"Rolnik szuka żony" hitem Jedynki! Finał oglądało prawie 5 milionów widzów - Pudelek\n"Rolnik szuka żony" hitem Jedynki! Finał oglądało prawie 5 milionów widzów\nPrzychody z reklam wyniosły prawie 12 milionów złotych. Programowi lepiej służą kontrowersje, niż "misyjność".\nNiedzielny finał trzeciej edycji _**Rolnik szuka żony**_ był pełen niespodzianek. Nakręcono go trzy tygodnie temu, dwa miesiące po ostatnim spotkaniu uczestników. Już wtedy "misyjność" show stała pod dużym znakiem zapytania: Ania, kandydatka Marka, zrezygnowała z udziału w programie kilka godzin po tym, kiedy przyjechał odwiedzić ją w rodzinnym domu, Łukasza przerosło zaangażowanie jego wybranki, Patrycji, zaś Szymon z Marysią chciał się jedynie przyjaźnić. Jedyna wśród rolników kobieta, Monika, chyba sama nie wiedziała, czego tak naprawdę chce: z jednej strony domagała się od wybranego Tomka zdecydowanych działań, z drugiej strony nie podobało jej się, że chłopak jest w nią wpatrzony jak w obrazek…\nZobacz: To najgorsza edycja programu "Rolnik szuka żony"? Trzy pary się rozstały!\nJedną nadzieją byli Zbyszek i Irenka - w ostatnim wakacyjnym odcinku szczęśliwi, zakochani i planujący wspólną przyszłość. Niestety, dwa miesiące później wyszło na jaw, że Zbyszek prawie nie odzywał się do swojej ukochanej, a fakt, że Irena jest rozwódką, nagle okazał się być problemem nie do przejścia.\nW efekcie żadna z par zapoznanych pod okiem kamer nie przetrwała nawet kilku tygodni…\nOkazało się jednak, że Monika spotyka się z mężczyzną, którego odrzuciła jeszcze na etapie czytania listów. Szymon stwierdził, że "zaczyna casting od nowa" i zamierza znów przyjrzeć się wszystkim kandydatkom, które do niego napisały. W dość niespodziewany sposób potoczyły się jednak losy dwojga odrzuconych przez rolników kandydatów - Dawida (od Moniki) i Kasi (od Szymona). Poznali się jeszcze na nagraniach w pałacu, po zakończeniu przygody z programem odnowili znajomość, a na odcinek finałowy przyjechali już jako narzeczeństwo.\nZobacz: Odrzuceni przez rolników Kasia i Dawid ZARĘCZYLI SIĘ!\nMimo porażki na polu swatania, trzecia edycja Rolnika miała dobrą oglądalność - każdy odcinek przyciągał przed telewizory średnio 4,64 miliona widzów, co już jest świetnym wynikiem. Finał z kolei zgromadził widownię na poziomie prawie 5 milionów widzów, zostawiając wszystkich konkurentów w tyle. Telewizja Polska zarobiła na Rolniku niemal 12 milionów złotych.\nWidać więc, że programowi służą głównie kontrowersje, w tym udział "czarnej wdowy", a nie jego dyskusyjna "misyjność". TVP rozpoczęła już castingi do kolejnej, czwartej edycji.\nmnie tez wciagnal ten program hehe jest smieszny\nBardzo szkoda mi Patrycji dziewczyna się wkręciła a Łukasz ja skrzywdził\npatrycja pokazała klasę\nŁukasz to zero\nRolnik szuka k***y robią zdebilały program z kretynami, których poziom inteligencji równy jest sztachecie w płocie.... Cala Polska rży z tych idiotów, którym się wydaje, ze mieli swoje 5 minut. Durnie!!! wiecie o co chodzi w tych programach??? ano o to , by zrobic z was kretynów, zrobic idiotówTo zwykłe dno dna. Taki c*p wyliniały pokazuje swój tłusty ryj do każdej kamery. A dlatego by go pokazali, w stanie jest policyc sobie hemoroidy w d***e na wizji\nburaki z gradobicia..rolnik szuka k***y – program dla kretynów. jeżeli ktos jest do tego stopnia idiotą i bierze udział w tak p***********m programie, to musi liczyć się z konsekwencjami../czytaj pośmiewisko/ Kto o zdrowych zmysłach bierze udział w programie, gdzie iloraz inteligencji tych idiotów równy jest sztachecie w płocie, przecież nie chodzilo o to, by temu półmózgowi poszukac żony, tylko by zrobic z ludzi idiotow. Czy w programie geslerowej chodzi o polepszenie funkcjonowania restauracji?? Nic podobnego - to program produkowany, by taka kretynka jak gesler pokazała sie w tv. Dno dna. zdebilałe programy w zdebilałym tv. Co program to zkretyniała geslerowa> o******lająca innych, to jakiś Basiora, gnojacy uczestników, to znowu> jakaś klepka i c**a - zamiast spwiwając ryczą jak stado baranów na wsi,> to z kolei tańce z idiotami albo p***ł który zowie się rafał kukawski i struga idiote. No i nie można pomiąć programu – zburaczałe k***sy do wzięcia\na pudel to misyjność buhahahahahahhah kłamliwy prpagandzista\nRozczarował mnie Zbynio..ta Irenka fajna i konkretna osoba, a on..udający katolika.Bogusia też rozwódka,więc z nią też się nie ożeni, mógł stare panny szukać albo wdowy. Bezmyślny cwaniak.\nOd początku wiedziałam,że Patrycja prezentuj***ardzo niski poziom intelektualny i emocjonalny. To tylko program,a co ona myślała,że Łukasz od razu jej pierścionek na palec włoży?! Łukasz się pomylił w wyborze,więc nie chciał brnąć dalej. I słusznie,bo ona infantylna.\nTomek to fantastyczny facet. przystojny ,kulturalny i grzeczny. szkoda dla Moniki i dobrze sie stalo ze nie sa razem. i Tobie Tomek los przyniesie milosc. a Monika niech spada na drzewo ,gdzie jest jej miejsce.\nProgram o chamach dla chamów\nCzarna wdowa ma usmiech jak s*****y kot na pustyni strasznie brzydka nie wiem co ten facet w niej widział ja bym jej kijem nie tknął okropna baba\nPoluzowałabym Markowi pieroga\nBogusia chce żeby jej zapodać w*******a\nAle chociaż Monika znalazła prawdziwego ogiera,od razu zrozumiała że to ten,jak ja tylko w stajni dosiadl.\nNajlepszy to jest ten tańczący z muchami, ale artysta,ja p*****le.\nchyba lukasz zalowal jednak ze nie wybral ani ale bylo juz za pozno...z drugiej strony podziwiam tych ludzi troche ja bym w zyciu nie mowila publicznie o swoich uczuciach i to tak intymnych\nLudzie opanujcie się :D Dlaczego tak najeżdżacie na Łukasza ? :D Czy jeśli zgłosił się do programu ,, Rolnik szuka żony " to ma obowiązek zakochać się w którejś ze zgłoszonych dziewczyn i wziąć z nią ślub?? Patrycja się za bardzo wkręciła i tyle. Naogladała się 2 edycji , miała nadzieje na wielki happy end, a nie zawsze tak jest. Nigdzie nie ma napisane że rolnik musi związać się z dziewczyną którą wybrał... Takie są zasady, że jedna musi być wybrana ale to nie znaczy że z miłości ja wybrał :D Po prostu takie są zasady programu, a ona sobie nawyobrażała Bóg wie czego i potem beczała :D Żałosna dziewczyna :D\n"Rolnik szuka żony" będzie HITEM JEDYNKI?\nCzwarta edycja "Rolnik szuka żony" hitem Jedynki. TVP zarobiła 14 mi...\nRolnik szuka żony HITEM TVP! Będzie druga edycja i... ROLNICZKI!\n"Rolnik szuka żony" WRACA! W Wielkanoc...


NAF Teatree Oil Shampoo - szampon dla psów i kotów - www.vetfactory.pl\nJESTEŚ TUTAJ: STRONA GŁÓWNA » NAF » NAF » Dla Kota » NAF Teatree Oil Shampoo - szampon dla psów i kotów\nTEATREE OIL SHAMPOO to szampon dla psów z wrażliwą skórą.\nSzampon z wyciągiem z drzewa herbacianego łagodzący podrażnienia oraz działający tonizująco. Doskonale myje i pielęgnuje skórę i sierść zwierzęcia oraz wykazuje udowodnione naukowo działanie bakteriostatyczne. Jest bardzo wydajny. Przeciwdziała elektryzowaniu sierści.\nStosowanie: Dodać 20 ml do litra wody, albo nakładać bezpośrednio na zwilżoną sierść. Masować, następnie dokładnie spłukać.\nAby zadbać o sierść od wewnątrz podawać NAF Omega Oil.


Abp Wacław Depo w Wielki Piątek: Krzyż jest prawdziwym zwierciadłem naszej wiary | Niedziela.pl\nAbp Wacław Depo w Wielki Piątek: Krzyż jest prawdziwym zwierciadłem naszej wiary\n„Słowa o Męce, śmierci i progu zmartwychwstania to nie jest poemat napisany ręką ludzką, ale to jest historia Syna Bożego, który wszedł w świat, nie po to tylko, żeby być razem z nami, by być jednym z nas, z wyjątkiem grzechu, ale żeby siebie Samego dać w ofierze za nas” – mówił w homilii abp Wacław Depo metropolita częstochowski, który przewodniczył Liturgii Męki Pańskiej w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Częstochowie.\n„Jesteśmy tutaj, aby dzisiaj po raz kolejny odtworzyć w sobie historię Jego życia, bo On jest w nas i nie tylko pomiędzy nami. Wszedł w naszą historię życia ziemskiego już w momencie naszego chrztu” – kontynuował abp Depo.\nMetropolita częstochowski podkreślił, że „Krzyż jest prawdziwym zwierciadłem naszej wiary, w którym się przeglądamy” - Odpowiadamy sobie na pytanie kim jestem? Kim jest dla mnie Ten ukrzyżowany? – mówił abp Depo i przypomniał, że „w latach 70-tych został nakręcony film, który jest zapomniany i nieznany, a nosi znamienny tytuł „Gniazdo”. Film kończy się tym co dla nas ważne i znamienne. Książę Mieszko stojąc wobec całego swojego wojska, wszystkich doradców, mędrców, podnosi rękę do góry i mówi tej ziemi potrzebny jest ten znak, kreśląc krzyż”.\n„Św. Jan Paweł II podczas pierwszej pielgrzymki do Polski w czerwcu 1979 r. na Placu Zwycięstwa w Warszawie przypomniał, że Kościół przyniósł Polsce krzyż, przyniósł Chrystusa, aby człowiek zrozumiał siebie, swoje dzieje, swoje przeznaczenie. Dlatego św. Jan Paweł II zawołał: „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi!. Dzisiaj jesteśmy kolejnymi spadkobiercami tego dziedzictwa odczytywania własnej historii życia i przeznaczenia wobec krzyża Chrystusowego” – kontynuował Metropolita częstochowski.\nNawiązując do symboliki Liturgii Męki Pańskiej abp Depo wskazał wiernym, że „Kościół jak Dobra Matka będzie nam ukazywał krzyż w trzykrotnym odsłonięciu, bo może po ludzku ten ciężar, by nas przytłoczył, gdyby był objawieniem się Boga, od razu w całości”.\n„Pierwsza odsłona będzie nam przypominała kim jestem i z ręki Kogo wychodzę. Potrzeba nam bowiem tej świadomości, że wyszliśmy z ręki Boga i do Boga idziemy, i człowiecze jesteś stworzony, wezwany do życia na podobieństwo Boga. Jednak człowiek chciał sobie ułożyć życie poza Bogiem i dlatego Bóg odpowiedział drugą odsłoną kiedy dał prawo Dziesięciu Przykazań”- mówił arcybiskup.\nMetropolita częstochowski przypomniał za św. Janem Pawłem II, że od tych Dziesięciu Słów, które wypowiedział Bóg zależy przyszłość człowieka i narodu, również Polski. - Jan Paweł II wypowiadał te słowa w 1991 r., kiedy nam się wydawało, że wolność jest już naszym skarbem, ze myśmy go zdobyli na pokolenia, na zawsze. A On powiedział: „wolność trzeba nieustannie zdobywać, zmagać się, bo może stać się zniewolenie”. – powiedział abp Depo i dodał: „Czyż nie mamy tego przykładu dzisiaj kiedy się krzyczy o wolności, o tolerancji bez Boga, bez odniesienia mówiąc, że Ewangelia i Dziesięć Przykazań nie będzie rządzić światem i Polską. Prawo stanowione, wszelkiego rodzaju deklaracje, konstytucje, i teraz mamy owoc dla historii współczesnej Europy i świata. Poza Bogiem i Jego Prawem jest tylko śmierć. A obozy koncentracyjne niemieckie na polskiej ziemi są tego dowodem na pokolenia. Dlatego nie przypadkowo Papież obok Krakowa i Jasnej Góry wybrał Auschwitz, Oświęcim, prawdę o człowieku. Bo i tam były światła Boże i światło życia ofiarowanego w imię Boga, za innych”.\nMetropolita częstochowski przypomniał również, że „jest trzecia odsłona, którą będziemy kontemplować, nim ucałujemy krzyż. To jest Jezus Chrystus. Nie będzie innego Zbawiciela. Nie dajmy się oszukać. Nie dajmy się okraść z radości Ewangelii, którą nam przyniósł. Poza Chrystusem nie ma zbawienia. A Chrystusa nie ma poza Kościołem. Przychodzą przez pokolenia fałszywi nauczyciele, którzy głoszą Wam antyewangelię, obiecując życie. Nie chodźmy za nimi, ale umiejmy wzywać Ducha Świętego dla odnowienia życia w sobie samych i w naszej Ojczyźnie”.\n„Droga od krzyża Chrystusowego aż po „Jezu, ufam Tobie” to jest nasza droga do życia” – zakończył abp Depo.


LOT wchodzi w przesyłki, stawia lotniskomaty - ProLine.pl\nJesteś tutaj: ProLine.pl » Aktualności » LOT wchodzi w przesyłki, stawia lotniskomaty\nNa rynku przesyłek pojawił się dość nieoczekiwany gracz - Polskie Linie Lotnicze LOT. Razem z Polską Grupą Pocztową Innowacje zamierza w ciągu kilku najbliższych tygodni uruchomić usługę o nazwie PostInAir. Ma być ona realizowana z wykorzystaniem, a jakże, paczkomatów, które w tym przypadku jednak nosić będą nazwę lotniskomaty. Pierwszy z nich stanął przed siedzibą LOT-u w Warszawie.\nW pierwszej kolejności urządzenia znajdą się na wszystkich polskich lotniskach, a docelowo ma ich być około 100 w największych miastach Polski. Początkowo nadawać będzie można przesyłki jedynie do odbiorców mieszkających w naszym kraju, jednak ostateczny model zakłada rozszerzenie obszaru działania na całą Unię Europejską.\n- Ten rodzaj usług dodatkowych wprowadzamy, aby ułatwić każdemu klientowi LOT Cargo i pasażerowi LOT-u szersze korzystanie z możliwości szybkości transportu lotniczego. Rozwój przewozów cargo w segmencie oferty dla klientów indywidualnych, dzięki naszym samolotom, staje się niezwykle atrakcyjną propozycją - mówi Mariusz Kuczek, Dyrektor Biura Cargo i Poczty PLL LOT.\nNie da się ukryć, że usługa może mieć bardzo atrakcyjne czasy doręczenia przesyłki, ale dotyczyć to będzie przede wszystkim tras z i do Warszawy. LOT oferuje obecnie jedno połączenie między portami regionalnymi, Kraków-Gdańsk. Tutaj mówi się nawet o 4 godzinach. W pozostałych przypadkach doręczenie w ciągu kilku godzin raczej nie będzie możliwe.\nBezpieczeństwo przesyłek zagwarantowane jest dzięki stosowaniu międzynarodowych standardów IATA, organizacji zrzeszającej linie lotnicze. Lotniskomaty działają oczywiście 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Nadana paczka może być także śledzona w internecie.\nZ informacji zawartych na samym lotniskomacie dowiadujemy się, że cały proces nadawczy odbywa się za jego pośrednictwem, łącznie z dokonaniem płatności i wprowadzeniem danych nadawcy oraz odbiorcy. Mnie ciekawi jednak, w jaki sposób rozwiązany został problem opakowań pocztowych. Mało która osoba nosi przy sobie koperty czy niewielkie kartoniki.\nW komunikacie prasowym zaznaczono, że usługa ta może być przydatna także pasażerom, którzy zapomnieli zostawić rzeczy prywatne lub służbowe, a także tym, którym służby bezpieczeństwa lotniska zakwestionowały część bagażu.\nUsługa ma ruszyć w ciągu kilku tygodni.


"nieREALna kariera". Rozmowa z Jerzym Dudkiem! - www.prostozboku.pl\n„nieREALna kariera”. Rozmowa z Jerzym Dudkiem!\nKuba Borowicz Grudzień 9, 2015 Extra Time!\nO tym, jakimi ludźmi są Jose Mourinho, Cristiano Ronaldo i Rafael Benitez. Który zespół jest klubem jego życia i dokąd uciekał przed szukającymi sensacji dziennikarzami. O dyscyplinie w Liverpoolu i słynnej nocy z Jackiem Krzynówkiem. W końcu o „Dudek Dance” i słowach, które wypowiedział do Szewczenki przed decydującym karnym w Stambule. Rozmowa z Jerzym Dudkiem.\n7 grudnia w Warszawie odbyło się spotkanie Jerzego Dudka z kibicami oraz dziennikarzami. Tematem przewodnim była najnowsza książka polskiego bramkarza, czyli „nieREALna kariera. Jurek odpowiadał na pytania kibiców, dziennikarzy, zdradził wiele sekretów ze świata wielkiego futbolu oraz odczuciach, które towarzyszyły mu po zwycięstwie w Lidze Mistrzów. Tak, to już 10 lat od słynnego „Dudek Dance”, dzięki któremu Polak stał się rozpoznawalny na całym świecie. Zapraszam do lektury!\nJakiś czas temu zakończyłeś swoją sportową karierę, ale wciąż jesteś bardzo aktywny. Proszę powiedz, co teraz robisz, czym się zajmujesz?\nJerzy Dudek: Tak, to prawda. Wciąż żyję bardzo aktywnie, mimo że już jakiś czas temu zakończyłem swoją piłkarską karierę. Ogólnie to rzadko jestem w Polsce. Ostatnio byłem w Azji przez kilkanaście dni. Realizuje wiele projektów, uczestniczę w wielu akcjach. Do tego często jestem na meczach piłkarskich, gram w golfa. Jakiś czas temu ukazała się moja najnowsza książka i to również zajęło mi wiele czasu. To nie jest tak, że usiądziesz w kilka dni i opiszesz to, co wydarzyło się w Twoim życiu przez wiele lat. Pomysłów jest sporo, także mam co robić.\nNajwiększym Twoim osiągnięciem jest wygranie Ligi Mistrzów z Liverpoolem w 2005 roku. Rzuty karne, „Dudek Dance”. Jak to wspominasz po 10 latach?\nJD: To było absolutnie wyjątkowe przeżycie. Bardzo szybko straciliśmy bramkę, pod koniec pierwszej połowy kolejne dwie i naprawdę nic nie wskazywało na to, że możemy wygrać ten mecz. Poszliśmy do szatni, wszyscy mieli głowy spuszczone, nikt się nie odzywał. Benitez przypominał nam o taktyce, mówił o zmianach, które przeprowadzi w drugiej połowie, ale mało kto z nas wierzył, że pokonamy Milan. Gdy sędzia przyszedł po nas do szatni, my poprosiliśmy o jeszcze dwie minuty czasu. Musieliśmy się zmotywować, pokrzyczeć na siebie. Gdy wychodziliśmy z tunelu na boisko zobaczyliśmy naszych kibiców, w których oczach wciąż była nadzieja na wielki sukces. Ogólnie zawsze na stadionie jest bardzo dużo kibiców Liverpoolu. Myślę, że proporcję to zawsze 70 do 30 na korzyść sympatyków The Reeds. Oni cały czas w nas wierzyli. Przy 0:3! Wtedy poczuliśmy takiego ducha walki. Przecież my możemy jeszcze ten Milan nastraszyć. Spróbujmy! Jedna szybko strzelona bramka i wszystko jest możliwe. Stanęliśmy w kółku i Gerrard krzyknął na nas. Zaczęliśmy z werwą. Czuliśmy, że piłka cały czas jest w grze.\nA co powiedziałeś do Szewczenki przed decydującym karnym?\nJD: To nie było nic takiego, po prostu chciałem go zdekoncentrować. Coś w stylu: „Jak tam Andrij, strzelasz tam gdzie zawsze”? Problem w tym, że on zawsze strzelał inaczej. I tak pewnie stanął na przeciwko mnie, spojrzał jak się chwieję i mówił w duchu: „Kurde, tam gdzie zawsze, to znaczy gdzie”? Karne to jest loteria. Możesz być najlepszym na świecie, trenować karne po każdym treningu, a przyjdzie mecz i pudłujesz. U nas tak było z Riise. Gość po treningach zostawał i strzelał 120/120. Później to już mówił gdzie będzie uderzał, a ja stałem w tym rogu. Piłka tak mocno i soczyście leciała, że nie było czego zbierać. Podchodzi do piłki wtedy w Stambule i zamiast w prawe górne okienko, uderza po ziemi w lewy róg. Presja, waga spotkania, zmęczenie. Nie ma mocnych na rzuty karne.\nSkąd w ogóle pomysł na ten taniec? Potem śpiewali już nawet piosenki o „Dudek Dance”.\nJD: Przygotowując się do tego meczu rozpisałem sobie w zeszycie, gdzie który zawodnik strzela karne. Czy siłowo czy technicznie. Po ziemi czy może podnosi piłkę. Gdy jednak doszło do jedenastek przyszedł do mnie Jamie Carragher i cały czas krzyczał na mnie. Ogólnie on nigdy nie mówił, zawsze krzyczał. Tak miał po prostu. „Jurek wymyśl coś, musisz ich zdekoncentrować, poruszaj się, prowokuj ich. Wszystko w twoich rękach”. Więc pamiętam, że wymyśliłem ten taniec, który miał ich zdekoncentrować. Trenując karne zawsze wszystko jest takie same. Boisko, odległość do bramki, jej wielkość. A tu nagle ktoś tańczy. To już działa na psychikę.\nWybroniłeś strzał Szewczenki i zostałeś bohaterem nie tylko dla fanów Liverpoolu, ale i wszystkich Polaków.\nJD: To też zabawna historia. Ja broniąc jego strzał nie wiedziałem, że my już wygraliśmy finał(śmiech). Cieszyłem się z obronionego uderzenia, a nagle wszyscy na mnie biegną. Wtedy dopiero do mnie doszło, że to już koniec. Myślałem, że do zwycięstwa potrzeba nam jeszcze jednego trafienia. Czułem niesamowitą frajdę, nie mogłem uwierzyć, że tak to wszystko się potoczyło. Coś niesamowitego.\nProszę opowiedz nam o tej słynnej nocy po wygranym finale.\nJD: (śmiech) Bez cenzury? Gdy przyjechaliśmy do hotelu wszystko już czekało na nas. W restauracji była kolacja i przygotowana impreza. Przyjechały z nami nasze rodziny, znajomi. Ogólnie bardzo dużo osób. Do mnie przyjechał Jacek Krzynówek ze swoim przyjacielem. Pijemy sobie piwka, było już około 5 i nagle oglądamy się, a wkoło nikogo już nie ma. Wszyscy poszli spać i został tylko nasz stolik. Obsługa już zaczyna sprzątać, ustawiać stoły. Zaproponowałem, że im pomogę, ale oni bez problemu powiedzieli, że możemy jeszcze siedzieć. Zamówiłem po piwku i Jacek powiedział mi, że zapomniał zarezerwować hotelu w Stambule. Był już ranek, a on o 11 miał samolot do Polski. Cena takiego pokoju w trzy gwiazdkowym hotelu to około 700 dolarów, czyli bardzo dużo pieniędzy. Mojego lokatora w pokoju akurat nie było, bo poszedł spać do swojej dziewczyny, więc jedno łóżko było wolne. Zanim wyszedłem z łazienki, to kolega Jacka już leżał w jednym łóżku zupełnie nago. Mówię do Jacka: „Idź do niego spać, to Twój kolega”. Ten szybko zasnął, a my zostaliśmy we dwoje w jednym łóżku. Tak więc noc, w której wygrałem Ligę Mistrzów spędziłem w jednym łóżku z Jackiem Krzynówkiem. Do niczego jednak nie doszło(śmiech).\nA jakim człowiekiem był Steven Gerrard? Kapitan, legenda klubu.\nJD: Niesamowity człowiek, bardzo ambitny. Taki prawdziwy lider. Jest jedną z niewielu osób, które poznałem mających taki naturalny dar dowodzenia ludźmi. Urodzony kapitan, przywódca mentalny. Brał dużo na siebie, łagodził konflikty. Potrafił nas tak „kontrolowanie zjebać”, żeby każdy wiedział co ma robić na boisku. Jak nam nie szło, to jemu zawsze udał się akurat jakiś strzał znienacka, który zaskoczył rywali. Każdy oddawał mu piłkę, bo on potrafił zrobić coś z niczego. Często miałem z nim jakieś małe spięcia, ale to wynikało z tego, że oboje byliśmy niezwykle ambitni. Raz pokłóciliśmy się dosyć poważnie, ale następnego dnia zaprosił mnie na bok i chciał wszystko wyjaśnić. Dziwie się, że odszedł do MLS, bo w klubie na pewno znalazłaby się dla niego funkcja. Symbol klubu i wielki zawodnik.\nStrzały którego z zawodników broniło Ci się najtrudniej? Widziałeś, że podchodzi do piłki i czułeś zagrożenie.\nJD: Takim zawodnikiem, przeciwko któremu nie lubiłem grać był na pewno Ruud van Nistelrooy. Znałem go jeszcze z czasów gry w lidze holenderskiej, później byliśmy razem w Realu. Kurcze zawsze gdzieś tam mnie kopnął, zahaczył. Wszystko robił z uśmiechem niewiniątka i prawie zawsze uchodziło mu na to sucho. Albo dostał piłkę, albo o nią walczył i zrobił Ci krzywdę, albo nie miał szans do niej dojść i Cię nokautował. Taki łobuz boiskowy, choć w świecie futbolu nigdy nie był z tego znany. A jeżeli chodzi o sam strzał to David Beckham. Podchodził do rzutu wolnego i jak piłka leciała, to faktycznie czułem, że to jest ten wielki Beckham. Dostawała dużej rotacji, była inaczej kopnięta. Wielkie problemy miałem zawsze z jego strzałami.\nPowiedz proszę jak wyglądała dyscyplina w Liverpoolu?\nJD: Na początku jak przychodziłem do Liverpoolu to byłem w szoku. Mieliśmy stare obiekty treningowe i wyglądało to wszystko naprawdę fatalnie. Wyobrażałem sobie, że to wszystko będzie super nowoczesne, takie europejskie. A tymczasem nasza baza treningowa lepiej wyglądała w Rotterdamie. Jeszcze początki za trenera Houlliera to amatorka. Ktoś się spóźnił na trening, wchodził na boisko jeszcze z kanapką, bo nie zdążył zjeść w domu. Potem to się zmieniło. Mieliśmy taką zasadę, że na obiekty klubowe nie wnosimy telefonów komórkowych. Gdy komuś zadzwoni telefon, to musi zapłacić karę w wysokości 500 funtów. Gdy ktoś go odbierze – 1000. Na jeden z treningów przyjechał mój menadżer – Jan de Zeeuw. Siedział na trybunie, oglądał nasz trening i nagle zadzwonił mu telefon. Podbiega do niego trener i krzyczy, żeby przestał gadać. A ten w najlepsze dalej dyskutuje załatwiając swoje interesy. Benitez zapytał kto to jest. Nikt się nie przyznał. Ja również milczałem. Po treningu poszedłem do biura i powiedziałem, że to mój menadżer i on nie wiedział o naszych regułach w klubie. Uniknął kary, choć trzeba przyznać, że miał sporo szczęścia.\nNiektórzy w drużynie mieli problem z dyscypliną i zdarzyło im się zabalować przed treningiem, prawda?\nJD: Pewnie znowu chodzi o Robbiego Fowlera. Z niego to był dobry kawalarz akurat. Lubił zabalować i nie raz Houllier zwracał mu uwagę na to, że na trening przychodzi jeszcze na kacu. Kiedyś przyszedł pierwszy do klubu w poszarpanym garniturze, włosy nieuczesane – ogólnie jakby dopiero co wrócił z imprezy. Przyszedł na stołówkę, położył nogi na stół, zamówił jajecznicę i głośno się zachowywał. Wezwał go do siebie wkurzony trener, któremu wyraźnie skończyła się cierpliwość. Okazało się, że Robbie nic nie pił i tylko specjalnie tak się zachowywał, że wszystkim udowodnić, że nie jest balangowiczem. Był zupełnie trzeźwy, poprzednią noc spędził grzecznie w domu. Zarzucił trenerowi, że ten ocenia ludzi po samym wyglądzie i nie ma własnego zdania. Potem się z tego śmialiśmy, ale ogólnie cała sytuacja była mega nerwowa.\nJakie różnice charakteru były pomiędzy Houllier, a Benitezem?\nJD: To zupełnie inne osoby. Houllier to opanowany człowiek, ostoja spokoju. Wszystko nam dokładnie tłumaczył, nie bał się skrócić relacji na linii zawodnik-trener. Dopiero później dowiedziałem się, że był nauczycielem i faktycznie tak naprawdę się zachowywał. Benitez to odludek. Nie spoufala się z zawodnikami. Był zimny, wyrachowany. Na wszystko miał swoją filozofię. Gość strzelił trzy bramki w meczu, a następne spotkane oglądał z trybun. Tłumaczył to dobrem zespołu. Tylko on rozumiał swoje niektóre decyzje.\nA jakim trenerem był Benitez?\nJD: Bardzo dobrym. Dbał o najmniejsze szczegóły. Dużo uwagi poświęcał taktyce, przygotowaniu fizycznemu. Bardzo ciężko u niego trenowaliśmy. Wcześniej był mecz, z dwa rozruchy na potrzymanie ciągłości treningowej i znowu mecz. U Beniteza był cały czas ogień. Każdy trening na 100%. Do tego bieganie. Niby każdy po swojemu, według własnych potrzeb, ale dużo biegania. Ja z Kirklandem jak biegałem 45 minut biegu ciągłego, to po treningu miałem dość. Fakt, że czułem się wtedy doskonale, byłem w bardzo wysokiej formie. Mimo 30 lat na karku czułem się bardzo mocny. Benitez zawsze powtarzał, żebyśmy nie tracili szybko bramki, a dzięki temu, że jesteśmy wybiegani na pewno nie przegramy meczu. I tak było. 60, 70 minuta meczu, a my wciąż biegaliśmy tak samo szybko.\nNotowałeś treningi u Beniteza?\nJD: Notowałem, bo dużo osób z Polski chciało znać metody szkoleniowe Beniteza. Bobo Kaczmarek często pytał mnie o treningi. Pamiętam kiedyś przyjechał do mnie mój brat z Marcinem Broszem, obecnie trenerem Korony Kielce. Zaparkowałem samochód bardzo blisko boiska i oni przyglądali się temu jak trenujemy. Dużo ciężkich treningów, taktyki. Gdy mierzyliśmy się z Chelsea Mourinho to mecz bardziej przypominał szachy. Cały tydzień Rafa mówił nam jak oni biją jeden stały fragment gry. Przychodzi co do czego, a my tracimy gola po tym zagraniu, o którym on mówił przez cały tydzień. Wyobrażacie sobie jego reakcję?\nSkoro Benitez był tak dobrym trenerem, to czego zabrakło mu, by wygrać mistrzostwo Anglii?\nJD: Moim zdaniem Benitez jest lepszym trenerem w rozgrywkach pucharowych. Gdy masz mecz i rewanż. Tak, żeby nie stracić bramki u siebie lub strzelić coś na wyjeździe. Potrafi wtedy doskonale rozpracować przeciwnika. W Anglii natomiast, żeby być mistrzem musisz pokonywać słabszych rywali. A z tym Rafa już miał problem. Często rotował składem i nawet grając z takim Boltonem tylko czterema podstawowymi zawodnikami trudno było wygrać.\nPotem był transfer do Realu Madryt. Podobno o przenosinach do stolicy Hiszpanii wiedziałeś już dużo szybciej. Prawda?\nJD: Tak. Ja o wszystkim wiedziałem już w maju. Wtedy dzwonił do mnie prezes Calderon i powiedział mi, że chce mnie w swoim zespole. Obiecał tylko, żebym nikomu nic nie mówił. Dziennikarze atakowali mnie na każdym kroku. Co chwilę pytał ktoś o to, gdzie będę grał po odejściu z Liverpoolu. Zaszyłem się na polu golfowym pod Krakowem. Tam nikogo nie było. Cisza, spokój. Musiałem przetrwać te wakacje, bo chciałem być lojalny wobec Realu. W lipcu klub oficjalnie potwierdził moje przyjście. Początkowo chcieli mnie zakontraktować na rok, ale wywalczyłem umowę na dwa lata. Gdy po 10 miesiącach planowałem odejść, bo w ogóle nie grałem przyszedł do mnie prezes i mówił, że nowym trenerem będzie Mourinho i on bardzo mnie chce u siebie. Powiedziałem, że tylko po rozmowie z nim i gwarancji, że chce mnie w swoim zespole mogę zostać dłużej w Madrycie. Zadzwonił Jose, zamieniliśmy kilka zdań i zostałem.\nPowiedz, które przenosiny były dla Ciebie trudniejsze? Z Holandii do Anglii czy z Anglii do Hiszpanii?\nJD: Na pewno z Anglii do Hiszpanii. Liverpool i Rotterdam to miasta portowe. Ludzie podobnie pracują, podobnie się zachowują. Nauczeni są ciężkiej pracy i bardzo doceniają to, co mają. Na wszystko musieli sobie zapracować. Nie są w dodatku jakoś mocno zamożni. Madryt jest bardzo bogaty. Szczególnie ten Madryt, który kibicuje Realowi. To elita majątkowa. Do tego fani Królewskich są bardzo specyficzni. Gdy coś nie idzie, od razu są bardzo niezadowoleni. Ogólnie Real Madryt jest bardzo nielubiany w całej Hiszpanii. Trochę jak Legia. Gdzie nie pojedzie, to wszędzie słyszy wyzwiska. W Anglii gwizdali na nas w Manchesterze czy na Goodison Park, ale poza tym nie było tak źle. Ciężko było mi się do tego przyzwyczaić.\nJakim człowiekiem jest Jose Mourinho?\nJD: Pełen profesjonalista, niesamowity człowiek. Bardzo lubiłem Mou. Jakbym miał wybrać najlepszego trenera na świecie, to pewnie miałby on wiele cech Mourinho, jednak nie zabrakłoby u niego też zalet, które posiadał Benitez. Był dla nas bardzo życzliwy, serdeczny. Przynajmniej przez pierwsze dwa sezony (śmiech). Zawsze w tym jego trzecim sezonie coś zawodzi. Nie wiem dlaczego tak jest. Grał przed mediami, robił z siebie kogoś, kim tak naprawdę nie był. Nawet jak graliśmy z Liverpoolem i coś powiedział na konferencji na Gerrarda, to po meczu do każdego z zawodników podchodził i podawał mu rękę, dziękował za mecz. Z nami też miał doskonały kontakt, z każdym indywidualny.\nA jakim jest trenerem?\nJD: Perfekcyjnym. Jose w ogóle nie stosował siłowni. Zawsze piłka przy nodze i akcenty siłowe ćwiczyliśmy przez trening biegowy lub na boisku. Do tego taktyka, stałe fragmenty gry. Dużo notował, przekazywał. Pamiętam, że jak graliśmy mecz Liverpool – Chelsea, to bardziej przypominało to zabawę biegową, niż grę w piłkę. Mało miejsca na boisku, ciasno pomiędzy formacjami i dużo ruchu. Piłka nie była wtedy nikomu potrzebna(śmiech).\nA Gran Derbi? Te pamietne 0:5 Mourinho na Camp Nou w debiucie.\nJD: Straszny mecz. Pamiętam, że Mourinho przyszedł do nas w szatni i powiedział, że zrobił błąd tym, że chciał z nimi grać w piłkę. Nie da rady grać optymistycznego futbolu z Barceloną. Trzeba próbować różnych sposobów, żeby z nimi wygrać, ale na pewno nie grać piłką i zostawiać dużo wolnego miejsca na boisku.\nNo i niedługo później graliście z Barceloną na Mestalla w finale Pucharu Króla i udało wam się ich pokonać.\nJD: Wygraliśmy, dzięki pięknej bramce Cristiano w dogrywce. Mecz był bardzo wyrównany, ale zaskoczyliśmy Barcelonę ich własną bronią – wysokim pressingiem. Oni są mistrzem w odzyskiwaniu piłki od razu po stracie futbolówki, a my próbowaliśmy zagrać tak jak oni. Barca była przyzwyczajona, że rywal głęboko się cofnie i będzie czekał na kontry. My już stoperów naciskaliśmy bardzo mocno i oni wyraźnie się gubili. Dużo zdrowia nas to kosztowało, ale przyniosło efekt. Mourinho doskonale przygotował nas taktycznie na to spotkanie.\nNam Mourinho kojarzy się głównie jako cwaniak, który zawsze ma coś ciekawego do powiedzenia.\nJD: Bo Jose taki jest. Potrafi grać z mediami, doskonale się w tym odnajduje. Pamiętam jak przed El Clasico mieliśmy konferencję prasową na Camp Nou. Miała się rozpocząć o 16, ale Barca w ostatnim momencie przesunęła ją na 17, co kolidowało nam z zaplanowanym treningiem. Mourinho przerzucił ją na chyba 18:30, żeby na salę konferencyjną wejść po Guardioli. Chciał wiedzieć, co mówił jego poprzednik. Odpowiedział na wszystkie pytania dziennikarzy, po czym z kartki przeczytał może z dwa zdania, które miał przygotowane na to spotkanie. Następnego dnia wszystkie hiszpańskie gazety miały okładki z tym właśnie zdaniem Jose. Gadali łącznie z pół godziny, a zapamiętany został tylko ten jeden fragment. Cały Mourinho.\nA Ronaldo? Jaki to człowiek, piłkarz?\nJD: Ja już byłem chwilę w Madrycie, gdy Ronaldo przychodził do Realu. Wszyscy zastanawialiśmy się, po co nam taki zawodnik jak Cristiano. 100 milionów, a nie wiadomo było czy on w ogóle będzie chciał współpracować z resztą graczy. Real zawsze był zespołem indywidualistów i znakomitych piłkarzy, ale przyjścia Cristiano się trochę obawialiśmy. On jednak zaczął bardzo dobrze. Integrował się, szukał kontaktu. Chciał, żebyśmy szybko go przyjęli. Był wzorem profesjonalizmu. Przychodził na trening jako pierwszy, wychodził ostatni. Po treningu zawsze siłownia, stałe fragmenty gry. Moim zdaniem drugi sezon był jego najlepszym w Realu. Grał dla zespołu. Niesamowicie dużo strzelał, ale i walczył, podawał, grał dla zespołu. Kiedyś na Bernabeu Mourinho kazał nam oddać piłkę Barcelonie i czekać na kontrę. Zabronił grania wysokim pressingiem, bo czuł, że to może się dla nas źle skończyć. Barca po koronce rozgrywa piłkę, a Ronaldo sam biegał za futbolówką. Odwraca się, a wszyscy stoją. Wymachuje ostentacyjnie rękoma, jest oburzony. Bernabeu gwiżdże na nas, a my robimy tylko to, co kazał nam Mourinho. W szatni była wielka awantura. On nie widział swojego błędu, a my po prostu robiliśmy wszystko wedle założeń. Miał pogadankę z trenerem, że nie on jest najważniejszy, tylko cały zespół. Czasami miał z tym problem.\nGdyby doszło do meczu pomiędzy Liverpoolem, a Realem, to komu kibicowałby Jerzy Dudek?\nJD: Był już taki mecz, gdy byłem zawodnikiem Realu. Odchodząc z Anfield powiedziałem, że już nigdy nie będę grał z lepszymi zawodnikami, niż w Liverpoolu. Poszedłem do Realu, a tam Ruud, Iker, Ramos, Ronaldo, Benzema, Robben. Gdy siedziałem na ławce na Anfield i mój Real przegrywał 0:4 to miałem taką lekką ulgę, że moje wypowiedziane słowa mają teraz pokrycie. Real to lepszy klub, ale w bezpośrednim pojedynku to Liverpool był górą.\nNo i na koniec proszę powiedzieć kilka słów o obecnym Realu. Benitez poukłada grę Królewskich?\nJD: Póki co Real wygląda jak zlepek indywidualności, a nie jak zespół. Z wielkim bólem serca oglądałem pojedynek z Barceloną, która robiła na boisku co chciała. Nigdy nie jest miło biegać bez piłki na swoim boisku. Ja czuje, że w klubie szykuje się wielka rewolucja. Coraz głośniej mówi się o zmianie prezesa. Calderon znowu zgłasza swoją kandydaturę i trzeba się z jego osobą liczyć. Kadrowo na pewno po sezonie dużo się zmieni. Słyszałem, że może odejść Cristiano, Benzema. Polska prasa grzmi od plotek, że Lewy jest blisko Królewskich. Do tego trener. Wątpię, żeby Benitez został w Madrycie na dłużej. Na pewno będzie duży wstrząs. Nie wiem kto poleci, ale na pewno to, co obserwujemy nie zmierza w dobrą stronę. Real jest pod dużo większą presją, niż Barcelona. Kiedyś było odwrotnie. Ich bronią sukcesy z ostatnich lat, Real cały czas musi coś udowadniać. Nie będzie łatwo z tego wyjść.\nJerzy Dudek podczas spotkania z kibicami i dziennikarzami.\nDudek DanceJerzy Dudek książkaLiverpool-Real MadrytnieREALna kariera\nNastula: Finałowa walka w Atlancie było najłatwiejszą na igrzyskach\nKuba Borowicz Wrzesień 23, 2016\nRosłoń: Ludzie pytali, czy Robben to mój dobry kumpel\nKuba Borowicz Grudzień 19, 2015


Komisja: Lasy Państwowe nie wejdą do sektora finansów publicznych - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plKomisja: Lasy Państwowe nie wejdą do sektora finansów publicznych\n1 grudnia 2010, 18:32 | Aktualizacja: 01.12.2010, 18:45\nSejmowa komisja finansów publicznych zgodziła się w środę, by Lasów Państwowych (LP) nie włączać do sektora finansów publicznych. Opowiedziała się za przyjęciem projektu ustawy o finansach publicznych, ale bez budzącego kontrowersje zapisu dotyczącego Lasów.\nDodała, że rozwiązania dotyczące LP były jednym z elementów wpisujących się w strategię rządu, ale ich wykreślenie "nie rzutuje w żaden sposób na kształt ostateczny tej ustawy i efekty, które chcemy z tego tytułu osiągnąć". Majszczyk poinformowała, że gdyby Lasy zostały włączone do sektora finansów publicznych, to - zgodnie z danymi za 2009 r. - musiałyby oddać w zarządzanie resortowi finansów wolne środki w wysokość 650-700 mln zł.\nWiceminister przyznała, że wskutek wprowadzonych przez komisję zmian oszczędności sektora finansów publicznych będą niższe o 650-700 mln zł od planowanych ok. 19 mld zł. "O taką kwotę będą większe potrzeby pożyczkowe Skarbu Państwa, ponieważ nie osiągniemy z tego tytułu korzyści, jakie zamierzaliśmy osiągnąć" - wyjaśniła.\n"Żadne rozwiązanie zawarte w tym projekcie nie jest zamachem na niezawisłość i samodzielność finansową i organizacyjną Lasów Państwowych. Rozwiązania dotyczące Lasów stanowią minimalny zakres zmian w tym projekcie" - informowała przed głosowaniem wiceminister Majszczyk. Dodała, że wiele rozwiązań z projektu jest niezbędnych dla zapewnienia właściwego funkcjonowania finansów publicznych.\nPomysł włączenia Lasów Państwowych do sektora finansów publicznych nie spodobał się opozycji i koalicyjnemu PSL. PiS i SLD sprzeciwiły się ponadto planowi ewentualnej podwyżki VAT. Wskutek nieobecności części posłów PO podczas wtorkowego posiedzenia, sejmowa komisja finansów publicznych opowiedziała się za odrzuceniem projektu ustawy.\nPodczas środowej debaty w Sejmie nad stanowiskiem komisji finansów Jan Kulas (PO) podkreślił, że jego klub opowiada się za powrotem do prac nad projektem. Zwrócił uwagę, że dobre dane o wzroście gospodarczym (PKB w III kw. br. wzrósł o 4,2 proc.) nie zwalniają Sejmu z odpowiedzialności za stabilizację finansów publicznych i ograniczenie długu publicznego. "Proponowane działania w krótkim czasie umożliwią zagospodarowanie kwoty ok. 20 mld zł. (...) Ustawa w żaden sposób nie narusza ustawy o Lasach Państwowych" - zapewnił.\nHenryk Kowalczyk (PiS) ocenił z kolei, że sytuacja finansowa państwa pogorszyła się za rządów PO i PSL. Podkreślał, że ewentualna podwyżka VAT uderzy w osoby najuboższe. Według niego zmiany dotyczące Lasów Państwowych mogą być pierwszym krokiem do ich prywatyzacji w celu ratowania budżetu państwa. "To jest logiczne rozumowanie i logiczne wnioski z dotychczasowych zapewnień" - argumentował.\nStanisław Stec (SLD) mówił podczas debaty, że podwyżka VAT byłaby przerzucaniem odpowiedzialności za wysoki dług publiczny na konsumentów. Podkreślił, że to nie konsumenci, ale rządzący decydują o poziomie długu. Wskazał, że w latach 2006-2007 Sejm obniżył wpływy ze składki rentowej i z podatków o 40 mld zł, ale nie wskazał ograniczenia wydatków. "Obniżka składki rentowej była decyzją nieprzemyślaną, nie przeanalizowaną" - powiedział. Zarzucił obecnej ekipie, że zamiast skorygować błędy poprzedników, przerzuca obciążenie na tych, którzy całą pensję przeznaczają na zakupy.\nJan Łopata (PSL), choć poparł projekt, zaznaczył, że kwestia Lasów Państwowych jest "drażliwa". Przekonywał, że powinny one pozostać poza sektorem finansów publicznych. Mówił, że jego klub opowiada się natomiast za ewentualną podwyżką VAT, gdyż jest ona zabezpieczeniem na przyszłość.\nW ubiegłym tygodniu leśnicy z całej Polski protestowali przed Sejmem, sprzeciwiając się rządowym planom włączenia Lasów Państwowych do sektora finansów publicznych.


Mieszkanie na sprzedaż: mazowieckie, Warszawa, Praga-Południe, Kakowskiego 14 - tuznajdziesz.pl\nMieszkanie na sprzedaż: mazowieckie, Warszawa, Praga-Południe, Kakowskiego 14\nCiche mieszkanie w kameralnym osiedlu; mieszkanie znajduje się na trzecim piętrze;Pomieszczenia: duży pokój dzienny z wyjściem na balkon; ekspozycja okien na południowy zachód; kuchnia otwarta na pokój; łazienka z wanną; Duża garderoba;do mieszkania przynależy piwnica;Mieszkanie w nowym budownictwie; budynek z cegły z 2000 roku; Teren osiedla ogrodzony, monitorowany, ochrona;Okolica spokojna, osiedle położone z dala od uciążliwości, bezpośrednio przy Parku nad Balatonem w okolicy osiedla Saska i Kanału Gocławskiego; Plac zabaw na terenie osiedla;10 min. piechotą do całodobowego Tesco;Dobra komunikacja z Centrum 10 min. autobusem do stacji Metro Politechnika.Czynsz wraz z FR oraz zaliczkami na media i ochronę na poziomie ok. 470 zł/m-c.Istnieje możliwość wynajęcia lub wykupienia miejsca w garażu pod budynkiem;Polecam!\nCiche mieszkanie w kameralnym osiedlu; mieszkanie znajduje się na trzecim piętrze;Pomieszczenia: duży pokój dzienny z wyjściem na balkon; ekspozycja okien na południowy zachód; kuchnia otwarta na pokój; łazienka z wanną; Duża garderoba;do mieszkania przynależy piwnica;Mieszkanie w nowym budownictwie; budynek z cegły z 2000 roku; Teren osiedla ogrodzony, monitorowany, ochrona;Okolica spokojna, osiedle położone z dala od uciążliwości, bezpośrednio przy Parku nad Balatonem w okolicy osiedla Saska i Kanału Gocławskiego; Plac zabaw na terenie osiedla;10 min. piechotą do całodobowego Tesco;Dobra komunikacja z Centrum 10 min. autobusem do stacji Metro Politechnika.Czynsz wraz z FR oraz zaliczkami na media i ochronę na poziomie ok. 470 zł/m-c.Istnieje możliwość wynajęcia lub wykupienia miejsca w garażu pod budynkiem;Polecam!Rodzaj kuchni: OtwartaBalkon: BalkonCechy dodatkowe: balkon, telewizja kablowa, monitoring, bliskość rzeki, jeziora, internet, piwnica, osiedle strzeżone, domofon, telefon, komunikacja miejska, sklepy, ochronaNajbliższe otoczenie: Żłobek, przedszkole, gastronomia, komunikacja, przedszkole, szkoła, apteka, przychodnia\nogłoszenie dodano: 6.3.2013\nJestem zainteresowany ofertą 11/2761/OMS. Zapytanie z serwisu tuznajdziesz.pl wyślij\n500 59 22 66 ziembinski-nieruchomosci.pl


Jakoś tak się złożyło, może to jesienny nastrój, że przypomniałem sobie Polskę z czasów mojego liceum. Koniec lat 80., szary, zdewastowany kraj. Jeżeli chcecie uzmysłowić sobie, jak było, wyobraźcie sobie, że dumą Warszawy i oznaką luksusu był hotel Victoria na dzisiejszym placu Piłsudskiego. W Toruniu ulica Podmurna wyglądała jak zrujnowane miasteczko powojenne, a hitem restauracyjnym miasta była… robiona z mrożonek pizza w knajpie Mr Smarty’s na Chełmińskiej.\nTeraz jeżdżąc po Polsce, czuję dumę. Dumę z narodu, który rozdeptany przez Niemców i Rosjan raptem pół wieku wcześniej, podniósł się z upadku i mamy dziś autostrady, nowoczesną architekturę, czyste parki i przystanki (przynajmniej w centrum).\nKtoś powie, że nie ma się czym ekscytować, ale przecież to, co mamy, nie spadło z nieba! Mogliśmy przecież być jak dzisiejsza Ukraina. Ekonomiści wskazują, że w 1989 r. oba kraje były w tym samym miejscu rozwoju. Tak, możemy być dumni z samych siebie. I jesteśmy dumni, ale chyba nie z tego, co trzeba. Chwalimy przedwojenną polską armię, która była źle zarządzana i uzbrojona, co w tydzień udowodnili nam Niemcy. Wysławiamy katastrofy powstań z XIX wieku i walkę o polskość w czasie zaborów. Zapominamy jednak, że to właśnie na nasze osobiste życzenie do tych zaborów doszło.\nZamiast tego czas zacząć być dumnym z takich postaci jak Antoni Tyzenhauz. Pod koniec XVIII wieku tworzył w Rzeczpospolitej podstawy zachodnioeuropejskiej gospodarki, budując na Litwie 50 fabryk! Albo inżynier Eugeniusz Kwiatkowski, który na piasku nadbałtyckim postawił Gdynię. Polsce nie są potrzebni straceńcy idący z szablami na działa. Mamy inne powody do dumy.\nPrzeglądaj auto nie tylko raz w roku\nFerie w centrum nauki\nToruń w ręce mieszkańców? Chcą zmian\nKorporacja na wesoło, cały rok


VI edycja Konkursu Bezpieczny Przedszkolak - Portal Kościańska Telewizja\nREWITALIZACJA ŚWIŃCA I BIELEWA\n,,PYRO - CAR'' PO RAZ PIĄTY\nVI edycja Konkursu Bezpieczny Przedszkolak\nJuż VI raz najmłodsi mieszkańcy powiatu rywalizowali w konkursie Bezpieczny Przedszkolak. Powiatowy finał konkursu odbył się w środę, 15 maja 2019 roku w Zespole Szkół Gminy Kościan w Starych Oborzyskach.\nOrganizatorem konkursu był Starosta Kościański oraz dyrektor Przedszkola z Zespołu Szkół Gminy Kościan w Starych Oborzyskach. Dzieci przywitał i otworzył konkurs Henryk Bartoszewski, Starosta Kościański w towarzystwie dyrektor Żanety Igłowicz – Nieć. – Zdecydowana większość tragicznych wydarzeń spowodowana jest ludzkim błędem, albo ludzką niewiedzą. Konkurs, choć jest piękną rywalizacją, jest też elementem nauki, nauki szczególnie ważnej, bo ona powinna w was zostać na długie lata – mówił do dzieci starosta. – Bardzo się cieszę, że jesteście tą grupą ludzi, którzy tą wiedze chcą zgłębić i już wykazali się dużą otwartością. Życzę wam, byście wszyscy wygrali, bo już jesteście zwycięzcami, skoro znaleźliście się w takim finale. Pragnę podziękować wszystkim, którzy was przygotowali do konkursu, opiekunom, jury. Życzę wam radości ze spotkania i miłej zabawy – mówił Henryk Bartoszewski.\nDo finału zakwalifikowało się 6 drużyn z przedszkoli, które zajęły pierwsze miejsca na szczeblu gminnym. Były to drużyny reprezentujące: Przedszkole w Starym Bojanowie, Przedszkole Samorządowe w Starym Luboszu, Samorządowe Przedszkole nr 3 w Kościanie, Przedszkole w Starych Oborzyskach, Przedszkole Samorządowe w Czempiniu, Przedszkole Samorządowe w Świńcu. W skład jury weszli przedstawiciele lokalnych samorządów, służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo w powiecie oraz sponsorzy i przyjaciele konkursu.\nPodczas Konkursu przedszkolaki prezentowały scenkę pokazującą niebezpieczne zagrożenia czyhające na dzieci w różnych sytuacjach. Musiała ją kończyć nauka wynikająca z tej prezentacji. Ponadto, m.in. dzieci musiały rywalizować na torze przeszkód i narysować rysunek przedstawiający strażaków w akcji.\nNajlepsze okazało się Przedszkole w Starych Oborzyskach. Drugie miejsce zajęło Przedszkole w Starym Luboszu, a pozostałe przedszkola zajęły trzecie miejsce. Niestety z niezależnych przyczyn w konkursie nie wzięła udział reprezentacja Gminy Czempiń. Dodatkową atrakcją finału była obecność maskotki wielkopolskiej policji – sierżanta Pyrka, z którym dzieci pozowały do pamiątkowych zdjęć.\nNa zakończenie wszystkie przedszkola otrzymały nagrody, gry edukacyjne, puzzle oraz sprzęt sportowy, ufundowany przez Starostwo Powiatowe w Kościanie oraz sponsorów.\nWystawa „Maraton Polska w NATO Czempiń – Bruksela”, 20 lat Polski w NATO\nPiłkarscy eksperci zaproszeni


Pompy głębinowe – wszystko, co musisz o nich wiedzieć | Warszawa24.ovh\nJeśli podjąłeś decyzję o budowie studni, musisz pamiętać o zamontowaniu na dnie pompy głębinowej. Urządzenie wyniesie wodę na kilka – kilkanaście metrów do góry. Studnie powyżej 8 metrów głębokości, nie zasysają samoczynnie wody. Pompa jest więc niezbędna, do właściwego funkcjonowania całej instalacji.\nKiedy wykorzystuje się pompy głębinowe?\nPompy głębinowe używane są przede wszystkim do wydobywania wody pitnej w gospodarstwach domowych. Nie jest to jednak ich jedyne zastosowanie. Takich mechanizmów używa się m.in.: do:\nPobierania wody ze zbiorników wolnostojących\nTłoczenia i podwyższania ciśnienia cieczy w procesach technologicznych\nUzdatniania i pompowania wody morskiej\nOdwadniania konstrukcji podziemnych np. kopalń\nWspomagania funkcjonowania instalacji wodnych\nWażnym parametrem technicznym jest przede wszystkim średnica pompy. Należy dopasować ją do odwiertu. Występuje kilka rodzajów pomp:\nTrójcalowe (75 mm)\nTrój i pół calowe (90 mm)\nCzterocalowe (100 mm)\nCztero i pół calowe (112 mm)\nSześciocalowe (150 mm)\nOśmiocalowe (203 mm)\nDziesięciocalowe (254 mm)\nDwunastocalowe (305 mm)\nPoza tym, ważna jest wydajność samej pompy. Nie może być ona większa od wydajności studni, bo grozi to uszkodzeniem filtra. W przypadku domu jednorodzinnego najczęściej stosuje się pompę o wydajności kilkunastu metrów na minutę.\nWybór pompy zależy także od odległości studni od budynku, wysokości budynku, liczby osób korzystającej ze studni i głębokości do lustra wody. Najbezpieczniej jest korzystać z pomp głębinowych zaufanych producentów np. https://www.saga.info.pl/22-pompy-glebinowe/. Dają oni gwarancję bezawaryjnej pracy i możliwość serwisowania sprzętu.\nUrządzenia pracują automatycznie. Włączają się w momencie poboru wody, a wyłączają po jego zakończeniu. Poza tym, zbiornik hydroforowy gromadzi zapasy wody pitnej, przez co pompa nie musi włączać się przy każdym odkręceniu kranu. Nowoczesne pompy głębinowe są wytrzymałe i odporne na działanie czynników zewnętrznych np. zmiany ciśnienia. Obecnie często pompy posiadają czujnik chroniący przed suchobiegiem. Jeśli pompa nie posiada tego elementu, warto zainwestować w czujniki poziomu wody w studni.


Team Building blisko Warszawy w Warszawie | Integracyjne.pl\nWarszawa - TEAM BUILDING POD WARSZAWĄ\n469PLN/os. min. 10 os.\nLokalizacja: 45 minut od centrum | Czas trwania: z dojazdem około 5-6 godzin dla grupy 20 osób\nOto najlepsza opcja na jednodniowy team building blisko Warszawy. Z dojazdem, dwoma wspólnymi posiłkami, quadami, paintballem i sprawdzonymi konkurencjami team-buildingowymi, które doskonale zintegrują Wasz zespół.\nPrzykładowy plan :\nNa przykład o 13:15 z Państwa biura lub innego dowolnie wybranego miejsca w Warszawie.\nRosół/żurek, woda z cytryną, miętą i lodem, kawa, herbata, paluszki.\nW zależności od ilości osób zrealizujemy odpowiednią ilość (od 7-miu, do 10-ciu) konkurencji - ich ilość i wybór ustalimy przed wpłatą zadatku na imprezę. Na miejscu podzielimy Państwa na kilkuosobowe grupy, wyjaśnimy zasady i przejdziemy do rywalizacji.\nPrzykładowe konkurencje team-buildingowe:\n1. Quadowe pogotowie wodne\nPrzewiezienie szklanek wody na quadach - na czas.\nWyciąganie z bagna samochodu. Super męska zespołowa atrakcja.\n3. Strzelnica Paintballowa\nTestowanie Waszej celności i cierpliwości.\n4. Przeprawa przez bagna\nKlasyczna zabawa teambuildingowa polegająca na pokonaniu umownego "bagna" . W zadaniu znaczenie odgrywa zgranie i kreatywne myślenie zespołu.\nKlasyka zabaw integracyjnych. Nic nie sprawia tyle radości co widok trójki dorosłych ludzi owiniętych pasem materiału, ścigających się z inną drużyną na torze ze slalomem.\n6. Rower przeciwskrętny\nJeśli wydaje się Wam, że rower przeciwskrętny to dziecinada to jesteście w wielkim błędzie. Nie bez powodów nasz rowerek posiada boczne kółka, które ułatwiają manewrowanie maszyną jadącą w przeciwnym kierunku niż oczekiwałby kierowca.\n7. Wyścig na szczudłach Litera A\nWielka literka „A” i szczudła – Litera „A” to swoiste gigantyczne szczudła, na których zawodnicy drużyny będą musieli pokonać określony dystans.\nPajęczynka to zadanie wymagające niezwykle zgranej drużyny, gdyż zadaniem całej ekipy będzie przejście na drugą stronę pajęczyny rozwieszonej między drzewami w taki sposób by nie dotknąć żadnej z tworzących ją linek.\nZadaniem drużyny jest połączenie ze sobą rurek, kolanek i trójników w jeden szczelny rurociąg, którym zostanie przetransportowany płyn (np. mleko wydojonej krowy).\nMega Jenga - nic dodać nic ująć, jeśli graliście w klasyczną jengę to mamy dla was wersję MEGA. Tak, nasza gigantyczna jenga to idealny pomysł na imprezę firmową. Zadaniem zawodników jest takie przekładanie klocków, by wyjęty z dołu klocek można było położyć na górze wieży nie powodując jednocześnie wywrócenia całej konstrukcji.\nAlkogogle to idealny gadżet na urozmaicenie każdej z konkurencji. Zasada działania gogli jest bardzo prosta, gdyż szybka tak zniekształca obraz, że przejście po prostej linii, podanie dłoni, czy trafienie kluczem do dziurki w drzwiach okazuje się nie lada wyzwaniem. Alkogogle to idealny pomysł na imprezy integracyjne, w których chcemy urozmaicić konkurencje. My używamy ich przy konkurencji, w której drużyna musi trafić krążkiem do bramki.\n11. Wyścig na nartach\nWyścig w nartach - konkurencja polegająca na przejściu drużyny w specjalnych pięcioosobowych nartach\nCzas trwania około 3 - 4 godziny.\nPo wyczerpującej rywalizacji do Waszej dyspozycji łazienki z prysznicami.\nKarkówka, kiełbaska, kaszanka z cebulką w folii, bigos albo młoda kapusta, pieczone ziemniaczki, pomidory z cebulą i szczypiorkiem w sosie balsamicznym, ogórki w sosie jogurtowym, mix sałat, smalec swojski, pieczywo, ogórki kiszone, 2 x piwo dla każdego\nAnimacja późniejsza na życzenie:\n- gra w kalambury/tabu/ jenga


Bezlitosny - Byun Sung Hyun - DVD | Film - Niska cena w Livro.pl\nReżyser: Byun Sung Hyun\nDwóch facetów za kratami. Starszy to wytrawny gangster, który trzęsie\nzakładem karnym. Młodszy to chłopak, który nikomu nie odpuści. W świecie bez zasad połączyła ich przyjaźń, a po wyjściu z więzienia zamierzają wspólnie zawładnąć miastem. Handlując narkotykami, szybko pną się po szczeblach syndykatu zbrodni. Razem mogliby dojść na sam szczyt... Ale wielkie pieniądze i przyjaźń nie idą z sobą w parze. Czy w takim świecie naprawdę można komuś zaufać?\n"Bezlitosny" to przewrotny gangsterski film o męskiej przyjaźni, zdradzie i znaczeniu lojalności w brutalnym świecie bez zasad. Film łączy elementy "Wściekłych psów" Quentina Tarantino z "Infltracją" Martina Scorsese.\nSzybcy i wściekli 8 (wydanie książkowe)\nAnna (wydanie książkowe)\nŚwiat w ogniu (wydanie książkowe)\nCampanelli S. Stephen


Pogoda Codajas na 14 dni ⇒ Prognoza pogody w Codajas na dwa tygodnie (14-16 dni) <Kolumbia> ⇒ METEOPROG.PL\nPrzegląd pogody na 16 dni w Codajas\nPogoda w Codajas\nPogoda Codajas – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Codajas dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Codajas na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Codajas - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Codajas pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Codajas – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Codajas tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nOstatnia aktualizacja prognozy 21:11:42 © meteoprog.pl\nPogoda w Codajas na 14 dni\n-4° 9′ 47″ S -63° 56′ 35″ W\n11 185 osób


Mnich - Portal Diablo 3 - Wszystko o Diablo III\nOstatnio aktualizowane w Aug 29, 2011 05:27. Strona odwiedzona 38227 razy.\nMnich to kolejna klasa Diablo III, dumnie zaprezentowana podczas Blizzcon-u 09, wzbudziła duże zainteresowanie wśród uczestników, szczególnie, że była dostępna w pokazowym demie.\nSamego Mnicha można określić jako religijnego wojownika, przywiązującego dużą miarę do spraw duchowych, dla którego walczyć po innej stronie niż dobro jest czymś nie do pomyślenia. Od młodości każdy Mnich jest szkolony w taki sposób, aby podczas walki był czystym odwzorowaniem bóstw w które wierzy. Wrócimy jednak do tego co Was najbardziej interesuje, mnich jest klasą silnie ofensywną jeżeli w ogóle można to tak nazwać, skupioną na walce i niesamowitej prędkości, może posługiwać się np. laskami lub zapożyczonymi od zabójczyni kastetami, jednak do siania śmierci i chaosu wystarczą mu też "gołe" pięści. Oszałamiającą szybkość tej postaci balansuje niestety obniżona wytrzymałość, dlatego nazwanie go przeciwieństwem Barbarzyńcy jest jak najbardziej na miejscu. Pojawienie się Mnicha w trzeciej odsłonie Diablo, twórcy tłumaczą wpływem karcianych RPG ale także zamiłowaniem do zwykłych bijatyk. I na koniec jego ulubioną rozrywką jest medytacja.\nHistoria klasy :\nMnisi pochodzą z klasztoru znajdującego się w Ivgorod położonym w Sharval Wilds. Już jako dzieci oddawani są do niego, gdzie następnie rozpoczynają naukę, opanowują umiejętności, które zapewnią im realizację podstawowego celu jakim jest wykorzenienie zła z Sanktuarium, świata w którym rozgrywa się fabuła zawarta w serii Diablo. Podstawą ich religii jest przekonanie o wszechobecnym dobru, które można odnaleźć w każdym żywiole. Dzięki opanowanej do perfekcji sztuce medytacji są w stanie oczyścić swój umysł ze wszelkich pokus i osiągnąć wyższy stopień świadomości, co czyni ich śmiertelnymi wrogiemi demonów. Ich fanatyczna wręcz pogarda do piekielnego pomiotu może się równać tylko z Łowcami Demonów, ale wszystkie klasy różni motywacja, która nimi kieruje. W przypadku Mnichów jest to poczucie świętej misji, którą muszą wykonać, aby zbawić świat i pokonać wieczne zło.\nOstatnie tygodnie jesieni rozgościły się w Ivgorodzie, nieuchronnie zbliżała się zima, której mroźny oddech było już czuć w powietrzu. Po zapadnięciu zmroku, gdy ostatnie promienie niknącego za horyzontem słońca dały za wygraną ciemności, z wielką radością przyjąłem schronienie oferowane przez tutejszą gospodę. Gdy wszedłem do wnętrza poczułem swoiste napięcie wypełniające pomieszczenie. Pomimo godziny w gospodzie nie było tłoczno jak to zwykle bywa o tej porze, rozproszeni goście w małych grupkach byli skupieni przy ścianach. Ławy po środku pokoju były puste za wyjątkiem jednego mężczyzny.\nÓw człek wydawał się ignorować otaczający chłód, ubrany w skromne pomarańczowe płótno przewieszone przez ramię z odsłoniętą częściom torsu, podobny był do żebraka.Na jego masywnej szyi spoczywała girlanda drewnianych korali, efektu dopełniała całkowicie ogolona głowa z wyjątkiem nie ułożonej krzaczastej brody. Powyżej czoła miał wytatuowane dwie czerwone kropki, mniejszą nad większą, nagłe skojarzenie uderzyło mnie niczym piorun. Jako student z dużym zasobem wiedzy na temat ludów i kultur tego świata, natychmiast rozpoznałem w nim jednego z mnichów Ivgorodu, sekretnej i elitarnej grupy świętych wojowników tego kraju.\nSłyszałem niezliczone fantastyczne historie, których bohaterami byli mnisi, opowiadania te zapewne były doskonałymi ozdobnikami rozmów. Wedle tych podań skóra mnicha miała być twarda jak żelazo, nie przenikliwa dla ciosów zadawanych mieczem, bądź grotem strzały, a ich pięści kruszyły skały tak łatwo jak Ja albo Ty łamiemy suchą gałązkę. Chociaż ten niewyróżniający się mężczyzna w niczym nie przypominał mnicha, którego znałem z opowieści i przeczytanych ksiąg, postanowiłem ostrożnie zbliżyć się. Usiadłem na ławie naprzeciw niego, w celu przyglądnięcia się delikwentowi. Skinął na mnie ręką, zapraszając bliżej.\n„Hmm, dusza wystarczająco odważna aby usiąść ze mną. Zbliż się przyjacielu”. Położono strawę przede mną, ale nie miałem na nią chęci, bardziej skupiony na zapisywaniu detali z życia mnicha. Opowiedział mi o jego wierze w istnienie tysiąca jeden bogów, bogów których jak mniemał można było znaleźć we w wszystkich rzeczach: ogniu w sercu, wodzie w rzece, i powietrzu którym oddychamy. Było tego wystarczająco wiele, może nawet na całe opowiadanie. Ale każdy rozsądny człowiek najpewniej skrzywi się nad taką wizję świata, jako czegoś więcej niż zabobonu, tak jak Ja. Przeszedł do opisywania intensywnego treningu rozumu oraz ciała, celem osiągnięcia stanu, w którym miały one zespolić się w instrument świętej sprawiedliwości. Sam zastanawiam się po co tym jego tysiącu jeden bogom potrzebny jest śmiertelny człowiek do wcielenia w życie ich woli. Gdy zapytałem dlaczego nie posiada miecza ani żadnej innej broni. Po prostu odpowiedział „Moje ciało jest moją bronią” następnie dotknął skroni ręką i dodał „Tak jak mój umysł”.\nNieoczekiwanie miałem możliwość podziwiać jego mistrzostwo w akcji.\nGrupa mężczyzn zbliżyła się do naszego stołu prezentując noże i inne rodzaje broni, które posiadali. Zrzuciwszy moja księgę na ziemię, zablokowali jakąkolwiek drogę ucieczki. Byli skupieni jedynie na samotnej postaci mnicha siedzącego naprzeciwko mnie. Wczołgałem się pod stół, mając jedynie nikłe przeczucie tego co miało nastąpić. Czekałem na sygnał, który rozpocznie walkę, zaczęli.\nNie kłopocząc się tym aby nawet wstać, mnich sparował pierwszy zamaszysty cios, chwytając agresora za nadgarstek, przerzuciwszy go przez swoje ramię, następnie pchnął nim w pobliski stół powodując doniosły trzask. Gwałtowność ataku mnicha wprowadziła mężczyzn w osłupienie, w czasie gdy stali jak wryci on powstał.\nWtedy rozpentał się chaos.\nMnich był rozmytym kształtem, skupiającym w sobie czystą nie okiełznaną energię, przyjmował każdy atak bez chwili zastanowienia. Walczył pięściami i nogami, w sposób którego nigdy wcześniej nie widziałem. Za młodu byłem uczestnikiem wielu pijackich burd i bijatyk, ale to co widziałem było czymś innym. Odgłosy łamanych kości po każdym jego uderzeniu mieszały się z czymś w co trudno było uwierzyć: mnich śmiał się w trakcie walki. Jeden po drugim obezwładniał wrogów do momentu aż pozostał ostatni z napastników.\nNiedobitek chwycił krzesło i rzucił nim w mnicha. Ten uderzył nadlatujący przedmiot gołą pięścią, zamieniając dębowe krzesło w chmurę drzazg i kilka kawałków drewna, które bezwładnie opadły na podłogę dookoła niego.\n„Nie oszukasz mnie, demonie” powiedział zajadle mnich. Ułożył ramiona wzdłuż ciała następnie wyciągał naprzeciwko siebie i rozpoczął intonować. Obłok białego światła otoczył jego głowę, rósł i robił się coraz bardziej intensywny aż w końcu ogarnął całe ciało mnicha. Krzyknął, cała biała materia wystrzeliła w stronę ostatniego mężczyzny, światło otoczyło go kompletnie, topiąc skórę i ujawniając jednocześnie prawdziwą naturę osobnika, który był czerwonoskórym demonem, jednym ciosem wyrzucił stworzenie przez drzwi tawerny.\nMnich zerwał się do przodu, jego ruchy stanowiły jeden nierozpoznawalny ciąg, zbyt szybki aby moje oczy mogły wyróżnić poszczególne kroki, wyglądało to tak jakby demona jednocześnie atakowało siedmiu mnichów z każdej strony. Poobijany stwór osunął się na ziemię. Mnich chwycił go za kark, uśmiechał się gdy przybliżył z powrotem do siebie wolną rękę, na otwartej dłoni trzeszczała energia emitująca poświatę. Zadał cios dłonią, gdy uderzył demona, jego ciało eksplodowało: mięsnie, skóra, kości zamieniły się w strzępy, powietrze wypełnił zapach spalonego ciała.\nNigdy bym w to nie uwierzył , gdybym nie był naocznym świadkiem tego wydarzenia. Widocznie wszystkie historie, o tych niezrównanych wojownikach nie koniecznie są tylko legendami, tak jak myślałem do tej pory.


Wyznanie miłości do książek Carlosa Ruiza Zafona | Księgarnia Matfel.pl\nWyznanie miłości do książek Carlosa Ruiza Zafona\nCarlos Ruiz Zafon to autor, którego proza bez reszty wciąga w wykreowany świat i sprawia, że książki nie sposób odłożyć na półkę bez pochłonięcia ostatniej strony. Za co miliony czytelników na całym świecie pokochały Barceloną opisywaną przez Zafona? Przekonaj się!\nSkąd się wzięła Zafonmania?\nCarlos Ruiz Zafon to jedno z najważniejszych nazwisk w literaturze współczesnej. Wychowany na Dostojewskim i Dickensie hiszpański dziennikarz swoją karierę rozpoczął w Los Angeles, od tworzenia scenariuszy filmowych. Później zajął się pisaniem powieści dla młodzieży, a następnie - książek dla dorosłych, które zdobyły ogromną popularność i przyczyniły się do zjawiska nazywanego „Zafonmanią”. Za co można kochać książki Zafona? Przede wszystkim za wartką narrację szlifowaną na książkach dla młodzieży - najbardziej wymagających czytelników. Powieści słynnego Hiszpana są też uwielbiane za dialogi pełne ciętego, inteligentnego dowcipu. Aforystyczną prozę słynnego Hiszpana, pełną ciekawych uwag i spostrzeżeń, aż chce się czytać z ołówkiem w ręku, żeby zaznaczyć intrygujące zdania i motta powtarzane przez wyrazistych bohaterów. Nikogo zresztą nie dziwi, że zdania z „Cienia wiatru” trafiają do albumów z najważniejszymi cytatami w historii światowej literatury. Niestety, nie przeczytamy już żadnej nowej pozycji Carlosa Ruiza Zafona - pisarz zmarł w czerwcu 2020 roku na raka jelita grubego w wieku zaledwie 56 lat.\nBarcelona we mgle, książki i tajemnice, czyli sekretny świat Zafona\nCarlos Ruiz Zafon jest autorem kierowanej do młodzieży Trylogii mgły, na którą składają się powieści: „Książę mgły” z 1993 roku, „Pałac północy” z 1994 roku oraz „Światła września” z 1995 roku. Hiszpański pisarz w 1999 roku napisał też świetnie przyjętą „Marinę”, a następnie zajął się pisaniem bardziej skomplikowanych fabuł dla starszych i bardziej wymagających czytelników. Jedną z najważniejszych pozycji w jego dorobku jest cykl „Cmentarz zapomnianych książek”. Powieści „Cień wiatru”, „Gra anioła”, „Więzień nieba” i „Labirynt duchów” można czytać w kolejności wydania (2001, 2008, 2011, 2016) bądź przyjmując inną, dowolną chronologię i tworząc własną oś wydarzeń. W każdej z tych książek spotykamy się z bohaterami gotowymi rozwikłać najtrudniejsze i najmroczniejsze zagadki, jakie wiążą się z księgarnią Sempere i Synowie czy sekretnym Cmentarzem Zapomnianych Książek. Czytając Zafona, zwiedzamy też Barcelonę inną niż ta, którą znają turyści: zatrzymaną w czasie, spowitą mgłą i pełną tajemniczych zaułków, w które zapuszczają się nieliczni - Ci najodważniejsi bądź najbardziej zdeterminowani. W rzeczywistości Zafona książki stają się kluczem do równoległego świata, w którym możliwe jest wszystko i jednocześnie nic nie jest oczywiste. Fabuła przypomina gęsty od znaczeń sen, w jaki zapadamy zmęczeni codziennością. Śmierć miesza się w nim z miłością, nostalgia z nadzieją na przyszłość, a mrok ze sporą dawką ciepła. Sam Zafon bywa dla swoich bohaterów równie wymagający i okrutny, co pobłażliwy. Gwarantujemy naprawdę niezwykłą lekturę, odpowiednią nie tylko na wakacyjne dni!\nSzukasz książkowych thrillerów pełnych inteligentnego dowcipu, wciągających od pierwszej strony i nieprzewidywalnych? Zajrzyj do powieści Carlosa Ruiza Zafona, z których sam „Cień wiatru” został sprzedany w kilkunastu milionach egzemplarzy na całym świecie!\nKsiążę Mgły - Carlos Zafon Ruiz\nWięzień Nieba BR - Carlos Ruiz Zafon\nMarina - Carlos Ruiz Zafon, Katarzyna Okrasko, Carlos Marr


kancelaria prawna w serwisie Tatry\nDodane: 00:54 15- 11- 2017\nDodane: 06:10 16- 10- 2017\nDodane: 04:01 13- 07- 2017\nrozwód rybnik Rozwód. Bez prawnika ani ruszRozwód to z pewnością mało przyjemny, dla obu stron, proces rozpadu małżeństwa. Podczas niego może dojść do wielu przykrych i trudnych sytuacji, które mogą wpłynąć na decyzję sądu o podziale majątku, czy opiece nad Czytaj dalej...\nDodane: 03:37 11- 07- 2017\nDodane: 03:10 11- 02- 2017\nadwokat rybnik Kiedy warto sięgnąć po poradę prawnika? Niewątpliwie w wielu sytuacjach pomoc prawnika jest konieczna, aby uzyskać odszkodowanie. Okazuje się bowiem, że w wielu sytuacjach przepisy prawne są bardzo skomplikowane i przeciętna osoba, nie mająca Czytaj dalej...\nDodane: 09:54 19- 12- 2016\nrozwód rybnik Pomoc prawna świadczona dla dużych firmDuże firmy zwykle potrzebują jakiejś obsługi prawnej. Taką obsługą dużych firm mogą zajmować się całe kancelarie adwokackie oraz prawnicy przy nich zatrudnieni. Do ich zadań należy przeglądanie umów zawiera Czytaj dalej...\nGeneralnie prawie każdy potrzebuje prawnika, czy obrońcę w sądzie. Niezależnie od naszej niewinności. Dlatego dobrze jest poszukać: adwokat rybnik i wybrać najlepszą dla nas kancelarię.Czym jest prawo? Definicja z WikipediiPrawo, a ściślej prawo w ujęciu prz Czytaj dalej...


2016 Kwiecień Archive | Polskokatolicka Parafia\npw. NMP Częstochowskiej w Glasgow\nOgłoszenia na VI. Niedzielę Wielkanocy\nVI. Niedziela Wielkanocy 1. maja A.D. 2016 W najbliższym tygodniu liturgicznym obchodzimy: w poniedziałek - Wspomnienie św. Atanazego, biskupa i doktora Kościoła. we wtorek - Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, Głównej Patronki Polski. w środę - Wspomnienie św. Floriana, męczennika. w piątek - Święto Świętych Apostołów Filipa i Jakuba. w VII. Niedzielę Wielkanocy - Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. W niedzielę 8. maja msza św.…\nOgłoszenia na V. Niedzielę Wielkanocy\nV. Niedziela Wielkanocy 24. kwietnia A.D. 2016 W najbliższym tygodniu liturgicznym obchodzimy: w poniedziałek - Święto św. Marka Ewangelisty. w piątek - święto św. Katarzyny Sieneńskiej, dziewicy i doktora Kościoła. W niedzielę 8. maja msza św. będzie celebrowana o g. 16:00. Nabożeństwa majowe od przyszłej niedzieli bezpośrednio po mszy św. w niedziele i środy. Dziś bezpośrednio po mszy św.…\nOgłoszenia na IV. Niedzielę Wielkanocy\nIV. Niedziela Wielkanocy 17. kwietnia A.D. 2016 W najbliższym tygodniu liturgicznym obchodzimy: w sobotę - Uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika. Wczoraj papież emeryt Benedykt XVI obchodził swoje 89. urodziny. We wtorek obchodził będzie 11. rocznicę wyboru na biskupa Rzymu. Niech Pan Bóg strzeże papieża w każdym jego dniu życia. Przypominam, że od maja będą prowadzone w…\nOgłoszenia na III. Niedzielę Wielkanocy\nIII. Niedziela Wielkanocy 10. kwietnia A.D. 2016 W przyszłą niedzielę, tj. 17. kwietnia, Msza święta jest przełożona z g. 14:00 na g. 16:00 na prośbę Policji, która przewiduje w tym dniu kłopoty związane z odbywającym się meczem. Od maja będą prowadzone w naszej parafii kursy. Języka polskiego dla dzieci oraz języka angielskiego dla osób, które nie potrafią…\n© 2015-2019 Polish-Catholic Parish of Our Lady of Czestochowa in Glasgow, SC594408\nNasz serwis używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu w celu administrowania serwisem, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych. Istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki i dostawcy usługi dostępu do Internetu.


BA21: litowo-jonowy akumulator rezerwowy do skrzynek kontrolnych LINAK\nPrzyjazny dla środowiska akumulator litowo-jonowy skonstruowany z myślą o skrzynkach kontrolnych LINAK. Nadaje się idealnie do zastosowań szpitalnych i medycznych, gdzie wymagany jest stopień szczelności IPX6 Washable DURA™.\nLitowo-jonowy akumulator rezerwowy BA21 powstał specjalnie z myślą o nowych skrzynkach kontrolnych COxx oraz CAxx np.: CO61 i CA40, etc. Zestaw obejmuje wbudowaną ładowarkę i odznacza się niewielką masą, wysoką wydajnością oraz najwyższym poziomem bezpieczeństwa.\nStan naładowania akumulatora wysyłany jest do skrzynki kontrolnej. Daje to możliwość wyświetlania wskazań na skrzynce kontrolnej i/lub pilocie.\nBA21 – karta danych produktu


Rekordowy zakup na polskim rynku dzieł sztuki – Inwestycje alternatywne\nW sali domu aukcyjnego DESA Unicum odbyła się wyjątkowa aukcja, sprzedano kolekcję zdjęć Marilyn Monroe, oraz kolekcję innych gwiazd. Była to jak do tej pory najmniejsza aukcja, jaką przeprowadzono na rynku polskiej sztuki. Osiągnięto rekordową cenę 6,4 mln złotych, suma wywoławcza opiewała na 5 mln. Złotych. Całą kolekcję, która składała się z 3000 zdjęć zakupiło Wrocławskie Przedsiębiorstwo Hala Ludowa dla miasta Wrocławia. W efekcie negocjacji jakie prowadziło Ministerstwo finansów z Ministerstwem Kultury, osoba nabywająca kolekcję mogła zatrzymać dla siebie 100 wybranych zdjęć, pozostałą część kolekcji przekazano do zbioru publicznego.\nOd połowy lat 90 cała kolekcja była w posiadaniu FOZZ, pod koniec 2012roku dom aukcyjny Desa Unicum zorganizował aukcję na, której sprzedano 400 zdjęć, za łączną kwotę 3,8 miliona złotych. Zdjęcie Monroe w sukni baletowej sprzedano wówczas za – 69 tysięcy zł. Wykonawcą fotografii był popularny amerykański fotograf, z którym Marylin łączyły bliskie relacje, nie tylko zawodowe. Milton H. Green wykonał kilka tysięcy fotografii, głównie z sesji zdjęciowych, planów filmowych, oraz z życia prywatnego. Ta współpraca z Marylin przyniosła mu ogromny sukces zawodowy i sławę. Bliska zażyłość jaka łączyła fotografa z jego modelką pozwalała mu uchwycić wszystkie walory pięknej Marylin, od sex appealu po wręcz dziewczęcą niewinność.\nMilton Greene współpracował w latach 50. 60. z wielkimi magazynami mody: Liffe, Look, Harper’s, Baazar, Vogue. Ogromna część zbiorów fotografii, wykonanych przez Miltona przedstawiała sceny z życia projektantów mody, aktorów, muzyków, tancerzy, oraz zdjęcia reportażowe i artystyczne. Ten niezwykle utalentowany artysta fotograf, uwiecznił na zdjęciach życie Hollywood, a przede wszystkim wybitne gwiazdy kina, które stały się legendą sztuki kinowej. Milton Greene portretował: Franka Sinatrę, Grace Kelly, Marlene Dietrich, Sammy Davis, Elizabeth Taylor, Audrey Hepburn, Paul Newman, Romy Schneider, Steve Mc Queen, Catherine Deneuve, i wielu innych znakomitych postaci kina. Kolekcja Greene’a, z uwagi na zadłużenie została po jego śmierci przejęta przez Bank City National.\nAli 1 czerwca 2015 at 14:56\nNie mają na co kasy publicznej wydawać. Moim zdaniem to marnotrawienie pieniędzy podatników, zresztą nie jedyne w Polsce.\n8kim 30 września 2015 at 14:44\nLudzie już nie mają na co wydawać kasy… Sprzedam odbitki w promocji za 2 mln! 😉


żory w serwisie Plug and Play - http://plugnplay.com.pl/\nżory w serwisie Plug and Play\ndrukarnia rydułtowy Pamiętaj aby wspomnieć o tym równieżNowym trendem są drukarnie internetowe gdzie łatwo zlecisz druk swoich reklam. Pamiętaj, aby wspomnieć o tym również w swojej ulotce. Jeśli szukasz przykładó czytaj tu\npodnośniki wynajem Racibórz Pracując na wysokościach musi zachować jakPrace na wysokościach należą do tych, które możemy zaliczyć do nieprzyjemnych, a w niektórych przypadkach - do niebe ciekawa historia\ninfopakt Ulotki które zawierają informacje o promocjachUlotki, które zawierają informacje o promocjach w sklepach spożywczych, supermarketach albo drogeriach, najczęściej występują w formie papierowej. Przy wejściu do teg reszta poradnika\nwynajem zwyżki Zabrze Nie należy na własną rękę domowymiGdy słyszymy hasło prace na wysokościach niekoniecznie może się ono kojarzyć z przycinaniem drzew w naszym ogródku. Jednak podnośnik może okazać się niezbędny, ciekawy artykuł\ndrukarnia racibórz Czasami maszyny psują się i toWynalazca druku nie domyślał się być może, jaki zasięg osiągnie jego myśl techniczna. Dzisiaj bardzo cenimy słowo drukowane i służy ono między innymi do celów komer kontynuuj czytanie\npodnośniki wynajem Zabrze Bez podnośnika nie wyobrażają sobie pracyWszelakie prace na wysokościach możliwe są do wykonana tylko wtedy, kiedy mamy do dyspozycji podnośnik i co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. zobacz\npoligrafia racibórz Do opłacalnych metod można również zaliczyćUlotki to obecnie jedna z najbardziej rozpowszechnionych form reklamy. Dzięki n im możliwe jest zwrócenie uwagi potencjalnego klienta na firmę oraz jej ofertę dodatkowe info\ninfopakt.pl Sukces ulotkiReklama to niewątpliwie kwestia, którą każdy przedsiębiorca musi przemyśleć. Popularne jest korzystanie z usług firm marketingowych i reklamowych, które mają wyróżnić przedsiębiorstwo na tle innych. przeczytaj wszystko\nwynajem zwyżki Zabrze Sprzęty takie jak zwyżka czy podnośnikPrace na wysokościach powinny być wykonywane przez osoby dobrze do tego przygotowane. Odpowiednie szkolenia gwarantują, że niebezpieczeństwo zwią odkryj więcej tu\ndrukarnia rydułtowy Zaleta tej metody jest szybkość wykonywaniaUlotki to obecnie jedna z najbardziej rozpowszechnionych form reklamy. Dzięki n im możliwe jest zwrócenie uwagi potencjalnego klienta na firmę oraz je dodatkowe info\nzwyżki wynajem Katowice Ile kosztuje wynajem podnośników koszowychWynajem podnośników koszowych jest potrzebną usługą, ponieważ zastosowanie tego typu urządzeń jest bardzo szerokie. Z podnośników koszowych korzystają nie czytaj całość tutaj\npoligrafia racibórz Czym są usługi introligatorskie Drukarnie, poza usługami związanymi z samym drukowaniem różnych materiałów, oferują również usługi z zakresu introligatorstwa. Introligatorstwo jest to specjalny dział pr kliknij strone\nwynajem zwyżki Racibórz Rodzaje zwyżekNa rynku istnieją odpowiednie firmy, które oferują usługę wynajmowania różnego rodzaju urządzeń dźwigowo-transportowych, w tym podnośników koszowych. Podnośniki koszowe posiada wszystko\nzwyżki wynajem Zabrze Szukanie firmy wynajmującej zwyżkiUsługa wynajmu podnośników koszowych jest przydatna dla wielu klientów w różnych branżach. Podnośniki koszowe sprawdzą się wszędzie tam, gdzie konieczne jest wykonywanie czytaj tu\npodnośniki wynajem Racibórz Prace na wysokościach są jednymi zPrace na wysokościach są jednymi z tak zwanych prac o szczególnym charakterze, które wiążą się z koniecznością posiadania przez ich wykonawców czytaj pełen artykuł\npodnośniki wynajem Racibórz Przykład? Zawieszanie reklamPrace na wysokościach mogą być intratną propozycją dla bezrobotnych osób. Nie wymagają specjalnych zdolności, może je wykonywać wiele osób. Nie znaczy to oczywiście, sprawdź tutaj\nzwyżki wynajem Katowice Nic zresztą w tym dziwnego ponieważJeśli ktoś ma do wykonania jakieś prace na wysokościach, to najlepszym wyjściem będzie podnośnik czy innymi słowy mówiąc zwyżka. A skąd w ogóle wziąć taki sprzęt? kliknij strone\ninfopakt.pl Wizytówki ulotki broszury czy nawet kalendarze..Wizytówki, ulotki, broszury czy nawet kalendarze... Są to materiały promocyjne, w które w dzisiejszych czasach czytaj\npodnośniki koszowe Zabrze W tym konkretnym jej typie mogąSą prace, które niejedną osobę przyprawiłyby o zawrót głowy. Wśród nich można zapewne wymienić chirurga, żołnierza czy kapi pełen artykuł\ndrukarnia racibórz Prowadzenie punktu handlowego jest w dzisiejszychProwadzenie punktu handlowego jest w dzisiejszych czasach niezwykle trudne. Konkurencja jest ogromna. Trzeba konkurować nie tylko z innymi małymi sklepami, ale przede pozostała część\ndrukarnia rydułtowy cennik W dzisiejszych czasach ulotki mają dużeDruk to jeden z najlepszych wynalazków człowieka. Za druk uznaje się różnego rodzaju techniki powielania tekstu oraz grafiki, metodami tradycyjnymi z wy czytaj tu\nProgramy dla firmMydła marsylskie i inne naturalne kosmetykiPlumber serviceWybieramy się do stomatologaEngineers on constructions - electriciansFachowa ekipa remontowaDobre i złe odżywki białkoweJak długo musisz bhp?Transport osobowy na przykładzie taksówkiBasic knowledge to properly take care of your automobileLubisz psy? To poczytajDentysta ZabrzeO edndoskopii i innych badaniachO sporcie i rekreacji - wspinaczkaZnaleźć dobrego dentyste w Zabrzu Profesjonalnie!Jak wybrać dentystę?Zbadaj się- dowiedz się więcej o endoskopiiNaklejki, subtelne formy reklamySalon kosmetyczny - o zabiegach i kosmetykachPulsar BHPCzy 2021 będzie dobry dla ogób które chcą dokonać rozwodu?Kancelarie prawnicze od wszystkiego. Czy warto?Reklamy mobilne i zewnętrzneSzybalski-stomatologia.plDentysta w centrum uwagiWydajne perfumy w olejkach. Czy warto?Dla otyłych: Liposukcja, czy warto?Od prawa rodzinnego po cywilne...Krótki tekst o słuchuKilka faktów o przedsiębiorstwach


Warto uczyć się języków – nyheter\nW obecnych czasach coraz większa liczba osób płynnie posługuje się różnymi językami obcymi. Na pewno najpopularniejsze są te języki, które są najlepiej przydatne. Aktualnie sporo osób zna doskonale język angielski, który już w pewien metodę staje się naszym drugim językiem priorytetowym. Natomiast znajomość dwóch języków obecnie w wielu przypadkach jest niewystarczająca. Kolejnymi popularnymi językami są […]\nW obecnych czasach specyfikacją stało się to, że sporo osób uczy się języków obcych. Dzisiaj już praktycznie właściwie każde dziecko od małego przyzwyczajane jest do języka angielskiego, który stał się u nas już bardzo powszechny. W znaczącej liczbie przypadków zapisujemy także dzieci na dodatkowe języki – francuski, hiszpański, niemiecki czy popularny ostatnio chiński.\nKiedy spojrzymy dookoła nas to zobaczymy, że w aglomeracjach i na osiedlach mamy bardzo dużo fryzjerów. Nie potrafimy się sami obcinać, no chyba, że czasami mężczyźni. Im natomiast aż tak bardzo nie zależy na fryzurach, ponieważ w wielu sytuacjach mają krótkie włosy. Jednak dla kobiet jest to niezmiernie istotna sprawa.\nCo jakiś czas słyszy się w telewizji albo czyta w gazetach, że ktoś „zrobił sobie zęby”. Właśnie inni ludzie zwracają na to bardzo dużą uwagę i każdy woli posiadać jak najpiękniejszy uśmiech. Dzięki takiemu uśmiechowi można czuć się pewnie oraz dodatkowo swobodnie. Osoby, które mają zęby pożółkłe albo krzywe najczęściej nie pragną się uśmiechać, wstydzą […]\nW obecnych czasach ogromnie ważne jest by bardzo dbać o swoje zęby. Trzeba powiedzieć, że to aktualnie właśnie w dobie telewizji, gazet i internetu coraz w wielu przypadkach słyszy się o tym, że ludzie wybielają sobie zęby lub wstawiają licówki, ponieważ istotne jest dla nich żeby posiadać piękny uśmiech. W naszym świecie ogromną uwagę zwraca […]\nKilka dzieci przechodzi przez niełatwy okres kiedy nie wolą myć zębów. Bardzo trudno powiedzieć skąd bierze się taka niechęć do tego. Zdaje się być to spowodowane tym, że jest to przykry obowiązek, o którym stale przypominają rodzice i mówią jak ważne jest mycie zębów, a dzieci wszakże często doceniają robić na przekór. Na szczęście w […]\nW teraźniejszych czasach kobiety i mężczyźni zwracają baczną uwagę na to jak ktoś wygląda. Kiedy ktoś jest zadbany, ładnie ubrany itd. to wtedy poprawnie się ze sobą czuje, posiada mniej kompleksów i zdecydowanie nie gorzej układa mu się w pracy i w życiu. Jakiś czas temu coraz więcej pracy mają dentyści. Trzeba powiedzieć, że piękny […]\nTeraz bardzo wiele osób patrzy na swoje zęby i widzi, że niestety są żółtawe, nierówne, nierzadko z dziurami. Należy przyznać, że w świecie celebrytów, aktorów, piosenkarzy i ogólnie osób znanych bardzo dużą uwagę zwraca się w tej chwili na piękny i śnieżnobiały uśmiech. Widząc to w telewizji oraz w gazetach i czasopismach kobiety i mężczyźni […]\nPowinno się powiedzieć, że rodzice już od małego tłumaczą swoim dzieciom jak istotne jest, aby dbać o swoje zęby. Dzieci w wielu sytuacjach uciekają przed tym obowiązkiem i nie lubią tego robić. Póki jednak są małe to rodzice w znaczącej liczbie sytuacji czuwają nad tym, by zęby zostały umyte choćby rano i wieczorem, a najlepiej […]\nTylko najlepsza muzyka – radio disco-polo\nTrzeba powiedzieć, że muzyka od w każdym momencie pełniła ogromnie bardzo ważną rolę w życiu ludzi. Wyjątkowo w każdej sytuacji wszyscy młodzi pokazywali szczególne zamiłowanie. To młodzi kształtują muzykę spersonalizowanych czasów i decydują o tym co jest na topie a co nie. Najczęściej widzi się mężczyźni i kobiety, które posiadają na uszach słuchawki.


Wyspa zbędnych szos - Poznaj Świat\nArtykuł opublikowany w numerze 10.2013 na stronie nr. 84.\nTekst i zdjęcia: Marcin Jank,\nWyprawa moja i Jacka rozpoczęła się w Hirtshals – duńskiej mieścinie położonej na Półwyspie Jutlandzkim. Statek zapewniał bary, restauracje, sklep, studio fitness i spacer na ósmym pokładzie. Ale przy tak długiej podróży wszystko w końcu powszedniało. Czas mijał w kabinie na oglądaniu Sky News, czytaniu, studiowaniu map, spaniu, jedzeniu i zakradaniu się do baru po wrzątek. Kiedy bujało, nasze myśli kierowały się do wikingów, którzy przez Atlantyk przedzierali się do wybrzeży Islandii. Wysokie fale targały potężnym promem, uświadamiając zagrożenia, którym czoła stawiali mężni przodkowie Islandczyków.\nPewne urozmaicenie stanowiło obserwowanie wybrzeży Szetlandów, prom przepływa bowiem obok ich skalistych klifów. Na kilka godzin statek zawija też do Torshavn, stolicy Wysp Owczych. Mieścina jest ciekawa, a na jej „starówce” nie brakuje domów krytych trawą.\nPola lawowe wygasłego wulkanu Herdubreid w północno-wschodniej Islandii są bardzo trudne do przebycia. W pobliżu znajduje się osada, do której w dawnych czasach zsyłano przestępców.\nSurowe arktyczne warunki panują tu już od połowy października. Śnieg jest wszechobecny, a temperatury dochodzą do minus trzynastu stopni C w ciągu dnia.\n...czy, jak kto woli, sztuka lodu. To sztuka, która przemija. Przy „życiu” utrzymuje ją tylko niska temperatura.\nSZYBKI START I MOKRE HAMOWANIE\nSzesnastego października, o dziewiątej rano przycumowaliśmy w SeyðisfjÖrduð, jednej z większych miejscowości we wschodniej Islandii. Niemal każda kaszubska wioska ma jednak więcej mieszkańców niż ta mieścina. Każdy zna każdego, jest szkoła, małe kino, dwa sklepy, stacyjka benzynowa. Prom, który przytłacza wielkością wszystkie tutejsze budynki, stanowi od wiosny do jesieni jedną z większych atrakcji. Przywozi też turystów, którym lokalne panie, dziergające z wełny swetry, czapki i inne wdzianka, mogą sprzedawać dzieła swoich rąk.\nNa Islandii zaczęliśmy bardzo sprawnie. Przed wyprawą czytałem, że autostop na tej półdzikiej wyspie to trudna zabawa. Tymczasem szybko złapaliśmy „stopa” do Egilsstaðir (2,5 tys. mieszkańców), stolicy wschodniej Islandii, a po następnej godzinie mknęliśmy już, z chyba najszybszym kierowcą na wyspie, w kierunku Akureyri. W zakręty wchodził z prędkością 120 km/godz., i to na ośnieżonej szosie. Emocje zatem były zagwarantowane, a poza tym cieszyliśmy się zaoszczędzonym czasem – już w południe byliśmy w miejscu, gdzie od drogi nr 1 odchodzi szlak w kierunku Herðubreið i Askji. Przy okazji wspólnej jazdy próbowaliśmy zagaić naszego dobrodzieja pytaniami o islandzki kryzys finansowy, co jednak spotkało się z jego ironicznym uśmieszkiem.\nOchoczo wzięliśmy się za szybki marsz, jako że droga była czarna (ziemia wulkaniczna), a nasze plany wielce ambitne. Po trzynastu kilometrach jak wielbłądy pośród pustyni na lewej flance poczuliśmy wodę i zabraliśmy się do obiadu. Napełniliśmy brzuchy i termosy. Potem znowu „cisnęliśmy” i zatrzymaliśmy się dopiero na 32. kilometrze. Pozwalało to snuć śmiałe plany na przyszłość. Ale plany planami…\nW nocy dmuchnęło mrozem. Targało namiotem, posypywało śniegiem. I następnego dnia tempo osłabło. W końcu pojawił się większy klops. W poprzek drogi, najspokojniej w świecie, płynęła całkiem szeroka rzeka – taka Brda, Wda czy Łeba. Z mapy wynikało, że nie powinna mieć więcej niż 15 km długości, tymczasem niespodzianka!\nZatem żmudna droga w górę rzeki. Po kamieniach, kępach polarnej roślinności, w coraz głębszym śniegu. Dotarliśmy do rozlewisk w jej górnym biegu. Jeziorka… dziesiątki jeziorek! Za nimi zastygła lawa wulkanu Herðubreið. Zmęczyło nas to kluczenie wśród rozlewisk. Stanęliśmy, rozłożyliśmy namiocik. I zaczęliśmy się bać, co przyniosą następne dni. Czy już się cofać, czy walczyć dalej? A jeśli trudności się spiętrzą i spóźnimy się na prom?\nPOBUDKA ZE SZRONEM W NOSIE\nDzięki nawigacji w końcu obeszliśmy ten rzeczno-jeziorny problem. Teraz kolejna przeszkoda – zastygłe pola lawy: poskręcane, wysokie na kilka czy kilkanaście metrów bazaltowe słupy, głazy, żebra. Po pewnym czasie mieliśmy już dookoła tylko czarny bazalt. Jakby jakiś zły duch nie chciał nas przepuścić dalej. W końcu przedarliśmy się do drogi. Tu jednak, po analizie mapy, doszliśmy do wniosku, że za chwilę znów będziemy pokonywali kilometry dzikiego terenu, bo droga prowadzi na drugi brzeg kolejnej rzeki…\nPo południu zmordowani dotarliśmy do bazy Herðubreiðarlindi, czynnej tylko latem. Stały tu małe, przytulne domki, żaden jednak nas nie chciał. Pocałowaliśmy klamki. Na szczęście w drugiej części dnia szło dobrze i pokonaliśmy jeszcze kilkanaście kilometrów. Ale wiedzieliśmy już, że Askja czy Kverkfjöll będą musiały poczekać na następną wyprawę, zapewne letnią, gdyż zabraknie nam na nie czasu.\nPokonaliśmy już ponad 100 km przez bezludną krainę. Cofać się nie było sensu. Uznaliśmy więc, że skupimy się na dotarciu do tamy Karahnjukar i szosy w kierunku Egilsstaðir. Nauczeni doświadczeniem zastanawialiśmy się tylko, czy aby na pewno na większych rzekach będą mosty?\nNa rzekach Jökulsá á Fjöllum oraz Kreppa na szczęście się znalazły… Pojawił się jednak kolejny problem: temperatura. Minus cztery, minus sześć, minus dziesięć… Aż doszła do minus trzynastu, i taki mróz towarzyszył nam przez następne dni. Sztuką było poranne wkładanie wilgotnej skarpety do zlodowaciałego buta. Trzeba było podskoczyć na nodze, aby znalazła się wewnątrz skórzanej, czy raczej lodowej, skorupy. Wtedy pojawiało się ogromne pragnienie, żeby już wyjść na szlak i żeby zrobiło się cieplej! Ale najpierw, jeszcze przez godzinę, dreptanie w miejscu, aż woda z przerębla zamieni się we wrzątek, by wypełnić dwa termosy oraz kociołek z poranną kaszą i musli.\nZ przerwą obiadową było mniej udręki, bo między jedenastą a piętnastą słońce dostarczało nieco ciepła i słupek termometru wędrował powyżej minus dziesięciu. Problem zaczynał się znowu po zachodzie – jak najszybciej rozbić obóz, wejść do śpiwora o komforcie minus jeden, a dodatkowo wpakować nogi i co tam się jeszcze… do plecaka. Wtedy robiło się naprawdę ciepło i sen trwał do około piątej, kiedy to człowiek budził się z oszronioną twarzą.\nNasze myśli wędrowały wówczas do polarników, zwłaszcza tych pierwszych, którzy siłą własnych mięśni torowali drogę ku biegunom, pokonywali tysiące kilometrów lodowych przestrzeni, nie licząc na jakąkolwiek pomoc. I do naszych przodków, zsyłanych na Syberię – to byli przecież ludzie nieprzywykli do takich warunków, a znosić musieli mrozy, nieludzką pracę oraz głód.\nArktyczne otoczenie góry Snaefell. Jej wierzchołek, położony na północny wschód od największego lodowca Islandii Vatnajökull, króluje nad lodową równiną.\nZATRZYMANE W LODZIE\nZamarzająca woda pozostawiła na bazaltowych słupach lodowe stalaktyty.\nW samym środku islandzkiego interioru. To miejsce znajduje się nad rzeką Jökulsá á Fjöllum, 30 km na północ od lodowca Vatnajökull. Trasa wyprawy niekiedy oddalała się nawet o 150 km od ludzkich siedzib.\nTERRA INCOGNITA I WIKING WYBAWCA\nKorzystając z doświadczeń nabytych drugiego dnia wędrówki oraz tego, że mniejsze rzeki skuł już lód, coraz częściej wybieraliśmy marsz na azymut, co sprawiało nam niewątpliwą frajdę, gdyż wyłącznie sami decydowaliśmy o trasie wędrówki. „A może przed nami tutaj nikogo jeszcze nie było?!”.\nGdy do zapory Karahnjukar pozostało niewiele drogi, oczami wyobraźni widzieliśmy już pracowników elektrowni, którzy zapraszają nas do ciepłego pomieszczenia, ewentualnie transportują do wygodnej cywilizacji. Jakież było nasze zdziwienie, gdy okazało się, że zapora stoi zupełnie samotna. Żadnych zabudowań, żadnych słupów energetycznych, nic! Jezioro, zapora, na dole w głębokim wąwozie rzeka, a dookoła śnieg i góry. Okazało się, że Islandczycy wydrążyli ponad 50 km podziemnych tuneli, którymi transportują wodę do zamieszkanych okolic i dopiero tam zbudowali elektrownię. No, ale przynajmniej staliśmy na asfalcie.\nWędrowaliśmy od poranka. Obiad spożyliśmy na środku drogi. Jacek stwierdził, że protestujemy w ten sposób przeciwko marnotrawieniu pieniędzy islandzkich podatników na budowę dróg, z których nikt nie korzysta… O szesnastej, wyczerpany prawie całodziennym marszem, rzuciłem plecak na drogę, ukląkłem przy nim, położyłem głowę i zamknąłem oczy. Nagle słyszę warkot silnika, który jednak wcale mnie nie porusza – tyle razy przelatujące nad nami samoloty udawały auta. Trzymam głowę na plecaku, a tu Jaca krzyczy: – Samoochóóód!\nNie musieliśmy spędzać kolejnej nocy w islandzkim interiorze. Nie musieliśmy dobijać resztką sił do odległej o kolejne trzydzieści kilometrów miejscowości. O zdążenie na prom też byliśmy już spokojni. Pan Wiking był pierwszą osobą napotkaną przez nas po siedmiu dniach i dwustu dziesięciu kilometrach marszu. Pojawiła się też jeszcze jedna nagroda: po kilku kilometrach jazdy nasz islandzki wybawca wskazał ręką na dwa stada reniferów. Nadarzyła się więc okazja do sfotografowania arktycznej zwierzyny!\nJeszcze tego samego dnia dostaliśmy się do Egilsstaðir i zasnęliśmy spokojnym snem w przyjemnej temperaturze nieco poniżej zera.\nNastępnego dnia, w drodze do Seyðisfjörður, postanowiliśmy zdobyć jeszcze punkt widokowy Hagar i z wysokości prawie 700 metrów zachwycić się widokiem fiordu i mieściny na jego końcu.\nMIERZ SIŁY NA ISLANDIĘ\nPo wyprawie zgodnie stwierdziliśmy, że wybierając się na Islandię, należy przede wszystkim dobrze oszacować siły – wiedzieć, na co nas stać, jakie plany jesteśmy w stanie zrealizować.\nWarto też wiedzieć, że drogi, a praktycznie trakty, w islandzkim interiorze są – poza okresem lata – zamknięte dla ruchu. Wdzierając się do środka wyspy, jesteśmy skazani na własne siły i ekwipunek. Zimą, wiosną i jesienią nikogo się tu nie spotka. Konieczny jest oczywiście GPS – bez nawigacji w islandzkiej głuszy nie ma czego szukać.\nDużym problemem są rzeki, na mapie często niepozorne. Ich sieć jest zresztą niezwykle gęsta. W rzeczywistości nawet rzeka o długości 10 km może okazać się nie do przejścia. Wiele z nich płynie głębokimi kanionami i nie sposób dotrzeć do ich brzegów.\nTo miała być miła piesza wycieczka, połączona z kąpielą w ciepłym jeziorku wulkanu Askja i wizytą w lodowych jaskiniach Kverkfjöll. Okazała się ciężką walką z naturą, która nie wybacza żadnych niedociągnięć w przygotowaniach do wyprawy. Surowa polarna szkoła, ucząca pokory wobec sił przyrody.


Czy dzieci z Lubelszczyzny są głodne?\nlublin.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji lubelskiej → Czy dzieci z Lubelszczyzny są głodne?\nProblem ubóstwa i niedożywienia nadal dotyka część naszego społeczeństwa\nNie wszyscy mieszkańcy naszego regionu jedzą do syta i żyją na przyzwoitym poziomie.\tKs. Rafał Pastwa /GN\nTo niewiarygodne, ale głód także dzisiaj zagląda w oczy dzieciom i dorosłym. Podczas Dnia Walki z Ubóstwem w Lublinie osobom ubogim rozdawano żywność.\nPieczywo i inne wyroby piekarnicze rozdają pracownicy lubelskiego oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża. Akcję wspierają lubelscy i podlubelscy piekarze w ramach obchodów Światowego Dnia Walki z Ubóstwem. Dzień ten został ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1992 roku.\n- Zauważamy, że potrzeby są bardzo duże w naszym mieście, więc jednocześnie apelujemy o przekazywanie żywności dla potrzebujących - mówi Alicja Dunin z lubelskiego PCK.\nW całej Polsce 700 tysięcy dzieci cierpi z powodu niedożywienia. Według danych GUS w naszym regionie 12 proc. osób żyje na skraju ubóstwa. Zarówno PCK, parafie i stowarzyszenia katolickie prowadzą świetlice środowiskowe na wsiach i w miastach, gdzie dzieci mają szansę zjeść posiłek, na który nie mogą liczyć w swoim domu.\n- Często się zdarza, że dzieci przychodzą do szkoły bez śniadania. To nie do pomyślenia - mówi pani Małgorzata, nauczycielka w szkole podstawowej. - Potrzeba dożywiania wynika nie tylko z etapu rozwoju naszych podopiecznych, ich trybu życia, ale również z ich sytuacji rodzinnych. Powszechnie wiadomo, że wzmożony wzrost i rozwój organizmu dziecka związany jest z wysokim zapotrzebowaniem na składniki odżywcze - mówi Paulina, wolontariuszka w świetlicy Agape w Lublinie.\nAkcja rozdawania pieczywa prowadzona jest w biurze PCK przy ulicy Puchacza w Lublinie. Tam można codziennie przynosić trwałą żywność dla potrzebujących. - Żywność wydawana jest u nas dwa razy w tygodniu, we wtorki i czwartki - mówi Maciej Budka, dyrektor lubelskiego PCK.\ndodane 17.10.2013 15:00


Serwis i naprawa żurawi - bumerangerzy\nHome » Elektronarzędzia » Maszyny » Serwis i naprawa żurawi\nSprzedaż i naprawa dźwigów oraz różnego rodzaju urządzeń dźwigowych (takich jak różnego typu żurawie) to główny obszar działania naszego przedsiębiorstwa. Do dyspozycji naszych klientów stawiamy różne modele standardowych dźwigów i żurawi stacjonarnych, jak też różne wersje na samochodach ciężarowych. Dużym zainteresowaniem cieszą się nie tylko dźwigi nowe, ale także niektóre modele urządzeń i pojazdów używanych, które są oferowane na bardzo atrakcyjnych warunkach cenowych. Dodatkowe usługi takie jak dostawa części czy naprawa dźwigów i żurawi są dużym atutem dla naszych klientów, decydujących się na zakup poszczególnych modeli maszyn. Regularnie uzupełniamy nasz asortyment o nowe modele pojazdów oraz urządzeń dźwigowych znanych producentów.