P.Rosiak i czadowe majtki - Barbara Catchpole | nieperfekcyjnie.pl\nTytuł oryginału: PIG and the Fancy Pants\nZe względu na to, iż człowiek czasami potrzebuje odprężenia i odpoczynku od natłoku różnorodnych zajęć, postanowiłam sięgnąć po lekką i niezbyt długą lekturę, która pomogłaby mi oderwać się od przyziemnych spraw, które czasami potrafią zbyt mocno przygniatać do ziemi. Przeglądając swoją biblioteczkę, zauważyłam trzy krótkie lektury z serii P.Rosiak, której autorką jest Barbara Catchpole. Doszłam do wniosku, że będzie to idealny wybór, zatem sięgnęłam po drugą część przygód P.Rosiaka i zatopiłam się w lekturze, co trwało zaledwie kilkanaście minut. Już teraz mogę stwierdzić, że było warto, gdyż główny bohater niejednokrotnie wywoływał uśmiech na mojej twarzy.\nTytułowy P.Rosiak to Piotr Rosiak, którego wszyscy nazywają Prosiakiem. Główny bohater to rudowłosy chłopak z odstającymi uszami, który pewnego dnia zauważa, że w domu nie ma ani jednej pary czystych majtek. Oczywiście najłatwiej byłoby zapytać mamę, gdzie może je znaleźć, ale chłopiec nie ma takiej możliwości, ponieważ mama już wyszła z mieszkania. Prosiak staje przed ogromnym dylematem - wybrać się do szkoły bez majtek czy nałożyć bieliznę starszej siostry? W końcu stawia te drugie, co okazuje się ryzykownym pomysłem, kiedy Piotr dowiaduje się, że w tym dniu ma lekcję wychowania fizycznego. Jak ma przebrać się przy kolegach, mając na sobie jaskraworóżowe majtki z ogromnym napisem Daję czadu? Chłopiec robi wszystko, aby uniknąć upokorzenia, co wiąże się z ogromnym stresem. Czy zdesperowanemu Prosiakowi uda się ukryć przed innymi i błyskawicznie przebrać w stój na lekcję wf-u? A może ktoś nakryje chłopca, co będzie wiązało się z poważnymi konsekwencjami?\nP.Rosiak i czadowe majtki to krótka książeczka, idealna dla dzieci mających około dziesięciu lat. Młody czytelnik będzie mógł przeczytać ją za jednym zamachem, nie męcząc się zanadto. Czcionka jest duża, zatem dzieci, które opanowały już umiejętność czytania, mogą same zasiąść z tą lekturą w fotelu, wtajemniczając się w przygody P.Rosiaka. Dodatkowym atutem są liczne ilustracje, które umilają czytanie. Ponadto do każdej książki z tej serii dodawane są karty, które można kolekcjonować, a później spędzać miłe chwile z kolegami i koleżankami, grając w nie.\nTak dużo mówi się o tym, iż młodzi ludzie, jak i starsi, nie czytają. Dzięki takim książkom można to szybko zmienić. Spora liczba ilustracji, niewiele stron, prosty i przystępny język, a także masa humoru i zabawnych perypetii dostarczą wiele radości młodszym, jak i starszym czytelnikom. P.Rosiak i czadowe majtki to lektura idealna nie tylko dla chłopców, ale także dla dziewczynek, mniej więcej od ósmego roku życia. Może to być świetny prezent - jestem przekonana, że sprawi wiele przyjemności, jednocześnie zachęcając do sięgania po dalsze przygody Piotra Rosiaka.\nBarbara Catchpole literatura dziecięca P.Rosiak\nMartyna K. 18 maja 2013 14:32\nSama bym ją z chęcią przeczytała w ramach relaksu:)\nChmurka 18 maja 2013 18:12\nFabuła książki trochę banalna, aż za, jednak dla dzieci w sam raz. Ciekawa jestem jak odebrałby ją mój młodszy kuzyn.\nNa pewno świetna książka dla dzieci. :)\nAlicja S. 18 maja 2013 22:25\nfajna książeczka:) i świetna recenzja:)\nMazzle 19 maja 2013 12:37\n[Kasia] 19 maja 2013 13:26\nTytuł mnie rozbroił ;) ciekawa jestem ilustracji ;)\nKaśka Pe. 19 maja 2013 14:07\nnie no, muszę to przeczytać ;d już sam fragment o jego dylemacie mnie powalił ;d\nNatalia H. 19 maja 2013 14:43\nJuż sam tytuł przyciąga uwagę;-) To na pewno fajna książeczka dla młodszych, ale sama też bym ją przeczytała;-)\nKinga 19 maja 2013 18:35\nJakoś ostatnio za tematyką majtek nie przepadam (czyżby to uraz po 50 twarzach Greya? :)\nOj nie, nie tym razem nie.\nSylwia (nieperfekcyjnie.pl) 20 maja 2013 10:40\nZapewniam Cię, że "P.Rosiak..." ma niewiele wspólnego z Grey'em. ;-)\nHerbatka z książką 19 maja 2013 19:42\nPodejrzewam, że ta książka będzie naprawdę zabawna. Pomysł na fabułę, od razu mi się spodobał i dla odprężenia, mogłabym po tę książkę sięgnąć. ;)\nPerry 19 maja 2013 22:23\nPrzeurocza książka, ale chyba jednak jestem na nią za stara. Może kiedyś kupię ją jakiemuś dziecku z rodziny :D\nale aż zaczęłam żałować, że nie mam tych 10 lat :)\nOla Domio 20 maja 2013 08:44\nUnknown 20 maja 2013 08:59\nFranca 20 maja 2013 14:02\nBardzo chętnie kupiłabym tę książkę mojemu rodzeństwu. Wyśmienity pomysł na prezent dla najmłodszych.\nAnnRK 20 maja 2013 21:43\nW takiej chwili żałuję, że nie mam jakiegoś malucha w domu, któremu mogłabym sprezentować taką książkę i ukradkiem podczytywać. :P\nSylwia (nieperfekcyjnie.pl) 21 maja 2013 07:48\nW takim razie mogę pożyczyć Ci swojego brata, to będziesz miała okazję. :P\nkasandra_85 21 maja 2013 07:10\nHehehe... Tytuł i okładka genialne:D\nSylwia (nieperfekcyjnie.pl) 21 maja 2013 07:49\nPrawda? Tytuł i okładka intrygują i zachęcają do sięgnięcia po lekturę. :)


Zestaw prezentowy z kadzidłami i ręcznie robioną podstawką - KARiTEe w zgodzie z naturą\n» Zestaw prezentowy z kadzidłami i ręcznie robioną podstawką\nNasza propozycja to zestaw składający się z pięknej ceramicznej, ręcznie robionej podstawki w kształcie listka, aromatycznych drewienek palo santo oraz opakowania kadzideł japońskich z serii Morning Star. Pięknie zapakowany prezent to wyraz szacunku dla osoby, którą chcesz obdarować.\nRęcznie robiona, ceramiczna podstawka pod palo santo o kształcie listka z uchwytem w kolorze błękitu i zieleni\ndługość 16,5cm, szerokość w najszerszym miejscu 9,5cm, wysokość ok 7cm\nCztery drewienka Palo Santo - czyli z języka hiszpańskiego „Święte Drzewo” to gatunek drzewa należący do grupy kadzidłowców (podobnie jak Olibanum i Mirra). Występuje on naturalnie na terenach Ameryki Południowej i Środkowej pod nazwą łacińską Bursera graveolens.\nSuper jest ten zestaw i tak ładnie i estetycznie zapakowany. Jestem bardzo zadowolona.\nDziewczyna zachwycona z prezentu. Polecam!\nZestaw bardzo ładny. Kadzidła pachną rewelacyjnie. Bardzo dobrej jakości. Pierwszy raz spotkałam kadzidła, które pachną tak naturalnie, innych już nie kupię.\nPiękny zestaw. Podstawka pod palo Santo jest przepiekna. Polecam\nWszystko super i sprawnie. Produkt pierwsza klasa


monety.pl • Zobacz temat - Fałszywe dwuzłotówki GN z roczników 1996-97\nFałszywe dwuzłotówki GN z roczników 1996-97\nprzez Alex » 24 Sty 2017 04:30\nNa AliExpress pojawiły się fałszywe dwójki z roczników 1996 i 1997.\nOprócz omawianego już Zygmunta II Augusta, pojawiły się podróbki:\nhttps://goo.gl/I0Lpra (użyłem skracacza linków)\n- Lidzbarka Warmińskiego\n- zestawu rocznikowego 1996\n- Pieskowej Skały\n- Jelonka Rogacza\n- Edmunda Strzeleckiego (monety o wartości 11 zł!)\nWg danych przedstawionych przez sprzedawców (DASHUMIAOCOIN, SIR LIU'S STORE i PCGS CHINA), są wykonane z miedzi techniką odlewania.\nZ tego co zauważyłem, są dosyć chętnie kupowane (powtarzają się kupujący z Polski, Rosji i Litwy). Wliczając czas dostawy, w Polsce mogą pojawić się na początku lutego.\nRe: Fałszywe dwuzłotówki GN z roczników 1996-97\nprzez medyk1 » 24 Sty 2017 10:12\nTo jest jakaś paranoja, za jakiś czas sprzedając swój zestaw zbierany przez lata bedzie najpierw trzeba udowadniać autetyczność monet a dopiero potem ustalać cene\nprzez Jazon » 24 Sty 2017 14:40\nCiekawe jak wagowo roznia sie od oryginalow. Trzeba ta sprawe naprawde naglosnic, bo sie to robi strasznie niebezpiecznie.\nprzez Vader » 24 Sty 2017 15:33\nWaga pewnie identyczna, bo takie krążki można kupić wszędzie w ilościach hurtowych.\nprzez mmz » 24 Sty 2017 16:12\nVader napisał: Waga pewnie identyczna, bo takie krążki można kupić wszędzie w ilościach hurtowych.\nRóżnią się bo nie są bite. Są odlewane.\nPowinny mieć inna wagę i średnicę.\nprzez meszuzel » 24 Sty 2017 16:31\nZ opisu wynika, ż eto miedziane odlewy. Parametry mogą być mocno zbliżone. Jeśli na fotkach są tylko falsy a nie pomieszane z oryginałami, to marnie to widzę.\nNBP śpi, ale dba o wartość pieniądza? Hm tylko czyjego?\nprzez mmz » 24 Sty 2017 17:17\nW brew pozorom falsyfikaty są na korzyść NBP:\n1. Każdy falsyfikat na szkodę emitenta, to dowód, aby łatwiej ludziom wytłumaczyć, że wprowadzenie wyłącznie pieniądza elektronicznego uchroni obywateli przed fałszywą gotówką.\n2. Każdy falsyfikat na szkodę kolekcjonera, to napęd na lokowanie oszczędności w bankach a nie w numizmatach i kruszcach.\nprzez brodacz » 24 Sty 2017 17:24\nMają rozmach s...yny\nprzez mmz » 24 Sty 2017 17:43\ndo momentu aż ktoś nie zapłaci w sklepie takimi pieniędzmi\nprzez khub » 24 Sty 2017 18:00\nZastanawiająca jest głupota ludzi kupujących toto i sprzedających później w Polsce. Jeśli się mylę to niech mnie ktoś poprawi, ale przecież to jest wprowadzanie do obiegu fałszywych pieniędzy będących aktualnie środkiem płatniczym i można za to dostać gruby wyrok.\nprzez meszuzel » 24 Sty 2017 18:09\nNie mylisz się. Pokusa zarobienia paru 'srebrników" jak widać duża\nprzez mmz » 24 Sty 2017 18:39\nWażylem ostatnio z ciekawości GN. Te same miały wagę 8,08g i 8,14g, przy 8,15g katalogowej.\nTe pierwsze roczniki mialy gladki rant. Potem byly napisy NBP, a potem na przemian góra-dół NBP, aby nie bylo "odmian" wg rantu.\nPS. Np.nike ma wagę 17,86g-18,00g-18,08g-18,23g, gdzie katalogowo 18,00g. A sztandar 18g-18,08g.\nprzez alterego » 25 Sty 2017 14:20\nCholera, idzie załamać ręce tylko. Odechciewa się zbierać w ogóle. Ciekawe czy te z 1995 i starsze też już mają ;/ Bo jeszcze Katynia mi brakuje i Zbigniewa, ale teraz to się boję nawet kupować heh.\nprzez mmz » 25 Sty 2017 15:07\nWidać, że fałszerze łapią się wszystkiego. Kiedyś tylko te walory z górnej półki fałszowali, a teraz idą na masówkę. Zaczęło się od OSTów, co można było przebierać jak w ulęgałkach i nagle stany I mennicze, potem ciekawostki 1 złoty 1957 Ultra CAM (ot taka fantazyjna), sreberka (jelonek, zygi) i GN 1996-97 i 1 złoty 1929 mosiądz(?).\nczyli z jednostkowego zarobku poszli na ilość. Tu łatwiej złapać klienta, bo kto sprawdza takie "siano" jak GN?\nprzez geoziom » 25 Sty 2017 21:36\nPorównywałem sobie monetę z jeżem do oryginału.\nNie ma żadnej różnicy?!\nprzez DagonX » 25 Sty 2017 22:30\nPopatrzyłem sobie na fotki, porównałem z oryginałami i kilka wypatrzonych (chyba, bo zdjęcia są takie sobie) różnic:\n- falsy mają w kilku miejscach odpryski (np. w „Jelonku Rogaczu” ukruszona jest literka „Z” w słowie „Rogacz”),\n- w „Zamku w Pieskowej Skale” wydaje mi się, że brak jest okienek strzelniczych na jednej ze ścian,\n- w „Jelonku Rogaczu” litery „u” w słowie „Lucanus” są wyraźnie dłuższe od pozostałych,\n- w „Edmundzie Strzeleckim” Tasmania nie jest połączona z równoleżnikiem,\n- w „Edmundzie Strzeleckim” końcówki wstęgi po lewej stronie są zaokrąglone.\nprzez Vader » 26 Sty 2017 11:08\nCałkiem możliwe że na zdjęciach dali po prostu foty oryginałów. Kupiłbym dla zabawy, żeby sprawdzić ale taka zabawa może się smutno skończyć.\nprzez Jazon » 26 Sty 2017 12:34\nVader napisał: Całkiem możliwe że na zdjęciach dali po prostu foty oryginałów. Kupiłbym dla zabawy, żeby sprawdzić ale taka zabawa może się smutno skończyć.\nTez mam taka nadzieje ze to fotki oryginalow. Bo jak my na forum juz ich nie odrozniami. To jak taki laik co dopiero zaczyna zbieranie zauwazy ze to fals?\nprzez Vader » 26 Sty 2017 14:11\nMoże niech na próbę kupi i wrzuci dokładne foty ktoś kto mieszka na stałe poza Polską?\nprzez Mad_Tiger » 26 Sty 2017 14:52\nTemat nagłaśniany na fb, blogach i stronach internetowych\nJeżeli ktoś zna autorów stron poświęconych numizmatyce to napiszcie aby przekazywali dalej\nPisał już ktoś do NBPu?


▷ Ranking białek dla początkujących 2022 > Jakie białko dla początkujących najlepsze? TOP 10 i opinie na NewGym.pl\nOdżywki białkowe Najlepsze białko dla początkujących Ranking TOP 10\nJakie białko dla początkujących najlepsze w 2022?\nNajnowszy ranking odżywek białkowych dla początkujących 2022 przygotowany przez naszych ekspertów znajdziesz poniżej. Zamieściliśmy w nim najlepsze białka dla początkujących na rynku, których zarówno cena, jak i opinie użytkowników są bardzo dobre. Ranking białek dla początkujących 2022 pomoże Ci wybrać najlepszą odżywkę białkową dla początkujących od sprawdzonego producenta. Przy białku dla początkujących znajdziesz takie informacje jak cena, opinie, skład, co daje i dawkowanie (czyli jak przyjmować, kiedy brać oraz ile brać) i nie tylko. Zastanawiasz się, jaka odżywka białkowa dla początkujących jest najlepsza? Sprawdź ranking białek dla początkujących 2022.\nNajlepsza odżywka białkowa dla początkujących Ranking 2022\nJeżeli nie wiesz, jaką odżywkę białkową dla początkujących wybrać, warto sprawdzić nasz ranking białek dla początkujących 2022. Znajdziesz tam polecane odżywki białkowe dla początkujących, które mają dobre opinie, skład oraz przystępną cenę. Dzięki naszym ekspertom udało nam się stworzyć ranking odżywek białkowych dla początkujących w oparciu o wiele czynników i informacji, nie tylko z forum. Suplementacja białka dla początkujących powinna zawsze odbywać się zgodnie z zaleceniami producenta. Sprawdź na etykiecie jak przyjmować białko dla początkujących, jakie ma działanie, kiedy brać odżywkę białkową dla początkujących i ile razy dziennie. Co więcej, sprawdź jaki ma termin ważności, jak dawkować białko dla początkujących w dni treningowe i dni nie treningowe, jak długo brać oraz to, na ile przed treningiem czy na ile po treningu brać odżywkę białkową dla początkujących.\nNa forum znajdziesz dodatkowe informacje, takie jak- co daje białko dla początkujących, ile kosztuje, jak dawkować odżywkę białkową dla początkujących, jakie mogą być skutki uboczne białek dla początkujących, jakie ma działanie, kiedy brać białko dla początkujących, czy jakie są efekty przed i po stosowaniu odżywek białkowych dla początkujących. Nasi użytkownicy regularnie pomagają nam ulepszać ranking odżywek białkowych dla początkujących 2022. Dzięki użytkownikom forum można dowiedzieć się, z czym brać białko dla początkujących, jakie ma przyswajanie na cyklu, jakie wady i zalety odżywek białkowych dla początkujących wskazali na forum oraz jakie białko dla początkujących jest najlepsze na rynku.\nrysiu 17 listopada 2021 At 22:46\nWidziałem że na sfd i kfd też polecają jakie białko na początek ćwiczeń na siłowni i to właśnie też białko wpc, bo dobre i tanie\ntomasz 16 listopada 2021 At 11:12\nNa jakimś sportowym forum czytałem, że najlepsze białko dla początkujących na siłowni to właśnie serwatka wpc, ma dobry stosunek ilości białka do ceny, no i sporo smaków do wyboru, więc łatwo się pije shake\nkrysia 15 listopada 2021 At 15:44\nŚwietny ranking! Szczególnie że dla dziewczyn niewiele jest w necie dobrych białek na początek, a tu proszę wszystkie nadają się jako białko dla początkujących dziewczyn na siłowni no i w domu też oczywiście 🙂\nfranc 13 listopada 2021 At 09:51\ndla zaczynających przygodę z siłownią polecam dobre białko na początek czyli odżywkę białkową wpc, klasyczna serwatka bo dobrze sprawdzi się i na masę i na rzeźbę\nSzukasz odpowiedzi, jaka odżywka białkowa dla początkujących jest najlepsza? Sprawdź nasz ranking białek dla początkujących. Dowiesz się z niego, które białko dla początkujących najchętniej kupują użytkownicy, ile kosztuje dobre białko dla początkujących oraz jakie ma opinie.\nIle kosztuje dobra odżywka białkowa dla początkujących? Gdzie kupić?\nCena białek dla początkujących zależna jest od producenta, rodzaju, formy, smaku czy wielkości opakowania. Sprawdź ranking odżywek białkowych dla początkujących i zobacz, jakie białko dla początkujących jest najchętniej wybierane przez naszych użytkowników i gdzie je kupić.\nRanking białek dla początkujących a opinie użytkowników\nSprawdzając ranking odżywek białkowych dla początkujących dowiesz się, jakie białka dla początkujących są najlepsze, najchętniej polecane i jakie mają opinie. Poznasz również ceny odżywek białkowych dla początkujących, skład i właściwości. Sprawdź opinie o białkach dla początkujących w naszym rankingu.


FedeZu Group — mieszkania od dewelopera | Korter\nBuduje mieszkania od 2006\n3 inwestycji w sprzedaży\nNowe inwestycje dewelopera FedeZu Group — 3 obiekty w sprzedaży\nOddane do użytku w 4 kw. 2020\nMarki, Marki, ul. Ustronie 63\nKatowice, Śródmieście, ul. Kozielska 11\nGdańska 55 Apartamenty\nWarszawa, Żoliborz, ul. Gdańska 55\nZapytaj o deweloperze FedeZu Group\nWszystkie inwestycje FedeZu Group na mapie\nBuduje mieszkania w Markach, Katowicach, Warszawie\nOddane do użytku w 1 kw. 2019\nWarszawa, Targówek Mieszkaniowy, ul. Obwodowa 4 (5,4 km od centrum Warszawy)\nOddane do użytku w 4 kw. 2015\nWarszawa, Białołęka, ul. Płochocińska 101-103\nO deweloperze FedeZu Group\nGrupa spółek deweloperski FedeZu Group jest międzynarodowym holdingiem działającym na terenie Polski, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii.\nDziała na polskim rynku od 2006 roku (początkowo pod marką De Zuniga Real Estate Group). Składa się z dziesięciu spółek, których działalność związana jest z generalnym wykonawstwem projektów budowlanych, pełnieniem obowiązków inwestora zastępczego oraz samodzielnym prowadzeniem projektów deweloperskich.\nNa terenie Polski firma działa w Katowicach, Wrocławiu i Warszawie (dzielnice Bielany, Targówek, Białołęka, Włochy, Wilanów, podwarszawskie Marki). Realizuje projekty zabudowy mieszkaniowej i komercyjnej.\nMieszkaniowe inwestycje dewelopera wyróżniają się podwyższonym standardem wykonania: są to kameralne wille miejskie, zespoły budynków wielorodzinnych o niskiej zabudowie, osiedla domów bliźniaczych i szeregowych, nowoczesne apartamentowce w wielkomiejskich lokalizacjach.\nBiuro polskiej filii grupy FedeZu znajduje się w Warszawie.\nFedeZu Group buduje w


Grypa na Pomorzu. Pomorze przoduje w liczbie podejrzeń i zachorowań na grypę | Dziennik Bałtycki\nGrypa na Pomorzu.…\nPiotr Kallalas 16.02.2019\nGrypy nie można lekceważyć. Trzeba ją przeleżeć w łóżku i pić dużo płynów 123rf\nNarodowy Instytut Zdrowia Publicznego opublikował właśnie zestawienie dotyczące zachorowalności na grypę w pierwszym tygodniu lutego. Z danych wynika, że najwięcej, bowiem 43911 przypadków zachorowań i podejrzenia zachorowań na grypę, odnotowano na Pomorzu. Nasz region wyprzedził tym samym w tej niepokojącej statystyce Mazowsze (37894 przypadków) i Śląsk (28971 przypadków).\nWojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Gdańsku uspokaja, że sytuacja nie jest tak oczywista i nie oznacza to, że Pomorze ma największy problem z zachorowalnością na grypę.\n- Patrząc na wzrost zachorowań na grypę warto patrzeć na dane kilkuletnie. Jeśli chodzi o obecną sytuację to nie odstaje ona znacząco od poprzednich 7 lat. Dane liczbowe dotyczące ilości przypadków grypy uzyskiwane są na podstawie statystycznych sprawozdań MZ-55, przekazywanych co tydzień przez lekarzy do Powiatowych Stacji Sanitarno- Epidemiologicznych. Zgodnie z definicją umieszczoną na formularzu MZ-55 do sprawozdania należy wpisać ilość wszystkich ostrych infekcji układu oddechowego, niezależnie od etiologii, a wiec nie tylko przypadki grypy czy podejrzeń zachorowania na grypę - powiedziała Anna Obuchowska, rzecznik prasowy WSSE w Gdańsku.\nW 2018 roku w omawianym okresie na Pomorzu zarejestrowano 33 tys. zachorowań lub podejrzeń grypy, ale nie był to szczyt sezonu chorób układu oddechowego. Sanepid zwraca uwagę na jeszcze jeden element, a mianowicie na dobrą współpracę między podmiotami leczniczymi, a powiatowymi inspektoratami w naszym regionie. System przekazywania informacji ma być bardzo szczelny.\n- Powyższe dane naszego regionu względem sytuacji ogólnopolskiej są związane ze zgłaszaniem przez lekarzy wszystkich przypadków ostrych infekcji górnych dróg oddechowych (ściśle wg definicji) oraz z bardzo dobrą współpracą między podmiotami leczniczymi a Państwowymi Powiatowymi Inspektoratami i uszczelnionym systemem przekazywania informacji w naszym województwie.W związku z powyższym, należy mieć świadomość, że prezentowane dane przedstawiają sytuację epidemiologiczną w zakresie ostrych infekcji górnych dróg oddechowych, z których tylko pewną część stanowią podejrzenia kliniczne rozpoznania grypy - powiedziała Anna Obuchowska.\nPomorze przoduje także wraz z województwem wielkopolskim w liczbie wystawionych skierowań do szpitali z powodu podejrzeń grypy.\nW pierwszym tygodniu lutego z powodu powikłań pogrypowych w Polsce zmarło już 15 osób. Szczęśliwie na Pomorzu nie odnotowano takich zdarzeń.\nW pierwszym tygodniu lutego z powodu powikłań pogrypowych w Polsce zmarło już 15 osób. Najwięcej śmiertelnych przypadków dotyczyło pacjentów powyżej 65 roku życia. Szczęśliwie na Pomorzu nie odnotowano takich zdarzeń.\nZobacz też: Trwa sezon zachorowań na grypę. "Pierwsze objawy to bóle mięśniowe, osłabienie i wysoka gorączka"\nJulek 17.02.2019 20:02:42\n.... osoby 60+. Ja mam 60sporo+ i "złapałem" coś grypopodobnego.


Kwiecień 2007\tautor:\tKostropata\nczyli dlaczego faceci powinni leżeć na kanapie\nFacet w swej pasji, jak już się za nią weźmie, zapada się jak alkoholik w butelce. Kocha jak najczulszą z kochanek i jest wierny jak Adam Ewie. I wszystkim naiwnym, wierzącym że mężczyzna leżący sobie spokojnie na kanapie i gapiący się w telewizor to zło wszeteczne, dedykuję ten tekst.\nGeneralnie przepis na zalegającego na kanapie trutnia jest banalnie prosty. Dajcie mu zajęcie, które go zafascynuje. Pasja, hobby, bzik. I w zasadzie na tym temat można by wyczerpać. Jeśli to hobby również i nas interesuje, to problem mamy z głowy, a resztę tekstu możemy spokojnie pominąć. Ale jako praktyk tej uroczej teorii powiem, że genialne rozwiązania potrafią zabić swojego wynalazcę.\nNiedawno, nieświadoma konsekwencji, ucieszyłam sie na wieść, że mąż chce mi się zwierzyć z pasji głęboko skrywanej na dnie duszy i wzruszona tą otwartością zgodziłam się na wysłuchanie trzygodzinnej opowieści o cylindrach, kołach, silnikach, rozwierconych, nierozwierconych i automatycznej skrzyni biegów. Jeszcze wtedy nie wiedziałam, że na temat tych właśnie samochodów będę w niedługim czasie wiedziała tyle, co dobrze zarabiający mechanik.\nWypuszczona na wolność pasja na początku rozwijała się powoli i podstępnie. Zaczęło się od oglądania w internecie zdjęć i cichego wzdychania. Potem mąż zabrał się do tematu z mistrzostwem godnym Houdiniego i wyciągnął mnie na zakupy. Tam zafundował mi torebkę, za której kostropatą, strusią skórkę dałabym się pokroić. Jeszcze nie wiedziałam, że cena, którą przyjdzie mi zapłacić, ma o wiele więcej zer.\nUśmiechał się przy tym niemrawo, mówiąc jak niezmiernie się cieszy, że przynajmniej jedno z nas może być szczęśliwe. W takiej chwili w naiwnej kobiecie momentalnie wzbiera fala empatii większa zgoła niż tsunami – i ja, nie będąc inna, w przypływie głupiej emocji powiedziałam, że zgodzę się na cokolwiek on zechce. I w tak oto piękny sposób, na własne życzenie, uwiłam sobie pętlę na szyję. Rozradowany mężczyzna bredził coś o miłości swego życia i ciągnął mnie do domu. Przy butelce wina i super śmierdzącym serze dowiedziałam się, że właśnie zgodziłam się wydać większość oszczędności na kupno samochodu, o którym to mąż marzył skrycie, a który teraz, dzięki jego muzie (czyli mnie), będzie mógł oglądać na żywo i dawać upust swoim dzikim instynktom. Zanim przełknęłam dławiący mnie właśnie kawałek, cudownie ociekający niebieską pleśnią, było już za późno na jakiekolwiek protesty.\nNastępnego dnia zaczęło się piekło. Dziesiątki zdjęć przewalało się po całym domu. Na śniadanie dostałam kanapki w kształcie samochodu i spódniczkę mini, żebym strojem do samochodu pasowała. Wieczorem usłyszałam, jak przy kąpieli dziecko uczy się pokazywać paluszkiem, który samochód jest dla twardzieli, a który dla mięczaków. Wiem, które roczniki były ciekawe, a które miały kiepskie światła tylne. I dlaczego na opony szerokie jak u tira będę musiała wydać zbliżającą się właśnie premię. W pewnym momencie stan mojej wiedzy technicznej był porównywalny z wiedzą całkiem dobrego mechanika i bez zająknięcia wymieniałam wszystkie modele i roczniki. Wtedy to mąż poznał drugiego wariata i zaczęły się codzienne wieczorne rozmowy przez telefon z nowym kolegą. Co najmniej ze trzy razy dziennie.\nTo szaleństwo trwa już ponad miesiąc. Syn bawi się tylko samochodzikami. Mąż nadal nie potrafi wybrać modelu. Postanowił sprowadzić samochód z Ameryki. Jego miłość pochodzi bowiem zza oceanu i nazywa się Dodge Challenger rocznik 1970.\nW ostateczności mogę się jedynie pocieszać, że nie zapomniał o mnie dla młodszej.\ntaa, skąd ja to znam...\nMajka\t, kwiecień 02, 2007\nJa też to znam z autopsii. Conajmniej kilka razy w tygodniu Ktosiek mój poświęca swój wolny czas na samochód. Dosłownie, jeździ na spoty itp. reperuje, a gdy nie reperuje to udoskonala. I wcale nie narzekam. Wiem, że jestem i będę, że do mnie sie przytuli, że ze mną porozmawia. Owszem, czasami potrafię być zła bo jesteśmy umówieni a on wykakuje, że grzebie przy samochodzie i nie da rady, ale jednak wolę to niż leżenie jego bezczynne przed tv lub co gorsza toksyczne uzaleznianie się od siebie i spędzanie czau wyłącznie ze sobą. W czasie kiedy on zajmuje się swoim hobby ja mam czas dla własnego. Więc nie zgadzam się z Tobą autorko tekstu. Nie chcę nie umieć odpowiedziec na pytanie: czym zajmuje się twój mężczyna?\nAngmo\t, kwiecień 24, 2007


Park osobliwości – Zdzisław Piątkowski – chomikuj, ebook, pdf, epub, mobi\nStrona główna » Obyczajowe i romanse » Park osobliwości\nKilka słów o książce pt. “Park osobliwości”\nPark osobliwości – bohater to człowiek o ogromnej wrażliwości, dostrzegający piękno zwyczajności, a jednocześnie snujący intelektualne rozważania na tematy egzystencjalne. Wykształcony i, wydawałoby się, zawsze opanowany idzie przez życie nie będąc wolny od uczuć smutku i radości, strachu i euforii, miłości i nienawiści. Ale stara się być sobą.\nZdzisław Piątkowski jest autorem książek: Uciekający mężczyzna, Maski, a także opowiadań: Guru i Pod gwiazdami.\nWedług F. Scotta Fitzgeralda, w życiu Amerykanina nie ma żadnych drugich aktów. Najwyraźniej zapomniał o przypadku Steve'a Jobsa. Z wyobcowanego maniaka elektrotnicznego, którym był w szkole średniej, Jobs stał się siłą napędową Apple oraz awatarem rewolucji komputerowej. Wraz z niezwykłym sukcesem ...\nWspółczesne organizacje ulegają ciągłym przekształceniom, aby trwać i rozwijać się w dynamicznym otoczeniu, muszą charakteryzować się dużą elastycznością i zdolnością adaptacji do nowych warunków. Owa permanentna zmiana jest dziś wyzwaniem dla organizacji, jednak przede wszystkim, dla jej najcenniej...\nPoniżej prezentujemy fragment książki autorstwa Zdzisław Piątkowski\n© Copyright by Zdzisław Piątkowski, 2007\nebook ISBN 978-83-7386-855-7\ntel. 22 826-25-43 faks 22 826-25-47\nOsoby i akcja książki są zmyślone.\nWszelkie podobieństwo z jakąś żyjącą lub zmarłą osobą jest tylko sprawą przypadku.\n1. Zapadał październikowy zmrok. Północno-wschodni wiatr przynosił do okna zapachy spalin. Czoło miałem przylepione do szyby i spoglądałem w dal. Widziałem, jak drzewa rosnące nad rzeką, wyłaniały się w szarogranatowej poświacie.\nOderwałem się od szyby i skierowałem ku bocznej ścianie pokoju. Włączyłem telewizor i spojrzałem na zegar, którego wskazówki były rozwarte, niby mewa przechylająca się pod wiatr. Po chwili przyszedł ze swojego pokoju syn, który czekał na przyjście matki. Dla niego wyczekiwanie na jej powrót stało się katorgą. Nie mogłem znieść jego zewnętrznych objawów tęsknoty.\nRozległo się trzykrotne dzwonienie do drzwi. Syn otworzył i pocałowali się. Ruszył przed nią korytarzem, gdy usłyszałem, jak żona mówiła:\n– Dlaczego dzieciak nie przebrał się jeszcze, tylko jest w ubraniu, w którym jutro pójdzie do szkoły! Nie mogę wciąż prać tego wszystkiego. Uszanujcie moją pracę. Dlaczego on tylko ogląda telewizję, zamiast odrabiać lekcje?! Dlaczego ty mu na to pozwalasz!?\n– Przed chwilą odrobił, więc o co ci chodzi!?\nCzułem chłód, zwielokrotniony przez szybkość wiatru w labiryncie ulic, który wniosła żona. Nie słuchałem co dalej mówiła, tylko podszedłem do okna. Wzrok skierowałem przez szybę, gdzieś ponad dachami budynków, ku ciemnoniebieskiemu niebu.\nNoc była jako mocniejsza intensywność świateł okien, ulicznych latarni oraz reflektorów samochodowych. Myślałem o ciałach niebieskich, które zapowiadały nadejście nocy: Księżyc i prawie że niewidoczne gwiazdy. Szukałem w pamięci dla określenia absolutnej ciemności, innych ciał niebieskich, i nie mogłem ich znaleźć. Bez logicznego związku, przypomniałem sobie, jak jechaliśmy z żoną tramwajem. Nie pamiętałem, dlaczego powiedziałem: „Śmierć wszystkich zrównuje”. Żona odparła: „Jeśli jest życie po życiu, to nie sądzę, aby i tam papież był równy żebrakowi! To jest niemożliwe!”. Powiedziała to tak sugestywnie, że nie zaoponowałem.\n– Nikt nie wie, jak tam jest – rzekłem do siebie.\nPonownie oparłem czoło o szybę. Ujrzałem kobietę z dzieckiem, którzy przechodzili przez ulicę, ni to biegnąc, ni to podskakując. Widziałem jeszcze tramwaj i grupkę ludzi na przystanku. W to wszystko wcinała się myśl, która od pewnego czasu tkwiła w mojej świadomości.\nPostanowiłem amputować obsesję.\n2. Nazajutrz, kiedy żona była w pracy, a syn w szkole, wyszedłem z mieszkania. Patrzyłem na miasto przez pryzmat obsesji. Przy kiosku z gazetami jakiś stary facet, stojący nieruchomo z rękami w kieszeniach, patrzył jak go mijałem i przechodziłem na drugą stronę ulicy.\nPrzeszedłem boczną uliczką w kierunku skrótu, który prowadził do celu. Doznawałem wrażenia, że to wszystko się powtarzało, że już raz to przeżyłem i muszę przeżyć znowu… Czas mijał. Uczucie niepokoju wciąż tkwiło we mnie. Minąłem jeszcze zakład fryzjerski, dwa gabinety dentystyczne, kilka kolejnych wystaw sklepowych i znalazłem się na miejscu.\nZapłaciłem za usługę i usiadłem na krześle. Oparłem głowę o ścianę i na pół przymknąłem oczy. Kątem oka zobaczyłem na okładce czasopisma leżącego na stoliku, fragment kolorowej sceny miłosnej. Zza drzwi dochodziły głosy. Zaintrygowały mnie strzępy rozmowy.\nOtworzyły się drzwi. Ukazała się niezbyt wysoka kobieta. Była ubrana w skórzaną, krótką kurtkę i obcisłe dżinsy oraz długie buty. Miała proporcjonalną twarz oraz niebieskie oczy. Wyniosła z sobą specyficzny zapach. Za nią ukazał się wysoki, brodaty mężczyzna, w którego pulchnej twarzy, ujrzałem dymnoniebieskie, ruchliwe oczy. Zaprosił mnie do gabinetu.\nNastąpiły rutynowe pytania i czynności. Przygotowanie do badań trwało krótko. Nagle mężczyzna oderwał badawcze oczy od komputera i zwrócił je ku mojej twarzy. Łuki jego warg uśmiechały się wraz z krawędziami białych, połyskujących zębów, kiedy spytał:\n– Dlaczego lekarz skierował pana na badania?\n– Czasami odczuwam bóle z prawej strony brzucha, lecz lekarz nic nie stwierdził. Poprosiłem go dla uspokojenia siebie, o skierowanie na USG jamy brzusznej.\n– No dobrze, zobaczymy… w górnej części prawej nerki są zmiany…\n– Może kamyki?\n– Nie, kamyki tak nie wyglądają… nerka będzie musiała być leczona, a nawet usunięta…\n– Wszystko na to wskazuje… ale usuną panu nerkę, i jeszcze będzie mógł pan pożyć. Znam osoby, które z jedną nerką są w znakomitej formie.\n– Mój ojciec też miał nowotwór prawej nerki, którą mu usunięto. Niedługo potem nastąpiły przerzuty i szybko się zabrał.\nLekarz wykonał gest sygnalizujący chęć przerwania dialogu i patrząc w komputer, przystąpił do opisu wyników badań.\n– Na szczęście dla pana, w pozostałych narządach nie stwierdzam zmian – rzekł lekarz.\nDoznawałem wrażenia, że to wszystko, czego się obawiałem, przyjęło realny kształt. Lekarz przekazując mi opis przeprowadzonych badań, powiedział:\n– Niech pan szybko idzie do urologa, ale na przyjęcie do niego długo się czeka. Najlepiej pan zrobi, jak z tym wynikiem zgłosi się do szpitala.\n– Żebym wiedział, że jestem chory, nie zmieniałbym pracy. Przeszedłem na uczelnię… taka ciekawa praca ze studentami…\n– Niech pan zostawi pracę! Najważniejsze jest ratowanie życia!\n– No dobrze… – i podniosłem torbę z podłogi.\n– Pan się pomylił – rzekł lekarz. – To moja torba.\n– Przepraszam! Przez to wszystko, tracę głowę.\n– Nie szkodzi. Niech się pan uspokoi i nie denerwuje.\nWyszedłem szybko z jego gabinetu. Po chwili znalazłem się w korytarzu, w którym był półmrok. Kiedy wyszedłem na zewnątrz, oślepiło mnie światło dnia i zobaczyłem ulicę, a wzdłuż niej domy i ich okna, nad którymi były białe obłoki i bladobłękitne niebo. Czułem się zagubiony między tym niebem a sekwencjami zdarzeń ulicy. Zapach spalin jadących samochodów i autobusów, zgrzyt tramwajów pędzących po torach oraz zmęczenie po badaniach – wszystko to razem – zmąciło mi wzrok i myśli. Zrozumiałem, że straciłem wewnętrzną równowagę oraz radość z codziennego życia. Wydawało mi się, że słyszałem tylko własne, złowieszcze i zrezygnowane krzyki.\nI była to, jakby smutna melodia o bilecie w jedną stronę…\n3. Wróciłem do domu. Myślałem, stało się to zbyt nagle, abym mógł wydać jakiś sąd. Czułem się tak, jakbym utracił łączność między dniem wczorajszym i dzisiejszym, dzisiejszym i jutrzejszym…\nZatelefonowałem do żony.\n– Co się stało? – spytała żona.\n– Właśnie wróciłem od lekarza, gdzie zrobiono mi badania USG narządów jamy brzusznej.\n– Ano tak. W górnej połowie prawej nerki jest rak. Wielki jak pięść! – Zaniepokoił mnie brak reakcji żony.\n– Halo! Jesteś tam? – spytałem.\n– Tak! Tak! Słucham cię, cały czas…\n– Trzeba jak najszybciej iść do szpitala, żeby usunęli mi chorą nerkę. Innego wyjścia nie ma. Im szybciej, tym lepiej.\n– Tak się nie poddawaj jego sugestii. Najlepiej będzie, jak powtórzysz sobie badania u innego lekarza.\n– Myślę, że tak trzeba będzie zrobić.\nRozmawialiśmy jeszcze przez chwilę. Po czym pożegnaliśmy się i odłożyliśmy słuchawki. Siedziałem na krześle zupełnie nieruchomo. Zbierałem w ustach ślinę i połykałem. Gdy powtórzyłem to kilka razy, ślina stała się lepka jak klej i utkwiła w gardle. Wpatrując się w okno, ujrzałem przed sobą abstrakcyjny i zagadkowy widok… Od której strony miałem zacząć, do diabła, rozwiązywanie tego problemu, pełnego niewiadomych. Ze zmęczenia i rozmyślań świadomość moja stała się nieświadomością.\n4. Mijały dni. Zachowywałem się tak, jakby nic się nie stało. Nie przejmowałem się, skoro czułem się doskonale. Nawet tego wieczora, kiedy wracałem z wykładów, czułem się lepiej niż kiedykolwiek.\nBył to piękny, jesienny wieczór, ciepły nad miastem, wilgotny nad rzeką. Niebo było ciemne na zachodzie, a światła niezliczonych okien świeciły słabo. Szedłem prawą stroną ulicy. Widać było, jak przez przeszklone ściany, połyskiwało wnętrze dworca kolejowego. Ludzi było mało: miasto oglądało telewizję. Spojrzałem ku gwiazdom, które błyszczały nad szeroką ulicą, niemal przyćmione świetlnymi reklamami. Byłem zadowolony, ponieważ zostałem dowartościowany przez studentów. Delektowałem się ciszą i pięknem wieczoru oraz miastem w nocy.\nWszedłem w wąską uliczkę, pustą o tej porze. Gwiazdy było widać przelotnie pomiędzy jedną a drugą latarnią. Przechodząc naprzeciw stacji paliw, czułem jak poczucie swej wartości, wypełniało mi świadomość. Przeżycie, które odzwierciedlało się na mojej twarzy wydawało mi się wspaniałe. Kiedy miałem przejść na drugą stronę ulicy, rozległ się za mną krzyk. Zdumiony odwróciłem się gwałtownie, ale nie było nikogo. Przyspieszyłem kroku i znowu usłyszałem krzyk za plecami, jak gdyby dochodził z okna budynku, który minąłem. Szedłem coraz szybciej. Krzyk ucichł, ale słyszałem go jeszcze wyraźnie za sobą, idący znikąd. Jednocześnie poczułem, że byłem spocony od stóp do czaszki, a serce biło mi szybko. W nie do opisania strachu pomyślałem, zostanę pozbawiony życia, w którym byłem szczęśliwy. Niebo chmurzyło się na wschodzie i gwiazdy znikały jedna po drugiej. Szybkim krokiem wracałem do domu…\n5. Wszedłem do mieszkania.\n– Co tak późno wracasz? – spytała żona. – Syn nie mógł się ciebie doczekać i cały czas płakał.\n– Przecież przez sześć godzin pracowałem gardłem – odparłem. – A ostatni wykład i tak skróciłem.\n– Nigdy nie rób tego, bo jeszcze z uczelni cię wyrzucą.\n– Na razie nie mam powodów do obaw. A gdzie dzieciak?\n– Śpi już.\nZajrzałem do syna i słysząc jego spokojny oddech, poprawiłem na nim kołdrę i wyszedłem. Rozebrałem się i wziąłem prysznic. Wycierając się, wyszeptałem: „Nie, to niemożliwe, to nie może być to…”.\nNiedługo potem leżałem w łóżku, ale nie mogłem usnąć. Wydawało mi się, jakby zbliżała się śmierć, niby nałożone na siebie obrazy: abstrakcyjna śmierć, a w niej grobowiec zmarłego ojca. Ale ta śmierć nie była moją śmiercią, nawet jeśli jej niewyczuwalny zapach emanował z domniemanego nowotworu na prawej nerce.\nMiałem wrażenie, że to było jak koszmarny sen, a jednocześnie syn powracał w mej świadomości, jak gdyby dopingował mnie do zmiany kierunku mego przeznaczenia.\nNadal leżałem i nie mogłem zasnąć. Grał telewizor, ale dźwięk był przyciszony. Jakiś facet w krawacie o dużej łysinie wypowiadał się o „pokoleniu moralności”. Nie trafiało mi to do przekonania.\nZadzwonił telefon, który odebrała żona.\n– Do ciebie – powiedziała, przekazując mi słuchawkę.\n– Słucham? – rzekłem i wstałem z łóżka.\n– Dobry wieczór, panie doktorze, mówi Maciek Pasztowt. Nie przeszkadzam?\n– Skądże znowu. Przecież czekam na pański odzew.\n– I co pan załatwił?\n– Wszystko, co należało zrobić! Jutro jesteśmy umówieni o dwunastej z dyrektorem Instytutu.\n– Świetnie! W takim razie jutro o pół do dwunastej jestem przed pańskim domem.\nOdłożyłem słuchawkę. Nie byłem w stanie się poruszać ani oglądać telewizji.\n– Co on chciał? – spytała żona.\n– Dzwonił w sprawie założenia uczelni – odrzekłem. – Jutro w tej sprawie mamy spotkać się z dyrektorem Instytutu.\n– Daj sobie spokój z tym biznesmenem od siedmiu boleści!\n– Ostatecznie właściciel sieci parkingów i restauracji.\n– Rzeczywiście restauracji, do których zaglądają kloszardzi! Cha! Cha! Ty już mi nie mów o tych biznesmenach… już ja znam ich wartość!\n– No, tak. Myśli, że jak dzięki mnie został inżynierem, to jeszcze raz po moich plecach dojdzie do godności rektora. Ale na razie nic nie tracę, więc można spróbować. Nic się nie stanie, jak pojedziemy i niezobowiązująco porozmawiamy.\n– Przestań! Zamiast tracić czas na walkę z wiatrakami, to lepiej weź się za pisanie habilitacji. Rób to, z czego będziesz miał chleb. Przedtem też biegałeś po schodach Konfederacji Polski Niepodległej, i pisałeś jej posłom-osłom ekspertyzy, i nic z tego nie miałeś. A gdybyś nie rozmieniał się na drobne, to już dawno napisałbyś i obronił habilitację, i byłbyś profesorem! Byłbyś kimś! A tak!?\nPomyślałem, z jaką pewnością to powiedziała. Przez chwilę widziałem ją inną. Widziałem jak jej niebieskie cienie pod oczyma powiększają się, a policzki zapadają i różowieją. To była twarz doradcy. Dojrzeć doradcę w żonie, oznaczało zrezygnować z utopijnych pomysłów. Westchnąłem tylko, i z powrotem położyłem się do łóżka.\nLeżałem bezsennie, a moje myśli gnały jak szalone. Potem nie mogłem się powstrzymać i zacząłem myśleć o synu i żonie, i wszystko poza tym zniknęło. Myślałem, jak odejdę raz na zawsze, to będzie im ciężko w życiu. Nagle pomyślałem, może nie będzie tak źle jak sądziłem. Poczułem ulgę i leżałem słuchając zgrzytu tramwajów, które przejeżdżały ulicą. Wreszcie usnąłem.\n6. Obudziłem się, kiedy syna i żony nie było. Miałem kilka dni wolnych od wykładów, więc poczułem się cudownie. Usłyszałem, że na korytarzu koś się awanturował. Nadstawiłem ucha i wydawało mi się, że słyszałem znajomy głos. Włożyłem szlafrok i podszedłem do drzwi. Dozorca coś mówił przy zsypie. Był bardzo rozzłoszczony. Dosłyszałem, że jeden z mieszkańców powiedział: skurwysynów można zabijać jak szczury, bez uprzedzenia!\nPrzestałem nasłuchiwać. Zrobiłem sobie poranną toaletę. Zjadłem na śniadanie zupę mleczną, a potem czytałem „Podróż do kresu nocy”.\nZatelefonował Maciek, czeka przed moim blokiem. Szybko się ubrałem, wziąłem torbę, którą zawiesiłem na ramieniu i wyszedłem. Patrzyłem na drugą stronę ulicy, gdzie budki z artykułami spożywczymi i owocowo-warzywnymi wybiegały do skraju chodnika. Obok jednej z nich, ktoś zamachał do mnie ręką. Nie mogłem dojrzeć, kto to taki, ponieważ byłem krótkowidzem. Nie nosiłem okularów, gdyż wstydziłem się oraz mnie postarzały. A i tak wyglądałem na więcej lat niż miałem. Podszedłem bliżej i rozpoznałem Maćka. Kiedy zbliżyłem się do niego, przywitaliśmy się. Podczas krótkiej wymiany zdań, patrzyłem mu w oczy, które wydawały się zupełnie płaskie.\nJechaliśmy do Instytutu z półgodzinnym opóźnieniem na skutek spraw, które Maciek musiał jeszcze załatwić z dwoma podejrzanymi typami. Patrzyłem na ulicę. Długie szeregi samochodów rysowały się w świetle dnia. Na ulicy równoległej do parku pokazała się karetka pogotowia na sygnale. Chmurzyło się znowu. Pod drzewami w parku było ciemno. Na samym końcu ulicy odbiliśmy od ronda w prawo i wjechaliśmy na most. Poniżej płynęła rzeka. Była wezbrana od deszczu, czarna i gładka. Wzdłuż jej brzegów ciemniały drzewa. Przyglądałem się temu widokowi. Maciek prowadził samochód i patrzył przed siebie. Było mi przyjemnie, że coś się działo, i że jechaliśmy nadać realny kształt iluzjom.\nMaciek oderwał rękę od kierownicy i podrapał się w tył ogolonej głowy, mówiąc:\n– W rozmowie z nimi, musimy się tak zabezpieczyć, abyśmy potem przez nich, kiedy będzie założona uczelnia, nie zostali odstawieni na boczny tor.\n– Panie Maćku, mamy przygotowany scenariusz, który w rozmowie z nimi, przedstawimy. Zobaczymy wtedy, co z tego wyniknie. Jedno jest pewne, że bez udziału Instytutu nie założymy uczelni.\n– To jest fakt. Ale chciałbym, żeby pan był rektorem. A ja prowadziłbym sprawy finansowo-administracyjne.\n– Zobaczymy. Wszystko to będzie zależało od tego, jak już wielokrotnie mówiłem, jaki obrót przyjmie rozmowa z dyrektorem Instytutu.\nMaciek charknął i wypluł flegmę przez uchyloną szybę w samochodzie. Wciąż analizowaliśmy problem, wielokrotnie się powtarzając. Mieliśmy jeszcze kłopoty z odszukaniem Instytutu, więc błądziliśmy w labiryncie ulic. Byłem śmiertelnie zmęczony. Czułem jak strużki potu spływały mi po plecach, a koszula była mokra. Nagle przeraziłem się, że może nowotwór na nerce się uaktywniał. W końcu dojechaliśmy. Dyrektor był już umówiony z inną osobą, na którą czekał. Poprosił nas na moment do swego gabinetu. Po czym z chłodną, pełną ciekawości wyższością, patrząc na nas, powiedział:\n– Powiedzcie panowie coś o sobie, kim jesteście?\n– Przecież Owdziak panu mówił o nas – odparłem zaskoczony.\n– Tak, referował mi kwestię możliwości nawiązania współpracy z uczelnią.\n– To jeden z możliwych wariantów przyszłych działań – powiedziałem. – Teraz wychodzimy z inną propozycją. Ja wykładam na uczelni, a kolega jest biznesmenem z kapitałem, który chciałby zainwestować w proponowanym przedsięwzięciu, które myślę, że z panem dyrektorem podejmiemy do realizacji.\nNagle poczułem wirowanie w głowie i czułem, że za moment zemdleję. Siłą woli próbowałem z tym walczyć. Ale nie mogłem przezwyciężyć słabości, więc przeprosiłem i wyszedłem do toalety. Wsadziłem głowę pod kran z zimną wodą, ale nic nie pomagało.\nWróciłem z powrotem i siadając w fotelu, powiedziałem, że słabo się czuję.\n– Zaraz będzie tu docent z Akademii Medycznej, więc na pewno coś panu pomoże – rzekł dyrektor.\nPo chwili zjawił się on i natychmiast zajął się mną. Pot zalewał mi oczy i kapał z czubka nosa.\n– Ale pan blady, doktorze – rzekł Maciek do mnie.\nNie chciałem, mimo nieprzemożonej chęci, zamknąć oczu. Nie wolno mi tego zrobić, myślałem. Sądziłem, że mój opór pozwoli mi przezwyciężyć słabość.\nDocent podejrzewał zawał serca, więc skierował mnie do Akademii. Wcześniej przedzwonił do jednego z lekarzy, że przyjdzie facet z podejrzeniem zawału. Dyrektor chciał, żeby zawiózł mnie jego kierowca. Nie zgodziłem się, mówiąc że zrobi to Maciek.\nKiedy jechaliśmy do Akademii, czułem się fatalnie.\n– Panie Maćku, przedzwoni pan do żony w pracy, i powie jej co się stało oraz żeby odebrała syna ze świetlicy w szkole.\n– Pan się nie martwi, doktorze. Wszystko załatwię. Tylko spoko!\n– Niech pan to zrobi, bo ze mnie już nic nie będzie.\n– Wszystko będzie dobrze, zobaczy pan. Jeszcze założymy uczelnię. Głowa do góry!\nSpojrzałem na prawą stronę ulicy, by zorientować się, gdzie byliśmy.\n– Panie Maćku, łapią mnie wymioty – powiedziałem nagle.\nMaciek zatrzymał, na ulicy w ruchu, samochód i pobiegł do bagażnika po torebkę plastykową. Po chwili dojrzałem jakby we mgle blade światło nad głową. I leżałem na rozłożonym siedzeniu w samochodzie, obok kałuży wymiotów.\nKiedy zajechaliśmy, na rozłożonym siedzeniu, wyglądałem jak karp na stole. Słyszałem tylko głos Maćka: „Człowiek z zawałem serca! Szybciej! Lekarza, szybciej!”. Nikt nie reagował. Wreszcie zjawiły się białe kitle. Potem jak na ekranie w kinie, tylko w zwolnionym tempie, prowadzono ze mną wywiad: dlaczego tu trafiłem, kto mnie skierował, co mi dolega… No i badania specjalistyczną aparaturą. Na szczęście dla mnie, nie stwierdzili zawału serca. Po badaniach jeden z lekarzy zapytał mnie:\n– Dobrze, i myślę, że tu nie zostanę.\n– Już pan został.\nDługo szukano mi pokoju z wolnym łóżkiem. W końcu dostałem swoje miejsce. I znowu to samo, tylko z innym lekarzem: jak?, co?, gdzie?, dlaczego? I pobrano mi krew na badania.\nWciąż nie mogłem się pogodzić z tym, że tu trafiłem. Wyczerpany i zmęczony zasnąłem. Kiedy się obudziłem, poczułem się lepiej. Postanowiłem stąd wyjść. Opuściłem Akademię Medyczną, pomimo protestu lekarza, na własną prośbę.\nTaxi wróciłem do domu.


Teraz jest 18 maja 2021, 11:49\nDział zablokowanyOdpowiedz Strona 5 z 41 [ Posty: 406 ]\nPrzejdź na stronę Poprzednia strona 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ... 41 Następna strona\nNapisane: 12 wrz 2012, 20:51\nDołączył(a): 20 gru 2011, 00:36\nGra w: Skyrim, Wiedzmin 2, Dragon Age, BFME2, Dark Souls\nTo prawda, że obydwie strony były wyczerpane wojną ale Dominium nakładem pieniędzy i czasu mogło w znacząco krótszym okresie stworzyć kolejną armię i zetrzeć Cesarstwo. O tym, że Imperium aktywnie zbroi się pod nosem Aldmerów nic nie wiem. Gdzie była taka informacja?\nNapisane: 12 wrz 2012, 20:52\nDominium niemogło szybko stworzyć nowej armii, ponieważ niemiało obywateli. Jak już było napisane, zabijają oni 9 na 10 noworodków. Polecam książkę "Wielka Wojna"\nNapisane: 12 wrz 2012, 21:27\nPragnę zaznaczyć tylko że wbrew pozorom nie popieram Ulfrica... ale i nie jestem jego wrogiem.\nPrzeróżne argumenty na obronę Ulfricka daję w zasadzie na próbę rozpatrzenia wszystkich za i przeciw. Do Ulfricka mam mieszane uczucia. Z jednej strony mi jego postawa imponuje, z drugiej wiele rzeczy mi się nie podoba.\n@Amandir, o tych dzieciach było w Wielkiej Wojnie? A nie aby raczej w "Narastające zagrożenie"? Nie czytałem póki co i tego i tego, ale to "narastające zagrożenie" opisuje aldmerski reżim na Summurset. O tym już kiedyś czytałem gdzieś na forum, o tych dzieciach.\nW zasadzie Ulfrick/Cesarstwo z Dominium wojnę mają wygraną, jeśli chodzi o zasoby ludzkie.\nNapisane: 12 wrz 2012, 21:30\n"Wielką wojnę" Podałem jako ogólny zarys konliktu;)\nNapisane: 12 wrz 2012, 22:00\nOk, przyznam, że "Wielką Wojnę" jak i inne książki ze Skyrim czytałem kilka miesięcy temu więc nie wszystko pamiętam. Jednak jeśli obydwie strony konfliktu były równie poszkodowane to dlaczego Konkordat okazał się tak niekorzystny dla Imperium? I dlaczego mówi się, że tylko on uratował Cesarstwo przed całkowitym upadkiem?\nNapisane: 12 wrz 2012, 23:19\nJednak jeśli obydwie strony konfliktu były równie poszkodowane to dlaczego Konkordat okazał się tak niekorzystny dla Imperium?\nSzczerze mówiąc sam tego do końca nie rozumiem, choć podejrzewam, że wina leży po stronie cesarza, który, choć jest świetnym taktykiem, musi być nienajlepszym dyplomatą. Na pewno dało się wytargować lepsze warunki - dlaczego przyjęto akurat takie nie wiem.\nI dlaczego mówi się, że tylko on uratował Cesarstwo przed całkowitym upadkiem?\nNie byłbym tego pewien, Dominium może (aczkolwiek bardziej prawdopodobne jest, że jednak go nie ma) mieć asa w rękawie w postaci nigdy niewykorzystanego potencjału Khajitów, no i też Bosmerów. Obie te rasy nie są przyzwyczajone do regularnych armii, a ci drudzy w dodatku nie mają zbyt dużo powodów do popierania Dominium, ale taka możliwość istnieje. Co do Ulfrika - jak dla mnie podzielone na pół, zmęczone wojną domową Skyrim nie jest wcale taką dobrą bazą ludnościową, Cesarstwo ma tę przewagę, że ma jeszcze bogate Cyrodill i Wysoką Skałę.\nBTW - dla wszystkich którzy myślą, że Cesarstwo to jest tylko marionetka Thalmoru, kontrola, sterowanie itp. - popatrzcie sobie jak się kończy ,,Wielka wojna", a potem zerknijcie kim był jej autor\nNapisane: 13 wrz 2012, 09:37\nOczywiście, że po pokonaniu Aldmeru kult Talosa zostałby przywrócony. Inną kwestią jest to, czy i kiedy do tego pokonania dojdzie. Kiedy Cesarstwo gra na czas, Thalmor działa i to nie koniecznie zbrojnie. Myślę, że działa przede wszsystkim psychologicznie. Na początku wmawia wszystkim, że Talos nie był bogiem. Niby nic takiego, ale diabeł zawsze tkwi w szczegółach. Najpierw ludzie uwierzą, że Talos nie był bogiem, bo przecież tak twierdzi Cesarstwo, któremu chcą być wierni. Później uwierzą, że Thalmor jest organizacją strzegącą porządku, bo przecież Konkordat Bieli i Złota musi być słuszny. Wtedy nie będą chcieli walczyć już ze swoimi wybawcami. W końcu uwierzą, że Aldmerzy są stworzeni po to, by nimi rządzić, a kiedy Thalmorczycy zrobią z nich niewolników i zaczną ich gnębić, nie będą wstanie się zbuntować, ponieważ przez wieki byli im posłuszni i poddaństwo weszło im w krew.\nCo do boskości Talosa, to bezkonkurencyjnym dowodem na nią jest to, że w Oblivionie krew Talosa otworzyła przejście do Raju Mankara Camorańskiego, więc musiała być krwią boga. Idea Dziewiątego Bóstwa polega na tym, że każdy śmiertelnik, nieważne człowiek, czy elf, może dążyć do doskonałości i poprzez swoje chwalebne i prawe czyny stać się bogiem. Idea Cesarstwa polega właśnie na tym, by dostrzegać tą szczyptę boskości w każdej osobie. Jeśli zaś Cesarstwo skazuje na śmierć kogoś, kto jedynie ukradł konia, albo kogoś, kto po prostu przechodził sobie zbyt blisko grupy Grmowładnych, to jest to dowodem na to, że prawdziwego Cesarstwa już nie ma.\nNapisane: 13 wrz 2012, 12:14\nhalmor działa i to nie koniecznie zbrojnie. Myślę, że działa przede wszsystkim psychologicznie. Na początku wmawia wszystkim, że Talos nie był bogiem. Niby nic takiego, ale diabeł zawsze tkwi w szczegółach. Najpierw ludzie uwierzą, że Talos nie był bogiem, bo przecież tak twierdzi Cesarstwo, któremu chcą być wierni.\nPopatrz sobie na Skyrim - tam dosłownie wszyscy wierzą w Talosa, i u Gromowładnych, i u Cesarstwa, jak chociażby Elsif i Rikke. Są oczywiście takie kwiatki jak Erikur, ale powiedz mi szczerze - czy gdyby kult Talosa byłby oficjalny to czy przestałby być takim skur...czybykiem? Wiara w Talosa nie może zostać ot tak wyrugowana, prześladowania Thalmoru jeśli już to ją raczej wzmacniają niźli osłabiają, tak jak prześladowania Cesarstwa Rzymskiego względem pierwszych chrześcijan.\nPóźniej uwierzą, że Thalmor jest organizacją strzegącą porządku, bo przecież Konkordat Bieli i Złota musi być słuszny. Wtedy nie będą chcieli walczyć już ze swoimi wybawcami.\nEmm, popatrz sobie po raz kolejny na Skyrim. Dwie rzeczy łączą prawie wszystkich Nordów, niezależnie od sympatii politycznych - wiara w Talosa i nienawiść do Thalmoru. Przez te 20 lat Dominum robiło wszystko, żeby tylko obrzydzić się mieszkańcom Cesarstwa, nie spotkałem żadnego przedstawiciela ras ludzkich będącego zwolennikiem Thalmoru.\nW końcu uwierzą, że Aldmerzy są stworzeni po to, by nimi rządzić, a kiedy Thalmorczycy zrobią z nich niewolników i zaczną ich gnębić, nie będą wstanie się zbuntować, ponieważ przez wieki byli im posłuszni i poddaństwo weszło im w krew.\nPrzez wieki? Wieki? Przecież wojna to jest kwestia lat, zapewne w niedługi czas po zakończeniu wojny domowej, żeby Skyrim nie zdołało się zjednoczyć i zaleczyć rany po wojnie. No i apeluję po raz drugi - zobacz sobie co jest napisane na końcu ,,Wielkiej wojny", a potem zerknij na autora książki, posłuchaj też co mówi Tullius po zwycięstwie nad Gromowładnymi. Nikt w całym Cesarstwie nie ma złudzeń, że następna, decydująca wojna z Dominium jest blisko, a ty rysujesz perspektywy jakiejś wiekowej podległości\nCo do boskości Talosa, to bezkonkurencyjnym dowodem na nią jest to, że w Oblivionie krew Talosa otworzyła przejście do Raju Mankara Camorańskiego, więc musiała być krwią boga.\nOdsyłam do koncepcji Shezarrines oraz postów Micheala Kirkbride'a na Imperial Library.\nIdea Cesarstwa polega właśnie na tym, by dostrzegać tą szczyptę boskości w każdej osobie. Jeśli zaś Cesarstwo skazuje na śmierć kogoś, kto jedynie ukradł konia, albo kogoś, kto po prostu przechodził sobie zbyt blisko grupy Grmowładnych, to jest to dowodem na to, że prawdziwego Cesarstwa już nie ma.\nBo co - przechodziło gorszy okres? Cesarstwo było rządzone uż przez szaleńca, grupę wyznawców daedr, mag bitewny przejął w nim władzę, było atakowane przez hordy daedr, walczyło w kryzysie sukcesyjnym z nekromantką - wtedy też Cesarstwa nie było? To, że jakość państwa, a więc też jego systemu prawnego spada wraz z osłabieniem jego struktur - to jest rzecz ogólnie znana. Nie widzę jednak powodu dla którego Cesarstwo nie dałoby się zreformować. Należy się tylko uporać z podstawowym zagrożeniem dla ciągłości państwowości Cesarstwa jakim jest Thalmor i droga wolna.\nNapisane: 13 wrz 2012, 12:28\nOtóż to, dla dobra Cesarstwa trzeba się uporać z Thalmorem, a nie kajać się przed nim na kolanach. Co do Skyrim, masz rację, że tutaj niemal wszyscy jeszcze przed wojną domową wyznawali Talosa i nienawidzili Talmoru i właśnie te czynniki stanowiły punkty zapalne dla Gromowładnych.\nMożna to wyczytać z ekranów ładowania Skyrim jaki i wielu źródeł i opracowań typu Wikia itp.\nSam Thalmor nazywa "Wielką Wojnę" "Pierwszą wojną z Cesarstwem", więc kolejne są na pewno planowane. Niepokojące jest tylko to, że po ewentualnym stłumieniu buntu Gromowładnych Nordowie (a przynajmniej ich duża część) mogą odwrócić się od Imperium tak jak zrobili to Redguar'zy po podpisaniu Konkordatu.


Brodzik konglomeratowy prostokątny GoodHome Limski 120 x 80 cm - Brodziki - Castorama\nKod: 514175 Porównaj Do porównania\nBrodzik z kolekcji Limski spełni w łazience zarówno funkcje praktyczne, jak i dekoracyjne. Produkt jest płytki, dzięki czemu będzie świetnie pasował do nowoczesnych aranżacji. Powierzchnia brodzika jest perforowana, dzięki czemu posiada właściwości antypoślizgowe. Produkt został wykończony w białym kolorze, który będzie się dobrze prezentował w większości wnętrz.\nWaga brutto 42.1 kg\nNr referencyjny WBPRO_00071\nPrezentowany brodzik z kolekcji Limski to element wyposażenia łazienki, który świetnie sprawdzi się w nowoczesnych aranżacjach. Produkt posiada asymetryczny kształt, co pozwoli podkreślić modny charakter łazienki. Brodzik jest płytki, dzięki czemu optycznie powiększy pomieszczenie. Produkt wykonano z konglomeratu marmurowego, który pozostaje wytrzymały na uszkodzenia – dlatego też produkt zachowa pierwotny wygląd i posłuży Tobie i Twoim domownikom przez długi czas. Perforowana powierzchnia produktu zwiększa bezpieczeństwo jego użytkowania – podczas wychodzenia spod prysznica nie musisz się już obawiać nieprzyjemnego poślizgnięcia. Brodzik został wykończony w białym kolorze, który jest uniwersalny i pasuje do większości łazienek.


Krajowy Zasób Nieruchomości: planujemy budować 10 tys. mieszkań rocznie. Uczyniłoby to nas największym deweloperem w Polsce - Bankier.pl\nNieruchomościKrajowy Zasób Nieruchomości: planujemy budować 10 tys. mieszkań rocznie. Uczyniłoby to nas największym deweloperem w Polsce\nKrajowy Zasób Nieruchomości: planujemy budować 10 tys. mieszkań rocznie. Uczyniłoby to nas największym deweloperem w Polsce\nW ramach programu Społecznych Inicjatyw Mieszkaniowych planujemy budować nawet 10 tys. mieszkań rocznie, co uczyniłoby nas największym deweloperem w Polsce. Za kilka lat jest to całkowicie realne - powiedział PAP Arkadiusz Urban, prezes Krajowego Zasobu Nieruchomości (KZN) w trakcie 5. Edycji Forum Wizja Rozwoju w Gdyni.\nSpołeczne Inicjatywy Mieszkaniowe, w skrócie SIM-y, to realizowany od roku program Krajowego Zasobu Nieruchomości (KZN). KNZ tworzy z gminami spółki, których celem jest budowa mieszkań społecznych o umiarkowanym czynszu.\n„Gminy dostają od rządu na każdą inwestycję 3 miliony złotych, założenie spółki jest dla nich bezkosztowe. To szczególnie ważne dla gmin małych, średnich. Znam takie, które mają 10-milionowe budżety i nie są w stanie posiadać żadnej spółki gminnej, nie mówiąc już o budowaniu mieszkań” - mówił Arkadiusz Urban, prezes KZN.\nWedług niego program przeciwdziała depopulacji i służy zrównoważonemu rozwojowi. Mieszkania budowane przez SIM-y są dla osób, które nie mają zdolności kredytowej (a takich ludzi jest ostatnio coraz więcej), ale posiadają zdolność czynszową. „Do tej pory osoby te znajdowały się w szarej strefie, bo z jednej strony nie były w stanie wejść w program mieszkań komunalnych, ponieważ zarabiały za dużo, a z drugiej nie mogły dostać kredytu. Jest to więc program idealnie skrojony na dzisiejsze czasy kryzysowe” - tłumaczył prezes Urban.\nAktualnie w ramach Społecznych Inicjatyw Mieszkaniowych KZN tworzy 30 spółek z 350 gminami. „W naszej ocenie to 1/3 możliwości, jakie są do zrealizowania. W projekcie mogłoby wziąć udział 1000, 1200 gmin, a to dałoby łączny wolumen na poziomie 100 tys. mieszkań. W skali roku moglibyśmy budować ok. 10 tys. mieszkań, co czyniłoby nas największym deweloperem w Polsce” - mówił Arkadiusz Urban. Pierwsze inwestycje ruszą jeszcze w tym roku.\nNajemcy SIM będą mogli zamieszkać w lokalu bez konieczności zaciągania wysokiego kredytu. Umowa może jedynie obligować do wniesienia partycypacji w wysokości do 30 proc. kosztów budowy lokalu mieszkalnego, a stawki czynszu mogą być nawet o połowę niższe niż na rynku komercyjnym. Dla najemców istnieje również możliwość zmiany umowy najmu na umowę najmu z dojściem do własności (uzyskanie własności mieszkania w perspektywie 20-30 lat).\nchudopacholek 2022-06-23 08:33\nanty12 2022-06-22 13:03\nRoszczeniowa rodzinka z Ukrainy przyjechała to pewnie dla nich zbuduja. Polacy będą na nich harować\nantek10 2022-06-22 12:09\nPlany makiety. Miszcze w sklejaniu papierowych modeli mieszkań. Juz w hurtowniach papierniczych ruch, zamówienia na klej i tekturę złożone. Jutro zaczynają robote. Razem z chłopakami z Autosanu wykonają plan parti. Naród z partią. PArtia z narodem.\njpelerj 2022-06-22 11:42\nZnowu? Nowe stanowiska do koryta+? Poprzednio z obietnic wyszło tylko dojenie+, czemu teraz ma być inaczej? Będzie turbo dojenie+?\ncarlito1 2022-06-22 21:38\nandregru 2022-06-22 11:06\n"KNZ tworzy z gminami spółki, których celem jest" - obsadzanie spółek swoimi ludźmi z gigantycznymi płacami . Po to są miejskie spółki .


W Wilnie uchodźcy z Ukrainy mogą uzyskać różnego rodzaju pomoc – Kurier Wileński\nStrona główna Społeczeństwo W Wilnie uchodźcy z Ukrainy mogą uzyskać różnego rodzaju pomoc\nWedług danych ONZ z Ukrainy wyjechało blisko 2 mln uchodźców. Ponad 4,5 tys. osób dotarło na Litwę. Połowę stanowią dzieci.\nWedług danych ONZ, od 24 lutego (gdy Rosja rozpoczęła swoją inwazję) do 8 marca z Ukrainy za granicę uciekło przed wojną już blisko 2 mln osób. Ponad połowa z tej liczby trafiła do Polski, około 150 tys. osób uciekło na Węgry, a 100 tys. do Mołdawii. Uchodźców przyjmują także graniczące z Ukrainą Słowacja i Rumunia. Władze Litwy szacują, że naszym kraju jest już ponad 4 tys. uchodźców z Ukrainy.\nPonieważ Ukrainy nie mogą opuszczać z powodu ogłoszonej mobilizacji i powszechnego poboru do wojska mężczyźni w wieku 18-60 lat, większość uchodźców to kobiety i dzieci. Według szacunków UNICEF jedynie osób niepełnoletnich jest wśród uchodźców ok. 500 tys. Przed wojną uciekają nie tylko Ukraińcy. Wśród uchodźców są też obywatele państw trzecich. Są to osoby, które mieszkały na Ukrainie na stałe, zagraniczni studenci oraz imigranci zarobkowi. W sumie wśród uchodźców z Ukrainy odnotowano osoby 138 narodowości, nie licząc ukraińskiej. Wśród opuszczających Ukrainę cudzoziemców są mężczyźni, ponieważ nie obowiązują ich ukraińskie przepisy dotyczące powszechnej mobilizacji. Cudzoziemcy także padają ofiarą rosyjskich ostrzałów w obleganych miastach. W Charkowie w wyniku ostrzału akademika miejscowego uniwersytetu zginęło czterech Chińczyków. Wśród ofiar jest także dwóch Hindusów. Jeden zginął, gdy ostrzelano ulicę w dzielnicy mieszkalnej Charkowa, zaś drugi, gdy wojska rosyjskie zbombardowały Winnicę na zachodzie Ukrainy.\nWojennych uchodźców będzie więcej\nWedług szacunków ONZ to dopiero początek ucieczki cywilów z Ukrainy. W ostatnich dniach masowo uciekali mieszkańcy Odessy, do której zbliża się rosyjska kolumna, a na morzu czekają rosyjskie okręty desantowe. Szacuje się, że jeszcze w marcu liczba ukraińskich uchodźców w sąsiednich państwach może przekroczyć 4 mln. Część z tych osób rusza też dalej, m.in. do Czech, Włoch, Austrii.\nPonad 4,5 tys. uchodźców z Ukrainy dotarło na Litwę\nPierwszych uchodźców przyjęło Wilno\nW kraju zarejestrowano już ponad 4,5 tys. osób, z których większość złożyła wnioski o pozwolenie na czasowy pobyt ze względów humanitarnych, ale nikt nie ubiegał się o udzielenie azylu. Pierwszych uchodźców przyjęło Wilno. Stołeczna wicemer Edyta Tamošiunaitė zaznacza, że miasto już wcześniej przygotowało obiekty zakwaterowania dla uciekających przed wojną mieszkańców Ukrainy.\n— Na ten moment jesteśmy przygotowani do przyjęcia 3 000 uchodźców z Ukrainy. Na ten cel przygotowaliśmy obiekty samorządowe, w których ludzie mogliby zamieszkać. Są to m.in. budynek Domu Opieki przy ul. Grybo czy Centrum kompleksowych usług dla rodzin i dzieci Šeimos slėnis przy ul. Lakštingalų. Opracowujemy różne opcje. Wiele osób, które przybywają do Wilna z Ukrainy, zatrzymuje się u rodziny, u znajomych czy u znajomych znajomych. Teraz pracujemy nad skoordynowaniem udzielanego wsparcia. To jest bardzo ważne w tej chwili — mówi wicemer w rozmowie z „Kurierem Wileńskim”.\nDzieci z Ukrainy kontynuują naukę w stołecznych szkołach\n— Możemy przyjąć około 4 tys. uczniów do naszych szkół. W poniedziałek do stołecznych przedszkoli poszło 3 dzieci oraz ponad 30 uczniów rozpoczęło naukę w stołecznych szkołach. Większość uczniów poszła do placówek edukacyjnych z rosyjskim językiem nauczania, dwoje do polskiej szkoły na Antokolu — informuje Edyta Tamošiunaitė.\nMieszkania dla uchodźców wojennych\nRozmówczyni informuje, że uchodźcom zostaną udostępnione mieszkania samorządowe i nie tylko.\n— Będą mogli też zamieszkać w mieszkaniach, które nieodpłatnie udostępniają wilnianie. W tej chwili mamy szeroką ofertę takich lokali. Jest np. wolne mieszkanie o powierzchni 112 m kw. w centrum miasta, w sumie ponad 100 pozycji. Możemy m.in. udostępnić 10 mieszkań samorządowych przy ul. Šopeno, w bursie przy ul. Nemenčinės plentas 16. Jesteśmy w stanie zapewnić bardzo dobre warunki mieszkaniowe dla tysiąca osób i dobre dla 2 tys. Na wypadek wzrostu zapotrzebowania na mieszkania dla uchodźców rozpatrujemy możliwość zakupu usług hotelarskich. Współpracujemy także prężnie z organizacją pozarządową „Stiprus kartu” — tłumaczy wicemer Wilna.\nAkcja pomocy zyskała duże wsparcie\nEdmundas Jakilaitis, dziennikarz, działacz społeczny, założyciel inicjatywy „Stiprūs kartu” (Silni razem) informuje, że ogłoszona akcja poszukiwania lokali mieszkalnych dla ukraińskich uchodźców od razu zyskała duże wsparcie. „Mieszkańcy Litwy nieodpłatnie udostępnili już setki mieszkań, w których mogłoby zamieszkać około 10 tys. uchodźców wojennych z Ukrainy. Ludzie oferują także usługi transportowe oraz inną pomoc” — zaznacza Jakilaitis.\nCzytaj więcej: „Pomoc Polakom we Lwowie” — akcja Związku Polaków na Litwie\nMiasto oferuje różne formy pomocy\nUchodźcom po przybyciu na Litwę nieodpłatnie będzie świadczona różnego rodzaju pomoc, w tym medyczna. Będą też oni mogli nieodpłatnie korzystać z transportu publicznego. Każdy, kto chce zgłosić swoją pomoc ludziom Ukrainy czy uchodźcom wojennym może to zrobić za pośrednictwem strony Samorządu Miasta Wilna ukraina.vilnius.lt\nMiasto zadba też o dzieci\nWilno angażuje się również w pomoc dzieciom, które uciekły przed wojną. W weekend odbył się pierwszy obóz dla dzieci z Ukrainy, o czym informuje portal stolicy, vilnius.lt. Jak dowiadujemy się, Dom Nauczyciela otworzył podwoje na najmłodszych i gościł ponad setkę pociech wraz z opiekunami. Dla dzieci przygotowane były instrumenty muzyczne i zabawy. Miasto chwali się też, że udało się przeprowadzić nawet lekcję historii, której interaktywna forma przykuła uwagę maluczkich widzów. Widać było, że trudno dzieciom jest odłożyć telefon, w którym mogą znaleźć informację na temat sytuacji na ojczyźnie. Opiekunowie oraz animatorzy starali się jednak zapewnić jak najwięcej spokoju i pozytywnych wrażeń. Przy okazji informację mogli pozyskać również rodzice i opiekunowie na temat podstawowych punktów w mieście.\nCzytaj więcej: Dzień Dziecka w zerówce w Gimnazjum w Rukojniach\nPoprzedni artykułOsoby z niepełnosprawnością na rynku pracy\nNastępny artykułLitwa. Centrum radiacyjne uspokaja, wciąż jest bezpiecznie, jodku potasu zażywać nie trzeba


GeForce 9800 GX2 szybszy od Radeona HD 3870 X2 o 10 procent - Strona 2 - Archiwum tekstów - forum gram.pl\nRozpoczęty przez Gram.pl, Marzec 17, 2008\nKarta ceny nie warta ... Tak jak wszystkie 9xxx.\nJak na razie to ta karta nie prezentuje się najciekawiej. Jednakże nVidia ma przejść na proces technologiczny 55nm pod koniec czerwca i ciekawe, jak wtedy zmieni się sytuacja.\n200euro za 10 procent? Chyba państwu podziękuję.\nA elektrownie dodają do pudełka, cy trzeba kupić ją oddzielnie? Przy takiej różnicy w cenie i pobieranej mocy 10% to żadna różnica.\nNVIDIA GORA!!! :-D\nTest mnie jakoś nie przekonał, a w szczególności niektóre komentarze.\nW teście 3D Mark06 - XP różnice pomiędzy radeonem a geforcem są rzędu 300 pkt co jest ok 2% z średnio 15000 pkt uzyskanych z testu. (Jak ruszam myszką w czasie testów to mam podobne różnice ;), a komentarz do tego "When we move to Windows XP we can actually see the GX2 coming out ahead of the X2 at all resolutions."\nEee.. 10% ?\nTo na pewno nie jest najszybszy GeForce,\nJa tam czekam na testy modelu z blokiem wodnym ;-)\nGF na testach.\nGF EVGA: karta chłodzona wodą (po lewej) oraz karta tradycyjna (po prawej)\nno, tyle że na kartę chłodzoną cieczą będziemy musieli pewnie zapłacić o 200 dolarów więcej ;|\n10%...co to jest..jak i tak człowiek potrzebuje do płynnego oglądania obrazu potrzeba max 25~30 FPS\nŻenada... Lepiej niech programiści wezmą sięza optymalizowanie kodu softu/gier to aż takich mocy nie będzie potrzeba. Ja mam ATIx800GT i jakoś nic mi nie przycina...(może dlatego że gram w to co lubię a nie to co nubki kupują bo modne)\nNa pewno 10% to jest już coś, ale za pół roku już będzie znacząco tańsza...\nWarto poczekać jednak na testy na egielda.com.pl - nie widziałem nigdzie bardziej wiarygodnych - liczą się testy z gameplaya na konkretnych ustawieniach a nie wbudowane demka.\njak dla mnie jest to totalna porażka NVidii...\nTYLKO 10%...? wow, to ATI nieźle podgoniło ;) spodziewałem się większej przepaści\nDo Alienware''ów i tak dadzą droższego i szybszego GeForce''a :) Chociaż niedawno była opcja z Radeon''em. Ja wyposażę się chyba w nowego Radosława, bo nowy Gejfors jest akurat cienki (mimo, że kanapkowy ;)) i droogi.\nZaletą nowego Geforca jest STABILNOŚĆ, różnice w wydajności Radka x2 są ogromne, w jednej grze potrafi pogonić jak kula wystrzelona z snajperki w innej zaś zwalnia do prędkosci malucha jadącego pod górkę.\nAle i tak wybierając kupił bym Radeona HD3870 x2 + standardowego 3870\nNvidia jest ok ale obecnie bardziej przychylam się do propozycji AMD-ATI\nZ doświadczenia wiem, że należy spojrzeć na co najmniej dwa takie testy, albo lepiej, więcej. Jeden test nie daje jeszcze ostatecznej oceny. Pamiętam premierę GF 9600GT. Jeden test mówił, ze karta jest między 3870 a 8800 GT, a inny, że tej drugiej dorównuje wydajnością. Te 10 % może jeszcze się podwoić, albo i nie, jednak na pewno należy poczekać na kolejne testy\nGeForce 9800 GX2 moim zdaniem jest najlepszą kartą\nHmmmmmmm nie wiadomo co o tym myśleć, ale raczej lepszy tu wydaje sie ATI, szczegolnie dla kieszeni\nSądzę, że jeśli chodzi o cenę to nVidia raczej nie będzie cieszyła się powodzeniem. 10% (średnio) nie jest warte dopłacania ponad 200$!\nNvidia chce z nas wyciągnąć wszystkie miedziaki , bardziej się opłaca kupić ATI , za 10% ponad 800 zł (Lekka przesada)\nNo to teraz najbardziej się opłaca kupić GeForce''a 8800GT 512MB bo z ceną zszedł już poniżej 700 zł. :D :D


Sprawdź Homo Ilum 4. Kosmogonia ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\ndownload ebook free Homo Ilum Kosmogonia Paweł Sułkowski\nHomo Ilum 4. Kosmogonia - to ebook opublikowany przez Poligraf.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788378569077.\nPremiera "Homo Ilum 4. Kosmogonia" miała miejsce dnia 2019-05-30.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: Kryminał, sensacja, thriller. Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Homo Ilum 4. Kosmogonia to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Homo Ilum 4. Kosmogonia musisz poświęcić ~5 -7 godzin. Na ebook składa się około 237 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 59000 słów.\nHomo Ilum 4. Kosmogonia - powiązane ebooki do pobrania:\nCzwarta część humorystycznego cyklu kryminałów pod wspólnym tytułem Podróże ze Śmiercią. Tym razem detektyw amator Michał Zawadzki oraz jego ekscentryczna żona Joanna w towarzystwie nieco zwariowanej starszej damy usiłują rozwikłać zagadkę zaginionych fotografii jednego z prominentnych londyńskich arystokratów. Z pozoru...\nW mrocznym, zimnym Sztokholmie toczy się bezlitosna gra Zack jeszcze nigdy nie otarł się tak blisko o śmierć. W SZTOKHOLMIE GRASUJE POTWÓR Ktoś udostępnił w Internecie film, na którym widać przerażonego chłopca uwięzionego w klatce w jakimś pomieszczeniu pod ziemią....


Ograniczenie 5MB [Archiwum] - Forum motoryzacyjne | autoGALERIA.pl\nForum motoryzacyjne | autoGALERIA.pl > Informacje > Zmiany i opinie > Ograniczenie 5MB\nZobacz pełną wersję : Ograniczenie 5MB\nmam prośbę dotyczącą ograniczenia :\nczy moglibyście mi powiększyć limit ??\n-wysylam duzo prac (virtual tuning)\ni co jakiś czas musze usuwać zalączniki...\nmam nadzieje że rozmyślicie moją prośbę\nLimit powiększony do 20 MB. Jednocześnie przypominam, że od VT są specjalne fora.\ndzieki :D :D :D :D :D :D :D ale na innych forach nie jest tak fajnie...\nAle cukier poszedł :wink: :wink:\nNie mogę Uploadować więcej fotek, choc nie zapełniłem jeszcze 5MB jak to jest? (znaczy wydaje mi się że nie zapełniłem wg. wykresu)\nProsze o odblokowanie lub jakieś większe limity ....\nMoże wgrywane fotki mają rozmiary większe niż 256 kb.\ntez nie moge wpakowac fotki, ma ona mniej, duzo mniej niz 256kb i tylko wywala komunikat ze przestrzen dyskowa zapelniona :(\njesli mozna to prosil bym o to samo co Yoda czekam na odpowiedz! badzcie tacy dobrzy POZDRAWIAM\ngugi dostał większy limit, a i przestrzeń dyskowa została zwiększona. Proszę pisać gdyby nadal coś nie działało.\nnie wszyscy zamieszcczają foto\nMi też przydało by się trochę więcej ponieważ spełniam prośby o tapety i jest to dość kłopotliwe jeżeli zamieszcze tapetki muszę zamieścić następne , ale żeby to zrobić musze usunąć stare a tu nagle ktoś przylatuje do mnie na gadu-gadu i mówi że prosił o tapetki a te nie zostały zamieszczone , (bo musiałem usunąć) i musze zamieszczać jeszcze raz te same. :cry: :cry: :cry:\nWięc Krzysztof jeśli byś mógł to bardzo bym prosił , bo to jest naprawde kłopotliwe dla mnie i dla osób które proszą o tapetki.\nZamieszczami duzo przerubek do "Wirtualny Tuning" i ciagle musze usuwac załaczniki. To troche męczące wiec bylbym bardzo wdzieczny gdybyscie mi też powekszyli limit... :)\nJa bym bardzo poprosił o zniesienie albo powiększenie mi limitu, bo właśnie dzisiaj się skończył :(\nJa także bardzo bym prosił o zwiększenie limitu :(\ntak, to bardzo dobry pomysl\njakbyscie nie zauwazyli, sam tez juz uzywam tego jakis czas\nJa też bym prosił o rozszerzenie limitu - chociaż o kilka Kb.\nZabrakło mi... :(\njeśli byłaby taka możliwośc to też bym chciał o kilka mb żebyście mi powiększyli bo mam troche tych prac vt a zależy mi żeby ich nie kasować a przez to jak zakładam tematy nie moge zdjęc dodawać\nDzięki :!: Jakoś wcześniej nie zwróciłem na to uwagi.\nPonownie prosze o powiekszenie limitu bo musialem zrobic nowe konto bo ze starym cos sie porobilo i mam limit 5MB a zamieszczam sporo pracek VT i bardzo niewygodne jest usuwanie starych pracek...Z góry dzienx :roll:\nJa równiesz proszę o zwięksszenie limitu. Czasem sie moze przydać niewielki upload ;)\nŁatwe, szybkie i przyjemne - nie obciąża aG a prostota używania jest taka sama jak w przypadku normalnego dodawania załączników.\ncoś z tym nie gra, wchodzę na stronkę i za cholerę nie pokazuje mi się link u góry "my images", co jest?! :sad:\nBardzo bym prosił o powiększenie upload-u, ponieważ teraz cały czas spełniam prośby w temacie "Podzielę się materiałami" i w ten sposób dopiero je dodaje i w tym samym dniu muszę je kasować by móc dodać następne.Bardzo proszę o rozważenie mojej prośby.\nCos u mnie nie tak :???: Limit mam powiekszony do 20 MB, mam jak narazie wykorzystane niecale 6, a niemoge wgrac zalacznikow bo juz mam limit wuczerpany, a tak przeciez nie jest :sad: O co biega :?: :?:\nTo nie o to chodzi, sprawa jest taka że maksymalna quota załączników na całym forum została osiągnięta, ostatnio jako admin patrzałem na statystykę i to jest jedyny powód dlaczego nie możesz nic załadować.\nJednym i tym samym zgłaszam do administratora prośbę o powiększenie quoty dla całego forum!\nCzyli inaczej mowac chwilowo NIKT nie moze pakowac zalacznikow :?:\nQuota na forum obejmuje wszystkich userów.\nNo to niezla kaszana :!: A wiec dolaczam sie do prosby o powiekszenie quota dla calego 4um :cool:\nPrzepraszam, że dopiero teraz się tym zająłem. Limit wszystkich załączników na forum został powiększony o 100 MB do 400 MB.\nJa też chciałbym prosić o zwiększenie limitu chociarz nie skończył mi się jeszcze ale lubie spełniać prozby o tapety i wstawiać prace VT\nweź sprubuj. Ja sprubowałem i nawet przyznam że fajny o program. :wink:\nMam ta samo prosbe co reszta, czyli powiekszenie mojego limitu ktory jest teraz na poziomie 5 mb... sporo zdjec daje do moich nowych postow, a nie chce ich tak szybko kasowac wiec... i tak wiedomo o co chodzi :mryellow:\nWidać że quota 400 MB została osiągnięta bo nie można wysłać żadnego obrazku!\nProszę Administratora o szybką reakcję bo właśnie miałem zamieścić nowe prace do konkursu VT!\nOprócz tego proszę jeśli ktokolwiek może to niech usunie swoje niepotrzebne i stare załączniki szczególnie z zamkniętych zagadek samochodowych!\nzamkniętych zagadek samochodowych![/b]\nJezeli nie zauwazyles nie da sie edytować postów jeżeli temat jest zamkniety :???: :???: :???: :???: :???:\nMasz coś takiego jak "panel konktrolny załączników". Tam się je usuwa. Jak je wywalisz z samego posta to nic Ci to nie da, bo dalej będą na servie i dalej będą zajmowac miejsce ;)\nPowiększyłem przestrzeń dla załączników do 500 MB, a jeśli chodzi o załączniki z temtu zagadek moto., to one za dużo nie zajmują, bo zwykle były dawane małe fotki.\nNo tak ale są to materiały jednorazowe, a było ich dużo więc jakieś 50 MB sądze że byśmy zyskali.\nprosze o zwiekszenie limitu.Bede niezmiernie wdzieczny,mecze sie z tym od dawna :damn:\nJa również proszę (ponownie)\nJa używam Image Shack- super program :mryellow:\nRozmiar na załączniki dla forum znowu się wyczerpał, wnoszę prośbę do admina o jej powiększenie.\nLudzie, weźcie się zarestrujcie na imageskack.us - dostaniecie panel kontrolny załączników i nieograniczone możliwości uploadu zdjęć. 4 3!\nJa nie mogę do wszystkiego używać własnego konta na imageshack, na przykład obrazy do konkursów VT.\nOK, spox - co do VT to masz rację ;)\nLudzie, weźcie się zarestrujcie na imageskack.us - dostaniecie panel kontrolny załączników i nieograniczone możliwości uploadu zdjęć. 4 3! możesz powiedziec jak to zrobić??? byłbym wdzięczny\nteż bym chciał wiedzieć, a poza tym czy prace VT można dodawać przez imageshack???? także prosiłbym o zwększenie limitu bo mi się kończy :wink:\nTrochę to dziwne skoro gro osób korzysta już wyłącznie z fotosika i imażkrzaka. :roll:\nUstawiłem miejsce dla wszystkich załączników jako nieograniczone.


Wakacyjne Kino Letnie i warsztaty - Tedi i poszukiwacze zaginionego miasta - Centrum Informacji Kulturalnej - Poznan.pl\nWakacyjne Kino Letnie i warsztaty - Tedi i poszukiwacze zaginionego miasta>\nWakacyjne Kino Letnie i warsztaty - Tedi i poszukiwacze zaginionego miasta\nProjekcje filmów lub bajek dla dzieci związanych tematycznie z archeologią i historią. Spotkania połączone będą z warsztatami plastycznymi.\nOrganizatorzy zapraszają uczestników indywidualnych, po projekcji, na bezpłatne warsztaty plastyczne.\nPoczciwy budowlaniec, Tedi Jones, od dziecka marzy, żeby zostać poszukiwaczem skarbów. Jego największym idolem jest Max, sławny archeolog-celebryta. Pewnego dnia Tedi zostaje przypadkowo wzięty za wybitnego naukowca, profesora Humberta i trafia na pokład samolotu lecącego z Chicago do Peru. Tam oczekuje go profesor Lavrof z piękną i mądrą córką Sarą - razem mają złamać prehistoryczne szyfry i odnaleźć legendarne złote miasto Inków. Tedi jest zauroczony Sarą, ale okazuje się, że badaczka niedawno zaręczyła się z... Maksem. Zakochany Jones wcale nie zamierza się poddać. Wraz z archeologami, psem Jeffem i papugą wyrusza na niebezpieczną wyprawę. Ich tropem podąża tajemniczy Arnoldson, bezwzględny szef szajki kradnącej i przemycającej dzieła sztuki.\n3.08 - Noc w muzeum 3. Tajemnica grobowca (2014)\n24.08 - Dzwonnik z Notre Dame 2 (2002)\nWstęp wolny; wejściówki na warsztaty można odebrać w kasie biletowej muzeum w dniu projekcji filmu. Liczba uczestników warsztatów ograniczona!\nWarsztaty nie są przeznaczone dla grup zorganizowanych. Grupy zorganizowane proszone są o wcześniejszą rezerwację udziału w projekcji pod nr telefonu: 61 852 82 51. Niezapowiedziane grupy będą wpuszczane tylko i wyłącznie w przypadku wolnych miejsc na sali.


brewdog | Jerry Brewery\nArchiwum etykiet: brewdog\nCzy dwa czołowe europejskie browary potrafią uwarzyć mistrzowskie Black IPA? Postanowiłem to sprawdzić, sięgając po dwie świeżynki. Siedząc niedawno w jednym z krakowskich multitapów przysłuchiwałem się dyskusji dwóch koleżków, którzy debatowali na temat: „ta izba twierdzi, że w Polsce nie uwarzono jeszcze dobrego klasycznego Black IPA”. Dyskusja od zarania obarczona błędem logicznym, ponieważ jak można mówić o „klasyce” w przypadku stylu, który ma dopiero kilka lat i tak naprawdę jeszcze nie do końca…\n3 maja 2016 w Odkrywanie odkrytych, Piwo.\nCOCOA PSYCHO: zdradliwy słodziak\nZ dobrym RISem jest jak z kobietą-wampem. Kusi wyglądem, uwodzi zapachem, by ostatecznie dać ci z liścia. Cocoa Psycho od BrewDoga znajdowało się na czołowej pozycji mojej listy piw „muszę spróbować”. Nie to, że spodziewałem się najlepszego RISa na świecie. Po prostu byłem ciekaw, czy użycie kakao i kawy za bardzo nie „zasłodzi” tego trunku. Ja wiem, kawa jest raczej kwaskowa, „gołe” kakao – wytrawne. Ale w połączeniu z niskim odfermentowaniem i charakterystycznym zapachem…\n25 stycznia 2016 w Odkrywanie odkrytych, Piwo.\nBrewDog Bottle Sharing – białe kruki w Krakowie\nTactical Nuclear Penguin oraz Sink The Bismarck – dwie alkoholowe bomby spadły w sobotę na krakowski Tap House, zniewalając grupę kilkunastu facetów. Postronne osoby, które tego dnia weszły po 14 do patronackiej knajpy Pracowni Piwa musiały mieć nie lada ubaw. Oto kilkunastu osobników płci brzydszej najpierw z podnieceniem robiło zdjęcia dwóm niepozornym butelkom, a potem jak jeden mąż wsadziło nosy do kieliszków, by obleśnie zaciągać się…\n10 listopada 2015 w Odkrywanie odkrytych, Piwo.


GMINA ŻEGOCINA - 712. URODZINY ŻEGOCINY - ROWEROWY WYŚCIG AUSTRALIJSKI\nROWEROWY WYŚCIG AUSTRALIJSKI\nDo wyścigu australijskiego przygotowuje się pierwsza grupa uczestników zawodów.\nRowerowy wyścig australijski - to ciekawa dyscyplina sportowa, która polega na tym, że kolarze jadą po owalnej pętli, a za każdym okrążeniem odpada ten, kto na linii mety jest ostatni. Najwięcej razy pętlę muszą więc okrążyć najlepsi rowerzyści.\nStart do eliminacji w kategorii chłopców. Startowały także dziewczęta.\nDługość rowerowej pętli, wytyczonej przez sędziego głównego tej konkurencji Wiesława Wolaka, wynosiła około 200 metrów. Najpierw rozegrano jazdy eliminacyjne, potem odbyła się rozgrywka finałowa. W kategorii chłopców startowało 6 zawodników.\nWalka na pętli była zacięta. Na mecie zwycięzca zawodów Sławomir Pławecki.\nNajlepiej siły rozłożył Sławomir Pławecki z Żegociny, który dosyć zdecydowanie wyprzedził Damiana Parucha z Rozdziela i Ireneusza Nycza z Łąkty Górnej. Czwarty był Maciej Godzik z Krakowa. Rywalizowały także dziewczęta. Bardzo dzielnie walczyła najmłodsza uczestniczka tych zawodów Natalia Czech z Żegociny, która dała się wyprzedzić jedynie Edycie Dziedzic.\nRekreacyjny przejazd organizatorów: od lewej: J. Błoniarz, T.Olszewski, W. Wolak. Nagrodę za zwycięstwo w grupie dziewcząt odebrała Edyta Dziedzic.\nNagrody rzeczowe pierwszej trójce w obu kategoriach wręczyli już w miejscu rozgrywania wyścigu: Wójt Gminy Jerzy Błoniarz, sędzia Wiesław Wolak oraz Dyrektor CKSiT w Żegocinie Mieczysław Kędra.\nJako pierwsza odebrała puchar Edyta Dziedzic. Sławomir Pławecki musiał wyjaśnić publiczności na czym polega wyścig australijski.\nZwyciężczyni tych zawodów w kategorii dziewcząt i zwycięzca w kategorii chłopców puchary odebrali w dniu następnym, w drugim dniu "712. Urodzin Żegociny" na estradzie. Wręczył je Sekretarz Gminy w Żegocinie mgr Zbigniew Nożkiewicz.