Ojciec Pio wobec rewolucji soborowej – o. Jan OFMCap – Bibula – pismo niezalezne\nDodano: 2008-09-6 10:23 am\nOjca Pio bardziej przedstawia się jako „świętego” raczej do podziwiania, niż do naśladowania, przez co tracimy z naszych oczu najważniejsze lekcje, które winniśmy wynieść z jego życia, i praktyczne konsekwencje, które moglibyśmy zastosować do nas samych. Możemy więc spróbować, choć niedoskonale, przypomnieć kilka z tych lekcji, mając nadzieję, iż będziemy w stanie z nich skorzystać, i że Ojciec Pio z wysokiego nieba sam nam dopomoże, tak jak to obiecał wszystkim tym, którzy chcieliby stać się jego „dziećmi duchowymi”.\nU zarania swego życia całkowicie poświęconego Bogu i duszom, znajdujemy pobożną, biedną i liczną rodzinę, w której osobiste wyrzeczenia jej członków łagodzą trudy codziennego życia. Tu też znajdują potwierdzenie słów msgr. de Segur, który powiedział, że w rodzinach, gdzie brakuje ducha poświęcenia, powołania są najbardziej ryzykowne. Ochrzczonemu dzień po urodzeniu – co było łaską, za którą będzie dziękował przez całe swoje życie – Ojcu Pio nadano imię Francesco (Franciszek), co było zapowiedzią jego franciszkańskiego powołania, które odkrył przy okazji wizyty mnicha kapucyńskiego żebrzącego o jedzenie dla klasztoru. Nawet wówczas jednak decyzja o wyborze powołania nie przyszła bez problemów: „Poczułem w sobie dwie przeciwstawne siły rozdzierające moje serce: świat pragnął mnie dla siebie, a Bóg powoływał mnie do nowego życia. Nie sposób opisać tego męczeństwa. Nawet samo wspomnienie walki, która się wówczas rozegrała, mrozi krew w moich żyłach…”.\nWydaje się, iż Bóg pragnie, aby sprawiedliwi pokutowali w sposób szczególny za grzechy im współczesnych, czyli przez pokusy. W czasach, gdy psychoanaliza, w sprytny sposób znajdująca wytłumaczenie dla winy i grzechu, święciła sukcesy, Ojciec Pio – podobnie jak mała Teresa – miał przejść kryzys zwątpienia prawie nie do zniesienia, który dręczył go przez trzy długie lata. Po tej burzy przyszła noc, noc dla duszy, która trwała przez dziesięciolecia, którą tylko z rzadka rozświetlały błyski światła: „Źyję w nieustającej nocy… Każda rzecz stanowi mi przeszkodę i nie wiem, czy czynię dobrze, czy źle. Widzę, że nie jest to zniechęcenie, ale rujnują mnie wątpliwości czy to, co czynię, zadowala Boga, czy nie. Trwoga ta dopada mnie wszędzie: przy ołtarzu, w konfesjonale, dosłownie wszędzie!”.\nświęta Teresa od Dziesiątka Jezus przeciwstawiła dumnemu racjonalizmowi jej doby skromną ścieżkę swego życia duchowego, ale też odpokutowała to strasznymi pokusami przeciwko wierze. Jej okrzyk „Będę wierzyć!” jest dobrze znany. Ojciec Pio także doświadczał gwałtownych i długotrwałych pokus przeciwko wierze, jak zaświadczają o tym jego listy do ojca Agostino: „Bluźnierstwa nieustająco przeszywają mój umysł, a nawet bardziej jeszcze fałszywe koncepcje, idee niedowierzania i niewiary. Czuję, że moja dusza jest przebita w każdym aspekcie mego życia – to mnie zabija… Moją wiarę podtrzymuje tylko ciągły wysiłek woli przeciwny każdemu rodzajowi ludzkiej perswazji. Moja wiara jest tylko owocem ciągłych wysiłków, których od siebie wymagam. A wszystko to, Ojcze, nie zdarza się parę razy na dzień, lecz trwa cały czas… Ojcze, jakże trudno jest wierzyć!”.\nDuszom, którymi kierował, dał pięć zasad: cotygodniowa spowiedź, codzienna Komunia św. i czytania duchowne, rachunek sumienia każdego wieczora oraz cicha modlitwa dwa razy dziennie. Co się zaś tyczy odmawiania różańca, jest to tak oczywiste, że nawet o tym nie wspominamy… „Spowiedź to kąpiel dla duszy. Trzeba ją odbyć przynajmniej raz na tydzień. Nie chcę, aby dusze pozostawały bez spowiedzi więcej niż tydzień. Nawet czysty i niewykorzystywany pokój gromadzi kurz i gdy się wejdzie do niego po tygodniu to widać, że trzeba go znowu odkurzyć!”.\nInnemu człowiekowi, który stwierdził, że codzienny rachunek sumienia jest rzeczą zbędną, gdyż jego sumienie zawsze wyraźnie mu ukazuje, czy dany postępek jest dobry, czy zły, odpowiedział: „To prawda. Ale każdy doświadczony kupiec nie ogranicza się tylko do śledzenia w ciągu dnia, czy na danej transakcji stracił, czy zarobił. Wieczorem podsumowuje swoje księgi, aby wiedzieć, co ma czynić dnia następnego. Wynika stąd, że rygorystyczny rachunek sumienia jest wręcz niezbędny: zwięzły ale jasny, każdego wieczora. Szkoda, którą przynosi duszy unikanie czytania świętych ksiąg, przyprawia mnie o dreszcze… Jakąż moc duchową mają te księgi, by doprowadzić do zmiany postępowania, i aby sprowadzić każdego miłośnika tego świata na drogę poszukiwania doskonałości”.\nJego zalecenie cichej modlitwy było proste: „Jeśli nie możesz medytować, nie zaniedbuj swoich obowiązków. Jeżeli zaniedbania są liczne, nie trać odwagi; ćwicz się w cierpliwo ści, a jeszcze zyskasz. Określ z góry długość swojej medytacji, a nie opuszczaj swego miejsca przed końcem, nawet gdybyś miał być ukrzyżowany… Czemu się tak obawiasz, że nie możesz medytować tak, jak byś tego pragnął? Medytacja jest sposobem wznoszenia się do Boga, ale nie jest celem samym w sobie. Celem medytacji jest miłość Boga i bliźniego. Miłuj Boga z całej swojej duszy bez ograniczeń, a bliźniego swego jak siebie samego, a to już stanowi połowę twojej medytacji”.\nTo samo tyczy się uczestnictwa w świętej Ofierze Mszy, które bardziej polega na czynieniu aktów (skruchy, wiary, miłości…), niż na intelektualnych refleksjach i rozważaniach. Człowiekowi, który spytał, czy koniecznym jest podążanie za Mszą wg mszału, Ojciec Pio odpowiedział, że tylko kapłanowi potrzebny jest mszał. Według niego, najlepszym sposobem uczestnictwa w świętej Ofierze jest zjednoczenie się z Bolesną Matką u stóp Krzyża, we współczuciu i miłości. Dopiero w raju, jak zapewnia swojego rozmówcę, dowiemy się o wszystkich pożytkach, które otrzymaliśmy w wyniku uczestnictwa we Mszy św.\nOjciec Pio, który był tak uprzejmy i przyjemny w kontaktach z ludźmi, mógł stać się surowy i nieugięty, gdy chwała Boża była zagrożona, szczególnie wewnątrz kościoła. „Rozgardiasz wśród wiernych mógł być natychmiast ukrócony przez Ojca, który w tym celu otwarcie rzucał spojrzenie na tego, kto nie zachowywał właściwej postawy modlitwy… Jeżeli ktoś stał, nawet z uwagi na brak miejsca w ławkach, Ojciec stanowczo nakazywał mu uklęknięcie, aby godnie uczestniczył w świętej Ofierze Mszy”.\nNawet rozkojarzony chłopiec na chórze mógł usłyszeć: „Drogie dziecko. Jeżeli chcesz iść do piekła, mój podpis ci niepotrzebny”. Powojenna moda spotkała się z tego samego rodzaju cenzurą: „Ojciec Pio, siedząc w otwartym konfesjonale, przez okrągły rok dbał o to, aby kobiety i dziewczęta, które się u niego spowiadały, nie przystępowały do spowiedzi w zbyt krótkich spódnicach. Czasem nawet przyprawiał o łzy taką, która po paru godzinach oczekiwania w kolejce została odesłana z powodu nieprzyzwoitego ubioru… Zdarzało się, że inni starali się pomóc. Gdzieś w rogu próbowali naprędce wydłużyć spódnicę albo pożyczyć swój płaszcz. Ostatecznie, czasami, Ojciec pozwalał upokorzonemu penitentowi przystąpić do spowiedzi”.\nW roku 1966 Ojciec Generał [Franciszkanów] przybył do Rzymu jeszcze przed specjalną Kapitułą na temat Konstytucji, prosząc Ojca Pio o modlitwę i błogosławieństwo. Spotkał się on z Ojcem Pio w klasztorze: „Ojcze, przybyłem polecić twoim modlitwom specjalną Kapitułę na temat nowych Konstytucji…” Ledwie usłyszał te słowa „specjalna Kapituła” i „nowe Konstytucje” z jego ust, Ojciec Pio uczynił gwałtowny gest i wykrzyknął „to nic innego jak destrukcyjny nonsens”. „Ależ Ojcze, mimo wszystko, trzeba wziąć pod uwagę młodsze pokolenie… młodzi ewoluują wraz z nowym stylem życia… są nowe potrzeby…”. „Jedyne rzeczy, których brakuje, to rozum i serce, to wszystko, zrozumienie i miłość”. Wówczas podszedł do swojej celi, obrócił się i wskazując palcem powiedział: „Nie wolno nam się wynaturzyć, nie wolno nam się wynaturzyć! Na Sądzie Bożym św. Franciszek nie pozna swoich synów!”.\nPewnego dnia, niektórzy (doradcy generała lub prowincjała zgromadzenia religijnego) dyskutowali z Ojcem Generałem nad problemami Zgromadzenia, gdy Ojciec Pio, w szokujący sposób, wykrzyknął, rzucając odległe spojrzenie: „Po coście przybyli do Rzymu? Co knujecie? Czyż chcecie zmienić nawet Regułę św. Franciszka?”. Generał odpowiedział: „Ojcze, proponujemy zmiany, ponieważ młodzi nie chcą słyszeć o tonsurze, habicie i bosych stopach…”. „Wygnajcie ich! Wygnajcie ich! Cóż można o nich powiedzieć? Czy są to ci, którzy biorą za wzór św. Franciszka, przywdziewając habit i naśladując jego drogę życia, czy też to nie św. Franciszek daje im ten wielki dar?”.\nJeżeli weźmiemy pod uwagę, że Ojciec Pio był prawdziwym alter Christus, że jego osoba, ciało i dusza były doskonale upodobnione, jak to tylko możliwe, do Jezusa Chrystusa, jego zdecydowana odmowa wobec Novus Ordo i aggiornamento winna być dla nas dobrą lekcją. Warto też wspomnieć, że dobry Pan zapragnął wezwać Swego wiernego sługę krótko przed tym, jak zmiany zostały nieubłaganie narzucone Kościołowi i Zakonowi Kapucyńskiemu. Warto też dodać, że Katharina Tangari, jedna z najbardziej uprzywilejowanych córek duchowych Ojca Pio, tak wspaniale wspierała księży Bractwa św. Piusa X z EcÃ´ne aż do swej śmierci, która nastąpiła rok po konsekracjach biskupich w 1988 r.\nOjciec Pio w jeszcze mniejszym stopniu poddawał się rozpowszechniającemu się społecznemu i politycznemu porządkowi, czy raczej nieporządkowi, nazywając go (w 1966 r.): „pomieszaniem idei i panowaniem łotrów”. Przepowiedział, że komunizm zapanuje „ku zaskoczeniu, bez jednego wystrzału… Stanie się to jednej nocy”.\nTo także jest lekcja, którą chciał nam pozostawić Ojciec Pio dzięki swemu przykładowi, a szczególnie poprzez „grupy modlitewne”, które założył na całym świecie. „Nigdy nie rozstawał się ze swym różańcem, jeden miał nawet pod poduszką. Podczas dnia odmawiał wiele dziesiątek różańca”. Na kilka godzin przed śmiercią, gdy zgromadzeni wokół niego pragnęli jeszcze usłyszeć parę słów, wszystko, co zdołał wypowiedzieć, brzmiało: „Miłujcie Błogosławioną Dziewicę i okażcie Jej swoją miłość. Zawsze odmawiajcie różaniec!”.(…)


Czy warto kupić meble skórzane? | Dowiedzmy Się\nCzy warto kupić meble skórzane?\n17 stycznia 2020 Dom i wnętrze\nPo dokonaniu remontu mieszkania, należy je odpowiednio zaaranżować. To przeważnie bardzo przyjemne doświadczenie po trudach przeróbki wnętrza. Dobór odpowiednich mebli będzie decydować o tym, jak wielkie wrażenie na gościach zrobi nowe lokum. https://bostonsofa.pl/sofy-z-funkcja-relax-skorzane poleca inwestycję w takie elementy wystroju wnętrza. Ma ku temu niezbite argumenty.\nSkórzany mebel jest zawsze elegancki i ponadczasowy. Można je dopasować do wnętrza minimalistycznego, klasycznego czy nowoczesnego. Jej wygląd sprawia, że nie jest potrzebna żadna ozdoba takiego elementu. Kolejną cechą skóry jest jej wytrzymałość. W porównaniu z obiciami materiałowymi, dużo rzadziej ulega zniszczeniu i może cieszyć wzrok przez długie lata.\nSkóra – dobra dla zdrowia\nMeble wykonane ze skóry naturalnej przepuszczają powietrze, więc nie będą one zanieczyszczone. Są także odporne na nieprzyjemne zapachy, takie jak kurz czy dym papierosowy. Dostosowują swoją temperaturę do temperatury otoczenia. W ten sposób pozostają ciepłe i miłe w dotyku. Pozwalają na utrzymanie odpowiedniej wilgotności w pokoju.\nSkóra – łatwa w utrzymaniu\nRegularne dbanie o meble skórzane powoduje, że nawet usunięcie plam jest bardzo łatwe. Aby odpowiednio o nie zadbać, należy zaopatrzyć się w preparaty do skóry oraz ściereczki. Dobrze utrzymany mebel skórzany zależy od częstotliwości jego konserwacji za pomocą impregnatów. Nawet po wielu latach eksploatacji, skóra może być w dalszym ciągu miła w dotyku. Nawet po ciągłym użytkowaniu można bez problemu oddać taki mebel do renowacji, ponieważ na rynku istnieje wiele firm świadczących usługi naprawy mebli skórzanych.


Czy warto nauczyć się salsy? Przekonaj się!\nSkąd wzięła się salsa? Odpowiedź nie okazuje się prosta.\nNikt przenigdy nie stworzył salsy jako tej. Jedna z legend głosi, że muzykę, która była połączeniem dźwięków i rytmów afrykańskich, karaibskich i kubańskich i produktów jazzu, zasłyszano w jednej z nowojorskich dzielnic, którą zamieszkiwali nowo-upieczeni latynoscy emigranci. Salsa jak pikantny sos W latach 40. XX wieku mianem „salsy” rozpoczęto określać wszelkie gorące rytmy, dorzucając do jednego worka rozmaite style (takie jak guajira, mambo, cha-cha, son montuno, changui, charanga). interesujące, że dziś większość z nich popada w niepamięć, podczas gdy osobiście salsa przeżywa swoje następne młodości – jeśli nawet wychodzi z mody, to tylko na minutę. samoczynnie słowo „salsa” znaczy „sos” – i początkowo jest to pogardliwe określenie tańca, w którym mieszało się wszystko ze wszystkim. Ale sos możemy rozumieć także czyli – jako gorący, pikantny i aromatyczny element dania, dodający jej smaku i właściwości charakteru. i z czasem właśnie takie skojarzenie zaczęło się utrwalać. Nie może to dziwić, niejako salsa zatańczona nawet do mało ciekawego utworu, może okazać się wspaniałym widowiskiem. To przyczyna, dla którego tak mnóstwo ludzi non stop chce tańczyć salsę. Salsę na tle odrębnych tańców wyróżnia jej duża swoboda i skłonność na improwizacje. Od tańczących ją panów potrzebuje się dużej pewności siebie, podczas gdy ukochanej powinny w kreatywny sposób ulegać męskiej dominacji. Właśnie tak – choć brzmi to dość „nienowocześnie”, w salsie nie okazuje się dobrze widziane, jeśli to partnerka prowadzi. Nie znaczy to mimo wszystko, że jej rola okazuje się bierna. To, jak okaże się odpowiadała na kroki pana, jest zależne przede wszystkim od niej samej. Kobieca mowa ciała, jaką możemy obserwować w tańcu, ma ogromny wpływ na efekt końcowy. Jak zacząć tańczyć salsę? Salsa występuje licznych odmianach, które mocno się od siebie różnią. Najprościej okaże się pogrupować taki taniec na dwie podstawowe zespoły – salsę kubańską i salsę liniową. Salsa kubańska okazuje się więcej klasyczna, ale dziś mniej popularna. Tancerze wykonują mało obrotów i poruszają się po kole, obchodząc się wzajemnie i zamieniając miejscami. Cechą charakterystyczną salsy kubańskiej okazują się dość wyraźne ruchy bioder, dodatkowo to, że partnerzy nie rozdzielają się w tańcu. Salsa liniowa to ta, którą rozpropagowali latynoscy emigranci, głównie w Stanach Zjednoczonych. okazuje się oparta ona na figurze „cross body lead”, która polega na płynnym prowadzaniu ukochanej po linii prostej. Dziś to właśnie ta odmiana salsy dominuje na światowych parkietach i w szkołach tańca. Jeśli Ty także chcesz zacząć swoją\nprzygodę z salsą, znalezienie odpowiedniej szkoły nie może być kłopotami – okazja\npod tym względem okazuje się dość szeroka. osobiście nauka także nie przysparza ogromnych dolegliwości, choć jak w kolejnymi stylu tanecznym, tak i tutaj, aby osiągnąć dużą kondycję, potrzeba regularnych treningów. opłacalne jest przy tym mieć na uwadze, że znajomość salsy przyda się wyłącznie na poświęconych temu gatunkowi salsotekach. Dużą zaletą salsy okazuje się to, że odpowiada ona do licznych rodzajów muzyki – kto nauczy się salsy, taki okaże się mógł brylować praktycznie na kolejnymi parkiecie. Salsę da się tańczyć w parach, samodzielnie, więc w grupach (wtedy wspominamy o „rueda de casino”). Salsa mimo własnej dynamiki i gwałtowności swobodnie nadaje się także dla amatorów tańca, którzy zaledwie chcą skosztować swoich sił w tańcu towarzyskim. Jedyne czego potrzebujemy to trochę motywacji, samozaparcia, ogromnego lustra i odpowiedniej muzyki, która wprowadzi nasze biodra w ruch lub ewentualnie wypadnie tutaj dobra szkoła tańca Podoba Ci się dziewczyna z eksperymentów ale nie posiadasz terminy jak jej zaimponować. Naukowcy mówią, że osoby, które dobrze poruszają się po parkiecie dużo więcej oddziałują na płeć przeciwną. będzie wystarczające kilka treningów by nabrać wprawy w wyłapywaniu rytmu i poruszania się zgodnie z zasadami salsy. poprzednie ćwiczenia ruchów wyłącznie pozwolą Ci być pewnym siebie też ułatwią Ci kontakt z osobą, której zaledwie chcesz zaimponować. 2. Ruch to zdrowie Szybki rytm do którego salsa okazuje się tańczona sprawia, że okazuje się to świetne metody dla każdego, kto chcę w przyjemny sposób pozbyć się kilku nadprogramowych nadprogramowych niepotrzebnych kilogramów. tylko spalimy kcal, też wzmocnimy nasze mięśnie i posturę! Salsa od lat pielęgnuje Latynoski w niesamowitej sprawności fizycznej i sprawia, że na parkietach nie ma im równych! 3. Salsa okazuje się przyjemna Salsa może się prezentować na niezwykle złożoną, ale po pewnym obyciu prosto do głowy wchodzi nam rytm i schemat poruszania się. Oczywiście, jak w kolejnymi tańcu początki nie okazują się proste, ale salsa stawia przede wszystkim na innowacje i wyczucie rytmu, dlatego technika nie okazuje się aż tak ważna. Wiadomo im dłużej tańczymy, tym technika się przydaje do poznawania kolejnych kroku, ale następnie… okazuje się to już osobiście radość z tańca. 4. Salsa okazuje się tańcem towarzyskim Dlatego prosto okazuje się poznawać nowych ludzi na zajęciach. Nie raz wspólna pasja prowadzi do zadziwiających przyjaźni, które utrzymują się latami. Pozwól sobie odkrywać zarówno ludzi jak również nowych partnerów w tańcu, nie ograniczaj się. 5. Salsa to wyjątkowa zabawa A to właśnie największa zaleta salsy. Taniec taki pomaga nam wyłącznie wytańczyć nasze wszystkie złości ale po prostu też dobrze się bawić czy to z partnerem tanecznym czy to z grupą. duża dawka ruchu, wesoła, skoczna muzyka sprawiają, że zajęcia opuszcza się z dużym uśmiechem na policzku. Salsa to gorący taniec, pełen emocji, wyzwalający i dający mnóstwo zmysłowej zainteresowania. Dlatego nauka salsy może być bardzo inspirującym przeżyciem. co więcej każdy może skosztować, nie ma żadnych barier. Taniec ten nie okazuje się zarezerwowany jedynie dla wyjątkowych tancerzy, którzy pragną poszerzyć swoje umiejętności. więc dla początkujących, którzy nie uczestniczyli nigdy w żadnym kursie tańca, a chętnie się sprawdzą. W\nsalsie dużo jest zależne od nastawienia, od ochoty zagłębiania się w tajniki tego niesamowitego,\nwyjątkowo gorącego tańca. To bardzo zmysłowy taniec, dlatego dobrze skosztować, gdyż poza się odprężyć, wyzwolić emocje. Nauka salsy szczególnie wśród kobiet cieszy się powodzeniem, gdyż pomaga poczuć się bardzo kobieco i zmysłowo. okazuje się to mimo wszystko również taniec dla panów. W nauce da się brać udział z partnerem, jeśli mimo wszystko pewien człowiek zapisze się sam nie ma żadnego problemu. Nauka salsy to bardzo miłe doznania, dlatego dobrze skosztować. Już samoczynnie pochodzenie tego popularnego tańca mówi samoczynnie za siebie. To jeden z tańców latynoamerykańskich, a dokładnie – wywodzący się z Karaibów. Gorący klimat, ogniści i pełni temperamentu tancerze – w tym tańcu całych charakter, temperament – został zawarty. taniec ten okazuje się niezwykle znany wszystkim na Kubie, tańczony okazuje się ogólnie w klubach. Gorące rytmy salsy rozbrzmiewające z klubów późnymi godzinami to jeden ze znaków rozpoznawczych tego kraju. mimo wszystko w ostatnich latach salsa zyskuje na sławie w odrębnych krajach. Nauka salsy okazuje się już zjawiskiem powszechnym. dobrze wybierać dobre, renomowane szkoły, które nauczą nas podstaw tego gorącego i zmysłowego tańca. Co istotne, salsa to nie okazuje się jednoznaczne i jednorodne pojęcie. Tym mianem nazywa się różne rodzaje tańca, które łączy właśnie gorący rytm. Dlatego nauka salsy może obejmować różne kroki i poziomy, różne szkoły mogą uczyć różnych stylów, choć podstawy wszędzie podobne. mimo wszystko niezależnie od tego, gdzie kto się okaże się uczył salsy, od takiej pory, gdy już się załapie wtedy okaże się mógł brylować na imprezach, na których ten rodzaj muzyki okazuje się grany. Ostatnio salsa tak bardzo zyskuje na sławie, ze powstają nawet kluby, które się specjalizują w tym gatunku muzyki. warto więc poszerzyć swoją wiedzę na temat tańca towarzyskiego, tym więcej, że nauka salsy nie okazuje się trudna. To tanieć, który nie ma jakichś sztywnych reguł, okazuje się więc idealny dla amatorów luzu i swobody w podejściu do tańca. Nauka salsy to może być niezapomniana wspaniała zabawa, niesie ona też mnóstwo korzyści. pomaga wyzwolić ciało, odprężyć się, odprężyć, odpocząć, dlatego ten taniec ma szczególne właściwości. trzeba się dzięki temu poczuć jak na kubańskiej plaży w gorącą, letnią noc. Taki taniec okazuje się niezwykły, to doznanie inne niż wszystkie inne. Zmysłowy taniec, którym okazuje się salsa, nie bez względu zyskuje sobie taką sława na całym święcie. okazuje się tak cudowny, wyzwalający, odprężający, rytmiczny, ze da się zapomnieć o wszystkich troskach i problemach, dodając się jedynie muzyce i ruchowi ciała.


Projekt: „Rodzinne wędrowanie dla lepszej przyszłości. Edycja II”\nProjekt realizowany w ramach realizacji programów z obszaru wsparcia działań innowacyjnych skierowanych do środowisk zagrożonych bezradnością w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, zwłaszcza w rodzinach niepełnych i wielodzietnych oraz aktywizacji osób starszych w 2019 roku.\nWspółfinansowany przez Wojewoda Podkarpacki, Województwo Podkarpackie, oraz Towarzystwo Inicjatyw Społecznych GAMA\nWojewoda Podkarpacki: 21.000,00 PLN\nWojewództwo Podkarpackie: 5.523,00 PLN\nTowarzystwo GAMA: 1.477,00 PLN\nŁączna wartość projektu: 28.556,00 PLN\nCelem projektu jest wsparcie 12-15 rodzin z dziećmi w wieku powyżej lat 12 (37osób) z terenu powiatu rzeszowskiego, łańcuckiego i miasta Rzeszów w realizacji funkcji opiekuńczo-wychowawczych poprzez promocję zdrowego modelu życia i pozytywnych wzorców rodziny.\nPrzedmiotem projektu jest organizacja konferencji szkoleniowej pt. „Zdrowa rodzina – droga do sukcesu”, rodzinnego rajdu pieszego szlakiem historycznym im. Pułkownika Leopolda Lisa Kuli połączonego z indywidulanym i grupowym doradztwem i konsultacjami dla rodziców i dzieci w zakresie tematyki poruszanej w trakcie konferencji oraz terapia rodzinna, grupowa i indywidualna, po odbyciu rajdu.\nDzięki zaplanowanemu terminowi rajdu (sierpień 2019r.) będzie to połączenie wspólnej wędrówki rodzin biorących udział w konferencji i edukacji patriotycznej, przypomnienie wartości jakimi powinny kierować się rodziny polskie, w kontekście 100- lecia odzyskania niepodległości przez Polskę.\nWspólne wędrowanie ma na celu zacieśnienie więzi rodzinnych, pokonywanie wspólnie trudności, wspieranie się nawzajem w trudnych sytuacjach, wspólne motywowanie siebie na wzajem. Podczas dwudniowej wędrówki opiekę nad rodzinami sprawować będą opiekunowie, pielęgniarka, psycholog, asystent rodziny, socjoterapeuta dzieci i młodzieży oraz duchowni. W trakcie planowanych postojów, każdy będzie miał okazję porozmawiać ze specjalistą o swoich obawach, troskach, bolączkach. Prowadzone będą sesje terapeutyczne. Podczas wieczornego postoju (pierwszy dzień)zorganizowane zostanie spotkanie dla rodziców. Prowadzący poruszą tematy wspomagające porozumienie w rodzinie, jak pomóc dzieciom , by radziły sobie z własnymi uczuciami, jak zachęcać dzieci do współpracy czy jak uwalniać dzieci od odgrywania ról. Rodzice będą mieli szansę i okazję wspólnie wymienić swoje doświadczenia i wesprzeć się nawzajem. Równocześnie, dla dzieci, zostanie przygotowane krótkie spotkanie z socjoterapeutą, na którym dzieci opowiedzą o swoich wrażeniach ze wspólnego wędrowania. Cennym elementem obydwóch zajęć będzie możliwość doświadczenia różnych sytuacji z perspektyw dziecka i rodzica.\nW ramach edukacji patriotycznej, zarówno dorośli jak i dzieci będą mieli okazję do wspominania bohaterów, którzy w swoim życiu kierowali się najwyższymi wartościami. Sam życiorys pułkownika Leopolda Lisa Kuli może przysporzyć wiele refleksji np. nad motywami naszego postępowania w wielu sprawach zarówno prostych, codziennych jak tych wielkich, na miarę rodziny, regionu czy społeczeństwa. Podczas rajdu, historię pułkownika Leopolda Lisa Kuli jak również życiorysy Polskich bohaterów, przybliży uczestnikom zaproszony na rajd gość specjalny – historyk, który przeprowadzi nas przez historyczną drogę rajdu.\nI. Jednodniowa konferencja – spotkanie informacyjne dla zrekrutowanych uczestników projektu - 37 uczestników. 10.08.2019r\nII. Rajd rodzinny wraz z psychologiem, opiekunem rodziny, osobą duchowną oraz socjoterapeuta dzieci i młodzieży i animatorami wspólnego spędzania czasu. 30-31.08.2019r\nIII. Terapia rodzinna po zakończeniu rajdu. 09-11.2019r.\nFormularz zgłoszeniowy – po wypełnieniu i podpisaniu proszę odesłać na poniższy adres mailowy.\nProsimy o wypełnienie wszystkich punktów formularza oraz dostarczenie (przesłanie mailem) pisma z MOPS, GOPS o formalnym spełnieniu kryterium zgodnie z Regulaminem Projektu.\nOsoba do kontaktu: Małgorzata Wrona telefon – 883 105 700\nZapisy do dnia 07.08.2019 r.\nRegulamin projektu "Rodzinne wędrowanie dla lepszej przyszłości"\nOświadczenie o trudach rajdu\nProjekt: „Rodzinne wędrowanie dla lepszej przyszłości”\nProjekt realizowany w ramach realizacji programów z obszaru wsparcia działań innowacyjnych skierowanych do środowisk zagrożonych bezradnością w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, zwłaszcza w rodzinach niepełnych i wielodzietnych oraz aktywizacji osób starszych w 2018 roku.\nWojewoda Podkarpacki: 24.500,00 PLN\nWojewództwo Podkarpackie: 4.000,00 PLN\nTowarzystwo GAMA: 3.000,00 PLN\nŁączna wartość projektu: 31.500,00 PLN\nCelem projektu jest wsparcie 12-15 rodzin z dziećmi w wieku powyżej lat 12 (40osób) z terenu powiatu rzeszowskiego i łańcuckiego w realizacji funkcji opiekuńczo-wychowawczych poprzez promocję zdrowego modelu życia i pozytywnych wzorców rodziny.\nDzięki zaplanowanemu terminowi rajdu (sierpień 2018r.) będzie to połączenie wspólnej wędrówki rodzin biorących udział w konferencji i edukacji patriotycznej, przypomnienie wartości jakimi powinny kierować się rodziny polskie, w kontekście 100- lecia odzyskania niepodległości przez Polskę.\nI. Jednodniowa konferencja – spotkanie informacyjne dla zrekrutowanych uczestników projektu - 40 uczestników. 11.08.2018r\nII. Rajd rodzinny wraz z psychologiem, opiekunem rodziny, osobą duchowną oraz socjoterapeuta dzieci i młodzieży i animatorami wspólnego spędzania czasu. 25-26.08.2018r\nIII. Terapia rodzinna po zakończeniu rajdu. 09-11.2018r.\nZapisy do dnia 08.08.2018 r.\nProjekt: Senior - aktywne wsparcie lokalnej społeczności.\nProjekt realizowany w ramach realizacji programów z obszaru wsparcia działań innowacyjnych skierowanych do środowisk zagrożonych bezradnością w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, zwłaszcza w rodzinach niepełnych i wielodzietnych oraz aktywizacji osób starszych w 2016 roku.\nWojewództwo Podkarpackie: 3.224,00 PLN\nTowarzystwo GAMA: 5.497,00 PLN\nŁączna wartość projektu: 29.721,00 PLN\nCelem projektu jest przeprowadzenie warsztatów terenowych w celu poprawy jakości i poziomu życia mieszkańców gminy Trzebownisko w wieku powyżej 60 lat poprzez aktywizację fizyczną i społeczną 20 kobiet i mężczyzn w celu wyłonienia lokalnych liderów zdecydowanych działać na rzecz integracji mieszkańców gminy.\nOsoby biorące udział w projekcie będą mogły uczestniczyć i współtworzyć programy dla osób starszych i młodzieży oraz programy międzypokoleniowe w tworzonej przez Towarzystwo GAMA "Akademii Dobrego Życia". Przygotowanie osób 60+ w tym projekcie będzie nieocenione w dalszej pracy z osobami starszymi, która , jako jeden z programów, będzie realizowana przez Akademię pod nazwą „ Aktywny Senior”. Program Akademii to między innymi: Warsztaty kulinarne – zdrowo jeść, zdrowo żyć dla dzieci, młodzieży i dla rodzin; Organizacja kursów tematycznych np. kurs wizażu, florystyki, ogrodniczych; Kiermasze – organizacja kiermaszów świątecznych; Klub odkrywców, Warsztaty robotyki i wiele innych. Biorąc pod uwagę powyższe kluczowym elementem dla Stowarzyszenia są ludzie-liderzy w swoim otoczeniu. A projekt "Senior - aktywne wsparcie lokalnej społeczności" pozwoli na przygotowanie do dalszej pracy społecznej takich właśnie liderów i kontynuację tej pracy w Akademii.\nWarsztaty wyjazdowe w dniach 25-29.07.2016r do Gmina Komańcza - Bieszczady - Zajazd Pod Kominkiem.\nStacjonarne warsztaty wolontariatu – wrzesień 2016r - w budynku Akademii Dobrego Życia w Łukawcu.\nWarsztaty wyjazdowe – tematyka\nZajęcia sportowe - Program dostosowany do aktywacji osób starszych . Zajęcia mają na celu zaktywizować osoby starsze do utrzymywania kondycji fizycznej oraz dawania w przyszłości przykładu młodszemu pokoleniu do dbania o swoje zdrowie i kondycję fizyczną. Każdy uczestnik na zakończenie otrzymuje "Dyplom sportowca"\nWarsztaty zdrowego życia - Zajęcia przekażą informacje jak dbać o siebie w każdym wieku oraz najważniejsze zasady żywieniowe. Nauczą zarówno profilaktyki dbania o własne zdrowie jak i stosowania zdrowej diety jako elementu przedłużającego życie. Tematyka: Długość życia. Izolacja społeczna. Role społeczne. Aktywne starzenie się. Zdrowie i sens życia – dyskusja filozoficzna, rozumienie zdrowia i problemów zdrowotnych w kategoriach filozoficznych, dylematy moralne i etyczne dotyczące problemów zdrowotnych współczesnego świata. Co szkodzi zdrowiu? Główne czynniki ryzyka zdrowotnego; omawiane zagadnienia: uwarunkowania zdrowia i choroby w kontekście stylu życia, zachowań zdrowotnych i wpływu środowiska, zdrowe i niezdrowe odżywianie, niedostatek aktywności fizycznej, unikanie badań profilaktycznych, nieradzenie sobie ze stresem; uzależnienia. Każdy uczestnik na zakończenie otrzymuje "Dyplom zdrowia"\nWarsztaty wolontariatu - Warsztaty mają na celu rozwinięcie osobistej motywacji uczestników do pracy wolontariackiej, prezentujące możliwe obszary aktywności i korzyści płynące z wolontariatu oraz zapoznanie uczestników z prawami i obowiązkami wolontariusza.\nTelefon – 883 163 700\nE-mail – biuro@gama.org.pl\nw dniach 19-22.07.2016r.


Jesteś tutaj: Home Indeks alfabetyczny S Skarżyce\n(nazwa niemiecka Grunau, Kreis Striegau, od 1932r. Kreis Schweidnitz)\nZabytki w Skarżycach\nW rejestrze zabytków nie znalazł się żaden obiekt w Skarżycach.\nDo ewidencji zabytków wpisano:\n- dwór, później spichlerz, obecnie dom mieszkalny nr 1/1a\n- dom zarządcy folwarku nr 1f\n- dom mieszkalny 1d\n- cztery stajnie w zespole folwarku, Stadnina Koni Strzegom\n- dom mieszkalny nr 3\n- dom mieszkalny nr 7\n- dom mieszkalny z młynem wodnym, następnie elektrycznym nr 13\n- obora, obecnie warsztat kamieniarski nr 13\nMiejscowość wzmiankowano w 1371 roku pod nazwą Grunow. Dobra obejmujące również wieś Czechy w 1441r. nabył Heinz von Kalkreuter. Kolejnymi właścicielami majątku byli: David von Schindel, w 1580r. Matthesen von Logau, Anna von Seidlitz, w 1623r. Sigmund von Peterswalde, w 1630r. Sigmund von Nostitz, Kaspar von Schindel, w 1670r. Anna Maria wdowa von Sauerma. W 1704r. Konrad Sigmund von Zedlitz odkupił posiadłość od braci Konrada i Gottfrieda Ernesta von Tschirnhaus. W 1726r. włości należały do Konrada Wilhelma von Zedlitz i Georga Gottlieba von Zedlitz. W 1738 roku właścicielem Skarżyc był Karl Gottfried von Krause. W 1744r. dobra nabył Hans Heinrich IV hrabia von Hochberg, następnie przez kilkadziesiąt lat majątek należał do Hochbergów z Roztoki. W 1785 roku w Skarżycach znajdował się folwark, 14 gospodarstw zagrodniczych. Wioska liczyła 102 mieszkańców. W 1830 roku posiadłość należała do hrabiego von Hochberg z Książa. W Skarżycach wzmiankowano 21 domów, folwark, 117 mieszkańców, w tym 15 katolików, ewangelicką szkołę, 2 młyny wodne. W 1838 roku dobra obejmujące Pastuchów, Czechy i Skarżyce odkupił od Hochbergów za 190000 talarów reńskich tajny radca handlowy Christian Gottlieb Kramsta ze Świebodzic (ur.1776r., zm.1838r.). Po śmierci Christiana Gottlieba jego dobra odziedziczył brat Georg Gottlob Kramsta (ur.1782r., zm.1850r.). W 1845 roku w Skarżycach znajdowało się 19 domów, folwark, ewangelicka szkoła, 2 młyny wodne. Wieś liczyła 123 mieszkańców, w tym 23 katolików. Kolejnym właścicielem majątku został Eduard Theodor Kramsta (ur.1810r., zm.1875r.), najstarszy syn Georga Gottloba. Za czasów Eduarda Theodora Kramsty folwarkiem przez wiele lat zajmował się inspektor Dröscher z Pastuchowa. W 1875 roku dobra odziedziczyła Maria von Kramsta (ur.1843r., zm.1923r.), córka Eduarda Theodora. W 1894 roku majątkiem w Skarżycach zarządzał generalny pełnomocnik dyrektor ziemstwa Labitzky z Morawy. Posiadłość liczyła zaledwie 115ha, w tym 89ha pól uprawnych, 11ha łąk, 13ha lasów, 2ha dróg, podwórzy gospodarczych i innych użytków. W 1923 roku państwo stanowe Morawa otrzymał w spadku porucznik Hans-Christoph von Wietersheim-Kramsta (ur.1899r., zm.1978r.), wnuk Anny Elise von Kramsta (ur.1840r., zm.1900r.), starszej siostry Marii. W 1937 roku majątek w Skarżycach pozostawał częścią państwa stanowego Morawa, należącego do porucznika Hansa-Christopha von Wietersheim-Kramsta. Włości liczyły 110ha, w tym 85ha pól uprawnych, 10ha łąk, 13ha lasów, 2ha dróg, podwórzy gospodarczych i innych użytków. Folwark prowadził inspektor Schnitzler z Morawy.\nRenesansowy dwór w Skarżycach powstał w XVI wieku. Rezydencja straciła na znaczeniu już w połowie XVIII wieku, kiedy to majątek nabyli Hochbergowie z Roztoki. Odtąd aż do 1945 roku właściciele włości w Skarżycach mieli siedziby poza wioską. Hochbergowie w Roztoce i Książu, a Kramstowie w Świebodzicach i Morawie. W tej sytuacji w drugiej połowie XIX wieku dwór w Skarżycach został przebudowany na spichlerz. W związku ze zmianą funkcji budynku przekształcono zarówno jego wnętrza, jak i bryłę. Wokół dawnej rezydencji w 4 ćw. XIX w. oraz 1 ćw. XX w. wzniesiono zabudowania gospodarcze i mieszkalne dla pracowników folwarku. Zapewne w XX wieku spichlerz (dawny dwór) przystosowano ponownie do celów mieszkalnych. Obecnie budynek jest opuszczony. Dawna siedziba szlachecka to budynek murowany z kamienia i cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, z częściowo użytkowym poddaszem, nakrytym dachem dwuspadowym z powiekami. Elewacje pozbawione ozdobnych detali, układ okien przekształcony, nieregularny. Spod skutych i opadających tynków ukazało się jedno z renesansowych kamiennych obramień pierwotnego okna. W ostatnich latach zasypano staw znajdujący się tuż obok dawnej rezydencji. Staw widoczny jest wraz z spichlerze na widokówce z I połowy XX wieku.\nŹródło: https://polska-org.pl/949635,foto.html?idEntity=506129 (dostęp: 20.01.2020r.)\nSkarżyce położone są ponad 16 kilometrów na północny-zachód od Świdnicy. Najszybszy dojazd do miejscowości zapewnia droga powiatowa, zwana łącznikiem autostradowym, która łączy Świdnicę i Żarów. Z trasy tej należy skręcić w lewo w lokalną drogę prowadzącą do Skarżyc przez Piotrowice Świdnickie i Pastuchów. Zespół folwarczny z dawną rezydencją znajduje się na południowym krańcu Skarżyc, w pobliżu rzeki Strzegomki, na lewo od głównej drogi przebiegającej przez wioskę.


Ilu Rosjan popiera wojnę? Sondaże wprowadzają w błąd\nPhoto by Sergei GUNEYEV / POOL / AFP)\nSłysząc, że wg słynnego Centrum Lewady już ponad 80 proc. Rosjan popiera wojnę w Ukrainie, świat oburza się lub zdumiewa, że tak dali sobie zrobić wodę z mózgu. Analizujemy krok po kroku badania, pokazując, że takie wnioski są fałszywe. Utwierdzają stereotyp, paraliżują opór Rosjan przeciwko wojnie\nJaki odsetek Niemców poparłby w hipotetycznym sondażu „operację wojskową” w Polsce w 1939 roku? Czy taki wynik byłby wiarygodny? (Grigorij Judin)\nAż 81 proc. Rosjan i Rosjanek deklaruje poparcie dla „wojskowej operacji” w Ukrainie, a nie popiera jej tylko 14 proc. – świat oburza się wynikami sondażu Centrum Lewady ogłoszonymi w połowie kwietnia. Tym bardziej że uczciwość i niezależność Centrum, które od 2016 roku jest na rządowej liście „organizacji „pełniących funkcje agenta zagranicznego”, nie może budzić wątpliwości. Przyjęcie, że poza garstką (14 proc. to jedna osoba na siedem), Rosjanie popierają wojnę, ma daleko idące konsekwencje. Ale czy jest zasadne?\nZobacz główny wykres badania Centrum Lewady\nMało kto zwraca np. uwagę, że w sondażu użyto metody wywiadu „face to face”, prowadzonego w domu 1632 osób badanych. W takich warunkach zapewnienia o anonimowości badania nie brzmią przekonująco, a obawy przed krytykowaniem władzy się nasilają.\nNiewiele osób — na przykład w Polsce — zastanawia się nad tym, w jakim stopniu w ogóle wiarygodne są sondaże w Rosji Putina.\nCelem tego tekstu jest przedstawienie argumentów, że zaufanie do wyników Centrum Lewady (i podobnych sondaży) jest nieuzasadnione. Pokażemy też inne badania, które podważają tezę, że wszyscy Rosjanie są za. Zanalizujemy ogromny (telefoniczny) sondaż pracowni Russian Field – 15 pytań, 5 fal, łącznie blisko 9 tys. osób badanych.\nOd razu podajmy, że wśród grubo ponad 100 tysięcy osób, którym ankieterzy Russian Field zaproponowali udział w badaniu:\ntylko 5 proc. odpowiedziało na wszystkie pytania, w tym mniej więcej co piąta przyznała się, że czuła lęk mówiąc o „wydarzeniach w Ukrainie”.\nOmówimy to w szczegółach dalej, ale z wykresu nr 1 już widać, jak ryzykowne jest wnioskowanie o stosunku Rosjan do wojny na podstawie sondaży.\nCo w ogóle zrobić z sondażami z Rosji?\n29 kwietnia 2022 w pasjonującej dyskusji panelowej sześciorga rosyjskich ekspertów prowadzący Maksim Aljukow zapytał, czy można dziś wierzyć sondażom opinii w Rosji. Skąd ta „wręcz obsesja” świata stosunkiem Rosjan do wojny w Ukrainie? Przecież socjologom w pytaniach nie wolno nawet użyć terminu „wojna”, „agresja” czy „interwencja” i muszą stosować oficjalną nazwę „specjalnej operacji/akcji wojskowej”?\nGrigorij Judin z Moskiewskiej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych zwrócił uwagę, że Zachód patrzy na sondaże z perspektywy liberalnej: obywatele wyrażają w nich (tak jak w wyborach) swoje prawdziwe poglądy, a władze się tym kierują. Tymczasem w Rosji, gdzie następuje zwrot od autorytaryzmu do faszyzmu, rządzi „zasada aklamacji”: władza podejmuje decyzje, a ludzie je oklaskują*. Rosjanie tak właśnie odpowiadają w sondażach, zwłaszcza na pytania typu „czy popierasz politykę władz”.\nJudin używa efektownego argumentu znanego już czytelni/czkom OKO.press z wywiadu, jakiego udzielił Maszy Makarowej. Pyta, jaki procent Niemców poparłby we wrześniu 1939 roku „operację militarną” w Polsce. I jaka byłaby wartość takiego sondażu? Nawiasem mówiąc, minister propagandy Joseph Goebbels twiedził, że w Niemczech sondaże są niepotrzebne, bo Führer ma bezpośredni kontakt z narodem. Zmienił zdanie i chciał je wprowadzić pod koniec II wojny, ale nie zdążył.\nRosjanie według Judina przyjmują — generalnie — postawę ochrony swego prywatnego życia i na wszelki wypadek unikają zajmowania stanowiska („nas to nie obchodzi”), izolują się od tego, co wyprawia państwo. Jednak w warunkach faszystowskiej presji strategię unikania zastępuje wymuszona lojalność, która wydaje się ludziom jedyną metodą uniknięcia ingerencji państwa w ich życie.\nCo więcej, sondaże są „powszechnie traktowane jako państwowe”. W czasie wojny stają się nie tylko bronią ideologiczną, ale narzędziem zastraszania, przemocy.\nJudin uważa, że mimo wszystko można sondaże robić, szukając sposobów zwiększania ich trafności (by mierzyły to, co mają mierzyć), a także analizować wyniki, ale krytycznie. Traktowanie ich — wprost, jak w krajach demokratycznych — jako pomiaru postaw politycznych, swego rodzaju Ersatzu wyborów, jest błędne.\nSam Judin pozostaje w Moskwie. Pytany, czemu nie emigruje, podkreśla, że „to jest jego kraj”, a wojna Putina to „dywersja przeciwko Rosji”. W rozmowie z autorem tego tekstu mówi, że na osobiste zagrożenie „nie zwraca uwagi”.\nCztery szkody z rosyjskich sondaży\nMargarita Zawadzkaja (obecnie w Uniwersytecie Helsińskim) zgadza się, że rosyjskie sondaże dają zafałszowane wyniki i wymienia szkody, jakie przynosi ich publikowanie:\nWładza używa sondaży jako propagandowej broni, a osoby badane stają się nolens volens jej wspólnikami, niezależnie od tego, co naprawdę myślą;\nwyniki demobilizują opozycję, która jeszcze w Rosji została, bo wciąż słyszy, że jest niedużą mniejszością, a więc nie ma sensu się władzy przeciwstawiać;\nuzasadnia coraz częstsze reakcje na Zachodzie, że należy wykluczyć i potępić Rosjan jako takich;\nco z kolei ułatwia propagandzie rozpowszechnianie stereotypów wrogiego Zachodu, który atakuje Rosję i nienawidzi Rosjan.\nSondaże to podstępna broń propagandowa. Nasz umysł tak funkcjonuje, że widząc liczby, sądzimy, że to prawda obiektywna – mówi Zawadzkaja.\nZobaczmy to wszystko na konkretach.\nPierwsza reakcja na wojnę szybko się zmieniła. Wiadomo, czemu\nW czwartek 24 lutego 2022 Putin dał rozkaz ataku na Ukrainę. W sobotę ośrodek badawczy Russian Field rozpoczął pierwszą falę sondażu we wszystkich 8 okręgach federalnych Rosji i — analizowanej osobno — Moskwie (mapa Rosji i opis okręgów — na końcu tekstu). Ankieterzy i ankieterki zadawały telefonicznie 15 pytań o stosunek do wojny, zwanej oczywiście „operacją wojskową w Ukrainie”, jej przyczyn i konsekwencji. Powstał ogromny materiał, bo pytania powtarzano w kolejnych czterech falach (choć nie zawsze wszystkie), co pozwala śledzić zmiany postaw w czasie.\nZobacz daty i liczebności prób w pięciu falach badania\nI fala – 26-28 lutego, 2000 respondentów\nII fala – 5-7 marca, 1606 respondentów\nIII fala – 13-16 marca 1608 respondentów\nIV fala – 23-25 marca, 1627 respondentów\nV fala – 13-15 kwietnia 1627 respondentów.\nW pierwszych trzech falach pytano: „Czy popierasz, czy nie popierasz specjalną operację militarną wojsk rosyjskich na terytorium Ukrainy?”. Mówiąc językiem prof. Judina (patrz wyżej) miało ono charakter skrajnie plebiscytarny: osoby badane musiały zadeklarować wprost swój stosunek do wojny Putina, zdając sobie sprawę z tego, że władze oczekują powszechnego poparcia.\nW I fali badania 26-28 lutego 2022 (wykres 2) poparcie dla „operacji” przeważało we wszystkich regionach z wyjątkiem zwesternizowanej Moskwy, gdzie popierało ją 45 proc., ale nie popierało 49 proc. W okręgu Północno-Zachodnim (ze stolicą w Petersburgu) przewaga poparcia była minimalna 47 do 43 proc. Im dalej na wschód, tym przewaga rosła, w Okręgu Dalekowschodnim było już 63 do 31 proc.\nŚrednie wyniki okręgów (nie należy tego mylić ze średnią wyników Rosjan i Rosjanek w całym kraju**) były takie: 56 proc. popierało „operację”, 37 proc. nie popierało, 7 proc. wybrało „trudno powiedzieć”.\nZobaczcie, proszę, na wykresie nr 3, jak zmieniły się wyniki zaledwie tydzień później.\nW porównaniu z I falą poparcie dla wojny wzrosło w okręgach o 5-10 pkt proc. (z wyjątkiem Nadwołżańskiego — tylko o 2 pkt proc.), a głosów krytycznych ubywało od 10 pkt proc. w Okręgu Dalekowschodnim do 19 pkt proc. w Moskwie.\nStolica z 4 punktowej przewagi odrzucenia wojny, przeskoczyła w ciągu tygodnia w 25 punktową przewagę poparcia.\nPrawie dwukrotnie wzrosła też w Rosji liczba odpowiedzi „trudno powiedzieć”, osiągając poziom rzadko spotykany w sondażach – 15 proc.\nReasumując, kilkanaście procent Rosjanek i Rosjan zmieniło w ciągu tygodnia zdanie. Krytyczny stosunek do „operacji militarnej” zamieniło się w poparcie „operacji” albo unikanie odpowiedzi („trudno powiedzieć”).\nCo się stało? Skąd taka zmiana? Czyżby decydowały sukcesy rosyjskiej armii? Zapowiadana przez propagandę wdzięczność Ukraińców za wyzwolenie od faszystowskiej władzy? Wyrazy uznania płynąca z całego świata? Nic z tych rzeczy się nie wydarzyło, wręcz odwrotnie…\nOdpowiedź może kryć się w wydarzeniu z 4 marca 2022. Tego dnia przez obie izby parlamentu przeszła ustawa o karaniu za „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości o rosyjskiej armii” i podpisał ją Putin. Przepisy przewidują do 15 lat więzienia za przekazywanie informacji niezgodnych z oficjalną linią. Na przykład krytykowanie „operacji militarnej”.\nW III fali 13-16 marca (wykres 4) w porównaniu z II falą wyniki w okręgach wahały się, ale średni poziom pozostał bez zmian. Zradykalizowały się Okrąg Uralski (wzrost „nie popieram” z 20 do 28 proc.), za to w Dalekowschodnim takich odpowiedzi ubyło (z 21 do 11 proc.). Średni poziom „trudno powiedzieć” pozostał bez zmian – 15 proc.\nTrend zmian w kierunku „cały naród popiera wojnę Putina” pokazujemy na kolejnym wykresie nr 5, gdzie uwzględniliśmy tylko odsetek odpowiedzi „popieram” w trzech kolejnych falach badania:\nOdmowy, czyli czego nie widać w sondażu\nW każdym sondażu dochodzi do odmów uczestnictwa wylosowanych osób. Zgadza się odpowiadać zwykle jedna osoba na kilka, czasem na około 10. Badacze Russian Field też mieli ten problem, ale większy.\nW III fali sondażu okazało się, że aby uzyskać 1 651 ankiet** trzeba wykonać 31 314 rozmów (liczono tylko udane połączenia). 27 862 osoby odmówiły udziału, a kolejne 1 801 rezygnowało już w trakcie badania. Oznacza to, że przeprowadzenie ankiety udało się w proporcji jeden sukces na prawie 18 rozmów, przy czym – jak podkreślają badacze – „szczególnie dużo odmów było w Moskwie, w Okręgu Północno-Zachodnim, na Północnym Kaukazie i na Południu. Trzy pierwsze miały najwięcej odpowiedzi „nie popieram” w I fali.\nZobacz tabelę z liczbą ukończonych ankiet, odmów i rezygnacji w czterech pierwszych falach sondażu Russian Field\nJak mówi OKO.press Paweł Predko, dyrektor operacyjny polskiego oddziału Ipsos, poziom 10 połączeń, by uzyskać jedną ankietę, jest typowy dla polskich badań, czasem zdarza się kilkanaście. Ale 17 czy 18 prób to „naprawdę dużo”. Rzecz jednak w tym, że w Polsce za próbę liczy się każdorazowe wybieranie numeru, a w Rosji — uzyskanie połączenia. A to ogromna różnica.\nBadacze Russian Field uznali liczbę nieudanych prób namówienia na udział w ankiecie za „aberrację”, zwłaszcza gdy poznali uzasadnienia odmowy.\nDlaczego nie wzięli udziału w ankiecie? Tłumaczenia Rosjan i Rosjanek\nJak piszą badacze, około jedna trzecia osób mówiła po prostu, że nie ma czasu, jest zajęta itd. Podobna liczba zwracała uwagę, że jest… za stara oraz że boi się konsekwencji uczestnictwa. Przykłady:\n„O czym ty w ogóle mówisz? Artykuł 29 Konstytucji w ogóle nie jest realizowany. Wolność opinii, wypowiedzi, generalnie nie ma. Jeśli pójdę na wiec, to mnie wsadzą i dadzą karę 30 tys. rubli. Co to jest? To jest Korea Północna, jeszcze gorsza. A ty robisz ankiety?! Czy to nie jest zabawne?\nZobacz art. 29 konstytucji Rosji\nCóż, w tej chwili w ogóle nie powinnaś przeprowadzać ankiet. Wiesz, jaka jest sytuacja w kraju. Bez względu na to, jakim jesteś centrum badawczym, nie możesz zabezpieczyć wyników. Nigdy nie wiadomo, kto pozna opinie ludzi na temat tego lub owego. Dlatego pożegnajmy się;\nW ogóle nie chcę rozmawiać o tych wszystkich rzeczach, nie chcę tego robić, generalnie chcę się przed tym uchronić;\nNa wszystkie twoje pytania dotyczące sytuacji między Rosją a Ukrainą, nie odpowiem. Nie mam pojęcia, co się tam dzieje, ponieważ nie mam źródeł, którym mogę zaufać;\nChcesz, żebym odpowiedział, a potem ludzie idą do więzienia;\nWidzisz, jaka jest sytuacja na świecie, to może się dla mnie źle skończyć. Dlatego ludzie się boją. Wszystkiego najlepszego, do widzenia!”\nNa swojej stronie Russian Field powtarza w wielu miejscach zdanie: „Dziękujemy za odwagę wszystkim, którzy biorą udział w badaniach, rozpowszechniają je i wspierają naszą pracę!”.\nCzy nie boisz się odpowiadać na takie pytania?\nZdając sobie sprawę z lęku osób badanych, który zakłóca odpowiedzi, badacze z Russian Field wpadli na prosty i zarazem świetny pomysł. W IV fali sondażu 23-25 marca zadali pytanie, czy respondent lub respondentka nie „boi się brać udział w socjologicznych badaniach dotyczące wydarzeń w Ukrainie”.\nOdsetek obaw wahał się od 14 proc. w Okręgu Północno-Zachodnim do 24 proc. w Moskwie i w Okręgu Syberyjskim aż do 32 proc. w Północnokaukaskim.\nOznacza to, że około jedna piąta badanych przyznaje, że boi się odpowiadać, co – jak można się domyślać – wpływało na ich inne odpowiedzi.\nA przecież wyznanie strachu ankieterowi wymaga sporej odwagi, bo wyraża nieufność do ankietera i tych, którzy mogą za nim stać…\nMożna się tylko domyślać, że nie wszyscy się na to zdobyli. A także, jak odpowiedzieliby na to pytanie ci, którzy odmówili udziału lub z niego zrezygnowali, czyli ogromna większość Rosjan i Rosjanek, do których Russian Field się dodzwonił.\nPodsumowanie. Kto bierze udział, kto się boi, kto odmawia\nWracamy do podsumowania danych o odmowach i rezygnacjach z udziału w sondażu (z fali III badania z 13-16 marca) i deklaracji obaw z IV fali 23-25 marca. Podkreślamy, że dane pochodzą z różnych fal badania.\nWśród osób, którym zaproponowano udział w III fali badania:\n6 proc. zrezygnowało w trakcie,\ntylko 5 proc. dotrwało do końca ankiety\nW IV fali ok. 20 proc. potwierdziło, że odczuwa lęk przed ankietą. Łącząc wyniki IV i V fali możemy z przybliżeniem powiedzieć, że około\n5 proc. spośród osób, którym proponowano udział w ankiecie, dotrwało do końca, w tym mniej więcej co piąta (1 proc. wszystkich) przyznała, że odczuwała lęk.\nCo pokazaliśmy na wykresie nr 1 (na początku tekstu). Oczywiście wykresu 1 nie należy czytać w ten sposób, że postawy 95 proc. osób, które odmówiły lub zrezygnowały z udziału w badaniu, są krytyczne wobec władzy. Można jednak zasadnie podejrzewać, że niemała ich część jest krytyczna i rezygnuje w obawie przed konsekwencjami, które sobie wyobraża.\nIm mniej wprost pytają, tym poparcie dla wojny spada\nBadacze Russian Field próbując radzić sobie z problemem fałszowania wyników przez lęk, zrezygnowali od IV fali z pytania wprost o poparcie „operacji w Ukrainie”. „Musieliśmy tak zrobić ze względu na rosnącą liczbę odmów osób ankietowanych oraz uchwalenie ustawy kryminalizującej dyskredytowanie Sił Zbrojnych, co mogło wpłynąć na szczerość ankietowanych”.\nZastosowali mniej zagrażające pytanie „Gdybyś miał/a możliwość cofnięcia czasu i anulowania decyzji o rozpoczęciu operacji wojskowej, zrobił/a/byś to, czy nie?”. Pytali także, czy „Twoim zdaniem należałoby kontynuować operację wojskową w Ukrainie, czy też lepiej przejść do negocjacji pokojowych”.\nNa wykresie 7 zestawiliśmy odpowiedzi na te trzy pytania. Uwaga! Były one zadawane w trzech różnych falach badawczych, dlatego wykres można uznać jedynie za ilustrację tendencji****.\nMamy do czynienia z trzema „deklaracjami pacyfistycznymi” oznaczonymi na wykresie 7 jasnymi kolorami: „nie popieram operacji” (1), „gdybym mógł, to bym ją anulował” (2), „chciałbym negocjacji pokojowych” (3). We wszystkich okręgach (z minimalnymi wyjątkami) wystąpił trend: kolejne wersje pacyfistycznych postaw (1), (2) i (3) zyskiwały coraz większe poparcie.\nCo ciekawe, szczególnie duży wzrost wystąpił w okręgach, gdzie deklaracji krytycznych wobec „operacji” było mało, czyli we wschodniej części Rosji.\nW Dalekowschodnim deklaracji „anulowania” było dwa razy więcej niż odpowiedzi „nie popieram”, a wybór „rozmów pokojowych” wystąpił trzy razy częściej. W Okręgu Syberyjskim – odpowiednio – 1,5 raza i 2 razy, w Północnokaukaskim – 2,5 raza dla obu odpowiedzi.\nNegocjacje pokojowe zamiast dalszej wojny wybierało już całkiem sporo: od 1/3 do połowy badanych (za wyjątkiem Okręgu Centralnego – jedna czwarta). W Moskwie i Okręgu Północnokaukaskim opcja negocjacji pokojowych przeważała nad kontynuowaniem wojny (odpowiedzi „trudno powiedzieć” było od 7 do 15 proc.).\nMoże to wskazywać, że nawet tam, gdzie deklarowane poparcie dla „operacji wojskowej” pozostaje wysokie, pragnienie, by wojny nie było, jest dość często deklarowane i zapewne jeszcze częściej odczuwane.\nJa miałbym jechać na wojnę? Mój mąż czy brat? Nie, dziękuję\nKolejne pytanie z V fali badania Russian Field przynosi jeszcze większe otrzeźwienie. Mężczyzn zapytano, czy wzięliby udział w wojnie, a kobiety, czy poparłyby taką decyzję bliskiego krewengo. Okazuje się, że poparcie dla „operacji w Ukrainie” nie przekłada się na nawet sondażowe deklaracje osobistego uczestnictwa.\nMężczyźni (wykres 8) w zdecydowanej większości twierdzili, że nie skorzystaliby z możliwości wzięcia udziału w wojnie. Z wyjątkiem Okręgu Dalekowschodniego przewaga odpowiedzi „nie” nad „tak” była wyraźna, a w Moskwie nawet ponad trzykrotna.\nKobiety (wykres 9) odpowiadały podobnie. W obu przypadkach średnia (po okręgach) „zgłoszeń na wojnę” wynosi 35 proc., a „rezygnacji z wojny” jest 58 proc. wśród mężczyzn i 56 proc. wśród kobiet. W dwóch okręgach (Dalekowschodnim i Północnokaukaskim) kobiety minimalnie częściej poparłyby decyzję krewnego, za to w Nadwołżańskim i Syberyjskim wykazały się najsilniejszym w Rosji pacyfizmem.\nTe deklaracje mogą być i tak zawyżone, bo badani wiedzą, że oczekiwano by od nich „patriotycznego zaangażowania”. Pytania 8 i 9 uruchamiają jednak inny tryb myślenia — zamiast semantycznego (abstrakcyjne deklaracje) osoby badane zaczynają sobie wyobrażać konkretne sytuacje, w których mogliby się znaleźć, uruchamia się pamięć epizodyczna o własnej służbie wojskowej i tym podobnych sytuacjach zagrożenia, choroby, szpitala. To zasadniczo ogranicza gotowość do ulegania ogromnie silnej w Rosji propagandzie prowojennej, opartej na kulcie wojny ojczyźnianej, z przywódcą, który stylizuje się na wojskowego supermena.\nMoskiewski eksperyment — poparcie „operacji” spada do 42 proc.\nW odrębnym badaniu przeprowadzonym tylko w Moskwie (13-16 kwietnia 2022) zadano wprost pytanie o poparcie dla „operacji w Ukrainie” – zadeklarowało je 58 proc. mieszkańców i mieszkanek Moskwy , a 15 proc. uznało, że „pod pewnymi względami ją popiera, a pod innymi nie”. Nie popierało – 22 proc.\nBadacze zastosowali dalej sprytną metodę, która ma ograniczyć fałszowania odpowiedzi przez osoby, które boją się lub wstydzą przyznać do swoich poglądów. Stosowana w USA do testowania uprzedzeń rasowych polega na tym, że osoby badane dzielimy na dwie grupy. Pierwszej dajemy do oceny trzy twierdzenia z prośbą, by podali z iloma się zgadzają (ale bez konkretów, tylko liczbę 0-3). W drugiej, równoważnej grupie dodajemy czwarte kluczowe dla badania twierdzenie, w tym przypadku „poparcie dla operacji w Ukrainie” i sprawdzamy, o ile wzrosła deklarowana liczba zgód. Ta różnica odzwierciedla poziom poparcia dla „operacji wojskowej”.\nOsoby badane mogą „bezpiecznie” ujawnić swoje antywojenne nastawienie, bo nie deklarują, które konkretnie z 4 twierdzeń popierają, a którego NIE popierają.\nW moskiewskim eksperymencie zmierzone w ten sposób poparcie dla „operacji w Ukrainie” wyniosło 42 proc., czyli o 16 pkt proc. mniej niż w odpowiedzi na pytanie bezpośrednie.\nBadacze podają też, że – tak jak w sondażu Centrum Lewady – poparcie dla operacji specjalnej wzrasta wraz z wiekiem, poniżej 30 roku życia wynosi 30 proc., powyżej 60 lat aż 78 proc. To podobny trend do polskich sondaży, w których osoby młodsze są znacznie bardziej antyrządowe niż starsze.\nOdwrotnie niż u nas działa natomiast czynnik zamożności (a więc zapewne i wykształcenia): wśród osób o wysokich dochodach udział popierających „operację wojskową” sięga 64 proc., wśród tych, którym „nie starcza nawet na żywność” jest dwukrotnie niższy – 30 proc.\nZobacz podobny eksperyment London School of Economics\nEksperyment London School of Economics\nTę samą metodę zastosowali Filip Chapkowski (obecnie w London School of Economics) i Max Schaub (Uniwersytet w Hamburgu) w badaniu on line na 3,000 osobach rektrutowanych na platformie Toloka. Połowa badanych miała ocenić, czy zgadza się na 1. legalizację małżeństw jednopłciowych w Rosji, 2. stały miesięczny dodatek dla najuboższych i 3. prawny zakaz aborcji. Druga połowa dostawała też czwarty punkt „akcję wojsk rosyjskich w Ukrainie”.\nNa pytanie zadane wprost poparcie dla „akcji wojskowej” zadeklarowało 68 proc., ale licząc zaakceptowane twierdzenia, badacze ustalili, że poparcie wynosi 53 proc., 15 pkt proc. mniej.\nCiekawym dodatkiem było pytanie o stosunek do ryzyka. W grupie, która odpowiedziała, że nie lubi ryzyka spadek poparcia dla „operacji w Ukrainie” w wersji eksperymentalnej był większy: z 66 proc. przy pytaniu bezpośrednim do 46 proc. przy podawaniu tylko liczby zaakceptowanych stwierdzeń.\nBadanie Chapkowskiego i Schauba dobrze ilustruje wpływu lęku Rosjan i Rosjanek na ukrywanie swoich postaw. Jak wiele sondaży na panelach internetowych nie operuje jednak próbą reprezentatywną dla społeczeństwa rosyjskiego. Sami badacze podkreślają, że w ich próbie było tylko 36 proc. osób w wieku ponad 40 lat (w Rosji 58 proc.), a 60 proc. miało co najmniej niepełne wyższe wykształcenie (w Rosji 29 proc.).\nZobacz podział Rosji na okręgi federalne\nWyniki sondażu liczono odrębnie dla ośmiu okręgów federalnych Rosji, a z Centralnego wyodrębniono jeszcze Moskwę. Od wschodu na zachód kolejne okręgi to:\nDalekowschodni (Władywostok, 6,9 mln km kw., 8,2 mln ludności wg spisu z 2010 r.)\nSyberyjski (Nowosybirsk, 5,1 mln km kw., 19,3 mln ludzi)\nUralski (Jekaterynburg, 1,8 mln km kw, 12,1 mln ludzi)\nPółnocno-Zachodni (Petersburg, 1,7 mln km kw, 13,6 mln ludzi)\nNadwołżański (Niżny Nowogród, 1,0 mln km kw., 29,9 mln ludzi)\nCentralny (Moskwa, 0,6 mln km kw., 38,4 mln ludzi) – w sondażu wyodrębniono z niego Moskwę;\nMoskwa (osobno, 11,9 mln)\nPołudniowy (Rostów nad Donem, 0,4 mln km kw., 16,4 mln ludzi)\nPółnocnokaukaski (Piatigorsk, 0,17 mln km kw., 9,5 mln ludzi).\n*Ulubiony filozof polskiej prawicy Carl Schmitt (1888-1985, zwolennik tzw. decyzjonizmu i teoretyk państwa autorytarnego, aktywny na uczelni także w okresie hitlerowskim) uznawał aklamację plebiscytarną za jeden z mechanizmów legitymowanego autorytaryzmu, czyli rządów, w których to władza wykonawcza podejmuje „suwerennie” decyzje;\n** Tak by było tylko gdyby we wszystkich regionach mieszkała taka sama liczba osób, tymczasem różnią się one nawet trzykrotnie (patrz zestawienie wyżej);\n***Ta liczba minimalnie różni się od podawanej przez tych samych badaczy ostatecznej liczby 1608 ankietowanych w III fali;\n****Do porównań wybraliśmy poparcie dla „operacji w Ukrainie” z III fali, bo było ono najbliższe czasowo do pomiarów dwóch pozostałych wartości.\nŚwiat, Władimir Putin, Jarosław Kaczyński, Prawo i Sprawiedliwość, sondaże w Rosji Ukraina wojna w Ukrainie\nŚwietny tekst. Szkoda, że tak niewielu rozumie, co to znaczy pytać się o cokolwiek w kraju takim jak Rosja.\n4 maja 2022 at 08:35\nAndrzej Jankowski 4 maja 2022\nLudzie są ofiarami propagandy, ale są też jej klientami. Na podstawie informacji propagandowych kształtują swoje opinie często próbując zagłuszyć zdrowy rozsądek. Media, niezależne źródła informacji są ważne ale nie zastąpią one edukacji obywatelskiej, która winna budować postawy poszukiwania prawdy i racjonalnej oceny sytuacji. Nawet przy pewnym pluralizmie medialnym agresywna propaganda partyjna potrafi ludzi zamknąć w szczelnych bańkach informacyjnych. Jeśli nie zastąpimy myślenia kategoriami wyznawców partyjnych, myśleniem wspólnotowego dobra przy zrozumieniu jej, wspólnoty naturalnej różnorodności, która winna wspomagać jej rozwój a nie działać destrukcyjnie, nie mamy co myśleć z optymizmem o pomyślnej przyszłości dla kolejnych pokoleń.\n4 maja 2022 at 09:30\nPrzed Buczą… może i bym się zgodził z wyrażanymi wyżej poglądami. Ale teraz przecież już wiemy, co się dzieje na froncie. Przecież putin osobiście do Buczy nie pojechał. I osobiście nikogo tam nie zabił, nie zgwałcił, ani nic nie ukradł. To zrobili "zwyczajni" rosyjscy żołnierze, przy aprobacie ich "zwyczajnych" rosyjskich żon i dziewczyn, o czym wiemy z namierzonych przez Ukraińców rozmów telefonicznych ("Ukradnij jeszcze to, to i tamto, bo będzie nam potrzebne", "Możesz gwałcić Ukrainki, tylko mi o tym nie opowiadaj" itd.)\nTo jest po prostu patologiczny naród! Oczywiście chylę czoła przed tą garstką Rosjan, którzy mają odwagę głośno sprzeciwiać się putlerowi, ale niestety… to jest tylko garstka 🙁\nKrzysztof Zawadzki 4 maja 2022\ndobrze, że ktoś to wyraźnie wypowiedział. Nie ma powodu aby w państwie postsowieckim i dotkowo stanowiącym typową dyktaturę, a nawet państwo totalitarne, badania dało się przeprowadzać i czytać jak w demokracji zachodniej. Co więcej warto się tej argumentacji bliżej przyjrzeć i przynajmniej częściowo na jej podstawie odpowiedzieć sobie na pytanie o powody poparcia rządów pisu w Polsce. Na mniejszą skalę, ale kluczową do wygrywania, niewielką przewagą przy dhoncie, mamy te same machnizmy w Polsce. Teroryzowanie wyborców coraz głębszym ingerowaniem w strefę prywatną i wymuszanie poparcia szantażem na patriotyzm, katolicyzm, heteronormatywność. Poparcie swoją drogą – ale ważniejsze jest utwierdzanie się plebiscytem, że władza idzie w dobrym kierunku, bo to się "podoba". Kółko się zamyka, gdy się odpowiednio skrypty z rzekomymi zagrożeniami, tuż przed wyborami odpala.\nManat Brzegowiec 4 maja 2022\nTrawestując Onufrego Zagłobę:\nAle teraz przecież już wiemy, co się dzieje w Polsce (skąd pi$$tytutki mają wiedzieć śliniąc się i wybałudszając tępe gały na TVPi$$ kurwizję?). Przecież tchórzliwy, żoliborski karzeł osobiście nie wydał rozkazu odhumanizowania drugiego sortu. I osobiście nikogo nie wsadził do więzienia, nie zabił, nie zgwałcił, ani nic nie ukradł. To zrobili "zwyczajni" pi$$tytutcy żołnierze do spółki z pi$$licją i zeroszonowymi bandytami w togach, przy aprobacie ich "zwyczajnych" piu$$tytuckich żon i dziewczyn, o czym wiemy z namierzonych przez wolne media (i opozycję) rozmów telefonicznych i maili. ("zatłucz kaściaka", "mysia gersdorf świeczkara" itd.)\nTo jest po prostu patologiczny naród! Oczywiście chylę czoła przed tą garstką Polaków, którzy mają odwagę głośno sprzeciwiać się tchórzliwemu, żoliborskiemu karłowi, ale niestety… to jest tylko garstka.\nPanie Onufry, tak (idąc Pana drogą) mogą o nas napisać w zasadzie wszyscy w UE.\nBandyta putin nie jest z mojej bajki, polecam jednak ponowną lekturę artykułu – ja odniosłem wrażenie, że te wyniki to sobie można….\n4 maja 2022 at 12:14\nWaszmość jest pewien, że odsetek rosjan popierających putina jest porównywalny z odsetkiem Polaków popierających liliputina?\n4 maja 2022 at 12:24\nNiczego nie jestem pewien, Panie Onufry. Tylko liczę (być może bez sensu) – jeżeli tylko 5% respondentów ukończyło ankietę, to (na pewno) putlera popiera 4% populacji (sondażowo). O pozostałych 95% nic nie wiemy, poza tym, że się boją, mają to w odwłoku, lub nie chce im się gadać z ankieterem.\nW Polsce (w miarę pewnie) możemy stwierdzić, że pi$$tytuckie ś-cierwo jest popierane przez min. 30% głosujących ludzi . Czyli jest kiepsko. Nie bronię ruskich, martwię się o Polskę. Po wyborach w 2019 roku zobaczyłem świetny tekst:\n"nie martwi mnie, że pi$$ wygrało, martwi mnie, że będę musiała żyć wśród ich wyznawców, czcicieli i przydupasów".\n4 maja 2022 at 12:33\nPrzypomniałeś mi, Waść, jak to raz jechali pociągiem przez Holandię socjolog, matematyk i filozof. W pewnym momencie ujrzeli przez okno 20 krów o czarno-białym umaszczeniu. Socjolog oznajmia: "Wszystkie krowy w Holandii są czarno-białe". Na to matematyk: "Raczej należałoby rzec – co najmniej 20 krów w Holandii jest czarno-biała." Wtedy wtrąca się filozof: "Co najmniej 20 krów w Holandii jest czarno-biała od tych boków, którymi są w tej chwili do nas zwrócone."\nWracając do meritum. Jakoś nie wyobrażam sobie, żeby polskie wojska były w stanie tak rabować, mordować i gwałcić, nie oszczędzając nawet dzieci, na taką skalę, jak to robią wojska rosyjskie w zajętych przez siebie ukraińskich miejscowościach. I jeszcze w dodatku – żeby żony tych żołnierzy aprobowały takie działania!!! Nawet u zwolenników PiS-u (którego jestem zajadłym wrogiem) nie umiem sobie wyobrazić takich zachowań. Incydentalnie – być może, ale przebóg nie na tak masową skalę! I dlatego pozwalam sobie nazywać rosjan patologiczną nacją, niegodną nawet pisania ich narodowości z dużej litery. Przy całym szacunku, powtarzam, dla Rosjan (tych piszę nadal z dużej litery), którzy mają odwagę zło nazwać złem.\nNie zmienia to faktu, że podzielam troskę Waszmości, o przyszłość Rzplitej pod rządami liliputina, który od putina różni się tylko tym, że nie jest – na nasze szczęście – aż tak potężny.\nUkłony dla Waćpana i padam do nóg Pańskiej Małżonce, o ile, oczywiście, jesteś Waszmość w szczęśliwym związku małżeńskim.\n4 maja 2022 at 13:06\nBardzo Panu dziękuję za ciekawą wymianę poglądów (rzadkość na forach internetowych). Obydwie części Pana powyższego komentarza podzielam. Też jestem wrogiem uogólniania, stereotypów i nadużywania średniej arytmetycznej, jak w starym (znanym mi od ponad 40 lat) tekście:\n– jeżeli dolna część Twojego ciała (stopy i trochę powyżej) znajduje się w ciekłym azocie a kawałek części górnej (tej z głową) w piekarniku rozgrzanym do +400 stopni C, to średnia temperatura Twojego ciała jest równa +36,6 st. C. To, o co chodzi?\n4 maja 2022 at 13:31\nRównież podzielam pańskie zdanie w tej kwestii i również uważam, że Rosjanie są zdegenerowani, zwłaszcza jeśli chodzi o popieranie "działań wojskowych". Im bardziej rosyjskie wojsko jest bezwzględne, bestialskie, okrutne, tym dumniejszy jest naród rosyjski. Gdyby tak nie było to żołnierze rosyjscy nie chwaliliby się swoimi "osiągnięciami" na portalach społecznościowych, a się chwalą. Rosjanie lubią czuć, że świat się ich boi. Moim zdaniem degeneracja sięga jeszcze czasów II wojny światowej. Gdy zwrócono Stalinowi uwagę, że żołnierze radzieccy gwałcą kobiety, Stalin orzekł, że żołnierze ryzykują życie więc coś się im należy, gwałty więc mają być formą zapłaty. Oczywiście mam świadomość, że żołnierze amerykańscy również gwałcili Francuzki i Włoszki, ale władze amerykańskie stawiały za to sprawców pod sąd. Od tego momentu degeneracja Rosjan w kwestii wojska szła w to, co mamy dziś. Gwałcą dzieci…\n4 maja 2022 at 13:36\nGreg Burek 4 maja 2022\nWybielanie nazistowskiego społeczeństwa. Tego się po Oku nie spodziewałem.\n4 maja 2022 at 14:02\nIle trzeba się napisać, żeby wybielić Rosjan. Mogę zrozumieć, że część się obawia, ale mam dwa "ale":\n1) bardzo wyraźne wygrane w wyborach parlamentarnych dla Jednej Rosji (to chyba partia Putina) i w wyborach prezydenckich samego Putina. Można powiedzieć, że wybory były fałszowane, ale jakoś tego nie widzę. W Białorusi były fałszowane, to było widać po reakcji społeczeństwa, żeby powstała kontrmanifestacja popierająca Łukaszenkę, musiała być organizowana w całym kraju przez kilka dni, zwolenników zwożono do Mińska i finalnie i tak nie stanowili oni nawet 1/10 liczby manifestujących ze strony opozycji. W Rosji jakoś tego nie widać,\n2) jeśli Rosjanie są tacy fajni i widzą te zło, to kto morduje tych ludzi w Ukrainie? Kto gwałci kobiety i dzieci, kto ich okrada, kto morduje dla zabawy, czyje narzeczone namawiają swych ukochanych do gwałcenia Ukrainek? Chcecie sugerować, że do wojska wybrano najgorszy element? To kłamstwo i doskonale to wiecie. Gdyby było jak piszecie, gdyby nie byli faszystami, to przynajmniej okazywaliby szacunek kobietom, dzieciom ludności cywilnej. Ci, którzy są na wojnie, to tacy sami Rosjanie, jak Ci którzy są w domach, a po zachowaniach tych na wojnie, widać co Rosjanie myślą…\nMogę się zgodzić, że część Rosjan się boi, ale po czynach ich poznacie, jako naród. Pierwszy czynnik to wybory…\n4 maja 2022 at 15:28\nKrzysiek Zawadzki 4 maja 2022\nMariusz Serweta Niestety w Rosji nie ma wyborów. Wyniki ustala Putin. Reszta to machina propagandowa, która te "wyniki" kolportuje.\n4 maja 2022 at 20:16\nJakieś dowody? W Rosji są wybory i Rosjanie popierają Putina. Nie wiem po co te kłamstwa. Wystarczy zerknąć na to jak zmieniła się średnia dochodów Rosjan przez 22 ostatnie lata. Ta średnia skoczyła nie tylko mieszkańcom Moskwy i Sankt-Petersburga. Owszem, na Białorusi, wybory są fałszowane i społeczeństwo wyraźnie to udowodniło. W Rosji kto protestuje? Problemem jest to, że Rosjanie naprawdę popierają Putina. Zresztą podobnie jak Węgrzy popierają Orbana…\n5 maja 2022 at 05:52\nGrzegorz Raszewski 4 maja 2022\nWell, prosta zabawa w excel' p.t. skoro teraz przy bardzo optymistycznych założeniach wojnę w Moskwie popiera 42% populacji a przed ustawą p.t. 15 lat do łagru wojnę w Moskwie popierało 45% populacji, przy znajomosci populacji okregow i poparcia w nich przed ustawą 15 lat, daje prosty wynik – obecne poparcie dla wojny w Rosji wynosi 52-53%.\nPo Buczy, po Mariopolu, po sankcjach. Po tym wszystkim i przy cholernie optymistycznych założeniach nadal 52-53% populacji tego zasranego kraju popiera gwałty, morderstwa, podpalanie sąsiedniego kraju, rujowanie życia innym i kolesia który to wszystko zmajstrował.\n4 maja 2022 at 18:53\nGrzegorz Raszewski To kwestia mentalu. Lata caratu, potem terror bolszewicki, stalinizm, teraz putinowski faszyzm. Oni NAPRAWDĘ , szczególnie na głębokiej prowincji, są zadowoleni, bo ciągle jest gryczka, wóda, papierochy i ogórcy, no i oczywiście rakiety balistyczne i atom… Takie sprawy jak wolność, równość, demokracja, pluralizm mediów, sprawiedliwość, szacunek dla innych narodów, dla innych zachowań, stylu życia, to dla nich taka egzotyka jak dla Eskimosów upały. Ten kraj jest zgnity i zdegenerowany, bandycki i łajdacki, bo oni ( ruscy) przywykli do takiego życia, ba, oni to GENERALNIE akceptują, bo nie widzą i nie znają alternatywy.\n4 maja 2022 at 19:19\nDorota Sadowska 4 maja 2022\nCzyli to była/jest wyprawa łupieżcza, stąd to wysokie poparcie dalekowschodniego, biednego okręgu.\n4 maja 2022 at 22:24\nGrażyna Iwańska 5 maja 2022\nMówiąc krótko, (nie wdając się w polemikę z Komentatorami; NB komentarze są znakomite), jestem zmęczona obroną Rosjan,(wszystkich) …\nCzy taka p. Netrebko nie wiedziała co mówi, popierając Putina, a inni z jej 'bajki' ?\nWojna jest wojną i Rosjanie muszą odpowiedzieć za zbrodnie, które popełnili !\nA nawiązując bezpośrednio do artykułu, to odnoszę wrażenie, że Maleńczuk wyśpiewał 'to' już kilka lat temu, czyż nie ?\n5 maja 2022 at 08:19


Google buduje własny kabel podmorski „Dunant” od USA do Francji - mobiRANK.pl\nGoogle, podobnie jak wszystkie duże firmy internetowe, często uczestniczy w budowie nowych kabli podmorskich, ponieważ chce posiadać łączność między swoimi centrami danych na całym świecie.\nSchemat budowy międzykontynentalnego kabla „Dunant” od Google’a\nKable podmorskie są zwykle budowane i stanowią własność konsorcjów firm (czasami współdzielone przez konkurentów). Teraz jednak Google buduje swój własny kabel, który będzie rozciągać się od Virginii Beach w USA do atlantyckiego wybrzeża Francji.\nBędzie to czwarty prywatny kabel Google’a. Pierwsze dwa obejmowały znacznie krótsze odległości. Kabel „Curie” łączy Los Angeles i Chile. W ciągu ostatnich kilku lat Google poczyniło znaczne inwestycje w kable zarządzane przez konsorcjum, które obejmują Atlantyk i Pacyfik, a kilka z nich będzie „transportowało” Internet w 2019 roku.\nNowy kabel tzw. „Dunant” (nazwany od nazwiska pierwszego laureata Pokojowej Nagrody Nobla i założyciela Czerwonego Krzyża) najprawdopodobniej wejdzie w tryb online w 2020 roku. A kiedy wyląduje we Francji, w rzeczywistości włączy region Google North Virginia bezpośrednio do regionu w Belgii.\nPrzeczytaj także: Telegeografia – jak okablowaliśmy Ziemię internetem?\nInfrastruktura podmorskich kabli internetowych firmy Gogle\nWykonawcą projektu jest firma TE SubCom, która będzie miała do wykonania prawie 4000 milowy system łączności kablowej.\nJak zauważa Google, posiadanie kabla oznacza, że może go umieścić dokładnie tam, gdzie jest potrzebny, aby połączyć swoje centra danych – bez konieczności uwzględnienia potrzeb innych partnerów konsorcjum. Posiadanie własnego kabla oznacza także, że Google będzie posiadać całą przepustowość przez cały okres użytkowania kabla (zwykle od 15 do 25 lat).\nźródło: TechCrunch, Google Global Cloud Locations Google Blog – Expanding our global infrastructure with new regions and subsea cables\nTagi: ciekawostki, cyfryzacja, Europa, geografia, Google, internet, inwestycje, kable, komunikacja, mapa, technologia, telegeografia, telekomunikacja\nCo kryje w środku nowy MacBook Pro 2018?


Roskowiński maluje mural „1863” na starej kamienicy w Łomży - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nRoskowiński maluje mural „1863” na starej kamienicy w Łomży\nRafał Roskowiński ze współpracownikami na ścianie budynku przy ul. Wojska Polskiego\n- Przeżywam to malowanie, nie mogę spać w nocy, zdenerwowany jestem, tak mały na rusztowaniu – opowiada o swojej sztuce malarz muralarz Rafał Roskowiński (lat 50), który w czwartkowy ranek zaczął z ekipą w Łomży tworzyć patetyczne i monumentalne malowidło Powstania Styczniowego. Ścianę czekającej blisko ćwierć wieku na remont komunalnej kamienicy przy ul. Wojska Polskiego 11, naprzeciwko parku Jakuba Wagi, zasłoniło potężne rusztowanie z osłonami przed deszczami i wiatrem. Widzą je idący i jadący z górki od strony pl. Tadeusza Kościuszki. Za około tydzień ujrzą olbrzymie postacie powstańców z 1863 roku z głowami na prawie dwa metry. - Ale jak się wejdzie i zacznie malować, przychodzi satysfakcja, że to się wreszcie odbywa, to spotkanie z polską historią.\nRafał Roskowiński ze współpracownikami\nZdaniem Rafała Roskowińskiego, nauczanie historii w polskich szkołach leży dokumentnie, młodzi nie znają historii Polski ani się nią nie interesują. Uważa, że nawet jeśli jedno dziecko na sto zapyta rodziców, co ogląda, kim są ludzie z szablami na muralu i czemu po lewej stronie stanął drewniany krzyż – to będzie sukces. Emocjonalne i estetyczne poruszenia mogą stać się zaczątkiem edukacji, szukania w Internecie, w książkach, w rozmowach. Malarz znany z Gdańskiej Szkoły Muralu zjawił się w Łomży i zamierza ciężko pracować na rusztowaniach około trzech tygodni, ażeby w czterech punktach powstały malowidła wielkoformatowe na 600-lecie nadania praw miejskich. Mają kilkaset metrów kwadratowych powierzchni, będą przypominały jeszcze trzy zasłużone dla Łomży postacie: etnografa i twórcę 90 lat temu Skansenu Kurpiowskiego w Nowogrodzie Adama Chętnika – na tyle noclegowni, graniczącej z dziedzińcem muzeum przy Dwornej; Jakuba Wagi, przyrodnika i autora „Flory polskiej” przy Polowej blisko skrzyżowania z Wojska Polskiego; kpt. Mariana Raganowicza w 1920 broniącego Łomży na fortach w Piątnicy przed nawałą bolszewicką, rosyjską - Rządowa 5. - Moje murale w przestrzeni publicznej oddziałują szczególnie mocno. Polska historia jest ciężka i piękna. Jeden Pan Bóg wie, jak to będzie odbierane przez mieszkańców miasta i gości. Zobaczymy.\nMalarz muralista śpi w pokoju Marszałka\nMalarz uważa opowiadanie obrazowe, wizualne dziejów za obowiązek. W takim duchu sam też był wychowywany przez tatę, malarza i nauczyciela plastyki Adama Roskowińskiego. Podobały im się obrazy Matejki, Kossaków, Chełmońskiego, Brandtów, Malczewskiego – polskie pejzaże, sytuacje z życia ludu i szlachty oraz perfekcjonistyczny i realistyczny warsztat malarski łączyły się w jedno w umyśle, pamięci i wyobraźni przyszłego twórcy murali. Wśród nich jest najdłuższy w świecie o chwale oręża polskiego mural historyczny w Legionowie: 750 m na 3 m wysokie sceny z 47 bitew. W naszej okolicy Rafał Roskowiński dal się poznać jako malujący murale patriotyczne w Wiźnie, m.in., oddział AK Wizna z Katarzyną Jurga i GSM i por. Stanisława Brykalskiego z prof. Adamem Chmielewcem, ASP Wrocław. Ogólnopolską i międzynarodowa sławę przyniosły murale na osiedlu Zaspa w Gdańsku. Jest ich na ścianach wieżowców mieszkalnych ok. 60, w tym 4 jego autorstwa. - Po studiach w gdańskiej ASP na początku lat 90. widzę, że malarstwo to pojęcie „anachroniczne”: poważne galerie nie wystawiały niczego poza sztuką konceptualną, instalacje, akcje, happeningi – tłumaczy w Domku Pastora, gdzie nocuje w pokoiku na pięterku, w którym gościł pod koniec XIX w. konspirujący Józef Piłsudski. - Wpadłem na pomysł, aby malować na zewnątrz, aby zdobyć tym swoją publiczność. Miałem szczęście, że Nadbałtyckim Centrum Kultury kierował Maciej Nowak. Przezwyciężał niechęć urzędników, zdobywał pozwolenia, fundusze, materiały, farby. W ten sposób 100-tysięczne osiedle, gdzie królował czysty beton, nabierało koloru. Pojawiły się murale z euforii wolności i ustąpienia komunizmu: Jan Paweł II i Wałęsa (1999), przywódca robotników, to byli nasi bogowie. 30 lat po spotkaniu Milosza ze stoczniowcami w '81 powstał mural, przypominając słowa: „Który skrzywdziłeś człowieka prostego, śmiechem nad krzywdę jego wybuchając”. - Mam czujne poczucie niesprawiedliwości społecznej – krytykuje przywileje władzy i biedę prowincji muralista.\nArtyści stworzą cztery murale do końca lipca\nZ malarzem monumentalnym przyjechała do Łomży 5-osobowa ekipa z prezes Fundacji RoskoArt Katarzyną Sykus na czele. - Miasto wystąpiło z inicjatywą ufundowania muralów, a my podjęliśmy się ich wykonania, mimo że... budżet był niewystarczający – uśmiecha się prezes, dziękując firmie Unicell Poland za pomoc. - Cykl murali miał być sfinansowany z projektu samorządu łomżyńskiego „Historia Łomży – historią Europy” do Ministerstwa Kultury. Nie spotkał się z aprobatą lokalnych historyków i konserwatorów zabytków, dlatego zmieniliśmy koncepcję i tytuł na „Ku Niepodległej” i deklarujemy współpracę przy muralach w przyszłym roku, w 100-lecie odzyskania niepodległości.\nDla Dominiki Stręciwilk i Dominiki Wesołowskiej, studentek z wydziału artystycznego UMCS w Lublinie, to drugie wyzwanie - po muralu z herbem Wasilkowa z łosiem. Katarzyna Surga z ASP w Gdańsku od 2014 współpracuje z Gdańską Szkołą Muralu. Ma w dorobku projekt we Wrzeszczu: transportowiec z kontenerami prowadzony do portu przez holownik z... papieru. Radu Dumbrava to absolwent ASP Kiszyniów, Mołdawia. Z ich pomocą Roskowiński stworzy murale do końca lipca.\npt, 07 lipca 2017 08:16


Przestrzeń ujarzmiona - dom inspirowany Skandynawią - Archiconnect.pl\nRedakcja Archiconnect.pl | 03 kwi 2018 12:46 0\nWystrój tego dwukondygnacyjnego domu miał być stonowany, w myśl wyznawanej przez architekt zasady, iż „wnętrze ma być tłem dla domowników”. Wizja inwestora zakładała jasne, przestronne wnętrza z wygodną strefą dzienną. Inspiracją stał się styl skandynawski.\nArchitekt Agnieszka Noworzyń, właścicielka biura projektowego i-2, wykorzystała każdą wolną przestrzeń blisko 200-metrowego domu. Dzięki temu powstało wiele pomysłowych schowków, takich jak schowek na buty w przedpokoju. W przedłużeniu szafek kuchennych ukryto szuflady na drobiazgi, tak aby zachowana została spójność wnętrza, a jednocześnie nie powstała kolejna półka, która mogłaby zaburzyć kompozycję. Ciekawie wykorzystano również przestrzeń pomiędzy blatem kuchennym, a górną szafką w narożniku wysokiej zabudowy kuchennej. Jest to idealne miejsce do schowania np. pojemnika z lekami, cukierniczki czy innych elementów zwykle wprowadzających chaos na blacie kuchennym.\nZnalezienie perfekcyjnego połączenia układu kolorystycznego i funkcjonalnego sofy wymagało miesiąca poszukiwań właściwego mebla. Dzięki zastosowaniu mocnego akcentu w postaci kolorowego narożnika, salon nie jest nudny i nabiera niepowtarzalnego klimatu. Kolorystykę sofy dopełniają plakaty pana Ryszarda Kaji z serii „Polska”, które przedstawiają miejsca ważne dla domowników.\nNa tej samej zasadzie zaaranżowano jedną z łazienek. Właścicielom zależało, by znalazła się w niej kolorowa mozaika w postaci wzorzystych płytek ceramicznych. Ścienna mozaika jest elementem dopełniającym stonowane wnętrze.


W pierwszym niedzielnym spotkaniu zmierzyły się ekipy Długosiodła oraz Euro-Bramu. Już pierwsza partia, która zakończyła się 28:26 na korzyść zespołu z sąsiedniej gminy, pokazała jak bardzo zacięty będzie to mecz. W drugiej odsłonie lepsi okazali się zawodnicy Euro-Bramu, w deydującej partii triumfowali jednak faworyzowani siatkarze z Długosiodła i to oni ostatecznie wygrali spotkanie 2:1.\nW tym samym czasie na sąsiednim sektorze rozgrywane były derby, pomiędzy I LO Nowy Wyszkowiak a naszą redakcyjną drużyną Wyszkowiak. Nasz zespół występujący w osłabionym składzie nie potrafił sprostać silnym rywalom, ulegając ostatecznie w całym spotkaniu 0:2 (-18, -18).\nW kolejnym meczu Play Wyszków spotkał się z zespołem LS Service. Tym ostatnim, grającym po raz kolejny w szczątkowym składzie, nie dawano przed meczem większych szans, chociażby na nawiązanie walki z silnym przeciwnikiem. W pierwszej odsłonie doszło jednak do sporej niespodzianki, bowiem Play nie potrafił wykorzystać swojej przewagi kadrowej i niespodziewanie uległ 22:25. Porażka podziałała na młodych siatkarzy jak przysłowiowy ,,zimny prysznic”. W kolejnych dwóch partiach faworyci spotkania kontrolowali jego przebieg i ostatecznie wygrali 2:1 (-22, 10, 11).\nRównolegle rozgrywane było spotkanie Rybna z Camperem VIP. Oba zespoły, grające do tej pory zdecydowanie poniżej oczekiwań, podeszły do spotkania bardzo ambitnie. W pierwszym secie koncertowo grający zespół z nadbużańskiej miejscowości kontrolował przebieg gry i wygrał 25:20. W drugiej odsłonie role się odwróciły i VIP-y zdołały wyrównać przebieg meczu, wygrywając partię do 17. W decydującej trzeciej partii przez długi czas dominował zespół Campera, w drugiej fazie seta Rybno zdołało jednak poukładać swoją grę i w emocjonującej końcówce wygrać 25:23, a tym samym w całym meczu 2:1.\nPassę porażek przerwał w końcu zespół SKW Mimozy. Weterani wyszkowskiej siatkówki w niedzielę podejmowali ostatni w tabeli Zespół Szkół nr 2. Po emocjonującym trzysetowym boju z placu gry jako zwycięzcy schodzili siatkarze Mimoz, którzy wygrali 2:1 (-21, 21, 22).\nOstatnie niedzielne spotkanie, zapowiadane jako szlagier kolejki, nie zawiodło oczekiwań kibiców. Mobily PTM Fitland stoczył bowiem pasjonujący bój z drużyną UKS-u Polonez. Pierwszy set przebiegał pod znakiem lekkiej przewagi PTM-u, do którego należała końcówka i ostateczne zwycięstwo 25:21. W drugiej odsłonie oba zespoły poszły na wymianę ciosów. Emocjonująca była zwłaszcza końcówka partii, w której w grze na przewagi więcej zimnej krwi zachowali ostatecznie liderzy tabeli, pokonując młodszych rywali 31:29, a tym samym 2:0 w całym meczu.\nKolejna, VIII kolejka rozgrywek, odbędzie się w niedzielę 23 stycznia w następującej kolejności:\n-\tgodz. 16.00 – Zespół Szkół nr 2 – LS Service,\n-\tgodz. 16.00 – Play Wyszków – Euro-Bram,\n-\tgodz. 17.00 – Rybno – Mobily PTM Fitland,\n-\tgodz. 17.00 – Długosiodło – UKS Polonez,\n-\tgodz. 18.00 – Wyszkowiak – Camper VIP,\n-\tgodz. 18.00 – I LO Nowy Wyszkowiak – SKW Mimozy.\n1. Mobily PTM Fitlnad\t14\t14-1\n2. Play Wyszków\t12\t12-4\n3. I LO Nowy Wyszkowiak\t10\t11-4\n4. UKS Polonez\t10\t10-4\n5. Wyszkowiak\t10\t10-5\n6. Długosiodło\t8\t9-7\n7. Rybno\t6\t8-9\n8. Euro-Bram\t6\t7-9\n9. LS Service\t4\t6-11\n10. Camper VIP\t2\t3-12\n11. SKW Mimozy\t2\t2-13\n12. Zespół Szkół nr 2\t-2\t1-14


W raciborskim magistracie złożysz już wniosek do programu "Czyste Powietrze" • Racibórz - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\n10.01.2020 11:17 | 0 komentarzy | ż\nDzięki zawartemu w listopadzie porozumieniu pomiędzy Miastem Racibórz a WFOŚiGW w Katowicach od stycznia w raciborskim magistracie pracuje przeszkolony urzędnik do obsługi mieszkańców (wnioskodawców) w procesie składania wniosków i uzyskiwania dofinansowania w ramach programu "Czyste Powietrze". Umożliwienie składania wniosków bezpośrednio do gmin to dla beneficjentów duże udogodnienie. Dotąd musieli oni jeździć do Katowic, Bielska Białej lub Częstochowy.\nPorozumienie miasta z WFOŚiGw zawarte jest na czas trwania programu, a więc do 2029 roku. W punkcie informacyjnym w raciborskim urzędzie można pobrać druki, złożyć wniosek, uzyskać pomoc w jego wypełnieniu i wszelkie informacje dotyczące programu. Tutaj także wnioski przejdą etap weryfikacji formalnej. Rozpatrywanie wniosków i udzielanie dofinansowania wnioskodawcom to już kompetencja Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach.\n- Każdego dnia w Wydziale Ochrony Środowiska i Rolnictwa pojawiają się osoby zainteresowane tym programem pomocowym. W pierwszych dniach działania punktu - pracownika Urzędu Miasta obsługującego wnioski wspiera specjalista z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach - informuje UM Racibórz.\nCelem programu priorytetowego "Czyste powietrze" jest poprawa efektywności energetycznej i zmniejszenie emisji pyłów oraz innych zanieczyszczeń do atmosfery z istniejących jednorodzinnych budynków mieszkalnych lub uniknięcie emisji zanieczyszczeń powietrza pochodzących z nowo budowanych jednorodzinnych budynków mieszkalnych.\nCzyste Powietrze EkoPortal Informacje Racibórz Urząd Miasta Racibórz WFOŚiGW w Katowicach


Przerażający Krzyk Babci: Straszny Freddy 🕹 ZaGRAj za Darmo Online\n▶Przerażający krzyk babci: Straszny Freddy\nFive Nights at Freddy's Five Nights at Freddy's 2 Five Nights at Freddy's 3 Five Nights at Freddy's 4 Straszne stworzenia Straszny Bieg Dom Złej Babci Scary Pinball Freddy run 3 Scary Halloween Match 3 Babcia: Wioska grozy Scary Helix Scary Makeover Halloween Pet Salon Scary Tiki Mask Memory Halloween Scary Jungle Road Drive Baby Hazel Dom babci Horror Granny Straszny film Roszpunka Slenderman VS Freddy The Fazbear Super Scary Stacker Scary Granny Scary Halloween Shooter Scary Granny : Horror Granny Games Zła zakonnica: Straszny Horror - Przerażająca gra Scary Monsters Coloring Straszna północ Ukryte nietoperze Freddy Run 1 Angry Granny Run: India Ice Scream Friends Five Nights at Freddy's AR: Straszny labirynt Zumbar.io Zumba Ocean Zumba Mania Zumba Classic Zumba Challenge Zuma: Svetlograd Zuma: Znaki Zodiaku Zuma Boom Zuma Ball Gotowanie z Emmą: Spaghetti z cukinią Zrist Zop Zootopia Jelly Match Zoobies Match Zoobies Connect Zoobies Collapse Zoobiedoku Bloki Zoobie Zooba: Zabawne różnice Zoo Slings Zoo Run Zoo Pong Zoo Pinball Tajemnice zoo Zoo Mahjongg Deluxe ZOO Hidden Stars Zoo Feeder Zoo Buffet Zoo Boom\t Gry trzy w jednej linii Gry kulki Gry ogień i woda Gry logiczne Gry na 2 osoby Gry platformowe Gry obrona wieży Gry dla chłopców Gry zręcznościowe Gry Baby Hazel Gry dla dziewczyn Gry przygodowe Gry strzelanki Gry mahjong Gry strategiczne Gry karciane Gry dla dzieci Gry samochodowe Gry zombie Gry łamigłówki Gry wyścigowe Gry sportowe Gry multiplayer Gry o kosmitach\nPrzerażający krzyk babci: Straszny Freddy Poradnik (Walkthrough)\n❇ Przerażający krzyk babci: Straszny Freddy\n🟠 W tej upiornej grze, rodem z horrorów, twoja postać obudziła się w pokoju, który znajduje się w starej rezydencji. Jak się tu się znalazłeś, nie wiesz, ale na stole była notatka, w której napisano, że musisz przeżyć w tym przerażającym domu przez pięć dni. W domu słychać dziwne dźwięki i krzyki. Najpierw musisz przeszukać cały pokój i znaleźć coś do obrony. Będą to puste butelki. Musisz zebrać je wszystkie. Teraz jesteś gotowy na rozeznanie. Musisz przejść przez korytarze i pokoje budynku i znaleźć sobie odpowiednią broń i inne przedmioty przydatne dla ciebie. Spotkasz różne potwory, z którymi będziesz musiał podjąć walkę o przetrwanie.\n🟢 Kizi i Mizi : Zagraliśmy w grę Przerażający krzyk babci: Straszny Freddy już 5431 razy i mamy ciągle za mało!\n🟥Creepy Granny Scream: Scary Freddy to doskonała gra , w którą możesz zagrać na Kizi Mizi całkowicie za darmo. Została dodana na naszej stronie w dniu 27 maja 2019 roku. Do tej pory gra była odtwarzana 5431 razy i otrzymała ocenę 89/100 z łącznej liczby 28 ocen użytkowników, 25 polubień i 3 głosy na nie. Gra Przerażający krzyk babci: Straszny Freddy jest stworzona w technologi HTML5, więc będzie dobrze odtwarzana we wszystkich popularnych przeglądarkach. Możesz grać w tę grę online wyłącznie na komputerze lub laptopie. Rozdzielczość okna gry została zoptymalizowana pod kątem najlepszej wydajności wizualnej, możesz więc zagrać teraz w oknie lub na pełnym ekranie.\n⬛ TOP🟫 ucieczki🟫 Gry Horrory🟫 Straszne gry


Makaron Polski SAS – o firmie\nFirma SAS jest rodzinną firmą produkującą makaron od 1992. Zakład produkcyjny zlokalizowany jest w miejscowości Korpele na terenie Warmińsko-Mazurskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Produkcja odbywa się w oparciu o nowoczesne urządzenia od renomowanych włoskich producentów maszyn do makaronu. Przez ponad 20 lat organicznego wzrostu, firma SAS zdobyła silną pozycję na rynku makaronu w Polsce. \nZakład produkcyjny spełnia wymagania wdrożonego systemu bezpieczeństwa zdrowotnego HACCP oraz międzynarodowego standardu żywności IFS Food (International Featured Standards Food).\nSystemy jakości obejmują cały proces produkcji od przyjęcia surowców do wydania wyrobów gotowych.\nSpełnienie wymagań powyższych standardów zostało potwierdzone uzyskaniem certyfikatu IFS Food na poziomie wyższym.\nW ofercie dostępna jest szeroka gama makaronów form krótkich oraz długich – dostępna w różnych kombinacjach surowcowych: mąka z pszenicy miękkiej lub twardej, z jajami lub bez, z innymi dodatkami.\nFirma SAS rozpoczęła działalność w roku 1992. Produkcja początkowo odbywała się w małym zakładzie w oparciu o używane urządzenia, które stopniowo zastępowane były nowoczesnymi maszynami renomowanych włoskich producentów.\nJuż na początku działalności firma postawiła na współpracę z dużymi sieciami handlowymi i ukierunkowanie na produkcję marek własnych (private label), w czym się teraz specjalizuje.\nDo zwiększenia mocy produkcyjnych i rozbudowania zakładu firma SAS korzystała z programów pomocowych UE.\nMakaron wytwarzamy pod naszymi markami SAS oraz Va bene, a także pod markami własnymi największych sieci handlowych w kraju. Do naszych obecnych i byłych klientów należą:\nNasza oferta to cała gama makaronów zarówno jajecznych jak i bezjajecznych, produkowanych z polskiej mąki pszennej lub importowanej semoliny z pszenicy durum.\nZakład produkcyjny zlokalizowany jest w jednym z najczystszych regionów Polski – w Korpelach w województwie Warmińsko-Mazurskim. Region ten charakteryzuje się wyjątkowo czystym powietrzem, bogactwem przyrodniczym a także warunkami sprzyjającymi rozwojowi czystego przemysłu i produkcji zdrowej żywności.\nPonadto, zakład w Korpelach zlokalizowany jest na terenie Warmińsko-Mazurskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.


Tlumaczenia ustne szczecin\nW ofercie profesjonalnego biura tłumaczeń, obok tłumaczeń pisemnych spotykają się również tłumaczenia ustne, które pragną od tłumacza nie tylko dobrej nauce stylu i wiedzy lingwistycznych, lecz także dodatkowych zalet.\nSpecyfika tłumaczeń symultanicznych Biura przejmujące się na co dzień tłumaczeniami symultanicznymi w stolicy podkreślają, że ze względu na specyfikę tego typu tłumaczeń, należą one do najtrudniejszych. Już sam fakt, iż są one realizowane ustnie, czyli, iż istniejemy obserwowani sprawia, iż przekłady ustne są bardziej stresujące i potrzebują zdecydowanie większego zdjęcia i sił na czynniki stresogenne. Trudności dodaje fakt, że tu nie możemy utrzymywać się żadnymi słownikami, bowiem na wówczas nie jest znaczenia. Podczas przekładu, tłumacz wykonuje tłumaczenie równolegle do tego, co prowadzi prelegent. Oraz wtedy znaczy, że nie jest tutaj miejsca na zabiegi językowe.\nJakimi jeszcze cechami musi przedstawiać się tłumacz wykonujący przekład symultanicznie? Przede każdym musi mieć umiejętność podzielności uwagi. Z jednej strony przekazuje przełożoną treść słuchaczom, a z różnej wsłuchuje się w dalszą część treści, jaką potrzebuje przełożyć. Inną istotną cechą jest właśnie doskonała pamięć. Jeśli trudno się koncentruje i pamięta zasłuchane treści, nie poświęci ich dokładnie w przekładzie.\nKto korzysta z takich tłumaczeń? Ten model tłumaczeń jest szczególnie popularny podczas innego sposobie rozmów biznesowych, negocjacji, czy szkoleń, a także podczas wykładów czy konferencji międzynarodowych. Najczęściej kończą się one w specjalnie przygotowanych kabinach, zaopatrzonych w stosowni sprzęt, który tłumacz musi tak doskonale obsługiwać. Jeśli pragnie Ciż na dobrym przekładzie, wybierz tłumacza, który tworzy do tego umiejętności, zaś nie tylko wiedzę.\nZarzadzanie zasobami ludzkimi bydgoszcz\nZasady bezpieczenstwa z komputerem


Używanie Odtwarzacza nagrań programu Lync - Lync\nUżywanie Odtwarzacza nagrań programu Lync\nOdtwarzacz nagrań programu Microsoft Lync 2010 zapewnia twórcy nagrania wysoką jakość wyświetlania. Odtwarzacz nagrań programu Lync umożliwia dostęp do części nagrań programu Microsoft Lync 2010, takich jak materiały audio i wideo, konwersacje za pomocą wiadomości błyskawicznych, udostępnione aplikacje, prezentacje programu Microsoft PowerPoint, tablice i ankiety, w sposób, w jaki były one przedstawione podczas spotkania lub konwersacji programu Microsoft Lync 2010. Można także ukryć dowolne z tych funkcji w celu skupienia uwagi na innych częściach nagrania programu Lync 2010. Dzięki indeksowaniu można odsłuchać wypowiedzi konkretnego rozmówcy lub wyświetlić określoną zawartość, a także uzyskać dostęp do listy uczestników i pobrać załączniki.\nUruchamianie Odtwarzacza nagrań programu Lync\nUżywanie opcji sterowania odtwarzaniem\nOdtwarzacz nagrań programu Lync można otworzyć z poziomu Menedżera nagrywania programu Microsoft Lync 2010.\nUwaga: Aby można było odtwarzać nagrania za pomocą Odtwarzacza nagrań programu Lync, należy zainstalować program Lync 2010.\nOtwórz Menedżera nagrywania programu Lync, wykonując jedną z następujących czynności:\nKliknij przycisk Start, kliknij polecenie Wszystkie programy, kliknij pozycję Microsoft Lync, a następnie kliknij pozycję Menedżer nagrywania programu Microsoft Lync 2010.\nW oknie głównym programu Lync kliknij menu Narzędzia, a następnie kliknij pozycję Menedżer nagrywania.\nUwaga: Jeśli brakuje opcji Narzędzia, należy kliknąć strzałkę obok przycisku Opcje ( ), a następnie kliknąć pozycję Pokaż pasek menu.\nW Menedżerze nagrywania programu Lync kliknij nagranie, a następnie kliknij przycisk Odtwórz. Zostanie otwarty Odtwarzacz nagrań programu Lync.\nPodczas odtwarzania nagrania można korzystać z następujących opcji, aby sterować odtwarzaniem i uzyskiwać dostęp do różnych części nagrania:\nAby wyświetlić lub ukryć listę uczestników pierwotnego spotkania oraz załączników dostępnych podczas spotkania, kliknij przycisk Informacje i załączniki.\nJeśli na liście jest jakiś załącznik, można przejść do lokalizacji tego pliku, klikając przycisk Przeglądaj.\nAby przejść do konkretnej części udostępnionej zawartości lub określonego rozmówcy, kliknij przycisk Udostępnianie zawartości i rozmawiające osoby w celu wyświetlenia lub ukrycia okienka indeksu.\nW obszarze Indeks według udostępniania zawartości rozwiń typ zawartości do wyświetlenia (na przykład Tablica, Pulpit lub Ankieta), klikając strzałkę z lewej strony danej pozycji. Wskaźniki czasu po prawej stronie typów zawartości dotyczą momentu wyświetlenia danej zawartości w trakcie spotkania. Możesz kliknąć konkretne wystąpienie, aby je wyświetlić.\nW obszarze Indeks według rozmawiających osób rozwiń pozycję z nazwą osoby, której nagrany głos chcesz odsłuchać, klikając strzałkę z lewej strony danej pozycji. Wskaźniki czasu dotyczą momentu w trakcie spotkania, w którym ta osoba coś mówiła. Możesz kliknąć konkretne wystąpienie, aby je odsłuchać.\nDo sterowania odtwarzaniem służą przyciski Odtwórz, Zatrzymaj, Wstrzymaj i Wznów rozmieszczone wzdłuż dolnej krawędzi odtwarzacza. Aby przewinąć nagranie do przodu lub do tyłu, kliknij i przeciągnij suwak w dolnej części odtwarzacza.\nDo sterowania dźwiękiem służą suwak Głośność i przycisk Wycisz rozmieszczone przy dolnej krawędzi odtwarzacza.


Udany start Logana z Maccabi. | Nasz Kosz\nWoy 03/10/2012\tBrak komentarzy\tKadra Polski, Komentarze\tDavid Logan, Logan, Maccabi, Naszkosz\nOficjalnie ruszyły już do boju drużyny z ligi izraelskiej. Od lat pierwszym etapem sezonu są rozgrywki Winner Supercup i w nich udział bierze również Maccabi Tel Aviv z Davidem Loganem w składzie.\nAmerykanin, który w lato zmienił barwy z greckiego Panathinaikosu na rekordzistę Izaraela w ilości krajowych czempionatów, ma pierwsze powody do radości. Jego nowy klub bez problemów ograł w ćwierćfinale Hapoel Eliat – 86:63.\n30-letni zawodnik, który reprezentował nasz kraj podczas Eurobasketu 2009 okazał się najskuteczniejszym zawodnikiem po stronie Mistrza Izreala, zdobywając 20 punktów. 15 następnych dołożył Nigeryjczyk Sunday Elijah, a po stronie przegranych i zarazem najskuteczniejszym zawodnikiem spotkania, okazał się Scotty Hopson z 26 oczkami.\nDziś poznamy finalistów z czterech drużyn jakie dostały się do drugiej rundy.\nSkarb Kibica PLK 2012/13 – PGE Turów Zgorzelec\nWielkimi krokami zbliża się kolejny sezon PLK. Większość drużyn zamknęła już składy. Nadszedł czas na prezentację i ocenę tego co...


PIŁSUDSKI – Polish Film Festival in America\nHome / 2019 FABUŁY / PIŁSUDSKI\nJest rok 1901. Józef Piłsudski „Ziuk” po brawurowej ucieczce ze szpitala psychiatrycznego ponownie staje na czele polskiego podziemia niepodległościowego. Nieugięty na polu walki, w życiu prywatnym poddaje się namiętności, rozdarty między dwiema kobietami jego życia – żoną i kochanką. Przez zachowawczych członków Polskiej Partii Socjalistycznej uważany za terrorystę, Piłsudski wraz z najbliższymi współpracownikami nie cofnie się przed niczym – zamachami na carskich urzędników i najwyższych oficerów, szmuglowaniem bomb, zuchwałym napadem na pociąg, by osiągnąć swój cel: niepodległą Polskę. Zbliża się rok 1914 i „Ziuk” widzi nowe szanse na osiągnięcie niemożliwego. To kino awanturnicze, płomienny romans, historia prawdziwa Marszałka, jakiej dotąd nie znano.\npiątek, 15/11/2019 19:30\nniedziela, 17/11/2019 17:00