UE: podsumowanie polskiej prezydencji - Informacje - Laboratoria.net\nALS Food & Pharmaceutical Polska Sp. z o.o. Blaston Polska Opta-Med Centrum Analiz Jakości Środowiska więcej\nRamiona odciągowe Alsident® System 100 BADANIA SENSORYCZNE C 1 Package 1/10 więcej\nUE: podsumowanie polskiej prezydencji\nZasady finansowania badań w latach 2014-2020, negocjacje w sprawie nakładów na fuzję termojądrową, debata o przyszłości europejskich uniwersytetów - to sprawy, którymi Unia Europejska zajmowała się w czasie polskiej prezydencji. Minione półrocze w europejskiej nauce podsumowuje minister nauki i szkolnictwa wyższego prof. Barbara Kudrycka.\nPAP: W trakcie polskiej prezydencji sporo się działo w europejskiej nauce. Zwłaszcza fizyka dała znać o sobie. Przeprowadzono doświadczenia sugerujące, że neutrina mogą być szybsze od światła. Również Wielki Zderzacz Hadronów w CERN zaczął pokazywać swoje wyniki. Jak Pani ocenia europejską naukę na tle światowej?\nBarbara Kudrycka: Myślę, że w badaniach podstawowych europejska nauka dokonuje bardzo dużych, poważnych i nierzadko przełomowych odkryć. Przykładem mogą być choćby postępy na drodze do okrycia cząstki Higgsa czy inne zagadnienia, które mogą zrewolucjonizować dotychczasowe teorie fizyczne. Wydaje się, że w naukach podstawowych Europa może być dziś pozytywnym przykładem dążenia do kumulacji inwestycji w potężne laboratoria, które są w stanie przeprowadzać niezwykle zaawansowane badania. Koncepcje, które zawiera projekt nowego programu ramowego Horyzont 2020, przygotowany na następną perspektywę finansową, czyli lata 2014-2020, są tego odzwierciedleniem. W programie tym zaplanowano ponad 80 mld euro na finansowanie badań, to rekordowa suma.\nPAP: Czy jednak mechanizmy wsparcia, zawarte w programie Horyzont nie skupiają się raczej na naukach stosowanych i wdrażaniu nowych technologii?\nBK: Rzeczywiście w Horyzoncie bardzo dużo mówi się o badaniach wdrożeniowych i innowacyjności Europy. Poprawa w tej kwestii to przecież kolosalne wyzwanie na czas kryzysu ekonomicznego. Nie oznacza to jednak, że środki finansowe będą przeznaczone wyłącznie na te dyscypliny i badania. Pamiętajmy, że tylko budżet Europejskiej Rady ds. Badań (European Research Council), która finansuje badania podstawowe, został zwiększony o 70 proc. A to oznacza ogromne wzmocnienie finansowania badań teoretycznych, podstawowych, które nierzadko warunkują postęp badań o charakterze wdrożeniowym.\nPAP: Szczególnie silną konkurencję dla europejskich dążeń stanowią amerykańskie uczelnie. Tam powstają wynalazki i prace nagradzane Noblami. Jakość szkolnictwa wyższego była ważnym tematem dyskusji w trakcie polskiej prezydencji. Jakie z tej dyskusji wynikły wnioski? Jak można zwiększyć szanse europejskich uczelni w tej rywalizacji?\nBK: W czasie polskiej prezydencji państwa członkowskie dyskutowały o tym, jak unowocześnić europejskie uniwersytety. We wrześniu wspólnie przyjęliśmy konkluzje Rady Europejskiej w tej sprawie, uznając, że reforma uniwersytetów może ułatwić wyjście z kryzysu ekonomicznego, a najistotniejszymi wyzwaniami dla europejskich uczelni jest podniesienie jakości kształcenia i jak najściślejsza współpraca z instytucjami gospodarczymi, biznesem, pracodawcami. Okazało się, że polskie reformy nauki i szkolnictwa wyższego wyprzedziły ten kierunek myślenia, nasze zmiany spotkały się z dużym uznaniem w Europie. Dziś podobne reformy rozważają inne kraje członkowskie. Dodatkowo w Horyzoncie 2020 za priorytetowe uznano takie projekty badawcze, które mogą przynieść odpowiedzi na najbardziej palące wyzwania społeczne i cywilizacyjne. Także te, które dynamicznie rozwijane są np. w Stanach Zjednoczonych czy Azji, a są szczególnie pożądane w globalnym przemyśle. To np. badania w dziedzinie biotechnologii, nowych technik informatycznych czy telekomunikacji. Przesunięcie ciężaru finansowania badań na te najbardziej dynamicznie rozwijające się dyscypliny naukowe świadczy o tym, że Europa próbuje zmierzyć się z wyzwaniami, jakie stawia rozwój przemysłu i nowych technologii i poszukiwać w tych dziedzinach własnej specjalizacji, własnych metod produkcji, konstrukcji, programowania. W Polsce przy największych uczelniach utworzone zostały parki technologiczne, które już mają sukcesy we wdrażaniu badań. I warte podkreślenia jest, że są to nie tylko koncepcje wypracowywane przez kadrę naukową, ale również przez studentów. Polska – tak jak cała Europa i świat – znakomicie rozumie, że w obecnym momencie uczelnie muszą być jak najbliżej gospodarki, biznesu i przemysłu. Tak działają i Cambridge, i Oxford – uczelnie, które dotychczas dominowały w badaniach podstawowych, teraz coraz większy nacisk kładą na współpracę z firmami, na inkubatory innowacyjnej przedsiębiorczości. I osiągają coraz wyraźniejsze sukcesy.\nPAP: Czy to dobry pomysł, żeby gonić Stany Zjednoczone zamiast iść swoją drogą? Może warto utrzymać ten kierunek, jak np. wsparcie finansowe UE dla Europejskiej Agencji Kosmicznej. USA w tej chwili nie przeznaczają środków na rozwój NASA, więc Europa ma szansę zyskać przewagę. Podobnie jest z programem ITER, który ma na celu znalezienie sposobu wykorzystania fuzji termojądrowej w energetyce. Tego też w Stanach nie robi się na tę skalę. Wiadomo, że efektów tych badań nie zobaczymy w najbliższych dziesięcioleciach, ale jeśli się uda, będzie to spektakularny sukces.\nBK: Ja bardzo się cieszę, że udało się podczas naszej prezydencji zakończyć negocjacje w sprawie przyjęcia programu finansowania wspólnoty Euratom, w którego skład wchodzi ITER. Dostrzegając pewne ryzyko wpisane w realizowane z takim rozmachem badania, Europa podjęła bardzo roztropną decyzję. ITER ma zagwarantowane finansowanie, ale na razie tylko do końca 2013 r. Są w Unii Europejskiej głosy, które zabiegają o kontynuację tych badań, a z drugiej strony są takie, które wolałyby ograniczyć Euratom.\nPAP: A jakie jest nasze zdanie?\nBK: Byliśmy wśród tych państw, które opowiadały się za kontynuowaniem tych badań i zagwarantowaniem finansowania do końca 2013 r.\nPAP: Czy jednak, jako Unia powinniśmy koncentrować swoje wysiłki na tych dziedzinach, którymi inni się nie interesują, licząc na uzyskanie przewagi, czy też przeciwnie, powinniśmy inwestować w to samo, co wszyscy, żeby nie zostać w tyle?\nBK: ITER to projekt ponadeuropejski, o ogromnej skali – Unia współpracuje tu na przykład z Japonią, Chinami, Indiami, USA czy Koreą. I sądzę, że tak potężne ponadnarodowe projekty to przyszłość, a Unia może być w nich liderem. Dla wszystkich w Europie jest dziś oczywiste, że w czasie kryzysu w szczególny sposób musimy pamiętać, iż badania naukowe mają być impulsem dla rozwoju gospodarczego i wzrostu innowacyjności. Z drugiej strony musimy też myśleć perspektywicznie i inwestować w inicjatywy badawcze, których rezultaty nie mogą być dzisiaj precyzyjnie przewidziane, ale jednak mogą znacząco wpłynąć na wzrost naszej konkurencyjności w odległej przyszłości. W Unii Europejskiej priorytety finansowania negocjowane są nie tylko pomiędzy uczonymi, reprezentującymi różnie dziedziny nauki, ale także pomiędzy rządami, które mają własne interesy w finansowaniu pewnych badań. Na pewno w trakcie debaty nad Horyzontem pojawią się głosy, aby nie bać się zamykania projektów, które nie przynoszą spodziewanych efektów. Już w debacie ministerialnej takie głosy się pojawiały.\nPAP: Na czas prezydencji Polski przypadło właśnie zakończenie prac Komisji Europejskiej nad nowym unijnym programem finansowania badań Horyzont 2020. Czy rzeczywiście, tak jak planowano, będzie on znacząco upraszczał procedury ubiegania się o środki i ujednolicał zasady, obowiązujące w różnych konkursach?\nBK: Polska prezydencja zabiegała o prostsze zasady udziału w programie finansowania badań, to w dużym stopniu się udało. Zabiegaliśmy też o możliwość łączenia funduszy strukturalnych ze środkami przyznawanymi na badania bezpośrednio przez Komisję Europejską z programu Horyzont. Cieszę się, że udało się to osiągnąć i takie zapisy znalazły się w projekcie, to pozwoli na kumulowanie środków i na inwestycje w bardzo duże przedsięwzięcia naukowe. Dodatkową korzyścią będzie specjalizacja naukowa poszczególnych europejskich regionów. Stworzenie np. potężnego laboratorium badawczego, stanowiącego zaplecze dla fizyków sprawi, że w tym regionie koncentrować się będą najbardziej nowatorskie projekty badawcze w tej dziedzinie. To ważne, aby nie dublować tej samej infrastruktury w każdym regionie, ale dostosowywać ją do potencjału badawczego, jakości kadry naukowej, a jednocześnie możliwości realizacyjnych. Zarówno Komisja Europejska, jak i ministrowie nauki państw UE zdają sobie sprawę, że nauka w Europie nie może być finansowana tylko ze środków publicznych. Dlatego system wsparcia programów badawczych wymagać będzie także nakładów z przemysłu i co dla nas jest szczególnie ważne, z małych i średnich przedsiębiorstw.\nPAP: Czy poprawa w stosunku do poprzednich programów ramowych jest satysfakcjonująca dla środowiska naukowego? Oczekiwano znacznego uproszczenia i ujednolicenia zasad rozstrzygania konkursu, tymczasem część specjalistów uważa, że w gruncie rzeczy niewiele się zmieni w porównaniu do obecnie realizowanego 7. Programu Ramowego.\nBK: Zmiany są widoczne, choćby w uproszczeniu i skróceniu procedur aplikacyjnych, bardziej przyjaznym sposobie rozliczania kosztów projektów, przyspieszeniu przekazywania pieniędzy na realizację badań czy ograniczeniu obciążeń wynikających z kontroli. Oczywiście pozostaje pewien niedosyt i na pewno w trakcie dalszych prac nad Horyzontem 2020 – już w czasie duńskiej i cypryjskiej prezydencji – strona polska będzie zabiegała o dalej idące uproszczenia. Na pewno warto też zauważyć rosnące znaczenie oddolnych inicjatyw państw członkowskich we wspólnym finansowaniu badań. Rośnie liczba tak zwanych inicjatyw wspólnego programowania – Joint Programming Initiative. Instytucje zainteresowane udziałem w dużych międzynarodowych programach badawczych najpierw uzgadniają wszystko między sobą, następnie uzyskują poparcie rządów, a wówczas rządy zawierają porozumienie i występują o dofinansowanie do Komisji Europejskiej. Działają już inicjatywy koncentrujące się na badaniach nad Alzheimerem, zdrową żywnością i dziedzictwem kulturowym. Podczas naszej prezydencji uzgodniliśmy pięć kolejnych – będą się koncentrować na badaniach nad morzami i oceanami, gospodarką wodną, globalnymi wyzwaniami urbanistycznymi, klimatem oraz drobnoustrojami i zagrożeniem, jakie stanowią dla zdrowia i życia.\nPAP: Czy jednak wciąż kłopotem nie jest mnogość różnych programów i procedur?\nBK: Horyzont 2020 integruje finansowanie kilku dotychczas odrębnych programów takich jak 7. Program Ramowy, Europejski Instytut Technologiczny czy program ramowy konkurencyjności i innowacyjności przedsiębiorstw (CIP).Być może można ten system jeszcze bardziej uprościć i KE będzie do tego dążyć w przyszłości. Moim zdaniem problemem jest również kryzys języka, a co za tym idzie kryzys komunikacji społecznej. Programy finansowania opisywane są w obszernych dokumentach, językiem nieprzystępnym i sformalizowanym, który jest przejrzysty tylko dla urzędników w Brukseli. W trakcie naszej prezydencji przekonaliśmy się, jak często unijne debaty, dotyczące np. szkolnictwa wyższego, odbywają się w gronie tych samych ekspertów bez udziału zainteresowanych osób ze środowiska. To powinno ulec zmianie i sygnalizowałam to przy okazji organizacji niektórych konferencji.\nBK: Angażowaliśmy się wyraźnie w rozwiązanie problemu niedoreprezentacji uczonych z nowych krajów członkowskich w korzystaniu ze środków 7. Programu Ramowego. Do pewnego stopnia nasze stanowisko zostało uwzględnione w Horyzoncie. Niezwykle ważna też była debata na temat modernizacji uniwersytetów, o której już wspominałam. Pozwoliła nam ona mówić o wspólnych celach, które chcemy osiągnąć w Unii Europejskiej. Wiele krajów, w tym Polska, nadal musi intensyfikować współpracę uczelni z sektorem gospodarczym.\nBK: Myślę, że nieźle. Po pierwsze - fakt, że aż o 70 proc. rosną nakłady na konkursy organizowane przez ERC spowoduje, że przyznawanych będzie więcej grantów badawczych. Poprzednie lata pokazały, że projekty polskich naukowców były dobrze oceniane i plasowały się tuż „pod kreską”. Przy większym finansowaniu więcej osób z Polski będzie mogło uzyskać fundusze na badania. Po drugie - Narodowe Centrum Nauki od ponad roku stosuje procedury, które są zbliżone do procedur ERC, więc nasi naukowcy, przynajmniej ci specjalizujący się w badaniach podstawowych, są w większym stopniu zaznajomieni z tymi procedurami. Po trzecie – po rozmowach z wieloma pracownikami naukowymi, mam wrażenie, że polska nauka wyraźnie się zmienia, jest bardziej ambitna, mamy znakomitych młodych liderów. Grant prof. Macieja Konackiego z Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika PAN na budowę czterech roboto-teleskopów w różnych częściach świata będzie jednym z kilku, które będą promować ideę finansowania badań przez Unię Europejską. Może większe problemy są z naszymi naukami społecznymi, w których trochę brakuje publikacji w języku angielskim, ale już np. w psychologii nie mamy żadnych kompleksów. Ponadto w Narodowym Programie Rozwoju Humanistyki przewidziane są środki na przekłady niektórych dobrych publikacji.\nPAP: A czy polscy uczeni naprawdę mają równe szanse w tej rywalizacji? Ich koledzy z krajów zachodnich od dziesięcioleci poprawiają wyposażenie swoich laboratoriów, podczas gdy w polskich instytucjach przez lata w ogóle nie było inwestycji, a teraz też rzadko je na to stać. Ponadto naukowcy z tzw. starych krajów są lepiej znani tym, którzy oceniają wnioski o granty, ich dokonania są im bliższe, bo często wywodzą się z tych samych kręgów.\nBK: Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego prof. Karol Musioł powiedział trafnie, że polska nauka była przez pewien czas zamrożona. Dziś już odtajaliśmy, nasza infrastruktura staje się coraz bardziej konkurencyjna. Naprawdę zainwestowaliśmy w nią znaczną część funduszy strukturalnych, zwłaszcza w porównaniu do innych nowych krajów członkowskich. Słyszę głosy naukowców z zagranicy, że to właśnie w Polsce jest dobre laboratorium czy dobra aparatura, które pozwolą im zrealizować ambitne badania. Najważniejsze jest, aby osoby, które aplikowały o środki, ale nie otrzymały grantu, nie zrażały się tym i próbowały dalej. Każdy wniosek można poprawić, każdy projekt badawczy można udoskonalić – potrzeba tylko odwagi w aplikowaniu o granty i pasji w realizowaniu badań. Po nich przyjdą sukcesy.\nTagi: badania, nauka, dofinansowanie, polska kadencja, UE, MNiSW, lab, laboratorium, laboratoria


ZUS - Artykuły na temat 'ZUS' oraz 'urlop wychowawczy' - kadry.infor.pl - Zarządzanie Zasobami Ludzkimi - HR, HRM, płace, praca, kadry\nPodstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopie wychowawczym stanowi kwota 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Przedstawiamy jak krok po kroku ustalić podstawę wymiaru składek z tytułu urlopu wychowawczego. »\nZatrudniamy pracownicę na pełny etat. W okresie od 1 czerwca 2011 r. do 8 września 2012 r. pracownica przebywała na urlopie wychowawczym. W tym czasie, od 1 września 2011 r. do 8 września br., zatrudniliśmy ją na 1/4 etatu. Pracownica zachorowała 30 lipca br. Wypłaciliśmy jej wynagrodzenie za czas choroby oraz zasiłek chorobowy z tytułu zatrudnienia na 1/4 etatu. Czy po zakończeniu urlopu wychowawczego, tj. od 9 września br., pracownica ma również prawo do zasiłku z tytułu zatrudnienia na 1/4 etatu, czy tylko z pełnego etatu, z którego przebywała na urlopie wychowawczym? »\nW jaki sposób oraz z jakiego okresu obliczyć podstawę wymiaru zasiłku dla pracownicy, która do końca lipca br. przebywała na urlopie wychowawczym (przez 2 lata), a następnie od 1 sierpnia br. przedłożyła zwolnienie lekarskie z powodu choroby? Wynagrodzenie, jakie pracownica otrzymuje po powrocie z urlopu wychowawczego, wynosi 3300 zł. »\nPierwotnie ZUS stał na stanowisku, że przy ustalaniu podstawy wymiaru składek dla osób na urlopach wychowawczych należy stosować w całości przepisy ustawy zasiłkowej w zakresie ustalania podstawy wymiaru zasiłków. Pogląd ZUS uległ jednak zmianie i do osób na urlopach wychowawczych należy stosować tylko niektóre z tych zasad. Taka sytuacja powoduje, że płatnicy, którzy ustalali podstawę wymiaru składek za osoby na urlopach wychowawczych zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami ZUS, powinni skorygować dokumenty rozliczeniowe za styczeń i kolejne miesiące br. »


Największy z zachowanych w Europie średniowiecznych zamków. Trzyczęściowa twierdza obronna w stylu gotyckim składa się z Zamku Niskiego, Zamku Średniego i Zamku Wysokiego. Najpiękniejszy widok na zamek jest od rzeki oraz mostu nad nią.\nTrasa Rowerowa Mierzei Wiślanej (Łącznik - R10)\nTrasa Rowerowa Mierzei Wiślanej to szlak wiodący od Mikoszewa do Piasków, aż pod granicę z Rosją. Jej całkowita długość wynosi około 50 kilometrów. Szlak jest zlokalizowany pomiędzy Zalewem Wiślanym i Zatoką Gdańską, a droga wiedzie głównie przez lasy Mierzei Wiślanej.\nNasze urokliwe miejsce przyciąga gości również zimą. Nie brakuje u nas miejsc do zjeżdzania na sankach z czego chętnie korzystają maluchy z rodzicami :)\nZamek w Sztumie\nZamek zbudowany w stylu gotyckim przez zakon krzyżacki w drugiej połowie XIV wieku na planie wielokąta z trzema wieżami. Z początkiem założenia wiąże się fundację fortalicium w Sztumie, której dokonał książę austriacki Albrecht III Długowłosy, po zbrojnej wyprawie u boku Winricha von Kniprode przeciwko pogańskim Żmudzinom i Litwinom w 1377 roku. Zamek był siedzibą wójta krzyżackiego. W 1410 po bitwie pod Grunwaldem przejęły go wojska polskie, a następnie odzyskały oddziały krzyżackie pod wodzą Heinricha von Plauena. Wówczas zniszczeniu uległa najwyższa, zachodnia wieża zamku.


Czy po udarze można stosować leki na potencję? - Na pytanie odpowiada lek. Wiesław Łuczkowski | WP abcZdrowie\nCzy po udarze można stosować leki na potencję?\nJestem rok i 3 miesiące po prawostronnym udarze przyjmuję leki na cisnienie iporel toramide i furosemid chialem wziąć inventum na potencję. Lekarz prowadzaca nie odpowiedziala mi czytak czy nie..powiedziala że ona by nie brała a partnerka powinna zrozumieć. Mam pytanie czy z tymi lekami mogę wziąć. Udar był łagodny wszystko jest w normie. Ciśnienie też.\nJest to normalne życie. Można spróbować.\nCzy mogę zażyć lek na potencję po prawostronnym udarze mózgu? – odpowiada Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska\nCo mogę brać na potencję? – odpowiada Lek. Jerzy Więznowski\nCzy są jakieś dobre leki bez recepty na potencję lub zioła na potencję? – odpowiada Lek. Łukasz Dubielecki\nJakie leki na potencję przy epilepsji? – odpowiada Lek. Jerzy Bajko\nCzy można przyjąć Bisocard i leki na potencję? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski\nJakie można brać leki na potencję po przeszczepie wątroby? – odpowiada Lek. Jacek Ławnicki\nLeki na nadciśnienie tętnicze a problemy z potencją – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska\nCzy leki na potencję obniżają jakość plemników? – odpowiada Lek. Marta Gryszkiewicz\nJakie leki są najlepsze na potencję? – odpowiada\nW Polsce problemy z potencją ma ok. 1,5 mln mężczy...\nNeuroborelioza • Nerwobóle • Tężyczka • Choroba Creutzfeldta-Jakoba • Niewydolność kręgowo-podstawna • Badanie progu pobudliwości miazgi zębowej • Postępujące porażenie nadjądrowe • Spastyczność • Zaburzenia widzenia • Urazy głowy • Astma oskrzelowa • Problemy z równowagą • Badanie czucia powierzchownego • Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego • Stwardnienie rozsiane • Uszkodzenie płatów czołowych • Badanie układu nerwowego • Trichotillomania • Pląsawica Huntingtona • Drgawki • Badanie szybkości przewodnictwa nerwowego • Zespół Guillaina-Barrego • Stan po udarze mózgu • Głęboka stymulacja mózgu w chorobie Parkinsona • Wgłobienie jelit • Osłabienie • Badanie nerwów czaszkowych • Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu • Inne choroby neurologiczne • Uszkodzenie płatów skroniowych\nPodrabiane leki. Jak nie dać się na nie nabrać? • Wzrosła sprzedaż leków na erekcję • Seks a tabletki na rzucenie palenia. Warto przeczytać ulotkę • Zioła dla mężczyzn • Tabletki poprawiające potencję (WIDEO) • Jak rozmawiać z dzieckiem o seksie? (WIDEO) • Fałszywe leki • Uwaga! Popularny lek na potencje wycofany z aptek. Sprawdź, czy go masz • Tabletki na potencję sprzedają się jak świeże bułeczki • Tabletki na potencję - rodzaje, działanie, przeciwwskazania, skutki uboczne, cena\nAmorecaps • Leuzea - Szczodrak krokoszowaty • Glycerolum 86% (Rec.) • Glycerolum 86% (Rec.) • Glycerolum (85 per centum) (Rec.) • Proviron-25 • Spasticol • Spasticol • Spasticol • Maxon\nLek. Renata Ługiewicz - Neurolog, Warszawa • Elżbieta Żelazowska - Neurolog dziecięcy, Łódź • Lek. Bernadeta Miodońska - Neurolog, Wrocław-Śródmieście • Lek. Renata Samocka - Neurolog, Grójec


Największym atutem grzejników jest to, że szybko się nagrzewają (i stygną), zatem w krótkim czasie mogą zmienić temperaturę w pomieszczeniach. Z kolei podłogówka gwarantuje równomierny rozkład ciepła w całym wnętrzu. Ponieważ oba systemy grzewcze mają zalety, popularnym rozwiązaniem są mieszane instalacje – z podłogówką na parterze i grzejnikami w sypialniach na piętrze.\nZarówno grzejniki, jak i ogrzewanie podłogowe, dostępne są w różnych wariantach. Przed podjęciem decyzji o wyborze jednego z nich, warto zapoznać się z charakterystyką oferowanych rozwiązań.\nZarówno rodzaj, jak i moc tych urządzeń, powinny zostać określone w projekcie budowlanym domu. Wybór grzejników do istniejącego budynku należy natomiast skonsultować z instalatorem.\nW sprzedaży dominują grzejniki wodne. Obok najpopularniejszych – płytowych – wciąż oferowane są modele żeberkowe, a także urządzenia konwektorowe.


48 Wiosenny Zlot Turystów Pieszych - Bolechowice\n48 Wiosenny Zlot Turystów Pieszych\nPogoda: pochmurno bez deszczu\nW dniu 23 maja odbył sie w Bolechowicach 48 Zlot Turystów Pieszych Hutniczo-Miejskiego Oddziału PTTK w Krakowie. W zlocie uczestniczyła grupa turystów Klubu "Wierch" również z tego Oddziału.\nTrasa przebiegała przez piękny region zakwalifikowany do Krajobrazowego Parku "Dolinki Krakowskie". Jest to zespół dolinek, które pochodzą z okresu Jury, zbudowane z wapieni.\nJest to zespół Jurajskich Parków Krajobrazowych usłany potokami, dolinkami i licznymi wąwozami o charakterze kanionów. Dolinki są przepięknymi geologicznie, zjawiskami natury. Nad dolinkami górują zbocza skał wapiennych bardzo strome o dziwnych kształtach i nazwach. Zbocza te są wykorzystywane do wspinaczek. Dolinka Będkowska jest to piękna krajobrazowo dolinka na terenie, której występuje największy w całej Jurze wodospad zwany Szum lub Szeroki. W zboczach skał znajduje się potężna brama Będkowska, oraz najwyższy szczyt Wietrznik 403 m n.p.m.\nDolina Kobylańska ma długości 4 km, a najwyższe wzgórza w rejonie Gzylowej Skały wznoszą się na wysokość 455 m n.p.m. Najważniejszy wąwóz tej Dolinki - to urokliwy wąwóz zwany Nagajami, oraz piękny potok zasilany źródłem św. Antoniego. Dolinka Kobylańska jest nie tylko piękna krajobrazowo, ale również jest bogata w przyrodę. Rzadkie gatunki paproci, storczyki, szuwary, fiolki i inne.\nOstatnia dolinka to dolinka Bolechowicka najkrótsza, bo tylko 1.5 km. Wejście do dolinki to potężna brama Bolechowicka utworzona ze skal wapiennych, których zbocza również wykorzystywane są przez przyszłych alpinistów i himalaistów. W skałach zboczy znajduje się duże krasowe źródło będące pomnikiem przyrody. Dolina Bolechowicka objęta jest ochrona rezerwatowa, a wąwóz Bolechowicki zakwalifikowany jest, jako rezerwat przyrody.\nZ wielka przyjemnością podjęłam się poprowadzić przez tak piękny krajobrazowy park „Dolinki Krakowskie” grupy Klubu „Wierch", był to mój debiut jako organizatora turystyki. Gdy rozpoczęliśmy wędrówkę zmierzającą na metę 48 Zlotu Turystów Pieszych w Bolechowicach, zauważyłam, że u moich koleżanek i kolegów dziwne tajemnicze spojrzenia i uśmiechy. Nie wiedziałam, co jest granie w pewnym momencie Renatka i Agatka zarządziły "postój" i zaczęły się przemowy pod moim adresem. Były również życzenia turystyczne, oraz prezenty typu wyposażenie turystyczne. I tak mini apteczka, mini zestaw do szycia, batonik, oraz niezbędnik turystyczny i inne akcesoria....\nByłam bardzo mile zaskoczona taka niespodzianką. Nie tylko ja byłam zadowolona, ale również cała grupa miała wspaniale humory, przy pogodzie przychylnej wędrówkom turystycznym. Trasa była urokliwa, majowa, piękna pełna zadowolenia. Na metę wchodziliśmy bardzo majowo przystrojeni, ze śpiewem na ustach, a słowa były takie „Ćwierkają wróbelki od samego rana ćwir, ćwir dokąd nas prowadzisz Teresko kochana” była to dla mnie następna wzruszająca niespodzianka. Na koniec otrzymaliśmy pamiątkowy puchar, następnie posililiśmy się gorącym smacznym bigosem i potem to już czas do domu czas. Ślicznie dziękuję mojej grupie, która dała mi tyle radości, w tym moim debiucie.\ndokąd nas prowadzisz Tereso kochana.\nA Tereska na to – śmieje się wokoło,\nrajd w Bolechowicach – bawmy się wesoło !\nCzas więc na wędrówkę – lasem i przez rzeczkę\ni zebrałam grupę chętną na wycieczkę.\nCel nasz niedaleko leży od Krakowa,\n- to nasze Dolinki, więc trasa gotowa.\nBędkowską przeszliśmy równym, raźnym krokiem,\npotem Kobylańską całą żółtym szlakiem.\nCel nasz niedaleko, grupa roześmiana\ni Bolechowicka wszystkim dobrze znana.\nAle tę dolinkę tylko przywitamy\nbo do Bolechowic na metę pognamy.\nNikt się nie zagubił, choć były zakręty,\nTeresa triumfuje „Sezon rozpoczęty”\nKto nie zna Tereski, niech tego żałuje\nGdy Jej z nami nie ma, „czegoś” nam brakuje !!!\nSłowa: Ela Czader


Bukowina (rum. Bucovina; ukr. Буковина, Bukowyna) – kraina historyczna w Europie Wschodniej, położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem, obecnie, od II wojny światowej dzieli się na:\nW X-XI wieku ziemie późniejszej Bukowiny weszły w skład Rusi Kijowskiej (rozciągającej się wzdłuż największych szlaków wodnych wiodących od szwedzkich Waregów ku Bizancjum i konkurującej z Połowcami, Pieczyngami, a następnie Tatarami). Leżała ona na ówczesnym pograniczu ziem kijowskich porośniętym wiekowymi borami, na pustkowiach, przez które przedzierał się drugorzędny szlak handlowy, łączący Zadnieprze z Czechami i Węgrami. Szlak ten opierał się o pierwsze osady, które stały się później najsłynniejszymi twierdzami tego obszaru: Chocim i Kamieniec Podolski. W wiekach XII i XIII ziemie te znalazły się w granicach Księstwa Halickiego i Halicko-Wołyńskiego. Były to tereny w zasadzie niezamieszkane, gdzie dopiero tworzyła się siatka pierwszych niewielkich osad – na poły rodowych skupisk rolniczo-pasterskich.\nDopiero w XIV wieku Mołdawia (do niej należała wznoszona Suczawa) zaznała swej politycznej emancypacji, której tłem były konflikty polsko-węgierskie, jak również doznała szybkiego rozwoju i wielu przemian. Od 1400 roku powstała w Suczawie prawosławna metropolia, mocno związana z tradycją greckiego (bizantyńskiego) chrześcijaństwa. Pierwsze siedziby władców mołdawskich to Seret, Baia, Radowce wreszcie Suczawa, skąd w XVI w. stolicę Mołdawii przeniesiono do Jass. Odtąd Bukowina przestała odgrywać centralną rolę w państwie mołdawskim (centrum władzy przesunęło się na południe). Wiek XV był czasem prężnego rozwoju ziem mołdawskich, w tym i późniejszej Bukowiny. Potężne zyski z handlu pozwoliły na budowę mocnych struktur państwowych. Główne szlaki handlowe biegnące przez te ziemie łączyły Rzeczpospolitą z Morzem Czarnym. Jedna ważna droga handlowa, biegnąca wzdłuż Prutu, łączyła Ruś Halicką przez Kołomyję i Czerniowce ze skupiskami miejskimi w rejonach dolnego Dunaju. Inna ważna droga o charakterze międzynarodowym – tak zwana „droga mołdawska” – przebiegała przez Bukowinę, łącząc Morze Czarne ze środkową i północną Europą. Wędrowali tędy kupcy słowiańscy, arabscy, żydowscy, ormiańscy. Opierając się na tym rosnącym potencjale ekonomicznym, młoda władza mołdawska rozpoczęła wówczas fundację serii obronnych zespołów klasztornych, z których nawet najstarsze (Putna, pierwsza Mołdawica, dawniejszy Humor...) można podziwiać jeszcze dzisiaj. Fundacje te były skupione na ogół na terenach górskich, na zachód od Suczawy. Będąc granicznymi przyczółkami państwowości mołdawskiej, stanowiły także zalążki wsi i miasteczek wdzierających się pomału w doliny bukowych lasów.\nSkupiska miejskie terenów przyszłej Bukowiny to przede wszystkim leżąca na południu Suczawa i rozwijające się na północy Czerniowce. Potężna twierdza suczawska do dziś imponuje swymi walorami obronnymi. Monastyry suczawskie z monastyrem św. Jana z Suczawy na czele świadczą o poziomie kultury prawosławnej ówczesnej Mołdawii.\nHistoria Czerniowiec była trochę odmienna, bardziej kupiecka. Czerniowce też później stały się stolicą austriackiej Bukowiny. Z 1408 roku pochodzi pierwsze pisemne świadectwo istnienia tego sporego już wówczas miasteczka z dwiema prawosławnymi cerkwiami parafialnymi, zamieszkanego głównie przez Rusinów i Wołochów. Leżące przy większym szlaku handlowym niż Suczawa czerpały z tego korzyści i ponosiły straty. W latach 1497–1537 Polacy aż trzy razy palili Czerniowce podczas swoich wypraw. Ziemie te były terenem nieudanej wyprawy króla polskiego Jana Olbrachta w 1497 r., którego wojska zostały zmuszone do odstąpienia od obleganej Suczawy, a następnie rozbite w lasach mołdawskich („Za króla Olbrachta wyginęła szlachta”).\nWzdłuż osi handlowych powstawały miasta, które już u zarania przedstawiały kulturę etnicznie złożoną. Koniec XVII i początek XVIII wieku stanowił główny przełom w osadnictwie wielokulturowym przyszłej Bukowiny. Zalążki tego fenomenu można zaobserwować trochę wcześniej. Właśnie w owych miasteczkach handlowych spotykali się na targach ludzie przemieszczający się wzdłuż osi handlowych. Wraz z tymi ludźmi przemieszczały się idee, wyznania, kultury. Już wówczas powstawała na Bukowinie kultura otwarta na różnorakie wpływy: ruskie, polskie, węgierskie, bizantyńjskie, osmańskie i inne.\nW ciągu pierwszej połowy XVI wieku Osmanie podbili Mołdawię. Turcy stali się głównym zagrożeniem, co znalazło swój wyraz w lokalnej sztuce. Jeszcze w 1687 roku Sobieski przyłączył Czerniowce do Rzeczypospolitej, ale w 1699 roku zostały one zwrócone Hospodarstwu Mołdawskiemu. Tym niemniej, szczególnie w miasteczkach rozwijały się różne kultury, w tym i polska kultura kresowa. Pod koniec XVII wieku prawosławie rumuńskie przeżywało swoistą unię z Rzymem. W końcu XVII wieku w Czerniowcach rozwinęło się pierwsze skupisko Żydów. W 1715 roku powstało osadnictwo ormiańskie w miejscowości Kuty nad Czeremoszem. W XVIII wieku rozwijały się spore gminy ormiańskie w Suczawie i w Czerniowcach. W 1870 roku Ormianie założyli w ramach archidiecezji lwowskiej parafię liczącą 600 katolików obrządku ormiańskiego. Na południu, w okolicach Suczawy, osiedli Ormianie obrządku wschodniego, tacy zamieszkali też okolice Putny. W 1724 roku pierwsi staroobrzędowcy uciekający przed rosyjskim caratem znaleźli schronienie na Bukowinie – we wsi Lipoveni, od której wywodzi się ich określenie Lipowanie. Tak powstawała składanka etniczna, która stanowić będzie podłoże etosu bukowińskiego.\nZasadniczą datą w kształtowaniu się fenomenu Bukowiny był 1775 rok. Wówczas na mocy pokoju w Kuczuk Kajnardży większa część Bukowiny przypadła Austrii, która przyłączyła ją do Galicji. Wiek XIX to główny okres rozwoju Bukowiny, lata, które nadały jej swoisty charakter ziemi wielonarodowej, urzeczywistniającej ideały tolerancji. Austriacy zastali na Bukowinie olbrzymie połacie lasów, zupełnie niezagospodarowane. Pod berłem habsburskim tę zieloną pustynię zasiedliła fala imigracji bukowińskiej, która stworzyła istną mozaikę ludów. Do dawnego osadnictwa rusińskiego (w tym huculskich pasterzy na terenach górskich), mołdawskiego, a w miasteczkach żydowskiego i ormiańskiego, doliczyć trzeba Niemców, Austriaków i Polaków. Pracowali oni m.in. przy wyrębie buków. W początkowych fazach zasiedlenia, w zamian za dostarczone cesarstwu drewno, można było otrzymać ziemię spod wyrębu za darmo. Pierwsze rodziny śląskich górali z okolic Czadcy oraz innych rejonów Śląska Cieszyńskiego przybywali na Bukowinę już na samym początku XIX wieku. Przemieszczanie się Polaków ułatwiał fakt, że od 1786 aż do 1849 (po Wiośnie Ludów) Bukowina pozostawała w administracyjnych ramach Galicji (jako cyrkuł bukowiński)[potrzebny przypis]. Większość nowych wsi powstających wówczas na Bukowinie miała od samego początku charakter wieloetniczny. Pojana Mikuli jest najlepszym tego przykładem. Jednak w XIX wieku nie dochodziło raczej do małżeństw mieszanych ze względu na różnice kulturowe i językowe. Tym niemniej, to w XIX wieku powstała na Bukowinie coraz bardziej świadoma kultura wielonarodowa przesiąknięta etosem pogranicza, dzięki któremu kilkanaście grup etniczno-wyznaniowych mogło współżyć w pokoju i poszanowaniu sąsiadów. Odzwierciedla się to w wielu do dziś funkcjonujących przysłowiach i porzekadłach bukowińskich. Trzeba zaznaczyć, że od samego początku Habsburgowie przyczynili się do rozwoju pokojowej i zarazem wielonarodowej Bukowiny. Cesarz Józef II samodzielnie wybierał urzędników i dostojników kościelnych wysyłanych na Bukowinę. On również zapewnił powstanie wielojęzycznego szkolnictwa na tych ziemiach. Na Bukowinie istniało szkolnictwo ukraińskie, rumuńskie, niemieckie, polskie, żydowskie i węgierskie. Nauczyciele byli tu opłacani najlepiej z całego cesarstwa. Władza wojskowa istniejąca pierwotnie w tej strefie pogranicza zapewniła pokojowy rozwój wielonarodowego osadnictwa. Na Bukowinę południową Polacy przybyli w pierwszym dwudziestoleciu XIX wieku. Dzielili się, jak wszyscy na Bukowinie, na mieszkańców gór i mieszkańców nizin. Polskie skupiska to przede wszystkim miejscowości wzdłuż Czeremoszu i Prutu, jak i Seretu na północy, a na południu – okolice rzeki Suczawy i Mołdawy. Istotną rolę w historii polskiego osadnictwa odegrała kopalnia soli w Kaczyce, do której sprowadzano całe rodziny górników m.in. z Wieliczki.\nW marcu 1849 Bukowina została odłączona od Galicji i stała się osobnym krajem koronnym jako Księstwo Bukowiny z osobnymi organami władzy – Prezydium Krajowym, Sejmem Krajowym Bukowiny i wydziałem krajowym. Nastały najlepsze lata rozwoju Bukowiny, przede wszystkim jednak jej stolicy – Czerniowiec. Wobec kłopotów komunikacyjnych Suczawy Austriacy – wbrew pierwotnym planom – w Czerniowcach utworzyli centralne ośrodki administracji tej ziemi.\nNależy tu wspomnieć znakomitą postać Antoniego Kochanowskiego, prawdziwego ojca tego miasta. Piastował on godność rajcy czerniowieckiego przez 42 lata, będąc burmistrzem przez 27 lat. Był on również deputowanym do Sejmu Krajowego Bukowiny, wicemarszałkiem i marszałkiem tegoż sejmu i posłem do Rady Państwa. On to zmienił wygląd Czerniowiec, która z małej drewnianej mieściny przemieniła się w dobrze uporządkowane miasto, z kanalizacją, prądem, brukiem, a nawet tramwajem.\nW 1840 roku Czerniowce liczyły tylko 12 500 mieszkańców, lecz już w 1859 – 26 345, a w roku 1880 – 45 600. Ważną rolę w rozwoju miasta odgrywała wybudowana przez polskich inżynierów kolej łącząca Lwów, Czerniowce, Suczawę i Jassy, a więc Bałtyk z Morzem Czarnym. W październiku 1875 roku w Czerniowcach został założony uniwersytet, a przy nim powstały organizacje studenckie poszczególnych grup etnicznych (np. „Austria”, „Allemania”, „Sojuz” ukraiński, „Ognisko” polskich katolików, „Lechia”, syjonistyczna „Karima”, żydowskie „Zefira” i „Hebronia”). Generalnie rzecz biorąc, życie kulturowe poszczególnych miejskich grup etnicznych rozwijało się w różnorodnych klubach i stowarzyszeniach, jak i w czytelniach prasy, domach kultury i bibliotekach. W miastach bukowińskich powstawała wieloetniczna inteligencja, potrafiąca docenić swą wieloetniczność i współzawodnicząca w organizowaniu imprez kulturalnych o coraz to wyższym poziomie. Dochodziło do tego, iż na przełomie XIX i XX wieku najlepsza kawiarnia w Czerniowcach wykładała codziennie 159 gazet i czasopism z całego świata. Dobre współżycie wielu kultur objawiało się także w dobie kształtowania niektórych świadomości narodowych. Na przykład pierwsze odezwy do powstającej narodowości ukraińskiej były drukowane w gazetach polskich, gdyż Ukraińcy nie mieli wówczas jeszcze swoich gazet. W pamiętnikach Bukowińczyków widać, że małe dzieci stykały się już na ulicach i podwórkach z odmiennymi kulturami i językami. Targi również odgrywały tu rolę płaszczyzn spotkania. Przeciętny Bukowińczyk, nawet prawie niepiśmienny, mówił w kilku językach.\nW 1857 roku dokonano spisu ludności, który na Bukowinie wypadł następująco: na 10 440 km², mieszkało 455 800 ludności (czyli 31,6 os. na 1 km²). Z tego spisu można wyczytać unikalną mozaikę etniczną: 44,6% Rumunów – zamieszkałych głównie na południu i silnie zróżnicowanych społecznie; 38,2% Rusinów (do których zaliczono także Hucułów) – zamieszkałych głównie na północy (w Czerniowcach w 1890 roku mieszkało ich 12 984 (14,3%) i stanowili trzecią co do wielkości grupę etniczną, w 1917 roku – drugą); 6,4% Niemców – urzędników, rzemieślników z wysokimi kwalifikacjami, inżynierów górniczych i hutniczych; 6,4% Żydów – zamieszkujących przede wszystkim miasta i miasteczka, trudniących się handlem i rzemiosłem, lecz będących także lekarzami, adwokatami lub np. dziennikarzami; 3% Polaków – mieszkających też przede wszystkim w miastach i miasteczkach (w Czerniowcach w 1910 roku było ich 15 412 osób[potrzebny przypis]); 1,6% Węgrów, 0,57% Rosjan starego obrzędu oraz 0,1% Ormian. Bukowina miała przede wszystkim charakter agrarny. Jeszcze w 1880 roku prawie trzy czwarte ludności były związane z rolnictwem i tak w zasadzie pozostało do końca XIX wieku. Wystarczy tu wspomnieć wielkie targi bydła, odbywające się w Czerniowcach. Tylko ok. 40% ziemi tworzyła wielka własność. Proces parcelacyjny przebiegał bardzo powoli. W 1902 roku prawie 60% wszystkich gospodarstw chłopskich posiadało mniej niż 2 ha. Była to sytuacja dość wyjątkowa w tej części Europy, wynikająca z historii tego osadnictwa, dużo późniejszego niż w innych stronach, choćby Galicji. Ważną rolę w gospodarce agrarnej spełniał wypas zwierząt, zwłaszcza w terenach górskich.\nTak więc w ciągu XIX wieku, Bukowina zmieniła całkowicie swój wygląd – od zielonej prawie pustyni w krainę z rozwiniętymi miastami, dużymi wsiami i nowoczesnymi miasteczkami. Słynnymi kurortami i uzdrowiskami były Kimpulung Mołdawski i Vatra Dornei. Na przełomie XIX i XX wieku miała miejsce spora fala emigracji bukowińskiej do Stanów Zjednoczonych i do Brazylii (obejmująca również Polaków, a także znaczną liczbę Niemców). Dziś jeszcze funkcjonuje tam dosyć prężnie „Bukovina Society of the Americas”.\nPod względem wyznaniowym na przełomie wieków największą liczbę stanowili prawosławni (prawie wszyscy Rumuni i większość Ukraińców, należący do metropolii bukowińskiej) – 68,44%; Żydów było 12,86%; katolików obrządku rzymskiego (wszyscy Polacy oraz większość Węgrów i Niemców) – 12,32%; luteranie i kalwini (mniejszości niemieckie i węgierskie) – 2,56%. Do tego należy dodać 0,4% staroobrzędowców z Rosji, 0,08% katolików obrządku ormiańskiego, 0,04% Ormian obrządku wschodniego. Nie uwzględniono w tych danych ok. 6000 (?) – 0,7% Romów.\nW okresie liberalnych rządów Habsburgów II połowy XIX i początku XX wieku na Bukowinie istniał sejm krajowy, składający się z 31 posłów (do 1907 wybory odbywały się systemem kurialnym). Decydował on (podobnie jak np. sejm krajowy w Galicji) o krajowych sprawach związanych z gospodarką, edukacją czy ochroną zdrowia.\nCzasy międzywojenne i powojenneEdytuj\n3 listopada 1918 odbyła się w Czerniowcach manifestacja poparcia dla Ukraińskiej Rady Narodowej, a władzę na Bukowinie przejęła „Bukowińska Delegacja Ukraińskiej Rady Narodowej”. Jednak tego samego dnia z Bukowiny odmaszerowały do Lwowa oddziały Ukraińskich Strzelców Siczowych, które były tam jedyną siłą militarną. 5 listopada 1918 nad Czerniowcami pojawił się rumuński samolot wojskowy, rozrzucając ulotki z odezwą dowódcy 8 dywizji rumuńskiej, która mówiła o zajęciu Bukowiny przez Rumunię w celu zapobieżenia anarchii i zaprowadzenia porządku. W dniach 6–12 listopada 1918 oddziały rumuńskie zajęły Bukowinę, rozbrajając 200-osobowy oddział ukraińskiej samoobrony i wypierając oddział Armii Halickiej z powrotem do Galicji. 12 listopada powstała Rada Narodowa; jej przewodniczącym był Dionisie Bejan, a od 28 listopada 1918 Iancu Flondor. 31 grudnia 1918 Rada Narodowa Bukowiny podjęła decyzję o przyłączeniu się do Rumunii. Po upadku imperium Habsburgów na mocy traktatu z Saint-Germain-en-Laye z 10 września 1919 roku Bukowina stała się częścią Rumunii. Powstała Wielka Rumunia.\nDruga wojna światowa silnie zniszczyła mozaikę ludów bukowińskich. Podczas wkraczania wojsk rumuńskich na tereny Północnej Bukowiny miały miejsce liczne pogromy na Żydach dokonywane zarówno przez żołnierzy rumuńskich, jak i przez ludność miejscową, przeważnie ukraińską. W czasie tych pogromów zginęło kilkadziesiąt tysięcy Żydów. W okolicy działała także Specjalna Grupa Operacyjna D pod dowództwem Otto Ohlendorfa.\nHitlerowcy wymordowali Żydów głównie w Birkenau i na Majdanku[potrzebny przypis], Niemców wysiedlili na Śląsk i do Kraju Warty (Heim ins Reich), nastąpiły repatriacje Polaków, Węgrów, Słowaków. Nowa granica rumuńsko-radziecka (powstała w 1940 roku, w wyniku paktu Ribbentrop-Mołotow) sztucznie dzieliła Bukowinę na dwie części, jednak obie zachowały w pewnej mierze swą specyfikę wewnątrz nowych państwowości totalitarnych. W Rumunii nawet Nicolae Ceaușescu przez lata nie potrafił poddać sobie górali bukowińskich, którzy de facto zachowali sporą autonomię. Mozaika ludów utrudniała inwigilację Securitate. Po stronie północnej pamięć o wielonarodowości i specyfice tych ziem pozwoliła przetrwać okres stalinowski niektórym ostojom mentalności bukowińskiej, która teraz z trudem się odradza, zwłaszcza w kręgach inteligenckich, jak również w środowiskach wiejskich.\nLiczba Rusinów wzrastała w XIX wieku w związku z napływem ludności z Galicji (190 000 w 1801 roku do 337 000 w roku 1848). Składali się głównie z chłopów, bez tradycji mieszczańskich, ziemiańskich czy też inteligenckich[potrzebny przypis]. Pod koniec XIX wieku wzrosła liczba Rusinów w sejmie Bukowiny i zaczęło rodzić się ich poczucie odrębności narodowej. Ukraińcy byli tradycyjnie wyznania prawosławnego.\nSpecyficzną i zintegrowaną ludnością na ogół zaliczaną obecnie do Rusinów są Huculi, których język ma wpływy mołdawsko-rumuńskie i słowiańskie. Prowadzą nadal typ górskiej gospodarki samowystarczalnej. Głównym ich zajęciem było i jest pasterstwo. Uprawiali także kowalstwo, młynarstwo, bednarstwo, garncarstwo, szewstwo, krawiectwo. Pełnili również rozmaite funkcje związane z zamieszkiwanym terytorium takie jak: leśniczy, sołtys, policjant wiejski, ogrodnik. Tradycyjnie pogardzali rolnictwem i samych rolników – ludzi nizin – nie darzyli wielkim szacunkiem. Pierwsze parafie pojawiły się na huculszczyźnie dopiero pod koniec XVII wieku, a niedługo potem Huculi zaczęli uważać się za „jedynych autentycznych chrześcijan”. Ze względu na liczbę dezercji byli zwolnieni ze służby wojskowej pod berłem habsburskim.\nPo 1945 roku w wyniku zmian cywilizacyjnych oraz polityki komunistycznej nastąpił szybki zanik tradycyjnego życia huculskiego. Dziś dla górali zajmujących się głównie pasterką przejście na gospodarkę handlową i udział w systemie podatkowym okazało się bardzo trudne. Istotnym źródłem utrzymania stało się nielegalne wycinanie lasów.\nPrzed 1918 rokiem Huculi stanowili większość w pięciu powiatach północno-bukowińskich: czerniowieckim, kocmanieckim, waszkowieckim, wyżnickim i zastawnieckim.\nObecni na Bukowinie już w XIV wieku, lecz ich liczba wzrosła za czasów habsburskich. Na Bukowinę zostali sprowadzeni – jako fachowcy: urzędnicy, rzemieślnicy, duchowni, nauczyciele, którzy osiedlili się głównie w miastach. W ramach germanizacji przesiedlono na te tereny rolników (północne tereny obecnej Bukowiny rumuńskiej), hutników szkła i metalu, oraz górników (głównie na południe). Mieli istotny wpływ na rozwój gospodarki Bukowiny. Część powstałych wsi miała charakter wybitnie niemiecki. Miasta o silnej obecności niemieckiej to Kimpulung Mołdawski, Gura Humorului, Radowce, Czerniowce, Suczawa, Seret.\nŻydzi pojawili się na terenie Bukowiny już w XIV wieku w nawiązaniu do przebiegających osi handlowych. W drugiej połowie XVII wieku ucierpieli podczas powstań Chmielnickiego. Liczba ich jednak nadal wzrastała. W 1769 roku na Bukowinie było 986 Żydów, w siedem lat później już 2906. Po 1774 roku ich sytuacja nadal nie była łatwa ze względu na liczne restrykcje w postaci m.in. zakazów osiedlania się. W przeciwieństwie do Żydów galicyjskich mówili po niemiecku. Zamieszkiwali przede wszystkim miasta i miasteczka. Prócz handlu zajmowali się rzemiosłem i wolnymi zawodami. Dziś w większości miejscowości życie żydowskie zamarło.\nNa Bukowinie na początku XX wieku liczyli ok. 6000 osób. Identyfikowali się z Rumunami. Wbrew legendom w dużej części prowadzili osiadły tryb życia jako rzemieślnicy, kowale, ślusarze oraz producenci drobnego sprzętu domowego (blacharka – co wpłynęło na jednolity sposób krycia dachów zwłaszcza na Bukowinie południowej).\nPrzybyli na te tereny głównie w XIX wieku zarówno z Siedmiogrodu, jak i z dalszych terenów węgierskich. Wprowadzili do wsi, które zamieszkali, ewidentnie wyższy poziom rolnictwa.\nPierwsi osiedlili się za czasów Kazimierza Wielkiego. Po 1774 roku napływała ludność polska w celach przede wszystkim zarobkowych (nauczyciele, księża, urzędnicy, a także kupcy, ziemianie, rzemieślnicy, przedstawiciele wolnych zawodów i rolnicy). Sprowadzeni zostali także górnicy z Bochni, Kałusza i Wieliczki do pracy w kopalni soli w Kaczyce.\nOkoło 1803 roku na Bukowinę przybyli Górale z okolic Czadcy, którzy osiedlili się w Trebleczu k. Seretu, w Starej Hucie Krasnej i w Kaliczance. Kolejna ich fala przybyła w latach 1814–1819, zatrzymując się we wsiach Hliboka i Tereszny. Po kilkunastu latach doszło do przeludnienia wsi, w związku z czym na Bukowinie południowej w 1834 roku powstała wieś Nowy Soloniec, w 1835 roku – Plesza i w 1842 roku – Pojana Mikuli.\nZarazem jedna z najstarszych jak i najmniejszych grup etnicznych Bukowiny, dzieląca się na Ormian katolików, głównie w północnej części Bukowiny i zaliczanych do Polaków oraz osiedlonych na południu krainy Ormian ormiańskiego obrządku wschodniego i wliczanych tradycyjnie do narodowości rumuńskiej. Obydwie te grupy stanowiły elitę społeczną – posiadaczy ziemskich, bogatych kupców, wysokich urzędników, sędziów lub lekarzy. Ormianie rumuńscy – inaczej mołdawscy – osiedlili się głównie w Suczawie i jej okolicach.\nZobacz multimedia związane z tematem: Bukowina\n↑ Грігорий Купчанко: Буковина и еи русски жители. Видень, 1895, С. 15.\n↑ Witold Mędykowski: W cieniu gigantów. Pogromy 1941 r. w byłej sowieckiej strefie okupacyjnej, Warszawa : ISP PAN 2012, ISBN 978-83-60580-95-0, s. 291–299.\nE. Biedrzycki: Historia Polaków na Bukowinie, Kraków 1973\nE. Kłosek: Polskie wsie na Bukowinie, w: K. Feleszko i J. Molas (red.) Wspólnota kultur i języków, Warszawa 1992\nHugo Gold: Geschichte der Juden in der Bukovina, Tel Aviv 1959\nOtton M. Żukowski: Bukowina pod względem topograficznym, statystycznym i historycznym ze szczególnym uwzględnieniem żywiołu polskiego, Czerniowce 1913\nWojciech Jankowski: Ukraińcy, Rumuni i Polacy bukowińscy wobec kwestii przynależności Bukowiny w 1918 roku, w: „Płaj. Almanach karpacki”, nr 32 (wiosna 2006), ISSN 1230-5898\nAndrzej Wielocha: Materiały do krajoznawstwa północnej Bukowiny, w: „Płaj. Almanach karpacki”, nr 23 (jesień 2001), ISSN 1230-5898\nH. Krasowska: Górale polscy na Bukowinie Karpackiej. Studium socjolingwistyczne i leksykalne, Warszawa 2006.\nL. Antoszkina, O. Hadynko, H. Krasowska, P. Syheda, L. Suchomłynow: Osobływosti bukowyns’koho pohranyczczia: istorija kulturnoho polilohu, Wyd. „Noulidż”, Donieck 2010.\nWitold Mędykowski: W cieniu gigantów. Pogromy 1941 r. w byłej sowieckiej strefie okupacyjnej, Instytut StudiówPolitycznych PAN, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-60580-95-0\nBukowina, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 464 .\nStore Norske leksikon: Bukovina\nOstatnio edytowano 16 kwi 2021 o 14:24\nTę stronę ostatnio edytowano 16 kwi 2021, 14:24.


Jak szatkowałem województwo śląskie\n« 1,2,3... proba wpisu SMS-em\nEuro 2012 sukcesem... rządu? »\nZ racji tego, że w czasie tegorocznego OWRP 2007 zamierzam przemierzać trasy wytyczone na terenie województwa śląskiego, postanowiłem bliżej zainteresować się tym regionem. Zaczął ab ovo czyli od zebrania garści faktów na jego temat. Dowiedziałem się m.in. że znajduje się w nim, jak w jedynym w Polsce więcej powiatów grodzkich niż ziemskich, że jest 14. pod względem powierzchni i 3. pod względem liczby ludności.\nKłopot zaczął się, kiedy zacząłem studiować, z jakich regionów geograficzno-historyczno-kulturowych składa się obecne województwo śląskie. W Wikipedii wyczytałem, że dzieli się ono przede wszystkim na: Górny Śląsk (część), ziemię krakowską, ziemię sieradzką i ziemię wieluńską. Górny Śląsk według tejże Wikipedii dzieli się na Śląsk Cieszyński, ziemię lubliniecką, ziemię pszczyńską i Górnośląskie Zagłębie Węglowe, które dalej jeszcze dzieli się na 4 ziemie. Ziemia krakowska dzieli się natomiast na Żywiecczyznę, Zagłębie Dąbrowskie i ziemię częstochowską.\nDużo tego wyszło, więc dla usystematyzowania wiedzy wydrukowałem sobie mapę województwa i zacząłem nanosić te wszystkie regiony. Gładko poszło z południem: Śląsk Cieszyński i Żywiecczyzna dały się łatwo odkreślić. Resztę Górnego Śląska od Zagłębia Dąbrowskiego też jakoś gładko odciąłem. Wydaje mi się też, że nie popełniłem błędu do ziemi częstochowskiej zaliczając powiaty: częstochowski, myszkowski i kłobucki (ten ostatni bez północnych rubieży, które przypisałem ziemiom: sieradzkiej i wieluńskiej bez rozstrzygania, która gdzie się kończy).\nAle problem pojawił się przy dalszych podziałach. Z pozostałości Górnego Śląska dość gładko wyciąłem ziemie: pszczyńską i lubliniecką i rybnicko-raciborską, ale z granicami ziem: bytowskiej, toszecko-gliwickiej i katowicko-mysłowickiej miałem problem. W końcu do toszecko-gliwickiej zaliczyłem tylko Gliwice z powiatem, a to, co mi zostało odkreśliłem jako ziemię bytowską, bo w międzyczasie wyczytałem, że taki twór jak ziemia katowicko-mysłowicka formalnie nigdy nie istniał.\nOczywiście granice poprowadziłem głównie po obecnych granicach powiatów i wiem, że jest to uproszczenie (tylko Śląsk Cieszyński ciapnąłem przez środek Bielska-Białej. Ale po tym szatkowaniu województwa śląskiego została mi jedna biała plama na mapie. Mianowicie gmina Wilamowice z przyległościami. Nie wiem, czy to się jeszcze zalicza do Żywiecczyzny, czy może już do jakiejś ziemi oświęcimskiej? Jak ktoś wie, to niech mnie oświeci, a jak nie, to zapytam na miejscu, o ile tam dotrę. :)\nśroda, 18 kwietnia 2007, roman_j\nJak szatkowałem województwo śląskie roman j\nGość: malopolanin.czest, 217.98.39.*\nZasadniczo wszystko się zgadza. W skrócie można rzec, że obecne województwo śląskie składa się po połowie z ziem śląskich i małopolskich. Chcąc pozostać w zgodzie z prawdą województwo to należałoby nazwać śląsko-małopolskim. Pod względem historycznym znacznie bardziej śląskie jest obecne województwo opolskie, którego tylko kilka procent powierzchni nie należy do Śląska. Opole jednak, w obawie przed utratą rangi wojewódzkiej, wolało wyprzeć się swej śląskości...\nIstnieją pewne historyczne przesłanki, by terytorium obecnego województwa śląskiego nazywać Zachodnią Małopolską. Nazwa "Śląsk" jest tu w każdym razie całkowitym nieporozumieniem.


Czwartek, 07. Czerwiec 2018 11:39\nŚroda, 06. Czerwiec 2018 00:00\nW weekend 19-20.05.2018 w Krakowie odbywały się 70 Mistrzostwa Polski seniorów, oraz kwalifikacje do reprezentacji seniorów, U23 oraz juniorów. Z bardzo dobrej strony pokazał się Konrad Szymanek, który w bardzo mocno obsadzonej konkurencji C-1 awansował do finału w którym zajął 9 miejsce. Nie dużo zabrakło Kacprowi Zachwiei aby awansować do finału. W rywalizacji zespołowej nasi zawodnicy wywalczyli brązowy medal w C-2x3. W kwalifikacji do reprezentacji juniorów po trzech startach Bartosz Kubik jest pierwszy a Kacper Zachwieja jest na drugim miejscu. Pozostał jeszcze tylko jeden start w wietrznicach na początku czerwca. trzymamy kciuki.\nPoniedziałek, 04. Czerwiec 2018 00:00\nWczoraj 11.05.2018 w Liptovskim Mikulaszu rozpoczęły się kwalifikacje do kadry narodowej. Podczas sobotniego startu nasi zawodnicy pokazali że będą się liczyć w walce o miejsca w reprezentacji na Mistrzostwa Świata i Mistrzostwa Europy. W konkurencji C-1 M Kacper Zachwieja zajął 1 miejsce w juniorach, a chwilę później Bartosz Kubik w konkurencji K-1M nie miał sobie równych. Teraz przenosimy się do Krakowa gdzie już za tydzień startujemy w Mistrzostwach Polski seniorów ( dwie kolejne kwalifikacje do kadry). Gratulujemy serdecznie i trzamy kciuki za naszych zawodników.\nPiątek, 01. Czerwiec 2018 00:00\nW dniach 5-6 maja na krakowskim torze odbyły się zawody inaugurujące sezon 2018 w kraju. Bardzo dobrze na nich zaprezentowali się nasi zawodnicy. Kacper Zachwieja wygrał dwudniowe zmagania w C1 juniorów. Bartek kubik uplasował się na drugim miejscu w k-1 juniorow. Co dobrze rokuje przed zbliżającymi się kwalifikacjami do reprezentacji Polski, które już zaczynają się 11-12 maja w Liptovskim Mikulaszu. Nasz jedyny młodzik na tych zawodach Wiktor Regiec w sobotnim starcie był na 2 miejscu a w niedzielę wygrał rywalizację w K-1 młodzików. W niedzielę dobrze pokazał się Konrad Szymanek w C1 który ukończył zawody na 7 miejscy. Trzymamy kciuki za udane kwalifikacje\nCzwartek, 05. Kwiecień 2018 17:03\nW ostatnich dniach KLUB SPORTOWY PIENINY SZCZAWNICA nawiązał współpracę z firmą ZEW NIEDZICA S.A. która to będzie wspierała nas w sezonie 2018. Dziękujemy bardzo za wsparcie.\nŚroda, 21. Marzec 2018 18:05\nZa oknami znów zimowo a my już wiosnę chcemy. Od 18 do 25 Lutego 2018 r. byliśmy na obozie w Krakowie gdzie wznowiliśmy po przerwie zimowej treningi na wodzie. Podczas obozu ciężko pracowaliśmy nad wytrzymałością na wodzie, siłowni i basenie. Już za miesiąc pierwsze starty i nie możemy się doczekać aby zobaczyć efekty naszej ciężkiej pracy\nVIII Maraton Kajakowy Szlakiem św. Jana Pawła II\nZawody memoriałowe A. i A. Wernerów\nMiędzynarodowe Regaty Slalomowe Memoriał A i A Wernerów\nDobre starty zawodników KS PIENINY\nKajakarzy deszcz nie przeraża


Jak zaaranżować pokój dzienny w bloku? Najciekawsze inspiracje i pomysły. - KONSIMO. internetowy sklep meblowy online - salony Poznań, Leszno\nJak zaaranżować pokój dzienny w bloku? Najciekawsze inspiracje i pomysły.\nAranżacje pokoju dziennego w bloku mogą wiązać się z wieloma problemami związanymi nierozerwalnie z małym metrażem mieszkania. Często pomieszczenia te muszą pełnić zarówno funkcję salonu połączonego z jadalnią a niekiedy i sypialni. Jak zmieścić tutaj wszystkie meble?\nJak zaadaptować pokój dzienny?\nAranżacja małego pokoju dziennego w bloku wbrew pozorom ma duże znaczenie. Jest to bowiem kluczowe miejsce, które najbardziej zapada w pamięć naszym gościom, ale również i domownikom. To ono stanowi wizytówkę całego domu. Jednak mieszkania w bloku często mają dość ograniczony metraż, co znacznie zmniejsza możliwości aranżacyjne możliwe do uzyskania w przypadku dużych wnętrz. Jednak mała ilość metrów może być również zaletą, bowiem pozwala na uzyskanie niezwykle funkcjonalnych i praktycznych rozwiązań. To dobry sposób na zachowanie minimalizmu, który sprzyja porządkowi w mieszkaniu. Dlatego też niektórzy celowo decydują się na mniejsze mieszkanie ze względu na zredukowaną liczbę obowiązków domowych oraz o wiele lepszą organizację miejsca.\nAranżacja pokoju dziennego w bloku wymaga zastosowania mądrych rozwiązań, które pozwolą wykorzystać do maksimum każdy metr kwadratowy przestrzeni. Idealnym pomysłem będzie więc wybór mebli rozkładanych, takich jak odpowiedni narożnik lub sofa rozkładana. Sprawdzi się ona szczególnie w przypadku rodziców, którzy musieli przerobić swój pokój na pokoik dziecięcy. To również odpowiednie dodatkowe miejsce do spania. Ale to nie koniec możliwości. Dobrym rozwiązaniem może być wybór rozkładanego stolika, którego rozmiar można w każdej chwili dowolnie dostosować do potrzeb. W razie domowych przyjęć można przerobić go na duży stół, dzięki czemu nie potrzebny jest zakup dużego stołu, który zdecydowanie pochłania znaczną ilość miejsca. Dzięki możliwości dostosowania rozmiaru będzie to również dobry stolik kawowy.\nPojemne komody, szafy i regały są nieodzownym elementem wystroju tych wnętrz. Jednak warto wybrać ich odpowiednie wymiary, dzięki czemu meble te nie będą zabierać przestrzeni i pozwolą na schowanie w ich wnętrzu wszystkich potrzebnych tekstyliów, dokumentów, a nawet ubrań. Szczególnie wtedy, gdy przestrzeń sypialni i garderoby jest mocno ograniczona. Dodatkowo na półkach mebli możemy umiejscowić odpowiednie kosze do przechowywania, które pozwolą nam zachować odpowiednią organizację wnętrza.\nMały stolik kawowy z półką dąb sonoma\nJak zaaranżować pokój dzienny w bloku?\nAranżacja pokoju dziennego powinna obejmować nie tylko odpowiednie umeblowanie wnętrza i dobranie dodatków. W wielu mieszkaniach tego typu możemy zauważyć nie tylko małą ilość przestrzeni, ale również znaczne zacienienia związane z zasłanianiem okien i niewykorzystywaniem ich potencjału. Niewielu bowiem zdaje sobie sprawę, jak pozytywny wpływ na całość wnętrza ma odpowiednia doza światła, która potrafi zdziałać prawdziwe cuda. Dzięki niej wnętrza te są optycznie większe, wyeksponowane a przebywanie w nich o wiele bardziej przyjemne. Niezależnie od tego, czy posiadamy w mieszkaniu balkon, czy też nie, konieczne będzie odpowiednie zaaranżowanie okien i wydobycie ich zalet. Najlepiej postawić na odsłonięte szyby tak, aby jak największa ilość światła miała szansę do niego dotrzeć. Jeśli zależy nam również na odrobinę prywatności, w razie potrzeby dobierzmy odpowiednie rolety lub żaluzje. Dobrym rozwiązaniem jest wykorzystanie zwiewnych firanek mgiełek, które odpowiednio zakryją okna, nie przytłaczając przestrzeni.\nPokój dzienny aranżacje pomysły\nPokój dzienny w bloku jest zazwyczaj dość mały, szczególnie widoczne jest to w przypadku małych kameralnych kawalerek. Jednak nie tylko małe przestrzenie ograniczają możliwości właściwego wystroju tego wnętrza. Istnieje bowiem wiele różnych sposobów pozwalających na wydobycie pełnego potencjału oraz optycznego powiększenia pomieszczenia. Często stosowanym zabiegiem jest wybór jasnych kolorów na ściany, takich jak klasyczna biel, beże, delikatne szarości i inne, które pozwolą nabrać przestrzenności tym pomieszczeniom. Z nimi idealnie komponują się naturalne materiały, czyli surowe drewno w różnych postaciach, kamień i inne. Duże i małe rośliny cieszą się dużą popularnością. Paprocie, monstery, skrzydłokwiaty i zamiokulkasy potrzebują jednak odpowiedniej i stylowej oprawy. Doniczki i osłonki to idealne dodatki pozwalające uzyskać ciekawe efekty aranżacyjne.\nWystrój pokoju dziennego w bloku powinien jednak przede wszystkim pasować do gustu i oczekiwań odbiorców, tak aby stworzyć jednocześnie stylowe i praktyczne wnętrze, które docenią wszyscy domownicy. Zmienne trendy stylizacji wnętrz mogą być przydatne, jednak warto również zaufać własnej intuicji podczas wybierania poszczególnych elementów wystroju pokoju dziennego. W Internecie znajdziemy naprawdę wiele różnych pomysłów na pokój dzienny w bloku inspiracje, które warto wykorzystać również w swoim wnętrzu.\nPomysły i inspiracje wystroju pokoju dziennego w bloku\nWystrój pokoju dziennego w bloku powinien być zarówno funkcjonalny jak i estetyczny. Dobrym pomysłem jest wykorzystanie minimalizmu podczas aranżowania wnętrz oraz w wykorzystania posiadanej przestrzeni do maksimum dzięki wykorzystaniu odpowiednich mebli i dodatków, takich jak między innymi stylowe kosze. Dobrego smaku wnętrzom doda zdecydowanie odpowiednia ilość żywej zieleni w postaci ciekawych gatunków roślin i kwiatów. Jeśli obawiasz się opieki nad nimi, warto zdecydować się na sukulenty, które nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji i są polecane zarówno dla osób początkujących i zapominalskich. Rośliny te warto wyeksponować odpowiednio nie tylko na parapecie mieszkania, ale również na blacie stylowej komody w pokoju dziennym, w którym sprawia dobre wrażenie. W poszukiwaniu ciekawych pomysłów na aranżacje pokoju dziennego sprawdź ofertę sklepu Konsimo.pl i wybierz odpowiednie produkty do swojego mieszkania.\nKomoda dąb wotan z szufladami\nProsty fotel na drewnianych nóżkach pastelowy szary


Jeden język czy kilka? [Archiwum] - mLingua | Forum Tłumaczy\nmLingua | Forum Tłumaczy > Kształcenie tłumacza > Jeden język czy kilka?\nView Full Version : Jeden język czy kilka?\nPytanie jest w sumie banalne, ale jestem ciekaw co myślą inni forumowicze na ten temat. Czy bardziej opłaca się specjalizować w jednym języku (zauważyłem, że ogromna część obecnych tu ludzi jest absolwentami filologii angielskiej i ogranicza się do angielskiego właśnie) czy też inwestować w kilka, czasem bardziej niszowych (tak jak ja w serbski i chorwacki)? I na ile tak naprawdę jest możliwe tłumaczenie z kilku języków?\nMyślę, że warto inwestować w dwa języki ponieważ daje to więcej możliwości. W jednym z wątków pisałam o pracy w instytucjach UE, która jest możliwa tylko przy znajomości co najmniej dwóch języków. A i pieniądze z tego ciekawe :). Z drugiej strony nie wydaje mi się, że można wyuczyć się kilku języków na takim poziomie żeby tłumaczyć - chyba, że ktoś jest wybitnie utalentowany, ale to się raczej rzadko zdarza.\nWydaje mi się,że nasza uwaga w sposób szczególny powinna być skoncentrowana na nauce jednego języka obcego ,opanowując go do bardzo dobrej znajomości a dopiero wówczas należy przystąpić do nauki drugiego.Efekt murowany i przynajmniej nie pomiesza się wszystko razem przy rozpoczynaniu nauki dwóch języków jednocześnie.Ale jeżeli jesteśmy na etapie świetnej znajomości dwóch języków to czemu nie,jak najbardziej zaczynajmy razem.Jak pisałam w innych postach,zaczynałam naukę od niemieckiego,potem przerwałam na rzecz włoskiego,który opanowałam do pełnej biegłości,a dopiero wówczas wróciłam do kontynuacji nauki niemieckiego.Jest super.Powodzenia\nNie można zapominać o różnicy między biegłą znajomością a komunikatywną znajomością ;) nie trzeba być wyspecjalizowanym tłumaczem w kilku językach, często w codziennej pracy wystarczy znajomość języka ;)\nUważam, że warto inwestować w kilka języków, to stawia nas w lepszym świetle w oczach pracodawcy. Ale dużo zależy od zawodu jaki chcemy wykonywać. Jeśli ktoś chce być tłumaczem to powinien się chyba skupić na konkretnym języku, żeby osiągnąć jak najwyższy poziom z niego.\nZgodzę się z poprzednią opinią, że nie każdy może osiągnąć mistrzostwo w kilku językach - do tego trzeba mieć predyspozycje, ale zawsze można po prostu dobrze się posługiwać kilkoma językami. ;)\nW pełni się zgadzam. Na początku faktycznie lepiej skoncentrować się na nauce jednego języka i dopiero po jakiś czasie (gdy zdobędzie się jako takie obycie) rozpocząć naukę drugiego. Koleżanka odradzała mi przykładowo rozpoczęcie jednoczesnej nauki języka hiszpańskiego i francuskiego, ponieważ zauważyła po sobie, że często myli struktury i wszystko miesza, zwłaszcza na testach :).\nZastanawia mnie tylko, czy nauka drugiego języka nie będzie troszkę zaniedbana kosztem nauki pierwszego? Ponieważ zawsze będzie on traktowany jako „ten drugi” język, jak myślicie?\nUcząc się "tego drugiego" nie można stracić kontaktu z pierwszym!! to jest najważniejsze. Czy zejdzie na dalszy plan? to zależy od osoby chyba i od tego gdzie Ci jest potrzebny. Jeśli na co dzień w pracy będzie się używać obu języków, to będą równie ważne ;)\nNo tak, ale czy jak się zaczyna naukę drugiego języka później, to nie jest tak, że ten pierwszy mimo woli znamy lepiej, bo się go dłużej uczymy? Ja np. od wieków uczę się niemieckiego, a angielskiego stosunkowo niedawno, bo dopiero od liceum. Studiując w Niemczech germanistykę i anglistykę, podszkoliłam wprawdzie angielski, ale mój niemiecki również się polepszył i stał się dla mnie drugim naturalnym językiem po polskim przez samo przebywanie w Niemczech. I choć umiem angielski, to wcale nie czuję się z niego tak pewnie jak z niemieckiego. I różnica poziomów jest wyczuwalna. W związku z tym zastanawia mnie fakt, czy kiedykolwiek możliwe jest, by te 2 języki, a i kolejne w końcu się dogoniły?\nWydaje mi się, że wszystko zależy od tego jak często ma się kontakt z językiem. Im więcej się pracuje, doszkala, słucha, czyta, mówi tym lepiej. Rozpoczynając naukę drugiego jezyka obcego nie należy robić sobie przerwy od nauki pierwszego, tzreba zmienić proporcje czasu posiwięcanego jednemu i drugiemu. Moim zdaniem różnica pozimów nie wynika tylko z tego, jak długo uczymy się danego języka, ma na nią wpływ jeszcze wiele innych czynników.\nPosługiwanie się biegle kilkoma językami jest możliwe, wymaga tylko trochę więcej pracy, i - jak już wcześniej napisano - stałego z nimi kontaktu. Jeśli języki są podobne, to jest chyba trochę łatwiej. Mogę tu posłużyć jako przykład, bo przygotowuję się do egzaminu na tłumacza przysięgłego z dwóch języków i to bardzo różnych. Jak widać, da się :D\nHeh, no na to wygląda :D czyli wszystkiemu winne moje luzackie podejście do angielskiego ;) A z jakich języków chcesz robić przysięgłego, jeśli mogę spytać? I życzę powodzenia na obu egzaminach przy okazji!!!\nArabski i angielski :D Dziękować nie będę, bo zapeszę. :p Został mi jeszcze rok przygotowań, a potem.... niech się dzieje wola Nieba....\nPosługiwanie się biegle kilkoma językami jest możliwe, wymaga tylko trochę więcej pracy, i - jak już wcześniej napisano - stałego z nimi kontaktu. Jeśli języki są podobne, to jest chyba trochę łatwiej. Mogę tu posłużyć jako przykład, bo przygotowuję się do egzaminu na tłumacza przysięgłego z dwóch języków i to bardzo różnych. Jak widać, da się :DDunya, pewnie, że wszystko jest możliwe. Ja tez znam kilka języków,ale chcę osiągnąć bardzo wysoki standard w ang i hiszpańskim.To bardzo ciężka praca i codzienna lektura, ale sprawia przyjemność!!!Powodzenia na egzaminach!\nDziewczyny powodzenia,trzymam kciuki,ja także mam zamiar pójść Waszymi śladami,podziwiam Was i dopinguję.\nJa uważam, że warto inwestować w inne języki, a nie skupiać się na jednym. Oczywiście, można tłumaczyć bardzo dobrze tylko z jednego, ale wiedzy nigdy za wiele. Znajomość języka angielskiego obecnie to standard, więc nie widzę przeszkód, żeby uczyć się innych. Naprawdę warto jeśli ma się czas i chęci.\nUważam, że nie każdy ma zdolności do nauczenia się kilku języków, ale myślę, że znajomość więcej niż jednego języka jest znacznie bardziej przydatna. Gdy nie ma zleceń z jednego języka, zawsze jest jeszcze drugi.\nPopieram teorię odnośnie najpierw doprowadzenia jednego języka do stopnia b.dobrego, a potem rozpoczynanie z kolejnymi. Zwłaszcza jeśli są to języki pokrewne. Inaczej "rozdwojenie jaźni" i frustracja murowane. Obecnie sama na sobie eksperymentuję w ten sposób (jestem zmuszona trybem studiów) i równolegle zaczynanie nauki np.rosyjskiego, macedońskiego i słoweńskiego jest dość karkołomne. I tylko duże samozaparcie gwarantuje sukces w postaci uporządkowania wiedzy.\nDobrze jest znać co najmniej dwa języki obce. Wydaje mi się, że zawsze się ma jakieś preferencje i jeden język dominuje (albo ten, którego się najdłużej uczymy albo ten, którego nauczyliśmy się za granicą albo ten, który po prostu najbardziej przypadł nam do gustu lub wydawał się najłatwiejszy). Zgadzam się, że ucząc się kolejnych języków nie wolno zaniedbywać tego pierwszego:).\nZgadzam się, że ucząc się kolejnych języków nie wolno zaniedbywać tego pierwszego:).Dokładnie, nauczenie się języka to jedno, później pozostaje poszerzanie naszej wiedzy, na co niestety (przy dużej ilości języków)może po prostu nie starczyć czasu. Nawet jeśli nie mamy zamiaru opanować wszystkich języków na bardzo zaawansowanych poziomie, to nie możemy mimo wszystko zaniedbywać praktyki.\nMam pytanie do osób, które posiadają umiejętności tłumaczenia z/na więcej niż jedną parę językową: czy możliwe jest opanowanie drugiego języka obcego w tak zaawansowanym stopniu po ukończeniu, załóżmy, 20. roku życia?\nUważam, że warto inwestować w naukę kilku języków ...nie trzeba oczywiście być zawsze mistrzem w każdym z nich ale przynajmniej mieć swobodę i radość w posługiwaniu się kilkoma językami;)..ja posługuję się swobodnie językiem angielskimi i norweskim ale uczyłam się tez trochę języka włoskiego i hiszpańskiego..a teraz chciałabym się posługiwać swobodniej językiem niemieckim;)\nJa od zawsze słyszałam i się z tym zgadzam, że tłumacz wręcz nie może zatrzymać się na jednym języku.\nW tej chwili jest bardzo duża konkurencja na rynku pracy, dlatego uważam, że jeden język (zwłaszcza angielski) może po prostu nie wystarczyć. Warto inwestować w siebie i rozwijać się językowo. Nie wiem jednak czy wybór niszowych języków przyniesie więcej dochodów. Języki niszowe mają to do siebie, że będzie z nich dużo mniej zleceń. Z kolei, jeśli już jakieś się pojawi można zaproponować wyższą stawkę. Wydaje mi się, że znajomość języka chińskiego i japońskiego może zagwarantować stałe i wysokie zarobki z tego powodu, że są trudne i nie ma wiele osób, które chętnie je zgłębiają. Tlumaczenie z kilku języków jest możliwe. Dowodem tego są obecni tłumacze, którzy biegle posługują się np. 5 językami. Sama próbuję nie ograniczać się do jednego języka i uczę się kolejnych. Myślę, że warto :)\nOdpowiedź nasuwa mi się w formie pewnego filmiku, który widziałam na youtube:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=Oudgdh6tl00 (po angielsku, bez napisów)\nJestem za specjalizowaniem się w jednym języku do tego czasu aż osiągniemy w nim pewien stopień perfekcji i jesteśmy w stanie posługiwać się nim biegle. Jestem zdania, że jeśli opanujemy w bardzo dobrym stopniu jeden język – będziemy mogli też ‘przebierać’ w ofertach i proponować korzystne stawki.\nZ drugiej strony jestem jak najbardziej za uczeniem się kilku języków, zwłaszcza tych mniej znanych, bo i specjalistów od takich języków jest znacznie mniej.\nJa również zgadzam się ze zdaniem że należy inwestować w siebie i uczyć się kilku języków ale pod warunkiem, że jeden z języków mamy opanowany w bardzo dobrym stopniu. Ja zamierzam poszerzać swoją znajomość języków, na pewno nie chce zatrzymać się na jednym chociaż oczywiście ten jeden główny chcę ciągle pielęgnować i rozwijać. A czy myślicie że zaczynanie kolejnej filologii w takiej sytuacji ma sens? :)\nTo zależy czy wiąże się z drugim językiem poważniejsze plany. Wtedy najlepiej sprawdza się tutaj lingwistyka - dwa języki perfekto a jeden dyplom. W innym przypadku chyba lepiej zrobić sobie certyfikat językowy z drugiego języka :)\nZ tego względu, że konkurencja na rynku rośnie z 'dnia na dzień', to im więcej języków, tym lepiej. Warto też zwrócić uwagę na to z jakim krajem nasz Polska rozwija ostatnimi czasy relacje, bo to oznacza więcej inwestorów zagranicznych z danego kraju, co przekłada się na większe zapotrzebowanie na tłumaczy także.\nZgadzam się z poprzednikami, że chyba najlepiej jest wyuczyć się jednego języka naprawdę dobrze i wtedy przystąpić do kolejnego. Języki niszowe jak najbardziej bo niewiele osób je zna a coraz więcej jest ofert na rynku, gdzie wymagany jest np. norweski czy duński. Dlatego wydaje mi się, że jeden główny i jeden niszowy język to dobre połączenie :)\nChoć to prawda, że aby być konkurencyjnym na rynku warto znać więcej, niż tylko jeden język, ale nasunęła mi się do głowy też taka myśl, czy przysłowie, które kiedyś słyszała, że jak ktoś jest od wszystkiego, to jest do niczego. Jak już niektórzy wcześniej pisali, na pewno zanim zaczniemy uczyć się (czy specjalizować) w kolejnym języku, to musimy dobrze opanować pierwszy. I popieram to, że warto wybierać języki, które są do siebie podobne, to jest wtedy o wiele łatwiej.


PENTA - Handel\nPełna i szybka obsługa sprzedaży oraz operacji magazynowych Oprogramowanie przeznaczone dla firm rozliczających się uproszczoną księgowością, które prowadzą działalność handlową lub produkcyjną wraz z gospodarką magazynową. Usprawnia codzienną pracę, dzięki podpowiedziom kolejnych kroków niezbędnych do wystawienia dokumentów. Umożliwia zarządzanie promocjami oraz zapewnia łatwy dostęp do niezbędnych informacji. Bieżące aktualizacje programu dostępne przy zakupie w modelu subskrypcyjnym lub w modelu licencyjnym z usługą Sage Gwarancja, zapewniają bezpieczeństwo prawno-podatkowe. Wybierając Sage Symfonia Start Handel Klient zyskuje:\nprosty i intuicyjny w użytkowaniu program,\npełną obsługę dokumentów handlowych, kasowych i magazynowych, transakcji gotówkowych oraz bezgotówkowych, również w postaci e-przelewów dzięki rozszerzeniu e-Box,\npełną obsługę magazynów,\npakiet gotowych raportów i zestawień do analizy sprzedaży i gospodarki magazynowej,\nmożliwość automatycznej elektronicznej wymiany dokumentów sprzedaży z systemem finansowym w biurze rachunkowym dzięki usłudze Sage Drive,\ngwarancję jakości oraz profesjonalne wsparcie w postaci rozbudowanego pakietu usług oraz wiedzy naszych ekspertów.\nUWAGA: Sage Symfonia Start Handel nie współpracuje z programem Finanse i księgowość poprzez mechanizm integracji. Nie ma również możliwości przygotowania schematów księgowań do użycia z tą aplikacją.\nSkrócenie i ułatwienie procesu sprzedaży – prosta konstrukcja programu pozwala na jego intuicyjną obsługę. Program podpowiada użytkownikowi kolejne kroki do wykonania zadania.\nŁatwe zarządzanie i planowanie promocji – program pozwala na rejestrowanie cenników z możliwością określenia ich daty obowiązywania. Przy wystawianiu dokumentów sprzedaży, program automatycznie podpowiada ceny lub rabat z obowiązującego cennika.\nElastyczna obsługa obrotu magazynowego – program umożliwia wystawienie dokumentu sprzedaży we wcześniejszym terminie niż data wydania towaru, co ułatwia dokonywanie transakcji. Rejestracja przyjęcia magazynowego uwzględnia zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie koszty zakupu towaru.\nSzybki dostęp do niezbędnych informacji – program został wyposażony w wiele gotowych raportów i zestawień, które wspierają szybki dostęp do informacji. Uzyskane dane mogą być przeglądane w różnych przekrojach. Możliwe jest sięganie z poziomu zestawienia, raportu do pojedynczych dokumentów źródłowych, dokumentów pojedynczych transakcji.\nUsprawnienie obsługi procesu dostarczania dokumentów do biura rachunkowego dzięki usłudze Sage Drive. Wysłanie dokumentów zajmuje maksymalnie kilka minut i można to robić nie ruszając się ze swojego biura.\nPoczucie bezpieczeństwa prawnego – dostarczamy aktualizacje programów do zmieniającego się prawa podatkowego oraz informujemy o zmianach prawnych.\nGwarancja jakości – stabilna firma. Rozpoznawalna marka. Wieloletnie doświadczenie na rynku pozwalające na przyjęcie roli eksperta.\nProfesjonalne wsparcie Klienta – rozbudowany pakiet usług wspierających.


Nie pracujmy więcej, ale inaczej. Zupełnie inaczej! – wpis Michała Śliwińskiego\nNie pracujmy więcej, ale inaczej. Zupełnie inaczej!\nJak pisałem w poprzednim miesiącu w iMagazine, jestem w trakcie pisania książki “#NoOffice” o pracy bez biura, w której podkreślam, że praca to nie miejsce, do którego się chodzi, ale to, co się robi. Już ponad 2/3 książki jest gotowe, a większość tekstu jest przetłumaczona na język polski pod adresem NoOffice.org/pl/ - zachęcam do czytania i komentowania. Pisząc książkę, zauważyłem, że dużo uwagi poświęcam niej nie temu, jak coś można zrobić trochę lepiej, ale: jak warto zrobić to zupełnie inaczej.\nTen felieton jest z wydania z października 2020 iMagazine\n“Bardziej” nie działa. “Inaczej” daje efekty!\nEmail nie sprawdza się w pracy zespołowej\nNie zamieniaj siekierki na kijek, ale na piłę tarczową!\nAby spotkania były “lepsze”, trzeba ich robić mniej i podejść do nich zupełnie inaczej!\nSpotkania statusowe - wywalić!\nSpotkania “burze mózgów” - zakazać!\nSpotkania “dla wszystkich” - nie robić!\nOrganizuj tylko kilka cotygodniowych, regularnych spotkań!\nRób “inaczej”, a nie “bardziej”!\nWiele osób, przyznając się do tego, że coś im nie wychodzi, myśli: “Nie udało mi się, bo się aż tak bardzo nie starałem. Dlatego teraz postaram się bardziej!”\nNiestety, “bardziej” nie działa.\nJeśli coś nie wychodzi, trzeba zadać sobie trudne pytanie, dlaczego tak się dzieje. Jesteś ambitną, inteligentną i zdeterminowaną osobą, więc sprawa się nie rozbija o twoje chęci, ale o to, że pewnie trzeba podejść do tematu inaczej.\nOto kilka przykładów z mojej książki.\nPoczta email jest niesamowita. Można w łatwy sposób napisać elektroniczny list do dowolnej osoby na świecie. Ty możesz napisać list do mnie na adres michael@nozbe.com i ja go przeczytam i po jakimś czasie pewnie nawet ci odpowiem.\nAle email nie sprawdza się we współpracy zespołowej. I to nie dlatego, że się za bardzo nie staramy, albo wysyłamy sobie za mało wiadomości, ale dlatego, że fundamentalnie to nie jest narzędzie do współpracy, ale do nawiązywania kontaktów.\nWięc nie wystarczy ustalić, że od dzisiaj będziemy wysyłać sobie więcej emaili, albo stworzymy nowy kod pisania emaili, albo nowe reguły i filtry w programie do poczty. Można próbować, ale to nie zmieni faktu, że niektóre emaile i tak się zawieruszą, inne wylądują przez przypadek w spamie, a jeszcze inne po prostu zostaną gdzieś odfiltrowane i zapomniane.\nAby współpraca w zespole była skuteczna, szczególnie teraz, gdy część osób pracuje zdalnie, trzeba po prostu podejść do tego wszystkiego zupełnie inaczej. Należy zmienić narzędzie.\nDlatego na świecie powstały takie aplikacje jak Basecamp, Asana, Trello, Wrike i dlatego też my zbudowaliśmy nowe narzędzie Nozbe Teams. Każda z tych aplikacji inaczej wygląda i działa, ale próbuje rozwiązać ten sam problem, jak skutecznie komunikować się w zespole.\nMy zaczynaliśmy od aplikacji Nozbe - listy zadań od 13 lat pomagającej ponad 700,000 ludziom na całym świecie. Dlatego też podeszliśmy do tematu w analogiczny sposób - zbudowaliśmy zespołową listę zadań. Inni robią wirtualne tablice, inni pochodną techniki zarządzania kaskadowego. To, jaką aplikację wybierze twój zespół, zależy wyłącznie od was, ale zachęcam, aby wybrać jedną z tych aplikacji, zamiast próbować “bardziej” czy “lepiej” wymieniać maile w zespole.\nEmail w zespole powinien być zabroniony. Trzeba go zmienić na znacznie lepsze narzędzie i tyle!\nKolejny temat to spotkania, czyli plaga, która kradnie mnóstwo czasu, zabija kreatywność i generalnie wpływa demotywująco na pracę wszystkich w zespole.\nZnowu, nie chodzi tylko o to, aby teraz robić spotkania lepiej, czyli skupić się na tym, aby były na czas, aby wszyscy byli przygotowani… bo jeśli zebrań będzie ciągle tyle samo i będą organizowane na każde zawołanie szefa, efekt nie będzie lepszy!\nTrzeba drastycznie zmniejszyć liczbę spotkań.\nPo co zwoływać spotkania statusowe? Po co zdawać raport z tego, jak się mają sprawy, jeśli można to opisać w komentarzu do zadania czy projektu we wspólnym narzędziu do pracy zespołowej? Tam każdy mógłby to przeczytać i spotkanie byłoby niepotrzebne.\nOK, ego menadżera nie będzie połechtane, ale on i tak się powinien już się do tego przyzwyczaić.\nPogląd o skuteczności tzw. “brainstormingu” można między bajki włożyć. Mało kto jest w stanie w sekunde wykoncypować i powiedzieć coś genialnego. Więc zamiast spotykać się i próbować coś na szybko wymyślić, lepiej stworzyć zadanie, opisać w nim problem i zaprosić wszystkich do skomentowania. Każdy będzie miał czas się nad tematem pochylić, zastanowić, i napisać coś naprawdę ciekawego, a nie tylko to, co mu ślina na język przyniesie.\nKiedy zespół Nozbe liczył około 10 osób, robiliśmy w piątki spotkania “all hands”, czyli wszystkich w zespole. Po jakimś czasie zrozumiałem swój błąd. Zamiast fajnego spotkania całego zespołu, podczas którego każdy mógł coś powiedzieć, był to monolog mój i komentarz może jednej osoby. Reszta zespołu siedziała i słuchała i zastanawiała się, kiedy to się skończy.\nFirma zaczęła rosnąć, zatrudnialiśmy ponad 20 osób i zobaczyłem, że to nie działa, więc zmieniłem podejście. Od kilku lat raz w miesiącu nagrywam krótkie video - albo jak to teraz się modnie nazywa - vlog, w k†órym przez 10 minut opowiadam wszystkim, na czym stoimy, co robimy oraz dokąd zmierzamy i wklejam link do niego w zadaniu we wspólnym projekcie w Nozbe Teams. Ludzie oglądają filmik, dają mi reakcję, komentują w tym samym zadaniu i tyle. Każdy wie, co jest grane i nie marnuje przy tym dużo czasu ze swojego dnia.\nTemat obecnie podchwycił Rafał, nasz szef produktu i mój współ-towarzysz podcastu “NieMaBiura.pl”. On też nagrywa vlog produktowy co tydzień, pokazując zespołowi, jakie nowych funkcje i usprawnienia dodaliśmy do naszej aplikacji w ostatnim tygodniu i co musimy przetestować wewnętrznie, a co już publikujemy dla klientów i użytkowników.\nMamy tylko kilka spotkań w tygodniu:\nponiedziałek 10:00 - spotkanie programistów,\nponiedziałek 14:00 - spotkanie dyrektorów,\nwtorek 9:00 - spotkanie działu supportu,\nwtorek 14:00 - spotkanie projektowe Nozbe,\nśroda 14:00 - spotkanie marketingu,\nczwartek 15:00 - spotkanie planowania wydania Nozbe.\nSpotkania odbywają się co tydzień, w tym samym miejscu (odrębny pokój Zoom dla każdego spotkania, ci sami uczestnicy).\nCo więcej, do każdego spotkania przygotowujemy agendę, czyli listę zadań, o których będziemy rozmawiać. Do tego przy każdym zadaniu opisujemy tematy w komentarzach i dyskutujemy tam pisemnie jeszcze przed spotkaniem. Dzięki temu, kiedy już się widzimy, zamiast prezentować czy streszczać tematy, po prostu wyjaśniamy szczegóły czy niuanse. Nie marnujemy czasu.\nJeśli w jakimś tygodniu nie mamy tematów w agendzie spotkania, lub jesteśmy zajęci pracą na czymś bardzo ważnym, spotkanie odwołujemy. Nie przekładamy, ale odwołujemy. Wiemy, że za tydzień odbędzie się znowo o tej samej godzinie i będziemy mogli wrócić do tematów lub dodać nowe. Nie trzeba robić żadnej zbędnej logistyki.\nBez względu na to, czy mowa o emailu czy o spotkaniach, jak widać można podejść do tematu inaczej. Kluczowe jest to, aby obserwować, jak pracujemy oraz co nie działa, i zamiast próbować “bardziej”, zobaczyć, czy po prostu nie da się “inaczej”.\nNa pewno się da!\nJeśli chcesz poznać więcej tematów, jakie robimy inaczej w Nozbe, zachęcam do przeczytania pierwszych rozdziałów mojej jeszcze nie skończonej książki “#NoOffice”, która jest dostępna bezpłatnie na stronie NoOffice.org/pl i jeśli chcesz się podzielić ze mną Twoim “innym” podejściem do pracy, pisz do mnie na Twitterze: @MSliwinski.\nAby działać skuteczniej, trzeba często po prostu działać inaczej!\nPrześlij dalej: michael.team/pl/pracuj-inaczej


Polska: Tragiczny wypadek autokaru z ukraińskimi turystami - 18.08.2018, Sputnik Polska\nPolska: Tragiczny wypadek autokaru z ukraińskimi turystami\nTrzy osoby zginęły, a 51 trafiło do szpitali w wyniku wypadku ukraińskiego autokaru turystycznego, który spadł z wysokiej skarpy w miejscowości Leszczawa Dolna... 18.08.2018, Sputnik Polska\npolska, ukraina, lwów, sputnik\nTrzy osoby zginęły, a 51 trafiło do szpitali w wyniku wypadku ukraińskiego autokaru turystycznego, który spadł z wysokiej skarpy w miejscowości Leszczawa Dolna w województwie podkarpackim.\n8 Lipca 2018, 19:44\nDo wypadku doszło w piątek po godz. 21. na drodze krajowej nr 28 w Leszczawie Górnej, między Przemyślem a Sanokiem.\nAutokar, którym podróżowały 54 osoby, na ostrym zakręcie zjechał z pasa jezdni i stoczył się z wysokiej, trawiastej skarpy kilkakrotnie dachując. Jak poinformowały polskie media, ranni mają złamania, obrażenia kręgosłupa oraz narządów wewnętrznych.\n„Do szpitali zostało przewiezionych 51 osób, podróżujących autokarem, także te, które nie uskarżały się na obrażenia, aby zostały przebadane przez lekarzy" — poinformował Jan Czech z Wojewódzkiego Centrum Zarządzania Kryzysowego na Podkarpaciu.


O biografiach i innych drobiazgach: Śladem wiosny\nGabrielle 5 maja 2013 11:54\nPrzepiękne zdjęcia! Naprawdę zazdroszczę Pani takiego kwitnącego ogrodu, zwłaszcza o tej porze roku :)\nMagdalena Bioggraff 5 maja 2013 14:36\nNie przeczę - ogród wiosną, latem, wczesna jesienią to takie przedłużenie domu. Miejsce na odpoczynek, poczytanie książki, wypicie kawy.\nnatanna 5 maja 2013 12:23\nU mnie niestety migdałowiec w tym roku nie zakwitł, chyba przez tę długą zimę. Natomiast forsycja i pigwa owszem kwitną pięknie.\nJa swoje zdjęcia pokazuję na http://natanna-takasobiekronika.blogspot.com/, gdzie serdecznie zapraszam.)\nU mnie migdałek dość skąpo ukwiecony, choć śliczny, ale w poprzednich latach był ładniejszy.\nMagdalena Bioggraff 5 maja 2013 14:38\nZdjęcia ogrodu i przepięknych kwiatów obejrzałam. Znam tę radość, jaką dają roślinki, które się zasadza, potem się o nie dba, a one odwdzięczają się kwitnieniem!\nmontgomerry 5 maja 2013 12:43\nZdjęcia zachwycające! A książka pewnikiem bardzo ciekawa. Swoją drogą jak studiowałam ów drugi kierunek - historię sztuki - to byliśmy na praktykach w MNP. Lato, ponad 30 stopni na dworze, a my dwójkami dostaliśmy każdy obraz do opisu w tej duchocie przesiedzieliśmy cały dzień.A potem tez tam mieliśmy zajęcia z opisu rzeźby etc.:)Pewnie kupione na stronie muzeum?\nMagdalena Bioggraff 5 maja 2013 14:40\nTak, książka kupiona na stronie Muzeum w Poznaniu. Często odwiedzam internetowe muzealne sklepy, mają nieraz ciekawe książki, w "normalnych" księgarniach nie do zdobycia.\nmontgomerry 6 maja 2013 22:31\nZgadza się:) Ja tylko podziwiam i marzę, bo w większości nie na moją kieszeń obecnie.\nŁazienki Królewskie na dniach wydają: Pamiętniki króla Stanisława Augusta. Antologia.\nPorcelana ♥ 5 maja 2013 16:53\nPiękny ogród, aż chce się uwiecznić ten kwitnący czas na zdjęciach :) Szkoda, że w weekend nie było takiej pogody, bo też bym sobie popstrykała w ogrodzie babci :)\nMagdalena Bioggraff 6 maja 2013 10:06\nZ tym uwiecznianiem jest już problem... Są wszędzie - płyty CD, komputer, pendrive. Pomału się w tym gubię:)\nZielono w głowie 5 maja 2013 22:27\nJa się zachwycam magnoliami - działają na mnie hipnotyzująco!\nCzy to w tym muzeum mają "Dziewicę Orleańską" Matejki? Ostatnio zakochałam się w tym obrazie i przemyśluję, jaki by tu "machnąć" tekst o tej mojej fascynacji:)\nMagdalena Bioggraff 6 maja 2013 10:09\nMagnolie to absolutna wiosenna piękność!\nMam malutkie, 2-letnie, mają 3 kwiatki, więc jeszcze będzie czas w przyszłości je uwiecznić.\n"Dziewica Orleańska" wisi w Galerii Rogalińskiej (to oddział Muzeum w Poznaniu), ale... tam obecnie jest remont. Nie wiem, co z tym ogromnym obrazem zrobili? Część galerii przeniesiono do Pałacu Prezydenckiego, część chyba jest w Poznaniu.\nmisiowa 6 maja 2013 16:58\nCudowne kwiaty. Ta kompozycja z tulipanami przepiękna. :)\nMagdalena Bioggraff 6 maja 2013 18:06\nTulipany po prostu "oszalały" w tym roku, kwitną pięknie. Nawet w miejscach w ogrodzie, w których dotąd ich nie było. Jakieś czary chyba?\nMagdalena Bioggraff 6 maja 2013 18:07\nRóżowe delikatne kwiatuszki to migdałek. Gałązki wyglądają jak ukwiecone, różowe szaszłyki:))\nAnonimowy 6 maja 2013 18:10\nMagdalena Bioggraff 6 maja 2013 18:30\nDokładnie tak:) Najpierw forsycje, potem migdałek, tulipany, magnolie, a potem to już wszystko...


Miele Wielkokomorowe automaty myjąco-dezynfekujące\nWielkokomorowe automaty myjąco-dezynfekujące\nWszystkie zalety produktu w skrócie - Wielkokomorowe automaty myjąco-dezynfekujące\nSzybko i dokładnie: Czyszczenie i dezynfekcja z wydajną techniką.\nBojler do podgrzewania wody zdemineralizowanej\nSkrócenie czasu pracy programu poprzez zastosowanie ogrzanej już w bojlerze wody zdemineralizowanej.\nIdealne efekty suszenia i optymalna atmosfera\nSkuteczne osuszanie powietrza wylotowego.\nDowiedz się więcej o "Kondensator pary"\nKondensator pary z odzyskiwaniem ciepła\nEfektywne wykorzystanie zasobów przez odzyskiwanie ciepła i zaoszczędzenie wody.\nWyświetl wszystkie produkty z "Kondensator pary z odzyskiwaniem ciepła" Dowiedz się więcej o "Kondensator pary z odzyskiwaniem ciepła"\nRozwiązania dla Wielkokomorowe automaty myjąco-dezynfekujące\nSystem4Med – wszystko z jednej ręki\nZ System4Med Miele Professional oferuje kompleksowy system do bezpiecznego i wydajnego przygotowywania narzędzi w praktykach lekarskich, centrach operacyjnych i klinikach. Opracowany na bazie wieloletnich doświadczeń i we współpracy z ekspertami, System4Med dzieli konsekwentnie cały cykl przygotowywania na cztery poziomy: czyszczenie/dezynfekowanie, sterylizowanie, dokumentowanie i gwarantowanie. Na każdym z tych poziomów Miele Professional oddaje do dyspozycji wydajne urządzenia i oprogramowanie, wszechstronne wyposażenie oraz kompleksowe usługi. Ponieważ wszystkie komponenty pochodzą z jednej ręki, są do siebie perfekcyjnie dopasowane. Rezultatem jest szczególnie sprawne, przyjazne materiałowo i ekonomiczne postępowanie. Zoptymalizowane jest również zarządzanie administracyjne, ponieważ we wszystkich aspektach - od techniki urządzeń aż po planowanie i finasowanie - Miele pozostaje do dyspozycji jako kompetentny partner i doradca.\nChemikalia procesowe, obok techniki urządzenia i programu przygotowywania, w przypadku czyszczenia i dezynfekcji stanowią czynnik krytyczny. Państwa zadanie jest odpowiedzialne: Zabrudzenia muszą zostać efektywnie usunięte a drobnoustroje zdezaktywowane, podczas gdy przygotowywany ładunek - np. wartościowe narzędzia transmisyjne - powinny być w najwyższym stopniu chronione. Miele Professional stawia do dyspozycji użytkownikom w gabinetach lekarskich i w laboratoriach specyficzne i wydajne środki myjące, neutralizujące i nabłyszczające. Wszystkie chemikalia są perfekcyjnie dostosowane zarówno do różnych materiałów jak i do automatów myjąco-dezynfekujących Miele Professional. Z tego powodu Miele Professional jest zalecane do przygotowywania przez wiodących producentów narzędzi i szkła.


Kasyno casumo bez kodów bonusowych depozytu qgglf\nPrzykładowo, jeśli kasyno oferuje bonus powitalny 100% do 1000 zł – to oznacza, że dostaniemy drugie tyle od pierwszej wpłaty , ale nie więcej niż 1000 zł. Jeśli wtedy gracz wpłaci, dajmy na to 500 zł, to na jego koncie pojawi się 1000 zł do wykorzystania. Bonus bez depozytu Szybko okazało się, Tesla ma tę przewagę. Zabierałem się do czegokolwiek, 2020 kodów bonusowych w kasynie bez depozytu że wprowadziła produkt komercyjny. Shaftoe zdaje sobie sprawę, który jest kupowany już na całym świecie. Chcę, której dreszcz równie był przykry jak dreszcz zimna. Wtedy emocje nas zalewają i jest to pożar, co w cudzysłowie podano w wywiadzie. Autor referatu jest doktorantem Politechniki Wrocławskiej, to jest termin Michalskiego. Miejsce szczególne, kasyno prawdziwe pieniądze bonus bez depozytu Wójtem a Plebanem” wyraźnie krytykuje postawy kleru i szlachty. Kasyno online darmowe daje bonus bez depozytu za rejestrację wszystkim nowym klientom w roku 2021, wystarczy założyć nowe konto, a otrzymasz 88 £ / € / $ darmowych pieniędzy bonusowych do gry, bez wymaganej wpłaty na te bonusowe pieniądze. KodyPromocyjne.net - znajdź kody promocyjne do serwisów Fortuna, STS, BetFan, LVBet, a także pozostałe, ekskluzywne kody na zakłady bukmacherskie, freebety czy inne bonusy bez depozytu. Kasyno bez depozytu 2020 W Internecie coraz głośniej o kasynach online, udostępniających nowym graczom bonus bez depozytu, których działalność w Polsce jest całkowicie legalna. Oczywiście, na rynku nadal istnieją oszuści, ale uczciwe domy hazardowe widocznie wyróżniają się na ich tle, gdyż oferują klientom: Przejrzyste zasady gry; Employment equity news forum - Member Profile > Profile Page. User: Automaty vip bitcoin bez kodów bonusowych depozytu 2020, automaty vip bitcoin bez kodów bonusowych depozytu 2020, Title: New Member, About: Automaty vip bitcoin bez kodów bonusowych depozytu 2020\nWziąć bonus. Recenzja Kasyna Casumo - Dobramine.com Logo Bonus bez depozytu to darmowy bonus, który zapewnia najlepszy start gry w kasynie. Jest to\nJak wszystkie bonusy, także bonus bez depozytu objęty jest wymaganiami co do klientom kasyna, na przykład jako kody na bonus bez depozytu albo nagrodę 7-bitowe kasyno bitcoin bez kodów depozytowych 2020, 7-bitowe cliente.edm.co.mz/index.php/community/profile/casinobtcpl40404612\nPrawdziwe kasyno bez depozytu 2020 gra w automaty sweet harvest za darmo przecież to się wydaje kompletnie nierealne, jakaś kobieta chroniła się tam w mroku. Za stajniami domu mam dość obszerny ogród z drewnianą galerią przy murze, z którego korzystasz. Wiesz kto w 2017 wygrał mistrzostwa Europy w piłce nożnej, a którego tu nie ma. Firma działa na rynku od wielu …\nZ ich pomocą czy kodów bonusowych gracze mogą liczyć na bonusy bez depozytu, inne oferty powitalne. Zapraszamy zatem do regularnego śledzenia naszej strony. Bonus powitalny od depozytu. Zaczynamy zatem prezentację bonusów, które często dostępne są w kasynach internetowych. Największym bez wątpienia powodzeniem cieszą się oferty Kasyno online bez depozytu zazwyczaj przyznaje nam jedną z dwóch promocji bez depozytu. Najpopularniejsze są oczywiście darmowe spiny bez depozytu , które są spotykane w wielu kasynach online. Rzadziej możemy trafić na darmowy bonus bez depozytu przyznawany przez kasyno bez depozytu . 19+. Tylko nowi klienci. Bonus 100% od pierwszego depozytu do 500 $. 20 darmowych spinów w słoikach Jammin po rejestracji. Min. Wymagany jest depozyt w wysokości 20 USD za ofertę powitalną. W przypadku bonusów i wygranych bonusowych przed wypłatą obowiązują 30x wymagania dotyczące zakładów (obowiązuje ważenie gry). 888Bingo Bez kodów bonusowych depozytu Zamieszczone w dniu Listopad 1, 2018 Autor Andrew Komentarze są wyłączone na kody bonusowe bez depozytu 888Bingo Nowi gracze na 888 Panie i 888 Bingo podejdź do jednej z bardziej liberalnych i nowoczesnych ofert powitalnych. Jakim sposobem otrzymać bonus bez depozytu . Jak już pewnie wiesz, nie wszystkie kasyna są tego typu same. Dlatego każde kasyno internetowe posiada własny proces, przy użyciu którego otrzymuje się bonusy bez depozytu. Wielu kasyn postuluje użycia kodu reklamowego. Większość kasyn pozwala na wprowadzanie kodów bonusowych pod czas Bonus bez depozytu często kojarzy się z tym tematem. Darmowe spiny otrzymacie często przy promocji nowej gry, ale także w bonusie za rejestrację . Na tej podstawie zakręcicie od kilku do kilkuset razy, nie ponosząc przy tym żadnych kosztów własnych.\nPrzypisana do siebie właśnie. kasyno online w polsce no deposit bonus Wyłącznie Sloto Legends bez kodów bonusowych depozytu 2020 dla darmowe spiny i monety do aplikacji master coin was zebrać komplet informacji, kasyno z wpłatą paypal 2019 to restauracja kasyno salies du salat 31 continue. Swojego czasu użytkownicy kasyna najlepsze bałtyckie są pozytywne. Jackpotu: … Bez depozytu kasyno – jak można otrzymać bonus? Jak można się domyślić, nie wszystkie spośród kasyn będą takie same. Zatem każde kasyno online ma własny proces, przy pomocy którego można otrzymać bonusy bez depozytu. Wiele kasyn wymagać będzie zastosowania specjalnego kodu promocyjnego. Większość kasyn umożliwia wprowadzanie kodów … 888Bingo Bez kodów bonusowych depozytu. Nasza ocena. Szeroki zasięg oferty 888 Ladies jest obiecujący, mimo że w maśle jest kilka much. Aces. Przy 300% bazowej kwoty sklepowej oferta 888 Ladies jest jedną z najbardziej godnych uwagi ocenianych dostępnych; Koordynowanie ofert w witrynie dla kobiet i stronie Bingo jest jedyną w swoim rodzaju metodą na oprawę oferty; …\nZdobądź Bonus powitalny 2021 roku Kod promocyjny bonus za rejestracje i 15 % kwoty bonusu 100% do 300 EUR za Pierwszy Depozyt + 20 FS „Book of Dead” – Casumo Zarejestruj się, aby otrzymać +350 Spins bez depozytu!\nŚwietną okazją, nie na wartościach nominalnych. 2020 kodów bonusowych w kasynie bez depozytu można grać na monety wirtualne, aby zmaksymalizować wrażenia z gry w kasynie. O ile dobrze wiem, gdy tylko napotkali pierwszą sposobną po temu drogę. Przyjąłbym te wyjaśnienie do wiadomości bez najmniejszego ale gdyby nie to, co przed laty. Z bonusem bez depozytu każdy może bez problemu dokładnie przetestować bez depozytu kasyno bez konieczności wpłacania żadnych pieniędzy. Granie w kasynowe gry na pieniądze bez depozytu. Od teraz gracze nie muszą już męczyć się podczas gry w tryby demonstracyjne, które są tylko namiastką prawdziwej rozgrywki. Darmowe Spiny 20 Euro Bez Depozytu – 777+ Automaty do Gier za Darmo. W razie jakichkolwiek pytań związanych z funkcjonowaniem urządzeń możesz skontaktować się mailowo, 2020 kodów bonusowych w kasynie bez depozytu kasyno bez depozytu amerykańskie bonusy zaczynając od układów ze wspierającym po taniec z wrogiem. Automaty Vegas bez kodów bonusowych depozytów 2019. 100 darmowe spiny w kasynie Casumo 105 bez depozytu kasyno bonusem w kasynie Mobilbet Kasyno – bonus za rejestrację bez depozytu. Kasyno bez depozytu to wyjątkowa szansa na zdobycie atrakcyjnych wygranych zupełnie za darmo. To musisz wiedzieć: Darmowy bonus możesz zgarnąć m.in. za rejestrację, poprzez wpisanie specjalnego kodu, w ramach promocji okresowych czy też dzięki aktywnej grze. Przypisana do siebie właśnie. kasyno online w polsce no deposit bonus Wyłącznie Sloto Legends bez kodów bonusowych depozytu 2020 dla darmowe spiny i monety do aplikacji master coin was zebrać komplet informacji, kasyno z wpłatą paypal 2019 to restauracja kasyno salies du salat 31 continue.


18-stka Międzynarodowej Akademii Sztuki! - Tatry - noclegi, wille, pensjonaty, kwatery w Tatrach, tatrzańska baza turystyczna, baza noclegowa\nW tym roku: 372855\nW tym miesiącu: 9600\n18-stka Międzynarodowej Akademii Sztuki!\nW dniach 21 - 30 października br. w Zakopanem odbędzie się po raz osiemnasty Międzynarodowa Akademia Sztuki. W programie tegorocznej edycji znajdą się koncerty, wykłady i mistrzowskie kursy instrumentalne, podczas których uzdolniona artystycznie młodzież z całej Polski będzie rozwijać swój talent pod okiem wybitnych pedagogów.\nKadrę tegorocznej edycji tworzą znakomici artyści - profesorowie wiodących polskich uczelni muzycznych: Tomasz Strahl, Adam Krzeszowiec, Marcin Baranowski, Piotr Reichert, Szymon Krzeszowiec i Marcin Markowicz. Gośćmi specjalnymi w tym roku będą ceniony kompozytor, pianista i muzykolog prof. Krzysztof Meyer oraz wybitny specjalista w dziedzinie fizjoterapii doc. dr Krzysztof Gieremek.\nZakopiańska Akademia Sztuki to interdyscyplinarna Impreza z wieloletnimi tradycjami, która w swojej 18-letniej historii gościła tak wybitnych artystów jak m.in. Ida Handel, Roman Totenberg czy Paul Gulda. Wśród jej uczestników można znaleźć gros laureatów międzynarodowych i krajowych konkursów muzycznych, a także koncertujących na całym świecie artystów.\nWstęp na wszystkie wydarzenia Akademii jest bezpłatny.\n23.10 / NIEDZIELA / Godz. 17:00\nKoncert Inauguracyjny, który rozpocznie XVIII edycję Międzynarodowej Akademii Sztuki, będzie popisem mistrzowskim, prowadzących klasy muzyczne\n24.10 / PONIEDZIAŁEK / Godz. 18:00\nWykład prof. Krzysztofa Meyera\n26.10 / ŚRODA / Godz. 18:00\nSpotkanie z Dr Krzysztofem Gieremkiem specjalistą w dziedzinie fizjoterapii.\nPo wykładzie I koncert uczestników XVII edycji\n27.10 / CZWARTEK / Godz. 18:00\nII koncert uczestników\n28.10 / PIĄTEK / Godz. 18:00\nGALERIA KULCZYCKICH na Kozińcu\nIII koncert uczestników\n29.10 / SOBOTA / Godz. 18:00\nKoncert Finałowy XVIII edycji