Zasada legalizmu (praworządności) w uzasadnieniach niedawnych wyroków NSA | prawo | VaGla.pl Prawo i Internet\nCz, 2010-03-04 16:52 by VaGla\n"Art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r. stanowiący, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, zawiera normę zakazującą domniemywania kompetencji takiego organu i tym samym nakazuje, by wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej" - tak wyjaśnił zasadę legalizmu (praworządności) Sąd Najwyższy w postanowieniu 7 sędziów SN z 18 stycznia 2005 r. (sygn. WK 22/04). Jest też wiele innych orzeczeń, które wyjaśniają, jak należy rozumieć przepis Konstytucji, który brzmi: "organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". O zasadzie praworządności wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny, orzeczenia są glosowane, teoretycznie wszystko powinno być jasne, mimo to sądy nadal mają co robić. Zasada legalizmu jest coraz bardziej istotna w tzw. "społeczeństwie informacyjnym". Postanowiłem zebrać ostatnie tezy Naczelnego Sądu Administracyjnego, by zobaczyć, jakie sprawy trafiają przed NSA, a które dotyczą powyżej przywołanej, fundamentalnej zasady ustrojowej Rzeczpospolitej Polskiej.\nPoczątkowo chciałem wydobyć wszystkie odniesienia do art. 7 Konstytucji w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wyobraziłem sobie, że skoro już mamy Centralną Bazę Orzeczeń Sądów Administracyjnych, to nie powinno to być trudne. Podam jako warunek wyszukiwania art. 7 "Dz.U. 1997 nr 78 poz 483" ("Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.") i otrzymam wszystkie orzeczenia. Okazało się jednak szybko, że nie przy wszystkich rozstrzygnięciach umieszczono meta informację, że dane orzeczenie jest związane właśnie z tym przepisem Konstytucji. Spróbowałem zatem inaczej - w polu wyszukiwania wpisałem "na podstawie i w granicach prawa" i w wyniku otrzymałem 2718 orzeczeń. Wśród nich wyroki i postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tezy orzeczeń WSA są ciekawe, gdyż już na tym etapie pojawia się wiele ważnych interpretacji omawianego przepisu Konstytucji, które nie budzą takich kontrowersji, by sprawa miała potem trafić wyżej. Jednym z takich rozwinięć zasady legalizmu jest to, że organ władzy publicznej ma obowiązek znać obowiązujące prawo. Wydaje się oczywiste, ale...\nPoniżej prezentuję tezy niemal wyłącznie z uzasadnień wyroków (są dwa postanowienia) i to wyłącznie wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Po ośmiu godzinach przeglądania bazy orzeczeń udało mi się przejrzeć orzeczenia jedynie z trzech ostatnich lat. Kiedyś może taka publicznie dostępna baza danych będzie pozwalała na bardziej wygodne wyłuskiwanie tego typu zestawień. Na razie pozostaje żmudny proces przeklikiwania się i szukania w treści. A przydałoby się - jak uważam - przygotować i opublikować również podobne zestawienia dotyczące innych przepisów konstytucyjnych (np. dotyczących udostępniania informacji publicznej, albo wolności pozyskiwania i rozpowszechniania informacji, ale także ochrony prywatności i ograniczeń konstytucyjnych wolności). Wyszukiwarka na stronach Trybunału Konstytucyjnego pozostawia wiele do życzenia...\nZasada legalizmu w tezach uzasadnień niedawnych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego:\nI OSK 948/09 - Wyrok NSA (2010-01-05)\nWedług art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Z konstytucyjnej zasady praworządności wypływa dla organów administracji publicznej obowiązek przestrzegania przepisów o właściwości. Konstytucyjny obowiązek przestrzegania przepisów o właściwości oznacza, że organy administracji publicznej mogą podejmować działania prawne tylko w zakresie przyznanej kompetencji. Przepisy prawa administracyjnego ustrojowego, przepisy prawa materialnego, jak i przepisy prawa procesowego przyjmują dopuszczalność dekoncentracji kompetencji przez organy administracji publicznej, którym dana kompetencja została przyznana. Dekoncentracja kompetencji może nastąpić przez dekoncentrację zewnętrzną, jak i dekoncentrację wewnętrzną. Dekoncentracja zewnętrzna to przekazanie przez organ, któremu przepisy prawa przyznały kompetencję, tej kompetencji innemu organowi lub jednostce organizacyjnej. Dekoncentracja wewnętrzna to przekazanie realizacji kompetencji wewnątrz struktury organizacyjnej organu administracji publicznej.\nZ konstytucyjnej zasady praworządności wynika bezwzględny obowiązek przestrzegania przepisów regulujących kompetencje, to następstwem tego jest dopuszczalność przekazania kompetencji na zewnątrz, jak i wewnątrz tylko jeżeli tak stanowi przepis prawa. Konsekwencją prawną jest niedopuszczalność przekazania kompetencji gdy przepis prawa taką możliwość prawną wyłącza, jak i gdy wyznacza zakres przekazania.\nII FSK 1222/08 - Wyrok NSA (2009-12-18)\nPrzepis ten statuuje zasadę działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa. Jeżeli przepis ten stanowić ma podstawę kasacyjną , nie wystarczy odwołanie się wyłącznie do jego treści (jest nią przecież ogólna zasada), należy bowiem wskazać, w jaki sposób (poprzez naruszenie jakich przepisów prawa materialnego, procesowego bądź przepisów ustrojowych) nakaz w nim wyrażony został naruszony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 565/07, opubl. w Lex pod nr 477274).\nI OSK 674/09 - Wyrok NSA (2009-11-30)\nZa bezzasadne uznać należy przy tym twierdzenia kasatora, że organ administracji publicznej I i II instancji stosując się do wskazań Sądu I instancji zawartych w zaskarżonym wyroku - wobec dokonanej w nim wykładni art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych - naruszyłby zasadę działania na podstawie i w granicach prawa. Podkreślenia wymaga bowiem, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia (art. 153 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 171 P.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.\nII FSK 951/08 - Wyrok NSA (2009-11-26)\nNie może jednak ulegać żadnej wątpliwości, że konstytucyjny obowiązek działania władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP) nie daje organowi podatkowemu wyboru co do tego, że w sytuacji, w której przepis prawa wymaga wydania władczego rozstrzygnięcia, organ ten rozstrzygnięcie takie musi wydać. Oznacza to, że wydanie decyzji należy zarówno do sfery obowiązków, jak i uprawnień organu podatkowego, które to sfery nie poddają się prostemu podziałowi i wspólnie tworzą obszar kompetencji organu.\nII OSK 1786/09 - Wyrok NSA (2009-11-24)\nOrgany władzy publicznej, jakimi są organy jednostek samorządu terytorialnego, działają na podstawie i w granicach prawa i wykonywanie zadań publicznych jest ich obowiązkiem a nie prawem. Przedłużający się brak skuteczności w wykonywaniu zadań publicznych przez radę gminy, bez nadziei na szybką poprawę to nie tylko naruszanie Konstytucji i ustaw, które mogłoby stać się podstawą wniosku do Sejmu o jej rozwiązanie. Inaczej ujmując, przedłużający się i bez nadziei na szybką poprawę brak skuteczności w wykonywaniu ustawowo przekazanych gminie zadań publicznych (a w rozpoznawanej sprawie po prostu ich niewykonywanie) zawsze wiąże się z naruszaniem Konstytucji i ustaw.\nII OSK 1331/09 - Wyrok NSA (2009-11-13)\nZgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Konstytucyjna zasada praworządności obowiązuje organy władzy publicznej, a zatem również organy samorządu terytorialnego. Konstytucyjną zasadę praworządności w zakresie stanowienia prawa materialnego przez organy samorządu terytorialnego wyznacza art. 94 Konstytucji, wedle którego organy samorządu terytorialnego, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. W przeciwieństwie do regulacji upoważnienia do wydawania rozporządzeń (art. 92) Konstytucja nie wprowadza do regulacji podstaw prawnych delegacji ustawowej do stanowienia przepisów prawa miejscowego nakazu określenia w tej delegacji zakresu spraw oraz wytycznych dotyczących treści aktu. Artykuł 94 Konstytucji stanowi o granicach upoważnień, zaś art. 92 Konstytucji o szczegółowym upoważnieniu do wydania rozporządzenia. Granice upoważnienia a szczegółowe upoważnienie jest wprowadzeniem zasadniczej różnicy co do swobody zakresu regulacji. W granicach upoważnienia jest pozostawiona swoboda regulacji, co jest wyrazem pozostawienia organom samorządu terytorialnego samodzielności prawnej w kształtowaniu, za pomocą przepisów prawa miejscowego wykonywania zadań o charakterze lokalnym. Daje to podstawę do wyprowadzenia reguły, że podstawy do stanowienia przepisów prawa przez organy samorządu terytorialnego nie można domniemywać, ale w razie przyznania delegacji nie jest właściwą wykładnia ograniczająca samodzielność samorządu terytorialnego do regulacji przedmiotowej.\nII OSK 1188/09 - Wyrok NSA (2009-11-13)\nW ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłączną przyczyną nieuzyskania przez skarżącą kasacyjnie Spółkę pozwolenia na użytkowanie stacji paliw było sprzeczne z prawem zachowanie się organu administracji publicznej, a konkretnie Starosty Nowosolskiego. Organ ten jak każdy organ władzy publicznej, zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, powinien działać na podstawie i w granicach prawa, w tym w granicach terminów właściwych dla załatwiania spraw administracyjnych.\nI OSK 79/09 - Wyrok NSA (2009-10-29)\nSądy administracyjne podobnie jak inne organy działające na podstawie i w granicach prawa nie mogą w swoich rozstrzygnięciach stosować kryteriów pozaprawnych takich jak sprawiedliwość społeczna...\nI OSK 628/09 - Wyrok NSA (2009-10-27)\nStosownie do art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, a zatem samodzielność gminy istnieje tylko w granicach prawa.\nII OSK 1673/08 - Wyrok NSA (2009-10-26)\nW sprawach dotyczących stosowania przedmiotowej kary Główny Inspektor Nadzoru budowlanego wskazywał, iż interes publiczny wymaga bezwzględnego stosowania kary, takie też stanowisko zdaje się prezentować Sąd pierwszej instancji, pomijając jednak wymagania wynikające z konstytucyjnie stosowanych /w myśl zwłaszcza zasady określonej w art. 7 Konstytucji stanowiącego, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa/, przepisów ustaw kształtujących stosunki Państwo - obywatel /zasad ustanowionych m. in. w Kodeksie postępowania administracyjnego/. Zastosowana w zaskarżonym wyroku wykładnia omawianej regulacji w istocie prowadzi do pominięcia powyższych zasad a w konsekwencji do promowania niekorzystnych dla inwestora zachowań organu. Dawanie pierwszeństwa czysto formalnemu traktowaniu wniosku, nad takimi zasadami, jak budowanie zaufania do organów Państwa /art. 8 kpa/, działanie na rzecz słusznego interesu strony /art. 7 kpa/, udzielanie pomocy stronom poprzez stosowną informację /art. 9 kpa/ nie może uzyskać akceptacji Sądu kontrolującego legalność administracji publicznej w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości /art. 1 ustawy o ustroju sądów administracyjnych/.\nII OSK 1080/09 - Wyrok NSA (2009-10-13)\nUstanowienie instytucji represyjnych, których celem jest stworzenie gwarancji prawidłowego i rzetelnego wykonywania zadań przez jednostki samorządu terytorialnego przy wykorzystaniu powierzonego mienia nie oznacza, że ustawodawca odchodzi przy stosowaniu tych instytucji od konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, ustanowionej w art. 2 Konstytucji R.P. Jedną z wartości demokratycznego państwa prawnego jest zasada praworządności. Według art. 7 Konstytucji "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Działanie na podstawie i w granicach prawa to działanie, które znajduje oparcie w treści przepisu prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując prawidłowej wykładni przepisów będących podstawą zaskarżonego zarządzenia zastępczego w ustalonym prawidłowo stanie prawnym i faktycznym sprawy, nie naruszył zatem przepisów art.2 i art. 7 Konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie, nie musiał bowiem sięgać bezpośrednio do przepisów Konstytucji.\nII OSK 1077/09 - Wyrok NSA (2009-09-30)\nJak stanowi art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Wprawdzie z art. 169 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika zasada samodzielności gminy w zakresie kształtowania struktury organizacyjnej swoich organów, lecz pamiętać należy, iż zagwarantowana konstytucyjnie samodzielność samorządu może być realizowana tylko i wyłącznie w granicach obowiązującego prawa.\nI FSK 1070/08 - Wyrok NSA (2009-09-25)\nZ art. 2 Konstytucji wynika, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Z kolei z art. 7 Konstytucji wynika, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Zasada demokratycznego państwa prawa określona w art. 2 Konstytucji oznacza, że Państwo polskie rządzone powinno być prawem, by prawo stało ponad państwem, by prawo było wytyczną działania dla niego i dla społeczeństwa. Z zasady tej wynika też najwyższa ranga Konstytucji w systemie źródeł prawa. Określenie w art. 7 Konstytucji zasad, według których powinny działać organy władzy publicznej, wskazuje, że w demokratycznym państwie prawnym byt organu państwowego opiera się na prawie, które określa zarazem kompetencje tego organu i wyznacza granice jego działalności (vide W. Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, Zakamycze 2002).\nII FSK 562/08 - Wyrok NSA (2009-09-16)\nZ kolei z art. 7 Konstytucji RP wynika, że "organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Oznacza to, że organy państwowe mogą działać wyłącznie na podstawie upoważnienia przewidzianego w prawie, a więc że działanie organów państwa musi posiadać odpowiednią legitymację formalną w postaci prawnej, która udziela upoważnienia do podjęcia tego działania. Brak regulacji prawnej upoważniającej organ państwowy do podjęcia danego działania należy uznać za równoznaczny z zakazem tego działania.\nI OSK 1472/08 - Wyrok NSA (2009-08-28)\nPierwsza ze wskazanych powyżej kwestii jest konsekwencją zasady legalizmu, zgodnie z którą organy władzy publicznej (administracji publicznej) działają na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa. Podmioty publiczne są zobowiązane do przetwarzania danych osobowych dla realizacji określonych ustawowo celów. Zazwyczaj także środki, jakie służyć mają przetwarzaniu danych osobowych, wskazane są w przepisach ustawowych lub w wydanych na ich podstawie przepisach aktów wykonawczych. Stąd też możność decydowania przez podmioty publiczne o celu i środkach przetwarzania danych osobowych jest stosunkowo niewielka. Jak stwierdza R. Hauser (Przetwarzanie danych osobowych: cel i środki, Rzeczpospolita z 6 kwietnia 1999 r.), cel przetwarzania danych osobowych będzie mniej lub bardziej ogólnie wyznaczony przepisami prawa, a określony ich administrator, decydując o celu przetwarzania danych, będzie jedynie konkretyzował jego zakres, aby odpowiadał on potrzebom bardziej szczegółowo określonego zadania publicznego.\nI FSK 508/08 - Wyrok NSA (2009-08-06)\nZgodnie zaś z art. 7 Konstytucji, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Sformułowana w tych przepisach zasada praworządności obliguje organ podatkowy do podjęcia wszelkich, dopuszczalnych w granicach prawa, działań zmierzających do przywrócenia stanu zgodnego z prawem.\nII OSK 1554/08 - Wyrok NSA (2009-08-04)\nZgodnie z art. 104 § 1 kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji. Podkreślenia jednak wymaga, iż przepis ten nie stanowi samodzielnej podstawy do wydawania decyzji przez określone organy administracji. Z konstytucyjnej zasady działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa i z zasady ogólnej, ustanowionej w art. 6 kpa, wynika bowiem, że nie można domniemywać stosowania władczej i jednostronnej formy działania, jaką jest decyzja administracyjna tylko z okoliczności sprawy lub z samego przepisu art. 104 kpa. Podstawę do jej wydania trzeba wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego (vide: B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2004, s. 455).\nI OSK 1454/08 - Wyrok NSA (2009-07-22)\n...stosownie do art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Organ administracji publicznej obowiązany jest działać na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.). Wobec tego, że ogólne postępowanie administracyjne jest procesem stosowania prawa, rzeczą organu administracji publicznej w tym postępowaniu jest ustalić jaka norma prawna obowiązuje, jakie jest jej rozumienie, a następnie normę tę zastosować. Oczywiście chodzi o normę powszechnie obowiązującą w dacie orzekania. Oznacza to, że właściwy organ obowiązany jest stosować normę prawną obowiązującą w chwili podejmowania rozstrzygnięcia i to bez względu na planowane przez ustawodawcę (nawet w niedługiej przyszłości) zmiany przepisów. Przyjęcie poglądu odmiennego oznaczałoby, że organ administracji publicznej byłby uprawniony do procesowego wstrzymania się z załatwieniem sprawy i oczekiwania na zmianę stanu prawnego, co jest niedopuszczalne. Takie stanowisko na gruncie zawieszenia postępowania administracyjnego zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt II GSK 80/05 (publ. ONSA i WSA 2006 r. Nr 3, poz. 80), z dnia 29 stycznia 1996 r., sygn. akt I SA 1843/94 (publ. ONSA 1996 r. Nr 4, poz. 191).\nII OSK 1186/08 - Wyrok NSA (2009-07-17)\nPrzepis art. 7 Konstytucji RP ogranicza działanie organów do działania tylko "na podstawie i w granicach prawa", co w tym przypadku wyłącza możliwość kontrolowania na etapie ustalania warunków zabudowy, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i czy istnieją w tym zakresie jakieś ograniczenia wynikające np. z faktu ustanowienia służebności, gdyż to należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej, wydających pozwolenie na budowę.\nI OSK 1254/08 - Wyrok NSA (2009-06-23)\nNie jest bowiem działaniem organów władzy publicznej "na podstawie i w granicach prawa" takie działanie, które pomija prokonsytucyjną wykładnię prawa.\nII OW 51/08 - Postanowienie NSA (2009-06-05)\nW takiej sytuacji nie można domniemywać kompetencji Agencji ponad te, które zostały określone w ustawie, gdyż naruszałoby to konstytucyjną zasadę legalizmu (praworządności) sformułowaną w art. 7 Konstytucji RP. Zadań jakiegokolwiek organu władzy publicznej nie można utożsamiać z jego kompetencjami, tj. konstytucyjnymi i ustawowymi uprawnieniami do podejmowania decyzji władczych. Nie istnieje domniemanie kompetencji w oparciu o uregulowania dotyczące jedynie zadań danego organu. Każdy organ władzy publicznej zobligowany jest do działania na podstawie i w granicach prawa, w tym w granicach przyznanych mu kompetencji (P. Winczorek, Reprezentacja Polski w Radzie Europy w świetle ekspertyz, PiP 2008, z. 12, s. 32). Należy więc zgodzić się z poglądem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyrażonym we wniosku, że Agencji przysługuje prawo wydawania decyzji administracyjnych jedynie w przypadku kiedy przepisy szczególne tak stanowią. Agencja jak ustalono we wcześniejszych rozważaniach, została upoważniona przez ustawodawcę głównie do działań w ramach gospodarowania i dysponowania nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa w formach cywilnoprawnych, a nie instrumentów władczych, do działania którymi upoważniono właściwe organy administracji publicznej.\nII OSK 1906/08 - Wyrok NSA (2009-05-27)\nPrzede wszystkim podkreślić należy, że akty prawa miejscowego, do których zalicza się miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, wydawane są na podstawie delegacji ustawowej w granicach upoważnień zawartych w ustawie (art. 94 Konstytucji RP) i na obszarze działania organów, które je ustanowiły stanowią źródło powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Wskazana wyżej klauzula kompetencyjna, zobowiązująca jednostki samorządu terytorialnego do stanowienia aktów prawa miejscowego na podstawie upoważnień ustawowych, koresponduje z zawartą w art. 7 Konstytucji RP zasadą praworządności, nakazującą organom władzy publicznej działać na podstawie i w granicach prawa. (...) mimo iż gmina dysponuje, w świetle regulacji art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, tzw. władztwem planistycznym i może stanowić o przeznaczeniu i zasadach gospodarowania terenu, to winna to czynić w granicach obowiązującego prawa. Granice władztwa planistycznego gminy wyznaczyły bowiem obowiązujące przepisy prawa. Stąd też do zawartych w planie zagospodarowania przestrzennego ustaleń nie mogą być wprowadzane zakazy nie ustanowione w ustawach regulujących daną problematykę. Rada gminy obowiązana jest bowiem przestrzegać zakresu upoważnienia udzielonego jej przez ustawę w zakresie tworzenia aktów prawa miejscowego i nie może wkraczać w materię regulowaną ustawą wprowadzając do treści planu zagospodarowania przestrzennego postanowienia ustawowe.\nII GSK 876/08 - Wyrok NSA (2009-04-23)\nzgodnie z konstytucyjną zasadą praworządności, ustanowioną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Działanie na podstawie prawa oznacza między innymi, działanie na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dniu wydawania decyzji administracyjnej. Konstytucyjna zasada praworządności nakłada na organy orzekające obowiązek ustalenia mocy wiążącej przepisu prawa w dniu wydania decyzji.\nZasada praworządności została powtórzona w art. 6 k.p.a. Na tle powołanego przepisu, który nakazuje organowi administracji publicznej działanie na podstawie przepisów prawa (należycie ustanowionych) należało rozważyć, czy organy administracji publicznej, stosując przepisy prawa, są upoważnione do oceny poprawności ich ustanowienia. Przedstawiony problem wymaga przede wszystkim uwzględnienia, że tylko Trybunał Konstytucyjny i sądy administracyjne (w odniesieniu do aktów prawa miejscowego) mogą orzec o niezgodności danego aktu z przepisami prawa wyższego rzędu ze skutkiem utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego aktu. Sądy powszechne i administracyjne są uprawnione jedynie do odmowy stosowania przepisów aktów podustawowych ustanowionych sprzecznie z prawem obowiązującym, co jednak nie powoduje utraty mocy obowiązującej tych przepisów. Taki pogląd był wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie, między innymi Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 marca 1994 r., sygn. akt III ARN 4/94 (niepublikowany) przyjął, że "W sądowej kontroli decyzji administracyjnych mieści się w szczególności kontrola legalności i zgodności z ustawami podustawowych normatywnych aktów wykonawczych. W tych ramach istnieje obowiązek sądu administracyjnego badania, czy przepis stanowiący podstawę rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego znajduje oparcie w upoważnieniu ustawowym i nie wykracza poza jego zakres oraz czy jest zgodny z normami ustawowymi, regulującymi stosunki prawne, stanowiące przedmiot rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej". W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że sąd administracyjny, w ramach kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie może wprawdzie uchylić aktu podstawowego, stanowiącego jej podstawę, jednak w wypadku stwierdzenia, że taki akt jest niezgodny z ustawą, jest władny odmówić jego zastosowania w konkretnej sprawie i ocenić zgodność decyzji z przepisami ustawy (por. np. wyrok NSA z 3 stycznia 1984 r., sygn. akt II SA 1797/83; ONSA 1984, nr 2, poz. 97 oraz wyrok składu siedmiu sędziów NSA z 19 listopada 2001 r., sygn. akt FSA 3/01; ONSA 2002, nr 2, poz. 49).\nNatomiast brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że organy administracji są uprawnione do oceny zgodności stosowanego przepisu prawa z przepisami regulującymi zasady i tryb stanowienia prawa oraz do odmowy zastosowania przepisu uznanego za niezgodny z aktem normatywnym wyższego rzędu, także wtedy, gdy chodzi o przepis podustawowy. Organy administracji publicznej, przestrzegając zasady praworządności, nie mogą odmawiać stosowania obowiązujących przepisów, nawet wówczas, gdy dostrzegają ich niezgodność z ustawą lub Konstytucją.\nII GSK 802/08 - Wyrok NSA (2009-03-18)\nMinister Sprawiedliwości sugeruje, iż jednostka - aby móc przypisać jej działanie w zaufaniu do organów Państwa, w tym w zakresie wykładni i stosowania prawa, chroniące ją przed zmianą tej wykładni akurat w jej indywidualnym wypadku - obowiązana jest dokonywać analizy tego, czy w działaniu organu administracji wykształcił się określony "zwyczaj". Tymczasem Konstytucja RP ujmuje tę kwestię zgoła odmiennie, stanowiąc w art. 7, iż organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.\nII OSK 339/08 - Wyrok NSA (2009-03-12)\nPrzepis art. 7 Konstytucji RP ogranicza działanie organów do działania tylko "na podstawie i w granicach prawa", co w tym przypadku wyłącza możliwość kontrolowania na etapie ustalania warunków zabudowy, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i czy istnieją w tym zakresie jakieś ograniczenia wynikające np. z faktu ustanowienia służebności, gdyż to należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej, wydających pozwolenie na budowę. W związku z powyższym stanowisko Sądu świadczy wręcz o przestrzeganiu art. 7 Konstytucji RP, a nie o jego niezastosowaniu, jak twierdzi się w skardze kasacyjnej.\nII OSK 182/08 - Wyrok NSA (2009-02-16)\nGłówny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazując, iż reprezentuje interes publiczny, który wymaga bezwzględnego stosowania kary grzywny, całkowicie pomija wymagania wynikające z konstytucyjnie stosowanych /w myśl zwłaszcza zasady określonej w art. 7 Konstytucji RP stanowiącego, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa/, przepisów ustaw kształtujących stosunki Państwo - obywatel /zasad ustanowionych m. in. w Kodeksie postępowania administracyjnego/ nie zauważa, że proponowana wykładnia omawianej regulacji w istocie prowadzi do pominięcia tych zasad, a w konsekwencji do niekorzystnych dla inwestora zachowań organu. Stawianie pierwszeństwa czysto formalnemu traktowaniu wniosku, nad takimi zasadami, jak budowanie zaufania do organów Państwa /art. 8 kpa/, działanie na rzecz słusznego interesu strony /art. 7 kpa/, udzielanie pomocy stronom poprzez stosowną informację /art. 9 kpa/ nie może uzyskać akceptacji Sądu kontrolującego legalność administracji publicznej w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości.\nII GSK 689/08 - Wyrok NSA (2009-01-28)\nZa błędne (mylące) postanowienia zawarte w treści decyzji (wydanych zezwoleń), jak również za błędną, mylącą stronę, praktykę związaną z ich wykonywaniem, niewątpliwie odpowiada właściwy organ, aczkolwiek jest rzeczą zrozumiałą i dość oczywistą, że prowadząc "profesjonalną" działalność gospodarczą na podstawie przepisów Prawa telekomunikacyjnego (a wcześniej ustawy o łączności) oraz posiadając "wykwalifikowane służby" - jak to ujęto w skardze kasacyjnej - skarżąca spółka (P.) również powinna znać te przepisy (i zapewne znała, skoro wykonywała wynikający z ustaw obowiązek uiszczania opłat, tyle że w sposób i w terminach określonych przez organ). Jednakże należy podkreślić, że to organ ma prawny obowiązek - zarówno konstytucyjny, jak i ustawowy - działać na podstawie i w granicach prawa (art. 7 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a.) oraz prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Natomiast na stronie postępowania, nawet będącej dużym profesjonalnym uczestnikiem obrotu gospodarczego i posiadającej "wykwalifikowane służby", nie ciąży żaden prawny obowiązek badania, czy organ, który wydał ostateczną decyzję administracyjną, przez cały czas zachowuje swe uprawnienia, które pozwalają mu na wykonanie wszystkich zawartych w tej decyzji postanowień i nie ma obowiązku każdorazowo weryfikować i dokonywać samodzielnej oceny i podejmowania rozstrzygnięć, czy dana decyzja administracyjna pozostająca w obrocie prawnym jest prawidłowa, czy też nie, oraz czy tą decyzją się kierować zgodnie z jej treścią, czy też postępować zupełnie odmiennie, według swej oceny.\nI OSK 10/08 - Wyrok NSA (2008-11-24)\nStwierdzić należy, że sformułowanej w art. 2 Konstytucji RP zasady demokratycznego państwa prawnego nie można rozważać w oderwaniu od wynikającej z art. 7 Konstytucji RP zasady praworządności, tj. działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa. Jednakże zarówno z art. 7 Konstytucji RP, jak i z tych przepisów konstytucyjnych, które uszczegóławiają zapis art. 7 w stosunku do sądów, tj. art. 173-187 Konstytucji RP nie wynika, żeby zasada demokratycznego państwa prawnego została naruszona przez sądy stosujące obowiązujące prawo.\nII OSK 1209/08 - Wyrok NSA (2008-11-07)\nZgodnie z art. 7 Konstytucji, organy władzy publicznej mogą działać wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. Tak więc każde ich działanie musi posiadać swoją podstawę prawną. Zgodzić należy się z wnoszącym skargę kasacyjną, iż brak jest podstaw dla wprowadzania do treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - § 41 tego planu - trybu akceptowania tymczasowego sposobu zagospodarowania terenu przez organ wykonawczy miasta. (...) Subdelegacja kompetencji, w swej istocie, prawotwórczych, nie jest dopuszczalna w demokratycznym państwie prawnym, por. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 maja 1998 r., U 5/97, OTK ZU 1998, nr 4, poz. 46)...\nI OSK 701/08 - Wyrok NSA (2008-10-23)\nNa wstępnie wspomnieć należy, że konsekwencją zasady właściwości jest domniemanie zakazu przenoszenia kompetencji między organami administracji tj. organ właściwy do załatwienia sprawy nie może wyzbyć się swoich uprawnień na rzecz innego organu, inny zaś organ nie może mu odebrać kompetencji wynikających z ustawy, chyba że przepis szczególny tak stanowi. W myśl art. 7 Konstytucji organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Zasada wyinterpretowana z tego przepisu Konstytucji wymaga od organów działania według prawa przedmiotowego obiektywnego, a przepisy o właściwości mają charakter postanowień iuris cogentis.\nII OSK 1044/08 - Wyrok NSA (2008-10-01)\nOrgany mające status organów władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Skoro zatem przepisy prawa ( ani ustaw ustrojowych ani Ordynacji wyborczej...) nie przewidują kompetencji rady do wygaszania mandatów radnych, uzyskanych w wyniku uchwały o wstąpieniu na miejsce określonego radnego następnej osoby z tej samej listy, to brak podstaw zmierzających do podejmowania działań zmierzających do pozbawienia ich mandatu poprzez uchylenie przedmiotowej uchwały.\nII OSK 945/08 - Wyrok NSA (2008-09-25)\nW demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP) żadne działanie organów władzy publicznej nie tylko nie może być dowolne, ale winno być podejmowane jedynie na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP).\nI OSK 312/08 - Wyrok NSA (2008-07-09)\nSformułowana w art. 7 Konstytucji zasada praworządności statuuje, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Ta fundamentalna zasada wymaga, aby organy administracyjne nie łamały prawa, a ponadto wszelkie ich decyzje miały podstawę prawną i w swej treści uwzględniały obowiązujące normy prawne. Działania administracji powinny być zatem zgodne z: Konstytucją, ogólnymi zasadami prawa, prawem ustawowym i wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi (prawem delegowanym), zwyczajami. (...) W literaturze prawa administracyjnego podkreśla się, że w ramach zasady z art. 7 Konstytucji oprócz wymogu "praworządności", rozumianego jako zgodność działań z całym systemem prawa, mieści się także wymóg "legalności", rozumiany jako zgodność każdego działania z konkretną normą prawną, będącą dla niego podstawą prawną. Zasada legalności wymaga, aby każdy akt władczej ingerencji organu administracji państwowej w sferę prawną obywatela oparty był na konkretnie wskazanym przepisie prawa (J. Łętowski, Prawo administracyjne. Zagadnienia podstawowe, Warszawa 1990, s.8-9). Pod pojęciem prawa należy przy tym rozumieć źródła prawa powszechnie obowiązującego, o których mowa w art. 87 Konstytucji tj. konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia oraz (na obszarze działania organów, które je ustanowiły) akty prawa miejscowego.\nII OSK 779/07 - Wyrok NSA (2008-07-08)\nOrgany władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art.7 Konstytucji RP). Dlatego organ w pierwszej kolejności musi zidentyfikować swoje kompetencje określone ustawą, a dopiero w tak zakreślonych granicach może rozważać możliwość uwzględnienia żądania strony. Negatywne domniemanie kompetencji władczych należy do niekwestionowanych fundamentów porządku administracyjnoprawnego w demokratycznym państwie prawnym.\nII OSK 785/07 - Wyrok NSA (2008-07-08)\nZgodnie z treścią ust. 3 tego przepisu [art. 52 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym] nie można uzależnić wydania decyzji od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków. Oznacza to, że również w procesowej warstwie sprawy organ nie może stawiać żądań niewynikających z konkretnego przepisu. Zgodnie bowiem z zasadą wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP (a także w art. 6 k.p.a.), organy administracji publicznej działać mogą wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. Proceduralne wymagania stawiane przez organy administracji publicznej muszą zaś znajdować podstawę w konkretnym przepisie prawa.\nI OSK 1054/07 - Wyrok NSA (2008-06-26)\n...podjęcie rozstrzygnięcia o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości bez uprzedniego wyjaśnienia kwestii prejudycjalnej nie stanowi działania na podstawie i w granicach prawa i mogło naruszyć słuszny interes strony - spadkobierców poprzedniego właściciela wywłaszczonej nieruchomości oraz podważyć zaufanie obywateli do organu Państwa.\nII FSK 569/07 - Postanowienie NSA (2008-06-25)\nJak stwierdził Wiesław Skrzydło [w:] Komentarz do art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Kraków 2002, w państwie demokratycznym, w którym rządzi prawo, organy władzy publicznej mogą powstać tylko na podstawie prawnej, a normy prawne muszą określać ich kompetencje, zadania i tryb postępowania, wyznaczając tym samym granice ich aktywności. Organy te mogą działać tylko w tych granicach. O ile jednostka ma swobodę działania zgodnie z zasadą, że co nie jest wyraźnie zabronione przez prawo, jest dozwolone, to organy władzy publicznej mogą działać tylko tam i o tyle, o ile prawo je do tego upoważnia, przy czym obywatel może zawsze domagać się podania podstawy prawnej, na jakiej organ podjął konkretną działalność. Jest to zgodne z wymogami wynikającymi z zasady demokratycznego państwa prawnego.\nII OSK 682/07 - Wyrok NSA (2008-06-20)\nW stosunku do organów administracji publicznej zapewne odnosi się tylko zdanie pierwsze art. 32 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym, "wszyscy są wobec prawa równi", co w tym przypadku oznacza, że dany przepis należy tak samo rozumieć (wykładać) w stosunku do wszystkich adresatów normy prawnej, niezależnie od tego czy są oni osobami fizycznymi, osobami prawnymi, czy też innymi podmiotami nieposiadającymi osobowości prawnej (np. organy), chyba że ustawodawca wyraźnie określił odmienny sposób rozumienia danego przepisu w stosunku do pewnej grupy adresatów. Oczywiście zgodnie z art. 7 Konstytucji organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa ale osoby fizyczne, osoby prawne oraz inne podmioty podlegające prawu polskiemu stosownie do art. 83 Konstytucji, mają obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej, co nie zmienia tego, ze wszyscy są wobec prawa równi (wyrok NSA z 12 grudnia 2006 r., II OSK 79/06, niepubl.; wyrok NSA z 13 marca 2007 r. , II OSK 445/06, niepubl.).\nII OSK 389/08 - Wyrok NSA (2008-06-18)\nJeśli zatem przepis art. 18 ust. 2 pkt.14 przyznaje radzie prawo do nadawania honorowego obywatelstwa gminy i nie definiuje tego pojęcia to tym samym, pozostając w sferze struktury wewnętrznej gminy, kształtowanej statutem i uchwałami "statutowymi", rada gminy może nadawać obok honorowego obywatelstwa także tytuł honorowy zasłużonego dla gminy. Należy też podzielić stanowisko, że uchwała o uchwaleniu regulaminów nadawania tych tytułów, z uwagi na swój statutowy charakter i podstawę zawartą w przepisach ustrojowych, ma charakter aktu prawa miejscowego. Nie ma ona charakteru wewnętrznego w wąskim rozumieniu sprowadzającym się do relacji pomiędzy organami gminy, bo jej postanowienia regulują także status podmiotów zewnętrznych w stosunku do organu wykonawczego gminy, przyznając mieszkańcom i organizacjom społecznym prawo zgłaszania kandydatur osób zasłużonych. Nie można zatem zasadnie twierdzić, że zakwestionowana w trybie nadzoru uchwała nie rozstrzyga bezpośrednio o prawach i obowiązkach podmiotów tworzących wspólnotę samorządową, rozstrzyga o tych prawach i ma w tym zakresie charakter generalny i abstrakcyjny. Uchwalając zatem przedmiotową uchwałę uchwała rada działała "na podstawie" i "w granicach prawa", granic tych nie naruszając.\nII OSK 195/08 - Wyrok NSA (2008-06-12)\nW postępowaniu toczącym się na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. niezbędne jest ustalenie wymagań interesu społecznego oraz słusznego interesu strony, a przy ich ocenie nie można pomijać jednak art. 6 k.p.a. stanowiącego, iż organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, a jak stwierdza art. 7 Konstytucji RP - na podstawie i w granicach prawa. Zastrzeżenie to zakreśla możliwość działania organu administracji publicznej, który posiada kompetencje do załatwienia sprawy, nie może jednak granic prawa przekroczyć. Zmiana decyzji zgodnie z żądaniem strony nie może zatem prowadzić do wydania orzeczenia sprzecznego z prawem, w interesie społecznym leży bowiem poszanowanie prawa, a słuszny interes strony może być uwzględniany wyłącznie w granicach określonych prawem. W takim znaczeniu nie może też dojść do wydania na podstawie art. 154 k.p.a. decyzji, której przedmiotem byłoby przyznanie uprawnienia, nieznajdującego oparcia w przepisie prawa, wynikającego ze swobodnego uznania organu administracyjnego.\nI OSK 884/07 - Wyrok NSA (2008-06-12)\nUnormowanie zawarte w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Ustanowiona w art. 7 konstytucyjna zasada praworządności musi być powiązana z określonymi w art. 174 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawami kasacyjnymi. Omawiany art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, bez określenia rodzaju naruszenia prawa w procesie rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, nie może stanowić samoistnej podstawy skargi kasacyjnej. Powiązanie z art. 135 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest usprawiedliwione. Art. 135 tej ustawy mówi "Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej zastosowania". Art. 135 rozszerza właściwość sądu do kontroli i stosowania środków w celu usunięcia naruszenia w stosunku do innych aktów lub czynności, nie tylko do zaskarżonego aktu. Granice wyznaczają akty i czynności podjęte przez organy administracji. Sąd nie może wkraczać w sprawy nierozstrzygnięte przez organy administracji publicznej.\nII GSK 111/08 - Wyrok NSA (2008-05-13)\nW świetle art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, przy czym katalog źródeł prawa wymienia art. 87 Konstytucji RP. Na gruncie postępowania administracyjnego wspomnianą zasadę państwa prawnego urzeczywistnia przepis art. 6 k.p.a., w myśl którego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zważywszy na zasadę praworządności, na straży której stoją organy administracji publicznej (art. 7 k.p.a.), to nawet realizacja przez organy administracji publicznej zadań ważnych z punktu widzenia interesu społecznego, a do takich na pewno należy zaliczyć ochronę życia, zdrowia i środowiska podczas transportu towarów niebezpiecznych, musi odbywać się w granicach prawa, a nie jego kosztem.\nII GSK 128/08 - Wyrok NSA (2008-05-07)\nPrzerzucenie odpowiedzialności za działanie organu administracji publicznej na stronę i obciążenie jej skutkami uchybień w działaniu organu (uchybienia te nie były nawet kwestionowane przez organ drugiej instancji) stanowi naruszenie nie tylko przepisów ustawy art. 40 ust. 12 pkt 2, ale także przepisów art. 2, 7 Konstytucji RP, tj. zasady sprawiedliwości społecznej i działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa.\nII OSK 198/08 - Wyrok NSA (2008-04-16)\nZakres swobody rady gminy w tym przypadku nie oznacza możności odstąpienia od uregulowania spraw , które w szczególności powinny być określone w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Jeśli rada gminy dostrzega jeszcze inne prawa i obowiązki przedsiębiorstwa w zakresie dostarczania usług, niż wyliczone w tym przepisie, to te prawa i obowiązki także może i powinna uregulować. Nie może jednak nie uregulować kwestii wyraźnie wskazanych przez ustawę. Wszystkie organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP) a to oznacza, że jeśli przepis określa jakieś obowiązki tej władzy , to jest ona zobowiązana do ich wykonywania. Jeśli ustawa zobowiązuje radę do uregulowania w regulaminie określonych kwestii, wyraźnie je wskazując, to rada gminy nie może się uchylać od tego prawnego obowiązku uchylać. Jednocześnie rada nie może obejmować regulacją prawną kwestii wyraźnie nie wskazanych, nie mających odrębnej podstawy prawnej , nakładających na odbiorców opłaty za przyłączenie do instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej. Wskazanie na potrzebę określenia warunków przyłączania do sieci dotyczy warunków technicznych i nie obejmuje, w braku podstawy prawnej, opłat za przyłączenie do instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej. Nie można również regulaminowego obowiązku uiszczania takich opłat utożsamiać z dobrowolną partycypacją mieszkańców. Skoro w art. 15 ust. 2 pow.ustawy wskazano, że osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej zapewnia na własny koszt realizację budowy przyłączy to nie można przyłączenia do sieci uzależniać od ponoszenia jeszcze innych kosztów. Poniesienie opłat za wydanie warunków technicznych przyłącza, jak zasadnie w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie służy spełnieniu ustawowego wymogu dostępu do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej i zawarcie w §22 ust. 5 Regulaminu postanowień dotyczących ustalania w umowie o świadczenie usług opłaty za wydanie warunków technicznych przyłącza nie miało podstawy prawnej. Zamieszczenie w akcie normatywnym jakim jest Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków postanowienia stanowiącego o zamieszczaniu w umowach o świadczenie usług opłat za wydanie warunków technicznych, nadawało temu zapisowi treść normatywną i wykraczało poza kompetencje Rady Gminy.\nII OSK 140/08 - Wyrok NSA (2008-04-16)\nOrgany władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa a realizowanie ustawowych kompetencji jest ich obowiązkiem( określenie omawianych wymagań nie jest pozostawione uznaniu wójta, jest on obecnie do tego zobowiązany (wójt...określa),podczas gdy poprzednio był jedynie upoważniony do określenia i podania do publicznej wiadomości przedmiotowych wymagań). Sposób określenia omawianych wymagań musi uwzględniać przepisy prawa , nie tylko powołanej ustawy i rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz.U. z 2006,Nr 5,poz.33) ale przede wszystkim przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( obecnie Dz.U. z 2008 r., Nr 25,poz.150) oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r.,Nr 39,poz.251 ze zm.), z której przepisu art.9 wynika, że odpady, które nie mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwieniu w miejscu ich powstawania, powinny być , uwzględniając najlepszą dostępną technikę lub technologię, o której mowa w art. 143 Prawa ochrony środowiska, przekazywane do najbliżej położonych miejsc w których mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione. Gmina odpowiada za wykonywanie usług o charakterze użyteczności publicznej a zatem może - w oparciu o przepisy prawa - określać wymagania, jakie w tym zakresie należy spełniać a wymagania te powinny uwzględniać zasady ustawowe, zasady określone we wskazanym rozporządzeniu oraz zasady wynikające z innych przepisów prawa, w tym m.in. zasadę bliskości, której uwzględnienie może prowadzić do wskazania jednego miejsca odzysku i unieszkodliwiania odpadów. Tym samym wykładni prowadzącej do wniosku, że organ wskazując jedno miejsce odzysku lub unieszkodliwiania narusza prawo , nie można uznać za prawidłową. Jeśli jedno ze składowisk oferuje warunki - z punktu widzenia ochrony środowiska - wyraźnie lepsze od pozostałych ,to właściwy organ wskazując w zezwoleniach na jedno składowisko - wyraźnie lepsze od pozostałych ,nie narusza prawa a wręcz do takiego działania jest obowiązany. Przyczyny dla których ustawodawca użył liczby mnogiej mogą być różne i niekoniecznie ta liczba mnoga oznacza "co najmniej dwa".\nII OSK 32/08 - Wyrok NSA (2008-04-09)\nSamodzielności jednostek samorządu terytorialnego, jako wartości chronionej i gwarantowanej konstytucyjnie, nie wolno absolutyzować, skoro jednostki samorządu terytorialnego wykonują zadania publiczne "w ramach ustaw". Stosownie do art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, a zatem samodzielność gminy istnieje tylko w granicach prawa.\nII OSK 362/07 - Wyrok NSA (2008-04-08)\nJest zatem faktem notoryjnym, iż organy władzy publicznej nie mogą podejmować żadnej decyzji bez podstawy prawnej w powołaniu jedynie na względy natury ekonomicznej, politycznej czy nawet moralnej. Jednocześnie nie może organ unikać podejmowania decyzji, jeżeli wiążące normy prawa nakładają na niego taki obowiązek.\nII OSK 324/07 - Wyrok NSA (2008-04-01)\nNatomiast nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego , że stosownie do treści art. 7 Konstytucji RP organy władzy państwowej działają na podstawie i w granicach prawa. Przepis ten ustanawia bowiem fundamentalną w państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP) zasadę legalizmu. Dopuszczalne prawnie zatem nieistotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę nie uzasadniające uchylenia pozwolenia na budowę, również nie pozwala nałożyć kary w trybie art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane, za nieprawidłowości które jako dopuszczalne uznawane są za nieistotne.\nI GSK 766/07 - Wyrok NSA (2008-03-19)\nOrgan przy rozstrzyganiu sprawy obowiązany jest działać na podstawie i w granicach określonych prawem. Skoro, co podkreślił Sąd I instancji, art. 104 WKC nie zawiera przesłanek, którymi organ celny winien się kierować przy podejmowaniu decyzji, to nie można mówić o przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów w sytuacji, gdy organ zgromadził w aktach całość dokumentacji, strona jej nie kwestionowała, a dokonując końcowej oceny oparł się na przewidzianych prawem dowodach. Wymaganie, by ocena i wynikające z niej rozstrzygnięcie organu pierwszej i organu drugiej instancji były takie same, kłóciłoby się z celem postępowania odwoławczego, jakim jest ponowne rozpatrzenie tej samej sprawy bez związania ustaleniami i ocenami zawartymi w rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym. Rozstrzygnięcie organu wydane w ramach uznania administracyjnego nie narusza prawa, jeśli tylko konkluzje organu poprzedzone są wnioskowaniem opartym na zasadach logiki oraz ogólnej wiedzy wynikającej z doświadczenia.\nI OSK 488/07 - Wyrok NSA (2008-03-18)\nArt. 7 Konstytucji stanowiący, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, zawiera normę zakazującą domniemywania kompetencji takiego organu i tym samym nakazuje, by wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. W związku z powyższym zarzut naruszenia tego przepisu skierowany pod adresem Sądu byłby uzasadniony wówczas, gdyby Sąd nie był uprawniony do orzekania w tej sprawie. Jednakże kwestia interpretacji przepisu art. 78 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy nie ma nic wspólnego z treścią tego przepisu. Natomiast konstytucyjna zasada równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji) nie może pozostawać w sprzeczności z zasadą praworządności (art. 7 Konstytucji). Korzystniejsze, ale niezgodne z prawem orzeczenie wydane w stosunku do innej osoby, znajdującej się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej, nie rodzi dla skarżącego prawa do potraktowania go w ten sam sposób. Rozbieżność orzecznictwa jest zjawiskiem niepożądanym, ale nieuniknionym. Przedmiotem kontroli kasacyjnej w tej sprawie jest wyłącznie zaskarżony wyrok.\nI GSK 478/07 - Wyrok NSA (2008-02-19)\nI OSK 50/07 - Wyrok NSA (2007-11-14)\nII OSK 1304/07 - Wyrok NSA (2007-11-09)\nDziałanie na podstawie i w granicach prawa to działanie w granicach przyznanej kompetencji. Przepisy art. 60 powołanej ustawy przyznają kompetencje do podjęcia uchwały o likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Z przyznanej kompetencji do podjęcia uchwały o likwidacji wynika kompetencja do zmiany uchwały o likwidacji. Zakaz zmiany uchwały można wyprowadzić tylko z obowiązujących rozwiązań prawnych, a takich brak. W zakresie działalności organów władzy publicznej zakaz dowolności zmiany ustanawiają jedynie przepisy prawa procesowego (art. 12 § 1 k.p.a., art. 128 Ordynacji podatkowej). Zakaz ten nie jest bezwzględny, w granicach określonych przepisami prawa dopuszczalne jest bowiem podważanie nawet praw dobrze nabytych (art. 161 § 1 k.p.a.). Przyjęta w zaskarżonym wyroku wykładnia wyprowadza bezwzględny zakaz zmiany uchwały, co nie znajduje oparcia w obowiązujących rozwiązaniach prawnych. Trudno wyprowadzić taki zakaz z przedstawionych wartości przyjętych w Konstytucji RP jak ochrona praw nabytych wypływających z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP). Prowadziłoby to do bezwzględnego zakazu zmiany działalności władzy publicznej. Należy też podkreślić, że uchwała o likwidacji samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej nie tworzy praw nabytych dla wierzycieli zakładów opieki zdrowotnej.\nII OSK 1429/06 - Wyrok NSA (2007-10-30)\nI OSK 1363/06 - Wyrok NSA (2007-09-27)\nOrgany administracji publicznej obowiązane są działać na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP). Mogą one władczo kształtować sytuację obywateli, wyłącznie gdy przewiduje to przepis prawa powszechnie obowiązującego. Zatem wszystkie elementy decyzji, zarówno rozstrzygnięcie, jak i warunki, terminy i inne dodatkowe zastrzeżenia, winny mieć oparcie w przepisach ustawowych lub wykonawczych. Potwierdza to art. 107 § 2 kpa, stanowiący, iż poza składnikami, o których mowa w § 1 tego przepisu, decyzja może zawierać także inne elementy, o ile stanowią tak przepisy szczególne. W braku podstawy prawnej do ustalenia np. terminu wykonania nałożonego obowiązku, termin ten należy uznać za pozbawiony podstawy prawnej, a zatem nieważny zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa (por. G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, kom. do art. 107, lp. 29; M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz do art. 107, lp. 23). Powyższy pogląd prezentowany był w orzecznictwie sądów administracyjny między innymi w sprawach z zakresu prawa budowlanego. W wyroku z dnia 5 października 1999 r., IV SA 1502/97 (Lex nr 47792) NSA wyraził stanowisko, że brak w przepisach podstawy do określenia terminu rozbiórki stanowi kwalifikowaną wadę decyzji, skutkującą jej nieważnością w części ustalającej taki termin (por. także wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 25 maja 1994 r., sygn. akt SA/Gd 2562/93, OSP z marca 1996 r., lp. 51).\nI OSK 1428/06 - Wyrok NSA (2007-09-21)\nPonieważ zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, nie można przyjąć, że mają one możliwość odwrócenia zaistniałych skutków prawnych, jeżeli eliminacja decyzji z obrotu prawnego stwarzałaby sytuację sprzeczną z obowiązującymi przepisami, z uwagi na istniejące w chwili badania przesłanek nieważności okoliczności faktyczne. Chodzi przy tym o prawną możliwość powrotu do stanu sprzed wydania decyzji, którą pewne zdarzenia faktyczne mogą uniemożliwić. Powyższy pogląd nie stoi zatem w sprzeczności z wypracowanym w doktrynie stanowiskiem, iż dla stwierdzenia nieważności decyzji nie mają znaczenia faktyczne możliwości odwrócenia następstw przez nią spowodowanych. Jak słusznie wskazał Minister Obrony Narodowej zdarzeniem powodującym nieodwracalność skutków prawnych decyzji jest utrata przez podmiot, któremu prawo przysługiwało, zdolności do zachowania tego prawa. Podobnie, o nieodwracalności skutków prawnych można mówić również wówczas, gdy przestał istnieć przedmiot, którego prawo dotyczyło lub nastąpiła zmiana stanu prawnego (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 982).\nI OSK 360/07 - Wyrok NSA (2007-09-21)\n« Niemieckie przepisy o retencji danych niezgodne z tamtejszą konstytucją | Prace nad Re-use w Szwecji, co słychać w Polsce? »\nNo to sobie poczytaliśmy\nCz, 2011-09-22 15:22 by mrinmapi (niezweryfikowany)\nwykwit masówki, będący następstwem rozluźnienia wymogów co do podstaw kasacyjnych i literackich aspiracji sędziów:)


Egzamin karate w Zespole Szkół Prywatnych w Katowicach\n18 grudnia 2019 odbył się egzamin karate, do którego przystąpiło 40 uczniów Zespołu Szkół Prywatnych w Katowicach. Wszystkim, którzy pozytywnie zaliczyli test na kolejny pas gratulujemy :) Poniżej zamieszczamy krótką f...\nZbliżają się święta, Święta są tuż, tuż... Grudzień to magiczny czas, kiedy wielkimi krokami zbliżają się Święta Bożego Narodzenia. To czas pełen radości, piękna, magii i czarów. Czas spełniania marzeń i okazywania sobie wzaje...\n6 grudnia to dzień szczególny i długo wyczekiwany przez wszystkie dzieci. Tak było i u Nas w Domowym Przedszkolu. Od rana panowały tu gwar i radość, dzieci z niecierpliwością oczekiwały przyjścia tego niezwykłego, najważniejszego gościa - św. ...\nWe wtorek 3 grudnia o 14.00 w auli szkolnej, na kilka dni przed 6 grudnia, czyli dniem mikołajkowym w naszej szkole odbył się Mikołajkowy Turniej Szachowy. Miło jest nam przedstawić wyniki tego ważnego pojedynku: Kategoria klas 1: I m...\nI znowu, po raz kolejny do naszej szkoły zawitały "Dzieci z Dworca Brześć". Pod przewodnictwem i opieką Mariny Huli gościcliśmy mniejszych i większych uchodźców z Czeczenii wraz ich nieocenionymi mami. Nazwa wydarzenia zobowiązuje, ...


ᐅ Agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki | Kompleksowa obsługa - SFEO\nStart / Agencja reklamowa / Grodzisk Mazowiecki\nJak nikt inny znamy się na skutecznej reklamie! SFEO jako profesjonalna agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki na co dzień podejmuje wyzwania z różnorodnymi projektami prowadząc firmy w internecie i nie tylko. Dla każdej branży posiadamy dedykowane rozwiązania w zakresie skutecznej reklamy w internecie. Jesteśmy zespołem posiadających specjalistów nawet z 10 letnim doświadczeniem w branży reklamowej. SFEO agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki oferujemy kompleksowe usługi w jednym miejscu dzięki czemu jesteśmy w stanie zaoferować każdą usługę bez konieczności szukania kolejnych agencji. Serdecznie zapraszamy do kontaktu w celu przedstawienia szczegółów oraz otrzymania darmowej wyceny. Dajemy gwarancję ,że SFEO agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki przedstawi rozwiązanie, które będzie procentowało a współpraca będzie owocna dla obu stron!\nAgencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki - realne korzyści\nNasze doświadczenie, osiąganie realnych i odczuwalnych efektów mówi samo za siebie. Potrafimy sprawnie poruszać się w każdej branży. Agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki czyli SFEO podczas współpracy dostarcza takich korzyści jak:\nAgencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki - Oferta\nGrodzisk Mazowiecki Agencja reklamowa - Kim jesteśmy?\nSFEO to doświadczona Agencja Reklamowa Grodzisk Mazowiecki oferująca rozwiązania z zakresu reklamy w internecie. Od ponad 10 lat staramy się dowozić dla naszych klientów odczuwalne wyniki sprzedażowej. Agencja Reklamowa Grodzisk Mazowiecki działa dla każdej branży co pozwala duże doświadczenie oraz precyzja w dążeniu do wyznaczonych celów.\nAgencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki - Jak działamy?\nSFEO Agencja Reklamowa Grodzisk Mazowiecki stawia na najwyższą jakość swoich usług stosując nowoczesne metody w zakresie reklamy w internecie. Posiadamy odpowiednie narzędzia, doświadczenie oraz głowy pełne pomysłów. Agencja Reklamowa Grodzisk Mazowiecki zawsze działa na korzyść klienta tak aby współpraca była owocna dla obu stron.\nZastanawiasz się czy nasza oferta jest odpowiednia dla Twojej firmy? Skoro znalazłem się na naszej stronie to znaczy ,że wiemy jak dotrzeć do potencjalnego klienta. Agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki SFEO zaoferuje Państwo indywidualną ofertę dopasowaną do Państwa potrzeb. Zapraszamy do współpracy - SFEO Agencja reklamowa Grodzisk Mazowiecki


TV Trwam czekała na nową koncesję 6 miesięcy, TVN24 19 miesięcy2022-06-06KRRiT przedłużyła koncesję naziemną dla TV Trwam i satelitarną dla TV Republika. Proces rekoncesyjny w przypadku stacji związanej z ojcem Tadeuszem Rydzykiem trwał niecałe pół roku. Przedłużenie koncesji dla TVN24 zajęło KRRiT 19 miesięcy. Toruńska telewizja zapłaci za koncesję 12,9 mln zł jak poprzednio, tylko 6,78 mln zł.\nWojciech Ossowski zniknął z Trójki. Jego audycje mają trafić do podcastów2022-06-06Tworzone przez Wojciecha Ossowskiego audycje „Klub Folkowy” i „Ossobliwości muzyczne” zniknęły z anteny Trójki - ustalił portal Wirtualnemedia.pl. Z naszych informacji wynika, że słuchacze będą je mogli wkrótce znaleźć w formie podcastów. Polskie Radio nie odpowiada na pytania związane z tymi programami.\nRewolucja w multipleksach naziemnych. Ma objąć MUX-1, MUX-5, MUX-6 i MUX-82022-06-05KRRiT i UKE prowadzą uzgodnienia w sprawie przyszłego podziału multipleksów naziemnej telewizji cyfrowej i radia. Z nieoficjalnych informacji Wirtualnemedia.pl wynika, że MUX-5 prawdopodobnie zastąpi MUX-8, a MUX-6 przypadnie TVP. Pasmo zajmowane przez MUX-8 trafi na potrzeby DAB+.\nBez multipleksu DAB+ w Opolu. Czy stacje radiowe powrócą? 2022-06-04Z opolskiego eteru zniknął multipleks eksperymentalny DAB+ spółki PSN Infrastruktura. Ma to związek z wygaśnięciem pozwolenia Urzędu Komunikacji Elektronicznej na emisję próbną. Jak dowiedział się portal Wirtualnemedia.pl MUX PSN Infrastruktura może niebawem powrócić.\nKRRiT skontrolowała mniejsze rozgłośnie. Na antenie za mało słowa i tematyki lokalnej2022-06-03Na 45 skontrolowanych lokalnych stacji radiowych w co piątej naruszono obowiązki programowe zapisane w koncesji. Najczęściej nadawcy za mało czasu na antenie poświęcali na sprawy lokalne, a w ramówce zbyt niski udział zajmowały audycje słowne.


O „Dyspucie w Valladolid” | Kultura Liberalna\nKULTURA LIBERALNA > Czytając > Kto to jest...\n„Dysputa w Valladolid” to mało znany, a bardzo ważny epizod w dziejach historii idei wczesnonowożytnej Europy. W roku 1550 na polecenie cesarza Karola V Habsburga dwa wybitne umysły tamtych czasów starły się w sporze o prawomocność podbojów hiszpańskich w Nowym Świecie, a w szczególności – traktowania mieszkańców nowo odkrywanych ziem. Spór toczył się między Bartolomé de Las Casasem (który przeszedł do historii jako autor „Krótkiej relacji o wyniszczeniu Indian”) a Juanem Ginés de Sepúlvedą i przeciągnął się do następnego roku. Dość ironiczną dla współczesnych spadkobierców świeckiego humanizmu wymowę może mieć fakt, że dominikański zakonnik Las Casas argumentował w niej za pełnym zrównaniem Indian i Europejczyków w prawach, podczas gdy renesansowy humanista Sepúlveda obstawał za niższością Indian i ich naturalną dyspozycją do stanu niewolniczego. Obaj dla uzasadnienia swoich tez przywoływali setki cytatów z Biblii, Ojców i Doktorów Kościoła, scholastyków i kanonistów. Z tego powodu lektura zapisu dysputy niekoniecznie jest przystępna dla czytelnika z epoki tweetów, ale tłumaczka opatrzyła polski przekład instruktywnym komentarzem osadzającym jego treść w kontekście ówczesnych sporów intelektualnych i politycznych.\nCzytelnik niebędący specjalistą zazwyczaj zadaje czytanemu tekstowi pytanie: „Co to ma wspólnego ze mną?”, często zresztą nieświadomie. W przypadku dysputy z Valladolid łącznikiem między XVI stuleciem a wiekami XX i XXI może być pojęcie ludobójstwa, chociaż stosowanie go do postępków Hiszpanów w Ameryce jest anachronizmem. Można jednak postawić ten problem jeszcze bardziej ogólnie.\n„Człowieczeństwo” należy do pojęć, które uznaje się często za zbyt oczywiste, aby należało je bliżej określać. A większość bliższych określeń wywodzi się z ogólnych założeń dotyczących człowieka jako takiego, definiowanego z kolei za pomocą odwołań do jego szczególnej (we własnych oczach) pozycji w świecie, wyjątkowych zdolności i dokonań, takich jak mowa, sprawczość, technika i kultura, albo samowolnie i samowiednie ustalonych zadań i celów egzystencjalnych. Przecież jednak w dziejach ludzkości – jako gatunku oraz jako kultury i cywilizacji – aż do czasów najnowszych nie doszło do tego, abyśmy uznali się wszyscy nawzajem w swoich ludzkich prawach, celach i cechach. Z drugiej strony odrębność człowieka na tle całej reszty świata organicznego obecnego na Ziemi jest, jak dziś coraz wyraźniej widzimy, co najmniej niejednoznaczna, i to nawet w świetle jego własnych pojęć.\nNa pytanie „Kto to jest człowiek?” członkowie większości plemion zwanych niegdyś prymitywnymi odpowiedzieliby mniej więcej: „To ja i moi współplemieńcy”. Nazwy tych plemion, nazwy dawnych ludów często w ich językach oznaczały „człowieka”, co pociągało za sobą wykluczenie wszystkich „innych/obcych” nie tylko poza zakres ich wspólnoty, lecz również poza zakres „bycia człowiekiem”. Europejczycy tę właśnie inkluzyjność wskazywali jako jeden z dowodów umysłowej niższości członków owych plemion i ludów. Nie dostrzegali jednak, że sami również ją uprawiają w szerszej skali, a nawet w wielu skalach. Dyskusje XVI-wiecznych mędrców na temat człowieczeństwa Indian, argumenty handlarzy niewolników na rzecz swobodnego obrotu żywym towarem – to skala stanowiąca zwierciadlane odbicie inkluzyjności „dzikich”. Również postacie Kaspara Hausera, Mowgliego i innych „dzikich dzieci” – ludzi, którzy nie są w ogóle „skulturalizowani” – są w europejskim imaginarium kulturowym symptomami problematyzacji granic pojęcia „człowieka”. We wcześniejszych epokach były nimi także relacje o istotach zamieszkujących krańce ziemi, takich jak Psiogłowce i Skiapody, do których można też dodać „potwory” zaludniające wczesnonowożytne monstruaria i „freaków” z cyrków oraz bud jarmarcznych epoki mieszczańskiej. Do tego wszystkiego dodać można jeszcze teksty propagandowe rozpowszechniane w nowoczesnej Europie przy okazji konfliktów narodowościowych i wojennych, gdzie mamy do czynienia z bogactwem określeń odmawiających przeciwnikom człowieczeństwa i to nie tylko w znaczeniu etycznym, ale nierzadko również w rozumieniu esencjalnym, ontologicznym.\nW obliczu powyższych przykładów trudno zaprzeczyć, że nie wszyscy ludzie są dla siebie ludźmi w procesie historycznym. Do sławniejszych w europejskim kręgu kulturowym symptomów tego stanu rzeczy należy cytat z de Maistre’a: „Otóż nie ma wcale człowieka na świecie. W swoim życiu widziałem Francuzów, Włochów, Rosjan etc.; wiem nawet, dzięki Monteskiuszowi, że można być Persem. Lecz jeśli idzie o człowieka, oświadczam, że nie spotkałem go nigdy w życiu; jeśli istnieje, to nic mi o tym nie wiadomo. […] Konstytucja robiona dla wszystkich narodów nie jest zrobiona dla żadnego – to czysta abstrakcja” . Dopiero od połowy ubiegłego wieku istnieją formalne, konsensualne i stanowione zasady włączające wszystkich przedstawicieli gatunku Homo sapiens w obręb człowieczeństwa.\nMam tu na myśli głównie Powszechną Deklarację Praw Człowieka ONZ z roku 1948. Jednak w jej tekście nie znajdziemy definicji człowieka, co znaczy, że dla jej twórców zakres tego terminu nie był dyskusyjny ani problematyczny, a w każdym razie nie miał być. Stwierdza się tam równość wszystkich ludzi w ich podstawowych prawach, nie ma jednak ani słowa na temat tego, kto jest człowiekiem, a kto (lub co) nim nie jest. Prawdopodobnie twórcy dokumentu uznali milcząco, że kulturowa i polityczna tożsamość człowieka jest wyznaczana przez jego tożsamość biologiczną i gatunkową, która jednak sama w sobie bynajmniej nie jest oczywista, choćby dlatego, że wynika ze zdeterminowanych kulturowo założeń konceptualnych.\nJednak nawet po tym odgórnym zrównaniu nie pozbyliśmy się kłopotów natury medyczno-etycznej związanych z wyznaczaniem granic istnienia jednostki ludzkiej, a w miarę rozwoju medycyny i jej możliwości podtrzymywania życia pojawiły się nowe. I we wszystkich tych kłopotach dotyczących człowieczeństwa jednostek, grup i zbiorowości bezustannie towarzyszy nam ułomny język, w którym na próżno usiłujemy zgruntować twardy podkład pojęciowej pewności, która pozwoliłaby nam ujarzmić płynną, chaotyczną rzeczywistość naszych własnych ciał i umysłów, preformowanych w trakcie procesów, które z kulturą i cywilizacją nie mają nic wspólnego.\nDysputa w Valladolid, przeprowadzona prawie pięćset lat temu, dotyczy spraw wciąż aktualnych. Ani oświecenie, ani liberalizm, ani kolejne fale demokratyzacji nie rozstrzygnęły definitywnie podstawowej kwestii – kto to jest człowiek? Musimy nadal szukać na nie odpowiedzi.\n Joseph de Maistre, „Considérations sur la France”, Paris 1821, s. 102–103, przekład Janusza Trybusiewicza [w:] Janusz Trybusiewicz, „De Maistre”, seria Myśli i Ludzie, Warszawa 1968.\nBartolomé de las Casas, Juan Ginés de Sepúlveda, Domingo de Soto, „Dysputa w Valladolid (1550/1551)”, przekł. wstęp i oprac. Iwona Krupecka, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2014.\n390 antropologia Bartolomé de Las Casas człowieczeństwo de Maistre Dysputa w Valladolid Indianie Juan Ginés de Sepúlveda Kultura Liberalna nr 390 Paweł Majewski recenzja spór


Magurski Park Narodowy (miejsce) | Góry i ludzie\nMagurski Park Narodowy (miejsce)\nWędrówki z Kamilem\nMagurski Park Narodowy – utworzony w 1995 roku, leży na granicy województw małopolskiego i podkarpackiego w samym sercu Beskidu Niskiego. Swoim zasięgiem obejmuje górne dorzecze Wisłoki oraz pasmo Magury Wątkowskiej. Tereny Magurskiego Parku Narodowego pełnią kluczową rolę ekologiczną, stanowiąc pomost pomiędzy innymi chronionymi obszarami polskich Karpat Zachodnich i Karpat Wschodnich.\nMapa obejmuje obszar od Pogórza Jasielskiego na zachodzie do Rzepedzi na wschodzie oraz od Miejsca Piastowego na północy do Komańczy na południu. Zawiera kawałek słowackiej Laboreckiej Vrchoviny.\nGóry i Ludzie / 26.04.2017\nNajdziksze zwierzęta w Polskich Karpatach. Oko w oko z Rysiem, Wilkiem, Żbikiem i...\nNiniejsza strona zawiera wszystko, co mamy w portalu na temat lokacji Magurski Park Narodowy. Znajdziesz tu przede wszystkim mapy, artykuły i galerie.


Itd Collection (38)\nkolorowanie copici (58)\nBiałe święta u Danusi!\nDziś wpadam z karteczką zrobiona specjalnie na zabawę u Danusi.\nBiało i zielono lekko- nawaliłam gesso i brokat, którego nie za bardzo widać. Inspiracja gdzies z internetu- widziałam podobną, ale kiedy i gdzie, to nie pamiętam:-D\nUwielbiam białe koszule, bluzki, t-shirty itp., białe donice w ażurowe wzorki, białe dodatki.\nDanusiu, mam nadzieję , że zaliczysz i tak kończę zabawę u Ciebie, w tym roku oczywiście, dziękując za Twoje świetne pomysły i inspiracje!\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 11:07 27 komentarzy:\nOstatni etap zabawy z Anią\nPragnę podziękować Ani za super inspiracje i zmuszenie mnie do działania:-D\nNa ostatni etap wybrałam maj - jakoś wtedy nie dałam rady.\nDziś ostatnia karteczka z 3, bo reszta już była(baranek mógł być też z czerwoną kokardką:-D) Kolory pośrednie między pierwszym zdjęcie a drugim ;-/\nAle najlepszy jest kolaż zrobiony przez organizatorkę Anię- Mikołaj- typowy samiec- po lewej kobitka, po prawej kobitka(do tego ideały- bez buzi!), a pod spodem dziecko;-D\nI jeszcze prawie wszystkie karteczki z naszych zabaw:-)\nBuziam i nie poddaję się- pędzę robić karteczkę do Danusi!\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 18:20 18 komentarzy:\nW Wigilię stałam się posiadaczką wykrojników sizzixa- żadna nowość, ale bardzo mi się zawsze podobały.\nPowstały 2 zwyklaki noworoczne, przeznaczone do wysłania, jednak wyślę je pewnie po Nowym Roku;-/\nBiało- czerwone, bo kombinuję, jakby tu się wyrobić z zabawami do Ani i Danusi(na Inkę jeszcze trochę czasu, nie wspominając o mojej własnej złocisto-srebrzysto-pachnącej :-). Także, jeśli Ania zaliczy do mam już 2/3 do Ani.\nChoróbsko nie puszcza, ale walczę!\nA dziś ksiądz po kolędzie...\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 11:30 23 komentarze:\nŚwięta pod znakiem choroby Hubisia, musieliśmy wracać wcześniej do domu, żeby we wtorek rano móc zarejestrować go do lekarza.\nA od wczoraj ja! Tak się zaprawiłam(wirusek od Hubercika), że leci mi strumieniem z oczu i nosa, do tego dreszcze. Najgorsze, że dziś z kolei musiałam rano jechać z Kacperkiem do dentysty- za oknem śnieg, wiatr a ja helikopter w głowie, na szczęście objechałam bezkolizyjnie(a było blisko ;-D)\nDziękuję Wam serdecznie za cudowne karteczki świąteczne i te imieninowe! A także za cudowne prezenty! Niestety na obcykanie muszą poczekać- więc na razie po prostu dziękuję.\nJak się domyślacie, rękodzieło leży. Ale wczoraj nie mogłam się opanować, żeby choć nie wypróbować nowego bloku do markerów.\nNooo, zupełnie inna bajka- cieniutki 70g, trzeba szybko cieniować, bo potem klops. Jeszcze go nie rozgryzłam do końca, a efekty zobaczcie sami\nPamiętajcie, że wyzwanie #9 trwa do 7 stycznia, a więc jeszcze sporo czasu- moja jeszcze nie zrobiona, więc tym bardziej dziękuję tym z Was, które już zrobiły!\nBuziam i wybaczcie tę ciszę....:-D\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 19:59 15 komentarzy:\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 22:45 22 komentarze:\nPrzepraszam za poślizg spowodowany wirusówką:-D\nPrzed chwilą doszło do losowania\nTino, kochana, proszę o namiary :-D\nnajlepsze, bo ogromny dylemat miał Hubiś- jak ja zrobię zdjęcie, skoro on ma PRZYTRZAŚNIĘTEGO PALUSZKA:-)\nDziewuszki kochane, nie zapominajcie, że w styczniu po zakończeniu całej zabawy(to była tylka taka mała rundka dodatkowa) , ogłaszam dla Was większe candy, więc szansę macie nadal.\nChciałam jeszcze poinformować, że zostałam wylosowana w candy u Lidzi!!!! Stałam się właścicielką pięknej serwetki i innych cudeniek. Ale to już musze obcykac w lepszym świetle!\nBuziam wieczorowa porą!\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 20:47 13 komentarzy:\nWczoraj wieczorem powstała taka zwykła. Nie ma udziwnień?\nNi ma!;-D(napis- Marta Szymańska)\nUwaga, uwaga- wszystkie osoby, które brały choć raz udział w mojej zabawie zapraszam na małą rozdawajkę TUTAJ.\nDziś ostatni dzień zapisów!\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 11:54 26 komentarzy:\nsuper cekiny od Craftfanki:-D\nKarteczka to 1/3 do zabawy u Ani, ponieważ wybrałam\nObawiam się tylko, czy wyrobię przed świętami? Grudzień jest długi;-D\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 11:59 37 komentarzy:\nTo drugi digistempelek od Olgi Szekalskiej, jaki posiadam:-) Przez jakis czas była promocja(o której wam mówiłam), więc "pobiegłam" i nabyłam. Powiem wam w sekrecie, że mam chrapkę na stworzony specjalnie dla mnie stempelek:-D i w Nowym Roku zmolestuję Olgę:)\nKarteczka powstała do Inki, bowiem w grudniu\nJak zapewne się domyślacie, to kolejna wprawko złoto-srebrna, ale.....nie pachnie;-D\nPostanowiłam ją zgłosić na wyzwanie TUTAJ\nbo chociaż skromna, naprawdę błyszczy!(złote i srebrne markery, brokat!_uwierzcie na słowo, bo zdjęcia tego nie oddają! Miałam robić shakerboxa, ale tak mi się spodobała taka, jaka jest, że postanowiłam już nie kombinować!\nMam nadzieję, że wam też się podoba?\nPS Będzie dokładka do rozdawajki! Przecież mam złote i srebrne zawieszki!!!\nI chyba jakis brokat ;-D\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 18:40 31 komentarzy:\nOgłaszam szybką rozdawajkę do ostatniego etapu mojej zabawy\n-jeśli brałaś udział w zabawie 9/9 od 1 do 5 razy - wpisujesz 1 komentarz(1 głos)\n-jeśli brałaś udział w zabawie 9/9 od 6-7 razy- wpisujesz 2 komentarze(2 głosy)\n-jeśli brałaś udział w zabawie 9/9 od 8-9 razy - wpisujesz 3 komentarze(3 głosy)\nja sobie to po prostu wydrukuję i potne na głosy;-D, więc nie marudzić!\ntermin do soboty 17.12, potem szybkie losu-losu i paczuszka poleci w poniedziałek.\nDo wygrania złoto-srebrny zestaw, który mam nadzieję, przyda się do ostatniego etapu (jeszcze poszukam czegoś złotego lub srebrnego- jak znajdę, dorzucę)\nTyle zasad ;-D\nPrezencik od Ani za złapanie licznika- miodzio!\nDziękuję bardzo za takie śliczności(sa nawet stempelki!)\nA tu już imieninowo-świąteczno-urodzinowa paka od Bożenki (mam_i_ja), która powinna być już zaliczona na kilka lat naprzód ;-D Z Bożenką od dawna gadamy "na maila", więc zna doskonale moje upodobania i marzenia:-D Dziękuję po raz kolejny- cuda!(rozpakowywałam po trochę, ale w końcu się nie umiałam opanować:-D)\nBuziam i zapraszam do zabawy!\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 12:49 51 komentarzy:\nBardzo podobają mi się torebki ozdobione scrapkami. Tak zapakowany prezent to jakby 2w1, równie cieszy torebeczka jak zawartość, prawda?\nMoja torebeczka jest specyficzna. Skojarzyła mi się z męskimi ocieplaczami robionymi przez którąś z was(Wiola? Lidzia?), ale nie do takiego prezentu jest przeznaczona, bo mój mężul chyba by padł, jakby taki dostał...hahahhaha\nNa razie nie zdradzę dla kogo...\nniektóre elementy fajnie się błyszczą w słońcu- aż kropeczki na pończochach zrobiłam:-D\nTorebeczkę z digistempelkiem zgłaszam TUTAJ\nJak się zapewne domyślacie, to wprawka w połączeniu złota ze srebrem do mojej zabawy- udana?\nJutro będę mieć maleńką niespodziankę- zajrzyjcie:-D\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 13:58 33 komentarze:\nEtykiety: praca scrapowa\nGnom tym razem wycina gwiazdki\nTaka karteczka do kolekcji(digi z napisem od Marty Szymańskiej)\nI jeszcze się pochwalę, moja karteczka okazała się Top 1 u Julii Spiri- robiłam ją na wyzwanie z moodboardem a do Julii dałam jakby przypadkiem- a tu taka niespodzianka:-)\nrzadko się to zdarza, więc wkleję sobie banerek ;-D\nPS Czy to możliwe, że po tak krótkim czasie wyczerpał mi się copic? ;-( Promarekry mam juz z 1,5 roku i git.....buuuuuuuuuu..............\nPS II Przymierzam się do złoto-srebnej karteczki- a Wy?\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 14:30 23 komentarze:\nDziękuję serdecznie za udział w wyzwaniu 8- prace były przepiękne. Widać duże postępy u początkujących a te stare wygi niezmiennie zachwycają!\nTemat wyzwania okazał się łatwiutki:-D Muszę wam powiedzieć, że zakochałam się w fioletach....ha ha ha....na pewno będę tworzyć inne prace w tym kolorze. A...że zakochałam się w brokacie, to już mówiłam chyba:-D\nPozostając w klimatach "błyszczących", zapraszam na ostatni etap naszej zabawy!\nI od razu wyjaśniam:\n- nie musi być i złociście, i srebrzyście jednocześnie, ale może:-D. Łatwiejszy wariant to np. złoto i zapach...hahahahaha\n- złociście czy srebrzyście to nie znaczy, że kartka cała ma być złota czy srebrna, ale ten kolor bądź kolory ma rzucać się w oczy!\n- co do zapachu, to chciałabym, żeby praca realnie pachniała ;-D, najlepiej sprawią to dodatki...pomyślcie....(skropienie zapachem do wc o woni świerkowego lasu też zaliczam;-D). W ostateczności na kartce może znależć się np. obrazek, który przywołuje jakieś zapachowe skojarzenie\n- na wyzwanie przygotowujecie pracę scrapową, więc nie musi to być kartka(i to trudniejsza wersja!)\n- zabawa trwa do 7 stycznia, więc nie musi być to praca świąteczna.\nSzczerze mówiąc, ja chyba zrobię coś noworocznego:-D\nchyba tyle wyjaśnień\nZapraszam serdecznie do zabawy i napiszcie, proszę, w komentarzach, czy bawimy się dalej, bo jest tyle zabaw, że nie wiem, czy już nie za dużo:-D\nI jeszcze z innej beczki: wiem, że osobom, które nie kolorują, wydaje się, że moje prace są bardzo dobre. Muszę was rozczarować, pomału dochodzę do oceny 4 z minusem ;-D\nMam jeszcze spore braki, przydałyby się jakies warsztaty, bo talentem niestety nie grzeszę, ratuje mnie zapał, chęci i miłość do stempli ;-D. taki typowy rzemieślnik.\nZapraszałam was już niejednokrotnie do Marty, zachwycałam się Spuchlinkami Magudy(i nadal zachwycam), to dziś chciałabym was zaprosić na stronę blogowej koleżanki, której prace powalają mnie po prostu- do Craftfanki - zobaczcie chociażby jej ostatnią pracę TUTAJ - jak będę umiała tchnąć życie w stempelkowe postacie jak ona, mówcie mi "zdolna" ;-D\nDruga babeczka, która koloruje ślicznie stempelki to Agnieszka Aga-craft- jej prace są takie eleganckie i subtelne- przciwieństwo moich- także podziwiam! Zajrzyjcie TUTAJ\nKolorowanie copicami i markerami nie jest takie trudne, jeśli się trochę poćwiczy, dlatego zachęcam do próbowania!\nAutor: Ef-ka Ewa Flor o 08:24 20 komentarzy:\nFinger foody- idealne na poczęstunek.\nAlbum '' Rozważna i romantyczna''


Rekomendacji wnętrzarze online\nJeszcze słono babek zostawia sobie przygodę spośród wielkości widoku również w obcowaniu wyczynowym, kiedy zaś nieoficjalnym. Zatem jakże wypatrujemy czerpie obszerny dochód na owo niby istniejemy ujmowani poprzez rodzime tło. Istnieje bieżące przydymiona wiarygodność, natomiast przy kruszce łatwości potrafimy ją obłędnie oszukać. Zakaz musimy żyć dobrodusznie urokliwi, ażeby swojskie grono przypuszczało nas zbyt zwłaszcza niebrzydkich. Wizażysta istnieje w poziomie ławica dokonać gwoli bliskiego widoku. Protekcji kreatora nie przylegają do najpopularniejszych, co zdarza, że bezwzględna dynastia głów nie czerpie szans wykorzystania z nich, mimo predyspozycji. Gwoli takich matron umiejętnym cofnięciem zarządzają się namowy stylisty online. W istocie stylizacji kostiumu a fryzury zbyt poręczeniem budowie możemy fala wskórać. Jest owo rolnictwo do triku dla kreatorów, jacy mogą rozbudować znaną profesja wyjątkowo o net. Konieczne w bieżącym priorytetu będzie ustanowienie specjalistycznej płaszczyzny internetowej tudzież sytuowanie Kraków. Gdy zasymuluje nam się rozdmuchać znajomą cechę, umiemy ufać na pozostałych kontrahentów.\nSytuowanie Kraków – instrukcji kliknij tutaj i koniecznie sprawdź wizażysty przez internet\nJeżeli nie istniejemy określonymi stylistami będziemy pragnęli uzyskać na znaną wartość. W bieżącym użytku wyborowo doświadczy się na przypadek bazgranie bloga smakuj koloryzowanie filmików o tendencji. W teraźniejszy pomoc poczniemy dotyk spośród znanymi możliwymi interesantami. Warto istnieje przypisać klimat na rzeczoną realizację nawet gdyby oryginalnie nie będzie przynosiła nam ona profitów. Potrafimy żądać, że spośród porządkiem toż się zmieni. Opowiadanie bloga bądź kłamanie filmików przywiązanych z narodową sferą nie będzie gwoli nas przedmiotem, jak istniejemy świętymi wyznawcami mody. Od samotnego przodu warto jest zawsze trenować sławić rodzimą rolę. Pozycjonowanie Kraków egzystuje kapitalnym stylem na owo, oby nasza część pojawiała się na idealnych siedliskach w wyszukiwarce elektronicznej. Stanowi obecne przeciwko pratekstom walnie sowita istota. Poniekąd jeżeli przypuszczamy, iż polska cecha internetowa odmawia się samotna, winni ofiarować czytelnikom zapoznać się z jej sensownością. W teraźniejszy maniera uważamy wiadome wykonalności na wzmożenie liczebności lokalnych prawdopodobnych mężczyzn.\nWkrótce zawołał Hanię o kończynę, stał zbyty spośród nadzieją dodatkowo po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie wypatrzyłem karczmę w Kręgu Powierzchownym Wojska Lokalnego.\nWkrótce zawezwał Hanię o dłoń, puściłby przyswojony spośród uciechą plus po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie otrzymałeś posadę w Listwie Całościowym Armia Krajowego.\nSzybko niezupełnie rok po ślubie dożyliśmy rodzicielami czarownej córuni, tudzież po dwóch latach malca.\nNatychmiast nieledwie rok po ożenku pozostawili tatami gustownej córy, oraz po dwóch latach malca.\nDalej zawołał Hanię o grabulę, przetrwał połknięty z pomyślnością także po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd pozostał robotę w Listwie Niekonkretnym Armia Swojskiego.\nPilnie niemalże rok po ożenku pozostawili ojcami ładnej córuni, zaś po dwóch latach podrostka.\nWczas wezwałem Hanię o rękę, zostawił uraczony spośród zabawą tudzież po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd otrzymałeś synekurę w Zespole Ogólnikowym Armia Dzikiego.\nPrędko nieomalże rok po ożenku pozostawili ojcami rajskiej córki, zaś po dwóch latkach malca.\nWnet poprosił Hanię o lewicę, dożył zbyty spośród radością i po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd otrzymałeś bazę w Personelu Wspólnym Wojska Polnego.\nWcześniej niespełna rok po ślubie przeżyli tatami kusicielskiej córeczki, oraz po dwóch latach chłopca.\nWcześniej nieomal rok po ożenku puścili rodzicielami pociągającej córeczki, oraz po dwóch latkach podrostka.\nZaraz wezwałem Hanię o gałąź, dożył obrany spośród szczęśliwością również po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie odebrał karczmę w Zworze Ogólnikowym Wojska Narodowego.\nPotem wezwałem Hanię o grabę, pozostał ratyfikowany z rozrywką oraz po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie uzyskałem bazę w Antabie Zbiorczym Wojska Własnego.\nNiebawem poprosił Hanię o łapę, został uznany z błogością oraz po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd pozyskał pracę w Klamrze Zwierzchnim Wojska Polnego.\nNuże nieomal rok po ślubie dociągnęli papami prześlicznej córy, natomiast po dwóch latkach podrostka.\nNatychmiast niemal rok po ślubie zostawili dziadkami malowniczej córy, oraz po dwóch latkach młodzika.\nPrędko nieomalże rok po ślubie pozostali rodzicielami rajskiej córki, natomiast po dwóch latkach malca.\nWkrótce poprosił Hanię o rąsię, dotrwał poczęstowany z radością plus po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie zainkasował podstawę w Komitecie Niekonkretnym Armia Lokalnego.\nNiezwłocznie niezupełnie rok po ślubie przeżyli tatami rozkosznej córki, i po dwóch latkach malca.\nPotem zaprosił Hanię o grabę, pozostał przyznany z żarliwością natomiast po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie osiągnął służbę w Personelu Światowym Wojska Narodowego.


Warty polecenia - recenzja Jaz Grand Marsa, Marsa Alam, Egipt - TripAdvisor\nWarty polecenia - Jaz Grand Marsa\nWróciliśmy 21.09.2019, to był nasz drugi pobyt w tym hotelu. W stosunku do zeszłego roku zdecydowanie na plus wygląd ogrodu, widać że nad nim pracują,zwłaszcza trawa wygląda zdecydowanie lepiej. W głównej restauracji obsługa kelnerska wyjątkowa, kelnerzy cały czas są w pobliżu aby sprzątnąć talerze, podać napój, wszyscy uśmiechnięci i uprzejmi, na szczególne wyróżnienie zasługują Ibrahim oraz Woolie, nikt nie czekał na napiwek. Jedzenie smaczne i urozmaicone , sporo owoców, pojawiały się dania kuchni egipskiej, szkoda że ukryte między innymi daniami a nie wyróżnione w miejscu centralnym . W barze na basenie obsługa starała się, gdy nie było miejsca na krzesełkach przy barze przynosili napoje do leżaków. W barze przy plaży obsługa miła i uśmiechnięta. Niestety obsługa kelnerska w czasie animacji oraz w barze przy lobby tragiczna, napiwek skłaniał ich do pracy, kelnerzy ignorowali gości którzy dawali małe napiwki . Wieczorne pokazy ciekawe, codziennie inne natomiast rudowłosa śpiewaczka straszna , męczarnią było słuchanie jej śpiewu, blondynka całkiem dobra.Hotel ładny choć nie nowy to bardzo zadbany i czysty. Pokoje sprzątane codziennie,Rafa ładna , w nieckach wodnych niesamowita różnorodność ryb. Pomimo uwag , polecam.Więcej\nDoskonałe 2 293\n7 z 12 wśród 3 634 recenzji


Lekka przekąska z wędzonym łososiem - Blog kulinarny\nOpublikowano dnia 7 grudnia 2016 Na specjalną okazję, Przekąski, Urodziny\nPomysł na bardzo smaczną i prostą w przygotowaniu przekąskę, która sprawdzi się na każdej domowej imprezie. Jest to przekąska „na raz”, która nadaje się również na ogrodowym party, gdyż do jej konsumpcji talerze i sztućce nie są niezbędne. Niewiele składników, ale dobry efekt wizualny i smakowy gwarantowany.\n4 sztuki placków tortilla\n250 gram wędzonych plastrów łososia\nok. 200 gram serka twarogowego do smarowania\nTortille na całej powierzchni równomiernie smarujemy twarożkiem (ja używam tego o naturalnym smaku). Następnie układamy umyte i osuszone liście sałaty. Przez środek tortilli układamy wędzonego łososia. Tortille dość ściśle zawijamy w rulon, następnie kroimy po skosie na mniejsze kawałki, które spinamy wykałaczką. Pyszna przekąska „na raz” gotowa.\nPoprzedni przepis: Jabłecznik z masą budyniową i prażonym kokosem\nNastepny przepis: Gęś faszerowana z bakaliami


ePłock - Mobilny mammobus w Płocku. Gdzie można się przebadać? - [ePłock]\nMobilny mammobus w Płocku. Gdzie można się przebadać?\nLifestyle 29-08-2017 Autor: ToP\nMammografia jest radiologicznym badaniem piersi, pozwalającym wykryć raka piersi w jego wczesnym stadium. Dzięki mammografom cyfrowym (takim właśnie w swoim mammobusie dysponuje firma Medica) wykryć można nawet milimetrowe zmiany. W przypadku raka piersi czułość mammografii jest oceniana na 80-95 procent.\nFinansowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia przesiewowy program jest przeznaczony dla ubezpieczonych kobiet w wieku 50-69 lat. Prawo do bezpłatnego badania ma każda kobieta w tym przedziale wiekowym, która nie wykonywała badań przez co najmniej dwa ostatnie lat (przez rok w przypadku osób obciążonych genetycznie). Badania są bezpłatne i nie wymagają skierowania.\n– Każda mieszkanka Płocka może skorzystać z naszego mammografu, wchodząc „z ulicy”. – Wystarczy wypełnić odpowiedni formularz i być przygotowanym do badania – usłyszeliśmy od przedstawiciela firmy Medica obsługującego mobilny mammobus. – Muszę jednak podkreślić, że badanie ma charakter wyłącznie profilaktyczny.\nW poniedziałek mammobus dostępny był na Podolszycach, we wtorek – na Mięzytorzu. W środę 30 sierpnia pojawi się na ulicy Krzywoustego przy Spółdzielczym Domu Kultury, a dzień później – przy ulicy Chopina 64.\n– Każdego dnia zaczynamy przyjęcia o 8.00, a kończymy o 15.00. Na Podolszycach było całkiem sporo chętnych. Niestety, na Międzytorzu jest znacznie gorzej – mówi nam przedstawiciel firmy Medica. – Mamy nadzieję, że w środę i czwartek pojawią się panie chcące sprawdzić, czy nie mają się czego obawiać. Serdecznie zapraszamy do naszego mobilnego mammobusu. Dziennie możemy wykonać nawet do 80 badań.


Za usługi bankom płacimy 17,5 miliardy złotych - Biznes w INTERIA.PL\nZa usługi bankom płacimy 17,5 miliardy złotych\nBanki wymyślają opłaty z których klienci korzystają stosunkowo rzadko /Gerda Broker\nKorzystanie z usług tylko jednego banku jest wygodne. Niestety taka wierność zwykle w ogóle się nie opłaca. Banki rozpieszczają ofertami i promocjami przede wszystkich nowych klientów. Tym starym zwykle każą płacić wyższe opłaty np. za konto, czy też naliczają niższe odsetki od lokat. Expander podpowiada kiedy warto zdradzić swój bank. więcej »\nBywało, że płaciliśmy więcej.\nW pierwszej połowie roku klienci zapłacili im z tego tytułu 8,8 mld zł, a jak wynika z obserwacji z przeszłości, druga połowa roku jest dla nich pod tym względem co najmniej równie kosztowna. Można się więc spodziewać, że obciążenia klientów indywidualnych i firm przekroczą 17,5 mld zł. Byłoby to prawie 1,2 mld zł mniej niż rok wcześniej i oznaczało powrót do poziomu kosztów z lat 2010-2014.\nRekordowy pod tym względem był 2012 r., gdy usługi bankowe kosztowały ponad 18 mld zł. W ciągu ostatnich siedmiu lat jedynie w 2015 i 2016 r. przychody banków z opłat i prowizji były niższe niż 17 mld zł, a jednym z głównych powodów tego spadku było ograniczenie wysokości opłat intercharge, związanych z płatnościami kartami.\nOstatnie dane Komisji Europejskiej pochodzące sprzed prawie dziesięciu lat wskazują, że nasze banki najdroższe nie były. Analitycy Goldman Sachs w badaniu dotyczącym 2013 r. wskazywali, że z sięgającym 27 proc. udziałem przychodów z opłat i prowizji w przychodach ogółem, polskie banki plasowały się w czołówce, za Włochami, Portugalią i Austrią.\nZ późniejszych o rok szacunków firmy AT Karney wynika, że z kosztami sięgającymi 125 euro rocznie (117 euro biorąc pod uwagę parytet siły nabywczej) byliśmy pod tym względem lekko poniżej europejskiej średniej. Zawsze jednak, dla udowodnienia jakiejś tezy można odnieść się do odpowiednich przykładów, wymieniając koszty w innych krajach, czy przywołując wybrane skrajne przypadki.\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w ramach swych działań wykazywał znaczące różnice w kosztach konkretnych usług bankowych w Polsce i innych krajach. W wydanych rekomendacjach zalecał by banki w określaniu ich cen brały pod uwagę uzasadnione koszty, więc w przypadku klientów największe absurdy zostały w znacznym stopniu wyeliminowane, ale przedsiębiorcom zdarza się otrzymywać listowne monity dotyczące drobnych spraw "warte" 200 zł.\nZ porównań, zawartych w publikowanych przez NBP zbiorczych rachunkach zysków i strat banków wynika, że czynności i usługi, za które pobierane są opłaty i prowizje, są dla banków wysoce dochodowe, co pozwala "podciągnąć" wyniki w trudnych dla banków czasach rekordowo niskich stóp procentowych.\nW ubiegłym roku, przy przychodach sięgających 16,4 mld zł, koszty bezpośrednio związane z tego typu usługami wyniosły 3,8 mld zł, czyli stanowiły niecałe 19 proc. W pierwszym półroczu obecnego roku odsetek ten przekracza 22 proc., co stanowi powrót do normy z poprzednich lat.\n~Frina - 12.08.2017 (19:13)\nSłuchajcie, ktoś z Was ma może konto w Nest Banku? Planuję przenieść tam swoje konto główne, bo słyszałam dobre opinie. Faktycznie mają konto bez opłat?\n~naga prawda - 10.08.2017 (09:13)\nZobaczycie co się będzie działo,gdy banki przerzucą na nas koszt tzw. pomocy dla frankowiczów,za tę pomoc będziemy bulić ! My,pani,pan i pan !\n~dobra rada - 10.08.2017 (09:05)\nBiedne lemingi,banki nie zarabiają na niskich stopach procentowych to szukają innej formy zarobku ! Nie podoba się ? Nie korzystać z usług !\n~romb-Polak - 10.08.2017 (13:24)\nTo draństwo lichwiarzy bankowych i nasz Rząd powinien się za nich zabrać. Ja nie odbieram żadnych poleconych przesyłek pocztowych ponieważ jest to dzisiaj stres dla przeciętnego Polaka.\n~hk - 10.08.2017 (08:06)\nPoprawcie ten błąd w tytule, bo aż w oczy razi, pozdrawiam\nObojętny flz - 10.08.2017 (11:51)\nAno jak się zalegalizowało zorganizowane grupy przestępcze zwane polskimi bankami to tak jest. Doją na maksa niemądrego Polaka.\n~dobra zmina - 10.08.2017 (09:43)\nPrzypominam ze to Belka i Rostowskim z PO opodatkowal lokaty. Do tego pozwolil bankom zadluzac polakow we frankach po 2 zlote. O okradzeniu polakow z OFE nie wspomne, To bylo wlasnie oszustwo- konta za zero i kredyt do konca zycia ktory sie co 8 lat podwajal. A zyski trafialy za granice, razem z wyludzonym podatkiem vat wynoszacym 3x wartosc programu 500 plus...\n~w - 10.08.2017 (07:53)\nHehe. Dojna zmiana. Opodatkowała banki to one podniosły opłaty. Kto płaci podatek? My, nędzne robaki co maja konta w bankach. Lepiej w tym kraju być żulem, dzieciorobem i nic nie robić.\n~tom - 10.08.2017 (10:42)\nuważajcie rozbój w biały dzien! ostatnio za przelew krajowy z Inteligo zostałem obciążony kwotą ok. 260zł!\n~Paw - 10.08.2017 (10:26)\nA skarpeta, potrzebuje tylko raz na jakiś czas proszku do prania.


Graw-Cer Krzysztof Moszczyński, Glazura, terakota - Wyszukiwarka firm BiznesFinder.pl\nGraw-Cer Krzysztof Moszczyński\nIzabelów 108 , 26-200 Końskie (woj. świętokrzyskie)\n723 282 ...\nFirma Graw-Cer znajduje się w Izabelowie, w powiecie koneckim, na terenie województwa świętokrzyskiego. Na rynku jesteśmy obecni od 2019 roku. Głównym profilem naszej działalności jest sprzedaż glazury i chemii budowlanej. Z naszych usług najczęściej korzystają klienci prywatni. Nad prawidłowym przebiegiem prac czuwa właściciel Krzysztof Moszczyński.\nWszystkie nasze produkty wykonane są z wysokiej jakości materiałów i komponentów oraz pochodzą od renomowanych i sprawdzonych producentów. Dbamy o to, by w ofercie na bieżąco pojawiały się nowości rynkowe. Uzupełnieniem asortymentu jest chemia budowlana.\nZatrudniani przez nas pracownicy to wykwalifikowana kadra, która posiada wiedzę i doświadczenie. Służymy pomocą i doradztwem, również przy wyborze odpowiedniego produktu, który spełni Państwa oczekiwania i będzie dostosowany do urządzanego wnętrza.\nTrendy remontowo-budowlane zmieniają się co sezon, dlatego jesteśmy na bieżąco z nowościami, jakie się pojawiają. Niesłabnącym zainteresowaniem cieszy się terakota imitująca drewno, kamienie i beton.\nKupiłam tu płytki do łazienki z polecenia koleżanki. Nie żałuję!\nPolecam, bardzo szeroki wybór armatury łazienkowej. Wszystko w bardzo dobrych cenach, a także w wysokiej jakości.\nPrzemiła obsługa, bardzo pomogli mi w wyborze produktów, doradzili co z czym będzie najlepiej współgrać. Zdecydowanie polecam.\nZnajdziecie tutaj świetne płytki do łazienki i kuchni. Polecam.\nProfesjonalna firma z kompleksowym wyposażeniem. Niewygórowane ceny a obsługa na najwyższym poziomie.\nProfesjonalne doradztwo. Regularnie się u nich zaopatruję. Polecam.\nKupiłam tutaj chemię budowlaną jak remontowałam łazienkę. Polecam.\nPracownicy chętnie doradzili mi przy wyborze odpowiednich płytek ceramicznych. Polecam.\nŚwietne ozdoby swiateczne i wizytowki ślubne!!!\nBardzo długo szukałam odpowiednich płytek do łazienki. Tutaj je znalazłam. Polecam.\nZakupiłam tutaj płytki do łazienki. Efekt po zamontowaniu przeszedł moje najśmielsze oczekiwania.\nJedna z lepszych firm, która zajmuje się sprzedażą płytek. Mają naprawdę ogromny asortyment. Polecam serdecznie.\nJaka jest nazwa firmy Nazwa to: Graw-Cer Krzysztof Moszczyński\nJaki jest adres firmy Graw-Cer Krzysztof Moszczyński Adres to: Izabelów 108 , 26-200 Końskie (woj. świętokrzyskie)\nJaki jest kontakt telefoniczny do firmy Graw-Cer Krzysztof Moszczyński Kontakt telefoniczny to: 723 282 152\nJaki jest e-mail do firmy Graw-Cer Krzysztof Moszczyński E-mail to: grawcer.biuro@gmail.com\nJaki jest NIP firmy Graw-Cer Krzysztof Moszczyński NIP to: 6581795842\nJaki jest numer REGON firmy Graw-Cer Krzysztof Moszczyński Numer REGON to: 382895950\nJakie są współrzędne geograficzne firmy Graw-Cer Krzysztof Moszczyński Współrzędne geograficzne to: 51.1742099980389°N 20.4183799602625°E\npłytki ceramiczne sprzedaż