70 lat temu sekretarzem generalnym PZPR został Bolesław Bierut | dzieje.pl - Historia Polski\nAKTUALIZACJA: 16.01.2019, PUBLIKACJA: 21.12.2018 Wiadomości , Artykuły historyczne\nBolesław Bierut przy lekturze „Trybuny Ludu". Warszawa, 1950 r. PAP/CAF\nZ rzeczy pewnych wiemy tyle, że urodził się w 1892 r. w Rurach Brygidkowskich pod Lublinem, w wielodzietnej rodzinie chłopskiej. Choć nawet to nie jest do końca pewne, bo jeśli matka istotnie była po prostu niewykształconą chłopką z Łążka Chwałowskiego, to już przypadek ojca nie jest oczywisty. Po pierwsze, walczył w Powstaniu Styczniowym jako kawalerzysta. Teoretycznie jest możliwe, by kawalerzystą został wówczas włościanin, ale to mało prawdopodobne. Charakterystyczne też, że kiedy rodzina przeprowadziła się do Lublina, otrzymał on posadę u hrabiego Tarnowskiego przy sprzedaży części majątku. Osoba niepiśmienna nigdy podobnego zajęcia nie mogłaby otrzymać. Co jest zatem prawdą, a co legendą stworzoną na potrzeby kultu władzy Bieruta – trudno dzisiaj mieć całkowitą pewność.\nWiele jednak świadczy o tym, że Wojciech Bierut był osobą wykształconą. Sugerują to zresztą ambicje rodziców. Bolesław był najmłodszym z sześciorga pozostałych przy życiu dzieci z ubogiej z pewnością rodziny, ale znaleziono dość funduszy, by posłać go do szkoły powszechnej, a także do kościoła, w którym służył jako ministrant. To ostatnie świadczy też o tym, że była to rodzina religijna – zapewne w tradycyjny, wiejski sposób, co do końca życia zostawiło ślad również w Bolesławie. W pierwszych latach swoich rządów uczestniczył w uroczystościach religijnych, fundował odbudowę kościołów, a swoją przysięgę prezydencką zakończył słowami: „Tak mi dopomóż Bóg”. Niełatwo dziś mieć pewność, ale prawdopodobnie nie widział żadnej sprzeczności między komunizmem a katolicyzmem – i jedno, i drugie przyjmował w naturalny, nieco bezrefleksyjny sposób.\nZnacznie łatwiej ustalić, w jaki sposób do młodego chłopaka z peryferyjnych dzielnic Lublina dotarł socjalizm. Mogło to nastąpić, gdy miał osiem lub dziewięć lat – wtedy właśnie jego starsza siostra Antonina Miłkowska rozpoczęła pracę w nielegalnej warszawskiej drukarni „Robotnika”, organu Polskiej Partii Socjalistycznej (do 1900 r. jego redaktorem był Józef Piłsudski). Nie ma wątpliwości, że działacze ugrupowania bywali w jego lubelskim domu, jego kontakt z wywrotową wówczas i z pewnością kuszącą dla chłopca w jego wieku ideą był raczej oczywisty.\n„Emisariusze polityczni, bojowcy, chętnie korzystali ze schronienia w mieszkaniu Bierutów. Widywałem ich śpiących bezpiecznie w pokoju na rozesłanej słomie” – wspominał kolega Bolesława z tamtych lat, Józef Dominko, i nie ma powodów, by mu nie wierzyć. Tak właśnie działała wtedy konspiracja. W oficjalnych biografiach bardzo podkreślano kluczową rolę, jaką Bierut miał odegrać w słynnym strajku szkolnym, jaki wybuchł podczas rewolucji 1905 r. Miał być tym, który rzucił kałamarzem w portret cara, dając tym samym sygnał do rozpoczęcia buntu. Wersję tę jednak wyśmiewał nawet on sam. Podczas sesji naukowej poświęconej rewolucji mówił: „Muszę najpierw zacząć od legend, które krążą, i nawet tu były odczytane, na temat mojej roli w 1905 r. Ja byłem dzieckiem – miałem trzynaście lat i żadnej roli w rewolucji nie wypełniałem”.\nZresztą dziwny był upór hagiografów Bieruta przy powtarzaniu wersji o jego roli w tym epizodzie. Był to przecież strajk niemający nic wspólnego z socjalizmem. Uczniowie walczyli o prawo do nauki języka polskiego. Tak czy inaczej, faktem jest, że wraz z tysiącem innych lubelski uczniów brał udział w proteście i został wówczas karnie zwolniony ze szkoły. Jako trzynastoletni chłopiec zaczął zatem pracować. Początkowo na budowie, później jako gazeciarz, wreszcie zaczął się uczyć drukarstwa. To ostatnie świadczyłoby z jednej strony o jego zaangażowaniu ideowym – drukarstwo było jedną z najważniejszych czynności w socjalistycznej propagandzie – z drugiej strony o twardym stąpaniu po ziemi. Był to po prostu zawód wysoko ceniony.\n„Był drukarzem, a przed wojną zawód ten uznawano za elitarny. Jeszcze w 1947 r., kiedy pracowałem w PPS-owskim +Robotniku+, drukarze poprawiali nam teksty, byli partnerami dziennikarzy” – wspominał historyk i polityk komunistyczny Andrzej Werblan.\nW drukarni Bierut poznał Jana Hempla – socjalistę, członka PPS, podróżnika, a przy okazji dziennikarza „Kuriera Lubelskiego”. Na tamtym etapie stał się on dla niego postacią przełomową. Jego dziwne, mesjanistyczno-pogańsko-antykapitalistyczne poglądy, pożenione w dość pokrętny sposób z mistyką wschodu, musiały robić duże wrażenie na młodych chłopcach, którzy skupili się wokół tej nietuzinkowej postaci. Zwłaszcza gdy łączył je z barwnymi opowieściami o podróżach po Mandżurii, Cejlonie, Ameryce Południowej… Pod wpływem Hempla młody Bierut zrobił dwie rzeczy. Po pierwsze, podjął naukę w szkole handlowej. Po drugie zaś, w 1912 r. zapisał się do PPS-Lewicy, partii powstałej po rozłamie PPS-u i w odróżnieniu od PPS-Frakcji Rewolucyjnej wyraźnie dryfującej w kierunku internacjonalistycznego komunizmu.\nJest to jeden z najciekawszych, a jednocześnie najbardziej zagadkowych okresów w życiu Bieruta. Wyraźnie kusi go idea socjalistyczna, ale po jego ruchach można odnieść wrażenie, iż bardziej pociąga go atmosfera konspiracji, antycarskiego spisku niż próba wcielania w życie utopijnych haseł. Angażuje się, jest z pewnością ceniony przez towarzyszy, a jednocześnie coraz lepiej znany policji – musi się ukrywać, wyrabia sobie lewe papiery… Jednak w jego zachowaniu jest też coś bardzo zdroworozsądkowego, może nawet drobnomieszczańskiego. Zgodnie z sugestią Hempla podejmuje wówczas naukę w szkole handlowej, a dzięki jego wpływom zaczyna robić karierę w spółdzielczości spożywczej.\nU progu niepodległości jest nawet Bierut pod wieloma względami wzorowym obywatelem, z pewnością nie ubogim i raczej szanowanym przez współpracowników oraz przełożonych. Bardzo także dba o maniery. Ktokolwiek kiedykolwiek coś o nim mówił – niezależnie od opinii podkreślał jego kulturę osobistą, wobec kobiet wręcz szarmancką. To nie był typ zawodowego rewolucjonisty. Wymowne jest zresztą to, że kiedy w grudniu 1918 r. PPS-Lewica zjednoczyła się z Socjaldemokracją Królestwa Polskiego i Litwy, tworząc Komunistyczną Partię Robotniczą Polski – Bierut formalnie został jej członkiem, jednak jego aktywność spadła wtedy niemal do zera. Ożenił się, zamieszkał w Warszawie; wiele wskazywało na to, że może zostać po prostu cenionym spółdzielcą. Dlaczego stało się inaczej?\n„Idealistyczne podejście do zjawisk społecznych, cała mistyka, swoista religijność, wszystko to zaczęło opadać z Hempla jak znoszony płaszcz. Hempel przeobraził się w marksistę i działacza bolszewickiego” – wspominał Dominko, przyznając jednocześnie, że w dokładnie ten sam sposób na wybuch rewolucji rosyjskiej zareagował Bierut: „Światopogląd ten od dawna kiełkował w nim i rozwijał się, zwłaszcza od momentu zetknięcia się z SDKPiL-owcami na terenie Warszawy”.\nPrawda czy kolejna wersja legendy? Nie sposób tego dziś zweryfikować, faktycznie jednak w połowie lat dwudziestych XX wieku zaczyna się komunistyczna kariera Bieruta. Być może pod przykrywką wzorowego spółdzielcy, męża i ojca krył się nader sprawny, ideowo oddany sprawie konspirator? Z całą pewnością w 1925 r. partia wysyła go do Moskwy, gdzie uczestniczył w dziewięciomiesięcznym kursie, tzw. Szkole Partyjnej Komunistycznej Partii Polski, po jego ukończeniu został zaś kierownikiem Centralnej Techniki KPP. Nie było to przesadnie eksponowane stanowisko, ale dla władz – szczególnie po zamachu majowym Piłsudskiego (początkowo popartym przez komunistów) – było wystarczającym pretekstem do podjęcia ścisłej inwigilacji, a wkrótce, 15 stycznia 1927 r., aresztowania. Ciekawostką jest opinia, jaką wystawił wówczas Bierutowi Zygmunt Zaremba – jedna z najwybitniejszych postaci Polskiej Partii Socjalistycznej, socjalista, niemający jednak nic wspólnego z komunizmem: „B. Bierut należał do grupy najlepszych, najszlachetniejszych i najbardziej oddanych pracy spółdzielczej działaczy, całkowicie pochłonięty pracą gospodarczą, wątpliwe jest, by mógł odgrywać jakąś rolę polityczną”.\nCzyżby Zaremba nie wiedział o zaangażowaniu Bieruta w KPP? A może samemu będąc w opozycji względem sanacyjnych rządów, nie chciał sypać? Wydaje się to dość zaskakujące, Bierut był bowiem aresztowany już wcześniej – dwukrotnie pod koniec 1923 r., również dwa razy w roku następnym. Tak czy inaczej, wyszedł na wolność już w kwietniu. W kraju nie miał już jednak możliwości pracowania. Sanacyjne tajne służby były coraz bardziej rozbudowane, a infiltracja środowisk komunistycznych naprawdę głęboka.\nJeszcze w tym samym roku Bierut, z lewym paszportem i pod fałszywym nazwiskiem, po raz kolejny wyjeżdża do sowieckiej Rosji. I musiał być już wtedy cenionym działaczem, skoro skierowano go na studia do tzw. Leninówki, czyli Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej, którą historyk Andrzej Garlicki określił niegdyś „wysokim stopniem wtajemniczenia”. Szkolono tam z ekonomii ZSRS, czytano Marksa, Engelsa i Lenina, lecz uczono także zasad konspiracji, fałszowania dokumentów, pracy wywiadowczej, z pewnością również posługiwania się bronią i podstaw dywersji.\nTak przeszkoleni absolwenci byli rozsyłani przez Komintern do pomocy przy organizowaniu formacji komunistycznych w różnych krajach i taki też los czekał Bieruta. Nie znamy szczegółów, ale wiadomo, że przez pewien czas szkolił komunistycznych działaczy w Austrii, Czechosłowacji i Bułgarii. To ważne, bo świadczy o tym, że Moskwa widziała w nim już nie polskiego komunistę, lecz komunistę radzieckiego – kogoś ponad lokalnymi rozgrywkami frakcyjnymi. Bierut był już w tamtym czasie „człowiekiem Moskwy” – pozbawionym narodowości, internacjonalistycznym rewolucjonistą – choć może bardziej aparatczykiem.\n„Komunistyczni działacze nie musieli być żadnymi podwójnymi agentami. Oni byli głębokimi, ideologicznymi stronnikami Związku Radzieckiego. Stosunek do Związku Radzieckiego był czymś takim, jak stosunek ludzi bardzo wierzących do zwierzchnictwa Kościoła”.\nBierut nie pracował tam jednak długo. Już w grudniu 1933 r. został aresztowany i skazany na siedem lat więzienia. Są różne teorie na temat tego aresztowania. Niektórzy twierdzą, że obserwując czystki dokonywane przez Moskwę w lokalnych partiach komunistycznych, sam oddał się władzom, ale jest to mało prawdopodobne. Psychologicznym paradoksem tych czystek było to, że komuniści ich nie zauważali – właśnie z tych powodów, o których mówił Werblan.\nJednak aresztowanie Bieruta było najlepszym, co mogło mu się przytrafić. W czasie gdy odsiadywał wyrok, KPP została decyzją Stalina rozwiązana, a większość przebywających wówczas w Rosji polskich komunistów – zgładzona. Nawiasem mówiąc, został w międzyczasie wykluczony z partii pod zarzutem „zachowania niegodnego komunisty” podczas rozprawy – on sam jednak dowiedział się o tym dopiero w czasie II wojny światowej. Z więzienia wyszedł w 1938 r. na mocy amnestii.\nPo wybuchu wojny opuścił Warszawę i wyjechał do Lublina, by tam przygotować komitet rewolucyjny. Jeśli nie wiedział wcześniej o planowanym ataku Rosjan na Polskę, było to działanie dziwne – pod okupacją niemiecką z pewnością nie dałoby się zrobić żadnej rewolucji. 17 września 1939 r. Bierut z grupą towarzyszy byli gotowi na przyjęcie Armii Czerwonej, kiedy jednak okazało się, że nie wkroczy ona tak szybko do miasta – musieli z niego uchodzić na tereny już przez nią zajęte. Początkowo Bierut działał na Ukrainie. Nie była to żadna eksponowana rola – organizował szkolenia polityczne, agitował za oderwaniem ziem wschodnich od Polski, organizował pomoc dla byłych więźniów politycznych, wreszcie został kierownikiem hotelu robotniczego w Kijowie.\n„Do Warszawy, tj. na Pragę, jeździł z Lublina kilkakrotnie. Za którymś razem pojechaliśmy w czwórkę, tj. towarzysz Osóbka-Morawski z Wisłą i ja z towarzyszem Bierutem. W Warszawie dano nam locum w jakimś ocalałym częściowo, jak się okazało, pałacyku. Tam dostaliśmy do dyspozycji jeden duży pokój. Stały tam dwa łóżka, na jednym spali więc towarzysz Bierut z Osóbką, a na drugim, tym samym pokoju, ja z Wisłą. Takie to były czasy. Pobyt na Pradze nie był zbyt bezpieczny, gdyż ciągle jeszcze trwał ostrzał. W pewnej chwili otworzyłyśmy z Wisłą drzwi, jak nam się wydawało, do sąsiedniego pokoju, a okazało się, że pokoju tam żadnego nie było, a po prostu pusta przestrzeń. Po parodniowym pobycie w Warszawie wróciliśmy do Lublina”.\nPoczątkowo komunistyczne władze na terenie Polski nie czuły się pewnie i nie były brutalnie represyjne. Zmiana metod działania nastąpiła na wyraźne żądanie Stalina, a Bierut był mu całkowicie powolny. W jego obecności 26 kwietnia 1945 r. podpisano w Moskwie „Układ o przyjaźni, wzajemnej pomocy i powojennej współpracy polsko-sowieckiej”, którego sygnatariuszami byli Józef Stalin i Edward Osóbka-Morawski. Był to faktycznie hołd lenny złożony sowieckiej Rosji.\nBierut był głową państwa i wszystkie represje, jakie wprowadzono w Polsce po wojnie, odbywały się za jego wiedzą i przyzwoleniem. Aresztowania żołnierzy podziemia, rozbudowa aparatu bezpieczeństwa, terror NKWD – Bierut jest odpowiedzialny za wszystkie te działania. Jego odpowiedzialności nie osłabia to, że działał na konkretny, wielokrotnie powtarzany rozkaz Stalina.\n5 lutego 1947 r., po sfałszowanych wyborach do Sejmu, został ogłoszony prezydentem. Po odsunięciu od władzy, a później aresztowaniu swojego największego konkurenta i oponenta Władysława Gomułki skupił w swoich rękach właściwie całą władzę w państwie, zwłaszcza wówczas, gdy po połączeniu PPR z PPS został również sekretarzem generalnym PZPR, a jeszcze bardziej, kiedy dwa lata później – jeszcze nieformalnie – kierował także Radą Ministrów (formalnie od 1952 r.).\n„Sierpień 1955 r. towarzysz Bierut spędzał w Nałęczowie. Właśnie w czasie tego urlopu zapadł na grypę. Po powrocie do Warszawy za moją namową i na moją prośbę porozumiano się z władzami radzieckimi, które zaprosiły towarzysza Bieruta do Związku Radzieckiego na kurację. Przebywał w Berwisze. Był strasznie słaby, wyczerpany, ale tam otoczony był troskliwą opieką lekarzy i całego personelu. Przebywał tam dość długo. Nastąpiła lekka poprawa, ale po powrocie do Warszawy znów pogrążył się w pracy, nie bacząc na stan zdrowia, nie oszczędzając się zupełnie. Pewnej nocy, w grudniu tego roku znów zapadł na zdrowiu. Byliśmy w Konstancinie, gdzie miał przydzieloną willę i gdzie wyjeżdżał, gdy był zmęczony. Około 4-ej nad ranem zawiadomił mnie, że czuje się źle i potrzebuje pomocy lekarskiej. Powiedziałam, że zaraz sprowadzę prof. Fejgina, pod którego opieką pozostawał, ale gdy to usłyszał, rozgniewał się i powiedział – nie sprowadzajcie mi tu profesorów, proszę mi sprowadzić pierwszego lekarza z książki telefonicznej”.\n„Pokój zamieniono w salę szpitalną. Kręciło się pełno obcych osób, lekarzy, profesorów. Zadzwoniłam do Warszawy, powiedziałam, że tow. Bierut miał zapaść, że jest źle, że proszę, ażeby przyjechali. Przyjechał Berman i prof. Fejgin, ale nie pokazywali się tow. Bierutowi, nie chcąc go niepokoić. Nie wiedział więc o ich przybyciu do Moskwy”.\nWreszcie notatka z 12 marca 1956 r.: „Tam zastałam już profesorów Markowa i Fejgina. Jeden trzyma rękę, drugi robi jakiś zastrzyk, miny mają skupione. Wreszcie odwracają się, opadają im dosłownie ręce. Chory nie żyje. Była godzina 11 czasu moskiewskiego, czyli 9 rano naszego czasu”. (PAP)\nCytaty w tekście podane za książką Piotra Lipińskiego „Bierut. Kiedy partia była bogiem” (Wydawnictwo Czarne, 2017)


Nabór wniosków, NFOŚiGW: Ryś, Kawka, PGN, gospodarka odpadami: "Mamy wcale niemało pieniędzy" - Ochrona środowiska\nNabór wniosków, NFOŚiGW: Ryś, Kawka, PGN, gospodarka odpadami: "Mamy wcale niemało pieniędzy"\nWłodzimierz Kaleta • 12 listopada 2015 - 06:40\nSamorządowcy wykonują najróżniejsze, z reguły bardzo trudne i czasami niepopularne zadania - uważa Małgorzata Skucha, prezes NFOŚiGW.\n- Nasza oferta dla samorządów jest tak szeroka, że praktycznie nie ma obszaru, w którym gminy nie mogłyby korzystać ze wsparcia - mówi Małgorzata Skucha, prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Jakie to programy i na co mogą liczyć samorządy?\nZa samorządowcami przez lata ciągnęła się opinia, że ochrona środowiska to w hierarchii gminnych zadań jedno z ostatnich. To się zmieniło?\nMałgorzata Skucha, prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej: Nie zgadzam się z takimi poglądami. Z samorządami współpracuję od 1993 r. Zakładałam WFOŚiGW w Bielsku-Białej i w ciągu pięciu lat mojej pracy w bielskim Funduszu spośród 51 gmin województwa tylko jedna nie skorzystała z ofert wojewódzkiego funduszu. Pozostałe bardzo aktywnie korzystały ze środków na ochronę środowiska. Od tego czasu wiedza i kompetencje samorządowców bardzo wzrosły.\nOchrona środowiska, gospodarka wodno-ściekowa to zadania własne gmin i jeden z najważniejszych obszarów, wymagających poprawy, z którymi musiały zmierzyć się po wejściu do Unii Europejskiej. Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych (KPOŚK), przyjęty w 2003 r., identyfikował aglomeracje, w których trzeba realizować te projekty – miejscowości powyżej 2 tys. równoważnej liczby mieszkańców.\nZatem każda niemal gmina ma wpisany ten obszar w swoje kluczowe działania. W KPOŚK koszty inwestycji oceniono na 70 mld zł. Tylko koszt inwestycji współfinansowanych przez NFOŚiGW wyniósł 42 mld zł. Powstało wiele oczyszczalni ścieków, systemów kanalizacji, stacji uzdatniania wody. Oczywiście obszar ten wciąż wymaga wsparcia, choć potrzeby są już zdecydowanie mniejsze.\nWciąż jednak słyszymy, że rosną góry śmieci i liczba nielegalnych składowisk. Samorządowcy nie poradzili sobie z władztwem nad odpadami. Z realizacją zapisów ustawy śmieciowej w praktyce wciąż mają problemy.\n– To prawda, ale rozwiązanie tych problemów, jak zawsze w przypadku każdej ważnej zmiany, wymaga czasu, a także – co może najtrudniejsze – zmiany mentalności, by na przykład mieszkańcy, płacąc za odbiór odpadów, mieli świadomość, że nic nie zyskują na wożeniu śmieci do lasu ani spalaniu ich w piecu.\nNiestety ten proceder wciąż jeszcze ma miejsce. Z danych Ministerstwa Środowiska wynika, że to głównie z firm nieobjętych systemem zbierania odpadów, śmieci lądują w lasach i na nielegalnych wysypiskach. Świadczy o tym struktura tego, co tam trafia.\nTwierdzenie, że samorządowcy nie poradzili sobie z władztwem nad odpadami, uważam za zbyt daleko idące. System odbioru odpadów, ustanawiania opłat i ich poboru, a także system przetwarzania odpadów – funkcjonuje. W pierwszej kolejności wdrażania ustawy o zachowaniu porządku i czystości w gminach samorządy skupiły się na celach dla nich najważniejszych – to znaczy na wdrażaniu systemu zbierania odpadów.\nChodziło o to, by przejście na nowe zasady zbierania odpadów było jak najmniej uciążliwe i jak najmniej kosztowało. Jedne gminy radzą sobie z tym lepiej, inne gorzej, ale nie ma podstaw do negowania całego systemu.\nMoże ustawa, jeśli ma być skuteczniejsza, wymaga poprawek?\n– Nie zwalajmy wszystkiego na ustawy, ponieważ wszystkiego i tak nie da się zadekretować. Nawet najlepsze ustawy niczego nie załatwią, jeśli ich treści nie trafią do świadomych odbiorców, odpowiedzialnych partnerów.\nPotrzeba zdrowego rozsądku i elementarnego, racjonalnego podejścia do praktycznego wykonywania ustawowych zapisów. Byłoby to z dużą korzyścią dla wszystkich. Trzeba budować pomoc dla samorządów, pokazywać dobre praktyki, korzystać z doświadczeń innych krajów.\nNarodowy Fundusz w tym zakresie wspiera samorządy. W poprzedniej perspektywie finansowej 2007-2013 na gospodarkę odpadami przeznaczono 3,6 mld zł, a sam NFOŚiGW pożyczył beneficjentom ok. 1,4 mld zł na uzupełnienie wkładu własnego. Wybudowano szereg instalacji przetwarzania odpadów komunalnych, finansowanych ze środków krajowych i UE. Podpisaliśmy 25 umów na największe w tym zakresie inwestycje (mniejsze zadania wdrażane były przez WFOŚiGW), w tym 6 na budowę spalarni oraz zakładów mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów.\nOczywiście wciąż konieczne jest budowanie świadomości wokół zapisów ustawy odpadowej. Tę edukację powinno zaczynać się w szkole podstawowej, a nawet przedszkolu. W jej ramach Fundusz przygotowuje wiele konkursów, m.in. propagujących recykling odpadów.\nNo właśnie, do 2020 r. połowa odpadów z gospodarstw domowych musi zostać poddana odzyskowi bądź recyklingowi. Uda nam się to?\n– To rzeczywiście duże wyzwanie. Od stycznia 2016 r. niewiele odpadów będziemy mogli kierować na składowiska. Aby osiągnąć poziom 50 proc. recyklingu odpadów lub przygotowania ich do ponownego użytku, będziemy musieli m. in. spełnić wymogi w zakresie zwiększenia poziomów selektywnej zbiórki z jednoczesnym zmniejszeniem ilości odpadów odbieranych w postaci zmieszanej, a także zwiększyć poziom recyklingu odpadów zbieranych selektywnie.\nŚrodki NFOŚiGW i wojewódzkich funduszy oraz środki unijne są na tyle duże, że wierzę, iż uda nam się z tymi problemami poradzić. W ramach programu „Racjonalna gospodarka odpadami” na naszą pomoc mogą liczyć wszystkie samorządy oraz branże związane z gospodarką odpadami, z wyjątkiem tych, które chcą budować składowiska. Budżet programu to 3,5 mld zł, które planujemy wypłacić do 2023 r. Będą to pożyczki na preferencyjnych warunkach oraz pomoc bezzwrotna.\nA co z ochroną powietrza? Ekolodzy alarmują, że mimo katastrofalnego stanu czystości powietrza w Polsce, problem wciąż jest lekceważony.\n– Kiedyś jeden z samorządowców zapytał podczas spotkania, w którym uczestniczyłam: dlaczego zajmujemy się niską emisją, skoro jest niska?\nTeraz już takich pytań nie ma. Rośnie świadomość, że niska emisja to zanieczyszczenia z lokalnych kotłowni i pieców grzewczych oraz emisja z transportu. Wiele bardzo groźnych dla zdrowia zanieczyszczeń już nie pochodzi z przemysłu, bo te emisje są pod ścisłym nadzorem i mocno regulowane przepisami, ale z budynków mieszkalnych, ogrzewanych paliwami złej jakości, i z nieekologicznego transportu.\nSamorządowcy twierdzą, że zdają sobie sprawę z rangi problemu, ale nie mają podstawowych narzędzi, którymi mogliby walczyć o poprawę jakości powietrza, np. brak norm prawnych dotyczących norm jakości węgla.\n– Mam nadzieję, że takie problemy będą odchodziły w przeszłość. Znowelizowane Prawo ochrony środowiska, czyli tzw. „ustawa antysmogowa”, podpisana przez prezydenta 6 października br., umożliwi zastosowanie na szczeblu lokalnym nowych rozwiązań prawnych poprawiających jakość powietrza.\nArt. 96 nowej ustawy, która wejdzie w życie jeszcze w tym roku, stanowi, że „sejmik wojewódzki może w celu zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu na zdrowie lub środowisko wprowadzić ograniczenia lub zakazy w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw”.\nStwarzamy warunki, żeby samorządom przybliżyć tę tematykę i pomóc w realizacji związanych z tym zadań. Aby skuteczniej zwalczać zanieczyszczenia, powstał Krajowy Program Ochrony Powietrza. W urzędach marszałkowskich przygotowywane są plany ochrony powietrza tam, gdzie zostały przekroczone normy zanieczyszczenia. W jego ramach poszczególne gminy mogą realizować swoje inwestycje.\nWsparciem dla samorządów w prowadzeniu gospodarki niskoemisyjnej ma być m.in. Program „Kawka”, z którego Narodowy Fundusz na dotacje przeznacza 400 mln, a wojewódzkie fundusze dokładają kolejne 400 mln.\nW ramach programów unijnych podpisaliśmy już ponad 600 umów, które pozwalają przygotować plany gospodarki niskoemisyjnej (PGN) dla ponad 840 samorządów. Na podstawie PGN można określić, gdzie są możliwości zaoszczędzenia energii oraz zmniejszenia emisji w budynkach gminy, szkołach, szpitalach, które są pod opieką samorządów, ale również u podmiotów gospodarczych czy w gospodarstwach domowych. PGN wyznaczają główne kierunki rozwoju gminy w takich obszarach, jak zaopatrzenie w ciepło i energię, transport i budownictwo, gospodarka przestrzenna oraz gospodarka odpadami, a także wskazują działania w zakresie poprawy jakości powietrza.\nPrzygotowanie planów niskoemisyjnej gospodarki to dla gmin duży wysiłek. Są one jednak niezbędne dla pozyskania środków z funduszy unijnych w ramach perspektywy finansowej na lata 2014-2020.\nZachęcamy do przystępowania do Porozumienia Burmistrzów – to inicjatywa, która zrzesza już ponad 6 tys. samorządów europejskich, które troszczą się o efektywność energetyczną na swoim terenie.\nA jak pani ocenia zainteresowanie samorządów wprowadzaniem odnawialnych źródeł energii?\n– Jest ono coraz większe. Wiatraki, fotoogniwa, kolektory słoneczne stają się coraz bardziej dostępne. Samorządy czekają na ustalenia w Regionalnych Programach Operacyjnych, by sięgać po dotacje unijne mające pomóc mieszkańcom zmniejszyć opłaty za prąd i ciepło.\nRośnie zainteresowanie energetyką obywatelską. W ramach programu Prosument wspieramy stosowanie m.in. instalacji fotowoltaicznych, pomp ciepła, kotłów na biomasę czy mikrokogeneracji. Chcemy stworzyć zachęty do korzystania z docelowo tańszych i efektywnych rozwiązań energetycznych. Oferujemy na ten cel pożyczkę z dotacją na 100 proc. wartości inwestycji.\nJeśli ktoś zechce wybudować dom pasywny, to może nadal liczyć na dopłatę?\n– Oczywiście. Taka dotacja może sięgać 50 tys. zł. Obecnie budowa domu pasywnego lub prawie pasywnego jest już tylko 10-15 proc. droższa niż tradycyjnego, a oszczędności na rachunkach za energię będą widoczne przez dziesięciolecia. Jeśli jeszcze inwestorzy dowiedzą się, że koszt budowy takiego domu, po odliczeniu dopłaty, zwróci się po kilku latach, chętnie w taki dom zainwestują.\nPrzekonywującym przykładem tego może być Park Technologiczny w Katowicach, budynek nagrodzony w Mediolanie, którego właściciel za ogrzanie kilku tysięcy metrów powierzchni płaci prawie tyle lub niewiele więcej co za ogrzanie budynku jednorodzinnego.\nOgraniczeniu strat energii, potrzebnej do ogrzewania domów i tym samym zmniejszenia szkodliwych emisji do powietrza, ma też służyć nowy program Ryś. NFOŚiGW przeznaczy 400 mln złotych na kompleksową termomodernizację domów jednorodzinnych z możliwością zainstalowania odnawialnych źródeł ciepła.\nNa jaką jeszcze pomoc od NFOŚiGW będą mogli liczyć samorządowcy w najbliższym czasie?\nNasza oferta dla samorządów jest tak szeroka, że praktycznie nie ma obszaru, w którym gminy nie mogłyby korzystać ze wsparcia Funduszu. Stabilna, transparentna i wieloletnia oferta programowa na okres zgodny ze strategią Bezpieczeństwo Energetyczne i Środowisko oraz perspektywą finansową UE 2014-2020 obejmuje 17 programów priorytetowych dla różnego rodzaju beneficjentów. A dodatkowo będziemy wdrażali wybrane działania Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020.\nZ POIiŚ 2014-20 na adaptację do zmian klimatu i monitoring środowiska przeznaczamy 700 mln euro, na gospodarkę odpadami komunalnymi – ponad 930 mln euro, na edukację i ochronę przyrody – 157 mln euro, a na poprawę jakości środowiska miejskiego 97 mln euro.\nJeśli chodzi o JST, będziemy nadal wspomagać rozbudowę gospodarki wodno-ściekowej w aglomeracjach, racjonalną gospodarkę odpadami, jak i poprawę efektywności energetycznej oraz odnawialne źródła energii czy system zielonych inwestycji.\nSzczególną uwagę chcemy zwrócić na przeciwdziałanie zagrożeniom wynikającym ze zmian klimatu, wysokich temperatur i suszy czy gwałtownych ulew, powodzi. Musimy pomagać samorządom radzić sobie z tymi problemami, przemyśleć, jak wspomóc miasta w przygotowaniu do takich sytuacji, by były w stanie jak najbezpieczniej przyjąć gwałtowne ulewy.\nWprowadziliśmy także programy dla zielonych gmin. Te z nich, które mają na swoim terenie obszary Natura 2000, rezerwaty czy Park Narodowy (zajmujące powyżej 50 proc. obszaru gminy), a mają przychody niższe niż 92 proc. wskaźnika G – dochodów podatkowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy (co roku wskaźnik aktualizuje Ministerstwo Finansów), mogą liczyć m.in. na niższe oprocentowanie czy wyższe umorzenia.\nWiemy zatem, co i jak robić, by dbać skuteczniej o środowisko. Mamy też na to wcale niemało pieniędzy.\nPodatnik, 2015-11-27 09:07:27\nDo Czas skończyć z patologią: Pani Skucha na stanowisku od 1993 roku!! Chyba się zasiedziała na tym stołku. W NFOSR w WFOSR wymiana przyspawanych urzedników konieczna. WFOSR zakładała w Bielsku Białej. Czy przy jej pomocy budowano równiez spalarnię ,która zatruła zdrowie miaszkańców i całe środowi...sko.Przekroczenie dopuszczalnych norm było rzędu kilku tysięcy%u?Ja tylko pytam. Najwyższy czas na prześwietlenie tej instytucji przez NIK!! rozwiń\nI co nam zrobicie?..., 2015-11-13 18:19:53\nCzy Pani M. Skucha wie że, w założeniach do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z roku 2010 zapisano: „Budowa sortowni odpadów zmieszanych jako samodzielnej instalacji do odzysku surowców wtórnych jest technologicznie, środowiskowo i ekonomicznie nieuzasadniona, bowiem frakcja surow...ca uzyskana przy sortowaniu odpadów zmieszanych wynosi ok. 8 %, co nie stanowi znaczącego udziału. Poza tym jakość odpadów pozyskiwanych z takich sortowni poprzez wyciągnie odpadów z woreczków przywożonych w obracających się bębnach śmieciarek nie pozwala na dalsze ich przetwarzenie – co ogranicza ich zbyt”. Pomimo tego, że już pięć lat temu w „założeniach” do ustawy eksperci zwracali uwagę na powszechne marnotrawstwo związane z segregatornią odpadów zmieszanych - efekt jest taki, że na te nieuzasadnione technologicznie, środowiskowo i ekonomicznie instalacje nadal transferuje się pieniądze publiczne – i to także do tych podmiotów co chcą kręcić lody na comiesięcznych opłatach obywatelskich (patrz niżej w komentarzach o tym, że gminom nie wolno budować własnej infrastruktury gospodarki odpadami)… POdsumować to można dosadnie językiem ministerialnym: ch… d…. i odpadów kupa na składowisku... rozwiń\nCzas skończyć z patologią, 2015-11-12 20:52:50\nCzy Pani M. Skucha wie że w Belgii, Danii, Francji, Holandii, Hiszpanii, w Niemczech,Norwegii, Portugalii, Szwecji, Wielkiej Brytanii gospodarka odpadami to domena samorządów czyli tak zwany naturalny monopol gmin (nie ma tam przetargów w których mogłyby startować na przykład polskie firmy) - dzi...ęki czemu opłaty obywatelskie za usuwanie odpadów zasilają i wzmacniają tam lokalne rynki a u nas w Polsce comiesięczne zyski z opłat są w wielu miejscach transferowane do central zagranicznych koncernów śmieciowych... Nie wie czy też rżnie głupa, że o tym też nie wie? rozwiń


Biznes - Strona 2 z 3 - internetnews\nStrategiczna komunikacja marketingowa w branży modowej\nPopularność wybranych marek modowych to wynik dobrze przemyślanej, skrupulatnie zaprojektowanej i realizowanej strategii komunikacji. Spójne komunikaty, dopasowane do wybranej grupy docelowej i do momentu, w jakim są emitowane, to przepis na modowy sukces. O c... More »\nMateriały POS a zwiększenie sprzedaży w małym sklepie\nCzytając o materiałach POS, można odnieść mylne wrażenie, że display reklamowy spotkać można jedynie w dużych sklepach i hipermarketach. Jednak coraz więcej właścicieli małych sklepów dostrzega zalety takich materiałów i to właśnie w nich upatruje szansy na zw... More »\nKonferencje i szkolenia na stałe zagościły w kulturze organizacyjnej wielu firm. Szkolenia są cennym jej elementem zarówno dla pracodawców, którzy dbają o najwyższą jakość usług, jak i pracowników, dla których rozwój osobisty jest bardzo ważny. Organizacja szk... More »\nPOSM kojarzymy z ekspozycją produktów w dużych sklepach, przede wszystkim w hipermarketach. Jednak coraz chętniej właściciele mniejszych sklepów wykorzystują materiały POS. Jednak display produktowy, ekspozytory czy potykacze reklamowe możemy wykorzystywać nie... More »\nSezon wakacyjny to czas, kiedy wypoczywamy najwięcej w ciągu roku. Dla innych jest to z kolei doskonała okazja, by zarobić dodatkową gotówkę i podreperować domowy budżet. Dla jeszcze innych jest to jedyna okazja, kiedy mogą podjąć pracę zarobkową. Gdzie pracow... More »\n4 zasady dobrej strony WWW\nJak powinna wyglądać funkcjonalna strona www? Posiadanie strony internetowej to niezbędny element budowania wizerunku marki. Co powinno się na niej znajdować i jak powinna wyglądać, by przyciągała spojrzenia i zachęcała użytkownika do dłuższego pozostania na n... More »


Odwiedzasz PornHub? Możesz się zarazić\nHome » artykuły » News » Odwiedzasz PornHub? Możesz się zarazić\n12 października 2017 Marcin Karbowiak 0 artykuły, News,\nSpokojnie, nie mam na myśli chorób wenerycznych, a złośliwe oprogramowanie, które może zaszkodzić użytkownikowi w sposób znaczący. Nie oznacza to, że osoby odwiedzające PornHub nie mają powodu do niepokoju. Mają, o czym się za chwilę przekonacie.\nPrzez ponad rok, na serwisie PornHub pojawiały się reklamy sugerujące konieczność zainstalowania specjalnej wtyczki, która to miała być niezbędna do poprawnego odtwarzania materiałów wideo. Jak łatwo zgadnąć, baner okazał się próbą wymuszenia instalacji nie wtyczki, a programu Kovter. W jaki sposób oprogramowanie szkodziło userowi?\nO PornHub mówi się dużo\nW ostatnim czasie o PornHub jest naprawdę głośno. Na szczęście serwis nie “zawdzięcza” rozgłosu tytułowemu szkodnikowi, a wdrożeniu nowych mechanizmu SI, które rozpoznają twarze aktorek, pozycje seksualne, a nawet zlokalizowane w produkcjach pornograficznych fetysze. Przyznam, że metoda katalogowania zbiorów zaproponowana przez wspomnianą witrynę jest niezwykle efektywna, a przynajmniej tak twierdzą przedstawiciele. Myślę, że inni właściciele stron internetowych z kontentem wideo mogliby się od PornHuba sporo nauczyć. Ba — jestem pewny, że tak się stanie. Chcecie dowodów? Proszę bardzo…\nZauważyliście, że kilka tygodni temu (w wersji testowej — mowa o miesiącach) serwis YouTube wzbogacił się o tak zwane aktywne miniaturki? Wyświetlanie krótkich połączonych klatek zapowiadających wideo to nie wynalazek Google. Na tytułowej witrynie ficzer stosuje się już od dawien dawna. Przykłady mógłbym mnożyć, ale wpis nie skupia się na nich, a na zagrożeniu. Do rzeczy.\nPornHub i złośliwe reklamy\nPora na danie główne — userzy strony z materiałami pornograficznymi przez minimum dwanaście miesięcy, a może nawet więcej byli atakowani w sposób niebywale perfidny. Oczywiście pod warunkiem, że widz wykazał się niewystarczającą uwagą podczas przeglądania dostępnych na PornHub materiałów, o co jak mniemam nietrudno. Wszak jest to witryna, która ma na celu wywoływać silne emocje, podczas to których naprawdę trudno zapanować nad zdrowym rozsądkiem. Wracając do “ataku” — w niektórych banerach reklamowych na PH można było zauważyć monit o konieczności pobrania wtyczki, na przykład flash, która w myśl “reklamy” miała pomóc w odtwarzaniu materiałów wideo. Mniej uważny użytkownik klikał nieświadomie w baner, po czym instalował złośliwe oprogramowanie — Kovter.\nCo dokładnie robił szkodnik? Jego działanie na pierwszy rzut oka nie wydaje się groźne, gdyż służyło do typowych oszust reklamowych. Uściślając — oprogramowanie uruchamiało strony internetowe z odpowiednimi banerami, dzięki czemu generowano przychód. Sprytne, ale czy naprawdę szkodliwe? Dla usera było to co najwyżej irytujące, ale zapewniam — mogło być gorzej. Pomyślcie, że szkodnik równie dobrze mógł posłużyć zbieraniu danych o użytkowniku, nie mówiąc już o wykradaniu istotnych danych. Przejęcie komputera zważając na brak czujności osób “zarażonych” Koverem również nie wydaje się zadaniem niemożliwym do zrealizowania.\nPornHub jest ogromnym serwisem odwiedzanym rocznie przeszło 25 miliardów razy. Witryna generuje niewyobrażalne zyski, dlatego też dziwię się, jak mogło dojść do opisywanej wyżej sytuacji. Wygląda na to, że dla włodarzy bardziej liczy się gustu widza niż jego bezpieczeńśtwo, a szkoda.\nPrevious: Apple łata iOS 11 — kolejny niewielki update elementem całości?\nNext: Plus przywróci płatny roaming? UKE wyraził zgodę


Zaldi Siodło Royal Doma Profunda - Equiversum\n» Zaldi Siodło Royal Doma Profunda\nZaldi Siodło Royal Doma Profunda\nwybierz krótkie długie anatomiczne\nZyskujesz 6 950 pkt [?] Punkty programu lojalnościowego Kupując produkty objęte programem lojalnościowym, zbierasz punkty, które następnie możesz wymienić na inne produkty dostępne w sklepie lub otrzymać stały rabat. Opcja dostępna tylko dla klientów zarejestrowanych.\nKod produktu: 3864-571EF\nKlasyczne siodło ujeżdżeniowe w świetniej cenie.\nidealne dla początkujących adeptów dresażu\ngłębokie siedzisko wykonane z gumy lateksowej. Nie odkształca sie i nie deformuje\ntybinka ujeżdżeniowa, prosta\nwygodna poduszka kolanowa\npanele wykonane z gumy lateksowej\nza niewielką dopłatą możliwe zamówienie siodła z krótkimi wysokimi klockami TM\nterlica z PIĘCIOLETNIĄ GWARANCJĄ, wykonana ze specjalnego tworzywa, zaawansowana technologicznie.


Bieganie bez napinki a pogoń za rekordami [LIST CZYTELNIKA]\nStart w zawodach i walkę o rekordy niektórzy amatorzy traktują bardzo poważnie. Zbyt mocne skupienie się na życiówkach może jednak pozbawić radości z biegania - zwraca uwagę nasza Czytelniczka. Przeczytaj list, w którym opisuje bieg, po którym doszła do takich wniosków.\nKlaudia Kulczyńska 2017-01-16\nNasza Czytelniczka każde zawody kończy z uśmiechem na twarzy, bez względu na osiagnięty wynik / fot. shutterstock.com\nW trakcie dzisiejszego treningu zaczęłam podsumowywać sezon. Szybko doszłam do wniosku, że brak we mnie genu ścigania i... że dobrze mi z tym. To mój pierwszy biegowy rok, zatem tylko kilka startów. Część z nich była biegiem po tzw. życiówkę, a reszta ot tak, dla przyjemności...\nJeden ze startów szczególnie utkwił mi w pamięci, a zwłaszcza dwie skrajne postawy zawodników, jakie na nim zaobserwowałam. Po tym, jak wpadłam z tradycyjnym uśmiechem na metę, zauważyłam obok siebie biegacza, który minę miał mocno nietęgą. Strasznie zirytowany opowiadał znajomym, że zabrakło mu paru sekund do życiówki, więc nawet nie zostaje na regeneracyjnej grochówce. Jedzie do domu i będzie planował kolejne, jeszcze cięższe treningi.\nPo jego czasie jestem pewna, że to nie jest profesjonalista. Zostałam na mecie i nadal obserwowałam biegaczy. Na końcu pojawiła się biegaczka, a za nią samochody zamykające bieg. Myślę sobie: „WOW! Co za kobieta! Jaki trzeba mieć charakter, żeby mimo świadomości, że wszyscy już dobiegli, a samochód z napisem »Koniec biegu« depcze po piętach, z wielkim uśmiechem i przybijając wszystkim piątki przeć swoim tempem do przodu”.\nChyba o to chodzi. Liczy się sam bieg, a nie czas. Jestem młodą i niedoświadczoną biegaczką, ale może dzięki temu mam trochę więcej dystansu do osiąganych wyników. Doceniam i podziwiam biegaczy, którzy wykręcają świetne rezultaty i potrafią jeszcze regularnie je poprawiać.\nUważam jednak, że to nie zawsze jest najważniejsze, zwłaszcza wśród amatorów. Dlatego polecam czasem nie zabierać zegarka na zawody. Zwolnić. Poprzybijać piątki. Uśmiechnąć się do fotografa. Wziąć znajomego i w jego tempie pomóc mu przebiec pierwszą dziesiątkę w życiu. A rekordy... zrobi się następnym razem.


Poduszka Mito Materace Dla Ciebie :: Sklep z materacami Sleeptime.pl\nStart » Akcesoria » Poduszka Mito Materace Dla Ciebie\nBardzo dobrze wykonana, wygodna,. Gdy wstaję rano nie boli mnie kark. Polecam.\ndobrze wykonana, wygodna poduszka. pieniadze dobrze wydane, bo zdrowy sen jest bezcenny. polecam wszystkim ceniacym komfort. szybka realizacja, mila obsluga.\nprodukt wart swojej ceny, bardzo wygodna poduszka. mamy z mezem dwie mito i na reszcie nie boli nas kark kazdego ranka. szybka wysylka, polecam!\nBardzo dobre wykonanie. Pianka rzeczywiście reaguje na temperaturę ciała i dzięki temu wygodniej się na niej śpi. Do tego miło chłodzi. Sprawna realizacja zamówienia, polecam.\nFajna poduszka. Polecam dla osób z rannymi bólami karku. Sprawna realizacja zamówienia. Pozdrawiam :)\nopinia poduszki mito\npoduszka jest bardzo praktyczna, dobrze się na niej spij, nie wgniata się, daje przyjemne uczucie świeżości. Takiej poduszki właśnie sobie życzyłam.\nSpi mi się na niej wygodnie, ale myślałam, że bedzie lepsza. Jest trochę za wielka.\ndobrze mi się na niej śpi, więc wygoda jest. poduszka ta zdecydowanie się wyróżnia na tle innych. nie zawiodłam się wyborem\nPoduszka ogólnie jest wygodna, ale trochę za duża.\nkupiłam tę poduszkę i jeszcze lateksową, jednak ta mi bardziej odpowiada. lateksową dałam mężowi. zakup udany, wygoda jest, sklep bardzo profesjonalny.\nKupiłem poduszkę na prezent dla mojej mamy. Bardzo się ucieszyła, po pierwszej przespanej nocy dzwoniła i ją zachwalała także polecam.\nwszystko ok! szybka wysyłka, poduszka tak wygodna jak mnie zapewniano, więc zgodna z opisem na stronie. nie zawiodłam się na sprawnej obsłudze tego sklepu. polecam go innym\nMyślałam, że te komentarze to jakaś podpucha! Okazuje się, że nie. Poduszka jest świetna. W przyszłym miesiącu na pewno kupię następną. Polecam!\nDużo czytałam o właściwościach wkładki żelowej i dlatego uznaję tę poduszkę za niezastąpioną. Bardzo wygodna, mięciutka,polecam\notrzymałam tę poduszkę w prezencie od syna i bardzo dobrze działa na moją szyję, w końcu nie mam problemów z bólami w karku, więc wniosek z tego taki, że rzeczywiście rozluźnia mięśnie.polecam\nPoduszka od razu przypadła mi do gustu, dzięki swemu nietypowemu wyglądowi jak i właściwościom. miękka, wygodna, polecam\nOd razu się zauważa miękkość tej poduszki, więc w moim przypadku jest idealna, a dodatkowo, nie wiem czy to dzięki tej wkładce żelowej, ale da się czuć odrobinę chłodu. Więc kolejny pozytyw. Poduszka warta polecenia.\nPoduszka jest bardzo wygodna, ale jak dla mnie za wielka. Wole spać na mniejszych poduszkach. Oddałam ją córce i jest zachwycona, także polecam.\nkupiłam dwie poduszki, dla siebie i męża. bardzo wygodnie się na nich śpi, wybierałam między lateksową a właśnie tą i zdecydowanie ta pianka memory wygrała.\nWczesniej kupiłam poduszkę Bia, jest świetna, dlatego gdy zobaczyłam nowość na sklepie zdecydowałam się kupić tę poduszkę. Jest super!Polecam!\nocena: 5.0 / 5 (22 opinie)\nRozmiar: 72x42 x14\nPoduszka Mito jest wytwarzana przy użyciu pianki termoelastycznej oraz żelowej wkładki. To właśnie dzięki zastosowaniu wkładu z hydrożelu – poduszka posiada właściwości umożliwiające regulowanie temperatury, wpływa pozytywnie na dotlenienie mózgu w trakcie snu i jednocześnie sprawia, że możemy się należycie zrelaksować.\nKształt żelowej wkładki umożliwia właściwy rozkład nacisku, dokonale dopasowuje się do odcinka naszego kręgosłupa.\nZ kolei pianka termoelsatyczna jest wrażliwa zarówno na nacisk ciała, jak i jego ciepło. Pod wpływem temperatury poduszka dostosowuje się do naszych kształtów. Zyskuje na tym nasz kręgosłup - szczególnie jego odcinek szyjny.\nDo poduszki dołączamy pikowany antyalergiczny pokrowiec z wszystym zamkiem błyskawicznym.


Czy on ze mną zerwał? Proszę o opinie - strona 2 - Niedojrzali emocjonalnie faceci - ploty - dupoobrabialnia ;) - BraciaSamcy.pl\ndodany przez Ruda, 25 Grudzień 2017 w Niedojrzali emocjonalnie faceci - ploty - dupoobrabialnia ;)\n@zuckerfrei Ja mam 26 ,a on 31.\n@LalkaMyślałam o tym czy do niego zadzwonić. Tylko skoro on sie ode mnie, o ile dobrze wyczuwam odsunął to ja też nie chce mu jakos naskakiwać w takiej sytuacji, no i jednak życzenia może chłodne, a to ja napisałam dzisiaj pierwsza. Ale jeszcze to przemyslę, może masz rację\nEdytowane 25 Grudzień 2017 przez Ruda\n28 minutes ago, Ruda said:\nJa mam 26 ,a on 31.\nRuda zamiast maltretować się myślami zadaj mu proste pytanie - komunikacja - rozmowa - sms. Koniec tematu\nSpytaj go czy z tobą zerwał i po problemie.\nA takie dopytywanie to nie będzie w pewnym sensie napraszanie się o uwagę? Nie lepiej waszym zdaniem poczekać na kontakt z jego strony?\nBo przypuśmy ,że po prostu stracił po części zainteresowanie- to wtedy to będzie trochę dopraszaniem sie o większe zainteresowanie, a jak zapytam się czy go zerwał to w ogóle może sobie pomyśleć, ze mu robie jakieś jazdy i będzie jeszcze gorzej\nNapiszę to samo co innej pani przed chwilką napisałam.\nNie ma czegoś takiego jak bez uprzedzenia. Zawierzyłabym intuicji.\n4 godziny temu, Ruda napisał:\nByłam z facetem długo bo prawie 4 lata.\nMyślę, że coś innego odwinęłaś i teraz szukasz zaczepki i jego winy. Piszesz w czasie przeszłym, czyli już wydałaś osąd i pewnie ominęłaś pewne elementy w swojej historii, które Ciebie przedstawiają w negatywnym świetle. Drugą sprawą jest to, że znacie się prawie 4 lata i na tyle go nie znasz aby wiedzieć, czy zerwał? Dla mnie to jest co najmniej dziwne.\n3 godziny temu, Ruda napisał:\n@Eleanor- już nie mam tego smsa, ale napisałam mu coś w miłym tonie, że też mi się bardzo podobało, życzyłam mu miłego dnia i zadałam jakieś zwykłe pytanie, na które już nie odpowiedział od czwartku\nNie wiem co mam o tym myśleć, bo niby odpisał miło, ale wcześniejsze życzenia od niego na święta były bardziej wylewne np. pisał " Wesołych świąt Kochanie" itd.\nCzy masz smsa z poprzednich świąt? Pewnie nie, tylko Twoja pamięć może działać selektywnie i wybierasz sobie wygodne lub przekształcone elementy układanki, aby winę zwalić na niego.\nWłaśnie nic nie odwinęłam, było miedzy nami zupełnie normalnie aż do ostaniego spotkania, które też było miłe, nie pokłóciliśmy się ani zupełnie nic takiego się nie stało... Ale wtedy kiedy kilka miesięcy temu prawie ze sobą nie zerwaliśmy to też się tak zdystansował właśnie bez konkretnego powodu i dlatego teraz się tego obawiam\nMyślałam o tym czy do niego zadzwonić. Tylko skoro on sie ode mnie, o ile dobrze wyczuwam odsunął to ja też nie chce mu jakos naskakiwać w takiej sytuacji,\nJa pierdolę kobieto. Czytając twoje wcześniejsze wypowiedzi w tym temacie + ta z której zrobiłem ten cytat, to życzę mu by Cię zostawił jednak. Są święta, ludzie chcą spędzić jak najwięcej czasu ze swoimi najbliższymi. Jest to też okres gdzie jest sporo pracy przy potrawach, wspólnym jedzeniu, sprzataniu po jedzeniu itd. Wspólne wyjścia na pasterki itd. Jakieś msze w kościele.\nWcale nie dziwię się, że on nie ma czasu bo poświęca go najbliższym, a ty zachowujesz się jak naburmuszona księżniczka której się NALEŻY KURWA.\nMarudzisz, że wysłał suchego SMSa, a sama pierwsza walisz bezpłciowego, bezuczuciowego smsa do niego. To na co ty liczysz?\nCo siejesz, to zbierasz.\nOgarnij sama siebie bo widzisz problem w innych, ale sobie nic nie masz do zarzucenia. Jakbyś była moją kobietą i często takie numery odwalała, to możesz być pewna, że byłabyś już byłą. Zero szacunku do faceta, zero zrozumienia, że jest okres świąt. Nie masz rodziny czy jak, że tracisz czas na durne kombinowanie i rozmyślanie?\n5 minut temu, CalvinCandie napisał:\nJakbyś była moją kobietą i często takie numery odwalała, to możesz być pewna, że byłabyś już byłą\nNie tak prędko, ja bym zastosował wówczas "terapię lodową".\nByła o niej wzmianka ok 3-4tyg temu o ile się nie mylę. Polegała na 30dniach orala dla Misia by zarzegnać wszelkie spory😎\nKorzyści jest spoto także dla "Pani obsługującej organ" bo jak wiemy w "nektarze" jest sporo mających cudowne własności substancji.\nAutorko. Wsiądz w auto i rozpocznij już dziś naprawę swojego związku. O efektach nie zapomnij nas poinfirmować.\n@CalvinCandie- A jaki ja jemu numer wywinęłam? Pewnie masz rację i przesadzam, ale zrobiło mi się przykro, że tak mnie olał przez ostatnie dni, chociaż ciagle byłam zajeta sprzątaniem przed świętami, wczoraj wigilią, ale jak nie odpisał dzień, później drugi, to trochę poczułam się olana, do tego jeszcze w same świeta właśnie. Ok, każdy ma swoje prace, sprzątanie rodzinę, ja też, a jednak o nim nie zapomniałam. Dobra, ja rozumiem jakbym od niego wymagała meldowanie się kilka razy dziennie, ale nie odpisać mi na smsa trzy dni to trochę słabe jest\n5 godzin temu, Ruda napisał:\nOdpisał niedawno na te życzenia tak: " Dziękuje za życzenia Tobie również zyczę spełnienia marzeń, planów i powodzenia we wszystkim co robisz. A przede wszystkim zdrowia usmiechu i zyczliwosci ludzi których spotykasz. Wszystkiego najlepszego ".\nNie wiem co mam o tym myśleć, bo niby odpisał miło, ale wcześniejsze życzenia od niego na święta były bardziej wylewne\nTakie posty utwierdzają mnie w przekonaniu o zasadności rezerwatu u nas.\nEdytowane 25 Grudzień 2017 przez Tomko\n@Ruda Sama też pewnie wiele razy go olałaś bo miałaś ważne obowiązki, a on pewnie to rozumiał i szanował. Teraz wysłał suchego smsa bo widzi, że Tobie znów odwala od nieodpisywania i braku zrozumienia, że on też może nie mieć czasu bo chce spędzić święta z rodziną. Ty nie masz rodziny czy co do cholery? Może sama byś się zajęła swoją rodziną albo spotkać z jakąś koleżanką zamiast mu truć dupę swoim wymyślaniem.\nWcale mu się nie dziwię, że chciał odchodzić.\n"A jaki ja jemu numer wywinęłam" - No to pewnie ta cala sytuacja to głównie jego wina bo ty święta krowa z Indii jesteś. Właśnie robisz to co wyżej napisałem:\n26 minut temu, CalvinCandie napisał:\nbo widzisz problem w innych, ale sobie nic nie masz do zarzucenia\nMam rodzinę, ale dzisiaj akurat nie ide nigdzie w gości tylko jutro, więc mam sporo czasu na rozmyślanie- niestety.\nOk, może ten suchy smsy to był błąd, ale już przepadło. To co mogę zrobić teraz wg Ciebie? Odezwać sie po świetach, czy czekać na jego odzew? Nie czuję się za bardzo winna tej sytuacji bo serio ostatnio nie kłócilismy się ani nic takiego\nSerio musicie drogie kobitki robić taki syf na tym forum? ;/\nJa po prostu wychodzę z założenia, że jak komuś bardzo zależy to raczej o drugiej osobie nie zapomina, nawet jak ma w domu sprzatanie, czy inne obowiązki to raczej przez 3 dni odpisze. Więc jaka mam dla niego teraz być? Jestem chłodna bo poczułam sie zignorowana. A jakby sytuacja była odwrotna i to ja bym mu nie odpisywała 3 dni, to co, tez byście napisali, ze to jest ok bo mogłam nie mieć czasu?\n50 minut temu, StonekZiemniaczany napisał:\nA potem się na forum dziwicie, czemu kobiety są przekonane, że zrobieniem loda albo daniem dupki załatwią każdą sprawę z misiem. No sorry Panowie, ale tak to nie działa, bo tylko dajecie swojej myszce do zrozumienia, że jak wam zakręci śmigłem, to wybaczycie wszystko i będzie supcio, a ona nie wyciągnie żadnych wniosków z tego, co się stało. Ponadto w ten sposób nie wyciągacie wobec niej żadnych konsekwencji (robienie codziennie loda to żart, a nie kara), co prowadzi do tego, że samica zaczyna was postrzegać jako łatwy materiał do manipulowania za pomocą seksu. A potem jest zdziwienie, że myszka mnie zostawiła i pogrywa dupką, a do tego sami tylko utwierdzacie samice w tym, że to jest ok.\nEdytowane 25 Grudzień 2017 przez HORACIOU5\nPowiedź mu, że ci było przykro i opisz sytuację. Ale pamiętaj, że jest duża szansa, że zaczniecie rozmawiać jak dorośli ludzie a to może ci się nie spodobać.\nWięc może rozwal mu auto, podjedź do niego pod dom/prace i zrób awanturę na pół ulicy. Ach, ależ to będą emocje prawie jak w Hollywoodzkiej superprodukcji.\nPowiem mu, jeśli tylko będzie jeszcze taka okazja. Nawet powinnam mu powiedzieć o tym, bo mimo wszystko mnie się nie zdarzyło nie odpisywać mu przez 3 dni. Zawsze jeśli nie mogłam odpisać nawet jednego dnia co się rzadko zdarzało, to odpisywałam na drugi, także ja się zastanawiam czy w ogóle on mnie traktuje poważnie\n@Piter_1982- rozwalanie auta i robienie awantur chyba sobie odpuszczę, chociaż też nad tym myślałam A tak powaznie to nie jest w moim stylu, bedzie chciał odejśc to nie będę go wtedy zatrzymywać jakimś szantażem czy groźbą ani proszeniem go, co innego gdybym ja tu zawiniła. Bedzie mi przykro, ale wtedy pozwolę mu odejść i tyle. A jak będzie mnie olewał tak jak ostatnio, to ja jego tak samo\nJak czytam wypowiedzi @Ruda ej to zalatuje mi narracją z pamiętnika byłej romantyczki.\nDziwny ton żalu mi się włącza, jednym słowem Książę za mało się postarał i rezerw`uar się niuni zaświecił.\nTak mi pisz sms`a łechcącego me ego!!!!!\nA tak po prostemu zadzwonić i zapytać co słychać się nie da? Jeśli tak, znakiem tego całej prawdy nie znamy.\nJedynie atencje dajemy pani nie do .............\nWot i historyyyja cała\nTeraz chyba ja poczekam na jego odzew. Jeśli zadzwoni to pogadamy, ja już pisałam raz, to nie odpisał, złozyłam zyczenia jako pierwsza, więc nie będę za nim biegała. Teraz taka prawda, że to on się powinien odezwać, ale wtedy ok, nie będę stroiła fochów, będę uprzejma, choć nie mam mu też zamiaru teraz mu się rzucać na szyję. Ale porozmawiam z nim o tym faktycznie, dlaczego tak zrobił\n@HORACIOU5 ma rację. A potem jest płacz i zgrzytanie zębami jak z jednej tak i z drugiej strony.\n@Ruda - ja osobiście i moja rada - Zadzwoniłabym i nie czekała - pierwsza. Spotkanie i rozmowa, a potem decyzja. A nie taki kotek i myszka. A jak nie chcesz to zakończ bezpowrotnie.\n@Nefertiti- no i co zmieni, że ja do niego teraz zadzwonię? Jak będzie chciał to i tak zadzwoni, a tak jak pisałam, nie będę za nim biegała i dopytywała się co się stało. Tzn. zapytam, tak jak mi wcześniej radzili, ale jednak dopiero jak on się skontaktuje. Choćbyśmy się teraz mieli nie odzywac do siebie kolejne kilka dni to ja będę milczała i tyle\nOk - Twoja decyzja. Zresztą co więcej pisać jak całości się nie wie - najlepiej tylko Ty wiesz i mniemam, że wiesz czego chcesz.\nNie będę się odzywała, nie będę biegała, nie będę się narzucała - bezcenne dodałabym jeszcze przekleństwo - sorki.\nKu..a, że tak się zapytam i przeklnę. Panowie wy nie widzicie w ogóle tego gówno-problemu? Nie macie żadnych, ŻADNYCH danych składowych czy opisu sytuacji a wróżycie z fusów jakieś metody, farmazony, terapie, porady z pamiętnika złamanego serca. Gość napisał, że świetnie spędził wieczór, potem nie odpisał panience przez 2 dni, potem wysłał jej życzenia (to znaczy, że żyje), ale "rok temu używał emotek a teraz napisał mniej wylewnie i nie dał buźki na końcu zdania - czy on chce mnie zostawić i się rozstać?". Futrujecie się już drugą stronę. No ku...a czy wam się nie nudzi? Serio?\nOk, w sumie to sie troche uspokoiłam po waszych wpisach, że może faktycznie przesadzam... No nic, zobaczę po prostu jak to dalej się potoczy, ale nie będę się mu narzucała, może jestem uparta, ale taki mam charakter, ze jak ktoś sie zachowuje do mnie to ja z reguły do niego


DZIAŁKA SPRZEDAŻ - Topolowa Grądy Leszno Warszawski Zachodni Mazowieckie Vistate Nieruchomości Lebiedź\nPrzesyłam link do ciekawej oferty: https://vistate.pl/dzialka-sprzedaz-197000pln-topolowa-grady-mazowieckie,1334/2439/OGS\nDziałka budowlana w miejscowości Grądy, gmina Leszno, na sprzedaż. Dojazd drogą asfaltową. Wszystkie media w ulicy przy działce. W otoczeniu nowe domy jednorodzinne. Dobre połączenie z Warszawą (autobus). W pobliskim Lesznie pełna infrastruktura: sklepy, szkoła, przedszkola. Blisko Puszcza Kampinoska z licznymi terenami rekreacyjnymi, ścieżkami rowerowymi, etc. Szybki dojazd do metra Młociny. Prężnie działająca gmina, dbająca o rozwój i infrastrukturę.


Pierwsza transza deregulacji - Infor.pl\nStrona główna » Księgowość » Wiadomości » Pierwsza transza deregulacji\n30 kwietnia 2013, 11:00\nDereguluje ona ostatecznie 50 zawodów podległych ośmiu ministrom, nowelizuje 27 ustaw oraz obejmuje grupy zawodowe liczące ponad 535 tysięcy osób.\n- To ważny dzień w procesie poszerzania dostępu do zawodów regulowanych. Dziś obalamy mur, za którym korporacje zawodowe zazdrośnie strzegły swoich przywilejów. Otwarcie zawodów, da nowe miejsca pracy dla młodych w Polsce, by nie musieli emigrować i szukać tej pracy zagranicą. To jednak dopiero pierwszy krok. Deregulacja obejmie jeszcze blisko 200 zawodów - mówił Minister Sprawiedliwości Jarosław Gowin.\nPierwsza transza ma ułatwić dostęp do następujących zawodów:\n- urzędnik sądowy i prokuratury;\n- pośrednik w obrocie nieruchomościami i zarządca nieruchomości;\n- doradca zawodowy, pośrednik pracy, specjalista ds. rozwoju zawodowego, specjalista ds. programów, lider klubu pracy, doradca EURES, asystent EURES;\n- geodeta w zakresach: geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjne i inwentaryzacyjne, rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych, geodezyjne pomiary podstawowe, geodezyjna obsługa inwestycji, geodezyjne urządzanie terenów rolnych i leśnych, geodezyjna redakcja map osób, fotogrametria i teledetekcja;\n- instruktor nauki jazdy i egzaminator osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdem i osób poddawanych kontrolnemu sprawdzaniu kwalifikacji;\n- rzeczoznawca majątkowy;\n- pracownik ochrony fizycznej stopnia I i II oraz pracownik zabezpieczenia technicznego stopnia I i II;\n- przewodnik turystyczny miejski, terenowy i górski oraz pilot wycieczek;\n- instruktor sportu oraz trenerzy klasy I, II oraz mistrzowskiej;\n- dyplomowany bibliotekarz i dyplomowany pracownik informacji naukowej;\n- deregulacja dostępu do zawodów związanych z żeglugą śródlądową.\nTymczasem druga transza deregulacyjna została wysłana pod obrady rządu, trzecia niebawem zostanie skierowana wysłana do konsultacji społecznych i międzyresortowych.


Białoruscy katolicy uczcili 100-lecie proklamowania niepodległości Białorusi\nW mińskiej archikatedrze modlono się za Ojczyznę w setną rocznicę ogłoszenia aktu niepodległości Białoruskiej Republiki Ludowej. Okolicznościową mszę celebrował apb Tadeusz Kondrusiewicz.\nMszę poprzedziła tradycyjna procesja palmowa na pamiątkę przybycia Jezusa do Jerozolimy.\n– To bardzo symboliczne, że akt ustawodawczy o niepodległości Białoruskiej Republiki Ludowej ogłoszono w dzień Zwiastowania Pańskiego. W ten sposób ci, którzy ją podpisali, ogłosili światu utworzenie nowego państwa. Choć jego dalszy los był bardzo skomplikowany i nie doprowadził do oczekiwanego wyniku, niemniej jednak, sam ten fakt okazał się bardzo wymowny, bo pokazuje dążenie białoruskiego narodu do niepodległości. Dlatego dzisiejsze święto 100-lecia ogłoszenia Białoruskiej Republiki Ludowej — to święto „zwiastowania” białoruskiej niepodległości i państwowości – powiedział arcybiskup.\nPodczas swojej homilii przywódca Kościoła Katolickiego na białoruski podkreślił, że historycy nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa o „tym znaczącym wydarzeniu w historii naszego narodu”. Jednak jego zdaniem, już teraz można powiedzieć, że było to wydarzenie przełomowe „w historii naszej Ojczyzny”.\nAbp Kondrusiewicz z uczestnikami procesji palmowej\n– Jaką Białoruś chce widzieć Bóg? Po pierwsze On chce widzieć ją jako kraj, o którego mieszkańcach będą mówić „popatrzcie jak oni się wzajemnie miłują” – miłują się, tak by opierając się na wartościach duchowych budować jedyną, demokratyczną Białoruś – dodał.\njb/belsat.eu wg catholic.by\nTagi: Dzień Wolności katolicy kondrusiewicz Kościół Minsk święta


Miłość nad rozlewiskiem – co zobaczymy w nowych odcinkach\nElwira sprzedaje swój sklep i otwiera salon piękności. Najbardziej niezadowoleni z tego faktu są stali klienci sklepiku – Zabielski i Jóźwiak. Małgosia jest całkowicie pochłonięta prowadzeniem pensjonatu. Interes coraz lepiej się rozwija. Niestety, wkrótce kobieta znajduje w domu butelkę z alkoholem. Obawia się, że Janusz wrócił do nałogu. Sławek postanawia przyjąć ofertę pracy na Alasce. Wcześniej jednak musi zdobyć wizę. W wyprawie do Warszawy towarzyszy mu Paula. Między obojgiem powoli rodzi się uczucie. Para idzie razem na koncert Marysi, która właśnie wydaje swoją debiutancką płytę. Na występ zaproszeni zostają także Ada z Konradem.\n(fot. Tomasz Piwowarski/TVP)\nKategoriedom nad rozlewiskiem TagiMiłość nad rozlewiskiem 1x02, Miłość nad rozlewiskiem 1x03, Miłość nad rozlewiskiem 2, Miłość nad rozlewiskiem 3, Miłość nad rozlewiskiem co u gosi, Miłość nad rozlewiskiem online, Miłość nad rozlewiskiem zwiastun\nPoprzedni wpisPoprzedni Plotkara 4×03 – streszczenie odcinka\nNastępny wpisNastępny Nina jest oszustką matrymonialną!


Gorczyca nie zdąży?\nW jutrzejszym meczu z Koroną Kielce może zabraknąć Jacka Gorczycy. - Przez całą drugą część niedzielnego meczu z Motorem Lublin praktycznie nie mogłem ruszyć kontuzjowaną ręką - przyznaje golkiper GKS Katowice.\nKubisz do ataku\nUdanymi występami w rezerwach Marek Kubisz najprawdopodobniej wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce GKS Jastrzębie na jutrzejszy mecz z Flotą Świnoujście.\nSobczak wypadł na tydzień\nTrzech podstawowych zawodników GKS Katowice zmaga się z kontuzjami. Nie wiadomo, czy Jacek Gorczyca zagra z Koroną.\nMalinowski nie dla GieKSy\n[Aktualizacja] GKS Katowice rozmawiał dziś z Górnikiem Zabrze na temat wypożyczenia Piotra Malinowskiego.\nPrasnal rozumie kibiców\n- Kibice zarzucają nam brak zaangażowania i ambicji. W żadnym wypadku nie mogę się z tym zgodzić - mówi Tomasz Prasnal, obrońca GKS Katowice.\nWypożyczony z Ruchu Chorzów Łukasz Janoszka mógł już wczoraj zadebiutować w barwach GKS Katowice. Na przeszkodzie stanęła opieszałość PZPN.\nKatowice - Motor 1-1\nGKS Katowice grał przez dwa kwadranse z przewagą jednego zawodnika, lecz nawet tego atutu jego zawodnicy nie potrafili wykorzystać. Na Bukowej znów rozczarowanie.\nWisła P. - Odra O. 2-2\nTomasz Copik w czwartym meczu z rzędu strzela bramkę! Cenny punkt z Płocka Odra wywiozła jednak za sprawą Marcina Fecia.\nJastrzębie - Lubin 1-4\nZagłebie Lubin pokonało w Jastrzębiu miejscowy GKS. Pomimo, iż gospodarze prowadzili po bramce Janusza Wrześniaka, to jednak ofensywnie grająca drużyna z Lubina zgarnęła trzy punkty.\nPodbeskidzie - Flota 3-1\nPodbeskidzie Bielsko-Biała zwyciężyło Flotę Świnoujście, mimo, że jeszcze na niespełna kwadrans przed końcem gry przegrywało. Po meczu goście otwarcie twierdzili, że sędzia ich oszukał!\nNa oficjalnej stronie internetowej GKS Katowice pojawiło się sprostowanie, które dotyczy wywiadu z napastnkiem zespołu Danielem Onyekachi, jaki ukazał się wczoraj w wyżej wymienionym serwisie.


Jaką myszkę kupić? - Wybór sprzętu, co kupić? - dobreprogramy - forum\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-09-27 14:33:43 UTC #1\nWitam, na początku powiem, że mam do wybrania więcej niż 2 myszki. Moją myszkę (A4 Tech Bloody v7m) mam już prawie 3 lata i możliwe, że niedługo się popsuje po takim czasie użytkowania, więc szukałem w internecie jakichś dobrych myszek i znalazłem 6 myszek które mi się podobają, ale nie wiem jaka myszka jest najlepsza ;/ Nazwy myszek które wybrałem to:\n• NATEC GENESIS Xenon 210\n• TRUST GXT 111\n• NTT HIRO Octagon\n• HAMA uRAGE EVO\n• TRACER GAMEZONE Oblivion\n• ROCCAT Lua\nNajlepiej jakbyście ponumerowali te myszki od 1 do 6 i napisali dlaczego akurat ta myszka jest na tym miejscu. Moja dłoń jest raczej średniej wielkości, wymiary to 17 cm pionowo i 11 cm poziomo. Pozdrawiam\npatryk1337yt (patryk1337yt) 2017-09-27 15:11:27 UTC #2\nTRUST GXT 111 fajna mysz xd\ndaro-75 (daro-75) 2017-09-28 18:37:08 UTC #3\ndla mnie super myszką jest ten TRUST https://www.sferis.pl/mysz-trust-gxt-177-gaming-mouse-21294-p509636\ndlatego z Twojej listy też bym wybrał TRUST GXT 111 ta myszka tez jest bdb\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-09-28 18:50:28 UTC #4\nDobrze, dzięki za odpowiedź\nKrzysztof_Nowak (Krzysztof Nowak) 2017-10-02 11:18:33 UTC #5\nASUS Cerberus Gaming Mouse jak dodasz do koszyka jest za 49 zł fajna myszka\nASUS Cerberus Gaming Mouse 2500 DPI (Czarna) - Myszki przewodowe - Sklep...\nASUS Cerberus Gaming Mouse 2500 DPI (Czarna) w x-kom.pl > Odbiór za 0 zł w dowolnym salonie, błyskawiczna wysyłka. Zapewniamy inteligentny wybór.\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-10-02 13:00:09 UTC #6\nA jaką najbardziej polecasz z 6 wymienionych?\nZero_Ghost (Zero Ghost) 2017-10-02 14:17:24 UTC #7\nWidać że masz określony budżet , w takim razie Roccat Lua.\nOsobiście preferuje SteelSeries Rival 100 ,też niedroga a ma większą czułość od powyższej.\nSteelSeries Rival 100 Black (62341) w Morele.net\nMysz SteelSeries Rival 100 Black (62341)... - Szukasz tego produktu? Sprawdź - najczęściej to właśnie Morele.net ma najniższą cenę w Polsce.\ndaras28-82 (daras28-82) 2017-10-02 16:42:27 UTC #8\nJak można polecać komukolwiek takie krzaki dziwnych chińskich tanich marek?\nJedyne dopuszczalne rozwiązanie to Logitech.\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-10-02 17:20:58 UTC #9\nNa innym forum też mi proponowali Logitecha, a dokładnie Logitech G203, jeśli tutaj też padła taka odpowiedź, to zdecyduje się na tą myszkę Dziękuje wszystkim za odpowiedzi Pozdrawiam\ndaras28-82 (daras28-82) 2017-10-03 02:36:53 UTC #10\nJuż dawno przekonałem się ile są warte myszy marki krzak.\nMax rok żywotności.\nMój aktualny Logitech za stówkę ma już 4 lata i nawet baterii nie zmieniłem od nowości a jest ciągle w użytku - około 4-5 godzin dziennie.\nnietopyrz (nietopyrz) 2017-10-03 03:28:20 UTC #11\nznalazłem 6 myszek które mi się podobają, ale nie wiem jaka myszka jest najlepsza ;/\nPrzede wszystkim taka, która jest wygodna dla Ciebie.\nPolecane myszki (wszystkie przedziały cenowe i chwyty).\nJak prawidłowo dobrać myszkę do własnych potrzeb.\nNie ma reguły. Razery za 500 zł mogą Cię uraczyć dwuklikiem niedługo po zakupie. Logitech stał się droższy i zwiększył poziom skomplikowania, więc też potrafi negatywnie zaskoczyć. Czasy pancernych i dobrze wycenionych MX5xx dawno minęły. W droższej myszce płacisz głównie za a) marketing b) jakość materiałów c) sensor d) dodatki. Natomiast spasowanie elementów przewija się między literkami w zależności od modelu.Miałem Razery, Logitechy i inne. Najdłużej obecnie mi służy a4tech (z czasów złotej oferty tej firmy) ak-47, który kosztował 40 zł. Precyzja na wysokim poziomie. W ciągu tych lat tylko raz może dwa musiałem z paprochów scrolla przeczyścić. Żeby nie było, żem fanboy, a4tech też buble potrafi wypuszczać.\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-10-03 14:21:45 UTC #12\nPrzecież w myszce Logitech G203 ma kabel i nie trzeba baterii wymieniać ;p Chyba, że masz inny model, bo różne są, przewodowe i bezprzewodowe\ndaras28-82 (daras28-82) 2017-10-03 14:33:56 UTC #13\nZ kablem kolego to odkurzacz może być.\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-10-04 12:48:04 UTC #14\ndaras28-82 (daras28-82) 2017-10-04 13:37:10 UTC #15\nNie chodziło mi o nazewnictwo.\nZ przewodem może być odkurzacz a nie mysz.\nPo to wynaleziono bezprzewodówki żeby kabel się nie ciągnął za gryzoniem.\nTelefon też na kablu, czy w kieszeni?\nBogdan_G (Bogdan_G) 2017-10-04 13:42:37 UTC #16\nW sumie, to jakieś takie nastawianie się na najlepszą mysz - to się nie da tak według marki, możliwości myszy i tam mody.\nMnie tam ręka urosła na starość, ale mysz bez macania, to przesada, - na 95% nie nada się.\nNapiszę tak - leciutkie kółko, delikatne przyciski, LPM i PPM klikają cicho przy delikatnym przyciskaniu.\nA ze sto próbowałem i nawet wybraną musieli w sklepie podłączyć, żebym sprawdził.\nPewnie, że wybrałem bezprzewodową rapoo ze cztery lata temu, a teraz modecom.\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-10-04 13:53:29 UTC #17\nJa nie lubię bezprzewodowych myszy, ale dobra nie ważne, nie będziemy się kłócić czy bezprzewodowa, czy przewodowa lepsza\nDanioGaming (DanioGaming) 2017-11-30 19:48:13 UTC #18\nNiedługo święta i mogę sobie coś wybrać do 200 zł, teraz pytanie co polecacie lepszego od A4 Tech Bloody v7 w tym przedziale cenowym?\nDanioGaming (DanioGaming) 2018-01-10 10:16:17 UTC #19\nDziękuje wszystkim którzy mi pomogli z wybraniem myszki Ostatecznie wybrałem Logitech G203 Prodigy i jestem zadowolony Pozdrawiam!


Moja dziewczyna to dziwka | Sex Opowiadania Erotyczne | Porno Opowieści\nOpowiadania erotyczne-Klasyczne-Moja dziewczyna to dziwka\nXXX2 stycznia 2014\nW marcu zima mocno jeszcze trzymała. Kierownik zawołał mnie do biura, powiedział, że do końca miesiąca muszę wybrać moje nadgodziny, i resztę urlopu, za zeszły rok. Policzyliśmy to i już tego dnia skończyłem dniówkę dużo wcześniej. W drodze z pracy do domu, przechodząc obok biura podróży czasem tam zaglądałem.\nTej propozycji wcześniej nie widziałem, za parę dni wyjazd na tydzień na jedną z wysp kanaryjskich i to nie drogo. Wszedłem, okazało się, że ktoś zrezygnował. Długo się nie zastanawiałem, od razu zapłaciłem. A to zrobię Dance niespodziankę – pomyślałem. Wszedłem do mieszkania, nie było jej w pokoju, ani w kuchni, myślałem, że jej nie ma, ale po chwili usłyszałem odgłosy z sypialni, wszedłem i oniemiałem, na moim łóżku pieprzyła się z innym. Byli tak zajęci sobą, że nawet mnie nie zauważyli. Byłem wściekły, ale nie przerywałem im, bo nigdy wcześniej nie widziałem pornosa na żywo. Gdy zmieniali pozycję, to on mnie zauważył, chyba jeszcze bardziej go to podnieciło, nie przerywał, a ona z rozkoszy jęczała pod nim. Doszedł. Spojrzał znowu na mnie. Ona też teraz skierowała wzrok w moją stronę. Odepchnęła go.\nStarałem się uspokoić, wypiłem jednego, potem drugiego.\nPrzed oczami stanęły mi wszystkie niejasne sytuacje, które między nami były. Łagodziła je zawsze seksem, była w tym dobra.\nUświadomiłem sobie, że byłem z nią tylko dlatego żeby nie być sam, ale nie kochałem jej. Jest dosyć ładna, młodsza ode mnie, a w łóżku była zawsze niezła, lecz mądrością i dobrocią nigdy nie grzeszyła.\nMieszkała u mnie nie cały rok, gdy ją poznałem, to ona wtedy prawie była krótko po rozwodzie, po paru dniach znajomości wprowadziła się do mnie na kilka dni i tak została.\nJa od dwóch lat jestem wdowcem. Dużo Dance brakowało do mojej Zuzi. Ale, jeżeli nie ma tej, którą kochałem, to starałem się pokochać tą, która była. Jednak to, że zastałem ją z innym facetem w dodatku w mojej sypialni, to przebrało miarkę.\nOn wyszedł, ona już ubrana usiadła obok mnie tłumacząc się:\n– To nie jest tak jak myślisz, ja kocham ciebie. Wiesz, że byłam dzisiaj w sprawie pracy, spotkałam go, kolegę z podstawówki, zaprosiłam go na kawę i tak jakoś wyszło. - To koniec! – Powiedziałem stanowczo. - Bierz swoje rzeczy i wynoś się!\n– Dzisiaj? – Zapytała, dodając:\n- nie wyrzucaj mnie w taką pogodę.\nSpojrzałem przez okno.\n– Dobrze, ale jutro musisz się wyprowadzić.\nW nocy jak zwykle, próbowała mnie jeszcze przekonywać swoimi wdziękami, lecz mnie to już nie ruszało.\nRano groziła mi, że nie mogę ją tak z dnia na dzień wyrzucać, muszę jej dać czas, aż sobie coś znajdzie.\nNa szczęście nie była zameldowana. Na czynsz nie dała nigdy ani grosza. Powiedziałem jej, że jeżeli sama nie pójdzie, to ja ją wyrzucę, a jej rzeczy za nią.\nMiałem już jej dosyć, zobaczyłem jej obłudę. Minęło południe, gdy sobie poszła. Głęboko odetchnąłem. Zrobiło się cicho, ale i pusto. Przypomniałem sobie, że zapłaciłem za wczasy dla dwóch osób. Byłem w biurze podróży, nic nie dało się już zrobić. Zziębnięty wróciłem do domu. Pojadę sam, zdecydowałem.\nNa lotnisku oddałem już walizkę, czekałem na odlot. Zapatrzyłem się na piękną dziewczynę.\n– Co się tak gapisz! Szukasz guza? – Odezwał się chłopak, który niespodziewanie stanął przede mną.\nSpojrzałem na niego, widać było, że już coś wypił, za nim stanęło dwóch jego kolegów. Rzucając docinkami drwiąco się uśmiechali. Oni też już mieli w czubie, pewnie, dlatego odwagi im nie brakowało. Pojawiły się ich dziewczyny. Gdy ta, na którą patrzyłem podeszła bliżej i spojrzała na mnie, to moje pierwsze wrażeniem było, że to jest moja zmarła Zuzia, znowu młodziutka, taka jak była wtedy, gdy ja ją poznałem. Przeszedł przeze mnie przyjemny dreszcz. Odciągnęły ich. Odeszli gdzieś dalej. Dopiero w samolocie, gdy stewardesy podawały posiłek, to usłyszałem, że siedzą gdzieś z tyłu za mną.\nDrzemałem, przez słuchawki słuchając muzyki. Siedziałem przy samym przejściu. Ktoś zahaczył o moje kolano, spojrzałem, to była ona – „moja Zuzia”, zobaczyłem jej miły uśmiech. - Przepraszam. – Usłyszałem jej głos.\nPchnął ją ktoś, pochyliła się w moim kierunku. Mijała się z kimś. Odeszła, znowu zamknąłem oczy. Dawno o mojej Zuzi nie śniłem tak realistycznie. Potem przebudziłem się dopiero, gdy stewardesy podawały napoje.\nNa lotnisku osoba z biura podróży skierowała mnie do Autobusu. Przy hotelu, wysiadłem tylko ja i jedna z tych młodych par, pozostałych dwóch par, w tym i „mojej Zuzi,” nie było w tym autobusie.\nU nas w Polsce był śnieg, mróz, a tutaj słońce i bardzo ciepło. Od razu poszedłem na plażę. Wieczorem jedząc kolację, znowu zauważyłem, też pozostałą czwórkę. Następnego dnia, było już po południu, gdy na plaży usłyszałem polską mowę, to byli oni. Cała szóstka rozłożyła się niedaleko mnie. Mówili swobodnie po polsku, pewnie myśleli, że nikt ich tutaj nie zrozumie:\n– miałeś załatwić pokój, ja chcę się w nocy wyspać, i koniec z piciem – odezwała się jedna z dziewczyn.\nZ ich dalszej rozmowy wywnioskowałem, że cała szóstka spała w jednym pokoju, w którym pewnie tak jak w moim, jest tylko jedno dwuosobowe, ale dosyć duże łóżko.\nWieczorem w hotelowej knajpce na dworze pomiędzy palmami rozbrzmiewała muzyka. Na scenie, były występy. Przyciągnęły one wielu turystów, też z poza hotelu. Prawie wszystkie stoliki były zajęte. Usiadłem z boku przy małym stoliku, który się prawie zwolnił. Popijałem drinka, patrząc na występ artystów. Było bardzo przyjemnie. Na parkiecie pojawiało się coraz więcej tańczących par. W gwarze muzyki usłyszałem bardziej donośne polskie głosy.\nKtoś, albo coś upadło, potłukło się szkło, dwóch kelnerów podążyło w tamtym kierunku. Obróciłem się, usiłowałem coś dojrzeć, ale z tego miejsca, gdzie ja siedziałem, nic nie widziałem. Zrobiło się tam zamieszanie, próbowałem coś dojrzeć. Gdy po chwili obróciłem się w kierunku mojego stolika, to zauważyłem, że zatrzymała się młoda kobieta. Nie zwróciłem na nią większej uwagi, bo znowu coś się tam coś działo, weszło paru mundurowych i wyprowadzali znajomych z lotniska. Muzyka cały czas grała, większość gości pewnie niczego nie zauważyła. Spojrzałem teraz na tą młodą kobietę, która ciągle stała przy moim stoliku. Teraz dopiero poznałem, to była ona „moja Zuzia” widziała, że jej przyjaciół wyprowadzają. Była załamana. Przysunąłem jej krzesło:\n– proszę usiąść – powiedziałem. Spojrzała na mnie, usiadła. Siedziała bez słowa patrząc ciągle w drzwi, którymi ich wyprowadzono.\n– Napije się pani czegoś. – Zaproponowałem\nNie reagowała, dopiero po chwili odezwała się. - Pan mówi po polsku? – Spojrzała mi w twarz, załamanym głosem pytając się:\nSkończył się mój drink, podszedł kelner.\nPokazałem mu, że jeszcze dwa razy to samo. Przyniósł.\nMoja towarzyszka przy stoliku spojrzała na mnie.\n– To dla mnie – zapytała.\nSiedzieliśmy jeszcze jakiś czas w milczeniu, przyglądałem się jej. Tak bardzo przypominała mi moją kochaną Zuzię, że czułem się bardzo szczęśliwy, w jej towarzystwie.\nWidać było przerażenie na jej twarzy.\n– Co ja mam teraz zrobić? Ja nie mam klucza do pokoju.\n– W recepcji na pewno mają drugi – odpowiedziałem.\n– Ale ja, Ja nie jestem tutaj zameldowana.\n– pokój jest na Ankę i Tadka, myśmy tylko z mężem u nich nocowali.\nMożesz przenocować u mnie, a jutro pewnie wszystko się wyjaśni – starałem się ją uspokoić.\n– Z panem? – Nie!\n– Nie, nie ze mną, w moim pokoju drugie łóżko jest wolne.\nSpojrzała na mnie dokładnie się mi przyglądając. - No nie wiem, ale chyba nie mam innego wyjścia.\nWyszliśmy. Nie wiem, czy to ten drink, który ze mną wypiła, ale musiałem ją podtrzymać, by się nie przewróciła. Czując to, że było jej trudno wejść po schodach, idąc przylgnęła do mnie.\n– mogę wziąć prysznic? – Od razu dodała:\n– da mi pan coś, w czym mogłabym spać?\nWyjąłem koszulkę i szorty.\n– Czy to może być?\n– Tak dziękuję. – Weszła do łazienki.\nPuściła wodę, a ja w myślach widziałem ją nagą pod prysznicem. Nie wiem, czy w moich myślach to była ona, czy moja Zuzia, taka jak ja ją pamiętałem, kiedy wtedy przed laty pierwszy raz zobaczyłem ją nagą. Podnieciły mnie te wspomnienia i poprawiałem mojego małego. Nawet nie słyszałem, kiedy w łazience zakręciła wodę i wyszła z niej. Ocknąłem się dopiero, gdy ona trzymając jedną ręką szorty by jej nie spadły, odezwała się do mnie:\n– są trochę luźne.\nSpeszony, nic nie odpowiadając, wszedłem do łazienki. Pod prysznicem skończyłem to, co przed chwilą zacząłem. Gdy wyszedłem, to ona już leżała w łóżku. Nie wiem, czy już spała, ale miała zamknięte oczy. Położyłem się w drugim łóżku, ale jeszcze długo nie potrafiłem zasnąć.\nRano, gdy się przebudziłem, ona była już ubrana i chciała wychodzić.\n– Poczekaj chwilę, zejdziemy razem na śniadanie.\nPostanowiła po śniadaniu od razu pójść na policję. Gdy wyszliśmy po śniadaniu ze stołówki, pracownik hotelu wiózł wózek z bagażami.\n– To nasze walizki.\nChciała biec w jego kierunku.\n– Poczekaj, ja go odciągnę, a ty zabierz swoją walizkę.\nUdało się, nawet nie zauważył, potem od razu pojawił się inny mężczyzna, z którym o czymś rozmawiali, i tamten zabrał wózek z walizkami na zewnątrz. Poszedłem za nim, włożył walizki do radiowozu i pojechał. Pracownik hotelu zabierał wózek. Moim słabym angielskim usiłowałem się coś dowiedzieć. Zrozumiałem, że tamci, z wczorajszej imprezy, swój urlop przesiedzą w areszcie.\nPoszedłem w kierunku mojego pokoju, ona stała z walizką na korytarzu. Nie miałem odwagi jej o tym powiedzieć, ona miała nadzieję, że wypuszczą jej męża. Powiedziałem jej tylko, że walizki zabrano na policję.\nOtworzyłem pokój, zostawiliśmy walizkę i pojechałem z nią taksówką na posterunek. Ona tam weszła, a ja czekałem na nią. Trwało to bardzo długo. Naprzeciw była knajpka ze stolikami na zewnątrz, czekałem tam, obserwując, kiedy ona wyjdzie.\n– Pan tutaj jeszcze na mnie czeka? – Była zdziwiona.\n– Nie wypuszczą ich, do odlotu przesiedzą w areszcie. Też może bym tam z nimi siedziała, gdyby nie to, że wyszłam do ubikacji.\nRozglądałem się za taksówką. Zatrzymała się jedna.\n- Niech pan jedzie i nie psuje sobie urlopu, ja się przejdę.\nZostałem z nią, szliśmy już dosyć długo, zatrzymaliśmy się, by się czegoś napić. Ona była smutna zamyślona. - Jak masz na imię? – Zapytałem, chciałem ją oderwać od smutnych myśli.\nNieobecna myślami, tylko spojrzała na mnie, nic nie odpowiadając.\nZacząłem jej mówić o sobie. O tym, że jestem wdowcem, też to, że ona jest bardzo podobna do mojej zmarłej żony. Ona wygląda tak, jak moja żona wyglądała wtedy, kiedy przed wielu laty ją poznałem. Zamyślona i chyba w ogóle mnie nie słuchała. Nagle utkwiła na mnie wzrok pytając się:\nSpojrzałem na nią, przecież już parokrotnie powiedziałem imię mojej zmarłej żony.\n- Jak miała na imię pana żona? – Zapytała ponownie.\n– Zuzia – odpowiedziałem,\nWidziałem, że chce coś powiedzieć, więc zamilkłem.\n– On nigdy, taki nie był, nigdy tyle nie pił. Chcieliśmy wyjechać na tydzień z przyjaciółmi. Ale w tym terminie, była tylko jedna wolna oferta, jego kolega już był tutaj parę razy, powiedział, że na miejscu bez problemu załatwi się pokoje. Mój mąż zdecydował się na to, nie pytając się mnie w ogóle o zgodę, kupił tylko bilety na samolot. Ale na miejscu nie załatwili pokoju. Spaliśmy w szóstkę w jednym. No i jeszcze to.\n– Nidy nie wybaczę mu tego.\n– Czy pan dałby swoją żonę innemu?\nNie czekała na moją odpowiedź, mówiła dalej:\n– Wszyscy wypiliśmy trochę, było fajnie, wesoło. Potem Anka zachowywała się prowokująco, wszyscy chłopcy jej skanowali, żeby się rozebrała przed nimi. Zrobiła to. Chłopcy podniecali się. Jej mąż nie zważając na to, że my jesteśmy też w pokoju pieścił ją, a ona go rozbierała. Podniecił mnie ich widok, nigdy wcześniej nie widziałam innego nagiego mężczyznę, poza moim mężem. A natura jej męża obficie obdarzyła. Nie protestowałam, gdy mój mąż mnie rozbierał. Przyznaję, że nie potrafiłam oderwać wzroku od męża Anki. Byliśmy tak blisko siebie. Poczułam, że dotyka mnie też inna ręka, spojrzałam na męża, on to też widział, nie zaprotestował, lecz zaczął pieścić Ankę, a Tadek już dwoma rękami dobierał się do mnie. Byłam pijana, pozwoliłam mu tylko na pieszczoty, podniecało mnie to. Gdy spojrzałam na parę obok, to widziałam, że obok nie skończyło się tylko na tym, mój mąż był już w jej środku. Tadek widział, że ich zobaczyłam, wykorzystał moment mojej nieuwagi i też to zrobił. Najgorsze było to, że było mi dobrze, że wtedy nie miałam żadnych skrupułów. Czułam, że Tadek dochodzi, nawet nie zdążyłam zareagować. Przestraszyłam się, a jak zajdę z nim w ciążę. Po chwili jednak uspokoiłam się, pomyślałam: nie, dzisiaj na pewno jeszcze nie mam płodnych dni. Gdy spojrzałam obok to przy Ance był już drugi napalony kolega, a jego pijaną żonę zainteresował duży penis Tadka. Czułam się z tym źle. Poszłam do łazienki, wzięłam prysznic, gdy wyszłam to mój mąż przyglądał się tym parom i znowu był gotowy. Nie miałam ochoty, ale on wziął mnie przy nich prawie siłą.\n– Przepraszam, nie wiem, dlaczego ja to panu mówię? Co sobie pan o mnie pomyśli? Jestem zła, sama na siebie. A teraz jeszcze i to, mój mąż jest w areszcie, a ja nie wiem gdzie ja się mam podziać.\nRozmawiając już o czymś zupełnie innym, dochodziliśmy do hotelu.\nDochodziła pora kolacji, poszliśmy na stołówkę. Do naszego stolika podszedł pracownik hotelu pytając się:\n– Czy pani jest gościem naszego hotelu?\n– Zostań ja to załatwię – powiedziałem.\nWyszedłem z nim do recepcji. Ja miałem zapłacone za dwie osoby, więc nie było z tym problemu. Wróciłem do stolika.\n– Masz przeze mnie tylko kłopoty?\n– Nie, ale jeżeli chcesz zostać, to musisz później pójść do recepcji z twoim dowodem i się zameldować.\nOpowiedziałem jej o Dance, o tym, że to z nią zamierzałem tutaj przyjechać, ale wyszło inaczej.\nPo kolacji wróciliśmy do pokoju, ona wzięła swój dowód i poszła do recepcji. Ciągle jeszcze nie wiedziałem jak ona ma na imię. Byłem też ciekaw ile ma lat. Gdy wróciła i położyła dowód na stoliku, chciałem go zobaczyć. Zabrała mi go z ręki, niespodziewanie całując mnie w usta.\n– Chcę teraz być twoją Zuzią, taką jak mnie pamiętasz wtedy, gdy oboje byliśmy młodzi. A potem zostańmy nieznajomymi, tak jak przed przyjazdem tutaj.\nZaskoczony spojrzałem na nią.\nChowała swój dowód, a ja wyszedłem na balkon żeby ochłonąć po tym pocałunku.\nPo chwili przyszła, przebrała się, miała na sobie króciutką obcisłą sukieneczkę, z cieniutkiego białego materiału.\nJędrne niezbyt duże piersi, uwydatniały jej zgrabną figurę. Ciemne otoczki odstających sutków prześwitywały przez cieniutki materiał.\nOcierała nogą o moje kolano. Spojrzałem, co ona robi? Przez sukienkę prześwitywała górna część jej ciemnych włosów łonowych.\nNie miała zupełnie nic pod tą białą cieniutką sukienką.\nPodciągnęła do góry sukienkę, usiadła na moim gołym kolanie. Czułem jej włosy, ciepło jej krocza, gdy się poruszyła poczułem wilgoć. Objęła mnie, przytulając się do mnie, czule mnie ucałowała.\nDelikatnie odsunąłem ją od siebie, stawiała opór i ciągle siedziała mi na kolanie mówiąc:\n– Myślisz, że ja wczoraj wieczorem nie zauważyłam, jak ty mnie pożądasz. Czekałam na ciebie, ale ty długo z łazienki nie wychodziłeś, a ja zasnęłam. Wstałem, wszedłem do pokoju. Przyszła za mną.\n– Nie!, ty masz męża. – Powiedziałem.\nNie potrafiłem jednak oderwać wzroku od niej, a na spodenkach z mojej piżamy wyraźnie było widać podniecenie.\n– On, już wczoraj oddał mnie innemu, a teraz zostawił na pastwę losu.\nPchnęła mnie na łóżko tuląc się znowu do mnie. Pragnąłem jej, jak niczego innego.\nPieściłem, całowałem, szybko oboje byliśmy zupełnie nadzy.\nMiałem świadomość, że to nie jest moja żona Zuzia, ale przełamałem opory mówiąc do niej wielokroć:\n- kochana Zuziu.\nUsiadła na mnie ujeżdżając mnie. Patrzyła mi prosto w oczy.\nCzułem, że to prawie już, chciałem żeby ze mnie zeszła, ale ona nie miała zamiaru. Doszedłem w niej.\nPołożyła się na mnie, pieściliśmy wzajemnie nasze ciała.\nZlepieni potem i spermą leżeliśmy tak jeszcze dłuższą chwilę.\nWstałem, musiałem do łazienki, przyszła od razu za mną. Weszliśmy oboje pod prysznic, wzajemnie się myjąc całując i pieszcząc.\nW łóżku zauważyła, że mi znowu stoi, ucieszyła się wciągając mnie na siebie. Znowu zostałem w środku. Oboje nie mieliśmy już siły wstać, nawet nie wiem, kiedy zasnęliśmy.\nRano po śniadaniu poszliśmy na plażę. Dosyć nietypowa była z nas para, ja mam już kilkadziesiąt latek i malutki brzuszek, a ona młodziutka śliczna kobieta. Jej to nie przeszkadzało, a jak zauważyła, że ktoś na to zwrócił uwagę, oglądając się za nami, to jeszcze się przytuliła i pocałowała mnie.\nSzybko minęło te parę dni, w upojnej miłości, bez jakichkolwiek zahamowań z moją kochaną Zuzią.\nPojechaliśmy na lotnisko i tam byliśmy już nieznajomymi. Widziałem jak paru cywilów przyprowadziło tą piątkę. Przez moment zobaczyłem ją jeszcze u nas na lotnisku z mężem.\nMiałem wyrzuty sumienia. Chciałem jej pomóc. Nie wykorzystałbym jej, ale nie potrafiłem się jej oprzeć. Pragnęła mnie, ja ją pragnąłem.\nGdy byłem z Danką, to myślałem, że już nigdy nie będzie tak, jak z moją żonką. A teraz poczułem się tak, choćbym ją zdradził.\nW czerwcu na mieście, spotkałem kolegę z pracy, był z żoną. Potem w pracy zaprosił mnie na jego urodziny. Zdziwiło mnie to, bo nie byliśmy aż tak zaprzyjaźnieni. Zjawiłem się u niego dosyć wcześnie, nie było jeszcze innych gości. Wziął mnie na bok wyjaśniając:\n– Muszę cię o czymś uprzedzić, moja szanowna żonka dopiero teraz, przed twoim przyjściem przyznała się, że chce cię zeswatać z teściową naszego syna, która też jest wdową.\nGdy przyszedł jego syn, to w pierwszym momencie chciałem uciec, ale on mnie nie poznał, jego żona była też zaskoczona widząc mnie tutaj.\nJej mama nie była wcale podobna do córki.\nJoanna z uśmieszkiem spojrzała na mnie, ja nie wytrzymałem, zacząłem się też trochę śmiać. Widziałem, że jej mama jest spięta. Nie wiedziała, dlaczego ja się śmieję. Wyjaśniłem: - moja żona też na imię miała Zuzanna. Myślałem, że Zuzanna to jest dosyć rzadkie imię, a znowu poznaję śliczną Zuzię.\nZ Zuzanną przypadliśmy sobie do gustu. Opowiadała mi o młodych. Mieszkają u niej. Myślała, że się rozejdą, bo kiedyś często były pomiędzy nimi kłótnie, w które ona chcąc, czy nie chcąc interweniowała. Ale po przyjeździe z tygodniowego urlopu, oboje się zupełnie zmienili, dojrzeli: on nie jest taki porywczy, a ona bardziej wyrozumiała. A od kiedy jest w ciąży, to, to jeszcze bardziej ich zbliżyło.\nMłodzi byli na ustach wszystkich. Żona mojego kolegi chce, by Zuzanna zostawiła im mieszkanie. Wspomniała mi o tym. Wypytywała się mnie; czy mieszkam sam, i jakie mam mieszkanie. Wywnioskowałem z tego, że najchętniej, to ona by Zuzannę od razu do mnie przeprowadziła. Mówiła: - gdy urodzi się wnuk, to młodzi potrzebują pokoju dla dziecka.\nBył już wieczór, wyszedłem na zewnątrz, by trochę ochłonąć. Po chwili dołączyła do mnie Joanna mówiąc:\n– spodobałeś się mojej mamie, a co ty o niej sądzisz?\nSpuściłem wzrok, teraz dopiero miałem sposobność z nią sam na sam porozmawiać:\n- przepraszam cię, wtedy nie powinno do tego dojść.\n– Nie, nie przepraszaj, uratowałeś wtedy mnie i moje małżeństwo.\nZdziwiony spojrzałem na nią. Mówiła dalej:\n– To było wszystko ukartowane. Anka i Tadek już dawno chcieli mieć dziecko. Dowiedziałam się, że test ciążowy u niej był obsesją. Oboje z Tadkiem byli bardzo szczęśliwi, gdy wyszedł pozytywnie.\nPowiedziałam o tym mężowi, mówiąc mu: a może to jest twoje dziecko?\nBezczelnie odpowiedział na to:\n– a może to Jacek jest ojcem, on też był z nią.\nByłam na niego wściekła. Pomyślałam – no tak, oboje z nią współżyli.\nMiałam dostać już okres. Powiedziałam Ance, że mi się opóźnia.\n– Chodź do mnie zrobimy test. – Zaproponowała.\nW szufladzie miała jeszcze kilka, oryginalnie zapakowanych.\nPowiedziałam mężowi, że jestem w ciąży, ucieszył się. Zła byłam na niego za Ankę, bo to na pewno on jest ojcem jej dziecka, bo to on pierwszy z nią współżył.\n– Ale, to nie jest twoje dziecko.\nSpojrzał na mnie i roześmiał się mi prosto w oczy, mówiąc:\n– Ja jestem tego pewny, że to jest moje dziecko, bo Tadek strzela ślepakami.\nWtedy, gdy wypuścili go z aresztu, zmienił się na leprze, przepraszał mnie, martwił się o mnie. Pytał się: jak ja sobie poradziłam bez niego. Powiedziałam mu prawdę, że pozwolili mi zostać w tym hotelu. Potem też go nie skłamałam, lecz on mi nie uwierzył.\nKocham go, a dzięki tobie potrafię mu wybaczyć to, że zrobił dziecko Ance.\nPrzyszła Zuzanna. Joanna odchodząc powiedziała:\n– mamo, ty mu się też podobasz.\n4.6 / 5. Ocen: 9\ncuckold dziwka rozwódka wakacje wdowa zdrada żona


Marketing Automation - Agencja Marketingowa Green Parrot Warszawa\nMarketing Automation – zbuduj przewagę konkurencyjną!\nMarketing Automation dzięki swoim możliwościom jest najistotniejszym narzędziem przy realizacji kampanii internetowych. Pozwala zwiększyć konwersje sprzedaży, poprawić współczynnik ROI i zbierać większą liczbę jakościowych leadów.\nNasze rozwiązanie wspiera sprzedaż online i marketing firm. Kluczem jest odpowiednie połączenie działań w sprawny system, który pomoże zamienić ruch na Twojej stronie w klientów zainteresowanych zakupem.\nDziałamy w 3 szybkich krokach\nPrzeprowadzamy gruntowną analizę ruchu na stronie – zachowań klientów i ścieżek sprzedażowych.\nOkreślamy wspólne cele i założenia, czyli co chcemy osiągnąć wprowadzając marketing automation u klienta.\nOkreślamy kluczowe strategicznie procesy i je automatyzujemy. Wszystko po to, aby twoje kampanie były jeszcze skuteczniejsze i bardziej angażujące.\nOdpowiednio dopasowane działania do potrzeb klientów wpływają pozytywnie na decyzje zakupowe.\nGeneruj nawet o 55% więcej dobrej jakości kontaktów sprzedażowych (źródło: Forrester Research).\nCzas to pieniądz a automatyzacja kampanii i zadań pracowników pozwala oszczędzić do 33% kosztów obsługi.\nWiększość klientów nie dokonuje tranzakcji w sklepie internetowym, odzyskaj nawet do 12% porzuconych koszyków.\nDzięki odpowiednim przetwarzaniu informacji w jednym miejscu możesz precyzyjnie personalizować komunikaty.\nEfektywne wykorzystanie przeznaczonego budżetu.\nAnalizę zachowań klientów i ich segmentacje.\nWybór najbardziej optymalnych narzędzi do realizowanych kampanii.\nPrzygotowanie scenariuszy i reguł automatyzacji procesów.\nKompleksową obsługę i optymalizacje prowadzonych działań.\nDostęp do panelu analitycznego i wspólne omawianie wyników.


Poprzednia praca: Ignacy Krasicki. (2)\nNastępna praca: Utwory Ignacego Krasickiego - eleganckie igraszki i ostra satyra jednocześnie.\nTreść: Urodził się 31 marca 1596 r. w La Haye i zmarł 11 lutego 1650 r. w Sztokholmie - Rene Descartes [Kartezjusz]. Ten francuski filozof i matematyk uchodzi za ojca nowożytnej kultury umysłowej. We Francji podjął pierwszą próbę sformułowania nowej metody myślenia opartej na modelu nauk matematycznych: Prawidła kierowania umysłem. Najsłynniejszym jego dziełem jest Rozprawa o metodzie.\nWpływ Kartezjusza na późniejszą myśl filozoficzną był olbrzymi i wielostronny. Głównie nurt kartezjanizmu kładł nacisk na racjonalistyczną orientację tej filozofii, jej dążność do przyczynowego tłumaczenia wszystkich zjawisk, fizykę mechanistyczną, krytykę aparatu pojęciowego logiki i metafizyki arystotelesowsko - scholastycznej. Nurt ten przyczynił się walnie do powstania -> deizmu oświeceniowego i upowszechnienia ogólnej racjonalistycznej postawy wobec świata. Inny nurt rozwijał raczej kartezjańską metafizykę duszy i Boga, a "cogito" stało się punktem wyjścia dla licznych doktryn idealistycznych, szukających w samowiedzy jednostki jedynego źródła bezpośredniej pewności i nie znajdujących następnie środków myślowej rekonstrukcji świata zewnętrznego....\nCzytano: 2252 , autor: agacjo , Ocena: 61.47\nInne podobne teksty do tytułu Filozofia Kartezjusza.\nSatyry - Ignacegy Krasicki.\nOcena pracy wynosi 61.47.\n⇒Dodano: 2008-01-30 23:57:43