Locked Up: Chapter Eight - ,,You drive me wild''\nChapter Eight - ,,You drive me wild''\nNie mogłam spać. Myślałam o Justinie i o rzeczach, które mogły się dzisiaj wydarzyć. Stephanie też nie pomagała, ciągle do mnie dzwoniąc. Ignorowałam ją; wiedziałam dokładnie, co powie.\n''O mój boże Lily, wszystko w porządku?'' '' Justin jest chujem!'' '' Tak mi przykro Lils!'' Nie, na pewno nie chcę takich rozmów. Byłoby gorzej gdyby ona mu uwierzyła.\nWięc tu jestem, idąc drogą do dużego budynku szkolnego w czwartkowy ranek. Martwię się o Justina, to za mało powiedziane. Wyraz jego twarzy kiedy pokazałam my post Brada na Facebooku, nawiedzał mnie całą noc.\nPo cichu udałam się do swojej szafki, starając się być niezauważalną. Wiedziałam już, że nie będę mogła kontrolować moich emocji względem Brada- w mojej głowie złamałam mu nos już miliony razy.Nigdy nie miał mojego szacunku a poprzez zamieszczanie obciążających bzdur na Facebooku, zrujnował jakiekolwiek szanse na to.\nOtworzyłam szafkę i wyjęłam moje książki, nieśmiało zerkając w prawo i w lewo, aby upewnić się, że nikt na mnie nie patrzy. Zastanawiam się, co ludzie o mnie myślą. To raczej coś typu ''To jest Lily, ta biedna dziewczyna nękana przez szkolnego frajera''zamknęłam swoją szafkę natychmiast, z czystej wściekłości. Oczywiście ludzie będą myśleć takie rzeczy. Jak bardzo chciałam im wszystkim powiedzieć, że nic z tego co napisał Brad nie jest prawdą...\n''Lily!'' Stephanie krzyknęłam, biegnąć w stronę mojej szafki.Głowy natychmiast odwróciły się w naszą stronę, poczułam na swoich plecach wścibskie spojrzenia.\nStephanie wyglądała jakby dopiero co wyszła z łóżka- co prawdopodobnie było prawdą- jej włosy związane były w niechlujny kok, a na jej twarzy nie było makijażu, ku mojemu zaskoczeniu. Oddychała ciężko i starała się odzyskać pozycję, kładą rękę na jednej z szafek obok mnie.\n''Hej Steph'' powitałam ją, strzelając jej mały uśmiech przed zamknięciem szafki. Byłam gotowa od niej odejść, ale zatrzymała mnie przed tym, ciągnąc za rękę by mnie odwrócić.\nRzuciła mi pytające spojrzenie, badając moją twarz w poszukiwaniu ukrytych emocji. Pewnie oczekuje, że jestem smutna, zraniona i załamana- nic z tego. Zamiast tego byłam bardzo zła.\n''Lils, Muszę z tobą porozmawiać. W- widziałam post Brada na Facebooku''- wyjąkała, przerwałam jej.\n''Zatrzymaj się. Nic z tego nie jest prawdą, Steph. Justin nie nękał mnie. W rzeczywistości, nie pomyślałby o czymś co byłoby wbrew mojej woli'' syknęłam, sprawiając, ze zamknęła się na moment. Po pierwsze, była w szoku. Następnie, wyraz jej twarzy złagodniał a ona pokręciła głową z dezaprobatą.\n''To oczywiste, że zaprzeczasz- to coś strasznego przez co przeszłaś-''\n''Nie!'' przerwałam jej ponownie. ''Dlaczego wierzysz w to co napisał Brad? Brad to dupek, myślałam, że to wiesz!Wszystko czego chce, to ukryć przed wszystkimi, o czym rozmawiał z chłopakami. Usłyszałam jego chory plan... on chce mnie przelecieć na balu! Jestem tobą zdegustowana, Steph! Justin jest kochany i-''\n''Tam jest!'' Usłyszałam jak jakiś facet krzyczy, powodując, ze uczniowie odwrócili głowy w kierunku drzwi.\n''Spójrz, Lils. Przepraszam, myślałam, że-''\nZnowu przerwałam Stephanie,kładąc palec wskazujący na moich ustach, sygnalizując jej by była cicho, moje spojrzenie również powędrowało do głównego wejścia, by dowiedzieć się o kim mówili, mimo iż byłam prawie pewna kto to.\nMiałam rację. Jego głowa wisiała nisko, gdy miał ludzi, w drodze do końca korytarza, gdzie znajdowała się jego szafka. Przełknęłam ślinę, nie bardzo wiedząc co robić. Nikt nic nie powiedział, gdy doszedł do swojej szafki, otwierając ją i wyciągając z niej książki.\nRozejrzałam się wokół mnie, zauważając że kilka ludzi się na mnie patrzy. Nienawidziłam tego w szkole, plotki zawsze rozprzestrzeniały się tak szybko. Jednak mój wzrok znów powędrował na chłopaka, który poprawił swoje okulary i nerwowo oblizał wargę.\nZachowywał się tak, jakby nie był świadomy ile ludzi się na niego patrzy, ale wiedziałam, ze jest odwrotnie. Z drżącymi rękoma odłożył książki do torby, jego miodowe i nieco błyszczące oczy były ukryte za okularami. Nie mogłam znieść tego- Musiałam coś zrobić, żeby poczuł się lepiej, uspokoić go jakoś.\nTak więc, popchnęłam kilku ludzi stojących przede mną i udałam się prosto do niego.\n''Lily co ty robisz?'' słyszałam syk Stephanie za mną. Nawet nie miałam ochoty jej odpowiadać- przecież widziała.\nZatrzymałam się obok niego i posłałam mu uśmiech kiedy jego wzrok spotkał się z moim, jego piwne kule porwały mnie. Oblizując swoje wargi, odwzajemnił uśmiech, sprawiając, że moje serce zaczęło szybciej bić. Chciałam, żeby wiedział, że nie był sam i że nie dbam o to co ludzie myślą o mnie- o nas.\n''Hej Justin'' powitałam go, starając się brzmieć wesoło. Właściwie to byłam wesoła, kiedy się do mnie uśmiechnął. Ile rzeczy może zrobić jeden uśmiech...\n''Hej Lily'' sposób w jaki powiedział moje imię, sprawił, że dreszcze przebiegły po moim kręgosłupie. Jego głos był taki seksowny, jak głos faceta rano. Tak po prostu sprawił, że moje hormony zaczęły buzować. Droga by zrujnować tak słodki moment.\nPo tym jak zamknął szafkę, po protu patrzył się na mnie, z uśmiechem w kącikach jego pulchnych ust. Dziś był ubrany w jasnoniebieską koszulkę z podwiniętymi rękawami, a do tego dopasowane spodnie khaki. Jego ciało było bardziej widoczne ponieważ nie założył swetra. Nie zrozumcie mnie źle, swetry również wyglądają na nim seksownie. On wygląda seksownie we wszystkim.\nSzybko otrząsnęłam się z transu, zdając sobie sprawę, dlaczego tak naprawdę przyszłam do niego w pierwszej kolejności. Byłam zdeterminowana by Brad dowiedział się że jest największym dupkiem jakiego znam i że tak na prawdę nikt go nie lubi- co jest raczej prawdą, z wyjątkiem jego głupich przyjaciół oczywiście. Średnia IQ zespołu koszykówki na pewno zwiększy się, gdy Justin do nich dołączy.\n''Myślałam'' zaczęłam, uśmieszek rozprzestrzenił się na mojej twarzy, niektóre z moich planów, jak zemścić się na Bradzie, przemknęły przez mój umysł, szczególnie obrazy gdzie pcham jego głowę w dół toalety. ''Nadszedł czas, naszej zemsty na Bradzie. Bądźmy kreatywni''\nJustin uniósł brwi, najwyraźniej nie rozumiejąc mnie w pełni. Załęże się, że nigdy nie mścił się na nikim. To będzie jego pierwszy raz.\n''Wiesz, malowanie jego samochodu na głęboki różowy kolor czy coś takiego. Coś, co go zawstydzi'' wyjaśniłam, zdobywając kolejne pytające spojrzenie od Justina. Marzyłam by tego nie robił-jego ciemne brwi były bardzo seksowne.\n''Przestań!'' syknęłam ''Nie patrz tak na mnie. Zaczyna mnie denerwować to, że nie jesteś w pełni świadomy tego, jak atrakcyjny jesteś kiedy marszczysz swoje brwi'' Wspaniale. Znów zastanawiam się dlaczego powiedziałam to wszystko na głos.\n''C-co? Uważasz, że jestem- uh, atrakcyjny?'' zapytał, łącząc brwi razem jeszcze bardziej, posyłając mi minę typu 'co-kurwa-próbujesz-przez-to-powiedzieć'. Boże. Naprawdę nie wiem.\n''Tak. Nie było to oczywiste wcześniej?'' przyznałam bezczelnie, odnosząc się do naszego spotkania w szatni. W odpowiedzi, jego usta się rozchyliły, co sprawiło, ze chciałam jęczeć głośno. To już trzeci raz, kiedy chcę robić.... tak właściwie to co ja chcę robić?\n''Uh- więc, tak, ja-''\n''Bieber!'' głos warknął, co spowodowało że lekko podskoczyłam. Tutaj jest, skurwiel. Justin zamarł w miejscu, ale wydawało mi się, że go uspokoiłam, gdy położyłam dłoń na jego ramieniu, posyłając mu uspokajający wyraz twarzy.\n''Bądź spokojny. Brad jest opóźniony, miej to na uwadze'' zażartowałam, chociaż i tak miałam to teraz na myśli. Brad był jednym z najbardziej opóźnionych ludzi, których znałam.\nPowoli się odwróciłam, spotykając wściekłego Brada i jego przyjaciół stojących za nim. Brad nie zwracał na mnie uwagi- był całkowicie skupiony na Justinie.\n''Powiedz 'Stinson' '' szepnąłem do Justina, upewniając się, by Brad tego nie słyszał.\n''Stinson'' Justin odpowiedział głębokim głosem, brzmiał zaskakująco nonszalancko. Mój oddech uwiązł w gardle na dźwięk jego głosu. Wiedziałam, że to nie był czas by ślinić się na głos Justina, ale po prostu nie mogłam się powstrzymać. Justin kontrolował mnie i nawet tego nie wiedział.\nBrad wydawał się być wstrząśnięty wypowiedzią Justina, ale szybko odzyskał- co wszyscy nazywają'' fajną''- postawę. Tak jak mówiłam, był powolny.\n''Co ty tu robisz- z nią?'' powolny numer dwa, znany również jako Kevin, pisnął. Brad i Kevin tworzyliby wspaniałą parę. Chciałabym zobaczyć jak chodziliby po korytarzach razem, a ręce owinięte mieliby wokół swoich ramion. Wszyscy w szkole byliby w szoku, to na pewno.\n''Uh, rozmawialiśmy'' Justin jęknął, przyciągając moje chore myśli po raz kolejny.\nBrad parsknął śmiechem i pokręcił głową'' Oczywiście, rozmawialiście. Jestem pewien, ż eo różnych rzeczach, na przykład jakim chorym draniem jesteś.'' Splunął na niego, a cień rozbawienia pojawił się w jego oczach. Zacisnęłam pięści.\n''Masz rację Brad. Miał mnie już przelecieć, tak jak ty chciałeś zrobić to po balu.'' Rzuciłam, strzelając mu sztylety. Usta Brada opadły po mojej odpowiedzi, na co uśmiechnęłam się zwycięsko. Ha! Tak myśl, suko.\nNiestety- dla niego- jeszcze nie skończyłam. ''Jesteś najgłupszą osobą jaką kurwa znam!'' Ktoś, zgaduje że to Justin, lekko trącił mnie w ramię, cicho mówiąc, że przekroczyłam linię. Cóż, pierdolić linię i moją reputację szkolnego pupilka. Pieprzyć Justina- chwila, to brzmiało rzeczywiście jak genialny plan. Lily przestań!\n''Plus, założę się że Justin byłby o wiele lepszy w łóżku od ciebie. Wszyscy mówią że twój penis ma zaledwie pięć centymetrów długości.'' Skarciłam, na co tłum, który zebrał się naokoło nas, zaczął ciężko oddychać. ''Twój mózg też jest mały, biorąc pod uwagę że twoja najlepsza ocena to D.''\nZ tym skończyła się moja wypowiedź. Mój wzrok spotkał się ze wrzokiem Stephanie, która wyglądała na bardziej zmartwioną niż kiedykolwiek. Zrobiła ruch krojenia poprzez szyje, sygnalizując że to może być moja śmierć. Miała rację.\nPo raz kolejny przemówiłam, nie myśląc o konsekwencjach.. To był oczywiście moment,w którym zdałam sobie sprawę, że nie powinnam nic mówić. Było za późno, żyły na szyi Brada były wyraźnie widoczne przez jego skórę, sygnalizując, że był bardzo zły na mnie. Nie mogłam go o to winić.\n''Co próbujesz przez to powiedzieć Lily?Że ty, dziewica Maryja- albo już nie dziewica Maryja- pieprzyłaś się z tym frajerem? Przestań, wszyscy wiemy, że zmusił Cię do tego. To on zamknął cię w tej szatni, prawdopodobnie Ci groził-''\n''Oh, proszę Brad. Przestań pieprzyć, nic nie wiesz. Ta wiadomość na Facebooku to najbardziej żałosne działanie, jakie kiedykolwiek spotkałam. Oskarżenie jednego z najinteligentniejszych, najsłodszych chłopaków jakich znam o coś takiego jak molestowanie seksualne. Jesteś chory na głowę Brad'' warknęłam, patrząc na niego z czystym obrzydzeniem.\nOn nawet nie miał szans odpowiedzieć, ponieważ zadzwonił dzwonek szkolny, sygnalizujący by udać się do klas. Nowy dzień oficjalnie rozpoczęty. Podniosłam torbę na ramię, strzeliłam Bradowi ostatnie spojrzenie przed tym jak chwyciłam Justina za rękę.\n''Wkrótce wszyscy będą wiedzieć jakim chujem jesteś'' syknęłam na niego. Po tym, wyciągnęłam Justina za mną, przez tłum, który był wciąż wokół nas, oczekując jakiś ciekawych wydarzeń. Wielka szkoda, wolałam iść do klasy niż kłócić się ze szkolnym kretynem.\nTen czwartek przeleciał zaskakująco szybko, głównie dlatego, że myślę o tym co powiedziała Lily dzisiaj rano. Tak jakby ten moment między Bradem a Lily nigdy się nie wydarzył ponieważ myślałem o czymś innym.\n''Przestań! Nie patrz tak na mnie. Zaczyna mnie denerwować to, że nie jesteś w pełni świadomy tego, jak atrakcyjny jesteś kiedy marszczysz swoje brwi''\nJej słowa krążyły w mojej głowie. Od momentu kiedy opuściły jej usta nie byłem w stanie myśleć o niczym innym. Sprawiałem że była sfrustrowana? Zastanawiałem się, co ona ma na myśli przez to. Jej oddech na chwilę przyspieszył, a jej policzki się zaczerwieniły. Nigdy nie chciałem tak bardzo czytać w myślach, jak teraz.\nZamknąłem drzwi za mną, opierając swoje plecy o nie, westchnąłem. Było coraz gorzej- każdy dzień, każda godzina, każda minuta. Spotykanie się z nią zdecydowanie to pogarszało. Na samą myśl o niej moje dolne regiony były bardziej wrażliwe niż kiedykolwiek. Nawet moje dżinsy wydawały się ciaśniejsze.\nMusiałem brać zimny prysznic przez co najmniej trzydzieści minut, aby się tego pozbyć- tak źle że nie mogłem skoczyć pod prysznic co godzinę.\nZgaduje, ze marzyłem za dużo. Nie mogłem sobie pomóc, ale wyobraź sobie gładkie ręce Lily, które jeżdżą na moich nagich ramionach. Tydzień temu nie bardzo wiedziałbym co robić- teraz wiem. Po naszym momencie w szatni, wiedziałem.\nChciałem być blisko niej, chciałem poczuć nasze ciała razem, jednocześnie wbijając swoje języki nawzajem w swoje usta. Czułem się tak dobrze, nie mogłem wyrzucić tego z mojego umysłu. Wiedziałem, ze istnieje sposób by być jeszcze bliżej niej, znów przyciskając ją do ściany.\nZachęcam ją zobaczyć- wszystko o niej- nigdy nie była taka silna. Pożądanie połączone z byciem blisko niej miał taki dziwny wpływ na mnie. Cała moja osobowość może się zmienić tak jak wczoraj. Czułem się znacznie pewniej i przede wszystkim bardziej dominująco.\nPodświadomie chciałem, żeby ona nieco się mnie bała, jakby była moją zdobyczą a ja miałbym ją pożreć. W tej chwili, czułem się silniejszy niż kiedykolwiek. Cieszyłem się, ze mam dominację nad nią. Ale w takich chwilach ja ta, w której wychodziłem z budynku szkoły, zdałem sobie sprawę, ze jestem chory.\nMoja mam nauczyła mnie traktować kobiety z szacunkiem i jestem pewien, że nie miała na myśli zachowania zwierząt. Co dziwne, byłem pewny, ze Lily to lubi.\nDelikatne, miękkie ręce owinęły się wokół mojego nadgarstka, zatrzymując mój tok myślenia . I od razu wiedziałem do kogo ta ręka należała- czułem te ręce na moich włosach, na mojej szczęce. Lily.\nBardzo się starałem nie jęknąć na te wspomnienia. Tymczasem Lily już wyciągnęła mnie na pusty korytarz. Zaskoczyło mnie, że nic nie powiedziała, po prostu szła. Jej włosy uczesane były w niechlujnego koka i była ubrana w biały fartuch.\nOtworzyła drzwi do sali lekcyjnej i weszła ciągnąc mnie za nią. Szybko zamknęła drzwi za nami, miałem zapytać co tutaj robimy, ale mnie uprzedziła.\n''Co ty robisz? Idąc korytarzem byłeś... zamyślony'' zauważyła. Szybko oblizała wargi, wydawała się być rozproszona przez chwilę, chciałem zapytać co rozbiłem źle. Wtedy zdałem sobie sprawę- przekrzywiałem brwi.\n''Ja tylko myślałem'' wzruszyłem ramionami, patrząc na jej różowe usta. Napięcie między nami rosło, tak jak wczoraj. Rozejrzałem się naokoło mnie, zauważyłem stojak z próbówkami, z którymi wcześniej prawdopodobnie pracowała. To wyjaśnia dlaczego miała na sobie fartuch.\n''Po prostu myślałeś?'' spytała drżącym głosem. Czy ona jest na mnie zła? Natychmiast zacząłem zadawać sobie pytania, poprzez co może być zdenerwowana- dlaczego sprawiłem że była zdenerwowana?\n''O czym myślałeś?'' zapytała a jej wzrok spadł w dół, powodując u niej chichot. Przez chwilę byłem zdezorientowany. Mów wzrok podążył za nie i- O kurwa.\nTo było ogromne wybrzuszenie widoczne w moich spodniach i nie było sposoby bym coś wymyślił. Szybko spojrzałem jeszcze raz, nasze spojrzenia się spotkały.\n''No i co?'' zapytała. '' Co sprawiło, że masz wzwód?''\nNie było odwrotu. Była powodem i wiedziała o tym. Kiedyś byłem nieśmiałych chłopce- albo wciąż byłem, gdy Lily nie było w pobliżu- nie było nigdzie widać. W jej oczach widziałem pożądanie, coś, co podkręciło mnie do maksimum.\nWestchnąłem, mojej ręce były spocone, a powietrze stawało się coraz bardziej gęste. Moja zwierzęca strona się odezwała. Zwilżyłem swoje usta jeszcze raz, patrząc prosto w jej zielone oczy, zanim odpowiedziałem.\n''Myślałem o tobie. Sprawiasz że dziczeje''\nCzy Lily dobrze zrobiła kłócąc się z Bradem?\nCo zrobi Lily, po tym gdy dowiedziała się że Justin przez nią dziczeje?\nSerdecznie zapraszam na moje opowiadanie our hearts beat as one\nPiszcie czy Wam się podoba, nie wiem czy jest sens pisanie :)\nNowy rozdział za tydzień.\ndziękuje za każdy komentarz, za każde dodanie się do obserwujących ♥\nkomentarze bardzo motywują mnie do dalszej pracy i muszę przyznać, ze jeśli jest ich więcej rozdziały pojawiają się szybciej.\nulcia2214 30 czerwca 2013 19:27\nto jest najlepsze opowiadanie jakie czytałam. wole to opowiadanie niz Dangera. serio.\nLittle Carmen 30 czerwca 2013 19:32\nTo jest takie sfghj i po prostu nie mogę doczekać się przyszłej niedzieli.\nDetka_BieberPl 30 czerwca 2013 19:36\njeju jak ja to kocham już się nie mogę doczekać na kolejny kocham ich jak na siebie działają\nPerrie 30 czerwca 2013 19:42\nKbsruikb tłumacz dalej. Kocham to!!\nmatko, matko, matko! jaki rozdział! *_____* i to ostatnie zdanie Justin'a <3 Boże... chcę już następną niedzielę! następny rozdział! <3\nAnonimowy 30 czerwca 2013 19:53\no jezu sdfghjkjhgfghj kocham, kocham, kocham\nrozdział jak zwykle genialny, dziękuje że tłumaczysz, kocham cię i czekam do następnej niedzieli ♥\nJB is my world xx 30 czerwca 2013 19:54\nZgadzam się w 100 % z osobą wyżej !!!!!\nsuper rozdział askdfhasfgas <3\nKocham to opowiadanie, oni na siebie tak działają że asdfghjll, tlumacz dalej, czekam! @wardzia69\nomg ale oni na siebie działają xd\njedno z najlepszych opowiadań :3\njuż się nie mogę doczekać następnego rozdziału *-*\nWow, to było cudowne! Uwielbiam moment w którym obraża tego dupka! *_*\nAnonimowy 30 czerwca 2013 21:55\nAaa przeczytalam wszystko w jeden dzień. Jestes swietna <333\nAnonimowy 1 lipca 2013 00:35\nLily, byłaś genialna, a zwłaszcza to przy Bradzie, ale czy nasz Jus nie słyszał, że w jego obronie powiedziała także, że jest najinteligentniejszym i najslodszym?!\nOstatnie zdaniem najlepsze, ciekawe jak ona zareaguje? Kocham to, kocham Jily. <3\nAle nowy dopiero za tydzień? Bo nie rozumiem, tak ktoś napisał w komentarzu wyżej. Ehm nie mogę tyle czekać.. Szkoda, że jesteśmy blisko autorki z rozdziałami, i pomimo, że ma być ponoć za tydzień, będę sprawdzała to codziennie. <3\nMOŻESZ MNIE NA TT POINFORMOWAĆ? :>\nBYŁABYM WDZIĘCZNA. :\nBĄDŹ NA ASKU:\nAnonimowy 1 lipca 2013 00:37\nOhm, niedoczytanie moje, widzę już, że rozdział za tydzień. Przepraszam. c:\nAnonimowy 1 lipca 2013 15:17\nJejku jak ja bardzo kocham to opowiadanie xd\nJest takie inne i w końcu Justin nie jest gangsterem albo jakimś bezczelnym typem czy coś.\nKażdy rozdział czytam nawet po trzy razy albo i więcej i zaglądam na tego bloga nawet po dwa razy dziennie. Takie moje małe uzależnienie ;)\nTak poza tym twoje tłumaczenie jest świetne.\nKocham cię za to, że znalazłaś te fanfiction i postanowiłaś je tłumaczyć.\ncolorful song 1 lipca 2013 16:22\njagidfgaifuyqyafg! Jak ja kocham to opowiadanie! <3\nJustin jaki odważny i mrr *.*\nA Lily nieźle Bradowi wygarnęła, ha! Należało mu się!\nAnonimowy 1 lipca 2013 16:43\n"Myślaałem o tobie. Sprawiasz że dziczeje" haha Justin xd. Czekam na następny @siemaJus xx\nKadu ;* 1 lipca 2013 21:45\nopowiadanie genialne, rozdziały coraz genialniejsze, a ty kochana ♥\npolać Lily! hahahaha\ncałe opowiadanie przeczytałam w jeden dzień, czego nigdy wcześniej nie udało mi się zrobić!\nfajnie że znalazłaś i podjęłaś się tłumaczenia całkiem innej historii ;) @shawtrauhl\nAnonimowy 1 lipca 2013 23:41\nasdfghjk genialne opowiadanie\nAnonimowy 2 lipca 2013 00:50\nTo jest świetne! Nie wytrzymam tygodnia. ashtpgjdjpgjt <3\nPauliisiia Schmidt 2 lipca 2013 04:16\nWłaśnie przeczytałam wszystkie rozdziały i... AAAAAAAAA! To jest ZAJEBISTE! :D Już się nie mogę doczekać następnego :**\nWOW! TO JEST PO PROSTU ŚWIETNE! CZEKAM NA NN :)\nPaula Kasser 2 lipca 2013 12:04\nWOW! no nie wieże ale ona ma odwagi i mówię a raczej piszę że bardzo dobrze zrobiła. Nie wiem co odpowie Justinowi dlatego z niecierpliwością czekam na nn :)\njejcia! ♥ rewelacyjny ♥ czekam na kolejny ☻\nNatalia Frączek 3 lipca 2013 14:02\nZaczęłam czytać tego bloga dziś rano i jest MEGA . Nie mogę się doczekać nn . ♥\nKadu ;* 3 lipca 2013 22:54\nAnonimowy 5 lipca 2013 10:10\nKocham te opowiadanie :3 Czekam na kolejny rozdzial! Świetnie tłumaczsz <3 /@ineedhoranhug\nświetny , jak każdy ♥ / heeeart_breaker\nAnonimowy 6 lipca 2013 17:21\nwow, świetne. Ja też zaczynam dziczeć razem z Justinem :D\nAnonimowy 6 lipca 2013 18:45\nKocham to opowiadanie prosze dodaj dziś bo o 0.00 wyjeżdżam na 2 tygodnie a nie przeżyje chyba jak nie przeczytam kolejnego prosze PROSZE!!!!\nLauren Storiesaboutlove 7 lipca 2013 13:46\nŚwietnie tłumaczysz. Zawsze wszystko można łatwo zrozumieć i czyta się jakbyś to ty była autorką. Tylko pozazdrościć znajomości języka.\nAnonimowy 7 lipca 2013 16:31\nŚwietnie tłumaczysz <3 Uwielbiam to czytac nie moge sie doczekac na nastepny Aww *.*\nTo opowiadanie powinno się znaleźć w dziesiątce najlepszych opowiadań z udziałem Justina Biebera. Według mnie jest na równi z dangerem, o ile nie jest oryginalniejsze. Twoje tłumaczenie jest naprawdę dobre. Nie chcę na ciebie naciskać, ale.. dodawaj nowy, kiedy będziesz mogła! :) / Alex xx\nAhcskavdkahdjs wspaniały <3


"Wielkie piękno" Paolo Sorrentino | Splot Nieskończoności\nPaździernik 29, 2017 Październik 22, 2019 Splot Nieskończoności\n„Świat jest zbyt skomplikowany, by pojął go jeden człowiek” mawiał Jep Gambardella, główny bohater jednego z najgłośniejszych dzieł włoskiego mistrza Paolo Sorrentino, pt. Wielkie piękno. Tak jak wcześniejszy, przebrzmiały amerykańskim klimatem film Sorrentino Wszystkie odloty Cheyenne’a, tak i Wielkie piękno są to jednak próby zrozumienia świata. Główny bohater : staromodny typ gentelmana/inteligenta, napisał książkę, para się obecnie dziennikarstwem – bądźmy szczerzy, głównie ośmieszaniem patetycznych młodych „artystów”, którzy niby chcą coś przekazać, ale są jedynie kopiami swoich poprzedników. Realia : Rzym, miasto pustego piękna, gdzie niebo spotyka się z piekłem, a mieszkańcy w większości to jedynie ludzkie powłoki, pozbawione moralności, starające się uciec od swoich problemów w wir imprez i używek.\nZacznijmy jednak tak jak zaczynać się powinno, czyli od początku. Jedna z pierwszych scen rozgrywa się na wzgórzu Janikulum, skąd rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na skąpany w słońcu Rzym. Och i ach, turyści są wniebowzięci! Do tego oczywiście oprawa muzyczna w postaci chóru aniołów, jak zwany jest chór Torino Vocal Ensamble, wykonujący utwór Davida Langa I Lie. Do Fontanny Paola podchodzi mężczyzna aby obmyć ramiona, kobieta kopci kolejnego papierosa, ale za to w jakich okolicznościach i z jakim widokiem! Już teraz widzimy jak codzienne życie przeplata się z tym niebiańskim. I nagle bum! Jednak życie nie jest takie piękne i bezproblemowe – mężczyzna z grupy turystów pada martwy. Rzym go pochłonął, nikt nie zauważył, chór kontynuuje pieśń. Kamera nie zatrzymuje się, płynie dalej, dociera na imprezę wręcz tonącą w używkach. Jednostajne, ostre dźwięki nie pozostawiają cienia wątpliwości – trafiliśmy z nieba do najgłębszych czeluści piekła. I tu naszym Wergiliuszem zostaje Jep.\nŚwiat dzieli się tu na złych i gorszych. Głupców nieświadomych otaczającego świata i cynicznych, pretensjonalnych mędrców przyjmujących postawę zbawców tych pierwszych. Cały czas łudzimy się, że tak, że na pewno zaraz pojawi się jakiś dobry człowiek, który wszystkiemu zaprzeczy i pozwoli dalej wierzyć w moralność i tak zwane człowieczeństwo. Okazuje się, że najwięcej człowieka w człowieku zostało u tych przykładów najprostszych, a nie wydumanych specjalistów od Bóg wie czego.\nU Sorrentino pełno jest małych kąsków, które nadają całości dyskretnej pikanterii. Ciężko nie dostrzec podobieństwa do Gabriela Garcíi Márqueza i jego Rzeczy o mych smutnych dziwkach, albo oczywiście Felliniego, szczególnie do Słodkiego życia (fabułą) czy 8 i pół (formą). Do tego drugiego zresztą nie raz był porównywany, a raczej nazywany „nowym Fellinim” przez magazyn Variete. Brzydcy i na szczęście przemijający ludzie, pędzeni wewnętrzną zgnilizną zestawieni z pięknem miasta, które nigdy umrzeć nie powinno.\nDzięki odpowiedniemu manewrowaniu zarówno kamerą, jak i samym nurtem historii nam opowiadanej, naszym oczom ukazuje się widok miasta przepełnionego tym „wielkim” pięknym. Tylko wielkim oznacza tu przede wszystkim pustym. Bo taki jest świat ludzi współczesnych, przepełniony ozdobami kupionymi za 49,99 na przecenie, byle tylko oko mieć na czym zawiesić. Scenariusz w prosty, acz nie do końca oczywisty sposób obnaża ludzkie słabostki. Nawet te najlepiej skrywane. Wizualnie – wszystko gra – Koloseum, Fontanna Di Trevi, Piazza Navona. Wewnętrznie – bez odpowiedniego nastawienia, staje się to tylko iluzją. I właśnie tej iluzji przepełniającej ludzkie istnienie Jep najbardziej nie może znieść.\nW Rzymie chciał odnaleźć coś wielkiego – dzieła sztuki, artystów, sławnych i wpływowych polityków. I odnalazł. Tylko niestety okazali się nie tym czym i kim powinni.\nOpublikowany w PublicystykaTagged di trevi, Jep Gambardella, koloseum, komediodramat, La grande bellezza, Paolo Sorrentino, piazza navona, Rzym, Torino Vocal Ensamble, Wielkie piękno


Randka w Toruniu - jak korzystać z czatu i znaleźć ludzi\nCzat Toruń – najlepsze miejsce na poznanie bratniej duszy\nSamotni Toruń: zalety i wady portalu LetsDate\nDziś coraz więcej osób, zarówno kobiety, jak i samotni Toruń mężczyźni szukają swojej drugiej połówki w internecie. Na szczęście serwisów randkowych jest niezliczona ilość, więc kobiety i faceci mogą wybrać coś dla siebie. Ktoś stawia na bezpieczeństwo, inni zaś szukają serwisów darmowych bez żadnych dodatkowych opłat.\nPortal randkowy LetsDate jest idealną opcją zarówno dla tych pierwszych, jak i drugich, gdyż kobiety Toruń, które podczas rejestracji wybrały „Pani szuka Pana Toruń” czy samotni mężczyźni, dla których randka w Toruniu jest wymarzonym celem, mają do wyboru członkostwo darmowe oraz członkostwo Premium.\nsamotni mężczyźni i kobiety, które wcisnęły „Poznam Pana Toruń” mają do swojej dyspozycji setki aktywnych singli, którzy szukają idealnego partnera;\ndarmowa rejestracja, która zajmie zaledwie kilkanaście minut, co umożliwia zrobienie pierwszych kroków, by się umówić na randki Toruń okolice;\nkobiety mają zapewniony wysoki poziom prywatności i bezpieczeństwa;\nsamotni mężczyźni i kobiety, którym marzy się randka w Toruniu, mają możliwość umieszczać niezliczoną liczbę zdjęć;\nczat Toruń 24\_7;\nsamotni mężczyźni i dziewczyny Toruń, dla których randka w Toruniu jest randką marzeń, mogą zawierać nowe znajomości za pomocą swoich urządzeń mobilnych.\nOczywiście to niepełna lista zalet LetsDate. Samotni mężczyźni czy kobiety w Toruniu, które umieszczą ogłoszenia matrymonialne Toruń na serwisie randkowym w kategorii „Pani Pozna Pana Toruń” na pewno się przekonają, że warto zaufać temu portalowi.\nmały wybór systemów płatności;\nniemożliwość zmiany wykupionego przez użytkownika pakietu;\npolityka niezwracania kosztów.\nPani szuka Pana Toruń – darmowa rejestracja\nSamotni mężczyźni i kobiety w Toruniu, którzy już od dłuższego czasu nie umawiali się na randki w Toruniu, mogą za darmo zarejestrować się na portalu i już po kilku minutach mieć możliwość zawierać nowe znajomości i pójść na randka w Toruniu.\nPortal randkowy Toruń – wypełnianie formularzu rejestracyjnego:\nna początek należy wejść na stronę portalu. Pamiętaj, że wyłącznie samotni mężczyźni i kobiety w Toruniu, którzy ukończyli 18 lat, mogą się umawiać na randka w Toruniu za pośrednictwem portalu LetsDate;\nnastępnie przed nowym użytkownikiem pojawi się ankieta rejestracyjna;\nsingielki w pojawiającym się polu formularzu wybierają „Pani szuka Pana w Toruniu” albo „Pani szuka Pani”, zaś samotni mężczyźni w Toruniu, których głównym marzeniem jest randka w Toruniu z atrakcyjną kobietą czy mężczyzną, wybierają „Mężczyzna szuka kobiety” lub „Pan szuka partnera”;\npóźniej samotni mężczyźni i kobiety w Toruniu powinni wybrać swój wiek;\nnastępny krok to wpisanie adresu poczty elektronicznej i hasła;\nna koniec użytkownik powinien podać miasto Toruń, w którym odbędzie się randka.\nAby dokończyć rejestrację, dziewczyny Toruń powinny wpisać kod, który zostanie przesłany na e-mail. Po wpisaniu kodu zostaną przekierowane na stronę swego profilu, który należy uzupełnić.\nOgłoszenia matrymonialne Toruń – Członkostwo Basic i Premium\nRandki Toruń to Twoje największe marzenie? Zarejestruj się na portalu randkowym i szukaj swojej drugiej połówki. Toruń miejsca na randkę ma niezliczoną ilość. Są to parki, kina, kawiarnie, dyskoteki – do koloru, do wyboru, więc jeżeli się umówisz na randkę z piękną kobietą, to na pewno nie będziesz miał problemów z wyborem miejsca na randkę.\nLetsDate oferuje zarejestrowanym użytkowników dwie opcje członkostwa: darmowe i Premium.\nkorzystanie z funkcji wyszukiwania;\nkorzystanie z publicznych pokoi rozmów.\nsamotni Toruń mężczyźni i kobiety w Toruniu mogą wysyłać niezliczoną liczbę wiadomości;\ndostęp do czatu i pełnowymiarowych zdjęć;\nzaawansowane wyszukiwanie „Pani szuka Pana w Toruniu”;\nwysyłanie zdjęć i filmików w czacie.\nSzukanie swego wymarzonego partnera jeszcze nigdy nie było takie proste!\nZabrzmię jak niepoprawna romantyczka, ale szukam miłości, właśnie tutaj i teraz. Może to Ty? Ja jestem Olga (34), mam kilka dodatkowych kilo, ale nadrabiam uśmiechem i czułością. Chętnie gram w planszówki, to tak na początek :)\nCzy znajdę tu jakieś azjatki? Pewnie nie, ale warto próbować :) Jeśli chcesz poznać polską kulturę, znasz już trochę język i masz ochotę na hostoryczny wykład o zabytkach, to do mnie dobrze trafiłaś. Nauczyciel, zadbany, lat 30.\nJestem Iwo, szukam kogoś z Ukrainy. Jeśli czas ci się dłuży a samotność doskwiera tak jak mi, to dajmy sobie szansę. Pogadajmy najpierw chwilę tutaj, żeby potem spotkać się i pójść na fajną randkę. Nie zawiedziesz się na mnie!\nHejeczka, tu Oskar :) Mam 25 latek i szukam dobrej duszy. Jeśli masz ochotę na katolicki wyjazd oazowy, to jestem w stanie zorganizować. Zobaczysz, fajnie będziesz się bawić w naszej wspólnocie! Napisz, na pewno odpiszę.\nPoznam panią chętną na wspólny zagraniczny wyjazd (najchętniej Alpy, okolice Tyrolu). Musisz być otwarta i chętna na wyzwania. Ja mam 52 lata, ale czuję się na 30, taką też energię ode mnie poczujesz. Twój wiek? Nie ma znaczenia.\nNazywam się Marcel, mam 29 lat i po rozstaniu z moją byłą poczułem coś nowego… Mam ochotę na czat bi, coś szalonego, jakiś trójkąt z odważnymi kobietami. Mam wysportowane ciało, jestem wysoki i uprawiam różne sporty. Piszcie\nPan Szuka Pana do trójkąta! Razem z partnerką dojrzeliśmy do czegoś nowego, więc szukamy otwartego i doświadczonego faceta. Koniecznie dobrze zbudowany. Więcej naszych fotek wyślemy na priv, daj znać szybko\nSiema, szukam lesbijek chętnych do pozowania w odważnych aktach. Projekt jest na cele artystyczne, szukam wielu par. Jeśli interesuje cię takie przeżycie to daj znać. Możliwe coś więcej (jestem singlem, 28 lat, ładny).


8 nowych osób z koronawirusem w Rzeszowie. Jakie ogniska zakażeń… - korso24.pl podkarpacie wiadomości, informacje, aktualności, wydarzenia, imprezy\n8 nowych osób z koronawirusem w Rzeszowie. Jakie ogniska…\nfot. Archiwum Cztery nowe przypadki w Szpitalu MSWiA i cztery wśród uczestników wesela.\nWojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Rzeszowie poinformowała o ośmiu pozytywnych wynikach na obecność koronawirusa w organizmie w Rzeszowie. Nowe przypadki pochodzą z dwóch istniejących ognisk. Sprawdzamy jak wygląda sytuacja w innych rejonach województwa.\nW ognisku wirusa, znajdującym się w Szpital MSWiA w Rzeszowie, potwierdzono łącznie 16 pozytywnych przypadków, w tym u sześciu pacjentów (1 zgon), pięciu osób z personelu medycznego oraz pięciu osób z kontaktu.\n- Przebadano cały personel i pacjentów oddziału chirurgii.\n- informuje Dorota Gibała, rzecznik Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.\nDrugie ognisko znajduje się w Klinicznym Szpitalu Wojewódzkim Nr 2, gdzie ogółem potwierdzono dziewięć wyników dodatnich, w tym: siedem pozytywnych wśród personelu medycznego oraz dwie osób z kontaktu (mieszkańców powiatu przeworskiego).\n- Wstrzymano przyjęcia do kliniki ginekologii i położnictwa. Badania pacjentów i personelu są w toku, 47 osób ze styczności objętych jest kwarantanną.\n- tłumaczy Dorota Gibała.\nKolejne źródło zakażeń zaistniało wśród uczestników wesela, które odbyło się w dniu 01.08.2020. Do dnia dzisiejszego potwierdzono w ognisku 14 osób zakażonych (10 z Rzeszowa i trzy z powiatu rzeszowskiego i jedna z powiatu jarosławskiego). Łącznie uczestników wesela było 92 i 2 osoby z obsługi. Wszystkie osoby zostały objęte kwarantanną.\nOsiem pozytywnych wyników w kierunku SARS CoV-2 potwierdzono u czterech osób ze szpitala MSWiA i czterech osób uczestniczących w weselu. Dochodzenia epidemiologiczne są w toku.\nOgółem na terenie miasta Rzeszowa i powiatu rzeszowskiego kwarantanną objęto 926 osób. Łącznie w dniu dzisiejszym potwierdzono 39 nowych przypadków w województwie podkarpackim. Badaniami laboratoryjnymi potwierdzono 1767 przypadków zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 od początku pandemii.\nPaństwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Jarosławiu potwierdza 6 nowych pozytywnych wyników w kierunku SARS CoV-2 u osób z powiatu jarosławskiego. W Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym COM Jarosław odnotowano 19 pozytywnych wyników, w tym u 10 pacjentów i 7 osób personelu oraz 2 osób z kontaktu. Kwarantanną objęto 32 osoby personelu medycznego\nProwadzone są tez badania przesiewowe personelu i pensjonariuszy w domach pomocy społecznej w Moszczanach i Wysocku. Na chwilę obecną nie uzyskano wyników pozytywnych. W ogniskach w powiecie jarosławskim 455 osób objętych jest kwarantanną.\nW gminie Dubiecko odnotowano ognisko zachorowań w Drohobyczce powiązane z uroczystościami rodzinnymi. Potwierdzono ogółem 31 zakażeń, w tym 28 wśród mieszkańców oraz 3 z innych miejscowości (odnotowano 2 zgony).\nW Szpitalu im. Ojca Pio w Przemyślu potwierdzono 46 wyników dodatnich, w tym u 20 pacjentów, 19 osób z personelu medycznego oraz 7 osób z kontaktu. Oddział dermatologii i wewnętrzny został zamknięty. Pacjenci chorzy zostali przeniesieni do Centrum Medycznego w Łańcucie. Pozostałe osoby z kontaktu przebywają w izolacji.


Rozwiązano: Próba wyłudzenia pieniędzy jako Orange? – Strona 2 - Nasz Orange\nAlbo ktoś posłużył się Twoim numerem, albo nieuczciwy partner promujący ww portal z usługą wykorzystuje nieuczciwe chwyty marketingowe...ja zgłosił bym to do BOK...\nTak właśnie zrobię, skontaktuję się z obsługą klienta. W maju przedłużałem umowę w zetafonie i pewnie przy okazji mnie czymś takim "poczęstowali". Jeśli tego nie wyłączą, pod koniec trwania umowy pożegnam się z Orange, skoro tak traktują wiernych starych klientów.\nCiekawi mnie też, co ma zrobić np. 80-letnia staruszka, która nie korzysta z komputera, a którą cudowny operator uraczył taką apką...\nJa obstawiam że jest to nieczyste zagranie, ale nie ze strony OPL...Daj znać jak zakończy się sprawa...\nZ tego, co widzę, to ta usługa jest firmowana przez Orange, chociaż wcześniej się z nią chyba nie spotkałem.\nJakieś wytłumaczenie, czy nabrali wody w usta? Kontakt z samym Orange czy z operatorem usługi?\nUsługa Chroń Dzieci w sieci może zostać aktywowana poprzez wiadomości flash i pewnie w waszych przypadkach tak nastąpiła jej aktywacja. Od 19.06.17 usługa była dostępna w wersji darmowej.\nPo kontakcie z BOK bez problemu usługa zostanie wyłączona.\nBezpośrednio z operatorem. Właśnie otrzymałem sms o wyłączeniu usługi, więc się udało.\nPrzeglądałem też stare smsy, 25 sierpnia przyszedł taki "Dziękujemy za skorzystanie z uslugi Chron dzieci w sieci której koszt wynosi 3 zł 30. Regulamin uslugi dostepny na stronie www.orange.pl."\nNa 100% nic takiego nigdy nie włączałem, bo i po co? Konsultant pisał na czacie, że coś takiego włącza się poprzez potwierdzenie smsem. Dziwna sprawa. Poza mną widzę, że też ktoś się zgłosił z podobnym smsem. Zobaczymy, czy będzie więcej takich osób.\nWażne że wszystko zakończyło się dobrze i że mogliśmy choć trochę pomóc\nPS. Znalazłem też cały szereg wiadomości otrzymanych z numeru 80203 - jedną o rozpoczęciu 14-dniowego okresu bezpłatnego, jedną z kodem STOP CDWS i dwie o treści "Dla Twojego numeru telefonu jest już zarejestrowane konto w usłudze Chron Dzieci w Sieci.", wszystkie z 25 sierpnia 2017 - tak jakby ktoś rzeczywiście próbował się tam zarejestrować na mój numer. Stąd pewnie to zamieszanie. Zwykle ignoruję takie smsy z cztero- lub pięciocyfrowych numerów, o "wygranych bmw" i in. Widać, że warto jednak czytać wiadomości, jakie się dostaje, bo ktoś może komuś włączyć płatną usługę. Pamiętam dawną aferę z "loterią" w Erze, gdzie także wciągano "do gry" bez zgody użytkownika.\nW każdym razie dobrze, że usługę można szybko wyłączyć poprzez czat z pracownikiem Orange.\nPozdrawiam i jeszcze raz dzięki za odpowiedzi.


50 szt Patyczki kreatywne, drewniane, kolorowe - 11000474101 - oficjalne archiwum Allegro\nPatyczki kreatywne, drewniane - kolorowe, 50 szt.\nPATYCZKI KREATYWNE DREWNIANE KOLOROWE 50szt\nPATYCZKI KREATYWNE KOLOROWE 50szt DREWNIANE DREWNA\n50 szt Patyczki kreatywne, drewniane, kolorowe (11000474101)\nZakończona o 10:45 dnia 13.10.2021 r.\noferta nr 11000474101\nOpis produktu: Kolorowe kije drewniane mogą być używane jako kawałki gry lub wiele innych projektów stolarskich. Dla działań grupowych, projektów deszczowy dzień, to były niesamowite narzędzia nauczania do nauczania studentów.\nSpecyfikacja produktu: Materiał: drewno\nPackage Includes: 50*colored craft sticks


Cukier nie krzepi - Zwierciadlo.pl\nW krótkie i ciemne dni, kiedy trochę smutno, chętnie sięgamy po coś słodkiego na poprawę humoru. Czy słusznie?\nPrawda jest trudna do przełknięcia, a hasło „cukier krzepi” to z jednej strony marketingowe mistrzostwo, z drugiej – największa „ściema” w świecie reklamy. Bo nie tylko nie krzepi, ale po prostu szkodzi. Na co? Niemal na wszystko.\nPierwsze w kolejce są zęby. Osadzający się na nich słodki osad karmi bakterie. Efekt: wiadomo, próchnica. Następny poszkodowany to błony śluzowe żołądka i jelit. W dodatku, by cukier strawić, organizm musi zużyć sporo cennych substancji: witaminę B, fosfor, magnez i chrom. Jeśli nie uzupełniasz dietą niedoborów, a lubisz słodycze, grożą ci przemęczenie, osłabienie, brak odporności, zaburzenia rytmu serca. Bogata w cukier dieta grozi też cukrzycą typu 2. Trzustka, która musi wydzielać coraz więcej insuliny, żeby glukozę we krwi unieszkodliwić, w końcu może odmówić posłuszeństwa... Czy więc organizm w ogóle cukru nie potrzebuje? I dlaczego wobec tego słodkie na ogół nam smakuje? Wyjaśnienie jest proste i... bardzo stare. W czasach prehistorycznych owoce gorzkie były na ogół trujące, słodkie – zdrowe! Teraz nasz instynkt został uśpiony. Zresztą to nie do końca prawda, że cukru nie potrzebujemy. Tyle że glukozę czerpiemy z pokarmów węglowodanowych (kasze chleb, makaron, owoce, warzywa). Wystarczą dwie łyżeczki na dobę... A choćby w jednym kawałku ciasta dostarczamy go sobie znacznie więcej.\nDo słodkiego łatwo się przyzwyczaić. Niektórzy lekarze uważają, że mechanizm uzależnienia od słodyczy jest taki sam jak w przypadku alkoholu, papierosów czy narkotyków. Jesteśmy nałogowcami! W chwili zmęczenia sięgamy po batonik. Szybko podnosi on poziom glukozy we krwi, przywraca energię. I natychmiast poziom ten spada – wtedy jest jeszcze gorzej. Zatem... sięgamy po batonik.\nJak ograniczyć cukier? Jeść mało i często. Zawsze mieć pod ręką coś zdrowego „do przegryzienia” – np. migdały, orzechy, pestki dyni czy słonecznika. Dbać o to, by nasza dieta bogata była w witaminę C – zmniejsza ona poziom cukru we krwi i częściowo likwiduje szkodliwe działanie cukru. Wreszcie unikajmy jedzenia wysoko przetworzonego. I używajmy zamienników cukru. Przede wszystkim naszego rodzimego, ciągle niedocenianego miodu, a także stewii – roślinki od stuleci z powodzeniem używanej przez południowoamerykańskich Indian czy ksylitolu – uzyskiwanego z brzozy, przez Finów nazywanego brzozowym cukrem. I stewię, i ksylitol znajdziemy w sklepach ze zdrową żywnością. Nie polecamy natomiast zawierających rakotwórczy aspartam słodzików!


Lipiec 09 2020 13:32:06\nNoce zrobiły się ciepłe, pomyślał Kamijo z zadowoleniem. W przeciwieństwie do jego łóżka. Pech chciał, że upatrzył sobie studenta ostatniego roku, który wymawiał się od spotkań pracami semestralnymi. Owszem, udało im wybrać na jedną...z braku lepszego słowa, randkę. Nie była zbyt owocna, ale Kamijo postanowił być cierpliwy. Teru był dość nieśmiały jakby nie patrzeć, a stresujący okres na pewno mu niczego nie ułatwiał.\nKamijo zdecydowanie wolałby być z nim niż w biurze, zwłaszcza o takiej porze. Musiał wrócić po swoje dokumenty i projekty. Kiedy wszedł do budynku wytwórni zdziwiło go zapalone na klatce schodowej światło. Czyżby zapomnieli go zgasić? Wzruszył ramionami i wspiął się po schodach.\nTeru właśnie siedział w biurze Kamijo, wykonując kolejny projekt zaliczeniowy. Nie miał już siły, był zmęczony. Te ciągłe dojazdy na uczelnię w Kyoto, koncerty, nagrania, a teraz jeszcze zaliczenia. Egzaminy końcowe to najgorsze zło tego świata, pomyślał, szkicując w rogu pracy twarz Kamijo. Pewnie byłby na niego zły, dowiedziawszy się, do czego wykorzystuje jego biuro. Niestety u siebie w mieszkaniu nie miał wystarczająco miejsca, by rozłożyć dwie czy trzy sztalugi i przybory malarskie. Właściwie nie miał nawet miejsca, by rozłożyć jedną sztalugę... Dobrze, że Mijo nie wiedział. Teru pozwalał sobie w myślach na zdrabnianie imienia szefa. Był w nim zakochany, wręcz go uwielbiał. Czuł się winny, że nie mówi mu o nadużywaniu jego biura, a także tego, że jak do tej pory tylko raz udało im się wyjść na coś w rodzaju randki. Kamijo zabrał go na kolację i do kina, jednak Teru był tak spięty, że prawie nic nie zjadł, a później, na filmie, 'udało' mu się zasnąć. Teru westchnął, ścierając podobiznę Kamijo z rysunku. Po zaliczeniach, obiecał sobie. Po zaliczeniach umówi się z nim. Teru wrócił do wykonywania rysunku.\nJak na życzenie Kamijo stanął właśnie w drzwiach. Akurat tego nie spodziewał się zastać widząc światło zapalone w biurze.\nTeru aż poskoczył, zdobiąc rysunek paskudną krechą. Odwrócił się gwałtownie i otworzył z przerażaniem oczy.\n- Ka... Kamijo-san...\n- Wyglądasz, jakbyś zobaczył ducha - Kamijo zamknął za sobą drzwi. - Co tu robisz o tej porze? Myślałem,że już dawno poszliście do domu.\nTeru zerwał się i zaczął w popłochu zbierać swoje rzeczy. kamijo teraz na pewnoe się zdenerwuje i go wyrzuci.\n- Przepraszam, Kamijo-sama, ale ja mam zaliczenia, a u siebie nie mam miejsca na sztalugi i ja muszę to oddać w weekend, i przyszedłem tutaj, bo mi nic innego nie przyszło do głowy, ja przepraszam, Kamijo-sama, to się więcej nie powtórzy - wyrzucił z siebie z prędkością karabinu maszynowego.\nStarszy mężczyzna zamrugał gwałtownie.\n- Wystarczyło powiedzieć, wiesz - powiedział łagodnie.\nTeru spuścił głowę, trzymając w dłoniach drewnianą walizeczkę z ołówkami.\n- Już dobrze - Kamijo objął go lekko. - Możesz tu malować kiedy zechcesz.\nTeru przytulił się, rozluźniając mięśnie.\n- Przepraszam, wiem, że powinienem zapytać...\nWokalista pogładził go po włosach.\nTeru przymknął oczy. Kamijo nie był zły, a do tego go tulił i głaskał po włosach. Czego więcej chcieć od życia? Chyba tylko dobrze zdanych egzaminów...\n- Albo - odezwał się starszy. - Mógłbyś malować u mnie.\n- U... ciebie? - zapytał Teru, odsuwając się. Patrzył na starszego zaskoczony.\n- Mam dużo miejsca. Byłoby ci wygodniej.\nTeru odłożył swoją walizeczkę i spakował farby. Zastanowił się.\n- I mógłbym to wszystko u ciebie zostawić i nie przeszkadzałoby ci gdybym w środku nocy wychodził od ciebie? albo wcześnie rano bym przychodził?\n- Możesz po prostu zostać na parę dni - odparł starszy spokojnie. Nie patrzył na Teru, szukał rzeczy, po które przyszedł.\n- Ale ja nie powinienem...\n- Nie nadużyjesz mojej gościnności, spokojnie.\n- Ale i tak, bo z tym biurem i praca... - Teru nie był pewny. Szczerze mówiąc, wiele by mu to pomogło, nie traciłby czasu na dojazd z biura do mieszkania i odwrotnie, nie musiałby wszystkiego chować po katach albo ze sobą wiecznie wozić.\n- Zgódź się - starszy obdarzył go ciepłym uśmiechem.\nZa ten uśmiech Teru oddałby wszystko. patrzył zauroczony na Kamijo. Półświadomie pokiwał głową.\n- Świetnie. Na jutro spakuj sobie czego będziesz potrzebował.\nTeru spontanicznie podszedł do niego, pocałował w policzek i przytulił się.\n- Dziękuję - szepnął u do ucha.\n- Nie masz za co - Kamijo odwzajemnił uścisk. Ten tydzień zapowiadał się wyjątkowo ciekawie.\nTeru był naprawdę wdzięczny. Obiecał sobie, że w jakiś sposób podziękuje Kamijo za jego propozycję. Teraz już o tym nie myślał. Tulił się, marząc, by nigdy nie opuszczać tych ramion.\nKolejnego dnia gitarzysta wchodził niepewnie do mieszkania Kamijo. Apartamentu, na mieszkanie było za duże. Co prawda bywał tu już, jednak nie z torbą wypchaną ubraniami, by zostać na jakiś czas. Był spięty i nie do końca wiedział, co powinien zrobić. Położył torbę na podłodze i rozebrał się powoli. Jego rzeczy do malowania stały już w małym korytarzu, Kamijo zabrał je wczoraj ze sobą. Teru odwrócił się do wokalista i uśmiechnął się nieśmiało.\n- Przygotowałem dla ciebie półkę w sypialni - odparł Kamijo spokojnie. - Chodź, pokażę ci.\nTeru posłusznie poszedł za nim. Rozejrzał się ciekawie, w tym pomieszczeniu jeszcze nie był. Pomieszczenie było utrzymane w tonacji czarno-biało-biało-szarej. Pierwsze, co rzucało się w oczy było wielkie, czarne łóżko, nakryte szarą narzutą. Na nim znajdowało się kilka czarnych, białych i czarnych poduszek. Po obu stronach łóżka stały niskie, białe szafki nocne, a na nich stały czarne lampki. Po lewej stronie łóżka znajdowała się pasująca szafa dość dużych rozmiarów, zaś naprzeciw łóżka znajdowało się wielkie, podwójne okno, z którego było widać panoramę Tokio. Teru ucieszył się z tego, że Kamijo mieszka na ostatnim piętrze wieżowca, przez co można było zobaczyć niebo. Rzeczone okno można było zasłonić za pomocą zwisających z sufitu aż do podłogi kotar. Podłogę zdobił szary, puchaty dywan. Teru był zachwycony pomieszczeniem. Jedyne, czego tu brakowało, był jakiś obraz po przeciwnej strony szafy. Pomyślał, że, kiedy będzie miał trochę czasu, namaluje coś dla Kamijo.\n- Podoba ci się? - wokalista delikatnie objął chłopaka od tyłu. Był cudowny z tym dziecinnym zachwytem w oczach.\n- Bardzo, odparł Teru, opierając się o partnera. - Tu jest pięknie - westchnął, rozglądając się po raz kolejny.\n- Możesz tu spać - szepnął mu starszy wprost do ucha.\nGitarzysta zarumienił się, ale nic nie odpowiedział. Kamijo przytulił go mocniej, całując w ucho. Teru odwrócił się i cmoknął lekko wokalistę w usta.\n- To ja się rozpakuję, pokażesz mi szafkę?\nStarszy pokazał mu przygotowaną dla niego półkę.\n- Rozpakuj torbę, a ja zrobię kolację. Na co masz ochotę?\n- Na nic szczególnego - odparł gitarzysta, uśmiechając się lekko. Byle tylko bez cebuli\nKamijo pocałował go w policzek i wyszedł do kuchni zostawiając go samego. Rozpakowując torbę, Teru rozmyślał. Przed chwilą lekko spanikował. 'Uciekł' od wokalisty. Obiecał sobie, że po kolacji będzie odważniejszy. Przecież wczoraj w biurze było całkiem przyjemnie... A dzisiaj... dzisiaj po prostu był zaskoczony, o, zaskoczony.\nKiedy już rozpakował torbę i rozstawił swoje sztalugi i rysunki tam, gdzie mu wskazał Kamijo, udał się do kuchni z blokiem i ołówkiem. Postanowił zrobić sobie dzień pauzy od zaliczeń i porysować coś spontanicznie. Na przykład... Kamijo, krzątającego się po kuchni. Usiadł przy stole i zaczął szkicować. Nie odzywał się, by nie przeszkadzać Kamijo.\nWokalista dość szybko przyrządził kolację. Nakrył do stołu, postawił też na nim butelkę wina. Teru dobrze by zrobiło, pomyślał. Chłopak był zmysłowy, ale niesamowicie nieśmiały. W oczach Kamijo czyniło go to jeszcze bardziej pociągającym.\nGitarzysta był tak zajęty swoim rysunkiem, że nawet nie zauważył, że jego partner nakrył do stołu. Był właśnie zajęty włosami Kamijo, w jakiś sposób były ciężkie do narysowania. Dopiero kiedy usłyszał trzask butelki, odkładanej na stół, podniósł głowę.\n- Odrobinę, dla smaku - uśmiechnął się starszy.\n- Ale ja nie piję...\n- W ogóle? - zdziwił się Kamijo.\n- Od czasu do czasu i bardzo mało, ale raczej nie piję.\nKamijo nalał odrobinę wina do jego kieliszka.\n- Nie jest mocne – zapewnił.\nTeru pokiwał w odpowiedzi głową. Od jednego kieliszka nic mu nie będzie, a może smakuje też dobrze? Skoro Kamijo mówi, że będzie pasować do jedzenia...\n- Co rysujesz? - zainteresował się starszy\nGitarzysta zarumienił się i podał Kamijo blok. Wokalista uśmiechnął się szeroko.\n- Prawie tak przystojny jak żywy.\n- Tylko prawie - odparł szybko Teru. - Kopia nigdy nie jest dobra jak oryginał\n- Zwłaszcza moja - Kamijo puścił do niego oko.\nTeru zachichotał i upił łyk wina. Kopia Kamijo nigdy nie będzie nawet w połowie tak dobra jak on. On jest po prostu... Zbyt przystojny i czuły, i miły, i uroczy, i seksowny i... gitarzysta zarumienił się wściekle, nagle uświadamiając sobie, że zapewne dziś zobaczy Kamijo prawie nago. Ta myśl była podniecająca. I przerażająca. Nagle uświadomił sobie, ze to, że wokalista pozwolił mu spać u siebie w sypialni oznacza, że będą spać razem. To znaczy, że pewnie Kamijo będzie chciał czegoś więcej niż wczoraj. Omójboże – jęknął w myślach Teru. I co teraz? Przecież on nie umie i w ogóle byli tylko raz na randce i w ogóle jak toooo...\n- Teru? - Kamijo przyjrzał mu się zaniepokojony. - Wszystko dobrze?\nMłodszy mężczyzna pokiwał głową. Przecież mu się nie przyzna, że jest przerażony tym, co może się stać wieczorem. Na miłość boską, Teru! - krzyknął na siebie w myślach. - Jesteś dorosłym mężczyzną, nie licealistą, ogarnij się!\n- Coś cię chyba trapi - Kamijo wziął go delikatnie za rękę.\n- Nie, nic - odparł gitarzysta szybko. Wziął głęboki wdech i uśmiechnął się. - Wszystko w porządku, jemy?\nKamijo pokiwał głową. Nie do końca jednak wierzył młodszemu. Może to stres egzaminacyjny? Postanowił, że pomoże mu się rozluźnić.\nTeru zjadł kolację, prawie wcale się nie odzywając. Dość szybko opróżnił kieliszek z winem, a kiedy Kamijo znów go napełnił, pił równie szybko. Mówi się, ze po alkoholu nabiera się odwagi, może to prawda? A może uda mu się upić i zaśnie, zanim do czegoś dojdzie? Sam już nie wiedział, co woli. Z jednej strony chciał tego, cokolwiek to miało być, a z drugiej był przerażony.\nKamijo sprzątnął ze stołu. Zabrał też wino. Jak na kogoś kto rzekomo nie pije dzieciak wlewał w siebie stanowczo za dużo. Wyciągnął do niego rękę.\n- Chodź, skarbie - powiedział miękko.\nTeru podniósł się, zachwiał. Chyba jednak troszeńkę się upił, ale tylko troszkę. Ten fakt wydał mu się dziwnie zabawny. Zachichotał i złapał dłoń wokalisty.\n- Chyba masz słabą głowę - Kamijo wykrzywił usta w uśmiechu i wziął go na ręce.\nGitarzysta znów zachichotał. Pokiwał energicznie głową i przytulił się.\n- Dlatego nie piję.\nStarszy zaniósł go do salonu. Usiadł na kanapie z kochankiem na kolanach. Teru wtulił twarz w jego szyję. Ładnie pachniała. Wiedział, że Kamijo używa Channel. Boski zapach... Wciągnął głęboko powietrze.\n- Mmm... - zamruczał. - Ładnie pachniesz...\nKamijo ujął podbródek chłopaka i pocałował go delikatnie. Teru oddał pocałunek, prawie się rozpływając. Starszy przyciągnął go bliżej. Był taki słodki i uległy... Gitarzysta przylgnął do niego, pogłębiając nieco pocałunek. Zapominał już o swoich niepokojach. Usta Kamijo skutecznie go rozpraszały. Starszy wsunął dłonie pod jego koszulkę pieszcząc delikatnie. Teru westchnął w jego usta, siadając na nim okrakiem, by było wygodniej.\n- Chcesz wziąć kąpiel, maleńki? - zapytał Kamijo figlarnie kiedy ich usta się rozdzieliły.\n- Uhm - mruknął Teru w odpowiedzi, po raz kolejny go calując. Nie mógł się oderwać od tych ust.\n- To chodź - mruknął starszy, cmokając go krótko w usta.\n- Co...? - Teru nagle sobie uświadomił, na co się zgodził. Cholera, nie miał tego w planach. Kiedy Kamijo spytał, nie skojarzył, ze chodzi o WSPÓLNĄ kąpiel, a teraz już jest za późno by się wycofać. - Ja... jasne... - dodał, schodząc z Kamijo. Przełknął ślinę. To oznacza, że on go zobaczy nago i zobaczy... eee... dowód doznawanej przyjemności w jego spodniach.\n- Spodoba ci się - zapewnił go Kamijo, delikatnie ciągnąc za rękę w stronę łazienki. Odkręcił kurek przy wannie gdy się już tam znaleźli.\n- Jakie zapachy lubisz? - zapytał kochanka.\n- Owocowe - odparł krótko Teru.\nWokalista wybrał jedną z butelek stających przy wannie i wlał nieco pomarańczowego płynu do wody. Młodszy przyglądał się, gryząc niespokojnie wargę. Cała odwaga, która pojawiła się po wypiciu dwóch kieliszków wina, wyparowała.\nKamijo przytulił go opiekuńczo.\n- Nie masz się czego bać - powiedział i cmoknął chłopaka w czoło\n- Nie boję... - odpowiedział młodszy, przytulając się. - Ale ja nigdy...\n- Nie spieszy nam się.\n- Jasne, wszystko będzie dobrze - młodszy uśmiechnął się lekko. Wciąż był nieco niepewny, ale tak jest zawsze na początku.\nWokalista zaczął go niespiesznie rozbierać. Teru pozwolił na to, samemu rozbierając starszego. Jeśli chodzi o nagość... Cóż... Jego wzwód zdążył opaść, a poza tym.. Nie miał nic, czego Kamijo by nie widział. Co prawda nie widział akurat JEGO, ale... mieli to samo, prawda? Kamijo tymczasem delikatnie poprowadził jego dłonie do zamka swoich spodni. Teru dotknął twardego brzucha, przesuwając posłusznie dłonie w dół. Rozpiął guzik i rozsunął spodnie. Po chwili wsunął dłonie pod materiał bokserek i zsunął obie części garderoby. Przyjrzał się ciału kochanka. Był szczupły, ale na jego brzuchu i ramionach wyraźnie odznaczały się mięśnie. Na bladej skórze wyraźnie odznaczały się sutki. Teru zarumienił się, przesuwając wzrokiem w dKamijo zachłannie całował go po szyi. Sprawne dłonie rozpięły spodnie chłopaka.ół. Kamijo miał wzwód. Duży wzwód. Gitarzysta zagapił się, wzdychając.\n- To przez ciebie skarbie - powiedział Kamijo przyciągając go do siebie. Pocałował go lekko w szyję.\n- Och... - Teru odchylił lekko głowę. - To ... och...\nNie był w stanie wypowiedzieć pełnego zdania. Był zachwycony i przerażony w jednym momencie. To, o czym marzył, a czego się wstydził, stawało się rzeczywistością. A ta rzeczywistość była dużo lepsza niż wyobrażenia. Przytulił się mocno, całując go. Palcami pieścił skórę jego pleców. Był gorący.\nKamijo zachłannie całował go po szyi. Sprawne dłonie rozpięły spodnie chłopaka. Teru odchylił głowę do tyłu, poddając się przyjemności. Szyja była jego słabym punktem. Kamijo z szelmowskim uśmieszkiem przerwał pieszczotę. Ukląkł przed kochankiem i ściągnął mu spodnie razem z bielizną. Gitarzysta westchnął z niezadowoleniem, a kiedy stał, odsłonięty, automatycznie się zgarbił.\n- Kochanie - powiedział Kamijo patrząc na niego z dołu. - Jesteś piękny.\n- Dziękuję - odparł młodszy, rumieniąc się.\n- Chodź, obmyjemy się - powiedział Kamijo miękko podnosząc się. Pożerał młodego kochanka wzrokiem. Ciało miał niezwykle drobne, ale smukłe, delikatne i jasne. Wciąż miał w sobie coś z nastolatka.\nTeru nie mógł nie zauważyć intensywności wzroku Kamijo. Zawstydził się jeszcze mocniej i szybko się odwrócił. Odkręcił chłodną wodę pod prysznicem. Stał pod strumieniem, nie odwracając się.\n- Zmarzniesz skarbie - wokalista przyciągnął go do siebie.\nMłodszy ustawił więc cieplejszą wodę, ale nie odsunął się. Kamijo zaczął go myć, nie zmuszał go jednak by się odwrócił. Teru poddał się dotykowi, powoli oswajając się z tą sytuacją. Kilka chwil później sam się odwrócił i spojrzał na Kamijo. Uśmiechnął się lekko i pocałował go. Już było w porządku. Cieszył się, że Kamijo dał mu tą chwilę, że nie nalegał. Starszy sięgnął między jego nogi i zaczął pieści namydloną dłonią. Teru westchnął, to było przyjemne. Po chwili jednak wokalista odsunął się.\n- Umyj mnie - poprosił i zrobił kochankowi plamkę z piany na nosie.\nGitarzysta, choć zawiedziony, zachichotał, ścierając pianę. To łaskotało. Po chwili wylał na dłonie troszkę żelu. Mycie zaczął od ramion. Kamijo był pierwszym mężczyzną, którego dotykał, więc chłonął każdy szczegół. Mył go powoli i starannie, zachwycał się delikatnością skóry i twardością mięśni. Reagował na każde westchnienie, czy ruch kochanka. Był delikatny. Najwrażliwszą część ciała wokalisty zostawił na koniec. Nie miał jednak na tyle odwagi, by poświęcić mu więcej czasu. Obmył go szybko, rumieniąc się wściekle.\nKamijo nie skomentował tego. Opłukał ich i wszedł do wanny. Uśmiechnął się zachęcająco do kochanka. Teru podążył za nim. Westchnął z przyjemności, zanurzając się w ciepłej wodzie, przyjemnie pachnącej pomarańczami. Oparł się plecami o pierś kochanka, przymykając oczy. Kamijo cmoknął go w szyję. Niewinnie i jakby nieświadomie wodził palcami po udzie młodszego. Gitarzysta zamruczał z przyjemności. Rozluźnił się całkowicie. Usta Kamijo wciąż go pieściły. W którymś momencie wokalista ugryzł go lekko.\n- Och! - krzyknął Teru zaskoczony. Wyrwał się z letargu przyjemności. Odwrócił głowę, by spojrzeć na kochanka.\n- Bolało? - Kamijo przyglądał mu się pożądliwie.\n- Nie – otrzymał krótką odpowiedź.\n- To dobrze - wymruczał mu do ucha starszy.\nMłodszy przechylił trochę bardziej głowę, by go pocałować. Kamijo oddał pocałunek. Zaraz jednak wpił się w szyję Teru na nowo. Dłoń jakby od niechcenia owinęła się wokół erekcji młodszego. Ten jęknął. Nie spodziewał się tego. Nie był nawet w stanie racjonalnie myśleć, Kamijo pieścił dwa jego najczulsze punkty, skupił się tylko na odczuwanej przyjemności. Starszy pieścił go zdecydowanie. Wolną ręką delikatnie drażnił jego sutki. Gitarzysta zacisnął dłonie na jego udach. Oddychał szybko. Czuł, że jeśli tak dalej pójdzie, skończy bardzo szybko. Od dłuższego czasu nie miał nikogo, a samozaspokojenie nie było aż tak... przyjemne.\n- Kami... - zaczął, jednak nie zdążył uprzedzić Kamijo. Doszedł mocno z głośnym jękiem.\nKochanek przytulił go opiekuńczo czekając aż się uspokoi. Teru był tak niesamowicie wrażliwy, pomyślał z przyjemnością.\n- Prze... przepraszam - wyjąkał Teru, zawstydzony.\n- Za co, skarbie? - Kamijo pocałował go w policzek.\nGitarzysta wymamrotał coś niewyraźnie, odwracając się całkiem i wtulił zarumienioną twarz w szyję kochanka.\n- Nie masz za co - zapewnił go wokalista.\nTeru pokiwał głową, wciąż się nie odsuwając. Chwilę później postanowił się odwdzięczyć i skierował dłoń na penisa Kamijo. Wokalista zamknął oczy wzdychając cicho z przyjemności. Ruchy młodszego były niepewne, bądź co bądź pieścił innego mężczyznę pierwszy raz w życiu. Do tej pory w ten sposób zajmował się tylko sobą.\n- Nie bądź nieśmiały, kochanie - Kamijo uchylił oczy i uśmiechnął się do niego.\nTeru zarumienił się mocno. Mocniej zacisnął dłoń i zaczął pieścić kochanka bardziej zdecydowanie. W końcu też był facetem, lubili podobne rzeczy.\n- Pocałuj mnie - wydyszał starszy.\nGitarzysta przysunął się do niego i pocałował delikatnie, nie przerywając pieszczot. Kochanek objął go, przyciągając do siebie. Pogłębił pocałunek. Teru wciąż przesuwał dłonią po jego penisie. Kamijo jęknął głośno w jego usta i doszedł gwałtownie. Młodszy odsunął dłoń i przytulił się do niego.\n- Byłeś wspaniały, Teru-chan - mruknął mu starszy do ucha. - Chodźmy spać.\nGitarzysta zarumienił się po raz kolejny i uśmiechnął się lekko. Cieszył się, że Kamijo się podobało. Chwilę później ziewnął rozdzierająco. Był zmęczony. Wczoraj poszedł późno spać, dzisiaj musiał wcześnie być w studiu, nagranie, w międzyczasie trochę malowania, a później pakowanie rzeczy i Kamijo... I zrobiło się naprawdę późno...\n- To chyba dobry pomysł - zamruczał, wtulając twarz w szyję kochanka.\nStarszy pomógł mu się wysuszyć i zaniósł do sypialni. Teru był taki lekki! Położył go do łóżka. Chwilę później spał wtulony w młodego kochanka.\nKolejnego ranka Teru obudził się, ciasno przytulony do Kamijo. Było mu gorąco, a w twarz świeciły mu promienie słoneczne przez niezasłonięte okno. Jęknął cicho, odwracając się na drugi bok, a po chwili wyplątał się z objęć kochanka i wstał. I tak już nie zaśnie. Uświadomił sobie, że jest nagi. Jego twarz została ozdobiona mocnym rumieńcem. Porwał z szafy swoje ubrania i uciekł do łazienki. Tam wróciły do niego wspomnienia wczorajszego wieczora. Jęknął znów. Czy on naprawdę to zrobił...? Naprawdę... kochał się z Kamijo w wannie? I to bez prawdziwej randki nawet? Ciemna malinka na szyi odpowiedziała na jego pytania. Teru umył się szybko i ubrał. Postanowił nie budzić Kamijo. Jeszcze nie miał odwagi spojrzeć mu w twarz. On na pewno uważa, że jest łatwy albo coś... Ale to było takie przyjemne...\nGitarzysta westchnął, przyrządzając kochankowi śniadanie na zimno, postawił je na stole i przykrył. Na nim położył karteczkę z napisem 'smacznego', a następnie zniknął w pokoju, który wokalista mu użyczył do malowania. Chciał się trochę oderwać o swoich myśli i skupić się na malowaniu.\nKamijo obudził się jakiś czas później. Z niezadowoleniem stwierdził, że jest w łóżku sam. Jego młody kochanek gdzieś przepadł. A szkoda. Wstał, zarzucił na siebie szlafrok i udał się do kuchni. Znalazł kartkę od Teru i uśmiechnął się do siebie. Zrobił mu śniadanie. To takie urocze. Gdyby nie wymknął się z łóżka zjedliby tam razem, pomyślał parząc sobie kawę. Skrobanie z zza ściany oznaczało zapewne, że chłopak maluje. Wokalista pogrążył się we wspomnieniach minionej nocy. Teru był niesamowity. Tak nieśmiały a jednocześnie bardzo namiętny. Ta mieszanka wydawała się Kamijo niezwykle kusząca. Nie mógł doczekać się wieczoru.\nGdy zjadł, zrobił kawę dla Teru i zapukał do "pracowni". Ten nawet nie usłyszał. Miał słuchawki w uszach, a poza tym, był tak zajęty swoją pracą, że nie zauważyłby, gdyby przejechał koło niego czołg.\nKamijo zapukał jeszcze raz, po czym wszedł. Odstawił kawę na szafkę i stanął w polu widzenia Teru, żeby go nie przestraszyć. Młodszy zauważył go dopiero po kilku chwilach. Odłożył pędzel i wyjął słuchawki z uszu. Uśmiechnął się lekko, był odprężony.\nKamijo pocałował go lekko w usta na powitanie. Teru znów się uśmiechnął. Lubił usta Kamijo. Dopiero po chwili zauważył, że jego kochanie jest w szlafroku.\n- Och. Nie ubrałeś się - stwierdził.\n- Przeszkadza ci to? - wokalista uśmiechnął się do niego szelmowsko.\nPokręcił przecząco głową. W zasadzie... Nawet mu się podobało. Ciało Kamijo było piękne. Szkoda tylko, ze zostało zakryte przez szlafrok... Ale gdyby tak go rozwiązać i rozchylić poły i gdyby Kamijo leżał na kanapie... I patrzyłby takim gorącym wzrokiem jak wczoraj... To byłby piękny portret.\nTeru nagle uświadomił sobie, o czym myśli i zaczerwienił się mocno. Nie uszło to uwagi Kamijo. Pogłaskał chłopaka po włosach.\n- Jesteś uroczy - powiedział czule.\nMłodszy przymknął oczy, przytulając się do jego dłoni.\n- Zrobiłem ci kawę. Jadłeś coś?\nTeru pokręcił głową. Nie był głodny. Ale ucieszył się z kawy Sam nie wpadł na ten pomysł.\n- Dziękuję za kawę - mruknął.\n- Nie krępuj się i bierz na co masz ochotę. Ja muszę niebawem wyjść. Wrócę wieczorem, więc będziesz mógł spokojnie malować.\n- Jasne - westchnął Teru, wciąż się tuląc. - Musisz? A ja muszę? - młodszy sam już się pogubił w swoim terminarzu.\n- Muszę, niestety - Kamijo zdecydowanie wolałby zostać.\n- Do ósmej powinienem być.\n- Zrobić coś do jedzenia?\n- Jeśli będziesz miał czas i ochotę - starszy gładził go po plecach.\nTeru mruknął w odpowiedzi, wtulając się mocniej. Zdążył już sobie poukładać w głowie wczorajsze zdarzenia, a i zachowanie Kamijo go uspokoiło. Teraz po prostu się cieszył z chwili w ramionach kochanka.\nNiewiele brakowało im do powtórki na podłodze. Kamijo niechętnie opuścił dom i kochanka jakiś czas później. W czasie jego nieobecności Teru oddał się pracom zaliczeniowym. Zajęło mu to prawie cały dzień, ale było warto. Brakowało mu tylko kilku prac, które wykona w ciągu najbliższych dni, zdąży przed weekendem. Był bardzo wdzięczny Kamijo za propozycję chwilowego zamieszkania z nim i za udostępnienie mu pokoju do malowania.\nOkoło 18 Teru przerwał pracę. Jego ręce drżały od całodziennego wysiłku, robił tylko krótkie, może 15-minutowe pauzy. Postanowił ugotować coś smacznego dla wokalisty. Udał się na zakupy, jako, że nie znalazł potrzebnych składników do natto, jednej z jego ulubionych potraw. Wyszedł z apartamentu, zatrzaskując drzwi. Dopiero po zakupach uświadomił sobie, że nie posiada klucza. Nie wziął ze sobą też telefonu. Jeden z sąsiadów wpuścił go do apartamentowca, więc czekał na Kamijo, siedząc z zakupami na schodach.\nKamijo znalazł go jakiś czas później. Na szczęście wrócił wcześniej niż planował.\n- Cześć - powitał go Teru, wstając.\n- Teru? Co tu robisz? - zapytał zdziwiony wokalista\n- Byłem na zakupach - uśmiechnął się Teru, unosząc dłonie z siatkami. - Chciałem ci coś ugotować, ale nie zdążyłem - nie wspomniał nic o kluczu.\n- To miłe - odparł Kamijo i otworzył drzwi do mieszkania.\n- Jeśli wytrzymasz jeszcze godzinkę, to jeszcze ugotuję, a jeśli nie, to zrobię to jutro, a dziś możemy coś zamówić.\n- Nie ma sprawy, poczekam - Kamijo ściągnął kurtkę. - W końcu już byłeś na zakupach i...Hm, Teru?\n- Tak? - młodszy już był w kuchni i zaczynał gotowanie.\n- Zapasowy klucz wisi tutaj w przedpokoju.\nTeru zarumienił się mocno.\n- Nie pomyślałem, żeby poszukać...\n- Wystarczyło zadzwonić - Kamijo objął go od tyłu. - Mam nadzieję, że nie siedziałeś na korytarzu za długo.\n- Zapomniałem telefonu - westchnął młodszy, wtulając się w niego plecami.\n- Ale zanim wyszedłeś - Kamijo pocałował go w kark. - Ale to moja wina. Powinienem dać ci klucz.\nTeru odwrócił się i przytulił.\n- Nie chciałem ci przeszkadzać.\n- Nie przeszkadzasz. Mów, kiedy czegoś potrzebujesz.\n- Tylko ciebie - westchnął młodszy, niewiele myśląc. Przytulił się mocno.\nKamijo nie skomentował tego wyznania, ale odwzajemnił uścisk. Teru wydawał się taki kruchy momentami.\nPo chwili młodszy odsunął się. Cmoknął kochanka w usta i uśmiechnął się.\n- Idź sobie usiąść, zawołam, jak będzie gotowe.\nKolejne dni mijały podobnie. Teru musiał wrócić do studia. Jeździł na próby rano, popołudniu i wieczorem kończył obrazy. Posiłki jadali razem. Poza tym Kamijo starał mu się nie przeszkadzać. Poza tym miał własną pracę. Wolne chwile wolałby jednak spędzać z Teru, myślał którejś nocy patrząc na profil śpiącego kochanka. Pieścili się chwilę, ale Teru szybko zasnął ze zmęczenia. Kiedy tylko zda egzaminy pokaże mu o wiele ciekawsze rzeczy...\nStarał się na razie nie myśleć o wyznaniu Teru sprzed paru dni. Czy sprawy nie szły odrobinę za szybko?\nMłodszy mężczyzna o tym wyznaniu całkowicie zapomniał. Za bardzo pogrążył się w pracy. Żałował tylko, że nie ma więcej czasu, ale cóż, to jego wina, powinien wcześniej zając się szkołą, wtedy nie musiałby robić wszystkiego na ostatnią chwilę. Kiedy już skończył malować, siadał do książek, tak samo, jak w czasie przerw w studio. W piątek po południu spakował prace i kilka rzeczy, po czym Kamijo odwiózł go na pociąg do Kyoto. Wrócił późnym wieczorem w niedzielę, wykończony. Miał więcej książek, niż kiedy wyjeżdżał. Obładowany bagażami skierował się do wyjścia. Oczy kleiły mu się ze zmęczenia, chciał jak najszybciej znaleźć się w łóżku. I jeszcze musi wstać wcześnie rano na próbę. Teru jęknął w myślach. Studiowania mu się zachciało, jakby nie mógł wziąć przykładu z większości muzyków i skończyć edukacji na liceum. Ale nie, był na to zbyt ambitny, musiał iść na studia graficzne. I w dodatku był prymusem, nie mógł przecież być 'przeciętny', musiał być najlepszy. Na szczęście to już ostatni taki maraton. Ostatni rok, ostatnie zaliczenia, ostatnie egzaminy – pomyślał, poprawiają torbę. Wyszedł z dworca, kierując się do postoju taksówek.\n- Teru - zawołał ktoś za nim.\nZawołany mężczyzna odwrócił się, zaskoczony. Kamijo podszedł do niego z szerokim uśmiechem na twarzy.\n-Pomyślałem, że wyjdę po ciebie.\n- Och... dziękuję - Teru był zaskoczony, nie spodziewał się tego.\nKamijo wziął od niego bagaż i skierował się do swojego auta.\n- Jak poszło? - zapytał.\n- To była jakaś masakra - jęknął gitarzysta, idąc za nim. - Wszystko zaliczyłem, a teraz od czwartku mam egzaminy, mam ze sobą jeszcze więcej książek - tu uniósł lekko jedną ze swoich toreb.\n- Możesz się uczyć, nie będę ci przeszkadzał - zapewnił wokalista. Włożył torby Teru do bagażnika i wsiadł do samochodu\nTeru aż się zatrzymał, bardziej zaskoczony niż wcześniej.\n- Mogę u ciebie jeszcze zostać?\n- Jeśli masz ochotę. Chyba, że wolisz wrócić do siebie?\nGitarzysta wsiadł do samochodu i pocałował Kamijo w policzek.\n- Lubię być u ciebie...\nKamijo uśmiechnął się z zadowoleniem.\n- Możesz zostać ile chcesz - zapewnij i uruchomił silnik.\nMłodszy pokiwał głową, zapinając pasy. Był szczęśliwy. W razie potrzeby będzie mógł poprosić Kamijo, żeby go przepytał, albo mógł się tulić i w ogóle... On był taki kochany... Myślał, zanim zapadł w drzemkę.\nKamijo obudził go delikatnie, jak Teru się zdawało, sekundę później.\n- Jesteśmy na miejscu. Chcesz się od razu położyć? - zapytał wokalista miękko.\n- Za chwilkę - mruknął młodszy. Był taki zmęczony... W ciągu weekendu spał może trzy godziny, większość czasu spędził w książkach. Zapomniałby także o jedzeniu, gdyby nie mama. Znów przymknął oczy, nie wysiadając z samochodu.\nKamijo westchnął, patrząc na niego czule. Chwilę później niósł go do mieszkania.\n- Nie musisz mnie nosić - westchnął młodszy. - Mogę sam... I torby... Jedzenie od mamy...\n- Zaraz przyniosę - wokalista wniósł go do mieszkania. Położył kochanka do łóżka i pomógł mu się rozebrać. - Śpij.\nNie uzyskał już odpowiedzi, Teru znów zapadł w sen. Wokalista cmoknął go w czoło i okrył kołdrą.\nKolejnego dnia gitarzysta ledwo zwlókł się z łóżka. Wziął krótki prysznic, zrobił wielki kubek kawy, po czym pojechał do studia. Nie spędził tam jednak wiele czasu. Hizaki odesłał go do domu z nakazem wyspania się. Kazał mu wrócić po egzaminach. Doskonale rozumiał, co przechodzi teraz Teru. To było po nim widać. Chodził blady jak śmierć, wiecznie z książkami lub dwiema, miał podkrążone oczy i w dodatku schudł kilka kilo. Teraz z pewnością można było policzyć jego żebra.\nTeru oczywiście nie spełnił rozkazu starszego kolegi. Kiedy tylko wrócił do domu, siadł do książek, uczył się do wieczora, robiąc tylko krótkie przerwy na papierosa, czy żeby ugotować coś dla Kamijo. Sam zabrał talerz do książek i tam też znalazł go wokalista kilka godzin później. Gitarzysta zasnął na jednym z podręczników z zakreślaczem w ręku. Starszy westchnął tylko, zanosząc go do łóżka. Tam rozebrał go i otulił kołdrą. Ten mały powinien bardziej na siebie uważać, pomyślał. Postanowił, że jutro wróci wcześniej do domu i odciągnie Teru od książek. Zrobią sobie kolację, obejrzą film. Jemu się przyda wieczór odpoczynku.\nJak myślał, tak zrobił. We wtorek wrócił do domu tuż przed 17, oświadczając, że wystarczy nauki na dzień dzisiejszy. Na nic się nie zdały protesty Teru. Kamijo był nieugięty. Zamknął wszystkie książki i odłożył je na półkę. W końcu młodszy się poddał. Może i wokalista ma rację? Kilka godzin odpoczynku chyba mu nie zaszkodzi... I tak już widział podwójnie literki i jego mózg nie chciał przyswoić informacji. Z przyjemnością oddał się gotowaniu, a po kolacji zapytał nieśmiało, czy mogliby się wykąpać, rumieniąc się przy tym.\nKamijo chętnie przystał na propozycję. Cieszył się, że Teru wyszedł z inicjatywą sam. Postanowił, że pomoże kochankowi się odprężyć.\nMłodszy prawe od razu wręcz pobiegł do łazienki. Odkręcił gorącą wodę, starannie dobierając zapach płynu. Kamijo miał strasznie dużo buteleczek. Odkręcił kilka, wąchając zawartość, aż zdecydował się na figę z różą.\n- Ładnie pachnie - Kamijo szybko dołączył do niego. Przytulił kochanka od tyłu, całując w szyję.\nTeru odwrócił się, uśmiechając. Przytulił się i ucałował usta kochanka. W ciągu ostatniego tygodnia nabrał odwagi, nie wstydził się już całować, czy przytulić się.\nKamijo bardzo to cieszyło. Rozebrał młodszego i pomógł się obmyć. Zrobił mu delikatny masaż ramion, żeby się rozluźnił. Teru mruczał z przyjemności, poddając się doświadczonym dłoniom. Starszy pieścił go dalej kiedy weszli do wanny. Dotykał go wszędzie, lekko ale drażniąco. Gitarzysta starał się, w miarę możliwości oddawać pieszczoty, jednak ciekawskie dłonie kochanka skutecznie go rozpraszały.\n- Chciałbyś spróbować czegoś nowego? - zapytał go Kamijo. Patrzył na kochanka z pożądaniem.\n- Co takiego? - zapytał Teru, ale tak na dobrą sprawę zgodziłby się na wszystko, czego wokalista by chciał.\n- Pozwolisz się dotknąć tutaj? - Kamijo spojrzał mu w twarz. Dłonią musnął jego wejście.\nGitarzysta otworzył szeroko oczy ze zdumienia.\n- Uhm - Kamijo nie przestawał go dotykać. - To może być bardzo przyjemne.\n- Och... - Teru nie spodziewał się tego. Wokalista lekko go tylko muskał, a to już zaczynało być przyjemne, wciąż dziwne, ale przyjemne. - Dobrze, ale... - to dziwneniehigienicznebrudneiwogóle...\n- Jeśli ci się nie spodoba, przestanę - zapewnił Kamijo i przygryzł płatek jego ucha.\nGitarzysta pokiwał głową w odpowiedzi, poddając się. Wokalista pomógł mu wstać i się osuszyć. Nie dbając o okrycie zaniósł kochanka do łóżka. Ułożył go na pościeli całując głęboko. Teru oddał pocałunek, obejmując go za szyję. Nie mógł się doczekać, aż się przekona, co tym razem przygotował dla niego Kamijo. Jego kochanek był boski w łóżku, zawsze fundował mu niesamowity orgazm.\nKamijo poświęcił krótkie chwile na pieszczoty, po czym władczym głosem nakazał chłopakowi się odwrócić. Gitarzysta, podniecony do granic możliwości, posłusznie wykonał polecenie, rumieniąc się. Starszy mężczyzna przesunął palcem wzdłuż jego kręgosłupa.\n- Och... - wyrwało się Teru, przypomniał sobie, jak bardzo lubił takie pieszczoty.\n- Rozluźnij się, maleńki - powiedział Kamijo czule i sięgnął po coś z nocnej szafki. - I mów, gdyby coś był nie tak.\nGitarzysta pokiwał głową. Starszy pomógł mu ułożyć się wygodniej. Niespiesznie rozsunął uda kochanka i dotknął jego wejścia zwilżonym palcem. Teru spiął się lekko. Wiedział, że Kamijo go nie skrzywdzi i w ogóle, ale mimo wszystko nie zapanował nad tą reakcją, Wokalista nie wymuszał niczego. Dotykał go ostrożnie, nie posuwając się na razie dalej. Młodszy rozluźnił się po chwili. Dopiero wtedy Kamijo spróbował wsunąć palec głębiej. Teru pozwolił na to, wzdychając głośno. Czuł się dziwnie. Nie było to nieprzyjemne, ale właśnie dziwne.\n- Wszystko dobrze? - upewnił się wokalista.\nW odpowiedzi Kamijo nieco pogłębił pieszczotę. Poczekał aż Teru się rozluźni. Wtedy ostrożnie cofnął palec i wsunął go z powrotem do końca. Teru jęknął. Nadal było dziwnie, ale powoli robiło się przyjemne. Wokalista powtarzał sztuczkę, nieco przyspieszając. Westchnienia i jęki upewniły go, że nie sprawia kochankowi bólu. Spróbował skoncentrować się na najwrażliwszym punkcie. Zaskoczony Teru aż krzyknął. Uniósł biodra do góry.\n- Wedle życzenia - Kamijo uśmiechnął się do siebie i zaczął go masować wolno i drażniąco.\nGitarzysta praktycznie wił się pod jego dotykiem. Jęczał głośno z przyjemności. Uczucie było nieziemskie, rozkosz wypełniała go. To całkiem nowe odczucie doprowadziło go na krawędź orgazmu. Doszedł gwałtownie, zaciskając zęby na poduszce.\nKamijo ułożył się przy nim i przytulił.\n- Podobało ci się - stwierdził z zadowoleniem.\nTeru potrzebował dłuższej chwili, by się uspokoić. Wpił się w usta wokalisty, całując gwałtownie. Dłonią sięgnął między nogi kochanka, dotykając go czule. Kamijo westchnął z ulgą. Był boleśnie wręcz podniecony. Wtulił się w chłopaka i pozwolił się doprowadzić do spełnienia. Gitarzysta wytarł dłoń mało elegancko w pościel. Tulony i tuż po orgazmie czuł się doskonale. Zamknął oczy, pozwalając sobie odpłynąć.\nKolejnego dnia Teru nie miał czasu nawet na porządne śniadanie (którego i tak by nie zjadł). Zaspał. Po raz pierwszy od dłuższego czasu zaspał. Co prawda to nie był jakiś wielki problem, bo pociągi do Kioto odjeżdżały dość często, ale mimo wszystko... chciał zdążyć, być wcześniej na pierwszym egzaminie. Zebrał szybko swoje książki i torbę i wybiegł z domu. W pociągu powtarzał materiał, nie myślał o wczorajszych wydarzeniach. Dopiero wieczorem, leżąc już w łóżku i odczytując wiadomość od Kamijo, rumienił się wściekle. Wczoraj był taki... głośny i w ogóle... ale jemu się podobało. Ciekawe, jakby to było samemu się dotykać... Zarumienił się jeszcze bardziej, sięgając między nogi. Pieścił się, myśląc o Kamijo, starając się powtórzyć jego ruchy. Och... Przyjemne... Teru kontynuował, aż osiągnął spełnienie. Jęknął cicho, tuląc się do poduszki, żałując, że nie ma z nim jego kochanka.\nKamijo tęsknił za Teru równie mocno. Przywykł do obecności chłopaka, nie miał ochoty wracać do pustego mieszkania. Nie uprzątnął nawet prowizorycznej pracowni. Łóżko bez Teru wydawało się o wiele za duże. Im dłużej trwała rozłąka tym bardziej Kamijo pragnął swojego młodego kochanka. Chociaż czasem po prostu chciał być z nim. To uczucie było o wiele głębsze niż mu się na początku zdawało.\nDodane przez Aquarius dnia maj 17 2014 12:33:46 0 Komentarzy · 540 Czyta� ·


Zeppelin 7678-5 - Zegarek Nordstern • Zegarownia.pl\nStrona główna / ZEGARKI MĘSKIE / męski Zegarek Zeppelin LZ127 Chronograph\nGdy tylko produkt: męski Zegarek Zeppelin LZ127 Chronograph będzie dostępny, otrzymasz powiadomienie na zostawiony poniżej adres e-mail.\nOctober 7, 2021 1 130,00 zł\nMechanizm Kwarcowy - Miyota 6S21 , Japoński\nMęski zegarek Zeppelin LZ127 7678-5 to doskonała propozycja przeznaczona dla osób poszukujących sprawdzonego zegarka. Model jest objęty dwuletnią gwarancją producenta. Połączenie brązowego paska i beżowej tarczy doskonale się komponuje i dzięki temu ozdabia nadgarstek właściciela. Model jest objęty dwuletnią gwarancją producenta.\nOpinie o ZEPPELIN 7678-5 \nZ całego serca polecam. Zarówno zegarek, jak i sklep. Niesamowity zegarek i niesamowita, uprzejma obsługa :)\nZegarek męski Carl von Zeyten Durbach Twin Balance Automatic\nmęski Zegarek Zeppelin LZ127 Chronograph 1 130,00 zł


Alternatywa – Polszczyzna od ręki Pana Literki – Obcy język polski\nStart › Wszystkie wpisy › Polszczyzna od ręki Pana Literki › Alternatywa\n18 grudnia 2019 29 grudnia 2019\nMłodzieżowym Słowem Roku 2019 została alternatywka. Nazywa się tak ponoć dziewczynę, która ma inne upodobania od większości koleżanek i kolegów, inaczej się zachowuje i ubiera (preferuje czerń), nosi kolczyk w nosie, szokuje kolorowymi włosami oraz słucha emo-rapu (to odmiana hip-hopu).\nJak łatwo się domyślić, alternatywka powstała od rzeczownika alternatywa przez przeniesienie go do grupy wyrazów żywotnych i dodania mu przyrostka zdrabniającego -ka.\nPomyślałem, że warto przy okazji przypomnieć definicję słowa alternatywa.\nZostało ono przez nas przyjęte dawno temu z łaciny (alternare ‘rozważać kolejno, zmieniać, przeplatać’, od alter ‘jeden z dwóch’) i oznacza ‘konieczność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości (albo… albo)’.\nPowiemy więc poprawnie:\nDominik miał alternatywę: albo wziąć się poważnie do nauki, albo nadal sobie bimbać ze wszystkiego i nie zdać do następnej klasy.\nBroń Boże, nie wolno się w takiej sytuacji posłużyć wyrażeniem dwie alternatywy i powiedzieć bądź napisać, że: Dominik miał dwie alternatywy: albo wziąć się poważnie do nauki, albo nadal sobie bimbać ze wszystkiego i nie zdać do następnej klasy.\nOznaczałoby to tyle, że Dominikowi pozostawały do wyboru… aż cztery możliwości (w rzeczywistości chodziło o dwie).\nWielki słownik poprawnej polszczyzny PWN pod redakcją A. Markowskiego (Warszawa 2004, s. 19) jasno nas informuje o tym, że alternatywa nie jest synonimem określenia ‘jedna z możliwości’.\nMówmy zatem, że mamy alternatywę: jechać w góry albo zostać w domu lub że mamy dwie możliwości: jechać w góry albo zostać w domu.\n19 grudnia 2019 at 11:08\nCiekawe, że w logice alternatywa nie wymaga wybrania jednej z dwóch opcji – zdanie złożone połączone alternatywą będzie prawdziwe także wtedy, gdy oba zdania podrzędne są prawdziwe.\nIstnieje inny spójnik, który zwraca prawdę tylko wtedy, gdy jedno ze zdań podrzędnych jest prawdziwe (ale nie, gdy oba są prawdziwe) – alternatywa wyłączająca (wykluczająca, rozłączna). W informatyce zapisywana jako XOR – eXclusive OR.\nSpotkałem się także z opinią, że spójnik „lub” oznacza alternatywę logiczną (oba zdania mogą być prawdziwe), zaś spójnik „albo” – logiczną alternatywę wykluczającą. Nie zauważyłem, żeby użytkownicy polszczyzny szczególnie ściśle trzymali się tego rozróżnienia.\n23 grudnia 2019 at 07:35\nTak się składa, że nazwa alternatywy logicznej w języku polskim wyróżnia się na tle innych języków.\nPrzykładowo, w języku angielskim mamy disjunction, conjunction jako określenia alternatywy i koniunkcji.. Być może bardziej sensowe byłoby mówić deniunkcja zamiast alternatywa.\nMam również uwagę na temat XOR. W żargonie informatyków mówi się „ksorowanie”.


Festyn rodzinny i koncert inauguracyjny "Być jak Moniuszko" - Plaster Łódzki\nna podstawie materiałów prasowych / 18 września 2019 / Brak komentarzy\nTeatr Wielki w Łodzi zaprasza 21 września od godz. 17 do przestrzeni teatralnych, gdzie czekają niecodzienne atrakcje inspirowane życiem i ciekawostkami epoki ojca polskiej opery – Stanisława Moniuszki.\nA co nas czeka? Gra miejska przygotowana przez Tkalnię zagadek, czyli „Poszukiwanie Moniuszki” – po wcześniejszych zapisach będzie można wziąć udział w zabawie polegającej na odnalezieniu naszego bohatera (uwaga! Liczba miejsc ograniczona!). „Kuchnia Moniuszki” – poczęstunek wg. przepisów z epoki przygotowany przez solistę TWŁ we współpracy z firmą “Book&Cook”. Gratką dla rodzin z dziećmi będą również warsztaty artystyczne, gdzie mistrzowie pracowni artystycznych, przybliżą widzom tajniki swojej pracy – trzeba przyznać, że niecodziennie mamy możliwość przyjrzeniu się tworzeniu kapeluszy, butów czy też peruk. To oczywiście tylko część przygotowanych atrakcji.\nO 18:00 rozpocznie się Koncert Inauguracyjny w reżyserii Beaty Redo-Dobber. Wystąpi cały zespół artystyczny Teatru Wielkiego w Łodzi – soliści, chór, balet oraz orkiestra. W przerwie z pewnością nie będzie czasu na nudę, bowiem w przestrzeni foyer odbędzie się lekcja Mazura, prowadzona przez Artystów baletu – być może komuś uda się zatańczyć z Białą Damą? A na lubiących śpiewać nieco bardziej niż tańczyć, czeka karaoke w wersji operowej.\nDodatkowa promocja. BILETY (do kupienia w kasach teatru) po 20 zł dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny, wszak Moniuszko miał dziesięcioro dzieci.\nProgram festynu rodzinnego „Być jak Moniuszko” (dla posiadaczy biletu na koncert):\n– Gra miejska „Gdzie jest Moniuszko” przygotowana przez Tkalnię zagadek – liczba miejsc ograniczona; obowiązują wcześniejsze zapisy przez FB Teatru lub drogą mailową: promocja@teatr-wielki.lodz.pl. W treści wiadomości prosimy podać ile osób ma uczestniczyć w grze oraz imiona i nazwiska uczestników.\n– Poczęstunek przygotowany przez naszego solistę oraz szefa kuchni z “Book&Cook” (Salonik Video, przed oraz w przerwie koncertu)\n-Warsztaty pracowni artystycznych, m.in.: pracowni perukarstwa i charakteryzacji, pracowni nakryć głowy, szewskiej, krawieckiej, fryzjerskiej (od godz. 17:00 w Sali kameralnej)\n– Karaoke (przed koncertem i w przerwie, w Sali kameralnej)\n-Lekcja tańca – nauka mazura prowadzona przez artystów baletu TWŁ (w przerwie, w foyer)\nTags Festyn rodzinny i koncert inauguracyjny "Być jak Moniuszko"\nFestiwal Kawy, Herbaty i Czekolady\nI Wielogatunkowy Festiwal Symphonia


Nauczyciele jak anioły - Dziennik Wschodni\n10 listopada 2015 r.\nNauczyciele jak anioły\nMłodzieżowa Rada Miasta w Białej Podlaskiej szuka Aniołów Edukacji. Chodzi o najlepszych nauczycieli z bialskich szkół.\nA dokładnie, kategorii w konkursie jest sześć. Statuetkę Anioła mogą dostać nauczyciele nauk ścisłych, humanistycznych, przyrodniczych, lingwistycznych, sportu oraz nauk zawodowych. Mają to być pedagodzy ze szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych z co najmniej 5-letnim stażem pracy w danej placówce. Propozycje do 27 listopada może składać samorząd uczniowski, rada pedagogiczna, dyrektorzy szkół lub nieformalne grupy co najmniej 10 uczniów.\n– Chcemy w ten sposób uhonorować naszych drogich nauczycieli, podziękować im za trud, który wkładają w nasze wychowanie i naszą edukację – mówi Gabriela Zahor, przewodnicząca młodzieżowej rady. - Pragniemy wynagrodzić ich za ich szczególne osiągnięcia. Nauczyciele otrzymają nagrody w postaci statuetki. Z każdej kategorii wybierzemy jednego najlepszego nauczyciela który zostanie uhonorowany tytułem Anioła- dodaje Gabriela. Ogłoszenie wyników i gala wręczenia statuetek odbędą się 7 grudnia o godzinie 12:00 w urzędzie miasta. Formularz zgłoszeniowy oraz regulamin konkursu znajdują się na stronie internetowej bialskiego magistratu www.bialapodlaska.pl


Hevea - materace dla Ciebie - Janse-Strony.pl\nblog o przeprowadzaniu się (5), oprocentowanie lokaty (3), pokrycia dachowe (3), lokaty 2014 (8), katalog firm (7), lokalizacja nieruchomości (4), Białystok (3), przeprowadzki (7), Gdańsk (6), obróbka skrawaniem (4), firma (5), Szczecin (4), Gdynia (5), sklep internetowy (4), Odzież dziecięca (4), najlepsze lokaty (4), Kraków (5), oprocentowanie lokat (6), kredyt hipoteczny (4), lokata 2014 (4), katalog stron (6), baza firm (6), nieruchomości (5), okna (3), spis firm (4), Bydgoszcz (8), firmy (4), blog przeprowadzkowy (5), Warszawa (10), hotel (4), Katowice (5), blog o przeprowadzkach (5), montaż klimatyzacji (4), usługi (4), sklep (6), przeprowadzka (5), lokaty bankowe (6), naklejki na ścianę (3), wakacje (4), Lublin (3)\nFirma Havea to rodzimy wytwórca materacy najlepszej jakości. 10 lat doświadczenia sprawia, że możemy obiecać wysoki poziom naszych materaców. Każdy materac jest wykonywany własnoręcznie, a później kilkukrotnie sprawdzany, tak aby do Twojego mieszkania dotarł bez żadnych niedoskonałości. Wytwarzamy materace dla całych rodzin, więc każdy znajdzie coś dla siebie. Dbamy o to, żebyś przyjemnie wypoczął i dzięki temu miał siłę i energię do działania.\nTytuł wpisu: Hevea - materace dla Ciebie\nAdres witryny: www.heveamaterace.pl\nData dodania: 24.11.2017 roku\nSłowa kluczowe: materace lateksowe, materace dla dzieci, materac lateksowy


Film, teatr, telewizja księgarnia dadada.pl\nThe movies that shaped the 2010s Cinema has likely never been written off so often. In the decade of the 2010s, it is true, much has changed – both in how we watch movies, and in how we see ourselves. Social media and the internet have shap\nStanisława Bareję można uznać chyba za najbardziej konsekwentnego reżysera działającego w okresie PRL. Realizował wyłącznie filmy i seriale należące do gatunków rozrywkowych. W jego dorobku są przede wszystkim komedie, ale też kryminały. Br\nBlaski i cienie życia Bohdana Smolenia. Trudno znaleźć osobę tak pełną skrajności jak Bohdan Smoleń – jeden z największych artystów polskiej sceny. Utalentowany kabareciarz i aktor. Miłośnik zwierząt stroniący od ludzi. Postać komiczna i tr\nBył 2 września 1996 roku, gdy widzowie w Polsce ujrzeli pierwsze kadry kultowego dziś serialu. Sześcioro przyjaciół rozsiadło się na pomarańczowej kanapie w ulubionej kawiarni i zaczęło dyskutować o seksie, związkach, pracy i wszystkim inny\nTomasz Łubieński – dramatopisarz i eseista, badacz archiwów i poeta historii, erudyta i eksperymentator. W swoich dramatach rewiduje narodową przeszłość i prześwietla czas współczesny. Prezentuje przy tym postawę racjonalisty, wolną od rosz\nPièce en deux actes pour cinq personnages écrite en français entre 1948 et 1949. * En attendant Godot a été créé le 5 janvier 1953, à Paris, au Théâtre Babylone, dirigé par Jean-Marie Serreau, dans une mise en scène de Roger Blin, avec la\nAutor: Kotowski Mariusz Negri Pola\n"Własnymi słowami" to zbiór – w większości niepublikowanych w Polsce – autobiograficznych artykułów prasowych, esejów i opowiadań składających się, obok autobiografii, na dorobek literacki Poli Negri. Książka jest wzbogacona szczegółowym ka


Chiński blask gwiazdy Mercedesa - wGospodarce.pl\nChiński blask gwiazdy Mercedesa\nTagi: akcjonariusz biznes Chiny Daimler Geely Mercedes-Benz motoryzacja Niemcy produkcja aut Volvo\nChińska spółka samochodowa Geely stała się największym pojedynczym akcjonariuszem niemieckiego koncernu Daimler, dysponując 9,7 proc. jego akcji - poinformowała w piątek agencja dpa, powołując się na komunikat Daimlera na temat praw głosowania.\nWedług agencji Bloomberg, Geely nabyła w ubiegłych tygodniach akcje Daimlera za łącznie blisko 7,5 mld euro. Do tej pory największym udziałowcem tego cechującego się rozdrobnionym akcjonariatem koncernu był państwowy fundusz inwestycyjny Kuwejtu z 6,8 proc. akcji.\nDo Geely należy już między innymi szwedzki producent samochodów osobowych Volvo Cars. Pod koniec ubiegłego roku podano, że chińska spółka stała się także największym udziałowcem wytwarzającej ciężarówki odrębnej firmy Volvo Trucks, nabywając od szwedzkiego inwestora finansowego Cevian cały jego pakiet 8,2 proc. akcji oraz 15,6 proc. praw głosowania.\nNiemcy zreflektowali się w sprawie Daimlera\nPrzedstawiony komisji gospodarki Bundestagu raport sprawdzi, czy obowiązujące reguły zapewniają odpowiedni poziom przejrzystości\nNiemieckie stowarzyszenie LobbyControl skrytykowało kanclerz Angelę Merkel i jej rząd za działania w charakterze "rzecznika" niemieckiego przemysłu motoryzacyjnego. Zdaniem działaczy parasol ochronny rządu doprowadził do bezkarności producentów aut


Wszyscy chcemy żyć długo, szczęśliwie i szczupło - dzienniknowy.pl - regionalny portal internetowy powiatów: pilskiego, chodzieskiego, czarnkowsko, trzcianeckiego, międzychodzkiego, wałeckiego, wągrowieckiego, złotowskiego.\nWszyscy chcemy żyć długo, szczęśliwie i szczupło\nZ Pauliną Górską, dyplomowanym dietetykiem klinicznym, autorką bloga „dietetyk na walizkach” o noworocznych postanowieniach rozmawia Anna Czapla-Furtacz.\nCzy okres świąteczny to dobry czas na mówienie o rozsądku w jedzeniu?\n-Każdy czas jest dobry, ale nie przesadzajmy. Niektórzy myślą, że jak już są na diecie, to nawet w święta nie mogą odpuścić. Jednak ja bym tak się nie stresowała. Wszystko jest przecież dla ludzi, chodzi tylko o umiar w tym świątecznym jedzeniu. Wiadomo, w Wigilię nie unikniemy pewnych rzeczy. Sięgniemy po tradycyjną, kaloryczną potrawę czy słodkiego pierniczka. Kwestia jest tylko, ile my tego zjemy.\nA jeżeli nie jesteśmy na diecie?\n- Jeśli w ciągu roku trzymamy się zdrowych nawyków- jemy zdrowo, rozsądnie, do tego ćwiczymy, to nie musimy się załamywać z powodu drobnych grzeszków. Krótko mówiąc: kiedy w święta nie możemy do końca jeść zdrowo, to przynajmniej zachowajmy zdrowy rozsądek.\nJuż słyszę komentarze do tej wypowiedzi: To nie jest takie proste, kiedy na stole tyle przysmaków. Świąteczny jadłospis określa nawet tradycja.\n-Warto jednak tę tradycje trochę unowocześnić i zwyczajnie odchudzić nieco dania, które da się odchudzić. Jest wiele prostych sposobów: jogurt zamiast majonezu, ryba pieczona lub gotowana zamiast smażonej w panierce itp. Zresztą nie róbmy tego tylko od święta, lecz przy każdej sposobności. Są też pewne triki, żeby jeść mniej. Nie podawajmy na stół dużych talerzy, bo na dużych talerzach- co udowodnili nawet psycholodzy- jedzenia wydaje nam się mało i automatycznie jemy więcej. Podając małe talerze zjemy mniej. No i oczywiście nie spieszmy się, celebrujmy jedzenie, prowadźmy rozmowy. Ośrodek sytości nie włącza się przecież od razu. Potrzeba na to około 20 minut.\nWarto popić czymś mocniejszym jak to się zwykło mawiać: na trawienie?\n-Chyba, że winem wytrawnym. Inny alkohol, a zwłaszcza słodki drink tylko dodatkowo nas obciąży.\nŚwięta przeminą, a nas dopadną wyrzuty sumienia. Wtedy robimy noworoczne postanowienia, które- jak uczy życie- zwykle dotyczą odchudzania.\n-Zgadza się. Z początkiem nowego roku w szwach pękają siłownie, kluby fitness itp., ustawiają się kolejki do dietetyków. Każdy chce poczuć się lżejszy. A to trudna sprawa, jeśli nie mamy zdrowych nawyków.\nJakaś rada dla osób, które z nowym rokiem postanowiły stracić trochę na wadze?\n- Dieta zaczyna się w głowie. Dlatego najpierw trzeba mieć motywację. Zamiast od razu biec na siłownię czy szperać w dietach warto najpierw uściślić swoje cele. Samo hasło: schudnę do niczego nas nie zaprowadzi. Ale jak np. postanowimy i napiszemy na kartce: schudnę w ciągu miesiąca 2 kg., to już umysł inaczej przyjmuje. Nie warto też robić jakichś wielkich rewolucji, bo przy pierwszym niepowodzeniu przyjdzie zniechęcenie. Trzeba realizować zamierzenia małymi kroczkami. Np. jeżeli chcemy przestać słodzić, a słodziliśmy 3 łyżeczki, nie przestawajmy od razu, tylko ograniczajmy cukier stopniowo.\nWiadomo, dieta wymaga czasu i poświęcenia. Ale dzisiejszy tryb życia Polaków raczej nie sprzyja odchudzaniu. Nawał obowiązków, pośpiech, doba wydaje się za krótka. Gdzie tu miejsce na reżim żywieniowy?\n-Ja sama raczej jestem zabiegana, ale udaje mi się racjonalnie odżywiać. To raczej kwestia tego, co myślimy o zdrowych nawykach oraz sprawa organizacji. Jeśli cierpimy na brak czasu, śniadanie przygotujmy sobie poprzedniego dnia. Do pracy można zabrać jakieś jabłko czy jogurt. Możemy także coś kupić w mieście, ale z głową czyli coś zdrowego i pożywnego. Istnieje również katering dietetyczny, gdzie przywiozą nam jedzenie na żądanie, jednak to rozwiązanie jest droższe. Nie mówię też, żeby nie jeść gotowych dań obiadowych ze sklepu, ale uwaga: trzeba czytać skład: im krótszy, tym lepszy. Co do kolacji, to mit, że jemy ją do godz 18 i koniec. Kolację jemy na dwie godziny przed snem. Jeśli ktoś późno chodzi spać, może też później zjeść kolację. Posiłków w ciągu dnia ma być pięć. I nie można tu kombinować w stylu: nie mam ochoty na śniadanie, za to zjem dwa razy więcej na kolację, bo to prosta droga do szybkiego tycia. Reguła numer jeden: jemy regularnie. Reguła kolejna: jak najmniej w jadłospisie produktów przetworzonych. I następna: pijemy wodę zamiast słodkich napojów.\nA do właściwej diety trzeba włączyć ruch. Bez tego nic się nie uda. Mogą to być nawet ćwiczenia w domu przy płycie DVD.\nI to wszystko słyszą Pani pacjenci?\n-Tak. Jednym z najważniejszych punktów pracy dietetyka jest edukować. Osoby, które korzystają z moich usług muszą znać zasady właściwego odżywiania. Muszą umieć poradzić sobie, kiedy już zakończymy współpracę. Wiedza jest im potrzebna, by zrobić dobre dla zdrowia zakupy, by dokonywać właściwych wyborów.\nJacy są Polacy z punktu widzenia dietetyka?\n-Kiedy zaczynałam studia, dietetyka była kierunkiem bardzo mało popularnym. Ludzie patrzyli na mnie jak na ufo. Teraz, gdy się dowiadują, że jestem dietetykiem, maja tysiąc pytań, nawet ci starsi. Polacy przekonują się do diet. Wszyscy chcemy żyć długo, szczęśliwie i szczupło. Idziemy w dobrym kierunku, ale wciąż jesteśmy za mało wyedukowani. W Polsce ludzie bardziej skupiają się na leczeniu skutków.\nJak to się stało, że została Pani dietetykiem?\n-Pochodzę z Piły. Kiedy po szkole szukałam właściwego kierunku dalszego kształcenia, trafiłam na opis dietetyki. Bardzo mnie to zainteresowało i już nie widziałam innej drogi. W rodzinie nie mam nikogo takiego (babcia jest lekarzem, co może się częściowo zazębiać). Ukończyłam studia na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym (studia I stopnia) oraz na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu (studia II stopnia). Jednocześnie zrobiłam drugi pasjonujący mnie kierunek – turystykę na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Obecnie poszerzam swoją wiedzę na poznańskiej AWF, gdzie jestem studentką studiów doktoranckich. Chcę zająć się tematem otyłości wśród dzieci i młodzieży.\nJak wygląda Pani praca zawodowa?\n-Prowadzę zdalną poradnię dietetyczną Dietetyk Na Walizkach. Układam diety dla kobiet w ciąży, kobiet karmiących, dla dzieci, osób chorych, diety odchudzające, diety w niepłodności, piszę zalecenia żywieniowe, prowadzę warsztaty dietetyczne itp. Zdecydowałam się robić to on-line, kierując się potrzebą rynku. To idealna propozycja dla osób zabieganych, zapracowanych, osób z małymi dziećmi, ludzi pragnących szybkiej porady czy po prostu tych, którzy wolą kontaktować się z dietetykiem w domowym zaciszu.\nKiedy nawiążemy kontakt, wysyłam kwestionariusz żywieniowy, bo muszę mieć potrzebne dane typu wzrost, waga, stan zdrowia, nawyki, upodobania, alergie itp. Później układam zalecenia albo jadłospis. Jesteśmy w stałym kontakcie. Można do mnie dzwonić, pisać, możemy się spotkać jeśli ktoś tego potrzebuje.\nPewnie każdy, kto chce się odchudzić, zamawia dietę 1000 kalorii?\n-Takich diet nie piszę, bo są szkodliwe dla zdrowia. Składniki odżywcze nie są w nich wystarczające do właściwego funkcjonowania organizmu. Dlatego kiedy ktoś się do mnie zwróci z taka prośbą, usłyszy odmowę. Zdecydowanie odradzam stosowania diet 1000 kalorii.\nNie można się oprzeć wrażeniu, ze ten zawód to pani pasja. Mam rację?\n-Tak. I to wielka. Na temat racjonalnego żywienia prowadzę także bloga „dietetyk na walizkach”. Właśnie go zrobiłam po nowemu. Przed świętami można było tam znaleźć informacje, jak mądrze robić zakupy, jaka jest rola warzyw na świątecznym stole oraz na co w czasie świąt może pozwolić sobie przyszła mama. Uwaga! Nie wszystkie ryby są odpowiednie. Zainteresowanych zapraszam do odwiedzin mojego bloga http://dietetyknawalizkachblog.pl/ . Wszystkiego dobrego w Nowym Roku.\nDziękuję w imieniu naszych Czytelników i także życzę wszystkiego dobrego. Dziękuję za rozmowę.