Formuła 1: co ją różni dziś od tej sprzed dziesięciu lat? - Fit People\nFormuła 1: co ją różni dziś od tej sprzed dziesięciu lat?\nJak zmieniła się czołowa konkurencja motoryzacyjna w ciągu ostatnich lat? Imponujący postęp można zaobserwować pod względem estetyki i bezpieczeństwa. Formuła 1 z pewnością zmieniła się przed ostatnią dekadę. Zobacz, jak!\nFormuła 1 to synonim innowacji, stąd nie dziwi, że ciągle się zmienia. Zespoły rok po roku szukają zmian i ulepszeń, aby dostać się na szczyt podium. Jednocześnie co sezon przedstawia nowości dotyczące rozwoju wyścigów.\nJeśli spojrzymy trochę wstecz, możemy zaobserwować swoisty wyścig innowacji, który odbył się na przestrzeni ostatniej dekady.\nWielu sądzi, że Formuła 1 pogorszyła się w ciągu ostatniej dekady. Wystarczy zobaczyć, jak wykruszyła się jej publiczność. Wynika to głównie ze zmian w przepisach. Z drugiej strony dla innych jest coraz bardziej bezpieczny i innowacyjny sport.\nPozostając daleko od wchodzenia w debaty, poniżej analizujemy zmiany, jakie zaszły w Formule 1 w ciągu ostatniej dekady. Każda z nich przywodzi na myśl pewne wnioski.\nAby jednocześnie uniknąć zanieczyszczania powietrza oraz być bardziej wydajnym, federacja zmusza zespoły do instalowania różnych systemów odzyskiwania energii.\nDlatego w ostatnich latach obserwuje się tendencję do spadku osiągów silników i instalowanie następujących układów:\nKERS: składa się z akumulatora, który jest ładowany podczas hamowania, i który daje samochodom dodatkową moc 70 CV na kilka sekund. Jest używany w Formule 1 od sezonu 2009.\nERS: można powiedzieć, że ten system odzyskiwania energii oparty jest na idei KERS, ale jego działanie jest znacznie bardziej złożone i wydajne. ERS składa się z dwóch elementów, MGU-K i MGU-H. Pierwszy z nich działa identycznie jak KERS, z tą różnicą, że dostarcza 120 CV. Drugi składnik przekształca gazy, czyli energię cieplną, wydzielane przez silnik w energię elektryczną i jest podłączony do turbosprężarki.\nJeszcze dziesięć lat temu cała moc samochodów jednomiejscowych miała swój początek w silniku. Dziś systemy odzyskiwania mają coraz większą wagę w samochodach, i z pewnością tak będzie w nadchodzących latach. Chociaż to trudne zadanie w tej branży, Formuła 1 wydaje się również świadoma potrzeb środowiska.\nW ostatnim dziesięcioleciu radykalnie zmienił się również przemysł oponiarski. Pojawiały się nowe typy, mniej lub bardziej dozwolone zmiany i różni dostawcy, próbujący zwiększyć widowisko na torze i otworzyć wachlarz strategii.\nW sezonach 2008, 2009 i 2010 Bridgestone był wyłącznym dostawcą, a od 2011 do chwili obecnej robi to Pirelli. Następujące zmiany to:\nSezon 2009: opony typu slick powracają po 21 latach, ponieważ FIA zniosła zakaz ich użytkowania.\nSezon 2012: zniesiony zostaje zakaz, który uniemożliwiał drużynom używanie tylko trzech kompletów opon na wolnych treningach. Środek ten zdołał jedynie zmniejszyć aktywność na torze.\nSezon 2016: Pirelli tworzy nowy związek o nazwie ultrasoft – multrabland, specyficzny dla torów miejskich.\nSezon 2018: Pirelli dodaje dwie nowe mieszanki, hiper soft i hyper hard. Ponadto FIA zwiększa maksymalną liczbę opon podczas wyścigu z 5 do 7.\nFormuła 1: większe bezpieczeństwo\nKażdego sezonu wprowadzane są nowe środki bezpieczeństwa, aby w jak największym stopniu zmniejszyć ryzyko, które zawsze istnieje w sportach motorowych. W ostatniej dekadzie podjęto nowe środki, które stopniowo przyczyniły się do bezpieczeństwa na torze. Oto one:\nSezon 2011: zaostrzone zabezpieczenia wokół kasku i wizjera, dzięki którym są bardziej odporne na ewentualne wypadki. W tym samym sezonie zespoły zmuszone zostały do montażu elementów mocujących na felgach, aby po kolizji nie zostały odrzucone i nie zaszkodziły innym kierowcom, sędziom czy fanom.\nSezon 2016: podniesiono górną część kokpitu. W ten sposób boki głowy pilotów są zakryte, a w przypadku zderzenia ochrona jest większa.\nSezon 2018: po kilku latach testów FIA ostatecznie decyduje się zmusić zespoły do zainstalowania aureoli na swoich samochodach. Ten środek bezpieczeństwa ma na celu ochronę głowy jeźdźca i uzupełnia ochronę kasku. Jednocześnie pomaga unikać wypadków, takich jak ten Felipe’a Massa na Węgrzech.\nJak widać, większość środków bezpieczeństwa, które podjęto w ostatnich dziesięcioleciach, ma na celu ochronę głowy pilota, ponieważ to najbardziej narażona część. Bardzo prawdopodobne, że w nadchodzących dziesięcioleciach ten trend będzie się utrzymywał, a ostatecznie zostaną zamontowane zamknięte kokpity.\nLe Mans – 24-godzinny wyścig. Na czym polega?\nLe Mans to wyścig trwający aż 24 godziny! Dowiedz się więcej na temat tego niesamowitego wydarzenia i poznaj jego historię.


Twórcy projektów stron internetowych – 101 kategorii najlepszych informacji\nTwórcy projektów stron internetowych\nOpublikowany dnia 7 kwietnia 2018 22 marca 2019 by 101kat\nTwórcami projektów stron internetowych są informatycy oraz inne osoby dobrze znające się na internecie oraz na tematyce informatycznej. Dzięki temu są one w stanie zaprojektować takie strony internetowe, które na pewno zrobią wrażenie na ich zleceniodawcach, a także na wszystkich użytkownikach internetu.\nJest to przecież bardzo ważne, aby projektowana strona internetowa zrobiła dobre wrażenie nie tylko na klientach, ale również na wszystkich użytkownikach internetu. Dzięki temu twórcy stron internetowych będą mogli liczyć na otrzymywanie kolejnych zleceń i projektowanie coraz bardziej poważnych stron internetowych.\nNic więc dziwnego, że twórcom stron internetowych zależy na tym, aby mogli przygotowywać naprawdę bardzo fachowe i nowocześnie wyglądające strony internetowe. Starają się oni także stale podnosić swoje kwalifikacje i poszerzać wiedzę na temat internetu.\nDzięki temu ich projekty stron internetowych mogą być naprawdę odpowiednie i ciekawe, a także wpływać na poszerzanie wiedzy o świecie tych osób, które wchodzą na konkretne strony.\nWidać więc, że projektowanie stron internetowych jest bardzo odpowiedzialnym zadaniem. Jednak profity za dobrze zaprojektowane strony są tak wysokie, że wszystkie osoby zajmujące się wykonywaniem stron internetowych starają się naprawdę fachowo wykonywać swoje prace.\nZależy im na posiadaniu stałego grona zadowolonych klientów, którzy będą korzystać z ich usług w regularny sposób. Jest to bardzo ważne, ponieważ posiadanie zadowolonych klientów stanowi najlepszą reklamę dla informatyków i sprawia, że mogą oni liczyć na otrzymywanie coraz większej ilości zleceń. Niektóre z takich zleceń będą na pewno bardzo poważne i dobrze opłacalne.\nJednak fachowi informatycy starają się dobrze wykonywać wszystkie swoje prace niezależnie od tego, jakie wynagrodzenie jest dla nich przewidziane. Oczywiście takie wynagrodzenie musi znajdować się na pewnych poziomie.\nParafialne torby z nadrukiem\nPoprzedni Poprzedni post: Przedstawiciel w sądzie\nNastępny Następny post: Gdy oddajesz auto do warsztatu


Doda przyłącza się do protestu przeciwko GMO - Zboża oleiste\nDoda przyłącza się do protestu przeciwko GMO\nNie mam zamiaru mieć raka wszystkiego od chemicznej sałaty rosnącej w jedną dobę - uznała Doda i włączyła się do akcji ekologów przeciw ustawie dopuszczającej obrót żywnością GMO w Polsce - informuje Onet.pl, za serwisem pudelek.pl.\nData: 22-11-2012, 13:09\nDorota "Doda" Rabczewska zamieściła też na swoim koncie na Facebooku informację na temat ustawy i planowanego na 25 listopada protestu przed Pałacem Prezydenckim. Zmieniła też swoje zdjęcie profilowe na znak zakazu dla GMO.\nKomisja Europejska wezwała oficjalnie Polskę do monitorowania upraw organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO). Chodzi o dostosowanie polskiego prawa do przepisów UE, które nakazują powiadamiać o miejscach upraw GMO organy krajowe - czytamy w Onet.pl.\nkkkkk 2012-11-22 22:51:46\nChca nasZ wszystkich pozabijać. dlaczego nie mamy prawa jesc zdrowych, niemodyfikowanych rzeczy/ przecież teraz nie bedzie wiadomo co jest modyfikowane a co nie. czemu ludzie nei protestuja...?\nniespodziewka 2012-11-23 09:47:34\nCzy ta dobra kobieta wie na pewno o co chodzi? Też mi autorytet w sprawie GMO. Po prostu chce biedulka zaistnieć w przestrzeni medialnej również pod tym pretekstem. Mnie nie podoba się jej \_"sztuka\_" ale nie robię z tego powodu publicznej manifestacji. do kkkkk: Ortografia nie boli.\nrealista 2012-11-23 13:45:01\nWiadomo że ta osoba ma o jeden gen mniej niż normalni ludzie. Barak wiedzy nie jest wstydem bo można ją nabyć ale głupotą jest chwalenie się jej brakiem. Do szkoły do szkoły Panienko będzie lepszy pożytek. Bo Eko to trucizny które wywołują raka, w Niemczech o tym się przekonali bo po zjedzenie tzw ekologicznej żywności zmarło 50 osób\nmmmm 2012-11-23 15:25:42\nNie wiem, czy to dobra kobieta, czy nie, ale na pewno świadoma zagrożenia.\nburak 2012-11-23 21:24:04\nDiękujemy ci Dorotka jesteś bardzo słodka.


Założyłem firmę w 1996 roku. Lata doświadczeń sportowych udało się idealnie dostosować do realiów biznesu. Tak powstała Grupa Szafrański - zespół doświadczonych specjalistów, którzy tak jak ja, swoje życie poświęcili nartom. Ludzi, którzy sprawią, że Twoja przygoda na stoku zamieni się w głęboką fascynację.\nNasz sklep wychodzi naprzeciw narciarzom poszukującym specjalistycznego sprzętu. Doświadczenie na stoku wystarczyło przenieść ...do sklepu. Tutaj poziom oferty i obsługa przygotowana została na poziomie pod którym podpisuje się obiema rekami.\nSKI-BOOT-SERVICE - to pierwszy i jedyny w Polsce koncept łączący nowoczesny sklep internetowy i niezwykły sklep i serwis butów narciarskich.\nPrezentowana w nim kolekcja to selekcja najciekawszych modeli i najlepszych marek.\nZobacz nasz sklep z butami narciarskimi.


firma budowlana przyjmie zlecenia wykonczenie wnetrz - Budowlaniec, Zawód - Branża - Praca za granicą - Najnowsze oferty pracy za granicą < head>\nJestesmy firma budowlana , ktora obecnie pracuje na terenie niemiec. zatrudniamy 19 pracownikow i poradzimy sobie z kazdym zleceniem. Nasi pracownicy to soby sprawdzone i odpowiedzialne. przyjmiemy duze zlecenia za normalne stawki. Na kazde zlecenie wymagana umowa, ktora zostanie sprawdzona pod katem prawnym przez kancelarie prawna Kozlowski z Berlina. Jesli szukasz poaznej i utzciwej firmy , to zapraszamy do wspolpracy!\nfirma - budowlana - przyjmie - zlecenia - wykonczenie - wnetrz\nFirma ogulno budowlana poszukuje zleceń\nFirma 5osobowa do wykończeń wnetrz i nie tylko PRZYJMIE ZLECENIA\nFirma Budowlana szukam zlecen\nFirma szuka zleceń\nFirma remontowo budowlana podejmie się zleceń\nFirma z Polski z pracownikami


Nadmorski spacer z Donatellą V. - Aleksandra Michalik | Galeria obrazów gallerystore.pl\nStrona główna / Malarstwo / Akryl / Nadmorski spacer z Donatellą V.\nNadmorski spacer z Donatellą V. - obraz akrylowy na płótnie\nNowoczesny abstrakcyjny obraz malowany ręcznie na płótnie. Inspiracja stylem Versace: koronki, złoto, "dziki wzór", kolor turkusu, szafiru. Zwracający uwagę obraz w stylu glamour. Błysk złota widoczny na obrazie uzyskany został dzięki użyciu metalicznej farby akrylowej. Złoto jest delikatne a efekt błysku zależy od kąta padania światła. Na tym obrazie barwy zimne mieszają się z ciepłymi, wszystko jest w naturalnych kolorach ziemi. "Panterkowa" rama jest namalowana, stanowi część obrazu.Obraz jest gotowy do powieszenia bez ramy - ma pomalowane boki. Można go powiesić dowolnie - na cztery sposoby. Pasuje do wnętrza w stylu boho, kolonialnym, eklektycznym, urządzonym w stylu "tropikalnym". Obraz może być prezentem dla "fashionistki", kobiety, która lubi zwierzęce wzory lub dla estetów lubiących ciekawe dodatki. Obraz jest sygnowany z przodu inicjałami autorki - A. M., zaś z tyłu całym imieniem i nazwiskiem. Z tyłu znajduje się również data i tytuł obrazu.\nNadmorski spacer z Donatellą V.


👩⚕💉👨⚕CARDIOCHEK PA (cardio pa) - instrukcje i referencje\nCardiochek PA – biochemiczny analizator krwi\nPrzenośne urządzenia do oznaczania poziomu cukru we krwi nazywane są glukometrami. Jest ich dzisiaj dużo, nie jest zaskakujące, że potencjalny nabywca ma pytanie, które urządzenie powinienem wybrać?\nJedną z dobrych opcji może być analizator biochemiczny CardioChek PA. Różnica między tym urządzeniem a wieloma innymi polega na tym, że wyprzedza wiele analogów pod względem dokładności wyników. 96% wiarygodności wyników sprawia, że urządzenie jest profesjonalnym bioanalizatorem.\n1 Opis licznika\n2 Czego możesz się nauczyć dzięki urządzeniu\n3 Jaka jest różnica między Cardiochek a Cardiochek PA\n4 Jak analizować\n5 Analizator wielokompleksowy\n6 Informacje zwrotne od właściciela\nCzęsto urządzenia te są wykorzystywane w klinicznych laboratoriach diagnostycznych różnych instytucji medycznych. W takim przypadku szybką i dokładną analizę można przeprowadzić bezpośrednio w gabinecie lekarskim i, co najważniejsze, w domu przez samego pacjenta. Obsługując urządzenie z łatwością, twórcy pomyśleli o wygodnym i prostym systemie nawigacji. Takie cechy analizatora sprawiły, że jest popularny wśród użytkowników. Ale, gdy trzeba powiedzieć, technika ta należy do segmentu drogich urządzeń, na które każdy pacjent może sobie pozwolić.\nAnaliza jest przeprowadzana w ciągu 1-2 minut (tak, wiele domowych glukometrów działa szybciej, ale dokładność Cardiochek jest takim przedłużeniem przetwarzania danych);\nWiarygodność badań sięga prawie 100%;\nMetodą pomiaru jest tzw. Sucha chemia;\nRozpoznanie przeprowadza się za pomocą jednej kropli krwi pobranej z palca użytkownika;\nWbudowana pamięć (chociaż odzwierciedla tylko ostatnie 30 wyników);\nZasilany przez dwie baterie;\nNiektórzy wystarczająco poinformowani pacjenci powiedzą, że to urządzenie nie jest najlepsze, ponieważ istnieją tańsze urządzenia, które działają szybciej. Ale tutaj jest ważny niuans: większość tańszych gadżetów określa tylko poziom glukozy we krwi.\nCardiochek (Cardiochek) to biochemiczny analizator krwi, który mierzy kilka ważnych wskaźników zdrowotnych naraz.\nCzego możesz się nauczyć dzięki urządzeniu\nTechnika pracuje nad fotometrycznym pomiarem współczynnika odbicia. Gadżet jest w stanie odczytać pewne dane z paska wskaźnika po nałożeniu na niego kropli krwi właściciela. Po upływie jednej lub dwóch minut przetwarzania danych przyrząd wyświetli wynik. Każda paczka pasków testowych ma swój własny kod chipowy, który zawiera informacje o nazwie testu, a także numer serii pasków i datę ważności materiałów eksploatacyjnych.\nSerce może mierzyć poziomy:\nLipoproteiny o dużej gęstości;\nWskaźniki są połączone z pracą tylko tego urządzenia: nie próbuj nawet nakładać pasków Kardiocheka na inne urządzenia, czego rezultatem nie będzie.\nCena Cardiochek wynosi 20000-21000 rubli. Ten wysoki koszt wynika z wielofunkcyjności urządzenia.\nPrzed zakupem warto zastanowić się, czy potrzebujesz tak drogiego gadżetu. Jeśli zostanie zakupiony do użytku rodzinnego, a wszystkie jego funkcje będą naprawdę poszukiwane, wówczas zakup ma sens. Ale jeśli mierzyć tylko glukozę, potrzebę takiego drogiego zakupu nie więcej niż – można do tego samego celu, aby kupić urządzenie, które jest tańsze Kardiocheka 20 razy.\nZobacz także: Glucometer Glucocard Sigma – pełny opis urządzenia\nJaka jest różnica między Cardiochek a Cardiochek PA\nRzeczywiście, instrumenty nazywa się prawie takie same, ale jeden model jest zupełnie inny od drugiego. W związku z tym urządzenie może działać tylko w mono-pasmach. Oznacza to, że jeden pasek mierzy jeden parametr. A PA Kardiocek ma w swoim arsenale wiele pasm, które są w stanie mierzyć jednocześnie kilka parametrów.Pozwala to na wykonanie jednej sesji przy użyciu wskaźnika bardziej informatywnego. Nie musisz kilkakrotnie przebijać palcem, aby najpierw sprawdzić poziom glukozy, następnie cholesterol, ketony itp.\nPA serca pokazuje poziom kreatyniny, a także lipoproteiny o niskiej gęstości.\nTen zaawansowany model ma możliwość synchronizacji z komputerem, a także drukowania wyników badania w formie wydruku (urządzenie jest podłączone do drukarki).\nPo pierwsze, chip kodu powinien zostać włożony do bioanalizatora. Kliknij przycisk Start na urządzeniu. Ekran wyświetla numer kodu układu, który jest taki sam, jak liczba pasków wskaźnikowych. Następnie pasek testowy należy wprowadzić do gadżetu.\nAlgorytm szybkiego testu:\nWeź pasek testowy za końcówkę z wypukłymi liniami. Drugi koniec jest wstawiany do gadżetu, aż się zatrzyma. Jeśli wszystko pójdzie tak, jak powinno, na wyświetlaczu pojawi się komunikat "ZASTOSUJ PRÓBKĘ" (co oznacza – dodaj próbkę).\nWcześniej należy umyć ręce mydłem i wysuszyć. Weź lancet i zdejmij z niego osłonę zabezpieczającą. Lancet przebija palec, aż usłyszysz kliknięcie.\nAby uzyskać wymaganą kroplę krwi, należy delikatnie masować palec.Pierwsza kropla jest usuwana włókniną, analizator potrzebuje drugiej.\nWtedy będziesz potrzebować kapilary, która powinna być trzymana poziomo lub pod niewielkim nachyleniem. Należy odczekać, aż probówka zostanie wypełniona próbką krwi (bez pęcherzyków powietrza). Zamiast rurki kapilarnej czasami stosuje się plastikową pipetę.\nCzarny plugger wkładany jest do końca rurki kapilarnej. Umieszczasz go na pasku testowym w strefie wskaźnika, naciskając krwią na planiście.\nAnalizator rozpoczyna przetwarzanie danych. Po jednej lub dwóch minutach zobaczysz wyniki. Po zakończeniu analizy pasek testowy musi zostać usunięty z urządzenia i usunięty.\nPo trzech minutach urządzenie wyłączy się automatycznie. Jest to konieczne w celu zachowania energii akumulatorów.\nJak widać, nie ma specjalnych trudności. Tak, Cardioche nie oznacza używania penisa, a nie najnowocześniejszego systemu rurki kapilarnej. Ale to tylko kilka pierwszych procedur może być nieznanych, trochę niewygodnych. W przyszłości będziesz w stanie przeprowadzić analizę szybko i wyraźnie.\nPrzeczytaj również: Opis i instrukcje do lancetów Microlet\nPowiedzmy, że zdecydowałeś, że potrzebujesz właśnie takiego gadżetu, który mierzy kilka morfologii naraz. Ale co one oznaczają?\nPoziom cholesterolu. Cholesterol jest alkoholem tłuszczowym. Lipoproteiny o wysokiej gęstości – jest to tak zwany "dobry" cholesterol, który zajmuje się oczyszczaniem tętnic. Lipoproteiny o niskiej gęstości są "złym" cholesterolem, który tworzy blaszki miażdżycowe i powoduje uszkodzenie dopływu krwi do narządów.\nPoziom kreatyniny. Jest metabolitem reakcji biochemicznych metabolizmu białek i aminokwasów w organizmie. Wzrost kreatyniny może być fizjologiczny, ale może również być patologiczny.\nPoziom triglicerydów. Są to pochodne glicerolu. Ta analiza jest ważna dla diagnozy miażdżycy.\nPoziom ketonów. Ketony są produktem ubocznym takiego procesu chemicznego, jak niszczenie tkanki tłuszczowej. Dzieje się tak w sytuacji braku insuliny w organizmie. Ketony zakłócają chemiczną równowagę krwi i są niebezpieczne dla cukrzycowej kwasicy ketonowej – choroby zagrażającej ludzkiemu życiu.\nLekarz może powiedzieć bardziej szczegółowo o znaczeniu tych analiz i ich stosowności.\nCzęstotliwość przeprowadzania takich analiz jest sprawą indywidualną, wszystko zależy od stopnia zaawansowania choroby, współistniejących diagnoz itp.\nJeśli przejrzysz kilka popularnych forów, możesz znaleźć różnorodne recenzje – od krótkich i mało szczegółowych po szczegółowy, zilustrowane. Oto tylko niektóre z nich.\nDina, 49, Moskwa "Miałem taki analizator przez długi czas, ponieważ w związku z ryzykiem miażdżycy konieczne było częste mierzenie poziomu cholesterolu. W klinice lekarz wykonał analizę przy pomocy Cardiochek, więc doradziła mi, żeby kupić to samo. Tak, urządzenie nie jest tanie – ponad połowa mojej pensji. Ale zdecydowałem, jeśli weźmiemy to, tylko że zmierzę kilka wskaźników naraz. Działa dość szybko. Ale! Szybko znudziły mnie rurki kapilarne i musiałem kupić pen-piercer. Paski są drogie, więc konserwacja analizatora kosztuje również całkiem sporo. "\nRoman, 31 lat, Kazań "Pracuję jako administrator prywatnego centrum medycznego, jestem zaręczony, łącznie z kontrolą punktów ekspresowo-diagnostycznych. Oznacza to, że każdy odwiedzający może zmierzyć ciśnienie za darmo i przeprowadzić wyraźną analizę. Jeśli pacjent wziął kupon do dowolnego specjalisty, wówczas takie procedury są automatyczne jako akompaniament.Dlatego używamy tylko urządzeń Kardiotik PA, ponieważ analizują one kilka wskaźników naraz. Służą przez długi czas, prawie nie było żadnych zakłóceń. Oczywiście, nadużywam mojego oficjalnego stanowiska i przeprowadzam taką analizę sam. "\nPA serca jest drogim urządzeniem przenośnym zdolnym do szybkiej oceny kilku ważnych wskaźników biochemicznych jednocześnie. Kupowanie lub nie jest kwestią indywidualnego wyboru, ale nabywając go, stajesz się właścicielem mini-laboratorium w domu.


Profesjonalne biuro tłumaczeń | Round Table\nBiuro tłumaczeń realizuje ciekawe usługi, z których korzysta sporo kontrahentów – firmy, instytucje państwowe oraz osoby indywidualne. Znajomość języków dzisiaj jest niesamowicie przydatna – z tym orzeczeniem raczej nikt się nie kłóci. Warto jednak przypomnieć, że władanie angielszczyzną nie oznacza od razu, że używa się skomplikowane, niszowe terminy (na przykład z architektury). Z tego powodu biuro tłumaczeń jest konieczne w wielu przypadkach.\nW czasie poszukiwań kompetentnego biura tłumaczeń warto od razu do wyszukiwarki wpisywać język, z którego translacje są ci konieczne. I tak np. kiedy potrzebujesz tłumaczeń z języka Szekspira, do Google wpisz „tłumaczenia angielski. Jeśli posiadasz specjalistyczne teksty do tłumaczenia z niemieckiego, do Google trzeba wpisać „tłumacz niemieckiego” albo zdecydować się na polecane biuro – ePAROLE\nTłumacz przysięgły jest specjalistą koniecznym do przekładów dokumentów, które mają moc prawną. Aby rozjaśnić nieco tę sprawę, można podać przykład działalności, która kontaktuje się z działalnościami z obcych krajów. Podczas tej kooperacji niezbędne jest zawieranie różnego typu umów (na przykład o transport danych towarów). Takie umowy muszą być spisane w językach krajów, w których znajdują się owe przedsiębiorstwa. W tym przypadku usługi tłumacza przysięgłego są nieodzowne. Taki lingwista jest także niezbędny we wszelkiego rodzaju sprawach sądowych, w których zeznają świadkowie z zagranicy spisuje się teksty w obcych językach. Jeżeli poszukujesz kompetentnego tłumacza przysięgłego na Dolnym Śląsku, do Google wklej sformułowanie „tłumacz przysięgły”. Tego rodzaju usługi to bardzo delikatny obszar – trzeba przed wybraniem danej osoby poszukać opinii osób, które kiedyś ją opłacały (więcej o tłumaczeniach).\nMożna poszukać ich w cyberprzestrzeni, ponieważ tam funkcjonują różne fora dyskusyjne, na których internauci wymieniają się uwagami na temat kwestii tłumaczeń. Dowiedz się także, czy ten tłumacz zdobył wszystkie niezbędne certyfikaty, które zezwalają mu na pracę w tym delikatnym zawodzie.


Lekarz domaga się rekompensaty za dyżury - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaLekarz domaga się rekompensaty za dyżury\n18.12.2006, 16:40; Aktualizacja: 03.03.2008, 14:15\nDzisiaj ma zapaść wyrok w procesie lekarza, który jako pierwszy w kraju pozwał własny szpital za pracę powyżej 48 godzin tygodniowo.\nCzesław Miś, pediatra z Nowego Sącza, powołując się na prawo obowiązujące w Unii Europejskiej, domaga się od własnego szpitala zapłaty ekwiwalentu w postaci pełnopłatnego urlopu za pełnione dyżury między 1 maja a końcem września 2004 roku. Okazało się bowiem, że w tym okresie przepracował 31 dni więcej niż powinien, bo pełnił aż 25 dyżurów. – Na podstawie prawa obowiązującego w UE, od dwóch lat domagam się udzielenia mi równoważnego czasu wolnego w zamian za ponadnormatywną pracę – mówi Czesław Miś. Zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 4 listopada 2003 r. nr 2003/88WE dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy, wydłużenie dziennego czasu pracy z jednoczesnym skróceniem dziennego czasu odpoczynku musi być rekompensowane przez przyznanie, przed rozpoczęciem kolejnego okresu pracy, czasu na odpoczynek. Natomiast orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 września 2003 r. w sprawie Jaeger (C-151/02) uznaje, że decydującym czynnikiem przy ocenie, czy czas pracy, w którym lekarz pozostaje do dyspozycji w szpitalu, powinien być wliczany do normalnego czasu pracy, jest wymóg jego obecności w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę. Dzięki temu jest on w stałej gotowości do wykonywania czynności zawodowych.\nResort zdrowia przygotował nowelizację ustawy o ZOZ, która wlicza czas za pełnione dyżury do normalnego czasu pracy\nProblem polega na tym, że zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 91, poz. 408 z późn. zm.) w Polsce dyżury nie są wliczane do czasu pracy. Maksymalna liczba dyżurów nie powinna przekraczać dwóch w ciągu tygodnia. Przepisy nie przewidują obowiązkowej przerwy. Rekompensuje ją zapłata za pełnione dyżury w wysokości 130-200 proc. godzinowej stawki wynagrodzenia. Zdaniem Krzysztofa Bukiela, przewodniczącego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy, w rodzimych placówkach ochrony zdrowia dyżuruje około 30 tys. lekarzy. Również oni pełnią je bez dodatkowych przerw w pracy. Wygrane przez lekarzy procesy mogłyby kosztować szpitale od 100 do 200 mln zł. Resort zdrowia właśnie przygotował nowelizację ustawy o ZOZ, która wlicza czas za pełnione dyżury do normalnego czasu pracy. Nie będzie on mógł przekroczyć 48 godzin tygodniowo, chyba że lekarz sam wyrazi zgodę na jego wydłużenie.


Ekstraklasa: klasyk dla Legii, emocje do ostatnich sekund meczu\nLegia Warszawa wygrała z Lechem Poznań 2:1, a gola na wagę wygranej zdobył w ostatnich sekundach meczu Rafael Lopes.\nMecze Legii Warszawa z Lechem Poznań od długiego czasu nazywane są derbami Polski, meczem dwóch drużyn, które w ostatnich latach utrzymują równą, wysoką dyspozycję. Niektórzy nazywają je humorystycznie polskim el clasico, czy “pol clasico”, a to także pokazuje jak ważne są to starcia dla całej krajowej piłki. W tym roku będą to mecze szczególne. Lech Poznań to przecież uczestnik obecnej Ligi Europy. Chociaż to Legia była przede wszystkim typowana do gry w tych rozgrywkach, tak już tradycyjnie skończyło się tylko na pięknych słowach. Podopieczni Czesława Michniewicza znów musieli pokazać, że wcale nie są gorsi od swojego wielkiego przeciwnika.\nPierwsza połowa była dość wyrównana. Legia preferowała wolniejsze konstruowanie akcji. Natomiast Lech od początku nastawił się na kontrę. Gdy wydawało się, że gospodarze są bliżsi zdobycia bramki stało się coś niespodziewanego. Zawodnicy Lecha przecięli długą, która miała zapoczątkować atak Wojskowych. Ramirez w umiejętny sposób zszedł ze skrzydła i posłał prostopadłą piłkę wzdłuż pola karnego przeciwnika. Doszedł do niej Juranović i zamiast wybić futbolówkę i pozbyć się zagrożenia, zrobił coś absolutnie kuriozalnego. Podczas próby przyjęcia, piłka odskoczyła od jego nogi i wpadła do bramki. Smutnym momentem pierwszej części spotkania było zejście z boiska Jakuba Kamińskiego. W 33. minucie skrzydłowy opuścił plac gry z bardzo kwaśną miną. Widać było, że roszada w składzie Lecha nie była spowodowana słabą grą osiemnastolatka, tylko jego kontuzją. Oby uraz Kamińskiego nie był poważny, bo jak pamiętamy młody zawodnik został powołany do seniorskiej reprezentacji Polski. Po pierwszej połowie mieliśmy wynik 0:1.\nDruga połowa była bardzo otwarta. Obie drużyny miały swoje okazje do zdobycia bramki, ale nadal utrzymywał się wynik 0:1. W 67. minucie Legii wyszło to, czego próbowała przez cały mecz – prostopadła piłka w pole karne i natychmiastowy strzał. Wszołek dośrodkował w pole karne, a futbolówkę z dużą siłą uderzył dziewiętnastoletni Kacper Skibicki. Napastnik zadebiutował dziś w pierwszej drużynie Legii i dokładnie tak, jak rok temu Maciej Rosołek okrasił swój pierwszy występ z Lechem piękną bramką. W doliczonym czasie gry, gdy już wydawało się, że nic już tutaj się nie wydarzy, Mladenović posłał wrzutkę w pole karne. Doszedł do niej Lopes i w ostatnich sekundach meczu wyprowadził Legię na prowadzenie!\n07.11.2020 r. 9 kolejka PKO BP Ekstraklasy, Stadion Miejski Legii Warszawa im. Marszałka J. Piłsudskiego\nLegia Warszawa: Boruc – Juranović, Lewczuk, Jędrzejczyk, Mladenović – Gwilia (63′ Luquinhas), Martins, Kapustka – Wszołek, Valencia (46′ R. Lopes), Rosołek (59′ Skibicki).\nLech Poznań: Bednarek – Czerwiński, Šatka, Rogne, Puchacz – Tiba, Moder – Sýkora, Ramirez (83′ Marchwiński), Kamiński (33′ Skóraś) – Ishak.\nBramki: 67′ Skibicki, 90+2′ R. Lopes – 30′ Juranović (sam.)\nŻółte kartki: 61′ Lewczuk (LEG)\nPrevious Serie A: Lazio ratuje remis w ostatniej akcji meczu z Juventusem. Caicedo Time


Dziwne odczucia - Forum 2021 - RODZICE.PL\nStaram się już dość długo o ciążę, przez ostatnie miesiące biorę Duphaston na wyregulowanie cyklu. Ostatnia wizyta (w lipcu) u lekarza wykazała brak owulacji. I chyba nie było jej aż od stycznia (w grudniu straciłam pierwszą ciążę). Tak bardzo pragnęłam być w ciąży, że o niczym innym nie myślałam. Zrobiłam długą przerwę, trochę pomogło psychice ale po powrocie do was znów powracają nadzieje. I właśnie: coś wydaje mi się że Duphaston zaczął działać, coś tam wyregulował, bo dosłownie “czułam” owulację: ból jajnika, pierwszy raz od dawna śluz, ból piersi. Mam więc nadzieję że może się udało ale: przeziębiłam się, ogólnie strasznie bolą mnie plecy z prawej strony, tak samo kłuje mnie prawa strona brzucha (jak przed poronieniem), dziś zauważyłam bardzo delikatne plamienie (a jestem w 23 dc, ostatnie trwały 33 dni). Nie wiem co o tym myśleć, boję się trochę że może się udało i teraz tracę to co się udało i nawet się nie dowiem bo dostanę normalną miesiączkę!\nPrzepraszam że tak dużo piszę, ale dawno już nie pogadałam na forum.\n7 odpowiedzi na pytanie: Dziwne odczucia\nRe: Dziwne odczucia\nCześć Magduś ! Nie martw się na zapas bo to w ogóle nie pomaga a wręcz przeciwnie ! Być może że rzeczywiście sie udało a to plamienie może się okazać plamieniem implantacyjnym. A więc głowa do góry, dużo pozytywnych myśli a będzie dobrze! Trzymam kciuki żeby się udało!!!\nostatnio czytalam, ze plamienia ok. 23 d.c. zadrzaja sie podczas zagniezdzania zaplodnionej komorki jajowej w sluzowce macicy. wiec moze :-)))))) trzymam kciuki\nA może to to!!!!\nMagdalenko, a moze to to!!! Może to palmienie implantacyjne. Mnie też na początku ciaży kuły jajniki, bolał brzuszek i ogólnie czułam się tak sobie. Miałam równiez plamienie implantacyjne, mimo, że we wcześniejszych ciązach to się nie przydażyło. Z innych objawów miałam tylko większą produkcję śliny ( błeee).\nMoże duphaston zadziałał prawidłowo i będziesz mamą czerwcową, czego z całego serducha Ci życzę.\ndzięki wam za słowa otuchy, wlałyście we mnie sporo nadzieji! Ale boję się rozczarowania więc wmawiam sobie że to nie to! Tak będzie lepiej później, żeby nie płakać do poduchy że przyszła @!\nAle swoją drogą: kiedy mogę zrobić najwcześniej test?:))\nBądź dobrej myśli, a moze akurat sie udało\nZ robieniem tesów to ja jeszcze nie mam zbyt wielu doswiadczeń ale robiłam w 26 dniu cyklu (wysz ła 1 krecha) i dziewczuyny powiedziały ze to za wczesnie. no ale dzisiaj przyszla malpa i wszystko jasne. pozdrawiam asia\nWruszyl mnie Twoj post. Nie przejmuj sie, na pewno bedziesz jeszcze mama, zobaczysz.\nZe zrobieniem testu lepiej poczekaj, ja robiłam dzień przed spodziewaną miesiączką. Wyszły wtedy dwie ale ta jedna była baaaardzo jasna. Tak więc najlepiej poczekaj do dnia małpy. A ja zaciskam kciuki!!!\nZnasz odpowiedź na pytanie: Dziwne odczucia


IV Poza Domem\nSiedział w swoim starym gabinecie, wpatrując się w pustą otchłań kosmosu, w której kryła się ich bezpieczna przyszłość. Sam nie wiedział kto czuł się bardziej zakłopotany, kiedy wprowadzono go na Gu'ed – on, bo postawił wszystkich w takiej sytuacji, Zorm, który miał objąć po nim stanowisko, czy cała reszta kolonii, zaskoczona obrotem spraw.\nWydano rozkaz jego likwidacji chwilę po tym, jak 303 zaczęła zgłaszać awarię. Zrobił to Zorm, choć decyzję podjęli wspólnie – nikt nie pozwoliłby nowemu przywódcy wziąć na siebie błędów starego. Gdyby to on miał decydować, nie zawahałby się ani chwili, tym się właśnie od nich różnił. Potrafił zaryzykować życie swoje czy najbliższych w imię wiary. Wierzył natomiast w przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Ich przodkowie gdzieś tam byli, bardzo blisko, dzierżąc klucz do rozwoju całej rasy, a on doprowadził wszystkich niemal pod właz ich statku i nie zamierzał pozwalać na zaprzepaszczenie takiej szansy. Nie teraz, kiedy wystarczyło zrobić jeden krok, nie po tylu cyklach ciężkiej pracy wymagającej ciągłego uciszania zdrowemu rozsądkowi.\nTam, na planecie... Nawet nie pamiętał, co dokładnie się tam wydarzyło. Musiał doznać jakiegoś szoku. Jak przez mgłę pamiętał rozmowę z Doshre oraz Haagbem, potem chcieli mu pomóc wstać, ale chyba stracił przytomność. Ocknął się, gdy dotarli na Gu'ed i musiał wyjść z pojazdu, co okazało się dla niego niemożliwe. Nogi nadal nie chciały współpracować, ba, było z nimi jeszcze gorzej. W tej chwili nie mógł nimi nawet poruszyć.\n– Głupotą było zabieranie go ze sobą – Zorm stał przy szybie, opierając się o nią ramieniem i obserwując, jakby zauważył ten sam cud natury co właściciel tej komnaty i nie mógł oderwać od niego wzroku. Jak się okazało, obaj potrafili długo czekać w bezruchu i ciszy, aż ten drugi się odezwie. Morg chciał odpocząć.\nW powietrzu wisiała niepewność odkąd tylko rozpoczęli rozmowę, co nawet go bawiło. Czuł, że ma przewagę, bardzo dobrze. Przez ostatnie cykle nie wzbudzał tylu emocji, co teraz, gdy stracił tytuł. Fakt, że mianował siebie w myślach żywym byłym dowódcą, jeszcze bardziej poprawiał mu humor. Wieczny reformator, czego się tknie, to zmienia, nawet prostą zasadę, iż jedynie śmierć może przekazać władzę w dłonie innego Gu'eduanina. Widać czasem wystarczy po prostu oddychać, a cały wszechświat zadba o resztę. Jeden tylko szczegół był denerwujący – wszyscy albo unikali jego wzroku, albo patrzyli jak na prawdziwego żywego trupa. Widać za chwilowe bycie tematem numer jeden musiał zapłacić strachem własnych braci. Nie tego chciał, ale ta cena warta była szacunku, którego czasem tak bardzo mu brakowało.\n– Co oni sobie myśleli? – Zorm zdawał się być rozgniewany, choć trudno było wyczytać to z pleców. Chyba usłyszał myśl Marga, bo odwrócił się w jego stronę, pociągając przy okazji za króciutką wajchę tuż obok miejsca, w którym się opierał. Rzędy kilkunastu podłużnych ekranów zgrzytnęły kilka razy, obróciły się na drugą stronę i szyba stała się stalową powierzchnią z jednym tylko niewielkim oknem na wszechświat. – Do licha, czy ty tego w ogóle używasz?– Zrobił już krok w stronę brata, ale widząc jego minę, kiwnął ostentacyjnie głową, po czym jednym gestem przywrócił ścianie wygląd okna, robiąc przy tym jeszcze więcej hałasu. – Co oni sobie myśleli? Że tutaj łatwiej przekonają go do nas? Pokażą jak żyjemy, opowiedzą kilka historyjek i podrzucą na jakiś bardziej przyjazny księżyc? Czy może chcieli zrobić z niego naszego nowego heffi1? Nie wierzę, że im na to pozwoliłeś...\n– Lepiej, żeby zabili go na miejscu? Uznali, że może nam zagrozić.\n– A jakim to cudem taki malec miałby nam zaszkodzić? – Wyjął z kieszeni ciemnobrązową łodygę tutejszego odpowiednika kawy – nieco tylko bardziej uzależniającego i z ciekawszym wpływem na organizm. – Zanim zorientowałby się kto nabił mu guza, my już dawno zwiedzalibyśmy inne cuda.\n– Jak to? – Morg spojrzał na niego zaskoczony. Spodziewał się zupełnie innych decyzji. Dobrze wiedział, w jaki sposób wszyscy patrzą na jego "obsesyjne poszukiwania śladów pozostawionych przez przodków", jak to ich skryba napisał kiedyś w księgach. Zorm niejednokrotnie próbował przekonać go do spowolnienia tempa. Gu'edianie nie byli przyzwyczajeni do życia w biegu. – Nie każesz zatrzymać się tu na dłużej?\nMężczyzna włożył roślinę do ust i zaczął rzuć. Był od niej uzależniony od wielu cykli, toteż dawno zapomniał w jaki sposób powinna na niego działać, to jest odpowiednio: zwiększać rezolutność umysłu oraz ilość energii fizycznej, w zamian dając ból głowy i mięśni jakiś czas później. W przypadku Zorma było już tylko w zamian. Mimo to mina natychmiast mu się poprawiła.\n– Zadziwiasz mnie... Nie zamierzałeś się chyba na niej zadomawiać? Mało już podobnych mijaliśmy? Pełno ich tam. – Kiwnął głową w stronę okna.\n– Nie takich, dobrze o tym wiesz.\n– Tylko idioci pchają swoje ciekawskie tyłki na glob zamieszkały przez inną cywilizację. Cywilizację, nie jakieś komórkowe podrosty. – Potarł nerwowo czoło i Morg przez chwilę sądził, że jego zastępca naprawdę się tym martwi. Wtedy mężczyzna wrócił do niego tym swoim naturalnie roztargnionym wzrokiem. – Słuchaj, nikt tak nie zaszalał, jak wy, ale poza tym człekokształtnym na Gu'ed I'kan i Wgonb przytaszczyli jakieś czarne, prychające stworzenie z wielkimi gałami. Mówią, że sam im się do paki wkradł, kiedy szukali miejsca do wiercenia. Kyd znalazł jakąś kolczastą kulę, a Pulg setki różnych nasion. Pakiet nowości mamy przeładowany. O minerały też się martwić nie musisz. Ja ci tylko powiem, że i tak same problemy z tego wyjdą, zobaczysz. – Uśmiechnął się, patrząc na brata z dziwnym błyskiem w oku, zupełnie jakby powiedział coś zupełnie innego, niż Morg usłyszał.\nMężczyzna długo jeszcze nie spuszczał wzroku z przełożonego, próbując zorientować się, kogo ma przed sobą – sojusznika, czy kogoś, kto go próbuje udawać. Od dawna nie rozmawiali, ponieważ Morg ostatnimi czasy nie lubił, kiedy mu przeszkadzano podczas studiowania zapisków, planowania, rozmyślania, odpoczynku... Chyba od kilku cykli. Chyba odkąd został dowódcą. Niech to licho.\n– No, zostawię cię teraz, mam trochę na głowie ostatnio. – Zorm spojrzał na niego jeszcze raz, po czym parsknął śmiechem. – Ty to jednak głupi jesteś, bracie... Powinieneś dać się zbadać. Znaczy nogi.\n– Zorm... Co zamierzasz z nim zrobić?\n– Zostanie, jak wszystko, co tutaj ląduje. A ty się tak nie rozleniwiaj, szansę na spokój odrzuciłeś, dużo czasu minie, zanim zasłużysz na kolejną. Niedługo wrócę, z pozostałymi – odparł po dłuższej chwili i wyszedł. Morg był pewien, że sprawia mu to przyjemność.\nCisza, ulga i spokój nie nadeszły. Po raz pierwszy jednak widok odległych gwiazd zaczynał go irytować. Wszystko stawało do góry nogami. Chyba naprawdę popełnił niewybaczalną zbrodnie i przodkowie postanowili go za to ukarać.\nGdy otworzył oczy, zorientował się, że leży na niskiej pryczy, przykryty ciepłym, choć sztywnym kocem. Była większa i wygodniejsza od kanapy, na jakiej zdarzało mu się sypiać, kiedy Laura miewała humory. Tylko śmierdziała gorzej.\nObrócił się na plecy, przeklinając ostry ból głowy. Nie pamiętał, żeby poprzedniego dnia wypił za dużo. Nie pamiętał, żeby w ciągu ostatnich miesięcy zdarzyło mu się wypić za dużo. Ostatnio miał mało czasu dla siebie, ciągle tylko papiery, plany, rysunki i praca w terenie. I presja czasu. Za tydzień miał wrócić do Polski, inaczej Laura sama by po niego przyleciała, a to raczej nie spodobałoby się jego przełożonemu. Jedyną zadowoloną byłaby pewnie Ardis – zawsze lubiła podróżować, nie tylko ze względu na wolne od szkoły. Problem polegał na tym, że pracy nie ubywało.\nUsiadł na brzegu mebla i schował twarz w dłoniach. Czekał go ciężki dzień. W dodatku było zimno i zaczynał męczyć go katar. Gorąca kawa, koc, laptop i jakoś przeżyje.\nCzarna kotka powiadomiła go o swojej obecności, kiedy zamiałczała piskliwie, wskakując na pryczę. Domagała się uwagi, opierając przednie łapki na jego udzie. Wyglądała na przestraszoną. Żwawo poruszała łebkiem i obserwowała bystro wszystko dookoła. Miała rok, może troszkę więcej. I bardzo usilnie starała się wcisnąć między jego ręce, a klatkę piersiową.\n– No nie, znowu sen? – mruknął, odchylając się nieco i dopiero wtedy zauważył, że znajduje się w dziwnym, pustym pokoju, na środku którego stał wielki fotel i solidne, stalowe biurko. Jedną ze ścian od góry do dołu pokrywały poziome rury, wychodzące po jednej stronie i wchodzące w ciemną powierzchnię po drugiej, jakby kręciły się wokół niej. Ostatni rząd znikał w suficie, który pokryty był kratą. Ale nie było przez nią nic widać. Emanowała słabym światłem, który pozwalał Fylkirowi widzieć wyraźnie, choć daleko mu było do światła dziennego. W niewielkim, podłużnym okienku błyskały gwiazdy.\n– Może ty mi powiesz, co się tutaj dzieje? – spytał kocicę, gotów naprawdę usłyszeć odpowiedź. Uszczypnął się, tak na wszelki wypadek. Nigdy jakoś nie wierzył, żeby ten sposób miał go wybudzić ze snu, gdyby już znalazł się w takiej sytuacji – przecież nie szczypie swojego prawdziwego ciała, tylko to wyśnione, a to mu jakoś nie pasowało. Jednak co innego planować, a co innego doświadczać, akurat on coś o tym wiedział. Więc spróbował.\nNie udało się. Kotka też nie odpowiedziała. Spojrzał tylko na niego swoimi wielkimi, złocistymi ślepiami, które zmrużyła zabawnie, i zaczęła wbijać mu pazurki w udo. Delikatnie zepchnął ją na bok i wstał. Chciał wyjrzeć przez okno, ale był za niski. Po przeciwnej stronie pomieszczenia znajdowały się potężne drzwi, podsuwające mu przed oczy obraz szpitala psychiatrycznego lub jakiegoś innego więzienia. Podszedł do nich, ale nie potrafił znaleźć nic, co mogłoby je otworzyć.\n– Halo? – odezwał się, starając nie poddać paranoi. – Jest tu ktoś? – Nie usłyszawszy żadnej odpowiedzi, podszedł powoli do biurka. Było puste. Wyglądało staro, brzydko i nieporęcznie. Było za daleko od fotela i nieco za wysokie, na dodatek wyglądało jak stalowa skrzynia wbudowana w podłogę. Tę zaś pokrywał jakiś rodzaj podziurkowanej gumy ze spiralnymi wzorami. – Gdzie ja jestem, do cholery? – Idąc za jedną ze spiral, dotarł do ściany pokrytej rurami. Były ciepłe. Zapukał w jedną z nich.\n– No dobra, kocie – burknął, nie słysząc niczego w zamian. Odwrócił się z powrotem w stronę drzwi i zerknął na kotkę, siedzącą czujnie na pryczy. – Skoro już nie możemy się obudzić, to przynajmniej przeżyjmy coś ciekawego, co? Dalej, drzwi, otwórzcie się – powiedział głośno, marszcząc buńczucznie brwi. Kiedy drzwi go posłuchały i stanęło w nich wielkie, człekopodobne stworzenie, zwierze uciekło pod pryczę, by pomrukiwać ostrzegawczo z bezpiecznej pozycji. Fylkir tylko się uśmiechnął, choć obca istota wyglądała nieco strasznie. – Tchórz... – rzucił do kotki, po czym zrobił krok naprzód. – Gdzie ja jestem? – spytał, starając się brzmieć pewnie.\nSen czy nie sen, musiał dbać o wizerunek.\n1Heffi miały dziesięć cali wzrostu, były całe w gęstym futrze i hodowano je na Gu'edzie dla mięsa od pokoleń. Od czasu do czasu któryś stawał się pupilem do zabaw z dziećmi, jeśli mu szczęście dopisało i najprawdopodobniej o to chodziło Zormowi. Najczęściej jednak i tak kończył w garnku, kiedy dzieci już podrosły, co mogło trochę sprawę komplikować.\nAutor: Małosław Wilczyński o 12:50\nShadowDragon 14 lut 2015, 19:22:00\nCzemu nie mogę umieszczać komentarzy pod Gigantem? To by bardzo ułatwiło sprawę.\nW takim razie zacznę najpierw od Giganta:\nJakże kibicowałem tej kobitce, co chciała rozprawić się z towarzyszami, którzy ją źle traktowali, nawet jeżeli bez nich będzie jej trudniej przetrwać. No ale teraz, jak kryształ się rozbił, to albo ktoś ją znajdzie albo umrze z zimna.\nTeraz obecne opowiadanie: Pomysł z kosmitami nie jest zły, ale spodziewałem się czegoś mniej oczywistego, na przykład jakiś tajny eksperyment rządowy. Swoją drogą jeśli ci kosmici są niewiele inteligentniejsi od nas, to jakoś trudno mi uwierzyć, że potrafią podróżować do innych gwiazd. Dobrze, że chociaż mają jakieś cechy osobowości, nie są jednoznacznie dobrzy ani źli.\nMałosław Wilczyński 16 lut 2015, 00:09:00\nMusiałem przez przypadek zabronić komentowania w ostatnim rozdziale Giganta. Już naprawione.\nCo do Gu'edian... Jest to nazwa, jaką sami wobec siebie stosują, a pochodzi nie od planety, a statku - sam ten fakt świadczy o tym jak długo już przemierzają ten kosmos, nie wiedząc skąd i dokąd mieli pierwotnie dotrzeć. Tak naprawdę nie mają pojęcia co działo się kilka pokoleń wstecz, kiedy to rozpoczęto spisywać Kroniki. Fakt, że wcześniej tego nie robiono też może być zastanawiający.\nChcę tylko powiedzieć, że owi kosmici poruszają się po omacku, do tej pory zadowoleni ze stanu rzeczy, a przynajmniej tak im się wydawało. Teraz pojawił się taki Morg i zaszczepił w nich pragnienie poznania przodków, własnej historii... Skąd się wzięli? Dlaczego założyli kolonię? Czy ich dom podobny jest do ziemi, czy w ogóle istnieje? Nawet jeśli według Ciebie nie są jakoś bardzo inteligentni, nie znaczy to, że kiedyś nie byli.\nDużo by mówić. Mam tylko nadzieję, że pisząc, uda mi się jakoś lepiej przekazać ważne informacje.\nO pisowni wyrazu Missisipi\nKazimierz Kaczorowski - poezje i przemyślenia.\nO jednym takim, co mu się piasek nie podobał [short]\nTRZY RÓŻE (Michael Riske Opowiadania Fantasy, Sci-Fi, Poezja)\n'Nikt prawie nie wie, dokąd go zaprowadzi droga, póki nie stanie u celu. '\nCoś i Nic.\nOpowiadania Fantasy z Krainy Grozy\n6. Czas Drewna\nHistorie pewnego demona\nOpowiadanie II "Czy wiesz, o co walczysz?" cz. XV\nPanduan Bermain Mix Parlay dari 988bet.net\nMałe akacje i wierszyki.\nCzerwony Piach - opowiadanie fantasy\nWitaj, podróżniku... Skoro już zbłądziłeś, to zostań na dłużej...\nCórka Wysłannika cz.3\nRozdział II: Kamienie Darowane (Raysa)\nNarodziny: Rozdział Pierwszy\nWAKACYJNA ODEZWA :)\nAusteria „Natura Rerum”\nRozdział VII-Przymierze część IV\nOpowieści zza Szafy\n7 grudnia 2016 r\nJak to się wszystko ładnie układa... Właśnie dziś minął dokładnie rok od mojego ostatniego pobytu na tym blogu.\nPewnie byłem tutaj w międzyczasie, jednak mówię o twórczym pobycie. O zmianach, o działaniu - przez cały rok nic nie robiłem. 6 grudnia rok temu opublikowałem ostatnią notatkę w tym miejscu, zabrałem się za szeroko pojęte zmiany i... i po kilku dniach to zostawiłem. Zająłem się życiem, można tak powiedzieć. Święta, kolejne święta, zagranica i teraz od początku.\nPrzyznam się, że porzuciłem swoją pasję, jak wiele razy wcześniej, tym razem jednak na dłużej. Próbowałem coś stworzyć, jednak była to tylko mała iskierka, która zgasła kilka chwil później.\nCóż, rok był to bardzo ciekawy, bogaty w nowe znajomości, nową pracę, nowe przygody. Brakło chęci na pisanie. Czy to się zmieni? Nie mam pojęcia. Za bardzo znam siebie, by rzucać pustymi obietnicami. Czas pokaże.\nDziękuję tym, którzy jeszcze tu czasem zaglądają. Przepraszam, że o Was nie dbam. Życzcie mi powodzenia!\nGdyby ktoś chciał się skontaktować:\n43749373 - GG\nI Nowy Dzień\nV Grzechy Słabych\nVI W Imię Boga\nFragmencik na tę chwilę...\n© Małosław Wilczyński 2013-2016. Technologia Blogger.


zgasł i juz nie odpalił - Forum o Simsonach\nzgasł i juz nie odpalił\nWysłany: Pon 19:04, 28 Kwi 2008 Temat postu: zgasł i juz nie odpalił\nmam roblem a wyglada on tak ze odpalilem sima chdozil sobie na wolnych obrotach puzniej go zgasilem i jak chciałem znów odpalic to za nic nie chce odpalc nawet na popych , jest iskra , co to moze byc ??\nWysłany: Pon 19:17, 28 Kwi 2008 Temat postu:\na zalewa świece ?? sprawdz czy masz zupe w zbiorniku :P\nWysłany: Pon 20:05, 28 Kwi 2008 Temat postu:\nWysłany: Pon 20:22, 28 Kwi 2008 Temat postu:\nSprawdź świece czy nie zalewa:)\nWysłany: Pon 20:32, 28 Kwi 2008 Temat postu:\njak kopiesz to świeca jest mokra? Dobrą masz kompresję?\nWysłany: Pon 20:42, 28 Kwi 2008 Temat postu:\noddałem go do mechanika jak go naprawi to napisze co było , iskra jest bardzo dobra i go nie zalewa mieszanka w baku jest :P\nWysłany: Pią 13:30, 02 Maj 2008 Temat postu: ;\nniepotrzebnie dawałeś do mechanika . Pewnie zapłon ci sie przestawił albo masz przytkany gaźnik. Najpierw potrzeba sprawdzić podstawy a potem dawać "profesjonaliście" :P:P


... nie ma z kim tańczyć... - Krystyna Siesicka (10301) - Lubimyczytać.pl\nostatnia dodana przez Aneta Mazur, 51 tygodni temu, w grupie Świat książek\nNa półkach: Moja biblioteczka, Przeczytane, 2017, Półki LC\nWeronice i Zosi przyszło żyć w jakże odmiennych czasach, ale problemy związane z dojrzewaniem, sferą uczuć i potrzebą nadania swojemu życia "ważności" wciąż pozostają...\nNa półkach: Przeczytane, Październik 2014, ***8\nWzruszająca opowieść o wojnie widziana ze strony rodziny... Jaka atmosfera panowała w mieszkaniu na Smolnej w czasie II wojny światowej?\nKażdy, kto się skusi na tą książkę zapozna się z dzielną Franką, z Sewerem i Tanią- rodzicami narratorki- Irenki, i jej rodzeństwem- Krzysiem i Halszką. Kilka łez popłynie, gdy będziecie czytać o Dorze i malutkiej Miriam, gdy będziecie martwić się o Kubę i Bronka.\nKsiążka, która ma moc wyciskania łez. Dlaczego? Bo wojna odbija się na przede wszystkim na ludziach! To właśnie ich wspomnienia zawarte są w powieści pani Krystyny Siesickiej- "...nie ma z kim tańczyć..."!\nGwEnDoLyN | 2014-02-02\nNa półkach: Starsze (poniżej XXI wieku), Przeczytane, Literatura polska, Literatura młodzieżowa, Biblioteka miejska (dzieci), II wojna światowa, 2014, Zrecenzowane, Ocena : 8\nMa w sobie to coś,co sprawia,że nie sposób się od niej oderwać.\nOla | 2016-09-11\nNarratorem jest już starsza wiekiem Irena przeglądająca swój pamiętnik z czasów dzieciństwa. Wyrywkowo czyta swoje stare wpisy i wspomina rodzinę, guwernantkę, dom przy Smolnej i swoją pierwszą młodzieńczą (nieszczęśliwą) miłość.\nIrenka w swoim dzienniku opisuje życie swojej rodziny podczas okupacji, zmagania z nauką, relacje z innymi. To uważny obserwator – bez trudu rozpoznaje uczucia rodziny i relacje pomiędzy jej członkami. Jest też zakompleksiona. Zazdrości swojej siostrze Halszce urody, ale przede wszystkim tego, że jest ona od niej starsza. Halszka podczas wojny wykonuje odpowiedzialne zadania, Irenka zaś (między innymi z racji swojego wieku) uważa się za brzydszą, bezużyteczną i gorszą.\nSiesicka oprócz wątku wojennych losów głównej bohaterki wprowadziła do swojej powieści tematy dotyczące współczesnych nastolatków, takie jak zaburzenia odżywiania czy nastoletnie uczucia. Jednak wątek współczesny nie jest tak ujmujący i wzruszający jak wojenne losy bohaterów. Irenka...\nSiesicka oprócz wątku wojennych losów głównej bohaterki wprowadziła do swojej powieści tematy dotyczące współczesnych nastolatków, takie jak zaburzenia odżywiania czy nastoletnie uczucia. Jednak wątek współczesny nie jest tak ujmujący i wzruszający jak wojenne losy bohaterów. Irenka i jej rodzeństwo zdecydowanie bardziej przypadli mi do gustu niż Weronika i jej córka Zosia.\nJest to opowieść o tym jak przeszłość splata się z przeszłością. O losach zamożnej warszawskiej rodziny, której życie podczas II wojny światowej zmienia się o 180 stopni. Także o poszukiwaniu siebie w minionych pokoleniach. Subtelna, poetycka, nieco sentymentalna. Polecam, można się wzruszyć.\nPaTi | 2013-12-20\nMoja ulubiona ksiazka pani Krystyny ma w sobie to cos co wciaga od poczatku po sam koniec. Sama ja polecalam wielu osoba i wszystkie te osoby nie sa zawiedzione. 10 na 10!\nfilozof | 2012-07-23\nszylkretowe_okulary | 2014-07-04\nKiedy piszę tę recenzję jest lato. Kiedy rozpoczyna się opowieść Siesickiej, też jest lato.\nHamak, słońce, ogród – sielsko, anielsko. Idealny czas, żeby pomyśleć nad tym, co jest i nad tym, co minęło. Właśnie w takich okolicznościach poznajemy Panią Irenę i rozpoczynamy podróż aleją jej wspomnień. Wspomnienia te są bardzo żywe, mimo że minęło wiele lat. Trudno zapomnieć wojnę, którą się przeżyło, trudno nie rozpamiętywać ludzi, których się kochało.\nIrena nie potrzebuje odświeżać pamięci, wszystko przecież w niej tkwi, ale ma unikalną okazję spojrzeć na przeszłe życie oczami małej Irenki – dziecka, którym była. Wszystko to dzięki pamiętnikowi, który jakimś cudem przetrwał wojenną zawieruchę. Irena kroczy zatem tą drogą utraconego dzieciństwa, a czytelnik w tej sentymentalnej, smutnej, ale bardzo ciepłej opowieści jej towarzyszy.\nTo nie jedyny wątek książki. Irena przecież żyje tu i teraz. Ma rodzinę, z którą mieszka, żyje jej problemami, martwi się o jej szczęście. W pewien sposób...\nTo nie jedyny wątek książki. Irena przecież żyje tu i teraz. Ma rodzinę, z którą mieszka, żyje jej problemami, martwi się o jej szczęście. W pewien sposób jej „niegdyś” i „obecnie” się przeplatają, dopełniają.\nTo dzięki temu „…nie ma z kim tańczyć… nie jest kolejną powieścią historyczną (nie, żebym miała coś przeciwko takim). Jest sagą, choć zawartą na niewielkiej liczbie stron.\nDla Irenki (tej młodej i tej dorosłej), dla babci i jej nienagannych manier, dla ojca-oficera, który nigdy nie wrócił, dla Franki, Halszki, Weroniki, dla Krzysia i wielu innych, których warto poznać.\nJeśli nie boicie się wzruszeń, to gorąco polecam tę książkę.\nPs. Tytuł autorka zaczerpnęła z wiersza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej „zagubiony tancerz”\n„Zwiędły suknie i wachlarz z piór strusich\ngra muzyka lecz nie ma z kim tańczyć (…)”\ngorzka | 2015-05-06\nCiekawa historia pisana z myślą o młodym czytelniku, choć chyba nie tylko. Poruszane są w niej istotne sprawy natury etycznej a także historycznej. Bardzo podobał mi się ładny język, jakim napisano opowieść. Mam wrażenie, że dziś jest już rzadkością, żeby ludzie odnosili się do siebie, jak bohaterowie książki, a szkoda. Czytelnikom, którzy nie zrozumieli jednej z ostatnich scen, w której młoda Weronika opuszcza wraz z rodzicami Polskę podpowiem, że wyjaśnienia tego faktu możecie sobie poszukać pod hasłem "moczarowcy" i przymusowej emigracji w latach sześćdziesiątych.\nDopóki miłość pozostaje niemożliwa do opisania, dopóty jesteśmy ludźmi, a nie tylko mieszaniną kodu...\twięcej\nKrystyna Siesicka – ... nie ma z kim tańczyć...\n(...) rozmowy ze studentem filozofii po części bywają trudne, po części zabawne, natomiast student f...\twięcej


Jedność pod patronatem św. Antoniego | welwowie\nJedność pod patronatem św. Antoniego\nBratnie spotkanie katolickich i prawosławnych parafii.\nRzymskokatolicka parafia św. Jana Pawła bratersko i z miłością przyjęta przez prawosławną parafię w Sokolnikach pod Lwowem.\nFigura św. Antoniego była postawiona w Sokolnikach (wioska granicząca z Lwowem) w XIX wieku. Mieszkańcy wierzyli w moc wstawiennictwa świętego, ponieważ na cokole widniał napis „Święty Antoni dzieci obroni”. Od wojny była ona zaniedbana. W 2015 roku Michajło Krysa (wówczas był przewodniczącym Rady Sokolnik, należał też do Cerkiewnej Rady Parafii prawosławnej) rozpoczął renowację figury. Zwrócił się z prośbą do ks. Grzegorza Drausa, proboszcza parafii św. Jana Pawła II obejmującej południowy Lwów i Sokolniki, o projekt kaplicy według stylu rzymskokatolickiego. Na własny koszt odnowił i przykrył dachem figurę.\nW Sokolnikach mieszkają przeważnie przesiedleni z rejonów Przemyśla i Rzeszowa prawosławni i grekokatolicy. Dla uczczenia pamięci cierpień przesiedlonych przed prawosławną cerkwią w 2015 postawiono monument „Anioła opiekuna”, z nazwami miejscowości i ziemią z miejsc, skąd przybyli w 1946 roku obecni mieszkańcy Sokolnik.\nUroczyście powitano pielgrzymów, których korzenie sięgają ziemi Lwowskiej i podobnie jak mieszkańcy Sokolnik mają wpisane w swoją historię komunistyczne przesiedlenia. Właśnie z Wrocławia, z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa przybyła liczna grupa lwowian i ich potomków wraz z ks. Jackiem Hołowaczem. 28 czerwca od cerkwi prawosławnej i pomnika Anioła prawosławny biskup Dymitrij i rzymskokatolicki biskup pomocniczy Edward Kawa wraz z duchownymi i wiernymi obu wyznań rozpoczęli modlitwę i procesję do figury św. Antoniego. Przy figurze św. Antoniego zabrzmiały katolickie i prawosławne pieśni. Biskupi rozdawali chleby św. Antoniego oraz zachęcili, by dzielono się nimi z innymi na znak miłości i jedności. Bp Edward zaznaczył, że św. Antoni jednoczy, tak jak na Łyczakowie, gdzie przychodzą wierni różnych wyznań, nie tracąc swojej tożsamości. Biskup prawosławny Dymytrij bardzo pragnął wspólnie celebrować obrzędy z rzymskokatolickim biskupem, by uczcić świętego z Kościoła Łacińskiego.\n– Nie mogłem tu nie przybyć – mówił przewodniczący Rady Sokolnik Taras Sulymko – dowiedziawszy się, że przyjechali do nas pielgrzymi z Polski. Szczególnie dziś, gdy przeżywamy tragedię agresji, trzeba szukać zgody i jedności. Gdy w zeszłym roku sekretarz Stolicy Apostolskiej kardynał Pietro Parolin zakładał kamień węgielny pod budowę katolickiego kościoła (przewodniczący Rady obok biskupów podpisywał się pod dekretem erygującym kościół) moja dusza była podniesiona. Podobnie i dziś, gdy witamy naszych braci.\nUroczystość była znakiem przyjęcia przez społeczność Sokolnik rzymskokatolickiej parafii św. Jana Pawła II, która wznosi kościół w granicach tej miejscowości. Parafia obejmuje południe Lwowa (dzielnicę „Frankiwski” bloki i wznoszone wieżowce), wraz przyległymi wioskami Sokolniki i Sołonka. Parafii nadano tytuł św. Jana Pawła II, gdyż kościół jest budowany w pobliżu miejsca papieskich liturgii (2001 rok).\nByła to pierwsza biskupia posługa wyświeconego 21 czerwca biskupa pomocniczego Edwarda Kawy.\nReferat ekumeniczny Kurii Metropolitalnej we Lwowie\nAutorzy fotografii: Paweł Kowalczuk, Elżbieta Wysocka-Czyż\nEkumeniczna procesja od prawosławnej cerkwi do figury św. Antoniego (fot. Paweł Kowalczuk)\nEkumeniczna procesja (fot. Paweł Kowalczuk)\nbp Edward i bp Dymytri (fot. Paweł Kowalczuk)\nbp Edward i proboszcz prawosławnej Parafii Lubomyr (fot. Paweł Kowalczuk)\nbp Edward (fot. Paweł Kowalczuk)\nPrawosławny bp Dymytrij (fot. Paweł Kowalczuk)\nEkumeniczne poświęcenie figury św. Antoniego (fot. Paweł Kowalczuk)\nFigurę i chleby św. Antoniego błogosławią biskupi Edward i Dymitrij (fot. Paweł Kowalczuk)\nChleby św. Antoniego, chleby jedności i miłości (fot. Paweł Kowalczuk)\nPrzybyli pielgrzymi z Wrocławia wraz z ks. Jackiem Hołowaczem (fot. Paweł Kowalczuk)\nKs. Bazyli Pawełko z pobliskiej Nawarii (fot. Paweł Kowalczuk)\nFigura św. Antoniego w podlwoskich Sokolnikach (fot. Elżbieta Wysocka-Czyż)\nArchiwum Wybierz miesiąc Grudzień 2018 Październik 2018 Wrzesień 2018 Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Styczeń 2018 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Kwiecień 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Kwiecień 2016 Marzec 2016 Listopad 2015 Wrzesień 2015 Sierpień 2015 Lipiec 2015 Czerwiec 2015 Kwiecień 2015 Marzec 2015 Luty 2015 Styczeń 2015 Grudzień 2014 Październik 2014 Maj 2014 Maj 2013


Jak łatwo rozwinąć firmę dzięki grupie biznesowej na Facebooku i zwiększyć ilość klientów. | Bsmarti - skuteczny marketing\nOpublikowany 05 mar 2019\nChcaiałbyś dowiedzieć się jak rozwijać firmę bez ogromnych nakładów reklamowych? Zbudować wizerunek eksperta, doradcy i sprzedawcy? Tak by klienci ustawiali się w kolejce po Twoje produkty i usługi?\nTo możliwe i to bez magii! Im więcej osób znasz i im więcej osób zna Twoją firmę tym większa szansa na szybszy rozwój. Myślę, że co do tego jesteśmy zgodni. Jednak jak sprawić, by inni na szeroką skalę, w krótkim czasie poznali Twój biznes?\nPoznaj zupełnie nowy sposób rozwoju firmy w oparciu o grupę biznesową i Fanpage na Facebooku. Uwaga! To połączenie może przynieść rezultaty o jakich dotąd nie marzyłeś.\nOrganizacje Biznesowe - klasyczne podejście do biznesu\nRozwój organizacji biznesowych w ostatnim czasie jest ogromny. Przedsiębiorcy odkryli plusy zrzeszania się, współpracy i generowania wspólnie biznesu. Sam eksploruje ten temat od lat. Zaczynając swoją karierę postawiłem na organizacje biznesowe.\nJest to świetna droga do poszerzenia sieci kontaktów. W pierwszej kolejności poznajemy wszystkich uczestników. Później docieramy do grona ich znajomych, kontrahentów, dostawców i klientów. Mówi się, że statystycznie każdy posiada w telefonie ok 200 wartościowych kontaktów. Te osoby to nasi potencjalni klienci.\nJest to jednak bardzo klasyczne podejście, które wymaga sporo czasu.Każde spotkanie, rozmowa ZAJMUJE MASĘ CZASU!\nJeżeli jesteś członkiem chociażby jednej organizacji biznesowej to z pewnością z zegarkiem w ręku wiesz ile na to poświęcasz. Czy można więc lepiej spożytkować ten czas?\nWyobraź sobie, że Twoja grupa biznesowa liczy 200 razy więcej uczestników. Robi to wrażenie prawda? Tak właśnie się stanie jeżeli wszyscy przeniesiecie swoje kontakty z książki telefonicznej do Social Media i zaczniecie wspólnie działać. Fanpage grupy biznesowej BNI ZAGŁĘBIE\nOd ponad roku pomagam przedsiębiorcom grupy biznesowej BNI Zagłębie zwiększać zasięgi w social media i budować wspólny fanpage. Tak duże przedsięwzięcie wymagało ode mnie opracowania planu i wdrażania go krok po kroku. Co poskutkowało osiąganięciem kolejnych celów.\nPlan sprowadzał się do 3 prostych ale skutecznych punktów.\nSystematyczność. Treść prezentowana w social media musiała być zawsze aktualna i regularne publikowana.\nRelacje z wydarzeń muszą znaleźć się w internecie jak najszybciej.\nZaangażowanie jak największej grupy członków do działania.\nSzczególnie 3 punkt miał tu kluczowe znaczenie i w największym stopniu wpłynął na nasz sukces.\nRodzaje akcji pod postami i ich wpływ na ilość odsłon\nPolubienia i komentarze nie powodują, że post znajdzie się na naszej osobistej tablicy. Zapis na tablicy ma miejsce jedynie przy udostępnianiu i to wtedy docieramy do największej grupy odbiorców. Jeżeli większość członków grupy regularnie lajkuje, komentuje i udostępnia posty to znacznie zwiększy to zasięgi.\nPublikowane w ten sposób materiały zaczynają docierać do tysięcy nowych odbiorców. Kontakty naszych znajomych stają się naszymi kontaktami. Budowanie sieci jest znacznie efektywniejsze i szybsze.\nWzrost ilości odsłon dla Fanpage BNI Zagłębie po wdrożeniu nowej strategii\nCo publikować na Fanpage Grupy?\nNa to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Jest jednak kilka wskazówek, które mogą Ci pomóc “rozkręcić” fanpage. Musisz wiedzieć, że każda publikacja powinna mieć z góry zaplanowany cel. Wyróżniłbym posty nastawione na:\nzasięg (maksymalna liczba odbiorców),\npodjęcie działania (przyjdź na spotkanie, kliknij)\nprzekazywanie wiedzy (linki do artykułów eksperckich),\nprzekazywanie informacji (np. wydarzenia)\nPosty nastawione na zasięg\nMają za zadanie dotrzeć do jak największej liczby odbiorców. Publikowane cyklicznie zwiększają rozpoznawalność grupy, ilość fanów oraz poziom zaufania. Dobrą okazją do publikacji takiego posta jest materiał z dnia branżowego. Mamy wtedy wielu gości i każdy z nich chętnie zobaczy siebie na zdjęciach. Większość z tych osób wykona także akcje pod postem, co jak już wiemy zwiększy zasięg. Przy publikacji nie zapomnijmy oznaczyć wszystkich członków grupy na zdjęciach, w ten sposób znacznie przyspieszysz obieg informacji.\nPosty nastawione na podjęcie działania\nIch celem jest skłonić czytelnika do wykonania jakiejś akcji. Jedną z nich może być “zaproszenie na następne spotkanie”. W ten sposób możemy na szeroką skalę zapraszać gości. Najlepszą okazją do do tego są posty z listą wakatów w grupie. Jeżeli trafimy akurat na osobę reprezentującą branżę z zestawienia to istnieje duże prawdopodobieństwo, że poprosi ona o zaproszenie.\nCzłonkowie grupy są specjalistami w swoich branżach. Doświadczenie, którym mogą się podzielić jest nieocenione. Posty nastawione na przekazywanie wiedzy dają odbiorcom wartość. Obserwatorzy mogą dowiedzieć się ciekawostek z różnych dziedzin.\nInformacje jakie najczęściej grupa przekazuje fanom dotyczą dni branżowych. Zalecam tu utworzenie wydarzenia i zamieszczenie zdjęcia lub materiału video. Statystyki pokazują, że filmy omawiające korzyści z uczestnictwa w takim dniu zdobywają największą popularności. Taki materiał możemy także rozesłać do gości na Facebooku, co dodatkowo podniesie poziom zaufania i przyspieszy cały proces.\nBudując w ten sposób fanpage dajesz użytkownikom bardzo różnorodne materiały, nie są oni znudzeni, a wręcz zaciekawieni. Cześć z obserwatorów przyjdzie na spotkanie, zrobi biznes z członkami grupy, a nawet dołączy do stałego grona.\nBudując grupę, budujesz siebie.\nGrupa, która funkcjonuje w hermetycznych warunkach może stracić dopływ tlenu. Konieczne jest wychodzenie na zewnątrz, by zaczerpnąć świeżego powietrza. Tym powietrzem mogą być goście dający zupełnie nowe możliwości. Poprzez fanpage pokazujemy dlaczego warto nas odwiedzić i jakie korzyści daje członkostwo. Docieramy do setek przedsiębiorców. Oszczędzamy czas i maksymalizujemy korzyści.\nWyznaczenie celów przy publikacji postów i prowadzeniu fanpage’a jest niezmiernie ważne. Tylko wtedy wiemy, w która stronę idziemy. Możemy mierzyć rezultaty naszych działań i wybierać te najskuteczniejsze. Osiągamy więcej mniejszym nakładem.\nDowiedz się jak rozwijać firmę w oparciu o media społecznościowe. Zapisz się na Newsletter i odwiedzaj nas regularnie.\nNetworking Case Study Media społecznościowe Ogólne zasady


II Termin Niemieciego - AE Informatyka i Ekonometria\nII Termin Niemieciego Zobacz następny temat\nForum AE Informatyka i Ekonometria Strona Główna » Język obcy\nSkąd: Z KrZUIE1213In :)\nProsze o info na kiedy nasza pani kochana ustali ten termin ...\nCzyżby najbliższy piątek ?\nWysłany: Wto 11:50, 20 Lut 2007\nDrugi termin egzaminu z j. niemieckiego:\n26.II.07 (najbliższy poniedziałek) godzina 9:30.\nZbiórka pod salą 214 w pawilonie F.\nGdyby ktoś nie mógł przyjść w ten dzień, to niech piszę do mnie na pocztę.\nWysłany: Wto 19:00, 20 Lut 2007\nNo kurka nie wiem kto ustalal tak glupi termin, przeciez po to jestesmy na zaocznych ze pracujemy, chcialbym miec juz do przodu ten niemiecki ale kurde w poniedzialek nie moge przyjechac i podejrzewam ze wiekszosc osob tak bedzie miala, jak u mnie to w gre wchodza tylko i wylacznie weekendy.\nWysłany: Czw 14:35, 22 Lut 2007\nJa nie ustalałem terminu egzaminu nr II. To jest propozycja pani od niemieckiego. Ja tylko dzwoniłem i dowiadywałem się o termin. Jeśli chodzi o osoby, które nie mogą pojawić się w poniedziałek, to mają się kontaktować z panią Jałoszewską w godzinach jej dyżurów czyli w poniedziałek lub piątek w godzinach od 9:30 do 10:30. Pokój 214 paw. F. Nie znam numeru ale można dowiedzieć się na centrali lub na stronie uczelni. Z tego co wiem to można się umówić na weekend ale to już wszystko do ustalenia z germanistką.\nWysłany: Śro 20:08, 28 Lut 2007\nno to dzis moze wyniki będą\nWysłany: Śro 20:32, 28 Lut 2007\nno ja mam nadzieje ze wyniki beda tylko pozytywne , fucken nie chce mi sie tego znowu pisac...\nWysłany: Śro 21:15, 28 Lut 2007\nNo witka Panowie\nMam bardzo dobrą wiadomość - WSZYSCY ZDALIŚMY!!!!\nKażdy z nas (orłów) dostał najlepszą z możliwych ocen czyli 3.0\nPo wpisy można zgłaszać się podczas dyżurów.\nWysłany: Śro 21:31, 28 Lut 2007\nWysłany: Czw 0:25, 01 Mar 2007\no w morde, no to gitara ... na tym kończy się moja przygoda z językiem niemieckim, jutro ide zakopać książke do ogródka! Jeszcze wytrzymać jakoś te kilka miesięcy na AE i na tym skończy sie moja nauka tych pierdół


Ericpol po godzinach - Ericpol\nJesteś tu: Strona główna > Kariera > Co oferujemy > Ericpol po godzinach\tEricpol po godzinach\nW lipcu 2012 roku powstał w Łodzi Ericpol Squash Team. Grupa ta zawiązała się w celu propagowania i trenowania tej dyscypliny sportu. Od początku istnienia klub zwiększył swoją liczebność od zaledwie kilku osób aż do 70 zawodników. Głównym atutem klubu jest łatwiejszy dostęp do partnerów do gry o tym samym poziomie zaawansowania. Klubowicze dzielnie walczą także w lidze Polskiej Federacji Squasha, biorąc udział w zawodach turniejowych takich jak “Mistrzostwa squasha branży IT”.\nJedną z wielu zalet pracy w dużej firmie jest możliwość poznania wielu osób o podobnych zainteresowaniach. To co jednak jest wyjątkowe w Ericpolu to nie tylko fakt, że można poznać nowe osoby, ale także liczyć na pomoc firmy w rozwoju naszego wspólnego hobby.Przy wsparciu Ericpola powstał Klub Górski ALT. W trakcie kilku miesięcy działania zdążyliśmy już odwiedzić Gorce, Pieniny, Beskidy, Tatry i Bieszczady. Po każdym wyjeździe do klubu wstępuje coraz więcej nowych członków (obecnie ponad 100). W planach mamy jeszcze wiele wyjazdów, w tym zdobycie Korony Gór Polski oraz pierwsze wycieczki zagraniczne. Chcesz dołączyć do Klubu i razem z nami zdobywać szczyty? Zapraszamy na Klubowego Facebook’a.\nOd 2010 r. na terenie naszej firmy prężnie działa Towarzystwo Cyklistów Ericpol. Jego misją jest wspieranie i rozwój pasji, integracja pracowników, a także promowanie aktywności sportowej poprzez udział w maratonach MTB i szosowych – zarówno w Polsce jak i za granicą, organizację mistrzostw firmy Ericpol, wycieczek rowerowych dla wszystkich chętnych pracowników Ericpola oraz realizację niecodziennych przedsięwzięć angażujących pracowników i klientów firmy – np. rajd Ericpol Classic.\nW Ericpolu powstał również Klub Miłośników Piwowarstwa, który za cel postawił sobie propagowanie piwowarstwa domowego oraz kultury picia tego trunku poprzez m.in. prowadzenie warsztatów mających na celu przybliżenie domowych sposobów warzenia piwa, szkolenia z sensorycznej oceny piwa, organizowanie firmowych konkursów piw domowych, organizowanie tzw. turystyki piwnej, uczestnictwo w lokalnych i ogólnopolskich Konkursach Piw Domowych, współpracę z krajowymi organizacjami o podobnym profilu działania.Ostatnio Klub Miłośników Piwowarstwa osiągnął wielki sukces podczas swojego debiutu w Konkursie Piw Domowych Birofilia 2012 organizowanym przez Arcyksiążęcy Browar w Żywcu. Członek Klubu, Piotrek Wojnarski, w ocenie międzynarodowego jury uwarzył najlepsze piwo w najtrudniejszej kategorii – Barley Wine. Zapraszamy do śledzenia sukcesów Klubu na Facebooku.\nW czerwcu 2012 roku z inicjatywy grupy krakowskich pracowników powstał Ericpolowy Klub Piłkarzyków, zrzeszający miłośników tej dyscypliny. Pierwszą ważną inicjatywą Klubu było zorganizowanie Ericpolowego Turnieju Piłkarzyków, którego ostatnie rozgrywki miały miejsce 23 lipca 2012 r. w sali rekreacyjnej naszego budynku na Bobrzyńskiego 12. W zawodach wzięło udział 16 dwuosobowych drużyn, a zwycięzcom nagrody i puchary wręczył Dyrektor Generalny Ericpola – Paweł Szczerkowski.Mamy nadzieję, że organizacja cyklicznych turniejów stanie się firmową tradycją. Wszystkich entuzjastów piłkarzyków zapraszamy na profil Klubu.\nGrupa Amatorów Fotografiiw Ericpol skupia wszystkich pasjonatów każdego rodzaju fotografii. Każdy pracownik Ericpola chcący się pochwalić swoimi dokonaniami, podszlifować warsztat lub zdobyć nowe umiejętności, jest mile widziany. – Naszym celem jest rozwój i promocja dobrej fotografii. Grupa jest otwarta, każda osoba zainteresowaną tą dziedziną sztuki może do nas dołączyć – zachęca Piotr Mleczko, założyciel Grupy.Pierwszą inicjatywą Grupy był konkurs fotograficzny. Tematem – pory roku. Nadesłano kilkadziesiąt fotografii, z których 12 najlepszych uhonorowano publikacją w oficjalnym firmowym kalendarzu. Do Grupy Amatorów Fotografii możesz dołączyć na Facebook’u.


Enduro na sterydach?: Ghost Cagua 6590 - Ghost - Rowery - Testy - Testy - bikeBoard - Magazyn rowerowy\nUwielbiam bujać się po szlakach. Wiecie: miękkie i czułe zawieszenie, płynne pokonywane ścieżki, bez dużych dropów i agresji w jeździe, jednym słowem „flow”. Ale to nie pasuje do tego roweru. Wystarczy na niego spojrzeć i zaglądnąć w metrykę. To nie jest enduro dla grzecznych dzieci. To poltergeist - duch agresywny, a ja dałem się opętać. Skutkiem czego są trzy wybite zęby.\nIlość skrótowców, umieszczonych w zakładce technologie na stronie internetowej producenta, opisujących ramę tego roweru jest imponująca i gdyby jeszcze dołożyć te z amortyzatorów, to zabrakłoby miejsca w gazecie na ich opisanie. Są więc formowane ciśnieniowo aluminiowe rury, poszerzane łożyska ośki przelotowe w tym X12 z tyłu, „specjalność zakładu”, czyli dopasowanie długości tylnego widelca do rozmiaru ramy i pełne pancerze, więc wspomnę tylko o ciekawostce, której nie widać. Otóż zamiast tradycyjnych tulejek, damper zamocowany jest na łożyskach igiełkowych. To rozwiązanie ma zminimalizować tarcie i zapewnić wyjątkową czułość pracy czterozawiasowego zawieszenia. Skok amortyzacji jak na enduro jest spory: 160 mm - przód, 170 mm - tył. Mimo tego i kół 27,5” suport, jak na taki rower, jest dość nisko i zapewne dlatego nieprzypadkowo znalazł się tu chain guide, chroniący korbę z dwoma koronkami. W parze z iście freeridowym skokiem idą odpowiednie hamulce zamontowane na kokpicie zbudowanym z szerokiej kierownicy i krótkiego mostka. Do tego jeszcze opony o szerokości 2,35 i sztyca obniżana o 100 mm.\nAmortyzatorom można by poświęcić osobny artykuł. Widelec serii 34 ma fantastyczną sztywność boczną i jest oczywiście przystosowany do kół 650b. Ma zmianę skoku o 40 mm, ale teoretycznie najciekawszą cechą jest CTD, w które też jest wyposażony damper. CTD to trójpozycyjny „przełącznik” Climb Trail Descent, zmieniający charakterystykę pracy widelca. Do pary z nim jest pokrętło, również trójpozycyjne, pozwalające precyzyjniej wyregulować amortyzację. The same shit, different name? Tak myśleliśmy do chwili, w której nie zaczęliśmy jeździć na amortyzatorach (przednich i tylnych) CTD. W widelcu przełącznik CTD znajduje się w tym samym miejscu, co wcześniejsze pokrętło regulacji tłumienia kompresji, a w damperze odpowiada dawnemu ProPedal wzbogaconemu o dodatkowe położenie dźwigni. Ale po pierwsze działanie jest bardzo dobrze dopasowane do charakterystyki wahacza do którego go przykręcono, a poza tym nawiązując do technologii komputerowej jest jak interface pulpitu z ikonami używany dziś powszechnie w porównaniu do komend DOSu. Łatwiejszy i bardziej przyjazny użytkownikowi. Kolejny akronim upraszcza zrozumienie działania zawiechy, ale w jego wnętrzu kryje się coś jeszcze w skrócie: C, jak „Cała naprzód”. Ten tryb przydaje się na asfaltowych odcinkach i sztywnych podjazdach. Zawieszenie jest wtedy mocno utwardzone, jakby w amortyzatorach był kisiel zamiast oleju. T, jak „w Terenie”. Tryb zalecany do jazdy w terenie dla zachowania najlepszej trakcji bez marnowania energii z pedałowania. D, jak „Dawaj w Dół”. Najmniejszy stopień tłumienia kompresji, najbardziej miękkie zawieszenie.\nPodjeżdża się rewelacyjnie, długa baza, niski suport, skrócony widelec, stroma podsiodłówka, szerokie gumy o dobrej przyczepności. Nie trzeba się szczególnie pochylać nad kierownicą, nawet gdy siodło wyregulowane było bardzo wysoko i cofnięte maksymalnie do tyłu. Biegi wchodzą gładko, ale z trzaskiem, tylko z przodu przerzutka miała mały problem z redukcją pod obciążeniem, ale testowana maszyna jest wersją przedprodukcyjną i - jak dowiedzieliśmy się - w obrębie suportu i mocowania przerzutki będą jeszcze wprowadzane zmiany konstrukcyjne. W pozycji C Jedzie się świetnie, dopóki jest w miarę gładko. Gdy zaczynają się korzenie i kamienie, warto przestawić dźwignię na widelcu w położenie „D”. Wtedy amortyzator łyknie co większe uderzenia i kółko nie będzie się odbijać od przeszkód. Test wykazał, że w takich warunkach terenowych tył warto ustawić w pozycji „T”. Kompromis pomiędzy przyczepnością, a efektywnością napędzania jest optymalny. Próbowałem „D”, ale było do d... - zawieszenie za bardzo zapadało się przy zjeżdżaniu z korzeni. Dlatego w trudnych warunkach terenowych i ustawieniu D – T C agua aż sie prosi o jeszcze bardziej miękkie przełożenie (jest 24:36), Z tymi oponami i zawieszeniem można próbować wyjechać jeszcze bardziej strome wzniesienia, bo przyczepności w bród. Jak długo się dało, podjeżdżałem z blatu, ale niedługo się da, bo blat ma 38 zębów i szybko brakło mi trybów na kasecie. A wolałem z blatu, bo kręcąc z małej, czuć trochę cofanie się korb. Nisko zawieszony suport, poprawia stabilność, ale przy skróconym widelcu na szerokich pedałach platformowych łatwo zahacza się o kamienie.\nW urozmaiconym terenie o nachyleniu bliskim 0% dobrze sprawdza się właśnie tryb trail. Choć w widelcu raczej ustawiałem „D”, a mimo to wydawał mi się trochę zbyt czerstwy. Zmniejszenie ciśnienia nic nie daje. Widelec tylko bardziej się zapada, pozostając nieco otępiały na przeszkody. Generalnie amortyzacja Ghosta nie wybiera przysłowiowych liści. Jest soczysta i niemal całkowicie udało się wyeliminować bujanie wywołane pedałowaniem. Co lepsze, już w trybie „T” go nie ma! Tylne zawieszenie depnięcia w pedał niezależnie od przełożenia. Natomiast lepiej wypełnia wgłębienia drogi niż jej wypukłości. Czuć wyraźną progresję i można odnieść wrażenie, że skoku jest mniej niż 170 mm.\nI teraz zaczyna się zabawa. Prędkość na zjazdach jest wprost proporcjonalna do szerokości opon, długości skoku zawieszenia i wielkości tarcz. Można by do tego dodać: i wielkości kół. Tak mi się spodobało, że jednego dnia byłem trzy razy na Mogielicy w Beskidzie Wyspowym. Z początku nie doceniłem lekko „otępiałego” amortyzatora i progresywnego zawieszenia, ale teraz widzę, że taka charakterystyka do agresywnej jazdy jest w sam raz. Tylko trzeba pamiętać o przestawieniu zwrotnic na amortyzatorach. Wycisnąłem z nich każdy milimetr skoku. Moją pewność siebie podniósł brak trzeciej tarczy na korbie i jej osłona oraz bardzo mocne imadła z logo Saint, ściskające tarcze. Śmieszne, kilkanaście lat zbieram doświadczenia z jazdy i mimo stosowania trójtarczowych korb, braku ochraniaczy zdarzyły misię i najwyżej wygięte pojedyncze ząbki. A tu mimo ochraniacza odpadł kawałek koronki z trzema zębami...\nAutor: Tekst: Marcin Wielkiewicz, foto: Jacek Wejster\nTagi: full, enduro, Ghost


Hajlajf - Marta Sienkiewicz (106549) - Lubimyczytać.pl\nWydawnictwo: Skrzat\t5,85\nBohaterowie postanawiają zachować w tajemnicy fakt, że zostali bez opieki dorosłych w obawie, że zostaną oddani do domu dziecka. Wyjątkowe trzy tygodnie to lekcja zaradności i samodzielności, po której inaczej patrzy się na świat i problemy, które wcześniej przerastały. źródło opisu: Wydawnictwo Skrzat,2011\nźródło okładki: http://www.skrzat.com.pl/?str=katalog&str2=ksiazka&ID=0000000964\nPrzeczytane, ***6, Maj 2015\tBardzo pouczająca książka, pełna humoru... Idealna dla młodzieży, szybko się ją czyta, a z takimi bohaterami rozrywki nie brak :) Polecam ;)\t50\nkamyk576 | 2014-05-08\nPrzeczytane\tksiazka sympatyczna, tylko trochę za krótka :-))\nsqiki | 2014-06-13\n13 czerwca 2014\tNie wiem co napisać. Zwykle większość książek oceniam pozytywnie, a ta wcale nie była taka zła, ale... No i tu pojawia się problem. Czy opinia jest spojlerem? - Cały opis z tyłu książki jest spojlerem. Bo naprawdę niewiele rzeczy poza tym się dzieje. Bliźniacy są potwornymi kreaturami, właściwie babcia wcale nie taka super, skoro zawsze obrywa się najstarszej. A główna bohaterka naprawdę bez charakteru. Żeby tak pozwalać braciom na wszystko...\t4\n25 października 2011\tNie każda rodzina jest idealna. W każdej rodzinie są jakieś spięcia, kłopoty. W niektórych rodzinach, nie ma mamy lub nie ma ojca. A inni w ogóle nie mają rodziców. Czy czasami zastanawialiście się jaki oni dają sobie radę?\nDorota nie jest zbyt szczęśliwa. Sytuacja, która panuje w jej domu czasami po prostu ją przerasta. Ma dwóch braci bliźniaków, którzy nie są wcale pomocni. Denerwują ją tylko bardziej. Gdy główna bohaterka chodziła do piątej klasy, zostawił ją własny ojciec uciekając do innej kobiety. Na dodatek zostawił niespłacony kredyt na dom. Mama Doroty musiała wziąć się w garść, by spłacić go. Udała się do pracy za granicę, zostawiając swoje dzieci z ich babcią. Sytuacja w domu nie wydaje się być taka zła. Matka dzwoni do nich co tydzień, a babcia jest cudowną kobietą, która utrzymuje porządek w tym domu. Jednak pewnego dnia, dzieci dostają telefon od matki że nie przyjedzie do nich, a babcia ma zawał. Czy w takiej chwili jest ktoś to potrafi im pomóc?\n"Hajlajf"...\tprzeczytaj całą opinię »\nNie każda rodzina jest idealna. W każdej rodzinie są jakieś spięcia, kłopoty. W niektórych rodzinach, nie ma mamy lub nie ma ojca. A inni w ogóle nie mają rodziców. Czy czasami zastanawialiście się jaki oni dają sobie radę?\n"Hajlajf" przedstawia wszystkie podstawowe problemy nastolatków i dzieci opuszczonych przez rodziców. Bohaterowie sądzą najpierw, że dadzą sobie radę, ale nieoczekiwane zwroty akcji zmieniają ich plany. Palenie papierosów, dociekliwy nauczyciel, dzika impreza i wredna sąsiadka... Historia ta pokazuje, że możemy polegać na dorosłych z naszego środowiska. Nie wszyscy nauczyciele są źli, nie każda sąsiadka potrafi zdołować człowieka. Wystarczy wiedzieć na czym się stoi i współpracować.\nOkładka książki nie jest zachwycająca, ale i nie jest brzydka. Wygląda typowo - tak jak zwyczajna młodzieżowa książka. Muszę jednak stwierdzić, że ta dziewczyna jest ładnie narysowana. Takiego talentu to mi brakuje.\nPodsumowując - książka nada się dla każdej osoby, która w zimny, chłodny wieczór ma ochotę na lekturę przy kawie. Lekka i przyjemna w czytaniu. Czasami doprowadza do śmiechu, a czasami do smutku. "Hajlajf" jest prostą lekcją zaradności i samodzielności, po której inaczej patrzy się na ludzkie problemy.\t2\nLuna | 2015-02-19\n19 lutego 2015\tPrzepiękna powieść, bardzo pouczająca i poruszająca :)Polecam całą serię nie tylko młodzieży!!!! :)Naprawdę warto przeczytać :)\t2\nmalczix | 2015-03-24\nPrzeczytane, Posiadam\tKsiążka bardzo fajna. Szybko się czyta, jest wciągająca. Główna bohaterka wzbudziła u mnie olbrzymią sympatię. :)\t1\nNatalia | 2012-08-21\nPrzeczytane\tKsiążka zainteresowała mnie swoim dość oryginalnym tytułem. Według opisu na okładce to młodzieżowa powieść obyczajowa, ale muszę się z tym nie zgodzić, gdyż jest idealna zarówno dla młodszych czytelników jak i tych starszych.\n"Hajlajf" opowiada o życiu szesnastoletniej Doroty i jej braci bliźniaków - Marka i Mateusza. Na co dzień rodzeństwem opiekuje się babcia, gdyż ojciec trzy lata temu ich porzucił, aby założyć nową rodzinę, a matka wyjechała do pracy za granicę, gdzie poznała innego mężczyznę. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy babcia trafia nagle do szpitala. Bohaterowie przez trzy tygodnie są zdani wyłącznie na siebie. Mają wiele przygód, ciągle wpadają w kłopoty. Problemy te są opisane w niezwykle zabawny sposób przez co nie wydają nam się groźne, ale uwaga - pozory mylą!\nGdy na początku przeczytałam opis, od razu przyszła mi na myśl książka Małgorzaty Musierowicz "Kwiat kalafiora", w której to również starsza siostra musi zaopiekować się rodzeństwem gdy ich mama...\tprzeczytaj całą opinię »\nKsiążka zainteresowała mnie swoim dość oryginalnym tytułem. Według opisu na okładce to młodzieżowa powieść obyczajowa, ale muszę się z tym nie zgodzić, gdyż jest idealna zarówno dla młodszych czytelników jak i tych starszych.\nGdy na początku przeczytałam opis, od razu przyszła mi na myśl książka Małgorzaty Musierowicz "Kwiat kalafiora", w której to również starsza siostra musi zaopiekować się rodzeństwem gdy ich mama trafia do szpitala. Zaczęłam się zastanawiać czy te dwa utwory nie będą do siebie drastycznie podobne... Na szczęście moje obawy się nie potwierdziły - obie książki różnią się prawie całkowicie. Nie tylko stylem jakim zostały napisane, ale również fabułą.\n"Hajlajf" to książka pełna humoru, która przypadnie każdemu do gustu. Jest napisana współczesnym językiem co sprawia, że czyta się ją błyskawicznie i z wielką przyjemnością. Dynamiczna akcja i zabawne dialogi powodują, że nie można się od niej oderwać. Bohaterowie są w naszym wieku, co także jest plusem, możemy ich lepiej zrozumieć. Postacią szczególnie wyróżniającą się jest przyjaciółka Doroty, istny wulkan energii, często ma szalone pomysły, których nie można potem opanować.\nPowieść nie tylko nas rozśmieszy, ale i czegoś nauczy. Pokaże wartości, którymi powinniśmy się kierować. Trzeba tylko uważnie przeczytać, aby odkryć jej drugie dno.\n(Recenzja pochodzi z mojego bloga: books-imagination.blogspot.com)\twartościowa opinia\nBeata | 2013-04-28\nPrzeczytane\tpełna humoru książka poruszająca poważne tematy\twartościowa opinia\nJulia | 2013-08-10\nPrzeczytane, Wakacje 2013\tPrzeczytana:\n19 sierpnia 2013\tFajna książka\twartościowa opinia\nMostka | 2017-05-04