Przetworniki c/a Chord Electronics - Hi-Fi - Audiostereo.pl\nBy Stopczyk, August 12 in Hi-Fi\nCiekaw jestem czy ktoś miał przyjemność porównania urządzeń marki jak w temacie. Nie ukrywam, że najbardziej zależy mi na porównaniu modelu 2qute vs Qutest. Sam jestem posiadaczem tego pierwszego ale jest możliwość rozsądnej wymiany na nowszy model. Zakładam wątek abyście podzielili się swoimi doświadczeniami. Myślę, że wszyscy chętnie też poczytają o sparingach wyższych modeli jeżeli ktoś takie urządzał. 🙂\nMam 2Qute - super sprzet. Podobni Qutest gra troche lepiej ale ja nie mam zamiaru wymieniac.\nLepiej zainwestowac w zasilacz liniowy. Mam taki firmy Abasco i daje lepszy bas i bardziej dociązone, gładsze brzmienie ale oczywiscie są to subtelne zmiany. Kabel BNC Melodika. Najwiecej daje transport: u mnie Naim Unitiqute. Bardzo duza różnica w porównaniu do laptopa z jakimkolwiek audiofilskim softwarowym odtwarzaczem.\nNawiasem; jest w necie niezalezna recenzja Hugo 2 pod tytułem: najlepszy/najgorszy DAC, gdzie recenzent twierdzi, że jest o tak dokładny i szczegółowy, ze zabija radosc ze słuchania muzyki. Czyli mozna przedobrzyc.\nChyba, ze masz bardzo drogi system lub okazyjna cene, wolne środki na "lepszy" DAC. Ale to juz osobista decyzja. Z moich doświadczen lepiej doinwestowac transport, lepszy zasilacz i kabelek. Pozdrawiam 🙂\nNie wiem czy wyszukiwałeś, ale kilka tematów podobnych jest na forum. Może tam znajdziesz odpowiedzi.\nDodatkowo redaktor Lacki w recenzji Qutest odnosi się do 2qute:\nOsobiscie polecam odsłuchać u siebie (żadna nowość) bo może się okazać ze nie usłyszysz różnicy, albo wręcz przeciwnie.\nMiałem przez jakiś czas 2qute, to dobry dac jesli dodamy do niego zasilacz liniowy, ja miłem Tomanka. Jednak teac nt 503 okazał się lepszy brzmieniowo i zastąpił chorda. Ciekawy jestem jak w tym starciu wypadłby qutest, moze czas sprawdzić i przekanoc się nausznie....\nTematów od groma na ten temat.\n2quote znakomity dac.\nQutest jego rozwinięcie. "Okrojony" Hugo.\nJa go mam. I też nie mam zamiaru wymieniać. Tak mi się podobał że myślałem o wzmaku chorda. Ale o tym to nie ma na necie nic 😛\nTen Teac to chyba tez streamer, preamp i wzmak słuchawkowy. Ciekawe ale trudno uwierzyc. Tym bardziej, ze jest cała obudowa, i napakowany troche w środku.\nTak, jako streamer gra kiepsko, najlepiej po usb z dobrym zrodlem. Preamp jest bardzo dobry.\nDobrym transportem, ja uzywam sparky usbridge..\nJa też mam zasilanie liniowe Tomanka i też jestem bardzo zadowolony z 2qute’a dlatego jeżeli można jeszcze lepiej to czemu by nie:) dzięki za podpowiedzi, pod koniec miesiąca zamawiam do przesłuchania następce, zobaczymy jak wypadnie porównanie. Gram z CD po optyku Transparenta i jest na prawdę dobrze. Próbowałem cyfry z przejściówką BNC Lindy ale dźwięk dużo niższej próby.\nW dniu 13.08.2019 o 09:32, Krzysz napisał:\nZ którego konkretnie zasilacza korzystasz?\nCzy Qutest lepiej gra po bnc czy usb?\nTrafiłem przypadkiem na test:\nDzięki! Nie trafiłem nigdy na ten test!\nJa testowałem na słuch, ale w tym przypadku miło jest dostać potwierdzenie przez komputer dobrze dokonanego wyboru 🙂\nno chyba że mam tak idealny słuch 😎😎\nwątpię, żarcik 🙉\nChord ma dobry sprzet, ale nie pod moje gusta. Tego co sluchalem, wzmacniacze i odtwarzacze cd, to dosc szczegolowe I liniowe granie, ale bez emocji. Hugo podobno jest wybitny, ale nie pamietam, zebym go sluchal. Co do reszty dac to tez nie slyszalem negatywnej opinii, chciaz sam oprocz slyszenia jak gra w sklepie (nie na odsluchu) nie sluchalem. A to za malo jednak na ewidentna opinie.\nW dniu 2.09.2019 o 10:23, 5z0p3n napisał:\nTo świetne forum, mnóstwo tam testują, choć głównie daców.\nSłuchałem chwilę, ale bardzo mi się spodobał. Planuję zakup Harbetch 30.1, do tego prawdopodobnie Triode 25, więc myślę, że w takiej cieplejszej konfiguracji może się sprawdzić. Będą testy.\nEdited September 3 by hasos\nMam pytanie: Qutest nie obsługuje Tidala Masters/MQA. Jak wygląda więc sprawa jakości takiego sygnału, jeśli np. na streamerze włączę w Tidalu płytę w Masters, to w jakiej jakości przekaże ją dalej Qutest?\nEdited September 11 by hasos\nJa znowu od Qutesta wolę granie Mojo 🙂 A gdy o Mojo mowa to widząc jak wszystkie sklepy go teraz wyprzedają chyba kwestia dni, tygodni jest, kiedy poznamy jego następcę. Tylko co tam można poprawić ? Chyba tylko wygląd 😉\nOdczytanie podstawowej warstwy MQA to kwestia transportu. Dopiero do grania MQA 24/192 jest potrzebny DAC, który obsługuje MQA.\nA bez daca z mqa w jakiej jakości odtwarzana jest muzyka w mqa?\n40 minut temu, hasos napisał:\nMQA jest w takiej jakości, jak w artykule 🤣🤣🤣\nOdpowiedz sobie sam na postawione pytanie.\nOdpowiedź sobie sam na postawione pytanie.\nPrawdę mówiąc, dość to bełkotliwe i nic z tego nie wynika. Ale nie o tym. Mnie techniczne i ideowe kwestie kodeków nie interesują. Interesuje mnie to, że mqa gra lepiej niż hifi w Tidalu i chciałbym z niego korzystać , skoro już za to płacę. To co mogę mieć w dsd czy flac mieć będę na dysku, albo winylu, ale Tidal to taka wygoda, że jestem w stanie poświęcić tę niby stratność mqa, które i tak brzmi super. Więc nie kruszyłbym kopi.\nWracając więc do tematu, będę wdzięczny za info, jeśli ktoś wie, w jakiej jakości idzie muza z dac bez mqa.\nInteresuje mnie to, że mqa gra lepiej niż hifi w Tidalu\nBirate w standardowym MQA (czyli do 24/96) jest plus/minus na poziomie pliku wave - czyli 2-3 razy wyższy niż zwykły flac i 1,5-2 niższy niż prawdziwe 24/96. W każdym razie takie wartości pokazuje USB Audio Player Pro.\n11 minut temu, dzarro napisał:\nSwoją drogą zupełnie nie rozumiem, dlaczego taka firma jak Chord, wypuszczając nowe urządzenie, nie wprowadza tak bezproblemowej rzeczy jak obsługa MQA. Ok., może i jest gorzej niż normalny flac wysokiej jakości, ale miliony ludzi korzysta z Tidala i chcieliby mieć pełną funkcjonalność. To nie jest robienie źle Tidalowi, bo on i tak swoje weźmie (ja nie zrezygnuję z Tidala, bo ktoś sobie umyślił, że MQA to zło) , ale użytkownikom sprzętu. Odbiorca jest poszkodowany przez Chorda a nie Tidala. To nie jest jakiś tam garażowy serwis, ale usługa ogólnoświatowa, która już tylko będzie rozwijać. Tak jak ebooki. Nie wyobrażam sobie teraz życia bez Legimi a zagraniczni bez Amazon.\nMaster łyka, bo względem klasycznego FLAC zmienia się kolor lampki 🙂\nod mqa stronie 🙂


Artelis - Instrumenty pochodne, geneza prawna instrumentów finansowych - Remigiusz Żurawski - Finanse i Ekonomia, Inne\n2570 razy czytane\nWszystkie instrumenty pochodne to papiery wartościowe. Papier wartościowy jest dokumentem dłużnym, który stwierdza istnienie stosunku prawnego mającego najczęściej ma on formę zobowiązania, przy czy pojęcie dokumentu w stosunku do papierów wartościowych ma w tym przypadku szerokie znaczenie i obejmuje wszelkiego rodzaju\nnośniki dokumentujące oświadczenie stron takie jak znaki plastikowe, metalowe, karty, dokumenty papierowe. Obecnie formy materialne papierów wartościowych są coraz częściej zastępowane przez zapis elektroniczny, który określany jest jako zdematerializowany papier wartościowy. Dematerializacja dotyczy głównie papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu uregulowanego Ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Również inne papiery wartościowe takie jak listy zastawne czy bankowe papiery wartościowe równie mogą wytępować w formie zdematerializowanej.\nAktem prawnym regulującym w sposób ogólny pojęcie papierów wartościowych jest Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny ( Dz. U. nr 16 z dnia 18 maja 1964., poz. 93 z późniejszymi zmianami). W roku 1990 w wyniku nowelizacji wprowadzono do niego tytuł „Przekaz i papiery wartościowe", oraz dział „Papiery wartościowe" obejmujący art. 921 - 921, które mają stanowić „część ogólną" papierów wartościowych, jednak jest to regulacja niekompletna, a spora część przepisów dotyczących papierów wartościowych znajduje się w innych działach Kodeksu .\nW dziale „Papiery wartościowe" zostały uregulowane takie kwestie jak rodzaje papierów wartościowych oraz przenoszenie praw z nich wynikających. Przepisy tego działu stosuje się do papierów wartościowych opiewających na prawa inne niż wierzytelności . Zobowiązanie wynikające tego typu dokumentów tracą moc prawną w momencie spełnienia go przez dłużnika . W kodeksie dokonano podziału na papiery imienne i na okaziciela. Jeżeli papier wartościowy został wystawiony na konkretną osobę, to jest ona wskazana w treści dokumentu, a przeniesienie praw z niego następuje przez przelew i wydanie dokumentu . W przypadku papierów wartościowych na okaziciela, od których wymagane jest zezwolenia organów państwowych, dokumenty wystawione bez takiego zezwolenia są nieważne . Przeniesienia praw z takiego dokumentu wymaga wydania go następnemu posiadaczowi . Sam sposób umarzania jest uregulowany przez przepisy szczególne.\nNiektóre papiery wartościowe zostały objęte szczegółowymi regulacjami ustawowymi. Należą do nich obligacje, które są uregulowane przez ustawę z 29.06.1995 roku o obligacjach (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr. 120, poz. 1300, z późniejszymi zmianami). Ustawa ta w szczegółowy sposób określa krąg podmiotów, które mogą emitować obligacje, oraz ich rodzaje i inne elementy związane bezpośrednio z nimi.\nDo innych papierów wartościowych, których obrót i związane z nim zagadnienia zostały określone szczegółowo w ustawach należ również :\n- weksle i czeki uregulowane przez Prawo wekslowe i czekowe z 28.04.1936 roku (Dz. U. Nr 37, poz. 282),\n- konosament - uregulowany w ustawie Kodeks morski ( Dz. U. Nr 138, poz. 1545),\n- certyfikat inwestycyjny, który uregulowany jest w ustawie z 18.08.1997 roku o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 139, poz. 933 ze zm.),\n- skarbowe papiery wartościowe takie jak obligacje skarbowe i bony skarbowe emitowane przez Skarb Państwa na podstawie ustawy z 26.11.1998 roku o finansach publicznych (dz. U. Nr 155, poz. 1014 ze zm.)\nPubliczny obrót papierami wartościowymi, które występują z reguły w formie zdematerializowanej jest uregulowany, przez wcześniej już prezentowaną ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 roku prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Ustawa ta dotyczy rynku regulowanego zarówno giełdowego i pozagiełdowego. Przepisów tej ustawy nie stosuje się do obrotu czekowego i wekslowego oraz do obrotu wydanymi przez banki certyfikatami depozytowymi, bonami oszczędnościowymi i innymi papierami wartościowymi, które stanowią dokument wkładu oszczędnościowego albo lokaty terminowej, która jest potwierdza złożenie w banku wkładu oszczędnościowego. Ustawa prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi reguluje również zakres i sposób funkcjonowania Komisji papierów wartościowych i giełd, Krajowego depozytu papierów wartościowych i maklerów papierów wartościowych oraz doradców inwestycyjnych.\nW myśl tej ustawy papiery wartościowe to akcje, prawa do akcji, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, oraz inne papiery wartościowe, które są wyemitowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa polskiego i obcego . Ponadto do papierów wartościowych ustawa zalicza także zbywalne prawa majątkowe wynikające z papierów wartościowych, wymienionych w art. 3 ust.1, oraz inne prawa majątkowe nie wymienione w ust. 2, których cena jest uzależniona bezpośrednio lub pośrednio od ceny papierów wartościowych wymienionych we wskazanych wcześniej ustępach art. 3. - mowa tu o prawach pochodnych.\nLista Tagów: finanse, giełda, ekonomia, banki, finanse, kredyty, inwestycje, porady, prawo\n» co grozi naszym pieniądzom na koncie\n» Więcej szczęścia wynika z dawania niż z otrzymywania\nartelis.pl › Finanse i Ekonomia › Inne › Instrumenty pochodne, geneza prawna instrumentów finansowych\nco grozi naszym pieniądzom n... >>\nWięcej szczęścia wynika z da... >>


Pierniczki Świąteczne Mąka - Smaker\nPrzepisy na temat: pierniczki świąteczne mąka\nArtykuły na temat: pierniczki świąteczne mąka\nNiemowlę po 6. miesiącu może jeść tylko kilka wybranych składników, z których przyrządza się świąteczne potrawy. Na ich bazie możesz więc przygotować dla dziecka 2-3 wigilijne smakołyki. Generalnie(...)! Maleństwo będą kusiły różne świąteczne łakocie. Po 7. miesiącu możesz mu podać biszkopciki - domowe lub gotowe (przeznaczone dla niemowląt). Możesz je ozdobić niewielką ilością lukru. Przyrządza się go...\n...dodać, że na deser podawane są pierniczki. Niestety, Szwedzi nie zostawiają wolnego nakrycia na stole, ale za to odwiedzają samotnych. Mieszkańcy Północy nie śpiewają też kolęd, lecz... tańczą wokół(...) wiesza się zielone wianuszki świąteczne z sosnowych czy borówkowych gałązek. Pozostaje zapytać, kto rozdaje prezenty? Jeszcze w XVIII wieku prezenty przynosił bożonarodzeniowy Koziołek. Od stulecia...


Dzień 141-145 – Płytki podłogowe w łazience - Ekoszkieletowy.pl\n13 listopada 2017 ekoszkieletowy\nPoniedziałek – wtorek – 6-17.11.2017 – płytki w salonie\nW kolejnym tygodniu zaplanowaliśmy położenie płytek na podłodze w łazience oraz doklejenie pozostałych płytek na ścianach. Jednak zanim zabraliśmy się za łazienkę, musieliśmy skończyć salon oraz wyjść z płytkami do spiżarni oraz korytarza. Było to wyzwanie o tyle, że płytki trzeba było układać „od siebie”, a wiadomo że po świeżych płytkach nie można chodzić, więc przybywało maksymalnie 2 rzędy dziennie. W ostatnim rzędzie musieliśmy również płytki docinać wzdłuż więc pochłonęło to więcej czasu. Prace w salonie oraz kuchni zostały w zasadzie zakończone i podłoga jest już przygotowana do fugowania. Fugi wybraliśmy oczywiście z palety firmy Mapei 🙂\nPłytki w salonie – gotowe\nPłytki w kuchni oraz wyjście na korytarz i spiżarnię\nŚroda – czwartek – płytki podłogowe w łazience\nW środę przyszła porę na podłogę w łazience. Tym razem wybraliśmy płytki gresowe hiszpańskiej firmy Ecoceramic. Płytki są w wymiarze 60×60, mają teksturę kamienia oraz są szlifowane na wysoki połysk. Naszym zdaniem fajnie uzupełnią naszą dużą, jasną łazienkę. Łazienka poszła ekspresowo, ponieważ bardzo fajnie „siadły” wymiary płytek. Już wcześniej został przygotowany delikatny spadek na posadzce pod prysznicem, więc bez większych kombinacji płytki zostały przyklejone również tam. Po podłodze został od razu doklejony ostatni rząd płytek ściennych.\nPołysk na podłodze w łazience\nPiątek – otwory pod profile ledowe\nOpuszczane sufity, belki (podświetlane ledami) itp. są już tak naprawdę w każdym domu. U nas zresztą też – nad wyspą w kuchni (dzień 130-135). Dlatego też nie chcieliśmy z takimi rozwiązaniami przesadzać, tylko zrobić coś innego. Postanowiliśmy trochę pociąć sufit w salonie oraz w korytarzu 🙂 Profile ledowe zostaną wpuszczone w sufit tworząc nastrojowe oświetlenie. Podoba Wam się taki pomysł?\nPocięty sufit w salonie 🙂\nPosted in Dziennik budowyTagged Ecoceramic, fugi Mapei, płytki gresowe, płytki podłogowe, profile LED\n← Dzień 136-140 – Płytki podłogowe\nDzień 146-150 – fugowanie, łazienka i ledy →


Kaczka z fasolą? Czemu nie? – Sto smaków Aliny\nOpublikował/a Sto Smaków Aliny dnia 3 lutego 2018\nJeszcze do niedawna kaczkę można było kupić tylko w całości. A przecież nie zawsze całą się dało zjeść. W dodatku cała kaczka ma części mało zjadliwe – na przykład grzbiet czy skrzydła. Zwykle te części odcinam i gotuję na nich zupę. Pomidorową albo krupnik (nawiasem, to jedna z zup zapomnianych, a starannie wykonana ma wiele uroku). Tak więc nawet duża kaczka daje nie całkiem duży obiad. Gdy mamy do wykarmienia więcej osób, a kaczkę chcemy upiec, warto wtedy ją nadziać. Dobry farsz nie tylko ją rozmnoży, ale i przyda jej nowego wyrazu.\nAle co zrobić, gdy szykujemy mały obiad, dwu-trzyosobowy? Kupić tylko kacze udka. Cieszę się, że tak można. Udka dają się upiec, ugotować albo udusić. Inne możliwości daje sama pierś, ale od udek jest droższa, wymaga ponadto nieco większych umiejętności kuchennych, aby dało się ją zjeść. Udka przyrządzą się zdecydowanie prościej. Udadzą się nawet antytalentowi kulinarnemu. A nawet on chce czasem błysnąć.\nWymyśliłam połączenie kaczki z włoską brązową fasolką borlotti. Jej puszka stała u mnie już smętnie i czekała na swój czas. I się doczekała. Połączyłam ją ponadto z włoskim przecierem pomidorowym. Czy powstało danie włoskie? No, powiedzmy, że we włoskim stylu. Całość doprawiłam gotową przyprawą nazywającą się karaibską. Składa się z nasion kolendry, cebuli w płatkach, soli i cukru. Śmiało można ją skomponować samemu. Warto pamiętać, że każde nasiona nieco uprażone na suchej patelni rozwiną pełną moc smaku.\nUdka kaczki z fasolką w pomidorach po mojemu\ngotowa przyprawa karaibska (Caribean Rubs)\nmielona ostra papryka (pili-pili)\npuszka fasolki borlotti\ndobry przecier pomidorowy\nKacze udka natrzeć przyprawami. Odstawić na pół godziny. Olej lub oliwę rozgrzać, udka obsmażyć z każdej strony. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 st. na pół godziny.\nMięknące udka podlać wywarem z odcedzonej fasolki. Wstawić na kwadrans do piekarnika. Następnie obłożyć fasolką. Dopiec kolejne 15–20 minut, gdyby pozostały twarde, przykryć je przykrywką lub folią aluminiową i poddusić. Na ostatnie 10 minut dołożyć przecier pomidorowy, wymieszać z fasolką.\nZamiast piec, udka można udusić. Czyli po obsmażeniu przełożyć do rondelka, podlać wodą, a następnie wywarem z fasolki. Potem dusić z fasolą i przecierem pomidorowym. Udka pozostaną miękkie, co będzie zależało tylko od czasu ich duszenia. Tak więc nawet antytalent kuchenny zasłuży na pochwałę. Zwłaszcza że powstanie potrawa prawdziwie smaczna. Podajemy ją z ryżem lub pieczywem. W ostateczności z ziemniakami. Sałatę lub jakąś sałatkę warto podać jako appetizer wcześniej. A po kaczce? Proponuję jako deser sałatkę owocową. Zimową, najprostszą.\nSałatka owocowa zimowa po mojemu\ncukier puder lub ksylitol\nlikier malinowy lub inny albo owocowa nalewka\nprzyprawa korzenna: kardamon z cynamonem\nBanana bez skórki pokroić w plasterki, jabłko i gruszkę w paseczki. Tych owoców można nie obierać. Ułożyć na spodzie salaterki połowę plasterków banana, na to dać połowę paseczków jabłka, wszystkie gruszki, potem znów jabłko i plasterki banana. Skropić likierem, posypać cukrem pudrem i przyprawą korzenną. Schłodzić.\nWróćmy na chwilę do kaczki, bo przecież może być podawana nie tylko z po mojemu – z fasolą. Kilka innych propozycji przyrządzenia podrzucił w roku 1927 „Gastronom”. To ciekawe i ambitne pismo było organem „związku zawodowego pracowników przemysłu gastronomicznego w Polsce”. Właśnie tak się tytułowało. Jego autorzy pisali przede wszystkim o cieniach pracy kelnerów. Byli przeciw napiwkom, przeciw wyzyskowi kucharzy i kelnerów przez restauratorów (wspierali akcje strajkowe!), za integracją środowiska, za wyższą kulturą pracy. Dlatego też pismo szerzyło wiedzę kulinarną przydatną w tym fachu.\nW jednym z numerów autor podpisany „Kulinar” opisał pokrótce kilka rozmaitych potraw. W tym trzy sposoby podania kaczki. Kogo odrzuca moja kaczka z fasolą, może przyjmie którąś z propozycji „gastronoma”, a raczej „kulinara”.\n[…] Kaczka po flamandzku, Duszona kaczka pocięta w kawałki, z boczkiem wieprzowym z parówkami, cebulą i kapustą włoską, zaprawiona sosem pomidorowym.\nKaczka po obywatelsku. Pocięta kaczka na części duszona w rondelku ze słoniną w kostki, z zielonym groszkiem, kapustą świeżą zaprawioną sosem niemieckim.\nKaczka po tyrolsku. Faszerowana jabłkami, upieczona w piecu polana sosem pomidorowym z galaretką pożeczkową [tak w oryginale!]. […]\nKażdą z tych kaczek można poddusić, także tę trzecią. Byle jednak najpierw podsmażyć. Sos pomidorowy z porzeczkami (jednak tak pisanymi!) wydaje się dziwny, ale pobudza wyobraźnię. Może warto wypróbować.\nPoprzedni wpis Na obiad: tarta i sernik\nNastępny wpis Kilka słów o ogórkowej z podrobami w tle


Cudownie, że nasi wygrywają, ale na co komu pokraczny szał telewizyjnego komentatora - Gazetawroclawska.pl\nCudownie, że nasi wygrywają, ale na co komu pokraczny szał...\nCudownie, że nasi wygrywają, ale na co komu pokraczny szał telewizyjnego komentatora\n18 lutego 2014 18.02.2014 Aktualizacja: 18 lutego 2014 09:06 18.02.2014 09:06\nDlaczego nasi komentatorzy sportowi zachowują się histerycznie? Wrzeszczą do mikrofonów, jakby dostali jakiegoś ataku albo ktoś im w tajnej bazie na Mazurach ściskał genitalia obcęgami. Prawdopodobnie sądzą, że tego właśnie oczekują od nich kibice śledzący w telewizji zmagania na olimpijskich arenach. Zapewne są przekonani, że kiedy oni wypluwają z siebie piski i jęki, w domach prawdziwych patriotów dzieje się dokładnie to samo, więc razem tworzymy wspólnotę gotującą się od skrajnie pozytywnych emocji. Bo przecież razem z Kamilem Stochem, Zbigniewem Bródką i Justyną Kowalczyk wszyscy jesteśmy przez moment najlepsi na świecie.\nMałgorzata (gość) 21.02.14, 20:49:34\nJestem kobietą i mdłe relacje sprawozdawców z meczy piłkarskich czy innych zawodów, ich dyskusje między sobą, doprowadzają mnie do szału. Ta relacja, którą Pan krytykuje, była fantastyczna. Oddała...rozwiń całość\nJestem kobietą i mdłe relacje sprawozdawców z meczy piłkarskich czy innych zawodów, ich dyskusje między sobą, doprowadzają mnie do szału. Ta relacja, którą Pan krytykuje, była fantastyczna. Oddała emocje kibiców mogących oglądać wszystko na żywo.zwiń\nzazdrość (gość) 21.02.14, 07:46:58\nWidzi Pan Panie Michalczyk zazdrość Pana zżarła i z butów wychodzi, nigdy nie będzie Pan takim komentatorem jak Szaranowicz. A porównanie "genitalia ściskane itd." to już samo mówi o Pana poziomie...rozwiń całość\nWidzi Pan Panie Michalczyk zazdrość Pana zżarła i z butów wychodzi, nigdy nie będzie Pan takim komentatorem jak Szaranowicz. A porównanie "genitalia ściskane itd." to już samo mówi o Pana poziomie piśmiennictwa. Nic dodać nic ująć. Może niech Pan lepiej trochę więcej poczyta literatury to bardziej się Panu język rozwinie.zwiń\nmar Szymań (gość) 20.02.14, 13:53:56\nwygląda jakby pochodził z gatunku homo sapiens a nie rozumie Pan że ludzie mają prawo do wrażania swoich pozytywnych emocji\nmax (gość) 19.02.14, 09:38:38\nO bzykaniu kóz było ostatnio, teraz i ściskaniu jaj obcęgami. Brawo, "dziennikarzu".\nZix (gość) 19.02.14, 07:52:17\nMa sie wrażenie, ze jedynym auczuciem autora felietonu jest najzwyklejsza zazdrość zawodowa.Ożywia się tylko wtedy, gdy inni żurnaliści pokazują kunszt w robocie.Sport jest pięknym spektaklem i...rozwiń całość\nMa sie wrażenie, ze jedynym auczuciem autora felietonu jest najzwyklejsza zazdrość zawodowa.Ożywia się tylko wtedy, gdy inni żurnaliści pokazują kunszt w robocie.Sport jest pięknym spektaklem i potrzebuje inteligentnych i bystrych komentatorów.Siedzenie w foteliku i klepanie na klawiaturze pierdół o kolegach po fachu to naprawdę mały wysiłek.Wolę krzyk Zimocha niż pojękiwania Michalczyka.zwiń\nMarek (gość) 19.02.14, 08:54:34\nKolegów po fachu ? Żarty sobie stroisz ?\nZnasz powiedzenie, przyczepiło się g... do okrętu i krzyczy płyniemy ?\nMichalczyk Zimochowi to mikrofon może trzymać, co najwyżej.\nPingwiniarz (gość) 19.02.14, 02:12:54\nCzy wy wszyscy "miszowie pióra" z gazety wrocławskiej fotki robiliście u tego samego fotografa? Założę się że tak. Wszystkie tak samo zrypane, różowe i głupawe: Franas, Michalczyk, Koelber....rozwiń całość\nCzy wy wszyscy "miszowie pióra" z gazety wrocławskiej fotki robiliście u tego samego fotografa? Założę się że tak. Wszystkie tak samo zrypane, różowe i głupawe: Franas, Michalczyk, Koelber.\nPodobnie podejrzewam, że wszyscy, na czele z Franasem, zdawaliście maturę w tej samej szkole w tym samym roku i zrzutka na jajka na łapówę też wspólna była. zwiń\nWierszówka musi być\nhood (gość) 18.02.14, 17:10:57\nPo wyrazie twarzy Pana redaktora widać, że brak mu nawet odrobiny jakichkolwiek emocji. Nie było pomysłu na temat? Przez takie pierdoły już na pewno nie wykupię tego "Piano"\nnie lubię wielu polskich komentatorów\nKrasnal Adamu (gość) 18.02.14, 16:19:14\nDlatego np. skoki narciarskie zawsze wolałem oglądać na Eurosporcie.\nJag (gość) 18.02.14, 14:53:12\n...Tego właśnie oczekują, Pani Redaktorze. i jest to mistrzowstwo świata mówiącego, gdy komentarz jest żywy, porywający i oddajacy atmosferę. Pańskie zaś porównanie do "sciskania genitaliów"......rozwiń całość\n...Tego właśnie oczekują, Pani Redaktorze. i jest to mistrzowstwo świata mówiącego, gdy komentarz jest żywy, porywający i oddajacy atmosferę. Pańskie zaś porównanie do "sciskania genitaliów"...\nCóż, całe szczęście, że to nie Pana matafor musimy słuchać w czasie relacji z Soczi.zwiń\nAle o co ten bulwers?\nPrzemek (gość) 18.02.14, 13:16:55\nJa rozumiem, że publicysta to napisać coś musi, ale po co takie pierdolety? Nie podoba się, to prosze sobie wyłączyć dźwięk. Ja uwielbiam te wybuchy komentatorów, ich entuzjazm mi się udziela.


Osiemnaście stopni poniżej zera - Stefan Ahnhem (4425240) - Lubimyczytać.pl\nCykl: Fabian Risk (tom 3) Wydawnictwo: Marginesy\t7,2\n(91 ocen\ti\t24 opinie)\nPo szalonym pościgu dwóch samochodów przez centrum Helsingborga jedno z aut wpada do basenu portowego. Wszystko wskazuje na to, iż był to wypadek, ale wkrótce się okazuje, że kierowca zatopionego samochodu, znany przedsiębiorca w branży IT i twórca popularnej gry na telefon, był martwy już od wielu tygodni, a jego zwłoki zostały zamrożone. Jest początek maja i od wydarzeń opisanych w „Ofierze bez twarzy” minęły już prawie dwa lata. Od kilku miesięcy w wydziale kryminalnym helsingborskiej policji panuje niespotykany spokój. Fabian Risk wykorzystuje ten czas na próbę uzdrowienia stosunków w swojej rodzinie, ale zarówno on, jak i jego koledzy zaczynają się nudzić, choć nikt z nich nie odważyłby się wypowiedzieć tego na głos. Kiedy więc na ich biurkach ląduje zagadka zamrożonego milionera, wszyscy myślą to samo: nareszcie. Rozpoczyna się walka z czasem, w której nic nie okazuje się takie, jakim się z początku wydawało. Wkrótce sprawy przybierają tak nieoczekiwany obrót, że Fabian przestaje wierzyć w swój własny osąd. Zarazem ma świadomość, że jeśli szybko nie znajdzie rozwiązania, w zamrażarce wyląduje kolejna ofiara. „Osiemnaście stopni poniżej zera” to kryminał o pościgu za bezwzględnym mordercą. źródło opisu: materiały wydawnictwa\nostatnia dodana przez Synystia, 7 tygodni temu, w grupie Świat książek\t409\nostatnia dodana przez 3welinka, 11 tygodni temu, w grupie Świat książek\tpokaż wszystkie\n09 czerwca 2017\tJeśli chcecie przeczytać książkę sensacyjną, w której wszystkie główne postaci są tak wkurzające, że momentami dostaniecie zadyszki ze złości, jeśli chcecie poznać świat, w którym policja składa się z samych gamoni, jeśli lubicie głównego bohatera, który jest nieudacznikiem i ofermą - sięgnijcie po niniejszą książkę.\nJak prowadzi się przeszukania w niebezpiecznych miejscach? Otóż gamoń lub gamońka w mundurze policyjnym pójdzie w pojedynkę bez ubezpieczającego partnera prosto w sidła przestępców, którzy w...\tprzeczytaj całą opinię »\nW żadnym wypadku! Skuta dziewczyna rzuca się na niego, obala na ziemię i bez kłopotu może mu przegryźć gardło. Szczerze mówiąc tak mnie ten policjant wkurzył, że kibicowałem kobiecie. Zresztą skoro już wbiła zęby w jego gardło, to powinna z nim skończyć (najtrudniejszą robotę już miała za sobą, niemała sztuka dorwać się zębami do gardła mając skute ręce i nogi), biedaczysko miał szczęście, że nie wypuścił broni (szkoda, ehh) i bił ją po głowie aż mu odpuściła, ale tak Bogiem a prawdą kość gnykowa powinna chrupnąć w jej zębach, albo też mogłaby schrupać jabłko Adamowi (Ewa zjada jabłko w końcu, nie?) i przynajmniej gamoń Risk mógłby godnie pożegnać się ze swoimi wielbicielami. Gdyby tak się stało, dołożyłbym jedną Gwiazdkę...😀\t172\n12 lipca 2017\tCo zrobić jeśli ma się za sobą kilka przeczytanych pozycji które nie wywołały specjalnego entuzjazmu? Sięgnąć po autora który w prywatnych rankingach ma noty co najmniej dobre bo wtedy jest duża szansa że jego kolejna książka również przypadnie nam do gustu. Dla mnie takim gwarantem udanej lektury są książki Stefana Ahnhema. "Osiemnaście stopni poniżej zera" to kolejna (trzecia już) część serii z Fabianem Riskiem w której śledzimy kolejne śledztwo szwedzkiego policjanta i równoległe jego duńskiej koleżanki po fachu które powodują że ich ścieżki zawodowe znowu się przecinają. Fabian Risk staje przed kolejnym wyzwaniem zawodowym. W wypadku samochodowym ginie bogaty przedsiębiorca. Jednak sekcja zwłok ujawnia iż osoba która siedziała za kierownicą nie mogła spowodować wypadku gdyż już od kilku tygodni była martwa a jej zwłoki przez ten czas przetrzymywano zamrożone. Pojawia się więc pytanie kto prowadził i w jakim celu uknuł taką intrygę. Zespół śledczy szybko natrafia na ślad że z...\tprzeczytaj całą opinię »\nCo zrobić jeśli ma się za sobą kilka przeczytanych pozycji które nie wywołały specjalnego entuzjazmu? Sięgnąć po autora który w prywatnych rankingach ma noty co najmniej dobre bo wtedy jest duża szansa że jego kolejna książka również przypadnie nam do gustu. Dla mnie takim gwarantem udanej lektury są książki Stefana Ahnhema. "Osiemnaście stopni poniżej zera" to kolejna (trzecia już) część serii z Fabianem Riskiem w której śledzimy kolejne śledztwo szwedzkiego policjanta i równoległe jego duńskiej koleżanki po fachu które powodują że ich ścieżki zawodowe znowu się przecinają. Fabian Risk staje przed kolejnym wyzwaniem zawodowym. W wypadku samochodowym ginie bogaty przedsiębiorca. Jednak sekcja zwłok ujawnia iż osoba która siedziała za kierownicą nie mogła spowodować wypadku gdyż już od kilku tygodni była martwa a jej zwłoki przez ten czas przetrzymywano zamrożone. Pojawia się więc pytanie kto prowadził i w jakim celu uknuł taką intrygę. Zespół śledczy szybko natrafia na ślad że z kont zamordowanego zginęły ogromne sumy pieniędzy a ktoś podszywał się pod ofiarę przez ostatnie tygodnie kradnąc jego tożsamość. Szybko okazuje się że to nie jedyna ofiara. To co lubię u Stephana Ahnhema to fakt iż w sowich książkach porusza problemy które są aktualne tu i teraz: znęcanie w szkole, nielegalny handel organami, przemoc w czystej postaci jako forma rozrywki wśród młodzieży czy kradzież tożsamości. Oczywiście można się krzywić że wszystko jest zbyt wydumane, nieprawdopodobne i teatralne jeśli chodzi o przebieg śledztwa ale nie można odmówić autorowi logiki i umiejętnego prowadzenia akcji. Stefan Ahnhem oprócz wątków kryminalnych w swoich książkach mocno rozwija także wątki obyczajowe. Tak jest i tym razem. Oglądamy więc życie Fabiana Riska przez pryzmat jego kłopotów małżeńskich czy niemożności dogadania się z nastoletnimi dziećmi. Poruszany jest problem alkoholizmu czy mobbingu. Wszystko bardzo zgrabnie wplecione w główny wątek. Mam słabość do tego autora i bohaterów których wykreował. Czekam na IV część serii a Wam polecam lekturę trzech wcześniejszych.\t47\nPosiadam - papier, Przeczytane, Sensacyjne, Skandynawskie, Współczesne reportaże i myśli o świecie., Recenzenckie, 2017\tPrzeczytana:\n17 czerwca 2017\tNie miałam planu, żeby czytać ten thriller, bo mam (czy raczej w kwietniu miałam) sporo książek do czytania, ale pan magazynier uznał, że powinnam to przeczytać.... No i ma chłopina gust (przepraszam za chłopinę). Bo książka mnie wciągnęła i zassała. Co prawda, przeczytałam ją dopiero teraz, ale grunt, że przeczytałam. Thriller ukazał się 11 kwietnia w wydawnictwie Marginesy. To trzecia część przygód i perypetii Fabiana Riska. Wcześniejsze książki z tej serii też ukazały się w Marginesach i tez ich nie czytałam z powodu braku czasu na wszystkie nowości z moich ukochanych wydawnictw.\nTak się składa, że szukam książki dla koleżanki. Koleżanka potrzebuje czegoś, co pozwoli jej oderwać się od problemów dnia codziennego, co nie będzie zbyt intelektualne, a jednocześnie co wciągnie. I taka jest ta książka. Idealna dla niej ;) Analizując ten thriller, trzeba stwierdzić, że nie jest to konstrukcja oryginalna, ani krok naprzód w rozwoju powieści kryminalnych, To wzorzec Mankellowski,...\tprzeczytaj całą opinię »\nNie miałam planu, żeby czytać ten thriller, bo mam (czy raczej w kwietniu miałam) sporo książek do czytania, ale pan magazynier uznał, że powinnam to przeczytać.... No i ma chłopina gust (przepraszam za chłopinę). Bo książka mnie wciągnęła i zassała. Co prawda, przeczytałam ją dopiero teraz, ale grunt, że przeczytałam. Thriller ukazał się 11 kwietnia w wydawnictwie Marginesy. To trzecia część przygód i perypetii Fabiana Riska. Wcześniejsze książki z tej serii też ukazały się w Marginesach i tez ich nie czytałam z powodu braku czasu na wszystkie nowości z moich ukochanych wydawnictw.\nTak się składa, że szukam książki dla koleżanki. Koleżanka potrzebuje czegoś, co pozwoli jej oderwać się od problemów dnia codziennego, co nie będzie zbyt intelektualne, a jednocześnie co wciągnie. I taka jest ta książka. Idealna dla niej ;) Analizując ten thriller, trzeba stwierdzić, że nie jest to konstrukcja oryginalna, ani krok naprzód w rozwoju powieści kryminalnych, To wzorzec Mankellowski, tylko że powielono w nim wątki osobiste i kryminalne. Chodzi mi o problemy policjantów. U Mankella w każdym tomie był jeden przestępca, który reprezentował jakąś ciemną stronę współczesnego życia kryminalnego Szwecji i jeden problem osobisty Wallandera. I tyle było aż nadto dla czytelnika. Bo w kryminałach trzeba się skupić na zbrodni i poszukiwaniu mordercy. To zajmuje wszystkie nerwy czytelnika. Na sprawy osobiste pozostaje mniej miejsca. Ahnhem postanowił w jednej powieści wstawić dwie grupy przestępstw, obie mrożące krew w żyłach i problemy dwojga policjantów - każdy problem był inny. To mnie rozpraszało w czytaniu przez dłuższą część książki i to uważam za wadę tej powieści. Nie wiem jak to było w poprzednich tomach, bo ich nie czytałam.\nW każdym razie wreszcie udało mi się skupić na akcji i wówczas czytanie poszło mi błyskawicznie. Świetnie spędziłam czas! Zbrodnie są ciekawe, nowoczesne. Ostrzegają przed ujawnianiem danych w sieci oraz każą dbać i obserwować młodzież.... Miłośnik thrillerów zazwyczaj pragnie wartkiej akcji, która nie da mu się oderwać od książki. Ja musiałam, żeby pojechać na cmentarz, bo tak się składało, że w tym samym czasie robiono nam grobowiec. Więc już na zawsze 'Osiemnaście stopni poniżej zera' kojarzyć mi się będzie z grobem.... 6 gwiazdek, bo 5 za książkę i jedna dodatkowa za to, że się rozerwałam czytając i zapomniałam o problemach.\t44\n13 maja 2017\tTrzecia powieść Stefana Ahnhema mimo pewnej wtórności jest conajmniej równie dobra jak poprzednie.\nPowtarza się znajomy schemat - dwa równoległe śledztwa prowadzone w Szwecji j Danii w pewnym sensie połączone w finale i dalszy ciąg rodzinnych perypetii Fabiana Riska. Jedno ze śledztw dotyczy morderstw poprzedzonych przejęciem tożsamości ofiar, a drugie bandyckich napadów filmowanych i wrzucanych do sieci przez młodocianych sprawców. Ponownie mamy dość karkołomną z punktu widzenia realizmu fabułę i makabryczne zbrodnie. I ponownie zastanawiałem się, jakim cudem Risk ze swoim charakterem może skutecznie wykonywać zawód policjanta. I tak jak poprzednio wszystkie mankamenty nadrabia niesamowita dynamika oraz nieustanne zwroty akcji.\nTrudno Ahnhemowi przypisać oryginalność. Wręcz przeciwnie, wyraźnie wyczuwa się, że pełnymi garściami czerpie inspiracje choćby z Deavera czy Cartera, ale jak dla mnie to i tak nie wpływa na końcowy odbiór. Nawet jeśli przyjąć, że nie jest to żadna...\tprzeczytaj całą opinię »\nTrudno Ahnhemowi przypisać oryginalność. Wręcz przeciwnie, wyraźnie wyczuwa się, że pełnymi garściami czerpie inspiracje choćby z Deavera czy Cartera, ale jak dla mnie to i tak nie wpływa na końcowy odbiór. Nawet jeśli przyjąć, że nie jest to żadna wielka literatura, to w kategoriach czysto rozrywkowych z pewnością jest to bardzo dobra pozycja.\nI właśnie miłośnikom tego typu powieści z czystym sumieniem mogę ją polecić.\t38\nBook_Kaffe | 2017-04-26\nLudzie listy piszą, więc napiszę i ja.\nSzanowny Panie Stefanie Ahnhem.\nZapewne nie przeczyta Pan tej recenzji, ale zwracam się w pierwszym akapicie bezpośrednio do Pana. Jak duży tupet trzeba mieć, żeby napisać powieść tak dobrą, że aż wywróciła mi do góry nogami cały dzień pracy.\nWiadome jest, że uwielbiam skandynawską literaturę (tak, nie tylko kryminały). Cokolwiek by mówić o kryminałach samych w sobie, to Skandynawowie są dla mnie mistrzami tworzenia mrocznego i surowego klimatu. Oczywiście, są te gorsze i te lepsze, i oceniając „Osiemnaście stopni poniżej zera”, to zdecydowanie jest to książka z zakresu tych, które wręcz pochłaniają czytelnika.\nPewnego dnia, pędzące czerwone BMW z impetem wpada do basenu portowego. Kierowca, obecnie już denat, którego wyciągnięto z auta, to zamożny przedsiębiorca firmy z branży IT. To kolejna oczywista sprawa dla policji - jechał za szybko, na podwójnym gazie, wpadł autem do wody, zginął i kropka. Jednak, jako że...\tprzeczytaj całą opinię »\nPewnego dnia, pędzące czerwone BMW z impetem wpada do basenu portowego. Kierowca, obecnie już denat, którego wyciągnięto z auta, to zamożny przedsiębiorca firmy z branży IT. To kolejna oczywista sprawa dla policji - jechał za szybko, na podwójnym gazie, wpadł autem do wody, zginął i kropka. Jednak, jako że książka ma 500 stron, to sprawa musi się skomplikować. Patolog policyjny stwierdza, że obrażenia denata wykluczają okoliczności śmierci, ale przede wszystkim wskazują na to, że przedsiębiorca zginął dużo wcześniej przed wypadkiem. Logicznie podchodząc do sprawy, taka diagnoza jest niemożliwa, ale czy logika i trzymanie się tylko tego co oczywiste, to dobry doradca? Od momentu pojawienia się wątpliwości, policjanci zaczynają drążyć i właśnie wtedy sprawy komplikują się jeszcze bardziej. Gra się rozpoczyna.\nW książce poza dreszczykiem, są również uwzględnione wątki obyczajowe. Autor nie zamienił powieści w ckliwy obyczaj, ale dodał mu dramatyzmu i uwiarygodnił postacie. Można napisać, że tchnął w nie życie. Dzięki temu czytelnik może delektować się dużą porcją, dobrze ukształtowanych bohaterów.\nMinus, minusik, minusiczek - dużo nazwisk, ale to nie obniża jakości powieści. Mała czcionka, jednak to może być problem jedynie dla mnie, bo że czytam dużo i ze zrozumieniem, to jestem już odrobinę przyślepawa.\nPomyślicie, że ja znów lobbuje Skandynawa, ale nie mogę inaczej, kiedy książka jest na prawdę dobra. Jeśli już ogarniecie swoje codzienne obowiązki, to może uda wam się znaleźć chwilkę na czytanie. Polecam usadowić się w wygodnym miejscu. Wyłączyć telefon, komputer. Zrobić termos ulubionego napoju, zapas kanapek i zacząć czytać, przenosząc się do mrocznej i chłodnej Skandynawii.\nWydawało się wam kiedyś że jesteście czegoś pewni? „Osiemnaście stopni poniżej zera” uświadomi wam, że, no właśnie, że tylko wam się wydawało.\nKsiążka bardzo dobra, bardzo wciągająca, budująca napięcie od samego początku i utrzymująca do samego końca.\nPrzeczytane, Posiadam\tStefan Ahnhem znów dłubie w schemacie dramaturgicznym „Mostu nad Sundem”. Jednak, podobnie jak w poprzednich powieściach z Fabianem Riskiem, widać, że nie zrozumiał do końca na czym polegał fenomen serialowego arcydzieła Hansa Rosenfeldta i gra wciąż tymi samymi elementami – złem jako dziełem geniuszu. społeczeństwem i jego systemem jako praprzyczynami zbrodni oraz ułomnymi, pełnymi uroczych, bliskich czytelnikowi, słabości dobrymi. Zapomniał o tajemnicy. O ile w poprzednich powieściach dość długo trzymał nas w napięciu i niepewności, o tyle w „Osiemnastu stopniach poniżej zera” idzie na ilość (trupów) a nie jakość historii. Dokonuje też dość żenujących zapożyczeń z „Mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet” Stiega Larssona oraz „Pięćdziesięciu twarzy Greya” E.L. James. Na dokładkę do świata Riska i jego ekipy wkraczają… duchy. O tym, że Ahnhem przeżywa kryzys świadczy też to, że musi sztukować wątki sensacyjne mocniejszą niż w poprzednich powieściach dawką dramatu obyczajowego....\tprzeczytaj całą opinię »\nStefan Ahnhem znów dłubie w schemacie dramaturgicznym „Mostu nad Sundem”. Jednak, podobnie jak w poprzednich powieściach z Fabianem Riskiem, widać, że nie zrozumiał do końca na czym polegał fenomen serialowego arcydzieła Hansa Rosenfeldta i gra wciąż tymi samymi elementami – złem jako dziełem geniuszu. społeczeństwem i jego systemem jako praprzyczynami zbrodni oraz ułomnymi, pełnymi uroczych, bliskich czytelnikowi, słabości dobrymi. Zapomniał o tajemnicy. O ile w poprzednich powieściach dość długo trzymał nas w napięciu i niepewności, o tyle w „Osiemnastu stopniach poniżej zera” idzie na ilość (trupów) a nie jakość historii. Dokonuje też dość żenujących zapożyczeń z „Mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet” Stiega Larssona oraz „Pięćdziesięciu twarzy Greya” E.L. James. Na dokładkę do świata Riska i jego ekipy wkraczają… duchy. O tym, że Ahnhem przeżywa kryzys świadczy też to, że musi sztukować wątki sensacyjne mocniejszą niż w poprzednich powieściach dawką dramatu obyczajowego. Niestety, tu także nie stać go na nic oryginalnego. Po prostu tym razem każdy ze śledczych okazuje się nosić jakiś garb –problem, który może utrudnić mu pracę i poskromienie zła.\nPod względem fabularnym „Osiemnaście stopni poniżej zera” jest zdecydowanie najsłabszą powieścią Ahnhema. Jednocześnie jednak to najlepiej czytająca się książka o Risku i jego drużynie. Deficyty intelektualne pisarz równoważy bowiem coraz większą biegłością warsztatową. Tu najbardziej widać, że swoją karierę rozpoczynał jako scenarzysta. „Osiemnaście stopni poniżej zera” to czysta „filmowość” z gęsto ciętymi rozdziałami–scenami nadającymi wątłej akcji dynamiki oraz efektownymi (choć dość topornymi) zakończeniami tych rozdziałów–scen, wśród których prym wiodą lufy przytykane do głów i pleców bohaterów. Czyta się to znakomicie. Pytanie tylko, czy „Osiemnaście stopni poniżej zera” to wciąż literatura, czy tylko rozrywka.\t14\n29 kwietnia 2017\tNawet nie wiecie jak ciężko napisać cokolwiek o tej książce nie ocierając się o spojlery ani nie wychwalając książki oraz nie ukazując zakłamanego obrazu "książki idealnej". 18 stopni jest świetnym połączeniem kryminału oraz akcji, z lekkim przechyleniem szali na miejsce akcji. To może się niektórym nie podobać ale mnie osobiście przypadło do gustu. Jeśli chodzi o styl pisania autora to widzę delikatne rozwinięcie się względem "Dziewiątego Grobu", oraz jakby odważniejsze stosowanie zwrotów akcji. Długo czytałem książkę, ale nie dlatego, że nie podobała mi się a iż jak zwykle mam mało czasu. Jeśli nie zapomnę to z chęcią przeczytam kolejne książki tego autora ;)\t13\nPrzeczytane\tAkcja zaczyna się wcale nieźle, ale w miarę upływu fabuły absurd zaczyna gonić absurd. Ilość niedorzeczności budzi momentami niedowierzanie. Ponadto ciągną się wątki z poprzedniej części, czego nie postrzegam jako zalety. Co więcej? Jeden z większych grzechów kryminałów – brak elementu zaskoczenia, kto zabił, bo wszystko jest jasne chyba mniej więcej od 1/3 książki, a potem to już tylko kwestia złapania złoczyńcy, co mnie w pewnym momencie zwyczajnie znudziło. Wątek poboczny (równoległe drugie śledztwo) nie wiadomo, po co. Plus obowiązkowy cliffhanger na końcu – bezskuteczny, jeśli o mnie chodzi, bo już nie przeczytam kolejnej książki z tego cyklu. Szkoda, bo pierwsza część była całkiem dobra, a teraz autor chyba sili się na oryginalność i wychodzą z tego idiotyzmy.\t12\naniesse77 | 2017-05-21\n21 maja 2017\tRewelacja! Czytałam z ciągłym, przyjemnym poddenerwowaniem: co będzie dalej, co zaraz się stanie? Ahnhem to gorące nazwisko na mojej liście i już się nie mogę doczekać następnej części (a musi być, zakończenie nie pozostawia wątpliwości).Po prostu bajka!\t10\nPrzeczytane, Przeczytane w 2017\tPrzewrotnie zacznę od końca. Na ostatnich stronach książki autor serwuje nam zapowiedź kolejnej diabolicznej rozgrywki jakiegoś chorego umysłu. I to jest świetna wiadomość, bo zarówno po tej jak i poprzednich częściach z Fabianem Riskiem chce dalej czytać o helsingborgskiej policji i ich walki z przestępczym światkiem.\nPolicja z Helsingborga przejmuje sprawę. Znów spotykamy się z Fabianem Riskiem, który oprócz ścigania...\tprzeczytaj całą opinię »\nPolicja z Helsingborga przejmuje sprawę. Znów spotykamy się z Fabianem Riskiem, który oprócz ścigania kryminalistów boksuje się ze własnym życiem. Musi poukładać relacje małżeńskie, a i mieszkanie pod jednym dachem z synem i dorastającą córką nie jest łatwe. Mamy i Dunję Hougaard (ach te skandynawskie imiona i nazwiska ;-)) duńską policjantkę, której relacje z byłym szefem kładą się cieniem na jej życiu osobistym. Dunja rozwiązuje sprawy ze swojego "podwórka", ale nie są obojętne dla wydarzeń w Szwecji. Nie chcę zagłębiać się w fabułę, żeby nie zdradzić za dużo, ale mogę Wam zagwarantować, że książka wciąga jak bagno. Po raz kolejny autor zaserwował mi świetną rozrywkę. Wprowadził wiele wątków, które kapitalnie się przeplatają i łączą. Styl pisania też bardzo mi odpowiada, bez zbytniej finezji ale nietoporny. Kiedy pasuje "dowalić", to pojawiają się mocne słowa.\nStefan Ahnhem to scenarzysta telewizyjny i filmowy i to się czuje. Jestem przekonana, że jego książki byłyby materiałem na kapitalne filmy akcji. "Policja ściga cień, chociaż sprawca został ujęty i zidentyfikowany" Zachęcam do poznania autora od pierwszej książki cyklu (poprzednie części: "Ofiara bez twarzy" i "Dziewiąty grób"), bo są tu wątki, które ciągną się od wcześniejszych historii i znając je mamy lepszy obraz sytuacji. http://naczytniku.blogspot.com/2017/04/osiemnascie-stopni-ponizej-zera.html\t9


Wpisy 12 2019 w kwestii energy - http://energy.einstein.suwalki.pl/\npanel fotowoltaiczny sharp Takie rozwiązanie ma wiele zalet gdyżFotowoltaika z biegiem czasu zyskuje na popularności. Takie rozwiązanie ma wiele zalet, gdyż jest nie tylko ekonomiczne, ale również bardzo ekologiczne. spójrz na to\ngrowatt Rachunki za prąd obciążają Twój budżet?Rachunki za prąd obciążają Twój budżet? Żona nieustannie zużywa ciepłą wodę i płacona suma wzrasta z miesiąca na miesiąc? Fotowoltaika może Ci pomóc! Energia słoneczna jest nieprzeceniona, a je spójrz na to\nfotowoltaika sklep Aby uzyskać taki zwrot w odpowiednimDo paneli słonecznych przekonuje się coraz więcej osób. Jest to doskonała alternatywa dla pieców na pellet czy też ekogroszek. Takie rozwiązanie jest nie tylko ekologiczne, ale również bardzo ekonomiczne. czytaj tutaj więcej\nfotowoltaika sklep internetowy Niezależnie od tego czy mamy tutajFotowoltaika, turbiny wiatrowe oraz źródła geotermalne przeżywają obecnie swój renesans. Z racji tego, że władze na całym globie słusznie zaczęły się budzić w reakcji na obecny stan atmosfery, zdec pełen artykuł\nfotowoltaika Solary na ulotcePrzyznacie zapewne sami, że ilość otaczających nas reklam jest doprawdy ogromna. Trudno sobie wyobrazić jakikolwiek kontakt z elektroniką, który nie kończy się niechcianym zobaczeniem reklamy jakiegoś produktu. Trzeba przyznać, iż je dodatkowe info\nKrótko o transformatorachPrąd - jak go pozyskać ze słońca?Zaradź rosnącym cenom prąduOdnawialna energia - temat dniaKrótko o fotowoltaice i prądzieChciał Tylko kupić zestaw fotowoltaiczny. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Program prąd plusZmiany napięcia prądu - krótki artykuł o elektryceBez tego nie byłoby prąduCzym są transformatoryJak poradzić sobie z cenami prądu?Jak poradzić sobie z rosnącymi cenami prądu?Panele fotowoltaiczne kupione...Topowe fakty o transformatorzePrąd - jak go pozyskać w ekologiczny sposób?Prąd ze źródeł odnawialnych - czyli jak być bardziej ekoJak pozyskać tańszy prądZaradź rosnącym cenom prąduInstalacje fotowoltaiczne w praktyceKilka kwestii odnośnie transformatorówKto inwestuje w fotowoltikęBądź eko. Postaw na prąd z fotowoltaikiKiedy kupić zestaw fotowoltaiczny i na co zwrócić uwagę?Elektrownia w domu - instalacja fotowoltaicznaCzym są transformatorySzukam 10 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak wybrać dobre panele fotowoltaiczneKomu potrzebne są transformatory? Dowiedz sięFotowoltaiczna instalacja na dachuSprawdzone metody jak wybrać dobre panele fotowoltaiczne5 Największych Mitów O Tym Jak kupić dobry inwerter


Zielone bluzki i tuniki damskie na imprezę - Kolekcja wiosna 2020 - Sklep Super Express\nZakupy / Kobieta / Odzież damska / Bluzki i tuniki damskie / Zielone bluzki i tuniki damskie na imprezę\nEleganckie bluzki i tuniki pięknie wyglądają w zestawieniu z klasycznymi spodniami lub spódnicami, dzięki czemu w takim zestawie zawsze będziesz wyglądać szykownie. Taki strój będzie idealny do pracy, na spotkania, ale także w mniej formalnych okolicznościach, szczególnie jeśli wybierzesz bluzki i koszule w nietypowych kolorach albo ciekawych wzorach. Zielone bluzki i tuniki damskie na imprezę za 2,530.00 zł? U nas aż 10 w kategorii Bluzki i tuniki damskie już od 109.00 zł!\nDuża różnorodność kolekcji, bogata gama wzorów i kolorów, nadruki, naszywki i inne ozdobniki sprawiają, że oprócz klasycznych koszul i bluzek można znaleźć w tej kategorii całkiem oryginalne i nietypowe propozycje. Z ich pomocą bez trudu wyrazisz swoją osobowość i podkreślisz swoją urodę. Sprawdź jakie bluzki i tuniki damskie możesz znaleźć w aktualnej kolekcji. Zobacz Zielone bluzki i tuniki damskie na imprezę i odkryj najlepsze Bluzki i tuniki damskie już od 109.00 zł do Twoich stylizacji!\nKolekcja wiosna 2020 to Bluzki i tuniki damskie już od 109.00 zł do 2,530.00 zł od tak znanych marek, jak ! Zapomnij o przeglądaniu kilku stron i niewygodnym porównywaniu cen – u nas w jednym miejscu znajdziesz 10 ofert w dobrych cenach.\nZielone bluzki i tuniki damskie na imprezę - Kolekcja wiosna 2020


Alkohol weselny – Euro Rabat\naddminr\t23 maja, 2022\t20 czerwca, 2022 Uncategorized\t0\nJeśli chodzi o alkohol weselny, należy wziąć pod uwagę kilka rzeczy. Przede wszystkim jaki masz ślub? Jeśli jest to sprawa formalna, będziesz chciał pozostać przy bardziej tradycyjnych wyborach, takich jak szampan lub wino. Jeśli jednak jest to bardziej zrelaksowana sprawa, masz nieco więcej swobody, jeśli chodzi o wybór alkoholu.\nCoś innego do rozważenia to twój budżet. Alkohol może być jednym z największych wydatków na weselu, więc upewnij się, że nie przesadzasz w tym obszarze. Istnieje wiele niedrogich opcji, które nadal mogą zapewnić gościom dobrą zabawę.\nJedną z najważniejszych rzeczy, które należy wziąć pod uwagę, jest to, jakie są preferencje gości. Niektórzy ludzie nie lubią pić alkoholu w ogóle, a inni mają określone ulubione trunki. Upewnij się więc, że masz duży wybór, aby mieć pewność, że każdy znajdzie coś dla siebie. Oferuj różnorodne piwa, wina i likiery, aby każdy mógł znaleźć coś, co mu się spodoba.\nWybór odpowiedniego alkoholu na wesele nie musi być trudny. Wystarczy pamiętać o kilku ważnych czynnikach i będziesz mieć pewność, że twoi goście mają dobrej zabawy. Sprawdź ofertę hurtownia alkoholi.


Słodkie warsztaty w Maglu Kulinarnym\n[Sosnowiec] Było radośnie, kolorowo, a przede wszystkim smacznie i bardzo słodko. We wtorek i środę 16 i 17 kwietnia w sosnowieckim Maglu Kulinarnym odbywały się warsztaty kulinarne, podczas których uczestnicy poznawali tajniki tworzenia doskonałych cupcakes, czyli słodkich babeczek. Zajęcia poprowadziła Magdalena Nosal znana bardziej jako Magda Kucharzy, która pod tym pseudonimem prowadzi popularnego bloga kulinarnego. Blisko trzy godziny słodkiej i twórczej zabawy w kuchni czekało na chętnych, którzy zdecydowali się wziąć udział w warsztatach zorganizowanych przez restaurację Magiel Kulinarny w Sosnowcu wraz z blogerką Magda Kucharzy. Podczas zajęć warsztatowicze dowiedzieli się wszystkiego na temat tworzenia idealnych babeczek nazywanych także cupcakes. Proces tworzenia słodkich wypieków poznali od podstaw i przez cały czas brali czynny udział w ich przygotowaniu przekonując się na własnej skórze, że gotowanie może być banalnie proste. - Babeczki to taki twór, którego w zasadzie nie da się zepsuć. Są proste i szybkie w przygotowaniu. Można tworzyć je na wiele sposobów i mogą być świetnym prezentem dla kogoś bliskiego. W dodatku składniki na nie są bardzo tanie – przekonywała prowadząca Magda. I rzeczywiście wykonanie słodkiego wypieku nikomu nie przysporzyło najmniejszych problemów. Znakomicie radzili sobie także panowie, którzy, wprawdzie niczym rodzynki, ale także pojawili się na warsztatach. Uczestnicy upiekli w sumie trzy partie babeczek w trzech różnych smakach: waniliowe, czekoladowe i marchewkowe. Jednak najprzyjemniejszą i dającą najwięcej radości częścią zajęć było ozdabianie cupcakes. Ograniczeniem mogła być tutaj tylko wyobraźnia i ograniczona ilość kolorów słodkiego kremu. Część małych kulinarnych dzieł sztuki szybko zniknęła ochoczo schrupana przez ich twórców. Ci którzy chcieliby sami, w domowym zaciszu upiec takie same babeczki, jak uczestnicy warsztatów w Maglu Kulinarnym, przepisy i sposób wykonania znajdą na blogu Magdy pod adresem www.magda-kucharzy.blogspot.pl. (IK)\nZnamy ostateczny program Dni Sosnowca 2013\n[Sosnowiec] Zakopower, Tomek Makowiecki, Rykarda Parasol, Bas Tajpan, Kapela ze Wsi Warszawa – to gwiazdy, które wystąpią przed sosnowiecką publicznością podczas tegorocznych Dni Miasta. Na dzisiejszej konferencji prasowej zorganizowanej przez Urząd Miejski w Sosnowcu poznaliśmy już oficjalnie cały program święta Sosnowca. W tym roku imprezy w jego ramach potrwają aż dziewięć dni. Tegoroczne Dni Sosnowca rozpoczną się 1 czerwca imprezami w ramach Dnia Dziecka. Potrwają aż do 9 czerwca. W tym czasie mieszkańcom miasta z pewnością nie braknie atrakcji. Jest też dobra wiadomość dla tych, którym nie przypadła do gustu ubiegłoroczna lokalizacja imprezy przy Stadionie Ludowym. W tym roku koncerty w ramach święta miasta wracają do Parku Sieleckiego. – Po pierwsze skłoniły nas do tego opinie mieszkańców, w tym przede wszystkim młodzieży. Po drugie jednym z głównych wydarzeń Dni Sosnowca będzie otwarcie Sali Koncertowej przy Zespole Szkół Muzycznych – poinformowała Agnieszka Czechowska-Kopeć, wiceprezydent Sosnowca. Wśród najważniejszych punktów obchodów Dni Sosnowca 2013 znajdzie się wspomniane już otwarcie Sali Koncertowej. Jej działalność zainauguruje 3 czerwca uroczysty koncert w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej dyrygenturą Mirosława J. Błaszczyka. Już kolejnego dnia wystąpi tutaj także formacja wokalna Tercja Pikardyjska z Ukrainy, a 5 czerwca na scenie zaprezentują się zespoły działające przy Energetycznym Centrum Kultury. W weekend od 7 do 9 czerwca centralnym punktem Sosnowca stanie się jak w minionych latach Park Sielecki. To w nim stanie scena, na której zagrają gwiazdy Dni Sosnowca. W piątek koncerty rozpocznie sosnowiecki zespół Animators. Tuż po nich Cool Kids of Death, a jako gwiazda piątkowego wieczoru Zakopower. – Sobota będzie dniem muzyki alternatywnej. Zaprosiliśmy do występu Melę Koteluk, Tomka Makowieckiego i Rykardę Parasol. Dzień zakończy pokaz sztucznych ogni – zapowiedział Paweł Dusza, naczelnik Wydziały Kultury i Sztuki sosnowieckiego magistratu. Zdecydowanie najwięcej będzie się działo w niedzielę 9 czerwca. Ostatni dzień święta miasta upłynie pod znakiem Dnia Otwartego Sali Koncertowej, w czasie którego każdy mieszkaniec będzie mógł obejrzeć cały obiekt i poznać wszystkie jego zakamarki. Spragnieni mocnych wrażeń powinni skorzystać z oferty sosnowieckiego MOSiR-u, który w Parku Sieleckim zorganizuje dzień ze sportami ekstremalnymi. Na chętnych czeka mountainboarding, balon wspinaczkowy, zjazd tyrolski, most linowy, multimedialna strzelnica i skimboard. W ramach muzycznego podsumowania Dni Sosnowca niedzielny wieczór sosnowiczanie spędzą przy muzyce zagłębiowskiego Fair Weather Friends, Bas Tajpana i Kapeli ze Wsi Warszawa. – Staraliśmy się o taki dobór artystów, aby każdy był zadowolony. Mamy nadzieję, że każdy mieszkaniec miasta znajdzie podczas tegorocznych Dni Sosnowca coś dla siebie – podsumował Paweł Dusza. Izabela Kieliś\nSzansa na kolejne unijne pieniądze dla Sosnowca\n[Sosnowiec] Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach przekazał władzom Sosnowca dokument dotyczący dofinansowania budowy miejskiej kanalizacji w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Wartość inwestycji opiewa na 60 mln zł. Dokument z rąk Adama Liwochowskiego, wiceprezesa Funduszu, odebrał Ryszard Łukawski, zastępca prezydenta Sosnowca. Otrzymanie deklaracji dofinansowania nie oznacza jednak automatycznego przyznania środków. - Teraz mamy 60 dni, aby uzgodnić z Wojewódzkim Funduszem treść umowy i wtedy podpiszemy faktyczne dofinansowanie. Tak więc póki co czekamy na ostateczne decyzje w tej sprawie – informuje Rafał Łysy, naczelnik Wydziału Informacji i Promocji Miasta Urzędu Miejskiego w Sosnowcu. Środki, które najprawdopodobniej otrzyma miasto, zostaną przeznaczone na realizację projektu pt. „Gospodarka ściekowa w Sosnowcu – etap II”. To kontynuacja przedsięwzięcia realizowanego w tym mieście od sześciu lat, które określane jest jako największa inwestycja w historii Sosnowca. Głównym jej celem jest poprawa warunków życia mieszkańców Sosnowca, Katowic i Mysłowic. W ramach dotychczasowych prac udało się wybudować prawie 16 km sieci kanalizacyjnej, kolektor „Bobrek” wraz z czterema przepompowniami oraz zmodernizować Oczyszczalnię Ścieków Radocha II. Kolejne prace z wykorzystaniem dotacji europejskich w wysokości ponad 30 mln zł będą dotyczyły budowy 18 km sieci kanalizacji sanitarnej, do której przyłączonych zostanie blisko 4 tys. mieszkańców. Dodatkowo powstaną trzy pompownie ścieków oraz zmodernizowane zostaną 3 km sieci kanalizacyjnej i dwie pompownie ścieków. Całkowity koszt projektu wyniesie ponad 60 mln zł. Inwestycja pozwoli na spełnienie unijnych norm w zakresie odbioru i oczyszczania ścieków komunalnych, zredukowanie ilości zanieczyszczeń odprowadzanych ze ściekami do wód i ziemi. Zapewni także odpowiednią jakość wody pitnej, zachowanie bioróżnorodności, przywrócenie wysokiej jakości wód powierzchniowych oraz ochronę jakości wód podziemnych i racjonalizację ich wykorzystania. Piotr Celej\nPorażka legislacyjna - rozmowa z szefem WOPR\n[Sosnowiec] „Może MSW obudzi się ze snu zimowego i zaczynie dostrzegać problem. Wiem, że jakieś spotkania robocze były i są planowane zarówno nad nowelizacją ustawy jak i rozporządzeń, bo ich istnienie w tej formie to porażka ministerialna. Teraz wszystkie środowiska w naszej i okolicznych gminach pracują nad znalezieniem kompromisu dla tej sytuacji. To jednak mrówcza praca, aby przygotować i zapewnić godne oraz bezpieczne warunki wypoczynku nad wodą dla naszych mieszkańców. Wymaga to kompromisów wielu podmiotów i tak staramy się to realizować w Sosnowcu, Dąbrowie i okolicach.” Ze Sławomirem Dębskim, szefem sosnowieckiego oddziału WOPR, rozmawia Izabela Kieliś Nareszcie zaczynają się długo wyczekiwane, ciepłe dni, a wraz z nimi czas rekreacji i wypoczynku nad wodą. Prawie 2 lata istnieje Ustawa o bezpieczeństwie nad wodą… Tak to prawda, to pierwsza taka regulacja, wydana równolegle z ustawą dotyczącą bezpieczeństwa w górach. Efekt finalny w treści zapisów nie spełnił pokładanych oczekiwań i nadziei. Dlaczego? Wiele środowisk wodniackich powinno być zadowolonych z takiej ustawy. Prawie 50 proc. treści to przepisana ustawa o NIK-u i zasady holowania jednostek pływających. Czy tego oczekuje np. nasza gmina czy gminy ościenne? Czasy holowników i galar na Przemszy minęły, a porzucone łodzie na Stawikach, Pogorii lub Przeczycach, brzmią trochę dziwnie. Widać mazurski lobbing trzech powiatów, a gdzie reszta kraju? Porażką legislacyjną jest oczekiwanie, aż minister sportu wyda rozporządzenie regulujące uprawnienia w rekreacji wodnej. Sezon za pasem, a miłośnicy sportów wodnych dalej nie wiedzą jak ma wyglądać patent żeglarski, czy motorowodny i do czego ma uprawniać. Jest pan bezlitosny dla twórców regulacji prawnych Tak, jeśli odbywa się to kosztem bezpieczeństwa ludzi. Wydane rok temu trzy rozporządzenia, całkowicie zachwiały standardy szkolenia, wyposażenia i bezpieczeństwa. Powinny wypełniać założenia ustawy, regulując wszystkie sprawy bezpiecznej rekreacji nad wodą, a skupiły się na kąpieliskach. Pominięto całą sferę bezpieczeństwa w żeglarstwie, spływach kajakowych, wędkarstwie i innych sportach wodnych. Mówiąc wprost rozporządzenia skupiły się na plaży, tak jakby inne formy rekreacji wodnej nie istniały. Oczywiście, że ratownicy będą reagować na inne zdarzenia, bo tak byli szkoleni, ale to farsa, że ratownictwo ma być realizowane tylko na fragmencie obszaru wodnego. Wiadomości telewizyjne wyemitowały 8 kwietnia br. informację o tym, że pływalnie się kurczą, czyżby od wilgoci? To kolejny przykład złej regulacji prawnej, widziałem ten materiał i niestety przyznaję rację, że obecne przepisy dają możliwość kombinacji. W wiadomościach pokazano jak zmniejszać standardy bezpieczeństwa np. skrócić nieckę basenu poniżej 25 m montując płyty na ścianach nawrotowych, aby zmniejszyć ilość zatrudnionych ratowników. Takie rozwiązanie jest tańsze niż zatrudnienie ratownika. W ostatnich latach zmieniła się architektura budowy pływalni - niecki są nieregularne o różnych kształtach i długość niecki nie ma tu żadnego znaczenia. Proponowaliśmy przyjąć powierzchnię lustra wody, uwzględnialiśmy wpływ urządzeń rekreacyjnych na bezpieczeństwo, prędkość nurtu lub prądów wstecznych przy budowaniu zabezpieczenia ratowniczego. Bez echa. Zatrudnienie ratownika to jednak duży koszt... Tak to prawda, zatrudnienie generuje koszty, ale proszę zauważyć, że ratownik, aby osiągnąć poziom wyszkolenia wymagany ustawą, musi ukończyć szkolenia: z zakresu ratownictwa wodnego, kwalifikowanej pierwszej pomocy, uzyskać dodatkowe kwalifikacje – patent. Koszt realny to ok. 2100 – 2800 zł. Na tym się nie kończy, bo skoro ma być pełnowartościowym produktem dla pracodawcy musi nabyć doświadczenia na pływalniach, na wodach śródlądowych, na wodach morskich, nie wspomnę o innych specjalizacjach. Jak więc funkcjonować w tych realiach? Może MSW obudzi się ze snu zimowego i zaczynie dostrzegać problem. Wiem, że jakieś spotkania robocze były i są planowane zarówno nad nowelizacją ustawy jak i rozporządzeń, bo ich istnienie w tej formie to porażka ministerialna. Teraz wszystkie środowiska w naszej i okolicznych gminach pracują nad znalezieniem kompromisu dla tej sytuacji. To jednak mrówcza praca, aby przygotować i zapewnić godne oraz bezpieczne warunki wypoczynku nad wodą dla naszych mieszkańców. Wymaga to kompromisów wielu podmiotów i tak staramy się to realizować w Sosnowcu, Dąbrowie i okolicach. Na czym polegają konieczne zmiany? Zmianie mają ulec standardy wyposażenia łodzi, kąpielisk, stanic i przystani. Modyfikacji mają ulec zasady wydawania pozwolenia na realizację ratownictwa, ich kontrola i weryfikacja. W pierwotnym założeniu uwolnienie rynku ratownictwa wodnego miało przyczynić się do konkurencyjności. To dobry kierunek, bo powinien podnosić standard i jakość, ale ma też drugie dno. Sfera biznesowa zawsze będzie ciąć koszty – w wyszkoleniu ludzi, na standardach wyposażenia, a to rodzi patologie, co już widać.\n„Puder i pył” u Dietlów\n[Sosnowiec] Prawie 300 osób odwiedziło w piątek 12 kwietnia sosnowiecki Pałac Dietla przy ul. Żeromskiego. Okazja była wyjątkowa, gdyż w przepięknych wnętrzach odrestaurowanego zabytku miało miejsce specjalne wydarzenie. Wszyscy fani „Korzeńca”, książki prof. Zbigniewa Biała, mieli niepowtarzalną okazję wysłuchania fragmentów jej kontynuacji, która 20 września tego roku trafi na księgarskie półki w całym kraju. Fragmenty „Pudru i pyłu”, bo taki tytuł Zbigniew Białas nadał kontynuacji losów bohaterów znanych z „Korzeńca”, rozbrzmiewały w piątkowe popołudnie w wypełnionej po brzegi sali balowej sosnowieckiego Pałacu Dietla. Wydarzenie to miało wyjątkowy charakter ponieważ drugi tom sagi o Sosnowcu światło dzienne oficjalnie ujrzy dopiero 20 września tego roku. Toteż nic dziwnego, że spotkanie zorganizowane przez autora książki, Urząd Miejski w Sosnowcu oraz właścicieli Pałacu Dietla cieszyło się tak dużą popularnością. Frekwencja przerosła najśmielsze oczekiwania organizatorów, a zwłaszcza Zbigniewa Białasa. Blisko 300 osób, które chciały zwiedzić zabytkowe wnętrza i wysłuchać fragmentów książki z trudem zmieściło się w sali, w której miała odbyć się zasadnicza część spotkania. Zanim jednak czytający uchylili rąbka tajemnicy odnośnie treści „Pudru i pyłu”, goście prowadzeni przez Ryszarda Szymonowicza, konserwatora prowadzącego prace w Pałacu Dietla, mogli obejrzeć piękne zakamarki sosnowieckiego zabytku. Największa kolejka tradycyjnie już ustawiła się do łazienki Dietlów, która na zwiedzających wywarła chyba największe wrażenie. – Zdecydowanie najpiękniejsza jest łazienka. Często widywałam ją na zdjęciach, ale to nie to samo co na żywo. Cały pałac również jest zachwycający. Aż trudno uwierzyć, że tak mało mówi się o tym miejscu. Dla mnie od dzisiaj to zdecydowanie najpiękniejszy zabytek Sosnowca – mówiła Anna Rodecka, jedna ze zwiedzających. Kiedy wszyscy goście wrócili z wycieczki po pałacowych wnętrzach, do dzieła mogli przystąpić aktorzy sosnowieckiego Teatru Zagłębia, którzy na co dzień grają również w spektaklu „Korzeniec”. Trzy obszerne fragmenty „Pudru i pyłu” przeczytali Agnieszka Okońska, Michał Bałaga, Krzysztof Korzeniowski, Aleksander Blitek i Tomasz Muszyński. – Słuchacze sami będą mogli przekonać się czy warto kupić drugą część „Korzeńca”. Fragmenty zostały wybrane tak, aby nie zdradzić wiele z fabuły. Więc jeśli ktoś czeka na wyjaśnienia odnośnie morderstwa, to niestety dzisiaj się niczego nie dowie – żartował Zbigniew Białas. Słowa jednak dotrzymał. Na rozwiązanie zagadki będzie trzeba poczekać do wrześniowej premiery „Pudru i pyłu”. Goście dowiedzieli się za to m.in. jak doszło do spotkania Poli Negri z miłością jej życia. Na koniec czworo szczęściarzy stało się posiadaczami egzemplarzy książki „Korzeniec”, które zostały rozlosowane wśród słuchaczy. Przy okazji wydarzenia zbierano także pieniądze na pomoc dla ciężko chorej 5-letniej Alicji z Sosnowca. Izabela Kieliś\nPrzerwa nie wybiła ich z rytmu\n[Sosnowiec] Po trzytygodniowej przerwie piłkarze Zagłębia wrócili do gry. Przymusowa pauza spowodowana przedłużającą się zimą na szczęście nie wpłynęła źle na formę naszych graczy, którzy pokonali na wyjeździe Calisię Kalisz 3:1. Zagłębie od początku dominowało stwarzając spore zagrożenie pod bramką miejscowych. Na gola przyszło jednak czekać do 42 minuty, kiedy to z rzutu rożnego dośrodkował Łukasz Grube. Uderzoną w stronę dalszego słupka piłkę próbował wybić bramkarz gości, ale zdołał ją tylko musnąć i ta wpadła do bramki. Przerwa nieco wybiła naszych graczy z rytmu, bo po wyjściu na drugą połową myślami byli chyba jeszcze w szatni. W 47 minucie miejscowi wyrównali, ale Zagłębie szybko się przebudziło, bo już trzy minuty później Dawid Ryndak skutecznie dobił uderzenie Tomasza Szatana. W końcówce spotkania wynik ustalił Rafał Jankowski, który trafił do siatki rywali w meczu ligowym po raz pierwszy od września ubiegłego roku. - Przez te przełożone mecze i walkower mieliśmy dużą przerwę, dlatego jechaliśmy z mieszanymi uczuciami, jednak mieliśmy ogromną wiarę w swoje umiejętności i to, że dobrze się przygotowaliśmy. Bardzo cieszymy się ze zwycięstwa, które dedykujemy prezesowi, który dziś ma urodziny – mówił po meczu trener Zagłębia Mirosław Kmieć. Teraz nasz zespół czekają dwa mecze na Stadionie Ludowym. Już jutro sosnowiczanie zmierzą się w zaległym meczu z MKS Oława (godz. 16.00), a w sobotę będą podejmować Chrobrego Głogów (godz. 17.00). (KP) II liga Calisia Kalisz – Zagłębie Sosnowiec 1:3 (0:1) Bramki: 0:1 Grube 42., 1:1 Tabaczyński 47., 1:2 Ryndak 50., 1:3 Jankowski 83. Zagłębie: Kudła – Sierczyński, Ostrouszko, Jarczyk, Ninkovic – Ryndak (85. Pajączkowski), Grube, Matusiak, Weis (90. Cyganek), Szatan (88. Tylec) – Tumicz (65. Jankowski). I liga kobiet Czwórka Radom – Czarni Sosnowiec 1:5 Bramki dla Czarnych: Matla 2, Konieczna, Warunek, Gębka IV liga Górnik Mysłowice – Górnik Piaski 2:2. Bramki dla Górnika Piaski: Skrzypek, Szopa Gwarek Tarnowskie Góry – Zagłębiak Dąbrowa Górnicza 1:2. Bramki dla Zagłębiaka: Tomczyk, Koźmiński Szombierki Bytom – Unia Ząbkowice 3:0 Wyzwolenie Chorzów – Sarmacja Będzin 1:0 V liga AKS Niwka – MKS Siemianowice Śląskie 0:2 RKS Grodziec – Podlesianka Katowice 3:0 Unia Strzemieszyce – ŁKS Łagiewniki 3:0 Urania Ruda Śląska – Warta Zawiercie 1:2 Ciężkowianka Jaworzno – Przemsza Siewierz 0:3\nSzkolenia w SPNT\n[Sosnowiec] Dowiadują się, jak założyć działalność gospodarczą, stworzyć biznes plan i sprawić, by błyskotliwy pomysł zaczął na siebie zarabiać. W Sosnowieckim Parku Naukowo-Technologicznym 49 przyszłych przedsiębiorców uczestniczy w szkoleniach w ramach projektu „Moja firma = mój sukces – wsparcie w założeniu firmy osób 50+”. Bezrobotni i nieaktywni zawodowo mieszkańcy Zagłębia Dąbrowskiego podnoszą kwalifikacje i starają się o dotacje, by otworzyć własny biznes. W projekcie „Moja firma = mój sukces - wsparcie w założeniu firmy osób 50+” bierze udział 49 osób. Beneficjentami projektu realizowanego przez Agencję Rozwoju Lokalnego S.A. w Sosnowcu oraz CTC Polska Sp. z o.o., są bezrobotni i nieaktywni zawodowo mieszkańcy Zagłębia Dąbrowskiego, którzy ukończyli 50. rok życia i chcą założyć własny biznes. Przyszli przedsiębiorcy – 25 kobiet i 23 mężczyzn z powiatu zawierciańskiego, będzińskiego, Sosnowca, Dąbrowy Górniczej i Jaworzna – spotykają się kilka razy w tygodniu w Sosnowieckim Parku Naukowo-Technologicznym, by podnosić swoje kwalifikacje. – Każdy z 49 uczestników projektu ma możliwość ubiegania się o przyznanie jednorazowej dotacji inwestycyjnej w kwocie 40 tys. zł oraz o podstawowe i przedłużone wsparcie pomostowe wypłacane w kwocie 1,5 tys. zł przez pierwsze 6 lub 12 miesięcy działalności – informuje Agnieszka Glińska, Koordynator Projektu. Uczestnicy projektu biorą udział w ponad stu godzinach szkoleń i doradztwa z podstaw przedsiębiorczości, biznes planu, podatków oraz promocji i marketingu. Oprócz tego mogą liczyć na wsparcie merytoryczne oraz psychologiczne, m.in. coaching menedżerski, który pomoże im zaplanować ścieżkę rozwoju kariery. Kierunek Półwysep Apeniński! Wśród przedsiębiorców biorących udział w projekcie „Moja firma = mój sukces…” jest pani Irena Szyja z Sosnowca. Sosnowiczanka zamierza otworzyć biuro podróży „Dobrej drogi”, które będzie organizowało krajowe i zagraniczne wczasy oraz wyjazdy zdrowotne dla zorganizowanych grup – Jestem pilotem wycieczek i kierowcą autobusu. Doskonale znam język włoski. W latach 90. prowadziłam jedno z pierwszych biur podróży w Sosnowcu. Potem przestałam pracować w branży turystycznej. Teraz, kiedy sytuacja na rynku pracy pogorszyła się a ja zasiliłam grono bezrobotnych, postanowiłam wrócić do tego, co potrafię najlepiej, czyli do pokazywania ludziom urokliwych miejsc w kraju i zagranicą – opowiada pani Irena Szyja. Pani Irena Szyja planuje otworzyć rodzinny interes, który świeżym spojrzeniem na podróże mają wesprzeć jej dzieci. – Moi synowie także są kierowcami autobusów i pilotami. Jeden z nich jest fizjoterapeutą i chętnie pomoże mi w organizacji wyjazdów poprawiających kondycję, drugi świetnie zna język angielski. Córka skończyła turystykę i jest instruktorką nordic walkingu oraz joggingu. Razem stanowimy niezły team – twierdzi sosnowiczanka. Jaki kierunek obierze biuro „Dobrej drogi”? Najchętniej Półwysep Apeniński. – Kocham Włochy. Myślę, że to kraj o świetnym klimacie, dobre miejsce do aktywnego wypoczynku, poznawania historii sztuki, a dla katolików do pielgrzymowania. Zapraszam do współpracy. Chętnie zorganizuję dla Państwa wycieczkę szkolną, pielgrzymkę, kolonie lub wyjazd integracyjny – mówi Irena Szyja, beneficjentka programu „Moja firma = mój sukces – wsparcie w założeniu firmy osób 50+”. Pomysł na biznes z pieca rodem O wsparcie finansowe w ramach projektu „Moja firma = mój sukces” ubiega się także pan Zbigniew Andrzejewski, któremu marzy się otwarcie Design Studia Ceramicznego. – Ponad 20 lat pracowałem w branży ceramicznej. Znam ją od podszewki i nie wyobrażam sobie pracy w innym sektorze. Zamierzam zająć się zabudową kominków, produkcją kafli kominkowych, które pozwalają utrzymać dłużej ciepło z paleniska i tworzeniem ręcznie zdobionej ceramiki sanitarnej – mówi Zbigniew Andrzejewski. Uczestnik projektu ubiega się o dotację, za którą chce zakupić piec do wypalania ceramiki. Miejsce na pracownię już wybrał. Teraz prowadzi już rozmowy z przyszłymi kontrahentami. Dla zdrowia i urody Małgorzata Kosowska-Łataś jest nauczycielką wychowania fizycznego, trenerką piłki ręcznej i fitnessu. Ze względu na problemy zdrowotne, musiała zrezygnować z pracy w zawodzie i przejść na rentę zawodową. Nie chciała jednak pozostać osobą bezrobotną, dlatego zgłosiła się do udziału w projekcie „Moja firma = mój sukces – wsparcie w założeniu firmy osób 50+”. Pani Małgorzata Kosowska-Łataś ma jasno określone cele, które dzięki projektowi zamierza osiągnąć. Chce otworzyć Klub Zdrowia i Urody „Orchidea”. – Marzy mi się gabinet spa z prawdziwego zdarzenia. Ukończyłam studia podyplomowe na kierunku odnowa biologiczna, kończę studium kosmetyczne, jestem nauczycielką WF-u i trenerką fitness. Mam kwalifikacje, by działać na rzecz poprawy zdrowia i urody moich klientów – tłumaczy Małgorzata Kosowska-Łataś. – Co więcej – mam też pomysł na to, jak się wyróżnić na rynku. Pieniądze pozyskane w ramach dofinansowania zamierzam przeznaczyć na sprzęt do endermologii, tj. nowoczesnej metody usuwania cellulitu i IPL czyli fotoodmładzania – dodaje sosnowiczanka. W Klubie Zdrowia i Urody "Orchidea" klienci będą mogli korzystać nie tylko z zabiegów poprawiających urodę, ale też z masaży leczniczych i relaksacyjnych, zajęć fitness i nowoczesnej terapii rehabilitacyjnej – kinesiotapingu. (ser)\nProfesor Ociepka gościem WSH\n[Sosnowiec] W Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu odbył się gościnny wykład prof. dr hab. Beaty Ociepki, kierownik Zakładu Komunikowania Międzynarodowego Uniwersytetu Wrocławskiego. Badaczka zaprezentowała słuchaczom zagadnienie nowej dyplomacji publicznej udzielając m.in. odpowiedzi, jak public relations zmienia politykę zagraniczną. Na wykładzie nie zabrakło cennych informacji o komunikacji politycznej i międzynarodowej uprawianej przez polskie władze. – Dyplomacja publiczna jest obecnie traktowana jako miękka siła, tuż obok twardej siły militarnej. Kraje o średniej pozycji, do których zalicza się Polska, mogą wykorzystać tę siłę, by wzmocnić swoją dotychczasową pozycję na arenie międzynarodowej – mówiła już na wstępie wykładu prof. Ociepka. Jej zdaniem, komunikacją międzynarodową należy się zajmować wykorzystując narzędzia public relations. – Państwa powinno traktować się jak przedsiębiorstwa, które ze sobą konkurują i dla których przygotowuje się odpowiednią strategię komunikacyjną i wizerunkową oraz gdzie pojawia się społeczna odpowiedzialność biznesu (CSR) – podkreśliła. Za pomocą licznych przykładów badaczka wskazywała na różnice pomiędzy propagandą a nową dyplomacją publiczną: – Coraz trudniej uprawiać propagandę zagraniczną: obywatele mają coraz więcej możliwości docierania do informacji i ich weryfikowania. Dyplomację publiczną w nowej wersji uprawia się przede wszystkim w otwartych systemach medialnych i dla celów długookresowych. Propaganda ciągle dominuje w okresach wojen, konfliktów i w systemach zamkniętych. Innym niezwykle ważnym elementem komunikacji międzynarodowej, na który zwracała uwagę prof. Ociepka, jest polityka wizerunkowa rozumiana jako świadome działania kształtowania pozytywnego wizerunku kraju. W rankingu rozpoznawalności państw Polska zajmuje 30. miejsce. Pozycja ta zdaniem badaczki na pewno się poprawi w związku z organizacją w kraju EURO 2012 i brakiem recesji spowodowanej kryzysem na świecie. Na koniec nie zabrakło pytań studentów dotyczących chociażby zasadności pojawiania się polityków w mediach społecznościowych. Odpowiadając na nie badaczka zwracała uwagę na to, że jest to dość ryzykowne przedsięwzięcie, które może mieć negatywne skutki dla polityka. (SK)\nPostawił na samoobsługę\n[Sosnowiec] Na Zachodzie to już niemal standard, ale w Polsce koncepcja, która wciąż jest w powijakach. Mowa o warsztatach samoobsługowych, w których każdy fan motoryzacji lub kierowca borykający się z usterką, może w spokoju pomajsterkować przy swoim pojeździe. Pierwszy tego typu punkt w naszym regionie otworzył na początku kwietnia Ryszard Czerwiński, pasjonat zabytkowych samochodów. To znakomita propozycja dla każdego, kto nie posiada własnego garażu. W Niemczech i innych zachodnich krajach pomysł warsztatów samoobsługowych z powodzeniem sprawdza się już od wielu lat. Nic dziwnego, że z biegiem czasu trafił także do naszego kraju, choć tutaj akurat wciąż stawia pierwsze kroki. Tego rodzaju działalność znaleźć można przede wszystkim w dużych miastach: w Warszawie, Krakowie, czy Szczecinie. Teraz również kierowcy z Zagłębia Dąbrowskiego, którzy nie posiadają własnego garażu, a lubią samodzielnie majsterkować przy swoich pojazdach lub tacy, dla których zapłacenie za usługę mechanikowi to zbyt wysoki koszt, mają możliwość skorzystania z usług warsztatu samoobsługowego. Pierwszy tego typu punkt w regionie otworzył kilkanaście dni temu Ryszard Czerwiński, sosnowiczanom znany jako pasjonat zabytkowych pojazdów oraz organizator Sosnowieckiego Spotkania Starych Samochodów. – Samochodami, szczególnie tymi zabytkowymi, oraz motoryzacją interesowałem się od zawsze. Od dwóch lat prowadzę w Sosnowcu własny warsztat samochodowy. Moja firma szuka różnych rozwiązań. Jest wielu kierowców, którzy nie mają własnego garażu. Część chce po prostu zaoszczędzić, są też tacy, którzy nie ufają mechanikom. To właśnie dla takich osób stworzono warsztaty samoobsługowe. Chciałem coś podobnego zaproponować również w naszym regionie – tłumaczy Czerwiński. Ponieważ w swoim warsztacie posiada dwa stanowiska, jedno z nich przeznaczył pod nową działalność. Po uprzednim sprawdzeniu jego dostępności, klient, który chce z niego skorzystać ma do dyspozycji w podstawowym pakiecie kanał, dostęp do prądu, wody i kompresora. Za taką opcję zapłaci 20 zł za godzinę. Dwa razy tyle będzie go kosztował dodatkowy dostęp do narzędzi. Ryszard Czerwiński za dodatkową opłatą proponuje także pomoc własną i swoich mechaników. – Każdy może przywieźć ze sobą własne narzędzia. Przy poważniejszych usterkach proponujemy także pomoc z naszej strony. Wtedy stawki są ustalane indywidualnie – mówi Czerwiński. Samoobsługowy warsztat zlokalizowany jest w Sosnowcu przy ul. Andersa 69. Otwarty jest od poniedziałku do piątku od 7:30 do 18:00 oraz w soboty od 7:30 do 16:00. Wcześniej warto telefonicznie umówić się na termin wynajęcia stanowiska. Można to zrobić pod numerem telefonu 512 69 60 69. – Na razie stawiamy pierwsze kroki, więc zainteresowanie klientów nie jest zbyt duże, ale myślę, że w przyszłości tego typu miejsca będą cieszyć się dużo większą popularnością – uważa Ryszard Czerwiński. Izabela Kieliś\nGimnazjaliści z wizytą w Rumunii\n[Sosnowiec] Grupa uczniów i nauczycieli z Gimnazjum Nr 1 w Sosnowcu gościła przez pierwszy tydzień kwietnia w Rumunii w ramach europejskiego programu „Uczenie się przez całe życie” – Comenius - projekt „ Let’s Have a Culture Break In Europe”. Gospodarzem spotkania szkół partnerskich była Scoala Gimnaziala Nr 10 w Giurgiu, mieście w południowej Rumunii nad Dunajem. Po dotarciu do Giurgiu nauczyciele zostali zakwaterowani w Hotelu „Sud”, natomiast uczniowie zamieszkali u rodzin swoich rumuńskich kolegów. Oficjalne otwarcie wizyty partnerskiej, ktora miała na celu zapoznanie sosnowieckich gimnazjalistów z kulturą, obyczajami, historią, religią i kuchnią Rumunii oraz zwiedzenie najpiękniejszych i najważniejszych zakątków tego kraju, odbyło się w Cultural Center – „ Nicolae Balanescu” - Podczas uroczystej akademii uczniowie goszczącej nas szkoły zaprezentowali muzykę, stroje, taniec, wybitne osoby oraz ważniejsze wydarzenia historyczne krajów, biorących udział w projekcie: Włoch, Turcji, Polski, Niemiec, Grecji i Rumunii. W tym dniu partnerzy mieli okazję brać udział w codziennym życiu rumuńskiej szkoły – relacjonuje Katarzyna Mól z Gimnazjum Nr 1. Przez kolejne dni delegacje krajów partnerskich projektu uczestniczyły w podróży po Rumunii. Wielu wrażeń dostarczył wszystkim dwudniowy wyjazd w Karpaty. - Po drodze zwiedziliśmy położony na malowniczej polanie, w otoczeniu bukowych lasów, Zamek Peles w Sinaia – siedzibę pierwszego króla Rumunii, Karola Hohenzollern -Sigmaringen, jaki zasiadł na tronie kraju po zjednoczeniu państwa w XIX wieku. Bawarski książę został sprowadzony, by rządzić tworzącym się narodem. Komnaty Zamku Peles są urządzone z wielkim przepychem, udekorowane hebanem, masą perłową, a okna zdobią cudowne witraże. W Bran Castle ruszyliśmy śladami księcia Drakuli. Wewnętrzny dziedziniec jest bardzo piękny, ale wnętrza są surowe i trochę smutne. Zadziwiający jest fakt, że słynny wampir był niezbyt wysoki, a potrafił w okrutny sposób okaleczać ludzi. Okolice zamku transylwańskiego arystokraty ujmują pięknem krajobrazu – dzieli się wrażeniami z wędrówki gimnazjalistów po Rumunii Katarzyna Mól. Pod murami zamku słynnego wampira, na zlokalizowanym tam targowisku, uczestnicywędrówki mieli możliwść kupna ręcznie wykonanych pamiątek, a co odważniejsi odwiedzili Dom Strachów, by poczuć mroczny klimat tego miejsca. Finałem tej części wyprawy była wspólna zabawa uczniów i nauczycieli, przeplatana regionalnymi tańcami, muzyką i śpiewem, która odbyła sie w przepięknym pensjonacie „Transylvanian Inn”. Kolejnym etapem była zwiedzania była stolica Rumunii. - Podczas wycieczki do Bukaresztu uczestnicy zwiedzili niezwykle okazały budynek Parlamentu Rumuńskiego oraz zapoznali się z funkcjonowaniem rządu. Rumuński Pałac Parlamentu jest drugim po Pentagonie największym budynkiem świata. Wszystkich zachwycił przepych, piękno oraz architektura Bukaresztu – wylicza atrakcje wycieczki Katarzyna Mól Dużym zainteresowaniem cieszyła się również wizyta w Paper Mill w Comana. Oprócz historii powstania druku i papieru uczestnicy mogli własnoręcznie zrobić nadruk na wykonanym przez siebie papierze. Comeniusowa grupa zwiedziła również klasztor Comana Monastery, założony przez Comana Vlad III "Tepes" w 1461roku. Wizyta w Giurgiu to jednak przede wszystkim realizacja zadań zwiążanych z projektem. Ze względu na jego temat przewodni, jakim jest kuchnia międzynarodowa, nie mogło zabraknąć lekcji gotowania. Nauczyciele wspólnie z młodzieżą przygotowywali popularne w Rumunii ciasteczka. - Ich kształt zależał od kreatywności „kucharzy” - komentuje lekcję współnego gotowania nauczycielka. Ponadto w szkole w Giurgiu młodzież miała możliwość uczestniczenia w lekcjach i zajęciach warsztatowych m.in. tkania, wypalania w drewnie, malowania glinianych naczyń oraz nauce tańców ludowych. Podczas zajęć artystycznych powstały plakaty nawiązujące do kultury każdego z partnerskich krajów. - Każdy dzień spędzony w Rumunii był inny. Uczniów Gimnazjum Nr 1 w Sosnowcu zaskoczyło zarówno bogactwo ludowe, historyczne, jak również dziedzictwo kulturowe rumuńskich wiosek i miast. A wszyscy są pod wrażeniem gościnności i życzliwości narodu rumuńskiego – podkreśla Katarzyna Mól. (ser)