jakim jestem typem? - analiza kolorystyczna - Wizaz.pl\n2004-08-01, 13:40 #1\nJakim typem kolorystycznym jestem?????????\nMoje drogie (drodzy), odkąd dowiedziałam sie coś niecoś na temat analizy kolorystycznej zachodze w głowe jakim jestem własnie typem. Może Wy pomożecie mi w tym. Podaję swój skromny opis:\n---> włosy ciemny blond, w słońcu błyszczący\n---> oczka piwne, jasna oprawa oczu\n---> brwi jasne\n---> cera hmmm tu mam największy problem bo ani nie jest bardzo jasna, ani taka ciemna, opalam sie od razu na brązowo.\n---> rumieńców nie posiadam ;0) chyba ze sie zawstydze\n---> to chyba tyle, jestem strasznie ciekawa waszych opinni. Nie sugerujcie sie tym, ale raz jedna pani nazwała mnie wiosną, inna zimą a to chyba zdecydowana róznica\n2004-08-01, 14:18 #2\nRe: Jakim typem kolorystycznym jestem?????????\nNajwazniejsze: wlosy ciemny blond, ale jaka maja barwe w sloncu? Jesli naturalnie zlocisty, miedziany czyli ogolnie cieply, to jestes wiosna, jesli szary, popielaty - lato. I na pewno nie jestes zima Pozdrawiam!\n2004-08-01, 19:34 #3\nWitaj. Trudno jest ustalić swój typ kolorystyczny. Ja sama w szkole wizażu dowiedziłam się, że mam nietypowy dla lata kolor oczu. Sam kreowałam sie na wiosnę i wszystko kupowałam w złych kolorach. Teraz już nie błądzę kupujhąc cokolwiek potrzebuję i jestem z tego powodu bardzo szcżęśliwa. Nawiasem mówiąc nie napisałaś czy masz rozszerzone naczynka krwionośne na twarzy, czy Twoje włosy są cienkie czy grube, jakiego koloru masz pieprzyki na ciele, no i jaki odcień przybierają Twoje włosóy latem. To są ważne informacje. Pozdrawiam.\n2004-08-01, 22:50 #4\nNie sadziłam czy to wazne ale po gruntownej obserwacji odpowiadam na Twoje pytanka.\n* nie mam rozszerzonych naczynek na buzi\n* mam bardzo grube włosy i zdecydowanie za dużą ilośc i mam straszny problem z ich stylizacją\n* pieprzyki są ciemnobrązowe\n* moje włoski latem... hmmm tu mam mały problem bo zawsze farbowałam na ciemny brąz, a teraz mam kilkucenrymetrowy odrościk (planuje dekolaryzacje). Wyglada to tak, że w sztucznym jasnym świetle są złte ale na słońcu niby jasne ale matowy blond. Hmmm ciekawe czy teraz ktos bedzie w stanie dokładnie mnie okreslic.\n2004-08-31, 12:49 #5\nNie wiem jaki jest mój typ urody i nie wiem w jakich kolorach jest mi dobrze. Bardzo proszę o udzielenie mi kilku porad jak mam się ubierać i malować.\n2004-08-31, 13:21 #6\nRe: Jakim jestem typem kolorystycznym?\nWiesz co tak na pierwsze rzut oka, opierając się tylko na zdjęciu powiedziałabym, że jesteś jesienia, ale faktycznie zdjęcie jest niewyrażne i nie widać ani koloru Twoich oczu, ani zbyt dobrze koloru cery (tutaj wygląda na różową). Dlatego dobrze by było gdybyś popisała trochę o swoich kolorach. Pozdrawiam pa\n2004-08-31, 13:34 #7\nMam piwne oczy, włosy ciemne. Skóra ma odcień lekko beżowy. Opalam się w miarę szybko. Lubię kolory zimne np. błekit, fiolet.\nja nie wiem jakim jestes typem kolorystycznym, ale jak tak popatrzylam na zdjecie to sobie od razu pomyslalam, ze ladnie bys wygladala w krotkich wlosach, mocno wycieniowanych\n2004-08-31, 14:58 #9\nTEz uwazam ,ze powinnas obciac wlosy .Ubierac sie powinnac w odcienie kawa z mlekiem rozne beze i brazy ale jasne.Czern za bardzo by pociemnila,a biel blado wyglada.Moze byc granat.\n2004-08-31, 15:19 #10\nja mysle ze te krotkie wlosy w polaczeniu z czerwienią i bordo bylyby super\n2004-09-02, 08:21 #11\nChcę coś zrobić z włosami, ale nie mam koncepcji.Czy możecie przesłać mi parę zdjęć z krótkimi fryzurkami?Będę wdzięczna.\n2004-09-02, 12:37 #12\nZgadzma się z Aessą, która sugeruje Ci fryzurki mocno wycieniowane.\n2004-12-13, 16:37 #13\njakim jestem typem urody ???\nZ gory dzieki za wszystkie odp pozdrawiam dorzucam jeszcze 2 zdjecia moze jeszcze ktos wyda werdykt\n2004-12-13, 17:32 #14\nJakim jestem Typem :P bo ja nie mam pojęcia :)\nDziewczyny,wy się na tym znacie,ja zielonego pojecia nie mam określcie moj typ kolorystyczny z góry dzięki\nN333.jpg (2,3 KB, 10 załadowań)\nN222.jpg (13,6 KB, 11 załadowań)\n2004-12-13, 18:00 #15\nRe: Jakim jestem Typem :P bo ja nie mam pojęcia :)\nwiesz..chcialabym Ci pomoc..\nale też się nie znam\ntak analizując krok po kroku rozmyślałabym nad zimą lub wiosną ..ale nie sugeruj się za bardzo moją wypowiedzią,bo ja się poprostu nie znam ;-(\nteż pytałam dziewczyny o siebie..\nzaraz napewno Ci odpowiedzą osoby,które się znają\n2004-12-13, 19:00 #16\nCzy kolor włosów na zdjeciu jest naturalny? I czy brwi są naturalne=nie przyciemniane? Jeśli odpowiedzi na oba pytania brzmią TAK, to na 100% jestes zimą Jeśli nie, to uchyl rombka tajemnicy jaka jesteś "naprawdę" :P Ładnie ci w tym czarnym kolorku, wiec jestem niemal pewna ześ zima Wiosenka raczej z ciebie nie jest (bez urazy Namiętne_Usta ) bo to z reguły blondynki sa wiosnami Pozdrawiam i daje linka do opisu Zimy:\n2004-12-13, 19:03 #17\nTAK włoski i brwi są jak najbardziej naturalne :P dzięki wielkie Joey i Namiętne_Usta\n2004-12-13, 20:01 #18\nTeż bym się przychylała do zimy, aczkolwiek przydałoby się zdjątko w naturalnym oświetleniu no i jakaś charekterystyka kolorytu cery i oczu, tego jak się opalasz... Bo np. mam wrażenie, że na tym zdjęciu masz nieco "piegowatą" opaleniznę (ale może to tylko jakiś jpgowy artefakt), w dość ciepławym odcieniu, cp nieco sugeruje jesionkę. Z drugiej strony masz mocną oprawę oczu i dobrze Ci w czerni, więc raczej na 90% Zima.... No i te rumieńce (ale może to też tylko westia oświetlenia) to sugeruje lato, ew. typek mieszany lato-zima.\nAle tak na pierwszy rzut oka - to jak juz pisałam Zima.\n2004-12-13, 20:09 #19\nFakt że zdjęcia nie są najlepszej jakości były robione tylko przy małej lampce.Hmm rumieńce to efekt prawie 30stopniowej temperatury w pokoju opalam się bardzo szybko,równomiernie na taki mleczno-czekoladowy brąz Oczka mam szare\n2004-12-13, 20:12 #20\nRe: jakim jestem typem urody ???\nNa pierwszy rzut oka to wiosenka - ale może to kwestia ciepłego oświetlenia. A jakiego koloru masz oczka?\n2004-12-13, 20:14 #21\nteż bym się opowiadała za wiosną, ale zdjęcie robione jest przy żółtym oświetleniu\n2004-12-13, 20:41 #22\noczka mam zielone dzieki za odpowiedzi\n2004-12-17, 20:46 #23\npodciagne temacik bo juz jest daleko\n2004-12-18, 08:38 #24\nNiektórych rzeczywiście mozna ocenić po zdjeciu jakim są typkiem.. jak ktoś ma czarne włosy i brwi i tak dalej to od razu wiadomo ze to zima, albo w przypadku osób które mają rude włoski i twarz obsypaną piegami... ale rozróżnic wiosne od lata jest niezmiernie trudno, tak ze zdjecia. Trzeba by cię zobaczyc w realu, w różnych kolorkach.. albo zrób sobie fotki w swietle dziennym, np. na dworze, jedną w ubraniu pomarańczowym, a drugą w niebieskim/różowym i wtedy bedzie łatwiej.\n2004-12-18, 11:42 #25\n2005-01-15, 08:43 #26\njakim jestem typem + moje kolory\nSerdecznie prosze o porade, bo sie pogubilam jakim jestem typem kolorystycznym Zima???\nKiedys widzialam tutaj zdjecia forumowiczki, do ktorych byly dopasowane w paseczkach kolorki w kilku wersjach kolorystycznych - czy mozna i mnie tak zrobic?\nDodam jeszcze, ze nie mam takiego wielkiego nochala - to deformacja spowodowana robieniem zdjecia aparatem z szerokokatnym obiektywem ale bylo to jedyne zdjecie w neutralnym swietle jakie posiadalam.\nPOzdrawiam, i czekam na werdykt\nCzas edycji: 2005-09-27 o 21:15\n2005-01-15, 09:53 #27\ntak na pierwszy rzut oka mozesz być zmimą (oczy, włosy) ale napisz coś więcej - jak sie opalasz, jak długo sie utrzymuje opalenizna.. czy masz piegi latem - jesli tak to w jakim kolorze...czy masz rumieńce (chyba raczej nie?\n2005-01-15, 09:56 #28\nee.. widzę jednak że trochę rumieńców masz.. na 1 rzut oka dla mnie jesteś latem ale napisz cos więcej...\n2005-01-15, 11:11 #29\nJa bym sie wahala pomiedzy jesienia a zima. Zdjecie nie oddaje za bardzo odcenia Twojej skory. Jezeli jest on oliwkowy to jestes jesienia, jezeli jest chlodny (taki niebieskawy w odcieniu) to jestes zima. Kolor ust bardziej mi jakos do zimy pasuje, ale to tez mozliwe, ze zalezy od zdjecia. Pozdrawiam!\n2005-01-15, 11:58 #30\nsylwia próbowałam robić kombinacje z paskami ale problem jest taki że jedna strona twojej twarzy jest bardziej oświetlona id drugiej i kurcze kiepsko to wychodzi.. moze skombinujesz jeszcze jakies zdjecie?


:: Biblioteka :: Kroniki :: Dorośli :: Mundungus Fletcher Share |\nTemat: Sroka Grażyna Czw Maj 07, 2015 2:07 am\nZłodziejka. Jeśli chcesz odesłać za jej pośrednictwem list ~ musisz poczęstować ją papierosem.\nWiadomości wysyłam przez: Srokę Grażynę\nTemat: Re: Sroka Grażyna Sob Maj 09, 2015 5:48 pm\nList został przyniesiony nocą, przez małego nietoperza. Artia nie zamierzała być grzeczna, kiedy już miała okazję się wykazać. Szybko postanowiła zająć się czupryną adresata swojego listu, albowiem we włosy wszelkiej postaci uwielbiała zatapiać swoje pazurki.\nPergamin był trochę pogięty i nieco pokreślony, a pismo znajome, choć bardzo krzywe.\nZakało naszej rodziny Mundungusie,\nostatnio nie pisałam, wiem, ale mieliśmy trochę rzeczy na głowie. Mieliśmy wypad do Hogsmeade. Wybacz, że nie powiedziałam, ale było za dużo ładnych dziewczyn. Wstydu byś mi narobił, wujaszku.\nOstatnio sporo się działo w Hogwarcie. Pamiętasz Collinsów, tych dziwaków? Jedna z nich była ze mną w dormitorium. Urządzili sobie walkę i się pozabijali. To pewnie kwestia czasu, ale teraz w Hogwarcie będzie cholerny rygor, co mi się nie podoba. Dlatego, jeśli możesz, weź woreczek ze skóry wsiąkiewki, zapakuj mi kilka fajek i wyślij przez Artię. Może się uda zanim zaczną sprawdzać paczki.\nNie, nie palę. I nie pytaj.\nMam nadzieję, że chociaż w końcu zacząłeś próbować znaleźć jakąś pracę, bo jak skończę szkołę mam zamiar kopnąć cię w tę leniwą dupę. I nie chlej tyle, ostatnio ciocia Gwen skarżyła się mamie. Miałam je obie na głowie, aż musiałam zaproponować, żeby wysłały ci wyjca. Nie musisz dziękować, gdyby cię dorwały osobiście byłoby dużo gorzej.\nTemat: Re: Sroka Grażyna Pon Maj 11, 2015 11:45 am\nList został odniesiony przez srokę. Lyrae przetrzymała ją chwilę i odpisała na list o razu. List był nieco pogięty i cały w kleksach.\nWcale cię nie wsypałam, sam się wsypałeś, przygłupie, ja tylko akurat byłam pod reką, kiedy na to narzekały. Nie będę cię podkablowywać, chyba zwariowałeś. Wprawdzie nie leży mi to, co wyrabiasz na Pokątnej, ale aż tak źle jeszcze ze mną nie jest. I nie myśl sobie, żadnych więcej przysług nie wykonuję, nie będę się za nic przebierać, sam sobie to rób. Mogę najwyżej użyczyć Ci miejsca do spania u babci Veli jak już skończę szkołę...\nNiedługo OWuTeMy... Straszne, co? Ale jak Ty to przeszedłeś to i ja sobie poradzę. Chociaż nie wiem czy przeżyję do tego czasu bo jej odwaliło, mówię ci. Czasem martwię się, że zasnę, a później znajdą mnie z nożem w klatce piersiowej. Za Collinsami niespecjalnie płakałam, choć teraz w szkole jest tak... dziwnie.\nDzięki. Czasem się do czegoś przydajesz, chociaż tyle.\nWidzimy się w czerwcu, po zakończeniu roku! Niech cię do tego czasu nie wsadzą do więzienia.\nTemat: Re: Sroka Grażyna Sro Maj 13, 2015 1:19 pm\nSroka wróciła wraz z listem, który był już w normalnym stanie.\ndziękuję za poprzedni porządek, ale niepisząca kaczka postanowiła się ożenić. To sprawiło, że skakałam z radości i prawie wrzuciłam to krzesło do kominka. Co do dziadka Teofila, mówię, że powinieneś zacząć zajmować się tym jako hobby i przestać działać zgodnie z prawem. I naprawdę podobało mi się przebieranie za tego cudownego giganta.\nJestem kujonem, inteligencie!\nMyślę, że sobie z tym nie poradzę i będę potrzebowała pomocy wielkiej babajagi z lasu, która codziennie pożera stos mrówek. Myślę, że nie jest taka zła. Boję się jej strasznie. Nie przeżyłam dotąd niczego, dlatego sądzę, że poradzę sobie z zabiciem Spiżobrzucha Kamiennego. Do tego na pewno nie zaatakowały mnie biegające salamandry. Poza tym, jeśli im tego nie nawodnią, nie mamy się czego w ogóle obawiać. Nie przeszłam tych siedemdziesięciu lat, przeżyję jutro.\nI weź przeklinaj więcej.\nJesteś niesamowicie inteligentnym i uroczym facetem! Na pewno nie chcesz, żeby słoniopapugi na mnie napadły i żeby zabrano mnie do krainy płonącej tęczy!\nTemat: Re: Sroka Grażyna Nie Maj 24, 2015 8:06 pm\nSchludna biała koperta zawierająca list została doręczona przez ponuro wyglądającą sowę.\nzapewne słyszałeś najświeższe wieści z Hogwartu, także nie będę się na ich temat rozpisywać, bo i nie ma po co. Zastanawiam się teraz tylko nad jednym; czy dalszy pobyt w Hogwarcie ma sens. Osobiście go nie widzę, naukę równie dobrze mógłbym dokończyć w Durmstrangu lub indywidualnie podejść do egzaminów tak jak ta Meadowes z Gryfów, nie wiem czy ją pamiętasz. A zostać tutaj dłużej? To jak prosić się o avadę prosto w plecy, stary Dumbledore zupełnie nie panuje nad tym co dzieje się w szkole - psychol goni psychola, mówię Ci. Wystarczy spojrzeć na to co stało się z Collinsami, nie uważasz że mogło mieć to związek z chowem wsobnym? Chyba czas poszukać żony zagranicą... Najlepiej na innym kontynencie, ot tak żeby nie ryzykować.\nZresztą nieważne, napisz lepiej co u Ciebie, krętaczu.\nPS. Znacznie bezpieczniej człowiek czuje się pisząc do Ciebie listy, niż rozmawiając twarzą w twarz. Nie muszę co chwilę sprawdzać czy mój zegarek znajduje się na swoim miejscu.\nTemat: Re: Sroka Grażyna Pon Maj 25, 2015 12:03 pm\nList oo paru dniach przyniosła znów ukochana nietoperzyca Ly, która znów zatopiła swoje chętne pazurki we włosach osoby, której list miała dostarczyć. Tym razem wszystko było z nim w porządku i pachniał gorzką, czarną herbatą.\nwybacz mi tamten list, zdążyłam się zorientować kiedy przeczytałam notatki z eliksirów i, super, było tam coś o pływających lunabalach i latających druzgotkach. To bym się nauczyła, OWuTeMy zdane na W. Musiałam wziąć jakieś trefne pióro, poprzednie mi się zepsuło i wszędzie rozlewało atrament. Byłam ostatnio w Hogsmeade i nie pomyślałam, żeby wziąć nowe, myślałam, że będzie działało... Chociaż dobrze, że się zorientowałeś. Widzisz, jednak umiesz trochę myśleć. Teraz muszę pisać ręcznie, co za życie.\nDumbledore też jest trochę winny, słyszałam, że akurat wyjechał, kiedy postanowili pobawić się niewybaczalnymi. Teraz szybko nie opuści posterunku, całe szczęście, bo nie chce mi się tego wszystkiego przeżywać. Możesz być zadowolony, akurat wtedy nie było mnie w Hogwarcie, a kiedy wracałam było już po wszystkim... Smród palonych włosów roznosił się po całych błoniach. Teraz będą trzymać nas na siłę w budynku. Trochę jak w więzieniu. Wprowadzili godzinę policyjną. Poza tym, miałam małą przyjemną rozmowę z Rockers... Ale wątpię, że chcesz o tym słuchać. Ona nie jest taka zła... Wprawdzie trochę odbiła jej szajba, ale widać było, że boi się bardziej niż ja. Ale co ja się będę dziwić... J. i Aida poszły do piachu...\nNie, nie załatwiłam wyprowadzki, nadal siedzę u siebie i powiem szczerze, że przestałam się martwić. Nie wykluczam jednak faktu, że do OWuTeMów mogę być zimnym trupem. Przynajmniej wiem, że jak już mnie ktoś dopadnie, to się nie wywinie, mamy aurora w Hogwarcie! W dodatku babę, młodą. Ma azjatyckie rysy, pewnie jakaś zza granicy. Złapali jakiś ochłap bez umiejętności, żeby tylko się rodzice odwalili, chociaż słyszałam jak rozmawia, ma zwyczajny akcent...\nBędę pisać, Ty też się staraj, bo chcę wiedzieć, czy nic Ci nie jest. Twój poprzedni list spaliłam... Zapewne nie chcesz, żeby ktoś dowiedział się o Twoich kontaktach i wolę nie dopytywać skąd je masz. Ale przyznaję, umiesz się ustawić. Pewnie dlatego jeszcze nie romansujesz z dementorami.\nPS. Avery? Do ciebie? Od kiedy on szuka znajomości takich jak ty? Sama bym się do ciebie nie przyznawała, gdybyśmy nie byli rodziną. I jakie relacje? Obgadywaliście mnie?! Dobrze wiem, że chłopacy ze Slyherinu to gorsi plotkarze nawet od starych bab u Madame Malkin. Jakich kłamstw mu o mnie naopowiadałeś?\nMASZ ODPISAĆ SZYBKO.\nI nie mam z tym nic wspólnego... Naprawdę.\nTemat: Re: Sroka Grażyna Pon Maj 25, 2015 12:52 pm\ntak też myślałem, że słodka Ly już zdążyła donieść Ci o najnowszych wydarzeniach. Swoją drogą, fakt, że dziewczyna mieszka w dormitorium z wariatką oraz widmami zabitych uczennic jest dość niepokojący, nie sądzisz? Chociaż co ja tam wiem, pisząc do Ciebie ten list unoszę głowę i spoglądam na puste łóżko Collinsa. Jedyny pozytywny skutek błoni. Pierwszy raz od siedmiu lat nie muszę znosić obecności jego i tego przeklętego gada, którego zwał pupilkiem - niechże jak najszybciej zgnije w ziemi.\nTo już postanowione. Zostawiam Hogwart za sobą, niby pozostały mi tu wyłącznie dwa miesiące, jednak nie widzę powodu, dla którego miałbym dłużej znosić atmosferę panującą w zamku. Jakże Ci zazdroszczę tego, że opuściłeś mury Hogwartu nim Dumbledore stracił panowanie nad wydarzeniami. Chociaż z drugiej strony... Kto by się spodziewał podobnych rzeczy po bandzie gówniarzy (czy właśnie wykonałem celny strzał w swoje kolano? Nie odpowiadaj). Zapewne przed wyjazdem czeka mnie wątpliwa przyjemność odbycia czegoś na wzór przesłuchania. W końcu moja sylwetka teoretycznie doskonale pasuje do minionych zdarzeń, sam fakt że jestem synem ... Banda ślepych kretynów.\nOdwiedzę Cię w Londynie; myślę, że jego zasoby Ognistej wystarczą dla naszej dwójki. Ba, nawet mogę Ci postawić flaszkę, byleś trzymał ręce z dala od mojej sakiewki.\nPS. Mówisz, że dalej masz dwie dłonie? A słyszałeś, że kiedyś odcinano je złodziejom, których przyłapano na gorącym uczynku? Barbarzyńscy mugole. Poczciwy czarodziej zapewne ograniczyłby się do jakiejś klątwy w Twoim kierunku.\nPSS. Mówisz, że spotkałeś Dorcas na mieście? No proszę, byłem prawie pewny, że nawet jej nie kojarzysz, a co dopiero rozpoznajesz na ulicy.\nPSSS. Wyjąłem Twojej sroce moje srebrne spinki do mankietów z dzioba... Informuję. Na komentarz zabrakło mi słów.\nTemat: Re: Sroka Grażyna\n:: Biblioteka :: Kroniki :: Dorośli :: Mundungus Fletcher


Przebudzenie - Stephen King. Prószyński i S-ka - Granice.pl\nOcena ( 34 osób )\n4.5 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Data wydania: 2014-11-13 Kategoria: Horror ISBN: 9788379610709 Liczba stron: 536\nDodał/a książkę:elibri Dodał/a opinię:ania9208\nNiesamowity styl Pana Kinga utrzymany!\nRaczej lubię czytać książki pełne zwrotów akcji, tutaj mam wrażenie że ponad połowa książki jest tłem do ostatecznego wydarzenia. Nie zmienia to jednak faktu, że to tło tak ze sobą świetnie współgra że faktycznie czyta się to z przyjemnością i z zaciekawieniem :)\nPrzeczytane:2014-12-20, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,\nPrzebudzenie to kolejna powieść w dorobku Stephena Kinga. Książkę, na którą wielu fanów czekało z wypiekami na twarzy, z miejsca okrzyknięto arcydziełem o najmroczniejszym zakończeniu, jakie kiedykolwiek wyszło spod pióra autora. Nie trzeba chyba dodawać, że tego typu zapowiedzi bardzo skutecznie pobudzają wyobraźnię i sprawiają, że oczekiwania czytelnika są naprawdę duże. Czy Przebudzenie to rzeczywiście kolejny przebłysk geniuszu utalentowanego autora, czy też mamy tu do czynienia ze zręcznym zabiegiem marketingowym\nPrzeczytane:2017-01-19, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,52 książki - 2017,\nPrzebudzenie jest swego rodzaju pamiętnikiem, spisywanym przez głównego bohatera - Jamiego Mortona. Obserwujemy jego perypetie od najmłodszych lat, aż do starości, śledząc jego działania, znając dokładne przemyślenia i uczucia, przywiązując się do jego staroświeckiej i konserwatywnej rodziny oraz wyjątkowych znajomych. No właśnie - jeśli chodzi o znajomych Jamiego to od samego początku historii bardzo ważną postacią zostaje Charles Jacobs - młody pastor spełniający posługę w rodzinnej miejscowości głównego bohatera. Początkowo zwyczajny, sympatyczny i nieco zakręcony na punkcie technologii i majsterkowania pastor, na skutek rodzinnej tragedii przemienia się w niebezpiecznego i ukierunkowanego na własne ukryte cele szaleńca. Od tego czasu życie obu mężczyzn zaczyna się komplikować i chociaż ich drogi dawno się rozeszły, jakaś niewytłumaczalna siła ponownie splata je ze sobą. Nie są to już jednak ci sami ludzie, których poznaliśmy na początku lektury. Kiedy okazuje się, że we wszystko zamieszane są siły nadprzyrodzone, Jamie staje przed trudną walką - musi zmierzyć się nie tylko z szalonym naukowcem - samoukiem, ale przede wszystkim z własnym strachem.\nAutor sam zdaje się zauważać, że tło wydarzeń pochłania samą akcję, co jakiś czas stosuje więc zabiegi podsycające ciekawość czytelnika. Kiedy fabuła ciągnie się i dłuży, King wtrąca zdanie o strasznym "czymś" co miało nadejść później. Zabiegi te niestety nie spełniają swojego zadania, bo to dopiero zakończenie przykuwa uwagę czytelnika na dobre. I nic w tym dziwnego, bo dostajemy typowo Lovecraftowskie obrzydliwości pod wspaniałym mianem Wielkich Bóstw. Brrrrr... I chociaż prawdziwy Necronomicon nie istnieje, to paraliżujący strach budzi nawet cień myśli o tym, "co jeśli...".\nKsiążka sama w sobie nie rozbryzguje mózgu czytelnika na ścianie. Powiedzmy, że to początkowo nieco rozwleczona obyczajówka, stopniowo przeradzająca się w coś o znamionach science-fiction, chociaż samym s-f nigdy się nie staje, bo owa usypiająca akcja tuż przy końcu leci na łeb na szyję zamieniając się w horror, składający hołd dawnym mistrzom grozy.\nWedług mnie Przebudzenie jest jednak jedną z słabszych pozycji Kinga - co oczywiście nie zmienia faktu, że fani gatunku oraz autora, odnajdą w niej wiele, wiele więcej zalet.\nPrzeczytane:2017-02-04, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,Odktywane na nowo,Opinie,Stephen King,\n,,Czasem skłania mnie to do zadumy, Jamie. Kiedy nie mogę zasnąć. Że wystarczy odrobina farby, by nadać płyciźnie pozory głębi."\nW życiu głównego bohatera - Jamiego Mortona - pojawia się wielebny Jacobs, "joker, który przez długie lata wyskakuje z talii wtedy, kiedy się tego najmniej spodziewasz, często w sytuacjach kryzysowych."\nW świecie powieściowym, gdzie farsa wielokrotnie przeplata się z rzeczywistością, kreacja wielebnego Jacobsa, mistrza obłudy i sporego intelektu, zachwyca i przeraża jednocześnie.\nKto z nas potrafi sobie wyobrazić, kim stałby się pod wpływem ciężaru, który musiał udźwignąć Jacobs? Stracił on wszystko, co kochał. Zaczął więc sobie zadawać odwieczne pytanie: Ubi sunt? (Gdzie oni są?)\n,,Ciekawość to rzecz straszna, ale ludzka. Bardzo ludzka."\nDeterminacja, z jaką szuka odpowiedzi, momentami jest wręcz szokująca.\nZakończenie historii wzbudza wiele kontrowersji, zaskakuje i powoduje, że czytasz je jeszcze raz i jeszcze raz....\nGdy pojawił się ,,Bazar złych snów" i pieczołowicie analizowałam przedmowy autora do poszczególnych opowiadań, natknęłam się na słowa:\n,,Myślę, że im człowiek starszy, tym częściej rozmyśla o tym, co będzie Potem, a ponieważ jestem pod siedemdziesiątkę, mnie też to dotyczy. Kilka moich opowiadań i co najmniej jedna powieść (,,Przebudzenie") próbowały zmierzyć się z tym pytaniem. Nie mogę napisać ,,zmierzyły się", bo mogłoby to sugerować, że zawarłem w nich jakieś konkretne wnioski, a takowych przecież żaden z nas wysnuć nie może, prawda?"\nOdpowiedź na to pytanie jest oczywista. skomentuj | link do opinii\nPrzeczytane:2017-02-25, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,\nPrzeczytane:2016-08-10, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,\nJamie Morton w wieku kilku lat poznaje uroczego, sympatycznego, charyzmatycznego pastora - Charlsa Jacobsa, który zostaje przyjacielem rodziny. Gdy w tragicznym wypadku giną żona i dziecko Charlsa, pastor przechodzi straszną przemianę, odwraca się od Boga i oficjalnie na kazaniu okazuje swoją złość i wrogość w stosunku do Stwórcy i do wiary. Po latach Jamie zostaje muzykiem i poważnie uzależnia się od narkotyków. Gdy chłopak przypadkiem trafia do wesołego miasteczka spotyka tam dawnego znajomego, który teraz w inny sposób wykorzystuje swój dar.\nBardzo podobał mi początek książki, później już niestety jest nieco słabiej, kiedy Jamie się stacza. Wśród powieści Kinga tę umieściłabym tak pośrodku skali, tuż za tymi, które uważam za świetne, a nieco wyżej od tych, które wg mnie były stratą czasu.\nPrzeczytane:2016-01-11, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,Mam,\nPrzebudzenie Stephena King już od dłuższego czasu kurzyło się na półce, czekając na swoją kolej. Nie zachęcał mnie do niej ani opis, ani tym bardziej okładka. Czasem jednak potrzeba nam trochę odpoczynku od angażującej literatury, dlatego dwa dni temu bez wahania sięgnęłam właśnie po tę zaległą powieść Kinga. I bawiłam się naprawdę świetnie.\nWszystko zaczyna się, gdy na Jamiego Mortona bawiącego się swoim zestawem żołnierzyków, pada cień. Stojący nad nim pastor, Charles Jacob, nazywany przez dorosłego Jamiego piątą osobą dramatu, okaże się niezwykle dobrym, kochającym i pomysłowym człowiekiem, którego ogromną pasją jest elektryczność. Jednak to tylko jedna twarz wielebnego Charlesa. Drugą poznamy, gdy w tragicznym wypadku zginie jego żona i mały synek. To właśnie wtedy wygłosi Straszne Kazanie, słowa, które zapadną w pamięć wielu mieszkańcom tego niewielkiego miasteczka, w tym także Jamiemu. Wiele lat później losy tej dwójki znów się połączą, choć właściwie można by powiedzieć, że były ze sobą nierozerwalnie powiązane od kiedy Jamie zobaczył stojącego nad nim Charlesa.\nMam kilka książek Kinga na swoim koncie, nie jest tego wiele (jeśli wziąć pod uwagę liczbę wydanych powieści i zbiorów opowiadań), jednak mogę spokojnie nazwać się entuzjastką jego twórczości. Szanuję styl autora, który od samego początku potrafi wciągnąć mnie w opisywana historię, jego niesamowitą i czasami strasznie frustrującą skłonność do wplatania dygresji wszędzie tam, gdzie się da oraz wyobraźnię, która nierzadko wprost powala. Dlatego zabierając się za Przebudzenie w pewnym sensie wiedziałam, czego się spodziewać. King mnie nie zawiódł, choć powieść ma swoje lepsze i gorsze momenty. Nie zmienia to faktu, że jest ona przede wszystkim doskonałą rozrywką, która wciąga (wchłonęłam ją w niecałe dwa dni) i wywołuje emocje. Nawet jeśli miałoby to być tylko rozrzewnienie, ciche westchnięcie nad minionymi dniami lub powoli rozrastający się strach. Strach przed śmiercią.\nNie mówię o tym bez przyczyny. Powieść Kinga dzieli się na dwie części – pierwszą z nich jest dość sielska atmosfera małego miasteczka, opis cudownej, kochającej się rodziny, która oczywiście przeżywa swoje wzloty i upadki; druga związana jest ze Strasznym Kazaniem, elektrycznością i próbą poznania tego, co dzieje się po śmierci. Pierwsza część jest stanowczo moim faworytem. Uwielbiam Kinga w tych sentymentalnych opisach, pełnych wspomnień z dzieciństwa, zabaw i przygód, które, na całe szczęście, nie każdemu dzieciakowi się przydarzają. Autor przepięknie pokazał te lata świetności w Joyland, jednak Przebudzenie niewiele od tego odbiega. King jak mało kto potrafi opowiedzieć historię, która korzeniami sięga do czasów dzieciństwa i dorastania, czasu zabaw i ważnych wyborów, by później przejść do szarej i nierzadko przerażającej dorosłości. Jest tak właśnie w tym przypadku. Piękne dzieciństwo przemija bezpowrotnie, a życie staje się coraz większym ciężarem, pełnym rozterek i ogromnych pomyłek. Dokładnie tak przedstawiają się nam losy Jamiego. Aż do czasu, gdy na jego drodze ponownie staje Charles Jacob.\nDruga część jest dużo bardziej enigmatyczna, niepokojąca, ale – koniec końców – także trochę rozczarowująca. Pełno w niej zagadnień związanych z wiarą, cudów oraz mrocznych mocy, którymi człowiek nie powinien się interesować. King nawiązuje tu do Lovecrafta, ale także do Mary Shelley. Zresztą nim zaczniemy czytać Przebudzenie, możemy zgłębić listę nazwisk pisarzy, którym dedykowana jest ta książka. Chciałabym powiedzieć, że ta powieść mnie przestraszyła, chciałabym czuć ten sam lęk, który w dużej mierze kieruje głównym bohaterem. Jednak sama tajemnica jest raczej miałka, a jej rozwiązanie, cóż, trochę inaczej to sobie wyobrażałam. Nie zmienia to jednak faktu, że Przebudzenie ma w sobie coś mrocznego, co niejednego z Was może przyprawić o dreszcz. Ujawnia się to przede wszystkim w opisach koszmarów, które nawiedzają Jamiego. Koszmarów związanych z tym odwiecznym i niezmiennym lękiem, który króluje w umyśle człowieka od zarania dziejów – lękiem przed śmiercią, nicością lub tym, co może kryć się za drzwiami do drugiego świata. Wizja Kinga raczej nie wzbudzi Waszej sympatii do zaświatów.\nZ całą pewnością mogę powiedzieć, że było to kolejne udane spotkanie z prozą mistrza horrorów. Chociaż Przebudzenie mnie nie przestraszyło, była to powieść solidna, miejscami magiczna i pasjonująca. Mogę ją polecić nie tylko tym, którzy z Kingiem znają się już doskonale, ale także tym, którzy nie wiedzą, od czego zacząć swoją przygodę z tym autorem.\nRecenzja została opublikowana na blogu okiemwielkiejsiostry.blogspot.com\nPrzeczytane:2016-01-14, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2016,Mam,Wyzwanie Initium - fantastyka,\n,,Talent to jednak niepokojąca rzecz - ma to do siebie, że we właściwym czasie dyskretnie, aczkolwiek stanowczo daje o sobie znać. Niczym pewne uzależniające środki, pojawia się jako przyjaciel, na długo zanim uprzytomnisz sobie, że jest tyranem."\n,,Przebudzenie" jest jedno z książek, które zostaną w pamięci na długo. To opowieść spisana przez Jamiego, który do końca życia musiał męczyć się z cudownym uzdrowieniem pastora Dannego. Stephen King stworzył coś, co nas fascynuje. Ukazywał nam tajemnice wszechświata, nicość, które opiewa tajemnicza elektryczność. Jamie poznaje Charliego w dzieciństwie. Jest szczęśliwym młodym pastorem z piękną żoną oraz małym dzieckiem. Pomaga uzdrowić Cona, głosi przejmujące kazania i interesuje się elektrycznością. Wszystko było dobrze, ale COŚ SIĘ STAŁO. Czytałam tę książkę powoli, nie męczyła mnie, ale również nie porywała. Dopiero pod koniec coś zaiskrzyło. Ostatnie 200 stron przeczytałam z zapartym tchem. Przeraziła mnie, zafascynowała i pobudziła wyobraźnie. Jednym słowem - oszołomiła. Polecam!\nPrzeczytane:2016-02-06, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,\nUwielbiam Kinga za ''Mroczną wieżę'', za mnóstwo poronionych pomysłów, za jego wyobraźnię. Mimo, że jest tak płodnym pisarzem, to ja mogę go czytać i czytać. Przebudzenie było ciekawą pozycją, łyknęłam ją w dwa dni. Śmiało mogę polecić każdemu fanowi!\nPrzeczytane:2016-02-06, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,\nJak zwykle King utrzymuje swój świetny styl, ale po przeczytaniu tej książki czuję pewny niedosyt. Zdecydowanie nie jest to najlepsze z jego dzieł, co nie zmienia faktu, że warto po nie sięgnąć. skomentuj | link do opinii\nPrzeczytane:2015-07-18, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2015,\nStephen King w dobrej formie, nawet bardzo.\nKsiążka ta, to mieszanka wszystkiego co lubię, włączając Lovecrafta i muzykę rockową. Niestety po zakończeniu spodziewałam się jednak czegoś innego, mimo iż było niepokojące, nawet straszne, ale nie na takie miałam nadzieje... Choc było ono jak najbardziej w stylu Kinga :D\nJednakże, ogólnie rzec biorąc, polecam. Naprawdę polecam i jestem pewna, że nie ma osoby, której "Przebudzenie" nie podobało się choc trochę,\nPrzeczytane:2015-07-06, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,12 książek 2015,\nPrzeczytane:2015-01-01, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,Moja biblioteczka: S. King,\nStephen King w doskonałej formie. Przeczytałam ją zaraz po świetnym Dallas 63` i tutaj autor utrzymuje wysoki poziom. Lekkie skrzyżowanie wariacji na temat Frankensteina pomieszane z historią gitarzysty, który zgubił swoją drogę życiową. Czy narkotyki odbiorą mu przyszłość? Kim stanie się dla niego spotkany jeszcze w młodości pastor, którego dosięgnie ogromna tragedia, zmieniająca jego życie? Jaka jest cena cudu i czy warto ją ponieść? Czy da się zmienić ludzki los, czy tylko narazimy się na ironiczny śmiech pana Boga? I czy faktycznie po drugiej stronie jest Bóg czy spotkamy kogoś innego? Na te wszystkie interesujące pytania odpowiedzi znajdziemy czytając tą książkę. Gorąco polecam.\nPrzeczytane:2015-04-01, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,\nByłem zadowolony, że wreszcie sięgnę po tę najnowszą pozycję Kinga. Nie chcę pisać recenzji ani opowiadać o bohaterach ( przeczytacie sobie) ale tylko przedstawić swoją opinię. Książka dobra, chociaż z początku może trochę trącić zwykłym czytadłem. Pamiętajmy, że dalej mamy do czynienia z Kingiem. Wszystko jest po coś, wszystko w tej książce ma swój cel i wytłumaczenie. Mam wrażenie, że King tworzy taką sieć wydarzeń i punktów, które wieńczą utwór niesamowitym zakończeniem. Miałem ciarki, gdy doczytywałem ostatnie rozdziały. Z całą odpowiedzialnością piszę, że King starał się i udało mu się to. Ma taką wyobraźnię i taki talent przedstawiania, że każdy z nas we własnej wyobraźni tworzy inny zupełnie świat. Polecam w 100%:)\nPrzeczytane:2015-02-02, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,26 ksiażek 2015,Mam,\nDobra, chociaż nie powalająca. Bywają ciągnące się momenty, ale zakończenie jak zwykle u Kinga spektakularne :)\nPrzeczytane:, Ocena: 6, Na półkach: 52 książki 2015,\nKażdy, kto choć raz w życiu zainteresował się biografią Stephena Kinga, każdy, kto prześledził jego losy na polu prywatnym i literackim, zapewne spotkał się ze stwierdzeniem, że jego powieści zbudowane są na fundamentach z jego własnych fobii. Ciekawa forma autoterapii? A może skrajny masochizm? Czym by to nie było, nie zmienia to faktu, że osiągnęło już punkt kulminacyjny. Skąd ten wniosek? Stąd, że ostatnia powieść Mistrza, pt. Przebudzenie, która ukazała się na naszym rynku, już nie bazuje na lękach tylko samego pisarza. Bazuje na lękach nas wszystkich.\nNarratorem tej powieści autor uczynił Jamiego Mortona, mężczyznę w słusznym już wieku, który nim odejdzie z tego świata, chce opowiedzieć nam swoją mroczną historię. Opowieść rozpoczyna, sięgając do czasów, kiedy był małym chłopcem i mieszkał wraz z rodzicami i rodzeństwem w małej miejscowości w Nowej Anglii. Lada dzień spodziewano się tam przybycia nowego pastora, co było dużym wydarzeniem dla religijnej rodziny Mortonów. Gdy Charles Jacobs wreszcie przybył na miejsce, większość mieszkańców Harlow obawiała się, czy ten młody człowiek podoła tak trudnemu zadaniu, jakim jest poprowadzenie ich kościoła, ale jak szybko okazało się, nie było ku temu podstaw - pastor świetnie wypełniał powierzone mu obowiązki. Jednak do czasu. Pewnego dnia dramat, który dotyka Jacobsa, diametralnie zmienia jego nastawienie do wiary i religii, co definitywnie kończy jego posługę w parafii miasteczka.\nCzas mija. Mały Jamie staje się dorosłym mężczyzną. Nie żyje spokojnie i zgodnie z kanonami wiary, za to w jego życiu nie brak atrakcji i silnych wrażeń. Nie stroni od używek i grania na gitarze tam, gdzie zechcą go posłuchać, choć tych miejsc z dnia na dzień jest coraz mniej. Gdy już dotyka dna i zdaje się, że nie ma dla niego ratunku, na jego drodze staje... przeszłość - fanatyczna, przerażająca i wyniszczająca.\nTak jak miałam problem z pozbieraniem swoich myśli (i szczęki z podłogi) po zakończonej lekturze, tak teraz mam problem z przelaniem ich w to miejsce. King mnie poraził, moi drodzy! Poraził tak mocno, jak już dawno tego nie zrobił (kilka ostatnich jego powieści było w moim odczuciu co najwyżej dobrych). Nie zrobił tego jednak za pomocą scen rodem z rasowego horroru, nie nastraszył mnie kosmicznymi stworami czy nawiedzonym autem. Mistrz tym razem postawił na straszenie czymś, wobec czego obawy żywi każdy z nas (myślę, że bez wyjątku).\nWiele z recenzji, które miałam okazję przeczytać, sugerowały, że Przebudzenie w większości jest przegadane, że jest typowym dla Kinga słowolejstwem, a dopiero zakończenie powieści daje czytelnikowi mocno popalić. O ile z zarzutem słowolejstwa jestem w stanie się zgodzić (ten pan już tak ma i ja m.in. za to właśnie kocham jego twórczość), o tyle ze stwierdzeniem, że bać możemy się dopiero na końcu - już nie. Stać się to może (i w moim przypadku tak właśnie było) dużo wcześniej za sprawą pastora Jacobsa (Straszne Kazanie), który w mocny i dosadny sposób otwiera oczy czytelnika na jeden z najważniejszych dla świata tematów. King za pomocą swojej postaci bardzo mocno sygnalizuje zagrożenie zeń wypływające, daje do myślenia i zwyczajnie przeraża prawdą, którą podaje nam w surowej formie.\nA zakończenie to istny majstersztyk. To, co serwuje nam Mistrz, przechodzi najśmielsze oczekiwania, przyprawia o gęsią skórkę i drżenie rąk. Na długo po zakończonej lekturze (jeśli nawet nie do końca życia) będę zadawać sobie wciąż to samo pytanie: a co jeśli King ma rację? Co jeśli to, co wpaja się nam od dzieciństwa, w co wiarę umacniamy latami - to jedna wielka ułuda? Jeśli to prawda (a przypominam, że niektóre powieści Mistrza były na swój sposób prorocze), to King brutalnie obdziera każdego czytelnika Przebudzenia ze wszelkich złudzeń, marzeń a nawet nadziei. King - to sadysta z piórem w ręku... Sadysta, którego ja, jego oddana masochistka, wielbię jeszcze mocniej.\nKażdego, kto zdecyduje się sięgnąć po najnowszą powieść Mistrza, ostrzegam, że po zakończeniu tej lektury może zrobić się Wam w głowach niezły bałagan, nad którym niełatwo będzie zapanować. A wśród tego chaosu prym będzie wiódł tylko jeden cytat:\nCoś. Się stało. Coś się stało (...) Coś, coś.\nDlaczego ten? Zrozumiecie, gdy przeczytacie...\n S. King, Przebudzenie, Prószyński i S-ka, Warszawa 2014, s. 232.\nNa blogu: http://www.ksiazkowka.pl/2015/01/przebudzenie-stephen-king.html\nPrzeczytane:2015-01-11, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,2015,52 książki - 2015,Fantastyka,\nNie czytałam szumnych zapowiedzi o kolejnej książce Kinga. Kupiłam bo chciałam przeczytać...Przeczytałam prawie wszystkie książki tego autora. ,,Przebudzenie" nie zawiodło moich oczekiwań. Spokojna narracja,a w tle nieuchwytne wrażenie , że coś się wydarzy. Na pozór obyczajowa opowieść o losach wielodzietnej amerykańskiej rodziny, która boryka się z brakiem pieniędzy a równocześnie jest głęboko religijna. Punktem zwrotnym jest rodzinna tragedia, która zmienia losy nie tylko głównego bohatera, ale i wszystkich ludzi z jego otoczenia. Próbowałam odgadnąć zakończenie, ale udało mi się połowicznie. To właśnie lubię w książkach Kinga. Zastanawia mnie tylko, jakie wydarzenie w życiu Kinga zainspirowało go do napisania tej książki. Czyżby fakt, że wszyscy się starzejemy i myślimy o tym co jest po tamtej stronie.....?\nPrzeczytane:2015-01-16, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Czytam regularnie w 2015 roku,Mam,\nKing taki jak kiedyś? Mam wrażenie, że tego już nie będzie. Książka dość ciekawa, na pewno lepsza niż Pan Mercedes a tym bardziej niż Joyland!\nJak dla mnie pierwsza połowa ciągnie się niemiłosiernie, stopniowo nabierając rozpędu aż do dość mocnego finału. Czy stopniowanie wrażeń było celowe? Tego nie wiem ale warto przetrwać nudny początek dla reszty książki.\nBrakuje mi jeszcze większego rozwinięcia motywu pozyskiwania dziwnej energii ale to pewnie dlatego, że ja z tych techniczny...\nPrzeczytane:2015-01-15, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2015,\nPo ,,Przebudzenie" sięgałam z prawdziwą ekscytacją po wcześniejszym zapoznaniu się z zapowiedziami i recenzjami książki. Wiele sobie po niej obiecywałam, może nawet więcej niż dostałam, ale po kolei.\nJesteśmy słuchaczami Jamiego Mortona. Snuje on opowieść o swoim życiu, którego ścieżki przecinają się ze ścieżkami pastora Charlsa Jacobsa. Jamiego poznajemy w wieku sześciu lat. Mieszka z rodziną w Harlow, niewielkim miasteczku w pobliżu Castle Rock. Do miejscowości przybywa nowy pastor Charles Jacobs, wraz z żoną i synkiem. Pastor od pierwszego dnia zaprzyjaźnia się z Jamiem i zaznajamia go ze swoją fascynację elektrycznością. Wkrótce dochodzi do straszliwego wypadku, w wyniku którego pastor traci swoich najbliższych. Oszalały w cierpieniu wygłasza ,,Straszne Kazanie", po czym opuszcza miasteczko. Wiele lat później losy Jamiego Mortona i Charlsa Jacobsa znów się ze sobą splotą, prowadząc do przerażających wydarzeń.\nKsiążkę mogłabym podzielić niejako na trzy części. W pierwszej trafiamy do dzieciństwa Jamiego. Barwnie przedstawione dzieciństwo lat 60-tych czaruje i wciąga w opowieść o rodzinie Mortonów, małomiasteczkowym społeczeństwie i dorastaniu.\nPóźniej wkraczamy do świata w którym dorosły już Jemie walczy ze swoimi demonami. Opowieść zaczyna przeskakiwać o całe lata, a postać pastora Jacobsa powoli władać opowieścią Jemiego.\nAkcja rozpędza się, atmosfera gęstnieje, by wreszcie wybuchnąć z całą mocą w końcówce powieści. To już prawdziwie mroczna opowieść, sprawiająca, że ciało pokrywa się gęsią skórką.\nMimo, że wiedziałam iż sięgam po horror i na taki liczyłam, to pierwsza część książki, będąca barwną opowieścią obyczajową podobała mi się najbardziej. Finał choć mocny, to nieco rozczarowania przyniosła mi scena kulminacyjna. Wizje, których zostaliśmy świadkami nie pasowały mi do reszty opowieści, choć może taki właśnie był zamysł autora, by pobudzić nas do rozmyślania nad tym, co istnieje po drugiej stronie i że może lepiej tego nie wiedzieć.\nPowieść uważam za bardzo udaną. Nie jest to może jeszcze powrót do horroru, naszego dobrego Kinga sprzed lat, ale czyta się przyjemnie, a dreszcz emocji, choć długo wyczekiwany, to jednak razi nas niczym piorun.\nPrzeczytane:2014-12-26, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,Mam,\nPowieść przeczytałam z zapartym tchem, nie mogę powiedzieć, że mi się nie podobała. Ale mam wrażenie, że za bardzo przesadził z niektórymi opisami. Moment szykowania się pastora do punktu kulminacyjnego ciągnie się jak "flaki z olejem". Według mnie to ani to horror, ani thriller, ani kryminał. Coś pomiędzy?\nNa półkach: Chcę przeczytać,Mam,Od wydawnictw,Przeczytane,\nNajnowsza (na chwilę obecną) powieść Stephena Kinga zapowiadana była jako straszna i przerażająca. Pomimo to darmo szukać tutaj potworów czy chociażby maniakalnych morderców, siejących spustoszenie w większości powieści Mistrza. Gdzie zatem tkwi groza Przebudzenia? Z pewnością w samych bohaterach powieści i w tym, do czego okazują się zdolni. Miłośnicy wampirów (Miasteczko Salem), nadprzyrodzonych zjawisk (Lśnienie) czy innych potworów mogą poczuć niedosyt. King się zmienił, pisze inaczej i choć nie mniej świetnie, to obecnie strach, którego jest wyśmienitym sprzedawcą ma zupełnie inną postać. Na kartach Przebudzenia czytelnik poznaje Jamiego Mortona, rezolutnego chłopca, który wraz ze swoją dość liczną rodziną mieszka w niewielkiej miejscowości w Maine. W tym momencie większość fanów Kinga zaciera ręce z uciechy: idylliczny klimat Nowej Anglii sprzed kilkudziesięciu lat, wielu z nas właśnie za to uwielbia powieści Kinga. Jednak tym razem autor pozwala nam spotykać swoich bohaterów na przestrzeni pięćdziesięciu lat, w różnych miejscach i sytuacjach. Całość spinają postaci Jamiego oraz pastora Charlesa Jacobsa. Kaznodzieja, który przybył do Harlow, kiedy Jamie był jeszcze małym chłopcem, zdobył serca swoich parafian hipnotyzmem i energią, a następnie został przez nich wygnany, gdy wyklął Boga, pojawia się w życiu Jamiego wielokrotnie. Przez kolejne lata obydwaj mężczyźni zmieniają się, każdy z nich ma swoje własne demony, z którymi musi się zmierzyć, każdy z nich ma cel, ku któremu zmierza. Kulminacja paktu, który niegdyś zawarli, niesie nowe znaczenie przebudzenia...\nPrzebudzenie Kinga jest kolejną powieścią, którą Mistrz odchodzi od klasyki gatunku. Nie spotkamy w niej nawiedzonych miejsc, sama treść nie przeraża, niektóre momenty przywodzą na myśl zgrabnie skonstruowaną obyczajówkę. Poznajemy więc bohaterów, pozwalamy im opowiedzieć swoje historie i obserwujemy, jak żyją i dojrzewają. Mimo to wyraźnie możemy wyczuć nastrój grozy, swoisty niepokój, który ostrzega nas, że to jeszcze nie to... bo to, co ma nastąpić, dopiero znajdziemy. I tak naprawdę nie wiemy, kiedy nastąpi, ani czym będzie. I to jest tej najpotężniejszy strach w Przebudzeniu Kinga: niepokój, niepewność, nieznajomość. Wiemy jedynie, że cokolwiek to będzie, okaże się powiązane z dwoma głównymi bohaterami książki. Przebudzenie jest książką, która część czytelników zachwyciła, część nieco rozczarowała. Mam problem z jednoznacznym umiejscowieniem się w jednej z wymienionych grup. Lubię Kinga pachnącego obyczajem, lubię wątki codziennego życia, które znaczą jego historie, lubię nastrój grozy, który wiąże supeł gdzieś w moim żołądku. Przebudzenie przeczytałam zachłannie i szybko, być może zbyt szybko... Nie zdążyłam się rozsmakować w tej książce, a moment kulminacyjny nastąpił dla mnie zdecydowanie zbyt szybko. Wydawać by się mogło, że pod tym względem książce nie można nic zarzucić - przecież to ponad 500 stron. Jednak jest to ponad 500 stron drukowanych tak dużą czcionką, że chyba książkę wydano z myślą o pierwszakach :P Poważnie zaś mówiąc: ta powieść Kinga jest dla mnie zbyt krótka i nawet wielka czcionka tego nie zmieni! Równocześnie jest to książka napisana świetnie, głęboka, mocna i bardzo mroczna. Według mnie daleko jej do TO czy Lśnienia, niemniej King udowadnia, że pomysły mu się nie kończą i że potrafi nas zaskoczyć. Niemniej to tylko moje zdanie, bo ja po prostu wolę TAMTEGO Kinga. I marzę, że po raz kolejny napisze coś w klimacie Ciała czy Miasteczka Salem, nawet niekoniecznie z wampirami :) Myślę, że przeczytam Przebudzenie kolejny raz i mocniej skupię się na ścieżkach, którymi prowadził swoich czytelników King. Być może wówczas wyraźniej zauważę to, co podkreślił, to co chciał nam przekazać. A jest tego naprawdę wiele, gdyż Mistrz swoim piórem zahaczył o kwestię wiary, fanatyzmu, śmierci, ciekawości, co kryje się po drugiej stronie. Być może Przebudzenie mnie nie przeraziło, być może nie skłoniło mnie do żadnych poważniejszych refleksji, ale jest to dobra książka. A wiem z doświadczenia, że ile razy bym nie wracała do tytułów Kinga, tyle razy znajdę w nich coś nowego i innego. skomentuj | link do opinii\nPrzeczytane:2014-12-20, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,Mam,\nNajbardziej wyczekiwana przeze mnie premiera tego roku, na długo przed pojawieniem się książki na półkach - zajmowała moje myśli. Nie mogłam się bowiem doczekać, kolejnego przebłysku tak niewiarygodnej wyobraźni króla horroru, która od wielu lat mnie fascynuje i przeraża jednocześnie. I powiem Wam jedno - kolejny raz Stephen King swoją wizją rozłożył mnie na łopatki. Nadal włos jeży mi się na głowie, gdy pomyślę o zakończeniu jego najnowszej powieści.\nJamie Morton mieszka wraz ze swoją rodziną w małym miasteczku Harlow, nieopodal Castle Rock. W 1962 r., gdy bohater ma sześć lat, do miasteczka przybywa nowy pastor parafii - Charles Jacobs wraz ze swoją żoną i dwuletnim synkiem. Sympatyczna rodzina wielebnego od razu zyskuje sympatię mieszkańców, a Jamie zafascynowany jego pasją do elektryczności, zaprzyjaźnia się z pastorem. Pewnego dnia niestety, Charlesa dotyka wielka tragedia, zabierając mu na zawsze rodzinę. Straszne Kazanie, jakie później wygłasza, okazuje się jego ostatnim w tym miasteczku. Losy Jamiego i Charlesa Jacobsa zazębiają się ze sobą jeszcze przez kolejne pół wieku, prowadząc do przerażającego zakończenia.\nMałe miasteczko i jego społeczność, dobry portret psychologiczny głównych bohaterów, duża porcja wątków obyczajowych oraz mroczne zakończenie, powodujące podniesienie się ciśnienia krwi - tym właśnie jest znana nam z wcześniejszych książek proza Stephena Kinga. I takie jest również "Przebudzenie", które nie jest typową powieścią grozy, bowiem w zasadzie przez większą część powieści, akcja rozwija się powoli, by na końcowych stronach wybuchnąć niczym żarówka pod wpływem skoku napięcia. Najnowsze dzieło Kinga to w zasadzie w dużej mierze powieść obyczajowa, która dopiero w końcówce przeradza się w horror, jeżący włosy na naszej głowie. Muszę jednak podkreślić, iż napięcie i swoistą mroczność wyczuwa się przez wszystkie etapy życia Jamiego, aż do zaskakującego finału. Jeśli więc nie znacie prozy Stephena Kinga z jego wcześniejszych książek i nastawiacie się na typowy horror, możecie poczuć małe rozczarowanie. Dla znawców specyficznego stylu autora, "Przebudzenie" będzie natomiast powrotem do starego, dobrego Kinga, jakiego ja osobiście kocham i kochać nie przestanę.\n"Przebudzenie" to w swojej istocie polemika króla horroru z wiarą w Boga i wiarą w to, co nas czeka po śmierci. Autor kreśląc postać pastora, który pod wpływem osobistej tragedii, wyrzeka się swojej wiary, stając się w późniejszych latach fałszywym kaznodzieją, zafascynowanym elektrycznością - pokazuje jak ulotna jest nasza wiara i jak samolubny jest stwórca, jeśli w ogóle istnieje. Kwintesencją negacji samego Boga i chorego fanatyzmu religijnego jest zakończenie powieści, które wbiło mnie w fotel, skłaniając do głębokiej refleksji. Od dawna utrzymuję, że Stephen King tworząc od lat takie przerażające wizje, musi posiadać ponadprzeciętną wyobraźnię i przede wszystkim odbiegającą od wszelkich przyjętych norm - psychikę, i po lekturze jego kolejnego dzieła, zdanie to podtrzymuję. Po raz kolejny bowiem przekonałam się, że mroczne wizje autora potrafią mną wstrząsnąć. Chyba nigdy nie zapomnę sceny, będącej preludium do makabrycznego zakończenia, w której w śnie Jamiego Mortona, w towarzystwie zmarłej rodziny, ze zgniłego, urodzinowego tortu wychodzą mrówki.\nW powieści występuję dwóch głównych bohaterów, pomimo faktu, że pierwszoosobowa narracja została oddana Jamiemu, który przedstawiając koleje swojego życia, ukazuje swoje wszystkie spotkania z Charlesem Jacobsem. Stephen King, po raz kolejny z mistrzowską precyzją, kreśli dość nietuzinkowe portrety psychologiczne - byłego narkomana i rockmana, oraz szaleńca opętanego magią elektryczności. Obydwie kreacje zapadają w pamięć, jednak to osoba pastora fascynuje, nie pozwalając przejść obok niej obojętnie. W książce znajdziecie także swoistą warstwę muzyczną, pod postacią tytułów piosenek z różnych lat, a także wiele nawiązań do wcześniejszej twórczości pisarza. Dla fanów autora to na pewno wielka gratka.\nPrzeczytane:2014-12-15, Ocena: 2, Na półkach: Przeczytałem,2014,@Blog,Posiadam,\n,,Przebudzenie" jest piątą książką, która została zakupiona przeze mnie niedługo po ukazaniu się na polskim rynku. Taki sam los spotkał Pana Mercedesa, Joyland, Wiatr przez dziurkę od klucza oraz Doktor Sen. Tylko te dwie ostatnie zrobiły na mnie duże wrażenie, ale o tym w osobnych recenzjach.\nGłównym bohaterem ,,Przebudzenia" jest Jamie Morton, będącym jednocześnie narratorem książki. Opowiada on swoje życie od 6-tego roku życia (czyli 1962) aż do roku 2015. Inną postacią książki jest niejaki pastor Charles Jacobs (nazwana przez Jamiego piątą osobą dramatu). Ich drogi ciągle się przecinają i ma wpływ na ich losy.\nCzytając książkę czułem się bardzo zawiedziony. Niby dobrze się czytało, ale ta historia nijak nie mogła mnie całkowicie wciągnąć. Moje odczucia można porównać z innym bohaterem powieści Stephena Kinga - Mrocznej Wieży, z Jackiem, który w pierwszym tomie wspomnianej sagi wypowiedział takie słowa do Rolanda: ,,Więc idź, są światy inne niż ten". W tym kontekście ja czuje się jak Jack a King mógłby być Rolandem, do którego można powiedzieć: ,,Więc idź, są czytelnicy inni niż ja".\nCzy odradzam czytanie ,,Przebudzenie". Na pewno nie, ponieważ uważam, że każdy powinien wyrobić sobie zdanie na temat książki. Mi się nie podobała, ale może komuś innemu się spodoba i dzięki temu rozpocznie swoją przygodę ze Stephenem Kingiem. Czy rozstaje się z mistrzem. Oczywiście, że nie. Znów 3 czerwca udam się do księgarni, gdzie będzie nowa powieść Kinga, a ja pełen nowych nadziei.\nPrzeczytane:2016-07-27, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,Mam,\nPrzeczytane:2017-02-11, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,Przeczytane w 2017,\nPrzeczytane:2016-05-21, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Horror,\nPrzeczytane:2015-03-08, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,Przeczytane,\nPrzeczytane:2015-12-28, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2015,\nPrzeczytane:2015-10-15, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,\nPrzeczytane:2015-11-13, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,\nPrzeczytane:2015-09-26, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,\nPrzeczytane:2015-05-28, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,\nPrzeczytane:2015-05-24, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,proza,\nPrzeczytane:2015-05-02, Ocena: 6, Na półkach: Przeczytałem,\nPrzeczytane:2015-03-12, Na półkach: Przeczytałem,26 książek 2015,\nPrzeczytane:2015-02-06, Ocena: 3, Na półkach: Przeczytałem,EBOOKi,_ 52 książki w 2015 r,\nNa półkach: Chcę przeczytać,Stephen King,\nPrzeczytane:2014-11-18, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2014,\nPrzeczytane:2015-02-10, Ocena: 4, Na półkach: Przeczytałem,Mam,\nNa półkach: Chcę przeczytać,Do przeczytania,\nPrzeczytane:, Na półkach: W świetlistej mgle


Odcinek 52: Zemsta i wybaczenie - Strona 2 - Forum Ranczersów - Ranczo.org\n24 maja 2009, 21:45\nBardzo się ciesze,że powstaną kolejne serie! Niemoge się doczekać,ale....\nWójt pogodził się z bratem,wójt nie jest już wójtem,a Lucy nie jest już dawną Lucy....Przecież w kolejnych seriach nie będzie już piosenkI;"...pomiędzy wójtem,a plebanem stara wojna wiecznie trwa..."-Przecież wojny między nimi już niema,a wójt przestał być wójtem!\n24 maja 2009, 21:46\nMam małą pustkę w głowie i nie bardzo wiem od czego zacząć. Zaznaczę może najważniejsze wątki, na które zwróciłam uwagę. Po pierwsze nie spodziewałam się prawdziwej zgody bliźniaków. Po drugie podoba mi się sztab jaki zgromadziłam wokół siebie Lucy, pomysł mianowania Haliny zastępcą jest ciekawy; no i nie spodziewałam się, że Halina jednak zrobiła prawo jazdy. Ciekawe były zakończenia wątków zaginięcia Joli i zakochania Czerepacha.\nSzkoda, że to już koniec serii.\n24 maja 2009, 21:47\nJESZCZE NAPRAWDE SPORO MOZNA WYMYSLIC SCENEK WIEC SCENARZYSCI DO BOJU PO V SERIE RANCZA! ;D\n24 maja 2009, 21:50\nNo masz rację yoanna musimy teraz poczekać do jesieni 2009 lub wiosny 2010. Na pocieszenie zostają nam jednak powtórki. Które TVP1 będzie wałkować w wakacje.\nOstatnio zmieniony 24 maja 2009, 21:52 przez Poland, łącznie zmieniany 1 raz.\nRejestracja: 24 maja 2009, 21:46\nMam wielką prośbę! To dla mnie bardzo ważne...\nJak nazywa się aktorka grającą studentkę - koleżankę córki wójta?\nPS. Odcinek klimatyczny jak cały serial z resztą\nRejestracja: 24 maja 2009, 21:32\nSkontaktuj się z mario1234\n24 maja 2009, 21:53\nna stówę będzie w końcu to RANCZO\n24 maja 2009, 22:01\nOdcinek godny finału 4 sezonu. Zaskakujący zaskoczenie. ( tutaj się należą brawa scenarzystą) Wiele przezabawnych scen, niektóre dodatkowo bardzo zaskakujące jak choćby pogodzenie wójta z księdzem, czy też obsadzenie wójtowej na urzędzie zastępcy wójta.\nMimo iż to koniec 4 serii , wszystkie wątki się pokończyły ja osobiście zauważyłem małe "zapowiedzenie" 5 serii. Scenarzyści zostawili sobie "furtkę".\nMiejmy nadzieję, że powstanie kolejna seria.\n24 maja 2009, 22:04\nChoć daaaawno mnie tu nie było, to jednak postanowiłam coś napisać, w końcu to ostatni odcinek. Jak dla mnie był rewelacyjny, wszystko pięknie się skończyło, Lucy wójtem, Pietrek ojcem, ksiądz i wójt się pogodzili...uważam, że nie ma co ciągnąć tego dalej, zakończyli to z klasą i niech tak zostanie.\n24 maja 2009, 22:05\nCi którzy komentuja przeciw nie muszą go oglądać, ja sie pytam co wam przeszkadza, że będzie 5 edycja?? Krytyki na temat serialu są wyjątkami w oceanie poparcia, także schowajcie się!!!\n24 maja 2009, 22:10\nI co można w takiej chwili powiedzieć?\nMożna ocenić, skomentować odcinek, sezon i tyle.\nAle to co najważniejsze z tego serialu zostało to zostało w nas, każdy przez pryzmat własnych doświadczeń, przeżyć wyniósł z tego serialu co innego.\nMnie pomógł dostrzec piękno codziennego dnia, i cieszyć sie z niego, chociaż byłby to najnudnieszy i najzwyklejszy dzień. Cieszę z podmuchu wiatru, ciepła słońca, z siedzących na ławce emerytów którzy uchylają kapelusz w powitalnym geście. Ale to nie znaczy że zrezygnowałam z marzeń, nie, ja nadal marzę. Cieszę się z prostych żeczy i marzę, marzę o banalnych rzeczach, jakie to są banalne rzeczy? To te z których często drwimy gdy je dostrzegamy ale w głębi duszy o nich marzymy, pragniemy ich...\n24 maja 2009, 22:12\nLucy zostałą wójtem, Halina zastępcą, ksiądz pogodził się z wójtem, a Czerepach stał się dobry.\nDlaczego zrobiłą się z Racza bajka ze szczęśliwym zakończeniem?\nOj ciężko to będzie odkręcić.Oj ciężko.\nZRESZTA V EDYCJA RANCZA JEST JUZ PRZESADZONA I NA 99% BEDZIE :] :] :]\n24 maja 2009, 22:14\nRafal00 pisze: Ci którzy komentuja przeciw nie muszą go oglądać, ja sie pytam co wam przeszkadza, że będzie 5 edycja?? Krytyki na temat serialu są wyjątkami w oceanie poparcia, także schowajcie się!!!\nPrzepraszam bardzo, po to jest forum, aby wyrażać swoje opinie, każdy chce wyrazić swoje zdanie i to nie powód żebyś na kogoś najeżdżał.\n24 maja 2009, 22:25\nKitty pomysłow jest jeszcze sporo ja uwazam ze Koziol powróci na stanowisko po paru odcinkach V edycji\nWiem, że trochę nie na temat, ale wywołany do odpowiedzi muszę się wypowiedzieć.\nDlaczego piąta seria mnie tak martwi? Bo to nie ma sensu. Niemal wszystkie wątki zostały w ostatnim odcinku serii zamknięte. Naprawdę uwielbiam serial Ranczo, ale kolejna seria to niemal na pewno nie będzie to samo i niemal na pewno będzie czuć to naciąganie na siłę (np. to co proponuje Rafal00) i udziwnianie. Serial miał mieć 4 serie i widać to także po przepięknym 52 odcinku. Kitty jest rozczarowana tym odcinkiem, ale to dlatego, że on miał być od samego początku endem. Happy endem, no bo jakże inaczej mogłaby się zakończyć ta historia?\nInnymi słowy - gdyby seria czwarta Rancza kończyła się innym odcinkiem 52 to byłoby miejsce jeszcze na 50 następnych. Teraz zbytnio tego miejsca nie ma. I obawiam się, że 5 seria będzie zwyczajnie już nie tak przyjemna do oglądania i pozostawi po sobie pewien niesmak.\nOstatnio zmieniony 24 maja 2009, 22:27 przez Daru, łącznie zmieniany 1 raz.\n24 maja 2009, 22:26\nPo pierwsze sama do siebie, jestem dziewczyną.\nPo drugie, jeżeli nie umiesz uszanować czyjegoś zdania na dany temat, to po co zalogowałeś się na forum? To miejsce , gdzie każdy wyraża swoje opinie, nie ważne jak różne one są.\n24 maja 2009, 22:27\nNaprawdę nie martwcie się O CZYM zrobić V serię. Zycie dostarcza tematów aż nadto. Jak zdążyliście zauważyć - w Ranczu nie rozbija się scen szczegółami w drobny mak. Są konkretne wydarzenia, większe lub mniejsze problemy,a nie kwestia podniesienia słuchawki czy umycia rączek, bo dzieci właśnie wróciły ze szkoły, podwórka itp. Scenarzyści sobie z tym poradzą, Szeryf po mistrzowsku wyreżyseruje a aktorzy zagrają jak trzeba. Nie martwcie się na zapas\n"Koniec to kłamczuch w świecie nieskończonym"\n24 maja 2009, 22:29\n"O to chodzi, że jak się zaczęło, to i wiedzieć trzeba kiedy skończyć"\nOstatnie słowa ostatniego odcinka ^^"\n24 maja 2009, 22:33\nKitty pisze: Wydaje mi się że zgoda bliźnieków nie potrwa długo. A Czerepach znowu będzie coś knuł przeciw Lucy!\nno właśnie a czy wójt pozostałby sobą, gdyby nie próbował odzyskać władzy ?! moim zdaniem..teraz to dopiero może się dziać\n24 maja 2009, 22:40\nKONIEC !!!!!!!!!! OSTATNIA SCENA Z Rancza najepsza wszystko co dobre musi się skączyć :hihi: :lol-above: takie jest życie\nCo do odcinka do był SUUUUUUUUUUPPPPPPPPPPPEEEEEEEEEEEERRRRRRRRRR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Dywan – rozwiązania do każdego mieszkania\nYou are here: Home / Pozostałe / Dywan – rozwiązania do każdego mieszkania\nDywan – rozwiązania do każdego mieszkania Reviewed by admin on 30 grudnia 2020 .\nZdajemy sobie sprawę z tego, iż dywany to tkaniny, jakie zrobione są ze specjalnych włókien. Zdajemy sobie sprawę z tego, iż dywany są tkaninami, które mogą posiadać przeróżne kształty, różne grubości a również być ozdabiane za pomocą różnorodnego typu ozdobników, co tworzy dywany szczególnymi oraz niepowtarzalnymi. Zdajemy sobie sprawę z tego, że dywany mogą wobec […]\nZdajemy sobie sprawę z tego, iż dywany to tkaniny, jakie zrobione są ze specjalnych włókien. Zdajemy sobie sprawę z tego, iż dywany są tkaninami, które mogą posiadać przeróżne kształty, różne grubości a również być ozdabiane za pomocą różnorodnego typu ozdobników, co tworzy dywany szczególnymi oraz niepowtarzalnymi. Zdajemy sobie sprawę z tego, że dywany mogą wobec tego różnić się wyglądem, w zależności od ludzkich potrzeb mogą być nawet projektowane na dobre zamówienia. Jakie są zatem ich korzyści? Korzyści dywanów są wielkie, tak samo jak duża grupa innych odnajdujących się w naszych domach sprzętów czy rzeczy. Dywany wobec tego służą człowiekowi głównie do dwóch rzeczy – pomagają nam we względach estetycznych oraz użytecznych – wypróbuj https://www.kochamydywany.pl/dywany-wzory-tureckie. Od kwestii estetycznej kwestia jest łatwa – dywan, który jest niezmiernie wielokrotnie rewelacyjnie zdobiony, ma służyć człowiekowi w szczególności po to, by mógł wykorzystać go do ozdoby swego domu. W zależności od typu dywanów, wolno ozdabiać nimi podłogę, bądź ściany, a nawet inne wyposażenia. Wszystko zależy od pomysłu. Z drugiej, praktycznej sprawie, dywany służą człowiekowi najzwyczajniej w świecie po to, aby chronić przestrzenie przed przedsięwzięciem niepożądanych, mogących zaszkodzić jej aktywnościom.\nCzemu warto zatroszczyć się o schody w domu? 30 grudnia 2020 / By admin


Internet ofiarowuje dziś nieskończenie wiele możliwości. Każda firma, która świadczy jakieś usługi powinna istnieć w internecie - wielu uznaje, że jeśli czegoś nie można znaleźć w internecie to po pro...\nKolejna oferta ciekawego katalogu, który jest nie tylko atrakcyjnym miejscem do promowania swoich stron, ale dodatkowo wartą uwagi stroną, na której bez kłopotu wyszukamy potrzebne nam witryny niezale...\nZależy Ci na dynamicznej promocji Twojej witryny? Oczywiście, że tak! Zachęcamy Cie więc do zgłoszenia swojej strony do naszego katalogu stron. Zanim zgłosicie Państwo stronę prosimy o zapoznanie się ...\nKatalog.herbatka.net.pl to jeden z najstarszych SEOKatalogów w sieci, istniejący konkretnie od momentu zaistnienia na rynku tego wartościowego skryptu. Całe nasze doświadczenie jakie udało nam się poz...\nDla osób, szukających w Internecie rozlicznych fascynujących wiadomości, przygotowano spisy stron. Współcześnie coraz więcej internautów poszukuje w sieci ciekawych jak również pomocnych treści dotycz...\n20 61 2 1070


Tapeta 501610 | Polami\nKod EAN: 4824001683989\nTapeta o numerze 501610 została wyprodukowana przez renomowaną firmę SINTRA. Jest to tapeta winylowa na flizelinie posiadająca wzór: kwiaty i kolor: niebieski. Można jej użyć z powodzeniem jako efektownej dekoracji do pokoju. Wierzchnia warstwa tapety została wykonana z nadrukowanego wzorem winylu, który zapewnia tapecie dużą wytrzymałość. Natomiast spodnia warstwa tapety jest wykonana z flizeliny co z kolei pozwala na bardzo łatwe układanie tapety oraz na jej łatwe usuwanie gdy będziemy chcieli tapetę wymienić.


Biuro reklamy - Gremi Media SA - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nAutor: Piotr Łysek - biuro reklamy\nSylwia Ziemacka, Joanna Żero, Jarosław Machocki, Justyna Piechocka, Agnieszka Małek\nPiotr Łysek - wiceprezes zarządu ds. komercyjnych - opowiada o biurze reklamy Gremi Media SA\nWedług danych Kantar Media spółka Gremi Media SA jako jeden z niewielu podmiotów na rynku wykazała w ub.r. wzrost w obszarze przychodów reklamowych rok do roku.\nOsiągnęliśmy to w głównej mierze dzięki połączeniu silnych brandów („Parkiet”, „Rzeczpospolita”, „Bloomberg Businessweek Polska”, „Uważam Rze Historia”, „Time for Polska”), rozwojowi serwisów WWW oraz telewizji internetowej. Nasze media zapewniają precyzyjne dotarcie do najbardziej atrakcyjnej biznesowo grupy docelowej. Wpływ na wzrost przychodów reklamowych miały także różnorodność formatów reklamowych (prasa, online, mobile, wideo, telewizja internetowa) i innowacyjność specjalnych projektów eventowo-wydawniczych, odzwierciedlona w ofertach i projektach crossmediowych.\nW tym roku skupimy się przede wszystkim na rozwoju oferty z obszarów digital i content marketingu oraz projektów eventowo-wydawniczych z wykorzystaniem pogłębionych danych o preferencjach klientów.\nStawiamy na wzmocnienie flagowych serwisów cyfrowych i aplikacji. W 2017 roku zaprezentujemy nową odsłonę serwisów Rp.pl i Parkiet.com, które zapewnią naszym partnerom szerokie spektrum możliwości dotarcia z innowacyjnymi formami reklamy natywnej.\nZwiększonym zasięgom będzie towarzyszyć nowatorski program wykorzystania danych i wiedzy o użytkownikach zarówno online, jak i offline. Dodatkowo Grupa w dalszym ciągu będzie rozwijała swoje produkty wideo, poszerzając ofertę o całodobowy kanał telewizji cyfrowej Parkiet TV, a zasięgi – o wybrane sieci kablowe. Grupa planuje również rozbudować portfolio serwisów tematycznych oraz wzmocnić ofertę wspierającą e-commerce.\nNa ten rok zapewniamy kontynuację skutecznej polityki handlowej, czyli: dbałość o wysoką jakość produktu, szerokie portfolio niestandardowych projektów, innowacyjne rozwiązania w obszarze digital oraz doradztwo strategiczne w celu zaspokojenia komunikacyjnych potrzeb klienta.\nMedia obsługiwane przez biuro reklamy Gremi Media SA\nPrasa: „Dziennik Rzeczpospolita”, średnia sprzedaż: 52 095 egz., weekendowe wydanie „Rzeczpospolitej Plus Minus” – średnia sprzedaż: 55 826 egz., „Gazeta Giełdy Parkiet” – średnia sprzedaż: 4 362 egz. (XII 2016, ZKDP), miesięcznik „Uważam Rze Historia”, magazyn „Time for Polska”\nInternet: Rp.pl – 2 564 681 użytkowników miesięcznie, Parkiet.com 125 027 użytkowników (XI 2016, Gemius/PBI), Sukcesmagazyn.pl, Bloombergbusinessweek.pl, Uwazamrze.pl, Historia.uwazamrze.pl, Tv.rp.pl, Zyciewarszawy.pl, Turystyka.rp.pl, Rpkom.pl, Mojaemerytura.rp.pl, Kancelarie.rp.pl, Nieruchomosci.rp.pl, Zycieregionow.pl, Kariera.pl, E-kiosk.pl, Egazety.pl, Nexto.pl, Compress.pl, Rzeczpospolita TV, Parkiet TV\nStruktura biura reklamy Gremi Media SA\nMarcin Kowalczyk - dyrektor generalny ds. komercyjnych, tel. 22 463 03 70, 695 980 307, marcin.kowalczyk@rp.pl\nBiuro reklamy i ogłoszeń – reklama prasowa, ogłoszenia, komunikaty, reklama online, projekty wydawnicze, partnerstwo debat redakcyjnych i akcji specjalnych; biurem kieruje Jarosław Machocki, dyrektor ds. komercyjnych, tel. 22 46 30 187, 604 236 059, jaroslaw.machocki@rp.pl.\nDział konferencji i projektów specjalnych – organizacja i sprzedaż konferencji, gal, projektów eventowo-wydawniczych, własnych i tworzonych na zlecenie partnerów; działem kieruje dyr. Joanna Żero, tel. 22 463 01 47, joanna.zero@rzeczpospolita.pl.\nBiuro sprzedaży produktów online – reklama online, akcje i sekcje specjalne w serwisach Gremi Media, Rzeczpospolita TV, e-commerce, projekty specjalne digital, bazy danych; biurem kieruje dyr. Marcin Kowalczyk, tel. 22 463 04 61, 695 980 307, marcin.kowalczyk@rzeczpospolita.pl.\nDział szkoleń – szkolenia, treningi i warsztaty z kluczowych obszarów: marketing, PR, IT, HR, prawo, zarząd i inne, działem kieruje dyr. Justyna Piechocka, tel. 22 46 30 188, 508 868 682, justyna.piechocka@rp.pl.\nBiuro Życie Regionów – sprzedaż regionalna – reklama prasowa i online Rzeczpospolita Życie Regionów, sponsoring i partnerstwo regionalnych wydarzeń specjalnych, debat redakcyjnych, akcji specjalnych; biurem kieruje Hanna Wawrowska, pełnomocnik zarządu ds. rozwoju regionów, autorka projektu „Rzeczpospolita Życie Regionów”, tel. 601 436 122, h.wawrowska@rzeczpospolita.pl.\nBiuro sprzedaży projektu „Rzeczpospolita Nieruchomości” – reklamy, projekty specjalne, sekcje specjalne w dodatkach „Nieruchomości” „Rzeczpospolitej” (poniedziałek, piątek), komercyjne patronaty, obsługa medialna imprez branżowych, wydanie dodatków branżowych na wydarzenia, współpraca przy wydarzeniach branżowych w kraju i za granicą; biurem kieruje dyr. Agnieszka Małek, tel. 792 904 888, agnieszka.malek@rzeczpospolita.pl.\nHit 2016 biura reklamy Gremi Media SA\nSerwis Rp.pl stał się największą prasową witryną w kategorii Biznes, Finanse, Prawo w Megapanelu PBI/Gemius, a Rzeczpospolita TV jako pierwsza wystartowała z ramówką programów telewizyjnych nadawanych na żywo i stałą emisją programu linearnego 24 godziny na dobę.\nPiotr Łysek - biuro reklamy


kaatee18 - W świecie goryczy potrzebuję twej słodyczy tak strasznie.\nW świecie goryczy potrzebuję twej słodyczy tak strasznie.\nJesteś wszystkim, czego potrzebuję gdy trzymam cię mocno..\nnie chce się poddawać tylko dlatego że teraz mi się nie układa i jest mi ciężko, ale nie mam siły już iść dalej, próbuje i staram się ale po tym wszystkim zostało mi tylko z niecierpliwością czekać na dzień, w którym może nie wszystko się ułoży ale większość\nkiedy Cię spotykam serce bije jak szalone, a Twój uśmiech jest taki ciepły i szczery, w Twoje oczy mogłabym patrzeć godzinami i tonąć w ich głębi, wracając ze spotkania z Tobą czuję Twój słodki zapach, a myśląc o kolejnym nie mogę złapać oddechu, gdy przytulasz to odpływam, a Twój pocałunek jest jak spełnienie najskrytszego marzenia, mogłabym rozmawiać z Tobą dzień i noc bez przerwy .\nCodziennie ubieramy miłość w tysiące słów, setki zdań. A tak naprawdę potrzeba tylko jednego. Nawet jeżeli jest banalne. Miłość po prostu jest. Mimo słów. Mimo łez i tęsknoty. Uśmiechu i splecionych dłoni. Zawsze. To właśnie jest największa tajemnica człowieczeństwa.\nOh, I swear to ya, I'll be there for ya, / przysięgam Ci, że będę tam dla Ciebie\nNie widać zła, za to doskonale widać słabość.\nKtóż to powiedział, że nie ma na świecie prawdziwej, wiernej i wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język!\n"Jeżeli chcesz wiedzieć, co ma na myśli kobieta, nie słuchaj tego co mówi - patrz na nią." ~ Oscar Wilde\nGdy się pokłócimy z osobą na której nam zależy a potem się godzimy to jest tak jakby znowu wstawało słońce\n135 136 ... 188 Następna


RODO | KNT Technology\nRODO, najpopularniejszy przepis unijny w ostatnich miesiącach. Pomagamy we wdrożeniu dyrektywy w pełnym zakresie działalności przedsiębiorstwa, począwszy od zabezpieczeń stricte IT aż po dostosowanie obiegu dokumentów, regulacje kadrowe czy analizę ryzyk. Doświadczenie naszych prawników pozwala na poprawną interpretację zaleceń i dostosowanie ich do specyfiki danego Klienta. Możemy poszczycić się kilkunastoma projektami zakończonymi pełnym sukcesem oraz kilkoma będącymi na różnych etapach realizacji. Branża w jakiej działa Klient i jego wielkość nie stanowią dla nas większego problemu, nasze projekty obejmują niewielkie, jednoosobowe działalności, firmy kilkunastoosobowe oraz duże wielooddziałowe organizacje.


Oferty pracy - Opiekunka do małżeństwa, ok. Hamburga - Active Intercare - Praca w opiece Niemcy\nOkres pracy: od 16.11.2015 na 2,5-3 m-ce\n1130 EUR netto/m-c (do wypłaty) PLUS PREMIA ŚWIĄTECZNA !\nDo podopiecznego (86l) mieszkającego w pięknie położonym domu w Wertheim poszukujemy opiekunki lub opiekuna na 2,5-3 m-ce.\nWymagane jest aktywne prawo jazdy. Do dyspozycji jest samochód z automatyczną skrzynią biegów.\nPodopieczny cierpi na inkontynencję, ma problemy z poruszaniem się. Do dłużyszch dystansów używany jest wózek inwalidzki. Obecny jest również rollator. Podopieczny mieszka sam w domu.\nDo obowiązków opiekunki/opiekuna należeć będzie pomoc przy toalecie, higienie, przyrządzanie posiłków i prowadzenie domu.\nOferta dla osoby z mocną komunikatywną znajomością języka niemieckiego. Sprawdzone i długoletnie miejsce pracy.


Bilety - HEY, 04.06.2017 Zielona Góra - Abilet.pl\nData wydarzenia: 2017-06-04 19:30\nUprzejmie informujemy, że z przyczyn niezależnych od Organizatora koncert został przełożony na 4 czerwca. Miejsce i godzina bez zmian. Bilety zachowują ważność. Ewentualne zwroty biletów do 15 kwietnia w punktach ich nabycia. Za niedogodności przepraszamy. Zespół Abilet.pl\nHEY jeden z najważniejszych polskich zespołów rockowych od lat wpływający na historię polskiej muzyki. Od 1992 r. ich twórczość – znakomite kompozycje poruszającymi i szczerymi tekstami Katarzyny Nosowskiej – szybko zjednały sobie publiczność. opatrzone Pierwsza płyta Hey’a „Fire” wydana w 1993 r. jest dziś jedną z najmocniejszych pozycji kanonu polskich albumów rockowych.\nPo swoim dziesiątym studyjnym albumie „Do Rycerzy, do Szlachty, doo Mieszczan” postanowili jeszcze raz zmierzyć się z akustycznymi aranżacjami swoich piosenek i wydali, zarejestrowany w Filharmonii Szczecińskiej, album „Hey w Filharmonii Szczecin”. Ten album to nie tylko powrót do „Hey MTV Unplugged”, ale także do rodzinnego miasta, w którym powstał HEY. Płyta ukazała się w czerwcu 2015 roku. Natomiast, nowy, studyjny album miał swoją premierę 22 kwietnia br.. Jego tytuł to "BŁYSK", a promują go single "Prędko, prędzej" oraz "Historie" - obydwa utwory dotarły do 1 miejsca legendarnej LP3. Jeszcze przed ukazaniem się nowego krążka, zespół pokusił się o niezwykły eksperyment, a mianowicie zagrał serię klubowych koncertów "przedBŁYSK", podczas których, publiczność mogła zapoznać się z całym materiałem z nadchodzącej płyty. Występy te cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem. W lecie Hey pojawił się na kilku festiwalach m.in. Przystanek Woodstock, Gdańsk Dźwiga Muzę, Kraków Live Festival. Jesienią odbyła się trasa "BŁYSK 2016", podczas której muzycy odwiedzili 23 miasta. Następna seria koncertów pod nazwą "BŁYSK 2017" wystartuje 10 lutego w Radomiu.


Skawina, hybrydowy autobus i MPK Kraków -\nRusza bezpłatna linia autobusowa w Skawinie obsługiwana przez MPK Kraków. Gmina ma zagwarantowane unijne (!) środki do czerwca 2020 roku i chce zobaczyć, czy mieszkańcy będą korzystać z miejskiej komunikacji. Jeżeli tak - trasa zostanie na stałe. Co najmniej do połowy przyszłego roku będzie kursować po Skawinie bezpłatny autobus, który zatrzyma się w najczęściej wybierany\nJesteś tutaj: Infobus / Przewoźnicy / Skawina, hybrydowy autobus i MPK Kraków\nSkawina, hybrydowy autobus i MPK Kraków\nLINIA, HYBRYDA, MPK KRAKÓW InfoBus.pl - Opublikowano: 06.12.2019 10:00:15\nSkawina, hybrydowe Volvo i MPK Kraków; fot. MPK Kraków\nRusza bezpłatna linia autobusowa w Skawinie obsługiwana przez MPK Kraków. Gmina ma zagwarantowane unijne (!) środki do czerwca 2020 roku i chce zobaczyć, czy mieszkańcy będą korzystać z miejskiej komunikacji. Jeżeli tak - trasa zostanie na stałe.\nCo najmniej do połowy przyszłego roku będzie kursować po Skawinie bezpłatny autobus, który zatrzyma się w najczęściej wybieranych przez mieszkańców miejscach. Nową linię 773 będzie obsługiwać Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie.\nJak poinformował PAP Marcin Kozielski, rzecznik skawińskiego magistratu, hybrydowy, spełniający najwyższe normy emisji Euro 6 i całkowicie bezpłatny dla wszystkich pasażerów autobus wyruszy w trasę od piątku - 6 grudnia\n-"Nowa linia miejska ma zachęcić mieszkańców do zrezygnowania z samochodu na rzecz bezpłatnego autobusu" - zaznaczył przedstawiciel UMiG Skawina.\nNowy ekologiczny autobus będzie kursował w ramach pilotażowego programu co najmniej do czerwca 2020 roku. Przedsięwzięcie, kosztujące blisko 500 tys. zł zostanie sfinansowane w 85 proc. ze środków europejskich, resztę pokryje budżet Skawiny.(PAP)


Jak oduczyć dziecko ssania smoczka? 5 wskazówek - Dziecko - Polki.pl\nJak oduczyć dziecko ssania smoczka? 5 wskazówek\nIm dłużej dziecko ssie smoczek, tym większe prawdopodobieństwo, że będzie miało wadę zgryzu. Nie przeciągaj momentu odstawienia. Sprawdź, jak zrobić to możliwie łagodnie.\nMilena Oszczepalińska, mamotoja.pl / 28.11.2018 01:16\nSmoczek, uspokajacz, najlepszy przyjaciel niemowlaka… W końcu musi przyjść taki moment, by dziecko nauczyło się funkcjonować bez niego. Czy da się przejść ten proces bez płaczu? Nieuniknione, że malec będzie na początku zdezorientowany, rozdrażniony, a przez to płaczliwy, jednak twoja konsekwencja jest tu kluczem do sukcesu. Raz odstawiony smoczek nie powinien powracać. Oto sposoby, które mogą pomóc tobie i twojemu maleństwu pożegnać się z tym niemowlęcym akcesorium bez nadmiernej rozpaczy.\n1. Zrób to w możliwie najlepszym czasie\nCzyli jakim? Zwyczajnym, codziennym. Już samo odstawienie smoczka jest dla malca rewolucją. Lepiej, żeby odbywało się bez dodatkowych niedogodności, typu:\nwyjazd w nieznane miejsce,\nW tych trudnych momentach dziecko może czuć niepewność i stres, nie dokładajmy mu ich, zabierając jeszcze smoczek.\n2. Podawaj uspokajacz coraz rzadziej\nDzięki temu dziecko samo zacznie się od niego odzwyczajać. Kiedy tylko się da, staraj się koić płacz malca innymi sposobami, choćby odwróceniem uwagi. Smoczek niech będzie ostatecznością. Musisz oczywiście uzbroić się w cierpliwość i opanowanie, by nie ulegać za wcześnie. To bardzo pomaga.\n3. Pozwól dziecku zastąpić smoczek czymś innym (ale nie byle czym!)\nDziecko może chcieć zastąpić smoczek ssaniem kciuka albo progu pieluszki. To nie najlepsze zastępstwa, bo powodują, że malec znowu przyzwyczaja się do ssania, tylko innego przedmiotu, a to nie uchroni go przed ewentualną wadą zgryzu. Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest zastąpienie smoczka np. pluszowym misiem, do którego będzie mógł się przytulić, gdy będzie potrzebować pocieszenia.\n4. Nie zwlekaj z ostatecznym pożegnaniem\nPewnego dnia będziesz musiała powiedzieć definitywnie „koniec ze smoczkiem”. Wyjaśnij maluchowi, że np. od jutra uspokajacz znika z domu, bo potrzebuje go jakieś inne, maleńkie dziecko. Możesz przy tym podkreślić, że jesteś dumna, że twoja pociecha jest już duża i nie potrzebuje tego typu niemowlęcych gadżetów.\n5. Doceń dojrzałość dziecka\nSkoro uważasz, że malec jest już w takim wieku, że doskonale poradzi sobie bez uspokajacza i jesteś dumna z tego faktu, daj temu wyraz, zabierając go w jakieś fajne miejsce, np. na salę zabaw, na basen czy do mini zoo. Powinniście przecież jakoś tę dojrzałość uczcić! Mała porcja lodów z tej okazji również nie zaszkodzi. Niech pożegnanie ze smoczkiem kojarzy się wam jak najlepiej!\nSmoczek a karmienie piersią - ważne zasady\nCzy można oblizywać smoczek dziecka?\nTagi: smoczek, akcesoria dla dzieci, rozwój niemowlaka


Jak spędzić ferie zimowe? | Hotel Łódź\nFerie zimowe w Polsce są dobrym wyborem\nRodzice mogą za 1000-2000 złotych zorganizować dzieciom ciekawe wyjazdy. Jest to dla nich wspaniały sposób spędzania wolnego czasu. Polska w zimie jest piękna i wyjątkowa. Pełna śniegu, wielu możliwości. Dzieciaki uwielbiają odpoczywać w ciekawych miejscach, chcą miło spędzać czas. Zima to dla nich wymarzona pora roku, a odpoczynek w ciekawych miejscach to doskonała sprawa. Ferie zimowe to wspaniały relaks dla niejednej osoby.\nJak zorganizować ferie?\nMożna to zrobić samodzielnie lub poprosić o pomoc inne osoby lub biura turystyczne. Ferie organizują nieraz organizacje pozarządowe, domy kultury lub zakłady pracy. Organizatorów jest wielu, ceny są zróżnicowane, warto jednak wybrać solidnego organizatora, aby dzieci czy młodzież były pod dobrą opieką. Rodzice czasami biorą urlop i jadą z dzieciakami na ferie zimowe, samodzielnie organizując im taki relaks. Warto o tym pamiętać i miło spędzać czas podczas takiego wypoczynku. Jest to sprawa godna uwagi i nieoceniona. Dzieciaki cieszą się na każdy czas wolny. Ferie to dla nich wyjątkowa sprawa, doskonały odpoczynek.\nKiedy i gdzie wybrać się na ferie zimowe\nJeśli rodzice nie mają pieniędzy to…\nGdy rodzice nie są zasobni finansowo to dzieciaki mogą odpocząć u rodziny – u babci, cioci czy znajomych rodziców. Na wsi, w mieście lub w innym miejscu. Najważniejsze, aby były pod opieką i mogły miło spędzić czas. Niejedna osoba doceni taki relaks i zechce z niego korzystać. Dzieciaki są zachwycone wakacjami i feriami. Dorośli powinni zapewnić im miłe spędzanie wolnego czasu. Jeśli zostaną w domu to do południa może zaopiekować się nimi np. babcia czy starsze rodzeństwo, a po pracy rodzice mogą zabrać dzieciaki do kina, teatru, na basen czy w inne atrakcyjne miejsca. Takie ferie na pół gwizdka mogą mieć swój urok. Nie ma co do tego wątpliwości. Relaks przyda się doskonale i spełni swoją rolę. Warto o tym pamiętać i miło spędzać czas wypoczywając w ciekawym miejscu. Dzieciaki uwielbiają taki odpoczynek i chcą czerpać z niego pełne zadowolenie. Nie ma mowy o tym, by nie znaleźć czasu na odpoczynek i miłe spędzanie wolnego czasu. Dobry relaks to jest to, co ważne, cenne, wyjątkowe. Niejedna osoba doceni ferie, które dadzą dzieciom dużo sił do nauki w drugim semestrze nauki szkolnej. Na pewno jest to dla nich wyjątkowy zastrzyk sił oraz energii. Maluchy uwielbiają rozrywkę i miłe spędzanie wolnego czasu. Bez tego ani rusz. Nie ma mowy o tym, by dzieci nie odpoczęły dobrze podczas ferii i nie złapały nieco oddechu. Jest to dla nich sprawa ważna, celowa, dająca im doskonałe wytchnienie po miesiącach szkolnej nauki oraz wielu obowiązków.


Kolbuszowa. Trwa przebudowa sieci kanalizacyjnej - Korso Kolbuszowskie - Portal Kolbuszowa - codziennie nowe informacje | Portal Miejski Kolbuszowa\nKolbuszowa. Trwa przebudowa sieci kanalizacyjnej\nOpublikowano: 1 sierpnia 2019 17:30 2019-08-01T17:30:00.000Z\nWIADOMOŚCI Ekipy budowlane są w trakcie budowy i przebudowy sieci kanalizacyjnej w Kolbuszowej. Część prac zakończy się końcem sierpnia. Co dokładnie obejmują plany budowy?\nWszystko to w ramach projektu "Poprawa gospodarki wodno-ściekowej aglomeracji Kolbuszowa". Ekipa budowlana przebuduje kanalizację ogólnospławną w zlewni ul. Partyzantów na system kanalizacji rozdzielczej. Zostaną odtworzone drogi i chodniki.\nW ramach inwestycji zostaną wykonane nowe nawierzchnie asfaltowe wraz z chodnikami i zjazdami w ulicach: Nadziei, Dembowskiego, Goslara, Dunajeckiego, Krasickiego, Broniewskiego, Słowackiego, Konopnickiej, Kazimierza Wielkiego, Jagiellońskiej i Bora-Komorowskiego. Zostanie również wykonana nowa nawierzchnia asfaltowa w pasie drogowym ulicy Partyzantów.\nBudowa sieci kanalizacji sanitarnej zostanie wykonana wraz z przyłączami. Obejmie ona przede wszystkim południową stronę ul. Obrońców Pokoju od ul. Polnej w kierunku rzeki Nil. Za pomocą wybudowanej sieci ścieki zostaną odprowadzone do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej położonej wzdłuż rzeki Nil. Mieszkańcy rejonu ul. Nowe Miasto również doczekają się budowy sieci kanalizacji łącznie z przyłączami.\nAktualnie roboty ziemne i montażowe dotyczące budowy czy też przebudowy infrastruktury podziemnej zbliżają się do końca. Termin ich zakończenia planowany jest do końca sierpnia.\nW ubiegłym roku wykonana została budowa kanalizacji sanitarnej w Kolbuszowej Górnej. Zakończono również budowę kanalizacji sanitarnej na ul. Obrońców Pokoju. Prace obejmowały odcinek od ul. Topolowej do Nowej Wsi. Wartość projektu to ponad 15 mln złotych, gdzie dofinansowanie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wyniosło ponad 7,8 mln zł.\nZakończono prace przy przebudowie kanalizacji deszczowej w rejonie ul. 11 Listopada, a wkrótce rozpoczną się prace przy przebudowie takiej kanalizacji na ul. St. Krzaklewskiego.\nW ramach prac zostaną zlikwidowane stare istniejące kolektory deszczowe wraz z przykanalikami. W ich miejsce powstaną nowe. Prace potrwają do końca września. Wspomniane zadania finansowane są częściowo z zobowiązania ministra spraw wewnętrznych i administracji, jakie otrzymała gmina Kolbuszowa na usuwanie skutków klęsk żywiołowych na 600 tys. złotych.\nPrzez urząd miasta został ogłoszony przetarg na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w obszarze między ulicami Nowe Miasto i Piłsudskiego w Kolbuszowej. Prace obejmą roboty budowlane związane z budową sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami. Planowany termin wykonania prac to koniec października.


W których sytuacjach warto skorzystać z usług ślusarza? - Artykuły o tematyce ogólnej\nNie od dziś wiadomo, że duża część z nas zmierza do maksymalnego ochronienia swojej posiadłości. Mowa w tej sytuacji przede wszystkim o aspekcie fizycznym, tak żeby nasz przedmiot czy też nieruchomość nie stała się potencjalnym celem złodziejów. Dzięki takiemu postępowaniu z naszej strony będziemy posiadać całkowite przeświadczenie, że zdziałaliśmy wszystko, by w czasie przyszłym nie wystawić się na uszkodzenie w mieniu albo majątku.\nPraktyka wyraźnie pokazuje nam, że najczęściej do tego celu stosujemy zamki, które są w stanie efektywnie ochronić nas od niespodzianej kradzieży. W tej sytuacji trzeba jednak odnotować, że instalowane przez nas systemy w wielu przypadkach mogą ulec awarii. Niestety takie sytuacje mają w szeregu przypadków miejsce w naszym życiu, co dobitnie nie jest kategoryzowane do przyjemnych chwil. Szczęśliwie nasze problemy z niepoprawnie funkcjonującym zamkiem jesteśmy w stanie pokonać, o ile oczywiście zatrudnimy do tego zadania wyedukowanych fachowców. Do kogo musimy się w związku z tym zwrócić o pomoc, o ile nie możemy dostać się do naszego mieszkania bądź pojazdu?\nOsobą, jaka z pewnością pomoże rozwikłać nam tego rodzaju trudności to ślusarz. Mimo iż w wielu przypadkach jest to zawód pod każdym względem niedoceniany, to natomiast jest on w stanie rozwiązać problemy połączone z niepoprawnym działaniem zamków czy też mechanizmów maszyn. Niemniej natomiast proponowane współcześnie usługi ślusarskie Warszawa nie skupiają się wyłącznie na okazjonalnej pomocy. Coraz częściej w ich aspekt wchodzi bowiem w szerokim zakresie rozumiana obróbka metali, której kluczowym celem jest wykonanie modułu z wyselekcjonowanego materiału w wybranym przez nas kształcie. Taki proces jest naturalnie jak w najwyższym stopniu możliwy, pod warunkiem zastosowania do tego zadania odpowiednich narzędzi.\nChcesz poszerzyć swą wiedzę na temat przedstawiony w naszym artykule? Więc zachęcamy – kliknij odnośnik i czytaj następne interesujące wpisy.\nSkorzystanie z usług zawodowego ślusarza jest także stosunkowo łatwe, ponieważ w Internecie odnajdziemy współcześnie okazałą rzeszę fachowców, jaka oferuje nam tego typu usługi, co bez wątpienia przełoży się na znaczną oszczędność czasu z uwagi na brak niezbędności przeprowadzania bezowocnych poszukiwań.\nKategoria: Druk reklamowy Druk wieloformatowy Tagi: Fachowiec, nieruchomość, ślusarz, zamek


Legenda o Frankensteinie z Ząbkowic Śląskich | Blog podróżniczy Nasze Szlaki\nProces grabarzy z Ząbkowic Śląskich – legenda o tym jak powstał potwór Frankensteina\nPosted by Michał Baranowski | Sie 26, 2018 | Mity i Legendy | 11 |\nDawno już nie straszyliśmy na Naszych Szlakach i czas to w końcu nadrobić. Dlatego dzisiaj mam wielką „nieprzyjemność” Was troszeczkę potorturować opowieścią z grobowej krypty, a by być dokładniejszym, z siedemnastu grobowych krypt, bo taka była liczba ofiar procesu, który miał miejsce w roku 1606 w Ząbkowicach Śląskich, zwanych wtedy Frankensteinem.\nNiech krew się leje strumieniami, a zapach palonych stosów i krzyki niewinnych ofiar rozchodzą się po okolicznych polach. Zaczynajmy ząbkowicki „danse macabre”.\n17 stycznia 1606 roku ziemię Ząbkowicką otulił mroczny płaszcz kostuchy, która przybyła w te rejony zebrać krwawe żniwo. Trzeba przyznać jedno Śmierci, że zawsze jest sprawiedliwa i nie ważne czyś młody, stary, biedny czy bogaty – jak przychodzi morowe powietrze to nie patrzy w życiorys, tylko bierze ze sobą każdego napotkanego.\nZapewne pierwszy zarażony tą straszną chorobą mieszkaniec pomyślał, że to tylko cięższa grypa, bo przecież początkowe objawy te same – gorączka, ból głowy, kaszel i ogólne osłabienie. Nawet nie przypuszczał, że już niedługo duszący kaszel zamieni się w krwioplucie, a jego węzły chłonne urosną do rozmiarów wielkiego orzecha utrudniając mu oddychanie.\nRaptem trzy dni wystarczyło, by twarz chorego zsiniała, na skórze pojawił się czarny zgorzel, a oczy zaszły mgłą wieszcząc zbliżający się koniec. W końcu ostatni oddech uleciał z zapadających się pod własnym ciężarem płuc.\n– Wezwijcie grabarzy – rzekł miejscowy lekarz, zasłaniając brudną szmatą usta – Niech natychmiast zabiorą stąd zwłoki i pochowają czym prędzej.\nWieść o zmarłym wraz z posłańcem dotarła lotem błyskawicy do domu Wacława Förstera Siedzący przy palenisku zmęczony starszy mężczyzna, o dłoniach twardych jak skała właśnie dorzucał kolejne drewno do kominka, gdy chatę wypełniło pukanie do drzwi.\nWiedział co go czeka, wszak nikt tu nie zachodził w gościnę. Niestety praca grabarza mimo, że dobrze płatna niosła za sobą brzemię które nie każdy potrafił udźwignąć. On mógł. Parał się tym obrzydliwym fachem już od dwudziestu ośmiu i przyzwyczaił się do tego, że ludzie omijali go z daleka gdy szedł ulicami miasta. No cóż, grabarz zawsze kojarzy się ze śmiercią, a z nią nikomu po drodze.\nStarzec wstał, rozciągnął zbolałe plecy i podszedł do wejścia. Wysłuchał ze spokojem opowieści posłańca o nieszczęśniku, który w trzy dni od zauważenia objawów skonał w strasznych konwulsjach. Przeczucie mu mówiło, że nie będzie to jedyny trup tej zimy, którego będzie musiał pochować. Nie mylił się.\nCzarna śmierć niedługo po pochówku zaczęła dziesiątkować mieszkańców miasta. Najpierw zmarła rodzina pierwszej ofiary, następnie kilku sąsiadów którzy przyszli pomóc choremu w potrzebie, a potem sąsiedzi sąsiadów. Zaraza rozprzestrzeniała się w błyskawicznym tempie, co rusz zabierając kogoś na tamten świat. Strach opanował ulice – przezorni kupcy zamknęli kramy, a karczmy dotąd pełne gwaru , śpiewu i pijackiego bełkotu umilkły. Wszyscy jak jeden mąż pochowali się w swoich domostwach starając się ujść przed bezlitosnym wzrokiem Kostuchy.\nJedynie grabarz, od zawsze ze śmiercią za pan brat, pracował jak nigdy dotąd\n– Który to już dzisiaj? – rzekł do swojego pomagiera, rozcierając zbolałe dłonie – dziesiąty powiadasz? Jak tak dalej pójdzie to całe miasto będę musiał zagrzebać. Musimy nająć kogoś do roboty, sam nie dam rady. – dodał\nW niedługim czasie przy transporcie zwłok i pochówku pracowało już ośmiu grabarzy. Mimo tylu rąk do pracy zajęcia nie brakowało nikomu. Minęła zima, ponura wiosna i jeszcze gorsze lato, podczas którego zwłoki psuły się jeszcze szybciej, co zmuszało do jeszcze bardziej wytężonego wysiłku. Grabarz skończył liczyć już ilość trupów, które pochował od zimy.\nNie, żeby nie chciał wiedzieć, ale po kolejnej setce po prostu stracił rachubę. Początkowo żal ściskał mu serce gdy chował tych najmłodszych, ale po pewnym czasie i kolejnej niczemu winnej ofierze, przyzwyczaił się. Jak sam pewnego wieczoru stwierdził patrząc w popękane lustro – okrzepł. Już nie czuł smutku i strachu wpatrując się w kolejne zamglone oczy, przyzwyczaił się.\n– To tylko praca – mówił sam do siebie gdy padał wieczorem umęczony na łóżko. Po czym zasypiał kamiennym snem.\nPijaństwo i plotki\n– Twoi wspólnicy urządzili pijacką burdę – rzekł na początku września 1606 roku do grabarza strażnik miejski – Nie chcieli zapłacić za wyżłopaną okowitę. Zapłacisz za nich? – Grabarz zmarszczył brwi i nie zastanawiając się długo odparł.\n– Sami pili, sami płacą – po czym zatrzasnął lekko spróchniałe drzwi chaty i wrócił do wygrzanego łoża. Wtedy jeszcze nie mógł przeczuwać, że odmowa zapłaty wywoła lawinę oszczerstw i plotek na jego temat, która ostatecznie doprowadzi go skrępowanego na miejsce kaźni.\n– Nie zapłacił za nas – rzekł trzeźwiejący pomocnik grabarza do swojego kompana z którym jeszcze niedawno zasiadał w karczmie – wybatożą nas jak nic, o ile nie czeka nas coś gorszego. Mówiłem Ci, że tak będzie. Tyrać za niego to my musimy, a on tylko spija śmietankę. Zapełnił sakwę naszą ciężką pracą, a teraz pożałował grosza.\n– Cham jeden. Jeszcze tego pożałuje – po czym splunął zieloną mazią na kamienną posadzkę.\n– Twierdzi Pan, że zaraza to wina grabarza Förstera? – śledczy z niedowierzaniem spojrzał na brudnego, śmierdzącego wietrzejącym alkoholem pomocnika kopidoła\n– jest Pan pewien swoich słów? Tak? – nerwowo zaciskający dłonie chłop lekko skinął głową\n– No cóż – kontynuował śledczy – Sprawdzimy to, choć wątpię byśmy coś znaleźli.\n– Co jest w tych pojemnikach? – uzbrojony w muszkiet strażnik zmarszczył brwi zadając pytanie Wacławowi. Dreszcz przebiegł po plecach doświadczonego grabarza, a zimna kropla potu spłynęła mu ze skroni. Nerwowo spojrzał na twarze ludzi zebranych w jego domostwie, wpatrujących się w niego podejrzliwie.\n– To nic takiego – powiedział zmuszając się do uśmiechu – to nic takiego…przysięgam! – starał się jak mógł wyjaśnić co się znajduje w pojemnikach , ale słowa uwięzły mu w gardle. Jak wytłumaczyć, że dorabiał sobie na boku tworząc medykamenty na bazie zwłok. Zamilkł.\nTortury i szybki proces\nWystarczyła jedna plotka, niczym mały kamyk rozpędzający potężną lawinę skalną, która spowodowała błyskawiczny rozwój niefortunnych zdarzeń pociągających za sobą szereg aresztowań. Jak można się domyślić pierwszymi, którzy trafili w ręce kata był Wacław Förster i jego pomocnik Jerzy Freidiger.\nPotem przed obliczem oprawcy stanął wskazany przez swoich towarzyszy grabarz ze Strzegomia wraz ze swym pomocnikiem. Ten z kolei, podczas przypalania żelazem, wyjawił kolejnych uczestników niecnego procederu, aż w końcu sale więzienne wypełniło siedemnaście osób wśród których się znaleźli -grabarze, pomocnicy i żebracy.\nRozżarzone cęgi rwały ciało oskarżonych, a ich opętańczy krzyk rozchodził się echem po całym mieście. Długo nie trwało jak skryba zapisał kilka stron zeznań w których to grabarz i jego pomocnicy przyznają się do umyślnego trucia mieszkańców przy pomocy sporządzonych mikstur.\nTo właśnie za pomocą znalezionego proszku mieli rozprzestrzeniać zarazę w mieście Frankenstein. Rozsypywali ją na progu domostw, smarowali klamki i kołatki. Oprócz tego w trakcie tortur przyznali się do rozkradania majątku ofiar zarazy, bezczeszczenia ich zwłok, wycinania płodów z brzemiennych kobiet i zjadania ich serc, a także rabunku obrusów z kościoła i dwóch zegarów, które miały posłużyć im do magicznych obrzędów.\nObraz makabry, w jakiej mieli uczestniczyć oskarżeni był przerażający i po szybkim procesie, który odbył się przy wiwacie pozostałych przy życiu mieszkańców Ząbkowic, wydano wyrok\nGazeta wydana w Augsburgu „Newe Zeyttung” tak relacjonowała przebieg kaźni:\nNajpierw ich wszystkich oprowadzano po mieście. Potem rozdzierano ich rozżarzonymi obcęgami i oderwano im kciuki. Starszemu grabarzowi oraz jednemu z pomocników mającemu 87 lat obcięto prawe dłonie i przybito je do pręgierza. Potem obu razem przykuto do tego słupa, z daleka zapalano ogień i ich upieczono.\nNowemu grabarzowi ze Strzegomia rozżarzonymi obcęgami wyrwano członek męski. Potem i jego wraz z innymi przykuto do słupa, gotowano i pieczono. Pozostałe osoby wprowadzono na stos i spalono.\nJednak co ma do tego doktor Frankenstein i jego potwór, stworzony z pozszywanych ciał?\nIstnieje legenda, że to właśnie ten proces przyczynił się pośrednio do jego powstania. Spotkanie, które zrodziło doktora Frankensteina odbyło się latem 1816 roku. Dziwny to był okres, pełen anomalii pogodowych – w lipcu padał śnieg, mróz niszczył plony, a słońce schowane było za grubą warstwą chmur praktycznie cały czas.\nLato bez słońca, bo tak je nazwano, nie sprzyjało wędrówkom, dlatego wszyscy szukali innego zajęcia, by zwalczyć chandrę powodowaną brakiem witaminy D. Na ten sam pomysł co pozostali, wpadła grupka przyjaciół, którzy w wynajętej willi nad jeziorem genewskim postanowili zorganizować wieczór duchów i opowieści z krypty.\nW tym zacnym gronie znalazł się Georg Byron, Mary Shelley i jej mąż Percy, a także młody lekarz John Polidori. Zgodnie z zasadami opracowanymi przez Byrona, każdy z nich miał przygotować i opowiedzieć jak najstraszniejszą znaną im opowieść, po czym stworzyć na ich podstawie własną historię.\nTo właśnie wtedy jedno z nich wyciągnęło pożółkły zwitek gazety „Newe Zeyttung” z rycinami przedstawiającymi domniemane przestępstwa, których dopuścili się Ząbkowiccy grabarze, które na tyle utkwiło w pamięci Maryy Shelley, że bezzwłocznie o spotkaniu przystąpiła do realizacji pomysłu.\nDziesięć miesięcy później Mary Shelley postawiła ostatnią kropkę w rękopisie, który już niedługo miał podbić świat.\nPotwór Frankensteina ożył!\nPreviousSopot – Nadmorskie atrakcje, zwiedzanie i ceny\nNextFaro w Portugalii – Czaszki i pomarańcze\nAngelus silesius minor dnia 3 września 2018 o godz. 16:56\nLegenda miejscowa jest dość ponura, ale pani Shelley zrobiła z niej historię o poszukiwaniu miłości. Na tym polega siła literatury.\nIzabela Hajda dnia 31 sierpnia 2018 o godz. 13:30\nFajne są tez wasze legend, mimo że często się boję to i tak czytam dalej 🙂 Strona też fajna !\nMichał Baranowski dnia 31 sierpnia 2018 o godz. 20:48\n„Strasznie” cieszą nas takie komentarze. Normalnie dają nam siły na wyszukiwanie jeszcze ciekawszych opowieści 🙂\nIzabela Hajda dnia 2 września 2018 o godz. 22:52\nWięc czekam na te „jeszcze ciekawsze opowieści” drogi Panie Michale 😛\nEwelina dnia 27 sierpnia 2018 o godz. 17:24\nTym razem bardzo mroczna opowieść… Podoba mi się ? pozdrowionka!\nMichał Baranowski dnia 31 sierpnia 2018 o godz. 20:46\nNo czasami trzeba postraszyć 🙂 Także pozdrawiam.\nRadek dnia 27 sierpnia 2018 o godz. 17:09\nTo nie legenda tylko jakiś horror\nMichał Baranowski dnia 27 sierpnia 2018 o godz. 19:03\nCzasami trzeba postraszyć troszeczkę\nMoniaM dnia 27 sierpnia 2018 o godz. 09:54\nNie miałam pojęcia że Frankenstein jest w jakikolwiek sposób związany z Polską a tu proszę. Człowiek całe życie się uczy.\nKamila dnia 27 sierpnia 2018 o godz. 09:50\nDobra legenda i dobrze napisana w formie opowiadania. Dobrze ci to wychodzi.\nMichał Baranowski dnia 27 sierpnia 2018 o godz. 19:02\nA dziękuję 😛


Debata ekspercka w V Liceum Ogólnokształcącym w Białymstoku: Dla każdego dziecka- dzieciństwo\n„Dziecko jest istotą rozumną, zna dobrze potrzeby, trudności i przeszkody swojego życia. Nie despotyczny nakaz, narzucone rygory i nieufna kontrola, ale taktowne porozumienie, wiara w doświadczenie i współpraca.” (Janusz Korczak) Wydaje się, że większość z nas zna podstawowe prawa dziecka: prawo do życia, do swobody myśli, sumienia, wyznania, do prywatności, do dostępu do informacji i […]\nNajważniejsze wydarzenia z życia szkoły w listopadzie po zmianach terminów: 13.11.2019 r. – konkurs pieśni patriotycznych dla klas pierwszych (4-5 godz. lekcyjna); 18.11.2019 r. – debata z okazji 30. rocznicy uchwalenia Konwencji o prawach dziecka pod tytułem „Dla każdego dziecka- dzieciństwo”– godz. 12- ( uczestniczą klasy I i II o profilu dziennikarskim i prawno-administracyjnym); 21.11.2019 […]\nV LO na białostockim biegu „Biegnę dla Niepodległej”\nReprezentacja V LO na białostockim biegu „Biegnę dla Niepodległej”. Udział wzięło 5 sztafet 3-osobowych z naszej szkoły, pokonując dystans 10km!!! 1. sztafeta kl I EN: Laura Wróbel Julita Kostecka Klaudia Wasiluk 2. sztafeta kl I AN: Izabela Wdziękońska Weronika Czaczkowska Julia Maluszewska 3. sztafeta kl AN : Gabriela Maliszefska Karolina Stankiewicz Izabela Kosobudzka 4. sztafeta […]\n10 listopada w SDK „Danceoffnia” odbył się pokaz taneczny w wykonaniu naszych uczennic w ramach projektu „Więcej niż tańczące parabole”. Tancerki zaprezentowały spektakl tańca współczesnego w reżyserii i choreografii Doroty Baranowskiej. Było dużo emocji, energii i nieoczekiwanych rozwiązań tanecznych. Gratulujemy!!! AJ\nJuż po raz trzeci V LO przystąpiło do ogólnopolskiego projektu „Upoluj swoją książkę” . Czytaj PL to największa akcja czytelnicza w kraju, a być może także i na świecie. W ramach projektu , który odbywa się w dniach 2-30 listopada br., będziecie mogli zupełnie za darmo przeczytać 12 bestsellerowych e-booków i audiobooków. Do szkoły trafiły […]