Abp Schick: nie możemy nacjonalizować pandemii Covid-19 | eKAI\nInformacje Abp Schick: nie możemy nacjonalizować pandemii Covid-19\n13 października 2020 | 18:48 | Krzysztof Tomasik (KAI) | Warszawa Ⓒ Ⓟ\n„Nie możemy nacjonalizować pandemii Covid-19. Solidarność nacjonalistyczna, egoistyczna jest jedynie wynaturzeniem solidarności. W obecnym czasie solidarność musi mieć wymiar ogólnoludzki” – powiedział abp Ludwig Schick. W rozmowie z KAI arcybiskup Bambergu mówi m. in. o fundamentalnej potrzebie duchowości, solidarności z Białorusią, Drodze Synodalnej niemieckiego Kościoła. Arcybiskup wygłosił 13 października w Domu Arcybiskupów Warszawskich wykład pt. „Solidarność w myśli i działaniu Papieża Jana Pawła II” podczas konferencji „Totus Tuus – postawa na dzisiaj” na zakończenie XX Dnia Papieskiego.\n– Przeżywamy rzeczywiście sytuację kryzysową, która dotyka bardzo wielu. Biedniejsi stają się coraz bardziej biedni, szczególnie w Afryce i Ameryce Łacińskiej. Kryzys przyniósł jeszcze większy głód, bezrobocie, niszczy rodziny i relacje międzyludzkie. Dotyczy to także Niemiec. Mamy kryzys gospodarczy, ludzi tracących pracę, przeciążony system opieki zdrowotnej i społecznej. Musimy robić wszystko, aby to przezwyciężyć. Ale też musimy się w tej sytuacji czegoś nauczyć. Przede wszystkim musimy pozostać solidarni i wiedzieć, że jesteśmy wzajemnie od siebie zależni. Musimy zmienić swój styl życia na bardziej skromny. Pandemia koronawirusa tak dynamicznie się rozwinęła m. in. przez nasze nierozsądne podróże, przez nasze „coraz więcej, szybciej i dalej”. Z pandemii powinniśmy się nauczyć skromności we wszystkich sferach życia społecznego.\n– W polityce wyczuwam rożne nurty i postawy. Mamy tych, którzy kłamią, że nie ma żadnej pandemii, że nie jest wcale tak źle i robią to z powodów nacjonalistycznych, rasistowskich, pragną zbić na tym polityczny kapitał. Taka postawa jest po prostu z gruntu zła. Są politycy, którzy w obecnej sytuacji stali się nacjonalistami, mówiąc, że ratują swój naród, swoją gospodarkę, swoich ludzi a inni ich mało interesują. Ale na szczęście mamy polityków w pełni odpowiedzialnych, którzy widzą pandemię nie tylko z perspektywy własnego podwórka, ale globalnie i z pełną odpowiedzialnością. Ufam, że ta kategoria polityków przeważy i zwycięży.\n– Wierzę i jestem przekonany, że duchowość, życie duchowe jest tym czasie niezwykle ważne. Żyjemy w czasie przeżywanym niezwykle szybko, dynamicznie, indywidualistycznie, nastawionym na jak najszybszy sukces. Dlatego duchowość w obecnym czasie pozwala nam na odkrycie głębszych wymiarów życia, co pozwoli na bycie w zgodzie z samymi sobą i dobre relacje międzyludzkie. Musimy tego na nowo się nauczyć. Duchowość chrześcijańska jest warunkiem solidarność. Uczymy się tego od Boga, który jest otwarty na wszystkich ludzi dobrej woli. Uczymy się od naszego Ojca bycia siostrami i braćmi. Uczymy się tego patrząc na Jezusa Chrystusa, który oddał życie za nas wszystkich. Solidarność uczy nas, że sami z siebie musimy więcej dawać niż brać, że patrząc w przyszłość, gdy będziemy przeżywać kryzysy, czy porażki, ktoś nam pomoże. Stąd duchowość chrześcijańska jest szczególnie ważna w obecnych czasach dla naszej ludzkiej solidarności.\nKAI: „Solidarność” to jedno z najważniejszych pojęć w dziejach współczesnej Europy. W Polsce przed 40 laty narodził się społeczny ruch „Solidarności”, który zmienił oblicze świata. Co Niemcy i Europa zawdzięczają polskiej pokojowej rewolucji?\n– Ruch „Solidarności” dał wiele Polsce, Niemcom i całemu światu. Podkreślmy, że nie był to tylko związek zawodowy. Solidarność była ruchem społecznym, w którym związek zawodowy odnalazł swoje konkretne oblicze. „Solidarność” przyczyniła się do tego, że Europa się zmieniła, upadł komunizm i Związek Sowiecki. My Niemcy zawdzięczamy „Solidarności”, jej głównemu propagatorowi, Janowi Pawłowi II ponowne zjednoczenie kraju i pokojowe relacje z Polską i krajami Europy środkowej, co dla nas Niemców nie było czymś prostym wobec historii obciążonej czasami hitleryzmu i II wojny światowej. Ruchowi „Solidarności” możemy być tylko wdzięczni, my Niemcy i cała Europa.\n– Ja osobiście i Konferencja Biskupów Niemiec wyraziliśmy swoją solidarność z abp. Tadeuszem Kondrusiewiczem. Oficjalnie i stanowczo zaapelowaliśmy do białoruskich władz, że arcybiskup musi wrócić do swojej ojczyzny i swoich wiernych. Także zaapelowaliśmy do niemieckiego rządu, który również wstawił się za nim. Nie tylko za arcybiskupem, ale całym społeczeństwem białoruskim, które dąży nie tylko do wolności i demokracji, ale i lepszych oraz godnych warunków życia. Nasza solidarność z narodem białoruskim jest również ważna, aby taka postawa rozlała się na całe białoruskie społeczeństwo. Chodzi o budowę otwartego, humanitarnego społeczeństwa, w którym każdemu człowiekowi dobrze się powodzi.\nKAI: Kościół w Niemczech przeżywa „gorący czas” Drogi Synodalnej, w której chodzi o możliwe reformy w Kościele. Jakie nadzieje i obawy wiąże Ksiądz Arcybiskup z tą inicjatywą?\n– Z Drogą Synodalną wiążę przede wszystkim nadzieję na nowe odkrycie Ewangelii i Jezusa Chrystusa, na przekazywanie Dobrej Nowiny całemu społeczeństwu. Podobnie, jak wielu niemieckich katolików, jestem przekonany, że Ewangelia jest zaczynem, dzięki któremu na nowo będziemy mogli kształtować społeczeństwo XXI w. Od Drogi Synodalnej, w której biorę udział, oczekuję, że tak się stanie.\n– Nasza dyskusja nie dotyczy tylko Kościoła, ale i społeczeństwa. A chodzi o rolę płci, mężczyzny i kobiety, zasad rządzących podstawowymi formami życia społecznego, czyli małżeństwem i rodziną, o rolę kobiety. Poruszamy sprawę osób homoseksualnych, kim są w naszym społeczeństwie osoby o takiej orientacji. To nie są problemy dotyczące tylko Kościoła, ale całego społeczeństwa. Mam nadzieję, że znajdziemy odpowiedzi na wszystkie te problemy zgodnie z chrześcijańską wizją człowieka.\n– Największym wyzwaniem jest obecnie ewangelizacja, która przyjmuje różne formy i porusza różne aspekty, m. in. jak przyciągnąć ludzi do Kościoła, kim są świeccy w Kościele, jakie miejsce w nim zajmują i jak z nimi rozmawiać, jaką przestrzeń wolności powinni mieć w Kościele, a z tym jest związana ściśle rola księży i biskupów. I to są największe wyzwania jakie mamy w Kościele, dotyczą one Niemiec, Polski i wielu innych krajów.\nTagi: abp Ludwig Schick Dzień Papieski Jan Paweł II koronawirus


Ludmiła Anannikova, Natalia Mazur via Indymedia\nL.A., N.M.: Miałaś kiedyś problemy z mieszkaniem?\nCh. K.-W.: W Hongkongu ma je prawie każdy. Pięć lat temu wyprowadziłam się od rodziców. Od tego czasu pięć razy zmieniałam mieszkanie. Obecne ma 15 m kw. To dwa pokoje, jakieś dwa na trzy metry, z kuchnią wielkości stołu i jeszcze mniejszą łazienką. Płacimy ze współlokatorką po 180 euro miesięcznie.\nW Hongkongu buduje się takie małe mieszkania?\nSpójrzcie (bierze kartkę, rysuje), na początku to było normalne mieszkanie, miało dwa pokoje, tu było wejście, tu okna. Ale właściciel chciał więcej zarobić i podzielił je na pięć mniejszych lokali (dzieli rysunek kilkoma kreskami). Ale ktoś, kto zamieszka tutaj (wskazujemy środek rysunku), nie będzie miał okna. Nie zawsze ma się okno. My mamy jedno. Płacimy za nie dodatkowo 50 euro miesięcznie.\nCzemu płacisz za okno? To luksus?\nW Europie płaci się za wywóz śmieci. U nas - za okno. To nikogo nie dziwi. Moje okno ma półtora metra szerokości, część zasłania klimatyzator. Widzę przez nie wieżowiec, kawałek nieba, w nocy odblask neonów.\nZ wielu okien wystają maszty z suszącym się praniem. Dlaczego?\nBo w mieszkaniu prania suszyć się nie da. Za ciasno. Korytarze są tak wąskie, że trudno się w nich minąć dwóm osobom. Kilka lat temu w jednym z podzielnych z mieszkań, takich jak moje, wybuchł pożar. Lokatorzy nie zdążyli się wydostać, dziewięć osób spłonęło, w tym kobieta mieszkająca na 10 m kw. z mężem i psem. Media odkryły, że była menedżerką sieci kilku restauracji. Zarabiała więc nieźle, ale normalnych, niedzielonych mieszkań w centrum brakuje. Hongkong jest przecież jednym z najbardziej zagęszczonych miast na świecie. Do końca lat 90. emigranci z kontynentalnych Chin budowali szałasy na dachach wieżowców. Na dziko. Kiedy miasto przejęły Chiny, władze przeprowadzały masowe oczyszczanie dachów. Zaczęło się montowanie kamer, wynajmowanie stróżów. Członkowie grupy, w której działam, wspierali wówczas te wyrzucane osoby. Organizowali projekcje filmowe i wspólne posiłki na dachach 15-piętrowych wieżowców.\nZAMIAST DZIECI WOLĄ PSY\nDlaczego tak często się przeprowadzasz?\nPrawo w Hongkongu nie pozwala właścicielom podnosić czynszu przez rok. Potem - wolna wola. Dlatego co roku szukam nowego mieszkania. Ceny za wynajem są coraz wyższe. Zaczynałam od piątego piętra, dziś mieszkam na ostatnim, dziewiątym, bez windy. W budynkach z lat 70., 80. nie instalowano wind.\nDużo masz rzeczy, z którymi się przeprowadzasz?\nMaterac, komputer, maszynkę do gotowania ryżu i pałeczki. Nadmiar ubrań przed przeprowadzką oddaję do second-handu, książki przekazuję do biblioteki. Większość rzeczy zostawiłam u rodziców, oni mają swoje mieszkanie w Hongkongu.\nNie wolałabyś zostać z nimi i nie tułać się po klitkach?\nO zatrudnienie najłatwiej w centrum, a rodzice mieszkają daleko od śródmieścia. Nie zarobiłabym na dojazdy do pracy, bo jeden przejazd metrem kosztuje prawie 3 euro. Zarabiam tyle, ile wtedy, gdy zaczynałam pracę, nie więcej niż 900 euro miesięcznie. W Hongkongu pracodawcom nie zależy na utrzymaniu stałego zespołu. Zawsze znajdzie się ktoś, kto wykona twoją robotę za mniejsze pieniądze. Poza tym umowy o pracę są coraz krótsze. Do niedawna pracowałam w agencji pośrednictwa pracy. To była dobra posada. Ale skończyła mi się roczna umowa, więc wyruszyłam w podróż, odwiedzam znajomych w Europie. Byłam już w Berlinie, teraz jestem w Poznaniu, potem jadę na Słowację. Potem wrócę do Hongkongu, znajdę, mam nadzieję, nową pracę. Nic nie jest pewne.\nMieszkanie na rok, praca na rok... A założenie rodziny?\nCoraz więcej osób woli psy (uśmiechamy się, ale Cheung Kit-Wah cały czas mówi poważnym tonem). Nie, serio! Ale są też ludzie, którzy przyjeżdżają z dziećmi z kontynentalnych Chin, bo tu mają więcej wolności, możliwości.\nPIEKŁO YEENG YUEN IAN\nW blokowiskach z lat 70. i 80. nie ma wind, mieszkania są dzielone na klitki do wynajęcia. Nikt nie narzeka, że niektóre nie mają okien, jeśli są blisko pracy, bo dojazdy są drogie. Amatorów mają nawet klatki do spania wielkości schowków na mopy. 10 m kw. to standard dla kilkuosobowej rodziny\nPrzyjechałaś do Poznania na squat Rozbrat m.in. po to, by pokazać swój film.\nJego bohaterką jest Yeeng Yuen Ian, samotna matka trójki dzieci. Żyją w mieszkaniu wąskim jak korytarz, wydzielonym z dużego, w bloku z lat 60. przy Shun-Ning Road. To ulica na Hong Kong Island, jednej z trzech wysp miasta, tej najbogatszej, w której najłatwiej o pracę. Któregoś dnia wraca do domu i... brodzi w wodzie. Ktoś wyrwał kawałek rury. Sąsiedzi pomagają się uporać z problemem, ale Yeeng Yuen Ian spotykają kolejne szykany: odcinanie elektryczności, wyłamywanie zamków, wyzwiska, palenie "piekielnych pieniędzy".\nTo kawałki białego papieru. Chińczycy palą je, by wesprzeć nieżyjących członków rodziny. Palimy sztuczne jedzenie, papierowe buty. Ale nie pod czyimś mieszkaniem! To tak, jakby w Polsce ktoś położył komuś pod drzwiami znicz lub wstęgę pogrzebową.\nKto dokucza Yeeng Yuen Ian?\nWłaścicielka mieszkania. Nęka ją, by się wyprowadziła. Ogłoszony został plan rewitalizacji dzielnicy. W praktyce oznacza to wyburzenie całego kwartału domów i ponowną zabudowę terenu. Właścicielka mieszkania dostanie odszkodowanie, a im mniej lokatorów, tym mniej ludzi do podziału rekompensaty. Yeeng Yuen Ian jest łatwą ofiarą ze względu na swoje pochodzenie.\nPochodzi z kontynentalnych Chin, ale dzieci przyjechała urodzić w Hongkongu, bo w Chinach mogłaby mieć tylko jedno. Teraz nie może wrócić, bo urodzone w Hongkongu dzieci nie mają w Chinach prawa ani do szkoły, ani do leczenia szpitalnego. Ona z kolei na hongkońskie obywatelstwo musi czekać siedem lat. Póki go nie dostanie, nie może pracować, żyje z zasiłku, który dostaje na dzieci. Umowę na wynajem mieszkania zamiast Yeeng Yuen Ian podpisuje jej czteroletnia córka. Z filmu wynika, że po wyrzuceniu przez właścicielkę Yeeng Yuen Ian zamieszkała z dziećmi w samym centrum miasta, w namiocie. Stawia go naprzeciwko urzędu, który zajmuje się projektami rewitalizacji. Protestuje. Dołączają do niej sąsiedzi, wspólnie jadają na ulicy posiłki. W Hongkongu, gdy chcemy zaprotestować, urządzamy piknik. W ten sposób pokazujemy, że ulica jest nasza.\nCo się stało z Yeeng Yuen Ian?\nPo dwóch tygodniach przeniosła się do małego domku na dachu. Po trzech miesiącach i stamtąd musiała się wyprowadzać. Bo ogłoszono rewitalizację także tej dzielnicy. Film był w części nakręcony przez nią samą. Wraz z grupą aktywistów, w sumie jest nas ok. 40 osób, pomagamy mieszkańcom rewitalizowanych dzielnic walczyć o swoje prawa. Gdy tylko dowiadujemy się, że jakiś dystrykt będzie wyburzany pod nową zabudowę, jedziemy na miejsce. Mieszkańcy tworzą stowarzyszenie, pomagamy im opracować własny plan rewitalizacji, w którym określą, ile powierzchni powinny zajmować mieszkania dla ubogich, ile tradycyjne sklepiki. Uczymy ich robić filmy, by dokumentowali swoją codzienność, spotkania z władzami, protesty. Ludziom łatwiej uwierzyć w swoją siłę, gdy widzą to na filmie. Film, jak instruktaż, może być pokazywany w kolejnych dzielnicach. Wielu ludzi uważa, że biedni mieszkańcy są w centrum niepotrzebni, że nie kupiliby mieszkania w apartamentowcu stojącym obok domu biedaków.\nBo co? Bo będzie im się gorzej powodzić?\nDajcie spokój, co za gówniane myślenie! Przecież biedni należą do tego samego społeczeństwa. Wykonują najgorsze prace. Robią to, czego klasa średnia się nie podejmie. A miasto należy do wszystkich, i do bogatych, i do biednych.\nMĘŻCZYZN OSZUKAĆ ŁATWIEJ\nAle rewitalizacja dotyka nie tylko najbiedniejszych. Poznałam takie małżeństwo po pięćdziesiątce prowadzące mały sklep na ulicy, przy której mieszkają. Troje dzieci studiuje za granicą. Ulica jest piękna, zbudowana zaraz po II wojnie przez grupę ludzi, którzy mieli trochę pieniędzy i chcieli mieszkać razem. Wybudowali domy, w których sprzedawali mieszkania. Większość mieszkańców zna się od dziecka. Wszystkie dachy domów są połączone w jeden duży plac z ogrodami, placami zabaw. Małżeństwo dowiaduje się o projekcie rewitalizacji. Mężczyzna nie chce walczyć, nie chce kłopotów. Najchętniej od razu by się wyprowadził, nie bierze pod uwagę, że poddając się tak szybko, odbiera rodzinie szansę na wyższe odszkodowanie. Nie mam pojęcia, dlaczego tak się dzieje, ale mężczyzn łatwiej oszukać. W rodzinie pojawia się napięcie, bo kobieta za nic nie chce się wyprowadzić. Jest gospodynią, ma w dzielnicy mnóstwo koleżanek, a na dachu piękny różany ogród. Angażuje się w prace stowarzyszenia mieszkańców, naciska, by po rewitalizacji w dzielnicy było jak najwięcej parków.\nRodzina została w starym mieszkaniu rok dłużej, otrzymała też nieco wyższą rekompensatę. Na tyle wysoką, że mogli sobie kupić mieszkanie w innej części Hong Kong Island. Nowe mieszkanie jest mniejsze, nie dla pięciu, ale dla dwóch osób. Stracili sklep, nie stać ich na otwarcie nowego. Mieszkają za daleko od dawnych sąsiadów, by utrzymać z nimi dotychczasowy kontakt. Eksmisje to cios dla całej społeczności. Kilka lat temu wyburzono ulicę, przy której 70 rodzinnych zakładów na zabytkowych maszynach drukowało ślubne karty. Ciekawe miejsce. Można by z niego zrobić atrakcję turystyczną. Władze zrobiły użytek z tradycji (Cheung Kit-Wah uśmiecha się ironicznie) i w miejscu ulicy ślubnej wyrosło centrum handlowe. Jest tam duży sklep, w którym kupisz wszystko, co potrzebne do ślubu.\nMIESZKANIE W SCHOWKU NA SZCZOTKI\nPrzygotowujesz kolejny film?\nBędzie o pomocach domowych. Służące imigrantki - Indonezyjki albo Filipinki - można spotkać w wielu domach klasy średniej. Zajmują się dziećmi, starszymi osobami, sprzątają, gotują, piorą. Gospodarz podpisuje z pomocą dwuletnią umowę. Warunki pracy są ściśle określone przez władze Hongkongu. Służąca, ubiegając się o wizę, podpisuje, że będzie mieszkać z pracodawcą. Pracodawca musi jej zapewnić 2,7 m kw. Chorwacka pisarka Dubravka Ugresić w eseju o Filipinkach nazywa je "małymi sprzętami domowymi". Pisze, że pomoce domowe często mieszkają we wnęce na pralkę. To nielegalne, ale tak się dzieje. Zwykle pomoc domowa ma swoje miejsce gdzieś w korytarzu, czasem naprzeciwko toalety. W niektórych domach zajmuje schowek na odkurzacze i mopy. Nie ma łóżka, tylko karimatę. Pomoc domowa zarabia mało, przez pierwsze pół roku zbiera na opłatę, którą przed wyjazdem wniosła do agencji rekrutacyjnej. Przepisy mówią, że jeśli pracodawca nie przedłuży służącej kontraktu, musi ona opuścić Hongkong. Chcąc znów wyjechać, ponownie płaci agencji. My chcemy, by służące mogły zmieniać pracodawcę w dowolnym momencie i by miały czas na znalezienie nowego bez konieczności powrotu do domu.\nNie chcesz pokazywać twarzy. Czy za protestowanie coś ci grozi?\nPolicjanci czasem nas spisują, zabierają na komisariat, ale przyznaję, że Hongkong jest bardziej liberalny niż Chiny. Działacze społeczni mogą jednak mieć problemy z wjazdem do kontynentalnych Chin. Angażuję się, bo wiem, że ludzie, którzy są u władzy, nie są sprawiedliwi. I trzeba ich powstrzymać. Niesprawiedliwy jest system. W neoliberalizmie liczą się zyski, nie ludzie i ich prawo do dachu nad głową.


Kroplówki witaminowe Wrocław - wlewy dożylne - klinika witaminowa - witamina C - Biomedika\nVitaDrip – kroplówki witaminowe i wlewy dożylne\nNasze leukocyty (komórki układu odpornościowego) bez witaminy C są jak żołnierze bez karabinu.\ndr F. Klenner\nWitamina C w kroplówce! Wlewy dożylne z witaminy C\nWłaściwości witaminy C w organizmie\nWitamina C to najskuteczniejsza, najtańsza i najbezpieczniejsza kuracja na świecie! Witamina C pełni w organizmie niezwykle ważne funkcje, przede wszystkim wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i właściwości antyoksydacyjnych, chroni DNA, białka i tłuszcze przed oksydacją. Jest niezbędna dla prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy (pochłaniania drobnoustrojów chorobotwórczych przez białe krwinki). Krwinki odżywione witaminą C działają energicznie. Wysoki poziom witaminy C w organizmie sprzyja tworzeniu maksymalnych zasobów glikogenu w wątrobie i wzmocnieniu jej czynności odtruwających. Ma to wielkie znaczenie we wszelkich infekcjach pasożytniczych (grzyby, bakterie, robaczyce), w zatruciach organizmu toksynami chemicznymi bądź w przypadku wszystkich rodzajów wirusowego zapalenia wątroby.\nWitamina C uczestniczy w utrzymaniu właściwych funkcji psychologicznych, wspieraniu układu nerwowego oraz zmniejszaniu uczucia zmęczenia i znużenia. Bierze udział w większości procesów metabolicznych,pełniąc rolę specyficznego dawcy wodoru i przenośnika elektronów w komórkach. Zapewnia w ten sposób aktywność wielu enzymów, które uczestniczą w syntezie kolagenu oraz substancji przestrzeni międzykomórkowych, hormonów nadnerczy, karnityny, metabolizmie tyrozyny (spełnia ważne biologiczne zadania jako wewnątrzkomórkowy przekaźnik), hydroksylacji leków oraz cholesterolu.\nWitamina C wspólnie z bioflawonioidami zapobiegają chorobie niedokrwiennej serca, miażdżycy. Posiadają zdolność uszczelniania naczyń krwionośnych, gdyż biorą udział w tworzeniu wiązań poprzecznych pomiędzy łańcuchami polipeptydowymi włókien kolagenu i w ten sposób uelastyczniają oraz wzmacniają tkankę łączną, m.in. w naczyniach krwionośnych. Opóźniają procesy starzenia, działają przeciwzapalnie, przeciwalergicznie. Zmniejszając liczbę wolnych rodników tlenowych, wykazują działanie przeciwzakrzepowe. Pozsiadają zdolność regeneracji zatrutej ciężko chorej wątroby, neutralizacji toksyn z leków chemicznych, jedzenia czy też innych.\nW odniesieniu do układu immunologicznego witamina C wspiera funkcjonowanie gruczołów nadnerczy w okresach natężonego wysiłku, stymuluje produkcję interferonu niezwykle pomocnego podczas leczenia w chorobach nowotworowych, wzmacnia działanie przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne białych krwinek\nWspomaganie leczenia schorzeń wit.C\nWitamina C leczy lub wspomaga leczenie takich schorzeń jak:\ninfekcji pasożytniczych (grzybach, bakteriach, robaczycach)\nzatruć toksynami pochodzenia chemicznego\nzespołów złego wchłaniania\nMiażdżyca – kwas askorbinowy hamuje utlenianie „złego” cholesterolu LDL co doprowadza do zmniejszenia patologicznych zmian miażdżycowych,\nNadciśnienie – witamina C bierze udział w regulacji ciśnienia tętniczego, ma zastosowanie w leczeniu nadciśnienia,\nAnemia – chroni przed wystąpieniem anemii ponieważ kwas askorbinowy uczestniczy w w wytwarzaniu krwinek czerwonych wspomaga także wchłanianie żelaza,\nWitamina C uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne, co zapobiega łatwemu tworzeniu się sińców, krwotoków czy krwawień dziąseł.\nNaukowcy z University of Kansas Medical Center potwierdzili to co, co było od dawna znane w świecie medycznym – podawanie witaminy C w dużych dawkach dożylnie leczy raka.\nDożylne podawanie dużych dawek witaminy C razem z lekami przeciwnowotworowymi może nie tylko w znaczący sposób przyśpieszyć zabijanie komórek nowotworowych, lecz także przyczynić się do złagodzenia toksycznych efektów ubocznych chemio- i radioterapii. Naukowcy podkreślają jednak, że taki efekt można osiągnąć, podając witaminę C w zastrzykach, bo dzięki nim działała ona szybko i dociera do miejsc, w których jest najpotrzebniejsza. Doustne podawanie witaminy C nie dało podobnych efektów w terapii.\nWitamina C może przyczynić się też do spowolnienia procesu tworzenia przerzutów. Niezwykle istotną ze względu na ochronę przeciwnowotworową właściwością witaminy C jest wzmacnianie funkcjonowania układu odpornościowego. Zwiększa bowiem aktywność komórek NK (natural killer) oraz limfocytów T i B, które są zaangażowane nie tylko w zwalczanie patogenów, ale również w proces eliminacji komórek nowotworowych.\nWitamina C stymuluje produkcję interferonu niezwykle pomocnego podczas leczenia w chorobach nowotworowych. Interferony to białka wytwarzane i uwalniane przez komórki ciała, jako odpowiedź na obecność patogenów (np. wirusy, bakterie, pasożyty jak również komórki nowotworowe) wewnątrz organizmu. Interferony zapewniają komunikacje pomiędzy komórkami ciała, w celu zwalczenia patogenów, poprzez uruchomienie mechanizmów obronnych systemu immunologicznego).\nLeczenie dużymi dawkami witaminy C wstrzykiwanej dożylnie spowalnia wzrost i rozprzestrzenianie się raka prostaty, trzustki, wątroby, jelita grubego, złośliwego nerwiaka niedojrzałego, a także inne typy komórek nowotworowych.\nTo jest istotny przełom, bo z przeprowadzonych testów na zwierzętach i ludziach wynika, że witamina C podana dożylnie w dużych dawkach niszczy komórki rakowe nie powodując uszkodzenia zdrowych tkanek ani skutków ubocznych.\nWit. C osiąga szczyt w ciągu 30 minut po podaniu dożylnym, a następnie wraca do normy w ciągu 24 godzin. To sprawia, że bezpośrednie leczenie przeciwnowotworowe jest skuteczne tylko przez krótki okres, i dlatego potrzebne są częste zabiegi. Zaletą jest to, że inne terapie mogą być stosowane w krótkich odstępach czasu po wit. C, bez obawy wystąpienia interakcji. Większość onkologów integracyjnych poleca zabiegi dożylne raz lub dwa razy w tygodniu, z doustnym uzupełnianiem przez wszystkie pozostałe dni, przez co najmniej 12 miesięcy, z regularnymi badaniami laboratoryjnymi by ocenić markery nowotworowe i postęp.\nWitamina C bierze udział w procesie tworzenia kolagenu, który jest składnikiem chrząstek stawowych. W związku z tym kwas askorbinowy odpowiada za elastyczność stawów i zmniejsza ryzyko kontuzji. Jak wynika z badań, w stanach zapalnych w płynie maziowym poziom witaminy C zmniejsza się nawet o 80 proc., dlatego w tym czasie koniecznie trzeba zadbać o uzupełnienie jej niedoborów.\nPonadto witamina C jest niezbędna do formowania i wydzielania osseiny – składnika budulcowego kości. W związku z tym jej niedobór oznacza zbyt małą ilość komórek budulcowych kości lub odwapnienie kości.\nWitamina C na utrzymanie urody\nWitamina C zapewnia prawidłową strukturę oraz ciągłość śródbłonka naczyń krwionośnych. Ten korzystny efekt jest związany z różnymi biologicznymi funkcjami, które pełni witamina C, a mianowicie bierze ona udział w syntezie kolagenu (białka odpowiedzialnego min za jędrność i elastyczność skóry, którego niedobór powoduje zmarszczki, rozstępy i szybsze starzenie się oraz powstawanie żylaków) w ten sposób wspomaga również prawidłowe funkcjonowanie kości, chrząstek, zębów oraz dziąseł, ponieważ wspomaga wchłanianie wapnia oraz jest niezbędna do prawidłowego rozwoju odontoblastów (warstwy komórek, która warunkuje odpowiednie uformowanie zębiny) i mukopolisacharydów (u ludzi zmniejszają możliwość podrażnień i uczuleń oraz zwiększają odporność skóry na czynniki zewnętrzne, przeciwdziałają one powstawaniu cellulitu, gromadzeniu się tkanki tłuszczowej oraz mają pozytywny wpływ na prawidłowe krążenie krwi i limfy, wykazują działanie nawilżające).\nWitamina C niezbędna w trakcie kuracji oczyszczającej\nWitamin C wzmacnia także działanie przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne białych krwinek, ponieważ jest silnym w działaniu przeciwutleniaczem rozpuszczalnym w wodzie, co powoduje jej łatwe przenikanie do tych tkanek, które są bogate w wodę. Przenika ona do każdej komórki i hamuje rozwój grzybów, bakterii czy wirusów, które mogły ją opanować i rozpocząć akcję zmiany kodów genetycznych. Komórka pęka i obumiera, nie pozostawiając aktywnych wirusów, które mogłyby kontynuować niszczycielską działalność.\nRegularne przyjmowanie zmniejsza ryzyko przeziębienia, zwłaszcza u osób, które trenują lub wykonują ciężką pracę fizyczną jak i u sportowców.\ntrudności w leczeniu zakażeń\natak serca, zawał,\nspadek odporności, wtórne infekcje,\nosłabienie, obniżenie wydolności fizycznej, szybkie męczenie się,\nnadczynność gruczołu tarczycowego,\nzmiany miażdżycowe – przy długotrwałym niedoborze,\npodwyższeniu ciśnienia krwi – przy długotrwałym niedoborze.\nTerapia dożylnego podawania witaminy C (wlewy witaminowe)\nWitamina C stosowana doustnie nie jest całkowicie przyswajalna. Stosując terapie dożylnych wlewów witaminowych dostarczymy organizmowi sto procent jej wartości, co powoduje szybsze i skuteczniejsze efekty terapii. Omijając układ pokarmowy bezpośrednio witamina C odżywia organizm na poziomie komórkowym. Podanie witaminy C (askorbinianu sodu) dożylnie wykazuje wyższy poziom witaminy C we krwi przez 4 godziny niż podanie podobnych dawek (kwasu askorbinowego) doustnie.\nNa pierwszej wizycie lekarz na bazie wywiadu medycznego, weryfikacji dostarczonych wyników medycznych decyduje o klasyfikacji pacjenta do możliwości podania dużych ilości witaminy C oraz częstotliwości wykonywania wlewów dożylnych. Każdy pacjent traktowany jest bardzo indywidualnie.\nLeczenie polega na kilkutygodniowej terapii dożylnej z częstością do 2-3 wlewów w tygodniu, ze stopniowo zwiększającymi się dawkami, aż do osiągnięcia pożądanego stężenia witaminy C we krwi. Zabieg wlewu witaminowego trwa około 30-40 minut. Polega na bezpośrednim podaniu do żyły pacjenta witaminy C w kroplówce.\nWitamina C nie jest magazynowana w organizmie, dlatego jej nadmiar w ciągu kilku godzin zostaje wydalony z organizmu i aby zadbać o jej stały i odpowiedni poziom w organizmie zalecamy dawki witaminy C doustne podtrzymujące kurację do następnego wlewu dożylnego.\nNa pierwszą wizytę należy przynieść dokumenty medyczne choroby, wyniki na niewydolność nerek (mocznik, kreatynine, enzym G6P), wykluczające schorzenia ujęte w przeciwwskazaniach stosowania wlewów dożylnych (patrz poniżej).\nPrzeciwwskazania stosowania dużych dawek witaminy C\nNie zaleca się spożywania zbyt wysokich dawek (1000 mg) witaminy C pacjentom:\nZ zaburzeniami nerek\nMoże dojść do odkładania się kamieni w układzie moczowym co przyczynia się do zakwaszenia moczu. Kwaśny odczyn moczu może powodować wytrącanie się moczanów i cystynianów, a w konsekwencji tego do powstawania kamieni nerkowych.\nOgraniczone w czasie dożylne przyjmowanie wysokich dawek witaminy C nie powinno zwiększać ryzyka kamicy.\nW chorobach metabolicznych:\nhemochromatozie – organizm pobiera i przechowuje więcej żelaza niż potrzebuje,\ntalasemii – niedokrwistość tarczowatokrwinkowa, ilościowe zaburzenia syntezy hemoglobiny,\nniedokrwistości syderoblastycznej – rzadko diagnozowany rodzaj anemii. Istotą choroby jest wadliwy metabolizm żelaza\nZ dziedzicznym zaburzeniem G-6-PD (Dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa)\nJest to defekt genetyczny charakterystyczny dla ludzi (częściej płci męskiej) cierpiących na fawizm (nie mogą np. jeść bobu, który powoduje u nich rozpad czerwonych krwinek). W Polsce rzadko spotykany.\nSkutki uboczne witaminy C w organizmie\nNie odnotowano żadnych skutków ubocznych lub zagrożeń ryzykiem według doniesień z kuracji wielkimi dawkami witaminy C. Witamina C jest substancją rozpuszczalną w wodzie, nie jest gromadzona w organizmie, tylko wydalana wraz z moczem i potem. W związku z tym trudno ją przedawkować. Jeśli już się przedawkuje mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe najczęściej biegunka.\nSkorzystaj z dobrodziejstw, jakie niesie kroplówka z witaminą C – we Wrocławiu i Trzebnicy zapraszamy do placówek Biomedika.\nSkontaktuj się – VitaDrip


Kiedy otwarcie parku handlowego przy ulicy Wojska Polskiego w Świnoujściu? – Świnoujście\nStrona główna / Lokalne / Kiedy otwarcie parku handlowego przy ulicy Wojska Polskiego w Świnoujściu?\nswinoujskie.info 1 tydzień temu\tLokalne 3 komentarze 19,015 Odsłon\nKończy się budowa parku handlowego na działce przy ulicy Wojska Polskiego w Świnoujściu. Będzie tam Castorama, sklep Biedronka oraz stacja paliw Shell.\nPark handlowy miał być gotowy w 2022 roku, jednak uda się go otworzyć szybciej. Aktualnie trwa wyposażanie sklepów oraz ostatnie prace. Nieoficjalnie mówi się, że park ma ruszyć na początku października.\nSklep Castorama będzie dostępny dla klientów w modelu „smart”. To oznacza, że sklep jest mniejszy niż znane dotąd sklepy Castorama. Będzie możliwy zakup produktów potrzebnych „od ręki”, a także skorzystanie z usług punktu projektowania.\nZ kolei stacja paliw Shell będzie oferowała kierowcom samochodów osobowych dystrybutory z paliwami podstawowymi Shell FuelSave i paliwami premium Shell V-Power oraz dystrybutor Shell AutoGas. Kierowcy będą mogli skorzystać również z oferty sklepowej i gastronomicznej. Odwiedzający stację będą mogli także skorzystać z automyjni.\nPoprzedni Tunel w Świnoujściu będzie wywiercony jeszcze w tym tygodniu\nNastępny W Świnoujściu rozpoczyna się Europejski Tydzień Zrównoważonego Transportu\n15 września 2021 z 05:01\nZgadzam się z panem, to straszne! Kto pozwala na wycinanie lasów, niszczenie zieleni, zabieranie tlenu i wylewanie betonu i otwieranie tyłu sklepów? A gdzie cisza, miejsca na odpoczynek, zielone płuca miasta coraz mniejsze! Ludzie czy znów chodzi tylko o pieniądze?\n14 września 2021 z 11:08\n45 000 tysiecy mieszkancow i tyle sklepow.to skad beda klienci i gdzie zaparkuja..?? Zamykajcie Zentrum bo to juz nie bedzie normalnie..\n13 września 2021 z 20:51\nŚmieszne to wycięli tyle lasu aby ludzie mogli kupić jakies chińskie bzdety i zatankować auta. Ludzie opamiętajcie się!\nWoleli wyrzucić do parku niż za darmo oddać do PSZOK-u\nWybory 2018. Znamy frekwencję w Świnoujściu z godz. 12.00


2016 – Szkoła Podstawowa w Chotomowie\nYou are here: Home / Aktualności / Organizacja Rady Rodziców / 2016\n27 grudnia 2016 /w Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\n22 grudnia, ostatniego dnia zajęć szkolnych w 2016 roku, społeczność szkolna spotkała się na świątecznym spektaklu. Musical pod tytułem “Do naszych serc, do wszystkich serc uśpionych dziś zabrzmiał dzwon” zaprezentowały dzieci z klas 2c i 2d. Po przedstawieniu sala kolędowała wspólnie z chórem uczniów z klas 4-6.\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/15433774_1316381185095265_5705986086683319185_n.jpg 600 800 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-27 11:20:422016-12-27 11:20:42Świąteczny spektakl\n22 grudnia 2016 /w Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\nWe wtorek 13.12.2016 r. komisja obejrzała sale na górnym korytarzu, by wybrać tę wyjątkową dekorację świąteczną. Konkurencja była ogromna! Cieszymy się, że dzieci, rodzice i wychowawcy tak bardzo się zaangażowali w upiększanie naszych miejsc do nauki.\nStworzyliśmy dwie kategorie, aby ocenić wkład pracy dzieci i rodziców.\nW kategorii „Najpiękniejsza sala” rzutem na taśmę zwyciężyła klasa IV C. Na następnych miejscach uplasowali się uczniowie z IV D i V A oraz VI C.\nW kategorii „dziecięcej” wygrała klasa VI B, a VI D i V B zajęły kolejne pozycje.\nDzisiaj zarówno zwycięzcy jak i wszyscy uczniowie biorący udział w konkursie zostali nagrodzeni słodką niespodzianką.\nDziękujemy Pani Dyrektor i Panu Dyrektorowi, którzy zafundowali dzieciom słodycze.\nWszystkim biorącym udział w zabawie gratulujemy i życzymy wesołych Świąt!\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/christmas-tree-1858598_960_720.jpg 639 960 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-22 13:17:572016-12-22 13:17:57Konkurs na najładniejszą dekorację świąteczną\n15 grudnia 2016 /w Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\nKolejny finał Szlachetnej Paczki w naszej szkole zakończył się ogromnym sukcesem . Wspólnie pomogliśmy nie dwóm, ale trzem rodzinom!!! Dzięki zaangażowaniu wielu ludzi o cudownych sercach przekazaliśmy dwie pralki, dwie lodówki, kilkadziesiąt paczek żywnościowych, z artykułami chemiczno-kosmetycznymi, pościel, zabawki, odzież i obuwie.\nPonadto, dzięki współpracownikom z firmy Sage, a także naszej szkolnej społeczności, udało się zebrać 3.641 zł !!!! Pieniądze te zostały przeznaczone na sprzęt komputerowy, telewizor, obuwie zimowe, kołdry i poduszki. Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy zaangażowali się w tę akcję, zbierali pieniądze, przynosili dary…\nNie chcę wymieniać nikogo z nazwiska, aby nie pominąć kogoś, kto był pomocny. Ale dziękuję wszystkim, to nasz wspólny sukces !!!\nSzczególnie jestem wdzięczna przyjaciołom i znajomym, którzy poświęcają swój czas i serce przy każdej okazji. To nasz wspólny sukces. Sprawiliśmy, że Ci ludzie nabrali wiary w lepsze jutro, są pełni nadziei i optymizmu. Jeszcze raz dziękuję w imieniu swoim i rodzin, którym pomogliśmy!!! Dziękuję serdecznie.\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/pobrane.png 224 225 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-15 22:17:062016-12-15 22:33:55Szlachetna Paczka\nKonkurs plastyczny pt. “Pluszowy Miś”\n14 grudnia 2016 /w Konkursy, Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\n25 listopada w Szkole Podstawowej w Chotomowie był obchodzony Dzień Pluszowego Misia.\nW związku z tym p. Aleksandra Rostkowska i p. Agnieszka Szybiak zorganizowały konkurs plastyczny pt. „Pluszowy Miś”.\nI miejsce- Adam Greese Łyko – klasa III B, Wiktoria Bober klasa 0B\nII miejsce – Olek Tobiś klasa – II D\nIII miejsce – Roxana Sobolewska klasa – III G\nIgnacy Nowak – grupa przedszkolna\nAdam Gondaś – klasa I A\nAleksander Wójcik – klasa III F\nDominika Krzysztofiec – klasa III G\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg 0 0 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-14 08:55:592016-12-14 08:55:59Konkurs plastyczny pt. "Pluszowy Miś"\n14 grudnia 2016 /w Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\nW dniu 5 grudnia odbyła się w naszej szkole wyjątkowa lekcja języka angielskiego.Uczniowie klas 0-2 obejrzeli przedstawienie pod tytułem “Hide and Seek” oraz wysłuchali prezentacji dotyczącej zdrowego odżywiania. Całość okraszona była dużą dawką humoru i wesołych melodii.\nPrzedstawienie było przygotowane przez uczniów klasy 3B pod kierownictwem p. Aleksandry Oleńczak\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/15420804_1295145670552150_4808128793245573804_n.jpg 600 800 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-14 08:52:122016-12-14 09:45:28Lekcja języka angielskiego\nByliśmy w Wielkiej Fabryce Elfów\n12 grudnia 2016 /w Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\n9 grudnia 2016 r. przedszkolaki ze Szkoły Podstawowej w Chotomowie pojechali na wycieczkę do Wielkiej Fabryki Elfów znajdującej się na Stadionie Narodowym w Warszawie. Niezapomniane przeżycia rozpoczęły się już od momentu przyjazdu. Elf przewodnik przywitał już dzieci przed autokarem, opiekował się dziećmi przez cały czas pobytu. Dzieci wzięły udział w świątecznych przygotowaniach, ale również pomagały w odnalezieniu Sań Świętego Mikołaja. Szukając tropu zguby odwiedziły 10 pkt. z atrakcjami. W Wielkiej Fabryce dzieci dały upust swojej energii szalejąc w Cukierkowej Dolinie. Złożyły wizytę w biurze Św. Mikołaja, gdzie pomogły w segregowaniu listów. Zwiedziły najnowsze Centrum Dowodzenia by sprawdzić czy trasa Św. Mikołaja przechodzi przez domy wszystkich dzieci na świecie. Zajrzały do pokoju Elfa – Klockologa, by podziwiać jego dzieła i stworzyć własne konstrukcje z ponad 15.000 elementów.\nNa sam koniec dzieci miały okazję odwiedzić Św. Mikołaja, który czekał na nich w swojej chatce. Każde dziecko miało okazję i niepowtarzalną szansę na to, aby posiedzieć mu na kolanach oraz otrzymać mały upominek.\nWszystkie dzieci były bardzo zadowolone z wycieczki do Fabryki oraz chętne na kolejne spotkanie za rok.\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/zdj4.jpg 155 275 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-12 21:41:352016-12-12 21:41:35Byliśmy w Wielkiej Fabryce Elfów\n9 grudnia 2016 /w Komunikaty /by Renata Kowalczyk\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg 0 0 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-09 21:48:402016-12-09 21:48:40Czad i ogień - obudź czujność\n3 grudnia 2016 /w Z życia szkoły /by Przemysław Piwowar\nPo raz kolejny w naszej szkole ruszyła akcja “Szlachetna Paczka”. W tym roku chcemy pomóc dwóm rodzinom. Pani Ani, która samotnie wychowuje czwórkę dzieci oraz samotnej i schorowanej pani Annie. Zbieramy żywność, artykuły gospodarstwa domowego, chemię, kosmetyki oraz obuwie i odzież. Niezbędne są także kołdry, poduszki, pościel i sprzęty AGD, których rodziny nie posiadają, a bardzo potrzebują. Szczególnie liczymy na pomoc w zakupie pralki i lodówki, bez których trudno prowadzić domowe gospodarstwo.\nSerdecznie wszystkich zapraszamy do przyłączenia się do naszej paczki, abyśmy wspólnie mogli sprawić radość tym, którzy potrzebują pomocy i wsparcia. Wszystkie niezbędne informacje można znaleźć na plakacie znajdującym się w holu szkoły (naprzeciwko schodów) lub dzwoniąc pod nr telefonu: 600 287 190.\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg 0 0 Przemysław Piwowar http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Przemysław Piwowar2016-12-03 10:53:312016-12-04 18:20:05Szlachetna Paczka\nZaproszenie na warsztaty “Trening umiejętności wychowawczych”\n1 grudnia 2016 /w Komunikaty /by Renata Kowalczyk\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg 0 0 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-01 22:13:142016-12-01 22:11:32Zaproszenie na warsztaty "Trening umiejętności wychowawczych"\n1 grudnia 2016 /w Rok szkolny 2016/2017, Z życia szkoły /by Renata Kowalczyk\nNasza szkoła wzbogaciła się o sprzęt do zajęć z terapii sensorycznej, cieszymy się i ćwiczymy na matach sensorycznych, walcu z otworem, deskorolce terapeutycznej. Do masażu używamy ręcznych masażerów oraz walca z wypustkami. Skaczemy na piłkach terapeutycznych, a złe emocje zostawiamy w worku emocji. Bawimy się grami polisensorycznymi, matami interaktywnymi, klockami matematycznymi, dominem piankowym. Litery i cyfry utrwalamy na alfabecie dotykowym. Nasze zajęcia są wyjątkowe, aktywne i ciekawe, a nade wszystko pro zdrowotne. Z całego serca za to wszystko dziękujemy Radzie Rodziców oraz naszej Pani dyrektor Grażynie Sprawce. Troska o każdego ucznia czyni naszą szkołę wyjątkowym miejscem. Dziękujemy.\nhttp://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2016/12/001.jpg 600 800 Renata Kowalczyk http://www.spchotomow.edu.pl/wp-content/uploads/2015/01/logo2.jpg Renata Kowalczyk2016-12-01 22:08:592016-12-02 17:45:23Sprzęt do Terapii Sensorycznej


Katalog » PAPRYCZKI CHILLI ZIELONE, MROŻONE 300g\nWANILIA LASKA 1szt 13,80 zł\nWanilia to roślina z rodziny storczykowatych rosnąca praktycznie w całej strefie tropikalnej. Jednak najsmaczniejsze i cieszące sie najwiekszym uznaniem owoce tej rośliny pochodzą z Madagaskaru. Wyróżniają się łagodnym ale ...\nBITTER MELON (GORZKI MELON) 500g CIĘTY, MROŻONY 10,50 zł\nPrzepękla ogórkowata to polska nazwa występującego w krajach tropikalnych i subtropikalnych gorzkiego melona. Niedojżałe owoce są jadalne i mają lekko gorzkawy smak. Jest bardzo popularnym składnikiem wielu dań kuchni azjatyckiej. ...\nHERBATA OOLONG 40g (20x2g) 6,50 zł\nPierwsze wzmianki o herbacie oolong pochodzą z przed czterystu lat. Pochodzi z Chin i jest to pół-zielona herbata, której proces fermentacji został przerwany, gdy tylko liście zaczeły zmieniać swój kolor. Herbata to jest ...


Lipiec, 2009 | trojaczki-tata\nOpublikowano 31 lipca 2009 Autor: aku\nWiktorek zaczął wchodzić samodzielnie na łóżko. Zaobserwowaliśmy to 25 lipca. A wszystko za sprawą najbardziej teraz przez niego ulubionej zabawki, czyli małej obrotowej i grającej plastikowej dżungli z wyjmowanymi zwierzątkami. Bawiąc się razem z dziećmi na podłodze, w pewnym momencie wziąłem rzeczoną zabawkę i odłożyłem ją na łóżko, by zrobić trochę wolnego miejsca na podłodze całkowicie usianej zabawkami. Synek natychmiast to zauważył i popędził do łóżka, by ją dostać, ale stała poza jego zasięgiem, zatem, nie myśląc wiele, zaczął podciągać jedną nóżkę do góry i wspinać się na łóżko z dużym zaangażowaniem – po chwili był już na górze przy zabawce, zachwycony i bardzo z siebie dumny. – Tak, Wiktorku, wspaniale! Schodzenie z łóżka to oczywiście przy niezbędnej asekuracji rodziców, bo inaczej za każdym razem byłoby to bolesne zderzenie z podłogą, ale może z czasem też się nauczy, bo od razu zaczęliśmy mu pokazywać jak należy prawidłowo schodzić.\nPrzymiarki do chodzenia\nWszystko wskazuje na to, że znowu synek wyprzedzi dziewczynki (pierwszy zaczął raczkować), tym razem będzie to chodzenie. Po prostu już pomału zaczyna, mamy nadzieję, swoją wielką wędrówkę po świecie na nóżkach, a nie jak dotąd tylko na czworakach. W tej chwili udaje mu się zrobić około pięciu małych kroczków bez żadnej pomocy, po czym następuje małe bęc.\nNatomiast Natalka z Oleńką są na etapie samodzielnego wstawania na nóżki i z każdym dniem coraz lepiej im to wychodzi. Oczywiście najchętniej lubią wstawać podciągając się na mamie, czyli np. trzymając się jej sukienki lub za ręce. Są jeszcze bardzo chwiejne jak tak wstają, nie mają jeszcze wyrobionej koordynacji, dlatego też lądowanie na pupę po takim wstawaniu to standard, dobrze że mają te pampersy, które dość skutecznie te upadki amortyzują.\nWspinanie się na rodziców\nW ogóle odkąd dzieci raczkują, mamy z nich coraz więcej pociechy. Ostatnio jedną z naszych ulubionych igraszek jest zabawa, którą można by nazwać wspinaniem się na rodziców, tzn. kładziemy się od czasu do czasu na podłodze, w pokoju gdzie bawią się akurat dzieci i one zaczynają na nas wchodzić i przez nas przechodzić wzdłuż i wszerz. No! niesamowita zabawa dla nich i dla nas. Jest to bardzo przyjemne szczególnie wtedy, gdy w jednej chwili wszystkie znajdują się na tobie tak, że nie można się ruszyć.\nRozmowa z nowym trojaczkowym tatą\nWczoraj rozmawiałem z trojaczkowym tatą, świeżo upieczonym trojaczkowym tatą, bo jego żona urodziła ledwie dzień przed naszym spotkaniem, czyli w środę 29 lipca. Do kontaktu z nowymi trojaczkowymi rodzicami doszło dzięki temu blogowi, jeszcze w trakcie trwania ciąży.\nZ tej okazji życzymy całą naszą piątką wszystkiego najlepszego dla rodziców i oczywiście dla dziewczynek i chłopczyka. Życzymy przede wszystkim dużo dużo zdrowia, wytrwałości i siły, i trzymamy mocno kciuki, by wszystko poszło dobrze.\nKategorie: roczek i więcej\t| 9 Komentarze\nOpublikowano 24 lipca 2009 Autor: aku\nPierwszy dzień, w którym dzieci przeszły z trzech na dwa spania w ciągu doby to dzień 23 lipca. Dlatego, jeżeli wszystko przyjmie się po naszej myśli, ta data może się okazać dla nas bardzo ważna. Maleństwa po obudzeniu się o godz. 6.00 rano zostały „przetrzymane” do godz. 11.00 i zaraz po nakarmieniu natychmiast poszły spać. Natalka zasnęła w hamaku po krótkim bujaniu, Oleńka zasnęła sama(!) w foteliku, a Wiktorek sam(!) w łóżeczku(!). Tego jeszcze u nas nie było, żeby dziecko samo zasnęło, w dodatku, zasnęło w łóżeczku. Po uśnięciu spały wszystkie aż przez dwie godziny – to także niespotykany dotąd wyczyn. Widać było, że są już zmęczone, bo przecież nie było tej zwyczajowej dla nich drzemki w okolicach godziny 8.00. Na wieczór zasnęły tuż przed godziną 20.00 i dość ładnie spały przez całą noc aż po godz. 6.30. Mamy nadzieję, że nowy, normalny system sprawdzi się – dla dobra dzieci i nas, rodziców, szczególnie zaś dla dobra trojaczkowej mamy, która co noc czuwa nad ich snem nieprzerwanie od wielu miesięcy.\nPodjadanie od dorosłych\nTeraz już nie ma wyjścia, jeżeli dzieci zobaczą, że ktoś z dorosłych coś podjada, natychmiast zaczyna się kwękanie i wpatrywanie w to, co się akurat je. Dzieci wyrażają tak swoje niezadowolenie z faktu, że ktoś je a one nie. Nie ma wtedy innego wyjścia, trzeba dzieciom podać okruszek jedzenia prosto do buzi (jak pisklętom), bo inaczej zaczynają płakać. Podobnie zresztą jest z piciem czegokolwiek – maluszki domagają się i wszystkiego koniecznie chcą spróbować. Takie zachowanie jest u nich stosunkowo nowe i dla nas bardzo radosne. Widzimy jak smakują różnych potraw, co lubią a czego nie, jak się przy niektórych krzywią, a przy innych buzia się im rozwesela i nie mają dość.\nW burzową noc lipcową\nOpublikowano 16 lipca 2009 Autor: aku\n„Wilgotna lepkość powietrza odbiera dzieciom spokojny sen. Nadchodząca noc przywołuje burzę, po czym jej ciemność zaprzyjaźnia się z ciemnością ociężałych chmur. Mimo zaciągniętych szczelnie kotar, do wnętrza pokoju wdzierają się rozbłyski oraz stłumione pomruki groźnych grzmień. Czuje się jak przestrzeń niczym ogromny i ciężki baldachim rozpaloną wilgocią przykrywa ziemię po odległy, gęstniejący w ciemnościach horyzont. Oleńka z Natalką śpiące w jednym obszernym dziecięcym łóżku, rozdrażnione pogodą, obracają się z boku na bok, rozkopując przy tym pościel. Ich drobne rączki wędrują w różnych kierunkach, często znajdując oparcie na główce. Chłopczyk śpiący osobno, chcąc zdusić półsenność, tacza się po całej powierzchni łóżeczka i mocno przytula do buzi swój ulubiony kocyk. Noc przybiera na wadze, w miarę mijających minut staje się coraz trudniejsza do zniesienia. Otwarte oczy czuwających rodziców rozświetla delikatne światło zostawionej na noc lampki, stojącej przy oknie za brązową kotarą. Sen złapany na krótką chwilę, ucieka w każdej godzinie, spłoszony płaczem któregoś z maleństw. Pomiędzy pierwszą a czwartą w nocy świadomość trojaczkowych rodziców utrzymuje się jedynie nadzieją rychłego świtu…”\nEksperyment polegający na zapisywaniu przez całą noc godzin wstawania do dzieci dobiega końca około piątej nad ranem, czyli po obudzeniu się całej trójki. Wynik jest zatrważający, dla nas to niestety norma, otóż według obliczonej przez nas średniej w ciągu nocy musieliśmy wstawać do dzieci co pół godziny.\nDzieci, wieś, zdrowie\nDzieci są obecnie na wsi, gdzie czują się wprost znakomicie, mają bowiem pod dostatkiem wolnej do harców przestrzeni, mnóstwo świeżego powietrza, świeże, niczym nie pryskane owoce i warzywa, koty, które można ścigać, pieska, któremu czasami udaje się je polizać i wiele innych atrakcji. Widać po ich buziach, że są tam szczęśliwsze niż w wielkomiejskiej dżungli i sadzą, że rozwijają się o wiele lepiej. A propos rozwijania się, byliśmy w ubiegłym tygodniu w klinice na Karowej, gdzie odbyła się dość kompleksowa roczna kontrola naszych maleństw. Oprócz oględzin fizycznych, w których brała udział sama pani profesor, dzieci były oglądane i oceniane przez psychologa. Ku naszej ogromnej radości ogólny wynik jest pozytywny, czyli nasze małe szkraby mimo swojego wcześniactwa rozwijają się prawidłowo. Bogu dzięki!\nNatalka jednak nieco ostatnio przychorowała, tzn. ni stąd, ni zowąd dostała wysokiej gorączki, która utrzymywała się przez kilka dni. Byliśmy z nią u lekarza, który stwierdził, że to od zaczerwienionego gardła, choć żadnego kaszlu nie miała. Leki szybko pomogły i wszystko wróciło już do normy.\nOleńka zaczyna samodzielnie wstawać przytrzymując się łóżeczka. A zatem możemy już tę sprawność zaliczyć dla całej trójki.\nWiktorek niedawno rozbił sobie oko, tzn. podczas zabawy z Natalką uderzył niefortunnie główką w zabawkę typu bębenek i rozciął sobie miejsce tuż nad okiem, na szczęście dla oka nic się nie stało, ale było blisko. Zabawka była z miękkiego plastiku i bez kantów – dlatego zaskakujące jak mu się to udało. Obecnie zszedł już strupek i wszystko bardzo ładnie się zagoiło.\nDzieci dostały jakiegoś uczulenia, podejrzewamy że od wykładziny, bo całej trójce na kolankach wyskoczyły liczne krosteczki. Najwięcej miała ich Natalka, co potwierdza nasze przypuszczenia, że jest najmniej odporna z rodzeństwa. Krosteczki smarowaliśmy maścią i ładnie się wygoiły.\nNiesamowitą frajdę sprawia dzieciom wspólne kąpanie w wanience, po dwoje oczywiście, bo więcej się nie mieści. Chlapią wtedy rączkami tak zawzięcie, że wszystko na około wraz z myjącymi je rodzicami ocieka wodą, a one są tym wprost zachwycone.\nWiktorek potrafi już prze kilka sekund utrzymać się na nóżkach bez przytrzymywania i zaczyna próbować stawiać pierwsze kroczki – wprawdzie jeszcze nieudolnie, ale jak widomo „najtrudniejszy pierwszy krok”.\nKategorie: roczek i więcej\t| 2 Komentarze\nTak, tak, to już okrągły roczek\nOpublikowano 6 lipca 2009 Autor: aku\nDnia 6 lipca, dokładnie rok temu, niemal co do minuty, gdyż piszę te słowa między 15.00 a 16.00, nasze maleństwa ujrzały świat i zaczęły samodzielnie oddychać. Czas zleciał. Co nam po sobie pozostawił? Trudno o podsumowania w tej chwili, gdyż działo się tak wiele, że nie jestem w stanie tego ogarnąć, ale myślę, że wszystko było dobre, bo miłość jest dobra, a tej miłości dla naszych dzieci wciąż jeszcze mamy w zapasie. Dobrze też, że zdecydowałem się prowadzić ten blog, gdyż część tego, co się wydarzyło będzie mogła w jakimś sensie przetrwać nieco dłużej. A mam nadzieję, że kiedyś również one, te trzy nasze małe skarby będą mogły poczytać jak to w ich przypadku wyglądał początek, ich małe genesis.\nW sobotę 4 lipca urządziliśmy imprezę rocznicową naszych maleństw u dziadków na wsi. Był ogromny tort ze świeczką w kształcie jedynki, inicjały oraz napis 100 lat. Pani, która go piekła na zamówienie stwierdziła, że ciasto jeszcze nigdy jej tak dobrze nie wyrosło – jedna z babć uznała, że to z powodu szczęścia, które przynoszą trojaczki, ha, ha. Dzieci nie mogły jeszcze jeść takich słodkości, ale pozostała im za to piękna pamiątka w postaci zrobionych z nim zdjęć. Były liczne życzenia zdrowia i wszelkiej pomyślności dla całej trójeczki – częstokroć wznoszone toasty. Odśpiewane 100 lat na stojąco. Moc prezentów. Był też grill, który niestety musiał przetrwać ulewę już pod daszkiem. Zresztą cała impreza pomyślana była jako plenerowa, po czym nagle zaczęło lać i musieliśmy szybko uciekać z wszystkim pod dach. Mimo to goście bawili się całkiem nieźle, niektórzy wytrwali nawet do drugiej w nocy.\nTrzy tygodnie spędziliśmy na wsi\nPodczas pobytu na wsi uznaliśmy, że chronologicznie będziemy spisywać na kartce niektóre z ciekawszych faktów jakie miały tam miejsce i oto powstała ta lista:\n- Cała trójka zapoznaje się z kotami i gania za nimi do upadłego.\n- Oleńka pełza coraz szybciej niczym żołnierz na manewrach (czołganie).\n- Próby degustacji kociego jedzenia z miseczki – próby ostatecznie udaremnione.\n- Oleńka, Natalka i Wiktorek zapoznają się z królikami.\n- Wiktorek na czworaka gania za pięcioletnim dopiero co poznanym kuzynem.\n- Pierwsze babcine (i w ogóle pierwsze w życiu) truskawki – obyło się bez uczulenia.\n- Mama zdejmuje pajączka z rączki śpiącej Oleńki a Natalka przez sen odgania rączkami muszkę.\n- Pierwsza wizyta trojaczków u prababci, która całuje, głaszcze i obdarowuje dzieci.\n- Wiktor zamarł z zachwytu obejmując po raz pierwszy kotka, który mruczał aż stracił oddech.\n- Oleńka porzuca ostatecznie czołganie na rzecz raczkowania – a zatem już cała trójeczka jest raczkująca.\n- Dzieci na dźwięk blendera dochodzący z kuchni (mama robiła obiadek) ruszają ławą do drzwi, chcąc spacyfikować babcię, która w pozie Rejtana broni im dostępu.\n- Z rzeczy strasznych: chwila grozy, gdy Wiktorek za słabo przypięty na chwiejnych nóżkach nad ranem staje w wózku – w ostatniej chwili udaje się zapobiec wypadnięciu.\n- Nauka jazdy przez jednego z dziadków w samochodzie, czyli kręcenie kierownicą i przyciskanie wszystkiego co się tylko da.\n- Sąsiad przez nieostrożność przydeptuje rączkę Wiktorkowi, co na szczęście kończy się tylko płaczem.\n- Pierwsze próby zjedzenia ziemi z trawą.\n- Dzieci zaczynają reagować na to, że jedzą inni i natychmiast domagają się, by im też trochę dać – najbardziej polubiły gotowane kartofelki.\n- Notorycznie otwieranie łapkami niedomkniętych drzwi w celu ucieczki z pokoju – każde z dzieci.\n- Wiktorek robi dwa pierwsze kroki bez trzymanki – ku rozpaczy rodziców, do jednej z babć a nie do nich.\n- Zabieranie dziadkowi jego laski do chodzenia. Mimo to przybijanie piątki z dziadkiem.\n- Nataleczka po raz pierwszy sama podciąga się rączkami i wstaje o własnych siłach w łóżeczku. Oleńka także podejmuje próby.\n- Lepsza pogoda i dwa wyjścia na spacer dziennie.


Tylko z synem - Zwierciadlo.pl\nWedług ostatniego powszechnego spisu ludności, samotne matki stanowią w Polsce 17 procent wszystkich Polek. Statystyki nie uwzględniają jednak płci wychowanych przez nie dzieci, a przecież to wiele zmienia – przede wszystkim samotna matka chłopca czuje się znacznie mniej pewnie w roli rodzica niż samotna matka dziewczynki. To przekłada się na styl wychowania, podejmowane decyzje oraz określenie swojej roli w życiu dziecka.\nEric Berne, autor bestsellerowych książek „W co grają ludzie” i „Dzień dobry... i co dalej”, uważa, że od rodzica tej samej płci dziecko uczy się, co robić, natomiast od rodzica płci przeciwnej – jak to robić. Samotna mama chłopca wyposaży więc dziecko w pewne umiejętności, ale nie da mu konkretnych wskazówek, jak powinno pokierować swoim życiem. Mimo to powinna obrać jasny kurs wychowania i skupić się na jednym, najważniejszym: wychowywać syna w poczuciu, że sobie bez niej doskonale poradzi, a co ważniejsze, że ona poradzi sobie bez niego.\nDlatego jeśli właśnie samotnie wychowujesz syna, niezależnie od jego wieku, powinnaś pamiętać o kilku istotnych kwestiach.\nCzego nie powinnaś robić\n-Informować dziecka, że znalazło się teraz w trudnej sytuacji, mówić, że to źle, że musi wychowywać się bez ojca. Dzieci nie postrzegają swojej sytuacji tak jednoznacznie, jak oceniamy to my, dorośli.\n-Ograniczać jego kontaktów z ojcem. Nawet jeśli ten okazał się nieodpowiedzialny, dotkliwie cię zranił albo nie płaci alimentów. Zawiódł ciebie, ale nie może zawieść swojego dziecka.\n-Izolować syna od swoich byłych teściów. Pomyśl, że im więcej osób uczestniczy w wychowaniu twojego dziecka, tym lepiej. Będzie miało więcej okazji do podpatrzenia męskich wzorców.\n-Mówić źle o jego ojcu. Pamiętaj, że twój syn poprzez zgodność płci utożsamia się z tatą. Słysząc, że np. na jego tacie nie można polegać, zacznie myśleć, że jest obciążony genetycznie albo że ma prawo zachowywać się tak samo nieodpowiedzialnie jak on.\n-Rozwiązywać za syna problemów w szkole lub na podwórku. Robiąc to nie tylko narażasz go na śmieszność przed kolegami, ale uczysz także bezradności.\n-Mówić np.: „gdyby był z nami twój ojciec, wiedziałby, jak cię tego oduczyć”. W ten sposób pokazujesz, że nie radzisz sobie z opieką nad nim.\n-Szukać na siłę zastępczego taty. Wiele samotnych matek szybko wchodzi w nowe relacje, by ich syn nie wychowywał się bez mężczyzny. Tymczasem związek powinien być dla mamy, nie dla syna.\n-Zaniedbywać swoje potrzeby. Bycie wiecznie zmęczoną, kobietą nie mającą dla siebie czasu jest kuszące – „pokażę światu (w szczególności ojcu dziecka), do czego zmusiło mnie życie”. Dziecko potrzebuje uśmiechniętej, zadbanej i zadowolonej matki, a nie męczennicy.\n-Oczekiwać, że syn zawsze będzie grzeczny, spokojny i cichy, tylko dlatego, że wychowujesz go sama. Ranisz go, stawiając przed nim niemożliwe do spełnienia oczekiwania.\n-Straszyć, że bez niego sobie nie poradzisz, że jest całym twoim światem.\nCo możesz dla niego zrobić\n-Zachęcać go do kontaktu z ojcem, a ojca do kontaktu z synem. Pozwalać na wspólne wyjazdy, odwiedziny w nowym domu taty…\n-„Wypychać” syna z domu. Wysyłać go na wyjazdy z kolegami, ferie, wakacje, nawet na nocleg u przyjaciela. ---Jego światem nie może być tylko wasz dom.\n-Zadbać, by uprawiał jakiś sport. Tężyzna fizyczna, świadomość swojego ciała, wytrzymałość – tego potrzebuje każdy chłopiec. Wiele mam podświadomie boi się siły, jaka tkwi w młodych chłopcach, i specjalnie przekierowuje ich uwagę na sferę rozwoju intelektualnego. Jednak oni zazwyczaj określają się w grupie rówieśniczej poprzez sprawność fizyczną. Dodatkowo sport uczy przestrzegania zasad fair play, zdrowej rywalizacji, kształtuje charakter i uczy pokory.\n-Uczyć syna samodzielności od najmłodszych lat. Niech sam płaci za obiady w szkole, wymienia książki w bibliotece… To naturalne, że chcesz mu oszczędzić wszelkich dodatkowych przykrości. Jednak zapominasz, że samodzielność daje poczucie pewności siebie i przekłada się na lepsze funkcjonowanie w grupie.\n-Przypilnować, żeby pomagał w domu. Jeśli chłopak będzie mieć wkład w jego funkcjonowanie, poczuje się za niego także odpowiedzialny.\n-Nauczyć go gotować. Nie od razu wykwintne dania, ale te, które w jego opinii są przydatne: grzanki, hamburgery, pizzę. Poznaj go też z mężczyzną, który dobrze gotuje – jeśli nie masz nikogo takiego w swoim najbliższym otoczeniu, włącz mu program Jammiego Olivera czy Pascala Brodnickiego.\n-Kupić mu zwierzę. Dzieci, bez względu na płeć, mają naturalną potrzebę posiadania zwierzęcia. Jednak zazwyczaj kupno kota, psa czy chomika kończy się tym, że to ty będziesz miała dodatkowe obowiązki. Dlatego najlepiej, by syn miał zwierzaka, którego ty się boisz, a nawet brzydzisz. Patyczaki, gekony, szczury – to zwierzęta dla chłopca! Znając twoje zdanie na ich temat, sam będzie musiał się o niego troszczyć.\n-Umożliwiać mu kontakt z mężczyznami z jego najbliższego otoczenia: trenerem, nauczycielem, lekarzem, wychowawcą – za każdym razem, gdy masz szansę wybrać, kto nim zostanie, stosuj kryterium płci. W ten sposób twój syn pozna jak najwięcej różnych męskich charakterów i osobowości. A kiedy w waszym wspólnym życiu pojawią się trudne chwile – a pojawią się na pewno – skorzystaj z prostego i niezawodnego koła ratunkowego. Poproś, żeby ktoś zrobił wam wspólne zdjęcie, na którym będziecie przytuleni, uśmiechnięci i szczęśliwi. Powiększ je i przypnij po wewnętrznej stronie swojej szafy.\n-W trudnych momentach, gdy puszczą ci nerwy, otwórz szafę i popatrz na nie. To nie rozwiąże waszych problemów, ale szybko uspokoi emocje, przywoła dobry czas i da siłę, żeby próbować dalej.\nZespół oddzielenia od drugoplanowego opiekuna, czyli PAS (Parental Alienation Syndrome), inaczej zwany syndromem Gardnera, oznacza zaburzenia w rozwoju psychicznym, emocjonalnym i społecznym. Przejawiają się poczuciem wyobcowania, niską samooceną, zachwianiem tożsamości i samoświadomości oraz problemami w nawiązywaniu trwałych i satysfakcjonujących relacji. Syndrom ten jest wywołany czynnym uczestnictwem dziecka w rozwodzie rodziców, a potem angażowaniem go w oczernianie, dyskredytowanie i wyolbrzymianie win drugiego rodzica. Poprzez szantaż emocjonalny i indoktrynację rodzic sprawujący opiekę celowo zaburza relacje dziecka z drugim rodzicem, ogranicza je, wypacza lub uniemożliwia. Takie działania prowadzą do wyraźnych problemów w obszarze emocjonalnym i społecznym, a w konsekwencji także do pogorszenia relacji dziecka z rodzicem wychowującym, gdy już jako dorosły odkryje, że było przedmiotem manipulacji. Dlatego ten termin powinien znać każdy rodzic samotnie wychowujący dziecko.


Niedziela Ogólnopolska 28/2015, str. 42\nGdy patrzę na warszawskie śródmiejskie podwórko, zalane słońcem i upałem lipcowym, widzę dzieci małe i większe szkolne, spędzające wakacje na betonie w spalinach, skwarze, zadaję pytanie, dlaczego nie mogą wyjechać, chociaż trochę zregenerować siły, zatruty wielkomiejskim powietrzem organizm. Odpowiedź jest prosta – rodzice nie mają pieniędzy, często nawet nie stać ich zapłacić symbolicznych kwot zniżkowych czy kupić jakiś podstawowy wakacyjny ekwipunek. Gdy się rozmawia, nie skarżą się, starają się jakoś z godnością radzić sobie, chociaż żyje im się bardzo ciężko, często nie mają stałej pracy, jedynie jakąś dorywczą za symboliczne grosze i jak tu utrzymać rodzinę? „Mam blisko 50 lat, straciłem pracę, bo zlikwidowali mój zakład, żona pracuje w markecie na kasie, mamy dwoje dzieci, jest bardzo ciężko” – podobnych wypowiedzi słyszę wiele, wystarczy tylko nawiązać rozmowę, wielkie rozczarowanie i żal wyrzucają z siebie. Polacy spoza układów, możliwości biznesowych, skromni, walczący o normalne życie, często pogodzeni ze swoją biedą, wstydzą się upominać i nie potrafią walczyć o należne miejsce w Ojczyźnie. Obecna władza, ludzie rządzący nie służą Polsce, a jedynie myślą o zabezpieczeniu własnych interesów. Teraz widać jasno, jak wali się cały układ oparty na kłamstwie, złodziejstwie, braku uczciwości, moralności, umiejętności, podstawowej wiedzy, by zarządzać dużym państwem w środku Europy. Pokazywane w mediach przerażone, złe twarze, rozbiegane oczy różnych funkcjonariuszy PO i ich sojuszników, dobitnie świadczą o klasie ludzi, którzy nami rządzą. Gdy do tego dodamy statystyki i konkretną wiedzę na temat wielu lat tych rządów, to ogarnia przerażenie i zdumienie – przecież sami Polacy ich wybrali?! „Polska najbardziej penetrowana przez obcy kapitał; wyprowadzili ponad 83 miliardy dolarów!” – cytują dziennikarze za międzynarodowymi raportami. A w kraju przy budowie dróg „zniknęło” 26 miliardów zł, za to mieliśmy głośny proces o zegarek ministra Nowaka! Kpina z narodu czy zwykły żart? 24 maja w wieczór wyborczy zostają wywożone dokumenty. Jakie? Poseł Marek Opioła, członek Komisji ds. Służb Specjalnych, pisze w tej sprawie pismo do Ministra Sprawiedliwości i nie dostaje odpowiedzi... I można by tak przytaczać wiele drastycznych spraw, zgoła nie wakacyjnych, ale mających związek z tymi dziećmi i rodzinami, coraz liczniejszymi, których nie stać nawet na skromne wakacje. Po zwycięskich wyborach prezydenckich jest nareszcie nadzieja na zatrzymanie wygaszania Polski, na dobrą zmianę. „Duda i Szydło promienieją uczciwością, tryskają energią i niosą w sobie wiarę w uczciwość służenia państwu i społeczeństwu.” – napisał Jerzy Jachowicz.


Artysta (cz. 3) - LukaszPeee - Portal Pisarski\nArtysta (cz. 3) - LukaszPeee\nProza » Długie Opowiadania » Artysta (cz. 3)\nOd autora: Tak jak przy poprzednich częściach, autor prosi o komentarze, uwagi, wiwaty, oklaski, nagany, buczenia i inne wszelakie objawy zainteresowania tekstem...\nKrople wody spływają, jedna za drugą, przyjemnym letnim strumieniem. W myślach przesuwają mu się pewne obrazy. Chciałby je uporządkować i złożyć w sensowną całość. Próbuje nadać im konkretny kształt. Ze zbitki luźnych, często odległych znaczeniowo, elementów tworzy powoli układankę. Znajduje najbardziej charakterystyczny element, który od samego początku nie daje mu spokoju. To będzie punkt wyjścia. Od niego wszystko się zacznie. Dopasuje potem pozostałe elementy. Cząstka po cząstce, aż złoży konkretną, jedyną w swoim rodzaju, całość.\nNamydlił się. Znalazł rozwiązanie. Sny wreszcie przestaną go męczyć. Musi tylko dokończyć ten prysznic. Spłukał mydliny, zakręcił wodę i wytarł się ręcznikiem. Podreptał do pokoju, zostawiając na podłodze mokre odciski swych stóp. Włączył laptop. Dopiero teraz zauważył, że bateria była od wczorajszego wieczoru cały czas podłączona do prądu. Pomyślał, że miał szczęście, że nie było w nocy burzy czy jakiegoś spięcia. Mógłby utracić cenne pliki z cenną, dla ludzkości, zawartością. Otwiera nowy dokument tekstowy. Wstukuje na klawiaturze ciąg znaków. Puste pole w dokumencie zapełnia się ich kombinacjami, przez co zyskuje nowe, indywidualne znaczenie. Po zakończeniu czyta na głos. Czuje podniecenie, bo musi wysłać do redakcji. Kolejny list wyjaśniający w spawie jego debiutanckiej powieści sprzed czterech lat. Kolejny, który może wydrukują, a który pozostanie bez odpowiedzi. Ewentualnie odpowiedzą, ale nie wydrukują. Czuje się rozczarowany ich podejściem do kultury i sztuki.\nNa dworze zaczyna robić się upalnie, a to przecież dopiero połowa maja. Czuje, że dziś już niewiele uda mu się zrobić, przynajmniej do wieczora, aż słońce przestanie się wściekać. Musi jeszcze tylko rozwiesić to cholerne pranie. Pani Irenka, zawsze na biało ubrana, spóźnia się dziś do sprzątania. Ale przecież ona ma własne klucze. Obudzi go najwyżej. Teraz pośpi do szesnastej. Przeczeka ten najgorszy czas. Upały nie pomagają mu w pracy twórczej. Jak wstanie pójdzie na spotkanie z tym młodym literatem, którego media uwielbiają. Pani Irenka nawet o nim wspominała. Pszczółkowski, czy jakoś tak, się nazywa. Wysłucha, co człowiek ma do powiedzenia, a potem zapyta prowokacyjnie, jak on śmie pisać w ten sposób, i czemu ma to służyć? Po co pisze o jakimś niespełnionym wariacie, któremu wydaje się, że jest gwiazdą? Czemu to ma służyć? A potem wyjdzie, bo nie oczekuje odpowiedzi, bo po fragmencie, który przeczytał, już wie, czego spodziewać się, choć nie ocenia książki po okładce, ale okładka też taka sobie…\nWychodzi na balkon. Wiesza pranie. Pościel przeschła. Plam nie widać. Spogląda na blok naprzeciwko, znajdujący się po drugiej stronie ulicy. W dole szum samochodów, autobusów poruszających się w tę i we w tę. Domyśla się, że tam są, w mieszkaniach za szybami okien vis-à-vis. Na pewno tam siedzą. Na pewno go obserwują. Czekają tylko na jakiś jego błąd. Nie widać ich teraz, bo słońce za bardzo odbija się w szybach okien. Wczoraj padało, było pochmurno i też ich nie było widać. Ukrywają się. Jednak znalazł już na nich sposób. Wyjdą ze swej nory.\nNagle na balkonie obok znów to samo. Śmiechy, mlaskania, pomrukiwania i wychwalania wielkiego Wacka. Tym razem są prawie nadzy. Nie poskutkowało rzucenie w nich telefonem. Nie reagują na zwrócenie uwagi, że tak nie można się zachowywać. Jednak on czuje, że musi. Przecież jest pisarzem. Przecież ma misję. Społeczeństwo wymaga od niego, by nie pozostał obojętny, gdy dzieciom polskim dzieje się krzywda. Każą mu spadać na drzewo. Stawia nogę na barierce, ręką łapie się betonowej ściany. Krzyczą, żeby przestał. On też krzyczy, żeby przestali. Ona zasłania cycki. Mężczyzna ze stojącym fiutem chce się wdrapywać i zepchnąć go z powrotem z barierki, ale kobieta wie, że na zdjęciach będzie to źle wyglądało. Błyski fleszy z bloku naprzeciwko oślepiają go. Kobieta klęka, zanosi się szlochem i błaga rozdzierając koronkowy szlafrok na piersiach, żeby przestał. Mężczyzna wyciąga ręce w błagalnym geście, i płaczem zanosząc się, prezentuje bardziej wydatnie nadal sterczącego kutasa. On zrozumiał, że się nie mylił. Siedzieli ci pieprzeni paparazzi i czekali, a te nagusy są tylko podpuchą. Znał te wszystkie chwyty z zajęć z public relations, a jednak dał się nabrać.\n- Nareszcie oczyścili teren. Połamany, ale przeżył. Na krzaki spadł. Ta aktorka mówiła, że nie dawał im spokoju. Dzwoniła na policję, ale on ma dzianego starego i tak odwlekali. Mówili zawsze, że niegroźny jest…\n- Panie komisarzu, co z moim synem?\n- Kochanie, oddzwonię później… No, papa, buziaczki… Pani syn próbował popełnić samobójstwo, spadł na krzaki, potłukł się bardzo, jest na oddziale, w szpitalu….\n- To wrażliwy człowiek, to nasza wina.\n- Wiem tyle, ile pani powiedziałem. Jeśli coś się dowiem, będę w kontakcie. Czy syn kiedykolwiek próbował wcześniej…\n- To wrażliwy człowiek, pisarz…\n- Wystraszył dwoje ludzi, próbowali go powstrzymać…\n- Niech Bóg im za to wynagrodzi…\n- Jak tam dziś na obchodzie? Co u naszego literata?\n- Nabroił ile wlazło, porozrzucał pościel. Poszwy osobno, środki osobno. Światło zapalił, i mówi, że pranie robi. Ma mnie Irenka mówił.\n- To i tak miły był. Jak mu daję leki, to mówi na mnie Sraczed. Mówię, żeby się uspokoił i nie był taki wulgarny, ale on tylko się śmieje i nazywa mnie wielką oddziałową.\n- Tabletki też znalazłam, chyba oszukiwał nas.\n- To gagatek. Trzeba uważać. Czytałaś o tej aktorce? Co ona przeszła, żeby się uspokoić po tym jego skoku…\n- Taka miła kobieta. Lubię ten serial, co ona w nim gra. Jak tak można?\n- No, od dziś strzykaweczka, a nie tableteczka. Pomożesz mi z nim, bo to się będzie wyrywało.\n- Tak jest, wielka oddziałowo…\n- Tak trzymaj, Irenko…\nLukaszPeee · dnia 04.03.2015 18:09 · Czytań: 420 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0\nArtysta (cz. 2)\nArtysta (cz. 1)


Co sądzisz o tym, żeby homoseksualiści mogli adoptować dzieci? - Zapytaj.onet.pl -\nVilio zapytał(a) 18.03.2013 o 15:39\nCo sądzisz o tym, żeby homoseksualiści mogli adoptować dzieci?\nJa jestem tolerancyjna, ale uważam , że to nie jest dobrym pomysłem. Niech sobie żyją, biorą ślub. Ale według mnie Homoseksualiści nie powinni adoptować dzieci. Wydaje mi się, że wtedy dzieci również by zostali homoseksualistami, gdyż uważali by to za normalną rzecz\nChcecie w przyszłości adoptować dzieci? 2015-07-11 22:27:13\nSądzisz że homoseksualiści nie lubią heteroseksualistów? 2016-03-25 22:40:42\nSądzisz że homoseksualiści nie lubią Polaków/Polek? 2016-03-26 10:26:46\nSądzisz ze homoseksualiści Cię dyskryminują? 2016-04-11 23:35:39\nCzy uważasz że homoseksualiści powinni mieć dzieci? 2009-12-17 14:39:58\nCzy jesteś za tym by homoseksualiści mogli sie żenić? 2010-11-11 18:29:59\nCzy jesteś za tym aby homoseksualiści mogli adoptować dzieci? 2012-03-26 15:59:28\nJesteś za tym, aby mężczyźni mogli adoptować dzieci? 2013-05-26 12:10:05\nHomoseksualiści, czy mają prawo adoptować dzieci? 2012-02-21 23:52:55\nCzy uważasz że Homoseksualiści powinni adoptować dzieci.? 2011-12-19 16:22:02\nJak się nazywała ta orientacja seksualna? 2021-05-11 13:43:43\nO aseksualności, czyli literze „A” w LGBTQIA 2020-07-05 08:18:19\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 16:18:\nAmerykański naukowiec prof. Mark Regnerus, który niedawno wykazał w swoich badaniach, że dzieci z tradycyjnych rodzin są znacznie szczęśliwsze i zdrowsze niż te wychowane przez pary jednopłciowe, stał się obiektem ataków ze strony środowisk homoseksualnych.\nJeden z niezadowolonych z wyników prac badawczych, stawiających w niepochlebnym świetle homozwiązki, zakwestionował na swoim blogu rzetelność naukowej pracy socjologa. To wystarczyło, że sprawą zajęła się specjalna komisja Uniwersytetu Texas w Austin, gdzie uczony jest zatrudniony. Szybko okazało się, że zarzuty pod adresem naukowca są całkowicie bezzasadne, a metodyka przeprowadzonych badań jest bez zarzutu.\nDavid Hacker z chrześcijańskiej organizacji Alliance Defense Fund (ADF) uważa, że cała sprawa uwłacza godności profesora, który musiał kilkakrotnie stawić się przed komisją i oddać zawartość swego komputera do sprawdzenia. Jednak, jak zauważa prawnik, są to coraz częstsze sytuacje w USA.\nProfesorów, którzy nie kłaniają się dominującej na uniwersytecie orientacji, w większości lewicowej, karze się lub cenzuruje z powodu ich przekonań\n28 proc. dzieci wychowanych przez matkę lesbijkę podawało, że nie ma obecnie pracy. Do braku zatrudnienia przyznawało się 20 proc. dzieci wychowanych przez ojca geja, a tylko 8 proc. z kompletnych rodzin biologicznych i 13 proc. wychowanych przez jednego rodzica.\n40 proc. wychowanych przez matkę lesbijkę i 25 proc. wychowanych przez ojca geja miało romans w czasie małżeństwa lub wspólnego mieszkania z partnerem. Do tego typu sytuacji przyznało się 13 proc. tych wychowanych w rodzinach tradycyjnych.\n19 proc. wychowanych przez matkę lub ojca homoseksualistów przechodzi lub ostatnio przechodziło psychoterapię. Tymczasem o potrzebie konsultacji z psychoterapeutą mówiło 8 proc. wychowanych w rodzinie biologicznej.\nNiestety lobby homoseksualne pozostaje głuche na tego rodzaju głosy. Forsuje swoje rozwiązania, za wszelką cenę próbując poszerzyć grupę krajów, w których adopcja dzieci przez homoseksualistów będzie możliwa. Wiele wskazuje na to, że od przyszłego roku do ich grona dołączy Francja. Pod wpływem działań lobbingowych znajduje się także Polska. Mimo, że zdecydowana większość Polaków wciąż sprzeciwia się legalizacji związków homoseksualnych, próby zmiany świadomości społecznej zakrojone są na szeroką skalę. Służą temu także batalie polityczne prowadzone głównie przez partie lewicowe. Złożony w Sejmie przez SLD projekt ustawy o związkach partnerskich oparty został na wzorze francuskim, który umożliwia homoseksualistom adopcję dzieci.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:42\nA czy nie jest to rzeczą normalną?\nZabraniane tego jest też krzywdzeniem dzieci, bo wystarczy spojrzeć, ile jest ich w domach dziecka. Lepiej mieć dwie mamy, niż nie mieć żadnego rodzica. Taka prawda, przynajmniej ja gdybym była w sytuacji takiego dziecka byłabym szczęśliwa. Dzieciństwo w domu dziecka mimo tego, jak opiekunowie się starają, nigdy nie będzie pełne.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:43:\nodpowiedział(a) 21.03.2013 o 09:16:\nAle zabronienie homoseksualistom adoptowania dzieci też sytuacji nie poprawi\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:18\nJa jestem podobnego zdania.\nAdoptowanie dzieci przez pary homoseksualne nie jest dobry pomysłem w naszym kraju. Może gdzie indziej to ewentualnie moge się zgodzić. Kupiłam sobie w listopadzie 2012r. taki miesięcznik 'Focus'. Tam był taki reportaż 'Dzieci gejów mają lepiej'. I badanie wykazały że dzieci homoseksualnych rodziców są bardziej empatyczne, otwarte i przebojowe niż ich rówieśnicy.\nHomoseksualiści mogą być ostatnią deską ratunku dla osieroconych dzieci.\nJeszcze jednak ważne informacja co do adopcji. Dzieci nie dziedziczą po rodzicach orientacji. Jest ona taka sama jak u reszty społeczeństwa. Więc nie ma problemów z wychowaniem.\nJeśli coś w związkach jednopłciowych wpływa negatywnie na dzieci, to nie płeć rodziców ale stosunek społeczeństwa do takich rodzin\nodpowiedział(a) 21.03.2013 o 01:15:\n"dzieci homoseksualnych rodziców są bardziej empatyczne, otwarte i przebojowe niż ich rówieśnicy." Czemu więc homoseksualiści sami ich sobie nie zrobią ;)?\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:45\nWiele jest dzieci na świecie, które są wychowywane przez pary homoseksualne. Zazwyczaj dotyczy to skomplikowanych sytuacji- ktoś rozstaje się ze swoim partnerem, który zostawia mu dziecko- kolejny partner, z którym się związuje jest tej samej płci.\nBadania wykazały, że takie dzieci nie są w żaden sposób poszkodowane, nie mają skazy na psychice i nie mają skłonności do homoseksualizmu większych niż przeciętni ludzie. Popęd seksualny to jest coś, z czym się rodzisz, a nie nabywasz.\nDodatkowo okazało się, że w takich rodzinach dzieci doświadczają mniej zjawisk patologicznych niż w "normalnych" rodzinach, choć to prawdopodobnie ma głównie związek z tym, że te dzieci są chciane.\nW związku z powyższym uważam, że rozpoczęcie przez Ciebie ostatniego zdania przez "Wydaje mi się" jest trafne. Wydaje Ci się.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:41\nMylisz się. Normalność to pojęcie względne. Dla ciebie może być to nienormalne, a dla mnie jest to normą. Popieram związki partnerskie. Jednak adopcja dzieci nie wchodzi w grę. I tylko z jednego powodu. Nie miałyby życia poza domem. W domu na pewno miałyby takie dzieci o wiele lepsze życie niż u jakiejś patologicznej heteroseksualnej rodziny czy w domu dziecka. Jednak jak już mówiłem poza domem nie miałyby życia. Byłyby wyśmiewane. Polskie społeczeństwo nie jest na tyle dojrzałe by uszanować czyjeś życie prywatne. Większość lubi ingerować w czyjeś życie. To chore. Czy dzieci homoseksualnych par mogą być również homoseksualne? Owszem, mogą, jednak jest na to mały procent. Homoseksualizmu nie można nabyć, odebrać wzorca od rodziców. Z orientacją seksualną się rodzimy i nikt nie ma na nią wpływu. Poza tym większość dzieci u par heteroseksualnych okazuje się być homoseksualne niż u par homoseksualnych. Nie mamy na to wpływu gdzie kto się "trafi". Takie życie a ingerencja w czyjeś życie prywatne jest niedojrzałe i dziecinne.\nMylisz się. Normalność to pojęcie względne. Dla ciebie może być to nienormalne, a dla mnie jest to normą. Popieram związki partnerskie. Jednak adopcja dzieci nie wchodzi w grę. I tylko z jednego powodu. Nie miałyby życia poza domem. W domu na pewno miałyby takie dzieci o wiele lepsze życie niż u jakiejś patologicznej heteroseksualnej rodziny czy w domu dziecka. Jednak jak już mówiłem poza domem nie miałyby życia. Byłyby wyśmiewane. Polskie społeczeństwo nie jest na tyle dojrzałe by uszanować czyjeś życie prywatne. Większość lubi ingerować w czyjeś życie. To chore. Czy dzieci homoseksualnych par mogą być również homoseksualne? Owszem, mogą, jednak jest na to mały procent. Homoseksualizmu nie można nabyć, odebrać wzorca od rodziców. Z orientacją seksualną się rodzimy i nikt nie ma na nią wpływu. Poza tym większość dzieci u par heteroseksualnych okazuje się być homoseksualne. Nie mamy na to wpływu gdzie kto się "trafi". Takie życie a ingerencja w czyjeś życie prywatne jest niedojrzałe i dziecinne.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 18:03:\nNie twierdzę, że jest to nienormalne. Nie mam nic przeciwko homoseksualistą. Jestem osobą tolerancyjną. Po prostu homoseksualizm nie jest aż tak częstym zjawisk\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 18:04:\niem. Wydaję mi się że w dawnych czasach było mniej homoseksualistów. Każdy ma prawo by kochać\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 18:05:\nNie mówię, że Ty tak twierdzisz. Taki przykład dałem.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 18:07:\nW dawnych czasach homoseksualizm był bardziej tolerowany.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:41\nJa tam bardziej bym się bała, ze dzieci będa w szkole się z nich śmiały\nJa tam bardziej bym się bała, ze dzieci będa w szkole się z nich w szkole śmiały\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:44:\nmoże i, ale to lepsze niż żeby do szkoły wcale nie chodzić.\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 21:44:\nparę lat... w Polsce to by nie przeżyły jednego dnia i napewno co miesiąc wypisywali by się ze szkół.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 16:08\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 16:39\nJeżeli człowiek staje się homoseksualistą a ma ojca i matkę, to na jakiej podstawie twierdzisz, że dziecko zostanie homoseksualistą bo wychowuje ich dwóch tatusiów, albo dwie mamy? Jestem za tym, żeby osoby homoseksualne wychowywały dzieci, ale jeszcze nie teraz, bo obecnie homofoby mogą zrobić dramat z życia takiego dziecka.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 18:08\nA ja jestem przeciwna Twojemu zdaniu. Lepiej, żeby dziecko wychowywało się w sierocińcu, gdzie nie ma miłości, niż w rodzinie jednopłciowej?\nNie można zostać homoseksualistą, biseksualistą albo heteroseksualistą, 'bo uważali by to za normalną rzecz'. Większej bzdury nie słyszałam. Orientacji seksualnej się nie wybiera, nie da się jej zmienić ani 'wyleczyć' (co to w ogóle za pomysł?). Każdy rodzi się takiej orientacji jakiej się rodzi i z taką umiera.\nWyobraź sobie siebie - wolałabyś być w kochającej się rodzinie, gdzie masz oboje rodziców jednej płci czy w sierocińcu gdzie Tobą się nie interesują?\nodpowiedział(a) 05.01.2014 o 02:24:\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:02\nNie, chyba, ze adoptowaliby starsze dziecko, które rozumie co i jak.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:46\nNie powinni z kilku powodów:\n1. Dziecko nie będzie miało życia, ani w szkole, ani na podwórku, ani później\n2. Niewłaściwe wzorce dziecko będzie przyswajać\n3. Ludzka psychika wymaga posiadania ojca i matki, albo chociaż kogoś kto zastąpi ojca i matkę, ważne by przeciwnej płci. Z dwojga złego lepiej na psychikę będzie działać brak jednego z rodziców niż 2 tej samej płci (i potwierdzone przez liczne badania)\n4. Nie tak do końca wiadomo czym jest homoseksualizm i do póki nie będzie wiadomo czy to nie choroba lub zaburzenie, to nie powinno się tego traktować jako normę. Na razie wszystko jest w ramach teoretyzowania.\n5. W naturze (nie licząc obojnaków lub istot rozmnażających się przez podział czy pączkowanie) potrzeba jest samca i samicy by urodzić potomstwo (i zazwyczaj je wychować, ale to zależy od gatunku). Skoro 2 samice/samce nie mogą mieć razem potomstwa, to raczej świadczy o tym, że nie powinni ich nigdy mieć, ani otrzymać prawa adopcji\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:38:\nprawica tylko wykorzystuje Regenerusa bo wyszły akurat na niekorzyść rodziców homo podczas gdy są one podważane że na wynik nie miała wpływu orientacja rodzicow\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:41:\na wczesniejsze rozwody lub stygmatyzacja spoleczna rodziców nie mogąca w pełni zalegalizować jednoplciowego zwiazku.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:44:\nLoren Marks zebrał wyniki badań nad rodzinami jednopłciowymi w latach 1980-2005 z których jasno stwierdził że ani jedno badanie nie rzutuje negatywnie na dzieci\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 23:50\nJestem za tym by pary homoseksualne mogły adoptować dzieci ponieważ jest to zdecydowanie lepsza opcja - chociażby z materialnego punktu widzenia - niż samotność w domu dziecka. Każdy w młodym wieku chciałby mieć własny telefon komórkowy, komputer, własny pokój itp. dlaczego mamy to tym dzieciom uniemożliwiać?\nJeśli chodzi o badania społeczne dzieci wychowywanych przez pary jednopłciowe to nie różnią się one niczym o tych wychowywanych przez pary różnopłciowe - potwierdzone przez dr. Lorena Marksa z analiz nad rodzinami jednopłciowymi prowadzone w latach 1980-2005. Badania zostały oficjalnie opublikowane w czerwcu 2012 w "Social Scince Research" że "ani jedno badanie nie wskazuje, by posiadanie rodziców gejów czy lesbijki rzutowało negatywnie na rozwój dzieci w porównaniu z dziećmi par heteroseksualnych"\nPrzez prawicowych polityków wykorzystywane są natomiast tylko badania Regnerus'a które wyszły akurat trochę na niekorzyść dzieci wychowywanych przez rodziców homoseksualnych jednak są bardzo często podważane że "na wyniki niekoniecznie miała wpływu orientacja seksualna matek, mógł się do tego przyczynić wcześniejszy rozwód, życie z samotnym rodzicem czy stygmatyzacja społeczna rodziców, niemogących usankcjonować jednopłciowego związku" - uważa prof. Cynthia Osborne.\nStwierdzono że "jeśli coś w związkach jednopłciowych wpływa negatywnie na dzieci to nie płeć rodziców, ale stosunek społeczeństwa do takich rodzin" - przekonuje chociażby socjolog Brain Powell\nJeśli chodzi o orientację seksualną to nie jest ona zależna od nas. Wczoraj czytałam wypowiedź prof. Andrzeja Jaczewskiego który stwierdził że czy ktoś jest hetero czy homo jest "doświadczalnie stwierdzone jako konsekwencja stygmatyzacji ośrodków mózgowych przez szczególny zestaw hormonów przekazywany w okresie okołoporodowym z krwią przez matkę dziecku". Jest to więc czynnik biologiczny i nie ma na nią wpływu czy wychowuje się w rodzinie tradycyjnej czy też nie. Często homoseksualiści rodzą się w najbardziej konserwatywno-katolickiej rodzinie.\nNa koniec mogę wstawić filmik w którym dzieciak wychowywany przez dwóch ojców śpiewa napisaną przez siebie piosenkę. Mnie szczerze powiedziawszy ruszyła za serce:\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 01:50\nJestem 'za' adopcją dzieci przez homoseksualistów.\nPo pierwsze, homoseksulizm to jak najbardziej normalna rzecz. Po drugie, gdyby tak było jak piszesz, to nie byłoby na świecie homo / biseksualistów, bo każdy sądząc po swoich heteroseksualnych rodzicach uważałby tylko hetero za normalną orientację... i nie byłby homo/bi ? - to tak idąc Twoim tokiem myślenia. Orientacji sobie nie wybierasz, z nią się rodzisz. Więc orientacja rodziców nie robi tutaj różnicy.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:48\nMasz rację. Takie dzieci tylko cierpią.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:03:\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 19:33:\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 23:20:\nŻe niby ktoś lepiej wychowa dziecko niż 2 homoseksualistów?\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 17:47\nja własnie na tentemat mam watpliwości bo z jednej strony nie wiem czy takie dziecko nie było by wysmiewane i takie tam a z drugiej strony homoseksualisci przeciez kochaja tak samo a moze nawet bardziej ...na poczatku na pewno bylo by to dziwne ale mysle ze z biegiem czasu stalo by sie to normalne ze homoseksualisci tez ,,maja'' dzieci ;d\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 21:47\nOczywiście że nie...zwłaszcza w Polsce gdzie homofobia jest taka wielka.\nNic nie mam do homoseksualizmu, sam jestem homo...ale adoptowanie dzieci? to głupota.\nWiem jakie okrutne jest społeczeństwo...gdyby tylko dowiedziało się że ich "kumpel" ma dwóch tatusiów automatycznie by zostało niszczone przez środowisko...\nSamobójstwo raz za razem...\nZakochana w magi\nodpowiedział(a) 20.03.2013 o 20:03\nJa jestem za.Jestem lesbijką a w mojej rodzinie tego nie tolerują.Ja i moja dziewczyna często rozmawiamy na temat takich adopcji.Jest tyle nieszczęśliwych dzieci w domach dziecka,które mogłyby zaznać miłości.I to że zostałyby wychowane przez takie pary nie wpływa moim zdaniem na ich orientacje. Moi rodzice brzydzą się homoseksualistami,mama twierdzi,że gdyby Bóg chciał by na świecie byli geje to by Adamowi stworzył Adama,a nie Ewę.Ja homoseksualizm uważam za normalną rzecz i moje dzieci również będę wychowywać w tolerancji.To tyle z mojej strony :)\nPowtarzam jeszcze raz homoseksualiści powinni mieć prawo do adopcji!\nodpowiedział(a) 21.03.2013 o 18:07\nJa jako osoba homoseksualna uważam , że nie byłoby dla dziecka dobre to , iż mialby dwóch tatusiów / dwie mamusie.\nDwie osoby tej samej orientacji nie dadzą tego dziecku co dwie osoby o odmiennych orientacjach.\nTakie jest moje zdanie , podziela je też mój znajomy gej oraz kilku innych.\nJeśli kogoś uraziłem to przepraszam , nie miałem takiego zamiaru.\nodpowiedział(a) 18.08.2019 o 23:35\nMyślę że płeć rodzica nie ma znaczenia na dziecko\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:44\nPopieram homoseksualizm, ale również nie uważam że to dobry pomysł. Dziecko dorastałoby w toksycznym środowisku- nie mogłoby nawet przystąpić do chrztu bo kościół tego nie popiera, nie mówić już o innych urzędowych komplikacjach. Dziecko byłoby wyśmiewane w szkole i ogólnie źle by się czuło.\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 16:05\nCo do ślubów, to niech zlikwidują instytucje małżeństwa państwowego, a nie będzie problemu, a co do adopcji to nie z przyczyn:\n1. 12 proc. dzieci wychowanych przez matkę lesbijkę i 24 proc. tych, którymi opiekował się ojciec gej przyznawało, że myślało ostatnio o popełnieniu samobójstwa (w rodzinach heteroseksualnych to około 5%)\n2. 28 proc. dzieci wychowanych przez matkę lesbijkę podawało, że nie ma obecnie pracy. Do braku zatrudnienia przyznawało się 20 proc. dzieci wychowanych przez ojca geja, a tylko 8 proc. z kompletnych rodzin biologicznych i 13 proc. wychowanych przez jednego rodzica.\n3. 23 proc. dzieci wychowanych przez matkę lesbijkę mówiło, że było „dotykane seksualnie” przez ich rodzica lub jej partnerkę. Odsetek ten w przypadku pełnej rodziny biologicznej wyniósł 2 proc., w przypadku ojca geja – 6 proc. natomiast pojedynczego rodzica – 10 proc.\n4. zmuszone do seksu wbrew ich woli. Dotyczy to 31 proc. tych wychowanych przez matkę lesbijkę, 25 proc. przez ojca geja. 8% normalnych rodzin\n5. 40 proc. wychowanych przez matkę lesbijkę i 25 proc. wychowanych przez ojca geja miało romans w czasie małżeństwa lub wspólnego mieszkania z partnerem. Do tego typu sytuacji przyznało się 13 proc. tych wychowanych w rodzinach tradycyjnych.\n6. 19 proc. wychowanych przez matkę lub ojca homoseksualistów przechodzi lub ostatnio przechodziło psychoterapię. Tymczasem o potrzebie konsultacji z psychoterapeutą mówiło 8 proc. wychowanych w rodzinie biologicznej.\n7. 20 proc. wychowywanych przez matkę lesbijkę i 25 proc. przez ojca geja podawało, że nabawiło się infekcji przenoszonych drogą płciową. Odsetek takich przypadków w odniesieniu do dzieci z rodzin tradycyjnych wyniósł 8 proc.\n8. 61 proc. wychowanych przez matkę lesbijkę i 71 proc. wychowanych przez ojca geja określało siebie jako „całkowicie heteroseksualnych”. Do takiej tożsamości przyznawało się natomiast 90 proc. tych wychowanych w pełnej biologicznej rodzinie. Jak tu zapewnić przetrwanie cywilizacji?\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 19:24\nUważam, że to nie jest dobry pomysł. Świat zszedł by zupełnie na psy.\nodpowiedział(a) 05.01.2014 o 02:22:\nNie wybiera sie teog czy jest się homoseksualistą wiesz ?!\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 23:19\nA niby za co nie? Że niby ktoś lepiej wychowa dziecko niż 2 homoseksualistów? Wątpie. Wyobraź sobie, że to takim osobom jak ty nie wolno mieć dzieci i co?\nodpowiedział(a) 20.03.2013 o 20:07:\nTo nie jest miejsce do obrażania innych! Nie zgadzasz się z czyimś zdaniem ok ale nie obrażaj!\nodpowiedział(a) 21.03.2013 o 20:58:\nPrawda w oczy kole i to jest prawa na 100%\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 15:47\nPo moim trupie...\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 19:36:\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 23:39:\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 18:45\nAdopcja powinna być dostępna tylko dla małżeństw. Preferencje małżonków są nieistotne.\n(przypominam: małżeństwo - związek kobiety i mężczyzny)\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 13:46\nJeśli homosie chcą dzieci to niech sobie zrobią, jak będą bezpłodne to niech użyją in vitro, a jak dalej się nie uda to może zrozumieją że dwie kobiety albo dwaj mężczyźnie nie mogą spłodzić dziecka więc to nie dla nich\nZwłaszcza kobiety nie mogą adoptować dzieci(homo),cześc lesb (nie wszystkie),nie mają instynktu macierzyńskiego,bo skoro wola inne kobiety niz mężczyzn,widziałem w tv jak niektóre kobiety homo znęcały sie nad adoptowanym dzieckiem\nodpowiedział(a) 18.03.2013 o 16:49\nPodzielam Twoje zdanie, ale powodów jest znacznie więcej, niż to, że adoptowane przez nich dzieci mogą "odziedziczyć" homoseksualizm.\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 08:51\nTo jest chore. Może ktoś pomyśli o tych dzieciach? Przecież byłyby gnębione. I dosyć dziwne by było gdyby mówiły że mają dwóch tatusiów lub dwie mamusie. Jeżeli homosie chcą się spełnić jako rodzice to niech zmienią swoją orientację.\nodpowiedział(a) 19.03.2013 o 23:41:\nCzas wygenerowania strony: 0.09225900


strony www, Markizy, rolety, żaluzje, strony internetowe\nKatalog stron » Markizy, rolety, żaluzje\nopis: Firma Galanto Rolety specjalizuje się w sprzedaż i montażu osłon okiennych. Oferujemy rolety na wymiar w wielu różnych modelach, wzorach i kolorach. Na każdy nasz produkt udzielamy 2-letniej gwarancji.\nSzczegóły strony: Rolety Poznań...\nopis: Firma z warszawy - ARTIMA oferuje kasetony podświetlone oraz najnowsze modele markiz koszowych i tarasowych. Osłaniające przed słońcem markizy tarasowe są jednocześnie doskonałym miejscem reklam dla restauracji, sklepów i innych firm. Poza tym markizy niezależnie od typu chronią przed deszczem i wiatrem. Markizy konstruowane są z włoskich profili aluminiowych. Warszawska firma ARTIMA produkuje również kasetony świetlne jednostronne i dwustronne, permanentnie promujące firmę lub produkt, ponieważ są widoczne tak w dzień jak i w nocy.\nSzczegóły strony: http://www.artima.com.pl...


Agata Paszek, Author at CzerwonyObcas.pl - portal bardziej kobiecy\nLato za pasem. To dobra wiadomość dla wszystkich spragnionych słońca, plaży i odpoczynku. Gorzej, gdy w przeraża nas perspektywa pojawienia się na tej plaży w bikini i z odstającym brzuchem. Nawet jeśli tu i ówdzie jest kilka centymetrów za dużo, na szczęście jeszcze nie wszystko stracone. Do pełni wakacyjnego sezonu zostało dość czasu, aby uporać […]\nDodane przez Agata Paszek dnia poniedziałek, 3 czerwca, 2013 godz. 13:31\nZrób to, nim przejdziesz na dietę\nPlanujesz przejść na dietę? Przeczytaj, jaki jest pierwszy krok, który powinnaś zrobić w walce o szczupłą sylwetkę. Zaczynając odchudzanie, pierwszym co powinnaś zrobić, jest zatrzymanie przyrostu wagi, ucząc się zapobiegać tyciu. Skuteczność takiego podejścia udowodnili naukowcy z Uniwersytetu Stanforda. W badaniu jedna grupa kobiet podjęła 20-tygodniowy program odchudzania, po którym nastąpił trwający 8 tygodni „trening” […]\nDodane przez Agata Paszek dnia poniedziałek, 3 czerwca, 2013 godz. 13:15\nJak zadbać o skórę twarzy przed treningiem?\nJak powinnaś zadbać o skórę twarzy przed treningiem? Przede wszystkim zmyj makijaż i daj jej odpocząć. Podczas intensywnego treningu zawsze jest nam gorąco i niezależnie od jakości kosmetyków, jakich używamy, pod koniec sesji make-up spływa z naszych twarzy. Dla skóry, jak i całego organizmu, podczas ćwiczeń bardzo ważne jest prawidłowe oddychanie. Pot, wysoka temperatura i […]\nDodane przez Agata Paszek dnia poniedziałek, 3 czerwca, 2013 godz. 12:48\nJak kupować i przechowywać awokado\nKupując awokado, wybierajmy owoce z ciemną i chropowatą skórką, zwłaszcza jeśli chcemy przyrządzić guacamole. Owoce jasne i z gładką skórką mają łagodniejszy smak i nie są odpowiednio kremowe. Jeśli kupione przez nas awokado jest jeszcze twarde, zawijamy je w papierowy ręcznik i trzymamy przez kilka dni w szafce, aby zmiękło. Jeśli używamy już połówki, drugą […]\nDodane przez Agata Paszek dnia poniedziałek, 27 maja, 2013 godz. 23:59\nMonica Bellucci pije Cisowiankę Perlage\nWoda pomaga zadbać o skórę. Sprawia, że jest ona gładka i jędrna. Pomaga w odchudzaniu oraz poprawia nasze samopoczucie. Wiedzą o tym gwiazdy na całym świecie. Znane osoby przyłapane przez paparazzich często trzymają w ręku butelkę wody mineralnej. My też powinnyśmy mieć ją zawsze przy sobie. Dlaczego? Wodę trzeba pić przez cały dzień, a nie […]\nDodane przez Agata Paszek dnia czwartek, 16 maja, 2013 godz. 00:14


MAGICAM - zestaw 30 sztuczek magicznych DJECO w dobrej cenie - Sklep internetowy - Kidstown\n> MAGICAM - zestaw 30 sztuczek magicznych DJECO\nKod produktu: DJ09966\nRozbudowany zestaw sztuczek magicznych MAGICAM od Djeco.\nZestaw przeznaczony dla dzieci w wieku 8-14 lat. zawiera 30 różnych sztuczek magicznych.Materializowanie i dematerializowanie przedmiotów. Sztuki karciane i wiedza tajemna?\nW tym fantastycznym zestawie jest wszystko czego potrzeba do wykonania 30 sztuczek magicznych.W zestawie znajdują się wszystkie niezbędne akcesoria do wykonania sztuczek: karty, obręcze, oko proroka i inne akcesoria.\nW opakowaniu znajduje się tajny kod dostępu do strony www.djeco.com/magic z filmami instruktażowymi.\nProjekt: Sebastien Mourrain, Gwen Keraval, Arthur Leboeuf, Didier Bernard, Marion Fau\nInstrukcja do gier MAGICAM


Rozszerzenie pliku .DUCK - Jak otworzyć plik DUCK? File Extension DUCK - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem DUCK. Jeżeli chcesz otworzyć plik DUCK, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku DUCK\nCo to jest plik DUCK?\nZakładka została utworzona przez Cyberduck, klienta open source FTP, SFTP i WebDAV. Zawiera ustawienia połączenia dla określonego serwera. Otwiera połączenie z odpowiednim serwerem po dwukrotnym kliknięciu.\nZakładki Cyberduck są zapisywane w formacie XML i zawierają adres serwera, ścieżkę katalogu, port, protokół i informacje logowania. Mogą zostać utworzone przez wybranie Bookmark & rarr. Nowa zakładka w Cyberduck. Zakładki można również przeciągać do iz okna Zakładki.\nW systemie Mac OS X zakładki Cyberduck są zapisywane w następującym folderze:\n~ / Biblioteka / Wsparcie dla aplikacji / Cyberduck / Zakładki\nOstatnie połączenia są również zapisywane jako zakładki w następującym folderze:\n~ / Biblioteka / Wsparcie dla aplikacji / Cyberduck / Historia\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku DUCK jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi DUCK z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem DUCK którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik DUCK\nInne problemy z plikiem DUCK\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem DUCK nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami DUCK:\nplik DUCK którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku DUCK z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik DUCK nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Garmin Instinct Solar - zegarek ładowany słońcem | 6 salonów w Polsce\nPoznaj serię Garmin Instinct Solar\nGarmin Instinct Solar posiada pełną funkcjonalność wcześniejszych zegarków z rodzinny Instinct. Dodatkowo nowa seria została rozbudowana m.in. o funkcję doładowywania baterii za pomocą energii słonecznej. Funkcja ta, znana wcześniej jedynie z topowych serii zegarków Fenix 6X Solar i Quatix 6X Solar jest dostępna dzięki zastosowaniu specjalnego szkła PowerGlass zawierającego pierścień fotowoltaiczny.\nWarianty serii Instinct Solar\nNowa seria została podzielona na cztery warianty: Instinct Solar, Instinct Solar Tactical Edition, Instinct Solar Camo Edition oraz Instinct Solar Surf Edition. Wersja taktyczna wnosi dodatki przydatne dla służ wojskowych (m.in. współpraca z noktowizorem, tryb ukryty), wersja Camo posiada ubarwienie moro pasków i obudowy, a wariant dla fanów surfowania został wzbogacony o tabelę pływów oraz dedykowaną aplikację do surfingu.\nAktywności obsługiwane przez Garmin Instinct Solar\nZegarki z serii Garmin Instinct Solar obsługują wiele rodzajów aktywności. Przy ich pomocy bez problemu możemy zrealizować ćwiczenia interwałowe czy zaplanować zaawansowany trening. Zwracamy uwagę na obecność aktywności "Pływanie na otwartym akwenie". W tym przedziale cenowym, żaden zegarek nie posiada wsparcia dla trybu open water. Instinct nie obsługuje natomiast tryby triathlon, nie jest zgodny z Garmin Coach (wirtualny trener) oraz nie potrafi wyświetlać animowanych prezentacji ćwiczeń.


Witosa Point z pozwoleniem na użytkowanie - Aktualności BazaBiur.pl\nWitosa Point z pozwoleniem na użytkowanie\nBudynek Witosa Point usytuowany przy ulicy Idzikowskiego w Warszawie otrzymał pozwolenie na użytkowanie.\nInwestycja oferuje ponad 6 tys. mkw powierzchni do wynajęcia, ulokowanej an 6 kondygnacjach naziemnych, z czego lokale na parterze zostały przeznaczone na handel i usługi. Dodatkowo pod budynkiem zapewniono 115 miejsc parkingowych na dwupoziomowym parkingu.\nNowoczesne wykończenie oraz nietuzinkowa fasada z pewnością wyróżniają biurowiec spośród otaczającej zabudowy, a bliskość licznych terenów zielonych i dobra komunikacja przyczynią się do zwiększenia komfortu pracy najemców.\nStan surowy w Witosa Point (18 września 2017)\nWitosa Point powstanie na Mokotowie (30 grudnia 2016)