FM Logistic Polska z certyfikatem AEO-F | Newsy - Eurologistics\nFM Logistic Polska z certyfikatem AEO-F\nFirma FM Logistic Polska uzyskała międzynarodowy certyfikat AEO-F przyznany przez Izbę Administracji Skarbowej w Warszawie, który upoważnia do korzystania z ułatwień i uproszczeń celnych w całej Unii Europejskiej.\nZ dniem 29 lipca 2019 r. firma FM Logistic Polska uzyskała certyfikat AEO-F przyznany przez Izbę Administracji Skarbowej w Warszawie z numerem pozwolenia PL AEOF 440000190161. AEO (Authorised Economic Operator) zgodnie z artykułem 5 ust. 5 Unijnego Kodeksu Celnego (UKC) określa przedsiębiorcę mianem rzetelnego w zakresie przeprowadzanych operacji celnych, w związku z czym upoważnia go do korzystania z ułatwień i uproszczeń celnych w całej Unii Europejskiej. Certyfikat AEO-F to najszerszy możliwy zakres pozwolenia, dotyczy bowiem zarówno uproszczeń celnych, jak i ochrony i bezpieczeństwa.\nPrzyznanie FM Logistic Polska certyfikatu AEO było poprzedzone wnikliwym i niezależnym audytem przeprowadzanym przez organy administracji państwowej. Firma musiała wykazać spełnianie wielu kryteriów w zakresie organizacji, posiadanej infrastruktury, stosowanych środków bezpieczeństwa, wypłacalności i wielu innych określonych w Unijnym Kodeksie Celnym.\n– Status AEO niesie ze sobą wielorakie korzyści nie tylko bezpośrednio związane z operacjami celnymi. Potwierdza nasz statut bezpiecznego i pewnego partnera, a także wzmacnia dobrą współpracę z organami celnymi i innymi organami administracji – mówi Daniel Franke, dyrektor zarządzający Central Europe w FM Logistic. – Pozytywny wynik audytu jest potwierdzeniem najwyższej jakości i bezpieczeństwa usług oferowanych przez FM Logistic Polska – dodaje.\nW praktyce certyfikat AEO przekłada się na liczne udogodnienia w codziennej działalności biznesowej. Ponieważ jest uznawany we wszystkich państwach członkowskich UE, zapewnia łatwiejszy dostęp do uproszczeń celnych takich jak odprawa scentralizowana, pozwolenie na miejsce przedstawienia towarów inne niż właściwy urząd celny czy zezwolenie na funkcjonowanie tymczasowego miejsca składowania. Ułatwia też kontakty z organami kontrolnymi na przykład w przypadku kontroli celnych oraz tych związanych z bezpieczeństwem i ochroną. Certyfikat to kolejny czynnik wspierający bezpieczeństwo i komunikację pomiędzy partnerami w międzynarodowym łańcuchu dostaw.


Nigdy nie skreślaj Juventusu! Trzy minuty, które wyeliminowały Tottenham [BRAMKI] – Drybler.com – kibicowskie opinie i komentarze\nNigdy nie skreślaj Juventusu! Trzy minuty, które wyeliminowały Tottenham [BRAMKI]\nby Wojciech Kukulski · Published 7 marca 2018 · Updated 7 marca 2018\nCzy Allegri to przewidział, czy tak po prostu wyszło? Nie wiemy. Fakty są takie, że Juventus był już jedną nogą poza LM, nie oddając ani jednego strzału po godzinie gry. Allegri zmienił ustawienie i w trzy minuty Stara Dama zdobyła dwa gole i wyeliminowała Tottenham!\nTottenham – Juventus 1-2\n0:1 Son 39′\n1:1 Higuain 64′\n1:2 Dybala 67′\nTagi: bramkiJuventusLiga Mistrzówtottanham\nRuben Semedo czyli gangus w przebraniu piłkarza!\nby Wojciech Kukulski · Published 28 lutego 2018 · Last modified 1 marca 2018\nBarca deklasuje Królewskich na Santiago Bernabeu! [BRAMKI]\nby Tomasz Żochowski · Published 11 grudnia 2017\nNastępny wpis Z dużej chmury mały deszcz. Arsenal znacznie lepszy od Milanu [BRAMKI]\nPoprzedni wpis Dwumecz PSG – Real bez historii! Pewne dwa zwycięstwa Królewskich [BRAMKI]\nJose Mourinho – już nie taki „special one”?\nPiorunujący finisz Oranje... Do 85 minuty wszystko przebiegało zgodnie z planem Joachima Loewa. Niemcy prowadzili 2:0 i kasowali wszelkie zagrożenie ...


Sejm znowelizował ustawę o ochronie prawnej odmian roślin - Hodowla roślin\nGłówną sporną sprawą są opłaty od rozmnożeń własnych, tj. opłaty od wysiewania ziaren w kolejnych latach; Fot. Shutterstock\nDodano: 26-05-2017 09:07\n- Jaki mechanizm został zastosowany w ustawie, który zwiększy wymianę materiału siewnego wśród polskich rolników i zmniejszy koszty zakupu materiału siewnego? - pytał poseł przed głosowaniem. Jego zdaniem ustawa ta "zagraża istnieniu polskiej hodowli i nie jest żadnym rozwiązaniem kompleksowym".\n- Ustawa reguluje współpracę między firmami hodowlanymi a rolnikami. W tej chwili była ona bardzo niedobra i rolnicy często zgłaszali (...), by tę sprawę uregulować. Chodzi o to, by rolnik zapłacił raz, gdy kupuje materiał kwalifikowany, i nie płaci później co roku. I ta ustawa tę sprawę reguluje. (...) Rolnicy będą kupować materiał siewny kwalifikowany, zwiększy się popyt, a wtedy zwiększy się podaż i to pomoże również zakładom hodowlanym" - odpowiedział poseł sprawozdawca komisji Robert Telus (PiS).


Kodeks Karny Skarbowy Tytuł II - Rozdział 20. Przebieg postępowania | KKS Polskie Kodeksy Kodeks Karny Skarbowy\tkodeks|kodeks.wirt.pl\tHOME\nszukaj w ustawieaktualizacjaCywilnyPrawo drogoweKarnyKarny SkarbowyKarny WykonawczymorskiKonstytucjaPracyPostępowania administracyjnegoPostępowania CywilnegoPostępowania KarnegoPostępowania o wykroczeniaRodzinny i OpiekuńczySpółek HandlowychWykroczeńWyborczy\tUjednolicone najważniejsze ustawy polskie\tHome / Ustawy skodyfikowane / Kodeks karny skarbowy / Tytuł ii. postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe / Dział vi. postępowanie w stosunku do nieobecnych / Rozdział 20. przebieg postępowania\nKodeks Karny Skarbowy Tytuł II. Postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarboweDział VI. Postępowanie w stosunku do nieobecnych Rozdział 20. Przebieg postępowania


Jesienny dzień seniora nabiera kształtów – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Kultura / Jesienny dzień seniora nabiera kształtów\nJesienny dzień seniora nabiera kształtów\nOBORNIKI. W dniach 15-16 września odbędzie się pierwszy Jesienny Obornicki Dzień Seniora. Ta inicjatywa jest wynikiem oczekiwań, działań i decyzji obornickiej rady seniorów. Seniorzy chcą wyjść na ulicę, zaprosić do wspólnej zabawy oborniczan i dowieść tym samym, że jesień życia może być pogodna. W działaniu mają już wielu partnerów. Jednym z nich jest dyrektor Obornickiego Ośrodka Kultury Adam Krasicki. Proponuje on w drugi piątek wrześniowy wspólną biesiadę wspomnień ze scenografią wykonaną ze starych fotografii.\nW sobotę odbyłaby się „parada kapeluszy”, z Rynku do parku OOK, a tam wraz z młodzieżą kontynuowano by Dzień Seniora. Mogą być to wspólne warsztaty fotograficzne, wspólny plener grupy plastycznej, wystawa działkowców, rywalizacje sportowe i muzyka. Krzysztof Sroka dodał – już zapraszam podmioty, które mają ofertę dla seniorów. Ponad 50 z nich wspiera seniorów posiadających obornicką kartę seniora. Edward Mączyński, prezes Uniwersytetu Trzeciego Wieku uważa, że – paradę kapeluszy powinna poprzedzać Obornicka Orkiestra Dęta, a najlepszy strój byłby nagrodzony. Proponuje też wystawę rękodzieła artystycznego i to z warsztatami. W burzę mózgów włączyła się też dyrektor biblioteki publicznej Krystyna Eichler. – Biblioteka coś doda od siebie, będzie wystawa prac plastycznych seniorów, a poprzez biblioteczne repozytorium cyfrowe będzie można podzielić się zbiorami starych i cennych zdjęć. Podobnie dyrektor Obornickiego Centrum Sportu Piotr Kucharski, który zapewnił, że ma wiele propozycji. – Aktywność sportowa nie musi być stricte fizyczna, ale może być też pożyteczna. Służymy wiedzą o dietetyce senioralnej, pogadankami z poradami fizjoterapeuty, na koniec forma pokazowa trenera funkcjonalnego. Zaprosił seniorów na nowe korty i obiecał wspierać każdą ich inicjatywę. Prezes Ogrodów Działkowych im. Dobrzyckiego Jan Molski zaproponował: działkowcy wystawią pod namiotem płody rolne. Wystawią foldery promujące ekologią. Wystawią też na sprzedaż ekologiczne owoce, warzywa, przetwory i nalewki. Opowiemy o naszych działkach i swej działalności na nich.\nTo o czym piszemy, to tylko część propozycji i będzie z pewnością w czym wybierać. Prezes obornickiej rady seniorów Eugeniusz Kierstan podziękował wszystkim za wsparcie, propozycje i chęć współpracy. Wyraził pewność, że w tak licznej grupie osób chętnych uda się zorganizować pierwszy Jesienny Obornicki Dzień Seniora z rozmachem, o którym długo wszyscy będą opowiadać.


Nauczycielka/cz. VI - Wikiźródła, wolna biblioteka\n←Nauczycielka/cz. V Nauczycielka • Tadeusz Miciński\n←Nauczycielka/cz. V Nauczycielka\nOpowiadanie odznaczone drugą nagrodą na konkursie literackim "Czasu"\nZ dziwnem uczuciem przejrzałam te kartki. Nieświadomie złożyłam w nich kawałek swej duszy. Tylko kawałek i to byłej. Obecnie jestem już inna: doświadczeńsza, a więcej młoda; silniejsza, a mniej złożona. Wiele z tego, co dawniej tylko odczuwałam, dziś rozumiem. Życie! ty jesteś, jak otchłań morza, w którą im głębiej zstępujemy, tem prościej przedstawiają nam się twory i zjawiska życiowe, a jednocześnie, tem większą czujemy nad sobą potęgę bezmiaru...\nTrudno mi pisać: rechotanie żab z dalekich dolatuje stawów i wśród ciszy nocnej wydaje się przygrywką do snu. Ale, gdy skupiam wszystkie wrażenia: tych gwiazd, miliardami rozsypanych po niebie, w wiecznym biegu spełniających wyznaczoną drogę; i tych drzew, głęboko zadumanych; i tych chat wieśniaczych, gdzie śpią zmęczone ludzkie mrówki — słyszę drugą, wielką przygrywkę — do życia...\nStaszecki od tygodnia przebywa na wsi, jutro odjeżdża.\nPrzed wieczorem, jak zazwyczaj, wyszliśmy na przechadzkę, tym razem daleką, bo aż na wiejski cmentarzyk.\nNaturalnym biegiem myśli rozmowa przeszła do tematu istnienia za grobowego. Staszecki, posiadający rozległą wiedzą przyrodniczą i matematyczną, mówił niezwykle zajmująco o granicach poznania ludzkiego, o względności naszej wiedzy i o tem a priori, które tkwi w ujmowaniu wrażeń i tworzeniu pojęć ogólnych. „Ewolucya ducha na ziemskim globie prowadzi z konieczności umysł nasz poza szranki doświadczenia i tam każe przypuszczać dalszy ciąg tej ewolucyi”.\nHipoteza ta da się uzasadnić z równem prawdopodobieństwem, jak ewolucya w świecie organicznym, jak teorya Kanta i Laplace'a...\nNa uboczu od cmentarza spostrzegliśmy karetę. Zdziwiło to nas, bo cmentarza tego nikt prawie nie odwiedza, jako zdawna opuszczonego. Wahaliśmy się, czy wejść, nie chcąc zakłócać modlącym skupienia, ale Zosia i jej towarzyszka patrzały tak błagalnie, że Staszecki uchylił furtki. Cmentarz ten ma parę wieków przeszłości. Pełno w nim zieleni, starych olbrzymich klonów, jodeł, brzóz; pełno kwiatów i zapachu nigdy niekoszonej trawy. Lubię go, jak starą kronikę, jak granitowego sfinksa o grzywie lwa, piersi kobiecej i mądrych oczach. Próżno staraliśmy się dostrzec kogokolwiek.\nNagle w cieniu czterech cyprysów, owitych bluszczem, ujrzeliśmy postać kobiecą. Aksamitny płaszcz walał się na piasku, a ona przylgnęła piersią do białego marmurowego krzyża. Był to grób pułkownika z roku 1863. Usłyszeliśmy nietłumione łkanie, a potem przejmujący wykrzyk:\n— Spotkamy się za grobem, prawda, mój ojcze, że się spotkamy!\nO siostro! niechaj te słowa, płynące z głębi kochającego, miłością mądrego serca, będą jasnowidzeniem, które tobie ulży w boleści, a mnie da moc do prowadzenia życia dalej...\nSłońce zaszło; purpurowe morze rozlało się na horyzoncie; nieuchwytna smuga zielonkawego seledynu dzieliła je i zarazem łączyła z ciemniejącym granatem nieba.\nOgarnął mnie jakiś mistycyzm i zdało mi się, że ta purpura w dole — to nasze życie, pełne walki; ta jasna, eteryczna zieloność, to nadzieja przyszłości, a dalej ten szafir, to już wieczność...\nZ zamyślenia wyrwała nas rozmowa dziewczynek, które zwierzały się wzajemnie ze swych projektów.\nHelenka lubi gospodarstwo i marzy o tem, aby matce dorównać i wyręczyć; Zosia pragnie zdobyć dużo wiedzy, stać się cierpliwą i wytrwałą, aby uczyć dzieci.\n— Oto nawet taki drobiazg — odezwał się Staszecki — myśli o przyszłości, a my się o nią nie troszczymy.\n— Owszem — odrzekłam — wciąż jestem zajęta myślą o niej.\n— Czemże ją pani chce wypełnić?\n— Rozrostem swych sił w walce.\n— A gdy nastąpi znużenie?\n— O, to daleko jeszcze, dopiero się odnalazłam, dopiero jestem sobą, dopiero zaczynam żyć. Czas odpoczynku przyjdzie później, gdy spełnię swoje zadanie i wychowam zastępczynię: Zosię.\n— A wtedy zgodzisz się zostać moją żoną?\nWziął moją rękę i przycisnął do ust.\nZbliżaliśmy się do domu.\nPrzez dąbrowę szła gromada włościan, pobrzękując kosami; jedna z dziewcząt, niosących sierpy, silnym, czystym głosem nuciła, aż się echo rozlegało po zagajach.\nNagle Staszecki przystanął:\n— Niech się pani przysłucha słowom tej piosenki:\nListek na jaworze,\nKto się w kim zakocha\nDopomóż mu, Boże!\n— Biorę to za dobrą wróżbę — rzekł radośnie.\n— W takim razie ja za drugą, bo pierwszą już miałam tam na cmentarzu: „spotkamy się za grobem”.\n— Ale i w życiu — zastrzegł.\n— I w życiu — potwierdziłam.\nTę stronę ostatnio edytowano 9 lis 2009, 00:36.


Literatura faktu\t(3)\nPoradniki, hobby\t(29)\nReligia, religioznawstwo\t(23)\nRichard Webster\tAstrum, 13 kwietnia 2017 oprawa miękka\nCzy każdy może zostać różdżkarzem? Właściwie tak! Jeśli Twój umysł będzie otwarty na rady zawarte w książce Różdżkarstwo dla początkujących, to odkryjesz swoje zdolności radiestezyjne i nauczysz się, jak być dobrym radiestetą. Richard Webster, autor poradnika, wprowadzi Cię w fascynujący świat... więcej\nRichard Webster\tAstrum, 6 sierpnia 2016 oprawa miękka\nFeng shui to sztuka i umiejętność życia w harmonii z otoczeniem. Przez dłuższy czas praktykowano ją wyłącznie na Wschodzie, natomiast na Zachodzie była spowita aurą tajemniczości, traktowano ją jako przesąd. Jednak w XX wieku rozpowszechniła się na całym świecie i obecnie jest bardziej popularna... więcej\nRichard Webster\tStudio Astropsychologii, 14 października 2014 oprawa miękka\nMawia się, że czyny znaczą więcej niż słowa. Kolejnym mądrym powiedzeniem jest to twierdzące, że słowa mogą co prawda kłamać, ale gesty zawsze powiedzą całą prawdę. Choć możemy nie zdawać sobie z tego sprawy, często padamy ofiarą manipulacji. Jak we współczesnym świecie rozszyfrować prawdziwe... więcej\nRichard Webster\tAstrum, 2014 oprawa miękka\nCzy każdy z nas może zostać różdżkarzem? Właściwie tak! Jeśli Twój umysł będzie otwarty na rady zawarte w tej książce, to odkryjesz swoje zdolności radiestezyjne i nauczysz się, jak być dobrym radiestetą. Richard Webster, autor poradnika, wprowadzi Cię w fascynujący świat różdżkarstwa. Wyjaśni,... więcej\nAutor opracowania podjął się badania zagadnień, które mają istotny wymiar teoretyczny, a jednocześnie cechują się dużym znaczeniem praktycznym. Wymiar teoretyczny wiąże się przede wszystkim z niepełną jednoznacznością poglądów na temat wpływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich na...zobacz więcej »\nNora powoli odzyskuje spokój po traumatycznych przeżyciach. Podczas poszukiwań zaginionej córki musiała stawić czoła bezwzględnym zabójcom, a czasami stosować bardzo brutalne metody. Teraz ukrywa się przed światem i próbuje być niewidzialna. Jednak po spotkaniu z człowiekiem, który znał jej ojca,...zobacz więcej »\n85 zł 73.13 zł\n59.99 zł 39.37 zł


Słudzy ciemności | Gazeta Polska Codziennie\nWYDARZENIE \_ Czerwony spisek, tęczowy spisek\nAutobiografia Belli Dodd, nawróconej na katolicyzm amerykańskiej komunistki, jest lekturą wstrząsającą. W jej spokojnej, dojrzałej narracji zatopione są obrazy i fakty, które powalają. Dodd zeznała pod przysięgą, że komunistyczna agentura w latach 20. i 30. XX w. wprowadziła do stanu kapłańskiego 1100 ateistów i homoseksualistów, aby niszczyli Kościół katolicki od wewnątrz. Jeszcze bardziej szokujące są analogie działania komunistów do metod postmarksistów kulturowych ze współczesnego rewolucyjnego ruchu LGBT.\n„Stałam po stronie tych, którzy szykowali się do zniszczenia mojego kraju” – pisze Bella Dodd. Partia komunistyczna okazuje się rodzajem sekty. To organizacja, do której wstępuje się dobrowolnie, ale po przeprowadzonym w niej praniu mózgu traci się wolną wolę. Dodd tak opisuje sytuację związaną z ostatnim jej przesłuchaniem przed wyrzuceniem przez partyjną komisję: „Byłam obywatelką amerykańską z prawem wolności od przymusu”. I na przesłuchanie iść „nie musiałam, ale jak automat poszłam”. Homo sovieticus w USA. Człowiek zniewolony.\nDodd uważała amerykańską PK za partię biednych ludzi, a było to urządzenie do kontroli „zwykłego człowieka”. Autorka opisuje komunistyczny spisek, w którym uczestniczyła


Szaciłło-Kmieć Dominika. Kancelaria radcy prawnego | Znany Adwokat\nSzaciłło-Kmieć Dominika. Kancelaria radcy prawnego\n» Szaciłło-Kmieć Dominika. Kancelaria radcy prawnego\nKujawsko-Pomorskie Bydgoszcz Orla 3/7 lok. 31, Kujawsko-Pomorskie, Polska 85-158


Supermarkety mają też swój udział w polityce - Jedynka - polskieradio.pl\nSupermarkety mają też swój udział w polityce\nOstatnia aktualizacja: 15.09.2015 17:10\nZostało wprowadzone nowe prawo, które umożliwi wkrótce budowanie obiektów handlowych o powierzchni ponad 2000 m. kw. wyłącznie na podstawie lokalnych planów zagospodarowania przestrzennego.\nCzy pogrąży to już zupełnie lokalnych kupców, którzy nie są w stanie konkurować z sieciowymi obiektami.\nW studiu radiowej jedynki debatowano również nad możliwością i formami opodatkowanie dużych sieci handlowych, które zyski wyprowadzają za granicę.\nPosłuchaj przedstawicieli partii politycznych.\nGoście: Marcin Święcicki (PO), Jan Maria Jackowski (PiS), Wincenty Elsner (SLD), Artur Dębski (PSL)\nZobacz więcej na temat: handel Przemysław Szubartowicz sieci\nOpłata interchange może być wyższa. Posłowie szykują pułapkę dla handlowców\nOstatnia aktualizacja: 10.09.2015 22:50\nSzykują się zmiany w płatnościach kartami. Nowy projekt nowelizacji ustawy o usługach płatniczych ma oficjalnie na celu promowanie niektórych kart, ale może doprowadzić do podniesienia opłat interchange, ponoszonych przez handlowców.\nProcedowana w Sejmie ustawa przewiduje wyłączenie spod rygoru nie przekraczania maksymalnych stawek niektóre kartyFoto: Pixabay\n11'41 Dlaczego proponowane przez posłów zmiany w ustawie o usługach płatniczych mogą sprawić niemiłą niespodziankę handlowcom poprzez podniesienie stawek interchange, tłumaczy w Polskim Radiu 24 Karol Stec, Dyrektor ds. Koordynacji Projektów Polskiej Organizacji Handlu i Dystrybucji. /Kamil Piechowski, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia/.\nStawka intechange to opłata pobierana od każdej płatności kartą od przedsiębiorców przyjmujących taką płatność. A ustawa przewiduje czasowe wyłączenie niektórych kart z maksymalnych stawek. Te przypomnijmy, wynoszą 0,2 proc. dla kart debetowych i 0,3 proc. dla kart kredytowych.\nKoniec z niskimi stawkami opłat interchange?\nZmiany najbardziej odczują akceptanci, czyli handlarze akceptujący takie transakcje. Proponowane zmiany w ustawie mogą doprowadzić do tego, że z rynku znikną karty objęte małą prowizją, którą sprzedawcy płacą firmom emitującym karty w trakcie każdej transakcji. Zastąpią je karty droższe.\nZ niskich opłat wyłączone zostaną niektóre karty\n̶ Organizacje emitujące karty będą mogły same ustalać wysokość prowizji – wyjaśnia Karol Stec, Dyrektor ds. Koordynacji Projektów Polskiej Organizacji Handlu i Dystrybucji. Dlatego Organizacja jest przeciwna tym zmianom.\nJak dopowiada, emitenci aby zachęcić banki do korzystania z ich kart, będą na pewno chcieli zaproponować wyższe opłaty, przynoszące większe przychody bankom.\n̶ Możemy dojść do sytuacji, że najdroższe na rynku karty staną się atrakcyjne dla banków, ich ilość będzie wzrastać i tym samym koszty akceptantów, czyli handlowaców i usługodawców, przyjmujących plastikowe pieniądze, będą wyższe – mówi ekspert.\nCo prawda, kart, których mają dotyczyć zmiany, jest jak na razie niewiele na rynku. Ale może się to zmienić.\nCzy zmiany wejdą w życie - tego jeszcze nie wiadomo. Jak na razie odbyło się pierwsze czytanie projektu w Sejmie i zdobył on wstępną akceptację posłów.\nZobacz więcej na temat: firma handel karta debetowa karta kredytowa karty płatnicze\nHandel: ograniczenie opłaty kartą płatniczą tylko od 10 zł jest nielegalne\nOstatnia aktualizacja: 14.09.2015 15:24\nPłacenie kartą debetową staje się w Polsce coraz bardziej powszechne. Prawie każdy sklep ma terminal płatniczy. Ale w wielu z nich wciąż jeszcze można usłyszeć "płatność kartą tylko powyżej 10 zł". ̶ To praktyka nielegalna, godząca w prawa konsumenckie, mówi wiceprezes Związku Banków Polskich, Mieczysław Groszek.\nZastrzeżenie, że opłata kartą płatniczą tylko od 10 zł jest nielegalnaFoto: Pixabay\n03'27 Dlaczego zastrzeżenie, że opłata kartą płatniczą tylko powyżej 10 zł jest nielegalne, tłumaczy w radiowej Jedynce wiceprezes Związku Banków Polskich, Mieczysław Groszek. /Kamil Piechowski, Naczelna Redakcja Gospodarcza Polskiego Radia/\n̶ Po pierwsze to jest niezgodne z prawem i określa to kodeks cywilny, który wyraźnie mówi, że trzeba przyjmować płatność za transakcje w sposób, który jest prawnie dozwolony – tłumaczy Mieczysław Groszek.\nSklep musi akceptować płatności bez limitów\nJak jednocześnie dodaje, sklep przystępując do systemu płatnością kartami podpisuje umowę, w której zobowiązuje się do tego, że będzie akceptował wszystkie płatności kartą, bez jakiegokolwiek limitu kwotowego.\nPłatności kartą określone w Kodeksie cywilnym i umowie z bankiem\nPodsumowuje, że kwestia płatnościami kartą jest określana i gwarantowana w dwóch miejscach – w prawie ogólnym i w konkretnej umowie, którą zawiera punkt sprzedaży z tak zwanym agentem transferowym, czyli tym, który dostarczył mu terminal do akceptowania kart.\nGdzie można się poskarżyć\nEkspert pytany, co ma zrobić klient, który po przedstawieniu swoich argumentów w sprawie limitu nie zostanie obsłużony mówi, że pozostaje wtedy zasygnalizowanie tej sprawy albo do Związku Banków Polskich, do banku, który wydał nam kartę lub do federacji konsumentów. ̶ Uniemożliwienie nam opłaty kartą jest ograniczeniem praw konsumenckich, precyzuje.\nSklep nie ma już argumentu o nieopłacalności transakcji\nOstrzega, że umowa może zawierać zapisy, które poskutkują, przy takich praktykach, zerwaniem umowy przez bank, czy odebraniem terminala.\nJak wyjaśnia, w ostatnim czasie odpadł tez argument sklepów, że przy niskokowotowych transakcjach prowizja, czyli tzw. opłata interchange, przewyższała jego zarobek. Dzisiaj ta opłata transakcyjna jest tak samo niska.\nZ danych Związku Banków Polskich wynika, że takich problemów z płatnościami kartą zgłaszanych jest coraz mniej. Mogą się one jednak okazać najbardziej dotkliwe w małych miastach lub wsiach, gdzie sklepów, w których można zapłacić kartą, jest niewiele.\nZobacz więcej na temat: finanse handel karta płatnicza prawa klienta


Wnętrze w biurze – zadbaj o schludność – StrefaG\nPo kupnie pomieszczenia w stanie surowym, jakie w największym stopniu nam odpowiada niezwykle nieraz należy je w pierwszej kolejności wyremontować bądź też przyzwoicie dopasować według projektu pod przyszłe biuro. Czasem należy wyburzyć parę zbędnych ścian, po to żeby zdobyć większe pomieszczenie newralgiczne, dobudować parę innych ścianek tworząc pomieszczenia tzw. zaplecza lub przebudować co trochę. Całościowy remont dotyczy też wymiany okien, drzwi na bardziej właściwe i estetyczne. Kładzione są innowacyjne posadzki, odmalowywane ściany oraz sufit. Nieraz najzwyczajniej w świecie poprawiane wszystkie przypadłości po wykonawcach danego lokalu. W zależności od ekipy odświeżającej oraz powierzchni może to trwać od paru do kilkunastu tygodni.\nPo upływie tego czasu zyskujemy pomieszczenie zgodne z własną inicjatywą oraz dostosowane do wymogów własnych jak też kontrahentów. Bardzo istotne jest, aby oni poprawnie się czuli odwiedzając nasze biuro i zechcieli jeszcze do niego wrócić – skutkiem tego wypróbuj Sprzątanie dla firm. Większa część z nas zdaje sobie sprawę z tego, iż porządny i estetyczny design jest wizytówką firmy. Po dosyć długim czasie, kiedy mamy już wykupiony lokal na własność lub ewentualnie spisaną umowę najmu oraz przeprowadzony generalny remont, przychodzi czas na jego aranżację, inaczej udekorowanie. W zależności od typu prowadzonego biura wyposażamy je w różne ozdoby. Rozumie się samo przez się, że inaczej udekorujemy przyszłe biuro nieruchomości, podróży czy rachunkowe.\nRzecz jasna poprawnie jest umieścić na ścianach wszystkie plakaty czy też foldery reklamujące nasze usługi i zawierające miarodajne fundamentalne wiadomości, po to by kontrahent wiedział z czym ma do czynienia. Należałoby też zadbać o właściwą i rozkoszną atmosferę, starać się skonstruować biuro na kształt zacisza domowego. Jest to niezwykle korzystnym aspektem, ponieważ wkraczając do takiego lokalu jesteśmy w stanie poczuć się jak w domu. Kolorowe firanki w oknach i zapach solidnej kawy umie zdziałać w rzeczywistości wiele. Odpowiednia aranżacja wnętrza wpływa pozytywnie na samopoczucie nie tylko kontrahentów, lecz także pracowników, bowiem nikt z nas nie pragnąłby spędzać paru godzin dziennie w pustym i szarym pomieszczeniu.\nJaką dietę wybrać, żeby być zdrowym?


Case study: Jak wdrożono proces automatyzacji składowania blach w firmie Perfopol\nCase study: Jak wdrożono proces automatyzacji składowania blach w firmie Perfopol\nPerfopol jest największym polskim producentem blach perforowanych oraz siatek. Firma systematycznie unowocześnia i rozbudowuje zaplecze techniczne, a to pozwala stale rozszerzać ofertę. Obecnie to przede wszystkim produkcja blach perforowanych, wszelkiego rodzaju siatek oraz konstrukcji stalowych, uzupełniona o kompleksową i profesjonalną obróbkę metalu (CNC). Wraz z ciągłym rozwojem firma postanowiła unowocześnić i zautomatyzować proces składowania arkuszy blach, wykorzystywanych do wytwarzania produktów.\nJakie możliwości daje nowy automatyczny system?\nW procesie produkcyjnym używane są głównie arkusze o wymiarze 3000 mm x 1500 mm, dlatego koniecznym było stworzenie magazynu automatycznego dla tego wymiaru. W części magazynowej Perfopolu został zainstalowany regał automatyczny TransferTower z oferty Baumalog. System złożony jest z czterech kolumn składowania, dwóch wind oraz stacji transferowej zapewniającej dostęp do szerokiego asortymentu blach za pomocą 1 stacji załadunkowo-rozładunkowej.\nUruchomiony system może pomieścić maksymalnie 105 półek o nośności 3 ton każda, co umożliwia magazynowanie 315 ton blach.\nStacja załadunkowo-rozładunkowa, gdzie następuje pobranie i uzupełnienie arkuszy, została wyposażona w hydrauliczny depaletyzator służący do rozdzielania arkuszy od palet, co zapewnia składowanie blach bez palet.\nZarządzanie bazą danych składowanych materiałów oraz transportowanie półek zapewnia system sterujący Smart WMS Standard.\nSkładowanie większych arkuszy\nPerfopol przetwarza również arkusze o wymiarach 6000 x 2000 mm, których składowanie również postanowiono uporządkować i w tym celu wdrożono regał automatyczny MonoTower®. System składa się z jednej kolumny składowania oraz windy transportującej 17 ruchomych półek o ładowności 5 ton każda, co pozwala magazynować 85 ton blach.\nCase study: Wdrożenie dwóch automatycznych regałów w firmie Protech >>\nArkusze składowane są bez palet, co umożliwiło w pełni wykorzystać dostępną wysokość pomieszczenia bez straty przestrzeni.\nDodatkowo system został wyposażony w układ ważący pozwalający kontrolować masę dostarczanych arkuszy oraz uniemożliwić przeładowanie półek. Zarządzanie pracą regału realizowane jest za pomocą pulpitu operatorskiego z dedykowanym oprogramowaniem Smart WMS Standard\nPorządek i oszczędność powierzchni\nWdrożenie obydwu systemów automatycznego składowania arkuszy blach pozwoliło na znaczącą oszczędność powierzchni magazynowej oraz zapewnienie szybkiego i łatwego dostępu do ponad 120 asortymentów blach. Operatorzy nie tracą czasu na poszukiwanie materiału, a każdy asortyment jest dostępny w czasie poniżej 3 minut. Ponadto załadunek i rozładunek blach odbywa się z jednego dedykowanego miejsca, z zapewnieniem wygodnego i bezpiecznego użycia suwnicy lub wózka widłowego.\nTekst: Warehouse Monitor / Eksperci Baumalog


21.09.2011 o godzinie 10:01 w Newsy\nW Dragonica czekają na was juz dziś spore zmiany. Wraz z wprowadzeniem nowego dodatku 'New Origin' możecie spodziewać się mnóstwo innowacyjnych funkcji, nowych lochów, ujeżdżalnych chowańców i co najważniejsze, kolejnej grywalnej rasy Drakan.\nWydawca fantastycznej gry client Dragonica Gala Networks (Allods Online, Terra Militaris) poinformował właśnie o uruchomieniu największego dotychczas dodatku do gry. 'New Origin' wprowadza do MMORPG całkowicie nowe funkcje oraz mnóstwo innych innowacji. W grze możecie więc teraz zapoznać się z nową grywalną rasą Drakan. Rasa ta jest dostępna dla graczy od 20 poziomu, a w jej obrębie gracze będą mogli wybrać jedną z dwóch nowych ekscytujących klas. Gwarantują one nowe metody gry, ponieważ klasa Amazonian biegle włada dwoma broniami na raz, natomiast klasa Shaman dysponuje potężnymi czarami przywoływania. Wraz z dodatkiem w grze client Dragonica odkryjecie również nowe sposoby podróżowania, ponieważ teraz do waszej dyspozycji będą ujeżdżalne chowańce. Na niższych poziomach zdobędziecie je wypełniając określone zadania, na wyższych poziomach zgarniecie je za zaliczenie Lochów.\nDodatek 'New Origin' wprowadza również kolejne mapy do gry fantasy Dragonica, a na jednej z nich znajdziecie nowe drakańskie miasto Kazeura. Do waszej dyspozycji są już od dziś dwa ekscytujące Lochy: Akia Cave Dungeon od poziomu 45 oraz Black Claw Nest od poziomu 75. Również kontynenty w świecie zostały przekształcone. Nowe lochy gwarantują również system bractw drużyn. Możecie więc wkroczyć na spotkanie niebezpieczeństwa w lochach i walczyć z przeciwnikiem, czyli grupą zwaną bractwem, składającą się z aż ośmiu graczy.


Gem, 2X Set, Mecz - specjalny bonus z kodem promocyjnym w BETFAN!\nStrona główna > BUKMACHERKA > Gem, 2X Set, Mecz – specjalny bonus z kodem promocyjnym w BETFAN!\nGem, 2X Set, Mecz – specjalny bonus z kodem promocyjnym w BETFAN!\nZ zainteresowaniem śledzicie tenisowe US Open? Dzisiaj przedstawimy Wam bardzo ciekawą promocję od BETFAN! W turniejach wielkoszlemowych rozgrywka trwa do trzech wygranych setów, natomiast dzięki nowej promocji. Wygracie już przy stanie 2:0 dla Waszego gracza!\nGame, 2XSet, Mecz! – promocja w BETFAN\nJeśli lubicie obstawiać tenis, to na pewno kilkukrotnie w swojej karierze widzieliście sytuacje, w których obstawiony zawodnik prowadził już 2:0, a ostatecznie przegrywał 2:3. Come backów w turniejach wielkiego szlema nie brakuje, dlatego też BETFAN przygotował bardzo ciekawą i jedyną taką propozycję na rynku.\nJeśli obstawiany tenisista będzie prowadził już 2:0, a ostatecznie przegra mecz, to nie musicie się martwić! I tak już wygraliście, dlaczego? BETFAN przygotował promocję Gem, 2X Set, Mecz. Jeśli nie macie konta u tego nowego bukmachera, wystarczy założyć je z kodem promocyjnym: ZAGRANIE, a dodatkowo otrzymacie również zakład bez ryzyka do 50 PLN na start i codzienną grę z podwyższeniem wygranej!\nPromocja obowiązuje w dniach 26.08 – 08.09 podczas US Open.\nPromocja dotyczy tylko spotkań męskiego turnieju singlowego US OPEN\nWszystkie sety muszą zostać rozegrane w pełnym wymiarze, żeby aktywować promocję.\nJeśli dojdzie do walkowera lub kreczu – kupon zostanie standardowo rozliczony.\nRozliczenie meczu maksymalnie w ciągu 8h.\nKod promocyjny w BETFAN: Zagranie\nbetfan bonus i kod\nDominik Gorny - 4 minuty temu


Aktualizacja forum i nowe kanały RSS - Za kulisami PC Centre - Forum komputerowe PC Centre\nAktualizacja forum i nowe kanały RSS\nWpis dodano przez Geo · 10 Sierpień 2007\nDziś zaktualizowałem forum do najnowszej wersji. Wraz z nią do Waszej dyspozycji oddaliśmy nową skórkę, utrzymaną w spokojnych, popielatych barwach. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. A jeśli w czasie przeglądania forum natraficie na jakikolwiek błąd, zgłoście go zespołowi moderacyjnemu.\nW planach mamy aktualizację Galerii. Przeprowadzimy ją, jak tylko ukaże się najnowsza wersja tego skryptu. Firma Invision Power przygotowała kilka ciekawych zmian, wśród których jest m.in. rozszerzenie generujące kod BB z odnośnikiem do danego obrazu, który można wkleić na forum (opcja ta może się przydać np. do publikacji kolejnych zagadek w wątku Jaka to gra?).\nKorzystając z okazji zapraszam Was do korzystania z dziś uruchomionych kanałów RSS, które eksportują listę najnowszych wątków dotyczących sprzętu komputerowego, oprogramowania, gier komputerowych i konsol. Dzięki nowym kanałom RSS będziecie mogli śledzić te trzy części tematyczne forum np. w agregatorze RSS (chociażby w Cafe News). Jeśli będziecie zainteresowani subskrybowaniem wątków z innych for, piszcie śmiało: w komentarzach do tego wpisu, w Centrum Obsługi Użytkownika lub w mailu/PW adresowanym do mnie.\nPoprzedni wpis Wykład Google na temat innowacji\nNastępny wpis Owoce pracowitych nocy: Nowa wyszukiwarka


MORZE JEZIORA GÓRY\nHISZPANIA BUŁGARIA CHORWACJA\nTu jesteś / Strona główna / Oferta / OBOZY ZAGRANICZNE / BUŁGARIA\n12-24.08.2020........... 1748 PLN\nWyjazd z Polski zgodnie z rozkładem jazdy autokarów (wyjazd, z niektórych miast Polski może odbyć się dzień wcześniej niż katalogowa data rozpoczęcia imprezy).\nPrzejazd przez Czechy, Słowację, Węgry, Rumunię / Serbię.\nPrzyjazd do Słonecznego Brzegu w godzinach przedpołudniowych.\nZakwaterowanie w godzinach od 12-14. Obiad. Odpoczynek po podróży oraz integracja.\n- 8:00-10:00 pobudka, poranna toaleta oraz śniadanie\n- 10:00-13:00 bloki tematyczne, które obejmują zajęcia na basenie: wodny aerobik, waterpolo lub jogę, gimnastykę, zajęcia taneczne, zumbę\n- 13:00-14:30 obiad i odpoczynek\n- 14:30-18:00 do wyboru pod opieką wychowawców i ratowników: plaża, relaks przy basenie, wyjście na miasto\n- 19:00-21:00 zajęcia integracyjne: zabawy terenowe - podchody, igrzyska obozowe (codzienne konkurencje między grupami)\n- 21:00-21:30 animacje hotelowe prowadzone przez profesjonalnych animatorów\n- od 21:30 wyjście na miasto lub na dyskotekę\nPowyższy program jest programem przykładowym i może ulec zmianie.\nProgram układany jest każdego dnia przez kierownika i wychowawców pod indywidualne preferencje uczestników obozu.\nDodatkowo na każdym turnusie na uczestników czekają dwie atrakcje:\nWycieczka do Nessebaru- miasta nazywanego prawdziwą perłą Bułgarii.\nW trakcie zwiedzania tego dziedzictwa kultury UNESCO wejście do cerkwii Najświętszej Marii Panny.\nFakultatywnie - wycieczka do Aquapark-Nessebar - największy park wodny w Bułgarii. Cena 30 €/os (cena zawiera przejazd autokarem + bilet wstępu)\nWykwaterowanie w godzinach porannych. Czas na złapanie ostatnich wspomnień i pożegnanie z bułgarskimi plażami.\nWyżywienie FB+ w formie bufetu to znaczy 3 posiłki dziennie oraz nieograniczony dostęp do wody mineralnej 24h/7\nŚniadania od 08:00 do 10:00\nDo każdego posiłku serwowane są napoje słodkie!\nHotel położony jest w południowej części Słonecznego Brzegu, około 2,5 km od centrum miasta, zaledwie 500 metrów od najbardziej znanej plaży Cacao Beach.\nWitamy w Hotelu Sunny View! Spędzisz tutaj 10 dni swoich wakacji i będziesz miał okazję korzystać m.in. z odkrytych basenów z bezpłatnymi leżakami i parasolami, ogrodu i tarasu. Hotel Sunny View to trzygwiazdkowy, nowoczesny obiekt składający się z 40 pokoi. Pokoje w których zakwaterowani będą uczestnicy to 5 osobowe apartamenty z łazienką (wyposażoną w prysznic, toaletę, suszarkę do włosów). W każdym pokoju znajdują się TV, lodówka, darmowa klimatyzacja, balkon lub portfenetr. Na terenie obiektu znajduje się 1 restauracja serwująca kuchnię międzynarodową oraz 1 bar, dostępny dla Uczestników w godzinach 10:00 - 21:00. Na terenie obiektu znajduje się również specjalna sala, w której będziemy spotykać się na integracje, animacja i różnego rodzaju tematyczne warsztaty. W przestrzeniach ogólnodostępnych - możliwość skorzystania z darmowej sieci WiFi.\nCacao Beach - popularna pod względem plenerowych imprez plaża odwiedzana przez światowych DJ\npiaszczysta plaża zaledwie 500 metrów od hotelu\nkoszty programowe i opłata klimatyczna w hotelu: 35 euro/os - płatne u pilota w autokarze\nkaucja zwrotna: 10 euro/os - płatne u kierownika obozu - zwracana po wykwaterowaniu pod warunkiem braku szkód\nPierwszego dnia Kadra Obozowa podzieli Uczestników na grupy ze względu na kategorie wiekową: młodsza grupa oraz starsza grupa\nZapewniamy, że opiekę nad nastolatkami powierzamy tylko profesjonalistom! Nasza kadra składa się z wykwalifikowanych wychowawców, ratowników oraz rezydentów, którzy posiadają wieloletnie doświadczenie oraz doskonałe podejście do młodzieży\nLegitymacja szkolna nie wystarczy! - każdy uczestnik obowiązkowo musi zabrać ze sobą ważny dowód osobisty lub paszport!\nProsimy o zabranie ze sobą Karty Uczestnika Obozu, podpisanego Regulaminu oraz karty EKUZ (http://www.ekuz.nfz.gov.pl)\nWszystkie wyjazdy organizowane przez Biuro Podróży, realizowane są najnowocześniejszą flotą autokarową w Polsce, która spełnia wszystkie udogodnienia i standardy oferty Premium. Gwarantujemy transport autokarami z roczników 2015-2019, z powiększoną przestrzenią między siedzeniami, najwyższej klasy fotelami oraz bezpłatnym dostępem do sieci WiFi na terenie Polski\nW przypadku dużej dostępności autokarów, należących do Biura Podróży ........... 1748 PLN, w pierwszej kolejności realizujemy przejazdy autokarami kategorii ULTRAPREMIUM oraz PREMIUM.


Joanna MikulskaReportażystka, animatorka\nKażdy z nas wie, co to jest dobry nauczyciel, i ma w sobie różne przekonania: to była straszna piła, płakałam przez nią pięć nocy, ale się nauczyłam do tej klasówki. Nie wiem, czy ja chcę, aby moje dzieci płakały, miały nerwice szkolne i mówiły, że dzięki temu czegoś się nauczyły. Dla mnie chyba ważniejsze jest ich zdrowie psychiczne. Rozmowa z Grzegorzem Mazurkiewiczem, szefem Zakładu Przywództwa i Zarządzania w Edukacji na Uniwersytecie Jagiellońskim.\nJoanna Mikulska: Gdzie jest polska szkoła teraz?\nGrzegorz Mazurkiewicz: Trwa w permanentnym kryzysie od lat. Natomiast od 2015 roku jest w kryzysie totalnym wywołanym pseudoreformą, wojną ideologiczną, kontrolą, upolitycznieniem kuratoriów oraz deprofesjonalizacją nauczycieli. Gdy dwa lata temu ogłoszono strajk nauczycieli, myślałem, że postawienie tak głośno i wyraźnie problemu edukacyjnego na stole zaowocuje przynajmniej debatą. Moim zdaniem popełniono błąd, że zatrzymano się tylko na postulacie dotyczącym wynagrodzeń.\nTo był świetny pierwszy krok, ale nie tylko tego było trzeba. W każdej szkole nauczyciele powinni byli wtedy opowiadać, rozmawiać, nagrywać podcasty, które tłumaczyłyby lokalnym społecznościom i ich dzieciom, dlaczego strajkują, jakie postulaty stawiają. Niestety, ten konflikt został przez władze wykastrowany, nauczycieli wzięto na przeczekanie. Dość szybko pojawiło się w społeczeństwie zniecierpliwienie, że dzieci w domu, że to za długo. Ja niestety pomyliłem się, myślałem, że to będzie coś ożywczego, że da podstawy do dyskusji o nowej polskiej szkole: co chcemy zmienić, dokąd chcemy iść, ale to się nie wydarzyło w takim stopniu, aby stać się zaczynem zmiany. Nauczyciele zostali upokorzeni. Nic właściwie nie zyskali i wiele złego usłyszeli na swój temat.\nA teraz pandemia uwypukla słabości systemu: centralizację, upolitycznienie i ręczne sterowanie. Obawiam się, że ponownie nie wykorzystamy dobrego momentu do zmiany.\nMożemy posłużyć się jakimś przykładem?\nZabrakło nawet takiej prostej rzeczy jak uzgodnienie, na jakiej platformie będziemy prowadzić zajęcia, każda szkoła ustalała to samodzielnie. Przy centralnie sterowanym systemie nie było żadnych decyzji w tym obszarze ani wsparcia. Znowu wszystko położono na barkach dyrektorów czy nauczycieli. I oni walczyli jak zawsze, w bardziej lub mniej heroicznych próbach. Natomiast to, w jaki sposób ubezwłasnowolniono dyrektorów, menadżerów szkół, spowodowało, że szkoła w drugiej połowie 2020 była sparaliżowana. Nie wiadomo było, co dyrektorzy mogą, a czego nie.\nNa czym polegało to ubezwłasnowolnienie?\nWydawało się, że w związku z pandemią dyrektorzy dostali szerokie uprawnienia, że będą mogli decydować, czy zamykać, czy otwierać szkołę, czy przechodzić na system hybrydowy, czy działać stacjonarnie. Jednak po chwili okazało się, że nie mogą, tylko muszą radzić się sanepidu, z którym w dodatku kontakt był bardzo utrudniony. Minister Piontkowski mówił na wiosnę, że przecież podstawa programowa jest realizowana, wszystko hula, wszystko działa. Potem, w wakacje, pojawił się raport, że wszystko się udało, i to przy wsparciu ministerstwa. A jednocześnie szkoły weszły w jesienną falę pandemii zupełnie nieprzygotowane. To, że jakoś dopłynęliśmy do brzegu, to jest zasługa moim zdaniem nauczycieli i dyrektorów.\nCo dyrektor może w szkole?\nTo jest trudne pytanie. Obie opinie, które teraz wygłoszę, są równie wiarygodne i można znaleźć na nie argumenty. Dyrektor może niewiele i przez przeróżne zakazy i nakazy, dokumenty jego rola jest ograniczona, nie ma autonomii. Natomiast z drugiej strony wiadomo, że wielu dyrektorów bierze sobie tę autonomię i ma ogromne spektrum wolności, ponieważ w praktyce, przez działanie sobie tę wolność buduje. To jest tak, że jeśli dyrektor chce powiedzieć, że ma ręce związane i nic nie może zrobić, to może tak powiedzieć, a z drugiej strony dyrektor, który ma pomysły na zmiany w szkole, przeprowadza je.\nJak w takim razie to robi?\nNajczęściej jest tak, że przy podejmowaniu działania posługujemy się stereotypami. Mamy trzy poziomy: co chcę, co mogę, co muszę − wynegocjować z nauczycielami, rodzicami i uczniami. Jeśli te moje działania nie są zbyt kontrowersyjne i nie wychodzę z mojego podwórka, to mogę dużo. Druga sprawa to jest to, co ja mogę zgodnie z prawem. A trzeci poziom to są relacje z władzą, wielu dyrektorów potrafi sobie je ułożyć. Z jednej strony z samorządami, z drugiej strony z kuratorium. Ja uważam, że dyrektorzy wolności mają za mało, chociaż niektórzy mogą ją sobie wydeptać. Wolałbym jednak, aby nie trzeba było manipulować, grać, walczyć. Z drugiej strony: edukacja jest sprawą polityczną.\nChętnie posłucham więcej.\nPrzy każdej zmianie społecznej i politycznej nauczyciele i dyrektorzy podpisywali rodzaj kontraktu ze społeczeństwem: wy nam płacicie, a my przygotowujemy dzieci do tego, żeby były dobrymi chrześcijanami albo żeby były kreatywne, albo się świetnie odnajdywały na rynku pracy. Zadania, które się stawia przed szkołami, są sezonowe.\nJestem głębokim przeciwnikiem stwierdzenia, że szkoła ma być apolityczna, bo ci, którzy tak mówią, często mają jak najbardziej polityczne cele. Uważam, że powinniśmy grać otwarcie i w szkołach powinny być obecne wszystkie opcje polityczne. Nauczyciele i dyrektorzy powinni zabierać głos, mówić o swoich poglądach, bo ta różnorodność może nas uratować. Polityczność przestanie być podejrzana, a przeciwnicy polityczni może w końcu przestaną być wrogami.\nJako aktywista i utopista mówię: jest różnie, ale próbujmy tę agorę, jaką jest szkoła, budować, bierzmy tę wolność, starajmy się wywalczyć autonomię. Natomiast jako obywatel widzę wyraźnie, że się próbuje dyrektorom i tym aktywniejszym nauczycielom zabraniać kreowania i projektowania szkolnej rzeczywistości według własnych zasad.\nA jak jest z odpowiedzialnością za wybranie którejś z tych ścieżek? Spada ona na dyrektorkę/dyrektora czy jest rozdzielana pomiędzy nauczycieli?\nNo niestety żyjemy w społeczeństwie hierarchicznym i patriarchalnym, chociaż wiele kobiet pełni funkcję dyrektora szkoły. Może mamy w edukacji też cień tego, co opisywał Andrzej Leder w Prześnionej rewolucji, i nie wyrośliśmy jeszcze z folwarku.\nPartycypacja w procesie decyzyjnym jest trudna do wprowadzania i nie znajduje w Polsce gruntu, na którym łatwo się przyjmuje. Dyrektorzy to zazwyczaj osoby, które indywidualnie odpowiadają. Również wtedy, kiedy mówią: zobaczcie, co wspaniałego zrobiłem. To wielkie wyzwanie przywództwa, żeby zamiast tego powiedzieć: to moi ludzie zrobili. I podobnie, odpowiedzialność jest jednostkowa − gdy trzeba znaleźć tego, kto jest odpowiedzialny za negatywne konsekwencje zarządzania. To jest smutna rzeczywistość. Jest płasko, nikt nie wystaje i tylko tam wysoko, ponad głowami widać jednego lidera, to dyrektor szkoły.\nW tradycji anglosaskiej istnieje poziom middle management. Nauczyciele uczą się, jak przewodzić małej grupie, a potem przewodzą większym. My mamy model bardziej autorytarny, ale ta rola przywódcza jest trudna. I jak dla mnie silnie wiąże się z tym kryzysem, którego doświadczamy. Jestem zwolennikiem tezy, że przywództwo oparte na jednym charyzmatycznym liderze się skończyło. Między innymi dlatego, że rzeczywistość jest tak skomplikowana, że jedna osoba nie jest w stanie jej ogarnąć. Limitem każdej organizacji są ograniczenia jej lidera i przywódcy.\nNie jesteśmy w stanie odpowiedzieć na wyzwania rzeczywistości, jeżeli wszystkie decyzje będziemy skupiać w jednym ręku. Legenda o tym, że jest jedna osoba, która jest nieomylna i wie wszystko, jest legendą szkodliwą dla organizacji. Szkoła nie nadąża, nie potrafi zaproponować nowych rozwiązań i to wynika z tego, że my wciąż nie możemy zagospodarować tych korzyści, które niesie za sobą przywództwo partycypacyjne, zapraszanie ludzi do stołu, do dyskusji.\nCo się wtedy dzieje, gdy zaprosimy ludzi do wspólnego stołu?\nWystarczy spojrzeć na ruchy obywatelskie, na protesty, na przykład Strajk Kobiet. Było tam starcie dwóch modeli, ale też uruchomienie dużych pokładów energii: organizacyjnej i komunikacyjnej. Gdyby każdy: uczniowie, nauczyciele, rodzicie, władze lokalne wzięli cząstkę odpowiedzialności, chcieli się w to zaangażować, to stoimy przed szansą uruchomienia czegoś wielkiego.\nAż się uśmiechnęłam, gdy mówił pan o tej odpowiedzialności.\nWiem, że wizja jest może zbyt idealistyczna, ale metamorfoza powinna dotknąć różne sfery naszego życia. Porównałbym ją do sytuacji zmiany myślenia na temat spalania paliw kopalnych. Palenie węglem prowadzi do globalnego ocieplenia i jeśli chcemy w ciągu kilkudziesięciu lat doprowadzić do poziomu zero emisji, to trzeba zmienić myślenie. Tak samo przywództwo klasyczne prowadzi do przegrzania, ale jeśli zaczniemy trochę bardziej ufać ludziom, wprowadzać mniej zakazów i nakazów, a więcej zaufania do ludzi i współdzielenia odpowiedzialności, mamy szansę na zmianę.\nCzy znowu mogłabym poprosić o przykład?\nJestem ze Śląska i pamiętam, że „wongiel” decydował o tym, jak ludzie tam żyli i jak spędzali czas. Piwiarnie na Śląsku otwierano o szóstej rano, bo wtedy kończyła się zmiana nocna i górnik po pracy chciał iść na piwo. To był styl życia, rozrywka, kultura, sposób spędzania czasu i sposób zarabiania pieniędzy. Wszystko. I tak samo jest z edukacją. To nie jest tak, że możemy ją zmienić za pomocą pstryknięcia, ale możemy zapoczątkować pewną falę.\nJej potencjał budzi moją nadzieję. Są oczywiście przeszkody, które powinny zostać zniesione, i nie myślę tu tylko o aktualnie rządzących, ale też o modelach mentalnych, przekonaniach na temat rzeczywistości i edukacji.\nNa przykład: co to znaczy „dobry uczeń” i „dobry nauczyciel”, po co nam egzaminy i testy. Każdy z nas ma za sobą kilkanaście tysięcy godzin obserwacji pracy nauczyciela. Każdy z nas wie, co to jest dobry nauczyciel, i ma w sobie różne przekonania: to była straszna piła, płakałam przez nią pięć nocy, ale się nauczyłam do tej klasówki. Nie wiem, czy ja chcę, aby moje dzieci płakały, miały nerwice szkolne i mówiły, że dzięki temu czegoś się nauczyły. Dla mnie chyba ważniejsze jest ich zdrowie psychiczne. Ale dorośli przez lata to akceptowali i ta przemoc obowiązywała. I to jest tylko jedna z historii, a ich przecież są setki.\nWracając jeszcze do dyrektorów. Czy oni mają sojuszników?\nJestem świadomy, że świat szkoły i edukacji jest bardzo różnorodny. Jest masa szkół, dyrektorów i nauczycieli, które zupełnie nie pasują do tego modelu hierarchicznego, który opisałem. Są też oddolne działania, organizacje takie jak Ogólnopolskie Stowarzyszenie Kadry Kierowniczej Oświaty. Dyrektorzy, którzy są tam, na pewno mają łatwiej, bo mają wsparcie swoich kolegów i koleżanek.\nNatomiast jeśli pyta pani o sojuszników, to opowiem historię, która przydarzyła się całemu mojemu zespołowi, gdy na Uniwersytecie Jagiellońskim na wydziale zarządzania przygotowywaliśmy roczny kurs szkolenia dyrektorów.\nNajpierw przez rok opracowywaliśmy model i szkolenie. Zrobiliśmy przegląd literatury światowej i wypisaliśmy 96 kompetencji, które rekomendują badacze, zrobiliśmy ankietę dla potencjalnych uczestników, aby dowiedzieć się, które z tych 96 kompetencji mają, a które chcieliby rozwijać. Przepytaliśmy ponad 3500 dyrektorów. Niech pani zgadnie, jakie były wyniki.\nOkazało się, że dyrektorzy potrzebują rozwoju wszystkich 96 kompetencji?\nZupełnie odwrotnie. Okazało się, że polscy dyrektorzy umieją wszystko. Zastanawialiśmy się, jakie są tego przyczyny. Czy faktycznie jest tak, że nasi dyrektorzy są świetnie przygotowani do swojej pracy? Mieliśmy hipotezę, że oni twierdzą, że tak jest, chociaż w zasadzie nie umieją zrobić realnej autoanalizy. Inną, moim zdaniem najbliższą prawdy, że oni się boją, że wyda się, że czegoś nie będą umieć, i że kłamią z lęku. Chcą za wszelką cenę się dobrze pokazać, boją się, że w przeciwnym razie ktoś może ich zwolnić. Jeśli to jest prawdziwa teza, to oznacza, że dyrektorzy żyją w wielkim stresie i są potwornie osamotnieni. Boją się ocen własnej osoby i ich szkoły.\nDlaczego dyrektorzy boją się oceny?\nŻyjemy w takim społeczeństwie. Wszyscy prężą muskuły. Jak ktoś się pomyli, to jest tragedia. Nie ma miejsca na błędy. Często porównuję to do pływania. Nikt nie wskakuje od razu do wody i nie zaczyna nauki pływania od przepłynięcia dziesięciu basenów kraulem. Najpierw trzeba się z tą wodą zapoznać, często temperatura nam nie odpowiada, trzeba nauczyć się oddychać, zanurzyć, dać się unieść. Potem popływać z jakąś pomocą, wykonać parę ruchów. Zanim zaczynamy pływać w jeziorze lub rzece w nocy i w zachwycie oglądać gwiazdy na niebie, nie myśląc o tym, jak pływamy, mijają lata praktyki.\nA co to jest to przywództwo edukacyjne?\nPróbuję popularyzować ten termin od dłuższego czasu. To jest po prostu przywództwo w sektorze edukacji, natomiast ja twierdzę arogancko, że takie przywództwo byłoby przydatne w każdym sektorze. Przywództwo, którego głównym sposobem działania jest dbanie, aby ludzie się uczyli i rozwijali. To jest według mnie podobne do koncepcji przywództwa wyższego stopnia, którego autorem jest Ken Blanchard. Mówi on, że przywódcy pomagają się rozwijać i brać odpowiedzialność za to, co się robi.\nRozumiem, że tacy powinny być dyrektorzy.\nTak. Kiedyś robiłem zadanie na grupie 100 osób, dyrektorów i dyrektorek, i pytałem, na co przeznaczają najwięcej czasu: mówili o remontach, zbieraniu pieniędzy, budowie nowej sali gimnastycznej. Wyobrażam sobie, że czymś takim powinien się zajmować ktoś w rodzaju amerykańskiego „intendenta” zatrudnionego w urzędzie miejskim, albo jeśli ludzie nie chcą tego oddawać poza szkołę, to jakiś dyrektor administracyjny. Natomiast dyrektor powinien koncentrować się na wspieraniu nauczycieli w projektowaniu i dbaniu o środowiska uczenia się.\nW ogóle dla mnie szkoła to jest taki twór, gdzie świetnie mogłaby działać idea przywództwa organicznego, czyli takiego, w którym widzimy organizację jako organizm, gdy jego różni członkowie mają różne kompetencje. Przecież jak się buduje autostrady, to zatrudnia się mnóstwo osób: archeologów, budowniczych, prawników, ludzi od mediów, ludzi, którzy negocjują z mieszkańcami przebieg trasy. Pomysł, że mogłaby to robić jedna osoba, nikomu nie przychodzi do głowy. No, a w szkole przecież też tak jest. Jest tam mnóstwo różnorodnych zadań i na prawie wszystkim zna się dyrektor.\nA czy są w Polsce tacy dyrektorzy, którzy stosują tę ideę w praktyce?\nSą tacy, którzy próbują się dzielić odpowiedzialnością i stosują przywództwo organiczne, ale robią to bardziej intuicyjnie. Częściej można znaleźć charyzmatycznych dyrektorów, którzy sami dają radę, niż takich, którzy pracują z grupą.\nChciałabym jeszcze wrócić do tej idei współodpowiedzialności. Czy taki zwykły rodzic, który ma dzieci w systemowej szkole, może mieć na nią wpływ?\nJeszcze kilka lat temu odpowiedziałbym, że zdecydowanie tak. A teraz mówię: wciąż mam nadzieję. Kilkanaście lat temu nie miałem jeszcze prywatnego doświadczenia. Teraz mam. Spotkałem rodziców na wywiadówkach. Słyszałem różne opinie i reakcje. Mam wrażenie, że wielu rodziców jest hamulcowymi. Nie chcieliby sobie kupić telewizora sprzed dwudziestu lat, ale chcą, aby uczyć dzieci takimi metodami. Są też tacy, którzy myślą tylko o sobie i swoim dziecku i zmuszają system, aby skupiał się tylko na nich.\nNatomiast uważam, że rodzice są szkole niezbędni i w tym nowym modelu szkoły przyszłości chciałbym, aby byli na bieżąco obecni w procesie dydaktycznym. Jeśli rodzice się nie znają z nauczycielami, to jest to dla mnie trudna sytuacja, bo jak dorośli mogą wspólnie wychować dziecko, gdy się nie znają albo sobie nie ufają. Szkoła powinna być bardziej interdyscyplinarna, holistyczna, i tam też jest miejsce dla rodziców. Zaczynając od tego, że rodzic przychodzi i mówi, co robi, gdzie pracuje, i szkoła stwarza przestrzeń, aby swoją wiedzą mógł się podzielić.\nA dlaczego kiedyś pan bardziej w to wierzył?\nNajpierw byłem nauczycielem i wtedy myślałem dosyć stereotypowo o roli rodziców. Potem przeniosłem się do trzeciego sektora, wtedy bardzo mocno rozwinąłem przekonanie, że partycypacja rodziców jest niezbędna w krwiobiegu szkoły. A gdy przeniosłem się na uniwersytet, teoretyczne refleksje wzmocniły jeszcze moje myślenie. Z kolei, kiedy kilka lat temu posłałem własne dzieci do szkoły, zauważyłem zarówno niewielkie zaangażowanie ze strony rodziców, jak również trudności wynikające z ich obecności w szkole. W mojej szkole zrezygnowano z dzwonków, uważam, że to była świetna decyzja, ale dyrektor tego z nikim nie skonsultował i spotkało się to z wielkim oporem rodziców. Zobaczyłem, jak trudno tę współodpowiedzialność budować. Ale nadal w nią wierzę.\nZnowu wracamy do sytuacji ponoszenia odpowiedzialności za szkołę.\nTo przerzucanie odpowiedzialności trwa cały czas. Szczególnie widać je w czasie pandemii i zdalnego nauczania. Co chwila, gdy jest jakiś problem, władze zostawiają wszystkie decyzje po stronie nauczycieli i dyrektorów. Oficjalnie są jakieś deklaracje i puste słowa. Jeszcze rok temu dużo osób oczekiwało wsparcia ze strony ministerstwa, liczono, że ministerstwo coś zrobi. Teraz już wiadomo, że nie można na nich liczyć. Wiem, jaka jest waga tych słów, i stoi to w poprzek logiki, ale „oni” naprawdę nie zrobili nic. Myślę tu o rządzących.\nA co można byłoby zrobić?\nSą cztery duże obszary zaniedbań. Pierwszy to zarządzanie i sprawna komunikacja: gdzie jesteśmy, jakie są alternatywy, co moglibyśmy zrobić, czego nie. Do zarządzania takim olbrzymim systemem, jakim jest system edukacji, konieczna jest wizja i jasny przekaz. Nie wiemy, jaka jest wizja, nie ma strategii działania i nie ma strategii informowania społeczeństwa, pracowników i korzystających z systemu, partnerów i liderów. O edukacji mówi się mało.\nDruga sprawa to technologia w zdalnym nauczaniu − zarówno sprzęt, infrastruktura, jak i to, co się w internecie znajduje. Wszystkie koszty przerzucono na rodziców, cały ten kłopot musieli udźwignąć rodzice, nauczyciele też pracowali na swoim prywatnym sprzęcie. Ze strony państwa nie było żadnego wsparcia. Ta słynna próba z telewizją edukacyjną to w zasadzie było ośmieszenie wszystkiego. Przecież można byłoby powołać natychmiast jakiś sztab, ja od razu mam kilka nazwisk osób, do których minister mógłby zadzwonić i których mógłby zapytać, czy zechcecie nas wesprzeć.\nKolejna rzecz to sprawa relacji, bezpieczeństwa emocjonalnego, oficjalnej wytycznej, żeby nauczyciele wiedzieli, że nie muszą robić tych cholernych klasówek, żeby zagrali w coś z dziećmi.\nA czwarta to naradzić się, co robić, aby dzieci przy nauczaniu online też się uczyły. Gdybym był ministrem, tobym uruchomił takie zespoły doradcze. Tak jak pani premier Finlandii, Nowej Zelandii spotykałbym się z młodzieżą i tłumaczył im aktualną sytuację. U nas zamknięto młodzież na rok i nie dano prawa do zabrania głosu. Niektórzy nauczyciele próbują coś z tym robić, inni nie, ale nie ma żadnej sugestii, że trzeba się tym zajmować.\nMój syn ma dziesięć lat i spotyka się z dziećmi naszych znajomych, ale to rodzice organizują te spotkania. Ze swoją klasą w ciągu roku spotkał się dwa razy. Nie wiem, jakie to będzie miało konsekwencje. W ogóle o tym nie myślano. Polityka edukacyjna na tym polega, że zadajemy pytania, określamy problemy, jakie mamy do rozwiązania. Zastanawiamy się, co możemy z tym zrobić. Potem szukamy rozwiązań.\nU nas to wygląda tak, jakby przypadkowy ktoś rzucał śnieżkami w przejeżdżające samochody.\nWszystko, co krytykuję, to są rzeczy proste. To nie jest wymyślenie szczepionki na COVID-19. Wszystko, o czym mówię, to są problemy z porządku − kolokwialnie mówiąc − kozy, sami je sobie stworzyliśmy. Poważnych problemów jest masa, a my się zajmujemy tym, czy w podręcznikach historii jest wystarczająca liczba tekstów o żołnierzach wyklętych. A trzeba myśleć o tym, jak się przygotować do świata: katastrofy klimatycznej, braku wody, migracji, walki z nierównością, czwartej rewolucji przemysłowej. Oczywiście wiem, że są ruchy oddolne, pytanie tylko, czy te strumyczki mogą się połączyć w jedną rzekę. Tutaj należy wykonać wysiłek, aby te pomysły były dyskutowane publicznie. Trzeba o tym pisać, mówić, dyskutować.\nSmutno kończymy tę rozmowę.\nPocieszam się tym, że jak pod koniec lat 80. gdzieś w Bieszczadach rozmawiałem przy ognisku z Ukraińcem i on mówił mi o wolnej Ukrainie, to nie chciałem mu wierzyć. Uważałem, że nic się nie zmieni. A okazało się, że to on miał rację. To pojedyncze doświadczenie daje mi pewność, że trzeba mówić o tym, co jest nie w porządku i starać się to zmienić, bo warto.\ndr hab. Grzegorz Mazurkiewicz − socjolog, nauczyciel i badacz. Kierownik Zakładu Przywództwa i Zarządzania w Edukacji w Instytucie Spraw Publicznych na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego i Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach oraz Ohio State University w USA. Kierownik wielu projektów edukacyjnych dotyczących: jakości kształcenia, ewaluacji, przywództwa edukacyjnego, wyrównywania szans, edukacji interkulturowej, zarządzania placówkami edukacyjnymi, wspierania samorządów lokalnych w tworzeniu polityki oświatowej, tworzenia systemów zapewniania jakości czy doskonalenia zawodowego nauczycieli.\nJoanna Mikulska − autorka reportaży i wywiadów, trenerka w projektach społeczno-kulturalnych, animatorka kultury. Absolwentka kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Polskiej UW i Polskiej Szkoły Reportażu.


Polska – Łotwa. Eliminacje EURO 2020. TRANSMISJA, SKŁADY … – Newsio.pl\nHome - Wiadomości - Polska – Łotwa. Eliminacje EURO 2020. TRANSMISJA, SKŁADY …\n– Mamy małą epidemię w drużynie, siedmiu zawodników przechodzi jakieś dolegliwości. Sztab medyczny ma pełen ręce roboty – powiedział na konferencji przed niedzielnym meczem z Łotwą (godz. 20.45) trener reprezentacji Polski Jerzy Brzęczek.\nInfekcję, objawiającą się bólami gardła i gorączką, pierwszy przeszedł Arkadiusz Milik, który już z Austrią zagrał chory. Na ostatni trening przed spotkaniem nie wyszli w ogóle Bartosz Bereszyński i Jan Bednarek. Zainfekowany jest Mateusz Klich, który jednak przyszedł na konferencję i wziął udział w treningu.\nNa własną prośbę wyszedł na murawę Stadionu Narodowego Krzysztof Piątek. Napastnik AC Milan, który strzelił jedynego gola w czwartkowym meczu z Austrią, od piątku jest odizolowany od zespołu, „żeby infekcja nie przeniosła się na innych zawodników”. Podobno jest lepiej, on sam chciał trenować i myśli o tym, żeby wyjść na spotkanie z Łotwą. Selekcjoner nie ma wątpliwości, że jeżeli Piątek będzie zdrowy, to zagra. Ale, czy będzie zdrowy, okaże się dopiero w niedzielę.\n– Każdy scenariusz jest możliwy – mówił o składzie na niedzielne spotkanie Brzęczek. Jako przyczynę podaje jednak głównie obecną sytuację, spowodowaną chorobami, a nie wyborami taktycznymi. – Na pewno Krzysiek ma dużą szansę. Jeśli wszystko będzie z nim dobrze, to zagra od pierwszych minut – stwierdził.\nSelekcjoner zastrzegł jednak, że liczy na wszystkich zawodników, również na Szymona Żurkowskiego i Roberta Gumnego, którzy w Wiedniu siedzieli na trybunach i mieliby ewentualnie dołączyć do drużyny młodzieżowej prowadzonej przez Czesława Michniewicza. – To, że nie byli w kadrze, nie znaczy wcale, że oni nie są kadrze potrzebni – przekonywał Brzęczek.\nMimo porażki Łotwy w pierwszym meczu z Macedonią Północną 1-3, selekcjoner „Biało-Czerwonych” nie liczy na łatwe punkty.\n– Spodziewam się bardzo trudnego spotkania. Patrząc na liczbę zawodników z tego kraju, która gra w Ekstraklasie albo w 1. lidze, albo wcześniej tutaj grała, to dla nich będzie to mecz prestiżowy. Tylko pełna koncentracja, mobilizacja i takie zaangażowanie jak w Wiedniu da nam możliwość na trzy punkty – powiedział Brzęczek.\nSelekcjoner został zapytany jeszcze o powody wystawienia w pierwszym składzie przeciwko Austrii Arkadiusza Milika, który był osłabiony chorobą.\n– Podjęliśmy taką decyzję, bo we wcześniejszych przygotowaniach ćwiczyliśmy warianty z Arkiem, a w drugiej połówce Krzysiek miał więcej miejsca. Nie wiem, czy tak byłoby w pierwszej połowie. Ja nie patrzę na reprezentację jako na grupę 11 zawodników, ale na pełną kadrę 27 piłkarzy. Dla mnie to jest pełna kadra. Muszę zarządzać ludźmi, żeby oni czuli się potrzebni. W 11 nie jesteśmy w stanie osiągać dobrych wyników – odpowiedział Brzęczek.\n– Łotwa ma dużo piłkarzy powiązanych z Ekstraklasą. Oni się chcą pokazać. Nie spodziewam się łatwego meczu. Ale mamy dużo lepszą drużynę i jesteśmy faworytami. Trzeba to tylko potwierdzić na boisku – powiedział Mateusz Klich. – Cała trudność sprowadza się do strzelenia pierwszej bramki. Zawsze, kiedy strzela się pierwszą bramkę, jest łatwiej, tutaj też tak będzie – dodał.\nNastępne mecze „Biało-Czerwoni” rozegrają w czerwcu. 7 na wyjeździe z Macedonią Północną, a 10 u siebie z Izraelem.\nZobacz wyniki, terminarz i tabelę grupy G el. Euro 2020\nOlgierd Kwiatkowski, Warszawa, Pawo


Badanie kamerą termowizyjną – Sozosfera - ochrona środowiska\nIdzie zima, więc „Ciepło w Domu” jest teraz wyjątkowo ważne – podkreśla Urząd Miejski Wrocławia (UM). Właśnie pod taką nazwą startuje nowy projekt magistratu, w którym mieszkańcy planujący termomodernizację mogą wnioskować o bezpłatne badanie kamerą termowizyjną swoich domów jednorodzinnych. To pretekst do tego, by edukować, inwestować w termomodernizacje oraz oszczędzać na ogrzewaniu. Już można składać wnioski do programu.\nBadanie kamerą termowizyjną w ramach programu „Ciepło w Domu”\nW ramach pilotażu bezpłatnie przebadanych będzie 50 domów jednorodzinnych na terenie Wrocławia, wybudowanych przed rokiem 2010, których właściciele zamierzają przeprowadzić prace termomodernizacyjne. Kamera termowizyjna wskaże w domach miejsca, które są najbardziej narażone na straty ciepła – tłumaczy UM.\n– Od dziś można złożyć wniosek do programu w Wydziale Wody i Energii. Zbadamy domy pierwszych 50 mieszkańców, którzy złożą prawidłowy wniosek wraz z ankietą. Korzyści wynikających z programu jest wiele. Z jednej strony jego uczestnicy otrzymują informację o tym, gdzie ich dom wymaga uszczelnienia. Takie badanie powinno być pierwszym krokiem do termomodernizacji. Z drugiej strony, przygotowane zdjęcia budynków będą służyły jako materiał edukacyjny dla mieszkańców – powiedziała, w miniony piątek (8 października), Małgorzata Brykarz, dyrektor Wydziału Wody i Energii UM.\nBadanie kamerą termowizyjną – proste i bezinwazyjne\nDzięki programowi właściciele nieruchomości dowiedzą się, w jaki sposób mogą zaoszczędzić pieniądze i energię, poprawiając przy tym jakość środowiska. Przeprowadzenie badań przed wykonaniem termomodernizacji pozwoli uniknąć niepotrzebnych wydatków na elementy, które mają znikomy wpływ na efektywność energetyczną budynku – tłumaczy magistrat.\n– Sprawdzanie rozkładu temperatury w budynku jest prostą i bezinwazyjną metodą na wykrycie i późniejsze wyeliminowanie nieszczelności i mostków termicznych. W ten sposób można poprawić standard użytkowania i zmniejszyć koszty eksploatacji – powiedziała Gabriela Barton z Działu Doradztwa Energetycznego UM.\nBadanie kamerą termowizyjną pretekstem do termomodernizacji budynku\nAleksandra Wachnicka, miejski doradca energetyczny, podkreśla, że dzięki termomodernizacji jesienią i zimą zdecydowanie poprawia się komfort cieplny w budynku. Co ciekawe, różnicę można zauważyć także w czasie upałów – dobrze zaizolowane ściany przepuszczają mniej ciepła z zewnątrz. Dzięki temu wnętrze budynku nagrzewa się wolniej. Ograniczenie strat cieplnych wiąże się także ze zmniejszeniem rachunków za ogrzewanie. Budynki poddane termomodernizacji są rzadziej narażone na występowanie wilgoci w pomieszczeniach, ograniczając tym samym rozwój grzybów.\nJak złożyć wniosek o badanie kamerą termowizyjną?\nBy zgłosić nieruchomość do projektu należy złożyć wypełniony i podpisany formularz zgłoszeniowy wraz z ankietą wstępną w wersji papierowej w Wydziale Wody i Energii UM (pok. 524), ul. Bogusławskiego 8-10, 50-031 lub poprzez platformę ePUAP w terminie podanym w ogłoszeniu o naborze do projektu.\nKomplet dokumentów można pobrać z BIP-u, a w razie pytań i wątpliwości zespół projektowy zaprasza do kontaktu pod adresem e-mail: zmienpiec@um.wroc.pl, lub pod numerem tel. 71 799 67 99.\nTagsciepło Ochrona Powietrza ochrona powietrza przed niską emisją termomodernizacja Termomodernizacja i ograniczanie emisji zielona energia


Jesienią w Kielcach pojawią się parkomaty. Miasto ogłosiło przetarg na ich zakup i montaż | Echo Dnia Świętokrzyskie\nJesienią w Kielcach pojawią się parkomaty. Miasto ogłosiło przetarg na ich zakup i montaż\nAgata Kowalczyk 23.07.2013\nMiasto ogłosiło przetarg na zakup i montaż parkomatów w strefie płatnego postoju w Kielcach. Urządzenia powinny zacząć działać w listopadzie.\n-Postawiliśmy kilka warunków firmie, która wygra przetarg. Parkomaty mają być zasilane przez baterie słoneczne, wyposażone w klawiaturę numeryczną, aby umożliwić wprowadzenie numeru rejestracyjnego samochodu, przyjmować opłaty kielecką Kartą Miejska i kartami bankowymi zbliżeniowymi - informuje Jarosław skrzydło, rzecznik prasowy Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach.\nOferty będą przyjmowane do 29 sierpnia. Po wyborze firmy będzie ona miała 6 tygodni na zainstalowanie parkomatów. Prace powinny się zakończyć w listopadzie.\n- Zamawiamy 60 urządzeń. Na każdej ulicy położonej w strefie płatnego postoju staną dwa albo trzy parkomaty, zależnie od jej długości, na przykład na ulicy Głowackiego będą dwa - wyjaśnia.\nKielce są jedynym miastem wojewódzkim bez parkometrów w strefie płatnego postoju, - Nasz system pobierania opłat jest przestarzały i nieekonomiczny. Parkometry ułatwią dostęp do biletów parkingowych i obniżą koszty funkcjonowania strefy płatnego postoju. Od biletów parkingowych sprzedanych w kioskach musimy odprowadzać podatek wat w wysokości 323 tysiące złotych rocznie, a handlowcy odliczają od ceny marżę w wysokości 170 tysięcy złotych rocznie. Te wydatki odpadną. Na zakup urządzeń i oprogramowanie mamy 1,5 miliona złotych a ich obsługa będzie kosztowała 160 tysięcy złotych rocznie - informuje. - Nowy system zwróci się po 2 latach.\nDodaje, że wzrośnie szczelność systemu, rotacja parkujących samochodów i w związku z tym dochody ze sprzedaży biletów. - Teraz kierowcy parkujący 10-15 minut często nie kupują biletu tłumacząc się, że nie wiedzieli o strefie. Gdy będą mieli parkometr przed sobą trudno będzie uznać te wyjaśnienie. Spodziewamy się, że kierowcy będą bardziej pilnować czasu postoju i odjeżdżać zgodnie z godziną zaznaczoną na bilecie - informuje.\nObecne wpływy ze sprzedaży biletów parkingowych wynoszą około miliona złotych rocznie. Miejski Zarząd Dróg spodziewa się, że po zamontowaniu parkometrów wzrosną one do 1,7 miliona złotych.\nPiwopij 23.07.2013 18:14:56\nA ja widzę też pozytywy. Ile trzeba będzie zatrudnić ludzi do obsługi tego badziewia !!!\nimie 23.07.2013 17:17:47\nJuz parking wybudowali w centrum miasta z którego nikt nie korzysta, a kasa na pewno nie dla jednego w kieszeń poszła a teraz automaty parkingowe... super, ciekawe ile teraz w kieszeń pójdzie i co później wymyśla żeby znowu coś na boku zarobić. Najlepiej niech prezydent Lubawski weźmie kredyt tak jak na parking i sam te automaty postawi.\nGość 23.07.2013 11:24:21\nW dniu 23.07.2013 o 09:14, jasiek napisał:\nCzyli co proponujesz w zamian?\nZlikwidować strefę za to wyznaczyć konkretne parkingi i z żelazną konsewkencją egzekwować wszelkie odstepstwa od nich (mandat + odholowanie)\nNo ale że to się wiąże ze zubożeniem miejskiego korytka i zmniejszeniem ilości stołków... ;)\njasiek 23.07.2013 11:14:06\nPoniekąd Optymista 23.07.2013 10:06:42\nTa decyzja pokazuje jak bardzo urząd miejski oddalił się od mieszkańców Kielc.\nDzięki takim decyzjom centrum Kielc całkowicie zamrze - wszak już jest w agonii.\nPo co było zatrudniać i płacić ponad 4 tys panu Raczyńskiego.\nWiecej takich decyzji, kolejne wybory pokażą gdzie wasze miejsce wraz z wszymi parkometrami\nParkometry nie są krokiem cywilizacyjnym, jak zdaje się uważa miłościwie panujacy pan Przeydent