Być wiernym…- to omal bohaterstwo. Niekiedy wymaga to osamotnionej odwagi, czasem nawet wyjazdu z ojczystego kraju. Cyprian Kamil Norwid w „Epimemdesie” z gorzką, filozoficzną ironią pisze:\nSyn wierny niewierny historii zamętu,\nSyn wierny społeczeństwa, co nie było warte\nWierności! – ta już bowiem stawała się zdradą…\nIleż bolesnej prawdy jest w tej charakterystyce człowieka, który chciał być wiernym synem Ojczyzny. Polacy, jak nikt inny na świecie, potrafią być wierni niepisanemu przykazaniu wierności. Stefan Żeromski w „Dumie o hetmanie” podnosi tę zaletę, pisząc: „Bywa tu w Polsce, zamurowana dozgonna wierność dla przegranej sprawy, nieznana nigdzie na świata obszarze, uniesienie prawego serca, które jedynie w wielkim czynie widać…” Wierność tworzona jest każdego dnia. Niewielu jest pisarzy, którzy przez całe swe życie artystyczne byli pod tym względem nieskazitelni. Nawet naszym noblistom wytyka się – i słusznie – pogwałcenie kiedyś przykazania wierności, kiedy wypowiadali z przekonaniem to, o czym dzisiaj by milczeli lub twierdzili coś wręcz odwrotnego. Z trudem – nawet miłosierni – usprawiedliwiają takie postępowanie.\nA można być wiernym nieskazitelnie. Do grona takich ludzi należy bez wątpienia Kazimierz Braun, którego bogata twórczość teatralna, prozatorska i dramaturgiczna znana jest zarówno w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych, gdzie mieszka on i pracuje od prawie dwudziestu lat. W swoich powieściach i tomach opowiadań Kazimierz Braun tworzy niejako dogmat wierności, udowadniając, na przykładzie skomplikowanych losów swych bohaterów, tezę, że kto przeciwstawia się temu dogmatowi, łamie go, nie uznaje zasady wierności – ma zafałszowane i w finale tragiczne życie.\nNajdobitniej jest to udokumentowane w powieści dokumentalnej pt. „Pomnik”, wydanej w roku 1989 przez paryski Instytut Literacki w Bibliotece „Kultury”. W książce tej Kazimierz Braun udowodnił, że jest odważnym pisarzem politycznym. Na kartach „Pomnika” ukazał anatomię polskiego komunizmu z czasów panowania Edwarda Gierka. Braunowska sekcja zwłok ukazuje wnętrzności totalitaryzmu nad Wisłą. Zenon Bugdał, doradca Gierka, wiceprezes telekomitetu, partyjny rzeźbiarz, tworzący swą karierę na pomyśle budowy pomnika Powstania Warszawskiego, który miał stanąć na środku Placu Defilad i wysokością przewyższyć Pałac Kultury, ponosi totalną klęskę. Opierając się na kłamstwach prosi o azyl polityczny w Ameryce i … otrzymuje go. Na ruinach egoizmu, mogła stanąć tylko ruina człowieka, który nie znał zasady wierności. W odautorskich zdaniach „Pomnika” czytamy, że Zenon Bugdał nie rozumiał swego własnego życia. Nie umiał dokonać wyboru, a miał do tego wielokrotnie okazję. Jest w „Pomniku” symboliczna scena, przypominająca w pewnym stopniu „Wesele” Wyspiańskiego. Na wystawie w Moskwie miała znaleźć się jego rzeźba, lecz w ostatniej chwili ją usunięto. Pobity przez strażników wystawy, strącony w niełaskę, Zenon Bugdał wrócił do Warszawy i teraz, już jako outsider, patrzy na tłum rządców PRL-u na noworocznym balu w Komitecie Centralnym KPZR: „Ogłuszająco grała orkiestra na podwyższeniu w rogu sali. Patrzył szeroko otwartymi oczami na wirujący tłum. Rozwiane długie suknie. Połyskiwanie klap smokingów. Uśmiechnięte i pijane twarze. Pulsowanie kolorowych świateł. Falowanie serpentyn i bibułkowych dekoracji. Uderzyło go, że wiele par było w maskach. Małych i czarnych – balowych, albo karnawałowych – zwierzęcych, z ogromnymi ryjami, rogami, czy uszami, które kłapały w tańcu; były też maski potworów – ogromne nosy, zęby wampirów, przyprawione do okularów nastroszone brwi. Słychać było tupot i szuranie po podłodze. Pary szamotały się i kolebały w pijanym bezładzie, inne wirowały płynnie i gładko. To tańczył jego poprzedni świat. Jego poprzednie życie”. Zenon Bugdał był przykładem „antywierności” – a raczej partyjnego karierowicza. Miał tak skażoną osobowość, że „brnąc coraz dalej i głębiej w świństwo, równocześnie oczyszczał się w swojej własnej świadomości i uszlachetniał. Robić partyjną karierę na antypartyjnych nastrojach społecznych, była to doprawdy gra arcymistrza. Jakby jednym ruchem szachował zarazem króla i królową”.\nNa rozstajach historii musimy być wierni – ojcu, matce, dziadom, tradycji. Ten dogmat gwarantuje godność osobistą, honor, realizację uczciwego człowieczeństwa. Zasada wierności to wewnętrzne światło. Kto go nie posiada jest po prostu ubogi, z czasem staje się tragicznym nędzarzem. Kazimierz Braun we wszystkich swoich książkach, a w „Pomniku” w szczególności, z całą pisarską mocą lansuje przykazanie wierności, sam osobiście będąc przykładem realizacji tej zasady. Sprzeniewiercy wierności to ludzie, przed którymi pisarz ostrzega. Ma do tego prawo, bo jego właśnie, z powodu wierności, boleśnie i bezboleśnie dotknęła historia. Zmusiła do emigracji. Podzielił los twórców z panteonu kultury narodowej. Ale tak jak kiedyś wielcy romantycy, nie wywiesił białej flagi, nie poddał się – nadal publikował, reżyserował, wykładał. Dzisiaj z zadumą może przeglądać swoje „teczki”, które otrzymał z Instytutu Pamięci Narodowej. Został bowiem oficjalnie uznany za „pokrzywdzonego”. Z teczek tych wynika m.in. jak bardzo był dla swoich nadzorców „obcy ideologicznie”. Braun nigdy nie był członkiem partii, nie musiał „bohatersko” oddawać partyjnej legitymacji. Stróżów porządku komunistycznego kłuł w oczy jego katolicyzm. Wielokrotnie donosiciele piszą o nim, że „demonstracyjnie chodzi do kościoła”, że ma koneksje z Episkopatem, znajomości na KUL-u. Cały czas był śledzony, w domu miał podsłuch itd. Gdy dzisiaj retrospektywnie pochylamy się nad dorobkiem pisarskim autora „Pomnika”, to widzimy z całą dokładnością, że zawsze był on wierny sobie i Polsce, swoim artystycznym ideałom służenia ze wszystkich sił kulturze narodowej.\nPrzed kilkoma laty, recenzując książkę Kazimierza Brauna „Pożegnanie z Alaską” (Instytut Wydawniczy PACX, 1996) opatrzyłem ją tytułem „Gdzież ta Polska?” i pisałem, że prawidłowością polskiej literatury jest to, że wybitne jej dzieła powstawały często na emigracji. Twórca „Pożegnania z Alaską” zdaje sobie sprawę ze swojej „dogodnej” pozycji. Wykorzystuje ją świadomie, tworząc mozaikową opowieść, sagę o emigracji polskiej w Ameryce, a zarazem solidny reportaż, potwierdzony autentycznymi wydarzeniami i nazwiskami. Czytelnik ma satysfakcję, że zwraca się do niego ktoś kompetentny i dobrze zorientowany. Z tej książki Brauna można się wiele nauczyć. sporo przeżyć, studiować współczesność, łapać czas na gorącym uczynku. To są wszystko ogromne walory tej polskiej prozy, pisanej w Polsce. Będąc znakomitym stylistą, operującym sprawnym i posłusznym piórem, Braun kreśli losy Polaków dzielących swój los między krajem nad Wisłą, a Ameryką. Bo to najdziwniejsza z Polskich prawd, że Ameryka jest po prostu w nas, a i my jesteśmy w niej. Ponoć w rzeczywistości połowa Polaków mieszka poza nadwiślańskimi polami, nad rzekami amerykańskimi i kanadyjskimi. Braun, znawca Polski i USA, tych nietypowych „bliźniaków”, w swoich książkach mówi o tym, że jest to trudne pobratymstwo, do końca nigdy nie spełnione. Odpowiedzialnie burzy mit o polsko-amerykańskiej miłości. Nie chce by Polacy nieustannie adorowali ołtarz Ameryki. A zarazem kocha Amerykę. Szuka więc prawdy. Wskazuje, że dogmat wierności obowiązuje bezwzględnie. I tu, i tam. Sprzeniewierzenie mu się jest niebezpieczne, burzy spokój sumienia. W dziele Kazimierza Brauna widać Polskę, tę tutaj za ścianami naszych krajowych twierdz-mieszkań i tę poza jej granicami, o której wszyscy marzą, do której jadą w myślach i w rzeczywistości.\nBarskiego, bohatera „Pożegnania z Alaską” poznajemy jako człowieka w ciągłej pogoni i ucieczce, wycofującego się, łatwo poddającego się. Dlaczego? Bo uformowały go całe dekady komunizmu w PRL, potem spalił się w czasie legendarnych, zbyt krótkich miesięcy zwycięskiej „Solidarności”. Stan wojenny brutalnie przełamał jego życie, spopieliła je do reszty emigracja. Co pozostało? Klasztor. Tam bowiem zaprowadza swego bohatera Kazimierz Braun w finale swej książki, która jest niejako rachunkiem sumienia, poprzedzającym spowiedź z całego życia. Głos Brauna to jeden z wielu przypominających o przykazaniu wierności. Są ich dziesiątki. Ale odosobnione. Nie udawajmy, ze ich nie słyszymy. One głośno pytają, gdzież ta Polska? One głośno wyrażają troskę o prawdę: aby awers przystawał do rewersu.\nCzytając powieść Kazimierza Brauna „Dzień świadectwa” (Oficyna Wydawnicza 4K, 1999) zastanawiałem się, co należy bardziej cenić u pisarza: czy to, co przeżył, czy to, co przemyślał. Cenię bowiem jedno i drugie. „Dzień świadectwa” to powieść o gorzkim smaku, mimo zwycięskiej pointy. Ale wiem doskonale, że taki smak ma wybitna literatura. A bolesna to lektura, chociaż usytuowana w świetle pontyfikatu Jana Pawła II. Narracja książki ma ukryty świadomie przez pisarza nerw antycznej tragedii, rozgrywającej się w pamiętnych latach 1978-1998. W polskich latach, którym świat przyglądał się z zazdrością. Bohaterem „Dnia świadectwa” jest ksiądz Andrzej i jego droga zarówno do kapłaństwa, jak i poprzez kapłaństwo. Kazimierz Braun kreując postać współczesnego duchownego, wystawił się bez obronnej tarczy na niebezpieczeństwa. Na ile potrafił okazać się „sprawiedliwym”, jaki procent prawdy zdołał ukazać, jakie obszary kapłańskiej osobowości okazały się tabu? Portret księdza Andrzeja, kapłana nieprzeciętnego, swego czasu studenta Karola Wojtyłły, ma jedną bardzo przekonywująco i silnie wyeksponowaną cechę: wiarę. Wiele scen powieści rozgrywa się w pustym kościele, w którym ksiądz Andrzej odprawia Mszę świętą. Mimo osamotnienia i ogołocenia ksiądz Andrzej wierzy niezłomnie. Te sceny porażają autentyzmem, są na granicy proroczych uogólnień, ich wizja wprost przeraża człowieka wierzącego. Mocy nabiera przywoływana wielokrotnie trójca słów papieskich: „Nie lękajcie się!” Bije z nich zapowiedź niezłomności ludzi i czasów pod zwycięskim znakiem Krzyża.\nWzorem dla prozaików obierających za bohatera kapłana pozostaje wciąż opowiadanie Kazimierza Przerwy-Tetmajera „Ksiądz Piotr” z roku 1895. Powieść Kazimierza Brauna zdaje się stawać na wysokości trudnego zadania. Autorowi nie brak talentu i rozległej wiedzy, zarówno psychologa, jak i prozaika współczesności. Patrzenie na sprawy polskie z amerykańskiego kontynentu (powieść została napisana w Ameryce) pozwala na wizjonerską swobodę i lekkość w budowaniu materiału powieściowego, w którym obok narracji linearnej pojawiają się trzy opowiadania: „Brzemię ziarna”, „Brzemię Babilonu” i „Brzemię prochu”. Konkluzja jest oczywista: życie kapłana to brzemię. Bardzo ciężkie. Duchowny wygląda bardzo pięknie i szczęśliwie za ołtarzem, u jego stopni. Ale to tylko godzina. A pozostałe dwadzieścia trzy godziny każdej doby? Czym wypełnione? Samotnością! Jakże czasem trudną, bolesną, tragiczną.\nKazimierz Braun, pisarz wytrawny i doświadczony, po mistrzowsku kreśli meandry życia księdza Andrzeja. Ale tajemnica powołania i tajemnica życia podczas realizacji Bożego wyboru – to chyba dwie największe tajemnice każdego kapłana. Może nigdy nie da się ich w pełni odsłonić, może nie trzeba. Twórca „Dnia świadectwa” pisze bez uduchowionego kamuflażu: „Trudno, jakby coraz trudniej jest być księdzem we współczesnej cywilizacji z jej laickością, relatywizmem, roztargnieniem i pokusami. (…) Sprzeciwianie się kulturze powoduje izolację. Izolacja sprowadza samotność. Błogosławiona i wzbogacająca pustelnika, staje się przeszkodą w pełnieniu służby przez kapłana diecezjalnego, który ma pracować z ludźmi. Jak to pogodzić?” Czytelnik powieści Kazimierza Brauna wyciąga rękę w stronę księdza Andrzeja, i w ogóle w kierunku wszystkich księży.\nObszerny tom prozy (ponad czterysta stronic) zatytułowany „Ptak na szczudłach i inne opowiadania amerykańskie”, (Wydawnictwo Adam Marszałek, 2003) stanowi kolejną, ważną i cenną pozycję w dorobku pisarskim Kazimierza Brauna. Jego „opowiadania amerykańskie”, to zbeletryzowane noty do wielkiej emigracyjnej epopei lat osiemdziesiątych XX stulecia, sięgające jednak aż do korzeni polskiej emigracji, z poł. XIX wieku. Emigracja jest naszą narodową „specjalnością”. Historia każe udać się na nią zarówno prostemu górnikowi z Podhala, jak i wybitnemu twórcy kultury. W pewnym momencie ich życia lub twórczości każdy z tych ludzi nie mógł, jak mówi Hamlet: „ścierpieć niesprawiedliwości ciemiężycieli, łamania prawa, bezczelności władz i upokorzeń, jakich miernota nie szczędzi zasłudze”. Wielu też wygnała z Polski zwyczajna bieda. Ameryka nie odtrącała Polaków, pozwalała narodzić się na nowo, dawała szansę. Często może gorzka, ale realną.\nKazimierz Braun dokonuje perfekcyjnej analizy układów polsko-amerykańskich. Z chirurgiczną precyzją charakteryzuje emigrantów, zwłaszcza tych, których zrodził czas poprzedzający stan wojenny i wydarzenia po 13 grudnia 1981 roku. To jest mocny, sugestywny i równocześnie bardzo obiektywny fundament tej prozy, pisanej z mistrzowskim wyczuciem języka. Doskonała znajomość osobiście przez pisarza „przerabianych” realiów amerykańskich sprawia, że „Ptak na szczudłach” ma walor dokumentu. Jest Kazimierz Braun wiarygodnym dokumentalistą o zacięciu polityka. Przypomina w tym sławnego kuriera warszawskiego Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Wszyscy wybierający się za Wielka Wodę, oraz ci, którzy już tam mieszkają, winni obowiązkowo zapoznać się z tą książką. Przyjaźń amerykańsko-polska, od początku XXI wieku na nowo umacniana, na tej lekturze wiele zyska. Parterowa Ameryka przekłuta drapaczami chmur może być gniazdem dla polskich ptaków stojących, jak aktorzy z tytułowego opowiadania, na szczudłach – na szczudłach emigracji. Opowiadanie „Pożoga” wiele mówi o tym, jak zostać Amerykaninem, jest prawie samouczkiem w tej kwestii. Autor jednak sceptycznie odnosi się do chwili, kiedy Polak po latach amerykańskiego „terminowania” uzyskuje upragnione obywatelstwo i może zamiast śpiewać „Jeszcze Polska nie zginęła”….intonować ze wzruszeniem nie pozbawionym nostalgii „Good Bless America”.\nW pisarskim lustrze Kazimierza Brauna widać zarówno Stany Zjednoczone jak i Rzeczpospolitą. Autor nie szczędzi słów krytyki pod adresem tej drugiej. Niektóre stronice to ostra satyra na współczesną Polskę. Wydaje się, jakby były pisane kawałkiem rozbitej, polskiej szyby. Autor boleśnie zapytuje: skąd się wzięli emigranci, co tu robią, jakie sensy i jakie bezsensy kierują ich krokami po nocnym Manhattanie? Co ci ludzie niosą w sobie? Co gubią w tłumie? Na ile są ludźmi, na ile drobinami w ogromnej kotłującej się masie? Jakie są cele ich dróg? Ku czemu zmierzają? Od czego uciekają? „Czasem mogło się wydawać, że w tłumie ludzi przechadzają się też zwierzęta, upiory, jakieś potwory z Boscha, Van Eycka, Schongauera, Goyi, Malczewskiego, Lebensteina, albo Spielberga.” W opowiadaniu „Interview” zawarty jest swoisty rachunek sumienia. Powinni go czynić codziennie wszyscy Polacy, aby pojąć „co to jest polska miazga, polski zakalec, polski kołtun i polski paradoks, nie mówiąc już o polskim piekle”.\nPapież Jan Paweł II uważa, że kto dostrzega w sobie Bożą iskrę powołania artystycznego, musi być jej wiernym. Powołanie pisarza, poety, malarza, rzeźbiarza, aktora, reżysera, muzyka zobowiązuje przed Bogiem i społeczeństwem, w którym artysta żyje. W „Liście do artystów” (Watykan, kwiecień 1999 r.) Ojciec Święty pisze: „Nie można zmarnować talentu, ale trzeba go rozwijać, ażeby służyć bliźniemu. Społeczeństwo potrzebuje artystów. Artyści mają swoje miejsce, gdy idąc za głosem natchnienia tworzą dzieła naprawdę wartościowe i piękne, nie tylko wzbogacając dziedzictwo kulturowe każdego narodu i całej ludzkości, ale pełniąc także cenną posługę społeczną na rzecz dobra wspólnego”. I dalej Jan Paweł II pisze, że poszukiwanie prawdy i piękna, a także staranie o ich dalszy rozwój są rzeczywiście szczególną służbą świadczoną ludzkości. Odrębne powołanie każdego artysty określa pole jego służby, a zarazem wskazuje zadania, które go czekają, ciężką pracę, do jakiej musi być przygotowany, i wreszcie odpowiedzialność, którą powinien podjąć, nie kierując się dążeniem do próżnej chwały, żądzą taniej popularności, ani tym bardziej osobistymi korzyściami. Istnieje bowiem pewna etyka czy wręcz duchowość służby artystycznej, która ma swój udział w odrodzeniu każdego narodu. Polska ma szansę takiego ponownego narodzenia się. Kazimierz Braun chce być pomocny w tym procesie.\nNarrator „Pożegnania z Alaską” to z pewnością w wielu wypadkach alter ego autora. Czytamy: „Zawsze traktowałem pisanie jako samolubne buszowanie po niezmierzonych przestrzeniach kosmosu wolności duchowej, jak też i jako niewdzięczną służbę publiczną. Pisanie było dla mnie codziennie praktykowaną wiernością – tradycji, językowi, zasadom, ideałom i wartościom. Umożliwiało mi badanie własnego sumienia, rozważanie marności świata, dziękczynienie i przygotowanie się do nieuchronnego, a zarazem nakładało na mnie ciężar analizy życia społeczeństwa, losu narodu, przemian historii”. Kazimierz Braun wyznawca credo, któremu na imię wierność, zajął godne miejsce w gronie najwybitniejszych polskich pisarzy-społeczników, mieniących się słusznie żywym sumieniem narodu.\nCzy jest szansa na beletrystykę zaangażowaną bez reszty w sprawy polskie? Myślę, że jest. Czekamy na powieści, jak w czasach Prusa i Żeromskiego, które by próbowały rozstrzygać dylematy moralne, dawać prawdy obiektywne, książki, o których mogliby z przekonaniem pisać maturzyści. Wypatrujemy w księgarskich witrynach książki, która byłaby sumieniem narodu rozpisanym na stronice. Mało jest obecnie pisarzy tak odważnych jak Kazimierz Braun. Proza Brauna dodaje odwagi.\nRecenzja ukazała się w „Liście oceanicznym”, dodatku kulturalnym „Gazety” z Toronto w 2003 r.\nKazimierz Braun podczas próby spektaklu „Kartoteka rozrzucona”.\nDzieło Tadeusza Różewicza jest bardzo dobrze znane w Stanach Zjednoczonych w kręgach literackich, zwłaszcza dzięki licznym, znakomitym przekładom jego poezji i dramatu dokonanym przez Adama Czerniawskiego, który, obok wierszy Różewicza, przełożył m.in. Kartotekę, Wyszedł z domu, Akt przerywany, Białe Małżeństwo, Odejście głodomora. Różewicz znany jest także świetnie w środowiskach teatru, zwłaszcza awangardowego i akademickiego, a to dzięki Kazimierzowi Braunowi, który wyreżyserował w USA Kartotekę (na University of Connecticut w Storrs i w Notre Dame University), Odejście głodomora (w Buffalo i Princeton), Przyrost naturalny (w Chicago), Białe małżeństwo (w Port Jefferson w Nowym Jorku). Przygotował też Kartotekę rozrzuconą. Miała ona swą amerykańską i pierwszą w języku angielskim premierę w Black Box Theatre na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork w Buffalo 25 października 2006 r. właśnie w przekładzie, adaptacji, reżyserii i układzie przestrzennym Kazimierza Brauna.\nBohater Kartoteki, odnosząc się do zawirowań swego życia mówi: „tak długo wędrowałem, zanim doszedłem do siebie”. Kartoteka długo wędrowała zanim osiągnęła formę Kartoteki rozrzuconej. Adaptacja, która była podstawą przedstawienia w Buffalo, oparta została o trzy teksty Różewicza: Kartotekę pierwotną, Sceny dodane, oraz Kartotekę rozrzuconą. Jak wiadomo Kartoteka została opublikowana w 1960 r., i w tymże roku miała swą prapremierę w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w reżyserii Wandy Laskowskiej; poniżej będę nazywał ją „tekstem I”. W 1972 r. Różewicz opublikował Sceny dodane albo też Odmiany tekstu „Kartoteki” („tekst II”). Tekst I i II, połączone w całość, stały się materiałem do „drugiej prapremiery” Kartoteki, którą przygotował w Teatrze im. Osterwy w Lublinie Kazimierz Braun w 1972 r. W 1992 r. Tadeusz Różewicz niejako „rozrzucił” swoją Kartotekę, przetworzył jej całość (teksty I i II) i stworzył Kartotekę rozrzuconą (tekst III), w której wykorzystał oba poprzednie zestawy scen, kilka scen usunął i dodał kilka scen nowych. W oparciu o tak skonstruowaną Kartotekę rozrzuconą, sam autor przeprowadził warsztatowy eksperyment jej zainscenizowania na scenie Kameralnej Teatru Polskiego we Wrocławiu, by następnie opublikować ją w 1994 r. Kazimierz Braun, opracowując przekład i adaptację Kartoteki rozrzuconej korzystał ze wszystkich trzech jej redakcji, opierając się jednak głównie na tekście III, a więc na Kartotece rozrzuconej. Skorzystał on z zachęty wyrażonej przez autora w sztuce: „ Potencjalny realizator powinien rozrzucać tekst na swój sposób wedle własnej koncepcji” – i choć zaraz potem autor przestrzega przed takimi zabiegami – to następnie kontynuuje: „Trzymanie się jakiegoś stałego tekstu literackiego jest pozbawione sensu i przeciwne mojej koncepcji, kto tego nie może zrozumieć, niech robi „normalną” „Kartotekę” albo niech nic nie robi”. Braun, który już nieraz, w uzgodnieniu z autorem, opracowywał jego teksty (m.in. Przyrost naturalny we Wrocławiu w 1979 r.), skorzystał tu ze swego wieloletniego i wielokrotnego obcowania z dziełem Różewicza. Przełożył całość Kartoteki rozrzuconej, ale niektóre sceny zaadaptował, otwierając je niejako dla amerykańskich aktorów i widzów; adaptację Brauna będę tu określał „tekstem IV”. Poniżej podam kilka przykładów obrazujących zabiegi adaptatora.\nPróba spektaklu „Kartoteka rozrzucona”.\nFragment „Przyjaciela z dzieciństwa”, nie istniał w tekście I; został wprowadzony przez Różewicza w tekście II i usunięty z tekstu III. Braun również go nie wykorzystał. Fragment „Kelnera” pojawił się dopiero w tekście II; autor zawarł go w tekście III; podobnie wykorzystał go adaptator w tekście IV. Fragment „Dziewczyny Niemki” był częścią tekstów I, II i III i IV, jednakże w przedstawieniu amerykańskim „Niemka” stała się „Wietnamką”, studentką na campusie Uniwersytetu w Buffalo, postacią bliską i w pełni zrozumiałą dla widzów. Podobnie „Chłop”, żołnierz AK, który pojawił się w tekście II i został utrzymany w tekście III, pozostał w tekście IV, ale jego polskie pochodzenie i uwarunkowanie zostało niejako „przybliżone” dla publiczności amerykańskiej, bowiem choć tekst sceny nie został tu wcale zmieniony, to postać ta otrzymała amerykański mundur i stała się żołnierzem amerykańskim, kolegą Bohatera z wojny wietnamskiej. Wprowadzone przez Różewicza do tekstu III sceny w Sejmie znalazły w tekście IV ekwiwalent w szalenie żywo odbieranej przez widownię scenie w amerykańskim Kongresie. Chór Starców (teksty I, II, III) stał się Chórem Studentów, również ogromnie żywo przemawiającym do widzów. Wreszcie, wiedząc, że przygotowuje tekst dla obsady złożonej z młodych ludzi, Braun zrezygnował z „rozdwojonego” w tekście III Bohatera (starego i młodego), i pozostał, jak w tekstach I I II, przy tylko jednym Bohaterze.\nRóżewiczowski styl poetyckiego realizmu został wiernie oddany w inscenizacji. Przedstawienie zagrano w teatrze z przestrzenią zmienną („black box”), w którym na środku była „ulica,” lub raczej „droga” z latarnią, a na niej łóżko Bohatera. Widzowie zajęli miejsca po dwóch stronach drogi, jakby na chodnikach. Postacie przemierzały tę drogę przechodząc koło łóżka Bohatera; niektóre zatrzymywały się na chwilę. Scenograf, bardzo utalentowana Jennifer L. Tillpaugh, skonstruowała przy tym ową „drogę” tak, że zaczynała się ona gdzieś w sznurowni, spływała ukośnie na poziom podłogi, by po przeciwnej stronie znów wspiąć się ku górze – ku niebu. W swych partiach wysokich „droga” zawierała sugestię nieba (kolory niebieskie), a w partiach dolnych, sugestię ziemi (kolory brązowe). Bardzo różnorodne, lokalne światło zmieniało nastrój ze sceny na scenę. Reżyser wprowadził także oświetlenie funkcjonujące jak filmowe zbliżenie: w niektórych scenach dwaj aktorzy, członkowie Chóru, pojawiali się na terenie gry z mocnymi lampami w dłoniach, którymi dodatkowo oświetlali wybrane elementy, podkreślając ich wagę. W takich „zbliżeniach światłem” pokazano dłoń Bohatera, który rozważa jak można jej używać na różne sposoby; w jednej ze zbiorowych scen ulicznych w ten sposób akcentowano przechodzących rodziców Bohatera; w innej jabłko pozostawione Bohaterowi przez Dziewczynę, a następnie podawane mu przez Sekretarkę; a na koniec guzik pokazany przez Bohatera Nauczycielowi.\nWażną rolę pełniła w spektaklu muzyka, kreując i podkreślając nastroje poszczególnych scen. I tak, gdy Bohater zastanawiał się nad swoim wcale nie bohaterskim losem, nastawiał sobie w radiu stojącym przy łóżku bohaterską arię Cavadarossiego z Toski. Ukazanie się Wietnamki podkreślała dyskretna muzyka z dalekiego wschodu. Scena w Kongresie rozpoczynała się i kończyła triumfalnym marszem „Hail to the Chief” („Cześć wodzowi”) granym w Ameryce przy specjalnych państwowych okazjach i – oczywiście – natychmiast rozpoznawanym przez widzów. „Gość w kapeluszu” i „Gość w cyklistówce” (z tekstu I Kartoteki) którzy mierzą Bohatera i znajdują w jego dłoni życiorys, zostali zamienieni w adaptacji na dwóch Pielęgniarzy. Otóż ci dwaj Pielęgniarze, zamieniający się zresztą wkrótce na pracowników zakładu pogrzebowego, wykonywali swoje czynności z towarzyszeniem muzyki fortepianowej jaką grano w kinach w czasie wyświetlania filmów niemych, a sami, w takt tej muzyki posługiwali się ruchem wzorowanym na Chaplinie.\nAktorstwo przedstawienia ukazało najlepsze strony szkolenia aktorów w Stanach Zjednoczonych. Pod kierunkiem Brauna, doświadczonego pedagoga, młody zespół fascynował energią, sprawnością fizyczną i precyzją rozgrywania scen zbiorowych. Wiele scen nawiązywało do polskiego stylu teatru inscenizacji. Aktorzy, wspomagani światłem i muzyką, tworzyli obrazy wyjątkowej piękności. Zespół także śpiewał – wiersz o ojcu Bohatera został potraktowany bowiem jako song; muzykę skomponował Aaron Kurth. W scenach indywidualnych, reżyser posłużył się aktorstwem groteskowym, jak w scenie Dziennikarki, a potem Dziennikarza, albo też głębokim aktorstwem psychologicznym, np. dialogu Bohatera z Żoną, czy z Dziewczyną Wietnamką. Na czele wyrównanego zespołu wybijał się Matt Gellin, młody, a już w pełni dojrzały aktor, dysponujący bardzo szeroką paletą środków wyrazowych, kontrastujący nastroje, przekonujący w scenach lirycznych, zachwycający w pełnych głębi dialogach z Wujkiem, wywołujący salwy śmiechu w scenie z Nauczycielem. Obok niego znaczące role stworzyli: Drew Piątek (aktor polskiego pochodzenia) w roli Nauczyciela, Tim Emillier w roli Wujka i James Wilde, znakomity jako Kelner.\nReżyser (autor znanej książki Teatr Wspólnoty) potraktował całe przedstawienie jako doświadczenie wspólnotowe aktorów i widzów. Prowokował wielokrotnie bezpośrednie współuczestnictwo publiczności. Nie tylko bowiem w wielu miejscach akcji aktorzy przełamywali „czwartą ścianę” zwracając się bezpośrednio do widzów, ale także na początku przedstawienia byli obecni w sali teatralnej, witali widzów i rozmawiali z nimi, a po zakończeniu akcji właściwej zostawali w sali i uczestniczyli w spontanicznie wywiązujących się dyskusjach w małych grupach. Widać było, że widzowie, na początku przedstawienia zaskoczeni tą formą kontaktu, po jego zakończeniu sami pragnęli interakcji z aktorami, która trwała długo po zakończeniu sztuki i stanowiła jej właściwy epilog.\nWyprzedane do ostatniego biletu przedstawienia Kartoteki rozrzuconej potwierdziły, że sztuka ta ciągle lśni blaskiem, a przy nieznacznych zabiegach zbliżających ją do amerykańskiego widza, jest niezwykle żywa i wręcz aktualna. Kartoteka rozrzucona zaświadczyła też o uniwersalnym charakterze pisarstwa wielkiego polskiego mistrza poezji i dramatu, Tadeusza Różewicza, oraz o mistrzostwie reżysera, Kazimierza Brauna, słusznie uznawanego za specjalistę od różewiczowskiego dramatu i teatru.\nTadeusz Różewicz, Kartoteka rozrzucona. Przekład, adaptacja, reżyseria i układ przestrzeni: Kazimierz Braun, choreografia: Melanie S. Aceto, scenografia: Jennifer L. Tillapaugh, kompozycja pieśni: Aaron Kurth, reżyseria światła: Jessica Bertine, dobór muzyki i efekty dźwiękowe: Kate O’Biren. Prapremiera amerykańska i angielsko-języczna w Black Box Theatre, Uniwersytet Stanu Nowy Jork w Buffalo, dnia 25 października 2006 roku.


Rene Furterer 5 Sens, szampon upiększający, 200 ml - cena | Apteka Internetowa Gemini\nRene Furterer 5 Sens, szampon upiększający, 200 ml\nSzampon upiększający tworzy lekką, kremową pianę, która delikatnie oczyszcza włosy. Wspaniała konsystencja, wzbogacona o 5 olejków roślinnych, nie obciążająca włosów. Szampon przeznaczony do częstego, codziennego stosowania. Włosy pozostają miękkie, lekkie i jedwabiście gładkie. Formuła połączona jest z długotrwałym, sensualnym i zmysłowym zapachem.\nNanieść na mokre włosy, dobrze spienić, a następnie dokładnie spłukać. Zalecana jest tylko jedna aplikacja. Do częstego stosowania.


Modne bransoletki damskie 2022 >> sklep Silvona.pl\nNajmodniejsze bransoletki damskie w tym sezonie\nDwie bransoletki na nogę\nBransoletka celebrytka serce stal\nBransoletka jaskółka stal\nPięć bransoletek na nogę muszelki\nBransoletka celebrytka koniczynka stal\nBransoletka celebrytka kółko stal\nBransoletka celebrytka nieskończoność stal\nModne bransoletki damskie 2021-2022\nW tym sezonie szczególnie modne są delikatne i subtelne bransoletki celebrytki. Tego typu bransoletki, aby nie zostały niezauważone, warto łączyć i nosić razem. Wciąż modne są także bransoletki sznurkowe z zawieszkami, które najlepiej sprawdzają się do plażowych i wakacyjnych stylizacji dodając im młodzieżowego charakteru. W roku 2022, podobne jak w 2021, modne są bransoletki z muszelkami nawleczonymi na sznurek. Tego typu bransoletki ozdobione mogą być także koralikami lub metalowymi przywieszkami. Będą pasować do sukienki lub spodenek, ale także do marynarki. Latem bransoletkę z muszelkami można założyć także na kostkę nogi.


Myszka na szydełku w niebieskiej kamizelce - kura_domowa\nSzydełkowa słodka myszka. Maskotka wykonana jest z włóczki bawełniano-akrylowej, wypełniona kulką silikonową i ma bezpieczne wyszywane oczy. Jest możliwość wyboru koloru kamizelki.\nWysokość zabawki z uszami to 20cm.\nZadaj pytanie dotyczące produktu: Myszka na szydełku w niebieskiej kamizelce\nmaskotka piesek na szydełku dla dziecka\nRENIFER RUDOLF Maskotka przytulanka szydełko\nZabawka maskotka kolorowy sweterek misio


Tematy bez odpowiedzi | Aktywne tematy Teraz jest Niedziela, 21 Października 2018, 23:50\nWysłano: środa, 24 Maja 2017, 11:24\nwszystkie nowe skiny w tym evencie bardzo fajne\nWysłano: środa, 24 Maja 2017, 11:44\nNo, już mnie portfel boli #Lucio_main\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 13:01\nkupiłem za te 20€ i zajebista gierka\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 13:16\nJa sobie drugie konto sprawiłem, szkoda było nie brać za taka kasę ^^\nPS. Jakby ktoś potrzebował wprowadzenia na PC, to służę pomocą.\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 13:21\npo co ci drugie konto?\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 15:20\na na ps4 170\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 15:22\nmożna dorwać używke nawet poniżej 100 więc to nie problem\nja dalej sie zastanawiam, ten weekend spożytkuje ostro na gre i zobaczymy, może kupie bo do tej pory nie byłem przekonany\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 15:52\nCzy ten weekend już wjechał? Nie mam darmowej opcji w aplikacji Bilz\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 16:27\nWysłano: Piątek, 26 Maja 2017, 18:09\nChcę sprawdzić do jakiej rangi wskoczę na czystym MMR, niewstrzymanym przez to, co nabiłem od premiery. No i dla zabawy, na głównym koncie nie chciałbym sobie totalnie spierdolić np rangi ^^\nWysłano: Sobota, 27 Maja 2017, 01:52\nnie powiem że ta gra jest zjebana, bo ma fajne elementy ale gameplayowo zdecydowanie nie jest dla mnie i ciesze sie że wcześniej nie wydałem na to kwitu\nzagrałem pare meczy i na więcej nie mam zupełnie ochoty\nWysłano: Sobota, 27 Maja 2017, 09:00\nSam nie wiem. Na ostatnim otwartym weekendzie grało mi się dużo przyjemniej. Teraz mam autentyczną chęć wrócić do Paladins.\nWysłano: Sobota, 27 Maja 2017, 09:53\nPograłem wczoraj z SI i w sumie przyjemna dynamiczna rozgrywka, wizualnie też spoko. Tylko chyba szybko mi się znudzi, skoro gra się o jakieś pierdoły w pudełkach, których nigdy w grach nie szanowałem.\nWysłano: Sobota, 27 Maja 2017, 12:40\nz braku funduszy przerzuciłem się na Paladinsów i muszę przyznać, że w tym momencie podoba mi się chyba nawet bardziej niż produkcja Blizzarda, aczkolwiek żal nie skorzystać z darmowego weekendu.\nWysłano: Niedziela, 28 Maja 2017, 11:18\nPrzecież overwatch jest dużo lepszy od paladins pod każdym względem, kiedy innymi dużo bardziej mi się podoba pod względem dynamicznosci rozgrywki, postacie mają po 200 hp a nie 2000 i to wszystko dużo lepiej działa\nWysłano: Niedziela, 28 Maja 2017, 11:50\nprzecież to zwykle wmawianie sobie, że jest lepsze bo nie mam kasy. paladins to marna podróbka overwatcha\ngram z użytkownikiem kapec na xone, jak ktoś chętny dołączyć to niech podbija\nWysłano: Niedziela, 28 Maja 2017, 13:58\nMoze nie podrobka bo udwadniali ze to oni byli pierwsi ale jednak o klase gorsza jest.\nHitboxy straszne sa prawie kazdy strzal to headshot xd\nWysłano: Niedziela, 28 Maja 2017, 14:03\ndla mnie model rozgrywki w obu tych grach jest mega nudny\nWysłano: Niedziela, 28 Maja 2017, 14:40\nW paladinsy zagrałem 3 mecze, zero podjarki. W overwatchu załączyłem grę, nawet nie wiedziałem kiedy minęły 2 godziny, kupiłem bo zabawa przednia. Polecam\nWysłano: Niedziela, 28 Maja 2017, 15:45\nGram w Overwatcha od grudnia z przerwami, Paladinsy zainstalowałem kilka dni temu no i za chuj nie mogę się przyzwyczaić. Wygląda to wszystko jak marna podróba Overwatcha (abstrahując co było pierwsze), postaci są kurwa dziwne (jaszczurka z wyrzutnią rakiet jako odpowiednik Farr'y to mistrz), bronie z pizdy, dodatki wizualne do postaci żart. Nie jest to może totalny niewypał, czasem z nudów (i przejedzenia OV) włączam na 1-2 mecze, aczkolwiek jak Overwatch to dla mnie takie 8,5/10, to Paladins mógłbym ocenić na 5/10.


Na cmentarzu w Mieścisku spoczął ksiądz Stanisław Podlewski\nNa cmentarzu parafialnym w Mieścisku spoczął wieloletni proboszcz miejscowej parafii ksiądz Stanisław Podlewski. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył Prymas Polski arcybiskup Wojciech Polak.\n11 września 2019, 20:37\nNa cmentarzu parafialnym w Mieścisku spoczął ksiądz Stanisław Podlewski [ZDJĘCIA]\nPrymas Polski przewodniczył mszy świętej pogrzebowej w intencji zmarłego proboszcza z Mieściska [ZDJĘCIA]\nPrymas Polski arcybiskup Wojciech Polak przewodniczył mszy świętej za duszę zmarłego księdza Stanisława Podlewskiego. Kapłan przez 16 lat był proboszczem w Mieścisku. Spoczął na cmentarzu parafialnym.\nPrzebiegająca przez powiat wągrowiecki droga usłana krzyżami cały czas czeka na remont\nMasa tragicznych wypadków, drzewa rosnące blisko jezdni, zły stan drogi odbijający się na budynkach przyłożonych przy niej... Kiedy doczekamy się remontu trasy 190 w powiecie wągrowieckim?\n8 września 2019, 8:53\nZmarł wieloletni proboszcz parafii w Mieścisku\nW środę odbędzie się pogrzeb zmarłego księdza Stanisława Podlewskiego, wieloletniego proboszcza parafii w Mieścisku.\nGmina Mieścisko ogłosiła przetargi na sprzedaż działek\nSzukasz działki pod budowę domu? Wójt gminy Mieścisko ogłosił przetargi na sprzedaż działek zlokalizowanych na terenie gminy.\nPieniądze trafią na drogi w powiecie wągrowieckim\nWśród dróg, które otrzymają dofinansowanie znalazły się trasy w gminie Gołańcz, Mieścisko, Skoki i Wągrowiec.\n4 września 2019, 9:45\nJest praca w urzędzie gminy w Mieścisku. Dokumenty można składać do końca miesiąca\nWładze gminy Mieścisko poszukują nowej osoby do pracy.\nDożynki gminne w Mieścisku. Impreza potrwa do późnych godzin nocnych [ZDJĘCIA]\nDzisiaj odbywają się dożynki gminne w Mieścisku.\nJuż jutro dożynki w gminie Mieścisko. Co będzie się tam działo?\nW niedzielę 18 sierpnia na placu przy Domu Kultury w Mieścisku odbędą się gminne dożynki.\nJubileusz wędkarzy z Mieściska i prezesa koła\nKoło wędkarskie w Mieścisku świętuje swoje 49 urodziny. Od samego początku jego prezesem jest Albin Barczyński.\n17 sierpnia 2019, 8:14\nTragiczny finał poszukiwań zaginionego mieszkańca gminy Mieścisko\nDziś rano wągrowiecka policja została zawiadomiona o zaginięciu jednego z mieszkańców gminy Mieścisko.\nWypadek pod Skokami. Poszukiwany jest kierowca tira, który odjechał z miejsca zdarzenia\nDo wypadku doszło w okolicy Skoków. Na miejscu pracują policjanci.\nJakie filmy pokaże "Kino za rogiem" w Mieścisku?\nJakie filmy zobaczymy w kinie w Mieścisku?\nW Mieścisku trwa letnia impreza plenerowa. Zobaczcie zdjęcia\nZobaczcie zdjęcia z muzycznej imprezy plenerowej w Mieścisku.\nPolicja przyjrzy się poważnemu wypadkowi z udziałem dziecka pod Mieściskiem\nPolicja zbada co wydarzyło się wczoraj pod Mieściskiem. Ranne dziecko z poważnymi obrażeniami trafiło do szpitala.\nWójt Mieściska wziął się za wiejskie świetlice. Kto zapłaci mniej?\nWiejskie świetlice służą nie tylko jako miejsce spotkań i uroczystości w danej miejscowości, ale są także wielokrotnie wynajmowane innym osobom na uroczystości rodzinne. Wójt gminy Mieścisko uregulował stawki.\nZgnilec amerykański pszczół wykryty na terenie gminy Mieścisko\nPowiatowy Lekarz Weterynarii w Wągrowcu informuje, że na terenie wsi Żabiczyn stwierdzono przypadek choroby – zgnilca amerykańskiego pszczół


Mały Citroen na duży carsharing? - Autonaminuty.org\nCitroen zaproponował swój pomysł na nowoczesną mobilność miejską. Jest nim widoczny na zdjęciu Citroen AMI 1 i ma on być „tajną bronią” francuskiego koncernu PSA w zakresie współdzielonej mobilności.\nTen naprawdę mały samochodzik (jest o 30 cm krótszy niż Smart ForTwo) jest bardzo prostym dwuosobowym pojazdem i już wkrótce ma być udostępniony do wynajmu w usłudze Free2Move, która podobnie jak Citroen jest własnością wspomnianego już PSA.\nCitroen podał do wiadomości publicznej cenę modeli AMI 1, która może się wydawać na pierwszy rzut oka szokująca – 6 000 EUR (ok 25 tys PLN), natomiast należy pamiętać, że jest to prawie 4 razy mniej niż wspomniany już powyżej elektryczny Smart ForOne. Cena AMI w Free2Move ma z kolei wynosić 0,26 EUR (ok. 1,10 PLN) za minutę czyli tyle samo ile za minutę BMW i3 życzy sobie warszawskie InnogyGO!.\nCiężko porównywać sympatycznego Citroena do jednego z najbardziej udanych współczesnych „elektryków” – BMW i3, szczególnie gdy uświadomimy sobie, że AMI 1 rozpędzi się maksymalnie tylko do 45 km/h. Z drugiej jednak strony mogą go prowadzić już 16-latkowie, a we Francji 14-latkowie, ze względu na fakt, że w myśl przepisów nie jest on samochodem a czterokołowcem.\nPojemność akumulatora to 5,5 kWh, którego naładowanie do pełna w zwykłym domowym gniazdku zajmuje tylko 3 godziny. Zasięg nie powala, bo to tylko 100 km, natomiast biorąc pod uwagę gabaryty i typowe przeznaczenie do jazdy w zatłoczonym ruchu miejskim, ten mały pojazd może być naprawdę ciekawym rozwiązaniem dla „aut na minuty” szczególnie, że już w samym założeniu producenta miał być przygotowany do współdzielonej mobilności wobec której producent m.in Citroena ma bardzo ambitne plany.\nTags: 4-kołowiec, AMI, Citroen, EV, Free2Move\nNastępny wpisFree2Move już w Polsce.\nAgregator czy Carsharing? PSA nie zamierza wybierać.


Ścieżka Kościelna przejdzie remont - info.elblag.pl\n23.10.2008, 15:32:59 Rozmiar tekstu: A A A\nMiasto przeznaczy ponad 116 tys. zł na dofinansowanie prac remontowo – konserwatorskich dwóch elbląskich zabytków – Ścieżki Kościelnej na Starówce i dachu Kościoła Św. Wojciecha. Środki finansowe przekazane w formie dotacji pochodzić będą z miejskiego budżetu.\nPrezydent Elbląga 7 października br. powołał Komisję opiniującą wnioski o udzielenie dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, położonych na terenie Elbląga. Do Komisji wnioski złożyły dwie elbląskie parafie.\nParafia Katedralna Rzymskokatolicka Św. Mikołaja przy ul. Mostowej zawnioskowała o środki na prace remontowo-konserwatorskie ceglanych łęków odcinkowych rozpartych między bocznymi ścianami zabytkowych kamienic znajdujących się na tzw. Ścieżce Kościelnej.\nŚcieżka Kościelna jest unikalnym w skali kraju zabytkiem, stanowiąc od czasów średniowiecza przejście pomiędzy budynkami Starego Miasta. Współcześnie Ścieżka pełni wciąż tą samą funkcję, będąc jednocześnie jedną z głównych atrakcji architektonicznych Starówki.\nMiasto dofinansuje prace remontowo-konserwatorskie Ścieżki w kwocie 40 tys. zł, co pokryje znaczącą część kosztów robót.\nDrugi z wniosków złożyła Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Wojciecha przy ul. Wiejskiej. Na dachu neogotyckiego kościoła niezbędne okazały się prace budowlano – konserwatorskie. Na tym cennym architektonicznie obiekcie wymianie mają ulec uszkodzone elementy więźby dachowej. Dach kościoła o powierzchni 1086 m kw. zyskać ma nową dachówkę ceramiczną.\nZ miejskiej kasy na powyższe prace przeznaczona zostanie dotacja w wysokości 76 tys. 446 zł.\nDecyzję o udzieleniu przez miasto dotacji na prace w obu zabytkach podjęli na dzisiejszej sesji elbląscy radni.\nFot. 1. Artur Borkowski\nFot. 2. Mateusz Milanowski\ntoć tą ścieżkę to dopiero co otwarto a już chcą remontować to jest jakiś wał...


Od czego zacząć prace nad wykańczaniem wnętrz? – Fabryka Jeansów\nStało się! Mamy własne mieszkanie, które kupiliśmy w stanie surowym od dewelopera i możemy się wprowadzić. Ale zaraz zaraz, pozostaje jeszcze jedna kwestia – trzeba je w końcu jeszcze urządzić. W końcu nie będziemy mieszkać między czterema gołymi, betonowymi ścianami. Prawda jednak jest taka, że często proces wykończenia wnętrz jest znacznie cięższy, niż sam zakup mieszkania. Jak zatem się w tym wszystkim połapać, nie pogubić i od czego zacząć, by urządzić swoje mieszkanie tak, jak tylko sobie wymarzymy?\nBardzo ważnym krokiem w wykończeniu wnętrza mieszkania, które dopiero co kupiliśmy (albo po prostu które chcemy zmienić) jest znalezienie odpowiedniej inspiracji http://www.mababud.com.pl. Choć bardzo pomocne okazuje się tutaj przeglądanie zdjęć w Internecie na stronach związanych z aranżacją wnętrz, czy to samodzielnych, czy też Facebookowym, największą inspiracją dla nas powinny być rzeczywiste przykłady – zdjęcia bowiem często przedstawiają nieco przekłamaną wizję rzeczywistości, w której rzeczy są ustawiane tylko po to, by ładnie wyglądać, a w życiu codziennym takie ich ustawienie po prostu by się nie sprawdzało. Dlatego warto udać się do większego sklepu z gotowymi przykładami aranżacji pomieszczeń, po których rzeczywiście możemy się przejść, by sprawdzić je „na żywo”.\nDoskonałą, a właściwie najlepszą z możliwych inspiracją mogą być dla nas mieszkania naszych znajomych. Po pierwsze bowiem doskonale wiemy, jak się prezentują wizualnie. Po drugie, możemy podpytać o ich użytkowanie – czy łatwo utrzymać je w czystości? Czy nie przeszkadzają w czasie życia codziennego? To wszystko da nam wiele dobrego – oczywiście nie musimy wszystkiego kalkować i przenosić na własne mieszkanie. To wszystko ma nam tylko dawać pomysł, którego rozwinięcie i dostosowanie do naszych indywidualnych potrzeb zależy już tylko od nas.\nOddajmy się w ręce profesjonalistów\nIstnieją sytuację, w których mamy do dyspozycji wiele pomieszczeń o stosunkowo dużej powierzchni i tak naprawdę bardzo ciężko jest sprawić, aby każde zostało urządzone w sposób spójny i pasujący do ogólnej aranżacji mieszkania. W związku z tym często rozsądnie jest sięgnięcie po usługi profesjonalnej firmy remontowej https://www.mababud.com.pl/?page=oferta, a najpierw i specjalisty właśnie od aranżacji wnętrz, który wytyczy tej firmie odpowiednią drogę, a nam przedstawi projekt mieszkania jeszcze przed rozpoczęciem prac – tak, żebyśmy zobaczyli je już wcześniej i byli w stanie reagować na wszelkie niedogodności jeszcze zanim wydamy na to wszystko pieniądze.\nUrządzanie własnego mieszkania nie jest łatwą sprawą – nie dość bowiem, że musimy wziąć pod uwagę gabaryty pomieszczeń, którymi dysponujemy oraz budżet, który jesteśmy w stanie na to wszystko poświęcić, to jeszcze musimy pamiętać, by to wszystko trzymało się kupy. Jednocześnie trzeba zwrócić uwagę nie tylko na aspekty wizualne, ale i te praktyczne. Na szczęście jednak wcale nie musimy w tym wszystkim być sami – zawsze możemy skorzystać z usług firm, które zajmują się aranżacją wnętrz na co dzień.


Moc maksymalna wynosi 140 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji Toyoty LC 3.0 D-4D Premium aut Kombi 150 I wynosi 190 KM, co sprawia, że prędkość maksymalna wynosi 175 km/h, a przyśpieszenie do 100 km/h zajmuje 11,0 s. Silnik Toyoty LC 3.0 D-4D Premium aut Kombi 150 I jest rzędowy posiadający 4 cylindry o pojemności 2982 cm3. Na każdy cylinder w silniku Toyoty LC 3.0 D-4D Premium aut Kombi 150 I przypadają 4 zawory.\nŚrednie spalanie Toyoty LC 3.0 D-4D Premium aut Kombi 150 I wynosi około 8,1 l na 100km. Warto nadmienić, że Toyota LC 3.0 D-4D Premium aut Kombi 150 I posiada 5 drzwi, 5 siedzeń a bagażnik ma maksymalną pojemność wynoszącą 1934 litrów. Wymiary samochodu: 4760 mm długości, 1885 mm szerokości, 1890 mm wysokości.\nstyczeń 2013 - sierpień 2014 259 000 PLN


3 zastosowania spermy, o których nie miałaś pojęcia | Milionkobie…\nStrona główna » Seks » 3 zastosowania spermy, o których nie miałaś pojęcia\nTagi: ciekawostki o spermie sperma połykanie spermy\nNiby mówi się, że "nic co ludzkie nie jest nam obce", ale... niektóre zastosowania spermy naprawdę są zaskakujące.\nSperma leczy depresję?\nBadania przeprowadzone przez Gordona Gallupa i Rebeccę Burch z State University od New York oraz Stevena Platka z University of Liverpool wykazały, że kobiety, które miały styczność ze spermą, rzadziej popadały w depresję. Dlaczego? Podobno sekret leży w związkach chemicznych, które zawiera, np. estronie, który poprawia nastrój oraz oksytocynie, czyli hormonowi miłości, czy melatoninie mającej działanie nasenne.\nZobaczcie także: 8 ciekawostek o seksie, które mogą cię zaskoczyć\nNastępne badania przeprowadzone przez Gordona Gallupa wraz z Jeremym Atkinsonem wykazały, że sperma może pomagać kobietom w ciąży cierpiącym na mdłości. Podobno ta przypadłość rzadziej pojawiała się u kobiet, które zaszły w ciążę drogą naturalną niż u tych, które zaszły w ciążę dzięki skorzystaniu z metody in vitro.\nZobaczcie także: Pierścień erekcyjny - jak go używać?\nSprawdza się jako... dodatek do potraw?\nPaul `Fotie` Photenhauer, autor książki "Natural Harvest - A Collection of Semen-Based Recipes" twierdzi, że sperma zasługuje na uwagę także ze względu na cudowną konsystencję i co najważniejsze... na złożony i rozwijający się smak!\nIstnieje wiele ciekawostek związanych ze współżyciem i seksem ogólnie.…\nPowiedzcie to mojej żonie... Jeszcze mi nigdy nie obciągnęła do końca. Dobrze, że mam przychylne znajome, które mi nie pozwolą uschnąć.\nDodano: 2016-01-31 04:04:47 Zgłoś nadużycie\nIstnieje wiele ciekawostek związanych ze współżyciem i seksem ogólnie. Niektóre z nich bywają zaskakujące i czasami nawet lekko obrzydliwe, ale z pewnością są bardzo interesujące. czytaj więcej\nseks stosunek zbliżenie kondomy sperma rozkosz kontakt cielesny\nantykoncepcja męska hormony tabletki zastrzyki sperma antykoncepcja hormonalna dla mężczyzn


Stowarzyszenie Przyjaciół Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie: Powiedz mi, co czytasz, a powiem Ci, kim jesteś!\nStowarzyszenie Przyjaciół Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie\nUL.DWORCOWA 13, 62-510 KONIN, WOJ. WIELKOPOLSKIE, rok założenia 2011\nCZYTAĆ KAŻDY MOŻE...\nPowiedz mi, co czytasz, a powiem Ci, kim jesteś!\nZnajomy zwrócił ostatnio moją uwagę na artykuł, jaki ukazał się w "Twoim Stylu" pod wiele mówiącym tytułem: "Twój osobisty stylista...BIBLIOTECZKI". Tekst traktował o dwóch uroczych, młodych paniach, które pomagają zabieganym Polakom znaleźć wartościowe i dobrane pod ich gust książki. Z pozoru niby wszystko wygląda pięknie: dzwonimy pod wskazany numer, umawiamy się na spotkanie, podczas którego opowiadamy, jakiej lektury oczekujemy i po niedługim czasie otrzymujemy pakiet idealnych dla nas pozycji. W międzyczasie oczywiście uiszczamy odpowiednią opłatę. I wszystko gra. Czy aby na pewno?\nW artykule czytamy, że z usług stylistów bibliotek korzystają głównie: zajęte kobiety na wysokich stanowiskach, menadżerowie z korporacji, szefowie firm, artyści, młodzi rodzice. Ogólnie osoby, które same nie mają czasu na wybranie się do księgarni czy biblioteki i wyszperanie dla siebie lektury. Od razu nasuwa się więc pytanie: jeśli komuś brakuje dnia na znalezienie sobie książki, to jakim cudem znajdzie kilka godzin na jej przeczytanie? Czy aby na pewno pozycje, które podrzucą nam stylistki, nie będą stały tylko na półkach i ładnie wyglądały, gdy odwiedzą nas znajomi. W końcu w domu pozornie inteligenckim książek brakować nie może, a przynajmniej nie mogło jeszcze kilkadziesiąt, może kilkanaście lat temu. Wszak dziś prawdziwej inteligencji już nie ma, czego zresztą doskonałym przykładem jest pojawienie się stylistów bibliotek.\nOsobiście nie jestem w stanie wyobrazić sobie przedstawiciela tej klasy społecznej z czasów, powiedzmy, międzywojnia, który pozwala, by ktokolwiek wybierał za niego książki, bo on akurat nie ma wolnej chwili. Przecież zatrudnienie kreatora gustu, jakim niewątpliwie jest stylista biblioteki, to zrzucenie z siebie odpowiedzialności za dobór lektur, a więc de facto rezygnacja z samodzielnego myślenia. Płacimy i dostajemy towar, jaki chcemy dostać: ma się dobrze czytać, skończyć dobrze albo źle (zależnie od preferencji) i przede wszystkim nie zaskakiwać. I nie chodzi mi tu o niespodziewane zwroty akcji, a intelektualne przebudzenia, jakie dobra lektura za sobą niesie, pobudzanie do myślenia, burzenie wewnętrznego spokoju. Takie zaskoczenia mogą boleć, wzbudzać niepokój, a uczucie niepokoju jest jednym z najmniej pożądanych i jednocześnie nieodłącznie związanych z tą naszą płynną nowoczesnością, jak współczesność określa Zygmunt Bauman.\nDni, w których mogliśmy się odwoływać do autorytetów, żyć wedle ustalonego wzorca dawno minęły. Nie da się przecież nie zauważyć, że od kilkunastu lat, żyjemy w czasach ogromnego zalewu informacji, możliwości, propozycji, których nikt z nas nie jest w stanie samodzielnie ogarnąć rozumem. Wybranie jakiejkolwiek ze ścieżek łączy się ze stałym uczuciem niepokoju, czy aby podjęło się dobrą decyzję, czy poszło się w dobrą stronę, na które to pytania oczywiście nikt nie może udzielić nam odpowiedzi, nikt w pełni pomóc. Zdajemy sobie sprawę z własnej(człowieczej) skończoności, za którą musimy wziąć odpowiedzialność i nie potrafimy sobie z tym poradzić. Z tym, że nie ma już żadnej nadrzędnej idei, żadnego Boga, który powie nam, jak żyć, żadnej prawdy. Miast nich otrzymaliśmy tysiące, kłócących się ze sobą złotych cielców, między którymi musimy nieustannie lawirować, plątać się, gubić. Boimy się tego, tej odpowiedzialności, która na nas spadła, dlatego rozpaczliwie szukamy pomocnej dłoni – przewodnika. Kogoś kto pomoże nam odnaleźć się w niepojętym świecie: powie jak się odżywiać, żeby nie chorować, jakie filmy oglądać, żeby być na czasie, jakie ciuchy nosić, aby nikt nie posądził nas o brak gustu, a także wybierze za nas książki, które nas zabawią, rozwiną i wskażą właściwą drogę.\nMówiąc krótko stylizacja bibliotek wpisuje się doskonale w naszą epokę – okres, gdy, jak pisał Rafał Ziemkiewicz, obaliliśmy wszystkie mity, nie stwarzając sobie nowych. Cała odpowiedzialność za nasze życie: wybory i decyzje spadła więc na nasze barki, a my próbujemy przerzucić ją dalej – na wszelakich ekspertów, kreatorów, przewodników. Oni ułożą nasze życie za nas. Za uśmierzenie odrobiny naszego niepokoju, zapłacimy wolną myślą. Każdemu z osobna zostawiam odpowiedź na pytanie, czy to uczciwa transakcja.\nAutor: Emilia Guźnik o 17:47\nEtykiety: Biblioteka, Książka\nCzytanie rozwija rozum młodzieży, odmładza charakter starca, uszlachetnia w chwilach pomyślności, daje pomoc i pocieszenie w przeciwnościach.\n/Marcus Tullius Cicero/\n2500 - rok 2011\n4247 - rok 2012\n3993 - rok 2013\n3653 - rok 2014\n3547 - rok 2015\n3228 - rok 2016\n3103 - rok 2017\n1081 - rok 2018\nFacebook MBP KONIN\nJarmark św. Bartłomieja w Koninie\nMiejska Biblioteka Publiczna w Koninie/ Facebook\n"Alicja w Krainie Czarów" (1)\n"Konan Destylator" (1)\n"LItr ciekłego ołowiu" (1)\nAkcja Lato w bibliotece 2012 (2)\nAkcja Lato w bibliotece 2013 (4)\nAkcja Lato w bibliotece 2015 (3)\nAkcja Lato w bibliotece 2016 (1)\nFerie MBP Konin (13)\nFilia Chorzeń (8)\nFilia dla Dzieci i Młodzieży (7)\nFilia Gosławice Zamek (1)\nFilia Jedenastka (4)\nFilia Medyczna (2)\nFilia Medyk (5)\nFilia Siódemka (11)\nFilia Starówka (4)\nFox Marta (1)\nGIMP 2.6.11 (3)\nherb Konina (1)\nJanusz Sobczyński (1)\nKorczak Janusz (3)\nLato w bibliotece 2016 (1)\nŁojko Jerzy (4)\nMIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA KONIN (61)\nPerathoner Janina (2)\nPodaruj książkę (2)\nPolacy Lwów (1)\nPrzyjazny kącik dla dziecka (3)\nspotkanie autorskie (2)\nSzociński Ryszard (1)\nTydzień Bibliotek (4)\nWalentynkowa randka w ciemno (1)\nWPA UAM KALISZ (2)\nWypożyczalnia Główna MBP Konin (5)\nŻywa Biblioteka (1)\nPracuję w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Koninie jako bibliotekarz oraz pełnię funkcję skarbnika w Zarządzie Stowarzyszenia Przyjaciół Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie.\nStowarzyszenie Przyjaciół Miejskiej Biblioteki Publicznej w Koninie. Motyw Okno obrazu. Obsługiwane przez usługę Blogger.


Ann's itchy feet | "The World is a book, and those who do not travel read only a page" | Strona 11.\nSkuterowa dżungla – piekielne Hanoi\nPo godzinie 8 byłyśmy już w Hanoi. Na lotnisku zaopatrzone w 2 mapy miasta, wymieniłyśmy dolary na dongi i z wypchanym portfelem udałyśmy się na podbój Wietnamu. Busem za 2$ dojechałyśmy na Old… Czytaj dalej →\nZ Bangkoku, żeby zaoszczędzić na czasie poleciałyśmy samolotem do Hanoi. Najpierw jednak noc na lotnisku, bo po co płacić za pokój jak się ma wylot rano o 6:45 i trzeba być odpowiednio wcześniej. Także… Czytaj dalej →\nW Kambodży, jednym z najbiedniejszych krajów Azji, walutą obowiązująca jest riel. Nasz przelicznik ‘na szybko’ podczas podróży : 1 $ (3zł) =4000 rieli Śmiało można też płacić w USD, dlatego sporo cen podaję… Czytaj dalej →\nŚwietna książka! Kto czytał, pewnie się ze mną zgodzi, a kto tego jeszcze nie zrobił to zachęcam do kupna i zagłębienia się w tą jakże fascynująca podróż w 888 dni przez 3 kontynenty!… Czytaj dalej →\nTradycyjne hinduskie tańce\nOdwiedzając Khajuraho, poszłyśmy na pokaz tradycyjnych tańców hinduskich. Nie powiem, że zrobiły na nas wielkie wrażenie, ale na pewno warto się wybrać i zobaczyć na własne oczy. Atmosfera niezła, zwłaszcza, ze młodszy brat… Czytaj dalej →\nMożna je spotkać praktycznie w całej w Tajlandii (w innych krajach Azji płd-wsch także) – San phra phum, czyli domy dla duchów (Phi). Tajowie budując swoje domostwa, miejsca pracy czy inne budowle… Czytaj dalej →\nZupka tajska dla leniuchów\nDziś propozycja dla leniuchów – pyszna zupka tajska. Szybka, dla osób, które nie mają chęci lub czasu na wymyślanie potraw i sterczenie w kuchni. Podchodzę do takich półproduktów z dystansem, i nie goszczą… Czytaj dalej →\nAktywny jak Chińczyk!\nBędąc w Chinach nie sposób nie zauważyć ćwiczących ludzi w parkach i na skwerkach przy ulicach. Chińczycy swój czas wolny spędzają właśnie tak: ćwiczą, grają, tańczą, śpiewają. Można się znakomicie bawić i dbać… Czytaj dalej →\nNie tak dawno na nowo obejrzałam film z 2007 roku ‘Into the wild’ (w pl tłum. „Wszystko za życie”, reż. Sean Penn), który powstał na podstawie książki Jona Krakauera o tym samym tytule… Czytaj dalej →


Galerie użytkowników w kategorii: Klasyczne wnętrze (Łazienka): Łazienka w piaskowcu | Dekordia\nAutor: Marcin D Bielsko-Biała\nWyświetlono: 33899 razy\nLiczba glosów: 1021\nŁazienka jest bardzo ladna,przede wszystkim duza co dalo Panstwo wspaniale pole do popisu,co w efekcie koncowym dalo wspaniale klimatyczne i bardzo eleganckie wnetrze:))\nKomforto się prezentuje Państwa łazieneczka, bardzo elegancka i bardzo ciekawie zaprojektowana, kolorystyka trafiona, okno sprawia, iż wnętrze łzaienki jest jasne, ciepłe i przytulne, wszytsko dopracowane nawet w najdrobniejszych szczegółach.\nladna lazienka wszystko tak dobrane z gustem a plytki tak ciekawie polaczone\nWspaniała łazienka, bardzo obszerna, wszystko ładnie się prezentuje.\nŁazienka jest piękna, przestronna, ciekawie i pomysłowo zabudowana.\nSuper, ze łazienka, jest tak duża, ze można w niej było zmieścić to wszystko. Bardzo fajna, pomysłowa i elegancka. Duzo uroku dodaje to ogromne lustro\nOj jak Ci zazdroszcę tego widoku a wanny:)Łazienka bardzo ładna. Szczególnie podoba mi się umywalka z ala szafką. Śliczna jest.\nŁazienka wydaje mi się bardzo duża i przestronna, a do tego dość ciekawie urządzona.\nładna łazienka.. podoba mi się umywalka.. jest delikatna. pięknie się prezentuje\nrewelacyjna łazienka.... idealne połączenie kolorów... dobrane idealnie do wnętrza.... rewelacyjnie zagospodarowanie metrów:) super funkcjonalna... wygodna... ładnie wszystko zrobione z dokładnością i starannością.. ciekawe zabudowanie pod umywalkę- niezwykle praktyczne:) brwooo.... nic dodać nic ująć:)\nPiękna łazienka. Bardzo ładna zabudowa pod umywalkę. Płytki ciepłe i przytulne w kolorycie. Wspaniale duże lustro. Bardzo podobają mi się drzwi żaluzjowe . Idealnie wpasowują się w charakter łazienki. Świetny pomysł wykorzystania na szafkę wnęki nad wc. Gratuluję.\nBardzo ładna łazienka, prostota i elegancja\nBardzo mi się podoba. Stylowo, gustownie i z klasą. CUD!!\nCiekawie wygląda. Podoba mi się blat do umywalki.\nBardzo podoba mi się wanna- ciekawa mozaika. Poza tym przyjemne kolory w całej łazience.


Jak jeździć zimą i jak hamować samochodem? - Unilink.pl\nOd kilku lat w Polsce nie było prawdziwych zimowych warunków, ale wszystko wskazuje na to, że kierowcy na nowo będą musieli przyzwyczaić się do jazdy w śniegu i na lodzie. Jak bezpiecznie jeździć zimą? Jak hamować samochodem i hamulcem na śliskiej drodze? Jazda w warunkach zimowych jest trudna, ale da się jej nauczyć.\nBezpieczna jazda zimą - co zrobić przed wyruszeniem?\nPodstawowe zasady i ruszanie zimą\nZasady jazdy w warunkach zimowych\nJak hamować samochodem i hamulcem w zimie?\nObowiązek opon zimowych a bezpieczeństwo jazdy zimą\nObowiązkiem kierowców w zimę jest odśnieżenie auta. To oznacza zgarnięcie śniegu z całej powierzchni pojazdu - nie tylko z szyb. Jeśli zostawisz na dachu grubą warstwę śniegu, stwarzasz niebezpieczeństwo dla siebie i innych. Policja ma prawo wystawić ci wtedy mandat w wysokości do 500 zł. Podczas niskich temperatur konieczne jest skrobanie szyb - ale trzeba to zrobić umiejętnie, inaczej je zarysujesz. Ubezpieczenie szyb samochodowych nie pokrywa kosztów takich napraw. Obecnie coraz częściej stosuje się odmrażacze do szyb, ale spraye niskiej jakości bardziej szkodzą niż pomagają w kwestii widoczności.\nJeśli nie zrobiłeś tego przed “nastaniem zimy”, koniecznie jak najszybciej zmień opony na zimowe. Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje mandatów za ich brak, jednak w razie kolizji ubezpieczyciel może wskazać ci niedbałość i odmówić wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia.\nAby zwiększyć bezpieczeństwo zimą na drodze, możesz wcześniej zapisać się na szkołę bezpiecznej jazdy albo poćwiczyć hamowanie, ruszanie i skręcanie na pustym, bezpiecznym placu.\nJak jeździć zimą? Podstawowe zasady i ruszanie\nPodstawowe zasady jazdy samochodem zimą to:\nWolniejsza jazda i płynne, delikatne wykonywanie manewrów (np. unikanie gwałtownych skrętów, odbić).\nTrzymanie prawidłowej odległości od innych aut (większej niż latem, bo droga hamowania wydłuża się o kilkadziesiąt-kilkaset metrów w zależności od warunków).\nNiezatrzymywanie się (jeśli to możliwe) przed podjazdem na wzniesienie.\nHamowanie silnikiem albo hamowanie pulsacyjne.\nRuszaj wolno, delikatnie puszczając sprzęgło i lekko wciskając pedał gazu. Zimą nie ma mowy o gwałtownym ruszaniu. Jeśli musisz wyjechać z zaspy śnieżnej, ustaw koła prosto. Nie dodawaj gazu, bo tylko zakopiesz się w śniegu. Wciśnij sprzęgło, a potem delikatnie rusz z drugiego biegu. W trudniejszych sytuacjach rusz metodą “na kołyskę”.\nPolega ona na ruszeniu z miejsca i natychmiastowym wciśnięciu sprzęgła - najpierw auto się cofa, a potem lekko odbija do przodu. Po kilku-kilkunastu takich próbach uda ci się wyjechać. Jeśli to nie poskutkuje, konieczna może być pomoc innych (wypchnięcie auta) albo podsypanie piachu pod koła. Zimą warto mieć go w bagażniku - wystarczy ci nawet zwykła ziemia ogrodowa, którą kupisz w każdym markecie przez cały rok. Ważne, żeby koła miały na czym złapać przyczepność.\nJak jeździć zimą - zasady jazdy w warunkach zimowych\nKierowcy jadący z górki muszą ustąpić tym, którzy jadą pod górkę. Zasada ta nie ma zastosowania w przypadku ciężarówek. Wtedy ustępuje ten, komu jest łatwiej (czyli mniejsze auto). Na drodze poruszaj się z prędkością dostosowaną do warunków, delikatnie skręcaj kierownicę i bierz szersze łuki w zakrętach. Jazda na wysokich biegach sprzyja poślizgom, więc jeździj raczej wolniej niż szybciej. W razie poślizgu nie hamuj gwałtownie, tylko kontruj gwałtowny skręt kierownicą. Przed zakrętem redukuj bieg i prędkość, po wyjściu z zakrętu dodaj lekko gazu.\nNajskuteczniejsze jest hamowanie silnikiem, czyli obniżenie biegu. Zazwyczaj pozwala uniknąć poślizgu. Dojeżdżając do innych aut albo świateł redukuj stopniowo biegi - nie przechodź z “czwórki” na luz, bo w zimę to naprawdę niebezpieczne!\nMożesz też hamować pulsacyjnie, czyli krótko, delikatnie i stopniowo wciskając pedał gazu. Zimą nigdy nie hamuj: gwałtownie, mocno i jednostajnie. Szybkie naciskanie i zwalnianie pedału hamulca musisz rozpocząć natychmiast gdy zauważysz, że po naciśnięciu pedału hamulca twój samochód nie zwalnia, tylko przemieszcza się dalej i słabo reaguje lub w ogóle nie reaguje na ruchy kierownicy.\nW Polsce nie ma obowiązku używania opon zimowych. Brak regulacji prawnych nie zwalnia kierowców z odpowiedzialności. Opony zimowe lepiej radzą sobie na śniegu, lodzie i podczas deszczu. Są wykonane z innej mieszanki gumowej, mają inną strukturę oraz wzór bieżnika. To wszystko sprawia, że lepiej trzymają się nawierzchni, gdy jest ona mokra lub śliska.\nJazda na letnich oponach zimą przypomina jazdę na łysych oponach - guma zupełnie nie radzi sobie z nawierzchnią, jej przyczepność jej zerowa. Dlatego odpowiedzialny kierowca zawsze będzie wymieniał opony dwa razy w roku, a gdy bieżnik się zużyje, kupi nowe. O nowych oponach zimowych należy pomyśleć, gdy bieżnik ma już tylko 4 mm, a o letnich, gdy ma 3 mm głębokości.\nBarbara Bartuś, posłanka Prawa i Sprawiedliwości w marcu 2020 roku skierowała do Ministerstwa Infrastruktury pismo z pomysłem nałożenia obowiązku posiadania opon zimowych w Polsce. MF nie planuje jednak żadnych prac legislacyjnych w tym temacie. Zgodnie z prawem w kraju można jeździć na dowolnym ogumieniu, a minimalna głębokość bieżnika musi wynosić 1,6 mm.\n2 listopada 2021 13:20


KULINARIA, Porady Kulinarne, Przepisy Kulinarne, STYL ŻYCIA, Wegańskie przepisy, Zdrowie Medycyna, Zdrowy Styl Życia\nDieta, Odżywianie, Przepisy Kulinarne, Wege\nJak widać, wege nie oznacza zawsze zdrowo: w końcu olej i cukier też są roślinne. Producenci zaś prześcigają się z wymyślaniem gotowych produktów wegetariańskich i wegańskich, lecz ich skład często pozostawia wiele do życzenia.\nOczywiście wszystko jest dla ludzi, ale zdrowy wegetarianizm czy weganizm to taki, który bazuje na nieprzetworzonych produktach roślinnych, a żeby dieta wegetariańska przynosiła korzyści zdrowotne, musi być prawidłowo bilansowana.\nNieodpowiedni dobór poszczególnych produktów spożywczych najczęściej skutkuje niedokrwistością z niedoboru żelaza witaminy B12 oraz zaburzeniami gęstości mineralnej kości na skutek niskiej podaży wapnia na diecie wegańskiej.\nNa szczęście diety roślinne to nie chwilowa moda i wzrasta wiedza wśród osób decydujących się na rezygnację z mięsa i innych produktów zwierzęcych. Dlatego też obecnie te niedobory pokarmowe u wegetarian wcale nie wstępują częściej niż u osób na diecie tradycyjnej*, która często obfituje w produkty zawierające cukier, tłuszcze nasycone, kwasy tłuszczowe trans i cholesterol. Dieta wegetariańska to coraz częściej stosowany model żywienia.\nWedług analizy Instytutu Badań Opinii Publicznej Homo Homini z września 2013 roku liczba osób niejedzących mięso w Polsce wynosiła wówczas 3,2 proc.\nPonieważ w ostatnich latach obserwuje się jednak znaczne zainteresowanie dietami roślinnymi, motywowanych względami etycznych i zdrowotnych, można domniemywać, że liczba wegetarian obecnie jest na pewno zdecydowanie wyższa niż jeszcze sześć lat temu.\nWedług raportu Academy of Nutrition and Dietetics (kiedyś- Amerykańskiego Towarzystwa Dietetycznego, American Dietetic Association, ADA) (2009), „Odpowiednio zaplanowane diety wegetariańskie, w tym diety ściśle wegetariańskie, czyli wegańskie, są zdrowe, spełniają zapotrzebowanie żywieniowe i mogą zapewniać korzyści zdrowotne przy zapobieganiu i leczeniu niektórych chorób. Dobrze zaplanowane diety wegetariańskie są odpowiednie dla osób na wszystkich etapach życia, włącznie z okresem ciąży i laktacji, niemowlęctwa, dzieciństwa, dojrzewania, oraz dla sportowców”.\nPoprzedni artykuł: Dieta dla aktywnych zimową porą\nNastępny artykuł: Jogurt dobry dla sercowców


Stary dom „kostka” – kreatywnym wyzwaniem dla Bogusława Barnasia - Archiconnect.pl\nStary dom „kostka” – kreatywnym wyzwaniem dla Bogusława Barnasia\n| 16 sty 2015 14:33 0\nTypowe dla polskiego krajobrazu, niechciane domy w kształcie „kostek” stają się źródłem zainteresowań, prac, przekształceń dla polskich architektów. Przykładem może być nowy projekt BXBstudio Bogusława Barnasia.\nTego typu, proste domy jednorodzinne z lat 60. i 70. z epoki PRLu to w polskich miastach i wsiach codzienna estetyka. Stają się one przedmiotem opracowań architektonicznych, przechodzą metamorfozę z niechcianych „pudełek” w nowoczesne wille. Są budulcem dla kreatywnych działań projektowych oraz wyzwaniem dla inwestorów i architektów.\nNasz projekt wymagał pochylenia się nad kilkoma problemami...\nBogusław Barnaś z pracowni projektowej BXBstudio\nNasz projekt adaptacji i rozbudowy zastanej kostki krakowskiej wymagał pochylenia się nad kilkoma problemami. Po pierwsze parter istniejącego budynku znajduje się na półpiętrze i jest dostępny od strony ogrodowej poprzez zewnętrzne schody. Naszym celem było przeprojektowanie układu w taki sposób, aby do domu można było wejść bezpośrednio z poziomu terenu, co więcej, aby wejście do domu znalazło się od strony drogi dojazdowej. Osiągnęliśmy to poprzez dostawienie niewielkiej kubatury pełniącej funkcję przestronnego, wysokiego holu wejściowego, a wewnętrzne szerokie schody prowadzące z holu do strefy dziennej pełnią już nie tylko funkcję komunikacyjną ale również są reprezentacyjną, ciekawą przestrzenią wnętrza. Kolejny problem istniejącej kostki to niekorzystny układ domu względem stron świata. Strefa podjazdu i dojścia do domu znajduje się po stronie południowej i jest dobrze doświetlona, natomiast strefa rekreacyjna, otwarta na przepiękny, wręcz baśniowy ogród znajduje się po stronie północnej. Naszym celem było zaprojektowanie strefy dziennej w taki sposób, aby była otwarta na północny ogród, ale jednocześnie doświetlona od strony południowej. Udało się to osiągnąć przez zaaranżowanie salonu, tak aby był otwarty na północną i południową stronę.\nZespół: Bogusław Barnaś, Dominik Karaś, Damian Szyjka, Paweł Dawiec, Natalia Bryzek\nKraków. architket wnętrz


STOP Barierom - Kampania społeczna\nE-niezbędnik Praktyczne kompendium wiedzy na temat ulg i przywilejów, jakie przysługują osobom z niepełnosprawnością w Polsce. Kliknij aby poznać e-niezbędnik › Wirtualny asystent Skorzystaj z pomocy wirtualnego asystenta, który w prosty i szybki sposób pomoże Ci znaleźć potrzebne informacje. Kliknij aby porozmawiać z asystentem › Okiem eksperta Sprawdź co o temacie niepełnosprawności mówią nasi eksperci z dziedziny zdrowia, edukacji czy architektury. Kliknij aby dowiedzieć się więcej › Przyjazny pracodawca Dowiedz się więcej na temat dobrych praktyk wobec osób z niepełnosprawnością w polskich firmach i instytucjach państwowych oraz poznaj pracodawców przyjaznych osobom z niepełnosprawnoćią. Kliknij aby dowiedzieć się więcej ›\nKliknij aby przeczytać więcej ›\nKliknij aby zobaczyć więcej artykułów ›\nKampania jest realizowana dzięki wsparciu:\nPolski Fundusz Rozowju Fundacja


Frankowicze | Turystyka i Podróże online!\nBankowe obowiązki to w głównej mierze kredyty i pożyczki. Biorą je ludzie na przeróżne cele, albowiem pieniądze są wymagane każdemu. Jeśli brakuje większej gotówki w owym czasie bank jest w stanie ją użyczyć. Wszelkie kredyty i pożyczki posiadają zasady spłaty. Bez tego nie jest możliwe pozyskanie kolejnej pożyczki. Dlatego warto zastanowić się jaki bank wybrać oraz wtedy wziąć większą sumę. Spłata następuje zwykle od kolejnego miesiąca po jakim została wzięta pożyczka lub ewentualnie kredyt – przetestuj Frankowicze. Bank uwidocznia konsumentowi raty do spłaty oraz terminy w jakich musi je dokonać. Aby było mu o wiele łatwiej bank proponuje konto bankowe. W owym czasie pieniądze są ściągane automatycznie a kontrahent nie musi zawracać sobie tym głowy. Jak najbardziej każdy kredyt bez bik ma inną formę spłacania a wszystkie są wymienione w danej umowie. Jeżeli w czasie dłuższej spłaty konsument nie będzie miał pieniędzy to można ją wydłużyć o następne miesiące. Średni okres spłaty wynosi kilka lat przy obecnych danych bankowych. Również w co niektórych wypadkach spłata spada nie tylko na kontrahenta jednak też na żyranta.


New York Times: "Niepotrzebna, głupia, obraźliwa ustawa". PiS kompromituje Polskę za granicą\nMonika Prończuk 30 stycznia 2018\nEfekty polityki historycznej PiS? Na głównej stronie New York Times z 30 stycznia nowelizacja ustawy o IPN nazwana jest "jawną i mrożącą krew w żyłach próbą ataku na praworządność i wolność słowa". Amerykański dziennik porównuje działania polskiego rządu do fałszowania historii przez ZSRR. I stawia za przykład oświadczenie Światowej Ligi Muzułmańskiej\nWygląda na to, że redakcja NYT zdiagnozowała ustawę lepiej niż polski rząd: „Bez wątpienia dla Polaków, których kraj był okupowany przez nazistowskie Niemcy, bardzo bolesne jest, gdy cudzoziemcy mówią o obozach zagłady zakładanych przez nazistów jako o »polskich obozach zagłady«. To były nazistowskie obozy zagłady, w których zgładzono co najmniej 1,9 miliona polskich cywili i trzy miliony polskich Żydów – połowę wszystkich, którzy zostali zamordowani podczas Holocaustu”.\n„Niektórzy Polacy pomagali Żydom i zostali uhonorowani tytułem »Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata«. Ale również nie da się zaprzeczyć temu, że Polacy bezpośrednio i pośrednio uczestniczyli w zbrodniach popełnianych na ich ziemi, oraz że są winni pogromów antyżydowskich podczas i po wojnie. Takie są fakty tej strasznej przeszłości i Polacy tak jak i inne podbite przez Niemcy narody, wplątane w zbrodnie nazistowskie, mają obowiązek wobec ofiar i wobec przyszłości do poszukiwania pełnej prawdy, jakkolwiek by ona nie była bolesna”.\nRedakcja w ostrych słowach skrytykowała nowelizację ustawy o IPN, nazywając ją „niepotrzebną, głupią i obraźliwą” („needless, foolish and insulting”). „Poza samymi pytaniami o rolę Polaków w Holocauście, którą autorzy ustawy chcą w widoczny sposób ukryć, czy wypada prezentować tak samolubną postawę wobec jednej z najstraszniejszych zbrodni w historii? Jakiekolwiek wątpliwe motywy kierowały autorami [nowelizacji] ustawy, najlepiej by było, gdyby Polska jak najszybciej ją unieważniła”.\nGazeta zadaje pytanie, które zadadzą sobie też miliony czytelników dziennika na całym świecie. Jeśli celem ustawy jest przywrócenie prawdy historycznej, to dlaczego zabrania ona badań nad faktami?\nNYT: „Nieważne, w jaki sposób ustawa jest sformułowana, to jawna i mrożąca krew w żyłach próba ataku na praworządność i wolność słowa. (…) Nowy art. 55a. stanowi, że karze grzywny lub pozbawienia wolności do lat 3 podlega ten, kto »publicznie i wbrew faktom przypisuje Narodowi Polskiemu lub Państwu Polskiemu odpowiedzialność lub współodpowiedzialność za popełnione przez III Rzeszę Niemiecką zbrodnie nazistowskie określone w art. 6 Karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego […] lub za inne przestępstwa stanowiące zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie wojenne lub w inny sposób rażąco pomniejsza odpowiedzialność rzeczywistych sprawców tych zbrodni«. Czym dokładnie jest »przypisanie«, o którym mówi ustawa? Kto ustali fakty? I kto będzie ryzykował trzy lata w więzieniu, by poszukiwać prawdy historycznej?”\nPolska jak Związek Radziecki?\nRedakcja przypomina, że polski rząd nie jest pierwszym, który „próbuje kształtować historię na swoją korzyść. Związek Radziecki bardzo długo używał określenia »ofiary faszyzmu«, unikając jakichkolwiek bezpośrednich odniesień do Żydów, a Austria przez długi czas przedstawiała siebie jako »pierwszą ofiarę nazistów«, odmawiając wzięcia odpowiedzialności za swoje zbrodnie”.\nPrzy okazji zagranicznych analogii, przypomnijmy: jedynym krajem, który ściga za pomawianie narodu za popełnienie lub współudział w zbrodni, jest Turcja. W Rosji za rozpowszechnianie „fałszywych” informacji o działaniach ZSRR podczas II Wojny Światowej grozi kara grzywny do 300 tysięcy rubli lub do 3 lat pozbawienia wolności. Teraz do tego grona dołącza Polska.\nPolacy powinni być zachęcani do dalszego stawiania pytań\nUstawa, która miała walczyć o dobre imię Polaków i Polski, dotychczas osiągnęła efekt dokładnie odwrotny do zamierzonego. Rząd PiS często przedstawia złożone problemy w czarno-biały, łopatologiczny sposób. Stosowanie tej strategii to zawsze droga donikąd – ale stosowanie jej przy tak skomplikowanej kwestii, jaką są stosunki polsko-izraelsko-niemieckie i wspólna, bolesna historia, to droga ku przepaści – i zniszczeniu międzynarodowej reputacji Polski.\nAmerykański dziennik odnotowuje, że w dniu, kiedy Polska przegłosowała ustawę o IPN, Światowa Liga Muzułmańska z siedzibą w Arabii Saudyjskiej, publicznie ogłosiła Holokaust jako jedną z „najgorszych potworności w historii ludzkości”.\nNYT: „Przewodniczący Ligi pytał w liście przesłanym do Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie: »Kto w pełni władz umysłowych mógłby zaakceptować, rozumieć, albo nawet umniejszać skalę tej brutalnej zbrodni?«\nIstotnie, właśnie takie pytania powinna stawiać Polska – zresztą tak jak robi to wielu Polaków, którzy powinni być do stawiania takich pytań zachęcani”.\nHistoria, Nacjonalizm, ustawa o IPN


Garam Masala indyjska - Nasypko.pl przyprawy bez soli\nSynkowi bardzo smakował kurczak na parze z tą przyprawą.…\nŚwietna przyprawa. Myślę, że dobrze wpasowuje się…\nDrożdże piekarskie suszone\nStrona główna1 » Przyprawy2 » Garam Masala - oryginalna przyprawa indyjska bez soli\nGaram Masala to typowa przyprawa kuchni indyjskiej. Tradycyjnie jej składniki przed rozdrobnieniem i zmieszaniem są prażone na suchej patelni, taki proces wyciąga głębszy smak przyprawy. My tego nie zrobiliśmy, ale jeśli tylko chcesz możesz samodzielnie w domu uprażyć swoją przyprawę: na rozgrzaną patelnię wsyp łyżeczkę soli, upraż, następnie dodaj przyprawę i chwilę podgrzewaj. Uważaj, bo przyprawa jest ostra i wdychanie oparów bezpośrednio nad patelnią może prowadzić do podrażnienia śluzówek.\nDo czego użyć przyprawę Garam Masala? Sprawdza się w daniach kuchni indyjskiej: zupa dhal, sosy do ryżu i kasz, pilaw, birmani, dania jednogarnkowe z warzywami strączkowymi, dania wegańskie.\nW skład przyprawy garam masala wchodzą głównie przyprawy korzenne, ale też ostre papryki i liść laurowy. Nadają one szczególnego charakteru tej mieszance i pikantnego smaku.\nWłaściwości przyprawy Garam Masala:\npomaga w walce z wirusami i pasożytami i jest dostępna bez recepty\nbez soli, glutaminianu sody i innych polepszaczy\nSkładniki: kardamon, kmin rzymski, kolendra ziarno, pieprz czarny, cayenne, cynamon, gałka muszkatołowa, goździki, liść laurowy\nAutor recenzji: Zbigniew Ocena produktu: Data napisania recenzji: 29-10-2018\nAutor recenzji: Kasia Ocena produktu: Data napisania recenzji: 26-01-2018\nKlient: Ag...ro, data zakupu 07-10-2019 21:51\nKlient: Ma...ro, data zakupu 07-10-2019 21:45\nKlient: Wa...eń, data zakupu 30-09-2019 11:00\nKlient: Ka...ro, data zakupu 25-09-2019 23:58\nKlient: Pi...ro, data zakupu 25-09-2019 23:52\nKlient: Ag...ro, data zakupu 16-09-2019 10:24\nKlient: Ew...ka, data zakupu 08-09-2019 16:47\nKlient: Ka...ka, data zakupu 03-09-2019 15:29\nKlient: Ro...ki, data zakupu 23-08-2019 11:53\nKlient: Wi...ka, data zakupu 14-08-2019 11:07\nKlient: Ma...ro, data zakupu 11-08-2019 00:43\nKlient: Ka...ka, data zakupu 09-07-2019 09:07\nKlient: Ma...ro, data zakupu 07-07-2019 23:13\nKlient: Ju...ka, data zakupu 08-06-2019 11:08\nKlient: Ma...ka, data zakupu 30-05-2019 19:18\nKlient: Ag...ro, data zakupu 29-04-2019 22:28\nKlient: Ka...ka, data zakupu 06-04-2019 13:26\nKlient: St...ek, data zakupu 02-04-2019 19:41\nKlient: Be...ka, data zakupu 27-03-2019 18:24\nKlient: Ma...ki, data zakupu 24-02-2019 16:23\nKlient: Al...a , data zakupu 24-02-2019 11:37\nKlient: Ma...ka, data zakupu 15-02-2019 11:07\nKlient: Ja...ro, data zakupu 14-02-2019 00:18\nKlient: Ma...ch, data zakupu 10-02-2019 10:44\nKlient: We...ka, data zakupu 30-01-2019 16:21\nKlient: Ew...na, data zakupu 07-01-2019 11:01\nKlient: Ma...ro, data zakupu 06-12-2018 10:53\nKlient: Da...da, data zakupu 16-11-2018 11:17\nKlient: Iz...ek, data zakupu 13-09-2018 20:31\nKlient: Al...ka, data zakupu 13-09-2018 09:54\nKlient: El...la, data zakupu 10-09-2018 19:45\nKlient: Ma...ki, data zakupu 23-08-2018 13:59\nKlient: Ka...ka, data zakupu 18-06-2018 11:23\nKlient: An...ro, data zakupu 18-06-2018 10:54\nKlient: Ka...ch, data zakupu 06-04-2018 15:35\nKlient: Al...ro, data zakupu 16-03-2018 12:19\nKlient: Al...ro, data zakupu 09-03-2018 11:03\nKlient: Al...ro, data zakupu 22-02-2018 09:33\nKlient: Gr...yk, data zakupu 22-01-2018 13:11\nKlient: Mo...cz, data zakupu 07-01-2018 22:54\nKlient: Al...ro, data zakupu 08-12-2017 11:49\nKlient: An...in, data zakupu 10-11-2017 14:05\nKlient: An...er, data zakupu 09-11-2017 15:17\nKlient: AN...D", data zakupu 05-10-2017 15:06\nKlient: Ja...da, data zakupu 29-08-2017 10:54\nŚliwki Węgierki wędzone - bez konserwantów\nHerbatka ziołowa dla słodziaków


Archiwa: Starta skórka z cytryny - Na talerzu Agnes\nIngredient: Starta skórka z cytryny\nCiastko, które uwielbiam! Do niedawna kupowałam je w cukierni, bo wydawało mi się, że jest bardzo pracochłonne w przygotowaniu. Znalazłam jednak przepis w książce, którą dostałam od Ewy Wachowicz i...\nCzas przygotowania:do 15 min.\nCiasteczka, które robimy bardzo szybko. Kruche i pyszne. Z jednej strony słodkie, jak to ciastka, a z drugiej lekko cytrynowe. Idealne gdy mamy ochotę na coś delikatnie słodkiego.\nRobiłam już same jabłka zapiekane pod tradycyjną kruszonką, przyszedł więc czas na zapiekane owoce z kruszonką z płatków owsianych. Owoce daję takie, na jakie aktualnie jest sezon – teraz jesień...\nCzas przygotowania:10 min.+ czas mrożenia\nJak lody to tylko domowej roboty – zdrowe, same naturalne składniki, bez sztucznych ulepszaczy. Mogą być samodzielnym deserem lub dodatkiem do ciasta. Z czym je podamy i jakimi składnikami przyozdobimy...


Komfort na rowerze cz. 1 – stopy | Blog rowerowy\nStatystyczny rowerzysta podczas 50-kilometrowej przejażdżki ze średnią prędkością 20 km/h wykona ok. 12000 obrotów korbą. Każdą nogą, każdą stopą. Kilkadziesiąt mięśni, które mogą, ale nie muszą później boleć. Wystarczy tylko odpowiednio się przygotować. Tak jak po domu chodzimy w kapciach, biegamy w butach do biegania, a na rolkach jeździmy w… butach z rolkami, tak do jazdy na rowerze wypada używać właściwego sprzętu.\nIdealnie dobrane buty rowerowe\nPotencjału dobrych butów rowerowych nie wykorzystamy na słabych pedałach i odwrotnie – dobre pedały z pinami w połączeniu z butami przeznaczonymi na przykład do biegania, będą nie tylko nieefektywne, ale też szybko zniszczą ich miękkie podeszwy. Buty do chodzenia czy biegania mają za zadanie amortyzowanie wstrząsów. W butach rowerowych duża sprężystość podeszew jest niewskazana, jako że zależy nam na efektywnym transferze mocy z nóg na ruch korby. Statystyczny Polak robi dziennie ok. 5-6 tysięcy kroków. My zaś w ciągu jednej godziny pedałowania powinniśmy wykonać ok. 5,4 tysiąca obrotów korbą (co wynika z optymalnej kadencji wynoszącej 90 obrotów na minutę), a że w jednym obrocie udział biorą przecież obie nogi, to należy jeszcze tę liczbę pomnożyć przez 2. W rezultacie każdy zaoszczędzony na ugięciu podeszwy wat, szybko przekłada się na całe kilowaty energii.\nPedały Crank Brothers Stamp i buty Five Ten to świetny początek\nButy MTB Giro Chamber II świetnie nadają się do jednostronnych pedałów zatrzaskowych\nSkarpety rowerowe – stabilizacja stopy w bucie\nDobre skarpety rowerowe mogą nas zaszokować swoją ceną, lecz gdy raz ich spróbujemy, nie będziemy chcieli już jeździć w zwykłych skarpetkach. A czym się różnią od takich zwyczajnych? Różnic jest kilka.\nDopasowanie. Ruch stopy podczas pedałowania różni się od wykonywanego podczas chodu bądź biegu. Na pedały naciskamy przednią częścią stopy, zaś pięta nie bierze aktywnego udziału w pedałowaniu i z tego powodu w różnych miejscach skarpety wskazane jest zastosowanie różnej grubości materiału. Mało tego – materiał ten będzie rozciągliwy kierunkowo, aby w jednym miejscu umożliwiać stopie swobodne poruszanie, a w drugim zapewnić maksymalne dopasowanie w celu uniknięcia obtarć.\nOddychalność. Jazda na rowerze, jak już zdążyliśmy ustalić, jest o wiele większym wysiłkiem w porównaniu do chodu. Pod tym względem skarpety rowerowe powinny mieć podobne właściwości jak skarpety przeznaczone do biegania – powinny odprowadzać nadmiar wilgoci, a więc mieć odpowiednią teksturę i składać się z najlepszych, sztucznych tkanin. A jeśli jeździmy przez cały rok, to zimą warto rozważyć zakup skarpet z wełny merino, która zapewnia lepszą izolację termiczną przy zachowaniu dobrej oddychalności. Dodatkowo mogą zapewniać ochronę antybakteryjną.\nWytrzymałość. Specjalistyczne skarpety rowerowe, poza wszystkimi wyżej wymienionymi zaletami, właściwie użytkowane (czyli w dobrze dopasowanych butach) są na tyle wytrzymałe, że powinny przeżyć przynajmniej jedną parę butów i posłużyć nam z kolejną.\nSkarpety rowerowe Giant Elevate\nDobre buty rowerowe zostaną nam dostarczone z dobrą wkładką, która dla większości użytkowników (w połączeniu z dobrymi skarpetami!) powinna być wystarczająca, jednak wrodzona lub nabyta wada stóp, a nawet postawy, może sprawić, że zakupem drogich butów będziemy rozczarowani. W takiej sytuacji należy sięgnąć po specjalistyczne, modułowe wkładki do butów rowerowych. Poza różnymi patentami, którymi chwalić będzie się ich producent, przede wszystkim będą posiadały wymienne elementy-wkładki dla śródstopia i podbicia stopy, które pozwolą nam na maksymalne dopasowanie butów do naszych stóp. Stawiając komfort ponad cenę, warto zakupić takie wkład nawet nie mając wady stóp dla maksymalnej wygody.\nWkładki modułowe do butów rowerowych Giant Truefit


Na Wspólnej – Występ w telewizji, wyprowadzka Kingi i „Baby shower” – streszczenia odcinków\nKinga oznajmia Iwo, że dla dobra Ignasia musi się wyprowadzić. Kmiecik jest bardzo zdenerwowany, nie tak wyobrażał sobie ich związek! Tymczasem Michał zaprzyjaźnia się z Julią- samotną mamą kolegi Ignasia… Bogdan uważa, że Joanna- ze względu na ciążę- powinna zrezygnować z pracy. Zabrania jej też wychodzić do miasta. Joanna ma dość- organizuje „baby shower” i zamierza się dobrze bawić. Zaproszone Żaneta, Monika i Renata jak zwykle rozkręcają ostrą balangę! Zakochana w Norbercie licealistka nieustannie przysyła mu romantyczne sms-y. Chłopak próbuje delikatnie zerwać ich relacje. Jednak Gabi nie odpuszcza… Norbert nie wie, co robić.\nMichel jest w szoku- Sandra zaczyna romansować ze swoim szefem! Na dodatek żonatym… Michel uświadamia mężczyźnie, że Sandra nie jest wolna. Dziewczyna robi „mężowi” ogromną awanturę. Renata alarmuje Bogdana- zakochany w Kasi Dominik kompletnie przestał się uczyć. A matura za pasem. Berg postanawia porozmawiać o tym z Kasią. Gdy wchodzi do jej pokoju, zastaje córkę w objęciach Dominika. Elżbieta, jako szefowa fundacji, ma wystąpić w programie telewizyjnym. Ku jej zaskoczeniu w studiu zjawia się także Jakub. Marcinek postanawia wykorzystać sytuację- na oczach widzów chwali się cudowną żoną i łapie ją za rękę. Prowadząca jest zachwycona działającym dobroczynnie małżeństwem. Igorowi puszczają nerwy.\nKategorieNa Wspólnej TagiNa Wspólnej 2153, Na Wspólnej 2154, Na Wspólnej 2155, Na Wspólnej 2156, Na Wspólnej 2157, Na Wspólnej 2158, Na Wspólnej 2159, Na Wspólnej 2160, Na Wspólnej 2161, Na Wspólnej 2162, Na Wspólnej 2163\nPoprzedni wpisPoprzedni Prokurator – streszczenie 6 odcinka\nNastępny wpisNastępny Singielka – nowi mężczyźni w życiu Elki – streszczenia odcinków


Aktualne obostrzenia - harmonogram zmian - ratownicy24.pl\nAktualne obostrzenia – harmonogram zmian\nSpadek liczby zakażonych koronawirusem skłonił władzę do zniesienia kolejnych restrykcji. Jedne z pierwszych poważnych zmian wchodzą w życie już dzisiaj.\nAktualne obostrzenia ogłosił 28 kwietnia premier Mateusz Morawiecki oraz Minister Zdrowia Adam Niedzielski podczas konferencji prasowej. Politycy przedstawili harmonogram ich znoszenia, który może się zmienić w zależności od sytuacji epidemiologicznej w kraju.\nPierwsze zmiany obowiązują już od 1 maja. Wprowadzono możliwość korzystania z obiektów sportowych na świeżym powietrzu przy maksymalnej liczbie 50 osób. Natomiast w krytych halach czy basenach mogą trenować zorganizowane grupy dzieci i młodzieży przy 50 procentowym obłożeniu.\nZ kolei od dzisiaj działalność wznawiają galerie handlowe, wielkopowierzchniowe sklepy budowlane oraz meblarskie, a także galerie sztuki i muzea. Do nauki stacjonarnej wracają dzieci z klas 1-3 szkoły podstawowej.\n8 maja otworzą się hotele bez strefy restauracyjnej i wellness. Następnie od 15 maja nie będzie obowiązku noszenia maseczki na wolnym powietrzu, jeżeli wskaźnik zakażeń na 100 tys. mieszkańców spadnie poniżej 15.


Chorwacja dla żeglarzy - zakończenie sezonu » Cromania.pl\nJak i gdzie zabezpieczyć sprzęt pływający?\nPo każdym szczęśliwie przepływanym sezonie nad Naszym ulubionym Adriatykiem, przychodzi czas kiedy musimy się zastanowić w jaki sposób będziemy przechowywać naszą motorówkę czy jacht oraz jakie czynności serwisowe należy wykonać, aby w kolejnym sezonie nasz sprzęt spisywał się równie bezawaryjnie. Sprawność i bezawaryjność naszej jednostki to rzecz niesłychanie ważna, daje nam poczucie bezpieczeństwa i pozwala wypuszczać się w nieco odleglejsze rejony bez obaw o nieprzewidywane problemy. Oczywiście na wodzie zawsze warto mieć jakieś koło ratunkowe, chociażby przysłowiowy „telefon do przyjaciela”.\nCzy można zostawić motorówkę czy jacht na zimę w Chorwacji?\nW zasadzie rozważanie tego tematu sprowadza się do najważniejszej kwestii jaką jest: czy używam moją łódź tylko w Chorwacji? czy mam możliwość wykorzystania jej w Polsce?\nW sytuacji, kiedy korzystamy z naszego sprzętu również w Polsce każdy indywidualnie musi przeanalizować ekonomiczne uzasadnienie transportu do kraju i z powrotem do Chorwacji.\nJeżeli pływamy tylko po Adriatyku, rozwiązanie które wydaje się dużo bardzie rozsądne to pozostawienie jednostki w Chorwacji.\nZnajdziemy wiele miejsc, w których mamy taką możliwość. Najczęściej są to specjalnie do tego celu przygotowane suche mariny, które znajdziemy praktycznie w każdym większym mieście. Zostawiając sprzęt pływający w takim miejscu mamy zagwarantowany bezpieczny, najczęściej pod okiem kamer, postój naszej łodzi, dodatkowo mamy możliwość umycia jednostki oraz przepłukania silnika słodką wodą. Często takie firmy oferują również przeglądy posezonowe, w którym możemy liczyć na wymianę oleju w silniku oraz w spodzinie czy położenie nowej farby antyporostowej.\nGeneralnie bardzo ważną sprawą jest przepłukanie silnika słodką wodą. Należy pamiętać że pływając cały sezon w słonej wodzie, osprzęt silnika narażony jest na intensywne działanie soli, która nie wypłukana może spowodować mocną korozję. Należy również wymienić olej w spodzinie naszego silnika. Może się zdarzyć, że uszczelki w śrubach spustowych przepuszczą wodę i kiedy pozostawimy stary olej z ewentualna wodą na całą zimę, spowodujemy korozję przekładni.\nCzynności serwisowe po sezonie:\npłukanie silnika słodką wodą\npłukanie kadłuba słodką wodą\nmycie ciśnieniowe podwodnej części kadłuba ( oczyszczenie z porostów )\nKontrola stanu łożysk w przyczepie podłodziowej\nJakie są koszty pozostawienia w Chorwacji łodzi na zimę?\nW zasadzie cennik uzależniony jest od długości jednostki. Tak naj ogólniej mówiąc trzeba przyjąć przelicznik 1m = 100€, za zimowanie w okresie od Września do Maja. Oczywiście i w Chorwacji można się trochę potargować i najczęściej za motorówkę 4-5m płacimy ok. 250-300€.\nChorwacja od wielu lat posiada najbardziej rozbudowaną infrastrukturę żeglarską w Europie, wyposażoną w niezliczoną ilość mniejszych i większych portów, serwisów sprzętu wodnego i wszelakich rozwiązań które ułatwiają nam żeglarzom i motorowodniakom uprawianie tego niesamowitego sportu jakim jest żeglarstwo.\nChorwacja dla żeglarzy - REJS TUCEPI – BOL – MAKARSKA – TUCEPI


Strona główna1 » Przyprawy i zioła2 » CEBULKA PRAŻONA\nWybierz wielkość opakowania: 100g500g\nKażdy z nas wie jak charakterystyczny, bardzo ostry smak i zapach posiada cebula. Krojona w dodatku powoduje łzawienie. Moglibyśmy ją za to nienawidzić, ale to jak wspaniale poprawia smak i aromat wielu potraw, rekompensuje wszystkie jej wady.\nZdecydowanie Łatwiej chyba byłoby napisać, do czego cebuli się nie używa... Świetnie sprawdza się jako dodatek do mięs smażonych, ryb, ziemniaków, do hot-dogów, kanapek na ciepło i zimno, posypania pierogów ruskich. Jest chrupiąca i smakowita, nadaje się do bezpośredniego spożycia.\nCebula, Olej roślinny, Mąka pszenna, Sól.


Chateau Mont Redon Chateauneuf du Pape Rouge 2018 - Wino | FESTUS.PL\nChateau Mont Redon Chateauneuf du Pape Rouge 2018\nProducent: Chateau Mont Redon\nTa zachwycająca posiadłość o bogatej historii już od czterech pokoleń jest w rękach rodzin Abeille i Fabre. Pierwsze winorośle dawały tu plony ponad 2000 lat temu i jedynie atak filoksery na chwilę przerwał dobrą passę. Obecnie Chateau Mont Redon jest właścicielem najlepszych 100 hektarów winnic położonych w Châteauneuf-du-Pape. W 1980 roku portfolio powiększono o ziemie w Côtes du Rhône, a w 1997 w Lirac, jednak na tym nie koniec.\nSymbolem Châteauneuf-du-Pape jest galet, okrągły, gromadzący ciepło kamień, który w niektórych częściach winnic leży na głębokości 2 metrów. Winorośle zmuszone są do zapuszczania swoich korzeni bardzo głęboko w poszukiwaniu wartości odżywczych. Dają wtedy wina hojne, mocne i skoncentrowane. Wina pochodzące z działek położonych pomiędzy Mont Redon, a Orange są lżejsze, bardziej eleganckie, wyróżniają się miękkimi taninami oraz soczystym finiszem.\nChateau Mont-Redon oprócz posiadania najlepszych winnic, pochwalić się możne niezwykle rygorystycznym podejściem do selekcji gron. Obok ręcznej selekcji, stosują również selekcję optyczną, w której za pomocą kamer i komputerów usuwane są grona niedojrzałe, uszkodzone czy za mocno przypalone przez słońce. Taka dbałość o szczegóły pozwala na tworzenie win o niezwykłej jakości. Potwierdzają to słowa słynnego krytyka winiarskiego Roberta Parkera, który powiedział "w tej dobrze znanej, dużej winnicy w Châteauneuf-du-Pape, powstają jedne z najlepszych Châteauneuf-du-Pape, jakie kiedykolwiek degustowałem". Warto przekonać się o tym samemu, kupując kilka butelek tych szlachetnych trunków.\nChateau Mont Redon Chateauneuf du Pape Rouge. Potężny, złożony, bogaty kupaż grenache, syrah, mourvedre. Przed butelkowaniem dojrzewało 18 miesięcy w dębowych beczkach. Doskonały przykład jak wino potrafi zmieniać się na przestrzeni lat. Jeśli oczekujemy od niego intensywnie owocowych aromatów czarnych i czerwonych porzeczek, wiśni, śliwek, malin, żurawiny i truskawek powinniśmy je spożyć w ciągu najbliższych 5 lat od zabutelkowania. Jednak jeśli poczekamy i damy mu dojrzeć, oczaruje bogactwem aromatów dojrzałych ciemnych owoców, przypraw, ziół, skóry, trufli i marcepanu. Doskonałe wino na prezent.\nIdealne do: jagnięciny, dziczyzny.\nMichele Castellani Amarone della Valpolicella Cinque Stelle 2017


Radom kandydatem do tytułu Świetlnej Stolicy Polski :: Radom24.pl :: Portal Radomia i regionu\nRadom kandydatem do tytułu Świetlnej Stolicy Polski\nKultura, Rozrywka, Historia / 2019-01-11 16:23:00\n11 stycznia rozpoczęło się głosowanie w rundzie finałowej plebiscytu „Świeć się”, czyli konkursu na najpiękniej rozświetlone miasto w Polsce. Radom trzeci raz z rzędu zwyciężył w województwie mazowieckim i awansował do etapu ogólnopolskiego, w którym o tytuł „Świetlnej Stolicy Polski” powalczy 16 miast z każdego województwa.\nW tegorocznym finale plebiscytu „Świeć się” zmierzą się:\nDo mistrzów poszczególnych regionów trafi sprzęt AGD o wartości 10 tysięcy złotych, który zostanie przekazany potrzebującym. Dodatkowo zwycięzca całego plebiscytu otrzyma nagrodę w postaci energooszczędnego sprzętu o wartości 40 tysięcy złotych i tytuł „Świetlnej Stolicy Polski”.\nGłosowanie w plebiscycie „Świeć się” potrwa do 18 stycznia. Więcej szczegółów oraz zasady głosowania w rundzie finałowej można znaleźć na stronie internetowej www.swiecsie.pl.\ndo:Stach Balach 2019-01-11 20:51:00\nStach Balach 2019-01-15 07:52:00. Wpis miał być odpowiedzią. Gwiazdki znaczą *****\nWitkowski znalazł frajerów w swoim elektoracie, którzy uwierzyli we wszystko, co im mówił. Dlaczego? bo uważa że to durnie. Teraz tych durni olśniewa światełkami i znowu te durnie będą za nim. Po prostu wierzyć się nie chce, że radomianie (nie wszyscy) to takie powierzchowne istoty, dające sobą manipulować.\nNo bo pan prezydent lubi takie ***** a nie będzie się zajmował spełnianiem obietnic wyborczych tych poprzednich niespełnionych i tych teraźniejszych.\nA kiedy będzie stolicą województwa, bo światełka to sobie mogą w t...k wsadzić!\nPRĘDOCINEK ZNÓW TONIE W CIEMNOŚCIACH!!!\nObciach na całego .Na PRĘDOCINKU znów jest tylko jasno , kiedy świeci słoneczko.Współpracująca z magistratem firma MAN ma problemy z kablem zasilającym.Ile tygodni teraz potrwa naprawa usterki ?Służby miejskie milczą w tym temacie , jak zaklęte.\nRadom zyska sławę za wybudowanie sądu w parku. Przy okazji geniusze przy korycie zapomnieli, ze potrzebny jest parking dla samochodów. Tylko nadzwyczajna kasta ma gdzie zaparkować. Goje już sie ńie mieszczą.\nszukam pracy pare miesiecy bezrobocie 13 % witek oszuscie\nŻENADA! Gdzie zapowiadane przez Witkowskiego 8 tys. miejsc pracy, gdzie poważne inwestycje, gdzie hala, gdzie stadion, gdzie rozwój miasta? Światełkami chce Witkowski oślepić nas radomian abyśmy przestali widzieć to, co ważne?\na kiedy coś poważnego i pozytywnego o Radomiu?! Inwestycje, hala sportowa, miejsca pracy, drogi?!\nW tunelu będą ogórasy i papryka.\nTyle ta władza potrafi, żenada!\nNajładniej oświetlone to Focha i Kilińskiego. Brawo nieroby.\n***** ***** i raz jeszcze ***** Kogo to interesuje i jakie ma znaczenie na poprawe zycia mieszkancow?\nNaprawdę... Ktoś sobie chyba jaja chyba robi z Radomia... Może Struzik ? Radom to najbardziej rozświetlone miasto na Mazowszu ? I teraz Radom ma wygrać, w całej Polsce ? Bo tunel świetlny, który lata swietlne za nowoczesnością. No śmiech po prostu.


23.03.2017 Region Opinie Wydanie: 2017/12 (3110)\nŻyjemy w czasach technologicznej rewolucji. Myślę, że wielu z nas jeszcze 10 lat temu nie sądziło, że będzie odblokowywać swój telefon tęczówką oka, robić zakupy online w Chinach, potwierdzać zakup odciskiem palca, a w międzyczasie transmitować koncert na żywo swoim znajomym na Facebooku. Świecące prostokąty zdominowały nasze życie, podpowiadają nam pogodę na najbliższy tydzień, robią świetne zdjęcia, kręcą filmy w 4K i zwolnionym tempie, mierzą kroki, puls i podpowiadają dietę. Dały nam wiele wolności, ale jednocześnie paradoksalnie tak bardzo nas ograniczyły.\nKiedyś rozmawialiśmy, teraz wybieramy komunikator, wysyłając często tylko obrazki i memy, jedliśmy wspólnie, teraz wrzucamy fotki obiadu na insta, poznawaliśmy nowych ludzi na przystankach – teraz większość patrzy w ekran swojego "prostokąta". To jednak znak czasów i jestem przekonany, że prędzej czy później relacje międzyludzkie wrócą do normalności. Zawsze na początku jest zachłyśnięcie nową technologią, a potem ludzie znajdują balans między korzystanie a zniewoleniem. Oby tak było.\nDużo gorzej jest jednak, jeśli chodzi o wiedzę czerpaną tylko z nowych mediów, paradoksalnie bardziej upolitycznionych i zmanipulowanych niż stare. W Rybniku doszło ostatnio do incydentu na spotkaniu z Lechem Wałęsą, gdzie grupka bardzo młodych ludzi zwyzywała go i wymachiwała pięściami krzycząc "śmierć wrogom ojczyzny". Chciałbym ich zobaczyć w zeszłym systemie, czy równie mocno byliby "antysystemowi" i równie odważni.\nJeszcze bardziej jednak zaskoczyła mnie ostatnio moja dwudziestoletnia znajoma, która wszelką wiedzę o polityce i życiu społecznym czerpie tylko i wyłącznie z mediów społecznościowych. Zszokowała mnie pytaniem wprost: "czy w Polsce skończył się już komunizm?". Opowiedziałem jej o trudnych, ale pięknych latach dziewięćdziesiątych, przemianach politycznych i integracji europejskiej. No i wysłałem linki oraz wykres Europy bez wojen, odkąd powstała Unia Europejska.\nMoże na ekranie świecącego prostokąta łatwiej będzie to dostrzec i zrozumieć?


AstroLampy - designerskie oprawy sufitowe - BwA\nHome » Handel Online » Wyposażenie Wnętrz » AstroLampy - designerskie oprawy sufitowe\nDodane: 2016-10-10 :: Kategoria: Handel Online / Wyposażenie Wnętrz\nSklep AstroLampy specjalizuje się w nowoczesnym oświetleniu. Wśród licznych modeli lamp w ofercie sklepu pojawiły się oprawy sufitowe, kinkiety oraz różne rodzaje lamp LED, które wykorzystuje się jako dodatkowe źródło oświetlenia w nowoczesnych pomieszczeniach. W zależności od preferencji kupującego lampy mogą nawiązywać do tradycyjnych rozwiązań lub też zaskoczą oryginalnością kloszy i kolorystyką wykończenia. Oprawy sufitowe należy dobierać zawsze pod kątem pomieszczenia i jego przeznaczenia. W pokojach dziennych oraz w pokojach dziecięcych najlepiej się sprawdzają lampy wiszące o prostych kloszach, dających jasne światło. Podobnie proste powinny być oprawy, wykorzystywane w jadalni, przy czym tutaj styl lampy powinien korespondować z wystrojem wnętrza. W salonach z kolei nadal często stosuje się żyrandole i lampy wiszące z kilkoma kloszami, choć nawet one mogą mieć proste, niemal geometryczne klosze. Do wykończenia lamp wiszących wykorzystuje się najczęściej srebrny metal lub metal pomalowany proszkowo.


Wniosek Zamawiającego w sprawie przedłużenia terminu związania ofertą dotyczy postępowania pn. „Przebudowa i adaptacja budynku przy ul. Karola Miarki 10 w Bytomiu na potrzeby Centrum Integracji Społecznej” – nadzór autorski (2018-01-31) | BIP CIS BYTOM\nWniosek Zamawiającego w sprawie przedłużenia terminu związania ofertą dotyczy postępowania pn. „Przebudowa i adaptacja budynku przy ul. Karola Miarki 10 w Bytomiu na potrzeby Centrum Integracji Społecznej” – nadzór autorski (2018-01-31)\nWniosek w sprawie przedłużenia terminu związania ofertą (23,50 kB)\ndata i godzina wprowadzenia informacji: 2018-01-31 11:25:01\ndata i godzina ostatniej zmiany: 2018-01-31 11:27:47\ndata i godzina ostatniej publikacji: 2018-01-31 11:28:07\nadmin6000 (brak przypisanej osoby), 2018-01-31 11:28:07