Jakiekolwiek stowarzyszenie nic nie zdziała - Mam już gotowca :) - Też sobie przygotuję gotowca - Nie przekręcaj - Harcerze - Sarkazm - Można - Można - Młodzi - Czytałam wczoraj.... - Obrońcom starego do przemyślenia - Wędkarstwo ogólnie - Tematy | Forum wędkarskie | RYBIE OKO\nRybie Oko/Forum wędkarskie/Tematy/Wędkarstwo ogólnie/Obrońcom starego do przemyślenia/Czytałam wczoraj..../Młodzi/Można/Można/Sarkazm/Harcerze/Nie przekręcaj/Też sobie przygotuję gotowca/Mam już gotowca :)/Jakiekolwiek stowarzyszenie nic nie zdziała\nJakiekolwiek stowarzyszenie nic nie zdziała\nPiątek 23 Grudzień 2005 11:10:14\nbez państwowej instytucji zajmującej się ochroną zasobów naturalnych, bez sądów traktujacych niszczenie natury jako przestępstwo guzik się zmieni.\nTzw Min. Ochrony Środowiska to jedna wielka i kosztowna przechowalnia której jedynym osiągnięciem jest trwanie.\nObrońcom starego do przemyślenia\nodżałujcie te 7 złociszy i zainwestujcie je w WŚ nr 1/2006. Na stronie 62 jest artykuł pt. Prywatny Okręg PZW. Przed przeczytaniem owego proponuję jeszcze raz zapoznać się z przemówieniem prezia et consortes i dokumentami okołozjazdowymi. Generalnie to ciekawy przyczynek do tezy o zasłużonych działaczach\nWŚ (i WP) co do wiarygodności i zaangażowania w rzeczywiste losy wędkarstwa mają taką samą wartość jak i WW. Redaktory, zrą się jedynie o kasę z reklamowego tortu, i wszelkie działania w tym kierunku zmierzają. Im naprawdę wisi cała ta reszta o ile nie da się jej medialnie spożytkować. Artykuł jest mieszanka faktów, domniemań i świadomych przeinaczeń.\nŁącznie tworzy to melanż, z któego w żaden sposób nie wyciągniesz prawdy.\nPrzykład: Kolega, który wykrył i udokumentował aferę w rzeczywistości JEST DZIAŁACZEM (chyba Koła Zakopane). Jak więc ten fakt ma się do tekstu WŚ?.\ndaje mi pewien obraz. Obraz niegdyś zaangażowanych ludzi, którzy zrobili wiele dla wędkarstwa a którymi dziś winien sie zająć prokurator. To oni siedząc we władzach wspierani przez wielu pomagierów nie dopuszczą nowego. Na dziś ZG zrobiło woltę i przypisuje im sukces w wykryciu a potem pomoże w ukręceniu łba niewygodnym.\nPS. Jeśli wydanie prawie 1.5 mln na zrobienie ruiny z rudery jest przekręcaniem faktów to........\nPS2. Jak najlepiej życzę młodym ale niestety znam życie..... aż za dobrze\nCo może redaktor\nJak widać są ludzie, którzy mają najlepsze pojęcie o wszystkim i najlepsze wiadomości - oczywiście z internetu. Te wszystkie gazety, książki, to reklamowy pic, a Kolendowicz i spółka to ludzie, którzy się na niczym nie znają. Internauci ubber alles. Nie wiem co jeszcze mają wydrukować gazety, żeby zadowolić czytelnika - chyba musiałby pan redaktor zwyzywać poszczególnych "działaczy" od ch... itp. Ale wtedy i tak oberwie mu się za ilość reklam. Pyrsk-T.P.\nLudzie, którzy tutaj wypowiadają się mają informacje z pierwszej ręki. A nie z tendencyjnej gazety, jednostronnie zbierającej i przedstawiającej informacje, zbieżnie zresztą z postawami internautow na wielu portalach, niestety.\nRedaktorzy są znani. Również osobiście.\nNie oczekuje się od nich używania słów powszechnie uznawanych za obelżywe.\nLudzie, którzy są bardzo bezpośrednio zaangażowani w porzadkowanie spraw w Nowym Sączu są bardzo wyważeni w swoich opiniach i przy wielkiej robocie, którą wykonują, mają zdrowy osąd rzeczywistości. Dostrzegają przede wszystkim to, co jest do zrobienia, odzyskania, naprawienia.\nOczywiście, wiele spraw, zachowań, postaw, reakcji pozostawia wiele do życzenia, ale trzeba dostrzegac pozytywne zjawiska i dobre perspektywy, wyolbrzymiać, a przez to wspierać raczej je, a nie te przeciwne, negatywne.\nPowiedzieć "nie da się", "nie ma sensu", "nie warto", "i tak się nie uda", narzekać, psioczyć, domagać się, jest niezwykle łatwo. Uzyskac dobry efekt - o wiele trudniej.\nNie będę więcej dyskutował z właśnie tendencyjnymi opiniami twoimi i twojego internetowego poplecznika. Waszemu duetowi zacięła się płyta na agitowaniu do społecznej dzialalności, a skoro wszystko wiecie najlepiej...\nWybacz, ale mimo że każdy ma zalety i wady, to duet Kolendowicz z Szymańskim jest wiarygodny i zawsze rzetelny, to ludzie którzy na prawdę wiedzą o co w tym wszystkim chodzi, za to wasza internetowa spółka K+K to tylko klepanie w klawiaturę żeby co mniej zorientowanym robić wodę z mózgu.\nŻe jak się ktoś poświęci i będzie tyrał to będzie ryba w wodzie i se połowi. Nie połowi. Za mało chyba bywasz nad wodą, za mało "redaktorskiej" praktyki a za dużo "internetowych teorii", nawet popartych wiedzą z książek. To dalej teoria.\nTak się składa, że wiemy dobrze, nawet bardzo dobrze. Niestety, przychodzi dyskutować z takimi, którzy wiedzą "najlepiej".\nTe "teorie" w odróżnieniu od innych, sprawdzają się i przynoszą efekty. I jestem przekonany, że będa sprawdzały się i przynosiły efekty jeszcze lepsze.\nJa dyskutuję, mimo braku przyjemności i satysfakcji z tego płynącej, bo mi zależy na przyszłości wędkarstwa w Polsce. Jestem otwarty na wszystkich i cierpliwie tłumaczę, nawet tym, którzy przeszkadzają, są uprzedzeni, jednostronni.\nJak się te plany zrealizują to oczywiście będziesz mógł dołączyć. Choćby w sensowny sposób pracując społecznie za pośrednictwem internetu. Pracy społecznej nie wykonuje się tylko rękami i łopatą. Ale przede wszystkim głową. I ta jest najcenniejsza. Jak to wśród ludzi.\nSensownie zorganizowana wspólna praca na rzecz wcale nie wymaga poświęceń. Przynosi radość i satysfakcję. Pracy wspólnej nie wykonuje się w pojedynkę.\nJak sie dobrze rozejrzysz wokół to zobaczysz, że wspólnie chce działać coraz więcej ludzi. Za nimi pójda inni, kiedy zobaczą że to działa i zrozumieją jak to się robi. Zrzucając z siebie dziedzictwo przeszłości.\nNo na pewno nie na tym, na czym zależy mnie, Kolendowiczowi i nam podobnym WĘDKARZOM (w odróżnieniu od teoretycznych wędkarzy), czyli na rybnych łowiskach. Tobie zależy chyba na zrzuceniu odpowiedzialności za ten cały syf z zarządów PZW na przeciętnych wędkarzy.\nTy nazywasz tendencyjną gazetę, która od lat promuje nowoczesne wędkarstwo, nie mięsiarskie, która promuje profesjonalizm w gospodarzeniu wodami a nie zgubną dla wód radosną twórczość prowadzoną głównie przez mundurowych emerytów. Jesteś aż śmieszny przedkładając internetowe bzdury, teorie i banialuki z palca wyssane nad rzetelną dziennikarską wiedzę.\nI to jest właśnie główna wada internetu - że się zbierze paru kolesi co o wędkarstwie mają blade pojęcie i tworzą teorie z kosmosu. Dlatego też jestesmy skazani na wąskie grono i gotujemy się we własnym sosie od lat, że przez te internetowe bzdury nikt rozsądny nie chce tu gadać. Mnie się jeszcze dzisiaj chciało, ale pewnie pomału będę spadał z tego foruma bo coraz większy wstyd przed kolegami wedkarzami zaliczać się do grona "łowiących inaczej''.\nI tu jesteś, Tomku, w mylnym błędzie. I w dodatku insunuujesz, nie rozumiejąc.\nZależy mi rzeczywiście na czymś nieco innym, bardziej skomplikowanym niż sama obecność ryb w wodzie. Zależy mi też na tym, żeby mieć wpływ na obecnośc ryb w wodzie, wpływ trwały, i wpływ sprawiający, żeby te ryby nie tylko były, ale jeszcze żeby były "po wędkarsku". Jeszcze zależy mi na wizerunku wędkarzy, na całym otoczeniu wędkarstwa i na jego miejscu w społeczństwie. Jeszcze na wielu innych rzeczach mi zależy, jak wielu Kolegom, z ktorymi to robię i zamierzam robić dalej.\nNie rozważam odpowiedzialności, bo co do tego wątpliwości raczej być nie powinno, jeżeli spojrzy się na problem w sposób racjonalny, wyważony, obiektywny. Natomiast nie przykładam nadmiernej wagi do "rozliczeń" jako sposobu sprowadzającego jakikolwiek postęp.\nNaprawianie złego musi sie toczyć, nie przeszkadzając budowaniu dobrego, a raczej przy pomocy tworzenia dobrego ("zło dobrem zwyciężaj"). Na samym ściganiu "nieprawidłowości" niczego się nie uzyska, zwłaszcza nie mówiąc jak ma wyglądać dobre, co już nie jest tak oczywiste. Bo dobre można budować na wiele sposobów, z których nieliczne są efektywne, a inne nie. Jeszcze inne sposoby, pozornie dobre, nie prowadzą do żadnych efektów.\nRozważam i wprowadzam raczej to, żeby trwale mieć możliwości decydowania o tym, co dobre, wiedząc na czym polega. Nie uważam, żeby coś, co dobre dla mnie mogło powstawać bez mojego udziału. Nie zamierzam zostawiać tworzenia dobrego innym. Inni w odpowiedzi na wszelkie "protesty", "rozliczenia", połajanki czy inne żale może zrobia coś o pozorach "dobrego", tak na odczepnego, ale wciąz będą decydować o tym, co dobre,. a co nie. A właśnie ta siła decydowania lezy u podstaw postępu i rozwoju, a także zapobieganiu powielania starych problemów i tworzeniu nowych.\nCieszy mnie zaufanie do słowa pisanego. Niemniej jednak zawsze trzeba podchodzić do niego krytycznie, konfrontując je z wiedzą. Zwłaszcza krytycznie trzeba podchodzic do materiałów dziennikarskich, szczególnie tych, tworzonych z jednostronnym nastawieniem. Nie dziwi mnie kultywowanie hasła "Wiedzący "najlepiej" z wszystkich okolic łączcie się".\nPrzy okazji tych dyskusji przypomniała mi się też piosenka kabaretu Klika, która opisuje sposób postepowania i postawy zupełnie mnie nie interesujące. Hymn "kanapowych" naprawiaczy i tropicieli, z efektami łatwymi do przewidzenia:\nPe - Pe - Pe.\nPS. Acha. Jeszcze mi zależy na dowiedzeniu się o jakikolwiek pozytywny program "protestujących" i "piętnujących", wykraczający poza utyskiwanie na przeszłość i teraźniejszość. Taki choć trochę realny. Dotychczasowe, wielokrotne próby takiego nie przyniosły. Warto wiedziec w imię czego się protestuje.\nResztę sam sobie wymysliłeś, zpodałeś problem i sam odpowiedziałeś.\nJedyne zdanie dotyczące mojego postu dotyczyło tego, na czym ci zależy. Jak piszesz bardziej ci zależy na otoczce łowienia ryb niż na samym łowieniu. No to sobie twórz co tam chcesz, mnie interesuje tylko to to co może mieć wpływ na ilość ryb w wodzie. Życzę sukcesów, może zbierzesz parę osób i będziecie 5 dni pracować żeby dnia szóstego złowić jedną rybkę i uznać to za wielki wędkarski sukces. Mnie to nie interesuje.\nZapomniałeś zauważyć, że poza pytaniem zawarłeś w swojej wypowiedzi jeszcze kilka kategorycznych stwierdzeń, kilka pomówień i nieuprawnionych interpretacji.\nJeszcze raz powtarzając to, czego nie zrozumiałś albo wolałś przeinazyc - zalezy mi na wodach, w których są ryby, a OPRÓCZ TEGO jeszcze na kilku innych rzeczach, niezwykle istotnych dla uzyskania efektu w postaci wód, w których pływają ryby.\nSkoro wolisz pozostać na tym najprostszym, podstawowym poziomie - Twój wybór. Protestuj dalej. Razem z Kolegami.\nMimo to będe pracował nad tym, zebyś ryby w wodzie miał jednak i żebyś mógł je wyławiać. Niewykluczone, że sprawię Ci satysfakcję doprowadzając do tego, że za taką przyjemność dostaniesz odpowiedni rachunek. Czego chyba oczekujesz. Bo jeżeli uda mi sie zrealizowac moje plany to w stowarzyszeniu wędkarskim nie wystarczy być. Komuna się skończy.\nSam kiedyś pisałeś że\nŻe różnice w opłatach dla stowarzyszonych w PZW i niestowarzyszonych są niezgodne z prawem i że przy odrobinie samozaparcia można jes skutecznie podważyć. To ja ci mówię : zróbmy to razem, w naszym wspólnym interesie. Nie wiem jeszcze jak, ale się naradzimy i spróbujemy. Ty będziesz zadowolony, że w PZW pozostaną tylko ci co się w nim chcą stowarzyszać, ja będę zadowolony ze sprawiedliwych opłat. Są takie obszary, w których większość wędkarzy się zgadza. To są właśnie równe opłaty, to są również odłowy sieciowe. Skoro zarzucasz mediom że są tendencyjne ( czyli w przypadku WŚ od lat tendencyjnie promują C&R, zlikwidowanie siatek na wodach, walczą z meliorantami, z mięsiarstwem), mnie że nic nie robię, innym ze sami sobie są winni za brak ryb, to pochwal się może co TY zrobiłeś dla najważniejszych dla wędkarzy rzeczy jakim jest: zapobieganie regulacjom rzek, zlikwidowanie siatek. Inne rzeczy jak sport muchowy obchodzą niewielki promil członków PZW. Podaj choć przykłady inicjatyw, które podjąłeś z kolegami ale w tych ważnych sprawach dla całości wód PZW i dla wszystkich członków PZW.\nSam kiedyś zrozumiałeś\ndość opacznie to, co pisałem. Gdyby przyjąć, że członkowie i nie-członkowie opłacają licencje to rzeczyiście nie ma powodu, żeby członkowie byli uprzywilejowani wobec nie-członków. Tylko na zasadzie przynależności.\nJakoś to nie przeszkadza członkom, którzy tyko należą i w dodatku interpretują sytuację jak napisałem wyżej.\nTymczasem jest inaczej. Członkowie wnoszą składki, które staniowią kapitał na wykonanie prac społecznych, na wspólne gospodarowanie, na których opiera się działalność stowarzyszenia.\nNatomiast nie-członkowie płacą za licencje. Za zezwolenie według Ustawy rybackiej.\nProblem w tym, że ogromna większość czlonków nie robi nic poza wniesieniem składki.\nRozróżnienie miedzy tymi pozycjami, kwalifikującymi składki i korzystanie z wędkowania do obszaru działalności statutowej, a opłaty od niezrzeszonych do dzialalności gospodarczej stowazyszenia PZW zostało trafnie zawarte tutaj:\nTendencyjność prasy nie dotyczy spraw, które wymieniłeś.\nTym, co zrobiłem, będę się chwalił w kampanii wyborczej. Wtedy kiedy zdecyduję się kandydować.\nSorry, że tak między wódę a zagrychę...\nPrzyglądam się dyskusji i czegoś nie rozumiem. Co Jerzy miałeś na myśli pisząc „protestuj dalej, razem z kolegami”?\nTo już nawet słowa krytyki nie można napisać. Znaczy morda w kubeł bo ja realizuję misję a ty mi przeszkadzasz. A gdzie tu demokracja. Idąc tym tropem każdy rząd naszego (pięknego bezrybnego) kraju powinien zwrócić się do wszystkich mediów z tekstem: zamiast krytykować powiedzcie co i jak mamy robić. Brzmi to niepoważnie.\nDalej piszesz do Tomka:\n„Mimo to będe pracował nad tym, zebyś ryby w wodzie miał jednak i żebyś mógł je wyławiać. Niewykluczone, że sprawię Ci satysfakcję doprowadzając do tego, że za taką przyjemność dostaniesz odpowiedni rachunek. Czego chyba oczekujesz. Bo jeżeli uda mi sie zrealizowac moje plany to w stowarzyszeniu wędkarskim nie wystarczy być. Komuna się skończy”\nPowiem Tobie , że o niczym innym nie marzę. I życzę Ci z całego serca sukcesu.\nTylko zapytam czy bierzesz pod uwagę ograniczenie liczby członków organizacji czy też masz inną koncepcję. Jak na razie jest masówa (żeby nie napisać chamówa) do kwadratu. Stowarzyszenie chce członków. Im więcej tym lepiej, a ludzie są z natury tacy jacy są i nie dam sobie wmówić, że pracą u podstaw jestem/śmy w stanie zrealizowac zmianę wyglądu tego stowarzyszenia. Zresztą bez profesjonalnej PSR (co się wiąże z kosztami, czyli rachunkiem który chcesz Tomkowi ,Wojtkowi czy Iksińskiemu wystawić) w moim odczuciu wszystkie moje działania sprowadziłyby się do tego, że ta masówka i tak wyżre mi ryby, bo nie ma takiej siły która by ją upilnowała. Wracając do meritum naprawdę chciałbym żeby było normalnie. Że gdy chcę zapłacić ten rachunek, który ty mi wystawisz to go zapłacę.\nNa dzień dzisiejszy sytuacja wygląda mniej więcej tak:\ndo sklepu (rybnego, przemysłowego, przykładowego, jakiegokolwiek) przychodzi klient i mówi: mam trochę kasy do wydania co mi proponujecie?! Sprzedawca na to: ohh!! bardzo przepraszam ale my nie jesteśmy przygotowani na takich klientów. My nic nie sprzedajemy. My sprzedawaliśmy wirtualny towar, ale już się skończył, na dziś dzień już nic nie mamy.\nPewnie powyższa aluzja mogłaby się wydać śmieszna, ale nie dla mnie ... Mniej więcej rok temu (połowa listopada zeszłego roku) po rocznym pobycie w Anglii, wróciwszy do Polski (a stęskniony za tym żeby sobie połowić w naszych polskich wodach byłem jak cholera) poprosiłem w moim kole o znaczki. Niestety powiedzieli mi, że już nastąpiło rozliczenie i znaczki mogę sobie kupić ale na nowy rok. Pofatygowałem się więc osobiście do ZO (Częstochowa) .. i tam ta sama odpowiedz. Znaczy mogę sobie kupić pozwolenie jednodniowe dla nie zrzeszonych. Nie wiedziałem czy śmiać się czy płakać. Chcę im zapłacić za cały rok w połowie listopada a oni mi: Sorry, ale za późno.\nMnie się naprawdę nie chce walczyć z wiatrakami. Ja żyję Wędkarstwem. Jestem w stanie za to Wędkarstwo na wysokim poziomie zapłacić dużo kasy. Mnie nie obchodzi otoczka. Sprawność stowarzyszenia, prestiż prezesa czy jeszcze jakieś tam. Mnie, jak wielu kolegów, których czytam czy tu czy na łamach miesięczników wędkarskich interesuje ryba w wodzie i nic więcej.\nBardzo mnie Twój głos ucieszył\nPrzypomniałeś nim starą prawdę że:\nCzłowiek kulturalny to taki, który potrafi opisać kobietę bez użycia rąk. To również taki, który gdy po ciemku nadeptuje na kota, nadal nazywa go kotem.\nPewnie, że niepoważnie. Wróciłeś z normalnego kraju. Wiesz może jak funkcjonuje normalna demokracja. Jest rządami obywateli. Za pośrednictwem przedstawicieli. Ludzie wybierani doskonale wiedzą co i jak robić, bo robią to wraz z tymi, którzy ich wybierają. W demokracji "lud" wybiera sobie przywódców, ktrzy prowadzą jego dzialania.\nW naszym pięknym kraju wybiera się "jeleni" do "obslugi" (takie są oczekiwania). A w efekcie wybiera się prawie absolutnych władców, bo "demokracja" ogranicza się do aktu wyborczego. Też kulawego (zobacz jaka jest frekwencja wyborcza). Potem nastepuje "alienacja władzy", bo "lud" oczekuje obsługi, której nie dostaje, nie mając ochoty podjąć jakiegokolwiek działania wraz z wybranymi przywódcami. Nie wie zresztą kogo wybierać i kim są kandydaci. Dgyby współpracowali to by wiedzieli. I poznawaliby innych, których warto powoływac na przedstawicielskie funkcje. Do tego nie trzeba mediów tylko więzi środowiskowych. Wicej na ten temat na WCWI.\nPo Twoich doświadczeniach z wnoszeniem skladek były wybory,. W kole, w okręgu. I co? Pewnie ci sami ludzie, co poprzednio, robią to samo, co poprzednio. Mam rację? Ktoś ich jednak powołał. W demokratycznych wyborach. Tylko demokratyczne wybory są wtedy rzeczywiście przekazaniem władzy z jej zasobów w ludzie demos) kiedy całe funkcjonowanie społeczności jest demokratyczne. To trudne, ale możliwe.\nMożliwe jest też zmienianie stowarzyszenia "pracą u podstaw". Wyszukiwanie ludzi, którzy są w stanie udźwignąć ciężar autentycznego przywództwa. Kształtowanie postaw u współpracujących z nimi ludzi. Powoływanie ludzi do organów przedstawicielskich. Uzyskiwanie realnego wpływu na kształtowanie zasad funkcjonowania, finanse, organizację, efektywność. Bo wszystko rozbija się o ludzi i o ich wartości. Mamy instytucje formalnie demokratyczne. Społeczeństwo nieograniczone w swej aktywności ideologia, pałkami, czogami "sojuszników". A wciąż korupcja, złodziejstwo, afery. I nie w policji, więzieniach, sądach, przepisach rzecz. Ale w tym, co siedzi w umysłach ludzi.\nPoprzedni system, zbrodniczy w wielu okresach, poslugiwał się siłą terrorem, prześladował, inwigilował, zsyłał. I co? To nie jest droga do normalności. Oczywiście strażnicy muszą być. Ale to nie na nich opiera się funkcjonowanie społeczności.\nLiczebnośc wcale nie musi sie bardzo zmniejszać. Odnosze wrażenie, że jest całkiem wielu wędkarzy, którzy zastosowaliby się do normalnego sposobu funkcjonowania stowarzyszenia, tylko ktoś musi im to powiedzieć. Są tacy, którzy wtedy woleliby pozostać poza stowarzyszeniem, wiedrząc w "siłę swoich pieniedzy". Są też tacy, którzy nie powinni zostawać w stowarzyszeniu, bo się do tego nie nadają.\nDzięki za dobre słowo i za życzenia. Możesz czekać, a możeesz też wywierać swój wpływ na to, co się dzieje i co będzie się działo. Jak się właczysz to jest szansa, że uda sie przyspieszyć. Jak wszyscy będą czekać ze swoimi pieniędzmi to może okazać się, ze nie będzie na co ich wydać.\nDziękuję Jerzy za obszerne wyjaśnienia. Nie spodziewałem się usłyszeć od Ciebie czegoś nowego czego byś już nie napisał i nie usłyszałem. Tradycyjnie twój wywód zaczął się wykładem o demokracji i tak też się skończył.\nChciałbym się odnieść do jednej rzeczy o której napisałeś:\n„W naszym pięknym kraju wybiera się "jeleni" do "obslugi" (takie są oczekiwania). A w efekcie wybiera się prawie absolutnych władców, bo "demokracja" ogranicza się do aktu wyborczego.”\nW kraju takim jak Anglia też tak można scharakteryzować demokrację a wędkarstwo (i nie tylko) wygląda tam inaczej. Tam się ceni właśnie tego, który chce zapłacić (czasami nie małe pieniądze) i być obsłużony, masówka jest nieopłacalna, kłopotliwa, nie zyskowna, zaczęłaby pewnie przynosić straty. Kto poważny sobie na takie coś pozwoli?\nJa nie powiem, że nie chce mi się działać. Działam tam gdzie moje działania nie zostaną odebrane jako głupie rozdawnictwo moich pieniędzy. Polega to mniej więcej na tym, że łowię w miejscach trudno dostępnych dla innych wędkarzy, o bardzo małej, bliskiej zeru presji wędkarskiej i nie wyrybiam sobie tych miejsc jak i wszystkich innych w których łowię.\nNie wykluczam dołączenia do aktywnych. Jednak jeszcze nie teraz. Może za 4 lata gdy nowym prezesem nie zostanie stary prezes. Gdy stowarzyszenie trochę się odchudzi z członków lub gdy mięsiarski RAPR zostanie poddany ograniczeniom. Na razie nie czuję powołania. Jak Tomek P. pisał ryzyko jest za duże że zmarnuję mnóstwo swojego wolnego czasu i zostanę bez efektów. A ja nie mam żyłki hazardzisty. Dodatkowo mam niemal pewność, że przyszło by mi grać z szulerami. Po co?\nps przepraszam za zwłokę w odpowiedzi na Twój post, ale pracy tyle, że naprawdę nie miałem czasu wcześniej.\nPo paru dniach "wolnego" mam chwile na odpowiedz.\nCiesze sie, ze Cie nie zawiodlem. Wolalbym te sprawy przestac poruszac, niemniej jednak od dwoch przynajmniej lat sa wciaz aktualne.\nZnam zarowno wedkarstwo w UK jak i demokracje przedstawicielska w UK. Wiesz pewnie co robi kazdy przedstawiciel w swojej "constituency" i co oznacza ta "constituency" dla uczestniczacej w niej.\nNatomiast co do aktywnosci - przedstawiles typowa "kwadrature kola", mowiac, ze nie bedziesz dzialal, poki "ktos" nie wybierze innego prezesa. A kto ma go wybrac skoro Ty nie bedziesz aktywny? Skad ktokolwiek bedzie wiedzial jaki prezes bedzie Ci odpowiadal jezeli Ty sam o tym nie zdecydujesz, nie powiesz tego, nie wybierzesz delegatow wybierajacych prezesa?\nJa staram sie przekazac najprostsza droge do normalnosci, przez aktywnosc wlasnie, w ktorej wyraza sie wolnosc czlowieka, oraz przez aktywne tworzenie normalnej, samorzadnej wspolnoty.\nTy po paru dniach „wolnego”, ja całe święta, Sylwester i jeszcze parę dni poza domem i pracą więc z większym opóźnieniem .. ale jednak musze odpisać bo nie do końca się zgadzamy.\nCo do zmian i mojego w nich udziału piszesz:\n„A kto ma go wybrac skoro Ty nie bedziesz aktywny? Skad ktokolwiek bedzie wiedzial jaki prezes bedzie Ci odpowiadal jezeli Ty sam o tym nie zdecydujesz, nie powiesz tego, nie wybierzesz delegatow wybierajacych prezesa?”\nTego, w pojęciu rozumianej przez Ciebie aktywności nie rozumiem. Powiedz mi Jurek jak mam być aktywny. Mam budować pomościki, nosić wiadra na zarybieniach (a potem obserwować jak „etyczni” wędkarze zgodnie z RAPR będą wyżerać ryby), opiekować się jakąś dziurą pokopalnianą zalaną i zarybioną karpiem ? .. czy też pojawić się na zebraniu, podyskutować z rzeszą zadowolonych obecnym stanem rzeczy i namawiać (z nieprzewidywalnym skutkiem) ich do swojej racji? Mam być takim społecznikiem-rewolucjonistą ? Wszystko ładnie pięknie tylko może ludzi chętnych do takich działań braknąć. Uda się to może na Sanie, czy na innych wodach górskich. Wędkarze tam są powiedzmy w wielkim uogólnieniu na „wyższym poziomie” nie tylko wędkarskim.\n„Liczebnośc wcale nie musi sie bardzo zmniejszać. Odnoszę wrażenie, że jest całkiem wielu wędkarzy, którzy zastosowaliby się do normalnego sposobu funkcjonowania stowarzyszenia..”\nŁowiłeś Jurku może kiedyś na dolnej Nidzie, Wiśle, czy zaporówkach takich jak Sulejów czy też Poraj? Łowienie tam to jak łowienie w lesie pełnym ... wędek zamiast drzew. Ryba w wodzie tam jeszcze jest, ale jak się patrzy na jej poszanowanie, na świadomość wędkarzy ... aż trudno uwierzyć, że ryba jest taka smaczna. RAPR jest mięsiarski co ma i tak tam małe znaczenie bo nie jest przestrzegany z powodu braku kontroli. Patrząc na to wszystko globalnie wnioski nasuwają się jednoznaczne. Choćbyś połowę tej rzeszy „nawrócił” i tak to nie wystarczy. Bez bata nad głową się nie obejdzie. Tam muszą być widzialni strażnicy (PSR, SSR, ochrona wynajęta), a my musimy za nią zapłacić (z uśmiechem na ustach).\nTo by dało dużo szybsze efekty i w znacznie prostszy sposób niż w ten na jaki ty mnie namawiasz chcąc ze mnie zrobić społecznika-rewolucjonistę.\nPiszesz Jurku, że w Twojej wizji nie trzeba znacząco ograniczyć liczby członków , po czym w innym wątku zachwycasz się specem na Sanie i podajesz go jako przykład i to do czego trzeba dążyć. Piszesz, że na spec-Sanie więcej chętnych niż miejsc.\nWięc dlaczego tak jest. Nie jest tak może przypadkiem dlatego, że właśnie ograniczono liczbę łowiących (nie o wędkarzy, a o zwykłych chamów z wędką o rybożernym usposobieniu, którzy przenieśli się zapewne w inne miejsca, które kosztują 150 PLN za sezon)\nPoza tym jak chcesz Jerzy nie ograniczyć liczby łowiących i wprowadzić przy tym system opłat dniowych-abonamentowych?\nTrzeba być chyba całkowicie zagubionym w realiach sądząc, że gdyby „abonament dniowy” zastąpił całoroczne znaczki „wędkarzy” nie ubędzie. Wg mnie ubyłoby i to właśnie tych gumofilcowych co to za 150 zeta wypełniają przez cały rok lodówkę. No chyba, że opłata dniowa będzie wynosić 1 czy 2 zeta.\nCokolwiek Jurek kombinujesz w celu prowadzącym do poprawy rybności polskich wód przy udziale tysięcy społeczników (..już ich widzę oczyma wyobraźni) ja niezmiennie życzę Tobie powodzenia.\nPowiedz mi Jurek jak mam być aktywny.\nCały katalog możliwych aktywności da się wyprowadzić z wielu miejsc. Nie ogranicza się do wymienionych przez Ciebie prostych prac fizycznych, ani do obecnosci na zebraniu, oderwanej od codziennej aktywności, znajomości ludzi, zaangażowania w sprawy wędkarstwa wraz z innymi. Do żadnego bycia rewolucjonistą, który z natury rzeczy zajmuje się burzeniem, Cię nie namawiam. A wręcz przeciwnie, do twórczego działania w budowaniu obok albo zamiast tych, których pewnie uważasz za nieporadnych, nieudolnych, działających w złej wierze. Pokaż, że potrafisz lepiej. Pokażcie, że potraficie lepiej. Na to nie trzeba żadnego pozwolenia. Ja będziecie mądrzy to uzyskacie w dobrych działaniach wsparcie. Nie tylko z PZW. Z ludźmi w Okręgu też możesz współpracować. I z pracownikami i z członkami zarządów. Jeżeli chcesz, potrafisz i masz jakiś cel do zrealizowania. Nie domaganie sie obsługi, ale przydatne innym działanie. Stowarzyszenia nie są do obslugiwania czlonków ani do zapewniania im. To członkowie za pośrednictwem tworzonych przez siebie stowarzyszeń robią różne dobre rzeczy dla siebie i dla innych.\nUda się to może na Sanie, czy na innych wodach górskich. Wędkarze tam są powiedzmy w wielkim uogólnieniu na „wyższym poziomie” nie tylko wędkarskim.\nNie są. Są tacy sami jak wszędzie. Tylko trzeba kilku ludzi, którzy potrafią poprowadzić innych, pokazać dobre standardy, pobudzic do dzialania, pokazując jego efekty. I wykazują otwartość na innych, szerokie horyzonty, potrafią przewidywać rezultaty swych działań.\nStrażnicy muszą być, niemniej jednak liczbę ludzi, wobec których muszą podejmować interwencje można i trzeba zmniejszyć. Ludzie, którzy są włączeni w aktywność koleżeńską są mniej skłonni do działania wbrew wszystkim innym. To widać na każdym kroku, gdzie tak funkcjonuje społeczność wędkarzy. Gdzie wędkarze społeczność tworzą.\nI pożytek oraz efekt z włączania ludzi we wspólne przedsięwzięcia jest o wiele większy niż z zatrudniania dodatkowych strażników. A korzyść podwójna, bo i szkody mniejsze i więcej pracy wykonane. Przekalkuluj.\nPrzeczytaj też artykuł Józefa Jeleńskiego na NaMuche.pl: http://www.n...mode=show&id=37\nPrzykład zorganizowania wędkowania na Sanie przytaczam jako zalążek normalności w łowiskach, gdzie panuje się nad presją wędkarską, gdzie eksploatacja jest pod kontrolą itp. Nam trzeba nie tyle ograniczenia liczby ludzi łowiących w sposób nieograniczony, ale raczej ograniczenia presji wędkarskiej na nasze przerabowane wody, przez zmniejszenie średniej liczby dni wędkowania przypadającej na każdego. Zasoby są ograniczone. W ten sposób będziemy może łowić mniej intensywnie, ale z większymi sukcesami.\nI temu może służyć choćby abonamentowy system opłat, w którym wniesienie składki wiązałoby sie z limitowaną liczbą dni korzystania z łowiska, z którym powiązany byłby abonament. Zapewniające powszechność wedkowania, jednak w zakresie na jaki stać gospodarkę i każdego indywidualnie. Ograniczenie presji w postaci "wędakrzodni" wcale nie musi wiązać sie z ograniczeniem liczby wedkarzy w ogóle. Poza tym system "abonamentów" dotyczyłby wód otwartych, a nie łowisk komercyjnie zorganizowanych, zbilansowanych, z których możnaby korzystać z ograniczeniami wynikającymi wyłacznie z możliwości przepuszczenia przez wodę kolejnych porcji ryb. Na takie łowiska jest dość chętnych. A koszty "komercyjne" też mogłyby być ograniczane przez wkład pracy członków.\nJeżeli w ten sposób ubyłoby tych, którzy tylko lodówke chca zapychać, i to tych najbardziej opornych, którzy nie zreformowaliby swego podejścia do wędkarstwa i do Kolegów - mała strata. Więcej sie do nich dokłada, więcej na nich traci niż jest z nich pożytku. Nie sądzę, żeby była to wielka liczba, pod warunkiem zapewnienia godziwych warunków do uprawiania wędkarskich połowów, o co wówczas byłoby łatwiej.\nNie tylko życz, ale aktywnie pracuj na rzecz takich rozwiązań.\nCo do przykładu zorganizowania wędkowania na Sanie przytoczonego przez Ciebie jako zalążek normalności w łowiskach, gdzie panuje się nad presją wędkarską, gdzie eksploatacja jest pod kontrolą itp. Zgadza to się z moją wizją, która wygląda mniej więcej tak:\nspec-Wisła, spec-Odra, spec-Warta i jeszcze parę większych rzek nizinnych oraz jezior (w tym oczywiście atrakcyjne zaporówki). Z dobrą ochroną (przed chwilą przeczytałem o „akcji” na Sanie) i z rozsądną opłatą (dobową) za korzystanie z nich. Z obowiązkowym limitemi rejestrem. Przy równolegle dużo tańszych gliniankach, kaczych dołach itp. Tam opłata roczna Bez już tak wielkich inwestycji na gospodarowanie tych wód, bez jakiejś wzmożonej ochrony (powiedzmy, że zostałaby na poziomie obecnym). Wystarczyłoby wpuszczać „trochę karpia”. Pewna część (nie wiem czy nie większa) przeniosłaby się wtedy na te pól-darmowe łowiska i w zasadzie nic by się dla niej nie zmieniło. Dalej by łowili (czy też tylko moczyli wędki) za pól darmo a wędkarzy w stowarzyszeniu by nie ubyło (czyli nikt by nie mógł zarzucić że stowarzyszenie nie realizuje obowiązków statutowych). Byliby tylko troszkę bardziej nierównomiernie rozłożeni na mapie wędkarskiej.\nZ tym już się mniej zgadzam:\n„Cały katalog możliwych aktywności da się wyprowadzić z wielu miejsc. Nie ogranicza się do wymienionych przez Ciebie prostych prac fizycznych, ani do obecnosci na zebraniu, oderwanej od codziennej aktywności, znajomości ludzi, zaangażowania w sprawy wędkarstwa wraz z innymi”\nTo jest dokładnie to co ja napisałem. Proponujesz mi, żebym został społecznikiem-rewolucjonistą.\nTak właśnie - rewolucjonistą. Ty stajesz na to słowo „okoniem”, bo nie współgra z Twoim pojęciem demokracji (czy też działania obywatelskiego w ramach stowarzyszenia). Po czym piszesz mi, że chcesz wywrócić do góry nogami to co jest teraz. Gdyby się udało ja uznał bym to za rewolucję (jeszcze raz sorki za to słowo).\nJerzy, piszesz, że trzeba ograniczyć masówę, jednocześnie nie zgadzając się ze mną, że trzeba ją ograniczyć\nJa napisałem: wędkowanie musi być ograniczone bo rezerwy się kończą. Ty napisałeś: rezerwy się kończą, ale „liczebnośc wcale nie musi sie bardzo zmniejszać. Odnosze wrażenie, że jest całkiem wielu wędkarzy, którzy zastosowaliby się do normalnego sposobu funkcjonowania stowarzyszenia” po czym piszesz „nam trzeba nie tyle ograniczenia liczby ludzi łowiących w sposób nieograniczony, ale raczej ograniczenia presji wędkarskiej na nasze przerabowane wody”\nJak byś na to nie patrzył, te dwa (Twoje) zdania sobie przeczą. Co za różnica czy do zaprzestania wędkowania „zmusi się” całkowicie pięciu Iksińskich łowiących 50 razy w roku, czy też „wymusi się” na dziesięciu Iksińskich łowiących do tej pory 50 razy w roku zaliczenie dwudziestu pięciu dniówek. Dla mnie – wędkarza łowiącego obok tego Iksińskiego to wszystko jedno. Będzie o 250 mniej i dobrze.\nA wymusić można właśnie poprzez „abonament-dniowy”, koszty realne – nie masowo-peerelowskie, ale przede wszystkim dokładając do tego RAPR wypełniający rosnąco ryby w wodzie [a nie lodówki] oraz strażników patrzących na to wszystko. A już do tego nie trzeba rewolucji. Nie potrzeba „przemiany narodu” w aktywnych „nie-klientów” funkcjonujących po koleżeńsku. Mogłyby to zrobić obecne władze, mające po swojej stronie statut, mogące go ewentualnie podciągnąć pod dzisiejsze realia (mając większość), budząc się z letargu) oczywiście dochodzi jeszcze temat sieci, ale na ten temat wypowiadać się już nie mam zamiaru. Tam gdzie łapie rybak moja noga nie stanie – tym samym nie zapłacę ani złotówki na taką wodę – „sfrajerować” się dałem raz, w ubiegłym roku – płacąc 60 pln za tydzień wyciągania krasnopiórek). Może nie stanowilibyśmy wtedy idealnie działającego stowarzyszenia ludzi rozumnych – ale ryb by było więcej. Stowarzyszam to ja się w pubie ze znajomymi, nad wodą to ja wypoczywam sam ze sobą oraz oczywiście łowię.\nDziękuję, za podanie linka z wypowiedzią JJ. Przeczytałem sobie raz jeszcze. Czytałem też parę lat temu, gdy artykuł się ukazał. Ale skoro przeczytałem jeszcze raz pozwolę sobie przytoczyć pewne zdania napisane przez kol. Józka:\n„Pewne kompromisowe rozwiązania (ograniczanie limitu, wydawanie równolegle zezwoleń C&R i na zabieranie ryb) są ukierunkowane raczej na potrzeby wędkarzy niż potrzeby ryb: ryba wypuszczona przez jednego wędkarza jest bowiem w krótkim czasie zabrana przez innego wędkarza i cel jej wypuszczenia zatraca się tym bardziej, im większa jest frekwencja wędkarska.\nToż to właśnie głos mówiący o konieczności ograniczenia łowiących, za którym to głosem jesteś „za, a nawet przeciw”\nKolejna istotna sprawa czyli poziom wędkarstwa na wodach łososiowatych. Na moja tezę, że wędkarze na tych łowiskach są na „wyższym poziomie” nie tylko wędkarskim” piszesz:\n„Nie są. Są tacy sami jak wszędzie.\nA ja powiem: Gucio prawda i poprę się słowami JJ:\n„Bowiem w odróżnieniu od innych, metoda muchowa pozwala na wypuszczanie nieuszkodzonych ryb łososiowatych, które mają duże szanse przeżycia. I w ten właśnie sposób łowiska muchowe oparte o dzikie ryby mają tendencję do ewoluowania w kierunku łowisk "no-kill"\nNa łowisku łososiowatym nie ma miejsca (choćby ze względu na regulamin) na postawienie na jednym kilometrze 200 wędek z pięknie tańczącymi na ich końcach robakami.\nNa łowisku łososiowatym łowienie na „robaka” to kłusownictwo.\nNa łowisku łosiowatym nie ma „żywców”. Jak byś na to nie patrzył to jest to wyższy poziom wędkowania a zaprzeczanie temu to chyba tylko zabawa słowem.\nChciałbym się od Ciebie dowiedzieć gdzie łowisz. Może to by mi rozjaśniło co nieco pojęcie o realiach w jakich bytujesz, bo na pytanie czy łowiłeś kiedykolwiek na Dolnej Nidzie, nizinnej Wiśle, Sulejowie czy Poraju, czy analogicznych nie odpowiedziałeś mi.\nPiszesz, że drugiej Szwecji się nie zrobi bo geografia nie pozwoli. Ale Anglię już tak. A ja powiem NIE. Anglii nie będzie. Jeszcze nie teraz. W Anglii demokracja jest, była od zawsze. Tam się ją czuje w powietrzu. My oddychając demokracją dławimy się jeszcze peerelem bo jego smród czuć dobrze gdy wiatr zawieje.\nU nas musi być bat nad głową. W każdym razie od tego trzeba zacząć. Gdy co niektórzy do tego bata się przyzwyczają, zaczną funkcjonować, bat ten należy stopniowo wycofywać dochodząc do punktu w którym można by przestać nim straszyć.\nTy byś chciał to zrobić na odwrót a w dzisiejszych realiach „tak to tylko w erze”\nWizje można mieć różne. Możłiwości i przykładów do skorzystania z nich jest wiele. Ale przede wszystkim trzeba mieć siłę do wprowadzania tych wizji w życie. Siłę nie w sensie dyktatorskiej władzy umożliwiającej nakazowe wprowadzanie zasad, pilnowanych potem przez siły porządkowe dyktatora tylko siłę w postaci ludzi, którzy realizują wizję przywódców. Bez wykluczania innych, bez kategoryzowania.\nRewolucja jest destrukcyjna. Zmiany muszą być istotne, ale wprowadzane ewolucyjnie, płynnie, z wykorzystaniem posiadanych możliwości. Rewolucja najwyżej mogłaby się wydarzyć w Twoim indywidualnym podejściu do spraw, ale nie w kwestiach zorganizowania wędkarstwa.\nCo za różnica czy do zaprzestania wędkowania „zmusi się” całkowicie pięciu Iksińskich łowiących 50 razy w roku, czy też „wymusi się” na dziesięciu Iksińskich łowiących do tej pory 50 razy w roku zaliczenie dwudziestu pięciu dniówek. Dla mnie – wędkarza łowiącego obok tego Iksińskiego to wszystko jedno. Będzie o 250 mniej i dobrze.\nTa róznica jest bardzo istotna. Popatrz na to nie Twoimi oczami, korzystającego z warunków do uprawiania wędkarstwa, ale oczami po Twojej "rewolucji wewnętrznej" - współorganizatora wedkarstwa. Nie wolno gubić ludzi, bo wszyscy są potrzebni. Wędkarstwo to nie tylko łapanie ryb.\nNie chodzi o wymuszanie zachowań, ale o perswazyjne, wynikające ze zrozumienia zależności, wspólne podejmowanie decyzji. Ono ma wielokrotnie większą skuteczność niż nakazy, zakazy, pałka policjanta. I władza nie na tym polega, żeby kazać. Władza polega na tym, żeby tłumaczyć i wprowadzać. Chyba, że wracamy do totalitaryzmu, z którego, jak słusznie zauważasz, jeszcze się nie wydobyliśmy mentalnie, a przez to i faktycznie.\nJózek Jeleński pisze o łowisku eksploatowanym, w którym rzeczywiście połączenie C&R z zabieraniem ryb nie ma większego sensu. Chociaż w jego łowisku są zasady, które pozwalają zabierać wpuszczane, hodowlane tęczaki i potokowce (oznakowane przez odcięcie płetwy tłuszczowej), zaś wypuszcza się dzikie potokowce, pochodzące z naturalnego tarła. Wtedy takie rozróżnienie ma sens. Łowisko, przez które przepuszcza się rybę hodowlaną, wpuszczaną w czwartek, wyławianą do niedzieli, pożąda dużej liczby "klientów", których apetyty jest w stanie zaspokoić. Zaś co do C&R to jest nim uwalnianie ryb niewymiarowych, ryb chronionych, przypadkowo złowionych, czy ryb łowionych przed lub po zabraniu limitu dziennego. Jak również calkowite zaniechanie zabierania ryb, jak w przypadku Sanu. C&R "pięknoduchowskie" nie ma większego znaczenia gospodarczego. C&R musi być metodycznie stosowane, żeby przynosić efekty.\nLudzie, w tym wędkarze, są tacy sami wszędzie. Nieco działa stary prestiż wędkarstwa muchowego, czy szerzej pstrągowego, ale ci, masowi obecnie wędkarze pstrągowi, wzięli sie z "normalnych" wędkarzy. Jest wśród nich wielu miłośników "mięsa", zwykłych chamów, jak i rzesza wspaniałych ludzi. I wszystkie odmiany pomiędzy tymi skrajnościami. Ja też chciałbym widzieć, że są lepsi. Ba, uiważam, że są, kontaktując się z nieco innymi wyzwaniami w utrzymywaniu łowisk. Niektórzy są może bardziej aktywni w dbaniu o łowiska. Ale przeciętna nie różni się od "normy polskiej". Niestety.\nO Anglii napisałem ze względu na charakter urbanizacji przyrody, proporcje ilości wód do liczby wędkarzy. Nie ze względu na stosunki własnościowe, system polityczny, sprawność społeczeństwa, zamożność itp. Tylko o tym, że przy podobnym nieco zagęszczeniu ludności i zmianach środowiska nie możemy oczekiwać łowisk takich jak w dzikiej, słabo zaludnionej Skandynawii, zachodniej Irlandii, Kanadzie czy odludnych okolicach USA. Raczej jesteśmy skazani na warunki panujące w rzeczonej Anglii, we Francji, Włoszech czy Niemczech. Podobnie jak Anglicy - mamy deficyt wody słodkiej, a to co mamy spuszczamy niefrasobliwie do morza jak najszybciej, lekceważąc też retencję w glebie i lasach.\nNie łowię w wodach, które wspomniałeś. Jak mam w ogóle czas to wolę podgórskie rzeki. Co nie zmienia niczego w moim rozumieniu wędkarstwa.\nNa to, co chciałbym osiągnąć może nieco światła rzuci wypowiedź w innej dyskusji (warto całą przeczytać):\nPiszesz: „trzeba mieć siłę do wprowadzania tych wizji w życie”\nSiły może nie starczyć choćby się nawet co po niektórym wydawało, że ją mają, bo wizję maja też „zwolennicy rybiego mięsa– Ci bez umiaru” a oni swoją wizję już dawno wprowadzili w życie i nie zamierzają się reformować. Widzą , że jedziemy na rezerwach (przeważnie to oni najgłośniej lamentują - jak to drogo trzeba płacić za rybę co to już jej prawie nie ma) ale to, co im pozwoli RAPR zabrać – zabiorą. Choćby nawet kot miał się tą rybą przeżreć i porzygać.\nTak jest na Dolnej Nidzie, tak jest na Warcie .. To są Jerzy rejony nie-górskie gdzie chamów z wędką jest więcej. To jest mentalność pokoleniowa.\nWe wsiach nadrzecznych też działa coś takiego jak stary prestiż wędkarstwa. Mówi on, że jak bez ryby przyjdziesz do domu to jesteś „ch.... nie rybak”. Do rangi bohaterów urastają Ci, którzy przed strażą uciekli, nie łapiący kłusoli. Strażnicy są tam potocznie nazywani sku...synami.\nTej mentalności nie zmienisz. Chyba, że umieścisz sprawną straż, która będzie im tak długo patrzyła na ręce, aż swoim następnym pokoleniom przekażą, że tak się nie opłaca.\nTam stowarzyszenie w rozumianym przez Ciebie pojęciu stowarzyszenia obywatelskiego nie będzie funkcjonować. Tam trzeba to wymusić.\nDlaczego pierwsze spec-łowisko powstało na rzece górskiej. Potem drugie, trzecie ... (oczywiście poważnie piszę o poważnym spec-łowisku nie o specjalnym-inaczej jak np Wiartel)\nBo tam łatwiej. Są to małe rzeczki, gdzie i tak kultura nad wodą była o niebo wyższa porównując z nizinnymi. Bo właśnie tam będzie ciągnąć wędkarza – choćby miał nawet przejechać 400 km. Bo za połowienie sobie „na muszkę” w rybnej wodzie o małej presji jest gotów zapłacić 50/100 zeta za dniówkę więc znalazł się ktoś kogo ryzyko zorganizowania tego nie przeraziło . Samą ochronę łatwiej tam zorganizować. O ile trudniej zorganizować dobre łowisko (etyczne wędkarsko) na nizinnej Wiśle czy dużym jeziorze/zaporówce. Tam straż musi mieć motorówki. Znaczna część przemieszcza się środkami pływającymi. Ile czasu trzeba by było pracować nad zmianą mentalności i przekonaniem wędkarzy, że karp wcale nie musi być w wodzie. Przecież właśnie na ową promocje karpia wydano tyle kasy. Specjalne wędki, zanęty, kulki, artykuły w każdej gazetce wędkarskiej, nie wspominając nawet o cypryniadach, mistrzostwach świata, galaktyki czy jeszcze innych. A prawdziwe spec-jezioro powinno być oparte o naturalny rybostan.\nZ drugiej strony spełniając te wymogi (czyli odpowiedni regulamin ,strażnicy + opłata dobowa) efekty przyszłyby na takiej wodzie dużo szybciej w porównaniu z którymkolwiek z działających speców (na rzekach), z oczywistych względów (dużo łatwiej wyhodować nizinną rybę niż lipienia, jest też ona tańsza oraz „twardsza”) Chętnych by na pewno nie brakło. Mogło by to kosztować mniej niż na Sanie. Tylko ze względu na mentalność ludzi, na ich liczbę nikt nie chce ponieść ryzyka. Przed kłusolami-mięsiarzami trudno uchować prywatny staw, a ty chcesz zmienić mentalność ludzi na dzikiej wodzie ...\nZresztą teraz limitów właściwie nie ma. Kontroli też nie. W związku z powyższym wydawałoby się że zarybienia powinny być niewystarczające, a wystarczają! Rybę („fotograficzną”) można złowić.\nJak niewiele by trzeba było w takim razie, żeby stworzyć jak nawet nie eldorado to rybne, naturalne łowisko.\nJerzy podsumowując (bo mam takie wrażenie, że ta rozmowa zaczyna się robić przydługawa):\nZamiast nawracać społeczeństwo wędkarskie, co byłoby nawet jak nie wtaczaniem „syzyfowego” kamienia, to cholernie długotrwałym przez co dużo bardziej kosztownym procesem (zarówno dla rybostanu wód, jak i namacalnie-finansowo) od tego czym Ty „straszysz”, zamiast właśnie budowania współpracującej ze sobą szczęśliwej wędkarskiej rodziny lepiej po prostu wprowadzić na wybranych łowiskach czy też ich odcinkach (jak pisałem Wisła, Warta, Dunajec, Mietków, Sulejów.. ) specjalnego regulaminu i straży + opłata dobowa. I tyle. Na reszcie łowisk bez zmian. Każdy by miał wtedy wybór. Albo łowi na no-killowym Mietkowie za 20/30 zeta (tu ichtiolodzy mogli by pomóc) za dobę, albo wybiera zalane wodą wyrobisko pożwirowe, czy też inną zaporówke, które z całą resztą im podobnych wód kosztowałyby go 150 PLN rocznie, no i mógłby sobie połowić karpia (czy też tylko próbować) a w końcu zabrać go do domu i zjeść na kolację.\nNa rzekach sytuacja była by bardziej skomplikowana, ale można by próbować zacząć tam na początku od wyznaczenia odcinków no-killowych z opłatą dniową. Czyli jak na Sanie tylko wymuszone odgórnie.\nJak to osiągnąć?: naciskając do bólu na władze, zresztą przez 4 lata i tak nic innego się nie wymyśli. Naciskając by ta władza narzuciła dołowi takie rozwiązania. Powstałby taki pomysł odgórnie i ja się od zaraz włączam. Wtedy by mi zależało na „mojej wodzie”. Chciałbym brać udział przy wszystkim co by było z takim przykładowo odcinkiem –specjalnym (normalnym)związane. Od wyznaczania jego granic, skończywszy na ochronie. Jednocześnie wiedząc, że cos podobnego ma miejsce nie tylko na odcinku nizinnym powiedzmy Warty-Częstochowa ale i Warty-Poznań, Wisły-Tarnobrzeg, Sulejowie w Kieleckim i wielu innych naprawdę chciałoby mi się działać.\nMusiałbym bym dostać tylko tego odgórnego kopa. W przeciwnym wypadku napracuję się na darmo. A za darmo to ja wolę łowić ryby jak to ma teraz miejsce.\nJednym słowem chciałbym, żeby władze PZW (które wybrałem - jak to w demokracji) pomogły mi być aktywnym pokazując, ze też im zależy przede wszystkim na rybie w wodzie. Bez tego palcem nie ruszę. Mam ja swoje miejscówki, mam czym dojechać, znam parę miejsc gdzie przez najbliższe 10 lat sobie połowię ( bo świat o tych miejscach zapomniał) i wędkarsko „nie zginę”\nPo tym tekście\nWojtku, niezwykle miło mi będzie zaprosić cie na ryby, poznać osobiście jeśli będziesz miał ochotę. Stawiam browara przy ognisku i kiełbasce surowej polskiej (nasz standard ogniskowy). Czy masz od Gliwic daleko? Jak tak, to może na najbliższym SWI...\nDziękuję za zaproszenie. Bardzo chętnie z Tobą połowię, porozmawiam przy piwie. Do Gliwic z Częstochowy nie jest daleko. Albo też na SWI (naprawdę chętnie bym się wybrał). Czasowo będzie na pewno u mnie krucho w tym roku na przełomie czerwiec – sierpień (w lipcu zmieniam stan cywilny ),ale jak to mówią:\n„wędkarstwo jest najważniejsze, resztę trzeba dostosować”\nDrogi Tomku, idą święta. Święta Bożego Narodzenia to czas spokoju, ciepła i wyrozumiałości. Nie warto sobie przed świętami stwarzać problemów, wręcz odwrotnie. Należy robic wszystko co możliwe, aby unikać sytuacji konfliktowych. Abyś się wyluzował, w załączeniu tekst Piotera Jedlinka, sprzed dwóch czy trzech lat. Przeczytaj raz, przeczytaj drugi a potem zacznij przygotowania do świąt. Naprawdę warto.\nImteligencja, to takie coś, co jest gorsze od impotencji. Impotencja to niemoc płciowa. Osobnik dotknięty impotencją nie może robić tego, co robią wszyscy pozostali. Impotent raczej ukrywa fakt braku potencji. Z imteligentem jest inaczej. Imteligent lubi błyszczeć, jest doskonale widoczny i jeszcze lepiej słyszalny. Imteligent nie zdaje sobie sprawy ze swojej choroby, a jej objawy traktuje jako pozytywny wyróżnik, wręcz jako objawy geniuszu. Impotent próbuje się leczyć, a imteligent nie. Impotencja jest dotkliwa wyłącznie dla samego impotenta i osoby mu najbliższej. Imteligencja nie dokucza temu kogo dopadła lecz wszystkim wokół. To oni muszą czytać jego teksty, wysłuchiwać jego krytyk i brać udział w realizacji jego pomysłów.\nImteligencja jest to niemoc intelektualna. Nie dotyczy ludzi, którzy od urodzenia nie grzeszyli nadmiarem inteligencji, lecz tych, którzy zawsze byli inteligentni i nagle przestali. Imteligencja objawia się nagle. Najczęściej tuż po wejściu w nowe środowisko, na przykład ”Windows”. Najbardziej widoczna jest u kogoś, kto jest pewny swej inteligencji.\nCzy z imteligencji można się wyleczyć? Raczej nie. Schorzenie ma charakter trwały i nawet powrót do poprzedniego środowiska nie gwarantuje pełnego powrotu do zdrowia. Jedyne co można zrobić, to ograniczyć wpływ imteligenta na otoczenie. Oczywiście nie można tego robić poprzez nakazy, zakazy czy nawet łagodną perswazję. Imteligent jest bardzo odporny na takie działanie. Można mu pomóc jedynie w ten sposób, że podstępem wzbudzamy w nim zainteresowanie jakąś czynnością lub przedmiotem. Mógłby na przykład pisać limeryki...\nLimeryki to krótkie, bezsensowne wiersze oparte o stałe reguły, których twórca powinien przestrzegać. Najlepiej aby były pisane w trzeciej osobie, a akcja była związana z jakimś obszarem geograficznym. Na przykład:\nPewien mieszkaniec Krety\nHodował na działce krety.\nTe wszystko zryły,\nOn nie miał siły\nWięc walca użył, niestety.\nSzkopuł w tym, że limeryki wymyślili pijani Irlandczycy klepiąc po tyłkach równie podpite chłopki. Dlatego ten gatunek literacki - jak żaden inny - pełen jest wulgaryzmów i świntuszenia. Twórca musi uważać, aby go koledzy z tej samej ławy nie oskarżyli o pornografię, bo za to imteligenci ustalili wysokie kary. Sama imteligencja nie jest karalna, podobnie jak alkoholizm, prostytucja i jeszcze wiele innych rzeczy.\nBrońmy się, by nas nie dopadły.\nPiotrucha był niezły\nZapewniam cię Rysiu że jestem zawsze wyluzowany. Gdybym się nie bawił to bym tu nie klepał postów. Zapewniam, że nikt i nic (prócz bezrybia) nie jest w stanie mnie wyprowadzić z równowagi, popsuć mi humoru. A już na pewno nie w internecie, nie na RO. Tu się prowadzi dyskusje teoretyczne, tylko i wyłącznie teoretyczne. Praktycy wędkarscy piszą książki, albo w gazetach, a nie w internecie, dlatego może poza kilkoma wyjątkami nie traktuję na poważnie żadnego wędkującego teoretyka. Co nie oznacza że pozwolę bezkarnie przekręcać moje wypowiedzi, wciskać mi to czego nie powiedziałem i manipulować czytającymi moje posty.\nZ paroma osobami można pogadać o tym co najfajniejsze, czyli o rybach i ich łowieniu, ale sobie to zostawmy na spotkania w realu. Zander Trophy - może Głębinów? Siatki zdjęli, trza myśleć przyszłościowo.....\nZ życzeniami zadzwonię\nTo nie jest solidarność Tomków..\nZGadzam się z tobą w stu proc. Kiedys próbowałem dyskutować z J.K.i podobnymi ale poddałem się... Nie ma to sensu. Są ludzie którym wydaje się,że mają monopol na rację.. Z takim podejściem nie da się polemizować.. Ja przestałem i tobie też to radzę..Szkoda nerwów i palców.. Pozdrawiam\nDzięki, dobra rada\nPalcami czy mózgiem\nOd dawna odnosiłem wrażenie, że posługując się mózgiem dyskutuję z posługującymi się wyłacznie nerwami i palcami.\nPalców rzeczywiście szkoda.\nUczyłem się, że palce podlegają ruchowi w dwóch mechanizmach.\nPrzede wszystkim pod wpływem neuronów kory mózgowej - wtedy poruszają się w sposób świadomy i wyrażają to, co pomyśli głowa.\nMogą się też poruszać odruchowo, krótszą drogą, z wykorzystaniem wyłącznie nerwów i skrótowych łuków odruchowych. Wtedy wyrażają tylko reakcje na dolegliwości, obawy, zagrożenia.\nSzkoda palców poruszanych tylko nerwami.\nDo serdecznego Kolegi.\nDo serdecznego Kolegi Tomka, pisze starszy ale równie serdeczny Kolega Rychu. Mój Ty serdeczny Kolego, gratuluję Ci, że masz własne zdanie. Osobnicy, którzy nie mają własnego zdania, w swej mentalności przypominają bukaty, czyli zwierzęta rzeźne. Ponieważ, jak sądzę, nie chcesz zaliczać się do bukatów, to nawet porady starszego i serdecznego Kolegi, potratujesz jako materiał do przemyślenia a nie do bezkrytycznego zastosowania. Ostatnio dużo się mówi o demokracji. Jest oczywistym przypadkiem, że najwięcej się mówi o demokracji tam, gdzie tej demokracji przeważnie nie ma. Najlepszym przykładem jest stara Anglia. Ponieważ jest tam demokracja od kilkuset lat, to tak się przyzwyczaili do niej, że przestali o niej mówić. Zupełnie odwrotnie jest w naszym kochanym kraju. Demokracji tyle co brudu za paznokciem, a mówi się, że na wymioty się zbiera. Ale to jeszcze pryszcz. Najwięcej o demokracji mówi się na Białorusi. Na Białorusi demokracji oczywiście nie ma, nie oznacza to jednak, że nie można o niej mówić. Mamy więc rozdwojenie jaźni, możemy mówić o demokracji, ale zapomnijmy o jej wdrożeniu w życie. Jak wiesz, mój serdeczny młodszy kolego, demokracja to takie słowo wytrych. Wymyślono ją kiedyś, dawno temu w miejscu, gdzie dzisiaj jest Grecja i po jakimś czasie, zupełnie o niej zapomniano, aby po dwóch tysiącach lat, odgrzać lekko starawy kotlet. Demokracja narodziła się w określonych warunkach, które dzisiaj trudno znaleźć. Do historii przeszła tzw. demokracja ateńska, jako synonim władzy sprawiedliwej dla wszystkich obywateli. Szkopuł w tym, że demokracja ateńska obejmowała raptem kilkadziesiąt tysięcy osób, skupionych na niewielkiej przestrzeni i zwartych pod względem wyznaniowym. Można więc powiedzieć, że demokracja ateńska urodziła się w warunkach sprzyjających. Przeszczepiona na inny grunt, do społeczeństw zróżnicowanych zarówno etnicznie jak i wyznaniowo, więcej przypomina inwalidę niż zdrowego osobnika. Zapewne dlatego w kraju o największych tradycjach demokratycznych, czyli Anglii, powstało powiedzenie, że demokracja to jeden z najgorszych ustrojów społecznych, ale póki co lepszego nie wynaleziono. Tyle zanudzania o demokracji z której niektórzy gotowi są zrobić ołtarzyk. Już tylko gwoli przypomnienia, to od 1981 roku /od momentu wprowadzenia stanu wojennego/ aż po rok 1990, władza komusza nie pozwoliła polskiemu społeczeństwu zapomnieć o demokracji i karmiła je tą karma aż do znudzenia. Była to oczywiście demokracja a la spawacz w otoczeniu genseków różnego szczebla i tyle miała wspólnego z demokracją, co wspólnego ma pyłek kasztana, jako plemnik, z inseminacją klaczy. Bo najważniejsze w tym wszystkim było powielanie słowa demokracja. Bez sensu, bez składu, byle przewijało się to słowo. Szczyt hipokryzji.\nPo władzę się idzie nie po to aby ją oddawać, ale by ją sprawować, niezależnie od okoliczności. Najbardziej do utrzymanie władzy, dąży władza skompromitowana, obawiając się rozliczenia. Gdy wszelkie znaki na ziemi i na niebie mówią, że czas zmian nadchodzi nieuchronnie, to wtedy wyrusza do boju kawaleria. Mniej znani działacze, tej samej skompromitowanej władzy, jawią się jako zwolennicy dokonania przemian, ogłaszając różnego rodzaju pseudoprogramy i kreując się na mesjaszy. Nie ma to oczywiście nic wspólnego z chęcią dokonania zmian, a raczej zmierza do przejęcia władzy pod sztandarami ich „demokracji” i w celu ochrony starszych kolegów. To jest dokładna kalka scenariusza z PZPR-em i przemianowania się na SLD czy jakiś inny twór.\nPonieważ od demokracji więcej lubię sernik lub bigos, życzę Ci spokojnych, wesołych i rodzinnych świąt oraz przyjemności przy spożywaniu świątecznych potraw.\nSerdeczny i starszy kolega.\nMądrego - przyjemnie posłuchać...\nDzięki Rysiu, przyjacielu serdeczny, za te piękne słowa. Od razu jakby jaśniej. Zrobiłeś mi smaka na ten bigosik. Niech żyje bigosik, precz z Kiełbasińską!\nPrzykre to, że jak ktoś nie ma wiele do powiedzenia to sobie wymyśla to i owo, żeby mu przynajmniej smutno nie było z tego powodu.\nŻyczę owocności w protestach i sprzeciwach.\nWolę konkretną, przynosząca efekty pracę.\nWesołych Świąt Bożego Narodzenia i odrobiny pogłebionej refleksji w morzu powierzchowności\nPodpisuję się pod Twoim stwierdzeniem zawartym w pierwszym i trzecim zdaniu treści postu. (obiema ręcyma, lewą i prawą) . I tyle w temacie.\nPoza tematem natomiast, życzę wszystkim spokojnych i zdrowych Świąt a na Nowy Rok...\nWarto byśmy nauczyli się sluchać siebie nawzajem, spróbowali dojrzeć w głosie oponenta i wyłuskać to co dobre, byli mniej zatwardziali w swoich opiniach i nie wstydzili się zmienić zdanie lub przyznać rację nawet przciwnikowi.\nKłótliwych i jałowych wątków będzie mniej\nPrzeczytałem i .....\nzacząłęm czytać po raz drugi, a potem jeszcze raz. Do redaktora Kolendowicza mam stosunek delikatnie mówiąc ambiwalentny. Gościu "podpadł" mi parę lat temu gdy zaczynał raczkować jako tzw żurnalista. Przedtem jednak robił pieniądze wespół z Robertem Taszarkiem na filmach DVD. Parę filmów zrobili bodajże na jeziorze Niespodzianka, jeśli mnie pamięć nie myli. Tam robiono między innymi film o połowie sandaczy. Pan Kolendowicz wraz z panem Taszarkiem pływali po jeziorze, uzbrojeni w wędki, echosondy, GPS-y i czort jeden wie co jeszcze. Zachwalali wszystko od twisterów czy ripperów zaczynając a kończąc na elektronice użytkowej. Wszystko było ach i och, czyli najlepsze na świecie. Kiedyś sie tak zapędził, że nawet sandaczyk w granicach kilówki był wspaniały . Musi co podkład dźwiękowy był robiony po konsumpcji i pomylił wartości smakowe z oceną wielkości ryby. Nie upłynęło dużo czasu i nagle pan Kolendowicz zaczął stwierdzać, że echosonda jest urządzeniem, którego zasadniczo nie powinni stosować wędkarze, bo powoduje wyrybianie wody. Pół biedy, gdyby wcześniej ustosunkował się do swoich poczynań z tym urządzeniem i dokonał samokrytycznej oceny. Na to jednak pana Kolendowicza nie było stać. Nie przeszkadzało mu to jednak negatywnie wyrażac się o wędkarzach, którzy to ustrojstwo stosowali. Jednym słowem cassus Kalego. Tyle wstępu i subiektywnej oceny pana redaktora. Sam artykuł odebrałem z mieszanymi uczuciami. Czegoś mi w nim brakowało lub czegoś w nim było za dużo. Zastrzegam się, że jest to moje subiektywne odczucie. Mimo, ze raczej jestem osobnikiem mocno wojującym z tzw. władzą stowarzyszeniową, w tym przypadku całkowicie wstrzymuję sie od oceny władz Okręgu, nie znając realiów tego co sie wydarzyło lub nie w Nowym Sączu. Jest oczywiście obawa, że jak słusznie zauważyłeś, sprawie ukręci się łeb, gdzieś w centrali. Kłania sie tu stara sprawa jednego z pomorskich Okregów i głośny temat z "przerzutami" troci. Głośno sie wtedy mówiło o tym, że trocie przerzucano, tylko nie bardzo chciały przelatywać do wody a przelatywały do ..... różnego rodzaju restauracji. Sprawę zgrabnie uciszono a osoba związana z tym procederem ma sie nadal dobrze. Co ja mówie, bardzo dobrze. Jest realne zagrożenie nie wyjasnienia sprawy do dna.\nNajwięcej w tym artykule wkurzyło mnie zupełnie co innego. O tym pisałem kiedyś na FORUM i przewidywałem, że Łopuszna, to będzie przekret na całego. Jeśli to co pisze Kolendowicz zawiera chocby 50% prawdy, to jest to asumpt do skierowania sprawy do prokuratury. Historia Łopusznej to tragedia w trzech aktach. Rozszerzę troche temat dla młodszej generacji, która może nie orientowac sie w temacie. Łopuszna to symbol polskiego wędkarstwa. Budowę rozpoczęto bodajże w 1942 roku czyli w momencie największego terroru hitlerowskiego na ziemiach polskich a ukończono i oddano do uzytku w 1948 roku. Jeszcze wtedy istniało Polskie Towarzystwo Wędkarskie. Obiekt składał sie z trzech częsci, Doświadczalnej Stacji Naukowej, muzeum i schroniska. Ciekawym szczegółem był napis, umieszczony na głównej belce stropowej, który dzisiaj brzmi jak akt oskarżenia:\n"Polskie góry, polskie morze, polskie ryby chroń nam Boże"\nA potem przyszły lata pięćdziesiąte i z wędkarskiej mapy zniknęło Polskie Towarzystwo Wędkarskie czy Towarzystwo Wędkarskie "WARTA" działające na terenie zachodniej Polski. Powstał natomiast socjalistyczno-kołchozowy PZW, który zagarnął tradycje, wartości materialne i niematerialne. I co zrobił z Łopuszną tenże twór. Ano zrobił to co wychodzi mu najlepiej, czyli zgnoił i praktycznie doprowadził do całkowitego zdeprecjonowania tego pomnika i symbolu. Pamietam zdjęcia z połowy lat dziewięćdziesiatych Łopuszny. Nóż sie otwierał w kieszeni, co z nią zrobiono. Nie tylko zresztą z Łopuszną, także z Jaźwinami na Korytnicy i innymi ośrodkami. Grupa cwaniaków z wierchuszki, wymyśliła nośne hasło na przełomie wieku i wezwała do odbudowy Łopuszny. Wyjątkowa hipokryzja. Najpierw zgnoić a potem wezwać wędkarzy do odbudowy, za ich oczywiście pieniądze wpłacane ekstra. Cel jasny dla każdego, zdrowo myślacego. Odbudowac a potem wyprowadzić majątek ze stowarzyszenia. Ten temat przerabialiśmy na poczatku lat dziewięćdziesiatych w zakładach państwowych, sprzedawanych za bezcen róznej maści cwaniakom, dzisiaj smiejącym sie w twarz i zaliczanymi do tzw. sfery biznesowej. Ten sam mechanizm zastosowano w Ośrodku Zarybieniowym, który nomen-omen, wydzierżawiła ta sama osoba, która nim zarządzała delikatnie mówiąc nieudolnie, chociaz lepszym słowem chyba będzie skandalicznie, jeśli wierzyc w słowo pisane, zawarte w wiadomym artykule WŚ. Wczoraj niedochodowe i przynoszące straty, jutro będzie prosperującym przedsięwzięciem, pod zarządem tego samego łebka. Nie jestem wrogiem prywatyzowania, ale jestem wrogiem skurwysyństwa /przepraszam za dosadność/, z którym możemy mieć do czynienia. Chce gościu dzierżawić, proszę bardzo ale przedtem wpłać kaucję /w gotówce oczywiście/ w wysokości 50% wartości obiektu, jako zabezpieczenie lub przedstaw polisę ubezpieczeniową na pełną wartośc obiektu, wystawioną przez wiarygodnego ubezpieczyciela, realizowaną na każde żądanie w dowolnym czasie. Jeśli gostek wydzierżawił to za te śmieszne pieniądze i zapewne ma atut w postaci wyłączności dostaw /czytaj monopol na kształtowanie ceny/ to .... resztę mozna sobie dopowiedzieć w myślach aby nie używac słów uznawanych powszechnie za wulgarne. I więcej mnie zainteresował ten wątek artykułu, na który są dowody zarówno w przeszłości jak i obecnie. Ten mechanizm jest powielany nie tylko w Okręgu nowosądeckim. Podobny mechanizm jest w ZO Poznań a także innych Okręgach. Trzeba byc wyjątkowo ślepym aby tego nie dostrzec albo wyjatkowo bezczelnym, aby temu zaprzeczać. Za Łopuszną odpowiada nie tylko ZO NOwy Sącz, za Łopuszną odpowiada przede wszystkim ZG PZW, który przekazał w zarządzanie i użytkowanie ten obiekt, który jest własnością wszystkich wędkarzy w Polsce. I nie jest to odpowiedzialnośc zbiorowa ale imienna każdego, który złożył podpisy na stosownych dokumentach.\nNiezaleznie od powyższego obie sprawy powinny być wyjasnione od A do Z. Najlepiej przez całkowicie niezależne gremia kontrolne. Po ostatnim zjeździe w zajezdni, nie bardzo wierzę tworom w rodzaju Główna czy Okregowa Komisja Rewizyjna. Przykład Pożnania jest symptomatyczny. Na szczęście nie ma już ani Prezesa ani Dyrektora Biura, chociaż dla mnie sprawa wcale nie jest zakończona i powinna znaleźć swój finał w sądzie, oczywiście nie koleżeńskim, bo tam dostaną co najwyżej upomnienie\n(zaznaczam, że artykułu jeszcze nie czytałem)\nJam jest Prezes twój, który cię wywiódł:\n1. Nie będziesz używać wód cudzych poza moimi.\n2. Nie będziesz używać wód moich bez wpłaty.\n3. Pamiętaj aby w dzień święty wpłątę przysyłać.\n4. Czcij Prezesa swego i Zarząd swój.\n6. Nie cudzołów.\n7. Nie wyławiaj.\n8. Nie unikaj fałszywego świadectwa na witrynie mojej.\n9. Nie pożądaj Lanosa Prezesa swojego.\nBędziesz wspierał Prezesa z całego serca swego, z całej duszy\nswojej, z całej renty swojej i ze wszystkich sił swoich, a Związek Jego jak siebie samego.\nPodstaw zamiast "Lanosa" - "Maybacha", a zamiast "Prezesa" - "Ojca Dyrektora", wprowadź kilka drobnych przeróbek w tekście i będzie fajnie\nRozróżnij dwie rzeczy - popieranie kogoś (bądź czegoś) od konstruktywnej krytyki.\nCzy podobają mi się wszystkie działania ZG? Zdecydowanie nie. Nie widzę jednak powodu, by szukać tanich sensacji oraz wypinać się d... do drugiej strony, gdy można coś zrobić z korzyścią dla innych. Nie widzę powdu również, by krytykować w czambuł, zwłaszcza bez solidnego oparcia w faktach. Oraz posłuchania, co ma do powiedzenia potencjalnie krytykowany. Niestety - dla wielu użytkowników portalu samo wykonanie telefonu do kogoś z ZG (a w moim przypadku do Rzecznika) oznacza przybicie telefonującemu łatki aparatczyka.\nTaka fraszka po głowie mi się kołata (niestety, nie pamiętam dokładnie treści). Było o psie, który szczekał co noc. Tak się wszyscy do tego szczekania przyzwyczaili, że pewnego dnia przyszedł złodziej i zabrał co chciał. Pies szczekał, a wszyscy spali nie zwracając na niego uwagi...\nnie czytałem, nie słyszałem ale dzwoniłem i wiem\nNie czytałem (może jak wyjdę z roboty jeszcze jakiś kiosk będzie czynny). Nie dzwoniłem (bo primo - nie wiem, o czym rozmawiać, ponieważ nie czytałem, secundo - nie sądzę, by ZG miał coś do powiedzenia w tej sprawie - przynajmniej teraz). Nie słyszałem (bo to daleko i słuchy na Kielecczyznę nie docierają).\nNie odnoszę się do tekstu. Odnoszę się do pewnych łatwo przewidywalnych reakcji. Chyba zbyt łatwo przewidywalnych reakcji.\nCzy to jest dodatek do RAPR na rok 2006?\nMożna redaktorów poznać osobiście\nDwukrotnie byli ostatnio obecni na spotkaniach z internautami - raz na poniedziałkowej barce WCWI, po raz wtóry na wpólnej Wigilii Pogawędek Wędkarskich i WCWI. Można było z nimi porozmawiać, a nawet się pokłócić. Zaproszenia i informacja o tym wisiały na obu portalach. Ci, którzy przyszli i chcieli z nimi pogadać, zapewne mieliby prawo powiedzieć, co redaktorów interesuje.\nCo do wykrywania świństw - mam nieodparte wrażenie, że chodzi o zasadę haków wzajemnych stosowaną przez ZO i ZK Zakopane. Tak mi przynajmniej wynika z wymiany postów na Forum FlyFishing.\nCo do wiarygodności publicystyki Szymańskiego i Kolendowicza - chciałbym by moje teksty miały taką wiarygodność.\nMam warażenie, że obaj polubili te spotkania i mam nadzieję, że jeszcze będzie taka okazja. Wówczas zapraszam.\n(wątpliwą) prywatnie podyskutować z jednym ze wspomnianych Panów. Część z wniosków z tej dyskusji zawarłem w swoim poście.\nInne niedotyczące tego wątku przemilczę...\nWytłumacz mi jak sześciolatkowi\nSkoro artykuły w WP czy WŚ są mieszaniną przeinaczeń, domniemań etc a jednocześnie wskazują palcem konkretne osoby (często z nazwiska) czemu jeszcze nigdy żadna z tych gazet nie została pozwana do sądu za oszczerstwo?\nWW też Sławuś\nPrzeczytaj dokładnie ten artykuł (jak i inne które coś próbują niby dowodzić w dowolnie wybranym miesięczniku). W chwili gdy pojawiają się nazwiska używa się sformułowań, które choć insynuują to trudno, ze względu na ich konstrukcję, znaleźć punkt zaczepienia.\nPrzykład z brzegu: "Młody" okazał się nie dość, że Młodym to jednak i działaczem. W tekście zaś opisano Go jako "szarego członka".\nInna manipulacja: dwa miesiące temu we wstępniaku w stylu rodem z gomułkowskich przemówień Naczelny nawoływał do wejścia NIK do PZW. Nie udało Mu się jednak wykzać (mimo, ze powoływał się na renomowane kancelarie prawne) jakiegokolwiek źródła prawa, które by na to NIK zezwalało w zakresie innym niż zarządzanie mieniem powierzonym przez Skarb Państwa, samorządy, czy Wspólnoty Europejski (lub podobne). Teraz pisze się juz tylko o kompleksowej kontroli.\nNie podważam "wędkarskich" kompetencji Redaktorów. Byłoby to świętokradztwem wręcz . Jednak w kwestiach "politycznych" dorównują konkurentom...\nprzeczytaj jeszcze raz. Papugi ww. starają się by tekst był nienaruszalny od strony §§. Czyli nawrzucać tak coby sąd nie mógł nic zdziałać.\nTylko Lepper swego czasu (taraz już pewnie tego błedu by nie zrobił) pozwolił sobie na amatorszczyznę typu: "nie zapytam Pana dlaczego pan kradł?".\nTo była odpowiedź na Twoje pytanie...\nZaproponuj nowe kadry,nowe wizje,horyzonty..Nie ograniczaj się do kibicowania i komentowania.Przecież o tylu receptach i pomysłach na nowe oblicze polskiego wędkarstwa ciągle wałkujemy.Czyżby to tylko puste słowa rzucane na wiatr?\nWielu do e-gadki ,nikogo do czynu ?\nNawet do wyborów ?\ni bebechy sie wywracają! To jest smutna rzeczywistość: władze okręgu nie tylko uprawiają lewiznę i prywatę ale do tego mają czelnośc mówic o "rękojmi stabilności". Też bym wydzierżawiła za 150 zł miesięcznie schronisko wędkarskie(czytaj: hotel i restauracje) albo ośrodek zarybieniowy za 1700 zł, , ale nie mam "właściwych" znajomych. Nóż sie w kieszeni otwiera i ostatnia dycha zamienia się w żółty bilon od takich newsów. No, ale to zasłużeni i ustosunkowani działacze! Gdzie nam, prostaczkom, do nich. My mamy milczeć i płacić. Chwała "Młodym"!!!. Więcej takich a może coś drgnie. Pod warunkiem, że "starzy Mędrcy Syjonu" ich nie zagdakają, nie stłamszą i nie odsądzą od czci i wiary jako element wywrotowy, wichrzycielski, zdradziecki i ze wszech miar szkodliwy......\nO jednym z tych młodych piesze regularnie Jurek Kowalski. Stawiając go za przykład, że majac pomysły i determinacje można wejść w struktury i coś w nich zmieniać.\nJak się ma czas na takie rzeczy. W każdym razie powodzenia, bawcie się dobrze- w harcerzy.\nPodaj gdzie tamten kolega ma takie sukcesy, to w najbliższym czasie pojadę i wyczeszę mu wodę z ryb do spodu - zgodnie z RAPR. Jakby było zbyt dobrze, to napiszę w internecie artykulik i koledzy dokończą czesanie wody. Za pół roku będzie po temacie. A jak mi nie powiesz gdzie, to i tak się ludzie dowiedzą. Ja też się dowiem. Spokojnie, ryba namierzona ma przed sobą kilka dni życia i będzie kolacja. Patelnie już czekają. Zamrażary też. Twój zapaleniec działacz może mieć pewność, że mu ryby wyduszą. Do zera. Ale - oby takich naiwnych więcej, może i ty się załapiesz kiedyś na brania. Może nawet kilka razy.\nTomku znam Twoje stanowisko i pogląd na temat PZW. Podzielam Twoje zdanie, ale w tym konkretnym temacie proszę Cię o odrobinę powściągliwości i cierpliwości. Znam niektóre nowe osoby w ZO Nowy Sącz. Działają dopiero niecały rok i już widać efekty ich pracy. Na pewno nie uda się im od razu zrobić rewolucji, ale widać, że są kroki naprzód, są to ludzie którym na pewno warto pomóc, co z tego wyjdzie czas pokaże. Na ten moment trzeba ich wspierać, pomagać - a na rozliczenie przyjdzie czas gdy ich kadencja będzie się kończyła.\nNa obecną chwile udało się im przeforsować m.in. takie rozwiązania:\n- całkowity zakaz zabierania złowionych lipieni do 31 maja 2008 r,\n- wymiar ochronny pstrąga potokowego i tęczowego - 27 cm /regulaminowo potokowiec ma 25 cm/\n- dzienny limit pstrąga tęczowego i potokowego 3 szt. łącznie, jednak w miesiącu nie więcej niż 15 szt. łącznie.\nSą na bieżąco w kołach informacje kiedy i gdzie będzie przeprowadzone zarybienie. Może brać w nich udział każdy. Mój kolega który ma więcej wolnego czasu, brał udział w tych zarybieniach i bez wątpienia nie są to zarybienia "papierowe" jak to najprawdopodobniej bywało w latach poprzednich.\nJest na pewno jeszcze sporo do zrobienia, ale na to potrzeba czasu i może się uda Póki co widać zmiany na lepsze i może da się te tendencje utrzymać i będzie jeszcze lepiej.\nPodałem realny ciąg dalszy losów wody, którą opiekują się zapaleńcy. Ich ciężka wspaniała praca pójdzie na marne, jeśli nie uda się ograniczyć mięsiarstwa i upilnować wody. Siłami społecznymi nie da się tego zrobić, bo jest brak ludzi. Kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt, nawet kilkaset społeczników nie da rady na 200 tys, ha wód , to jasne jak słońce. Wchodzenie w struktury - w końcu każdy z nas jest w strukturach jak zapłaci składkę - bez wcześniejszego wyegzekwowania od władz zmian regulaminu nie ma sensu. Najpierw zmiany RAPR, ochrona wód, a potem można zachęcać ludzi do działalności. Inaczej - ktoś się zaharuje, a ryby mu wyłapią w sezon. Chwała ludziom, którzy coś robią, ale nie znaczy to że tak ma być, że to sposób na rybne wody bo to mrzonki, nieprawda. I tyle. Wedkarz ma łowić ryby, a super jeśli czasem znajdzie kilka godzin w roku na rozniesienie worków z rybami. I koniec - resztę mają zorganizować władze a członkowie opłacić. Innej, realnej alternatywy nie ma. Na taką skalę oczywiście, bo półhektarowy gliniok to se może koło samo dla siebie zarybić i pilnować.\nNapisalbyś choć raz jakiś "biały" scenariusz,a nie wciąż czarne i czane.\nNie masz czasu, nie chce Ci się - Bóg z Tobą. Nie pokrzykuj na ludzi, którym się chce i którzy robią konkretne, wartościowe rzeczy.\nŻeby wprowadzać zmiany nie ma sensu czekać na "władze" tylko trzeba zostać władzą. I tak sie w tym przypadku dzieje. Realizuje się biały scenariusz.\nZawsze można zaszkodzić. Zqwsze mogą "wyżreć mięsiarze", zwłaszcza przy wylewaniu krokodylich łez przez innych. Tak samo mogą w Nowym Sączu jak w Lublinie, w Słupsku czy w jeszcze innych miejscach. Zresztą, po części po to się to robi, żeby wyżreć.\nSą na tym świecie ludzie, kórzy coś robią dla innych, coś robią wspólnie. Możesz ich nie rozumieć, możesz nazywać "harcerzami". Ale na takich "harcerzach" i na sprawowaniu wladzy na co dzień opiera sie demokratyczny porządek. Jak ktoś w nim uczestniczy to ma informacje, bo są mu potrzebne do działania. Nie z kontroli bierze się postęp i rozwój ale z działania.\nNie przekręcaj tego co napisałem. Nie przypisuj mi pokrzykiwania na ludzi, którym się chce coś dobrego zrobić. Nie z nimi dyskutuję, tylko z takimi którzy wmawiają innym że to najlepsze i jedyne wyjście. Mam takie samo prawo jak ty wypowiedzieć się i niezgodzić z taką agitacją. I nikt z nas nie ma prawa twierdzić że ma monopol na rację. Jednak nie ja tylko ty za każdym razem przekręcasz wypowiedzi moje, Ryśka czy innych tak by zdyskredytować tego, kto się z tobą nie zgadza. To jest sprytne, to działa na mało inteligentnych, to są sztuczki, w których jesteś niezły.\nA skoro zawsze mięsiarze mogą wyżreć ryby, to dlaczego wciąż namawiasz ludzi do frajerskiej pracy na rzecz tych mięsiarzy właśnie. Zaproponuj coś lepszego. Bądź pewien, że ilekroć będziesz namawiał ludzi do pracy na rzecz PZW w tych realiach (rapr, opłaty, ochrona) jakie mamy, z tymi władzami jakie mamy, tylekroć ja będę ostrzegał że cała ta cięzka praca pójdzie na marne. Chyba se nawet przygotuję gotowca i tylko będę wklejał, bo od lat gadamy o tym samym.\nPozdrawiam po śląsku\nTeż sobie przygotuję gotowca\nTwoje niezrozumienie wynika z tego, że ja namawiam ludzi nie do pracy "na rzecz PZW" ale do tego, żeby sami tworzyli PZW i pracowali w PZW. Bo tylko w ten sposób można zmieniać regulaminy, statuty, zasady, praktyki, wpływać na ludzi, dobierać ich, kształtować.\nPrzestań traktowć PZW jak cudzą organizację, to wtedy zrozumiesz.\nMam już gotowca :)\nTo bardzo fajne, ze są osoby , które mogą i chcą zajmować się zagospodarowaniem naszych wód, wkładają w to niemało siły, czasu i pieniędzy. Martwi mnie jednak fakt, że ich praca pójdzie na marne, gdyż bez generalnych rozwiązań czyli ograniczenie kłusownictwa, mięsiarstwa i odłowów rybackich ryby zostaną dosłownie – wyżarte. Na niektórych wodach wystarczy zorganizować kilka zawodów wędkarskich i będzie po rybach.\nW niektórych przypadkach chętnie bym pomógł czy osobiście czy finansowo, ale nie wchodzę w interes obarczony zbyt dużym ryzykiem. Zapraszam chętnych informowania środowiska, mediów wedkarskich promujących nowoczesne wędkarstwo ( np. internetowe forum WŚ) i wspólnego wtedy podejmowania takich inicjatyw, które mogą przynieść skutek w postaci zmian RAPR, zniesienia rybactwa śródlądowego, lepszej ochrony wód na skalę całego kraju lub okręgu. Polecam kontakt z KWI - kliknij "klub" na listwie górnej tej strony. W zagospodarowywaniu małych lokalnych łowisk życzę powodzenia.\nStowarzyszenia są właśnie po to, żeby funkcjonowanie państwa zmieniać oraz żeby wykorzystywac najlepiej możliwości jakie daje państwo. Są organizacjami obywateli. Tylko z tymi obywatelami mamy kłopot. Pozwól, że zacytuję:\nW celu stworzenia warunków do pełnej realizacji gwarantowanej przepisami Konstytucji wolności zrzeszania się zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka i Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych, umożliwienia obywatelom równego, bez względu na przekonania, prawa <b>czynnego</b> uczestniczenia w życiu publicznym i wyrażania zróżnicowanych poglądów oraz realizacji indywidualnych zainteresowań, a także uwzględniając tradycje i powszechnie uznawany dorobek ruchu stowarzyszeniowego, stanowi się, co następuje: (1)\n<b>3. Stowarzyszenia mają prawo wypowiadania się w sprawach publicznych. </b>\nSytuacja z obywatelami przypomniała mi pewną anegdotę:\nStarsza pani wchodzi do zatłoczonego tramwaju. Na ławeczkach siedzą mlodzi mężczyźni. Starsza pani, pamiętająca czasy swej modości staje przy nich. Po dłuższej chwili, kiedy żaden nie reaguje, rzuca uwagę: "jakoś niewielu dżentelmenów dzisiaj".\nNa co jeden z młodzieńców odpowiada:\n"Paniii. Żętelmenów to tu jest od ch.... Tylko wolnych miejsc ni ma".\nJerzy, z całym szacunkiem - jakoś nie znam żadnego stowarzyszenia w Polsce, które doprowadziłoby do zmiany polityki ministerialnej w zakresie szerszym (a jak rozumiem takie tylko nas interesują). Nie znam również przykładu, by stowarzyszenie dokonało poprawy pracy sądów.\nPolityka rządzi się swoimi, dziwnymi prawami...\nNapiszesz list? Będziesz się domagał, oczekiwał, żądał? I co potem?\nNapiszę wszędzie prócz ZG\nJeszcze wiele listów. Na większość z nich jest pozytywny odzew, czasem jest sukces (patrz np. ostatni wpis o wodach okręgu Opole), czasem porażka (np. melioracja Bobru). Odzewu żadnego nie ma tylko ze strony ZG, to najbardziej betonowa instytucja twardsza niż melioranci. Tu muszę powiedzieć że nie jestem jedyną osobą interweniującą, a raczej mój klub jest jednym z wielu klubów czy osób. Poza oczywiście PZW. Dlatego działalność i stowarzyszanie się w tym trupie napawa odrazą. Gdyby nie poziom działania władz PZW, to takie kluby czy stowarzyszenia jak "Trzy rzeki" , TMP, KWI itd nie miałyby prawa bytu. A okazuje się że każdy z tych maluczkich więcej dobrego sam robi niż władze półmilionowego stowarzyszenia.\nJak masz mozliwość to proszę bardzo - podaj listę nazwisk osób działających w PZW, którzy chcą dokonać gruntownych zmian. Zbierz ich, inni wtedy może dołączą. Nie wymagaj jednak od pół miliona ludzi żeby się angazowali ciągle w to samo, ciągle nie przynoszącego efektu. W moim mieście jest takie koło, które ma swoją wodę. Woda ta nie należy do PZW i członkowie tego koła od dawna nie wpłacakją składek członkowskich. Mnie uczestniczenie w takim łowieniu i stowarzyszeniu też nie zależy. Dlatego staram się cokolwiek popchnąć w sprawach dotyczących generalnie całości wód, rzek jezior i zaporówek a nie jakiś żwirowni. Jak potrafisz to pomagaj, a nie wmawiaj innym że to nic nie da bo przez takie bombardowanie dobrych pomysłów BEK 250 liczy tylko 250 osób. Każde, każde działanie w kierunku generalnych, gruntownych , szybkich zmian jest dobre. Równolegle - kto chce - może sobie stawik z tęczakami zorganizować, zarybyć, pinować, tylko co z tego? Kogo to obchodzi poza lokalną społecznością? Nikogo. Widziałem jak wygląda wędkarstwo w Czechach. Małe koła opiekują się małymi wodami i wpuszczają tam karpie i tęczaki. Potem siedzą i łowią kilowe ryby i cieszą się jak dzieci. Muszkarze stoją nad półhektarowym stawem i pykają muszkami w toń. Jak to ma być przyszłość wędkarstwa opartego na pracy społecznej członków stowarzyszenia, to ja cię przepraszam, ale mam w nosie. Pozdrówka\nJa też mam inne zamierzenia i plany odnośnie kształtu wędkarstwa u nas. Nie można jednak negowac sposobu dostarczania przyjemności wędkowania w sposób inny od Twojego jeżłei takowy odpowiada zainteresowanym, co widać po całym świecie, gdzie takich "łowisk" nie brakuje. W "syntetycznym", zurbanizowanym świecie na wiele kompromisów trzeba z konieczności iść.\nMam też inne spojrzenie na spoosoby uzyskiwania tego.\nGdyby choć dziesięć procent ludzi spośród tej półmilionowej rzeszy wykazywało istotną aktywność to byłoby dobrze. Ale do tego potrzebne jest przywództwo. Jak czujesz się na siłach - rób to.\nW tej chwili jest w PZW około 2700 kół. Każde ma przynajmniej zarząd, sąd, KR. W tę działalność musi być zaangażowanych przynajmniej 30 000 ludzi. Różnych ludzi. Do tego jest 47 okręgów z zarządami, sądami, KR, komisjami stałymi i doraźnymi, pracownikami. To kolejne tysiące ludzi. Wielu godnych najwyższego szacunku za to, co robią. Poza nimi jest jeszcze niemało takich, których choćby nie ma kto wciągnąć w działalność. To duzy potencjał.\nZwróć uwagę, że efekty, o których piszesz w istocie polegały na pracy kogoś innego. Dla mnie najważniejszym efektem pracy KWI jest to, co robi Andrzej w Lublinie. Czy jemu też odradzasz tę działalność, bo "wyżrą"? Chyba Cię nie słucha.\nKlub "Trzy Rzeki" powstał przy ZO PZW w Słupsku. Obecnie przekształca się w Koło PZW. Możesz wstąpić do tego koła. Zaproszenie jest na NaMuche.pl.\nStowarzyszenia są po to, żeby obywatele mieli możliwość robić to, co ich interesuje i wpływać na sprawy publiczne. Skoro członkowie stowarzyszenia zostawiają działanie w ważnych dla nich sprawach "władzom" stowarzyszenia to mamy efekty jak widać.\nA gdzie moja wygoda?\nProponujesz mi robienie sobie problemów, a ja jestem wygodny. I nieraz za to płacę. Płacę 2 razy więcej za schab, który jest już rozbity na kotlety, bo mi się nie chce klepać i takie moje prawo.\nŻeby się przenieść do koła w Słupsku, musiałbym iść do koła i napisać pismo o przesłanie kartoteki - bo moja własna kartoteka nie zostanie mi wydana do rąk własnych. Następnie musiałbym posyłać pocztą moją legitymację, co wiąże się z ryzykiem zaginięcia. Potem czekać na pocztę zwrotną. Sorki, za dużo tego. Poza tym nie łowię w Słupskim, nigdy tam nie byłem i raczej nieprędko zawitam bo to 600km.\nJak już wspominałem jestem człowiekiem pracującym, w odróznieniu od byłych mundurowych , którzy mają czas na działactwo. Nie potrzebuję zarabiać na dietach albo okradaniu członków PZW. W swojej bezczelności i zarozumialstwie mam się za mądrzejszego, uczciwszego, zaradniejszego niż 1000 emerytowanych przedwcześnie działaczy razem wziętych. Podejrzewam, że takich jak ja są tysiące. Wiem za to na pewno, że tacy ludzie nigdy nie będą działaczami bo PRACUJĄ. Ja jeszcze pracuję, choć z okazji luźniejszego dnia klepię tu od rana. KWI to nie działania Andrzeja w Lublinie. Andrzej działa w ZO PZW a wczesniej w kole. Po kilku-nastu chyba latach ma pierwsze efekty. Taką wizję nam proponujesz? Andrzej też się narobi a przyjadą warszawiacy czy slązacy i wyduszą mu te pstrągi w miesiąc. Przykro mi. Poza tym takich jak Andrzejów T. jest kilku w całym kraju. A potrzeba takich tysiące. Nigdy nie uzbierasz tysięcy mądrych, inteligentnych, wykształconych, uczciwych społeczników na codzień zarybiających, pilnujących wód, robiących tarliska. NIGDY. Ci którzy by się nadawali są zajęci i jedyne, czego oczekują to ryb w wodzie żeby się odstresować i odpocząć.\nW Twych wywodach doszukać się można jednego ale.... podstawowego błędu!\nMoim zadniem KAŻDY musi uświadamiać sobie rzeczywisty stan rzeczy, a on jest całkiem inny!\nZauważ, że obecne realia wędkarskie przypominają do złudzenia czasy "przewodniej siły narodu" tj. jedynej słusznej organizacji do której należy wstępować i w której wypada działać.\nPrzecież tylko w ten sposób można było ... zmieniać regulaminy, statuty, zasady, praktyki, wpływać na ludzi, dobierać ich, kształtować.\nAnalogia sytuacji jest olbrzymia. Zerknij choćby na ostatnie hasło Zjazdu: "Przyszłośc PZW to młodzież, ekologia, edkarstwo, sport" - czy nie przypomina Ci dumnych haseł PRL-u w stylu "Młodzież z Partią" i podobnych, wiszących na płotach?\nWydaje mi się, że jednak duch i potrzeby obecnych czasów są całkiem odmienne. Przecież monopol PZPR z jakiegoś powodu się zakończył! I jak na demokrację przystało masz na dziś szansę i prawo wyboru.\nTo PRAWO WYBORU właśnie stanowi o ISTOCIE DEMOKRACJI\nTak długo, jak długo wędkarski stan rzeczy nie zmieni się w tym zakresie będziemy tkwić ciągle w Wędkarskim PRL-u.\nI właśnie ten fakt, że nie zauważasz szans na inne, LEPSZE rozwiązania, stanowi o Twym błedzie. To zresztą dość powszeche, mało kto jakoś wyobraża sobie inną rzeczywistość, mało kto stara się do niej doprowadzić.\nKażdy myśli tak jak kiedyś: "przewodnia siła narodu" istnieje i trzeba się z tym pogodzić.\nJednak efektem tej przewodniej roli ZAWSZE była BIERNOŚĆ społeczna i NIE MA szans na zmianę tego FAKTU.\nJeśli, poprzez analogię, masz ochotę należeć do SLD (czyli dawnej PZPR- to dopisek dla młodych) to OK nie widzę w tym nic złego..... ALE .... gdzie JA mam należeć?!?!?\nPS. I dlatego należę do KWI duchem a do PZW "ciałem". I dlatego RO jest tym czym jest.\nO istocie demokracji stanowi sprawowanie władzy, prowadzenie spraw przez "lud" czyli przez ogół obywateli, odpowiedzialnych i odpowiadających za to, co się dzieje z ich społecznością, majątkiem, sprawami. Możliwość wyboru przysługuje tym, którzy mają władzę. Stąd istnieje możłiwość wybierania jako jeden z efektów demokracji, ale jednocześnie istnieje zobowiązanie do wybierania najlepszych, odpowiedzialnych rozwiązań, będący również elementem demokratycznego porządku.\nObywatele sprawują władzę przez swoich przedstawicieli. Wtedy kiedy obywatele są egocentryczni to wybierają spośród siebie egocentrycznych przedstawicieli. Jeżeli obywatele nie są skłonni do dzialania w imię dobra wspólnego to skąd mają brać się przedstawiciele działający w imię dobra wspólnego? Jeżeli obywatele nie chcą ze sobą współpracować to jakim cudem przedstawiciele mają charakteryzować się taką skłonnością do współpracy? Skoro obywatele nie mają do siebie wzajemnie zaufania, które jest podstawą wspólnego działania i tworzenia jakiejkolwiek wspólnoty, to skąd wezmą przedstawicieli godnych zaufania i przejawiających zaufanie?\nMasz rację. Porządki w naszym kraju są przetrwałe z czasów "komuny". Na tym żerują choćby politycy z róznych stron, od "czerwonych krawató" do "moherowych beretów", doraźnie uzyskując swoje cele dzięki graniu na ukształtowanych za "komuny" emocjach. Stowarzyszenia są właśnie po to, żeby postawy społeczne zmieniać.\nIstnienie "przewodniej siły" było zarówno przyczyną jak i skutkiem bierności. Obecnie ta ukształtowana kiedyś bierność jest przyczyną braku zmian w społecznościach samorządowych, w organizacjach, które przyjęły forme stowarzyszeń, jak PZW.\nNajtrafniejsze i najcenniejsze, przynoszące najlepsze efekty jest działanie na przyczyny, a nie na skutki.\nNie traktuj PZW jako organizacji będącej własnością "działaczy". Prawie każdy z tych działaczy trzęsie portkami zastanawiając się czy go wybiorą czy nie.\nJak Wam mówię - idźcie na wybory, organizujcie się, poznawajcie ludzi, zawczasu, a nie podczas zebrań, pokazujcie normalność dzialaniem, a nie krzykiem, wysuwajcie swoich kandydatów, wybierajcie ich - to macie mi za złe. Tymczasem ta bierność to "woda na młyn". Absencja wyborcza to "woda na młyn". Nieznajomośc i nieumiejętnośc stosowania ordynacji wyborczej to "woda na młyn".\nNie licz, że ktokolwiek odda Ci prawo decydowania. Może doraźnie uzyskasz efekt w pojedynczych sprawach. Ale całość zarządzania będzie poza Twoim wpływem czy wppływem piszących listy czy protesty "w reakcji na...". Musisz to prawo decydowania wziąć sam. Tylko trzeba to umieć. Ci, którzy umieli, ci, ktorych nauczyłem - zrobili to. Dokładnie według instrukcji. Zajrzyj tutaj:\nAle żeby to zrobić to też trzeba się uwiarygodnić. Sensownym działaniem.\nNa koniec- co widzisz zdrożnego i wbrew demokracji w wykorzystaniu zasobów zgromadzonych przez wędkarzy w PZW? Czy dlatego, że nie potrafisz, nie możesz, nie masz czasu to chcesz "wylać dziecko z kąpielą" i rozwalać? Jak napisaem na początku - demokracja stawia wymóg wybierania najlepszych rozwiązań. A najlepsze rozwiązania polegają na korzystaniu z tego, co jest dostępne w najlepszy sposób. Zwłaszcza w sposónb pozbawiony emocji, uprzedzeń. Demokracja jest skrajnie pragmatyczna.\nNie tkwij w "komunie". To wtedy jedynym możłiwym wpływem na "władzę" były wnioski, listy, petycje, odezwy, protesty, bunty, krytyka, a władza była de facto wybierana przez inna władzę. Dziś możesz władze powoływać sam, pod warunkiem współpracy z innymi i współpracy w codziennych działaniach. Tak, żeby "władza" wybrana przez Ciebie była rzeczywistą emanacją wladzy (kratos) ludu (demos), prowadzącego swoje sprawy.\nWtedy będzie demokracja.\nW tym co napisałem ŻADNEJ pomyłki nie ma!\nDlaczego ciągle zakładasz, że ja CHCĘ I MUSZĘ pozostawać członkiem PZW.\nMUSZĘ bo..... STOWARZYSZNIE PZW narusza moje prawo do wolności naruszając Art 6 ustawy "Prawo o Stowarzyszeniach"\nArt 6. pkt2. Nikogo nie wolno zmuszać do udziału w stowarzyszeniu lub ograniczać jego prawa do wystąpienia ze stowarzyszenia. Nikt nie może ponosić ujemnych następstw z powodu przynależności do stowarzyszenia albo pozostawania poza nim.\nNapisałeś Ale żeby to zrobić to też trzeba się uwiarygodnić. Sensownym działaniem.\nZauważ zatem, że ja działam choć NIE MUSZĘ. Nie lecę i nie będę leciał na wybory bo to mnie NIE INTERESUJE!. Staram się działać tak by było to w zgodzie z moimi poglądami i światopoglądem, rozgraniczając na to, co ważne i co WAŻNIEJSZE!.\nNapisałeś także Na koniec- co widzisz zdrożnego i wbrew demokracji w wykorzystaniu zasobów zgromadzonych przez wędkarzy w PZW?\nCo widzę? Napisałem to już w innym miejscu wczoraj na RO, cutuję zatem:\nInnymi słowy PRZYRODA i MORALNOŚĆ, a nie PZW jest dla mnie DOBREM nadrzędnym! i ŻADEN PRAGMATYZM tego NIE ZMIENI!\nMoże Cię wcale nie zmusza tylko zachęca? Pozostając z nadzieją, że w Twoim przypadku zyska rzetelnego, wiarygodnego współpracownika, członka stowarzyszenia. A ty lecisz na lep tej zachęty jak, za przeproszeniem, mucha ścierwnica. Nie dziwię się takiemu stawianiu sprawy przez gumofilca znad "bergla". Ale od Ciebie spodziewałbym się lepszego zrozumienia rzeczywistości.\nMasz rację w 100%. Najważniejsze są przyroda i moralność.\nStowarzyszenia, w tym PZW, są potencjalnym narzędziem do realizacji tych najważniejszych celów. Na tym polega pragmatyzm, że do realizacji celów wybiera się narzędzia, dzięki którym można najwięcej osiagnąć. Czasem te narzędzia trzeba przysposobić do lepszej użyteczności.\nW ramach przedświątecznego "rachunku sumienia" - jak godzisz oszukiwanie przez kłamliwe podpisywanie deklaracji członkowskiej i zobowiązań członkowskich z oczekiwaniem moralności? Czyżbyś oczekiwał jej tylko od innych? I nie powołuj się tu na żadne "przymuszanie", bo to infantylne i głupie po prostu.\nZarzuty Twe są bardzo mocne, jeśli zerknąć na to, co nazywasz kłamliwym podpisywaniem deklaracji. Hmm zerknijmy może na stosowny fragment statutu PZW:\nZ tego wynika, że być może? (choć nie koniecznie) mam moralny problem z końcówką pkt. 2, mam nadzieję że zarzutów z innych punktów mi nie postawisz?\nMyślę nad tym już od dłuższego czasu, to fakt! Biję się w piersi! A może po prostu MIAŁEM nadzieję!?!?\nTo nie żadne zarzuty. Tylko wątpliwości.\nZwłaszcza, że moralność nie dotyczy tylko zgodności z literą prawa.\nWątek poniżej wycięto ze względu na naruszenia Regulaminu RO!\nNie wyczeszesz ;-)..\n....chyba, że zaczniesz łowić na muche (czego ci życzę).\nA poza tym nie rozumiem Twojej złości. To, że ktoś kosztem życia prywatnego, łowienia ryb, dorabiania na boku coś robi, za co w zamian dostaje takie teksty jak Twój, albo Bogdana Tracza na www.flyfishing.pl to nie powód, by mu grozić "wyczesaniem ryb do spodu".\nWiem na przykład, że myślą w tej chwili jak ograniczyć presje na lipienia po ustaniu ochrony w 2007 roku.\nZO Kraków kombinuje jak tu przejąć NS... Stąd i inspiracja niektórych tekstów...\nNie strasz mnie proszę !!!!\nNie zrozumiałeś tonu mojej wypowiedzi. Czas pokaże, kto miał rację, kto się narobił jak wół i sfrajerował bo efekty tej pracy zeżrą (dosłownie) inni. Więcej - w odpowiedzi na post Zbyszka.\n... nie za ostro tym razem? To co, mieli siedzieć i czekać , klepiąc łobuzów przyjaźnie po plecach czy usiąść i płakać? A może tak jak m wszyscy- tylko wściekać sie na cudzą głupotę, niekompetencje i złą wolę? A że napisali o tym i nagłośnili? Może warto, nawet kosztem tamtych ryb, bo sukinkoty nie będą sie juz czuły takie nietykalne, takie bezpieczne i poza prawem. W końcu ktos dobrał się do tyłka "uznanym i zasłużonym" draniom.\nZ tego samego numeru polecam także stronę 6. Aż serce rosnie, jak sobie radzą "wiodące" okręgi, żeby tylko mieć dodatni bilans ekonomiczny. Tfuuu! Mięsko w gębie rośnie, jak tu zabrać się za świątecznego karpia?


Tonery do Drukarki Kyocera FS-1050 - Oryginalne i Zamienniki - Drukuj24.pl\nDodaj Kyocera FS-1050 do twoich drukarek\nTonery do drukarki Kyocera FS-1050\nPrawidłowe funkcjonowanie drukarki Kyocera FS-1050 i wydruki pożądanej jakości zapewni wyłącznie odpowiedni toner. W ofercie znajduje się oryginalny toner do drukarki Kyocera FS-1050, którego wydajność na poziomie jest ekonomicznym rozwiązaniem. Znaczące zminimalizowanie kosztów eksploatacji urządzenia laserowego zapewni natomiast rekomendowany zamiennik.\nOryginalny toner Kyocera FS-1050 - gwarancja bezawaryjnej pracy drukarki\nDzięki oryginalnym materiałom eksploatacyjnym zyskujemy pewność, że drukarka Kyocera FS-1050 będzie działać bezawaryjnie. Oryginalny toner spełnia najwyższe standardy, co przekłada się na doskonałą jakość wydruków w połączeniu z niewygórowanymi kosztami użytkowania. Stosując go, można spodziewać się, że drukarka Kyocera FS-1050 będzie służyć przez wiele lat. Wkłady laserowe są oryginalnie zapakowane i objęte gwarancją.\nKyocera FS-1050 toner – zamiennik obniżający koszty eksploatacji\nDzięki dostępności zamiennika najniższa cena tonera do drukarki Kyocera FS-1050 wynosi 102,35 zł. Kompatybilność z drukarką i jakość wydruku stanowią priorytety i dlatego zamienne wkłady laserowe spełniają wszystkie wymagane normy. Ich jakość odpowiada oryginalnemu tonerowi. Nasz doświadczony zespół chętnie doradzi, jeżeli mają Państwo wątpliwości, jaki toner do drukarki Kyocera FS-1050 wybrać.


CZD: Pielęgniarki nie przyjęły oferty podwyżki wynagrodzenia - GazetaPrawna.pl\nPielęgniarki nie przyjęły oferty podwyżki wynagrodzenia / PAP / Jacek Turczyk\ncentrum zdrowia dziecka strajk\nA co mówią pielęgniarki??? Ich już "obiektywny" dziennikarz nie zapytał. A na pewni by wyjaśniły w czym tkwi "Kruczek", bo tkwi, to pewne.\n... nie przyjęły podwyżki średnio o 250 zł brutto, co przekłada się na faktyczną podwyżkę średnio 360 zł brutto ?!?!? Kto tu z kogo robi głupka ???


VAT: Decyzja wojewody nie może zmienić statusu podatkowego firmy - VAT - rp.pl\nAktualizacja: 01.03.2017, 03:00\nVAT: Decyzja wojewody nie może zmienić statusu podatkowego firmy\nSpółka prowadzi wyłącznie działalność rolniczą. Wykorzystuje własne grunty i jest czynnym podatnikiem VAT. Wątpliwości firmy miały związek z decyzją wojewody, który udzielił nią zezwolenia na realizację inwestycji drogowej z rygorem natychmiastowej wykonalności. Z decyzji wynikało, że wskazane grunty z mocy prawa przejdą na własność Skarbu Państwa za odszkodowaniem. Spółka wskazała, że dobrowolnie nie przekazała nieruchomości w określonym terminie, ale gdy decyzja stała się ostateczna działki z mocy prawa stały się własnością Skarbu Państwa. Dodała, że dla terenów, na których posadowione są działki, na dzień wydania decyzji obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Były w nim oznaczone jako teren użytków rolnych, łąk, pastwisk oraz pozostałe tereny otwarte, nieużytki, zadrzewienia śródpolne oraz drogi rolne. Podatniczka podkreśliła, że nie obniżała podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia wywłaszczonych gruntów. Nabycie ich nastąpiło bowiem w latach 80-tych, kiedy nie było opodatkowania VAT. Zapytała, czy w momencie, gdy uzyska odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości, może zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Sama uważała, że tak, bo zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.\nFiskus nie potwierdził tego stanowiska. Zauważył, że VAT nie podlega samo odszkodowanie, lecz będące dostawą towarów przeniesienie własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie, przyjmujące formę odszkodowania. Przeniesienie – z mocy prawa - prawa własności towarów nabiera odpłatnego charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości. Urzędnicy uznali, że przeniesienie prawa własności spornych nieruchomości gruntowych w zamian za odszkodowanie jest odpłatną dostawą towarów. Dostawa ta nie korzysta jednak ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż decyzja wojewody, na podstawie której zezwolono na realizację inwestycji drogowych, przesądziła o charakterze przedmiotowych gruntów jako przeznaczonych pod zabudowę.\nSpółka nie zgadzała się z taką wykładnią przepisów. Zaskarżyła interpretację, a WSA we Wrocławiu przyznał jej rację. Sąd zauważył, że istota sporu sprowadzała się do tego, czy skarżąca jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla dostawy gruntów objętych decyzją wojewody. Punktem wyjścia musi być to, czy dany podmiot działa w charakterze podatnika VAT. W pierwszej kolejności należy zatem podnieść, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega przeniesienie prawa własności z nakazu, jeżeli dokonujący tej czynności działa jako podatnik VAT. Zdaniem WSA nie można uznać, że skarżąca dokonując dostawy gruntu działała w charakterze podatnika VAT. Nabyła je w latach 80-tych i do momentu ich wywłaszczenia w 2015 r. prowadziła na nich w sposób ciągły działalność stricte rolniczą, zgodnie z jej profilem. Nie podejmowała jakichkolwiek działań w celu zmiany ich przeznaczenia (z rolnych na budowlane), czy podziału lub przygotowania do sprzedaży z zyskiem, które wskazywałyby na zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy VAT w zakresie obrotu nieruchomościami. Wprost przeciwnie, wykorzystywała je zgodnie z ich przeznaczeniem. Zmiana przeznaczenia działek – z działek rolnych na działki pod budowę drogi – nie nastąpiła z inicjatywy podatniczki, ale w wyniku wydania decyzji wojewody.\nZdaniem WSA, działania skarżącej nie są charakterystyczne dla podmiotów wykonujących samodzielną działalność gospodarczą, również wówczas, gdy wykonywali czynność jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar robienia tego częstotliwie.\nW takiej sytuacji, powstałej niezależnie od woli i działania skarżącej, nie można jej uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT w zakresie dostawy gruntu. Dokonując spornej dostawy spółka nie ma obowiązku odprowadzenia VAT. Spór o zwolnienie sąd uznał za bezprzedmiotowy, bo czynność opisana przez spółkę nie podlega VAT.\nWyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 25 stycznia 2017 r. (I SA/Wr 600/16).\nJarosław Ziobrowski, adwokat, partner w kancelarii Kurpisz i Ziobrowski Adwokacka Spółka Partnerska\nOkoliczność, że dany podmiot wykonuje czynności wymienione w art. 5 ustawy o VAT (np. m.in. odpłatną dostawę towarów) nie jest i nie może być jedyną i wystarczającą przesłanką do ich opodatkowania VAT. Dany podmiot musi działać w charakterze podatnika, a zatem podmiotu wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą. Ocena czynności podejmowanych przez dany podmiot pod kątem spełnienia przez niego przesłanek koniecznych do uznania go za podatnika VAT powinna być kompleksowa, uwzględniać wszystkie podjęte przez ten podmiot działania i być przeprowadzona na podstawie prawidłowo zinterpretowanej normy prawnej. Przepisy ustawy o VAT, powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika VAT jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W komentowanym stanie faktycznym wywłaszczenie nieruchomości nastąpiło wbrew woli i zamiarowi spółki, która na tym gruncie prowadziła od 17 lat w sposób ciągły działalność rolniczą. Spółki nie można było zatem uznać za podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 VAT, w zakresie dostawy gruntu. Trudno bowiem w tym przypadku przypisać spółce działania jako handlowca, czyli wykonywanie ich w sposób ciągły, zorganizowany poprzez zaangażowanie własnego kapitału w celu osiągnięcia zysku.\nKoniec działalności mieszanej i zmiana statusu podatnika