Outsourcing – pięć kroków do idealnego partnerstwa | Szef Utrzymania Ruchu\nOutsourcing, jak każda współpraca biznesowa, może wiązać się z ryzykiem. Oddanie na zewnątrz pewnych procesów, nawet jeśli nie stanowią one rdzenia działalności firmy, wymaga partnerstwa opartego na kompetencji i zaufaniu. W obliczu dynamicznego rozwoju rynku outsourcingowego wybór firmy zewnętrznej nie jest rzeczą prostą. Odpowiednio przeprowadzony proces decyzyjny pomoże zminimalizować ryzyko przekazania procesów w ręce niekompetentnych osób. Oto pięć kroków do idealnego partnerstwa:\nSprawdź udokumentowane doświadczenie firmy – zweryfikuj portfolio klientów\n– Oddając pewne elementy działalności na zewnątrz liczymy, że outsourcer wykona je lepiej, szybciej bądź mniejszym nakładem kosztów. Jest to możliwe dzięki doświadczeniu firmy w realizowaniu danego procesu i wykwalifikowanym w tym kierunku kadrom. Kompetencje outsourcera w najprostszy sposób sprawdzimy poprzez analizę jego portfolio. Wiedząc jakiego rodzaju firmy obsługuje możemy upewnić się czy zakres usług jest dokładnie taki jakiego poszukujemy – mówi Wiktor Doktór, prezes Fundacji Pro Progressio\n– Należy jednak być czujnym. Firmy lubią chwalić się dużymi klientami, działającymi pod szyldami znanych marek. Warto zweryfikować jak dawno oraz w jakim zakresie byli oni przez outsourcera rzeczywiście obsługiwani i czy portfolio nie jest „naciągane”.\nPorównaj kilka ofert, przeprowadź rozmowy referencyjne\n– Nawet jeśli dana firma została nam polecona i jesteśmy praktycznie zdecydowani na rozpoczęcie współpracy należy porównać ofertę z tym, co proponuje konkurencja. Przydatnym narzędziem są rozmowy referencyjne, podczas których mamy okazję do spotkania się z przedstawicielami kilku podmiotów i poznanie ich od „ludzkiej strony”. Oprócz kryteriów czysto biznesowych ważna jest również tzw. „chemia” pomiędzy partnerami. Tego rodzaju spotkania dają możliwość zweryfikowania czy rzeczywiście kierujemy sie podobnymi wartościami i cenimy podobny styl współpracy – zauważa prezes Fundacji Pro Progressio.\nPrzy większych projektach warto rozważyć przeprowadzenie przetargu, w którym to nie cena, a zakres usług i procesy kontroli jakości powinny być decydujące o wyborze outsourcera. Nie bójmy się korzystać ze wsparcia firm consultingowych specjalizujących się w outsourcingu.\nSkontroluj zobowiązania i zdolność finansową potencjalnego partnera\nPłynność finansowa firm outsourcingowych, których działalność opiera sie na świadczeniu usług, w dużej mierze zależy od skuteczności egzekwowania płatności od kontrahentów. Z tym, jak wiadomo, bywa różnie. Zgodnie z zasadą ograniczonego zaufania warto sprawdzić dane na temat potencjalnego partnera biznesowego na przykład w Biurze Informacji Gospodarczej czy różnego rodzaju rejestrach dłużników. Należy również zweryfikować czy dana firma rozlicza się z ZUS, Urzędem Skarbowym i innymi pomiotami oraz sprawdzić jej gotowość do poddania się audytom.\nZadbaj o odpowiednie skonstruowanie umowy\nNieodłącznym elementem umów outsourcingowych są tak zwane umowy SLA Service Level Agreement), które służą zagwarantowaniu procedur jakościowych i kontrolnych w odniesieniu do świadczonych usług. Warto ustalić i uwzględnić w zapisach także tzw. KPI (Key Performance Indicators), czyli wskaźniki pomiaru stopnia realizacji celów. Odpowiednio skonstruowana umowa daje nam gwarancję bezpieczeństwa procesów, które oddajemy na zwenątrz.\n– Warto zauważyć, że polskie prawo maksymalną odpowiedzialność pracownika limituje do 3-krotności wynagrodzenia, co w wielu przypadkach będzie niewspółmierne do możliwej szkody. Outsourcer – o ile prawidłowo zbudowaliśmy nasz kontrakt – odpowie za całą szkodę, jaką nam wyrządził – mówi Wiktor Doktór.\nZwróć uwagę na certyfikaty, nagrody, członkostwo w różnego rodzaju zrzeszeniach\nPrzy weryfikacji potencjalnego partnera biznesowego pomocne mogą być różnego rodzaju certyfikaty czy wyróżnienia poświadczające jego kompetencje. Nie należy jednak ślepo ufać tego rodzaju gwarancjom rzetelności. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż obecność w niektórych rankingach branżowych można po prostu kupić.\n– Należy zatem sprawdzić jakie są kryteria przyznawania danego wyróżnienia. Istnieją konkursy, takie jak Outsourcing Stars, w których udział jest bezpłatny, a zwycięzców wyłania się w oparciu o analizę twardych danych i wskaźników efektywności, co gwarantuje większą wiarygodność – mówi prezes Fundacji Pro Progressio.\nPoszukując godnego zaufania outsourcera warto również zajrzeć do spisu firm zrzeszonych w różnego rodzaju organizacjach branżowych, np. Klubie Outsourcingu. W Polsce różne dziedziny outsourcingu posiadają różne organizacje branżowe, które potwierdzają rzetelność pracy dostawców usług.\n← Previous Story Trybotaśma firmy igus tworzy komponenty samosmarnymi oraz odpornymi na zużycie


Lato i upał szczególnie potrafią się dawać we znaki człowiekowi. Wysokie temperatury za oknem, usytuowanie domu w stosunku do padającego światła słonecznego sprawiają, że mieszkanie jest cały dzień nagrzewane i prz\nDodane: 01-09-2019 09:15\nebywanie w nim staje się uciążliwe. Z pomocną dłonią wychodzą wtedy firmy specjalizujące się w sprzedaży klimatyzacji i wentylatorów. Nie tylko w upalne dni klimatyzacja potrafi pomóc człowiekowi. Podczas jesiennych przymrozków również nagrzeje pomieszczenie w szybkim tempie, dzięki odpowiednim funkcjom, które można ustawiać na panelu obsługi. Jednak i klimatyzacja może się popsuć. Na szczęście na rynku istnieje wiele firm, które mają w swojej ofercie chłodnistwo oraz serwis klimatyzacji. Warto u nich zaopatrzyć się w klimatyzację, gdyż często do zakupionego towaru dołączane są usługi gwarancyjne, więc nie musimy się martwić o koszty związane z naprawą czy odgrzybianiem. Okres gwarancji jest różny w zależności od firmy, niekiedy można jednak spotkać się z ofertą serwisu pogwarancyjnego w bardzo niskich cenach.\nOd kiedy zmiany w tym jak naprawić klimę w aucie?Nie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz znaleźć fachowca od klimatyzacjiZastosowanie klimatyzacjiKrótko o konserwacji klimyKiedy kupić klimatyzację i na co zwrócić uwagę?Unikaj problemów z klimatyzacją - postaw na regularne przeglądyWybieramy klimę do domuJak często serwisować klimatyzację?12 informacji jak kupić klimatyzacjęPrzeglądy klimatyzacji - czyli jak uniknąć problemówJak długo musisz kupić klimatyzację?Jak bez problemu kupić klimatyzacjęChciałeś kiedyś kupić klimatyzację ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Czy można klimatyzować pomieszczenia w nocy?Klimatyzacja - czy to się opłaca?Czy masz możliwość kupić klimatyzację?Czy jest nowe prawo jak kupić klimatyzację?Rok 2020 - dobry czas by kupić klimatyzacjęDuża skuteczność w tym jak klimatyzować pomieszczeniaCzy można naprawić klimatyzator rano?Nie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz znaleźć fachowca od klimatyzacjiWartość tego jak kupić klimatyzacjęOgólnie o technikach grzewczychKlimatyzacja - zadbaj o serwisKlimatyzacja - czy to się opłaca?Klimatyzacja - czy to się opłaca?Czy są zmiany w prawie jak chłodzić co2?Komfort w domu i w pracy - o klimatyzacjiUnikaj problemów z klimatyzacją - postaw na regularne przeglądyTe fakty jak kupić klimatyzator mogą Cię zdziwić


Ćwiczymy brzuch po ciąży - LENCZEWSKI\nĆwiczenia są bardzo wskazane, jeśli chcemy pozbyć się naszego brzucha. Wiele kobiet o tym zapomina i nie mogą później przez długie lata wrócić do stanu sprzed ciąży. Nie trzeba wiele ćwiczyć, ale systematycznie, a wtedy efekty będą o wiele szybciej widoczne. Jeśli interesują nas ćwiczenia na brzuch po porodzie to trzeba wybrać odpowiedni czas. Kobiety, które rodziły w naturalny sposób muszą poczekać około dwóch miesięcy. W przypadku kobiet, które mają za sobą cedrskie cięcie trzeba odczekać trzy miesiące. Bezpieczeństwo jest najważniejsze i trzeba o tym zawsze pamiętać. Nasze mięśnie brzucha dość mocno się rozciągają podczas ciąży i są bardzo słabe. To, dlatego tak istotne jest dbanie o tę część ciała, ale trzeba wiedzieć jak się za to zabrać. Jeśli dobrze się czujemy to ćwiczenia można robić o wiele wcześniej tylko, że nie forsujemy się zbyt mocno. Wszystko z umiarem, a będzie dobrze.\nĆwiczymy po urodzeniu dziecka\nNa efekty trzeba czasami poczekać nawet kilka miesięcy. To oznacza, że potrzebna nam determinacja i systematyczność. Połączenie jednego i drugiego przyniesie nam płaski brzuch. Bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie do ćwiczeń. Trzeba się rozgrzać żeby nie nabawić się kontuzji. Maszerowanie w miejscu czy obroty biodrami wystarczą żeby się przygotować. Ćwiczenia dobieramy stosowanie do swoich możliwości. Nie chcemy sobie zaszkodzić. Jeśli nie czujemy się na siłach żeby długo ćwiczyć to rozkładamy to w czasie. Na pewno wtedy będziemy o wiele bardziej bezpieczne i nasze mięsnie brzucha będą wyglądały o wiele lepiej. W Internecie można znaleźć całe zestawy ćwiczeń dla kobiet, które są po porodzie. Warto się z tym zapoznać i wybrać dokładnie to, co jest najlepsze. Dbanie o siebie przy dziecku jest bardzo trudne. Tym bardziej, jeśli nikt nam nie pomaga w codziennych obowiązkach. Warto jednak się zmobilizować i pokazać, że możemy łączyć wszystko w jednym i osiągnąć wszystkie zamierzone cele. Nasze ciało z każdym dniem będzie się zmieniało i to na lepsze.\nKatar u niemowlaka to przypadłość, która spędza sen z powiek nie tylko świeżo upieczonym rodzicom, ale także weteranom rodzicielstwa. Niemowlę nie jest w stanie samodzielnie pozbyć się powstającej w jego nosku wydzieliny, co utrudnia mu oddychanie i może wydłużyć okres leczenia przyczyny kataru. Pozbycie się wydzieliny nie jest łatwą sztuką, a mało które dziecko chce współpracować z rodzicami, by osiągnąć ten cel. Jeśli jesteś właśnie w takiej sytuacji, to aspiratory do nosa ruszają Ci z odsieczą. Ciągle rozwijająca się technologia sprawia, że ilość rodzajów aspiratorów stale rośnie, pozwalając na dobranie sprzętu odpowiedniego do indywidualnych potrzeb. Dlatego dobrze jest zapoznać się z dostępnymi ofertami, przed podjęciem decyzji o kupnie aspiratora.\n– Aspiratory elektryczne napędzane bateriami – to urządzenia niezwykle popularne, ze względu na szereg ułatwień, jakie proponują względem pozostałych rodzai aspiratorów. Bardzo często wyposażone są w migające światełka oraz melodie, które mają na celu odciągnięcie uwagi dziecka od samego oczyszczania noska. Z reguły posiadają także możliwości regulowania mocy ssącej, a nawet zmiany trybu z jednostajnego na przerywany.\n– Aspiratory podpinane do odkurzacza – to proste konstrukcje, które pozwalają na oczyszczenie noska bez konieczności wykorzystywania do tego własnych płuc. Ich budowa redukuje siłę ssącą odkurzacza do bezpiecznej dla niemowlaka, a zarazem skutecznej przy usuwaniu wydzieliny zgromadzonej w nosie.\n– Aspiratory z ustnikiem – to rozwiązanie zbliżone do aspiratorów podłączanych do odkurzacza z tą różnicą, że rolę odkurzacza zastępują nasze płuca. Skuteczność takiego rozwiązania jest bardzo silnie zależna od wydolności płuc użytkownika.\n– Aspiratory ręczne. Świetnym przykładem takiego urządzenia jest rozpoznawana chyba przez wszystkich „gruszka” do nosa. Siła ssąca w tym przypadku powstaje wskutek mechanicznego wytworzenia warunków zbliżonych do próżni.\nJak widać, gama aspiratorów jest dość szeroka, co może utrudnić dokonanie wyboru. W sieci można znaleźć rankingi, które okazują się bardzo pomocne przy podejmowaniu decyzji. Zobacz tu jakie aspiratory wiodą prym na rynku i wybierz ten spełniający wszystkie Twoje oczekiwania. Pozwól Swojemu dziecku na wygodę spokojnego oddechu.\nKupienie kubków i butelek dla dziecka jest bardzo ważne. Chłopcy są mocno narażeni na kolkę, dlatego warto kupić kubki antykolkowe od firmy tommee tippee, a wtedy problem na pewno się mniejszy. Ta firma słynie z tego, że posiada w sprzedaży kubki opracowane przez eksportów. Możemy na nich polegać i wybrać sobie coś o odpowiedniej wielkości i kolorze. Taki kubek ma całkowicie inny rodzaj smoczka, dlatego nie przedostaje się tam niepotrzebne powietrze. Dziecko pije w bezpieczny sposób i jesteśmy dzięki temu o wiele bardziej spokojni. To nie wszystko, bo w kubku jest specjalny materiał, który zmienia kolor pod wpływem temperatury, jeśli płyn ma temperaturę powyżej 37 stopni Celsjusza to od razu to zauważymy. Do wyboru mamy różne kolory, dlatego warto zapoznać się z ofertą na kubki w sklepie internetowym. Na pewno wybierzemy sobie coś, co jest dla naszego dziecka najlepsze. Jeśli nasze dziecko jest trochę starsze to trzeba je przyzwyczajać do picia słomką. Nie może przecież mieć trzech lat i pić nadal butelką ze smoczka. Warto kupić estetyczną kubek z jakąś postacią z bajki. Wtedy dziecko będzie o wiele chętniej po taki kubek sięgało i piło to, co się w nim będzie znajdowało.\nKupujemy oryginalne akcesoria dla naszego dziecka\nZ tej firmy możemy kupić jeszcze łyżki, podgrzewacze, termosy i co tylko jest nam potrzebne. Oferta jest na tyle duża żeby mogła zadowolić nawet najbardziej wymagających rodziców. To, dlatego wiele osób właśnie na tę firmę stawia. Wiemy, że produkują wszystko o najlepsze, a nasze dzieci dzięki temu są bezpieczniejsze. Dziecko samo sobie nie kupić niczego, dlatego to my rodzice musimy postarać się znaleźć taką ofertę i akcesoria żeby nasze dziecko było o wiele bardziej bezpieczne. Dziecko w takich kubikach i butelkach będzie na początku piło mleko, ale później to będą soki czy kompotowy. Takie akcesoria są bardzo potrzebne i trzeba mieć ich po kilka sztuk. Mimo że są z tworzywa to nic nie jest wieczne i trzeba być przygotowany, że coś może się zniszczyć.\nPlanując drugie dziecko trzeba to robić bardzo wcześnie, wtedy, kiedy jeszcze nasze pierwsze dziecko nie jest wszystkiego świadome. To lepiej dla jego psychiki, dlatego warto taką opcję rozważyć. Może to być dziecko rok po roku, bo wtedy jest to najlepsze rozwiązanie. Dlaczego to takie ważne? Jeśli dziecko ma trzy lata i więcej to jest przyzwyczajone, że to jemu poświęcamy czas. To ono jest numerem jeden, mamy i tata robią wszystko żeby dziecko było zadowolone. Nagle okazuje się, że to się zmienia, a więc dziecko jest ważne, ale to maleństwo jest ważniejsze. Wymaga większej opieki i trzeba poświęcać mu znacznie więcej czasu. Czasu nigdy nie mamy za dużo, co oznacza, że nie będziemy mogli go dzielić pół na pół. Wielu rodziców popełnia tutaj błąd i myśli, że pierwsze dziecko poradzi sobie samo. To ogromny błąd, który prowadzi do niepotrzebnych spięć i nerwowych sytuacji. Dziecko traktuje wtedy młodszego braciszka jak wroga. To jest wręcz niebezpieczne, dlatego nigdy nie można do takiej sytuacji doprowadzać i trzeba działać ze sporym wyprzedzeniem.\nWszystko przyjdzie z czasem i trzeba czekać\nNajpierw dziecko trzeba nastawać psychicznie do zmian, jakie mają nastąpić. Wtedy będzie mu wiele łatwiej. Nie będzie szoku, że mama wróciła ze szpitala i musi sobie radzić samo. Dziecko w pierwszej fazie cieszy się z powiększenia rodziny, ale z biegiem czasu sytuacja się zmienia. Dzieci bywają bardzo różne i nigdy nie wiemy jak nasze do tego tematu podejdzie. Bardzo istotne informacje na temat wychowywania dzieci jak i planowania powiększenia rodziny można znaleźć na stronie https://mlodytata.pl/blog-parentingowy/. Dowiemy się jak zrobić żeby wszyscy byli zadowoleni i żeby tworzyli szczęśliwą rodzinę. Nie jest to łatwe zadanie, ale jeśli chcemy to nam się to uda. Podobnie będziemy mieć kolejnym razem, kiedy będzie dziecko trzecie czy nawet czwarte. Wszystko przychodzi z czasem i my i nasze dzieci musimy się do tego w odpowiedni sposób przygotować. Wtedy wszystko będzie tak jak trzeba.


Strona Tańca - Zakochani w tańcu\nStrona Tańca\tBrygada Tańca 06-12-20\t Odsłony: 647\nTak, jak biblijna historia stworzenia świata zaczyna się w mroku, tak zaczyna się także przejmująca histria miłosna „Gonewords”, stworzona i wykonana przez wyjątkowy duet – Paolę Ghidini i Klevisa Elmazaja. Piękna, romantyczna opowieść o uniwersalnym wymiarze. Para zakochanych musi mierzyć się z wieloma trudnościami, od niesprzyjających okoliczności, poprzez róźnice kulturowe, aż po próbę głębszego wzajemnego zrozumienia.\nKobieca postać tancerki poprzez delikatność swoich ruchów, zwiewny strój oraz gesty pisania patykiem po piasku, roztacza sielską wizję spokojnego życia zdala od ferworu miasta. Ale dynamika spektaklu, w krótkim czasie zostaje zwielokrotniona, bo wkrótce postać, w która wciela się Paola Ghidini wykonuje zmysłowy taniec, pełen obrotow i piruetów. Pokaz solowy artystki kończy mocne uderzenie kijem w ziemię i wyciemnienie zapowiadające dalszą odsłonę przedstawianej historii.\nŚwiatła padają na drugiego bohatera – leżącego na brzuchu mężczyznę, który z trudem próbuje się podnieść. Kiedy mu się to udaje, otrzepuje się z minionych wydarzeń i podchodzi jakby oczarowany do dziewczyny. Ten moment otwiera cudowny popis taneczny dwójki artystów – choreografów. Tancerze z niesłychaną lekkością łączą elementy techniki klasycznej, tańca współczesnego oraz żywiołowe figury tańców bałkańskich, tureckich, czy gruzińskich. Wszechstronny język ruchowy przepełniony jest również warstwą emocjonalną.\nNa scenie widzimy rodzące się gorące uczucie pomiędzy dwojgiem ludzi. Elmazaj podnosi Ghidini, żywiołowo obraca się z nią, przytrzymując ją na swoim pasie. Para zdaje się frunąć w przestrzeni, a ich relacja jest przedstawiona w sposób bardzo czuły, pełen emocji. Uwypukleniem rozwijającej się warstwy uczuciowej wydaje się być tutaj zwiększenie tempa i intensywności ruchów. Począwszy od delikatnego podpierania głowy na ramionach partnera, poprzez zbliżenia, obroty i podskoki, aż po zdecydowane ruchy pełne namiętności. Jednak zdaje się, że ta miłość nie była w stanie stawić czoła wszelkim otaczającym ją przeciwnosciom, które możemy sobie jedynie wyobrazić. Ona odchodzi, a światło zmienia się z gorącego czerwonego na zimne niebieskie…\nJakkolwiek egoistycznie by to nie zabrzmiało, z wielkim szacunkiem do przedstawionej historii miłosnej, ale to właśnie to rozstanie kochanków przynosi widzowi drugi najpiękniejszy i najbardziej spektakularny moment całego spektaklu. Bo oto Klevis Elmazaj rozpoczyna swoje przejmujące solo – otwiera ramiona do nieba, jakby żądając odpowiedzi, po czym następuje fenomelana sekwencja prezentująca nieprzeciętne umiejętności tancerza obejmujące między innimi stanie na jednej ręce, obroty na ramionach czy salta. Ekspresja taneczna artysty przedstawia nie tylko żal, czy złość. W moim odczuciu finałowa scena przedstawia również brak akceptacji utartego porządku świata.\nMelodramatyczna historia „Gonewords” jest kolejną ciekawą odsłoną 16. Międzynarodowego Festiwalu tańca Zawirowania 2020, która i tym razem pokonała swoją ekspresją i poetycką formą tę barierę emocjonalną, jaką tak często wywołuje oglądanie teatru przez ekran komputera. Ten spektakl jest bardzo bogaty w wyszukane figury oraz formy taneczne prezentowane przez wyjątkowy duet Paoli Ghidini i Klevisa Elmazaja. Co więcej, oprócz pięknego wykonania, również sama historia miłosna jest przedstawiona w sposób ciekawy i widowiskowy. Cudowna propozycja na dobrze spędzony wieczór w domowym zaciszu. Gorąco polecam.\nKinga Budakowska, Brygada Tańca\n„Gonewords” Paola Ghidini i Klevis Elmazaj, 16. Międzynarodowy Festiwal Tańca Zawirowania 2020, organizator: Teatr Tańca Zawirowania, rejestracja wideo w Garnizonie Sztuki, pokaz online: 06.12.2020


Ścieżka dydaktyczna „Śladami łosia” - Gdzie by tu dalej\nŚcieżki dydaktyczne, Spacer w okolicy Warszawy 16 kwietnia 2021 Gdzie by tu dalej\nŁosie w Warszawie? Czemu nie! Jednym z wielkich skarbów stolicy są wspaniałe kompleksy leśne. Las Bemowski – pozostałość dawnej Puszczy Mazowieckiej – jest jednym z kilkunastu takich obszarów. Można dojechać tu komunikacją miejską, a tuż po wyjściu z autobusu zanurzyć się w świat pięknej przyrody. Na terenie lasu występują aż dwa rezerwaty. Turyści mają do dyspozycji gęstą sieć szlaków i ścieżek spacerowych. Jednym z najciekawszych pomysłów na spacer po Lesie Bemowskim jest wędrówka ścieżką „Śladami łosia” – na pięciokilometrowej trasie, oznakowanej zielonymi łosimi tropami, spotkamy 10 ciekawych tablic dydaktycznych oraz drewniany pomost wprowadzający na środek mokradeł. Kto będzie miał szczęście, może spotka tytułowego króla tych lasów – łosie chętnie zaglądają do Lasu Bemowskiego z nieodległej Puszczy Kampinoskiej. Świetny pomysł na dwugodzinny leśny spacer niemal w granicach miasta.\nLas Bemowski – spacer do rezerwatu przyrody Łosiowe Błota\nW pobliże rezerwatu Łosiowe Błota bez problemu dojedziemy komunikacją miejską. Początek ścieżki znajduje się nieopodal ulicy Radiowej. Trasa ma 5 km długości, a jej niespieszne przejście (z postojami przy tablicach informacyjnych itp.) zajmuje ok. dwóch godzin. Ścieżka jest dobrze oznaczona zielonymi znakami z charakterystycznymi tropami łosia, na jej początku znajdziecie też schematyczną mapkę z przebiegiem trasy. Całość ścieżki jest dostępna dla terenowych wózków dziecięcych. Las Bemowski jest podmokły, więc okresowo pewnym utrudnieniem mogą być zalane odcinki trasy – jeśli jednak nawet tak się zdarzy, problematyczne miejsce najczęściej bez problemu będzie można obejść alternatywną drogą.\nLas Bemowski – pozostałość Puszczy Mazowieckiej\nPodmokły Las Bemowski – pozostałość szumiącej tu niegdyś Puszczy Mazowieckiej – w dalszym ciągu jest ważną ostoją zwierzyny i miejscem występowania wielu cennych gatunków roślin. Jest też znany z zupełnie innych względów – to właśnie tu po I wojnie światowej wybudowano Transatlantycką Centralę Radiotelegraficzną – ta najważniejsza polska stacja radiowa szczyciła się zasięgiem aż międzykontyntalnym! Centrala była wykorzystywana przez wojska niemieckie podczas II wojny światowej. Niemcy zapisali też ostatni rozdział jej historii – wycofując się w 1945 r., wysadzili w powietrze centralę. Pamiątkami po dawnym radiowo-telegraficznym gigancie są dziś wielkie betonowe podstawy masztów i charakterystyczne budki strażnicze.\nŚcieżce ”Śladami łosia” towarzyszą tablice dydaktyczne.\nBetonowe podstawy masztów do jedna z pamiątek po dawnej Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej.\nInną są charakterystyczne betonowe wartownie z napisem „Czuwaj„\nDziś obszar dawnej centrali objęła w swoje władanie przyroda. Na terenie Lasu Bemowo wyznaczono aż dwa rezerwaty– Łosiowe Błota i Kalinową Łąkę. Ścieżka dydaktyczna „Śladami łosia” prowadzi – jak sama nazwa wskazuje – po fragmencie pierwszego z nich.\nRezerwat „Łosiowe Błota” ma już ponad 40 lat – został utworzony w 1980 r., kiedy to ochroną objęto ponad 30 hektarów podmokłych terenów leśnych. Na terenie rezerwatu występują torfowiska niskie, podmokłe łąki i jeziorka torfowe. Rezerwat jest ważną ostoją łosia – przy odrobinie szczęścia może uda Wam się go spotkać! Ścieżka dydaktyczna „Śladami łosia” przecina fragment rezerwatu, a nowy drewniany pomost umożliwia odbycie krótkiego spaceru nad mokradłami. Jeśli macie ochotę na dłuższą wycieczkę, możecie wybrać dwukrotnie dłuższą (10 km) ścieżkę turystyczną, prowadzącą dookoła rezerwatu. Sieć ścieżek w Lesie Bemowskim jest zresztą wyjątkowo gęsta, każdy więc może zaplanować spacer według swoich potrzeb.\nOznakowanie wskazuje kierunek marszu. Nam bardzo spodobał się trop łosia na znakach ścieżki!\nPrzy wejściu na ścieżkę znajdziecie tablicę ze schematyczną mapką trasy\nPo drugim przystanku przecinamy linię kolejową.\nŚcieżka ma długość 5 km\nCałość trasy bez problemu da się przejechać terenowym wózkiem dziecięcym.\nDochodzimy do granic rezerwatu Łosiowe Błota\nDrewniane kładki pozwalają wyjrzeć na mokradła.\nKonstrukcja jest bardzo solidna.\nSpacer po drewnianych kładkach jest dużym urozmaiceniem wycieczki.\nDzięki kładkom możemy suchą nogą wędrować po mokradłach!\nAż trudno uwierzyć, że jesteśmy rzut beretem od miasta!\nDroga wiedzie po nasypie – Las Bemowski jest podmokły.\nW zagłębieniach stoi woda, na początku stycznia skuta cieniutką warstwa lodu\nMokradła charakterystycznym elementem rezerwatu Łosiowe Błota.\nOkresowo fragmenty ścieżki bywają zalane prze wodę.\nPróbowaliśmy, ale w końcu zawróciliśmy – zalany odcinek musieliśmy obejść inną drogą.\nDziś obszar dawnej centrali radiotelegraficznej przeszedł pod władanie przyrody.\nLas Bemowski, Łosiowe Błota, ścieżka Śladami Łosia


Miejski Ośrodek Kultury w Wojkowicach zaprasza wszystkich uzdolnionych plastycznie dorosłych do zgłaszania się ze swoją twórczością do naszej placówki. Podobnie jak przy akcji dla dzieci i młodzieży – Młodzi Malarze Wojkowic – chcemy wyłaniać wśród mieszkańców naszego miasta talenty nieodkryte, rysujących do szuflady lub hobbystycznie, ale również ludzi, którzy mają na swoim koncie sukcesy lub edukację artystyczną. Kalejdoskop Wojkowickich Artystów to wirtualna galeria, miejsce w którym można zaprezentować swój talent i własną działalność. Czas przejrzeć swoją twórczość i wysłać do MOK-u.\nKalejdoskop będzie miejscem zarezerwowanym dla wszystkich dorosłych, dla osób które malują i rysują w różnych technikach i chętnie podzielą się z nami swoimi pracami. Jedyne co należy zrobić to zgłosić się do nas telefonicznie 32 769 64 82 bądź mailowo zgłoszenia@mokwojkowice.pl w celu ustalenia szczegółów.\nW naszej galerii znajdzie się miejsce dla ludzi z pasją, zarówno dla tych, którzy do tej pory nie mieli okazji podzielić się swoim hobby, jak również dla tych którzy na tym polu działają już od jakiegoś czasu. Wszystkich Was chętnie poznamy i czekamy z niecierpliwością na Wasze zgłoszenia! W razie pytań zapraszamy do kontaktu telefonicznego: 32 769 64 82.\n31 </br> Gru


akcesoria • We Dig Wisconsin\nWielu ludzi przedstawia sobie doskonały wypoczynek tylko nad egzotycznym morzem. Opalanie się na ogromnej plaży od dawna jest jednoznaczne z udanym urlopem. Kochamy wakacje w ekskluzywnych hotelach, gdzie do naszej dyspozycji są wszystkie wygody. Można skorzystać z zabiegów pielęgnacyjnych w najlepszych gabinetach SPA.\nKażdy właściciel restauracji chce lub powinien zacząć starać się o każdy szczegół oraz odpowiedni wystrój. Określone wręcz idealnie możliwości udoskonaleń wyszukać można na każdym kroku, gdyż świat jest pełen inspiracji. Nowatorskie akcesoria restauracyjne, wśród których pojawiają się także przyprawniki, to niezaprzeczalnie doskonały wybór. Dawane nam obecnie przez specjalistów opcje przyprawiają zdecydowanie o zawrót głowy.\nWybór odpowiedniej konsoli do gier dla siebie lub bliskich z rodziny nie bywa w dzisiejszych czasach zwyczajowo sprawą banalną. W natłoku firm produkujących konsole łatwo się pogubić. Dobrze zawsze przeprowadzić wstępną wybór najbardziej istotnych cech, które musi spełniać wymarzona konsola. Dużą liczbę przykładów konkretnych konsol i gier na nie można znaleźć w Internecie wpisując chociażby hasło Nintendo 3DS. W taki sposób da się otrzymać ważne informację o jej zaletach.\nZakład fryzjerski jest bardzo specyficznym miejscem, którego wygląd i elementy wyposażenia uległy znacznym zmianom na przestrzeni lat. dawniej fryzjer zajmował się nie tylko obcinaniem włosów, ale także goleniem zarostu, czyli najważniejszymi przyrządami były przybory do golenia w postaci pędzla i golarki. Od tych czasów dużo się zmieniło i aktualnie można zauważyć bardzo nowoczesny, a często wręcz awangardowy wystrój zakładów.\nTaniec jest znany ludzkości właściwie od samych jej początków, i często stanowi bardzo ważny element kultury wielu różnych narodów na świecie. W związku z tym trudno raczej byłoby dziwić się temu, że również i aktualnie cieszy się on ogromną wręcz popularnością, zaś niektóre jego odmiany są dla wielu ludzi istną życiową pasją. Niewątpliwie warto samemu zainteresować się tym nieco bliżej, bowiem same tylko style taneczne odznaczają się obecnie niemałym zróżnicowaniem, przez co absolutnie każdy z nas będzie mógł znaleźć wśród nich coś, co przypadnie do gustu akurat jemu.\nPies albo kot może stać się wiernym przyjacielem swojego pana, stworzonkiem, jakie uprzyjemni czas spędzany w domu oraz zapewni towarzystwo w samotne wieczory. Własny zwierzak bywa doskonałą alternatywą dla osób starszych, które żyją samotnie, jak też dla maluchów, które powinny nauczyć się odpowiedzialności za inną żywą istotę. W licznych przypadkach do domowego ulubieńca właściciele tak się przywiązują, że pragną, żeby ten miał wszystko, co najlepsze.\nTradycyjny karnawałowy bal to okazja do uskutecznienia naszych dziecinnych fantazji o pięknej, baśniowej sukni i wytwornej biżuterii. Jeśli jednak nie pragniesz stać się jedną z wielu królewien na sali warto wykorzystać naszą kreatywność i ciuchów poszukać przykładowo w marketach z odzieżą vintage.\nChcesz mieć w swoim domu modne wyposażenie? Brak Ci przedmiotu do odtwarzania muzyki albo oglądania filmów na całym ekranie. Sprawdź co przedsiębiorcy przygotowali dla takich osób jak Ty!\nSzafy na wymiar to dobre rozwiązanie przy oszczędności miejsca. Nie ma znaczenia czy do wykończenia posiadamy niewielką przestrzeń, czy naprawdę sporą przestrzeń. Koniecznie musimy tutaj wiedzieć, że zawsze trzeba zdecydować się na szafy na wymiar. Wówczas będziemy mieli gwarancję, że każda wolna przestrzeń będzie dobrze zastosowana, a co istotniejsze, samodzielnie zdecydujemy jak powinno prezentować się wnętrze takiej szafy, więc będziemy je mogli dobrać dobrze do własnych oczekiwań.\nCo się robi w harcerstwie? Jesteśmy w stanie wybierać się na wycieczki, różnorodne biwaki, zloty i obozy. Możemy nauczyć się wielu ciekawych rzeczy, przykładowo, jakim sposobem posługiwać się mapą i kompasem, w jaki sposób tropić i nie dać się wytropić, jak zbudować prycz oraz stelaż, poznać alfabet Morse’a oraz zaznajomić się z szyframi, a także jak się właściwie nimi posługiwać, lecz też jak udzielać pierwszej pomocy, poradzić sobie samemu w dziczy i co możemy ugotować z puszczańskich przysmaków.\nAkcesoria do czyszczenia i pielęgnowania pojazdu pozostają potrzebne za każdym razem wtedy, gdy zauważymy, że posiadany przez nas pojazd nie jest w dobrym stanie. Wówczas również powinniśmy dbać o to, aby mieć wyłącznie najlepsze rzeczy dzięki którym nasze auto bez problemu będzie miało możliwość wrócić do wcześniejszego, nienaruszonego stanu. Mamy obowiązek więcnajzwyczajniej w taki sposób troszczyć się o swój pojazd, by mieć przekonanie, że wygląda on dobrze. A to naturalnie także i sprawi, iż będzie nam on doskonale służyć przez wiele lat.\nW dwudziestym pierwszym wieku wybranie odpowiedniego broni czy akcesoriów strzeleckich nie bywa zazwyczaj sprawą prostą. Konkurencją dla zwykłych sklepów bywa sieć. Lepiej kupować broń u sprawdzonych firm czy też u anonimowych handlarzy? Aby trafnie wybrać najbezpieczniej zapoznać się bliżej z samą kwestią.wiele zależy tu od personalnych wymogów, jak i od gustu klienta. Militaria sklep to doskonałe rozwiązanie, jakiemu warto się przyjrzeć ijakie powinno zadowolić każdą osobę.


Kocyk niemowlęcy różowy 95x75 - Mamaville\nKocyk niemowlęcy różowy 95x75\nDelikatna i wrażliwa skóra dziecka wymaga odpowiedniego traktowania, także podczas otulania do snu lub podczas spaceru. Najwyższej jakości kocyk w różowym kolorze wykonany został z naturalnej przędzy, która posiada certyfikat jakości Oeko-Tex® Standard 100. Jest produktem wyróżniającym się miękkością, przepięknym splotem, wymyślonym i stworzonym specjalnie z myślą o najmłodszych dzieciach i ich troskliwych rodzicach. Kocyk dla dzieci i niemowląt Mamastory od początku do końca powstaje w Polsce i może być stosowany do okrywania i otulania maluchów od dnia narodzin.\nDo prania używać delikatnych środków, nie zawierających wybielaczy oraz chloru.Suszyć na płasko.Nie prasować. Suszarka bębnowa może uszkodzić włókna.


Lenovo prezentuje znakomite wyniki finansowe oraz rekordy za rok obrachunkowy 2019/2020!\ndodano: 2020-05-22 18:55:24\nGrupa Lenovo zaprezentowała zestaw danych oraz statystyk za rok obrachunkowy 2019/2020, mogąc się pochwalić świetnymi przychodami oraz pobitymi rekordami.\nJedna z najbardziej znanych firm technologicznych pochwaliła się bardzo, bardzo dobrymi wynikami finansowymi, osiągając przychód przekraczający 50 mld dolarów, czyniąc to drugi rok z rzędu! W ten sposób przed opodatkowaniem osiągnięto przeszło 1 mld dolarów, notując w ten sposób wzrost na poziomie 19%.\nPomimo trudnej sytuacji, szczególnie w ostatnich miesiącach gdy wiele gospodarek oraz granic pozostało zamkniętych w związku z ogłoszeniem pandemii COVID-19, firmie udało się mimo wszystko zakończyć cały rok obrachunkowy sukcesem.\nPomimo spadku o 9,7% przychodów w czwartym kwartale i tak firma osiągnęła 43 mld dolarów dochodu, na co szczególnie mocno zapracował sobie dział PC and Smart Devices, przynosząc rekordowe dochody w tym okresie (525 mln dolarów).\nKomputery PC wszędzie radziły sobie coraz lepiej, natomiast w związku z zamknięciem fabryki w Wuhan, dział Mobile Business Group padł ofiarą kwarantanny, radzą sobie zdecydowanie gorzej.\nCentra danych uzyskamy wzrost sprzedaży na poziomie 14% i to pomimo problemów z segmentem hiperskalowych spadków cen towarów o niemal 4%.\nFirma Lenovo sporo zyskała w segmencie stacji roboczych, gamingowych oraz w dziedzinie Chromebooków oraz monitorów, umacniając pozycję i pozytywnie spoglądając na przyszłość tych rynków.\n- Firma Lenovo znacząco zreorganizowała swoją działalność przez ostatni rok pomimo jednego z najdonioślejszych okresów globalnych zmian w historii. Jestem niezwykle dumny z naszych solidnych wyników: od rekordowego dochodu przed opodatkowaniem w wysokości 1,02 mld USD po niemal rekordowe przychody na poziomie 50,7 mld USD — powiedział Yang Yuanqing, prezes i CEO Lenovo. - Jestem też niezwykle dumny z naszej nieustającej reakcji na ogólnoświatową pandemię — zarówno z punktu widzenia biznesowego, jak i odpowiedzialności społecznej. Jestem przekonany, że pomimo niepewnych czasów Lenovo będzie nadal realizować strategię inteligentnej transformacji dzięki swojej doskonałości operacyjnej i globalnemu zasięgowi oraz w pełni wykorzysta szanse, jakie przynosi nam nowa normalność. -\nźródło: Informacja prasowa fot. Lorenzo Cafaro z Pixabay


Spełniający się człowiek\nO historii, potrzebie działania i prowincji, która nie ogranicza, z doktorem Emilianem Prałatem rozmawia Paweł Sałacki\n- Od dwóch lat nie było miesiąca, w którym „Gazeta Kościańska” nie pisała o Emilianie Prałacie. Nasi stali czytelnicy wiele wiedzą o pana działaniach, napisanych książkach i wygłoszonych wykładach. Niewiele zaś wiedzą o Panu. Czas nadrobić zaległości i sprawdzić skąd się wziął człowiek, który niemal na stałe zagościł na naszych łamach, i którego można uznać za rezydenta kościańskiej biblioteki...\n- Pochodzę z Turwi, i tam też mieszkam. Społecznie działam na rzecz ochrony zabytków Ziemi Kościańskiej oraz dziedzictwa kulturowego, a zawodowo związany jestem z Instytutem Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu imienia Adama Mickiewicza w Poznaniu.\n- To, że slawista zajmuje się zabytkami i historią staje się zrozumiałe po prześledzeniu pana ścieżki edukacyjnej. Przed filologią studiował pan historię sztuki na wydziale historycznym UAM.\n- A przed historią sztuki studiowałem biologię, ale tylko przez trzy tygodnie. Szybko uznałem, że nie chcę być biologiem, choć w szkole średniej wiązałem swoją przyszłość z naukami doświadczalnymi. Myślałem też o medycynie, ale się nie dostałem. Jako laureat olimpiady przedmiotowej miałem indeks na biologię, więc poszedłem.\n- I po trzech tygodniach przyszło oświecenie: historia sztuki!\n- Rozważałem jeszcze ochronę środowiska, ale po przejrzeniu programu studiów stwierdziłem, że to nie to. Wybrałem historię sztuki.\n- I po trzech latach było tego panu mało. Zapragnął pan studiować dwa kierunki naraz.\n- Ostatecznie skończyło się na trzech kierunkach. Studiując historię sztuki czułem pewien niedosyt i zdecydowałem się na etnolingwistykę. Niestety, wystąpił problem organizacyjny, nie dało się pogodzić zajęć, które odbywały się równolegle i musiałem z etnolingwistyki zrezygnować. Po roku postanowiłem pójść na filologię. Jako, że interesowałem się już Bałkanami wybór padł na filologię chorwacką i serbską. Po roku podjąłem jeszcze studia na filologii bułgarskiej. Znając te języki można się porozumieć na całych Bałkanach.\n- Uporządkujmy: jest pan magistrem historii sztuki, ma pan licencjat z filologii bułgarskiej i magisterium z filologi serbskiej i chorwackiej. Na dokładkę doktorat zdobyty na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM. Co łączy te kierunki?\n- Są ciekawe (śmiech) oraz to, że wszystkie moje prace od licencjackich, przez magisterskie po doktorską dotyczyły Bałkanów.\n- Myślał pan o pracy w tym rejonie Europy?\n- Tak, miałem nadzieję na połączenie tam wątku historycznego i filologicznego, ale kwestie zawodowe na Bałkanach są o wiele trudniejsze niż w Polsce, chociaż miałem propozycję pracy w Bibliotece Narodowej i Uniwersyteckiej w Zagrzebiu. Za to udało się te elementy pogodzić w Polsce. W Instytucie Filologii Słowiańskiej UAM prowadzę zajęcia związane z kulturą i sztuką Bałkanów.\n- Został pan pracownikiem uniwersytetu, człowiekiem wielkiego świata, a mieszka pan nadal w Turwi.\n- Poznań jest świetnym miejscem na okres życia studenckiego. W dłuższej perspektywie Poznań potrafi zmęczyć. Dziś dzielę tydzień na dwie części: poznańską i turewską. Trzy dni na uczelni, cztery na działania lokalne.\n- Na intensywne działania lokalne. Skąd ten pomysł?\n- Drzemało to we mnie. Potrzebny był tylko impuls. Stała się nim pierwsza książka o Turwi, z której nie jestem zadowolony. To niezadowolenie wywołało potrzebę napisania czegoś lepszego. Tak powstała książka o Kopaszewie, ze spontanicznie zorganizowaną promocją. Poznałem wówczas grono przyjaznych osób, od których dostałem zielone światło na działanie. To był kolejny bodziec aby robić jeszcze więcej...\n- Ale dlaczego w Kościanie a nie w dużych, uniwersyteckich miastach?\n- Duże miasta są w perspektywie, zresztą już dziś zgłaszają się rożne środowiska i sygnalizują, że mają dla mnie oferty, ale trzeba zacząć lokalnie, na własnym terenie. Na inne obszary przyjdzie kiedyś czas.\n- Na przykład na jakie?\n- Leszno sygnalizuje zainteresowanie wykładami. Poznań publikacjami. W obszarze moich zainteresowań pojawiły się także dawne dobra książąt saksońsko-wajmarskch w Henrykowie. Książę jest skłonny otworzyć swoje archiwum w Weimarze, gdzie na pewno znajdzie się trochę informacji o Kościanie i regionie. Ale to przyszłość.\n- Odczyty, wykłady, publikacje. Jest pan za tę działalność godziwie wynagradzany?\n- Utrzymuję się z pracy na uczelni, reszta jest na zero, a w przypadku książek z finansowej perspektywy to jednak koszty i straty.\n- A jednak pan to robi. To rodzaj inwestycji w siebie czy wewnętrzny imperatyw?\n- Są dwa imperatywy. Pierwszy to potrzeba zachowania tego co jest. Jeśli teraz czegoś nie ocalimy, to za pięć lat może już być za późno. Druga sprawa, czego nie ukrywam, to jest inwestycja w siebie. Z racji pracy na uczelni planuję kolejne stopnie naukowe. Pomysł na habilitację jest, część materiałów też, tylko brakuje czasu.\n- Czytając piątą, a może szóstą relację z pańskich comiesięcznych wykładów z cyklu „Z historia przy kawie” uznałem, że jest pan nie tylko stałym gościem naszego tygodnika, ale i rezydentem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Kościanie. Jak się pan tam czuje?\n- Dobra odpowiedź. „Kościańska” czuje się tam tak samo.\n- Myślę, że większość osób korzystających z biblioteki tak ją postrzega. Pracuje tam wspaniały zespół, a dobrze zaprojektowana przestrzeń stworzyła idealne miejsce do spotkań. Gdyby jeszcze fragment wałów przy bibliotece wykorzystać pod jej działalność, to byłoby super. Warto podkreślić, że biblioteka przyciąga bardzo różnorodnych ludzi. To szeroka i różnorodna grupa.\n- Działa pan także w trzecim sektorze, między innymi w Leszczyńskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk, i bliskim nam Stowarzyszeniu Oświatowym imienia Dezyderego Chłapowskiego. Należy pan do zarządu tego stowarzyszenia.\n- Z czego się bardzo cieszę, bo to prężna grupa z określonym dorobkiem i jasnymi celami, otwarta na nowe inicjatywy. Jedną z nich będzie podniesienie konkursu z wiedzy o Dezyderym Chłapowskim na poziom wojewódzki, i tym się będę w najbliższym czasie zajmował.\n- Konkursy, 19 wykładów w bibliotece, cykl książek „Miejsce i sztuka”, książka o Chłapowskich, publikacje naukowe, oprowadzanie wycieczek... Ile projektów naraz pan realizuje?\n- Dużo. W tej chwili piszę dwie książki, przygotowuję cztery wykłady, szykuję się do oprowadzenia po powiecie kościańskim czternastu zorganizowanych grup. Do tego praca na uczelni, gdzie doszły mi nowe zajęcia.\n- Ma pan czas na „nic nierobienie”?\n- Moje nic nierobienie to zajmowanie się czymś, co nie jest pilne...\n- A hamak, plaża?\n- To nie leży w mojej naturze.\n- Jak pan wypoczywa?\n- Pracując, zwłaszcza nad rzeczami, które wciągają. Taka praca daje komfort i poczucie, że coś nadrobiłem dzięki czemu będę mógł nad czymś innym popracować wolniej.\n- Czyli odpoczywa pan od pracy pracując. I żadnych innych przyjemności?\n- Czas wolny bez pracy, to basen ewentualnie rower i zwiedzanie. Chociaż zwiedzanie skutkuje nowymi projektami i pomysłami. Za to zupełnie nie pracuję zajmując się chrześniakami. Przychodzą do mnie chętnie, więc chyba się sprawdzam jako wujek.\n- Znajdzie pan czas na założenie własnej rodziny?\n- Jak tylko pojawi się ta jedyna, to czas się znajdzie.\n- Powróćmy do pańskiej aktywności lokalnej. Po raz pierwszy o Emilianie Prałacie napisaliśmy w 2011 roku, kiedy to Starosta Kościański powołał społecznego opiekuna zabytków. Zdziwienie było duże.\n- Było. Gdy wojewódzki konserwator zabytków zwrócił się do starosty o powołanie opiekuna, mało kto wiedział kim taki opiekun jest, i co robi. Pierwszym problemem było ustalenie jak ma wyglądać legitymacja opiekuna (śmiech).\n- U niejednego pojawiła się myśl, że taki opiekun to dokuczliwsza wersja konserwatora zabytków. Po pierwsze społeczna, po drugie miejscowa. Zastanawiano się pewnie czego ten człowiek chce...\n- Tak, i co może złego zrobić. Dziś takich obaw już nie ma. Współpraca z samorządami i duchowieństwem, które zarządza większością zabytkowych obiektów, układa się bardzo dobrze. Choć zdarzają się sytuacje nieprzyjemne. Chcąc zrobić jakąś dokładną inwentaryzację obiektu muszę się czasem uzbroić nie tylko w cierpliwość i pokorę, ale i w liczne dokumenty, zaświadczenia i listy polecające.\n- Jako społeczny opiekun zabytków zajmuje się pan między innymi kopaszewską drogą krzyżową. Zbieracie pieniądze na renowację kapliczek.\n- Tak, dzięki wsparciu wielu osób i gronu zapaleńców udało się zebrać środki, które mamy nadzieję pozwolą na odnowienie wszystkich kapliczek jeszcze w tym roku.\n- Skąd macie środki?\n- Uprawiamy klasyczną żebraninę. Na przykład grupa pasjonatów z Poznania zebrała pieniądze na renowację jednej kapliczki, u innego sponsora zebraliśmy środki na trzy czwarte remontu kolejnej. Porozumienie Ziemia Kościańska ufundowało jedną. Koszt renowacji jednej kapliczki to pięć tysięcy złotych brutto. Jest też pomysł dotyczący renowacji kaplicy w lesie rąbińskim. To dobry moment do remontu. W 2019 roku minie sto lat od śmierci fundatora tej kaplicy. Tematem udało się zainteresować nadleśniczego.\n- Powróćmy do Kościana. Czy na pana wykładach pojawiają się młodzi ludzie?\n- Tak, na każdym spotkaniu w bibliotece są uczniowie gimnazjum i liceum, i nie są tam – co sprawdziłem – za karę. Przychodzą bo chcą. Na kanwie tych spotkań narodziła się inicjatywa, którą realizowałem z gimnazjum w Racocie. Zabierałem kilkunastoosobowe grupki na dwie, trzy godziny w miejsca, do których na co dzień nie ma dostępu.\n- Sądzę, że niewiele osób było na dzwonnicy w Racocie, czy na sklepieniach. Największym problemem jest brak czasu, bo takich zgłaszających się grup jest sporo. Zresztą zabieram w takie miejsca nie tylko młodzież. Na przykład w ubiegłym roku najstarsza z pań, która wdrapała się na sklepienie kościańskiej fary miała ponad osiemdziesiąt lat.\n- Mieszkańcy Kościana lubią chwalić się niegdysiejszą potęgą miasta. Tyle, że trzeba dużej wyobraźni, aby ją poczuć bowiem poza farą niewiele pozostało ze średniowiecznego Kościana.\n- Do dziś przetrwały dwa obiekty, które świadczą o wielkości miasta: fara i miasto w mieście, czyli teren poklasztorny, na którym działa dziś szpital neuropsychiatryczny. Rozmiary fary i niezrealizowanego do końca prezbiterium są świadectwem potężnych aspiracji politycznych, artystycznych, społecznych i przede wszystkim finansowych Kościana. Z kolei teren poklasztorny nie ustępuje obszarowo dużym monastycznym ośrodkom średniowiecznym i renesansowym takim jak Poznań czy Kraków.\n- Jeden kościół na dowód wielkości to niewiele. W dodatku mało jest źródeł historycznych, z których większość miała przepaść po szwedzkim potopie.\n- A szukał ich tam ktoś?\n- Przed laty napisałem list do archiwum w Uppsali. Odpowiedziano, że nie ma takich dokumentów.\n- Myślę, że warto pokusić się o zrobienie dużej kwerendy w archiwach szwedzkich. To, że kiedyś szukano nie oznacza, że nie ma takich dokumentów. Na przykład niedawno w klasztorze na górze Synaj znaleziono 6800 stron nieznanych tekstów. Klasztor działa niemal od dwóch tysięcy lat, a od dwóch wieków nieustannie prowadzi się tam badania archeologiczne. To pokazuje, że warto nadal szukać, znaleźć środki na duże kwerendy.\n- Historia to nie tylko zamierzchłe czasy. Na naszych oczach ginie wiele pamiątek sprzed dekady, dwóch. Już dziś są kłopoty z odtworzeniem historii działających tu niegdyś dużych firm...\n- To prawda. Dużo materiałów, które były dostępne w latach 90-tych już zniknęło. Pamiętamy, że były, ale nikt ich nie zachował. Kiedy archiwum w Lesznie organizowało wystawę poświęconą ślubom na terenie dawnego województwa leszczyńskiego miało duży problem ze znalezieniem zdjęć do tego tematu, a przecież każdy ślub był fotografowany. Jeżeli nie ma tak podstawowych materiałów, to trudno spodziewać się cenniejszych materiałów. Musimy wyrobić w sobie nawyk przekazywania dokumentów do archiwów państwowych. Gdzieś uległo zatraceniu przeświadczenie o wartości przeszłości jako takiej, a przecież trudno budować przyszłość bez korzeni.\n- Czyli możemy być pewni, że nie zapomni pan o swoich korzeniach. Mówię o tym mając świadomość, że prędzej czy później pochłonie pana wielki świat. Nie wiadomo jakie studia pan jeszcze skończy i jakie książki napisze, ale gołym okiem widać, że jest pan skazany na sukces. I gdy go pan osiągnie będziemy się wówczas chwalić „naszym Prałatem”.\n- Przyszłość jest nieznana, a co do wielkiego świata: jestem dumny z tego, że mieszkam na wsi, i nie wyobrażam sobie zamiany na stałe wsi na miasto. To jedna kwestia. Druga: chciałbym pokazać, że nie można mieć w dzisiejszych czasach kompleksu prowincji. To jest bzdura. To właśnie prowincja nadaje smak każdemu regionowi. Spójrzmy na Wielkopolskę – Pawłowice pod Lesznem, potężny wspaniały majątek, bogatszy od Leszna, dzisiaj całkowicie zapomniany. Takich miejsc jest wiele. Trzeba je opisać, pokazać i wzbudzić nutkę lokalnej dumy. Moja działalność ma temu służyć, i mam nadzieję, że to się sprawdza.\n- Prowincja to nie jest termin geograficzny a stan umysłu.\n- Powiedziałbym umysłu i ducha. Jeśli ktoś czuje całym sobą miejsce, z którego pochodzi to prędzej czy później coś dla tego miejsca zrobi.\n- To dobre zdanie na koniec wywiadu lokalnej gazety z lokalnym patriotą, ale zadam jeszcze jedno. Gdyby musiał się pan zwięźle opisać, to przedstawiłby się pan jako naukowiec, czy jako działacz, popularyzator, regionalista...\n- Opisałbym siebie jako spełniającego się człowieka. Mogę robić, to co lubię. Mam ten komfort, że praca zawodowa jest jednocześnie moją pasją. To jest wartość sama w sobie, która niweluje wszystkie niedogodności i problemy, których przecież nie brakuje.\nKomentarze (8) zobacz\nM., w dniu 31-08-2017 13:01:47 napisał:\nPodziwiam pasję i pracowitość pana Prałata. Bardzo ciekawy wywiad.\nAnonim, w dniu 31-08-2017 19:12:20 napisał:\nPo przeczytaniu wywiadu w gazecie postanowiłam uczestniczyć w kolejnych wykładach pana Prałata.\nBogna, w dniu 31-08-2017 22:55:52 napisał:\nNiesamowity człowiek...świetny artykuł, pozostaje wiara w nieprzeciętność:)\nmietek, w dniu 01-09-2017 11:37:27 napisał:\nNie rozumiem tego nacisku na wielkomiejskość i ciekawości ile i co można z tego mieć, ale być może to pytania eukacyjno-prowokacyjne.Tym bardziej,że Turew ma piękny klimat tak jak Bałkany.\nAnonim, w dniu 01-09-2017 17:21:27 napisał:\nMietek - nie rozumiesz. Przecież to pytanie jest po to aby podkreślić wagę prowincji, umiłowanie do rodzinnej wsi.\ngwidon, w dniu 03-09-2017 21:07:39 napisał:\nWielki szacunek Panie Emilianie. Historia Ziemi Kościańskiej jest bogata i ciekawa. Dzięki Panu przynajmniej jej część oby jak największa dotarła do mieszkańców tej pięknej i tak bardzo zasłużonej dla polskości krainy.


Malwina, czyli domyślność serca – histly\nJej matka była jednym z głównych graczy politycznych Rzeczpospolitej, a ojcem… najprawdopodobniej był sam król Stanisław August Poniatowski. Maria Wirtemberska, a właściwie Maria Anna z Czartoryskich księżna von Würtemberg-Montbéliard była polską arystokratką, córką Izabeli z Flemmingów Czartoryskiej i – oficjalnie – księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego. Maria odebrała staranne wykształcenie – do grona jej nauczycieli należeli najwybitniejsi artyści polskiego oświecenia, w tym m.in. poeci Franciszek Karpiński i Franciszek Dionizy Kniaźnin, czy malarz Jan Piotr Norblin.\nTe wspaniałe artystyczne inspiracje z młodości Maria wykorzystała w późniejszych latach, gdy po ciężkich doświadczeniach osobistych postanowiła sama chwycić za pióro pisarskie. Księżniczka w wieku 16 lat wyszła za mąż za księcia Fryderyka Ludwika Würtemberg-Montbéliard, który był spokrewniony z rodami panującymi w Prusach i Rosji. W wyniku zdrady Rzeczpospolitej, której dopuścił się książę podczas wojny z Rosją w 1792 r. przesądzony stał się rozwód pary, o który Maria zabiegała już wcześniej. Niestety, aby uzyskać rozwód księżna musiała podjąć ogromnie trudną decyzję – Fryderyk zgodził się na oficjalne rozstanie tylko pod warunkiem, że jedyny syn małżonków zostanie przy ojcu.\nPo rozwodzie Wirtemberska wraz z matką zajmowały się działalnością filantropijną i edukacyjną wśród chłopów, tworzyły także muzea oraz chroniły polskie pamiątki narodowe. Maria odkryła w sobie natchnienie pisarskie, czego owocem była powieść Malwina, czyli domyślność serca, uznawana za pierwszą polską powieść psychologiczno-obyczajową. Autorka wnikliwie ukazała życie wewnętrzne bohaterki, a także obyczajowość i życie wyższych sfer tamtych czasów.\nKsiężna Wirtemberska godnie wypełniła patriotyczną tradycję swojego rodu, stając się kobietą znaczącą na tle swojej epoki. Zmarła 21 października 1854 r. w Paryżu.\narystokracja, czartoryscy, kobieta, literatura, maria wirtemberska, oświecenie, pisarka


Sposób na dochód pasywny na nieruchomościach. | Sfera FinansÃ³w\nCo do internetu to jak wspomniałem jest to obszerny temat i będzie o nim dobre kilka, a może nawet więcej wpisów, także proszę o cierpliwość 🙂\nPewnie wiecie, że kupno nieruchomości to najstarsza metoda generowania dochodu pasywnego. Może warto by było zastanowić się tak pierwotnie, dlaczego nieruchomości uznawane są za wartościowe. Oprócz tego, że mieszkanie, dom są schronieniem dla ludzi, to mają w sobie zawartą pewną cechę jaką jest „trwałość w czasie” co oznacza, że nieruchomość jest związana z gruntem na stałe. To z kolei, oznacza, że grunty pod wybudowanie nieruchomości stanowią wyczerpalne źródło gdyż, nie da się wyprodukować dodatkowych metrów kwadratowych nie niszcząc innych, bo nasza planeta ziemia ma ograniczone jej ilości, dlatego teoretycznie w długoterminowym okresie nieruchomości będą zawsze drożeć.\nNiektórzy zabezpieczyli się już na okoliczność wyczerpania gruntów na ziemi inwestując w działki na księżycu i innych planetach, ZOBACZ 🙂\nPoza stworzeniem sobie własnego ciepłego kąta dla siebie i dla rodziny powodem kupna lub najmu nieruchomości jest migracja ludności ze wsi do miasta i na odwrót, szukając lepszych perspektyw lub spokoju i ciszy. My zajmiemy się stworzeniem z nieruchomości przepływu pasywnego.\nInną zaletą inwestycji w nieruchomości jest to, iż kupując ją możesz czerpać korzyści z jej wynajmu ale róznież możesz osiągnąć zysk z jej wartości. Masz możliwość na zwiększenie wartości swojej nieruchomości jak i zwiększenie przepływów pieniężnych z tego tytułu. Atutem są również korzyści podatkowe tzn. niskie podatki.\nZrób swój przepływ pasywny.\nJest parę sposobów na stworzenie dochodu pasywnego za pomocą nieruchomości, chociaż sam sposób może wydać się banalny to jego zrealizowanie już nie jest takie proste. Kupno dobrej nieruchomości z dodatnim przepływem jest sztuką i wymaga dużej wiedzy (zaglądnij tutaj) i doświadczenia. Poznaj najpierw sposoby, a następnie podam Ci parę przykładów na kupno po dobrej cenie 🙂\nMetody osiągania dochodu pasywnego\nKup grunt i przekształć go w działkę budowlaną.\nKup nieruchomość pod wynajem.\nKup magazyn pod wynajmowanie przestrzeni.\nKup większą posiadłość.\nKorzystaj z programu partnerskiego.\nTo jest pierwsza część wpisu na temat nieruchomości i tutaj chcę tylko naszkicować z czym w następnej części będzieice mieli doczynienia:) Obiecuję, że następna część ukaże się w kolejnym tygodniu 🙂\nMoże znacie jeszcze inny sposób na generowaniu przepływu pieniężnego z nieruchomości??? Piszcie w komentarzach 🙂\nKategorie Dochód pasywnyTagi dochód pasywny, nieruchomości, przepływ pasywny, zarabianie na nieruchomościach\nJa z niecierpliwością czekam na wpis dotyczący internetu, mam już wiedzę na temat zarabiania w internecie, być może dowiem się czegoś nowego, czegoś więcej, bo jak wiadomo w dzisiejszych czasach internet to „kopalnia” pieniędzy 😀\nJeżeli chodzi o dany wpis to uważam,że bardzo dobrą inwestycją jest zakup nieruchomości pod wynajem, bo jak wiadomo w mieszkaniu można,albo samemu zamieszkać, wynająć bądź sprzedać w przeciwieństwie do domu jednorodzinnego, ze sprzedażą czy wynajęciem jest już o wiele ciężej, ale w tych dwóch przypadkach są plusy i minusy;)\nArtykuł na temat Internetu będzie za jakiś czas i będzie w kilku częściach 🙂 A co do nieruchomości to teraz jest dobry czas na kredyt bo są niskie stopy procentowe i zapłacisz niższe raty 🙂\nKredytem nie jestem zaintetesowana gdyż noe mam takiej potrzeby oraz mam inne spojrzenie na niego 😉\nW takim razie czekam na kolejne intetesujące posty 🙂


Buck 591 Paradigm Shift Auto, Brown, automatyczny nóż składany (12865) - Buck Knives\n> Noże na co dzień>Buck 591 Paradigm Shift Auto, Brown, automatyczny nóż składany (12865)\nBuck 591 Paradigm Shift Auto, Brown, automatyczny nóż składany (12865)\nWyślij zapytanie o przedmiot Buck 591 Paradigm Shift Auto, Brown, automatyczny nóż składany (12865)\nNóż Buck Paradigm Shift Auto opracowany został jako nowoczesny nóż edc. Opatentowana blokada Shift Mechanizm™ pozwala na szybkie i bezpieczne otwieranie noża jedną ręką. Wystarczy przesunąć kciukiem blokadę ostrza głownia otworzy się automatycznie. Blokada nie tylko ułatwia otwieranie ale również zabezpiecza ostrze przed przypadkowym otwarciem w trakcie przenoszenia w kieszeni.\nOstrze wykonane zostało z wysokiej jakości stali proszkowej. Stal S35VN posiada doskonałe właściwości tnące przy zachowaniu odporności na korozję. Odporność na stępienie jest taka jak w stali S30V, ale posiada właściwości ułatwiające ponowne naostrzenie. Aby uzyskać optymalną wydajność utwardzana jest do Rc 59-61 w skali Rockwella. Profil ostrza drop point charakteryzuje się podwyższoną wytrzymałością czubka oraz dobrymi właściwościami tnącymi.\nOkładziny stworzone są z prawie niezniszczalnego laminatu G10. Włókno szklane nasączone żywicą epoksydową i sprasowane pod wysokim ciśnieniem uzyskuje bardzo dużą wytrzymałość mechaniczną oraz na czynniki chemiczne i temperaturę. Okładziny otrzymały fakturę antypoślizgową poprawiającą pewność trzymania noża. Klips przykręcony do rękojeści noża możemy w łatwy sposób wymontować i odwrócić na drugą stronę.\nStainless steel z powłoką Cerakote\nDługość ostrza (cm) 7,6\nGrubość ostrza ( w calach) 0,120\nDługość całkowita noża (cm) (dla ostrza składane- wartość w zamknięciu) 11,1\nWaga (gramy) 136,1


Do czego będzie potrzebny taki sprzęt? Superkomputer będzie wspierał rozwój polskiej energetyki jądrowej. Urządzenie będzie między innymi prowadzić obliczenia dotyczące optymalizacji warunków pracy reaktorów jądrowych. Poza tym będzie także symulować awarie i pomoże w wykonywaniu analiz bezpieczeństwa dla regulatora jądrowego. Urządzenie będzie mogło także symulować rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń w razie awarii reaktora jądrowego, co oczywiście pomoże naukowcom w opracowywaniu procedur bezpieczeństwa.\n« Remont Dworca Centralnego – za 22 miliony złotych. Kolejny. Sześćdziesiąta rocznica odbudowy Starówki »


To, co czeka mieszkańców osiedla Morasko Park, można zobaczyć na tych zdjęciach. Najbliższe otoczenie to łąki, pola, trasy turystyczne, ścieżki rowerowe – czyli sama natura. A wśród tej zieleni budujemy I etap kameralnego, zamkniętego osiedla. Każdy z lokali mieszkaniowych będzie miał powierzchnię 159,62 m2 oraz ogromny ogród od 523 do 930. Idealnie widać to na zdjęciach, które mamy dzięki platformie PROJEKT INWESTOR i agencji IGEN AERIALS. Dziękujemy za uchwycenie uroku tego miejsca.\nWięcej na stronie inwestycji w GALERII.


Prehistoryczne Oko Saurona odkryte. Podwodny wulkan zaskoczył naukowców\nStrona główna›Prehistoryczne Oko Saurona odkryte. Podwodny wulkan zaskoczył naukowców\nNowoodkryty wulkan Oko Saurona na Oceanie Indyjskim.\nJeśli oglądaliście ekranizację powieści J. R. R. Tolkiena pt. Władca Pierścieni, na pewno pamiętacie Oko Saurona. Ten gorejący okrąg wyglądał nieziemsko, chociaż jak się okazuje – takie widoki to nie tylko wymysł fantastyki. Naukowcy odkryli podwodny wulkan, który zachwyca swoją budową.\nWulkan, który naukowcy nazwali Okiem Saurona znajduje się 3100 metrów pod poziomem morza i jest położony 280 kilometrów na południowy-wschód od Wyspy Bożego narodzenia. Został on odkryty podczas 12 dnia ekspedycji w celu zbadania dna Oceanu Indyjskiego. Do jego skanowania, naukowcy wykorzystali zaawansowany sonar zamontowany na łodzi RV Investigator.\nTrasa ekspedycji z zaznaczonymi nowymi odkryciami.\nO Oku Saurona nie było wcześniej absolutnie nic wiadomo. To nowe odkrycie i sami naukowcy zastanawiają się, jak mogli je przeoczyć. Wulkan jest ogromny. Ma rozmiary 6,2 x 4,8 kilometra. Dookoła niego jest 300-metrowe wzniesienie okalające dookoła kaldery oraz szczyt w środku o takiej samej wysokości. Całość wyglądem przypomina wizualizację znaną z Władcy Pierścieni.\nBadacze oceanicznego dna tłumaczą, że charakterystyczny kształt całego wulkanu powstał wskutek erupcji i nagłego stygnięcia magmy, połączonych z zapadaniem się części wzgórza. Po powstaniu kaldery, czyli głębokiego zapadliska, kolejne wybuchy podwodnego wulkanu nadbudowały nowy stożek.\nOko Saurona to nie wszystko. Jest też reszta Mordoru\nWulkan nie jest jedynym interesującym aspektem odkrycia naukowców. W okolicy znajduje się cało pasło podwodnych gór. Dwie z nich zostały nazwane Barad-dur oraz Ered Lithui, kontynuując porównania do Władcy Pierścieni. W powieście pierwsze z nich jest fortecą Saurona znajdującą się w sercu Mordoru. Ered Lithui to natomiast Góry Popielne, czyli pasmo górskie, które chroniło Mordor od północy i biegło prosto na zachód, łącząc się z górami Ephel Duath.\nWulkan Oko Saurona i towarzysząca podmorskie pasma górskie.\nGeolodzy datują powstanie gór oraz wulkanu na około 100 milionów lat. Wówczas Australia była położona bliżej Antarktydy. Kolejnym krokiem badaczy będzie zeskanowanie dna oceanu w pobliżu nowych odkryć, poszukując prehistorycznych pasm górskich podobnych do tych już znanych. Ziemia ma wciąż wiele tajemnic.\nOprócz Oka Saurona, istnieją inne kaldery. Najbardziej znaną jest Anak Krakatoa, czyli mały wulkan, który powstał w 1927 roku po gwałtownej i zabójczej erupcji rodzimego wulkanu Krakatoa. Tamtejszy wybuch zabił tysiące ludzi w 1883 roku.\nIslandzki wulkan sygnalizuje potencjalną erupcję\nHumble Bundle: "LEGO Lord of the Rings" za darmo. Trzeba się spieszyć\nStanęli oko w oko z wulkanem. Nie skończyło się to dla nich dobrze\nWulkan Etna szaleje. Gigant znów pluje lawą [WIDEO]\nNajbardziej aktywny islandzki wulkan może być bliski erupcji


Przeprawy Promowe - Promy z Amsterdam do Newcastle. Porównaj ceny, sprawdź rozkłady\nCeny na twojej trasie Amsterdam (Ijmuiden) - Newcastle mogą wzrosnąć w miarę jak zbliża się data wypłynięcia\nCrossings from 16 godziny 45 minuty\nAmsterdam do Newcastle - Prom Alternatywny\nAmsterdam Newcastle polaczenie laczy Holandia z Anglia. Obecnie jest tylko jeden operator obslugujacy te polaczenia, DFDS Seaways. Polaczenie odbywa sie do 7 razy tydzien ktore trwaja mniej wiecej 16 godziny 45 minuty.\nDlugosc przeplyniecia Amsterdam Newcastle zmienia sie z sezonu na sezon, tak wiec proponujemy sprawdzac najnowsze informacje na zywo.\nPrzewoźnicy Promowi - Amsterdam - Newcastle\nŚrednia cena promu Amsterdam Newcastle\nPokazane ceny reprezentują średnią ceny zapłaconej w jedną stronę przez naszych klientów. Najpopularniejsza rezerwacja na trasie Amsterdam Newcastle to samochod + 1 pasażer.\nOpinie na temat Prom Amsterdam - Newcastle\nZbigniew płynął na trasie Amsterdam (Ijmuiden) Newcastle z DFDS Seaways na statku King Seaways\nOpinia anonimowa płynął na trasie Amsterdam (Ijmuiden) Newcastle z DFDS Seaways na statku King Seaways\nSusan Baars-Jones płynął na trasie Amsterdam (Ijmuiden) Newcastle z DFDS Seaways na statku King Seaways\nNiedawno podrozowalismy na trasie Amsterdam Newcastle. Podroz byla przyjemna, lozka wygodne. Kabine mielismy umieszczona posrod kabin z dzieciakami bedacymi na wycieczce szkolenej, ale miala oblsuga przeniosla nas do spokojniejszej czesci statku wiec moglismy wypoczac! Bardzo dziekujemy!\nStuart płynął na trasie Amsterdam (Ijmuiden) Newcastle z DFDS Seaways na statku King Seaways\nKing Seaways jest starym promem, przydałby mu się jakiś remont. Oprócz tego podróż przebiegła sprawnie, bez opóźnień. Przyjazny personel.\nCorne płynął na trasie Amsterdam (Ijmuiden) Newcastle z DFDS Seaways na statku King Seaways\nTo był mój pierwszy raz na tego rodzaju przeprawie ale wszystko poszło bezproblemowo i łatwo. Czas podróży i punktualność w porządku. Kabiny wystarczająco wygodne na jedną noc. Trochę drogo ale można się było tego spodziewać. Jedzenie w restauracji było znakomite. Bardzo wysoka jakość, bardzo dobrze ugotowane. To była zdecydowanie najlepsza część podróży. Zdecydowanie polecam.\nRoy Frankland płynął na trasie Amsterdam (Ijmuiden) Newcastle z DFDS Seaways na statku King Seaways\nMiasto Newcastle, w północno-wschodniej Anglii oferuje wiele atrakcji. Słynie z licznych mostów nad rzeką Tyne. To tutaj rozpoczyna się szlak wzdłuż słynnego Wału Hadriana. Warto przejść się tutaj wzdłuż eleganckiej ulicy Grainger lub zobaczyć nowoczesny most Gateshead Millennium Bridge.\nZ centrum miasta bardzo szybko dostać się metrem na wybrzeże Morza Północnego, np. na piaszczyste plaże w Whitley Bay.\nLocation: Newcastle, Prom Amsterdam do Newcastle


Żywiec Ekspedycja - moje prace konkursowe - AvrLand.IT\nWrzesień 11, 2016 Marcin Popko Główna,Life\nBrałem udział w konkursie organizowanym przez Żywiec Zdrój z ekspedycją do Nowej Zelandii. Jako że szkody by moja para poszła w gwizdek, umieszczam swoje.\n1. Na ekspedycji chce skorzystać z najcenniejszej rzeczy jaką możemy osiągnąć – doświadczania życia. Poznać dziesiątki nowych smaków, uczuć tak niesamowicie pozytywnie i negatywnie skrajnych, chwil które będę chciał zatrzymać na wieczność oraz takich, które będę miał już dość… a mimo to pójdę dalej. Kto jest ciekaw świata i chce odkrywać jego kolejne zakamarki, ten poczuje czym się życie pełnią życia. Kto pokona samego siebie, temu nikt nie stanie na drodze.\n2. Ekspedycjo! Przygodo moja! Ty jesteś jak marzenie!\nKto żądny jest wrażeń. Dziś piękność twą w nowej odsłonie.\nWidzę i opisuje, wszak ciebie pragnę – każdy to wie.\nWaitomo, co zacne skrywasz jaskinie,\nI moc tajemnic w sobie nosisz! Queenstown,\nco na bungee i quadach skok adrenaliny dostarczysz.\nGdy od spływu Shotover nam wzrośnie ciśnienie,\nOdnajdziemy w Arrowtown złota wytchnienie\nI w haka tańcu zakręcimy chwilę,\nBy na koniec terenówką przejechać niejedną mile.\n3. Nad rzeczką opodal Auckland\nTuptało z żywiołem kilka band\nBo głodni byli przygody\nWszak żywca napili się wody\n„Nikt tu nie będzie siedział!”\nZ Waitomo poszli na skoki:\nWolności poznać uroki\nBy w powietrzu móc przyznać:\n„Fajnie przygodę było wygrać!”\nLecieli na quadach żwawo,\nPopijaąc Żywiec głupawo,\nBo życie to jest żart czasem,\nOdpowie to każdy basem.\nTańczyli haką pochłonięci,\nBo luzu zażyć mieli chęci.\n4. Patrząc na ludzi, zauważyłem że strach przed czymkolwiek wiążę się wyłącznie z tym, że dana rzecz jest dla nas totalnie nieznana. Boimy się, bo tak naprawdę nie wiemy czego się spodziewać. Gdy wchodzimy do tego nieznanego pokoiku, koniec końców okazuje się, że wcale tak źle nie było, ba, mamy chrapkę do odkrywania kolejnych. Wyprawa do Nowej Zelandii byłaby dla mnie poszerzeniem strefy komfortu o jakieś 18000km – wszak tyle mniej więcej nas dzieli od miejsca nadchodzącej przygody.\n5. Ludzie mówią do Zelandii wybierz się,\nWszak przygoda tam zaczaja się,\nPakuj fanty i zabieraj serce swe\nEkspedycji czas nadchodzi właśnie tu!\nJa pośmigam tam na quadzie,\nI po rzece spłynę w gradzie,\nTo przygoda zacna z żywcem jest\nTerenówką mile zwiedzę i opowiem to koledze\nEkspedycji nadszedł właśnie czas!\npara papara papa ooo ooo aaa\nLudzie mówią że na bungee fajnie jest,\nWięc spróbuje tego także ja\nZ mostu Kawar se wyskoczę raz i dwa\nI opowiem pannie że tu byłem ja\nZ pamiętnika majsterkowicza – życie po życiu iPhone’a 3GS


Polityka prywatności | VisionOptyk\nAdministratorem Pani/Pana danych osobowych jest firma VISIONOPTYK Salon Optyczny, Kazimierza Odnowiciela 8, 62-610 Pobiedziska, NIP 6182032261. Dane kontaktowe Administratora: e-mail: kontakt@visionoptyk.pl; tel.696 616 516\n– Twoje dane nie są już nam niezbędne dla celów, dla których je uzyskaliśmy od Ciebie;\n– cofniesz zgodę na przetwarzanie przez nas Twoich danych osobowych i jednocześnie nie możemy ich przetwarzać na innej podstawie prawnej;\n– wniesiesz sprzeciw z przyczyn związanych z Twoją szczególną sytuacją wobec przetwarzania Twoich danych osobowych w tzw. prawnie uzasadnionych interesach realizowanych przez nas oraz nie będą występować nadrzędne prawnie uzasadnione podstawy przetwarzania;\n– wniesiesz sprzeciw wobec przetwarzania Twoich danych osobowych w kampaniach reklamowych lub innych działaniach marketingowych;\n– okaże się, że przetwarzamy Twoje dane niezgodnie z prawem, np. bez Twojej zgody gdy jest ona niezbędna;\n– usunięcie danych jest niezbędne do wywiązania się z obowiązku prawnego przewidzianego w prawie Unii Europejskiej lub prawie Rzeczypospolitej Polskiej;\n– zebraliśmy dane od dziecka w związku z oferowaniem usług społeczeństwa informacyjnego;\na) jeżeli kwestionujesz prawidłowość Twoich danych osobowych będących w naszej dyspozycji – wówczas możesz żądać ograniczenia przetwarzania np. poprzez zaprzestanie przetwarzania, przez okres pozwalający sprawdzić nam prawidłowość Twoich danych;\nd) jeżeli złożyłeś sprzeciw z przyczyn związanych z Twoją szczególną sytuacją wobec przetwarzania danych do celów wynikających z tzw. prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez nas – wówczas możesz żądać ograniczenia przez nas przetwarzania do czasu stwierdzenia czy nasze prawnie uzasadnione podstawy są nadrzędne wobec podstaw Twojego sprzeciwu;\nZawsze możesz również zwrócić się do nas z żądaniem udostępnienia Ci informacji o tym, jakie dane na Twój temat posiadamy oraz w jakich celach je przetwarzamy. Wystarczy, że wyślesz wiadomość na adres:kontakt@visionoptyk.pl\nPliki cookies (tzw. “ciasteczka”): są to dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniu końcowym użytkownika witryny www.visionoptyk.pl, przeznaczone do korzystania ze stron internetowych witryny www.visionoptyk.pl. Pliki te zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym, a także unikalny numer służący do identyfikacji przeglądarki, z jakiej następuje połączenie ze stroną internetową.\nPrzez używanie stron witryny www.visionoptyk.pl użytkownik witryny wyraża zgodę na używanie plików cookies zgodnie z niniejszą Polityką prywatności witryny www.visionoptyk.pl dotycząca plików cookies.\na) dostosowania zawartości stron internetowych witryny www.visionoptyk.pl do preferencji użytkownika, w tym do optymalizacji korzystania ze stron internetowych; w szczególności pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika witryny www.visionoptyk.pl i odpowiednio wyświetlić stronę internetową, dostosowaną do jego indywidualnych potrzeb;\nb) tworzenia statystyk, które pomagają zrozumieć, w jaki sposób użytkownicy witryny www.visionoptyk.pl korzystają ze stron internetowych witryny, co umożliwia ulepszanie ich struktury i zawartości;\nW ramach witryny www.visionoptyk.pl stosowane są dwa zasadnicze rodzaje plików cookies: sesyjne” (session cookies) oraz „stałe”(persistent cookies). Pliki cookies „sesyjne” są plikami tymczasowymi, które przechowywane są w urządzeniu końcowym użytkownika do czasu wylogowania, opuszczenia strony internetowej lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). Cookies „stałe”przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika przez czas określony w parametrach plików cookies lub do czasu ich usunięcia przez Użytkownika.\nW ramach witryny www.visionoptyk.pl stosowane są następujące rodzaje plików cookies:\na) „niezbędne” pliki cookies, umożliwiające korzystanie z usług dostępnych w ramach witryny www.visionoptyk.pl , np. zapamiętujące poprzednie czynności podczas wracania na stronę w tej samej sesji;\nb) pliki cookies służące do zapewnienia bezpieczeństwa, np. wykorzystywane do wykrywania nadużyć w zakresie uwierzytelniania w ramach www.visionoptyk.pl;\nc) „wydajnościowe” pliki cookies, umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania ze stron internetowych witryny www.visionoptyk.pl, a tym samym dające możliwość poprawiania działania stron witryny www.visionoptyk.pl wg potrzeb użytkowników;\nCo do zasady przeglądarki internetowe domyślnie dopuszczają przechowywanie plików cookies w urządzeniu końcowym użytkownika. użytkownicy witryny www.visionoptyk.pl mogą dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących plików cookies. Ustawienia te mogą zostać zmienione w szczególności w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym zamieszczeniu w urządzeniu użytkownika witryny www.visionoptyk.pl.\nAdministrator informuje, że zmiany ustawień w przeglądarce internetowej użytkownika mogą ograniczyć dostęp do niektórych funkcji strony internetowej witryny www.visionoptyk.pl.\nPliki cookies zamieszczane w urządzeniu końcowym użytkownika witryny www.visionoptyk.pls i wykorzystywane mogą być również przez współpracujących z Administratorem reklamodawców i partnerów.\nZapoznaj się również z artykułem na temat reklamacji lub zwrotów okularów:\nCzy można dokonać zwrotu lub reklamacji okularów?


Kawiarenka za rogiem : \nPrzypadkowe odwiedziny całkowicie zmieniły jej życie... Miłka trafiła do "Kawiarenki za rogiem" zupełnym przypadkiem. W pierwszej chwili poczuła się zniechęcona - mrukliwy barman i niemiła kelnerka nie nastrajali pozytywnie do tego miejsca. Wtedy jednak dziewczyna skosztowała pysznej herbaty jaśminowej w towarzystwie pewnej wróżki, a potem poznała egzotycznego bluesmana Bogdana, oraz zaprzyjaźniła się z kotem Włóczęgą. No i stało się - Miłka zdecydowała się zostać w Kawiarence na dłużej. Co z tego wyniknie? Kobieta musi uporać się z prześladującym ją Rafałem, zmierzyć z tajemnicą, którą powierzyła jej przed śmiercią babcia, a także przekonać się, jakie miejsce w jej życiu zajmie mały Franek. "Życie na zamówienie, czyli espresso z cukrem" to opowieść pełna miłości, ważnych życiowych problemów i rodzinnych sekretów.\nZapraszamy do "Kawiarenki za rogiem"! Pięknej opowieści pełnej miłości, ważnych życiowych problemów i małych sekretów! W "Kawiarence za rogiem" rozwija się ukrywana miłość. Tymon wydaje się być idealnym partnerem, a Miłka wreszcie z radością wita każdy dzień. Jednak nieoczekiwane pojawienie się Wiktorii jest początkiem serii wydarzeń, które mogą popsuć tę idyllę. Jaki jest prawdziwy powód jej wizyty? Czy bohaterom "Kawiarenki" uda się kolejny raz wyjść cało z opresji? Nieoczekiwane zwroty akcji, mnóstwo emocji, trudne wybory i ukrywane sekrety, to wszystko znajdziecie w nowej powieści Karoliny Wilczyńskiej!\nNr karty: 008584 od dnia:2020-06-30\nPrzypadkowe odwiedziny całkowicie zmieniły jej życie...\nMiłka trafiła do "Kawiarenki za rogiem" zupełnym przypadkiem. W pierwszej chwili poczuła się zniechęcona - mrukliwy barman i niemiła kelnerka nie nastrajali pozytywnie do tego miejsca. Wtedy jednak dziewczyna skosztowała pysznej herbaty jaśminowej w towarzystwie pewnej wróżki, a potem poznała egzotycznego bluesmana Bogdana, oraz zaprzyjaźniła się z kotem Włóczęgą. No i stało się - Miłka zdecydowała się zostać w Kawiarence na dłużej.\nTytuł oryginału: "The silent patient ".\nMichaelides, Alex. [>>]\nOznaczenia odpowiedzialności: Alex Michaelides ; przełożyła Agnieszka Patrycja Wyszogrodzka-Gaik.\nNr karty: 009100 od dnia:2020-06-19\nTytuł oryginału: "Postscript ".\nKrochmal, Anna Tłumaczenie\nWarszawa : Akurat, 2019.\nPS Kocham Cię to niekwestionowany numer 1 wśród książek (i filmów) poświęconych miłości powstałych w XXI wieku. Wreszcie powstała jej kontynuacja! Cecelia Ahern ponownie tworzy piękną i poruszającą historię o miłości "na zawsze" i o życiu, które nie jest bajką.\nAkcja "PS Kocham Cię na zawsze" rozpoczyna się siedem lat po śmierci Gerry’ego. Jego żona Holly Kennedy poukładała swoje życie na nowo. Ma stabilną pracę i zamierza zamieszkać ze swoim nowym partnerem, Gabrielem. Ciara, siostra Holly, namawia ją do udziału w podcaście, w którym miałaby opowiedzieć o swoich doświadczeniach po śmierci Gerry’ego i o listach, które jej zostawił.\nJedną ze słuchaczek podcastu jest Angela. Zainspirowana pomysłem listów Gerry`ego postanawia założyć Klub "PS Kocham Cię". Członkami klubu są osoby, które Angela poznała na terapii grupowej dla nieuleczalnie chorych, jego celem zaś jest pozostawienie wiadomości dla bliskich. Dokładnie tak, jak zrobił to Gerry dla Holly. Do Klubu "PS Kocham Cię" zapraszają Holly. Ta jednak obawia się powrotu do traumatycznych wydarzeń, które zostawiła już za sobą...\nOznaczenia odpowiedzialności: Cecelia Ahern ; przełożyli Anna Krochmal, Robert Kędzierski.\nSERIA/CYKL: PS Kocham Cię stanowią >>\nTytuł oryginału: PS I love you\nŻycie Holly i Gerry`ego było idealne - szczęśliwe małżeństwo, dom w Dublinie, oddani przyjaciele, wspaniała rodzina. Mieli świat u stóp. Tak przynajmniej sądzili.Dlatego gdy Gerry niespodziewanie umiera, życie Holly rozpada się na kawałki. I oto okazuje się, że jej dowcipny mąż zostawił dziesięć listów, a w nich dziesięć poleceń, które Holly musi wykonać.Z pomocą przyjaciół i kochającej, choć nieco ekscentrycznej rodzinki, Holly przekonuje się, że los szykuje dla niej jeszcze wiele niespodzianek...\nTytuł oryginału: Postscript\nPS Kocham Cię to niekwestionowany numer 1 wśród książek (i filmów) poświęconych miłości powstałych w XXI wieku. Wreszcie powstała jej kontynuacja! Cecelia Ahern ponownie tworzy piękną i poruszającą historię o miłości "na zawsze" i o życiu, które nie jest bajką. Akcja "PS Kocham Cię na zawsze" rozpoczyna się siedem lat po śmierci Gerryâego. Jego żona Holly Kennedy poukładała swoje życie na nowo. Ma stabilną pracę i zamierza zamieszkać ze swoim nowym partnerem, Gabrielem. Ciara, siostra Holly, namawia ją do udziału w podcaście, w którym miałaby opowiedzieć o swoich doświadczeniach po śmierci Gerryâego i o listach, które jej zostawił. Jedną ze słuchaczek podcastu jest Angela. Zainspirowana pomysłem listów Gerry`ego postanawia założyć Klub "PS Kocham Cię". Członkami klubu są osoby, które Angela poznała na terapii grupowej dla nieuleczalnie chorych, jego celem zaś jest pozostawienie wiadomości dla bliskich. Dokładnie tak, jak zrobił to Gerry dla Holly. Do Klubu "PS Kocham Cię" zapraszają Holly. Ta jednak obawia się powrotu do traumatycznych wydarzeń, które zostawiła już za sobą...\nTytuł oryginału: "L`Abbazia dei cento delitti ".\nCodex Millenarius : t. 2\nDruga część trylogii "Codex Millenarius" mistrza włoskiego thrillera historycznego!\nTymczasem w pobliskim opactwie w Pomposie opat Andrea jest świadkiem ucieczki swego protegowanego, młodego miniaturzysty Gualtiera de’ Bruni, który wyruszył do Awinionu w nadziei, że odnajdzie matkę. Niespodziewany wybuch zarazy wszystkim jednak krzyżuje plany, szczególnie zaś Maynardowi, zmuszonemu powierzyć tajemnicę swojego śledztwa komuś innemu...\nCzy wybrana przez niego osoba potrafi dochować sekretu Lapis exilii i ustrzec go przed zakusami człowieka, który chce odkryć to, co powinno pozostać w ukryciu?\nNa okładce: Kto straci życie przez cenne relikwie?\nSERIA/CYKL: Codex Millenarius stanowią >>\nTytuł oryginału: L`abbazia dei cento peccati\nMistrz włoskiego thrillera historycznego powraca z pierwszą częścią trylogii Codex Millenarius! Sierpień 1346 roku. Ocalały po bitewnej klęsce waleczny Maynard de Rocheblanche wchodzi w posiadanie pewnego pergaminu. W owym zagadkowym tekście jest mowa o cennej relikwii, Lapis exilii. Wielu, w tym ambitny kardynał Awinionu i książę Karol Luksemburski, marzący o koronacji na cesarza, usiłuje go zdobyć. Aby bezcenny dokument nie wpadł w niepowołane ręce, Maynard będzie zmuszony uciekać. Najpierw uda się do Reims, do siostry Eudeline, przełożonej klasztoru świętej Balsamii, następnie do opactwa w Pomposie. Właśnie tam szczęśliwie natknie się na opata Andreę oraz młodego malarza Gualtiera deâ Bruni, którzy pomogą mu odkryć prawdę na temat relikwii. Jedynym człowiekiem znającym jej tajemnicę jest pewien mnich, który wydarł ją z niedostępnego klasztoru Mont-Fleur.\nTytuł oryginału: L`Abbazia dei cento delitti\nDruga część trylogii "Codex Millenarius" mistrza włoskiego thrillera historycznego! Ferrara, rok 1347. Rycerz Maynard de Rocheblanche próbuje rozwikłać zagadkę okrutnej śmierci mnicha Facia di Malaspiny, mającej związek z legendarnym Lapis exilii. Aby wyjaśnić jej okoliczności, Maynard musi się dostać na dwór i zyskać zaufanie markiza Obizza, władcy Ferrary. Tymczasem w pobliskim opactwie w Pomposie opat Andrea jest świadkiem ucieczki swego protegowanego, młodego miniaturzysty Gualtiera deâ Bruni, który wyruszył do Awinionu w nadziei, że odnajdzie matkę. Niespodziewany wybuch zarazy wszystkim jednak krzyżuje plany, szczególnie zaś Maynardowi, zmuszonemu powierzyć tajemnicę swojego śledztwa komuś innemu... Czy wybrana przez niego osoba potrafi dochować sekretu Lapis exilii i ustrzec go przed zakusami człowieka, który chce odkryć to, co powinno pozostać w ukryciu?\nTytuł oryginału: L`abbazia dei cento inganni\nFerrara, zima 1349 roku. Przez pobliskie bory maszeruje niepokojący orszak zakapturzonych postaci, napawając przerażeniem każdego, kto ma to nieszczęście, by się na nią natknąć. Krążą słuchy o satanistycznych obrzędach i znakach zwiastujących Apokalipsę, a niektórzy upatrują w tym przebiegły spisek. Należy do nich nieustraszony rycerz Maynard de Rocheblanche, który chcąc odkryć prawdę, przy wsparciu Świętej Inkwizycji rozpoczyna dochodzenie. Przedsięwzięcie to okaże się jednak trudniejsze, niż przypuszczał, albowiem wielu prałatów bardziej od rozwiązania zagadki interesują jego sekrety. Maynard okazuje się strażnikiem największej tajemnicy chrześcijaństwa, legendarnej relikwii przypisywanej Jezusowi, Lapis exilii. Lecz tym razem, pozbawiony pomocy ze strony opata Pomposy, aby się bronić i ujawnić otaczającą go intrygę, będzie mógł liczyć wyłącznie na swoją siostrę Eudeline...\nTytuł oryginału: "L`abbazia dei cento peccati ".\nCodex Millenarius : 1\n355,  strony ; 21 cm.\nMistrz włoskiego thrillera historycznego powraca z pierwszą częścią trylogii Codex Millenarius!\nNajpierw uda się do Reims, do siostry Eudeline, przełożonej klasztoru świętej Balsamii, następnie do opactwa w Pomposie. Właśnie tam szczęśliwie natknie się na opata Andreę oraz młodego malarza Gualtiera de’ Bruni, którzy pomogą mu odkryć prawdę na temat relikwii. Jedynym człowiekiem znającym jej tajemnicę jest pewien mnich, który wydarł ją z niedostępnego klasztoru Mont-Fleur.\nNa okładce: Jaką tajemnicę kryje cenna relikwia?\nTytuł oryginału: "Le Loup tombé du livre ".\nRobberecht, Thierry [>>]\nKurek, Izabela. Tłumaczenie\nMabire, Grégoire (1975- ). Ilustracje\nWilk szybko wślizgnął się do innej książki.\nKto zgadnie, do której historii wskoczył?\nOznaczenia odpowiedzialności: Thierry Robberecht, Gregoire Mabire ; [tłumaczenie: Izabela Kurek].\nTytuł oryginału: : "Jenta som ville redde bokene ".\nHagerup, Klaus [>>]\nAisato, Lisa. Ilustracje\nWiesz, co dzieje się z książkami, których nikt nie wypożycza w bibliotece? Anna już wie. Znikają!\nAle co dzieje się z wszystkimi, którzy w tych książkach mieszkają? Czy też znikną? Anna nie może do tego dopuścić! Postanawia ocalić zapomniane książki. Tylko jak?\nOznaczenia odpowiedzialności: Klaus Hagerup ; ilustrowała Lisa Aisato ; przełożyła Iwona Zimnicka.


Co to jest rachunek ABC - jak kontrolować koszty w firmie\nInformacja naprawdę potrzebna menedżerom\nDlaczego koszty wciąż rosną ?\nTrudno powiązać koszty z przychodem ?\nKtóre działania są najbardziej kosztowne, a które najbardziej rentowne ?\nGdzie można oszczędzić, a gdzie trzeba dosypać kasy ?\nJeśli zarządzasz firmą w czasie kryzysu, to te pytania zadajesz sobie nieustannie. Dowiedz się, jak technologia pomoż Ci znaleźć odpowiedzi. Zacznij kontrolować koszty.\nRachunek kosztów, czyli jak liczyć wydatki ?\nInformacja o kosztach jest kluczowa dla osób zarządzających w każdej firmie. Rewolucja informatyczna ostatnich kilkudziesięciu lat przyniosła wiele systemów gromadzących i dostarczających informacje menedżerom. Trzeba jednak pamiętać, że każde narzędzie można wykorzystać lepiej lub gorzej.\nZbyt często rachunek kosztów sprowadzany jest do sumowania kosztów wytworzenia produktu. Ale koszt, który ma wpływ na rentowność, to całkowity koszt procesu. Dlatego powstało podejście zwane procesowym zarządzaniemi kosztami (ang. Activity Based Costing).\nCo to jest rachunek ABC ?\nRachunek ABC to inaczej procesowe zarządzanie kosztami lub rachunek kosztów działań (ang. Activity Based Costing, ABC). Jego cechą jest założenie, że produkcja jest zintegrowanym procesem rozpoczynającym się od dostarczenia do zakładowym magazynów materiałów i części i trwającym aż do chwili, gdy produkt trafia do końcowego użytkownika. Obsługa jest również kosztem produktu, podobnie jak instalacja - nawet jeśli płaci za to klient.\nMówiąc bardzie formalnie, jest to metoda pomiaru i analizy kosztów pośrednich (produkcyjnych i nieprodukcyjnych) pozwalająca na ich dokładniejsze przypisanie do obiektów kosztowych (wyrobów, usług, klientów, kanałów dystrybucji), polegająca na powiązaniu zużycia zasobów z działaniami oraz działań z obiektami kosztowymi na podstawie stopnia ich wykorzystania.\nWiele firm stosuje regułę: analizujmy to, ile kosztuje zrobienie czegoś, np. upieczenie chleba. W procesowym zarządzaniu kosztami badamy też, ile kosztuje niezrobienie czegoś, np:\nczas postoju pieca,\nczas oczekiwania na potrzebne surowce lub maszyny\nkoszt magazynowania gotowych wyrobów do chwili wysyłki\nkoszt reklamacji i zwrotów\nKoszty zaniechania, które nie są nigdzie księgowane, często mają znaczny wpływ na wyniki. Dlatego procesowe zarządzanie kosztami nie tylko umożliwia bardziej efektywną kontrolę kosztów, ale ma ogromny wpły na zyskowność firmy.


Lumintop FW3C - 3× XP-L HI/SST20/Nichia 219C :: torch.pl - tam gdzie ida latarki\n> Latarki > Recenzje > Lumintop FW3C - 3× XP-L HI/SST20/Nichia 219C\nAutor Wątek: Lumintop FW3C - 3× XP-L HI/SST20/Nichia 219C (Przeczytany 7084 razy)\nLumintop FW3C - 3× XP-L HI/SST20/Nichia 219C\n« : 2019-10-19, 19:46:19 »\nJeeeiiii, w końcu przyszłaaaaa!!!1\nRecenzja 3 w 1. Na końcu będzie podsumowanie dla tych co lubią tylko konkrety, w każdym temacie kolorem zaznaczę kluczowe zdania dla tych co jednak czytają trochę więcej, no i długie lanie wody dla wszystkich innych. Zapraszam!\nLatarkę dostałem od Lumintop do recenzji (...no i potem do zabawy :mrgreen: ).\nDostałem też kod zniżkowy dla was:\nAle nie wiem do kiedy jest ważny...\n- Czepianie się\nLED: 3x XP-L HI albo SST20 na miedzianym podłożu\nOptyka: TIR Carclo 10511 (lekko matowa)\nSzkiełko: Z powłokami AR\nLumeny: Max 2800lm (XP-L HI)\nZasięg: 10 000 cd ANSI ~ 200m (XP-L HI)\nZasilanie: 18650 niezabezpieczone i z płaskim "+", krótsze niż 66mm, wysokoprądowe >10A\nWymiary: 92,5mm x 25,5mm głowica\nOpakowanie wygląda tak\nA od razu po otwarciu rzuca się w oczy\nA, no i jeszcze latarka:\nMiedziane wersje są w ochronnej folii, latarka przyszła błyszcząca i bez patyny (w jednym miejscu tylko była wymacana paluchami), ale wszystkie inne zdjęcia są po pewnym czasie kiedy latarka już zdążyła zaśniedzieć, dlatego nie sugerujcie się jej wyglądem na każdym innym zdjęciu - w pudełku tak nie wyglądała.\nW zestawie z miedzianą wersją chyba zawsze dodają ten gumowy pierścień, no i zapasowe o-ringi do każdej wersji\nA także obszerna i konkretna instrukcja obsługi - dużo informacji i jeśli nie miałeś nigdy do czynienia z oprogramowaniem Anduril, będzie to prawdopodobnie pierwsza instrukcja obsługi którą będziesz chciał przeczytać dokładnie.\nGeneralnie bardzo eleganckie opakowanie, idealne na prezent w moim odczuciu. Prosty ekologiczny kartonik a w środku porządna i profesjonalna latarka.\nWymiary: 92,5mm x 25,5mm\nWaga: 119,2g. Miedziana wersja jest całkiem ciężka...\n- Miedziany pierścień z o-ringiem\n- Miedziana szybka...a nie zaraz... Ale przynajmniej ma powłoki AR\n- Optyka Carclo 10511, lekko matowa\n- 3 diody (na miedzianym podłożu), w moim przypadku SST20 4000K.\nJak wynika z testów SKV89:\nCopper SST-20 4000K w/ stock Carclo and glass lens\nRównież z innych testów widziałem, że Duv jest świetny w zastosowanych SST20. Przy okazji dowiadujemy się, że wersja SST20 ma 1974lm\n- Miedziana piguła\n- Miedziany tubus baterii\nJest zaiste z miedzi.\n- Miedziana zakrętka z e-switchem. Niestety moja wersja nie ma słyszalnego kliku, chodzi bardzo lekko i nie podoba mi się - wolałem tak jak było na początku.\nFun fact: Problem z wypadającymi częściami z włącznika został rozwiązany - nie mogłem ich wyjąć nawet na siłę. I tak nie polecam zmieniać baterii od tyłu, tylko tak jak zalecają - zakrętkę trzeba naprawdę dobrze i mocno przykręcić, inaczej są problemy z łączeniem i latarka dostaje informacje, że włącznik jest cały czas przyciśnięty.\n- Klips. Klips nie jest miedziany. Nie rozmawiajmy o nim.\nCo tu więcej mówić, wszelkie informacje pod linkiem:\nRadzę jednak nie klikać bez sensu włącznika, a jak chcecie komuś pokazać latarkę żeby się pochwalić, to lepiej ustawcie Muggle mode.\nPrzed chwilą na przykład zmieniłem sobie manualną pamięć trybów na manualną, nawet nie wiem jak ani kiedy... Ech, i znowu BLF i mielenie tego tekstu...\nO znalazłem...dobra nieważne. To było łatwe akurat, bo już studiowałem całą instrukcję i mniej więcej wiem kiedy co się przestawia, ale za pierwszym razem nie było tak łatwo czegoś odkręcić.\nNie za bardzo wiedziałem jak to sprawdzić, zrobiłem więc test zaczynając od maksymalnego poziomu (nie Turbo) czyli 8x7135\nPrzerwałem w tym miejscu, bo zostało tylko 4% jasności a poza tym i tak nic nie wynika z tego testu - nie mogę powiedzieć, że jest to tryb High, bo jasność bardzo szybko spadła (z powodu przegrzania), więc bez sensu. Widać przynajmniej, że po ustabilizowaniu się temperatury już jasność na stałym poziomie, no i latarka dąży do uzyskania najwyższej jasności przy bezpiecznej temperaturze\nDwa wykresy z pierwszych dwóch minut na pełnej mocy, Turbo\nZ chłodzeniem wiatrakiem\nWidać, że różnic praktycznie brak, w obydwu przypadkach mniej więcej 30s do drastycznego spadku jasności, no więc latarka tak mocno się grzeje w środku, że żadne chłodzenie takim powietrzem nie pomaga. Weźcie też pod uwagę, że moja miedziana wersja lepiej radzi sobie z oddawaniem ciepła niż bardziej popularna aluminiowa, więc jeśli macie aluminiową, jasność spadnie jeszcze szybciej.\nSprawdzałem na najniższym trybie: TAK, PWM jest widoczne\nJednak jest to bardzo szybkie PWM, a na wyższych trybach już nie jest widoczne\nTest 2 godziny w akwarium\nŻadnej wilgoci w środku, na szybce czy na baterii - test zdany.\nBardzo szerokie światło, spokojnie wyszło daleko poza moją skalę. Świeci szeroko, ale mimo tego z dobrym zasięgiem. Barwa neutralna, wpadająca w ciepłą.\nBez optyki TIR\nZ optyką TIR\nOddawanie barw może (może, ale nie musi) nie być właściwe, ustawienia balansu biel automatyczne a zdjęcia miały pokazać tylko...kształt światła - tak to ujmijmy.\nISO200, t2s, f/3,5 balans bieli światło słoneczne\nNiebo było jasne, ale ogólnie było ciemno:\nKilka razy zabrałem ją na spacer do lasu. Moje wrażenia? Zastosowana optyka TIR dobrze współgra z SST20, światło jest dobrze rozproszone, świeci bardzo szeroko, ale ma też przyzwoity zasięg. Do spacerowania po ciemku wystarczyło mi 1x7135, a więc dość mała jasność. Dobrze było mieć w zapasie to Turbo, które naprawdę robi wrażenie z tak małej latareczki. Jasność spada bardzo szybko, ale ja używam Turbo tylko na chwilę w lesie, kilka sekund żeby zobaczyć czy nic nie ma przede mną daleko. Normalnie chodzę z niską jasnością.\nCo mogę powiedzieć o odcieniu światła i oddawaniu barw: Obie rzeczy bardzo dobre, przyjemnie chodziło mi się z nią po lesie, szczególnie teraz jesienią pięknie oddawała kontrast między zielenią a żółcią.\nMoje wrażenia jak najbardziej pozytywne, w domu również jej używam do przyświecenia w nocy, czasem jak czytam to ustawiam tryb świeczki i mi przyjemnie migocze, ustawiam też tryb świeczki jak biorę kąpiel, fajny nastrojowy klimat, polecam.\nKiedyś korzystałem z aplikacji na Androida która miała pomagać zasnąć generując różne dźwięki, np. jazdy samochodem, lasu, deszczu, grzmotów - ustawienie w takiej aplikacji deszczu w lesie i grzmotów + włączenie w latarce trybu burzy z piorunami robi wrażenie. Nie próbowałem, ale ustawić taką latarkę przy oknie w trybie burzy + aplikacja i można mieć normalną burzę na zawołanie. Oczywiście z trybem burzy lepiej współpracują zimne odcienie światła.\nRadzę nosić latareczkę w pokrowcu, miedź jest miękka, raz zabrałem ją w torbie z innymi latarkami bez pokrowca (może z godzinny spacer) i miała widoczne rysy i otarcia. Pokrowiec Convoy'a pasuje, FW3C jest trochę krótka, ale nie stanowi to większego problemu.\nE-switch pierwotnie wydawał przyjemny dźwięk klikania, w mojej miedzianej wersji natomiast chodzi bezgłośnie i bardzo lekko. W FW1A ponownie jest przyjemny klikający przycisk, więc zamieniając części tak jak ja, uzyskamy lekką, dobrze odprowadzającą ciepło i przyjemnie klikającą wersję latarki EDC.\nJednak miedziana wersja jest ciężka. Nie tak lekka i praktyczna jak aluminiowa. A aluminiowej z miedzianą pigułą nie ma, żeby było połączenie lekkości z dobrym odprowadzaniem ciepła. Ale mając inną FW3A, lub FW1A, można zamienić części, bo ze sobą współgrają.\nCała miedziana waży tyle\nAluminiowa tyle (to akurat FW1A)\nA zamieniona tyle\nCzyli tylko trochę więcej, a o wiele lepsze odprowadzanie ciepła. Polecam zamienić pigułę razem z pierścieniem, bo on też się grzeje, a nie tylko samą pigułę (jak to jest w wersji tytanowej)\nCo prawda dostajemy wtedy drugą latarkę, zupełnie niepraktyczną, o przeciętnym odprowadzaniu ciepła, ciężką i z lekko chodzącym włącznikiem\nCzyli wszystko o wszystkich wadach. Trochę masło maślane, wszystko zebrane jeszcze raz.\nMogę się przyczepić, że moja wersja była trochę wymacana jak przyszła, no i w niektórych miejscach pokryła się patyną. Mnie to nie przeszkadza, ale ktoś może chcieć mieć idealnie lustrzaną latarkę. Miała też mały ciemny ślad na głowicy, taką małą plamkę o średnicy może 1mm. Kolejna rzecz to bardzo delikatnie chodzący przycisk, bez słyszalnego kliku, jak to było w pierwotnej wersji FW3A. Duży minus z tym przyciskiem.\nFW3C to miedziana wersja popularnej FW3A - aluminiowej latarki EDC niewiele większej od ogniwa 18650, ale o dużej mocy, z 3 diodami SST20 lub XP-L HI. Turbo działa krótko, ale robi wrażenie - miedziana wersja lepiej odprowadza ciepło, mimo wszystko i tak jest to tylko kilkanaście sekund. Świetna latarka EDC, z oprogramowaniem Anduril - robi wrażenie. Zapakowana w elegancki kartonik, moim zdaniem świetna opcja na prezent. Wersje aluminiowe są w różnych kolorach - myślę, że sam sprawię komuś prezent w postaci niebieskiej\nNajważniejsze pytanie: Czy ją polecam? Zdecydowanie tak - wersja miedziana jest co prawda droższa, ale fajna dla kolekcjonerów, a po jakimś czasie pokrywa się unikatową i niepowtarzalną patyną, więc można powiedzieć, że nie ma drugiej takiej miedzianej wersji. Aluminiowej nie mam, na pewno jest bardziej EDC. Zależy na czym komu zależy.\n+ małe wymiary, idealna EDC\n+ SST20 4000K o świetnej barwie\n+ ładnie pachnie miedzią\n- włącznik chodzi za lekko i bez fajnego kliku który był kiedyś\nOcena: 8,5/10 Bo minus za ten włącznik.\nALE jeśli miałbym oceniać moją wersję z miedzianą pigułą i pierścieniem, a aluminiowym tubusem i zakrętką z tym lepszym włącznikiem o słyszalnym kliku, to:\nOgólna ocena: 9,8/10 - dałbym nawet 11/10 gdyby nie to PWM\n1 - bardzo zła latarka, że aż boi patrzeć, okropna jakość, nie warta żadnej (nawet bardzo niskiej) ceny\n5 - przeciętna latarka, o rozsądnej cenie i do sporadycznego (w swojej kategorii) używania - dla przeciętnej osoby "świetna"\n10 - spełnia wszystkie moje oczekiwania w danej kategorii (np. EDC, czołówka, szperacz), jest trwała i porządnie wykonana, warta swojej (nawet trochę zawyżonej) ceny\nOdp: Lumintop FW3C - 3× XP-L HI/SST20/Nichia 219C\n« Odpowiedz #1 : 2019-10-20, 03:33:15 »\n« Odpowiedz #2 : 2019-10-21, 00:41:56 »\nZa szkiełko na optyce z miejsca plus.\nAle to UI... o nie, jam prosty człowiek ze wsi i lubię proste rozwiązania\n« Odpowiedz #3 : 2019-10-21, 00:49:15 »\nW mojej zmieniłem diody na LH351 4000k 90CRI. Zacne EDC.\n« Odpowiedz #4 : 2019-10-21, 16:33:42 »\nZawsze możesz sobie zaprogramować na 4 tryby i już, będzie prosto\n« Odpowiedz #5 : 2019-10-22, 13:52:42 »\nAnduril jest wspaniały, intuicyjny + ogromny fun z używania\nDzięki za reckę, mi się nie chciało, mimo że już ponad 10szt FW3A/FW1A ściągnąłem.\nWarto dodać, że w lampce najpierw trzeba skalibrować temperaturę, bo w fabryce tego nie robią.\nZ tymi miękkimi klikami to faktycznie bieda, te twarde są świetne.\nDla mnie SST20 i tak są lekko zielone, ale ja jestem przyzwyczajony do XP-L Hi V2 5D\n« Odpowiedz #6 : 2019-10-22, 17:34:34 »\n10 sztuk? Ależ dużo\nMoja pierwsza latarka z Anduril, potwierdzam, świetny. Myślę że w jednej z moich FW1A wymienię diodę na SST20 2700K bo od dawna chcę mieć taką "świeczkę" na nocne siedzenie lub do kąpieli\n« Odpowiedz #7 : 2019-12-02, 10:12:02 »\nto ja pokuszę się o porównanie SST20 i XPL HI 3D bo miałem przez kilka dni obie latarki w alusie.\npunktem odniesienia był też Convoy S2+ z diodą SST20.\nS2+ mam u siebie już od dłuższego czasu i muszę przyznać, że FW3A na trzech diodach również SST ma znacznie lepszy duv i nie wpada tak mocno w zieleń jak wspomniane S2+.\ntrudno mi ocenić na ile to kwestia nowszej partii diod czy zastosowanej optyki ale FW3A daje w tym względzie odczuwalnie przyjemniejsze mniej zielone światło.\nspot jest przy tym znacznie łagodniejszy niż w S2+ z reflektorem OP.\nwersja XPL HI 3D przypadnie do gustu fanom nieco chłodniejszych promieni. odcień światła odbitego od białej ściany jest przyjemnie bielszy od tego generowanego przez SST20. nie jest przy tym zbyt chłodny i wydaje się idealnie pasować do opisu Natural White jakim często określane są zastosowane diody XPL HI 3D.\nświatło w wersji XPL świeci na oko tak samo daleko jak w wersji SST ale ma zdecydowanie większy dopał na boki. przejście od centrum do brzegu jest jeszcze łagodniejsze niż w wersji SST20 i dzięki temu pracuje się z nim przyjemniej - nie tuneluje bo jest go sporo więcej po bokach i nie kontrastuje tak mocno centrum bo gradacja w kierunku brzegów jest przyjemnie równa i bardzo rozłożysta. można by rzec, że w tej kwestii obie wersje są znacząco różne i wersja XPL wydaje się bardziej praktyczna - daje sporo więcej rozłożystego światła i mniej razi odbitym spotem przy krótszych dystansach, a jednocześnie zasięg jest na oko bardzo podobny choć doświetla znacznie szerzej. co więcej, grzeje się wolniej i dłużej utrzymuje pełną moc. natomiast generowane przez nią bielsze światło jest płaskie i silniej opiera się o mniej przejrzyste powietrze. kolory otoczenia są chłodniejsze i bardziej zgaszone przez co nie podkreśla tak mocno zróżnicowania powierzchni i detali. w temacie odwzorowania wersja SST radzi sobie odczuwalnie lepiej.\n« Ostatnia zmiana: 2019-12-02, 12:04:06 wysłane przez fin » Zapisane\n« Odpowiedz #8 : 2019-12-14, 15:18:03 »\nMiałem już wszystkie diody w FW3A i XPL rządzą. Ostatnio spodobała mi się Nichia, bo mniej zielona od SST20 i fajny flood, lumenów podobna ilość, grzeje się tak samo.\nNa miękki klik pomaga taki prosty modzik z uszczelką:\nJa nie miałem takiej małej, więc dociąłem zwykłą:\nA tu ze stalowym bezelem i klipsem deep carry:\nI jeszcze z EDC18:\n« Ostatnia zmiana: 2019-12-14, 15:21:08 wysłane przez maba » Zapisane\n« Odpowiedz #9 : 2019-12-21, 17:22:07 »\njak zwykle Twój stary Canon pozamiatał zdjęciami\npokusiłbyś się o obszerne porównanie z EDC18?\nps konkurs piękności wygrywa Zebra bo ma ten sznyt\n« Odpowiedz #10 : 2019-12-21, 20:08:46 »\nZebra lata w innej lidze, jakbym miał zostawić sobie tylko jedną lampkę 1x18650, to byłaby to właśnie SC64W HI\nEDC18 prostsza konstrukcja, więc mniej problematyczna od FW3A. ~20g cięższa od starszego brata, zresztą od D4 też. Nagrzewa się przez to minimalnie wolniej i sprawia wrażenie solidnego czołgu.\nSoczewka jednoczęściowa, nie Carclo ze szkłem, troszkę pogarsza tint, ale to kosmetyczne różnice.\nNo a resztę widać\nOgólnie fajna lampka, choć to nie ta jakość i finezja co Emisar D4, ale za to tańsza i sterownik trochę lepszy, no i świetny dyfuzor w komplecie!\n« Odpowiedz #11 : 2019-12-22, 11:07:05 »\nZebra fajna dopóki się klipsa nie widzi\n« Odpowiedz #12 : 2020-02-02, 18:10:03 »\nkurcze przefajnie to EDC18 leży w łapie i ma taki żołnierski design\nTagi: opinie instrukcja torch fw3a lumintop edc18 andruil\nDioda Nichia high CRI - jaką latarkę wybrać? Latarki LED evolve 6 5168 2016-10-24, 16:13:46\nCzy istnieją produkcyjne czołówki z diodą Nichia 219? Czołówki evolve 8 5050 2017-01-18, 04:49:51\nManker E03H (Nichia 219C) - czy ktoś ma, miał, jak wrażenia? Warto kupić? Czołówki evolve 5 3897 2018-02-07, 14:34:41\nEmisar D4: Nichia 219C 5000K 90+ CRI czy XP-G2 S4 5000K ? Latarki LED evolve 3 2714 2018-09-16, 11:04:52\nEagtac D25A Clicky mkII Nichia 219C Recenzje 1984 6 2830 2019-11-07, 15:15:10\nStrona wygenerowana w 0.28 sekund z 40 zapytaniami.\nGoogle odwiedził tą stronę po raz ostatni Dzisiaj o 02:07:34