Mecz o życie - Piotr Sowiński - ebook - Legimi online\nMecz o życie ebook\n© Copyright by Księży Młyn Dom Wydawniczy, Łódź 2018\nKsiążka, którą trzymasz w dłoni, jest efektem pracy m.in. autora, zespołu redakcyjnego, grafików i wydawcy. Prosimy, abyś uszanował ich pracę.\nNie kopiuj większych fragmentów, nie publikuj ich w internecie. Cytując fragmenty, nie zmieniaj ich treści i podawaj źródło ich pochodzenia.\n90-345 Łódź, ul. Księży Młyn 14\ntel./faks 42 632 78 61, 42 630 71 17, 602 34 98 02\ninfolinia: 604 600 800 (codziennie 8-22, także sms), gg 414 79 54\nwww.km.com.pl; e-mail: [email protected]\nŁódź 2018. Wydanie 1\n– Dwie flaszki chyba starczą? – pan Mietek z miejsca dał do zrozumienia, że nie przewiduje karnych.\nHenryk Kapustka patrzył na pogrążającą się w listopadowej pomroce Dąbrowę. Zresztą z dziewiątego piętra jego wieżowca widać było dobrze nie tylko Dąbrowę, ale i pobliskie Chojny oraz Widzew. Na horyzoncie majaczyły bloki Retkini. Na samym końcu widnokręgu rysowały się we mgle blokowiska Teofilowa. Wszystko otulała listopadowa ślągwa, łaskawie skrywając nieznośną szarość miasta Tuwima. Chyba złośliwa Klio spowodowała, że autor Kwiatów polskich urodził się nie gdzie indziej, tylko właśnie w tym betonowo-ceglastym molochu. Moloch ów przytłaczał brzydotą, przygniatał beznadzieją podłej egzystencji i zniewalał monotonnością szarych dni nawet wtedy, gdy teoretycznie świeciło słońce. Z nozdrzy Molocha buchały kłęby fabrycznych wyziewów, przesycone smrodem palonych śmieci. Z ust Molocha dobywał się chrapliwy odgłos tysięcy tanich butów, które dzień w dzień uderzały o stary bruk, względnie – o zawsze krzywo położone płyty chodnikowe. Stukot obcasów mieszał się z lamentem przekleństw, litaniami wściekłości, bełkotem próśb o lepsze jutro, okrzykami radości z powodu zakupionej kaszanki.\nHenryk drgnął. Jego wzrok padł na wybijające się z morza szarugi cztery maszty. Na masztach iskrzyły się diamentowe głowice, za chwilę miał rozpocząć się mecz.\n– Chyba starczą, zresztą przy reglamentacji wódki to i tak nieźle – zaśmiał się.\n– Ano, nieźle. Dwa jeden na wyjeździe. Wystarczy huknąć im bramusię i niech spadają do Wiednia. Ale my im walniemy dwie. Dlatego i dwie flaszunie przyniosłem. – Pan Miecio wyraźnie się nakręcał.\n– Ja bym się tak nie napalał – z inżynierskim spokojem rzekł Henryk. – Bez Smolarka, bez Tłokińskiego wcale nie musi być łatwo.\n– Byleby tylko Andrzejkowi nic się nie stało. – Do rozmowy włączyła się Irenka. – Tak się boję, tyle ostatnio się mówi o tych ekscesach kibiców.\n– Duży już jest, ma trzynaście lat. Musi sobie radzić – uspokoił żonę Henryk.\nTymczasem do pokoju przybyli inni sąsiedzi Kapustków. Pani Wiesława przyniosła salceson nazywany „cwaniaczkiem”, pan Cezary błysnął puszeczką mielonki z pewexu. Na tle tych rarytasów wkład pani Genowefy wyglądał nader skromnie. Piernik z marchwi – za to z prawdziwym cukrem.\nRozpoczynał się mecz. Andrzej Zydorowicz pewnie by się ucieszył, gdyby usłyszał radość, która nastała w łódzkich domach na wieść, że mecz relacjonuje właśnie on, a nie żaden komentator z Warszawy. Pan Miecio nalał do kieliszków. Na stole oczkami tłuszczu wesoło świecił „cwaniaczek”. Jednak jego zaloty były daremne. Wyjęta z kolorowej puszki dewizowa mielonka pana Cezarego zbywała nachalnego absztyfikanta. Piernik z marchwi nawet nie śmiał stawać w szranki. Jego marzeniem było, by ktokolwiek go przegryzł. Zresztą jego zmartwychwstanie było cudem na miarę zmartwychwstania Pańskiego. Przecież od czasów, kiedy Łódź nazywała się Lizmannstadt, nikt go nie jadł. Jednak teraz – w wigilię czterdziestolecia władzy ludowej w Polsce – następował jego wielki powrót.\n– No żesz kurwa mać – skomentował pierwszą połowę porucznik Kostecki.\nDo przerwy Widzew prowadził z Rapidem Wiedeń trzy do jednego. Niby nie było źle. Taki wynik dawał awans. Jednak Kostecki miał złe przeczucia. Przez pierwsze pół godziny Widzew miażdżył rywala. Na bramkę wiedeńczyków przypuszczała ataki widzewska husaria. Dwa razy Paweł Woźniak, a potem Rozborski trafili do siatki. I kiedy czwarta bramka wisiała w powietrzu, sędzia Soerensen podyktował karnego dla spadkobierców sławy Rudolfa Hidena. Stadion zawył, gdyż wszyscy widzieli, że Grębosz trafił w piłkę, a nie w nogę rywala. Jednak sędzia widział lepiej i Antonin Panenka w swoim stylu pokonał Młynarczyka. Od tej pory Widzew przygasł. A Rapid coraz śmielej przymierzał się do zadania kolejnego ciosu.\nZirytowany Kostecki sięgnął po kolejnego sporta. Przez chwilę mocował się z zapalniczką. Wreszcie zapalił. Zaciągnąwszy się z animuszem, poczuł przyjemne odprężenie. Przez chwilę obserwował czerwone ogniki na zwieńczeniu papierosa. „Chyba tylko w tym żałosnym państwie ktoś mógł nadać fajkom nazwę »Sport«” – pomyślał z rozbawieniem. „Ciekawe, kiedy wódce dadzą nazwę »Czuły kochanek« albo jabolowi – »Zemsta teściowej«. Na salceson, zamiast »cwaniaczek«, można by mówić: »W Oświęcimiu tego nie mieli«. Na pomarańcze zaś – »Towarzysz Che«”. Zaśmiał się sam do siebie. Przecież pomarańczy nawet na Kubie pewnie już nie ma. Ale ten „Czuły kochanek”? Na tylnej etykiecie mógłby być napis: „Wzmacnia pożądanie, osłabia wykonanie”. Zaciągnął się ponownie. Z nabożną czcią wymacał w kieszeni małą piersiówkę, którą dostał od majora Błochina z Kijowa. „Ciekawe, czy to jakiś krewny Olega?” – pomyślał. Piersiówkę miał na wypadek porażki. Tak w razie czego.\nGdy papieros dogasł, na murawę stadionu przy alei Unii wybiegli piłkarze obu drużyn. Kiedy dziesięć minut potem Austriacy strzelili drugiego gola, Tadeusz po raz kolejny wymacał prezent od majora Błochina. Zacisnął na srebrzystym metalu palce i wraz z tysiącem kibiców ryknął z całej siły.\nGromkie „ertees!” przetoczyło się przez stadion. Tłum zawirował. Włóczkowe szaliki stworzyły czerwono-biało-czerwony kobierzec. Stadion przypominał kocioł czarownic, w którym raz po raz wybuchały czarcie mikstury. Niesiony dopingiem Widzew powoli podnosił się z kolan. Widzewska maszyneria na powrót wchodziła na najwyższe obroty. Poszczególne elementy zaczęły się zazębiać. Turbiny napędzały ustrojstwo, pompy tłoczyły powietrze. Młot dźwigał się do uderzenia. Polski Manchester ruszył z impetem. W sześćdziesiątej trzeciej minucie młot uderzył. Surlit po raz kolejny wypróbował wytrzymałość siatki. Osiem minut później dziewiętnastoletni Wraga przyjął piłkę na środku boiska i pognał jak szalony w stronę Feurera. Niczym profesor wepchnął piłkę do pustej bramki. Stadionem wstrząsnął szał radości. Pięć dwa!!! Tadeusz rzucił się w objęcia przypadkowych widzów. Stadionowi chorążowie dźwignęli klubowe sztandary. Czerwień i biel przykryły betonową konstrukcję. Czerwono-biało-czerwony dywan przetoczył się przez trybunę. Fiesty nie zmącił nawet samobójczy gol Grębosza. Widzew wygrał pięć do trzech i w marcu miał zagrać w ćwierćfinale Pucharu Europy.\nUradowany Tadeusz zapomniał o piersiówce. Zamiast wypić haust wódki, poszedł na trening judo. Z alei Unii do Hali Gwardii miał blisko. Rozpierała go energia. Wskoczywszy do swojego poloneza, uruchomił silnik i ruszył, mijając po drodze wysłużone syreny, sponiewierane warszawy oraz ryczące niczym rakiety SS-20 zaporożce. Jadąc, przegryzł kanapkę z serkiem Widzewskim. Po piętnastu minutach jazdy zatrzymał wóz przed klubem Gwardia.\nPrzed wejściem stało dwóch przedstawicieli łódzkiego lumpenproletariatu.\n– Dobry wieczór, panie poruczniku – zagaił jeden z nich.\n– Kłaniam się władzy ludowej – uniżenie wycedził drugi.\nKafel i Posejdon byli stałymi rezydentami rewiru między Mickiewicza, Piotrkowską, Kościuszki a Zieloną. Byli w wieku porucznika, jednak ich twarze wyglądały niczym zeschnięte pieczywo. Głębokie bruzdy wyryte na facjatach przypominały o hektolitrach wódy i jaboli, które dzień po dniu spłukiwały spleen z gardeł obu dżentelmenów. Za dnia koczowali przed pewexem. Niepisana umowa z cinkciarzami gwarantowała im dostęp do resztek wódki i piwa w zamian za amnezję podczas rutynowych pytań milicjantów. Zresztą przeszło pół roku temu milicja cinkciarzami przestała się interesować. Zawsze o godzinie dwunastej zajmowali się rezerwowaniem kolejki po wódkę. Sami oczywiście nie kupowali, ale wdzięczni szczęśliwcy za każdym razem odwzajemniali się tak zwanym dziabem. Czyli solidnym łykiem pociągniętym z butelek skrywających przeźroczysty sposób na przetrwanie epoki realnego socjalizmu. Wieczory spędzali na różne sposoby. Czasem ktoś oddawał im portfel z biletami Narodowego Banku Polskiego. Czasami wystawali w rozmaitych miejscach, licząc na uśmiech fortuny.\n– Czołem, panowie – wesoło zawołał Kostecki.\n– Oj tam, od razu „panowie” – żachnął się Kafel. – Panowie to za sanacji byli, tera to my są obywatele.\n– Marceli Nowotko wystarczy? – Tadeusz zadał pytanie retoryczne.\n– O, królu złoty – zapiszczał Posejdon. – Od razu widać, że pan porucznik z krwi i kości dziecko proletariatu. Wystarczy, wystarczy.\nUśmiechnięty Kostecki rzucił im monetę dwudziestozłotową. Obaj koryfeusze wiodącej klasy społecznej rzucili się na zdobycz. W drzwiach do klubu dobiegł go zduszony okrzyk dziękczynny. Sam nie wiedział, czy brzmiał: „Bóg zapłać”, czy też „Chuj ci na imię, cwelu”.\n– Galancie, galancie – skwitował wynik meczu pan Miecio. – Pięć bramek! A my tylko litra mieli.\n– Heniu! A może napijemy się tego piwa z Niemiec? – zawołała Irenka.\nHeniowi pociemniało w oczach. Prawdziwe piwo z RFN. Złocisty napój prosto z Hanoweru. Prezent od córki Marty i zięcia Karla. Miało być na szczególną okazję. Na spotkanie z kolegami z politechniki. Już słyszał te ciamkania, siorbania, mlaskania. W imaginacji widział dziekana, jak zanurza usta w prawdziwym piwie, a potem ociera wąsy z puszystej piany. Oczami wyobraźni widział, jak rektor z namaszczeniem otwiera puszkę. Po czym wlewa złoty płyn do potężnego kufla z herbem Hanoweru 96. Rozkoszował się tymi obrazami. Upajał odgłosami zachwytu nad jego życiową zaradnością. Wszak te wszystkie odgłosy i obrazy miały odsunąć w cień gęganie gęsi, muczenie krów, chrumkanie prosiąt taplających się na rubieżach Srocka. Miały sankcjonować jego życiowy sukces. Potwierdzać awans ze srockich pól i pastwisk do M3 na Dąbrowie. A teraz? Piwo z Zachodu dla Miecia i Czarka? Z bólem serca przyniósł z balkonu karton z dziesięcioma puszkami.\nPo dziewięćdziesięciu minutach treningu Tadeusz czuł wszystkie mięśnie. Endorfiny wydzielone podczas meczu zostały wzmocnione kolejną transzą. Pod prysznicem namaścił ciało mydłem marki Studenckie. Co prawda mydło to nie mydliło się wcale, ale przez to na dłużej starczało. Zresztą Tadeusz wcale o tym nie myślał. Pijąc piwo Łódzkie, też nie oczekiwał, że się będzie pienić. Cieszył się, że jest. Lekki jak piórko wsiadł do poldka i ruszył z werwą. Na retkińskiej ulicy, której patronował Salvador Allende, był za piętnaście dziesiąta wieczorem.\nRetkińskie blokowisko sprawiało wrażenie wymarłej pustyni. Listopadowy wiatr przeciskał się przez przerwy między blokami i wył przeraźliwie. Z rzadka działające latarnie dawały słaby blask. Te, na których kibice ŁKS wyładowywali frustrację z powodów sukcesów Widzewa, wyglądały jak umarłe kikuty drzew w Górach Izerskich. Pozbawione żarówek dobrze komponowały się z krajobrazem miasta i cmentarną ciszą blokowisk. Było coś makabrycznego w tej ciszy, jak gdyby mieszkańcy osiedla mieli wstać z rana z przekonaniem o życiowej niemocy. Upaćkani w tłamszącej karmie niemożności zmiany przeznaczenia. Owinięte pledami kobiety będą rano cierpliwie ustawiać się w kolejce po porcję kaszanki lub salcesonu. Godzinami będą jęczeć nad swoim losem. Pomstować na swoich mężów, braci, ojców. Pogodzone z losem niewolnic będą błagać o kawał chabaniny, by zadośćuczynić potrzebom podstawowej komórki społecznej. Następnie przez osiem godzin będą siedzieć lub stać przy maszynach. W ich głowach hałas maszynerii będzie wybijał rytm niewolniczego losu. W dusznych, zapylonych halach fabrycznych będą wdychać brud. Popędzane przez majstrów będą wyrabiać normy, wypełniać założenia planu, budować socjalizm, umacniać Polskę nad Odrą i Nysą Łużycką, stać na straży sojuszu ze Związkiem Radzieckim, torować drogę siłom postępu. Wichrzycielom i bumelantom będą mówić stanowcze „nie”. Tamując krew spływającą między nogami kawałkiem bawełny, będą dawać odpór rewanżystom i rewizjonistom. W połowie drogi między skrobanką a poronieniem będą przekuwać na czyn ideały marksizmu i leninizmu. Potem, stojąc na straży pokoju, będą gotować zalewajkę, by synowie byli gotowi oddać życie za ideały wielkiego października. By ich córki szły w ich ślady, nosząc z pokorą brzemię tradycji. Wieczorem będą rozkładać nogi przed swoimi mężami, rzadziej kochankami. Będą wdychać pot z niemytych ciał i z rzadka pranych skarpetek. Czuć sapanie z ust nieskażonych pastą do zębów. Udawać, by jak najszybciej móc namoczyć pranie, wyprasować ubrania dla dziecka, podgotować obiad, zrobić kanapki, zacerować dziury, podpisać uwagi w dzienniczku, przyszyć tarczę do szkolnego stroju, modlić się, by choroba nie zwaliła z nóg, sprawdzić, czy ekspedientki nie oszukały przy wycinaniu kuponów w kartkach na mięso i inne produkty. Może zdążą zerknąć w lustro i zobaczą w nim twarze swych matek i babek. A rano spojrzą z wyrzutem na swoich mężów.\nMężowie pierwsze, co zrobią, to założą na rękę zegarki z siedmioma melodyjkami i czterema guziczkami. Zegarki kupione za równowartość jednej trzeciej pensji. Kupione na bazarze, na targowisku. Kupione, by z pogardą patrzeć na tych, którzy takich zegarków jeszcze nie mają albo noszą zegarki z trzema tylko guziczkami, bez melodyjek. Dla tych, którzy mają zegarki bez żadnego guziczka, nie warto nawet wysilać się, by nimi gardzić. Są pariasami. Te ich doxy są równie gówniane, co ruskie czasometry. Oni po prostu nie istnieją. Po założeniu zegarków mężowie ruszą do pracy, do roboty, do tyrki, do szwalń, budów, zakładów przemysłu takiego i siakiego, do spółdzielni, magazynów, ośrodków napraw. W pracy będą jeść kanapki z salcesonem, kaszanką, pasztetową. Ci biedniejsi zamiast pasztetowej będą jeść kanapki z plackami ziemniaczanymi, ale twierdzić, że to schabowe. W pracy będą myśleć, jak wynieść młotek, transformator, piłę do metalu, wiertarkę. Wynieść i sprzedać. A potem kupić zegarek z siedmioma melodyjkami albo pornosa z Reichu. Przed południem będą gorączkowo myśleć, kto kupi wódkę. Jak wykupią przydział z kartek, będą ustalać, gdzie jest meta. Na mecie wódkę można kupić od ósmej albo i siódmej. Można już rano poczuć się panem swojego życia. Potem po fajrancie pędem biegną do kiosku po „Express Ilustrowany”. Po „Express” stoi się w kolejkach, bywa, że i stuosobowych. Po „Głos Robotniczy” nikt nie stoi, rano kolejek nie ma. Dlaczego tak się dzieje? Czym „Express” różni się od „Głosu”? A któż to wie? Pewnie niczym, ale stoją. Raz w tygodniu stoją po „Razem”. Na końcowej stronie „Razem” jest zdjęcie gołej panienki. Raz gołej panny zabrakło. Wtedy, gdy zdechł Breżniew. Kacap pierdolony. Jakiś aparatczyk chciał uczcić pamięć wodza światowego proletariatu i odebrał proletariatowi znad Wisły, Odry, Sanu i Bugu gołą niewiastę. Jak pan feudalny zadecydował, przy jakiej okazji jego pańszczyźniani chłopi będą oglądać gołe cycki. Przed wojną fabrykanci zmuszali synów pańszczyźnianych chłopów, by ci płakali na pogrzebach swoich pryncypałów. Za Kongresówki carscy siepacze ustawiali wielkie szubienice, by byli pańszczyźniani chłopi drżeli przed majestatem dwugłowego orła. Lata płyną, czasy się zmieniają, pańszczyźnianym chłopom wymyśla się nowe nazwy, a oni trwają. Po dawnemu wymigują się od pracy. Nienawidzą karbowych, ekonomów. Nienawidzą swoich panów, ale widzą, że to dzięki nim mają na chleb z salcesonem. W niedzielę idą odwiedzić plebana. Nie wierzą, ale idą. Nie rozumieją, ale czują. Palą Bogu świeczkę, a diabłu ogarek. Rzucają na tacę swoje niedojedzone salcesony. Stoją w przedsionkach i spoglądają na swoje zegarki z melodyjkami. Podczas podniesienia dziwnie kucają. Gdy dzień jest ładny, w trakcie kazania idą na fajkę. Ich kobiety chwalą łąki umajone, a oni kucają. Po co przychodzą? A któż to wie? Ich dziadowie spod Zduńskiej Woli też kucali. A w dni ładne siedzieli na murku wokół kościoła. I też rzucali na tacę niedojedzone salcesony. Podczas pasterki wchodzili do środka. W żyłach pulsowała okowita. Ich wnukowie okowity nie piją. Tylko żytnią i wyborową, ale podczas pasterki też wchodzą do środka. Niepewnie, ale wchodzą. Podczas majowych komunii wchodzą rzadko. Z reguły jest już ciepło. Toteż stoją w miejscu, gdzie w ich rodzinnych wioskach znajduje się murek wokół kościoła. Wiosna, panie sierżancie.\nNagle Tadeusz usłyszał jakieś zdławione okrzyki. Dochodziły z kępy krzaków rosnących blisko przystanku. Instynktownie ruszył naprzód. Gdy wpadł w zarośla, zobaczył kobietę przyciskaną do ziemi przez dwóch drabów. Walka trwała krótko. Pierwszy – ze złamaną ręką – czmychnął w popłochu, drugi dał drapaka zaraz po spektakularnym wykręceniu ręki pierwszego. Na mokrej ziemi leżała niedoszła ofiara. Tadeusz podszedł bliżej i podał rękę kobiecie. Ta cała dygotała z zimna i strachu. Porucznik z uwagą przyjrzał się jej smukłej, dwudziestoparoletniej figurze. Mokre, ubłocone kędziory opadały na ładną, bladą z trwogi twarz. W robionym na drutach swetrze tkwił opornik. Tadeusz zdjął kurtkę i okrył nią kobietę. Podziękowała ruchem gałek ocznych.\n– Odwiozę panią do domu – powiedział.\nW odpowiedzi wybuchnęła płaczem.\nPiwo z Niemiec rozpłynęło się w ustach biesiadników w mgnieniu oka. Pan Miecio i pan Czarek skonstatowali, że wypite piwo zmotywowało ich co najwyżej do częstszego odwiedzania toalety. Na stan odurzenia alkoholowego nijak nie wpłynęło. Zrozpaczony pan Miecio zaproponował salomonowe rozwiązanie.\n– Heniu, a może skoczyć do Gryglaszewskiej? Ona ma różne nalewki. Co to jej ojciec nieboszczyk robił jeszcze za Gierka. No, to znaczy przed kartkami.\nHenio nie zdążył odpowiedzieć, bo do mikroskopijnego przedpokoju wszedł Andrzej. Trzynastoletni syn Henryka i Ireny.\n– Jezus Maria! Tak się martwiłam! – zawołała Irenka.\nW odpowiedzi Andrzej z dumą rozpostarł szalik Widzewa i ochrypłym głosem zawołał:\nNie padł jednak martwy – jak posłaniec spod Maratonu – tylko łakomie spojrzał na resztki mielonki.\n– Już ci, synku, robię kanapki – powiedziała Irenka.\n– Wreszcie jesteś – odezwał się Henio. – Zanim zjesz, to skocz do Gryglaszewskiej po butelkę nalewki. Powiedz, że ja proszę.\nAndrzej ruszył raźno ku drzwiom sąsiadki.\n– No, to tera godnie uczcimy awans do ćwierćfinału! – z radością zawołał pan Miecio.\nNie zdążył jednak zapalić, gdy do pokoju wpadł jak bomba Andrzej.\n– Gryglaszewska chyba nie żyje! – krzyknął.\nWieczorem Kafel i Posejdon zasiedli w swej dusznej izdebce. Oprócz starego wyra pamiętającego czasy cara Mikołaja, w pomieszczeniu właściwie nic nie było.\n– Ile to się człowiek musiał psiarni nakurwić, by te parę groszy zdobyć! – z abominacją do własnej słabości powiedział Kafel.\nPosejdon nie był w nastroju do filozoficznych uniesień. Z kieszeni wyjął za to flakonik z aknosanem. Z zakamarków barłogu wyciągnął kawałek waty. Dobrze, że ją miał, bo tego dnia w aptece waty nie było. Nie było jej także wczoraj i nie będzie jutro. Z namaszczeniem rozdzielił watkę na dwie części i nasączył tamponik aknosanem.\n– Chuj w dupę milicji – zachrypiał Posejdon.\n– Byle nie mój – odpowiedział Kafel z godnością.\nObaj synowie robotniczego miasta zanurzyli tampony w odbytach. Po chwili świat stał się kolorowy.\nDo mieszkania Gryglaszewskiej porucznik Kostecki przybył chwilę po północy. Na miejscu trwały prace milicyjnych techników. Denatka była już po pobieżnych badaniach lekarskich.\n– Zgon nastąpił najprawdopodobniej na skutek urazu głowy – wycedził na powitanie doktor Andrzejewski.\n– Narzędzie o tępych krawędziach? – zapytał Kostecki.\nObaj panowie podali sobie prawice.\n– Nie. Raczej nie. Na ten moment nie mogę powiedzieć dokładnie.\n– To co w takim razie?\nKostecki rozglądał się po niewielkim mieszkaniu. Gryglaszewska leżała tyłem do drzwi wejściowych.\n– Nie wiem jeszcze. Wygląda to na śmierć w wyniku uderzenia lub kopnięcia. Więcej powiem po sekcji zwłok.\nW mieszkaniu panował pewien rozgardiasz. Na tle bałaganów będących wynikiem rabunków ten jawił się jako umiarkowany. O bajzlach w melinach, gdzie Kostecki bywał z reguły jako oficer zajmujący się zabójstwami, nawet nie było co myśleć. Tam nieporządek był stanem normalnym. Rozbryzgany mózg na ścianie konkubiny lub konkubenta stanowił nieraz ciekawy dodatek artystyczny. Siekiera w takich wypadkach bywała z kolei przypadkowym, acz nieszablonowym instrumentem ekspresji co bardziej krewkich łodzian. Takie sprawy Kostecki lubił najbardziej, bo wykrycie sprawcy zajmowało niewiele czasu. Szybkie zidentyfikowanie winnego miało też ten plus, że kontakty z prokuratorem Jasiną były krótkotrwałe i nader formalne. Damiana Jasinę Kostecki darzył nieskrywaną niechęcią. Ten przybysz z Białostocczyzny, z pochodzenia Białorusin, z miejsca wzbudził jego odrazę. Ambitny parweniusz po trupach wychodził ze swojego matecznika. W podstawówce był dyżurnym aktorem podczas obchodów rocznicy Rewolucji Październikowej. Dzień Ludowego Wojska Polskiego czcił tworzeniem okolicznościowych gazetek. Pierwszego maja szedł w szpicy pochodu w Krynkach. Dziewiątego maja składał kwiaty pod pomnikiem Armii Czerwonej. Jako prymus dostał się do liceum w Białymstoku. Tam wzbudził zdziwienie, organizując obchody rocznicy powołania do życia Polskiego Rewolucyjnego Komitetu, który miał instalować struktury władzy radzieckiej w Republice Polskiej. Wydarzenie to skonfundowało nawet czynniki decyzyjne władz wojewódzkich i miejskich. Nic dziwnego, że Jasina skończył liceum z rocznym opóźnieniem, gdyż przez kilka miesięcy kurował się z lekcji polskości, której udzieliło mu paru kolegów ze szkoły. Tajemnicą poliszynela było, że koledzy mieli ojców służących pod rozkazami Wilka, a nawet Łupaszki. Śledztwo jednak umorzono. Jasina dokończył edukację w Warszawie, gdzie podjął życiową decyzję o wyborze prokuratorskiej drogi. Od kilku lat mieszkał w Łodzi, co Kostecki uznawał za dowód na istnienie życiowego pecha. Świadomość, że tym razem współpraca z prokuratorem będzie dłuższa, nie dodawała porucznikowi powodów do zadowolenia.\nPrzyjrzał się zamordowanej. Na oko miała pięćdziesiąt lat. Była skromnie ubrana. Na palcu widniała cieniutka obrączka. Mieszkanie też wyglądało skromnie, by nie rzec: ubogo. Na jednej ścianie wisiał krucyfiks. Na pozostałych znajdowały się obrazki Matki Boskiej oraz Jana Pawła II. Motyw rabunkowy? Kostecki intuicyjnie czuł, że nie jest to dobry trop. Chociaż nie można tego od razu wykluczyć. Na biurku obok książki Jana Dobraczyńskiego, Listy Nikodema, stała w ramce fotografia młodej dziewczyny. Podobieństwo do matki było wyraźne. Otworzył szufladę, gdzie było więcej zdjęć matki i córki. Porucznik zwrócił uwagę na kopertę ze znaczkiem z Kanady. Obok listu leżało kilka banknotów z wizerunkiem Waryńskiego i dwa ze szlachetnym obliczem naczelnika Kościuszki. W kuchni w garnku leżały resztki ziemniaków. Na kuchennej półce dumnie stały flaszki z jakimiś miksturami. Na każdej butelce była przyklejona kartka z podaną datą i rodzajem wkładu owocowego w nalewce. Daty kończyły się na 1980 roku. W kuchni znajdował się kolejny obrazek Matki Boskiej. W drewnie wyryta była twarz Czarnej Madonny, a pod nią daty 1382–1982. Na stosie gazet dominowały: „Zorza” oraz „Za i Przeciw”. Denatka sprawiała wrażenie głęboko wierzącej, ale i lojalnej względem socjalistycznej ojczyzny. Inaczej zamiast „Zorzy” leżałyby stare numery „Tygodnika Powszechnego”. Po dziełach Dobraczyńskiego pozostałoby tylko wspomnienie. Zaś Matka Boska widniałaby na tle czerwonego napisu „Solidarność”, „Wujek 81” lub „Lubin pomścimy”.\n– Mam coś! – Wąsaty sierżant Jurga zwrócił się w stronę porucznika.\nW ręku miał kopertę z dziesięcioma dolarami. „To chyba jedyny majątek Gryglaszewskiej” – pomyślał porucznik. Raczej nie tej koperty szukał sprawca. Jeżeli w ogóle czegoś szukał.\nMimo środka nocy nikt z sąsiadów zmarłej nie spał. Najbardziej zaaferowany był trzynastoletni Andrzej. Kostecki szybko zorientował się, że wizyta u Gryglaszewskiej była spowodowana potrzebą pożyczenia nalewki. Andrzej żywo relacjonował:\n– Jak wszedłem, to pani Barbara leżała w przedpokoju. Myślałem, że zemdlała albo osłabła.\nSąsiedzi byli przekonani, że horyzontalna pozycja Gryglaszewskiej była spowodowana kłopotami ze zdrowiem. Dlatego też najpierw wezwano pogotowie. To lekarz pogotowia zawiadomił milicję.\nNajbardziej skonfundowany był Henryk. Wstyd mu było, że wysłał nieletniego syna do sąsiadki po alkohol. Miał nadzieję, że ani dziekan, ani rektor o tym przykrym incydencie się nie dowiedzą. Tymczasem Kostecki na gorąco wypytywał o zamordowaną.\n– To była dobra kobieta – mówiła Irenka z przejęciem. – Cicha, spokojna. Do rany przyłóż. Sama mieszkała, odkąd jej córka Justyna wyjechała za granicę. Moja córka też mieszka za Zachodzie, w RFN.\n– A ten alkohol? – dopytywał sierżant Jurga.\n– Że niby na handel? – Irenka się przeraziła. – Nie, skądże. Jej ojciec nieboszczyk lubił robić nalewki. Ale to tylko tak dla rodziny, sąsiadów. To porządna kobieta była.\n– Skarżyła się, że ktoś ją nagabuje, zaczepia? – zapytał Kostecki.\n– Nie. Nic nie mówiła. To była taka dobra kobieta – odparła Irenka przez łzy.\nPowierzchowne pytania nie uchyliły ani rąbka tajemnicy. Cicha, spokojna, niebogata kobieta. Samotna. Pochowała rodziców. Jedyna córka tuż przed stanem wojennym wyjechała na Zachód. Tak Barbarę Gryglaszewską widzieli sąsiedzi.\nNad ranem śmiertelnie zmęczony Kostecki dotarł do swojego mieszkania. Jak zawsze w takich sytuacjach nie mógł zasnąć. Sięgnął po prezent od majora Błochina i wypił duszkiem. Spał niespokojnie.\nNastępnego dnia, za kwadrans piętnasta, w gabinecie kapitana Zdzisława Banasika zebrał się zespół prowadzący śledztwo. Oprócz Kosteckiego byli tam starszy sierżant Jurga oraz podporucznik Stefan Pająk. Kapitan z uwagą przyjrzał się podwładnym. Zdecydowanie bardziej był społecznikiem niż milicjantem. Gdyby komunistom zależało na poparciu społeczeństwa, tacy ludzie jak Banasik piastowaliby najważniejsze urzędy w państwie. Jednak wcale im nie zależało. Dlatego Banasik był tylko kapitanem mimo wzorowej służby, niezłomnej lojalności i wysokich – dla swoich podwładnych zdecydowanie za wysokich – walorów moralnych. Jego pasją była walka z nałogami, osobliwie z alkoholizmem. Był działaczem społecznego Komitetu Przeciwalkoholowego. Każdego dnia po pracy meldował się na alei Schillera 4, gdzie mieścił się Odział Wojewódzki. Kilka lat temu dał się poznać jako inicjator masowego oddawania krwi przez pracowników MSW. Akcja ta zakończyła się skandalem, aczkolwiek szybko utajnionym. Ponad trzy czwarte przyszłych honorowych krwiodawców nie było w stanie wypełnić zaszczytnego posłannictwa, gdyż nie spełniało wymogu kilkudniowej abstynencji. Dla Banasika był to z jednej strony cios, ale również bodziec do dalszej walki o trzeźwość obywateli. Tematem żartów ze strony innych funkcjonariuszy były opowieści o tym, jak Banasik publicznie darł kartki na alkohol, nie dając sobie wytłumaczyć, że może wymienić je na inne.\nWobec swoich współpracowników kapitan był wymagający i krytyczny. Osobliwie dla podporucznika Pająka, który nie dość, że za kołnierz nie wylewał, to jeszcze nie ustatkował się rodzinnie i cały czas żył w różnych konkubinatach. Właściwie Pająk dawno miał odejść z zespołu, ale czynniki decyzyjne mocno naciskały Banasika, by został. Podporucznik był bowiem utalentowany literacko i jako jedyny łodzianin pisywał do sztandarowego pisma MSW – „W Służbie Narodu”. Innym problemem Pająka była jego niechęć do sportu, którą Banasik, jako zawzięty biegacz, tolerował z trudem. Nieco lepiej wyglądała sytuacja Jurgi. Co prawda starszy sierżant był równie sceptycznie nastawiony do wysiłku fizycznego, jednak w oczach przełożonego zyskiwał uznanie jako wzorowy ojciec dwóch córek – Heleny i Gabrysi. Jurga gorliwie wypełniał swoje zadania, gdyż panicznie bał się gniewu szefa, gdyby wyszła na jaw jego ściśle antypaństwowa działalność. Otóż Jurga nijak nie potrafił nasycić się przydziałem kartkowym mięsa. Jego marzeniem było prowadzić porządną knajpę z dobrym garmażem. Ogromny żal pomieszany z zazdrością odczuwał zawsze wtedy, gdy widział zagraniczne kryminały, w których policjanci zajadali się hamburgerami i hot dogami. Oczywiście nikt nie zajadał się tymi specjałami w enerdowskim serialu Telefon 110, dlatego Jurga nigdy tych filmów nie oglądał. By spełnić chociaż namiastkę marzeń, sierżant regularnie kursował na wieś i tam, drogą absolutnie uwłaczającą godności milicjanta, kupował różnej maści luksusowe specjały. Nabywanie kiełbas, pasztetowych, boczków i flaków obowiązkowo zespolone było z rytualnym piciem bimbru. Dlatego też Jurga, panicznie bojąc się wpadki, kluczył i zmieniał trasy dojazdu do swoich dostawców. Na szczęście nie brakowało mu benzyny, gdyż część mięsa przekazywał znajomemu milicjantowi, który pracował przy przyjmowaniu transportu paliwa na potrzeby Komendy Wojewódzkiej. Najmniej Banasika obawiał się Kostecki, po prostu ignorował zaczepki szefa, który regularnie wytykał porucznikowi stan kawalerski mimo przekroczonej trzydziestki.\nTym razem kapitan nie tracił czasu na osobiste wycieczki, tylko od razu przeszedł do meritum.\n– Jakie mamy wstępne ustalenia? – zaczął odprawę.\n– Barbara Gryglaszewska, rozwiedziona, lat czterdzieści siedem, cicha, spokojna, skromnie żyjąca bibliotekarka. Wszystko wskazuje na to, że niespecjalnie bogata. Rok temu jej córka wyemigrowała, to znaczy nielegalnie pozostała na Zachodzie. Obecnie jest w Kanadzie. Rodzice nie żyją. Matka zmarła w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym dziewiątym na raka, ojciec w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym – na wylew. Były mąż to birbant i hulaka. Zostawił rodzinę, jak córka miała rok. Jakiś filmowiec, od zdjęć czy też montażu. Nie utrzymywał relacji z denatką i córką. Brak poszlak odnośnie do wrogów albo ponurych tajemnic. Brak związków z tak zwaną opozycją, czyli elementami antypaństwowymi. Wierząca. Niewielkie grono znajomych. Właściwie po śmierci rodziców swoje kontakty towarzyskie, bynajmniej niezażyłe, ograniczała do najbliższych sąsiadów – nader treściwie zdał relację Kostecki.\n– Ten konował coś już ustalił? – Banasik nie lubił doktora Andrzejewskiego.\n– Wstępne ustalenie to takie, że zginęła w wyniku kopnięcia – rzekł Kostecki.\n– Na czole i twarzy denatki znaleziono resztki ziemi i pasty do butów. Andrzejewski twierdzi, że zginęła od pierwszego potężnego ciosu. Jutrzejsza sekcja zwłok ma to potwierdzić.\n– Dziwne, nawet bardzo. – Banasik był wyraźnie zafrasowany.\n– Dziwne jest też to – ciągnął Kostecki – że denatka leżała tyłem do drzwi wejściowych. Morderca dostał się do środka dzięki profesjonalnemu sprzętowi. Nasi specjaliści orzekli, że wytrychy tego rodzaju są u nas bardzo rzadkie. Stosują je zaś powszechnie bandyci z krajów kapitalistycznych. Znaczy to tyle, że Gryglaszewska raczej nie znała przestępcy lub znała go słabo, względnie nie życzyła sobie utrzymywać z nim kontaktów.\n– Bardzo dziwne. – Kapitan był zaintrygowany. – Tego byłego męża sprawdziliście?\n– Facet ma żelazne alibi, kręci zdjęcia czy też je montuje na północ od Suwałk.\n– Hm. – Banasik podrapał się po łysiejącej czaszce. – To znaczy, że nie mamy właściwie żadnego punktu zaczepienia.\nDo rozmowy wtrącił się Pająk:\n– Sąsiedzi nic nie słyszeli. Oglądali mecz. Pora działania sprawcy pewnie nie była przypadkowa. Duża część ludzi oglądała wtedy to spotkanie. Niektórzy nawet pili alkohol.\nOstatniemu zdaniu Pająk chciał nadać charakter dezawuujący, jednak niespecjalnie mu to się udało.\n– Denatka miała w torbie książeczkę do nabożeństwa. Najprawdopodobniej szła do kościoła na wieczorne nabożeństwo. To był jej stały rytuał. Chyba czegoś zapomniała i zawróciła do mieszkania. To zaskoczyło bandytów, którzy najwyraźniej musieli wcześniej zrobić dobre rozpoznanie terenu. Mówię w liczbie mnogiej, bo technicy ustalili, że sprawców było co najmniej dwóch – dopowiedział Jurga.\n– Zdumiewające. Profesjonalni przestępcy, którzy na dodatek perfekcyjnie posługują się sztukami walki, włamują się do pobożnej bibliotekarki. – Kapitan nie mógł się nadziwić. – Obawiam się panowie, że czeka nas trudne śledztwo.\nNiedzielny obiad u wujostwa Kingi był dla Kosteckiego ucztą podwójną. Po pierwsze, jadł makaron Barilla. Nazwa tej firmy widniała na czerwonych trykotach AS Roma. Od mundialu w Hiszpanii Kostecki, jak i połowa świata, zwariował na punkcie piłkarzy z Brazylii. W klubie nad Tybrem grał długonogi Falcao i nic dziwnego, że koszulki klubu grającego na Stadio Olimpico Kostecki kojarzył w najmniejszych drobiazgach. Makaron był w kolorze zielonym, co całkowicie zaskoczyło porucznika. Do owego zielonego makaronu dodany był kotlet z sera popularnie nazywanego „regankiem”. Kiedy na deser podano pomarańcze z prawdziwą czekoladą, Tadeusz zrozumiał, że wbrew zdaniu Jerzego Urbana opozycja ma się dobrze i zbiera siły na zadanie ostatecznego ciosu. Że będzie to cios zwycięski dla sił antysocjalistycznych, nie miał żadnych wątpliwości. Jeżeli by na szali położyć obiad u wujostwa przeciwko wiktowi z milicyjnej stołówki, to wynik byłby przesądzony. Pałaszował aż miło, zastanawiając się, jaką obrać strategię. To, że niewiasta, którą uratował z rąk oprychów w środowy wieczór, niespecjalnie utożsamiała się z wizją PZPR, zauważył od razu. W klapie płaszcza miała zamontowany opornik. Teraz jednak przekonał się, że znalazł się w prawdziwej jaskini solidarnościowej ekstremy. Na słomkowej macie były przyczepione znaczki Solidarności i inne antyrządowe precjoza. Szczególną uwagę zwrócił na kawałek papieru toaletowego, na którym jakiś znakomity rysownik umieścił wierną podobiznę generała Jaruzelskiego. Był to niezbity dowód, że imperialistyczne siły ze wzmożonym zapałem przystępowały do podważania politycznego ładu nad Odrą i Nysą Łużycką. Żaden normalny Polak – partyjny czy bezpartyjny, wierzący czy niewierzący, gruby czy chudy – nie zaryzykowałby utraty tak strategicznego produktu, jakim był papier toaletowy. Był to widomy znak, że poza darami pod postacią czekolady, leków, podpasek, żółtego sera, salami i gumy do żucia sojusz światowego kapitalizmu wytaczał armatę największego kalibru – papier do podcierania dupy. Drugim dowodem na chęć zbrojnego obalenia władzy ludowej był gipsowy odlew twarzy Jerzego Urbana. By nadać rzecznikowi rządu marsowy wygląd, autor pomalował swoje dzieło na kolor różowy.\nKinga była niebywale piękną kobietą. Smukła sylwetka i kasztanowe włosy czyniły ją podobną do Fridy z ABBY. Jej niezwykły wdzięk Tadeusz zauważył już podczas akcji ratunkowej, jednak z uwagi na okoliczności nie mógł nasycić oczu całą gamą odcieni piękna. Kinga lśniła urodą dwudziestokilkuletniej kobiety. Naturalnie, acz delikatnie kręcone kasztanowe włosy ładnie konweniowały z robionym na drutach swetrem. Jeżeli się nie mylił, na kremowym tle widniała podobizna Mozarta. Zgrabne nogi opinały jeansy Wranglera. Kostecki z każdym kęsem makaronu Barilla przekonywał się, że przypływ odwagi w środowy wieczór był ze wszech miar działaniem par excellence pożądanym. Był tylko pewien problem. Kostecki był z MO.\n– Gdzie pan pracuje, panie Tadeuszu? – zagadnął w przerwie między makaronem a pomarańczami wuj Kingi, pan Mieczysław.\nKostecki postanowił iść na całość.\n– Remontuję silniki w maszynach przędzalnianych.\n– A w jakich zakładach? – dyskretnie wypytywał wuj.\n– W różnych, bo ja z Gdańska jestem. W Łodzi tylko czasowo.\n– Z Gdańska? – Kinga aż podskoczyła na krześle.\n– Tak… – Dopiero teraz Tadeusz skonstatował, że bezpieczniej było wskazać na przykład na Koszalin.\n– Jak nastroje w kolebce Solidarności? Był pan na mszy u świętej Brygidy?\nTadeusz po chwili konfuzji łapał wiatr w żagle.\n– Służyłem księdzu Jankowskiemu jako lektor i ministrant.\n– Wielki człowiek. – Pani Jadwiga, ciotka Kingi, wzniosła ręce ku niebu.\n– Zaiste, bohater – dorzucił Mieczysław.\n– I co? Jaki on jest? – dopytywała Kinga.\n– Niezłomny. Tacy jak on nigdy się nie poddadzą.\n– Amen – rzekła Jadwiga z najgłębszą powagą.\nPo kilku kieliszkach pysznej aroniowej nalewki Tadeusz gotowy był wcielać się nie tylko w ministranta czy lektora, ale wręcz w agenta Bonda, który przybył uwolnić Wałęsę i stanąć wraz nim na czele powstania. Z każdym kieliszkiem czuł się lepiej w nowej roli.\nPo kawie, niestety zbożowej, wujostwo z namaszczeniem orzekli, że idą do kościoła. Tadeusz i Kinga zostali we dwoje. Porucznik czuł się jak w raju. Miał wrażenie, że zna ją sto lat. Była mądrą i ciekawą świata osobą. Natychmiast znaleźli wspólny język. Stachura, Cohen, Andrzejewski, Miłosz. Wajda, Pasolini. Tadeusz błogosławił wszystkie chwile spędzone nad książkami. Jakoś żadna z dotychczas poznanych pań nie gustowała w podobnych tematach. Problemy związane z meblościankami albo z talonem na radziecki telewizor Rubin szybko go nudziły. Za to nie nudziły chwile spędzone w Hotelu Centrum, ale te akurat traktował, nomen omen, wybitnie instrumentalnie.\nZ chwil rozkoszy wyrwało Tadeusza głośne chrząknięcie Mieczysława. Dopiero teraz porucznik zauważył, że zbliża się dziesiąta. I pora na wyjście jest wielce sposobna, by nie rzec, że ostateczna.\n– Może jutro spotkamy się u Jezuitów? – na odchodnym zawołała Kinga.\n– Jak to, nie wiesz? No pewnie, przecież ty z Gdańska jesteś. O dziesiątej. Ulica Sienkiewicza.\n– To do dziesiątej!\nTadeusz był tak szczęśliwy, że nie dbając o to, że ma już trzydzieści dwa lata, zjechał po poręczy z trzeciego piętra bloku na Żubardziu.\nNastępnego dnia Tadeusz wraz z tłumem ludzi wlał się do kościoła. Mimo że był urodzonym łodzianinem, nigdy w tym miejscu nie był. Zresztą, jak skonstatował, właściwie chyba nigdy nie był w żadnym kościele. Nerwowo rozglądał się wokół. Bał się, że nie będzie wiedział, kiedy uklęknąć, a kiedy wstać. Na szczęście wczuł się w reakcje tłumu i działał instynktownie. Tylko raz wpadł w popłoch, kiedy przed czytaniem ewangelii wierni wykonywali jakieś dziwne ruchy na wysokości czoła, ust i serca. Na szczęście nikt nie zwracał na niego uwagi. Przez pierwszą część mszy Kostecki wyraźnie się nudził. Zastanawiał się, ilu esbeków jest w nawach i czy któryś go przypadkiem nie rozpozna. Zawsze mógł powiedzieć, że do jaskini antypaństwowych ekstremistów przybył w sprawach śledztwa. Po ewangelii wierni ucichli. Wpatrywali się w ołtarz, przy którym stał niewysoki ksiądz. Ojciec Miecznikowski rozpoczął kazanie.\n– Bardzo wiele osób zwracało się do mnie z zapytaniem, co się stało w zakładzie karnym w Kwidzynie w dniu czternastym sierpnia z naszymi internowanymi, jakie są fakty. W zakładzie karnym w dniu czternastym sierpnia stała się rzecz straszna: w wyniku akcji ZOMO, wezwanego przez władze więzienne dla uciszenia protestu internowanych, gdy wielu rodzinom internowanych odmówiono widzenia, kilkudziesięciu z nich zostało pobitych pałkami, skopanych. Niektórzy funkcjonariusze zachowywali się wobec bezbronnych w sposób bestialski, żądali od leżących na ziemi całowania butów, lżyli ich i w inny sposób deptali ich godność ludzką.\nPrzez nawy przeszedł szmer oburzenia.\n– Mam obowiązek o tych faktach was powiadomić, zwłaszcza że kilku pobitych i znieważonych to nasi bracia i synowie – internowani z terenu naszej diecezji i ziemi łódzkiej.\nKostecki z uwagą nadsłuchiwał, gdyż o podobnych wydarzeniach nic nie wiedział. Nic mu nie mówił też ojciec, który regularnie, acz nie bezkrytycznie, słuchał Głosu Ameryki. Tymczasem kaznodzieja kontynuował.\n– Co może usprawiedliwić te metody – jaki cel? Mówi się o politycznych zakusach pewnych kół społecznych, o zagrożeniu władzy. De facto gra tu rolę paniczny strach, bo oto naprzeciw ideologii, której oblicze się odsłoniło, i naprzeciw doktryny, która nie miała de facto godnej alternatywy, wyrósł ruch autentycznie humanistyczny i społeczny. Wspomniane wydarzenia w Kwidzynie miały miejsce czternastego sierpnia, w dniu męczeństwa błogosławionego Maksymiliana Kolbego. Przedziwna zbieżność! W Oświęcimiu naprzeciwko siebie stanęły umundurowana ideologia i bezbronna rzesza więźniów, którzy zostali wtrąceni do obozu tylko dlatego, że bronili podstawowych wartości ludzkich. Po drugiej stronie był jednak wróg ukształtowany na pogańskich tradycjach. Tutaj zaś – na miłość Boską! – są rodacy, synowie tej samej ziemi i narodu, wychowanego na tradycjach kultury humanistycznej i chrześcijańskiej!”.\nKostecki nie mógł pojąć, jak tacy ludzie jak Miecznikowski mogli w realiach stanu wojennego mówić publicznie takie rzeczy. Wniosek był oczywisty – ekipa rządowa, przynajmniej na razie, bała się podnieść rękę na Kościół.\nPorucznik patrzył na księdza wraz z innymi i nie mógł wyjść ze zdziwienia. Niewielki kapłan grzmiał głosem pewnym, silnym i zdecydowanym. Kostecki miał wrażenie, że to wcielenie księdza Brzóski, inkarnacja Piotra Wawrzyniaka, siła księdza Stojałowskiego. Pewnie taką charyzmę mieli Staszic i Kołłątaj 3 maja 1791 roku. Od sklepień starego kościoła odbijały się strzały z kopalni Wujek, wrzaski rannych i konających w Lubinie, odgłosy katowanych w Barczewie. Brzmiał głos ludzi domagających się godności. Zdawać by się mogło, że nic nie jest w stanie podważyć racji niskiego księdza.\nPo kazaniu Kostecki pogrążył się w swoich myślach. Na moment się przebudził, gdy Kinga, patrząc mu w oczy, uścisnęła jego rękę na znak pokoju. Rozdanie eucharystii i ogłoszenia duszpasterskie minęły niczym chwila. Gdy padły słowa: „Idźcie w pokoju Chrystusa”, w kościele rozległ się huk. Spod chóru dochodziły dźwięki. Tysiące rąk formowały z palców znak wiktorii. Z tysięcy gardeł wyrwał się śpiew: „Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki…”. Kostecki poczuł, jak przechodzą mu ciarki. „Otaczał blaskiem potęgi i chwały”. Pieśń uderzała o stropy i z podwójną mocą rozchodziła się po zakamarkach kościoła. Pod ścianą siedzieli żuawi śmierci François de Rochebrune’a. Kostecki słyszał repetowanie belgijskich karabinków, w kruchcie ostrzyli oręż kosynierzy generała Heidenreicha, wokół konfesjonałów stali strzelcy Edmunda Taczanowskiego. Maria Piotrowiczowa w stanie brzemiennym wzywała do boju pod Dobrą. Zawsze miał bujną wyobraźnię, a w szkole oprócz wychowania fizycznego najbardziej lubił historię.\nZ historycznych imaginacji wyrwał go powiew rześkiego powietrza. Niedziela siódmego listopada była słoneczna, lecz chłodna. Temperatura spadła poniżej zera. Zaraz po mszy na dziedzińcu kościoła zebrał się tłum. Na początku Kostecki myślał, że filigranowy ksiądz porwał wiernych do zamieszek, jednak rychło się okazało, że tłum samoistnie uformował się w grupki dyskusyjne i towarzyskie. Wiedziony przez Kingę Tadeusz stanął przed taką paroosobową ekipą. W grupie prym wiódł niewysoki czterdziestokilkuletni pan z bródką podobną do tej, którą ongiś uwodził Krupską sam towarzysz Lenin. Obok gestykulującego jegomościa stał około dziesięcioletni syn w kurtce całej pokrytej czerwono-biało-czerwonymi agrafkami.


Premier: dzisiaj kończy się akcja ewakuacyjna z Afganistanu - Defence24\nDzisiaj kończy się akcja ewakuacyjna, którą zorganizowaliśmy dla Polaków i ich współpracowników z Afganistanu — poinformował w czwartek premier Mateusz Morawiecki. Dodał, że przewieziono ponad 1100 osób, z czego 937 to Afgańczycy, a wśród ewakuowanych było ok. 300 kobiet i i 300 dzieci.\nTrzy polskie samoloty prowadzą ewakuację z Afganistanu. 100 osób na liście\nObecny na konferencji prasowej w KPRM ambasador Afganistanu w Polsce Taher Qaderi podziękował premierowi za ewakuację "najlepszych ludzi" w jego kraju. "Dzisiaj kończy się akcja ewakuacyjna, którą zorganizowaliśmy dla Polaków i dla współpracowników Polaków z Afganistanu" - oświadczył szef rządu.\nPoinformował, że przewieziono ponad 1100 osób, z czego 937 osób to obywatele Afganistanu, a wśród ewakuowanych osób było ok. 300 kobiet i i 300 dzieci. Według niego były to osoby, które mogły być zagrożone i chciały wyjechać. "W ciągu zaledwie kilku dni udało nam się ewakuować do Polski absolutną większość chętnych. Zapewnimy im oczywiście także wsparcie tutaj, na terytorium RP" - zaznaczył Morawiecki.\nCzytaj też: Narada polskich resortów ws. Afganistanu\nSzef KPRM zapewnił, że wszyscy, którzy blisko współpracowali ze stroną polską (z ambasadą RP w Kabulu, polskim kontyngentem wojskowym i organizacjami pozarządowymi), do których udało się dotrzeć, zostali zabrani z Afganistanu do Polski. Opisał też specjalny "most powietrzny", utworzony w zeszły poniedziałek między Warszawą, Tbilisi (Gruzja), Nawoi (Uzbekistan) i Kabulem. Na odcinku Warszawa — Nawoi latały samoloty rządowe i cywilne, a na trasie Nawoi — Kabul samoloty wojskowe.\nCzytaj też: Afganistan: ewakuacja w toku. Los tysięcy współpracowników USA niepewny\nDworczyk sprecyzował, że odbyły się 44 loty (14 cywilnych i 30 wojskowych), dzięki którym do Polski trafiło bezpiecznie 937 Afgańczyków. Dodał, że "operacja w ramach solidarności sojuszniczej była dużo szersza, niż wyłącznie prowadzenie ewakuacji" i — jak zaznaczył - "ona jeszcze trwa".\n"Po ustaleniach z sekretarzem generalnym NATO pana premiera do Polski czasowo przybyło ok. 500 współpracowników NATO, którzy później trafią do krajów docelowych. My na razie zabezpieczamy ich transport i czasowy pobyt w Polsce" - poinformował Dworczyk. Minister zaznaczył, że "wywiązując się z naszych zobowiązań wobec partnerów zagranicznych i pomagając im, z Unii Europejskiej trafi do nas 45 unijnych współpracowników afgańskich, którzy w ostatnich latach pracowali w Kabulu na rzecz UE".\nCzytaj też: Stoltenberg: NATO musi przeanalizować błędy popełnione w Afganistanie\nDworczyk oświadczył, że "w ramach NATO wydzielone zostały na prośbę sojuszu siły i środki Polskich Sił Zbrojnych w ramach mechanizmu działania kryzysowego, którymi będziemy nadal wspierać naszych sojuszników". Premier i szef KPRM byli pytani, kiedy z Afganistanu wrócą polscy wojskowi oraz kiedy będą w Polsce współpracownicy NATO z tego kraju, których mamy przyjąć.\n"Misja amerykańska kończy się 31 sierpnia, misja brytyjska jutro, 27 sierpnia, najpóźniej 28 (sierpnia), nasza misja kończy się dzisiaj" - poinformował premier. Dodał, że niektórzy ludzie będą jeszcze transportowani z terenów bezpiecznych, takich jak Uzbekistan, ale — jak zaznaczył - "dziś kończymy akcję ewakuacyjną w Afganistanie". Premier wyjaśnił, że sytuacja na lotnisku w Kabulu jest dramatyczna, dlatego razem z wojskami sojuszniczymi Polska podjęła decyzję o zakończeniu akcji ewakuacyjnej.\nCzytaj też: Amerykanie zniszczą swoje uzbrojenie w Afganistanie\nPremier był też pytany o pomysł "na zagospodarowanie, znalezienie pracy ewakuowanym Afgańczykom". "Polska, wykonując nasze zobowiązania sojusznicze, a także pomagając współpracownikom Polski, zdecydowała się na przeprowadzenie tej sprawnej akcji ewakuacyjnej i Polska staje się dla tych osób pewną przystanią bezpieczeństwa" - odpowiedział szef rządu.\nCzytaj też: Talibowie blokują dostęp do lotniska w Kabulu\nDyplomata zwrócił uwagę, że 20 lat temu, czyli "w roku 2001 po upadku reżimu talibów Polska zaangażowała się w misję stabilizacyjną w Afganistanie, zostawiając wspaniałe dziedzictwo w sercu obywateli Afganistanu". "W roku 2021 polscy żołnierze musieli wrócić do Afganistanu w wyniku tego kryzysu, wyciągając rękę do tych wszystkich, którzy wspierali polską misję w Afganistanie przez te wszystkie lata" - podkreślił ambasador.\nCzytaj też: Afganistan: Wojsko Polskie ewakuowało współpracowników Litwy\nJak przyznał, "jesteśmy zdruzgotani sytuacją (w Afganistanie — PAP), ale w tej sytuacji poczucie, że mamy takich wspaniałych przyjaciół, daje nam nadzieję i siłę". "Jesteśmy przekonani, że Polacy są częścią naszego DNA. My nigdy nie poddamy się tyranii nam narzuconej. To jest ta część dziedzictwa polskiej misji w Afganistanie. Powstaniemy kiedyś jako naród jedności i odzyskamy wolność" - oświadczył ambasador Afganistanu w Polsce.\nCzytaj też: Afganistan: Węgrzy zakończyli ewakuację\nPremier Morawiecki zwrócił uwagę, że "Polska jest wszędzie tam, gdzie inni spodziewają się od nas pomocy; tam, gdzie możemy jej udzielić". "Zawsze możecie liczyć na Polskę. You can always count on Poland" - podkreślił szef polskiego rządu.\npiątek, 27 sierpnia 2021, 01:09\nWypełniliśmy swoje zobowiązania. Teraz trzeba iść dalej. Należy sporządzić informacje o sytuacji w krajach na zachód od Odry i Nysy Łużyckiej z podkreśleniem, że tamte kraje są bogatsze. I dokładnie poinformować jak można się w dobie covid 19 poruszać po UE. Skoro 6 lat temu Frau Bundeskaenzlerin chciała a Niemcy potrzebują tysięcy imigrantów rocznie, to dlaczego nie mielibyśmy sojusznikom pomóc?:-)))\nczwartek, 26 sierpnia 2021, 22:06\nMiało być 45 osób... "Współpracownicy" Polaków? Sporo ich w związku z wcześniejszymi zapowiedziami co do liczby "ewakuowanych" Afgańczyków. Podkładka pod wpychane kuchennymi drzwiami "multikulti" do Polski.\nzaczynał od 45\nSpora grupa sie zrobiła z tych rozpierzchniętych "tłumaczy"\nczwartek, 26 sierpnia 2021, 17:02\n!300 osób ewakuowano w 14 samolotach w tym 900 Afgańczyków którzy powinni trafić do USA bądź dowolnego kraju muzułmańskiego, nie do Europy.\nczwartek, 26 sierpnia 2021, 17:00\nI całe szczęście, że się kończy sprowadzanie ludzi o innej, odmiennej dla nas kulturze i mentalności. Ci ludzie na razie nie będą stanowić dla nas zagrożenia ale później już tak, także ich potomkowie. Niewielu zdaje sobie z tego sprawę.\nczwartek, 26 sierpnia 2021, 14:42\nTen już umył rączki ilu zostawił behind the lines już nie powiedział\npiątek, 27 sierpnia 2021, 19:43\nA Ty co zrobiłeś dla nich, poza wykorzystywaniem ich w propagandzie anty - RP?\nczwartek, 26 sierpnia 2021, 17:13


Gubin. Niemiecki szpital przyjmuje Polaków | Gazeta Lubuska\nŁukasz Koleśnik 08.07.2016\nPolacy mogą korzystać z usług szpitala w Guben. Archiwum prywatne\nCo jeśli zdarzy się wypadek po niemieckiej stronie? Nie trzeba specjalnie jechać do Krosna.\nOdkąd zniknął szpital w Gubinie, mieszkańcy mają problem. Do Krosna Odrzańskiego jest dość daleko, jeszcze dalej do Zielonej Góry. Gdzie się leczyć?\nJak okazuje się, już od dłuższego czasu polscy obywatele mogą korzystać z usług w niemieckim szpitalu. A taka placówka znajduje się w Guben i chętnie przyjmuje pacjentów zza granicy. Jest tylko jeden warunek. Trzeba mieć przy sobie Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego.\n- Upoważnia ona do uzyskania opieki w razie wypadku po niemieckiej stronie. Zaskakuje mnie to, jak mało ludzi o tym wie - mówi Anna Wróbel, która pracuje w niemieckim szpitalu jako polsko-niemiecki koordynator ds. służby zdrowia.\nWięcej 8 lipca w papierowym wydaniu Gazety Lubuskiej lub w serwisie plus.gazetalubuska.pl


Wodnik Twoja brakująca połóweczka Wagi horoskop od dnia 11 lutego 2019 | osa.torun.pl\nSpróbuj w najbliższym czasie skoncentrować się na zdarzeniach związanych ze swoim życiem zawodowym. Musisz być czujny gdyż wiele spraw powiązanych z twoją rodziną będzie się toczyło blisko ciebie. Możliwe, że wpływ Jowisza na znak Wodnika będzie miał oddziaływanie na twoje szczęście w grach losowych. Wspólne oddziaływanie na Ciebie planety Mars i Uran oznacza zmniejszone nadzieje na sukces. Uczysz się tak długo, że znajomi nie umieją za Tobą nadążyć.\nCzłowiek urodzony w tym znaku musi pamiętać, że nie istotne zadania o których zapomina codziennie, z końcem tygodnia okażą się istotne i może nie starczyć już na nie czasu. Masz niepowtarzalną perspektywę poprawić nie jedynie własne wnętrze, lecz też kontakty z rodziną. Wodnik ma nawyk zabierania innym głosu. Dlatego też w środę chociaż raz znajdź znajomych którym możesz pomóc dając im czas by coś zrobiły samemu.\nDzięki odpowiedniemu ułożeniu Urana nadchodzący tydzień, da Wodnikowi dużo atrakcji, czyżby podwyżka?.W tym tygodniu Wodnik doświadczy, że przy pomocy znajomych nie ma spraw niemożliwych. do urzeczywistnienia. Najbliższy czas w pracy będzie upływał pod znakiem ważnych służbowych spotkań. Ale dzięki wpływom Merkurego będziesz miał szansę z czasem zakończyć wszystkie cele. Wodnik ma w tym tygodniu obserwować uważnie innych. To od nich zależy czy nadchodzący tydzień bedzie dla Wodnika korzystny do podjęcia decyzji w sprawach uczuciowych. Nadchodzi okres, by zacząć aktywnie uzewnętrzniać własne myśli. Bliscy postrzegają nas nie tak jak tego chcielibyśmy.\nDrobiazgowość i sumienność ludzi spod znaku Wodnika zostaną na końcu tygodnia docenione, co stanie się źródłem dawno zapowiadanych zmian. Nie przesiaduj do późna przed telewizorem, zamiast tego idź na długą przechadzkę po lesie. Przygotuj się dobrze na sobotę, może będziesz miał czas żeby zabrać się ze znajomymi na koncert.\nTen tydzień dla Wodnika to początek nowego etapu, jest okazja więc zacząć wszystko od nowa, korzystając ze zgromadzonej mądrości i informacji. Spróbuj w tym tygodniu skupić się na sprawach związanych z uczuciami. Koniecznie bądź czujny ponieważ dużo spraw związanych z pracą będzie się rozgrywało przy tobie. Najprawdopodobniej wpływ Saturna na znak Wodnika będzie miał oddziaływanie na życie towarzyskie. O Wodniku, możliwe, że o tobie, będzie się dużo mówiło w Twojej okolicy. ...\nInteresuj się tym co jesz, jedzenie potrafi działać na zdrowie, dlatego zwróć w tym tygodniu szczególną uwagę na ananasy, one mogą zapewnić ci sporo energii. Pewna koleżanka w nadchodzącym czasie poprosi Ciebie o kredyt, jeśli nie chcesz stracić tej więzi odmów tej osobie. Złym omenem okaże się element biżuterii na zdjęciu u starego człowieka. ...\nNiebezpieczny dla Ciebie numer w tym tygodniu to 1. Najsłabszym dniem na sprawy finansowe będzie z pewnością środa. Pilnuj tego co jesz, posiłki potrafią oddziaływać na zachowanie, dlatego zwróć przez najbliższe dni szczególną uwagę na czereśnie, ponieważ mogą zakłócić w tobie przepływ sił witalnych. ...\nJeżeli myślisz o stałym związku, to właśnie jest na to wspaniały etap na wiążące decyzje. Saturn w zestawieniu z Plutonem spowoduje, iż Twoja sprawność fizyczna będzie lepsza niż samopoczucie psychiczne. Działasz tak niestandardowo, że znajomi nie umieją ci pomóc. ...\nZarządcy tego serwisu dołożyli wszelkich starań aby dać możliwie jak najlepszą dokładność opisów. Mimo tego czasami występują małe nieścisłości. Opisy są unikalne i jako takie podlegają ochronie prawnej, dlatego też duplikowanie horoskopów jest zabronione.


Mój pierwszy raz z firmą Tołpa. Recenzja płynu micelarnego – Beautycomplex\nOpublikowane w 12 czerwca 2017 15 marca 2019 przez Beauty Complex\nMój pierwszy raz z firmą Tołpa. Recenzja płynu micelarnego\nPomimo, iż mam już swojego ulubieńca w kategorii płyny micelarne (o którym możecie przeczytać tutaj) skusiłam się na wypróbowanie kosmetyku od firmy Tołpa, gdyż nigdy nie używałam kosmetyków tej firmy. Czy mnie zachwycił? Jak się sprawdził? Jeżeli jesteście ciekawe – zapraszam do lektury.\nWedług producenta produkt ma za zadanie usuwać makijaż i zanieczyszczenia. Jest delikatny i ma fizjologiczne pH, dzięki czemu można go używać również do demakijażu oczu. Łagodzi podrażnienia i zaczerwienienia. Pozostawia uczucie komfortu. Opis krótki aczkolwiek zwięzły i na temat. Czy rzeczywiście spełnia oczekiwania?\nDemakijaż rozpoczynałam on aplikacji produktu na płatek kosmetyczny i przyłożenie go do oka. Mimo, iż nie noszę ciężkiego makijażu oczu (tylko tusz do rzęs, czasami delikatny cień + kreska czarną kredką) płyn miał problem z rozpuszczeniem tuszu. Na jedno oko musiałam zużyć kilka płatków, a po dokładnym usunięciu makijażu oczy były dość wymęczone tarciem (tylko przyłożenie płatka nie wystarczało). Dodatkowo po okiem tworzyła się panda z resztek mascary, co oznaczało dodatkowe tarcie tej wrażliwej okolicy. Podczas testowania płynu używałam kilku różnych tuszy, żeby sprawdzić, czy tak jest w każdym przypadku i niestety tak. Płyn nie radził sobie z żadnym tuszem: Maybelline Lash Sensational, Bourjouis Twist me up i Lancome Grandiose. Należy również uważać przy aplikacji na płatek – przy zbyt dużej ilości produkt może dostać się do oka i jest to mało przyjemne. Bardzo dobrze się za to sprawdził to oczyszczania skóry z podkładu po zmyciu olejkiem. Skóra nie była podrażniona, ściągnięta tylko przyjemnie nawilżona i gotowa do aplikacji kremu 🙂 pytanie ile jest w tym zasługi tego płynu, a ile olejku, którym wówczas zmywałam twarz? Nie będę miała okazji się przekonać, gdyż buteleczkę wykończyłam, a więcej go nie kupię. Dodam tylko, iż produkt otrzymał nagrodę miesięcznika InStyle. Jak mam być szczera nie wiem za co……\nUżywałyście płynu tego lub innego płynu do demakijażu Tołpy? Jakie są Wasze opinie?\nKategorieMakijaż, Pielęgnacja, płyn do demakijażu, płyn micelarny, tołpa, Twarz i ciało\n0 odpowiedzi do “Mój pierwszy raz z firmą Tołpa. Recenzja płynu micelarnego”\n12 czerwca 2017 o 20:33\nMiałam inny płyn z Tołpy, z serii green i byłam zachwycona jego działanie. Lekko szokujące, że ten wypadł tak fatalnie…\nMałgorzata P www.beautycomplexblog.blogspot.com pisze:\n14 czerwca 2017 o 12:14\nTeż byłam zaskoczona, gdyż byłam przekonana, że będzie bardzo dobry. Ale demakijaż oczu to był koszmar 🙁 może jak ochłonę po tym, spróbuję ten z serii green 🙂\nPoprzedni wpisPoprzedni Jeunesse Cosmetics – kosmetyki z solą z Morza Martwego pod lupą – czy warto?\nNastępny wpisNastępny Rimmel Fresher skin – czy rzeczywiście skóra po tym podkładzie jest fresh?


Artykuły dla domu - Gwiazdor.net - Gwiazdorski Katalog Stron 3\nTork posiada w swoich zasobach szereg innowacyjnych dozowników, które zadbają o właściwy standard czystości w publicznych toaletach. Nieumycie rąk po skorzystaniu z toalety, jest niedopuszczalne w dzisiejszych czasach, ponieważ higiena jest najistotniejsza. Tork zapewni wszystko, to czego potrzebujesz. Posiada w swoich zasobach automatyczne dozowniki na mydło oraz ręczniki papierowe, które pozwolą utrzymać czystość na właściwym poziomie. To nie tylko higie\t...\nData dodania: 21.05.2013 o godz: 11:24\nPodusia. pl poleca kołdry w rożnych rozmiarach. Kołdry 200x220 przeznaczone są na duże łóżka, dla małżeństw i rodzin. Kołdry mniejsze 160x200 zaspokoją potrzebę ciepłego sny na podwójnym oraz pojedynczym łóżku a kołdry 90x200 najlepsze są na wąskie łózko, dla jednej osoby. Każde kołdry od podusia. pl są ciepłe i wykonane z wysokogatunkowych surowców. Można prać je w wysokich temperaturach. I odpowiednio dla indywidualnych potrzeb kołdry można dobrać dla ró\t...\nData dodania: 22.05.2015 o godz: 22:52\nNie jeden z nas marzy o tym, aby mieszkać w wyjątkowo dobrze urządzonym mieszkaniu. Pięknie, schludnie, a głownie w przyjemnym dla oka i duszy stylu. Troszczymy się o tapety ścienne, aby były jak najlepiej dobrze dopasowane do całości... Wyjątkowo często stawiamy także na fototapety. Jednak i okna nie pozostają wobec nie ważne. Jak wiadomo duże okno to nie wszystko. Potrzebne są do tego piękne dekoracje okienne, a nawet rolety rzymskie Poznań. A jeżeli cho\t...\nProwadzimy sklep z produktami do decoupage i scrapbookingu. Co znajdziecie w ofercie? Przedmioty do zdobienia, włóczkę zpagetti, sznurki sutasz, przedmioty do decoupage, pojemniki filcowe. Dla kogo jest ten sklep? Dla osób, które poszukują pięknych i niebanalnych ręcznie wykonanych produktów oraz do osób kreatywnych, które poszukują produktów i narzędzi do realizacji swoich pomysłów.\nCzęsto staramy się zachęcać swoich Klientów do zakupów w sklepie, d\t...\nData dodania: 12.01.2015 o godz: 12:00\nSpecjalizujemy się w produkcji wysokiej jakości kostki granitowej brukowej z granitu szarego oraz kolorowego o wymiarach 4/6, 8/11, 15/14. Oprócz kostki granitowej w naszej ofercie znajdziecie Państwo również karawężniki, oporniki granitowe, płyty chodnikowe posadzkowe i fasadowe, kamień murowy, stopnice, parapety oraz kruszywa. W ramach zamówienia jesteśmy w stanie zapewnić tani transport naszych wyrobów, na terenie całego kraju. Zapewniamy państwu wysoką\t...\nFirma Drizoro od wielu lat oferuje wysokiej jakości produkty chemiczne do zastosowania w budownictwie. Szczególną popularnością cieszą się zaprawy naprawcze, cement hydrauliczny czy środki do izolacji fundamentów. Ciągły rozwój fabryk pozwala na coraz lepsze kontrole jakości, dzięki czemu klienci mogą liczyć na coraz lepszy asortyment. ...\nData dodania: 07.11.2013 o godz: 14:46\nSklep działający w internecie firmy ACOM z siedzibą we Wrocławiu zaopatruje w filtry do wody oraz nowoczesne urządzenia, gwarantujące zmiękczanie wody. Zmiękczacze produkcji Erie Water Treatment sprawdzają się w gospodarstwach domowych, systemach grzewczych, kotłowniach czy też układach chłodzenia a zatem wszędzie tam gdzie twarda woda i zanieczyszczenia mogłyby sprawić szkodę. Zmiękczanie w dużej mierze wspomaga filtry do wody. Wrocław, podobnie jak wiele\t...\nData dodania: 03.04.2013 o godz: 12:48\nDrewup wytwarza między innymi kantówkę okienną, płytę klejoną oraz drewniane fronty meblowe. W witrynie internetowej firmy dostępny jest wzornik frontów kuchennych oraz opis techniczny wszystkich wytwarzanych produktów. Serdecznie zapraszamy do zaznajomienia z naszą ofertą. ...\nData dodania: 23.03.2016 o godz: 10:27\nData dodania: 11.06.2013 o godz: 23:04\nProducenci mebli i stolarki budowlanej jak również zakłady przemysłu drzewnego gdzieś muszą zaopatrywać się w doskonałej jakości materiały do swojej produkcji. Wyjątkowo często otrzymują wadliwy towar w postaci zepsutego bądź tez starego drewna, z jakim nie da się już nic zrobić. Stąd też należy mieć pewnych partnerów, takich na których za wszelkim razem można polegać żeby nie przerywać procesu wyrobu mebli bądź też innego rodzaju materiałów. W samym sercu\t...\ndekoracje okienne (2), materace jednoosobowe (1), zasłony (6), lampy (11), pościel hurt (1), granit szary (1), materace welurowe (1), drzewko bonsai (1), obrusy (4), ledy taśmy (1), ręczniki hurt (1), kamień murowy (2), architekci (6), napędy bram (1), kołdry antyalergiczne (1), filtry do wody pitnej (1), szycie na wymiar (1), pościel satynowa (5), drzewka bonsai sprzedaż (1), kołdry hurt (1), ręczniki (3), fototapety (8), indoor bonsai (1), pościel dla dzieci (2), Poznań (30), tekstylia domowe (1), oświetlenie ledowe (2), sklep bonsai (1), kołdry (5)


Kwiecień « 2018 « Agencja Reklamy\nDobry hydraulik Gdańsk i szklane panele Warszawa dla Ciebie\nFiled under: Bez kategorii — admin @ 19:53\nPrzydałby mi się jakiś dobry hydraulik Gdańsk w ekspresowym tempie, bo zlew w kuchni już tak mocno cieknie, że nie wystarczy podłożyć pudełka tylko jeszcze musi być tam kilka szmat i dodatkowo muszę to pudełko wymieniać co kilka godzin, a wcześniej mogło stać nawet dwa dni i dopiero wtedy napełniało się wodą. W każdym razie- jakoś tak nie miałam weny, żeby poszukać kogoś kto mi to naprawi, a teraz już naprawdę potrzebuję. Krótko mówiąc- hydraulik Gdańsk potrzebny na gwałt. Może któreś z was- moi drodzy znajomi zna kogoś, kto się zajmuje hydrauliką właśnie? Niekoniecznie musi być to fachowiec, a ktoś kto się na tym zna, bo prawdopodobnie tu chodzi jedynie o uszczelkę, ale sama jej przecież nie wymienię, bo nie potrafię niestety. A przydałoby się. Dla mnie szklane panele Warszawa to bardzo fajna propozycja, którą podsunął mi mój kolega architekt. W sumie to nie chcieliśmy korzystać z jego usług, bo on się bardzo ceni, ale on sam zaproponował, że nam podpowie kilka rozwiązań jak wpadnie do nas na wino. No to go zaprosiliśmy na wino z miłą chęcią, bo taka darmowa porada zawsze się przyda. I w sumie to Łukasz był po raz pierwszy u nas, gdyż zawsze spotykaliśmy się na mieście. I kiedy zobaczył naszą kuchnię to od razu powiedział: szklane panele Warszawa i wyjaśnił nam, co to takiego jest, bo my z mężem nawet nie wiedzieliśmy. No ale już wiemy i w sumie bardzo nam się ten pomysł podoba. Inne rozwiązania zaproponowane przez kolegę również. Fajnie, że tak bezinteresownie zaproponował nam pomoc.\nMożliwość komentowania Dobry hydraulik Gdańsk i szklane panele Warszawa dla Ciebie została wyłączona\nSklep panele do kuchni, płaskorzeźby ścienne Warszawa\nFiled under: Bez kategorii — admin @ 20:33\nDecydując się na panele do kuchni, koniecznie trzeba wybierać z najlepszych dostępnych opcji. Jak tego dokonać? Oczywiście mając jak największy wybór. Czyli koniecznością okazuje się skorzystanie z możliwości jakie oferuje profesjonalnie prowadzony sklep panele do kuchni. Który sklep będzie rzeczywiście spełniał najwyższe normy? Którego typu płaskorzeźby ścienne Warszawa warto posiadać w domu? Które z nich gwarantują wysoką jakość wykonania?\nSklep panele do kuchni, czyli wyjątkowa oferta dla osób, które oczekują tego co najlepsze. Taki sklep powinien posiadać przede wszystkim znakomitej jakości asortyment. Mowa o ogromnym wyborze jak i równocześnie posiadaniu paneli do kuchni od najlepszych producentów. Sklep z takim asortymentem to również właściwie ludzie na właściwym miejscu. Nie liczy się jedynie sprzedaż, ale przede wszystkim profesjonalne doradzanie klientom. Dobrze jest również sprawdzić opinie na temat tego jak działa sklep w relacji z klientami. Pozytywne recenzje to doskonały znak. Po co komu z kolei w domu płaskorzeźby ścienne Warszawa? Na co komu tego typu rozwiązania, jak jest wiele innych możliwości związanych z wystrojem salonu czy pokoju? Na pewno wybierając ścienne płaskorzeźby można mieć pewność, że uzyska się dostęp do czegoś oryginalnego. Pod warunkiem znalezienia ciekawych wzorów, pod warunkiem współpracy tylko i wyłącznie ze specjalistami w dziedzinie aranżacji i wystroju wnętrz. Warto mieć więc coś takiego na uwadze, warto dokładnie rozpoznać rynek usług i produktów tego typu, zanim podejmie się decyzje o zakupie\nMożliwość komentowania Sklep panele do kuchni, płaskorzeźby ścienne Warszawa została wyłączona\nSklep baseny stelażowe Bestway, kuchnie na wymiar Gdynia\nFiled under: Bez kategorii — admin @ 19:52\nDokąd się udać po najlepsze kuchnie na wymiar Gdynia? Czy nie będzie problemów z ich odszukaniem i po prostu zamówieniem idealnych projektów? Jak działać, kiedy chcemy mieć pewność, że zyskamy wyjątkowe baseny ogrodowe? Jaki sklep baseny stelażowe Bestway będzie tym na co rzeczywiście warto postawić?\nZasadniczo kuchnie na wymiar Gdynia to nic innego jak znakomitej jakości rozwiązanie dla każdego, kto pragnie mieć idealne meble w kuchni. Można, a nawet trzeba je dokładnie dopasować do swoich potrzeb. Należy tutaj mieć na uwadze choćby to, że odpowiedniej klasy meble to nie tylko funkcjonalność ale i wysoka jakość użytkowa. Meble w tym pomieszczeniu są szczególnie narażone na najróżniejsze zabrudzenia, wilgoć, gorące temperatury. Dlatego tak istotnym jest, aby pilnować dokładnie wszystkiego. Dokładnie zaznajomić się z tym, co proponuje w kwestii materiałów dany producent mebli kuchennych. Co w przypadku takich działań, takich opcji jak sklep baseny stelażowe Bestway? Tutaj oczywiście najważniejsze dla klientów będzie to, jakimi basenami dysponuje konkretny dostawca. Czy przygotowane baseny są profesjonalnie wykonane, bezpieczne dla użytkowników. Najlepiej korzystać z oferty sklepów, które ściśle współpracują z renomowanymi producentami. To gwarancja uzyskania jedynie starannie wyselekcjonowanej oferty na baseny, nie tylko stelażowe. Dobrze będzie również skierować się w stronę specjalistów, którzy wiedzą czym handlują. Czyli fachowcy, dla których nie jest żadnym problemem przygotowanie informacji i dopasowaniu pod potrzeby klientów najlepszych opcji na baseny ogrodowe.\nMożliwość komentowania Sklep baseny stelażowe Bestway, kuchnie na wymiar Gdynia została wyłączona\nNowoczesne szlabany oraz meble gdańskie Gdynia\nFiled under: Bez kategorii — admin @ 11:59\nCo posiadają nowoczesne szlabany Gdynia? Jakie należy wybierać, niezależnie od miejsca w którym staną? Z jakimi firmami na tym polu należy współpracować? Wszelkie informacje związane ze szlabanami pozwolą wybierać te najlepsze, pozwolą trafić na rozwiązania doskonałe w każdym calu. Jak z kolei wybrać doskonale, gdy rozchodzi się o meble gdańskie Gdynia? Co tutaj ma znaczenie, jakiego typu producenci mebli gdańskich mogą wchodzić w rachubę? To bardzo ważne, aby skierować się jedynie do prawdziwych profesjonalistów.\nWybierając szlabany Gdynia należy podążać z duchem czasu. Dziś szlaban to nie urządzenie otwierane za pomocą specjalnego przycisku w budce ochrony, czy co gorsza, otwierane ręcznie. Współczesne szlabany to zaawansowana technologia. Dlatego trzeba wybrać szlaban, którego otwarcie możliwe jest za pomocą pilotów czy telefonów. Wybierać szlabany, które można również uruchomić za pomocą specjalnych kart czy biletów. Kiedy mowa oczywiście o szlabanach na płatnych parkingach. Warto pamiętać także o tym, że firma, która będzie instalowała szlaban, powinna mieć w tym kierunku doświadczenie. Powinna równocześnie gwarantować pełne serwisowanie na najwyższym poziomie. Meble gdańskie Gdynia, czyli zakup wyposażenia wnętrz o ciekawym designu, o ciekawych rozwiązaniach estetycznych. Dobre meble gdańskie są oczywiście przygotowane w oparciu o znakomitej jakości materiały, dzięki czemu czas ich użytkowania jest naprawdę długi. Dlatego poszukuje się obecnie tylko tych producentów mebli, którzy gwarantują wysoką jakość realizacji, mają ogromne doświadczenie w przygotowaniu mebli gdańskich.\nMożliwość komentowania Nowoczesne szlabany oraz meble gdańskie Gdynia została wyłączona


Resort środowiska ws. szkód powodowanych przez wilki i niedźwiedzie. Rolniku, chroń się sam! - Finanse i prawo\nDodano: 07-01-2018 15:25\nNie jest prawdą, że rośnie skala i częstotliwość szkód czynionych przez wilki, a szkód wyrządzonych przez niedźwiedzie przybywa nieznacznie – twierdzi Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w odpowiedzi na wystąpienie Krajowej Rady Izb Rolniczych.\nZarząd KRIR wystąpił do GDOŚ na wniosek rolników z Podkarpacia, skarżących się na nadmierny rozrost populacji wilków i niedźwiedzi i coraz większe szkody, wyrządzane przez te chronione prawem zwierzęta w stadach owiec oraz pasiekach. Samorząd domagał się od GDOŚ określenia zasad gospodarowania populacją wilka i niedźwiedzia na terenie woj. podkarpackiego i wskazania możliwości niwelacji szkód, również przez odstrzały redukcyjne.\nZ nadesłanej odpowiedzi wynika jednak, że GDOŚ nie ma sobie nic w tej kwestii do zarzucenia a potrzeby odstrzału wilków i niedźwiedzi nie dostrzega. Za wystarczające zaś uważa obecnie stosowane rozwiązania w zakresie ochrony ludzi i ich dobytku przed dzikimi zwierzętami.\nW piśmie GDOŚ czytamy m.in.: „Analizując problem szkód wyrządzanych m.in. przez wilka i niedźwiedzia należy podkreślić, że podstawową formą ochrony dobytku przed szkodami wyrządzanymi przez te zwierzęta jest jego zabezpieczenie. Również Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku z 28 września 2015 r. (sygn. akt K 20/14) stwierdził, iż obowiązkiem właściciela jest dbałość o swój majątek i podejmowanie starań w celu jego ochrony. Właściciel lub użytkownik mienia przewidując możliwość wyrządzenia szkody przez zwierzęta objęte ochroną gatunkową, w pierwszej kolejności sam powinien podjąć stosowne czynności, zmierzające do uniknięcia szkody lub zminimalizowania jej rozmiarów.”\nGDOŚ wylicza jednak szereg możliwości pomocy dla osób, którym chronione zwierzęta wyrządziły szkody, oraz tym, którzy są na takie szkody narażeni. Pomoc ta polegać ma na:\n- fachowej pomocy dotyczącej sposobów zabezpieczania przed szkodami wyrządzonymi przez te zwierzęta, jak również finansowego wsparcia dla tych przedsięwzięć, udzielanej przez regionalnych dyrektorów ochrony środowiska lub na terenie parków narodowych — dyrektorów tych parków.\n- możliwości uzyskania indywidualnych zezwoleń na odstępstwo od niektórych czynności zakazanych wobec wilka i niedźwiedzia, w tym eliminacji części osobników,\n- możliwości ubiegania się o odszkodowanie za szkody wyrządzane przez wilki i niedźwiedzie.\nZgodnie z danymi GDOŚ, w 2016 roku wypłacono w Polsce 719,20 tys. zł. odszkodowań za szkody wyrządzane przez wilki, a to mniej w stosunku do roku poprzedniego, gdzie wartość odszkodowań wynosiła 739,4 tys. zł. „Nie jest więc prawdą, że mamy do czynienia z natężeniem skali i częstotliwości szkód wyrządzanych przez wilki. Podobny trend można zaobserwować na terenie województwa podkarpackiego. W odniesieniu do niedźwiedzia faktycznie szkody wzrosły w stosunku do roku ubiegłego. Niemniej jednak szkody te w dalszym ciągu są znacznie mniejsze w porównaniu z tymi wyrządzanymi przez bobra czy wilka.” – argumentuje GDOŚ w odpowiedzi dla izb rolniczych.\n„Najskuteczniejszą metodą zapobiegania szkodom powodowanym przez niedźwiedzie jest używanie ogrodzeń elektrycznych wokół pasiek. Przy tej okazji należy zauważyć, że w celu zabezpieczenia gospodarstw przed szkodami wyrządzonymi głównie przez bobra, wilka i niedźwiedzia w 2016 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Rzeszowie przeznaczył około 60.000 zł na zakup blisko 20 zestawów siatek elektrycznych, tzw. pastuchów, oraz kilku zestawów siatki ogrodzeniowej i plecionej. Od 2009 r. zostało zakupionych i przekazanych przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w Rzeszowie 65 ogrodzeń elektrycznych oraz 6.950 m siatki ogrodzeniowej.” – wylicza Generalna Dyrekcja.\nGDOŚ przyznaje równoczesnie, że ustawa o ochronie przyrody dopuszcza możliwość umyślnego zabijania szczególnie uciążliwych zwierząt objętych ochroną gatunkową (wyrządzających uporczywe szkody lub szczególnie niebezpiecznych). „Jednakże interwencyjny odstrzał może być stosowany tylko w sytuacji, gdy pozostałe metody zapobiegania szkodom lub wyeliminowania zagrożenia dla ludności okażą się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania. Należy przy tym podkreślić, że zezwolenia te, podobnie jak wszystkie inne zezwolenia na odstępstwo od zakazów wynikających z ochrony gatunkowej zwierząt, wydawane są na indywidualne wnioski osób zainteresowanych uzyskaniem takiej derogacji. Zważyć jednak należy, że wnioski na odstępstwa od zakazów z zakresu ochrony gatunkowej zawsze rozpatrywane są indywidualnie, a rozstrzygnięcie organu zależy od oceny zgromadzonego w konkretnej sprawie materiału dowodowego, który w sposób wyczerpujący winien przedstawić obraz stanu obecnego jak i dotychczas podejmowanych działań, które okazały się nieskuteczne.” – wyjaśniają przedstawiciele resortu środowiska.\nPodsumowując swoje stanowisko GDOŚ stwierdza, że: „Obecnie obowiązujące prawo stwarza możliwość przeciwdziałania zagrożeniu szkodom powodowanym przez wilka i niedźwiedzia. Dlatego też w chwili obecnej nie planuje się rozpoczęcia gospodarowania populacjami tych gatunków.” Resort środowiska zapewnia również, że „monitoruje sytuację i jeśli w danym regionie populacje tych gatunków będą zbyt liczne rozważone zostanie podjęcie odpowiednich działań.”\nMłody rolnik 2018-12-13 07:00:16\nPoproszę o ustawę, która zapewni mi narzędzia (broń palną) do obrony mojego dobytku. W tym zakichanym kraju lepiej nic nie robić i się przyglądać, inaczej zostaniesz przestępcą\nstrzelba do szafy 2018-04-18 00:44:43\nKolego Rolniku, ja nie jestem rolnikiem, ale moi Rodzice byli. Wykonuję inny zawód, który też jest potrzebny, buduję domy i drogi. Ale jestem też Myśliwym od 40 lat.\nUważam, że w aktualnych nowych warunkach wszystkie pieniądze za sprzedaż tusz strzelonej zwierzyny powinny trafić do Skarbu Państwa, to jest ok. 150 milionów zł rocznie. Zwierzęta są własnością Skarbu Państwa. I Tylko Skarb Państwa powinien płacić odszkodowania. To Rząd, Minister określa ile i jakiej zwierzyny ma być w Polsce. Jak szkody są zbyt wysokie i Państwa nie stać na odszkodowania, wystrzelać. I Rząd musi się martwić, aby zwierzyny było tyle, że starczy mu na odszkodowania. A Myśliwi, czyli ja, powinniśmy dostać pieniądze od Skarbu Państwa za wykonanie odstrzału. Może być ryczałt, 50 zł dzik, 60 zł sarna, 80 zł jeleń, 10 zł żuraw, 15 zł czapla 100 zł wilk, etc. Polowania kosztują. Ryczałt nie pokryje kosztów broni, amunicji, paliwa, noclegów, ubrania… Dość już wyciągania pieniędzy z kieszeni Myśliwych. W naszym Kole Łowieckim przychód ze strzelonej zwierzyny to 65.000 zł. Koszt odszkodowań to 90.000 zł rocznie. Resztę dajemy ze składek. Basta! Broń do szafy i na wakacje do Egiptu. Niech sobie sami posłowie polują. Rozwiązujemy Koła Łowieckie i czekamy na efekty.\nGajowy 2018-01-08 15:53:24\nA kto ochroni rolnika przed Szyszką ?\nrolnik222 2018-01-08 09:45:26\nNo i po tym artykule wiadomo dla kogo jest trybunał! Jak się sam nie obronie, to ci nikt w tym (...) kraju nad Wisłą nie pomoże!!\nMiki2 2018-01-08 02:23:14\nA zurawie zjadajace 30 ha nasion kukurydzy w 3 dni to tez problem rolnika nawet czytac mi się nie chce


Pałac na wodzie i SPA w jednym? Czyli wyjazd firmowy do Jeleniej Góry - Whatevent - Agencja Eventowa\nWhatevent2021-11-07T19:29:14+01:0011 listopada 2021|Agencja Eventowa, Wyjazdy firmowe|\nJeden z niewielu takich w Polsce – elegancka posiadłość – pałac- w którym umiejscowione jest… swoiste SPA. Jest otoczony fosą – rozlewająca się woda okala wyspę, aby wróg nie dostał się do środka (a przynajmniej nie tak łatwo). Dookoła bujna roślinność daje znać o swojej potędze i obecności. Wszak z każdym rokiem kolejne drzewa rozpościerają się ponad budynkiem, dodając nieco cienia umęczonym wędrowcom. Pałac zostaje jednak opuszczony, a jego mury zdają się jakby zapominać o dawnej świetności. Cały kompleks ratuje… niebanalny pomysł na zorganizowanie w jego wnętrzu Sanus Per Aquam. Niemożliwe? A jednak! Zorganizowanie SPA w dawnym pałacu jest nie tylko możliwe, ale i… warte doświadczenia!\nCzy wypoczynek w takim miejscu może dać pełnię satysfakcji?\nJak najbardziej! SPA to z łaciny „zdrowie dzięki wodzie”. Polega na zagwarantowaniu ciału regeneracji poprzez wszelakie kuracje i zabiegi związane z wodą. Mówi się, że człowiek składa się w 70% z wody. Nie bez przyczyny zatem to właśnie woda musi być podstawową substancją przywracającą nasz organizm do normy. To urokliwe miejsce jest podwójnie ciekawe, ponieważ oprócz pielęgnacyjnych i relaksacyjnych zabiegów, można też sobie wyobrazić dawne, historyczne sceny, toczące się w okolicznych miejscach.\nJakie pozytywy płyną z wizyty w SPA?\nRegeneracja ciała – a każdy z nas potrzebuje odpoczynku.\nIntegracja ze znajomymi – bo miło jest po wielu ciężkich dniach pracy, w końcu znaleźć chwilę dla grona dobrych znajomych.\nPodreperowanie zdrowia psychicznego – bo pozwala zapomnieć o wszelkich problemach i cieszyć się zabiegami i przyrodą.\nH2O – To nieodłączny element naszego życia. Ponieważ nie tylko je daje, ale także podtrzymuje i regeneruje. Nie moglibyśmy zamieszkać na Marsie – właśnie przez wzgląd na brak dostępu do bieżącej wody. Jeśli potrzebujecie nieco odpocznienia, a woda to wasz żywioł, serdecznie zachęcamy do kontaktu z naszą firmą. Zajmujemy się branżą eventów od lat i organizujemy wszelkiego rodzaju wyjazdy firmowe do najciekawszych miejsc w Polsce. Jeśli macie w związku z tym jakiekolwiek pytania – piszcie i dzwońcie śmiało – jesteśmy do Waszej dyspozycji. Zapraszamy!


Płytka dekoracyjna betonowa Knap hexagon natural mix 0,392 m2 - Płytki - Homebook\nPłytka dekoracyjna betonowa Knap hexagon natural mix 0,392 m2\n62 zł Ostatnia cena od Castorama\nPłytka Knap hexagon natural mix to betonowe pokrycie dla powierzchni ściennej zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynków. Charakteryzuje ją nowoczesny design. Płytki są sześciokątne. W jednym zestawie znajdziesz płytki w różnych odcieniach koloru szarego i grafitowego oraz w kilku grubościach. Mają wysoki stopień trwałości i odporności na czynniki pogodowe, w tym mróz. Wymagają impregnacji.\nPłytki tarasowe Płytki ścienne\nPłytka dekoracyjna Mozaika\nPłytka ścienna mozaika INWENCJA cream i3 mat 20x20 gat. I\n5 zł 16 zł\nVITRUM TAB 001 30,4x30,4\nBlanco Brillo 30x60 białe płytki ścienne\nUrban Forest Silver 20x20\nPure Basalt Decor Neutral 75x75\nArtisan Gold 6,5x20 złote kafelki\nGres szkliwiony PATCHWORK multikolor ONE satin 42x42 gat. I\nHabitat Hex Sand 26,5x51 płytka w kształcie heksagonu\nMuse Hex Grey 26,5x51cm płytka ścienna bazowa\nCassata-R Blanco 32x99 płytka ścienna\nArts Decor I White 20x50 płytka dekoracyjna\nHalley Light Mat 90x90 płytki podłogowe imitujące kamień\nGres szkliwiony CONCRETE ART light grey mat 29,7x59,8 gat. I Cersanit\n57 zł 108 zł\nPienza Avorio Natural 60x60 płytki imitujące kamień\nLenar-R Beige 29,3x29,3 płytki dekoracyjne\nLithops Grey Natural Mosaico Hexagonal 28x30 mozaika\nFS Heritage White LT 45x45 płytka patchworkowa


Choroby kręgosłupa, Kłodzko - ZnanyLekarz.pl\nChoroby kręgosłupa specjaliści w Kłodzku\nFizjoterapeuta Neurolog Reumatolog Internista Neurochirurg\n„Na prawdę super pani Doktor. Bardzo miła. Widać, że bardzo lubi swoją pracę. Dobre podejście do pacjenta. Lekarz z p…owołania a w tych czasach trudno o takiego. Polecam każdemu.” Więcej\nWiosenna 28, Kłodzko • Mapa\n„Doskonały specjalista , z duża wiedzą , z pełnym poświęceniem dla pacjenta , spokojny ,opanowany , i przede wszystki…m pomaga. POLECAM” Więcej\n„Bardzo dobry fizjoterapeuta, skuteczny i zaangażowany we współpracę z pacjentem, wszystko cierpliwie i chętnie wyjaś…nia. Ma dużą wiedzę i stale ją poszerza. Polecam.” Więcej\nCzeska 7, Kłodzko • Mapa\nNysa choroby kręgosłupa\nPolanica Zdrój choroby kręgosłupa\nBielawa choroby kręgosłupa\nŚwidnica choroby kręgosłupa\nWałbrzych choroby kręgosłupa\nDuszniki-Zdrój choroby kręgosłupa\nKudowa-Zdrój choroby kręgosłupa\nWrocław choroby kręgosłupa\nZąbkowice Śląskie choroby kręgosłupa\nZiębice choroby kręgosłupa


January 12, 2018, 4:51 pm / kredyt-konsolidacyjny-ali41739.blogocial.com\n1-dną z nich jest kredyt konsolidacyjny. Jest to zobowiązanie o specjalnym charakterze i sprecyzowanym celu. Pieniądze, jakie uzyskamy zerknij tutaj są, albowiem automatycznie przekazywane na konta starych wierzycieli. Dzięki temu zamiast kilku czy też nawet kilkunastu częstokroć drogich zadłużeń uzyskujemy 1-en kredyt, który bez większych przeszkód powinniśmy opłacać każdego miesiąca. Dodatkowo funkcjonuje wiele ofert, które prócz samej sumy konsolidacji przewidują także kwotę na dowolny cel.\nKredyt konsolidacyjny to nader wielokrotnie ostatnia deska ratunku dla dużej ilości zadłużonych. Jeśli bowiem nie spłacamy w terminie własnych zobowiązań to niesłychanie ekspresowo zachodzi wymówienie umowy, postępowanie sądowe a w ostateczności egzekucja komornicza. Tylko niewielu udaje się w tego typu warunkach wyjść z pętli długów. Trzeba mieć, bowiem świadomość, iż oprócz niespłaconych zadłużeń dochodzą nam dodatkowe wydatki połączone z windykacją i komornikiem.


Szpieg sprzedał w internecie aparat z tajnymi danymi - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nSzpieg sprzedał w internecie aparat z tajnymi danymi\n30.09.2008, godz. 12:40\nBulwarowy dziennik brytyjski "The Sun" doniósł dziś o intrygującym skandalu związanym z brytyjskimi służbami wywiadowczymi. Według reporterów, jeden ze szpiegów organizacji MI6 sprzedał na aukcji internetowej aparat, na którym znajdowały się tajne dane związane z Al-Kaidą.\n"The Sun" twierdzi, że jeden ze szpiegów brytyjskiego wywiadu sprzedał na aukcji internetowej aparat cyfrowy, na którym znajdowały się tajne dane związane z terrorystyczną Al-Kaidą. Agent przeoczył fakt, że w pamięci aparatu znajdowały się zdjęcia z nazwiskami działaczy Al-Kaidy, odciskami palców wraz z dokumentacją, a także fotografie broni przeciwpancernej.\nCałość została sprzedana w sieci za jedyne 17 funtów. Osoba, która zakupiła sprzęt, natychmiast oddała go na komisariat policji. MI6 toczy w tej sprawie śledztwo.


Adminek – Filmiki Erotyczne\nWpływ filmów erotycznych\nPosted on 17 stycznia 2018 17 stycznia 2018 by Adminek\nJeśli zadamy dowolnej wyszukiwarce internetowej zapytanie o filmy erotyczne, o w odpowiedzi uzyskamy około trzech milionów wyników. To całkiem sporo, jeśli się porówna, że np. w wyniku zapytania o nadwiślański Płock uzyskuje się o dwieście tysięcy mniej odpowiedzi. Nawet tak proste zestawienie powinno nam uzmysłowić jak ważnym elementem naszego życia jest erotyka. W Internecie można się na nią natknąć niemal na każdym kroku. Wiele wszak zależy od ostatecznego wydania.\nFilmy erotyczne mogą wszak epatować realistycznymi szczegółami czy pornografią lub też jedynie wysyłać bodźce erotyczne służące do pobudzenia. Na ogół ich zadaniem jest pokazanie, że szczyty rozkoszy można zdobyć na różne sposoby. Nie istnieje bowiem jedna sprawdzona metoda na udany orgazm. Z tego też względu filmy erotyczne pokazują jakich sposobów użyć by pobudzić partnerkę, co zrobić, gdy partner ma problemy z erekcją oraz jak na nowo rozbudzić namiętność w sypialni. Continue reading „Wpływ filmów erotycznych” →\nPosted in Filmy erotyczneTagged filmy erotyczne, filmy porno, pornografiaLeave a Comment on Wpływ filmów erotycznych\nSeks a filmy porno\nPosted on 8 stycznia 2018 17 stycznia 2018 by Adminek\nNie ma chyba osoby, która nie spotkałaby się z czymś takim, jak filmiki erotyczne. Seks jest bowiem taką dziedziną, że pojawia się wszędzie i to nieraz w najmniej odpowiednim momencie. Nic więc dziwnego, że również i filmiki erotyczne znajdują się niekiedy niemal na wyciągnięcie ręki. Istnieją dwa sposoby na ich łatwe „zdobycie”.\nPierwszym jest zakupienie czasopism erotycznych, do których dołącza się tego typu produkcje. Są to wydawnictwa DVD lub – coraz rzadziej – VCD. Większość z nich ma dość łagodny przebieg, ale w innych zdarzają się ostrzejsze sceny. Z tego też względu należy pamiętać o tym, aby omawiane filmy nie dostały się w ręce najmłodszych. Drugi sposób polega na przeglądaniu stron w Internecie i wyszukiwaniu co ciekawszych propozycji. Continue reading „Seks a filmy porno” →\nPosted in SeksTagged porno a seks, zaburzenia seksualne, życie seksualneLeave a Comment on Seks a filmy porno\nProblem z podnieceniem?\nWspółczesne filmy erotyczne różnią się swoimi treściami. Część z nich z powodzeniem można zaliczyć do grona pornografii miękkiej, niektóre zaś należą do porno grubszego kalibru. Wszystkie jednak można traktować jako instruktarz z pewnym przymrużeniem oka. Rzecz jasna na filmy erotyczne można trafić praktycznie wszędzie.\nPełno ich w Internecie, pojawiają się jako dodatki do czasopism, wyświetlane są w telewizji po godz. 23.00. Widać więc, że jest to produkt łatwo dostępny. Być może wynika z to wyboru tzw. mniejszego zła. Filmy erotyczne kojarzą się jako delikatniejsze produkty niż porno. Łatwiej wiec się sprzedają i znajdują większe grono zwolenników. Inna sprawa, że sam seks jest towarem, który wyjątkowo dobrze się sprzedaje. Continue reading „Problem z podnieceniem?” →\nPosted in Filmy erotyczneTagged jak się podniecić, podniecenie, seks a pornoLeave a Comment on Problem z podnieceniem?\nJak urozmaić życie seksualne?\nPosted on 1 stycznia 2018 17 stycznia 2018 by Adminek\nWiększość osób traktuje seks jako ciekawe urozmaicenie dnia. Aczkolwiek na ogół podchodzi się do niego wstydliwie, traktując seks jako temat tabu, o którym nie powinno się rozmawiać. To błąd! Warto się zastanowić czym kończy się pomijanie seksu w rozmowach i skrywanie swoich pragnień.\nNa ogół jest to równoznaczne z szukaniem podniet poza oficjalnym związkiem. Jeśli wszak nie rozmawiamy z partnerem o tym, co lubimy i co sprawia nam przyjemność, nie jesteśmy w stanie zaznać rozkoszy. Sięgamy więc po przeróżne filmiki erotyczne, uciekamy się do zdrad, bowiem w jakiś sposób musimy rozładować nasze napięcie. Niestety, jest to zupełnie naturalna kolej rzeczy i trzeba się pogodzić z tym, że jeśli ktoś nie otrzymuje tego co go w pełni zadowala, musi się liczyć z koniecznością długotrwałych poszukiwań. Continue reading „Jak urozmaić życie seksualne?” →\nPosted in SeksTagged erotyka, seks eksperymenty, życie erotyczneLeave a Comment on Jak urozmaić życie seksualne?\nPorno jako bodziec seksualny\nPosted on 21 grudnia 2017 17 stycznia 2018 by Adminek\nJeśli ktokolwiek szuka interesujących doznań w sferze seksualnej, bardzo często zaczyna od sięgnięcia po filmiki erotyczne. Nie ma w tym niczego dziwnego, ponieważ tego typu produkcje stanowią dla jednych ciekawy instruktarz, a dla innych – ważny bodziec pobudzający do wzmożonego wysiłku w sypialni.\nJuż dawno stwierdzono, że nic co ludzkie nie jest nam obce. W związku z tym pojawia się pytanie czemu w dalszym ciągu seks jest tematem tabu, tematem wyjątkowo wstydliwym, o którym najlepiej w ogóle nie rozmawiać? Rzecz jasna nie chodzi o to, by opowiadać podczas przyjęć czy służbowych bankietów o tym, co wyrabia się w sypialni, lub też jakie filmiki erotyczne udało się ostatnio ściągnąć komuś z Internetu. Chodzi raczej o zauważenie, że seks jest istotną dziedziną naszego życia i że wiele mu zawdzięczamy. Continue reading „Porno jako bodziec seksualny” →\nPosted in SeksTagged bodźce seksualne, filmiki erotyczne, podniecenie seksualneLeave a Comment on Porno jako bodziec seksualny\nGdzie znaleźć filmy porno?\nOd dawna wiadomo, że sex jest najlepiej sprzedającym się towarem w historii. Na potwierdzenie tej tezy wystarczy wspomnieć, że jedynie polskojęzyczne wyszukiwarki odnajdują ponad 521 milionów stron poświęconych temu zagadnieniu. Co można na nich znaleźć? Zacznijmy od przypomnienia, że są to strony przeznaczone tylko i wyłącznie dla osób dorosłych. Oznacza to, iż chcąc wejść na daną witrynę www trzeba mieć skończone 18 lat.\nCzęść stron wymaga rejestracji i każdorazowego logowania, aczkolwiek tego typu strony są w zdecydowanej mniejszości. Na ogół, aby obejrzeć za ich pośrednictwem np. filmy erotyczne wystarczy kliknięcie odpowiedniego przycisku potwierdzającego wiek danej osoby. Jeśli zaś chodzi o samą zawartość strony internetowej, to zwykle można na niej znaleźć mnóstwo odnośników do reklamowanych produktów erotycznych i zmysłowej bielizny. Oprócz tego na stronach pojawiają się zdjęcia, opowiadania i filmy erotyczne. Continue reading „Gdzie znaleźć filmy porno?” →\nPosted in Bez kategoriiTagged filmy porno gdzie, wady porno, zalety pornoLeave a Comment on Gdzie znaleźć filmy porno?


Rynn's Om Nom Nom: lipca 2012\nMakaron z szynką, szparagami i serami\nMoja ulubiona seria pt. "coś pysznego z niczego". Typowy makaron z wykorzystaniem tego, co akurat jest w lodówce - wyszedł rewelacyjny!\nW makaronie znajdują się dwa rodzaje sera - oscypek (a w zasadzie ser stylizowany na oscypek :)) i ostry ser owczy, o wyraźnym smaku. Polecam wymieszanie dwóch serów - wędzonego i takiego, który będzie wyrazisty, mogą to być wędzona mozzarella czy wędzona gouda, i np. ser pleśniowy jeżeli lubicie, czy też właśnie ser owczy lub kozi.\n2-3 zielone szparagi\nDrobno pokrojony ser wędzony\nMniej drobno pokrojony ser o ostrym smaku\nSos czosnkowy złożony z jogurtu naturalnego, ząbka czosnku, pieprzu, odrobiny soli i odrobiny papryki.\nCzas wykonania: 15min\nMieszamy wszystkie składniki naszego sosu, drobno siekając lub miażdżąc czosnek.\nSzynkę kroimy w długie plastry, szparagi obieramy (jeżeli jest to konieczne), kroimy w 2-3cm kawałki. Ser kroimy. Do gotującej się i osolonej wody wrzucamy makaron - ja użyłam makaronu Udon, dostępnego w alejkach z azjatycką żywnością. Bardzo go lubię i polecam, jest lżejszy niż nasze papardelle.\nNa patelni rozpuszczamy odrobinkę masła (pół łyżeczki), roztapiamy. Na tym układamy paseczki szynki i podsmażamy, aż się lekko zrumieni. Dorzucamy szparagi, odrobinkę posypujemy je solą. Podsmażamy chwilę, aż ich boki zaczną brązowieć. Dodajemy sery, mieszamy chwilę energicznie aż ser zacznie być gorący, zestawiamy z palnika.\nMakaron przecedzamy na sitku, nie płuczemy zimną wodą, wrzucamy do miseczki. Dodajemy ok. dwóch łyżek sosu, mieszamy. Wrzucamy nasze dodatki i mieszamy ponownie. Smacznego!\nAutor: Rynn o 17:51 4 komentarze:\nCynamonowe różyczki z kruchego ciasta\nI tak właśnie skończyła reszta mojego ciasta na tartę :) Przepis pochodzi z Every Cake You Bake, i w oryginalnej wersji jest po prostu maślany, ale dla mnie maślane różyczki wydawały się nieco zbyt nudne, więc podkręciłam je cynamonem. Wyszła mi jedna, pełna blacha pysznych, rozpływających się w ustach różyczek. Możecie spokojnie robić z całej porcji, znikną ekspresowo ;)\nSkładniki (na dwie blachy):\n2,5 szklanki mąki (pół na pół mąka pszenna i krupczatka)\nCzas wykonania: 2-3h (chłodzenie ciasta)\nZimne masło, prosto z lodówki, kroimy w kosteczkę. Ucieramy je w palcach z mąką, aż nasze przyszłe ciasto zacznie przypominać mokry piasek. Dodajemy, 3/4 szklanki cukru-pudru, sól i żółtka, zagniatamy elastyczną masę. Jeżeli masa nie chce się kleić, to dodajemy zimną wodę po łyżeczce.\nZ ciasta formujemy kulkę, którą owijamy folią spożywczą i wkładamy do lodówki na minimum godzinę. Im zimniejsze ciasto, tym ładniejszy kształt będą trzymać nasze różyczki - moje ugniatałam i składałam ciepłymi rękami, więc się trochę rozpłynęły, ale wcale im to nie odebrało uroku :)\nSchłodzone ciasto wyjmujemy po kawałku i wałkujemy na 2-3mm. Szklanką wycinamy cztery kółeczka, które układamy tak, żeby na siebie zachodziły - jak na zdjęciu poniżej. Następnie rolujemy je w wałeczek, który to wałeczek przecinamy w połowie - wychodzą nam dwie, piękne różyczki, którym delikatnie możemy jeszcze rozchylić płatki. Byłam mile zaskoczona jak szybko to wszystko się robi! Po zerknięciu na zdjęcie wydawało mi się, że wszystkie różyczki trzeba sklejać ręcznie z płatków, i już miałam zamykać zakładkę, aż doczytałam jakie to szybkie :)\nRóżyczki z trzech kółeczek też wychodzą, tylko mniejsze. W zależności od tego jak duże chcecie swoje kruche ciastka, wybierzcie odpowiedniej wielkości szklankę - cierpliwi mogą nawet wykrawać je kieliszkiem żeby uzyskać różyczki-miniaturki :)\nPieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 10-12 minut aż zaczną się złocić.\nAutor: Rynn o 20:04 10 komentarzy:


R2S TURBACZ – PIOTR PRUSAK ADHD\nNapisano 26 listopada, 2019 26 listopada, 2019 Autor: Piotr Prusak ADHD\nTURBACZ (zielony szlak)\nByć u Dzików i tego nie zrobić? No Way!\nObżarty późną kolacją tzn. wczesnym śniadaniem o północy, popity bacówkowymi trunkami, obciążony i wysuszony kacem, ale zmotywowany obecnością przemienionego Jędrka i państwa Hajnosów zrobiłem wreszcie czasówję na Świętą Górę Podhalańskich Dzików. Wprawdzie nie w czasie jak znakomity Gałdyń, ale 40minut złamane.\nOd kapliczki ruszyłem z Dawidem Dawidem, czując go na plecach przez połowę trasy (do Kobylanka). Wtedy dochodzimy warchlaczków Niko&Tymo pod nadzorem Kapitana Roberta. Niebawem pojawia się Jedruś i praktycznie razem wpadamy na metę, czyli tylną ścianę schroniska. Dawid minute wcześniej, a Natalia już tam czekała.\nPotem warchlaki z wielkim poświęceniem i zadowoleniem doczołgują się do umówionego miejsca.\nNagrodą są monetki i pysznie słodkie naleśniki.\nDzięki ekipo za wspólny podbieg\nCheck out my activity on Strava: https://strava.app.link/SryjMRLPS1\nCo do samego wybiegu na Turbacz Szału z czasem nie było, ale się zmęczyło. Na stravie pełno segmentów na tej trasie dlatego nowych nie wklepywałem. Choć zegarek dobijam co kilka charakterystycznych punktów (Trójnóg – słup na pierwszej polanie, Kolbe – polana przy pomniku, Kobylanka – polana w połowie trasy, a także wlot do lasu na ostatni ok. 8 minutowy podbieg). Trasiak bardzo uczęszczany więc i Ty powinieneś tam być.


Marta Pawlak | data publikacji: 10.11.2020, 07:40 Konsultacja merytoryczna: Lek. Beata Wańczyk-Dręczewska\nZe względu na rozprzestrzeniającą się epidemię koronawirusa COVID-19 rząd zdecydował, by wprowadzić obowiązek zakrywania ust i nosa w przestrzeni publicznej. Sprawdź, czy obowiązek noszenia maseczek ochronnych obowiązuje również w lasach.\nKto jest najbardziej narażony na zakażenia koronawirusem?\nJak należy się chronić przed zakażeniem koronawirusem?\nCzy jest obowiązek zasłaniania nosa i ust w lasach?\nKoronawirus jest wirusem RNA należącym do rodziny Coronaveridae. Ma on lipidową osłonkę, która posiada na swej powierzchni charakterystyczne struktury przypominające z wyglądu koronę.\nKoronawirus wywołuje chorobę przez naukowców określoną jako COVID-19. Jest to infekcja dróg oddechowych. Jej główne objawy to kaszel, gorączka, duszności, bóle mięśni oraz osłabienie. Niektórzy chorzy skarżą się również na dolegliwości od strony układu pokarmowego. Najczęściej są to wymioty, biegunka oraz mdłości.\nChoroba przebiega z różnym nasileniem. W ciężkich przypadkach pojawia się posocznica, wstrząs septyczny oraz ostra niewydolność wielonarządowa. Choroba może doprowadzić nawet do śmierci chorego.\nSprawdź: Nowy objaw koronawirusa SARS-CoV-2. Pojawia się na stopach\nRyzyko zakażenia koronawirusem jest wysokie dla wszystkich osób, jednak część z nich jest szczególnie narażona na ciężki przebieg COVID-19. Ryzyko zachorowania jest uzależnione głównie od ogólnego stanu naszego organizmu, dlatego warto dbać o naszą kondycję. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych, o niskiej odporności organizmu oraz o różnych chorobach przewlekłych. Należy tu wspomnieć m.in. o cukrzycy, chorobach serca, płuc oraz zaburzeniach neurologicznych.\nPrzypadki zachorowania na COVID-19 wśród dzieci nie są zbyt częste - zwykle chorują one łagodnie lub przechodzą infekcję bez objawów.\nAby uniknąć zakażenia koronawirusem, należy:\nczęsto myć ręce wodą z mydłem lub dezynfekować je specjalnym płynem;\nregularnie czyścić i dezynfekować różne powierzchnie, których dotykamy każdego dnia;\nwychodząc z domu zasłaniać usta i nos;\nzachowywać dystans od innych osób – ok. 2 metrów;\ndezynfekować swój telefon komórkowy i odkładać go na czas jedzenia;\nzdrowo się odżywiać i nawadniać organizm.\nChoć początkowo obawiano się, że obowiązek noszenia np. maseczek ochronnych będzie dotyczył również lasów, podjęto decyzję, że zarówno w lasach, jak i parkach narodowych nie będzie obowiązywał nakaz noszenia maseczek ochronnych.\nNależy jednak pamiętać, że nie zwalnia to nikogo z przestrzegania dotychczasowych zasad. Zatem pamiętajmy, że nadal nie wolno się spotykać w dużych grupach i należy zachować bezpieczny odstęp od innych osób - co najmniej 1,5 m.\nPonadto w każdym innym miejscu, gdzie spotykamy inne osoby, należy pamiętać o zasłanianiu nosa i ust. Tak więc jadąc do lasu autobusem, musimy mieć na twarzy maseczkę, ale po wejściu do lasu możemy ją ściągnąć.\nPamiętajmy jednak, że Rada Ministrów podjęła decyzję, że mała infrastruktura leśna, a więc np. place zabaw dla dzieci, czy wiaty leśne nadal pozostają zamknięte i niedostępne dla użytkowników.\nNakaz noszenia maseczek ochronnych obowiązuje w całej Polsce. Stosują się do niego również politycy. Na konferencjach prasowych czy podczas obrad sejmowych możemy...


Czy będzie można wybrać szczepionkę? Ile osób zaszczepi się do końca marca? Są dane! - Świętochłowice ciekawe artykuły\nCzy będzie można wybrać szczepionkę? Ile osób zaszczepi się do końca marca? Są dane!\nDodano: 2021-01-08 14:15\nRząd chce, aby do końca marca w Polsce było już prawie 3 mln zaszczepionych na koronawirusa osób. Dzisiaj szef kancelarii premiera Michał Dworczyk poinformował, że do tej pory zaszczepiło się ponad 177 tys. Odnotowano 8 przypadków lekkich odczynów poszczepiennych.\n– Na tle Europy wygląda to w ten sposób, że zajmujemy 3. miejsce. Najwięcej szczepień wykonały do tej pory Niemcy, potem Włochy, Polska jest na trzecim miejscu. Oczywiście jesteśmy z tego zadowoleni, ale nie jest to żaden powód do jakiegoś triumfalizmu – mówi Michał Dworczyk, szef kancelarii premiera.\nDziś minister uciął także spekulacje na temat ewentualnej możliwości wyboru szczepionki, którą otrzymamy zapisując się w kolejce.\n– To są produkty lecznicze tożsame. Natomiast no na razie jest tylko i wyłącznie dostępna w Polsce szczepionka firmy Pfizer. Nawet po tym, jak już wejdą, przynajmniej mówię o styczniu/lutym, kolejne firmy z kolejnymi szczepionkami, to na tym etapie takiego wyboru nie przewidujemy – mówi Michał Dworczyk, szef kancelarii premiera.\nZapisy na szczepienia na koronawirusa dla osób spoza grupy priorytetowej rozpoczną się 15 stycznia.