Regulamin | 90consulting\nREGULAMIN UCZESTNICTWA W IMPREZACH ORGANIZOWANYCH PRZEZ 90CONSULTING\nImpreza – wydarzenie o charakterze naukowo-szkoleniowym, społecznym, edukacyjnym, dydaktycznym, warsztatowym, publicystycznym, organizowane w ramach prowadzonej przez 90Consulting działalności gospodarczej samodzielnie lub jako współorganizatora na podstawie zawartych umów lub porozumień, niezależnie od jego nazwy. Imprezy mają charakter zamknięty – są przeznaczone dla określonego grona zarejestrowanych uczestników\nUczestnik imprezy – osoba, która dokonała rejestracji, wniosła opłatę oraz potwierdziła swoją obecność w punkcie rejestracji podczas imprezy.\nOrganizator – na potrzeby niniejszego regulaminu – 90Consulting\nWarunkiem uczestnictwa w Imprezie są łącznie:\nzgłoszenie uczestnictwa poprzez wypełnienie formularza rejestracyjnego na stronie internetowej Imprezy\nposiadanie ważnego numeru PWZ (Prawa Wykonywania Zawodu) – nie dotyczy przedstawicieli sponsorów Imprez\nuiszczenie opłaty za udział w Imprezie zgodnej z cennikiem ustalonym przez Organizatora. (Nie dotyczy jeżeli impreza jest bezpłatna)\nKażdy lekarz, który spełni warunki uczestnictwa w Konferencji (dalej: „Uczestnik”) oraz weźmie udział w wydarzeniu otrzyma certyfikat uczestnictwa w Imprezie.\nW przypadku, gdy okaże się, że osoba biorąca udział w Imprezie nie spełnia warunków uczestnictwa, zakłóca przebieg sesji naukowo-dydaktycznych, warsztatów lub imprez towarzyszących i utrudnia lub uniemożliwia udział w nich innych uczestników albo w inny sposób narusza Regulamin, Organizator zastrzega sobie prawo wykluczenia takiej osoby z dalszego udziału w Konferencji bez zwrotu opłaty za udział w Imprezie.\nPłatności za uczestnictwo\nprzelewu bankowego na konto podane na stronie Imprezy\nprzelewu pocztowego na konto podane na stronie Imprezy\nprzelewu w systemie transakcji PayU\nwpłaty własnej w recepcji Imprezy\nUczestnik Imprezy zobowiązany jest do umieszczenia w tytule przelewu danych umożliwiających jego identyfikację oraz identyfikację Imprezy\nPo uiszczeniu opłaty przez Uczestnika Organizator Imprezy wystawi fakturę VAT w terminie 7 dni od daty wpłynięcia pieniędzy na konto Organizatora, po wypełnieniu pól obowiązkowych formularza na stronie Imprezy\nrezygnacja zgłoszona do 30 dni przed Imprezą — koszty manipulacyjne wynoszą 10%\nrezygnacja zgłoszona od 29 do 15 dni przed Imprezą — koszty manipulacyjne wynoszą 30%\nrezygnacja zgłoszona 14 dni przed Imprezą — uczestnikowi nie przysługuje zwrot kosztów.\nWszelkie reklamacje Uczestników Imprezy wobec Organizatora powinny być zgłaszane w formie pisemnej listem poleconym za potwierdzeniem odbioru na adres siedziby Organizatora.\nReklamacje Uczestników Imprezy mogą być zgłaszane nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia Imprezy.\nW przypadku, gdy Impreza nie odbędzie się z przyczyn niezależnych od Organizatora, tzw. „siły wyższej” (np. powódź, huragan, śnieżyca lub inne niedające się przewidzieć ani uniknąć, czyli zdarzenie niezależne od Organizatora), Uczestnikowi nie przysługuje prawo do odszkodowania lub do zwrotu jakichkolwiek opłat związanych z uczestnictwem w Konferencji, a także kosztów usług dodatkowych zleconych Organizatorowi przez uczestników Konferencji.\nWszelkie spory mogące wyniknąć z tytułu uczestnictwa w Imprezie będą rozstrzygane przez sąd właściwy dla siedziby Organizatora.\nOrganizator nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy Uczestników, które mogą zostać zgubione, zniszczone lub skradzione podczas Imprezy.


Problem estetyzacji. Po co Katowicom street art? — SZUM\nVova Vorotiov, ul. Morawa 5, fot.: Davido\nŚląsk. Katowice. Jeden z tych gorących majowych dni, podczas których jeszcze trudniej przejść przez rozkopany do granic możliwości miejski rynek. Ma być lepiej, ładniej, czyściej, w końcu mają się pojawić deptaki, może nawet ścieżki rowerowe. Wszystko w budowie. Miasto się zmienia, tu coś wyburzą, tam coś nowego postawią. Wszechobecny szary pył, żwir i piach, komunikacyjny bałagan – taki jest koszt przebudowy i modernizacji miasta. No i wszystko pięknie, bo Katowice mają aspirację, mimo przegranej w staraniach o tytuł ESK, do bycia nowoczesnym i przyjaznym miastem. I to nie tylko dla mieszkańców, ale i dla szeroko rozumianego przemysłu kreatywnego. Czy to możliwe, że w regionie węgla i znacznego bezrobocia obudził się głód estetyzacji i potrzeby obcowania ze sztuką i kulturą współczesną?\nWiadomo, od dawna odbywają się tu znane festiwale: Ars Cameralis, przeniósł się z Mysłowic Off, jest i Tauron Nowa Muzyka (nota bene też przeniesiony z innego miasta – Cieszyna), są i teatralne Interpretacje. I jest Katowice Street Art Festiwal, który właśnie w ten upalny majowy dzień zorganizował w mieszczącej się właściwie w centrum wielkiej budowy galerii BWA dwudniową debatę Rozprzestrzenienie. Miała ona przyjrzeć się szeroko rozumianej sztuce w przestrzeni miejskiej. I bardzo dobrze, że impuls do podjęcia na szerszą skalę tego wątku wyszedł właśnie stąd. Bo Katowice, jak i cały Górny Śląsk upatrują w wspieraniu kultury szansy na powtórzenie efektu Bilbao. Jednak czy słusznie? Czy tym samym nie wpadają w kolejny modernistyczny mit? Takie właśnie myśli kotłowały mi się w głowie, gdy zmierzałam do BWA aleją Korfantego. Dlatego też nie chciałabym tu szczegółowo streszczać, co powiedzieli uczestnicy panelu, ale raczej przyjrzeć się temu, co owa debata może dać samemu festiwalowi oraz zmieniającemu się miastu.\nDebata „Rozprzestrzenienie”, BWA Katowice, fot. bartekbarczyk.com\nSama debata zbudowana była wokół trzech głównych osi: asymilacji sztuk przestrzennych, pytania o to, czy street art znajduje się poza oficjalnym obiegiem i o jego strategie oraz funkcjonowanie w przestrzeni miasta. Do udziału w dyskusji organizatorzy zaprosili Andrzeja Szczerskiego, Karolinę Plintę, Stacha Szabłowskiego, Joannę Stembalską, Cezarego Hunkiewicza, Mateusza Ściechowskiego, Mikołaja Iwańskiego i Piotra Sikorę. Co ciekawe, większość z nich na co dzień nie zajmuje się street artem, dzięki czemu dyskusja nie była hermetyczna, ale wskazała na pewne trudności znamienne dla tego rodzaju aktywności twórczej. Już sam problem pojawia się w momencie próby zdefiniowania tego, czym jest street art. Czy może być wszystkim tym, co znajduje się poza instytucjami sztuki, jak proponował Stach Szabłowski? I oczywiście, można by przyjąć taką definicję, ale czy np. Tęcza Julity Wójcik jest street artem, albo Palma na Alejach Jerozolimskich w Warszawie? Z kolei Joanna Stembalska i Cezary Hunkiewicz wskazywali bardziej na intencje artysty, czyli w przypadku street artu nielegalność powstających obiektów. W takim razie pojawia się tu kluczowe pytanie, czy prace powstające na zamówienie instytucji, festiwali, władz miasta są dalej street artem? Czy już samo umieszczenie obiektu artystycznego w przestrzeni publicznej szufladkuje go, jako przejaw sztuki ulicy? Czy może potrzeba tu czegoś więcej? Według Hunkiewicza kluczowa jest nie tylko forma, lub technika dzieła, lecz potencjał krytyczny pracy. I tu pojawia się pytanie, które dobrze znamy również z dyskusji o sztuce współczesnej. Czy władza dysponując środkami publicznymi ma prawo wpływać na proces produkcji artystycznej? Na ile sztuka powinna zachować swoją niezależność i autonomię?\nOdnosząc to do street artu, dużo krytyków i kuratorów narzeka, że powstające podczas festiwali murale nastawione są głównie na estetykę. Ten zarzut wydaje się trochę nieuzasadniony, biorąc pod uwagę chociażby powstały w Katowicach mural Michała Wręgi i Daniela Kalińskiego, który wywołał znaczne protesty mieszkańców ulicy Drzymały. Rozpętała się wówczas dyskusja o to, co może znajdować się na muralach oraz o potrzebę podejmowania w tej kwestii konsultacji społecznych. Podobna sprawa miała miejsce w przypadku pracy Grzegorza Drozda i Alicji Łukasiak na warszawskiej Pradze, czy też w Krakowie przy okazji muralu BLU. Kwestie te wybrzmiały również na katowickiej debacie.\nMurale są bardzo często wykorzystywane zarówno przez władze miejskie jak i samorządowe, jako jeden z elementów ich kampanii wizerunkowej. I bądź co bądź ta tendencja jest bardzo widoczna w samych Katowicach. Wraz ze staraniami o tytuł ESK 2016 na fasadach kamienic i obdrapanych ścianach zaczęły się pojawiać wielkoformatowe malowidła. Stały się one niejako synonimem bardzo powierzchownej rewitalizacji miasta, bo niestety trudno mówić o jakiejś znacznej poprawie jakości życia przez pojawienie się kolejnego elementu dekoracyjnego. Jednak zdaniem Andrzeja Szczerskiego ta estetyzacja może w dłuższej perspektywie odnieść pozytywny skutek. Na co wskazywał również Mikołaj Iwański, który podkreślał, że artyści powinni przede wszystkim współpracować z mieszkańcami, a nie samą architekturą. Dzięki kolektywnym działaniom street art mogą wyłamać się z kliszy łatwej estetyzacji narzuconej przez władzę. Dlatego tak ważna jest współpraca z mieszkańcami, włączenie ich w proces powstawania samego dzieła i tylko wówczas jest to relacja partnerska. A nie kolejny przejaw odgórnej władzy. Zdaniem Iwańskiego jest to najgorsza opcja z możliwych, bo wówczas powstały obiekt postrzegany jest jako coś obcego i może ulec łatwemu zniszczeniu. W tym procesie jest również ważna świadomość samego artysty, który jak podkreślał Iwański, powinien skupiać się nie tyle na samym procesie tworzenia obiektu, ale na nazywaniu problemów, jakie trawią społeczność, z którą współpracuje w danym momencie.\nDlatego tym bardziej interesuje mnie ewentualny rozwój festiwalu w tą stronę w kolejnych edycjach. Bo oczywiście duże realizacje, kolejne gwiazdy street artu wykonujące swoje murale w Katowicach to ważny element wizerunkowy, ale powinien być on podparty tzw. pracą u podstaw. Mogłoby się to opierać na włączaniu do współpracy innych podmiotów tak, aby wspólnie wspierać długofalowe procesy. Dużym plusem jest więc współpraca festiwalu w zeszłym roku z mieszczącym się na Załężu Domem Aniołów Stróżów czy tegoroczna z Centrum Zimbardo na Nikiszowcu. Oczywiście pytanie o granicę pomiędzy wypowiedzią artystyczną a działaniem czysto społecznym, pojawia się samo. Szczerski, jako jeden z pozytywnych przykładów, wskazał działania Pawła Althamera na Bródnie, które faktycznie integrowały ze sobą mieszkańców. I tutaj znów pojawia się problem, który wszyscy dobrze znamy z poletka sztuki zaangażowanej. Po co w rzeczywistości powstają te prace? Co realnie zmieniają? Kto jest ich faktycznym adresatem? Władza, która cieszy się z nowego wizerunku? Czy nowa wielkomiejska młodzież, która uczestniczy w rowerowych wycieczkach i robi sobie urocze selfie? A może jednak zmieniają życie, zmęczonych szarą rzeczywistością mieszkańców?\nBez wątpienia takie miasta jak Katowice potrzebują street artu, ale rozumianego jako ciąg działań, które przez sztukę aktywizują lokalną społeczność. Oczywiście podczas debaty poruszono jeszcze wiele innych wątków. Uczestnicy zastanawiali się nad kwestiami urynkowienia sztuki ulicy, jej nieobecności w głównym obiegu oraz nad potencjałem relacji street art – sieć internetowa. Jednak wychodząc z BWA mój wzrok skierował się mimowolnie w stronę kolejnego katowickiego placu budowy- tzw. Strefy Kultury. Wokół niej powoli zaczyna się toczyć kolejna miejska dyskusja. Ta wielka inwestycja pokazuje doskonale, w którą stronę zmierza polityka kulturalna miasta. Tak, Katowice chcą być wielkie architekturą, chcą wielkich budowli, wielkich instytucji, które przyciągną tłumy turystów z całego świata… Tylko co z treścią, która ma wypływać z tych miejsc? Dlatego tak ważne były obecne w BWA głosy o świadomym oddolnym działaniu.\nSą to oczywiście wątki dotyczące bardziej złożonego zagadnienia, jakim jest obecność każdego rodzaju sztuki w przestrzeni miejskiej. Nie mniej jednak, jest to kwestia, którą organizatorzy tego typu imprez powinni przemyśleć i poddawać dalszej dyskusji, tym bardziej że w tym roku festiwal zyskał nowego dyrektora artystycznego – Marcina Gołębiewskiego. Pozostaje śledzić kolejne edycje festiwalu, by sprawdzić czy to co wypracowano podczas tych dwóch dni, zostanie przekute w realne działania. Bo to od organizatorów w dużej mierze zależy, czy street art stanie się kolejnym miłym i ładnym elementem, czy aktywnym narzędziem domagającym się zmian w codziennym życiu metropolii i miast.\nRozprzestrzenienie. Funkcjonowanie street artu w przestrzeni publicznej wraz z jego jednoczesną (nie) obecnością w zakresie krytyki artystycznej, debata w ramach Katowice Street Art Festiwalu, BWA Katowice, 22-23.05.2014.\nUczestnicy: Andrzej Szczerski, Stach Szabłowski, Karolina Plinta, Joanna Stembalska, Cezary Hunkiewicz, Mateusz Ściechowski, Mikołaj Iwański, Piotr Sikora. Moderacja: Piotr Sarzyński.\nTytuł Katowice Street Art Festiwal\nCzas trwania 16-25.05 2014\nKuratorka / Kurator Marcin Gołębiewski, Michał Kubieniec\nIndeks Andrzej Szczerski BWA Katowice Cezary Hunkiewicz Joanna Stembalska Karolina Plinta Katowice Street Art Festiwal Marcin Gołębiewski Marta Kudelska Mateusz Ściechowski Mikołaj Iwański Piotr Sarzyński Piotr Sikora Stach Szabłowski


Piłka ręczna dla dzieci - Konskie.biz Piłka ręczna dla dzieci\nHome > Artykuły > Piłka ręczna dla dzieci\nArtykul dodany: Maj 10, 2018\nDziecku warto w jakiś sposób zorganizować czas. Możemy zapisywać dziecko na różne zajęcia, ale bardzo dobrym pomysłem będzie zapisać dziecko również na piłkę ręczną. Jest to znana z kraju dyscyplina, która u starszych wzbudza wiele emocji.\nOglądaliśmy wiele meczów, które rozgrywały się na różnych mistrzostwach. Teraz możemy zapisać nasze dzieci do uczniowskiego klubu, w którym piłka ręczna jest trenowana na bardzo wysokim poziomie. Można to oczywiście wcześniej sprawdzić tak żebyśmy byli pewni, że wybraliśmy właściwie miejsce dla naszego dziecka. Najważniejsze jest to żeby kadra trenerska miała odpowiednie podejście do dzieci.\nZ jednej strony dyscyplina, ale z drugiej strony zrozumienie, a wtedy takie dziecko będzie chciało częściej chodzić na zajęcia. Im regularniej chodzi tym więcej się uczy, co przekłada się na jego umiejętności.\nWłaśnie na tym nam i dziecku przecież zależy, a zatem zachęcamy dziecko do chodzenia i zawozimy je na każdy trening. Wtedy trenowanie wejdzie mu w nawyk i na pewno wiele na tym dla siebie zyska.\nZapisujemy nasze dziecko do klubu\nUczniowski klub sportowy w Warszawie prowadzi właśnie nabór, dlatego jeśli chcemy żeby nasze dziecko sprawdziło się w nowej roli to mamy szanse. Wystarczy skontaktować się z klubem albo wejść na ich stronę, a wtedy zapoznamy się z regulaminem czy opłatami. W ten sposób uda nam się zdobyć wszystkie informacje, które pozwolą nam na podjęcie decyzji czy dziecko ma tutaj uczęszczać czy nie.\nJeśli tak to podjęliśmy właściwą decyzje, bo nasze dziecko na pewno na tym bardzo dużo zyska. Te bardzo ważne informacje i dokumenty możemy znaleźć na piłka ręczna Warszawa. To ich strona i tam umieszczają najciekawsze informacje o całym klubie i jego sukcesach. Na pewno warto tam zaglądać bardzo często, bo może w pewnym momencie będą tam informacje o naszych dzieciach, które odniosły sukces? Jeśli nasze dziecko ma talent to w tym uczniowskim kubie to wszystko wyciągną i wykorzystają tak jak trzeba. Warto dziecko tutaj zapisać.


poniedziałek, 15 luty 2021 16:07\nKupowanie sprzętu gastronomicznego wymaga dosyć dużych nakładów finansowych.\nEkspresy do kawy dedykowane dla kawiarni lub urządzenia chłodnicze zaprojektowane specjalnie dla punktów gastronomicznych kosztują kilkukrotnie więcej niż tego typu urządzenia dedykowane dla użytkowników domowych. Taki stan rzeczy sprawia, że widocznym trendem jest kupowanie używanego sprzętu gastronomicznego. Spróbujmy odpowiedzieć na tytułowe pytanie - czy warto kupować używane urządzenia gastronomiczne?\nCzy warto kupować używane maszyny gastronomiczne?\nUżywane sprzęty gastronomiczne są oferowane na popularnych serwisach aukcyjnych, forach branżowych oraz przez wyspecjalizowane komisy handlującą sprzętem dla gastronomii. Zakup używanego sprzęto z pewnością ma jedną dużą zaletę w postaci niskiej ceny. Z drugiej strony kupujący muszą zmierzyć się z wieloma wątpliwościami – najczęściej obawiamy się o stan techniczny zakupionego sprzętu oraz brak gwarancji.\nJak zatem podejść to kupowania sprzętu używanego do gastronomii i czy w ogóle warto decydować się na taki krok? Naszym zdaniem jak najbardziej warto kupować sprzęt używany jednak oczywiście trzeba zachować odpowiednią ostrożność. Najlepiej dokonać zakupu od sprawdzonego źródła – na przykład od komisu specjalizującego się w handlu używanym sprzętem gastronomicznym. Kupując sprzęt w takim miejscu otrzymujemy gwarancje rozruchową, dowód zakupu oraz fachową pomoc i doradztwo co w przypadku sprzętu gastronomicznego niejednokrotnie ma niebagatelne znaczenie.\nJakie używane maszyny gastronomiczne można kupić?\nRynek handlu używanym sprzętem gastronomicznym rozrósł się do tego stopnia, że można kupić praktycznie wszystko co jest potrzebne w punkcie gastronomicznym. Między innymi piece, urządzenia grzewcze, urządzenia chłodnicze, ekspresy do kawy, zaparzacze do kawy, zmywarki oraz pełne wyposażenie kuchni. Przykłady urządzeń gastronomicznych można znaleźć na https://gastro-outlet.pl/.


Gazociąg Nabucco może wyprzedzić South Stream - Puls Biznesu - pb.pl\nGazociąg Nabucco może wyprzedzić South Stream\nPomimo przeszkód gazociąg Nabucco, który ma zaopatrywać Europę w kaspijski gaz, będzie ukończony - uważa ekspertka z European Policy Center, Amanda Paul. Jej zdaniem Nabucco może nawet wyprzedzić rosyjski South Stream, postrzegany jako konkurencja Nabucco.\n8 czerwca w tureckim mieście Kayseri mają zostać podpisane porozumienia o wsparciu dla budowy gazociągu Nabucco, który powinien zmniejszyć uzależnienie Europy od rosyjskiego gazu. Budowa ma się rozpocząć w 2013 roku, a od 2017 roku rurociągiem ma popłynąć gaz z rejonu Morza Kaspijskiego, przez Turcję, Rumunię i Bułgarię do Europy Środkowej.\nZ kolei zainicjowany przez Gazprom South Stream jest postrzegany jako odpowiedź Rosji na próby uniezależnienia się UE od dostaw z tego kraju. Rurociąg ma zaopatrywać w rosyjski gaz zachodnią i południową część Europy.\n"Nie mam wątpliwości, że w pewnym momencie South Stream powstanie, ale jestem w stanie sobie wyobrazić, że Nabucco wyprzedzi ten projekt" - powiedziała PAP Amanda Paul.\n"South Stream prawie podwoił ostatnio swoją przewidywaną przepustowość (do 62 mld metrów sześciennych gazu rocznie), ale pozostaje bardzo niejasne, z jakich złóż ten gaz będzie pochodzić. To od zawsze był projekt polityczny" - podkreśliła. Jej zdaniem nie należy postrzegać projektów Nabucco i South Stream jako konkurencyjnych.\n26 maja konsorcjum South Stream zorganizowało seminarium w Brukseli, w którym udział wziął m.in. szef Gazpromu Aleksiej Miller. Przekonywał, że South Stream jest szansą dla Europy na stabilne dostawy gazu i zapewniał, że projekt jest realizowany zgodnie z harmonogramem, a dostawy są zapewnione.\nW swojej prezentacji konsorcjum South Stream wskazywało, że dwie trzecie przepustowości gazociągu zaspokoją potrzeby UE, a jedna trzecia to "okazjonalna dodatkowa ilość". Docelową przepustowość, dwa razy większą od Nabucco, South Stream ma osiągnąć pod koniec 2018 roku. Komentatorzy uważają, że tak duża skala projektu South Stream to próba storpedowania Nabucco.\nZdaniem Amandy Paul, projekt Nabucco "ma szansę się zmaterializować". "Ten projekt nie zniknie, zbyt wiele oczekiwań towarzyszyło jego uruchomieniu. Opóźnienia spowodowały, że przestano wierzyć w Nabucco. Powodem były też zbyt duże oczekiwania krajów UE u zarania projektu" - powiedziała ekspertka.\n"Myślę jednak, że bez wątpienia będzie on ukończony, pomimo przeszkód związanych m.in. ze znalezieniem źródeł dostaw. Odpowiednie kroki zostały podjęte i gaz z Turkmenistanu umożliwi funkcjonowanie Nabucco" - dodała. Turkmenistan długo nie odpowiadał na inicjatywy UE w sprawie zapewnienia dostaw dla Nabucco, natomiast deklarował dostawy ze swoich złóż Azerbejdżan.\nPaul wyraziła nadzieję, że wysiłki w celu realizacji Nabucco będzie kontynuować polska prezydencja. "Realizowane projekty w ramach południowego korytarza dostaw są kluczowe dla krajów tego regionu, zwłaszcza Polski. Mam nadzieję, że polska prezydencja będzie kontynuować wysiłki, by posunąć do przodu te przedsięwzięcia" - podkreśliła.\nPierwsza z czterech podmorskich nitek South Stream ma zacząć pompować gaz pod koniec 2015 roku (ok. 16 mld metrów sześciennych gazu rocznie). Gazociąg ma prowadzić z Rosji po dnie Morza Czarnego do Bułgarii, gdzie podzieli się na dwie nitki: północną - do Austrii i Słowenii przez Serbię i Węgry oraz południową - do Włoch przez Grecję. Rosja podpisała już wstępne porozumienia z Bułgarią, Węgrami i Turcją w sprawie gazociągu South Stream. Kraje te są jednocześnie włączone w projekt Nabucco.\nProblemem dla South Stream mogą się okazać unijne przepisy tzw. trzeciego pakietu energetycznego, które wymagają rynkowego dostępu do gazociągów przesyłowych, na co nie chcą przystać Rosjanie. Szef Gazpromu podczas majowego seminarium w Brukseli przekonywał UE do dialogu w tej sprawie. Agencja AFP donosiła, że w reakcji na to unijny komisarz ds. energii Guenther Oettinger opuścił seminarium.\nJarosław Królak z "Ostrym Piórem"\nDI BRE zaczął rekomendowanie akcji NFI EMF od zalecenia "trzymaj"\nSpadki w Europie, GPW oparła się emocjom\nProjekty , Projekt , Flesz , Gaz , Energetyka\nEnergetyka / Gazociąg Nabucco może wyprzedzić South Stream


Trening strongman - Body Challenge - czasopismo dla sportowców, trenerów oraz instruktorów\nJeśli miałbym wybrać jeden rodzaj treningu ze świata sportów siłowych, który będzie miał wpływ na wszystkie zdolności motoryczne i znajdzie zastosowanie dla każdego – na pewno będzie to trening typu strongman. Dlaczego? Ponieważ zawiera w sobie wszystkie naturalne dla człowieka wzorce ruchowe i obciąża je w znaczny sposób, często łącząc kilka z nich naraz.\nMiałem kiedyś przyjemność poznać jednego zawodnika ze Skandynawii, który był akurat w Sopocie na wakacjach – podszedł zaciekawiony do otwartych drzwi hangarowych boksu i po chwili rozmowy zauważył kilka rodzajów sprzętu typowych dla siłaczy. Zapytał, co dokładnie robimy. Moja odpowiedź wskazywała na nazwę klubu. Na co gigant ze Skandynawii powiedział, że crossfit można porównać do kondycyjnej wersji strongman z mniejszymi obciążeniami – nie mogę zaprzeczyć, że miał chłop rację – to wszystko kwestia programowania i wprowadzonych elementów podczas treningu. Moi podopieczni, niezależnie od płci i wieku, zawsze mają styczność z tego typu ćwiczeniami przynajmniej raz w tygodniu.\nDyscyplina kojarzona z wielkimi facetami, którzy często mają równie pokaźny brzuch co obwody ramion czy ud, z pozoru nie wydaje się zbytnio wymagająca kondycyjnie dla osoby, która nie ma świadomości, jakimi ciężarami poruszają tamci siłacze. Kwestia samych obciążeń nie jest jedynym aspektem, który będzie wpływał bezpośrednio na stopień zaawansowania danej konkurencji – często jest to nietypowy obiekt, który należy podnieść, przenieść, przepchnąć, utrzymać czy przerzucić. Jeśli nasze ciało jest przystosowane tylko do symetrycznych sztang i drążków o równej średnicy, to czeka nas bardzo nieprzyjemne zderzenie z rzeczywistością.\nPrzykładowo, podniesienie zwykłej sztangi w martwym ciągu jest głównie utrudnione przez obciążenie, jakiego używamy. W przypadku użycia grubej sztangi (tzw. axle bar) o średnicy 50 mm obciążenia nabierają zupełnie innego charakteru. To samo będzie miało się w kwestii gabarytów i kształtu sprzętów – zarzucić sztangę 80-kiogramową to żaden problem i to kilka czy kilkanaście razy z rzędu, co innego w przypadku kuli (w formie gumowej lejącej się piłki) ważącej dokładnie tyle samo.\nWspomniałem wcześniej o tym, że jest to sprawa bardzo wymagająca kondycyjnie – i tak jest: głównie z racji, że zdecydowana większość konkurencji jest prowadzona na czas w aspekcie szybkości wykonania, rzadziej liczby powtórzeń czy długości czasu wykonania danej pracy (np. utrzymanie).\nCo może dać tego typu praca zwykłemu adeptowi siłowni, który chce tylko dobrze wyglądać i dobrze się czuć we własnym ciele? Angażując wszystkie główne wzorce ruchowe ciała i dodając do nich komponent pracy szybkościowo-siłowej, dostajemy potężny bodziec, który może pomóc nam zbudować sylwetkę, która zarówno dobrze wygląda, jak i działa. Jak to? Przecież strongmani to grubasy… No i? Trójboiści też, sztangiści również, kulomioci czy judocy również pojawiają się w rozmiarach XXXL.\nTo nie kwestia samej dyscypliny, tylko podziału na kategorie wagowe. To, co większość z nas oglądała za czasów świetności Mariusza Pudzianowskiego lub teraz niektórzy fani Gry o Tron, którzy obserwują Hafthora Bjornsona na Instagramie, to wyczyny zawodników w kategorii wagowej superciężkiej/open/absoluto. Tak jak w boksie waga ciężka oznacza sławę i pieniądze, tak samo dzieje się w tej dyscyplinie. Co nie znaczy, że próbując tego typu wyczynów, nie można ważyć mniej niż 100 kg. Osobiście uważam, że jest to jeden z lepszych, jeśli nie najlepszy, ze sposobów na wzmacnianie dla zawodników MMA czy sportów chwytanych oraz wszystkich związanych z kontaktowymi sportami w grach zespołowych. Zwykli zjadacze chleba mogą również skorzystać na tego typu pracy i to w znaczny sposób.\nPodnieś coś z ziemi, podnieś nad głowę, przenieś, przyciągnij do siebie, rzuć jak najdalej – z tym wszystkim spotykają się zwolennicy tego typu ćwiczeń na co dzień. Czym się różni taka aktywność od zwykłego treningu na siłowni? Zasadniczo tylko jednym – sprzętem, a konkretniej – jego rozmiarem. Konkurencje ze świata strongman są niemal zawsze ćwiczeniami, które bardzo mocno obciążają chwyt. Grube sztangi, długie utrzymanie walizek przy spacerze farmera, przeciąganie TIR-a na linie to zadania, które wymagają niebywałej siły chwytu. Ma to przeogromny wpływ na inne zdolności – głównie z racji usprawnienia przebiegu angażowania mięśni oraz usprawnionej kontroli manualnej poprzez dłonie – równa się to wytworzeniu nowych połączeń nerwowych i usprawnieniu koordynacji.\nJak zatem przełożyć to na pracę dla zwykłego śmiertelnika?\nNie jest to problem, wymaga on minimalnego nakładu finansowego oraz odrobiny kreatywności.\nWeźmy sobie – na przykład – kilka klasyków z konkurencji strongman:\npodnoszenie hantla jednorącz (rwanie lub podrzut),\nmartwe ciągi na ilość,\nprzeciąganie czegoś ciężkiego (TIR-a czy wagonu kolejowego) na linie.\nKażde z tych ćwiczeń jesteśmy w stanie zasymulować na zwykłej siłowni w klubie fitness czy w boksie crossfitowym. Podejście to bardzo często aspekt, który wymaga pracy u ludzi – podobno „chcieć to móc”, ale wygoda i lenistwo biorą często górę nad kreatywnością oraz zapałem do pracy.\nPoniżej aspekty techniczne, które rozwijają dane ćwiczenia, wskażę ich praktyczne zastosowanie oraz wskażę kilka alternatyw.\nRuch pozornie bardzo prosty – wystarczy podejść, złapać, wstać i pchnąć do przodu. To tyle… I aż tyle. Niekiedy te opony ważą ponad 350 kg (oczywiście podnosimy jednorazowo tylko frakcję całego obwodu), ale nie zmienia to faktu, że jest to połączenie martwego ciągu sumo, zarzutu i wyciskania pod kątem stojąc. Całkiem sporo jak na jeden ruch. Nogi, biodra, grzbiet, brzuch i chwyt to najmocniej obciążone elementy podczas wykonywania tego typu pracy.\nPozycja początkowa powinna być jak najbardziej pozioma względem opony (mamy zamiar ruszyć ją do przodu, zatem początkowo pchamy nogami i klatką w oponę), kolana blisko ziemi, chwyt pewny i symetryczny.\nRuch rozpoczynamy od napierania w przód nogami, gdy klatka „przyklei” się do opony, a ta zacznie podnosić się do góry, zaczynamy pracę powiązaną z prostowaniem bioder. Tym samym unosimy oponę bardziej do pionu. Podczas trwania poprzednich dwóch faz ramiona są proste – dopiero po minięciu punktu zwrotnego na wysokości bioder zaczynamy aktywniej pracować ramionami. Przy mijaniu linii pępka podbijamy oponę w górę (za pomocą wyprostu bioder lub uderzenia kolanem – nigdy za pomocą ramion, co grozi zerwaniem bicepsu nawet w przypadku lekkiej opony). Z tej pozycji szybko przekładamy ramiona na górną krawędź opony i odpychamy ją z całych sił na ziemię. Mamy jedno powtórzenie.\nSerie mogą być robione na czas (liczba ruchów w dozwolonym czasie) lub w czasie (jak najszybciej zrób X powtórzeń). Za każdym razem efekt jest podobny, spuchnięte od krwi prostowniki grzbietu i przedramiona oraz mocno zmęczony korpus, co objawia się ciężkim oddechem. Dla mnie brzmi jak dobra zabawa.\nWiększość klubów fitness ma teraz na stanie opony do przerzucania. Problem w tym, że ich opony są najczęściej za małe i za lekkie, żeby być wyzwaniem dla rosłego faceta. Zawsze można takową dociążyć, wkładając obciążenie do środka opony w postaci worków bułgarskich czy core bagów z piaskiem, lub robić to z dodatkowym oporem ze strony partnera treningowego, czy doczepionego do pasa trenażera w postaci sanek, czy elastycznej taśmy, która spowalnia i utrudnia ruch pchnięcia nogami i wyprostu bioder.\nJeśli nie posiadamy opony, możemy zastąpić ją małym kompleksem na sztandze w pochyleniu. Martwy ciąg sumo + zarzut i przysiad + wypychanie sprzed klatki – wszystko to wykonywane, trzymając za tuleję (kołnierz) sztangi. Nie jest to idealne odwzorowanie, ale daje nam możliwość przepracowania tych ruchów ze znacznym obciążeniem i nietypowym ułożeniem na grubym chwycie.\nTo ćwiczenie może wydawać się zbyt proste, żeby dawało nam jakiekolwiek benefity – przecież to jest to samo, co noszenie zakupów tylko w wersji ekstremalnej. Kwestia zaangażowania mięśni korpusu stabilizujących tułów oraz chwytu zmienia się diametralnie, gdy w końcu robimy naprawdę ciężki spacer farmera. Swoją drogą, według światowej klasy specjalistów od kręgosłupa (Dr. Stuart McGill) spacer farmera to deska (aktywny podpór – plank) na sterydach, czyli ta sama praca korpusu z dodatkowym elementem stabilizacji dynamicznej, z uwagi na każdy krok, który stawiamy.\nJak sprawdzić, czy wykonujemy odpowiednio ciężki spacer farmera?\nWedług norm powinniśmy być w stanie przenieść ciężar własnego ciała w każdej z rąk na dystans 25 m, wtedy dopiero zaczyna się zabawa. Oznacza to, że 80-kilogramowy facet musi zrobić sobie spacerek, niosąc 160 kg. Szkoda, że niektórzy mają problem podnieść tyle z ziemi.\nOsobiście przyznam, że nie widziałem nikogo, kto by pracował sam bez żadnego przymusu nad wzmacnianiem właśnie przez spacer farmera, robiąc go naprawdę ciężko. Zazwyczaj ludzie próbują robić z niego ćwiczenie na wytrzymałość (podobnie jak z wcześniej wymienionym podporem) i efekt jest zupełnie inny od zamierzonego. Jeśli jest wykonywane poprawnie, wystarczą około 3–4 serie i mamy dosyć – zarówno pod względem mięśni, jak i głowy. Najmocniej wydawałoby się, że pracują tu dłonie i przedramiona, ale patrząc na zawodników i ich potężnie zbudowane m. czworoboczne, kark, m. skośne i m. prosty brzucha, prostowniki grzbietu, triceps, biceps i m. najszerszy, to znak, że jednak pracuje tu nieco więcej mięśni.\nWykonanie wydaje się być banalnie proste – to głównie kwestia, jakiego rodzaju sprzęt będziemy używać. To ma istotne znaczenie. Podchodzimy do obciążeń (walizek) i rozstawiamy stopy jak do martwego ciągu. Podnosimy ciężar do wyprostowania w biodrach i kolanach, a następnie zaczynamy maszerować.\nPodczas marszu zwracamy uwagę, żeby ramiona przylegały możliwie jak najbliżej do ciała (lepsza stabilizacja środka ciężkości), głowa była przedłużeniem kręgosłupa, a łopatki były przyklejone do ciała.\nZakres pracy nie powinien przekraczać 50 m przy znacznych obciążeniach, w momencie kiedy nie mamy dostępu do dużych ciężarów, staramy się utrudnić sobie pracę chwytu i wydłużamy nieco czas pracy – osobiście bardzo lubię zestawienie typu 1 min ciągłej pracy/3 min wypoczynku (głównie z uwagi na dłonie).\nCo zrobić, gdy nie mamy walizek?\nZawsze możemy wziąć hantle, których waga będzie dość znaczna (na siłowniach można spotkać do 50 kg), można również utrudnić sobie nieco pracę pod względem zaangażowania chwytu – na wcześniej wymien...


:: SEOUL :: Rozrywka Share |\nTemat: Drink up Nie Kwi 10, 2016 6:46 pm\nBar, w którym, jak sama nazwa wskazuje, można się nieźle zabawić. Drinki w przystępnej cenie, przyjazna obsługa, łazienki, które zdały testy sanepidu, czyli w większym skrócie idealne miejsce, aby zalać się nawet do nieprzytomności!\nWzrost i waga : 177 cm | 70 kg\nOrientacja : Heteroseksualny\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 7:23 pm\nNie minęło zbyt wiele czasu odkąd przyjechali do Seulu. Tydzień może? Albo i krócej. Na dobrą sprawę Shin nawet nie zwracał na to uwagi. Pierwsze dni na prawdziwy urlop przystało, spędził z Hidem na kanapie przy oglądaniu koncertów, jakiś głupich seriali, graniu na gitarze co by wkurwiać przyjaciela, no i przede wszystkim na wieczornych wyjściach na miasto. Na razie ograniczali się do tych mniejszych, pobliskich lokali, testowali kameralne knajpki z żarciem, odwiedzali puby i tym podobne. Typowe prawda? Dziś nie miało być inaczej. Wraz z nastaniem zmroku, a że mamy marzec, to dość wcześniej, założyli kurtki, zabrali portfele i telefony po czym znaleźli się na zatłoczonej ulicy. Jak na muzyków przystało, swoje kroki skierowali ku tym najbardziej jasnym i głośnym miejscom.\nWedług niego, cały wyjazd do Seulu był wręcz genialnym pomysłem. Już od dłuższego czasu nie czuł się aż tak swobodnie na ulicy, a co dopiero miał powiedzieć Hide? Przecież z ich dwójki to gitarzysta był tym mniej rozpoznawalnym, a przynajmniej tak sobie wmówił zdania nie chcąc zmienić. Miło spacerowało się wśród tłumu nie będąc zaczepianym, trącanym i tym podobne. Od razu miał lepszy humor. Albo to już była sprawka tych butelek sake, które zdążyli wypić przed wyjściem. Oba wyjaśnienia były równie prawdopodobne.\nW końcu, po jakiejś godzinie krążenia z miejsca na miejsce – nie wcale się nie zgubili, ani trochę – weszli do najbliższego klubu. Drink up było bardzo adekwatną nazwą do tego co zamierzali zrobić. Od razu skierowali się ku ladzie, zamawiając u barmana, całą kolejkę shotów. Tak na dobry początek oczywiście.\nWzrost i waga : 176 / 51\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 8:04 pm\nJinkyung lubiła się czasem wyrwać z wytwórni i dać sobie odpocząć od ciągłych treningów. Wiedziała, jak ważny w życiu każdego jest odpoczynek, a przecież ona nie zamierzała zwariować. W końcu ostatnimi czasy chociażby przy powrotach z klubów zdarzały jej się bardzo dobre rzeczy. Natrafiła na przykład na Jaehyuna, za co chyba będzie wdzięczna losowi jeszcze bardzo długo. Może dzisiaj też go zobaczy? Kto wie.\nJednak warto było zwrócić uwagę na to, że Jing nie bywała w klubach po to, by nawalić się w trupa. Nie miała takiej potrzeby. Fakt, lubiła wypić, ale miała jakąś naturalną barierę ochronną w swoim organizmie, która nie pozwalała jej wypić na tyle, by nie mogła utrzymać się na nogach. A może to był po prostu zdrowy rozsądek i wiedza, że jeżeli ktoś zobaczy ją w takim stanie to może z jej przyszłej kariery nici? Nie miała w końcu szesnastu lat, wiedziała, z jakimi konsekwencjami wiążą się jej wybory, więc lepiej było raczej nie zmieniać takiego stanu rzeczy.\nDodatkowo dziś w jej jednym z ulubionych barów prowadzony był wieczorek karaoke. Niestety nie udało jej się zmówić z kolegami z jej byłego zespołu i ich dziewczynami, jak to zazwyczaj robili. Wszyscy byli zajęci i w sumie to logiczne, skoro niedługo zaczynał się nowy semestr na uczelniach. W końcu to marzec. Ale nie miała zamiaru się zrażać, w końcu potrafiła bawić się sama! Zwłaszcza, jeżeli jedną z rozrywek wieczoru miało być karaoke. Nie przechwalając się Jing była w tym całkiem dobra. W dodatku zabrała dziś ze sobą Bbanggu, swą ukochaną gitarę basową. Spacerując ulicami Seoulu wyglądała zapewne dość specyficznie - z jednej strony wystrojona w czarną sukienkę, z drugiej z gitarą na pasku. Jeżeli dodać do tego oczy ozdobione eyelinerem i czerwone usta... Ssenunni jak się patrzy.\nWeszła bez wahania do Drink up, witając się skinieniem głowy z barmanem. Zabawa trwała już niby w najlepsze, ale ona tylko wyczekiwała swojej kolejki. Napije się w końcu kiedy indziej. Ostatecznie gdy jakaś śpiewająca inaczej istota zeszła ze sceny, Jing bawiła się przez moment podłączaniem swojego sprzętu. Na całe szczęście nie było to dla niej nowością, wręcz przeciwnie - znała się na tym jak nikt inny. Oczywistością było też, co zamierza zaśpiewać. Na początek, krótką rozgrzewkę, zaśpiewała coś, co dawno nie przechodziło jej przez gardło. "A Man from Nowhere" ich chyba najbardziej znany singiel, ten z drugiej płyty. Oczywiście było to wykonanie z taśmą semiprofesjonalną. Tak naprawdę słuchaczom musiał wystarczyć tylko dźwięk basu i jej głos.\nNagle, poczuła się jakby te parę lat, w sumie już pięć, od wydania tamtej płyty, nie były takie dalekie. Jakby wszystko toczyło się swoim rytmem i miała za sobą kumpli, po prawej Jaehyuna. Jakby wbrew wszystkiemu nie była tutaj sama. Ale tak czy siak, była szczęśliwa.\nWidać, że ludziom się raczej spodobało, w końcu wszyscy raczej woleliby słuchać jej niż wcześniejszych nieudolnych prób coverów. Tylko co teraz? Nie miała robić koncertu jednoosobowego składu Bipolar Complex, zwłaszcza, jak jeszcze nie wzięła do ust alkoholu. Ale ostatnimi czasy fangirlowała na Butterfly Effect i nawet nauczyła się grać "Avalon", więc... czemu by nie spróbować?\nOch, gdyby tylko wiedziała, że faktyczni wykonawcy tego utworu właśnie jej słuchają...\nWzrost i waga : 167cm 60kg\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 8:38 pm\nHide mógłby się założyć, że jest całkiem sporo ludzi, którzy wiele by oddali, za wakacje w Korei, jednak on wciąż nie był co do nich w pełni przekonany. Nawet teraz, kiedy minął tydzień i właściwie nie miał innego wyjścia, jak tylko grzecznie poddać się woli Shichirou, wyciskając z tego przymusowego urlopu chociaż trochę pozytywnych aspektów. Jasne, Seul był całkiem w porządku, ponieważ miał względny spokój: nie zdarzyło się jeszcze, żeby ktoś zaczepił ich na ulicy prosząc o zdjęcie albo autograf, więc wokalista mógł spokojnie wracać do formy, bez konieczności odpowiadania na pytania. Niestety, brak głosu nadal niesamowicie go irytował. Zabieg, który przeszedł uratował ich karierę, ale Hidefumi najchętniej w ogóle nie musiałby się leczyć – to wszystko zdecydowanie utrudniało normalne funkcjonowanie. Normalnie potrafił przegadać z nowopoznanymi ludźmi całą noc, teraz wychodzenie do barów kończyło się głównie na piciu i wysyłaniu wiadomości do siedzącego pół metra dalej Shina, który tylko czasami raczył przetłumaczyć je na koreański, bo niestety, ale jakoś zaskakująco mało osób potrafiło się posługiwać poprawną angielszczyzną. Takie imprezy ciężko było nazwać imprezami, chociaż wokalista przeczuwał, że w końcu przestawi się na ten nowy sposób komunikacji. Raczej nie miał większego wyboru, jeżeli chciał przeżyć najbliższe miesiące i nie sfiksować do reszty.\nKolejny wieczór oznaczał kolejną wycieczkę po okolicznych barach, obficie zakrapianą alkoholem. Mało tego, rozpoczętą wypitym jeszcze w apartamencie sake. To akurat miało jedno, zasadniczo bardzo pozytywne zastosowanie – Hidefumi był w całkiem dobrym jak na ostatnie okoliczności nastroju, kiedy zasiadał za barem i sięgał po kolejny tego wieczora kieliszek. Zrobił się nawet bardziej rozmowny i nie łypał na kumpla spode łba, kiedy ten zagadał do jakiegoś Koreańczyka, siedzącego na barowym stołku obok z gitarą opartą o wspomniany mebel. Mało tego, nawet słuchał tłumaczeń Kobayashiego, od czasu do czasu wtrącając swoje trzy grosze, zapisane na szybko i po angielsku. A w międzyczasie zerkał w stronę sceny, trochę żałując, że sam nie może na nią wyjść. Niektórzy piosenkarze naprawdę działali mu na nerwy, inni budzili szczątkowe zainteresowanie, jednak… scena to wciąż scena. Pokusa była dość duża i jeśli byłby to jakikolwiek inny dzień, wokalista najpewniej opuściłby klub, zaznaczając swoje niezadowolenie poprzez ignorowanie wiadomości Shichirou. Dzisiaj nic takiego nie miało miejsca, a Oikawa grzecznie siedział przy barze, wystukując rytm piosenek na blacie.\nPewnie wszystko wyglądałoby właśnie w ten sposób, gdyby nie pewna dziewczyna, która zwróciła uwagę mężczyzny. Albo inaczej: nie ona, tylko jej dobór repertuaru. Hidefumi rozpoznał drugi z utworów niemalże od razu, sam będąc jego twórcą i natychmiast odwrócił głowę w stronę przyjaciela, posyłając w jego stronę zaczepny uśmiech. Szybko wystukując na ekranie telefonu nową wiadomość.\nPokaż ludziom, jak się gra, panie gitarzysto.\nŻeby dodatkowo podkreślić to sformułowanie, kopnął Shina w nogę, i wskazał głową na instrument ich dotychczasowego rozmówcy. Dziewczyna naprawdę wiedziała, jak postawić muzyka w dość ciekawej sytuacji: bo z jednej strony cieszyło go, że mógł usłyszeć własny utwór, a z drugiej tym bardziej skręcało na myśl, że nie może go zaśpiewać.\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 9:18 pm\nTo wcale nie tak, że nie tłumaczył jego wiadomości mu na złość. Wyszedł raczej z założenia, że jeśli będzie to coś konkretnego i mającego większy sens niż „Co u ciebie”, to to przekaże. Reszta i tak za wiele by nie wniosła a na dłuższą metę robienie za chodzący słownik było irytujące. Poza tym, po większej ilości alkoholu język stawał się zbędny, i tak rozmowa przebiegała tak chaotycznie, że wszelkie próby prowadzenia jej w cywilizowany sposób były z góry skazane na niepowodzenie. Hide też mógł powiedzieć, przepraszam, napisać dość i zostaliby w domu. Do niczego go przecież nie zmuszał, a doskonale wiedział jaki Shichirou jest. Ta sytuacja też nie będzie trwać wiecznie, za jakiś czas, głos mu wróci i może ten pokurcz w końcu nauczy się więcej zwrotów niż prośby o kolejną porcje wódki. Sam też był zaskoczony tym, jak mało osób jest w stanie płynnie się porozumiewać w języku angielskim. W dobie obecnej globalizacji to raczej powinna być zdolność pierwszoplanowa. Tym czasem znaczna część spotkanych przez nich ludzi, na widok wiadomości Hidea robili tak zwaną rybkę z paniką w oczach. Do cholery to najpopularniejszy język świata. Nawet on go zna a to już powinno coś znaczyć.\nTrochę olewał swojego przyjaciela. Ale to było silniejsze od niego. Widok gitary zawsze był dla niego dość dekoncentrujący, albo raczej sprawiał, że cała reszta przestawała mieć znaczenie. Wdał się w dyskusję na temat tego konkretnego modelu, porównując go do swojego obecnego instrumentu. Z jego łamaną koreańszczyzną musiało to ranić w uszy, tyle że Shin sobie z tego nic nie robił. Jego nowy towarzysz raczej tez już wolał słuchać marnych wywodów blondyna niż mordowanie kota na scenie. Naprawdę, kto niektórych w ogóle śmiał wpuścić na scenę. To była zbrodnia na muzyce i ich uszach. Na początku posłał nieco zaniepokojone spojrzenie w kierunku Hidea. Nie miał pojęcia, że akurat dziś jest tu wieczór karaoke, otwartej sceny, czy jak to tam nazywają. Inaczej tego klubu by nie wybrał. Przecież po to właśnie wyjechali z Japonii, by wokalista mógł odpocząć od tego całego, muzycznego szaleństwa, by nie musiał cierpieć z powodu gardła. Tym czasem wylądował naprzeciwko sceny musząc męczyć się z tymi beztalenciami. Do czasu… Zerknął przelotnie na laskę wchodzącą na scenę i raczej nikogo nie powinien zaskoczyć wyraz aprobaty na jego twarzy. Ok, nawet jeśli ta zamorduje ich uszy, to chociaż było na co popatrzeć. Do tego miała w ręku bas, a to budziło ta iskierkę nadziei. Pierwszego utworu nie znał, nic dziwnego, ale już po nim było widać, że dziewczyna wie co robi. Swoja drogą miła odmiana po całej tej grupie „artystów”. Sięgnął po shota i chyba dobrze się stało, że jeszcze nie zdarzył go wypić. Słysząc pierwsze dźwięki „Avalon” najpewniej by się albo zachłysnął albo wylałby na siebie wódkę. Co jak co ale tego się nie spodziewał.\n-Popierdoliło cię – burknął na wiadomość Hidea. Pokusa jednak była zbyt silna, a i jego przyjaciel z pewnością by mu nie odpuścił. Pomijamy przy tym fakt, że jego dłonie same rwały się ku gitarze. Dobra, niech będzie. Opróżnił kieliszek, pożyczył od sąsiada jego instrument, i w paru krokach podszedł do wzmacniacza. Szybko powiedział obsłudze kim jest, by zwyczajnie zeszli mu z drogi i wpiął się do sprzętu. Nie obyło się od tego cudownego dźwięku sprzężenia i Shin w bezczelnym uśmiechem uderzył w struny włączając się w utwór. Jak mu tego cholernie brakowało, nawet jeśli przerwa od ostatniego publicznego występu trwała hmm miesiąc?\n-Młoda co jeszcze znasz? – zapytał w trakcie przejścia stając naprzeciwko niej ze smirkiem na ustach. Skoro już grają, nikt im chyba nie zabroni wystąpić z czymś jeszcze. O tym, że oczywiście nie kłopotał się z używaniem koreańskiego nie trzeba raczej wspominać. Zaraz też się od niej odsunął nie potrafiąc zbyt długo ustać w jednym miejscu. Ten facet serio miał jakieś ADHD, kiedy tylko dało mu się gitarę do ręki.\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 10:12 pm\nNie spodziewała się, że jej krótki, bo krótki występ wywoła taką lawinę nieoczekiwanych zdarzeń... Co prawda miała świadomość że brzmiała lepiej od znacznej większości ludzi tutaj, mogła nawet pokusić się o stwierdzenie, że była najlepsza, może nawet ktoś ją znał? Albo ta dość energiczna reakcja była po prostu efektem chwytliwości drugiej z piosenek? Oczywiście, różnica między Bipolar Complex a Butterfly Effect była dość istotna, BC lubili raczej delikatniejsze brzmienie, mieli też te bardziej "skoczne" piosenki, ale nigdy nie wchodzili w gatunki muzyczne głębiej niż progresywny, czy alternatywny rock. Butterfly Effect nieśli za sobą z kolei o wiele mocniejsze brzmienie, które oczywiście też wpadało w jej gusta. W końcu każdy przejaw rocka był wspaniały i należało go wielbić. Chyba jednak nigdy z tego nie wyrośnie. Była tak dumna z tego, że jej okres buntu wyglądał tak, a nie inaczej...\nI może jej występ przebiegłby bez większej dawki adrenaliny, gdyby nie wspaniale znajomy dźwięk. Czyżby ktoś chciał jej przeszkodzić, albo inaczej - pomóc w akompaniamencie? Nie uważała, że sam bas i wokal brzmiały sucho, ale były inne gusta i guściki. I może nawet zrugałaby kogoś, kto wszedłby na scenę, gdyby nie odwróciła szybko głowy i nie zobaczyła... Tak, to z pewnością był Shin.\nGdy ich oczy się spotkały, sama odpowiedziała mu smirkiem, nie przestając robić tego, co potrafiła najlepiej - grać i śpiewać. Podczas przejścia, gdy część wokalna już się skończyła i zostały oczywiście jeszcze ostatnie riffy gitary z pomocą jej basu, usłyszała pytanie. Nawet nie zdziwiła się, że było ono po japońsku. Adrenalina, która właśnie zaczęła płynąć w jej żyłach razem z krwią, pozwoliła jej nie okazywać zdziwienia.\n- Zacznij "Bad Habit", rozruszamy ich. - odpowiedziała płynną japońszczyzną, chociaż w sumie mogła to też powiedzieć po angielsku. Ale po co? Znała oba te języki i nie miała problemów w porozumiewaniu się. Wykończyła jeszcze utwór, lustrując wzrokiem salę. Chyba ta nagła kolaboracja przypadła ludziom do gustu. W sumie dziewczyna nawet nie dziwiła się tym reakcjom. Chociaż dla niej wciąż było to nie do ogarnięcia. Czuła się jak w jakimś bardzo realistycznym śnie, bo w końcu to było w pewnym sensie spełnienie jej marzeń. Shichirou był jej idolem, członkiem jednego z jej ulubionych ostatnimi czasy zespołów. Chociaż wystarczyło powiedzieć, że sama zakupiła bilet na ten Seoulowy przystanek ich trasy.\nPrzechodząc do następnego utworu po raz kolejny podkreśliła, że chciała bawić się tą piosenką. W końcu nawet w najmniejszym stopniu nie miała głosu podobnego do Hide, a próba naśladowania brzmiała wręcz karykaturalnie. Z drugiej strony jednak zachowywała ducha utworu, bo przecież... Skoro Shin tu jest, to może reszta też? Na całe szczęście ta myśl jej nie paraliżowała, wręcz przeciwnie, sprawiała, że starała się jeszcze bardziej. Uwielbiała być na scenie. Zresztą, sama także zaczęła po niej latać, oczywiście w przerwach, gdy nie musiała znajdować się przy mikrofonie.\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 10:48 pm\nGłos wrócić, wróci. Krtań Hidefumiego potrzebowała po prostu czasu na zagojenie się, a on, choć palił się do występów, wiedział, że tym razem musi cierpliwie poczekać aż do momentu, w którym dostanie zielone światło od prowadzących go lekarzy. Gdyby spartolił sprawę ponownie, Buttefly Effect nie pociągnęłoby zbyt daleko, nawet jeśli nie pozwoliłby, żeby kariery reszty poległy przez jego osobistą porażkę. Ale znowu, skoro wszystko wskazywało na to, że rzeczywiście odzyska pełną sprawność, miał powód, żeby grzecznie słuchać zaleceń medyków. Nawet jeżeli kłóciło się to z całym jego jestestwem, bo przecież śpiewanie towarzyszyło mu od lat najmłodszych, a w dodatku uczyniło z niego tę personę, którą jest teraz. Może dlatego, chociaż wcale nie było to dla niego aż tak wspaniałe, wychodził na miasto z Shichirou bez większego marudzenia. Albo inaczej, marudząc, ale nie oporując, bo te dwie rzeczy wcale nie miały ze sobą aż tak dużo wspólnego. Owszem, musiał męczyć się z koreańską społecznością, ale przynajmniej nie narzekał na nudę, która z pewnością wykończyłaby go bardzo powoli i bardzo okrutnie.\nWieczór karaoke, gdyby mógł wyjść na scenę, zaśpiewać, byłby idealną opcją. Niestety, zostało mu siedzenie przy barze, chlanie i próbowanie skupić się na melodii, zamiast na głosach ludzi, którzy albo byli zbyt zlani, żeby zauważyć własny brak zdolności, albo naprawdę mieli coś nie po kolei w głowach. Hide jeszcze nie zadecydował, która opcja pasowała mu tutaj bardziej. I jasne, nie wyglądał na zachwyconego, ale gdy zobaczył to zmartwione spojrzenie kumpla, odpowiedział tylko jednym gestem. Środkowy palec był naprawdę uniwersalny i chyba załatwiał sprawę, nieprawdaż? Shichirou naprawdę powinien przestać martwić się o starszego aż tak bardzo. Oikawa doskonale rozumiał swoją obecną sytuację i jeśli wytrzymał ten krótki czas przed przyjazdem do Korei w ich współdzielonym mieszkaniu, gdzie wszystko przywodziło na myśl tylko i wyłącznie zespół, to jeden wieczorek karaoke też go nie zabije. Zamiast odpowiadać, najzwyczajniej w świecie zdzielił blondyna w łeb, decydując, że kopniak wymaga zbyt dużej gimnastyki. Cóż, najważniejsze jest, że przekaz Hide’a był wystarczająco jasny, prawda? Sprzeczanie się z nim zwykle nie miało najmniejszego sensu, a obaj doskonale wiedzieli, że gitarzysta powinien skorzystać z okazji na dobrą zabawę, jeśli takowa już się nadarzyła. Kto wie, jak zareaguje basistka, na pojawienie się oryginału? Zsunął się z krzesła, przechodząc bliżej sceny.\nPierwsza reakcja piosenkarki rozbawiła Oikawę, zwłaszcza, że zmianę jej mimiki dało się bez problemów zauważyć. No tak, z tego co się orientował, dla wielu fanek takie historie były spełnieniem marzeń. Zresztą, niecodziennie spotyka się japońskich rockmanów w koreańskim barze. Plusem dla basistki było niewątpliwie to, jak szybko się otrząsnęła – nawet sam Hide uśmiechnął się pod nosem, obserwując występ ze swojego miejsca pod ścianą. Ta akcja miała być tylko żartem, chwilą rozrywki, ale dziewczyna poniekąd przeszła oczekiwania mężczyzny. Jasne, występowała po totalnych beztalenciach, ale potrafił rozróżnić dobry głos, od beznadziejnego, a tutaj bez wątpienia miał do czynienia z tym pierwszym. I wszystko byłoby naprawdę zajebiście, gdyby nie fakt, że mógł tylko oglądać, powtarzając słowa co najwyżej w myślach.\nTemat: Re: Drink up Czw Cze 09, 2016 11:30 pm\nTo normalne, że martwił się o niego. To w końcu Hide, jego najlepszy przyjaciel., jego brat i utrapienie życia. Nie mógł pozostawać na niego obojętny. Tak więc kwestia jego samopoczucia i krtani była dość istotna. Szukanie kogokolwiek na jego zastępstwo nie wchodził w grę. To by było nie w porządku, poza tym nigdzie nie znaleźliby nikogo choć w połowie takiego jak Oikawa. Byli dla siebie jak rodzina więc nawet tymczasowe odsunięcie kogoś nie mogło mieć miejsca. Młodszy zamierzał dopilnować, by wrócił jak najszybciej do zdrowia i by w przyszłości ponownie nie doprowadził się do takiego stanu. Gdyby tak się stało byłby to koniec BE, czego obaj by chyba nie przeżyli. W końcu ich zespół był ich całym światem.\nRozbawiła go reakcja dziewczyny, ale też pozytywnie zaskoczyła. Obawiał się, że jego nagłe wtargniecie mogło ją wybić z rytmu lub totalnie sparaliżować i byłby nici ze wspólnego grania. Jak wiemy taka okazja, by zagrać ze swoim idolem zdarza się raz w życiu, o ile w ogóle ma miejsce. Nie wolno jej zmarnować. Tym lepiej dla Koreanki, że ochoczo podjęła inicjatywę włączając się do gry. To nie było to samo co z resztą Butterfly Effect, czegoś brakowało, ale i tak Shin zamierzał się dobrze bawić, robiąc to co kocha. Szybko wypatrzył w tłumie Hidea, szczerząc się do niego jak wariat na chwile gubiąc swój marny bo marny ale wizerunek sceniczny. Na propozycję Kyungie odpowiedział skinieniem łowy i na koniec utworu płynnie przeszedł w kolejny. Znajome mu dźwięki popłynęły z głośników, a scena zatrzęsła się nie przygotowana aż na taką dawkę energii ze strony gitarzysty. W końcu organizatorzy raczej nie spodziewali się, że ich mały wieczór karaoke może się zmienić w mini koncert z prawdziwego zdarzenia. Dodatkowo publiczność zdecydowanie podłapała ich zamysł, żywo angażując się w wykonywaną piosenkę. Ciekawe tylko ile osób z tego tłumu zdawało sobie sprawę z tego, że właśnie słuchają utworu oryginalnie wykonywanego właśnie przez tego wariata na scenie.\nSkończyli z efektownym szarpnięciem w struny i przy akompaniamencie gorących owacji. Jung się spisała i choć zdecydowanie ta wersja różniła się od pierwotnej, miała w sobie odpowiedni pazur. Shin podszedł do niej, objął ją ramieniem i razem zeszli ze sceny. Szybko uporali się z kablami odłączając swoje i pożyczone maleństwa.\n-Idziesz? – to nie było pytanie, raczej ponaglenie by poszła za nim. Przecież nie zamierzał pozwolić jej teraz odejść czy zniknąć w tłumie. Swoim występem zapewniła sobie wieczór w ich towarzystwie czy miałaby na to ochotę czy nie. Szybko dołączyli do Hidea, stając przy nim – Zabieramy młodą na drinka. Właśnie… ty jesteś? – drugą część skierował już ewidentnie do dziewczyny. Co prawda pewnie przez resztę wieczoru będzie się do niej zwracał per „młoda”, ale imię wypadałoby znać. Znając jego, szybko mu wyleci z głowy, ewentualnie przekręci je na mnóstwo sposobów, ale przejmować się tym nie zamierzał.\nTemat: Re: Drink up Pią Cze 10, 2016 7:47 pm\nJak dawno nie pozwalała sobie na takie szaleństwo... Dopiero stojąc na tej prowizorycznej scenie zrozumiała, jak bardzo różni się jej obecny styl życia od poprzedniego. Musiała się mocno uspokoić, uczyła się, jak grać pewną wybraną dla niej przez wytwórnię rolę, nie mogła pozwolić sobie na takie "odpały" jak dziś. Bo co powiedzą fani? Przecież nie do pomyślenia byłoby im nawet zobaczyć ją pijącą w klubie, co dopiero w trakcie catfightu, tak jak kiedyś się jej zdarzało. Faktycznie, przeszła długą drogę i zapewne odmieniła swój charakter nawet na lepsze, ale nie oznaczało to, że przestała tęsknić za tym światem, który zostawiła gdzieś w tyle. Może jak będzie się dobrze sprawować to uda jej się przekonać wytwórnię do tego, by dokooptowała jej zespół? Albo może zrobi rockowy subunit z Yuri? Kiedyś nawet na ten temat rozmawiały, w Japonii na pewno sprzedałyby się idealnie, a Jing wróciłaby do swoich korzeni, tak jak to właśnie robiła teraz.\nPodobała jej się reakcja ludzi, te rozbiegane spojrzenia krążące między nią a gitarzystą. Wiadome było, że robili show, jakiego nikt się tutaj tak naprawdę nie spodziewał. Sama przyglądała się ludziom z zainteresowaniem i nawet zauważyła stojącego gdzieś pod ścianą Hidefumiego, jednak uznała, ze to pewnie ktoś do niego podobny (w końcu tak naprawdę był raczej niziutki z jej punktu widzenia, a nie wiedziała nic o jego wzroście). Oj, będzie miała o czym opowiadać. A jej kumple będą żałować, że nie wybrali się tutaj razem z nią.\nZakończyła utwór pozą prawie typową dla girlgroupów podczas sesji zdjęciowej, używając basu jako rekwizytu, jednocześnie posyłając publice zadowolony uśmiech. Nawet nie protestowała, gdy de facto obcy jej mężczyzna ją objął. Zeszła grzecznie ze sceny, przeczesując jasne włosy dłonią, by chwilę pobawić się z kablami. Nie było tego dużo, więc już po chwili mogła usłyszeć kolejne słowa skierowane w jej stronę. Czy idzie?\nNie zastanawiała się długo. Z jednej strony było to prawdopodobnie skrajnie niebezpieczne, ale biorąc pod uwagę fakt, że tamten facet był raczej znany, pewnie też miał jakieś podstawowe pojęcie o konsekwencjach popełnienia przestępstw przez gwiazdy. W dodatku adrenalina nadal robiła swoje, więc tylko skinęła głową, biorąc swą gitarę znowu pod pachę. Nie minęła chwila, jak już zrównała się krokiem z mężczyzną. I jednak okazało się, że na scenie oczy jej nie myliły i faktycznie ... zobaczyła wokalistę jednego ze swoich ulubionych zespołów. Spełnienie marzeń.\n- Jinkyung. Jak wam lepiej, mówcie Jin. - powiedziała jeszcze na wpół oszołomiona całym natłokiem zdarzeń, na wpół szczęśliwa z tego, że taka okazja przydarzyła się właśnie jej. Po chwili dopiero zebrała się w sobie, by odezwać się do Oikawy. - Mam nadzieję, że nie rzępoliłam za bardzo~\nTemat: Re: Drink up Pią Cze 10, 2016 8:42 pm\nCkliwe wyznania dozgonnej miłości zostawmy lepiej na czas, kiedy obaj będą zbyt pijani, żeby pamiętać o nich kolejnego dnia. Co za dużo to niezdrowo, szczególnie że w ich codziennym wydaniu uczucia objawiały się raczej przyjacielskim kuksańcem w bok albo walnięciem w łeb niż przepełnionym emocjami uściskiem rodem z romantycznej komedii czy łzawymi zapewnieniami o wzajemnym wsparciu. Na pewno mieli swobodniejszy stosunek do własnego wizerunku, w porównaniu do tego, który prezentowali sobą koreańscy idole. Chociaż spędzał w Korei dopiero pierwszy tydzień, miał już okazję troszeczkę się w sprawie rozeznać i, powiedzmy szczerze, gdyby kiedykolwiek chciał się przerzucić na pop (jak idiotycznie by to nie brzmiało), zwyczajnie skończyłby jeszcze przed startem. Te wszystkie wymagania i obłożenia były z punktu widzenia mężczyzny po prostu idiotyczne i zupełnie bezsensowne, bo co niby jest przyjemnego w podążaniu za bezmózgimi lalkami, które idealnie dopasowują się do tego, czego wymaga od nich społeczeństwo? Naprawdę podziwiał tych ludzi za wytrwałość, ale jednocześnie trochę go śmieszyli.\nNapotkawszy to radosne spojrzenie przyjaciela, tylko pokręcił głową. Shichirou z gitarą i na scenie był kompletnym wariatem, chociaż Oikawa chyba nie powinien mu tego wypominać, kiedy sam bardzo często wcale nie zachowywał się lepiej. Wprost nie mógł się doczekać powrotu na scenę, szczególnie teraz, kiedy mógł tylko słuchać ich piosenki, zamiast aktywnie w niej uczestniczyć. Jeszcze parę miesięcy i znowu weźmie do ręki mikrofon…\nMógł się spodziewać, że Kobayashi przyprowadzi dziewczynę ze sobą. I spokojnie mógł także przewidzieć, że takowa będzie sporo wyższa od niego, skoro niemalże dorównywała wzrostem gitarzyście. Może dlatego nawet na chwilę nie ruszył się ze swojego miejsca, dając im czas na ogarnięcie sprzętu i modląc się w duchu, że kolejny występ będzie choć w jednej czwartej równie dobry co ten sprzed momentu. Chwila samotności nie trwała zbyt długo i wspomniana parka stanęła na wprost wokalisty, a blondyn obwieścił najbardziej oczywistą z oczywistości. Zamiast jednak przywitać się z dziewczyną (albo chociaż na nią spojrzeć), Hide wyjął z kieszeni telefon, szybko wpisując wiadomość przeznaczoną raczej dla jego przyjaciela.\nSugerujesz że stawiasz, Shi-chan?\nDopiero kiedy basistka się odezwała, mężczyzna odwrócił głowę w jej stronę. Być może dzieliło ich te niemalże dziesięć centymetrów, ale w tej sytuacji wzrost nie miał większego znaczenia – przez krótki moment po prostu mierzył Koreankę wzrokiem, jakby próbując doszukać się w niej czegoś interesującego. Najwyraźniej Hide naprawdę lubił sprawiać nieprzyjemne pierwsze wrażenia i onieśmielać ludzi. Później znowu ograniczył się do telefonu, sprawnie wybierając kolejne znaki hiragany.\nNie spierdoliłaś, młoda.\nJinkyung czy Jin, najprawdopodobniej dla nich imię nie było aż takie ważne, jeżeli chodziło o konwersację. Może przyda się na przyszłość, ale nie na teraz. Tak czy owak, najpierw pokazał dziewczynie ekran i dopiero wtedy rzeczywiście się do niej uśmiechnął.\nWyciągnął nawet rękę w jej stronę, ewidentnie nie przejmując się dzielącymi ich centymetrami ani jakimiś z góry ustalonymi zasadami nawiązywania znajomości. Zresztą, przytulał wcześniej niezliczoną ilość fanek (chociażby pozując do zdjęć), a ta konkretna zdecydowanie urozmaiciła im wieczór.\nIdź po wódkę, Shin i rozlicz się z gitary. Ogarniemy jakieś miejsce.\nZarządził w końcu, bo przecież nie było sensu pchać się całą trójką do baru, a później z powrotem przedzierać przez tłumek klientów Drink Up. Poza tym, coś mu mówiło, że ten wieczór na jednym kieliszku się nie skończy, bo przecież noc była jeszcze młoda.\nTemat: Re: Drink up Sob Cze 11, 2016 9:18 am\nNie mógłby być idolem w Korei czy raczej zaczynać swojej kariery w tym kraju podporządkowując się zasadom tu panującym. I pomijamy tu już nawet kwestie, że ze stylem bycia Shina, kończył by na portalach plotkarskich ze skandalem w co drugi czwartek i co trzecią środę. Dodatkowo odnosił wrażenie, że artyścią stąd często w złotych klatkach, mają wszystko, poza swobodą zachowania. Muszą non stop uważać co robią, jak ludzie zareagują, nie mogą porządnie się zabawić, umówić z przypadkową osobą, bo od razu wszyscy będą ich za to oceniać. To trochę chore. Kobayashi zdecydowanie wolał pod tym względem Japonię, choć przecież i tam jakiś tam norm musieli przestrzegać i wcale tak kolorowo nie było. No ale przecież są gwiazdami rocka, więc raczej gdzieś mieli konwenanse. Chcieli wyjść na miasto, to wychodzili, chcieli zalać się w trzy dupy, robili to, szybki numerek, why not. Chyba naprawdę długo by się tu nie utrzymał.\nCzemu Hide nie mógłby teraz spojrzeć na to z innym nastawieniem. Już wie jak się czuje fan, na ich koncercie. Ok to nie było do końca to, ale zawsze coś. Jeszcze wróci na scenę szalejąc jak jeszcze miesiąc temu. To tylko okres przejściowy, znowu będzie wariatem siejącym z Kobayashim spustoszenie.\nRęka blondyna poszybowała zdzielając wokalistę po głowie, dokładnie chiwlę po odczytaniu wiadomości. -Jej tak, nad tobą jeszcze pomyślę – odgryzł się bo jak idiota pyta. Ok pytanie retoryczne ale jak wiemy, ta dwójka lubiła się drażnić na każdej linii. Również przez kompletnie bezsensowne pytania. Bo przecież, skoro ją zabrał było oczywistym, że jej postawi tego drinka czy co tam będzie chciała. Tyle że pod koniec wieczoru, nie tylko jego portfel będzie pusty. Niech Hide taż okaże gest, jak na dobrego idola przystało.\nOk imie podane, pewnie nie będzie zapamiętane, ale „młoda” zostanie na wieki. Tak serio to faktycznie nie było im ono do niczego potrzebne, ale wypadało zapytać. Ot, żeby im nie zarzuciła kompletnej ignorancji czy czegoś tam. Sprawiajmy dobre wrażenie przez jeszcze te 5 minut.\n-Przyznaj się, że chcesz z młodą sam zostać. Tylko wiesz, nie zagadaj jej jak mnie nie będzie – wyszczerzył się bezczelnie jawnie dogryzając mu z brakiem głosu. Zabrał gitarę i faktycznie zaraz zniknął w tłumie szukając kolesia, od którego ją pożyczył. Nawet grzecznie mu podziękował, znaczy w jego wykonaniu brzmiało to na zasadzie, skinienia głowy i poklepaniu po plecach ale zawsze coś. Zamówił im łącznie 9 shotów, tak na rozgrzewkę i nawet był łaskawy wziąć szklankę soku jakby ich młoda towarzyszka po całej tej kolejce jednak stwierdziła, ze zapojka się przyda. Lawirowanie między tłumem z tacą z kieliszkami proste nie było, ale w końcu dotarł do wybranego przez nich stolika bez rozlewania czegokolwiek. Ah te lata wprawy.\nTemat: Re: Drink up Sob Cze 11, 2016 6:34 pm\nSama nie sądziła, że będzie kiedykolwiek w stanie podporządkować się tym wszystkim regułom. Przecież gdyby nie jej niegdysiejsza miłość do Jaehyuna (ta, która nawet powoli jej wracała, ale to była ogromna tajemnica), nie znalazłaby się w ogóle w BNS. A tak, nie dość, że się dostała, to jeszcze udało jej się rozwinąć znacznie bardziej, niż kiedykolwiek w historii Bipolar Complex. Co prawda tęskniła za tymi czasami, kiedy mogła robić cokolwiek tylko chciała, ale teraz też nie było jej źle. Wręcz przeciwnie, nowe doświadczenie ją ubogaciło i mogła ze spokojem powiedzieć, że z rozdmuchanej dziewuchy zrobiło z niej prawdziwą kobietę.\nPo fandomie krążyły różne plotki na temat powstania zespołu i relacji między wokalistą a gitarzystą - mimo to zobaczenie tego na własne oczy sprawiło, że Jing została postawiona w dość dziwnej sytuacji. Bo z jednej strony co to za przemoc fizyczna (odezwał się w niej instynkt lidera), a z drugiej... to było wyjątkowo zabawne. Zwłaszcza, że tak naprawdę nie było żadnego powodu do takiej reakcji. Natomiast Jinkyung parsknęła cicho śmiechem, zasłaniając sobie usta dłonią. I nawet była w stanie powiedzieć, że nie trzeba, że ma pieniądze na alkohol, ale... powiedzmy sobie szczerze, nie spała na kasie i mogła ją wydać w zupełnie inny sposób, ale skoro Shichirou stawia.\nTe obcinanie wzrokiem faktycznie, nie należało do przyjemnych, zwłaszcza, że Jinkyung nie lubiła się śmiać z tego, że ktoś jest od niej niższy, ale to samo w sobie implikowało zabawne sytuacje. Zresztą, Hide mógł się pocieszać faktem, że prawdopodobnie nie był jedynym facetem, który cierpiał na tę przypadłość w tym właśnie klubie. Zresztą, wzrost nie miał nic do rzeczy, jeżeli chodziło o atrakcyjnego mężczyznę, prawda?\nCzytając kolejne znaki hiragany, uśmiechnęła się pod nosem na to "młoda". No cóż, chyba w ich świadomości pozostanie znana pod tym pseudonimem na wieki wieków. Ale pochwała z ust, a raczej telefonu idola nie mogła przecież być jej obojętna.\n- Dobór piosenki mnie uratował, dobra robota. - w końcu miała przecież możliwość pochwalenia ich, nikt nie mógł jej tego zabronić. Zwłaszcza, że w jej naturze nie leżało przyjmowanie komplementów, a zwłaszcza komplement od jej bądź co bądź sunbae był wielkim wyróżnieniem. Nawet skorzystała z propozycji i objęła go delikatnie za ramię, raczej ze względu na próbę utrzymania nerwów na wodzy i nieśmiałości, niż z konwenansów personalnych. Zwłaszcza, że ich zachowanie dowodziło, że mają je za nic.\n- Tam jest dobre miejsce. - powiedziała w końcu, trochę nad głowami ludzi znajdując wolne miejsca w strefie, którą można było nazwać pół-vipowską. Po prostu jedna wolna loża, odgrodzona od innych miejsc schodkami. Nie trzeba było się martwić, że ktoś niepożądany się tam zjawi. I kiedy doszli już na miejsce, musiała zapytać. Ciekawość drążyła jej dziurę w brzuchu.\n- To przez tamtą operację? - spytała, wskazując najpierw na telefon, następnie na gardło mężczyzny. Bo co ona mogła o tym wiedzieć? Temat jakoś nigdy nie był jej bliski, nawet nie poprawiało tego faktu to, że pochodziła z raczej medycznej rodziny. Miała nadzieję, że Oikawa nie zareaguje na te pytanie jakoś posępnie, bo przecież mogła to być dla niego kwestia drażniąca, ale Jinkyung była Bogu ducha winna! Na całe szczęście szybko zjawił się i Shichirou, którego musiała pochwalić za lawirowanie z tą tacą przez tłumy i nie uronienie nawet kropelki. Dobra robota. Ale to przecież można było łatwo wyczytać z jej skrzących w skąpym świetle oczu.\nTemat: Re: Drink up Sob Cze 11, 2016 7:23 pm\nWłaściwie ten „co drugi czwartek i co trzecia środa” w wydaniu całego zespołu bardzo szybko mogłoby się zmienić w „codzienna dawka świeżutkich ploteczek”, bo, bądźmy szczerzy, oni wszyscy byli siebie warci i raczej ciężko wskazywałoby się jednego, głównego sprawcę kulturowej katastrofy. Nikt nie oceniał ich przez pryzmat imprezowego stylu życia (może poza niektórymi matkami fanek, ale one akurat nie miały zbyt wiele do gadania), więc dopóki takowy im odpowiadał… Cóż, na pewno w żadnym wypadku nie podpadali pod kategorię popowych, przyjaznych dla środowiska grup. I całe szczęście.\nHidefumi zdecydowanie nie czuł się jak fan na ich koncercie, ale może lepiej nie wspominać o tym na głos, wciąż w świetle niedawno odwołanej trasy. Wbrew temu co wokalista mówił i co dawał po sobie poznać, naprawdę czuł się winny całego tego zamieszania, problemów które przyniosła jego niedyspozycja. Jasne, nikt nie wskazywał palcem, wręcz przeciwnie – wszyscy go wspierali, ale jednak podświadomość miała na ten temat własne zdanie. A co do samego szaleństwa publiki… przecież oni też mieli swoich ulubieńców, prawda? Hide chyba nie musiał przypominać przyjacielowi tego pięknego wieczoru, kiedy w wieku kilkunastu lat wymknęli się z domów tylko po to, by zobaczyć jeden występ na żywo! Co wcale nie utrudniało mu otwartego droczenia się z fanami, gdy sam stał na scenie czy nawet podczas zwykłych spotkań z nimi przed koncertem czy po nim.\nNie zdążył uniknąć uderzenia, co wcale nie znaczy, że się go nie spodziewał. Dobrze wiedział, jak Shichirou reaguje na zdrabnianie jego imienia w ten sposób, ale to bynajmniej nie powstrzymywało mężczyzny przed używaniem go w przeróżnych sytuacjach. Niby czemu nie? Pacnięcie w potylicę wcale nie należało do wyjątkowo bolesnych, nie wspominając już nawet o tym drobnym fakcie, że przecież Hide zrobił dokładnie to samo, wyganiając przyjaciela na scenę. Po prostu tej zagrywki Jinkyung jeszcze nie widziała, ale za to teraz mogła być świadkiem zaczepnego smirka i zadarcia brody skierowanego pod adresem gitarzysty. Śmiech Koreanki, przynajmniej ze strony Oikawy, został raczej zignorowany, może poza ukradkowym zerknięciem w jej stronę.\nJeszcze w kwestii pieniędzy… tym dwóm kasy na alkohol nigdy nie brakowało, a już na pewno nie teraz, kiedy ich kariera miała dość czasu by rozwinąć się bardzo prężnie i zapewnić bardzo dobre źródło zarobku. I tylko kwestią czasu było wyciągnięcie portfela również przez Hidefumiego, akurat to nie podlegało dyskusji. Ot, pozwalał żeby Shin zajął się tym jako pierwszy, a poza tym, korzystał z faktu, że blondyn nie tylko rozumiał koreański i potrafił się w nim dogadać, ale w ogóle mógł się dogadać. Oikawa nie miał takiego luksusu z przyczyn oczywistych.\nNie mówisz przypadkiem o sobie, Shi-chan?\nOdparował na tyle szybko, na ile był w stanie, chociaż w praktyce oznaczało to, że musiał zrezygnować z jakiegoś brutalniejszego przejawu przyjacielskiej miłości, bo Kobayashi znalazł się zwyczajnie poza zasięgiem jego ręki… albo nogi, to akurat nie miało większego znaczenia. Zamiast tego została mu Koreanka i ograniczone metody komunikacji, ale to chyba nie stanowiło większej przeszkody, biorąc pod uwagę, że Hide powoli dochodził do jakiegoś mistrzostwa w tempie wpisywania wiadomości.\nDzięki. Chociaż zamiast „uratował” powiedziałbym „zwrócił uwagę”.\nW normalnych okolicznościach to pierwsze słowo byłoby pewnie rozbawionym prychnięciem, teraz wszystko wyglądało właściwie podobnie, tyle, że z gardła mężczyzny nie dobył się żaden dźwięk, co zresztą z powodzeniem dało się wcześniej przewidzieć. Skinął tylko głową na dobór miejsca i najzwyczajniej w świecie ruszył za nią, w krótkim czasie zajmując ich mini-lożę.\nYea, jeszcze przez jakiś czas. Jesteś dobrze poinformowana, hm?\nPewnie kilka dni wcześniej to pytanie robiłoby na Oikawie większe wrażenie, teraz jakoś nie miał za złe, że poruszyła ten temat. Była ciekawa, jasne, i właściwie to nawet mógł się tego spodziewać, biorąc pod uwagę, że jego tymczasowy sposób komunikacji nie należał do codzienności. Stan jego krtani wciąż pozostawiał wiele do życzenia, w końcu wciąż była świeżo po zabiegu, ale powoli oswajał się z myślą, że na powrót na scenę musi poczekać. Tak jak wcześniej zapewniał Shina, że w porządku jest oglądanie durnego wieczorku karaoke.\nLata praktyki, co stary?\nZwrócił się do kumpla, przy okazji pozwalając przeczytać wiadomość także Jin, którą zaprosił na miejsce obok siebie, czyli wkrótce bardzo efektywnie pomiędzy nim samym, a gitarzystą. I tylko naturalnym było, że kiedy alkohol znalazł się na stoliku, a tyłek Shichirou na kanapie, sięgnął po kieliszek, czekając aż reszta zrobi to samo. Pomińmy oczywiście, że ta wódka bynajmniej nie powinna być przez rockmenów nazywana „rozgrzewką”. W końcu trochę już tego wieczora wypili.\nTemat: Re: Drink up Sob Cze 11, 2016 9:13 pm\nW ich przypadku takie kuksańce były kompletnie na porządku dziennym. Ba jeśli ich nie było, jeśli nie grali sobie nie dogryzali było to jawną oznaką że coś było nie tak. W sumie od początku ich znajomości działali sobie na nerwy , tyle że wtedy było to w mniej pozytywnym aspekcie. Wtedy chcieli się zabić, lub w najlepszym przypadku upozorować wypadek. Ba nawet do bójek dochodziło. Teraz też pięści i nogi szły w ruch, łącznie wykręcaniem sobie sutów tylko po to by drugiemu dopiec dla zasady. Ich relacje były zdrowo porąbane, ale żaden z nich nie zamieniłby ich na żadne inne. To parsknięcie śmiechem tylko sprawiło, że Shin uniósł brew zerkając na dziewczyny na zasadzie „ale że co?”. Co tu było tak bardzo zabawnie zaskakującego? To byli typowi HiShin w całej swojej okazałości. No dobra, nie całej, bo normalnie tutaj padłaby cała masa pyskówek w ich wykonaniu, a tak na „rękoczynach” kończymy.\n-Przepraszam cię bardzo, słuchanie mnie to sama przyjemność, ja nikogo nie zagaduje – stwierdził tą jawną oczywistość od razu robiąc unik na wypadek gdyby Hide postanowił i na to odpowiedzieć kopniakiem jak wcześniej. Ze śmiechem zniknął w tłumie by dostać się do wodopoju. Z taca lawirował pośród tłumu, wódka wylądowała na stole i wszyscy byli zadowoleni. Ukłonił się przed nimi niczym aktor teatralny na zakończenie sztuki. Brakowało mu jeszcze owacji na stojąco, skoro duma i aprobata w oczach była. Ale fakt faktem wprawę w noszeniu drinków już miał. I to w znacznie gorszych warunkach i większym upojeniu alkoholowym. Teraz to było dziecinnie proste, ale uznanie jak najbardziej wskazane.\n-Wiadomo. Chociaż później po prostu przyniosę całą butelkę. Nie chcę mi się latać tam co chwilę, jeszcze do tego przywykniesz – z resztą wiaderko z lodem i schłodzoną wódką brzmiało o wiele lepiej niż góra kieliszków piętrząca się na stoliku. Plus serio, z ich obecnie wypitą ilością alkoholu niedługo może się pojawić problem z kelnerowaniem. Szczególnie że tłum na parkiecie się powiększał, a dzięki ich występowi zdecydowanie zachowywał się bardziej entuzjastycznie niż kiedy tu przyszli.\nTo było aż tak do przewidzenia, że Kyungie wyląduje między nimi? W zasadzie… Shin nawet jakby nie miał miejsca u jej boku, to i tak by się jakoś wepchnął. Nie żeby coś, ale Hide mu na chwilę troszkę zbrzydł i czas nacieszyć oko o wiele ładniejszymi widokami. A skoro też wokalista nie potrzebował już tłumacza, to siedzenie obok niego przestawało mieć sens. Usiadł nieco bokiem opierając kostkę na swoim udzie i sięgnął po alkohol. Po części, ktoś inny na ich miejscu, po tym co już wypili, leżałby w stanie wskazującym na pierwszej, lepszej powierzchni płaskiej. Ci zaś trzymali się wprost nienagannie. Eh te lata praktyki, mocą głowa i wątroba na wakacjach.\n-Wiecie jaki jest problem z piciem. Gdy wydarzy się coś złego, pijesz, żeby zapomnieć. Kiedy zdarzy się coś dobrego, pijesz, żeby to uczcić. A jeśli nie wydarzy się nic szczególnego, pijesz po to, żeby coś się działo. A dziś nachlejemy się dla samej radości picia – obwieścił podnosząc kieliszek nieco wyżej i zaraz wychylił jego zawartość jednym haustem. Ot typowy Shin, pił dużo, rzucał randomowymi cytatami bo nikt mu tego nie mógł zabronić po czym szczerzył się jak wariat ewidentnie będąc z siebie zadowolonym.\n-Dobra młoda, wiemy już jak masz na imię, że jesteś nasza fanką i wymiatasz na basie. Mów więcej – zaczął zagadując ją. Początki rozmowy zawsze były nieco hmmm… nie wiadomo od czego zacząć. A tak może rzuci jakąś ciekawostką do której będą mogli się doczepić. Znaczy się rozwinąć temat.\nTemat: Re: Drink up Wto Cze 14, 2016 7:48 pm\nEch, ale mimo wszystko miło było popatrzeć na to, jak sobie dogryzają. Normalnie było to przez nią postrzegane jako forma dogryzania sobie, coś w stylu "kto się czubi ten się lubi". Może w Japonii mogło to wydawać się jakby otwartą wrogością, ale Jing sama sobie z tego wiele nie robiła. Co prawda byłaby mocno zmartwiona tym, gdyby jej koleżanki z zespołu okazywały sobie uczucia w taki sposób, ale na całe szczęście, jeżeli już zapewniały się o swym afekcie, szły albo full queer, albo wcale. Co w sumie nie przeszkadzało jej w najmniejszym stopniu, bo dlaczego? Lepiej, żeby się wszystkie kochały, niż żeby miały jakiekolwiek spiny między sobą. Zasadne czy nie. Wtedy liderom się po prostu lepiej śpi, a i praca wydaje się jakaś prostsza i przyjemniejsza.\nI w sumie już miała protestować, że przecież nie wypije aż tak dużo, ale patrząc na stan mężczyzn, który wskazywał, że alkohol powoli zaczynał działać stwierdziła, że po prostu lepiej dzisiaj puścić hamulce, chociaż odrobinę i wyszaleć się. W końcu nie miała do tego za dużo okazji, reżim wytwórniowy sprawiał, że gdy miała tylko wolną chwilę, wolała ją przespać, a nie szlajać się po klubach. Kto wie, kiedy następnym razem uda jej się wyrwać? I to w dodatku w tak doborowym towarzystwie?\n- Faceci nie mówią sztucznych komplementów, więc dzięki. - odpowiedziała na tamto korygowanie dotyczące "uratowania" i "zwracania uwagi". W sumie to nawet poczuła się w tym momencie dumna. Usłyszeć komplement od faceta to jedno, od swojego idola to drugie, ale Hide nie wyglądał z kolei na kogoś, kto rzucał nimi na prawo i lewo. Może z racji tego, że nie mógł mówić, a papier (czy telefon) lepiej absorbuje słowa i przez to bardziej się nad nimi myśli... W każdym razie, naprawdę, zrobił jej tym dzień.\n- Plotki szybko się rozchodzą. Ale pewnie szybko dojdziesz do siebie, z twoim uporem to raczej pewne. - powiedziała, na moment przechylając się do przodu, by szepnąć mu do ucha - Ale postaraj się nie krzyczeć na Shin-chana zanim doktorzy pozwolą ci mówić. - powiedziała w pełnej konspiracji, gdy wyższy z mężczyzn się oddalił, kończąc to niezwykle rozbawionym uśmiechem. A dalej? Dalej już było tylko z górki.\nNim się spostrzegła siedziała już pomiędzy nimi dwoma, czując się początkowo lekko niekomfortowo, bo przecież dawno kontaktu, tak bliskiego, z mężczyznami nie miała, poza tym, w sumie się nie znali... I co innego, gdyby była tam jeszcze jakaś dziewczyna. A tak, to była zdana sama na siebie. I na czytanie tego, co pisał Hide ze słuchaniem toastów Shichirou włącznie. Ale co tam, trzeba korzystać!\n- Na sucho się słabo opowiada. - zwróciła uwagę siedzącemu po jej prawicy gitarzyście, chwytając sprawnie kieliszek i jednym haustem go opróżniając. Miała pewne doświadczenie w piciu, pomimo jej dość młodego wieku. Ale imprezy z Bipolar Complex też bywały ciekawe. Przełknęła alkohol, krzywiąc się jedynie delikatnie, po czym odłożyła go z cichym stuknięciem na stół.\n- Miałam kiedyś własny zespół. Wydaliśmy dwie płyty, potem nasz wokal pokłócił się z gitarzystą i się rozpadliśmy. - powiedziała w skrócie historię swojego zespołu, oczywiście pomijając znany już jej fakt, że tamci dwaj pokłócili się tak naprawdę o nią. Bo to przecież nie było ważne w tej historii, ważne, że to co dobre, się skończyło. - Tamta pierwsza piosenka, to nasza, autorska. Pisałam teksty, robiłam za backup, no i jeszcze bas. Dobre czasy. - rzuciła jeszcze, zaraz chwytając drugi kieliszek.\n- Ale żeby nie niszczyć atmosfery, robię teraz wszystko, by jeszcze raz stanąć na scenie. Już nie w rockbandzie, ale nadal. Twoje zdrowie, Hidefumi-san. -uniosła kieliszek do góry, jednak niżej od nich, coby nie zepsuć poprawnego kanpai.\nTemat: Re: Drink up\n:: SEOUL :: Rozrywka


Alumnat – po prostu ekskluzywny hotel na Podlasiu. W Alumnacie znajdują się: sala konferencyjna na ok. 100 osób, mała sala spotkań na 20 miejsc, restauracja, pokoje hotelowe (16 pokoi dwu- lub trzy osobowych), apartament z sala kominkową. Serdecznie zapraszamy do Tykocina.\nTykocinHotele, Ośrodki Konferencyjne i Szkoleniowe


Bus Malbork Warszawa: Rozkład jazdy PKS | busradar.pl\nBus Malbork Warszawa: Rozkład jazdy PKS\nAutobus Warszawa Malbork: Rozkład jazdy PKS\nPołączenia autobusowe Autobus Malbork → Warszawa\nUlubione dalekobieżne linie autobusowe: Malbork ↔ Warszawa\nod 80,99* PLN\nAutobus Malbork Warszawa Ceny\nAutobus i autokar z Malborka do Warszawy\nZrób wreszcie coś dla siebie i już dziś zarezerwuj bilet na autobus dalekobieżny na trasie Malbork - Warszawa. W Malborku będziesz miał niepowtarzalną okazję ujrzenia monumentalnego zamku krzyżackiego, który uznany został za pomnik historii. Oczaruje Cię zarówno jego architektura, jak i niebywała powierzchnia, którą zajmuje. W Warszawie będziesz mógł podziwiać piękne pałace i miejsca związane z historią Polski. Trasę między tymi miastami pokonasz bardzo szybko, a komfortowe warunki panujące na pokładzie autobusu oraz niska cena biletu od początku wprawią Cię w dobry nastrój. Weź w rękę przewodnik i ruszaj w drogę!\nMalbork to miasto w północnej Polsce, położone nad Nogatem w województwie pomorskim. Miasto kojarzone jest przede wszystkim z monumentalnym zamkiem krzyżackim, wznoszącym się na wysoczyźnie górującej nad rzeką. Jego budowa rozpoczęła się w roku 1280, a zamek był największą warownią średniowiecznej Europy. Do dzisiaj uznawany jest za największy na świecie zamek pod względem powierzchni. Przez okres 150 lat zamek był siedzibą wielkiego mistrza i najwyższych władz krzyżackich, stanowiąc stolicę Państwa Zakonnego. Był również rezydencją królów polskich i cesarzy niemieckich. Obecnie uznawany jest za pomnik historii, a od roku 1997 stanowi jeden z obiektów, wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zamek w Malborku koniecznie trzeba zobaczyć. Pamiętaj jednak, iż Malbork to nie tylko zamek, dlatego po przybyciu do miasta i opuszczeniu pokładu autobusu dalekobieżnego, udaj się na krótki spacer po samym mieście. Wartymi obejrzenia są m.in. Ratusz z XIV wieku oraz pozostałości murów obronnych z basztami oraz Bramą św. Ducha i Bramą Mariacką. Malbork to niezwykle piękne miasto, które warto odwiedzić.\nPołączenia autobusowe i linie autokarowe pomiędzy Malborkiem a Warszawą.\nWarszawa to stolica Polski. Miasto usytuowane jest w środkowej części Polski nad rzeką Wisłą, w województwie mazowieckim. W okresie istnienia Rzeczpospolitej Obojga Narodów Warszawa stała głównym łącznikiem pomiędzy Krakowem, a Wilnem, dwoma głównymi ośrodkami Polski i Litwy. Było to jednym z powodów, dla którego król Zygmunt III Waza zdecydował się na przeniesienie swojej królewskiej rezydencji do Warszawy. Pod koniec XVI wieku rozbudowie uległ Zamek Królewski, gdyż wraz z królem swoje siedziby znalazły tu również ważne urzędy centralne. Za czasów panowania króla Jana III Sobieskiego Warszawa stała się ważnym, europejskim centrum artystycznym. W tym właśnie okresie w mieście wzniesiono wiele wspaniałych obiektów, w tym między innymi Pałac w Wilanowie. Gdy znajdziesz się już w stolicy i opuścisz pokład autobusu dalekobieżnego, koniecznie udaj się do tej wspaniałej rezydencji, która wybudowana została pod koniec XVII wieku. Pomimo wojen pałac wraz z otaczającym go parkiem i zabudowaniami zachował niezmienioną formę architektoniczną. W Warszawie znajdziesz jeszcze wiele miejsc, związanych z Janem III Sobieskim. Jednym z nich jest Bazylika Mniejsza pod wezwaniem Świętego Krzyża, w której król zawierzył siebie i losy Ojczyzny przed wyprawą na Wiedeń. Nie sposób wymienić tu wszystkich miejsc wartych obejrzenia w Warszawie. Kup przewodnik i przybywaj!\nAutobus: Malbork → Warszawa\n31 mar 06:35\n31 mar 17:10\nMalbork przez Sztum\n31 mar 13:15\nAutobus: Warszawa → Malbork\n01 kwi 08:40\n01 kwi 11:38\nPopularne połączenia z przesiadką Warszawa → Malbork\nAutobus Warszawa → Malbork przez Elbląg od 87,71 PLN\nAutobus Warszawa → Malbork przez Gdańsk od 254,76 PLN\nPołączenia autobusowe z Malbork\nAutobus Malbork ↔ Kwidzyn\nAutobus Malbork ↔ Wrocław\nAutobus Malbork ↔ Grudziądz\nAutobus Malbork ↔ Rzeszów\nAutobus Malbork ↔ Sztum


SPORTOWETEMPO.PL - Gruziński partner Szkoły Mistrzostwa Sportowego\nGruziński partner Szkoły Mistrzostwa Sportowego2011-05-12 14:56:00\nW Tbilisi odbyło się piąte Forum Lokalnego Rozwoju Gospodarczego (LEDF). Udział w nim wziął dyrektor Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Krakowie Mirosław Gilarski, który został zaproszony przez burmistrza Tbilisi - Gigi Ugulavę.\nDyrektor Gilarski wziął również udział w obchodach Święta Narodowego z okazji 220. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja, na uroczystość został zaproszony przez Ambasadę RP w Gruzji.\nPrzedsięwzięcie zostało zorganizowane przez Urząd burmistrza Tbilisi oraz Niemieckie Towarzystwo Współpracy Międzynarodowej (GIZ). Patronat objęli: Bank Światowy, Przedstawicielstwo UE w Gruzji, British Council, UNDP i USAID oraz inne organizacje międzynarodowe.\nPrzewodnim tematem międzynarodowego forum był potencjał, jaki znajduje się w obszarach miejskich. Uczestnicy rozmawiali o wyzwaniach, jakie stoją przed współczesnymi aglomeracjami oraz rozwiązaniach ekonomiczno-gospodarczych, które można zastosować w celu zwiększenia atrakcyjności miast. Do udziału w przedsięwzięciu zaproszeni zostali przedstawiciele europejskich samorządów, organizacji pozarządowych, niezależni eksperci, członkowie izb gospodarczych, przedstawiciele inwestorów prywatnych oraz uczelni i szkół wyższych.\nZgodnie z raportem ONZ, coraz więcej ludzi przenosi się do miast. Zwiększanie się populacji w aglomeracjach miejskich oznacza z jednej strony wielkie wyzwania, jakie stoją przed ich władzami, z drugiej natomiast pociąga za sobą olbrzymie możliwości rozwoju. W trakcie paneli zwracano uwagę na "kreatywność”, która jest konieczna, aby sprostać współczesnym wymaganiom, jakie stawiane są przed miastami i gminami.\nW trakcie forum odbyła się specjalna sesja pod hasłem: "Sport jako ekonomicznie opłacalne narzędzie dla miasta". W trakcie obrad podkreślono korzyści, jakie dla miast stanowi sport, organizacja przedsięwzięć sportowych oraz budowa infrastruktury sportowej. Podczas sesji odbyła się dyskusja dotycząca organizowanego przez Polskę i Ukrainę Euro 2012. Udział w niej wzięli między innymi dyrektor Oleg Zasadny, który reprezentował Lwów oraz Mirosław Gilarski.\nForum Lokalnego Rozwoju było doskonałą okazją do stworzenia efektywnej platformy komunikacji transgranicznej pomiędzy sektorami prywatnymi i publicznymi. Umożliwiło wymianę doświadczeń, instrumentów oraz rozwiązań pomiędzy uczestnikami, którzy w trakcie przedsięwzięcia mieli możliwość osobistych kontaktów z potencjalnymi partnerami.\nSpotkania, które odbywały się w trakcie forum zaowocowały nawiązaniem kontaktów Szkoły Mistrzostwa Sportowego z jej gruzińskimi odpowiednikami.\n- Gruzińskich partnerów zaprosiłem do udziału w kolejnych przedsięwzięciach, które organizujemy. W czerwcu odbędzie się Międzynarodowy Turniej Piłki Nożnej SMS Cracovia CUP, dla roczników 1989 i 1999 (turniej rozegrany zostanie w dniach 11 – 12 czerwca br. - przyp. red.). Natomiast z początkiem nowego roku szkolnego, z okazji 15-lecia istnienia SMS-u rozegrany zostanie jubileuszowy turniej piłkarski. Nie chcę jeszcze zdradzać szczegółów, ale zapowiada się bardzo ciekawe wydarzenie z udziałem znakomitych drużyn z zagranicy. Już dziś zapraszam wszystkich do szkoły na ulicę Szablowskiego – powiedział Mirosław Gilarski.\n- Współpraca z gruzińskimi placówkami to kolejny międzynarodowy kontakt jaki pozyskała Szkoła Mistrzostwa Sportowego. Współdziałamy już z placówkami w Niemczech, Belgii, Anglii i na Ukrainie – dodał dyrektor Gilarski.


Jakie ubezpieczenie zdrowotne wybrać? na co zwracać uwagę? - AXA Direct\nRodzaje ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce\nPolskie prawo nakłada na obywateli obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne, co zapewnia Polakom ochronę zdrowia i dostęp do świadczeń medycznych, które są finansowane ze środków publicznych. Czas oczekiwania na te usługi jest jednak zazwyczaj skandalicznie długi, dlatego coraz więcej osób decyduje się na dobrowolne ubezpieczenia zdrowotne.\nUbezpieczenia zdrowotne w Polsce można podzielić na:\nobowiązkowe - publiczne ubezpieczenie zdrowotne,\ndobrowolne - prywatne ubezpieczenie zdrowotne.\nPrywatne ubezpieczenie zdrowotne jest dostępne w dwóch formach:\npolisy zdrowotnej - oferowanej przez firmy ubezpieczeniowe,\nIstnieje również podział na prywatne ubezpieczenia zdrowotne: indywidualne (wykupywane samodzielnie) i grupowe (oferowane przez pracodawców).\nNa czym polega różnica między ubezpieczeniem zdrowotnym w firmie ubezpieczeniowej a abonamentem w centrum medycznym? Podstawową różnicą jest to, że w przypadku polisy zdrowotnej w towarzystwie ubezpieczeniowym koszty leczenia rekompensuje ubezpieczyciel.\nW zależności od wybranego wariantu, w ramach prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego można liczyć m.in. na:\nubezpieczenie medyczne - gwarantuje leczenie ambulatoryjne,\nubezpieczenie szpitalne - umożliwia hospitalizację w placówce o podwyższonym standardzie,\nubezpieczenie kosztów leczenia (KL) - zapewnia zwrot kosztów związanych z leczeniem.\nPrywatne polisy są płatnym dopełnieniem publicznego ubezpieczenia zdrowotnego gwarantowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Nie stanowią dla niego alternatywy, ale można z nich korzystać równolegle. Prywatne ubezpieczenie zdrowotne umożliwia pokrycie kosztów świadczeń zdrowotnych realizowanych we wskazanych przez ubezpieczyciela placówkach medycznych\nNależy mieć na uwadze, że prywatne ubezpieczenie zdrowotne nie zastąpi tego gwarantowanego przez NFZ. W nagłych wypadkach, gdy konieczne jest ratowanie życia, pacjent trafia do publicznego szpitala. Jeśli zdecydujemy się na dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne, pamiętajmy więc o opłacaniu obowiązkowych składek na publiczną opiekę zdrowotną, by uniknąć wysokiej faktury za ewentualne leczenie w publicznym szpitalu.\nZanim podejmiemy decyzję, jakie ubezpieczenie zdrowotne wybrać, warto zapoznać się z listą korzyści związanych z ubezpieczeniem prywatnym:\nwysoka jakość świadczeń,\nlepszy dostęp do lekarzy specjalistów - brak konieczności posiadania skierowania,\nduże zaangażowanie lekarzy przyjmujących w placówkach prywatnych,\nkrótszy czas oczekiwania na wizytę u lekarza,\nubezpieczenie zdrowotne prywatne wiąże się zwykle z dostępem do bardziej nowoczesnego sprzętu medycznego.\nPrywatne ubezpieczenie zdrowotne daje możliwość indywidualnego dopasowania usług. Dostępne są polisy zdrowotne w wariantach podstawowych lub rozszerzonych o różnym zakresie usług. Dzięki temu można dostosować ubezpieczenie do własnych potrzeb i możliwości finansowych.\nNajwiększym atutem prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego jest większa dostępność lekarzy specjalistów. W przypadku indywidualnego ubezpieczenia zdrowotnego nie musisz posiadać skierowania od lekarza rodzinnego, by dostać się do specjalisty. Wystarczy, że umówisz się na dogodny dla siebie termin. Co ważne, czas oczekiwania na taką wizytę wynosi zazwyczaj kilka dni, podczas gdy pacjenci korzystający z państwowej służby zdrowia, na wizytę u niektórych specjalistów muszą czekać kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt miesięcy.\nKiedy warto zdecydować się na prywatne ubezpieczenie zdrowotne?\nDzięki ubezpieczeniu zdrowotnemu otrzymujesz dostęp do specjalistów, badań i zabiegów na najwyższym poziomie. Jeśli zdarza Ci się korzystać z usług medycznych kilka, kilkanaście razy w roku, warto zainwestować w polisę zdrowotną dostosowaną do swoich potrzeb.\nPrywatne ubezpieczenie zdrowotne przyda Ci się, jeśli masz dzieci w wieku przedszkolnym. Na wizytę u pediatry nie czekasz dłużej niż dobę, unikasz długiego oczekiwania w poczekalni z chorym i marudzącym dzieckiem, otrzymujesz szybką diagnozę i receptę. Również w przypadku starszych dzieci prywatne ubezpieczenie zdrowotne jest wygodniejszym rozwiązaniem niż wizyty na NFZ.\nZdarza Ci się, że bywasz u lekarza kilka razy w miesiącu? W przypadku leczenia z NFZ taka częstotliwość przyjęć u specjalistów graniczy z cudem, więc pacjenci zazwyczaj korzystają z prywatnych wizyt. Ubezpieczenie zdrowotne to większa oszczędność pieniędzy niż częste prywatne wizyty u specjalistów. Ponosisz jedynie koszt polisy zdrowotnej. Nie płacisz za każdą wizytę u specjalisty.\nUbezpieczenie medyczne indywidualne sprawdza się również wtedy, gdy powinniśmy często robić badania laboratoryjne, by kontrolować swoje zdrowie. Niektóre badania, w zależności od wieku i płci, trzeba wykonywać często i regularnie, np. morfologię krwi, lipidogram, badanie poziomu glukozy we krwi, cytologię, USG gruczołu krokowego, kolonoskopię itp. Posiadanie prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego umożliwi nam szybkie zapisy na te badania i krótki czas oczekiwania.\nJakie ubezpieczenie zdrowotne wybrać? Na co zwrócić uwagę?\nNajważniejsze, na co powinniśmy zwrócić uwagę przy wyborze prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego, to zakres świadczeń. Powinien odpowiadać naszym potrzebom. Zatem, aby dobrze zdecydować, jakie ubezpieczenie zdrowotne będzie dla nas najlepsze, należy zastanowić się, czego tak naprawdę oczekujemy.\nPrzy wyborze prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na:\ndostępne specjalizacje - zastanówmy się z usług, jakich lekarzy korzystaliśmy najczęściej w ostatnim czasie i sprawdźmy, czy w ramach ubezpieczenia mamy zagwarantowane wizyty właśnie u tych specjalistów,\nlokalizację placówek, z których możemy korzystać w ramach ubezpieczenia - jeśli przychodnie będą znajdowały się w pobliżu domu, korzystanie z usług medycznych będzie dla nas bardzo wygodne,\nrodzaje dostępnych badań - im większy zakres badań, tym lepiej - ubezpieczenie powinno obejmować zarówno badania laboratoryjne, jak i USG czy RTG,\nokres karencji - to okres, przez który nie można skorzystać z ubezpieczenia pomimo opłacanej składki, najczęściej dotyczy najdroższych usług, takich jak rehabilitacja; jeśli karencja na daną usługę wynosi przykładowo 60 dni, będziesz mógł z niej skorzystać dopiero po dwóch miesiącach od podpisania umowy z ubezpieczycielem,\nlimity wizyt lub określonych badań - oznacza to, że niektóre usługi, najczęściej najdroższe, np. badania rezonansem magnetycznym lub tomografię komputerową, można wykonywać z ograniczoną częstotliwością,\nzdarzenia, które nie są objęte ubezpieczeniem, np. leczenie niepłodności, zatrucie alkoholem i lekami, urazy wynikające z działań wojennych, rozruchów, strajków,\ntransport medyczny - prywatne ubezpieczenie zdrowotne najczęściej obejmuje koszty transportu medycznego konkretnej, prywatnej placówki, a nie karetką pogotowia,\nwysokość składki - porównaj oferty różnych ubezpieczycieli i wybierz pakiet medyczny, którego cena będzie adekwatna do zakresu oferowanych usług.\nWszelkie informacje o zakresie usług, karencji, limitach usług oraz innych ograniczeniach są zawsze zapisane w umowie lub ogólnych warunkach ubezpieczenia (OWU). Przeczytaj te dokumenty dokładnie przed podpisaniem umowy.\nPrywatne ubezpieczenie zdrowotne - cena - od czego zależy?\nW przypadku pakietów medycznych indywidualnych cennik głównie zależy od zakresu oferowanych usług. Zazwyczaj im dłuższa lista dostępnych świadczeń, tym wyższa cena. Cena może być też uzależniona od wieku osoby korzystającej z indywidualnego ubezpieczenia zdrowotnego, liczby ubezpieczonych osób. Wiele firm oferuje pakiety rodzinne, które obejmują rodziców i dzieci. W przypadku takich rodzinnych ubezpieczeń zdrowotnych cena na jednego członka rodziny jest zazwyczaj korzystniejsza niż cena ubezpieczenia wykupionego dla każdego osobno. Wygodnym sposobem na obliczenie wysokości składki, jest kalkulator ubezpieczenia zdrowotnego.\nGdzie wykupić ubezpieczenie zdrowotne? W placówce czy poprzez stronę internetową ubezpieczyciela? Obecnie nie ma problemu, by wykonać większość formalności związanych z umową ubezpieczenia zdrowotnego online i telefonicznie. Oczywiście, jeśli cenimy sobie kontakt osobisty, możemy też umówić się na rozmowę w biurze ubezpieczyciela.\nDlaczego warto wybrać ubezpieczenie zdrowotne w AXA Direct?\nJeśli zastanawiasz się nad tym, jakie ubezpieczenie zdrowotne wybrać, to zapoznaj się z ofertą AXA Direct:\nz oferty mogą skorzystać nawet starsze osoby (do 69. roku życia),\nwysokość składki ubezpieczenia zdrowotnego jest taka sama niezależnie od wieku,\nrealizacja świadczeń zdrowotnych odbywa się w prywatnych placówkach medycznych należących do sieci medycznej grupy LUX MED i placówek współpracujących z LUX MED na terenie całej Polski,\ndo wyboru są dwa warianty - podstawowy lub rozszerzony.\nW ramach wariantu podstawowego masz dostęp do takich specjalistów, jak: internista, pediatra, lekarz medycyny rodzinnej, chirurg ogólny, dermatolog, kardiolog, okulista, laryngolog, ginekolog, chirurg ogólny.\nPakiet rozszerzony to możliwość skorzystania z tych samych usług, które znalazły się w wariancie podstawowym oraz dodatkowo z opieki lekarzy takich specjalizacji, jak: alergolog, anestezjolog, pulmonolog, diabetolog, endokrynolog, gastrolog, hematolog, nefrolog, neurolog, onkolog, ortopeda, traumatolog, psychiatra, radiolog, reumatolog i urolog. W ramach rozszerzonego ubezpieczenia zdrowotnego w AXA Direct możesz również skorzystać z konsultacji profesorskich.\nWybierając Ochrona z Plusem - Pakiet Zdrowotny możesz liczyć na błyskawiczną pomoc medyczną:\nw przypadku podstawowej opieki lekarskiej (internista, pediatra i lekarz medycyny rodzinnej) czas oczekiwania na wizytę wynosi do 24 godzin od momentu zgłoszenia potrzeby konsultacji,\nczas oczekiwania na wizytę u specjalisty wynosi do 5 dni od momentu zgłoszenia takiej potrzeby.