Cyberpunk 2077 - CD Projekt pod lupą UOKiK | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 10 stycznia 2021, 11:37\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczął postępowanie przeciwko CD Projekt RED. Pod lupę została wzięta premiera Cyberpunka 2077, prace nad poprawkami oraz to, jak przebiegają zwroty.\nUOKiK wszczął postępowanie przeciwko CD Projekt RED.\nSprawdzana jest premiera Cyberpunka 2077, prace nad poprawkami oraz to, jak przebiegają zwroty.\nGdyby stwierdzono nieprawidłowości, kara może wynieść nawet 10% rocznego przychodu studia.\nStudio CD Projekt RED trafiło pod lupę Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jak donosi Dziennik Gazeta Prawna, urząd zainteresował się premierą Cyberpunka 2077 i problemami związanymi z grą na bazie doniesień, które pojawiły się w prasie.\nJak mówi Magdalena Cieloch, rzecznik prasowy UOKiK, urząd wystąpił do przedsiębiorcy, prosząc o wyjaśnienie problemów z grą. Przedmiotem kontroli będą prace nad wprowadzeniem poprawek do produktu oraz kwestia zwrotów obiecanych przez CD Projekt RED.\nWystępujemy do przedsiębiorcy o wyjaśnienie problemów z grą i działań przez niego podjętych. Sprawdzimy, jak producent pracuje nad wprowadzaniem poprawek czy rozwiązaniem trudności uniemożliwiających grę na różnych konsolach, ale także jak zamierza działać w stosunku do osób, które złożyły reklamacje i są niezadowolone z zakupu w związku z brakiem możliwości odtworzenia gry na posiadanym sprzęcie mimo wcześniejszych zapewnień producenta.\nJeśli urząd stwierdzi nieprawidłowości, może zarządzić karę w wysokości 10% rocznego przychodu przedsiębiorcy lub, jak donosi Dominik Jędrzejko z bloga Nieuczciwepraktykirynkowe.pl, odstąpić od jej wymierzenia i wydać decyzję zobowiązującą do wydania konsumentom, którzy kupili grę na konsole starej generacji, dodatkowych bonusów w postaci treści cyfrowych, gadżetów lub zwrotów części ceny sprzedaży.\nTo nie jedyne problemy polskiego studia. Kilka dni temu poinformowaliśmy o tym, że firmy postanowiły złożyć pozew zbiorowy przeciw CDP RED. Mowa tutaj o dwóch amerykańskich kancelariach prawniczych – The Schall Law Firm z Los Angeles oraz Rosen Law Firm z Nowego Jorku.\nJednak gdy popatrzymy na sprzedaż gry, to polska ekipa nie może narzekać. W oficjalnym raporcie podano, że Cyberpunk 2077 znalazł ponad 13 milionów nabywców, wliczając w te dane wszystkie zwroty na każdej z platform. Zobaczymy jednak, jak rozwinie się sytuacja z UOKiK i czy będzie miała wpływ na cenę akcji w podobnym wymiarze co po usunięciu gry z PS Store.\nWszystko o Cyberpunk 2077\nRecenzja gry Cyberpunk 2077 - samuraju, masz świetne RPG do ogrania\nCyberpunk 2077 na PS4 to katastrofa. Miałeś spalić miasto, nie konsolę, samuraju\nCybeprunk 2077 – poradnik\ngryafery i kontrowersje CD Projekt RED cyberpunk polskie gry RPG Find Your Next Game PCPS4XONEPS5XSX\nCyberpunk 2077 - odtwórca roli Jackiego Wellesa sugeruje powrót postaci w DLC\nMod do Cyberpunk 2077 dodaje cyberręce i wygląda świetnie\nGabe Newell współczuje twórcom Cyberpunk 2077, ale wierzy w sukces gry\nGTA 5 wraca na szczyt. Spory spadek Cyberpunk 2077 - top 10 w Polsce\nGTA Online na PS5 i Xbox Series X|S może działać na silniku RDR 2\nHitman 3 i Hitman 2 - bezpośrednie porównanie na filmie\nW Euro Truck Simulator 2 dostarczysz szczepionki na COVID-19\nBioWare - ujawniono grafiki koncepcyjne duchowego spadkobiercy Jade Empire\nPeter Moore, były szef EA Sports i Liverpool FC, wraca do branży\nHitman 3 najładniejszy na XSX; wersja na PS5 jest płynniejsza\nApex Legends - zwiastun 8. sezonu przedstawia nową postać\nActivision Blizzard jest warte najwięcej w swojej historii


Re: I na dodatek maja inny rozstaw szyn.\nMnie te� d�ugo si� wydawa�o, �e maj� wi�kszy rozstaw szyn, ale to nieprawda. Od dawna maj� tam rozstaw normalny.\nRe: Pomoc przy wyborze toru/kolejki dla 20mies dz\nMoim dzieciom bardzo si� podoba� te� taki tor jak by�y ma�e - jest solidny, ale zajmuje do�� du�o miejsca\n- Pomoc przy wyborze toru/kolejki dla 20mies dziecka\nRe: Ktos wie, czemu PiS byl/jest na NIE?\n> W przypadku taboru kolejowego pierwszenstwo wynika z niskiego tarcia stalowych > kol o szyny, a wiec niskiego mozliwego opoznienia przy hamowaniu, a przez to dr\n> astycznie dlugiej drogi hamowania (niealeznie od masy).\nSam na siebie kr�cisz bata w tej dyskusji. Samoch�d jad�cy nawet\n- Ktos wie, czemu PiS byl/jest na NIE?\nSzyna KOSZLI - UWAGA!\nju� ok i to bez SZYNY! Drodzy rodzice nie poddawajcie si� tak �atwo i nie wsadzajcie swoich dzieci NA D�UGIE MIESI�CE do szyn- a zanim to zrobicie konsultujcie to u kilku specjalist�w. My z ma�� je�dzili�my 400km do prof. ale by�o warto.\n- Szyna KOSZLI - UWAGA!\nDzi�ki, spr�buj� tego cynku. Porozmawiam te� z lekark� bo mo�e potrzeba mi twardszej szyny, ta jest na maksa zniszczona. Wydaje mi si�, �e ja ju� od d�ugiego czasu zgrzytam i w sumie si� dziwi�, �e nie mam po�cieranych z�b�w ani �adnych problem�w z nimi, na szcz�cie mam bardzo �adne z�by dlatego\nOrtodonta ci mo�e pom�c, gdy zgrzytanie spowodowane jest wad� zgryzu i to te� nie zawsze, bo nie wszystko da si� skorygowa�, albo wymaga to d�ugiego i kosztowanego leczenia. Poza tym szyny koryguj�ce s� twarde i wra�liwy cz�owiek mo�e odczuwa� je jako bardzo nieprzyjemne. Paradoksalnie mo�e\nbramy: �o�yskowane rolki zmniejszaj� tarcia, a tym samym piski podczas u�ytkownia bramy. Ponadto rolki na �o�yskach kulkowych gwarantuj� d�ugotrwa�� prac� bramy. Wszystkie bramy uchylne dostarczane s� z szynami podsufitowymi. Energooszcz�dne: Brama z izolacj� termiczn� w spos�b oczywisty podnosi\n- Firma BRUK- Marki k/ Warszawy


Dwa tygodnie w Rzeszowie: niezapomniane wakacje\nDwa tygodnie w Rzeszowie: niezapomniane wakacje\n17-osobowa grupa dzieci ze szkoły języka polskiego przy Towarzystwie Odrodzenia Kultury Polskiej im. Juliusza Słowackiego w Krzemieńcu wraz z opiekunkami spędziły dwa tygodnie w Rzeszowie.\nDzieci z radością oczekiwały na wyjazd. Spodziewały się ciekawych spotkań, zabaw i wycieczek. Nie zawiodły się, bo rzeczywistość przerosła ich oczekiwania. Organizatorzy stworzyli dzieciom wspaniale warunki pobytu.\nZgodnie z programem, który grupa z Krzemieńca wstępnie otrzymała, oczekiwano spotkania z rówieśnikami ze Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych. Wszyscy martwili się, czy wystarczy im szkolnej wiedzy języka angielskiego, aby móc porozumieć się wzajemnie. Okazało się jednak, że to dzieci z polskich rodzin, a więc z komunikacją nie było żadnych problemów.\nDzieci zamieszkały w jednym z budynków Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 2 w Rzeszowie. Miały wspólne zajęcia choreograficzne. Codziennie uczyły się różnych polskich ludowych tańców, bowiem pod koniec pobytu miały zgodnie z programem popisać się sprawnym wykonaniem owych w pożegnalnym koncercie. Wszyscy bez wyjątku byli zachwyceni taką nauką, tym bardziej, że polubiły dowcipnego, wesołego i wykwalifikowanego choreografa, według którego wykazały się «wybitnymi zdolnościami artystycznymi». Niemniej wspaniała była wyprawa na basen w Boguchwale. W miejscowej parafii pracował kiedyś ks. Tadeusz Mieleszko, jeszcze do niedawna proboszcz w Krzemieńcu. Do tej wioski ok. 20 lat temu, dzięki księdzu, zaproszono na występy koncertowe krzemienieckie zespoły artystyczne. W Boguchwale wszyscy z zainteresowaniem oglądali tajemnicze, nieznane u nas podziemne miasto rzemieślników rzeszowskich z XVI wieku. Podziwiano ogromną pracę archeologów, dzięki którym można dziś poznawać historię regionu.\nFascynująca okazała się prawie całodzienna wycieczka do kopalni soli w Wieliczce. Uczniowie podziwiali podziemny świat wykuty w soli m.in. ogromne komory i wspaniałe rzeźby. Ubrani w specjalne kombinezony górnicze z latarkami na czołach, schodzili na głębokość 150 m, żeby zobaczyć dawne wyrobione korytarze i pomieszczenia, w których pracowali górnicy. Najbardziej zachwyciła ich Kaplica św. Kingi i zapierające dech w piersiach wspaniałe m.in. płaskorzeźby, ołtarze czy żyrandole odznaczające się wielkim artyzmem. Młodzi turyści z Krzemieńca nie omieszkali również policzyć wychodząc, ile stopni wykutych w soli liczą sobie schody – ponad 400. Po wyjściu na powierzchnię odpoczywali w parku.\nNagle dzieci z krzykiem: «Pani Doroto, pani Doroto!» rzuciły się w stronę dwóch spacerujących pań. Nieoczekiwanie spotkały tu swoją ukochaną nauczycielkę języka polskiego, krakowiankę, która uczyła je w Krzemieńcu. Było to naprawdę wzruszające powitanie.\nDzieci, mimo zmęczenia, ale zadowolone i pełne wrażeń wracały do Rzeszowa. Natychmiast dzwoniły do rodziców opowiadając im o wspaniałych chwilach. Następne dni również obfitowały w ciekawe wydarzenia, m.in. odbył się rejs statkiem po Zalewie Solińskim, kąpiel w jego czystych wodach, a także zwiedzanie muzeum w Sanoku. Po powrocie do Krzemieńca będą mogły opisać słowem, piórem lub pędzlem wszystko to, co przeżyły i zapamiętały.\nPod koniec pobytu organizatorzy zaprosili całą grupę na wspólne spotkanie. Odbył się finałowy występ tancerzy. Były ciepłe słowa podziękowania za wspaniałą organizację pobytu, za możliwość poznania się z nowymi kolegami, za wzbogacenie wiedzy o Polsce.


Numer zlecenia PANO990\n340 000 PLN 6 447 za m2\nPolecam na sprzedaż ciepłe, słoneczne mieszkanie w samym sercu Legnicy.\nOferowane na sprzedaż słoneczne mieszkanie przy ul. Chojnowskiej usytuowane jest na 2 piętrze w samym sercu miasta. Na powierzchnie 53 m2 składa się przestronny, ustawny salon, klimatyczna sypialnia, gabinet, kuchnia, łazienka i przedpokój.\nLokal usytuowany jest w środkowej części budynku co znacznie redukuje koszty ogrzewania.\nMieszkanie do odnowienia więc istnieje możliwość aranżacji wedle własnej koncepcji , pomysłu i potrzeb.\nNieruchomość można potraktować jako inwestycję bądź lokatę kapitału.\nZe względu na świetną lokalizację liczne , punkty usługowe, placówki medyczne dobrym pomysłem jest zainwestowanie w nieruchomość z myślą o najmie bądź powstaniu kancelarii notarialnej, adwokackiej .\nMłodzi ludzie którzy są głodni wieczornego zgiełku miasta znajdą w pobliżu liczne restauracje, kawiarnie i puby.\nZapraszam do osobistego zapoznania się z tą wyjątkową ofertą podczas prezentacji. Wszelkich informacji na temat nieruchomości udzielę telefonicznie.\nZobacz jeszcze Podobne nieruchomości - Mieszkanie na sprzedaż, Legnica pow, Legnica gm, Legnica, Chojnowska\nPokój biurowy 8.2 m2 wschód\nKuchnia zamykana z oknem 3.8 m2 zachód\nNumer zlecenia: PANO990\nLegnica pow, Legnica gm, Legnica, Chojnowska


Oczami Pedagoga : Może nad morze... A może jednak w góry?\nMoże nad morze... A może jednak w góry?\nWakacje nieuchronnie zbliżają się ku końcowi. Jak co roku, moja facebookowa tablica przez ostatnie dwa miesiące regularnie była zalewana zdjęciami z wyjazdów wakacyjnych. Kiedy parę dni temu przeglądałam kolejną galerię z cyklu "Lato 2016", naszła mnie pewna refleksja - otóż zdecydowana większość moich znajomych mających dzieci swoje urlopy spędziła nad morzem. Niby nie ma w tym niczego wyjątkowego, wszak morze jest chyba najpopularniejszym kierunkiem letnich wojaży - woda, plaża, słoneczko... Kąpiele, zabawy w piasku, opalanie... Idealny sposób na wykorzystanie najcieplejszej pory roku. Kiedy jednak myślę o wielu spośród tych znajomych, których nadmorskie zdjęcia oglądam, to przypominam sobie, że w okresie przed pojawieniem się dzieci uwielbiali góry i to tam spędzali każdy urlop. Co takiego się stało, że - po zostaniu mamą i tatą - fani górskich wędrówek zamieniają Tatry na Bałtyk czy Alpy na Morze Śródziemne?\nKiedy się nad tym zastanawiam, do głowy przychodzą mi różne hipotezy. Może przyczyną jest z góry przyjęte założenie, że wszystkie dzieci wolą pluskać się w wodzie i bawić się w piasku niż zdobywać szczyty? A może wewnętrzne przekonanie, że dzieci są słabe i nie dadzą fizycznie rady wędrować po górach? Może dla rodziców czymś mocno zniechęcającym jest wizja marudzącego malucha, znudzonego górskimi krajobrazami i ciągłym chodzeniem? A jest przecież jeszcze kwestia bezpieczeństwa, kwestia organizacji... Cóż, może i te wszystkie obawy nie są bezzasadne. Faktem jest, że gros dzieci uwielbia zabawy w wodzie czy w piasku. Faktem jest również, że długie maszerowanie w nierzadko trudnym terenie może je zmęczyć, znudzić i wywołać irytujące jęczenie. Także planowanie i organizowanie górskich eskapad z dzieckiem jest bardziej skomplikowane niż organizacja wyjścia na plażę. Ale czy to wystarczające powody, by - uzasadniając to "dobrem dziecka" - rezygnować z wyjazdów w tak piękne, zachwycające i nieporównywalne z niczym innym miejsce, jak góry? Według mnie NIE!\nOczywiście ktoś może powiedzieć: "Nie masz dzieci, nie byłaś w górach z dziećmi - nie wypowiadaj się". W końcu ludzi, którzy wyznają zasadę "Nie masz dzieci - nie masz głosu", nie brakuje. A jednak, mimo braku osobistego doświadczenia - wypowiem się. Podczas tegorocznego wyjazdu w góry, ale także w zeszłych latach, widziałam bowiem na szlaku tyle pozytywnych obrazków rodziców z dziećmi, że aż sama nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła wziąć z nich przykład. W tym roku mój szczególny zachwyt wzbudziła rodzinka spotkana w Karkonoszach - mama, tata i trzy córeczki. Kiedy ich spotkaliśmy, odpoczywali właśnie na polance przy schronisku. Rozmawiali, śmiali się, coś przekąszali, pokazywali sobie różne ciekawe rzeczy z otoczenia... Po paru minutach zebrali się i ruszyli w dalszą drogę. Zero jęczenia. Zero skwaszonych min. Zero gapienia się w smartfony. Na samo wspomnienie widoku tamtych odchodzących dziewczynek, z których każda miała na sobie turystyczny plecak z wystającą głową misia (zapewne siostry chciały, aby i ich przytulanki mogły podziwiać widoki), uśmiecham się bezwiednie. Piękny przykład tego, jak można zarażać dzieci swoją pasją już od najmłodszych lat.\nInny super-pozytywny przykład rodzinnego spędzania wakacji w górach widzieliśmy rok temu, podczas schodzenia z Rys (a więc już na poważniejszym szlaku). Było to trzech mężczyzn i trzech chłopców, na oko 11-letnich; najprawdopodobniej ojcowie z synami. Szli dziarskim krokiem w górę, taszcząc na plecach spore plecaki z doczepionymi karimatami świadczącymi o tym, że grupa spędza noce nie w komfortowym hotelu, a w górskich schroniskach. Patrząc na nich, aż czuło się zew przygody! Nie mam wątpliwości, że taki "męski wyjazd" zostanie w pamięci tych chłopców na dużo dłużej, niż plażing nad Bałtykiem.\nOczywiście przykłady można by mnożyć: pamiętam mniej więcej 3-letnią dziewczynkę, która już z daleka pozdrawiała innych wędrowców zwyczajowym górskim "cześć!", kilkuletniego chłopczyka motywującego mamę, kiedy ta opadała już z sił, ojca z synem, którzy tempem i techniką wchodzenia mogliby konkurować z najlepszymi... Oni wszyscy udowadniają, że można, że da się, a przede wszystkim - że warto. Oczywiście nie twierdzę, że zawsze jest tak różowo - nieraz spotykaliśmy również na szlakach marudzące dzieci i rodziców skrajnie wyczerpanych dźwiganiem swoich pociech, gdy te kategorycznie odmawiały dalszego maszerowania. Jednak według mnie nie są to rzeczy nie do przeskoczenia. Wystarczy chcieć!\nKochasz góry, ale masz malutkie dziecko, które autentycznie nie da rady po nich chodzić? Są specjalne nosidła turystyczne, które podobno świetnie się sprawdzają, a obciążają dorosłego niewiele więcej niż plecak. Twoje dziecko sprawnie już chodzi, ale męczy się przy dłuższych dystansach? Wybieraj takie szlaki, którym podoła, rób częstsze postoje i zapewniaj stałe dostawy energii (szczególnie polecam czekoladę i batony - może nie są to najzdrowsze produkty, jednak w górach są niezastąpione). Obawiasz się, że dziecko będzie się nudzić i nie będzie zadowolone z takich wakacji? Pomyśl, jak można mu uatrakcyjnić wędrowanie po górach tak, by z nudnego i długiego chodzenia zrobić świetną zabawę. A przede wszystkim - nie zakładaj z góry, że dla dzieci atrakcyjniejsze są wakacje nad wodą. Naprawdę dużo zależy tutaj od nastawienia rodziców, od tego, czy podchodzą do sprawy entuzjastycznie, czy raczej lękowo. Pisałam to już nie raz, napiszę po raz kolejny - dzieci łatwo zarażają się emocjami i postawami od rodziców, wykorzystaj to, by pokazać im, jak świetną przygodą mogą być wakacje w górach!\nA na koniec parę pomysłów na to, jak uatrakcyjnić dzieciom górskie wędrówki i sprawić, by zamiast marudzenia zajęły się czymś o wiele ciekawszym:)\nprzygotuj specjalny medal i upominek-niespodziankę dla zdobywcy szczytu, który macie zaplanowany na dany dzień; aby podtrzymywać motywację w trakcie trwania wspinaczki, możesz także wymyślić jakieś mini-odznaki za ukończenie poszczególnych odcinków trasy.\nprzed rozpoczęciem wycieczki wręcz dziecku listę z obiektami, które prawdopodobnie spotkacie na swojej trasie: strumyk, fiołek alpejski, drewniana chata czy motyl (dla dziecka młodszego niech będą to schematyczne rysunki, dla starszego - słowa); w trakcie marszu dziecko niech wyszukuje poszczególne pozycje z listy, aż "odhaczy" wszystkie (warto, by ostatni obiekt był dopiero na szczycie).\nzaangażuj dziecko w uwiecznianie waszych wakacji na zdjęciach; niech wyszukuje widoki, które warto sfotografować, a także niech samo próbuje swoich sił jako fotograf.\npobawcie się w grę "Widzę coś..." - jedno z was wybiera sobie jakiś obiekt z otoczenia i zaczyna o nim opowiadać, a drugie próbuje odgadnąć, o czym mowa.\nopowiadaj dziecku różne ciekawe historie związane z górami (a jeśli żadnych nie znasz, to najpierw się do tego przygotuj:)).\nurozmaicajcie sobie monotonny marsz, chodząc w różny sposób: krokami słoniowymi, mrówczymi, zajęczymi skokami itd.\nCo prawda mamą jeszcze nie jestem, za to wielbicielką gór - jak najbardziej. I wiecie co? Chociaż może i wędrówki górskie w towarzystwie samych dorosłych są prostsze do "ogarnięcia", to ja i tak już nie mogę się doczekać, żeby podzielić się z przyszłymi potomkami tym całym pięknem, jakie odkryłam w górach:)\nAutor: Pedagog o 21:44


SŁUCHAWKI DO 350 ZŁ - Headphones - Audiostereo.pl\nWitam wszystkich fachowców. Założyłem konto i temat bo chcę zakupić słuchawki.\nMiałem Pioneer HDJ-X5S i mnie zawiodły konstrukcyjnie, 2 razy serwis i 2 razy mi pękały na zawiasie przy samym głośnikczku..\n6 godzin temu, AVstore.pl napisał:\nWitaj, miło za odpisanie.\nJak one grają, coś o nich możesz mi napisać?\n11 godzin temu, jareksol napisał:\nW sumie nie sprecyzowałeś czy ma być BT czy kabel, ale skoro tak, to z nie dużych i ciekawych mogą być Audio Technica ANC500. Masz tam 2w1 (BT+kabel) -nie dawno dzieciakowi kupiłem i śmiga w tym wszędzie 😄\nEdited May 29 by Tonnii99\n16 godzin temu, Tonnii99 napisał:\nTeż polecam te słuchawki sama je mam i są naprawdę ok\n3 godziny temu, PatkaS napisał:\nto i tak chyba staniały, bo pamiętam jak kosztowały 399 zł jakiś czas temu, teraz masz 349...


przez Bibliofil|Opublikowano 2 listopada 2021\nBesźel i Ul Quoma to dwa sąsiadujące ze sobą miasta i jednocześnie państwa. A właściwie nie tylko sąsiadujące, lecz wręcz przenikające się wzajemnie. Przynajmniej część obszaru obu miast jest wspólna. Jednak mieszkańcy nie zauważają tego, każdy z nich od wczesnego dzieciństwa uczy się jak "przeoczyć" te fragmenty rzeczywistości, które nie należą do jego miasta. Narratorem i bohaterem opowieści jest policjant Tyador Borlú z Besźel. Zaś akcja rozpoczyna się od znalezienia zwłok młodej kobiety.\nBesźel i Ul Quoma są dwoma sąsiadującymi, a nawet przenikającymi się miastami i jednocześnie państwami. Mieszkańcy jednego i drugiego – widząc się – starannie udają, że nic nie widzą. Rzeczywistość powieści „Miasto i miasto” wydaje się absurdalna, a jednocześnie przerażająca. Pewne obszary należą do jednego i drugiego miasta, ale mieszkańcy starannie udają, że się wzajemnie nie widzą. Przeoczenie jest częścią sposobu życia, mieszkańcy obu miast są szkoleni, jak nie zauważać elementów, które nie należą do ich miasta.\nO ile przeoczenie jest normalną częścią życia obywateli, o tyle przekroczenie jest przestępstwem karanym po obu stronach mglistej granicy pomiędzy Besźel i Ul Quomą. Pewnego razu na obrzeżach Besźel znaleziono zwłoki młodej kobiety. Wygląda to jak zwyczajne zabójstwo. Jednak inspektor Borlú odkrywa poszlaki sugerujące spisek. Śledztwo zmusi go także do odwiedzenia Ul Qomy. A jest tylko jedno miejsce, gdzie granicę można przekroczyć legalnie – Hala Przełącznikowa. Trudno jednoznacznie określić gatunek tej powieści. Dzieło Miéville’a wymyka się wszelkim próbom szufladkowania.\n„Miasto i miasto” to powieść kryminalna, ale umiejscowiona w fantastycznej i nieco odrealnionej rzeczywistości. Autor nie ukrywa zresztą, że jedną z jego inspiracji były „Sklepu cynamonowe” Brunona Schulza. Cytat z tej powieści jest mottem „Miasta i miasta”.\nOtwierają się w głębi miasta, żeby tak rzec, ulice podwójne, ulice sobowtóry, ulice kłamliwe i zwodne.\nGdy przyjrzymy się politycznym i społecznym konsekwencjom owego nieostrego podziału Besźel i Ul Quomy, w naturalny sposób pomyślimy o znanych nam z rzeczywistości podziałach i granicach, które tworzą ludzie w naszej rzeczywistości. Podziałach często absurdalnych, a niekiedy wręcz barbarzyńskich. Fantastyczna hiperrealność świata powieści wydaje się czasem przerażająco znajoma.\nAmeryka w ogniu – to apokaliptyczny obraz końca XXI wieku. Świat jest targany kataklizmami, imperium amerykańskie pogrążone jest w okrutnej wojnie domowej.\nPoprzedni wpis Demon Luster\nNastępny post O mrówkach i dinozaurach


"Wprowadziliście segregację" - internauci grzmią na temat obostrzeń w Ikei - TuŁódź.pl\n"Wprowadziliście segregację" - internauci grzmią na temat obostrzeń w Ikei\nOpublikowano: sob, 22 sty 2022 20:11 2022-01-22T19:11:55.000Z\nCertyfikaty covidowe na wstępie do Ikei? | foto Konrad Wojtczak\nWiadomości Łódź Pandemia koronawirusa wciąż trwa i, jak widać, nie ma zamiaru na razie odpuszczać. A występujące w Polsce obostrzenia budzą sporo emocji. Przyjrzyjmy się sytuacji związanej z Ikeą.\nIKEAIKEA ŁódźCovid-19koronawirus Łódź\nCertyfikaty covidowe na wstępie do Ikei?\nNiestety wciąż żyjemy w czasach pandemii, a COVID-19 z każdym kolejnym dniem wcale nie zamierza odpuszczać. Wielu z nas najchętniej powróciłoby już do normalności, ale koronawirus ciągle szarżuje. Aktualnie ciekawym faktem są występujące w wielu miejscach obostrzenia.\n- Byłam ostatnio w Porcie i przechodziłam obok Ikei. Widziałam, że ludzie stali w ogonku, czekając na wejście do sklepu. Bardzo się niecierpliwili. Podobno ochroniarze sprawdzali również certyfikaty covidowe, ale w jakim celu? Nie mam zielonego pojęcia - mówi nasza Czytelniczka.\nDługie kolejki przed sklepem oraz sprawdzanie potwierdzeń szczepień rzeczywiście mogą zastanawiać, dlatego poprosiliśmy Ikeę o komentarz w tej sprawie.\n- IKEA stosuje się do prawa obowiązującego w Polsce. Obecnie liczba osób przebywających w naszych sklepach ustalana jest na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 14 grudnia 2021 r. W momencie osiągnięcia limitu 1 osoby na 15 m2 zgodnie z obowiązującym prawem nasi klienci mają teraz możliwość okazania dokumentu potwierdzającego szczepienie, ozdrowienie lub negatywny test w kierunku zakażenia wirusem COVID-19 i wejścia do sklepu - informuje Aneta Gil, liderka ds. komunikacji zewnętrznej IKEA Retail Sp. z o.o.\nJak zaznacza, w sytuacji gdy w Ikei jest osiągnięta maksymalna liczba klientów mogących jednocześnie przebywać w sklepie, ogranicza się wpuszczanie kolejnych osób i w związku z tym mogą tworzyć się kolejki ludzi oczekujących do wejścia. Do momentu osiągnięcia limitu do sklepu wchodzą wszyscy - zaszczepieni bądź nie.\nPOLECAMY: Omikron przybiera na sile – jakie są najczęstsze objawy? [galeria]\nGdy dozwolona liczba osób się zapełni, istnieje możliwość dobrowolnego pokazania odpowiedniego zaświadczenia i wejścia do sklepu.\n- Klienci, okazujący nam dobrowolnie certyfikat szczepień lub aktualny test, zgodnie z rozporządzeniem, mogą zostać wpuszczeni do sklepu ponad limit. Kolejne osoby z kolejki wpuszczamy po tym, gdy sklep opuści określona grupa klientów, np. 30 kolejnych osób wejdzie, gdy sklep opuści 30 klientów. Do sklepów stacjonarnych IKEA powyżej obowiązującego limitu zapraszamy klientów przy użyciu aplikacji skanującej lub po okazaniu przez nich dokumentów dopuszczonych zgodnie z zapisami zawartymi w rozporządzeniu - dodaje Aneta Gil.\nNa oficjalnym facebookowym fanpage'u Ikei internauci kierują w stronę sklepu nieprzychylne oraz ostre komentarze.\n- Wprowadziliście segregację. Nie kupowałem, nie kupuję i nie będę kupował u was - pisze jeden z facebookowiczów.\n- Czy ktoś jeszcze kupuje w tym sklepiku? Segregują Polaków... Czy to wam czegoś nie przypomina z historii? - pisze z kolei inny internauta.\nIKEA reaguje na te opinie i umieszcza pod komentarzami wypowiedzi podobne do tych, które otrzymaliśmy w oficjalnym mejlu. Sklep zaznacza, że działa zgodnie z obowiązującym prawem i do momentu osiągnięcia limitu wpuszczani są wszyscy, a fakt szczepienia nie jest weryfikowany. Jak podkreśla IKEA, w przypadku zapełnienia dozwolonej liczby osób, klienci pragnący wejść poza limitem okazują certyfikaty z własnej inicjatywy.


Baza noclegowa | skipper-yacht.com.pl\nNa plaży możemy się wspaniale opalić\nKiedy zamarzy nam się wspaniała, letnia opalenizna, to powinniśmy wybrać się nad morze. To tutaj będziemy mieli szansę się właściwie rozebrać, dzięki czemu uzyskamy świadomość, że wszędzie będziemy tak samo opaleni, zatem nawet przy bardziej skąpych ubraniach, nie będziemy musieli bać się niechcianych jasnych miejsc. Jednakże aby mieć szansę wykorzystywać z takich fantastycznych doznań powinniśmy wybrać właściwy moment na wyjazd, a co więcej, powinniśmy także wybrać odpowiednie miejsce, tak żebyśmy podczas takiego urlopu rzeczywiście mogli odpocząć. Przez to także dokładnie przyjrzyjmy się wszystkim propozycjom oraz weźmy to, co będzie nam najbardziej odpowiadało.\ndostarczenie masowo przybyłym wystawcom i gościom świetnych warunków\nKielce leżą w samym sercu Gór Świętokrzyskich. Rzeczywistą popularność w kraju i na arenie internacjonalnej Kielce nabyły dzięki targom. Urządzanie blisko trzydziestu prezentacji branżowych na rok przyniosło miastu tytuł najprężniej rozwijającego się ośrodka wystawienniczego w Polsce.\nPotrzebna ci sala konferencyjna w Rzeszowie? Jest kilka elementów, na które trzeba zwrócić uwagę\nOrganizowanie konferencji wymaga zatroszczenia się o wiele szczegółów. Dlatego najlepiej jest poszukać sali konferencyjnej, która z miejsca oferuje nam wiele udogodnień. Najlepsza będzie sala konferencyjna w hotelu, w jakiej mamy miejsca hotelowe dla gości, zatem nie musimy się zamartwiać noclegiem. Na co poza tym zwrócić uwagę, byśmy byli zadowoleni z podjętej decyzji?


Ogłoszenie o przetargu ustnym nieograniczonym na sprzedaż nieruchomości połozonej w Redzie przy ul. Polnej - BIP Urzędu Miasta Redy\nOgłoszenie o przetargu ustnym nieograniczonym na sprzedaż nieruchomości połozonej w Redzie przy ul. Polnej\nPIĄTY PRZETARG odbędzie się w dniu 02 MARCA 2016r.\nPierwszy przetarg na przedmiotową nieruchomość przeprowadzono w dniu 10 czerwca 2015r., drugi w dniu 11 sierpnia 2015r., trzeci w dniu 16 września 2015r.\na czwarty w dniu 27 stycznia 2016r.\nWADIUM płatne jest w gotówce, z zaznaczeniem numeru działki, najpóźniej do dnia 25 lutego 2016r., na konto Urzędu Miasta w Redzie w Banku Millennium 66 1160 2202 0000 0002 5073 9669.\n1 5 przetarg Polna.pdf (PDF, 85.KB) 2016-01-28 10:43:33 85.KB 366 razy\nDodanie dokumentu: Maciej Lewandowski 28-01-2016 10:43:33\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Maciej Lewandowski 28-01-2016\nOstatnia aktualizacja: Maciej Lewandowski 28-01-2016 10:44:57


Musiał czysty skromny\nSzczególną uwagę zwracano na strój ucznia. Musiał być czysty i skromny. W Stolicy, każda ze szkół nawiązywała do swoich tradycji. Starała się wprowadzić specjalny strój szkolny lub jakieś jego elementy - najczęściej były to czapki z symbolami szkoły. Bywało i tak, że uczniowie mogli kupować sobie czapki według ustalonego wzoru. Ten pomysł nie przyjął się jednak w stu procentach, ponieważ czapki kupowali uczniowie, którzy chcieli. W okresie powojennym nauczyciele uważali, że nie był to problem najważniejszy. Faktem jest, że większość uczniów ubierało się w podobne stroje: stare, proste, często jeszcze sprzed wojny. Niewielu stać było na modny strój. Nie dość, że był on drogi, to na dodatek niemile widziany przez ubogie społeczeństwo. Bardzo ważnym momentem było wprowadzenie do szkół munduru. Najpierw obowiązywał on na lekcji przysposobienia obronnego, a po powstaniu w 1948 roku ZMP, również jego członków. Dlaczego właśnie taki strój? Duże znaczenie przypisywano ludowości. Stroje ludowe zyskiwały na znaczeniu, a ubiór skrojony na wzór wojskowy zapewniał utożsamienie z grupą. Ułatwiał także powstanie kolektywu, krępował spontaniczność zacierał i cechy indywidualne. Mundur był więc widoczną oznaką uzależnienia od władzy.\nOrganizowanie społeczeństwa wzór\nW szkołach mundur jako strój ucznia był mile widziany. Można było identyfikować ucznia z konkretną organizacją, a także sprawiał, że wszyscy uczniowie wyglądali tak samo. Organizowanie społeczeństwa na wzór wojskowy mieściło się więc w założeniach władzy.\nCaluteńki czas modzie nadal\nPrzedwojenny ubiór szkolny składał się najczęściej z garnituru i czapki, a dziewczęta nosiły kostium i beret. Dyrekcje szkół dążyły jednak do ujednolicania wyglądu zewnętrznego swoich uczniów, a także do tego, aby młodzież nosiła tarcze z numerem szkoły. Przez cały jednak czas w modzie nadal pozostawał mundur.


Przepis - Wieniec czekoladowo-kawowy przepis - Gotujmy.pl\nTa slodycz czekoladowa dama byc probowala , migdalami sie obsypala i uwodzic zachciala...\n3 szklanki maki (250ml -obj. szklanki),\npol kostki margaryny lub masla (125g),\nszklanka mocnego naparu z kawy (ok 3-4 lyzeczki bezkofeinowej),\n100g gorzkiej lub mlecznej czekolady,\n6-8 lyzek platków migdalowych + lyzeczka cukru wanilinowego,\ntluszcz i maka do formy.\nUtrzec margaryne, dodajac stopniowo cukier i jaja. Make dokladnie przesiac z proszkiem do pieczenia, cukrem wanilinowym i kakao, dodac do margaryny, polaczyc z ostudzona kawa, aromatem rumowym, dokladnie wymieszac. Forme do pieczenia, natluscic i posypac maka, wlac ciasto i wygladzic powierzchnie. Wstawic do rozgrzanego piekarnika i zapiekac ok 50-60 minut w 180-190 stopniach. Po ostygnieciu, wyjac ciasto z formy. W rondelku rozpuscic maslo, dodac polamana czekolade, dobrze polaczyc skladniki i wylac ciepla polewe na wieniec. Posypac uprazonymi z cukrem wanilinowym platkami migdalowymi, Smak babki mozna urozmaicic skorka pomaranczowa lub posiekanymi bakaliami, tj. figi suszone, daktyle czy rodzynki.\nKawowo-czekoladowe ciasto, na pewno nie tylko paniom zasmakuje:)\nBardzo ladnie wyglada i pewno bardzo dobre.\nŚlicznie wygląda i tak smakuje. Brawo!\nfajne ciasto, wlasnie szukałam pomysłu na czekaladowa babke na swieta;)\nDzisiaj, wracajac z 10-minutowej przerwy w pracy, konczylam kawalek tego ciasta, kiedy spotkalam znajomego, z ktorym podzielilam sie ostatnim kesem. Po jakims czasie zapytal, czy w ciescie jest kawa, wiec chyba, jej smak jest dobrze wyczuwalny. Moja corka, ktora rzadko jada ciasta, codziennie prosi o kawalek tego wienca, czyli nawet dzieciom pasuje :). Zostalo go niewiele, ale pomimo, ze stoi bez przykrycia, nie wysechl, nadal jest wilgotny i swiezy, a upieklam go 2 dni temu.\nKolejny pysznie wygladający wieniec Sarenki:)\nciekawy przepis...na pewno super smakuje\nrany,już myślałam,że cały przepis wierszem napisałaś,wieniec na stole i laurowy dla królowej wieńców na głowę-5!!!!!!!!!!!


Zarząd województwa raz jeszcze zwiększył pulę pieniędzy na granty | Samorząd Województwa Opolskiego\n/ Zarząd województwa raz jeszcze zwiększył pulę pieniędzy na granty\nZarząd województwa raz jeszcze zwiększył pulę pieniędzy na granty\nO prawie 7 mln zł zarząd województwa opolskiego zwiększył pulę pieniędzy na granty na kapitał obrotowy dostępną w drugim naborze na ten cel z października 2020 r. W sumie kwota wsparcia w tym naborze wyniesie ponad 25 mln zł, a w dwóch przeprowadzonych ponad 42 mln zł.\nDrugi nabór na granty na kapitał obrotowy, w którym bezzwrotne wsparcie mogą dostać firmy dotknięte gospodarczymi skutkami pandemii Covid-19, odbył się 7 października w godz. od 8.00 do 20.00. Przeprowadziło go podlegające samorządowi województwa Opolskie Centrum Rozwoju Gospodarki (OCRG). Wpłynęło w nim ponad 1200 wniosków.\nPierwotnie do podziału w tym naborze było 10,3 mln zł. Ale pod koniec 2020 r. zarząd województwa opolskiego po raz pierwszy zwiększył pulę na ten nabór. – Po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej na dokonanie przesunięć w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego mogliśmy zwiększyć kwotę do podziału o 8 milionów 100 tysięcy złotych. To sprawiło, że kolejne blisko sto firm mogło dostać wsparcie w tej trudnej sytuacji – podkreśla marszałek województwa Andrzej Buła.\nW ostatnich dniach, dzięki oszczędnościom z ostatniej unijnej perspektywy finansowej oraz różnicom kursowym, zarząd ponownie zwiększył pulę pieniędzy na granty o kolejne prawie 7 mln zł. – W związku z kontrowersjami, jakie w całej Polsce wzbudziły nabory na granty, Komisja Europejska nie wyraża zgody na przeprowadzanie kolejnych – wyjaśnia dyrektor OCRG Roland Wrzeciono. – Mogliśmy jednak zwiększyć pulę na już przeprowadzony nabór, dzięki czemu będzie możliwe wsparcie dodatkowych około 170 firm.\nW ubiegłym tygodniu do firm, które dzięki zwiększeniu puli pieniędzy na granty przez zarząd województwa mogą dostać wsparcie, zostało wysłane pismo wzywające do przesłania do OCRG – pocztą lub kurierem – załączników, które były wymagane w naborze. Są to firmy, których wnioski znalazły się na miejscach od 234 do 404 na liście firm oczekujących na ocenę w II naborze na granty. – Do wszystkich tych przedsiębiorców dzwonimy też z informacją, że przesłaliśmy do nich wezwanie do wysłania załączników – zapowiada Michał Durzyński, kierownik Działu Wsparcia Kadr dla Gospodarki w OCRG, który odpowiada za przeprowadzenie naboru na granty.\nW sumie w ubiegłym roku OCRG przeprowadziło dwa nabory na granty na kapitał obrotowy – w czerwcu i październiku. Pierwszy nabór na granty na kapitał obrotowy odbył się w woj. opolskim 25 czerwca 2020 r. Wpłynęło w nim 1,5 tys. wniosków. Granty w ramach I naboru dostały 294 firmy z woj. opolskiego. W drugim naborze, przeprowadzonym 7 października 2020 r., wpłynęło ponad 1,2 tys. – Do chwili obecnej w ramach obydwu naborów 761 firm otrzymało wsparcie łączne w wysokości 32 milionów złotych – podsumowuje Roland Wrzeciono.\nGranty na kapitał obrotowy to bezzwrotne wsparcie dla firm, o które mogli starać się samozatrudnieni, mikro i małe firmy z woj. opolskiego. Wsparcie na 3 miesiące dla konkretnej firmy mogło wynieść od ponad 23,5 tys. zł do ponad 164,7 tys. zł, w zależności od liczby zatrudnionych. Wytyczne do naborów przygotowało Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, a pieniądze na ten cel zarząd woj. opolskiego przeznaczył z Regionalnego Programu Operacyjnego Woj. Opolskiego na lata 2014-2020, czyli unijnych pieniędzy regionu.\nvioletta.ruszczewska 26 maja 2021\nZarząd województwa pracował on-line\nU nas dobrze się żyje!\nUnijne wsparcie na lata 2021-2027 – konsultacje dla firm\n2 500 000 złotych na remont mostu na Bolko\n3\t 4 5 6 7\t 8 9


Pawilon maciej - artykuły | Nowości Dziennik Toruński\nMieszkańcy skarżą się na ptaki przy pawilonie „Maciej”\nMieszkańcy skarżą się, że w parku przy pawilonie „Maciej” ptaki zanieczyszczają im ubrania.\nCo dalej z remontem parku na tyłach pawilonu "Maciej"?\nRemont parku za pawilonem "Maciej" na Skarpie pierwotnie miał zakończyć się w maju lub czerwcu. Na dokończenie prac ogłoszono trzy odrębne przetargi.\n2 sierpnia 2016, 18:38\nZa „Maciejem” nic się nie dzieje [POGOTOWIE REPORTERSKIE]\nPrace w parku za pawilonem „Maciej” na osiedlu Na Skarpie przeciągają się. Początkowo zakładano, że park będzie czynny w maju.\n22 czerwca 2016, 10:00\nBędą zmiany w parku na Skarpie. Sprawdź, na czym będą one polegały\nWkrótce ruszą prace związane z zagospodarowaniem osiedlowego parku za pawilonem Maciej na Skarpie. Wykonawcą inwestycji będzie firma Sportsystem z Aleksandrowa Kujawskiego, która w przetargu podjęła się wykonania robót za 1,85 mln zł.\n2 października 2015, 16:44


Regulamin zwiedzania - Ogród Botaniczny ŁÓDŹ\nAneks do Regulaminu zwiedzania Ogrodu Botanicznego w Łodzi\nPostanowienia niniejszego aneksu obowiązują od 12 czerwca 2020 r. do odwołania.\nPodczas pobytu na terenie Ogrodu należy bezwzględnie stosować się do obowiązujących\nw kraju wytycznych odnoszących się do zasad zachowania w okresie pandemii, przestrzegać Regulaminu zwiedzania Ogrodu Botanicznego oraz wszelkich zaleceń pracowników Ogrodu.\nOsoby przebywające na terenie Ogrodu zobowiązane są w szczególności do:\nzakrywania nosa i ust maseczką ochronną lub elementami odzieży lub zachowania 2-metrowej odległości od innych zwiedzających i osób z obsługi Ogrodu;\ndezynfekcji rąk przed wejściem do Ogrodu;\nzachowania ścisłych zasad sanitarnych.\nW czasie trwania pandemii do odwołania pozostają zamknięte budynki znajdujące się na terenie Skansenu roślinnego.\nOsoby nie przestrzegające Regulaminu zwiedzania Ogrodu (poniżej) oraz ww. zaleceń będą proszone o opuszczenie Ogrodu.\nZabrania się zwiedzającym:\nwchodzenia na drzewa, niszczenia lub wykopywania drzew, krzewów oraz innych roślin;\nzrywania liści, kwiatów, owoców, nasion, niszczenia trawników, kwietników oraz zbierania grzybów;\nzaśmiecania i niszczenia terenów zieleni, kopania ziemi, palenia ognisk;\nprzebywania na terenie Ogrodu poza ustalonymi godzinami otwarcia;\nprzenoszenia i wywracania ławek, przestawiania etykiet oraz wszelkiego rodzaju urządzeń i sprzętu;\nzakłócania spokoju publicznego;\nchwytania i straszenia zwierząt, niszczenia karmników, gniazd lęgowych, wybierania jaj ptasich;\nkąpania się, łowienia ryb i planktonu w stawach;\nwprowadzania lub wnoszenia psów, kotów oraz innych zwierząt (za wyjątkiem psów przewodników osób niewidomych);\nwchodzenia na teren Ogrodu w stanie nietrzeźwym lub wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków oraz innych substancji psychoaktywnych;\npicia alkoholu, palenia papierosów i tytoniu, zażywania narkotyków i innych substancji psychoaktywnych;\nzałatwiania potrzeb fizjologicznych przez dorosłych i dzieci w miejscach innych niż toalety;\nbezzasadnego uruchamiania systemu p.poż. (przyciski ROP) znajdującego się na terenie Skansenu Roślinnego, pod rygorem odpowiedzialności finansowej za nieuzasadnione przyjazdy Państwowej Straży Pożarnej i naprawy przycisków ROP.\nprzebywania na terenie Ogrodu podczas gwałtownych zjawisk atmosferycznych tj. burz, huraganów itp.;\njazdy pojazdami mechanicznymi i konnymi, jazdy na wrotkach, rolkach, deskorolkach, łyżwach, nartach, hulajnogach itp.;\njazdy na rowerach po terenie Ogrodu za wyjątkiem oznakowanych rowerów służbowych dla pracowników Zarządu oraz rowerków trzykołowych lub innych, trzymanych na kiju przez opiekunów dzieci, które samodzielnie nie mogą jeździć.\nOsoby przebywające w Ogrodzie Botanicznym zobowiązane są do przestrzegania wskazówek i uwag pracowników Ogrodu. Osoby nie przestrzegające niniejszego regulaminu podlegają karze grzywny w trybie postępowania karno-administracyjnego.\nBilety wstępu do Ogrodu Botanicznego należy zachować do kontroli. Upoważnionym do kontroli biletów wstępu do Ogrodu Botanicznego są funkcjonariusze:\n- Straży Ochrony Przyrody,\n- Uprawnieni pracownicy Ogrodu Botanicznego.\nFacebook Ogrodu Botanicznego\n94-303 Łódź, ul. Krzemieniecka 36/38\n+48 (42) 688 44 20\n90-329 Łódź, Al. Piłsudskiego 61


Dzisiaj jest poniedziałek 12 kwietnia 2021, imieniny: Juliusza, Ludosława, Zenona WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (17781) SPORT FORUM FIRMY (5591) PRACA (60) KINA IMPREZY WIDEO\nKonin. Zaatakował nożem na przystanku. 33-latek zo ... (3)Sąd przyznał rację Greenpeace. ZE PAK musi przesta ... (2)\n[quote="Gość"][quote="Jjgj"]Witam Jak to jest w Koninie? Praca w w/w przedziale jest osiągalna? Podstawy informatyki, doświadczenie w handlu. Subiekt , Symfonia - na poziomie obsługi, instalacji, obsługi serwera sql. Konfiguracja sieci, podstawy administracji. Proste prace graficzne w wektorze, Corel. Fotografia na Photoshop, Lightroom. Składanie prostych broszur, plakatów. Office, Windows itd w stopniu zaawansowanym. Montaż komputerów, serwisowanie. Naprawdę dużo wymagam? Najniższa krajowa? Co się dzieje z tym miastem?[/quote] zasadniczo to niewiele wiesz, ze wszystkiego podstawy. Zaawansowany pakiet office,powiadasz: wiesz jak się robi tabele przestawne, czym są funcje zagnieżdżone, jak zrobić animacje w power pointcie. Pytam bo ostatnio brałam udział w rekrutacji i takie były zadania, a wymóg był na poziomie praktycznej znajomosci offica. Dalej przeszlo nas tylko 3. Pensja to zaledwie 2800 netto. Rynek jest taki, bo nie ma miejsc pracy. A tego nie ma bo zeby tworzyc klimat sprzyjający biznesowi trzeba się na tym znać. A takich osób brak, bo za grosze nie beda pracować w UM, pieniadze zarabia się w spółkach.[/quote]


Kantor internetowy - wymiana walut online, aktualne kursy - CashChange.pl\nOstatnia aktualizacja: 2020-11-26 12:46:22\nWymiana walut online, aktualne kursy - kantor internetowy\nStworzyliśmy kantor internetowy w oparciu o wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu kantorów stacjonarnych oraz na mocnych podstawach finansowych. Działalność online w tym obszarze stanowi odpowiedź na potrzeby współczesnych konsumentów, którym proponujemy rozbudowaną ofertę finansową i szereg usług internetowych dostępnych o każdej porze bez konieczności wychodzenia z domu.\nW kantorze internetowym prezentujemy notowania walut – kursy są zgodne z aktualnymi danymi. Oferujemy zarówno ich wymianę, jak i dokonywanie transakcji za naszym pośrednictwem. Zapewniamy atrakcyjne możliwości finansowe dla klientów indywidualnych oraz biznesowych. Gwarantujemy przy tym bezpieczeństwo dzięki zastosowaniu odpowiednich zabezpieczeń i protokołów w naszym systemie.\nWspieramy naszych Klientów w realizacjach transakcji w dolarach, euro, funtach oraz innych walutach. Z naszej pomocy i z opcji, jakie zapewnia nasz kantor internetowy, mogą skorzystać osoby pracujące i studiujące za granicą, spłacające kredyt np. we frankach, turyści, firmy aktywnie prowadzące współpracę z podmiotami zagranicznymi. Proponujemy system przystosowany do łatwej i sprawnej obsługi, pozwalając korzystać z transakcji wymiany w dowolnym momencie – zgodnie z bieżącymi potrzebami.\nKażdy może zostać użytkownikiem naszego kantoru online – a założenie konta i korzystanie z niego jest bardzo proste. Na naszej stronie wyjaśniamy krok po kroku, co należy zrobić, aby aktywnie korzystać z wszystkich funkcjonalności internetowych naszej oferty.\nAplikacja mobilna kantoru już dostępna !\nDla naszych klientów przygotowaliśmy i uruchomiliśmy darmową aplikację mobilną. Aplikację można pobrać ze strony Google Play. Link znajduje się na dole naszej strony startowej.\nUruchomienie nowego kantoru internetowego !\nZ przyjemnością informujemy iż od 02 września rozpoczęliśmy operacyjną działalność kantoru internetowego. Zapraszamy Państwa do wymiany walut po bardzo atrakcyjnych kursach.\nZ radością informujemy, że nasz kantor internetowy posiada w swojej ofercie rachunki w takich bankach jak: PKO BP , Pekao SA , mBank , Santander Bank, BNP Paribas. Po uruchomieniu kantoru transakcje klientów posiadających konta w tych banach wykonywane będą w trybie ekspresowym.\nWkrótce ALIOR BANK i CITI BANK w ofercie.\nZ radością informujemy, że nasz kantor internetowy planuje wprowadzić do obsługi ALIOR BANK oraz CITI BANK. Po uruchomieniu kantoru transakcje klientów posiadających konta w tych bankach wykonywane będą w trybie ekspresowym.\nZobacz w jaki sposób zostać użytkownikiem kantoru internetowego CashChange.pl. Dowiedz się jak wygląda proces rejestracji konta użytkownika oraz w jaki sposób aktywować utworzone konto.\nTwój prywatny panel klienta\nPoznaj swój prywatny Panel Klienta. Zobacz czym jest Portfel Walutowy, dowiedz się w jaki sposób konfigurować krajowe i zagraniczne numery kont bankowych oraz jak definiować nowych kontrahentów.\nDowiedz się w jaki sposób wymienić walutę zgromadzoną w Portfelu Walutowym. Zapoznaj się z historią swoich transakcji oraz zobacz w jaki sposób uzyskać elektroniczne dowody kupna i sprzedaży walut.


Prawdziwe oblicze Jana Meli: Ogromna tragedia kontra niesamowita osobowość. · Magazyn Polonia\nWydanie 2012-10 · Opublikowany: 2013-01-24 12:08:26 · Czytany 59225 razy · 5 komentarzy\nJan Mela (Fot. Paweł Małecki / Agencja Gaz)\nŻyje pełnią życia, podróżuje, jest prezesem fundacji „Poza Horyzonty”, a przede wszystkim młodym człowiekiem z pasją. O tym, co dzieje się w jego życiu, z Janem Melą rozmawia Wioleta Wanat.\nJan Mela – ur. 30 grudnia 1988 w Gdańsku. Jest polskim polarnikiem, najmłodszym w historii zdobywcą obydwu biegunów (zdobył je w ciągu jednego roku). Jest jednocześnie pierwszym niepełnosprawnym, który dokonał takiego wyczynu. Założył fundację „Poza Horyzonty”. Jest współautorem programu podróżniczego w Radiu Kraków – Między biegunami.\nJan Mela stracił lewe podudzie i prawe przedramię w wyniku porażenia prądem, którego doznał w 2002 roku w Malborku, kiedy wszedł podczas deszczu do niezabezpieczonej stacji transformatorowej. Odzyskawszy przytomność dotarł o własnych siłach do domu. Został niezwłocznie przewieziony do szpitala w Gdańsku, gdzie po trzech miesiącach leczenia podjęto decyzję o amputacji kończyn.\nCzłowiek bez barier (2004),\nFenomen Przekroju (2005),\nKolos w kategorii Wyczyn Roku za zdobycie w ciągu jednego roku, w wieku 15 lat, obydwu biegunów Ziemi (2005),\nNagroda 5, 10 i dalej im. Marcina Kołodyńskiego (2005),\nNagroda Statuetka „Kryształków Zwierciadła” za działania na rzecz innych niepełnosprawnych w ramach fundacji „Poza Horyzonty”(2009).\nUczestnik wielu niesamowitych wypraw:\n2004: „Razem na Biegun”. Kontakt z Markiem Kamińskim nawiązał z pomocą Natalii Ostrowskiej, żony Wojciecha Ostrowskiego, a także rodziców. Wyprawa obejmowała obydwa bieguny Ziemi (północny i południowy) w jednym roku. Na biegun północny dotarł razem z Markiem Kamińskim, Wojciechem Ostrowskim i Wojciechem Moskalem.\n2008: Wyprawa na najwyższy szczyt Afryki – Kilimandżaro.\n2009: Wyprawa na najwyższy szczyt Kaukazu – Elbrus; w wyprawie uczestniczył też niewidomy od urodzenia Łukasz Żelechowski oraz Piotr Pogon, który od 20 lat walczy z chorobą nowotworową i przeszedł resekcję płuca.\n2010: Wyprawa wspinaczkowa na liczący ponad 1000 metrów szczyt El Capitan w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych. W wyprawie brał udział Andrzej Szczęsny, paraolimpijczyk i narciarz zjazdowy, który przeszedł amputację nogi.\nDla tych, którzy Cię nie znają jesteś osobą niepełnosprawną, którą mijają w swoim codziennym życiu na ulicy. Dla pozostałych ludzi jesteś wielkim podróżnikiem, zdobywcą dwóch biegunów. Kim tak naprawdę jest Jan Mela?\nKażdy człowiek ma tak, że daną ilość informacji pokazuje na zewnątrz, a cześć pozostawia sobie w środku. Ja mam bardzo dziwne życie. Moim zadaniem bardzo często jest jeżdżenie do obcych ludzi i uzewnętrznianie się. To tak jakbym skalpelem rozcinał swój brzuch i pokazywał wszystko, co mam w środku. Często jeżdżę na różnego rodzaju spotkania motywacyjne do szkół podstawowych, gimnazjów, liceów oraz uczelni wyższych, szpitali, hospicjów, domów dziecka czy zakładów karnych, aby tych ludzi motywować do działania, do zmian. Moim narzędziem jest historia mojego życia i przykład tego, że mimo iż się wiele straci, nie ma się swoich wzorców, pieniędzy, nazwiska i nie pochodzi się z najlepszej dzielnicy Warszawy – tylko z przedmieścia małego Malborka – to można osiągnąć sukces.\nDlaczego zdecydowałeś się opowiadać swoją historię innym ludziom? Czy była to Twoja inicjatywa, czy ktoś Cię do tego zachęcił?\nW moim życiu bardzo mało jest takich rzeczy, które ja sam sobie powybierałem. Ja nienawidzę wyborów. Mam takie ogromne szczęście, że większość ważnych rzeczy układa mi się w jakiś sposób spontanicznie.\nJak to wygląda? Możesz podać przykłady?\nJest ich bardzo wiele. Właśnie zastanawiam się nad zmianą mieszkania i nagle objawia mi się ktoś, kto potrzebuje kogoś do mieszkania. Chcę jechać w jakąś podróż i bardzo często jadę autostopem w innym kierunku niż dotychczas planowałem. Tak naprawdę każde moje doświadczenie życiowe było konsekwencją wcześniejszych wydarzeń. To wszystko układa się w jeden spójny ciąg.\nPomagam innym, ponieważ mnie też pomogło wiele osób, kiedy tego potrzebowałem. Zobaczyłem, że w naszym kraju i na całym świecie jest masa ludzi, którzy chcą pomagać i którzy dzielą się sobą. My, Polacy, mamy bardzo często taką skłonność do narzekania. Widzimy tylko czubek swojego nosa. Jest dużo takich osób. Spotykam również takich, którzy chcą pomagać i są od tego uzależnieni. Dużo im to daje. Pomaganie to jest inwestowanie nie tylko w kogoś, ale również w siebie. Ja w to głęboko wierzę. Zobaczyłem, że mnóstwo ludzi potrzebuje pomocy. Mnie w moich trudnych życiowych sytuacjach wiele ludzi pomogło, więc uważam, że jeżeli mam jakieś narzędzie czy siłę do tego, żeby pomagać innym, to mam społeczny obowiązek dzielenia się tym.\nCofnijmy się w czasie. Jak wyglądało Twoje życie przed wypadkiem? Byłeś zwyczajnym nastolatkiem. Co lubiłeś robić i czym się interesowałeś? Czy to wszystko zmieniło się po tym wydarzeniu?\nNa pewno zmieniło się moje podejście do mnóstwa rzeczy. Człowiek jest jak czysta kartka, która przez całe życie się zapisuje. Tych zapisanych stron przed wypadkiem miałem dużo mniej. Nie potrafię dzisiaj ocenić siebie, jakim byłem kiedyś. Na pewno wiele moich cech wzmocniło się przez ten wypadek. On mi pokazał, że z każdego problemu, z każdej trudności można wyjść. Z każdą trudnością można sobie w jakiś sposób poradzić. Moje życie dostarczyło mi dowodów, że się da.\nW 2002 roku Twoje życie stanęło do góry nogami. Mając 13 lat w wypadku straciłeś rękę i nogę. Jak poradziłeś sobie z taką zmianą, która spadła na Ciebie w tak nieoczekiwanym momencie? Jak dochodziłeś do tego, żeby być na takim etapie życia, na którym teraz jesteś?\nMój wypadek i radzenie sobie z tym wypadkiem to był bardzo długi proces. Uważam, że każdy człowiek ma jakiś schemat przechodzenia przez traumatyczne wydarzenia. Na początku człowiek wypiera to wszystko. Jest okres ogromnego buntu. W efekcie po zastanowieniu, co się dzieje, dochodzimy do pewnej mądrości. Każde doświadczenie coś nam daje i każde nas wzbogaca. Mówi się, że cierpienie uszlachetnia człowieka. Jest w tym część prawdy.\nDla mnie ten wypadek był ogromną próbą. Każdy z nas ma swoje życie. Masz imię, nazwisko. Masz biały kolor skóry, jesteś kobietą, jesteś obywatelką Polski, być może jesteś katoliczką. Każdy ma mnóstwo takich etykiet, które dopóki nie dojdą do jakiejś granicy, to tak naprawdę nic nie znaczą, są puste. Masa ludzi po prostu żyje, nie zastanawiając się nad tym wszystkim. W gruncie rzeczy jeżeli twoje życie nie jest narażone na jakiś ogromny problem, trudność czy próbę, to tak naprawdę nie musisz sobie zadawać pytania, czy chcesz żyć. Dostałaś życie, więc żyj i się tym nie przejmuj. Żyj z dnia na dzień. Przychodzi jednak taki dzień, kiedy musimy o coś zawalczyć w naszym życiu i te sprawy stają się bardzo ważne.\nNazywamy siebie katolikami. Chodzimy do kościoła. Wielu ludzi chodząc do kościoła niewiele słyszy czy nawet czuje. Wiedzą, że mniej uciążliwe jest odstanie godzinę w kościele raz w tygodniu, niż kłótnia z rodzicami, gdy nie mają ochoty na nabożeństwo – więc chodzą. Gdybyśmy żyli w kraju arabskim i stanąłby przed nami gość z karabinem i zapytał – w co wierzysz, i musielibyśmy na to odpowiedzieć, wielu dopiero wtedy by się nad tym zastanowiło i stwierdziło: mam to gdzieś, albo: to jest dla mnie bardzo ważne. Podobnie czułem się po swoim wypadku. Ktoś stanął z karabinem i zapytał mnie: stary, czy ty chcesz żyć w taki sposób? Wiedziałem, że jeżeli odpowiem „tak”, to będę miał na początku życie pełne cierpienia. Tak było, kiedy leżałem przez trzy miesiące po wypadku w szpitalu, kiedy lekarze walczyli o moje życie i musieli mi amputować rękę i nogę. To był czas ogromnego cierpienia fizycznego, które przekładało się na psychiczne.\nMusiałem sobie zadać pytanie: czy żyć? A może w chwili nieuwagi lekarzy spróbować coś sobie zrobić – targnąć się na życie, wyskoczyć z okna? Człowiekowi w takiej chwili przychodzą różne pomysły do głowy. Wtedy zastanawiasz się: żyć czy nie żyć i odpowiadasz sobie w końcu: tak, chcę żyć! Po tym przychodzi kolejne pytanie: o jakie życie teraz walczysz? Czy ta gra jest warta świeczki? Jeżeli to ma być życie kaleki... Jeżeli moim celem walki przez te trzy miesiące w szpitalu jest, żeby wyjść i cieszyć się tym, że żyję, że egzystuję, że jestem kaleką, czyli kimś wątpiącym, niewidzącym w życiu sensu, ofiarą losu – to takie życie jest do bani – nie ma o co walczyć. Wtedy postanowiłem sobie, że chcę żyć i mieć godne życie. A o godności swojego życia decyduję przede wszystkim ja. Wszystko zależy od tego, jak pokieruję swoim życiem.\nW tym momencie pomógł mi bardzo mój tata. Wytłumaczył mi różnicę pomiędzy słowem niepełnosprawność a kalectwo. Niepełnosprawność jest pewnym stanem ciała. Ktoś, kto straci wzrok, słuch, jeździ na wózku – jest niepełnosprawny i najprawdopodobniej przez resztę swojego życia niepełnosprawny będzie. To jest coś, co trzeba zaakceptować. To jest jakaś wada, problem, utrudnienie. Naturalna rzecz, każdy z nas jest w pewien sposób niepełnosprawny, tylko tego czasem nie widać. Kalectwo jest czymś, co siedzi w naszej głowie. Żyjemy w przekonaniu, że jesteśmy do niczego, nic nam się nie uda. Wiedziałem, że z kalectwem muszę walczyć.\nJak z tym walczyłeś?\nMusiałem nauczyć się walczyć z myśleniem o sobie jako kalece. Musiałem nauczyć się żyć aktywnie, używać jednej ręki, chodzić na protezie. Wiedziałem, że nie chcę się zamykać w jakimś takim azylu osób niepełnosprawnych, więc muszę się nauczyć żyć na równi z osobami zdrowymi. Wiedziałem, że muszę się starać bardziej i bardziej na to zapracować, żeby być traktowany na równi, jak człowiek zdrowy.\nA jak Ty podchodzisz do siebie i swojej niepełnosprawności?\nTraktuję siebie jak człowieka zupełnie sprawnego i tak staram się zachowywać i żyć zupełnie aktywnie. Nigdy nie chciałem być na czyjejś łasce. Tak jak inni niepełnosprawni nie potrzebuję litości. Pomoc i wsparcie – tak, ale przez motywację, a nie wyręczanie. Wyręczając wcale się nie pomaga.\nŻycie Cię nie oszczędzało: oglądałeś pożar rodzinnego domu, młodszy brat utonął na Twoich oczach, a Ty sam w wypadku straciłeś rękę i nogę. Jak to robisz, że pomimo tylu przeciwności losu potrafisz iść do przodu z uśmiechem na twarzy, dając przykład innym ludziom?\nNie mam innego wyjścia. (śmiech) Człowiek albo idzie do przodu, albo się cofa. Stojąc w miejscu cofamy się. Jedyną opcją jest obierać kolejne cele i iść przed siebie. W pewnym momencie zrozumiałem, że siedzenie w miejscu i użalanie się nad sobą, patrzenie wstecz, zastanawianie się, co by było gdyby coś się potoczyło inaczej, co by było gdybym nie dopuścił do pożaru, co by było gdybym uratował mojego młodszego brata, albo nie wszedł do tego transformatora, gdyby życie wyglądało inaczej – że to nam w niczym nie pomaga.\nGdybyś miała wybór i mogła cofnąć czas, to byś się nigdy nie potknęła. Nigdy nie popełniłabyś żadnego błędu. Byłabyś idealna. To też oznacza, że byłabyś nudna i nieszczęśliwa. Życie natomiast cieszy tylko wtedy, kiedy odczuwamy kontrasty. Ładna pogoda cieszy nas wtedy, kiedy przychodzi po burzowym dniu. Cieszy nas właśnie taki kontrast i takich kontrastów trzeba szukać. Bolesne doświadczenia dają nam możliwość cieszenia się z tego, co mamy. Zrozumiałem, że nie ma sensu stać w miejscu. Spotykam cały czas w życiu wiele osób niepełnosprawnych i wiele osób chorych. Osób, których problemy są dużo większe niż moje. Ludzi, którzy mają gorzej. Kiedy ich widzę, to myślę sobie, że życie zależy od perspektywy z jakiej patrzę. Jeżeli wychodzę na ulicę i widzę ludzi zdrowych, którzy chodzą normalnie, którzy mają dwie ręce, to wiadomo, że pod względem zdrowia jestem od nich słabszy. Gdzieś tam po drugiej stronie, może parę budynków stąd, są ludzie, którzy mają gorzej i oni też żyją i też dają sobie radę. Oni też pewnie zadawali sobie pytanie, czy warto żyć. Powiedzieli sobie, że warto, więc z pewnej perspektywy jestem ogromnym szczęściarzem i staram się tym szczęściem cieszyć.\nPo wypadku musiałeś przeżywać bardzo ciężkie chwile. Kto pomógł Ci w tym momencie najbardziej?\nWtedy największym wsparciem byli dla mnie rodzice. Byli przy mnie cały czas. To wcale nie było proste. Kiedy leżałem w szpitalu na pewno nie byłem ani trochę wyrozumiały. Krzyczałem! Czas amputacji ręki i nogi to był ogromny wielodniowy ból. Lekarze zmienili mi wtedy leki na ten najsilniejszy – morfinę. W tym okresie często następnego dnia po podaniu leku nie wiedziałem, co robiłem. Mama wtedy przechodziła trudne chwile. Opowiadała mi, że krzyczałem, że to wszystko przez nią. Mówiłem, że Piotruś umarł przez nich i to jest ich wina. Ja absolutnie tego nie pamiętałem. Dziś wyobrażam sobie, co wtedy czuła, kiedy każdego dnia przez trzy miesiące przyjeżdżała do syna z Malborka do Gdańska ponad godzinę drogi, pomimo tego, że miała męża, jeszcze dwie córki oraz pracę, i musiała to wszystko jakoś pogodzić. Przyjeżdżała i spotykała kogoś tak niewdzięcznego jak ja. Mimo to mogłem zawsze na nich liczyć.\nPo wypadku pomógł Ci Marek Kamiński. Jak to się stało, że pojawił się on w Twoim życiu?\nPlan był taki, że miałem go poznać będąc jeszcze w szpitalu. Moja mama zaprosiła go do mnie jako człowieka, który w życiu wiele doświadczył i przeszedł, który nieraz w życiu też musiał iść pod prąd. Mama uznała, że będzie on dobrą osobą do zmotywowania mnie. Do pokazania, że wypadek nie musi oznaczać końca świata. Marek oczywiście się zgodził i przyjął zaproszenie. Mieszkał wtedy w Gdańsku, a ja leżałem w tym samym mieście w szpitalu. Nie był to jakiś wielki logistyczny problem. W związku z dużą liczbą moich operacji pod narkozą, z przyczyn czasowych nie udało się jednak zorganizować tego spotkania i temat ucichł.\nKiedy doszło do waszego spotkania?\nZ mojego punktu widzenia wyglądało to tak: miał przyjść Marek, zgodził się, ale nie przyszedł. Dopiero parę miesięcy po wyjściu ze szpitala pierwszy raz się z nim spotkałem. W międzyczasie Marek razem z przyjaciółmi zastanawiał się, jak może mi pomóc. To wtedy w głowie Marka pojawił się pomysł wyprawy na biegun.\nMarek jest osobą pozytywnie szaloną, która stara się przełamywać wszelkiego rodzaju stereotypy i schematy myślowe. Akurat wtedy wpadł na taki pomysł. Dlaczego akurat wtedy – to chyba czysty przypadek.\nDlaczego właśnie Marek Kamiński? Dlaczego Twoja mama zdecydowała się właśnie na niego?\nNie mam bladego pojęcia. Czasami robi się coś – tak po prostu. Nie sądzę, żeby urządziła sobie casting, kogo by tutaj wybrać. Moja mama studiowała kiedyś z żoną jego przyjaciela. Któregoś razu spotkała go w kinie i pomyślała, że fajnie by było, jakby mnie odwiedził. On się zgodził. To było bardzo spontaniczne i nieplanowane.\nCzy to dzięki jego fundacji dostałeś protezę nogi?\nMożna powiedzieć, że tak. Protezę dostałem bezpośrednio od firmy protetycznej, która takie protezy wykonuje. To wiąże się z pewną śmieszną historią.\nCzy możesz nam ją opowiedzieć?\nKiedy zaczęliśmy się przygotowywać do wyprawy, to było oczywiste, że potrzebuję dobrej protezy. Na początku używałem takiej protezy z dofinansowania z NFZ-u, na której absolutnie nie da się uprawiać żadnego sportu. Na tej protezie nie mógłbym wyruszyć na taką wyprawę. Razem z rodzicami zaczęliśmy badać rynek. Pewnego razu pojechaliśmy do Warszawy. Moja ciocia powiedziała nam, że przyjeżdża tam taki protetyk z firmy skandynawskiej, która produkuje bardzo dobre protezy. Podczas spotkania zaczęliśmy się wypytywać o protezy. Jednym z naszych pytań było: jak taka proteza nogi sprawdziłaby się w warunkach -30, -35 stopni w Arktyce? Pytanie to nie było raczej standardowe jak dla protetyka, więc wzbudziło jego zainteresowanie.\nBył bardzo zaskoczony. Zaczął dopytywać o co chodzi. Powiedzieliśmy mu o pomyśle wyprawy i że zaczęliśmy się do tego przygotowywać. Mężczyzna zadzwonił do nas tydzień później. Powiedział nam, że dzwonił do właściciela firmy i szefowi spodobał się taki dziwny pomysł. Firma sama postanowiła mi przekazać taką protezę, za darmo. To było coś niesamowitego. Siłą rzeczy stali się oni pierwszymi sponsorami tej wyprawy, których pozyskaliśmy w tak nietypowy sposób. To było świetne, zwłaszcza, że taka proteza jest warta około 40 tysięcy złotych. Dla nas to było niesamowite wsparcie.\nCo sprawiło, że zacząłeś podróżować? Czy wcześniej podróżowałeś? A może to Marek Kamiński zaraził Cię tą pasją?\nJakieś myśli i chęci podróżowania miałem od zawsze. Człowiek zawsze chciałby przejechać świat dookoła. Pytanie tylko, co robimy ze swoim życiem, żeby rzeczywiście dopiąć swego. Na ile zależy nam na tych marzeniach. Bardzo często jest tak, że wmawiamy sobie, iż są one nierealne i nawet się za nie nie zabieramy. Wyprawa na biegun nigdy nie była moim marzeniem. Tak naprawdę to ona i jej sukces pokazały mi, że skoro udało się to zrobić, to droga wolna i można robić wszystko. Jeżeli się mocno postaramy, to się uda.\nJesteś niesamowitą osobą. W ciągu roku udało Ci się zdobyć dwa bieguny. Skąd taki pomysł?\nPomysł nie był mój. Zaraził mnie nim Marek Kamiński. Pomysł kolejnej wyprawy na drugi biegun również był spontaniczny. Po półtorarocznych przygotowaniach udało nam się wszystko zaplanować. Biegun północny zdobyliśmy cudem. Było bardzo ciężko. Nie planowaliśmy kolejnej wyprawy. Dopiero z czasem, kiedy przekonaliśmy się, z jak dużym oddźwiękiem spotkała się ta wyprawa i ile osób dzwoniło, pisało do nas listy oraz maile z informacjami, że bardzo potrzebowali takiego przykładu bohaterstwa. Imponowało im to, że dokonał tego zwykły człowiek, z chorobami, problemami, człowiek niepełnosprawny, z którym utożsamia się więcej osób niż z takim Rambo. Po tej wyprawie szkoły, szpitale zaczęły mnie zapraszać na spotkania motywacyjne. Kiedy zetknęliśmy się z taką reakcją, postanowiliśmy zorganizować kolejną wyprawę, aby dopiąć swego i zrobić krok dalej.\nIle trwały te wyprawy?\nNie były bardzo długie. Sam marsz na biegun północny trwał 10 dni. Na biegun południowy natomiast 15 dni. Były to kilkunastodniowe egzaminy.\nNie bałeś się takich odważnych wypraw?\nBardzo się bałem. Strach jest zupełnie naturalny. Strach pomaga nam unikać niebezpieczeństw. Uważam, że nie jest to żaden powód do wstydu. Człowiek, który się nie boi, jest człowiekiem głupim.\nJakie były najtrudniejsze etapy tych wypraw?\nNajtrudniejsza była psychika. Poradzenie sobie z tym wszystkim, co się dzieje. Z tymi wszystkimi emocjami, czasami z monotonią przestrzenną terenu, który nas otacza. Taka wyprawa potrafi być fascynująca, ale może być po prostu śmiertelnie nudna, bo świat wokół nas się nie zmienia. Wszystko wokół nas jest białe, niebieskie, śnieg, lód i nic więcej.\nNie zniechęcało Cię to do dalszego marszu?\nZniechęcało. I to bardzo. Widziałem jednak, jak wiele pracy już włożyliśmy w ten cały projekt. Wiedziałem, że mimo iż fizycznie tylko nasza czwórka drepcze na ten biegun, to oprócz nas jest jeszcze wielka grupa ludzi, bez których ten projekt by się nie odbył. To oni siedzieli gdzieś w domach i trzymali za nas kciuki i w pewnym sensie szli tam razem z nami. Wiedziałem, że nie mogę przez lenistwo czy zmęczenie ich zawieść i zmarnować ich pracy.\nPierwszymi podróżami, gdzie sprawdzałeś swoje siły, były wyprawy na bieguny. Co skłoniło Cię do wzięcia udziału w wyprawie na Kilimandżaro?\nSpontan. Zadzwoniła Anna Dymna, którą trochę znałem, bo przyjeżdżałem na jej „Festiwal Zaczarowanej Piosenki” do Krakowa. Dla mnie to superokazja do spotkania wielu ludzi niepełnosprawnych, którzy są dużo bardziej sprawni niż niejeden sprawny człowiek. Pewnego dnia zadzwoniła do mnie Pani Anna i zapytała, czy chciałbym wziąć udział w takiej wyprawie i zgodziłem się.\nIle czasu trwały przygotowania do tej wyprawy?\nPrzygotowania trwały kilka miesięcy. Większość osób, które brały udział w tej wyprawie to osoby w jakiś sposób mocno zahartowane. Byli to sportowcy, którzy dbają o swoją kondycję każdego dnia.\nRazem z Tobą w wyprawie uczestniczyli niewidomy chłopak, dziewczyna na wózku i mężczyzna z nowotworem. Każdy z Was miał jakiś problem, z którym musiał zmagać się w inny sposób. Powiedz, jak daliście sobie radę w tym specyficznym teamie?\nDla mnie to było wielkie zderzenie z taką niepełnosprawnością. Nie miałem bladego pojęcia, jak takie osoby się zachowują i jak dają sobie radę w tak ekstremalnych warunkach. Była to dla mnie zupełnie inna wyprawa. Wejście na szczyt było sprawą drugo- czy trzeciorzędną. Najważniejsze było wzajemne wsparcie. Nie wiedziałem, jakie potrzeby mają takie osoby, z czym mogą mieć trudności. Potem zobaczyłem, że każdy człowiek chce być potrzebny i może być użyteczny, jeżeli da mu się tylko taką możliwość.\nNiewidomego można ciągać ze sobą za rękę i robić wszystko za niego, bo on nic nie widzi. Łatwiej jest powiedzieć: stary, ty siadaj, ja zrobię to za Ciebie, bo coś jeszcze zepsujesz. Ale równie dobrze można go poinstruować: robisz parę kroków w tę, albo idziesz 50 metrów na godzinę trzecią i tam masz to i to. Takie osoby mają niewiarygodną wyobraźnię przestrzenną. Dają sobie świetnie radę. To była dla mnie niesamowita wyprawa, która pokazała, jak można te swoje niedoskonałości uzupełniać. Człowiek niewidomy może spokojnie pchać kogoś na wózku. A osoba na wózku może być oczami tego, który nie widzi. To była ważna lekcja uzupełniania się i tego, że na wszystko jest jakiś sposób.\nW 2008 roku założyłeś fundację „Poza Horyzonty”, której jesteś prezesem. Skąd taki pomysł? Czy inspiracją była może fundacja Pani Anny Dymnej?\nPo części tak. Widziałem, jak wiele jest osób potrzebujących. Wiele osób potrzebuje wsparcia, pomocy, motywacji oraz narzędzi i protez. Dlatego postanowiłem stworzyć tę fundację.\nJest to fundacja, która siłą rzeczy jak większość innych fundacji po prostu wyręcza państwo. Gdybym mieszkał w Norwegii i uległ wypadkowi takiemu jak tutaj – byłbym „ustawiony” na całe życie. Siedziałbym sobie w domu i dzwonił do firm protetycznych pytając, jakie mają nowinki w tym zakresie. (śmiech) W Polsce człowiek niepełnosprawny nie ma pracy. Dostaje śmiesznej wysokości rentę, która ma mu wystarczyć na całe życie. Ludzie wpadają w błędne koło. Nie mają pieniędzy, bo nie mogą iść do pracy. Do pracy nie pójdą, bo nie mają ręki czy nogi. Na protezę nie zapracują, bo nie dostaną pracy i pieniędzy. Wszystko się zamyka. Takie osoby są często na uboczu. Dlatego postanowiłem, że zamiast narzekać na państwo muszę wziąć sprawy w swoje ręce i pomóc tylu osobom, ilu się da. Stąd pomysł na utworzenie fundacji. Stworzyłem ją po to, aby pomagać tym, którzy na to zasługują. To, że akurat ja miałem takie szczęście i dostałem protezę za darmo, to przypadek, ale równie dobrze to ja mógłbym się ubiegać o dofinansowanie i kombinować jak tutaj znaleźć 40 tysięcy złotych. Byłby to dla mnie kosmiczny problem, zresztą jak dla wielu pozostałych ludzi będących w podobnej sytuacji. Trzeba więc pomagać tam, gdzie ta pomoc jest potrzebna.\nSkąd fundacja bierze pieniądze na pomoc niepełnosprawnym ludziom?\nPozyskujemy pieniądze z 1% podatku, poprzez różnego rodzaju wpłaty własne od darczyńców, zbiórki publiczne, organizację wydarzeń charytatywnych: koncertów, zawodów. Mam coś takiego jak „klub wspieracza”. Każdy człowiek może zadeklarować jakąś miesięczną kwotę, którą chce wpłacać na nasze konto. Czasem prowadzę szkolenia korporacyjne dla kadry menadżerskiej i z tego też pozyskujemy konkretne pieniądze na działalność fundacji. Pieniędzy zawsze brakuje. Jeżeli ktoś mi zada pytanie, ilu osobom pomogliśmy, to mogę odpowiedzieć, że kilkunastu. Gdybyśmy się zajmowali kupowaniem trampków, mógłbym powiedzieć: słuchajcie, w tym miesiącu pomogłem 200 osobom. Wybrałem sobie jednak taką działkę, gdzie jedna proteza kosztuje od kilkunastu do kilkudziesięciu, a nawet stu tysięcy złotych. Mimo to zamiast zakładać ręce wolę walczyć o każdą z tych osób.\nIle do tej pory kupiliście protez?\nKilkanaście. Czasami różnice w cenach są przeogromne. W zależności od wieku danej osoby. Zupełnie inaczej wygląda proteza dla kilkumiesięcznego dziecka, a inaczej dla nastolatka, który nadal rośnie i musi częściej ją wymieniać. Jeszcze inaczej dla studenta, który jest nastawiony na działanie. Zupełnie inaczej dla osoby dorosłej, starszej, dla której jest ważna stabilność protezy. To też zależy od poziomu amputacji, czy ktoś ma amputowaną samą stopę, czy nogę już na wysokości uda. W tym drugim przypadku są potrzebne protezy z mechanicznym kolanem, w którym siedzi mechaniczny procesor czy bateria. Taka proteza kosztuje nawet do stu, stu dwudziestu tysięcy złotych. Te różnice są przeogromne. Staramy się pomagać tam, gdzie możemy. Idzie to bardzo wolno, ale gdyby nie ta pomoc, to takie osoby zostałyby całkowicie same, zupełnie bez nadziei.\nNa jakiej zasadzie wybieracie osoby, którym pomagacie?\nKażda osoba, która chce się ubiegać o wsparcie naszej fundacji wypełnia specjalny formularz, który potem czytamy. Spędzamy wiele godzin czytając i przeglądając różne sytuacje. Zastanawiamy się, w jaki sposób można tym osobom pomóc. Czasami zdarza się, że mamy kontakt z firmą, która postanawia np. zorganizować bal charytatywny i chce przekazać pieniądze na jakąś konkretną osobę podając swoje wytyczne. Na przykład ma być to osoba z małopolski, najlepiej dziecko. Jeżeli mamy akurat takiego kandydata, to pomagamy w ten sposób. Jeżeli zdarza nam się, że w ramach jakiegoś projektu dostajemy dofinansowanie np. 10 tysięcy i możemy zrobić z tymi pieniędzmi co chcemy, to wtedy wybieramy osoby najmniej medialne. Pomagamy tam, gdzie jest najmniejsza szansa pomocy i gdzie ta pomoc jest najbardziej potrzebna.\nNajtrudniejszy jest wybór. Tutaj mamy największy dylemat. Przeglądając te wszystkie podania zastanawiam się nad tym, kim ja jestem, żeby decydować, kto dostanie nowe nogi za miesiąc, a kto za rok. Trzeba znaleźć jakiś sposób. Gdybyśmy każde pieniądze dzielili po równo dla wszystkich ludzi, którzy się zgłaszają, to efekt byłby taki, że przez pierwsze trzy lata nikomu nie kupilibyśmy żadnej protezy.\nIle takich wniosków wpływa w ciągu miesiąca?\nBardzo dużo. W tej chwili mamy listę około 60 podopiecznych z całej Polski. To jest tylko cząstka tego, co przychodzi. Niestety muszę teraz odmawiać ludziom, czyli prosić ich, aby pisali np. za pół roku. To jest bez sensu, abym przyjął listę 400 osób i powiedział każdemu, kto do mnie zadzwoni: pomożemy Ci, skoro wiem, że tą osobą zajmiemy się dopiero za rok albo półtora, bo teraz musimy pomagać tym, którzy są na liście już od dawna. U nas ważne jest prawo chronologii. Jeżeli ktoś starał się o pomoc bardzo dawno, to ma w pewien sposób pierwszeństwo. Bywa tak, że spływa do nas kilka wniosków miesięcznie.\nTwoja fundacja zorganizowała do tej pory już trzy projekty (wyprawę siedmiu osób na Elbrus (5642 m n.p.m.), start teamu biegowego – Jasiek Mela Team – w największym na świecie i najbardziej prestiżowym maratonie – ING New York City Marathon oraz wspinaczkową wyprawę na El Capitan w Kalifornii). Może przybliżysz je naszym Czytelnikom?\nTak naprawdę najbliższe mojemu sercu są takie projekty, które dopiero teraz zaczynamy. Mamy takie założenie, żeby co roku robić jedną większą wyprawę integracyjną. Pierwszą wyprawą była wyprawa na Elbrus w Rosji. Druga to wyprawa wspinaczkowa na El Capitan w Parku Yosemite w Kalifornii. Trzeci projekt to udział w maratonie.\nW tamtym roku zorganizowaliśmy integracyjną wyprawę w Beskid Niski dla 10 osób niepełnosprawnych i to ten projekt jest najbliższy mojemu sercu. Patrząc z zewnątrz jest najmniej spektakularny, ale najbardziej cenny, ponieważ moim zdaniem o wielkości wyprawy nie decyduje wysokość szczytu, ale to, co taka wyprawa daje uczestnikom. Uważam, że nie ma sensu kolekcjonować szczytów. Po tych wyprawach na bieguny, Elbrusie, Kilimandżaro, objazdach po festiwalach podróżniczych, przyznam się, że nieraz słyszałem propozycje uczestnictwa w kolejnej wyprawie na jakąś górę. Dla mnie każda moja wyprawa miała jakiś cel większy niż zdobycie samego szczytu. Dla mnie zdobycie kolejnego szczytu tylko dlatego, aby się pochwalić: słuchajcie, zdobyłem K2, to jest siódma góra korony ziemi, którą zdobyłem – nie ma najmniejszego sensu. Za to zrobienie wyprawy z grupą osób, dla których wyrwanie się z domu jest jakimś cudem, jest naprawdę dużym osiągnięciem. To jest coś niesamowitego. Robimy w tym roku podobną wyprawę w Bieszczady pod koniec września. Osoby, które zaprosiliśmy do projektu, już teraz regularnie dzwonią, cieszą się, chodzą na treningi. Są to osoby, które często nie chciały chodzić na rehabilitację, a teraz nagle zaczynają walczyć!\nW tamtym roku mieliśmy kilka takich osób, które uczestniczyły w naszym projekcie. Mówię znajomemu: przygotuj się dobrze do matury, bo wiem od twojej mamy, że masz złe oceny – jak ci się uda, to pójdziesz z nami. I chłopak w dwa miesiące poprawia oceny na świetne stopnie, żeby tylko wziąć udział w naszej wyprawie. To jest kwestia motywacji i bardzo mnie cieszy, kiedy ci ludzie widzą nagle swoją wartość. Mówią sobie: ja, chłopak z małej wsi, bez ręki czy nogi, zawsze wytykany palcami, teraz mogę być pokazywany w całkiem inny sposób, jako wzorzec. Są to osoby, które spotykam w szpitalach, czasem po próbach samobójczych, a które potem dzwonią do mnie po paru latach i same motywują inne osoby do działania. Dla mnie największym celem fundacji jest zarażanie ludzi energią i sprawianie, żeby się czuli ludźmi wartościowymi.\nJesteś niesamowitym człowiekiem. Jan Mela to osoba niepełnosprawna, godna naśladowania i podziwiana za ogromną odwagę oraz niespotykaną osobowość. Wielu moich kolegów na pewno zadawało Ci podobne pytania dotyczące Twoich wypraw i walki z niepełnosprawnością. Czytelnicy magazynu „Polonia” chcieliby się dowiedzieć o Tobie jak najwięcej, jakim jesteś człowiekiem „od kuchni”. Zadam więc kilka pytań na zasadzie szybkich skojarzeń.\nMam na imię Jan i…\nMoje ulubione zajęcie to…\nMoją ukochaną dziewczynę.\nNajbardziej chciałbym zobaczyć…\nW życiu najbardziej cenię…\nWyobraźnię u ludzi. Bo my kreujemy świat, który nas otacza i to my sami sprawiamy, że jesteśmy szczęśliwi albo smutni. To my sami nadajemy sens przedmiotom. Używając wyobraźni, będąc w jednym miejscu można przenieść się w zupełnie inne. Kiedy pojechaliśmy na biegun północny i szliśmy gęsiego jeden za drugim w odstępach maksimum dwa metry, tak naprawdę każdy z nas był w całkiem innym miejscu. Bardzo cenię w ludziach, kiedy potrafią używać wyobraźni do radości, do bycia w życiu szczęśliwym. Nie można być zbytnio realistą, bo to czasami jest takie uderzanie głową o beton. Czasem warto się oderwać.\nWiesia · 2016-12-06 18:30:14\nBierze mnie obrzydzenie jak czytam tak nieludzkie komentarze.Wielki szacun dla Jana.\nMarzena · 2016-12-06 17:48:08\nLudzie skąd w was tyle nienawiści????!!!Chlopak tyle wycierpial, dał radę pokonać ból , cierpienie psychiczne, jestem mamą dwóch chłopców i nie wiem czy udzwignelabym tyle nieszczęść. Janek jesteś wielki!!!!!!!!!\nww · 2016-12-06 17:45:19\nMacie sumienie ?\nkrysia · 2016-12-06 16:42:46\nniewinne dzieci potrzebują pomocy a on ma to na własne życzenie???????\njanek · 2016-12-06 16:18:53\nnajpierw ćpał i stracił nogę i rękę to teraz bohater. rodzice mieli z nim kłopoty a teraz bohater wielki lepiej pomóżcie dzieciom które nie przyczyniły się do swojego kalectwa.


www.vangel.pl ekogroszek - SEO TRE 24\nNaturalne paliwo, odpowiednie do nowoczesnych i ekologicznych urządzeń tj. : kotły CO z podajnikiem, piece retortowe czy piece z podajnikiem tłokowym i wiele innych oferuje firma VANGEL. PL Iwona Wandtke z gminy Szemud. Jesteśmy doświadczonym i pewnym dystrybutorem wysokokalorycznego węgla, ekogroszku, pelletu, a poza tym nowoczesnej techniki grzewczej, która umożliwia utrzymanie wysokich parametrów energetycznych i ekologicznych przy pełnej automatyzacji procesu spalania. Obsługujemy właścicieli domów wielo- i jednorodzinnych, firmy i instytucje - zapraszamy do współpracy!\nSzczegóły strony www.vangel.pl:\nTytuł: www.vangel.pl ekogroszek\nSłowa kluczowe: ekogroszek pakowany, ekogroszek workowany, suchy ekogroszek, polski ekogroszek, ekogroszek kolumbijski, eco groszek, polski węgiel\nNie masz doświadczenia w dziedzinie archiwalnej? Jeśli tak, to posiadamy dla Ciebie ofertę, której nie możesz podważać. Niszczenie dokumentów to jedna z profesjonalnych usług, któr ...\nW Warszawie znajduje się siedziba firmy Viko, która w branży rachunkowej i podatkowej działa już od 1995 roku. W zakres świadczonych przez nas usług wchodzi doradztwo podatkowe, ob ...\nMaxGruz wywóz gruzu kraków »\nPlanując jakiekolwiek prace remontowe albo porządkowe musimy się godzić na to, że powstaną różnorakiego rodzaju odpady, które trzeba w odpowiedni sposób z utylizować. Natomiast śmi ...\nData dodania: 13.11.2017r. · szczegóły wpisu »\nChcesz wypromować swój event? Marzysz o tym, aby podarować swoim znajomym wyjątkowe zaproszenia na ślub czy inną ważną uroczystość? Zgłaszając się do Studia Piko masz możliwość uzy ...\nStron: 6437, Kategorii: 30, Podkategorii: 1069, Stron oczekujących: 4, Gości online: 25, Zaindeksowanych stron: 12600, Ost. moderacja: 20 03 2018


Sklep: somap pl gra bitwa o moskwe 1941 19 modeli 6611\nsomap gra bitwa o moskwe 1941 19 modeli 6611\nGra Bitwa o Moskwę 1941 19 modeli Zvezda\nGra strategiczna Bitwa o Moskwę 1941 z 19 modelami do sklejania w skali 1:72 i 1:100 z okresu II wojny światowej. Jest zima 1941 roku, Niemcy są już na skraju Moskwy! Czy dzielni Sowieci sklecą wystarczającą silną obronę? Przejmij dowództwo i zobacz, czy masz wystarczające umiejętności, aby zwyciężyć! W tej walce, będziesz musiał zmagać się nie tylko z wrogiem, ale także z mroźną rosyjską zimą! Bitwa pod Moskwą (bitwa o Moskwę), to obronna operacja moskiewska Tajfun, trwająca od października 1941 do stycznia 1942 roku. Główna bitwa początkowego okresu wojny między III Rzeszą a ZSRR, mająca na celu zdobycie Moskwy stolicy ZSRR. Bitwa uważana jest za jedną z najważniejszych operacji strategicznych II wojny światowej. Zawartość:\nCzarna seria ( 1955 - 1958 ) - Polska Szkoła Dokumentu 2xDVD Narodowy Instytut Audiowizualny\nLISTA KATEGORII > FILMY na DVD > Dokumentalny\nPrzełom października 1956 roku oznaczał w Polsce koniec komunistycznego totalitaryzmu w jego najstraszliwszej formie. Zaczęły pękać i topnieć lody stalinowskiej zimy skuwające życie w kraju. Zelżały opresje, do władzy doszła\n1. Sklepy z somap pl gra bitwa o moskwe 1941 19 modeli 6611\nt1=0.123, t2=0, t3=0, t4=0.024, t=0.123


Saul Niguez - Zzapołowy | O futbolu w najlepszym wydaniu\nBarcelona poszukuje rozwiązania w kwestii obniżenia wydatków na pensje. Zespół z Camp Nou chciałby odciążyć listę płac, żegnając się z Antoine’em Griezmannem. Według ostatnich doniesień mediów, pomocną dłoń (ponownie) wyciąga Atletico, które chętnie wymieni Saula na Griezmanna. Szerokim echem odbiła się przeprowadzka Luisa Suareza do Madrytu. „Los Rojiblancos” ściągnęli Urugwajczyka […]\nSaul Niguez wkrótce ogłosi nowy klub. Chwyt marketingowy Hiszpana?\nWielu sportowców lubi zwracać na siebie uwagę. Niejednokrotnie byliśmy świadkami, gdy np. piłkarze zapowiadali huczne ogłoszenie istotnej decyzji, a ostatecznie kończyło się to np. inwestycją w mały klub. Czy w przypadku Saula Nigueza będzie podobnie? Wiele na to wskazuje. 25-latek od prawie sześciu lat reprezentuje barwy Atletico. Środkowy pomocnik jest […]\nAtletico zamierza zmniejszyć żądania za Saula. Wykorzysta to Manchester United?\nNiewielu zawodników może pochwalić się takim przywiązaniem do klubu, jak Saul. Mimo iż Hiszpan ma dopiero 25-lat, w Atletico rozgrywa już szósty sezon. Dodatkowo pomocnik ma podpisaną z zespołem wieloletnią umowę. Niewykluczone jednak, iż przygoda piłkarza z „Los Rojiblancos” w końcu będzie miała swój kres. Klub zamierza zmniejszyć wymagania za […]


Erkasi - Play Your Life\nSkarga na Erkasi\nErkasi replied to Kacper426's topic in Archiwum Skarg\nWiem jak to wygląda w waszych oczach "" oo cj zdezelowany premier i taranowanko" otóż nie . nie czerpie radości z cudzej krzywdy tyle w temacie odemnie , dostałem upomnienie od admina/moderatora\n1 wymusiłeś wyjezdzając potem ja w ciebie uderzyłem i wtedy padło to co padło od cb na czat byłą to prowokacja 1 słowo ale potrafi zdenerować to tylko gra i nie nalezy tak pisać do graczy bo wina byla po twojej stornie i mogles sie przyznać ze wymusiles okej sory i ja taiemu gracozwi bym chętnie oddał bądź zapłacił za narpawe .. a co do pozniejszych rozmow wg cb miałem płakać ? nie wiem prosić o wybaczenie ? o to że wymusiłeś i nie przyznasz się do błędu jak mowiłem dla mnie te 30 e czy 50 e to nie majątek ... szkoda ze nie nagrywałem tego zdarzenia bo wszedlem na dosłownie 30/40 min i było by doskonale widać twoje wymuszenie ... widząc po twoim profilu to posty na forum to dla cb chleb powszedni od takich zdarzeń są REPORTY i taki na mnie zgłosiłeś bo byłem specowany i dostałem ostrzeżenie słowne bo nic nie robiłem\nBo 5 min pozniej pojawił się admin i mowił " prosze ostrożniej" ale jezdziłem zgodnie i dał mi upomnienie słowne gdyż nikogo nie taranowałem a jak juz bylem blisko nie z mojej winy to probowalem uciekać i wgl by nie byc tym co taranuje.... Nigdy nie taranowałem skarg na mnie też nie ma , a to że gracz wyjezdzał z msc parkingowego to juz wymuszenie i nie dalo rady wyhamować . potem gdy zaczął wyzywać to juz byla prowokacja i było pod wpływem emocji\nByłem "specowany" w tamtym okresie i nic nie było żadnego taranowania gracz wymusił pierwszeństwa wyjezdzajac z miejsca parkingowego szkoda ze wtedy nie zrobił scr takie moje zdanie. po tym jak wymusił i uderyzlem w niego zwyzywał potem tylko wyminałem pojazd gdy ten pisał na czacie\nSkarga na FL4me\nErkasi replied to Erkasi's topic in Archiwum Skarg\nnie płacze niedlugo "nie stać cie" bedzie banicja bo każdego to uraża haha smiech na sali pisząc "nie stac cie " mam na mysli nie sprzedam pojazdu za bezcen i wg mnie ma wartosc nawet 1kk albo i więcej\nzacytowałem cie "kurwo złamana" twoja kultura bije blaskiem\nErkasi started following Skarga na FL4me November 10, 2018\nErkasi posted a topic in Archiwum Skarg\nData i godzina: 10 lis 2018 14 40 nicki Erkasi oskarżona: Fl4me serial : 3086AC7D129162FFE541364AF70A61A1 opis: widac na scr cbk dowody : posiadam oczekiwnaia: mute\nErkasi started following Skarga na .clayface., Skarga na mati56 and Skarga na MATU November 1, 2018\nSkarga na mati56\nData i Godz: 25 paź 2018 Godz 11 43 Nick: Erkasi nick oskarżonej: mati56 serial:3086AC7D129162FFE541364AF70A61A1 opis: Jeździłem sweeperem aż nagle podleciał do mnie ten nie wychowany gracz i wyzwał mnie od tak o ?! Nie wiem o co mu chodzi. Został poinformowany o skardze.Gracz nie powidział mi "co niby robiłem" i dlaczego mnie wyzwał. Dowody:posiadam scr Oczekiwania: Mute za Cbk 3dni\nSkarga na MATU\nZa wyzywanie cie przepraszam . 1 sytuację mam ze moderator cofa z srodka drogi na drodze ekspresowej, Gdzie mozna to podciągnąć jazda pod prąd. Drogi graczu jeżeli byłoby na to miejsce jasne bym wyprzedził z lewej ale tam się koncyzł Wiadukt. Gdybym miał mnagranie byś zobaczył sam ale wywaliło mi i musialem Alt f4 wszystko wyłaczyć. Mialem zamiar wyprzedzic cie z lewej ale gdy zobacyzlem ze cofasz z srodka drogi momentalnie na pobocze i hamowałem. Wy moderatorzy dajecie ostrzeżenia i karacie za taką jazde a sam tego nie widzisz? swoich błędów ? gdybyś cofał na poboczu bym w ciebie nie wjechał ?! jaki miałbym w tym interes zeby w ciebie uderzyc specjalnie mając kurs i full premię ?! odpowiedz sobie -.- cofałeś z środka drogi na pobocze. Za wyzwiska przeprosiłem nie chowaj urazy, ty byś sie nie wkurzył jak ktos cofa ty chesz uniknąc a i tak dochdozi do wypadku nie z tw winy i ze to twoja wina bo z "impetem wniego wjehcales" i jeszcze twoje tłumaczenie masz świadka gdzie zawsze przy apelacjach czy tego typu skarg napisane jest ze "koledzy to nie są dowody"\nData iGodz : 14 Paź 2018 Godzina 18:07 Nick: Erkasi Oskarżony: Matu serial:3086AC7D129162FFE541364AF70A61A1 opis: Jechałem Autostradą czy tam Obwodnicą jak zwał tak zwał zauważylem ze bulet stoi na poboczu więc zaczałem hamować po cyzm jakis COMET czerwony zaczął cofać z środka drogi na pobocze gdzie ja tam Zjeżdzałem. Po 1 pisalem ze mam nagranie lecz wywaliło mi błędy po cyzm wszystko sie zamkneło. po 2 posiadam scr gdzie widać slady mojego hamowania gdy comet cofał i byl wypadek. Zdaje sobie sprawe że gracz jest Moderatorem ale no wina stoi po jego stronie gdyż na takich drogach sie nie cofa. Mówil ze ma świadka lecz koledzy to nie są świadkowie i nie są branie pod uwage. Domagam się zapłaty lub ukarania utratą prawa jazdy. Tak jak pisałem gracz jest moderatorem czyli powinien się jakoś zachować i reprezentować swoją "range" to nic ze jechałem zdezelowanym premierem ale miałem w denej chwili Kurs i naprawiony na full premię. Dowody: MAM >>> https://imgur.com/a/qZt4iC2 Oczekiwania: Utrata prawa Jazdy bądź zapłata za zaistniałe zdarzenie\nSkarga na .clayface.\npo 1 CBK na pw po 2 Zaslugujesz na mute Gracz mnie specjalnie Taranował na co mu napisalem ze jest nagrany gdy napisalem ze straci prawko w ten sposob do mnie pisał\nData i godizna: 11 Paź 2018 19 38 nick Erkasi Oskarżony: .Clayface. serial:3086AC7D129162FFE541364AF70A61A1 opis: Cbk na pw widać na scr. Dowody: TAK posiadam Oczekiwania: Mute\nErkasi started following Sakrga na Krulik* October 8, 2018\nSakrga na Krulik*\nNo i Tyle mi wystarczy . Dziękuje prosze zamknąc post.\nW Logach pisałem ze moze to być słaby internet na co mi odpisales ze ping 50 to nie za duzy. Więc to wina synchronizacji bo u mnie nic nie bylo a jak by zaistniala taka sytuacja bym zaplacił i przeprosił. Głownie chodzi o to ze nie powinieneś tak z grubej rury pisać. Z tego co pamiętam nie było mowy o rzadkim kursie , tylko prułeś ze "zasranym lub zaje**anym" premierkiem sie w cb wwalilem co jets nie prawdą bo takiej sytuacji u mnie nie było.\nData I godzina: 7 paź 2018 godzina 21 21 Nick: Erkasi Oskarożona: Krulik* serial: to: 3086AC7D129162FFE541364AF70A Opis: Gracz zaczął mnie straszyc ze jestem nagrany po czym wyslalem "??" a on mi odpowiedzial (nizej na SCR) cbk wobec mnie . Zacząłem się wypytywać o co chodzi, był zdenerowany i wyzywał dalej. Podobno go staranowałem i wpadł do wody. U niego tak to wyglądało u mnie nic jechalem po prostu autostradą . Być moze wina synchronizacji. Nie powinien pisac tak do gracza. dowody: posiadam oczekiwania: mute x dni


Dane dla pojazdów z Europy i USA\nSprawdzone i wiarygodne informacje\nDostęp online 24 godziny na dobę\nSprawdź Historię Pojazdu w trzech prostych krokach\nWybierz Raport VIN\nDlaczego warto skorzystać z Automoli?\nAby uniknąć zakupu uszkodzonego pojazdu wystarczy wykupić raport VIN. Nie powierzaj bezpieczeństwa twojego i twoich bliskich przypadkowi, lecz dokonaj świadomego wyboru. Wystarczy, że wpiszesz numer VIN w okno wyszukiwania, a dowiesz się, co skrywa historia pojazdu. Możesz zobaczyć nawet historyczne zdjęcia – jeżeli są dostępne, szkody, odnotowane przebiegi i wiele innych informacji. Nasz raport historii pojazdu to nieoceniona pomoc przy zakupie pojazdu na rynku wtórnym.\nInformacje o ofertach sprzedaży i właścicielach pojazdu\nInformacje o kolizjach i zdarzeniach z udziałem pojazdu\nChronologiczna lista odczytów licznika\nInformacja o przebytych przeglądach/inspekcjach pojazdu\nSprawdzenie międzynarodowych ewidencji pojazdów poszukiwanych\nArchiwalna dokumentacja fotograficzna pojazdu\nLista opcji wyposażenia fabrycznego pojazdu\nWeryfikacja sumy kontrolnej oraz poprawności numeru VIN\nNasz dekoder VIN dostarczy ci obszernych informacji zakodowanych przez producenta pojazdu. Dzięki temu, otrzymasz rzetelne informacje o interesującym cię pojeździe, a nawet zweryfikujesz wyposażenie pojazdu po numerze VIN. Wystarczy wprowadzić numer VIN do naszego systemu, a już po kilku sekundach otrzymasz rozkodowane informacje. Na ich podstawie wybierzesz interesujący cię raport, a nawet sprawdzisz kraj pochodzenia pojazdu. Z dostępnych metod płatności, wybierz tą najbardziej dogodną. Zapłać, a po kilku minutach otrzymasz powiadomienie na adres e-mail o wygenerowanym Raporcie Historii Pojazdu.\nOd 0 do 100 km/h w 3,8 sekundy, prędkość maksymalna do 290 km/h, mechanizm RS Torque Splitter, opony semi slick i specjalne tryby jazdy RS — nowe Audi RS 3\nDzięki zdalnym aktualizacjom „Over the air”, Mercedes-Benz poszerza możliwości utrzymania aktualności oprogramowania i systemów samochodu. To, co zaczęło się od modeli Mercedesa w USA w 2013 r., w przypadku systemu\nNowy flagowy model technologiczny BMW Group przechodzi, za kołem podbiegunowym, intensywny program strojenia systemów napędu i układu jezdnego – silniki elektryczne, napęd na wszystkie koła, technologia ładowania, akumulator wysokonapięciowy i\nNie czekaj. Zarejestruj się i zarabiaj od teraz!


Przyrządy, dzięki którym wypracujesz doskonałą kondycję - Sportowy informator\nJesienne miesiące to idealny czas na wykuwanie formy. Kupno wejściówki do klubu fitness w Polsce to naprawdę nietania sprawa. Zdecydowanie bardziej opłacalne jest urządzenie własnej siłowni w domu. Jeśli masz wolną przestrzeń, na przykład w garażu lub w piwnicy, opłaca się zainwestować w atlas do ćwiczeń oraz inne urządzenia i ćwiczyć o dowolnej porze. Bez tłumu ludzi i nielubianej muzyki.\nW dobrze zaopatrzonej sali treningowej ma znajdować się praktyczka ławka do wyciskania, która nadaje się do robienia wielu typów ćwiczeń, między innymi wyciskania sztangi oraz pompek z podparciem. Inną, zajmującą o wiele mniej metrażu opcją, jest praktyczny atlas treningowy – (zobacz kompletną propozycję na tej stronie o rowerach miejskich damskich i męskich). Przy zamawianiu tego rodzaju sprzętu zwróć uwagę, czy umożliwia on stymulowanie klatki piersiowej pod wieloma kątami i czy możesz na nim robić także ćwiczenia na inne partie.\nNa własnej siłowni ma się również znajdować gryf, na który założysz ciężary.\nSprzęt do siłowni domowej wbrew pozorom wcale nie musi być drogi. Jeśli obawiamy się zbyt wywindowanych kosztów w sklepach przed dokonaniem zakupu możemy skorzystać z internetowych porównywarek cen – dowiemy się w ten sposób, w których miejscach mogą nas naciągnąć. Pierwszym wyborem, na który warto się zdecydować może być zakup rowerku, ponieważ rowery treningowe zajmują stosunkowo niezbyt dużo miejsca, a pedałując jesteśmy w stanie wykonywać dodatkowo inne czynności. Rowerki nie są drogie, a gdy chcemy wydać jak najmniej pieniędzy, możemy przejrzeć portale, na których znajdują się anonse typu sprzedam/oddam. Ogłoszenia wystawiane są na nich regularnie, aby uniknąć próby oszukania możemy umówić się na wcześniejsze oglądanie kupowanej rzeczy. Więcej o sprzęcie fitness: .\nJeżeli interesuje nas ukształtowanie całej sylwetki idealnym wyborem będzie zakup wioseł treningowych. Wioślarz (link) służy przede wszystkim do wyrobienia sobie masy mięśniowej, a przy systematycznym użytkowaniu pomoże w utrzymaniu naszej sylwetki w dobrej kondycji.\nWiosła i rowery treningowe nie zajmują wiele miejsca, łatwo więc będzie nam przenosić je z jednego pomieszczenia do drugiego, albo po prostu schować. Jeżeli nie chcemy, nie musimy kupować nowych, droższych urządzeń. Skorzystać możemy z używanych, które są równie dobrze funkcjonujące.


Krówki z logo dla dzieci – Coaching Technologiczny\nNie od dziś wiadomo, że najbardziej podatną na reklamę grupą są dzieci. W ten sposób to one mają największy wpływ na to, co kupują ich rodzice. Właśnie z tego powodu powstają Krówki z logo, które skierowane są bezpośrednio do nich. Pomysłowość producentów upominków reklamowych jest ogromna i właściwie nie zna granic. Zrobią oni naprawdę wiele, aby uatrakcyjnić sprzedawane przedmioty i sprawić, aby znikały z półek w tempie ekspresowym. Jest jednak kilka podstawowych elementów, którymi powinni się kierować, aby przykuć uwagę swoich odbiorców.\nWszyscy jesteśmy wzrokowcami, dlatego podstawą każdego produktu powinien być wygląd. W przypadku najmłodszych dzieci, które najczęściej obdarowywane są balonikami, klockami i innymi zabawkami, najważniejszym elementem jest mnogość kolorów. To, co jest bardzo kolorowe, przyciąga wzrok kilkulatków i łatwiej zapada im w pamięć. Takie przedmioty przyjmują chętniej i bawią się nimi, a to już pierwszy krok do wizyty w sklepie właściciela rozdającego te Krówki z logo. Dla dzieci nieco starszych, które mają swoje ulubione postaci z bajek, ważne jest żeby posiadać coś z bohaterem z kreskówki, dlatego oni mogą liczyć, np. na drobne upominki prezentujące wizerunki tych animowanych sylwetek, okraszone oczywiście nazwą lub logo firmy. Kilkunastoletnie dzieci to już trudniejsza grupa docelowa. Dla nich liczy się przede wszystkim, tzw. szpan. Gadżety elektroniczne, szczególnie markowe, są tym, czym można się pochwalić w szkole, wśród rówieśników. Elektronika nie jest jednak upominkiem, który może otrzymać każdy. Koszt produkcji takiego gadżetu musi się bowiem zwrócić w prowizji sprzedawcy. Z tego powodu, są to upominki rozdawane osobom robiącym zakupy od kilku do kilkuset tysięcy złotych.\nJak pokazują powyższe przykłady Krówki z logo można dobrać dla dzieci w każdym wieku. Im bardziej będą one kolorowe i przykuwające wzrok, tym bardziej może wzrosnąć nasza pewność, iż dzieci chętniej będą nakłaniać swoich rodziców do dokonywania zakupów właśnie w naszej firmie. Nawiązujemy w ten sposób więź z dzieciakami, a są to najwierniejsi klienci. Jak zadbamy o odpowiednią zachętę, zainteresujemy najmłodszych ofertą naszego sklepu, to zyski z takiego działania mogą być spore.\nOpublikowano 28 sierpnia 2016 12 sierpnia 2016 Autor autorKategorie Gadżety reklamoweTagi krówki z logo dla dzieci, krówki z logo dla dziecka, krówki z logo dziecięce, krówki z logo w prezencie\nPoprzednie Poprzedni wpis: Krówki reklamowe dla sieci komórkowych\nDalej Następny wpis: Reklama w google dla księgowej