Kłopoty szefa portalu Niezależna.pl. Prokuratura oskarża za podawanie faktów\nstart Polecane Pracownia krzywych luster Kłopoty szefa portalu Niezależna.pl. Prokuratura oskarża za podawanie faktów\nKłopoty szefa portalu Niezależna.pl. Prokuratura oskarża za podawanie faktów\nCzasy się zmieniają, ale Strefie Wolnego Słowa nadal przybywa absurdalnych procesów. Tym razem Prokuratura Rejonowa Warszawa-Praga skierowała do sądu akt oskarżenia przeciwko Grzegorzowi Wierzchołowskiemu za artykuł, w którym zawarto prawdziwe informacje\nna temat niedoszłej wicekonsul Polski w Manchesterze.\n- Zostałem oskarżony za opublikowanie artykułu, w którym nie ma ani jednego nieprawdziwego bądź zniesławiającego stwierdzenia. Fakt, że pani Katarzyna C. była wspierana przez Ruch Autonomii Śląska, jest bezsprzeczny i jest wiele dowodów go potwierdzających – mówi Grzegorz Wierzchołowski, redaktor naczelny portalu Niezależna.pl.\nChodzi o artykuł pt. „Katarzyna C. (nazwisko skrócone z uwagi na wymogi prawne) związana z RAŚ nie będzie wicekonsulem” zamieszczony w czerwcu 2016 r. Autor opisywał w nim sprawę doktor prawa, która miała zostać dyplomatą w Manchesterze, ale ostatecznie jej kandydatura została zablokowana, gdy wyszło na jaw, że była ona wspierana przez Ruch Autonomii Śląska.\nWszystkie informacje podane w artykule były prawdziwe. Mimo to Katarzyna C. przedstawia się dziś jako ofiara nagonki prawicowych mediów, gdyż nie czuje się współpracownikiem RAŚ.\nTymczasem na stronach internetowych Urzędu Miasta Siemianowice Śląskie w artykule „Nowy skład rady miasta” znajdziemy informacje, że Katarzyna C. jest radną RAŚ. Jest też wiele doniesień medialnych o wsparciu, które Katarzynie C. w wyborach udziela RAŚ, a także wspólne zdjęcie wyborcze z liderem Ruchu Jerzym Gorzelikiem.\n– Nigdy nie byłam związana z RAŚ, czuję się raczej częścią prawej strony sceny politycznej – twierdziła w rozmowie z Onetem Katarzyna C. Nie jest jednak konsekwentna. W rozmowie z „Dziennikiem Zachodnim” mówi już bowiem inaczej. „Poparcia RAŚ się nie wypieram, choć była to współpraca techniczna – by odsunąć od władzy, obecnie należącego do PiS ówczesnego prezydenta Jacka Guzego. (…) Zresztą moje drogi z RAŚ szybko się rozeszły. Nawet zażądano ode mnie rezygnacji z mandatu” – mówiła w wywiadzie C.\n– Sam fakt, że prokuratura się przyłącza do prywatnego pozwu w momencie, kiedy osoby składające zawiadomienie stać na prawników i mają silną pozycję społeczną, jest sytuacją niebywałą. Jeszcze można by zrozumieć, gdyby pokrzywdzony nie w pełni mógł realizować swoje prawa. Tymczasem mówimy o ludziach zamożnych, którzy sobie świetnie radzą. Co tu robi prokuratura i po co ona w ogóle tu się pojawia? To niezrozumiałe i wygląda na prywatną wendetę wymiaru sprawiedliwości wobec dziennikarzy o konserwatywnych poglądach – mówi nam Tomasz Sakiewicz, redaktor naczelny „Gazety Polskiej”.


Pakiet zbiorczy aktualizacji zabezpieczeń i jakości dla .NET Framework 3.5, 4.5.2, 4.6, 4.6.1, 4.6.2, 4.7, 4.7.1, 4.7.2, 4.8 dla Windows 8.1, RT 8.1 i Windows Server 2012 R2 (KB5012331)\nPrzypominamy zaawansowanym administratorom IT, że aktualizacje .NET Framework 3.5 dla Windows 8.1 i Windows Server 2012 R2 powinny być stosowane tylko w systemach, w których jest dostępna i włączona .NET Framework 3.5. Klienci, którzy próbują wstępnie zainstalować aktualizacje .NET Framework 3.5 do obrazów offline, które nie zawierają włączonego produktu .NET Framework 3.5, narażają te systemy na błędy włączania .NET Framework 3.5 po przejściu systemów do trybu online. Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje na temat wdrażania .NET Framework 3.5, zobacz Zagadnienia dotyczące wdrażania usługi Microsoft .NET Framework 3.5.\nWszystkie aktualizacje dla Windows 8.1, Windows RT 8.1 i Windows Server 2012 R2 wymagają zainstalowania 2919355 KB aktualizacji. Zalecamy zainstalowanie aktualizacji kb 2919355 na komputerze opartym na Windows 8.1, Windows RT 8.1 lub Windows Server 2012 R2, aby otrzymywać aktualizacje w przyszłości.\nJeśli po zainstalowaniu tej aktualizacji zainstalujesz pakiet językowy, musisz ponownie zainstalować tę aktualizację. Dlatego zalecamy zainstalowanie pakietów językowych, które są potrzebne przed zainstalowaniem tej aktualizacji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Dodawanie pakietów językowych do Windows\nTa aktualizacja zabezpieczeń rozwiązuje problem polegający na tym, że nieuwierzytelniona osoba atakująca może powodować odmowę usługi w systemie, którego dotyczy problem. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz CVE-2022-26832.\nUlepszenia dotyczące jakości\nAby poznać listę ulepszeń wydanych w ramach tej aktualizacji, zobacz linki do artykułów w sekcji Informacje dodatkowe tego artykułu.\nZnane problemy dotyczące tej aktualizacji\nFirma Microsoft nie wie obecnie o żadnych problemach w tej aktualizacji.\nDodatkowe informacje o tej aktualizacji\nPoniższe artykuły zawierają dodatkowe informacje na temat tej aktualizacji w odniesieniu do poszczególnych wersji produktu.\n5012139 Opis pakietu zbiorczego aktualizacji zabezpieczeń i jakości dla .NET Framework 3.5 dla Windows 8.1, RT 8.1 i Windows Server 2012 R2 (KB5012139)\n5012142 Opis pakietu zbiorczego aktualizacji zabezpieczeń i jakości dla .NET Framework 4.5.2 dla Windows 8.1, RT 8.1 i Windows Server 2012 R2 (KB5012142)\n5012130 Opis pakietu zbiorczego aktualizacji zabezpieczeń i jakości dla .NET Framework 4.6, 4.6.1, 4.6.2, 4.7, 4.7.1, 4.7.2 dla Windows 8.1, RT 8.1 i Windows Server 2012 R2 (KB5012130)\n5012124 Opis pakietu zbiorczego aktualizacji zabezpieczeń i jakości dla .NET Framework 4.8 dla Windows 8.1, RT 8.1 i Windows Server 2012 R2 (KB5012124)\nBrak. Ta aktualizacja zostanie automatycznie pobrana i zainstalowana z Windows Update.\nAby uzyskać autonomiczny pakiet tej aktualizacji, przejdź do witryny internetowej Wykaz usługi Microsoft Update .\nTa aktualizacja zostanie automatycznie zsynchronizowana z programem WSUS, jeśli skonfigurujesz w następujący sposób:\nInformacje o ochronie i zabezpieczeniach\nOchrona w trybie online: pomoc techniczna Zabezpieczenia Windows\nDowiedz się, jak chronimy się przed zagrożeniami cybernetycznymi: Microsoft Security


Książki, książki, książki… | MARTIN NAGEL\nStrona główna NAGEL Książki, książki, książki…\nKupiłem sobie dzisiaj w Centrum Taniej Książki przy Ruskiej kolejne lektury.\nKupiłem sobie dzisiaj w Centrum Taniej Książki przy Ruskiej kolejne lektury. Trzy pozycje Haska, dwie Wiecheckiego, jakiś dramat Vonneguta i „To nie jest dziennik” Baumana. Później, gdzie indziej, „Chmurdalię” Batorowej dla Izy.\nVonnegut napisał w którejś powieści, że czytanie jest dla niego formą medytacji.\nZdaje się, że Eco – a może to nie on – stwierdził, iż książce nie grozi śmierć, zupełne zniknięcie ze świata, który tonie dzisiaj w e-technologiach i cyfrowych zamiennikach papierowego tomu, uznał ją bowiem również za przyjemny w obyciu przedmiot.\nPowiedziałem niedawno 13-letniemu Bartkowi, że w jego wieku czytałem wszystko, co mi w ręce wpadło. Odrzekł, że nie było wówczas komórek i tabletów. Fakt. Nie byłem w stanie spointować.\nMiałem całkiem jeszcze niedawno zwyczaj podróżowania z malutkim notebookiem, który służył mi do oglądania filmów. W zasadzie przez ponad rok podróżowałem autobusami, a nawet samolotami ze słuchawkami wbitymi w uszy, gapiąc się na ekranik tego mini komputerka. Dzisiaj widzę, że była to fascynacja gadżetem, dzisiaj odczuwam czystą niechęć na myśl, że zamiast czytać, miałbym w podróży oglądać kolejne filmy. Choć przyznaję, że niekiedy któryś z melomanów zatrudnionych w roli kierowcy komunikacji pasażerskiej potrafi przysolić z radia tak, że najchętniej znowu wcisnąłbym słuchawkę w małżowinę, byle się odciąć… czytać wszakże przy tych puszczanych na całość przebojach i zabójczych breaking newsach się nie da.\nJako dziecko chodziłem do szkoły przez całe Stronie, z Dolnej na Morawkę przecież i z powrotem. Na zajęcia prawie biegiem, żeby się nie spóźnić. Powroty bywały długie, szczególnie, gdy wracałem samotnie. Nie mogłem się wówczas opanować, by po drodze nie przystanąć przed witrynami dwóch sklepów. To były sanktuaria, przed którymi popadałem w niemy zachwyt, jak wierni przed świętą figurką. Najpierw mijałem sklep papierniczy, na którego wystawie leżały zestawy kredek i ołówków, chińskie pióra, pachnące gumki do mazania i szare myszki, buteleczki atramentów i tuszów, ekierki, krzywiki, cyrkle, stosy zeszytów w kratkę, linie i czystych, arkusze szarego papieru, papieru do wycinanek i kolorowej bibuły. Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem otwarte pudełko z rapidografami, myślałem, że ze skóry wyskoczę, że je zaraz przez szybę połknę z całym pięknym opakowaniem firmy Rystor. Pamiętam panie, które obsługiwały w tym sklepiku. Sklep był w lokalu, w którym dzisiaj Karolina Kolenkiewicz ma swoje turystyczne koko Bongo.\nDrugim przystankiem była księgarnia, która mieściła się w obecnym punkcie PTTK, wówczas naprzeciw słynnej restauracji hutników Storczyk. Powiem szczerze, że nie pamiętam ani jednego tytułu z wystawy tej niewielkiej księgarenki. Nie zmienia to faktu, że przystawałem przed nią, jakbym spod tej witryny miał być wniebowzięty.\nDo dzisiaj nie mam bladego pojęcia skąd w moim domu było zawsze tyle książek, jakoś nie przypominam sobie, żeby rodzice cokolwiek czytali. Prawda, ojca widziałem w późniejszym okresie z wytłuszczoną do cna „Tożsamością Bourne’a” Ludluma. Tato lubił telewizję. Tymczasem mieliśmy w domu regał, na którym spoczywało, jak sądzę, z dwieście różnych książeczek. W większości nie była to literatura wielkich lotów, a jednak to na jego półkach znalazłem „Kawalera de Lagardere” Févala, „Dwadzieścia lat później” Dumasa, „Katrionę” i „Porwanego za młodu” Stevensona, „Szerszenia” Voynich oraz dwie powieści, które miały na mnie zdecydowanie większy wpływ: „Kobieta z wydm” Abe Kobo i „Dubrowskiego” Puszkina. Poza tym stała tam cała masa jakichś przygodowych powieści i oczywiście sterty malutkich Tygrysów, które wprawdzie przeczytałem, ale tylko dlatego, że nie było nic innego pod ręką.\nKsięgarnia przy Kościuszki oferowała tymczasem nowe woluminy, pachnące świeżą farbą drukarską i czystym, jasnym papierem. Nie mam pojęcia, co myślałem śliniąc się na widok tych wszystkich tytułów, ale stałem przed sklepikiem jak zaczarowany, dopóki nie wybudził mnie z tej cudownej katatonii jakiś koleżka ze szkoły lub ulicy Dolnej, albo przejeżdżający furmanką za moimi plecami ostatni wozak Stronia Franek Nachaj.\nKiedy byłem w piątej, może szóstej klasie podstawówki biblioteka miejska w Stroniu mieściła się w miejscu, w którym dzisiaj jest komisariat policji. Szefowała w niej pani, która nie miała zbyt żywego usposobienia, rzadko się uśmiechała, w obyciu i słowie była raczej mocno powściągliwa. Niestety, nie pamiętam jej nazwiska, a spotykałem ją w tamtych latach nader często. Jej swoista oschłość nie przeszkadzała mi wszakże w systematycznych odwiedzinach tego przybytku. Wreszcie, właśnie jakoś w piątej lub szóstej klasie, zostałem przez nią złapany na kradzieży książki. Chciałem wynieść pod pazuchą jakiś okazały sztambuch encyklopedyczny o II wojnie światowej. Pani bibliotekarka była łagodnym sędzią, sprawa nie dotarła nawet do rodziców. Wyznaczając mi jakąś pokutę, miała tylko jeden warunek: nie wolno mi było przestać odwiedzać jej bibliotekę.\nPóźniej, w młodości, pieniądze otrzymywane od rodziców na internackie życie przetracałem na książki. Wolałem mieć własną „Maiteryi” Eliadego, niż kupić sobie nową koszulę do szkolnego munduru. Lepiej było mieć swoją „Fabula rasę” Stachury, czy „Dzieła zebrane” Kochanowskiego, niż pojechać na szkolną wycieczkę.\nI, psiakrew, nic się nie zmieniło. Wciąż się ślinię stojąc przed witrynami porządnych księgarń i antykwariatów. Gehenną jest dla mnie kupowanie nowych spodni, czy butów, gdy nad książkami mogę stać godzinami, wiedząc, że przy każdym zakupie będę zadowolony. Co więcej, wciąż pozostają setki książek, których nie przeczytałem. I tysiące, których nie napisano jeszcze a są na pewno warte przeczytania.\nPoprzedni artykułPocztówka z wakacji. Najbrzydsze miasto Polski i Jasna Góra\nNastępny artykułJak unikać roboty, choć masz jej od cholery i ciut, ciut


O przeglądzie – WPFG\nProgram z opisami\nFilmy i Goście Przeglądu\nProgram 17. WPFG\nPrezentacja Marcina Szymczaka (2021), 60 min.\nProducent: Fundacja Himalaizmu Polskiego im. Andrzeja Zawady\nPokaz zdjęć i krótkich ujęć filmowych z historycznej wyprawy Andrzeja Zawady na Kunyang Chhish (7852 m). Ważną rolę odgrywają autentyczne nagrania rozmów toczonych podczas akcji górskiej między poszczególnymi obozami. Dzięki temu możemy poczuć dramatyzm wydarzeń sprzed 50 lat, gdy polscy himalaiści wchodzili szturmem do czołówki światowego himalaizmu.\nPolska (2021), 62 min., reżyseria: Grzegorz Lipiec\n#TO_BE to kino autorskie, za którym stoi trójka twórców: Maja Pietraszewska-Koper, Grzegorz Lipiec i Szymon Felkel. Ich wizja artystyczna, wrażliwość i indywidualny styl opowiadania historii obrazem, muzyką, grafiką i animacjami przenoszą widza do świata wielkiego człowieka – Krzysztofa Wielickiego. Do świata dotąd najmniej eksplorowanego – do domu, do którego Mistrz powraca z gór. #TO_BE to filozoficzna opowieść o przyjaźni, partnerstwie i naturze. To film o człowieku pełnym pasji. Opowieść Krzysztofa Wielickiego zabiera nas na wirtualną wyprawę na czternaście ośmiotysięczników. Bez patosu, z szacunkiem dla ludzi i przyrody. Wchodzimy z Krzysztofem na najwyższe góry świata tak lekko, jakbyśmy szli z nim do jego ogrodu. Film zadaje pytania, na które trudno jest odpowiedzieć: o priorytety, przyjaźń, miłość, rodzinę, ale też o naturę, o przyszłość naszych dzieci i wnuków oraz o ochronę świata, który nas otacza. W tę niezwykłą podróż zabiera nas Krzysztof Wielicki – piąty na świecie zdobywca Korony Himalajów i Karakorum, autor trzech nowych dróg na ośmiotysięcznikach, sześciu samotnych wejść, kierownik wielu wysokogórskich wypraw. Autorką muzyki do filmu jest Maja Pietraszewska-Koper. Autorem grafiki i animacji – Szymon Felkel.\nWielka Brytania (2021), 110 min., reżyseria: Alaister Lee\nE11 Lexicon – 20 min.\nWydaje się, że powszechnie ceniony brytyjski wspinacz, Neil Gresham, jest we wspinaniu jak dobre wino – im starszy, tym lepszy. W wieku 50 lat realizuje swój największy projekt Lexicon. Przewieszona i gładka ściana Pavey Ark’s Eeast Gully w Lake District ma jedynie drobne chwyty i zapewnia tylko symboliczną możliwość asekuracji. Przejście jej to bez wątpienia spory wyczyn.\nTa oszałamiająca linia zwróciła uwagę także innych mistrzów wspinania tradowego, szukającego wciąż nowych wrażeń Dave’a MacLeoda oraz Steve’a McClure, co nadaje temu przedsięwzięciu dodatkowej rangi. Jesteśmy także świadkami jednego z najdłuższych lotów prowadzącego, jaki udało się uwiecznić, a jest to coś naprawdę przerażającego.\nNajwiększe trudności znajdują się w górnej części drogi: odpadnięcie w tym miejscu oznacza 25-metrowy lot. Zapnijcie więc pasy i zobaczcie film, który jest klasyczną mieszanką długich lotów, trudnego wspinania i momentu prawdy, gdy Neil kończy wspinaczkę swojego życia.\nGreat Sheikhs (Wielcy Szejkowie) 30 min.\nPrzygody w Arabii\nLeo Houlding, słynny brytyjski wspinacz-eksplorator podczas wyprawy wspinaczkowej na niezdobyte dotąd skalne turnie znajdujące się w urokliwym, pustynnym rejonie Wadi Al Disah. Ta niezwykła przygoda, w której głównemu bohaterowi towarzyszy Waldo Etherington, wzbudza dreszczyk emocji oraz zdumienie widzów, gdy nasza dwójka podczas wejść na dziewicze, wolnostojące turnie napotyka luźne skały i głęboki piasek. „Gdyby to było w Moab, byłoby zaliczone już w latach 60.” – komentuje.\nNiejako przy okazji możemy obserwować obowiązkową jazdę na wielbłądach, zdumionych lokalsów i trochę starego, dobrego stylu targowania się. Podróż kończy się śmiałą wspinaczką na A’Atir, prawdopodobnie najwyższą na świecie piaskowcową turnię (330 m).\nFilm, który urzeka czystym pięknem arabskiej pustyni i radością wspinacza znajdującego się w swoim żywiole.\nKjerag solo 15 min.\nNorweskie bigwallowe free solo\nPete Whittaker to wspinacz, którego właściwie nie trzeba przedstawiać. Ceniony za najtrudniejsze wspinaczki w rysach i solowe przejścia na autoasekuracji. W filmie możemy obserwować, jak Pete obiera nowy styl wspinania, przymierzając się do bigwallowego wejścia w stylu free solo na imponujący Kjerag (1082 m), górujący nad norweskimi fiordami.\nPete, polegając na swoich dotychczasowych doświadczeniach, kieruje obecnie uwagę na wielkie ściany, by sprawdzić nie tylko swoje umiejętności wspinaczkowe, ale także by znaleźć odpowiedź na podstawowe pytanie: ”Czy umiem się tak wspinać?”. A to uwzględnia także trudności związane z wilgotną i brudną skałą, będące wynikiem niesprzyjających warunków atmosferycznych. Zakończona sukcesem wspinaczka byłaby pierwszym free solo na Kjeragu, a także pierwszym bigwallowym przejściem Pete’a bez asekuracji.\nRozsiądźmy się więc wygodnie w fotelach, by uczestniczyć w tej nowatorsko sfilmowanej historii, gdzie będziemy towarzyszyli Pete’owi w pełni skoncentrowanemu na pokonaniu tej niezwykle wymagającej i eksponowanej drogi; akcji w ścianie towarzyszy jedyny w swoim rodzaju komentarz Pete’a.\nFall Theory (Teoria spadania) 45 min.\nTrudny i niebezpieczny trad\nFranco Cookson pojawił się na scenie wspinaczkowej ponad dziesięć lat temu i od tej pory pozostawił po sobie trwały ślad. Jego wczesna kariera przebiegała w niezwykłych okolicznościach, gdy jego trudne i śmiałe pierwsze przejścia dokonywane w rodzinnych stronach North York Moors spotkały się z serią sceptycznych komentarzy na brytyjskich forach wspinaczkowych.\nW 2017 roku Franco dokonał pierwszego przejścia „Nothing Lasts” w Northumberlandii, drogi której trudności po prostu nie mieszczą się w głowie. Na filmie śledzimy Franco podczas ostatniej z podróży, gdy wyrusza na pokonanie jeszcze trudniejszej linii. Na jego psychice odciska piętno ciężar poprzednich sukcesów, gdzie możliwa była jedynie znikoma asekuracja, a pięcie się w górę wymagało skomplikowanej sekwencji ruchów, których dotychczas nie wykonywał.\nTen fabularyzowany dokument ukazuje dogłębne spojrzenie w przeszłość Franco i jego fascynujący umysł. W roli dublera mamy natomiast 15-letniego Toma Pearce’a, który powtarza niektóre drogi Franco, dodając kolejną warstwę narracyjną. Przeglądając szerokie archiwum Franco natrafiamy na takie momenty z jego bogatej kariery, gdy po prostu opada nam szczęka.\nSzaleniec czy geniusz? Sami zdecydujcie, oglądając to niezwykle widowisko. Tylko dla widzów o mocnych nerwach.\nAnna Czerwińska (film) / Oswald Rodrigo Pereira – prezentacja 100’\nPokazanie dwóch odsłon K2 – z 1986 roku i z ostatniego sezonu. Anna Czerwińska w materiale wideo przywoła tragiczny sezon sprzed 35 lat, gdy na stokach tej góry zginęło 13 wspinaczy. Po projekcji krótkie spotkanie z Krystyną Palmowską, uczestniczką wyprawy z 1986 roku.\nZ kolei Oswald Rodrigo Pereira opowie o tym, co działo się na K2 zimą i latem tego roku, zobaczymy też materiały filmowe zrealizowane podczas tych wyjazdów.\n„K2 i Broad Peak z kamerą – triumf i tragedia”\nOswald Rodrigo Pereira towarzyszył jako reporter i filmowiec dwóm zimowym wyprawom na K2, w tym tegorocznej, podczas której Nepalczycy dokonali pierwszego zimowego wejścia na ten szczyt. Oprócz tego historycznego sukcesu ostatnia zima zapisze się w kronikach himalaizmu śmiercią pięciu wspinaczy. Dwóch z nich zginęło na skutek wypadku, trzech straciło życie w trakcie ataku szczytowego w dotychczas niewyjaśnionych okolicznościach.\nOswald ponownie odwiedził miejsce tych wydarzeń latem, żeby opowiedzieć historię tych, którzy nigdy nie wrócili do domu. Towarzyszył też ich rodzinom. Z kamerą dotarł do Obozu 3 na K2, wszedł również na szczyt Broad Peaka bez dodatkowego tlenu. Po powrocie zrealizował filmowy reportaż, będący zapisem wydarzeń ostatniej zimy na K2 i wzruszającą podróżą z przyjaciółmi tych, którzy stracili życie na drugiej najwyższej górze świata.\nPo seansie podpisywanie książki Krystyny Palmowskiej „Zaklętym w górski kamień”.\nGoodspeed. Los Polacos!\nUSA (2021), 88’ min., reżyseria: Adam Nawrot\nObsypany nagrodami film dokumentalny o wyprawie Canoandes ‘79, podczas której ekipa studentów z Polski jako pierwsza na świecie pokonała kajakami Kanion Colca w Peru, uznawany za najgłębszy kanion na Ziemi. W wyprawie wzięli udział: Andrzej Piętowski (kierownik), Jacek Bogucki, Zbigniew Bzdak, Piotr Chmieliński, Stefan Danielski, Krzysztof Kraśniewski i Jerzy Majcherczyk. „Godspeed, los Polacos!” pokazuje nie tylko podróż po rzekach obu Ameryk, ale także polityczne tło wyprawy i późniejsze losy kajakarzy, którzy aktywnie zamanifestowali swój sprzeciw wobec poczynań ówczesnych władz polskich..\nMonika Witkowska, prezentacja: BROAD PEAK – OCALIĆ ŻYCIE\nPodczas slajdowej prelekcji o swojej ostatniej wyprawie (lato 2021 roku), tym razem na Broad Peak (8053 m), opowie zdobywczyni trzech ośmiotysięczników, Monika Witkowska. Wyprawa od samego początku była pechowa, a apogeum nieszczęść stanowił splot nieszczęśliwych zdarzeń, jakie miały miejsce podczas ataku szczytowego. W przypadku Moniki zjazd po stoku kończącym się przepaścią udało się wyhamować, ale mało brakowało, a znalazłaby się na miejscu Koreańczyka, który niestety stracił życie. Przy okazji opowieści poznamy też inne osoby, które w tym roku podjęły próbę wejścia na Broad Peak – była wśród nich Lotta Hinta, niegdyś Miss Finlandii, oraz 12-letnia Selena, która miała ambicję zostać najmłodszą w świecie zdobywczynią ośmiotysięcznika.\nLa Montaña Desnuda (Lądek Film Tour)\n(Naga góra. Pierwsze wejście zimowe na Nanga Parbat)\nHiszpania (2019), 69 min., reżyseria Alex Txicon\nJuż w XIX wieku Brytyjczyk Alfred Mummery podjął próbę zdobycia Nangi Parbat. Pierwszego wejścia dokonał jednak dopiero w 1953 roku Hermann Buhl. Alex Txikon, Ali Sadpara i Simone Moro zdobyli ten szczyt jako pierwsi w warunkach zimowych w 2016 roku, co było kamieniem milowym w historii alpinizmu. Film nabrał dodatkowego znaczenia po tragicznej śmierci Alego Sadpary na stokach K2 zimą 2021 roku.\nPolska (2021), 47 min., reżyseria: Kuba Gzela\nA Karakoram Ski Expedition Film\nAndrzej Bargiel i Jędrek Baranowski wyruszyli w kwietniu 2021 roku do Pakistanu, aby tworzyć historię na swoich zasadach. W wyniku tego powstał wyjątkowy film dokumentujący wyprawę KARAKORAM SKI EXPEDITION, w czasie której Andrzej Bargiel jako pierwszy człowiek w historii stanął na szczycie i zjechał na nartach z mierzącego 6178 m n.p.m. Yawash Sar II.\nDOO SAR w języku urdu oznacza „dwa szczyty”. Dokument na temat wyprawy, w czasie której Andrzej Bargiel i Jędrek Baranowski obrali za cel wspinaczkę i zjazd na nartach z sześciotysięczników Yawash Sar II (6178 m n.p.m.) i Laila Peak (6096 m n.p.m.). Janusz Majer, jeden z nestorów polskiego himalaizmu i współautor opracowania na temat niezdobytego wcześniej Yawash Sar II, zainspirował Andrzeja Bargiela do eksploracji odległego zakątka Karakorum. – Janusz często powtarza, że choć człowiek zmierzył świat wzdłuż i wszerz, i kiedy wydaje się, że na Ziemi wszystko zostało opisane i poznane, w górach Azji są jeszcze miejsca, gdzie nie było wspinacza czy skialpinisty. Wyprawa w takie miejsce oznacza, że szczególnego znaczenia nabiera cała droga do celu i eksploracja. Nie zdobycie najtrudniejszego, najwyższego czy najstromszego szczytu. W czasie KARAKORAM SKI EXPEDITION mieliśmy przed sobą zupełnie nieznaną przestrzeń i towarzyszyło nam to wyjątkowe poczucie odkrywania. Przygodą było już samo pokonywanie terenu, które zajęło dużo czasu. Pozwoliło jednak zauważyć też nowe cele, które można realizować w przyszłości.\nZa reżyserię i zdjęcia, w tym zapierające dech w piersiach ujęcia z drona odpowiada Kuba Gzela. Była to druga wyprawa utalentowanego, 23-letniego filmowca, w czasie której towarzyszył on z kamerą Andrzejowi Bargielowi. Po raz kolejny ekspedycję autora pierwszego zjazdu na nartach z K2 dokumentował także Dariusz Załuski, himalaista i reżyser nagradzanych filmów o tematyce górskiej. Efektem ich pracy jest porywająca, filmowa opowieść o narciarstwie na wysokości ponad 6000 m n.p.m., przyjaźni i potrzebie eksploracji napędzanej prawdziwą miłością do gór.\nO tych, co odeszli: Marek Janas, Józef Nyka, Marek Konecki i inni (filmy, prezentacje i wspomnienia), 90 min.\nZnane i zasłużone dla naszego alpinizmu postaci będą wspominali partnerzy wspinaczkowi, członkowie rodzin i przyjaciele. Zostanie też wyświetlona opowieść Marka Janasa o kulisach wyprawy na Kangczendzongę w 1978 roku.\nAleksander Lwow – 50 lat wspinania (prezentacja) 60 min.\nW kwietniu 2020 roku Aleksander Lwow świętował 50-lecie pierwszej wspinaczki. Wspomnienia ze swych wyjazdów i wypraw zawarł w kultowej już książce pt. „Zwyciężyć znaczy przeżyć”. Ostatnie jej wydanie nosi znamienny podtytuł „Ćwierć wieku później”. W encyklopedycznym skrócie jego najważniejsze dokonania, to:\n4 zdobyte ośmiotysięczniki: Manaslu 1984 (z K. Wielickim) nową drogą; Lhotse 1986 (z T. Karolczakiem) w alpejskim stylu na; Cho Oyu 1987 nową drogą i w stylu alpejskim (także z T. Karolczakiem) i Gasherbrum II 1993.\nSolowe wejście na Pumori 1990, w rekordowym czasie 7 godzin, jako pierwszy Polak w ogóle.\nUczestniczył także w wyprawach na: Everest 3x, K2 2x, Dhaulagiri 2x, Yalung Kang, Broad Peak, Rakaposhi, Diran 2x, Latok III, Aconcagua (6 wejść), Denali etc.\nUczestniczył w 3 zimowych ekspedycjach himalajskich:\n– Everest 1979/80 (najwyższa moja osiągnięta wtedy wysokość 7500 m),\n– K2 1987/1988 (7300 m)\n– Yalung Kang (Kangchenjunga West) 1988/1989 (7200 m).\nW ramach wyprawy zimowej na K2 próbował również wejść w stylu alpejskim (z Maciejem Berbeką) na Broad Peak, gdzie dotarł pod przełęcz – ok. 7850 m.\nW sumie więc atakował w zimie 4 ośmiotysięczniki i łącznie spędził w bazach (BC) wypraw zimowych, to znaczy powyżej 5000 m, około 6 miesięcy. Wszystko to działo się w latach 80. i 90. kiedy to polski himalaizm święcił największe tryumfy i miał światowej klasy sukcesy. Był to pewien fenomen światowy.\nLeszek Cichy – Góry Islandii znane i nieznane (prezentacja) 30 min.\nIslandia to nie tylko „kraina ognia i lodu” To również fascynujący Interior, niesamowite wodospady, tajemnicze nadmorskie klify i widokowe fiordy. Przesympatyczni ludzie i ciekawe doznania kulinarne uzupełniają ten obraz. Świeży, niemrożony dorsz i islandzka jagnięcina nie mają sobie równych. Islandia nieodmiennie zachwyca różnorodnością krajobrazu i żywą historią zmieniającej się Ziemi.\nEverest. The Hard Way (Lądek Film Tour)\nSłowacja (2020), 52 min. Reżyseria: Pavol Barabas\nCzy możliwe jest wejście najtrudniejszą drogą na Everest w stylu alpejskim? Sir Chris Bonington, najsłynniejszy brytyjski himalaista, nazwał ją The Hard Way i orzekł, że jest nie do zrobienia. Wówczas stała się ona wyzwaniem dla czterech słowackich wspinaczy. W 1988 roku weszli w drogę, z której nie było ucieczki. Grand Prix na Festiwalu w Lądku Zdroju 2021.\nEverest by Those Who Were There – 1921, 1922, 1924 (film w wersji angielskiej)\nWielka Brytania (2021), 35 min. Reżyseria: John Porter i Dominic Bush\nFilm, zrealizowany na stulecie pierwszej wyprawy everestowskiej, jest relacją siostrzenicy Sandy’ego Irvine’a, Julie Summers, w której przybliża ona historię trzech pierwszych wypraw na Everest. Wykorzystując oryginalne nagrania filmowe, zrealizowane w 1922 i 1924 roku, a także zdjęcia, przedmioty oraz zapiski, jak również opinie wybitnych wspinaczy związanych z Everestem, Julie prowadzi nas od pierwszych pomysłów o wspinaczce na Everest w latach 90. XIX wieku, aż do tragicznego zaginięcia Mallory’ego i Irvine’a w 1924 roku. Film ten jest okazją nie tylko do celebrowania osiągnięć naukowych, geograficznych, technologicznych i alpinistycznych owych pionierskich wypraw. Jest także pretekstem do przyjrzenia się jeszcze raz najwyższemu szczytowi na ziemi, by ocenić nasz związek z nim po ponad stu latach wspinania, a także prześledzić, w jaki sposób stał się on społecznym, kulturowym i politycznym ogniwem, które wciąż fascynuje wspinaczy i szerokie rzesze ludzi na całym świecie.\nWystępują: Sir Chris Bonington, Leo Houlding, Rebecca Stephens, Reinhold Messner, Stephen Venables, Victor Saunders, Julie Summers, Barbara Grigor-Taylor, Sandy Allan, Dr Melanie Windridge, Ed Douglas, Caradog Jones, Dawson Stelfox I Noel Odell.\nFilm zrealizowany przez Alpine Club wraz z Mount Everest Foundation\nProducent wykonawczy i zamysł: John Porter\nReżyseria: Dominic Bush i John Porter\nProdukcja: Land and Sky\nThe Spirit (film w wersji angielskiej)\nKanada (1997), 60 min., reżyseria: Peter Chrzanowski\nZaliczany do najważniejszych filmów Petera Chrzanowskiego, narciarza ekstremalnego i filmowca, a zarazem naszego rodaka mieszkającego na stałe w Kanadzie. Ten zrealizowany w 1997 roku obraz zdobył prestiżowe nagrody na festiwalach we Francji i w Kanadzie. Jest dokumentacją dokonań ekstremalnego narciarza, Trevora Petersena (ojca Kye’a), który zginął pod lawiną w Kuluarze Cosmique schodzącym z Auguille du Midi, w masywie Mont Blanc. W filmie przewijają się także postacie Ptora Spricenieksa i Troya Jungensa, którzy jako pierwsi dokonali zjazdu niezwykle trudną północną ścianą Mt. Robson, najwyższego szczytu w kanadyjskich Górach Skalistych. Film doskonale pokazuje unikalny styl życia środowiska narciarzy ekstremalnych w kanadyjskim Whistler, Chamonix i La Grave w połowie lat osiemdziesiątych.\nKanada (2017), 51 min. reżyseria: Nicolas Teichrob\nJest jednym z najbardziej agresywnie jeżdżących i utalentowanych narciarzy ekstremalnych naszych czasów. Urodzony i wychowany w kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska, budzący podziw i zdumienie. W jego żyłach płynie krew żądna przygody, a obrany przez niego styl jazdy wynika z rzeźby okolicznego krajobrazu. Kye Petersen ma zamiar z hukiem wejść do grona największych narciarzy ekstremalnych naszych czasów. Ma wiele obaw, ale jednocześnie jest zafascynowany tym co robi. Numinous bada związek i łączność ze światem przyrody, które są niezbędne do bezpiecznego tańca na górskich ścianach pokrytych śniegiem. Zrealizowany na terenie Kolumbii Brytyjskiej film Numinous przedstawia nam Kye’a i paru innych śnieżnych zapaleńców w samym sercu jednego z najpiękniejszych, a zarazem wymagających terenów górskich na świecie. Miejscami wywołuje wręcz zawrót głowy, choć tak naprawdę jest niezwykle inspirujący.\nCopyright © Warszawaski Przegląd Filmów Górskich2022 WPFG\nPowered by WPFG


Najlepsze prezenty dla moli książkowych - Strona 3 z 7 - Edutorial\nCzarny Kwiat, Kim Young-ha, wydawnictwo Kwiaty Orientu\nJak to się stało, że jedna z małp przeszła tak niezwykłą drogę od lasów tropikalnych Afryki po współczesne globalne społeczeństwo informacyjne? Książka Robina Dunbara doskonale łączy ze sobą naukową precyzję i wielki talent narratorski autora, dzięki czemu przedstawiona w niej opowieść jest nie tylko wiarygodna, ale przede wszystkim fascynująca i pobudzająca do myślenia. Człowiek. Biografia przedstawia epokę „przed historią” – najbardziej tajemniczy, ale przy tym kluczowy fragment opowieści o człowieku. Historia ewolucji człowieka fascynuje nas jak żadna inna: zdajemy się posiadać niedającą się zaspokoić ciekawość tego, kim jesteśmy i skąd pochodzimy. Tradycyjnie, historię tę opowiada się przy pomocy kości i kamieni, które składają się na zapis archeologiczny. Zwykle tylko one mogą nam dostarczyć poczucia pewności.\nDroga Steve’a Jobsa, Brent Schlender i Rick Tetzeli, wydawnictwo Insignis Media\nKsiążka odpowiada na fundamentalne pytanie dotyczące życia i kariery współzałożyciela i prezesa firmy Apple’: jakim sposobem młody człowiek, lekkomyślny i arogancki do tego stopnia, że wyrzucono go z własnego przedsiębiorstwa, stał się jednym z najbardziej skutecznych i wizjonerskich przywódców biznesowych naszych czasów?\nZnakomicie napisana i udokumentowana, fascynująca biografia, która rozprawia się ze stereotypowym postrzeganiem Steve’a Jobsa jako geniusza i drania. Droga Steve’a Jobsa to bogata w szczegóły i pochłaniająca bez reszty opowieść, która w znacznym stopniu zmienia ocenę niezwykle barwnej i inspirującej postaci naszych czasów – twórcy jednej z najcenniejszych i najsłynniejszych marek na świecie: firmy Apple.


i Maggie parsknęła śmiechem. Ash tymczasem zdążył\njuż wrócić z kojcem. - Popatrz - zwróciła się do niego, podnosząc głowę. - Ćwiczy aerobik. - Przyda się jej. Ma nogi jak pisklę, w dodatku zagłodzone - burknął. - Nie słuchaj go - uspokoiła Laurę Maggie. - On tak mówi z zazdrości, bo masz ładniejsze nóżki niż on. - Skąd wiesz? - naburmuszył się Ash. - Nie widziałaś moich nóżek. - Nie widziałam - zgodziła się Maggie, dotykając noska Laury. - Ale za to oczy ma na pewno tak niebieskie jak twoje. Ash wzruszył ramionami. - Wszystkie dzieci mają niebieskie oczy - burknął, Historia szpilek w trzech aktach ale podszedł bliżej i Maggie postanowiła wykorzystać ten moment zainteresowania, żeby przekonać mruka do jego własnej, co prawda przyrodniej, siostry. - Niekoniecznie. Twoi bracia mają niebieskie oczy? - Owszem, z wyjątkiem Whita. On ma piwne. Ale to nasz przybrany brat. - Sam widzisz - powiedziała Maggie z nutą triumfu podcasty w głosie. - Wszystko wskazuje na to, że Laura też będzie miała niebieskie oczy. - Ostrożnie podniosła małą i obróciła ją profilem do Asha. - A nos? Myślisz, że ma nos Tannerów? Ash już przejrzał jej intencje. - Nawet nie próbuj - ostrzegł. 37 - O czym mówisz? - Maggie udała niepomiernie zdziwioną. - Nie próbuj budzić we mnie rodzinnych uczuć do tego dziecka. Nie zatrzymam jej. Mowy nie ma. Rozumiemy się? - Ujął Maggie pod brodę i spojrzał jej prosto w oczy. W pierwszej chwili miała ochotę dać mu w twarz za ten gest, arogancki i prostacki, ale powstrzymała ją myśl o Laurze. - Jeszcze nie - powiedziała dobitnie. - Zrozumiemy się, jak zapiszesz sobie w pamięci, że żaden mężczyzna nie ma prawa mnie dotykać bez mojego pozwolenia. Na twarzy Asha odmalowało się zdumienie, ale w pamięci nic się chyba nie zapisało, bo przygryzł wargę, powstrzymując uśmiech. - Ty za to - oznajmił - możesz dotykać mnie do Dopasowanie numerologiczne. Znajdź miłość swojego życia woli i nie usłyszysz słowa skargi z tego powodu. - Mrugnął i wyszedł z pokoju. Maggie jakby wrosła w ziemię. Dotykać go? Do woli? Perspektywa dotykania Asha do woli tak ją obezwładniła, że Maggie przysiadła na skraju łóżka i ukryła twarz w dłoniach. - Rany... - jęknęła. - Gdzie ja trafiłam? ROZDZIAŁ TRZECI Maggie nakarmiła małą, ukołysała do snu i w trakcie\nPosted in: Bez kategorii Tagged: ciasto na pierogi magdy gessler, warszawa co można zwiedzić, sprawa dla reportera odcinki,\n– zapytał Quincy, ...\nSanders zerknął na Rainie. Pokręciła głową. – Nie wspominał o tym, a ja nie wpadłam na to, żeby zapytać. Pewnie założyłam, że ...\t[Read more...]


CIENKOPIS STABILO BŁĘKIT LODOWY Kolor Błękit lodowy\nCena brutto: 2,40 zł 3,00 zł Zniżka 20%\n(2,40 zł szt)\nCIENKOPIS POINT BŁĘKIT LODOWY (10)\nNiezaprzeczalny nr 1 wśród cienkopisów od 1977 r. W każdej sekundzie sprzedają się 4 cienkopisy point 88 w Europie. Uniwersalny cienkopis do pisania, podkreślania, kreślenia i kolorowania. Mocna, oprawiona w metal końcówka jest odporna na złamania i rozwarstwienia, co gwarantuje wysoki komfort pisania aż do całkowitego wyczerpania tuszu. Grubość linii – 0,4 mm. Wentylowana skuwka umożliwia oddychanie w przypadku nagłego połknięcia. Jedyny cienkopis dostępny aż w 47 kolorach. Kolor błekit lodowy\nPliki do pobrania (107.48k)


Radni wycofali uchwałę parkingową [video]\nśroda, 19 kwietnia 2017 19:41\nPodczas dzisiejszej sesji, radni PO oraz PDK wnioskowali o wycofanie z porządku obrad uchwałę w sprawie stref płatnego parkowania.\nProjekt wnosił prezydent miasta. Spowodowałby on rozszerzenie stref na inne części miasta, w tym uzdrowisko. Sprawa jednak po raz kolejny wzbudziła kontrowersje wśród radnych. Dariusz Zawadzki, szef Klubu PO, zaproponował, aby zdjąć projekt z porządku dzisiejszej sesji i dalej o nim dyskutować. Zupełnie odmiennego zdania był radny Sławomir Kargul, który też był za zdjęciem uchwały z porządku obrad, ale aby nad nią już nie dyskutować. Radni projekt wycofali, ale mają do niego powrócić.\nPoniżej, zamieszczamy całą transmisję dzisiejszej sesji Rady Miasta Kołobrzeg.\n+16 #1 LOLEK 2017-04-19 19:44\nGromus z bieniem POtrzebuja utrudnic zeby parkingi przed hotelami byly na sezon za darmo\n+20 #2 bob 2017-04-19 19:51\nlobby wlascicieli hoteli zrobilo swoje.\nbrawo radni. widac kto gra do ktorej bramki\n+17 #3 antyPOkemon 2017-04-19 20:30\nWystarczy POsłuchać materiału z sesji, komu tak naprawdę przeszkadzały płatnie parkingi w strefie uzdrowiskowej. Bo to nagle okazuję się że w strefie uzdrowiskowej parkują sami pracownicy uzdrowisk czyli Kołobrzeżanie i są na to BADANIA. Więc w "świętej" trosce o ich zdrowie psychiczne płacić tam NIE WOLNO. Tak więc pasie się na darmowym LOBBY HOTELARSKIE dalej, a motłochowi wciskają że to dla naszego dobra.\n+13 #4 geA 2017-04-19 20:59\nNiestety po raz kolejny radni mają gdzieś mieszkańców. Najważniejszy w tej uchwale był abonament dla mieszkańców. Znowu od czerwca do września będę musiał płacić 200,- miesięcznie żeby zaparkować przed swoim domem. Wstyństwo radni. Wybory niebawem będę pamiętał to głosowanie.\n-3 #5 ZKL-PO 2017-04-19 21:13\nchociaż jestem Kołobrzeżaninem i teoretycznie powinienem na tym skorzystać uważam, że proponowane 10 zł za miesiąc parkowania przy ulicy zamieszkania to stanowczo za mało. Taka cena spowodowałaby zablokowanie ulic, dlatego warto to przemyśleć i podnieść opłatę np. do 50 zł miesięcznie.\nNatomiast nie rozumiem dlaczego w jednym projekcie uchwały nie znalazły się same strefy parkowania, które mogły przejść już dzisiaj. W innym terminie (nawet po burzliwych komisjach) ustalić stawki dla mieszkańców. Dzięki takiemu rozwiązaniu urzędnicy już mogliby zamówić odpowiednią ilość parkometrów.\n+11 #6 baha 2017-04-19 23:30\nArciszewskiego plaża zachodnia zamknięta a parking płatny buhaha\n+8 #7 euro 2017-04-20 04:17\nto w Kołobrzegu są parkingi?


Witam! Rok szkolny już zakończony? Egzaminy pozdawane? :) Jeżeli tak, to świetnie, bo najwyższy czas zajrzeć tutaj i zapoznać się z nowymi rozdziałami!\nPrzypominamy także o konkursie na rozdział miesiąca. Wyniki okażą się już w tym tygodniu, a od 1 lipca można głosować na „Rozdział miesiąca – czerwiec”.\n(więcej informacji po kliknięciu w button)\nBardzo proszę o wypełnianie poprawnych zgłoszeń! Nie zapominajcie o pełnej kategorii, podkategorii i podpodkategorii jeżeli taka jest.\nRaylie – pomyliłaś rozdział – w zgłoszeniu napisałaś 8 zamiast 7 – jednak zmieniłam to za Ciebie.\nAdna – wypełniłaś błędnie zgłoszenie.\n- Sakura! - Naruto złapał ją za ramię i obrócił w swoją stronę.\nWidząc w jakim stanie jest przyjaciółka bez słowa przyciągnął ją do siebie. Pozwalał, żeby jej gorzkie łzy wsiąkały w materiał jego koszulki.\n- Głupia, po co to zrobiłaś? - zapytał cicho.\nRóżowowłosa próbowała odpowiedzieć, ale jej ciałem wstrząsnął płacz, którego już dłużej nie mogła powstrzymać. Rozpłakała się głośno, jak małe dziecko, bezbronna wobec świata.\n- Musiałam ich okłamać - wyszeptała zrozpaczona\n- Przepraszam za to wczorajsze przy obiedzie – powiedział.\n- Właśnie – rzekła panna Knight. – O tym chciałam porozmawiać.\n- Straciłem nad sobą panowanie, jest mi naprawdę przykro.\n- Nie w tym rzecz, Tony…\nWyciągnęła do niego rękę. Ścisnął ją, czule, lecz pewnie.\n- Powiedziałam wtedy, że wiem, co czujesz – kontynuowała, choć w jej głosie wyczuwało się drżenie. – A wiesz, dlaczego?\nSpojrzał na nią pytająco. To, o czym Emily zamierzała opowiedzieć, było dla niej niełatwe, ale czuła, że w grę wchodzi wyższa konieczność.\n[...] - Hej! Ty obrzydliwy potworze! – Wrzasnęłam strzelając w obrażanego palcem – Zmierz się ze mną i giń albo wygraj.\n- Na to liczyłam – Uśmiechnęłam się szczerze do niego wzbijając się bardzo powoli w powietrze.[...]


Kinkiet Sutton - Fresh Home\n> Lampy>Kinkiet Sutton\nKlasyczny kinkiet amerykańskiej fimy. Sprzedawany w komplecie z abażurem w kolorze ecru. Idealny dodatek do wnętrz, urządzonych w stylu nowojorskim oraz glamour. Wysoka jakość wykonania. Kinkiet można skompletować z żyrandolem, pochodzącym z tej samej kolekcji.\nWymiary: wysokość 47 cm, długość 16,5 cm\nŻarówka: 1 x 60W E27


Dobre wyniki Oponeo.pl - Tech\nDobre wyniki Oponeo.pl\nOponeo.pl, największa polska firma handlująca oponami przez internet, zarobiła w II kwartale 2,2 mln zł, przy przychodach sięgających 28 mln zł.\nTo odpowiednio o 1173 proc. i 245 proc. lepiej niż w II kwartale 2007 r. Marża netto zmniejszyła się jednak w stosunku do I kwartału o 0,8 pkt proc., do 7,9 proc. - czytamy w "Parkiecie".\nPo pierwszym półroczu bydgoska firma ma już 3,6 mln zł zysku i 44 mln zł przychodów. To odpowiednio 60 proc. i 49 proc. tegorocznej prognozy (zakłada osiągnięcie 6 mln zł zysku netto, przy sprzedaży na poziomie 90 mln zł).\nZ szacunków "Parkietu" wynika, że jeżeli dystrybutor utrzyma dotychczasową dynamikę poprawy wyników finansowych, powinien mieć 7-8 mln zł zarobku (0,55-0,63 zł na akcję) nawet w przypadku łagodnej zimy. Jeżeli natomiast pogoda dopisze spółce, zysk netto może przekroczyć 10 mln zł.\nWyniki mogą być lepsze, jeżeli Oponeo.pl uruchomi nową usługę - dostawę opon bezpośrednio do serwisu, który miałby je zakładać. - Wielu potencjalnych klientów nie chce kupować opon przez internet dlatego, że nie chcą wozić ich później do serwisu w bagażniku - tłumaczy Dariusz Topolewski, prezes Oponeo.pl.\nNa poziom tegorocznego zysku nie wpłynie natomiast uruchomienie internetowej sprzedaży opon za granicą. - Ruszamy z nią w przyszłym miesiącu. Na początek w trzech krajach: Czechach, Niemczech i na Słowacji - mówi szef Oponeo.pl.


Kazanie odpustowe (św. Anna 26.07.2007r. Kołaczyce)\nPełny autoryzowany tekst kazania\nKaznodzieja - Ks. Piotr Filipek\nJednym z najpopularniejszych imion w Polsce jest imię Anna (hebrajskie hanna - łaska), które swą popularność zawdzięcza matce Najświętszej Maryi Panny i babce Jezusa. Kościół corocznie wspomina w dniu 26 lipca rodziców Najświętszej Maryi Panny Joachima i Annę. Niewiele zachowało się wiadomości o życiu tych dwojga. Ewangelie nie przekazały nam niczego o tej postaci. Milczenie to w ciągu wieków starała się wypełnić bogata literatura apokryficzna. Utwory te barwnie opisują szczegóły z życia Joachima i Anny, mówią o ich cnotach i żarliwej modlitwie, o ich wielkiej tęsknocie za upragnionym dzieckiem, które ślubują poświęcić na służbę Świątyni Pańskiej, o zapowiedzi anielskiej i o narodzeniu Maryi. Kościół nie uznał tych ksiąg, które uzupełniały to, co zostało nakreślone piórem Ewangelistów. Stało się tak dlatego, że w braku materiałów źródłowych autorzy pomagali sobie wyobraźnią - tak że apokryfy, oprócz zdarzeń rzeczywistych, zawierają też wiele legend.\nO wielkiej świętości rodziców Matki Bożej mówi nam samo ich powołanie do tej roli, jedynej na świecie. Bóg wysłuchał modlitw starszych już małżonków i przyniósł im „błogosławione dziecię", a św. Anna stała się patronką matek chrześcijańskich. Kult św. Anny bardzo wcześnie przywędrował do Polski i zakorzenił się u nas głęboko, czego dowodem jest ponad 180 świątyń, w tym kilka sanktuariów. Imię Anna nadawano często dzieciom przy chrzcie św. Dawniej dzień św. Anny obchodzono jako Dzień Matki.\nCo Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela... Chrystus doskonale wiedział, że u podstaw szczęśliwego małżeństwa stoi jedność, tak bardzo zagrożona we współczesnym świecie. Jedność, która jest po prostu innym imieniem miłości. A przyczyną rozbicia jedności jest przede wszystkim życie małżeńskie pozbawione podstawowych filarów.\nPierwszy filar to modlitwa. Niektórzy ludzie często rezygnują z porannej modlitwy. Ciągle zasypiają, ciągle gdzieś się spieszą i boją się, że nie zdążą, ciągle brakuje im czasu. Nie proszą Boga o błogosławieństwo na cały dzień. Nie zapraszają Go do swoich prac, obowiązków, do tego co przynosi im codzienność. A potem się dziwią, że są zmęczeni, że coś się nie udało, że są zdenerwowani, że me mogą sobie poradzić. Jak nie ma Boga w tym, czym się żyje na co dzień, to człowiek ą często zostaje sam. Takie życie nie przynosi radości i męczy.\nDrugim filarem jest niedzielna Msza św. Komunia św. Jak w życiu nie ma codziennej modlitwy to łatwo zrezygnować i z Eucharystii. Człowiek nie przyjmuje Ciała Chrystusa, które daje moc i siłę do przezwyciężania codziennych trudności. Przychodzą w połowie Mszy św. wychodzi z kościoła przeć i błogosławieństwem, które jest nam ofiarowane na cały a tydzień. Tacy ludzie najchętniej podpisaliby listę obecności w zakrystii, żeby tylko zaliczyć przykazanie Boże i kościelne. Nie ma co się dziwić, że w rodzinie nie ma jedności...\nTrzeci filar to Sakrament Bożego Miłosierdzia Rezygnuje się z modlitwy, z Eucharystii, a w końcu z Sakramentu Pokuty. Tak odchodzi się od Boga, który jest niepotrzebny, który zawadza w życiu. Miesza się w małżeństwo. Im rzadziej przystępuje się do Spowiedzi świętej, tym trudniej jest wrócić do Boga. Niektórzy zapominają że w tym sakramencie oprócz oczyszczenia serca otrzymuje się pokój wewnętrzny, radość, siłę i moc dc wytrwania w dobrym. Że znowu można rozpocząć od nowa.\nBez codziennej modlitwy, niedzielnej Mszy św. i częste Spowiedzi św. takie życie małżeńskie i rodzinne jest po prostu bez sensu. Warto zatem zastanowić się nad swoim życiem. Wszystko można jeszcze zmienić i naprawić. Niech tych szczęśliwych i kochających się małżeństw i rodzin będzie w Kołaczycach coraz więcej. Niewielu z nas może powiedzieć, że umie kochać ludzi. Niewielu z ręką na sercu może powiedzieć, że zawsze jest dobrym mężem, ojcem, matką... Zbyt często odkrywamy jak wiele nam niedostaje do pełnej miłości i to nawet najbliższych. Miłość to trudna sztuka i nieliczni otrzymują z niej ocenę bardzo dobrą. Najczęściej popełniany błąd polega na tym, u w kochamy danego człowieka za późno. Kochamy wówczas, gdy go już zabrakło, gdy miłość staje się bólem straconej szansy. Mąż odkrywa, że nie umiał kochać żony dopiero wówczas, gdy ta od niego odeszła. Dziecko uświadamia sobie, że nie umiało kochać matki, gdy staje nad jej mogiłą. Za późno. Warto dzisiaj zastanowić się jaki jest nasz stosunek do mamy, ale i do ojca, do dziadków, do rodzeństwa, do nauczycieli, do kapłana, do sąsiadów...\nPan Bóg dał nam 10 krótkich, zwięzłych zdań, które każdy prosty człowiek jest w stanie je zrozumieć, a nawet nauczy ć się ich na pamięć. A jednak tak wielu, nawet ochrzczonych domaga się rozwodów, prawa do powtórnego małżeństwa, prawa do aborcji, eutanazji.\nŁatwo zauważyć, że człowiek chciałby to Boże prawo, te 10 zdań zmienić. Wydaje mu się bowiem, że gdyby on urządził świat według własnych praw, to byłby znacznie lepszy, a życie wygodniejsze.\nDlaczego tak się dzieje? Dlatego, że wielu ludziom nie chce się podjąć trudu zachowania prawa. Skoro trudno budować miłość w jednym małżeństwie, to szukają innego. Skoro trudno zachować czystość w narzeczeństwie, to mają pretensje do prawa Bożego. Skoro trudno wychować dziecko, to łatwiej je zabić. Człowiek odrzuca przykazania, które czynią go szczęśliwym i wolnym. Wystarczy tylko rozejrzeć się wokół siebie. Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę... Tymczasem wielu już rozbiło synajskie tablice. Rozbiło swoje szczęście. Ten, kto prawdziwie kocha Boga nie będzie się dziwił, że nie może mieć innych bogów. Może ich być obok niego tysiące jak są tysiące mężczyzn obok zakochanej kobiety, ale jej serce jest wierne temu jednemu. Nie będzie się dziwił, że imię tego, kogo kocha trzeba wymawiać z szacunkiem i że jest potrzebny dzień w tygodniu na bliskie z nim spotkanie. Kto prawdziwie kocha Boga i ludzi przez Niego stworzonych, nie będzie się dziwił, że miłość wzywa do szacunku wobec rodziców. Widząc połączone przez Boga małżeństwo, nie będzie go rozrywał. Nie będzie sięgał po\nnie swoją rzecz wiedząc, że Bóg, który go kocha, na niego patrzy. Nikogo nie okłamie, pamiętając, że okłamywałby równocześnie Boga. Kto kocha Boga, ten zachowuje dekalog w całości. Im człowiek doskonalej go zachowuje, tym jego życie staje się łatwiejsze i szczęśliwsze. Wielu chciałoby znieść dekalog, ale najczęściej są to ludzie, którzy świadomie odrzucili jedno z 10 przykazań i albo mordują, albo kradną, albo lekceważą dzień święty. Nie ma się co dziwić, że pozostałe przykazania są dla nich nieznośnym ciężarem. Tymczasem przykazania Boże są kodeksem ruchu na naszej drodze do szczęśliwej wieczności i hamulcem na stromych zboczach zła. Ten kodeks trzeba zachować, aby nie spowodować nieszczęścia. Zachować go trzeba w całości. Nic dodać nic ująć.


Orlen stawia na wodór. Wybuduje huby i stacje tankowania za granicą - wGospodarce.pl\nOrlen wybuduje stacje tankowania wodoru / autor: Fratria\nOpublikowano: 14 czerwca 2021, 12:49\nGrupa Orlen przygotowała projekt HYDROGEN EAGLE. W jego ramach planuje budowę w Polsce, w Czechach i na Słowacji sieci hubów wodorowych z odnawialnymi źródłami energii oraz instalacji przetwarzających odpady komunalne w wodór\nPłocki koncern podkreśla, że realizacja programu pozwoli osiągnąć do 2030 roku moce wytwórcze wodoru na poziomie ok. 50 tys. ton rocznie.\nInstalacje elektrolizy, wytwarzające zeroemisyjny wodór zasilane będą przez morską i lądową energetykę wiatrową oraz fotowoltaikę. 54 stacje tankowania wodoru, obsługujące transport indywidualny, publiczny i towarowy powstaną w Polsce, 22 obiekty zostaną wybudowane w Czechach, a 26 na Słowacji, wymieniono także.\nTo kolejny etap inwestycji w niskoemisyjny transport wodorowy. Pod koniec kwietnia Orlen podpisał list intencyjny o współpracy na rzecz rozwoju zeroemisyjnego transportu publicznego opartego o napędy wodorowe z Gminą Piła i Miejskim Zakładem Komunikacji w Pile, a także z Miejskim Zakładem Komunikacyjnym w Bielsku-Białej. Natomiast na początku maja rozpoczął proces wyboru wykonawcy stacji tankowania paliwa wodorowego obsługujących autobusy i auta osobowe w Poznaniu i Katowicach. Jeszcze w tym roku koncern rozpocznie budowę hubu wodorowego we Włocławku.\nNie mamy wątpliwości, że paliwa alternatywne będą odgrywały coraz większą rolę w rozwoju motoryzacji. Szczególnie duży potencjał dla tego paliwa widzimy w transporcie publicznym – mówił wtedy Daniel Obajtek, prezes zarządu PKN ORLEN.\nCzytaj też: Wodór? To może być wielka szansa dla Polski


Dzisiaj jest sobota 31 października 2020, imieniny: Alfonsa, Urbana, Krzysztofa WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (16802) SPORT FORUM FIRMY (5541) PRACA (49) KINA IMPREZY WIDEO\nDodano: 28.09.2020 11:15\nPo raz pierwszy od czasu początku pandemii koronawirusa w Wielkopolsce odnotowano jednego dnia 200 nowych przypadków zakażenia. Siedem z nich dotyczy mieszkańców regionu konińskiego.\nW poniedziałek Ministerstwo Zdrowia poinformowało o 200 nowych zakażeniach w Wielkopolsce. Po raz pierwszy od początku pandemii koronawirusa liczba zakażonych w naszym województwie przekroczyła ten próg. Najwięcej nowych zakażeń dotyczy podopiecznych DPS w Baszkowie (powiat krotoszyński). Sporo przypadków odnotowano również w powiecie poznańskim.\nSiedmiu zakażonych to mieszkańcy regionu konińskiego. W powiecie konińskim zakażenia odkryto u 39-letniej kobiety, chłopca, 50-letniego mężczyzny, 27-letniego mężczyzny i 71-letniego mężczyzny. Dwie osoby są hospitalizowane w Koninie i w Poznaniu.\nDwie zakażone osoby to mieszkańcy powiatu tureckiego. 79-letni mężczyzna przebywa w szpitalu w Poznaniu, a 74-letnia kobieta w izolacji domowej.\nCzytaj więcej na temat:koronawirus, epidemia, Wielkopolska, izolacja domowa, sanepid\nOgłoszenia (16802) dodaj


W samolocie rozległ się wrzask. Wróg Putina ledwo uszedł z życiem - WP Książki\nW trakcie lotu z Tomska do Moskwy jeden z pasażerów nagle poczuł się bardzo źle. W końcu zaczął wyć z bólu, nie mógł nic powiedzieć, tylko krzyczał. 44-latek nie miał nałogów, był w dobrej kondycji. Przed odlotem wypił jedynie czarną herbatę z plastikowego kubka. Ale nazywał się Aleksiej Nawalny i był uważany za jednego z największych rosyjskich wrogów Władimira Putina.\nAleksiej Nawalny w moskiewskim sądzie w 2019 r.Źródło: East News\nJan Matti Dollbaum, Morvan Lallouet i Ben Noble to autorzy pierwszej biografii Aleksieja Nawalnego, którego postać budzi w Rosji skrajme emocje. Dla jednych jest bohaterem walki o demokratyczne przemiany w kraju. Dla innych – zdrajcą ojczyzny. Jeszcze inni nie mogą mu wybaczyć dawnych poglądów nacjonalistycznych.\nAutorzy biografii poruszają wiele aspektów jego kariery politycznej: od śledztw antykorupcyjnych, które przyniosły mu sławę i popularność, przez ewolucję jego poglądów politycznych, po założenie ruchu politycznego i zostanie drugą najważniejszą postacią w rosyjskiej polityce, człowiekiem, który ma wpływ na wydarzenia nawet zza krat.\nDzięki uprzejmości wyd. Zysk i S-ka publikujemy fragment książki "Nawalny. Nemezis Putina? Przyszłość Rosji?" (tłum. Jacek Spólny), która ukaże się w Polsce w styczniu 2022 r.\n"Nie boi się pan?". Aleksiej Nawalny słyszy to pytanie, gdy wsiada do samolotu linii lotniczych Pobeda (Zwycięstwo), rejs numer DP936, na berlińskim lotnisku Brandenburg. Jest niedziela, 17 stycznia 2021 roku.\nSamolot pełen jest dziennikarzy, którym zależy na towarzyszeniu Nawalnemu — czterdziestoczteroletniemu aktywiście zwalczającemu korupcję i politykowi opozycji — w drodze powrotnej. Gdy wchodzi do kabiny z żoną, prawnikiem i rzecznikiem prasowym, wita go morze uniesionych smartfonów, które chcą na żywo uchwycić tę chwilę. Świat patrzy.\nKryzys migracyjny na granicy. „Klucz do rozwiązania kryzysu jest w Moskwie”\nNawalny tryska optymizmem. Ale z pewnością ma powody do obaw. Rosyjskie organy już wcześniej przestrzegały, że po powrocie zostanie zatrzymany, zarzucając mu naruszenie warunków zwolnienia z kary za oszustwa z 2014 roku. Czekało go wieloletnie więzienie.\nSamo to, że Nawalny mógł wejść do samolotu, graniczyło z cudem. Ostatnim razem z własnej woli wsiadał do samolotu w syberyjskim Tomsku 20 sierpnia 2020 roku, spodziewając się zwykłego przelotu do Moskwy. Prowadził śledztwo w sprawie działań gospodarczych urzędników i miejskich polityków w Tomsku. Brał też udział w kampanii opozycjonistów przed wyborami samorządowymi 13 września — w których liczył na pokonanie kandydatów popieranych przez rząd. Lecz w czasie rejsu zaczęły się kłopoty.\nNawalny poczuł się źle, w końcu wył z bólu, który zdawał się nie do zniesienia. Wedle jednego z pasażerów Nawalny "nie wypowiadał żadnych słów — po prostu krzyczał". Stewardesa spytała, czy na pokładzie znajduje się ktoś znający się na medycynie. Podeszła pielęgniarka. Wraz z załogą udzielała pierwszej pomocy i usiłowała nie dopuścić do utraty przez Nawalnego przytomności. Pilot zdecydował się na awaryjne lądowanie w Omsku — około 750 kilometrów na zachód od Tomska, ale wciąż na Syberii — mimo tajemniczego alarmu bombowego na lotnisku. Nawalnego wyniesiono z samolotu na noszach, a karetka zabrała go na pogotowie.\nRzeczniczka Nawalnego, Kira Jarmysz, twierdziła, że tego dnia na lotnisku przed startem pił tylko czarną herbatę z plastikowego kubka — która mogła zostać zatruta. Nawalny robił wrażenie człowieka sprawnego i bez problemów zdrowotnych, nie palił i mało pił — a tacy ludzie raczej nie zapadają raptem na choroby.\nAleksiej Nawalny w 2011 r.Źródło: CC BY-SA 3.0\nObawy Jarmysz aż nadto dobrze znają ludzie obserwujący rosyjską politykę. W poprzednich latach znanych krytyków Kremla dopadały schorzenia — i nie brakowało podejrzeń, że zostali otruci. Jednocześnie Nawalny zrobił sobie wielu wrogów dochodzeniami w sprawie korupcji elit — biznesmenów, lokalnych polityków, dygnitarzy. Lista ewentualnych podejrzanych była długa.\nW szpitalu podobno postawiono Nawalnemu wstępną diagnozę "ostrego zatrucia psychodysleptycznego". Przypięto go do respiratora, wprowadzono w stan śpiączki i podano atropinę. Jego stan opisano jako "poważny, acz stabilny". Rozpoczynało się normalne leczenie.\nAle wtedy zaczęło dziać się coś osobliwego. W szpitalu zaroiło się od pracowników organów porządkowych, niektórych w cywilu. Wedle Jarmysz zaczęli konfiskować osobiste rzeczy Nawalnego.\nKiedy samolot, który wiózł Nawalnego, dotarł wreszcie do Moskwy, czekali tam na niego pracownicy służb. Pasażerom, którzy siedzieli najbliżej Nawalnego, nakazano pozostanie na miejscach, inni wysiedli. Jednego z nich to intrygowało: "W tamtej chwili sprawa nie zanosiła się na karną (...) [a jednak] urzędnicy bezpieczeństwa potraktowali ten incydent w taki właśnie sposób".\nTymczasem w Omsku żona Nawalnego Julia miała trudności z dostaniem się do męża — jak utrzymywało kierownictwo szpitala, pacjent nie wyraził jednoznacznej zgody na jej wizyty.\nA lekarze mniej otwarcie mówili już o stanie Nawalnego z jego ekipą, która chciała go przenieść. Dwudziestego pierwszego sierpnia w Omsku wylądował samolot mający przewieźć go do berlińskiego szpitala Charité.\nNawalny aresztowany w trakcie protestu w 2017 r.Źródło: CC BY-SA 3.0\nO dziwnym zdarzeniu informowali też Iwan Żdanow — bliski współpracownik Nawalnego — i Julia Nawalna. Według nich w czasie rozmowy z ordynatorem szpitala jakaś policjantka powiedziała o "znalezieniu" substancji groźnej tak dla Nawalnego, jak i dla jego otoczenia. Nie chciała jednak podać nazwy, zasłaniając się "tajemnicą śledztwa".\nTego samego dnia w pewnej ogólnorosyjskiej gazecie ukazał się sensacyjny artykuł. Powołując się na anonimowych informa torów, autor twierdził, że pracownicy służb śledzili Nawalnego w Tomsku. Czy został otruty? Według źródła informacji nie zauważono "żadnych niekoniecznych czy podejrzanych kontaktów, które mogłyby mieć związek z otruciem". Powszechnie uznano tekst za przeciek kontrolowany przez rosyjską Federalną Służbę Bezpieczeństwa (FSB), która chciała zdystansować się od incydentu.\nTymczasem omscy lekarze zmienili początkowe rozpoznanie. Teraz Nawalny miał cierpieć od skutków poważnych zaburzeń metabolizmu, a nie trucizny. Wedle słów lekarza naczelnego "mogło to wynikać z raptownego spadku poziomu cukru w samolocie, które doprowadziło do utraty przytomności". Substancja stwierdzona w próbkach pobranych z rąk i włosów Nawalnego stała się zwykłym składnikiem stosowanym w produkcji i mogła pochodzić z plastikowego kubka. Mimo to uważali, że stan Nawalnego jest "niestabilny", a przewożenie go do Niemiec byłoby nierozsądne.\nLekarz Nawalnego dostrzegał wyraźną motywację: "Czekają trzy dni, by w organizmie nie zostały ślady trucizny". Julia Nawalna zwróciła się bezpośrednio do Władimira Putina o zgodę na transport męża za granicę. Po początkowych trudnościach niemieccy lekarze zyskali dostęp do Nawalnego — i uznali, że nadaje się do przewiezienia do Berlina. Rosjanie to potwierdzili, orzekając, iż jego stan się "ustabilizował". Samolot z Nawalnym na pokładzie wystartował z Omska 22 sierpnia.\nDwa dni później niemieccy lekarze ogłosili, że ich zdaniem Nawalnego otruto inhibitorem cholinoesterazy — związkiem oddziałującym na układ nerwowy. Mógł on pochodzić ze zwyczajnego środka owadobójczego — lub superskutecznego środka paralityczno-drgawkowego. Wzmocniło to podejrzenia dotyczące rosyjskiego państwa.\nAle rosyjscy urzędnicy odrzucali coraz większą liczbę wskazujących w ich stronę poszlak. "PO CO mielibyśmy to robić? I to w taki niezręczny i nieskuteczny sposób?" — tweetował\n24 sierpnia jeden z najwyższych rangą rosyjskich dyplomatów przy ONZ. W początkach września przewodniczący Dumy — niższej izby parlamentu — stwierdzał, że reakcja Zachodu na "domniemane" otrucie jest "planowym działaniem wymierzonym w Rosję, które ma na celu nałożenie nowych sankcji i hamowanie rozwoju naszego kraju".\nTymczasem rosyjskim organom policji bynajmniej nie spieszyło się do śledztwa w sprawie wypadku. Regionalna policja transportowa — organ wcale nie najwyższy rangą — podjęła wstępne dochodzenie". Hotel w Tomsku, w którym mieszkał Nawalny, obejrzały policja i FSB, choć zdaniem lokalnej prasy trwało to tylko "parę dni". Współpracownicy Nawalnego po przesłuchaniach na policji nie mogli oprzeć się wrażeniu, że chodzi o brak działania — albo, co gorsza, o tuszowanie sprawy.\nDrugiego września kanclerz Niemiec Angela Merkel stwierdziła, że Nawalny "bez wątpienia" został otruty środkiem paralityczno-drgawkowym z grupy nowiczoki — co zostało następnie potwierdzone przez Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej. Środka paralityczno-drgawkowego tego samego rodzaju użyto przeciwko Sergiejowi i Julii Skripalom w marcu 2018 roku w Salisbury — zdaniem władz brytyjskich atak "wedle wszelkiego prawdopodobieństwa" przeprowadzono na rozkaz prezydenta Putina.\nTak jak w tamtym przypadku, międzynarodowa reakcja na sprawę Nawalnego stawała się coraz głośniejsza i coraz bardziej krytyczna wobec państwa rosyjskiego. Według Merkel otrucie rodziło "bardzo poważne pytania, na które może — i musi — odpowiedzieć jedynie rząd Rosji". Władze rosyjskie replikowały, iż domniemane dowody znaleziono w Niemczech, w związku z czym to na władzach niemieckich ciąży obowiązek współpracy\ni przedstawienia potwierdzających wszystko informacji. Ponadto w rosyjskich mediach związanych z państwem pojawiło się wiele narracji mających podważyć podnoszone na arenie międzynarodowej zarzuty. Niektórzy kwestionowali sam fakt otrucia — jeden rosyjski dziennikarz napisał o tym całą książkę.\nInni dopuszczali co prawda możliwość otrucia Nawalnego, lecz zaprzeczali użyciu nowiczoku. Tak utrzymywał chemik Leonid Rink, który osobiście pracował nad tym środkiem — i przyznawał, że sam sprzedawał jakieś ilości tej substancji grupom przestępczym w latach dziewięćdziesiątych. Nawalny nie mógł zostać otruty środkiem paralityczno-drgawkowym, bo gdyby tak się stało — przekonywał Rink — już by nie żył. Jednak inny chemik, który brał udział w stworzeniu nowiczoku, stwierdzał zgodność objawów Nawalnego z reakcjami na zatrucie tym środkiem.\nWedług jeszcze innej teorii nowiczok mógł zostać zastosowany, ale nie w Rosji, tylko w Niemczech. Wersję taką prezentował Andriej Ługowoj — poseł rosyjskiego parlamentu i główny podejrzany w sprawie o zamordowanie w 2006 roku w Londynie byłego agenta FSB, Aleksandra Litwinienki, za pomocą polonu-210.\nPowyższy fragment pochodzi z książki "Nawalny. Nemezis Putina? Przyszłość Rosji?", która ukaże się w styczniu 2022 r. nakładem wyd. Zysk i S-ka.


Witamina K2 - Bonavita.pl - Bonavita.pl\nWyróżnić można dwa rodzaje witaminy K2: MK4 i MK7. Wersja MK7 powstaje pod wpływem bakterii i jest zdecydowanie trwalsza niż wersja MK4, a dodatkowo jej poziom jest dłużej utrzymywany we krwi. Wystarczająca ilość witaminy K2 to ok. 100 mikrogramów dziennie.\nWitamina K2 zapobiega akumulowaniu się wapnia w tętnicach. Jej działanie polega na aktywacji białka osteokalcyny, które „kieruje” wapń do kości i zębów, czyli tam gdzie jest jego miejsce. Chroni przed miażdżycą i osteoporozą.\nsery twarde (parmezan, pecorino),\nfermentowana soja, czyli natto.\nWięcej informacji o witaminie K2 przeczytasz w artykule: Witamina K2 – właściwości, działanie, zastosowanie, występowanie


Piątek znaczy premiery - czeka na nas 11 filmów! - WP Film\ndziewczynka z kotemimperium słońcajohn wickpęknięcia w betonieuwolnić mikołaja!władca wszechświata400 batówobce ciałopremieryxeniakacper i emma - zimowe wakacje\nPiątek znaczy premiery - czeka na nas 11 filmów!\nTym razem czeka na nas nowa, kontrowersyjna produkcja Krzysztofa Zanussiego, ekranizacja bestsellerowej powieści Cecelii Ahern, oraz opowieść o prawdziwych władcach świata - bankierach. Keanu Reeves pojawi się jako najlepszy płatny zabójca w USA, przedszkolaki trafią na zimowe wakacje, a także będzie okazja zmierzyć się z współczesną grecką odyseją. Zobaczymy rzymski dramat z czarnym kotem w tle, trafimy na św. Mikołaja, który miał wypadek, a także przyjrzymy się odradzającej się relacji między ojcem i synem. Nie zabraknie również klasyki – jednego z pierwszych filmów Nowej Fali, oraz produkcji z 1987 roku, która otrzymała nominację do Oscara aż w 10 kategoriach! Szczegóły poniżej!\n"Obce ciało" to międzynarodowa koprodukcja w reżyserii Krzysztofa Zanussiego w gwiazdorskiej obsadzie. Agacie Buzek, Agnieszce Grochowskiej i Weronice Rosati na ekranie partneruje niezwykle przystojny Włoch – Riccardo Leonelli. W pozostałych rolach zobaczymy Janusza Chabiora, Jacka Poniedziałka, Ewę Krasnodębską, Sławomira Orzechowskiego oraz Stanisławę Celińską. „Obce ciało” to ostatni film, do którego muzykę napisał wybitny kompozytor – zmarły w grudniu 2013 roku Wojciech Kilar. Angelo (Riccardo Leonelli) i Kasia (Agata Buzek) poznają się we Włoszech i zakochują w sobie od pierwszego wejrzenia. Ich związek zostaje jednak gwałtownie przerwany decyzją dziewczyny o wstąpieniu do klasztoru i jej wyjazdem do Polski. Angelo rusza za ukochaną, aby nakłonić ją do zmiany zdania. Zatrudnia się w międzynarodowej korporacji, a jego zwierzchnikiem zostaje bezwzględna i cyniczna szefowa – Kris (Agnieszka Grochowska). Wspierana przez gotową na wszystko\nasystentkę Mirę (Weronika Rosati), kobieta będzie próbowała zmusić podwładnego do złamania wszystkich zasad, którym zawsze był wierny.\nRok 1959. Paryż. 26 letni Francois Truffaut tworzy "400 batów" - jeden z pierwszych filmów wywrotowej Nowej Fali, kierunku artystycznego, który na przełomie lat '50 i '60 odmienił oblicze kinematografii. Truffaut, krytyk i twórca dwóch krótkich metraży, pieniądze na zrobienie "400 batów" dostaje od teścia, znanego dystrybutora filmowego.\nFilm "Imperium słońca" wzbudził wielkie zainteresowanie na całym świecie zarówno u publiczności, jak i u krytyków; był też nominowany do Oscara w dziesięciu kategoriach. Szanghaj, początek lat 40. Dwunastoletni Jim, syn brytyjskiego dyplomaty, jest na przekór okrucieństwom drugiej wojny światowej, która rozgorzała już na całym świecie, miłośnikiem japońskich samolotów wojskowych. Kiedy Japonia napada na Chiny i jej wojska wkraczają do Szanghaju, chłopiec zostaje fatalnym zbiegiem okoliczności oddzielony od rodziców i umieszczony w obozie jenieckim. Czyni starania, by z godnością znosić niewolę i podnosić na duchu współwięźniów.\n"Love, Rosie" to ekranizacja „Na końcu tęczy” - kolejnej bestsellerowej powieści Cecelii Ahern, autorki „P.S. Kocham Cię”. Rosie i Alex znają się od dzieciństwa. Gdy Alex wyjeżdża z Dublina na studia do Ameryki, ich wieloletnią przyjaźń czekają ciężkie chwile. Czy znajomość przetrwa lata rozłąki i tysiące kilometrów? Czy zaryzykują wszystko dla rodzącej się między nimi miłości? Życie lubi od czasu do czasu poddać nas próbie.\n"Władcy wszechświata" to opowieść o tym kto tak naprawdę sprawuje władzę we współczesnym świecie. Po latach finansowego kryzysu, spadków na giełdach i walutowych spekulacji chyba już nikt nie ma wątpliwości, kim są prawdziwi władcy świata. To nie politycy, czy generałowie stojący na czele armii, tylko żyjący w szklanych wieżach bankowi inwestorzy. To właśnie o nich opowiada film „Władca wszechświata”, którego bohater – bankier wysokiego szczebla – opowiada o swoich motywacjach, emocjach i sposobach działania. Dzięki niemu widz ma unikalną szansę, by zajrzeć za kulisy świata, w którym liczy się tylko maksymalny zysk, a naczelną zasadą jest: „bądź bezwzględny”. Fantastycznie zrealizowany, trzymający w napięciu, ale i prawdziwie przerażający film otrzymał nagrodę na festiwalu w Locarno, a niemieccy krytycy uznali go za najlepszy dokument roku. „Zapomnijcie o »Wilku z Wall Street«”- pisał recenzent „Variety” – „tutaj tak naprawdę widać,\njak szansa na wielkie pieniądze usuwa w cień wszelką etykę”.\n"John Wick" to opowieść o najlepszym płatnym zabójcy w Stanach, który dla ukochanej żony wycofał się z biznesu. Po jej śmierci nie dane mu będzie w spokoju przeżyć żałoby. Gdy syn rosyjskiego mafiosa odbierze mu ostatnią pamiątkę po ukochanej, zemsta będzie tylko kwestią czasu. Przestępczy świat na wieść o tym, że John Wick wrócił do gry, zamiera w przerażeniu, a rosyjski mafioso wydaje na niego wyrok śmierci. Już wkrótce miasto stanie w płomieniach…\n"Kacper i Emma – zimowe wakacje" to druga część przygód uroczej pary przedszkolaków znanej z filmu Kacper i Emma – najlepsi przyjaciele(pokazywanej na festiwalu w tej samej sekcji). Podobnie jak w przypadku części pierwszej kanwę scenariusza stanowią tu książki autorstwa Tor Åge Bringsværd i Anne G. Holt. Kacper i Emma, a wraz z nimi Leo i Pani Królik, spędzają ferie zimowe u dziadka dziewczynki. Wyjazd z domu oznacza tęsknotę za rodzicami i oswojenie się z nowym miejscem, ale bohaterowie przełamują początkowe obawy. Ferie okazują się wspaniałym czasem na naukę jazdy na nartach i zabawy w wybudowanym specjalnie dla nich igloo. Wszystko się zmienia, gdy pojawia się Peter (Piotr). Chłopiec jest świetny we wszystkim, co robi, ma wiele talentów, co bardzo imponuje Emmie. Kacper próbuje podjąć rywalizację. Czy to dobra droga, by zaimponować Emmie?\n"Xenia", czyli współczesna grecka odyseja w konwencji realizmu magicznego. 16-letni Dany przyjeżdża ze swoim białym króliczkiem do Aten, gdzie mieszka jego brat Odysseas. Ponieważ ich niedawno zmarła matka była emigrantką z Albanii, a oni nie mają greckiego obywatelstwa, grozi im deportacja. Żeby do tego nie dopuścić, wyruszają w pełną przygód podróż, aby odnaleźć ojca, który jest Grekiem, ale zostawił ich, kiedy byli jeszcze mali. Tymczasem trwają przesłuchania do popularnego programu dla wokalistów. Dany marzy o tym, że Odysseas zostanie nową gwiazdą kraju, który dotąd nie chciał ich zaakceptować. Reżyser Panos H. Koutras w swoim najnowszym filmie pokazuje to, co najlepsze w Nowym Kinie Grecji. Trudne tematy, jak kryzys gospodarczy, nasilające się ruchy skrajnie nacjonalistyczne i homofobiczne, przedstawia z właściwym sobie dystansem, humorem i przy dźwiękach elektryzujących przebojów Patty Pravo.\nAria - bohaterka filmu "Dziewczynka z kotem" - jest dziewięcioletnią dziewczynką, która wbrew swojej woli znajduje się w trudnej sytuacji brutalnego rozwodu rodziców, oddzielana od swoich sióstr przyrodnich w rodzinie wielopokoleniowej. Rodzice nie kochają jej tak, jakby chciała. Aria jest przerzucana przez strony konfliktu rodziców, odrzucona i odepchnięta, przemierza miasto wyposażona w pasiastą torbę i w towarzystwie czarnego kota dotykając otchłani i tragedii, zwyczajnie próbując ocalić swoją niewinność.\n"Uwolnić Mikołaja!" to brytyjska komedia wyreżyserowana przez Christophera Smitha. Testując nowe sanie, Święty Mikołaj powoduje wypadek i rozbija swój pojazd w centrum Londynu. Po wielkiej kraksie, zakończonej przymusowym lądowaniem w altance, znajduje schronienie u 9-letniego Toma i jego ojca – Steve’a, który niedawno wyszedł z więzienia. Mężczyzna nie chce pakować się w kłopoty i woli unikać kontaktów ze stróżami prawa. Kiedy jednak Mikołaj omyłkowo trafia za kratki, Tom zmusza tatę do działania. Razem spróbują uwolnić poczciwego brodacza, odbić jego renifery z przytułku dla zwierząt i umożliwić świętemu powrót do Laponii. A na realizację tej świątecznej misji niemożliwej mają zaledwie 24 godziny, bo nazajutrz zaczyna się Boże Narodzenie! A jeśli Święty trafił do paczki, kto rozda… paczki?\n"Pęknięcia w betonie" to opowieść o rekonstrukcji relacji między ojcem a synem. Po wieloletnim pobycie w więzieniu za zabójstwo i posiadanie narkotyków, Ertan wychodzi na wolność i zatrudnia się na budowie centrum dla młodzieży. Okazuje się, że często bywa tam jego 15-letni syn - Mikail, pracujący w piwnicy nad demo rapowych utworów, które mają uczynią go sławnym i bogatym. Aby sfinansować swoje marzenia, Mikail sprzedaje narkotyki w popularnym klubie.


Klucz do masońskiego dolara - Focus.pl\nKlucz do masońskiego dolara\nW połowie lutego rząd amerykański wycofał się z drukowania papierowych jednodolarówek. Dla zwolenników spiskowej teorii dziejów jest to wydarzenie najwyższej wagi. Znak, że siły ciemności cofają się przed siłami dobra\nRzadko który środek płatniczy budzi takie emocje. Papierowa jednodolarówka bowiem to dla wielu nie tylko symbol amerykańskiej dominacji nad światem. To również – od XVIII wieku – symbol wyrafinowanej gry, mającej na celu zawładnięcie nad tym światem. Przez kogo? Oczywiście przez masonów, Żydów i... satanistów. A wszystko to za sprawą ciekawej grafiki. Weźmy ją zatem pod lupę. Dominują dwie wersje wyjaśniające symbole umieszczone na dolarze. Oficjalna tłumaczy wszystko odniesieniami do historii i zasad ustrojowych USA. Wersja spiskowa głosi, jakoby za znaki graficzne na amerykańskiej walucie odpowiadały czarne charaktery historii i jej wielcy manipulatorzy: masoni, Iluminaci i Żydzi. To oni podobno zakodowali na dolarze swój niecny plan zdominowania ludzkości, wytępienia religii chrześcijańskiej i w konsekwencji uczynienia z nas stada frajerów poddanych ich całkowitej kontroli.\nOjcem chrzestnym owych złych miałby być Adam Weishaupt, profesor prawa kanonicznego w Ingolstadt, który w 1776 roku założył Zakon Iluminatów. I właśnie na pamiątkę tego wydarzenia, a nie roku uchwalenia Deklaracji Niepodległości, umieszczono u podstawy Piramidy na banknocie łacińską datę MDCCLXXVI oznaczającą rok 1776. Iluminaci co prawda nie istnieją już od roku 1790, ale to przecież tylko potwierdza tezę o ich tajności. Wstąpienie Weishaupta do masonerii w 1777 r. miało stanowić dla niego jedynie alibi. Stąd zresztą w całej tej historii wzięli się masoni. Tak naprawdę, dolarowa symbolika stanowi program satanistycznego Zakonu Iluminatów. Dlaczego satanistycznego? Jak dowodzą przeciwnicy wersji oficjalnej, w samej nazwie Iluminatów, czyli „oświeconych”, pobrzmiewają echa lucyferianizmu – to przecież Lucyfer (od łac. lux i ferre) jest tym, który „niesie światło”, „oświeca” człowieka i przeciwstawia się Bogu. Jak jest w rzeczywistości? Na początek garść suchych faktów. Dolar w wersji papierowej znalazł się w powszechnym obiegu w roku 1861. Nazwa pochodzi od słów „talar” i „taller”, skrótu od Joachimstaller – monety bitej w miejscowości Joachimstal. Określenie „zielony” zawdzięcza rewersowi drukowanemu w tym kolorze („greenback”).\nW obecnej formie jednodolarówka istnieje od 1935 roku, a decyzję o jej wyglądzie podjął prezydent Franklin Delano Roosevelt i to on sprokurował całe zamieszanie. Cóż takiego rozpaliło umysły zwolenników spisku? To, że na rewersie umieścił tzw. Wielką Pieczęć Stanów Zjednoczonych. Ponadto zwolennicy teorii spiskowej dostrzegają fakt, że do amerykańskiej Loży Kolumbowej Zakonu Iluminatów należał przodek prezydenta – Clinton. Wypominają także Franklinowi członkostwo w iluminackim Dawnym Arabskim Zakonie Szlachty Kaplicy Mistycznej, gdzie jednym z rytuałów miało być mistyczne podążanie do królestwa Szatana – Shambhali. Zanim Roosevelt umieścił Pieczęć na dolarze, zapytał swojego ministra poczty, katolika Jamesa Farleya, czy jego współwyznawcom nie będzie przeszkadzał symbol kojarzony z tradycją masońską. Ten odpowiedział, że nie, co jest o tyle zrozumiałe, że przecież symbol ze swej natury jest wieloznaczny. Wielka Pieczęć Stanów Zjednoczonych, przyczyna całego zamieszania, to umieszczone na rewersie dolara wizerunki Niedokończonej Piramidy z Okiem Opatrzności i orła ze strzałami i gałązką oliwną.\nTeraz zajmijmy się rozszyfrowaniem znaczenia sentencji umieszczonych na dolarze. Stanowią one bowiem dobry pomost do dalszej analizy. Na jednodolarówce mamy trzy łacińskie sentencje: „Annuit coeptis”, „Novus ordo seclorum” i „E pluribus unum”, z których dwie pierwsze wywodzą się z poematów Wergiliusza. W wersji oficjalnej „Annuit coeptis” znaczy: „(Bóg) spojrzał życzliwie na nasze przedsięwzięcie”. Napis na szarfie trzymanej przez orła „E pluribus unum” znaczy „Wielu złączonych w jedno” i jest parafrazą ustroju Stanów Zjednoczonych. „Novus ordo seclorum” to tyle, co „Nowy porządek wieków”, i odnosi się do początków państwa amerykańskiego. Zwolennicy alternatywnej wersji sentencji odnajdują w nich natomiast plan całego spisku. Najbardziej jednoznacznym tłumaczeniem „Annuit coeptis” jest: „Nasz spisek został zakończony sukcesem”, zaś „E pluribus unum” to krótka wykładnia całego planu, polegającego na stworzeniu jednego rządu, jednej waluty i uzyskaniu pełnej kontroli nad wszystkimi aspektami naszego życia, czyli stworzeniu „Novus ordo seclorum” – Nowego Świeckiego Ładu.\nIluminaci chcieli sprowadzić religię do roli prywatnego światopoglądu, z jednym superrządem, opartym na dominacji ekonomii i finansów. Obecnie globalizacja traktowana jest jako bezpośrednia kontynuacja idei Nowego Porządku Świata. Tu znowu musimy wrócić do prezydenta Roosevelta. Umieszczając na banknocie jednodolarowym Pieczęć Iluminatów, dał rzekomo do zrozumienia, że Stany Zjednoczone i cała ludzkość kroczą ku lucyferiańskiemu porządkowi świata. Umieszczając, niezgodnie zresztą z zasadami heraldyki, piramidę po lewej stronie, nadał jej większe znaczenie i zaznaczył, że ważniejszy jest dla niego Nowy (spiskowy) Ład. Po prawej stronie banknotu znajduje się orzeł – bielik amerykański. Oficjalnie jego rozpostarte skrzydła oznaczają zwycięstwo. Zwolennicy teorii spiskowej są jednak pewni, że zamiast orła w pierwszych projektach występował feniks – egipski symbol odrodzenia i synonim szatana. Orzeł trzyma w szponach gałązkę oliwną – symbol pokoju – oraz wiązkę strzał wskazującą na gotowość do jego obrony. Głowę kieruje w stronę gałązki, co oznacza, że pokój jest ideą nadrzędną. Na piersi orła znajduje się tarcza z trzynastoma pasami symbolizującymi stany założycielskie. Nad pasami widać pas poprzeczny – Kongres scalający te stany. Zwolennicy wersji spiskowej interpretują pas jako znak superrządu, dodając, że liczba piór (33 w prawym skrzydle i 34 w lewym) oznacza liczbę stopni w masonerii rytu szkockiego, a w ogonie (9) – liczbę stopni w rytuale York.\nKolejne dowody spisku znaleźć możemy pod postacią umieszczonych na dolarze heksagramów i pentagramów. Heksagram, czyli tzw. Pieczęć Salomona, interpretowany jest niekiedy jako połączenie masońskiego cyrkla i węgielnicy. Ale w czarnej magii ów symbol uznaje się za najbardziej szatański ze wszystkich symboli – potężne narzędzie pogan do wzywania szatana, a także znak Antychrysta (6 punktów, 6 kątów i 6 płaszczyzn, czyli 666). Dodatkowego smaczku dodaje fakt, że czerwony heksagram był herbem Rothschildów, bankierów od samego początku zamieszanych w globalny spisek. Jeden z heksagramów, ten ułożony z gwiazd, możemy dostrzec nad głową orła. A gdzie znajduje się drugi, z autografem prawdziwych inspiratorów spisku? Tuż obok – na rewersie pieczęci. Pierwszą jego część otrzymamy, obrysowując piramidę – podstawa wskaże litery N i M (w „Novus ordo seclorum”). Druga część to z kolei odwrócony trójkąt wyprowadzony z liter A i S (w „Annuit coeptis”) i wierzchołkiem wskazujący literę O (w „Novus ordo seclorum”). Litery te czytane w kolejności: A-O-N- -M-S oznaczają Ancient Order Nobles Mystic Shrine – nazwę zakonu masonów. Przestawiając litery, otrzymamy bardziej znany termin: M-A-S-O-N. Pentagramami, oznaczającymi Lucyfera, są natomiast gwiazdy nad orłem. Znany z popkultury znak szatana zobaczymy, kiedy odwrócimy pentagram o 33 stopnie (znana już liczba stopni w masońskim rycie szkockim). Tymczasem wersja oficjalna głosi, jakoby obecność pentagramu i heksagramu podyktowana była jedynie względami estetycznymi. I kto tu z kogo robi żarty?\nW całej symbolice dolara wielokrotnie pojawiają się odniesienia do liczby trzynaście. Na dolarze znajduje się trzynaście oliwek, trzynaście listków oliwnych, trzynaście strzał, trzynaście stopni piramidy, trzynaście gwiazd. Według źródeł oficjalnych wszystkie mówią o trzynastu stanach założycielskich. Przeciwnicy wersji kanonicznej mają oczywiście inne zdanie. Trzynastka to – w ich interpretacji – liczba świata podziemnego; nawiązanie do daty 13 X 1307 roku, daty końca templariuszy – przodków masonów; symbol rewolucji, czy (sic!) szatana oraz liczba stopni wtajemniczenia u Iluminatów. Motto na banknocie „In God we trust” („Bogu ufamy”) jest mottem narodu amerykańskiego i pojawiło się na dolarze w roku 1957. Jest to w drobnej sprzeczności z wiadomościami przedstawionymi powyżej, ale to przecież wyjątek wręcz potwierdzający regułę.\nNa awersie w centralnym miejscu znajduje się portret pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych – George’a Washingtona. Po jego lewej widzimy dużą czarną literę z informacjami o siedzibie banku. Po prawej widnieje ciąg znaków, składający się z litery i cyfr, oznaczających bank i numer seryjny. Pod nim znajduje się zielona pieczęć Departamentu Skarbu z rokiem ratyfikacji Konstytucji. Na tarczy, symbolizującej prawość, widać wagę, czyli sprawiedliwość, tzw. szewron z trzynastoma gwiazdami, co jest znowu nawiązaniem do trzynastu stanów założycielskich, oraz klucz – symbol państwa i reprezentujących go urzędów. Takie informacje brzmią niczym akademicki wykład. Ale bystre oko tropicieli spisku również tu odnajdzie dowody mrocznej prawdy. I tak: George Washington był masonem, a zielony szewron jest podobny do masońskiej węgielnicy, na której widać trzynaście białych punktów. W ornamentyce jedynki w prawym górnym rogu czai się sowa – pogański symbol mądrości oraz symbol powstałego w 1873 roku iluminackiego „Cygańskiego Klubu”. A należeli bądź należą do niego m.in. obaj Bushowie, Ronald Reagan, Malcolm Forbes czy David Rockefeller, którzy na spotkaniach, oddając hołd sowie, dyskutują nad nowymi sposobami poszerzania swoich wpływów i wprowadzania Nowego Porządku Świata. Reasumując: alternatywna wersja symboliki dolara jest kusząca, ale większość użytkowników dolara nie zastanawia się nad masońskimi znakami na banknocie. Liczy się tylko jego siła nabywcza. I niech tak zostanie.\n< Poprzedni artykuł Kary za czarymary\nNastępny artykuł > Numer z ręcznikiem


Małgorzata Beszczyńska 08.10.2021 12:10\nModa na jesień jest bardzo różnorodna. Sprawdzone od lat klasyki, takie jak wełniane płaszcze i trencze nie wychodzą z mody. Znajduje się jednak spora przestrzeń na nowości, które są oryginalne i i bardzo stylowe. Jesień 2021 to czas na ubrania oversize, zdobienia w kolorystyce holo, błyszczące materiały i pikowania. Nadal modne są kurtki puchowe, a także płaszcze w podobnym stylu. Jeśli szukasz nieco bardziej stonowanych elementów stylizacji, postaw na sztuczne futro, które nadal jest hitem. Te i inne propozycje na jesień znajdziesz w znanych sieciówkach. Oto propozycje, które zwrócą twoją uwagę.\nKurtka na jesień w stylu oversize to hit. Ta z Medicine jest bardzo oryginalna\nKurtki na jesień 2021 to m.in kurtki oversize, które są teraz bardzo modne. Można połączyć je z innymi elementami sportowego outfitu, lub zestawić z sukienką, tworząc kontrastowy efekt "wow". W tym sezonie rządzą kurtki puchowe i kurtki pikowane. Mogą mieć wysoki kołnierz, lub praktyczny kaptur. W Medicine znajdziesz model w wersji krótkiej z kapturem. To dosyć ekstrawagancki fason wykonany z materiału w czarnym kolorze z motywem holo! Ta błyszcząca kurtka sprawia, że nie da się obok niej przejść obojętnie. Jest dostępna w najpopularniejszych damskich rozmiarach i kosztuje 279 złotych.\nKurtka damska Medicine Medicine\nPikowany płaszcz na jesień z Mohito to perełka! Ten kolor przypadnie ci do gustu\nJesienią modne są kurtki...ale nie tylko. Pikowany płaszcz łączy w sobie materiał typowy dla krótkich modeli z elegancją długich jesiennych trenczy. To okrycie na chłodne dni, to jeden z najgorętszych trendów sezonu. Płaszcz sięga aż za kolano, ma bardzo stylowy kołnierz i pasek, który podkreśla talię. To model o oversize'owym kroju, który posiada praktyczne kieszenie. Ma kolor khaki, który tej jesieni jest bardzo na czasie. Fason z Mohito kupimy za 349,99 złotych. Jest dostępny w rozmiarach S,M i L.\npikowany płaszcz, Mohito Mohito\nZUS sprawdzi gdzie jesteś i jak spędzasz czas na L4. Jak?\nMiękka kurtka ze sztucznego futra otuli cię w chłodne dni. Szukaj jej w HM\nJeśli myślisz, że pikowane, puchowe kurtki to jedyny trend tego sezonu, to jesteś w dużym błędzie. Na czasie są także nieco bardziej "miłe w dotyku" propozycje. Oczywiście nadal w modzie są wełniane płaszcze i trencze, ale warto zwrócić uwagę na kurtki typu "miś". To bardzo ciepłe kurtki z kołnierzem lub kapturem, którymi otulimy się jak ciepłym kocem. Są uniwersalne i idealne na chłodne dni. Kurtka z imitacji futra z HM kosztuje 149,99 złotych. Jest dostępna w kolorze beżowym lub czarnym.\nkurtka na jesień HM HM


ARTHAUS Nieruchomości - część prezentacji do pozyskania,do zakupu oraz pod wynajem Lokal Toruń\n11 782,48 zł/m2\n3 POKOJE Z BALKONEM 66,20 m2 Mamy przyjemność zaprezentować Państwu wyjątkowy trzypokojowy apartament na Jakubskim Przedmieściu. PARAMETRY NIERUCHOMOŚCI Ponadczasowy apartament zlokalizowany jest na 4 piętrze w siedmiopiętrowym budynku z windą z 2020 roku. Cała ...\nBiuro ArtHaus ma przyjemność zaprezentować Państwu ofertę wynajmu mieszkania na 3 piętrze w bardzo dobrej lokalizacji na ulicy Szosa Chełmińska. Powierzchnia jego to 69m2 w skład którego wchodzi: - salon - 2 sypialnie - duża kuchnia - łazienka z wanną - wc - piwnica Cena ...\nOferujemy Państwu nowy pensjonat w Toruniu. W samym centrum gotyckiej starówki. Idealny dla firm poszukujących lokum dla swoich pracowników. Kamienica posiada niezależne wejście. Pensjonat znajduje się na czwartym piętrze kamienicy i jest po kapitalnym remoncie. Posiada ...\nBiuro Arthaus ma przyjemność zaprezentować Państwu ofertę sprzedaży kawalerki na ulicy Poznańskiej 292 w Toruniu. Na powierzchnię 18,10 m2 składa się jeden pokój, łazienka oraz kuchnia. Mieszkanie nie posiada balkonu, znajduję się na 1 piętrze w bloku i jest do remontu. W ...\nPrezentujemy Państwu ofertę wynajmu lokalu użytkowego o powierzchni 90 m2. Lokal znajduję się na parterze w ciągu pawilonów. Posiada wejście i duże witryny od strony bardzo ruchliwej ulicy - Żwirki i Wigury/Legionów. Na powierzchnię składa się duża sala sprzedażowa, ...


Sawatka: Blog kopalnią wiedzy cz. 7\nTym razem bez wstępu – zapraszam Was na kolejny zestaw wyrażeń, fraz, słów, a czasami bezsensownych zbitek wyrazowych, po których internauci trafili na mojego bloga. Zachowałam oryginalną pisownię.\npocztówka poczty polowej – hmm, czyli pocztówka od żołnierza? A mam taką jedną w kolekcji. Chociaż ani razu na blogu nie użyłam sformułowania "poczta polowa". Jeśli jesteście ciekawi, jak udało mi się zdobyć kartkę od człowieka w mundurze, to odsyłam tutaj.\npostać pirata – kiedy byłam mała, niejednokrotnie powracał do mnie ten sam sen. Porwali mnie piraci. Momentami nie byłam pewna, czy to sen, miałam wrażenie, że to bardziej wspomnienie… I o ile zdarzało mi się pływać turystycznym "statkiem pirackim" po Bałtyku, o tyle z prawdziwymi piratami na szczęście nie miałam do czynienia.\nwycieczka szkolna Besty – dla niewtajemniczonych: Besty to strona internetowa przypominająca nieco Kwejka czy Demotywatory. Ja już wyrosłam z przeglądania nie zawsze śmiesznych obrazków, to trochę strata czasu…\njak sie ubrać na festiwal kolorów Toruń – Ha! Zawsze mam ten sam problem. To znaczy, wydaje mi się, że to, gdzie ma miejsce festiwal, czy jest to Toruń, Warszawa czy Lublin, nie ma znaczenia. Mówi się, że lepiej wybrać rzeczy, których nie będzie nam szkoda, jeśli się zniszczą. Ale z drugiej strony mnie udało się sprać ślady kolorowych proszków ze wszystkich ubrań. Lepiej jednak być ostrożnym i nie ubierać się w nasze najlepsze kreacje.\njak sie pisze województwa na pocztówkach – Nie jest to koniecznie. W końcu każda miejscowość ma swój unikalny kod i nie trzeba pisać nazwy województwa na widokówce czy kopercie. Mnie raz na ruski rok się to zdarzy, ale sądzę, że kartka doszłaby i bez tego dopisku.\njacy sa wlosi z Sycylii – tacy sami jak w kontynentalnej Italii? Tak właściwie to miałam do czynienia głównie z Włochami z Sycylii, czyli otwartymi, lubiącymi zabawę i wiecznie uśmiechniętymi ludźmi, którzy głośno mówią, żeby nie powiedzieć krzyczą, a poza tym czasami zdarza im się zaczepić turystkę na ulicy.\njakich znasz sławnych serbow – Dositej Obradović? Tylko dlatego, że mam pocztówkę z jego wizerunkiem… Poza tym Nikola Tesla.\nczy w niemczech są ładne dziewczyny – przykro mi, że to hasło ciągle jest wpisywane w Google, no nie dają żyć tym Niemkom. Według krążącej powszechnie opinii, nie, nie ma u naszych zachodnich sąsiadów ładnych dziewcząt, ale może to nieprawda…?\nKochani, niebawem na blogu mnóstwo niespodzianek. Będą konkursy, będzie swego rodzaju ankieta i małe święto. 100 tysięcy wyświetleń. Bądźcie czujni!\nPocztówka z Wielkiej Brytanii od Tomasza; Bath to miejsce narodzin Jane Austen autorki m.in powieści "Duma i uprzedzenie", "Emma" i "Rozważna i romantyczna"\nPisała dla Was Sawatka o 09:23\nEtykiety: Belgia, Blog kopalnią wiedzy, Holandia, Optymistyczne przemyślenia, Polska, Wielka Brytania, Z przymrużeniem oka\nsylwucha 1 lipca 2015 11:56\nOstatnia pocztówka jest niesamowita!\nKarolina G. 1 lipca 2015 12:56\nPocztówka z Holandii, antykwariat w Toruniu oraz ostatnia kartka podbiły moje serce :). Również jestem zdania, że Besty itp. to strata czasu. Lepiej poczytać coś pożytecznego, co może się nam przydać w życiu, albo zwyczajnie sięgnąć po książkę! Już tyyyyle wyświetleń?! No nieźle! W takim razie niecierpliwie czekam na świętowanie :).\nAleksandra Postcrossing 1 lipca 2015 14:32\nOstatnia pocztówka jest niesamowita. Jest taka tajemnicza i trochę mroczna. To lubię :)\nEdi 1 lipca 2015 16:04\nOstatnia kartka jest przepiękna!\nkingway Kinga 1 lipca 2015 16:54\nMnie także urzekła ostatnia pocztówka, choć i pierwsza jest bardzo klimatyczna. Lubię wnętrza antykwariatów :)\nJa w tym miesiącu nic ciekawego nie odnalazłam w tych hasłach, wszystkie były na szczęście dość zwyczajne, np. "santiago de compostela", "szlaki piesze" czy "marzenia" :)\nKarolina Blochel 1 lipca 2015 17:06\nTeż zazdroszczę pocztówki z Bath.. co do wyrażeń: nieważne jak, ważne że trafiają ;) Pozdrawiam i zapraszam do siebie :) http://minona.wix.com/mailboxfullofworld\nGabi 1 lipca 2015 20:12\nMechanizm Google nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać :D Choć w poprzednich częściach "kopalni wiedzy" chyba bardziej zakręcone hasła Ci się trafiały :) Ostatnio na mojego bloga wszedł ktoś po haśle "etapy życia węgorzy" i dalej nie wiem, jakim cudem Google go skierowało do mnie :D\nI dołączam do zachwytów nad ostatnią kartką... piękna :)\nSawatka 1 lipca 2015 20:16\nhahaha, cudowne hasło! faktycznie, to wydanie trochę ubogie, ale chciałam już się z Wami podzielić tymi hasłami. :)\nAniszon Postcrossing 1 lipca 2015 20:50\nBesty - pamiętam, że kiedyś musiałam być na bieżąco ze wszystkimi obrazkami na tek stronie. Ostatnia kartka jest cudowna :)\nAnia Zarzycka 1 lipca 2015 22:56\nDiana Ashuayem 2 lipca 2015 03:35\nI love post card from Belgium!!


Blizny na pysku, blizny w sercu - czy naprawdę nikt nie patrzy sercem? Szczecin - Ogłoszenia Szczecin - Sprzedam, kupię w Szczecinie!\n» Blizny na pysku, blizny w sercu - czy naprawdę nikt nie patrzy sercem?\n1.00 zł Blizny na pysku, blizny w sercu - czy naprawdę nikt nie patrzy sercem? Szczecin\nJaki powinien być wymarzony pies?\nWierny, mądry, rodzinny, dający poczucie bezpieczeństwa... I duży. By móc mieć, co pogłaskać bez potrzeby nadmiernego schylania się. I by móc powiedzieć z dumą: mój pies to najlepszy ambasador psiej wierności.\nZaraz, zaraz. Właśnie taki jest Krabik. Cudowny, dostojny, mądry. Mimo, że imię trochę jest jakby na przekór i może bawić to Krabik jest bardzo niezwykłym psem. Dostojnym, wspaniałym, z mądrością, która bije w jego ciepłym, wesołym spojrzeniu.\nOczywiście, z Krabikiem jest jak z niejedną książką: zyskuje po poznaniu. Bo dla wielu ludzi jest zwyczajnym psem. Dość brzydkim. No nie oszukujmy się: rasowiec z niego żaden. Do tego już nie szczeniak. Do tego z bliznami na pysku po pogryzieniach przez psy. Z łapą w protezce. Ale to nie jego wina, że miał po prostu w życiu pecha. To nie on zdradził człowiecze serce i nie porzucił człowieka. To jakiś człowiek, który obiecywał mu miłość na zawsze, nagle go zdradził i porzucił. Ten cudowny pies trafił do schroniska, gdzie stracił łapę. I pogryzły go psy. Zamiast bliskości z człowiekiem, bez której Krabik usycha... nabył jedynie złamane serce i kolejne blizny... i kolejne lata jako niechciany pies... paskudna historia, co? Chyba jednak nie za paskudna, bo Krabik wciąż bez domu - nikt nie wzruszył się Krabikiem.\nDzięki Wspaniałym Sercom Krabik przebywa w hoteliku, gdzie przeżyw drugą młodość. Jest bardzo wesołym, mądrym, kochanym psiakiem. Baaaardzo wpatrzonym w swojego człowieka. Cierpliwym do dzieci, aktywnym, cieszącym się życiem - i te blizny, które przypominają o jego przeszłości jedynie są zewnętrzną formą. Blizny w sercu zostały wstepnie uleczone - na tyle, na ile może uleczyć hotelik, resztę musi zrobić własny człowiek. Tylko gdzie ten własny człowiek? Mijają kolejne lata, a Krabika nikt nie chce. A to naprawdę REWELACYJNY psiak. Tylko trzeba go poznać. Tylko trzeba patrzeć sercem.\nKrabik ma obecnie 8lat. Lubi się szaleć, bawić, być blisko człowieka. Zresztą, z kontaktami z człowiekiem (nawet tym małym) jest idealny: po prostu cudo! Z psami się dogaduje, chociaż to duży pies, a przez swoje doświadczenia w schronisku umie odpowiedzieć na awantury, nie będzie obojętny na to, że jakiś psiak mu pyskuje.. dlatego raczej polecamy go do domu bez innych psów albo do domu z uległym, mniejszym psem. Zachowuje czystość, umie chodzić na smyczy.\nKrabik jest zdrowy, łapka dla niego nie stanowi przeszkody, by cieszyć się pełnią życia. Świetnie sobie radzi. Posiada aktualną książeczkę zdrowia, jest zachipowany i wykastrowany.\nKrabik wciąż ma nadzieję, że ktoś całkowicie ukoi jego złamane serduszko - a my chcemy wierzyć, że Krabik faktycznie dostanie szansę. Bo wiemy jedno: zasługuje na swoją Rodzinę, jak mało kto!\nW sprawie adopcji prosimy o kontakt:\ntel 667 151 607\nPomożemy z transportem do domu.\n! Krabik absolutnie nie nadaje się do kojca ani na łańcuch !


Femannose® N na zapalenie układu moczowego – Femannose® N\nFEMANNOSE® N na zakażenie układu moczowego\nPierwsze objawy infekcji i nawracające infekcje\nLeczenie wspomagające i zapobieganie nawrotom zakażenia układu moczowego!\nPieczenie i ból przy oddawaniu moczu, pojawianie się tylko kilku kropli, częsta potrzeba oddawania moczu – zobacz co możesz zrobić w przypadku wystąpienia tych objawów.\nDlaczego cierpię na powracające zakażenie układu moczowego?\nInfekcje pęcherza i dróg moczowych szczególnie często dotykają młode kobiety. Dlaczego tak jest i jak możesz się chronić?\nwięcej o czynnikach ryzyka zapalenia pęcherza moczowego\nZakażenie układu moczowego, a cukrzyca\nJako osoba chora na cukrzycę możesz być szczególnie podatna na nieprzyjemne zapalenie pęcherza. Dlaczego jesteś bardziej podatna na zapalenie pęcherza moczowego i co możesz z tym zrobić...\nryzyko i przyczyny zakażenia układu moczowego\nWłaśnie dlatego D-mannoza działa szczególnie dobrze na infekcje układu moczowego\nFEMANNOSE® N zawiera składnik o nazwie D-mannoza – jest to monosacharyd, który występuje również w niewielkich ilościach w ludzkim ciele – dlatego substancja ta nie jest obca dla Twojego organizmu. W dużych ilościach działa szczególnie dobrze, ponieważ skutecznie zapobiega gromadzeniu się bakterii na błonach śluzowych dróg moczowych. Jak to dokładnie działa?\nWszystko o składniku D-mannoza\nTestowane klinicznie i potwierdzone działanie D-mannozy w FEMANNOSE® N\nZapobieganie jest szczególnie ważne, jeśli cierpisz na nawracające zakażenie dróg moczowych:\n80% kobiet nie ma nawracających infekcji po zastosowaniu FEMANNOSE® N*\n* Kranjcec B. i inni D-mannose powder for prophylaxis of recurrent urinary trac infections in women: a randomized clinical trial; World J Urol (2014)32:79-84