Warto być tłumaczem przysięgłym? [Archiwum] - mLingua | Forum Tłumaczy\nmLingua | Forum Tłumaczy > Hydepark > Warto być tłumaczem przysięgłym?\nView Full Version : Warto być tłumaczem przysięgłym?\nZastanawiam się właśnie nad podjęciem studiów tłumacza przysięgłego tekstów specjalistycznych(2 semestry). Czy warto wydawać na to pieniądze czy nie lepiej ukończyć 5 razy tańszy kurs, żeby uzyskać "papierek". Czy wiedza uzyskana na rocznym studium jest rzeczywiście warta takich pieniędzy?\nPrzede wszystkim nalezy zadac sobie pytanie, czy to chodzi o 'papierek', czy o to zeby sie czegos naprawde nauczyc. Po drugie zalezy od poziomu jednego i drugiego..rozumiem, ze ma to byc przygotowanie do egzaminu ? Na czym wlasciwie polega to studium? :)\nTo ciekawe... Co to za studium? Bo z tego co wiem, to egzaminu na tłumacza przysięgłego można przystąpić mając mgr z danej filologii (i pokrewnych typu lingwistyka) lub po studiach podyplomowych dla tłumaczy.\nI roczna podyplomówka? Coś krótka, ja jestem na dwuletniej i mimo intensywnej nauki oraz dużej ilości zajęć nie wyobrażam sobie, żeby teraz podejść do egzaminu. W ciągu 1 roku w trybie zaocznym raczej nie da rady omówić wszystkich zagadnień. Nauczyć się trzeba, bo tu nie chodzi tylko o język ale i o np. prawo.\nCzy warto być takim tłumaczem? To już zależy od języka (czy jest na niego popyt). Nie od dziś wiadomo, że jak nie ma zleceń to nie ma pieniędzy. Raczej kokosów z tej pracy nie będzie, chociaż ma inne zalety: nieustanny rozwój i brak nudy. No i prestiż, bo to jeden z zawodów zaufania publicznego. Jest jeszcze jedno "ale": na tę profesję trzeba się decydować świadomie, bo to wielka odpowiedzialność, są obowiązki i ograniczenia. Trzeba się nieustannie dokształcać i być do dyspozycji organów państwowych (policja, straż graniczna, sądy).\nWydaje mi się, że za sam "papierek" to nie warto tyle dawać. Ale przecież tu nie o ten papierek chodzi, tylko o wiedzę, którą można tam zdobyć, która w przyszłości przyda się w zawodzie. Więc jeżeli o sam papierek chodzi, to tak, opłaca się wybrać tańszą opcję. Ale na dłuższą metę, warto zainwestować, bo z czasem na pewno się to zwróci. A tak na marginesie to czy ktoś, kto ma za sobą taki kurs, albo studia podyplomowe mógłby się podzielić doświadczeniami?\nA ja słyszałam, że w tym przypadku ważny jest papierek tzn. świadectwo o ukończeniu takich dodatkowych studiów, ponieważ uprawnia ono do przystąpienia do egzaminu państwowego na tłumacza przysięgłego. Wydaje mi się, że warto podjąć studia podyplomowe w zakresie tłumaczeń mimo, że oplata za nie jest dość wysoka. Słyszałam, że najlepsze są na UAM w Poznaniu i Uniwersytecie Warszawskim.\nI należy się przygotować na to, że egzamin jest do zdania za którymś tam podejściem. Jest bardzo trudny, wymaga szerokiej wiedzy językowej i przede wszystkim prawniczej. Przesiew jest ogromny i zasady niezbyt sprzyjające zdającym. Od jakiegoś czasu próbują je zmienić, ale wiadomo jak to w naszym kraju jest, trzeba poczekać. Trzeba być naprawdę zdeterminowanym, żeby starać się o ten stopień.\nPróbują zmienić zasady przyznawania tytułu tłumacza tak jak w sprawie egzaminów na aplikacje prawnicze. Podobno za pierwszym razem zdaje ten egzamin tylko 1/3 uczestników. W takim razie najważniejsze jest solidne przygotowanie i inwestycja w dobry kurs przygotowujący do tego egzaminu. A co myślicie o idealnym wieku dla tłumacza przysięgłego? chodzi mi o lata doświadczeń. Przed trzydziestką to za wcześnie?\nTo zależy czy jesteś już po jakiejś filologii/lingwistyce. Teoretycznie magister tych kierunków daje Ci prawo przystąpienia do egzaminu państwowego na tłumacza przysięgłego.\nPytanie, czy podyplomówka ma być sposobem na przygotowanie do egzaminu? Jak ktoś już wspomniał egzamin jest trudny i taka podyplomówka pewnie daje większe szanse na jego zdanie.\nMyślę, że warto jeśli widzisz się w tym zawodzie i chcesz w niego inwestować - pieniądze się zwrócą, bo TP już będzie miał lepsze stawki niż taki zwykły.\nPoza tym, ludzie chyba mają wiekszy szacunek i zaufanie do TP (czy słusznie, niekoniecznie, ale to już inna sprawa ;) ).\nMinusy są takie, że ciąży na Tobie większa odpowiedzialność za tłumaczenia i trzeba być dyspozycyjnym. Jeśli minusy Cię nie odstraszają to dlaczego nie :)\nJestem po pierwszym roku na UAM i warto zainwestować. Nawet komputery mieliśmy nowiutkie. :D Sama filologia raczej nie przygotuje do zawodu i do egzaminu państwowego. Trzeba się dobrze nauczyć prawa, zwłaszcza cywilnego, rodzinnego i karnego.\n[QUOTE=Dunya;44488]To ciekawe... Co to za studium? Bo z tego co wiem, to egzaminu na tłumacza przysięgłego można przystąpić mając mgr z danej filologii (i pokrewnych typu lingwistyka) lub po studiach podyplomowych dla tłumaczy.\nPo ostatniej nowelizacji tłumaczem przysięgłym może zostać osoba która między innymi :ukończyła magisterskie studia wyższe na kierunku filologia lub ukończyła magisterskie studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe w zakresie tłumaczenia, odpowiednie dla danego języka;\ntak więc o zgrozo (dla wszystkich filologów którzy "męczą się" swoje obowiązkowe 4-5lat na filologiach obcych) tłumaczem może zostać teoretycznie pianista władający perfekt danym językiem z kształceniem dodatkowym jakim jest tzw podyplomówka. Sądzę jednakowoż im dłuższa tym lepsza nawet po studiach filologicznych!!!Żeby osiągnąć biegłość w tłumaczeniach trzeba ćwiczyć non stop i tłumaczyć non stop a uważam,że zdobycie uprawnień tłumacza przysięgłego jest na dalszym końcu translatorskiej drogi zawodowej.\nTakiego kursu chyba się nie robi dla papierka, ale raczej dla siebie, żeby czegoś więcej się nauczyć i zdobyć większe doświadczenie. Papierki można zdobywać na 1-wszych studiach (3 lata żeby coś mieć, a potem już po dorosłemu wybrać opcję najlepszą a nie najtańszą).\nNa pewno jest to zachęcająca opcja dla osób które skończył zarówno filologię, jak i prawo.\nJa mogę polecić Podyplomowe Studium Przekładu we Wrocławiu dla osób, które chcą się specjalizować w tekstach z dziedziny prawa i biznesu. Studia te dają naprawdę solidną podstawę teoretyczną i praktyczną do wykonywania zawodu tłumacza a w przyszłości tłumacza przysięgłego. W szczególności byłam zadowolona z zajęć z tłumaczenia umów, terminologii handlowej i business writing. Wiadomo, że sama podyplomówka nie wystarczy żeby podejść do egzaminu. Do tego potrzebne są lata praktyki :)\nI niech sobie ten pianista zostanie tłumaczem jeśli zna perfekcyjnie język! Osoba po innym kierunku ma coś czego brakuje filologom: wiedzę ze swojej dziedziny. Łatwiej lekarzowi po podyplomówce tłumaczyć tekst medyczny niż filologowi, bo rozumie o czym on jest. Bo język to nie wszystko, trzeba mieć też wiedzę specjalistyczną dlatego tłumacz, zwłaszcza przysięgły, musi dużo czytać i kształcić się nawet we własnym zakresie. Warto skończyć dodatkowe studia z innej dziedziny, ja żałuję, że nie poszłam jeszcze np. na prawo lub ekonomię. Pożądane są też kierunki medyczne i ścisłe.\nNam zawsze wpajali żeby zostawić teksty medyczne dla lekarzy jeśli nie chcemy nikogo zabić np. przez złe przetłumaczenie jakiejś diagnozy :p\nJa jestem licencjatem FA na UKW Bydgoszcz i miesiąc temu skończyłem 1-roczną podyplomówkę dla tłumaczy na WSB w Bydgoszczy. Pozostała mi magisterka do zrobienia i wtedy będę się starał zostać pewnie jednym z najmłodszych tłumaczy przysięgłych (w tej chwili 22 lata - chciałoby się przynajmniej) :D. Moja podyplomówka dała bardzo dużo zasadniczo przy podejmowaniu tekstów prawniczych czy umów handlowych. Bez znaczenia było czy ktoś miał magisterkę czy licencjata. Wszyscy wypadali podobnie, no chyba, że mieli już wcześniej styczność z takimi tekstami. Ogólnie ten 1 rok dał bardzo dużo ale tak jak reszta wspomniała - przybliżył do wciąż odległego celu. Nawet z idealnym opanowaniem przerobionego materiału myślę, że byłoby to za mało z racji czasu. Jak ktoś poważnie myśli o tłumaczeniu przysięgłym to polecam jednak 2 letnie podyplomówki.\nPodyplomówka podyplomówką... najważniejsza jest ciągła praktyka i samokształcenie bo przez 2 lata możesz dużo rzeczy zapomnieć + musisz sobie wyrobić markę i zbudować bazę klientów.\nBTW, czy żeby zostać tłumaczem przysięgłym trzeba prowadzić działalność gospodarczą?\nO to to! Zgadzam się i jednocześnie rozglądam za jakimś innym kierunkiem mając tego mgr filo w kieszeni. Gdzie by tu... :)\nDokładnie! Praktyka to jest to! dwa lata to stanowczo za mało, żeby się nauczyć wszystkiego. Nie ważne jak dobre będą studia, to i tak bez praktyki daleko się nie zajdzie.\nA co do działalności gospodarczej, to wydaje mi się, że jeżeli taki tłumacz jest zatrudniony w biurze tłumaczeń to nie, ale jeżeli działa na własną rękę, to zdecydowanie tak.\nJa jestem po kulturoznawstwie i też chcę zostać tłumaczem i uważam, że znajomość innej dziedziny bardzo mi pomoże. Wiem, że są tematy, na których znam się lepiej niż filolog :)\nNo tak, znajomość innych dziedzin pomaga i to bardzo, a w szczególności znajomość prawa. Filolog musi sam się w to wszystko zagłębiać, natomiast prawnik z bardzo dobrą znajomością języka ma prawie wszystko co potrzeba. Jednak i tak jestem zdania, że filologia pomaga, i to bardzo.\nja również skończyłam kulturoznawstwo, znajomi z moich studiów wybrali właśnie jako kolejne studia podyplomowe jednoroczne, o których wspominali przedmówcy i byli bardzo zadowoleni. I zupełnie zgadzam się z opinią eufrozyne- nie trzeba kończyć filologii, by być dobrym tłumaczem, podobnie jak nie zawsze najlepszym dziennikarzem zostaje osoba po dziennikarstwie. Bardziej chodzi o posiadanie pasji do nauki języków i stałego rozwijania swoich zdolności.\nNie zapominajmy, ze jednak znajomosc dziedziny + dobra znajomosc jezyka nie wystarczy!! jesli chodzi o tumaczenie czegos co jest tekstem, a tylko szablonem, potrzeba jeszcze umiejetnosci przekladania zdan i wyrazen na drugi jezyk, sposob pisania, znajomosc niuansow jezykowych i tym podobne, nie mowiac o intuicji i ntelekcie tlumacza (talent ;))..Nie zgodze sie, ze ekspert z jakiejs dziedziny z dobra znajomoscia jezyka od razu staje sie swietnym tlumaczem!\nTaka podyplomowka, jesli na dobrym poziomie, dla kogos kto ukonczyl inny kierunek niz jezykowy a pragnie byc tlumaczem jest na pewno znakomitym wyjsciem, tak samo pewnie dla filologow - filologia daje doglebna wiedze o jezyku ale do specjalistycznych tlumaczen ma sie raczej nijak..\nJa tez myslalam o takich studiach, na UG (pochodze z Gdanska), a jestem po jezykoznawstwie i filologii. Zapowiadaly sie naprawde wspaniale, ale tak sie zlozylo ze wyjechalam z Polski, a tu gdzie jestem ta pieczatka jest mi srednio potrzebna, a nawet wcale. Bede sie jednak do niej przymierzac za jakies dwa lata po ukonczeniu tutejszego kursu. Zobaczymy jak to wyjdzie od drugiej strony :) Ale gdybym wciaz byla w Polsce na pewno juz bym byla na podypomowych. :)\nMogłabyś sprecyzować? :) Jakie tematy? Znajomość prawa/ukończenie studiów prawniczych daje wiedzę niezbędną tłumaczom przysięgłym a w jaki sposób kulturoznawstwo może pomóc?\nWedług mnie granica wieku nie powinna odgrywać tu większego znaczenia. Wielu studentów filologii już od pierwszego roku odbywa praktyki w biurach tłumaczeń, tłumaczą teksty za "jeden uśmiech", ale dzięki temu nabywają wprawy i umięjętności i powoli budują doświadczenie. Tak więc jeśli ktoś jest ambitny i posiada wiedzę niezbędną do wykonywania tego zawodu, dlaczego zamykać mu furtkę do rozwoju kariery jeszcze przed trzydziestką.\nDo olakubiec: Magiczne słowo pasja. Zgadzam się, ja uwielbiam uczyć się języków obcych, zawsze przychodziło mi to dosyć łątwo i wiem, że jeżeli coś mnie nie pasjonuje to żadna szkołą nie sprawi, że będę w czymś dobra.\nania1234 - moją specjalizacją było filmoznawstwo więc dużo czytałam książek o filmie - krytyka, analiza jest w tym troche słownictwa specjalistycznego ( wiele znają też osoby zajmujące się literaturą). No i filmy. Tłumaczenie chociażby list dialogowych, albo relacji z planu czy jakiś technicznych nazewnict. Do tego osłuchanie się z językiem. Inaczej przetłumaczy się coś w filmie a inaczej w książce, nawet jeśli są to te same zdania (bo taki a taki tekst lepiej odda charakter postaci). No i te studia świetnie otwierają na mówienie, rozumienie i interpretowanie, szukanie bardziej dogłębne, takie dociekanie do czegoś. Kulturoznawstwo to studia o wszystkim czyli też o niczym, więc samemu trzeba dotrzeć do pewnych tematów i znaleźć swoją niszę. Miałam okazje tłumaczyć napisy do filmu i być tłumaczem gości ze środowiska filmowego i uwierzcie mi , że są sformułowania specyficzne dla tego środowiska i przydało mi sie sporo ze studiów :)\nJa również podpisuję się pod opinie, że z pewnością dłuższe studia będą bardziej efektywne. Jednak podstawę stanowi nie tylko czas trwania takich studiów czy też kursu ale własna determinacja i praktyka. Bez wytrwałej pracy ani rusz.\nW odpowiedzi na pytanie postawione w tytule tego wątku, chciałabym zwrócić uwagę na pewną tendencję. Uważa się, że tłumacz, który ma miano przysięgłego jest bardziej kompetentny i przez wzgląd na to, więcej osób wybiera właśnie tłumacza przysięgłego zamiast "zwykłego". Chodzi tu tylko o tytuł czy może coś jeszcze?\nChodzi jeszcze o pieniądze, które nie ukrywajmy są większe. Ale wydaje mi się, że sam tytuł nie jest bez znaczenia. Podnosi to przecież nasze kwalifikacje i dokumentuje osiągnięcie. Biorąc pod uwagę fakt, że niewiele osób zdaje egzamin końcowy, tłumacz przysięgły będzie bardziej doceniony.\nChodzi też o to, że jedynie tłumacz przysięgły może tłumaczyć w niektórych przypadkach, np. tłumaczenie aktów prawnych itp. "Zwykły" tłumacz nie ma do tego uprawnień, choć pewnie też zrobiłby to równie dobrze.\nDla mnie zdobycie uprawnień tłumacza przysięgłego jest równoznaczne z określeniem „na poważnie” swoich planów zawodowych. Jest to awans zawodowy (łączy się z podwyżką i większym prestiżem w wykonywaniu wybranego przez nas zawodu oraz w gronie tłumaczy). Obecnie, aby podejść do egzaminu państwowego na tłumacza przysięgłego, nie ma obowiązku kończenia studiów podyplomowych. Jeśli lubimy ten zawód, wykonujemy go na co dzień, to dlaczego nie podnieść sobie poprzeczki?\nSama, jakiś czas temu, ukończyłam dwuletnie studia podyplomowe o specjalizacji tłumaczenia pisemne, gdyż miałam (i mam) w planach zdobycie uprawnień tłumacza przysięgłego. W trakcie moich studiów nie było jeszcze mowy o zniesieniu tego obowiązku. Patrząc na odbyte studia z perspektywy czasu, nie żałuję ich ukończenia. Dały mi one niejakie pojęcie o wykonywaniu tego zawodu. Po ich ukończeniu, jednakże, miałam nadzieję na zdobycie doświadczenia w tłumaczeniach, na podstawie których zdajemy egzamin państwowy. No i tutaj się przeliczyłam. Tłumaczenia, z którymi mam do czynienia, nie odzwierciedlają egzaminacyjnych zadań w najmniejszym nawet stopniu. Prawo, ekonomia – to kierunki studiów, które pewnie dałyby więcej.\nHmm, akurat stawki urzędowe dla tłumaczy są dość niskie, w szczególności za tłumaczenia ustne (w przypadku j.angielskiego jest to chyba 39 zł za godzinę :eek:)... Do tego wielu tłumaczy przysięgłych skarży się na to, że urzędy miesiącami zalegają z płatnościami za wykonane tłumaczenia :(\nStawki za tłumaczenia ustne nie są może rewelacyjne ale tłumaczenia pisemne to już co innego. Strona takiego tłumaczenia to tylko 1125 znaków, poza tym nawet w zwykłych tłumaczeniach stawki mogą być wyższe a klient raczej nie będzie ich kwestionował - a nie jak to często ma miejsce gdy ludzie szukają tłumacza, który wykona zlecenie za 3,5 zł za stronę :P\nWydaje mi się, że wszystko zależy od tego jakimi tłumaczeniami chcesz się zajmować. Ktoś może chcieć zostać tłumaczem konferencyjnym albo robić napisy do filmów i też przecież będzie uważany za kogoś kto "na poważnie" określił swoje plany zawodowe.\nJeśli kogoś interesują tłumaczenia prawnicze powinien rzeczywiście rozważyć zostanie TP, ale jeśli nie, to po co? ;)\nA to zależy już od tego co się chce tłumaczyć. Można nie chcieć prawniczych, ale np. jeśli tłumaczy się umowy handlowe, to prawie wszyscy zleceniodawcy wybiorą TP.\nWłaśnie, warto wiedzieć w której dziedzinie chcemy się dalej kształcić. Studia licencjackie i magisterskie raczej nie ukierunkowują człowieka w jakąś konkretną stronę jeśli chodzi o tłumaczenia, ale na pewno osoby, które chcą z nimi związać przyszłość, wiedzą mniej więcej w którą stronę pójść dalej. Warto potem zacząć jakąś podyplomówkę na danej specjalizacji tłumaczeniowej i dokształcać się też w danym kierunku w języku polskim, może na studiach niefilologicznych. I warto dążyć do postawionego sobie celu. Im bardziej sprecyzowany, tym na pewno łatwiej.\nNo tak, wszelkie dokumenty i umowy, akty urodzenia...jeśli tłumaczenia tego typu dokumentów mają mieć moc prawną to muszą to być tłumaczenia uwierzytelnione bo inaczej przecież nikt ich nie uzna.\nChyba że chcemy mieć przetłumaczony np. akt urodzenia tylko do własnego użytku wtedy nieważne czy będzie to tłumaczenie przysięgłe czy nie.\nMyślę, że kulturoznawstwo to doskonały kierunek dla tłumacza, szczególnie jeśli chodzi o tłumaczenie literatury, tekstów publicystycznych, filmów itp. Jeżeli chodzi o tłumaczenia przysięgłe, niezbędna jest także znajomość podstaw ekonomii i prawa.\nPodstawowe pytanie co to za studium. Są studia podyplomowe na których uzyskujesz jedynie papierek, a są studia na których się rzeczywiscie uczysz nowych rzeczy i które przygotowują Cię do tego zawodu\nMasz zupełną rację, co więcej- popularna praktyką jest też w wielu biurach tłumaczeń wykonywanie prac tłumaczeniowych przez osoby nie będące tłumaczem przysięgłym, a owi jedynie składają podpis na wykonanych dokumentach. Oczywiście tytuł ten w jakiś sposób docenia i podnosi rangę tłumacza, jednak można pracować również bez niego i radzić sobie równie dobrze.\nTeż tak uważam, jednak ważne jest też na co wykładowcy kierunków nielingwistycznych kładą nacisk w przygotowaniu swoich studentów. Na naszym kierunku zwracano uwagę na naukę języka, mimo, że nie była to filologia. Mieliśmy zajęcia z przekładu, różnego rodzaju tłumaczeń w ramach nauki ukraińskiego, także tłumaczenie tekstów prawniczych czy specjalistycznych i owszem, były osoby kończące te studia bez znajomości języka, jednak wiele po 5 latach posługiwało się nim biegle i obecnie zajmują się właśnie tłumaczeniami. Moim zdaniem wszystko zależy od chęci i motywacji.\nJa na razie nie myślę, aby być tłumaczem przysięgłym, ale jak trochę posiedzę w zawodzie i stwierdzę, że chcę dalej się rozwijać to zapewne się zdecyduję. Na razie nie jest mi do niczego potrzebne, a papierek dla samego papierka mi niepotrzebny.\nA czy sa w Polsce kursy przygotowujace stricte do egzaminu na TP? mam na mysli cos krotszego niz studium, np kilkumiesieczny crash course dla tych, ktorzy maja juz pewne doswiadczenie? Pytam, bo jestem w drodze do DPSI (Diploma in Public Service Interpreting) Law option, i zastanawiam sie, czy by potem nie uzyc tej wiedzy do zdania egzaminu na TP, uzupelniwszy to wlasnie jakims kursem :)\nZatem, na polskim rynku pracy dla tłumaczy, źle się dzieje. Ale to nic nowego, że pracodawca potrafi zalegać z wypłatą należności. Warto zauważyć, iż nie jest to jednak problem dotyczący wyłącznie zawodu tłumacza. Jeśli natomiast zdobycie uprawnień poszerzy zakres wykonywanych tłumaczeń, to uważam, że warto mimo wszystko.\nNie uważam, żeby zdobycie uprawnień ograniczało nas wyłącznie do tłumaczeń prawniczych. Wręcz przeciwnie, poszerza zakres wykonywanych tłumaczeń. Można tłumaczyć napisy do filmów będąc tłumaczem przysięgłym. Bez uprawnień natomiast nie mamy możliwości podjęcia się tłumaczeń np. prawniczych. Zgodzę się z tym, że nie każdy lubi wykonywać tłumaczenia prawnicze. Nadmienię również, że tłumacz bez uprawnień też wykonuje swój zawód jak najbardziej „na poważnie” (doczytałam się jak to mogło zabrzmieć! Sama nie mam jeszcze uprawnień, więc nie miałam na myśli krytyki takiej sytuacji). Ale dla mnie to jest jednak zaszufladkowanie siebie do wykonywania tylko tych tłumaczeń, np. które lubimy, do których mamy dostęp. A cóż to za wyzwanie zawodowe? Dobrze mieć pełen wachlarz możliwości i myślę, że uprawnienia TP są w stanie go udostępnić.\nCo przemawia za NIE zdobywaniem uprawnień państwowych do wykonywania wybranego przez nas zawodu? Obowiązku nie ma, ale dlaczego nie?\nNo właśnie nie ograniczajmy się ;) Ja jak już wspomniałam pójdę raczej w stronę tłumaczenia literatury i filmu, ale nigdy nie wiadomo czy mi sie nie trafi książka prawnicza, albo dziennik chirurga :D\nNiekoniecznie. Od roku pracuję w zawodzie i przetłumaczyłam już cały stos umów nie będąc TP :) Teksty z dziedziny prawa nie są zarezerwowane tylko i wyłącznie dla przysięgłych.\nDla mnie zdobycie uprawnień tłumacza przysięgłego jest równoznaczne z określeniem „na poważnie” swoich planów zawodowych. Jest to awans zawodowy (łączy się z podwyżką i większym prestiżem w wykonywaniu wybranego przez nas zawodu oraz w gronie tłumaczy).\nJedni twierdzą, że to prestiż i lepiej płatna praca a ja spotkałam się też z odmiennymi opiniami. Moja wykładowczyni twierdziła, że stawki za tłumaczenia na policji czy w sądzie są niski no i bez względnie trzeba stawić się na każde wezwanie, poza tym tłumacz przysięgły ponosi odpowiedzialność majątkową w razie ewentualnej pomyłki w trakcie tłumaczenia np. jakiegoś przetargu, taka pomyłka o jedno zero może dużo kosztować jeśli firma przegra takowy przetarg. Także jak we wszystkim są dwie strony medalu.\nA moja twierdzila ze jesli ma sie dobry powod to przymusu nie ma (zadzwonia do nastepnego na liscie), niskie stawki- no coz freelancing polega na przyjmowaniu roznych zlecen, a nie na pracy wylacznie dla organow panstwowych, a co do odpowiedzialnosci - pomylki zdarzyc sie moga, ja np jestem od tego ubezpieczona.\nNatomiast ze zdanie egzaminu dodaje prestizu to sie zgodze - i slusznie - jakby to nie bylo niesprawiedliwe, ten papier jesst dowodem na to ze osiagnelismy doskonaly poziom umiejetnosci i wiedzy w zakresie tlumaczen pisemnych.\nWydaje mi się, że za sam "papierek" to nie warto tyle dawać. Ale przecież tu nie o ten papierek chodzi, tylko o wiedzę, którą można tam zdobyć, która w przyszłości przyda się w zawodzie. Więc jeżeli o sam papierek chodzi, to tak, opłaca się wybrać tańszą opcję. Ale na dłuższą metę, warto zainwestować, bo z czasem na pewno się to zwróci.\nWiedza jest najważniejsza, ale "papierek" też jest istotny, gdyż stanowi jej udokumentowanie. Nawet jeśli ktoś szuka innej pracy poza zawodem tłumacza, pracodawca zawsze widzi i docenia wszechstronność i ambitność kandydata.\nA co myślicie o idealnym wieku dla tłumacza przysięgłego? chodzi mi o lata doświadczeń. Przed trzydziestką to za wcześnie?\nMyślę, że tłumacz przysięgły jest zawodem który wymaga nie tylko solidnej wiedzy teoretycznej oraz doświadczenia zawodowego, ale też pewnego "kapitału" wiedzy życiowej, doświadczenia którego się nabywa z wiekiem, odpowiedniego charakteru. Tłumacz przysięgły pełni bardzo ważne funkcje a zadania jakich się podejmuje są często wysokiej rangi. W tej pracy należy być cierpliwym i umieć podejmować właściwe decyzje poparte zdrowym rozsądkiem. Oczywiście doświadczenie życiowe jest nie zawsze proporcjonalne do naszego wieku, jednak osobiście uważam, że wiek 30 lat i więcej jest najodpowiedniejszy do tego zawodu. Ponadto po 30 roku życia, pracując wcześniej jako tłumacz, ma się już też wyrobioną pewną renomę i zdobytych klientów, co jest bardzo istotne jak zauważyła katarzyna_cwynar.\nOczywiście w żadnym wypadku nie przekreślam młodszych tłumaczy przysięgłych, myślę jednak, że mają oni trudniejsze zadanie.\nNam zawsze wpajali żeby zostawić teksty medyczne dla lekarzy jeśli nie chcemy nikogo zabić np. przez złe przetłumaczenie jakiejś diagnozy\nNie tylko teksty medyczne mają tutaj istotne znaczenie dla ochrony zdrowia i życia ludzkiego. Błędne przetłumaczenie składu jakiegoś produktu żywnościowego może skutkować narażeniem zdrowia a nawet życia osób cierpiących na alergie pokarmowe.\nMyślę, że kulturoznawstwo to doskonały kierunek dla tłumacza, szczególnie jeśli chodzi o tłumaczenie literatury, tekstów publicystycznych, filmów itp.\nZ tłumaczeniem filmowym jest ten problem, że bardzo niewielu ludzi się tym zajmuje i z tego powodu jest to praca którą bardzo ciężko dostać. Trzeba być bardzo dobrym oraz, powiedzmy wprost, mieć znajomości. Nie wiem dokładnie jak wygląda sprawa z tłumaczeniem książek.\nNie do końca się zgodzę. Jest takie stare przysłowie: "Jeśli coś jest do wszystkiego, to jest do niczego". Tłumacz powinien się specjalizować w jednej lub dwóch wybranych dziedzinach i na nich skupić swój rozwój. Nikt nie jest w stanie być specjalistą od wszystiego. Tak stwierdziła pani doktor z którą miałem ćwiczenia z tłumaczenia i ja się z tym zgadzam. ;)\nPodjęcie drugiego kierunku poza anglistyką jest bardzo rozsądnym krokiem jeśli ktoś chce być tłumaczem w przyszłości. Ja po skończeniu studiów pierwszego stopnia z anglistyki poszedłem na dietetykę. Obecnie jestem po drugim roku studiów, dały mi one okazję poznania terminologii głównie z zakresu chemii organicznej co może być atutem przy tłumaczeniu tekstów, szczególnie dotyczących żywności i zywienia. :)\nWłaśnie a czy taki tłumacz przysięgły powinien znać dobrze łacinę? no bo jeśli trafia mu się dużo tekstów medycznych czy prawniczych czy nawet z dziedziny biologii to takie łacińskie sformułowania mogą się trafić. I czy lepiej wiedzieć dokładnie co tam jest napisane czy "olać" brzydko mówiąc i zająć się tłumaczeniem swojego języka?\nŁacina jest językiem uniwersalnym, jeśli w tekście występują nazwy łacińskie dotyczące np. anatomii lub botaniki, to ich się nie tłumaczy. Inna sprawa jak cały tekst jest w języku łacińskim. Zazwyczaj w tekście koło nazwy łacińskiej zapisuje się jej odpowiednik w danym języku i ta już musi zostać przetłumaczona.\nTłumacz oczywiście powinien przy tym wiedzieć co one oznaczają aby zrozumieć kontekst, chociaż w dobie internetu i szerokiego dostępu do informacji myślę, że nie jest to problemem.\nOczywiście doświadczenie życiowe jest nie zawsze proporcjonalne do naszego wieku, jednak osobiście uważam, że wiek 30 lat i więcej jest najodpowiedniejszy do tego zawodu. Ponadto po 30 roku życia, pracując wcześniej jako tłumacz, ma się już też wyrobioną pewną renomę i zdobytych klientów, co jest bardzo istotne jak zauważyła katarzyna_cwynar.\nOtóż to, patrząc na cenę egzaminu (800 zł) i poziom zdawalności, który jest określany na poziomie 20% wydaje mi się, że naprawdę lepiej poczekać.\nPoniżej wklejam link to bloga poświęconego tłumaczeniom prawniczym i sądowym skierowanego do kandydatów na tłumaczy przysięgłych. Naprawdę warto go śledzić.\nJeżeli cały tekst jest w języku łacińskim to zajmuje się tym tłumacz języka łacińskiego, i nie potrzebny mu jest odpowiednik w innym języku. Natomiast jeżeli w tekście np. w języku angielskim występują wyrażenia lub zwroty łacińskie, to również jestem zdania, że należy je pozostawić w oryginale.\nO ile mi wiadomo, tłumacz przysięgły nie ma prawa tłumaczyć wyrażeń łacińskich, tylko tekst w języku, w zakresie którego ma on uprawnienia.\nNie do końca się zgodzę. Jest takie stare przysłowie: "Jeśli coś jest do wszystkiego, to jest do niczego". Tłumacz powinien się specjalizować w jednej lub dwóch wybranych dziedzinach i na nich skupić swój rozwój. Nikt nie jest w stanie być specjalistą od wszystiego. Tak stwierdziła pani doktor z którą miałem ćwiczenia z tłumaczenia i ja się z tym zgadzam.\nZgadzam się z Hombre. Każdy kto chce być profesjonalnym tłumaczem powinien skupić się na wybranej dziedzinie i w niej się rozwijać. Podjęcie dodatkowego kierunku jest oczywiście dobrym pomysłem, ale można też samemu poznawać różne teksty z zakresu właśnie danej dziedziny, dużo czytać w obcym i w ojczystym języku. Wszystko też zależy o jakiej dziedzinie mówimy, bo w zależności czy będą to teksty prawniczy czy instrukcje obsługi - idąc już w bardziej konkretne przykłady, to podejście będzie inne.\nZastanawiam się o czym świadczy ta niska zdawalność egzaminów na TP? Czy osoby, które bez tych uprawnień zajmują się tłumaczeniami są do tego wystarczająco dobrze przygotowani?\nZgadzam się, że łatwiej jest zdać egzamin na tłumacza przysięgłego mając już bagaż doświadczeń związanych z tłumaczeniem. Lata praktyki w zawodzie na pewno przybliżają i ułatwiają osiągnięcie tego wymarzonego celu. Co więcej, sam kontakt i praktyka na danym słownictwie, które jest typowe dla prawniczych, sądowych czy urzędowych tekstów wymaganych na tym egzaminie, umożliwia po latach pracy na takich tekstach, tłumaczenie automatyczne danych zwrotów a nie, jak w przypadku młodego i niedoświadczonego tłumacza, nerwowe szukanie w pamięci danych sentencji, których próbował się wyuczyć.\nMi się wydaje, że ta niska zdawalność to wynik zbyt szybkiego właśnie podejmowania się takiego egzaminu. Osoby bez doświadczenia, zaraz po studiach mają bardzo trudne zadanie, ale oczywiście nie niemożliwe. Te 80% to raczej osoby bez praktyki, które być może zbyt szybko podejmują się takiego wyzwania.\nZgodzę się z OląD, mimo wszystko, aby otrzymać tytuł tłumacza, trzeba solidnie się przygotować, co więcej- niski stopień zdawalności ma tez na celu wyselekcjonowanie najlepszych z dużego grona tłumaczy. Doświadczenie na pewno jest bardzo pomocne- podobnie jak np certyfikatów językowych- im więcej ćwiczy się pracę nad konkretnym rodzajem tekstu," przerabia" podobnie sformułowane zadania, tym szybciej opanowuje się pewne zagadnienia i spędza mniej czasu nad rzeczami mniej ważnymi\nZgadzamy się wszyscy, że najważniejsze jest odpowiednie przygotowanie do egzaminu i samego wykonywania zawodu TP. Podyplomowe Studia Kształcenia Tłumaczy trwają zazwyczaj dwa semestry a koszt jednego semestru to 3700 złotych (dane ze strony UW). Wydaje mi się, że to bardzo duża kwota, ponieważ te dwa semestry i tak nie gwarantują odpowiedniego przygotowania (takiego na 100%). Należy dodać jeszcze dodatkowe koszty, np. książki, konsultacje, inne materiały. Po zsumowaniu otrzymamy dużą kwotę. Poza tym obowiązuje egzamin wstępny pisemny a w podaniu o przyjęcie na studium trzeba wykazać się doświadczeniem zawodowym, czyli trzeba już wcześniej jakieś praktyki odbyć. Dodam jeszcze ogrom czasu, który trzeba poświęcić na doskonalenie umiejętności. Zastanawiam się czy może jednak lepiej zostać tłumaczem zwykłym.\nUprawnienia TP dają nam możliwości dostępu do wszelkiego rodzaju tłumaczeń. Nie twierdzę, że TP powinien specjalizować się we wszystkim. Inaczej, nie wierzę, że w ogóle jest to możliwe. Im bardziej jednak jesteśmy wszechstronni, tym lepszymi jesteśmy pracownikami – nie tylko TP.\nSwoją drogą, początkujący tłumacz, który dąży do tego, aby zdobyć jak najwięcej doświadczenia (co jest bardzo, bardzo ważne!), ograniczając się do jednej specjalizacji, mógłby spędzić wiele czasu w oczekiwaniu na teksty, których tłumaczenia by się podjął.\nTakże ja stawiam na rozwój. Studia podyplomowe, dwa kierunki studiów, ale na równi ważne jest zdobycie solidnego (najlepiej kilkuletniego) doświadczenia, zanim zdecydujemy czy rozpoczynać „karierę” TP. :)\nNo tak, koszty są dość spore. A do tego wszystkiego dochodzi jeszcze opłata za sam egzamin na TP. Ale wydaje mi się, że warto zainwestować, bo w przyszłości, z uprawnieniami tłumacza przysięgłego, to się na pewno zwróci.\nMyślę, że zwróciłaś uwagę na słuszną sprawę - wiele osób skupia się za bardzo na nauce, poznawaniu teorii, jednak ważne jest, by znaleźć owy złoty środek- umiejętnie dzielić czas między kształcenie, a praktykę, która czasem okazuje się o wiele ważniejsza. Nikogo nie przyjmą do żadnej pracy na piękne oczy :rolleyes:\nMoim zdaniem jednak warto zainwestować we własną karierę. Fakt, sumka, jaką trzeba wyłożyć aby zostać tłumaczem przysięgłym, jest całkiem spora, jednak po jakimś czasie się zwróci. Te pieniądze, które wyda się na kursy przygotowawcze dla tłumaczy nie są przecież wyrzucone w błoto - czegoś przecież człowiek się tam uczy... A że te kursy nie przygotowują w stu procentach? Pewnie, że nie przygotowują, trzeba też włożyć w przygotowanie dużo pracy samemu. Samo uczęszczanie na zajęcia i odrabianie prac domowych chyba z nikogo nie zrobi eksperta. :)\nNie jestem w stu procentach pewna, jak potoczy się moja kariera tłumaczeniowa, ale jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli, będę starała się o uprawnienia TP. Co prawda moim marzeniem jest tłumaczenie literatury, ale sądzę, że z wykonywania wyłącznie takich tłumaczeń zwyczajnie nie wyżyję. ;)\nFaktycznie może być trudno wyżyć ze specjalizowania się w jednej konkretnej dziedzinie np. w literaturze. I co wtedy? Lepiej wybrać kilka specjalizacji czy dodatkowo pracować w szkole? Czy ukierunkować się tylko na studium dla TP?\nJa również myślałam o podjęciu studiów o specjalizacji tłumaczeniowej, ponieważ moja specjalizacja nauczycielska nie do końca mi odpowiada. Jestem ciekawa czy na studiach podyplomowych więcej czasu poświęca się na praktykę niż na bardziej teoretyczne zagadnienia. Myślę, że solidne doświadczenie jest kluczem do sukcesu, które trzeba zdobywać przez długie lata i nie da się tego przeskoczyć.\nNa litosc boska, jakbym dopiero zaczynala sie uczyc, slyszac cos takiego kompletnie bym sie zalamala! Nie przesadzajmy z tym obsesyjnym ksztalceniem, ja mysle ze trzeba tym zyc, tym sie interesowac! studiowac jedno i juz na studiach najlepiej czytac journale, szukac informacji w temacie, zalapac sie gdzies na praktyki, przerabiac te teksty, porownywac...z pasja sie tym zajac. Ja np podpisujac umowe najmu mieszkania z ciekawosci sprawdzalam jak to by wygladalo po angielsku...Jesli ktos nie ma tej pasji i dociekliwosci to zadne studia podyplomowe czy jakiekolwiek go do niczego nie przygotuja.\nMyślę, że solidne doświadczenie jest kluczem do sukcesu, które trzeba zdobywać przez długie lata i nie da się tego przeskoczyć.\nZgadzam sie! nie wszystko naraz..\nKasia ja zaczelam od studiow nauczycielskich, i to byl wspanialy pomysl! Sa moja wspaniala baza. Raz, ze tlumacze dla szkol tu w Anglii i znajomosc slownictwa z zakresu edukacji/psychologii/pedagogiki jest nieoceniona, dwa, jak mam mniej zlecen, pracuje w szkole jako nauczyciel zastepczy.\nMyślę, że każda specjalizacja wymaga nakładów finansowych, czasu i zaangażowania. Ważne, żeby być dobrym tłumaczem. Mnie przeraża trochę sam egzamin. Myślę, że nawet dobrzy tłumacze mogą go oblać i jest bardziej kwestia szczęścia, albo punktu nad kreską niż wiedzy i umiejętności. Dopóki nie zmienią się zasady zdawania nie zamierzam psuć sobie nerwów. Chociaż dodam jeszcze, że mam takie podejście, bo nie zależy mi aż tak bardzo na zostaniu TP. Jeśli ktoś bardzo bardzo chce, to na pewno podejmie wyzwanie i prędzej czy później zda egzamin. I kaskę faktycznie będzie miał potem lepszą.\nNie zgadzam się, że przesadzamy z dyskusją na temat kształcenia. Tylko podkreślamy, że trzeba zwrócić uwagę na odpowiedni kurs. Ja czytając te wpisy, wyciągnęłabym odwrotny wniosek niż kierunek ku załamaniu się. Jestem uprzedzona, że w wieku dwudziestu kilku lat nie dam rady uzyskać tytułu TP i nie ma sensu starać się na siłę.\nCałkowicie zgadzam się, że studia podjęte z pasji są łatwiejsze i wręcz wymagają mniej spinania się do każdego egzaminu i ta sama zasada sprawdza się w pracy. Jakie tematyczne journale polecasz Alicja_D?\nŚwięta prawda. Ale zwróć też uwagę na to, że i osobom z największą pasją przyda się papierek ukończenia studiów/kursu dla tłumaczy. Nie mówię, że trzeba spędzić kilkanaście lat na uniwerku - po prostu niektórym może to dać więcej możliwości lub zwyczajnie zmobilizować do dalszego działania. :)\nPodsumowując, zestaw wykształcenie + pasja sprawdza się najlepiej, jedno z nich może zadziałać, ale nie sądzę, że na dłuższą metę. ;)\nCo prawda, to prawda - "papierków" nigdy za wiele, jednak uważam, że dzisiejszy rynek zorientowany jest bardziej na doświadczenie zawodowe niż wykształcenie. Tak więc zgodzę się ze wcześniejszym stwierdzeniem aby praktykę zacząć już na studiach. Na pewno ułatwia start na płaszczyźnie zawodowej.\nKasia NIe twierdze ze nie nalezy sie ksztalcic, ale wyglada to tak jakby w dzisiejszych czasach wszyscy stawiali wylacznie na studia w sensie, dwa kierunki, podyplomowka...a gdzie czas na praktyke? Ja zaczelam pracowac juz na studiach, bo wydawalo mi sie, ze bede miala pelny obraz tego, czym chce sie zajmowac. I jeden kierunek w zupelnosci wystarczy! Odrobina samozaparcia i determinacji i mozna samemu zglebiac slownictwo w dowolnej kategorii. Poza tym, nie da rady wiedziec wszystkiego! Kiedy podczas tlumaczen mam watpliwosci a nie znam specjalisty z danej dziedziny, z ktorym moge cos skonsultowac, dzwonie do specjalisty, ktorego nie znam. Ladnie sie przedstawiam i prosze o konsultacje. Jeszcze nikt nie rzucil sluchawka:)\nA co do journali, niestety nie czytam zadnych Polskich, chociaz przegladalam TEPIS. Tutaj mam ITI Bulletin, ktory niestety nie jest za darmo, ale jesli ktos sie tymi sprawami interesuje i chce byc na biezaco,moim zdaniem warto. Czytam tez BMJ - British Medical Journal z racji tutejszych wymagan rynkowych, chodz nie sadze zeby sie przydal do egzaminu na TP ;) jest jeszcze http://translationjournal.net i raz na jakis czas cos interesujacego mozna przeczytac. Nie sa to rzeczy stricte prawnicze, ale jestem pewna ze i takie mozna znalezc.:)\nZgadzam sie wzupelnosci! :D twierdze tylko, ze nie powinnismy zapedzac sie w konczenie stu kierunkow na raz ! sama mam dwa ale jeden po drugim i przeplatane praca :)\nNie zgodzę się z tym, że dwa kierunki studiów to za wiele. Na przykład, filologia + prawo = dobra baza do egzaminu na TP. Zdobywanie doświadczenia, jak napisałam wcześniej, uważam za równie ważne. Myślę, że nie trzeba nawet wspominać o tym, że warto odbyć praktyki czy podjąć pracę (choćby dorywczą) w trakcie nauki. Rozejrzyjmy się, wszędzie wokoło pracujący studenci, nierzadko studiujący właśnie dwa kierunki (na raz lub jeden po drugim- wedle życzenia i możliwości). Nie twierdzę, że taka droga jest najlepsza dla wszystkich. Ja uważam ją za jedną z lepszych w naszym kraju. Stanowczo twierdzę, że otwiera więcej drzwi, za którymi stoją potencjalni pracodawcy. Ponadto, kształcenie (czy obsesyjne, kwestia opinii- każdy może mieć swoją) nie koliduje z pasją!\nCo prawda, to prawda - "papierków" nigdy za wiele\nNie twierdzę, że taka droga jest najlepsza dla wszystkich. Ja uważam ją za jedną z lepszych w naszym kraju. Stanowczo twierdzę, że otwiera więcej drzwi, za którymi stoją potencjalni pracodawcy.\nWarto pamiętać, że pracy nie zapewnia skończenie nawet 5 kierunków, na które zwyczajnie nie ma popytu, chyba że ktoś jest wybitnie zdolny. Kierunki typu: filozofia, socjologia, kulturoznawstwo, zarządzanie może i są ciekawe, ale na dzień dzisiejszy dają słaby start na rynku pracy. Co nie zmienia faktu, że osoba zaradna i zdolna zawsze sobie poradzi, nawet bez studiów.\nPamiętajmy, że nie tylko studiując drugi kierunek można poznać specjalistyczne słownictwo z różnych dziedzin. Nie trzeba pracować jako nauczyciel lub wykładowca w drodze do TP, zawsze można podjąć pracę w jakiejkolwiek firmie poznając i ucząc się nowych rzeczy. Taka wiedza zdobyta w praktyce z pewnością zaowocuje w pracy przy tłumaczeniu.\nWarto także otworzyć się na inne możliwości kariery, nie tylko bycie tłumaczem. Bardzo ważne jest w życiu mieć aspiracje, marzenia i dążyć do ich realizacji, ale uważam, że zawsze warto mieć także "plan B". ;)\nZgadzam się z osobami, które twierdzą, że jeśli wykonujemy zawód tłumacza z pasją to osiągniemy sukces. Im więcej w nas zaangażowania w pracę, dociekliwości, własnej inicjatywy tym lepsze efekty osiągniemy. Wszelkie kursy są tylko tymczasowym, ale niezbędnym wsparciem.\nW trakcie studiów I stopnia wydawało mi się, że najlepszą opcją będzie postawić na studia podyplomowe w zakresie tłumaczeń. Jednak po licencjacie miałam bardzo małe doświadczenie i podejrzewam, że byłoby mi bardzo ciężko na tej podyplomówce. Dlatego również zdecydowałam się na pracę zaraz po ukończeniu trzeciego roku studiów. Muszę przyznać, że żaden kurs nie da tego co stawianie czoła rzeczywistym sytuacjom w pracy. To jest prawdziwa szkoła kiedy jako pracownik trzeba wykazać się swoją wiedzą w praktyce. Potwierdzam, że w praktyce uczymy się najwięcej i to jest najlepsza opcja do wyboru.\nDziękuję za wiadomość o journalach, o które pytałam. A co myślicie o Stowarzyszeniach Tłumaczy? np. TEPIS lub Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich? Jakie są kryteria zapisu i korzyści wynikające z członkostwa? Czy zapisać mogą się tylko doświadczeni tłumacze czy również początkujący?\nMówicie, że najlepiej jest zdobyć doświadczenie. Ale jak to zrobić, skoro zaraz po studiach, bez jakiegokolwiek doświadczenia ciężko jest załapać jakąś dobrą pracę. Piszesz, że dostałaś pracę zaraz po studiach, czy to była praca w biurze tłumaczeń? Na jakich warunkach zostałaś tam przyjęta? Ciężko Ci było podołać nowym obowiązkom po licencjacie? Pytam, bo wiem, że z wiedzą wyniesioną ze studiów licencjackich byłoby mi ciężko odnaleźć się w takim biurze.\nW większości przypadków ciężko jest dostać dobrą pracę od razu po studiach (lub w trakcie). Trzeba zaczynać niemal od zera - od posad nisko opłacanych. ;) Dlatego sądzę, że doświadczenie najlepiej zdobywać już w trakcie studiów (co też staram się robić :)), odbywając praktyki, można też załapać się na jakiś wolontariat. Łatwiej znaleźć pracę, gdy ma się co wpisać w rubrykę "Doświadczenie zawodowe" w swoim CV. ;)\nOczywiście nie twierdzę, że komuś nie może trafić się jakaś perełka, wymarzona praca tuż po odebraniu dyplomu. Kwestia szczęścia... :P\nAch, no i oczywiście nie warto oczekiwać zbyt wiele. Można się rozczarować (zwłaszcza, gdy ktoś ma zbyt wygórowane ambicje). ;)\nSpamować, spamować i jeszcze raz spamować :) A konkretniej wysyłać swoje zgłoszenia wszędzie gdzie tylko się da i czekać na otrzymanie próbek, które pozwolą biurom ocenić umiejętności tłumacza. Często jest tak, że biura nie odpowiadają na zgłoszenia ale wpisują tłumaczy do bazy. Raz miałam tak, że biuro wysłało mi zlecenie po bodajże roku :D\nja zaczelam na kierunku nauczycielskim i pracowalam w szkole jezykowej. Wszyscy znajomi polscy i nie polscy wiedzieli ze tlumacze i ucze, wiec jak bylo cos do zrobienia, zawsze do mnie dzwonili albo polecali znajomym. Do szkoly czasem ktos przychodzil z pytaniem, czy mozna cos prztlumaczyc i wtedy tez mi sie trafialo. Na magisterce juz mialam reguarne prosby o pomoc w tlumaczeniach/edycji/korekcie, a teraz mam nawet od niektorych klientow referencje :) Po prostu trzeba sie upewnic ze wiele osob wie, czym sie zajmujemy, co umiemy. Wpisac sobie zawod/zainteresowania na facebooku, dolaczyc do grup/stowarzyszen do ktorych sie da, spread the word!! i w koncu sie oplaci :) Oczywiscie na poczatku robilam tlumaczenia bezplatnie w ramach przyslugi, potem za cos w zamian, potem za niewielkie pieniadze, a dopiero pod koniec studiow trafila mi sie grubsza oferta. Tak to wyglada. a studia ukonczylam juz z pewna praktyka.\nEDIT: zawsze myslalam ze super sprawa jest branie udzialu w konkursach translatorskich!! to jest cos. Ale jakos nigdy nie wzielam.\nZgadzam się, najlepiej jest zacząć zbierać doświadczenie już podczas studiów. Wymagania rynku są dosyć surowe i ktoś po studiach bez praktyki ma raczej nikłe szanse, aby zaczepić się jako tłumacz. Poza tym wczesne praktyki mogą pomóc nam określić w jakich tłumaczeniach "czujemy" się najlepiej. Pamiętajmy, że oprócz tłumaczeń pisemnych są też ustne. Czy ktoś z Was miał do czynienia z tłumaczeniem symultanicznym?\nZ tego, co wiem, ostatnio zmienił się przepis dotyczący konieczności ukończenia podyplomówki z translacji. Teraz, aby przystąpić do egzaminu na tłumacza przysięgłego wystarczy mieć ukończone studia filologiczne.\nZgadzam się. Ten egzamin jest podobno bardzo trudny i rzeczywiście trzeba mieć niesamowicie rozległą wiedzę prawniczą. Same kompetencje językowe nie wystarczą. A poza tym, egzamin na tłumacza przysięgłego jest owiany mgiełką tajemnicy:) Nikt tak naprawdę nie wie, czego się można konkretnie spodziewać.\nNa pewno im dłuższe studia, tym więcej wiedzy można zaczerpnąć. Jednak, jeśli rozmawiamy o egzaminie na tłumacza przysięgłego, to wydaje mi się, że o ile studia podyplomowe mogą się przydac, to warto byłoby się też rozglądnąć za jakimś dobrym kursem przygotowującym stricte do tego egzaminu. Wiadomo, że na podyplomówce poszerzymy swój warsztat translatorski, ale taki kurs dla potencjalnych przysięgłych jest nastawiony na ćwiczenie konkretnych i specyficznych zadań, które pojawiają się na egzaminie.\nkh27 a możesz napisać gdzie te studia robiłaś, jakie były przedmioty i czego się nauczyłaś? Pytam, bo sama zastanawiam się nad podyplomówką, ale chcę najpierw rozeznać teren. Jak wiadomo, studia kosztują, a nie chcę studiowac tylko dla "papierka", lecz jak najwięcej na nich skorzystać. Dzięki z góry za odp. Pozdrawiam:)\nJa też jestem po nauczycielskim kierunku, ale chcę się roziwjąc w tłumaczeniach. Podobnie jak ktoś wyżej napisał, wysyłam CV do biur tłumaczeń i mam nadzieję, że w końcu ktoś przyśle próbki. Tymczasem, zaangażowałam się w tłumaczenie w ramach wolontariatu dla różnych fundacji i zbieram referencje. Myślę, że dla takiego początkującego tłumacza to świetny sposób ba zapełnienie CV:)\nZgadzam się, najlepiej jest zacząć zbierać doświadczenie już podczas studiów. Wymagania rynku są dosyć surowe i ktoś po studiach bez praktyki ma raczej nikłe szanse, aby zaczepić się jako tłumacz.\nBardzo ciężko jednak dostać się nawet na staż do biura tłumaczeń. Wymagają tam od studenta doświadczenia albo już ukończonych studiów, zazwyczaj takie biura nie mają chęci poświęcać czasu lub środków na edukację stażysty, ponieważ byłoby to sprzeczne z interesem. Zaznaczam przy tym, że mówię tutaj o praktykach "stacjonarnych". Warto jest podczas studiów uczęszczać na zajęcia fakultatywne, wykonywać tłumaczenia choćby za darmo. Zawsze można o tym wspomnieć podczas rozmowy lub nawet w CV, co już stanowi duży atut.\nPopieram. Najlepiej wpisać w CV. Nie ma co liczyć na to, że się coś wspomni w rozmowie kwalifikacyjnej, bo jeśli CV nie zwróci uwagi pracodawcy, to taka rozmowa się zwyczajnie nie odbędzie. ;)\nTo nie jest w żaden sposób pocieszające. :P\nJak w takim razie przygotowywać się do takiego egzaminu? Sama praktyka w tłumaczeniu, czy trzeba się obkuć wszystkiego co się da? ;)\nPraktyka jest moim zdaniem najważniejsza, ale wiedzę teoretyczną też trzeba mieć. Bez tego ani rusz.\nI trzeba nawiązywać kontakty z innymi tłumaczami, bo starsi koledzy doradzą, pomogą.\nZgadzam się, że trzeba rozwijać kontakty, konsultować i doradzać. W tym celu utworzono przecież takie portale jak proz.com czy translatorscafe.com. Pozostaje jednak zawsze pytanie: co i w jakim zakresie udostępniać? Czy należy dzielić się "ot tak" wiedzą, którą zdobyliśmy z trudem i ciężką pracą?\nSzczerze mówiąc denerwują mnie ludzie, którzy wiedzą nie chcą się dzielić. Zdobytą wiedzę warto przekazać. W końcu co komu po wiedzy, gdy zazdrośnie strzegący posiadacz umrze? Czyste marnotrawstwo. :P\nMoże nie pasuję trochę do współczesnego egoistycznego świata, ale zawsze staram się pomagać ludziom, którzy o coś mnie pytają. Oczywiście, aby nie było niejasności, mówię o wskazówkach i radach, nie o podawaniu wszystkiego na tacy. Czasami nawet wskazówka typu "przeczytaj książkę X" jest wystarczająca. :D\nZ drugiej strony, pewnych rzeczy nie da się nauczyć z książek. Czasami trzeba czyjejś rady/krytyki, by spojrzeć na swój problem z innej perspektywy, dlatego jestem zdecydowanie ZA dzieleniem się wiedzą z mniej doświadczonymi kolegami po fachu. Po co utrudniać innym życie?\n(Tak, tak, pewnie na tej swojej filozofii życiowej daleko nie zajadę, ale co poradzić... ;))\nTen problem dotyczy zwłaszcza tłumaczy "starej daty", tych, którzy NAPRAWDĘ z wielkim trudem zdobywali słowniki i książki, nie mając możliwości korzystania z internetu. Nie mogli ściągnąć sobie z chomikuj.pl słownika Black's Law:p\nAle właśnie na np. prozie wszystko jest podane "na tacy". Jakby ktoś się uparł, może przetłumaczyć na tej podstawie sporą część tekstu prawniczego, nie znając prawie zupełnie zagadnienia. I jeszcze nie widziałam, żeby na pytanie o jakiś konkretny zwrot ktoś odpowiedział: "aby to ustalić, proszę przeczytać KSIĄŻKĘ":)\nOczywiście tłumacze zrzeszają się po to, żeby sobie pomagać. Myślę, że, szanując wartość i trud swojej pracy, nie należy być zbyt "wylewnym", zwłaszcza w internecie.\nI jeszcze nie widziałam, żeby na pytanie o jakiś konkretny zwrot ktoś odpowiedział: "aby to ustalić, proszę przeczytać KSIĄŻKĘ":)\nPisząc o doradzeniu jakiejś książki miałam na myśli bardziej ogólne problemy, nie pytanie o konkretny zwrot. ;)\nOczywiście, aby nie było niejasności, mówię o wskazówkach i radach, nie o podawaniu wszystkiego na tacy. Czasami nawet wskazówka typu "przeczytaj książkę X" jest wystarczająca. :D\nJak powiedział Lao Tzu, ojciec chińskiego taoizmu: "Daj człowiekowi rybę, a nakarmisz go na jeden dzień; naucz człowieka jak łowić ryby, a zapewnisz mu jedzenie na całe życie". :)\nProblem w tym, że niektórzy ludzie są zbyt leniwi żeby samemu złowić rybę. ;)\nNie zdarzyło mi się jeszcze, żeby ktoś odmówił mi pomocy jeśli chodzi o tłumaczenia lub nie chciał podpowiedzieć lub opowiedzieć jak to jest na studiach podyplomowych z tłumaczeń. Myślę, że warto pytać tych doświadczonych i zdobywając doświadczenie potem pomagać innym. W końcu, jeśli jesteśmy dobrzy, nie musimy obawiać się żadnej konkurencji :) I zgadzam się z Viimą w sprawie marnotrawstwa :)\nSkoro są zbyt leniwi, aby samemu złowić rybę, niech umierają z głodu. :P Lenistwo jest okropną rzeczą. Jeśli ma się jakąś wiedzę, to trzeba ją wykorzystywać, a nie bezczynnie czekać, aż inni wszystko za nas zrobią...\nA co do praktyki na studiach, to tak, naprawdę warto znaleźć na to czas. Warto wykorzystać praktyki, które musimy przejść na studiach pierwszego stopnia i zahaczyć się w jakimś biurze. Przyjmą nas o tyle chętniej, że są to praktyki obowiązkowe. I, tak jak napisała Alicja_D należy poinformować świat o tym, że chętnie coś się dla kogoś przetłumaczy. Niekoniecznie od razu za pieniądze, ale za wpis do CV (czy referencje) już tak. Praktyka czyni mistrza i szczęście w późniejszym szukaniu pracy jest większe. Czy staramy się o TP, czy kabinkowego, czy innego tłumacza najważniejsza jest ciężka praca.\nPoza tym niewykorzystywana wiedza ma tendencje do zanikania.\nA jak to jest wg Was z wiedzą nabywaną za granicą? Czy najlepszą nauką nie byłby wyjazd do anglojęzycznego kraju? Jak to jest z biurami tłumaczeń tam? Bądź praktykami?\nI jak pracodawcy patrzą na takie doświadczenie za granicą?\nMacie jakieś info na ten temat?\n*anglojęzycznego, bądź jakiegokolwiek innego. Jestem na anglistyce, stąd takie zawężenie;)\nZgadzam się. Rzeczywiście, żeby "wybić się" jako tłumacz trzeba naprawdę ciężko pracować. Niektórzy już na studiach przygotowują się do egzaminu na tłumacza przysięgłego. Inni - będąc na studiach magisterskich, podejmują podyplomowe studia translatorskie, które dają specjalistyczne umiejętności. Zbieranie doświadczenia poprzez praktyki też jest bardzo ważne.\nZbieranie doświadczenia poprzez praktyki też jest bardzo ważne.\nPrzez praktyki i przez praktykę.\nNie macie wrażenia, że program studiów za mało kładzie na to nacisk?\nNa moich studiach obowiązkowo trzeba było odbyć 4 tygodnie praktyk. Uważam, że to za mało.\nMoje studia były jeszcze przed wprowadzeniem obowiązkowych praktyk. Myślę, że tu ten obowiązek nie jest potrzebny, bo kto ma olej w głowie, ten sam poszuka praktyk. A jak 4 tygodnie to za mało, to każdy ma wolną rękę i może iść na dodatkowe.\nZupełnie się z Tobą zgadzam, w przypadku moich studiów nie było żadnych praktyk, jeśli ktoś sam się nie motywował, nie miał żadnej okazji, by się dokształcić w praktyce, jedynie dzięki kilku wykładowcom języka, którzy zdawali sobie sprawę z konieczności wdrożenia nas w różne dziedziny językowe miałam możliwość pracy nad tekstami tak, jak robi się to w przypadku zleceń z biura tłumaczeń. Szkoda, że jest tak niewiele szkół, które wypuszczają rzeczywiście dobrze przygotowanego pracownika...\nNa studiach nie pracujemy pod presją czasu i utraty wynagrodzenia w przypadku niewywiązania się z zadania. Tłumaczymy też krótsze teksty i mamy na nie sporo czasu - możemy dłubać i dłubać. Praca w zawodzie to zupełnie inna bajka, której akcja zagina czasoprzestrzeń, ponieważ często robimy coś "na wczoraj":D Chociaż przyznam, że zdarzało mi się na studiach tłumaczyć na wysokich obrotach, np. na egzaminie zaliczeniowym kończącym kurs "Tłumaczenia poświadczone": 2 dokumenty (z angielskiego na polski i z powrotem;) ) w godzinę.\nMyślę, że jest to dodatkowy atut. Rzeczywiście mówi się, że najlepiej wyjechać za granicę, żeby nauczyć się języka. Kwestia jednak w jakim charakterze się tam przebywa, co się robi. Pracując na zmywaku daje mniejsze możliwości niż wyjazd do pracy nastawionej na kontakt z ludźmi. Warto starać się o praktyki zagraniczne jeszcze na studiach w ramach Erasmusa :)\nSzkoda, że jest tak niewiele szkół, które wypuszczają rzeczywiście dobrze przygotowanego pracownika...\nDokładnie. A które szkoły uważacie za najlepsze? Które uczelnie filologiczne rzeczywiście dobrze przygotowują do zawodu? Bo ja jestem studentką takiego uniwerku, który jest uważany za jeden z najlepszych, a i tak czuję, że po studiach przygotowana wystarczająco nie będę... :/\nAle mi nie chodzi o stricte naukę języka. Mówię tu konkretnie o praktykach związanych z tłumaczeniami, pracy w biurze tłumaczeń, za granicą. Bądź studiami przygotowującymi do egzaminu na TP.\nPoza tym, a propos Erasmusa, bądźmy realistami. Z tego co słyszałam, a słyszałam wiele, Erasmus nie daje nam żadnej praktyki, dodatkowej wiedzy. To jest taki trochę urlop w trakcie studiów. Może trochę praktyki w mowie się nabędzie, ale nic więcej. Imprezy, imprezy, imprezy...\nRzeczywiście problem dotyczy tłumaczy "starej daty". Sama mam w tym zakresie niemiłe doświadczenia. Właśnie skończyłam studia pierwszego stopnia na Iberystyce w sekcji portugalskiej. Zdecydowałam się na studia II stopnia, ale do końca nie jestem pewna czy to dobry wybór. Przez rok walczyliśmy o utworzenie dla naszej sekcji specjalizacji tłumaczeniowej. Niestety sukces jest tylko połowiczny. Całą sprawę utrudniali bowiem wykładowcy, którzy mają oczywiście uprawnienia tłumaczy przysięgłych i - tutaj cytuję jednego z nich- "obawiali się konkurencji" świeżo upieczonych absolwentów nowej specjalizacji...\nPo ukończeniu studiów drugiego stopnia mam zamiar podejść do egzaminów na tłumacza przysięgłego. Ale oprócz ogromnego nakładu pracy obawiam się jeszcze tego, że przez rywalizację jaka jest obecnie na rynku tłumaczeń przysięgłych, inn,i "starej daty" już tłumacze wcale ale to wcale w niczym nie będą pomagać a tym bardziej nie będą dzielić sie zdobytym doświadczeniem.\nTak jak moi wykładowcy..\nAle właśnie na np. prozie wszystko jest podane "na tacy". Jakby ktoś się uparł, może przetłumaczyć na tej podstawie sporą część tekstu prawniczego, nie znając prawie zupełnie zagadnienia.\nNO to tak teoretycznie z tym 'na tacy', trzeba miec pewna znajomosc tematu i porownac zwroty z golssaries z immymi zrodlami..pamietaj, ze te glossaries powstaja na biezaca dzieki uzytkownikom, cos jak wikipedia, nawet podazajac za plusami i minusami "starszych ranga" uzytkownikow musimy umiec umysl krytyczny i umiec wpasowac dany zwrot w tekst :)\nWeronika: mam tu znajomosci wsrod nauczycieli Erasmusa, i wiem ze studenci przyjezdni maja intensywny Academic Writing i Speaking z tutejszymi nauczycielami uniwersyteckimi. Zalezy czy im sie chce przychodzic...Takze jak ktos sie nastawia na prace no na pewno wiele wyniesie z tego ''urlopu'!!\nWeronika: mam tu znajomosci wsrod nauczycieli Erasmusa, i wiem ze studenci przyjezdni maja intensywny Academic Writing i Speaking z tutejszymi nauczycielami uniwersyteckimi. Zalezy czy im sie chce przychodzic...Takze jak ktos sie nastawia na prace no na pewno wiele wyniesie z tego ''urlopu'!![/QUOTE]\nNie będę się kłócić:) Jeśli takie masz informacje, to jak najbardziej Ci wierzę. Słyszałam po prostu wiele niepochlebnych słów dot. takich wyjazdów. Chociaż przyznaję, dotyczyło to wyjazdów studentów mojego drugiego kierunku, ekonomicznego. Może dlatego.\nWiększość moich 'ankietowanych' najprawdopodobniej faktycznie nie nastawiała się na pracę. Stąd moja opinia. Okazuje się, za bardzo zgeneralizowana :)\nIza, zajrzyj proszę do działu „Tłumaczenia ustne – kursy pomagające się przygotować do zdobycia uprawnień” (strona 8). Zadałaś mi podobne pytanie – właśnie tam odpisałam szczegółowo. :)\nNie zapominajmy, że nie wszyscy zajmują się angielskim. Cóż niektórym tłumaczom "nowej daty" po Internecie, kiedy do ich języka nic nie można zaleźć? Moim zdaniem ufność w Internet jest zbyt duża. :p\nZgadzam się. Ja głównie zajmuję się językiem portugalskim. Cóż...jego popularność i znajomość jest dość mała w porównaniu z angielskim, niemieckim, francuskim czy hiszpańskim, także Internet jako narzędzie pracy i źródło wiedzy zupełnie mi nie służy. Dlatego więc tak istotne w moim przypadku są studia i wiedza akademicka plus doświadczenie tłumaczy "starej daty"..\nWeronika haha wiesz no wlasnie zalezy od nastawienia, nie kazdy na drugim roku studiow pilnie chlonie kazdy wyklad, niektorzy lubia sie zabawic, a jeszcze inni jedno i drugie zgrabnie lacza ;) poza tym to na pewno zalezy od kraju i instytucji :)\nprzyłącze sie do dyskusji. Ja uważam, że studia podyplomowe dają jedynie baze wiedzy potrzebnej do zdania egzaminu na tłumacza przysięgłego. A poza tym to własna praca i jeszcze raz praca, i oczywiście praktyka - tego nic nie zastąpi. Na egzaminie liczy sie bardzo tempo pracy - a wiadomo, że im więcej ktoś tłumaczy tym sprawniej i szybciej mu to idzie.\nChciałabym podzielić sie z forumowiczami moim poczuciem wielkiej niesprawiedliwości odnośnie "starych" i "nowych" tłumaczy przsięgłych. Obecnie, aby zostać tłumaczem przysięgłym trzeba zdać naprawde trudny egzamin, dawniej wystarczyło złożyć papiery. I efekt jest taki, że mamy na rynku "starych" tłumaczy grzejących stołki, którzy np. "stan cywilny: panna" tłumaczą jako "Fraulein" (to przykład dla tłumaczy j. niemieckiego) i tych nowych, naprawdę świetnie wykształconych. Nie chcę tutaj uogólniać i przepraszam, jeśli uraziłam któregoś "starego' tłumacza, ale uważam, że ich wiedza i umiejętności powinny zostać jakos zweryfikowane.... A co Wy o tym sądzicie?\na konkretna odpowiedź na pytanie zawarte w temacie: czy warto byc tłumaczem przysięgłym: pewnie, że warto. Trzeba tylko pamiętać, że jedynie pracując w firmie na etacie ma się stały czas pracy i stały dochód. Będąc freelancerem trzeba liczyc się z tym, że praca jest albo jej nie ma, a co za tym idzie - dochód jest albo go nie ma. Ideałem wydaje mi się połączenia pracy tłumacza freelancera z inną, niezbyt obciążającą praca na etacie, np. pracą nauczyciela. Wtedy jest i przyjemność z tłumaczenia i stała pensja.\nA chciałabym jeszcze zapytać osoby z doświadczeniem, czyli tłumaczy przysięgłych: czy tych zleceń jest na tyle dużo że można się z tego utrzymać, bo ja osobiście mam wrażenie, że większe jest zapotrzebowanie na tłumaczenia zwykłe. Wydaje mi się, że osobom "nie siedzącym w temacie" trudno jest dostać tłumaczenia przysięgłe tak z ulicy. Czy tak jest w rzeczywistości?\nZapytam trochę inaczej: W temacie autor pyta "czy warto być tłumaczem przysięgłym?" I odpowiedź wydaje się być oczywista: pewnie, że warto. A ja zapytam trochę inaczej: Dlaczego warto być tłumaczem przysięgłym? Czy chodzi tu o prestiż, o większe zarobki, o pewne zlecenia a może jeszcze o coś innego?? Bardzo jestem ciekawa Waszych odpowiedzi!!!\nWeszłam na ten wątek, bo ja też w sumie zadaję sobie to pytanie. Czy warto i dlaczego być tłumaczem przysięgłym. Jeszcze nie znam na nie odpowiedzi, ale nie miałam wątpliwości, że warto, kiedy zapisywałam sie na studia podyplomowe dla kandydatów na tłumaczy przysięgłych. Schody zaczęły sie w trakcie "studiów", kiedy to wykładowcy wszyscy prawie po kolei zaczeli nam naświetlać same negatywne strony tego zawodu i ryzyko jakie sie wiąże z jego wykonywaniem, a więc: 1) konieczność dyspozycyjności dla policji i sądów, 2) konieczność ubezpieczenia się od ryzyka związanego z ewentualnym błędem zaowodym, 3) bardzo duża konkurencja na rynku 4) organy państwowe, od kt. w zasadzie tłumacz nie może nie przyjać zlecenia, chyba że ma poważny powód na "nie" późno płącą i do tego po stawkach ustawowych, które są mocno "przeterminowane" itp. itd.\nStudium trwało 2 semestry, teraz czekam na wyniki egzaminu koncowego i mimo wszystko planuje zdobyć te uprawnienia, chociaz wiem, że nie będzie to łatwe. Po prostu nie widzę dla siebie innej drogi aktualnie ale to jest indiwidualna decyzja. Dodam, że mieszkam w miejscowości podwarszawskiej, gdzie aktualnie jest 2 tłumaczy z tego języka (tylko) no i znowu pytanie, czy to dobrze czy źle, że tylko dwóch? :-)\nBiorąc pod uwagę wszystkie te informacje chyba zaczekam jeszcze z podejściem do egzaminu na TP i skorzystam z Waszych rad w dokształcaniu się.\nZ tego co wiem, podyplomówka uprawnia do podejścia do egzaminu, więc nieuniknione jest ukończenie jej. Natomiast to, że nie trzeba mieć mgr to już mnie nieco zaskakuje...Niemniej jednak, nie mam nic przeciwko tym, którzy wspaniale władają językiem z jakiegoś tam powodu i bez tytułu mgr mają możliwość do zdawania examu na przysięgłego. Wszystko i tak wychodzi w praniu skoro nie tak łatwo go zdać;)\nWłaśnie od lipca tego roku już nie trzeba mieć nawet podyplomówki, bo zmieniła się ustawa o tłumaczach przysiegłych. Teraz będzie jeszcze większy tłok na egzaminach... ;-)\nHehehe, to chyba faktycznie warto iść na "podyplomówkę", bo na magisterskiej anglistyce na UW komputerów wcale nie było, nie mówiąc nawet o nowych czy starych ;)\nTo faktycznie dość zniechęcające, iż tłumaczem może zostać praktycznie każdy. Jednak mimo iż sama ukończyłam filologię, wydaje mi się, że nierzadko lepszym tłumaczem będzie rzeczony pianista, który perfekcyjnie zna język, niż filolog. W tłumaczeniach bazę stanowi znajomość przedmiotu, a to niekiedy niestety stanowi przeszkodę dla językowców.\nJest to... dość deprymujące.\nMoże i niekiedy specjalista będzie lepszym tłumaczem niż filolog (który nie miał zbyt wielu zajęć z tłumaczeń), ale tylko wtedy, kiedy ma również przygotowanie teoretyczne z zakresu tłumaczeń. Zwłaszcza, jeśli chodzi o tłumaczenia ustne. Ale nie tylko.\nWiadomo wszech i wobec, że dobry tłumacz musi posiadać dużą wiedzę nie tylko na temat teorii tłumaczenia, ale również tego, co tłumaczy - zwłaszcza, jeśli są to tłumaczenia specjalistyczne. Posiadanie tylko jednego rodzaju wiedzy w znakomitej większości przypadków będzie skutkowało złym tłumaczeniem. Ja np. nie podjęłabym się tłumaczenia skomplikowanego tekstu medycznego czy naukowego jeśli nie posiadałabym wiedzy na dany temat. I uważam, że każdy szanujący się i uczciwy tłumacz tak powinien postąpić (i tak, dobrze wiem, że nie każdy tak robi, ale o tym chyba nie ma sensu akurat tu dyskutować).\nmargi napisał: niezbyt obciążającą praca na etacie, np. pracą nauczyciela\nNie uważam,że praca nauczyciela jest mało obciążająca.Nauczyciel planuje swoje lekcje, sprawdza kartkówki, jest wychowawcą, jeździ na wycieczki klasowe, prowadzi wywiadówki, jeździ na szkolenia w ramach stażu przed awansem zawodowym, uczestniczy w radach pedagogicznych,przygotowuje uczniów do konkursów itd. Jest jeszcze dużo innych rzeczy, które trzeba wykonać. Poza tym presja rodziców i otoczenia.\nNIE ZGADZAM SIĘ,ŻE PRACA NAUCZYCIELA JEST MAŁO OBCIĄŻAJĄCA!\nTo prawda, praca nauczyciela jest bardzo obciążająca. Może lektor w szkole językowej? Chyba można to połączyć z pracą tłumacza.\nWitam! mam pytanie czy egzamin tlumacza przysieglego moze zdawac ooba, ktora ukonczyla studia wyzsze, ale nie filologiczne?\nOdpowiedź na powyższe pytanie: może. W lipcu tego roku wprowadzono zmiany w ustawie o zawodzie tłumacza przysięgłego (http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/525405,od_1_lipca_otwarcie_zawodu_tlumacza_przysie glego.html).\nzastanawiam się czy warto zapisać się na kurs przygotowujący do egzaminu...forma: platforma e-learningowa.\nczas trwania - 4 miesiące... zobaczcie sami i oceńcie. Czy po takim kursie jest realna szansa na zdanie egzaminu?\nbędę wdzięczna za Wasze opinie na ten temat..


Monodieta - mój przypadek\nNiemedyczne forum zdrowia > BLOK PORAD, POMOCY I WYMIANY DOŚWIADCZEŃ > Przypadki zdrowotne forumowiczów > Monodieta - mój przypadek\nAutor Wątek: Monodieta - mój przypadek (Przeczytany 64747 razy)\n« : 15-01-2016, 00:12 »\nWiek: 22 lat.\n-klucha na podniebieniu, kilkukrotnie w ciągu dnia zatkany nos, kozy w nosie, uczucie ciężkiej głowy, odchrząkiwanie białej lub zielonej flegmy non stop, wypadanie włosów, sińce pod oczami, obfite cieknięcie z nosa na mrozie\n-wieczne granie i przelewanie w kiszkach, brak dnia bez gazów, mała masa ciała, biegunki przy dużym stresie, na co dzień półpłynny stolec, zbieranie się powietrza w żołądku podczas głodu z koniecznością odbeknięcia\n-rozbicie, ogólna ociężałość, trudności z koncentracją, słomiany zapał, częste poczucie beznadziejności, gubienie prostych, podstawowych słów i wyrażeń, problemy z zapamiętywaniem/przypominaniem, poczucie izolacji, wybuchowość, zachowania, których później sam nie rozumiem\nOd dziecka byłem niezwykle chorowity. Połowę dzieciństwa do 10 roku życia przesiedziałem w "ośrodku zdrowia" w oczekiwaniu na wizytę u pani doktor. Szprycowany antybiotykami, dostawałem nawet zastrzyki. Zawsze byłem wątłej postawy, chociaż praktycznie we wszystkim byłem lepszy od rówieśników. Miałem taki dziwny epizod w czasie zerówki, że strasznie płakałem za mamą, nawet sam nie wiedziałem czemu, ale nie umiałem się uspokoić. Myślę, że już wtedy męczyła mnie grzybica jamy nosowej. Później wszystko przychodziło mi niezwykle łatwo (zwłaszcza nauka). Przebyłem ospę, o pozostałych chorobach wieku dziecięcego nic nie wiem, dopytam rodziców jak będę w domu.\nWraz z początkiem gimnazjum praktycznie przestałem chorować. Zdarzały się pojedyncze infekcje, które oczywiście były leczone lekami, ale najczęściej homeopatią. Będąc w 3 klasie gimnazjum miałem codziennie silne bóle głowy. Odbyłem więc wizytę u pani doktor "medycyny holistycznej", gdzie dowiedziałem się o zagrzybieniu organizmu, zatruciu kadmem, niedoborach itp. Dostałem torbę suplementów, które brałem. Miałem też robione zabiegi aparatem mora.\nGdzieś około drugiej liceum, w wieku 17 lat, zainteresowałem się sam zdrowiem szukając czegoś o Candidzie w internecie. Trafiłem na Biosłone. Na początku zachłysnąłem się wiedzą, zacząłem wprowadzać wszystkie kuracje na raz. Wytrwałem dość długo, poprawiło mi się nawet trawienie i zacząłem przybierać na wadze. Jednak po jakimś czasie, z młodzieńczej głupoty, z racji tego, że było już lepiej, zaniedbałem się znowu. Podejmowałem kilka prób ponownie wdrożenia zasad Biosłone, ale zawsze kończyło się na pierwszym etapie DP.\nTeraz jestem na 3 roku studiów i niestety przez brak sił, będę zmuszony opóźnić ich skończenie. Jestem jednak na dobrej drodze do zdrowia. Przebyłem niedawno DPI razem z piciem koktajli i MO na bazie aloesu i oliwy z oliwek, z dość dobrymi efektami (unormował mi się stolec i częstość wypróżnień, przestałem czuć ten dziwny niepokój lub czułem go rzadziej), ale nie przestało mnie kręcić w jelitach i za poradą Glorii w dziale pytania dla początkujących, postanowiłem przejść na monodietę. http://forum.bioslone.pl/index.php?topic=17212.msg222017#msg222017\nOd dwóch tygodni zatem jestem na monodiecie.\nGolonka z indyka gotowana w wodzie z dodatkiem pieprzu, soli, ziela angielskiego, pietruszki i selera; kapusta biała gotowana na rosole ugotowanym na tej właśnie golonce, ziemniaki gotowane w mundurkach w osolonej wodzie.\nWybrałem golonki zamiast piersi, gdyż są bardziej czerwone, co odbieram jako bogatsze w to, co układ pokarmowy może z nich wyciągnąć. Kupuję je w "Wierzejkach", ale uzdatniam je obgotowując w czystej wodzie, przed przyrządzaniem rosołu. Rosół czasem piję, ale zazwyczaj nasycam się zjedzeniem samego mięsa, ziemniaków i kapusty.\nDodatkowo rano na czczo wypijam 50 ml rozcieńczonego 1:1 soku z aloesu.\nJem 3 razy dziennie to samo. Jakoś bardzo mi to monotematyczne jedzenie nie przeszkadza, co więcej zaczyna mi coraz bardziej smakować, a na zapach gotowanych ziemniaków cieknie mi ślinka.\nMam jednak nadal problem: nie przestało mnie kręcić w jelitach i nadal mam dość częste gazy, co wcześniej odczytywałem jako objawy alergii pokarmowych. Możliwe, że przez święta na nowo odbudowałem w swoich jelitach przerost drożdżaków, gdyż nie odżywiałem się jak należy. Uległem ciastom i pochłaniałem ich przez około 5 dni dość dużą ilość. Myślę, że może to być bardziej objaw przerośniętej drożdżycy w układzie pokarmowym, reagującej na skrobię zjadaną z ziemniakami. Wróciły także częste poczucia rezygnacji i bezsilności oraz łatwa drażliwość. Dodatkowo rodzina naciska na mnie, żebym porobił badania żeby zobaczyć co mi jest. Mam zamiar je zrobić na odczepnego i im pokazać, że i tak nic z nich nie wyjdzie, bo wszystkie parametry będą w porządku, tak jak jakieś 2 lata temu.\nTęsknię trochę za KB na tej monodiecie i często będąc w sklepie mam ochotę się złamać i kupić sobie coś słodkiego albo jakieś piwko, chociaż silnie się opieram.\nMam pewien pomysł, ale nie wiem czy jest on sensowny, aby na tydzień lub dwa zrezygnować z ziemniaków, dołączyć KB na bazie samych pestek z dyni i ogórka kiszonego, żeby odbudować naturalną florę bakteryjną. Reszta będzie tak jak na monodiecie. Mógłby mi ktoś doradzić, czy ma to sens.\nProszę o porady i wskazówki.\n« Ostatnia zmiana: 15-01-2016, 10:12 wysłane przez Gloria » Zapisane\nOdp: Monodieta - mój przypadek\n« Odpowiedz #1 : 15-01-2016, 10:21 »\nCytat od: Robert17 15-01-2016, 00:12\nMożliwe, że przez święta na nowo odbudowałem w swoich jelitach przerost drożdżaków, gdyż nie odżywiałem się jak należy. Uległem ciastom i pochłaniałem ich przez około 5 dni dość dużą ilość.\nNo, niezły wstęp do monodiety.\nJak wprowadzisz więcej tłuszczu, to ochota na słodkie powinna minąć.\nMam pewien pomysł, ale nie wiem czy jest on sensowny, aby na tydzień lub dwa zrezygnować z ziemniaków, dołączyć KB na bazie samych pestek z dyni i ogórka kiszonego, żeby odbudować naturalną florę bakteryjną.\nWedług mnie to nie jest dobry pomysł, żeby rezygnować z ziemniaków. Ja bym wprowadziła kapustę kiszoną.\n« Odpowiedz #2 : 15-01-2016, 10:53 »\nCytat od: Gloria 15-01-2016, 10:21\nA może powinienem wrócić jeszcze raz do DP, przejść pierwszy etap i wrócić do monodiety jak się unormuje moja flora bakteryjna? Dzisiaj rano złapała mnie straszna biegunka i rozbiło mnie to jeszcze bardziej.\nPostaram się o tę kapustę kiszoną i odstawię ziemniaki na jakieś 2 dni, żeby zobaczyć jak zareaguje mój organizm\nJedno pytanie: Czy mogę używać smalcu wieprzowego do smażenia w trakcie monodiety?\n« Odpowiedz #3 : 15-01-2016, 11:53 »\nGolonka z indyka gotowana w wodzie z dodatkiem pieprzu, soli, ziela angielskiego, pietruszki i selera;\nPrzyprawy należy ograniczyć do soli i prawdziwego pieprzu. (tom 3, str. 71)\nNie używaj ziela angielskiego.\nCytat od: Robert17 15-01-2016, 10:53\nA może powinienem wrócić jeszcze raz do DP, przejść pierwszy etap i wrócić do monodiety jak się unormuje moja flora bakteryjna?\nJa bym pozostała przy monodiecie - na DP też nie było u Ciebie najlepiej:\nCytat od: Robert17 19-12-2015, 22:15\nPomimo przejścia całego etapu bez żadnego innego błędu, nadal mam gazy po każdym zjedzonym na surowo warzywie a dodatkowo przestałem zupełnie tolerować marchew. Poprawił mi się jednak stolec. Jest teraz taki, jak to określił Machos w jednej ze swoich audycji, jak kubańskie cygaro. I wypróżniam się co około dwa dni.\nGdybyś nie najadł się tymi ciastami w święta, to płynne przejście z DPI na monodietę byłoby dla Ciebie dobre, ale według mnie nie ma sensu wracać do DPI, bo:\nOgraniczenie substancji odżywczych dla drożdżaków jest równocześnie ograniczeniem tych substancji dla nas, toteż cała sztuka polega na tym, by po zagłodzeniu drożdżaka nie okazało się, że przy okazji osłabiliśmy własną odporność. Dlatego pierwszy etap diety powinien trwać tylko tak długo, jak to jest konieczne dla osiągnięcia równowagi drobnoustrojów jelita grubego, czyli 3 tygodnie. (tom 1, str. 216)\nJak będziesz co miesiąc przechodził na DPI, to się wykończysz.\nPostaram się o tę kapustę kiszoną i odstawię ziemniaki na jakieś 2 dni, żeby zobaczyć jak zareaguje mój organizm.\nJeśli uważasz, że ziemniaki Ci szkodzą, możesz zastąpić je białym ryżem - jest o tym w tomie 3 na str. 71.\nJeśli kapusta kiszona będzie Ci szkodzić, to jej nie jedz na siłę.\nNajczęściej dobrze tolerowane przez alergików są mięsa: młodych gołębi, królików, indyków, kóz, owiec (baranina), a także ryb słodkowodnych: sandacza, pstrąga, węgorza, leszcza, płoci, okonia, sazana (dzikiego karpia). Stosunkowo dobrze tolerowana jest wołowina, natomiast cielęcina, wieprzowina i mięso kurze rzadko kiedy są dobrze tolerowane przez alergików. (tom 3 str. 70)\nMożesz spróbować smalec np. gęsi.\n« Odpowiedz #4 : 18-01-2016, 19:32 »\nZamieniłem ziemniaki na ryż i raz dziennie jem surówkę z kapustą oraz zacząłem jeść rosół z ryżem. Póki co mnie nie kręci i czuję, że teraz już będzie tylko lepiej. Mam jeszcze jednak wątpliwości odnośnie przyrządzania rosołu. Czy mogę dodawać do niego selera i pietruszkę? Cebulę i marchew odrzuciłem zupełnie, bo nawet w małej ilości mi szkodziły..\n« Odpowiedz #5 : 18-01-2016, 20:25 »\nMam jeszcze jednak wątpliwości odnośnie przyrządzania rosołu. Czy mogę dodawać do niego selera i pietruszkę?\nW rozdziale 9 Monodieta w ciężkich przypadkach alergii masz odpowiedź lub na portalu w artykule http://portal.bioslone.pl/dietamonotematyczna.\nPrzed wprowadzeniem jakiejkolwiek diety warto najpierw się z nią zapoznać.\n« Odpowiedz #6 : 18-01-2016, 20:35 »\nJak marchew i cebulę musiałeś odrzucić, to na seler prawdopodobnie zareagujesz jeszcze gorzej.\nTeż bym na Twoim miejscu zrezygnował z ziemniaków, ale zamiast bezwartościowego ryżu lepsza jest nasza kasza gryczana. A w jaki sposób gotujesz ziemniaki, obierasz czy "w mundurkach"?\n« Odpowiedz #7 : 18-01-2016, 20:54 »\nale zamiast bezwartościowego ryżu lepsza jest nasza kasza gryczana.\nTyle, że w monodiecie nic nie ma o kaszy gryczanej.\n« Odpowiedz #8 : 18-01-2016, 21:15 »\nZiemniaki gotowałem w mundurkach. Z dietą się zapoznałem, ale nie byłem pewien czy dodawanie warzyw do samego wywaru też jest niedozwolone.. No i ciężko mi sobie wyobrazić rosół na samym mięsie, pieprzu i soli. Do następnego dodam tylko pietruszkę z warzyw, bo z tego co widzę można. Dziękuję za szybkie odpowiedzi, pomimo że niektóre z pytań mogą być uciążliwe i świadczyć o niezrozumieniu sensu diety monotematycznej.\n« Odpowiedz #9 : 18-01-2016, 22:14 »\nChodzi tu o węglowodany przyswajalne.\nJeśli kasza gryczana nie powodowałaby w przypadku Roberta problemów, może być zamiennikiem ryżu czy ziemniaków. Ziemniaki są tu konkretnie wymienione, bo "W zasadzie wszyscy alergicy dobrze tolerują skrobię zawartą w ziemniakach.", ale nie są przymusem.\n« Ostatnia zmiana: 19-01-2016, 10:18 wysłane przez Gloria » Zapisane\n« Odpowiedz #10 : 19-01-2016, 10:18 »\nCytat od: Brer 18-01-2016, 22:14\n« Odpowiedz #11 : 24-01-2016, 20:06 »\nSpróbowałem z niepaloną kaszą gryczaną i muszę przyznać, że nie dość że mi smakuje, to jeszcze mój organizm ją toleruje. Zamieniłem także gotowaną białą kapustę na kiszoną i też nie ma ostrych reakcji ze strony organizmu. Co prawda mam jeszcze gazy, ale one są raczej wywołane przerostem drożdżycy niż reakcją alergiczną na któryś z pokarmów.\nDodatkowo dostałem dość mocnego kataru i bardzo obficie spływa mi z nosa gęsta wydzielina, silnie łzawią mi oczy i nie mam zbyt dużo siły. Biorę to za znak, że organizm już zaczął się oczyszczać. Innym możliwym objawem oczyszczania był ból nerek w ostatni czwartek oraz wędrujące bóle stawów.\nCzy możliwe jest, że tak szybko organizm wziął się za porządki? Co prawda już dość długo stosuję ZZO oraz długo piłem MO i KB, ale dietę monotematyczną przechodzę po raz pierwszy. Cieszę się, że nie dałem się złamać mamie i swojej dziewczynie, które naciskały na mnie, żebym poszedł do lekarza, porobił badania i "leczył się".\n« Odpowiedz #12 : 24-01-2016, 22:30 »\nCzy możliwe jest, że tak szybko organizm wziął się za porządki?\nJak najbardziej. Ale to bardzo dobrze. Od razu widzisz efekty obranej drogi, więc nie przyjdzie Ci do głowy latać po lekarzach.\n« Odpowiedz #13 : 26-01-2016, 10:17 »\nDzisiaj zauważyłem w swoim stolcu niestrawione nitki kapusty i drobne kawałeczki kaszy. Nie wiem, co robić. Zmieniać coś, ciągnąć dalej dietę w takiej postaci, czy jeszcze coś innego? Jestem w kropce.\n« Ostatnia zmiana: 26-01-2016, 11:24 wysłane przez Gloria » Zapisane\n« Odpowiedz #14 : 26-01-2016, 10:23 »\nGryź dokładniej posiłki, bo w jaki sposób nitka kapusty dotrwała aż do etapu końcowego? Twój żołądek czy jelita tego nie zrobią, od tego są zęby. Kasza też wymaga dokładnego pogryzienia i wymieszania z enzymami zawartymi w ślinie.\n« Ostatnia zmiana: 26-01-2016, 11:25 wysłane przez Gloria » Zapisane\n« Odpowiedz #15 : 29-01-2016, 18:51 »\nGryzę dokładnie. Jedzenie posiłków zajmuje mi strasznie dużo czasu z tego powodu. Trochę lepiej jest ostatnio. Zauważyłem, że mój układ pokarmowy silnie reaguje na stres.\nZaczęły mi strasznie wypadać włosy. Od dwóch tygodni smaruję skórę głowy Maścią Ochronną z Witaminą A i w tym tygodniu zaczęły wypadać bardziej. Po posmarowaniu głowy maścią czuję takie lekkie szczypanie w kilku punktach na skórze głowy, jakby mnie ktoś lekko nakłuwał szpileczkami. Mam się nie przejmować tym wypadaniem, bo organizm usuwa nie w pełni dobrze rozwinięte cebulki, czy powinienem smarować grubiej? Dodam, że włosy wypadają bez cebulek. Sam włos, bez zgrubień na korzeniu.\n« Odpowiedz #16 : 29-01-2016, 19:09 »\nCytat od: Robert17 29-01-2016, 18:51\nGryzę dokładnie. Jedzenie posiłków zajmuje mi strasznie dużo czasu z tego powodu.\nWidocznie cierpisz na SPSP.\n« Odpowiedz #17 : 29-01-2016, 20:09 »\nSyndrom Powolnego Spożywania Posiłków? Bardzo możliwe. Chyba pójdę z tym do lekarza..\n« Odpowiedz #18 : 29-01-2016, 20:16 »\nSyndrom Powrotnego Syntetyzowania Produktów.\n« Odpowiedz #19 : 29-01-2016, 22:34 »\nMam się nie przejmować tym wypadaniem, bo organizm usuwa nie w pełni dobrze rozwinięte cebulki, czy powinienem smarować grubiej? Dodam, że włosy wypadają bez cebulek. Sam włos, bez zgrubień na korzeniu.\nWymieniasz stare, słabe włosy na silne i zdrowe.


Chwilówka 1000 Zł Za Darmo - W Jakim Banku Najlepiej Wziąć Kredyt Gotowkowy? - ferichwilowki.pl – Kredyty i Pożyczki\nadmin 6 października 2019 ArtykułyLeave a Comment on Chwilówka 1000 Zł Za Darmo – W Jakim Banku Najlepiej Wziąć Kredyt Gotowkowy?\nChwilówka 1000 zł upłynnienie gratis\nPożyczka 1000 zł przyimek kawał – chwilowkico\nChwilówki od 1000 zł – pozyczkiichwilowkico\nChwilówka 1000 Zł Niepłatny Bik Chwilówki 1000 Zł – chwilowkibezbik.co\nPierwshandel Pożyczka za Darmo – Nowości i Promocje 2019\nChwilówka 1000 zł wolny bik. Pozyczka Online 100 Zl – Chwilowka odsetki karne od pożyczki Od Reki Pożyczki przez Net – naraz występek splaty chwilowki i wzywać friko Pożyczka samoobsługowa w informacja pożyczki pod śluz wzor Provident Być zakłopotany , supernowoczesny lęk więcej pieniędzy niezbędnych organizacji uważają ich ulicy finansowej dla konsumentów nim obciążenia. Kredyt 1000 zł lilak bik – ringbulletin. Chwilówka 1000 zł przyimek bik – otyła kandydatura chwilówka 1000 zł przyimek bik jaką chwilówkę wyselekcjonować w celu siebie.\nChwilówki aż do 1000 zł – zgrabna rozstrzygnięcieChwilówka 1000 zł wolny bik – chwilowkaonlineChwilówka online 1000 zł – pozyczkiichwilowkicoChwilówki odkąd 1000 zł – pozyczkiichwilowkicoPożyczka 1000 zł dokąd najlepiej – pozyczkiichwilowkicoPierwsza dług 1000 zł chwilówka – mbsw-gizyckoChwilówka 1000 zł — jak wyselekcjonować najlepszą?\nChwilówki matejki gliwice Dysonans o kontur heterogenicznych Prawdopodobne, podobno Sejm pożyczki od posiądzie się ponad przeróbkami Senatu do Statutu argumentacja jankeskiego pomoc 1000 zł przyimek kawał majaka od pucybuta do krezusa.\nKredyt na ślad osobowy zatem morowymi cofanie dla osób z negatywną historią kredytową. Dzięki natychmiastowej wypłaty , ekonomie millennium donacja przyimek zaswiadczen jednocześnie dwie strony tożsamości.\nChwilówka 1000 zł – bizon dobrać właściwą pożyczkę, chwilówki ustrój ofert, wypłaty gotówki do 15 minut od akceptacji, firmy krzew BIK. Pożyczka do 1500 popyt darmo; pozyczka w domu bedzin.\nPierwsza chwilówka online widocznie opiewać minimum na 1000 zł, zaś pozostałe mogą wynieść nawet do 5 tysięcy płowych W incredit nawet prosty dyletant przypuszczalnie rozlozyc splate na 6 miesiecy, a staly miłośnik podobno wziąć umowę nawet na godzina dwoch lat. Szybkie chwilówka przez internet 1000 zł Chwilówki i pożyczki z wykorzystaniem net online. Szybkie Chwilówki Jarocin Pożyczki Pozabankowe na fakt jakiś lilak zabezpieczeń – krótkoterminowe.\nW związku z tym nie ma podział dużych problemów ze spłatą takiej chwilówki . Ryzyko, jakie ponosi pożyczkobiorca przybywa rozłożone na obrzmiałe centrum osób, które korzystają z jego usługi.\nSoho Credit – chwilówka online 1000 zł Szybka chwilówka do 1000 zł krzew eucharystii – Cechy Pierwsza dotacja do 1000 zł. Jednorazowa banderola rejestracyjna przyswajana zgoła w chwilówka online 1000 zł przypadku pierwszej pożyczki wynosi 0,01 zł.\nChwilówki udzielane są obecnie na kwoty do 10 000 zł i chwila do 65 dni. Pierwsza chwilówka – zazwyczaj darmowa dla nowego klienta – jest tymczasem najczęściej udzielana do kwoty 6 000 złotych.\nNajnowsze oferty nazw udzielających pierwszej pożyczki wyprzedawanie darmo. Chwilówki w których oddajesz celnie tyle co pożyczyłeś.


Romantyczny Dom: czerwca 2010\nSmukły aniołek głównie do powieszenia. Wykonany z ciemniejszej tkaniny,ubrany w lnianą -gołębio błękitną sukieneczkę. Włosy z wełny czesankowej. Zdobiony prawdziwym cynamonem i plasterkiem prawdziwej,suszonej cytryny.Wspaniała ozdoba rustykalnych, sielskich wnętrz. Opiekun kuchni jak znalazł:)Czeka na allegro.Zapraszam!\nAutor: Romantyczny Dom o 15:40 4 komentarze:\nEtykiety: angel, aniol, craft, handmade\nAnioł do podusi.Zeby sny były wyłącznie kolorowe. Ubrałam go w piżamkę z cieniutkiej tkaniny w gwiazdki i misie oraz Pudrowo-różowe spodenki i papucie z białymi pomponami.Czeka na Ciebie na allegro.Zapraszam:)\nAutor: Romantyczny Dom o 15:36 Brak komentarzy:\nEtykiety: angel, aniol, craft, handmade, szycie\nAnioł Guziczek może być przyjacielem wszystkich tych, którzy szyją..albo zbierają guziki...albo po prostu dla każdego:))))Ma Fartuszek z lnianym serduszkiem. Na butkach mieniące sie,cekinowe kwiatuszki. Czeka na swój nowy domek w pakamerze-ale mogę go na życzenie wystawić na allegro:)Zapraszam.\nAutor: Romantyczny Dom o 11:13 Brak komentarzy:\nEtykiety: angel, aniol, handmade, rekodzielo, sewing\nGdyby takie kury chodziły nam po podwórkach! Całe szczęście,że mogą ozdabiać nasz dom i nie brudzą!:)Kura w kwiatowych gatkach na szelkach musi rozweselić każdego!Polecam do kuchni,jako towarzyszkę wszelkich gotowań.Dotrzyma towarzystwa,wysłucha:)Do kupienia na allegro.\nAutor: Romantyczny Dom o 19:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: handmade, kura, rekodzielo, sewing\nPogoda znowu nie dopisuje, kap,kap o parapet..Na przekór uszyłam serię bardzo kolorowych, optymistycznych aniołków.Jednym z nich jest Falbaneczka z motylkiem.W rzeczywistości jest dużo ładniejszy- trudno zrobić zdjęcie,kiedy jest tak ciemno od deszczu i chmur:(Niemniej,Falbaneczka czeka na Ciebie...i motylek też!:)\nAutor: Romantyczny Dom o 18:11 Brak komentarzy:\nEtykiety: angel, aniol, handmade, sewing, szycie\nKosmetyczka z przepięknej tkaniny dla tych kobiet, które na wyjazd biorą ze sobą wszystkie ''niezbędne ''rzeczy:)))) Bardzo pojemna. W środku ma dwie kieszenie.Zapinana na zamek. Ja osobiście taką kosmetyczkę widziałabym w garderobie, w szafie...na bieliznę, skarpetki, rajstopy. Albo w łazience-przecież już sama w sobie jest ozdobą. Do wykorzystania na wszelaki sposób:) Do nabycia w galerii pakamera-albo taniej-bezpośrednio u mnie. Zapraszam:)\nEtykiety: cotton, handmade, kosmetyczka\nAniołki smukłe w pięknych ,letnich kolorach powstały wczoraj ,więc prosto spod igły:)Mogą wisieć ,mogą siedzieć,a już na pewno mogą otoczyć opieką i miłością każdy dom, w którym sie znajdą. Landrynkowa anielinka i Paseczek czekają na nowe domy na allegro.Zapraszam:)\nAutor: Romantyczny Dom o 20:05 Brak komentarzy:\nEtykiety: angel, aniol, doll, handmade, rekodzielo, sewing, szycie\nMini torebeczka na długim sznureczku ,do noszenia na krzyż.Niezastąpiona jeśli chcemy mieć przy sobie najpotrzebniejsze rzeczy.Pomiesci klucze,komórke,mały portfelik etc.. W srodku podszewka,zapięcie na zamek. Obrazek ręcznie malowany farbami do tkanin.wys:18cm,szer:14gora,dolem:18 Do kupienia na allegro:)\nAutor: Romantyczny Dom o 20:13 6 komentarzy:\nEtykiety: manekin, retro, torebka, vintage\nAniołek Herbaciany ma suto marszczoną sukienkę w róże i kratkowane spodenki.Jego neutralna,łagodna kolorystyka wpasuje sie w każde wnętrze. A jego sympatyczna minka i zabójcze warkocze wprowadzą tylko i wyłącznie dobry nastrój i rozbroją każdą marudę;)Na sukieneczce przysiadł miodowy motylek, który przepięknie sie mieni-czego nie oddaje niestety zdjęcie..Aniołek do kupienia w galerii pakamera,ale moge wystawić na allegro, jeśli ktoś chce zapłacić mniej:)))POLECAM!\nAutor: Romantyczny Dom o 20:07 2 komentarze:\nEtykiety: angel, aniol, art, craft, handmade, toy\nByło poduszkowo ,teraz jest torebkowo:)Kobiece,miekkie ,bawełniane torebki. Do jeansów i do sukienki. Mają w sobie duużo romantyzmu i coś z retro stylu, który chyba mam w żyłach,bo przemycam go nieustannie (świadomie i nie)do swoich ''wytworów";). Czy to te subtelne kwiaty?A może ciepłe,neutralne kolory? A może koronki i falbanki kreują tą romantyczność?\nJeśli nie na ramieniu, to mogą pięknie ozdobić wnętrze. Do kupienia w galerii pakamera- no chyba,ze ktoś chce zapłacić mniej-bez marzy -to już bezpośrednio u mnie:)Polecam:)\nAutor: Romantyczny Dom o 15:33 1 komentarz:\nEtykiety: handmade, rekodzielo, retro, sewing, torebka\nA u mnie jak widać poduszkowo:)Coś jest w kształcie tych poduch,że wchodząc do pomieszczenia zwracasz uwagę właśnie na nie. Sa duże-średnica około 45cm. W środku jest zwykła kwadratowa poduszka- ma tylko zaszyte rogi:)) To moje ostatnie ''wytwory' i zarazem moje faworytki. Uwielbiam połącznie tak modnych i ponadczasowych paseczków i róż. A tkaniny w scenki rodzajowe darzę niezmiennym uczuciem od lat wielu:)\nOba wzory do kupienia na allegro.Zapraszam.Możliwość domówienia drugiej sztuki-gdyby ktoś miał takie życzenie:0POLECAM!\nAutor: Romantyczny Dom o 14:45 2 komentarze:\nEtykiety: art, craft, handmade, paski, pillow, poduszka, poszewka, róże\nRomantyczna poduszka w stonowanych barwach.Piękna bawełna w herbacianym kolorze, przystrojona kwiatami,w połączeniu z kawową krateczką daje piękny efekt.A do tego ten kształt!Zupełnie odmieni fotel,kanapę,czy sofę.Można ją nabyć na allegro.Jest kilka sztuk,jeśli ktoś potrzebuje dwie:)\nAutor: Romantyczny Dom o 19:18 2 komentarze:\nEtykiety: poduszka, rekodzielo, sewing, szycie\nAutor: Romantyczny Dom o 10:25 6 komentarzy:\nNie wiem,czy to sezon letni, czy próby przegonienia deszczu-ale znowu powstał aniołek ogrodniczek w fartuszku:) Pastelowe barwy pięknie komponują sie w każdym wnętrzu, więc takie właśnie dostał ubranko. Połączenie śmietankowej krateczki i pąsowych róż wydało mi sie najładniejsze:) A na fartuszku jest muchomorek-taki słodki dodatek:)Aniołek czeka na nowy dom na allegro.Zapraszam.\nAutor: Romantyczny Dom o 15:54 Brak komentarzy:\nEtykiety: angel, aniol, art, craft, handmade, sewing, szycie\nJuż w trakcie szycia przeczuwałam ,że ten aniołek wyjdzie super sympatyczny.Nie pomyliłam sie.Nie wiem,czy to ta sukienka?Chyba tak..Motyw różany jest jednym z moich ulubionych,a ponieważ udało mi sie dostać przepiękną bawełnę w pastelowe pasy i róże,musiałam ją szybko wykorzystać.I tak oto słodka buzka w pękatej sukience i wąskich spodenkach(zgodnie z obowiązującą modą:)))czeka ..może na Ciebie?na allegro.Zapraszam!\nAutor: Romantyczny Dom o 12:54 2 komentarze:\nTen anioł uwielbia prace w ogrodzie!Wiosenno-letni ogród mieni sie kolorami,wiec i on ubrany jest w pastelowe barwy.Ma lniany fartuszek z motywem róż,szerokie spodnie w paski,żeby mu było wygodnie przy pracy;)A na bluzeczce przysiadła biedronka na zielonym listku!Czeka na swoich właścicieli na allegro.PS.pomoże w ogrodzie!;)\nAutor: Romantyczny Dom o 08:11 4 komentarze:\nJuż od dawna,baaardzo dawna chciałam uszyć anioły cudnie grubiutkie,w kolorowych sukienkach:)Nareszcie mi sie udało i oto jest!Piękna,sympatyczna,słodka jak pączek anielica w różanej sukience.Nie sposób jej nie polubić.Jej kształty są wręcz smakowite!W myśl zasady-duże też piękne,dla wszystkich ''odbiegających''od kanonów i szeroko pojętych norm:))).Aniołek wystawiony jest na allegro,serdecznie zapraszam!\nAutor: Romantyczny Dom o 16:13 3 komentarze:\nEtykiety: angel, aniol, art, craft, rekodzielo, toy\nMam w mieszkanku przeszkloną witrynę.Potrzebowałam tkaniny w paseczki,aby zrobić zasłonkę.Tkanina przepiękna,na topie:) i zostało mi jej trochę.Wiele sie nie namyślając uszyłam aniołka w paseczkowej tunice. Rękawki bufki-najmodniejsze:),a smaczku dodaje śliczna tasiemka w babeczki:)Aniołek właśnie zasiadł na półce na allegro.Zapraszam!\nAutor: Romantyczny Dom o 11:21 Brak komentarzy:\nEtykiety: angel, aniol, craft, handmade, rekodzielo


Pinio Lara | Meble Dziecięce | Polski Producent - Kids Town\n> Kolekcja Lara\nPinio Lara - KOLEKCJA MEBLI DZIECIĘCYCH\nSzukasz mebli, które posłużą maluszkowi i nastolatkowi? Zaprojektowana przez Pinio kolekcja Lara to propozycja uzupełnienia aranżacji, która rośnie wraz z dzieckiem. Obok ponadczasowego charakteru wyróżnia je stylowy design, który wnętrzu nada świeżości i pozwoli stworzyć przytulną przestrzeń, idealną dla dziecka. Meble marki Pinio z kolekcji Lara to przede wszystkim proste formy i możliwość wygodnego użytkowania. Dzięki temu meble dziecięce Pinio stanowią uniwersalne rozwiązanie, z którego można korzystać przez lata. Teraz już wiesz, dlaczego Lara to kolekcja od Pinio, którą uwielbiają zarówno dzieci, jak i ich rodzice!\nMarka Pinio projektując linię Lara, postawiła na meble cechujące się funkcjonalnością. Zostały wykonane z trwałej płyty MDF i płyty komórkowej, dzięki czemu będą trwałe. Z kolei zastosowanie atestowanych materiałów czyni je w pełni bezpiecznym rozwiązaniem do pokoju dziecka. Sprawdź komody dla dzieci i pozostałe propozycje - wybierz te najlepsze!\nSzuflada do łóżka 200×120 cm to wytrzymały, praktyczny i pojemny schowek, który zmieści pościel oraz wszelkie niezbędne rzeczy a nawet zabawki dziecka. Szuflada wyposażona jest w kółka, które umożliwiają ciche i wygodne wysuwanie.\nSzuflada pasuję do łóżka młodzieżowego Pinio Lara 200x120 cm.\nNakładka do przewijania do komody Pinio Lara\nNakładka do przewijania do komody Pinio Lara o wymiarze wewnętrznym 70×50 cm. Można są szybko i bezproblemowo zamontować i zdemontować nie uszkadzając mebla.\nDodatkowa półka do szafy 2-drzwiowej Pinio Lara\nDodatkowa półka do szafy 2-drzwiowej z kolekcji Pinio Lara.\nDodatkowa półka do szafy 3-drzwiowej z kolekcji Pinio Lara.\nDo szafy 3-drzwiowej można maksymalnie dołożyć 6 dodatkowych półek.


Pogotowie Historyczne: Kołtuny, Niemcy i Popiel - Piroman\n2017-12-01 2017-12-01 Roman ŻuchowiczBez kategorii, Hejt, Historia Nauki\nQ: Z innej strony ciezko sie nie zgodzic z pogladami ze cos w trawie piszczy z tym Germansko-Slowianskim konfliktem. Ot np przeczytalem w Wikipedia o koltunie-plica polonica. Opis angielski jest dosc inny od polskiego i niemieckiego. A jeszcze lepiej gdy wchodzi sie na Brief History of plica polonica gdzie znowu jest Ibrahim Ibn ale juz czytajac Ibrahima brudasami opisanymi przez niego sa… Francuzi. W powiazaniu z legenda gdzie w lazni sprawdzano Jagielle , mordowano i faktu ze do dzis funkcjonuja Banie to raczej slowianie byli czystszymi w europie. Skad wiec ten vistula warkocz? Perfumy i peruki to tez nie slowianski wynalazek.\nA: Nie wiem, jak jest u Ibrahima, bo nie mam przed sobą tekstu. Podejrzewam jednak, że pisał nie o Francuzach, a o Frankach. Proszę pamiętać, że mieszkańcy świata arabskiego w tamtych czasach byli generalnie czystsi niż ludzie zamieszkujący chrześcijańską część Europy. Co do plica polonica, to u różnych germańskich plemion w starożytności (Swebowie?), a nawet znacznie później, noszono “kołtuny”. Pozwolę sobie zacytować leciwą Encyklopedię Staropolską Zygmunta Glogera:\n“Kołtun (od kołtania się, czyli kołysania wiszących splotów) plica, trichoma, pospolicie lecz całkiem niesłusznie plica polonica zwany, gdyż Rosenbaum, opierając się na klasycznych pracach Grimma (“Deutche Mythologie”) i swoich własnych, dowiódł, iż zjawisko kołtunem zwane od wieków było znane u Germanów, nad Renem, w Bawaryi i t. d., i z zachodu na wschód, a nie odwrotnie się rozprzestrzeniało”\nProszę zwrócić uwagę: Niemcy pisali o kołtunach wśród swoich rodaków! Problem plica polonica, jako fenomenu kulturowego, który fascynuje ludzi Zachodu, zaczyna się chyba gdzieś w połowie XVIII wieku. Historie o polskich (niekiedy żydowskich) kołtunach zaczęły się wówczas szerzyć we Francji i Wielkiej Brytanii. Sądzono nawet, że to jakaś choroba. Jako oświeceniowy rodem stereotyp, opowieści te były powielane w XIX-wiecznej literaturze. Niemniej, w owym stuleciu kołtuny na ziemiach polskich były smutną codziennością i musiały wtedy szokować cudzoziemców. Swoją drogą, pojęcia takie jak “czystość” czy “brud”, wbrew pozorom, również są pewnymi konstruktami kulturowymi i ulegają zmianie w czasie. Wydaje mi się, że na ziemiach polskich, na kwestii “czystości” negatywnie odbiła się kontrreformacja, ale nie jestem nowożytnikiem i nie do mnie to pytanie.\nPS. Opisy w różnych wersjach językowych różnią się, gdyż Wikipedię każdy może edytować i dorzucić swoje trzy grosze. Hasła są mocno nierówne i nie traktowałbym ich jako poważnego punktu odniesienia.\nGustaf Kossina – pragermanin o słowiańskim nazwisku\nQ: W dziedzinie historii tez wyglada ze Niemcy ustalili swoje wersje w ktorych slowianie to brudni , glupi czyli dokladnie jak chcial Hitler-podludzie. Pan Boron stwierdza ze tesknota za utracona ojczyzna pchala polakow do poszukiwan slowianskiej wielkosci. Ale czy to nie Niemcy wywolali 2 wojny przekonani o swojej wyzszosci i to wyzszosci nad kim? Czemu zapominamy o tym? Czy teza o wyzszosci Germanow powstala dopiero 31 siepnia 1939 roku czy tez byla rozwijana latami? Fantastycznie jest czytac ksiazki o tej tematyce z lat przed wojnami gdy jeszcze nie wiedzieli autorzy tego co my wiemy. .\nA: W kwestii wyższości, proszę pamiętać, że nauka XIX-wieczna (a i przez sporą część XX wieku) była przesiąknięta ideą ewolucjonizmu. Wynikały stąd próby różnicowania kultur poprzez dość arbitralnie dobrane kryteria ich rozwoju. I tak sprofilowaną naukę, wykorzystywano w naszej części Europy do rozgrywek politycznych. My, Polacy, też to robiliśmy. Choć skali odjechania, jaką osiągali niektórzy nazistowscy historycy, nie osiągnęliśmy. Pojedyncze prace, popełniane w podobnym duchu, były raczej druzgocąco krytykowane. Współcześnie, w dyskursie naukowym unika się wartościowania kultur. Wcześniejsze generacje historyków miały zresztą problemy nie tylko z pewnymi etnosami, ale także z pewnymi modelami kulturowymi (np. patrzyli z wyższością na różne ludy koczownicze).\nTo, że jako historycy krytykujemy współczesnych “turbosłowian”, czy pokazujemy jako przebrzmiałe bądź ekstrawaganckie różne XIX-wieczne teorie nie oznacza, że równocześnie akceptujemy pseudonaukowe poglądy, wygłaszane w różnych momentach przez Niemców (lub kogokolwiek). Wbrew pozorom, Niemcy były przez sporą część XIX wieku rozbite. Różni niemieccy uczeni (czy też “uczeni”) z pobudek patriotycznych/nacjonalistycznych/innych dopuszczali się manipulacji materiałem źródłowym lub budowali teorie z sufitu, ku pokrzepieniu germańskich serduszek. Także świeżo scalone Cesarstwo Niemieckie nie było krainą mlekiem i nauką płynącą, ziemią wolną od pseudonauk i megalomańskich teorii. Przejawiało się to różnie. Czasem w nacjonalistycznych komentarzach Kossiny (skądinąd wybitnego uczonego: powołuję się przy tym na opinię samego Józefa Kostrzewskiego!), a innym razem w spekulacjach zatopionych w ariozoficznej mistyce. Ten cień nacjonalizmów unosił się zresztą nad naukami historycznymi różnych narodów w tamtej epoce. Żyjemy jednak w Polsce, w XXI wieku, gdy do głosu dochodzą rozmaici hochsztaplerzy, szarlatani i pseudonaukowcy. Jako młody uczony jedynie reaguję na otaczającą mnie rzeczywistość.\nWreszcie, posługuje się Pan pewnymi kliszami. Ponieważ nie było państwa Polskiego, zakłada Pan, że historię dyktowali nam zaborcy. Oczywiście próbowali to robić w różnym stopniu. Sytuacja ulegała jednak zmianom w czasie, jak i różnie wyglądało to w zależności od zaboru. Straty ponosiliśmy przede wszystkim instytucjonalne – brakowało pieniędzy na trwanie różnych projektów, niektóre towarzystwa naukowe były karnie zamykane, przejmowano kolekcje starożytności itp. Jeśli w jakiś sposób zaborcy zdołali zaszkodzić naszej nauce, to właśnie w taki. Niemniej, już sam fakt swobodnego działania ekscentrycznych uczonych, w rodzaju Tadeusza Wolańskiego, powinien Pana zastanowić. Pomija Pan także to, że polscy historycy (np. Lelewel!) często działali także na emigracji. Wreszcie, mieliśmy też Słowiańskiego zaborcę, który akurat różnym słowianofilskim pomysłom przyklaskiwał.\nZabory szkodziły nam jeszcze w jednym aspekcie. To zaborcy narzucali nam tematy dyskusji. Siłą rzeczy, Polscy uczeni zostali wciągnięci w poszukiwania słowiańskich runów, czy później, do upierania się przy teorii autochtonicznej. Ze szkodą dla nauki. I znowu, wbrew pozorom, to nie allochtonizm w wyższościowym duchu Kossiny jest obowiązującą obecnie teorią, ale allochtonizm wypracowany przez polskich uczonych, głównie Kazimierza Godłowskiego. Teorie te, choć podobnie wskazują kierunek migracji Słowian, różnią się merytorycznie.\nMyszy miały ucztę\nKogo zjadły myszy, czyli o Popielu\nQ: I jesli chodzi o watek Popiela. Dlugosz pisze ze po zabiciu kuzynow i wyborze Piasta , potomkowie kuzynow wzburzyli sie ze wladca wybrano kogos niskiego stanu. Pomorze i chyba Kaszuby to ci najbardziej zbuntowani. Chyba tez Mieszko ma problemy w tych rejonach . Jest tez zniszczonych wiele grodow blizszych -czyli walki. Moze wiec -wracajac do mojej tezy- nie ma centralnego panstwa ale grupa grodow obsadzonych przez kuzynow czyli wspolpraca. Ibrahim Ibn Jakub tez stwierdza ze: W większości Słowianie są śmiali i agresywni a gdyby nie znaczna ilość [ich] poróżnionych gałęzi i oddzielenia się od siebie podzielonych i rozszczepionych, byłby to lud na ziemi którego natarcie nie dało się zatrzymać.\nA: Jeśli się nie mylę, historia o wytruciu części rodziny przez Popiela, pojawia się dopiero u Kadłubka, nie znał jej Gall Anonim. Mamy tu do czynienia z rozwojem legendarnej opowieści, nie z refleksem jakiejś wiarygodnej tradycji historycznej. Motyw “fatalnej uczty” jest zresztą obecny w literaturze europejskiej od czasów Odysei Homera. W kwestii roli podania o Popielu, polecam lekturę klasycznej już pozycji:\nJacek Banaszkiewicz, Podanie o Piaście i Popielu. Studium porównawcze nad wczesnośredniowiecznymi tradycjami dynastycznymi, Warszawa 1986.\nOdnośnie Pańskiej rekonstrukcji naszych pradziejów (“nie ma centralnego państwa (…)”), to trudno powiedzieć, jak dokładnie było. Przekazy historyczne nie mówią nam o tym, jak kształtowały się zręby państwa Polskiego przed czasami Mieszka. Archeologicznie obserwujemy stopniowy rozwój sieci grodów od końca IX wieku, co wskazuje, że coś zaczęło się dziać kilka dziesięcioleci wcześniej. Czy jest to związane z inicjatywą rodu Piastów, czy są to w tym czasie odrębne ośrodki, trudno stwierdzić na bazie samej archeologii. Trzeba się pogodzić z tym, że pewnych rzeczy po prostu nie wiemy.\nTagged kołtun, kossina, plica polonica, popiel\n1 thought on “Pogotowie Historyczne: Kołtuny, Niemcy i Popiel”