugiej klasy, nie zaprzątali sobie głów podobnymi sprawami. Ich rozmowy toczyły się bez przerwy wokół wakacyjnego prezentu, jaki ofiarowało im seminarium. Jechali bowiem na zlot młodzieży pod Jasną Górą, by uczestniczyć w obrzędach celebrowanych przez księdza prymasa przed obrazem Czarnej Madonny. Dostąpili tego wyróżnienia tylko nieliczni alumni, wyróżniający się w nauce i pobożności. Andrzej zajmował wśród nich wyjątkowo chlubne miejsce. Zasłużył sobie w pełni na wszelkie nagrody i pochwały. Jego matka płakała z radości, kiedy ksiądz dziekan Zawratyński gładził chłopca po głowie podczas rozdawania promocji i nazwał swoim najpilniejszym studentem. Chłopcy byli niezwykle podnieceni czekającą ich uroczystością. Wprawdzie prymas to nie to samo, co Ojciec Święty, ale zawsze... Może zwróci uwagę na kogoś, kto najzręczniej poda kielich z mszalnym winem, może w przyszłości zadba o karierę młodego prymicjanta. Wielu snuło takie nadzieje całkiem jawnie, choć jednocześnie kpili z siebie nawzajem. Żarty były niekiedy dość śmiałe, na szczęście opiekujący się grupą ksiądz doktor drzemał w sąsiednim przedziale. Niektórzy ubolewali, że nie mogą zapalić. Była to jedyna namiętność jako tako tolerowana w ich uczelni, choć ograniczona do wydzielonego miejsca w budynku, w myśl kompromisowego rozwiązania problemu: „Czy wolno chwalić Boga, paląc papierosy?”... Nie wypadało jednak dymić w przedziale przy staruszce i dziecku, wyjście na korytarz było niezwykle trudne, a wyprawa do ubikacji przypominała drogę na Golgotę.Andrzejowi udzieliło się, mimo zmęczenia i senności, podniecenie i wiercipięctwo kolegów, w czym jego zdaniem niepoślednią rolę odgrywały młodzieńczy temperament, pełnia księżyca i ciepła, sierpniowa noc. Poznał ich dobrze, odkąd wstąpił do seminarium minął już przecież rok. Był szczerze przekonany o słuszności swego postępowania i starał się poświęcić cały swój czas na zgłębianie tajemnic wiary, co jednak nie znaczyło, że uszły jego uwagi niektóre grzeszki kolegów, a nawet wykładowców. Bolało go, że tylko od umiejętności ich ukrycia zależała opinia, jaka przylgnęła do danego chłopaka. Starał się nie zwracać uwagi na tamte sprawy, pamiętając, że człowiek jest istotą słabą i ułomną. Czuł na swoich barkach znacznie cięższe brzemię grzechów i win, niż, jak mniemał, dźwigali inni. Win, co gorsza, niewyznanych, gdyż wiedział o nich tylko on sam i kilkoro najbliższych przyjaciół z poprzedniego etapu życia. Nie mogła ich poznać jego ukochana matka. Chyba by serce jej pękło. Tym bardziej nie mogli się niczego dowiedzieć księża władający uczelnią. Serca by im nie pękły, raczej skamieniały.Jeden z nich próbował przeprowadzić w pierwszych tygodniach szczerą rozmowę z Andrzejem. Tak go przekonywał, by wyznał dla własnego dobra wszystko, co robił przed przybyciem do seminarium, z taką ojcowską łagodnością obiecywał wyrozumiałość i duchową pociechę, że świeżo upieczony kleryk był już gotów na prawdziwą spowiedź. Zaniepokoiły go jednak dziwne błyski w oczach tamtego, nerwowe ruchy dłoni i coraz bardziej nierówny, cuchnący oddech. Chłopiec więc zaciął się w sobie i twierdził z uporem, że poza kilkoma nieistotnymi pocałunkami z pewną dziewczyną pozostał całkiem niewinny, od dawna bowiem zamierzał swoje życie poświęcić wyłącznie Bogu. Natarczywy opiekun dał w końcu za wygraną i od tego czasu szczególnie wyróżniał młodzieńca.Andrzej wytrwał cały rok w rzeczywistej czystości. Nawet niespokojne sny, zakończone zwykle gwałtownym, gorącym zbrukaniem ciała, traktował wyłącznie jako brudną pokusę, którą należało jak najprędzej wyrwać z myśli i serca, odtrącić raz na zawsze. Nie mógł się jednak pozbyć męczącego przekonania, że wszyscy wokół niego, koledzy i wykładowcy, określają świątobliwie brzmiącymi nazwami coś zupełnie innego, że przecież pod ich ciemnymi ubraniami kryją się pragnące rozkoszy ciała, rozkoszy zupełnie innych niż te, jakie obiecywały religia i teologia.Czym właściwie była miłość bliźniego, o której mu stale mówiono? Dlaczego miała tak mglistą, bezcielesną postać? Wydawało mu się, że znajdzie ukojenie w miłości do Boga, a tylko miotał się między cudzą obojętnością i własnym kłamstwem. Coraz mocniej uwierało go przepocone, sztywne ubranie, krępujące ruchy jak wojskowy mundur, coraz bardziej dawały się we znaki pełnia księżyca i sierpniowa noc.Byłby jeszcze bardziej użalał się nad sobą, gdyby nie koledzy, którzy zaintonowali kolejną pieśń, traktującą o czekającej ich adoracji cudownego obrazu. „Madonno, Czarna Madonno...” – śpiewali przyciszonymi, czystymi głosami, wkładając w śpiew całe swoje bezcelowe, młodzieńcze uczucie. Andrzej dołączył do nich i poczuł otuchę w tej wspólnocie, bliskość duchową. Przecież tego właśnie pragnął, wstępując do seminarium: braterstwa i silnych więzów przyjaźni w bożej służbie.Pociąg zaczął zwalniać gwałtownie przed jakąś stacją i zahamował w szczerym polu, najwyraźniej zatrzymany przez semafor, co wywołało na korytarzu zduszone przekleństwa niewyspanych, zmęczonych ludzi. Niektórzy rzucili się do okien, próbując dociec przyczyny. To samo uczynili koledzy Andrzeja i on sam.Za brudnymi szybami trwała niezgłębiona ciemność. Dopiero po dłuższej chwili odezwał się jęk nadciągającego z przeciwnej strony pociągu. Po równoległych torach przetoczył się powoli długi wąż wagonów, pełen dziwnych kształtów, światełek i odgłosów. Klerycy podśpiewywali machinalnie nadal swoją „Madonnę”, ale słowa zamarły im w końcu na ustach. Ich śpiew zostałby na pewno i tak zagłuszony przez nadlatującą zza okna potężną pieśń. Obco brzmiące słowa niosły się w dal i zdawały wypełniać również cały przedział. W drewnianych, bydlęcych niemal wagonach, w otworach porozsuwanych z powodu gorąca drzwi ujrzeli oświetlone mdłym światłem gromady młodych mężczyzn. Byli bardzo weseli, zdrowi na oko, dorodni. Chyba również pijani. Gorączka nocy sprawiła, że kurtki mundurów mieli porozpinane albo zdjęte i świecili mocnymi, nagimi torsami. Przepełniała ich duma młodości i siły. Taczali się po wagonach, ściskali i całowali, machali przyjaźnie w stronę mijanego pociągu. Nikt im nie odpowiedział.– Okupanci! – syknął jeden ze starszych kolegów Andrzeja, krzywiąc się z niechęcią.Starsza kobieta spojrzała na niego z aprobatą i natychmiast zaczęła opowiadać, jak to „weszły te Ruskie przeklęte” i „wyzwalając”, aresztowali, rozstrzeliwali, gwałcili i rabowali. Andrzej nie słuchał, znał te historie zbyt dobrze, choćby z opowiadań matki, wypędzonej w swoim czasie ze Stanisławowa. Prawie nikt nie słuchał wynurzeń przypadkowej towarzyszki podróży. Cisnęli się do okna i wpatrywali jak urzeczeni w to, co z trudem mogli dojrzeć.Rozbuchani Rosjanie nie przestawali śpiewać, krzyczeć i wymachiwać w ich kierunku, niezrażeni wcale niechętnym, by nie rzec wrogim przyjęciem ich gestów. Jeden z sołdatów z cudowną obojętnością i ostentacją stanął w drzwiach wagonu w rozkroku, rozpiął spodnie i wydobywszy na światło podróżnych lampek oraz księżyca tę część ciała, która zawsze wzbudza zainteresowanie, gdyż zazwyczaj pozostaje w ukryciu, jakby było w jej istnieniu coś złego lub wstydliwego, po prostu użył jej zgodnie z aktualnym przeznaczeniem, to jest dał upust nadmiarowi wypitych uprzednio płynów. Po prostu olał animozje Polaczków.– Zwierzęta – mruknął ten sam alumn.Andrzej oderwał na chwilę wzrok od tej zajmującej czynności, by przyjrzeć się zachowaniu kolegów. Stali jak wryci, zapatrzeni w kłębiące się przed nimi wężowisko męskości, jakże egzotyczne, pełne bowiem twarzy zdecydowanie azjatyckich, pośród nielicznych słowiańskich. Policzki kleryków bladły i czerwieniały na przemian, dłonie sięgały po guziki przy koszulach albo szukały czegoś po kieszeniach spodni, nogi wykonywały dziwny taniec w miejscu. Dla Andrzeja stało się jasne, że większość z nich nie panuje w tej chwili nad sobą, podobnie zresztą jak on. Znowu zapatrzył się w sunące wolno drewniane pudła, pełne ludzkiego ładunku.Na niskim zydlu siedział półnagi brunet o wielkich, smutnych oczach. Przygrywał kolegom na akordeonie w takt wesołej piosenki, lecz zapatrzony był gdzieś w dal tymi mokrymi, czarnymi, lekko skośnymi oczyma. Andrzej w jednej chwili zrozumiał, że to właśnie „te” oczy. Chciał wierzyć, że ich źrenice spotkały się i zrozumiały. Nagle odskoczył od okna jak oparzony i opadł z rozmachem na zatłuszczone, pozarywane siedzenie.„A więc tak – pomyślał. – To musiało nadejść i teraz nadeszło”.– Jadą do Legnicy – przerwał milczenie Staszek, śliczny, bystry i miły góralczyk. – Do „małej Moskwy”.– Skąd wiesz? – zainteresował się wysoki, chudy jak tyka i wiecznie z czegoś niezadowolony Paweł, ten właśnie, który tak nie lubił „okupantów”.– Zauważyłem napis na wagonie – oznajmił z dumą Staszek. – Od dłuższego czasu miał mocno zaczerwienioną twarz, ale kiedy wypowiedział następne zdanie, okazało się, że jego policzki mogą przybrać barwę karminową. – Muszę pójść do... – zawiesił głos wymownie.Oświadczenie wywołało nerwowe chichoty. Chłopcy odsunęli się od okna, za którym przesuwały się teraz już tylko przykryte plandekami działa i wozy bojowe.– Chyba nie tylko na papieroska, co, kolego? – zapytał z ironią Paweł, siadając obok Andrzeja.Ironia nie udała się i wypadła dość sztucznie. Czuć było w głosie Pawła raczej nutkę zazdrości, że to nie on pierwszy wpadł na pomysł natychmiastowego oddalenia się. Staszek nie zaszczycił starszego kolegi żadną odpowiedzią, po prostu otworzył drzwi przedziału i wydostał się na korytarz. Następnie zaczął przedzierać się w stronę ubikacji, wywołując przytłumione albo zupełnie głośne protesty. Kiedy zniknął z oczu kolegów, jeden z nich, zapewne w celu przerwania monologu staruszki, która opowiadała wciąż o okropnościach bolszewickiej okupacji, zgasił w przedziale światło.– Śpimy, koledzy? – spytał retorycznie, a zarazem znacząco.Pociąg znów ruszył, mijając jakąś maleńką stację. Klerycy, jakby nagle zawstydzeni tym, co przed chwilą przeżyli, zamilkli zupełnie. Poczęli mościć się wygodnie, przytulając się do siebie nawzajem, chociaż było im tak gorąco, a może właśnie dlatego. Wystarczającym usprawiedliwieniem ich zachowania była szczupłość miejsca. Ciemność pozwoliła im ukryć bolesne lub rozanielone grymasy twarzy. Przedział wypełniło pomrukiwanie i posapywanie zasypiających. Po chwili głowa Pawła opadła na ramię Andrzeja, który nie miał zamiaru się odsuwać. Staszek wrócił po jakimś czasie i zasiadł obok nich, wzdychając jak gdyby z ulgą. Może bał się kolejnych docinków? Wszyscy wiedzieli, że góralczyk często się onanizował pokątnie, ale był ogólnie lubiany i nikomu nie przyszło na myśl, aby na niego donosić. Inni mieli może silniejszą wolę, ale także od czasu do czasu...Andrzej tracił powoli poczucie tego, gdzie jest i co się z nim dzieje. Wspomnienie smutnych, czarnych oczu nie chciało go opuścić. „Do Legnicy? – przypomniał sobie nagle. – Przecież ja tam mieszkam”.Poczuł się wplątany w coś nieodwołalnego. Coś go porywało i unosiło w kierunku bladej tarczy księżyca, tak jak ten pociąg, który pędził niepowstrzymanie i stukotał, stukotał...Do Częstochowy dojechali nad ranem. Półprzytomni dotarli do klasztoru, gdzie mieli nocować w pokojach gościnnych. Zjedli jeszcze w refektarzu skromny posiłek, przygotowany przez nowicjuszy, którzy już od godziny byli na nogach, potem zaś, po wspólnej modlitwie, pozwolono klerykom przespać się trochę przed czekającymi ich ceremoniami. Andrzej znowu usypiał, tym razem w czystej, pachnącej pościeli. Wiedział, że nie uniknie swoich porannych, sprośnych i nieodpartych koszmarów. Coś giętkiego i ciepłego wślizgnęło się pod jego kołdrę... Nie musiał nawet otwierać oczu. Wiedział, że był to Staszek. Za chwilę obejmie go mocnymi ramionami, wtuli twarz w jego pierś, oplecie ciasno udami... Andrzej nie odepchnął chłopaka, a nawet niby przypadkowym ruchem przygarnął z całej siły. Czuł przez bieliznę imponującą męskość góralczyka. Pomyślał, że byłby ostatnim, który miałby prawo rzucić w Staszka kamieniem.Ciąg dalszy w wersji pełnej\n3. GłupiecDostępne w wersji pełnej\n4. EremitaDostępne w wersji pełnej\n5. RydwanDostępne w wersji pełnej\n6. GwiazdaDostępne w wersji pełnej\n7. KochankowieDostępne w wersji pełnej\n8. DemonDostępne w wersji pełnej\n9. Król i Królowa DenarówDostępne w wersji pełnej\n10. KsiężycDostępne w wersji pełnej\n11. MagDostępne w wersji pełnej\n12. PapieżycaDostępne w wersji pełnej\n13. WisielecDostępne w wersji pełnej\n14. Wieża BogaDostępne w wersji pełnej\n15. Sąd OstatecznyDostępne w wersji pełnej\nOd AutoraDostępne w wersji pełnej\nKochanek czerwonej gwiazdySpis treściOkładkaKarta tytułowa1. Koło Fortuny2. Giermek Kielichów3. Głupiec4. Eremita5. Rydwan6. Gwiazda7. Kochankowie8. Demon9. Król i Królowa Denarów10. Księżyc11. Mag12. Papieżyca13. Wisielec14. Wieża Boga15. Sąd OstatecznyOd AutoraKarta redakcyjna\nQUEERMEDIA.PLMEDIA LUDZI LGBTwww.queer.plREDAKCJA: UL. ŚW. SEBASTIANA 22/23, 31-049 KRAKÓWTEL. +48 12 350 23 00 FAX +48 12 312 44 63info@queermedia.plKRAKÓW 2014WYDANIE IICopyright © by Witold Jabłoński, 2014.Copyright © for this edition by Queermedia.pl, 2014.KorektaANNA POCHŁÓDKA-WĄTOREKProjekt okładkiMICHAŁ KOZIKOWSKIProjekt typograficzny i redakcja technicznaQUEERMEDIA.PLISBN 978-83-935246-4-8Patronat medialnyKsiążki i filmy LGBT znajdziesz wPlik ePub przygotowała firma eLib.plal. Szucha 8, 00-582 Warszawae-mail: kontakt@elib.plwww.eLib.pl\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kochanek_czerwonej_gwiazdy-ebookRO/p0202162i020" target="_blank" title="Kochanek czerwonej gwiazdy [Witold Jabłoński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kochanek czerwonej gwiazdy [Witold Jabłoński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Projekt „Przełamać Bariery. Uwolnić Energię” w Żarnowie - Gmina Żarnów\nProjekt „Przełamać Bariery. Uwolnić Energię” w Żarnowie\nPrzypominamy, iż Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opocznie kontynuuje w 2011 roku realizację projektu “Przełamać Bariery. Uwolnić Energię” współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Spotkania w ramach tego projektu odbywają się również w Żarnowie, a nasi mieszkańcy są tzw. beneficjentami projektu. Zajęcia grupowe prowadzone są m.in. dla osób niepełnosprawnych.\nGłównym celem projektu jest zwiększenie integracji społeczno-zawodowej i podniesienie jakości świadczonych usług przez PCPR na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym z terenu powiatu opoczyńskiego\nzwiększenie kompetencji społecznych beneficjentów\nukierunkowanie dalszej drogi szkolnej lub zawodowej\nzwiększenie umiejętności w radzeniu sobie z problemami życiowymi\nintegracja uczestników ze sobą i ze społeczeństwem\nW 2011r. proponowane są następujące formy wsparcia:\nszkolenia pod indywidualne potrzeby beneficjentów\ndiagnoza zawodowa i edukacyjna\nporadnictwo i wsparcie indywidualne\nGodne podkreślenia jest to, iż projekt skierowany jest do wychowanków rodzin zastępczych placówek opiekuńczo-wychowawczych, młodzieży w wieku 15-25 lat zagrożonej wykluczeniem społecznym i osób niepełnosprawnych (kobiet i mężczyzn) korzystających z pomocy społecznej pracujących i niepracujących, będących w wieku aktywności zawodowej\nPrzypominamy, iż w Domu Kultury w Żarnowie odbywać się będą treningi kompetencji społecznych (warsztaty z psychologiem i pedagogiem) oraz warsztaty animacji lokalnej (twórczość ludowa regionu opoczyńskiego). Inauguracja tych zadań już w kwietniu `2011 się odbyła. Poniżej: harmonogram najbliższych spotkań w Żarnowie:\nTrening kompetencji społecznych w 2011 roku: 2 kwietnia, 7 maja, 4 czerwca (sobota), 2 lipca, 6 sierpnia, 10 września, 8 października i 5 listopada – w godzinach 8.30 – 18.30.\nWarsztaty animacji lokalnej (twórczość ludowa regionu opoczyńskiego) w 2011 roku: 9 kwietnia, 14 maja, 11 czerwca, 9 lipca i 13 sierpnia – godzinach 8.30 – 18.30.W ramach projektu w żarnowskim Domu Kultury odbywać się również będą konsultacje z prawnikiem. Inauguracja takich spotkań nastąpiła 8 kwietnia 2011 roku (godz. 16.00 – 18.00), a następne odbędą się 7 maja (13.30 – 15.00), 4 czerwca (13.30 – 15.00), 2 lipca (13.30 – 15.00) i 6 sierpnia 2011 (również w godzinach 13.30 – 15.00).\nWarto podkreślić, iż projektowi towarzyszyć będą atrakcyjne formy wypoczynku. I tak, uczestnicy wyjadą na 4-dniową wycieczkę integracyjną na trasie: Jura Krakowsko-Częstochowska – Kraków – Wieliczka – Wadowice, a także dwudniowy wyjazd edukacyjno-kulturalny. Ponadto zorganizowane zostanie wyjazdowe spotkanie integracyjne dla młodzieży i pełnoletnich wychowanków, a także uroczystość mikołajkowa z wręczeniem paczek żywnościowych dla wszystkich.\nZapraszamy wszystkich zainteresowanych do kontaktu z biurem projektu:\ntel./fax 44 754-25-69\n← Kwalifikacja wojskowa Sukces uczniów z Żarnowa w eliminacjach powiatowych Ogólnopolskiego Turnieju Bezpieczeństwa w Ruchu Drogowym →


Pobrexitowi osiedleńcy | Przegląd\nAutor: Wiktoria Kalina\t| Czerwiec 28, 2021\nEuropejczycy mieszkający w Wielkiej Brytanii i chcący pozostać na Wyspach mają czas do końca miesiąca, by wystąpić o status osoby osiedlonej (prawo stałego pobytu w ramach programu EU Settlement Scheme – Systemu Osiedleńczego dla Obywateli Unii Europejskiej). Ci, którzy do 30 czerwca nie otrzymają statusu osoby osiedlonej (settled status) lub statusu tymczasowego (pre-settled status), w teorii z dnia na dzień stracą prawo do wykonywania pracy na terenie Wielkiej Brytanii i będą przebywać w kraju nielegalnie. Wnioski muszą także składać nieletni, nawet urodzeni nad Tamizą.\nWedług oficjalnych danych rządowych do 31 marca złożono 5,3 mln wniosków, a największa ich liczba pochodziła od Polaków (975 tys.), Rumunów (918 tys.), Włochów (500 tys.), Portugalczyków (376 tys.) i Hiszpanów (320 tys.), co w sumie daje 58% wszystkich zgłoszeń. Odpowiedź odmowną otrzymało 3% Polaków, 20% – status tymczasowy, a 77% – pełen status osoby osiedlonej. Ci, którzy nie uzyskali zgody na przebywanie i pracę w Wielkiej Brytanii oraz dostępu do bezpłatnej służby zdrowia, mają możliwość odwołania się albo ponownego aplikowania, ale proces ten również został ograniczony czasowo.\nParadoksy i niedociągnięcia\nWnioskując o status osoby osiedlonej, należy udowodnić swoją tożsamość i fakt przebywania na terenie Zjednoczonego Królestwa przez co najmniej sześć miesięcy w każdym roku przez ostatnie pięć lat. Jeśli warunek ten nie został spełniony, można się ubiegać o status tymczasowy, jednak dotyczy on tylko osób, które przybyły osiedlić się w Wielkiej Brytanii przed 31 grudnia 2020 r. Proces jest bezpłatny, podanie należy złożyć przez internet.\nZdecydowana ich większość została już rozpatrzona, jednak w połowie czerwca na decyzję wciąż czekało ponad 300 tys. osób. W ostatnich tygodniach fundacje charytatywne zajmujące się problemem zanotowały duży wzrost liczby próśb o pomoc w składaniu wniosków. Organizacje te wystosowały list otwarty do premiera Johnsona z prośbą o zniesienie ostatecznego terminu aplikacji, argumentując, że mnóstwo ludzi – dziesiątki tysięcy – nie zdąży się zgłosić lub nie będzie rozumiało, że musi to zrobić. Wielu imigrantów mieszkających i pracujących w Wielkiej Brytanii nie potrafi dobrze mówić po angielsku i może nie zrozumieć konieczności procedury osiedleńczej. Nie wszystkie informacje są jasne, np. część osób, które już wcześniej uzyskały kartę stałego pobytu, może nie zdawać sobie sprawy, że musi aplikować o status osiedlonego. Poza tym rodzice dzieci urodzonych w Wielkiej Brytanii mogą zakładać, że taki status jest przyznawany dziecku automatycznie, co nie zawsze jest prawdą. Także osoby, które zawarły małżeństwo z obywatelem Wielkiej Brytanii, do tej pory otrzymywały wiele praw automatycznie, jednak w tym wypadku również muszą złożyć wniosek i udowodnić rezydenturę w kraju.\nNa światło dzienne wychodzą paradoksalne historie i niedociągnięcia systemu. Na przykład 27-letnia dziennikarka Dahaba Ali, która ukończyła studia na Uniwersytecie Cambridge, a w Wielkiej Brytanii mieszka od 10 lat, dostała decyzję odmowną nie dlatego, że nie spełniała wymagań, ale ponieważ nie odpowiedziała na dwa mejle z prośbą o dodatkowe informacje (mejle te wylądowały w spamie). Musi teraz przejść procedurę od nowa. Z kolei rodzina nowo przybyłych imigrantów z Włoch wystąpiła o status tymczasowy: pozytywnie rozpatrzono wnioski obojga rodziców i 16-letniego syna, ale 10-letnia córka dostała decyzję odmowną, ponieważ nie mogła udokumentować przebywania na terenie kraju (nie miała karty kredytowej i nie dokonała w swoim imieniu żadnych zakupów).\nW kraju uznawanym za jeden z przodujących w technologii, nauce i biznesie szokujące są błędy i braki w tak poważnym przedsięwzięciu. Owszem, rządowa strona dotycząca procedury jest dostępna w wielu językach, ale by odnaleźć np. jej polską wersję, należy wpisać w wyszukiwarkę konkretną frazę „EU Settlement Scheme po polsku”. Sama nazwa programu otwiera stronę w języku angielskim i bardzo trudno tam znaleźć jej wersję w innych językach.\nW procesie niezbędne jest korzystanie z aplikacji w telefonie skanującej dokumenty na potwierdzenie tożsamości (działającej tylko w języku angielskim). Należy więc posiadać jedno z nowszych oprogramowań telefonu, co już staje się przeszkodą dla wielu osób starszych. Telefon powinien mieć także uruchomioną funkcję skanowania NFC, a osoba wnioskująca – paszport lub inny dokument tożsamości z czipem biometrycznym. Jeśli nie uda się zeskanować paszportu lub innego biometrycznego dokumentu tożsamości poprzez aplikację, należy wysłać go pocztą. Takie procedury nie dziwią Brytyjczyków, gdyż mają oni duże zaufanie do oficjalnego urzędu pocztowego (Royal Mail) i wiedzą, że zaginięcia przesyłek są wyjątkowo rzadkie. Jednak w innych krajach – chociażby w Polsce – wysyłanie tak ważnych dokumentów pocztą jest nie do pomyślenia. Ryzyko wydaje się tym większe, że nie wiadomo, jak długo będzie się czekało na zwrot dokumentów.\nTrudność w zdobyciu informacji i brak zaufania do systemu to jedynie początek problemów, które napotyka przeciętny imigrant, a których Home Office najwyraźniej w ogóle nie wzięło pod uwagę. Składane dokumenty muszą mieć przynajmniej sześciomiesięczny termin ważności. W związku z pandemią COVID-19 przez ponad rok część konsulatów była zamknięta albo oferowała ograniczoną liczbę spotkań. Wielu imigrantów miało zatem problemy z odnawianiem dokumentów. Jednocześnie fundacje charytatywne zajmujące się tym tematem nie mogły umawiać bezpośrednich spotkań lub musiały znacząco ograniczyć ich liczbę, a rozmowy telefoniczne w obcym języku rzadko są równie skuteczne i jasne. Mnóstwo osób – zwłaszcza starszych – nie ma dostępu do smartfona lub komputera i wbrew hasłom reklamowym nie może złożyć wniosku ani zdobyć pomocy w tej kwestii.\nDezinformacja sięga jednak i poza samą procedurę. Konsekwencje nieuzyskania statusu osiedlonego nie są w pełni komunikowane nikomu – ani Europejczykom, którzy muszą o niego się starać, ani Brytyjczykom i Europejczykom, którzy tych ludzi zatrudniają. Większość pracodawców nie wie, że od 1 lipca pracownicy bez odpowiednich dokumentów osiedleńczych będą zatrudnieni nielegalnie. Osoby, które dostały decyzję odmowną, a chcą nadal pracować, będą musiały się ubiegać o oficjalną wizę pracowniczą i uzyskać wystarczająco wysoki wynik w nowym punktowym systemie imigracyjnym, w którym oceniane są m.in. wykształcenie i znajomość języka. Pracodawcy mogą zostać ukarani 20 tys. funtów grzywny za każdego nielegalnego pracownika. Nie oszukujmy się – najbardziej poszkodowaną grupą pracodawców nie będą wielkie firmy zatrudniające tysiące pracowników – te zazwyczaj mają rozbudowane działy kadr. Najbardziej zagrożeni dużymi karami pieniężnymi, a w konsekwencji upadłością, będą pracodawcy imigranci, którzy prowadzą małe i średnie firmy i zatrudniają krewnych czy po prostu rodaków. Zapytałam znajomych prowadzących własne firmy, czy są świadomi tego zagrożenia. Okazuje się, że nie zdawali sobie sprawy z realnych konsekwencji braku statusu osoby osiedlonej dla siebie lub swoich pracowników.\nMożna odnieść wrażenie, że kraj, który kiedyś zapraszał Europejczyków, dzisiaj próbuje nieumiejętnie ich się pozbyć. Od jakiegoś czasu Wielka Brytania proponuje niektórym imigrantom, w ramach programu „dobrowolnego powrotu”, pomoc w zorganizowaniu podróży, opłacenie biletu w jedną stronę oraz nawet 3 tys. funtów za wyjazd z kraju.\nWprowadzanie tak nieprzemyślanego i niedostosowanego do prawdziwego odbiorcy systemu osiedleńczego wydaje się kolejną próbą zniechęcenia przybyszów do pozostania na Wyspach. W konsekwencji duża grupa Europejczyków faktycznie wyjeżdża. Chociażby ci, którzy uznają, że mniej trudności będzie im sprawiać praca w Niemczech, bo przecież łatwiej stamtąd dojechać do domu na kontynencie. Braki kadrowe na niskopłatnych stanowiskach, np. w branży hotelarskiej i gastronomicznej, były odczuwalne już przed brexitem. Teraz, gdy gospodarka próbuje odżyć po wielomiesięcznych lockdownach, zapotrzebowanie na pracowników jest jeszcze większe.\nObawiam się, że Brytyjczycy wkrótce, choć będzie to zdecydowanie za późno, zrozumieją, jak ważnym elementem ich gospodarki byli ciężko pracujący imigranci. Kiedyś tak pełni entuzjazmu wobec możliwości oferowanych w Wielkiej Brytanii, po przeżyciu lat kampanii probrexitowej i rosnących negatywnych emocji, po stresie związanym z ubieganiem się o status osiedlonego, a ostatnimi czasy po rozczarowaniach z powodu wprowadzenia restrykcji celnych, zaczną wybierać inne państwa, zachęcające ich do przyjazdu, asymilacji i pracy. Tutejsi imigranci poradzą sobie, tak jak zawsze musieli sobie radzić. Pytanie, jak poradzi sobie Wielka Brytania.\nFot. Jeremie Souteyrat/Laif/Forum\nTagi:\tadministracja, biurokracja, Brexit, dyskryminacja, e-administracja, EU Settlement Scheme, Hiszpania, imigranci w Wielkiej Brytanii, migracje, migranci, państwo prawa, Polacy na Wyspach, Polacy w Wielkiej Brytanii, Polacy za granicą, polityka migracyjna, polonia, Portugalia, Rumunia, społeczeństwo, System Osiedleńczy dla Obywateli Unii Europejskiej, Unia Europejska, Wielka Brytania, Włochy


Cała linia rzęs Russian Volume jest idealnym produktem dla metod objętościowych.\nPrzedłużanie rzęs a lifting\nPrzedłużanie i zagęszczanie rzęs można wykonać różnymi metodami, w tym metodą podstawową 1:1 czy metodą objętościową. W przypadku obu sposobów konieczne jest użycie kleju, dlatego niektóre z klientek muszą zrezygnować z takiego zabiegu z przyczyn zdrowotnych. Najczęściej powodem jest alergia, ale profesjonalna stylistka może zaproponować skuteczny zabieg liftingu i laminacji rzęs, który podnosi i podkręca rzęsy, dając doskonały efekt wyrazistego spojrzenia.\nLinia Russian Volume dla efektu większej objętości\nLinia rzęs Russian Volume została stworzona dla metod objętościowych polegających na doklejaniu do rzęs naturalnych kępek rzęs sztucznych. W przypadku modelu 3D C 0,10 są to wachlarze składające się z trzech pojedynczych rzęs sklejonych u podstawy i z końcówkami rozchodzącymi się na boki i tworzącymi kształt wachlarza. Równomierny rozkład sił ciężkości oraz odpowiedni kąt nachylenia sprawia, że wachlarze nie obciążają naturalnych rzęs, a przy tym są delikatne i komfortowe w noszeniu. Przygotowane do aplikacji wachlarze dają stylistkom możliwość szybszej pracy podczas zagęszczania rzęs, a dodatkową zaletą jest użycie znacznie mniejszej ilości kleju niż przy metodzie 1:1.\nRzęsy Russian Volume 3D C 0,10\nCienkie u podstawy rzęsy doskonale łączą się w wachlarze, a odpowiedni design i skierowanie pod właściwym kątem nie obciąża rzęs naturalnych ani powiek. Model Russian Volume 3D C 0,10 wspaniale sprawdzi się przy aplikacji, a potrójny wachlarz nada spektakularnej objętości. Odpowiednio dobrana przez stylistkę barwa rzęs, ich grubość oraz długość gwarantują zachwycające efekty i zadowolenie klientek z rezultatów zabiegu. Paletka zawiera 12 rzędów rzęs o długości od 8 do 13 mm, przyklejonych na białym tle, które ułatwia pobieranie ich pęsetą.\n2018-06-20 21:07:30 - Gabii\nPięknie układające się kępki 3d, aplikacja z gotowymi kępkami znacznie przyśpiesza mój czas pracy ;)


PGE Skra Bełchatów zdystansowała Legię Warszawa! - Polsat Sport\nPGE Skra Bełchatów zdystansowała Legię Warszawa!\nSiatkarze PGE Skry Bełchatów pokonali w finale PlusLigi ZAKSĘ Kędzierzyn-Koźle i po raz dziewiąty w historii wywalczyli mistrzostwo Polski. Triumf ten oznacza również istotną zmianę w klasyfikacji medalowej MP siatkarzy: ekipa z Bełchatowa przesunęła się na drugie miejsce, wyprzedzając Legię Warszawa.\nPGE Skra ma na swym koncie już dziewięć złotych, dwa srebrne i trzy brązowe medale mistrzostw Polski. Dzięki dziewiątemu triumfowi wyprzedziła w klasyfikacji medalowej warszawską Legię i awansowała na drugie miejsce. Liderem jest ekipa AZS AWF Warszawa.\nBełchatowianie po raz pierwszy w ekstraklasie znaleźli się w 1999 roku, a swój pierwszy medal wywalczyli w sezonie 2001/02 – zajęli wówczas trzecie miejsce w PLS.\nW 2005 roku świętowali pierwszy triumf w mistrzostwach Polski. W wielkim finale trzykrotnie ograli wówczas PZU AZS Olsztyn (3:2, 3:0, 3:0). Ten sukces rozpoczął okres dominacji bełchatowian na krajowych parkietach. W ciągu siedmiu kolejnych lat (2005–11) wywalczyli siedem złotych medali mistrzostw Polski, do których dołożyli jeszcze w tym czasie pięć pucharów Polski. Trenerami złotych drużyn byli: Ireneusz Mazur (2005, 2006), Daniel Castellani (2007, 2008, 2009) oraz Jacek Nawrocki (2010, 2011).\nÓsmy triumf bełchatowian to rok 2014. W finale PlusLigi rozgromili wówczas Asseco Resovię 3–0 (3:2, 3:0, 3:0). PGE Skrę prowadził wówczas Miguel Angel Falasca. Bohaterem tamtych finałów był Mariusz Wlazły, który po każdym z trzech spotkań odbierał nagrodę dla najlepszego zawodnika (MVP).\nWlazły poprowadził bełchatowian do powrotu na tron w sezonie 2017/18. Jest jedynym zawodnikiem PGE Skry, który wywalczył dziewięć złotych medali, miał swój udział zdobyciu trzynastu z czternastu ligowych krążków drużyny z Bełchatowa, której barwy reprezentuje od 2003 roku. Dziewiąty w historii triumf PGE Skra wywalczyła pod wodzą włoskiego trenera Roberto Piazzy.\nPGE Skra jest więc już drugą najlepszą drużyną w historii mistrzostw Polski, ale by dogonić lidera AZS AWF Warszawa potrzebuje jeszcze aż pięciu ligowych triumfów. O ile jednak kolejnych medalowych zdobyczy bełchatowian możemy spodziewać się w najbliższej przyszłości, to sukcesy dwóch stołecznych drużyn, dzielących podium z PGE Skrą, są już melodią przeszłości.\nSiatkarze AZS AWF Warszawa byli hegemonami polskiej ligi w latach pięćdziesiątych. Wywalczyli dziesięć kolejnych tytułów mistrzowskich w latach 1952–61. Akademików zdetronizowała dopiero w 1962 roku Legia. Lata sześćdziesiąte to zacięta rywalizacja tych dwóch ekip, które między sobą rozstrzygały sprawę tytułu mistrzowskiego.\nSiatkarze dwóch stołecznych drużyn stanowili wówczas trzon reprezentacji. Np. w dwunastce, która w 1967 roku wywalczyła pierwszy, brązowy medal mistrzostw Europy dla Polski, znalazło się ośmiu graczy tych ekip: Zdzisław Ambroziak, Zbigniew Jasiukiewicz, Aleksander Skiba, Edward Skorek i Hubert Wagner (AZS AWF) oraz Romuald Paszkiewicz, Wojciech Rutkowski i Ryszard Sierszulski (Legia).\nPoczątek lat siedemdziesiątych to exodus czołowych zawodników AZS AWF do innych klubów i powolny upadek potęgi klubu, który w 1974 roku pożegnał się z ekstraklasą. Później już tylko raz, w sezonie 1979/80 zagrał w elicie.\nLegia miała jeszcze swój wielki czas na początku lat osiemdziesiątych, gdy drużynę prowadził trener Hubert Wagner, a jej najlepszym zawodnikiem był Tomasz Wójtowicz. Stołeczna ekipa rywalizowała wówczas o tytuł z Gwardią Wrocław. Ostatni triumf Legii i ostatnie złoto ekstraklasy siatkarzy to rok 1986. Trenerem tamtej drużyny był Stanisław Poburka, którego w trakcie sezonu zastąpił Jacek Neneman. Największą gwiazdą – rozgrywający Wojciech Drzyzga, najlepszy wówczas zawodnik polskiej ligi (wygrał w rankingach "Przeglądu Sportowego" i "Tempa").\nW kolejnych latach dla stołecznej siatkówki nadeszły gorsze chwile. Legia jeszcze tylko raz wdrapała się na podium, sięgając po srebro w 1996 roku. Sezon 1999/2000 – ten sam, w którym w elicie zadebiutowała Skra – był ostatnim dla tego klubu w ekstraklasie.\nSekcja siatkówki w Legii mocno podupadła, a kolejna próba reaktywacji nastąpiła w 2014 roku. Obecnie drużyna występuje na trzecim froncie, w tym sezonie zajęła czwarte miejsce w swej grupie w II lidze.\nZ czołowej dziesiątki medalowej klasyfikacji wszech czasów, w PlusLidze występują obecnie tylko cztery drużyny: PGE Skra, ZAKSA (7 tytułów mistrzowskich), Asseco Resovia (7) oraz Indykpol AZS Olsztyn (5). Szósta na tej liście AZS Częstochowa (6) przed rokiem, po trzydziestu latach pobytu w ekstraklasie, spadła do I ligi; w obecnym sezonie podjęła próbę powrotu do elity, zakończoną jednak porażką w barażach.\nKlasyfikacja medalowa mistrzostw Polski siatkarzy (złoto – srebro – brąz):\n1. AZS AWF Warszawa (14–3–2)\n2. PGE Skra Bełchatów (9–2–3)\n3. Legia Warszawa (8–12–8)\n4. ZAKSA Kędzierzyn-Koźle (7–5–1)\n5. Asseco Resovia (7–3–6)\n6. AZS Częstochowa (6–6–4)\n7. AZS Olsztyn (5–8–9)\n8. AZS Warszawa (5–6–3)\n9. Gwardia Wrocław (3–6–5)\n10. Hutnik Nowa Huta (2–6–3).\nKolejne drużyny z tytułami mistrza Polski na koncie:\nStal Stocznia Szczecin (2), Płomień Milowice (2), AZS Wrocław (2), ŁKS Łódź (2), Jastrzębski Węgiel (1), Cracovia (1), AZS Wilno (1), Sokół Lwów (1), Polonia Warszawa (1), YMCA Łódź (1), Społem Warszawa (1), Płomień Sosnowiec (1).\nDziewięć zwycięskich finałów Skry Bełchatów:\n Skra Bełchatów – PZU AZS Olsztyn 3–0 (3:2, 3:0, 3:0)\n BOT Skra Bełchatów – Jastrzębski Węgiel 3–1 (3:1, 3:2, 1:3, 3:0)\n PGE Skra Bełchatów – Wkręt-met Domex AZS Częstochowa 3–0 (3:0, 3:0, 3:2)\n PGE Skra Bełchatów – ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 3–1 (2:3, 3:1, 3:1, 3:0)\n PGE Skra Bełchatów – ZAKSA Kędzierzyn-Koźle 2–0 (3:1, 3:0).\nLEGIA WARSZAWA PGE SKRA BEŁCHATÓW PLUSLIGA SIATKÓWKA


LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Buty sportowe › Buty piłkarskie › LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX\nPrezentowane LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX były tanio do kupienia w www.butysportowe.pl. Dla mężczyzn sportowe obuwie są pozycją niezbędną. Zaprezentuj, co potrafisz, a Twoje zaangażowanie zostanie zwielokrotnione za sprawą obuwia Lotto. Działaj więcej w sporcie, który ćwiczysz. Tym, co ma najistotniejszą rolę w tego typu obuwiu, to ich.. więcej »\nPrezentowane LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX były tanio do kupienia w www.butysportowe.pl. Dla mężczyzn sportowe obuwie są pozycją niezbędną. Zaprezentuj, co potrafisz, a Twoje zaangażowanie zostanie zwielokrotnione za sprawą obuwia Lotto. Działaj więcej w sporcie, który ćwiczysz. Tym, co ma najistotniejszą rolę w tego typu obuwiu, to ich pierwszorzędna lekkość, co pogłębia wygodę podczas ćwiczenia. Bądź pewny w trwałym obuwiu LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX a także podnieś swoje zasługi. Niżej odnajdziesz całą specyfikację butów:\nLOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX. Buty do piłki nożnej ZHERO GRAVITY IV 700 TX od marki Lotto. Wykonanie z miękkiej, odpornej na odkształcenia skóry syntetycznej zadba o komfort użytkowania i dobre czucie piłki. Dodatkowe przeszycie na czubku zwiększa trwałość produktu. Miękka wkładka zmniejszy obciążenia przekazywane na układ stawowo kostny. Obuwie przeznaczone jest na naturalną, dobrze przygotowaną murawę. Cholewka: skóra syntetyczna . Wkładka: EVA . Podeszwa: tworzywo sztuczne .\nPrzedstawiane w tym miejscu buty piłkarskie męskie odznaczają się ponadprzeciętną trwałością, co jest efektem zastosowania profesjonalnej jakości surowców do ich wyprodukowania. Jeśli jeszcze nie posiadasz w swojej garderobie buty piłkarskie męskie czy też buty LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX nie spełniają Twoich potrzeb - zerknij na nasze pozostałe propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach LOTTO ZHERO GRAV.IV 700TX


Morena Baccarin o dr Leslie Thompkins w “Gotham” | BatCave\n« Zapowiedzi Mucha Comics na pierwszą połowę 2015 roku\nPolska premiera DVD “Liga Sprawiedliwości: Tron Atlantydy” 30… »\nOpublikowano 2 stycznia 2015, 20:10 | Autor: Q\nEW udostępnił nowe zdjęcie oraz klip prezentujący Morenę Baccarin w roli dr Leslie Thompkins w 11. odcinku “Gotham”. Aktorka udzieliła również wywiadu w którym opowiedziała czym jej wersja bohaterski różnić się będzie od komiksowej.\nJestem lekarką. Pracuję w Arkham Asylum, ale nie trzymamy się ściśle komiksowej mitologii. Thompkins współpracuje z Jimem Gordonem, a nie rodziną Wayne czy Bruce’em. Być może wszystko jeszcze pójdzie w tym kierunku, ale jeszcze nie teraz. Z Jimem łączą ją świetne relacje i niczym para spotykają się również poza zakładem. Arkham jest naprawdę ikonicznym, mrocznym i szalonym światem, ale nie sądzę, że chcesz spędzać tam całe dnie. Jim znajduje w niej sojusznika, co moim zdaniem jest ważne dla niego w tym momencie. Został pokonany przez system, i walczy w pojedynkę, by Gotham nie było tak skorumpowane. Myślę, że to bardzo ważne, że nawiązuje relacje z Leslie.\nBaccarin powiedziała również, że jej bohaterka jest dociekliwa i nie boi się podejmować ryzyka oraz mówić tego co myśli. Jest dobrą osobą, której tak naprawdę nie obchodzi, co ktoś myśli.\nŚwietne grafiki z bohaterami “Injustice: Gods Among Us” plus nowy trailer Na oficjalnej stronie "Injustice: Gods Among Us" zamieszczono nowe grafiki […]\nBatman, Lobo i inni na zdjęciach z nowych odcinków “Young Justice” Do sieci trafiły już zdjęcia promujące 8. i 9. odcinek trzeciego sezonu "Young Justice". […]\nNowy zwiastun “LEGO Batman 3: Beyond Gotham” z różnymi wersjami słynnych postaci W "LEGO Batman 3: Beyond Gotham" gracze mają multum postaci do wyboru, a za sprawą […]


Szamba betonowe Tykocin → Ceny Producenta ☎\nSposobów na stworzenie zbiornika na domowe ścieki jest kilka, w tym montaż gotowego szamba betonowego lub szamba z tworzywa sztucznego, montaż zbiornika z kręgów lub szambo betonowane bezpośrednio na miejscu budowy. Istnieje również inny sposób pozbywania się nieczystości, mianowicie montaż przydomowej oczyszczalni ścieków, jednak jest to inwestycja, na którą mało kto może sobie pozwolić. Nasza firma w Tykocinie zajmuje się sprzedażą szamb betonowych, które dziś uchodzą za najpraktyczniejsze i najbardziej ekonomiczne rozwiązanie. Ich najważniejszą zaletą jest doskonały stosunek jakości do ceny – szamba betonowe są niedrogie, a jednocześnie, dzięki swej solidności i niezawodności, w stu procentach spełniają swoje zadanie. Świadczymy usługi zarówno na terenie miasta Tykocin, jak i w pobliskich miejscowościach. Jeśli na Twojej działce brakuje zbiornika na nieczystości, a jednocześnie nie masz możliwości, aby podłączyć posesję do sieci kanalizacyjnej, zachęcamy do kontaktu z naszą firmą.\nJako główny mankament szamb betonowych wymienia się skomplikowany proces montażu ze względu na wielki ciężar tego rodzaju zbiornika. Instalacja musi być wykonana z użyciem dźwigu, dlatego wiele osób rezygnuje z takiego szamba na rzecz lekkiego (ale za to dwa razy droższego) szamba z plastiku. My tłumaczymy naszym Klientom, że wcale nie muszą rezygnować z niedrogiego i funkcjonalnego szamba betonowego ze względu na trudności z montażem, ponieważ tą kwestią zajmujemy się my. Instalujemy szamba betonowe w Tykocinie i okolicach, dlatego nie musisz organizować dowozu zbiornika, a także szukać ekipy, która pomogłaby Ci w montażu. W razie potrzeby tę usługę wykonamy my. Znajdujące się w naszym asortymencie pojemniki wyróżniają się uniwersalnym zastosowaniem, oferujemy zbiorniki na gnojówkę i gnojowicę, zbiorniki na wodę deszczową, zbiorniki retencyjne i przeciwpożarowe.\nWłaścicieli posesji w Tykocinie i w pobliskich rejonach, którzy poszukują skutecznej metody na pozbywanie się z domu nieczystości, ale nie chcą zanadto obciążać portfela, zapraszamy do skorzystania z naszych usług. Oferowane przez nas szamba betonowe to zbiorniki, które odznaczają się bardzo wysokim poziomem szczelności. Dowodem są posiadane przez nas certyfikaty. Problem przedostających się do gleby ścieków oraz powstających w pobliżu domu nieprzyjemnych zapachów zostaje zatem całkowicie wyeliminowany. Szczelność szamba ma kolosalne znaczenie, zarówno ze względu na dbałość o środowisko naturalne, jak i ze względu na domowników. Wydostające się z szamba nieczystości mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia. Należy więc ze szczególną uwagą podejść do tej kwestii i wybrać rozwiązanie jak najbardziej ekologiczne i bezpieczne. Decydując się na współpracę z naszą firmą w Tykocinie, możesz liczyć na pomoc w zakresie doboru odpowiedniego zbiornika na Twoją działkę. Ponieważ każda posesja jest inna, wymagania względem zbiornika na nieczystości mogą być różne. Z chęcią dopasujemy gabaryty i rodzaj szamba do Twojej działki.\nZamówienia realizujemy w całej Polsce między innymi w miastach: Konstancin-Jeziorna, Gąbin, Golczewo, Goleniów, Bystrzyca Kłodzka, Czchów, Oborniki Śląskie, Nowe Brzesko, Michałowo, Pilica,


Kolejny rok i dla niektórych znów ten sam problem – jaką szkołę wybrać po gimnazjum? Ulotki, choć ważne, to tylko bezduszny papier. Dzięki Kurierowi 21 możecie posłuchać na żywo uczniów szkół średnich.\nTargi Edukacyjne 2016 r.\n11 lutego 2016r., odbyły się w Wieluniu Targi edukacyjne, na których placówki oświatowo-wychowawcze prezentowały swoja ofertę na rok szkolny 2016/2017.\nOj się działo… Po raz pierwszy ogłoszono również konkurs na najbardziej kreatywne stoisko, głosowali uczestnicy zarówno jak i goście, czyli gimnazjaliści ich rodzice….\nZastanawiacie się gdzie kontynuować naukę po ukończeniu gimnazjum? Przykład naszej absolwentki – Soni Wargackiej – pokazuje, że możliwości są ogromne i… można się uczyć nawet w najbardziej odległych zakątkach świata. Sonia już w gimnazjum była w USA na stypendium Camp Rising Sun, później zaczęła naukę w liceum w Krakowie, by po roku kontynuować ją w Indiach – Mahindra United World College, gdzie zdała międzynarodową maturę. Obecnie studiuje produkcję filmową w … Bristolu!\nSzkoła Podstawowa Nr 4 im. Mikołaja Kopernika w Bytomiu, Bytom\nPodczas zajęć kółka robotyczno-konstrukcyjnego w Szkole Podstawowej nr 4 im. Mikołaja Kopernika – budujemy różne konstrukcje. Jedną z ciekawszych są patyczki – Stick Storm, które po ułożeniu (trwa to troszkę – my nasz budowaliśmy ponad 40 minut :) ) – eksplodują w bardzo atrakcyjny sposób :)


Kukurydziane żniwa coraz bliżej końca. A pracom sprzyja ciepła i słoneczna pogoda. Przynajmniej jak do tej pory. Zbiory na Kujawach a także na Warmii dobiegają końca. Bardzo zaawansowane są także żniwa na Opolszczyźnie, gdzie z pól zniknęło już 85% kukurydzy. Na Lubelszczyźnie zebrano 70% ziarna. Na Podkarpaciu pozostała jeszcze połowa upraw. A jak kształtują się ceny?\n© 2006 Agro-Astrum.Pl Ilość wizyt: 4069314 Adres IP


Piłkarz Evertonu opuści klub?\nDla Moise’a Keana przenosiny do Anglii okazały się wielkim niewypałem. Włoch nie potrafi przystosować się do życia w Premier League i w 26 spotkaniach trafił zaledwie jednego gola. Nic zatem dziwnego, że media coraz częściej wspominają jego nazwisko w kontekście powrotu do Serie A.\nZgodnie z doniesieniami Nicolo Schiry, Roma rozpoczęła rozmowy z agentem zawodnika, Mino Raiolą. Chętnych na usługi snajpera jest na pewno sporo, ale według włoskiego dziennikarza to ekipa z Rzymu przewodzi w tej stawce.\nNapastnik chce wrócić na Półwysep Apeniński, aby odzyskać swoje miejsce w reprezentacji przed Mistrzostwami Europy w 2021 roku. Everton z pewnością zechce otrzymać za zawodnika większą część kwoty, jaką zapłacił Juventusowi w ubiegłym roku. Wówczas Kean kosztował 25 milionów funtów i ta cena była uznawana za promocje na rynku transferowym.\nŻycie napisało jednak inny scenariusz. Dziś snajper nie tylko jest mało skuteczny, ale także sprawia problemy wychowawcze. Podczas pandemii koronawirusa zorganizował huczną imprezę, przez co został ukarany przez klub stratą dwutygodniowego wynagrodzenia. Jeśli piłkarz zatem latem opuści Goodison Park, to w Evertonie raczej mało kto za nim zatęskni.


Oczyszczacz powietrza - Projekty - DIY - FORBOT\nDostępne na rynku oczyszczacze powietrza nie kosztują mało. Sam filtr, który wydaje się najważniejszym elementem kosztuje najczęściej nie więcej niż 1/3 oczyszczacza. Postanowiłem więc zbudować własny oczyszczacz. Oczywiście czas poświęcony na budowę też ma wartość, ale nie traktuje tego jako roboczogodziny a po prostu zabawę . W moim przypadku, koszt całości wyniósł około 300zł. Dla porównania, gotowy oczyszczacz Xiaomi to wydatek około 500zł, jesienią było to minimum ~650zł . Kupiłem filtr Xiaomi z wkładem węglowym, który jest nieco droższy niż zwykły, który montowany w fabrycznych oczyszczaczach. Użyty przeze mnie wentylator posiada według producenta wydajność 150m³/h co jest wartością 2x mniejszą niż fabryczny oczyszczacz. Jest to jednak w zupełności wystarczające.\nOczyszczacz składa się z filtra powietrza, wentylatora 200mm, łącznika filtra z wentylatorem i sterownika. Łącznik został wydrukowany na drukarce 3D. Wentylator to najtańszy wentylator 200mm jaki znalazłem w sklepie komputerowym.\nCałość bazuje na płytce z ESP32. Na niej znajduje się shield prototypowy Arduino, a do niego są zamontowane kolejne elementy. Używałem głównie gotowych modułów. Starałem się w miarę możliwości nie lutować ich bezpośrednio do PCB tylko umieszczać na listwach kołkowych. Schematu niestety nie mam. Wszystko było lutowane na bieżąco w przypływach weny Planuje jeszcze wyprowadzić drugą szynę I2C i podłączyć do niej drugi barometr który będzie umieszczony w wewnętrznej części filtra. Będę mógł w ten sposób zbadać zależność różnicy ciśnień od obrotów wentylatora.\nJako czujnik pyłu zastosowałem GP2Y1010AU0F. Kluczem była niska cena. Niestety wymaga on dość dokładnego synchronizowania w czasie załączania diody LED i pomiaru napięcia wyjściowego. Z czym miałem duże problemy o czym napiszę niżej. Dodatkowo, jako że jest to czujnik analogowy, jego wyjście skaluje się względem napięcia zasilania. A tak się składa że o ile ESP32 jest zasilane ze stabilnych 3.3V, to czujnik jest zasilany z szyny 5V. Tutaj występuje wyraźny rozstrzał między zasilaniem z zasilacza (wtedy szyna 5V jest zasilana przez diodę która powoduje spadek napięcia) a zasilaniem przez USB. Staram się to kompensować dodatkowym pomiarem napięcia szyny 5V. Nie jest to idealnie, choć daje dużo. Prawdopodobnie czujnik nie skaluje swojego wyjścia idealnie liniowo z napięciem zasilania, stąd ten problem.\nOprócz tego na płytce znajduje się czujnik wilgotności HDC1080 oraz ciśnienia BMP280. Oba mają wbudowane termometry, więc nie potrzeba dodatkowego. Teraz prawdopodobnie użyłbym BME280.\nW sterowniku użyłem wyświetlacza OLED. Wyświetlane są na nim aktualne parametry, takie jak: temperatura, wilgotność, poziom zanieczyszczeń, moc wentylatora i inne. Wyświetlacz jest sterowany za pomocą interfejsu I2C.\nObok wyświetlacz znajduje się enkoder. Użyłem gotowego modułu bo akurat nie miałem pod ręką tego typu enkodera z przyciskiem. Można nim regulować moc oczyszczacza oraz przełączać między trybami: "auto" i "manual".\nOczywiście jak na 2019 rok przystało, oczyszczaczem można sterować też po WiFi :) Na ESP32 jest uruchomiony webserver. Panel webowy wygląda tak:\nW kodzie znajdują się funkcje które utrzymują stałą łączność WiFi z routerem. Dane dostępowe do znanych nam WiFi należy umieścić w pliku "wifi_credentials.json" i wgrać wraz z innymi plikami. Niestety hasła należy umieścić w formie tekstowej. Biblioteka micropythona do obsługi WiFi nie obsługuje haseł w wersji zahashowanej (PSK). W przyszłości może dopiszę bardziej ludzką formie wprowadzania haseł\nZ racji tego że użyłem najtańszego wentylatora o tej średnicy, posiada on tylko 3 pinową wtyczkę. Taki wentylator można sterować jedynie napięciowo. Wymyśliłem więc sposób na regulację PWMem napięcia wyjściowego przetwornicy impulsowej. Polega to na podkradaniu lub wprowadzaniu dodatkowego prądu do wyjściowego dzielnika napięcia. Schemat tego wygląda następująco:\nZauważyłem że im mniejsza częstotliwość sygnału PWM, tym bardziej nieliniowa jest zależność Vout=f(PWM). Dlatego częstotliwość PWM została ustawiona na 312kHz. Aproksymacje tej funkcji stworzyłem robiąc pomiary Vout w zależności od danego wypełnienia PWM, a następnie w arkuszu kalkulacyjnym wyznaczyłem współczynniki funkcji liniowej. Współczynniki te są na sztywno zapisane w kodzie.\nZdecydowałem się użyć micropythona ze względu na chęć nauki czegoś nowego. Niestety, jak okazało się w trakcie, posiada on wiele ograniczeń. Największą wadą jest używanie blokującego dostępu do interfejsów komunikacyjnych. Przez co np.: w trakcie odświeżania wyświetlacza nie można dokonywać pomiarów czujnika pyłu czy obsługiwać żądań serwera. Ne można też używać drugiego rdzenia ESP32. Przez co interfejs użytkownika chodzi wyraźnie wolno, i nie wygląda na uruchomiony na czymś tak mocnym\nCały kod jest dostępny na GitHubie:\nGratulacje dla @Harnas za zajęcia pierwszego miejsca w ankiecie na najciekawszy projekt (Co nowego w DIY? 10 projektów naszych czytelników #12) - czekam na prywatną wiadomość z danymi do wysyłki gadżetów


Sprzedam lokal użytkowy: Żórawina , 1835 m2, 5200000 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy na sprzedaż Żórawina - 1835,0m2\n5 200 000 zł 2 833,79 zł/m2\nLokal użytkowy 1835,0m2, Żórawina\nCena za m2 2 833,79 zł/m2\nForma własności użytkowanie wieczyste terenu i własnośc budynków\nGrunt inwestycyjny pod Wrocławiem, blisko DKS8 i autostrady A4.Wjazd na nieruchomość prowadzi od głównej ulicy, działka jest ogrodzona i zagospodarowana budynkiem biurowo-usługowym, o części 4- kondygnacyjnej i 2- kondygnacyjnej. Wybudowany w latach 30. XX wieku, obiekt był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. Wzniesiony w konstrukcji tradycyjnej, murowany, w pełni podpiwniczony. Po ostatniej modernizacji budynek został oddany do użytku w 2000 roku, jest wolny od techniki i zagospodarowany w układzie pomieszczeń gabinetowych oraz openspace. Obiekt znajdujący się na działce można rozbudować lub całkowicie wyburzyć. Dodatkowym atutem jest znajdujący się na terenie nieruchomości utwardzony parking dla ok. 50 samochodów. Niezagospodarowany teren działki można rozbudować o dodatkową powierzchnię użytkową. Dzięki temu nieruchomość można przeznaczyć pod przestrzenie produkcyjne, logistyczne lub hotelowe. Lokalizacja Nieruchomość położona przy al. Niepodległości w Żórawinie w województwie dolnośląskim. Lokalizacja przy dużych szlakach tranzytowych - autostradzie A4 i drodze krajowej S8. Obiekt znajduje się poza ścisłą zabudową, ok. 1 km od granicy miejscowości. Bardzo dobry, szybki dojazd do Wrocławia, ulicą Wrocławską - ok. 17 km do granicy miasta (ok. 10/15 min jazdy samochodem). Dodatkowym atutem nieruchomości jest bliska odległość autostrady A4, ok. 2 km, biegnącej do granicy z Niemcami - Zgorzelca.W bezpośrednim otoczeniu działki dominują tereny niezagospodarowane, tereny rolne. W pobliżu - 300 m - Dyskont- 350 m - Park w Żórawinie- 1,4 km - Urząd Gminy- 1,6 km - Stacja PKP Żórawina- 2 km - Autostrada A4- 8 km - DKS8 Możliwe wykorzystanie nieruchomości Na podstawie analizy otoczenia, możliwy jest podział nieruchomości na ok. 31 działek budowlanych + działki pod infrastrukturę drogową i realizacja 31 domów jednorodzinnych, co pozwoli uzyskać wzrost powierzchni użytkowej o ok. 6500 m2. Orange Polska S.A. zastrzega, że wskazane w niniejszej ofercie dane nieruchomości określające jej potencjał inwestycyjny, w szczególności w zakresie podanych wartości PUM/PUU stanowią estymację Orange Polska S.A. i mogą różnić się od wartości rzeczywistych. Z uwagi na powyższe dane te nie stanowią wiążącego elementu oferty. Uwarunkowania planistyczne Studium Uwarunkowań i Zagospodarowania Przestrzennego gminy Żórawina (Uchwała Rady Gminy Żórawina Nr XVII/109/2005 z 27.10.2005 r.) - przeznaczenie: T - urządzenia obsługi telekomunikacji.(Zgodnie ze Studium można wystąpić o warunki zmiany zabudowy WZ, np. szeroko rozumiane usługi). Założenia sprzedaży Warunkiem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości jest ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego, tj: bezterminowej i nieodpłatnej służebności przesyłu dla infrastruktury zlokalizowanej w gruncie. W ww. nieruchomości znajdują się czynne elementy infrastruktury teletechnicznej: w gruncie. Szacunkowa powierzchnia infrastruktury teletechnicznej w gruncie wynosi 424,57m2. W budynku nie ma pomieszczeń z infrastrukturą techniczną, jedynie w pom. 138 znajduje się przełącznica światłowodowa, do której dostęp nie będzie potrzebny jeżeli zostanie wybudowana nowa linia do budynku sąsiada. Istnieje możliwość wypracowania wspólnie z inwestorem projektu optymalizacji powierzchni zajmowanej przez infrastrukturę telekomunikacyjną. W ramach rozwiązania urządzenia (wszystkie lub część) mogą zostać przeniesione na dedykowaną powierzchnię. W przypadku zainteresowania prosimy o kontakt z Doradcą Sprzedaży. Informacje dodatkowe Budynek biurowy jest podłączony do miejskiej sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej; posiada własną kotłownię olejową. Stan prawny Dla nieruchomości Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego we Wrocławiu prowadzi księgę wieczystą Kw nr WR1K/000pokaż telefon. Zapisy w księdze wieczystej: - Dział I - Oznaczenie nieruchomości - Żórawina, al. Niepodległości 57a, działka nr 637/1 o obszarze 2,9235 HA - Dział II - Właściciel - Skarb Państwa jako właściciel gruntu, a Telekomunikacja Polska S.A. jako użytkownik wieczysty terenu i właściciel budynków do dnia 05.12.2089r. - Dział III - Prawa , roszczenia i ograniczenia Brak wpisu - Dział IV - Hipoteki Brak wpisu Ochrona konserwatora Nie Strefa komunikacyjna pociąg, autostrada, droga krajowa Media woda, kanalizacja, elektryczność, ogrzewanie\nNumer oferty: LST00059\n1835 m2 2 834 zł/m2\nlokal użytkowy na sprzedaż 1835m2\nNa sprzedaż budynek biurowy na dużej działce w bliskości dużych szlaków tranzytowych - autostrady A4 i drogi S8. Budynek biurow...\n160 m2 4 6 375 zł/m2\nDOM W ZABUDOWIE SZEREGOWEJ 20 MINUT OD CENTRUM Opiekun nieruchomości: Julia Andrulewicz tel. 602 101 602 julia.andru...\nlokal użytkowy Karwiany, Sosnowa\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy dolnośląskie, Żórawina Powierzchnia: 1835,0 m2 Cena: 5 200 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr LST00059\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy dolnośląskie, Żórawina Powierzchnia: 1835,0 m2 Cena: 5 200 000 PLN Proszę o kontakt