3219 • Strona 148 z 230 • 1 ... 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151 ... 230\nprzez amelia83 20 lis 2014, 10:48\ncyklopka, ja ogólnie gustuje w literaturze obyczajowej, a katarzyna Michalak jest swietna, ciekawie pisze, dużo się dzieje ja szczerze polecam detektywmonk, nie czytałam, ale to prede mną, ja dostaje w księgarni zawsze znizke 5 zl na ciastko mam swoja ulubiona ksiegarenke\nprzez acherontia-styx 20 lis 2014, 12:05\n'Władczyni rzek.' - Philippa Gregory\nprzez PannaNatalia 20 lis 2014, 13:30\nprzez cyklopka 20 lis 2014, 13:44\nKrystyna córka Lavransa wydanie z lat 70-tych właśnie przybyło na półkę\nprzez wiejskifilozof 20 lis 2014, 15:11\namelia83 napisał(a): cyklopka, ja ogólnie gustuje w literaturze obyczajowej, a katarzyna Michalak jest swietna, ciekawie pisze, dużo się dzieje ja szczerze polecam detektywmonk, nie czytałam, ale to prede mną, ja dostaje w księgarni zawsze znizke 5 zl na ciastko mam swoja ulubiona ksiegarenke\nJa bym też chciał dostawać ciastko,najlepiej czekoladowe ale Michalak wypożyczam z biblioteki,a tam nikt mi nie daje ciastek.\nprzez my_name 20 lis 2014, 19:32\nDolina Muminków w listopadzie to fajna opowieść o neurotykach\nprzez Malarz cieni 21 lis 2014, 13:34\n"Nagość życia. Opowieści z bagien Rwandy" Hatzfeld\nWstrząsające relacje ocalałych z ludobójstwa w Rwandzie. Cieżko czytać o takich okropnościach, ale takie książki powinno się przerabiać w szkole. Czytał ktoś może "Dzisiaj narysujemy śmierć" Tochmana?\nprzez kupmitrumne 21 lis 2014, 14:45\nKołtun się jeży w.cejrowski\nprzez wiejskifilozof 21 lis 2014, 21:40\nElżbieta Cherezińska Korona Śniegu i Krwi.Rozbicie dzielnicowe Polski,świetnie napisana powieść z elementami fantasty.\nprzez rella 21 lis 2014, 22:16\nzaczęłam czytać ostatnio "Miniaturzystkę" Jessie Burton, zapowiada się bardzo dobrze.\nAmsterdam, XVII w, jest klimatycznie, tajemniczo i z dobrym tłem historyczno-obyczajowym\nno i dodatkowo to dość opasła powieść więc na takie długie jesienne wieczory idealna.\nkiedyś czytałam z ogromną przyjemnością, teraz od lat nie trafiłam na książkę, która by mnie wciągnęła do swojego świata. i trochę przypomniałam sobie o tej przyjemności.\nprzez Malarz cieni 22 lis 2014, 22:54\nZamówiłem dzisiaj 8 książek, co kosztawało mnie około 230 zł.\n"Psychologia wojny. Strach i odwaga na polu bitwy" Murray\n"Einstein. Jego życie, jego wszechświat" Isaacson\n"Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak" Hugo-Bader\n"On wrócił" Vermes\n"Człowiek w poszukiwaniu sensu" Frankl\n"Muhammad Ali" Hauser\n"Obłęd ' 44" Zychowicz\n"Wszyscy ludzie prezydenta" Woodward, Bernstein\nprzez Krul kuców 22 lis 2014, 22:56\nświetny wybór czytam " Pakt Ribentrop- Beck" tego autora i bardzo mi się podoba.\nprzez lucy1979 22 lis 2014, 22:58\n"Obłęd'44" chciałabym przeczytać.\nprzez wiejskifilozof 26 lis 2014, 10:01\nJoe Ambercrombie Bohaterowie-dla fanów fantasty,bez ogrów i smoków.Za to z dużo ilością walk.\nNora Roberts Prawdy I Zdrady-dla mnie romans z wątkiem,kryminalny.Lecz bez rewelacji.\nDavid Schickler Pocałunki na Manhattanie-zbiór opowiadań,o mieszkańcach Nowego Jorku.\nAndrzej Dziurawiec Bastard-mocny kryminał,rodem z Polski.Morderstwa na tle rasowym,dobrze się czyta.


Austria zapłaci karę za przekroczenie kwoty mlecznej - Unia Europejska\nAustria zapłaci karę za przekroczenie kwoty mlecznej\nDodano: 04-05-2011, 13:43\nWedług najnowszych szacunkowych danych Agramarkt Austria (AMA) w sezonie 2010/11 całkowite dostawy mleka w Austrii były wyższe o ponad 28,5 tys. ton niż przyznana na ten okres kwota produkcji, w wyniku czego Austria poniesie karną opłatę z tego tytułu w wysokości 7,95 mln EUR - informuje FAMMU/FAPA.\nObecnie szacowana wartość kary znacznie odbiega od wstępnych prognoz AMA, jest dwukrotnie wyższa od przewidywań z lutego bieżącego roku i o 1,85 mln EUR większa niż wartość prognozowana w marcu.\nSpecjaliści z AMA są zdania, że przekroczenie limitu nastąpiło w związku z wyższą zawartością tłuszczu w surowym mleku (4,2 proc. wobec 4,04 proc., na które przydzielane są unijne limity). W ubiegłym sezonie w Austrii wyprodukowano 2,806 mln ton mleka, o 3,5 proc. więcej niż w roku kwotowym 2009/2010, jednak ilość ta wciąż mieści się w wyznaczonym limicie (2,817 mln ton).\nDopiero po przeliczeniu ze względu na zawartość tłuszczu w mleku otrzymano wielkość dostaw na poziomie 2,845 mln ton.


Eurocash chce dokonać przełomu na rynku nową platformą B2B\nAshburn, United States 29.2 °C / 65 % / 1015 hPa\nEurocash.pl wyposażać ma niezależnych detalistów w dane niedostępne dla dyrektorów dyrektorom sieci handlowych.\nEurocash zaprezentował nową platformę B2B - Eurocash.pl. Od 24 września br., po fazie testów, z narzędzia w które Grupa zainwestowała 15 mln zł., korzystać mogą wszyscy klienci Eurocash Dystrybucja.\n- Dla Eurocash i całego rynku to moment przełomowy, bo od dziś właściciel sklepu małoformatowego ma więcej informacji o rynku niż dyrektor dużej sieci handlowej – powiedział Luis Amaral, prezes Grupy Eurocash.\nJuż wcześniej kanały elektroniczne Eurocash Dystrybucja (platforma eHurt i wdrożona w ub. r. aplikacja) generowały - jak mówi Tomasz Polański, dyrektor generalny Eurocash Dystrybucja - 3 mld zł obrotu rocznie. Nowa platforma przekonać ma do elektronicznego zarządzania sklepem i zamówieniami kolejnych klientów. Platforma eurocash.pl będzie dostępna w trzech wersjach: online, cloud i mobile.\nEurocash.pl ma być czymś więcej niż miejscem składania zamówień. Moduł "w Twoje okolicy" dostarczać ma na przykład detalistom pogłębionych informacji o ich najbliższym otoczeniu konkurencyjnym - od dostępu do aktualizowanych gazetek promocyjnych okolicznych sklepów, listy najlepiej sprzedających się w okolicy produktów, przez dane demograficzne, po rekomendacje wynikające z analizy tychże. Inteligentna (ucząca się m.in. "skrótów myślowych" zamawiającego) wyszukiwarka i listy zakupowe oparte na zaawansowanych algorytmach skrócić mają - w przyszłości nawet do jednego kliknięcia - czas dokonywania zamówień. Dostępność Eurocash.pl w aplikacji zwiększyć ma mobilność właścicieli sklepów. Platforma umożliwia analizę danych w czasie rzeczywistym, bezpieczny transfer danych, współdzielenie dokumentów czy separację danych. System wykorzystuje takie metody komunikacji jak powiadomienia „push” (wysyłane przez aplikację mobilną i web), czat, SMS oraz e-mail. Dzięki temu ważne informacje docierają do klientów bez zwłoki bez względu na to czy w danym momencie są online.\n- Już dawno przestaliśmy mówić o naszej konkurencyjności, jako konkurencyjności grupy. Najistotniejsza jest dla nas konkurencyjność naszych klientów, bo tylko dzięki niej możemy funkcjonować - tłumaczył Luis Amaral dodając, że w założeniach nowa platforma ma się przyczynić do takich oszczędności czasu i środków klientów Eurocashu, by mogli oni myśleć o rozwoju swoich firm, np. o otwieraniu kolejnych sklepów. W przyszłości grupa planuje także udostępnienie narzędzia klientom swoich pozostałych jednostek biznesowych\nEurocash Dystrybucja należy do Grupy Eurocash, największej polskiej spółki zajmującej się hurtową dystrybucją produktów żywnościowych oraz wsparciem marketingowym dla niezależnych polskich przedsiębiorców prowadzących działalność detaliczną. Wspierane przez Grupę Eurocash sieci franczyzowe i partnerskie zrzeszają ponad 14 tysięcy niezależnych sklepów działających pod takimi markami, jak: ABC, Groszek, Delikatesy Centrum, Lewiatan, Euro Sklep czy Gama.


Filmy o podróżach 16 kwietnia 2014\nW dzisiejszych czasach powstaje naprawdę bardzo wiele filmów. Warto zauważyć, że są one niezwykle zróżnicowane. Są oczywiście i takie produkcje, które nie cieszą nas zbytnio. Warto jest zauważyć, że bardzo …\n« Samodzielna organizacja wycieczki\nW Polsce czy za granicą? »\nKwiecień 4th, 2014 | Author:\nCoraz więcej osób decyduje się na korzystanie z usług biur podróży, a to przede wszystkim dlatego, że można w nich znaleźć naprawdę ciekawe oferty wycieczek. Przede wszystkim za najbardziej atrakcyjne kierunki pod względem turystycznym na pewno należy uznać Włochy, Grecję i Hiszpanię, ale jak się okazuje, coraz częściej poszukiwane są również wycieczki do Chorwacji, do Bułgarii czy nawet do Turcji. W biurach podróży możemy znaleźć zarówno wycieczki z przelotem samolotem, jak i wycieczki z dojazdem własnym, które cieszą się coraz większym zainteresowaniem ze strony turystów. Takie wycieczki z dojazdem własnym pozwalają przede wszystkim na dużą niezależność podczas planowania każdego dnia, co na pewno jest bardzo dużym plusem. Mamy także coraz więcej tak zwanych wycieczek objazdowych, które także z roku na rok maja coraz większe grono zwolenników. Każdy z nas więc może wybrać wycieczkę, która będzie odpowiadała jego indywidualnym wymaganiom oraz upodobaniom. W biurach ofert w każdym razie jest mnóstwo.


Nakręć video dla The Who\nW związku z zapowiadaną reedycją klasycznego albumu The Who "Quadrophenia", zespół ogłosił konkurs na video do utworu "5:15".\nWersja deluxe albumu, "Quadrophenia: The Director’s Cut", który pierwotnie ukazał się w 1973 roku, pojawi się w sklepach w listopadzie.\nTymczasem Pete Townshend i Roger Daltrey ogłosili konkurs na najlepsze video, które zobrazuje utwór "5:15", pochodzący z tego krążka. Ma ono być utrzymane w klimacie epoki i nie trwać dłużej niż 5 minut.\nZwycięzca nie tylko otrzyma 2 tys dolarów nagrody, gitarę Fendera sygnowaną przez Townshenda i egzemplarz albumu, ale będzie także pracował wraz z Universal Music nad ostateczną wersją oficjalnego video.\nTermin przesyłania gotowych obrazków mija 10 listopada.\nGłosowanie odbędzie się w dniach 11-18 listopada, a ogłoszenie wyników nastąpi 22 listopada. O pierwszym miejscu zdecyduje zespół, Townshend wybierze również osobę, która w ramach wyróżnienia otrzyma czek na 250 dolarów i egzemplarz płyty. Takie same nagrody otrzyma trójka konkursowiczów, która uzyska najwięcej głosów.\nSzczegółowe zasady konkursu znajdziecie TUTAJ.\nThe Who - The Who...\nWho's Next (The...


Marzec 2019 – Siennicą pod prąd\nTrzej Muszkieterowie siennickiej władzy: Janusz Szpak – były starosta, Leszek Proskura – urzędujący wójt i Piotr Banach (przewodniczący RG) przechodzą do annałów historii najnowszej polityki na poziomie ogólnopolskim. Ciągną za sobą tajemnicze zastępy pomniejszych, ale też ważnych tuzów naszej gminnej polityki: radnych z Komitetu Proskury i jego sołtysów oraz część szefowych KGW – na podstawie Supertygodnia – i przedstawicieli innych organizacji, pewnie OSP. Czymżesz zasłużyli się ci zacni Mężowie i cnót pełne Niewiasty dla historii Siennicy?!\nPo męczącym maratonie cyklicznych spotkań w terenie nasze najtęższe głowy spisały prawdziwą epistołę, którą wysłały aż do Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobry! Owa epistoła miała za cel rozsławić (a faktycznie skompromitowała do szczętu) naszą gminę w samej stolicy. Winni blamażu nie są mieszkańcy, lecz jej autorzy i sygnatariusze, którzy, niestety, napisali to rzekomo w ich imieniu. Niemal herosem tego epokowego przedsięwzięcia jestem ja – skromny żuczek, jako administrator „Dziennika Siennicy”. W skrytości mniemam, że po aż takiej kampanii reklamowej Dziennika, ów zacznie być czytany, ba, cytowany, w samej Warszawie – po ministerstwach i urzędach centralnych. A może się omsknąć nawet o kancelarię Prezydenta.\nNa lokalnej niwie kampania reklamowa rozsławiająca nasz Dziennik w wykonaniu owych, historycznych już, Mężów i Niewiast również zapowiadała się z hukiem. Otóż któryś z Muszkieterów osobiście dostarczył „List do Z. Ziobry”do redakcji m.in. Nowego Tygodnia i Supertygodnia z prośbą, aby „z uwagi na podniosłość podjętego w nim problemu”, opublikować go w całości, bo jego treść ma „szerokie poparcie mieszkańców Gmina Siennica Różana”! Te redakcje jednak dotkliwie zawiodły nasz ludowy aktyw. Supertydzień w samym, dolnym rogu na czwartej stronie krótką wzmianką wspomniał o tym epokowym wydarzeniu. Nieco hojniejszy był Nowy Tydzień.\n„Dziennik Siennicy” nigdy nie zawodzi i spełnia prośbę naszych Trzech Muszkieterów po całości. Nas nie trzeba dwa razy namawiać. Podczas lektury Listu apelujemy tylko o należytą powagę i cierpliwość, a także doczytanie go ze stosownym namaszczeniem – do samego końca. Doszukiwanie się w nim wzajemnych sprzeczności, nieprawd i półprawd, sytuacji komicznych, a tym bardziej parskanie śmiechem podczas lektury surowo zabronione!\nZe swojej strony solennie obiecuję, że poczynię wszelkie starania, by rzeczona epistoła została wpisana do kanonu obowiązkowych lektur szkolnych naszej dziatwy, a wybrane jej wersety poloniści będą zadawali do uczenia się dzieciom na pamięć. Następnie będą recytowane na szkolnych akademiach i gminnych uroczystościach . Ze względu na dziejową już jej wagę, historycy z naszej gminy zapewne zapisali ją złotymi zgłoskami w podręcznikach nowożytnej historii Siennicy. Dzieci będą potem przepytywane na wyrywki, który z naszych społeczników podpisał się pod tym naukowym elaboratem, a który nie. Ci ostatni zostaną okrzyknięci wrogami ludu. Dzieci, które nie będą znały nazwisk sygnatariuszy lub pomylą ich tak społecznie odpowiedzialne funkcje nie dostaną promocji z klasy do klasy.\nP.S. Za jakiś czas odniosę się do tego Listu już merytorycznie.\nBardzo mile będą widziane Wasze komentarze, bo temat – jak widać –jest przełomowy\nOpublikowano 27 marca 2019 30 marca 2019 Autor Piotr ŚlusarczykDodaj komentarz do List Muszkieterów do Ministra Ziobry\nRozruchy w powiecie\nPowoli, ale sukcesywnie idą zmiany w powiecie, także personalne. Będziemy oceniać je po owocach. Przy okazji wychodzą na publiczną powierzchnię wielkie personalne ambicje. Wszyscy twierdzili, że najlepsi wyjechali już z naszego powiatu. Nie, ludzki kapitał u nas – jak widać – jest jeszcze przeogromny.\nW ubiegłym tygodniu komisja konkursowa pod przewodnictwem Justyny Przysiężniak (primo voto Hałas) wybrała nowego dyrektora szpitala w Krasnymstawie. Z kronikarskiego obowiązku należy wspomnieć, że w rzeczonej był Witold „Witia” Boruczenko, albo jak wolą żartownisie – łopieńska odpowiedź na hiszpańskiego Don Kichota. Ale o tym później.\nKomisja wybierała spośród pięciu kandydatur. Szczęśliwcem został Andrzej Jarzębowski. Cursum honorum tego pana jest dość obfite – był m.in. dyrektorem szpitali: w Biłgoraju, Skarżysku-Kamiennej i… prawie w Wadowicach. Kurier Lubelski napisał, że jegomość ten jest człowiekiem posła Zawiślaka. Zadłużył szpital w Biłgoraju na 12 mln zł, za co został zwolniony przez pisowskiego starostę w 2010 roku. Ponoć za to z PiS później wyrzucono starostę. Z tego, co ćwierkają krasnostawskie wróble, wybór ów jest nie w smak środowisku lekarskiemu. Można snuć domysły, że najlepszym dyrektorem byłby ktoś z ich grona. Zresztą Janeczek, doktor i radny, na sesji 12 lutego dość zdecydowanie opowiedział się za takim wariantem.\nDorota nas nie wyleczy!\nWśród ofert były również dwie jakże bliskie i znajome. Jedna z nich należała do Andrzeja Grabka, druga zaś do Doroty Sawy-Niećko. Szczególnie ta warta jest uwagi. Dorota swego czasu została namaszczona przez Szpaka, i to nie byle gdzie, bo na dożynkach gminnych w Łopienniku, na kandydatkę PSL do Sejmiku Województwa Lubelskiego. Strzał był wyjątkowo celny – szczególnie dla wiejskiej gawiedzi, bo jest ona szefową Lokalnej Grupy Działania i na lewo i prawo rozdaje fanty z publicznych środków po wioskach, szczególnie dla KGW. Jest szczodra niczym kiedyś Ciotka UNRAA, co pamiętają już tylko najstarsi.\nO rozpoznawalność i dobre skojarzenie nie musiała więc się martwić, a niejedna gospodyni była przekonana, że funduje niemal z własnych. I rozdawała, bratała się z gospodyniami, gromko grzmiała, że jest niezależna, apolityczna, będzie zasypywała jakieś podziały. Zaskoczyło i głównie damska część gawiedzi postawiła na bogatą ciotkę rzekomo z Brukseli, a nie z Dobryniowa, od serdecznego kumpla Szpaka – długoletniego kolegi z tej samej organizacji. W wyborach zgarnęła ponad 5 tysięcy głosów, nabiła na listę m.in. ww. naiwne głosy, ale do Sejmiku się nie dostała, bo cały ruch lewostronnie ludowy dostał łupnia. Z góry było wiadomo, że nie miała najmniejszych szans na mandat.\nPotem, jak to po wyborach – „Ta Dorotka, ta malusia tańcowała do kolusia, do kolusia”. Zamiast kolusia – do posłanki Teresy Hałas, bo fejsbuk nie kłamie. Uprzejmość goniła uprzejmość, bo LGD jest ściśle powiązana z sejmikiem wojewódzkim, a tam zaczął rządzić PiS. Widocznie chciała dobryniowianka, jak to w polityce, być na powierzchni i czemu nie na dyrektorskim stolcu krasnostawskiego szpitala? Może chciała zostać nowym, powiatowym Doktorem Judymem? Na takie jednak fanaberie jednak Bruksela nie dałaby kasy.\nPiekielnie jest odważna i ma ogromny tupet, by porwać się na szpital, mając doświadczenie głównie na niwie Kół Gospodyń Wiejskich. Do tej pory zarządzała nieruchomością o kubaturze „Krasnej Chaty”, a tu taki skok! Może chciała nowych doświadczeń albo adrenaliny? Jak jeden z polityków PSL – Staszek Dobrzański, co to sprawdzić się w biznesie chciał i prezesem Polskich Sieci Energetycznych został. Ale on wcześniej był ministrem obrony… Koniec końców wybrali Jarzębowskiego, a Dorota ma kolejne doświadczenie w życiorysie. Z pewnością jesienią wystartuje na posła z PSL, bo otrzaskało się nazwisko po powiecie. Znowu się pewnie nie dostanie, ale nabije głosów na listę PSL z całego powiatu.\nCzyim kosztem? Oczywiście posłanki Hałas, bo Dorota, zjeżdżając powiat wzdłuż i wszerz za sejmikowo-unijne pieniądze, wypełniając wnioski na wsparcie, a potem rozdając fanty – kampanię ma nieustającą. A cały czas sprytnie i dobitnie podkreśla, że jest „niezależna”, przytulając się jeszcze do posłanki. Ma jeszcze na to czas, bo jest młoda, sympatyczna, ma czas dla każdego i tak zdobywa kolejne polityczne doświadczenia.\nLudzki kapitał Łopiennika\nGmina Łopiennik Górny, bo przecież stamtąd ona pochodzi obfituje w ludzi bez trwogi i kompleksów. Kapitał ludzki jest tam przeogromny, a ziemia jakże urodzajna w talenta! Męskim odpowiednikiem Doroty jest wspomniany już Witold Boruczenko… Dlaczego ma coś z Don Kichota? Ponieważ, jak hiszpański pierwowzór, jest także bez trwogi i również obraca się wśród źródeł energii odnawialnej. Tylko, że ten pierwszy z lubością atakował wiatraki, a Witia swego czasu chciał je w Łopienniku ulokować, również na własnym polu. Widział w nich wymierny zysk, a dopiero potem rzekomy postęp. Dopiero potem połapał się, że wpadł w wiatraczną pułapkę, jak Łopieńczaki zbuntowały się przeciwko nim i potężną ich farmę, która miała stanąć w najlepszej części gminy – po obydwu stronach krajówki od Lublina – skutecznie zablokowali. O biogazowni pod cukrownią już nie wspomnę. Zawsze szedł z postępem, jeszcze jako młodzieniec, pisząc się do ZSMP. I zawsze parł do władzy, jeszcze tej czerwonej.\nMa też Witek cechę, która czyni z niego skrzyżowanie Adama Słodowego z MacGyverem – na wszystkim się zna, każdy problem rozwiąże – drogę wybuduje, dyrektora wybierze, powiat z marazmu wyprowadzi, a jeszcze trochę, to w krasnostawskim szpitalu porody odbierał będzie, nadzorował połogi i chirurgów przy operacjach pouczał. Miał, co prawda tej zimy problem z odśnieżeniem drogi w Łopienniku, bo musiano o tym na tej stronie pisać, na co Witold później skarżył się na zebraniu wiejskim, ale jak jeszcze opady opanuje, meteorologię i powiatowe prognozy pogody będzie zapowiadał na swoim FB, to jak nic – przejdzie do panteonu wiejskich bohaterów i herosów, jakich wielu w tej gminie.\nNauczycielkę do OSP\nDo powiatowej historii przejdzie, jak nagrodził nauczycielkę T. z Łopiennika, za to, że jej uczeń zajął 7. miejsce w krajowej Olimpiadzie Wiedzy o Pożarnictwie. To był lokalny epos na miarę epoki. Taka łopieńska forma Legii Honorowej! Otóż Witold na sesji rady powiatu 28 lutego pochwalił się tym, że nauczycielkę T. za owe wydarzenie przyjęto na mocy strażackiej specuchwały w uznaniu zasług w poczet członków OSP w Łopienniku Górnym, gdzie on jest strażakiem! Dzięki temu przełomowemu aktowi ta pani stała się strażaczką, a w ten sposób spełniło się jej największe i głęboko skrywane marzenie. Pewnikiem o niczym innym nie marzyła, jak o strażackim uniformie i kasku – tylko ciekawe, czy jej to kupili? A może i nie, bo im pieniędzy zabrakło? A przypomnijmy, że wspomniana jest już w wieku emerytalnym. Witia ze swego genialnego strażackiego posunięcia na sesji był tak dumny, że trudno ubrać w słowa. Urósł w wodzowską moc niczym Napoleon po Austerlitz. Czuł się jak gminny komendant po wygranych zawodach przez jego druhów. A w Łopienniku strażacy wszyscy wysportowani, młodzi i trzeźwi… Umundurowane ich torsy tylko błyszczą w orderach.\nOt, trafił się PiS-owi barwny koalicjant. A jak się zdjęcia uwielbia, urasta już do klasyki. Instynkt do swego uwieczniania na każdym kroku ma przy tym, że hej! Lepiej fotografów wyczuwa niż policyjny alkomat chuch z gorzały! Wszędzie jest, gdzie się tylko nie obejrzysz. Częściej na fotografiach można ujrzeć już tylko rzymskie Coloseum. Już teraz zdecydowanie przebił Mirka Księżuka – też strażaka. Mirek musi uważać, bo Boruczenko niebawem wypchnie go z kadru, jak nic, albo co gorsza – posłankę zadepcze.\nJak słowotoku na lutowej sesji dostał, ciężko było słuchać, bo co radnych obchodzi, gdzie był i co widział? Szczęściem nie mówił co jadł… Same ogólniki i komunały, niegodne powiatowej sesji. Widać blask władzy go łechce i cieszy się nią, jak dzieciak. A do posłanki lgnie, jak pisklę pod żarówkę. Zimno mu? Pewnie jest już duchem w PiS, bo jak mu ten zaraz po wyborach przewodniczącego rady zaproponował rzekł, że zawsze był za „dobrą zmianą”. Szkoda, że nie dopowiedział, że w wyborach na wójta Łopiennika gorąco popierał tego, związanego ze Szpakiem i Kuchtą. Taki jest szczery. A gdzie stał wcześniej? Tego na pewno nie powie, ale Dziennik Siennicy wie i kiedyś napisze.\nW wydziale rolnictwa zmiana. Janek Chorągiewicz, były wójt Kraśniczyna – ten co kiedyś od Sapiechowej, szwagierki naszego Proskury, cięgi w wyborach zebrał i wójtem być przestał – przestał być naczelnikiem wspomnianego wydziału. Ma Janek pecha, albo zezowate szczęście. Najpierw Sapiechowa, później – jak kumkały żaby nad Łopą – zaczepić się chciał u Kuchty na wice wójta, wciskany mu przez Szpaka. Ale Jasio, jeszcze wtedy nie opierzonym wójtem będąc, ale pełną gębą pułkownikiem, postawił na nowszy model i dlatego zastępcą wójta w Łopienniku został Pan Karol. W końcu szczęście jednak do Janka Chorągiewicza się uśmiechnęło, choć tylko półgębkiem, i się „zaczepił” w Lublinie. Lecz długie dojazdy są nużące i jak się Wołyniak w końcu na emeryturę zdecydował, wtedy Szpak Jankowi powiedział: właź na stołek! Janek schedę objął, ale nie na długo, bo Szpak przegrał wszystko, co tylko miało jakąś wartość i Jankowi znów uśmiechnęło się zezowate szczęście. A nowa władza postawiła na Jacka Dzika, co na organach gra u Gzika. Naczelnik jest, jak widać umuzykalniony i uduchowiony. Pracownicy wydziału mogą już bukować bilety na pielgrzymkę do Medjugorie i to będzie dobrze widziane.\nNa koniec informacja zasłyszana! Po ogarnięciu kryzysu w szpitalu, wszyscy myśliwi, ogary i nagonka przenoszą się za drogę krajową nr 17 na teren ulicy Borowej. Tam urzęduje Zarząd Dróg Powiatowych. Będzie to operacja porównywalna tylko z tym, co miało miejsce na „Łuku Kurskim” Celem jest Banach.\nOpublikowano 23 marca 2019 24 marca 2019 Autor Piotr ŚlusarczykDodaj komentarz do Rozruchy w powiecie\nAwans Łopieńczanki w Lublinie!\nMiło nam poinformować, że mieszkanka Łopiennika Górnego Pani Katarzyna Tokarczuk, wybrana w ostatnich wyborach samorządowych do Rady Gminy w Łopienniku z listy Prawa i Sprawiedliwości – kandydata na Wójta Andrzeja Szadury, kilka dni temu dostała nominację od Marszałka Województwa Lubelskiego na p.o. Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie.\nWychodzi na to, że nasza Pani Radna Kasia (nota bene radna z mojego okręgu wyborczego) po ostatnich wyborach samorządowych objęła jedną z ważniejszych stanowisk w województwie. Czy jej śladem pójdą inni mieszkańcy powiatu? Oby – dla dobra powiatu!\nPoniżej link o nominacji, niestety z Gazety Wyborczej.\nPani Kasiu, wioska i gmina składa Pani najszczersze gratulacje!\nOpublikowano 18 marca 2019 Autor Piotr ŚlusarczykDodaj komentarz do Awans Łopieńczanki w Lublinie!\nA ludzie chcą remanentu w powiecie\nDotarło wreszcie do naszego Janusza, że bez władzy jest nikim. Dla ludzi jego pokroju – nawykłych do splendorów, laudacji i rozstawiania innych po kątach bycie tylko radnym to w sumie bycie nikim. Choć okrągła rocznica jego urodzin już majaczy na horyzoncie i targa tort z 70 świeczkami, on jeszcze marzy. Marzy, by dwa razy wejść do tej samej rzeki, która Władza się nazywa.\nAleż to musi być potwarz i obraza dla niego, że ktoś z nimi wygrał, że kto inny rządzi. Lat 16 władał i ciągle mu mało! Kozaka zgrywa a może skokami się zauroczył? Swego czasu ludowcy Apoloniusza Tajnera namówili do startu z ich list do Europarlamentu, a w 2011 r. na listę do Sejmu namawiali samego Małysza. Wszak mamy zimę astronomiczną i sezon skoków w pełni, a kraj jak długi i szeroki śledzi zmagania naszych orłów. Może i Janusz im pozazdrościł i też chciał poskakać i tym samym do historii tej dyscypliny dołożyć swoje trzy grosze? Bo jak nazwać jego popisy na lutowej sesji?\nZamiast skoków wyskoki\nZe skoku wyszedł wyskok, który miał być chyba jakąś wielką reaktywacją i prężeniem muskuł po październikowym łomocie w wyborach samorządowych. Co z tego, że były starosta i obecnie tylko radny sylwetkę dojazdową poprawił i hełm strażacki założył? Zamiast z progu się wybić, to się o niego potknął. A w powietrzu to już był dramat.\nNa sesji najpierw dostał podmuch od Janeczka a potem tymiankiem zapachniało i dmuchnął mu Domański – ten z Krautexu i z Pis-u. I to tak z grubej rury! Musiał więc Janusz w takich okolicznościach grzmotnąć o zeskok tak, że aż ptasie pióra mu puściły. Bo szpak nigdy nie będzie orłem, a nazwisko, że lotne to jednak nie lata.\nNim się Janusz frontalnie rzucił radnych z PIS-u, to Witia Boruczenko chwacko uwinął się z porządkiem obrad. Tak jak ksiądz z pogrzebem, bo się akurat na partyjkę pokera śpieszył. No i przyszło na wolne wnioski i się zaczęła szpacza rapsodia…\nUlica dla Adamowicza!\nJanusz zaczął w swoim kaznodziejskim tonie którego nie jeden ruski pop mógłby mu pozazdrościć. Spostrzegł wśród widzów przewodniczącego rady miasta Janusza Rzepkę i za jego pośrednictwem zawnioskował, by ten jakoś cudownie wpłynął na rajców, aby jedną z ulic miasta nazwali imieniem Pawła Adamowicza. Wedle opinii Szpaka był z niego wielki samorządowiec i Polak. No tak, tylko że Marcin Gortat to dopiero wielki Polak i to dosłownie! A ulicy nie ma i co ma Adamowicz wspólnego z Krasnymstawem? Być może, tam nad Motławą nawet nie wiedzą, że takie miasto nad Wieprzem istnieje? Co tak Szpaka w Adamowiczu urzekło? Tego nikt nie wie. Gdy betonem zalewano miejsce po katowni przy krasnostawskim rynku, nigdy oficjalnie głosu w tej jakże kontrowersyjnej sprawie nie zabrał. Nigdy też nie wnioskował, żeby którąś ulicę w mieście nazwać imieniem jakiegoś „Żołnierza Wyklętego”. A on Adamowicza na cokół! Coś mu się już kiełbasi.\nMało na OSP!\nLarum wszczął o wysokość kwoty przeznaczonej na nagrody w konkursie wiedzy o pożarnictwie. Zarząd powiatu w tym roku przeznaczył na niego 3 tysiące złotych. Wcześniej „za Janusza” było 4 tysiące i ten tysiączek tak go rozsierdził. W jego mniemaniu to skandal i prawie zamach stanu. Toć wiadomo czemu tak wrzeszczy – straż to jego wyborcze hufce i chce pokazać, jak bardzo o nie dba. No i jest powiatowym komendantem Ochotniczych Straży Pożarnych. Tak po prawdzie nie ma o co tak gardłować, bo te 3 tysiące starczy, aż nadto. Zapomniał też Janusz – a to wina pewnie metryki – jak kilkanaście miesięcy temu, gdy interpelował Księżuk w sprawie sprzedaży mieszkań vis a vis I LO to on Szpak wcale nie był skory sprzedawać je po niższych cenach. Tłumaczył się wtedy tym, że powiat musi dbać o finanse.\nPowinien też pamiętać i o tych licealistach, co to dla uczczenia wyjątkowej żywotności pewnej staruszki pojechali rowerami na Dobryniów. W drodze rewanżu i nagrody miało być dla młodzieży ognisko – tylko sponsora na parę stówek brakło. Ognisko się jednak odbyło, bo odsiecz przybyła tylko, że w sutannach. A jak Żyśkę wbrew logice i ekonomii w PCPR zatrudniał też pewnie zapomniał. Czy wtedy patrzył na finanse? No i na koniec, jak Janusz postąpił ze sławetnymi „rozszerzeniami” w I LO? Miały być, potem ich nie było, znowu a potem znów były tylko, że po burzy z piorunami. A tu wrzeszczy o marny tysiąc. Ot, zapomniał wół jak cielęciem był.\nAle jak się Janusz o Mateja zaczął upominać i o to, co w szpitalu to dopiero wtedy można było oczy ze zdumienia przecierać. Po prostu uruchomił w sobie pokłady humanizmu, troski i co tam tylko można sobie wyobrazić. Z jego opowieści wynikło, że podły i mściwy PiS wywalił całe kierownictwo na bruk. No i jak tak można?! Takich fachowców! Tu się Leńczuk odezwał i ze stoickim spokojem, jak nobliwy profesor, który musi rozhisteryzowanego nastolatka uspokoić, odparł, że radny Szpak się myli, bo dyrektor Matej sam odszedł a prawdopodobnie całe kierownictwo poszło solidarnie z nim. Ba! Nawet w pewnym momencie chciano Mateja zatrzymać ale ten stwierdził, że jednak odchodzi. Do riposty Starosty dołączyli Suchorab z Janeczkiem. Szczególnie zdaniem tego drugiego polityka kadrowa byłego dyrektora wyglądała zupełnie inaczej z perspektywy pracowników szpitala i nie napawała optymizmem. Nie od dziś wiadomo ,że dyrektor zawsze ma przekichane – jest tak nawet w Leśnej Górze. Najwidoczniej Matej wcielił w życie „ucieczkę do przodu” by tym samym uniknąć rozliczeń i trudnych pytań. Z tego, co słychać długo pracy nie szukał, znalazł angaż w Puławach. Miał zapewne i tego świadomość, że naraził się wielu i być może przyjdzie mu odpowiadać za nie do końca swoje decyzje. Wiadomo wszak czyim tak naprawdę poligonem był krasnostawski SPZOZ.\nZa wszelką cenę Szpak próbuje dokleić obecnej ekipie gębę radykałów, mściwych poza granice przyzwoitości. Tylko, że ulica mówi coś zgoła odmiennego. Mianowicie uważa, że „ta obecna władza” wręcz za mało wyrzuca i oczywiście wszyscy tak twierdzący mają na myśli Banacha, który jest tam, gdzie był. Bo Ten jest podwójnym symbolem, zarówno minionej władzy – jej arogancji, momentami zwykłego chamstwa, jak i symbolem prawdziwej zmiany. Innymi słowy, gdy Piotrka popędzą z ZDP, dopiero wtedy ulica powie, że coś wreszcie w powiecie drgnęło. Chyba tylko zamieszanie w ZOZ prolonguje Banachowi żywot na stołku dyrektora. Mamy taką nadzieję.\nTo nie koniec tego westernu z Dzikiego Wschodu. Janusz jak samowar się zrobił, gdy Janeczek zasugerował, żeby wreszcie podzielił się treścią tego spec-raportu, którego właśnie pomysłodawcą był doktor, a na który Szpak wtedy na tej sesji, co Gzik urząd chrystianizował, przystał. Tu Janusz strzelił focha i zrobił prawie tak, jak te polskie dzieci, co to we Wrześni nie chciały gadać pacierza ale po niemiecku. On! Janusz powiedział, że też nie będzie gadał, bo był przygotowany na sesje tuż przed Nowym Rokiem i teraz to już jest za późno. Jeszcze dodał, że na Zarządzie Powiatu była dyskusja o jego wystąpieniu, żeby jednak mu głosu nie dawać, bo cała uwaga skupi się na jego osobie i skradnie widowisko. Takie rewelacyjne rewelacje przedstawił i na koniec powiedział, że może głupio wygląda, ale głupi to nie jest i że mówić to on potrafi. Tak się wyłgał z danego słowa…\nTron dla monarchy\nNa sam koniec to się tak uniósł, że ojej! Bardziej niż płk Kuchta na słynnej łopiennickiej sesji. Zezłościł go fakt, że przed sesją każdemu przydzielono miejsce z tabliczką z imieniem i nazwiskiem. Bo jak to ujął – jemu przez 30 lat nikt nie mówił, gdzie ma siadać. Tu Janeczek wspaniałomyślnie postąpił i prowokacyjnie ,że może mu swoje miejsce odstąpić. W całej tej scenie brakło jeszcze dwóch nagich mieczy…\nSzpaka boli to, że z dala od stołu prezydialnego siedzi i blisko drzwi. Może źle mu się te drzwi kojarzą? Bo może przy następnej roszadzie on już będzie za nimi? Nawet sąsiedztwo uroczej prezes banku z Kraśniczyna Anny Mróz nie osłodziło mu tego zesłania . No cóż pozostaje mu tyko pójść w ślady Rejtana i rozedrzeć koszulę i lec w drzwiach, by bronić zagrożonej demokracji, a to teraz bardzo modne. W końcu i Domański nie wytrzymał, odpalił Szpakowi grubym śrutem –W naszym powiecie jest dziadostwo, co pan przez te wszystkie lata zrobił?! Wyludnienie! Młodzi wyjechali, co pan zrobił?! – krzyknął.\nSzpak Domańskiemu odparł po swojemu. – Wie pan czym my się różnimy Panie Radny? Tym, że ja mam wyobraźnię a Pan nie!\nTo bardzo ciekawa i godna analizy wypowiedź, bo to powiedział aparatczyk Szpak, który prawie całe życie przepracował w budżetówce do jegomościa, który od podstaw zbudował prężną firmę. A ta daje pracę, kupuje zioła u rolników, płaci podatki i eksportuje na cały świat. To komu tu brak wyobraźni?\nOpublikowano 14 marca 2019 17 marca 2019 Autor Piotr ŚlusarczykDodaj komentarz do A ludzie chcą remanentu w powiecie\nW pierwszym, tegorocznym numerze pisma „Powinność”, wydawanego przez Parafialny Oddział Akcji Katolickiej przy Parafii pw. Chrystusa Odkupiciela w Chełmie, napotkałem artykuł ks. Ryszarda Winiarskiego, dobrze znanego krasnostawianom i mieszkańcom naszego powiatu. Tytuł artykułu „Tożsamość narodowa, czyli jaka?” To pytanie jest punktem wyjścia do uświadomienia czytelnikowi zagrożenia naszego bytu narodowego. Autor rozpoczyna od określenia naszego genotypu, jako pojęcia rozszerzonego o fenotyp. W dużym uproszczeniu, to kim jesteśmy zależy od naszego zestawu genów, tradycji katolickiej, historii narodu i kultury. Intuicyjnie wiemy, że jesteśmy inni od Niemców, Bułgarów czy Holendrów. Jesteśmy Europejczykami, ale nie przestaliśmy być Polakami. Celebrujemy obchody setnej rocznicy odzyskania niepodległości, kilka dni temu wspominaliśmy żołnierzy wyklętych, ale czy mamy świadomość zagrożenia naszej państwowości?\nJesteśmy członkiem Unii Europejskiej. To już nie jest EWG, projekt gospodarczy. Unia Europejska jest projektem politycznym, którego cele wyznaczają czciciele Karola Marksa. Np. czwartego maja 2018 r. w niemieckim Trewirze odbyły się uroczystości upamiętniające 200. rocznicę urodzin Karola Marksa. Wziął w nich udział szef Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker. To nie jest kolejny wybryk nietrzeźwego polityka, to jest jasna deklaracja poglądów politycznych. Tu przytoczę dłuższy fragment tekstu autorstwa ks. R. Winiarskiego: ” ..nad przepastnymi wrotami Parlamentu Europejskiego umieszczono i mię i nazwisko włoskiego komunisty – Altiero Spinellego. W tzw. Manifeście z Ventotene …zostały ukryte prawdziwe intencje i cele, jakie przyświecają elitom brukselskim. Ciekawe, ze do tej pory nie istnieje, autoryzowany przez UE, przekład na język polski tego dokumentu, który stanowi inspirację dla łamania tożsamości narodowej w imię enigmatycznie rozumianej tożsamości Europejczyków. Gołym okiem widać, że różnice historyczne, kulturowe, mentalne, obyczjowe, kultura prawna itp. są tak wielkie, że próba zniwelowania ich równa byłaby próbie zniwelowania Alp…..Jednak w manifeście możemy przeczytać: Aby odpowiedzieć na nasze (tzn. czyje?) potrzeby, europejska rewolucja musi być socjalistyczna, to znaczy, mieć za cel wyzwolenie klasy robotniczej i stworzenie dla niej bardziej humanitarnych warunków życia.[…] Prywatna własność ma być likwidowana, ograniczana, korygowana albo rozszerzana w zależności od sytuacji, nie zaś dogmatycznie dla zasady.[…] Kwestia, która musi być rozwiązana jako pierwsza, bo bez niej wszelki postęp w innych dziedzinachbędzie jedynie pozorny, to zniesienie podziału Europy na suwerenne państwa narodowe” (podkreślenie red.) To dlatego lewicowi politycy, którzy ciągle jeszcze dysponują większością, forsują koncepcję Stanów Zjednoczonych Europy.”\nDlatego obecny rząd Rzeczpospolitej Polskiej jest tak zajadle atakowany przez Timmermansa, Verhofstadta. Panie Hubner i Thun pracują w grupie Spinellego, a „chrześcijański demokrata” J. Buzek inspiruje się i zachwyca myślą Spinellego. I dlatego Marsz Niepodległości z 11 listopada 2018 i 2017 r. to były dla w/w marsze faszystów, a dla nas marsze patriotów. Proszę o refleksję nad naszą sytuacją, nad sytuacją naszego Państwa, byśmy znowu, po kilku latach niepodległości, nie musieli ruszyć tropem wilczym. Proszę o podejmowanie działań już teraz.\nDla osób chcących pogłębić temat: http://www.historiasztuki.com.pl/strony/021-12-00-ANTYKULTURA-SYSTEM.html\nOpublikowano 10 marca 2019 12 marca 2019 Autor Piotr ŚlusarczykDodaj komentarz do Quo vadis Europo?\nO źródle energii, o apatii i meksykańskim wietrze.\n„Dokąd płyniesz bracie, dokąd gnasz. Po co tak zabijać się? W jednym punkcie przecież trwasz. Tylko czas do przodu mknie.” ten tekst Budki Suflera chodzi za mną od dłuższego czasu. Może być ilustracją nastroju po wyborczej, samorządowej bitwie. Jeszcze zbyt wcześnie by kusić się o jakieś oceny, ale przecież „czas do przodu mknie”, więc trzeba rozglądać się po świecie.\nW ostatnich dniach dowiedzieliśmy się, jak niesprawiedliwy jest los dla mieszkańców naszej części ziemskiego padołu. Była kiedyś przyznana nagroda Nobla za wynalezienie np. aspiryny, a firma Bayer do dnia dzisiejszego zarabia na tych tabletkach nieźle. Z kolei producent niebieskich tabletek, które miały pomagać na serce, a pomagają na brak witalności tak skutecznie, że często serce nie wytrzymuje, również zarabia kokosy. To jest w zachodniej części świata. A w Polsce niejaki Stefan N. udowodnił, że w tym aspekcie życia, znacznie skuteczniejsza od niebieskiej tabletki jest fasolka po bretońsku. Łóżko nie wytrzymuje, ale serce jest ok. Nadwyżka mocy przy tej diecie jest tak duża, że ślubna systematycznie wysyłała Stefana „na miasto” bo nie mogła sprostać jego potrzebom. Czyżby nowe źródło OZE? I po co amerykańska elektrownia jądrowa? Fasolka jest tańsza. Za swoje odkrycie, Stefan nie dość, że nie został zgłoszony do komitetu noblowskiego, to jeszcze musiał zrzec się immunitetu. I gdzie sprawiedliwość? Ba, fasolkę jak przypuszczam podawano również w łopiennickim barze, więc ponoć dlatego działo się dużo i też bez immunitetu.\nKolejnym szlagierem poznawczym, okazało się odkrycie dlaczego Polacy nie lubią Katza. Autor odkrycia, niejaki Katz – żydowski ekspert, z nieznanej nauce dziedziny – praktykujący w Izraelu, stwierdził, że wysysamy to z mlekiem matki polki. A dotychczas wszyscy, nie tylko Polacy, optowali za teorią mówiącą o wypijaniu, a nie wysysaniu. Nie od matki tylko z butelki lub kieliszka i nie mleka ale alkoholu w postaci piwa, wina i innych wódeczek, koniaczków, rumów, dżinów itd. itp. Pozostaje jeszcze wyjaśnienie dlaczego nie lubią Katza: Niemcy, Francuzi, Amerykanie i Żydzi. Co i gdzie wysysają te, i inne niewymienione nacje.\n26 lutego w południe, wybrałem się do Miasteczka w celu zakupienia markera mogącego wykazać przyczynę nie lubienia Katza, kaca i Katza. Od rana były moje imieniny więc nastój miałem pogodny i jak zawsze o tej porze roku, lekko nostalgiczny. Było prawie słonecznie i wiał wiatr – jak na amerykańskich filmach, w opustoszałych miasteczkach Nowego Meksyku choć fruwające śmieci nie były tak filmowe jak toczące się kule pustynnych roślin, ale kurz i puste ulice wpisywały się idealnie w opisywany klimat. Ryneczek obok straży też pusty, a kilku sprzedawców idealnie spełniało definicję stosunku do stosunku po stosunku, czyli apatię. Widać było, że oddziały Kmicica miast walczyć z wszechogarniającym, pozimowym brudem, również apatycznie zaległy gdzieś w okolicznych oczeretach i burzanach. Burzany nad Wieprzem, czysta poezja. Szedłem sobie ku centrum i tam dopiero zobaczyłem co to jest nowoczesność. Zrewitalizowany „park – rynek” nie wymagał interwencji kmicicowych hufców z miotłami, bo wiatr załatwił wszystko, wywiał wszelkie przedmioty, nie umocowane do podłoża. Na wypolerowanych granitowych płytach nawet szczuplejsze staruszki miały problem z utrzymaniem równowagi. Ale przy ścianach kamieniczek było dużo. Ciekawe co widzi przez okno ratusza burmistrz, niegdyś „czystego, przytulnego miasteczka” – wg opinii turystów ze Śląska i Warszawy. Czy chodzi po ulicach, czy jeździ?\nOpublikowano 2 marca 2019 2 marca 2019 Autor Piotr ŚlusarczykDodaj komentarz do O źródle energii, o apatii i meksykańskim wietrze.


Usiłowanie zabójstwa na Grunwaldzie: Czy sąd da szansę Patrykowi? | Głos Wielkopolski\nUsiłowanie zabójstwa na Grunwaldzie: Czy sąd da szansę Patrykowi?\nBarbara Sadłowska 23 czerwca 2014, 20:37\nProkurator żąda 8 lat więzienia dla 19-letniego poznaniaka, oskarżonego o próbę zamordowania Andrzeja N. w listopadzie ubiegłego roku. Obrońca Patryka prosi o uniewinnienie albo nadzwyczajne złagodzenie kary. Sam oskarżony - o sprawiedliwy wyrok i szansę na normalne życie. Czy ją otrzyma?\nDo zdarzenia doszło 7 listopada ubiegłego roku na poznańskim Grunwaldzie. - Andrzej N. czuł się jak pan, wszystkich traktował jak śmieci - zeznał kolega Patryka C. - Na najgorzej traktował Mariolę C. i jej syna. Po alkoholu wyzywał Patryka i znęcał się nad nim. Bił jego mamę. On mówił, że nie wytrzymuje psychicznie tej sytuacji.\n- Akurat tego dnia Andrzej N. nie atakował matki oskarżonego, tylko dzień wcześniej... - argumentował prokurator. - Gdyby zrobił to wtedy, można by przyjąć, że stanął w obronie matki.\nPodkreślił, że oskarżony użył noża, którym godził w okolice głowy, karku i szyi i musiał co najmniej przewidywać śmierć pokrzywdzonego. Z drugiej jednak strony, w ocenie prokuratora, są też okoliczności łagodzące: młody wiek Patryka, to, że pokrzywdzony mu wybaczył, a także - częściowo przyczynił się do tego, że chłopak zaatakował.\n- Może był to przypadek obrony koniecznej? - rozważał obrońca oskarżonego wnosząc o uniewinnienie, przypominając, że Andrzej N. znęcał się nie tylko nad Mariolą C., ale także nad Patrykiem. Albo - o nadzwyczajne złagodzenie kary. - Sam pokrzywdzony nie chce, żeby Patryk poszedł do więzienia...\nMecenas przypomniał, że obrażenia Andrzeja N. nie były poważne - następnego dnia po opatrzeniu ran wrócił do domu.\n- Nie planowałem tego, nie chciałem mu zrobić krzywdy. Żałuję tego, co zrobiłem - powiedział w ostatnim słowie Patryk C i dodał. - W moim dzieciństwie nie było nic oprócz awantur i alkoholu. Potem mój brat, który jako jedyny się mną zajmował, popełnił samobójstwo. Ani szkoła, ani"Błękitna linia" i opieka społeczna - nikt nie potrafił pomóc. Tak to jest w naszym kraju: jak ktoś prosi o pomoc, nikt tego nie widzi. Dopiero, jak coś się stanie... 8 lat.\nPatryk poprosił sąd o sprawiedliwy wyrok i szansę na skończenie szkoły i normalne życie. Czy ją dostanie? Okaże się w piątek, 27 czerwca, gdy poznański Sąd Okręgowy ogłosi wyrok. Na poniedziałkową, ostatnią rozprawę przyszła matka i bliscy Patryka. Mariola C. przytuliła syna i powiedziała: - Będziemy na ciebie czekać...\nusiłowanie zabójstwa grunwald


poduszka sznurek bawełnianysalon chabrowy | salon chabrowy\nDekoracje hand made przeżywają aktualnie swój renesans. Są ochoczo wybierane przez architektów wnętrz, jak i wszelkie osoby, które chcą, by ich mieszkanie było klimatyczne i niepowtarzalne. Narzuty hand made czy poduszki ręcznie robione powodują, że pomieszczenie nabiera nadzwyczajnego charakteru. Należałoby zastanowić się nad samoistnym wykonaniem tego typu akcesoriów, a kiedy to niemożliwe skorzystać z propozycji coraz liczniejszych punktów sprzedaży zaprzątających się sprzedażą rękodzielnictwa.\nJeszcze kilkadziesiąt latek temu poduszki ze sznura bawełnianego i inne produkty rękodzielnicze były standardem w wielu mieszkaniach. Globalny brak towaru objawiający się pustymi półkami w punktach sprzedaży miał też pewne atuty. Figury, jakie pragnęły ładnie mieszkać zmuszone były tworzyć akcesoria do własnych mieszkań samodzielnie. Smutna rzeczywistość zmuszała do kreatywności i samodzielnego wypatrywania nowatorskich rozwiązań.\nAktualnie w punktach sprzedaży odnajdziemy prawdziwy ogrom dodatków do wystroju wnętrz mieszkalnych. Mimo to wielu osobom przestają one wystarczać. Kluczowymi mankamentami towarów sklepowych są:\nKiedy pozyskujemy ciekawe poduszki w sieciowych punktach sprzedaży, możemy być przekonani, że odnajdą się one w setkach tysięcy innych domów. Wielu miłośnikom klimatycznych wnętrz takie rozstrzygnięcia przestają wystarczać. Jest to koronny powód, dla jakiego decydują się oni na szczególne wyroby rękodzielnicze.\nNarzuta ze zpagetti, lub unikatowe poduszki są w stanie zmienić jakiekolwiek pomieszczenie. Dekoratorzy wnętrz mieszkalnych wspaniale zdają sobie sprawę, że diabeł tkwi w detalach. W ostatnich latach można zaobserwować, że punkty sprzedaży proponujące wyroby rękodzielnicze zaczynają radować się coraz większym zainteresowaniem. Dużo osób selekcjonuje unikatowe narzuty na łóżko oraz ręcznie wykonane poduszki, mimo że są one o wiele droższe niż podobne dekoracje dostępne w sieciowych sklepach.\nWielu z nas decyduje się na samodzielne konstruowanie przedmiotów z duszą. Jest to perfekcyjny sposób na rozwój własnej inwencji i wyobraźni. Porządnie jest zaangażować do takiej działalności też dzieci.\nMożliwość komentowania poduszka sznurek bawełniany została wyłączona\n« dania z włoską mozzarellą


🥇 8 ofert - Fotografia Ślubna - Kamerzysta na wesele Gniew - ceny, ⭐ opinie - portal ślubny Weselezklasa.pl\nFotografia Ślubna - Kamerzysta na wesele Gniew, ceny, opinie\nSzukasz kamerzysty i fotografa już znalazłeś po najniższej cennie ! Jesteśmy młodym zespołem który elastycznie podejdzie do Państwa propozycji kamerownia od tych najważniejszych do tych najmniej ważnych nawet które trwają 1 minutę. Dojeżdżamy do każdego miejsca...\nod 2100 do 5900 zł\nFotografia + filmowanie+ dron!!! 4000zł\nDrodzy Państwo, jeśli chcecie utrwalić to co ulotne, a przy tym niesamowite w życiu to możemy w tym pomóc nagrywając przeżycia jakim jest Dzień Ślubu, I Komunii Św. lub inne wydarzenie do którego po latach będziecie mile powracać. Te niesamowite chwile zatrzymamy...


Jeżowca - World Encyclopedia - Chcę wiedzieć wszystko - 2020\nJeżowca jest wspólną nazwą różnych kolczastych szkarłupni w klasie Echinoidea, znamienny pentameryczną symetrią promieniową; twarda wapienna skorupa lub test, wykonany z regularnie ułożonych, ściśle połączonych płyt, przez które przechodzą rzędy smukłych, rozciągliwych nóżek; ruchome kolce pokrywające skorupę; i usta na dolnej stronie, skierowane w stronę podłoża, ze złożoną strukturą do żucia złożoną z pięciu szczęk (latarnia Arystotelesa).\nW bardziej ogólnym znaczeniu tego terminu czesak morski jest czasem używany jako wspólna nazwa dla wszystkich członków Echinoidea. Jednakże, bardziej konkretnie, stosuje się go w odniesieniu do „regularnych echinoidów” w podklasie Euechinoidea, które są pięcioradowo symetryczne i mają swój odbyt umieszczony na aborcyjnej powierzchni (przeciwnej do ust). Określenie czesak morski zwykle nie obejmuje ołówkowych jeżowców z podklasy Perishoechinoidea ani „nieregularnych echinoidów” w Euechinoidea, które obejmują jeżowce i dolary piasku. Te ostatnie charakteryzują się wtórną dwustronną symetrią oraz bardziej spłaszczonym i owalnym testem, z bardzo krótkimi kolcami i odbytu z tyłu lub na powierzchni jamy ustnej.\nJeżowce znajdują się w oceanach na całym świecie. Odgrywają one ważną rolę w morskich łańcuchach pokarmowych, spożywając glony i różne bezkręgowce, a także spożywane przez kraby, gwiazdy morskie, ryby, ssaki i ptaki. Kiedy drapieżniki, takie jak wydry morskie, znikają z ekosystemu, niesprawdzone jeżowce mogą zdewastować swoje środowisko, powodując, że „jeżowiec jest jałowy”.\nDla ludzi jeżowce są zbierane i podawane jako przysmak. Ich ikra i gonady są często spożywane na surowo lub krótko gotowane z gatunkami takimi jak jeżowiec z Morza Czerwonego (Strongylocentrotus francis-canus), zielony czesak (S. droebachiensis)i fioletowy jeżowca (S. purpuratus) wśród osób uprzywilejowanych ze względu na swoją ikrę (Freeman 2004). Są częstym organizmem modelowym do badań rozwojowych i immunologicznych.\nTest jeżowca. Każdy biały pasek to lokalizacja rzędu rurowych stóp; każda para białych pasm nazywana jest ambulatoryjną. Jest pięć takich ambulakr; pięciokrotna symetria ujawnia pokrewieństwo z rozgwiazdą.\nJeżowce należą do rodzaju Echinodermata, w skład którego wchodzą również rozgwiazdy, ogórki morskie, kruche gwiazdy i liliowce. Podobnie jak inne szkarłupnie mają one pięciokrotną symetrię (zwaną pentameryzmem) i poruszają się za pomocą setek małych, przezroczystych, przyczepnych „nóżek rurowych”. Pentametryczna symetria nie jest oczywista na pierwszy rzut oka, ale łatwo ją zobaczyć w wysuszonej skorupce lub teście urwisu.\nKlasa Echinoidea obejmuje jeżowce, jeżowce, piaskowe dolary, herbatniki morskie i jeżowce ołówkowe. Podzielony jest na dwie podklasy: Perischoechnoidea, który obejmuje jeżowce ołówkowe (lub jeżowce ołówkowe z bardzo grubymi, tępymi kolcami), oraz Euechinoidea, które są „prawdziwymi” echinoidami. Prawdziwe echinoidy są z kolei podzielone na dwie grupy: Regularne echinoidy (lub zwykłe jeżowce), które zawierają jeżowce, oraz nieregularne echinoidy (nieregularne jeżowce), które zawierają jeżowce, dolary piasku i herbatniki morskie. Wszystkie z nich mają pięciokrotną symetrię promieniową (pentamerizm), ale nieregularne jeżowce mają wtórną symetrię dwustronną, z przodu i tyłu, a także górną i dolną. Ponadto, podczas gdy w regularnych echinoidach odbytu znajduje się pośrodku powierzchni brzucha (przeciwnie do jamy ustnej, na powierzchni grzbietowej), w nieregularnych echinoidach odbytu jest albo tylny, albo na powierzchni jamy ustnej (Follo i Fautin 2001; Freeman 2004).\nJeżowce są zwykle małe, kuliste i mają miękkie narządy wewnętrzne chronione twardą, wewnętrzną kalcytową skorupą lub testem, wykonanym z płytek (kosteczek kalcytu) ściśle przylegających do siebie i umieszczonych pod skórą. Ich test jest okrągły i kolczasty, zwykle od 3 do 10 centymetrów. Ma tendencję do wyginania się w łuk po stronie brzusznej (grzbietowej) i płaskiej lub wklęsłej po stronie ustnej (brzusznej). Typowe kolory to czarny i matowy odcień zieleni, oliwki, brązu, fioletu i czerwieni.\nZbliżenie na test czesak. W życiu stopka lub skrzela rozciągają się przez każdy z małych otworów, a kręgosłup jest podtrzymywany przez każdy z uniesionych guzków.\nWszystkie jeżowce (a właściwie wszystkie echinoidy) pokryte są ruchomymi kolcami. Te kolce są przymocowane do regularnie ułożonych guzków, które z kolei są przymocowane do testu. Kolce, które u niektórych gatunków są długie i ostre, służą do ochrony jeżowca przed drapieżnikami i pomagają stopom w poruszaniu się i kopaniu. Kolce mogą zadać bolesną ranę człowiekowi, który nadepnie na jednego, ale nie są poważnie niebezpieczne i nie jest jasne, czy kolce są naprawdę jadowite. Typowe jeżowce mają kolce o długości od 1 do 3 centymetrów, grubości od 1 do 2 milimetrów i niezbyt ostrych. Diadema antillarum, znany na Karaibach, ma cienkie, potencjalnie niebezpieczne kolce, które mogą mieć od 10 do 20 centymetrów.\nNiektóre jeżowce mają także pedicellariae między kręgosłupami, które są małymi, przypominającymi pincer strukturami, które można również wykorzystywać w obronie lub do usuwania niepożądanych pasożytów, detrytusów lub mikroorganizmów (Freeman 2004). U niektórych gatunków pedicellaria są jadowite.\nTest jeżowców przebijają pory, przez które wystają stopy rurki, które są połączone z układem naczyniowo-wodnym. Są one znane przede wszystkim z poruszania się, ale są również używane do wychwytywania pokarmu, przylegania do podłoża, a także po aborcji w celu oddychania i wrażeń. Stopki rurki są smukłe, często zakończone przyssawkami i rozszerzalne.\nNa ustnej powierzchni jeżowca, skierowanej w stronę podłoża, znajduje się centralnie położony usta złożony z pięciu połączonych zębów lub szczęk z węglanu wapnia, z mięsistą strukturą przypominającą język. Cały organ do żucia jest znany jako latarnia Arystotelesa, której nazwa pochodzi od dokładnego opisu Arystotelesa w jego Historia zwierząt:\n… Jeż ma na dole coś, co nazywamy głównie głową i pyskiem, a na górze miejsce na emisję pozostałości. Czesak ma również pięć pustych zębów w środku, a pośrodku tych zębów znajduje się mięsista substancja służąca za język. Obok jest przełyk, a następnie żołądek, podzielony na pięć części i wypełniony wydaleniem, wszystkie pięć części łączy się w otworze odbytu, gdzie skorupa jest perforowana dla ujścia… W rzeczywistości aparat ustny czesaka jest ciągła od jednego końca do drugiego, ale wygląd zewnętrzny tak nie jest, ale wygląda jak latarnia rogowa z opuszczonymi szybami rogu (Tr. D'Arcy Thompson).\nJeżowce mają pięć par gonad, podczas gdy nieregularne echinoidy mają od dwóch do pięciu (Freeman 2004).\nImię urwis to stara nazwa okrągłych kolczastych jeży, które przypominają jeżowce.\nZachowanie, dieta i ekologia\nKalmary Echinothrix, gatunek jeżowca. Kula pośrodku jeżowca jest jego odbytem\nJeżowce poruszają się powoli, a wiele gatunków żywi się głównie glonami. Na pierwszy rzut oka jeżowca często wydaje się siedzący, innymi słowy, niezdolny do ruchu. Czasami najbardziej widocznym znakiem życia są kolce, które są przymocowane u podstawy do przegubów kulistych i mogą być skierowane w dowolnym kierunku. W większości jeżowców lekki dotyk wywołuje szybką i widoczną reakcję kolców, które zbiegają się w kierunku dotkniętego punktu. Jeżowiec nie ma widocznych oczu, nóg ani środków napędowych, ale może swobodnie poruszać się po powierzchni za pomocą samoprzylepnych nóżek rurkowych, współpracujących z kolcami.\nJeżowce żywią się glonami, trawami morskimi, wodorostami i szeroką gamą bezkręgowców, takich jak małże, gąbki, łamliwe gwiazdy i liliowce.\nJeżowce są spożywane przez kraby, homary, gwiazdy morskie, ryby, ptaki, wydry i inne ssaki (Folo i Fautin 2001). Jeżowca jest jednym z ulubionych pokarmów wydr morskich, a także głównym źródłem pożywienia dla węgorzy wilczych. Pozostawione bez kontroli, jeżowce zdewastują swoje środowisko, tworząc to, co biologowie nazywają jałowym jeżem, pozbawionym makroglonów i związanej z nimi fauny. Tam, gdzie wydry morskie zostały ponownie wprowadzone do Kolumbii Brytyjskiej, stan ekosystemu przybrzeżnego znacznie się poprawił (FOC 2004).\nSkamielina jeżowca Lovenia woodsi z pliocenu Australii.\nNajwcześniejsze znane echinoidy znajdują się w skale górnej części okresu ordowiku (do 450 MYA) i przetrwali do dnia dzisiejszego, gdzie są udaną i różnorodną grupą organizmów. W dobrze zachowanych egzemplarzach kolce mogą być obecne, ale zwykle znajduje się tylko test. Czasami izolowane kolce są powszechne jak skamieliny. Niektóre echinoidy (takie jak Tylocidaris clavigera, który znajduje się w kredowej formacji kredowej Anglii) miał bardzo ciężkie kolce w kształcie maczugi, które trudno byłoby atakującemu drapieżnikowi przebić się i sprawić, że echinoid będzie trudny w obsłudze. Takie kolce nadają się również do chodzenia po miękkim dnie morskim.\nEchinoidy kredowe z kamieniołomu Castle Hayne, Karolina Północna, USA\nCałkowite echinoidy kopalne z epoki paleozoicznej są na ogół rzadkie, zwykle składają się z izolowanych kolców i małych skupisk rozrzuconych płytek od zmiażdżonych osobników. Większość okazów występuje w skałach z okresu dewonu i karbonu. Płytkie wapienie z okresów ordowiku i syluru w Estonii słyną z występujących tam echinoidów. Paleozoiczne echinoidy prawdopodobnie zamieszkiwały stosunkowo spokojne wody. Ze względu na ich cienki test z pewnością nie przetrwałyby w burzliwych, zmaltretowanych wodach przybrzeżnych zamieszkanych przez wiele współczesnych echinoidów. W górnej części okresu karbońskiego nastąpił wyraźny spadek różnorodności echinoidów i tendencja ta utrzymywała się aż do okresu permu. Zbliżali się do wyginięcia pod koniec ery paleozoicznej, z zaledwie sześcioma gatunkami znanymi z okresu permu. Tylko dwie osobne linie przetrwały masowe wymieranie tego okresu i do triasu: rodzaj Miocidaris, która dała początek współczesnym cidaroidom (czesakom ołówkowym) i przodkowi, który dał początek euechinoidom. W górnej części okresu triasu ich liczba znów zaczęła rosnąć.\nCidaroidy zmieniły się bardzo niewiele, odkąd ich nowoczesny design powstał w późnym triasie i są dziś uważane mniej więcej za żywe skamieliny.\nSaddle Wrasse, Thalassoma duperrey, karmi jeżowca\nZ kolei euechinoidy różnicowały się w nowe linie w okresie jurajskim i w okresie kredowym. Z nich wyłoniły się pierwsze nieregularne echinoidy (superorder Atelostomata) podczas wczesnej jury, a kiedy uwzględniają inne superorder (Gnathostomata) lub nieregularne jeżowce, które ewoluowały później niezależnie, stanowią one obecnie 47 procent wszystkich obecnych gatunków echinoidów dzięki ich adaptacyjnym przełomom w zarówno nawyk, jak i strategia żywienia, co pozwoliło im na wykorzystanie siedlisk i źródeł żywności niedostępnych dla zwykłych echinoidów.\nPodczas ery mezozoicznej i kenozoicznej echinoidy rozkwitały. Podczas gdy większość skamielin echinoidalnych jest ograniczona do niektórych miejsc i formacji, tam gdzie występują, są one dość często obfite. Przykładem tego jest Enallaster, które mogą być gromadzone przez tysiące w niektórych odsłonach wapienia z okresu kredowego w Teksasie. Wiele skamielin późnej jury Plesiocidaris nadal mają dołączone kolce.\nNiektóre echinoidy, takie jak Micraster który znajduje się w kredowej formacji kredowej Anglii i Francji, służy jako skamieliny strefy lub indeksu. Ponieważ z czasem ewoluowały szybko, takie skamieliny są przydatne w umożliwianiu geologom datowania skał, w których się znajdują. Jednak większość echinoidów nie jest wystarczająco liczna i może mieć zbyt ograniczony zasięg geograficzny, aby służyć jako skamieliny strefowe.\nWe wczesnym trzeciorzędu (ok. 65 do 1.8 MYA) powstały piaskowe dolary (zamówienie Clypeasteroida). Ich charakterystyczny spłaszczony test i małe kolce zostały przystosowane do życia na luźnym piasku lub pod nim. Tworzą najnowszą gałąź na drzewie echinoidów.\nJeżowce są jednym z tradycyjnych organizmów modelowych w biologii rozwojowej. Zastosowanie jeżowców morskich w tym kontekście pochodzi z XIX wieku, kiedy zauważono, że rozwój embrionalny jeżowców morskich jest szczególnie łatwo widoczny pod mikroskopem. Jeżowce były pierwszym gatunkiem, w którym wykazano, że komórki plemników odgrywają ważną rolę w rozmnażaniu poprzez zapłodnienie komórki jajowej.\nDzięki niedawnemu sekwencjonowaniu genomu jeżowca stwierdzono homologię między jeżowcem a genami związanymi z układem odpornościowym kręgowców. Jeżowce kodują co najmniej 222 geny receptorów Toll-podobnych (TLR) i ponad 200 genów związanych z rodziną receptorów Nod-podobnych (NLR) u kręgowców (Rast i wsp. 2006). Dzięki temu jeż morski jest cennym organizmem modelowym dla immunologów do badania rozwoju odporności wrodzonej.\nGrupa czarnych jeżowców z Karaibów, Diadema antillarum (Philippi)\nJeżowce mają przylepne rurki.\nJeżowca w rafy u wybrzeży Florydy.\nPurpurowe jeżowce Strongylocentrotus purpuratus w kalifornijskim basenie pływowym\nDwa Heterocentrotus trigonarius na hawajskiej rafie\nFisheries and Oceans Canada (FOC). 2004. Wydra morska. Rybołówstwo i oceany Kanada. Pobrano 12 października 2008 r.\nFollo, J. i D. Fautin. 2001. Klasa Echinoidea: Jeżowce, dolary piasku i jeżowce. Sieć różnorodności zwierząt (online). Pobrano 12 października 2008 r.\nFreeman, S. M. 2004. Echinoidea. W B. Grzimek, S. F. Craig, D. A. Thoney, N. Schlager i M. Hutchins. Grzimek's Animal Life Encyclopedia, 2. edycja Detroit, MI: Thomson / Gale. ISBN 0787657786.\nMyers, P., R. Espinosa, C. S. Parr, T. Jones, G. S. Hammond i T. A. Dewey. 2008. Klasa Echinoidea (jeżowce, dolary piasku i jeżowce). Sieć różnorodności zwierząt (online). Pobrano 12 października 2008 r.\nRast, J. P. i in. 2006. Genomowy wgląd w układ odpornościowy jeżowca. Nauka 314(5801): 952-6.\nSmith, A. B., 1984. Echinoidowa paleobiologia (specjalne tematy w paleontologii). Londyn: Allen & Unwin. ISBN 0045630011.\nWszystkie linki pobrano 2 listopada 2019 r.\nKatalog Echinoidów z Muzeum Historii Naturalnej.\nWgląd genomu kolczastego stworzenia\nlantern.jpg Oznaczony schemat latarni Arystotelesa jeżowca.\nCopyright 2020 \_ Magazyn internetowy Chcę wiedzieć wszystko \_ Jeżowca


W piątek, 3 czerwca, w CSE „Światowid” w Elblągu, po raz pierwszy przed publicznością zatańczą dzieci z kolejnej edycji Elbląskiej Ligi Tańca.\nElbląska Liga Tańca to przedsięwzięcie, w ramach którego dzieci z trzech elbląskich szkół podstawowych – SP 9, SP 18 i SP 19 – uczą się tańca towarzyskiego.\n- Zajęcia skierowane są do uczniów wybranych klas drugich i rozpoczęły się na początku marca – informuje Zyta Wrzos z Centrum Tańca „Promyk”. – Dzieci pilnie uczą się podstawowych kroków tańców standardowych i latynoamerykańskich, a podsumowaniem ich kilkumiesięcznej pracy będzie właśnie piątkowy turniej.\nTaneczne potyczki adepci Elbląskiej Ligi Tańca rozpoczną o godzinie 18:00. Dzieci zaprezentują się przed komisją sędziowską, która będzie przyznawała punkty za występ. Przed dziećmi nie lada wyzwanie, ponieważ muszą zaprezentować się aż w czterech tańcach w walcu angielskim, wiedeńskim, sambie i cha-chy. Wszyscy z niecierpliwością czekają na pierwsze zawody.\n- Moje dzieci nie mogą się doczekać – mówi Pani Anna Rzadkiewicz, wychowawczyni klasy II c z SP 9. – Już teraz turniej wzbudza ogromne emocje.\n- Ja się boję, że pomylę kroki – mówi Tymon z II f z SP 18. – Najbardziej lubię walca angielskiego, ponieważ jest najłatwiejszy i myślę, że ten taniec pójdzie mi dobrze.\n- Syn jest nieśmiały, więc będzie to dla niego prawdziwe wyzwanie zatańczyć przed tak dużą publicznością – mówi Pani Sylwia. – Ale jestem dobrej myśli i cieszę się, że będzie miał okazję, aby przełamać nieśmiałość.\n- Dodatkową atrakcją podczas turnieju będą pokazy tańca towarzyskiego w wykonaniu tancerzy z Elbląskiego Klubu Tańca „Jantar” – dodaje Zyta Wrzos.\nElbląska Liga Tańca została dofinansowane ze środków Gminy Miasta Elbląg.


Znaleziono 3185 obiektów spełniających określone kryteria wyszukiwania.\nul. Nadmorska 2, 76-211 Dębina, (woj. pomorskie)\nSerdecznie zapraszamy Państwa do spędzenia wakacji w komfortowych, drewnianych domkach w Dębinie. Obiekt położony jest w zacisznym miejscu 500 m od niezatłoczonej, strzeżonej plaży. Idealny dla (...)\n, , (woj. pomorskie)\nOferuję do wynajęcia domek- mieszkanie samodzielne. W centrum wsi Wiele. 5 miejsc noclegowych. Dla Rodzinki lub przyjaciół.Dwa podwójne łóżka i jeden 1-osobowy. Dwa pokoje, w tym 1 (...)\nul. Wczasowa 35-37, 84-105 Karwia, (woj. pomorskie)\nZapraszamy na wakacje i letni wypoczynek. Posiadamy w ofercie komfortowe domki letniskowe - drewniane dla 4, 6, 10 osób w malowniczej miejscowości Karwieńskie Błoto k. Karwi, (...)\nZapraszamy do domków bliźniaczych całorocznych oddanych do wynajmu w roku 2017. Domki są nowe położone w spokojnym i cichym Chłapowie bardzo blisko Wąwozu Chłapowskiego. Zapewniamy (...)


Cooklet - MobileClick\nWypróbuj Cooklet – polską kulinarną aplikację, docenioną w Pekinie\nMaj 23, 2014 Cze 25, 2014 1 Comment\nPolska aplikacja, będąca interaktywną książką kucharską, zdobyła pierwszą nagrodę w kategorii Digital Cookbook w prestiżowym konkursie dla wydawców treści kulinarnych Gourmand Awards, a wcześniej wyróżnienie na targach Samsung Smart App Challange 2013 for Galaxy Note w Pekinie, wyprzedzając startupy z Chin, Brazylii i Stanów Zjednoczonych. Co oferuje Cooklet? Mamy z czego być dumni?\nSie 1, 2018 Nowy ekran OLED Samsunga jest wytrzymały i odporny na uderzenia\nSty 25, 2019 4 aplikacje, które pomogą Ci wytrwać w noworocznych postanowieniach\nLip 17, 2018 Aplikacje biletowe, dzięki którym korzystanie z transportu publicznego jest przyjemniejsze\nLut 13, 2019 Z jakich aplikacji randkowych korzystają Polacy?\nLis 27, 2018 Smartfon od LG z aż 16 obiektywami?\nJak będzie wyglądała przyszłość VR po wprowadzeniu 5G?\nInstagram uruchamia swój nowy profil i promuje zakupy w aplikacji\nCoraz mniej ufamy treściom w social media i influencerom


Październik 2017 - digtel\nDbanie o nasze środowisko naturalne stało się obecnie jednym z podstawowych tematów w internecie i telewizji. Doskonale wiemy, że produkujemy znacznie więcej odpadów komunalnych aniżeli powinniśmy, poprzez to naukowcy rozmyślają co zrobić z śmieciami. Koncepcji było dużo, między innymi wysyłanie odpadów do kosmosu. Pomimo to nadal najracjonalniejszym sposobem radzenia sobie z tym problemem jest recykling. Aby był on skuteczny potrzebne jest należyte zagospodarowanie odpadów a oprócz tego surowców sztucznych. Zajmują się tym różnorodne przedsiębiorstwa opierające swe działanie na przetwarzaniu śmieci. Ich zasadniczą działalnością jest odzyskiwanie a ponadto unieszkodliwianie śmieci, które…\nWielu ludzi uwielbia spać wygodnie. Jednak jak to zrobić, aby nasz wypoczynek był odpowiedni? Musimy bez wątpienia pomyśleć nad tym, czy będziemy chcieli spać na kanapie czy na łóżku. Zdecydowanie bardziej są są polecane łóżka. Dobrze wybraliśmy stelaż. Teraz pozostaje nam oczywiście sprawa wyboru odpowiedniego materaca. A co za tym idzie, koniecznym będzie się zdecydować na antyalergiczne materace, ponieważ za sprawą takich materacy będziemy mogli odpowiednio wypocząć. Każdy z nas uwielbia dobrze się wyspać. Mięciutki materac nie jest zbyt dobry, za twardy również. Jak zatem dobrać właściwy? Jeżeli w ogóle…\nW tym przypadku muszą być całkowicie czyste.\nOpony są bardzo częstym przedmiotem ,który jest wysyłany za pośrednictwem usług kurierskich. Bardzo ważne w tym procesie jest prawidłowe zapakowanie opon do transportu. Standardowo opony pakuje się w karton. W tym przypadku muszą być całkowicie czyste a dodatkowo suche, takim sposobem nie pobrudzą pozostałych paczek. Karton, w który pakujemy nasze opony musi być solidnie wykonany. W jednym kartonie powinny być 2 albo więcej egzemplarzy opon, które nie mogą przesuwać się w środku pudła. Do spakowania możemy użyć wypełnienia. Jeżeli do czynienia mamy z większymi oponami, możemy spakować je pojedyńczo, każdą…\nOpony są jednym z najistotniejszych elementów auta. Jako jedyny element samochodu dotykają nawierzchni jezdni, umożliwiając jazdę i stabilne prowadzenie. Dlatego właśnie dbałość o nie musi być kwestią piorytetową każdego kierowcy. Opony samochodowe w Lublinie są 100% gwarancją satysfakcji każdego kierowcy. Nasze usługi wulkanizacyjne stoją na bardzo wysokim poziomie, obsłużeni przez nas klienci mogą bezpiecznie pokonywać tysiące kilometrów swoimi samochodami. Zapewniamy Państwa, że wykonane przez moją firmę wszelkie naprawy ogumienia są wykonane porządnie oraz sumiennie. Zdajemy sobie sprawę z faktu, iż od nas uzależnione jest bezpieczeństwo kierowcy samochodu oraz jego pasażerów….\nWłaściwie każdy z nas dba o wygodę mieszkania w swoich czterech kątach. Uwielbiamy, kiedy nasze gniazdko jest cieplutkie, a jego cały wystrój jest zaaranżowany estetycznie. Tyczy się to absolutnie każdej przestrzeni naszego M, nawet pomieszczeń użytkowych, takich jak kuchnia czy łazienka. Łazienka kojarzona jest z relaksującą kąpielą i odpoczynkiem po trudnym dniu, poprzez to w szczególności powinno łączyć w sobie obie wspomniane cechy. Pomóc w tym mogą odpowiednio dopasowane grzejniki. Takie grzejniki dbają o utrzymanie przyjemnej temperatury w łazience oraz są ergonomicznym elementem aranżacji, który posłużyć może za suszarkę na…\nAktualnie popularnym paliwem ,który służy do ogrzewania domów są biopaliwa. Wynika to z rosnącej ekologicznej świadomości społeczeństwa a dodatkowo mody na bycie „eko”. Biopaliwa pozwalają na także zoptymalizowanie kosztów związanych z ogrzewaniem domów. Do biopaliw możemy wliczyć między innymi pellet. W sporej ilości mieszkaniach montowane są aktualnie piece na pellet. Znakomity pellet jest w postaci kawałków takiej samej wielkości. Produkowany jest on bardzo często z drewna, a dokładniej z trocin ,które są produktem ubocznym w wszelkich tartakach. Do produkcji pelletu używa się zarówno drewno liściaste jak i iglaste. Ponadto możemy…


niedziela, 31, grudzień 2017 15:37\nJak informuje Centralne Biuro Prognoz Meteorologicznych w Krakowie IMGW-PIB, prognozuje się wystąpienie silnego wiatru o średniej prędkości od 35 km/h do 50 km/h, z porywami do 80 km/h, z południa i południowego zachodu.\nOstrzeżenie obowiązuje do godziny 02:00 do 13:00 w poniedziałek, 1 stycznia.\nNoc będzie chłodna\nW nocy z niedzieli na poniedziałek (31.12.2017/01.01.2018) znajdziemy się w ciepłym wycinku niżu znad Morza Północnego. Z południowego zachodu napływać będzie ciepłe powietrze polarno-morskie. Zachmurzenie duże. Temperatura minimalna od 2°C do 3°C. Widzialność umiarkowana i dobra. Ciśnienie zredukowane do poziomu morza wyniesie o północy wyniesie 1011 hPa, początkowo będzie bez większych zmian, potem zacznie powoli spadać.\nZobacz prognozę: Noc sylwestrowa pochmurna, ale bez opadów. Początek roku 2018 również będzie ciepły


JPK_V7 obnaża stare problemy i powoduje nowe. Oto rady dla biur rachunkowych - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiJPK_V7 obnaża stare problemy i powoduje nowe. Oto rady dla biur rachunkowych\nautor: Radosław Kowalski05.10.2020, 09:10; Aktualizacja: 05.10.2020, 12:16\nOd października nie tylko rośnie zagrożenie karnoskarbowe, lecz także odszkodowawcze – m.in. pojawia się dodatkowa sankcja 500 zł za każdy nieskorygowany błąd w JPKźródło: GazetaPrawna.pl\nTEMAT: Przygotowanie biura rachunkowego do nowych obowiązków\nOsoby zajmujące się prowadzeniem rozliczeń podatkowych od lat sygnalizują, że współpraca z niektórymi pracownikami merytorycznymi w firmach czy z klientami (w przypadku outsourcingu biur rachunkowych) to istna droga przez mękę. A przecież sami przedsiębiorcy (tj. klienci biur rachunkowych) – jako podatnicy zobowiązani do prawidłowego rozliczania podatków – powinni być najbardziej zainteresowani tym, aby osoby prowadzące dla nich ewidencje i składające deklaracje podatkowe miały możliwość efektywnego wykonywania swojej pracy. Podobnie członkom zarządów firm i szeregowym pracownikom merytorycznym powinno leżeć na sercu dobro pracodawcy. Nawet jeżeli taka argumentacja nie wystarczy, to zawsze pozostaje przysłowiowy kij. W praktyce bardzo często osoby takie nie mają świadomości, że za nieterminowo lub nieprawidłowo złożony np. JPK_VAT to oni mogą być pociągnięci do odpowiedzialności, a nie biuro rachunkowe.\nWprowadzenie nowych obowiązków w zakresie prowadzenia ewidencji VAT i gruntowna modyfikacja struktur JPK_VAT to doskonały moment na to przebudowę relacji biura rachunkowego z klientem, w tym na konieczną nowelizację postanowień umów o prowadzenia ksiąg przez zewnętrze biuro rachunkowe. Wraz ze zmianami w VAT zwiększa się ilość danych, jaką muszą pozyskiwać księgowi dla wykonywania swoich obowiązków. Przypomnieć przy tym należy jedną z podstawowych zasad: osoby zajmujące się rozliczeniami podatkowymi nie kreują danych, a jedynie przetwarzają je. Aby tak było, muszą jednak najpierw uzyskać niezbędne, rzetelne i kompletne informacje. W tym celu należy zbudować efektywne ścieżki komunikacyjne, opracować lub dopracować procesy przekazywania danych. Ważne przy tym jest to, aby zostało to wyraźnie opisane w procedurach i w umowach o obsługę podatkową i innych oficjalnych dokumentach. Konieczne jest wyraźne wskazanie, na kim ciążą jakie obowiązki i w jakich terminach powinny one być realizowane.


Pożary sadzy w kominach oraz w kotłowniach. Strażacy ostrzegają! - Wiadomości lokalne Konin\nOd 1 października 2019 roku do 13 stycznia 2020 roku Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Koninie odnotowała łącznie 35 pożarów sadzy w kominach oraz 10 pożarów w kotłowniach prywatnych budynków mieszkalnych i gospodarczych. – W większości przypadków prawdopodobną przyczyną powstania tych pożarów była nieprawidłowa eksploatacja urządzeń ogrzewczych na paliwo stałe – informuje Sebastian Andrzejewski, rzecznik prasowy Komendy Miejskiej PSP w Koninie.\nPaląca się w wysokich temperaturach sadza może spowodować popękanie komina, a przez to nieszczelności w przewodzie kominowym, którymi ogień lub wysoka temperatura wyjdzie na zewnątrz, powodując zapalenia materiałów na poddaszu, czy w pomieszczeniach na niższych kondygnacjach, przylegających bezpośrednio lub pośrednio do komina. Ponadto nieszczelne przewody kominowe mogą być źródłem przedostawania się czadu do pomieszczeń użytkowanych przez ludzi.\nstraż Konin kominy sadza\nWszyscy dymiarze powinni płacić podatek za gazowanie sąsiadów i środowiska.


Im bardziej głęboka jest noc, tym bliższy jest dzień... - Adonai.pl\nIm bardziej głęboka jest noc, tym bliższy jest dzień...\nKsiądz Serafino Falvo jest autorem kilkunastu książek, wśród nich przetłumaczonych na język polski "Duch objawia Jezusa", "Przebaczenie charyzmatów". W swej posłudze kapłańskiej był duszpasterzem włoskich emigrantów w Wielkiej Brytanii, kapelanem na statku Marynarki Wojennej na Morzu Karaibskim. Zetknąwszy się z Odnową Charyzmatyczną w Ameryce zaszczepiał jej doświadczenie we Włoszech zakładając wiele nowych wspólnot. Obecnie kieruje Domem Modlitwy Gesu Amore (Jezus Miłością), gdzie prowadzi rekolekcje, Msze Święte z modlitwą o uzdrowienie. Był głównym mówcą V Forum Charyzmatycznego w Łodzi.\nŚw. Paweł w Liście do Rzymian mówił, że "nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany" (Rz5,5). Jak Ojciec rozwinąłby tę myśl: "A nadzieja zawieść nie może, ponieważ..."\n... ponieważ żyjemy wiecznie tak jak Bóg, żyjemy pomiędzy dwoma wiecznościami. Przychodzimy z wieczności, ponieważ Pan Bóg zawsze o nas myślał, wpierw, zanim jeszcze narodziliśmy się. I zmierzamy do wieczności, by razem z Nim wiecznie żyć. Chrześcijanin jest więc człowiekiem żyjącym pomiędzy dwoma wiecznościami. Przychodzi z radości raju i tam powraca. Nadzieja jest oczekiwaniem czegoś. A z Bogiem będziemy mieć już wszystko. Tam, w niebie nadzieja jest już niepotrzebna. Również i tutaj na ziemi, jeżeli mamy ze sobą Jezusa, to także nie musimy mieć nadziei, ona jest już niepotrzebna.\nJednak nadzieja ma duże znaczenie już tutaj i teraz - w teraźniejszości.\nZnaczenie nadziei tutaj na ziemi jest coraz silniejsze, ponieważ my zmierzamy ku światłu. Zmierzamy ku nowemu życiu. To tak, jakby ktoś, kto żyje w ciemnym pokoju oczekiwał światła. Zmierzamy ku światłu, szczęściu, ku wiecznej radości. Im więcej mija czasu, im więcej mija lat, tym bliżsi jesteśmy chwały. Chrześcijanin nie umiera. Chrześcijanin jest cały czas na drodze światła i zmierzając tą drogą przybliża się do tej światłości, która staje się coraz silniejsza i w końcu wieczna, absolutna. Jakkolwiek jesteśmy starzy, ilekolwiek mamy lat, to wszyscy zmierzamy ku tej wieczności, gdzie wszystko będziemy mieli.\nA co z takimi momentami, kiedy jest nam trudno, jesteśmy przygnębieni, rozczarowani? Często wtedy mówimy, że nie mamy nadziei. Nie potrafimy jej w sobie odnaleźć. Czy to znaczy, że wcale nie ma w nas nadziei?\nLudzie mówią, że nie mają nadziei, gdy nie mają wiary. Mówią tak wtedy, gdy wydaje im się, że życie kończy się ze śmiercią. To jest największe nieszczęście, ponieważ wydaje im się, że przyjdzie taki dzień, gdy wszystko się skończy, wszystko umrze. Natomiast dla nas chrześcijan życie rozpoczyna się po śmierci. Ale kto nie żyje wiarą, myśli, że to życie się kończy. I jest to najbardziej nieszczęśliwa osoba na całej ziemi, ponieważ patrząc do tyłu widzi jedynie lata, które minęły, a patrząc do przodu widzi tylko ciemność. Więc taka osoba jest zawsze smutna i zawsze w depresji.\nCzym dla Ojca jest nadzieja? Jak jej Ojciec doświadcza?\nDoświadczam nadziei poprzez wiarę. Zawsze mówię: im bardziej głęboka jest noc, tym bliższy jest dzień. Patrzę w przyszłość. Nie widzę przed sobą ciemności, nie widzę grobu - widzę niebo. A więc jestem zawsze szczęśliwy.\nStąd - jak widzę - rodzi się uśmiech i radość Ojca. Można więc powiedzieć, że radość, szczęście jest jakimś odzwierciedleniem czy owocem tego, że człowiek żyje nadzieją?\nTak, ta radość jest konsekwencją nadziei, która jest wiarą. Święci modlili się do Boga, aby szybciej zbliżyła się ich śmierć, bo chcieli być razem z Nim. To tak, jak ktoś, kto jest w ciemnym pokoju, a w pobliżu znajduje się pokój pełen światła, miłości. Mówili święci: jakże brzydka jest ziemia, gdy spoglądam w niebo. Tak, radość, szczęście to owoce nadziei.\nCzy trudno być człowiekiem nadziei?\nNie, nie jest trudno. Chrześcijanin ze swej natury jest człowiekiem nadziei, ponieważ wierzy w Boga, który go kocha. Jeżeli ktoś oczekuje swego najbliższego przyjaciela, to żyje zawsze tą radością, że jutro go zobaczy. My teraz widzimy Boga naszą wiarą. Ale oczekujemy, śnimy, by zobaczyć Go takim, jakim jest. Św. Augustyn mówi, iż nasze serce jest niespokojne, dopóki nie spocznie w Bogu.\nW życiu Ojca z pewnością nie zabrakło doświadczenia momentów "nadziei wbrew nadziei". Czy mógłby Ojciec podzielić się takimi wydarzeniami, wobec których trudno było zachować nadzieję?\nTak. Takich momentów było wiele. Byłem kapelanem na statku marynarki wojennej na Morzu Karaibskim. Po jedenastu latach pracy na tym statku, Pan mi powiedział: musisz wrócić do Włoch. Wystarczy już tej pracy na statku. I było mi przykro, ponieważ bardzo chciałem zostać. Musiałem jednak pojechać, bo On mi tak kazał. Wróciwszy do Włoch nie miałem nic. Nie miałem nawet domu. Przez trzy lata jeździłem po całych Włoszech, by znaleźć sobie jakiś dom. A więc narzekałem przed Panem: Panie kazałeś mi zostawić Amerykę, żeby tu przybyć, a tutaj kościoły puste, a dla mnie nie ma żadnego kościoła, żadnego domu. I Pan powiedział mi: Kiedy przestaniesz z niepokojem jeździć po Włoszech, to wtedy Ja ci dam dom. I rzeczywiście. Przyszedł do mnie pewien człowiek na małym dzieckiem, chłopczykiem. chcąc bym się nad nim pomodlił. Powiedział mi: mam we Francji bardzo duży dom, mogę ci go dać i rób tam co chcesz. Nicnie chcę za ten dom, nie chcę żadnych pieniędzy. Pomodliłem się nad tym dzieckiem. Chłopiec został uzdrowionyA człowiek ten dał mi dom, o którym mówił. Jestem w tym domu już od jedenastu lat i nic za niego nie płacę. Cały dom mój. Tak więc miałem wiele trudnych problemów. Nawet wtedy, gdy uczyłem się w seminarium, by zostać kapłanem, moja mama była tak uboga, że nie mogła płacić za seminarium. Mówiłem wtedy do Pana: Jeżeli chcesz, żebym został kapłanem, to daj mi pieniądze na te studia. Moja mama musiała się bardzo poświęcać, aż do ostatniej chwili. I na sam koniec, Pan w sobie wiadomy sposób, przysłał pieniądze. Ostatnie ogromne rozczarowanie - gdy byłem proboszczem w jednej z dużych parafii we Włoszech. Pewnego dnia biskup powiedział mi: ten kościół, w którym jesteś muszę dać innym księżom, zakonnikom. I zostałem bez kościoła. Pytałem więc: Panie co ja mam teraz robić? Zdecydowałem pojechać do Anglii i tam byłem kapelanem Włochów mieszkających na terenie Wielkiej Brytanii. Kiedy tam pojechałem, nie mówiłem nawet po angielsku. Bardzo trudno było znaleźć Włochów. I znowu narzekałem przed Panem: Dlaczego mnie tutaj przysłałeś? Nie mam domu, nie znam języka. Co ja mam tutaj robić? Któregoś dnia jadąc autobusem przez Londyn żaliłem się Panu: Dlaczego mnie tutaj przysłałeś? Jezus odpowiedział mi: Popatrz na kierowcę. Nie rozmawia się z kierowcą. Z nim nie można rozmawiać. A tym moim kierowcą był Jezus. Z kierowcą się nie rozmawia... Po kilku dniach znalazłem dom.\nOjcze, proszę o słowa nadziei dla młodych ludzi.\nMłodzi mają przed sobą nowe tysiąclecie. Jestem przekonany, że młodzież będzie dużo lepsza w latach, które nadejdą, ponieważ otrzymała ona od nas zły przykład. Ale w przyszłości zobaczą lepszy świat. Będzie to świat pełen nadziei, pełen pokoju. Młodzi będą mieli wspaniałą przyszłość.


Dopłaty 2011-2013 - Strona 99 - Pozostałe - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nByłem wczoraj w banku zapytać o to co zwykle oczywiście nie ma, a do tego Pani mówiła że w styczniu nie mieli jeszcze żadnego przelewu z agencji Wróć do góry\ndzis przyszła decyzja z 3 stycznia ciekawe kiedy kasa będzię Wróć do góry\nEdytowany przez Thomas2135, 10 styczeń 2014 - 17:11. Wróć do góry\na kiedy doplaty sie pojawią na koncie - aby do czerwca Wróć do góry\nDzisiaj zapowiadali następną transze płatności, no i już kasa na kącie, to mi się podoba. Wszystko należy robić w sposób tak prosty, jak to tylko możliwe,i ani trochę prościej.\nU mnie przyszły we wtorek wszystko to co miało dojść Dość szybko w tym roku bo zawsze dostawaliśmy początkiem marca Gdy Ci smutno, gdy Ci źle weź URSUSA przejedź się!!!\nUPO przyszło w sylwestra dzisiaj reszta, dziękuje ci Unio za twe hojne dary Pomogłem, napisałem coś z sensem? kliknij zielony kwadracik ze strzałką :) To się opłaca xD\ncrative, o 10 styczeń 2014 - 17:11, powiedział:\na kiedy doplaty sie pojawią na koncie - aby do czerwca Chciałeś powiedzieć lipca w tamtym roku wypłacili mi do końca czerwca co prawda ale na koncie u mnie był już lipiec\nmiałem pod koniec listopada kontrolę RŚ z oddziału regionalnego agencji, byłem na początku stycznia w biurze powiatowym agencji i sie pytam czy coś wiadomo z moimi płatnościami, Pan poklikał w komputerku i orzekł,że jeszcze nie dostali z OR papierków a jak dostaną to muszą coś tam wysłać do Warszawy a oni odesłać z powrotem więc jak nic maj/czerwiec kasa będzie a co najgorsze miałem kontrolę z RŚ a kase mam wstrzymaną też z dopłat, onw itd... sprzedam pług 3-skibowy ruski stan dobry\n762 → Gorące 15221 Odpowiedzi\n89 → Gorące 1764 Odpowiedzi


Konferencja Check IT - Aktualności - Targi Lublin S.A.\nDla Akcjonariuszy / BIP\nRozpoczęła się siódma edycja największej konferencji dla młodych pasjonatów IT!\nRozpoczęła się długo wyczekiwana, siódma edycja jednego z największych, bezpłatnych wydarzeń informatycznych kierowanych do uczniów oraz nauczycieli szkół ponadpodstawowych - konferencja Check IT oraz towarzyszące jej wydarzenie Check IT Junior dla szkół podstawowych.\nOrganizatorem wydarzenia jest Miasto Lublin we współpracy z uczelniami oraz specjalistami z branży IT, w ramach inicjatywy Lubelska Wyżyna IT. Jest nam niezmiernie miło, że jako Partner Strategiczny Targi Lublin S.A. mogły dołożyć swoją cegiełkę do tego przedsięwzięcia.\nWydarzenie odbędzie się w formule online na platformie www.checkit.lublin.eu.\nW programie na dziś (14 marca) zaplanowano m.in. prelekcje online oraz spotkania z przedstawicielami uczelni oraz firm z branży IT na wirtualnych stoiskach promocyjnych.\nW gronie Wystawców znalazły się również Targi Lublin. Na naszym stoisku zaprezentujemy Wam nasz najnowszy projekt KATALOGU EDUKACJA 2022/2023 dedykowany młodzieży, która stoi przed wyborem dalszej ścieżki edukacji.\nDrugiego dnia (15 marca) odbędą się warsztaty online, podczas których uczniowie nabędą podstawowe umiejętności m.in. z programowania, nauczą się tworzenia prezentacji czy pisania własnego bota do gry, a także zgłębią wiedzę z obszarów UX Design, Infobrokeringu czy też Design Thinking.\nKonferencja Check IT ma na celu poszerzenie wiedzy i zainteresowań uczniów z zakresu nowych technologii, promocję lubelskiej branży IT, a także zachęcenie młodzieży do studiowania kierunków informatycznych na lubelskich uczelniach.\nWschodnie Targi Rolnicze - KOMUNIKAT\nWRACA NAJBARDZIEJ ODJAZDOWY WEEKEND W LUBLINIE\nO nas O firmie Zarząd i dyrekcja Historia Multimedia Nagrody i wyróżnienia Mapa terenu Partnerzy Dla Akcjonariuszy / BIP Kariera


ROMANSOHOLICZKI - ROMANSOWA PRZYSTAŃ W SIECI - Zobacz wątek - Odważna decyzja - Elizabeth Rolls (Fringilla)\nOdważna decyzja - Elizabeth Rolls (Fringilla)\nTytuł: A Compromised Lady\nWydanie oryg.: Harlequin 2007\nCzy pamiętacie jeszcze Miłosną pułapkę Elizabeth Rolls? A pamiętacie Richarda, sympatycznego, młodszego brata głównego bohatera? Autorka postanowiła kontynuować opowieść o rodzinnie Blakehurstów i w swojej ostatniej książce A Compromised Lady (dosłownie: Skompromitowana Dama) wlaśnie jego obsadziła w głównej roli męskiej .\nRicharda spotykamy ponownie w Londynie i zastajemy go pogrążonego w konwersacji z niezastąpioną ciotką Almerią, księżną wdowę Arnsworth, doskonale znaną z pierwszej części. To uosobienie jędzowatości z jednej, złośliwości z drugiej oraz lojalności i troski wobec rodziny (bynajmniej nie poszczególnych osób, ale samej idei rodu, tytułu i nazwiska) z trzeciej strony, tym razem aktywnie swata młodszego z Blakehurstów. Liczy na to, że przynajmniej w jego wypadku uda się jej włączyć do rodziny osobiście wytypowane dziewczę z odpowiednim posagiem i pozycją. I zapewnić mu godziwą finansowo przyszłość.\nNie tylko ona w tym samym czasie wdraża w życie ambitny projekt dotyczący młodszego przedstawiciela swego rodu. Z głuszy północnego Yorkshire zostaje wezwana przez swego ojca, lorda Aberfielda, Dorothea Winslow. Osiem lat wcześniej, jako niespełna szesnastoletnia dziewczyna, straciła w pojedynku narzeczonego i przez cały ten czas, z dala od stolicy "dochodzi do siebie", jak zostało poinformowane londyńskie towarzystwo. Nadszedł czas, aby panna spełniła swój obowiązek wobec rodziny i wyszła korzystnie za mąż...\nOczywiście Thea, jak ją nazywają najbliżsi, i Richard spotkają się w Londynie. Nie będą temu towarzyszyć żadne tajemnicze bądź dramatyczne okoliczności - Almeria, jako matka chrzestna panny, została poproszona o opiekę nad nią w czasie sezonu. A Blakehursta ciotka zaprzęgnie do asystowania przy wszelkiego rodzajach wizytach i wydarzeniach towarzyskich. W końcu po coś ma się męskich krewnych. Od razu poinformuje go też , że stawać w konkury nie może, ponieważ ojciec dziewczyny ma większe ambicje związane z zięciem niż kulejący spadkobierca księcia. Tym bardziej, iż tytuł najprawdopodobniej wymknie się Richardowi - Verity i Max oczekują w tym czasie swojego pierwszego dziecka, ku zadowoleniu brata, a irytacji Almerii.\nTak rozpoczyna się niespieszna opowieść o odnowionej znajomości z dzieciństwa i budowaniu przyjaźni... między dwojgiem dorosłych ludzi przeciwnej płci...\nA Compromised Lady jest romansem opierającym się na osobowościach głównych bohaterów i budowaniu między nimi relacji. Fabuła i jej rozwinięcie nie stanowią większego zaskoczenia: od samego początku wiadomo, że za towarzyskim zniknięciem Thei kryje się coś więcej niż tylko złamane serce. To do niej odnosi się tytuł i ja bardzo się cieszę, że mimo potencjalnej możliwości wysunięcia Blakehursta na pierwszy plan jako postaci już znanej i lubianej, autorka zbudowała pierwszoplanową postać kobiecą równie wyrazistą jak on. Mamy okazję nie tylko odkryć tajemnicę Dorothei, ale i obserwować, razem z Richardem, który pamięta jeszcze dziecinną trochę szesnastolatkę, kim jest teraz dorosła bohaterka. Czy jest na tyle odważna, aby samodzielnie pokierować swoim życiem, oraz jakie decyzje podejmuje i dlaczego. Raz jeszcze zostaje przypomniana stara prawda: świat jest szalenie okrutny w taki normalny, codzienny sposób, w szczególności dla kobiet. I że to, co niektórzy nazywają "poczuciem honoru", jest po prostu czystym pragmatyzmem w większości przypadków.\nMłodszy Blakehurst to ten sam porządny, sympatyczny, myślący (sic!) mężczyzna z Miłosnej pułapki. Podoba mi się zabieg autorki. Nie zmusza ex-drugoplanowego-uroczego-bohatera-w typie-brata do stania się kawałkiem tępego drania tylko po to, aby powtórzyć schemat z pierwszej części (wiemy, że Diana Palmer może być tylko jedna, inaczej świat eksploduje). Richard jak najbardziej zaliczy po drodze parę wpadek i będzie musiał się rehabilitować w oczach ukochanej, ale w zupełnie innym stylu i zgodnie ze swym charakterem.\nW tle przewijają się postaci znane z poprzedniej części, a oprócz ojca Thei pojawia się z jej rodziny także brat, David Winslow, będący kolejnym przykładem na prawdopodobnie lubianą przez autorkę zasadę "rodzeństwo powinno się wspierać". Liczę na to, że autorka obsadzi go w niedalekiej przyszłości w roli głównego bohatera.\nHumor... jest. Bardzo subtelny, lekko ironiczny, a chwilami gorzki. Bohaterowie pierwszoplanowi są tacy, jakich lubię w porządnym romansie: konkretni, niedoskonali, "w trakcie autotworzenia", z gruntu dobrzy ludzie w nie-do-końca dobrym świecie.\nSądzę, że dla nikogo nie będzie zaskoczeniem moja zdecydowanie wysoka ocena A Compromised Lady. Wciąż melodramatyczna, ale o wiele bardziej wyciszona i stonowana od Miłosnej pułapki, nie jest kolejną wariacją motywu "Wielkie Nieporozumienie". Wskazuje na to, że Rolls czyni postęp z tytułu na tytuł i na razie nie idzie na skróty... Czytając, miałam wrażenie starannego przemyślenia przez Elizabeth każdej sceny oraz konsekwentnego budowania opowieści. Trzymam kciuki, bo jeśli autorka zmierza w tym kierunku to sądzę, że fani Mary Balogh i czytelnicy romansów historycznych w ogóle, a w szczególności ci mający ochotę na niekoniecznie mocno przygodowy kawałek literatury w stylu "płaszcza i szpady", będą zadowoleni.\nStyl jest przejrzysty, fragmentami może nawet zbyt dosłownie opisywane są niektóre sceny, ale nie powinno to zbytnio przeszkadzać, ponieważ Rolls się nie powtarza i nie rozciąga scen do niemożliwości. Faktycznie stara się z dużą starannością opisać przestrzeń oraz emocje bohaterów, a w efekcie pozwala się wczuć w atmosferę opowieści. I pierwszo- (Thea i Richard) i drugoplanowi (David, Aberfield i rodzina Blakehursta) bohaterowie są wiarygodni, ich motywacje, działania oraz interakcje między nimi żywe, a wszystkie plany opowieści (Londyn towarzysko i nie tylko) zapełnione. Obrazy, sceny i dialogi mogłyby być podstawą dla naprawdę bardzo zgrabnego filmu kostiumowego. Czytając Rolls, poprawione zawsze przychodzą mi na myśl ekranizacje Jane Austen i Emilie Bronte z lat 90. ubiegłego wieku oraz takie filmy jak choćby Firelight. Ale to już inna historia... Sądzę, że kolejny raz Elizabeth popełniła książkę będącą wzorem dla ambitnych, początkujących pisarek romansów. Solidny warsztat jest doskonale widoczny i pozostaje tylko nadzieja, że niewiele zostanie "zagubione w tłumaczeniu" bądź obcięte w celu dostosowania objętości. Wierzcie, szczególnie w przypadku Rolls, cięcia powodują uczucie wpadania w ewidentne dziury fabularne oraz wrażenie asymetrii konstrukcji. Takiego "pajacyka" (nie zapominajmy, to harlequin historyczny) to ja chętnie bardzo przeczytam w każdej chwili.\nNie wiem jak wy, ale ja z przyjemnością przeczytam też dla odmiany romans, w którym konsumpcja związku nie następuje ani zaraz na początku, ani minimum trzy razy po trzy strony, ani... no właśnie. Z góry uprzedzam: napięcie jest, i to bardzo wyczuwalne, co ma tez konkretne uzasadnienie w fabule, ale "scen"... cóż. Nie o same sceny tu, wyjątkowo, chodzi...\nJako harlequin historyczny oceniam 10/10. Jako „Romans Historyczny” w ogóle... na dziś też się odważę: 10/10. A co! Jeśli chodzi o „zadowalające emocjonalnie rozwinięcie i zakończenie fabuły” to jestem w pełni usatysfakcjonowana.\n25 stycznia 2010, o 23:58\nRecenzja autorstwa Frin (napisana przed polską premierą):\nTytuł oryginalny: A Compromised Lady\nCykl: Bracia Blakehurst\nSeria: Harlequin Romans Historyczny (tom 262)\nMiejsce i rok polskiego wydania: 2009


Zaproszenie na zabawę do HOT_elarni | Forum Puszczykowo\nZaproszenie na zabawę do HOT_elarni\n24 lutego 2016 24 lutego 2016 kk\nWiadomości charytatywna, hotelarnia, zabawa, puszczykowo Permalink\nMieszkaniec on Mija ich 4 letnia kadencja – radny Filip Ryglewicz Dzisiaj wyciągnąłem ze skrzynki pocztowej ulotkę radnego Ryglewicza. Rzeczywiście obiecuje dokladnie to samo co cztery lata temu. Ma nas chyba za idiotów. Dlaczego przez c\no gustach on Fraszka „O kiełbasie” a propos gustu : "proponuję otworzyć sobie obrazki ze Stokrotką" i pomarzyć o zakupach w tym sklepie na ul. Moniuszki. De gustibus non disputantum est.\nnie całkiem Kochanowski on Fraszka „O kiełbasie” Straszydło, które drogo będzie kosztować miasto i nas mieszkańców. I nową przypowieść Puszczykowianin sobie kupi," że i przed szkodą i po szkodzie głupi".\nMieszkaniec on Fraszka „O kiełbasie” Zgadzam sie z przedmówcą, blaszak Stokrotka oczywiście wykończony murem pruskim. Siedziba Stokrotki jest w Lublinie i tam przekazywane będa podatki.\nNadwarciańska on Agata Live – wywiad na żywo z Agatą Wójcik, kandydatką na burmistrza. A ja zagłosuję do powiatu na pana Kromolickiego Tomasza bo to bardzo miły człowiek jest.\nEmilia on Komentarz Agaty Wójcik do artykułu w Głosie Puszczykowa (...)red. Niesprawdzonych informacji nie publikujemy. Forum jest dla wszystkich, ale treści publikujemy te , które uważamy za istotne. Wszystkie treści dotyczące miasta, p


Speculo - Tomasz Sobania (270268) - Lubimyczytać.pl\nKrzysztof | 2018-03-04\nNie przepadam za fantastyką młodzieżową. Jednak jestem pod wrażeniem młodego autora. Gratuluje!\nhomer | 2018-02-21\nKsiążka wyjątkowo nudna, ledwo dotrwałem do końca. Autor chyba chciał naśladować "Opowieści z Narnii" i twórczość J.R.R. Tolkiena, ale zdecydowanie nie wyszło. Postacie poznane podczas czytania lektury są po prostu płytkie, a świat przedstawiony w utworze jest bardzo ograniczony i nie zachwyca ani stylem literackim, ani różnorodnością. Zero innowacji, chyba nie warto się fatygować i lepiej poświęcić czas na przeczytanie bardziej ambitnych książek.\nczytamcałyczas | 2016-10-11\nZ autografem autorem,jest fakt nie dla mnie osobiście.Ale dla całej biblioteki,super młody a tak super pisze.\nMa talent,żeby nie było to będzie nie obiektywnie.Fantasty,to mój konik i pasja.I staram,się te pasję jak najbardziej wykorzystywać.\nA główny bohater,gra w piłkę uczy się do matury...i trafia w dziwną krainę.\nWalczy,wraz z przyjaciółmi z potworami.\nWalk,było tam sporo :-) strzelanie z łuku, a i owszem.\nMagii według mnie tak sobie.Ale ogólnie bardzo dobrze wyszło.\nPoczątek książki nie zapowiada niczego nadzwyczajnego; młody chłopak o imieniu Daniel, mieszkaniec niewielkiego miasta, jak wielu jego rówieśników interesuje się sportem. Rozpoczyna wakacje wraz z dwójka przyjaciół- Oliwią i Kamilem. Szybko jednak odkrywają, że nie będzie to zwykła przerwa w nauce. Poczynając od tego momentu w historii „Speculo” śmiało możemy powiedzieć, że autor rozwija skrzydła. Nasi bohaterowie odkrywają stara piwnicę z masą książek, a także tajemne przejście, gdzie znajdują przedmiot który raz na zawsze zmieni ich życie. Gdy za pomocą tajemniczej księgi troje przyjaciół przenosi się do innego, dzikiego i niezbadanego świata, akcja nabiera tempa. Nastolatkowie przedzierają się przez dżungle, spotykają plemiona kanibali i niejednokrotnie...\nPisane_Myślami | 2015-10-07\n"...droga do celu może nauczyć wiele więcej niż samo jego osiągnięcie."\n"Od problemów się nie ucieka, trzeba się z nimi zmierzyć, a wtedy przy odrobinie wytrwałości zwycięstwo jest jedynie kwestią czasu."\n"Czekać na lepszy moment? Zapewniam Was, że on nie nadejdzie. Jest jedynie tu i teraz, i szansa, którą mamy w swoich rękach."\nDaniel nie cierpi marnowania czasu, więc opracował już plan na tegoroczne wakacje. Jednak jego marzenia dotyczące lata zostają przerwane, gdy odkrywając wraz z przyjacielem i dziewczyną z klasy, starą księgę, zostają przez nią wciągnięci. Chłopak traktuje te zdarzenie jak okazję do przygody, o której będzie mógł opowiadać, jak już wróci do rzeczywistości. Gdy w trójkę zostaną porwani do pewnej osady, Daniel zrozumie, że najbliższy czas nie będzie należał do najbezpieczniejszych, i że musi dbać nie tylko o siebie, ale i Kamila z Oliwią.\nCo ma do zaoferowania miejsce z księgi? Czy trójce nastolatków uda się powrócić do swojego świata? Czy zabijanie...\nCo ma do zaoferowania miejsce z księgi? Czy trójce nastolatków uda się powrócić do swojego świata? Czy zabijanie można usprawiedliwić?\nKażdy człowiek, czytający jakąś świetną książkę ma wrażenie, że wręcz obserwuje to, co się w niej dzieje. Sama nie raz żałowałam, że miejsca o których czytałam zwyczajnie nie istnieją, i właśnie to przyciągnęło mnie do "Speculo". Powieść, w której zwyczajni ludzie zostają wciągnięci do świata z księgi zaciekawiła mnie, ale podekscytowaniu przed lekturą przeszkadzała trochę obawa, czy autor wywiąże się z zadania, ponieważ to jego debiut.\nAkcja najpierw ma miejsce w "naszej" rzeczywistości, gdzie miałam okazję poznać bohatera, ale prawdę powiedziawszy, pierwsze rozdziały "Speculo", były według mnie niezbyt ciekawe. Fabuła rozkręca się dopiero od chwili, gdy bohaterowie odnajdują księgę, i nabiera tempa dość powoli. Na szczęście im dłużej czytałam, tym bardziej mi się ta lektura podobała. Bardzo lubię czytać o przetrwaniu, a autor zadbał o to, by bohaterowie nie mieli za łatwo, żeby musieli się wykazać sprytem, kreatywnością i wiedzą.\nDaniel już od samego początku miał sprawiać wrażenie dojrzałego, ale mnie nie bardzo przekonywało jego zachowanie. Dopiero, gdy musiał pokazać, że jest odważny, że potrafi podejmować racjonalne decyzje pod presją zaczęłam być bardziej zainteresowana jego historią. Podobał mi się wątek przyjaźni jego z Kamilem, bo oboje się wspierali, rozumieli, co jest naprawdę ważne. Sam Kamil wydał mi się tym typem człowieka, który na wszystko narzeka, ale tak naprawdę nie przeszkadzają mu różne rzeczy. Jego rozmowy z Oliwią były często przekomiczne, bo oboje choć się polubili to mieli różne zaczepne odzywki. Mimo iż bohaterowie są sympatyczni, to nie przywiązałam się do nich, właściwie nie jestem pewna dlaczego.\nAutor mimo bardzo młodego wieku ma bardzo dobry warsztat. Wielkim plusem jest to, że wplótł on między opisy dużo dialogów, których często brakuje w książkach pisarzy z większym prestiżem. Powieść "Speculo" jest bardzo pozytywna, pomimo scen walki i śmierci, które są bardzo dopracowane (choć osobiście skróciłabym troszkę walkę, gdyż w pewnym momencie mój zapał zmalał i czytałam z mniejszym zaangażowaniem). W lekturze znajduje się parę wartościowych cytatów, ale jeśli martwicie się, że będzie ona poważna, to nie macie się czego obawiać, bo postacie - jak to na młodzież przystało - często żartują.\nPodsumowując, książka "Speculo" autorstwa Tomasza Sobania to dobra powieść fantastyczna. Często trafia się na słabe debiuty, ale ta książka mimo iż nie jest porywająca, jest WARTA poznania. Jeśli chcielibyście przeczytać historię ludzi spełniających marzenie większości książkoholików, to debiutanckie dzieło Tomasza jest pozycją, którą chciałabym Wam polecić. Słyszałam, że pisarz już pracuje nad kolejną książką, więc na pewno będę chciała ją poznać.\n"...każdy potrzebuje czegoś więcej, a gdy próbuje wmówić sobie, że jest inaczej, zaczyna umierać za życia."\n"...nie ten jest odważny, kto nie odczuwa strachu, ale ten, kto potrafi go przezwyciężyć."\n"...jeśli czegoś naprawdę pragniesz, to na pewno to osiągniesz"