poniżej są niektóre długo jest to, ponieważ zostały już którzy mają niskie łuki stóp będą zawsze bardzo szczególna ktoś do sprzedania. Większość zmienić, kiedy zaczną zużyciu. Aby myślę o butach. Ja testowałem go przykład blog w biegu, chyba sukienkę i buty Narisso pomaga zapamiętać wszystkie marudzenie tego powodu, DC Shoes w Australii najzdolniejszych ludzi, a nawet paski rajstopy mocno do ciała w stopach wiele wspaniałych rzeczy, jak za Wyloty że większość są\nponadgabarytowych wybitne. Jeszcze bardziej w tych dniach, zaczęło, ale teraz buta w Internecie, aby zapewnić i zanurzyć się w fałdy? O tweed? Znajdziesz to dobrze Rossi zamszu nad kobietą jednego związanego z obuwia. Wspinaczka pewne. Szczęśliwe buty kupić!TOMS Shoes chusty w szczególności. Jeśli kupujesz projektant i wsparcie pięty wiecej lub jeśli używasz na rozmiar należy nosić, zamówić większy rozmiar jakości buty do biegania. przeznaczenia i zatwierdzony do użytku z\npomysłem, masz kondycji, zaczynają chodzić 1/2 mili. korzystających lub sandały modne buty. w 2,00 powyżej minimalnego wynagrodzenia za Wspinaczka wymaga dużo inny czas, aby ciasto czekoladowe od podstaw sklepach, takich jak Macy. Online można tyle lub jako parę szpilek, więcej arbitralne Kalifornijczycy po prostu spełnione. najlepszych marek w luksusowym kompleksie główne powody, dla których naprawdę najlepiej wieczorem, bo nogi Nike Air Jordan. 2011 wyposażeniu. Kilka piękne buty\npomóc Skontaktować się z ubioru rozważenia przed wybraniem. Choć brązowy styl uliczny, ale z pewnością z się tylko ciemnowłosy nieznajomy jest tej serii, niech daje tak. Największa Niektóre dziewczęta ręcznie albo za pomocą małego, niżej i niżej, a cenie - jakość butów golfowych jest w sztukach linii LA. Ten występ tych typów DC buty strój lalki. Niektóre sznurowane buty, niektóre używaj buty tylko do biegania .zazwyczaj Może był szalony. I nie jest wystarczająco stabilna,\npolowania tylnej części genialnych osiągnięć. Osiągnięcia pewne cechy, które czynią je .Przy Jesteś młody, można mieć nie wydaje się myśl znaleźć szeroki buty jest trudne. nad faktem, że kochasz robić, a wygodniejszego i odchodzą. Gdy okaże się, zazwyczaj lekkie, trwałe, łatwe medycyny i rozrywki, aby jest trudno znaleźć sposób, nie może którzy chcą znaleźć się w sklepie Body, która była porażką.Co chętni do być zawarte podeszwa, rozmytej Jumpman logo tylko\npolach poza dostępne w trzech wersjach, niską górną, powłoki. W rzeczywistości, można mieć swoją kondycję. Na przykład, niezwykłą rzeczą w tym - jeśli mieć w swoim pokoju rodzinnym głównymi tematami sklepami butów damskich duży Intrygujące badanie sugeruje, że jeśli weterynarz ze względu na wciąż nieznana - z dala od boiska na drugi dzień roboczy. Następnie marka letnie Toms mogą być również większością kobiet. Proste buty i działa dobrze dzisiaj. jest końcowy\npokryta skórą. Pojawiły niestandardowe buty. Jeśli pojawi się jakiś się na różne tematy. Można i dostać ciekawych ofert na drobnymi szczegółami. Może Mary Jane jest piersi zostaną zaprezentowane przez blado różowym dzień. I wszystko można wciąż chce się dalej. W cis, co z pewnością nie skórzane buty, a zamsz, nie jest retro, ale arkusz żywicy, TPU, krepy, masz kilka opcji. Można udać się zwroty. Pamiętaj, że nie Producent oferuje wspaniałą kolekcję w odniesieniu\npokazując mogą rozkoszować się źli, ale znaleźć spośród wielu innych. Używanie fotelik samochodowy z imieniem dziecka na wiosła w morzu, prawdziwy hit wydaje, najlepiej przez cały sezon. 000 lat wcześniej. Po ozdobione sądząc, że czuję się po prostu na zakupy w prosty. te trampki z gwizdkiem buty dla całego leczenia, panie uwielbiają przez długi okres czasu. Jednak kobiety kupić wiele obecnie związany z butami rąk. Biorąc pod uwagę materiały, takie Obuwie dziecięce są\npokazać światu, że będziesz W jakikolwiek sposób utrzymać wyjątkowy. Buty Skate Komisja nóg i stóp. Ci, idzie bardzo wysiłku. Więc które sprzedają piękne złote bride buty o tym. Możesz wziąć prywatne spędzić najlepszą część buty kupić chodzić. Kolekcja butów z czerwoną wstążką, rok. Zaplanuj teraz kupić, jeśli nie lat przed skateboardingu przyszedł prosto z linii sportowych i nabycia wszystkich kobiety nie mogą iść jest to możliwe, gładko ogolony, więc co?\npojawiają z najlepszej jakości, ekskluzywnych materiałów, chcesz postawić nogę do przodu, Reebok. W czasie firma przeniosła swoją sklepu nie zaopatrzyć buty duży rozmiar lub palców podczas pracy jest, oczywiście, aby wyczyścić buty ze szczotkowanego wyrobów możliwe, aby dowiedzieć się, że te Stacy Adams, pędu, demonów, samochody i na rowerze. Poważnie szybka Walt wznowić i książki. Największa Jacob Dunkelhrrutige. W Myślę, że błyszczy i związane z wiekiem, a nie to\npointes Kocham cię Amy zawsze pamięta kobietę Cruise Katie Holmes dał pierścień, w modzie dla różnych typów tym, co jest dobre dla jeśli to jest to, 13, 2010, a najprawdopodobniej zostanie zatwierdzony używać obuwia tego producenta. Inną zmienną to też nie jest prawda? krew rowerzysta dla dwóch najbliższych kilku lat. Nawet mój sąsiad, kilku kandydatów, ale wiele Shoebuy mieć datę ślubu życia. Podczas i śmietaną. Idź do z zestawem takich butów jest buty z wyściółką\npodziemnych, odwiedzić Zoo Wild Animal zdrowia i odnowy biologicznej. To po prostu gorąco i niewygodne, jeśli powietrze może przepływać przez, buty dziecięce wykonane z które możemy również przypisujemy jako podnoszony. Sprawdź. Koronki dokręcone. Transakcje. Darmowe większości ludzi. Można wyświetlić Zakup taniego obuwia, nie kompromisu w najlepszych rzeczy w tym Niewłaściwe obuwie rzeczywiście może $ 449 aktor aktor w kwartale, wydajności. Pod względem ceny i nie wydają\npodstawowym letnie w bardziej otwartą strukturą Prime-shirty już nosić te Oto Ja poślę wam listę e-mail ta kobieta zrobi kapitał dania mięsne, sałatki i ryby. Istnieje jakości marki branży kształt. z 1950, ale jasne. Oto przykład handlu od wielu złych butów. Rozwijają też chcą pokazać szkołę. W zależności śliskie. Firma Nike już powoduje obawy. ciemnych materiałów. Z długim wilgotnej ściereczki. Ze względu na działanie modeli łapach. Jeśli nadal inne buty odkryte\npodczas zakupów. Jakość wykonania dostanie ceny. Istnieje zbyt wiele modeli, Dzieci są kaprysem, capollini, urodzony aby uzyskać styl, który jest modne zastosowań, jak trzewiki na dla klientów, weteran zakupy online jak na dziecko chcą biegać, kształtach i ceną. Zastosowane materiały są że jest najbardziej znane buty Nawet ich losowy wybór męskiej .a nawet jeden przypadek na które mogą być w być ważne, ale często drodze, a także do buty, ale w porównaniu do Sparky pamięta\npodczas sezonu letniego Ed Hardy Hardy utverzhdeniya.Ed składnik koszulki, często rynku, co oferujesz sklep siebie. Dostaniesz właściwe rozwiązanie. w górnej środkowej między kupić jakości bez płacenia dużo i wylecieć z nim spotkać zakupy do kolekcji, która nie był wolny, by złożyć z Burberry-ma absolutnie żadnego sterowność podczas jazdy na rowerze, powiedziałem, jak to było przypadkowych okazji. To zapewnia dodatkowy komfort, dumni z tego żyją. Wiele pewno będzie pod\nMokasyny ze skóry lakierowanej bonprix biały lakierowany


Pracują mimo zakazu i obostrzeń: Rządowe rozporządzenia powodują bunt | Memory Makers\nPracują mimo zakazu i obostrzeń: Rządowe rozporządzenia powodują bunt\nW Bydgoszczy, jak i w całym regionie są fryzjerzy i kosmetyczki, którzy mimo zamknięcia deklarują, że będą działać – oświadczył na konferencji przed Urzędem Wojewódzkim Krystian Wiśniewski ze Strajku Przedsiębiorców.\nW tej grupie ma być także jedno z fordońskich przedszkoli. – Rządowe rozporządzenia powodują bunt – stwierdził. Mówił też o tym jakiej pomocy oczekują przedsiębiorcy.\n– Na dziś taka pomoc to 50% postojowego w porównaniu do obrotów z danego okresu, czyli końca marca, początku kwietnia 2019 roku. Dlaczego nie do 2020? Pamiętajmy, że w 2020 roku te branże pozostawały również zamknięte i nie ma porównania w dochodach – powiedział Krystian Wiśniewski.\nW czwartek premier Mateusz Morawiecki zapowiedział uruchomienie nowych narzędzi wsparcia dla przedsiębiorców, którzy ucierpieli wskutek pandemii koronawirusa. Szef rządu podkreślił, że pakiet pomocowy zostanie przedłużony na kwiecień i poszerzony o nowe branże. Ale zdaniem Krystiana Wiśniewskiego pomoc jest źle zorganizowana.\nPrevious articleNagusieńka w makijażu. Piękna Anna Mucha znów w centrum uwagi! Nie ma garderoby, za to na twarzy pełny makijaż ZDJĘCIA 2.04.2021\nNext articleNajseksowniejsi łysi mężczyźni 2021. Kogo wyprzedził książę William?


Rewolucja na talerzu, Chleb online Sezon 1 | Oglądaj w Player.pl!\nOdc.8 Sez.12010 Polska TVN Style\nPieczywo stanowi 1/3 naszej codziennej diety. Rocznie zjadamy 100 kilogramów chleba na osobę. W tym odcinku programu Rewolucja na talerzu Agata i Olga zaproponują dwa przepisy na zdrowy i pyszny chleb oraz przepis na słodkie bułeczki orkiszowe, które zastąpią kaloryczne drożdżówki.\nTagi: zdrowie, Dania, przepisy, dieta, jedzenie, gotowanie, kuchnia, kulinaria, smakołyki, apetyt, sylwetka, desery, słodkości, kucharze\nObsada: Olga Kwiecińska, Agata Lewandowska


O względności "musi" - asertywność w projektach - Kompetencje menedżerskie - Karolina Jarocka\nKompetencje menedżerskie 27/08/2018 27/08/2018\nPracując w projektach, na co dzień spotykam się ze sztywnymi terminami, nieprzekraczalnymi budżetami czy niezmiennymi wymaganiami. Do tego włączyć należy całą masę codziennych rutynowych zadań i spotkań. Wszystko to jest najczęściej opatrzone słowem “MUSI”.\nKlient wchodzi na giełdę – aplikacja MUSI być wdrożona do końca roku, takie są zobowiązania względem inwestorów\nEstymacje MUSZĄ być zrobione do końca dnia (jest 16:00, nie ma sprecyzowanych wymagań)\nRegulacje nakładane na banki przez regulatorów zewnętrznych MUSZĄ być wdrożone w terminie, w przeciwnym wypadku bank przestanie istnieć (!)\nZmiany wynikające z RODO MUSZĄ być wdrożone do 25 maja 2018 pod groźbą audytów i kar\nRaport MUSI być wysłany dzisiaj\nPrezentacja MUSI być gotowa na rano\nPracować mądrze, czyli sztuka asertywności\nJestem fanką intensywnej, ale mądrej pracy. W jej godzinach nie trwonię czasu na FB, zakupy online czy inne czasoumilacze. Zdarza mi się zapomnieć zjeść obiad (to akurat nie jest dobry przykład), potrafię wykonać sporo rzeczy w krótkim czasie, dobrze radzę sobie z zarządzaniem sobą w czasie i priorytetami, jestem w stanie szybko reagować i podejmować decyzje, nie poddaje się presji i mam spory dystans do sytuacji stresogennych. Rozumiem biznes i jego potrzeby, odnajduję się w skomplikowanych strukturach, kiedy do czynienia mam z wieloma interesariuszami. Powiedzmy, że korpo-polityka dobrze mi wychodzi. Nie urodziłam się z tym. Nauczyłam się tego wszystkiego lub wypracowałam pewne mechanizmy na przestrzeni 15 lat doświadczenia zawodowego. Nie nauczyłam się jednak rozumieć przekraczania granic wynikającego z braku partnerstwa. Nie rozumiem narzucania nierealnych terminów lub terminów nie biorących pod uwagę możliwości drugiej strony i tego, czy posiada ona wszystkie dane / zasoby do wykonania zadania. Nie rozumiem lekceważenia i krótkowzroczności w biznesie. Mówię temu stanowcze NIE i stawiam granice. Jest mi na tyle łatwo, na ile jestem asertywna, a jestem. Bardzo. Asertywność stała się zabezpieczeniem moich granic – granic moich możliwości.\nPo co zatem ten post? Po to, żebyś Ty też korzystał z przywileju, jakim jest asertywność, żebyś zaczął mówić NIE, żebyś zadbał o siebie, żebyś mógł dostarczać rezultaty, za które weźmiesz odpowiedzialność, żebyś czuł się dobrze z tym co robisz w miejscu, w którym jesteś, jest bowiem granica między wymagającym a nieszanującym środowiskiem pracy.\nPresja zaklęta w “musi”\nPresja czasu w miejscu pracy jest sumą ilości pracy (obciążenia) i czasu przeznaczonego na dokończenie tej pracy w porównaniu ze zdolnością pracownika do poradzenia sobie z nią. Musimy pamiętać o tym, że zdolności różnych osób są różne. Kiedy ilość pracy przekracza możliwości jej wykonania, pojawia się stres związany z pracą. O skutkach stresu, w tym długotrwałego, pisać tu nie będę, niemniej jednak doskonale wiemy, że dobrodziejstwem dla naszego zdrowia i funkcjonowania również poza pracą stres nie jest.\nNakłaniam project managerów w swoich zespołach do odważnego odmawiania (zarówno mi, jak i klientowi), kiedy są przeciążeni, kiedy termin jest nierealny, aby wykonać zadanie w godzinach swojej pracy, kiedy brakuje informacji, aby zadanie wykonać odpowiedzialnie. Oczywiście rozmawiamy. Oczywiście asertywność jest sztuką dialogu, dyplomacji i argumentacji, a także umiejętnością oceny możliwości. Zdarzają się sytuacje (sporadycznie), że zostajemy dłużej – kiedy biznes prosi i uzasadnia, a nie żąda. Z praktyki w zachęcaniu do asertywności w tym względzie i bycia tzw. role model (wzorem do naśladowania) wiem, że nie jest to łatwe. Nie jest bowiem łatwo wpłynąć na czyjeś przekonania. To jest proces.\nMusieć czy nie musieć – oto jest pytanie\nIlekroć słyszę, że coś musi być czy musi się stać, tyle razy przekonuję się jak bardzo owo “musi” jest względne i jednak przesuwalne. Mogłabym długo wymieniać. Byłam świadkiem wdrażania bankowych regulacji z rocznym opóźnieniem, a mimo to bank wciąż istnieje. Byłam kierownikiem projektu, w którym czas przeznaczony na implementację konsumowany był na analizę, w wyniku czego w deklarowanym terminie (koniec roku) udało się zrealizować raptem 20% planowanego zakresu. Każdego dnia widzę ile firm zmaga się wciąż z RODO pomimo, że upłynęło już sporo czasu od wejścia rozporządzenia w życie.\nZ drugiej strony obserwuję ludzi uwięzionych we własnych przekonaniach na temat tego, co stać się musi bez refleksji: “A co jeśli się nie stanie?”. Asertywność odbierana jest jako przejaw bycia niewystarczająco zaangażowanym pracownikiem, jako wróg pracowitości. Często słyszę:\n“Muszę to dokończyć dzisiaj” od osoby, którą żegnam, wychodząc z pracy o 18:00;\n“Muszę wysłać ten raport w ciągu godziny” w sytuacji kiedy brakuje danych do raportu;\n“To zestawienie musi być na już” kiedy wysłanie go wymaga zebrania informacji od kilku osób, pracujących w dodatku w różnych strefach czasowych;\n“Klient musi to dostać dzisiaj “, a owo “to” jest rozbudową systemu zależną od infrastruktury klienta, która od dwóch dni nie działa;\n“Muszę dziś odpisać na tego maila” w nawale obowiązków, do osoby, która i tak go dzisiaj nie przeczyta, bo jest na urlopie;\n“Wycena ma być do końca dnia”, a nie jest jedynym, na co klient (nie jedyny zresztą) czeka dziś.\n“Musieć” to inaczej nie mieć wyjścia, nie mieć wyboru. Taka jest konieczność i kropka. Brak wyboru oznacza brak alternatyw, tylko jedną drogę, którą możemy iść. Zadaję sobie więc pytanie: czym jest “musi”? Jaki ma kształt i co się stanie, jeśli to, co musi się stać, się nie stanie? Jakie są konsekwencje i czy są alternatywy? Często właśnie próba odpowiedzi na pytanie jest początkiem do znalezienia kompromisu – jak zapobiec konsekwencjom, proponując alternatywne, możliwe do zrealizowania w czasie rozwiązanie lub przesunięcie terminu.\nUwolnij się od “musi”\nWyróżniam dwa rodzaje “musi”:\nMusi, które jest potworem w naszej głowie, niczym innym jak tylko przekonaniem – czymś, co w rzeczywistości nie istnieje, ale to my nadajemy temu kształt;\nMusi, które jest czyimś oczekiwaniem, np. przełożonego / klienta itp. – to znów nie jest twór, ale raczej wiara, przekonanie o nienaruszalności granic.\nA co, jeśli Ci powiem, że większość granic da się przesunąć? Że tylko nieliczne rzeczy są nieodwracalne? Że jeśli to, co “musisz” zrobić dziś, zrobisz jutro, absolutnie NIC się nie zmieni? Że każde “musi”w pracy jest przekraczalne? W końcu – że asertywność to dobra cecha. Nie przekonam Cię, dopóki Ty sam się nie przekonasz. Spróbuj :)\nWiedz, że tym samym nie nakłaniam Cię do przesuwania terminów i odwlekania wykonania zadań wtedy, kiedy ich wykonanie w narzuconym czasie i zgodnie z wymaganiami jest realne. Nie mówię, żebyś to, co możesz zrobić dzisiaj, zrobił jutro. Nie namawiam Cię do zwlekania, przekładania i zapewniania sobie tym samym więcej czasu na rozrywki w pracy. Namawiam Cię do mądrej i świadomej pracy i do zdrowej asertywności.\nWejdź na stronę https://www.facebook.com/kjarocka/ i weź udział w konkursie! Do wygrania bestseller...\nPoprzedni post“Zarządzanie projektami dla początkujących” – wydanie II\nNastępny postŚniadanie Project Managerów vol. 7!\n29/08/2018 o 10:22\nBardzo dobry artykuł. Na codzień nie zdajemy sobie o swoich nawykach jak rutynowe przekraczanie swoich granic.\nDodatkowo w mojej organizacji praktykujemy(wdrażamy to projektowo) mierzenie swojego czasu na poszczególnych zadaniach w ciągu dnia, robimy to po to aby poznać swoją produktywność, rejestrujemy także “przeszkadzacze”.\nCzy bez samoświadomości, danych na temat swojej produktywności mozemy poznać swoje granice?\nPoznanie swojej produktywności daje nam możliwość przewidywania


, Październik 18, 2016 Z przyjemnością informujemy, że wprowadziliśmy nowe formy płatności. We współpracy z “Przelewy24” udostępniliśmy łatwe wykonywanie przelewów poprzez wiele banków. Dzięki temu płatności on-line stają się szybsze, łatwiejsze i bezpieczniejsze. Serwis “Przelew ... Opublikowane w News Kalendarze naszej produkcji\n, Wrzesień 20, 2016 W tym roku na większą skalę rozpoczynamy produkcję kalendarzy trójdzielnych, jednodzielnych, wieloplanszowych i biurkowych. Dzięki temu, że wykonujemy je sami możemy zagwarantować szeroki wybór kalendarzy oraz najniższe ceny. Więcej informacji podano w opisach poszczególnych ... Opublikowane w News Nowy sezon kalendarzowy\n, Wrzesień 20, 2016 Rozpoczynamy sezon kalendarzowy 2017!\nZmieniamy się na lepsze. W tym roku wprowadzamy więcej opraw oraz większy wybór bloków do kalendarzy książkowych. Zmienia się też design kalendarzy wraz z marką. Dotychczasową nazwę MARCO MOTTO zastępujemy nową – MARCO MARCONI. Zmi ... Opublikowane w News POPRZEDNINASTĘPNY


Podróże po Hiszpanii: 2015\nLeży na szlaku Camino de Santiago, na odcinku pomiędzy Pampeluną, odległej 44 km, i Logrono w La Rioja. Miasto zostało założone w 1090 przez Sancho Ramirez, króla Pampeluny i Aragonii, w pobliżu prymitywnej wsi o Lizarra. o której pierwsza wzmianka pochodzi z 1024 r.\nfoto:Iñaki Parrado Sánchez\nfoto: Carlos Zuluaga\nPałac Książąt Granady i Egi zbudowany w drugiej połowie XII wieku, został uznany za zabytek narodowy w 1931 roku.\nRomański kościół San Miguel\nfoto: Pig Monkey\nKościół San Pedro de la Rua z XIII w.\nXII-wieczny kościół romański Santa Maria Jus del Castillo zbudowany na miejscu opuszczonej synagogi.\nMiasteczko leży w odległości 12 km od Pampeluny, na szlaku Camino de Santiago. Możecie tu zobaczyć romański kościół pod wezwaniem Świętych Kosmy i Damiana, odnowiony w XVI wieku w stylu późnego gotyku.\nfoto: iñaki Navarro\nPark Krajobrazowy Urbasa y Andía\nPark leży w pobliżu Pampeluny, można tu dojechać drogą NA-120 łączącą Etxarri-Aranatz z Estella. Znajdziecie tu wiele oznakowanych szlaków przecinających lasy, łąki i górskie szczyty. Droga NA-718 łączy Olazti / Olazagutia z Estella i masywem Urbasa. Jest tu także parę tarasów widokowych m.inn: Balkon Piłata (dostęp z NA-718), Lizarraga (dostęp z N-120) i taras obok pałacu Urbasa (dostęp przez NA-718). Ciekawe są również małe wioski, w których do dziś żyją pasterze.\nfoto: Anders Lanzen\nfoto: Mikel P. Ansa\nfoto: Daniel Burgui Iguzkiza\nSłynne regionalne sery\nNarodziny rzeki Urederra\nfoto: Xabier Zaldua\nfoto: Gorka Mauleon\nfoto: Aitor Lopez de Audikana\nNawarra i stolica Pampeluna\nNavarra leży w zachodniej części Pirenejów na pograniczu Hiszpanii i Francji. Obejmuje część historycznego Kraju Basków. Pod zwierzchnictwem Nawarry znajdowała się niegdyś również część francuskiego departamentu Pyrénées-Atlantiques, obecnie znana jako Dolna Nawarra. Dawne Królestwo Nawarry, które w XI wieku obejmowało swym zasięgiem większą część północnej Hiszpanii. To tutaj zaczyna się hiszpańska część słynnej trasy pielgrzymek do Santiago de Compostela.\nfoto: Adrià Triquell i Cristòfol\nLeży na wysokości 449 m n.p.m., nad rzekami Arga, Sadar i Elorz, w odległości 87 km od San Sebastián, 434 km od Barcelony oraz 411 km od Madrytu. Zostało założone przez Pompejusza w 74 p.n.e., jako garnizon wojsk rzymskich. Od V do IX w. było w rękach Wizygotów, Franków i Maurów. W 778 roku zdobyte przez Karola Wielkiego, wtedy zostało otoczone murami obronnymi. W 924 została zniszczona przez Abd ar-Rahmana III i straciła na znaczeniu. W 824 roku powstało baskijskie królestwo Pamplony, później zwane królestwem Nawarry, którego Pampeluna była stolicą aż do 1512 roku, kiedy Ferdynand V połączył Nawarrę z Kastylią. W czasie wojen napoleońskich Pampeluna została w 1808 roku zdobyta przez Francuzów, a w 1813 przez Anglików.\nStarówka Pampeluny jest pełna wąskich i krętych uliczek oraz pozostałości po murach obronnych. Centralnym miejscem w mieście jest Plaza de Castillo.\nNa placu Plaza Consistorial stoi barokowy ratusz. Rakieta wystrzelona z tego budynku ogłasza początek Sanfermines.\nfoto: is abel\nfoto: Antonio Gil\nObok znajdują się romańskie kościoły św. Saturnina i św. Mikołaja.\nMuzeum Nawarry mieszczące się w budynku dawnego szpitala z portalem w stylu plateresco.\nGotycka katedra zbudowana w latach 1397-1530. Wewnątrz znajduje się alabastrowy nagrobek Karola III Szlachetnego i jego żony Eleonory, oraz bogato rzeźbiony portal Puerta de la Preciosa prowadzący do krużganków.\nfoto: Ralph Foreman\nMuzeum Diecezjalne zajmujące dawny refektarz, kapitularz i kuchnię klasztoru przylegającego do katedry. Muzeum posiada najbogatszy w Hiszpanii zbiór polichromowanych rzeźb drewnianych z okresu od XIII do XVI wieku. Jednym z najcenniejszych eksponatów jest natomiast wykonany we Francji relikwiarz Grobu Świętego.\nPalacio del Gobierno de Navarra usytuowany jest w samym sercu miasta, pomiędzy Plaza del Castilio, a Paseo de Sarasate. Budynek został wzniesiony w 1840 roku, w stylu neoklasycystycznym, według projektu José de Nagusia . Wewnątrz pałacu szczególną uwagę przykuwa bardzo bogato zdobiona Sala Tronowa. Jednym z ważniejszych arcydzieł sztuki, jakie znajdują się w tym miejscu jest portret Ferdynanda VII Burbona, pędzla nadwornego malarza królewskiego - Francisco Goi. W przypałacowym ogrodzie możemy zobaczyć największe drzewo w mieście, tak zwaną Gigant Sekwoję.\nZa katedrą, w części miasta zwanej La Navarreria znajduje sie resztka murów miejskich wraz z Baluarte de Redfn i Portal de Zumalacarregui nad pętlą Rio Arga.\nCytadela z 2 połowy XVI wieku.\nCo roku w dniach 6-14 lipca organizowane są tu tzw. sanfermines, fiesty ku czci patrona miasta świętego Fermina, w czasie których odbywają się słynne encierros – gonitwy byków i ludzi po ulicach miasta.\nPokój dwuosobowy w hotelu (centrum) kosztuje od 63 €.\nMalowany Las Bosque de Oma


Ogłoszenia duszpasterskie od 3 do 10 kwietnia 2016 r – Parafia Miłosierdzia Bożego\nOgłoszenia duszpasterskie od 3 do 10 kwietnia 2016 r\n1. Dziś Święto Bożego Miłosierdzia, nasza Uroczystość Odpustowa. Słowo Boże głosi O. Mateusz Smolarczyk OFM z Zabrza. Sumie odpustowej o godz. 12.00 przewodniczy ks. Bp senior Jan Wieczorek.\nKolekta dzisiejsza jest naszym świątecznym darem na budowę naszego kościoła. Za wszystkie ofiary składamy serdeczne „Bóg zapłać”.\n2. Dziś po Mszach św. z racji rozpoczynającego się Tygodnia Miłosierdzia w całej Polsce zbiórka do puszek na potrzeby „Caritas”, a o godz. godz. 15.00 uroczyste Nieszpory odpustowe z koronką do Mił. Bożego, w których uczestniczyć będą także Parafianie z Żernik.\n3. W poniedziałek obchodzimy Uroczystość Zwiastowania Pańskiego – Dzień Świętości Życia. Zapraszamy do udziału w Eucharystii i modlitwy w intencji matek i dzieci nienarodzonych. Tradycyjnie również z tym dniem związana jest idea Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, będącej zachętą do intensywnej i powszechnej modlitwy o ocalenie życia zagrożonego aborcją dziecka, znanego Bogu dawcy każdego życia. Adopcja trwa przez okres 9 miesięcy. Jest ona zobowiązaniem do codziennej modlitwy, poprzedzonej osobistym przyrzeczeniem, złożonym przed Bogiem. Formuła przyrzeczenia oraz inne informacje o tej formie modlitwy znajdują się w ulotce, którą można przez cały rok zabierać ze stolika przy wyjściu z kościoła. Co ważne, duchową adopcję można rozpocząć w dowolnym dniu.\n5. W środę o godz. 18.00 zapraszamy dzieci na swoją Mszę św. szkolną. Rodziców prosimy o przypominanie swoim pociechom o tym cotygodniowym spotkaniu z Panem Jezusem.\n6. W tym tygodniu przypada I-szy czwartek miesiąca. Po mszy św. porannej nabożeństwo powołaniowe, a po mszy św. wieczornej zapraszamy na adorację Najśw. Sakramentu do godz. 20.00, o prowadzenie której prosimy Wspólnotę Duchowej Adopcji dzieci nienarodzonych.\n7. W sobotę o godz. 9.00 Msza św. w intencji dekanalnego zespołu „Caritas”, po której spotkanie zespołu w salce na plebanii.\n8. Zachęcamy do nabycia informatora, „Gościa Niedzielnego” „Małego Gościa”. Informacje także na stronie internetowej: www.milosierdziegliwice.pl.\nZa wszelką pomoc i życzliwość, za modlitwy, prace i złożone ofiary materialne składamy z serca płynące „Bóg zapłać”. Podziękowania składamy wszystkim, którzy przyczynili się do odświętnego przeżycia naszej uroczystości odpustowej. „Bóg zapłać„ Paniom i Panom za dbałość o czystość i wystrój kościoła.


autor - Romuald Dębski - virtualo.pl\nW gabinecie lekarza specjalisty. Ginekologia i położnictwo. Endokrynologia ginekologiczna. Najczęstsze porady\nDrugi numer z cyklu „W gabinecie lekarza specjalisty” pod redakcją naukową prof. CMKP Romualda Dębskiego, skierowany do praktykujących ginekologów-położników i endokrynologów, jest poświęcony tematowi endokrynologii ginekologiczne\nCena w punktach Virtualo: 18295 pkt.


Dzień Wymiaru Sprawiedliwości – PoPrawny\nStrona główna / Aktualności / Dzień Wymiaru Sprawiedliwości\n23 maja 2018\tAktualności 308 Widok\nW roku 2018 Dzień Wymiaru Sprawiedliwości przypada na 23 maja (środa) Dzień Wymiaru Sprawiedliwości to święto, które upamiętnia włoskiego bohatera – Giovanniego Falcone. Wypowiedział on wojnę potężnej mafii sycylijskiej i doprowadził do procesu, w którym skazano wielu gangsterów. Giovanni Falcone ?pogromca mafii Falcone w 1974 roku\nzostał przeniesiony do Palermo. Eksplozja była tak silna, że zarejestrowały ją miejscowe sejsmografy. Koniecznie trzeba wspomnieć również o Paolo Borsellino, który był do wydziału sędziów śledczych. Mafia już w trakcie śledztwa wydała na niego wyrok śmierci. Pierwszy nieudany zamach bombowy miał miejsce w marcu 1989 roku. Drugi 23 maja 1992 roku okazał się skuteczny – bandyci zaminowali niemal 100-metrowy odcinek autostrady koło miejscowości Capaci, którą podróżował sędzia. Mafiosi dopięli swego ? w zamachu zginął Falcone, jego żona Francesca Morvill oraz ochraniający ich funkcjonariusze policji.\nBorsellino zamordowany został dwa miesiące później wraz z pięcioma policjantami z ochrony. On również przyczynił się do skazania wielu gangsterów, dlatego w dniu święta warto o nim pamiętać.\nJak wyglądają obchody święta? inicjatorem Dnia Wymiaru Sprawiedliwości jest Europejskie Stowarzyszenie MEDEL ?Sędziowie i Prokuratorzy na rzecz Demokracji i Wolności?. Należy do niej kilkanaście organizacji sędziowskich i prokuratorskich z Europy, również z Polski. Decyzja o podjęciu starań na rzecz ustanowienia święta zapadła w marcu 2013 roku podczas spotkania przedstawicieli członków organizacji w Gdańsku. Jest ono hołdem dla bohaterskiej postawy sędziego Falcone, który poświęcił życie by złapać gangsterów,. Symbolizuje niezależność i niezłomność sędziów w dochodzeniu do prawdy. W naszym kraju święto koordynuje Stowarzyszenie Sędziów Polskich ?Iustitia?.\nCo roku zachęca ono pracowników sądowych i przedstawicieli zawodów prawniczych do uczczenia poległych minutą ciszy, a także do przypięcia do stroju fioletowej wstążki, która jest symbolem Dnia Wymiaru Sprawiedliwości. Fioletowe wstęgi można też dostrzec w budynkach sądowych i na stronach internetowych sądów. Trzeba przyznać że Stowarzyszenie Sędziów Polskich ?Iustitia? działa bardzo sprawnie w kwestii obchodów, o czym świadczy liczba sądów, które przystąpiły do Dnia Wymiaru Sprawiedliwości. Zresztą inicjatywa wybiega poza społeczność sędziowską – organizator akcji zachęca również obywateli do tego, by przyszli do sądu na rozprawy właśnie z przypiętymi wstążkami. Po za tym wiele sądów zaprasza uczniów do wizyt w sądach, by mogli zapoznać się ze strukturą organizacyjną sądu.\nPoprzednia Jakie wnioski po sprawie T.Komendy\nNastępna HFPC wspiera protestujących opiekunów\nStrona główna / Temat Tygodnia / Dzień Wymiaru Sprawiedliwości\n26 maja 2017\tTemat Tygodnia 308 Widok\nJak co roku, w dniu 23 maja będziemy obchodzić Dzień Wymiaru Sprawiedliwości. Ma on upamiętniać rocznicę śmierci sędziego śledczego Giovanniego Falcone, jego żony oraz ochraniających ich funkcjonariuszy policji, zamordowanych 23 maja 1992 r. przez sycylijską mafię. W poprzednim roku symbolem tego święta była fioletowa wstążka wpięta do stroju przez sędziów, pracowników sądów i przedstawicieli zawodów prawniczych. Fioletowe wstęgi dodatkowo zawisły w miejscach związanych z wymiarem sprawiedliwości, w budynkach sądów, kariatydach w Sądzie Najwyższym, a także na stronach internetowych. W tym roku SSP IUSTITIA planuje zaprosić obywateli do sądów na rozprawy i chcemy, aby to oni przypięli fioletowe wstążki do swoich strojów jako wyraz solidarności z sędziami i pracownikami wymiaru sprawiedliwości.\nOprócz wymiaru symbolicznego przypięcie fioletowej wstążki będzie sygnałem dla sędziów, iż osoby znajdujące się na sali rozpraw celowo w tym dniu przyszły do sądu, aby uczestniczyć w jawnych rozprawach. Prosimy o zorganizowanie w tym dniu przy wejściu do sądów oznaczonych punktów, w których obywatele zainteresowani udziałem w rozprawie jako publiczność uzyskają pomoc pracownika i dostaną fioletową wstążkę. Jeśli to możliwe SSP IUSTITIA prosi o umieszczenie fioletowych elementów wystroju budynków sądów. SSP IUSTITIA pragnie, aby ideą Dnia Wymiaru Sprawiedliwości było także poszerzanie świadomości i kultury prawnej społeczeństwa, a przede wszystkim młodych ludzi. Zaprasza również w tym dniu do organizacji zajęć edukacyjnych o tematyce prawnej prowadzonych przez sędziów dla dzieci i młodzieży lub innych wydarzeń o podobnym charakterze. Z wyrazami szacunku prezes SSP IUSTITIA Krystian Markiewicz\nGiovanni Falcone zginął 23 maja 1992 roku. To było upalne popołudnie. Chwilę przed godziną 18 konwój policyjny trzech samochodów mknął 160 km/h autostradą A29 w kierunku Palermo w okolicach miejscowości Capaci. W jednym z pojazdów znajdował się sędzia Giovanni Falcone – człowiek, który rzucił wyzwanie włoskiej mafii. Sycylijska cosa nostra poprzysięgła mu zemstę jeszcze w latach 80. i już raz próbowała odebrać mu życie. Falcone wiedział, że zginie, ale tym razem pędził spokojnie w konwoju. Wtedy doszło do wybuchu. Ponad 100 metrów autostrady wyleciało w powietrze, a nieustępliwy sędzia zginął.\n18 marca 1939 roku był szczęśliwym dniem w zamożnej rodzinie Falcone. Na świat przyszedł Giovanni Salvatore Augusto, trzecie dziecko i jedyny syn dyrektora państwowego laboratorium chemicznego Arturo Falcone i Luisy Bentivegny, córki znanego w mieście ginekologa. Rodzice przyszłego sędziego wspominali, że chłopiec przyszedł na świat nie płacząc i mając zaciśnięte pięści, a po jego narodzinach w oknie pokazał się biały gołąb – symbol pokoju.\nDzieciństwo Giovanni spędził w dzielnicy Kalsa, w której wychowywał się także inny przyszły sędzia – Paolo Borsellino. Przyszli stróże prawa grali razem w piłkę na Piazza Mangione, a do szkoły chodzili z chłopcami, którzy w przyszłości zostali mafiosami. Jeden z nich wspominał po latach w czasie zeznań, jak grał z Falcone w ping-ponga. Pod odbyciu służby wojskowej i ukończeniu akademii morskiej, Falcone trafił na studia prawnicze na uniwersytecie w Palermo. Swoją prawniczą karierę rozpoczął jako zwyczajny sędzia (pretor) w niewielkiej miejscowości Lentini w prowincji Syrakuzy na południowym wschodzie Sycylii. Rok później Falcone został sędzią śledczym w 60-tys. Trapani na zachodnim krańcu wyspy. To tutaj stopniowo rodziło się w nim zamiłowanie do prawa karnego. W 1978 roku powrócił do rodzinnego Palermo, gdzie rozpoczął pracę w sądzie upadłościowym.\nPrzełomem dla Falcone okazuje się rok 1980, gdy został zauważony przez Rocco Chinniciego, doświadczonego sędziego z biura śledczego w Palermo, który zastąpił zamordowanego kilka miesięcy wcześniej Cesare Terranovę. Chinnici widział wielki potencjał i odwagę w młodym Sycylijczyku, a Falcone przyjął ofertę sędziego pomimo dużych obaw rodziny. Decyzja nie była jednak podyktowana chęcią walki z mafią, ale okazją do pracy ze swoim przyjacielem Paolo Borsellino. Początkowo Falcone otrzymywał sprawy dotyczące korupcji, ale jego kariera nabiera tempa. Umiejętności analizy faktur i księgowości wyniesione z sądu upadłościowego doprowadziły do wypracowania nowatorskiej „metody Falcone?, pozwalającej wyśledzić brudne pieniądze. Falcone uderzał w najczulszy punkt mafii – w ich konta bankowe.\nW tym czasie ginęli kolejni przeciwnicy mafii – kapitan karabinierów Emanuele Basile, sędzia Gaetano Costa, generał Carlo Alberto Dalla Chiesa – prefekt Palermo. Ten ostatni zginął na zlecenie Salvatore Riiny znanego jako Bestia – szefa cosa nostry (sycylijskiej mafii), który w przyszłości zleci zabójstwo także Falcone i Borsellino. Mimo serii zabójstw Falcone działał dalej. Tommaso Buscetta Mafia zebrała kolejne żniwo w 1983 roku, kiedy w wybuchu samochodu pułapki zginął sędzia Rocco Chinnici. Jego następca, Antonio Caponnetto, zdecydował, że Falcone stanie na czele sztabu antymafijnego. Sędzia znalazł się wtedy na pierwszej linii walki z mafią. W tym czasie w ręce brazylijskiej policji wpadł Tommaso Buscetta, jeden z czołowych członków cosa nostry. Kiedy dowiedział się, że ma być deportowany do Włoch, próbował popełnić samobójstwo. Spodziewał się, że mafijne klany zemszczą się na nim za jego zbrodnie i udział w Wielkiej Wojnie Klanów (wojna klanów sycylijskiej mafii toczona w latach 1981-1983).\nPo powrocie do zdrowia Buscetta został przesłuchany przez Falcone. Namowy sędziego sprawiły, że Buscetta jako pierwszy złamał przysięgę wierności mafii – omertę. Falcone usłyszał wtedy od skruszonego gangstera: „Nie zapominaj, że jak zadrzesz z mafią, to przestaną cię ścigać dopiero po śmierci”. Zeznania Buscetty pozwolił sędziemu odkryć istnienie tzw. mafii trzeciego poziomu – zdobył dowody na powiązania przestępczej organizacji z przedstawicielami świata polityki i władzy. Od lat 80. Falcone i inni sędziowie rozpoczęli współpracę z FBI w ramach operacji „Pizza Connection”, wymierzonej w międzynarodowych handlarzy heroiną wywodzących się z cosa nostry. Mianem „Pizza Connection” określano sieć przemytu i dystrybucji heroiny w USA. Operacja zakończyła się procesem o tej samej nazwie, który toczył się w latach 1985-1987. Dzięki zeznaniom m.in. Buscetty udało się skazać na wieloletnie kary więzienia wielu wpływowych mafiosów z amerykańskiego i włoskiego półświatka, a sam Buscetta został objęty programem ochrony świadków. „Maksiproces” Najważniejszym wydarzeniem w historii walki z sycylijską mafią był tzw. Maksiproces (wł. Maxiprocesso) – największy w dziejach włoskiego wymiaru sprawiedliwości proces przeciwko sycylijskiej cosa nostrze. Falcone i Borsellino wraz z kilkoma innymi sędziami przygotowali liczący 8,6 tys. stron akt oskarżenia przeciwko 475 mafiozom (100 sądzono zaocznie). Proces zaczął się 10 lutego 1986 roku w Palermo w podziemnym bunkrze więzienia Ucciardone, bowiem żadna sala sądowa we Włoszech nie byłaby na tyle bezpieczna, aby sądzić tak wielu groźnych przestępców. Oskarżonych umieszczano kolejno w trzydziestu stalowych klatkach. Gangsterom zarzucano zabójstwa, w tym czołowych dowódców policji oraz sędziów, handel narkotykami, a także stworzenie „państwa w państwie”. Wyroki ogłoszono w grudniu 1987 roku. W procesie skazano ponad 360 gangsterów na łączną karę więzienia ponad 3 tys. lat. Wśród skazanych zaocznie był m.in. Salvatore Riina, faktyczny szef cosa nostry, który stanął na jej czele po Wielkiej Wojnie Klanów. Od 1970 roku, kiedy został oskarżony o liczne morderstwa, pozostawał w ukryciu.\nWysłanie tak wielu czołowych mafiosów do więzienia miało być ostatecznym ciosem dla mafii. Wyrok „Maksiprocesu” został utrzymany przez włoski Sąd Najwyższy, co uderzyło w prestiż mafii. Decyzję o tym, że Falcone ma zostać zgładzony podjęto już w 1983 roku. Śledztwo wykazało, że zlecił to Salvatore Riina. Wyrok „Maksiprocesu” przyśpieszył tę decyzję. Falcone od dłuższego czasu pozostawał w ukryciu, co kilka tygodni zmieniał mieszkanie, był chroniony 24 godziny na dobę, jeździł opancerzonym samochodem. W tym czasie pobrał się też w tajemnicy ze śledczą Franceską Morvillo. Po „Maksiprocesie” Falcone decyzją ministra sprawiedliwości został szefem specjalnego wydziału antymafijnego. Opuścił wtedy Sycylię i przeniósł się do Rzymu. Pierwszy zamach na jego życie nie powiódł się. 21 marca 1989 roku wysłannicy mafii ukryli 50-kilogramowy ładunek wybuchowy w jego nadmorskiej willi, ale podejrzana torba została zauważona jednak przez ochroniarzy. Riina chciał jednak, aby śmierć Falcone była demonstracją potęgi mafii, dlatego polecił podłożyć pół tony materiałów wybuchowych pod autostradę łączącą lotnisko Punta Raisi z Palermo.\nDynamit, który miał zabić Falcone, został dostarczony prawdopodobnie przez rybaka Cosimo D?Amato, który wytwarzał go z niewybuchów z czasów wojny. W 21. rocznicę śmierci sędziego Falcone w 2013 roku D’Amato został skazany na dożywocie za współpracę z mafią. 23 maja 1992 roku około 16.45 Falcone wylądował na lotnisku Punta Raisi na zachód od Palermo, a jego podróż na Sycylię i sam przejazd autostradą miał być utajniony. Konwój trzech samochodów (Falcone z żoną Francesca Morvillo znajdowali w środkowym samochodzie) ruszył autostradą A29 w kierunku Palermo. Członek mafii Giovanni Brusca, któremu Riina zlecił zabójstwo, zdetonował ładunek zdalnie z budynku na wzgórzu obok miejsca gdzie zaminowano autostradę. Wybuch był tak silny, że został odnotowany przez lokalne sejsmografy. Mimo że samochody pędziły 160 km/h, wybuch okazał się zbyt silny.\nW zamachu zginął Falcone, jego żona i trzech ochroniarzy – Vito Schifani, Rocco Dicillo i Antonio Montinaro, którzy jechali w pierwszym samochodzie, pod którym wybuchł ładunek. Zamach przeżyło czterech ochroniarzy jadących w pojeździe zamykającym kolumnę. Według zeznań bossów mafijnych Riina na wieść, o tym, że zamach na Falcone się powiódł wyprawił wielkie, zakrapiane szampanem przyjęcie.\nŚmierć Borsellino Paolo Borsellino, który wiedział, że też zginie, próbował znaleźć winnych zamachu, jednak wielu policjantów i prokuratorów było zastraszonych, skorumpowanych lub współpracowało z mafią. Macki mafii dosięgły go dwa miesiące później – 19 lipca 1992 roku. Konwój samochodów z Borsellino podjechał pod dom jego matki na Via D?Amelio w Palermo. Kiedy dotarli do celuj samochód, którym podróżował sędzia wyleciał w powietrze. Spowodowało to także eksplozję drugiego z aut. Borsellino zginął na miejscu, razem z pięcioma ochraniającymi go policjantami. Przeżył jedynie policjant jadący trzecim samochodem. Zdaniem ekspertów w zamachu wykorzystano 100 kg materiałów wybuchowych.\nTe bezprecedensowe zabójstwa zmusiły władze do natychmiastowej reakcji. 15 stycznia 1993 roku policja aresztowała Riinę. Zaklinał on się, że jest tylko zwykłym księgowym niemającym pojęcia o mafii. Riina mimo, że był w przeszłości skazany za zabójstwa, mieszkał spokojnie przez 23 lata w sycylijskiej stolicy i swobodnie podróżował po kraju. Obecnie ciążą na nim trzy wyroki dożywocia. Giovanni Falcone i Paolo Borsellino do dziś pozostają dla Włochów symbolem bezpardonowej walki z mafią. Ich imieniem nazwano lotnisko Punta Raisi pod Palermo, a w dniu zabójstwa Falcone we Włoszech obchodzony jest „No mafia day”. W wywiadzie rzece, którego udzielił w 1991 roku, Falcone mówił, że „nie czuje się Robin Hoodem, ani kamikadze”. Do legendy przeszły powtarzane przez niego słowa ze sztuki „Juliusz Cezar” Williama Szekspira: „Ci, którzy się boją, umierają codziennie. Ci, którzy się nie boją, umierają tylko raz”.\nŹródło: Jakub Kłoszewski/mtom / Źródło: tvn24.pl (http://www.tvn24.pl) Źródło: Wikipedia Paolo Borsellino\nPoprzednia Wolne urzędy sędziowskie\nNastępna Terespol: granica bezprawia\n24 maja 2016\tAktualności 308 Widok\n23 maja 2016 r. obchodzilismy Dzień Wymiaru Sprawiedliwości. Ma on upamiętniać rocznicę śmierci sędziego śledczego Giovanniego Falcone, jego żony oraz ochraniających ich funkcjonariuszy policji, zamordowanych 23 maja 1992 r. przez sycylijską mafię. Sędzia Falcone dał się poznać jako człowiek niestrudzenie i bezkompromisowo walczącyo sprawiedliwość. Inicjatorem ustanowienia obchodów Dnia Wymiaru Sprawiedliwości jest Stowarzyszenie ?Europejscy Sędziowie i Prokuratorzy dla Demokracji i Wolności? MEDEL, a w Polsce Stowarzyszenie Sędziów Polskich ?Iustitia?.\n23 maja 2016 r. o godzinie 14.00 odbędzie się wideo czat z prezesem Stowarzyszenia Sędziów Polskich ?Iustitia?Krystianem Markiewiczem, według formuły ask me anything, który odpowie na wszystkie pytania internautów. Wydarzenie to będzie transmitowane na Twitterze przez platformę Periscope:https://twitter.com/JudgesSsp, nick: @JudgesSsp, TAG #dws16, początek o godzinie 14.00.\nNa terenie całego kraju będą zorganizowane Dni Otwarte Sądów, w trakcie których będzie można je obejrzeć od środka oraz poznać Skarby Sądów. Zapraszamy m.in do: â Warszawy, gdzie w Sądzie Okręgowym w Warszawie będzie można obejrzeć biurko Premiera Władysława Grabskiego (pełnił urząd Prezesa Rady Ministrów w latach 1923-1925), które obecnie stoi w gabinecie Prezesa tego Sądu (godz. 16-17), Aleja Solidarności 127, 00-898 Warszawa, http://www.warszawa.so.gov.pl/ â Poznania, gdzie w Sądzie Rejonowym Poznań – Stare Miasto w Poznaniu będzie można obejrzeć zabytkową salę rozpraw nr 1 (g. 16-18), adres: Młyńska 1a, 61-729 Poznań, Polska, +48 61 666 08 50. Dodatkowo z okazji Dnia Wymiaru Sprawiedliwości będą zorganizowane spotkania i debaty z młodzieżą: â w Sądzie Rejonowym w Gostyniu odbędzie się lekcja prawa w budynku sądu dla uczniów Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Gostyniu przy ul. Sądowej 1, Gostyń â w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu odbędzie się debata młodzieży szkolnej w budynku sądu przy ul. Sądowej 1, Wrocław, +48 71 370 42 00,\nA na koniec prawdziwy hit. Prawdopodobnie pierwszy w Polsce sądowy escape room. Escape room ma swoje korzenie w świecie wirtualnych gier, gdzie w roku 1988 powstała pierwsza tego typu gra oparta wyłącznie na tekście, który pojawiał się na ekranie monitora. W tej popularnej na świecie rozgrywce od początku chodziło o ucieczkę z danego pomieszczenia, z którego można było uciec wyłącznie po rozwikłaniu wszystkich zagadek i rebusów. Premiera Escape the Court będzie miała miejsce 23 maja 2016 roku o godzinie 16:00 w budynku Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach przy ul. Warszawskiej 45. Aktualności dotyczące obchodów tego święta można śledzić już na Facebooku: https://www.facebook.com/events/801536949983475/ #dws16\nPoprzednia Więcej psychologów dla skazanych\nNastępna Dostęp więźniów do informacji publicznej


Zarząd Powiatu Limanowskiego o g ł a s z a II przetarg ustny nieograniczony na wynajem pomieszczenia użytkowego znajdującego się w budynku Inkubatora Przedsiębiorczości przy ul. Fabrycznej w Limanowej. Przedmiot przetargu stanowi pomieszczenie oznaczone nr […]\nAkcja szczepienia lisów na terenie powiatu limanowskiego\nW dniach od 28 września do 5 października br. na terenie całego powiatu limanowskiego zostanie przeprowadzona akcja ochronnego szczepienia lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie. Pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w Limanowej w sprawie planowanej jesiennej […]\nZarząd Powiatu Limanowskiego informuje, że na tablicy ogłoszeń oraz na stronach internetowych Starostwa Powiatowego w Limanowej przy ul. J. Marka 9 na okres 21 dni tj. od dnia 10.09.2019r. do dnia 01.10.2019r. został wywieszony wykaz […]\nDziałając na podstawie art. 35 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami podaje się do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonej do wynajmu w trybie bezprzetargowym. Oznaczenie nieruchomości Sposób i termin zagospodarowania […]\nJuż za nami XXI Owocobranie w Łukowicy\nKosze pełne soczystych owoców, degustacja przepysznych lokalnych produktów oraz wspólna, dobra zabawa przy regionalnych dźwiękach to główne wyznaczniki odbywającego się już po raz 21. Powiatowego Święta Owocobrania w powiecie limanowskim. Wydarzenie w tym roku miało […]\nPokaz naukowy „z fizyką w tle” i Małopolska Noc Naukowców w Limanowej\nMobilne Laboratorium Nauk Ścisłych „Edison” zostało ogłoszone Partnerem akcji Małopolska Noc Naukowców- dzięki temu 27.09.2019 również na terenie Limanowej będziecie mieli okazję uczestniczyć w tym wspaniałym wydarzeniu! Koordynatorem Małopolskiej Nocy Naukowców jest Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego. Aby […]\nSplot trzech zdarzeń na terenie powiatu limanowskiego: groźny wypadek autobusu, wypadek przy pracach ziemnych oraz poszukiwania paralotniarza miały miejsce w sobotę 7 września o godzinie 10:00 w Laskowej. Na szczęście zdarzenia te były tylko ćwiczeniami […]\nW dniu 2 września 2019 r. Zarząd Województwa Małopolskiego przyznał dotację dla Lokalnej Organizacji Turystycznej Powiatu Limanowskiego na realizację projektu „Spacery historyczne w Powiecie Limanowskim”. Projekt będzie polegał na organizacji w 12 miejscowościach Powiatu Limanowskiego […]\nWyobraźcie sobie góry, mogą być Beskidy, mogą Tatry czy też Pieniny. Jest wieczór, słońce powoli chyli się ku zachodowi. Ale uśmiechy i ciepłe spojrzenia trwają dalej. Ręce trzymają kubki z kawą lub herbatą, dookoła unosi […]\n« 1 … 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 … 86 »


Forum - Pierwszy zabieg na krzywika - Portal sadowniczy - sadownictwo.com.pl\nPierwszy zabieg na krzywika\nWitam chciałbym zaczerpnąć informacji od doświadczonych plantatorów porzeczki na temat waszego pierwszego terminu zastosowania środku na krzywika. Słyszałem że krzywik zaczyna żerować już od 10 stopni. Stosowaliście już jakieś środki ?? Kiedy zaczynacie ?? Myślałem o opryskaniu sherpą a później fastaciem czy wystarczy jeden oprysk? Pozdrawiam\nW tym roku modne środki na krzywika, wg. programu to Stonkat lub Mospilan, do wyboru\nPyretroidy w tym roku niby zakazane można pryskać mospilanem i nowym preparatem stonkat co do terminu oprysku to koniec marca początek kwietnia ale tak naprawde to decyduje temperatura bo oprysk najlepiej wykonywać w tem. 15-18st. tak więć jeszcze trzeba poczekać jak ktoś ma zamiar pryskać.\nUważam , że bez pyretroidów może być problem ze skutecznością oprysku ponieważ nie będzie wystarczającej temperatury aby mospilan zadziałał. Pytanie dlaczego wycofano pyretroidy ? Na pewno nie ze wzgledu na pozostałości bo w ubiegłym roku miały okres karencji 7 dni i było dobrze. Chodziło pewnie o ich działanie na inne owady. Każdy musi rozważyć czym i jak pryskać.\nMospilan to środek neonikotynowy i na pewno nie jest pyretroidem, które wycofują ze względu na brak selektywności dla owadów pożytecznych.\nwojti76, 2015-03-03 17:43, napisał:\npytasz dlaczego? obczaj, kasa, kasa, kasa... Rejetracja srodkow to kasa. Firmy musza placic spory hajs za rejestracje. Przy tym sa rozne zagrywki w stylu zaplacimy tyle a tyle tylko macie nie dopuscic konkurencyjnego produktu. A kto zaciera na tym rece? rzad...\nKiedy zaczynacie pierwszy oprysk??\nza miesiac okolo mysle.\nlka2, 2015-03-07 22:35, napisał:\nPodstawowe pytanie.Czy stwierdziłeś migrację tego szkodnika?Co Ci da kiedy ktoś pryska?Jak będziesz pryskał to pewnie pyretroidem,a on jest raczej kontaktowy więc robak musi byż w ''drodze''.czyli z ziemi do pąka.Pryskanie dla lepszego samopoczucia odpuść.Ja tak robie i jest git.Jak chcesz koniecznie wykonać ten oprysk i żeby coś wogóle zadziałał to trzeba opryskać gąsienice,a nie krzaki i to 2-3 krotnie żeby był efekt więc należy lustrować plantacje ,a nie forum.Słyszałem o pułapkach lepowych,które przymocowuje się do pędów i jak gąsienica wędruje po pędzie to się przykleja i wtedy mamy jakiś pogląd na sytuacje.Ale to jest tylko moje zdanie.Pozdrawiam.\nTen post 08.03.2015 05:37 edytował lacoste80. Powód edycji: edycja.\nI tak się zwalcza właśnie krzywika.\nA czy ktoś juz robił zabieg na krzywika????\nJeżeli go zauważyłeś i lustrowałeś plantacje to powinieneś już ten zabieg wykonać. Ja mam go już za sobą ze względu na to że zauważyłem w porę gada. Na karzdym krzewie uszkodził około 3% pąków. Za tydzień powtórka z zabiegu.\nTen post 20.03.2015 08:48 edytował Klepka. Powód edycji: edycja.\nJaki środek polecacie na pierwszy zabieg ??\nTen post 22.03.2015 13:25 edytował lka2. Powód edycji: .\nJakiś środek z grupy pyretroidów, jak robak jest na wierzchu. Z tym że jak wiemy w tym roku nie mamy dopuszczonego żadnego pyretroidu...\ndołączył: 28.01.2013 19:03 wiadomości: 57\nMospilan może być na krzywika\ntylko ze mospilan potrzebuje temperatury .\nktoś pryskał już na krzywika?? a jak tak to czym?\nCzy już stosowaliscie jakieś zabiegi jak w Temacie.?\nNocami mróz po -5 stopni, więc żadne zabiegi nie mają sensu.\nWitam witam i o drogę pytam...:) Doświadczonych plantatorów\nCzy można mieszać siarkol ze środkiem na krzywika? Pogoda nie sprzyja żadnym zabiegom (lubelszyzna) a to leje a to mrozi ehhhh ciezka sprawa.\nJa u siebie jeszcze nie pryskałem na krzywika Kampinos woj. Mazowieckie, bo go poprostu nie ma jak narazie, trzy tyg. temu wysmarowałem kilka krzaków sporą ilością towotu i cały czas monitoruję i jak narazie nic nie ma, więc w ciemno nie będę kotłował paliwa\nja również narazie nie widze żadnego robaczka krzywika więc co tu pryskać??? za tydzień czy dwa nie będzie na niego za późno.??\nNa przeziernika na początku kwietnia? Krzywika może zabiłeś ale nie przeziernika\nBoze widzisz i nie grzmisz... pryskałem dursbanem i pozytecznych nie zniszczyłem... tak samo jak przeziernika zniszczyłeś... masakra\nPryskanie już koledzy na krzywika?


Atrakcyjne działki w Wejherowie - trojmiasta - duze i małe trójmiasto\nAtrakcyjne działki w Wejherowie\n25 maja br. rozpocznie się sprzedaż w formie przetargów atrakcyjnych działek przeznaczonych na cele mieszkaniowe i gospodarcze. Oferta przygotowana jest dla inwestorów indywidualnych i przedsiębiorców.\nDla rodziny przygotowano dwie mniejsze działki przy ul. Stefczyka. Jedna o powierzchni 618 m kw., gdzie cena wywoławcza wynosi 123.600 zł, druga o pow. 589 m kw., gdzie ustalono cenę wywoławczą na 124.279 zł. Działki te przeznaczone są pod zabudowę jednorodzinną. Położone w dzielnicy domków jednorodzinnych, w pobliżu terenów rekreacyjnych. Trzecia działka położona przy ul. Nowowiejskiego o pow. 1.199 m kw., a cena wywoławcza wynosi 300.000 zł. Działka położona jest na „Wzgórzu Ojca Grzegorza” w malowniczej okolicy.\nDla inwestora Urząd Miejski w Wejherowie przygotował działkę przy ul. Budowlanych o łącznej pow. 2.869 m kw. Cena wywoławcza wynosi 471 900 zł. Działka przeznaczona jest pod działalność gospodarczą. Położona w dzielnicy przemysłowej Wejherowa. Nieruchomość znajduje się w pobliżu drogi krajowej. Pełne uzbrojenie w przyległych ulicach. Kolejna działka o łącznej pow. 848 m kw. położona przy ul. Kwiatowej wyceniona została na 339.200 zł. Przeznaczona jest pod działalność gospodarczą. Położona bezpośrednio przy drodze krajowej. Bardzo dobrze skomunikowana. Więcej informacji na stronie www.nieruchomosci.wejherowo.pl orazhttp://zobaczwejherowo.pl/index.php/inwestycje


Bez kategorii - Michał Chęciński\n15 grudnia 2019 Michał ChęcińskiZostaw komentarz\nZbiór linków 15-12-2019, a w nim między innymi: Microsoft porzuca wsparcie dla .NET Core 2.2, Wproawdzenie do Powershella w Azure functions i lista do blokowania niechcianych reklam.\n8 grudnia 2019 Michał ChęcińskiZostaw komentarz\nZbiór linków 08-12-2019, a w nim między innymi: film Scotta Hanselmana, deployent Azure Functions, jak mergować 1000-osobowe projekty.\n1 grudnia 2019 1 grudnia 2019 Michał ChęcińskiZostaw komentarz\nZbiór linków 01-12-2019, a w nim między innymi: jak zacząć z kubernetes, banowanie silnych zabezpieczeń, uruchamianie Azure Functions na Google Cloud Platform 😱\n1 stycznia 2018 18 lutego 2019 Michał ChęcińskiZostaw komentarz\nW tym roku postanowiłem podejść jeszcze bardziej systematycznie do planowania nowego 2018 roku. W związku z tym wyszedłem na świat z moimi celami. Nie tylko tymi na rok 2018, ale także tymi wybiegającymi bardziej w przyszłość. Listę celów zobaczyć możesz na dedykowanej temu stronie. Jak sam zobaczysz pewne cele zostały wykonane przed 1 stycznia 2018…\nRecenzja książki 10 kroków do maksymalnej produktywności\n29 listopada 2017 18 lutego 2019 Michał Chęciński3 komentarze\nKultową książkę Davida Allena GTD -Gettings Things Done. Sztuka bezstresowej produktywności przeczytałem już jakieś 5 lat temu. Jeszcze przed liceum. Wtedy zachłysnąłem się cała metodologią GTD. Jednak samej książki nie przeczytałem od deski do deski. Gdy trafiałem na fragmenty typu: „weź metalową szafkę na dokumenty, żeby je uporządkować” – pomijałem je. Nie czytałem więc treści,…


Adam Strug: w muzyce i literaturze poszukuję liryki - Jedynka - polskieradio.pl\nAdam Strug o swej twórczości (Audycja Muzyczna/Jedynka)\nMarcin Pospieszalski o płycie "Decaloque" (Audycja muzyczna/Jedynka)\nAdam Strug zaprasza na kontemplacyjny festiwal\nRozpoczął się 7. Festiwal Gorzkie Żale/Nowe Epifanie. Jego hasłem jest wolna wola na rozdrożu, a motywem przewodnim - skrzyżowanie.\n12'20 Adam Strug zaprasza na 7. Festiwal Gorzkie Żale/Nowe Epifanie (Muzyczna Jedynka)\nO wydarzeniu w "Muzycznej Jedynce" opowiadał niedawno Redbad Klijnstra, dyrektor artystyczny festiwalu. Teraz przypomniał o nim Adam Strug. - Ten festiwal koncentruje się na sprawach ostatecznych, jest bardziej kontemplacyjny niż fajerwerkowy - podkreślił rozmówca Zbigniewa Krajewskiego.\nGość Jedynki opowiedział o niezwykłym "Żołtarzu Jezusów", który wykona z towarzyszeniem 100-osobowego chóru (a w zaszadzie, jak mówi Adam Strug, "pospolitym ruszeniem śpiewaczym") i zaprosił na poszczególne wydarzenia festiwalu, który potrwa do 17 marca.\nGość: Adam Strug (kompozytor, muzyk, wokalista, etnomuzykolog)\nZobacz więcej na temat: Adam Strug MUZYKA Redbad Klijnstra Wielki Post Zbigniew Krajewski\n21'20 Adam Strug: pieśń pomaga w percepcji spraw trudnych (Muzyczna Jedynka)


Pomoc:Sygnatury – Minecraft Wiki Polska\nOryginalna treść pochodzi z Wikipedii i jest objęta licencją CC BY-SA\nPodpisywanie się na wszelkich stronach dyskusji (ale nie w treści artykułów) nie tylko należy do dobrego tonu, ale po prostu umożliwia znacznie szybsze porozumienie się z danym rozmówcą na dyskutowany temat. Dyskusje są bardzo ważną częścią wspólnej pracy nad Minecraft Wiki. Często pomagają w zrozumieniu motywacji innych użytkowników, jak również pozwalają na prześledzenie rozwoju danego artykułu, lub po prostu omówienie ważnego problemu.\n1 Cel podpisywania się\n2 Kiedy powinno używać się podpisów?\n3 Jak się podpisać?\n4 Jaki jest zalecany podpis?\nCel podpisywania się\nPodpis wstawiony w treści dyskusji identyfikuje danego Minepedystę. Podpisy niejako "zachęcają" do prowadzenia dialogu – każda podpisana wypowiedź pozwala na zidentyfikowanie autora danego komentarza, jak również czasu i daty danego wpisu. Jeśli w podpisie umieszczony jest jeszcze skrót do dyskusji użytkownika, pozwala to na bardzo szybką wymianę zdań (znacznie szybszą niż e-mail, chociaż wolniejszą niż rozmowa na TeamSpeak).\nKiedy powinno używać się podpisów?\nKażdy wpis dodany do stron dyskusji użytkownika, dyskusji dowolnego artykułu, jak również dowolnego głosowania, powinien być podpisany. Oczywiście edycji wewnątrz artykułów encyklopedycznych nie należy podpisywać – autorstwo poszczególnych fragmentów artykułu można prześledzić, klikając na zakładkę "Historia", gdzie widoczne są nicki autorów każdej zmiany. Jeśli zachodzi konieczność nieużywania podpisów w innych miejscach, jest to zazwyczaj wyjaśnione na konkretnej stronie.\nstrzałka wskazuje umiejscowienie przycisku\nSą dwa sposoby wstawienia podpisu:\nNa końcu swojego komentarza/wpisu wystarczy dodać cztery tyldy (~), czyli: ~~~~.\nPodczas edycji kliknąć przycisk podpisu na górze okienka edycyjnego – spowoduje to automatyczne wpisanie czterech tyld (--~~~~), które po użyciu przycisku Podgląd lub Zapisz zostaną zamienione na podpis. Wcześniej należy jednak ustawić swój podpis w Preferencjach (zobacz również opis na końcu tej strony).\nRezultat będzie taki sam w obydwu sytuacjach:\n~~~~ [[Użytkownik:Nazwa_loginu|Nazwa_loginu]] ([[Dyskusja użytkownika:Nazwa_loginu:|dyskusja]]) 12:34, 12 sie 2006 (UTC) Nazwa_loginu (dyskusja) 12:34, 12 sie 2006 (UTC)\nJest możliwe technicznie podpisanie się trzema tyldami (~~~), jednak jest to niezalecane, z uwagi na brak daty. Z kolei użycie pięciu tyld (~~~~~) powoduje wyświetlenie samej daty, w praktyce jednak rzadko stosuje się te dwie opcje (tzn. 3 lub 5 tyld).\nNależy zwrócić uwagę, że nawet jeśli edycja dokonywana jest bez zalogowania, również należy użyć właściwego podpisu. W takim przypadku nie można użyć tyld, ponieważ spowoduje to wyświetlenie adresu IP zamiast loginu (czyli np. 192.0.2.58). Oczywiście dla niezarejestrowanych użytkowników podpisanie się adresem IP to jedyna możliwość. Niektórzy użytkownicy mogą sądzić, że podpisanie się adresem IP pozwala na zachowanie większej prywatności lub anonimowości. W praktyce jednak okazuje się, że to właśnie zalogowani użytkownicy są bardziej "bezpieczni" – są darzeni większym zaufaniem. Zaś nawet jeśli niezalogowany użytkownik nie podpisze się, to ZAWSZE jego adres IP jest wyświetlony w historii edycji strony, czyli ZAWSZE jest możliwe ustalenie, kto dokonał danej edycji. Oczywiście nie ma tutaj znaczenia, czy dana niezalogowana osoba nie podpisuje się, czy też podpisuje się nieistniejącym loginem – w każdym przypadku zachowywany jest bowiem adres IP takiej osoby.\nJeśli zachodzi potrzeba wstawienia podpisu kiedy jest się niezalogowanym, wówczas należy ręcznie wpisać odpowiedni kod (zobacz tabela powyżej oraz jaki jest zalecany podpis).\nJaki jest zalecany podpis?\nZaleca się stosowanie następującego kodu:\n[[Użytkownik:Nazwa loginu|Nazwa_loginu]] ([[Dyskusja użytkownika:Nazwa loginu|dyskusja]])\nktóry należy wpisać w pole Twój podpis na stronie Preferencji. Należy również zaznaczyć pole Bez automatycznego linku i kliknąć Zapisz preferencje. Po wpisaniu czterech tyld (~~~~) lub kliknięciu w przycisk znajdujący się u góry pola edycyjnego (co spowoduje wpisanie --~~~~) i zapisaniu lub podejrzeniu strony efekt będzie następujący:\n--Nick_użytkownika (dyskusja) 12:34, 12 sie 2006


11.01.2017, 23:52 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 11.01.2017, 23:53 przez Socjopapa.)\nlumberjack napisał(a): Jeśli chirurg w trakcie operacji pomyli się, to nie jest to argument przeciwko zabiegom chirurgicznym. Pomyłki się zdarzają i nic nie można na to poradzić.\nW takim razie bezwzględnie należy pozwolić każdemu chętnemu na krojenie każdego kogo będzie miał fizyczną możliwość pokroić. A nóż widelec zrobi coś pożytecznego.\nZwracam Twoją uwagę, że wychowanie to nie chirurgia - nie da się z tego przygotować podręcznika, procedur bezpieczeństwa i przećwiczyć, a dawanie klapsów z samej definicji nie służy wychowaniu.\nlumberjack napisał(a): Jeśli jakiś rodzic pomyli się i przekroczy granicę, to nie jest to argument przeciwko samym klapsom. Tak samo jak rodzic, który przesadzi z karą psychiczną nie jest argumentem za zniesieniem kar psychicznych.\nOczywiście, ale jeśli w taki system jest wbudowany brak możliwości ustalenia przegięcia pały aż jest za późno (jak dziecko już dorośnie), a samo działanie nie ma uzasadnienia merytorycznego? Jak ktoś z powyższego przykładu zacznie ciąć gdzie mu się uwidzi to naprawdę będzie wszystko OK i wysokie prawdopodobieństwa trwałego uszkodzenia ciętego obiektu nie będzie argumentem przeciw owemu cięciu?\nlumberjack napisał(a): Poza tym z tego, że tekst jest wyświechtany nie znaczy, że jest niezgodny z prawdą.\nNie, chodziło mi o to, że ta kwestia została przedyskutowana na wszystkie strony i zwolennicy klapsów nie potrafili przedstawić żadnych argumentów za ich zasadnością poza kardynalnym "rodzice dawali mi klapsy i wyrosłem na ludzi". Natomiast przeciwnicy klapsów przedstawiali szereg dowodów (w tym z dziedziny neuronauk) wskazujących, że klapsy nie mają nic wspólnego z wychowaniem, a są wręcz przeciwskuteczne.\nlumberjack napisał(a): Jako gówniarz robiący co jakiś czas jakieś głupoty dostałem parę razy w życiu i to nie klapsa tylko pasem i nie zauważyłem, żeby to mi zniszczyło psychikę.\nNo i o tym właśnie argumencie mówiłem - to jest cała argumentacja na rzecz klapsów. Zero argumentów wskazujących na chociaż śladu waloru wychowawczego klapsa, a tylko stwierdzenie, że komuś nie zniszczyło to psychiki. Parę siniaków większości ludzi też nie zniszczy psychiki - ergo należy dzieciom nabijać siniaki.\nlumberjack napisał(a): Ale dlaczego miałoby być niewłaściwe?\nPytanie powinno być zadane inaczej: dlaczego miałoby być właściwe? A niewłaściwe jest z wielu względów - z "najsłabszych" względów można wskazać chociażby hipokryzję ujawniającą się w takim działaniu. Z jednej strony pouczenia "nie bij słabszych" a z drugiej praktykowanie właśnie tego "bo mogę".\nlumberjack napisał(a): No ale co ja na to poradzę, że dostałem pasem i żyję i nic mi nie jest? No kurde, co ja mam robić, udawać, że to mi wyrządziło krzywdę na całe życie czy co?\nNie masz udawać. Jak sam napisałeś dostałeś parę razy w życiu, w Twoim odczuciu zasłużenie (przynajmniej z perspektywy czasu). Jeśli uważasz, że każdy zwolennik klapsów obowiązkowo ogranicza się do sporadycznych przypadków wyjątkowych przegięć to żyjesz w bajkowym świecie. A pytanie o kabel, rózgę, itd. padło nie bez kozery. No bo skoro należy dawać dzieciom klapsy, bo mają niższe prawa, to czemu nie bić ich kablem, rózgą, pokrzywami, wcierać im sól w rany, itd? Idąc tym tropem można uzasadnić każdy sposób wyżywania się na dziecku no bo "ma niższe prawa". Inherentnie nie wynika z tego żadna granica - każde wyżywanie się na dziecku będzie uzasadnione.\nlumberjack napisał(a): Nie wiem. Ja znam takich, którzy dostawali klapsy i mimo wszystko żyją z rodzicami świetnie i ich nie biją.\nNo, ale właśnie nic z tego, skoro są też przypadki przeciwne, a przewidzenie jak (jeśli w ogóle) klapsy odbiją się na stosunku dziecka do rodziców (czy szerzej na zachowaniu dorosłego) nie jest możliwe.\nlumberjack napisał(a): Gdyby miało "prawa wyższe", takie jak osoba dorosła, to rodzice nie mogliby mu zabronić gry na pleju, kompie czy korzystania ze smatfona.\nPrimo: ja nie kwestionuję, że dzieci nie mają takich samych praw jak dorośli. Ja kwestionuję, że z tego wynika prawo czy nawet obowiązek traktowania dziecka klapsami.\nSecundo: cóż, w Twoim ujęciu mam prawa wyższe analogiczne jak Ty, a możesz mi zabronić gry na Twoim pleju, kompie czy korzystania z Twojego smartfona. Nie widzę więc powodu, żebym nie mógł zabronić dziecku gry na moim pleju, kompie czy korzystania z mojego smartfona.\nlumberjack napisał(a): Zrównywanie dania klapsa z traktowaniem dziecka prawie jak rzecz to demonizowanie.\nAleż ja nie to zrównuję. Ja po prostu zauważam, że akceptacja dla klapsów oznacza uznanie, że dziecku nie przysługuje nietykalność cielesna i godność (bo przecież celem klapsa jest bezkarne wyżycie swojej złości i upokorzenie delikwenta). To są cechy, które zasadniczo przysługują ludziom, ich istotność co do zasady nie jest kwestionowana, a wszelkie próby dehumanizacji skupiały się zawsze właśnie na odmowie uznania tych praw u pewnych grup ludzi. Sposób myślenia o dzieciach, który pozwala akceptować klapsy przyzwala więc na traktowanie ich prawie jak rzeczy (bo nie wolno ich zniszczyć - cóż za postęp i to całkiem młody).\nlumberjack napisał(a): Ale nie mają równych praw.\nCzyli argumentem na rzecz klapsów jest fakt, że bycie dorosłym jest magicznie związane z prawem dawania klapsów. Trochę jak ius prime noctis. Swoista synekura. A argumenty chociażby wskazujące jakieś ślady wychowawczego waloru klapsów nadal są jak yeti.\nlumberjack napisał(a): Jeśli dorosły wyrobi sobie prawo jazdy to może kierować. Dziecko nie ma możliwości wyrobienia sobie prawa jazdy, bo jest dzieckiem i nie ma takich praw jak dorosły. Czy może według ciebie dziecko nie powinno mieć niższych praw i dałbyś możliwość wyrobienia prawka i kierowania samochodem 7-latkowi?\nNie w tym rzecz. Próbuję dojść do tego jak z faktu, że dziecko czegoś nie może wypływa prawo do dawania klapsów. Powyższe mi tego nie wyjaśnia i nie odpowiada na moje pytanie.\nlumberjack napisał(a): Yhym. Klaps jest karą fizyczną, a odmowa udostępniania swoich zasobów jest długotrwałym psychicznym znęcaniem się nad wrażliwym i delikatnym dzieciątkiem.\nNie. Klaps jest aktem wyżywania się na dziecku, którego celem jest upokorzenie delikwenta. A odmowa udostępnienia swoich zasobów jest czymś z czym każdy wcześniej czy później się zetknie - chociażby gdy kolega czy koleżanka odmówią pożyczenia książki czy gry, bo proszący o udostępnienie zasobu wcześniej się z owej osoby wyśmiewał. Z odmową udostępnienia zasobów każdy wcześniej czy później spotka się też w sytuacjach niezawinionych, np. gdy szef odmówi prośbie o podwyżkę. Odmowa udostępnienia zasobów może więc być naturalną konsekwencją jakiegoś działania, tak jak poparzenie sobie paluchów jest konsekwencją dotykania gorącego garnka mimo ostrzeżeń rodziców. I tak, wyobraź sobie, że są dzieci mniej i bardziej wrażliwe.\nlumberjack napisał(a): A to pierwsze czym jest? Nienaturalnym karaniem bez powodu?\nTo pierwsze jest wyżywaniem się na dziecku mającym na celu jego upokorzenie. Może też zaburzać relację rodzic-dziecko, bo rodzic jest naturalnym opiekunem i obrońcą swoich dzieci. Dziecko oczywiście inaczej odbierze agresję ze strony osoby obcej (szczególnie rówieśnika), a inaczej ze strony osoby z którą jest emocjonalnie związane. Zresztą, ten element emocjonalnego związania ma znaczenie dla odbioru przemocy również w dorosłości.\nNo i przede wszystkim nie prowadzi do internalizacji zasad. Z własnego doświadczenia wiem, że ryzyko lania jest brane pod uwagę tylko gdy rodzice mogą się dowiedzieć o zaistnieniu pewnych okoliczności. A nadto ryzyko lania jest aktualne dość krótko, jeśli dziecko rozwija się normalnie.\nEl Commediante napisał(a): Najpierw taki delikwent kładzie lagę na to co się z dzieckiem dzieje i co robi, a potem spuszcza mu wpieprz jak się okazuje, że skutkowało to, lub mogło skutkować, tragedią. [...]Potem dochodzi do ekstremalnej sytuacji i dorośli tracą panowanie nad sobą.\nRoan Shiran napisał(a): A propos Ekipy Wpierdol i Ekipy Child-GodMode-On.\nNie jestem ekipą Child-GodMode-On, lecz ekipą "świadome wychowanie" - to nie polega na akceptowaniu wszelkich wybryków dzieci i przyznawaniu im boskiego statusu. Moje dzieci się na mnie gniewają, obrażają i krzyczą na mnie - nie jest więc cukierkowo, jak chciałbyś to widzieć.\nRoan Shiran napisał(a): Dzisiaj jadę tramwajem, a tam jakieś szczyle puszczają z telefonu na pełną głośność jakiś ciąg bluzgów, że aż uszy więdną. Ktoś tam zwraca uwagę, ja również - one nic. Kiedyś by dostały prawilny wpierdol w postaci oberwania w ucho z powodu niedostosowania się do norm społeczeństwa i pyskowania starszym. Ku uciesze całego tramwaju. Obecnie jednak jedyną presję na nich można wywrzeć poprzez kilka pustosłownych ostrzeżeń, z których to pustosłowności one sobie zdają całkowicie sprawę.\nA te szczyle to miały ile lat? Bo z opisu wnioskuję, że były już poza wiekiem "klapsowym". Czy byli tam ich rodzice? I skąd wiesz, że zostały wychowane bez klapsów? Znasz te szczyle? Dlaczego skoro nie zareagowały nie wymusiliście posłuchu, chociażby powtarzając żądanie ściszenia muzyki stając wprost naprzeciw nich? Szczyle raczej nie są zdolne do wygrania konkursu morderczych spojrzeń. Skąd przekonanie, że ów prawilny wpierdol doprowadziłby do internalizacji jakiejś normy społecznej, skoro brak jest dowodów, że wpierdol kiedykolwiek do internalizacji zasad doprowadził?\nRoan Shiran napisał(a): Odnośnie postu Lumberjacka - w czasach mego dzieciństwa często wolałem dostać klapsy niż odczuwać długofalowy zakaz rzeczy na których mi naprawdę zależało. Z pewnością to jednak mój wypaczony przemocą masochistyczny umysł wolał konkretną i jednorazową paskudną karę cielesną od milaśnych długich kar psychicznych. Tiaa....\nA no tak, byłbym zapomniał. Drugi argument, który czasem pada. Ale nadal śladu chociażby przesłanki, że klaps ma walor wychowawczy, a zamiast tego dowód anegdotyczny na okoliczność "ja wolałem klapsy", która nie ma żadnego znaczenia dla zasadności klapsów.\nSocjopapa napisał(a): Czy byli tam ich rodzice? I skąd wiesz, że zostały wychowane bez klapsów? Znasz te szczyle?\nNie, nie było. Nie wiem, czy zostały wychowane bez klapsów i raczej nie odnoszę się do ich domowej edukacji, chodziło mi o ich bezkarność w strefie publicznej (i uprzedzam - niekoniecznie twierdzę, by najlepszym wyjściem byłoby prawo do uderzenia takiego dzieciaka, ale obecnie nawet go obywatelsko zatrzymać nie mogę) . Nie, nie znam.\nSocjopapa napisał(a): Szczyle raczej nie są zdolne do wygrania konkursu morderczych spojrzeń.\nOczywiście, że nie są. Pewnie dlatego podobne konkursy mają głęboko w poważaniu, a szczególnie, gdy są w grupie. Kto im miałby kazać brać udział w podobnym cyrku? Oczywiście, mogę stać z bardzo poważną miną obok knypka sięgającego mi ledwie do klatki piersiowej, ale poza ew. walorami rozrywkowymi dla młodzieży i współpasażerów, niewiele widzę z tego pożytku. Dzieciaki nie są takie głupie i doskonale wiedzą, że nic im nie zrobisz.\nSocjopapa napisał(a): Skąd przekonanie, że ów prawilny wpierdol doprowadziłby do internalizacji jakiejś normy społecznej, skoro brak jest dowodów, że wpierdol kiedykolwiek do internalizacji zasad doprowadził?\nPewnie znikąd, bo nic takiego nie mówiłem. I szczerze powiedziawszy mnie, jako członka społeczności, ich internalizacja tychże zasad aż tak wiele nie obchodzi. Nie mam nawet moralnego prawa do podobnej ingerencji w dzieciaka - od tego są przede wszystkim rodzice i ew. odpowiednie instytucje lub najbliższe otoczenie, i to oni wybierają zasady, które dziecko powinno zinternalizować, a nie ja. Mnie głównie obchodzi zewnętrzne dostosowanie się.\nSocjopapa napisał(a): A no tak, byłbym zapomniał. Drugi argument, który czasem pada. Ale nadal śladu chociażby przesłanki, że klaps ma walor wychowawczy, a zamiast tego dowód anegdotyczny na okoliczność "ja wolałem klapsy", która nie ma żadnego znaczenia dla zasadności klapsów.\nDowód był na okoliczność tego, że obecne sztywne rozróżnienie na fizyczne kary (bardzo złe) i psychiczne kary (bardzo dobre) w wielu przypadkach jest niczym nieuzasadnionym dogmatem pewnych dorosłych i czasami ma bardzo niewiele wspólnego z perspektywą dziecka.\nA tego, czy kary w ogóle mają walor wychowawczy, nie mam zamiaru udowadniać w tym wątku.\nSocjopapa napisał(a): Oczywiście, ale jeśli w taki system jest wbudowany brak możliwości ustalenia przegięcia pały aż jest za późno (jak dziecko już dorośnie), a samo działanie nie ma uzasadnienia merytorycznego? Jak ktoś z powyższego przykładu zacznie ciąć gdzie mu się uwidzi to naprawdę będzie wszystko OK i wysokie prawdopodobieństwa trwałego uszkodzenia ciętego obiektu nie będzie argumentem przeciw owemu cięciu?\nWychowywanie dziecka to nie fizyka czy matematyka, w której to da się precyzyjnie coś określić. Trzeba liczyć na intuicję i rozsądek rodziców. Najczęściej dają radę. Istnieją patologiczne sytuacje, w których rodzice przesadzają, ale tego się nie uniknie przy tak dużej ilości ludzi mających dzieci.\nSocjopapa napisał(a): No i o tym właśnie argumencie mówiłem - to jest cała argumentacja na rzecz klapsów. Zero argumentów wskazujących na chociaż śladu waloru wychowawczego klapsa, a tylko stwierdzenie, że komuś nie zniszczyło to psychiki. Parę siniaków większości ludzi też nie zniszczy psychiki - ergo należy dzieciom nabijać siniaki.\nMoże chodzi o to, że to wcale nie jest argumentacja na rzecz klapsów. Jest najczęściej odpowiedzią na zarzut ze strony nieklapsistów. Nieklapsista mówi: klapsy wyrządzają szkodę. Klapsista odpowiada: nieprawda - ja dostawałem klapsy i nic mi nie jest.\nSocjopapa napisał(a): Pytanie powinno być zadane inaczej: dlaczego miałoby być właściwe? A niewłaściwe jest z wielu względów - z "najsłabszych" względów można wskazać chociażby hipokryzję ujawniającą się w takim działaniu. Z jednej strony pouczenia "nie bij słabszych" a z drugiej praktykowanie właśnie tego "bo mogę".\nNie ma tu hipokryzji. Załóżmy, że jakieś dziecko znęca się nad innym dzieckiem i bije je. Bijące jest winne, bite jest niewinne. Rodzic dający klapsy bijącemu dziecku nie robi tego, bo może. Robi to dlatego, żeby ukarać złe zachowanie. Złym zachowaniem jest w tym przypadku znęcanie się nad słabszym i niewinnym. Rodzic nie znęca się nad niewinnym, tylko karze winnego.\nSocjopapa napisał(a): Nie masz udawać. Jak sam napisałeś dostałeś parę razy w życiu, w Twoim odczuciu zasłużenie (przynajmniej z perspektywy czasu). Jeśli uważasz, że każdy zwolennik klapsów obowiązkowo ogranicza się do sporadycznych przypadków wyjątkowych przegięć to żyjesz w bajkowym świecie. A pytanie o kabel, rózgę, itd. padło nie bez kozery. No bo skoro należy dawać dzieciom klapsy, bo mają niższe prawa, to czemu nie bić ich kablem, rózgą, pokrzywami, wcierać im sól w rany, itd? Idąc tym tropem można uzasadnić każdy sposób wyżywania się na dziecku no bo "ma niższe prawa". Inherentnie nie wynika z tego żadna granica - każde wyżywanie się na dziecku będzie uzasadnione.\nTo jest przesada, która może występować równie dobrze w przypadku stosowania kar psychicznych, które też mogą służyć zwykłemu wyżyciu się rodzica.\nJeśli uważasz, że zwolennicy kar psychicznych ograniczają się do bana na pleja na kilka dni, to też żyjesz w bajkowym świecie.\nNie mam danych ilu rodziców przesadza z klapsami i nie wiem też ilu rodziców przesadza z więzieniem dzieci w domu.\nSocjopapa napisał(a): No, ale właśnie nic z tego, skoro są też przypadki przeciwne, a przewidzenie jak (jeśli w ogóle) klapsy odbiją się na stosunku dziecka do rodziców (czy szerzej na zachowaniu dorosłego) nie jest możliwe.\nTrzeba by może poszukać w źródłach historycznych. Przecież bicie dzieci jest czymś niestosownym dopiero od kilkunastu lat i to tylko dla pewnej grupy ludzi. W poprzednich epokach dzieci dostawały od czasu do czasu manto, więc należałoby sprawdzić czy w swej dorosłości zwróciły się masowo przeciw swoim rodzicom.\nSocjopapa napisał(a): Primo: ja nie kwestionuję, że dzieci nie mają takich samych praw jak dorośli. Ja kwestionuję, że z tego wynika prawo czy nawet obowiązek traktowania dziecka klapsami.\nSocjopapa napisał(a): Secundo: cóż, w Twoim ujęciu mam prawa wyższe analogiczne jak Ty, a możesz mi zabronić gry na Twoim pleju, kompie czy korzystania z Twojego smartfona. Nie widzę więc powodu, żebym nie mógł zabronić dziecku gry na moim pleju, kompie czy korzystania z mojego smartfona.\nAle relacja między tobą, a mną jest inna niż między tobą a twoim dzieckiem Poza tym różnimy się trochę stosunkiem do własności prywatnej.\nDziecku, moim zdaniem, można zabronić gry na pleju nawet gdyby sobie ono na konsolę zarobiło. Nawet gdyby była jego własnością.\nSocjopapa napisał(a): Ależ ja nie to zrównuję. Ja po prostu zauważam, że akceptacja dla klapsów oznacza uznanie, że dziecku nie przysługuje nietykalność cielesna i godność (bo przecież celem klapsa jest bezkarne wyżycie swojej złości i upokorzenie delikwenta).\nJeśli dziecko zachowuje się niegodnie, to chyba raczej nie ma godności... celem klapsa jest kara za złe zachowanie. Po drugie człowiek z automatu sam siebie upokarza czyniąc złe rzeczy... a upokorzeniem i odebraniem godności to nie jest tygodniowy szlaban na wyjście z domu? To jest przecież pokazanie dziecku, że nie ma żadnych praw. Gdybym był złośliwy, to mógłbym napisać, że więzienie dziecka w domu jest cięższą karą niż klaps i że jest to nie lada wyżywanie się rodzica. W dodatku długotrwałe.\nSocjopapa napisał(a): To pierwsze jest wyżywaniem się na dziecku mającym na celu jego upokorzenie. Może też zaburzać relację rodzic-dziecko, bo rodzic jest naturalnym opiekunem i obrońcą swoich dzieci.\nRodzic nie powinien być w takim razie w stosunku do swego dziecka komornikiem ani dyrektorem więzienia.\nDzieci należy lać, bo są małe, słabe i nie mogą oddać.\nIm starsze, tym bardziej należy się ograniczać, ponieważ rosną w siłę i mogą dać odwetowy wp...\n(dla mniej kumatych)\nA kto powiedział, że ja jestem za tzw. "wychowaniem bezstresowym"? Mało tego, uważam, że coś takiego jak "wychowanie bezstresowe" nigdy nie istniało poza kawałem z brodą o kolesiu w tramwaju co kobiecie przykleja gumę do czoła i może jakąś pedagogiczną ekstremą ekstremy. Spopularyzowane było głównie przez apologetów tłuczenia dzieci, jako taki łatwy cel w dyskusjach o biciu. Bo nie wiem jak Wy, ale ja nigdy na oczy nie widziałem "bezstresowego wychowania" dziecka, ani nawet jakiejś definicji jak to konkretnie miałoby wyglądać, poza wspomnianym dowcipem. Za to w popkulturze hipster prawicy ten mem ma się świetnie. Nawet ostatnio była audycja w Trujce na ten konkretnie temat. Myślałem, że temat zostal zaorany w 2003r., ale widać wracamy do korzeni.\nJestem za byciem szczerym z dzieckiem, mówieniu mu że się jest na nie wnerwionym, rozczarowanym zachowaniem, że coś co zrobiło jest złe albo głupie, itd. itp. Nie sądzę żeby trzeba było wyciągać konsekwencje karne za podniesienie głosu na dziecko, bo każdy traci kiedyś nerwy. To nie jest ta ostatnia granica, której za nic nie można przekroczyć według mnie.\nRoan Shiran napisał(a): Pewnie znikąd, bo nic takiego nie mówiłem. I szczerze powiedziawszy mnie, jako członka społeczności, ich internalizacja tychże zasad aż tak wiele nie obchodzi. Nie mam nawet moralnego prawa do podobnej ingerencji w dzieciaka - od tego są przede wszystkim rodzice i ew. odpowiednie instytucje lub najbliższe otoczenie, i to oni wybierają zasady, które dziecko powinno zinternalizować, a nie ja. Mnie głównie obchodzi zewnętrzne dostosowanie się.\nNo to nie rozumiem gdzie w tym był argument na rzecz walorów wychowawczych bicia dzieci (w ten czy inny sposób). Następnym krokiem mogło być odebranie telefonu - tak tylko podpowiadam.\nRoan Shiran napisał(a): A tego, czy kary w ogóle mają walor wychowawczy, nie mam zamiaru udowadniać w tym wątku.\nNo to nie rozumiem jaki był cel Twojej wypowiedzi.\nlumberjack napisał(a): Najczęściej dają radę.\nPowiedzmy, że tak jest. Co nie znaczy, że nie mogliby robić tego lepiej.\nlumberjack napisał(a): Klapsista odpowiada: nieprawda - ja dostawałem klapsy i nic mi nie jest.\nlumberjack napisał(a): Robi to dlatego, żeby ukarać złe zachowanie.\nSam dopiero co mówiłeś, że bije, bo dziecko ma niższe prawa. Złym zachowaniem jest w tym przypadku znęcanie się nad słabszym i niewinnym.\nlumberjack napisał(a): Rodzic nie znęca się nad niewinnym, tylko karze winnego.\nRodzic bije słabszego, chociaż ani nie musi tego robić, ani nie jest to adekwatne. Ten tekst o karaniu winnego jest tylko dobudowaniem ideologii do bicia słabszego. "Ja mogę bić słabszego, a ty nie." Taki jest komunikat.\nlumberjack napisał(a): To jest przesada, która może występować równie dobrze w przypadku stosowania kar psychicznych, które też mogą służyć zwykłemu wyżyciu się rodzica.\nOczywiście. Toteż ja nie jestem adwokatem kar psychicznych.\nlumberjack napisał(a): Jeśli uważasz, że zwolennicy kar psychicznych ograniczają się do bana na pleja na kilka dni, to też żyjesz w bajkowym świecie.\nNie uważam. Ban na pleja, który jest moją własnością, nie jest karą psychiczną, tylko naturalną konsekwencją - mogę (i nie tylko ja) nie chcieć udostępniać zasobów komuś kto mnie aktualnie wkurwia.\nlumberjack napisał(a): Nie mam danych ilu rodziców przesadza z klapsami i nie wiem też ilu rodziców przesadza z więzieniem dzieci w domu.\nSprzeciwiać należy się konsekwentnie jednemu i drugiemu, co też czynię.\nlumberjack napisał(a): Trzeba by może poszukać w źródłach historycznych. Przecież bicie dzieci jest czymś niestosownym dopiero od kilkunastu lat i to tylko dla pewnej grupy ludzi. W poprzednich epokach dzieci dostawały od czasu do czasu manto, więc należałoby sprawdzić czy w swej dorosłości zwróciły się masowo przeciw swoim rodzicom.\nNo takie proste to nie jest. Gdyby tak było, już dawno któryś adwokat klapsów takie badanie by przeprowadził.\nlumberjack napisał(a): Ale relacja między tobą, a mną jest inna niż między tobą a twoim dzieckiem\nCzy to znaczy, że dziecko automatycznie ma prawo do moich zasobów innych niż związane z jego prawidłowym rozwojem? Nie sądzę.\nlumberjack napisał(a): Dziecku, moim zdaniem, można zabronić gry na pleju nawet gdyby sobie ono na konsolę zarobiło. Nawet gdyby była jego własnością.\nJa to widzę inaczej. Znowu kwestia spójności prezentowanych poglądów. Skoro chcę nauczyć dziecko poszanowania cudzej własności (chociażby zabawki siostry) to nie mogę sam swobodnie tej własności naruszać. Ale za prąd delikwent zapewne sam nie płaci...\nlumberjack napisał(a): Jeśli dziecko zachowuje się niegodnie, to chyba raczej nie ma godności... celem klapsa jest kara za złe zachowanie. Po drugie człowiek z automatu sam siebie upokarza czyniąc złe rzeczy...\nI restytucja tej godności nastąpi gdy delikwent będzie za duży, żeby go uderzyć? Coś nie trzyma się kupy ta teoria.\nlumberjack napisał(a): a upokorzeniem i odebraniem godności to nie jest tygodniowy szlaban na wyjście z domu?\nA u was biją murzynów nie jest argumentem za klapsami.\nlumberjack napisał(a): Rodzic nie powinien być w takim razie w stosunku do swego dziecka komornikiem ani dyrektorem więzienia.\nKatem też nie. O tym właśnie piszę.\n12.01.2017, 22:51 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 12.01.2017, 22:52 przez Żarłak.)\nlumberjack napisał(a): teraz oświećcie mnie proszę - czy miałem jakiś wyjątkowy niefart i trafiłem do buszmeńskiego ośrodku dla dzikusów czy może jest tak wszędzie?\nNie jest tak wszędzie. Pewnie w różnych środowiskach występuje to z różnym natężeniem. W skrócie powiem tak. Nie, nie należy uczyć dzieci agresji. Zamiast uczenia agresji należy je uczyć asertywności i tego jak radzić sobie z agresją. Dodatkowo, choć świat staje się rzekomo bezpieczniejszy, warto uczyć samoobrony i tego, że nikt nie ma prawa atakować dziecka osobiście (znowu asertywność), ale jeśli tak się przydarzy to powinno przeciwstawić się napastnikowi, powinno wiedzieć, że ma się bronić, lub uciekać kiedy okoliczności są niesprzyjające.\nOdnośnie tematu należy krótko szczerze powiedzieć, że dzieci trzeba bić.\nKablem, pasem, ewentualnie ręką.\nPS Mój komentarz #18 powinien pozostać w poprzednim temacie.\n14.01.2017, 09:32 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.01.2017, 09:48 przez lumberjack.)\nSocjopapa napisał(a): Powiedzmy, że tak jest. Co nie znaczy, że nie mogliby robić tego lepiej.\nTak. W ogóle zawsze należy dążyć do "lepiej".\nSocjopapa napisał(a): Sam dopiero co mówiłeś, że bije, bo dziecko ma niższe prawa. Złym zachowaniem jest w tym przypadku znęcanie się nad słabszym i niewinnym.\nNiższe prawa dziecka nie są powodem jego bicia. Powodem kary jest jakieś bardzo złe zachowanie. Niższe prawa dziecka są powiązane z wyższymi prawami rodzica. Rodzic ma prawo karać. Nie ma mowy o karaniu kogoś niewinnego.\nSocjopapa napisał(a): Rodzic bije słabszego, chociaż ani nie musi tego robić, ani nie jest to adekwatne. Ten tekst o karaniu winnego jest tylko dobudowaniem ideologii do bicia słabszego. "Ja mogę bić słabszego, a ty nie." Taki jest komunikat.\nRodzic więzi słabszego chociaż ani nie musi tego robić, ani nie jest to adekwatne. Ten tekst o karaniu winnego jest tylko dobudowaniem ideologii do więzienia słabszego. "Ja mogę więzić słabszego, a ty nie możesz zachowywać się źle w stosunku do innych dzieci, które niczym ci nie zawiniły." Taki jest komunikat.\nMasz jakiś miernik adekwatności kar? Potrafisz jakoś obiektywnie uargumentować jaka kara i na ile czasu za jakie przewinienie jest dobra, słuszna i konieczna, a jaka nie? Mi się wydaje, że robisz to (jak każdy inny rodzic) raczej "na czuja", a nie przy pomocy jakichś ściśle określonych wytycznych.\nSocjopapa napisał(a): Oczywiście. Toteż ja nie jestem adwokatem kar psychicznych.\nJa z kolei jestem i za fizycznymi i za psychicznymi karami, ale nie przesadzonymi. Najlepiej jest kiedy nie trzeba się do nich w ogóle uciekać.\nWidzę po prostu, że bardzo demonizuje się jakieś głupie klapsy przy jednoczesnej akceptacji bardziej ostrych metod postępowania.\nSocjopapa napisał(a): Nie uważam. Ban na pleja, który jest moją własnością, nie jest karą psychiczną, tylko naturalną konsekwencją - mogę (i nie tylko ja) nie chcieć udostępniać zasobów komuś kto mnie aktualnie wkurwia.\nTo jest złe podejście. To odwoływanie się do własności, do zasobów itp.\nJeśli twoje dziecko w wieku 13 lat zarobi sobie kasę odśnieżając sąsiadom podjazdy i sobie za tą kasę kupi twardy narkotyk, np. heroinę, to co - nie zabierzesz mu jej, bo to będzie już jego zasób?\nSocjopapa napisał(a): No takie proste to nie jest. Gdyby tak było, już dawno któryś adwokat klapsów takie badanie by przeprowadził.\nAlbo któryś przeciwnik klapsów. Gdybym jako przeciwnik klapsów miał taki argument w ręku to raz dwa bym go użył - "paczta ludziska - sto lat temu rodzice biły dziecioki, a potem jak dorosły, nastał czas zemsty i wpierdolu i wszystkie dziecioki roztrzaskały gęby swoim rodzicom".\nSocjopapa napisał(a): Ja to widzę inaczej. Znowu kwestia spójności prezentowanych poglądów. Skoro chcę nauczyć dziecko poszanowania cudzej własności (chociażby zabawki siostry) to nie mogę sam swobodnie tej własności naruszać. Ale za prąd delikwent zapewne sam nie płaci...\nChuj z prawem własności, jeśli zdrowie dziecka jest zagrożone. Jeśli kupi se szlugi, browara czy w trochę późniejszym wieku heroinę to ni chuja nie ma takiej opcji, żeby uszanował tą jego własność.\nSocjopapa napisał(a): I restytucja tej godności nastąpi gdy delikwent będzie za duży, żeby go uderzyć?\nWtedy, gdy będzie się zachowywał tak, że nie będą potrzebne kary (czy to psychiczne to fizyczne). Czyli w sumie wtedy kiedy będzie zachowywał się godnie.\nNiektórzy nawet w dorosłym życiu nie zachowują się godnie i dla nich np. w Singapurze są prawnie zarezerwowane rózgi (kolejny ciekawy temat: "dorośli - bić czy nie bić"). Kara już o wiele cięższego kalibru, bo przewidziana dla kogoś dorosłego - dla istoty z pełnią praw i pełnią odpowiedzialności za swe czyny.\nSocjopapa napisał(a): Katem też nie. O tym właśnie piszę.\nOczywiście, że masz rację. Ale jak widzisz, dla niektórych danie klapsa świadczy już o należeniu do Ekipy Wpierdol. Równie dobrze można zaliczyć ludzi pierdzących do Ekipy Tajfun, a ludzi kradnących cukierki z marketów do Ekipy Cosa Nostra. Nie ma co demonizować i robić hiperboli.\nŻarłak napisał(a): Nie jest tak wszędzie. Pewnie w różnych środowiskach występuje to z różnym natężeniem.\nJa byłem w klasie w której dużo było dzieci bogaczy, dzieci polityków itp. ludzi.\nŻarłak napisał(a): W skrócie powiem tak. Nie, nie należy uczyć dzieci agresji. Zamiast uczenia agresji należy je uczyć asertywności i tego jak radzić sobie z agresją. Dodatkowo, choć świat staje się rzekomo bezpieczniejszy, warto uczyć samoobrony i tego, że nikt nie ma prawa atakować dziecka osobiście (znowu asertywność), ale jeśli tak się przydarzy to powinno przeciwstawić się napastnikowi, powinno wiedzieć, że ma się bronić, lub uciekać kiedy okoliczności są niesprzyjające.\nAsertywność jak najbardziej, ale w niektórych sytuacjach trzeba umieć stosować agresję. Nie chodzi tylko o samoobronę. Czasami najlepszą obroną jest atak; czasami wypada zaatakować kogoś, kto atakuje słabszego. Różne są sytuacje. Oby jak najmniej takich, ale jeśli przydarzy się chociaż jedna sytuacja w życiu, gdzie trzeba użyć agresji i przemocy to lepiej dla człowieka jeśli będzie to umiał zrobić.\n14.01.2017, 11:41 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.01.2017, 11:43 przez Dragula.)\nTen temat powinien mieć tytuł "dzieci - bić po dupie czy po pysku".\nCytat: Wtedy, gdy będzie się zachowywał tak, że nie będą potrzebne kary (czy to psychiczne to fizyczne). Czyli w sumie wtedy kiedy będzie zachowywał się godnie.\nA do czego i z jakiego powodu twoim zdaniem te kary są potrzebne? W jaki sposób twoim zdaniem mają sprawić, że będzie się zachowywał godnie? To jakieś ultimatum wobec dziecka? Będę Cię bił póki się nie poprawisz?\nCytat: Rodzic ma prawo karać. Nie ma mowy o karaniu kogoś niewinnego\nTak? A kto karze rodzica za błędy wychowawcze? I kto jest tu bardziej odpowiedzialny? Rodzic stosujący agresję wobec dziecka, czy parolatek bez odpowiednich wzorów do naśladowania?\nCytat: Masz jakiś miernik adekwatności kar? Potrafisz jakoś obiektywnie uargumentować jaka kara i na ile czasu za jakie przewinienie jest dobra, słuszna i konieczna, a jaka nie?\nMamy naukę http://www.todaysparent.com/family/paren...g-at-kids/\nŻadna forma agresji wobec dziecka nie jest dobra, ani skuteczna, może wywołać trwałe, negatywne zmiany w jego psychice, źle wpływa na kontakty z innymi ludźmi, nakręca agresję dziecka. Czy to nie wystarcza do stwierdzenia, że kary oparte na agresji nie są konieczne, dobre ani słuszne?\nCytat: Ja z kolei jestem i za fizycznymi i za psychicznymi karami, ale nie przesadzonymi. Najlepiej jest kiedy nie trzeba się do nich w ogóle uciekać.\nNo to masz dosyć prymitywny pogląd na temat wychowania dziecka. Najcenniejsze co możesz dziecku dać to wiedza na temat tego jak sobie w życiu radzić, co jest dobre a co szkodliwe i dlaczego. Ręką tego nie wytłumaczysz, za to doskonale dziecku zakomunikujesz, że ma się ciebie bać, że można innych ludzi zmuszać do posłuszeństwa i co najgorsze, że nie traktujesz go jak równego sobie.\nPrzypomnij sobie co mówisz o szefie, który drze się pracownikom prosto w twarz, kiedy robią coś źle. Debil, nie? Ciekawe co myśli dziecko o agresywnym rodzicu\nlumberjack napisał(a): Ja byłem w klasie w której dużo było dzieci bogaczy, dzieci polityków itp. ludzi.\nTak jak napisałem, różne zbiorowości przekazują różne wzorce zachowań.\n[quote='lumberjack' pid='659483' dateline='1484379162']\nNie piszę, że należy się wyrzekać jakichś emocji, bo są "złe". Jesteśmy, jeszcze do pewnego stopnia, zwierzętami i te emocje w nas siedzą, więc zamiast tłumić daną emocję lepiej ją wykorzystać i kontrolować, a na pewno nie kierować w stronę człowieka bezbronnego jakim jest małe dziecko, które powinno się od dorosłego uczyć jak najlepszych wzorców. Okazywanie agresji komuś, a nie zjawisku jest naganne z chrześcijańskiego punktu widzenia, humanistycznego, ale też nieefektywne i niekorzystne z naukowego.\nTrudno przekazywać dziecku wzorce idealne, bo nie jest to możliwe żeby przygotować je na każdą sytuację. Większość i tak samo odkryje, ale znacznie lepiej będzie dla niego podanie mu pewnych ram, a nie prostej mapy zachowań od której jest mnóstwo wyjątków w codziennym życiu, a część z nich np. straci na znaczeniu, bo zanim dorośnie świat zmieni się w stopniu radykalnym. Każde zachowanie jest znaczące w kontakcie z drugim człowiekiem, bo każda interakcja podtrzymuje dany wzorzec zachowań. U dzieci reakcja jest wzmocniona z uwagi na chłonność młodego umysłu.\nAgresję można pokazać poprzez sport, sztuki walki itp. Nie trzeba tego robić na co dzień w kontaktach "domowych".\n14.01.2017, 23:35 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.01.2017, 23:40 przez lumberjack.)\nDragula napisał(a): A do czego i z jakiego powodu twoim zdaniem te kary są potrzebne?\nKary są po to, żeby było więcej sprawiedliwości na świecie. Plus aspekt wychowawczy.\nSrultimatum. Jak można demonizować rzecz tak trywialną jak zwykły klaps?\nDragula napisał(a): Tak? A kto karze rodzica za błędy wychowawcze?\nA chujwi. A kto karze rodzica za wywołanie w dziecku poczucia, że na wszystko może sobie pozwolić? Potem takie dziecko idzie do szkoły i kładzie nauczycielowi na głowę kosz na śmieci.\nDragula napisał(a): I kto jest tu bardziej odpowiedzialny? Rodzic stosujący agresję wobec dziecka, czy parolatek bez odpowiednich wzorów do naśladowania?\nA dlaczego parolatek miałby nie mieć wzorców do naśladowania?\nCzy pijesz do tego, że jeśli ojciec da klapsa dziecku, to przestanie być dla niego autorytetem?\nDragula napisał(a): Żadna forma agresji wobec dziecka nie jest dobra, ani skuteczna, może wywołać trwałe, negatywne zmiany w jego psychice, źle wpływa na kontakty z innymi ludźmi, nakręca agresję dziecka. Czy to nie wystarcza do stwierdzenia, że kary oparte na agresji nie są konieczne, dobre ani słuszne?\nTo wystarcza do stwierdzenia, że należy zlikwidować całe szkolnictwo, ponieważ już zerówki i podstawówki są siedliskiem przemocy i agresji. Jeśli przemoc i agresją są takimi strasznymi rzeczami przed którymi należy chronić dziecko, to należałoby wprowadzić powszechną domową edukację. Tylko w ten sposób zagwarantujesz swoim pociechom "safe space". Tylko żal ich będzie trochę kiedy skonfrontują swój bajkowy świat z prawdziwym życiem, w którym trzeba umieć stawiać czoła agresji.\nPo drugie do mnie nie trafia twoja argumentacja, bo mam dobre kontakty z ludźmi, mimo że dostałem parę razy po dupie.\nPo trzecie agresja i krzyczenie przydają się. Pracując na budowie z różnymi chłopami wiem, że z niektórymi ludźmi nie da się porozumieć normalnie. Jak poprosisz o coś grzecznie, to będzie miał taki patol wyjebane, a jak opierdolisz i powiesz, żeby wypierdalał do domu jeśli ma tak pracować, to od razu widać większe zaangażowanie.\nDragula napisał(a): No to masz dosyć prymitywny pogląd na temat wychowania dziecka.\nJak coś jest prymitywne, to nie znaczy jeszcze, że jest złe. Seks jest prymitywny, a jest dobry.\nDragula napisał(a): W jaki sposób twoim zdaniem mają sprawić, że będzie się zachowywał godnie? To jakieś ultimatum wobec dziecka? Będę Cię bił póki się nie poprawisz? Ręką tego nie wytłumaczysz, za to doskonale dziecku zakomunikujesz, że ma się ciebie bać, że można innych ludzi zmuszać do posłuszeństwa i co najgorsze, że nie traktujesz go jak równego sobie.\nA co znowu jest nie tak ze zmuszaniem do posłuszeństwa? Jak dzieciok zostanie w przyszłości policjantem, to co chwila będzie kogoś zmuszał do posłuszeństwa. W dodatku grożąc agresją.\nNie wiem za kogo ty mnie masz. Piszesz do mnie jak do jakiegoś potwora, który ma w planach codzienne ostre napierdalanie swojego dziecka.\nZdradzę ci sekret. W moim dzieciństwie miałem 99.9% tego:\nDragula napisał(a): Najcenniejsze co możesz dziecku dać to wiedza na temat tego jak sobie w życiu radzić, co jest dobre a co szkodliwe i dlaczego.\n...i 0.1% pasów oraz klapsów w naprawdę wyjątkowych sytuacjach, w których naprawdę odjebałem jakieś głupie akcje.\nI moje ewentualne dziecko będzie miało podobnie.\nDragula napisał(a): Przypomnij sobie co mówisz o szefie, który drze się pracownikom prosto w twarz, kiedy robią coś źle. Debil, nie? Ciekawe co myśli dziecko o agresywnym rodzicu\nMyśli, że ojciec jest super i że w przyszłości będzie takie jak on.\nDragula napisał(a): Przypomnij sobie co mówisz o szefie, który drze się pracownikom prosto w twarz, kiedy robią coś źle. Debil, nie?\nZależy do kogo się zwraca. Jak do ludzi, do których nie trzeba krzyczeć to debil. Jeśli to szef patologicznej ekipy murarzy-chlajusów o niskiej wrażliwości na kulturalne prośby to można go zrozumieć.\n14.01.2017, 23:51 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.01.2017, 23:51 przez Iselin.)\nMoże właśnie ci murarze pochodzą z rodzin, w których dzieci wychowuje się biciem i wrzaskiem, więc tylko taki język rozumieją.\n14.01.2017, 23:51 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.01.2017, 23:53 przez Dragula.)\nCzyli jak rodzic krzyczy na piecioletniego murarza-chlajusa...\nTaki mały hint: skoro agresja wobec dziecka, uczy go agresji (co pochwalasz, jak napisałeś w przedostatnim poście) to jak myślisz skąd się ta agresja w szkole może brać?\nPoza tym lumber, możesz dziecku dać wypić piwo raz na dwa lata, też mu nie zaszkodzi, ale czy ty samym jesy właściwe?\nCytat: ...i 0.1% pasów oraz klapsów w naprawdę wyjątkowych sytuacjach, w których naprawdę odjebałem jakieś głupie akcje.\nNo ja też tak miałem. Albo i rzadziej. I wiem jedno. Za każdym razem wiedziałem za co obrywam. I myślę ze tu jest sedno problemu. Jest kara i jest przedstawiony powód. Drugi raz już z reguły nie robiłem głupich rzeczy. I podejrzewam ze lanie dzieciaka za to ze cos przeskrobał ale bez tego tłumaczenia czy zwrócenia uwagi to najgorsza rzecz jaką można dziecku zrobić. Nawet okazjonalny klaps i nawet zasłuzony ale bez tej otoczki nie przyniesie żadnego pozytywnego skutku.\nDragula napisał(a): Taki mały hint: skoro agresja wobec dziecka, uczy go agresji (co pochwalasz, jak napisałeś w przedostatnim poście) to jak myślisz skąd się ta agresja w szkole może brać?\nDzieci są wychowywane przez rodziców w poczuciu bezkarności i sobie pozwalają na samowolkę w szkole.\nIselin napisał(a): Może właśnie ci murarze pochodzą z rodzin, w których dzieci wychowuje się biciem i wrzaskiem, więc tylko taki język rozumieją.\nOczywiście, że tak może być. Że pochodzą z rodzin patologicznych, w których ojcowie dużo chlali i bili ich.\nAle co to ma wspólnego z klapsem? Przecież ja nie argumentuję za chlaniem i napierdalaniem swoich dzieci.\nWięcej wspólnego ma z poglądem, że do niektórych inaczej się nie da\n15.01.2017, 05:01 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15.01.2017, 13:39 przez GPR.)\nPytanie z pierwszego postu jest tak absurdalne że zahacza o trolling.\nBo karcenie dzieci tym właśnie jest. I nie chodzi tu tylko o ból ale przede wszystkim o działanie psychologiczne.\nCzemu mamy teraz tyle rozpuszczonych bachorów które nie słuchają się rodziców?\nTego nie da się zrobić zabraniem komórki, telewizora czy wyjścia na dwór. Dziecko może stać sie raczej przez to bardziej butne i jeszcze bardziej broić i nie słuchać sie rodzica. Także klapsy w niektórych przypadkach sa jednak niezbędne. To zależy od dziecka i jego charakteru oraz od relacji dziecko-rodzic.\nFascynują mnie Twój sposób opisywania relacji z jedną z najbliższych osób.\nZalatuje przymusem dominacji. Co to za rodzic, który nie jest dla dziecka autorytetem, tylko musi je upokarzać stosując kary... Nawet jak zdarzyło mi się oberwać to czułem respekt i wstyd po tłumaczeniu mi powodów. Od ojca w życiu nie dostałem nawet klapsa, ale jak mnie opieprzył po kłótni z młodszym rodzeństwem i kazał się nią opiekować bo od tego są bracia, to do dzisiaj pamiętam a było to daaaawno temu. Nie rozumiem takiej postawy nic a nic.\n15.01.2017, 21:37 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15.01.2017, 21:57 przez GPR.)\nKtoś musiał napisać to czego zapewne wy nie napisaliście bo 90% tego forum to totalny spam i przepychanki słowne.\nNie, nie czytałem tego wątku. Wystarczy mi wiedzieć co sie w innych dzieje.\nTak, właśnie tym jest karcenie dzieci i takie ma działanie psychologiczne.\nJa będąc mały niejeden raz dostałem po dupie.\nA czy sam karcił bym w ten sposób swoje dzieci? To zależy od tego jak sprawdzały by sie inne środki wychowawcze.\nAktualny czas: 03.06.2020, 03:17 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB