Drugorzędna polityka o dużych perspektywach rozwoju. Rzecz o polityce wschodniej UE\n(tekst z wydanej przez OMP pracy zbiorowej Polska w grze międzynarodowej. Geopolityka i sprawy wewnętrzne, Kraków 2010)\nPolska przygotowując się do członkostwa w Unii Europejskiej spodziewała się, że ze względu na naturalne predyspozycje będzie nadawała ton unijnej polityce wobec państw powstałych w wyniku rozpadu ZSRR, zwłaszcza wobec naszych bezpośrednich wschodnich sąsiadów. Cele, co do których przez lata panowała daleko idąca generalna zgoda elit politycznych i społeczeństwa, nie były jednak jednoznacznie formułowane. Rozciągały się od budowania mostów między Zachodem a Wschodem, wspierania naszych wschodnich sąsiadów, przez przeciwdziałanie imperialnym zapędom Rosji, po okcydentalizację państw postsowieckich, promowanie kierunku wschodniego polityki unijnej. Najdalej idącym celem było zagwarantowanie otwartości UE na członkostwo wschodnich sąsiadów, wspieranie tego procesu, zwłaszcza w odniesieniu do Ukrainy, i ostatecznie rozszerzenie Unii na Wschód.\nDuże ambicje Polski w zakresie polityki wschodniej po wstąpieniu do Unii Europejskiej natrafiły na trudne do przezwyciężenia przeszkody. Brak zrozumienia ze strony partnerów unijnych wydawał się nieracjonalny, stąd stale ponawiane próby przedstawienia naszych argumentów. Jednak do przełomu nie doszło. W polskiej literaturze przedmiotu wymieniono już cały szereg powodów utrzymywania się takiego stanu. Są one dobrze znane, więc z uwagi na brak miejsca nie widzę potrzeby ich przypominania. Ze swej strony chciałem zwrócić uwagę na kilka kolejnych, nie mniej ważnych. Ze względu na ich trwałość możemy te ograniczenia nazwać zewnętrznymi i naturalnymi. Zewnętrznymi, gdyż powstały i utrzymują się niezależnie od polskich starań i naszej obecności w UE. Naturalnymi, ponieważ wynikają z zaplanowanej istoty unijnej polityki wschodniej, a do pewnego stopnia również ze sposobu jej prowadzenia. Zaplanowanej i zorganizowanej z namysłem przez elity polityczne UE przed naszym przystąpieniem do Unii. Wspomniane immanentne ograniczenia sprawiają, że polskie pomysły na unijną politykę wschodnią w niewielkim stopniu oddziałują na rzeczywistą politykę Brukseli i najważniejszych unijnych graczy, niezależnie od tego, czy rządzące Polską ugrupowania są raczej lewicowe (SLD, prezydent Kwaśniewski), czy prawicowe (PiS, PO, prezydenci Kaczyński i Komorowski), czy znajdują się u władzy krótko, czy trochę dłużej, wreszcie niezależnie od tego, czy artykułują swoje oczekiwania bardziej kategorycznie, czy łagodnie. Niezależnie również od tego, czy zachodni partnerzy polityczni pochodzą z ugrupowań pokrewnych ideowo, czy nie. Wobec wyżej powiedzianego, kluczowym dla zrozumienia skromnych sukcesów Polski we wpływaniu na kształt unijnej polityki wschodniej jest omówienie i zrozumienie wspomnianych ograniczeń.\nOgraniczenia wynikające z historycznego rozwoju polityki wobec wschodnich sąsiadów\nW drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku stopniowo kształtowała się polityka UE zmierzająca do otwarcia się na członkostwo byłych państw socjalistycznych Europy Środkowo-Wschodniej. Zaowocowała ona ogłoszeniem procesu rozszerzenia Unii na szczycie Rady Europejskiej w Luksemburgu w grudniu 1997 roku oraz kolejnymi ważnymi decyzjami, w tym podjętymi na szczycie Rady Europejskiej w Helsinkach w 1999 roku. Sformułowały one listę 13 państw kandydackich (z dwunastoma z nich, obecnie członkami UE, prowadzono negocjacje akcesyjne, trzynaste – Turcja – zostało określone mianem „przeznaczonego” do członkostwa).\nW tym samym czasie w gronie unijnych przywódców toczą się również rozmowy dotyczące wizji stosunków z pozostałymi państwami europejskimi, w tym z państwami leżącymi na wschód od planowanej linii rozszerzenia. Żadne generalne rozwiązania nie zostają zapisane w oficjalnych dokumentach unijnych, jednak zaczyna być budowana zgoda wśród elit politycznych UE, przesądzająca o trwałości przyjętego kilka lat później rozwiązania. Komisarz ds Rozszerzenia Günter Verheugen w jednej z ówczesnych wypowiedzi przy okazji rozważań nt. Turcji prezentuje spodziewane rozwiązanie dotyczące postsowieckiej Europy Wschodniej – „wysoce zaawansowane stowarzyszenie”.\nW omawianym okresie jedynym postsowieckim państwem artykułującym, acz niekonsekwentnie, aspiracje do członkostwa w Unii Europejskiej jest Ukraina. Jeszcze przed szczytem UE w Luksemburgu, 5 września 1997 roku na pierwszym unijno-ukraińskim szczycie w Kijowie zostaje ogłoszony „europejski wybór” Ukrainy, co zostało zaaprobowane przez stronę unijną. Równocześnie jednak, w ramach nieformalnej polityki „Russia first” ratyfikacja Umowy o partnerstwie i współpracy (PCA) z Ukrainą jest przez stronę unijną odwlekana. W czerwcu 1998 roku Ukraina oficjalnie zgłasza chęć stowarzyszenia się z UE. W grudniu 1998 roku na szczycie Rady Europejskiej zostaje przyjęta Wiedeńska Strategia dla Europy, która w ramach „wspierania stabilności i dobrobytu w Europie i na świecie” postuluje przygotowanie pierwszych unijnych wspólnych strategii: względem Rosji, Ukrainy i regionu śródziemnomorskiego (to sąsiedztwo utrwali się w unijnych dokumentach). W grudniu 1999 roku Rada Europejska przyjęła Wspólną Strategię wobec Ukrainy, podkreślając, iż bierze ona pod uwagę europejskie aspiracje i proeuropejski wybór Kijowa. Nie znalazły się tam jednak żadne wyrazy poparcia dla potencjalnego członkostwa Ukrainy w UE, a jedynie oferta pomocy w transformacji i bliskiej współpracy (podobnie jak wcześnie w PCA i później w licznych dokumentach powstałych w ramach polityki sąsiedztwa).\nW kwietniu 2002 roku Rada do Spraw Ogólnych (General Affairs Council) poprosiła Komisję Europejską i Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa o wypracowanie różnych idei stosunków Unii z sąsiadami. Było to związane ze spodziewaną decyzją szczytu Rady Europejskiej w Kopenhadze (12-13.12.2002) o rozszerzeniu UE o nowe państwa (10+2). Oficjalnym powodem była chęć uniknięcia powstania nowych linii podziału w Europie w trakcie wzmacniania nowej granicy UE. Ponadto chciano wykorzystać możliwości, jakie da rozszerzenie, jako nowy impuls do rozwoju stosunków z sąsiadami.\nOdpowiedzią na prośbę Rady był list Komisarza ds. Stosunków Zewnętrznych Christophera Pattena i Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Javiera Solany z 7 sierpnia 2002 roku w sprawie „Szerszej Europy” (Wider Europe). List był adresowany do ministra spraw zagranicznych Danii, sprawującej wówczas przewodnictwo w Unii, jednak został przesłany również do pozostałych ministrów spraw zagranicznych państw UE. Jest on niezwykle istotny dla naszych rozważań, gdyż przedstawiona w nim klasyfikacja sąsiadów Unii Europejskiej i postulowany stosunek do nich stały się podstawą obecnie obowiązującej polityki. List dzielił sąsiadów przyszłej, rozszerzonej Unii na następujące grupy: 1. państwa basenu Morza Śródziemnego, objęte Procesem Barcelońskim (Partnerstwo Euro-Śródziemnomorskie); 2. Bałkany Zachodnie, objęte Procesem Stabilizacji i Stowarzyszenia (SAP); 3. wschodni sąsiedzi, postsowieckie państwa, w większości posiadające Umowy o Partnerstwie i Współpracy (PCA). Te trzy grupy zostały uznane za wymagające kompleksowych decyzji. Oprócz nich list wymieniał jeszcze: 4. państwa EFTA; 5. państwa objęte wówczas procesem akcesyjnym, jednak o negocjacjach zbyt słabo zaawansowanych, by zdążyć na pierwsze rozszerzenie (ostatecznie Bułgaria i Rumunia); 6. Turcja – przeznaczona do członkostwa.\nAutorzy listu, mając za sobą autorytet unijnych instytucji, postulowali stosowną politykę wobec każdej z grup. Zaproponowane wówczas podejście pozostaje nadal aktualne (uwzględniając niewielkie zmiany, zgodne z zaproponowaną polityką, które już nastąpiły, a które nie dotyczą wschodniego sąsiedztwa). Sąsiedzi Unii zostali podzieleni na trzy rodzaje, określone politycznym podejściem. Pierwszy stanowią państwa przeznaczone do członkostwa w Unii (wówczas były to grupa 2., 5. i 6.; obecnie po akcesji Bułgarii i Rumunii tylko Bałkany Zachodnie i potencjalnie Turcja). Elity polityczne UE zgodziły się, że chcą z czasem przyjąć wspomniane państwa, niezależnie od tego, czy są na drodze do Unii zaawansowane bardziej czy mniej, czy prowadzą aktualnie politykę pro- czy antyunijną. Unia ma czas i zakłada, że prędzej czy później całe Bałkany Zachodnie staną się jej częścią (co do Turcji wątpliwości z czasem wzrosły a nie zmalały).\nDrugi rodzaj państw to bogate i rozwinięte państwa Europy Zachodniej (grupa 4.). Oprócz państw-członkowskich EFTA do tej grupy trzeba zaliczyć małe państwa zachodnioeuropejskie (Andora, Monako, San Marino, Watykan), nie wymienione w liście. Są to państwa dostatnie, demokratyczne, stabilne i przewidywalne, dobrze zintegrowane z Unią Europejską. Bruksela widziałaby je w swoim gronie, jednak jest świadoma braku chęci po drugiej stronie, wobec czego postuluje politykę status quo. Jest jednak gotowa bez zbędnej zwłoki przyjąć każde z tych państw, jeśli tylko zaistnieje stosowna wola z ich strony, co widzimy obecnie w przypadku Islandii.\nTrzeci rodzaj sąsiadów, to państwa w stosunku do których zaproponowano politykę nienastawioną na ich akcesję. Znalazły się tu państwa leżące na południowym i wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego oraz postsowieckie państwa Europy Wschodniej (grupa 1. i 3.). Nie oznacza to jednak polityki status quo, gdyż istniejący stan nie zadowalał unijnych planistów. Nie są to ani państwa wysokorozwinięte, ani stabilne politycznie i gospodarczo, często nie są nawet demokratyczne. Ich słabość i niestabilność, podatność na kryzysy, rodzi potencjalne zagrożenia dla Unii Europejskiej. Dlatego też zaproponowano stworzenie aktywnej polityki sąsiedztwa, zbliżającej te państwa do Unii, jej wartości i standardów, jednak niemającej na celu rozszerzenia. Członkostwo państw Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu w UE, ze względu na ich położenie, zostało explicite wykluczone.\nSytuacja państw Europy Wschodniej, zwłaszcza Ukrainy, została określona mianem pośredniej między wykluczeniem członkostwa a potencjalną szansą. Patten i Solana podkreślali, że aktywne uczestnictwo w postulowanej polityce i postęp osiągnięty na jej drodze tylko poprawią pozycję tych państw. W przewidywalnym okresie dziesięciu lub więcej lat proponowano wschodnim sąsiadom ciężką pracę, bez jakichkolwiek gwarancji. Politycy unijni w publicznych wystąpieniach pierwotnie dawali do zrozumienia, że mimo iż polityka sąsiedztwa jest różna od kwestii potencjalnego członkostwa, to nie wyklucza takich aspiracji a nawet je wspiera. Z czasem jednak, w kolejnych dokumentach, nawet ta dość mglista perspektywa szans członkostwa pojawiała się coraz słabiej. Późniejszy o dwa lata Dokument Strategiczny Europejskiej Polityki Sąsiedztwa podkreślał, iż oferta w ramach omawianej polityki jest różna od możliwości ubiegania się o członkostwo w Unii i od środków służących akcesji. Podsumowując, państwa objęte Europejską Polityką Sąsiedztwa w rezultacie decyzji politycznej UE nie są i w przewidywalnym czasie nie będą traktowane jako potencjalni kandydaci do członkostwa. Mimo upływu lat nie pojawiły się żadne czynniki, które wpłynęłyby na zmianę tej decyzji.\nOmówiona koncepcja polityczna z sierpnia 2002 roku została w tym samym miesiącu przedyskutowana i przychylnie potraktowana na nieformalnym spotkaniu ministrów spraw zagranicznych w formacie „Gymnich”, a następnie w procesie szerokich konsultacji wewnątrzunijnych i z sąsiadami, dopracowana i oficjalnie ogłoszona w 2004 roku jako Europejska Polityka Sąsiedztwa (EPS), w nieco zmienionym zasięgu terytorialnym (odpadła Rosja, dodano państwa Kaukazu Południowego). Jej celem jest zapewnienie bezpieczeństwa Europie, przeciwdziałanie podziałowi kontynentu wzdłuż nowej granicy UE, niestabilności politycznej i gospodarczej sąsiadów. Unia wspiera reformy w państwach sąsiedzkich, zmierzające do ich zintegrowania (bez członkostwa), jest gotowa do liberalizacji handlu, znacznego otwarcia swego rynku wewnętrznego a nawet niektórych polityk wspólnotowych. Podkreślają to dokumenty wzmacniające EPS czy inicjatywa Partnerstwa Wschodniego. Żadne z nich nie obiecuje jednak członkostwa, nawet najbardziej aktywnym i zintegrowanym sąsiadom.\nPełna odpowiedź na pytanie, dlaczego w pierwszych latach XXI wieku postsowieckie państwa Europy Wschodniej zostały wrzucone do jednego worka z muzułmańskimi państwami Afryki Północnej oraz Bliskiego Wschodu i w efekcie skazane na wieczne sąsiedztwo, przekracza możliwości tego artykułu. Mieliśmy do czynienia z wielorakimi przyczynami, wynikającymi z sytuacji wewnętrznej w Unii Europejskiej, sytuacji wewnętrznej w tych krajach oraz z czynników z zakresu stosunków międzynarodowych. Politycy zachodni doskonale zdawali sobie sprawę, że są granice akceptacji społecznej własnych społeczeństw dla dalszych rozszerzeń o coraz bardziej obce zachodnim Europejczykom kraje. Kolejne rozszerzenia nie pomagały również uporać się z narastającym kryzysem wewnętrznym Unii, w tym instytucjonalnym. Historia stosunków postsowieckich państw Europy Wschodniej z Zachodem była stosunkowo krótka, nawet w przypadku Ukrainy nie były one zbyt głębokie. Państwa te powoli i niekonsekwentnie realizowały transformację gospodarczą, polityczną, prawną i administracyjną. Wykazywały niewielką determinację w integrowaniu się z Zachodem (o wiele mniejszą niż miało to miejsce w przypadku postsocjalistycznych państw Europy Środkowej, przy o wiele większym dystansie do pokonania). Koszty ich akcesji (zwłaszcza najambitniejszej Ukrainy) byłyby o wiele większe niż miało to miejsce w naszym przypadku. Wreszcie – last but not least – czynnik rosyjski odgrywał w tym przypadku o wiele większą rolę niż przypadku naszym czy Bałkanów. Niestety, do dzisiaj polskie elity preferują dostrzeganie tylko niektórych z tych elementów, mimo iż wszystkie z nich są nadal aktualne.\nEuropejska Polityka Sąsiedztwa od swych początków aż po poszerzające ją w interesującym nas wymiarze Partnerstwo Wschodnie jawi się więc jako przemyślana i ze strony zachodnich elit politycznych świadoma alternatywa dla dalszego rozszerzenia UE na Wschód. Jej ważnym celem jest utrwalenie obecnego zasięgu terytorialnego Unii na Wschodzie poprzez daleko idącą pomoc sąsiadom, a w przypadku najambitniejszych partnerów, daleko posuniętą integrację, w tym gospodarczą, jednak bez członkostwa w UE. Wieczne sąsiedztwo jest więc alternatywą dla potencjalnego rozszerzenia. Jest to wyraźnie widoczne w wypowiedziach unijnych decydentów, nie zaś w unijnych dokumentach.\nJednak ten nigdzie nie zapisany cel EPS, choć obecny implicite od samego początku, szkodzi osiągnięciu innych celów tej polityki. Mój były student D. Klingebiel nazwał to „problemem wysyłania sprzecznych sygnałów”. Z tego powodu polityka sąsiedztwa zamiast integrować wschodnich sąsiadów UE w niektórych przypadkach może ich nawet od Unii oddalać. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku krajów czy polityków ambitnych. W trudnym oraz kosztownym społecznie i gospodarczo procesie integracji z Zachodem potrzebne są gesty zachęty ze strony unijnych elit politycznych. Tymczasem najbardziej wpływowi politycy unijni takich zachęt skąpią, bądź wręcz studzą zapał oświadczeniami, że polityka sąsiedztwa, czy obecnie Partnerstwo Wschodnie nie mają na celu doprowadzenia do członkostwa. Polscy politycy, niestety, do najbardziej wpływowych w Unii nie należą, co nie jest tajemnicą na Wschodzie.\nPrzed stworzeniem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa mglista perspektywa członkostwa w Unii była lepszym stymulatorem dążeń integracyjnych. Tak było zwłaszcza w przypadku Ukrainy, która już pod koniec lat 90. XX wieku zaczęła formułować plany integracyjne. Jednak w odpowiedzi zamiast perspektywy członkostwa otrzymała EPS, czyli zimny prysznic, z niezadowalającym nikogo w Kijowie Planem Działań i to w przełomowym momencie po zwycięstwie Pomarańczowej Rewolucji. W efekcie dla wielu polityków, nawet „obozu pomarańczowego”, koszt polityczny trudnego społecznie i gospodarczo procesu zbliżenia z Zachodem oraz przejmowania jego standardów był zbyt wysoki i ryzyko nie zostało podjęte. Zmiana retoryki polityków unijnych (chociażby na neutralną) przyczyniłaby się do lepszych rezultatów EPS i Partnerstwa Wschodniego. Jest jednak trudna do osiągnięcia, gdyż cała ta polityka powstawała rzeczywiście jako projekt zbliżenia sąsiadów bez dawania im perspektywy członkostwa.\nNieadekwatność oferty i oczekiwań\nMimo braku perspektywy członkostwa zarówno Europejska Polityka Sąsiedztwa jak i Partnerstwo Wschodnie są bardzo ambitnymi programami, dążącymi do bardzo dużego stopnia integracji sąsiadów z Unią. Zakładają przejmowanie zachodnich wartości, implementację unijnych rozwiązań prawnych i administracyjnych, demokratyzację, wprowadzenie rzeczywistych rządów prawa, przestrzeganie praw człowieka, walkę z przestępczością, korupcją i nadmierną biurokracją, reformy rynkowe i otwarcie się na wolny handel, ochronę środowiska, reformy systemu zdrowotnego, emerytalnego i opieki społecznej. Katalog postulowanych reform wcale się na tym nie kończy. Unia słusznie podkreśla, że służyłoby to przede wszystkim reformującym się partnerom, z czasem tworząc podstawy dla trwałego i wszechstronnego rozwoju, doprowadzając do dobrobytu, przejrzystości i stabilności.\nDla osiągnięcia tych celów zasadnicze są działania podejmowane przez państwa sąsiedzkie. Jest to proces długi, trudny i niezwykle drogi, wysokie koszty którego bardzo szybko odczułyby niemal wszystkie warstwy społeczne, nie wyłączając polityków. Z uwagi na skalę przedsięwzięcia modernizacyjnego, efekty dla niektórych grup przyszłyby po bardzo długim okresie czasu. Mówiąc obrazowo, oczekuje się od tych państw reform dużo większych, dużo kosztowniejszych i dużo dłuższych, niż te, które swego czasu rozpoczęły postsocjalistyczne państwa Europy Środkowej. Pamiętamy, że koszty i opór społeczny wobec tych reform były znaczne, nierzadko przesądzające o konieczności zejścia ze sceny politycznej reformatorów. My po kilku latach otrzymaliśmy w zamian perspektywę członkostwa w NATO i Unii Europejskiej. A co Zachód daje w zamian Ukrainie, Białorusi, Mołdawii, Gruzji, Armenii i Azerbejdżanowi? Można oczywiście zapytać, czy Zachód musi cokolwiek dawać, skoro reformy będą korzystne dla wschodnich sąsiadów. Jednak dokumenty unijne poczynając od umów o partnerstwie i współpracy, przez koncepcję Wider Europe, Europejską Strategię Bezpieczeństwa z 2003 roku („Bezpieczna Europa w lepszym świecie”), Europejską Politykę Sąsiedztwa i dokumenty ją wzmacniające, aż po Partnerstwo Wschodnie nie ukrywają, że jest to proces niezwykle korzystny również dla Unii Europejskiej. Powtórzmy więc pytanie: co Zachód oferuje w zamian?\nOtóż, jak Unia sama podkreśla w swych dokumentach adresowanych do sąsiadów, daje bardzo dużo. Analizuje sytuację w danym kraju, jego problemy i potrzeby, system prawny i administrację. Korzystając z posiadanej wiedzy pomaga wypracować projekty reform. Oferuje pomoc w procesie realizacji rozpoczętych reform. Jednak pomoc finansowa jest sporo mniejsza od bezpośrednich potrzeb (nie mówiąc już o łagodzeniu kosztów społecznych), na dodatek część tych środków państwa dostaną tylko po udanych reformach. Podobnie z lepszymi warunkami handlowymi – największe korzyści pojawią się po udanej transformacji. Tymczasem w przypadku najbardziej zaawansowanych partnerów przeciągają się ciężkie negocjacje dotyczące wolnego handlu, stowarzyszenia z UE, czy odczuwalnej przez społeczeństwo a nie tylko elity liberalizacji ruchu granicznego. Nie poddaję w wątpliwość faktu, że wolne tempo często wynika z winy wschodnich sąsiadów, chcę tylko zwrócić uwagę, iż reformatorom nie zawsze jest się czym pochwalić przed własnymi społeczeństwami.\nOczekiwania Unii wobec wschodnich sąsiadów są niemal tak wielkie, jak w stosunku do państw Europy Środkowej czy Bałkanów na drodze do członkowstwa w UE. Podobne jest również instrumentarium stosowane przez Unię. Raporty Krajowe w ramach EPS przypominają screening w procesie przedakcesyjnym, w obu przypadkach występują Dokumenty Strategiczne (Strategy Papers), postulowane zmiany są określane w Planach Działań, podobny jest proces ewaluacji ze strony Komisji Europejskiej. Możemy mówić o daleko idącym zapożyczeniu. Istotna różnica polega na tym, że Europejska Polityka Sąsiedztwa, mimo iż formułuje podobne oczekiwania jak w procesie przedakcesyjnym i akcesyjnym, korzystając z podobnych instrumentów, jednak nie daje perspektywy członkostwa w Unii Europejskiej. Wymaga niemal tyle, co od kandydatów do członkostwa, ale daje w zamian o wiele mniej. Bilans zysków i kosztów jest więc dla wschodnich sąsiadów znacznie mniej korzystny niż w przypadku państw Europy Środkowej czy Bałkanów. Stąd też nie dziwi fakt, że skłonność elit politycznych postsowieckich sąsiadów do sumiennej integracji z UE (bez członkostwa) jest dużo mniejsza. Perspektywa pogłębionych i bardziej wszechstronnych stref wolnego handlu i umów stowarzyszeniowych jest słabszą zachętą do wyrzeczeń niż perspektywa członkostwa.\nOgraniczenia o charakterze finansowym\nWerbalna strona unijnej polityki wobec poszczególnych sąsiadów może być bogata, plastyczna i naznaczona niejednoznacznymi ocenami. Język oficjalnej polityki, w tym dyplomacji, nie tylko w Unii Europejskiej, cechuje urzędowy optymizm i częste bombastyczne sformułowania. Stale słyszymy o „strategicznym partnerstwie” z Rosją, jednak stosunki Unii z Ukrainą zostały także określone mianem „strategicznego i unikalnego partnerstwa”, podobnie określa się w Brukseli relacje ze Stanami Zjednoczonymi, Kanadą, państwami śródziemnomorskimi, Ameryką Łacińską, Chinami, Indiami i wieloma innymi. W zakresie polityki sąsiedztwa niemal wszystko ma „olbrzymie znaczenie”, podobnie jest z unijną pomocą. Powszechnie znane są problemy Obwodu Kaliningradzkiego, stąd jeśli na stronie internetowej Komisji Europejskiej swego czasu zamieszczono sformułowania, iż Kaliningrad zajmuje wysokie miejsce w planach Komisji oraz że „istotna pomoc finansowa jest dostarczana w celu wsparcia rozwoju Obwodu Kaliningradzkiego”, to można by oczekiwać setek milionów euro pomocy. Tymczasem w kolejnym zdaniu możemy przeczytać, iż ta „istotna pomoc finansowa” to łącznie 50 milionów euro między 1991 a 2003 rokiem i kolejne 50 milionów w latach 2004-2006. Z tym samym samozadowoleniem i brakiem odpowiedzialności za słowa mamy do czynienia w przypadku Partnerstwa Wschodniego. Podobne przykłady przesady w oficjalnym języku UE można by mnożyć, jednak brak na to miejsca. Wielkim problemem unijnej polityki wschodniej jest niewystarczająca ilość środków w stosunku do zadeklarowanych zamierzeń.\nJednym ze wskaźników bardziej przydatnych w mierzeniu rzeczywistego znaczenia danej polityki jest poziom jej finansowania. Wprawdzie nie wszystko da się wyczytać z prostego porównania cyfr, jednak przy pewnej ostrożności analiza porównawcza wydatków może pozwolić nam precyzyjniej ustalić pozycję interesującej nas polityki. Szczególnie wiele mówi porównanie wydatków na wektor śródziemnomorski i wschodni Europejskiej Polityki Sąsiedztwa. Do roku budżetowego 2006 włącznie kraje śródziemnomorskie były wspierane głównie środkami finansowymi w ramach programu MEDA (Mésures d’accompagnement financières et techniques) zaś wschodni sąsiedzi łącznie z Rosją środkami w ramach programu TACIS (Technical Assistance for the Commonwealth of Independent States). Od 2007 roku zastąpił je wspólny instrument finansowy – Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI).\nKrótkie i przystępne przedstawienie wielkości finansowania ze strony UE jest o tyle utrudnione, że występuje spora różnica w czasie (na ogół liczona w latach) między przyznaniem środków a ich ostatecznym rozliczeniem. Budżet Unii występuje dla każdego roku i każdej pozycji w postaci dwóch perspektyw: memoriałowej (zobowiązania) i kasowej (płatności). Jednak dla celów porównawczych wystarczy przedstawienie wydatków za wybrany reprezentatywny okres. Będą to lata 2008 (wynik), 2009 i 2010 (środki). Większość finansowania Europejskiej Polityki Sąsiedztwa odbywa się w ramach tytułu 19 (Stosunki Zewnętrzne), rozdziału 8. (19 08 – Europejska Polityka Sąsiedztwa oraz Stosunki z Rosją). Finansowanie w ostatnich latach wyglądało następująco (ukazano tylko główne wydatki; wszystkie wielkości w milionach euro):\nŚrodki 2010 (mln €)\nŚrodki 2009 (mln €)\nWynik 2008 (mln €)\nWspółpraca finansowa z państwami śródziemnomorskimi w ramach EPS\nWsparcie finansowe dla Palestyny i na rzecz procesu pokojowego i UNRWA\nw ramach EPS\nWspółpraca finansowa z Europą Wschodnią w ramach EPS [łącznie\nogółem EPS oraz stosunki z Rosją\nPozostałe pozycje rozdziału, mniejsze o rząd lub kilka rzędów wielkości dla większej przejrzystości zostały pominięte. Jak widać obecnie łączna pomoc dla regionu Morza Śródziemnego jest pod względem zobowiązań ponad dwukrotnie większa niż dla postsowieckich państw Europy Wschodniej (łącznie z Rosją), zaś pod względem płatności trzykrotnie większa. W ostatnich latach same tylko płatności na rzecz wsparcia finansowego dla Palestyny, na rzecz bliskowschodniego procesu pokojowego i UNRWA (Agencja Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie) są większe niż na rzecz siedmiu postsowieckich państw Europy Wschodniej i Południowego Kaukazu (łącznie z Rosją). Jeśli odliczyć pomoc dla Rosji, to pod każdym względem pomoc dla Palestyny jest większa niż dla wschodniej grupy państw EPS. Tymczasem potencjał ludnościowy omawianych państw postsowieckich (6 państw objętych EPS i Rosji) jest niemal identyczny (minimalnie większy) jak 9 państw i Autonomii Palestyńskiej, objętych EPS w rejonie Morza Śródziemnego. Trudno więc wskazać obiektywne przesłanki dla takiej dysproporcji między unijnym wsparciem polityki wschodniej i śródziemnomorskiej. Nasuwa się wniosek, że dla Unii Europejskiej tzw. wektor południowy jest o wiele ważniejszy niż tzw. wektor wschodni. Oczywiście, polityka Unii wobec wschodnich sąsiadów UE i państw basenu Morza Śródziemnego jest finansowana nie tylko w ramach powyższego tytułu. Jednak pozostałe środki są w porównaniu z wyżej omówionymi na tyle małe, że można je w tym miejscu pominąć.\nW Unii Europejskiej zasadnicze kwestie polityki zagranicznej wymagają ciągle jednomyślności, jednak kwestie finansowe (rozdział funduszy między politykami oraz w ich obrębie) są rozstrzygane w procesie głosowania większościowego. Omówiona powyżej dysproporcja wzbudza wątpliwości co do często przytaczanego w Polsce rozkładu sił między tzw. unijnym południem a tzw. unijną północą (Niemcy jako orędownik przesunięcia środków na rzecz polityki wschodniej kosztem śródziemnomorskiej). Widać również jak mało efektywne jest realizowanie polskich ambicji i jak trudne pozostanie w przyszłości.\nKolejnym źródłem finansowego wsparcia polityki unijnej w poszczególnych państwach jest aktywność Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EIB). Jego udziałowcami jest 27 państw członkowskich UE, zaś sam bank działa na rzecz realizacji polityki Unii, ściśle współdziałając z jej kluczowymi instytucjami. W latach 2004-2010 EIB udzielił kredytów i pożyczek na łączną sumę ponad 372 miliardów 699 milionów euro. Przytłaczająca większość tych środków została pożyczona wewnątrz Unii Europejskiej (ponad 333 mld), zaś z pozostałej sumy pięć postosowieckich państw (Armenia, Gruzja, Mołdawia, Rosja i Ukraina) otrzymało niewiele ponad 1 mld 98 mln euro. Dla porównania 8 śródziemnomorskich państw Europejskiej Polityki Sąsiedztwa oraz Autonomia Palestyńska (bez Libii) otrzymały ponad 9,888 mld euro, zaś przeznaczone do członkostwa państwa Bałkanów Zachodnich oraz Turcja otrzymały ponad 18 mld euro. Jak widać śródziemnomorscy członkowie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa otrzymali około 9 razy więcej dogodnych kredytów i pożyczek z EIB niż państwa postsowieckie, przy porównywalnym potencjale ludnościowym.\nNależy jednak zauważyć, że w przeciwieństwie do regionu śródziemnomorskiego, państwa postsowieckie otrzymują pomoc również za pośrednictwem Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBRD), którego głównymi udziałowcami są państwa członkowskie UE, sama Unia oraz EIB. Siedem państw postsowieckich (6 uczestników EPS i Rosja) od 2000 roku do maja 2010 otrzymało łącznie ponad 19 mld 600 mln euro (w tym szóstka objęta EPS bez Rosji – 6 mld 964,9 mln euro). Jednak EBRD udziela na tym obszarze w większości pożyczek i kredytów sektorowi prywatnemu. Ponadto UE i jej państwa członkowskie wspierają cały szereg banków i instytucji rozwojowych w Afryce. Podsumowując, sposób i poziom finansowania ze strony europejskich banków nie wnosi znaczącej korekty do dysproporcji w finansowaniu polityki śródziemnomorskiej i wschodniej przez Unię Europejską bezpośrednio ze swego budżetu.\nJeśli więc niechęć zachodnich elit politycznych do daleko idącego otwarcia się na państwa wschodniego sąsiedztwa (w sensie zgody na perspektywę rozszerzenia) jest względnie trwała i uniemożliwia przebudowę unijnej polityki wschodniej, to kluczowe pozostaje pytanie, jak wpływa to na możliwość realizacji polskich celów na Wschodzie. W jakim stopniu ich osiągnięcie jest możliwe przy obecnym kształcie i wolnej ewolucji Europejskiej Polityki Sąsiedztwa i uzupełniającego ją Partnerstwa Wschodniego?\nBudowanie mostów między Zachodem a Wschodem jest nadal możliwe, choć nie odegramy w tym procesie takiej roli, o jakiej marzyliśmy. Wspieranie naszych wschodnich sąsiadów jest nadal możliwe, choć nie w przypadku wszelkich ich aspiracji. Przeciwdziałanie imperialnym zapędom Rosji jest nadal możliwe – EPS i Partnerstwo Wschodnie już dziś mogą i do pewnego stopnia spełniają taką rolę. Podobnie jest w przypadku okcydentalizacji państw postsowieckich. Obecna polityka Unii może służyć temu celowi, chociaż można sobie wyobrazić skuteczniejsze narzędzia.\nPromowanie kierunku wschodniego polityki unijnej jest celem o wiele trudniejszym, zależnym od wewnątrzunijnej gry sił. W Polsce często przedstawia się ten problem jako konflikt polityki śródziemnomorskiej i wschodniej, licząc przy tym na wpływy Niemiec, naturalnie zainteresowanych kierunkiem wschodnim. Tymczasem wydaje mi się, że nie dostrzegamy rzeczywistej skali ambicji Niemiec, podobnie zresztą jak ambicji innych dużych państw unijnych, zainteresowanych raczej byciem globalnym graczem, niż koncentracją sił na jednym regionie geograficznym. Oprócz zwolenników innych wektorów działania nie sprzyja temu naturalny konserwatyzm elit i biurokracji unijnej (dlaczego coś znacząco zmieniać, skoro wszystko dobrze działa). Jednak stopniowe, powolne, rozciągnięte na lata wzmacnianie polityki wschodniej i zwiększanie unijnych środków finansowych na nią przeznaczanych jest w pełni realne. Zwłaszcza jeśli zabiegać o to w sposób niekonfrontacyjny, bez głoszenia konieczności gruntownej rewizji czegokolwiek i bez otwartego nawoływania do starcia zwolenników wektora wschodniego i wektora południowego.\nNajdalej idący tradycyjny cel naszej polityki wschodniej – zagwarantowanie otwartości UE na członkostwo wschodnich sąsiadów, wspieranie tego procesu, zwłaszcza w odniesieniu do Ukrainy, i ostatecznie rozszerzenie Unii na Wschód – pozostaje nierealny w przewidywalnej perspektywie czasowej. Można jednak tę ideę spokojnie, bez rozdzierania szat i nadmiernych kosztów promować. Wszak przez całe dziesięciolecia nie lepiej wyglądała sytuacja zachodnich środowisk federalistycznych, dążących do utworzenia Unii Europejskiej.\n Por.: Luxembourg European Council Presidency Conclusions, 12-13.12.1997, http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_da-ta/docs/pressdata/en/ec/032a0008.htm.\n Presidency Conclusions. Helsinki European Council 10 and 11 December 1999, Press Release: Brussels (11-12-1999) – Nr: 00300/99, http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ec/ACFA4C.htm; Turcji jest poświęcony punkt 12.\n G. Verheugen, Speech in The Hague, 4 listopada 1999, Speech/99/151 at http://europa.eu.int/rapid/start/cgi: „We could, for example, form a highly developed association with Turkey, creating a model for dealings with other near neighbours, e.g. Russia, Ukraine or North Africa”. Ostatecznie w przypadku Turcji wspomniane rozwiązanie zostaje odrzucone z innych powodów.\n Vienna European Council 11 and 12 December 1998. Presidency Conclusions, http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/ docs/pressdata/en/ec/00300-R1.EN8.htm.\n „The Common Strategy takes account of Ukraine’s European aspirations and pro-European choice”, Helsinki European Council: Presidency Conclusions, 11-12.1999, 00300/1/99, http://www.consilium.europa.eu/App/NewsRoom/loadDocument.aspx?id=347&lang=EN&directory=en/ec/&fileName=ACFA4C.htm\n 2421st Council meeting – General Affairs – Luxembourg, 15 April 2002, 7705/02 (Presse 91), http://www.consilium.europa.eu/ueDocs/cms_Data/docs/pressData/en/gena/70160.pdf, s. 10.\n Joint letter on Wider Europe by Commissioner Chris Patten and High Representative Solana, http://ec.europa.eu/world/enp/pdf/_0130163334_001_en.pdf, s. 1.\n Por. chociażby przemówienie Komisarza Pattena na spotkaniu ministerialnym w Kijowie, 10 listopada 2003 roku: „The Union’s neighbourhood policy is distinct from the issue of possible further enlargement. It concerns countries for which accession is not currently on the agenda. But it does not close the door to the European aspirations of any country. On the contrary, by enhancing co-operation and encouraging reform, it should be of great help in supporting such aspirations, where they exist and are pertinent. The relevant Article of the Treaty on the European Union is of course applicable with respect to accessions to the Union”. Ch. Patten, The ‘Wider Europe – New Neighbourhood’ Initiative: An Opportunity for Co-Operation Along the Enlarged Union’s Borders, http://eurojournal.org/files/patten.pdf, s. 3.\n „The EU has emphasised that it offers a means to reinforce relations between the EU and partner countries, which is distinct from the possibilities available to European countries under Article 49 of the Treaty on European Union”, Communication from the Commission European Neighbourhood Policy Strategy Paper, COM(2004) 373 final, http://ec.europa.eu/world/enp/pdf/strategy/strategy_paper_en.pdf, s. 3.\n Communication from the Commission European Neighbourhood Policy Strategy Paper, 12.05.2004, COM(2004) 373 final, http://ec.europa.eu/world/enp/pdf/strategy/strategy_paper_en.pdf; Council Conclusions on European Neighbourhood Policy document, 14.06.2004, 10189/04 (Presse 195), http://www.consilium.europa.eu/ueDocs/cms_Data/docs/pressData/en/gena/80951.pdf, s. 11-14; European Council Conclusions, 17-18.06.2004, 10679/2/04 REV 2, http://www.consilium.europa.eu/ueDocs/cms_Data/docs/pressData/en/ec/81742.pdf, s. 15.\n Z uwagi na brak miejsca przytoczę tu tylko jedną wypowiedź Romano Prodiego, Przewodniczącego Komisji Europejskiej. W wystąpieniu na konferencji „Peace, Security and Stability” w grudniu 2002 roku w Brukseli określił cele tworzonej polityki sąsiedztwa: „We have to be prepared to offer more than partnership and less than membership, without precluding the latter” oraz „The idea of ‘sharing everything but institutions’ itself applies to existing EU institutions”; R. Prodi, A Wider Europe – A Proximity Policy as the key to stability, wystąpienie na „Peace, Security And Stability – International Dialogue and the Role of the EU” Sixth ECSA-World Conference w Brukseli (5-6.12.2002), http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=SPEECH/02/619&format=PDF&aged=1&language=EN&guiLanguage=en, odpowiednio s. 5, 6 i 7.\n D. Klingebiel, Europejska Polityka Sąsiedztwa – alternatywa rozszerzenia UE?, „Pressje” teka XV, 2009, s. 129 i dalej.\n Podkreślają to wszystkie dokumenty Europejskiej Polityki Sąsiedztwa z Dokumentem Strategicznym na czele.\n Por. chociażby: Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady Partnerstwo wschodnie, 2008.12.03, KOM(2008) 823, SEC(2008) 2974, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2008:0823:FIN:PL:PDF , s. 4-5\n Na II szczycie UE-Ukraina w Wiedniu 16 października 1998 roku.\n Wspomniane sformułowania jeszcze niedawno znajdowały się w omówieniu relacji UE-Rosja na stronie Komisji Europejskiej pod adresem: http://ec.europa.eu/comm/external_relations/russia/intro/index.htm. Mimo iż usunięte w związku z przebudową strony, stara wersja jest ciągle dostępna w pamięci podręcznej wyszukiwarki Google: http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:Qtqa1KUjvx8J:collection.europarchive.org/dnb/20070702132253/ec.europa.eu/external_relations/russia/intro/index.htm&hl=pl&strip=1\n Budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010, „Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L64” tom 53, 12.03.2010, s. 1065 oraz 1105-1106.\n Rejon Morza Śródziemnego (9 państw i Autonomia Palestyńska) – około 208 mln mieszkańców; 6 państw postsowieckiej Europy Wschodniej i Południowego Kaukazu (łącznie z Rosją, nie objętą EPS, ale finansowaną w ramach ENPI) – około 214 mln mieszkańców. Dane za: The World Factbook, CIA, 2010, https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook i odpowiednie podstrony.\n Podpisane umowy, stan na 12.11.2010, za: Finance contracts signed. Breakdown by region, European Investment Bank, http://www.eib.org/projects/loans/regions/index.htm?start=2004&end=2010 z odpowiednimi podstronami. Finansowanie przez EIB za pośrednictwem innych instytucji nie jest uwzględnione.\n Azerbejdżan, mimo iż objęty mandatem EIB, nie otrzymał żadnych środków, zaś Białoruś z przyczyn politycznych była dotychczas wyłączona z finansowania.\n Spośród omawianej piątki państw postsowieckich największe środki otrzymała Ukraina (ponad 465 mln euro), następnie Rosja, nie objęta EPS (442,5 mln), Gruzja (120 mln), Mołdawia (65 mln), Armenia zaś najmniej (zaledwie 5 mln); za: Finance contracts signed – Eastern Europe, Southern Caucasus and Russia. Breakdown by country, European Investment Bank, http://www.eib.org/\n European Bank for Reconstruction and Development, http://www.ebrd.com/pages/about/what/funding.shtml i odpowiednie podstrony.


WIECZNIE MŁODA - moda.blomedia.pl - Najlepsze blogi lifestylowe w jednym miejscu\nPasta do mycia twarzy – przepis, który działa cuda!\nPasta do zębów bez fluoru czy z fluorem? 4 najlepsze!\nŚmierdzące stopy – niezawodne sposoby na zapach stóp Shreka!\nŚmierdzące stopy to temat tabu i nikt nie lubi się do tego problemu przyznawać. Poznaj świetne sposoby na zabicie zapachu stóp. Każdych i u każdego. Śmierdzące stopy – śmierdzący problem Myślisz, że to takie śmieszne? A wcale śmieszne nie jest. Przykry zapach ze stóp to problem prawie co 3 osoby (!), która odwiedza aptekę. Niektórzy tak bardzo się wstydzą jak przy kupnie prezerwatyw czy środków na potencję, że podają karteczkę, na której są wypisane preparaty „dla dziadka”. Szczerze? Nie ma się czego wstydzić. Nic co ludzkie, nie jest nam obce. Poniżej sposoby na śmierdzące stopy, które nie dają żyć Tobie i otoczeniu. Śmierdzące stopy – kąpiel do stóp Śmierdzące stopy Do kąpieli do stóp użyj 1 z wyżej wymienionych olejków, nie 3 na raz. Chyba, że chcesz i lubisz. Wszystkie wyżej wymienione składniki dodaj do 1,5 litra ciepłej wody. Mocz stopy przez ok. 15 minut, 1-2 razy w tygodniu, po czym dokładnie(!) osusz. Te olejki eteryczne możesz kupić w każdej aptece, koszt 1 olejku to ok. 6-10 zł. Starczą na bardzo długo. Nie szalej z rodzajami soli – nie musi być to sól himalajska ani morska. Wystarczy ta, którą masz w kuchni. Śmierdzące stopy – skarpetki i buty to podstawa! Zmieniaj skarpety codziennie! Nie baw się w Al’a Bundiego – skarpetki to nie broń biologiczna! Niby to takie proste i oczywiste, a niektórzy … o tym zapominają. 100% cotton! Noś tylko bawełniane, w których skóra stóp „będzie oddychać”. Skarpety za 3 zł za parę z bazarku mogą być tutaj problemem. A jego rozwiązanie? Kosz na śmieci! Skórzane buty! Naturalna skóra jest bardziej przyjazna stopom niż sztuczna, w której stopy się kiszą. Dodaj do tego jeszcze wilgoć, ciepło i grzybica gotowa! Natomiast jeśli masz zwykłe „adidasy”, porządnie je wypierz w pralce w 30 stopniach (jeśli jesteś pewny, że się nie rozkleją). Śmierdzące stopy – soda, zasypka i spółka Soda zdrowia doda! Niewielką ilością sody natrzyj suche stopy, po czym załóż skarpetki. Stopy będą cały dzień suche. Świetny patent dla osób pracujących fizycznie np. dla pracowników budowlanych. Tylko nie stosuj codziennie, by nie podrażnić skóry! Zasypka dobra rzecz. Bardzo dobra jest ziołowa Alta (ok. 7zł) oraz oparty na kwasie bornym Antypot (ok. 6 zł). Świetna jest też przeciwgrzybicza Proftin-G i Proftin-M z olejkiem z drzewa herbacianego. Obie kosztują ok. 8 zł. Wszystkie ww. zasypki są dostępne w aptekach. Psik, psik! Warto zaopatrzyć się w dezodorant do stóp i obuwia. Działa szybko i oszczędza wielu krępujących sytuacji, migiem odświeżysz stopy nawet na wizycie u znajomych. Śmierdzące stopy – zasypka do stóp DIY Zrób swoją zasypkę! Do zwykłego talku dodaj kroplę olejku z drzewa herbacianego. I już! Masz świetną zasypkę przeciwgrzybiczą, która pochłania pot, aż miło. Śmierdzące stopy – dbaj o paznokcie! Obcinaj, przycinaj! Mało kto zdaje sobie sprawę, że brud za zapuszczonymi, zaniedbanymi paznokciami może być powodem przykrego zapachu ze stóp. Dlatego zawsze przycinaj równo paznokcie i wyszoruj je szczoteczką. A może grzybica? Grzybica jest straszną chorobą, którą leczy się bardzo długo, zwłaszcza tą na paznokciach. Nie obędzie się bez wizyty u lekarza i kuracji tabletkami. Działaj szybko! Zwłaszcza, że zmiany grzybicze po prostu cuchną! Śmierdzące stopy – rybi pedicure? Fantastyczną sprawą, która cieszy się OLBRZYMIĄ popularnością za granicą jest tzw. rybi pedicure. Stopy są po nim czyste, gładkie i pachnące. Warunek zabiegu? Brak grzybicy i umyte stopy! JAK WYGLĄDA FISH SPA? ILE TO KOSZTUJE?\nZielona kawa – jakie ma opinie, właściwości? Czy w ogóle działa? I dlaczego jest zielona, a nie różowa? Czy zielona kawa to cud na odchudzanie? Dlaczego zielona kawa jest zielona? Zwykłe ziarno kawy jest czarne, soczyste, pachnące. Wszystko to zawdzięcza procesowi wypalania w palarniach kawy w ok. 250 stopniach. A kawa zielona? Nie jest palona, nie została poddana obróbce termicznej ani procesowi fermentacji, tak jak czarna. Czyli kawa zielona to to samo ziarno kawy, tylko jakby … niedojrzałe. Zielona kawa jest jak niedojrzały, zielony banan lub twarde awokado. Zielona kawa – odchudzanie ODCHUDZA, co poparto badaniami naukowymi. Osoby stosujące ekstrakt z zielonej kawy są w stanie schudnąć ponad 10% wagi w ciągu 22 tygodni! Najlepsze wyniki osiągnęły osoby zażywające ekstrakt z zielonej herbaty w połączeniu z dietą nisko tłuszczową. Rozwiewając wszelkie internetowe spekulacje na temat skuteczności zielonej kawy – TAK, ZIELONA KAWA ODCHUDZA! Pamiętaj, że sama kawa nie zadziała – przydadzą się ćwiczenia i dieta! Wtedy osiągniesz 100% sukces! Czy zielona kawa działa na cellulitis? TAK, DZIAŁA! Wykazano, że systematyczne zażywanie zielonej kawy może zlikwidować nadmiar tkanki tłuszczowej o 15-30%!!! Na rynku dostępne są też oleje nasion zielonej kawy, które pielęgnują skórę ze skłonnością do cellulitu: wygładzają ją, napinają i ujędrniają. Świetna sprawa i rzecz warta wypróbowania przez osoby narzekające na swoją skórkę pomarańczową. Warto z zieloną kawą zadziałać z dwóch stron: z wewnątrz i od wewnątrz! Zielona kawa – działanie Za działanie odchudzające zielonej kawy odpowiada KWAS CHLOROGENOWY. Kwas chlorogenowy działa antyoksydacyjnie – jest silnym przeciwutleniaczem, walczy z wolnymi rodnikami i opóźnia starzenie się organizmu. Poza tym zmniejsza wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego, co tłumaczy jego działanie odchudzające. Zielona kawa to bomba antyoksydacyjna! Czy zielona kawa jest zdrowa? Wyłączając kofeinę – TAK, ZIELONA KAWA JEST SUPER ZDROWA. Zawiera masę przeciwutleniaczy, o 3 razy więcej niż zielona herbata, która dla Japończyków stanowi eliksir młodości. Dodatkowo zielona kawa: działa ochronnie na naczynia krwionośne, zmniejsza skłonności do miażdżycy, chroni przed kamicą żółciową, zapobiega powstawaniu i rozprzestrzenianiu się nowotworów. Zielona kawa to oprócz zielonej herbaty świetne źródło odmładzających polifenoli! Czy zielona kawa pobudza? TAK, ZIELONA KAWA ZAWIERA KOFEINĘ, która jest też obecna w zwykłej małej czarnej czy stanowi dodatek do napojów energetycznych. Pobudza bardzo, bardzo mocno, niektórzy nawet mówią, że mocniej niż czarna kawa. Chociaż tak naprawdę kofeiny w zielonej kawie jest o … 5 % mniej niż w czarnej! Zielona kawa to gratka dla studentów, osób pracujących umysłowo, przemęczonych śpiochów. Czy zielona kawa jest smaczna? NIE, NIE JEST. Smakuje jak woda z błotem. Dlatego często ziarna zielonej kawy są łączone razem ze zwykłą kawą, by lekko oszukać zmysły i nadać napojowi jakikolwiek smak. Można też zakupić warianty smakowe zielonej kawy, np. pomarańczowy. Aczkolwiek raczej nie należy się spodziewać rozkoszy podniebienia. Zawsze można posłodzić… Jak parzyć zieloną kawę? Zielona kawa zaparza się najlepiej, jeśli jest zalane wodą o temperaturze 90°C. Napar należy odstawić na 5 minut i poczekać, aż się nabierze mocy. Oczywiście zaparzamy zmieloną kawę, a nie same ziarna. Zielona kawa – dawkowanie Pamiętaj, by żadnej kawy nie pić na czczo, by nie podrażnić sobie żołądka! Zieloną kawę warto pić raz dziennie, najlepiej przy śniadaniu, nigdy na noc i raczej nie na pusty żołądek. Czy zielona kawa działa? Jak zawsze – ILE LUDZI, TYLE OPINII. A opinie o zielonej kawie są różne. Nie wszyscy wierzą w odchudzające właściwości zielonej kawy i cóż – mają takie prawo. Przeciwnicy zielonej kawy twierdzą, że jest kolejnym wymysłem rynku farmaceutycznego i dietetycznego. Po drugiej strony barykady stoją zwolennicy zielonej kawy i … olbrzymi przemysł, który zachęca do jej spróbowania. Warto czy nie? Oceń sam!\nWąkrota azjatycka – o preparaty z wąkrotą słyszę pytania coraz częściej. Jakie jest jej zastosowanie i właściwości? Wąkrota azjatycka – zastosowanie i działanie w kosmetyce jak się patrzy! Wąkrota azjatycka – na naczynka i pajączki UWAGA! NAJCZĘSTSZE ZASTOSOWANIE WĄKROTY AZJATYCKIEJ! Wąkrota azjatycka wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, przez co polecana jest osobom które mają cerę wrażliwą, naczyniową lub po prostu w sytuacjach stresowych reagują „burakiem” na twarzy. Efekt jaśniejszych naczynek można zaobserwować już po paru dniach stosowania! Ekstrakt z wąkroty działa też na pajączki na nogach. Kremy z wyciągiem z wąkroty sprawdzą się u osób, które mają predyspozycje do siniaków. Uwaga! Kremy z wąkroty azjatyckiej świetne działają na cienką, papierową skórę pod oczami, z widocznymi żyłkami i worami pod oczami. Wąkrota azjatycka – na zmarszczki Na pewno nie zwracałeś na to nigdy uwagi, ale wąkrotka azjatycka jest częstym składnikiem kremów przeciwzmarszczkowych, balsamów do ciała (Bioliq) i kremów… ujędrniających biust (Tołpa). Ekstrakt z wąkroty działa wielopoziomowo: nawilża skórę, uelastycznia ją, wygładza i „wypycha” głębokie zmarszczki, zwłaszcza te, które wydają się nie do ruszenia np. bruzdy nosowo-wargowe, które nadają twarzy wygląd smutnego spaniela. Wąkrota azjatycka – na trądzik i blizny Ekstrakt z wąkroty działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i silnie stymuluje gojenie zmian trądzikowych. Sprawdzi się zwłaszcza u osób z bliznami potrądzikowymi – ciemnymi plamami, które lubią nie goić się miesiącami. Wąkrota świetnie działa też na świeże blizny (również rozstępy) i zapobiega tworzeniu nieestetycznych przerostów blizn – wypukłości, które bardzo ciężko ukryć – chyba, że pod ubraniem! Wąkrota azjatycka – w lecznictwie czyli co leczy? Przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo – baaardzo szerokie spektrum działania. Najsilniej działa na Escherichia Coli i Aspergillus niger. Polecana też jako dodatek w kuracjach przeciwgrzybicznych. Na pamięć i koncentrację – ekstrakt z wąkroty azjatyckiej wpływa korzystnie na funkcjonowanie mózgu, poprawia krążenie mózgowe. Dlatego nadaje się dla studentów i osób pracujących umysłowo. Na depresję, uspokojenie i wyciszenie – wykazano, że ekstrakt z wąkroty azjatyckiej pomaga się wyluzować i poprawia nastrój. No i nie uzależnia! Na łuszczycę – wąkrota azjatycka działa fenomenalnie na łuszczycę i przy tym jest bezpieczna! Poza tym zmniejsza bliznowacenie i działa przeciwzapalnie. Na wrzody żołądka – dzięki swoim właściwościom wąkrota chroni błonę śluzową żołądka, regeneruje ją i pomaga w leczeniu wrzodów żołądka. Na nowotwory – wąkrota azjatycka działa przeciwzapalnie i neutralizuje wolne rodniki. Przeprowadzone badania na komórkach nowotworowych raka piersi zakończyły się sukcesem! Wąkrota azjatycka – ciekawostki Wąkrota azjatycka jest znana jako roślina długowieczności i młodości (zwłaszcza w Chinach i Indiach!). Wąkrota azjatycka jest zwana inaczej GOTU KOLA – czyli TYGRYSIA TRAWA. Dlaczego? Legenda głosi, że wąkrota uleczyła rany poważnie poturbowanego bengalskiego tygrysa, który intuicyjnie wyczuł, że ta roślina posiada potężne właściwości lecznicze. Tygrys codziennie tarzał się w liściach wąkroty, aż do całkowitego wyleczenia ran. Oprócz pękających naczynek i zmarszczek wąkrota azjatycka sprawdza się w … walce z cellulitisem! Kilka kropli ekstraktu z wąkroty azjatyckiej stymuluje porost włosów! Wąkrota poprawia ukrwienie skóry głowy, przez co każda pojedyncza cebulka włosa jest odżywiona i dotleniona. A czupryny jakby więcej…\nZespół jelita drażliwego – gdy leki nie działają, co robić? Leczenie, dieta, przyczyny i objawy, domowe sposoby. Spróbujcie! Zespół jelita drażliwego – przyczyny i objawy Najczęstsze objawy zespołu jelita drażliwego to: naprzemienne uciążliwe biegunki i zaparcia ogrom gazów, bolesne wzdęcia ciągłe i nieznośne bóle brzucha stany lękowe, depresja, spadek poczucia własnej wartości Przyczyny zespołu jelita drażliwego nie dokładnie poznane. Często jest to: przewlekły stres (sytuacje rodzinne, praca), zaburzenia mózgowo-jelitowe, przebyte biegunki infekcyjne. Zespół jelita drażliwego – dieta Zaleca się zmianę diety na lekkostrawną, gotowaną na parze. Najlepiej wyeliminować kawę, napoje gazowane, potrawy ostre. Trzeba pożegnać się z kuchnią meksykańską i chińską. Zaleca się ograniczenie spożywania fasoli, cebuli, czosnku, bobu, koperku oraz innych produktów o działaniu wzdymającym i drażniącym. Pojawiają się głosy, by wyeliminować również gluten. Chociaż dotyczy to bardziej celiakii. Ale niektórym dieta bezglutenowa pomaga. Z drugiej strony często mówi się, że na zespół jelita drażliwego nawet dieta nie zadziała. I w wielu wypadkach rzeczywiście tak jest. Ale zawsze warto spróbować. Zespół jelita drażliwego – leczenie i leki Zespół jelita drażliwego jest piekielnie ciężki w leczeniu. Jak się ratować? Tutaj zaczynają się schody, bo przy zespole jelita drażliwego dobór leku to loteria. Najczęściej lekarze zapisują preparaty zawierające: trimebutynę (Debretin, Tribux – ten już dostępny bez recepty), maślan sodu (Debutir – również bez recepty), drotawerynę (znana No-spa, Deespa – bez recepty). Dodatkowo często do tego rodzaju leków stosuje się leki uspokajające z hydroxyzyną i doxepiną (te są na receptę). Warto sięgnąć też po probiotyki w dużych dawkach (np. Osłonka Gastro, Dicoflor Complex – zdecydowanie najlepsze przy zepole jelita drażliwego, dostępne bez recepty w aptekach). Zespół jelita drażliwego – domowe sposoby Ciepły kompres czy termofor – mogą przynieść ulgę przy ostrych bólach brzucha. Ciepło działa rozkurczająco, zmniejsza ból i napięcie mięśniowe. Babka płesznik – opisywana przeze mnie TUTAJ. Świetna przy bolesnych zaparciach no i naturalna! Nie powoduje uzależnienia ani spustoszenia w organizmie jak preparaty z senesem. Grzybek tybetański – kefir z grzybka tybetańskiego to ogromna bomba probiotyczna z dużą zawartością witamin z grupy B (które regenerują i działają przeciwzapalnie). Jeśli próbowaliście już wszystkiego i żadne leki nie pomagają, to spróbujcie zrobić swój własny leczniczy kefir z grzybka. Po systematycznym stosowaniu wiele osób zauważa poprawę w perystaltyce jelit. Więcej o grzybku tybetańskim i najczęściej zadawane pytania.\nGrzybek tybetański SKLEP – TOP 9 pytań!\nGrzybek tybetański to hicior! Grzybek tybetański sklep. Jak mrozić grzybek tybetański, hodowla, jak używać? Jak wykorzystać kefir z grzybka tybetańskiego? Grzybek tybetański SKLEP? GDZIE KUPIĆ? Gdzie można kupić grzybek tybetański? Grzybek tybetański sklep- JAK UŻYWAĆ? Do czego wykorzystać kefir z grzybka tybetańskiego? Kefir z grzybka tybetańskiego smakuje bardzo dobrze solo albo w połączeniu z owocami jako koktajl. Kefir możesz dodać do owsianki lub zmieszać z jogurtem, otrębami i bakaliami – pełnia zdrowia! Świetnym rozwiązaniem jest zrobienie chłodniku z kefiru z grzybka tybetańskiego. Na bazie kefiru z grzybka tybetańskiego powstają świetne sosy do mięs, makaronów i dipy. Kefir z grzybka jest rewelacyjną bazą do wybielających i wygładzających maseczek do twarzy (patrz niżej)! Grzybek tybetański sklep – MROŻENIE? Czy można zamrozić grzybek tybetański? Gdy wyjeżdżamy na wakacje, planujemy „zawiesić” hodowlę grzybka tybetańskiego lub po prostu ta zabawa w produkcję kefiru nam się znudziła, na jakiś czas możemy grzybka zamrozić. Jak to zrobić? Opłucz grzybka pod bieżącą wodą. Dokładnie go osusz. Umieść grzybek w plastikowym pojemniku (świetnie nadaje się pojemnik na kanapki lub pudełko po balsamie do ciała). W ten sposób grzybek tybetański może przeleżeć parę miesięcy. Gdy chcesz wznowić hodowlę grzybka, wrzuć zamrożony grzybek do mleka i postępuj zgodnie z cyklem hodowli. Po paru cyklach grzybek powinien „wrócić do formy” i zacząć produkować kefir. Grzybek tybetański sklep – NA WODZIE? Czy można zalać grzybka tybetańskiego wodą? Czy urośnie na samej wodzie? Zalać grzybka tybetańskiego zawsze można, ale taka woda nie będzie miała właściwości leczniczych. Leczniczy kefir powstanie tylko na mleku. Dodatkowo grzybek nie będzie mnożyć się na samej wodzie, tylko na mleku. Grzybek tybetański sklep – METALE? Dlaczego do hodowli grzybka tybetańskiego trzeba używać tylko plastikowych/drewnianych łyżek, plastikowego sitka i szklanego słoika? Dlaczego grzybek tybetański nie może mieć kontaktu z metalem? Jony metali wchodzą w reakcję z kwaśnym środowiskiem kefiru z grzybka tybetańskiego. Długotrwałe spożywanie jonów metali prowadzi do ich kumulacji w organizmie i w efekcie grzybek zamiast poprawiać stan zdrowia – może go pogorszyć! Dlatego przy hodowli grzybka tybetańskiego nie używamy metalowych garnków, łyżek ani sitek. Grzybek tybetański sklep – NOWOTWORY? Czy grzybek tybetański leczy nowotwory? Czy można spożywać kefir z grzybka tybetańskiego przy chorobie nowotworowej? Dotychczas nie przeprowadzono badań nad osobami chorującymi na nowotwory + przyjmującymi kefir z grzybka tybetańskiego. Jednakże w internecie aż roi się od pozytywnych opinii osób chorych i cierpiących, których stan zdrowia uległ diametralnej poprawie po kuracji grzybkiem tybetańskim. Osoby spożywające kefir z grzybka tybetańskiego często obserwują znaczącą poprawę samopoczucia, perystaltyki jelit oraz ogólnej odporności. Zatem grzybek tybetański może być stosowany jako uzupełnienie terapii leczniczej, ale na pewno nie zastępuje tradycyjnych metod leczenia! Grzybek tybetański sklep – TRĄDZIK? Czy grzybek tybetański leczy trądzik? Kefir z grzybka tybetańskiego posiada właściwości zbliżone do właściwości tzw. żywego mydła – bardzo często polecanego przez dermatologów przy kuracjach na trądzik! A jest o niebo od niego tańszy! Kefir z grzybka działa przeciwzapalnie, łagodzi podrażnienia i wybiela nieestetyczne plamy i przebarwienia potrądzikowe. Grzybek tybetański sklep – KOSMETYKI? Czy z kefiru z grzybka tybetańskiego można zrobić kosmetyki? Kefir z grzybka tybetańskiego świetnie nadaje się do przygotowania domowych maseczek na skórę. Maseczka z kefiru z grzybka przepięknie rozjaśnia cerę i ją wybiela. Jeśli marzycie o skórze Japonek albo osiągnięciu efektu alabastrowej skóry jak u Królewny Śnieżki to koniecznie ją wypróbuj! Jak ją zrobić? Kefir wyprodukowany z grzybka wymieszać z łyżką miodu i kilkoma kroplami soku z cytryny. Trzymaj 15 minut na skórze. Po tym czasie zmyj wodą. I już! Stosuj systematycznie 3 razy w tygodniu. Kefir z grzybka tybetańskiego świetnie łagodzi oparzenia słoneczne i piekącą, palącą skórę po opalaniu! Trzymaj kefir na poparzonych miejscach i po paru minutach zmyj letnią wodą. Poczujesz ulgę! Grzybek tybetański sklep – NA ODCHUDZANIE? Czy kefir z grzybka tybetańskiego pomoże mi schudnąć? TAK! Gdy włączysz kefir z grzybka do diety odchudzającej, efekty będą naprawdę świetne. Poza tym przy diecie nie odczujesz takiego osłabienia. Kefir z grzybka tybetańskiego zawiera szereg witamin (głównie witaminy z grupy B, stanowi źródło modnej witaminy K ) i minerałów (fosforu, magnezu i wapnia) oraz jest bogatym źródłem białka. Kefir z grzybka jest polecany dla sportowców i osób codziennie dbających o sylwetkę.\nMaseczka z majonezu … na włosy! Hit! Włosy księżnej Kate!\nOstropest plamisty TOP 5 zastosowanie i właściwości – nie uwierzycie!\nMasażer do głowy – co daje? Opinie i efekty miziania!\nOlej lniany jest super! TOP 10 Właściwości i zastosowanie!\nTOP 7 podziękowania dla gości weselnych!


Nancy Hotele: Zarezerwuj Tani Hotel w Mieście Nancy.\nTanie Hotele w Nancy, Francja\nPrzejrzyj listę powyżej i znajdź wszystkie potrzebne informacje o naszych hostelach w okolicach miasta Nancy i zarezerwuj hostele bez dodatkowych opłat rezerwacyjnych! Nancy jest jedną z ponad 1 destynacji dostępnych na HostelBookers. Potrzebujesz czegoś innego? Znajdź tutaj tani hotel dla siebie.\nGrupa 15 lub więcej osób podróżująca do Nancy?\nAby znaleźć najlepsze oferty hosteli w Nancy użyj pola wyszukiwania po lewej lub wybierz hostel z poniższej listy. Aby zobaczyć lokalizację hosteli w Nancy użyj zakładki mapa. Alternatywnie wejdź na stronę hotele w Nancy aby znaleźć okazyjne zakwaterowanie w Nancy.


ᐅ Lokalne SEO Pozycjonowanie stron Kwidzyn - Cennik - SFEO\nStart / Pozycjonowanie / Kwidzyn\nPozycjonowanie stron Kwidzyn\nDobrze wiemy jakie znaczenie ma dzisiaj profesjonalna reklama w internecie dlatego przedstawiamy usługę jaką jest pozycjonowanie stron. Kwidzyn stanowi obszar na ,którym znajdują się firmy chcące zadbać o pozycjonowanie lokalne w celu pozyskiwania nowych klientów oraz zleceń. Nie mamy sztywnego cennika ponieważ do każdego klienta podchodzi indywidualnie mając na uwadze czy jest to większa firma czy mniejszy przedsiębiorca chcący zwiększyć przychody wykorzystując pozycjonowanie. Kwidzyn już korzysta z naszych usług więc również możemy się umówić na spotkanie w celu ustalenia szczegółów współpracy. Nasze skuteczne działania dają gwarancję zwiększenia ruchu na Państwa stronie oraz dostarczają nowych klientów. Agencja SFEO zadba o skuteczne pozycjonowanie. Kwidzyn jest dobrym miejsce na pozyskiwanie klientów nie tylko lokalnie ale również z obszaru całego kraju.\nPozycjonowanie stron www Kwidzyn - realne korzyści\nNasze doświadczenie, osiąganie realnych i odczuwalnych efektów mówi samo za siebie. Potrafimy sprawnie poruszać się w każdej branży. Pozycjonowanie stron SEO to usługa dedykowana dla firm z miasta Kwidzyn w ,którym przedsiębiorcy działający lokalnie chcą pozyskiwać więcej zleceń, zwiększyć obroty firmy czy rozwinąć swoje skrzydła na dalsze horyzonty. Korzyści płynące z usługi pozycjonowania stron internetowych w mieście Kwidzyn:\nSEO Kwidzyn - Przebieg współpracy\nWspółpraca w zakresie pozycjonowania stron w Kwidzyn przebiega następująco i zawsze dbamy o to aby była jak najbardziej korzystna dla obu stron.\nPozycjonowanie stron Kwidzyn - Cennik\nNie jesteś przekonany czy wysłać zapytanie o ofertę? Zanim przystąpimy do wyceny czy jakiegokolwiek działania to prowadzimy z klientami darmowe konsultacje w zakresie pozycjonowania stron SEO aby jak najbardziej dokładniej przygotować dedykowaną ofertę. Mamy również świadomość ,że wybór właściwej firmy nie jest prosty biorąc pod uwagę różnorodność ofert dlatego zapraszamy do przeglądnięcia case study. Zobaczą Państwo jak rozwijamy z sukcesem biznesy naszych klientów. Pozycjonowanie stron internetowych Kwidzyn w naszym wykonaniu oparte jest o nowoczesne metody a przede wszystkim - jesteśmy skuteczni i mamy na to dowody!\nPozycjonowanie stron SEO Kwidzyn to nie tylko jedyna usługa w zakresie reklamy internetowej jaką oferujemy. Klienci wybierają jeszcze:\nCennik pozycjonowania stron Kwidzyn\nKwidzyn pozycjonowanie stron\nJeśli jesteś właścicielem przedsiębiorstwa dobrze wiesz, jak dużą rolę odgrywa profesjonalnie zorganizowana kampania marketingowa, w tym pozycjonowanie stron Kwidzyn internetowych. Niezależnie od tego czy Twoja firma znajduje się w tak dużym mieście jak Wrocław lub Warszawa, czy mniejszym jak Kwidzyn, potrzeba reklamy jest równie ważna. SEO Kwidzyn umożliwia bowiem zdobycie klientów z różnych miast w Polsce, a co za tym idzie zwiększa rozwój przedsiębiorstwa i poprawia znajomość marki. Jeśli zatem chcesz, by Twoja firma była zawsze o krok przed konkurencją w Kwidzyn, Krakowie czy Gdańsku postaw na usługę pozycjonowania stron www Kwidzyn.\nPozycjonowanie stron internetowych Kwidzyn\nPozycjonowanie stron Kwidzyn nie tylko wzmacnia znajomość marki, ale też działa na ogólną poprawę wizerunku firmy. Polecane jest zarówno przedsiębiorstwom, które dopiero zaczynają swoją działalność, jak również tym, które na rynku istnieją od dawna. Pozycjonowanie stron www Kwidzyn, zapewnia częste pojawianie się firmy w wynikach wyszukiwania, a to wzbudza większe zaufanie klientów, nie tylko w samym SEO Kwidzyn, ale również w innych miastach. Aby uzyskać taki efekt bardzo duże znaczenie ma wybór odpowiedniej agencji marketingu internetowego, która będzie oferowała usługę pozycjonowania stron internetowych Kwidzyn w siedzibie firmy, na przykład w Kwidzyn, jak i w całej Polsce.\nKwidzyn Pozycjonowanie stron www\nJako że pozycjonowanie stron Kwidzyn jest świetnym sposobem na skuteczne budowanie świadomości marki u odbiorców, stało się ono absolutną koniecznością w promowaniu firmy. Jeśli zatem jesteś posiadaczem przedsiębiorstwa powinieneś zainteresować się ofertą pozycjonowania stron www. Kwidzyn czy inne miasto na terenie Polski nie stanowi przeszkody dla profesjonalnej agencji marketingu internetowego jaką jest SFEO. Dzięki bogatemu doświadczeniu i rzetelnej pracy zapewniamy, że Twoja firma stanie się rozpoznawalna i zyska zaufanie mieszkańców Kwidzyn oraz innych polskich miast. Staniemy się Twoim partnerem biznesowym, który świadcząc usługę SEO Kwidzyn, pomoże Ci osiągnąć sukces.


Szokujący raport ONZ. W 2030 roku te państwa będą krajami Trzeciego Świata. Zostaną daleko za Polską - NCZAS.COM\nStrona główna Wiadomości Szokujący raport ONZ. W 2030 roku te państwa będą krajami Trzeciego Świata....\nSzokujący raport ONZ. W 2030 roku te państwa będą krajami Trzeciego Świata. Zostaną daleko za Polską\n3 grudnia 2017 17:55\nWedług przewidywań Według należącej do ONZ Agencji do Spraw rozwoju w 2030 roku Belgia i Szwecja spadną do rangi państw III Świata. Agencja opracowała swą prognozę w 2010 roku na okres 20 lat. Teraz jest ona korygowana ze względu na m.in .dramatycznie niższe wskaźniki Szwecji, wojnę domową w Libii, bankructwo Grecji i upadek socjalistycznej Wenezueli.\nHDI (Human Development Index) został opracowany w roku 1990 przez pakistańskiego ekonomistę Mahbuba ul Haqa. 3 lata później ONZ zaczął wykorzystywać go w raportach swej Agencji do spraw Rozwoju.\nIndeks HDI ocenia kraje na trzech płaszczyznach: „długie i zdrowe życie”, „wiedza” i „dostatni standard życia”.\nDo ich pomiaru służą wskaźniki takie jak: oczekiwana długość życia, średnia liczba lat edukacji otrzymanej przez mieszkańców w wieku 25 lat i starszych, oczekiwana liczba lat edukacji dla dzieci rozpoczynających kształcenie i dochód narodowy na głowę w USD, liczony według parytetu siły nabywczej danej waluty.\nWedług prognoz ONZ polski indeks HDI ma się podnieść z obecnego wskaźnika 0,855 na 0,943. Polska obecnie zajmuje 36 miejsce na świecie pod względem rozwoju. W 2030 ma znaleźć się na 30 tuż za Węgrami, Chile i Estonią.\nZobacz też: Koncern wyjawił prawdę o szczepionce. Władze zawieszają program szczepień w szkołach\nWedług prognoz ONZ prawdziwy dramat czeka mieszkańców Szwecji i Belgii. Obecnie Szwecja ze wskaźnikiem 0,913 zajmuje 13 miejsce.\nW ciągu najbliższych 13 lat wskaźnik HDI ma się nie tylko nie zwiększyć, ale spadnie do poziomu 0,906. Da to Szwecji dopiero 45 miejsce na liście najbardziej rozwiniętych krajów świata.\nWyprzedzi ją nie tylko Polska, ale też takie kraje jak Bułgaria, Argentyna, Łotwa, Cypr, czy Słowacja.\nTylko w nieco lepszej sytuacji będą Belgowie. Poziom 0,896 który daje im obecnie 21 pozycję na świecie wzrośnie do 0,92 co da im 40 pozycję za Kostaryką, Bahrajnem i Meksykiem.\nDo prognoz należy podchodzić ostrożnie. Wiele z nich, w tym dla Polski, zostało zawyżonych, zauważalny jest jednak postęp naszego kraju.\nWedług tych prognoz, Grecja miała awansować o 13 pozycji, a swój wskaźnik podnieść do 0.955 obecnie. Tymczasem, wynosi on po bankructwie Grecji zaledwie 0,866. Podobnie jest z Libią, która miała się harmonijnie rozwijać, tymczasem całkowicie spustoszyła ją w wojna domowa.\nWskaźniki zostały zawyżone niemal dla większości krajów europejskich, gdyż nie przewidywano bardzo negatywnych skutków kryzysu imigracyjnego i długotrwałego kryzysu gospodarczego w UE.\nPrognozy były optymistyczne dla większości krajów UE, a pesymistyczne, tylko dla Belgii i Szwecji. Nikt jednak nie przewidywał aż takiej skali upadku tych dwóch państw.\nW przypadku Belgii, a zwłaszcza Szwecji, mimo, iż nie doszło do nadzwyczajnych zdarzeń, prognozy należy korygować drastycznie w dół. Jeśli trend się utrzyma Szwecja, niegdyś najbogatszy kraj świata, może spaść nawet znacznie niżej niż na 45 pozycję.\nWedług prognoz z 2010 roku, w 2016 roku po spadku wskaźnik HDI dla Szwecji miał wynieść 0.941, tymczasem spadł on do poziomu zaledwie 0,913.\nZobacz też: Jak to jest z „bogaceniem się” Polaków? Ten raport nie pozostawia złudzeń. Nie ma się z czego cieszyć


Bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE | BateriaBuy.pl\nBateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE\nBateria do Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE(15.2V, 48Wh )\nNasza zamienna bateria do Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE spełnia lub przewyższa specyfikacje OEM, w 100% kompatybilna z oryginalną baterią, specyfikacje baterii do Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE są następujące.\nWymienna baterii w laptopie Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nAspire 5 A517-51G-532B\nPredator HELIOS 300 PH317-51-58TS\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE?\nJak naładować bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa Acer SPIN 5 SP515-51N-82GE, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze\n(6000mAh,11.1V,Li-ion,6 Ogniw)Bateria do AcerAS10A6E\n(57.48Wh,15.4V,Li-Polymer,4 Ogniw)Bateria do AcerNitro 5 AN515-54-55LC\n(6600mAh,11.1V ,Li-ion,9 Ogniw)Bateria do AcerUM08B73\n(48Wh,11.4V,Li-Polymer,3 Ogniw)Bateria do AcerAspire 5 A514-54-58KA\n(4400mAh,11.1V ,Li-ion,6 Ogniw)Bateria do AcerAspire 5920G\n(4400mAh,10.8V,Li-ion,6 Ogniw)Bateria do GatewayAL10E31\n(45.3Wh,11.25V,Li-Polymer,3 Ogniw)Bateria do AcerSwift 1 SF114-32-C5GP\n(48Wh,15.2V,Li-Polymer,4 Ogniw)Bateria do AcerAspire 5 A517-51G-51QL\nBateria do Acer Spin 3 SP314-51-31HLBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-51F9Bateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-521CBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-544LBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-581EBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-889VBateria do Acer Spin 7 SP714-51-M024Bateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-57PABateria do Acer Spin 3 SP314-51-372MBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-584FBateria do Acer Spin 3 SP314-51-39TSBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-50XRBateria do Acer Spin 3 SP314-51-32ELBateria do Acer Spin 3 SP314-51-369TBateria do Acer Spin 7 SP714-51-M0HDBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-54GUBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-864JBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-31LMBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-84KQBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-82VZBateria do Acer Spin 7 SP714-51-M4E5Bateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-54XSBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-535VBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-53VDBateria do Acer Spin 5 SP513-52NP-5056Bateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-80ASBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-807GBateria do Acer Spin 3 SP314-51-52YXBateria do Acer Spin 5 SP515-51GN-83YYBateria do Acer Spin 3 SP314-51-C3ZZBateria do Acer Spin 7 SP714-51-M67ABateria do Acer Spin 7 SP714-51-M5H3Bateria do Acer Spin 3 SP314-51-P4LLBateria do Acer Spin 7 SP714-51-M0GMBateria do Acer Spin 3 SP314-51-37RMBateria do Acer Spin 3 SP314-51-36ED


Warszawska Informacja Turystyczna działająca w strukturach Stołecznego Biura Turystyki udziela informacji turystom w mieście. Największą grupę turystów obsługują punkty IT usytuowane w najważniejszych ciągach komunikacyjnych: na dworcu Warszawa Centralna oraz na lotnisku.\nDwa pozostałe punkty na Krakowskim Przedmieściu i na warszawskiej Starówce sprawiły, że w stosunku do października minionego\nroku punkty WIT obsłużyły ponad 10 tys. więcej turystów. Szacuje się, że w obecnym roku możliwe będzie obsłużenie około 290 tysięcy turystów.\nZwiększenie frekwencji ma związek z otwarciem punktu IT Stołecznego Biura Turystyki na Rynku Starego Miasta, a także poprawa lokalizacji 2 punktów WIT, a mianowicie na Krakowskim Przedmieściu i na lotnisku Okęcie.\nWarszawska Informacja Turystyczna WIT punkty WIT Warszawa punkty punkt na Starówce Krakowskim Przedmieściu Okęciu lotnisku Dworcu Centralnym\nUOKiK: za badanie zawartości farszu w pierogach zapłaci właściciel lokalu\nNa co można otrzymać dotację z budżetu na rok 2007?\nWizzAir zdobywa nowych klientów\nVtrip wchodzi na kolejny rynek - tym razem kwater prywatnych\nMagnolie Warsaw Apartaments alternatywa dla hoteli\nSYLWESTER W GÓRACH - POLANICA-ZDRÓJ !!!\nNa Podhalu panują dobre warunki narciarskie\nMcDonald's zamknie punkty w Islandii\nFamily&Novotel - zabawa i odpoczynek dla rodzin z dziećmi\nJesienne promocje lotnicze\nTrwa Plebiscyt na Najlepszą Linię Lotniczą 2008\nID Reisen Ticketman GmbH\nTake away z Coffeheaven\nZakopane: PKP deklarują szybki remont dworca\nCzerwony Przewodnik Michelin Włochy 2010 - 272 gwiazdkowe restauracje\nWspółwinny prawdopodobnie GPS?\nKaczmarzyk Edward Restauracja Kaprys\nKorzystanie z serwisu oznacza bezwarunkową akceptację polityki prywatności, regulaminu i polityki cookies. Wygenerowano:2020-07-14 09:25:21


Hokej.Net - Czuję się jak debiutant\nCzuję się jak debiutant\nROZMOWA z kapitanem hokejowych "Pasów" DANIELEM LASZKIEWICZEM.\n- Wraca Pan do gry po niemal rocznej dyskwalifikacji za doping. Co chciałby Pan powiedzieć kibicom? - pytamy kapitana Comarchu Cracovii, 36-letniego Daniela Laszkiewicza.\n- Nie grałem dokładnie 11 miesięcy i 9 dni. Ale to już sprawa zamknięta, nie chcę do tego wracać. Ogromne ukłony dla prezesa Janusza Filipiaka i zarządu za to, że w tym trudnym momencie podali mi rękę, dali szansę na ponowny powrót do zespołu. Dziękuję też naszym kibicom za ogromne wsparcie, cały czas podtrzymywali mnie na duchu. Z ogromną niecierpliwością czekam na piątkowy mecz z Nestą Toruń. Cieszę się ogromnie, że będę znowu mógł założyć koszulkę Cracovii. Czuję się prawie jak debiutant. Ciężko pracowałem na treningach, a jaka będzie forma, to zobaczymy po pierwszych meczach.\n- Na co w tym sezonie stać Cracovię?\n- To będzie cięższy sezon niż poprzedni, kiedy zdobyliśmy tytuł wicemistrza Polski. Na papierze inne drużyny poważnie się wzmocniły, my natomiast osłabiliśmy się. Liczymy, że może już w trakcie rozgrywek zarząd dokona jakichś transferów. Bez nich będzie szalenie trudno o dobry wynik.\n- Fachowcy twierdzą, że rozgrywki mogą być bardzo intrygujące, bo liga jest wyrównana. Podziela Pan tę opinię?\n- Trzy zespoły: z Sanoka, Tych i z Jastrzębia, patrząc po składach, są kandydatami do czołowej czwórki. Poza nimi niewiele wiadomo. O czwarte miejsce walczyć będą Unia Aksam Oświęcim, Zagłębie Sosnowiec, GKS Katowice i, mam taką nadzieję, także my. To może być szalona walka, może się powtórzyć historia z minionych rozgrywek, kiedy to jeszcze na dwie kolejki przed zakończeniem sezonu regularnego nie było nic rozstrzygnięte. Dlatego punkty trzeba zbierać od pierwszych spotkań, żeby uniknąć w końcówce nerwowej sytuacji.\n- Jak skomentuje Pan decyzję PZHL o zatrudnieniu w Polsce, jako trenerów reprezentacji, rosyjskich szkoleniowców Igora Zacharkina i Wiaczesława Bykowa?\n- To bardzo dobry ruch. Nowy prezes PZHL Piotr Hałasik zapowiadał zaraz po wyborze, że chce zatrudnić w Polsce wysokiej klasy szkoleniowców. I jak widać, ruszył pełną parą. Sprowadził fachowców z najwyższej półki, nazwiska mówią same za siebie.\n- Znamy słabości polskiego hokeja. Czy nawet najlepsi trenerzy podźwigną go z kryzysu?\n- Zobaczymy. Skoro jednak mniejsze od nas kraje, jak Słowacja czy Szwajcaria, dały radę, to dlaczego nie może się to udać u nas? Na pewno nie będzie tak, że pod wodzą nowych trenerów reprezentacja od razu awansuje do światowej elity, ale liczę, że Rosjanie coś zmienią na plus. Dużo jest do zrobienia w pracy z młodzieżą. Młode pokolenie jest słabe mentalnie, nie wszyscy mają dobrze poukładane w głowie. Cieszę się, że nowi trenerzy mają opracować koncepcję szkolenia młodzieży do igrzysk w 2018 roku.\n- Liczy Pan jeszcze na powołanie do reprezentacji, czy to już dla Pana zamknięty rozdział?\n- Kiedy przychodziły powołania do reprezentacji, nigdy nie odmawiałem. W tej chwili jednak o tym nie myślę, cieszę się, że jestem w Cracovii, że mogę znowu grać w lidze.


Tiens - Vision - dobry wzrok z wyciągiem z borówki i jagód goji\n> Naturalne suplementy>Witaminy i antyoksydanty>Tiens - Vision - suplement diety na oczy\nTiens Vision chroni oczy, niweluje efekt zmęczonych oczu. Wyciąg z borówki i jagód goji, które eliminują opóźniają procesy starzenia, ale także działają kojąco na narząd wzroku.\nCena dla posiadaczy karty rabatowej Tiens: 156,-zł\nJeśli oczy są w dobrej formie, nie wymagają szczególnej pielęgnacji, bo same się doskonale oczyszczają, nawilżają i regenerują. Często jednak zmuszamy je do pracy ponad siły. Wtedy robią się zaczerwienione, suche lub przeciwnie – nadmiernie zaczynają łzawić. To nie tylko powoduje dyskomfort, ale może prowadzić do poważnych schorzeń. Poza tym w okolicach 40. roku życia pojawiają się pierwsze symptomy starzenia się oczu. Na skutek stwardnienia soczewki dochodzi do stopniowej utraty zdolności do akomodacji, czyli ostrego widzenia przedmiotów w różnej odległości. Proces ten jest nieunikniony, ale można go opóźnić poprzez dostarczenie organizmowi odpowiednich składników.\nTiens Vison, dzięki obecności witamin (E, B2, beta-karotenu) i minerałów (selen, cynk, miedź), silnych przeciwutleniaczy (jagody goji, borówka) i ziół (afrykański nagietek) działają kompleksowo na wzrok.\nNajważniejszy z nich – jagody goji wykorzystywany w tradycyjnej medycynie chińskiej od tysięcy lat. Chińczycy wierzą, że ten niezwykły owoc zapewnia długowieczność. Sławę swą zawdzięcza także właściwościom odmładzającym, wzmacniającym naturalne mechanizmy obronne organizmu i poprawiającym ostrość widzenia. Według tradycyjnej medycyny chińskiej, jagody goji wpływają korzystnie również na pracę wątroby i nerek. A w medycynie chińskiej, wątroba ma ścisły związek z oczami.\nDziałanie Tiens Vision:\nkorzystnie wpływają na wzrok,\ndziałają kojąco na „zmęczone oczy”,\nłagodzą dolegliwości „suchego oka” i zapalenia spojówek,\nmogą opóźniać zmiany związane ze starzeniem się oczu,\nzmniejszają ryzyko wystąpienia: zwyrodnienia plamki żółtej związane z wiekiem, zaćmy oraz zwyrodnienia barwnikowego siatkówki.\nSkładniki Tiens Vision:\nSuplement zawiera jagody goji, jeden z najsilniejszych przeciwutleniaczy. W swoim składzie mają one między innymi\n18 rodzajów aminokwasów,\nmikro- i makroelementy i\nPod względem wartości odżywczych należą do najbardziej wartościowych owoców na Ziemi.\nPoza tym jagody goji są naturalnym źródłem zeaksantyny. Ta zaś obok luteiny i znanego beta-karotenu, będącego prowitaminą A, należą do związków zwanych karotenoidami.\nKarotenoidy to naturalne, rozpuszczalne w tłuszczach, barwniki roślinne, których obecność w organizmie człowieka jest całkowicie uzależniona od ich spożycia. Nie posiadamy bowiem zdolności ich samodzielnego wytwarzania. Luteina i zeaksantyna odpowiadają za pomarańczowo-żółtą barwę wielu roślin – owoców, warzyw, kwiatów. W organizmie człowieka natomiast pełnią one dwie ważne funkcje: neutralizują wolne rodniki i stanowią żółty filtr pochłaniający szkodliwe dla oka promieniowanie ultrafioletowe (UV). Działają jak naturalne „okulary przeciwsłoneczne”, chroniąc w ten sposób wrażliwą centralną część siatkówki, czyli plamkę żółtą.\nTIENS Vision zawiera także ekstrakt z borówki. Owoce te także są silnym przeciwutleniaczem, a poza tym działają kojąco na zmęczone oczy.\nZ kolei wyciąg z nagietka afrykańskiego, jak potwierdzają współczesne badania naukowe, posiada liczne składniki, które przeciwdziałają zespołowi suchego oka i zapaleniu spojówek.\nPreparat zawiera w swoim składzie również miedź, selen, cynk, witaminę E i witaminę B1.\nPreparat polecany jest szczególnie dla osób, które mogą odczuwać dyskomfort związany z długotrwałą pracą przy monitorze komputera, oglądaniem telewizji, czy czytaniem\nProducent: Elaborados Dietéticos, S.A. C/Ponent, 10 Pol. Ind. La Palma de Cervelló, Barcelona, Spain\nOczar płyn spray 100 ml Septyk\n100 ml z atomizerem\nCaliVita witamin C-1000 Plus\nForte - zestaw dla mężczyzn: L-Arginina Forte, Buzdyganek...\n90 + 60 +100 kaps.


Zwycięstwo Policji w V Turnieju Piłki Nożnej Służb Ratujących Życie - Jelonka.com\nZwycięstwo Policji w V Turnieju Piłki Nożnej Służb Ratujących Życie\nCzwartek, 20 czerwca 2013, 20:56\nDolnośląskie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe Oddział Rejonowy w Jeleniej Górze zorganizowało V Turniej Piłki Nożnej Służb Ratujących Życie, który rozpoczął się 9 czerwca o godzinie 14:00 na obiekcie Międzyszkolnego Ośrodka Sportu przy ul. Lubańskiej.\n•Państwowa Straż Pożarna\n•Wojewódzkie Centrum Szpitalne Kotliny Jeleniogórskiej\n•Dolnośląskie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe Oddział Jelenia Góra\nTurniej miał na celu promocję sportu w naszym mieście, propagowanie zdrowego trybu życia i sportowej rywalizacji, jak również w ogromnej mierze integrację w/w służb. Patronat nad turniejem objął również prezydent Jeleniej Góry Marcin Zawiła.\nW związku z fatalną aurą Turniej Piłki Nożnej Służb Ratujących Życie został przerwany po siedmiu meczach. Do rozegrania pozostały wtedy trzy pojedynki, które ostatecznie odbyły się 17 czerwca na Orliku przy dawnej "Budowlance".\nWyniki po niedzielnym spotkaniu:\nWOPR - Pogotowie Ratunkowe 3:0\nPolicja - Straż Pożarna 3:2\nPogotowie Ratunkowe - Policja 0:3\nStraż Pożarna - Szpital 1:1\nWOPR - Policja 1:1\nPogotowie Ratunkowe - Straż Pożarna 0:2\nW końcu w poniedziałek, 17 czerwca udało się dokończyć turniej. Do ostatniej chwili wszystko się mogło wydarzyć, ale pojedynek Straż Pożarna - WOPR rozstrzygnął ostatecznie całe zawody.\n1. Policja (8 pkt.)\n2. Straż Pożarna (7 pkt.)\n3. Szpital (6 pkt.)\n4. WOPR (5 pkt.)\n5. Pogotowie Ratunkowe (0 pkt)\n- Cieszymy się bardzo, że Turniej Piłki Nożnej Służb Ratujących Życie wpisał się w kalendarz cyklicznych imprez. Mamy ogromną nadzieję, że już tak pozostanie i za rok uda się spotkać w tym samym towarzystwie, a nawet powiększonym o większe grono kibiców. Podziękowania dla firmy Konmet, głównego sponsora oraz siłowni Condizione za ufundowanie nagród – powiedział Tomasz Góralski, DWOPR Jelenia Góra.\n~ 24-06-2013 2:25\ngdybym był fundatorem i dowiedziałbym się że wygrała milicja to nagrody zabieram z powrotem :)\n~ 24-06-2013 11:44\nPolicja jako służba ratująca życie?! No, czasami, może i to się zdarzyć...\n~Rafcik 25-06-2013 0:32\nBrawo Góral! Nie byłem ale widzę że musiało być fajnie!!!! Pozdrawiam Rafał Sroka


Port Gdańsk podsumował I półrocze 2019 roku. Pobił ubiegłoroczny rekord przeładowując ponad 27 mln ton | Dziennik Bałtycki\nPort Gdańsk podsumował I półrocze 2019 roku. Pobił ubiegłoroczny rekord przeładowując ponad 27 mln ton\nJKL 30 lipca 2019, 12:15\nNajbardziej wzrosły przeładunki paliw i ropy mat. prasowe\n27,3 mln ton towarów – tyle przeszło przez nabrzeża portu od początku roku.\n- To 4 proc. więcej niż planowaliśmy na ten okres. Udało nam się uzyskać wzrosty w praktycznie wszystkich grupach ładunkowych. Liderem po I półroczu są paliwa, które osiągnęły imponującą dynamikę wzrostu o 21,5 proc. w stosunku do roku poprzedniego - tłumaczy Łukasz Greinke, prezes Zarządu Morskiego Portu Gdańsk.\nTo wynik kryzysu przesyłowego po wykryciu zanieczyszczeń w rosyjskiej ropie. Po wstrzymaniu dostaw rurociągiem, praktycznie cale zaopatrzenie rafinerii odbywało się drogą morska przez Naftoport.\nPort Gdańsk podsumował I półrocze 2019 roku. Pobił ubiegłoro...\n- Naftoport zdał doskonale egzamin, ale problemy z przesyłem lądem rosyjskiej ropy pokazały jak ważne są inwestycje w infrastrukturę przeładunkową - dodawał prezes. - Dlatego zmieniliśmy nieco swoje plany i rozbudujemy Nabrzeże Północne w mniejszej skali, tak aby nie przeszkadzało Naftoportowi w budowie nowego stanowiska przeładunkowego.\nBardzo dobry rezultat Port Gdańsk osiągnął w przeładunku drobnicy – to aż 11,3 mln ton, czyli o 4,2 proc. więcej niż rok temu. Ponad 10,3 mln ton tego wyniku to towary transportowane w kontenerach. Port Gdańsk zmniejsza dystans dzielący go od Sankt Petersburga – największego obecnie portu kontenerowego na Bałtyku. Gdańskowi, który utrzymuje 2. pozycję, do rosyjskiego portu brakuje zaledwie 130 000 TEU (to mniej niż miesięczny przeładunek kontenerów w Porcie Gdańsk).\nGdańsk ma większe ambicje i w tym roku chce wskoczyć na podium w przeładunkach ogółem na Bałtyku. Obecnie jest na 4 miejscu ale do St. Petersburga i Primorska niewiele mu brakuje. W całym 2019 roku przeładunki mogą osiągnąć ok 54 mln ton.\nPort przygotowuje się do rozbudowy swojego zaplecza dostępowego od strony lądu. Trwają prace nad przejęciem terenów po Siarkopolu Gdańsk, na których ma powstać stacja kolejowa znacznie zwiększająca przepustowość pociągów.