Dom nad Jeziorem Langely [Elizabeth Klehfoth] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00611 013147 21062765 na godz. na dobę w sumie\nDom nad Jeziorem Langely - ebook/epub\nAutor: Elizabeth Klehfoth Liczba stron: 432\nISBN: 9788381393935 Data wydania: 2019-05-15\nSpis treści Karta tytułowa Karta redakcyjna Prolog Część pierwsza 1. Charlie Calloway 2. Charlie Calloway 3. Charlie Calloway 4. Grace Calloway 5. Charlie Calloway 6. Grace Calloway 7. Charlie Calloway 8. Grace Calloway 9. Charlie Calloway Część druga 10. Alistair Calloway 11. Charlotte Calloway 12. Grace fairchild 13. Charlie Calloway 14. Alistair Calloway 15. Charlie Calloway 16. Grace Fairchild 17. Charlie Calloway 18. Alistair Calloway 19. Charlie Calloway 20. Grace Fairchild 21. Charlie Calloway 22. Alistair Calloway Część trzecia 23. Charlie Calloway 24. Alistair Calloway 25. Charlie Calloway 26. Grace Calloway 27. Charlie Calloway 28. Grace Calloway 29. Charlie Calloway 30. Grace Calloway 31. Charlie Calloway 32. Alistair Calloway 33. Charlie Calloway 34. Grace Calloway 35. CharlIe Calloway 36. Alistair Calloway Część czwarta 37. Charlie Calloway 38. Charlie Calloway 39. Charlie Calloway 40. Grace Calloway 41. Charlie Calloway Epilog. Charlie Calloway Podziękowania\nTytuł oryginału THE HOUSE ON THE LANGELY LIKE Wydawca Urszula Ruzik-Kulińska Redaktor prowadzący Beata Kołodziejska Redakcja Joanna Popiołek Korekta Katarzyna Bielawska-Drzewek Mirosława Kostrzyńska All These Beautiful StrangersCopyright © 2018 by Elizabeth Klehfoth All rights reserved. Copyright © for the Polish translation by Krzysztof Obłucki, 2019 Wydawnictwo Świat Książki 02-103 Warszawa, ul. Hankiewicza 2 Warszawa 2019 Księgarnia internetowa: swiatksiazki.pl Skład i łamanie Joanna Duchnowska Dystrybucja Firma Księgarska Olesiejuk sp. z o.o. 05-850 Ożarów Mazowiecki, ul. Poznańska 91 e-mail: hurt@olesiejuk.pl, tel. 22 733 50 10 www.olesiejuk.pl ISBN 978-83-813-9393-5 Skład wersji elektronicznej pan@drewnianyrower.com\nDla mamy, taty, Marka i Annie\nProlog Mój ojciec zbudował dla mamy dom nad jeziorem Langely, w miasteczku, w którym się wychowała. Znajdował się sto sześćdziesiąt kilometrów od stawianych przez ojca wieżowców z metalu i szkła i był w innym świecie, niemającym nic wspólnego z rodziną Callowayów, pieniędzmi i penthouse’em na Upper East Side. Dom nad jeziorem Langely w niczym nie przypominał innych budynków w miasteczku, o poszarzałych ścianach obłożonych plastikowymi listwami udającymi drewno i ze stromymi dachami wiat na samochody. Nie, dom nad jeziorem Langely wcale nie był domem, ale raczej trzypiętrową fortecą zbudowaną z kamienia, z solidnym ogrodzeniem i otaczającym go gęstym żywopłotem. Kiedy byłam małą dziewczynką, spędzaliśmy w tej fortecy wakacje. Pamiętam piżamowe przyjęcia w namiocie postawionym na trawniku na tyłach domu i popołudnia spędzane na opalaniu się na tratwie tuż przy brzegu jeziora. Pamiętam pokryte rosą wysokie szklanki z lemoniadą, które stały na patio, i letnie sukienki mamy oraz jej kapelusze o szerokich rondach. Myślałam kiedyś, że ojciec zbudował ten dom, żeby trzymać z dala od nas wszystkich innych ludzi, ale wtedy wuj Hank znalazł zdjęcia. Były schowane w pudełku po butach, ukrytym pod obluzowaną deską podłogi w sypialni rodziców. Wykonano je latem 2007 roku, na kilka tygodni przed zniknięciem mamy. Zobaczyłam te fotografie i zdałam sobie sprawę, że we wszystkim się myliłam. Bo ojciec nie zbudował domu nad jeziorem Langely, żeby odseparować od nas wszystkich ludzi. Postawił go po to, żeby nas w nim zatrzymać.\n1 Charlie Calloway 2017 Wszystko zaczęło się tamtego ranka od wiadomości wydrukowanej na grubym kartoniku, nie większym od wizytówki. Dzień dobry, dobry wieczór, a jak mawiają niektórzy: czołem. W niniejszej wiadomości jest zawarte formalne zaproszenie, tylko dla Ciebie. Wybacz anonimowość nadawcy, ale wiesz, kim jesteśmy. I bardzo Cię podziwiamy, choć z dala. Jesteśmy przeciwieństwem Omegi, najdalej od końca, Idź tym tropem, żeby nas znaleźć; jesteśmy chętni, by zacząć. Kartonik leżał na ulotce Prywatnego Liceum Augustusa w Knollwood zatytułowanej „Witamy ponownie!”, wydrukowanej w kolorach szkoły granatową i złotą czcionką. Ulotka informowała, że na Healy Quad w piątkowe popołudnie odbędzie się festyn, i zachęcała wszystkich uczniów do wzięcia w nim udziału. Dalej następowała lista klubów uczniowskich i organizacji w liceum w Knollwood. Na dole delikatnymi złotymi literami dopisano, że misją szkoły jest wspieranie „aktywnych uczniów, których ożywiona ciekawość i niezależność myślenia prowadzą do doskonałości zarówno w klasie szkolnej, jak i poza nią”. Niewiele brakowało, a przeoczyłabym kartonik, gdyby nie upadł na podłogę, kiedy wyjmowałam ulotkę z mojej skrzynki pocztowej przy wejściu do Rosenwood Hall, internatu dla dziewcząt z klas starszych. Serce mi zamarło, kiedy zobaczyłam tę wiadomość, bo nadawca był bardzo łatwy do odgadnięcia. „Wiesz, kim jesteśmy. [...] Jesteśmy przeciwieństwem Omegi, najdalej od końca”. To było od A, jedynego klubu niewymienionego w ulotce liceum w Knollwood i moim zdaniem jedynego, do którego warto było należeć. Ale to druga część tej wiadomości mnie zafrapowała, gdy siedziałam na zajęciach z wprowadzenia do fotografii z panem Andrewsem. Normalnie nie pozwoliłabym sobie na wyłączenie się na lekcji takiej jak ta. Każda lekcja w liceum w Knollwood odbywała się zgodnie z metodą Harknessa, co oznaczało, że siedzieliśmy wokół stołu twarzami do siebie i oczekiwano od nas aktywnego uczestniczenia w dyskusji przy minimalnych uwagach ze strony nauczyciela. Niektórzy nauczyciele mieli nawet notesy z nazwiskami wszystkich uczniów, przy których stawiali znaczki, gdy ci coś mówili. Jeśli pod koniec zajęć przy twoim nazwisku nie widniała satysfakcjonująca liczba takich znaczków, przesyłali ci krótką wiadomość w rodzaju: „Brakowało nam dzisiaj na lekcji Twojego głosu” albo „Kiedy nie wszyscy mówią, każdy z nas traci”, albo moja ulubiona: „Straciłeś sto procent dyskusji, w której nie uczestniczyłeś”. Ale pan Andrews był znacznie bardziej wyluzowany od reszty nauczycieli – nowy w zawodzie, dopiero co skończył studia. Jego wprowadzenie do fotografii stało się najpopularniejszym przedmiotem do wyboru z fakultatywnych zajęć o sztuce, ale nie z powodu tematyki, tylko dlatego, że był prawdziwym ciachem. Otaczała go mroczna, surowa aura hipstera – nosił flanelowe koszule zapięte na wszystkie guziki, ale wypuszczone na wierzch, wełnianą czapkę zakrywającą ciemne, niemyte włosy, miał wilgotne brązowe oczy otoczone rzęsami jak marzenie, które były dłuższe od moich. Poza tym miał przewagę nad niemal wszystkimi chłopakami z liceum – jego twarz zdobił zarost. Dwu-, trzydniowy zarost zawsze okrywał jego wyraźnie zarysowaną szczękę. Dzisiaj pan Andrews nie kazał nam analizować żadnej z obszernych teorii fotografii. Zamiast tego zjawił się z ładnym aparatem fotograficznym o bardzo długim obiektywie, który puścił między nas do obejrzenia. – To tak zwany teleobiektyw – powiedział. – Umożliwia osiągnięcie unikatowego efektu optycznego, dzięki któremu mamy wrażenie, że dwa obiekty znacznie od siebie oddalone wydają się znajdować jeden przy drugim. To potężne narzędzie do utrwalania nieupozowanych ujęć, gdy nie możecie być fizycznie blisko waszych obiektów. Nacisnął klawisz laptopa i na wiszącym na ścianie ekranie zobaczyliśmy lwa wylegującego się na afrykańskiej sawannie. – Do najbardziej oczywistych przykładów należą zdjęcia dzikich zwierząt i fotografie sportowe – mówił dalej pan Andrews. – Sam fotograf byłby w niebezpieczeństwie, gdyby zbliżył się, powiedzmy, do lwa albo zawodowego gracza w bejsbol, gdy ten przymierza się do odbicia piłki. Inne, mniej oczywiste zastosowanie to zdjęcia uliczne, kiedy artysta potrzebuje dystansu, ale nie z powodu własnego bezpieczeństwa, tylko żeby uzyskać nieupozowane ujęcia. Nacisnął kolejny klawisz na laptopie i tym razem na ekranie pojawiła się fotografia młodej kobiety z dzieckiem na zatłoczonej nowojorskiej ulicy. Kiedy mówił, przeniosłam wzrok na aparat fotograficzny, który trzymałam na kolanach, i pokręciłam obiektywem. Próbowałam rozgryźć zagadkę zawartą w wiadomości od A. Mam głowę, ale nigdy nie płaczę. Mam łóżko z kamienia, ale nigdy snu nie doświadczę. Mogę biegać, ale nie znam wolnego kroku. Spotkaj się ze mną po zmroku. „Kiedy” było wystarczająco jasne – dziś wieczorem w czasie ciszy nocnej. Ale „gdzie” stanowiło gigantyczny znak zapytania. Jakie miejsce miało głowę? Czyżby chodziło o gabinet dyrektora szkoły? Czy następny wers – „Mam łóżko z kamienia, ale nigdy snu nie doświadczę” – odnosił się w jakiś sposób do ciągłej czujności dyrektora Collinsa? Być może, ale nie pasowała mi do tego następna linijka. Co zatem kojarzyło się z łóżkiem z kamienia? Podłoże skalne? Czyżby chodziło o kamieniołomy? Nagle ktoś mocno kopnął mnie pod stołem w łydkę. Podniosłam wzrok i zobaczyłam Royce’a Daltona, najpopularniejszego chłopaka z ostatniej klasy, rzucającego mi znaczące spojrzenie z drugiej strony blatu. Zawsze wolno łapałam, o co chodzi, ale wtedy on odchrząknął i zerknął na pana Andrewsa. Zdałam sobie sprawę, że w klasie panuje zupełna cisza i wszyscy patrzą na mnie wyczekująco. Wyprostowałam się i odłożyłam aparat. – To doskonałe pytanie – celowo powiedziałam wolno, bo wytężałam umysł, żeby się domyślić, o co takiego pan Andrews mógł mnie pytać, albo jak przeskoczyć na inny temat i odwrócić jego uwagę od faktu, że nie uważałam. Popatrzyłam na ekran i wyświetlone zdjęcie kobiety z dzieckiem. Dziecko było podenerwowane. Kobieta się zatrzymała i pochyliła tak, żeby jej spojrzenie znalazło się na wysokości oczu chłopczyka. Wyciągała rękę i miała zamiar założyć mu za ucho kosmyk włosów, pocieszyć go. Nie zauważyłam w pierwszej chwili, że kobieta też była wtrącona z równowagi. To sprawiło, że zaczęłam się zastanawiać, co się wydarzyło tuż przedtem, zanim zrobiono zdjęcie, i co się stało zaraz potem. Wstrząsnęło mną, że fotograf uwiecznił tak bardzo prywatny, bolesny moment i wystawił go na widok publiczny. Odnosiło się wrażenie, że fotograf był wtedy blisko obiektu, ale w rzeczywistości znajdował się daleko – nie tylko fizycznie, ale i emocjonalnie. Fotograf pozostawał bezpieczny i ukryty w momencie, gdy pokazywał tę intymną chwilę, a zrobił to dla świata, dla sztuki. – To może nie do końca wiąże się z tematem – powiedziałam – ale dyskusja o fotografii ulicznej zmusiła mnie do zastanowienia. Chyba rozumiem konieczność dystansu, żeby uchwycić prawdę chwili. Ale według mnie zakrawa na ironię fakt, że aby pochwycić prawdę, trzeba być obłudnym. Odległość pozwala obiektowi zachowywać się naturalnie, a ściśle mówiąc, obiekt nie wie, że jest obserwowany. Ostatecznie jednak mam wrażenie, że pojawia się tu pytanie natury etycznej. Czy to sztuka, czy pogwałcenie czyjejś prywatności? Jestem ciekawa, co pan ma do powiedzenia w tej sprawie. Przepraszam, jeśli wyrwałam się przed szereg. To był mechanizm obronny, którego nauczyłam się dawno temu: 1. Połączyć wystarczająco dużo gładkich słówek, żeby wydawało się, że cała uwaga jest poświęcona lekcji. 2. Przyznać, że własny komentarz może być odejściem od tematu, żeby zapewnić sobie grunt pod nogami. 3. Zmienić temat innym pytaniem. W przypadku niektórych nauczycieli im dalej odbiegałam od tematu, tym lepiej, dlatego że nadawało to pozór głębokiego namysłu nad poruszanymi problemami. 4. Zakończyć dwuznacznymi przeprosinami, sugerującymi, że moja ciekawość intelektualna wyprzedziła znacznie szybkość przekazywania materiału przez nauczyciela. Nagle człowiek przestawał być wałkoniem, który jest myślami zupełnie gdzie indziej, a stawał się poważnym myślicielem, który wyprzedził wszystkich. Pan Andrews wydawał się trochę zaskoczony moją zmianą tematu. – Hm... interesujące pytanie... Jak się nazywasz? – zapytał. To było niemal rozczulające, że nie zapamiętał naszych nazwisk, z którymi stykał się przez całe lato. – Calloway – odpowiedziałam. – Charlie Calloway. Po błysku w jego oczach zorientowałam się, że moje nazwisko zabrzmiało dla niego znajomo. Nastąpiła chwila ciszy, jednak odrobinę za długa, jak na tę sytuację. Ludzie często tak reagowali, gdy się przedstawiałam. Niemal widziałam, jak mózg im buzuje. „Ale nie z tych Callowayów, prawda? Nie jest dziewczyną, której matka... cóż... Biedne dziecko”. Widziałam, że chcieli o to zapytać, ale rzadko to robili. – Calloway – powtórzył pan Andrews. Gładził się po zarośniętej brodzie i zastanawiał nad moim pytaniem. – Etyka i sztuka. To ciekawy temat do dyskusji. Kiedy pan Andrews zaczął ponownie mówić, spojrzałam ponad stołem na Daltona, który dyskretnie przystawił palec do ust niczym naładowany pistolet i zdmuchnął wyobrażony dymek z wylotu lufy. Trafiony. Dzięki, powiedziałam bezgłośnie, a on porozumiewawczo puścił do mnie oko. * Niebo za oknami jadalni zaczęło ciemnieć. Zostały trzy godziny do ciszy nocnej, a ja nadal nie rozwiązałam zagadki Klubu A dotyczącej miejsca spotkania. Jedyne, co przychodziło mi do głowy, to stare kamieniołomy znajdujące się w odległości pół godziny drogi od kampusu. Były opuszczone, a deszcze zalały je lata temu. Czasami późną wiosną albo wczesną jesienią uczniowie Knollwood spędzali tam weekendy. Odważni skakali ze skał do wody, a leniwi kładli się na brzegu i opalali. Bez trudu mogłam sobie przedstawić kamieniołomy jako miejsce spotkania A, oczami wyobraźni widziałam nawet rodzaj rytuału inicjacyjnego, który polega na katapultowaniu kandydata z najwyższej skały w czerń nocy, kiedy wody nawet nie widać w dole, ale nie dawałam rady odgadnąć znaczenia wszystkich wersów zagadki. Wałkując ją w myślach, nabiłam na widelec kawałek łososia i udawałam, że mam pełne usta za każdym razem, kiedy Stevie Sorantos pytała mnie, jaki slogan powinna mieć do kampanii wyborczej. Ubiegała się o stanowisko skarbnika rady uczniowskiej – ponownie – i nękała nas wszystkich o pomoc w wymyśleniu zwięzłego hasła, dzięki któremu prowadziłaby w rankingu. – Co powiesz na: „Głosujcie na mnie albo wszystko jedno” – zaproponowała Drew, przerzucając gęstwinę popielatoblond kręconych włosów nad ramieniem. – Dzisiejszym odpowiednikiem „Żyje się tylko raz” jest „Gówno mnie to obchodzi”. – Podoba mi się – powiedziała Yael. – Imponujące, a niezrażające. Ostra zagrywka, żeby osiągnąć cel. – Na pewno zadziała na chłopaków – odezwała się Drew, poruszając znacząco brwiami do nas wszystkich. – Ale ja nie chcę, żeby ludzie myśleli, że mi nie zależy – stwierdziła Stevie. W jej głosie słychać było cień irytacji. Przewróciłam oczami do Drew, która odgryzła gigantyczny kęs bułki, żeby nie wybuchnąć śmiechem. Jakby komukolwiek mogło przyjść w ogóle do głowy, że Stevie nie zależy. Czasami – no dobra, często – Stevie działała mi na nerwy, bo za bardzo się starała. Skarbnik w radzie uczniowskiej. Przewodnicząca szkolnej komisji etyki. Zawsze pierwsza podnosiła rękę, gdy nauczyciel zadał pytanie. Któregoś razu zastałam ją w łazience z czerwonymi zapuchniętymi oczami, wyjącą, jakby jej pies zdechł, bo dostała cztery plus z zajęć w laboratorium. Nieraz przychodziło mi do głowy, żeby dosypać jej jakiegoś środka nasennego do wody i tym samym zmusić do pieprzonego zwolnienia obrotów. Oczywiście wiedziałam, dlaczego taka jest. Wszyscy to wiedzieli. Stevie dostawała stypendium, choć nigdy tego nie mówiła, a myśmy też o tym nie rozmawiali. W Liceum Prywatnym Augustusa w Knollwood bardzo się starano wyeliminować socjoekonomiczne różnice za pomocą mundurków i darmowej nauki, iPadów i MacBooków dla uczniów, którzy potrzebowali pomocy finansowej. Ale choć robili, co mogli, nie dało się zatuszować naszego pochodzenia. Stevie nie nosiła bransoletek od Cartiera tak jak my, nie miała plecaka od Yves Saint Laurenta ani niczego z wyższej półki. Jej rodzina nigdy nie wyjeżdżała na wakacje. Nie miała samochodu. Ale to nie zdradzało jej pochodzenia w takim stopniu, jak nadgorliwość w udowadnianiu, że do nas przynależy. To było irytujące i kompletnie chybione. Bo jedyną rzeczą, jaka miała znaczenie dla ludzi, którzy mieli znaczenie, było zachowywanie się, jakby nic nie miało znaczenia. Paradoksalne, ale tak właśnie było. – No weź coś powiedz, Charlie – odezwała się Stevie, kiedy włożyłam do ust kolejny kęs i udawałam, że jest za duży, żebym mogła mówić. – Zawsze masz najlepsze pomysły. – Zaraz, zaraz – powiedziała Drew, wskazując Stevie widelcem z nadzianym szparagiem. – A co z moimi pomysłami? To bezcenne gówna. W pierwszej klasie liceum namówiłam Stevie do zorganizowania kampanii wykorzystującej Rodzinę Soprano jako główny motyw. Yael zrobiła fantastyczne czarno-białe zdjęcia Stevie. Na jednym miała na sobie garnitur i nosiła ciemne okulary, na innym siedziała w fotelu, cygaro zwisało jej z kącika ust, a w powietrzu unosiła się smużka dymu. Drew i ja powiększyłyśmy je do wielkości plakatów i na każdym umieściłyśmy cytat z Tony’ego Soprano: „Zła decyzja jest gorsza od niezdecydowania”. „No cóż, skoro już się widzimy, bo mnie wezwałeś, mogę ci powiedzieć... teraz ja tu rządzę”. „Z całym należnym szacunkiem, nie masz, ku*wa, pojęcia, jak to jest być numerem jeden”. W prawym dolnym rogu wytłuszczonymi czerwonymi literami, naśladującymi czcionkę z czołówki serialu, napisałyśmy: „Głosuj na Sorantos”. Pozostali kandydaci zdecydowali się poważnie traktować sprawę i na swoich plakatach umieścili komunały nudne do wyrzygu albo co gorsze – robili kalambury z własnych nazwisk. Stevie wygrała przytłaczającą większością głosów. – Świetnie – powiedziałam, bo stało się jasne, że nie mam innego wyjścia. – Może tak: „Wykonuję te obowiązki od dwóch lat. Jeśli twoim zdaniem nie mam kwalifikacji, to pieprz się”. Yael udawała, że się nad tym zastanawia. – Bardzo subtelne i finezyjne – stwierdziła. – Ale nie jest zbyt wyrafinowane? Stevie odstawiła na tacę szklankę z mlekiem z takim impetem, że część się wylała. Spojrzałam na siebie i spostrzegłam białe krople na rękawie. – Widzę, że proszę o zbyt wiele, bo nie chce ci się nawet udawać, że traktujesz to poważnie – powiedziała Stevie. Wstała i przerzuciła przez ramię tanią torbę z Targetu. – Stevie... – odezwała się Yael. – Idę do biblioteki – odpowiedziała Stevie i ruszyła w kierunku dalekiego końca jadalni. Torba obijała się jej o pośladek, gdy stawiała zdecydowane kroki. Yael westchnęła, zebrała swoje rzeczy i posłała mnie i Drew uśmiech świadczący o irytacji. – Trzeci poziom gotowości bojowej – rzuciła. – Sprawdzę dokonane zniszczenia. – Teraz głupio się czuję – odezwała się Drew, kiedy Yael odeszła. – Ale ja zupełnie poważnie zaproponowałam „Gówno mnie to obchodzi”. Wzruszyłam ramionami i wzięłam serwetkę, żeby wytrzeć rękaw. Stevie i Yael stały się moimi przyjaciółkami jakby z konieczności – głównie dlatego, że niemal bez przerwy znajdowały się w pobliżu Drew, a ja i Drew byłyśmy nierozłączne. Razem jadałyśmy posiłki, siedziałyśmy obok siebie w klasie, spędzałyśmy długie godziny w świetlicy przed ciszą nocną i dzieliłyśmy pokój. Przyznaję, że w ich przypadku trochę się nawet wysiliłam – żeglowałam z rodziną Yael latem, kiedy byliśmy w tym samym czasie na wyspie Martha’s Vineyard. Zaprosiłam Stevie, żeby spędziła Święto Dziękczynienia z moją rodziną w Greenwich, bo wiedziałam, że nie stać jej na bilet na samolot do Ohio, żeby spędzić święto z rodzicami, i zostałaby zupełnie sama na kampusie. Całkiem dobrze się z nimi dogadywałam (w każdym razie przez większość czasu) i nawet je lubiłam, ale nie zaskoczyło między nami tak jak między mną i Drew. Ona i ja miałyśmy siebie nawzajem. Drew i ja na początku pierwszej klasy liceum zostałyśmy przypadkiem umieszczone w internacie w tym samym pokoju. Dzieliłyśmy go z jeszcze jedną dziewczyną o imieniu River, której nie cierpiałyśmy. River nigdy niczego nie goliła, nie wierzyła w moc dezodorantu, nie używała soli i umiarkowanie cicho słuchała muzyki folkowej. Najwyraźniej nie wierzyła też w sens nauki, bo w następnym semestrze już jej nie było. Mieszkanie z River przypominało ciągłe poddawanie próbom i obie z Drew jakoś to przeszłyśmy. Dzięki temu między nami powstały nierozerwalne więzi. Patrzyłam teraz na Drew, która żuła energicznie i mówiła o zbliżającym się meczu siatkówki z naszymi rywalami, drużyną Xavier. Próbowałam zapytać ją bez zwracania się wprost: Ty też to dostałaś? Czy Klub A cię wybrał? Ale nie mogłam tak po prostu o to spytać. – Co? – zapytała, a ja zdałam sobie sprawę, że moje próby nawiązania łączności telepatycznej przypominały wgapianie się przyprawiające o gęsią skórkę. – Mam coś na twarzy? – Aha, trochę sosu. O tutaj – skłamałam, dla orientacji dotykając miejsca na własnej brodzie. – Dzięki – odpowiedziała Drew, ocierając wskazane miejsce serwetką. Beznadzieja. Drew miała nieprzeniknioną twarz pokerzysty. Dlatego rozejrzałam się po jadalni w poszukiwaniu kuzyna Leo. Leo był młodszy ode mnie o dwa miesiące, ale trudno w to uwierzyć, bo górował nade mną wzrostem – sto osiemdziesiąt pięć centymetrów. Zresztą nawet po wyglądzie nie sposób było wziąć nas za krewnych. Leo miał klasyczne rysy Callowayów, był przystojny – turkusowe oczy, złociste blond włosy i wydatne kości policzkowe. Natomiast ja byłam podobna do mamy. Miałam jej ciemnobrązowe włosy i duże szare oczy, bladą, jakby półprzejrzystą cerę i drobną budowę. To był krąg piekła, którego nawet Dante nie potrafiłby sobie wyobrazić: codzienne patrzenie w lustro i oglądanie osoby, o której rozpaczliwie chciało się zapomnieć. Spostrzegłam Leo dwa stoliki dalej, siedzącego obok Daltona i innych ogólnie lubianych chłopaków z młodszych i starszych klas. Włosy nadal miał mokre po prysznicu, który brał zawsze po treningu piłki nożnej. Kiedy pochylał się, żeby powiedzieć coś przyjaciołom, kosmyki zasłaniały mu oczy. Wystarczyło mi jedno spojrzenie i już wiedziałam, że dostał wiadomość od A – nawet nie musiałam o to pytać. Dostrzegałam to w sposobie, w jaki się uśmiechał, gdy pewny siebie krzywił usta, a na policzkach pojawiły mu się dołeczki. Leo i ja od zawsze potrafiliśmy czytać nawzajem w naszych twarzach, co było skutkiem wspólnego spędzania czasu w piekielnie ciężkim okresie, jakim było moje dzieciństwo. Ostatecznie okazało się, że to właśnie Leo mnie ocalił albo przynajmniej pokazał mi, jak ocalić samą siebie. – Cholera jasna – powiedziała Drew, bo niechcący przewróciła szklankę i woda rozlana na blacie ściekała na podłogę. Chwyciłam serwetkę i zaczęłam wycierać, a Drew postawiła szklankę. – Twoja torba – rzuciła Drew i zdjęła ją ze stołu zanim woda do niej dotarła. I wtedy załapałam. To było to. Już wiedziałam, gdzie będzie spotkanie A tego wieczora. – Przepraszam – odezwała się Drew. – Straszna ze mnie niezdara. – Nie, dziękuję – odpowiedziałam, w ogóle nie myśląc. – Co? – Nic, nic – powiedziałam. – To znaczy, przecież nic się nie stało. * Cisza nocna w liceum w Knollwood obowiązywała w dni powszednie od godziny dziewiątej. Zwykle przesiadywałyśmy z Drew w świetlicy do ostatniej chwili, a potem długo jeszcze kończyłyśmy lektury, odrabiałyśmy prace domowe albo gadałyśmy przy biurkach w pokoju. Tego wieczora jednak obie wcześnie wróciłyśmy do internatu. Leżałam na łóżku w ciemności i patrzyłam w sufit, usiłując zorientować się po oddechu Drew, czy już zasnęła, i myślałam, jak mam się wymknąć przez okno, żeby jej nie obudzić. Nie mogłam przestać myśleć o Klubie A. W prywatnym liceum w Knollwood działały cztery rodzaje klubów: sportowe, naukowe, koła zainteresowań i, no cóż, dziwaczne (jak choćby Klub Sera, gdzie na spotkaniach siedziało się i – co łatwo zgadnąć – jadło ser). Przynależność do tych klubów łączyła się z głupawymi rytuałami albo treningiem do siódmych potów na sali gimnastycznej, gdzie w samobójczych wysiłkach każdy ulegał prymitywnemu przymusowi udowodnienia swojej sprawności fizycznej, albo ze spotkaniami, podczas których trzeba było siedzieć wokół dzwonka i odpowiadać na pytania, a wybrany sekretarz idiotycznie i szczegółowo pilnował czasu wypowiedzi. Te kluby współpracowały z innymi szkołami i organizowały wydarzenia w rodzaju sprzedaży wypieków albo mycia samochodów, żeby zebrać pieniądze na lokalny dom opieki dla kobiet. W liceum w Knollwood oczekiwano po uczniach przynależności do jak największej liczby klubów, żeby na podaniu na studia można było napisać, że nie tylko otrzymało się solidne wykształcenie w jednej z najlepszych szkół w kraju, ale pracowało się też na rzecz własnej społeczności – modne powiedzonko, przy którym śliniła się komisja kwalifikacyjna na wyższe uczelnie, brzmiało: „wszechstronne przygotowanie”. Jednak przynależność do Klubu A nie była czymś, co powinno się umieścić w podaniu na studia. Nie można było nawet o tym nikomu powiedzieć. Ludzie z A nie sprzedawali wypieków ani nie myli samochodów; nie zbliżali się nawet do butów piłkarskich, nie mówiąc o treningu wysiłkowym, i z całą pewnością nie mieli sekretarza pilnującego zegarka. W poprzednim roku, kiedy nowy zastępca dyrektora do spraw sztuki usiłował wprowadzić w soboty obowiązkowe zajęcia poszerzające wiedzę o kulturze, Klub A rozpętał oszczerczą kampanię i robił to z taką zajadłością, że zastępca dyrektora odszedł pod koniec jesiennego semestru. Ostatecznie nikt nie wiedział, jakim cudem jego skandaliczne mejle do piętnastoletniej dziewczyny dotarły do każdego ucznia, administracji szkoły i nauczycieli znajdujących się na liście mejlowej liceum, ale wszyscy wiedzieli, że w jakiś sposób stał za tym Klub A. Kiedy dyrektor wszczął śledztwo w sprawie włamania do zabezpieczonego systemu komputerowego szkoły, niewiele mógł zrobić poza przyznaniem, że ujawniono bezwstydnego człowieka, któremu kazał się pakować, kładąc tym samym kres niechcianym zajęciom i oddając uczniom bezcenne sobotnie ranki przeznaczane na święty rytuał snu. To za sprawą Klubu A wprowadzono piątki bez mundurków, pojedyncze pokoje dla uczniów ostatnich klas i bale na zakończenie szkoły tak dekadenckie, że czasem wspominano o nich na stronach internetowych typu Pudelek. Nikt nie miał pojęcia, jaki rodzaj szantażu, przekupstwa albo manipulacji zastosowano, żeby uzyskać te cudowne przywileje i wypracować tradycje, ale wszyscy mieli świadomość, że to wynik działań A. Klub A pomagał także wyciągać ludzi z paskudnych tarapatów. Kiedy byłam w pierwszej klasie, Celeste Lee, należąca, jak przypuszczam, do A, wdała się w toalecie dla dziewcząt na drugim piętrze budynku nauk ścisłych w bójkę ze Stephanie Matthews i rozkwasiła jej nos. Celeste zostałaby zawieszona, gdyby Stephanie zgłosiła to do administracji szkoły. Nikt nie wiedział, jakiego rodzaju argumentu użył Klub A za zamkniętymi drzwiami, ale kiedy później tego popołudnia dyrektor wezwał Stephanie do swojego gabinetu, trzymała język za zębami. Klub A sięgał wpływami daleko poza nasze liceum. Chodziły słuchy, że miał w kieszeni kluczowe osoby z komisji kwalifikacyjnych na wszystkich uczelniach z Ivy League i Seven Sisters, a jego poparcie mogło zaprowadzić absolwenta uniwersytetu przed drzwi wybranego przedsiębiorstwa z Fortune 500 – corocznej listy największych potentatów w kraju. Klub A był czymś, o czym wszyscy wiedzieli, jednocześnie tak naprawdę nic o nim nie wiedząc. Nie istniał sposób dowiedzenia się, kto do niego należy, no chyba że ktoś wchodził w jego skład. W odróżnieniu od wszystkich pozostałych klubów w szkole w Knollwood, to nie ty wybierałeś A, ale to Klub A wybierał ciebie. Drew wypowiedziała cicho moje imię w ciemności, na tyle głośno, żebym nie śpiąc, je usłyszała, a na tyle cicho, żeby mnie nie obudzić, gdybym spała. Biłam się z myślami, czy jej odpowiedzieć, w końcu jednak odezwałam się: – Tak? Drew usiadła i zapaliła światło. – Powiedz to wreszcie – wydukała. – Co mam powiedzieć? – Wybierasz się gdzieś dziś w nocy? – Może – odpowiedziałam. – Dzięki Bogu – powiedziała Drew. Zsunęła się z łóżka i podeszła do swojej szafy. – Obserwowałam cię przez cały dzień, żeby sprawdzić, czy też to dostałaś, bo nie mogłam zapytać wprost – mówiła, wkładając czarne legginsy i buty. – Jak myślisz, kto jeszcze dostał? – zapytałam, zwlokłam się z łóżka i zaczęłam grzebać w mojej szafie. Co należało włożyć na spotkanie późnym wieczorem z najtajniejszym stowarzyszeniem w internacie? Zdecydowałam się na parę ciemnych obcisłych dżinsów, tenisówki, czarny podkoszulek z powiększonymi wycięciami na ramiona i bluzę z kapturem. – Rzucę się z Ledge, jeśli Marissa Wentworth też tam będzie – powiedziała Drew. Zatem rozwiązała zagadkę. Co było głową, która nigdy nie płakała? Co miało łóżko, a nigdy nie spało? Co biegnie, ale nigdy nie chodzi? Rzeka, to oczywiste. A spotkanie miało się odbyć na Ledge, nad rzeką Spalding. Ledge był to występ skalny za polaną w lesie niedaleko szosy, wysunięty nad wąwozem, którym płynęła rzeka. – Marissa Wentworth nie jest materiałem na A – powiedziałam. – Potrzebują kogoś z pazurem. Kogoś, kto się nie boi pobrudzić rąk. – Myślisz, że Leo też dostał? – zapytała Drew. – Oczywiście, że Leo w to wchodzi. – Powiedział ci? – Nie był zbyt wylewny – odrzekłam. – Daj spokój, na jakim świecie byśmy żyły, gdyby Leo nie został wybrany? – To prawda – powiedziała Drew, przewracając oczami. Drew i Leo chodzili ze sobą przez dwie sekundy w pierwszej klasie, co było i tak dwa razy dłużej, niż trwał jakikolwiek związek Leo. Skończyło się tak jak wszystkie jego podboje: fatalnie. Mimo wszystko, choć Drew nie była największą fanką Leo, musiała przyznać, że mój kuzyn wydawał się oczywistym wyborem dla Klubu A. Leo zastanawiał się przesadnie długo nad wszystkim, co robił, dlatego krzywdziłoby go powiedzenie, że był cool „bez wysiłku” – choć coś w jego wyglądzie budziło takie skojarzenie. Zaczesywał włosy do góry. Zawsze ładnie się ubierał – dżinsy szyte na miarę, podkoszulki w serek, modnie postarzone i dopasowane skórzane kurtki. Otaczała go aura pewności siebie, która sprawiała, że to, co robił, wydawało się niewymuszone. Drażnienie się z nim w jakiejkolwiek sprawie nie miało sensu, bo Leo więcej myślał o sobie niż którakolwiek ze znanych mi osób, być może z wyjątkiem mojego dziadka. Jedna za drugą wymknęłyśmy się z Drew przez okno na drugim piętrze i zaczęłyśmy schodzić po grubych gałęziach wiązu, który rósł obok budynku internatu. Opuszczałyśmy się po jego pniu w kształcie litery V. Dla żadnej z nas taki nocny wypad nie był czymś nowym. Na parkingu przed kampusem Drew zgasiła światła i wrzuciła luz w swoim bmw. Obie wypchnęłyśmy samochód na drogę i wskoczyłyśmy do niego dopiero wtedy, gdy miałyśmy pewność, że nie natkniemy się na panią Stanfeld, naszą opiekunkę, która zajmowała mieszkanie na parterze. Kiedy znalazłyśmy się wystarczająco daleko, Drew otworzyła szyberdach i zawyła jak wilk do księżyca. Roześmiałam się i wystawiłam ramię za okno. Starałam się pochwycić palcami wilgoć nocnego powietrza, które je owiewało. Nie rozmawiałyśmy o tym, co się dzieje, ani o tym, co miało nadejść. Nie spekulowałyśmy na temat tego, co ludzie z Klubu A każą nam zrobić, żebyśmy stały się jednymi z nich, choć obie wiedziałyśmy, że cokolwiek to będzie, na pewno nie będzie proste. Zamiast tego wybrałyśmy postawę chłodnej nonszalancji i udawałyśmy, że nie jesteśmy podekscytowane ani przerażone, choć tak właśnie było. Treść dostępna w pełnej wersji eBooka.\nPodziękowania Przede wszystkim dziękuję Tobie, czytelniku, za poświęcenie czasu Domowi nad jeziorem Langely. To bezcenny dar, za który jestem bardzo wdzięczna. Dziękuję też mojej cudownej redaktorce Carrie Feron, która opiekowała się tą książką do samego końca. Dziękuję jej za cierpliwość, rady i za to, że zawsze dokładnie wiedziała, czego ten tekst potrzebuje. Mam dług wobec niej i całego zespołu William Morrow/HarperCollins, który okazał tej książce ogromną troskliwość, a dziękuję zwłaszcza Danielle Bartlett, Katherine Turro, Jennifer Hart, Kelly Rudolph i Julie Paulauski. Dziękuję mojej agentce Suzanne Gluck i całej rodzinie WME – szczególnie Laurze Bonner, Matildzie Forbes Watson i Sylvie Rabineau. Wszystkie jesteście gwiazdami rocka. Dziękuję Anthei Townsend, Naomi Colthurst, Sophii Smith i zespołowi Penguin Random House Children’s UK – praca z wami to marzenie. Podziękowania niech przyjmą Brendan Kenney, Bruna Papandrea, Steve Hutensky i wszyscy z Made Up Stories za ich entuzjazm od początku i wspieranie tej książki, za pomoc w znalezieniu jej miejsca na świecie. Wielkie dzięki kieruję do Aji Pollock za oko do szczegółu i D.P. Lyle’a za medyczną konsultację. Tiff, Katy, Lauren, Devonie, Meggie i Amy – dziękuję za waszą przyjaźń, za waszą ekscytację, gdy wszystko szło świetnie, i za dodawanie otuchy, gdy pojawiały się kłopoty. Dzięki wam ta podróż była szalenie zabawna. Tobie, Trevorze, dziękuję za wiele rzeczy – za przenikliwe uwagi i genialne rozwiązania wątków fabularnych, kiedy popadałam w rutynę, za poskładanie do kupy mojej strony internetowej i za poświęcanie czasu i talentu moim oficjalnym zdjęciom. Masz ogromny wkład w tę książkę. Dziękuję. Codzienne życie z Tobą to wielki dar. Mark, dziękuję za prowokacyjne i cudaczne pomysły na wątki fabuły, z których żaden nie wszedł do tej książki, ale może znajdą się w następnej. Dziękuję mamie i tacie, którzy nigdy, nawet raz, nie wątpili w to, że zostanę pisarką, nawet kiedy sama nie byłam tego pewna. Dziękuję Wam za nieodmienną miłość i wsparcie i za bycie najlepszymi rodzicami, jakich można mieć. I wreszcie – Annie, dziękuję ci za ciągłe zadawanie pytania: „Co się stanie potem?” i za twoje głośno wyrażane zniecierpliwienie przy czekaniu na kolejny rozdział (i następny, i następny). Byłaś pierwszą – i przez długi czas jedyną – czytelniczką Domu nad jeziorem Langely i wierzyłaś w tę książkę od samego początku. Dziękuję Ci. Bez Ciebie ta książka by nie powstała.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Dom_nad_Jeziorem_Langely-ebookRO/p1119340i1274271" target="_blank" title="Dom nad Jeziorem Langely [Elizabeth Klehfoth] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Dom nad Jeziorem Langely [Elizabeth Klehfoth] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gowin skrytykował spot PiS o uchodźcach. Skomentował też wynik wyborów\nGowin skrytykował spot PiS o uchodźcach. „Wstydził się”, gdy go opublikowano\nWybory samorządoweGowinPlatforma ObywatelskaWiadomościKrajPolityka\nDodano: 24 października 2018, 09:39 6\nJarosław Gowin skomentował dobry wynik PiS w wyborach samorządowych. Odniósł się także do błędów popełnianych podczas kampanii i skrytykował jeden ze spotów partii rządzącej.\nJarosław Gowin był gościem „Rozmowy Piaseckiego” w TVN24. Wicepremier podczas rozmowy stwierdził, że rezultat osiągnięty przez PiS w wyborach samorządowych to „jeden z najlepszych wyników jaki jakikolwiek obóz polityczny uzyskał do sejmiku od 1989 roku” . – Po wyborach będziemy się zastanawiali jak ten wynik poprawić za rok [w wyborach parlamentarnych – przyp. red.] – dodał.\n„To był zły spot”\nWicepremier ocenił także, że „w każdej kampanii nawet zwycięzcy popełniają błędy” . Do takiej refleksji skłoniła go porażka kandydatów obozu Zjednoczonej Prawicy w dużych miastach. – Powinniśmy, nie tylko w kampanii, przemyśleć styl uprawiania polityki, zadać sobie pytanie, czy służy nam polaryzacja. Powinniśmy też zadać pytanie, co na finiszu kampanii sprawiło, że tak wielu Polaków uwierzyło w ewidentny fałsz, że chcemy wyprowadzić Polskę z Unii Europejskiej – wyjaśnił minister nauki i szkolnictwa wyższego.\nPolityk został zapytany także o kontrowersyjny spot PiS, którego bohaterami byli uchodźcy. Materiał przedstawiał alternatywną wersję niedalekiej przyszłości, gdzie po zwycięstwie PO w wyborach samorządowych, imigranci przyczyniają się do wzrostu przemocy. Jarosław Gowin przyznał, że „wstydził się” po publikacji filmu. – To był zły spot. Nie wiem, kto o tym zadecydował, to tajniki sztabu wyborczego – podsumował wicepremier.\nwiadomości kraj polityka jarosław gowin wybory samorządowe uchodźcy pis spot wyniki rezultaty nagranie platforma obywatelska\nKolarski: Prezydent chce omówić z prof. Nowakiem kontrowersje wokół...\nBożena Malesa 25 października 2018, 17:32\nMamy wierzyć że mu się przypomniało że mu sieł już wtedy ? Ale nie protestował DO TEGO TRZEBA MIEC JAJA\nBol Kościuszko 25 października 2018, 09:03\nczy ten gosc oprocz wzrostu ma jeszcze cos np wlasne poglady?\nAdam Kreft 25 października 2018, 08:21\nGowin to taka POstać, która ciągnie PiS w dół\nKonan Katoda 24 października 2018, 10:36\nInnymi słowy znowu głosował za ale się nie uśmiechał.\nMarceli Nowotko 24 października 2018, 10:18\nGdyby wyborcy uwierzyli, że PiS chce wyprowadzić Polskę z EU, to PiS miałby 2x więcej głosów.\n15 sty 2019 6:18 88832\n16 sty 201910:45 47445\n14 sty 201921:56 43863\n16 sty 2019 6:22 41864\n15 sty 201911:24 29694\n16 sty 201913:57 29101\n15 sty 201921:23 25632\n15 sty 2019 9:55 21403\n14 sty 201918:51 20761\n14 sty 201911:30 19652\n15 sty 201912:26 19101\n15 sty 201917:08 15677\n15 sty 2019 8:35 14084\n15 sty 2019 6:46 12497\n15 sty 201912:59 11180\n14 sty 201921:16 11045\n16 sty 201921:49 6


regulamin - master.ru\n1.Niniejszy Regulamin określa ogólne warunki, zasady oraz sposób dostarczania treści cyfrowych przez Katarzynę Kucharską za pośrednictwem\nsklepu internetowego masterru.blog\n(zwanego dalej: „Sklepem Internetowym”) oraz określa zasady i warunki świadczenia usług drogą elektroniczną.\n2.Dostawa – zamówione Treści cyfrowe, które nie są zapisane na nośniku materialnym, dostarczane są do Klienta za pośrednictwem poczty elektronicznej, na adres wskazany przez Klienta podczas składania zamówienia lub udostępniane są do pobrania w Koncie Klienta.\n3.Hasło – oznacza ciąg znaków literowych, cyfrowych lub innych wybranych przez Klienta podczas Rejestracji w Sklepie Internetowym, wykorzystywanych w celu zabezpieczenia dostępu do Konta Klienta w Sklepie Internetowym.\n4.Klient – oznacza podmiot, na rzecz którego zgodnie z Regulaminem i przepisami prawa mogą być świadczone usługi drogą elektroniczną lub z którym zawarta może być Umowa.\n5.Konsument – oznacza osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.\n6.Konto Klienta – oznacza indywidualny dla każdego Klienta panel, uruchomiony na jego rzecz przez Sprzedawcę, po dokonaniu przez Klienta Rejestracji i zawarciu umowy świadczenia usługi Prowadzenie Konta Klienta.\n7.Materiały – treści i obiekty multimedialne (np. informacje, dane, pliki graficzne, zdjęcia) w tym utwory w rozumieniu Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz wizerunki osób fizycznych, jakie są zamieszczane przez Sprzedawcę na Stronie Internetowej Sklepu, które Klient może nieodpłatnie pobrać oraz nieodpłatnie korzystać w zakresie własnego użytku osobistego oraz w celach dydaktycznych lub naukowych.\n11.Sprzedawca – oznacza Katarzynę Kucharską prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą CENTRUM SZKOLEŃ JĘZYKA ROSYJSKIEGO „BIZNES.RU” Katarzyna Kucharska z siedzibą w Konstantynowie Łódzkim (95-050), ul. Zgierska 19 lok 9, NIP: 7311916041, REGON: 360230474, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej prowadzonej przez Ministra Przedsiębiorczości i Technologii; e-mail: contact@masterru.blog, będącą jednocześnie właścicielem Sklepu Internetowego.\n12.Strona Internetowa Sklepu – oznacza strony internetowe, pod którymi Sprzedawca prowadzi Sklep Internetowy, działające w domenie masterru.blog.\n13.Treść cyfrowa – oznacza dane wytwarzane i dostarczane w postaci cyfrowej.\n14.Trwały nośnik – oznacza materiał lub narzędzie umożliwiające Klientowi lub Sprzedawcy przechowywanie informacji kierowanych osobiście do niego, w sposób umożliwiający dostęp do informacji w przyszłości przez czas odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i które pozwalają na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci.\n15.Umowa o dostarczanie treści cyfrowych (dalej również jako „Umowa”) – oznacza umowę zawartą na odległość, której przedmiotem jest dostarczanie treści cyfrowych nie zapisanych na trwałym nośniku, na zasadach określonych w Regulaminie, między Klientem a Sprzedawcą.\n3.Sprzedawca stosuje mechanizm plików „cookies”, które podczas\nkorzystania przez Klientów ze Strony Internetowej Sklepu, zapisywane są przez serwer Sprzedawcy na dysku twardym urządzenia końcowego Klienta. Stosowanie plików „cookies” ma na celu poprawne działanie Strony Internetowej Sklepu na urządzeniach końcowych Klientów. Mechanizm ten nie niszczy urządzenia końcowego Klienta oraz nie powoduje zmian konfiguracyjnych w urządzeniach końcowych Klientów ani w oprogramowaniu zainstalowanym na tych urządzeniach. Każdy Klient może wyłączyć mechanizm „cookies” w przeglądarce internetowej swojego urządzenia końcowego. Sprzedawca wskazuje, że wyłączenie „cookies” może jednak spowodować utrudnienia lub uniemożliwić korzystanie ze Strony Internetowej Sklepu.\n5.W celu korzystania z Treści cyfrowych dostarczonych przez Sprzedawcę, Klient powinien posiadać sprzęt spełniający wymagania wskazane każdorazowo na Stronie Internetowej Sklepu.\n8.Nie jest dopuszczalne wykorzystywanie zasobów i funkcji Sklepu Internetowego w celu prowadzenia przez Klienta działalności, która naruszałaby interes Sprzedawcy, tj. działalności reklamowej innego przedsiębiorcy lub produktu; działalności polegającej na zamieszczaniu treści nie związanych z działalnością Sprzedawcy; działalności polegającej na zamieszczaniu treści nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.\n5 Zamówienia i dostarczanie Treści cyfrowych\n1.Informacje zawarte na Stronie Internetowej Sklepu w zakresie Treści cyfrowych, nie stanowią oferty zawarcia umowy o dostarczanie Treści cyfrowych przez Sprzedawcę na rzecz Klienta, za pośrednictwem Sklepu Internetowego.\n3.Klient składający zamówienie za pośrednictwem Strony Internetowej Sklepu, kompletuje zamówienie wybierając Treść cyfrową, którą jest zainteresowany. Dodanie Treści cyfrowej do zamówienia następuje przez wybór polecenia „DO KOSZYKA” pod daną Treścią cyfrową prezentowaną na Stronie Internetowej Sklepu. Klient po skompletowaniu całości zamówienia i wskazaniu w „KOSZYKU” formy płatności, składa zamówienie przez wysłanie formularza zamówienia do Sprzedawcy, wybierając na Stronie Internetowej Sklepu przycisk „KUPUJĘ I PŁACĘ”. W trakcie wypełniania formularza Klient ma możliwość zapoznania się z Regulaminem, akceptując jego treść poprzez oznaczenie odpowiedniego pola w formularzu. Przed wysłaniem formularza Klient może wyrazić zgodę na dostarczanie mu Treści cyfrowych przed upływem terminu na odstąpienie od umowy, poprzez zaznaczenie odpowiedniego pola w formularzu zamówienia. Każdorazowo przed złożeniem zamówienia, Klient jest informowany o łącznej cenie dostarczenia Treści cyfrowych, jak też o wszystkich dodatkowych kosztach jakie jest zobowiązany ponieść w związku z umową o dostarczanie Treści cyfrowych, jak również o zakresie, czasie i zasadach korzystania z zakupionej Treści cyfrowej, będącej przedmiotem zamówienia.\n4.W przypadku, gdy przedmiotem Umowy jest dostarczanie Treści\ncyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, Sprzedawca udziela nieodpłatnie Klientowi licencji niewyłącznej, nieograniczonej czasowo i terytorialnie, do Treści cyfrowych, stanowiących utwór w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2018 poz.1191), będących przedmiotem ww. Umowy, na następujących polach eksploatacji:\na)w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – utrwalanie w pamięci komputera oraz zwielokrotnienie techniką drukarską;\nb)w zakresie rozpowszechniania utworu – jedynie wystawienie, wyświetlenie lub odtworzenie Treści cyfrowej, stanowiącej utwór, w celach edukacyjnych i dydaktycznych;\nc)wprowadzanie, utrwalanie, zwielokrotnianie i przetwarzanie w pamięci komputera.\n5.Klientowi nie przysługuje możliwość udzielania sublicencji. Klientowi nie wolno w szczególności: wprowadzać Treści cyfrowych do obrotu, modyfikować, dystrybuować, rozpowszechniać, w tym udostępniać osobom oraz podmiotom trzecim w celach komercyjnych.\n6.Złożenie zamówienia stanowi złożenie Sprzedawcy przez Klienta oferty zawarcia Umowy o dostarczanie treści cyfrowych, będących przedmiotem zamówienia.\n7.Po złożeniu zamówienia, Sprzedawca przesyła na podany przez Klienta adres poczty elektronicznej potwierdzenie jego złożenia.\n8.Następnie, po potwierdzeniu złożenia zamówienia, Sprzedawca przesyła na podany przez Klienta adres poczty elektronicznej informację o przyjęciu zamówienia do realizacji. Informacja o przyjęciu zamówienia do realizacji jest oświadczeniem Sprzedawcy o przyjęciu oferty, o której mowa w §5 ust. 6 powyżej i z chwilą jego otrzymania przez Klienta zostaje zawarta Umowa.\n9.Po zawarciu Umowy o dostarczanie treści cyfrowych, Sprzedawca potwierdza Klientowi jej warunki, przesyłając je na Trwałym nośniku na adres poczty elektronicznej Klienta lub pisemnie na wskazany przez Klienta podczas Rejestracji lub składania zamówienia adres.\n1.Ceny na Stronie Internetowej Sklepu stanowią ceny brutto.\n2.Klient może wybrać następujące formy płatności:\nb)karta płatnicza lub przelew bankowy poprzez zewnętrzny system płatności paypal (w tym przypadku realizacja zamówienia rozpoczęta zostanie po przesłaniu Klientowi przez Sprzedawcę potwierdzenia przyjęcia zamówienia oraz po otrzymaniu z systemu paypal informacji o pozytywnym zakończeniu przeprowadzonej płatności).\n3.Klient powinien dokonać płatności za zamówienie w wysokości wynikającej z zawartej Umowy w terminie 7 Dni roboczych, jeżeli wybrał formę przedpłaty.\n4.W wypadku niewywiązania się przez Klienta z płatności w terminie, o którym mowa w §6 ust. 3 Regulaminu, Sprzedawca wyznacza Klientowi dodatkowy termin na dokonanie płatności i informuje o nim Klienta na Trwałym nośniku. Informacja o dodatkowym terminie na dokonanie płatności zawiera również informację, że po bezskutecznym upływie tego terminu, Sprzedawca odstąpi od Umowy. W wypadku bezskutecznego upływu drugiego terminu na dokonanie płatności, Sprzedawca prześle Klientowi na Trwałym nośniku oświadczenie o odstąpieniu od umowy na podstawie art. 491 Kodeksu Cywilnego.\n1.Sprzedawca jest zobowiązany dostarczyć Treści cyfrowe będące przedmiotem Umowy o dostarczenie Treści cyfrowych bez wad.\n2.Sprzedawca zamieszcza na Stronie Internetowej Sklepu informację o liczbie Dni roboczych potrzebnych do Dostawy i realizacji zamówienia.\n3.Termin Dostawy i realizacji zamówienia wskazany na Stronie Internetowej Sklepu liczony jest w Dniach roboczych zgodnie z §6 ust. 2 Regulaminu.\n4.Zamówione Treści cyfrowe, które nie są zapisane na nośniku materialnym, dostarczane są do Klienta za pośrednictwem poczty elektronicznej, na adres wskazany przez Klienta podczas składania zamówienia lub udostępniane są do pobrania w Koncie Klienta.\n5.Sprzedawca na życzenie Klienta przesyła przy pomocy poczty elektronicznej, na adres elektroniczny podany przez Klienta w trakcie zamawiania Treści cyfrowej, fakturę obejmującą zamówione Treści cyfrowe. Faktura dostarczana jest przy pomocy poczty elektronicznej w formie pliku elektronicznego w formacie PDF. W celu otwarcia pliku Klient powinien posiadać bezpłatne oprogramowanie kompatybilne z formatem PDF. Sprzedawca rekomenduje w tym celu program Adobe Acrobat Reader, który można pobrać bezpłatnie pod adresem http://www.adobe.com\n1.Sprzedawca zapewnia dostarczenie Treści cyfrowych pozbawionych wad fizycznych i prawnych. Sprzedawca jest odpowiedzialny względem Klienta, jeżeli Treści cyfrowe mają wadę fizyczną lub prawną (rękojmia).\n2.Klient może zgłosić Sprzedawcy reklamację w związku z realizacją Umowy, której przedmiotem jest dostarczanie Treści cyfrowych. Reklamacja może być złożona w formie elektronicznej i przesłana na adres Kaqwadrat@gmail.com. W zgłoszeniu reklamacyjnym Klient winien zawrzeć opis zaistniałego problemu. Sprzedawca niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 14 dni rozpatruje reklamacje i udziela Klientowi odpowiedzi.\n3.Klient może zgłosić Sprzedawcy reklamację w związku z korzystaniem z usług nieodpłatnych świadczonych drogą elektroniczną przez Sprzedawcę. Reklamacja może być złożona w formie elektronicznej i przesłana na adres Kaqwadrat@gmail.com. W zgłoszeniu reklamacyjnym Klient winien zawrzeć opis zaistniałego problemu. Sprzedawca niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 14 dni rozpatruje reklamacje i udziela Klientowi odpowiedzi.\n4.Sprzedawca nie korzysta z pozasądowego rozwiązywania sporów, o których mowa w ustawie z dnia 23 września 2016 r., o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich.\n1.Klient będący Konsumentem, który zawarł Umowę na odległość, może w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny.\n2.Bieg terminu na odstąpienie rozpoczyna się od dnia zawarcia Umowy.\n3.Konsument może odstąpić od Umowy składając Sprzedawcy oświadczenie o odstąpieniu. Oświadczenie to może zostać złożone przykładowo pisemnie na adres Sprzedawcy, za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres Sprzedawcy. Oświadczenie można złożyć na formularzu, którego wzór został zamieszczony przez Sprzedawcę na Stronie Internetowej Sklepu pod adresem: Formularz odstąpienia. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem.\n4.Konsument może odstąpić od Umowy, składając Sprzedawcy oświadczenie o odstąpieniu za pośrednictwem formularza udostępnionego na stronie internetowej pod adresem: Elektroniczny Formularz odstąpienia. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Sprzedawca niezwłocznie potwierdza Konsumentowi otrzymanie formularza złożonego za pośrednictwem strony internetowej.\n5.W przypadku odstąpienia od Umowy jest ona uważana za niezawartą.\n6.Sprzedawca ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia Konsumenta o odstąpieniu od Umowy, zwrócić mu wszystkie dokonane przez niego płatności.\n7.Sprzedawca dokonuje zwrotu płatności przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył Konsument chyba, że Konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.\n8.Prawo odstąpienia od Umowy nie przysługuje Klientowi będącemu Konsumentem w odniesieniu do umów o dostarczanie Treści cyfrowych, które nie są zapisane na nośniku materialnym, jeżeli spełnianie świadczenia rozpoczęło się za wyraźną zgodą Konsumenta przed upływem terminu do odstąpienia od umowy i po poinformowaniu go przez Sprzedawcę o utracie prawa odstąpienia od Umowy.\n10.Usługa Pobranie Materiałów polega na umożliwieniu Klientowi nieodpłatnego zapoznania się oraz pobrania Materiałów, zamieszczonych przez Sprzedawcę na Stronie Internetowej Sklepu oraz nieodpłatnego korzystania z Materiałów w zakresie własnego użytku osobistego oraz w celach dydaktycznych lub naukowych.\n11.Materiały, które zostaną udostępnione Klientowi w ramach usługi Pobranie Materiałów, stanowią utwór w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2018 poz.1191), przeznaczone są do jego osobistego użytku. Klientowi nie wolno w szczególności: wprowadzać ich do obrotu, modyfikować, dystrybuować, rozpowszechniać, w tym udostępniać osobom oraz podmiotom trzecim w celach komercyjnych. Materiały udostępniane są Klientowi jedynie jako pomoc merytoryczna dla zrealizowania zajęć dydaktycznych mających na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności poprzez przekazanie wiedzy teoretycznej.\n12.Wszelkie Materiały, które zostaną udostępnione Klientowi w ramach usługi Pobranie Materiałów, może on przechowywać oraz powielać wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego oraz w celach dydaktycznych lub naukowych, z zachowaniem informacji o źródle pochodzenia Materiałów.\n13.W celu korzystania z Materiałów, Klient powinien posiadać sprzęt spełniający wymagania wskazane każdorazowo na Stronie Internetowej Sklepu.\n14.Rezygnacja z usługi pobranie Materiałów jest możliwa w każdej chwili i polega na zaprzestaniu korzystania z usługi.\n15.Usługa nieodpłatna Poleć znajomemu polega na umożliwieniu przez Sprzedawcę Klientom wysłanie przez tych Klientów do znajomego, wiadomości elektronicznej dotyczącej wybranego przez nich Towaru. Klient przed wysłaniem wiadomości określa Towar mający być przedmiotem polecenia, a następnie poprzez funkcję „Poleć znajomemu” wypełnia formularz podając swój adres e-mail oraz adres e-mail osoby znajomej, której chce polecić wybrany Towar. Klient nie może wykorzystywać przedmiotowej usługi w innym celu niż polecenie wybranego Towaru. Klient nie otrzymuje wynagrodzenia lub innego typu korzyści za korzystanie z przedmiotowej usługi.\n16.Rezygnacja z usługi nieodpłatnej Poleć znajomemu, możliwa jest w każdej chwili i polega na zaprzestaniu wysyłania poleceń wybranych Towarów znajomym Klienta.\n17.Usługa Zapytaj o produkt, polega na wysłaniu za pomocą formularza umieszczonego na Stronie Internetowej Sklepu wiadomości do Sprzedawcy.\n18.Rezygnacja z usługi nieodpłatnej Zapytaj o produkt, możliwa jest w każdej chwili i polega na zaprzestaniu wysyłania zapytań do Sprzedawcy.\n19.Usługa Prowadzenie Konta Klienta dostępna jest po dokonaniu Rejestracji na zasadach opisanych w Regulaminie i polega na udostępnieniu Klientowi dedykowanego panelu w ramach Strony Internetowej Sklepu, umożliwiającego Klientowi modyfikacje danych, które podał podczas Rejestracji, jak też śledzenia stanu realizacji zamówień oraz historii zamówień już zrealizowanych.\n20.Klient, który dokonał Rejestracji może zgłosić żądanie usunięcia Konta Klienta Sprzedawcy, przy czym w przypadku zgłoszenia żądania usunięcia Konta Klienta przez Sprzedawcę, może ono zostać usunięte do 14 dni od zgłoszenia żądania.\n21.Sprzedawca jest uprawniony do zablokowania dostępu do Konta Klienta i usług nieodpłatnych, w przypadku działania przez Klienta na szkodę Sprzedawcy, tj. prowadzenia działalności reklamowej innego przedsiębiorcy lub produktu; działalności polegającej na zamieszczaniu treści nie związanych z działalnością Sprzedawcy; działalności polegającej na zamieszczaniu treści nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, jak również w przypadku działania przez Klienta na szkodę innych Klientów, naruszenia przez Klienta przepisów prawa lub postanowień Regulaminu, a także, gdy zablokowanie dostępu do Konta Klienta i usług nieodpłatnych jest uzasadnione względami bezpieczeństwa – w szczególności: przełamywaniem przez Klienta zabezpieczeń Strony Internetowej Sklepu lub innymi działaniami hakerskimi. Zablokowanie dostępu do Konta Klienta i usług nieodpłatnych z wymienionych przyczyn trwa przez okres niezbędny do rozwiązania kwestii stanowiącej podstawę zablokowania dostępu do Konta Klienta i usług nieodpłatnych. Sprzedawca zawiadamia Klienta o zablokowaniu dostępu do Konta Klienta i usług nieodpłatnych drogą elektroniczną na adres podany przez Klienta w formularzu rejestracyjnym.\n12 Rozwiązanie umowy (nie dotyczy Umów o dostarczanie treści cyfrowych)\n5.Sprzedawca zastrzega sobie prawo zmiany niniejszego Regulaminu.\n7.Regulamin wchodzi w życie z dniem 22.11.2018 r.


Opaska do fotelika samochodowego podtrzymująca główkę dziecka błękitna w kolorowe sowy - sklep internetowy Seltrade\nStrona główna > Motoryzacja > Pozostałe > Poduszki > Opaska do fotelika samochodowego podtrzymująca główkę dziecka błękitna w kolorowe sowy\nOpaska do fotelika samochodowego podtrzymująca główkę dziecka błękitna w kolorowe sowy\nkod producenta: KX7850_3\nOpaska do fotelika samochodowego podtrzymująca główkę dziecka błękitna w kolorowe sowy to produkt wysokiej jakości. Jest rewelacyjnym gadżetem przeznaczonym do podtrzymywania główki malucha podczas snu w foteliku samochodowym lub wózku. Zapobiega opadaniu główki u malucha, oraz skrzywieniu i bólu kręgosłupa co jest następstwem nieprawidłowego ułożenia głowy. Idealnie nadaje się dla Twojej pociechy na dłuższe podróże samochodem.\nOpaska podtrzymująca wykonana jest ze starannością i dbałością o każdy szczegół. Jest praktycznym i wygodnym gadżetem służącym do podtrzymania głowy śpiącego malucha w foteliku podczas długiej podróży samochodem lub w wózku podczas spaceru. Skutecznie podtrzymuję główkę przed bezwładnym opadaniem, a dodatkowo chroni kręgosłup oraz szyję przed kontuzjami spowodowanymi nieodpowiednim ułożeniem głowy. Przyjemny w dotyku materiał oraz wzór w kolorowe sowy dodają opasce uroku.\nOpaska wyposażona jest w szeroką gumę, która ułatwia zamocowanie opaski do zagłówka fotelika samochodowego lub wózka. Posiada również regulację oraz zapięcie na plastikowy zatrzask. Zapewni maluchowi bezpieczeństwo w trakcie jazdy oraz zapobiegnie wszelkim urazom spowodowanym nieprawidłowym ułożeniem głowy. Jest idealnym pomysłem na upominek, który z pewnością zachwyci nie jednego rodzica, a maluszkowi zapewni wygodę. Wymiary opaski: 28cm x 7,5cm.\nCechy produktu Opaska do fotelika samochodowego podtrzymująca główkę dziecka błękitna w kolorowe sowy\npodtrzymuje głowę śpiącego dziecka w foteliku samochodowym lub wózku.\nmożliwość regulacji, zapinana na plastikowy zatrzask\nPoduszka podróżna nadmuchiwana na szyję błękitna\nPoduszka podróżna nadmuchiwana na szyję niebieska\nPoduszka podróżna nadmuchiwana na szyję różowa\nPoduszka podróżna nadmuchiwana na szyję czerwona


nauka.wiara.pl » Geologia » Zaraz zatrzęsie?\nJim Wark /Visuals Unlimited, Inc./east news\tUskok San Andreas na zachodnim wybrzeżu USA, w Kalifornii. Tu wkrótce ma dojść do trzęsienia ziemi.\nDuże trzęsienia ziemi zdarzają się na styku płyt tektonicznych. Te obszary często znajdują się na dnach oceanów, ale jest kilka miejsc, gdzie na „gorącej granicy” mieszkają ludzie. Miliony ludzi. W jednym z takich miejsc megatrzęsienie może się wydarzyć w każdej chwili.\nTym miejscem jest uskok San Andreas na zachodnim wybrzeżu USA, w Kalifornii. Od kilku miesięcy naukowcy ostrzegają, że kataklizmu można się spodziewać w każdej chwili. Ich zapewnienia nie są chyba traktowane zbyt poważnie, bo… badacze alarmują od wielu lat. San Andreas jest miejscem, gdzie styka się płyta pacyficzna z płytą północnoamerykańską. Obydwie zbliżają się do siebie z prędkością kilku centymetrów na rok. Ale to tempo jest zmienne. Balon się nadyma i nikt nie rozważa kwestii, czy pęknie, tylko raczej – kiedy pęknie.\nOstatni raport na ten temat powstał we współpracy Uniwersytetu Hawajskiego, Uniwersytetu w Waszyngtonie oraz Oceanograficznego Instytutu Scrippsa. Badacze tych uczelni zarejestrowali narastające ruchy płyt tektonicznych znajdujących się po dwóch stronach uskoku. Sam ich ruch nie jest czymś nowym, ale to, że narasta jego skala, daje do myślenia. Uważa się, że jest spowodowany naprężeniami, jakie panują na styku dwóch płyt. Mechanizm trzęsienia ziemi można porównać do naprężania plastikowej linijki. Do któregoś momentu da się ją ugiąć, ale potem linijka pęka. Zanim to jednak nastąpi, zaczyna trzeszczeć. I to właśnie narastające trzeszczenie można porównać do obserwowanych przesunięć pomiędzy płytami. Tak jak w przypadku linijki pomiędzy charakterystycznymi dźwiękami a złamaniem mijają sekundy, tak w przypadku trzęsienia ziemi… No właśnie. Nie jesteśmy w stanie powiedzieć, kiedy dokładnie nastąpi kataklizm. Około 30 lat temu międzynarodowa grupa naukowców pod kierunkiem prof. Władimira Keilisa-Boroka zaczęła nasłuchiwać nie głośnych i gwałtownych, ale cichych pomruków Ziemi. U podstaw metody Keilisa-Boroka leży głównie dokładne i systematyczne uporządkowywanie danych już istniejących oraz… matematyka, matematyka i jeszcze raz matematyka. W czerwcu 2003 roku badacze zapowiedzieli, że najpóźniej do lutego 2004 w centralnej Kalifornii nastąpi trzęsienie ziemi o sile co najmniej 6,4 w skali Richtera. I tak rzeczywiście się stało. Dokładnie 22 grudnia 2003 roku. W lipcu 2003 roku ta sama grupa zapowiedziała, że do końca grudnia japońską wyspę Hokkaido nawiedzi duże trzęsienie ziemi o sile co najmniej 7 stopni. Kataklizm o sile 8,1 stopnia wydarzył się tam 25 września. Dwa przypadki? Były także inne.\nWspomniana metoda przewidywania trzęsień ma swoje ograniczenia. Po to, by jakiś model stał się wiarygodny, potrzebne są długie obserwacje i pomiary. Jeszcze długo nie będzie się dało przewidzieć trzęsień ziemi tam, gdzie występują one rzadko. Kilka lat temu kataklizm, który nawiedził Włochy, był nieprzewidywalny, bo Włochy nie są miejscem dużej i częstej aktywności sejsmicznej. W Europie, szczególnie na południu, trzęsienia nie są rzadkością, ale ich siła jest dużo mniejsza niż w Japonii, na Filipinach czy zachodnim wybrzeżu obydwu Ameryk. Dzisiaj można przewidzieć duże trzęsienie ziemi z dokładnością do kilku miesięcy, a miejsce epicentrum – do kilkuset kilometrów. O ile dotyczy ono kilku najbardziej aktywnych rejonów Ziemi.\nTaka dokładność przewidywania jest ważna dla geofizyków, ale wciąż zbyt mała dla ludności zamieszkującej niebezpieczne tereny. Ewakuować na kilka miesięcy całą Kalifornię? Czy ktoś to sobie wyobraża? Albo np. region miasta Tokai, na japońskiej wyspie Honsiu, gdzie żyje około 22 mln ludzi! Miasto leży w rejonie bardzo aktywnym sejsmicznie. Trzęsienia ziemi zdarzają się tam co 110 lat (plus minus 33 lata). Poprzednie duże zdarzyło się ponad 150 lat temu. Im później przyjdzie, tym będzie groźniejsze. Ostatnie miało siłę 8,4 w skali Richtera. A to już prawdziwy armagedon.\nWróćmy do Kalifornii i uskoku San Andreas. Trudność w przewidywaniu momentu, w którym nastąpi na nim trzęsienie ziemi, polega na tym, że sam uskok ma grubo ponad 1000 km. Nie sposób monitorować całej jego długości, a nawet gdyby, wzmożenie ruchu dwóch płyt nie jest takie samo na całej jego długości, na której leży kilkanaście sporych amerykańskich miast, w tym Los Angeles, San Francisco, San Diego czy Santa Cruz. W sumie kilkanaście milionów ludzi. Pewne jest to, że ryzyko wystąpienia tam dużego trzęsienia ziemi stale rośnie. Uskok, przynajmniej w niektórych częściach, jest coraz bardziej aktywny. Wiele wskazuje też na to, że to, co nastąpi, będzie dla całego regionu bardzo destruktywne. Dokładne badania takich regionów jak San Andreas nie są prowadzone po to, by stworzyć system przewidywania kataklizmów, tylko po to, by zrozumieć, czym te kataklizmy są.


Telewizja Śrem - tvrelax.pl, srem.tv\nTelewizja Śrem tvrelax.pl to informacje ze Śremu i powiatu śremskiego - najtańsza reklama - ogłoszenia - wiadomości śremskie, Śrem miasto ludzi otwartych !\nSpółdzielnia od A - Z\nZ Kryzą po Afryce\nZ Kryzą po Azji\nGospel w Śremie\nO Telewizji Relax\nNajnowsze wydania informacji Tv Relax\nDrugie czytanie na moście\tCzytać można wszędzie – to już drugi rok z rzędu próbuje udowodnić śremska biblioteka podczas happeningu czytelniczego. Impreza związana była z obchodami Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek.\nPrzedszkolaki stworzyły okładkę\tAkcję związaną z Tygodniem Bibliotek przeprowadziło także przedszkole Słoneczna Szóstka. Grupa dzieci malowała wielką okładkę książki.\nKto przegoni charta?\tMieszkańcy naszej gminy mogli oglądać w akcji psy stworzone do biegania. Mowa oczywiście o chartach, które w sobotę startowały w Mistrzostwach Poznania w Coursingu.\nWesele po bambersku\tCzłonkowie Śremskiego Klubu Seniora pracowali nad tym przez dłuższy czas. Po raz kolejny mogli zaprezentować swoje umiejętności artystyczne – tym razem na przygotowanym przez nich bamberskim weselu.\nMali mistrzowie tańca\tHiszpania, Grecja, Francja, czy Irlandia – każdy z tych krajów ma taniec ściśle związany ze swoją kulturą narodową. W środę zaprezentowały je przedszkolaki. To była już szósta edycja przeglądu Roztańczone Przedszkolaki organizowanego corocznie przez przedszkole Jarzębinka.\nBezpieczeństwo to podstawa\tKonkursy, spotkania i pokazy – wczoraj zakończył się pełen atrakcji bezpieczny tydzień w szkole podstawowej numer 6. Kilka dni poświęconych na naukę – zarówno teoretyczną i praktyczną – zasad różnorakiego bezpieczeństwa to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu szkoły.\nWodociągi uczą się na błędach\tPrzedstawiciele 11 przedsiębiorstw wodociągowo kanalizacyjnych spotkali się w naszym mieście na konferencji podsumowującej pięć lat działań benchmarkingowych.\nRelikwia na Śremsongu\tDziś rozpoczął się kolejny już Śremsong, czyli Ogólnopolski Przegląd Piosenki Religijnej. Tegoroczne otwarcie było wyjątkowe bowiem po raz pierwszy delegacje przedszkoli wraz z księdzem prałatem Marianem Bruckim, wniosły na scenę relikwię Jana Pawła II.\nNoc Nauki po raz trzeci\tChemia, fizyka, robotyka, geografia, ale także teatr – tegoroczna Noc Nauki była imprezą prawdziwie dla wszystkich. Kto piątkową noc spędził inaczej ma czego żałować.\nSetki rowerzystów w Jarosławkach\tKolejna edycja i kolejny rekord. Ponad 450 rowerzystów uczestniczyło w imprezie "Rowerem do...". W tym roku celem był Jarosławki. Rowerowe otwarcia i zakończenia sezonu organizowane rok rocznie przez unię Gospodarczą Regionu śremskiego cieszą się niesłabnąca popularnością.\nRoman w wyśmienitej w formie\tJeśli wybiorą się Państwo na poranny spacer Promenadą, być może zauważycie postać płynąca środkiem Warty. To nikt inny jak Roman Bartkowiak, przygotowujący się do kolejnego maratonu.\nKaczyński w niedzielę w Śremie\tJeżdżę po kraju po to, żeby przekonywać Polaków, aby się nie dawali oszukiwać – mówił Prezes Prawa i Sprawiedliwości podczas wizyty w jednym z Polskich miast. Jarosław Kaczyński przyjedzie do Śremu. Jeden z czołowych polskich polityków odpowiedział na zaproszenie powiatowego zarządu PiS.\nEkslibrisy w Muzeum\tJuż w najbliższa niedzielę w Muzeum Śremskim odbędzie się otwarcie kolejnej wystawy. Od 15 oglądać będzie można ekslibrisy ze zbiorów Ryszarda Wagnera.\nSkorzystaj ze szkoleń w OSZ\tW Śremie powstaje Ośrodek Szkolenia Zawodowego. Właśnie rozpoczął się nabór na pierwsze bezpłatne szkolenia.\nPamiętamy o bohaterach\tW środę obchodziliśmy 68. rocznicę zakończenia drugiej wojny światowej. W Śremie uroczystości tradycyjnie odbyły się w parku Powstańców Wielkopolskich. Z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Ziemi Śremskiej pod pomnikiem Żołnierza Polskiego spotkali się przedstawiciele władz samorządowych, śremscy kombatanci oraz uczniowie lokalnych szkół.\nOstatnia chwila na złożenie deklaracji\tDo poniedziałku włącznie członkowie Spółdzielni mogą składać deklaracje śmieciowe. Inni śremianie mają na to czas do końca maja.\nCzas na Walne Zgromadzenie\tZakończyły się zebrania z mieszkańcami spółdzielczych osiedli. Podczas spotkań spółdzielcy mogli porozmawiać o nurtujących ich problemach.\nNa żywo o śmieciach\tW środę do naszego studia zaprosiliśmy prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej Marka Chmiela oraz jego zastępcę, Marka Mansfelda. Na żywo dyskutowaliśmy o ustawie śmieciowej.\nŚrem na żywo: Ustawa śmieciowa a Spółdzielnia\tZ początkiem lipca w życie wejdzie nowa tzw. ustawa śmieciowa. Co to oznacza dla spółdzielców? O tym rozmawialiśmy z prezesem zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w Śremie Markiem Chmielem i jego zastępcą Markiem Mansfeldem.\nWykluczenia i śmieci\tW czwartek odbyło się 40 posiedzenie Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej. Głównym tematem były wykluczenia osób zaległych z opłatami.\nDeklaracja trafiły do spółdzielców\tMieszkańcy zasobów spółdzielczych otrzymali już tzw. deklaracje śmieciowe. Można je składać od 22 do 30 kwietnia oraz 13 do 20 maja.\nNie dla większego parkingu\tMieszkańcy ulicy Chłapowskiego oprotestowali plany rozbudowy parkingu na Starym Targowisku. Co ciekawe zanim jeszcze pojawiła się koncepcja modernizacji.\nCzy rada zdecyduje się na zróżnicowanie cen?\tUstawa śmieciowa zbliża się wielkimi krokami. Ostania nowelizacja dokumentu wprowadziła możliwość zróżnicowania stawek za wywóz śmieci. Takiego zabiegu chciałaby Spółdzielnia Mieszkaniowa w Śremie.\nInformator już u mieszkańców\tDzisiaj do Państwa mieszkań trafił nowy, pierwszy w tym roku numer Informatora Spółdzielni Mieszkaniowej w Śremie. Kwartalnik wydano w nowej, odświeżonej oprawie graficznej. Współredagowaniem i składem zajął się nasz zespół redakcyjny.\nSpółdzielnia chce zróżnicowania cen wywozu śmieci\tO poruszanych tematach na ostatniej radzie nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej powiedział nam jej przewodniczący Tomasz Klaczyński.\nPrzezorny zawsze ubezpieczony\tDom – nieważne czy mieszkanie czy willa kojarzy nam się z bezpieczeństwem. Często pracujemy na niego całe życie. Zdarzenia losowe – pożar, czy zalanie mogą cały ten wysiłek zniweczyć. Czy warto zatem ubezpieczyć swój dobytek?\nO zadłużeniach na radzie\tW tym miesiącu Rada Nadzorcza Spółdzielni Mieszkaniowej w Śremie obradowała dwukrotnie 14 i 28 lutego. O poruszanych tematach powiedział nam Grzegorz Kaczmarek.\nGraffiti – czasem sztuka, często przestępstwo\tBardzo często na elewacjach budynków można zauważyć graffiti najczęściej nie mające nic wspólnego ze sztuką i szpecące nasze miasto. Jak poradzić sobie z tym problemem?\nEkipa malująca źródłem oszczędności\tJak co roku Spółdzielnia Mieszkaniowa w Śremie realizuje zadania związane z malowaniem klatek schodowych w swoich zasobach. Od końca ubiegłego roku odbywa się to już bez firm zewnętrznych.\nSpółdzielnia wycina stare drzewa\tOd kilku dni można zauważyć wycinkę drzew na naszych osiedlach. Prace prowadzone są na zlecenie Spółdzielni Mieszkaniowej w Śremie, które otrzymała zezwolenie na wycięcie 64 drzew na terenie zasobów mieszkaniowych.\nSeniorzy z trzema punktami\tPiłkarskie drużyny Warty Śrem grały w miniony weekend ze zmiennym szczęściem. Ze zwycięstw cieszyli się seniorzy i juniorzy starsi, punkt zdobyli trampkarze, a wyższość rywali musieli uznać młodzicy i juniorzy młodsi.\nDobry występ Wodnika\tReprezentanci Wodnika Śrem po raz trzeci z rzędu wygrali rywalizację sztafety mieszanej podczas V Ogólnopolskich Zawodów Pływackich „Śremska Wieża 2013”. Ponadto zdobyli 26 medali indywidualnych.\nSzkoła Walki Leo najlepsza!\t70 adeptów sztuk walki wzięło udział w zawodach w Brazylijskim Jiu-Jitsu dla dzieci i młodzieży o Puchar Starosty Śremskiego, które w minioną sobotę odbyły się w sali Śremskiego Sportu.\nPromowali siatkówkę\t11 maja w sali "Bazar" odbyły się "Drzwi otwarte" Klubu Sportowego Bazar Śrem. Impreza była współorganizowana przez Gimnazjum nr 2 w Śremie.\nJamajka z kompletem punktów\tNiecodziennego wyczynu dokonali piłkarze Jamajki Cynk Boys Śrem, którzy walczą w rozgrywkach Ligi Kórnickiej. W trzeciej kolejce spotkań śremski zespół podejmował na boisku w Parku Miejskim ekipę Ka-De Kamionek.\nActiv Sport na szczycie\tCztery kolejki spotkań mają już za sobą zespoły rywalizujące w Lidze Wielkopolska w Śremie. Liderem jest Activ Sport. Dwa zespoły zgromadziły do tej pory komplet 12 punktów.\nKu czci zasłużonego trenera\tAż 43 zespoły wzięły udział w pierwszomajowym turniejem im. Mariana Koniecznego, którego organizatorami byli Klub Relax i Śremski Sport.\nPoznanianka z pucharem\t27 kwietnia w sali sportowej Szkoły Podstawowej nr 1 w Śremie odbyły się Mistrzostwa Okręgu o Puchar Burmistrza Śremu we florecie w kategorii juniorów.\nKoszykarze z brązem\tDuży sportowy sukces odniosła koszykarska reprezentacja Szkoły Podstawowej nr 6. Podopieczni Tomasza Wojny zdobyli brązowe medale Mistrzostw Wielkopolski.\nKoniec marzeń o awansie?\tZe zmiennym szczęściem grali w ostatnim czasie seniorzy Warty Śrem. Dwa z czterech spotkań wygrali, ale niestety kolejne dwa przegrali i praktycznie odpadli z rywalizacji o awans do IV ligi.\nKiecoń triumfuje\tMściwoj Kiecoń z Klubu Jeździeckiego Agro-Handel Śrem wygrał konkurs główny Regionalnych Zawodów w skokach przez przeszkody o „Majowy Laur Olszy”.\nWsie rywalizowały na hali\tPiłkarze Binkowa pokonali w finale Zbrudzewo i wygrali Halowy Turniej Piłki Nożnej o tytuł Mistrza Śremu Zespołów Wiejskich.\nWeekend na kręgielni\tNa torach kręgielni Ogniska TKKF Sokół rozegrano XXXVII Memoriał Józefa Szczepaniaka, a także coroczną Familiadę w kręgielni.\nDobry start Jamajki\tO czwarty mistrzowski tytuł w rozgrywkach Amatorskiej Ligi Kórnickiej walczą piłkarze Jamajki Cynk Boys Śrem.\nZnamy mistrzów sekcji szachowej\t3 maja śremscy szachiści rozegrali tradycyjny turniej błyskawiczny, a wcześniej wyłoniono mistrzów sekcji LKS Piast. W trzeciomajowych zawodach udział rekordowa od kilku lat liczba uczestników. Do turnieju zgłosiło się bowiem 19 zawodników i zawodniczek.\nZapraszalnik - 16 maja\tKrótko po polskiej premierze w Kinoteatrze Słonko możemy zobaczyć Iron Mana. Mamy dla Was podwójne wejściówki. Tradycyjnie zapraszamy też na koncerty Kosmosie i Słonku. Na koniec kolejny wykład ULCŚ, rejs statkiem Bajka i spływ kajakowy.\nOstatnia chwila na złożenie deklaracji\nDrugie czytanie na moście\nPrzedszkolaki stworzyły okładkę\nKto przegoni charta?\nWesele po bambersku\nActiv Sport na szczycie\nZapraszalnik - 16 maja\nWodociągi uczą się na błędach\nRelikwia na Śremsongu\nNoc Nauki po raz trzeci\nCamping Hill - Nothing gonna stop us\nCamping Hill ON off\nZbierajmy zużyte baterie !\nDolsk II wojna światowa Kapstel Krówka Mała Mistrzostwa Śremu Olga Rudnicka Petanque Pop-Oratorium Psalmy Dawida Sing To God WOŚP Warta Śrem Warta-Śrem bezpieczeństwo biegi boule budowa choroba david daniel drużyna szpiku dzieci dziecko w sieci egzekucja gospel informacje koncert kościół książka lekkoatletyka liga mecz motoryzacja naziści opłaty piłka nożna podróże przyroda rondo stadion szachy szkoła sztuka telewizja Śrem travel tvrelax warsztaty wolontariat zawody zawody szkolne świat\tReklama\nNaszą witrynę przegląda teraz 100 gości Przejrzane materiały : 2018708\nStartOferta reklamowaKontakt z namiInformacja o cookies


Szczęśliwy kot? Poznaj rady kociego behawiorysty, Jacksona Galaxy`ego | Wydawnictwo SQN\nTo wspaniała książka, jeśli ważny jest dla Ciebie humanitarny kontakt z kotem i skuteczność działania.\nKocie Mojo to najbardziej wszechstronny przewodnik na temat zachowania kotów i podstawowej opieki nad nimi. Dostajemy kompleksową wiedzę na temat pielęgnacji, odżywiania, zabawy czy bezstresowych wycieczek do weterynarza. Bardzo pomaga na co dzień.\nRatowałem wiele kotów i opiekowałem się nimi, ale to ta książka dała mi odpowiedzi na moje pytania.\n(źródło recenzji: Amazon)\nJackson Galaxy, zwany również Cat Daddy, jest doradcą ds. zwierząt oraz konsultantem ds. odnowy biologicznej. Jego niezwykłe doświadczenie związane z kotami zaczęło się podczas pracy wolontariackiej w schronisku dla zwierząt. Jackson stwierdził, że ma z nimi wyjątkową więź, a kontakt z kotami pomógł mu uwolnić się ze szponów nałogu alkoholowego i narkotykowego. Jackson Galaxy znalazł klucz do kocich serc, ratując wiele pupili przed eutanazją. Od 25 lat zajmuje się pomaganiem w nawiązaniu kontaktu między kotami a ich opiekunami, stając się terapeutą rodzinnym kotów domowych.\nPodstawą działania Jacksona Galaxy`ego jest unikalna i autorska filozofia określana jako Cat Mojo, która pomaga opiekunom kotów w odpowiedzialny sposób odkrywać pewność siebie pupili. Dzięki temu koty rozwijają się we własnym, naturalnym środowisku, a także są w stanie nawiązać głęboką przyjaźń ze swoimi opiekunami.\nDziałania Jacksona Galaxy`ego cieszą się efektywnością i ogromną popularnością. Program „Mój kot z piekła” w Animal Planet doczekał się 9 sezonów, a Galaxy napisał 3 bestsellerowe książki: Cat Daddy: What the World’s Most Incorrigible Cat Taught Me about Life, Love, and Coming Clean (2012), Catification: Designing a Happy and Stylish Home for Your Cat (and You!) (2014) i Catify to Satisfy: Simple Solutions for Creating a Cat-Friendly Home (2015). Najnowsza pozycja, „Total Cat Mojo: The Ultimate Guide to Life with Your Cat” trafia na półki 31 października 2017 w USA. Jego kolejne książki to: „Catify to Satisfy” i „Catification.” Każda z nich trafiła na listę bestsellerów New York Times.\nW 2015 roku Jackson stworzył Jackson Galaxy Project, który ma na celu polepszenie życia zagrożonych zwierząt i ich opiekunów poprzez przekształcenie miejsc, w których żyją i pomoc osobom, które się nimi zajmują.\nMikel Maria Delgado – współautorka książki i współwłaścicielka Feline Minds, firmy z Zatoki San Francisco, która zajmuje się konsultacjami z zakresu kociego behawioryzmu. Prowadzi badania doktorskie z psychologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, studiuje zachowanie zwierząt i relacje na linii człowiek – zwierzę.\nDowiedz się więcej: https://www.kociemojo.wsqn.pl/\n← Przygotowaliśmy dla Was wiele niesamowitych premier w 2019 roku!\nGramy z WOŚP. W tym roku zebraliśmy 1170,50 zł! →


Kazanie z 19 N.zw. « Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza\nPóźniejszy kard. Kozłowiecki prawie całą wojnę, (ponad pięć lat) przeżył w więzieniach i obozach zagłady: w Wiśniczu, na Montelupich, a od 40 r. w Oświęcimiu i Dachau (Priesterblock – ponad 2.700 księży) po wojnie w swoich wspomnieniach opisał cierpienia obozowe. Pisze, że wszyscy więźniowie każdego dnia mieli dwa najgorętsze pragnienia: żeby, uniknąć bicia i kopania przez Niemców i żeby za karę nie pozbawiono ich codziennej porcji chleba.\nBo chleb był w obozie prawdziwym skarbem, nie tylko zaspakajał, przynajmniej częściowo straszliwy głód i dawał nadzieję przeżycia do następnego dnia, ale był również jakby waluta obozową. Za kawałek chleba można było kupić lekarstwo, odzież, papierosy czy zapłacić za wyświadczoną pomoc. Wszyscy bali się głodu, tortur, bicia a najbardziej bali się śmierci. Woleli żyć tu na ziemi, w strasznych warunkach, jakby w piekle obozowym, aniżeli umierać.\nGłód, potrzeba chleba, pokarmu i strach przed śmiercią jest czymś naturalnym, każdy człowiek potrzebuje chleba; każdy boi się śmierci, każdy chce żyć; nie tylko zdrowy i młody, ale i stary i schorowany, ranny i cierpiący, wierzący i niewierzący, bogaty i biedny…\nKiedy P. Jezus nauczał o życiu wiecznym, o przyszłym zmartwychwstaniu, ludzie gromadzili się, aby słuchać Jego pełnych nadziei słów. Zainteresowanie było tym większe, że w St. Testamencie prawda o życiu po śmierci nie była w pełni objawiona. Jeszcze Jezus nie zmartwychwstał.\nA mówił rzeczy zdumiewające: „Zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we Mnie ma życie wieczne. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki… Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.”\nZapowiedź życia wiecznego, wskrzeszenia w dniu ostatecznym, podobała się tłumom. Gorszyli się jednak, kiedy Jezus mówił, że zstąpił z nieba i że Jego Ciało jest chlebem życia. I szemrali przeciwko niemu, czyli wątpili w Jego boskie pochodzenie, bo znali Jego rodzinę…i w sens Jego nauki. Zwłaszcza trudne były do przyjęcia słowa, że Jezus jest chlebem życia, że Ciało Jego jest pokarmem a Krew Jego jest napojem dającym życie wieczne.\nPodobnie jak Żydom nam również podoba się prawda o życiu wiecznym, o powszechnym zmartwychwstaniu, o radości nieba… I podobnie jak Żydom wielokrotnie brakuje nam wiary w to, że Jezus jest z nami pod postacią chleba, że jest to chleb boski, święty, że jest to sam Jezus Zmartwychwstały, który zbawia nas w Najśw. Sakramencie. I dlatego:\n– opuszczamy Mszę św. niedzielną albo biernie, bez skupienia w niej uczestniczymy,\n– za mało modlimy się w ciszy własnych serc w kościele,\n– na adoracji w pierwszy czwartek i przy innych okazjach jesteśmy nieobecni,\n– za mało cenimy sobie Komunię św.\nP. Jezus przypomina nam dzisiaj te wielkie prawdy wiary. Zaprasza nas do siebie, do uczestniczenia w Jego Boskim życiu. Nie chce, abyśmy cierpieli duchowy głód, staje się naszym chlebem codziennym, który zaspokaja wszystkie pragnienia ludzkiego serca i jest pokarmem na życie wieczne.\nProśmy o umocnienie naszej wiary i módlmy się słowami św. Tomasz a z Akwinu:\nGdzie wybranym miejsce przygotował Bóg. Amen


Zastosowanie sprężarek powietrza w przemyśle – Maszyny specjalne\nW dzisiejszych czasach przemysł rozwija się bardzo prężnie i dynamicznie. Dzięki nowoczesnym technologiom, a także wielu ciekawym rozwiązaniom wiele gałęzi przemysłu przeżywa prawdziwy rozkwit. Oczywiście ogromne znaczenie mają tutaj wszelkie narzędzia czy też urządzenia i maszyny, które pozwalają ludziom osiągać zamierzone efekty pracy.\nW wielu branżach spotkać dzisiaj można się ze specjalistycznym sprzętem takim jak sprężarki powietrza. Otóż tego typu produkty mają bardzo szerokie zastosowanie i są spotykane w wielu miejscach takich jak zakłady produkcyjne czy też warsztaty samochodowe. Znaleźć można je także w laboratoriach czy też przemyśle lotniczym, maszynowym, elektronicznym, morskim oraz spożywczym. Tak naprawdę mają one wiele zastosowań, dlatego też mogą posłużyć do wykonywania wielu specjalistycznych zadań. Jak sama nazwa wskazuje sprężarki powietrza wykorzystują w swojej pracy powietrze. Jest ono odpowiednio sprzężone co pozwala uzyskać odpowiednią wydajność umożliwiającą wykonywanie danej czynności. Dzięki posiadaniu takiego produktu możliwe jest nie tylko wykonywanie zadań z zakresu motoryzacji, ale także w wielu innych branżach. Sprężarki wykorzystywane są w większości warsztatów samochodowych, ale swoje uznanie zyskują także w bardziej zaawansowanym przemyśle. Zakłady produkcyjne oraz wiele innych miejsc pracy także korzystają ze sprzężonego powietrza podczas swoich codziennych zadań. Powietrze pod odpowiednim ciśnieniem może zdziałać naprawdę wiele należy jednak w jakiś sposób je uzyskać. W tym celu posiadamy właśnie sprężarki czyli urządzenia, które tworzą nam takie powietrze.\nZastosowanie sprężarek powietrza jest dzisiaj bardzo duże. Wynika to przede wszystkim z ich ciekawych właściwości oraz wielu możliwości jakie ze sobą niosą. Aby móc dokonywać wielu czynności związanych z motoryzacją czy produkcją korzysta się dzisiaj właśnie ze sprężonego powietrza, które jak wiadomo nie byłoby dostępne, gdybyśmy nie posiadali wysokiej jakości sprężarki.


Nowy koncept składanego iPhone’a X Fold - jest naprawdę fajnie! | ThinkApple\niPhone X Fold – koncept\nNie będę się zbytnio rozpisywał na temat tego konceptu, po prosto zobaczcie go sami.\nNadmienię tylko, że został stworzony przez ADR Studio Design i moim zdaniem wizualnie wygląda świetnie, zarówno złożony jak i rozłożony.\nCo do specyfikacji technicznej podawanej na filmie przez autora – jest to co prawda jedynie lista jego życzeń, ale tak naprawdę wcale nie musi odbiegać od tego, co za jakiś czas może zaprezentować nam Apple.\nTagi: elastyczny ekran, elastyczny wyświetlacz, iphone, iphone x fold, składane smartfony, składany iphone


Wkręt ciesielski łeb talerzowy w Materiały konstrukcyjne - Budownictwo - Materiały i akcesoria - Allegro.pl\nMateriały konstrukcyjneWszystkie kategorie Dom i ogródDzieckoElektronikaFirmaKolekcje i sztukaKultura i rozrywkaModaMotoryzacjaOgłoszenia i usługiSport i turystykaSupermarketUrodaZdrowie UżytkownicyZakończone\nszukasz Wkręt ciesielski łeb talerzowy\nWkręt ciesielski łeb talerzowy\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x40mm - 200 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x70mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x120mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x60mm - 200 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x50mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x280mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x80mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x100mm - 100 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x320mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x300mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x200mm - 100 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x160mm - 100 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x80mm - 200 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x260mm - 50 szt.\nWkręty ciesielskie łeb talerzowy 8x400mm - 25 szt.\nWkręty ciesielskie 8x160 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x240mm - 50 szt.\nWkręty ciesielskie 8x300 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręty ciesielskie 8x400 łeb talerzowy TORX 25szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x140mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x160mm - 50 szt.\nWkręty ciesielskie 8x340 łeb talerzowy TORX 25szt.\nWkręty ciesielskie 8x120 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x220mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x120mm - 100 szt.\nWkręty ciesielskie 8x320 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręty ciesielskie 8x260 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręty ciesielskie 8x80 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x360mm - 50 szt.\n214,09 zł z dostawą\nWkręty ciesielskie łeb talerzowy 8x380mm - 25 szt.\n111,29 zł z dostawą\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x200mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 10x240mm - 50 szt.\nWkręty ciesielskie 8x240 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x140mm - 100 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 10x340mm - 25 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x180mm - 50 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x50mm - 200 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x340mm - 25 szt.\nWkręty ciesielskie 8x180 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x360mm - 25 szt.\nWkręty ciesielskie 8x360 łeb talerzowy TORX 25szt.\nWkręty ciesielskie 8x140 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręty ciesielskie 8x220 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręty ciesielskie 8x280 łeb talerzowy TORX 50szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 6x180mm - 100 szt.\nWkręt ciesielski łeb talerzowy 8x100mm - 50 szt.


Artur Asztabski – ZPS – Zespół Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie\n9 kwietnia 2017 AktualnościDla FirmDla pacjentów\nWyrazy uznania dla lek. med. Anny Malis\nJan Niedojadło, radny Rady Miejskiej w Tarnowie przekazał na ręce Artura Asztabskiego, prezesa zarządu Zespołu Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie, oficjalne podziękowanie dla Anny Malis, lekarza Poradni Urologicznej ZPS.\n7 lutego 2017 AktualnościDla pacjentów\nSłowo za słowo, czyli Prezes ZPS w RDN Małopolska\nPrezes Zespołu Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie, Artur Asztabski był gościem porannego programu „Słowo za słowo” w RDN Małopolska. W wywiadzie poruszono szereg tematów, rozmawiano między innymi o efektach rozbudowy przychodni i o rozszerzeniu gamy zabiegów. Audycję można odsłuchać tutaj.\n1 lutego 2017 AktualnościDla FirmDla pacjentów\nPrezes ZPS nominowany do tytułu „Osobowości Roku”\nArtur Asztabski, prezes zarządu Zespołu Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie znalazł się w gronie nominowanych w plebiscycie „Osobowość Roku 2016” w kategorii biznes. – Placówka oddała do użytku nowy obiekt, dzięki czemu pacjenci zyskali znacznie lepsze warunki – czytamy w uzasadnieniu opublikowanych przez „Gazetę Krakowską”. Głosowanie na kandydatów do tytułu Osobowości Roku 2016 potrwa do 10 lutego.\n10 czerwca 2016 AktualnościDla pacjentów\n12 kwietnia 2016 AktualnościDla FirmDla pacjentów\nRadio Kraków o rozbudowie przychodni\n– Były spore utrudnienia i niespodzianki. Jednak termin zakończenia rozbudowy – ustalony na 30. października – nie jest zagrożony. Prace w Zespole Przychodni Specjalistycznych przy ulicy M. Skłodowskiej – Curie ruszyły jesienią i jak dotąd przebiegają zgodnie z harmonogramem – informuje Radio Kraków. Więcej na stronie internetowej rozgłośni.\nRadio Kraków o szybkiej ścieżce onkologicznej\nArtur Asztabski, prezes zarządu Zespołu Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie był gościem Radia Kraków. W audycji rozmawiano na temat szybkiej ścieżki onkologicznej oraz korzyści dla pacjentów, jakie są związane z pakietem onkologicznym. Cała rozmowa w zamieszczonym pliku.\n26 lipca 2015 AktualnościDla FirmDla pacjentów\nPierwsza pomoc ZPS w Gemini Park Tarnów\nWeekendowe darmowe pokazy pierwszej pomocy specjalistów Zespołu Przychodni Specjalistycznych w Tarnowie w Gemini Park Tarnów miały podwójne znaczenie. Po pierwsze wielu mieszkańców regionu miało okazję nauczyć się czynności, które odgrywają istotną rolę w ratowaniu życia.


Aktualizacja z 16 maja 2017. Kapsle przyklejane na klej, próba z pinezkami się nie powiodła. Ogólnie to nie miałem pomysłu jak je przechowywać, a chciałem coś powiesić na ścianę i tak wyszło. Ogólnie jakby ktoś planował podobny zabieg to proponuję przykleić kartki do tablicy i dopiero na nie kapsle....\n24 kwietnia 2021, 21:04\nKupiony w biedronce.\nhttps://bezsygnatur.katalogkapsli.pl/katalog/wyswietl/browary/GrupyPiwowarskie/Carlsberg/Kronenbourg Biały jak i niebieski jest w mojej kolekcji ale jak widać na zdjęciu niebieski mocno porysowany (chociaż bez takiego naświetlenia to tak mocno tego nie widać), a biały mam zgięty. Z tego co znalazłem...\nZapomniałem że tutaj tylko polskie kapsle xd\nKorzystam ze zdjęcia znalezionego na Crowncaps ponieważ nie mogę wykonać wyraźnego zdjęcia moim telefonem.\nU nas w katalogach tego nie znalazłem.\nDo jakiej kolekcji go dodać ? Kapsel z lub z przed 2011 roku.\nJeszcze raz te same zdjęcie co w 1 poście. Okaz natury to Żubr ale nie widzę go w katalogu Białystok (Dojlidy). Nie został dodany czy znajduje się w innej grupie ?\n01 sierpnia 2020, 16:05\nRóżowe karmi to wyblaknięte 76 (117) ?\n01 sierpnia 2020, 15:59\nPomyłka do usunięcia post\nKorona wygląda jak w Tyskie, ale w katalogach tego nie znalazłem.\nNa dniach będę dodawać kolejne których nie mogę zidentyfikować.\n26 lipca 2020, 12:42\n04 maja 2017, 17:55\nTemat: Żubr pomoc\nRe: Żubr pomoc\n03 maja 2017, 22:51\nMam na imię Paweł i jestem z Białegostoku. Kapsle zacząłem zbierać jak byłem w podstawówce ale potem przestałem. Aktualnie mam 21 lat i mam jakoś 425 +/-5 kapsli głównie polskie i niemieckie (przynajmniej mi się tak wydaje - nie znam się ;/ ) Zakupiłem sobie tablice korkową na którą planuje nakleić ...\nHej mam taką trochę zabawną sytuację gdyż nwm czy to odbarwienia i błędy druku tego samego kapsla. żółty prostokąt czy to ten sam kapsel ? różnią się barwo czerwony - pomarańczowy oraz barwą żubra czerwony prostokąt - różnią się napisem 3D niebieski prostokąt - różnica barwy oraz czcionki "-176...