Skup samochodów za gotówkę - KASACJA Brzeźnica\nSkup samochodów: Skup aut za gotówkę Brzeźnica - Auto Złomowanie 24/365\nZłomowanie AutoZłom Brzeźnica - Auto Skup Samochodów\nAuto Złom Brzeźnica jest wiodącą krajową firmą zajmującą się sprzedażą samochodów. Nie jesteśmy stroną kupującą samochody śmieciowe; jesteśmy elitarnym zespołem profesjonalistów z branży motoryzacyjnej z wieloletnim doświadczeniem w zakresie aukcji samochodowych, sprzedaży detalicznej starych samochodów, napraw i wycen pojazdów używanych. Jeśli chcesz sprzedać swój samochód, potrzebujesz źródła, któremu możesz zaufać. Z autoskupem sprzedaż używanych samochodów będzie szybka, bezpieczna i łatwa. Podczas gdy nie płacimy autoskup zlomowanie za używane samochody (nikt tego nie robi), zapłacimy ci wartość rynkową i traktujemy cię jak klienta, a nie matę do drzwi! Pojazdy wyskakujące otrzymują taką samą opłatę dzienną lub możemy do ciebie dotrzeć (dom / firma), a płatność zostanie dokonana, zanim weźmiemy w posiadanie twój pojazd.\nSkup samochodów złomowanie Brzeźnica. Najlepsze ceny w okolicy Brzeźnica +100KM\nAuto Złom Brzeźnica\nCzy teraz są ciasne pieniądze? Czy masz rachunki, które musisz zapłacić? Czy planujesz kupić nowy pojazd? Myślisz o przeprowadzce do innego kraju? Potrzebujesz dodatkowej gotówki? Auto Skup Samochodów jest tutaj, aby Ci pomóc! Wszyscy wiedzą, że wszystkie samochody umierają w końcu i częściej ludzie pozbywają się swoich pojazdów, jak tylko się rozpadną. Ale dlaczego masz problem z tworzeniem aukcji i inwestowaniem w reklamy, aby sprzedać samochód, gdy masz dostępny pojedynczy punkt kontaktowy? Nasza lokalna usługa Brzeźnica zabierze cierpienie i ból z procesu sprzedaży samochodu. Jako godna zaufania i renomowana nazwa na rynku, sprawiamy, że sprzedawanie Twojego samochodu jest łatwe jak 1 2 3! Sprzedaż samochodu do nas spowoduje wyeliminowanie wszystkich irytujących i typowych doświadczeń, które poprzednio musieliście przezwyciężyć, kiedy pozbyli się samochodu. Nasza firma z dumą dąży do oferowania wysokiej jakości obsługi klienta, jeśli chodzi o kupowanie samochodów za gotówkę. Od tego czasu sprawiamy radość klientom (wstaw datę założenia). Możesz nam zaufać, że będziesz prawdziwym "sprzedającym się" rozwiązaniem, ponieważ zapewniamy Ci wygodny, szybki i bezpieczny sposób sprzedaży Twojego pojazdu. Najlepsze jest to, że KUPUJEMY WSZYSTKIE MAKI I MODELE! Niezależnie od stanu, możesz otrzymać gotówkę za swój pojazd, nawet jeśli jest to kompletne śmieci lub zostało uszkodzone w znacznym stopniu. Specjalizujemy się w zakupie pojazdów bezpośrednio od klientów i zapewniamy im jedne z najlepszych ofert, pozwalając im natychmiastowo uzyskać gotówkę i cieszyć się bezproblemowym i czasochłonnym doświadczeniem przy sprzedaży pojazdu. Od dziesięcioleci nasze zaangażowanie w płacenie gotówką za używane samochody okazało się najszybszym i najbardziej opłacalnym sposobem na sprzedanie samochodu.\nWitam na stronie skupu samochodów za gotówkę Brzeźnica. Nasz złom prowadzi kompleksowy skup aut na złomowanie i do kasacji. Chcesz pozbyć się starego auta? Zadzwoń do Nas już dziś. Zapraszamy do współpracy. Najlepszy szrot skupujący auta na części.\nSzrot, Złomowanie Brzeźnica\nSkup samochodów Brzeźnica - Auto Komis & Szrot Wszelkie Prawa Zastrzeżone - Auto Skup Pojazdów Używanych za Gotówkę :=> Zadzwoń! AUTO HANDEL


Liberty Stout z Browaru Widawa – Piwny Pamiętnik\n12 października 2014\tby BATON\t0 Comments 293 Views\nHome Recenzja piwa Liberty Stout z Browaru Widawa\nWarka ważna do 04.11.2014.\nMała pianka o wysokości 1-2 mm, kremowa.\nKolor ciemnobrązowy nieprzejrzysty.\nW smaku dominuje paloność wzmacniana przez goryczkę.\nDodatkowo wyczuwalna jest czekolada i kawa.\nWysycenie pomiędzy niskim a średnim.\nJest to delikatny typowy stout z fajną nietypową amerykańską goryczką.


„Wojny przyszłości” - czyli nowe technologie na polu bitwy |\n„Wojny przyszłości” - czyli nowe technologie na polu bitwy\nNowe Technologie / 09.02.2018, godz. 14:53\n/ fragm. okładki książki. Wydawnictwo Fronda, mat. pras.\nBionika, modyfikowanie pogody dla celów militarnych, drony atakujące w rojach, militarne aspekty odczytywania ludzkich myśli, czy też nieustający konflikt w cyberprzestrzeni to tylko wybrane zagadnienia przedstawione w mającej premierę książce pułkownika Marka Wrzoska – Wojny Przyszłości.\nW „Wojnach przyszłości” płk Marek Wrzosek, wykładowca Akademii Sztuki Wojennej, przedstawia nowy wymiar prowadzenia wojen – prezentuje, jak będą przebiegły konflikty zbrojne w przyszłości i za pomocą jakich środków będą prowadzone.\nPublikacja „Wojny przyszłości” składa się z trzech części wprowadzających czytelnika w świat teorii wojennych, ale również broni i instrumentów oraz sposobów walki przyszłości. W książce znajdziemy porównanie współczesnych strategii amerykańskich, operacji natowskich i rosyjskich.\nPierwszy rozdział dotyczy zmian organizacyjnych w armii. Autor prezentuje modyfikacje organizacyjne w armii oraz ewolucję teorii wojennych na przestrzeni dziejów, aż do czasów współczesnych. Zestawia klasyczne teorie - teorię wojny morskiej, pancernej czy totalnej z najnowszymi: koncepcją rozszerzonego pola bitwy, bitwy powietrzno-lądowej i morsko-powietrznej. W książce znajdziemy porównanie współczesnych strategii amerykańskich, operacji natowskich i rosyjskich.\nW drugiej części publikacji pułkownik Wrzosek prezentuje nowe rodzaje broni, czyli broń przyszłości. Rozpoczyna od przybliżenia globalnej broń geofizycznej, której użycie może modyfikować pogodę, w miejscach oddalonych nawet o tysiące kilometrów. Pułkownik Wrzosek opisuje także całkowicie nowe sposoby walki, jak wykorzystywanie wiązki skumulowanej energii na polu walki. Autor prezentuje, znane dotychczas z filmów science-fiction, militarne aspekty odczytywania ludzkich myśli. Opisuje również zjawisko kopiowania natury przez wojsko, czyli bionikę, czy też autonomiczne drony atakujące w rojach.\nW ostatnim rozdziale przedstawione są nowe formy oraz wymiary prowadzenia wojen. Autor opisuje walkę informacyjną, operacje psychologiczne i wykorzystanie mediów w światowych zmaganiach. Medialne fikcje o wojnie hybrydowej na Ukrainie przeciwstawia militarnym faktom, oceniając poczynania Rosjan i strategię wojsk ukraińskich w walce z separatystami. Pułkownik Wrzosek prezentuje także psychomanipulacje na wielką skalę, operacje sieciocentryczne, ale także nieustający konflikt w cyberprzestrzeni.\nW ostatnich latach środowisko międzynarodowe przekonało się, że ustanowiony po II wojnie światowej ład oraz podział terytorialny, nawet w Europie, nie są kwestią niepodważalną - o czym świadczą: ostatni i wciąż trwający konflikt na Ukrainie, czy też mający miejsce w latach 90-tych konflikt na Bałkanach. Jak bardzo były to różne wojny od dotychczasowych, mieliśmy okazję sami się przekonać. Nowe wojny oraz konflikty zbrojne z pewnością nadejdą. Jeśli nie będą dotyczyły naszego kraju, dotkną naszych sąsiadów lub sojuszników.\nPublikacja „Wojny przyszłości” składa się z trzech części wprowadzających czytelnika w świat teorii wojennych, ale również broni i instrumentów oraz sposobów walki przyszłości.\nCoraz więcej ekspertów zastanawia się, czy ostatnia seria potężnych cyklonów nie ma związku z eksperymentami nad bronią meteorologiczną. W 2010 roku Nikaragua, Honduras i Kostaryka odpierały serię huraganów atakujących Amerykę Środkową. W Nikaragui i Hondurasie ewakuowano dziesiątki tysięcy mieszkańców miejscowości leżących na zagrożonych terenach. Seria potężnych cyklonów, które w ostatnim czasie nawiedziły rejon Zatoki Meksykańskiej, wywołała szereg spekulacji na temat tego, czy były one jedynie dziełem natury, czy też miały związek z ludzką aktywnością. Obserwatorów uderza fakt, że każdy następny huragan był potężniejszy od poprzedniego. (fragment książki, str. 117)\nJednym z przykładów kopiowania tuńczyka do rozwiązań technicznych jest projekt Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA, który od kilku lat finansuje rozwój niecodziennego biomimetycznego robota podwodnego BioSwimmer. Rozmieszczone na całej długości urządzenia syntetyczne muskuły, stworzone z elektroaktywnych polimerów, mają powodować określone przemieszczenia mechanicznego kręgosłupa i kręgów, co z kolei powoduje poruszanie się ogona i płetw. I to właśnie ten rodzaj ruchu ma być sposobem napędu robotuńczyka. (str. 152)\nNiewidzialne samoloty F-117 z 7. Eskadry Myśliwców 49. Dywizjonu Myśliwskiego USAF 27 marca 1999 roku powracały do bazy lotniczej w Aviano (Włochy) z misji nad Belgradem. Jeden z nich, o numerze bocznym AF 82 806, pilotowany przez kpt. Darrella P. Zelko (kod VEGA-31) został namierzony i ostrzelany. Samolot spadł w miejscowości Budanovci o godz. 20.40. Pilot przeżył i zdążył się katapultować, a szybko zapadający zmrok pozwolił mu na znalezienie bezpiecznego schronienia. Kilka godzin później został ewakuowany przez komandosów z 21. Special Operations Squadron z bazy NATO w Tuzli181. Zaraz po zestrzeleniu samolotu, aby powstrzymać pościg za pilotem, natychmiast ogłoszono, że został on już uratowany przez zespół poszukiwawczo-ratunkowy. Dla uwiarygodnienia przekazanej (nieprawdziwej) informacji, zaproszono dziennikarzy do włoskiej bazy Aviano, gdzie specjalnie dla nich planowano dowieźć pilota na konferencje prasowa. Tymczasem dramatyczna akcja ratowania rozbitka trwała. Zapowiedziana konferencje prasowa opóźniano, aż ostatecznie ja odwołano. Za pomocą dezinformacji osiągnięto cel nadrzędny – uratowano mjr. pil. Darrella P. Zelko, dzięki czemu prawdopodobnie uniknął brutalnych przesłuchań,\na może również innych aktów przemocy. (fragment książki, str. 191)\nŹródło: niezalezna.pl, Wydawnictwo Fronda\nTEMATY: cyberzagrożenia, nowe technologie, cyberwojna, wojna przyszłości


LEŚMIANOWSKI BAL KARNAWAŁOWY!!!\nKraków, ul. Floriańska 45\n11 lutego 2017 roku, godz. 19.30\nNiepełny katalog postaci Leśmiana z dodaniem charakterystyki literackich bohaterów\n( czyli za co przebierali się literaci i plastycy :))\nGłuchoniema – strój wieśniaczy, nieodświętny, raczej niestaranny. Trudna rola dziewczyny „obcej sobie i światu", gdyż nie wolno się odzywać, ani reagować na wypowiadane kwestie.\nSzatan – bezrobotny, bez wiary w posłannictwo. Rekwizyty diabelskie, ale nie na wysoki połysk, w obejściu – bierność, łagodność.\nDumny Rycerz – właściwie zjawa rycerza, zatem rycerskość sterana, sponiewierana w zaświatach, truchło, „podziemiec nikczemny".\nPantera – kostium zwierzęcy, straszna ze względu na kły i pazury, które jednak nie zostaną użyte. Właściwie natura marzycielska (niech zjawi się prawdziwy Lew lub Jaguar).\nSindbad Żeglarz – kreacja orientalna, ale z atrybutami marynistycznymi (luneta, mapy, busola, etc).\nDziewczyna – u Leśmiana jedna z najważniejszych postaci: ponętna i obca, wabiąca i wymykająca się, niedostępna, nawet nie wiadomo, czy istnieje naprawdę. Dziewczyna–miraż, dziewczyna-tajemnica. W kostiumie jakieś woale, tiule, zasłony. Kolor: najlepiej biel lub róż.\nTopielec Zieleni – postać nieco makabryczna, żywa, ale nie bardzo, wciągnięta przez roślinność. Gałęzie, liście, bluszcze, glony i porosty jako elementy kostiumu. Zieleń – najlepiej zgnita. Bez tej postaci bal może się obejść.\nWariatka (niosąca list do Pana Boga), ekstaza i rozkojarzenie. Tu otwiera się pole do popisu. Najoczywistszy rekwizyt to duża niebieska (niebiańska) koperta z rysunkiem Oka Opatrzności.\nGad – paskudne zwierzę, erotomańskie do tego. W niektórych przypadkach charakteryzacja zbyteczna.\nDziad – esencja wszelkiej dziadowskości: drewniana noga, torba żebracza, dziurawe łachmany, odrażające onuce, z cuchnącej machorki rezygnujemy z powodu przepisów przeciwpożarowych.\nRusałka – wciągający (pod wodę) wdzięk. Zabójcza zalotność. Kostium ociekający, trochę wodorostów. Inspiracją mogą być obrazy Klimta.\nDusiołek – stwór żabio-ślimaczy, zdawałoby się, plazmowaty i rozlazły, ale dusi pierwszorzędnie. Hybryda. Wyzwanie dla wyobraźni.\nBajdała – wieśniak duży, spocony, zmęczony i senny. Może być: poduszka.\nŚwidryga i Midryga – koniecznie duet, dwaj wiejscy opoje – roztańcowani, głośni, zniewoleni przez rytm. Mogą mieć przy sobie jakieś flasze. Gdy bal już się rozkręci, nie musza nikogo udawać, przekazując samą prawdę o upadku ludzkim.\nDziewczyna – inna, tym razem „ospana" – ofiara przemocy seksualnej, pełnia lęku i wstydu. Bidula, ale coś ma w sobie. Kostium – ślady brutalnego poszarpania.\nMak – roślina seksualnie niebezpieczna. Owszem, czerwień z czarnymi plamami może być, ale z falliczną symboliką przesadzać nie należy.\nPiła – makabryczna kochanka – zamanifestowana ma być wszelka ostrość. Można się w tańcu skaleczyć (dajemy tu wersje złagodzoną).\nDwoje Ludzieńków – para sterana życiem i miłością - poza życie sięgającą. Blade oblicza, sine wykwity, podkrążone oczy. Nieco naturalizmu. Ale miłość nade wszystko.\nMalinowy Chruśniak – jak wygląda, każdy widzi.\nZwierzę – oczywiście, że mężczyzna, kostropaty, wszelkie odrażające cechy mile widziane.\nSzewczyk -młodzieniec szlachetny, nieco blady, opętany ideą szycia, bo szycie to życie, istnienie. Osobnik z dratwą i butem – Absolutem.\nGarbus – przesuniecie w stronę groteski, jak w innych przypadkach. Garb większy, niż Garbus-wiebłąd-nosiciel.\nPururawa i Urwasi – duet żeńsko-męski. Purarawa – osobnik bujny i występny (znów seksualnie, niestety), więzi w worze Indziankę Urwasi (kostium – patrz westerny). Właściwie łatwo to zainscenizować.\nKról Aśoka i Wierzba – indyjski wojownik (może mieć miecz), ale te cechy to tylkopozór. Główne zaciekawienie: żarliwa miłość, usposobienie liryczne i filozoficzne Występuje w parze z ukochaną Wierzbą (stylizacja roślinna, rzecz jasna).\nKleopatra – miss zaświatów, upiór przepiękny, chciałoby się powiedzieć „zjawiskowy" (od słowa „zjawa"). Pierś zdobna raną.\nTamten – widmowość jego „jest pusta". Skąd więc mogę wiedzieć, skąd przybył i jak wygląda.\nKocmołuch – „niezbyt pewny swej jawy", osobnik podziemny, „cały w rdzach i liszajach". Spustoszony, przemykający się.Niezbyt dobrze można się poczuć, odgrywając tę postać, ale w końcu co kto lubi.\nZnikomek – miesza kęsy nieba złotą mątewką.\nLalka – atlas, fajans, uśmiech, rumieniec (sztuczny). Tylko w kolczykach zaświat dżdżysty. Nie tak trudno zagrać.\nPoeta – „niebieski wycieruch", „zbój obłoczny". Jak to przedstawić? Poza stereotypami, z inwencją.\nZmierzchun – postać ciemna, w czerni. Przebywa w cieniu, nieraz tylko z cienia wychynie. Wabi w niewiasty – a zamiarach nie całkiem poczciwych.\nEliasz – postać starotestamentowa.Szata zgrzebna, obfita broda, która z lekka się rozdwaja,wzrok pozaświatowy. Wóz ognisty nie musi latać, może być na baterię.\nWuj Tarabuk – orientalny król grafomanów. Atrybuty: srebrny kałamarz z inkaustem, złote pióro, zwoje wypełnione arabskim pismem\nDiabeł Morski – brzuch pękaty, pysk szkaradny. Ryba, ale właściwie Szatan. Podstępny, przebiegły, inteligentny.Utalentowany literacko. Swoje teksty zapisuje czarnym atramentem na różowym papierze. Demonizm piekielny i podmorski.\nPraczka – duża i różowa. Zna swój fach. Żadnych zainteresowań literackich.


Hajda na hejtera! - Opinie - rp.pl\nAktualizacja: 23.08.2013, 16:24\nNiektórym wydaje się, że środkiem zaradczym na zanieczyszczenie basenu kąpielowego jest jego likwidacja - pisze Jacek Kędzierski o najnowszym orzeczeniu NSA w sprawie ujawniania danych osób, które dokonały obraźliwych wpisów w internecie\nKim jest "hejter" i komu przylepia się tę etykietkę nie miałem pojęcia. Sam zyskałem określenie "hejter", kiedy na pewnym portalu społecznościowym zaprezentowałem pogląd zaledwie przeciwny od prezentowanego tam przez poprzednika. Jego poplecznicy przylepili mi łatkę "hejtera". To mnie zmusiło do ustalenia co to takiego "hejteryzm". Poniżej dalsza część artykułu\nZajrzałem więc do encyklopedii elektronicznej i ustaliłem, że: "Hater lub hejter (czyt. [hejter]) – internauta, który na każdym kroku wyraża swoje niezadowolenie, nienawiść w stosunku do wszystkich i do wszystkiego. "Hater" przegląda blogi czy fora internetowe i zamieszcza negatywne komentarze na temat osób lub rzeczy, niezależnie czy w rzeczywistości komentowana osoba czy rzecz jest pozytywna czy nie. "Hejter" wszczyna kłótnie, obrzuca innych obelgami, próbuje wszystkich rozzłościć swoimi komentarzami i wpisami, "minusuje" filmy lub inne materiały umieszczone przez kogoś innego. Zazwyczaj nienawiść "hejtera" wynika z jego niepowodzeń życiowych lub wprost ze złośliwości lub zazdrości z czyichś dokonań. Nierzadko "hater" jest na tyle zdeterminowany by umieścić negatywny komentarz, że zakłada wiele kont w serwisie, by jak najbardziej zaszkodzić autorowi treści lub innym internautom."\nOczywiści, moje "zachowanie w sieci" a w szczególności na owym portalu nic z uprawianiem "heteryzmu" nie miało wspólnego. Przypadek mój podaję, by zobrazować jak bardzo rozległe jest to określenie. Istnienie "hejteryzmu" zawdzięczamy stanowi psychicznemu sprawcy z jednej strony, z drugiej zaś po prostu temu, że istnieje internet i możliwość nieograniczonego umieszczania wpisów "nieskrępowanej niczym treści". Jeden z amerykańskich sędziów, specjalizujący się w orzekaniu w sprawach "wirtualnych" porównał internet do basenu kąpielowego, do którego ktoś wprowadził nieco uryny... Wprowadzić było łatwo, usunąć znacznie trudniej, a najtrudniej ustalić sprawcę. Niektórym wydaje się, że środkiem zaradczym na zanieczyszczenie basenu kąpielowego jest jego likwidacja. Najnowsze orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt: I OSK 1666/12) wydaje się być poszukiwaniem metod usuwania z "wirtualu" owych zanieczyszczeń. NSA orzekł, że nie tylko sąd czy prokuratura ma prawo żądać danych osób, które dokonały obraźliwych wpisów w internecie. Każda firma czy osoba fizyczna ma prawo żądać od serwisu internetowego adresów e-mail i numerów IP powiązanych z obraźliwymi wpisami. Wyrok niweczy zasadę "anonimowości w sieci", do tej pory powszechnie postrzeganą jako zasada "wirtualu". Osobiście uważam, że nie tędy droga. Rozwiązaniem jest ustalenie zasady, że za treść wpisów na portalu internetowym ponosi jego właściciel. Na nim powinien spoczywać obowiązek dbania, by pojawiające się na nim treści pozbawione były zanieczyszczeń. Na prawidłowo prowadzonym portalu obraźliwe wpisy nie mają prawa się pojawiać. To orzeczenie NSA niesie ze sobą wiele zagrożeń. Na pierwszy plan wysuwa się zamach na wolność słowa w internecie i sądowe cenzurowanie zamieszczanych tam wypowiedzi. Jest znakiem czasu, że pierwszą personą w prasie łódzkiej, która wygłasza peany na temat "antyhejterowego" orzeczenia jest nie kto inny jak lokalny polityk PO i senator z ramienia tej partii. On po prostu nie chce, aby na jego temat w rzeczywistości wirtualnej pojawiały się nieprzychylne mu komentarze i orzeczenie NSA powitał z radością, aczkolwiek mam wątpliwości, czy do końca zrozumiał jego treść. Pachnie zatem cenzurą "wirtualu" i to cenzurą z powodów politycznych, wykorzystywaną do tego, aby tępić przeciwników politycznych. W związku z tym pojawia się kolejne zagrożenie. Nastąpi wysyp spraw o "hejteryzm" w następstwie stanu psychicznego przeciwnego do osób, które go uprawiają. Co mam na myśli? Znacie Państwo zapewne piosenkę W. Młynarskiego o pewnym urzędniku pocztowym. "Mała poczta w małym mieście i na poczcie mała przerwa. Kasjer szybkę przymknął wreszcie, plik banknotów liczyć przestał. Rozrzucone dokumenty, w szklance po herbacie — denko... A on czujny, a on spięty, obserwuje swe okienko. Wtem otworzył. W przód się rzuca i zaprychał, i zatupał, i zakrzyknął co sił w płucach: "Kto powiedział "Kasjer dupa"?!" On właśnie popadł w stan psychiczny przeciwny do stanu, w którym "hejter" się znajduje. I tak trwało to podejrzewanie wszystkich i wszędzie o małomiasteczkowe sianie nienawiści, o "heteryzm". "Kasjer krzyczał tak z pół roku, po okresie zaś półrocznym, z urzędowym błyskiem w oku, wezwał go naczelnik poczty i powiada zły okropnie: "Co pan się kompromituje? Nikt się aż do tego stopnia panem nie interesuje, żeby w takim mieście małym, wołać wśród tych much, w upale, wołać - choćby dla kawału: "Kasjer... prawda... i tak dalej"." Niestety, NSA wydając swoje orzeczenie nie poszedł w ślady owego naczelnika poczty, a raczej okazał się spolegliwy wobec kasjera. CV Jacek Kędzierski - adwokat z Łodzi


Podróże w obiektywie: Szlak Piastowski - powrót do dzieciństwa\nSzlak Piastowski - powrót do dzieciństwa\nTermin wyjazdu: 28-29 marca 2015\nKto z Was pamięta szkolne wycieczki? Właśnie pod koniec marca wybraliśmy się przypomnieć sobie stare szkolne czasy. Szlak Piastowski to trasa turystyczna w Polsce, przebiegająca przez województwo wielkopolskie i województwo kujawsko-pomorskie. Jej przebieg łączy najważniejsze obiekty i zabytki naszej historii związanej z początkami państwa polskiego. My natomiast stworzyliśmy własną trasę i wybraliśmy miejsca najbardziej godne uwagi.\nZ Poznania wyruszliśmy po godzinie 9.00, nasze zwiedzanie zaczęliśmy od Pobiedzisk, to tutaj znajduję się Skansen Miniatur Szlaku Piastowskiego, Na terenie skansenu zlokalizowanych jest 100 miniatur budowli Szlaku Piastowskiego i Wielkopolski, wykonanych w skali 1:20. Cena biletu normalnego to 7 zł.\nSkansen został otwarty w 1998 roku, niestety niektóre budowle są już w słabym stanie technicznym, wymagającym w mojej ocenie renowacji.\nKolejnym punktem naszego postoju było Moraczewo. Malownicze miejsce z 3 wiarakami. Wybudowano je z początkiem XIX wieku, jednak na to miejsce zostały przeniesione w latach 70 XX wieku w ramach zagospodarowania Szlaku Piastowskiego.\nDalej ruszyliśmy na Pola Lednickie, miejsce corocznych spotkań młodzieży i innych uroczystości religijnych. Znajduję się tutaj słynna "brama ryba" Brama Trzeciego Tysiąclecia.\nW godzinach popołudniowych dotarliśmy do Gniezna, gdzie głównym punktem była Katedra Gnieźnieńska.\nSpędziliśmy tutaj ok. 1,5 h spacerując po pięknej starówce prowadzącej prosto do Katedry.\nKolejnym punktem zwiedzania był Biskupin, miejsce szczególnie charakterystyczne dla szkolnych wycieczek. Organizowane są tutaj w ciągu roku pokazy garncarskie, archeologiczne, gry i zabawy dla dzieci.\nTeraz mogłem zwiedzić to miejsce ponownie. Niestety w marcu nic się nie działo, polecam udać się kiedy zaplanowane są festyny i pokazy w okresie letnim przyciągające tłumy turystów. Cena biletu wstępu 10 zł normalny, 8 zł ulgowy.\nDalej już w drodze do Żnina, zatrzymaliśmy się w Wenecji, znajduję się tutaj Muzeum Kolei Wąskotorowej oraz Zamek Diabła Weneckiego, niestety obie atrakcje były zamknięte i zobaczyliśmy je jedynie z zewnątrz.\nW Żninie natomiast zrobiliśmy któtki spacer wokół Baszty- symbolu Żnina.\nNa sam koniec dnia trafiliśmy do Kruszwicy, gdzie to właśnie tutaj legenda głosi, że myszy zjadły Popiela.\nMysia wieża niestety była nieczynna, ale piękny krajobraz jeziora Gopło nam to wynagrodziło.\nPo całodziennym zwiedzaniu, udaliśmy się w kierunku Lisewa. Naszym miejscem noclegowym był Pałac w Lisewie. Lisewo jest idealną bazą wypadową do zwiedzania okolicznych atrakcji takich jak Kruszwica, Konin, Licheń. W pałacyku organizowane są również imprezy okolicznościowe. Mieliśmy okazję skorzystać również z restauracji hotelowej. Niewygórowane ceny menu oraz jakość podawanych potraw sprostały naszym oczekiwaniom. Śniadanie wliczone w cenę pobytu było wystarczajace. Pokój spełniał podstawowe standardy turystyczne. Cena naszego pobytu na jedną noc wyniosła 90 zł w pokoju 2 osobowym.\nNazajutrz po zjedzeniu śniadania wyruszyliśmy w kierunku Lichenia. Niestety warunki atmosferyczne nie pozwalały na spokojne zwiedzanie całego obszaru Sanktuarium Maryjnego. Mieliśmy okazję uczestniczyć w uroczystej mszy z okazji Niedzieli Palmowej.\nW drodze powrotnej do Poznania zatrzymaliśmy się w Wilczynie, gdzie dzięki gościnności mojej babci zjedliśmy przepyszny obiad.\nPodsumowując, był to bardzo udany weekendowy wypad. Zobczyliśmy wiele godnych polecenia miejsc, znanych nam z lat dzieciństwa. Przez weekend odkryłem Szlak Piastowski na nowo, tak bliski a tak bardzo nam wciąż nieznany. A czy Wy znacie swoją okolicę?\nAutor: rosik93 o 00:10\nEtykiety: Szlak Piastowski 2015\nZajazd Krusziwca 18 kwietnia 2016 13:43\nMiło, że odwiedziłeś Kruszwicę. Następnym razem zapraszamy także do naszej restauracji!


Będzie dokument KEP o kryteriach eklezjalności wspólnot w Kościele\ninfo.wiara.pl » Informacje » Z Kościoła » Będzie dokument KEP o kryteriach eklezjalności wspólnot w Kościele » Komentarze\nBardzo ucieszyła mnie ta wiadomość.\nWiara zakłada jedność z rozumem, a nie z pustymi emocjami.\nPrawdziwa wiara MUSI prowadzić do emocji, bo wierzymy w tak niesamowitego Boga, że nie da się Go przeżywać na chłodno (ani na smutno, ponuro).\nPrawdziwa wiara prowadzi do świętości. Publiczne emocje przeważnie towarzyszą tym, co się nawrócili - jest to typowa euforia odkrywania. Ale jak szybko się pojawia tak szybko znika.\nAle potem jest radość, którą się promienieje. Nie da się być świętym na zimno, intelektualnie.\n@MB - czy widziałeś radosne, tańczące, śmiejące się osoby odchodzące od konfesjonału? Przed taką "zwykłą" niedzielną Mszą sw?\nRadość przeżywania wiary nie manifestuje się emocjonalnymi zachowaniami, jakie maja ci, co im się wydaje, że już się nawrócili.\nI tak, spotykam osoby mające i radość i dobro w swoim sercu. Na zewnątrz nie musza tego okazywać.\nJak ktoś ma radość w sercu a nic po nim tego nie widać, to coś z nim jest nie tak.\nO ile wiem wiara ma być nie na pokaz, a radość wcale nie oznacza egzaltacji czy okazywania emocji.\nMnie też. Kiedyś prowadziłem na tej stronie dyskusję z człowiekiem, który zdawał się wszystko wiedzieć bezpośrednio od Ducha Świętego i tak relatywizował nauczanie Kościoła, że przez długi czas myślałem, że mam do czynienia z protestantem. Poza tym jak dla mnie to emocjonalne podejście do wiary, ściśle wiąże się z tym co doprowadziło do "ogniska" na rekolekcjach w Gdańsku.\nA co było złego w ognisku na rekolekcjach w Gdańsku? Spalenie tego, co ubliża samemu Bogu? Przecież niszczenie takich przedmiotów jest praktykowane od nie wiem kiedy. Czy to dlatego, że to książka? A czy wiesz ile książek idzie na przemiał na papier toaletowy, bo nikt ich nie kupuje? Zdziwyłbyś się jak wiele. Poza tym te opluwane emocje chyba nie są tak do końca złe. Przeczytaj sobie ewangelie. Przecież ludziom nauczanym i uzdrawianym przez Pana Jezusa towarzyszyły nieustanne skrajne emocje. Również faryzeuszom i uczonym w Piśmie. Naprawdę uważasz, że da się naśladować nauczanie Jezusa i nie wywoływać przy tym emocji?\nW Gdańsku to pewnie emocje połączone ze swoistym brakiem logicznego myślenia. Ale jaka to dyskusję wywołało. I bardziej martwią mnie niektóre głosy w dyskusji niż ten incydent.\n"Ognisko" było akurat w pełni zgodne ze Słowem Bożym, które z wielką gorliwością nakazuje, by przedmioty kultu bożków niszczyć. Słuchaj Izraelu...\n@Marcin - na jakim etapie drogi do świetości się zatrzymujesz? A złem w tym paleniu było przekonanie o złu martwych przedmiotów połączone z jakimś pogańskim obrzędem odczarowania rzeczywistości. Jak jakaś lektura odciąga kogoś od Boga, to się ją wyrzuca, oddaje na makulaturę bez spektralnego, pogańskiego obrządku. Co więcej takie odrzucenie powinno poprzedzać poważne umysłowe rozmyślanie, a nie płytka emocja związana z usłyszanym gdzieś słowem. Bo tak działają ludzie podatki na emocje.\nNie wracajmy do tematu ogniska - tutaj jest prawie 400 postów: kosciol.wiara.pl/komentarze/pokaz/1055746 poza tym kwestiami związanymi z praktykami egzorcystów też aktualnie zajmuje się Komisja Nauki Wiary KEP, pod przewodnictwem bp. Czai\n@tomaszl: to co między wierszami przewija się w tej dyskusji to nic innego jak powrót gnozy, czy jak kto woli New Age w wydaniu chrześcijańskim (swoją drogą też swego czasu mówił o tym bp. Czaja)\n"Ognisko" ma akurat spory związek z tym tematem. Ks. Biskup właśnie "spala" niejasne formy kultu, w które łatwo mogą wplątać się duchowe zagrożenia dla wiernych. I czyni to publicznie. I nie ma w tym pustej emocjonalności. Wręcz przeciwnie.\n@SP- Gdyby faktycznie Biskup rozpalił ognisko i w nie wrzucił książki niektórych "odnowicieli" to dopiero by było.\n@Tempestas - wiedza tajemna towarzysząca "wybranym" czy "samozwańcom" to chyba norma w okolicach Kościoła. Po tamtej pamiętnej dyskusji o "ognisku" martwi mnie jak szybko ludzie wpadają w ten gnostycki nurt zabobonów.\n@tomaszl: ludzie wpadają w to, bo nie ma porządnej formacji.\nPalenie książek rzeczą piękną i chwalebną. To jakiś obrzęd chrześcijański?\nBiskup się myli. Jakim prawem osądza ludzi z Odnowy? Skąd wie, czym się kierują? Jest w nich? Jakim prawem osądza, że te osoby kierują się emocjami? Tradycja jest mocą Kościoła, ale Duch daje życie !!! Pustą tradycją i prawem kierowali się faryzeusze...\nbiskup ma racje.\nBóg daje życie a Duch Swiety tez jest Bogiem, ale to Jezus, Bóg daje nam życie i to daje nam je w obfitosci! Pan Jezus sam mowi ze Duch swiety jest naszym Pocieszycielem danym w dniu Piecdziesiatnicy, Ale to Jezus jest Drogą, Prawdą i Życiem !\nTak, zgadza się, ale po co posłał nam Swojego Ducha?\n@Marti: Żebyśmy nie żyli wg zasad tego świata, ale byli w stanie zwracać się ku wieczności.\nBiskup się myli. Jakim prawem osądza ludzi z Odnowy? JAKIM PRAWEM ? A NO TAKIM ZE KAZDY BISKUP JEST NASTĘPCĄ APOSTOŁÓW ! CZYLI LUDZI WYBRANYCH OSOBISCIE PRZEZ JEZUSA !\nNo ciekawe... To co powiesz na to, że nie jest jedynym biskupem i wielu innych uważa inaczej... No i taki drobiazg jeszcze... Papież stoi wyżej niż biskup Czaja i On też uważa inaczej...\nPapież uważa inaczej? Jak rozumiem możesz przytoczyć coś na poparcie tej tezy.\nKościół jest prowadzony przez Pasterzy ustanowionych przez samego Jezusa Chrystusa. Biskupi, jako następcy Apostołów, mają najwyższy charyzmat nauczania\nNo tak, ale biskup Czaja nie jest jedynym biskupem i są inni , ktòrzy mają inne zdanie. Papież z tego co wiemy ròwnież...\nA czy ten wpis nie jest "emocjonalny"?\nBiskupowi chodzi o jawność i weryfikację cudów, a nie zabronienie uzdrawiania chorych. Spójrz na początek rozdziału 3. Dziejów Apostolskich. Tam widać, że Piotr jawnie uzdrowił konkretną osobę, co było weryfikowalne - jego charyzmat. Podobnie Jezus uzdrawiał konkretnych ludzi - to było zawsze spotkanie. Natomiast gdy ktoś mówi, że właśnie zostaje w tłumie uzdrowiony aninimowy człowiek, który ma takie a takie schorzenie, to nie bierze żadnej odpowiedzialności za swoje słowa, nie wystawia się na weryfikację charyzmatu przez Boga, a może być jedynie fantastą, czasem wręcz groźnym duchowo dla innych. Tu jest obecne zagrożenie. Dobrze, że Ks. Biskup zwraca na to uwagę i chroni przed zagrożeniem swój lud.\n@Marti - nikt nie osądza ludzi, lecz oczywistym jest osądzanie pewnych ich działań. Punktem wyjście jest np., ze każda bez wyjątku Msza sw. ma sobie elementy i uzdrowienia i odkupienia i wiele innych. I nie potrzeba nic więcej, żadnych specjalnych gestów etc.\nDalej idąc Chrzest i Bierzmowanie są wystarczające, nie potrzebne są jakieś zielonoświątkowe chrzty w Duchu i inne rytuały wynikające z braku rozumienia Sakramentów. Dalej - każdy z nas otrzymał podczas tych Sakramentów potrzebne mu dary Ducha Świętego, nie potrzebuje żadnego lidera, jakiejś tajemnej wiedzy czy też specjalnych tzw. nabożeństw aby z Darów korzystać. Tego uczy się przed Bierzmowaniem, a popularność zielonoświątkowych pomysłów wynika z braku wiedzy religijnej.\nBardzo mądry artykuł, czekam na ten dokument.\nUsunięto mój komentarz, w którym wyraziłem nadzieję na omówienie nadużyć liturgicznych i praktycznej moim zdaniem apostazji wspólnot noeokatechumenatu - nieobecność podczas niedzielnej mszy świętej w kościele. To jest moja opinia. Jeśli się z nią nie zgadzasz moderatorze po godzinach, to twoja sprawa. Ale usuwane wpisów wbrew regulaminowi forum dużo mówi o twoim formacie intelektualnym.\n/KPK kan. 1248/ i myślę że rozwiałem Twoje wątpliwości.\nBogu niech będą dzięki za biskupa Czaję, który rozprawia się z psychomanipulacją nazywaną "ewangelią sukcesu" i nieliczeniem się z nauczaniem Kościoła katolickiego! Wiele krzywdy może wyrządzić ludziom brak zdrowego rozsądku w podejściu do charyzmatów. Co do Marcina Zielińskiego, jego biskup nie bierze odpowiedzialności za jego działalność, kto zatem tą odpowiedzialność ma wziąć? Z tego co widzę, prowadzi rekolekcje internetowe we współpracy z Deonem. Czy bp Dziuba mógłby wyjaśnić swoje zastrzeżenia co do działalności tej osoby, polecanej także przez redaktorów Gościa?\nszamanizm w kosciele jest modny.To co tajemnicze i niezwykle zawsze czlowieka pociagalo.Stad narodzil sie poganizm.Tajemne sily czlowiekowi do niczego niepotrzebne ale milo by bylo nad nimi panowac tym bardziej jesli inni tego nie potrfia\nNie tylko poganizm, ale i gnoza.\nTo Bóg uzdrawia i czyni cuda i czasem aby te cuda sie wydarzyły , posluguje sie ludzmi! Tak jak Apostolami , ktorym dal wladze uleczania, wyrzucania zlych duchów, odpuszczania grzechow! I tą wladze Jezus dał ludziom ! Kaplanom wladze odpuszczania grzechow, wyrzucania zlych duchow, udzielania sakramentow ale my zwykli ludzie tez mamy wladze od Jezusa tez mozemy modlic sie o Dar uzdrowienia kogos! Bo jestesmy Krolewskim Kaplanstwem! Dziecmi Bozymi , Bóg wybral nas przed założeniem swiata! Nasze imiona sa zapisane w ksiedze życia!\ni co, tylko "wybrani będą zbawieni" ?\nWspólnoty tzw. charyzmatyczne wnoszę znacząco więcej dobra w życie Kościoła, niż problemów. Nie popełnia błędów ten, kto nie robi nic, nie ma szansy zboczyć na złą ścieżkę ten, kto nie wszedł na żadną. Komunizm skutecznie nauczył nas, że konsekwencje ponosi się tylko za działanie, nigdy za zaniechanie.\ndoprawdy? to czemu "zgrzeszyłem ... uczynkiem i zaniedbaniem" ? i co "komunizm" ma do sprawy?\n"Zdaniem bp. Czai, kładąc akcent na doświadczenie osobiste, ruchy pentakostalne lekceważą tradycję i refleksję teologiczną na rzecz tego, co się przeżywa, a więc emocji. "...........................\n"Zdaniem bp. Czai, kładąc akcent na doświadczenie osobiste, ruchy pentakostalne lekceważą tradycję i refleksję teologiczną na rzecz tego, co się przeżywa, a więc emocji. ".................................. Nie wiem, co robią "ruchy pentakostalne" (straszna nazwa!) i jakie ruchy zostały uznane za takie, ale błędem jest utożsamianie doświadczenia (przeżycia) duchowego z przeżyciem emocjonalnym. Doświadczeniu duchowemu towarzyszą emocje (nieraz silne), bo przeżywający je jest człowiekiem, ale nie one są istotą sprawy. ................................ Przedstawianie jako rzeczy przeciwstawnych: autentycznego doświadczenia duchowego i refleksji teologicznej, mija się z prawdą i nie niesie dobra.\nCzym odróżniasz autentyczne przeżycia duchowe od tych nieautentycznych? Emocjami?\nWiele książek z teologii duchowości o tym traktuje i nie da się wyjaśnić wszystkiego w dwóch zdaniach. Proponuję czytać "lepszych ode mnie". :-) Podstawowym kryterium, po którym można poznać działanie Boże, jest wzrost wiary, nadziei, miłości. Natomiast to, czy doświadczeniu towarzyszą silne emocje, czy brak emocji, czy umiarkowane emocje, zależy od wielu czynników "naturalnych" i nie stanowi kryterium rozeznawania duchowego.\n"Podstawowym kryterium, po którym można poznać działanie Boże, jest wzrost wiary, nadziei, miłości."\nCóż, o ile wiem wiara wielkości ziarnka gorczycy przenosi wielkie drzewa. Wiesz jak wygląda ziarnko gorczycy?\nMiłość to widać, jak zanegujesz słowa jakiegoś lidera wspólnoty. Popłynie ona strumieniami hejtu.\nJedyne z czym się zgodzę to emocje - nigdy nie są wyznacznikiem doświadczenia duchowego. Mogą być, może ich nie być. Stąd zresztą śmieszy mnie gdy cały kościół klaska i się raduje bo "tak wypada", bo tak mówi jakiś lider zebrania.\nW tych komentarzach, strasznie wszystko się polaryzuje, ocenia się rzeczywistość na podstawie jednego czy kilku wydarzeń. Emocje są integralną częścią człowieka i nie ma znaczenia czy się modlę emocjonalnie czy "poważnie". Celem jest pogłębianie relacji z Bogiem, wzrost miłości do innych a ostatecznie zbawienie. Można zarówno być "poważnym" na Mszy św, lub spotkaniu modlitewnym i nic z niego nie "wynieść" jak i skakać na modlitwie charyzmatycznej i też nic z niej nie skorzystać duchowo. To są tylko formy modlitwy a nie cel.\nPrzyznam, że trochę wkurzające są takie wypowiedzi biskupa, ponieważ tak naprawdę to nikt nie wie o co chodzi, albo o kogo. Żadnych konkretów. Charyzmatycy traktują to jako atak na nich, a przeciwnicy charyzmatyków cieszą się, że wreszcie robi się porządek z tymi o których sami myślą.\nA może się okazać, że problem leży w małych szerzej nieznanych wspólnotach, a nie takich "popularnych " czy rozpoznawalnych jak M. Zieliński, Witek Wilk, o. Witko itp.\nA jeśli są zastrzeżenia do takich osób jak np. M. Zieliński to przecież jest Katolikiem, ma swojego spowiednika, ojca duchowego, podlega i współpracuje w swojej posłudze z swoim proboszczem i działa za wiedzą swojego Biskupa, to jaki problem z nim porozmawiać i wyjaśnić sporne tematy?\n@Mati tak naprawdę problemem jest wiara w szamana, lidera i wszelkie szamanizmy, jakieś "specjalne gesty, modlitwy" i bez znaczenia czy chodzi o jakiegoś medialnego dziś charyzmatyka, czy o równie medialnego księdza.\n@Mati - cóż, a może jednak coś jest na rzeczy. Może nie furtka, ale okno. A może drzwi? Poważnie?\nLektura katechizmu Kościoła katolickiego jest jednoznaczna - grzech jest naszym wyborem, a ten największy czyli śmiertelnym naszym w pełni dobrowolnym i świadomym wyborem. Nie ma furtek, drzwi, okien.\nTak samo z tymi grzechami pokoleniowymi. Nie ma szans, aby się przeniosły, natomiast jak najbardziej grzech osobisty konsekwencjami dotyka także innych. Jak ojciec pije, to konsekwencją jego grzechu może być osobisty grzech pijaństwa jego dzieci. Tyle tylko, że te dzieci mają wolną wolą, mają wybór i absolutnie grzech ojca nie determinuje ich grzechów. Jeżeli z winy ojca dzieci zaczną być pjakami, to winę ponosi ojciec i on się ma z tego spowiadać, a nie jego dzieci. Co więcej, pomysł, aby dzieci przepraszały za grzechy rodziców, dziadków etc jest pomysłem przeciwnym pojęciu grzechu.\nOj nie w tym miejscu miał być ten komentarz… Chodzi o poniżesze słowa Marcina.\n@TOMASZL 1) :-))) No... czasami zdarza mi się używać jakiejś przyprawy z gorczycą, albo musztardy "niezmielonej". Zresztą niektórzy twierdza, ze być może chodziło o jeszcze mniejsze nasionka jakiegoś "drzewa musztardowego". Tak czy owak, wiara jak małe nasionko ma wewnątrz olbrzymi "dynamizm" - taki, że może stać się wielkim drzewem. 2) Wzrost wiary nadziei, miłości ma dotyczyć tej osoby, która przeżywa doświadczenie duchowe, co do którego chcemy rozeznać czy pochodzi od Boga. Bardzo trudno jest to zrobić (w zasadzie niemożliwe), jeśli nic się o tej osobie nie wie. Ale każdy może spróbować tak rozeznać swoje własne doświadczenie duchowe. Pytanie - jaki wziąć okres czasu, żeby móc porównać, dokąd to doświadczenie mnie prowadzi.\nPentakostalizacja kościoła trwa w najlepsze. To bardzo smutne, że KK odrzucił rozsądne postulaty reformacji w wieku XVI (część z nich przyjął jako "swoje" dopiero w XX wieku), natomiast z taką łatwością wchłania głębokie patologie amerykańskiego protestantyzmu. Bp Czaja doskonale punktuje wiele nadużyć, jednak nie stawia pytania zasadniczego: skąd taka duchowa degeneracja współczesnego katolicyzmu? Obserwując duchowość niektórych, nieco bardziej konserwatywnych nurtów anglikanizmU czy luteranizmu odnoszę wrażenie, że chyba już tylko w tych kościołach zachowały się te elementy, które w katolicyzmie miały sens. Sam katolicyzm uległ wielu zwyrodnieniom. Mamy emocje, psychomanipulacje, dziwaczne półsekciarskie wspólnoty, jakieś katolickie woodstocki, czary mary, uzdrowienia, różnej maści Baszoborów, egzorcyzmy - bądź koszmarnych liderów z piekła rodem o teologicznej subtelności cepa i wielkim posłuchu wśród zagubionych ludzi. Z drugiej, bardziej konserwatywnej strony, zostało Medjugorie, Fatima, Rydzyk, Natanek i intronizacja Chrystusa na króla Polski no i armia katolickich pół-faszystów na jasnej górze. CO SIĘ STAŁO Z MOIM KOŚCIOŁEM?\nNo tak, a zbory luteranów i anglikanów są podczas nabożeństw wypełnione po brzegi, tam żadnych nadużyć nie ma.... Uśmiałem się.. Załóż swój "kościół'\nTylko jakimś trafem tam gdzie są różnego rodzaju wspólnoty, szczególnie charyzmatyczne to jakoś Kościół rozkwita.\nNajlepiej to wciskać współczesnych ludzi do przedsoborowych bukłaków i dziwić się że coś się wali.\nProponuje pojsc zobaczyc posluchac poczytac Pismo Sw i samemu wyrobic sobie opinie po cos Bog dał czlowiekowi rozum\nZnów pewnie powstanie pseudo dokument, który opisuje coś czego nie ma. Spotkania nazywane "mszami z modlitwą o uzdrowienie" są przecież podzielone na kilka części. Gdy jest msza, to jest msza, która niewiele się różni od każdej innej mszy. Najczęściej właściwa modlitwa o uzdrowienie następuje po mszy.\nŚmieszne jest to, że czegoś co było przez biskupów opisane jako "spowiedź furtkowa" nigdy nikt nie praktykował. W rzeczywistości był to pogłębiony rachunek sumienia, który odbywał się przed spowiedzią. A sama spowiedź wyglądała tak jak każda inna spowiedź. Tylko jakoś chyba nie chciało się zagłębić w temat i porozmawiać z ludźmi o to posądzanymi. Ciekawe czy tu też zostanie wyprodukowany dokument, który będzie bazował na nazwie spotkania "msza z modlitwą o uzdrowienie" czy jednak ktoś się pofatyguje i odwiedzi kilka takich spotkań. Ciekawe są komentarze niektórych osób do tego artykułu. Sami na takich spotkaniach nigdy nie byli, a już osądzili całość opierając się na kilku zdaniach biskupa. A co do uzdrowień, to w wielu przypadkach jednak są one weryfikowane. Nie tak dokładnie jak w przypadku procesów beatyfikacyjnych, ale jednak często są. Prowadzący takie spotkania czasem proszą o przynoszenie dokumentacji medycznej, która by to potwierdziła. Byłem świadkiem kilku uzdrowień, gdzie dokumentacja medyczna je potwierdzała. Nie były to tylko emocje. Ja sam zresztą też zostałem uzdrowiony na takim spotkaniu z problemów z kolanem. Od roku prawie nie mogłem chodzić - po mszy zauważyłem, że ból nagle ustąpił. Nie badałem się wcześniej, więc nie mam potwierdzenia w dokumentacji medycznej, ale wiem, że zostałem uzdrowiony. Czy mówienie o tym jest nadużyciem?\nCo znaczy dokumentacja medyczna potwierdzała uzdrowienie po Mszy sw. o uzdrowienie? aby nei było, byłem na takich nabożeństwach, ale też przeczytałem podręczniki dot. manipulacji i psychomanipulacji.\n@Marcin: "pogłębiony rachunek sumienia" - który bazował na przekonaniu, że należy zwracać szczególną uwagę na grzechy przeciwko pierwszemu przykazaniu, co jest sprzeczne z KKK 2069 (Dekalog to integralna całość) oraz Jk 2,10-11, świetnie natomiast wpasowuje się w gnostycką koncepcję "wiedzy tajemnej"\nPrzekroczenie każdego z przykazań jest jednocześnie przekroczeniem wszystkich, ale zawsze zaczyna się w sercu od pierwszego. Zawsze najpierw jest zdradą Boga. Potem dopiero idzie już konkretny zły akt, którego ktoś porząda.\nZ tego co mi wiadomo to "matką" wszystkich grzechów jest pycha. Od siebie dodam, że zdaje się ona karmić swoje dzieci głupotą. To zaś co stworzyli ludzie odpowiedzialni za rachunek sumienia do spowiedzi furtkowej, to jakieś manicheistyczne monstrum - dobrze że Komisja Nauki Wiary KEP wzięła się za te środowiska, do którego należą też niektórzy egzorcyści. Fani "duchowych zagrożeń" pod postacią figurki słonika oraz Ci którzy twierdzą, że wszystko wiedzą od Ducha Świętego i nie zważają na nauczanie Kościoła to dwie strony tej samej patologii.\nChciałbym najpierw wyjaśnić, że nie nawiązywałem do "spowiedzi furtkowej", lecz odnosiłem się tylko do X przykazań.\nPycha kroczy przed upadkiem. To jednak sfera przyczyn, kuszenia, czasem i sfera celów. A ja mówię o samym grzechu - jego istocie (o "miejscu" zerwania związku duszy z Bogiem, fakcie zranienia bądź wręcz zabicia Miłości). Istotą każdego grzechu jest zdradzenie Boga w swoim sercu. To dlatego każdy grzech jest nazywany odejściem od Boga. Również grzech (a nie jedynie słabość, czy pokusa) pychy zaciągamy w momencie, gdy dopuściliśmy się w sercu zdrady.\n@Marcin. Tak, spowiedź furtkowa była praktykowana. Sam jej doświadczyłem. Właściwie to był mój pierwszy kontakt ze wspólnotą charyzmatyczną, podczas modlitwy wstawienniczej. Wyjaśniono mi że w moim życiu są jakieś furtki przez które wlewa się zły duch , wskazano na różne sytuacje z mojej przeszłości i polecono mi abym poszedł z tym do księdza na spowiedź aby te furtki zamknąć. Pamiętam tą rozmowę do dziś, na koniec doradzono mi żeby nie sugerować się tym co ksiądz mi powie, bo księdza są różni, najważniejsze aby to wyznać w sakramencie pokuty. Z inną formą z którą się spotkałem, a mianowicie dziedziczeniem grzechów, spotkałem się na rekolekcjach w swojej parafii, kiedy ksiądz posługujący na codzień w Białorusi powiedział właśnie o przypadku niedowładu którejś ręki u pewnego chłopaka - okazało się że jego praprzodek w czasach rewolucji bolszewickiej wszedł do kościoła i narozrabiał (chyba stłukł celowo jakąś figurę). Po modlitwie nad nim i w intencji jego przodka niedowład ustał. Na Twoim miejscu nie pisałbym że nikt nigdy nie praktykował takich form, bo one były i są praktykowane. Ja w nie wierzyłem, ufałem, bo to są dobrzy ludzie i mieli dobre intencje, ale bardziej cenię posłuszeństwo i wykładnię mojego Kościoła. Jeśli mówią że spowiedź furtkowa ma być zakazana, to ja się od tego odsuwam. Jeśli biskupi mówią że grzechy nie mogą być dziedziczone to ja im bardziej ufam niż charyzmatykom. Posłuszeństwo to wielka cnota, zwłaszcza w dzisiejszych czasach kiedy tak bardzo stawia się w centrum własny egoizm, opacznie rozumiany jako wolność osobista.\nTen wpis jest tutaj potrzebny i dzięki za niego. Dodam od siebie, że dla mnie niedomyślenia jest, aby jacyś obcy ludzie wmawiali mi jakieś grzech pokoleniowe czy też jakieś furtki. Od razu rodzi się pytanie, jakie mają kompetencje i jakie upoważnienia aby tak wyrokować.\nNie należy bać się zadawania pytań, szczególnie tam, gdzie coś nam nie grają jakieś słowa z naszym myśleniem.\nByłem kiedyś na takiej konferencji połączone z modlitwą o uwolnienie i faktycznie wiele sugestii powoduje, że zaczynasz się zastanawiać czy wina za moje grzechy nie leży w przodkach. Pech chciał, że w mojej znanej mi rodzinie nie było nic wiadomym o wymienianych przez księdza grzechach tzw. pokoleniowych. Dobrze że biskupi chwile potem jasno się wypowiedzieli na te tematy.\nWidzisz, ja pół roku po liście dot. spowiedzi furtkowej słyszałem na dużych rekolekcjach autoryzowanych przez miejscowego biskupa, że wprawdzie furtek nie ma, ale są "okna". Sama koncepcja, że przez grzech otwieramy się na działanie złego ducha jest nie do podważenia. Poza tym widziałem listę grzechów i zagrożeń duchowych przygotowującą do tzw. spowiedzi furtkowej. Nie widziałem tam słoników, czy masek z Afryki. Widziałem za to pytania dot. więcej niż jednego przykazania.\nProblem z tzw. grzechami pokoleniowymi jest dużo szerszy niż to zostało kiedyś opisane. Oczywistą sprawą jest to, że grzech mojego dziadka nie jest moim grzechem. Jednak coś między tymi pokoleniami chyba się przenosi. Co konkretnie? Pokazują to zwykłe statystyki. Dzieci palaczy częściej palą niż dzieci osób niepalących. Dzieci alkoholików częściej mają problem z alkoholem niż dzieci osób wolnych od tego nałogu. Powiesz, że to czysta psychologia. Pewnie tak. Ale trudno nie odnieść wrażenia, że w życiu duchowym dzieją się podobne rzeczy. Temu akurat ten list nie zaprzecza. Skupia się za to na oczywistej oczywistości, że za grzech ojca nie odpowiada syn tylko ojciec.\nCo do pokory i posłuszeństwa to jak największa zgoda. Nie wolno, to nie wolno. Tylko warto się zagłębić, czego rzeczywiście nie wolno.\n@Marcinie - cóż, a może jednak coś jest na rzeczy. Może nie furtka, ale okno. A może drzwi? Poważnie?\n"wprawdzie furtek nie ma, ale są "okna"" - czytam i nie wierzę. Cała ta "teoria mechaniki duchowej" to przecież jedna wielka dualistyczna, manichejska herezja - siły dobra i siły zła toczące odwieczny bój na równych prawach. Do tego Bóg jest kimś odległym, a diabeł bliskim i dlatego to na nim trzeba się skupić. To właśnie się dzieje - ludzie koncentrują się wokół diabła, co z tego, że starają się obrócić do niego plecami, jak i tak to on stanowi centrum ich życia.\nNie wdaję się w teologiczne podstawy, są ode mnie tęższe głowy, wystarczy mi opinia moich pasterzy i brak wyrzutów sumienia. Jam prosty człowiek, szukam tylko duchowej głębi : ) Co do tzw. pentekostalizacji mam mieszane odczucia, neutralne. Byłem w jednej ze wspólnot charyzmatycznych przez parę lat. Mam doświadczenie działania Ducha Świętego w takiej wspólnocie, są udokumentowane medycznie świadectwa uzdrowień, poznałem ludzi którzy wyszli z alkoholizmu, którzy zaczęli czytać Pismo Święte i którzy cieszą się swoją wiarą i osobistą relacją z Jezusem. To są fakty i konkretne owoce. Myślę że takie wspólnoty są potrzebne, bo przyciągają ludzi i jest szansa że zostaną w Kościele, bądź zaczną w nim szukać swojego miejsca (jak ja). Wydaje mi się że problemem jest kontrola tych wspólnot, żeby za bardzo nie popłynęła z nurtem ewangelikalnym (czytając i interpretując sobie sami Pismo Święte) czy zielonoświątkowym (wysoko autonomia wspólnoty skupiona wokół charyzmatycznego lidera). Nie chcę tu już używać słowa "sekta", wiele osób mogłoby się oburzyć, ale takie zagrożenie również istnieje. W mojej byłej wspólnocie ok. 2 lata temu przekazano nam że jesteśmy pod obserwacją (władzy kościelnej) i nasi liderzy mają zostać zastąpieni innymi, mają po prostu zejść z piedestału tak aby ktoś inny miał prowadzić np. wieczory uwielbień. Dlaczego odeszłem? Nasza wspólnota zaczęła tworzyć mniejsze grupy dzielenia, poza ogólnymi spotkaniami. Takie kilkuosobowe. Prowadzili je animatorzy przeszkoleni na wewnętrznych kursach wspólnoty. Oszczędzę szczegółów tych spotkań, ale nie trafiały one do mojego serca. Sama forma, modlitwy uwielbienia, również mnie odstręcza. Jestem introwertykiem i mam małe chęci na taką ekspresję wiary jak co niektórzy którzy skaczą po kościele jak po trampolinie... Brakowało mi też wyraźnego odniesienia we wspólnocie do Maryji, w mojej duchowości zajmuje ona miejsce szczególne. Na razie zadowalam się "zwykłym" uczestnictwem w mojej parafii, ale jak pisałem szukam jakiejś głębi. Chodzi mi po sercu szkaplerz (rodzina karmelitańska) lub jakaś forma kontemplacji. Zobaczymy gdzie Bóg mnie zaprowadzi. Cieszę się na razie z codziennej Eucharystii, tu jest największy cud. Tego nie przebije żaden Wieczór Uzdrowienia.\n@HANZP - nie mam nic przeciwko wspólnotom dopóki ich działalność wynika z wiary katolickiej. Niestety zarówno brednie o wyłączności uzdrowień dzięki wspólnotom, jak również podważanie wprost Sakramentów (choćby słynne furtki, czy niemniej słynne obrzędy kolejnego nibychrztu).\nA do wiary i rozwoju życia duchowego tak naprawdę nic nie potrzeba. Co więcej łatwiej jest wzrastać w wierze będąc ogołoconym z różnych "dodatkowych pomocy wierzącego".\nEucharystia, szczera modlitwa, czasami spowiedź wystarczają.\nWidziałem faktyczne, potwierdzone badaniami medycznymi uzdrowienia, stąd bardzo sceptyczny jestem do wszelkie formy tzw. Mszy św. o uzdrowienie, gdzie lider "już wie" że ktoś będzie uzdrowiony, albo też nagle "dzieją się cuda". Ale niepotwierdzone później przez lekarzy.\nJestem wielkim sceptykiem jeżeli chodzi o usilne próby uwalniania poprzez jakieś gesty.\nJak dla mnie, a kilka razy to widziałem, są to psychomanipulacje i emocje tłumu. Zresztą podobnie ma się kwestia omdleń (nazywanych zaśnięciami), czy tzw .mówienie językami, choć tego mową nazwać nie da się.\nKościół bardzo potrzebuje uzdrowienia. Jak biskup się nie zgadza, aby w jego diecezji modlono się o uzdrowienie w czasie mszy, to pewnie może tego zabronić. Bierze też za to odpowiedzialność. A jak wygląda sprawa pedofilii w opolskiej archidiecezji? Może jednak warto podczas każdej mszy modlić się za uzdrowienie księży pedofilów?\n"Kościół bardzo potrzebuje uzdrowienia" - niestety to jest bzdura teologiczna wynikająca z braku wiedzy czym jest Kościół.\nI tak przy okazji, jak jakiś ksiądz powie, że został uwolniony od pokus pedofilii podczas Mszy św. o uzdrowienie to pozwolisz temu księdzu prowadzić zajęcia z dziećmi?\nTomaszu na ogół daję ci plus, ale czy na pewno nie potrzebuje ? Znasz starożytne powiedzenie "Ecclesia - casta meretrix" ? Oczywiście zgadzam się, że widowiskowe "uzdrowienia" są podejrzane.\nUstalenie kryteriów eklezjalności było jednym z owoców synodu poświęconego świeckim już za Jana Pawła II - papież zawarł je później w p. 30 adhortacji "Christifideles laici"\nz tego co czytam w Biblii, to Jezus powiedział do uczniów: Jeśli cudów nie zobaczycie- nie uwierzycie" No i chyba powiedział, że ja idę do Ojca i wy też będziecie większe rzeczy czynili. Popaczcie na swoich kolegów z pracy, znajomych. W sytuacji gdy coraz więcej ludzi "wypisuje się po cichu" z Kościoła. Cenzurowanie, hejtowanie ludzi którzy coś robią, wstali z kanapy, wypłynęli na głębię. To strzelanie sobie w stopę..Równie dobrze, można zakazać produkcji noży kuchennych, no bo przecież są przypadki okaleczenia nimi. pozdrawiam wszystkich tradycjonalistów i tych co modlą się i skaczą :-)\nTyle tylko że cuda dzieją się każdego dnia. Jak chcesz je najlepiej zobaczyć, to wystarczy pójść do szpitala i zobaczyć jak zdrowieją "nierokujące przypadki". Bo cuda dzieją się dla przykładu przez lekarzy.\nAle niedowiarkom warto polecić taką "zwykła, nudną" Msze św. - tam zawsze dzieje się największy na ludzką logikę Cud. Nie ma od Niego niczego większego na tym świecie.\nPytanie czy się wierzy, czy też szuka się bez wiary jakiś emocjonalnych doznań.\nFakt. To, że Bóg utrzymujący w istnieniu Wszechświat (Wszechświaty ?) i wszystkie byty duchowe aktem woli, staje się w całej Swojej pełni obecny w hostii jest nieporównywalne z czymkolwiek, a często jest traktowane jako nudne i rutynowe. A jednak gdyby Jezus pojawił się w ludzkim ciele i stanął na rynku w Poznaniu, zjechałby się cały świat... a potem ludzie kupowaliby kostki bruku po których Jezus stąpał i wodę z fontanny koło której stał, a na Mszę i tak by nie przyszli...\nWspółczesny człowiek woła o miłość, i popularność ruchów pentakostalnych jest też wyrazem tegoż wołania o miłość...\nTu się zgadzam, tak "Współczesny człowiek woła o miłość". Zapomina przy tym o Miłości. I dokładnie tak jest, skoro popularność specjalnych nabożeństw rośnie, a Mszy św. spada.\nNa szczęście Jezus o nich nie zapomina.\nMam nadzieję, że będzie także dokument o tym jak wyplenić modernizm i przywrócić katolicką ortodoksję.\nTo smutne, że biskupi angażują tyle energii w hamowanie działania Ducha Św., zamiast w Jego przyzywanie i posługiwanie w Jego darach. Uzdrowienia i proroctwa to znaki działania Bożego. Gdyby Jezus przyszedł dziś na ziemię tak jak 2000 lat temu i czynił takie cuda, jakie czynił wówczas, nasi biskupi byliby pierwszymi, którzy by Jego działalność natychmiast zdelegalizowali. Kochani Biskupi! duszpasterstwo nie polega na pisaniu dekretów, tylko na spotkaniu z człowiekiem i niesieniu mu pomocy. To robił Jezus uzdrawiając chorych i wypędzającym demony, i do tego samego Was wzywa!\nDo uwierzenie nie potrzeba spektakularnych cudów, a sprowadzanie wiary do tematu uzdrowień i cudów jest mało poważne.\nA i gdyby zamiast szukania spektakularnych widowisk popatrzeć oczami wiary na ten normalny świat to można zobaczyć każdego dnia wiele cudów które dzieją się tu i teraz dzięki Bogu, a nie dzięki jakimś liderom czy wspólnotom.\nChyba jednak do uwierzenia potrzeba cudów. Myślisz, że po co Pan Jezus uzdrawiał? Dla zabawy? Albo dlatego, że chciał zastąpić lekarzy i pomóc ludziom? Tylko dlatego, żeby ludzie uwierzyli w Niego. Dlatego też nam dał Ducha Św., żebyśmy w tym samym celu to robili, czyli uzdrawiali i uwalniali po to, by ludzie się nawracali.\n@Marcinie - religia katolicka nie jest religia zdrowia i pomyślności. Celem jest życie wieczne, a nie uzdrowienie, uwolnienie etc.\nWeryfikacja, czy takie uzdrowienia albo "uzdrowienia" przybliżają ludzi do Boga są te same spotkania. Jak ktoś pójdzie i zostanie powiedzmy uzdrowiony, to po co ma iść raz jeszcze? Z czego ma się uzdrawiać kolejny raz?\nCo więcej, uzdrowienia opisane w Ewangeliach wcale nie są tak spektakularne, jak te "uzdrowienia" dzisiejsze. Bo te dzisiejsze często są efektem emocji. Jest to dokładnie opisane w medycynie, zwie się efektem placebo.\nCo więcej, trzeba mieć wielką roztropność przy głoszeniu uzdrowień, bo warto zastanowić się, co stanie się z osobami wierzącymi w cud uzdrowienia, gdy taki cud nie nastąpi. Ile osób będzie w stanie zaakceptować śmierć najbliższych, o których uzdrowienie tak usilnie się modlili. Albo ile osób zaakceptuje fakt, że nie zostali uzdrowieni i umierają?\nTeż powątpiewam w możliwość nawrócenia opartą na cudach. Wydaje mi się, że Bogu trzeba jednak wierzyć na Słowo - „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą"\nBłogosławieni którzy, nie widzieli a uwierzyli.\n"....zamiast szukania spektakularnych widowisk popatrzeć oczami wiary na ten normalny świat to można zobaczyć każdego dnia wiele cudów które dzieją się tu i teraz dzięki Bogu, a nie dzięki jakimś liderom czy wspólnotom." Zgadzam się z tym w stu procentach.Lidreami są też buskupi,wspólnotą my katolicy.\nKiedy mówię o tym, że chcę być złym człowiekiem to nie chodzi mi o to, że chcę być aż tak zły jak bp Czaja.\nWspolnoty charyzmatyczne sa najwieksza wartoscia Kosciola rzymskiego,ale biskup Czaja chyba tego nie rozumie. Domyslam sie,ze niedzielny katolik,tzn taki,ktory raz w tygodniu jest na mszy i na tym konczy sie jego katolicyzm ,lepszy jest zdaniem Czai od takiego,ktory ma osobiste relacje z Jezusem i jest chrzescijaninem w codziennym zyciu. Moze problem lezy gdzie indziej,moze biskup boi sie tego,ze chrzescijanie maja wolnosc w Chrystusie,a katolikow obowiazuje slepe posluszenstwo Kosciolowi,a tu przeciez o Kosciol chodzi,a nie o Chrystusa.\nJak wg Ciebie wygląda bycie chrześcijaninem w codziennym życiu i osobiste relacje?\nPolecam ci Ruch odnowy w Duchu Swietym. Dowiesz sie, jak to jest byc chrzescijaninem na codzien. Jezeli czujesz jakies obawy przed Ruchem odnowy,to polecam ci karmienie sie Slowm Bozym zapisanym w NT. Ruchy charyzmatyczne staly sie doskonala odskocznia w chrzescijanstwo,ale tego z kolei boi sie Kosciol przyzwyczajony do kontroli i posluszenstwa. Trudno zrozumiec nawet biskupom,ze Ducha Swietego kontrolowac sie nie da.\nNie "mają osobiste relacje z Jezusem", a "wydaje im się że mają". Nie można wołać, że Jezus jest odpowiedzią na wszystko, nie zastanawiając się jakie było pytanie.\nNajłatwiej wszystko, stłamsić, zadekretować, zabronić. Na szczęście słowami tych panów dawno przestałem się przejmować. Czyżby temat zastępczy wobec prawdziwych problemów tego podzielonego episkopatu?\nNie ma czegoś takiego jak Msza św. z modlitwą o uzdrowienie – stwierdził w rozmowie z KAI bp Andrzej Czaja. Przewodniczący Komisji Nauki Wiary KEP był gościem obrad wyższych przełożonych żeńskich zgromadzeń zakonnych, która obraduje w Warszawie. Biskup opolski mówił m.in. o pozytywnych i negatywnych wpływach tzw. pentekostalizacji na życie Kościoła w Polsce. »


Premier Theresa May kontra mocno lewicowy Jeremy Corbyn | Niemcy – bieżąca polityka niemiecka. Wiadomości DW po polsku | DW | 08.06.2017\nPartia Konserwatywna (torysi) w przeddzień czwartkowych wyborów miała 43 proc. głosów w średniej sondaży liczonej przez dziennik „Financial Times”, Partia Pracy (labourzyści) – 36 proc., prounijni Liberalni Demokraci – 8 proc., a radykalnie antyunijna Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (UKIP) – 5 proc. Brytyjski system wyborczy jest oparty na okręgach jednomandatowych, co dość mocno zniekształca przełożenie między proporcją uzyskanych głosów w skali całego kraju a proporcją zdobytych miejsc w Izbie Gmin. Tym razem ten system, zdaniem brytyjskich analityków, będzie premiować torysów.\nWynik Partii Pracy (jej zwycięstwa nie można wykluczyć na sto procent) będzie bardzo zależeć od frekwencji wśród młodszych wyborców, wśród których labourzyści są znacznie popularniejsi od torysów. Gdy premier May zdecydowała się w kwietniu na przyspieszone wybory, jej rząd miał w Izbie Gmin o 17 mandatów więcej od minimum wymaganego do rządzenia. Jeszcze przed miesiącem Partia Konserwatywna była pewna zwiększenia tej przewagi do setki mandatów, ale tuż przed wyborami torysowcy optymiści mówili o około 70 mandatach przewagi. Jeśli skończyłoby się przykładowo na 20-30, to cała operacja premier May z przedterminowymi wyborami okazałaby się mało przydatna.\nDlaczego teraz wybory?\nRegularna kadencja Izby Gmin, którą wybrano w 2015 r., powinna zakończyć się w 2020 r., ale premier May zdecydowała w kwietniu o przyspieszonych wyborach. Tłumaczyła, że chce wzmocnienia swego demokratycznego mandatu w negocjacjach warunków Brexitu, a także - wbrew faktom - oskarżała opozycję, że przeszkadza w parlamencie w decyzjach związanych z wyjściem z UE.\nPrawdziwą przyczyną rozpisania wyborów najpewniej była pokusa May, by wykorzystać bardzo słabe notowania opozycyjnych labourzystów (takie były kwietniu) do zwiększenia przewagi torysów w Izbie Gmin. Ponadto skrócenie kadencji Izby Gmin pozwala na uniknięcie kolejnych planowych wyborów w 2020 r. (przesuwają się one na 2022 r.).\nLondyn będzie miał ogromne kłopoty z uregulowaniem sytuacji Polaków na Wyspach przed marcem 2019 r. Stabilny rząd Wlk. Brytanii byłby dla UE najlepszym kandydatem do negocjowania okresów przejściowych przy Brexicie. (08.06.2017)\nWielka Brytania. Wybory w cieniu terroru\nPodobnie jak we Francji, także w Wielkiej Brytanii cień na dzisiejsze wybory rzucił terrorystyczny zamach. (08.06.2017)\nA im dalej od Brexitu (najpóźniej w marcu 2019 r.), tym lepiej dla rządu Wlk. Brytanii. Ten obawia się bowiem, że pierwsze miesiące po wyjściu Londynu z UE w 2019 r. mogą być pełne potknięć, natrafiania na dziury w przepisach czy też zamieszania, które może obniżać oceny rządzących torysów (Theresa May chyba liczy, że tylko czasowo).\nCzy wybory mogą zatrzymać Brexit?\nRaczej nie. I torysowska Theresa May, i ponad 90 proc. posłów Partii Pracy opowiadało się w 2016 r. przeciw Brexitowi. Ale teraz premier forsuje „twardy Brexit” (wyjście z rynku wewnętrznego i unii celnej z UE), a Partia Pracy, jedyne ugrupowanie z jakimikolwiek szansami na odebranie zwycięstwa torysom, oficjalnie respektuje wygraną zwolenników Brexitu w referendum z 2016 r.\nWprawdzie labourzyści opowiadają się za mniej twardym Brexitem, ale szczegóły ich programu są ogólnikowe, niespójne, a nawet wzajemne sprzeczne. Niezbyt przeszkadzało im to podczas kampanii, bo brexitowe szczegóły nie stały się jej gorącym tematem. Brytyjscy eksperci nazywają labourzystów „proeuropejską partią pod przywództwem eurosceptyka”, bo Jeremy Corbyn w przeszłości głosował w parlamencie przeciw wszystkim unijnym traktatom zatwierdzanym przez Londyn. A i w referendum z 2016 r. Corbyn – zdaniem krytyków - wkładał za mało serca w namawianie Brytyjczyków do pozostania w UE.\nCorbyn przerósł oczekiwania\nGdy May decydowała się w kwietniu na przyspieszone wybory, średnia sondażowa przewaga torysów nad labourzystami Corbyna wynosiła ponad 20 pkt. proc. Natomiast ostatecznie ta przewaga spadła o grubo ponad połowę – do poniżej 10 pkt. proc. To oznacza, że nie sprawdziły się prognozy - „Corbyn jest zbyt lewicowy, by w kampanii pozyskiwać wielu wyborców”. Przeciwnie, jego program socjalny okazał się bardzo chwytliwy. „For the many, not the few!” (Dla wielu, a nie dla nielicznych!) – takie egalitarne hasło Corbyn wypisał na autobusie, którym podróżował przed wyborami. W dodatku szef Partii Pracy sprawdzał się na wiecach o wiele lepiej, niż się spodziewano na początku kampanii.\nPartia Pracy pod przywództwem Corbyna obiecała m.in. zniesienie opłat za studia (i „przyjrzenie się sposobom na ulżenie” w długach zaciągniętych na czesne), darmową opiekę nad dziećmi w wieku 2-4 lat, mocne dofinansowanie służby zdrowia i szkolnictwa, a jednocześnie podniesienie podatków dla najlepiej zarabiających, podniesienie podatku CIT. Program Partii Pracy przewiduje też przejęcie przez państwo kontroli m.in. nad dawno sprywatyzowanymi kolejami.\nPodatek od demencji\nNajwiększym ciosem w notowania torysów podczas kampanii wyborczej (i zarazem bonusem dla labourzystów) była – zdaniem brytyjskich komentatorów – sprawa „dementia tax” („podatku od demencji”). Tak nazwano ogłoszony w maju przez May pomysł, by średnio sytuowani i zamożni emeryci zwracali pieniądze za opiekę społeczną nad sobą. Gwarancją opłat mają być m.in. posiadane przez nich nieruchomości – w razie potrzeby sprzedawane po śmierci.\nPremier May jeszcze podczas kampanii zaczęła łagodzić projekt tej reformy i zapewniać o przeprowadzeniu szerokich konsultacji społecznych, ale niepewność pozostała. „Nie głosuj na konserwatystów! May to zagrożenie. Dementia tax!” – takimi hasłami przeciwnicy torysów straszyli pod niektórymi stacjami metra w Londynie do środowego wieczoru.\nW Wielkiej Brytanii to torysi są partią „porządku i sprawiedliwości”, która w zasadzie powinna wyborczo zyskiwać na oczekiwaniach obywateli, by władza mocniej wzięła się za sprawy bezpieczeństwa i walki z islamskim terroryzmem. Zwłaszcza, że Corbyna „obciążają” wieloletnie protesty przeciw rozszerzaniu uprawnień policji czy – zdaniem krytyków – w przeszłości nazbyt miękki stosunek do terrorystów z IRA. Tyle, że po zamachu na London Bridge to labourzyści zaczęli wypominać Theresie May, że przez sześć lat (2010-16) była ministrem spraw wewnętrznych. A zatem ma odpowiadać za niedofinansowanie polityki bezpieczeństwa. W efekcie wielu polityków obu głównych partii, torysów i labourzystów, idzie do czwartkowych wyborów z przekonaniem, że hasła walki z terroryzmem polepszą ich wyniki.\nTomasz Bielecki, Londyn\nSłowa kluczowe wybory, Wlk. Brytania, Theresa May, Partia Konserwatywna, Partia Pracy


Ruszyły prace nad budową strategii miasta\n04 Sierpień, 2021, 07:51:16\nLubań Luban24 Wiadomości z Lubania > Bieżące wiadomości > Kalendarz wydarzeń > Ruszyły prace nad budową strategii miasta\nAutor Wątek: Ruszyły prace nad budową strategii miasta (Przeczytany 7020 razy)\n« : 05 Listopad, 2012, 08:49:32 »\nPod koniec października ruszyły prace nad nową strategią rozwoju miasta. Z całą pewnością nie jeden mieszkaniec Lubania tuż po otrzymaniu powyższej informacji wyleje wiadro pomyj na głowy urzędników, po czym stwierdzi, że znowu marnuje się pieniądze podatników, opracowując nikomu niepotrzebny dokument. Rzeczywiście niezrealizowane plany budzą rozczarowanie, zniechęcenie a nierzadko i gniew. Nie oznacza to jednak, że należy zaniechać planowania i zdać się na łaskę i niełaskę losu. Jest to najgorsza z możliwych opcji. Lubań w dalszym ciągu, mimo braku realnych perspektyw na rozbudowę bazy przemysłowej, posiada znaczny potencjał rozwojowy na wielu innych płaszczyznach. Aby go wykorzystać najpierw trzeba na nowo zinwentaryzować mocne i słabe strony naszego miasta a następnie obrać umocowany w realiach strategiczny kierunek rozwoju oraz wyznaczyć służące jego realizacji zadania operacyjne. Jeżeli tego nie zrobimy, lub zrobimy to źle, miasto stanie w miejscu na następne kilkanaście lat. Burmistrz i radni bez strategii będą dryfować po morzu niepewności, improwizacji i niezdecydowania, niesieni zmiennymi wiatrami lokalnych układów politycznych. Dobrą strategię jesteśmy winni naszym dzieciom, gdyż to one są faktycznymi adresatami umieszczonych w niej zapisów. Ale kto ma napisać tą nowa strategię? My szanowni Państwo. My, to znaczy zespół złożony ze wszystkich, którzy zechcą w tym uczestniczyć.\nW dniu 25 października odbyły się pierwsze warsztaty poświęcone budowie strategii dla Lubania. Uczestniczący w nich przedstawiciele różnych lubańskich instytucji i grup społecznych najpierw zostali zapoznani z podstawowymi zasadami konstruowania strategii oraz przeprowadzania analizy SWOT, a następnie przystąpili do identyfikowania mocnych i słabych stron oraz szans i zagrożeń w kontekście rozwoju naszego miasta w sferze turystyki i promocji. Zespół wypracował ponad 4- stronicowy dokument. Zawarte w nim zapisy zostaną niebawem poddane wartościowaniu a następnie zaprezentowane publicznie. Zanim jednak to nastąpi warto ogólnie zarysować rezultaty przeprowadzonej analizy. Wynika z niej, że nasze miasto, jeśli podejmie odpowiednie kroki, przy niewielkiej liczbie istniejących zagrożeń ma spore szanse zagospodarować odbywający się na drodze nr 30, oraz w powiecie lubańskim ruch turystyczny. Konkretne cele i zadania zostaną wypracowane dopiero wtedy, kiedy będziemy już dysponować pełną analizą SWOT wszystkich sektorów miejskiej przestrzeni.\nWarsztaty poświęcone budowie strategii będą odbywać się do wiosny przyszłego roku, a każdy z nich będzie dotyczył innej sfery funkcjonowania Lubania. Kolejny warsztat, tym razem poświęcony edukacji i kulturze, został zaplanowany na czwartek 8 listopada. Już teraz zapraszamy do udziału w pracach nad strategią. Pamiętajmy, że jej kształt może zależeć od każdego z nas oraz że potencjał bez strategii jest niemalże tak samo pozbawiony znaczenia, jak strategia bez potencjału.\nNa warsztaty strategiczne można zgłaszać się w Biurze Łużyckiego Centrum Rozwoju przy ul. Brackiej 12 (wejście przez Wieżę Bracką) tel. 75 64 56 603.\nOdp: Ruszyły prace nad budową strategii miasta\n« Odpowiedź #1 : 05 Listopad, 2012, 12:20:02 »\nCzy, nie będąc "przedstawicielem różnych lubańskich instytucji i grup społecznych", lecz zwykłym (jak np. ja) mieszkańcem miasta, można uczestniczyć w kolejnych warsztatach (lub przyglądać się pracom zespołu)? Jeśli tak, to o której godzinie trzeba przyjść, żeby niczego nie przegapić?\n« Odpowiedź #2 : 05 Listopad, 2012, 12:41:53 »\nPanie Hubercie, serdecznie zapraszamy na spotkania w grupach warsztatowych. Warsztaty są otwarte dla wszystkich, którym przyszłość Lubania leży na sercu.\nNajbliższe warsztaty - "kultura i edukacja" - odbędą się w ten czwartek o godzinie 10:00 w sali konferencyjnej Galerii Łużyckiej. Zapraszamy!\n« Odpowiedź #3 : 08 Listopad, 2012, 12:35:46 »\nJak zwykle nie było żadnego malkontenta, dla którego "w Lubaniu nic się nie dzieje".\nSądzę, że oficjalne komunikaty i relacje z dzisiejszych warsztatów lada moment się ukażą. Mój komentarz na gorąco wygląda tak:\nDziś "burza mózgów" się rozpętała\nO edukacji i o kulturze,\nLecz choć umysły tęgie zebrała,\nWciąż "nie wybiliśmy dziury w murze".\nNiemniej - strategia jakaś powstaje\n(A wielu chętnych jest do działania),\nBy się pochwalić przed całym krajem\nWyjątkowością miasta Lubania.\nWypada zatem mieć nam nadzieję,\nŻe to zbyt długo nie będzie trwało\nI malkontentów ilość zmaleje,\nBo się w Lubaniu "coś będzie działo".\n« Odpowiedź #4 : 08 Listopad, 2012, 14:58:21 »\nNic dodać- nić ująć..Hubert..Bardzo dobre spotkanie a brak mikrofonów wymusił koncentracje,\njeno nie to co mówione a to co napisane zostało wagi nadrzędnej nabrało.Wizja jest, są i wizje\nStrategia w dobrym kierunku bierzy stąd też wartko żem się przysłuchiwał..\nPakiet końcowy będzie zapewne merytorycznym odniesieniem się do aktualnych oczekiwań\nw skali województwa ,co nie do końca przełoży się na datki, albowiem Nas by interesował priorytet edukacyjny -świetnie to ujął pan Burmistrz Słowiński " JESTEŚMY NA ETAPIE\nSCALANIA KULTUROWEGO'"..a to oznacza chyba ,że nie ma logicznego wytłumaczenia na\ndąsy..Jest okazja co by pozyskać akceptację lokalną dla ruchu ..media itp..\nNośnikiem- mniemam -powinien być wreszcie akceptowalny twardy pomysł na zagospodarowanie góry kamiennej jako swoistego remedium rozrywkowo-klimatycznym,\nbo inni Nam tego 'zazdroszczą' ,że mamy a nie mamy...\nTak czy inaczej -trzeba iść tą drogą...\n« Odpowiedź #5 : 08 Listopad, 2012, 19:33:23 »\n"Rzadko kto obnosi się ze swym malkontenctwem, które uważane jest za coś nagannego. Ja uważam inaczej. Malkontent, czyli człowiek niezadowolony - pytanie tylko czy ze wszystkiego, czy z czegoś konkretnego? W naszym kraju mało jest powodów by być zadowolonym z czegokolwiek(...). Przeciętny człowiek to malkontent ponieważ za mało zarabia, chodzi na co dzień obskurnymi ulicami oglądając zaśmiecone chodniki i obsrane przez psy trawniki, pobazgrane ściany, zdemolowane wiaty przystanków autobusowych i tramwajowych. Za długo by wymieniać uzasadnione powody malkontenctwa Kowalskiego.. Ale pół biedy jeżeli Kowalski jest malkontentem, jeżeli nie godzi się z takim właśnie stanem rzeczy, jeżeli pisze do gazet, interweniuje w magistracie, dyskutuje z różnymi ludźmi o PROBLEMIE. Gdyby nie był malkontentem, gdyby nie zwracał uwagi na swe otoczenie byłoby gorzej, dużo gorzej. Inny Kowalski-malkontent niezadowolony jest ze swego życia; ma dom, ale niedokończony. Zarabia śmieszne pieniądze i nie jest w stanie w krótkim czasie go wykończyć. Zamarzył sobie by dom był ocieplony, ładnie otynkowany, a parter żeby był w kamieniu. I wiele innych fajnych detali wewnątrz i na zewnątrz. Biedny Kowalski miota się jak dzikie zwierze w matni żeby dokonać dzieła: pracuje po godzinach, czasem bierze fuchy w soboty itp. Właśnie to jego malkontenctwo jest owym motorem napędzającym jego działania. Tak więc malkontent nie zawsze znaczy to samo, nie zawsze to ten zły."\n« Odpowiedź #6 : 12 Listopad, 2012, 15:13:59 »\nZmiana terminu warsztatów strategicznych\nUprzejmie informujemy, że zmianie uległ termin warsztatów o tematyce "Ekologia i zdrowie". Spotkanie grupy roboczej odbędzie się 22 listopada o godzinie 13:00 w Lubańskim Centrum Historycznym (ul. Bracka 12). Ponadto informujemy, że z pełnym wykazem grup roboczych nad strategią zapoznać się można na stronie: http://luban.pl/index.php?option=18&action=articles_show&art_id=479&menu_id=657&page=1\nZESPÓŁ ds. OPIEKI NAD DZIECKIEM I RODZINĄ Bieżące wiadomości x 0 3418 03 Marzec, 2008, 11:53:02\nNiezidentyfikowane obiekty nad Lubaniem ! Hydepark x 7 8863 10 Październik, 2010, 20:41:26\nOpieka nad chorym w domu Ogłoszenia drobne Karolka 0 2925 12 Kwiecień, 2012, 12:35:36\nRuszyły targi pracy Polecane - Strona główna x 0 2976 12 Czerwiec, 2012, 11:14:40\nKomunikat Burmistrza Miasta Lubań – Szefa Obrony Cywilnej Miasta Miasto Lubań Urząd Miasta 3 5725 31 Lipiec, 2012, 23:02:39\nWYJAZD NAD MORZE Ogłoszenia drobne wikiel 0 3397 01 Sierpień, 2012, 09:33:12\nwysłane przez wikiel\nOPIEKA NAD GROBAMI w Lubaniu Ogłoszenia drobne ts 0 3266 06 Październik, 2012, 20:49:40\nKonsultacje społeczne w sprawie Strategii Rozwoju Woj. Dolnośląskiego 2020 Polecane - Strona główna Paweł Sokołowski 1 3810 30 Październik, 2012, 09:43:57


Tag: dj-adamus - Nasz Wodzisław - portal informacyjny, wiadomości z Wodzisławia Śląskiego i powiatu wodzisławskiego\nAktualności » 18 czerwca 2016, godz. 00:25 » DM » komentarzy:\nDJ Adamus rozgrzał wodzisławian\nWodzisław Śląski: 47. Dni Wodzisławia Śląskiego: Na finał pierwszego dnia wystąpił Dj Adamus. Muzyk urządził na stadionie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Wodzisławiu Śląskim niezłą imprezę. To była noc pełna klubowych brzmień. Zobacz jak bawili się wodzisławianie. Więcej »\npołomia remont zawody ZUS KPP nawigator biblioteka policja Polska akcja sport ekologia Gorzyce weekend Starostwo Powiatowe wypadek zabawa turniej warsztaty WCK powiat MOK Radlin UG Mszana pomoc zmiany wakacje region rodzinny park rozrywki projekt Wodzisław Śląski koncert mecz Pszów KPP Wodzisław Godów spotkanie Wodzisław straż Powiat Wodzisławski straż miejska wystawa bieg dzieci Rydułtowy zatrzymanie Mszana edukacja radlin konkurs droga


Fotometr słoneczny – Wikipedia, wolna encyklopedia\nFotometry słoneczne dzielą się na ręczne oraz automatyczne. W pierwszym przypadku przyrząd ustawiany jest manualnie w kierunku tarczy słonecznej, co umożliwia pomiar natężenia promieniowania bezpośredniego. W przypadku automatycznego fotometru jego system mechaniczny podąża w sposób ciągły za Słońcem. Ponadto w niektórych fotometrach słonecznych możliwy jest pomiar radiancji poprzez skanowanie nieba.\nPromieniowanie bezpośrednie mierzone za pomocą fotometru słonecznego jest osłabiane w atmosferze poprzez procesy absorpcji i rozpraszania. Natężenie promieniowania bezpośredniego mierzone przez fotometr słoneczny opisywane jest prawem Lamberta-Beera. Na jego podstawie wyznaczana jest grubość optyczna atmosfery. Kalibracja przyrządu wykonywane jest przy pomocy metody Langleya.\nOstatnio edytowano 30 cze 2017 o 23:39\nTę stronę ostatnio edytowano 30 cze 2017, 23:39.


Fraud IQ » Strzeż się tych, którzy chcą chronić ciebie\nSchemat, podobnie jak stosowane wcześniej, jest niezwykle prosty. Firma otrzymuje oficjalnie wyglądające pismo, w którym wzywa się ją do uregulowania określonej kwoty pieniężnej w zamian za wprowadzenie jej logotypu do bliżej niezidentyfikowanej bazy danych, które to działanie ma jakoby zapewnić jego pełną ochronę prawną. Pismo jest sformułowane w sposób suchy i oficjalny, nie zawiera nadmiaru informacji (w końcu przecież urzędnicy państwowi nie tłumaczą się z tego, co robią, a jedynie wzywają petenta do…), a małym druczkiem zawiera nieco więcej informacji o przyszłych losach logotypu oraz „korzyściach”, jakie odniesiemy dzięki rejestracji. Oczywiście dobitnie podkreślone jest, że wpłata żądanej sumy jest praktycznie obowiązkowa, w przeciwnym bowiem wypadku nasz znak towarowy zostanie w ten czy inny sposób sprofanowany i wykorzystany.\nNie da się zaprzeczyć, że nazwa firmy i jej logotyp stanowią cenne aktywo jako element wyróżniający konkretny podmiot z rzeszy mu podobnych, nic więc dziwnego, że umiejętnie zmanipulowani przedsiębiorcy w panice mogą spełniać życzenie naciągaczy i hojnie zasilić im konto. W końcu przez lata uiszczania różnego rodzaju prowizji, opłat manipulacyjnych, kosztów itp., które pojawiały się niemal przy każdej czynności urzędowej, społeczeństwo zostało wychowane niemal na modłę psów Pawłowa, z czego skrzętnie korzystają wyłudzacze, nie tylko w opisywanych tutaj przypadkach.\nWracając do postanowionego na początku wpisu pytania – po wczytaniu się w drobny druczek rzeczonego pisma, jasno widać, że oszuści starali się zabezpieczyć i nie powtórzyć błędów poprzedników, którzy żądali np. opłat za darmowy wpis do KRS-u. W tym przypadku jest względnie bezpośrednio napisane, że płacimy za umieszczenie naszego znaku w internetowej bazie danych i w zasadzie dobrowolnie. Chcąc zatem odzyskać swoje pieniądze, należy sądowo udowodnić firmie wprowadzenie w błąd celem przywłaszczenia sobie równowartości opłaty za wpis. Wiele osób zrezygnuje zapewne już na tym etapie, przerażonych nie tylko koniecznością zaangażowania się w procedury sądowe, co publicznym przyznaniem się, że dało się oszukać w niezbyt wyrafinowany sposób. Nadal jednak pozostaje pytanie – co z tym fantem zrobić? Formalnie wszystko bowiem wydaje się w porządku – jeśli założę sobie bazę i ludzie będą mi płacić za to, że umieszczę w niej ich firmy, to jest to jak najbardziej dozwolone działanie. Jeśli nie będę kłamał na pismach z ofertami takich wpisów, to w zasadzie również formalnie jestem w porządku. A to, że ludzie przeczytają co innego, niż jest tam w rzeczywistości napisane, to już ich problem, nie mój. Nie da się jednak zaprzeczyć, że jest to działanie nieetyczne i nieuczciwe, nawet jeśli formalnie zgodne z prawem. Kto zatem pochyli się nad problemem oszustów „zatroskanych” bezpieczeństwem naszych organizacji?


Sexton odchodzi z WPT, przejmuje rolę w dużym pokerroomie - Archiwum Poker24\nSexton odchodzi z WPT, przejmuje rolę w dużym pokerroomie\nMike Sexton przy pokerowym stole może być kojarzony z nienagannych manier, garnituru i… turniejów World Poker Tour. Eventy tej serii komentuje od dawna, bardzo długo w nich również gra. Teraz przyszedł jednak czas na rozbrat z jedną z tych aktywności i zajęcie się innymi obowiązkami.\nSexton to legenda pokera, członek Hall of Fame, który w turniejach live wygrał już ponad $6,5 mln, a ostatnio wreszcie sięgnął po triumf w World Poker Tour, wygrywając turniej w Montrealu pod koniec ubiegłego roku. Sexton przez wiele lat komentował turnieje WPT był ich prezenterem oraz przeprowadzał wywiady. Teraz przyszedł koniec jego dziennikarskiej pracy. Od razu ogloszony został jego następca.\n„Mamy dziś słodko – gorzki dzień w historii WPT. Ogłaszamy bowiem koniec ery Mike Sextona jako współ-komentatora, ale jednocześnie świętujemy przejęcie tej jednej z najbardziej frontalnych pozycji przez Tony Dunsta. Mike, podobnie jak Vince Van patten, jest kimś więcej niż tylko częścią jednej z najdłużej działających par komentatorskich w sporcie. Mike zawsze będzie znamienitym członkiem rodziny WPT, a jego wkład zawsze będzie widoczny w całym przemyśle” – powiedział w oświadczeniu Adam Pliska, szef World Poker Tour.\nDunst dołączył do WPT kilka lat temu, w jedenastym sezonie rozgrywek.\n„Tony w ciągu tych lat stał się naszym przyjacielem i coraz bardziej doceniam jego talent i poświęcenie. Swoją wiedze pokazywał podczas eventów WPT Raw Deal oraz gdy dołączał czasem do Mike jako komentatora. Witamy go teraz na pełny etat i nie mogę się doczekać współpracy z nim przy XVI sezonie WPT” – dodał Pliska.\nTo jednak nie koniec ważnych ogłoszeń związanych z Sextonem bowiem jak się okazuje, otrzymał on inną, jeszcze ważniejszą rolę. Jak się okazuje, będzie on nowym prezesem Party Poker! Włączony w 2009 roku do Hall of Fame Sexton będzie musiał stawić czoła kilku wyzwaniom, jakie czekają Party Poker, m.in. wprowadzenie nowego oprogramowania, programu lojalnościowego dla graczy, walkę botów i zwiększenie roli festiwali live, organizowanych przez ten pokerroom.\n„Jest to dla mnie bardzo emocjonalny czas ponieważ opuszczam World Poker Tour i skupiam się na nowej roli. Jestem w Party Poker od samego początku, jeszcze zanim pokerroom był online. Doświadczyłem momentu, gdy byliśmy największym pokerroomem, pamiętam pracowników śpiących na podłodze, gdy harowaliśmy non-stop i pamiętam też gorsze chwile i swoje załamanie, gdy opuszczaliśmy USA. Teraz czas na wejście all-in” – powiedział Sexton.\nMike gratulujemy awansu i nowej roli!\nSCOOP: gardze_wami wygrywa prawie ćwierć miliona dolarów!\nMizrachi: Byliśmy rodziną hazardzistów


Zahir [Paulo Coelho] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00117 006550 19985319 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Paulo Coelho Liczba stron: 260\nISBN: 978-83-89933-19-5 Data wydania: 2012-12-26\ntytuł oryginału O Zahir koncepcja graficzna Michał Batory zdjęcie autora Borys Buzin [Kazachstan] redakcja Maria Wiernikowska korekta Katarzyna Malinowska przygotowanie PressEnter Copyright © 2005 by Paulo Coelho Copyright © for the Polish edition by Drzewo Babel, Warszawa 2005 This edition was published by arrangements with Sant Jordi Asociados, Barcelona, Spain. All rights reserved www.paulocoelho.com www.drzewobabel.pl Drzewo Babel ul. Litewska 10/11 • 00-581 Warszawa listy@drzewobabel.pl ISBN 978-83-89933-19-5 Konwersja publikacji do wersji elektronicznej\nDedykacja Jestem wolny Pytanie Hansa Nić Ariadny Powrót do Itaki Od autora\nKtóż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? Łukasz 15,4 O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy. Amen Jeśli wyruszasz w podróż do Itaki, Pragnij tego, by długie było wędrowanie, Pełne przygód, pełne doświadczeń. Lajstrygonów, Cyklopów, gniewnego Posejdona Nie obawiaj się. Nic takiego Na twojej drodze nie stanie, jeśli myślą Trwasz na wyżynach, jeśli tylko wyborne Uczucia dotykają twego ducha i ciała. Ani Lajstrygonów, ani Cyklopów, Ani okrutnego Posejdona nie spotkasz, Jeżeli ich nie niesiesz w swojej duszy, Jeśli własna twa dusza nie wznieci ich przed tobą. Pragnij tego, by wędrowanie było długie: Żebyś miał wiele takich poranków lata, Kiedy, z jaką uciechą, z jakim rozradowaniem, Będziesz podpływał do portów, nigdy przedtem nie widzianych; Żebyś się zatrzymywał w handlowych stacjach Fenicjan I kupował tam piękne rzeczy, Masę perłową i koral, bursztyn i heban, I najróżniejsze wyszukane olejki Ile ci się uda zmysłowych wonności znaleźć. Trzeba też, byś egipskich miast odwiedził wiele, Aby uczyć się i jeszcze się uczyć – od tych, co wiedzą. Przez cały ten czas pamiętaj o Itace. Przybycie do niej twoim przeznaczeniem. Ale bynajmniej nie spiesz się w podróży. Lepiej, by trwała ona wiele lat, Abyś stary już był, gdy dobijesz do tej wyspy, Bogaty we wszystko, co zyskałeś po drodze, nie oczekując wcale, by ci dała bogactwo Itaka. Itaka dała ci tę piękną podróż. Bez Itaki nie wyruszyłbyś w drogę. Niczego więcej już ci dać nie może. A jeśli ją znajdujesz ubogą, Itaka cię nie oszukała. Gdy się stałeś tak mądry, po tylu doświadczeniach, Już zrozumiałeś, co znaczą Itaki. Konstandinos Kawafis [1863-1933] tłum. Zygmunt Kubiak\nW samochodzie napomknąłem, że skończyłem pierwszą wersję książki. Kiedy zaczęliśmy wspinać się na pewną górę w Pirenejach, która dla nas jest święta, bo przeżyliśmy tam wiele niesamowitych chwil, zapytałem, czy nie ciekawi jej, o czym jest książka, jaki ma tytuł. Odpowiedziała, że od dawna chciała zapytać, ale z szacunku dla mojej pracy wolała nic nie mówić, czuła tylko zadowolenie, ogromne zadowolenie. Powiedziałem jej, o czym jest książka i jaki nadałem jej tytuł. Szliśmy dalej w milczeniu. W drodze powrotnej usłyszeliśmy szelest, wiatr przybierał na sile, poruszając bezlistnymi koronami drzew. Zbliżał się do nas, sprawiając, że góra znów ujawniała swą magię, swą moc. Wkrótce potem zaczął padać śnieg. Zatrzymałem się i kontemplowałem tę chwilę: spadające białe płatki, szare niebo, las, a obok ona. Ona, która przez wszystkie te lata była zawsze przy mnie. Już wtedy chciałem jej powiedzieć, ale tego nie zrobiłem. Niech się dowie, dopiero gdy po raz pierwszy będzie przeglądać te strony. Ta książka jest dedykowana Tobie, Christino, moja żono. Autor Według Jorge Luisa Borgesa pojęcie Zahira wywodzi się z tradycji islamskiej i sięga XVIII wieku. Zahir w języku arabskim znaczy: widoczny, obecny, niemogący ujść uwagi. Może to być istota lub przedmiot. Gdy napotkamy go na swej drodze, zajmuje stopniowo cały nasz umysł, aż do momentu kiedy nie jesteśmy już w stanie myśleć o niczym innym. Może to być postrzegane jako oznaka świętości albo szaleństwa. Faubourg Saint Pères, Encyklopedia Niezwykłości, 1953\nOna, Ester, korespondentka wojenna, właśnie wróciła z Iraku na krótko przed inwazją, lat trzydzieści, zamężna, bezdzietna. On, nieznany mężczyzna, wiek około dwudziestu pięciu lat, brunet, rysy mongolskie. Po raz ostatni widziano oboje w kawiarni na ulicy Faubourg Saint-Honoré. Policja wiedziała, że spotykali się już wcześniej, chociaż nie wiadomo, ile razy. Ester zawsze podkreślała, że mężczyzna – mówiła o nim tylko Michaił – bardzo wiele dla niej znaczy, ale nigdy nie wyjawiła, czy dla niej jako dziennikarki, czy jako kobiety. Policja wszczęła już formalne dochodzenie. Wzięto pod uwagę możliwość porwania, szantażu i morderstwa – nic dziwnego, bo kontaktowała się z ludźmi powiązanymi z siatką terrorystyczną, aby zdobyć informacje do pracy. Stwierdzono, że na parę tygodni przed zaginięciem Ester z jej konta bankowego regularnie wypłacano pewne sumy pieniędzy. Prowadzący sprawę funkcjonariusze sądzą, że może to mieć związek z opłacaniem informatorów. Nie wzięła ze sobą żadnych ubrań, ale, co dziwne, nie odnaleziono jej paszportu. On, nieznajomy młody mężczyzna, nie notowany na policji, nie pozostawił żadnych śladów, które pozwoliłyby ustalić jego tożsamość. Ona, Ester, dwie międzynarodowe nagrody dziennikarskie, lat trzydzieści, zamężna. Moja żona. Natychmiast mnie zatrzymano w charakterze podejrzanego, ponieważ odmówiłem złożenia wyjaśnień, co robiłem w dniu jej zniknięcia. Ale oto strażnik więzienny właśnie otwiera drzwi celi i oznajmia, że jestem wolny. Dlaczego jestem wolny? Dlatego że dzisiaj wszyscy wiedzą wszystko o wszystkich, wystarczy postawić pytanie, a informacja zostaje podana jak na tacy: gdzie ostatnio użyłeś karty kredytowej, dokąd chodzisz na piwo, z kim sypiasz. W moim wypadku to było zupełnie proste. Pewna kobieta, także dziennikarka, przyjaciółka mojej żony, rozwiedziona – a więc mogła bez skrupułów się przyznać, że ze mną spała – dowiedziawszy się, że zostałem zatrzymany, przyszła zaświadczyć o mojej niewinności. Przedstawiła konkretne dowody na to, że była ze mną w dzień i w nocy, kiedy zniknęła Ester. Idę na rozmowę z szefem policji. On oddaje mi rzeczy osobiste, przeprasza i tłumaczy, że moje nagłe zatrzymanie odbyło się zgodnie z prawem i nie mogę ich zaskarżyć. Wyjaśniam, że nie mam najmniejszego zamiaru tego robić, wiem, że każdy może być podejrzany i zatrzymany na dwadzieścia cztery godziny, nawet jeśli nie popełnił żadnego przestępstwa. – Jest pan wolny – mówi, powtarzając dokładnie słowa strażnika. Pytam, czy to możliwe, by rzeczywiście coś złego stało się mojej żonie. Wspominała, że w związku z kontaktami ze światem terrorystów czuła się czasem obserwowana. Inspektor zbywa mnie milczeniem. Ponawiam pytanie, ale on nie odzywa się ani słowem. Pytam, czy jej paszport jest ważny. Odpowiada, że oczywiście, przecież nie popełniła żadnego przestępstwa, dlaczego nie miałaby swobodnie podróżować? – A więc istnieje ewentualność, że nie ma jej już we Francji? – Myśli pan, że opuściła pana z powodu tej dziewczyny, z którą pan sypia? – To nie pańska sprawa – ucinam krótko. Inspektor poważnieje, mówi, że zostałem zatrzymany, ponieważ tego wymaga rutynowe postępowanie, ale jemu osobiście jest bardzo przykro z powodu zaginięcia mojej żony. On także jest żonaty i chociaż nie podobają mu się moje książki (a więc wie, kim jestem! Nie aż taki ignorant, na jakiego wygląda!), jest w stanie postawić się w mojej sytuacji i rozumie, jaki to musi być dla mnie wstrząs. Pytam, co powinienem teraz robić. On wręcza mi swoją wizytówkę, prosząc, abym odezwał się, jeśli będę mieć jakiekolwiek wieści od Ester – taką scenę można zobaczyć w każdym filmie akcji. Wcale mnie to nie przekonuje, inspektorzy policji zawsze wiedzą więcej, niż chcą wyjawić. Pyta mnie, czy poznałem mężczyznę, z którym widziano Ester po raz ostatni. Odpowiadam, że znałem jego pseudonim, ale nigdy nie zetknąłem się z nim osobiście. Pyta, czy mieliśmy jakieś kłopoty w domu. Mówię, że jesteśmy razem od ponad dziesięciu lat i mieliśmy wszystkie zwyczajne problemy, jakie pojawiają się w każdym małżeństwie, ni mniejsze, ni większe. Ostrożnie pyta, czy nie rozmawialiśmy ostatnio o rozwodzie, a może żona zastanawiała się nad separacją? Odpowiadam, że tej kwestii nigdy nie poruszaliśmy, chociaż – powtarzam – „jak każde małżeństwo” kłóciliśmy się od czasu do czasu. – Często, czy tylko od czasu do czasu? – Od czasu do czasu – powtarzam z naciskiem. Pyta jeszcze bardziej oględnie, czy ona wiedziała o moim romansie z jej przyjaciółką. Odpowiadam, że spaliśmy razem tylko ten jeden jedyny raz. Nie był to żaden romans, jedynie efekt braku pomysłu. Dzień był szary i nudny, nie miałem nic do roboty po obiedzie, a mały flirt zawsze pobudza do życia – tak oto wylądowaliśmy w łóżku. – Idzie pan z kobietą do łóżka tylko dlatego, że dzień jest szary i nudny? Mam ochotę odburknąć, że tego rodzaju pytania wykraczają chyba poza sprawę, ale potrzebuję go i może będę potrzebował w przyszłości – przecież istnieje niewidzialna instytucja zwana Bankiem Przysług, która zawsze mi się bardzo przydawała. – Czasami tak się zdarza. Nie dzieje się nic ciekawego, kobieta szuka ciepła, ja szukam przygody i już. Nazajutrz oboje udajemy, że nic się nie stało i życie toczy się dalej. Dziękuje mi za rozmowę, ściska dłoń na pożegnanie, mówi, że w jego środowisku takie rzeczy się nie zdarzają. Bywa oczywiście znużenie i monotonia, a nawet pokusa, by pójść z kimś do łóżka – ale jest więcej samokontroli, nikt nie robi wszystkiego, co mu wpadnie do głowy. – Może wśród artystów w tych sprawach panuje większa wolność – dodaje. Odpowiadam, że znam jego środowisko, ale nie chciałbym teraz bawić się w wymianę poglądów o ludzkiej naturze i normach moralnych. Milknę i czekam na jego ruch. – Skoro już mowa o wolności, może pan odejść – kończy oficjalnie inspektor, nieco zawiedziony, że pisarz unika rozmowy z policjantem. – Teraz, kiedy poznałem pana osobiście, może przeczytam jakąś pańską książkę. Powiedziałem, że nie podoba mi się to, co pan pisze, ale szczerze mówiąc, nigdy niczego nie czytałem. Nie pierwszy i nie ostatni raz słyszę te słowa. No cóż, przynajmniej dzięki temu spotkaniu zyskałem jednego czytelnika. Kłaniam się i odchodzę. Jestem wolny. Wyszedłem z więzienia, moja żona zniknęła w tajemniczych okolicznościach, nie mam stałych godzin pracy, łatwo nawiązuję kontakty z ludźmi, jestem bogaty, sławny i jeśli naprawdę Ester mnie porzuciła, znajdę szybko kogoś, kto ją zastąpi. Jestem wolny i niezależny. Tylko co to jest wolność? Przez większą część życia byłem niewolnikiem czegoś, więc chyba powinienem rozumieć sens słowa wolność. Od dziecka walczyłem o nią jak o najdroższy skarb. Walczyłem z rodzicami, którzy chcieli, żebym był inżynierem, a nie pisarzem. Walczyłem z rówieśnikami, którzy już na początku roku szkolnego wybrali mnie na obiekt dokuczliwych kpin. Wiele krwi musiało popłynąć z mojego i z ich nosów, i wiele ran musiałem ukrywać przed matką – bo czułem, że sam powinienem rozwiązywać swoje problemy – aż udowodniłem, że potrafię znieść cięgi bez jednej łzy. Walczyłem, żeby zarobić na swoje utrzymanie, pracując jako zaopatrzeniowiec w sklepie żelaznym, żeby wreszcie uwolnić się od typowego rodzinnego szantażu: „Dajemy ci pieniądze, więc to możesz robić, a tamtego nie”. Jako nastolatek walczyłem – niestety bez powodzenia – o moją pierwszą miłość. Dziewczyna też mnie kochała, w końcu jednak mnie zostawiła, bo rodzice przekonali ją, że nie mam widoków na przyszłość. Walczyłem z wrogością środowiska w moim następnym fachu, dziennikarstwie, kiedy mój pierwszy szef kazał mi czekać trzy godziny i zauważył mnie dopiero, gdy zacząłem drzeć na kawałki książkę, którą właśnie czytał. Spojrzał na mnie zaskoczony i dostrzegł osobę upartą, która potrafi stawić czoło przeciwnikowi – a to cecha niesłychanie istotna dla dobrego reportera. Walczyłem o ideały socjalizmu, trafiłem do więzienia, wyszedłem na wolność i dalej walczyłem, czując się bohaterem klasy robotniczej – dopóki nie usłyszałem Beatlesów i nie stwierdziłem, że wolę być fanem rocka niż Marksa. Walczyłem o miłość mojej pierwszej, drugiej i trzeciej żony. Walczyłem, aby mieć odwagę odejść od pierwszej, drugiej i trzeciej, bo miłość nie przetrwała, a ja musiałem iść dalej, szukać kogoś, kto był mi przeznaczony – a to nie była żadna z tych trzech kobiet. Walczyłem sam ze sobą, żeby rzucić posadę w gazecie i mieć czas na napisanie książki, chociaż wiedziałem doskonale, że w moim kraju nie zarabia się na literaturze. Poddałem się po roku, napisawszy ponad tysiąc stron, które wydały mi się absolutnie genialne, bo nawet ja sam nie byłem w stanie ich pojąć. Podczas walki spotykałem ludzi, którzy dużo mówili o wolności i im zacieklej bronili swojego prawa do niej, tym bardziej okazywali się ulegli presji rodziców, małżeństw zawieranych „do końca życia”, wagi, diet odchudzających, projektów przerwanych w pół drogi, kochanków, którym nie umieli powiedzieć „nie” albo „dosyć”, weekendów, kiedy musieli zasiadać do stołu z ludźmi, których wcale nie chcieli spotykać. Niewolnicy luksusu, pozorów luksusu, pozorów pozorów luksusu. Niewolnicy życia, którego sami nie wybrali, ale z którym się pogodzili – ponieważ dali się komuś przekonać, że to dla nich lepsze. I tak upływały im jednakowe dni i jednakowe noce, gdzie przygoda mogła się zdarzyć tylko w książce albo w bez przerwy grającym telewizorze. A kiedy otwierały się przed nimi jakieś drzwi, mówili zawsze: „To mnie nie interesuje, nie mam ochoty”. A skąd właściwie mieli wiedzieć, czy mają ochotę, czy nie, skoro nigdy nie spróbowali? Ale nie warto było ich o to pytać. Tak naprawdę bali się jakiejkolwiek zmiany, która mogłaby zagrozić ich stabilizacji. Inspektor powiedział, że jestem wolny. Owszem, jestem teraz wolny, ale tak samo wolny byłem w więzieniu, bo wolność to stan ducha. Wciąż cenię ją sobie najbardziej na świecie. Oczywiście, przez to wypiłem sporo wina, które mi nie smakowało, zrobiłem wiele rzeczy, których nie powinienem był robić i których nie mam zamiaru powtarzać, nabawiłem się blizn na duszy i ciele, zraniłem kilka osób – które prosiłem o wybaczenie, kiedy zrozumiałem, że wolno mi robić wszystko, co mi się żywnie podoba, ale nie mogę wciągać innych w moje szaleństwo, w wir mojej dzikiej pasji życia. Nie żałuję chwil, które przecierpiałem, noszę moje blizny niczym medale, wiem, że wolność ma wysoką cenę, równie wysoką jak niewola. Jedyna różnica polega na tym, że tę cenę płaci się z przyjemnością i z uśmiechem, nawet jeśli czasem bywa to uśmiech przez łzy.\n


Barometr Pulsu Polsat prowadzi w Polsacie. Potem długo, długo nic - Puls Biznesu - pb.pl\nRanking trzech najdroższych reklam telewizyjnych zdominował w ubiegłym tygodniu Polsat Cyfrowy, ze swoją reklamą w telewizji Polsat promującą nowe propozycje dla abonentów. Od 24 do 27 listopada wyemitował czterokrotnie ten sam najdroższy spot (łączna wartość wyniosła ponad 3 mln zł). Dlatego dopiero piąty był Hellmanns (spot 26 listopada), szóste Lotto (27 listopada).\nMedia, Marketing, PRHazardTransport i logistykaPolsatTotalizator SportowyDrogi\nHazard / Barometr Pulsu Polsat prowadzi w Polsacie. Potem długo, długo nic


Sąd Najwyższy stwierdził ważność wyborów parlamentarnych z dnia 13 października 2019 r. - Sąd Najwyższy\nSąd Najwyższy stwierdził ważność wyborów parlamentarnych z dnia 1... zmień na inną aktualność\nStosownie do dyspozycji art. 244 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tj. Dz.U. 2019 poz. 684), uchwała o ważności wyborów została podjęta na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów.\nSprawozdanie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 28 października 2019 r. z wyborów do Sejmu RP i Senatu RP przeprowadzonych w dniu 13 października 2019 r. zawiera informacje o ich prawidłowym przebiegu oraz o nielicznych przypadkach naruszenia prawa wyborczego.\nDo Sądu Najwyższego wpłynęło 279 protestów przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP lub Senatu RP.\nPierwszy protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP lub Senatu RP, które odbyły się w dniu 13 października 2019 r. wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 21 września 2019 r. (sygn. I NSW 80/19; protest pozostawiono bez dalszego biegu jako przedwczesny). Ostatni zaś protest wpłynął w dniu 20 grudnia 2019 r. (jako wniesiony po terminie pozostawiono go bez dalszego biegu; sygn. I NSW 365/19). Pierwsza sprawa zainicjowana wniesieniem protestu przeciwko ważności wyborów parlamentarnych z 2019 r. została rozpoznana w dniu 22 października 2019 r., ostatnia zaś w dniu 23 grudnia 2019 r.\nW sprawach zainicjowanych wniesieniem protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP lub Senatu RP Sąd Najwyższy opierał swoje rozstrzygnięcia co do zasady na dowodach z dokumentów przedstawionych przez Wnoszących protesty (zob. m.in. I NSW 121/19; I NSW 261/19).\nW dwóch przypadkach przeprowadzono dowody z innych (niż dokument) źródeł dowodowych.\nPoniżej zamieszczona została uchwała Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN z dnia 23 grudnia 2019 r., stwierdzająca ważność wyborów do Sejmu RP i Senatu RP oraz informacja na temat spraw wyborczych rozpoznanych przez Sąd Najwyższy w związku z wyborami parlamentarnymi.\nUchwała Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN z dnia 23 grudnia 2019 r.\nInformacja na temat spraw wyborczych rozpoznanych w IKNiSP\n8 stycznia 2020 r., godz. 8:14