plastyka pochwy kraków | Newsy z róznych dziedzin i branż\nNewsy z róznych dziedzin i branż\nHome » uroda » plastyka pochwy kraków\nplastyka pochwy kraków\nPosted in uroda By admin On Czerwiec 13, 2017\nNowoczesna medycyna estetyczna nie jest dzisiaj zdobyczą z której korzystają jedynie najbogatsi. W czasach, kiedy coraz więcej osób nadzwyczaj troszczy się o własny wygląd i chce zatrzymać czas, zabiegi estetyczne nikogo już dzisiaj nie zadziwiają. Niesłychanie istotne jednak jest, żeby z poprawianiem natury oraz zatrzymywaniem czasu nie przesadzić, ponieważ granica poprawiania oraz budowy na nowo jest nadzwyczaj cienka. Jakkolwiek nie chodzi o to, żeby niespodziewanie obudzić się po operacji czy zabiegu z na wskroś nową twarzą. Słuszne samopoczucie to fundament po zabiegu estetycznym.\nJednym z najbardziej legendarnych zabiegów medycyny estetycznej jest wygładzanie zmarszczek przy pomocy botoksu czy też kwasu hialuronowego.\nmodelowanie włosów kraków\nWybór odpowiedniego artykułu zależy przede wszystkim od lekarza przeprowadzającego zabieg oraz uzależnień skóry pacjenta. Na wygładzanie zmarszczek decydują się zdecydowanie częściej kobiety aniżeli mężczyźni, choć oraz ci z czasem stają się wielbicielami medycyny estetycznej i bez wstydu wykorzystują z jej dobroci. Wybór pomiędzy botoksem a kwasem hialuronowym jest dość zawiły, dlatego też należałoby zdawać sobie z poszczególnych właściwości danego towaru. Warto wspomnieć również, że również wstrzyknięcie botoksu, jak oraz kwasu hialuronowego jest podobne cenowo, właśnie dlatego także to nie cena jest tutaj elementem decydującym. Kwas hialuronowy jest uważany przez wielu oraz chirurgów medycyny estetycznej, oraz pacjentów za zdecydowanie znacznie bardziej naturalny oraz bezpieczniejszy aniżeli botoks.\nPrzeważnie kwas hialuronowy jest polecany postaciom młodszym ze o wiele mniejszymi zmarszczkami. Jest używany do delikatnych poprawek i zdecydowanie subtelniejszej korekty bezwładnej skóry. Zabiegi z kwasem hialuronowym trzeba jednak po kilku miesiącach powtórzyć, inaczej skóra wróci do stanu sprzed wykonania zabiegu. Trochę inaczej jest z botoksem, jaki przez niektórych uważany jest za toksyczny środek. Skóra po wstrzyknięciu botoksu zdecydowanie dłużej dociera po siebie, jednak żeby efekt się utrzymał również wypada powtórzyć zabieg, choć zdecydowanie po dłuższym czasie niż po kwasie hialuronowym.\nbotox usta Kraków\nProblemy dojrzałych kobiet – nietrzymanie moczu\nPrzeróżne zabiegi dla ciała ludzkiego rekomendowane przez kosmetyczkę\nZadbany znaczy seksowny\nBezpieczna operacja plastyczna\nModne fryzury na każdą okazję szykowane poprzez twórcę fryzur.\nnawigacja z android car\nHandmade home decor – pillows, rugs and different decoration\nkomplet czapka i szali\nurządzenia medyczne do gabinetów weterynaryjnych\nNewsy z róznych dziedzin i branż Copyright © 2018.


26 Maj, 2020, 11:55:39\nAutor Wątek: Gra o Tron (Przeczytany 92098 razy)\n« Odpowiedź #405 dnia: 23 Kwiecień, 2019, 22:24:27 »\n« Odpowiedź #406 dnia: 29 Kwiecień, 2019, 17:06:23 »\nKtoś może się ze mną nie zgadzać. Trudno. Takiej petardy się nie spodziewałem jak żyję. Przerosło to moje najśmielsze oczekiwania. Wcale się nie dziwię, że tyle czasu zajęło im kręcenie tej bitwy. Jestem właśnie po obejrzeniu odcinka i zbieram szczękę z podłogi. Żeby wszystko opisać, to chyba nawet bym nawet nie potrafił. Powiem krótko.\nTyrion w tym odcinku kupił moje serce całkowicie i tym bardziej kibicuję mu żeby zasiadł na Żelaznym Tronie. Chociaż nie jestem pewny czy on sam by tego chciał. Pewnie mimo wszystko po tym wszystkim wolałby się zaszyć na jakiejś prowincji i zabrać za produkcję wina.\nNieodżałowani natomiast są dla mnie Theon, Mała Lady - Lyanna Mormont i Jorah. I ich śmierć jest dla mnie cholernie niesprawiedliwa. Cholernie!\nW pewnym momencie niestety się zgubiłem i nie wiem, czy Tormund zginął czy nie. Będę musiał zobaczyć odcinek jeszcze raz...\nEch, może jak ochłonę, to jeszcze coś dopiszę. Na razie jeszcze jestem w szoku i powtarzam "Ja pierd........."\n« Ostatnia zmiana: 29 Kwiecień, 2019, 17:13:36 wysłana przez Narwaniec »\n« Odpowiedź #407 dnia: 29 Kwiecień, 2019, 17:28:25 »\nWiedziałem. Po prostu wiedziałem, jak będzie wyglądać struktura tego sezonu. Sytuacja jak w książkowym LOTRZE (SPOILERY).\nSama bitwa rzeczywiście bardzo efektowna, widać było pracę w nią włożoną i ogólnie oglądało się w miarę przyjemnie, aczkolwiek czasem się dłużyło jak początkowe 10 minut.\nNie mówię, że było źle. Bitwa efektowna, można traktować ten odcinek właściwie jako film, tyle pracy włożono jak w żaden inny serial.\nChociaż z drugiej strony nie do końca się spodziewałem tego. Napompowany balonik, ile to postaci nie zginie, połowa obsady, a tu...\nEdd Cierpiętnik-meh, ród Mormontów ginie. Theon to zdecydowana większość przewidywała. Jorah i Beric śmierci trochę smutne, najbardziej Berica, lubiłem tą postać, to dzięki niemu zginął NK, Ogar też miał swój udział.\nW krypcie fajne momenty Sansy z Tyrionem. Mam nadzieję, że Varys odegra jakąś rolę bo jak na razie to siedzi beż żadnego celu.\nCzy Rhaegal umarł , bo nie wiem jak to się zakończyło z nim w końcu?\nCzy zadowolony jestem ze śmierci NK? Nie\nKibicowałem drugiej stronie barykady, więc może się znacząca większość nie zgadzać. Bez obsady sobie poszedł do Brana, gdyby obok niego byli koledzy to może by nie zginął.\nNo i sztylet LF jednak odegrał niesłychanie ważną rolę. Czy Arya to dobry wybór na zabójcę NK? Z jednej strony tak, ale czy spełnia wymogi Azora Ahai? Nie wiem, ale może panowie Benioff z Weissem sobie umyślili bez tej przepowiedni.\nNo i jeszcze 3 odcinki. Zastanawiam się co się wydarzy, bo teraz sprawa z Cersei. No i tutaj powiem tak. Będzie na pewno też kwestia sukcesji tronu, no i zobaczymy bo może Sansa z Tyrionem się zejdą na powrót i będzie ciekawa sytuacja, bo Dany i Sansę akceptujących swoje rządy ciężko sobie wyobrazić.\nW kwestii realizacyjnej 10/10. Ta bitwa na zawsze zapisze się w historii telewizji. W kwestii rozwiązań fabularnych trochę niedosyt, ale jeszcze na pewno trochę postaci zginie i trzeba też poczekać na całkowite zakończenie historii żeby to ocenić. Może wyglądać, że krytykuję odcinek, ale piszę tuż po obejrzeniu i może porażka NK ma w tym swój udział. Przewidziałem to, ale miałem nadzieję, że ten wątek pozostanie trochę na dłużej. Zobaczymy jak to będzie z Cersei.\n« Ostatnia zmiana: 29 Kwiecień, 2019, 17:30:00 wysłana przez Voltix »\n« Odpowiedź #408 dnia: 29 Kwiecień, 2019, 17:41:41 »\nOgólnie to 2 smoki żyją, widać w zwiastunie następnego odcinka\n« Odpowiedź #409 dnia: 29 Kwiecień, 2019, 20:35:12 »\n« Odpowiedź #410 dnia: 29 Kwiecień, 2019, 23:55:07 »\nJa powiem tylko tyle- telewizja faktycznie czegoś takiego nie widziała. To co miało miejsce w 3 odcinku położyło się cieniem dosłownie na wszystkim co obecnie może zaoferować rynek. Ta wizualność, ta efektowność, to rozbuchanie, ten rozmach, ta wielkość i skala. Sekwencja na niebie ponad burzowymi chmurami w świetle księżyca to chyba najpiękniejsza scena jaką kiedykolwiek widziałem na szklanym ekranie. Powiem tyle- oczekiwałem po tym odcinku wiele, ale to co dostałem.... po prostu WOW. Scenariuszowo owszem, gdzieniegdzie odcinek kulał ale całą otoczką nadrobili z taką nawiązką. Tak jak bitwa pod Hardhome zrobiła na mnie ogromne wrażenie, tak bitwa pod Winterfell sprawiła że siedziałem na skraju fotela chłonąc każdą sekundę odcinka. Ta wylewająca się zewsząd armia Nocnego Króla, ta żółta łuna wokół Winterfell, to wszechobecne uczucie osaczenia i beznadziejności. Wrażenia z tego odcinka są nie do opisania. Naprawdę.\nTo co mi się wyjątkowo podobało to fakt, że odcinek nie poszedł odgórnym oczekiwanym schematem i nie zrobił z Jona i Danki "hirołs of de dej". Oczywiście obydwoje mieli swoje momenty i tego im odmówić nie można, ale......Dla mnie to cała reszta uniosła ten odcinek. Jorah, Lyanna, Jamie, Brienne, Sam, Tormund, Arya....Śmierć Jorah i Lyanny.....To chyba najbardziej epickie pożegnanie jakie zaserwowało nam GoT. Czapki z głów w przypadku Belli Ramsey.\n« Ostatnia zmiana: 30 Kwiecień, 2019, 00:00:15 wysłana przez tomb2525 »\n« Odpowiedź #411 dnia: 30 Kwiecień, 2019, 12:44:52 »\nRzadko się tutaj wypowiadam a w zasadzie prawie wcale, ale chciałbym od siebie napisać, że smutno mi się zrobiło na widok zgonu Theona Kiełbaski Greyjoya. Poczciwy był z niego Fetorek. Do samego końca. Arya zrobiła na mnie pioruńskie wrażenie. Pozytywne rzecz jasna. Snow jak ktoś już wyżej wspomniał był dzisiaj statystą niestety. Pożegananie czerwonej kapłanki też miało swój dramatyczny wydzwięk. Widać , że ta historia powoli dobiega końca. Fajnie że Winterfell się obroniło. Ale w sumie gdyby nie sztylet i akcja Aryi to raczej cienko bym widział temat. Oj cienko. Zatem co teraz ? Zostaje nam bitwa z Lannisterami. Jeśli Jamie przeżył to jego typuje na zabójce Cersei ale nie chce za bardzo fantazjować i wybiegać w przyszłość. Czy Lady Brienne też zginęła ? Bo jakoś nie wychwyciłem tematu. Cóż. Do końca opowieści pozostały tylko 3 odcinki. Szkoda że twórcy kłamią. Podawane było, że odcinek potrwa 82 minuty, tymczasem trwał 77 minut. Czuje się okradziony z tych 5 minut. A tak całkiem poważnie odcinkowi wystawiam notkę 8/10. Dużo było chaosu w scenach. Momentami cieżko było się połapać co sie dzieje na ekranie.\n« Odpowiedź #412 dnia: 06 Maj, 2019, 11:00:36 »\n« Odpowiedź #413 dnia: 06 Maj, 2019, 16:45:22 »\n« Odpowiedź #414 dnia: 06 Maj, 2019, 18:03:37 »\nEmilia Clarke u Kimmela zapowiedziała, że piąty epizod będzie "wielki". Po dzisiejszym odcinku jestem w stanie jej uwierzyć.\nMyślałem, że zaserwują jakiś wielce dramatyczne i pełne żałoby zwieńczenie bitwy z Nocnym Królem, ale ku mojemu zaskoczeniu dość dobrze to rozegrali. Emocjonalny wstęp z pożegnaniem poległych i heja z fabułą do przodu, bo Cersei się czai za rogiem. Nie będę się zbytnio rozpisywać bo większość już została powiedziana. Zastanawia mnie tylko, kto zasiądzie w końcu na tronie? Jon tego nie chce, zaś Danka puści z dymem pewnie z pół stolicy.\nDyskusja Tyriona z Varysem to chyba najbardziej treściwy dialog jaki miał miejsce w tym sezonie. Zestawienie chłodnej kalkulacji z czystą logiką.\nDanka stwierdziła, że jest w stanie poświęcić wiele by zdobyć tron. Z drugiej strony, aby nie stracić w oczach ludu to nie ona mogła zapoczątkować wojnę. Stąd poświęcenie Missandei. W tym momencie ma realny powód ataku na Cersei i stolicę. Cersei w końcu zabiła jednego z głównych i najbliższych doradców Daenerys. Ogólnie byłem w szoku, że nie ruszyła od razu z Drogonem na oddziały Lannisterów bo gdyby mogła to by pół Westeros puściła z dymem.\nJak dla mnie Cersei wykorzystała ciąże aby kupić sobie Eurona jak i Złotą Kompanię. Dziecko pewnie jest Jamiego ale to była idealna okazja do tego, by wykorzystać moment i przechylić szalę na swoją korzyść. Koniec końców trochę jej to nie wyszło, bo zabicie Missandei jak Rhaegala było równoznaczne z wystawieniem sobie klepsydry. Nie widzę żadnego sposoby aby przeżyła szykująca się wojnę. Cersei ciągle postępuje tak samo- eliminuje kogoś z gry myśląc, że przeciwnikami są jakieś totalne nieistotne pionki. Tylko tym razem się trochę przeliczyła.\n« Ostatnia zmiana: 06 Maj, 2019, 18:07:34 wysłana przez tomb2525 »\n« Odpowiedź #415 dnia: 07 Maj, 2019, 04:57:53 »\nPrzez cały sezon, a zwłaszcza po trzecim odcinku miałem nadzieję na niesamowity obrót wydarzeń i zrobienie z Brana głównego antagonisty jak i rozwinięcie/wyjaśnienie wątku trójokich wron i dzieci lasu. Trochę szkoda że nie starczy już na to miejsca, ponieważ mam poczucie zmarnowanego potencjału. (Podczas trwania serialu, było wiele wizji / oznak tego, że Nocny król trafi do królewskiej przystani.) Moja cicha nadzieja na dokończenie tego wątku dalej pozostaje, co nie zmienia faktu, że bitwa, która się zapowiada może być najlepsza w serialu.\n« Odpowiedź #416 dnia: 12 Maj, 2019, 16:29:46 »\n« Odpowiedź #417 dnia: 13 Maj, 2019, 16:45:42 »\nBijcie w dzwony... (SPOILERY)\nOdcinek kapitalny. Podczas bitwy o Winterfell kibicowałem jednej stronie. Tutaj niestety nie ma dobrych ludzi, dobrych wyborów. Niestety, Varys miał rację.\nOgólnie tylko dwa pytania. Skąd Daenerys się dowiedziała? Czy Jon jej powiedział? I czy nie mogła spalić tylko Królewskiej Przystani, zrobić tego od razu po rozwaleniu skorpionów?\nDany oszalała. Cóż, można się było spodziewać, do tego to zmierzało. Zakończenie rzeczywiście, na pewno nie będzie radosne. Tak jak Martin i Benioff z Weissem obiecali. Choć, jak już wcześniej wspominałem, jeśli moje przewidywania do ostatniego odcinka się sprawdzą, to podobnie wyjdzie do trylogii Suzanne Collins.\nJaime zginął. Nie spodziewałem się, że ulubiona postać fanów zginie w taki sposób. Jednak nie było Valonqara. Ciężko mi się pogodzić z jego śmiercią.\nCleganebowl... You should have gone for the head... Świetnie zrobione, tragizm Sandora ukazany, zrobił wszystko i poświęcił swoje życie, aby się zemścić. Gregor pewnie umarł, ale 100% pewności nie mam.\nTrochę nie rozumiem pojedynku Eurona z Jaime'em. Czy ten pierwszy zginął? Też nie mogę powiedzieć na pewno, bo sceny zgonu nie było.\nArya i jej pogoń wśród ludzi. Ukazane okrucieństwo wojny, śmierć niewinnych ludzi, naprawdę bardzo podobało mi się pokazanie tego aspektu.\nTyrion i Jon już zrozumieli swój błąd. Jeszcze tylko 1 odcinek. Trzeba poczekać.\nMoże zapomniałem o czymś napisać, coś przesadnie chwalę. Piszę jednak od razu po odcinku. Ciężko się go oglądało. Nie ze względu na słabą widoczność, ani dłużyzny, ale ze względu na tragizm chwili, brak dobrego wyboru. Wystawiam 10.\nPost połączony: 13 Maj, 2019, 17:54:07\nI czy nie mogła spalić tylko Królewskiej Przystani, zrobić tego od razu po rozwaleniu skorpionów?\nMiałem oczywiście na myśli Czerwoną Twierdzę, żeby nie było nieporozumień. Pomyłka.\n« Ostatnia zmiana: 13 Maj, 2019, 17:54:07 wysłana przez Voltix »\n« Odpowiedź #418 dnia: 13 Maj, 2019, 18:03:43 »\n« Odpowiedź #419 dnia: 15 Maj, 2019, 21:50:05 »


Sprawa śmierci Ewy Tylman ponownie wraca do sądu | Crime.com.pl\nStr. głównaSlider 1NewsySprawa śmierci Ewy Tylman ponownie wraca do sądu\nSprawa śmierci Ewy Tylman ponownie zostanie rozpatrzona przez sąd. Proces Adama Z., oskarżonego o zabójstwo 26-latki z zamiarem ewentualnym, rozpocznie się od nowa. Znany jest już termin pierwszej rozprawy.\nSprawą śmierci Ewy Tylman († 26 l.) w 2015 roku żyła cała Polska. Dziewczyna w listopadzie w nocy wracała do domu z imprezy firmowej w towarzystwie kolegi z pracy, wówczas 24-letniego Adama Z. Młoda kobieta nigdy jednak nie doszła do swojego mieszkania. Do dziś pozostaje zagadką, jak dokładnie zginęła. Jej ciało w lipcu 2016 r. znaleziono w Warcie.\nWersja prokuratury zakładała, że Adam Z. pokłócił się z Ewą Tylman, gdy szli nad rzeką w centrum Poznania. Mężczyzna miał ją następnie zepchnąć ze skarpy i myśląc, że nie żyje, wepchnąć do wody. Dlatego Z. został oskarżony o zabójstwo 26-latki z zamiarem ewentualnym.\nREPORTAŻ O TEJ SPRAWIE\nProces w tej sprawie trwał prawie 2,5 roku. Prokuratura domagała się dla Adama Z. 15 lat więzienia, natomiast rodzina Tylman – dożywocia. Ostatecznie w kwietniu 2019 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu uniewinnił Adama Z. od zarzucanych mu czynów. Sędzia Magdalena Grzybek wydając wyrok nie miała wątpliwości. Podkreślała, że Adam Z. nigdy się do zarzutów nie przyznał – poza jedną sytuacją, którą motywował naciskiem policjantów. Wskazywała też na to, że ze zgromadzonego materiału nie wynika, kiedy i jak zginęła Ewa Tylman. Podstaw do skazania więc nie było żadnych.\nSąd Okręgowy proces o zabójstwo Ewy Tylman. Na zdjęciu prokuratorzy, od lewej: Magdalena Jarecka Agnieszka Nowicka Magdalena Mazur- Prus\nProkuratura i rodzina Ewy Tylman odwołali się od wyroku. Domagano się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W styczniu tego roku Sąd Apelacyjny przychylił się do wniosku.\nOd tamtego czasu nie było wiadomo, kiedy sprawa śmierci Ewy Tylman ponownie wróci na wokandę. Obrońca Adama Z. zaskarżył bowiem decyzję Sądu Apelacyjnego do Sądu Najwyższego i trzeba było czekać na jej rozpoznanie. Teraz już wiadomo, że proces rozpocznie się 3 listopada.\nSkarga obrony została odrzucona i Sąd Najwyższy nakazał przeprowadzić tę sprawę od początku w takim zakresie, jaki wskazał Sąd Apelacyjny. Jednak kwestia zabójstwa jest zamknięta, pozostaje kwestia nieudzielenia pomocy i w tym zakresie będzie teraz procedował sąd. Zatem nowy proces nie powinien toczyć się już tak długo, jak pierwszy.\n– Myślę, że to potrwa krótko. Najprawdopodobniej już podczas pierwszej rozprawy Adamowi zaproponują jakąś karę. Może taką, jaką już odsiedział w areszcie, czyli 1,5 roku więzienia. W takich sprawach najczęściej daje się karę więzienia w zawieszeniu, choć maksymalna to trzy lata więzienia. Adam może dostać karę bezwzględnego więzienia, ale z zaliczeniem na poczet tego, co już odsiedział – powiedział Faktowi mec. Ireneusz Adamczak, obrońca Adama Z..\n8 kwietnia 2020 admin Z ostatniej chwili 0\nZ powodu epidemii koronawirusa policjanci od kilku dni wlepiają Polakom mandaty za zgromadzenia większe niż dwuosobowe. Tymczasem kilku funkcjonariuszy z Poznania za nic ma nowe przepisy dot. przemieszczania się i podczas służby zorganizowało sobie grilla […]


Home > Okulary korekcyjne > Brendel > BL 903036 (66)\nJeszcze 2 BL 903036 na magazynie\nGwarantowana dostawa do 23 stycznia 2018:\tProsimy zamówić w ciągu 20 godzin i 34 minut i wybrać UPS-Express przy kasie.\nBL 903036/66 Okulary od projektantów.\nOkreślenie pomoc wspomagająca idzenie jest w przypadku BL 903036 nieadekwatne. Tutaj możesz nabyć dodate, który przeniesie Twój wygląd do następnego poziomu i pokaże, że znasz ię na modzie.\nTa oprawka jest zaprojektowana z myślą o silnych kobietach. Odważny design i wyrazistość łączą się z klasyczną elegancją. Przy pełnych oprawkach szkła są całkowicie otoczone ramką. Ten, kto nosi okulary z przekonania, tylko w wyjątkowych przypadkach zdecyduje się na inne rozwiązanie. Oprawka Panto charakteryzuje się okrągłymi, spłaszczonymi u góry szkłami. Nie tylko wygląda dobrze, ale umożliwia bardzo duże pole widzenia. Idealnie nadaje się do każdego typu twarzy, nadając niesamowitego wyglądu. Tworzywo sztuczne to bardzo lekki i elastyczny materiał. Cieszy się długą żywotnością i niezwykłym komfortem noszenia.\nJeśli chodzi o twoje wymarzone okulary, możesz nabyć je od ręki. Mamy dlaCiebie odpowiedni model, który może być wysłany natychmiastowo i w dodatku watrakcyjnej cenie. W naszym sklepie online stale oferujemy produkty w niskich cenach. Tak korzystnie, nie kupisz BL 903036 nawet w promocji.


Video content marketing | Imagepro\ntworzymy wartościowe, klikane treści wideo\nDlaczego video content marketing?\nChociaż istnieją dziesiątki statystyk, które odpowiadają na Twoje pytanie, tą należy wziąć pod uwagę – 73% marketerów B2B twierdzi, że video pomaga im najszybciej odzyskać swoje inwestycje.\nchcesz poznać więcej powodów?\nWszyscy oglądają video\nDzięki video marketingowi możesz wywołać emocje, zachęcić do reakcji i nawiązać kontakt z potencjalnym klientem w znacznie bardziej znaczący sposób niż prawie jakikolwiek inny dostępny typ treści.\nJeśli nie używasz video contentu w swoich kampaniach marketingowych, pozostawiasz mnóstwo potencjalnych klientów poza zasięgiem, a ci klienci trafią do konkurencji – firm z treściami video.\nAby zapewnić świetne wyniki i zadowolić fanów, Google sugeruje użycie modelu hero, hub i help.\nJego celem jest wzmocnienie marki poprzez storytelling, który rezonuje z klientami i odpowiada na ich różnorodne potrzeby.\nKraków szybko nauczył się nie tylko je spełniać, ale i przewidywać.\nModel hero, hub i help\nTreści hero kierowane są (najczęściej 2-3 razy do roku) do szerokiego grona odbiorców, aby przyciągnąć jak najwięcej uwagi do marki.\nTreści hub to wszelkiego rodzaju treści, których oczekują lojalni klienci, takie jak cotygodniowe lub comiesięczne aktualizacje lub serie treści.\nTreści help odpowiadają na pytania dotyczące wyzwań stawianych przez potencjalnych i obecnych klientów. Ma na celu dostarczenie informacji i inspiracji.\nW marketingu nie skupiaj się tylko na video contencie hero. Nie od razu Kraków zbudowano. Zanim zaplanujesz kampanię upewnij się, że twoi potencjalni klienci mają dostęp także do hub i help contentu, aby móc podtrzymać ich zaangażowanie.\nTworzenie więzi z klientami\nVideo content marketing to świetny sposób na nawiązanie kontaktu z Twoimi klientami i stworzenie więzi, która sprawi, że będą oni wracać po więcej. Tworząc wideo pamiętaj o swoich klientach i upewnij się, że jest ono interesujące i angażujące.\nMożesz to osiągnąć poprzez tworzenie filmów, które są zabawne, pouczające lub inspirujące. Cokolwiek robisz, upewnij się, że trzymasz się tematu i że Twoje filmy są krótkie i na temat.\nPubliczność i język komunikacji\nKolejną rzeczą, o której należy pamiętać, tworząc filmy wideo, jest rodzaj publiczności, do której próbujesz dotrzeć.\nJeśli twój rynek docelowy jest młody, energiczny i modny, wtedy będzie trzeba tworzyć filmy, które to odzwierciedlają. Jeśli twój rynek docelowy jest bardziej dojrzały, wtedy należy tworzyć filmy, które są bardziej informacyjne i przyziemne.\nBez względu na to, jaki rodzaj wideo stworzysz, upewnij się, że jest ono wysokiej jakości i profesjonalne. To pozostawi twoim klientom dobre wrażenie i sprawi, że chętniej będą wracać na twoje social media.\nIstnieje wiele różnych sposobów na wykorzystanie video content marketingu do ulepszenia Twojego biznesu. Możesz użyć filmów, aby przedstawić swoją firmę, produkty lub usługi. Możesz też pokazać, jak używa się Twoich produktów lub odpowiedzieć na najczęściej zadawane pytania.\nVideo content marketing może być również wykorzystany do budowania zaufania Twoich klientów. Pokazując swoją ludzką stronę i dostarczając wartościowych informacji, klienci będą bardziej skłonni do robienia z Tobą interesów. Dodatkowo, filmy wideo mogą pomóc Ci wyróżnić się na tle konkurencji.\nJeśli jeszcze nie używasz video content marketingu, teraz jest czas, by zacząć. Przy tak wielu różnych sposobach wykorzystania wideo, jest to świetny sposób na dotarcie do większej liczby klientów. Kraków potrafi, udowodnimy to!\nOdkryta 6, 03-140 Warszawa


VW chce wypłacić odszkodowanie dla oszukanych klientów w Niemczech - STOPVW - Pozew zbiorowy przeciwko Grupie VW\nUgoda z posiadaczami pojazdów spalinowych, do której dążył Volkswagen we wzorcowym pozwie zbiorowym z Federalnym Zrzeszeniem Central Konsumenckich [Verbraucherzentrale-Bundesverband (Vzbv)], poniosła fiasko. Volkswagen chce jednak mimo to wypłacić odszkodowanie dla pozywających go klientów.\nWynegocjowane już 830 milionów euro oferowane jest także „bez wsparcia Federalnego Zrzeszenia Central Konsumenckich”, poinformował koncern po zakończeniu nadzwyczajnego posiedzenia zarządu.\nDlaczego dokładnie ugoda poniosła teraz fiasko, pozostawało niejasne do popołudnia. Jak podał Volkswagen, powodem miała być wysokość honorarium, jakiego żądali adwokaci Vzbv. Adwokaci Zrzeszenia zażądali ryczałtowo 50 milionów euro za obsługę ugody, nie przedkładając konkretnych dowodów za usługi. Odmówili oni także niezależnej prawnej weryfikacji kosztów adwokackich, poinformował dalej VW.\n„Ubolewamy, że wspólne urzeczywistnienie porozumienia podjętego z Vzbv nie powiodło się z powodu niewspółmiernych żądań adwokatów procesowych Vzbv”, czytamy w oświadczeniu koncernu opublikowanym przez agencje informacyjne. Dokonanie zapłaty bez wystarczająco konkretnego dowodu za usługi lub bez podstawy prawnej „nie jest jednak możliwe dla Volkswagen.”\nRzecznicy konsumentów: do niepowodzenia negocjacji doprowadził Volkswagen\nInaczej przedstawia się stanowisko Vzbv dostępne na stronie manager-magazin.de: „Negocjacje w sprawie ugody między Volkswagenem a Vzbv nie powiodły się niestety z powodu braku gotowości Volkswagena do umożliwienia przejrzystego, godnego zaufania i bezpiecznego dla konsumentów systemu likwidacji. […] nie doszło do ich fiaska z powodu honorarium żądanego przez adwokatów.”\nAdwokat strony powodowej: Ugoda musi „być gotowa najpóźniej do końca kwietnia, żeby to jeszcze miało w ogóle sens”\nI dalej czytamy w komunikacie:\n„Jesteśmy zirytowani z powodu zerwania negocjacji przez Volkswagen. O godz. 11.53 przesłano nam ofertę ugody, która przewidywała przejęcie kosztów w wysokości 50 milionów z tytułu likwidacji. Likwidacja przez naszych adwokatów nie była obligatoryjna dla Vzbv, jeszcze dwa dni temu przedstawiliśmy alternatywną propozycję (..)\nDla Vzbv w obliczu oszustwa Volkswagen z pojazdami spalinowymi duże znaczenie miało rozwiązanie bezpieczne dla konsumentów. Ugoda, która nie jest pewna lub nie ma wymiernych skutków dla konsumentów, nie może zostać przez nas zaakceptowana w żaden sposób.””\nDla każdego klienta przypadałoby niecałe 2.000 euro\nW przypadku wskazanej kwoty i równo 470.000 zgłoszeń wskazanych w rejestrze pozwów każdy poszkodowany konsument mógłby liczyć się z kwotą w wysokości nieco poniżej 2.000 euro.\nRzecznicy konsumentów reprezentują we wzorcowym pozwie zbiorowym licznych kierowców pojazdów spalinowych, którzy żądają odszkodowania za swoje pojazdy wykazujące zbyt wysoką emisję spalin. Zrzeszenie będzie dalej prowadzić postępowanie przed Wyższym Sądem Krajowym w Brunszwiku. „Będziemy walczyć dalej przed sądem o dobre rozwiązanie dla konsumentów”, podkreśliło Vzbv po południu.\nNa początku stycznia VW i Vzbv oświadczył [oświadczyli?] wolę rozmowy na temat ugody pozasądowej w procesie wzorcowym. Obie strony wskazały przy tym na „wspólny cel osiągnięcia pragmatycznego rozwiązania w interesie klientów”. VW długo postrzegał to sceptycznie.\nVW przyznał we wrześniu 2015 r., że instalował na całym świecie w milionach pojazdów swoich marek nielegalne oprogramowanie. Powodowało ono obniżenie emisji tlenku azotu tylko podczas wymaganych testów, jednak nie podczas jazdy w rzeczywistym ruchu drogowym. Volkswagen argumentował zawsze, że klienci nie doznali szkody, ponieważ po aktualizacji oprogramowania wszystkie pojazdy mogłyby być użytkowane w ruchu i są bezpieczne. Większa liczba ekspertyz potwierdziła ponadto, że pojazdy „nie doznały utraty wartości z powodu tematyki spalin”.\nJuż podczas drugiej rozprawy w połowie listopada Wyższy Sąd Krajowy przedstawił stronom sporu możliwość zawarcia ugody – VW wyraził na to zgodę podczas negocjacji na początku stycznia.


Mapa „Podhale, Tatry, Pieniny, Orawa i Spisz” - foliowana książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nMapa „Podhale, Tatry, Pieniny, Orawa i Spisz” - foliowana\nNasza cena: 10,91 zł 13,30 zł Taniej o: 18%\nMapa turystyczna w skali 1:75 000, w wersji wodoodpornej, obejmuje swym zasięgiem 5 krain geograficzno-historycznych południowej Małopolski, tj.: Podhale, Tatry, Pieniny, Orawa i Spisz.\n• szlaki piesze z czasami przejść\n• zabytki, muzea, kościoły\n• parki narodowe, parki krajobrazowe i rezerwaty przyrody\n• koleje linowe, wyciągi narciarskie\n• schroniska górskie i młodzieżowe, kempingi, pola namiotowe.\nPonadto mapa przedstawia podział administracyjny na powiaty, gminy i wsie.\nNa odwrocie mapy umieszczono informator turystyczny zawierający opisy poszczególnych krain wraz z opisami ok. 60 miejscowości znajdujących sie na ich obszarze, a także plany Zakopanego, Szczawnicy i Nowego Targu w skali 1:15 000.\nLegenda opracowana jest w języku polskim, angielskim, niemieckim i słowackim.\nWymiary: 23 x 12.5 x 0.5 cm\nPodhale, Tatry, Pieniny, Orawa i Spisz Mapa turystyczna 1:75 000\nMapa turystyczna w skali 1:75 000 obejmuje swym zasięgiem 5 krain geograficzno-historycznych południowej Małopolski, tj.: Podhale, Tatry, Pieniny, Orawa i Spisz.Zawiera bogatą treść turystyczną:• szlaki piesze z czasami przejść• zabytki, muzea, kościoły• parki narodowe, parki krajobrazowe i...\nWrocław comfort! map mapa kieszonkowa 1:18 000\nKoncert w Browarze Mieszczańskim, festiwal Nowe Horyzonty, a może poszukiwanie wszędobylskich krasnali? Dwustronnie laminowany kieszonkowy plan centralnych dzielnic Wrocławia pomoże szybko odnaleźć się w stolicy Dolnego Śląska. Na planie m.in.: - szczegółowy rysunek zabudowy wraz z numeracją...\nKuba. Pascal 360 stopni\nWyprawa na Kubę to podróż w czasie - oldsmobile mknące po lokalnych szosach i wprowadzające atmosferę z lat 50. XX w., karaibski luz i spokój, który walczy z młodym kapitalizmem. Wyspa zaskakuje specyficznym klimatem, rajska przyroda i pięknem. Dlatego niezmiennie: Pascal poleca Kubę! Przewodnik...\n6,80 zł 8,50 zł Do koszyka dodaj do schowka\nMapa Turystyczna EuroPilot. Region Wielkopolski br\nRegion wielkopolski mapa turystycznaSkala 1:280 000- atrakcje turystyczne, szlaki wodne,- ochrona przyrody, informator internetowy,- indeks miejscowości, siedziby władz samorządowych,LEGENDA W 3 JĘZYKACH: PL, ANG, NIEM\nPascal Holiday. Czarnogóra\nLazurowe morze, piaszczyste plaże, największa zatoka Adriatyku – Boka Kotorska, ukryte w górach monastyry – Czarnogóra to idealne miejsce na wakacje. Przewodnik Pascal Holiday podpowie, co warto zobaczyć, które plaże są najpiękniejsze i gdzie spróbować lokalnych specjałów. Z jego pomocą odkryjesz...\nPolska Niezwykła. Śląskie i Opolskie wyd.2016\nPolska Niezwykła to seria, w której proponujemy odwiedzanie nie tylko miejsc powszechnie znanych, ale też zapomnianych czy związanych z regionalnymi zwyczajami. Staramy się odkrywać lokalne uroki i klimaty. W przewodniku, który oddajemy w Państwa ręce, zachęcamy do wędrówek po niezwykłych zakątkach...\nPrzewodnik dla aktywnych - Kaszubski PK\nPrzewodnik obejmuje Kaszubski Park Krajobrazowy wraz z Wieżycą, Ostrzycami i Szymbarkiem. Pierwsza część przewodnika opisuje Kaszubski Park Krajobrazowy oraz Kartuzy, Chmielno, Stężycę, Sierakowice, Linię, Szemud, Przodkowo, Somonino, Przywidz, Nową Karczmę i Liniewo wraz z okolicami i planami tych...\nCena rynkowa: 13,30 zł\nTaniej o: 2,39 zł (18%)


Prędki remont mieszkania. | grybiznesowe.org.pl\nPrędki remont mieszkania.\nNadszedł czas na remont domu? wybierz ofertę fachowców. Ponad piętnastoletnie doświadczenie w robotach remontowych i wykończeniowych zapewni wykonie prac na najlepszym poziomie. Setki zadowolonych z naszej pracy stanowczo to pokazują. Oprócz tego proponujemy bezpłatne wyliczenie kosztóworaz wszelka pomoc i doradztwo. Jeśli nasza oferta Ci odpowiada skontaktuj się już teraz.\nDom jest ważnym miejscem dla wielu z nas. Jest kryjówką, w którym możemy doznać odpoczynku, do którego zawsze z przyjemnością przychodzimy. Planowanie remontu lub urządzania gniazdka jest poważnym problemem Nasza firma Abart specjalizująca się w wykonywaniu remontów całkowicie odnowi Twój dom. Polecamy bogatą ofertę naszych usług.\nBudowa domów Poznań mandmdevelopment.pl\nID wpisu: 1541\nTytuł: Prędki remont mieszkania.\nAdres strony: http://abartremonty.pl\nPage Rank: N/A (stan na 2 maja 2019 23:29)\nKategorie: Remont od gryb\nTagi: prace remontowe, remonty Poznań, remontydomów\nSzerokość geograficzna: 52.4141048, Długość geograficzna: 16.911014199999954\ngooglebot: 63 (ostatnio: 02.05.2019 23:29:48)\nyahoo: 8 (ostatnio: 21.06.2016 13:26:06)\nPrędki remont mieszkania.\nPosted on 7 października 2012 24 grudnia 2012 by com\nThis entry was posted in Remont od gryb and tagged prace remontowe, remonty Poznań, remontydomów.\n← Wakacje z dziećmi\nStrona Sołectwa Krzelów Młoty →


Page-Grand Canyon National Park - 10.07.2012\nPo śniadaniu w motelu wyjechaliśmy w kierunku północnej krawędzi Wielkiego Kanionu. Po drodze, kilka kilometrów od Page znajduje się punkt widokowy Horseshoe Bend, do którego trzeba przejść kilkaset metrów po wyjątkowo piaszczystej ścieżce. Jest to wygięty w kształt podkowy kanion, w którym płynie rzeka Kolorado. Widok przypomina pod niektórymi względami to, co widzieliśmy poprzedniego dnia w Goosenecks State Park, choć otoczenie nie jest aż tak jałowe, a nawet woda w rzece Kolorado jest jakaś bardziej zielona.\nNastępnie pojechaliśmy do Wielkiego Kanionu. Podróż ta zajmuje ponad dwie godziny. Ogólnie mówiąc, ta część stanu Arizona jest dość odludna, więc lepiej starać się, by bak był w miarę pełny, bo jeśli zabraknie nam benzyny, możemy mieć kłopoty.\nPark Narodowy Wielkiego Kanionu jest wielką atrakcją. Wybraliśmy północną krawędź, bo bardziej nam była po drodze, a poza tym jest tam podobno znacznie mniej tłoczno niż na południowej krawędzi. Przy wjeździe do parku znajduje się bramka, gdzie pobierane są opłaty i sprawdzane są karty upoważniające do wjazdu do parków narodowych. Sprawdzanie jest wyjątkowo rygorystyczne.\nGdy dojechaliśmy do parku, wciąż było dość wcześnie. Załatwiłem z dyżurnym rangerem sprawy związane z zakwaterowaniem na polu namiotowym. Ranger poinformował nas, że odbywają się właśnie zajęcia dla dzieci z cyklu „Młodszy Ranger”, więc gdy stawiałem namiot, Małgosia wybrała się na nie z Andrzejkiem. Dzięki temu Andrzejek otrzymał stosowną odznakę dokumentującą jego zaangażowanie w ochronę przyrody.\nWielki Kanion - widok ze szlaku Wuja Jima\nWszystkie te czynności nie zajęły nam wiele czasu, więc wkrótce pojechaliśmy na parking przy początku krótkiego, pięciomilowego szlaku Uncle Jim Trail. Wujek Jim, od którego pochodzi nazwa szlaku, to ranger, który pracował kiedyś w parku. Po raz pierwszy widok Kanionu Jasnego Anioła, stanowiącego odgałęzienie Wielkiego Kanionu, dociera do naszych oczu wkrótce po wyruszeniu z parkingu, ale dopiero w połowie szlaku dochodzimy do punktu widokowego, z którego rozpościera się naprawdę wspaniały widok. Prawdę mówiąc, po obejrzeniu tylu wspaniałych miejsc Wielki Kanion nie rzucił nas na kolana, ale z pewnością warto tutaj przyjechać. Przyjemność z chodzenia po szlakach, a dotyczy to także szlaku Wujka Jima, trochę psuje w Parku Narodowym Wielkiego Kanionu powszechnie stosowana praktyka wożenia turystów na mułach. Muły nie tylko zostawiają kupy, które są niefajne i które trzeba omijać, ale także rozdeptują podkowami ścieżkę. Ścieżka jest pełna drobnego pyłu, więc każdy krok wzbija tumany nieprzyjemnego kurzu. Spacer po niej na pewno spowoduje, że nasze nogi i odzież będą szare od pyłu.\nWielki Kanion - widok z punktu widokowego na końcu szlaku Wuja Jima\nGdy wróciliśmy na kemping i spokojnie szykowaliśmy obiad na naszym stanowisku, podszedł do nas ranger z wiadomością, że około 18 spodziewana jest burza. Poszliśmy więc szybko wziąć prysznic. Prysznic jest dodatkowo płatny (1,5 dolara za 5-7 minut) i znajduje się w pewnej odległości od pola namiotowego. Tym razem wybraliśmy się tam pieszo, ale potem już jeździliśmy pod blok pryszniców samochodem.\nSwoją drogą tym razem deszcz postraszył, ale wcale nie padał.\nOgólnie rzecz biorąc, pole namiotowe przy północnej krawędzi Wielkiego Kanionu, jest znośne, ale nie jest porywające. Gdy tam byliśmy, był zakaz grillowania. W znajdującym się obok kempingu sklepiku zaopatrzenie w artykuły spożywcze jest bardzo skromne, więc i tak nie byłoby co grillować. Kupowaliśmy tam tylko napoje, przekąski i mleko czy jajka na śniadanie, a obiad robiliśmy z resztek tego, co przywieźliśmy ze sobą. Okolica jest tak odludna, że lepiej jest wziąć całe zaopatrzenie ze sobą. Na miejscu jest jakaś restauracja, ale nie korzystaliśmy z niej, mając możliwość samodzielnego przygotowania posiłków.\nNa kempingu występują powszechnie wiewiórki ziemne. Na naszym stanowisku norki miały co najmniej dwie. Stworzenia te są pocieszne, ale są – podobnie jak kruki – złodziejami żywności, więc nie powinno zostawiać się jej na wierzchu bez opieki. Ostrzegają o tym ogłoszenia wywieszone na terenie kempingu.\nWiewiórki często występują w lesie obok Wielkiego Kanionu


lumina 2 Ramka 1-krotna, biały WL5010\n» lumina 2 Ramka 1-krotna, biały WL5010\nKod produktu: WL5010/HAG\nRamka pojedyncza Lumina Soul - biała (WL5010)\nPojedyncza ramka w kolorze białym firmy Hager. Ramka pochodzi z serii Lumina Soul i jest przeznaczona do montażu z produktami serii Lumina. Idealnie sprawdzi się w większości nowoczesnych wnętrz. Seria Lumina cechuje się estetycznym wyglądem, wysokim standardem wykończenia oraz atrakcyjną ceną. Seria ta jest doskonałym wyborem dla osób, które oczekują prostej formy pasującej do każdego wnętrza.\nTyp ramki 1-krotne


→ Serwis klimatyzacji samochodowej • Juszczyn | Motointegrator.com\nSerwis klimatyzacji samochodowej w Juszczyn\nSzukasz zaufanego warsztatu samochodowego w mieście Juszczyn, który oferuje usługę Serwis klimatyzacji samochodowej? Przeglądaj ceny, opinie i promocje wśród naszych polecanych warsztatów samochodowych. Znajdź najlepszy warsztat do wykonania usługi Serwis klimatyzacji samochodowej!\nJaki jest średni koszt usługi Serwis klimatyzacji samochodowej w warsztatach na terenie miasta Juszczyn?\nZa usługę Serwis klimatyzacji samochodowej w mieście Juszczyn zapłacisz od ok. 100 PLN do 120 PLN. Na ostateczną cenę usługi wpływa wiele czynników m.in.: marka i model auta, skomplikowanie i lokalizacja podzespołów. Do całkowitej ceny realizacji usługi Serwis klimatyzacji samochodowej należy doliczyć ew. zestaw części zamiennych. Koszt zakupu części poznasz w trakcie umówienia usługi Serwis klimatyzacji samochodowej w wybranym warsztacie.\nDo którego warsztatu samochodowego w mieście Juszczyn można umówię się online na wykonanie usługi Serwis klimatyzacji samochodowej?\nMasz do wyboru jeden z 3 warsztatów samochodowych zlokalizowanych w mieście Juszczyn wykonujących usługę Serwis klimatyzacji samochodowej, do których umówisz się na serwis auta poprzez formularz umieszczony na stronie warsztatu. Wybierz opcję "Umów wizytę" a następnie wypełnij i prześlij formularz. Na tej podstawie wybrany warsztat samochodowy skontaktuje się z Tobą oraz ustali szczegóły i termin.\nJakie są najlepiej oceniane warsztaty w mieście Juszczyn oferujące usługę Serwis klimatyzacji samochodowej?\nNajwyżej oceniane warsztaty w mieście Juszczyn, które oferują usługę Serwis klimatyzacji samochodowej, to F.H.U. MOSUR , AUTOKOMPLEX RYŚ , W.S.Kolitech Andrzej Ocieczek\nJakie sieci serwisowe znajdziesz na liście warsztatów samochodowych zlokalizowanych w mieście Juszczyn, które oferują usługę Serwis klimatyzacji samochodowej?\nW mieście Juszczyn znajdziesz warsztaty samochodowe wykonujące usługę Serwis klimatyzacji samochodowej, które należą do sieci: Q Service Castrol, BatteryPoint


Wózek głęboko-spacerowy ESPIRO NEXT MANHATTAN + fotelik Maxi Cosi PEBBLE PLUS\nWózek 3w1 ESPIRO NEXT MANHATTAN + fotelik Maxi Cosi PEBBLE PLUS\nOregon NavyChicago GrayNew York GraphitePacific BlueKansas BlackAlaska Grey\nOdpowiedzią na potrzeby współczesnych rodziców jest zestaw 3 w 1, który tworzą wózek głęboko-spacerowy ESPIRO NEXT MANHATTAN oraz fotelik samochodowy MAXI COSI PEBBLE PLUS. Jednym z topowych produktów marki Espiro jest model ESPIRO NEXT MANHATTAN. Jest to wózek obfity w rozwiązania techniczne, zaskakujące swoją funkcjonalnością.\nOd strony wizualnej, ESPIRO NEXT MANHATTAN jest wózkiem wpisującym się w najnowsze trendy. Przemyślany design, solidne wykonanie, dbałość o detale oraz modna kolorystyka sprawiają, że wózek jest niezwykle efektowny.\nWyposażenie i cechy wózka ESPIRO NEXT MANHATTAN\nLekki stelaż zbudowano z aluminium, a po złożeniu zajmuje niewiele miejsca, więc bez problemu zmieści się w bagażniku\nWózek prowadzi się płynnie dzięki 4 pompowanym kołom, w których znajduje się aż 10 łożysk\nObrotowe koła z przodu zapewniają zwrotność, a dodatkowo posiadają blokadę do jazdy na wprost\nRączka posiada wbudowany mechanizm regulacji wysokości oraz obszycie wykonane z ekoskóry\nGondola jest wygodna dzięki grubemu materacykowi, miękkiej tkaninie wyściełającej oraz regulacji oparcia\nPrzepływ powietrza w gondoli można zwiększyć za pomocą systemu wentylacyjnego, znajdującego się na spodzie, oraz okienka umieszczonego w budce\nPrzedłużana budka została podszyta tkaniną UV, dzięki czemu skutecznie ochroni dziecko przed szkodliwymi promieniami słonecznymi. ESPIRO NEXT MANHATTAN został wyposażony w folię przeciwdeszczową oraz moskitierę\nDzięki tkaninie 3D z systemem AIRFLOW powietrze w spacerówce dociera do pleców i główki dziecka\nW spacerówce ochronę przed zimnem i wiatrem stanowi wielofunkcyjny BABYSHELL, który sprawdzi się jako śpiworek lub osłonka na nóżki. Częścią zestawu jest także wygodna, odpinana poduszka\nAby zapobiec powstawaniu otarć, 5-punktowe pasy bezpieczeństwa zostały wyposażone w ochraniacze\nDzięki praktycznej torbie, zamykanemu na zamek koszowi oraz dodatkowym kieszeniom w wózku znalazło się sporo miejsca do przechowywania\nAby zwiększyć bezpieczeństwo podczas spacerów, na koszu wózka umieszczono odblaski\nMarka Espiro od lat działa w branży dziecięcej, z powodzeniem produkując wysokiej jakości wózki i foteliki. ESPIRO NEXT MANHATTAN nie tylko posiada Pozytywną Opinię Instytutu Matki i Dziecka, ale także jest produktem nagradzanym. Produkt został okrzyknięty najlepszym wózkiem 2017 roku otrzymując statuetkę Kid’s Time Star 2017. Ponadto wyróżniono go nagrodą Silver w konkursie SuperMama Awards 2017. Wózek posiada bogate wyposażenie, a w zestawie znalazł się nawet uchwyt na kubek! Fotelik samochodowy PEBBLE PLUS, to bezpieczne rozwiązanie na podróżowanie samochodoem z dzieckiem w pierwszych miesiącach życia, nie montuje się go natomiast na stelażu wózka.\nEspiro Next Manhattan - maksymalnie wyposażony


Biały, kremowy, beżowy – dlaczego najczęściej wybieramy neutralne barwy? - Ocieplamy życie\nBeata Lipov 30 sierpnia 2018 ok. 5 minut czytania\nKolory, którymi się otaczamy mają wpływ na nasz nastrój, samopoczucie, a nawet zdrowie. Mogą działać kojąco, relaksująco, wyciszająco, mogą łagodnie pobudzać, dodawać energii, ale też wywoływać irytację, napięcie i w rezultacie doprowadzać do stanu permanentnego stresu, który ma bezpośredni wpływ na kondycję i funkcjonowanie organizmu. Dlatego decyzja o wyborze kolorów we wnętrzach jest tak istotna.\nBarwy neutralne – takie jak biel i beże są obecnie najczęściej wybieranymi przez nas kolorami. Sa one bezpieczne, pasują do wnętrz klasycznych, minimalistycznych, skandynawskich, a także utrzymanych w stylu nowoczesnym. Działają kojąco na nasze samopoczucie. Potęgują uczucie spokoju i relaksu. Mają też tę zaletę, że stanowią doskonałą bazę do dalszej aranżacji wnętrza. W zależności od doboru akcentów kolorystycznych, możemy utrzymać wnętrze w klimacie monochromatycznym lub postawić na kontrastowe dodatki. Do bieli pasują wszystkie inne kolory z palety barw, dlatego jest tak uniwersalna. Warto tu pamiętać o całej bazie odcieni bieli — dobierając odpowiedni, możemy uzyskać pożądany efekt. Odcienie chłodne dobrze będą się sprawdzać w pomieszczeniach o ciepłym lub neutralnym oświetleniu, zaś ciepłe odwrotnie, tam, gdzie światło jest zimne. Dzięki odpowiedniemu doborowi odcienia, możemy zneutralizować lub podkreślić naturalne oświetlenie wnętrza.\nSzarość – to też kolor z palety neutralnej, który ostatnimi czasy święci wnętrzarskie triumfy. Jest kojący, uspokaja, pomaga w osiągnięciu wewnętrznego ładu. Do niedawna trudno było sobie wyobrazić kolor szary na ścianach pomieszczeń mieszkalnych. Zarezerwowany był do wnętrz o przeznaczeniu użytkowym. Wraz z wzrastającą popularnością wnętrz w klimacie industrialnym i zwróceniem się ku korzeniom skandynawskim, szary stał się prawdziwym królem palety barw i jednym z najczęściej wybieranych kolorów. Warto tu zwrócić uwagę na uniwersalność i bogatą gamę odcieni szarości. To od tych subtelności zależy, jak będziemy się czuć we wnętrzu. Chętnie wybieramy szarość o lekkim zabarwieniu beżem. Taki kolor na ścianach ociepla wnętrze i przyjemnie je tonuje, dając poczucie spokoju. Pasuje zarówno do dużych, przestronnych pomieszczeń, ale też zadziwiająco dobrze sprawdza się w małych pokojach czy łazienkach.\nNiebieski – warto stosować go w pomieszczeniach przeznaczonych do odpoczynku. Odcienie niebieskiego chętnie wykorzystywane są w sypialniach, a to dlatego, że niebieski nie tylko zmniejsza poziom stresu, ale też ma wpływ na obniżenie ciśnienia krwi. Poprzez swoje działanie uspakajające sprzyja zasypianiu. Chętnie też wybieramy niebieski do łazienek, gdyż jest antyseptykiem, kojarzy się z higieną i czystością.\nZielony – to kolejny kolor sprzyjający relaksowi i odpoczynkowi. Warto wiedzieć, że łagodne odcienie zielonego zmniejszają napięcie mięśniowe.\nBrąz – bliski krewny beżów kojarzy się z wnętrzami klasycznymi, o solidnych, stabilnych podstawach. Dlatego umiejętnie dobrany i wykorzystany, pomaga stworzyć wnętrze, w którym będziemy czuć się bezpiecznie i pewnie. Użyty w nadmiernej ilości może przytłaczać, dlatego warto go zestawiać z innymi kolorami. Doskonale wygląda z bielą, ale też pięknie komponuje się z wszelkimi odcieniami niebieskiego.\nŻółty – jest radosny, ekspresyjny i energetyczny. Dodaje pewności siebie, zachęca do działania i poprawia nastrój. Chętnie wykorzystywany w kuchni i jadalni, a także w pokojach dziecięcych. Pastelowe odcienie żółtego sprawdzą się w pokojach przeznaczonych do pracy i nauki.\nCzerwony – jest kolorem mocnym, zdecydowanym, intensywnym. Pobudza do działania podobnie, jak żółty i nastraja pozytywnie. Warto pamiętać, że podnosi ciśnienie krwi. Czerwony w dużej ilości może przytłaczać, ale też powodować złość i irytację. Natomiast w dodatkach sprawdza się doskonale. Chętnie stosowany w sypialni, gdyż od wieków jest symbolem miłości. Jednak zbyt intensywne odcienie użyte w nadmiarze mogą utrudniać zasypianie.\nTo jedna z najtrudniejszych decyzji, która często bywa bagatelizowana. Kolor nie tylko wpływa bezpośrednio na to, jak się w danym pomieszczeniu czujemy, ale też definiuje, jak pomieszczenie jest postrzegane. Oddziaływanie koloru na percepcję wizualną jest niebagatelne. Kolorem możemy wnętrze optycznie powiększyć lub zmniejszyć, rozszerzyć lub zwęzić. Odpowiednim doborem barw zatuszujemy wady pomieszczenia i uwypuklimy jego zalety. Pamiętajmy , że we wnętrzu mamy się przede wszystkim czuć komfortowo. Oto kilka zasad przy doborze koloru :\nPostaw na bazę – kolor bazowy powinien stanowić ok. 70% całości. Najbezpieczniejszą bazę znajdziesz wśród kolorów neutralnych. Wybieraj wśród bieli, beżu i szarości.\nDobierz barwę uzupełniającą. Może być to barwa z podobnej lub kontrastowej gamy kolorystycznej, w zależności od efektu, jaki chcesz uzyskać.\nZwróć uwagę na światło. Sprawdź, jak wygląda wybrany kolor w pomieszczeniu, w którym zamierzasz go użyć. Kup próbnik i pomaluj fragment ściany. Poczekaj, aż wyschnie i osiągnie docelowy odcień.\nNie podążaj za modą. Trendy są po to, żeby się inspirować, ale to Ty musisz się dobrze czuć we wnętrzu. Wyraź swoją indywidualność poprzez dobór koloru.\nBez względu na to, czy lubisz ciepłe, przytulne wnętrza, czy wolisz ascetyczne, chłodne przestrzenie, to Ty decydujesz. Próbuj i się nie zrażaj, a jeśli Ci się znudzi, to zawsze możesz przemalować pomieszczenie ☺.\nPokój dla nastolatka – jak urządzić przestrzeń dla dorastających dzieci?\nUrządzenie pokoju dla nastolatka jest ambitnym zadaniem. Stoimy oto przed wyzwaniem, jak zorganizować przestrzeń i stworzyć praktyczne wnętrze dla kogoś, kto nie jest już małym dzieckiem, ma swoje zainteresowania, upodobania, styl życia i określone potrzeby.\nDziękujemy za odwiedziny, ale... Wydaje nam się, że te tematy mogą\nCię jeszcze zainteresować:\n1. Termomodernizacja starych budynków – ważne kwestie\n2. Jak wybrać dobrego wykonawcę do ocieplania domu?\n3. Wygraj z hałasem – dom cichy\nI nie chcemy, byś odchodził z pustymi rękami!\nMamy dla Ciebie źródło wiecznej inspiracji i pomysłów na Twój dom!


Ciemna materia i dinozaury [Lisa Randall] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Lisa Randall Liczba stron: 536\nISBN: 978-8-3809-7804-1 Data wydania: 2016-12-29\nCo mogą mieć ze sobą wspólnego ciemna materia i dinozaury? Zdaniem prof. Lisy Randall, bardzo wiele. Wydaje się, że to ciemna materia może być pośrednio odpowiedzialna za kataklizm, który 66 milionów lat temu spowodował wyginięcie dinozaurów. Jeśli podczas przejścia Słońca przez płaszczyznę Drogi Mlecznej Układ Słoneczny natrafił na dysk gęstej, ciemnej materii, jego przyciąganie grawitacyjne wybiło komety z odległych orbit. Niektóre z takich błąkających się komet zostały wyrzucone z naszego układu planetarnego; inne skierowane w stronę jego środka, gdzie mogło dojść do katastrofalnego zderzenia z Ziemią.\nTytuł oryginału DARK MATTER AND THE DINOSAURS. THE ASTOUNDING INTERCONNECTEDNESS OF THE UNIVERSE Copyright © 2015, by Lisa Randall All rights reserved Projekt okładki Prószyński Media Grafika na okładce Aleksandra Olszewska Redaktor serii Adrian Markowski Redakcja i korekta Anna Kaniewska ISBN 978-83-8097-804-1 Warszawa 2016 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28 www.proszynski.pl\nSpis treści Wstęp Część I. Ewolucja Wszechświata Rozdział 1. Tajne stowarzyszenie ciemnej materii\nWstęp Słowa „ciemna materia” i „dinozaury” rzadko występują obok siebie – no, może moglibyśmy je usłyszeć wymówione jednym tchem w trakcie gorącej dyskusji na szkolnym boisku, w klubie miłośników gier fabularnych czy w jakimś nowym filmie Spielberga. Ciemna materia jest ową nieuchwytną substancją wypełniającą Wszechświat, która oddziałuje grawitacyjnie tak jak zwyczajna materia, ale nie emituje światła ani go nie pochłania. Astronomowie wykrywają jej wpływ grawitacyjny, ale nie mogą jej zobaczyć. Natomiast dinozaury... Cóż, chyba nie muszę wyjaśniać, czym one są. Oczywiście chodzi o kręgowce, które były dominującą formą życia na Ziemi w okresie od 231 do 66 milionów lat temu. Zarówno ciemna materia, jak i dinozaury są już same w sobie niezwykle fascynujące i mogłoby się wydawać, że tej niewidocznej fizycznej substancji i słynnych wymarłych zwierząt nic ze sobą nie łączy. I faktycznie może tak być. Jednak Wszechświat z definicji jest jednym obiektem i w zasadzie wszystkie jego elementy jakoś ze sobą oddziałują. W tej książce rozważymy hipotetyczny scenariusz, który zaproponowałam razem ze swoimi współpracownikami, zakładający, że ciemna materia może w ostatecznym rozrachunku (w sposób pośredni) ponosić odpowiedzialność za wyginięcie dinozaurów. Paleontolodzy, geolodzy i fizycy udowodnili, że 66 milionów lat temu w Ziemię uderzył obiekt kosmiczny o średnicy przynajmniej dziesięciu kilometrów, co doprowadziło do wyginięcia zamieszkujących naszą planetę dinozaurów, a także trzech czwartych pozostałych gatunków występujących na jej powierzchni. Obiektem tym mogła być kometa z odległych zakątków Układu Słonecznego, ale nikt nie wie, dlaczego tor jej ruchu został zakłócony, tak że opuściła swoją luźno związaną, ale jednak stabilną orbitę. Nasza propozycja zakłada, że podczas przejścia Słońca przez płaszczyznę Drogi Mlecznej – ów pas gwiazd i jasnego pyłu, który widać na bezchmurnym nocnym niebie – Układ Słoneczny natrafił na dysk ciemnej materii, który zakłócił ruch jednego z takich odległych obiektów kosmicznych i tym samym doprowadził do katastrofalnego zderzenia. Uczonym udało się już ustalić, że w bezpośrednim sąsiedztwie Galaktyki przeważająca część otaczającej nas ciemnej materii ma postać gładkiego, rozproszonego, sferycznego halo. Ten rodzaj ciemnej materii, który doprowadził do wyginięcia dinozaurów, musiał mieć jednak zupełnie inny rozkład od tego, jaki obserwujemy w nieuchwytnej ciemnej materii wypełniającej Wszechświat. Taki dodatkowy typ ciemnej materii nie może wpływać na halo, ale za sprawą zupełnie odmiennych oddziaływań powinien tworzyć gęsty dysk w samym środku płaszczyzny Drogi Mlecznej. Słońce wraz z całym Układem Słonecznym krąży po orbicie wewnątrz Galaktyki i podczas przejścia przez taki wąski obszar o ogromnej gęstości dysk ciemnej materii musiałby na nie wywierać niezwykle silny wpływ grawitacyjny. Jego przyciąganie grawitacyjne mogłoby wybijać komety z zewnętrznych obszarów Układu Słonecznego, ponieważ oddziaływanie Słońca jest tam zbyt słabe, by temu zapobiec. Takie błąkające się komety mogłyby zostać wyrzucone z naszego układu planetarnego lub – co miałoby dużo poważniejsze konsekwencje – skierowane w stronę jego środka, gdzie mogłoby dojść do ich zderzenia z Ziemią. Powiem może od razu, że nie wiem, czy ta koncepcja jest poprawna. Jedynie jakiś niezwykły rodzaj ciemnej materii mógłby wywierać zauważalny wpływ na żywe organizmy (a raczej, w tym wypadku, na organizmy dawno już wymarłe). Ta książka jest opowieścią o naszej niezwykłej hipotezie dotyczącej takiej właśnie dziwnej ciemnej materii, która wywiera zauważalny wpływ. Jednak tego rodzaju spekulacje – choć niewątpliwie bardzo intrygujące – nie stanowią istoty książki. Równie ważne dla jej treści, co historia zabójczej komety, są związane z tym wątkiem badania prowadzone na gruncie uznanych dziedzin nauki, takich jak kosmologia i wiedza o Układzie Słonecznym. Mam ogromne szczęście, że zagadnienia, którymi się zajmuję, pozwalają mi się często zastanawiać nad wielkimi pytaniami, takimi jak: Z czego składa się materia? Jaka jest natura przestrzeni i czasu? Jak ewolucja Wszechświata doprowadziła do powstania świata, który widzimy wokół siebie? Mam nadzieję, że w tej książce uda mi się zająć również tego typu kwestiami. Opisane tu badania stały się dla mnie pretekstem do snucia rozważań na temat kosmologii, astrofizyki, geologii, a nawet biologii. Wciąż skupiałam się na fizyce podstawowej, ale ponieważ przez całe życie zajmowałam się bardziej tradycyjną fizyką cząstek – czyli badaniem elementów składowych znanej nam materii, takiej jak papier czy ekran, na którym czytacie ten tekst – było coś niezwykle orzeźwiającego w tym, że mogłam się zająć analizą tego, co wiemy (i czego się wkrótce dowiemy) o ciemnej stronie świata, a także tym, jakie znaczenie mają podstawowe procesy fizyczne dla Układu Słonecznego i Ziemi. W książce Ciemna materia i dinozaury wyjaśnimy, co obecnie wiemy o Wszechświecie, Drodze Mlecznej i Układzie Słonecznym, powiemy także, jakie warunki musiały być spełnione, żeby na Ziemi mogło powstać i rozwijać się życie. Omówimy kwestie związane z ciemną materią i kosmosem, a także zajmiemy się kometami, planetoidami oraz powstaniem i wyginięciem istot żywych, przy czym szczególną uwagę poświęcimy obiektowi kosmicznemu, który spadł na Ziemię i zgładził żyjące na niej dinozaury – a także znaczną część pozostałych stworzeń zamieszkujących naszą planetę. Mam nadzieję, że udało mi się przedstawić w tej książce wiele zdumiewających powiązań, dzięki którym znaleźliśmy się tutaj i możemy lepiej zrozumieć wszystko, co się obecnie dzieje. Zawsze gdy rozmyślamy o naszej planecie, powinniśmy dobrze rozumieć kontekst, w którym się wykształciła. Gdy zaczęłam się zastanawiać nad pojęciami leżącymi u podstaw idei opisanych w tej książce, uderzył mnie i oczarował nie tylko ogrom wiedzy o naszym otoczeniu – lokalnym, planetarnym, galaktycznym i wszechświatowym – ale także to, jak wiele chcemy zrozumieć, oglądając świat z naszego przypadkowego, maleńkiego zakątka tu, na Ziemi. Zdumiały mnie również liczne związki łączące zjawiska, które ostatecznie doprowadziły do naszego istnienia. Żeby nie było wątpliwości: nie jestem osobą religijną. Nie czuję potrzeby przypisywania wszystkiemu celu lub sensu. Mimo to, gdy zastanawiam się nad ogromem Wszechświata, naszą przeszłością i nad tym, jak to wszystko do siebie pasuje, nie mogę się oprzeć uczuciom, które zwykle kojarzymy z religijnością. Dzięki nim możemy spojrzeć na troski życia codziennego z zupełnie innej perspektywy. Te nowe badania sprawiły również, że inaczej patrzę teraz na świat i owe niezliczone kawałki Wszechświata, które doprowadziły do powstania Ziemi, a także nas. Gdy dorastałam w Queens, widziałam wokół siebie imponujące budynki Nowego Jorku, ale niewiele przyrody. Nieliczne przykłady świata przyrody, które miałam okazję zobaczyć, miały postać wypielęgnowanych parków i przystrzyżonych trawników – nie przypominały więc zbytnio tego, czym były przed pojawieniem się człowieka. A jednak gdy chodzimy po plaży, stąpamy w istocie po roztartych na pył stworzeniach – a raczej ich osłonkach. Wapienne urwiska, które możemy zobaczyć na wybrzeżu i w górach, również zbudowane są z istot żyjących na Ziemi przed milionami lat. Łańcuchy górskie powstały w wyniku zderzeń płyt tektonicznych, przemieszczających się za sprawą roztopionej magmy, która jest efektem oddziaływania substancji radioaktywnych uwięzionych głęboko w pobliżu jądra Ziemi. Używana przez nas energia powstała za sprawą procesów jądrowych zachodzących na Słońcu – przy czym po jej wyemitowaniu w reakcjach termojądrowych została później przetworzona i zmagazynowana w różnej postaci. Wiele wykorzystywanych przez nas zasobów naturalnych składa się z cięższych pierwiastków wytworzonych w przestrzeni kosmicznej, które zostały przyniesione na powierzchnię Ziemi przez planetoidy i komety. Również niektóre aminokwasy trafiły na powierzchnię Ziemi za sprawą meteoroidów – i być może doprowadziły do powstania życia. A zanim doszło do tego wszystkiego, ciemna materia utworzyła skupiska, które za sprawą grawitacji przyciągały do siebie coraz więcej materii i ostatecznie przekształciły się w galaktyki, gromady galaktyk i gwiazdy, takie jak Słońce. Zwyczajna materia – tak dla nas istotna – nie wyjaśnia wszystkiego. Choć możemy ulegać złudzeniu, że żyjemy w niezależnym środowisku, to jednak każdego dnia o wschodzie Słońca i każdej nocy, gdy Księżyc i odległe gwiazdy pojawiają się na niebie, przekonujemy się, że nasza planeta nie jest sama we Wszechświecie. Gwiazdy i mgławice są kolejnymi dowodami na to, że żyjemy w Galaktyce stanowiącej część o wiele większego Wszechświata. Krążymy po orbicie w Układzie Słonecznym i zmieniające się pory roku przypominają nam o naszym położeniu w jego wnętrzu. Nawet stosowana przez nas miara czasu, operująca dniami i latami, świadczy o wpływie naszego otoczenia. * * * Przygotowując się do napisania tej książki, wiele czytałam i przeprowadziłam badania, dzięki którym uświadomiłam sobie cztery niezwykle inspirujące fakty, którymi chciałabym się tu z wami podzielić. Najbliższe memu sercu jest uczucie zadowolenia, jakie płynie ze zrozumienia tego, jak poszczególne fragmenty Wszechświata łączą się ze sobą na wiele wspaniałych sposobów. Najważniejszą nauką, jaka wynika z tego na najbardziej podstawowym poziomie, jest wniosek, że fizyka cząstek elementarnych, fizyka kosmosu i biologia życia są ze sobą ściśle związane – nie w jakimś bliżej niesprecyzowanym sensie rodem z filozofii New Age, ale w konkretny, niezwykły sposób, który warto dobrze zrozumieć. Kosmiczna materia bezustannie bombarduje Ziemię. Mimo to naszą planetę łączy z otoczeniem związek, w którym nie wszystko jest negatywne. Niektóre elementy naszego kosmicznego środowiska mają korzystny wpływ na naszą planetę, ale wiele z nich może stanowić dla niej śmiertelne zagrożenie. Odpowiednie położenie Ziemi w Układzie Słonecznym zapewnia właściwą temperaturę na jej powierzchni. Planety zewnętrzne zmieniają tor ruchu planetoid i komet, zanim uderzą one w Ziemię. Wzajemne położenie Księżyca i Ziemi stabilizuje naszą orbitę na tyle, że nie dochodzi do skrajnych fluktuacji temperatury, a zewnętrzne obszary Układu Słonecznego osłaniają nas przed niebezpiecznymi promieniami kosmicznymi. Niewykluczone, że dzięki meteoroidom na naszej planecie pojawiły się związki niezbędne do powstania życia, ale nie ulega wątpliwości, że obiekty te wywarły również zgubny wpływ na rozwój organizmów żywych. Przynajmniej jeden z nich 66 milionów lat temu doprowadził do katastrofalnego wyginięcia organizmów żywych. Choć w wyniku tego zdarzenia z powierzchni Ziemi zniknęły dinozaury, to doprowadziło ono do wyewoluowania większych ssaków, w tym i nas samych. Druga kwestia – nie mniej imponująca – związana jest z tym, że wiele faktów naukowych przedstawionych w tej książce poznaliśmy zupełnie niedawno. Być może następujące stwierdzenie można wygłosić w dowolnym momencie historii ludzkości, ale to nie umniejsza jego znaczenia: W ciągu ostatnich [tu należy wstawić liczbę właściwą dla danego kontekstu] lat dokonaliśmy ogromnego postępu naukowego. W odniesieniu do opisywanych tu osiągnięć liczba ta jest mniejsza niż 50. Gdy prowadziłam własne badania i czytałam o dokonaniach innych uczonych, raz za razem zdumiewało mnie to, że tak wiele niedawnych odkryć ma charakter przełomowy, a nawet rewolucyjny. Można podać liczne przykłady ludzkiej pomysłowości i uporu świadczące o tym, jak uczeni próbują pogodzić swoją wiedzę z często zaskakującymi, zawsze fascynującymi, a czasami przerażającymi rzeczami, których dowiadujemy się o świecie. Przedstawione tu fakty naukowe są częścią większej historii, obejmującej 13,8 lub 4,6 miliarda lat, w zależności od tego, czy skupiamy uwagę na Wszechświecie, czy na Układzie Słonecznym. Niemniej jednak historia istot ludzkich odkrywających te fakty liczy niewiele ponad sto lat. Dinozaury wyginęły 66 milionów lat temu, ale paleontolodzy i geolodzy uświadomili sobie istotę tego zdarzenia dopiero w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Po przedstawieniu odpowiednich koncepcji społeczności uczonych wystarczyło już tylko kilka dziesięcioleci, by je w pełni ocenić. Umiejscowienie tych zdarzeń w czasie nie było całkowicie przypadkowe. Związek wyginięcia dinozaurów z uderzeniem pozaziemskiego obiektu nabrał większej wiarygodności, gdy astronauci wylądowali na Księżycu i mogli z bliska przyjrzeć się jego kraterom. Znaleźli w nich szczegółowe ślady działania procesów dynamicznych w Układzie Słonecznym. Dzięki znaczącemu rozwojowi fizyki cząstek i kosmologii w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat dowiedzieliśmy się wiele o Modelu Standardowym, który opisuje podstawowe składniki materii takiej, jak ją obecnie rozumiemy. Jednak dopiero w ostatnich dziesięcioleciach XX wieku udało się nam ustalić, jaka jest ilość ciemnej materii i ciemnej energii we Wszechświecie. Mniej więcej w tym samym czasie zmieniła się też nasza wiedza o Układzie Słonecznym, a dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku uczeni odkryli w pobliżu Plutona obiekty tworzące pas Kuipera, świadczące o tym, że Pluton nie krąży sam po swojej orbicie. W efekcie zmniejszyła się liczba planet – a było to możliwe tylko dzięki temu, że fakty naukowe, które mogliśmy poznać już w szkole podstawowej, są obecnie znacznie bogatsze i bardziej złożone. Trzeci ważny wniosek ma związek z tempem zmian. Dobór naturalny prowadzi do zmiany organizmów, ale pod warunkiem, że jest wystarczająco dużo czasu, by dany gatunek mógł wyewoluować. Taki proces adaptacji nie obejmuje zmian o charakterze radykalnym. Jest na to zdecydowanie za wolny. Dinozaury nie miały szans na to, by przygotować się na uderzenie w Ziemię meteoroidu o średnicy 10 kilometrów. Nie mogły się przystosować do nowych warunków. Te z nich, które znajdowały się na lądzie i były zbyt duże, by zagrzebać się pod ziemią, nie miały żadnych szans na przeżycie. W czasach gdy wciąż pojawiają się nowe idee i rozwiązania techniczne, coraz większą rolę odgrywają rozważania na temat roli zmian stopniowych i radykalnych. Kluczem do zrozumienia większości nowych odkryć – naukowych i innych – jest tempo opisywanych przez nie procesów. Często słyszy się, że niektóre osiągnięcia, takie jak badania genetyczne lub postęp wynikający z rozwoju Internetu, miały niezwykle burzliwy przebieg. Nie jest to jednak do końca prawdą. Pełniejsze zrozumienie chorób czy układu krążenia, które nastąpiło już kilkaset lat temu, pociągnęło za sobą równie głębokie zmiany jak badania genetyczne obecnie. Wprowadzenie pisma, a później druku, wpłynęło na to, jak ludzie zdobywają wiedzę i jak myślą, w sposób nie mniej głęboki od tego, co nastąpiło w wyniku rozwoju Internetu. Tak jak w wypadku tych osiągnięć, bardzo ważnym aspektem obecnej zmiany jest jej szybkość – kwestia ta ma znaczenie nie tylko dla badań naukowych, ale dotyczy także zmian środowiskowych i socjologicznych. Choć zagłada w wyniku uderzenia meteoroidu nie jest raczej obecnie naszym największym zmartwieniem, to jednak duże obawy budzi coraz większe tempo zmian środowiska i wymierania gatunków, a wpływ tych zjawisk może być pod wieloma względami porównywalny z katastrofą spowodowaną uderzeniem kosmicznego obiektu. Nie ukrywam, że jednym z celów napisania tej książki było umożliwienie lepszego zrozumienia zdumiewającej historii tego, jak się tu znaleźliśmy, i zachęcenie nas wszystkich do mądrego wykorzystania tej wiedzy. Czwartym ważnym spostrzeżeniem jest to, że nauka potrafi w zdumiewający sposób opisać ukryte elementy naszego świata i jego rozwój – pozwala też określić, jak wiele o Wszechświecie możemy się w ogóle dowiedzieć. Wielu ludzi fascynuje idea multiwszechświata – możliwość istnienia innych wszechświatów znajdujących się poza naszym zasięgiem. Jednak nie mniej pasjonujące są liczne ukryte światy – zarówno biologiczne, jak i fizyczne – które możemy zbadać i lepiej poznać. Mam nadzieję, że w książce Ciemna materia i dinozaury uda mi się przekonać wszystkich, iż zastanawianie się nad tym, co już wiemy – a także nad tym, czego możemy się dowiedzieć w przyszłości – może być niezwykle inspirujące. * * * Książka zaczyna się od prezentacji kosmologii – nauki opisującej, jak ukształtował się Wszechświat. W pierwszej części omówimy teorię Wielkiego Wybuchu, kosmologiczną inflację i składniki Wszechświata. Powiemy również o tym, czym jest ciemna materia, jak dowiedzieliśmy się o jej istnieniu i dlaczego wywarła ona istotny wpływ na powstanie obecnej struktury Wszechświata. Ciemna materia stanowi 85 procent materii wypełniającej Wszechświat, podczas gdy zwyczajna materia – taka jak ta tworząca gwiazdy, obłoki gazowe i ludzi – to zaledwie 15 procent. Mimo to ludzie interesują się głównie istnieniem i znaczeniem zwyczajnej materii, która, trzeba to uczciwie przyznać, oddziałuje o wiele silniej. Jednak, tak jak w odniesieniu do ludzkości, nie powinniśmy skupiać całej uwagi na niewielkim ułamku całości, który wywiera nieproporcjonalnie duży wpływ. Dominujące 15 procent materii, którą możemy zobaczyć i poczuć, stanowi jedynie część całego obrazu. Jak się przekonamy, ciemna materia odegrała kluczową rolę we Wszechświecie – w procesie powstawania zarówno galaktyk, jak i gromad galaktyk, które wykształciły się z bezpostaciowej kosmicznej plazmy wypełniającej wczesny Wszechświat, a obecnie jest niezbędna dla zapewnienia stabilności powstałych struktur. W drugiej części książki skupimy się na Układzie Słonecznym. Oczywiście opis naszego układu planetarnego mógłby być tematem oddzielnej książki, jeśli nie encyklopedii. Skoncentrujemy się więc tylko na tych jego składnikach, które mogły mieć znaczenie dla dinozaurów – na meteoroidach, planetoidach i kometach. W tej części opiszemy obiekty, o których wiemy, że uderzyły w przeszłości w Ziemię, a także te, które mogłyby się z nią zderzyć w przyszłości. Omówimy też nieliczne, ale trudne do jednoznacznego odrzucenia dowody przemawiające za tym, że w regularnych odstępach czasu, wynoszących około 30 milionów lat, na Ziemi dochodzi do masowych wyginięć gatunków, być może spowodowanych uderzeniem meteoroidu. W tej części zajmiemy się też procesem powstawania życia, a także jego unicestwiania i dokonamy przeglądu naszej wiedzy o pięciu znanych przypadkach masowego wymierania gatunków, w tym katastrofalnego zdarzenia, w którego wyniku zniknęły z powierzchni Ziemi dinozaury. W trzeciej i ostatniej części książki połączymy ze sobą przedstawione wcześniej idee, zaczynając od omówienia modeli ciemnej materii. Przedstawimy bardziej znane hipotezy próbujące wyjaśnić, z czego składa się ta tajemnicza substancja, zajmiemy się też nowszymi sugestiami wskazującymi na możliwość innych oddziaływań ciemnej materii, o których wspomnieliśmy na początku. W chwili obecnej wiemy jedynie to, że ciemna i zwyczajna materia mogą oddziaływać ze sobą za pośrednictwem grawitacji. Wpływ grawitacyjny jest w ogólnym przypadku tak słaby, że możemy go wykryć tylko w odniesieniu do ciał o olbrzymiej masie – takich jak Ziemia czy Słońce – ale nawet w tej sytuacji oddziaływanie to nie jest zbyt silne. Za pomocą niewielkiego magnesu możemy przecież bez trudu podnieść spinacz biurowy, skutecznie przeciwstawiając się wpływowi grawitacyjnemu całej Ziemi. Ciemna materia mogłaby jednak być podatna również na wpływ innych oddziaływań. Nasz nowy model podważa powszechnie przyjmowane założenie – i przesąd – że jedynie zwyczajna materia może oddziaływać za pomocą pozostałych sił: elektromagnetyzmu oraz słabego i silnego oddziaływania jądrowego. Te oddziaływania zwyczajnej materii, znacznie silniejsze niż grawitacja, pozwalają wyjaśnić wiele interesujących cech naszego świata. A co by było, gdyby część ciemnej materii także była podatna na wpływ takich silniejszych, niegrawitacyjnych oddziaływań? W takim wypadku oddziaływania ciemnej materii mogłyby doprowadzić do powstania niezwykłych związków między podstawową materią i zjawiskami makroskopowymi na jeszcze głębszym poziomie niż poznane dotąd tego typu powiązania. Choć w zasadzie we Wszechświecie wszystko mogłoby na siebie wzajemnie wpływać, większość takich oddziaływań jest zbyt słaba, by można je było wykryć. Możemy obserwować tylko to, co wpływa na nas w sposób możliwy do wykrycia. Gdybyśmy mieli do czynienia z obiektem wywierającym tylko bardzo mały wpływ, moglibyśmy go w ogóle nie zauważyć, nawet gdyby znajdował się tuż pod naszym nosem. Prawdopodobnie właśnie dlatego nie udało się nam dotąd wykryć pojedynczych cząstek ciemnej materii, mimo że zapewne otaczają nas ze wszystkich stron. W trzeciej części książki przekonamy się, że szersze spojrzenie na kwestię ciemnej materii – zastanowienie się nad tym, dlaczego ciemny wszechświat miałby być tak prosty, skoro nasz jest tak skomplikowany – może prowadzić do uświadomienia sobie kilku nowych możliwości. Może jakaś część ciemnej materii odczuwa wpływ własnego oddziaływania – jakiegoś „ciemnego światła”. Jeśli powszechnie uważa się, że większość ciemnej materii tworzy mało wpływowe 85 procent materii Wszechświata, to możemy sobie wyobrazić, że taki nowy rodzaj ciemnej materii jest swego rodzaju prężnie rozwijającą się klasą średnią, charakteryzującą się oddziaływaniami podobnymi do tych, jakie przejawia zwyczajna materia. Takie dodatkowe oddziaływania wpłynęłyby na skład galaktyk, a nowa postać ciemnej materii mogłaby mieć znaczenie dla ruchu gwiazd i innych obiektów zbudowanych ze zwyczajnej materii. W ciągu najbliższych pięciu lat obserwacje satelitarne pozwolą nam zmierzyć kształt Galaktyki, jej skład i własności z dużo większą dokładnością niż dotychczas. Dzięki temu lepiej poznamy nasze galaktyczne otoczenie i będziemy mogli sprawdzić, czy owa hipoteza jest prawdziwa. Fakt, że możemy przeprowadzić takie obserwacje, sprawia, iż ciemna materia i nasz model są częścią prawdziwej nauki, którą warto się zajmować – nawet jeśli ciemna materia nie wchodzi w skład cząstek tworzących ludzkie ciało. Istnienie takiej ciemnej materii mogłoby wpływać na ruch meteoroidów – a jeden z nich mógłby stanowić ogniwo łączące ciemną materię ze zniknięciem dinozaurów, tak jak sugeruje tytuł tej książki. Pojęcia i zagadnienia związane z tymi zjawiskami tworzą ogromny, trójwymiarowy obraz Wszechświata. Pisząc tę książkę, chciałam się podzielić z wami tymi ideami i zachęcić was, byście starali się samodzielnie badać, doceniać i chronić to niezwykłe bogactwo naszego świata.\nCzęść I Ewolucja Wszechświata\nRozdział 1 Tajne stowarzyszenie ciemnej materii Często nie zauważamy tego, czego się nie spodziewamy. W bezksiężycową noc niebo rozświetlają krótkie błyski meteorów, nieznane zwierzęta śledzą nas, gdy przechadzamy się po lesie, a gdy spacerujemy miejską ulicą, otaczają nas wspaniałe szczegóły architektoniczne. Mimo to często nie dostrzegamy tych wspaniałości – nawet wtedy, gdy znajdują się w naszym polu widzenia. Nasze ciało zamieszkują ogromne kolonie bakterii, które pomagają nam w przeżyciu. Organizm człowieka zawiera dziesięciokrotnie więcej komórek bakteryjnych niż komórek ludzkiego ciała. A przecież w zasadzie nie mamy świadomości istnienia tych mikroskopijnych stworzeń, które żyją w naszym wnętrzu, pobierają substancje odżywcze i pomagają nam w procesie trawienia. Większość z nas zdaje sobie sprawę z istnienia bakterii dopiero wtedy, gdy zaczynają się źle zachowywać i wywołują chorobę. Aby coś zobaczyć, musimy popatrzeć. Musimy też wiedzieć, jak należy patrzeć. Jednak przynajmniej wymienione przed chwilą zjawiska w zasadzie można zobaczyć. Spróbujmy sobie wyobrazić, z jakimi wyzwaniami trzeba się zmierzyć, gdy chcemy zrozumieć coś, czego dosłownie nie można zobaczyć. Tak właśnie jest w wypadku ciemnej materii, owej nieuchwytnej substancji wypełniającej Wszechświat, która jedynie w bardzo niewielkim stopniu oddziałuje ze znaną nam materią. W następnym rozdziale opowiemy o różnych pomiarach, dzięki którym astronomowie i fizycy wykryli istnienie tej substancji. W tym natomiast przedstawimy ową nieuchwytną materię: powiemy, czym jest i dlaczego, choć jest tak niezmiernie zagadkowa, z pewnego ważnego punktu widzenia wydaje się dość zrozumiała. NIEWIDZIALNY ŚWIAT WOKÓŁ NAS Choć Internet jest jedną gigantyczną siecią, z którą łączą się jednocześnie miliardy ludzi, większość osób używających serwisów społecznościowych nie komunikuje się ze sobą w sposób bezpośredni – ani nawet pośredni. Użytkownicy poszukują zazwyczaj kontaktu z ludźmi myślącymi podobnie jak oni, śledzą poczynania innych osób o takich samych zainteresowaniach i przeszukują serwisy informacyjne odzwierciedlające ich konkretny światopogląd. Z uwagi na tak ograniczone interakcje ogromna liczba osób łączących się z Internetem tworzy oddzielne, niekomunikujące się ze sobą grupy znajomych i w toczących się dyskusjach bardzo rzadko pojawiają się opinie niezgodne z punktem widzenia danej społeczności. Nawet znajomi znajomych nie głoszą sprzecznych opinii pojawiających się w innych grupach i dlatego większość użytkowników Internetu nie ma świadomości istnienia nieznanych im społeczności o odmiennym punkcie widzenia. Nie wszyscy są zamknięci na możliwość istnienia innych światów, ale jeśli chodzi o ciemną materię, tak właśnie jest. Ciemna materia po prostu nie należy do serwisu społecznościowego zwyczajnej materii. Przebywa na czacie w pokoju, do którego nie potrafimy się jeszcze dostać. Znajduje się w tym samym Wszechświecie, a nawet zajmuje te same obszary przestrzeni co widoczna materia, ale cząstki ciemnej materii oddziałują ze zwyczajną, znaną nam materią tak słabo, że oddziaływania te pozostają niemal niezauważalne. Wygląda to więc podobnie jak społeczności internetowe, o których istnieniu nie mamy pojęcia – jeśli nikt nam nie powie o ciemnej materii, to nic, z czym spotykamy się na co dzień, nie uświadomi nam jej istnienia. Podobnie jak bakterie w naszym organizmie, ciemna materia jest jednym z wielu „wszechświatów” istniejących tuż pod naszym nosem. I podobnie jak te mikroskopijne stworzenia, również ona jest wszędzie wokół nas. Ciemna materia przechodzi na wylot przez nasze ciała – znajduje się w otaczającym nas świecie. Mimo to nie zauważamy jej istnienia, ponieważ oddziałuje bardzo słabo – do tego stopnia, że tworzy całkowicie niezależną grupę. Jest to społeczność istniejąca zupełnie oddzielnie od znanej nam materii. Jest to jednak ważna grupa. Komórki bakterii – choć liczne – stanowią zaledwie od jednego do dwóch procent naszej masy, natomiast ciemna materia – choć jej udział w masie naszego ciała jest nieistotny – stanowi około 85 procent materii Wszechświata. Na każdy centymetr sześcienny przestrzeni wokół nas przypada ilość materii o masie wynoszącej około jednej masy protonu. Może się wydawać, że to dużo albo mało, w zależności od tego, jak na to spojrzeć. Oznacza to jednak, że jeśli ciemna materia składa się z cząstek o masie porównywalnej z masą znanych nam cząstek i jeśli cząstki te poruszają się z prędkościami, jakich się spodziewamy na podstawie poznanych zasad fizyki, to w ciągu każdej sekundy przez każdego z nas przechodzą miliardy cząstek ciemnej materii. A mimo to nikt nie zauważa ich istnienia. Okazuje się, że nawet wpływ miliardów cząstek ciemnej materii na nasze ciało jest dla nas niezauważalny. Wynika to stąd, że w żaden sposób nie potrafimy wykryć ciemnej materii. Ciemna materia nie oddziałuje ze światłem – a przynajmniej żadnych takich oddziaływań nie udało się stwierdzić w przeprowadzonych dotychczas eksperymentach. Nie jest też utworzona z takiego samego materiału jak zwyczajna materia – nie składa się z atomów czy znanych nam cząstek elementarnych oddziałujących ze światłem, a takie oddziaływanie jest niezbędne, byśmy mogli cokolwiek zobaczyć. Ja i moi koledzy bardzo chcielibyśmy się dowiedzieć, z czego składa się ciemna materia. Czy tworzy ją jakiś nowy rodzaj cząstek? Jeśli tak, to jakie mają własności? Czy są podatne na wpływ jakichś innych oddziaływań poza grawitacją? Jeśli dopisze nam szczęście, to w prowadzonych obecnie doświadczeniach może się okazać, że cząstki ciemnej materii są jednak podatne na oddziaływania elektromagnetyczne w jakimś minimalnym stopniu, który jest tak mały, że dotychczas nie udało się tego wykryć. Specjalnie w tym celu skonstruowane detektory cały czas poszukują tego efektu – w trzeciej części książki wyjaśnimy w jaki sposób. Jak dotąd jednak ciemna materia pozostaje niewidoczna. Nie wywarła żadnego zauważalnego wpływu na działające obecnie detektory. Mimo to gdy olbrzymie ilości ciemnej materii skupiają się na ograniczonym obszarze, jej wypadkowe oddziaływanie grawitacyjne jest znaczące i wywiera mierzalny wpływ na gwiazdy i pobliskie galaktyki. Ciemna materia wpływa na ekspansję Wszechświata, bieg promieni światła docierających do nas z odległych obiektów, orbity gwiazd krążących wokół środków galaktyk i wiele innych mierzalnych zjawisk w taki sposób, że jesteśmy przekonani o jej istnieniu. Wszystkie te mierzalne efekty grawitacyjne jednoznacznie świadczą o istnieniu ciemnej materii. Co więcej, ciemna materia, choć niewidoczna i trudna do bezpośredniego wykrycia, odegrała kluczową rolę w tworzeniu się struktury Wszechświata. Można ją porównać do niedocenianej warstwy społecznej zwyczajnych zjadaczy chleba. Choć niewidoczne dla decydentów tworzących elitę społeczeństwa, niezliczone rzesze robotników, którzy wznosili piramidy, budowali autostrady czy montowali urządzenia elektroniczne, odegrały kluczową rolę w rozwoju cywilizacji. Podobnie jak niewidoczne grupy społeczne w naszym otoczeniu przyczyniły się do powstania cywilizacji, ciemna materia miała kluczowe znaczenie dla stworzenia naszego świata. Gdyby ciemna materia nie była obecna we wczesnym Wszechświecie, w ogóle by nas teraz tutaj nie było i nie moglibyśmy się nad tym zastanawiać, nie mówiąc już o przedstawianiu jakiegokolwiek spójnego obrazu ewolucji Wszechświata. Bez ciemnej materii Wszechświat nie miałby wystarczająco dużo czasu na wytworzenie obserwowanej obecnie struktury. Jej skupiska były zarodkami, z których powstała Droga Mleczna, a także inne galaktyki i ich gromady. Gdyby nie pojawiły się galaktyki, nie byłoby też gwiazd ani Układu Słonecznego, ani życia w znanej nam postaci. Nawet obecnie wypadkowe oddziaływanie ciemnej materii pozwala utrzymać w całości galaktyki i ich gromady. Ciemna materia mogłaby też mieć znaczenie nawet dla trajektorii ruchu Układu Słonecznego, jeśli tylko ciemne dyski, o których wspomnieliśmy we wstępie, faktycznie istnieją. A mimo to nie udaje nam się wykryć ciemnej materii w sposób bezpośredni. Uczeni zbadali już wiele różnych postaci materii, ale za każdym razem poznaliśmy ich skład dzięki przeprowadzeniu obserwacji za pomocą jakiejś postaci światła – czyli, mówiąc ogólniej, promieniowania elektromagnetycznego. Promieniowanie elektromagnetyczne o częstotliwości z zakresu światła widzialnego odbieramy właśnie jako światło, ale może ono również przyjmować postać na przykład fal radiowych czy promieniowania ultrafioletowego, gdy ma częstotliwość spoza tego zakresu. Jego wpływ można obserwować pod mikroskopem, za pomocą radaru lub obrazów powstających na kliszy fotograficznej. Zawsze jednak mamy do czynienia z jakimś rodzajem oddziaływania elektromagnetycznego. Niekoniecznie są to oddziaływania bezpośrednie – w taki sposób oddziałują ze światłem obiekty obdarzone ładunkiem elektrycznym. Jednak wszystkie składniki Modelu Standardowego fizyki cząstek – najbardziej podstawowe składniki materii, jakie znamy – oddziałują wzajemnie ze sobą w taki sposób, że jeśli światło nie należy do grona bliskich znajomych danej cząstki, to już na pewno jest znajomym znajomego. Nie tylko wzrok, ale także pozostałe zmysły – dotyk, węch, smak i słuch – opierają się na oddziaływaniach atomów, które z kolei bazują na oddziaływaniach cząstek naładowanych elektrycznie. Nawet zmysł dotyku, choć z nieco bardziej skomplikowanych powodów, działa dzięki drganiom i oddziaływaniom elektromagnetycznym. Ponieważ wszystkie ludzkie zmysły wykorzystują jakąś postać oddziaływania elektromagnetycznego, nie potrafimy tak po prostu wykryć bezpośrednio ciemnej materii. Choć ciemna materia otacza nas ze wszystkich stron, nie możemy jej ani zobaczyć, ani poczuć. Światło padające na ciemną materię nie wywołuje żadnego efektu. Po prostu przechodzi przez nią na wylot. Ponieważ nikt nigdy nie widział (ani nie czuł) ciemnej materii, ludzie, z którymi o tym rozmawiałam, często byli zdziwieni jej istnieniem i uznawali ten fakt za dość tajemniczy – a nawet zastanawiali się, czy nie zaszła tu może jakaś pomyłka. Pytali mnie, jak to możliwe, że nie potrafimy wykryć za pomocą tradycyjnych teleskopów większej części materii – ciemnej materii jest przecież około pięciu razy więcej niż zwyczajnej. Ja natomiast zdziwiłabym się, gdyby było inaczej (choć przyznaję, że nie wszyscy tak na to patrzą). W moim odczuciu mielibyśmy do czynienia z dużo większą zagadką, gdyby materia, którą możemy zobaczyć, była całą materią, jaka istnieje. Dlaczego mielibyśmy być obdarzeni doskonałymi zmysłami, które pozwalają nam wykryć wszystko w sposób bezpośredni? Historia rozwoju fizyki dobitnie świadczy o tym, że wiele rzeczy i zjawisk ukrywa się przed naszym wzrokiem. Gdy spojrzymy z takiego punktu widzenia, pojawi się raczej pytanie, dlaczego znana nam materia stanowi aż tak duży ułamek gęstości energii Wszechświata. Wprowadzenie ciemnej materii może się wydawać dość egzotyczną koncepcją, ale wysunięcie hipotezy jej istnienia jest o wiele mniej pochopnym rozwiązaniem niż zmiana praw grawitacji – a takie podejście sugerują niektórzy przeciwnicy jej istnienia. Ciemna materia – choć faktycznie nie znamy jej natury – znajdzie zapewne mniej lub bardziej konwencjonalne wyjaśnienie, które okaże się całkowicie zgodne ze wszystkimi znanymi prawami fizyki. No bo niby dlaczego cała materia przestrzegająca znanych praw grawitacji miałaby się zachowywać tak samo jak ta znana nam? Mówiąc krótko, dlaczego cała materia miałaby oddziaływać ze światłem? Ciemna materia może być po prostu materią obdarzoną jakimś innym rodzajem ładunku lub całkowicie go pozbawioną. Bez ładunku elektrycznego i możliwości oddziaływania z naładowanymi cząstkami taka forma materii po prostu nie mogłaby ani pochłaniać, ani emitować światła. W koncepcji ciemnej materii nie podoba mi się tylko jedna rzecz – jej nazwa. Nie mam zastrzeżeń do słowa „materia”. Ciemna materia rzeczywiście jest pewną postacią materii, czyli mówiąc inaczej, substancją, która tworzy skupiska i oddziałuje grawitacyjne, tak jak wszystkie inne rodzaje materii. Fizycy i astronomowie wykrywają jej obecność na różne sposoby, które wykorzystują właśnie to oddziaływanie. Jednak przymiotnik „ciemna” w jej nazwie został wybrany dość niefortunnie – zarówno dlatego, że możemy widzieć ciemne obiekty, które przecież pochłaniają światło, jak i dlatego, że słowo to brzmi złowieszczo i sprawia, że substancja ta wydaje się potężniejsza i groźniejsza, niż faktycznie jest. Ciemna materia nie jest ciemna, ale przezroczysta. Ciemne rzeczy pochłaniają światło, natomiast przedmioty przezroczyste są dla niego zupełnie obojętne. Światło może padać na ciemną materię, ale ani materia, ani światło nie zmienią się w wyniku takiego zderzenia. Niedawno uczestniczyłam w konferencji, na którą zjechali się ludzie zajmujący się różnymi dziedzinami nauki i gospodarki. Spotkałam tam Massima, specjalistę od marketingu, który zajmuje się techniką marketingową określaną jako „budowanie świadomości marki”. Gdy opowiedziałam mu o moich badaniach, spojrzał na mnie z niedowierzaniem i spytał: – Dlaczego nazwano to ciemną materią? Nie miał zastrzeżeń do strony naukowej całego zagadnienia, ale do tego, że przyjęta nazwa ma negatywne konotacje. Nie zawsze każda nazwa zawierająca przymiotnik „ciemny” lub jego synonim kojarzy się z czymś nieprzyjemnym. Mroczny Rycerz był pozytywnym bohaterem – choć niewątpliwie skomplikowanym. Ale jeśli weźmiemy pod uwagę użycie tego przymiotnika w tytułach takich jak Mroczne cienie i Mroczne materie czy w określeniu „ciemna strona Mocy” z Gwiezdnych wojen – nie wspominając już o zabawnie ponurej piosence z filmu Lego: Przygoda – to „ciemność” ciemnej materii wyda się nam dość niewinna. Bez wątpienia fascynuje nas wszystko, co ciemne i mroczne, ale ciemna materia zupełnie nie zasługuje na taką nazwę. Ciemna materia ma wprawdzie jedną cechę wspólną z negatywnymi bohaterami: ukrywa się przed naszym wzrokiem. Jej nazwa jest odpowiednia w tym sensie, że choćbyśmy nie wiem jak ją rozgrzali, nigdy nie wyemituje światła. W tym znaczeniu faktycznie jest ciemna – nie chodzi o to, że jest nieprzezroczysta, ale o to, że jest przeciwieństwem obiektów emitujących lub odbijających światło. Nikt nie zdoła zobaczyć ciemnej materii bezpośrednio – ani przy użyciu mikroskopu, ani teleskopu. Podobnie jak w wypadku wielu złowrogich duchów w filmach i literaturze, niewidzialność jest dla niej osłoną. Massimo stwierdził, że lepsza byłaby chyba nazwa „przezroczysta materia” – a przynajmniej mniej przerażająca. Choć to prawda z punktu widzenia fizyki, nie jestem na sto procent przekonana, że ma rację. Nazwa „ciemna materia”, choć nie do końca do mnie przemawia, przynajmniej przykuwa uwagę ludzi. Niemniej jednak ciemna materia nie jest ani złowroga, ani potężna – a przynajmniej pod warunkiem, że nie mamy do czynienia z bardzo dużą jej ilością. Tak słabo oddziałuje ze zwyczajną materią, że jej wykrycie jest ogromnym wyzwaniem. Właśnie między innymi dlatego jest tak interesująca. CZARNE DZIURY I CIEMNA ENERGIA Nazwa „ciemna materia” jest też źródłem innych nieporozumień, które nie mają nic wspólnego z omówioną przed chwilą złowrogą wymową przymiotnika „ciemny”. Wiele osób, z którymi rozmawiam o moich badaniach, myli na przykład ciemną materię z czarnymi dziurami. Aby wyjaśnić, na czym polega różnica, zrobimy w tym miejscu krótką dygresję i omówimy czarne dziury, które są obiektami powstającymi wtedy, gdy zbyt duża ilość materii znajdzie się w zbyt małym obszarze przestrzeni. Nic – nawet światło – nie może się wydostać spod potężnego wpływu grawitacyjnego takich obiektów. Czarne dziury i ciemna materia różnią się od siebie mniej więcej tak, jak ciemny tusz różni się od czarnej komedii. Ciemna materia nie oddziałuje ze światłem. Czarne dziury pochłaniają światło – i wszystko, co się za bardzo do nich zbliży. Czarne dziury są czarne, ponieważ całe wpadające do nich światło zostaje na zawsze uwięzione w ich wnętrzu. Nie ulega wypromieniowaniu ani odbiciu. Niewykluczone, że ciemna materia odgrywa pewną rolę w powstawaniu czarnych dziur1, ponieważ każda postać materii może się zapaść i utworzyć tego typu obiekt, jednak czarne dziury i ciemna materia z pewnością nie są jednym i tym samym. W żadnym razie nie należy ich ze sobą mylić. Nieszczęsna nazwa „ciemna materia” prowadzi do jeszcze innego nieporozumienia. Chodzi o to, że inny składnik Wszechświata nazwano „ciemną energią” – wybór tej nazwy również nie jest zbyt szczęśliwy – i dlatego bywa on często mylony z ciemną materią. Wprawdzie ciemna energia nie ma zbyt wiele wspólnego z naszym głównym tematem, ale stanowi istotny składnik współczesnej kosmologii, pozwolę więc sobie w tym miejscu wyjaśnić także ten drugi termin, by nie było wątpliwości, jaka jest między nimi różnica. Ciemna energia nie jest materią – jest wyłącznie energią. Istnieje nawet wtedy, gdy w pobliżu nie ma żadnej cząstki lub innej formy materii. Wypełnia cały Wszechświat, ale nie tworzy skupisk jak zwyczajna materia. Jej gęstość jest wszędzie taka sama – wypełnia każdy obszar przestrzeni w jednakowym stopniu. Jest zupełnie inna od ciemnej materii, która gromadzi się w obiektach i w niektórych obszarach przestrzeni jest gęstsza niż w innych. Ciemna materia zachowuje się tak jak zwyczajna materia, która skupia się, tworząc gwiazdy, galaktyki i gromady galaktyk. Rozkład ciemnej energii jest natomiast zawsze gładki. Ponadto ciemna energia jest niezmienna w czasie. W przeciwieństwie do materii i promieniowania nie ulega rozrzedzeniu w wyniku ekspansji Wszechświata. Własność ta jest w pewnym sensie jej cechą charakterystyczną. Gęstość ciemnej energii – energii, której nie przenoszą ani cząstki, ani materia – pozostaje cały czas taka sama. Z tego powodu fizycy często nazywają ten rodzaj energii stałą kosmologiczną. Na wczesnych etapach ewolucji Wszechświata większość energii miała postać promieniowania. Jednak promieniowanie rozprasza się szybciej niż materia, dlatego ostatecznie to właśnie materia stała się większościowym składnikiem całkowitej energii. Jeszcze później dominującą rolę zaczęła odgrywać ciemna energia – która nigdy nie ulega rozrzedzeniu, tak jak promieniowanie i materia – i obecnie stanowi około 70 procent gęstości energii Wszechświata. Przed pojawieniem się ogólnej teorii względności Einsteina uczeni rozważali jedynie energię względną, czyli różnicę energii dwóch układów fizycznych. Dzięki teorii Einsteina dowiedzieliśmy się jednak, że także bezwzględna ilość energii ma znaczenie, ponieważ prowadzi do powstania siły grawitacyjnej, która może powodować kurczenie się lub rozszerzanie Wszechświata. Wielką zagadką związaną z ciemną energią nie jest pytanie o to, dlaczego ona istnieje – z mechaniki kwantowej i teorii grawitacji wynika, że powinna być obecna, a teoria Einsteina wyjaśnia, jakie niesie to konsekwencje fizyczne – ale o to, dlaczego jej gęstość jest tak mała. Mogłoby się wydawać, że nie powinno to mieć większego znaczenia, ponieważ i tak ciemna energia odgrywa dominującą rolę. Choć obecnie rzeczywiście stanowi większą część całkowitej energii Wszechświata, to dzieje się tak od niedawna – nastąpiło to wtedy, gdy materia i promieniowanie uległy ogromnemu rozproszeniu w wyniku ekspansji Wszechświata i dopiero od tej chwili ciemna energia mogła współzawodniczyć z innymi rodzajami energii. We wcześniejszych epokach gęstość ciemnej energii była bardzo mała w porównaniu z wkładem promieniowania i materii. Nie znając faktycznej wartości gęstości ciemnej energii, fizycy szacowali, że powinna ona być aż o 120 rzędów wielkości większa. Pytanie o to, dlaczego wartość stałej kosmologicznej jest tak mała, jest problemem nękającym fizyków już od wielu lat. Wielu astronomów twierdzi, że kosmologia wkroczyła obecnie w okres renesansu, ponieważ teorie i obserwacje osiągnęły wreszcie taki poziom zaawansowania, że możemy prowadzić dokładnie zaplanowane badania pozwalające ustalić, które idee faktycznie znajdują swoje odzwierciedlenie we Wszechświecie. Biorąc jednak pod uwagę dominację ciemnej energii i ciemnej materii we Wszechświecie i fakt, że wciąż nie wiemy nawet, dlaczego aż tyle zwyczajnej materii przetrwało do naszych czasów, fizycy żartują czasem, że wciąż jeszcze nie wyszliśmy ze średniowiecza. Jednak to właśnie te zagadki sprawiają, że badanie kosmosu jest obecnie tak fascynującym zajęciem. Uczeni poczynili już ogromne postępy w poszerzaniu naszej wiedzy na temat ciemnego sektora, jednak wielkie pytania wciąż czekające na odpowiedź będą wymagały dokonania nowych odkryć. Dla badaczy takich jak ja jest to najlepsza z możliwych sytuacji. Można chyba powiedzieć, że fizycy badający „ciemną” stronę Wszechświata uczestniczą w przewrocie kopernikańskim w bardziej abstrakcyjnym znaczeniu tego określenia. Okazuje się, że nie tylko Ziemia nie jest już fizycznym środkiem Wszechświata, ale nawet tworzące nas składniki fizyczne nie mają decydującego znaczenia w bilansie energetycznym Wszechświata – ba, nawet nie stanowią większości zawartej w nim materii. Podobnie jak pierwszym obiektem kosmicznym badanym przez naszych przodków była Ziemia – w końcu był to najbliższy im obiekt tego typu – my skupiliśmy również swoją uwagę najpierw na materii, z której sami jesteśmy zbudowani, ponieważ jest ona najbardziej dla nas dostępna, oczywista i odgrywa kluczową rolę w naszym życiu. Eksploracja zróżnicowanych geograficznie i niejednokrotnie trudno dostępnych obszarów Ziemi nie zawsze była łatwa. Choć pełne poznanie naszej planety pozostało dużym wyzwaniem, powierzchnia Ziemi była bez wątpienia bardziej dostępnym i łatwiejszym do zbadania obiektem niż jej odleglejsze odpowiedniki – dalekie obszary Układu Słonecznego i przestrzeni kosmicznej. Podobnie odkrycie najbardziej podstawowych elementów zwyczajnej materii było trudnym przedsięwzięciem, ale badania te i tak były o wiele prostsze od poznawania „przezroczystej” ciemnej materii, która jest dla nas całkowicie niewidoczna, choć obecna wszędzie wokół nas. Sytuacja ta ulega jednak zmianie. Badanie ciemnej materii jest w chwili obecnej bardzo obiecującym zajęciem, ponieważ wydaje się, że w ustaleniu jej składu powinny nam pomóc standardowe prawa fizyki cząstek, a prowadzone przez cały czas poszukiwania już niedługo umożliwią weryfikację wysuwanych hipotez. Mimo słabości oddziaływania ciemnej materii uczeni mają realną szansę na to, by w najbliższym dziesięcioleciu odkryć naturę tej nieuchwytnej substancji. A ponieważ ciemna materia tworzy skupiska w galaktykach i innych strukturach, najnowsze obserwacje Galaktyki i Wszechświata będą dla fizyków i astronomów okazją do zmierzenia tej nieuchwytnej substancji w nowy sposób. Co więcej, jak się przekonamy, ciemna materia mogłaby nawet wyjaśnić niektóre dziwne cechy Układu Słonecznego związane z uderzeniami meteoroidów i ewolucją życia na Ziemi. Ciemnej materii nie musimy poszukiwać gdzieś w odległym zakątku kosmosu (i jest ona czymś rzeczywistym), nie potrzebujemy więc statku kosmicznego Enterprise, by do niej dotrzeć. Jednak biorąc pod uwagę rozwijane obecnie idee i technologie, z pewnością możemy powiedzieć, że ciemna materia będzie dla nas „ostateczną granicą” – a przynajmniej kolejnym fascynującym etapem podróży. CIĄG DALSZY DOSTĘPNY W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI PEŁNY SPIS TREŚCI: Wstęp Część I. Ewolucja Wszechświata Rozdział 1. Tajne stowarzyszenie ciemnej materii Rozdział 2. Odkrycie ciemnej materii Rozdział 3. Wielkie pytania Rozdział 4. Niemal sam początek: dobre miejsce, by zacząć Rozdział 5. Narodziny galaktyki Część II. Aktywny Układ Słoneczny Rozdział 6. Meteoroidy, meteory i meteoryty Rozdział 7. Krótkie, błyskotliwe życie komet Rozdział 8. Na krawędzi Układu Słonecznego Rozdział 9. Życie w zagrożeniu Rozdział 10. Szok i przerażenie Rozdział 11. Masowe wymieranie Rozdział 12. Koniec dinozaurów Rozdział 13. Życie w przyjaznej strefie Rozdział 14. Historia lubi się powtarzać Rozdział 15. Wybijanie komet z obłoku Oorta Część III. Tożsamość ciemnej materii Rozdział 16. Materia niewidzialnego świata Rozdział 17. Co zrobić, żeby widzieć w ciemnościach? Rozdział 18. Towarzyska ciemna materia Rozdział 19. Prędkość ciemności Rozdział 20. W poszukiwaniu ciemnego dysku Rozdział 21. Ciemna materia a uderzenia komet Podsumowanie. Spójrzmy w górę Podziękowania Literatura uzupełniająca 1 Warto w tym miejscu dodać, że czarne dziury są jednymi z kandydatów na ciemną materię – powiemy o tym więcej w dalszej części książki. Najnowsze obserwacje i badania teoretyczne sugerują jednak, że taki scenariusz jest bardzo mało prawdopodobny.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Ciemna_materia_i_dinozaury-ebookRO/p0068690i006" target="_blank" title="Ciemna materia i dinozaury [Lisa Randall] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ciemna materia i dinozaury [Lisa Randall] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gdzie umieścić ikony etykiet przycisków? - Blocreator\nBadanie eyetrackingu wykazało, że użytkownicy skanują od lewej strony w pionie. Aby ikony służyły jako pomoc w skanowaniu wizualnym, użytkownicy muszą je zobaczyć, zanim zobaczą etykietę przycisku. Umieszczenie ich po lewej stronie etykiety przycisku pozwala użytkownikom najpierw zobaczyć ikonę. Jeśli umieścisz ikony po prawej stronie etykiety przycisku, nie pomogą one użytkownikom w skanowaniu, ponieważ użytkownicy widzą je jako ostatnie. Jeśli użytkownicy najpierw przeczytali etykietę, Twoja ikona nie służy niczemu poza dekoracją. Ikony opisują etykiety przycisków, a nie odwrotnie.\nIkony są również niewłaściwie umieszczone na etykietach przycisków z tekstem głównym. Użytkownicy skanują od lewej strony w pionowym kierunku od góry do dołu. Oznacza to, że umieszczając ikony na lewo od środka etykiet przycisków z tekstem, użytkownicy zobaczą etykietę przycisku przed ikoną. To nie pomaga użytkownikom w skanowaniu. Aby uczynić ikony wizualną pomocą do skanowania, wyrównaj ikonę z etykietą przycisku zamiast wyśrodkować ją etykietą przycisku i tekstem. Użytkownicy będą wtedy mogli łatwiej skanować, ponieważ najpierw zobaczą ikonę.\nIkony i punktory działają podobnie. Punktory są skuteczne, ponieważ skupiają uwagę od reszty tekstu na stronie. Ikony są skuteczne, ponieważ zwracają uwagę od reszty tekstu w interfejsie. Jeśli użytkownicy nie będą mogli łatwo znaleźć etykiet przycisków, będą mieli problemy z nawigacją po Twojej witrynie. Umieść je tam, gdzie są łatwe do skanowania, a oni będą mogli znaleźć twoje przyciski w krótszym czasie, przy mniejszej ilości pracy.


Renta rodzinna dla wdowy po ukończeniu studiów przez dziecko\nMałgorzata Zegarowicz-Sobuń • Opublikowane: 2019-07-01\nJestem pracującą wdową, mam 48 lat. Mój mąż zmarł 7 lat temu. Syn pobiera rentę rodzinną, ma 22 lata i jest na 3 roku studiów. Czy po skończeniu studiów przez syna będę mogła przejść na rentę rodzinną po mężu?\nPrawo do renty rodzinnej reguluje ustawa o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z art. 67 wdowa, oprócz innych osób, jest uprawniona do renty rodzinnej. Musi jednak spełniać warunki określone w art. 70 ustawy:\n2) w okresie uczestniczenia w zorganizowanym szkoleniu mającym na celu uzyskanie kwalifikacji do wykonywania pracy zarobkowej, nie dłużej jednak niż przez 2 lata od chwili śmierci męża.”\nNiestety, na gruncie tego przepisu podane przez Panią informacje pozwalają jedynie stwierdzić, że prawo do renty rodzinnej Pani nie przysługuje z powodu niespełniania warunków.\nPo ustaleniu prawa do renty rodzinnej może zmienić się liczba osób uprawnionych i w każdym przypadku, gdy następuje zmiana liczby członków rodziny uprawnionych do renty rodzinnej, ZUS ustala na nowo wysokość świadczenia. Ustawa stanowi bowiem, że w razie ujawnienia okoliczności powodujących konieczność dokonania podziału renty rodzinnej po raz pierwszy lub zmiany warunków dotychczasowego podziału renty ze względu na zmianę liczby osób uprawnionych organ rentowy dokonuje podziału świadczenia od miesiąca ujawnienia tych okoliczności.\nW myśl art. 73 oraz 74 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – wysokość renty jest uzależniona od ilości osób uprawnionych i w przypadku jednej osoby uprawnionej wynosi ona 85% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu; dla dwóch osób to 90% świadczenia, natomiast przy trzech lub więcej osobach – 95% tego świadczenia. Wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje jedna łączna renta rodzinna, która podlega podziałowi na równe części między uprawnionych. Aby jednak to nastąpiło, muszą być spełnione warunki. Zatem nie może Pani jakoby przejąć po synu pobierania renty rodzinnej, gdy zakończy on naukę.\n▸ Przedłużenie renty rodzinnej z ZUS