Lekceważenie obiektu zależności - Win-Project\nLekceważenie obiektu zależności\n30 wrzLekceważenie obiektu zależności\nCzęsto popełnianym błędem większości osób, którzy chcą wyjść z uzależnienia (albo osób, którzy chcą im w tym pomóc) jest lekceważenie obiektu zależności. Osoba nadużywająca alkoholu zawsze uważa, że nie ma problemu z nałogiem. Że w każdej chwili może przestać pić, przecież wódka jest ochydna. Narkoman uważa, że kokaina to nie narkotyk i ponieważ nie jest uzależniony fizycznie w każdej chwili może przestać tego używać. To drobiazg. Ale jakoś nie chce przestać, nawet na miesiąc. Wiele razy pisałam, że zależność zawsze jest groźna, bez względu na to, czego dotyczy. Zobaczmy jak zawsze na przykładzie relacji, jaki błąd się popełnia lekceważąc osobę, którą się „kocha” patologicznie.\nWiele razy napewno spotkaliśmy się z sytuacją, w której mama lub koleżanka starając się pomóc, „otworzyć oczy” dziewczynie/chłopakowi tłumaczyli jej/jemu, że jej miłość to głupota. Że obiekt jej zainteresowań jest zerem, jest żonatym nieudacznikiem, brzydkim, głupim, starym i dlatego nie powinna się tak poniżać, tracić siebie i cierpieć. Czyli gdyby nie był żonaty, brzydki, głupi i stary, to tracić siebie i poniżać się było by ok? :)) I kolejna iluzja, wynikająca z lekceważenia „przeciwnika” : „Zobacz, on jest nieudacznikiem, jak moglaś się w nim zakochać?! Weź przestań, znajdź sobie kogoś lepszego!” Czyli tego, że ten „nieudacznik” zasłania jej horyzont swoją wyhodowaną przez jej psychikę figurą my nie widzimy. I tego, że nawet „nieudacznik” jej nie chce. Ale gdzie w tym logika? Jak ona może znaleźć kogoś „lepszego”, skoro nawet nieudacznik jej nie chce?! ) Może lepiej było by przestać wmawiać sobie, że jej/jego zależność emocjonalna to drobiazg, a subiekt zależności jest nikim? On nie jest nikim. Lepiej spojrzeć prawdzie w oczy i powiedzieć sobie uczciwie, że on jest dla niej wszystkim. Jest bogiem. Zasłania sobą horyzont. On zajmuje cale jej pole psychiczne. I przez afirmacje, że on jest nikim, jego figura się nie zmniejszy. Dlatego, że figura nigdy się nie zmniejsza, sytuacja się nie zmienia poprzez samo myślenie.\nNa odwrót, lekceważenie „przeciwnika” mało, że świadczy o braku szacunku do samego siebie (!), to jeszcze w podstępny sposób staje się pułapką dla każdego, kto ma pewności siebie zbyt wiele (kosztem drugiej strony). Napewno spotkaliście się w życiu z sytuacją, kiedy osoba z wysoką wartością obiektywną najpierw pozwala adorować siebie, patrząc z lekkim uśmiechem na adoratora, a potem nie zauważa, jak sama zostaje silnym minusem. Przekonanie o własnej „obłędności” (nawet jeśli obiektywnie jesteśmy „niczego sobie”) bardzo zaślepia. Taki ktoś nie „uważa”, bo nie musi i potem okazuje się na samym dnie. Tak często bywa z ludźmi zbyt pewnymi siebie, nie szanującymi innych osób. Tak często bywa z kimś, kto myśli, że nie wpadnie w nałóg chodząc po krawędzi.\nW znanej powieści Emile Zola ( „Nana” ) świetnie są pokazane te wszystkie mechanizmy. Dosyć znana lektura. Pamiętacie, jak mężczyźni z otoczenia Nany lekceważąco wypowiadali się o jej zdolnościach, o jej wyglądzie, inteligencji? Jednocześnie zlewając z nią granice, uważając, że ich wartość obiektywna jest na tyle wysoka, że niebezpieczeństwo uzależnić się emocjonalnie od Nany po prostu nie istnieje. Jak się potem to kończyło dla nich?\nI na odwrót, jej kochanek Dagne, przy którym ona sama staje się minusem jako jedyny z dużym szacunkiem ocenił ją na początku znajomości. Obiektywnie, dosyć realistycznie, zauważając dużą kolejkę z jej adoratorów. To jest jedna z najlepszych powieści, pokazująca korelację pomiędzy wartością subiektywną i szacunkiem do siebie i swojego partnera. Jest jeszcze powieść „Żart mecenasa” A.Awierczenko, może mniej znana, tam też są pokazane wszystkie mechanizmy działania relacji.\nJak skończyć z zależnością od kogoś, kto obiektywnie jest „niższy/słabszy” od Ciebie (np żonaty, wartość obiektywna kogoś takiego jest niższa), ale kto Ci się bardzo podoba? Przecież chce się mu dać jeszcze jedną szansę, by zobaczył i zrozumiał , co traci )) Chce się pokazać siebie z jak najlepszej strony, żeby zrozumiał, jak duże ma szczęście )) Przecież mając większą wartość obiektywną czujesz się bezpieczna/bezpieczny, pewny/pewna siebie, nic nie możesz stracić?\nSkończyć z zależnością emocjonalną można jedynie przestając sobie wmawiać głupoty o niskiej wartości obiektywnej ( i subiektywnej) osoby, od której się jest uzależnionym.\nTrzeba zdać sobie sprawę z tego, że nie jesteś jemu/jej potrzebna/potrzebny, że to są Twoje iluzje, że zlewasz granice z kimś, kto Ciebie po prostu nie chce. Nie ważne, powtarzam, że jego wartość obiektywna jest niska. Niech nawet będzie alkoholikiem stojącym pod najbliższą Żabką – to Tobie zależy bardziej, niż jemu. Tylko rozumiejąc to i patrząc prawdzie w oczy można wyskoczyć z tej zależności (z każdej zależności). Najważniejsze, to nie zawracać sobie głowy i nie żyć w iluzjach, że się kieruje wszechświatem, tym bardziej „Wieśkiem”. Wyskoczyć nie na dno, tylko na odwrót, do góry, pójść dalej swoją drogą, niczego nie tracąc, zyskując przydatne doświadczenie można tylko jeśli nie lekceważy się swojej zależności. Dopóki się będzie lekceważyło Wieśka („spójrz na niego! ma skończoną podstawówkę!”) wyjść z zależności się nie uda. Emocjami i uczuciem (polem relacji) kieruje nie to, co my myślimy o człowieku. Nasze myślenie nie ma wpływu na ważność jakiejkolwiek osoby dla nas. (O tym, co ma wpływ porozmawiamy kiedyś na szkoleniach, to dłuższy wątek, zasługujący na kolejny wpis albo więcej). Ten wpis jest o niebezpieczeństwie „afirmacji”, czyli wmawiania sobie czegoś na siłę.\nCzy ktoś może się podzielić własnym doświadczeniem, co się dzieje wtedy, kiedy próbujemy przekonać kolegę, że koleżanka nie jest jego warta? Czy ktoś może przeanalizować ten mechanizm?\nGocha, 30 września 2019\tOdpowiedz\nBardzo prosty mechanizm,jest na odwrót,chciałam tak przekonać moją siostrę,aby nie wychodziła za okropnego człowieka,nawet straszyłam ją tym ,że nie pojawię się na ślubie.Efekt zupełnie odwrotny,wyszła za mąż,niestety jest w paskudnym związku,typowe uzależnienie do osoby,dwóch neurotyków.\nLidia, 30 września 2019\tOdpowiedz\nOj tak Pani Tatiano. Miałam taki przypadek. Kolega serdeczny zawsze prosi o pomoc ,wsparcie jak jego toksyczna partnerka da mu popalić. W tym momencie nawet moje argumenty do niego trafiają. I rozumie co mówię. Ze szkoda życia, że mamy swoje lata. Zgadza się ze mną ,ale po bardzo krótkim czasie rezygnuje z podjętej decyzji. Wiadomo ,ulega manipulacji, daje sobie wmówić, że to wszystko jego wina. I wtedy juz nie korzysta ani z rad moich, ani nawet mojego towarzystwa. Tu ja dostaje po nosie i wiem,ze osobie zależnej nie można niczego podpowiadać ani wmawiać, że partnerka nic warta. On musi sam dojść do takich wniosków, że inną drogą trzeba pójść. Nic nie dotrze jak będziemy kogoś przekonywać, Trzeba pilnować granic swoich i cudzych nie przekraczać. Tego dowiedziałam się tu.Na najlepszym blogu.\nEwelina Ewa, 30 września 2019\tOdpowiedz\nMówienie koleżance, że on nie jest wart kończy się tym, że koleżanka się na nas obraza, bo uważa, że z zazdrości o jej związek chcemy go rozbić, albo że się mylimy, ona już się postara, aby on ją chciał. Na koniec można usłyszeć, że marna z nas koleżanka, bo koleżanka powinna wspierać, a nie odbierać nadzieję na związek.\nTak wspieranie głupoty to dla niektórych obowiązek przyjaciela. Myślę że jak ktoś lubi lecieć w dół ,to przeszkadzać nie trzeba. Bo pociągnie ze sobą. Koleżanki często wkładają w głowę ze druga koleżanka i jeszcze jak wolna to o niczym nie marzy tylko o jej partnerze.\nCoccinelle, 30 września 2019\tOdpowiedz\nTakim tesktem, że nie jest jej wart, koleżanka jeszcze bardziej pomyśli o swojej wyjątkowości i wartości i tym bardziej nie będzie potrafiła zrozumieć, jak ktoś tak zwyczajny może jej coś takiego robić?! Jak ktoś tak przeciętny może nie chcieć takiego cuda jak ona! I niestety chyba jeszcze bardziej się nakręci.\n., 30 września 2019\tOdpowiedz\nNie wiedzialam, ze "np żonaty - wartość obiektywna kogoś takiego jest niższa". A gdy mamy zonatego z bardzo wysoka WO to finalnie w odbiorze tez ta jego WO maleje? Bez wzgledu na to co w zyciu osiagnal? Ciekawy wątek.\nOczywiście, że wartość obiektywna żonatego faceta jest niższa, niż faceta, który ma podobne zasoby ale jest wolny. On zabiera czas tej głupiej, która da się wciągnąć z nim w romans bez perspektyw. Sorry, nazywajmy rzeczy po imieniu ))\nA panowie z bardzo wysoka WO majacy duze osiagniecia zyciowe ale tez bagaz w postaci zon/dzieci, itp rowniez mysla o sobie w ten sposob? Ze spotykajac mlodsza osobe bez obciazen uwazaja, ze w takiej sytuacji startuja z nizszej pozycji? Zastanawia mnie jak oceniaja siebie w takiej sytuacji/na jakiej pozycji sie plasuja w swoim mniemaniu. Czy z reguly defaultowo w roli malego minusa czy plusa. Mam na mysli panow zajetych ale z jajami, ktorzy sa gotowi/zdecydowani sie rozwiesc i zaczac wszystko od nowa z inna osoba.\nOni nie są gotowi się rozwieść. Chyba, że żona pogoni. A tak to będą skakać od jednej do drugiej. Żeby się rozwieść z kobietą, której się nie kocha (szanuje się, ma się wspomnienia i szacunek itd, ale nie kocha) trzeba mieć wysoki poziom szacunku do siebie i niezależnie-wysoką samoocenę. I stabilną. Trzeba mieć wiele zasobów i być bardzo zintegrowaną osobowością. Wiele Pani zna takich mężczyzn? Ja dwóch.\nKawyfanka, 30 września 2019\nHe, he :) Tylko tacy, prawdopodobnie nie romansują.\nAgatka, 1 października 2019\nKocham Cię za te słowa :)\n... Kawyfanka :)\nEwa, 1 października 2019\nAle super wpis, też tak myślałam, że trzeba być super facetem żeby być w zgodzie ze sobą i że takich gości, to praktycznie nie ma... Pani Tatiana totalnie pozbawił mnie złudzeń... I dobrze)) wiem na czym stoję\n., 1 października 2019\nJa dotychczas takze 2 :) i oni mniej wiecej wpisuja sie w profil jaki Pani podala. U nich zaczelo sie od romansu. Byl to czas na wzajemne poznanie sie, ale stosunkowo szybko okazalo sie, ze chca byc z tymi nowymi kobietami i rzeczywiscie te pierwsze malzenstwa zakonczyly sie rozwodem.\nEwa, 8 stycznia 2020\nJa znam trzeciego-mojego brata)\nMam, 30 września 2019\tOdpowiedz\nMa Pani racje. Od kiedy myślę o ex że był ok ale zwyczajnie mnie nie chciał to jest mi łatwiej to przejść wszystko. Myślenie że zostawił bo miał pierdylion obowiązków i trudne dzieciństwo nie było dobre dla mnie. A tak wiem na czym stoje. Zostawił bo chciał i tyle i nie należy rozmyślać po co i dlaczego ale zająć się naprawa swojej postawy tu i teraz. Spowodować aby chciało się rano wstawać i za jakiś pomyśleć znowu o ułożeniu sobie życia. A w międzyczasie edukować się aby nie popełniać tych samych błędów.\nPrawda, że to pomaga szybciej dojść do siebie? :)\nSZczerze ? Trafiłam na pani blog w najgorszym ( tak mi się wtedy wydawało) dniu życia. Przeczytałam wszystko jednym ciągiem i znalazłam w tym siłę. Jestem twarda i od 5 miesięcy omijam tego ówczesnego plusa szerokim łukiem . Chociaż jesteśmy sąsiadami . Niestety czeka mnie egzamin gdyż mam jego kilka rzeczy i zapewne się po nie zgłosi . Jak się zachować ? Chętnie bym udawała że mnie nie ma, przestałam istnieć. Nie chce nawiązywać kontaktu bo wiem że byle powod może być pierwszym krokiem do odnowienia znajomości . A wiem że to nie jest dobre . Jednak rzeczy są dość cenne i duże więc nie mam jak ich wysłać DHL .\nJak się po nie zgłosi proszę zaproponować mu termin, kiedy może je odebrać. Poprosić koleżankę, by otworzyła mu drzwi. Jeśli rzeczy są duże. Jesli małe - poinformować go gdzie są i może ich odebrać. Nie spotykać się i nie rozmawiać osobiście, póki jest Pani "słaba".\nMam, 30 września 2019\nRacja. Wytrzymał bez nich 5 m-cy to jeszcze przeżyje :) mógł to zrobić od razu . A tak to wg mnie próba przeczekania aż mi przejdzie.\nI faktycznie przeszło. Ale trochę w innym kierunku/sensie :)\nSzkoda, że trzymała to Pani tyle czasu u siebie. Było by łatwiej i szybciej odzwyczaić bez tych "kotwic".\nDobre słowo ..kotwica. idealne. Ale na początku było mi potrzebne. Wiedziałam że wcześniej czy później się po nie zgłosi i wtedy to ja mu powiem.....ale czas płynął, ja się trochę poduczylam jak trzeba reagować dodatkowo czas goi rany i teraz nie mam co powiedzieć. Poza tym jeśli będzie chciał wrócić to co ze mną ? Wykasuje mi pamięć abym zapomniała o tym co zrobił ? Inaczej nie wyobrażam sobie przyszłości z tym człowiekiem .\nKobiety w każdej kulturze bardzo często wybaczają zapominają.... Jak one to robią. Mam wrażenie jakby ktoś im kasował pamięć. Lobotomia to się nazywa ? Jak to możliwe ? Jak ktoś jest baranem to nim zostanie i tyle. czy jest jakaś definicja naukowa tego wypierania z pamięci? Bardzo mnie interesuje ten proces. Wiem że traumatyczne rzeczy nasz mózg może wykasować ...ale ile ma skasować jak kobieta żyje z .....tu brak mi słowa cenzuralnego\nPs dziękuję za wszystkie odpowiedzi. To bardzo dużo pomaga. Czasami najbardziej oczywiste jest najtrudniejsze do zauwazenia\nKawka, 30 września 2019\tOdpowiedz\nMam - zgadzam się tu z Tobą. Żeby tylko ten plus nie odzywał się z tekstem "czy jest szansa, zebyśmy do siebie wrócili, czy to jest już za późno...?" Lepiej, żeby zaległa cisza.\nMam, 1 października 2019\tOdpowiedz\nDlatego nie chce spotkań bo po 5 mcach jestem w stanie myśleć logicznie i wiem że ten związek mnie niszczył\nmagdalena, 30 września 2019\tOdpowiedz\nZe wszystkich wisów jakie czytałąm u Pani wyciągnełam jeden wniosek. Ja muszę byc na pierwszym miejscu i jak szef duzej korporacji musze zadawać sobie pytanie czy to jest cos co daje mi satysfakcje, czy nie niszczy moich struktur?\ni jak szef Firmy podejmować decyzję bo mam "podwładnych" ( psa, kota, dzieci0 i mam dla kogo zyc i budowac trwałą i piękną "posiadłość' jaką jest moje życie.\nI jesli źle się czuję bo ktos mnie ignoruje, nie patrzy w tym samym kierunku co ja w przyszlosc to ma do tego prawo. bo jego zycie jest jego, on ma prawo do innych decyzji i ja nie moge go unieszczęsliwiac swoimi potrzebami .\nSwoje potrzeby muszę załatwiac sama, a jak ktos próbuje mnie unieszczęsliwic to nalezy szbko zareagować aby zminimalizować koszta./straty. Bo zycie sie ma jedno i warto zyc dla siebie\nMatya, 30 września 2019\tOdpowiedz\nA ja mam wrażenie, że jeśli mówic komuś, że ktoś jest nie wart tej osoby, że słaby , beznadziejny co ty w nim widzisz, jakby zmuszamy tą osobę do przyglądnięcia jej się jeszcze raz i co..i jeszcze gorzej, Bo patrzy zależnymi oczami i w myślach go broni i przypomina sobie wszystkie fajne rzeczy. Ktoś powie , że brzydki, ale ona pomyśli, ale tak ładnie się uśmiecha, Ktoś powie drań, ona ale jaki słodki. Itd. Po prostu klapki na oczy. I jakby wszystko na odwrót się dzieje. Moim zdaniem lepiej nic się nie odzywać, wysłuchać .\nAVI, 30 września 2019\tOdpowiedz\nPani Tatiano, a " Przeminęło z wiatrem " Pani lubi? Ja bardzo. Też w gruncie rzeczy w filmie jest sporo scen jak Scarlett drwiąco i " z góry" traktuje Rhetta Butlera. Sporo tam scen gdzie on "pozwala" jej kaprysić, znosi humorki i jej "bycie plusem". Jak wiadomo pozornym. .Na końcu filmu to jednak ona płacze, gdy on odchodzi...Oglądałam wiele, wiele razy, muszę w końcu też przeczytać książkę.\nSuper przykład!Doskonały! :) Tak, lubię "Przeminęło z wiatrem", dostałam w wieku 17 lat tą książkę od swojego chłopaka z wylewnymi napisami :))) Dobry przykład, bardzo mnie Pani ucieszyła rozumieniem tematu! :)\nPierwszy raz dostałam te książkę jak miałam 13lat.Nie rozumiałam końcowej sceny. Jak zaplakanej, pięknej kobiecie, mimo, że zasłużyła można powiedzieć. ....mam to gdzieś. ....Dzisiaj kocham Reta za te słowa. Film, książka, ponadczasowe wątki. Ucieszyłam się ze Pani też lubi. A wątek tej miłości do zajętego mężczyzny? Wystarczy ze zrobił się wolny i juz przestał być atrakcyjny. Nieraz ślepo się idzie przez życie .....\n"bardzo mnie Pani ucieszyła rozumieniem tematu! :)" - mnie Pani bardziej, swoim komentarzem:)))\nDws, 30 września 2019\tOdpowiedz\nKażdy Pani wpis jest trochę jak cios. Człowiek żyje w iluzji,a jak przeczyta Pani tekst to zdaje sobie sprawe,że jest dokładnie tak jak Pani pisze i nie ma co dalej się oszukiwac. Fakty mówią za siebie.\nA dla mnie było ciosem dzisiaj w nocy to, że osoby, których zaprosiłam do grupy zamkniętej pododawali swoich znajomych do niej, nie pytając się mnie o zdanie ) Także życie potrafi zaskoczyć :D\nTen "cios" miał znaczyć pozytywnie , takie "przebudzenie" chociaż bolesne. Najbardziej mnie właśnie bolało,że przez okres związku były ciągle mnie chwalił, doceniał, twierdzli, "Ty przecież możesz mieć każdego",a potem sam mnie jako jedyny nie chciał .. Od dłuższego czasu wychodzę z minusa,ale jakoś z Panią łatwiej. Tłumaczy Pani mechanizmy,których sama bym nie dostrzegła. Dziekuję\nPs.Można zablokować opcje dodawania dalszych znajomych przez znajomych na FB.\n"Ten „cios” miał znaczyć pozytywnie , takie „przebudzenie” chociaż bolesne" - ja wiem, żartuję przecież :))\n"Ps.Można zablokować opcje dodawania dalszych znajomych przez znajomych na FB" - wiem, ale przecież nie o to chodzi! Co to za przyjaciel, który nie okrada tylko, jeśli go pilnujesz? A jak wyjdziesz z pokoju - portfela nie ma. Tak wygląda lojalność? )\nKawka, 30 września 2019\nTo nie przyjaciel. To czlowiek, który uważa, że mu się należy...bez skromności i wdzięczności...\nAnnjaa, 30 września 2019\tOdpowiedz\nA potem Ci sami ludzie kiedy opowiada się im o sytuacji w której ktoś zachował się totalnie oblesnie I niestosowanie robia te swoje super zdziwione miny i mówią coś w stylu ...\n-Coooo?Co ty gadasz?\nJa bym tak nigdy nie zrobil/ła.\nLudzie się tak zachowują ?Co ludzie maja w tych głowach ?\nCi ludzie,tamci ,inni,ktoś,gdzieś,przybysze z kosmosu bo przecież nie oni.\nOni zawsze ociekaja zajebistoscia.\nKlasyka Gatunku Pani Tatiano...\nWłaśnie ta hiper hipokryzja powoduje u mnie odruch wymiotny.\nAle to przyszło dopiero po 30stce z doświadczeniem.Zorientowałam się co ludzie wyprawiają...\nPrawda? )) Po co w ogóle czytać tego bloga jeśli nadal chce się kombinować i myśleć, że to ujdzie? Po co marnować swój czas. Ja nie podaje formułek do manipulacji. Piszę o tym, że trzeba być w porządku, przede wszystkim przed sobą. Tylko wtedy staje się silnym=szczęśliwym.\nAnnjaa, 30 września 2019\nA potem dziwne ze człowiek nabiera sie na te wszystkie teksty jak na łopatę z cyklu "Ja bym Ci tak nigdy nie zrobil ,nie powiedział i blabla bla bla.\nMija kilka miesięcy i ta osoba zachowuje się dokładnie tak samo.\nMoim ulubionym klasykiem jest kiedy poznaje faceta i On zaczyna opowiadać jak to szlachetnie kończy znajomości etc..\nPo czym znika cichcem jak złodziej bez słowa i przestaje odpisywać ....\nTo naprawdę potrafi rozsadzic człowiekowi mózg.\nAla, 30 września 2019\nMowa o honorowej postawie. Kiedyś w filmiku lub na blogu poruszyla pani wątek człowieka, który stal na jednej nodze,nawet jak nikt nie widział. ...p.s. Nie chce mnie ktoś dodać di grupy? zartujac pozdrawiam ;-)\nMonia, 1 października 2019\nW takich przypadkach to odrazu widać jaki kto ma szacunek i że jeszcze jednak bardzo mało zrozumienia o co w życiu chodzi. Myslenie na krótka mete niestety\nTatiana, 2 października 2019\nTo się nazywa....dobrymi chęciami piekło wybrukowane :)\nPani Tatiano, skoro mozna kogoś dodać to być może da się też kogoś "wyprosić"?\nPowypraszałam już oczywiście :)\nWierna czytelniczka, 1 października 2019\tOdpowiedz\nWitam Pani Tatiano . No właśnie. Dziś rano chciałam zajrzeć do grupy . A grupy nie ma . Ludziom ufać nie można niestety . Są zabezpieczenia na pewno , że tylko moderator może dodawać. Myślę że wkrótce się wszystko wyjaśni i grupa wróci na FB . Pozdrawiam . Ps Bardzo mnie zmartwił dziś z rana brak . Już pomyślałam że to ja zostałam wykluczona\nWykluczeni zostali osoby, którzy dodali do grupy po kilka swoich znajomych. Wielokrotnie mówiłam, żę do grupy przyjmuję osoby WYŁĄCZNIE które znam i które lubię. Z osób biorących udział w szkoleniach dodaję do grupy 99%. Zostawiam sobie prawo kogoś nie dodać. Natomiast ja nie jestem policjantem, by sprawdzać, czy ktoś po kryjomu nie dodaje swoich znajomych, licząc, że nie zauważę. Napisanie artykułu zajmuje sporo czasu, który mogłabym spędzić inaczej. Dlaczego ja mam pracować dla kogoś bezpłatnie? Itak udostępniam na blogu sporo przydatnej i skutecznej informacji absolutnie bezpłatnie, czego nie zauważyłam u wielu innych psychologów i coachów. W grupie zamkniętej udostępniam niektóre materiały ze szkoleń, piszę o rzeczach, o których nie będę pisać w ogólnym dostępie, o ciekawszych rzeczach i rozwiązaniach, dlatego nie bardzo rozumiem dlaczego osoby, które zapłaciły za szkolenia mają być stawiane w takiej samej sytuacji, jak osoby, których nawet nie znam. Które trafiły do grupy tylko dlatego, że ktoś ich " przemycił". Ten ktoś oczywiście okazał się dobrym kolegą albo koleżanką, ale dlaczego moim kosztem? Wydają mi się to rzeczy na tyle oczywiste, że nawet nie mówiłam o tym, żeby kogoś nie urazić brakiem zaufania. Zapraszając kogoś do grupy zamkniętej biorę pod uwagę, że jest to osoba, która patrzy na świat w miarę podobnie do mnie. W pewnych kwestiach chociażby. Jeśli te kwestie nie są oczywiste dla kogoś, myśle, że czytanie bloga nic mu nie da.\nJeżeli próbujemy przekonać kolegę żeby z koleżanki zrezygnował, zamiast oczekiwanego rezultatu uzyskujemy efekt odwrotny. Jeszcze bardziej nakręcamy go w ten sposób i on chce mieć ten "zakazany owoc" właśnie dlatego, że mu nie wolno.\nKinga, 30 września 2019\tOdpowiedz\nCzęsto skarżyłam się do koleżanek na mojego kochanka i koleżanki oczywiście zaczynały go deprecjonować, mowiły; zostaw go, nie jest ciebie wart, to zwykły krętacz i tym podobne. Prawdę mówiąc wkurzało mnie to i w konsekwencji odsuwałam się od nich. Uważałam, że nie rozumieją sytuacji. Ja doskonale zdawałam sobie sprawę z jego niskiej wartości obiektywnej, facet uzależniony od hazardu i innych używek, ale dał mi wtedy to czego potrzebowałam i wsiąkłam. Więc subiektywnie miał dla mnie dużą wartość, bo spędzanie z nim czasu sprawiało mi większą frajdę niż z kim kolwiek innym. Koleżanki, matka, nikt nie powinien mówić źle o człowieku, którego się darzy uczuciem. Na przykład, jeśli nasze dziecko robi złe rzeczy i my zdajemy sobie z tego sprawę martwimy się tym, a ktoś z naszego otoczenia go skrytykuje to jak zareagujemy? Albo agresją albo obroną, na pewno krytyka w niczym nie pomoże.\nA jak mnie wkurzalo jak mija przyjaciółka nic mi nie mówiła...tylko tyle...skoro uważasz że to jest dobre dla ciebie to ja cię wspierać będę. I co ? I to mi oczy chyba otworzylo. To jej milczenie i w ogóle omijanie tematu tego pana.\nTeż tak myślę, że nie powinniśmy zrównywać z ziemią osoby w której kiedyś się zakochaliśmy. Chyba lepiej powiedzieć, że ta osoba rzeczywiście była wartościowa ale niestety z czasem wyszły cechy które nam nie odpowiadają. Np, nieumiejętność rozwiązywania konfliktów. Nie każda osoba napotkana w naszym życiu, to miłość naszego życia. Skoro się rozeszliśmy, to tak musiało być. Związki dają nam ogromną możliwość rozwoju osobistego. Myślę, że jeśli plus odchodzi to bardzo dobrze. Nie wraca i nie miał wrócić. On miał nas tylko w życiu czegoś nauczyć. Gdybyśmy go nie spotkali, stalibyśmy w miejscu, dalej bez granic, bez własnych zasobów.\nZresztą `hejtowanie` byłego tak naprawdę nic nie daje. Jest to dalsze rozmyślanie o danej osobie. Potem przychodzi pms i tęsknimy za księciem, bo tak nam samotnie... Może jednak nie był taki zły?\nOstatnio doszłam do wniosku, że lepiej wyrzucić z siebie cały żal i ból, lamentując samotnie w pokoju. Pogodzić się ze stratą. I zabrać się za swoje życie.\nEda, 30 września 2019\tOdpowiedz\nU podstaw lekceważenia obiektu zależności leży pycha. Ta z kolei powoduje niestabilne poczucie własnej wartości. Chwilami jest ono zawyżone, a później w konfrontacji z rzeczywistością spada i człowiek, aby sobie z tym poradzić idzie w iluzje. Wtedy, pomimo wyższej wartości obiektywnej, człowiek staje się "lepki". Wiele razy Pani o tym pisała. Roszczeniowość, zapędy nauczycielskie i in. zlewanie granic powoduje, że druga osoba zaczyna się wycofywać i idzie w plusa. Zarozumiały minus przez swoje iluzje nie chce tego zauważyć. Tym samym mając wysoką wartość obiektywną traci wartość subiektywną dla drugiej osoby.\nDziękuję Pani Tatiano za wszystkie Pani wpisy i filmiki.\nMówiąc minusowi, który żyje w iluzji "zostaw tego nieudacznika" po pierwsze sami stawiamy się w roli nauczyciela, a po drugie pokazujemy, że widzimy iż ktoś jest z nieudacznikiem. Osoba, ktora żyje w iluzjach raczej nie będzie chciała tego do końca przyznać, bo to oznacza przyznanie się do pewnych swoich deficytów. Aby to złagodzić i nie musieć wprowadzać drastycznych zmian w swoim zyciu będzie raczej bronić tego "nieudacznika"... Poza tym my możemy tylko niepotrzebnie umocnić ją w iluzjach błędnie tłumacząc, że jest lepsza, silniejsza i ma przewagę nad nieudacznikem. Powstanie dysonans, bo ta osoba gdzieś w głębi będzie czuła, że nie do końca tak jest.Dlatego nam nie uwierzy.\nDewrew, 1 października 2019\tOdpowiedz\nPrzekonywać kogoś w takim przypadku to wchodzenie w rolę ratownika, a ratownicy źle kończą - ratownikom się nie dziękuję, nie przeprasza , a wyrzuca za drzwi.\nM.Lew, 1 października 2019\tOdpowiedz\nJa mialam takiego adotatora w wieku17 lat.Jwsli ktos powiedzal na niego zle ,to zarax go bronilam.Myslalam ze kolezanki mi go zazdroszczą.Jednak gdyby nie rodzice to moglby i zostac moim męzem.Moze dlatego ze balam sie ojca to zakończylam tą relacje ? Ojciec bezwzglednie zakazal mi się z nim spotykać .Nie wiem.Wiem napewno ze. rodzice uratowali mnie przed duuuuzą patologią.\nAlutka, 1 października 2019\tOdpowiedz\nWitam. Ja próbuję przekonać samą siebie, że ON (Plus) nie był mnie wart...że jestem zbyt dobra dla Niego....etc. Tych tłumaczęń mam masę....On wykręca sie, że nie ma czasu...chęci, by ze mną rozmawieć etc. Ja wmawiam sobie jedno...z drugiej Jego tłumaczę...i PO CO???? Prawda jest jedna....ON MNIE NIE CHCE...więc nic na siłę. Boli i poboli jeszcze jakis czas, ale mam nadzieje, że przy lekturze fenomenalnej Pani Tatiany....jakoś to przetrwam:) Pozdrawiam serdecznie\nNa pewno Pani to przetrwa, a następnym razem, w innych relacjach jeśli znowu spotka się Pani z tym, że ktoś Panią nie chce - rozstanie się Pani dużo szybciej i boleć będzie dużo mniej. A następnym razem boleć w ogóle nie będzie. A następnym... przestanie Pani spotykać na swojej drodze tych, co nie będą Panią zainteresowani. Spotkać Pani spotka, ale ktoś taki nie będzie tak samo interesował Panią. I to będzie oznaczało zdrową psychikę )\nAlutka, 2 października 2019\tOdpowiedz\nDziękuje! Wierzę , że tak właśnie będzie :) <3 Pozdrawiam :)\nMichał, 1 października 2019\tOdpowiedz\nPani Tatiano podoba mi się sposób w jaki przedstawia Pani relacje w oparciu o bycie plusem i minusem. Nie rozumiem jednak co jest złego w byciu po podstawówce? Czy wykształcenie określa to kim jestem? Przecież taka identyfikacja ego z zawodem prowadzić może do niskiego poczucia wartości.\nNic złego w byciu po podstawówce. Po prostu życie płciowe najlepiej prowadzić z partnerem równym sobie. A mezalians nigdy się dobrze nie kończy, ludzie nie pasują do siebie i się męczą. A mogli by żyć szczęśliwie.\nPanie Michale buty i partnerów trzeba brać na miarę,bo po latach trochę się robi niewygodnie. Jest też tak ,ze inteligencji nie mierzymy po skończonych fakultetach, jednak trzeba mieć o co zaczepić jak mijają pierwsze porywy i uniesienia.\nKikkimora, 2 października 2019\tOdpowiedz\nŚwietny wpis! Znam to z doświadczenia. Wpadłam kiedyś w sidła iluzji że ja taka wspaniała i boska łaskawie wybrałam jego. Przewidywałam szaleństwo miłości z jego strony, a on był owszem miły, ale w końcu mnie nie chciał. W szaleństwo wpadłam ja, zapłaciłam cenę. Nauczka była kosztowna.\nMam szczęście być z takim żonatym facetem, który szanując zarówno niekochaną żonę jak i mnie , wyznał jej prawdę i wniósł pozew o rozwód. Nie chciał tej Pani stawiać w pozycji zdradzanej żony, mnie w roli kochanki a siebie - łajdaka . Niestety, dziesięć posiedzeń w tej sprawie rozwodowej, zeznania świadków ( w tym trójki studiujących dzieci otrzymujących wysokie alimenty a także moje), opowiadanie naprawdę intymnych szczegółów z wieloletniego życia- pozbawiły go szacunku do żony i wiary w wyższość prawdy nad kłamstwem. Kocham go i szanuję za tą decyzję, ale patrząc na te trwające już trzy lata zmagania zastanawiam się dlaczego mężczyznę mającego odwagę zrobić taki krok, tzn. wyznać prawdę, wierzącego że uczciwe przedstawienie sprawy pozwoli na godne rozstanie, dlaczego w efekcie końcowym często postrzega się jako dupka, który opuścił rodzinę? Postawa "psa ogrodnika" i przeciąganie sprawy, kłamstwa- to wszystko powoduje niepotrzebny ból u wielu osób. Wiem, że to nie bardzo na temat, ale być może tak trudna droga nie dla wszystkich jest do przebycia, może dlatego tak niewielu mężczyzn decyduje się na taki krok?\nSzacunek dla tego Pana. Jest zdrowym psychicznie człowiekiem, wie czego chce, ma szacunek do siebie.\nWeronika, 8 października 2019\tOdpowiedz\nPani partner nie ma szacunku do zony ani do pani -klasyka grania na 2 fronty. Gdyby odszedł od zony zanim zlapal "nowa galaz"- czyli pania - wtedy tak. Odchodze z relacji, która mi nie odpowada, czyszcze formalnie teren - i dopiero wówczas mam cos do zaoferowania nowej osobie Relatywizowanie jego postawy jako "szlachetna i prawa" jest oksymoronem.. Ale ponieważ jest pani zaangazowana w te relacje - nie dziwi mnie pani postawa/tok myslenia - to bardzo powszechne i naturalne. Ja nie chciałabym takiego partnera = ale to ja..\nv., 8 października 2019\tOdpowiedz\nIdealizujesz, Weronika. W idealnym swiecie tak powinno byc, ale my w takim nie zyjemy. Ocenianie, ze facet zly, bo sie nie rozwiodl przed poznaniem pani X to lekka przesada. Nie wiemy czemu sie wczesiej nie rozwiodl. Za to podjal kroki w tym kierunku po poznaniu pani X. Gdyby tego nie zrobil tez bylby zly.\nWeronika, 9 października 2019\tOdpowiedz\nLitosci. :) Rownajmy w gore. Chyba, ze zadowalaja nas ochlapy.\nJa nie przywyklam plywac w szambie.-nawet gdy jest powszechne, a moze raczej - tym bardziej, ze takie jest.\nAle kazdemu wedlug potrzeb.\nLidia, 13 października 2019\nPani Weroniko chyba nie ma większego szamba jak tkwić w relacji bez przyszłości. Ludzie mogą zmienić swoje życie i maja do tego prawo. Rozwody ciągnące się latami nic dobrego . Nie można nikogo zmusić do kochania na siłę. Dla mnie nie ma większego bezsensu niż latami ciągnące się sprawy rozwodowe. I co z.tego ze mężczyzna pokochał drugą kobietę. Widocznie był powód. Dzieci dorosłe i nie ma powodu żyć z osobą, której się nie kocha.\nAnko, 20 października 2019\nPani Weroniko, a "rownajmy w gore"to znaczy do Pani? :)\nPani Werniko, mam nadzieję, że Pani bardzo ocenny wpis nie wynika z osobistych doświadczeń? Łatwo Pani feruje wyroki nie znając ludzi, sytuacji, historii małżeństwa mojego partnera i mojej. Czy w Pani mentalności istnieje w ogóle dopuszczenie czegoś takiego jak rozwód? Jeśli tak, to z jakiego powodu? Za słonej zupy? Nieuleczalnej choroby? Znudzenia? Gratuluję posiadania szklanej kuli, z której wyczytała Pani ten brak szacunku, szkoda, że mój partner jej nie posiada, być może wtenczas dowiedziałby się w porę, że mnie pozna i zdążyłby się przedtem rozwieść.\nWeronika, 12 października 2019\tOdpowiedz\nPani Katiu, codziennie zawodowo rozwodzę ileś par.\nKażdą klientkę -w ramach tzw."pracy domowej" odsyłam na bloga /korepetycje do Pani Tatiany - aby nabrały szacunku do siebie. Czy korzystają - nie wiem - mam nadzieję.\nMęzczyzna, który sprzedaje łzawą historyjkę (to działa magnetycznie na opiekuńcze panie) i pozwala uwikłać w rozwód i jeszcze podaje na świadka nową partnerkę - zamiast z szacunku chociażby do niej jednej - chronić ją przed takimi sytuacjami i radzić sobie sam jako dorosły człowiek - kim jest? Przykro mi - ale ten pan juz dawno postawił zarówno żonę w pozycji zdradzanej, panią - w pozycji kochanki i ratowniczki a, siebie w pozycji gracza na 2 fronty. To jest tak banalne i typowe.\n(informację o wysokich alimentach na dzieci - bardzo słaby tekst.\nPani Weroniko, myślę, że nie ma żadnego znaczenia czym się Pani zajmuje na codzień, tym bardziej, że jesteśmy tu anonimowi i właściwie możemy pisaś co nam "dusza zaśpiewa". Na pewno nie jest to informacja działająca na Pani korzyść, wręcz przeciwnie - to bardzo smutne, że osoba pracująca w tak ważnym miejscu i mająca wpływ na to, w jaki sposób rozstają się małżeństwa, do opisu relacji międzyludzkich używa słów "ochłapy" ( w domyśle mój partner?) oraz szambo ( nasz związek?). To, że odsyła Pani na tego bloga to dobra informacja, natomiast proszę zauważyć, że Pani Tatiana uczy jak zachować szacunek do siebie w różnych sytuacjach, również w związku w stanie upadłości oraz wtedy, gdy partner chce nas opuścić. Proszę zwrócić na to uwagę swoim klientkom. Nie chciałabym na łamach bloga Pani Tatiany prowadzić prywatnej wojenki, ale ponieważ wypaczyła Pani sens mojego wpisu, to dla Pani, Pani Weroniko : mój partner nie przedstawiał mi łzawych historyjek ( to Pani pomysł- nietrafiony), to nie on powołał mnie na świadka ( to też Pani pomysł, nietrafiony) a moje dane zdobyto łamiąc prawo. Informacja o wysokich alimentach w Pani ocenie słaba, w mojej- dowodzi, że trafiłam na człowieka odpowiedzialnego za wcześniejsze decyzje, tym bardziej, że alimenty są dobrowolne. Myślę, że do poziomu Pani wpisu z 9 października wciąż mi daleko. Pozdrawiam Panią i życzę głębszych refleksji zarówno przy czytaniu bloga jak i ocenie życia innych ludzi.\nA "klasyka grania na dwa fronty" to zupełnie coś innego- utrzymywanie relacji z dwiema kobietami jednocześnie przy równoczesnym ich oszukiwaniu. Tego właśnie w tym przypadku nie było. Zastanawia mnie kim Pani jest z tej "klasyki"- opuszczoną żoną czy zwodzoną i okłamywaną kochanką, która nie doczekała się obiecywanego rozwodu? Bo inaczej nie potrafie wytłumaczyć Pani postawy i opinii. A mój partner zaoferował mi bardzo dużo: przede wszystkim decyzję o zakończeniu poprzedniej relacji, poza tym: ogrom tolerancji, prawdziwe partnerstwo, otwartość na nowe doświadczenia, zrozumienie dla odmienności drugiej osoby. Wolność i jednocześnie zależność. Oparcie na zaufaniu. Gotowość na pracę nad związkiem ( z mojej strony ta praca głównie opiera sie na wiedzy otrzymywanej od Pani Tatiany). To wszystko jest więcej warte niż to,czy w chwili poznania był już rozwiedziony.\nNo cóż, Pani drugi wpis spowodował, że żałuję odpowiedzi na ten pierwszy. Przyrównywanie ludzi i ich relacji do "ochłapów" i "pływania w szambie" stawia Panią w pozycji osoby, z którą strach dyskutować- z obawy przed zniżeniem sie do takiego samego poziomu. Przykre, że tą złą energię przenosi Pani na ten blog, który, jak rozumiem, z założenia ma pomagać w budowaniu relacji. Bez oceniania i dewaluacji.\nWszystko do Pani Weroniki. Może napisałam w złym miejscu.\nNatalia, 22 października 2019\tOdpowiedz\nMoja WO: atrakcyjna, wyższe wykształcenie, wysokie stanowisko, zarobki, majątek. WO mojego plusa: bardzo przystojny, robotnik, alkoholik, bez prawa jazdy. Nigdy jednak nie czułam się lepsza od niego, może nawet gorsza, bo wrażliwa i nieśmiała. Oszalałam na jego punkcie po dwóch-trzech dniach. Ale po dwóch tygodniach intensywnego wyznawania sobie miłości (wzajemnie) on nagle się wycofał i dotarło do mnie, że mnie nie chce. Odcielam się. A on znowu kopał, nawiązywał kontakt. I tak w kółko. Próbowałam kończyć relację wielokrotnie, ale on zamiast mi ułatwić przekonywał i znajdował sposoby, aby nawiązać kontakt nawet pomimo blokady numeru. W końcu kontaktował się coraz rzadziej, a na umówione spotkanie nie przyszedł. Nie powiadomił mnie, może nawet zapomniał. Widzę na fb, że flirtuje z nową w podobny sposób jak ze mną na początku. Teraz rozumiem, że błedem było dawanie mu szans, bo cierpiałam przez dwa lata. Teraz jeśli znowu zadzwoni z nowego numeru, nie odezwę się, a po rozłączeniu zablokuję.\nDzięki blogowi Pani Tatiany już zebrałam siły, aby nie pozwolić mu ponownie mnie zawrócić. Nie wiem tylko jeszcze dlaczego tyle czasu trzymał mnie na łańcuchu, z którego ja nie umiałam się zerwać i przepłakałam tyle nocy, biorę nawet leki od psychiatry, bo już brakowało mi chęci do życia.\nPo co Pani wchodzi na FB i obserwuje, że "flirtuje z inną"? Niech flirtuje, teraz inna będzie jego ofiarą, czym się Pani przejmuje? To, że zapomniał o spotkaniu z Panią i nie powiadomił, że nie przyjdzie (po wyznawaniu miłości) świadczy o tym, że człowiek ma problemy ze sobą. Nie wiem na jaką skalę. Ale to nie jest zdrowe zachowanie adekwatnego człowieka: wyznawać miłość, potem się wycofać bez słowa, potem znowu wszczynać kontakt... Czego Pani żałuje? Tego, że nie ma więcej kontaktu z osobą, która nie dawała Pani szczęścia? Proszę nie wchodzić na jego profil, nie monitorować go, zablokować jego numer w telefonie i skupić się na własnych dziurach w zasobach. Napewno ma Pani nad czym należy popracować!Tak, jak każdy. Więc teraz jest idealny moment na to. Po dwóch miesiącach "abstynencji" i ciężkiej pracy nad sobą podczas przypadkowego spotkania nie pozna go Pani. Nie uwierzy, że na tym kimś mgło tak bardzo Pani zależeć. Ale teraz do pracy! P.S. Może Pani na te dwa miesiące zawiesić fb (żeby nie kusiło), to tylko wyjdzie na dobre :) <3\nKawka, 22 października 2019\tOdpowiedz\nPani Tatiano, przeczytałam ten wpis już kilka razy i będę czytała jeszcze wiele razy dopóki nie dotrze do mojej głowy...\nA, 25 października 2019\tOdpowiedz\nNatalia, nie jestes sama. mój plus robił to samo. wielkie słowa, nawrzucanie mi haczyków bazujacych na naszej przeszłości, odgrzewanie wspomnień , pozostawianie niedopowiedzień, a potem z rozbrajającą szczerością informował że leci spotkać się z kochankiem... Również wydawało mi się że nie jest to zdrowe zachowanie, ale z pozycji minusa trudno oceniać plusa - wmawianie "niezdrowosci" komuś kto nas nie chce, może wyglądać z boku jakoś żalośnie.\nNatalia, 26 października 2019\n„A” - wiem, co masz na myśli. Odwoływanie się do wspomnień było bardzo silne, bo poznaliśmy się jako dzieci, potem byliśmy parą nastolatków a teraz mówił, ze żałuje ze mnie puścił lata temu, bo stałam się super kobietą. Tylko on trafia w moje libido, więc szkoda mi go tracić. Ale tak naprawdę go nie mam, nie szanuje mnie, lekceważy, traktuje jak jedną z wielu opcji, więc trzeba uciekać, aby zachować resztki szacunku do siebie. Trzeba się odciąć z myślą, ze to ostateczny koniec.\nNatalia, 26 października 2019\tOdpowiedz\nPani Tatiano, bardzo dziękuję za odpowiedź. Już tak wiele razy odchodziłam, że aby przetrwać to, bardzo ładowalam w zasoby. Znajomi widzą mój rozwój, więc coś tam sie udało. W tym momencie już chyba nie wiem, co mogę jeszcze w sobie ulepszyć, może urealnić postrzeganie siebie, może jest zbyt wysoka samoocena. To ze muszę łykać Sertragen, żeby nie płakać na codzień, teraz dostałam Welbutrin. Ale mam na oku nowe studia w obcym języku, powinny dobrze mi zająć myśli. Najgorsze ze on potrafi wtargnąć mi do pracy, jak ma zablokowany numer, a ja nie chcę jej zmieniać. Pani odpowiedź jest dla mnie zaszczytem, zapisałam ją sobie i będę wracać jak do mantry. Ma Pani nie tylko wiedzę, ale talent, którego jeszcze nie widziałam u żadnego psychologa, bo ludzie zaczynają rozumieć co się z nimi tak naprawdę stało. Dziękuję z całego serca.\nCiekawe. Mi akurat nikt nie musi uświadamiać wad mojego Plusa, bo sama sobie zdaję z nich sprawę, a mimo to nadal mi na nim zależy. Miałam do siebie o to żal, bo przecież to świadczy o braku szacunku do siebie. Mimo że ucięłam tą relację. Ale co z tego, skoro dalej tęsknię. A jak można tęsknić za kimś, kto rani? Trzeba mieć bardzo mało szacunku do siebie :( A może to nadzieja, że przestanie ranić, mnie przy nim w myślach trzyma?\nPowiedzieć sobie, że "po prostu mnie nie chce, trudno", też boli. Może dlatego, że to godzi w poczucie mojej wartości? On często mnie krytykował, negatywnie oceniał, czułam się gorsza. I teraz myśl o tym, że z inną dziewczyną jest/będzie szczęśliwy, a ze mną nie umiał, bardzo boli. Wstydzę się tych emocji.... :( Ale niestety tak mam.... :(\nDłuuuuga droga jeszcze przede mną.\nCoś mi mówi, że prędzej czy później umówię się na konsultację do Pani, bo jak długo można sobie wmawiać, że sama sobie poradzę? Już tak długo próbuję i mi nie wychodzi, a życie ucieka. Jak długo można płakać i się użalać nad sobą? Jestem zła na siebie o to wszystko, a jednak w tym tkwię i nie umiem wyjść :( Jak czytam Pani bloga lub słucham nagrań, to jest ok, wydaje mi się, że wszystko jest jasne i oczywiste i teraz będzie tylko lepiej. Ale mija chwila i moje emocje wracają. Czyli logika i realne myślenie przegrywają z emocjami i uczuciami.\nOlka, 16 grudnia 2020\tOdpowiedz\nNie do końca rozumiem te określenia plus i minus w odniesieniu do osób. Kilka dni temu odkryłam osobę Pani Tatiany. Podzielę się tu własnym doświadczeniem:byłam w związku z alkoholikiem. Byłam zależna od niego. Jego zachowanie czy słowa wpływały na moje samopoczucie. Zaczęłam terapię. Potem wyprowadziłam się od niego,ale jeszcze spotykaliśmy się,aż przyszedł dzień,kiedy po pewnym incydencie powiedziałam mu,że przez rok nie chce z nim mieć kontaktu. Nie miałam odwagi czy siły,aby powiedzieć,że to koniec. Byłam konsekwentna,przez rok zero kontaktu z mojej strony,choć było ciężko,a on z początku pisał. Ten czas mi dużo dał i wyszedł na dobre. Zobaczyłam jego osobę w innym świetle jak już po tym roku się spotkaliśmy. Ja postawilam na stawianie granic i asertywność.Minęło już ładnych parę lat od wtedy.\nMigotka9, 7 stycznia 2021\tOdpowiedz\nA mi zależy na osobie pijącej, narcystycznej, mającej konkubinę, której nie chce zostawić, chociaż zmanipulowana zostałam przez niego, że kocha mnie, a z nią musi być,bo się boi zmian. Jest to osoba tak toksyczna, że gdy do mnie przychodził, to nie mogłam się doczekać,kiedy pójdzie, tyle psuł mi nerwów. Najpierw oczywiście tak nie było\nRozmowa była taka:,, Ja,ja,ja,,,,,, jaki to on wspaniały, zbawca świata ttp. Zero dialogu, tylko monolog. Najlepiej, żeby rozmówca był niemy. Wkręciłam się, w tą znajomość po rozwodzie. Myślałam, że dla takiej królewny jak ja, zostawi swoją konkubine. Ale minęły trzy lata, a tak się nie stało. W końcu skończyłam tą relacje, zamieszkałam z byłym mężem, a najgorsze jest to, że musimy mieszkać w tym samym bloku. Omijam go z daleka, ale są zaczepki i tel. Całkiem obojętny mi nie jest, nie mogę się zupełnie od niego odseparować, bo musimy mieszkać, gdzie mieszkamy. Co robić, żeby się nie wkręcić na nowo. Ratunku, niech mi ktoś pomoże, moje położenie jest tragiczne.\nKris, 7 stycznia 2021\tOdpowiedz\nZazwyczaj jest tak, że taka pouczana osoba jeszcze bardziej zaczyna myśleć i tęsknić o tej "niepotrzebnej" osobie lub innym uzależnieniu w swoim życiu. Czyli "dobry doradca", pomimo dobrych chęci, wyrządza jeszcze większą szkodę.\nWidzę tu analogię do zachowania w stosunku do osób chorych na depresję. Otoczenie, bliskie osoby, przyjaciele, starają się pocieszać, umniejszać cierpienia słowami ...weź się w garść, uśmiechnij się i do przodu, nie ma nad czym się użalać, to żaden problem... Pocieszyciele nie mają pojęcia, że często bardzo pomagają popchnąć takie chore osoby w stronę samobójstwa.\nTatiana, 7 stycznia 2021\tOdpowiedz\nDokładnie. Zdarzają się też psycholodzy, którzy "leczą" depresje. Depresje się leczy u psychiatry.\nAnia, 8 stycznia 2021\tOdpowiedz\nBardzo ciekawy artykuł. Dopiero zdałam sobie sprawę, że to robiłam. I rzeczywiście oczernianie mojego plusa (który został plusem po zdradzie, a wcześniej był minusem) nic nie daje. W każdym razie nie uglę. Na szczęście dzięki Pani już dawno wyszłam z pozycji ofiary, rozstałam się, martwi mnie tylko, że nadal „podglądam” co robią ze swoją partnerką. Robię to mimo, że jestem w nowym szczęśliwym związku. To tak jakbym tęskniła za tymi emocjami, mimo że były negatywne, a człowieka tego nigdy nie szanowałam i miał w mojej ocenie niższą WO.\nCzytam ,czytam i nie mogę wyjść z podziwu.\nA najlepsze jest to, że rzeczywiście to działa. Moje pierwsze stawianie granic udane i nawet nikt się nie obraził.\nNikt nie zginął i świat się nie zawalił a za to moje samopoczucie się poprawiło.\nJeszcze wiele przede mną, dużo pracy ale nie zniechęca mnie to, raczej nakręca.\nZafascynowała mnie pani, zraziła swoją pasją.\nNawet pani sobie nie wyobraża jak wiele mi pani dała.\nBardzo pani dziękuje, za siłę którą mi pani dała i za łzy które pani osuszyła.\nJuż skończyłam czytać wszystkie pani posty na blogu jeszcze zostały mi filmiki na YouTube chociaż część z nich już obejrzałam .\nJak panią tak czytam i słucham to wie pani co się stało? Naprawdę sama zaczęłam się zastanawiać ze fajnie by było zostać psychologiem... tyle ciekawych rzeczy można się dowiedzieć . Lubię na ten temat czytać . Czytam czytam i czytam aż mi się oczy same zamykają bo usypiam. Gdybym nie miała malutkiego bobaska to bym pani bloga przeczytała szybciutko a tak to trochę zajęło.\nCiekawa jestem co odpowiedzieć plusowi jeśli pyta dlaczego? Po tym jak poinformowaliśmy go ze postanawiamy się rozstać. Czy warto okłamać i powiedzieć że się odkochalismy co nie jest prawdą skoro jesteśmy minusem to nadal kochamy ale poprostu już mamy dosyć sami siebie ossukiwac\nCzy może powiedzieć prawdę?\nPrzecież kłamstwo to coś złego...\nCzy to będzie moralne okłamać .\nCzy to będzie dobre dla nas? Skoro jestem minusem i kłamstwo se się odkochalam miałoby sprawić że jest szansa że plus może mnie polubić to oczywiście że to zrobię . Przecież minusów zależy na sympatii plusa. ..\nMówiła pani o tej babci 55 letniej se wyglądała staro i czuła się staro . Ma pani rację wszystko siedzi wewnątrz nas . Jednak jednocześnie niema pani racji. Bo każdy ma inny start w życiu. I człowiek żyjący na wsi z daleka od cywilizacji gdzie ludzie mają zamknięte umysły taki człowiek nie widział świata..jest nauczony robić całe życie coś co nie lubi jest tak nauczony .... ( Nie w każdym miejscu na ziemi ludzie mają taki są dostęp do wiedzy) nie ma takich samych możliwości jak człowiek wychowany w rodzinie bogatej otwartej mądrej szczerej która dba . To jak se zwierzętami . Ma pani psa jest pani mądra i bogata . Ten pies ma wtedy szansę stać się super szczęśliwym psem.\nDrugi pies będąc wychowany przez złego właściciela stanie się taki jak on....\nMyślę że świat zewnętrzny kreuje nas nawet bardziej niż świat wewnętrzny. Nie jest to źle przecież jest to takie wbudowane w nas zabezpieczenie ( pewnie po to żeby iść za tłumem w razie jakiś niebezpiecznych sytuacji )\nNie jestem psychologiem ale trochę się powymądrzam.\nNie każdy ma takie same możliwości nawet w 21 wieku.\nA kobiety w krajach arabskich? (Sama mieszkałam w muzułmańskim kraju)\nA ludzie w Korei północnej.\nMamy szczęście że urodziliśmy się w czasach z dostępem do internetu gdzie wiedza jest bardziej dostępna i mamy większy wpływ na swoje życie\nPowiedziała pani że depresję leczy się u psychiatry....\nA samemu można wyjść z depresji?\nJa miałam kiedyś i chciałam się zabić ale jakoś mi przeszło ...


Mieszane nastroje na giełdach - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plMieszane nastroje na giełdach\n16 kwietnia 2009, 12:35 | Aktualizacja: 16.04.2009, 12:43\nWśród inwestorów amerykańskich utrzymują się dobre nastroje, pomimo że na rynek w ostatnich dniach napłynęły niezbyt optymistyczne dane dotyczące m.in. produkcji przemysłowej oraz sprzedaży detalicznej. Indeks Dow Jones zyskał 1,4%, technologiczny Nasdaq wzrósł minimalnie – o 0,1%, natomiast S&P500, w skład którego wchodzą spółki o największej kapitalizacji, notowane na NYSE oraz Nadaq, zwyżkował o 1,3%.\nDo lepszego sentymentu przyczynić się mogła publikacja raportu tworzonego rotacyjnie, przez jeden z Banków Rezerwy Federalnej - tzw. Beżowa Księga, w której zawarte są informacje o stanie gospodarki amerykańskiej. Inwestorzy wyczytali w niej, że dynamika pogłębiania się recesji, ulega osłabieniu, a także widać sygnały o możliwym zakończeniu kryzysu najbliższym czasie.\nPonadto wskaźnik indeksu NY Fed, badający nastroje w biznesie w rejonie Nowego Jorku znacząco wzrósł - wciąż jednak utrzymuje się poniżej zera. Przed rozpoczęciem dzisiejszej sesji poznamy raporty kwartalne m.in. JP Morgan oraz Nokii. Inwestorzy spodziewają się dobrych wyników banku, czemu dali wyraz już w trakcie wczorajszych notowań – walory JP Morgan zyskały ponad 6%. Dzisiaj zostaną też opublikowane dane z amerykańskiego rynku nieruchomości oraz indeks Fed z Filadelfii. Mogą one dać kolejną wskazówkę, czy nadzieje związane z bliskim zakończeniem kryzysu są uzasadnione.\nGiełdy azjatyckie zakończyły dzisiejszą sesję w mieszanych nastrojach. Tokijski Nikkei 225 zyskał 0,1%, natomiast indeks Shanghai Composite stracił 0,1%, zaś Hang Seng ponad 0,5%. Dwa ostatnie indeksy poddane były presji spadkowej po publikacji dynamiki PKB w Chinach - wzrost w pierwszym kwartale na poziomie 6,1%, w relacji rok do roku, jest najgorszym wynikiem w historii tych notowań. Zwiększa to jednak prawdopodobieństwo wprowadzenia nowego pakietu stymulacyjnego przez rząd Państwa Środka i w związku z tym inwestorzy przyjęli informacje o PKB z nieco większym dystansem.\nInwestorzy ciągle w „byczych” nastrojach (ale nie na GPW)


Dziś pogrzeb Jana Kulczyka - Bankier.pl\nGospodarkaDziś pogrzeb Jana Kulczyka\nInformacyjna Agencja Radiowa (IAR)/W. Chmielewski, Radio Merkury/to/\n~jj 2015-08-05 14:04\nParafrazując słynne słowa dr. Jana: kto rano wstaje temu rząd daje :))\n~Teoria 2015-08-05 12:56\nPis doszedl do wladzy to uciekł do Szwajcarji, teraz też się zanosi na przejęcie władzy, więc mała wysepka został zakupiona i życie poza grobowe. Wcale ten scenariusz by mnie nie zaszokował. Niech mu ziemia lekka będzie.\n~s6 2015-08-05 12:28\nJak płacił podatki firmowe w Luksemburgu, a prywatne w Szwajcarii to niech go tam pochowają.\n~zbyszek1 2015-08-05 12:55\nKulczyk był największym w Polsce prywatnym podatnikiem.\n~Obywatel 2015-08-05 11:59\nWszędzie na świecie, Pan Jan jest uważany za wielkiego człowieka, biznesmena, filantropa, tylko zawistni Polacy nigdy nie umieją docenić sukcesu i zasług... Przykre jest to jak bardzo ograniczeni są niektórzy, jak małe mają pojęcie o życiu i świece. Szkoda mi Was...\n~bolomanolo 2015-08-05 12:25\njeśli piszesz to dla jaj to w POrządku ale jesli piszesz POważnie to jesteś gościu w bardzo ciężkim stanie psychicznym widoczne jest u ciebie duże otępienie umysłowe\n~Che_J_Smith 2015-08-05 13:41\nstalin był człowiekiem roku Timesa w 1942\n~Che_J_Smith 2015-08-05 13:43\nnie chodzi o zawiść - chodzi o sprawiedliwość\n~felek 2015-08-05 11:57\nW wiedeńskim szpitalu? A dlaczegoż to? Przeca płacił składki NFZ...\n~autostrada 2015-08-05 11:46\nW ramach żałoby kierowcy za najdroższy odcinek autostrady w Europie zapłacą dzisiaj z uśmiechem na ustach zamiast ze zwyczajowym wyzywanien i wściekłością.


Strony: 1 ... 97 98  100 101 ... 187\nAutor Wątek: Filmy SF warte i nie warte obejrzenia (Przeczytany 843439 razy)\n« Odpowiedź #1470 dnia: Marzec 21, 2008, 07:19:24 pm »\nRozumiem, że to pisał Lem?\nW rzeczy samej. spod mistrzowej ręki to wyszło...\nA to znów można odnieść do "Gwiezdnych Wojen" (które sam Lucas okreslał jako hołd dla "Flasha Gordona"):\n"W tym załganym od A do Z kosmosie, w owych 'Promieniach śmierci', znalazłem naraz to, co mnie już jako dwunastoletniego szczeniaka zgniewało: 'Planetę MONGO' (pod tym tytułem nakręcono czarno-biały serial wg. komiksów o Flashu Gordonie - przyp. Q) z jej rycerzami-aniołami (skrzydła wykonano w warsztatach z solidnej blachy), natomiast moją chłopięcą jeszcze sprzed 65 lat irytację wywołało 'uzbrojenie' tych matołów, złożone z tarcz (wg wzoru wanny), włóczni, pałasza i 'blastera'. To, com w trzydziestych latach ujrzał tylko w czerni i bieli, teraz już jest barwne i nurza się w obłokach z bitej śmietany (Miasto Chmur? - przyp. Q). Taki straszliwy zastój imaginacji kroi już na paranoidalną persewerację."\n« Ostatnia zmiana: Marzec 21, 2008, 08:14:36 pm wysłana przez Q »\n« Odpowiedź #1471 dnia: Marzec 25, 2008, 11:13:42 pm »\n10000BC dla mnie wypas Choć jeszcze obgadam z ciekawości pod względem etnologicznym Polecam szczególnie Q i Jego jaskiniom\n« Odpowiedź #1472 dnia: Marzec 26, 2008, 08:47:53 pm »\nCo nie oznacza, że jest to usprawiedliwiona krytyka. Lem zawsze miał przerost ego i łatwość ferowania wyroków. Prawda jest taka, że sam nierzadko posługiwał się fantastyką pozbawioną jakiegokolwiek prawdopodobieństwa. Z tego nie można czynić zarzutu o ile owa fantastyka czemuś służy (jak ocean w Solaris). I to w ST ma miejsce. Lem całkowicie mija się tutaj z sednem.\nTak zajadle krytykuje ST i śledzi - w jego mniemaniu - nieprawdopodobieństwa, a sam w Solaris sugeruje, że bohater prostym testem wyzwala się z solipsyzmu. Solipsyzm jak wiadomo jest nie do obalenia, a sugerowana konkluzywność tego testu, to niedorzeczność. I jest to niedorzeczność wyjątkowo niedorzeczna, bo z całą powagą konwencji tej powieści udaje rzeczywisty eksperyment.\nTym czasem ewentualne niedorzeczności w ST najczęściej coś mówią na poziomie filozoficznym, społecznym itd. tak więc nie narzucają się w tym sensie w jakim są niedorzeczne (fizycznym, prawdopodobieństwa biologicznego itd.).\nReasumując. Lem krytykuje to, co jemu samemu nie jest obce (np. fantastyczny byt-ocean, który jest fabularyzacją filozoficznego problemu); a co nierzadko doprowadza do już naprawdę irytujących absurdów w swoich książkach (eksperyment bohatera Solaris jest niedorzeczny logicznie, a w konwencji sugerowany jako dorzeczny i konkluzywny właśnie logicznie; kiedy w ST coś może się wydawać niedorzeczne np. owe nieszczęsne rasy, dajmy na to Klingoni, to po to, ażeby coś powiedzieć na zupełnie innym poziomie, tutaj psychologiczno-społecznym: rasa naznaczona brzemieniem agresji, instynktem). Ostatecznie: Lem przejawia tutaj zadziwiające niezrozumienie sedna.\n« Ostatnia zmiana: Marzec 26, 2008, 08:53:42 pm wysłana przez Form »\n« Odpowiedź #1473 dnia: Marzec 27, 2008, 03:27:39 pm »\nTrochę cieżko mi uwierzyć, że dzieło pana Emmericha może być coś warte*...\n*Wiem, wiem, że "StarGate" Oramus chwalił...\n« Odpowiedź #1474 dnia: Marzec 27, 2008, 04:16:07 pm »\nCo nie oznacza, że jest to usprawiedliwiona krytyka. Lem zawsze miał przerost ego i łatwość ferowania wyroków.\nTeoretycznie powninna mnie cieszyć obrona "Star Treka", ale.. z tym przerostem ego u Lema to bym baardzo uważał. Gdy się popatrzy jak odsądzał od czci i wiary swą wcześniejszą twórczość i jak wysukiwał w niej błędy i niedociągnięcia widać, że wobec samego siebie był nie mniej krytyczny (i równie mocnych słów używał).\nPrawda jest taka, że sam nierzadko posługiwał się fantastyką pozbawioną jakiegokolwiek prawdopodobieństwa.\nI dlatego twierdzę, że tandeta formy "Star Treka" przysłoniła Mistrzowi zbytnio glębsze treści...\n« Odpowiedź #1475 dnia: Marzec 27, 2008, 04:29:35 pm »\nZależy jak rozumieć "coś".\nI ciężko żeby Q był zdolny do zauważenia przerostu ego\n« Ostatnia zmiana: Marzec 27, 2008, 04:30:34 pm wysłana przez dzi »\n« Odpowiedź #1476 dnia: Marzec 27, 2008, 04:55:57 pm »\nSkoro dla Ciebie wszystko jest tak relatywne, to równie dobrze mógłbyś uznac, że polemizując z Toba przyznaję Ci rację .\nA wracajac do meritum, czyli filmu: w "Trzech muszkieterach" Lestera (opartych na powieści starszego Dumasa) Paryż Ludwika XIII jest piękny i wesoły, podczas gdy z relacji historycznych wiemy, że bohaterowie powinni być bezzębni, zawszeni i niedomyci, a g*** powinny płynać brzegami ulic. Czyli ocenianie epoki po rozrywkowym filmie na jej temat nie jest chyba zbyt rozsądne...\nFreud mógłby rzecz, że dokonujesz projekcji...\n« Odpowiedź #1477 dnia: Marzec 27, 2008, 05:30:41 pm »\nStrasznie uprzedzony jesteś, ciężko byś się ode mnie coś dowiedział jak co nie napiszę to przechodzisz na jakieś nie związane w ogóle interpretacje.\nOczywiście że film jest COŚ warty. Tylko dla jednych to coś jest w filmie ważne a dla innych nie. Geez.\n« Odpowiedź #1478 dnia: Marzec 27, 2008, 06:56:59 pm »\nCo nie oznacza, że jest to usprawiedliwiona krytyka. Lem zawsze miał przerost ego i łatwość ferowania wyroków. Prawda jest taka, że sam nierzadko posługiwał się fantastyką pozbawioną jakiegokolwiek prawdopodobieństwa.\nLemowi można wytknąć wiele szczególnie z wczesnej twórczości. Z tym że uważam, że wczesną twórczość każdego (przez wczesną uważam "niedorobioną jak na danego pisarza" a nie "pisaną za młodu") należy pomijać milczeniem jak osrane majtki w przedszkolu. Ale Tak powiedzmy od Edenu w zwyż to raczej ciężko (mi) się doszukać jakiegoś kiksu. Np dlaczego uważasz, że ocean w Solaris jest nie prawdopodobny?\na sam w Solaris sugeruje, że bohater prostym testem wyzwala się z solipsyzmu\nWeź pod uwagę, że to bohater - a nie Lem - sądził że znalazł dowód na wyzwolenie się z urojeń. Bohaterowie u Lema żyją własnym życiem i popełniają głupoty.\nSądzę, że gdyby ST był zrobiony "teatralnie" a nie "filmowo i dosłownie" to oczywiście uszłaby oszczędna scenografia i facet z doklejonymi różkami mógłby uchodzić za inny gatunek. Bo teatr, jak książka działa na wyobraźnię. A film, jako dosłowny, mimo ze dostarcza tych 80% więdzej informacji (wzrokowej) równocześnie zamyka nas w klatce dopowiedzenia. W teatrze, jak aktorowi pękną portki na d... to jest to samo życie, a w filmie to błąd montażysty. Dlatego - dla mnie - połączenie hiperrealizmu z naiwną wiarą, że wszyscy we Wszechświecie są ludźmi, najwyżej mają różki doklejone - jest żenujące.\nkiedy w ST coś może się wydawać niedorzeczne np. owe nieszczęsne rasy, dajmy na to Klingoni, to po to, ażeby coś powiedzieć na zupełnie innym poziomie\nNie potrafimy rodzielić formy od treści. Jak mi kto da w mordę, to choćby przy tym Mickiewicza pięknie deklamował - poezji nie docenię.\n« Odpowiedź #1479 dnia: Marzec 27, 2008, 07:35:54 pm »\nGdy się popatrzy jak odsądzał od czci i wiary swą wcześniejszą twórczość i jak wysukiwał w niej błędy i niedociągnięcia widać, że wobec samego siebie był nie mniej krytyczny (i równie mocnych słów używał).\nEgo jest dość punktowe. Czuł wyższość wobec samego siebie wcześniej - czy to oznacza, że nie miał rozdmuchanego ego? Wątpię. Akurat wobec 'samego siebie kiedyś' łatwo jest być krytycznym, to się wręcz wykorzystuje w twórczości - wiadomo, że aby należycie ocenić własny tekst, dobrze jest go na pewien czas odłożyć.\nW każdym razie - istotny jest punkt wyjścia tej krytyki, a ten w przypadku krytyki ST jest niedorzeczny. Mam czasami wątpliwości, czy Lem w ogóle obejrzał więcej z ST, niż parę przypadkowych odcinków i czy w ogóle usiłował spojrzeć na ten film z otwartą głową. Mam wrażenie, że na obie wątpliwości odpowiedź jest negatywna. A to właśnie świadczy o przeroście ego.\nTo możliwe, ale przecież zdawał sobie sprawę z ograniczeń formy w ówczesnym kinie. W każdym razie - możliwa jest również sytuacja odwrotna, kiedy to forma - a w szczególności artystycznie znakomita - przesłania względną pustkę treści. I moim zdaniem, sądząc po paru ostatnich stronach tego wątku, tak jest w Twoim przypadku.\nMam tu na myśli Odyseję Kubricka i rzeczy jakie na jej temat wygłosiłeś. Moim zdaniem jest to jakieś nieporozumienie oparte o sentyment i specyficzne upodobanie. Masz słabość do filmów, które pokazują senność kosmosu i kosmos taki jaki jest nam dostępny dziś. Jednym słowem lubisz sobie marzyć, że wsiadasz w pojazd NASA i lecisz na Marsa, lubisz filmy, które przystają do współczesnych podróży kosmicznych. W porządku. Ale z tego upodobania wydobywasz jakieś podejrzane kryteria.\nSci-fi nie ma być tylko i wyłącznie przewidywaniem rozwoju nauki; ani popularyzacją nauki jaką znamy. Gdyby tak było to ten gatunek byłby pusty. Szczególnie, jeśli owo przewidywanie opierałoby się o kwestie czysto techniczne. Odyseja kosmiczna naprawdę nie zawiera jakiejś wyjątkowej głębi. Pisałeś, że pożera pod tym względem ST. Ależ jest wręcz odwrotnie. Ani pod względem fundamentalności stawianych pytań, ani pod względem sposobu ich stawiania, nie osiąga poziomu pierwszego w miarę lepszego odcinka (!!!) ST. Odyseja kosmiczna jest znakomita formalnie, ale jest względnie pusta w treści.\nHAL? I cóż z nim? DATA po kilku pierwszych odcinkach TNG stawia sobą niewyobrażalnie więcej pytań, niż HAL. HAL jest tylko napomknięciem, ciekawym estetycznym zagraniem, powiedzeniem, że jest problem i nic więcej. DATA jest analizą, pogłębianiem postawionych już wcześniej pytań, dodawaniem nowych, nieustanną konfrontacją sensu, nierzadko próbą odpowiedzi. Więcej potrafi powiedzieć DATA w jednej sekcji dialogowej w której podsumuje różnicę między nim, a człowiekiem, więcej w takiej sekcji skłonić do myślenia, niż HAL w całym filmie.\nA to jest moim zdaniem wyznacznik prawdziwego sci-fi, a nie pełna zgodność z obecnym stanem wiedzy fizycznej. Tym wyznacznikiem jest dawanie punktu zaczepienia dla myśli, rozbudzanie fermentu poznawczego, kreowanie fascynacji kosmosem, filozofią, nauką. ST daje takie punkty zaczepienia raz za razem. DATA w każdym odcinku dostarcza takiego punktu, kiedy HAL uosabia jedynie parę trywialnych problematów, pytań tak ogólnych, że aż pustych, bo każdy je już sobie dawno zadał. ST rozbudza w nie do końca jasny sposób ducha poznawczego, odkrywa na piękno eksploracji; Odyseja tutaj się nie umywa, choć artystycznie, estetycznie jest oczywiście filmem znacznie lepszym.\nDla mnie więcej znaczy jedna zaskakująca analogia w ST, jak np. odcinek Symbioza w którym symbioza polega na dostarczaniu narkotyków przez mieszkańców jednej planety, uzależnionym mieszkańcom drugiej, którzy sądzą, że narkotyk utrzymuje ich przy życiu (akurat przyszła mi do głowy dość gruba, ale bywają znacznie, znacznie głębsze), niż ogólne, a puste w istocie pytanie, czy tam gdzie jest umysł, świadomość, racjonalność, tam jest zło. Analogia bowiem uczy i dostarcza narzędzi analizy; pytanie samo w sobie jest pustką (tak oczywiste pytanie). Tym bardziej, że owo analogia jest fabularnie rozwijana i debatowana, że podlega uogólnieniu.\nPo obejrzeniu takiego odcinka wychodzę z zupełnie nowym spojrzeniem na symbiozę biologiczną (którą się wciąż pokazuje jako przykład współpracy, a ta się zawsze dobrze kojarzy, gdy tym czasem...), z pomysłami na rozmaite symbiozy, z nowymi myślami o społeczeństwie, z pytaniami etycznymi, z pytaniami ewolucyjnymi, z odczuciem, że otworzyła się przede mną nowa przestrzeń poznawcza, z całym fermentem intelektualnym, a z czym wychodzę po projekcji Odysei?\nHard sci-fi jako wyznacznik, to absurd. W myśl tego wyznacznika, Aliens, czy Terminator to genialne sci-fi, a ST to fantasy. Co jednak uczy i otwiera poznawczo? Co jest pełne filozofii? Ten wyznacznik to bzdura. Daje się zrobić SW spełniające wymogi hsci-fi. I co wtedy? Dalej będzie to pusta bajeczka. Nie o to w sci-fi chodzi. Chodzi o ducha poznawczego i naukowego, a nie o konkretne teorie naukowe!!! Inne rozumienie jest psuciem sci-fi. Powiecie - jaka różnica w stosunku do fantasy? Otóż ducha naukowego nie daje się rozbudzić bez zbieżności z nauką taką jaką jest, ale elementy fantastyczne nie są żadnym argumentem za tym, że coś nie jest sci-fi.\n« Ostatnia zmiana: Marzec 27, 2008, 07:50:29 pm wysłana przez Form »\n« Odpowiedź #1480 dnia: Marzec 27, 2008, 08:16:28 pm »\nRozważanie "o co chodzi" w SF jest zwyczajnie bez sensu bo kto i na jakiej podstawie, lub wręcz jakim prawem, miałby o tym zadecydować? Ja np powiem że w SF "chodzi o" rozrywkę lub zarabianie pieniędzy, i co? A ogólnie mam takie samo spojrzenie na ST jak Ty (Form) choć oglądałem tylko odcinki te co był USS Enterprise i to za dzieciaka.\nJeśli jednak masz takie podejście do SF (czyli takie jak ja) to ciekawi mnie Twoja interpretacja Ghost in the Shell. Co o nim myślisz? Również w porównaniu do ST czy tej Odysei.\n« Odpowiedź #1481 dnia: Marzec 27, 2008, 08:22:04 pm »\nNp dlaczego uważasz, że ocean w Solaris jest nie prawdopodobny?\nWłaściwie nie powinienem czegoś takiego robić, bo omijam zasadę onus probandi, ale w tym przypadku muszę. A dlaczego uważasz, że jest prawdopodobny? Bo jest bardziej techniczny, niż obca rasa, a więc mniej kojarzy się z fantastyką (jako tym co mamy na rynku, a nie co jest fantastyczne esencjalnie) i nie uderza w Twoje pojmowanie UFO?\nTen ocean to czysty wymysł. Nie znamy żadnej zasady fizycznej, która pozwalałaby mu istnieć, która jakoś pociągałaby za sobą jego istnienie; nie możemy sobie nawet tego wyobrazić (i o to w nim chodzi). Prawdopodobieństwo istnienia takiego bytu jest praktycznie zerowe. Rozumiem jednak, że opierasz swoje rozróżniania na negacji. Fantastyczne jest to, co jest sprzeczne ze współczesną fizyką. Tylko, że to absurdalna zasada. Cała współczesna fizyka jest w swoim duchu sprzeczna z tym jak na fizykę, a wręcz naukę w ogóle, patrzono przed Einsteinem. Dajmy na to splątanie kwantowe, to z punktu widzenia fizyki XIX wieku czysta fantastyka, magia, absurd. Współczesna fizyka staje się fantastyczna. Sprzeczność? Nie - ludzie po prostu rozróżniają fantastyczne od niefantastycznego estetycznie. I dokładnie to samo czynisz Ty i Lem w odniesieniu do ST. A to jest rzecz bardzo krucha. Dlatego należy stawiać na zbieżność z duchem poznawczym i naukowym, a nie na konkretne teorie. Reasumując - obejrzyj TNG, później DS9 po kolei i bez uprzedzeń (mam wrażenie, że nie oglądałeś), a sam się przekonasz, że to genialne sci-fi.\nO ile sobie przypominam, to eksperyment relacjonował narrator i nie widział w tym nic bezsensownego.\nCo do reszty - mój powyższy post wyjaśnia moje stanowisko. Ważny jest duch naukowy i poznawczy. Konkretne teorie mają znacznie mniejsze znaczenie w sci-fi. Hard sci-fi to idea współczesnych wyrobników naukowych, pedantów intelektualnych bez zacięcia filozoficznego, którzy nadają się do rozwijania tego, co im pozostawili geniusze w rodzaju Einsteina. ST jest emanacją duszy nauki, dzieła hsci-fi często - choć niekoniecznie, bo można te podejścia łączyć - bywają płaską jak równany atomowo stół pustką, nie mającą nic wspólnego z nauką i duchem poznawczym, poza kwestiami czysto technicznymi.\nTo jak z matematyką. Dla niektórych jest to narzędzie, dla innych filozofia. I to Ci ostatni są najgenialniejszymi matematykami, choć i Ci pierwsi bywają bystrzy (są jednak zarazem płascy). I to ta głębia jest istotą nauki, a nie symbole na kartce. ST ma tę głębię i naprawdę przy tym fakcie mam gdzieś, że komuś wystają czułki.\nNaprawdę - przydałoby się do szkoły wprowadzić filozofię. Również szerzej mitologię i grecką tragedię. Duch starożytnych - oto rzecz jakiej często brakuje współczesnym.\n« Ostatnia zmiana: Marzec 27, 2008, 08:36:07 pm wysłana przez Form »\n« Odpowiedź #1482 dnia: Marzec 27, 2008, 08:51:55 pm »\nRozważanie "o co chodzi" w SF jest zwyczajnie bez sensu bo kto i na jakiej podstawie, lub wręcz jakim prawem, miałby o tym zadecydować? Ja np powiem że w SF "chodzi o" rozrywkę lub zarabianie pieniędzy, i co?\nTeż mi się tak wydaje - nie osiągnie się nigdy konsensusu. Mam jednak nadzieję, że skłonię miłośników hsci-fi do otworzenia się na ST. Nie wiedzą co tracą.\nWstyd się przyznać, ale Ghosta oglądałem raz, w początkach liceum (a więc już wiele lat temu) kiedy jeszcze nie byłem tak zafascynowany sci-fi (choć Treka oglądałem z zacięciem już w podstawówce), a przede wszystkim miałem jakiś dystans do japońskich kreskówek i niewiele z tego filmu pamiętam. Wiem tyle, że oglądałem go za namową kumpla - miłośnika kultury japońskiej\nCzas jak widać nadrobić zaległość. Obejrzę w najbliższych dniach i wtedy się wypowiem, bo teraz nie jestem w stanie czegoś kompetentnego powiedzieć.\n« Odpowiedź #1483 dnia: Marzec 27, 2008, 09:05:11 pm »\nA dlaczego uważasz, że jest prawdopodobny?\nNieco źle zadałem pytanie. Powinno brzmieć: dlaczego uważasz, że (ocean) jest mniej prawdopodobny niż humanoidalne rasy ST?\nBo jest bardziej techniczny, niż obca rasa, a więc mniej kojarzy się z fantastyką (jako tym co mamy na rynku, a nie co jest fantastyczne esencjalnie) i nie uderza w Twoje pojmowanie UFO?\nZupełnie nie z wymienionych powodów. Po prostu: zakładając, że teoria doboru naturalnego jest poprawna - znacznie łatwiej mozna w kosmosie spotkać coś w rodzaju oceanu z Solaris, niz humanoidalną rase.\nPrawdopodobieństwo istnienia takiego bytu jest praktycznie zerowe.\nTakiego jak nasz też, prawda? Akurat dwie nogi zginające się w kolanach do przodu (a, i kolano jest tylko jedno na nogę), (a, zapomniałem, między stawami noga ma być sztywna a nie jak trąba u słonia) itd... - przyznasz, że w sumie zbiór warunków opisujących humanoida jest nie do wyobrazenia, żeby się gdziekolwiek we Wszechświecie spełnił?\nRozumiem jednak, że opierasz swoje rozróżniania na negacji. Fantastyczne jest to, co jest sprzeczne ze współczesną fizyką.\nAbsolutnie nie. Gdybym tak podchodził, to własnie ST ze swoim nieprawdopodobieństwem humanoidalnych ras byłby świetną s-f. A dla mnie ta akurat jego cecha jest śmieszna. Nie tego poszukuję w s-f. Ani nie bawi mnie hard-sf (teraz juz zadna nie bawi, bo przestałem czytać). W gruncie rzeczy powtórze jeszcze raz: forma musi sie mieścić w pewnych granicach, aby przekazywana treść mozliwa była do zaakceptowania. Nie o to chodzi, ze odmawiam ST ważkich treści (którego, żeby była jasność, nie wytrzymałem żadnego odcinka do końca, czyli w zasadzie gębe powinienem na kłódkę trzymać) - tylko o to, ze forma jest tak naiwna, że do mnie się nie przebija.\nDo Solaris mam nieco ambiwalentny stosunek, ale doceniam pomysł Lema: inne byty, inni ludzie są otorbieni w naszej świadomości i mozna ich wyciągnąć na światło dzienne. W pewnym sensie żyją w nas. Podobnie skonstruowany był "Terminus".\nobejrzyj TNG, później DS9 po kolei i bez uprzedzeń (mam wrażenie, że nie oglądałeś), a sam się przekonasz, że to genialne sci-fi.\nNie tylko nie oglądałem, ale nawet nie wiem, co to jest . jakbyś mógł napisać w rozwinięciu...\nJa nie pamiętam, ale nawet jeśli to był narrator, to był "bezosobowy i nieinteligentny". Jaka jest różnica pomiędzy "(ja, Jim) wyciągnąłem rewolwer i wypakowałem bęben w Micke'a" a "Jim wyciągnął rewolwer i wypakował bęben w Micke'a"?\nWażny jest duch naukowy i poznawczy. Konkretne teorie mają znacznie mniejsze znaczenie w sci-fi.\nNo właśnie, Lem uważał, że jednak nie powinno się pisać niczego, czego nie da się jakoś uzasadnić, bo wychodzi bajanie. Ale Lem nie pisał hard-sf (poza pierwocinami).\nTo jak z matematyką. Dla niektórych jest to narzędzie, dla innych filozofia. I to Ci ostatni są najgenialniejszymi matematykami, choć i Ci pierwsi bywają bystrzy. Są jednak zarazem płascy. I to ta głębia jest istotą nauki, a nie symbole na kartce. ST ma tę głębię i naprawdę przy tym fakcie mam gdzieś, że komuś wystają czułki.\nHm, to sie róznimy. Ja nie mam gdzies czułków .\nW sumie wiesz, zawsze powtarzam, że mi sie pierwsze ( w dacie powstania) Gwiezdne Wojny podobają, choć przecież tandeta - ale co poradzę?\n« Odpowiedź #1484 dnia: Marzec 27, 2008, 09:38:29 pm »\nNie oceniam czy jest mniej prawdopodobny. Zauważ jednak, że ewolucja obfituje w formy analogiczne. Wypadło mi z głowy określenie owego zjawiska. Chodzi jednak o to, że na zupełnie rozbieżnych ścieżkach ewolucyjnych dochodzi do rozwoju funkcjonalnie zbieżnych form. Ryby mają płetwy i wieloryby mają płetwy, bo i jedne i drugie żyją w środowisku ciekłym o pewnych właściwościach.\nEwolucja to przypadek. Przypadek jednak dotyczy mutacji. Selektorem jest rzeczywistość fizyczna. I ta sama rzeczywistość będzie promować zbieżne przypadki. Pewne przypadki odpowiadają najlepiej pewnym funkcjom, a więc eliminują inne formy z którymi walczą o specyficzną niszę. Zważywszy dodatkowo na fakt, iż niegłupie jest podejrzenie, że specyficzne systemy fizyczne są selektorami życia w ogóle (tzn. umożliwiają, bądź odrzucają możliwość życia) powstanie wielu form humanoidalnych nie jest niczym absurdalnym.\nBiorąc powyższe i dokładając do tego przesłankę jaką jest rzeczywiste istnienie człowieka, a zupełna niewiedza czy istnieje coś podobnego do owego oceanu i jego fantastycznych właściwości, wniosek jest prosty.\nTym bardziej prosty, że można do tego założyć również niegłupie założenie, że specyficzne formy (np. poruszania się) odpowiadają za przyspieszony rozwój inteligencji, a kto pierwszy uzyskuje świadomość, ten zazwyczaj ma wszelkie narzędzia eksterminacji pozostałych.\nI na koniec - nie ulega wątpliwości, że teoretycznie możliwa jest ślepa uliczka ewolucji. Mam tutaj na myśli takie przystosowanie do warunków egzystencji, że przestają istnieć selektory. Po prostu nie ma już nic, co w danych warunkach bytowania zapewnia lepsze przystosowanie. Z tego punktu widzenia ten byt-ocean, o ile przypisywać mu inteligencję, jest niedorzecznością. Jaki mianowicie miałby być selektor o wektorze 'rozwój inteligencji' w przypadku owego oceanu? Dla selektorów o takim wektorze konieczna jest dynamika bytowania bytu (np. życie w stadzie; np. polowanie; np. zagrożenie ze strony innych gatunków).\nNieprawda - ze względu na powyższe. Jest to zresztą sfera czysto estetyczna. Nie wiemy nawet jak życie powstało na ziemi, ani jakie są warunki zaistnienia życia. To wszystko gdybanie.\nJak wyżej - jest wręcz bardzo łatwe do pomyślenia, że się spełni jeśli życie może istnieć głównie w warunkach zbieżnych z ziemskimi. Swoją drogą ciekawe, że wspomniałeś o słoniu. A na czym słoń chodzi?\nAbsolutnie nie. Gdybym tak podchodził, to własnie ST ze swoim nieprawdopodobieństwem humanoidalnych ras byłby świetną s-f. A dla mnie ta akurat jego cecha jest śmieszna.\nDla kogoś kto nie ma pojęcia jak zaskakująca analogiczność występuje w ewolucji. Istnieją nawet teorie, że właśnie dwunożność i postawa wyprostowana umożliwiła rozwój inteligencji, gdyż w tym trybie konieczne są bardzo zaawansowane obliczenia i bardzo wielkie są możliwości manipulacji. To się poważnie rozważa.\nNie o to chodzi, ze odmawiam ST ważkich treści (którego, żeby była jasność, nie wytrzymałem żadnego odcinka do końca, czyli w zasadzie gębe powinienem na kłódkę trzymać) - tylko o to, ze forma jest tak naiwna, że do mnie się nie przebija.\nJa bym to w sobie określił pewnym ograniczeniem i spróbował je przełamać. Nie raz myślałem jak Ty. Dokładnie z tego samego powodu niektórzy nie potrafią zrozumieć muzyki i słuchają całe życie techno czy disco, a klasyka budzi w nich wstręt.\nST:The Next Generation i ST: Deep Space Nine\nSpora, ale narrator trzeciosobowy niekoniecznie jest 'bezosobowy'. W każdym razie wrażenie było wrażeniem - miało się wrażenie, że test jest rzeczywiście konkluzywny i jako taki przedstawiany.\nBajanie to wychodzi, jeśli to co nie znajduje może specjalnego uzasadnienia fizycznego etc. niczemu zarazem nie służy. Jeśli zaś służy i służy filozofii, fabularyzacji abstraktu i jeśli ta filozofia duchowo jest bliska duchowi nauki, to bajaniem jest podważanie takiego elementu.\nJa po prostu nie skupiam się na czułkach. A po drugie - od kiedy czułki są nieprawdopodobne ewolucyjnie? Od kiedy narysowano pierwszego zielonego ludzika i komuś naruszyło to doznanie estetyczne.\n« Ostatnia zmiana: Marzec 27, 2008, 10:55:34 pm wysłana przez Form »


Grecka Syriza uderza w ropociąg Odessa-Brody-Płock | Energetyka24\nGrecka Syriza uderza w ropociąg Odessa-Brody-Płock\nEnergetyka24 28.05.2015 14:25\nRosjanie przy pomocy greckiej Syrizy i partnerów z Kazachstanu oraz Stanów Zjednoczonych aktywizują projekt Burgas-Aleksandropolis. To planowany rurociąg, który może uniezależnić eksport ropy z regionu czarnomorskiego od cieśnin tureckich i konkurent inwestycji Odessa-Brody-Płock, w którą jest zaangażowana Polska.\nSzef rosyjskiego Transnieftu, Nikołaj Tokariew, poinformował niedawno w swojej wypowiedzi dla agencji Ria Novosti, że projekt ropociągu Burgas-Aleksandropolis po przejściowych problemach znów nabiera wiatru w żagle. To rurociąg, którego zadaniem ma być odciążenie cieśnin tureckich w zakresie transportu ropy naftowej z akwenu czarnomorskiego na Morze Śródziemne. Warto w tym kontekście zaznaczyć, że przez Bosfor przepływa rocznie 140 mln ton ropy, 4 miliony ton LNG i 3 mln ton chemikaliów, przy czym jest to cieśnina trudna nawigacyjnie i sąsiadująca z 13 mln Stambułem. Dlatego –abstrahując od jej ograniczonej przepustowości- wielokrotnie dochodziło na jej wodach do katastrof a dziś dodatkowym czynnikiem ryzyka staje się terroryzm.\nPostulowana trasa ropociągu Burgas-Aleksandropolis. Fot. tbpipeline.com\nBezpieczeństwo nie jest jednak głównym czynnikiem inicjującym projekt Burgas-Aleksandropolis. Budowa ropociągu torpedowana do tej pory przez Bułgarów miałaby bowiem olbrzymie znaczenie geopolityczne. Byłby to pierwszy rurociąg –dysponujący w dodatku olbrzymią przepustowością- który uniezależniałby eksport ropy z krajów czarnomorskich od Turcji. Co ciekawe, inwestycja ta ma olbrzymie znaczenie nie tylko dla rosyjskiego terminala naftowego w Noworosyjsku stanowiącego centrum przesyłowe dla ropy pochodzącej m.in. z obszarów kaspijskich (Rosja, Kazachstan, Turkmenistan, Azerbejdżan), ale także polskiego zaangażowania w regionie. Bułgarsko-grecka rura zarządzana przez Rosjan to w sensie geoekonomicznym konkurencja dla realizowanego przez spółkę Sarmatia ropociągu Odessa-Brody-Płock, którym azerska ropa miałaby docierać do gdańskiego naftoportu i dalej na rynki lokalne i zagraniczne.\nRealizacja projektu Burgas-Aleksandropolis może zatem dać Rosjanom podwójny zysk – uniezależnić eksport ropy od tureckich cieśnin a także zneutralizować konkurencyjną inwestycję, która mogłaby zagrozić naftowej hegemonii Rosji w Europie Środkowej. To dlatego Transnieft, Rosnieft i Gazprom Nieft kontrolujące planowany na terytorium bułgarskim i greckim projekt za pomocą powołanego do tego celu konsorcjum od kilku miesięcy starają się aktywizować swoich partnerów zagranicznych.\nW wypowiedzi dla Ria Novosti, Nikołaj Tokariew stwierdza, że w chwili obecnej „jedyną” przeszkodą stojącą na drodze do realizacji ropociągu Burgas-Aleksandropolis jest Bułgaria, która od 2011 r. stara się go torpedować (oficjalnie z przyczyn środowiskowych, jednak spekuluje się, że głównym powodem jest brak pieniędzy. Sofia posiada 24,5% udziałów w konsorcjum zarządzającym inwestycją). Strona rosyjska skonsultowała już swoje zamierzenia z nowym greckim rządem (na czele którego stoi lider Syrizy, Aleksis Tsipras) przekonując go do swoich racji m.in. z pomocą delegacji kazachskiej, która jest zainteresowana eksportem ropy przez planowaną infrastrukturę. Rozmowy przeprowadzono także z Chevronem zaangażowanym w Kaspijskie Konsorcjum Rurociągowe, które eksportuje ropę przez Noworosyjsk. Amerykanie obiecali „wpłynąć na postawę Sofii” i doprowadzić do dynamizacji prac dedykowanych powstaniu ropociągu.\nterminal naftowy w Noworosyjsku


Catering dietetyczny Barczewo - Dieta Pudełkowa – Dietly\nStrona głównaWszystkie miastaCateringi BarczewoPopularne cateringi\nCateringi dietetyczne: Barczewo\nDieta pudełkowa Barczewo - wybierz najlepszą dietę dla siebie\nNajszybciej zamówisz na: Poniedziałek(pozostało 2 dni, 9 godz. i 6 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Poniedziałek(pozostało 2 dni, 23 godz. i 6 min.)\nPROSTA 38 PREMIUM CATERING\nWitaj w Prosta 38! C\nNajszybciej zamówisz na: Piątek(pozostało 20 godz. i 6 min.)\nNajszybciej zamówisz na: Poniedziałek(pozostało 2 dni, 20 godz. i 6 min.)\nJeśli od dawna starasz się przestawić na zdrowe odżywianie, ale co jakiś czas zastanawiasz się, dlaczego Ci to nie wychodzi, to dieta pudełkowa będzie dla Ciebie idealną opcją. W końcu przestaniesz się zastanawiać, czy na pewno dostarczasz do swojego organizmu odpowiednią ilość witamin i mikroelementów. Różnego rodzaju pokusy w postaci słodyczy, przekąsek i tłustych dań, również nie będą już problemem. Otrzymując każdego dnia dania w pudełkach, łatwiej Ci będzie wcielić w życie zdrowe nawyki. Już nie musisz posiadać odpowiedniej wiedzy, umiejętności i czasu. Teraz zajmą się tym za Ciebie specjaliści. Oddaj to zadanie w ręce ekspertów i ciesz się chwilami wolnymi. Poszczególni dostawcy wiedzą, co robią. Specjalnie dla Ciebie, każdego dnia skomponują dopracowane i idealne posiłki, które będą Ci smakować, ale również zaspokoją dzienne zapotrzebowanie kaloryczne. Dania będą Cię zaskakiwać - koniec z nudą! Warto podkreślić, że dostawcy działają obecnie nie tylko w większych, ale i mniejszych miejscowościach. Catering dietetyczny w Barczewie nieustannie się rozwija.\nDieta pudełkowa w Barczewie\nPo przestawieniu się na zdrowe jedzenie zmieni się Twoim życiu praktycznie wszystko. Przede wszystkim odczujesz różnicę w zakresie samopoczucia, kondycji, stanu zdrowia. Poprawią się również Twoje wyniki. Bez względu na to, jakie masz potrzeby, poszczególni dostawcy robią wszystko, by im sprostać. W menu znajdziesz diety standardowe - np. dieta indywidualna, dieta standard, dieta samuraja, dieta sportowa, dieta wegańska; ale również takie, które są dostosowane do Twojego stanu zdrowia - np. dieta niski indeks, cukrzycowa, dla osób z Hashimoto, bez glutenu, bez laktozy. Jeśli pragniesz oczyścić organizm, to pomóc Ci w tym może detox lub dieta sokowa. Dla zapracowanych ciekawą opcją jest lunch do biura. Co ważne, podejmując decyzję, możesz również zwrócić uwagę na kaloryczność. Wśród wszystkich dostawców diety pudełkowej, na pewno znajdziesz dokładnie takiego, który idealnie wpisze się w Twoje oczekiwania.


backflip mini - wszystko na temat backflip mini | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : backflip mini\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia backflip mini. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku backflip mini) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem backflip mini posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania backflip mini jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 2 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 21.10.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 19.02.2013. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania backflip mini ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu backflip mini.


Recenzja# Age of Zombies ( Ouya, Ios, Android…) | gramodrana\nRecenzja# Age of Zombies ( Ouya, Ios, Android…)\nWrzesień 11, 2014 · by gramodrana\t· in gram od rana nadaje, recenzja.\t·\nKolejna recenzja gry dostępnej na Ouya to nie przypadek. Od momentu kupna praktycznie ogrywam te najlepsze tytuły i bawię się wybornie. Żałując przy tym nieco tego, ze w internecie na próżno szukać czegokolwiek o grach na tą konsole. Gra Age of Zombies ukazała się na wielu platformach. Mi jednak dopiero teraz przyszło zapoznać się z ta produkcją. Czy warto sięgać po tytuł twórców Fruit Ninja?\nAge of Zombies było pierwszą grą na Ouya jaką odpaliłem, trudno było się od niej oderwać i po kilku poziomach już wiedziałem , że stanie się synonimem tego co chciałbym widzieć na tym sprzęcie. Rozgrywka jest prosta i intuicyjna. W zasadzie naszym głównym zadaniem jest poradzenie sobie z narastającą z poziomu na poziom hordą zombie, która z wielkim apetytem co jakiś czas wykrzykuje jak bardzo ma ochotę na nasz mózg. Całość przypomina nieco swojego gatunkowego poprzednika. Jeśli ktoś grał w Crimsoland będzie czuł się tu jak w domu. Sterowanie ogranicza się do obsługi dwóch analogów. Jednym sterujemy nasza postacią, drugim zaś celujemy, w którą stronę nasza postać ma strzelać.\nTrochę tego jest….\nA strzelać ma czym! Snajperka, shotgun, minigun, uzi i wiele innych. Taki arsenał pozwoli nam przeżyć i z pewnością nieźle zabawić się z wygłodniałym tłumem. I co? To tyle? Strzelanie przez całą grę bez najmniejszego sensu? No nie! Oczywiście, że nie. Sytuacje w jakiej znajduje się nasz bohater nakreśla rozwijająca się fabuła ze świetnymi dialogami. Wszystko zaczyna się od tego, że nasz bohater próbuje pokrzyżować plany niejakiemu profesorowi Brainsowi. Plan jest bowiem niesamowicie niebezpieczny! Uczony postanawia wysłać w przeszłość tłumy zombie tylko po to by zniszczyć ludzkość. Barry- bo tak nazywa się nasz bohater, przenosi się więc w przyszłość by wyeliminować zagrożenie i uratować świat. To niesamowity pretekst do tego , by cała rozgrywka nie wydała się zbyt nudna. Przyjdzie nam zwiedzić tłumnie zaludnione ( zazombie-one?) lokacje takie jak: Japonia, starożytny egipt,czy też westernowe amerykańskie klimaty. Wersja na Ouya wzbogacona została o 2 nowe poziomy, w których to Barry przybiera postać Abrahama Lincolna.\nJednak nie tylko nasz bohater bawi się przebieranki. Zombie również ubrane są odpowiednio do epoki danego poziomu. Nadaje to całości niezłego klimatu! Wspomniałem już o Bossach? Ci również pojawiają się w grze. Samuraj, kowboj, wielki dinozaur i wiele innych .Są dla nas niezłym wyzwaniem i pokonanie ich sprawia masę radości adekwatną do całości gry. No właśnie, całość gry. Ta doprawiona jest świetnym udźwiękowieniem. Pojękiwanie i krzyki Zombie, które krzyczą „Brain! ” jest czymś co rysuje automatycznie uśmiech na naszej twarzy. Muzyka w grze nie przeszkadza, ale nie przywiązywałem do niej zbytniej wagi. Może przez zbytnie przejęcie rozgrywką.\nAge of Zombies to gra od 2 do 3 godzin rozgrywki. Wystarczająco by w nią wsiąknąć, ukończyć i miło wspominać. Nie jest to tytuł, który przypadnie do gustu wszystkim. Jednak biorąc pod uwagę, że w sklepie Ouya znajdziecie ją za darmo, grzechem byłoby chociaż nie spróbować.\nTagi: age of zombies, art, crazymilkshake, games, gram od rana, gramodrana, great mobile games, gry, gry mobilne, ouya polska\n← Recenzja# SHADOWGUN (OUYA, IOS, ANDROID)\nRECENZJA# DUKE NUKEM FOREVER →\n2 responses to “Recenzja# Age of Zombies ( Ouya, Ios, Android…)”\nOnibe Wrzesień 12, 2014 o 21:25 · · Odpowiedz →\nwygląda na prostą platformówkę 😉\ngramodrana Wrzesień 14, 2014 o 13:14 · · Odpowiedz →\nPiękno tkwi w tej prostocie:D


Prezentacja SOSW Rydzyna w Rawiczu | rydzyna24.pl\nWydarzenia\t22 marca 2018\nSzkoła dla Młodzieży Słabosłyszącej i Niesłyszącej SOSW Rydzyna, zaprezentowała się referatem „Podróż do świata niesłyszących – metody terapii dzieci i dorosłych słabosłyszących i niesłyszących”, na konferencji poświęconej osobom niepełnosprawnym w Rawiczu.\nSpotkanie zorganizowało Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego pod hasłem „Razem sprawniej”.\nPrelegenci przybliżyli ponad dwustu uczestnikom konferencji tematykę dotyczącą rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niewidomych i słabowidzących, metod terapii dzieci i dorosłych słabo słyszących i niesłyszących, omówiono nowoczesne metody terapii dysfunkcji mózgu m.in. Biofeedback oraz przedstawiono rolę personelu opiekuńczego w adaptacji i aktywizacji osób niepełnosprawnych.\nByła to doskonała okazja do przedstawienia oferty edukacyjnej rydzyńskiej szkoły, sposobów pomocy i rehabilitacji dzieci z wadami słuchu, a także promowania placówki w regionie.\nPrevPoprzedni aktykułTurniej Wiedzy Pożarniczej w Rydzynie\nKolejny artykułNieruchomość w Tarnowej Łące na sprzedażNext\nKwiaty i słodkości w Kaczkowie\n12 marca 2018\tWydarzenia\n21 października 2016\tSport\n03 marca 2019\tSport


Lniane płatki śniadaniowe Dobra Kaloria - 200 g / ekoprodukt\n> Żywność>Produkty Śniadaniowe>Płatki i Otręby>Lniane płatki śniadaniowe Dobra Kaloria - 200 g\nNumer ID: 5218\nLniane płatki śniadanioweto wartościowy dodatek do śniadania a także dań obiadowych, wypieków, placków, past kanapkowych i sałatek. Forma płatków zwiększa dostępność substancji odżywczych ukrytych w nasionach lnu i pozwala przyswoić całe ich bogactwo. Uzupełniają dietę o błonnik i lignany ? fitohormony, których siemię lniane zawiera przeciętnie 700 razy więcej niż inne produkty roślinne.\nSkład: Siemię lniane.\n2144 kJ (520 kcal)\n5,7 mg (40%*)\n390 mg (104%*)\n4,3 mg (43%*)\n1,6 mg (145%*)\nWystarczy zalać je wodą i dostajesz kopa energii na cały dzień. Polecam wszystkim dbającym o zdrowy tryb życia.


Fotel pracowniczy Halmar Santana czarno-popielaty - Sklep internetowy - Niszczarki24\nWysyłka wybierzCzekamy na dostawę. Przewidywany czas realizacji zamówienia 19.03.2021 r.\nKod producenta: 87570\nPopielato-czarny fotel obrotowy pokryty tkaniną membranową i siatką. Posiada mechanizm TILT, który umożliwia bujanie i regulację wysokości siedzenia. Dodatkowo został wyposażony w podłokietniki, zwiększające komfort pracy.\nFotel Santana od firmy Halmar został zaprojektowany z myślą o osobach spędzających długie godziny przy komputerze lub biurku. Nowoczesny design świetnie sprawdzi się w biurze oraz w domu.\nFotel wykorzystuje mechanizm TILT, gwarantujący płynną regulację wysokości siedziska i swobodne kołysanie się, posiada ergonomiczne podłokietniki.