Robią nas w konia! Tworzą nową partię z Balcerowiczem, nie dajcie się nabrać! – Jarek Kefir Bez Cenzury\nAutor Jarek Kefir Data 17 Maj 2015 • ( 7 Komentarzy )\n-UPR przekształciła się w KNP a KNP w partię o nazwie KORWiN.\nObecnie, w związku z tym, że Platforma Obywatelska jest już wizerunkowo skompromitowana, i trzeba być chyba albo urzędnikiem, albo biznesmenem „z układami”, by ją popierać – szykowany jest nowy geszeft. Szalupę ratunkową dla szczurów uciekających z tonących okrętów szykuje nie kto inny, jak winien gospodarczej zagłady Polski, czyli Leszek Balcerowicz. To on w myśl skrajnie neoliberalnych, niewolniczych rozwiązań Sachsa, zastopował naszą gospodarkę. A następnie przekształcił ją w typowo kolonialną manufakturę, gdzie każdy patent i wynalazek się sprzedaje, a produkować wolno co najwyżej jakieś nakrętki, śrubki itp.\nW partii Leszka Balcerowicza mają się znaleźć uciekinierzy z PO, PSL, TR i SLD. I to tacy, którzy chcą, by system dalej trwał i trwał. Trzeba przypomnieć, kim jest Leszek Balcerowicz i jakie są „dokonania” tej wyjątkowej kanalii. Leszek Balcerowicz to prekursor trendu neoliberalnego w Polsce. Ten sam trend głosiła w 2002 – 2007 Platforma Obywatelska. Też nęcili wyborców niewidzialną ręką wolnego rynku, niskimi podatkami, przedsiębiorczością, obietnicą kręcenia lodów. Tę samą strategię (wręcz identyczną) forsuje także Janusz Korwin Mikke ze swoją partią. Zauważcie, że slogany ma on identyczne, jak PO w latach 2002 – 2007. Stara śpiewka mająca usprawiedliwić niewolniczy wyzysk i pensje na poziomie trzeciego świata.\nChyba tylko gimnazjaliści myślą, że obiecana „wolnorynkowa utopia” nadejdzie, a oni załapią się do dziesięciu procent „elity próżniaczej”, wyzyskującej 90% niewolników. Przepraszam Was, drogie kuce, drogie gimby, ale miejsce w tych 10% elity są już dawno zajęte. To nie dla Was, chamy, ludzie tacy jak my muszą się zadowolić dziesiątą umową śmieciową, i to po studiach.\nAle do rzeczy. Otóż Leszek Balcerowicz odpowiada za wprowadzenie tzw „planu Sachsa”, który w Polsce, dla nie poznanki, został nazwany „planem Balcerowicza”. Ogólny zarys tego planu, to likwidacja polskiego przemysłu by nie zagrażał przemysłowi IV rzeszy niemieckiej, jaką jest teraz UE rządzona przez Berlin i Paryż. Polska w myśl tego planu, z prężnego państwa przemysłowego, stała się bananową republiką na peryferiach Berlina i Paryża. Wszystko zostało sprywatyzowane bądź zlikwidowane, w myśl zasady, że lepsze zagraniczne czy choćby zlikwidowane, niż polskie.\nPoczytajcie o tym, co zrobił Leszek Balcerowicz:\nTo, co obecnie robi pan Leszek Balcerowicz i jego ferajna, w półświatku korporacyjnym nazywa się „rebrandingiem”. Czyli, z polskiego na nasze, zmianą nazw. Robi się tak wtedy, gdy jakaś korporacja jest wizerunkowo skompromitowana, ale chce się „odkuć”. Dla przykładu, korporacja która zwyczajowo jest kojarzona z typową „taniochą”, chce wprowadzić na rynek szereg produktów luksusowych. Robi to więc pod inną, najczęściej modnie brzmiącą nazwą.\nW polityce rebranding działa, ponieważ ludzie są po prostu głupi. Oni naprawdę nie skojarzą faktu, że to są stale Ci sami ludzie i to nie od tych nieszczęsnych 25 lat, a od jeszcze dawniej. Ta wierchuszka świniopasów i zgredów poznała się jeszcze podczas świetności PRLu, i taką też mają mentalność. Obojętnie czy będzie to SLD, PSL, TR, AWS, UW, SDPR, UD, KLD, PO, partia Balcerowicza, czy inny, kolejny już raz mutujący nowotwór. Banda chamów ze wsi i miast, którym PRL dała wykształcenie i oderwała ich od przerzucania gnoju czy od picia jaboli po bramach miejskich blokowisk, teraz stała się elitą.\nWyobraźcie sobie, że większość ludzi nie jest w stanie sklecić krótkiego, ale poprawnie brzmiącego referatu, notki, rozprawki, eseju.. A wielu jest takich, którzy nie potrafią napisać nawet jednego zdania bez błędu. Przykład wypowiedzi pisanej „nowego pokolenia„, mającego rzekomo dać Polsce odrodzenie, macie poniżej. Czytałem to zdanie wiele razy, próbowałem je na wszelki sposób „rozkminić„, odgadnąć. Może Wy dacie radę? Nick „Andrzej Duda” w poniższej wypowiedzi, jest tylko trollingiem tej nierozgarniętej osoby:\nZapraszam też do obejrzenia nagrania video na ten temat, w wykonaniu Podziemna.tv:\n–Robią nas w konia: UWAGA! Trwa podmianka partii na scenie politycznej – nie dajmy się nabrać!\nUpadek (kolaps) systemu już trwa, i mniejsza o to, kto będzie jego wykonawcą. Czy bardziej będzie to rockman o lewicowym sercu – Paweł Kukiz, czy bardziej będzie to zafascynowany kościelnym oszołomstwem Andrzej Duda. Liczy się cel ostateczny, czyli uderzenie w rdzeń systemu. Jak już wspominałem w poprzednim felietonie – im większa świadomość danego społeczeństwa, tym bardziej jakościowi politycy się pojawiają na scenie politycznej. Nigdy odwrotnie!\nBowiem polityka jest skutkiem, a nie przyczyną. Bez gruntownej zmiany w świadomości, duszy i sercu każdego z nas, nie będzie zmian w polityce. Wybieramy takich polityków, jacy sami w swojej narodowej zbiorowości jesteśmy.\nWracając do tego, co pisałem na początku o ludziach, którzy świadomie służą systemowi.. Otóż tutaj polityka doskonale potwierdza to, co zna ezoteryka. Ale nie w jej potocznym rozumieniu. Otóż, to nieprawda, że „wszyscy ludzie są z natury dobrzy„, jak głoszą prorocy „cukierkowej duchowości” w stylu new age. Ludzie naprawdę źli, źli do szpiku kości, istnieją naprawdę, są czasami tuż obok nas, czasami spotykamy ich codziennie w pracy, szkole, w sklepie, na siłowni, w autobusie, w kinie, teatrze.. I dalej: to nieprawda, że dualizmy (dobro i zło) nie istnieją. One istnieją, ale na zupełnie innym poziomie rozumienia, niż głoszą to religijne i społeczne halucynacje.\nKategorie: Afery, Bareizmy, Ciekawe, Ekonomia i gospodarka, Felietony i artykuły autorskie, Nowe Czasy, Polityka i społeczeństwo, Spiski i konspiracje\nTagi: Andrzej Duda, Bronisław Komorowski, demokracja, ekonomia, gospodarka, Grzegorz Napieralski, II tura, III RP, JOW, Korwin, Leszek Balcerowicz, Leszek Miller, lewica, Magdalenka, matrix, nowa partia, Ogórek, Palikot, partia Balcerowicza, Paweł Kukiz, PiS, plan, Platforma Obywatelska, PO, polityka, postkomuna, postkomunizm, prawica, prezydent, ruch Balcerowicza, sejm, senat, sitwa, SLD, Społeczeństwo, stronnictwo Balcerowicza, system, transformacja gospodarcza, układ, upadek, wolny rynek, wybory, wybory 2015, wybory parlamentarne, wybory prezydenckie, zmiana\n17 Maj 2015 o 05:45\nNo proszę, baaardzo długo nie zaglądałem na Pana bloga, chcę być szczery -uważałem to za wariactwo (oprócz wywodów z dziedziny medycyny), a ten tekst jest bardzo dobry jakościowo, drobna uwaga- Kukiz nie jest lewakiem, on twierdził wielokrotnie, że ludzie ,żyją z pracy , nie z zasiłków, ale mówił też, że należy hamować pewne negatywne zapędy kapitalizmu (tak to zrozumiałem).\n17 Maj 2015 o 16:25\nKukiz stanal murem za zasilkami dla matek dzieci niepelnosprawnych http://www.youtube.com/watch?v=oAyoTktIOXI\n18 Maj 2015 o 08:23\nco inneo brać zasiłki będąc pjakiem czy lenem a co innego spowodu niemożiwości podjęcia pracy gdyż trzeba się ciągle zajmować niepełnosprwnym dzieckiem. Kwesia dokładnych regulacji i sprawdania w jakim stopniu to dziecko jest niepenosprawne i wymag ciągłej opeki.\nKomorowski do komory i niech tam zostanie.\nLiczymy na dobre zmiany władzy,\nale jest taka mądrość ludowa:\n„Po złym panie jeszcze gorszy nastanie”.\nCzyli Nie Wierzę że, Duda coś zmieni na lepsze.\nMa powiązania rodzinne z tymi co nienawidzą\nPolski I polaków. O antypoloniźmie nigdy nie wspomniał.\nJak prawie wszyscy kandydaci na prezydenta.\nNa monitorze polskim jest artykuł o prawdziwej postawie\n18 Maj 2015 o 12:34\nO ile sie nie myle to orginalnym autorem tego tematu jest pan z kanalu youtube „podziemnaTV” a to praktycznie jest wszystko przepisane z jego video.\n18 Maj 2015 o 12:43\nTak, dałem w jednym z tekstów link do jego video. Jednak autorem tekstu (a nie video) jestem ja. Prawda nie ma praw autorskich, to układ słów i znaków takie prawa może mieć.\n18 Maj 2015 o 16:31\nA Balcerowicz to był na seminarium organizowane przez Asbiro (taka szkoła biznesu promująca idee wolnego rynku, libertarianizmu, itd). Oni to tam podniecają się tymi ideami, a szczególnie Korwinem. Zastanawiam się, czy ludzie z tamtego środowiska są ślepi i zapatrzeni w tych ludzi, czy co?


Zarządzanie bezpieczeństwem narodowym - Kierunki studiów w Polsce - Opinieouczelniach.pl\nJesteś tutaj: Strona głównaKierunki studiówzarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nIstotą studiów II stopnia z Zarządzania bezpieczeństwem narodowym jest przygotowanie specjalistów posiadających kompetencje w obszarze bezpieczeństwa publicznego, zagrożeń zewnętrznych oraz różnorodnych metod i strategii zarządzania. W ramach studiów przewidziane są zajęcia terenowe, które pozwalają skonfrontować wiedzę teoretyczną z praktyką.\nKierunek oferuje jeden z dwóch modułów do wyboru:\nzarządzanie kryzysowe – specjalność przeznaczona dla osób zainteresowanych zdobyciem wiedzy z zakresu zarządzania kryzysowego, logistyki w kierowaniu zespołem, a także prowadzenia komunikacji strategicznej w obliczu zagrożeń.\nsystem bezpieczeństwa i obronności państwa – specjalność skierowana do studentów pragnących zdobyć kompetencje w obszarze prawnych i społecznych uwarunkowań działania organów bezpieczeństwa, wielowymiarowych aspektów funkcjonowania służb porządku publicznego i obrony ludności.\nDla kogo studia na kierunku zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nTo studia dla osób, które myślą o pracy w służbach mundurowych. Dla tych, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę z zakresu obronności i funkcjonowania państwa. Dla tych, którzy zastanawiają się, jak zarządzać bezpieczeństwem, aby zapewnić porządek na różnych poziomach życia publicznego.\nJak przekonuje uczelnia, poszukiwane są zwłaszcza osoby o zdolnościach przywódczych, które nie boją się podejmować wyzwań. To kierunek dla ludzi kreatywnych i dociekliwych, zorientowanych na zdobycie kompetencji menedżerskich w zakresie zarządzania bezpieczeństwem, umiejętności związanych z szeroko rozumianą obroną państwa, ale także wiedzy dotyczącej monitorowania zagrożeń i zapobiegania im.\nProgram kształcenia na kierunku zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nfilozofia i etyka bezpieczeństwa (moduł humanistyczny)\nsocjologia bezpieczeństwa z elementami psychologii\nwprowadzenie do polemologii i irenologii\nwojny i konflikty zbrojne po 1945 r.\newolucja myśli strategicznej\npodstawy organizacji i zarządzania bezpieczeństwem\ninżynieria systemów i analiza systemowa.\nzagrożenia bezpieczeństwa współczesnego świata\nstrategie i polityki bezpieczeństwa mocarstw\nzagrożenia bezpieczeństwa Polski\nglobalne i regionalne instytucje zarządzania bezpieczeństwem\norganizacja struktur softsecurity w państwie demokratycznym\nbieżące problemy bezpieczeństwa (komentarz)\npolityka i system bezpieczeństwa w Unii Europejskiej (e-learning)\npolityka i system obronny RP\nzintegrowany system zarządzania kryzysowego w Polsce\nsłużby porządku publicznego w państwie demokratycznym\ngłówne teorie geopolityczne\nzarządzanie projektami w obszarze bezpieczeństwa\nzagrożenia bezpieczeństwa na poziomie lokalnym\npodstawy przedsiębiorczości w sektorze bezpieczeństwa\nDodatkowe przedmioty realizowane w ramach specjalności zarządzanie kryzysowe:\nzarządzanie kryzysami politycznymi i społecznymi\nzarządzanie kryzysami militarnymi\nzarządzanie kryzysami ekonomicznymi\nzarządzanie kryzysami ekologicznymi\nDodatkowe przedmioty realizowane w ramach specjalności system bezpieczeństwa i obronności państwa:\npolicja w systemie bezpieczeństwa RP\nsiły Zbrojne jako instrument polityki bezpieczeństwa i obrony RP\nspołeczne aspekty funkcjonowania sił zbrojnych\nprawne aspekty bezpieczeństwa i obronności\nSojusz Północnoatlantycki w strategii i polityce bezpieczeństwa RP\nterroryzm jako zagrożenie bezpieczeństwa państwa.\nPrzedmioty maturalne i zasady rekrutacji na kierunku zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nTo studia przeznaczone dla absolwentów studiów wyższych kierunków humanistycznych i społecznych.\nSzczególnie dobrze punktowane są dyplomy absolwentów takich kierunków jak bezpieczeństwo narodowe, bezpieczeństwo wewnętrzne, wojskoznawstwo, politologia, innowacyjność i zarządzanie sferą publiczną.\nPerspektywy pracy po kierunku zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nAbsolwenci zarządzania bezpieczeństwem narodowym mogą znaleźć pracę w:\nstrukturach centralnej i terenowej administracji rządowej\nsiłach zbrojnych i innych instytucjach wojskowych\nsłużbach mundurowych (np. w policji, straży granicznej, straży pożarnej)\nzespołach zarządzania kryzysowego\nprzedsiębiorstwach prywatnych zajmujących się problematyką bezpieczeństwa i porządku publicznego (np. agencje ochrony osób i mienia, agencje detektywistyczne, specjaliści ds. bezpieczeństwa)\nsektorze edukacji dla bezpieczeństwa.\nOpinie o kierunku zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\n„To ciekawe studia szczególnie dla patrioty takiego jak ja. Przez całe życie chciałem poświęcić się dobru i bezpieczeństwu swojej ojczyzny. Po studiach chciałbym znaleźć pracę w wojsku albo policji”.\nAdam, 22 lata, Solec Kujawski\nKierunki pokrewne do kierunku zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nanalityka bezpieczeństwabezpieczeństwobezpieczeństwo informacyjne i cyberbezpieczeństwobezpieczeństwo i systemy ochronybezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna bezpieczeństwo międzynarodowe i dyplomacja bezpieczeństwo militarnebezpieczeństwo morskiebezpieczeństwo morskie państwabezpieczeństwo narodowebezpieczeństwo narodowe i międzynarodowebezpieczeństwo państwabezpieczeństwo publicznebezpieczeństwo transgranicznebezpieczeństwo wewnętrznebezpieczeństwo zdrowotnecyberbezpieczeństwoobronność i bezpieczeństwo narodowesystemy informacyjne w bezpieczeństwiezarządzanie bezpieczeństwem państwa\nJakie uczelnie oferują kierunek zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nOceń uczelnię (8.65 - 1195 głosów) Rekrutacja Komentarze (488) Kierunki studiów (53)\nW których miastach można studiować kierunek zarządzanie bezpieczeństwem narodowym\nNa wyzszej szkole bezpieczenstwa polecam to jakos specjalnosc


T-shirt czarny VERSACE JEANS COUTURE - Butik Online MAICON\nJesteś tutaj: Strona główna Mężczyzna>Odzież>T-shirty męskie>T-shirty typu o-neck>T-shirt czarny VERSACE JEANS COUTURE\nT-shirt czarny VERSACE JEANS COUTURE\n307,45 zł brutto\nS\tM\tL - niedostępny\tXL\nT-shirt czarny VERSACE JEANS COUTURE to najnowszy hit tego sezonu wiosenno – letniego. Stworzony został dla wszystkich mężczyzn, którzy wymagają i oczekują więcej od prostej bluzki na lato. Bez wątpienia T-shirt VERSACE JEANS COUTURE przypadnie do gustu każdemu modnemu i nowoczesnemu mężczyźnie. Niezawodna jakość wykonania, z czystej bawełny oraz dbałość o każdy element sprawiają, że o jego wyśmienitą formę przez wiele sezonów na pewno możesz być spokojny. Regularny krój, ściągaczowy, praktyczny dekolt oraz idealna długość sprawiają, że na pewno stanie się on ulubioną bazą niejednej stylizacji. Czarny, uniwersalny kolor oraz genialne taśmy z logo marki umieszczone na ramionach nadają mu absolutnie zdecydowanego i odważnego charakteru. To bluzka, która z pewnością powinna znaleźć się w Twojej szafie, jeśli chcesz być najmodniejszym mężczyzną w tym sezonie. Doskonale czuje się w casualowych outfitach jak i tych bardziej wyrafinowanych. Już dziś wypróbuj go z lekką marynarką i jeansami, a przekonasz się, jak prosty T-shirt potrafi odmienić każdą stylizację. Zapraszamy na udane zakupy w naszym sklepie online.\nNr katalogowy: B3GWA7R2 11620 899\nNerka NYLON LOGO VERSACE JEANS COUTURE\nT-shirt biały z logo na piersi GUESS


Sypialniane trendy 2013 | Pomysł na Mieszkanie\nKażdy, kto urządzał już swoje mieszkanie, wie ile czasu i energii to zajmuje. Remont i urządzanie domu mają jednak całą masę pozytywów. Aranżacja, wybór mebli i dodatków mogą sprawić ogromną radość zarówno paniom, jak i panom.\nTrendy w urządzaniu wnętrz z roku na rok są coraz bardziej ekstrawaganckie. Razem z Joanną Hoc-Kopiej, która urządzała pokoje w najróżniejszym stylu w swoim Dworu Korona Karkonoszy, zdradzamy kilka fenomenalnych rozwiązań, które odmienią Twoją sypialnię.\nWięcej na www.korona-karkonoszy.pl


Nov 26, 2008 pionas ID:13899\nkonkursy nagrody konkurs internetowy konkursy internetowe nagrody promocje e-konkursy nagroda probki kosmetykow kosmetyki portal konkursowy super konkursy competition contest konkursy dla dzieci\nInternet to wspaniałe miejsce, w którym znakomicie łączy się zabawę z zyskami.Konkursy internetowe pozwalają w wielu przypadkach na wygranie bardzo wartościowych nagród. Dzięki takim zabawom można zupełnie za darmo doładować sobie telefon... Dalej...\nKonkurs piosenki dla młodych wykonawców - profesjonalistów: aktorów, wokalistów, studentów szkół teatralnych i muzycznych i amatorów, solistów oraz zespołów. Dalej...\nPo Szkole – gwiazdy, plotki, ludzie\nPoznaj nowych ludzi, zawieraj przyjaźnie, wrzucaj i oglądaj ciekawe zdjęcia. Wejdź na PoSzkole i czytaj najciekawsze plotki ze świata gwiazd. Dowiedz się, co słychać u Twoich ulubionych aktorów i piosenkarzy. Załóż swoją stronę WWW bez logowania i... Dalej...\nPłatne typy, profesjonalne typy.\nNewbet.pl to strona gdzie możesz nabyć płatne typy. Profesjonalni typerzy wybierają najlepsze zdarzenia o kursie min 1,80. Mamy wysoką skuteczność. Profesjonalne typy to gwarancja zysku. Obstawianie stało się ostatnio bardzo modne, dlatego... Dalej...


Bartłomiej Bednarczyk, Autor w serwisie Mate Mountains - z pasji do gór!\nZe Szkołą Wspinania „OnSajt” połączyła nas wspólna pasja Każda działalność w górach, czy w rejonach wspinaczkowych wymaga respektowania przez nas zasad bezpieczeństwa. Minimalizowanie zagrożenia nie jest możliwe bez odpowiedniej wiedzy i doświadczenia. Jedynie świadome podążanie obraną drogą może w … Continued\n2019 – RELACJA MONT BLANC DROGA PAPIESKA – WŁOCHY PRZEZ LODOWIEC DOME 2019-07-16 – Wtorek Trzeci dzień w górach Pobudka na wysokości 3071 m n.p.m. rozpoczęła nasz trzeci dzień w górach. Puste łóżka i panująca cisza … Continued\n2019 – RELACJA MONT BLANC DROGA PAPIESKA – WŁOCHY DZIEŃ W DOLINIE VAL VENY 2019-07-13 – Sobota Noc na campingu Po długiej podróży dotarliśmy na camping w dolinie Val Veny, w której znajduje się kilka podobnych … Continued\n2019 – RELACJA MONT BLANC DROGA PAPIESKA – WŁOCHY KRÓTKI POWRÓT DO PRZESZŁOŚCI Moje pierwsze wejście na Mont Blanc Rok 2016 był dla mnie szczególnie istotny. Nastąpił w nim przeskok pomiędzy zimową turystyką w Tatrach, przeplataną różnymi … Continued\n#SPOTKANIA Z PASJĄ 2019-02-23 Jak rozpocząć przygodę z górami? Na ten temat rozmawialiśmy w ostatnią sobotę lutego w Lubartowskim Ośrodku Kultury, podczas pierwszego spotkania z cyklu #SPOTKANIA Z PASJĄ. #SPOTKANIA Z PASJĄ to nowy cykl i propozycja Lubartowskiego Ośrodka … Continued


Prefabrykowane prefabrykowane rury żelbetowe budynki trybuny stadiony i place sportowe\nDuży Obraz : Prefabrykowane prefabrykowane rury żelbetowe budynki trybuny stadiony i place sportowe\nFirma HONGFENG jest również uprawniona do budowy stalowych audytorów i aren, które są połączeniem szerokiego wachlarza budynków i trybun. Nasze audytorium można wykorzystać jako teatry, kina, kościoły, sale konferencyjne, teatry i sale koncertowe. Mogą być zbudowane z lub bez nachylonych tarasów lub siedzeń, etapów, skrzynek itp. Możemy to zrobić dla mniej skromnych budynków, takich jak baseny, areny ujeżdżeniowe i kryte futbolowe lub krykieta. HONGFENG może zastosować dach przesuwny na arenie lub na stadionie - po prostu daj nam znać. Nie ma potrzeby, aby konstrukcja stadionu była nierealistycznie droga.


Jaki akumulator do Honda CR-V?\nHonda CR-V - samochód osobowy typu SUV klasy kompaktowej, a następnie klasy średniej produkowany przez japoński koncern motoryzacyjny Honda Motor Company od 1995 roku. Od 2016 roku produkowana jest piąta generacja pojazdu, która w 2018 roku trafiła do Europy.\n- Wybierz producenta - Honda\nHonda CR-V III 2.0i 4WD od 2007 RE\t Honda CR-V III została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu w 2006 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Civic VIII.\t CR-V\nHonda CR-V III 2.4, 2.4 i-Vtec 4WD od 2007 RE\t Honda CR-V III została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu w 2006 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Civic VIII.\t CR-V\n2.4, 2.4 i-Vtec 4WD\nHonda CR-V III 2.2 i-CTDi 4WD, DTEC od 2007 RE\t Honda CR-V III została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu w 2006 roku. Samochód został zbudowany na bazie modelu Civic VIII.\t CR-V\n2.2 i-CTDi 4WD, DTEC\nHonda CR-V IV 2.0, 2.0 WD od 2012 RM\t Honda CR-V IV została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Los Angeles w 2011 roku.\t CR-V\n2.0, 2.0 WD\nHonda CR-V IV 2.4 AWD od 2012 RM\t Honda CR-V IV została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Los Angeles w 2011 roku.\t CR-V\nHonda CR-V IV 1.6 i-DTEC, 2.2i-DTEC AWD od 2012 RM\t Honda CR-V IV została po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Los Angeles w 2011 roku.\t CR-V\n1.6 i-DTEC, 2.2i-DTEC AWD\nHonda CR-V II 2.0, 2.4 Vtec 2002-2006 RD\t Honda CR-V - samochód osobowy typu SUV klasy kompaktowej, a następnie klasy średniej produkowany przez japoński koncern motoryzacyjny Honda Motor Company od 1995 roku. Od 2016 roku produkowana jest piąta generacja pojazdu, która w 2018 roku...\t CR-V\n2.0, 2.4 Vtec\nHonda CR-V II 2.2 CTDi 2005-2006 RD\t Honda CR-V - samochód osobowy typu SUV klasy kompaktowej, a następnie klasy średniej produkowany przez japoński koncern motoryzacyjny Honda Motor Company od 1995 roku. Od 2016 roku produkowana jest piąta generacja pojazdu, która w 2018 roku...\t CR-V\nOdsłony: 4994 Czytaj więcej\nOdsłony: 4335 Czytaj więcej\nOdsłony: 3955 Czytaj więcej\nOdsłony: 4023 Czytaj więcej\nOdsłony: 4081 Czytaj więcej\nOdsłony: 4309 Czytaj więcej


Spotkanie opozycji ws. projektu ustawy o Sądzie Najwyższym - SE.pl\nSpotkanie opozycji ws. projektu ustawy o Sądzie Najwyższym\n17.07.2017, godz. 11:52\nPosłowie opozycji i kół parlamentarnych spotkali się w dziś na rozmowie, której głównym tematem są planowane przez Prawo i Sprawiedliwość zmiany w sądownictwie. Zdaniem opozycji działania PiS to zagrożenie dla trójpodziału władzy w Polsce, dlatego politycy postanowili działać. Chcą stworzyć federację klubów i kół opozycyjnych.\nTo była burzliwa niedziela w stolicy. Najpierw przed Sejmem, a wieczorem przed budynkiem Sądu Najwyższego, zebrali się protestujący przeciwko planowanym przez PiS zmianom w sądownictwie. Protest w sprawie sądu zorganizowały środowiska opozycji: Platformy Obywatelskiej, Nowoczesnej, partii Razem, Komitetu Obrony Demokracji i Obywateli RP. Planowane zmiany w sądownictwie bardzo interesują opozycję parlamentarną, dlatego w poniedziałek o 11.00 przedstawiciele klubów i kół poselskich zebrali się, by dyskutować o sądownictwie w Polsce. Politycy opozycji podjęli decyzję o wspólnym działaniu, ale bez udziału Kukiz'15. Po spotkaniu Andrzej Halicki z PO powiedział dziennikarzom: - PO chce wspólnego frontu wyborczego. A Katarzyna Lubnauer z Nowoczesnej dodała: - Wszystkie ręce na pokład. Trzeba powstrzymać złą zmianę. Zaś w samo południe ma rozpocząć się w Sejmie wysłuchanie publiczne dotyczące projektu ustawy o Sądzie Najwyższym. Wziąć w nim udział mają przedstawiciele sądownictwa, m.in Andrzej Rzepliński, Adam Strzembosz, Małgorzata Gersdorf.\n— Sejm RP (@KancelariaSejmu) 17 lipca 2017\ntagi: nowoczesna PO reforma sądownictwa Sąd Najwyższy autor: Paula


wz.36 - Opisy Broni\nArmata przeciwpancerna wz. 36 kalibru 37 mm\nInscenizacja “80-lecia Bitwy pod Mokrą”, Mokra – 1.09.2019\nNa wyposażeniu Wojska Polskiego po 1918 roku znalazł się nieliczny sprzęt artyleryjski, którego pierwotnym przeznaczeniem było wsparcie, przede wszystkim oddziałów piechoty, a których określano potocznie jako artylerię towarzyszącą. Wówczas według powstałej koncepcji oddziały Wojska Polskiego już na szczeblu batalionu miały dysponować małokalibrowymi armatami. Regulamin piechoty z 1921 roku przewidywał na wyposażeniu batalionu, poza kompaniami strzelców, kompanię karabinów maszynowych, w skład której wchodził pluton „działek” piechoty, przeważnie jeden działon oraz jeden moździerz, jak wówczas określano ten sprzęt. Natomiast w wydanej w Toruniu w 1925 roku przez Centralną Szkołę Strzelniczą – instrukcji strzeleckiej broni towarzyszącej uwzględniano, poza zwalczaniem nieprzyjacielskich karabinów maszynowych i gniazd oporu przeciwnika, niszczenia lekkich pojazdów pancernych, czyli istnienia możliwości obrony przeciwpancernej.\nNiestety dziś dokładne informacje o liczbie posiadanych armat tego typu nie są znane. Wiadomo na pewno, że w 1919 roku było ich na stanie 30 egzemplarzy, którymi dysponowały pułki strzelców polskich z Błękitnej Armii Polskiej we Francji, z 1., 3., 6. i 7. Dywizji Strzelców. Według informacji z 1923 roku na stanie miało być ich około 110 egzemplarzy, z czego ówczesny przydział etatowy w Wojsku Polskim miał przewidywać 340 sztuk. Natomiast w 1929 roku duża część armat z powodu ich zużycia została wycofana z użytkowania, natomiast 29 egzemplarzy zostało przydzielonych do Korpusu Ochrony Pogranicza. Oddziały KOP jeszcze w czerwcu 1936 roku dysponowały 18 armatami tego typu. Natomiast 27 armat wz.16TR, które znajdowały się na wyposażeniu Wojska Polskiego służyły przede wszystkim do prowadzenia szkolenia, zarówno w formacjach wojskowych, jak i w szkolnictwie wojskowym.\nWybór nowej broni\nProblemy jakie pojawiały się z etatową ilością armat towarzyszących i coraz pilniejsza potrzeba pozyskania jakościowo lepszego uzbrojenia spowodowała, że już w końcu 1924 raku został ogłoszony konkurs na opracowanie broni tego rodzaju. Komitet do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu w sprawie „działek piechoty”, podjętej 7 czerwca 1924 roku – Polskie Zakłady Amunicyjne „Pocisk” SA w Warszawie zgłosiły dwa opracowane modele armat, które różniły się długością lufy i masą własną. Przygotowanie projektu wyjściowego rozpoczęto już pod koniec 1924 roku, a we wrześniu roku następnego odbyły się pierwsze próby przyzakładowe. Po przeprowadzeniu pierwszych wstępnych badań zostały zamówione 4 armaty kalibru 47 mm w firmie „Pocisk”, z terminem dostawy do 24 lutego 1928 roku. Oczywiście zaraz na samym początku zastrzeżono sobie możliwość wprowadzania wszelkich poprawek w konstrukcji dział, które miały obejmować m.in.: zmianę łoża, konstrukcji tarcz ochronnych, zastosowania kół o większej średnicy, czy polepszenia stateczności armaty podczas prowadzenia ognia.\nArmata kalibru 47 mm wz.25 „Pocisk” otrzymała zamek klinowy półautomatyczny, oraz hydrauliczno-sprężynowy oporopowrotnik. Armata została wyposażona w łoże dwuogonowe – rozstawne (choć wg niektórych informacji powstały dwa prototypy, jeden jednoogonowy, a drugi z dwoma ogonami rozstawnymi). Zastosowane mechanizmy – podniesieniowy z łukami zębatymi i kierunkowy ze ślimacznicą. Do strzelania były stosowane pociski przeciwpancerne, kruszące oraz szrapnele. Dla bezpieczeństwa obsługi zastosowane zostały pancerne tarcze ochronne. Transport sprzętu mógł się odbywać w stanie rozłożonym na 6 juków lub złożony za pomocą trakcji konnej. Obsługę armaty stanowiło 7 żołnierzy. Cenę jednostkową jednej armaty określano na 40 000 zł. W dotychczas przebadanym materiale archiwalnym brak informacji o ilości zamówionego sprzętu i terminie realizacji zamówienia (przypuszczalnie wykonano 8 sztuk).\nOstatecznie poza otrzymanymi 4 armatami kalibru 47 mm firmy „Pocisk” w 1929 roku zakupiono 3 dalsze armaty Beardmore i 3 armaty firmy Driggs. Na początku drugiego półrocza w 1930 roku w Centrali Badań Poligonowych (od 1932 roku Centrum Badań Balistycznych) w Zielonce koło Warszawy, przeprowadzano kolejne próby, gdzie oprócz polskiej armaty wz.25 brały w nich udział armaty 47 mm armaty Beardmore i Driggs oraz zakładów Škoda. Jednak żadna z prezentowanych armat podczas prób nie spełniła całkowicie pokładanych w nich wymagań i sprawa wyboru odpowiedniego wzoru nie została rozstrzygnięta.\nRównież w 1930 roku w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia przystąpiono do prac nad opracowaniem polskiej 40 mm armaty przeciwpancernej. Przeciągało się to jednak w czasie i ostatecznie w 1934 roku postanowiono dostosować jej konstrukcję do wymogów broni pancernej, przeznaczając do uzbrojenia przyszłych czołgów lekkich i średnich. Wyniki przeprowadzonych prób z dwoma wykonanymi egzemplarzami, które wykonywały warsztaty narzędziowe firmy „Pocisk”, a przeprowadzane od lutego do maja 1936 roku były pomyślne. Przy prędkości początkowej wystrzelonego pocisku 800 m/s, przebijał on płytę pancerną o grubości 30 mm z odległości 800 metrów. Donośność armaty wynosiła 5000 metrów (długość lufy wynosiła 2150 mm, masa lufy 105 kg, masa działka gotowego do wmontowania w wieżę czołgu 280 kg). Łoże zastosowane w armacie zapewniało uzyskanie kąta podniesienia lufy od -15 stopni do +25 stopni. Trochę można żałować, że prace nad rozwojem armaty posuwały się tak wolno i ostatecznie zostały przerwane.\nPrawie równocześnie w fabryce Starachowickich Zakładów Górniczo-Hutniczych podjęte zostały prace nad przygotowaniem armaty przeciwpancernej w kalibrze 55 mm. Jednak w czasie prób, które zostały wykonane w 1934 roku dwa prototypy miały poważne wady konstrukcyjne: powodowały one powstawanie zbyt dużego odrzutu oraz podrzutu przy wystrzale, małą stateczność podczas strzelania, szczególnie przy krańcowych położeniach lufy. Ponadto zwracano uwagę na nadmierne skomplikowaną konstrukcję łoża, jego niedostateczną wytrzymałość, przy trochę (podobno) niewygodnym sposobie ryglowania ogonów w trakcie trwania marszu i na stanowisku bojowym, a także wadliwie działające mechanizmy – podniesieniowy i odpalający. Oczywiście doprowadziło to do dyskwalifikacji badanego sprzętu i dalszych prac nie kontynuowano.\nPlany dotyczące polskiej obrony przeciwpancernej\nWedług najnowszych ustaleń, kiedy w 1933 roku przy okazji trwających prac nad rozwojem planu mobilizacyjnego „S” w Oddziale I Sztabu Głównego powstał plan (dziś tzw. mały plan) unowocześnienia uzbrojenia przez wprowadzenie jego nowych rodzajów. Obejmował on między innymi kwestia zaopatrzenia Wojska Polskiego w odpowiedni sprzęt przeciwpancerny.\n1 sierpnia 1935 roku na posiedzeniu Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu (KSUS) wytyczono podstawowe wymogi dla sprzętu pancernego, które np. określały, że wystrzelony z takiego działa pocisk przeciwpancerny powinien przebić pancerz stalowy o grubości 24 mm. Należy pamiętać, że Komitet był tylko organem doradczym Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych i to do jego kompetencji należało m.in.: podjęcie inicjatywy w zakresie projektów uzbrojenia, a jego uchwały były faktycznie zatwierdzeniem wniosków Oddziału I Sztabu Głównego, w tym zakresie. Zdecydowano wówczas aby wraz z dniem 1 sierpnia powołać komisję pod przewodnictwem generała dywizji Tadeusza Piskora. Komisja miała za zadanie przeprowadzić kalkulację potrzeb oraz zaproponować przeprowadzenie faz, podczas których miano wyposażać oddziały Wojska Polskiego w odpowiedni sprzęt i uzbrojenie, w tym przeciwpancerne. Jej ustalenia stały się następnie podstawą dla podjęcia decyzji na kolejnym posiedzeniu KSUS, 16 października 1935 roku o wyposażeniu w pierwszej kolejności każdego pułku piechoty w 4 armaty przeciwpancerne o ciągu konnym i każdej dywizji piechoty w 6 armat przeciwpancernej o ciągu motorowym. Realizacja tych zamierzeń miała nastąpić w latach 1936-1938, po tym terminie przewidywano utworzenie rezerwy strategicznej sprzętu przeciwpancernego.\nSzkolenie polskiego działonu przeciwpancernego kawalerii, 1938 lub 1939 roku\nProwadzone przez Oddział I Sztabu Głównego prace nad nowym planem mobilizacyjnym i związane z tym studia nad prowadzeniem rozbudowy armii wykazywały konieczność rewizji ustaleń o posiadaniu ilości armat przeciwpancernych w jednostkach piechoty, która miała posiadać 36-48 armat przeciwpancernych, z tego dla batalionu piechoty 2, na szczeblu pułku – 4, oraz do dyspozycji dowódcy dywizji – 6-18 armat przeciwpancernych. Wykonanie tych zamierzeń miało odbyć się w trzech etapach. W pierwszym nastąpiłaby realizacja uchwały przez KSUS z 16 października 1935 roku przydział 4 armat dla pułku piechoty oraz 6 armat dla dywizyjnego oddziału przeciwpancernego. Drugim etapem miało być wyposażenie każdego batalionu piechoty i samodzielnego batalionu strzelców z 2 armaty oraz przydział kolejnych 2 armat dla każdego ośrodka zapasowego czynnej dywizji piechoty i środka zapasowego batalionów strzelców. W trzecim etapie zamierzano ostatecznie uzupełnić ilość armat przeciwpancernych w oddziałach dywizyjnych do 18 sztuk oraz stworzyć rezerwę strategiczną.\nJednak w ustaleniach Komisji generała Piskora zabrakło jednak regulacji o dostarczeniu tego typu uzbrojenia i wyposażenia wielkich formacji kawalerii. Dopiero w maju 1936 roku wypowiedział się Departament Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Przedstawiony projekt przewidywał po 4 armaty o ciągu konnym dla pułku kawalerii, a dla każdej brygady po 4 armaty7 o ciągu motorowym, przy czym pułki w pierwszej fazie miały otrzymać po 2 armaty przeciwpancerne.\nRównież pod koniec 1936 roku dowództwo Korpusu Ochrony Pogranicza określiło swoje potrzeby na 99 armat przeciwpancernych. Było to o tyle słuszne rozwiązanie, ponieważ oddziały Korpusu Ochrony Pogranicza, które miały posłużyć do formowania rezerwowych jednostek bojowych. Zamierzano przydzielić po 3 armaty na batalion piechoty, 6 armat dla odwodów pułków „Głębokie” i „Wilejka” oraz kolejne 6 sztuk dla Centralnej Szkoły Podoficerskiej w Osowcu. Przydział nowego sprzętu przewidywano w trzech fazach. W pierwszej – 27 armat dla 5 batalionów, odwodów dwóch pułków i CSP, zaś w drugiej fazie – 39 armat dla batalionów z brygad „Podole” (4 bataliony), „Polesie” (3 bataliony), „Wołyń” (w lutym 1937 roku, kiedy zreorganizowano w pułk „Zdołbunów” o 4 batalionach) oraz kolejnych batalionów: „Kleck” i „Stołpce” oraz w trzeciej fazie – 33 armaty dla batalionu „Iwieniec” i batalionów z brygad „Wilno” (3 bataliony) – „Grodno” (3 bataliony).\nOstatecznie o ilości armat w formacjach piechoty oraz kawalerii oraz w oddziałach motorowych zdecydował KSUS, podejmując 17 marca 1937 roku uchwałę o obronie przeciwpancernej. Pułki piechoty miały dysponować 12 armatami przeciwpancernymi, a dla batalionów strzelców morskich i Korpusu Ochrony Pogranicza przewidziano po 4 armaty, natomiast pułki kawalerii powinny otrzymać po 4 armaty, przy czym sprzęt w tych wszystkich formacjach miał być holowany zaprzęgami konnymi. Natomiast w wielkich jednostkach planowano: dla dywizji piechoty 12 armat, dla brygady kawalerii – 4 armaty, a dla oddziału motorowego 36 armat, sprzęt miał być holowany środkami motorowymi. Należy sobie jednak zdawać sprawę, że o późniejszej realizacji wszystkich przyjętych zamierzeń faktycznie decydował. Oddział I Sztabu Głównego, który na podstawie normy produkcji z Departamentem Uzbrojenia MSWojsk. i przygotował harmonogram wprowadzania sprzętu do oddziałów, nadzorujących jego realizację.\nWybór nowej armaty i produkcja\nWobec coraz bardziej przedłużającego się czasu ukończenia wszelkich prac nad skonstruowaniem nowoczesnej armaty przeciwpancernej w naszym kraju, zdecydowano się wobec coraz pilniejszych planów modernizacji Wojska Polskiego na zakup uzbrojenia tego typu za granicą, wraz z prawem rozpoczęcia ich produkcji u nas. W kwietniu 1935 roku udała się do Szwecji specjalna komisja, które firma Bofors zaprezentowała najnowsza odmianę ich armaty przeciwpancernej 37 mm L/45/M. Firma posiadała już wówczas bardzo dobrą opinię jako producent nowoczesnego uzbrojenia artyleryjskiego, a ponadto w tym czasie trwała wówczas realizacja umowy z firmą Bofors na dostawę 4 armat nadbrzeżnych kalibru 152,4 mm do Polski.\nJesienią 1935 roku egzemplarz armaty L/45/M dostarczono z Szwecji poddano na poligonie próbom sprawdzającym; prędkości początkowej wystrzelonego pocisku, stabilizacji armaty podczas strzelania, celności i możliwości przebijania pancerza. Wyniki były pomyślne, pocisk wystrzelony z odległości 800 metrów, przebijał pancerz o grubości 30 mm, ustawiony pod kątem 90 stopni, natomiast z odległości 1000 metrów przebijano płytę pancerną o grubości 25 mm. Zamek działał bez przeszkód, a odrzut broni nie przekroczył wymaganych założeń. Sprzęt odznaczał się odpowiednią stabilnością na stanowisku ogniowym i dobrą manewrowością w warunkach polowych. W następstwie przeprowadzonych prób, w listopadzie 1935 roku wraz z przyjętą uchwalą KSUS – armata Boforsa została przyjęta jako podstawowe uzbrojenie przeciwpancerne – artyleryjskie Wojska Polskiego.\nUmowa, która została zawarta z zakładami Boforsa Aktiebolaget pod koniec listopada 1935 roku obejmowała wykonanie łącznie 300 armat do 1 stycznia 1938 roku, a dostarczenie do 1 czerwca 1936 roku pierwszych 50 kompletów armat przeznaczonych do zmontowania u nas w kraju. Ponadto sam kontrahent miał dostarczyć łącznie 13 500 sztuk amunicji przeciwpancernej-smugowej, które miały przybyć do 1 listopada 1936 roku. Następne 27 000 sztuk naboi przeciwpancernych i 4 500 granatów rozpryskowych (odłamkowo-burzących, zwanych ówcześnie – kruszące), które miały przybyć do 1 stycznia 1937 roku. Umowa z Polską dawała jej też prawo do rozpoczęcia licencyjnej produkcji sprzętu wraz z wszystkimi rodzajami amunicji przeznaczonymi do działa. W lutym 1936 roku została utworzona Komisja Odbiorcza przy wytwórni Boforsa, na czele której stanął kapitan, a następnie major Wojciech Hlawsa, oficer służby uzbrojenia. Skład komisji nie był stały, a przeciętnie liczyła ona łącznie 33 osoby. Realizacja zamówień armat ze Szwecji była realizowana od marca 1937 roku – wysyłka do Polski licząca 10 egzemplarzy o numerach seryjnych 101-110 w elementach, które następnie zmontowano w Pruszkowie – podjęte przez wytwórnię Stowarzyszenia Mechaników Polskich z Ameryki (SMPzA). W kolejnych miesiącach otrzymywano po 20 egzemplarzy i do maca 1938 roku odebrano łącznie 213 sztuk, przy czym już 38 następnych było przygotowanych do wysyłki, a z tych w 8 armatach dokonano drobnych poprawek. Ostatecznie od szwedzkiego producenta ostatnie dostawy miały nieco opóźnienia i dotarły pod koniec maja 1938 roku. Sprzęt otrzymany ze Szwecji posiadał numery od 101 do 400.\nKraków – defilada wojskowa z okazji 3 maja 1938 roku\nProdukcję seryjną armat przeciwpancernych wz.36, takie bowiem otrzymały w Polsce oznaczenie, produkowano po niewielkich zmianach w ich konstrukcji – mniejsza średnica kół oraz nieco mniejszy rozstaw i ich tarcza pełna, rozpoczęto w lipcu 1936 roku, a pełną seryjną w październiku tegoż roku w Pruszkowie – podjęte przez wytwórnie Stowarzyszenia Mechaników Polskich z Ameryki (SMPzA) oraz w Porębie koło Zawiercia. Po przeprowadzeniu realizacji zamówień Kierownictwa Zaopatrzenia Uzbrojenia – KZU, komórka która podlegała Departamentowi Uzbrojenia MSWojsk., na pierwszych 150 egzemplarzy (numery seryjne od 401) z terminem dostawy do 1 kwietnia 1937 roku. Ostatecznie sama fabryka miała osiągnąć zdolność produkcji w wysokości 25 sztuk na miesiąc. Kolejne umowy z 24 lutego 1937 roku oraz z 17 marca 1938 roku, kiedy umowy przewidywały wykonanie 200 oraz 239 egzemplarzy armat wz.36. Ostatnią czwartą umowę z 30 marca 1939 roku przewidywała wyprodukowanie kolejnych 350 armat tego typu, gdzie najprawdopodobniej udało się zrealizować odstawy 190 armat tego typu. Początkowo planowane nakłady finansowe w wysokości 800 000 zł miały umożliwić wykonanie 41-42 armat miesięcznie. W toku trwającej produkcji wprowadzono drobne zmiany polepszające konstrukcję bądź wytwarzanie niektórych elementów. O tych zmianach powiadamiano także wytwórnię Bofors.\nW grudniu 1937 roku w nowej fabryce obrabiarek H. Cegielskiego w Rzeszowie zamierzano także podjąć produkcję armat przeciwpancernych wz.36. Niestety na skutek trudności związanych z uruchomieniem zakładów, dopiero w maju 1938 roku zostało wykonanych pierwszych 5 armat, dalszych 15 sztuk było w trakcie montażu, o różnym stopniu zaawansowania technicznego, gdzie współpracował szereg firm krajowych, takich jak: Huta „Baildon” w Katowicach, Huta „Ludwików” w Kielcach, Wytwórnia Parowozów Spółki Akcyjnej Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich w Warszawie, zakłady „Stomil” w Poznaniu (opony, elementy gumowe) czy firma B. Sosnowski i S-ka z Warszawy (skrzynki amunicyjne). Łącznie przyjmuje się wyprodukowanie około 1200 egzemplarzy (1175 egzemplarzy według dokładnych badań W. i P. Słupczyńskich), z czego 207 sztuk miało powstać w Rzeszowie, z czego na pewno około 120-146 egzemplarzy sprzedano za granicę. Sprzedaż za granicę przede wszystkim pozwalał na utrzymanie mocy produkcyjnych i zastrzyk dodatkowej gotówki dla budżetu Ministerstwa Spraw Wojskowych. Ponadto wyższy poziom produkcji pozwalał na obniżenie koszów produkcji jednostkowej armaty przeciwpancernej wz.36. Już w 1938 roku spółka SEPEWE rozpoczęła eksport armat wz.36, sprzedając 94 armaty, a w roku następnym dalsze 30 egzemplarzy do Rumunii. Ponadto w 1939 roku według zawartych umów zamierzano wyprodukować 130 armat dla Anglii i dalsze 132 dla Rumunii.\nZaś amunicja kalibru 37 mm była wytwarzana w Zakładach Amunicyjnych nr 1 w Skarżysku, gdzie miesięczna produkcja seryjna miała wynosić 180 000 sztuk. Zaś w przyszłości miała być także produkowana w Fabryce Amunicji nr 2 w Kraśniku, gdzie produkcja ruszyła na początku sierpnia 1939 roku, a planowana produkcja wojenna miała sięgać miesięcznie 162 000 sztuk oraz w budowanej Fabryce Amunicji nr 5 w Jawidzu koło Lubartowa.\nArmata przeciwpancerna wz.36 posiadała niską sylwetkę, co przy dobrym zamaskowaniu utrudniało w znacznym stopniu jej wykrycie w terenie, tarcze ochronne nachylone pod dużym kątem, które mogły chronić obsługę armaty przed ogniem karabinowym, a zastosowany w niej zamek półsamoczynny umożliwiał uzyskanie dużej szybkostrzelności.\nArmata składała się z podzespołów: lufy, zamka z obsadą, kołyski z oporopowrotnikiem, łoża górnego i dolnego, mechanizmu kierunkowego i podniesieniowego, tarcz ochronnych, kół z zawieszeniem i przyrządów celowniczych.\nZastosowana lufa monoblokowa, mocowana poprzez sanki do kołyski, gdzie była zakończona hamulcem wylotowym, który łącznie pochłaniał 16% energii odrzutu. W kołysce pomieszczono hydrauliczny opornik, napełniony płynem glicerynowym (1,15 litra) oraz sprężynowy powrotnik – dwie sprężyny lewoskrętna i prawoskrętna o łącznie 22 zwojach i długości 743 mm każda. Łoże górne utrzymujące kołyskę z zamontowanym na lewej ścianie mechanizmem podniesieniowym lufy, w pokrętle do którego zmontowane było urządzenie spustowe, osadzone było na łożu dolnym, składającym się z dźwigara i dwóch rozstawnych ogonów. Z lewej strony dźwigara znajdował się mechanizm kierunku, a na ogonach zakończonych lemieszami oraz zaczepą służącą do łączenia ogonów i następnie zaczepienia armaty za hak przodka, umieszczono wsporniki z poduszkami dla obsługi działa.\nArmata posiada zamek klinowy z ruchem pionowym, półsamoczynny. Zamek posiadał prostą konstrukcję i małą masę. Z lewej strony łoża górnego armaty został zainstalowany pręt ochronny ze stalową płytą, zabezpieczającego celowniczego przed odrzutem ruchomych części armaty i ułatwiających zarazem szybką zmianę kierunku strzelania. Tarcze ochronne były podzielone na lewą i prawą, każda o grubości 4 mm, gdzie były mocowane do armaty na czterech wspornikach, dolne części tarcz podnoszono do transportu, natomiast w armatach od numeru seryjnego 566, grubość tarcz dolnych zwiększono do 5 mm. W tarczy górnej lewej znajdowało się małe okienko, podłużne – pionowe, służące do celowania przy małych i dużych kątach podniesienia armaty. Armata była osadzona na kołach niezależnie zawieszonych z oponami pustakowymi. Do armat przeciwpancernych wz.36 stosowane były celowniki optyczne produkcji Polskich Zakładów Optycznych w Warszawie. Celowniki posiadały powiększenie 1,4 razy i polu widzenia 30 stopni. Przewożony był w skrzynce nr 1, a do strzelania był zakładany na wspornik przy kołysce. Możliwe było także prowadzenie ognia w nocy przy użyciu dodatkowego urządzenia podświetlającego podziałki i krzyż płytek ogniskowych celownika.\nDo armaty przeciwpancernej używano następujących naboi z pociskami: przeciwpancernych ze smugaczem, przeciwpancernych z zapalnikiem bezwładnościowym oraz odłamkowo-burzącym z zapalnikiem uderzeniowym. Amunicja była przewożona w przodku wz.36, prototyp, którego opracowała Zbrojownia nr 2 w Warszawie, a mieszczący łącznie 16 skrzyń z nabojami (w każdej skrzyni mieściło się 5 naboi). Przodek posiadał koła tego samego typu co armata, zawieszona niezależnie na wałkach w dwudzielnej osi, resorowanej dodatkowo amortyzatorami sprężynowych. Jednostka ognia wynosiła dla armaty 40 naboi, w tym 32 naboje z pociskami przeciwpancernymi. Natomiast pozostała część amunicji w 2 jednostkach ognia (80 sztuk), przewożona była w wozach amunicyjnych kompanii lub plutonu.\nDla oszczędności sprzętu podczas prowadzenia szkolenia zaprojektowane zostały wkładki karabinowe z luf karabinów Mauser Gewehr 1898, montowane do lufy armaty przystosowane do amunicji karabinowej 7,92×57 mm. Wykonano około 100 sztuk dla potrzeb jednostek piechoty, a próbne strzelania odbyły się 13 października 1936 roku w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.\nArmata przeciwpancerna wz.36 w formacjach piechoty oraz kawalerii była transportowana zaprzęgiem konnym. W piechocie były to dwa konie w uprzęży szorowej, powożone z przodka. W kawalerii trzy konie z uprzężą kombinowaną – szorową dla koni bocznych i chomątową z siodełkiem dla środkowego prowadzonego między dwoma dyszlami (zatwierdzona 8 lipca 1937 roku). Od sierpnia 1936 roku prowadzone były próby holowania armat za pomocą ciągnika gąsienicowego C2P i kołowego PZInż.302. Ostatecznie zastosowanego ten ostatni, który zabierał 5 żołnierzy polskich oraz 13 skrzyń amunicyjnych (w każdej 5 naboi) oraz wyposażenia dodatkowego (ok. 1,6 JO). W marcu 1939 roku wykonano według projektu Biura Studiów Państwowych Zakładów Inżynierii – nowy ciągnik kołowy PZInż.303. Zabierał on łącznie 8 żołnierzy obsługi, 16 skrzyń amunicyjnych i całe wyposażenie dodatkowe. W maju tego roku kilka nowych ciągników zostało przydzielone do 10. Brygady Kawalerii. Przewidywana była pierwsza seryjna partia tych wozów.\nDziałon przeciwpancerny z 10. Brygady Kawalerii (Zmotoryzowanej), jesień 1938 roku\nObsługa armaty przeciwpancernej wz.36 w oddziałach piechoty liczyła 7 żołnierzy (działonowy, celowniczy, ładowniczy, trzech amunicyjnych i woźnica), natomiast w oddziałach kawalerii 8 żołnierzy (działonowy, celowniczy, ładowniczy, dwóch amunicyjnych, woźnica i dwóch koniowodów). W listopadzie 1937 roku ówczesny dowódca Suwalskiej Brygady Kawalerii pułkownik Zygmunt Podhorski postulował zwiększenie obsługi o trzeciego amunicyjnego i jednego koniowoda.\nProdukowane wersje armaty\nArmatę przeciwpancerną wz.36 wykorzystywano też w zmodyfikowanej wersji jako uzbrojenie podstawowe czołgu lekkiego 7TP. Produkowanych w Polsce oraz dla prototypowych wozów bojowych TKS-D oraz PZInż.160.\nProjekt przeprowadzenia odpowiedniej adaptacji armaty przeciwpancernej do uzbrojenia czołgów lekkich wykonało biuro konstrukcyjne zakładów Boforsa w Szwecji. Produkcję armat czołgowych wz.37 (bo takie otrzymały oznaczenie), zostały podjęte przez wytwórnie Stowarzyszenia Mechaników Polskich z Ameryki (SMPzA), ulokowanej w Pruszkowie. Zgodnie z umową z czerwca 1937 roku do marca roku następnego zakłady miały dostarczyć pierwsze 50 sztuk. W następnych latach budżetowych wytwórnia miała wyprodukować 61 armat wz.36 oraz 75 armat wz.37. To ostatnie zamówienie zostało poszerzone na dalsze 125 egzemplarzy. Łącznie do maja 1939 roku zostało na pewno wykonanych 111 armat czołgowych wz.37. Armaty zostały wytwarzane od numeru seryjnego 3000 (według innych danych zostało dostarczonych 116 armat tej wersji). Czołgowa wersja wz.37 posiadała lufę całkowicie wymienną z armatą przeciwpancerną wz.36, a osadzona była w wieży na specjalnym łożu, zapewniającym kąt podniesienia armaty od -10 stopni do +20 stopni. W jednowiekowej wersji czołgi 7 TP łącznie przewożonych było 80 sztuk naboi kalibru 37 mm, z których tylko cztery znajdowały się w wieży wozu, po jej prawej przedniej stronie. Za ładowanie amunicji odpowiadał dowódca wozu, a za celowanie, w tym odpowiednie naprowadzanie działa na cel – strzelec. Pomocnicze uzbrojenie stanowi sprzężony z armatą ciężki karabin maszynowy wz.30 kalibru 7,92 mm. Strzelec miał możliwość prowadzenia ognia z obu broni przy użyciu urządzenia spustowego, uruchamianego za pomocą pedałów.\nArmatę też miano wykorzystać na podwoziu dla „działa samobieżnego” – gąsienicowego. Projekt powstał w Biurze Badań Technicznych Broni Pancernych. W kwietniu 1937 roku warsztaty doświadczalne biura znajdowały się na podwoziach czołgu rozpoznawczego TKS oraz ciągnika gąsienicowego C2P. Tak powstały dwa egzemplarze prototypowe. Armata została umieszczona w specjalnym wykuszu w miejscu przedniego pancerza. Oba pojazdy w ciągu następnych dwóch lat przechodziły intensywne próby, przy czym do seryjnej ich produkcji nie doszło, natomiast podczas Kampanii Polskiej w 1939 roku znalazły się na wyposażeniu 10. Brygady Kawalerii. Natomiast na zmodyfikowanym podwoziu gąsienicowym, pochodzącym z czołgu lekkiego 7TP, powstało działo samobieżne, oznaczone jako PZInż.160, który powstał jako drewniana makieta i nie doczekał się modelu prototypowego.\nWersja forteczna armaty, oznaczona jako wz.38 (choć przez część badaczy nie jest ona umownie przyjęta), została opracowana przez zakłady SMPzA w Pruszkowie, a przy współpracy z Szefostwem Fortyfikacji. W czerwcu 1938 roku przystąpiono do dalszych prób. Armata została przystosowana jako uzbrojenie ciężkich schronów bojowych, które budowano na Śląsku, Helu, w rejonie Mławy oraz na Polesiu. Armata posiadała łoże dwuczęściowe, zapewniające jej kąt podniesienia od -5 stopni do +15 stopni i kąt poziomy ostrzału wynoszącego łącznie 40 stopni. Dopiero jednak w kwietniu 1939 roku Szefostwo Fortyfikacji zamówiło 50 armat (w zamówieniu wz.37, numery od 5000), z terminem dostawy do listopada tego roku. Wykonanie pierwszych 5 sztuk planowano w maju 1939 roku, a ich odbiór miał się odbyć 19 czerwca, kolejne 8 sztuk miano odebrać w sierpniu (niektóre dane mówią o 2 sierpnia), a następne 8 armat miano odebrać 26 dni później. Czy jednak same armaty zostały zainstalowane na swoich stanowiskach w schronach za płytami pancernymi. Większość wyznaczonych do tego schronów przez swój obecny stan nie pozwala na 100% określenie tego. Nie da się też tego w pełni zanegować.\nTen nowoczesny sprzęt w Śląskich fortyfikacjach. Pierwszy i najliczniejszy zastosowane były standardowe działa przeciwpancerne wz.36 na podwoziu kołowym. Używane były one na punkach oporu „Bobrowniki” – 1 armata, „Dąbrówka Wielka” – 2-3 armaty, „Łagiewniki” – 2 armaty, „Godula” – 1 armata”, „Nowy Bytom” – 2 armaty, „Szyb Artura” – 4 armaty. W obiektach fortyfikacyjnych armatę na łożu kołowym i bez tarczy ustawiono w izbie bojowej schronu na specjalnej podstawie wykonanej z kątowników stalowych o szerokości rozstawu kół z armaty przeciwpancernej – 1150 mm i rozszerzającej się ku tyłowi do 1670 mm, dla wstawienia lemieszy ogonów działa. Ponadto ze względu na wysokość samej armaty, 600 mm oraz wysokość linii ognia – 620 mm, odpowiednie ustawienie działa w strzelnicy wymagało podniesienie podstawy o 450 mm, za pomocą dwóch wsporników szynowych, co równocześnie ułatwiało obsługę armaty w izbie bojowych. Strzelnica armaty przeciwpancernej o wymiarach 480 mm x 480 mm zabezpieczana była stalową klapą podnoszoną od wewnątrz do góry. Jej wymiary pozwalały na prowadzenie ognia w płaszczyźnie poziomej, w granicach 32 stopni. Takie rozwiązanie zostało zastosowane w schronie nr 6 punktu oporu „Godula”. Nieco zmodyfikowane znajdowało się w schronie polowych w Kochcicach, dziś w rejonie Lublina, gdzie ustawiając działo przeciwpancerne w izbie bojowej, o wymiarach 2,5 m długości, 2,6 m szerokości i 1,8 m wysokości, przy strzelnicy nadbetonowano płytę o 120 mm wyższą od podłogi. Lemiesze ogonów łoża dolnego opierały się na wbetonowanych (w roku izby) klockach drewnianych. Pozwalało to na uzyskanie kąta ostrzału w płaszczyźnie poziomej do 30 stopni, zaś o pionie w granicach od -3 stopni do +7 stopni. Jeżeli jeszcze z działa zdjęta została tarcza ochronna, była ona dosunięta do ściany, wówczas jej kąt ostrzału w poziomie wzrastał do 38 stopni. Amunicję do działa była składana przy ścianie bocznej w 16 skrzyniach, o wymiarach 170 mm x 170 mm x 400 mm, każda po 5 naboi kalibru 37 mm, umieszczone traktorowy w izbie bojowej. Natomiast np. w izbie bojowej armaty przeciwpancernej w ciężkim schronie bojowym „Szybu Artura”, osłonięta była od strony nieprzyjaciela występem kopuły pancernej i dodatkowym nasypem ziemi.\nArmata ppanc. kal. 37 mm wz. 36 z 79. Pułku Piechoty, o numerze fabrycznym nr 137, wyprodukowana w 1937 r. przez szwedzką firmę Bofors. Działo to zostało użyte w obronie Warszawy na Bródnie we wrześniu 1939 r. przez żołnierzy kompanii ppanc. kpt. Stanisława Grudzińskiego, wchodzącej w skład 79. PP. 12 września pułk, po walkach w rejonie Mławy, wkroczył do stolicy i zajął obronę odcinka “Golędzinów”. 1. pluton kompanii ppanc., dowodzony przez por. Kazimierza Rachwała, otrzymał zadanie wsparcia obrony 3. batalionu piechoty. 17 września, w czasie nalotu niemieckich samolotów, w bezpośredniej bliskości stanowiska ogniowego jednego z trzech przeciwpancernych Boforsów plutonu wybuchła bomba lotnicza. Jej odłamki śmiertelnie raniły dowódcę plutonu i kilku żołnierzy z obsługi armaty. Masy ziemi wyrzucone w powietrze w wyniku eksplozji bomby zasypały okopane stanowisko Boforsa. Ciało por. Rachwała zostało zabrane z pobojowiska i pochowane początkowo na terenie dowództwa 79. PP w Golędzinowie, skąd w 1945 r. po ekshumacji zostało przeniesione na Cmentarz Wojskowy na Powązkach. Armatę odnaleziono kilkadziesiąt lat później, 5 września 1979 r., w czasie prac ziemnych na budowie szpitala Bródnowskiego, w pobliżu ulicy Bolivara. Cenne znalezisko przekazano do zbiorów Muzeum WP. Ponieważ armata była załadowana – w komorze nabojowej znajdował się pocisk – przed rozpoczęciem zabiegów konserwatorskich musiano przewieźć ja do WITU w Zielonce, gdzie szczęśliwie udało się rozładować działo.\nNatomiast 4 armaty przeciwpancerne, chronione w specjalnych „garażach”, niektórych ciężkich schronów bojowych w punkach oporu: „Godula”, „Nowy Bytom” i „Radoszowy”, które przewidziane były do wykorzystania ze stanowisk polowych na zapolu obiektów fortyfikacyjnych. Przy przetaczaniu działa (masa działa 380 kg) w garażu na stanowisko polowe lub odwrotnie – obsługa do tego celu używała specjalnych szlei – 2 krótkie i 2 długie, bardzo ułatwiających tą czynność. Istnieją jednak przesłanki, że sprzęt ten nie był wykorzystywany.\nDrugim, ciekawym sposobem wykorzystania sprzętu przeciwpancernego było umieszczenie broni w strzelnicy schronu osłoniętej pionowym pancerzem. Podobno jeden z schronów bojowych punktu oporu „Niezdara-Tąpkowice”, został wyposażony w 37 mm armatę przeciwpancerną wz.38. Działo miało dwuczęściowe łoże, a lufa była ulokowana w kulistym jarzmie, gazoszczelnym, wmontowana była w płytę pancerza pionowego o grubości 85 mm, mocowanego do stalowych szyn strzelnicy. Sektor ostrzału poziomego wynosił 32 stopnie. Izbę bojową wyposażono w instalację do usuwania gazów prochowych, powstałych podczas prowadzenia ognia z armaty przeciwpancernej Boforsa. Lufa z oporopowrotnikiem armaty w wersji fortecznej wz.38, była elementem wymiennym z wersją armaty czołgowej wz.37.\nOddziały piechoty swoje pierwsze armaty przeciwpancerne wz.36 otrzymały w styczniu 1937 roku, a w miarę rozwoju produkcji dalsze. Do grudnia tego roku po 6 armat znajdowało się już w pułkach piechoty: 29., 56. i 60.; po 4 armaty przeciwpancerne znajdowały się w następujących pułkach piechoty; 13., 71., 15., 9., 43., 44., 45., 24., 50., 1., 5., 6., 77., 85., 76., 27., 28., 18., 20., 73., 19., 48., 51., 52., 54., 55., 57., 58., 68., 69., 70., 14., 63., 67., 59., 61., 62., 64., 65., 66., 22., 86., 78., 79., 80., 82., 83., 84., 39., 2., 3., 4. oraz 4. i 5. z Strzelców Podhalańskich, a po 2 sztuki w następujących pułkach piechoty; 21., 32., 33., 42., 36., 72., 7., 8., 23., 41., 81., 25., 74., 30., 31., 10., 37., 12., 16., 11., 75., 26., 40., 49., 53., 34., 35., 17., 38. oraz 1., 2., 3. i 6. Pułku Strzelców Podhalańskich, po jednej armacie w 1., 2., 3. batalionie strzelców oraz 1. i 2. batalionie morskim. W ciągu następnego roku został uzupełniony stan armat w kompaniach przeciwpancernych we wszystkich pułkach piechoty do 9 sztuk, w batalionach strzelców do 2, a w batalionach morskich do 4 egzemplarzy.\nPonadto 18 armat znajdowało się w szkołach, m.in.: w Szkole Podchorążych Piechoty (Ostrów Komorowo) – 2 sztuki, w Szkole Podoficerów dla Małoletnich nr 1 (Konin, od lipca 1938 roku – Lubawa) – 1 armata, w szkole Zbrojmistrzów (Warszawa) – 1, także Fabryka Amunicji nr 1 w Skarżysku miała 2 armaty (bez przodków), natomiast w Centrum Badań Balistycznych (Zielonka koło Warszawy) – jedną.\nDo 1 lutego 1937 roku po jednej armacie otrzymało dziesięć pułków kawalerii. Były to: 1. i 3. Pułk Szwoleżerów, 3., 11., 13., 14., 18. i 26. Pułk Ułanów oraz 2. i 6. Pułk Strzelców Konnych. Następnie 1. Pułk Szwoleżerów, 1., 2., 4., 6., 7., 8., 9., 10., 15., 16., 19., 20., 22., 25., 27. i 21. Pułk Ułanów oraz 1., 3., 4., 5., 7., 8. 9. Pułk Strzelców Konnych. Do stycznia 1939 roku formacje kawalerii dysponowały w swoich plutonach ppanc już trzema armatami przeciwpancernymi wz.36, a czwartą miały otrzymać do 15 lutego tegoż roku. Ponieważ to nie nastąpiło do lipca, w sierpniu 1939 roku zmieniono pokojową organizację plutonów przeciwpancernych w pułkach. Plutonami 4-działowymi dysponowały pułki I grupy: 2. i 3. Pułk Szwoleżerów, 1.-3., 5., 11., 15.-18. Pułk Ułanów oraz 4., 7.-9. Pułk Strzelców Konnych, natomiast plutony 2-działowe znajdowały się w pułkach II grupy: 1. Pułku Szwoleżerów, 4., 6.-10., 12.-14., 19-23., 25-27. Pułku Ułanów, 2., 3., 5. i 6. Pułku Strzelców Konnych. Według organizacji wojennej w poprawkach do planu mobilizacyjnego „W” wszystkie pułki miały dysponować 4 armatami przeciwpancernymi wz.36\nKorpus Ochrony Pogranicza swoje pierwsze armaty wz.36 miał otrzymać w kwietniu 1936 roku. Rozdzielnik przewidywał dla batalionu „Czortków” – 6 sztuk, a w maju tego roku po 2 armaty dla batalionów „Wołożyn”, „Snów”, Żytyń”, „Berezwecz”, „Wilejka”, po 3 armaty dla batalionów „Orany”, „Niemenczyn” oraz Centralnej Szkoły Podoficerów w Osowcu (CSP). Do końca marca 1938 roku brygada „Podole” (4 bataliony), miała otrzymać 4 armaty przeciwpancerne wz.36.\nAmunicja przeciwpancerna kalibru 37 mm: Węgierska Górka – Schron “Wędrowiec”\nW pierwszej kolejności podano etat nr 9 (12-działowy), czyli 4 plutony, a następnie skorygowany etat nr 9, kompanii składającej się z 3 plutonów (9 dział) – po poprawce obowiązującej od 1.04.1939 r.:\n• Dowódca kompanii (kapitan) uzbrojony w pistolet oraz dwóch strzelców (ordynans osobisty i luzak), uzbrojonych w karabinki z bagnetami. Przydzielony koń wierzchowy.\n• Poczet dowódcy: – obserwatorzy (plutonowy i 2 kaprale), wyposażenie w trzy karabinki z bagnetami – gońcy (4 strzelców), wyposażeni w cztery karabinki z bagnetami i cztery rowery – patrol sanitarny (kapral i dwóch strzelców), uzbrojonych w bagnety – obsługa zapasowa (kapral, starszy strzelec i 4 strzelców), uzbrojeni w karabinki z bagnetami.\n• 3 plutony: – I Pluton; dowódca porucznik/podporucznik uzbrojony w pistolet, Strzelec-ordynans osobisty, uzbrojony w karabinek z bagnetem – zastępca dowódcy plutonu (sierżant), osobisty pistolet – obserwator (kapral), uzbrojony w karabinek z bagnetem\n• 1. działon: działonowy (plutonowy) uzbrojony w karabinek z bagnetem. Etatowo przydzielona lornetka pryzmatyczna. Pozostali dowódcy działonów w plutonie posiadali stopień kaprala – celowniczy (starszy strzelec), uzbrojony w karabinek z bagnetem – amunicyjni (4 strzelców), uzbrojeni w karabinki z bagnetami\n• Działko i woźnica (strzelec), uzbrojony w karabinek z bagnetem – 2 konie taborowe w uprzęży szorowej z przodkiem i armata przeciwpancerna wz.36\n• Kolejne plutony jak pluton 1\n• II, III i IV Pluton jak Pluton I\n• Drużyna gospodarcza – sierżant szef (starszy sierżant), uzbrojony w pistolet – podoficer broni i gazowy (plutonowy), uzbrojony w karabinek z bagnetem – puszkarz (plutonowy) uzbrojony w karabinek z bagnetem – wozy amunicyjne (6 strzelców) woźniców, uzbrojonych w 6 karabinków z bagnetami, 6 wozów amunicyjnych z zaprzęgami dwukonnymi – podoficer gospodarczy (plutonowy), uzbrojony w karabinek z bagnetem – rymarz i szewc (2 strzelcy), uzbrojeni w karabinki z bagnetami – kucharze (starszy strzelec i strzelec), uzbrojeni w karabinki z bagnetami – kuchnia polowa, dwaj strzelcy z karabinkami i bagnetami – kuchnia polowa z zaprzęgiem czterokonnym, 4 konie taborowe. Skrzynka do gotowania – tabor 3 strzelcy, uzbrojeni w karabinki z bagnetami, 3 wozy taborowe, wóz przykuchenny, wóz furażowy, wóz kancelaryjno-bagażowy, w zaprzęgu parokonnym, 6 koni taborowych\nW razie zmiany na wozy jednokonne należało przyjąć 12 wozów amunicyjnych, 2 wozy przykuchenne, 2 wozy furażowe, 2 wozy kancelaryjno-bagażowe, stan wozów był zwiększany o 9 wozów i 9 strzelców uzbrojonych w karabinki z bagnetem. W kompanii składającej się z 3 plutonów etat kompanii zmniejsza się o stan jednego plutonu, o jeden wóz amunicyjny – 1 strzelca, 2 konie taborowe, 1 karabinek z bagnetem.\nŁącznie 154 żołnierzy (163 żołnierzy przy zaprzęgach jednokonnych, oraz 124 żołnierzy (132 żołnierzy) przy 3 plutonach:\n• oficerów 5 (5 oficerów broni), 4 przy 3 plutonach,\n• starszych sierżantów 1,\n• sierżantów 4 (3 przy 3 plutonach),\n• plutonowych 8 (7 przy 3 plutonach),\n• kaprali 16 (14 przy 3 plutonach),\n• starszych strzelców 14 (9 przy 3 plutonach),\n• strzelców 106 (115 strzelców przy zaprzęgach jednokonnych), 86 (92 przy zaprzęgach jednokonnych) przy 3 plutonach,\n• 4 rowery,\n• kuchnia polowa,\n• 9 wozów taborowych, 18 przy zaprzęgach jednokonnych (8/16 przy 3 plutonach),\n• 1 koń wierzchowy,\n• 46 koni pociągowych taborowych, 45 przy 3 plutonach.\nTabela należności materiału uzbrojenia\n• 12 zestawów artyleryjskich 37 mm armaty wzór 1936, skrzynka nr 3 z częściami zapasowymi, przyborami i narzędziami i 6 skrzynek nr 4 na płyny i smary do 37 mm armaty przeciwpancernej wz.36\n• 141 karabinków z bagnetami i sznurami do czyszczenia (150 przy zaprzęgach jednokonnych), 3 etatowe luźne bagnety 5 etatowych pistoletów oraz 5 pistoletów oficerów nieuwzględnionych w etacie\n• 4 pistolety sygnałowe\n• 154 hełmy z podpinkami (163 w zaprzęgach jednokonnych)\n• maski przeciwgazowe – 154 (163 przy zaprzęgach jednokonnych)\n• przyrządy optyczne i miernicze – 16 lornetek pryzmatycznych, 10 busoli kierunkowych wz.K.M.\n• amunicja – 564 jednostki ognia do kbk (600 j.o. w zaprzęgach jednokonnych), 5 jednostek ognia do pistoletu, 48 jednostek ognia do armaty, 4 zestawy 25 mm naboi sygnałowych\nKompania z 3 plutonami, należność wojenna zmniejszona o 3 armaty, 28 karabinków z bagnetami i sznurami do czyszczenia, 1 pistolet, 29 hełmów, 29 masek przeciwgazowych, 4 lornetki pryzmatyczne, 3 busole kierunkowe wz.K.M. i 1 busolę kieszonkową zwykłą. Liczba jednostek ognia do karabinów zmniejszona o 112, a do działek o 12 j.o. Jednostka ognia do działka wynosiła 40 naboi (w tym 32 sztuki stanowiły granaty pancerne, a 8 granaty kruszące). W przodku armaty były przewożone 16 skrzynek, każda po 5 naboi, co daje razem 80 sztuk, stanowiących dwie jednostki ognia. W 3 plutonach – czyli w 9 przodkach armat przewożono więc łącznie 720 sztuk amunicji (18 j.o.), pozostawała amunicja (18 j.o.) znajdowała się na 5 wozach amunicyjnych.\nW przodku znajdowały się dwie skrzynie: nabojowa i śnicowa. Pierwsza z nich przeznaczona do 16 skrzynek amunicyjnych (każda z 5 nabojami). Skrzynia nabojowa dzieliła się na 4 klatki – dwie duże mieszczące po 6 skrzynek amunicyjnych i dwie małe mieszczące po 2 skrzynki amunicyjne. Na dnie tej skrzynki znajdowały się listwy unieruchamiające skrzynki amunicyjne oraz otwory ściekowe.\nSkrzynię nabojową zamykały cztery wieka osadzone na zawiasach (zamontowanych na środkowej przegrodzie) i otwieranie do środka. Z tyłu skrzynia posiadała nitowaną listwę wzmacniającą, do której przymocowana była obsada haka zaczepowego oraz osłona lemiesza. Do przedniej ściany skrzyni nabojowej przytwierdzone było zawiasowo siedzenie dla woźnicy. Na małych wiekach skrzyni nabojowej, gdzie umieszczano skrzynki z przyborami nr 1 i 2. Skrzynia śnicowa służyła do przewozu paszy dla koni podków, części zapasowych uprzęży. Do jej górnej ściany przymocowano na zawiasach wieko skrzyni z podnóżkiem dla woźnicy. Tabela należności materiału taborowego: 9 wozów taborowych dwukonnych z uprzężami wz.36 (8 przy 3 plutonach). 12 uprzęży szorowej wz.36 dla działek przeciwpancernych (9 przy 3 plutonach). Uprząż czwórkowa do zaprzęgu mieszanego kuchni polowej, 1 rząd wierzchowy. Zestaw narzędzi rymarsko-siodlarskich. Przedmioty zapasowe, dodatkowe i przybory końskie, które przewidziane były w tabeli należności materiału taborowego pomocniczego. Materiały opałowe: 117 kg koksu ogrzewniczego, 7,5 litra nafty zwyczajnej rafinowanej w bańce 10-litrowej, 4,5 kg smaru do osi w puszcze na smar o masie 5 kg.\nW skład zorganizowanych w formacjach kawalerii plutonów przeciwpancernych wchodził dowódca z zastępczą oraz pocztem (obserwator i luzak dowódcy plutonu), 4 działony oraz wóz amunicyjny plutonu. Obsada plutonu przeciwpancernego liczyła: 1 oficera, 5 podoficerów i 30 szeregowców, ponadto 32 konie wierzchowe i 12 koni taborowych. Ponadto plus woźnica i 2 konie taborowe do wozu amunicyjnego.\nKolumna polskich armat przeciwpancernych wz. 36 z przodkami w zaprzęgu dwukonnym\nW sierpniu 1939 roku w przeddzień wybuchu wojny w czynnych pułkach piechoty kompanie przeciwpancerne miały na stanie po 9 armat. W rezerwowych pułkach piechoty według planu mobilizacyjnego miały być kompanie przeciwpancerne z 4 armatami (wg etatu nr 9a). W 133., 134. i 135. Pułku Piechoty z 33. Dywizji Piechoty Rezerwowej oraz 163., 164. i 165. Pułku Piechoty z 36. Dywizji Piechoty Rezerwowej, w których kompanie miały posiadać po 6 armat. Natomiast pozostałe pułki rezerwowe: 93., 94. i 95. Pułku Piechoty z 39. Dywizji Piechoty Rezerwowej, 96., 97. i 98. Pułku Piechoty z 38. Dywizji Piechoty Rezerwowej, 114., 115. i 116. Pułk Piechoty z 41. Dywizji Piechoty Rezerwowej, 144., 145. i 146. Pułk Piechoty z 44. Dywizji Piechoty Rezerwowej oraz 154., 155. i 156. Pułk Piechoty z 45. Dywizji Piechoty Rezerwowej, a także oddziały z 55. Dywizji Piechoty Rezerwowej, gdzie pułki 201. i 203. posiadały kompanie 4 działowe, z wyjątkiem 204. Pułku Piechoty, który posiadał kompanię 3 działową. 201. Pułk Piechoty został wydzielony do 21. Dywizji Piechoty.\nBataliony piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza – „Berezwecz”, „Żytyń”, „Snów” i „Snów-1”, od marca 1939 roku przerzucone na granicę południową Polski oraz bataliony „Wilejka” i „Wołożyn”, dołączone do poprzednich w kwietniu miały plutony przeciwpancerne 3-działowe. Także ochraniające granicę południową państwa bataliony Korpusu Ochrony Pogranicza „Dukla”, „Komańcza” z 2. Pułku Piechoty KOP „Karpaty” oraz „Skole” i „Delatyń” 1. Pułk Piechoty KOP „Karpaty”, które też dysponowały plutonami przeciwpancernymi o 3 działach.\nSamodzielne bataliony strzelców, zarówno czynne (1.-3.), jak i zmobilizowane (4.-9., 11.), zostały przydzielone do brygad kawalerii, które dysponowały plutonami przeciwpancernymi 2-działowymi, a dwa bataliony strzelców morskich, rozwinięte z chwilą mobilizacji jako 2-batalionowe pułki w kompaniach przeciwpancernych miały po 4 armaty. Batalion KOP „Hel”, stanowiący obsadę Rejonu Umocnionego Hel, posiadał 4 armaty, a Wojskowa Składnica Tranzytowa na Westerplatte – 2, przydzielone jeszcze w grudniu 1936 roku.\nW oddziałach kawalerii w myśl poprawki do planu mobilizacyjnego „W” pułkowe plutony przeciwpancerne, liczyły po 4 armaty. Sześcioszwadronowy, po przeprowadzeniu reorganizacji, ćwiczebny pułk kawalerii KOP, sformowany w marcu 1939 roku i przydzielony do armii „Łódź”, który dysponował plutonem przeciwpancernym, składającym się z 6 armat (działony z batalionów odwodowych KOP „Wilejka” i „Czortków”).\nDwie jedyne w Polsce taktyczne jednostki pancerno-motorowe; 10. Brygada Kawalerii i Warszawska Brygada Pancerno-Motorowa posiadały w swoich pułkach zmotoryzowanych i brygadowych oddziałach przeciwpancernych: pierwsza posiadała na stanie 27 armat przeciwpancernych, natomiast druga brygada posiadała na swoim stanie 28 armat przeciwpancernych.\nPonadto w obronie samej Warszawy brało udział trzy zmotoryzowane kompanie przeciwpancerne – 11. zmobilizowana przez Ośrodek Wyszkolenia Przeciwpancernego OK nr 1 w Rembertowie, 12. i 13., liczące łącznie 27 armat wz.36. Plan mobilizacyjny „W” przewidywał również sformowanie kompanii przeciwpancernej nr 21 i nr 22 – Ośrodek Wyszkolenia Przeciwpancernego OK nr II w Kowlu i Równem oraz nr 91 – Ośrodek Wyszkolenia Przeciwpancernego OK nr IX w Baranowiczach. Ponadto planowano także utworzenie kompanii przeciwpancernej nr 19 mobilizowanej do etatu pułkowej kompanii w 86. Pułku Piechoty (Mołodeczno) oraz nr 20 wystawianej przez 78. Pułku Piechoty (Baranowicze).\nOczywiście dziś brak pełnych danych, co do ilości strat niemieckich w sprzęcie pancernym. Jak wiadomo polskie armaty przeciwpancerne kalibru 37 mm wz.36. Jak wiadomo, była to podstawa obrony przeciwpancernej Wojska Polskiego, ale nie jedyna. W brygadach kawalerii i pułkach piechoty były to działa polowe kalibru 75 mm 02/26, a w dywizjach piechoty były to działa polowe kalibru 75 mm wz.97. Oba mogły strzelać granatami przeciwpancernymi, które mogły eliminować niemieckie czołgi na odległościach 1000-1500 metrów. Poniżej 300 metrów równie skuteczne były karabiny przeciwpancerne kalibru 7,92 mm wz.35, ale to główny ciężar spoczywał właśnie na 37 mm armatach przeciwpancerny wz.36., jak i dobrze wyszkolone obsługi tych dział. Dowiodły one swjej dużej skuteczności już na początku swojego wrześniowego „sprawdzianu” podczas walk jakie stoczyła Wołyńska Brygada Kawalerii pod Mokrą 1-2 września. Współdziałanie obsług 75 mm armat polowych 02/26, 37 mm armat przeciwpancernych wz.36 oraz karabinów przeciwpancernych wz.35 spowodowało znaczące straty w niemieckich jednostkach pancernych. Walki obronne toczyły oddziały 10. Brygady Kawalerii, która prowadziła je w dniach 1-2 września, w miejscowościach Jordanów-Wysoka-Chabówka. Tutaj ich wysoka skuteczność wynikała z zastosowania dla nich trakcji motorowej, dzięki której mogły one szybko zmieniać swoje rejony działania i reagować na zagrożonych odcinkach frontu. Warto dodać, że 10. Brygada Kawalerii, przekraczająca granicę polsko-węgierską na Przełęczy Tatarskiej, na stanie posiadała jeszcze 19 armat przeciwpancernych, z 27 znajdujących się na początku wojny 1 września 1939 roku.\nTakże w największej bitwie Polskiego Września w bitwie nad Bzurą armaty przeciwpancerne odegrały bardzo ważną rolę przy zwalczaniu pojazdów rozpoznawczych przeciwnika, a mocno przetrzebione oddziały z Wielkopolskiej i Podolskiej Brygady Kawalerii, scalone w Warszawie w Zbiorczą Brygadę Kawalerii (15., 17., 9. i 14. Pułk Ułanów), w dniu 25 września posiadały na stanie jeszcze 8 dział przeciwpancernych. Również w starciach z Armią Czerwoną użyto z powodzeniem nielicznych armat przeciwpancernych.\nPo zakończeniu Kampanii Polskiej oddziały Wehrmachtu przejęły łącznie 621 armat przeciwpancernych wz.36. Z części których 65 sztuk użyto w niemieckich oddziałach rezerwowych. Natomiast 556 sztuk odstąpiono Rumunii, która już wtedy dysponowała pewną liczbą dostaw polskich w 1939 roku, powiększoną dodatkowo o przejęte armaty z ewakuacji oddziałów Wojska Polskiego na terytorium Rumunii.\nNie wiadomo jaka liczba została przejęta przez oddziały Armii Czerwonej. Polskie armaty przeciwpancerne wz.36, które znalazły się na terytorium Węgier, skierowano do składnic armii węgierskiej, a w 1939 roku zostały odsprzedane Finlandii i brały udział w tzw. Wojnie Zimowej.\nPolska armata przeciwpancerna Bofors wz.36 zdobyta przez Niemców niedaleko Osiecka w 1939 roku\nKaliber – 37 mm\nDługość lufy – 1665 mm, 45 kalibrów, liczba bruzd; 16 prawoskrętnych, masa lufy wynosi 100 kg\nDługość armaty – 3050 mm, długość z przodkiem i zaprzęgiem konnym sięga 7100 mm\nSzerokość armaty ze złączonymi ogonami 1220 mm, z rozstawionymi ogonami 2020 mm\nRozstaw kół – 1090 mm, prześwit osi kół – 270 mm, średnica kół – 655 mm\nWysokość armaty w położeniu bojowym – 1010 mm\nMasa armaty w położeniu bojowym – 380 kg\nMasa armaty w położeniu marszowym z przodkiem – 930 kg\nPrzodka z amunicją i pełnym wyposażeniem – 520 kg\nDonośność maksymalna – 7100 metrów, przy kącie podniesienia 25 stopni\nDonośność skuteczna – do 1000 metrów do czołgów, do 1500 metrów do pociągów pancernych\nZdolność przebicia pancerza z odległości do 1000 metrów – 25 mm, z odległości 100 metrów przy kącie uderzenia 30 stopni – 40 mm\nPrędkość początkowa wystrzelonego pocisku przeciwpancernego – 800 m/s\nMasa naboju – 1450 g\nMasa pocisku – 700 g\nMasa ładunku wybuchowego – 15 g (w pocisku odłamkowo-burzącym 48 g)\nMasa ładunku miotającego – 200 g\nDługość naboju – 338 mm\nDługość łuski – 256 mm\nKąt ostrzału poziomego (ogony rozstawione) – 50 stopni (po 25 stopni na prawo i lewo) oraz ogony złączone – 6 stopni (po 3 stopnie na prawo i lewo)\nKąt ostrzału pionowego (ogony rozstawione) – od -10 stopni do +25 stopni oraz ogony złączone od -10 stopni do +10 stopni\nSzybkostrzelność praktyczna do celów ruchomych – do 10 strz./min.\nManewry Wielkopolskiej Brygady Kawalerii, 1938 roku\nAndrzej Konstankiewicz, Wiesław Słupczyński, Armata przeciwpancerna wz. 36, TBiU 45\nAndrzej Konstankiewicz, 37 mm armata przeciwpancerna wz.1936 – Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939, Edipressw Polska S.A., Warszawa 2013\nTagged 37 mm Armata przeciwpancerna wz.36, armata przeciwpancerna, Broń Polska do 1939 roku, broń przeciwpancerna, Kampania Polska 1939 rok, Kampania Wrześniowa, Wyposażenie Wojska Polskiego 1918-1939\n← Mini-Beryl wz. 1996\nwz. 1943 MT-13 →


Silo-walec i obniżona rama\nPrzyczepy w wersji DB Premium zyskały na wyposażeniu i mają podłogę obniżoną o 10 cm.\nPrzez lata Metaltech budował swój wizerunek, oferując przyczepy z popularnej serii DB w standardowym wykonaniu – tak na spotkaniu z dilerami mówił prezes Ireneusz Ciepielewski. Z czasem powstała koncepcja dobrze wyposażonej wersji DB Premium. Można ją było zobaczyć na Agro Show w Bednarach. Nowa wersja zyskała koła z szeroką powierzchnią styku z podłożem, co chroni glebę i pozwala na zachowanie stabilności na grząskim terenie. Zgodnie z zainteresowaniem nabywców rama w nowej serii została obniżona o ponad 10 cm. Zamiast ręcznej korby hamulca pojawiła się drogowa instalacja hamulcowa z zaworem pneumatycznym.\nZ kolei serię rozrzutników obornika z Metaltechu będzie można wyposażyć w adapter z poziomymi walcami. Firma wskazuje na szybki sposób montażu adaptera. Uzupełnieniem maszyn do zbioru zielonek jest tzw. silo-walec, służący do efektywnego zagęszczania zielonki w silosie. Wzbogacenie wozów paszowych stanowi ścielarka.\nMiniony rok charakteryzował się dużym spadkiem sprzedaży przyczep różnych marek. Na gali podsumowującej miniony rok firma wskazywała, że utrzymała udziały rynkowe w przyczepach na poziomie 8,4% i znalazła się na trzecim miejscu podium w zakresie rejestracji (od stycznia do końca listopada 2016 r.).


KrajTrzaskowski: To miałby być lincz z podstawionymi ludźmi\nKraj: Trzaskowski: To miałby być lincz z podstawionymi ludźmi\nDodano 8 sierpnia 2020, 17:06 206\n– My się w sumie przyzwyczailiśmy do tej propagandy, ale jeszcze nigdy nie dochodziło do przekraczania kolejnych granic i norm do takiego stopnia. Pamiętam, jak dziennikarze zastanawiali się, czy oni w TVP doszukają się jakichś faktów kompromitujących mnie. W ostatnich tygodniach dochodziło jednak do absurdów – mówi kandydat KO w wyborach prezydenckich.\nTrzaskowski narzeka na fakt, że jego zdaniem nie było szansy na "neutralną debatę" z Andrzejem Dudą: – (...) Jest też kwestia tego, że ta kampania była bardzo krótka, trwała tylko dwa miesiące i nie mogliśmy wszędzie dotrzeć. A z takimi manipulacjami można walczyć poprzez bezpośrednią rozmowę. To też niestety przełożyło się na to, że nie można było możliwości odbycia neutralnej debaty, bo ta w TVP była farsą, a to, co szykowano w Końskich, to miałby być lincz z podstawionymi ludźmi.\nCzy prezydent Warszawy żałuje, że nie pojechał do Końskich? – Nie, nie żałuję, bo każdy wie, co oni tam szykowali i jakby się to skończyło. Gdyby to była tylko debata między mną a prezydentem Dudą, nawet z najbardziej stronniczymi dziennikarzami, to bym sobie z tym poradził. Ale tam mieli być ustawieni ludzie, którzy krzyczeliby, że seksualizuję ich dzieci albo wylewam fekalia na ich pola. A z tym się nie da wygrać, bo jeżeli ma się 30 sekund czy minutę na reakcje podstawionych ludzi, tak, jak w "Studiu Polska", to jest to manipulacja, z której politykowi bardzo trudno jest wyjść obronną ręką. I niestety przez ten cynizm telewizji publicznej i otoczenia pana prezydenta nie udało się odbyć neutralnej debaty – mówi Onetowi.\nAgresja, zamach na mienie. Policja pokazała szokujące materiały z protestu aktywistów LGBTCzytaj także:\nTrzaskowski nie sprostował fake newsa. Orlen reaguje\nGorzka prawda o ludziach Trzaskowskiego. "Od lat okupują spółki...\nJacky tv IP 10 sierpnia 2020, 12:44\nKażdy pisowski kandydat na prezydenta musiałby być oszustem w tym tegorocznym cyrku ! Ton nadaje kurdupel\nBodzio22 IP 10 sierpnia 2020, 12:14\nPanie Trzask skończ już pierpolić taki głupoty czemu nic nie gadasz o waszym POwskim TVN. To ty dzielisz Polaków i TVN\nDaj 2 mln na twoje LGBT a Warszawiacy dalej będą pływać w szambie a za niedługo będą jeździć tęczowymi autobusami\nWeź się do roboty a nie pierpol\nObywatel IP 10 sierpnia 2020, 10:52\nWarszawa ma co chciała zrobić administracyjnym tworem i niech się dusza we własnym sosie a stolicę przenieść do Krakowa\nPolak IP 10 sierpnia 2020, 10:29\nTrzaskowski z urody i postury to typowy osobnik przypominający geja. On jest taki tolerancyjny dla lgbt. Może on czeka na odpowiedni moment i rzeknie ja toze Gej\nDuch Trościanki IP 9 sierpnia 2020, 14:58\nPrezydent Miasta st. Warszawy nie jest od taktyki, lecz od solidnej, systematycznej pracy.------Trzeba wybrać jedno z dwojga: ZARZĄDZANIE DWUMILIONOWĄ AGLOMERACJĄ, albo ZBIJANIE BĄKÓW z jednoczesnym organizowaniem happningów LGBT.-------Oczywiście tę paję LGBT należy realizować na własny koszt.


Dom Bałtycka Perła Sasino, w Sasinie\nul. Dębowa 54, Sasino, 84-210 Choczewo Sprawdź na mapie do plaży: 4km do centrum: 1.5km Akceptujemy płatność Polskim Bonem Turystycznym\nPolecam, domek czyściutki, ładnie urządzony, położony w cichej okolicy. Pani Beata, przemiła właścicielka, wspaniale nas przyjęła. Byliśmy we dwoje plus dwa...\nMieliśmy okazję z rodziną spędzić troszeczkę czasu nad morzem ,wybraliśmy więc Łebę i dom Bałtycka Perła .Okolica ta jest piękna ,spokojna ,bezpośredni...\nDomek położony w bardzo spokojnej, cichej i urokliwej lokalizacji. Właściciel bardzo zaangażowany. Wszystko zgodnie z ustaleniami i opisem.\nŚliczny domek, bardzo komfortowo wyposażony, naturalny i elegancki zarazem, z własnym, ogrodzonym terenem. Okolica fantastyczna, piękne lasy, cisza, pełen...\nBAŁTYCKA PERŁA jest komfortowo wyposażonym, całorocznym domem posiadającym 2 łazienki, 4 sypialnie, salon, kuchnię, kominek, ogrzewanie podłogowe, taras, dużą, ogrodzoną działkę. Dom położony jest w okolicach Łeby (12km), ok. 4 km od morza - latarnia w Stilo, w połowie drogi pomiędzy Białogórą a Łebą. Dom przyjazny jest zwierzętom. Wynajmowany w całości (maksymalnie 9- 11 osób). • Przygotowany dla rodzin z dziećmi - plac zabaw, altanka ogrodowa, basen, duża w pełni ogrodzona i zamykana działka - dla swobody i bezpieczeństwa Państwa Skarbów:) • Idealny dla większych rodzin i grup znajomych - 4 sypialnie, 2 łazienki, 11 miejsc noclegowych, taras, grill, miejsce na ognisko, duży teren - do wyłącznej Państwa dyspozycji:) • Doskonały dla rodzin z psami - duży ogrodzony teren dla komfortu i bezpieczeństwa Państwa czworonogów oraz mnóstwo leśnych i nadmorskich ścieżek dla zdrowych spacerów:) • Stworzony dla wszystkich kochaj\nBAŁTYCKA PERŁA jest komfortowo wyposażonym, całorocznym domem posiadającym 2 łazienki, 4 sypialnie, salon, kuchnię, kominek, ogrzewanie podłogowe, taras, dużą, ogrodzoną działkę. Dom położony jest w okolicach Łeby (12km), ok. 4 km od morza - latarnia w Stilo, w połowie drogi pomiędzy Białogórą a Łebą. Dom przyjazny jest zwierzętom. Wynajmowany w całości (maksymalnie 9- 11 osób).\n• Stworzony dla wszystkich kochających przyrodę - piękne, pełne grzybów lasy, doskonałe powietrze, przestrzeń - by złapać oddech i bez ograniczeń delektować się otaczającą naturą:)\nDom jest całoroczny, maksymalnie docieplony (ściany, okna, dach), zabezpieczony instalacją alarmową security. Powierzchnia domu wynosi ponad 100m2 łącznie na 2 poziomach, z możliwością noclegu dla 11-13 osób.\n- 3 zamykane sypialnie - 7 łóżek pojedynczych, stoliki nocne, komody\n- niska łazienka - niski, skośny dach (kabina prysznicowa, lustro, umywalka, WC)\n- salon (kominek, duży stół, 10 krzeseł, dwuosobowa rozkładana sofa, 2 duże pufy, stolik kawowy, komoda, telewizor - telewizja cyfrowa NC+)\n- łazienka (kabina prysznicowa, WC, umywalka, 2 szafki, lustro, ogrzewanie podłogowe)\n- kuchnia (w pełni wyposażona: lodówka z zamrażarką, zmywarka, płyta grzewcza elektryczna, kuchenka mikrofalowa, ekspres przelewowy do kawy, naczynia, garnki, filiżanki, kubki, kieliszki, lampki do wina, sztućce, ogrzewanie podłogowe)\n-sypialnia (dwuosobowe łóżko 160/200, 2 stoliki nocne, komoda)\n- meble ogrodowe (stół, ławy)\n• Działka płaska, w pełni ogrodzona i zamykana, wielkość ok. 900m2\nPonadto min.: deska i żelazko do prasowania, suszarka do bielizny, rozkładane materace piankowe, leżaki plażowe\n• Sosnowe lasy, bogate w jod, atrakcyjna turystycznie – latarnia morska w Stilo, pałac w Sasinie, wieża widokowa Kaszubskie Oko, Park Jurajski w Gniewinie, Park Jurajski w Łebie, SPA w Gniewinie, Sea Park Sarbsk (fokarium), trasy rowerowe, trasy konne, stadniny koni z możliwością nauki jazdy konnej, jeziora min. Choczewskie (pierwsza klasa czystości), Kopalińskie Żarnowieckie (bogactwo ryb), szkoła windsurfingu (jezioro Sarbsk), gęsta sieć zabytkowych dworków, ruchome wydmy\n• Obrzeże wsi, fantastyczne tereny do spacerów oraz wycieczek rowerowych\nStadnina koni (możliwość nauki jazdy) ok. 500m od domku\nZwierzęta mile widziane:-)\nKontakt telefoniczny - tel. 517150071\nOnet Podróże 2016\n"Pomiędzy Dębkami a Ustką polskie wybrzeże ma najdzikszy charakter – na przestrzeni około stu kilometrów, znajduje się tylko kilka miejscowości wypoczynkowych, i to w dodatku przeważnie nieco oddalonych od samego morza. Jednym z terenów, gdzie o dziką plażę nietrudno, to okolice Sasina i latarni Stilo. Najbliższa okolica tego miejsca potrafi się już czasami zaludnić, ale od czego jest rower? Wystarczy podjechać 2 do 3 km na zachód lub wschód od głównego wyjścia, by znaleźć się na jednych z najpiękniejszych polskich plaż."\nobiekt pobiera opłaty za rezygnację z rezerwacji (zadatek jest bezzwrotny, zwracany jest tylko w przypadku zarezerwowania zwolnionego terminu przez innego turystę)\nul. Dębowa 54, Sasino\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Dom Bałtycka Perła\nTak, Dom Bałtycka Perła posiada bezpłatny parking dla gości na 4 miejsca.\nUdogodnienia dla rodzin z dziećmi jakie oferuje Dom Bałtycka Perła to: łóżeczko dla dziecka, krzesło do karmienia dziecka, wanienka do kąpieli.\nul. Olchowa 7, Choczewo\nLimbowa 17A, Gdynia\nSkontaktuj się z nami Dom Bałtycka Perła


Wyjścia kulturalne kwiecień – czerwiec | FAN Promocja Sportu\nWyjścia kulturalne kwiecień – czerwiec\nkw. 21, 2011 | Archiwum\nWszystkich miłośników wyjść kulturalnych zapraszamy na wspólne wyjścia w kwietniu, maju i czerwcu! Tym razem mamy do zaproponowania Operę Wrocławską oraz Filharmonię. Zachęcamy do zapoznania się ze szczegółami!\nWyjście kulturalne w kwietniu\nW kwietniu do zaproponowania mamy 2 wyjścia.\nTermin: 26 kwietnia 2011\nGodzina i miejsce zbiórki: 18:30 przed wejściem do Opery\nCennik: 31 zł (cena jednakowa dla wszystkich)\nTermin przyjmowania zgłoszeń: do 15 kwietnia 2011\nUwaga! Jedynym potwierdzeniem zgłoszenia jest dostarczenie opłaty w ciągu 5 dni od potwierdzenia zarezerwowania miejsca!\nz dopiskiem: “Opera – kwiecień – tytuł” oraz imieniem i nazwiskiem w przypadku wpłacania z nie swojego konta.\nWyjście kulturalne w maju\nTermin: 13 maja 2011\nGodzina i miejsce zbiórki: 19:30 przed wejściem do teatru (ul.Plac Teatralny 4)\nSztuka opowiada historię Maksa, który jest pilotem i ma aż trzy piękne narzeczone, a wszystkie są stewardesami. Każda z nich sądzi oczywiście, że to ona jest tą jedyną. Dzięki precyzyjnej organizacji i pomocy niezawodnej choć nie stroniącej od sarkastycznych uwag służącej, Maksowi zawsze udaje się skoordynować wizyty kolejnych narzeczonych. Co stanie się jednak, gdy z powodu niewielkich zmian w ruchu lotniczym, wszystkie one zjawią się u Maksa niemal w tej samej chwili?\n50 zł – bilety ulgowe (przysługuje uczniom, studentom, emerytom i rencistom)\n70 zł – bilety normalne\nTermin przyjmowania zgłoszeń: do 29 kwietnia\nUwaga! Jedynym potwierdzeniem zgłoszenia jest dostarczenie opłaty w ciągu 3 dni od potwierdzenia zarezerwowania miejsca!\nz dopiskiem: “Teatr Komedia – maj” oraz imieniem i nazwiskiem w przypadku wpłacania z nie swojego konta.\nWyjście kulturalne w czerwcu\nTermin: 3 czerwca 2011\nGodzina i miejsce zbiórki: godzina 18:30 przy kasach\nTym razem wybierzemy się do Filharmoni na koncert symfoniczny:\nW. A. Mozart – Symfonia D-dur KV 162 b\nD. Szostakowicz – Preludium i scherzo op. 11\nCennik: 25 zł (cena jednakowa dla wszystkich)\nTermin przyjmowania zgłoszeń: do 20 maja 2011\nz dopiskiem: “Filharmonia – czerwiec” oraz imieniem i nazwiskiem w przypadku wpłacania z nie swojego konta.