O co chodzi??? | M.B. BLOG\n27 września 2007 o 23:52 napisał:\n26 września 2007 o 17:35 napisał:\nKomuchy na Kubę i do Korei! Polecam stronkę http://scenapolityczna.friko.pl\n26 września 2007 o 18:00 napisał:\nWitam Panie Marku !!! Co z lokomotywą wyborczą LiDu A.Kwasniewskim ? Dlaczego nie ma go w telewizji / oprocz występu w Kijowie/. W ogóle kampania LiD jest mdła i niewyrazista, Czekamy na mocne uderzenie,\n26 września 2007 o 20:54 napisał:\nTaa, lokomotywa tyle, że nie na węgiel ale na metanol.\n27 września 2007 o 16:52 napisał:\nDo szkoły wróć lepiej ty metanolu. No chyba że ty to pijesz, wtedy wszystko jasne…\n28 września 2007 o 17:40 napisał:\nU nas na pragie wszyscy to pijem i wszyscy głosujiem na Kwaśniewskiego.\n~16 latek z pod Warszawy\nPanie Marku Dlaczego pan klamie ?\n26 września 2007 o 18:07 napisał:\nteż mam dzisiaj urodziny;) i życze i sobie i panu by LiD zdobył jak najwięcej głosów w wyborach ;p pozdrawiam\n26 września 2007 o 19:26 napisał:\nA ja mam jutro i cieszę sie że przeżyłem juz 65 lat wszystkiego najlepszego wszystkim solenizantom.\n~psychotronika.blog.onet.pl zapraszam wszyskich do poznawania mojej filozofii zycia...\n26 września 2007 o 18:10 napisał:\nPanie Marku. Co do astrologicznego wątku, zachęcam wejść na mój blog psychotronika.blog.onet.pl , co mogę powiedzieć jeszcze. ? Otóż z tym dopasowaniem jaki znak, z jakim to tak naprawdę jest to sprawa bardziej skomplikowana. Wiadomo, ze kazdy znas ma swoj znak zodiaku, tzw znak słoneczny. Ale tez jest znak ascendentu, czyli cechy zewnetrzne człowieka, czyli jak jest on odbierany. To tez ma wplyw na zwiazek, czy relacje partnerskie, przyjaznie i spolki. No bo ascendent to tzw sposob reagowania i oblicza sie go na dokladnej godzinie urodzenia co do minuty, ascendent to takie astrologiczne nasze drugie ja. ale zewnetrzne. czlowiek w horoskopie ma inne aspekty, pozycje planet w danyc znakach i danych domach. NP. Wazna jest tez pozycja ksieżyca w jakim danym znaku, pokazuje nasze nieswiadome cechy, rzeczy o nas. Sa aspekty typu kwdratury, trygony, opozycje, sekstyle, czyli pozycje planet wobec siebie. Dlatego nalezy analizowac astrologie indywidualnie na podstwawie daty, godziny i miejsca urodzenia. Obliczamy i analizujemy. Można robić partnerskie wyliczenia, horoskopy i dla Polski. Np znany astrolog Warszawski Tomasz Gocłowski, nie tak dawno temu w programie informacyjnym tvn24 na antenie analizowal i mowil ok 2 lata temu dziennikarzowi, na zywo, ze sejm sie wczesniej rozwiaze, i rowniez poprawi sie gospodarka w polsce. . dzis mamy wybory, Co mnie zadziwilo, A tak na koniec powiem, ze dzis za czasów PISu takich ludzi o takich umiejetnosciach dzis chce sie palic na stosie, za to ze maja inną wizje na zycie. No bo pomagac ludziom metodami niekonwencjonalnymi to dzis w epoce PISu to zło strazne. Sprzeczne z kosciolem. Czuje sie tą nagonkę, i pogardę wobec ludzi o innej myśli i filozofii życia. Za lewicy, nikt tak nie dzielil ludzi za katolikow i innowiercow, czy szamanów… straszne sa dzis te czasy, dlatego zaglosuje na Lewicę…\n26 września 2007 o 18:13 napisał:\nPanie Marku. Co do astrologicznego wątku, zachęcam wejść na mój blog psychotronika.blog.onet.pl , co mogę powiedzieć jeszcze. ? Otóż z tym dopasowaniem jaki znak, z jakim to tak naprawdę jest to sprawa bardziej skomplikowana. Wiadomo, ze kazdy znas ma swoj znak zodiaku, tzw znak słoneczny. Ale tez jest znak ascendentu, czyli cechy zewnetrzne człowieka, czyli jak jest on odbierany. To tez ma wplyw na zwiazek, czy relacje partnerskie, przyjaznie i spolki. No bo ascendent to tzw sposob reagowania i oblicza sie go na dokladnej godzinie urodzenia co do minuty, ascendent to takie astrologiczne nasze drugie ja. ale zewnetrzne. czlowiek w horoskopie ma inne aspekty, pozycje planet w danyc znakach i danych domach. NP. Wazna jest tez pozycja ksieżyca w jakim danym znaku, pokazuje nasze nieswiadome cechy, rzeczy o nas. Sa aspekty typu kwdratury, trygony, opozycje, sekstyle, czyli pozycje planet wobec siebie. Dlatego nalezy analizowac astrologie indywidualnie na podstwawie daty, godziny i miejsca urodzenia. Obliczamy i analizujemy. Można robić partnerskie wyliczenia, horoskopy i dla Polski. Np znany astrolog Warszawski Tomasz Gocłowski, nie tak dawno temu w programie informacyjnym tvn24 na antenie analizowal i mowil ok 2 lata temu dziennikarzowi, na zywo, ze sejm sie wczesniej rozwiaze, i rowniez poprawi sie gospodarka w polsce. . dzis mamy wybory, Co mnie zadziwilo, A tak na koniec powiem, ze dzis za czasów PISu takich ludzi o takich umiejetnosciach dzis chce sie palic na stosie, za to ze maja inną wizje na zycie. No bo pomagac ludziom metodami niekonwencjonalnymi to dzis w epoce PISu to zło strazne. Sprzeczne z kosciolem. Czuje sie tą nagonkę, i pogardę wobec ludzi o innej myśli i filozofii życia. Za lewicy, nikt tak nie dzielil ludzi za katolikow i innowiercow, czy szamanów… straszne sa dzis te czasy, dlatego zaglosuje na Lewicę…~psychotronika.blog.onet.pl zapraszam wszyskich do poznawania mojej filozofii zycia…,\n26 września 2007 o 18:16 napisał:\nA gdzie można znaleźć lewicowe elementy programu LiD? Czy jest postulat podniesienia płący minimalnej do 60% średniej płacy (zgodnie z kartą socjalną)? szukałem, ale nie znalazłem\n26 września 2007 o 18:39 napisał:\nPZPR-LiD to: Zdrajca, morderca, oszust, złodziej oraz idiota. Kim jest tow. borowski\n26 września 2007 o 18:41 napisał:\nZakładam, że z tym by marszałkowe wnuczęta-bliźnięta nie udały się na prawo, to jednak taka sofistyka, Panie Marszałku ? Może się bowiem okazać, że gdy dorosną nadal funkcjonować będą pogrobowcy endecji gotowi i wówczas do zabaw klockami z pudełka z napisem „Specsłużby” czy „I Ty zostaniesz Oligarchą”. Znajomość prawa może być wtedy lekiem pierwszej potrzeby, ale obym był złym prorokiem…\n26 września 2007 o 18:50 napisał:\nWitam Panie Marku. Z całym szacunkiem popieram Pańskie poglądy w tej sprawe. Faktem jest ze jezeli nie wiadomo o co chodzi, to wiemy zatem ze gra toczy sie o pieniadze, władze, itp. I jak narazie nie zapowiada sie na to aby to jakze historyczne „przysłowie” zmienic – przynajmniej w sensie politycznym gdy do władzy daza ugrupowania takie jak „P*S” i „P*”. Ja osobiscie raczej przychililbym sie ku Lid-owi (z roznych względów, ale to dłuższa juz dyskusja). Panie Marku martwi mnie tylko jedno. Dlaczego w skład koalicji ktora tworzy wlasnie LiD sa ugrupowania polityczne ktorych członkowie byli podczas Obrad Okrągłego Stołu w 1989 r. po tamtej stronie barykady, barykady która zostala pzrezwyciezona dzieki demokracji. Nie rozumiem tego kompletnie. Nie rozumiem tez tego, dlaczego ci wlasnie ludzie startuja teraz w wyborach do Sejmu i Senatu skoro sami w ’89 nie chcieli uczestniczyc w procesie tworzenia wpelni samodzielnego wolnego i demokratycznego Państwa Polskiego. Dla mnie to nie jest postepowanie nielogiczne. Grzesiek\n26 września 2007 o 18:53 napisał:\nChcialem powiedziec ze dla mnie jest to postepowanie nielogiczne… Grzesiek\nCzarno to widzę, Panie Marku… Opozycja podzielona, tańczy, jak jej miłościwie nam panujący zagra. W dzieleniu jest mistrzem, więc podzielił Was umiejętnie i w sposób doskonały. Teraz uśmiecha się do LiD – oczywiście po to, żeby LiD zyskał nieco elektoratu kosztem PO. A LiD zaciera ręce, że mu procent rośnie. A miłościwie nam panujący śmieje się w kułak, bo o to właśnie mu chodzi. Robi Was w bambuko, jak małe dzieci. Opozycjo, dorośnij!\nDobrze wam idzie. Powodzenia!\n26 września 2007 o 20:40 napisał:\nWitam, Bardzo pana szanuje i uwielbiam głosuje na pana Prosze mi odpisa ckomentarzem http://www.blog-to-devoion.blog.onet.pl\n26 września 2007 o 20:49 napisał:\n„Olek! Ty nasza Moczymordo!”\nPanie Marku! Niech im Pan nie broni, niech ida na prawo, jedyna sluszna droga. Sam Pan widzi co sie „porobilo” na lewicy, a co jeszcze czeka to skrzydlo? Brud, smrod, bala gan, nieprawosc, wszystko zo zle, co najgorsze.\nNiech Pan nie udaje, ze nie wie o co chodzi. Pan dobrze wie!\na ja mam meza ktory urodzil sie 4 stycznia. moczymorda, prostak i lizus i klamca w jednym!A jest radnym!\n26 września 2007 o 21:37 napisał:\nByłbym zapomniał – zabawnie „kwestię kijowską” ujęła dzisiejsza POLITYKA, zachęcam do wglądu.Swoją drogą, czy przed wyborami jest możliwość większego wywiadu dla „P”, Panie Marszałku ?\nZaczne od najlepszych życzeń dla Pana żony, 100 lat i doczekania się rządów męża ;)A o polityce… O co chodzi? Chodzi o to by były igrzyska… PO i PiS toczą wojne na to co ich różni… na słowa. Na programy chyba jednak nie bardzo mogą bo skoro nie doszło ostatnio do tej kolaicji POPiSowej to dla tego,że się nie dogadali co do stołków,wpływów. Ich różni to,że premier mówi „Stan wojenny” a Tusk mówi”ile on wypił?” Kampanie w Polsce to przeważnie gra tym co ludzie (niestety politycznie niezaangazowani lub niezbyt bystrzy) najchetniej kupują.. wyzwiskami,oczernianiem,straszeniem przeciwnikiem,kłamstwem,obłudą,manipulacja… To nawet makiavelizm nie jest bo Machiavellemu o dobro ojczyzny zawsze chodziło, im chodzi o ich własne dobro… Sądze,że LiD powinien na każdą wymiane niskolotnych argumentów między PiS a PO ragować omawianiem na konferancji innego zagadaniena z programu (np. konfrontując to z poczynaniami obecnie rządzących). „Ciemny lud tego nie kupi” (parafrazując Kurskiego) ale myśle,że „kupią” Ci co im na Polsce zależy a nie są zdania,że polityka to sztuka obrzucania błotem(ciągle to większość społeczeństwa…). Pozdrawiam\n26 września 2007 o 23:34 napisał:\nInteres wyborcy 5% Szanowny Pan zartuje, uzywajac metafor to wielkie „O” inaczej zero co poniekat pokrywa sie z Pana refleksjami na wstepie\n26 września 2007 o 23:46 napisał:\nPan sie urodzial 4 stycznia?!haha, ja tez\n27 września 2007 o 07:15 napisał:\nPanie Marku prosze pogonic tych od wizerunku lidu sa do ….to widac i czuc\n27 września 2007 o 12:43 napisał:\nPanie Marku, cieszę się, że mogę osobiście do Pana napisać kilka słów. Jeżeli tylko mogę to słucham Pana z przyjemością. Niedawno byłam w Niemczech i tam oglądałam Pana konferencję z dziennikarzami. Był Pan konkretny i na temat. Podobało mi się i nie tylko mnie Pana wystąpienie. Takich ludzi potrzeba Polsce. Życzę Panu wiele zdrowia i wytrwałości w tym co Pan robi. Pozdrawiam serdecznie Pana i Pana rodzinę.Od zawsze byłam także zwolenniczką Kwaśniewskiego i myślałam, że ten dawny incydent z Ukrainy to po prostu przypadek, ale po tym co stało się w ostatnich dniach – dajcie sobie z nim spokój. Przykro, że nie umie zrezygnować z pokazywania się w takim stanie – po prostu przespać się. Przecież ludzie z drugiej strony patrzą i cieszą się potem z potknięć.\n27 września 2007 o 21:00 napisał:\nZaprawdę, zaprawdę powiadam wam – i w polityce obowiązuje „reguła bumeranga”. Niejaka Renata Beger nagrana została, jako i ona nagrywającą była. Zabawne, gdyby nie smutne.\n27 września 2007 o 21:40 napisał:\n27 września 2007 o 21:50 napisał:\nWesołe miasteczko może tak, ale dyrektorem jest Kaczyński i to on pisze tu scenariusze.\n28 września 2007 o 11:47 napisał:\nŁadny Wnuk :o)\n28 września 2007 o 15:58 napisał:\nPanie Marku.Przyznam się bez bicia… Oglądając kampanię wyborczą mam wrażenie, iż oglądam serial EKIPA ten na Polsacie… z przerwami na reklamę…Najsmutniejsze jest to, iż nie mam pojęcia na kogo głosować!Zawsze byłem osobą o liberalno lewicowych nastrojach… ale na własnej skórze się przekonałem jak SLD od kuchni wygląda…Przez przypadek… gdyż poszedłem razu pewnego na spotkanie koła SLD… to było tuż po rozłamie w partii. Utworzeniu Pana ugrupowania no i przegranych wyborach przez lewicę…Jedno co zauważyłem to fałsz i obłuda…To samo jest po prawej stronie sceny politycznej…Nie chcę głosowac na zasadzie wyboru mniejszego zła… a taka wizja mi się szykuje…Żadne z ugrupowań nie zdobyło mojego zaufania…Części się boję bo swoim postępowaniem przypominają okres do 1989 roku… Ale o polityce haków słyszałem tez od Pana kolegów, którzy pragneli skorzystać z tej o to metody podczas wyborów prezydenckich…I na kogo młody człowiek ma tu głosować?\n28 września 2007 o 16:58 napisał:\n28 września 2007 o 19:04 napisał:\nI bufonowi etż o to chodzi! O kasę!!!\n28 września 2007 o 22:07 napisał:\nPanie Marszałku. Skoro LiD tak nawołuje do debaty merytorycznej, to dlaczego czytając Pana wpis widzę tylko narzekanie na inne partie? Może warto zaświecić przykładem?\nWstydze sie w jaki oto sposob chcecie reprezentowac nasz kraj. Przyklad Kwasniewskiego ostatnio (powtornie) pokazuje, ze niczego dobrego nie zdzialacie. Ja w ogole nie chce zeby tacy ludzie jak Kwasniewski reprezentowali moj kraj w swiecie. Mam nadzieje ze do Australii ma za daleko i tam mi jako o polaku opini nie zepsuje.\nZ ostatniej chwili: Partia Kobiet bije w sondażach populistów…Czyżby kwestia koalicjanta (koalicjantki?) dla LiD-u po wyborach powoli się wyjaśniała ?;)


Archiwa: biuro księgowe poznań - Kościelna Wieś\nProwadzenie ksiąg nie jest łatwym zadaniem, a osoby nie znające się na tym działaniu, popadają w kłopoty. Księgowość to nielekki kawałek chleba. Wymaga wiedzy, umiejętności oraz staranności. Księgowi to ludzie o czystych rękach, ogromnej wiedzy, dużych kompetencjach oraz pewnym doświadczeniu. Praca głównych księgowych jest bezcenna, dzięki niej wiele osób może cieszyć się najwyższą jakością usług księgowych, a biuro księgowe poznań jest znane nie tylko w stolicy Wielkopolski. Czasami świadczy usługi także w województwach ościennych. Księgowość nie zna granic, a działania księgowe realizowane na terenie


27 listopada 1938 r. Bitwa pod Zdziarem - nowahistoria.interia.pl\nNiedziela, 27 listopada 2016 (00:00)\n27 listopada 1938 r. Bitwa pod Zdziarem\nW czasie przejmowania przez Wojsko Polskie spornych terenów zajmowanych przez Słowację doszło do bitwy ze słowackimi żołnierzami. W wyniku wymiany ognia śmierć poniosło dwóch polskich oficerów.\nZajęcie Zaolzia. Wkroczenie wojsk polskich do Czeskiego Cieszyna\nW listopadzie 1938 roku doszło do korekcji południowych granic II Rzeczpospolitej. Polacy zajęli Zaolzie oraz obszary na Orawie i Spiszu, które zamieszkiwały w większości osoby narodowości polskiej, a które wówczas były w granicach autonomicznej już Słowacji.\n27 listopada 1938 roku stacjonujące przy granicy słowackiej oddziały otrzymały rozkaz przygotowania się do przejęcie spornych terenów. Akcja miała mieć w założeniu pokojowy przebieg. Polskimi żołnierzami dowodzili między innymi wówczas pułkownik Stanisław Maczek oraz pułkownik Kazmierz Dworak. To właśnie oni otrzymali od pułkownika Frantiska Kuhla informację, że słowackie wojsko ma uniemożliwić Polakom zajęcia terenów, co stało w sprzeczności z wcześniejszymi postanowieniami rządowymi. Pułkownicy Maczeki Dworka odpowiedzieli natomiast, że mają zamiar wykonać rozkazy.\nPo konsultacjach z przełożonymi pułkownik Kuhl otrzymał dyspozycję obrony swoich pozycji i uniemożliwienie polskim oddziałom zajęcia wsi. Tymczasem generał Władysław Bortnowski zlecił podkomendnym wykonanie rozkazu, nawet za cenę wszczęcia bitwy. Polacy ruszyli, doszło do wymiany ognia, którą przerwała informacja do słowackiego dowódcy o wspomnianych przez polskich pułkowników ustaleniach rządowych. Pułkownik Kuhl nakazał wycofanie oddziałów do wsi Zdziar.\nJesień 1938. Jaworzyna Spiska, czyli "wyrównywanie granicy" ze Słowacją\nDziwna to była jesień 1938 roku. Polska weszła na Zaolzie. Jakby tego wszystkiego było jeszcze mało, w momencie aneksji Zaolzia, połaszczyła się jeszcze na skrawki ziemi w Tatrach, na Orawie i Spiszu. I choć niewiele jest piękniejszych miejsc od Jaworowej Doliny z Batyżowieckim, Lodowym oraz... czytaj więcej\nOkoło południa polskie oddziały ruszyły zając sporne tereny. Wówczas z niektórych słowackich stanowisk ponownie otworzono ogień. dlaczego Słowacy otworzyli ogień do Polaków, pomimo ustaleń o zaprzestaniu walki? Do kilku słowackich stanowisk nie dotarły bowiem rozkazy o wstrzymaniu ognia, a przemieszczanie się wojsk polskich uznano za kolejny atak.\nW wyniku ostrzału śmierć poniósł major Stefan Rago, który wydając rozkazy swoim z żołnierzom został trafiony kulą w głowę. Postrzelonego dowódcę chciał znieść z linii ognia kapral Henryk Oleksowicz. Udało mu się, ale przypłacił to trzema postrzałami z ckm-u i w konsekwencji życiem. Kapral zmarł bowiem 13 stycznia 1939 roku.\nPodczas kolejnego spotkania dowództw około godziny 13. słowaccy oficerowie wyrazili żal i współczucie z zaistniałej sytuacji. Polacy mogli już bez problemów zająć linię za Przełęczą Ździarską. W tym czasie polskie oddziały zajęły również Jaworzynę.\nPogrzeb majora Stefana Rago poległego podczas zajmowania okręgu Jaworzyny


LEK-AM partnerem 50 Najbardziej Kreatywnych w Biznesie\nNormal 0 21 false false false PL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 W maju 2017 Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne...\nWe wtorek 11.04.2017r. w hotelu Bristol w Warszawie odbyła się konferencja prasowa zorganizowana przez „Federację Suplementów”, której sponsorem było Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM...\nPOMOC POTRZEBNA JUŻ!\nSzanowni Państwo, nasza Koleżanka Ania Majchrzycka z Działu Analityki Badawczo-Rozwojowej stanęła przed najważniejszą walką w jej życiu. Przeciwnikiem jest nowotwór mózgu. Zwracamy się do Państwa z...\nEuropejski Kongres Jakości organizowany jest od trzech lat przez organizację „Jakość Roku”. W tym roku odbył się 28 marca w Hotelu Monopol w Katowicach. Wydarzenie zgromadziło blisko 200 osób, 16 prelegentów, w...\nMelatonina LEK-AM i Maglek B6 docenione przez farmaceutów!\nNormal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE Apteka Media jak co roku za pośrednictwem farmaceutów wyłoniła...\nOd siedmiu lat firma LEK-AM jest partnerem Plebiscytu „Gwiazdy Dobroczynności” . Rezultaty kolejnego plebiscytu poznaliśmy na Balu Charytatywnym „Gwiazd Dobroczynności” , który odbył się 28 stycznia w Hotelu...\nLEK-AM na Konferencji Noworocznej Stowarzyszenia "Dziennikarze dla Zdrowia"\nNormal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE Jak co roku LEK-AM był partnerem Konferencji Noworocznej organizowanej...


Korekta: Dawid Świonder\nRedakcja: Paweł Kot, Arkadiusz Sieroń\nRozdział 1. Książki „Education: Free and Compulsory”, która niebawem ukaże się po polsku jako e-book wydany nakładem Redakcji mises.pl i współpracujących z nią Wolontariuszy w ramach projektu Internetowej Biblioteki Ekonomicznej.\nElektroniczne wersje książek, które mamy zamiar udostępniać czytelnikom, będą w zupełności darmowe. Jeżeli Twoim zdaniem taka forma popularyzacji wolnorynkowych idei jest potrzebna i skuteczna prosimy o objęcie mecenatu nad projektem.\nKażdy noworodek przychodzi na świat pozbawiony zdolności typowych dla w pełni rozwiniętego człowieka. Nie chodzi tu jedynie o brak zdolności wyraźnego widzenia, poruszania się, samodzielnego zdobywania pożywienia itd., ale przede wszystkim o to, iż jest on pozbawiony zdolności do rozumowania, tj. tego, co odróżnia człowieka od zwierząt. Jednakże kluczową cechą odróżniającą człowieka od zwierząt jest fakt, że wszystkie te zdolności, a w szczególności rozumowanie, stanowią drzemiący w nim potencjał. Proces dorastania jest procesem rozwoju umiejętności dziecka. Od stanu bezradności i nieudolności, który cechuje potomstwo jedynie kilku gatunków zwierząt, dziecko dorasta do wspaniałości dorosłej osoby.\nZ racji tego, że zmiany te są postrzegane w sposób bezpośredni, łatwo jest skupić się wyłącznie na ich czysto fizycznej naturze. Zwiększający się wzrost i masa dziecka, nauka mówienia i chodzenia itd. mogą być widziane w kategoriach zaangażowanej w nie fizycznej lub mięśniowej aktywności, jednakże niezwykle ważna część procesu dorastania ma charakter intelektualny — jest to rozwój potencjału umysłowego czy też postrzegania i rozumowania. Dziecko, używając swoich nowych zdolności intelektualnych, uczy się i zdobywa wiedzę — nie tylko o otaczającym go świecie, ale i o samym sobie. Dlatego też nauka chodzenia i mówienia oraz późniejsze władanie tymi umiejętnościami zależy od umysłowych zdolności do zdobywania i używania tej wiedzy przez dziecko. W miarę jak dziecko korzysta z nowych umiejętności intelektualnych i motorycznych, ulegają one rozwojowi, dając mu bodziec do dalszego ich trenowania. Malec w szczególności poznaje otaczający je świat, rówieśników i dorosłych, a także własne możliwości — zarówno umysłowe, jak i fizyczne.\nKażde dziecko przychodzi na świat w konkretnym środowisku. Składają się nań przedmioty — naturalne, jak i stworzone przez człowieka — oraz inne istoty ludzkie, z którymi dziecko styka się na różne sposoby. To w interakcji z tym środowiskiem dziecko ćwiczy swoje rozwijające się umiejętności. Jego rozum formułuje sądy na temat innych ludzi, jego relacji z nimi i ze światem w ogóle — rozumowanie odsłania przed dzieckiem jego pragnienia i fizyczne zdolności. W ten sposób dorastające dziecko, pracując ze swoim otoczeniem, rozwija własne cele i odkrywa środki do ich osiągnięcia. Cele te bazują na jego osobowości, na zasadach moralnych, które uważa za najlepsze, oraz na jego upodobaniach; jego wiedza na temat środków wynika z poznania najbardziej skutecznych sposobów postępowania. Ów zbiór „teorii”, którym się kieruje, dziecko uzyskało za pomocą swojej zdolności rozumowania w oparciu o własne lub cudze doświadczenie bądź poprzez dedukcję. Kiedy dziecko wkracza w dorosłość, posiada rozwinięte umiejętności oraz system wartości, zasad i wiedzy naukowej.\nCały ten proces dorastania, rozwijania wszystkich aspektów ludzkiej osobowości, jest edukacją. Oczywiste jest, że dana osoba zdobywa edukację poprzez wszystkie czynności podejmowane w dzieciństwie — każda chwila to nauka w tej lub innej formie. Dlatego też ograniczanie pojęcia „edukacji” jedynie do zinstytucjonalizowanego procesu nauczania jednostki w szkole jest oczywistym absurdem. Jednostka uczy się cały czas. Poznaje i formułuje własne poglądy na temat innych ludzi, ich pragnień oraz czynności podejmowanych w celu ich realizacji, uczy się o świecie i naturalnych prawach nim rządzących, a także odkrywa własne cele i to, jak je osiągać. Wyrabia sobie własne poglądy na temat ludzkiej natury i tego, jak w jej świetle powinny kształtować się jego cele oraz cele innych ludzi. Jest to proces ciągły, i nie ulega wątpliwości, że formalna edukacja jest jedynie jego częścią.\nTak naprawdę w zasadzie każdy jest „samoukiem”. Środowisko, w jakim przebywa jednostka — zarówno materialne, jak i społeczne — nie „determinuje” poglądów i wiedzy, z jaką wejdzie ona w dorosłe życie. Elementarną cechą ludzkiej natury jest fakt, iż poglądy danej jednostki są formułowane przez nią samą — inni mogą na nie wpłynąć, ale nikt nie może w zupełności zdeterminować poglądów i wartości, które jednostka przyjmie za swoje i utrzyma przez całe życie.\nSkoro każda jednostka uczy się nieustannie, a życie każdego dziecka samo w sobie jest edukacją, skąd zatem potrzeba formalnego nauczania? Wynika ona z faktu, że umiejętności dziecka nie są w pełni rozwinięte, mają charakter potencjalny i do rozwoju potrzebują doświadczenia. Aby ćwiczenie tych umiejętności było możliwe, środowisko dziecka musi dysponować odpowiednimi elementami, w które może wchodzić ono w interakcje. Jasne jest, że w dużej części swej ogólnej edukacji dziecko nie potrzebuje systematycznego, formalnego kształcenia. Przestrzeń potrzebna do nauki i ćwiczeń fizycznych jest dostępna prawie zawsze. Nie trzeba pod tym względem żadnego zinstytucjonalizowanego szkolenia. Jeśli dziecko będzie miało zapewnione pożywienie i schronienie, rozwinie się fizycznie bez zbytniego instruowania. Jego relacje z innymi — zarówno członkami rodziny, jak i obcymi — wykształcą się naturalnie w toku jego życia. We wszystkich tych dziedzinach dziecko będzie w sposób spontaniczny ćwiczyć swoje zdolności poprzez interakcje z licznymi przedmiotami i osobami, w które obfituje jego otoczenie. Niezbędne reguły postępowania mogą być mu przekazane relatywnie łatwo, bez potrzeby systematycznej nauki.\nIstnieje jednak dziedzina edukacji, w której bezpośrednia spontaniczność i znajomość kilku zasad nie wystarczy. Jest to obszar sformalizowanej nauki, a w szczególności wiedza specjalistyczna. Wiedza wykraczająca poza bezpośrednią sferę codziennego życia wymaga dużo większego rozwoju zdolności rozumowania. Musi być ona przekazywana za pomocą obserwacji i dedukcji, jednak wykształcenie takiego aparatu myślowego zajmuje sporo czasu. Co więcej, taka wiedza musi być przyswajana systematycznie, ponieważ rozumowanie odbywa się według uporządkowanych, logicznych etapów, które organizują obserwacje w usystematyzowaną wiedzę.\nDziecko, któremu brakuje treningu spostrzegawczości i rozwiniętego intelektu, nigdy samo nie przyswoi sobie zaawansowanej wiedzy w ten sam sposób, w jaki może nauczyć się pozostałych rzeczy. Nie byłoby w stanie dokonać koniecznych ku temu obserwacji i dedukcji bez niczyjej pomocy. Wiedzę taką może nabyć dzięki objaśnieniom nauczyciela, książkom lub połączeniu obu tych czynników. Zaletą książki jest możliwość pełnego i systematycznego wyłożenia danego tematu. Zaletą nauczyciela jest to, że znając dziecko i mając z nim bezpośredni kontakt, może wyjaśnić mu istotne lub niejasne punkty, uzupełniając uprzednio nabytą przez nie wiedzę z książki. Zasadniczo uważa się, iż połączenie obu metod daje najlepsze rezultaty w przypadku formalnego nauczania.\nEdukacja formalna zajmuje się zatem wiedzą dotyczącą pewnych określonych przedmiotów. Na te przedmioty składa się przede wszystkim czytanie, które daje dziecku wspaniałe narzędzie przyswajania wiedzy w przyszłości, oraz jego pochodne w postaci różnych dziedzin „sztuki języka”, jak ortografia czy gramatyka. Czytanie zostaje użyte do nauki w takich przedmiotach, jak rządzące światem prawa natury (nauki przyrodnicze), rozwój ludzkości, jej cele i działania (historia i geografia), następnie „nauk etycznych” dotyczących ludzkiego zachowania (ekonomia, polityka, filozofia, psychologia); oraz rozważań na temat istoty człowieczeństwa (literatura).\nPisanie jest kolejnym potężnym kluczem do umysłowego rozwoju dziecka. Dzieli się ono na ćwiczenie wypracowań dotyczących powyższych tematów oraz naukę poprawnego budowania wypowiedzi.\nTrzecim elementarnym narzędziem o wielkim znaczeniu jest arytmetyka, zaczynająca się od prostych działań i prowadząca ku bardziej rozwiniętym gałęziom matematyki. Spośród ogółu tych podstawowych umiejętności najistotniejsze jest czytanie, toteż nauka alfabetu jest rzeczą pierwszorzędną.\nModne stało się wyśmiewanie „trzech R”, ale oczywiste jest, że te umiejętności mają ogromne znaczenie — im szybciej zostaną gruntownie opanowane, tym szybciej dziecko będzie w stanie przyswoić rozległy obszar wiedzy będącej wielkim dziedzictwem ludzkiej cywilizacji. Są one kluczami otwierającymi drzwi prowadzące do zgromadzonej przez ludzkość wiedzy, a także rozkwitu i rozwoju zdolności umysłowych dziecka. Jasne jest także, iż konieczność formalnego nauczania zachodzi jedynie w odniesieniu do wyżej wymienionych przedmiotów zasadniczych, jako że ich treść wymaga systematycznego wykładu. Nie ma żadnej potrzeby formalnego kształcenia w kwestiach takich, jak zabawa, wybór dentysty, współpraca z grupą i wielu podobnych, jakich obecnie naucza się na „kursach” w ramach „nowoczesnej edukacji”. Tak więc skoro nie ma potrzeby odgórnego nauczania w sferach aktywności fizycznej czy sferach czysto spontanicznego zachowania, nie ma potrzeby „edukacji fizycznej” czy „uczenia malowania palcami”.\nLudzka różnorodność a kształcenie jednostki\nJedną z najważniejszych cech ludzkiej natury jest wielkie zróżnicowanie między jednostkami. Oczywiście istnieją pewne powszechne cechy charakterystyczne — zarówno fizyczne, jak i psychiczne — wspólne wszystkim istotom ludzkim. Jednakże poszczególni ludzie różnią się od siebie bardziej niż przedstawiciele innych gatunków. Nie tylko każdy odcisk palca jest unikatowy, ale również każda osobowość. Wszyscy jesteśmy wyjątkowi pod względem swojego gustu, zainteresowań, zdolności i wyboru zajęć, które wykonujemy. Czynności podejmowane przez zwierzęta, rutynowe i kierowane instynktem, cechuje podobieństwo i jednakowość. Ludzie natomiast — pomimo podobieństw w obranych celach i wyznawanych wartościach, a także wzajemnego wpływu na siebie — dążą do wyrażenia wyjątkowości swoich charakterów. Rozwój indywidualnego zróżnicowania zdaje się być zarówno przyczyną, jak i skutkiem rozwoju cywilizacji. W miarę jej postępu pojawia się coraz więcej okazji do rozwijania intelektu i upodobań we wciąż rosnącej liczbie dziedzin. Wraz z owymi okazjami następuje ewolucja wiedzy i postęp, które wzbogacają cywilizację. Co więcej, to właśnie zróżnicowanie indywidualnych zainteresowań i talentów pozwala na wzrost specjalizacji i podziału pracy, na których opierają się cywilizowane gospodarki. Jak napisał wielebny George Harris:\nŻycie ludów dzikich to jednorodność. Zasadniczymi cechami, jakimi odróżniają się ich przedstawiciele, są płeć, wiek, rozmiar i siła. Dzikusi […] myślą podobnie lub wcale, stąd też ich rozmowy opierają się na monosylabach. Nie ma prawie żadnej różnorodności — jedynie horda mężczyzn, kobiet i dzieci. Następny, wyższy etap rozwoju społecznego, zwany barbarzyństwem, odznacza się zwiększonym zróżnicowaniem funkcji pełnionych w społeczeństwie przez poszczególne jednostki. Istnieje pewien podział pracy, pewna wymiana myśli, lepsza organizacja przywództwa, w większym stopniu kultywowane są wartości intelektualne i estetyczne. Najwyższy etap rozwoju, nazywany cywilizacją, wykazuje największy stopień specjalizacji. Wyraźnie odrębne funkcje społeczne stają się liczniejsze. Mnożą się stanowiska techniczne, handlowe, edukacyjne, naukowe, polityczne i artystyczne. Społeczeństwa pierwotne charakteryzuje podobieństwo wynikające z równości; społeczeństwa zaawansowane cechują się natomiast odmiennością będącą rezultatem nierówności lub zróżnicowania. Niższy poziom rozwoju to monotonia; wyższy to zróżnicowanie. Im niższy poziom rozwoju, tym bardziej ludzie są do siebie podobni; im zaś wyższy, tym podobieństw jest mniej.\nW sposób oczywisty zatem […] zmierzanie ku równości jawi się jako regres do prymitywizmu, zaś różnorodność jako postęp ku wyższej cywilizacji […]. Jeśli zatem pragniemy postępu w formie większego zadowolenia społecznego, konieczne jest pogłębienie różnorodności funkcji społecznych oraz opracowywanie nowszych, doskonalszych i bardziej zróżnicowanych metod kształcenia i pracy. Każdy krok na drodze postępu oznacza dodawanie czynnika ludzkiego, który w pewnym sensie jest inny od pozostałych istniejących czynników. Tak więc postęp cywilizacji […] musi polegać na zwiększonej dywersyfikacji jednostek tworzących społeczeństwo […]. Konieczne jest propagowanie każdego nowego wynalazku i sztuki, nowej wiedzy oraz szerszego stosowania zasad moralnych.\nWraz z rozwojem cywilizacji oraz zróżnicowania jednostek zmniejsza się jednakowość, a więc także „równość”. Tylko roboty pracujące na linii montażowej lub źdźbła trawy można uważać za całkowicie równe i identyczne pod względem wszystkich swoich cech. Im mniej właściwości wspólnych mają dwa organizmy, tym mniej są „równe”, a bardziej nierówne. Dlatego też ludzie cywilizowani różnią się od siebie w większej części swojej osobowości. Owa nierówność w gustach, umiejętnościach i charakterach niekoniecznie jest czymś krzywdzącym. Jest ona po prostu odbiciem skali ludzkiego zróżnicowania.\nWyraźnie widać, że powszechny entuzjazm dla równości jest w swoim podstawowym sensie antyludzki. Ma on tendencję do tłumienia indywidualizmu i różnorodności oraz cywilizacji jako takiej. Jest dążeniem do prymitywnej uniformizacji. Skoro zaś umiejętności i zainteresowania ludzkie są zróżnicowane z natury, działania mające na celu uczynienie ludzi równymi pod każdym względem, będą z konieczności zrównywaniem w dół. Są to działania skierowane przeciwko rozwojowi talentu, geniuszu, różnorodności i umiejętności rozumowania. Wiara w jednolitość i uniformizację neguje podstawowe reguły ludzkiego życia i rozwoju, jest więc wiarą w śmierć i zniszczenie.\nJednak w pewnym sensie równość między ludźmi może być rozsądna i korzystna. Każda jednostka powinna cieszyć się tak szerokim polem swobody w rozwoju swoich zdolności i osobowości, jak to tylko możliwe. Aby posiadać ów zakres możliwości, musi cieszyć się wolnością od przemocy wobec siebie. Przemoc może jedynie stłumić i zniszczyć rozwój oraz dążenia człowieka — ani rozsądek, ani kreatywność nie mogą funkcjonować w atmosferze przymusu. Jeśli wszyscy dysponowaliby jednakowymi środkami obrony przed przemocą, to taka „równość wobec prawa” pozwoliłaby każdemu zmaksymalizować swoje możliwości.\nSkoro każda jednostka jest niepowtarzalna, to oczywiste jest, że najlepszy typ formalnego nauczania to taki, który dopasowany jest do danej osobowości. Dzieci różnią się inteligencją, zdolnościami i zainteresowaniami. Dlatego też najlepszy wybór tempa, czasu, zróżnicowania, sposobu, jak i przebiegu nauczania zależeć będzie od predyspozycji samych wychowanków. Dla jednego dziecka — z racji jego zainteresowań i możliwości — najlepsza będzie intensywna nauka arytmetyki trzy razy w tygodniu i podobny kurs czytania pół roku później. Innemu z kolei wystarczyć może krótka nauka kilku przedmiotów. Trzecie zaś może potrzebować znacznie więcej czasu na samo czytanie itp. W zakresie formalnego, systematycznego kształcenia istnieje właściwie nieskończoność form — w zależności od indywidualnych predyspozycji każdego dziecka.\nDlatego też oczywiste jest, że najlepszy sposób nauczania to nauczanie indywidualne. Zajęcia, w których jeden nauczyciel zajmuje się jednym uczniem, to zdecydowanie najlepszy typ edukacji. Tylko w takich warunkach możliwości człowieka mogą osiągnąć swój najwyższy poziom. Jasne jest, że nauczanie w szkole, gdzie jeden nauczyciel uczy wiele dzieci, jest bez porównania gorszym systemem. Ponieważ każde dziecko różni się od pozostałych zarówno zdolnościami, jak i zainteresowaniami, a nauczyciel jest w stanie uczyć tylko jednej rzeczy naraz, widoczny staje się fakt, że zajęcia szkolne muszą opierać się na ujednoliconych programach. Z tego powodu — niezależnie od metody prowadzenia lekcji, tempa, czasu i zróżnicowania nauki — nauczyciel wyrządza krzywdę każdemu z dzieci, które ma pod swoją opieką. Każde kształcenie w szkole polega na wciskaniu wszystkich dzieci na prokrustowe łoże szkodliwej uniformizacji.\nCo w takim razie możemy powiedzieć o prawach narzucających przymus szkolny wszystkim dzieciom? Są one powszechne w świecie zachodnim. Tam, gdzie prywatne szkoły są legalne, wszystkie zobligowane są do spełniania standardów określonych przez rząd. Jednak niesprawiedliwość, jaką jest odgórne narzucanie jakichkolwiek standardów nauczania, powinna być oczywista. Niektóre dzieci są mniej pojętne i potrzebują nauczania w wolniejszym tempie, bystre dzieci wymagają z kolei szybkiego tempa, aby rozwijać swoje zdolności. Ponadto, wiele dzieci radzi sobie bardzo dobrze z jednym przedmiotem, mając jednocześnie problemy z innym. Powinno się im pozwolić rozwijać w tych dziedzinach, w których idzie im najlepiej, a porzucić te, w których idzie im źle. Jakich standardów nauczania nie narzuciłby rząd, uczyni on krzywdę wszystkim — słabszym, którzy nie są w stanie nic przyswoić; tym, którzy różnie radzą sobie w poszczególnych dziedzinach, oraz najbystrzejszym, których umysły chciałyby już przejść do bardziej zaawansowanych rzeczy, ale muszą czekać, aż dogonią ich słabsi. W podobny sposób każde tempo pracy wybrane przez nauczyciela jest szkodliwe dla prawie wszystkich — słabsi nie są w stanie nadążyć, a bardziej lotni szybko tracą zainteresowanie oraz bezcenne szanse rozwoju ich wielkiego potencjału.\nOczywiście największą niesprawiedliwością jest uniemożliwienie rodzicom uczenia własnych dzieci. Nauczanie przez rodziców nosi cechy idealnego rozwiązania. Po pierwsze, jest to nauczanie zindywidualizowane, w którym nauczyciel zajmuje się bezpośrednio konkretnym dzieckiem, dostosowując się do jego możliwości i zainteresowań. Po drugie, któż może znać zdolności dziecka i jego osobowość lepiej niż jego rodzice? Ich codzienna zażyłość oraz miłość do dzieci czyni ich wyjątkowo wykwalifikowanymi do przekazania odpowiedniej wiedzy. W tym przypadku osobowości dziecka poświęcona zostaje indywidualna uwaga. Nikt nie jest przygotowany tak jak rodzic do tego, by oceniać, jak dużo lub w jakim tempie powinien uczyć dziecko, kiedy pozwolić mu na samodzielne działanie, a kiedy nim pokierować itd.\nNiemal wszyscy rodzice spełniają wymagania niezbędne do nauczania własnych dzieci, szczególnie w zakresie przedmiotów podstawowych. Ci, którzy nie mają takich kwalifikacji, mogą zatrudnić indywidualnego nauczyciela dla swoich dzieci. Tego typu opiekunowie mogą być zatrudniani także wtedy, gdy rodzice nie mają czasu na formalne nauczanie swoich dzieci. Decyzję, czy rodzice powinni sami uczyć swoje dziecko lub który nauczyciel będzie dla niego najlepszy, najlepiej pozostawić w gestii samych rodziców. To rodzice są w stanie ocenić postęp dziecka, codzienny wpływ nauczyciela na nie itd.\nPoza nauką pod nadzorem rodziców lub opiekuna, dziecko może zostać wysłane do szkoły prywatnej. Alternatywa ta nie jest jednak równie satysfakcjonująca, gdyż z konieczności brak w niej indywidualnego toku nauczania i tempa nauki. W takiej szkole dzieci podzielone są na wieloosobowe klasy, lekcje odbywają się według sztywnego planu, oceny przyznawane są według z góry określonej skali itd. Jedynym powodem istnienia szkół zamiast edukacji indywidualnej jest czynnik ekonomiczny: koszt zapewnienia osobistego opiekuna dla dziecka przekracza możliwości większej części rodziców. Wskutek tego muszą oni przyjąć jedyną możliwą alternatywę w postaci nauczania masowego, gdzie nauczyciel zajmuje się wieloma dziećmi naraz. Tego typu szkoły prywatne są w oczywisty sposób rozwiązaniem gorszym od indywidualnego toku edukacji. Jakiekolwiek tempo nauki narzuci wychowawca, będzie ono krzywdzące dla wielu spośród jego podopiecznych. Kiedy państwo wymusza pewne „standardy” na szkołach prywatnych, dokonuje tym samym jeszcze większej zbrodni na dzieciach. Gdy wybór edukacji dla dziecka jest całkowicie swobodny i nieskrępowany przez przymus państwowy, rodzice — którzy znają je i kochają najbardziej — będą w stanie wybrać najlepszą formę kształcenia, na jaką ich stać. Jeśli zatrudnią prywatnego nauczyciela, wybiorą najbardziej kompetentnego do zajęcia się ich dzieckiem. Jeśli będą mogli wybrać jakikolwiek rodzaj szkoły prywatnej, wybiorą ten, który najlepiej odpowiada ich dziecku. Zaletą nieograniczonego rozwoju szkół prywatnych będzie wolnorynkowa tendencja do powstawania różnych rodzajów placówek — w zależności od zapotrzebowania na konkretny typ edukacji. Powstaną szkoły dla dzieci inteligentnych, przeciętnych i słabszych, dla tych z szerokim wachlarzem umiejętności oraz tych, dla których najlepsza będzie specjalizacja itd. Jeśli jednak państwo zadecyduje, że każda szkoła musi uczyć np. arytmetyki, oznaczać to będzie, że te dzieci, które może i są bystre w innych dziedzinach, ale nie mają uzdolnień arytmetycznych, będą poddane niepotrzebnym cierpieniom. Narzucanie przez państwo jednolitych standardów jest poważnym pogwałceniem zróżnicowania ludzkich gustów i zdolności.\nStłumienie rozwoju wyspecjalizowanych, częściowo zindywidualizowanych szkół prywatnych, które wychodzą naprzeciw potrzebom różnych dzieci, nie jest jedynym efektem istnienia państwowych przepisów o przymusie szkolnym. Oprócz tego uniemożliwiają one także wychowanie dziecka przez osoby, które pod wieloma względami najlepiej się do tego nadają, tj. przez rodziców. Skutkiem tych przepisów jest także zapędzenie do szkół tych dzieci, które mają niewielkie lub żadne uzdolnienia do nauki. Tak się bowiem składa, że wśród ludzkiej różnorodności istnieje też duża liczba dzieci mniej rozwiniętych, które nie są w stanie przyswajać wiedzy, a ich zdolność rozumowania jest niewielka. Wpychanie tych dzieci w system szkolnictwa na siłę jest zbrodnią na ich naturze. Niezdolne do systematycznej nauki muszą cierpieć, patrząc, jak inni się uczą (poszkodowanymi będą także dzieci utalentowane i przeciętne, ponieważ będą musiały czekać, aż dogonią ich słabsi). Tak czy inaczej nauczanie nie odnosi niemal żadnego skutku w przypadku tych dzieci, a w dodatku wiele godzin ich życia po prostu marnuje się w rezultacie państwowego ustawodawstwa. Gdyby godziny te poświęcano na proste, bezpośrednie doświadczenia — o wiele łatwiej przyswajalne dla takich dzieci — byłyby one niewątpliwie zdrowsze zarówno teraz, jak i w dorosłości. Zapędzanie ich do szkoły na dziesięć decydujących lat ich życia oraz zmuszanie do udziału w zajęciach, wobec których nie żywią zainteresowania lub nie mają predyspozycji, równa się okaleczeniu ich osobowości.\nRodzice lub państwo\nKluczowy problem całej tej dyskusji jest jasny: czy dziecko powinno być nadzorowane przez rodzica, czy przez państwo? Istotną cechą ludzkiego życia jest trwająca przez wiele lat bezradność dziecka, którego zdolności w zakresie zaspokajania własnych potrzeb życiowych wykształcają się późno. Do tego czasu nie może ono działać w pełni w swoim własnym interesie jako odpowiedzialna jednostka. Musi ono znajdować się pod czyjąś opieką, a jej sprawowanie jest złożonym i trudnym zadaniem. Od niemowlęctwa, okresu całkowitej zależności i podporządkowania dorosłym, dziecko musi stopniowo dorastać, aż osiągnie status niezależnej, dorosłej osoby. Pojawia się pytanie pod czyim przewodnictwem i w czyim „posiadaniu” powinno znajdować się dziecko: rodziców czy państwa? Nie ma tutaj trzeciego rozwiązania lub kompromisu. Dziecko musi znajdować się pod kontrolą którejś ze stron i nie ma mowy, aby przejął je na wychowanie ktoś trzeci.\nOczywiście naturalne jest, iż to rodzice sprawują opiekę nad dzieckiem. To oni są dosłownie producentami dziecka, które pozostaje z nimi w najbliższych stosunkach, w jakich ludzie mogą być wobec siebie. Rodzice są połączeni z dzieckiem więzami rodzinnymi. Są nim zainteresowani jako osobą, a najprawdopodobniej okazują także zainteresowanie i wiedzę na temat jego potrzeb i osobowości. Jeśli ktoś wierzy w wolne społeczeństwo, w którym każdy jest właścicielem własnej osoby oraz owoców swojej pracy, to będzie dla niego oczywiste, że jego dziecko — jako jeden z najcenniejszych owoców jego życia — także powinno znaleźć się pod jego opieką.\nJedyną logiczną alternatywą dla prawa „własności” rodziców do dziecka jest zabranie go i wychowanie w pełni przez państwo. Dla każdej osoby wierzącej w wolność musi się to wydawać naprawdę ohydnym posunięciem. Po pierwsze, jest to całkowite pogwałcenie praw rodziców, którym odebrany zostaje owoc ich miłości, aby podporządkować go woli obcych.\nPo drugie, narusza to prawa dziecka, które dorasta w obojętnym uścisku państwa, mającego niewiele szacunku dla jego indywidualnej osobowości.\nCo więcej — i to jest najbardziej istotna uwaga — każda osoba, aby stać się „wykształconą” i w pełni rozwinąć swoje zdolności, potrzebuje wolności. Jak zauważyliśmy wcześniej, wolność od przemocy jest kluczowa dla kształtowania się ludzkiego rozumu i osobowości. Gdyby tylko nie przeszkadzało w tym państwo! Jego istnienie opiera się wszak na przemocy i przymusie. W rzeczywistości tą cechą, która odróżnia państwo od jednostek i innych grup, jest posiadanie przezeń wyłącznego (legalnego) prawa do stosowania przemocy. W przeciwieństwie do wszystkich innych jednostek i grup, państwo wydaje przepisy, które muszą być przestrzegane pod groźbą uwięzienia lub śmierci na krześle elektrycznym. Dziecko musiałoby więc dorastać pod skrzydłami instytucji opartej na przemocy. Jakiż to zrównoważony rozwój mógłby zachodzić pod takim patronatem?\nPonadto nieuniknione jest narzucenie przez państwo uniformizacji w procesie nauczania podopiecznych. Jednolitość jest nie tylko bliższa mentalności biurokratycznej i łatwiejsza do wyegzekwowania; jest ona niemalże nieuchronna wszędzie tam, gdzie kolektywizm zajął miejsce indywidualizmu. Kiedy państwo staje się kolektywnym właścicielem dzieci, negując indywidualne prawa rodziców, jest oczywiste, że zasada kolektywizmu zostanie również wprowadzona w nauczaniu. Przede wszystkim nauczano by doktryny posłuszeństwa wobec samego państwa. Tyrania nie jest bowiem zgodna z naturą człowieka, który dla pełnego rozwoju potrzebuje wolności.\nZ tego względu wpajano by szacunek dla despotyzmu oraz stosowano by różne techniki „kontroli myśli”. Zamiast spontaniczności, różnorodności i samodzielnych ludzi wychowano by rasę biernych, podobnych do stada owiec wyznawców państwa. Ponieważ nie będą oni w pełni rozwinięci, pozostaną tylko na wpół żywymi.\nMożna by powiedzieć, że nikt na świecie nie rozważa tak potwornych rozwiązań. Nawet komunistyczna Rosja nie posunęła się tak daleko, by narzucać „komunizm dzieci”, mimo że podjęto tam niemal wszystkie możliwe kroki w celu zniesienia wolności. Chodzi jednak o to, że z logicznego punktu widzenia taki jest właśnie cel etatystów w dziedzinie edukacji. Pytanie, które pojawiało się zarówno w przeszłości, jak i współcześnie, brzmi: czy powinniśmy pragnąć wolnego społeczeństwa, gdzie kontrolę sprawują rodzice, czy despotyzmu opartego na kontroli państwa? W następnych rozdziałach zapoznamy się z ewolucją idei szkolnictwa państwowego. Przykładowo, Ameryka u swych początków przyjęła system, w którym większość szkół była całkowicie prywatna lub miała charakter instytucji dobroczynnych. Ameryka na przykład rozpoczęła od systemu głównie prywatnych lub filantropijnych szkół. W XIX w. wprowadzono zaś subtelną zmianę w idei edukacji publicznej i zaczęto nakłaniać wszystkich, by uczęszczali do placówek publicznych, zaś prywatne oskarżono o szerzenie podziałów. Ostatecznie państwo wprowadziło obowiązek kształcenia, zapędzając dzieci do szkół publicznych bądź narzucając szkołom prywatnym arbitralnie ustalone standardy. Na edukację prowadzoną przez rodziców patrzono krzywym okiem. W ten sposób państwo walczyło z rodzicami o kontrolę nad ich dziećmi.\nEfekty owej dążności państwa do zwiększenia swojej władzy pogłębia dodatkowo sam system równości wobec prawa, jaki funkcjonuje w życiu publicznym. Obserwujemy obecnie wzrost umiłowania dla idei równości. W wyniku tego zaczęto uważać wszystkie dzieci jako równe sobie i zasługujące na takie samo traktowanie, a tym samym forsować całkowitą uniformizację w klasie. Dawniej polegało to na równaniu do średniej klasy, jednak — jako że jest to frustrujące dla najsłabszych uczniów (którzy w imię równości i demokracji muszą dotrzymywać kroku pozostałym) — jakość nauczania jest ciągle obniżana. Innymi słowy, nauczenie jest dostosowywane do najsłabszych uczniów, co prowadzi do równania w dół.\nPrzekonamy się dalej, że odkąd państwo rozpostarło swoją kontrolę nad edukacją, wyraźnym kierunkiem jego polityki stało się raczej tłamszenie i utrudnianie edukacji niż rzeczywisty rozwój jednostki. Skutkiem tego stał się przymus, równość na najniższym poziomie, spłycanie treści zajęć, niemal całkowite porzucenie formalnego nauczania, wpajanie posłuszeństwa państwu i „grupie” zamiast rozwijania samodzielności, a także deprecjacja nauki.\nPęd państwa i jego sług ku władzy tłumaczy credo współczesnej edukacji, mówiące o „kształceniu dziecka jako całej osoby” i uczynieniu szkoły „kawałkiem życia” — miejscem, w którym dziecko bawi się, dostosowuje do grupy itd. Efektem tych oraz wielu innych środków jest tłumienie jakiejkolwiek tendencji do rozwoju rozumu oraz indywidualnej niezależności, a także wielowymiarowe zawłaszczanie (oprócz sfery formalnego nauczania) „edukacyjnej” funkcji domu i przyjaciół oraz urabianie „całego dziecka” wedle pożądanych wzorców. Dlatego też współczesna edukacja usunęła z zadań szkoły kształcenie formalne, zastępując je całościowym modelowaniem osobowości — tak, aby wymusić równość nauczania na poziomie najmniej pojętnych oraz przejąć w możliwie najszerszym zakresie ogólnoedukacyjną rolę domu i innych czynników”. Ponieważ nikt nie zgodzi się na jawną „komunizację” dzieci przez państwo — nawet w sowieckiej Rosji — jest oczywiste, że państwowa kontrola nad nimi musi zostać osiągnięta w bardziej subtelny sposób.\nDla każdego, kto przywiązuje wagę do godności ludzkiego życia, do postępu i rozwoju jednostki w wolnym społeczeństwie, wybór pomiędzy rodzicielską lub państwową kontrolą nad dziećmi jest oczywisty.\nAle czy w takim razie państwo wcale nie powinno mieszać się w relacje pomiędzy dzieckiem i rodzicami? Przypuśćmy, że rodzice dopuszczą się nadużycia siły i krzywdzą dziecko — czy powinniśmy na to pozwalać? Jeśli nie, to gdzie należy postawić granicę interwencji państwa? Otóż taka granica może być wyznaczona w bardzo prosty sposób. Funkcją państwa powinna być wyłącznie ochrona wszystkich przez przemocą ze strony innych osób. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i dzieci, ponieważ są one potencjalnymi dorosłymi oraz przyszłymi obywatelami. Zwykłe niepowodzenie w „wychowaniu” czy raczej nauczaniu nie jest podstawą do jakiejkolwiek ingerencji. Różnice pomiędzy tymi dwoma przypadkami zostały zwięźle przedstawione przez Herberta Spencera:\nDopóty nie można wykazać żadnego powodu dla takiej interwencji [państwa], dopóki nie naruszono praw dzieci, zaś zaniedbanie w sferze edukacji (tj. nauczania) nie narusza ich praw. To, co nazywamy prawami, to jedynie arbitralnie wyodrębnione elementy ogólnej swobody do doskonalenia swoich zdolności; natomiast naruszeniem praw może być tylko to, co umniejsza tę swobodę, blokując uprzednio istniejącą możność realizowania swoich pragnień. Rodzic, który nie dba o edukację swojego dziecka, nie dokonuje takiego naruszenia. Swoboda rozwijania intelektu i poszerzania wiedzy pozostaje nietknięta. Zaniechanie nauczania w żaden sposób nie pozbawia dziecka możliwości robienia czegokolwiek zapragnie w najlepszy sposób, jaki potrafi — a właśnie ta wolność jest wszystkim, czego wymaga sprawiedliwość. Pamiętajmy, że każda agresja — każde naruszenie praw — jest z konieczności „czynne”; podczas gdy każde zaniedbanie, bezmyślność, przeoczenie jest z konieczności „bierne”. W konsekwencji, jakkolwiek niesłuszne byłoby niedopilnowanie rodzicielskiego obowiązku, nie stanowi ono pogwałcenia wolności dziecka i nie może być postrzegane przez państwo jako występek .\nRelacje między dziećmi\nKolejnym mocnym — aczkolwiek na ogół pomijanym — argumentem przeciwko przymusowej edukacji jest fakt, że w wyniku przymusu rodzic, którego nie stać na szkołę prywatną lub zatrudnienie korepetytora, i któremu nie wolno nauczać dzieci na własną rękę, musi posłać je do placówki publicznej. W takiej szkole większość stanowić będą dzieci, które nie trafiłyby tam, gdyby nie powszechne, obowiązkowe przepisy. Do grupy tej zaliczają się dzieci słabo podatne na edukację oraz wszelkiego typu młodociani przestępcy i chuligani. Chociaż rodzic wolałby nie wysyłać dziecka do szkoły państwowej, by nie skazywać je na towarzystwo takich zdeprawowanych jednostek, państwo zmusza go do tego, co niesie ze sobą trudne do przewidzenia szkody dla niewinnych dzieci. Wyrwane na część dnia spod opieki i nadzoru rodziców, dziecko zmuszone jest do zadawania się z brutalnymi typami, których wpływ może skutkować nawet przyłączeniem się do młodocianych gangów, uzależnieniem się od narkotyków itd.\nJak wie każda osoba czytająca aktualną prasę, nie są to wcale wyolbrzymione zagrożenia, jednak z powodu powszechnego znienawidzenia wyższości i odmienności jednostek, pragnienie narzucania równości każe twierdzić: to jest dobre, niech każde dziecko będzie zmuszone do uczenia się „życia” i zadawania się z ludźmi najniższego sortu. Z idei tej wyraźnie bije zazdrość i nienawiść wobec potencjalnie lepszych dzieci, która stanowi fundamentem argumentacji za wymuszoną równością i wynikającego zeń tłamszenia wybijających się indywidualności.\nEdukacja przymusowa kontra wolna edukacja\nWielebny George Harris opisał skutki przymusowej edukacji narzucającej uniformizację i równość (wkrótce po wprowadzeniu przymusu):\nEdukacja jest już tak powszechnie dostępna [rok 1897] — zarówno w Ameryce, jak i w innych krajach — że nawet bez zbytniego teoretyzowania nietrudno dostrzec, jak wiele równości zapewnia […]. Wszystkim poświęcana jest taka sama ilość czasu, oferowane są te same zajęcia oraz wyznaczani ci sami nauczyciele. Możliwości te nie są jednak dane ot tak, narzuca się je siłą. Nawet w ramach programu socjalistycznego trudno wyobrazić sobie jakiekolwiek rozwiązanie zapewnienia rzekomo potrzebnej wszystkim edukacji, które oferowałoby więcej równości niż obecny system szkół publicznych. Nawet Pan Bellamy [wpływowy socjalista tamtych czasów] uważa, że szkoły w 2000 roku nadal będą tworzone na wzór dziewiętnastowiecznych. Zmieni się wszystko poza szkołami […]. W pięćdziesięciu ławkach siedzi pięćdziesięcioro identycznych chłopców i dziewczynek recytujących zadania […]. Jednakże dla chłopca, który nie ma zacięcia do matematyki, algebra nie jest żadną okazją do rozwoju […]. Faktycznie, im z pozoru równiejsze szanse, tym mniej równe są w rzeczywistości. Gdy ta sama forma nauczania, przez taką samą liczbę godzin dziennie i przez tych samych nauczycieli, jest zapewniana pięćdziesięciu chłopcom i dziewczętom, dla większości z nich nie stanowi to żadnej szansy rozwoju. Bystrzy uczniowie są spowalniani, […] słabsi nie są w stanie nadążyć, […] a średni są zniechęcani, gdyż zdolniejsi wykonują te same zadania z łatwością.\nW latach 40. angielski pisarz i krytyk, Herbert Read, podkreślał fakt zróżnicowania wśród ludzi, wskazując na „psychologiczny argument przeciwko przymusowemu narodowemu systemowi edukacji”:\nLudzie z natury dzielą się na wiele typów osobowości, w związku z czym próba wciśnięcia wszystkich w jeden szablon nieuchronnie prowadzić musi do wypaczeń i ucisku. Powinno istnieć wiele rodzajów szkół, stosujących różne metody i kierujących swoją ofertę do uczniów o różnych skłonnościach. Można by twierdzić, że nawet państwo totalitarne powinno uznawać tę zasadę, ale w rzeczywistości różnicowanie jest procesem organicznym, opartym na spontanicznych i zmiennych związkach pomiędzy jednostkami, zawieranych dla osiągnięcia konkretnych celów. Dzielenie i segregacja nie jest tym samym co gromadzenie i łączenie się. Są to przeciwstawne sobie procesy. Cała ta koncepcja edukacji jako naturalnego procesu rozpadnie się, kiedy spróbujemy uczynić ją […] sztuczną.\nHerbert Spencer, wybitny filozof, wytykał przymusowej edukacji jej wrodzony despotyzm:\nCo oznacza stwierdzenie, iż rząd powinien kształcić ludzi? Dlaczego powinni być wykształceni? Po co to wykształcenie? Oczywiście po to, aby dopasować ich do życia w społeczeństwie, uczynić z nich dobrych obywateli. Ale kto ma prawo definiować, kim są owi dobrzy obywatele? Rząd — nie ma tutaj innego sędziego. A kto ma prawo mówić, jak można kształtować dobrych obywateli? Rząd — nie ma innego sędziego. Stąd też owa propozycja [kształcenia ludzi przez rząd] równa się stwierdzeniu, iż rząd powinien kształtować dzieci na dobrych obywateli […]. Po pierwsze, musi on wypracować dokładną ideę wzorcowego obywatela. Gdy już to uczyni, musi przygotować taki system utrzymywania dyscypliny, który jego zdaniem będzie najlepszy do wychowywania idealnych obywateli. Ów system dyscyplinowania musi zostać w pełni wprowadzony. Jeśli bowiem rząd tego nie uczyni, pozwoli w ten sposób, aby ludzie stali się inni od uprzednio ustalonego wzorca, a tym samym zawiedzie w realizacji powierzonego mu obowiązku.\nIsabel Paterson w błyskotliwy sposób podsumowuje tyranię przymusowej edukacji i wyższość wolnego wyboru prywatnego nauczania:\n[…] w dłuższej perspektywie kontrola polityczna, z samej swej natury, skutkować będzie tendencją do ustalania programu nauczania nie uwzględniającego pewnych faktów i opinii. Najbardziej dokładna i oczywista wiedza naukowa z pewnością stanie się w którymś momencie niewygodna dla władz, ponieważ ujawni głupotę i okrucieństwo ich działań. W Rosji nikomu nie pozwolono by wykazać absurdalności „materializmu dialektycznego” za pomocą logicznej analizy […]. Tak więc, jeśli uzna się kompetencję władzy politycznej do nadzorowania edukacji, rezultat będzie identyczny niezależnie od kraju.\nPodręczniki są z konieczności wybiórcze pod względem treści, języka i punktu widzenia. Tam, gdzie edukacja jest prowadzona przez szkoły prywatne, można się spodziewać znacznych różnic pomiędzy poszczególnymi placówkami; rodzice muszą ocenić, czego — na podstawie oferowanych programów — mają uczyć się ich dzieci. Następnie każdy człowiek musi dążyć do poznania obiektywnej prawdy […]. Nie istniałaby motywacja do nauczania „supremacji państwa” jako obowiązkowej filozofii. Z drugiej strony każdy znajdujący się pod nadzorem politycznym system edukacji prędzej czy później zacznie wpajać doktrynę supremacji państwa — nieważne czy pod postacią boskiego prawa królów, czy „woli ludu” w „demokracji”. Gdy zaś doktryna ta zostanie zaakceptowana, wyrwanie obywateli z morderczego uścisku władzy politycznej stanie się niemal nadludzkim zadaniem. Będzie ona miała w swych szponach ich ciała, własność i umysły od najmłodszych lat. Ośmiornica byłaby bardziej skora do wypuszczenia swojej ofiary. Opłacany z podatków system przymusowej edukacji to całościowy model państwa totalitarnego.\nMusimy tutaj dodać, iż obecnie rząd amerykański znalazł sposób, aby skłonić szkoły prywatne do nauczania supremacji państwa bez likwidowania ich, jak to było w innych krajach.\nPoprzez wymóg certyfikacji programów nauczania, państwo zdołało skutecznie, choć subtelnie, zdominować szkoły prywatne, czyniąc je wskutek tego przedłużeniem systemu szkół publicznych. Tylko usunięcie przymusowej edukacji i wymuszonych standardów pozwoli uwolnić prywatne szkolnictwo i pozwolić mu na niezależne funkcjonowanie.\nPaterson zwięźle rozprawia się z kwestią przymusowego nauczania:\nAle czy niektóre dzieci nie byłyby analfabetami? Mogłyby — tak samo jak niektóre pozostają nimi dziś, a niektóre były w przeszłości. Stany Zjednoczone miały jednego prezydenta, który nauczył się czytać i pisać, gdy był już nie tylko dorosły, ale ponadto żonaty i utrzymujący się samodzielnie. W rzeczywistości każdy, kto w wolnym kraju wciąż pozostaje analfabetą, może równie dobrze być pozostawiony w tym stanie. Choć piśmienność na podstawowym poziomie nie jest wystarczającym wykształceniem samym w sobie, stanowi podstawowy klucz do niezbędnej wiedzy o cywilizacji. Jednak dalsza edukacja z jej zakresu nie jest w ogóle możliwa w realiach pełnej kontroli politycznej nad szkołami. Jest to możliwe jedynie w warunkach, w których podążanie za wiedzą jest dobrowolne.\nPaterson odpowiada także nauczycielom i pedagogom, którzy reagowali na jej krytycyzm epitetami:\nCzy myślicie, że nikt dobrowolnie nie zawierzyłby wam swoich dzieci i płacił za ich edukację? Dlaczego musicie […] gromadzić sobie uczniów za pomocą przymusu?\nJednym z najlepszych sposobów patrzenia na kwestię przymusowej edukacji jest odwołanie się do niemal identycznej analogii w zakresie innego wielkiego medium edukacyjnego, tj. prasy. Co pomyślelibyśmy na temat propozycji rządu — stanowego lub federalnego — aby z pieniędzy podatników stworzyć narodową sieć gazet i zmuszać wszystkich ludzi — zarówno dzieci, jak i dorosłych, do ich czytania. Co pomyślelibyśmy o zdelegalizowaniu przez rząd wszystkich gazet niespełniających „standardów” rządowych komisji, dyktujących, co powinny czytać dzieci? Taki pomysł zostałby przyjęty w Ameryce z przerażeniem, a jednak jest to ten sam rodzaj reżimu, jaki rząd zdołał ustanowić w sferze szkolnictwa.\nPrzymusowa prasa państwowa byłaby uważana za pogwałcenie podstawowej wolności słowa. Ale czy wolność nauczania nie jest co najmniej tak ważna jak wolność prasy? Czyż obie te rzeczy nie są podstawowymi środkami informacji publicznej i edukacji, swobody dociekań i poszukiwania prawdy?”. Oczywiste jest, że tłumienie swobody nauczania powinno być postrzegane jako o wiele groźniejsze niż dławienie wolności prasy, jako że w jego przypadku chodzi o niedojrzałe jeszcze umysły dzieci.\n Dorośli również uczą się przez całe swoje życie — o sobie, innych ludziach i świecie. Ponieważ jednak ich zdolności rozumowania — inaczej niż w przypadku dziecka — są już rozwinięte, nie będą tutaj omawiane .\n Mowa o „reading, writing, arithmetic”, tj. o podstawowym zestawie umiejętności, które uczniowie powinni nabyć w szkole. Nazwa wynika z faktu, iż wymawiane po angielsku słowa te posiadają na początku mocno brzmiące „r”. [przyp. tłum.]\n Oczywiście w późniejszym etapie życia młodzież może brać udział w specjalnych kursach poświęconych lekkoatletyce, malarstwu lub muzyce, ale jest to zupełnie inna sytuacja, gdyż dotyczy systematycznego specjalizowaniu się w danej dziedzinie.\n Więcej na temat biologicznej indywidualności oraz psychologii — zob. Roger J. Williams, Free and Unequal: The Biological Basis of Individual Liberty, University of Texas Press, 1953; Roger J. Williams, Indywidualność biochemiczna: podstawy teorii genetotrofii, tłum. Jerzy Piotrowski, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1969; Gordon W. Allport, Becoming: Becoming: Basic Considerations for a Psychology of Personality., New Haven: Yale University Press, 1955; Abraham H. Maslow, W stronę psychologii istnienia, tłum. Irena Wyrzykowska, Poznań: Rebis Dom Wydawniczy, 2004.\n Zob. G. Harris, Inequality and Progress, Boston: Houghton Mifflin, 1898, s. 74–75, 88 passim.\n Zob. H. Spencer, Social Statics: The Conditions Essential to Human Happiness Specified, and The First of Them Developed, Nowy Jork: Robert Schalkenbach Foundation, 1970, s. 294. Inna pisarka w odniesieniu do rodzica oraz innych członków społeczeństwa wyraziła to w ten sposób: „Jego towarzysze nie mogą zmusić go do utrzymywania własnego dziecka, choć mogą siłą powstrzymać go od użycia przemocy wobec tego samego dziecka. Mogą oni zapobiegać pewnym czynom; nie mogą jednak zmuszać do wykonywania innych” — zob. Clara Dixon Davidson, Relations Between Parents and Children, Liberty, nr 9, 1892.\n Zob. G. Harris, op. cit., s. 42–43.\nZob. H. Read, The Education of Free Men, London: Freedom Press, 1944, s. 27–28.\n Zob. H. Spencer, op. cit., s. 297.\n Zob. I. Paterson, The God of the Machine, Van Rees Press, Nowy Jork, 1943, s. 257—258.\n Ibid. s. 259, 261.\nPosted in Edukacja, Teksty, TłumaczeniaTagged edukacja, Murray Newton Rothbard, Murray Rothbard, obowiązek szkolny, oświata, państwowa edukacja, prywatna edukacja, przymus szkolny, Rothbard, system oświaty\nKonkurs o nagrodę Vernona Smitha – siódma edycja\n6 Komentarze “Rothbard: Edukacja jednostki”\n30 kwietnia 2014 o 12:56\n„Życie ludów dzikich to jednorodność. Zasadniczymi cechami, jakimi odróżniają się ich przedstawiciele, są płeć, wiek, rozmiar i siła. Dzikusi […] myślą podobnie lub wcale, stąd też ich rozmowy opierają się na monosylabach”\nWielebny Harris powinien był trzymać się swojej działki, a antropologię pozostawić antropologom, gdyż z całą pewnością ma o tej dziedzinie znikome pojęcie.\nSwoją drogą ciekawe, że Rothbard przytacza takie fragmenty, jak wyżej, a nieco niżej umieszcza cytat:\n„Ludzie z natury dzielą się na wiele typów osobowości,”\nnie widząc w tym sprzeczności. A może jednak jest tak: ludzie rodzą się tacy sami (sic!), a to wychowanie w społeczeństwie/cywilizacja czyni ich różnymi ;).\n30 kwietnia 2014 o 18:46\nNie do końca musi to być sprzeczność, jeśli przedstawimy sprawę odwrotnie do Twojej tezy. Ludzie mogą rodzić się różni, ale warunki życia w społeczeństwie „dzikim” nie pozwalają na ujawnienie się tych różnic(rozwinięcie w pełni osobowości), bo wszyscy muszą robić to samo aby przetrwać. Cywilizacja pozwala na wybór drogi życia spośród wielu, a więc daje ludziom możliwość do pełniejszego wyrażenia siebie i wtedy dopiero ujawnia się ich różnorodność. Właściwie, to można to w pewnym sensie nazwać ukształtowaniem ludzi przez cywilizację. Oczywiście w tekście zostało to strasznie wyolbrzymione, w każdych warunkach intelekt był potrzebny, sprytniejsi zawsze radzili sobie lepiej niż mniej sprytni, ale różnorodność musiała być o wiele mniejsza. Wyobraźmy sobie chociażby człowieka chcącego się rozwijać w kierunku muzyki. Niezbyt był na to czas, gdy wszyscy musieli dużo czasu spędzać na polowaniu, a mięso było tak cenne, że nikt nie oddałby porcji wystarczającej do przeżycia w zamian za słuchanie muzyki wygrywanej na kawałku drewna.\n3 maja 2014 o 13:03\nZasadniczo się zgadzam, aczkolwiek ostatnio słyszałem interesującą tezę (rzekomo będącą wynikiem badań antropologicznych) jakoby myślistwo było, w porównaniu z prymitywnym rolnictwem, dużo bardziej wydajne i pozostawiało myśliwym dużo więcej wolnego czasu do dyspozycji niż się to wydaje. W każdym razie nawet jeśli to nie brak czasu, to na pewno brak środków motywował większe ujednolicenie takiej ludności.\nOsobowość jednostki to coś więcej niż jej „zawód” i zainteresowania. Zresztą nawet u dzikich plemion istniały (i istnieją nadal) różne zajęcia: zbieractwo, łowiectwom, „krawiectwo”, zdobnictwo, wyrabianie biżuterii… Współcześni, cywilizowani ludzie jedynie mają więcej możliwości, ale ciągle tak samo każdy spożywa, sprząta, pierze, wychowuje dzieci i nie oznacza to, że ich osobowości są takie same. Inaczej pokolenia żyjące za tysiące lat (jeśli wszystko dobrze pójdzie) mogłyby powiedzieć o nas, że „myśleliśmy wszyscy tak samo lub wcale” (ok, oni nie będą pewnie aż takimi ignorantami jak Harris ;)). Ludy „dzikie” spotkać można i dzisiaj i zapewniam Cię, że wśród nich panuje różnorodność osobowości – to tacy sami ludzie jak my, tylko z mniejsza wiedzą i mniejszym dostępem do technologii etc.\nWojciech Janos pisze:\n5 maja 2014 o 08:41\n5 maja 2014 o 08:42\nZabrakło znaku zapytania.


Sukienki na lato, lato 2021 w Domodi\nSukienki na lato, lato 2021\nSukienki letnie - wyprzedaże Sukienki letnie - wyprzedaże\nMarki polskie (2408)\nMarki premium (1610)\nLato=sukienki! Upalne dni to idealna pora, aby pokazać się w kobiecych, zwiewnych sukienkach na lato. Lekkie tkaniny, jasne kolory oraz delikatny motyw kwiatowy – to będzie modne w tym sezonie. Wybór sukienek na lato w kolekcjach różnych marek na Domodi.pl jest imponujący, dzięki czemu każda kobieta znajdzie coś dla siebie.\nElegancji i szyku zadasz w długiej sukience na lato. Zwiewna maxi idealne rozwiązanie na upał! Wystarczy dodać do niej lekkie sandałki lub espadryle na koturnie oraz torebkę koszyk. W chłodniejszy wieczór narzucisz na letnią sukienkę do ziemi jeansową kurtkę i zyskasz look doskonały na grilla z przyjaciółmi czy spacer po plaży.\nWolisz krótkie sukienki na lato? Postaw na kreację w stylu boho! Świetnie sprawdzi się w mieście, na przykład gdy zechcesz wskoczyć na rower. Wśród krótkich sukienek letnich na Domodi.pl znajdziesz między innymi sukienki hiszpanki, które pięknie eksponują dekolt. W Twojej garderobie nie może też zabraknąć wizytowych sukienek na lato, które z powodzeniem założysz do pracy. Przejrzyj modele koszulowe oraz kopertowe, które świetnie będą wyglądać do skórzanych szpilek lub sandałków na obcasie.\nW każdej szafie powinna się też znaleźć sukienka na lato plażowa. Odcinana pod biustem, krótka sukienka lub kształtem przypominająca pareo będzie niezwykle wygodnym uzupełnieniem nadmorskiej stylizacji. Z mody nie wychodzą również zwiewne sukienki letnie boho, które wyróżniają się bogatą, mocną kolorystyką oraz imponującymi wzorami. Podczas letnich wieczorów przy ognisku dadzą zjawiskowy efekt.\nSukienki na lato w Domodi - jakie fasony są najmodniejsze?\nW upalne, słoneczne dni, na wakacjach i w mieście niezastąpionym elementem kobiecej garderoby są letnie sukienki! W Twojej szafie powinno znaleźć się co najmniej kilka modeli w ulubionych kolorach, fasonach i wzorach. W ofercie Domodi każda kobieta znajdzie dla siebie idealną sukienkę na lato! Dostępne tu modele z sieciówek i od słynnych marek modowych wyróżniają się nie tylko pięknym designem, nawiązującym do najnowszych trendów, ale także bardzo wysoką jakością wykonania. Dzięki temu nawet w upale będziesz cieszyć się stuprocentowym komfortem termicznym. Postaw na najbardziej kobiecą stylizację na lato i wybierz dla siebie oryginalne, letnie sukienki w Domodi!\nJakie tkaniny na letnie sukienki?\nOgromne znaczenie przy wyborze sukienki na lato ma skład materiału. Warto zapoznać się z tym, co napisane na metce, by mieć pewność, że zakupiony przez nas model sprawdzi się perfekcyjnie przy wysokich temperaturach powietrza. Najwyższy komfort w upalne dni zapewnią Ci przede wszystkim letnie sukienki z bawełny, które znajdziesz w asortymencie wszystkich marek modowych dostępnych na Domodi.pl. Bawełna to naturalna tkanina, która przepuszcza powietrze i pozwala skórze oddychać. Bardzo dobrą alternatywą będą też sukienki na lato z lnu. Len to klasyka wśród letnich materiałów, dlatego inwestując w model letniej, lnianej sukienki, masz pewność, że będzie ona nie tylko stylowa, ale także wygodna! Marzy Ci się elegancka kreacja z koronki? Dobra wiadomość: koronkowe sukienki na lato to znakomity pomysł zarówno pod względem stylu, jak i komfortu noszenia! W asortymencie marek modowych znajdziesz mnóstwo ciekawych propozycji wykonanych z tego efektownego materiału!\nSukienki na lato – jakie fasony będą odpowiednie?\nZnasz powiedzenie „Moda się zmienia, styl pozostaje”? Aby w każdej sytuacji wyglądać stylowo i elegancko, warto trzymać się fasonów sukienek dopasowanych do naszego typu sylwetki. Dzięki temu przykrywamy niedoskonałości i eksponujemy atuty figury. Pamiętaj o tym również latem, gdy wysoka temperatura i wakacyjna aura skłaniają nas ku modowym szaleństwom! Szalej z kolorami, oryginalnymi wzorami czy zdobieniami, ale stawiaj na kroje sukienek letnich pasujące do Twojego typu sylwetki. W ofercie Domodi znajdziesz idealne propozycje dla pań o figurze jabłka, gruszki, ale także H czy Y. Koniecznie zwróć uwagę na poniższe modele!\nLetnie sukienki z rękawkiem\nPrzykryją masywne ramiona u pań o sylwetce Y. A jeśli wybierzesz krój z rękawkiem i rozkloszowanym dołem, to fantastycznie zrównoważysz proporcje figury gruszki. Zwiewne sukienki na lato z rękawkami są też dobrą ochroną ramion przed promieniowaniem słonecznym.\nSukienki na lato bez rękawków\nMogą sobie na nie pozwolić panie, których ramiona są smukłe lub wyrzeźbione. Taka kreacja pasuje raczej do wakacyjnych spacerów czy wolnych dni w mieście. W pracy czy na przyjęciu lepiej zaprezentować się w letniej sukience z rękawkiem! Pamiętaj, by posmarować ramiona, dekolt i plecy kremem z filtrem, bo w sukience bez rękawów Twoja skóra może się opalić!\nTo doskonała opcja dla wszystkich pań! Maxi sukienki na lato w ciągu ostatnich kilku sezonów były największym hitem w modzie miejskiej i wszystko wskazuje na to, że na dobre zagościły w kanonie letnich klasyków mody damskiej. Zainwestuj w co najmniej jedną długą sukienkę letnią i dobierz do niej oryginalne dodatki - sandałki rzymianki i torebkę typu koszyk.\nTe do kolan będą idealną propozycją do pracy czy na przyjęcie. Krótsze – do połowy uda pozostaw na wolne dni lub wakacyjny wypad. Chcesz optycznie wysmuklić nogi? Postaw na krótką sukienkę letnią z rozkloszowanym dołem! A jeśli zależy Ci na wyglądzie stosownym do wyjątkowej okazji, zdecyduj się na sukienkę letnią midi. Zestaw ją z sandałkami na obcasie\nCharakterystyczny dekolt opadający na ramiona będzie doskonałym wyborem dla pań o sylwetce H. Doda kilka centymetrów w górnych partiach ciała, dzięki czemu figura będzie wyglądać bardzo kobieco! Zwiewne sukienki na lato z dekoltem carmen są jednym z największych przebojów wakacji od dobrych kilku sezonów. Przepięknie wyglądają w typowo wakacyjnych połączeniach, na przykład ze słomkowym kapeluszem!\nCodzienne sukienki na lato - jakie wybrać?\nFason, kolor i wzór sukienki warto dopasować nie tylko do sylwetki, ale także do okoliczności. Zupełnie inna kreacja będzie pasować do wakacyjnego dnia na luzie, a inna do pracy w biurze! Jeśli poszukujesz modeli w niezobowiązującym stylu, to przejrzyj ofertę codziennych sukienek letnich, wśród których dominują wyraziste kolory oraz swobodne kroje. Znakomitym wyborem na wolny dzień będzie dresowa sukienka na lato, którą możesz zestawić z ulubionymi butami sportowymi z przewiewnej tkaniny. Tego typu fasony zupełnie do Ciebie nie pasują? Nic straconego! W asortymencie marek modowych nie brakuje wzorzystych, zwiewnych kreacji w klimacie bohemy! Letnie sukienki boho świetnie współgrają z sandałkami typu rzymianki, a gdy zrobi się chłodno możesz zarzucić na nie jeansową katanę. Nieodłącznym elementem kobiecego stylu na lato są też ubrania utrzymane w białej kolorystyce! Biel odbija światło i pięknie prezentuje się na opalonej skórze, dlatego koniecznie wybierz dla siebie jedną z niezwykle stylowych białych sukienek na lato z Domodi! Zwiewna, ozdobiona koronką lub haftem biała sukienka na lato sprawdzi się na co dzień w mieście i na wakacjach!\nLetnie sukienki do pracy - jakie fasony się sprawdzą w biurze?\nPracujesz w biurze i obowiązują Ci specyficzne zasady dress code’u? Bez obaw – Domodi ma dla Ciebie idealne letnie sukienki do pracy w eleganckim stylu! Perfekcyjnie sprawdzą się w tym przypadku modele kopertowe, nawiązujące do żakietu czy marynarki. Koniecznie zwróć uwagę na rodzaj materiału – ważne by był naturalny i przewiewny, ale także na długość kreacji. Najlepsze będą sukienki letnie do kolan lub za kolano, które fantastycznie wyglądają z butami na wysokim obcasie. Do pracy wybierz sukienkę z zabudowaną górą – koniecznie z rękawkiem!\nSukienki letnie w dużych rozmiarach - jakie warto kupić?\nRóżnorodność oferty sukienek letnich Domodi dotyczy nie tylko kolorów, fasonów, długości czy wzorów, ale również rozmiarów. Dzięki temu, że znajdziesz tu dział letnie sukienki dla puszystych, możesz wybrać dla siebie kreację, która będzie leżeć idealnie! Duże rozmiary sukienek na lato odznaczają się ciekawymi fasonami, sprzyjającymi kobiecej figurze, a także kolorami, które doskonale wpisują się w letni klimat!\nOdpowiednio dobrana sukienka na lato to sam w sobie świetny pomysł na outfit. Wystarczy dodać do niej buty, torebkę i okulary przeciwsłoneczne, by zyskać kompletny look w dobrym stylu. Codzienne modele sukienek na lato, na przykład boho czy maxi noś do delikatnych sandałków z rzemyków, które dodadzą stylizacji lekkości. Dobierz do tego duże okulary oraz subtelną złotą biżuterię, najlepiej z motywem piórka! Bawełniane sukienki na lato o prostych fasonach łącz z espadrylami i dużą torbą shopper bag – w ten sposób stworzysz modny, miejski look! Do eleganckiej sukienki letniej do pracy dodaj z kolei parę szpilek, najlepiej zamszowych oraz szykowną, wizytową torbę.\nJak nosić letnie sukienki zimą i jesienią?\nLetnie sukienki nie tylko na lato? Projektanci i trendsetterki udowadniają, że to możliwe! Wystarczy odrobina kreatywności! Zwiewne sukienki letnie w kwiaty możesz nosić także jesienią i zimą. Połącz je z kozakami na wysokim obcasie oraz kożuszkiem. Pamiętaj jednak, że tworzenie tego typu stylizacji to naprawdę spore wyzwanie, jeśli więc nie jesteś go pewna, lepiej nie ryzykuj!\nNajpiękniejsze, zwiewne sukienki na lato znajdziesz w Domodi! Gromadzimy oferty najpopularniejszych sieciówek oraz sklepów internetowych, dzięki czemu wyszukasz tu najmodniejsze propozycje codzienne i eleganckie. Znakomitym wyborem będą sukienki letnie z Zalando dostępne w ogromnej ilości kolorów i wzorów. Świetnie sprawdzą się również modele z Reserved, Sinsay czy Mohito, które wyróżniają się świetną jakością wykonania oraz dobrym designem. Możesz też przejrzeć sukienki letnie Bonprix, które zachwycą Cię naprawdę korzystnymi cenami! Jedno jest pewne: w Domodi każda kobieta znajdzie dla siebie letnią sukienkę idealną!\n33779 produktów Filtruj i sortuj (1)\n139 zł 199 zł IVET\nSukienka IVET na uczelnię z dekoltem w serek\nSukienka Calvin Klein trapezowa z okrągłym dekoltem na co dzień\n899 zł 1799 zł Iceberg\n129 zł Unisono\nSukienka Unisono lniana mini z krótkim rękawem casual\n159 zł Justmelove\n172 zł Nife\nSukienka Nife z długimi rękawami szara z okrągłym dekoltem\nSukienka Bonprix mini casual z krótkim rękawem w serek\n249 zł Versada\nSukienka Versada midi z dekoltem v z długim rękawem\nSukienka Merribel na ramiączkach trapezowa na urodziny\nSukienka Latika bawełniana mini\nSukienka zielona Sukienkimm z długim rękawem z dekoltem v\n85 zł Arilook\n99 zł Smlfashion.pl\nSukienka Top Secret bez wzorów casual na sylwestra z okrągłym dekoltem mini\nSukienka Modnakiecka.pl w serek luźna\nSukienka IVET bez rękawów mini czarna trapezowa z dekoltem v\n54 zł 79 zł Selfieroom\n2779 zł Versace Jeans\nSukienka Tommy Hilfiger z krótkimi rękawami na lato casual mini


Niezwykle stabilne i sterowne narty dla osób doskonalących technikę łyżwową.\nMocne, przypominające kształtem oszczep taliowanie sprawia, że narty są bardzo stabilne; dzięki krótkim piętkom chętnie wybaczają błędy i pomagają szybko czynić postępy. Ślizgi G3 sprawdzą się w każdych warunkach. Model dla osób poszukujących uniwersalnych i dobrych nart, które służyć będą przez dłuższy czas.\nTaliowanie Enlarged javelin skating\nDlugość: 161 / 171 / 181 / 186 / 191


Drut naciągowy i kolczasty - PW Janowski\nStrona główna » Drut naciągowy i kolczasty\nPosiadamy w swojej ofercie niemal wszystkie rodzaje drutów potrzebnych w branży ogrodzeniowej.W zależności od potrzeb i zastosowania proponujemy druty\nnaciągowe, wiązałkowe, ocynkowane, ocynkowane i powlekane spawalnicze, kolczaste, kolczaste powlekane i inne w różnych grubościach. Większość z nich jest produkcji METALURGII RADOMSKO.\nOferowane rodzaje drutów\nW swojej ofercie mamy druty naciągowe ocynkowane lub ocynkowane powlekane o różnej średnicy i kolorze. Druty powlekane są naszej produkcji. Drut naciągowy jest potrzebny do montażu ogrodzenia z siatki, zapewnia sztywność siatki (ogrodzenia), jest także wykorzystywany do większego zabezpieczenia posesji czy terenu firmy przez zastosowanie drutu kolczastego, którego zadaniem jest uniemożliwienie przedostanie się osób lub zwierząt nad ogrodzeniem. Wyróżniamy następujące rodzaje oferowanego przez nas drutu naciągowego:\n-ocynkowane o różnej średnicy\n-ocynkowane +powłoka PCV o różnej średnicy\n-druty kolczaste ocynkowane\n-druty kolczaste kolor zielony\n-druty wiązałkowe ocynkowane\n- druty wiazałkowe ocynkowane +powłoka PCV\nDruty wykorzystujemy do produkcji siatki ogrodzeniowej, leśnej, paneli ogrodzeniowych, jako druty naciągowe i wiązałkowe przy montażu siatki. Zapewnia on sztywność zamontowane siatki i gwarantuje , że ie nastąpi jej zerwanie. Dodatkowo zastosowanie drutu kolczastego na górze ogrodzenia ma za zadanie zwiększenia bezpieczeństwa ogrodzonej posesji lub terenu firmy i ograniczenie możliwości pokonania ogrodzenia górą.\nDrut naciągowy ocynkowany jest odporny na korozję i warunki atmosferyczne, jednak zastosowanie drutu powlekanego zwiększa jego odporność na uszkodzenia i korozję bez cyklicznej potrzeby konserwacji. Zastosowanie drutu naciągowego powlekanego zwiększa także walory kolorystyczne, gdyż całe ogrodzenie będzie miało jeden wybrany kolor.\nDrut kolczasty ocynkowany 2.5/2 - 5 kg (około 50mb)\nDrut kolczasty ocynkowany dwużyłowy o średnicy 2,5/2,0mm.\nDrut naciągowy ocynkowany i dodatkowo powlekany tworzywem PCV do naciągania siatki ogrodzeniowej, średnica drutu 2.8 mm, całkowita średnica wraz z powleczeniem wynosi 4.0mm\nDrut ocynkowany sprzedawany w pełnych kręgach [kg]\nDrut naciągowy ocynkowany w kręgach, sprzedawany na [kg], twardość drutu: Na - klasa miękka\nRózne grubości drutu\nDrut kolczasty ocynkowany 2.5/2 - 10 kg (około 100mb)\nDrut kolczasty ocynkowany 2.5/2 - 20 kg (około 200mb)\nDrut naciągowy ocynkowany i powlekany 2.5/3.5 o średnicy 3.5 mm do ogrodzeń z siatki - rózne kolory\nDrut naciągowy ocynkowany i powlekany tworzywem PCV do naciągania siatki ogrodzeniowej, średnica drutu 2.5 mm, całkowita średnica wraz z powleczeniem wynosi 3.5 mm.\nDostępny w 5 kolorach: brązowy, czarny, niebieski, szary i grafitowy.\nDrut ocynkowany i powlekany PCV kręgach w [kg]\nDrut ocynkowany i powlekany PCV sprzedawany w pełnych kręgach w [kg]\nDostępny w kolorach: zielonym, brązowym, czarnym, niebieskim, szarym, grafitowym\nŚrednica 3,1 (2,0) mm\n3,5 (2,5) mm\nDrut kolczasty ocynkowany powlekany zielony 2mm - 10 kg (około 100mb)\nDrut kolczasty ocynkowany powlekany w kolorze zielonym, średnica drutu 2.0mm.\nSprzedawany po 100mb drutu.\nDrut ocynkowany i powlekany PCV sprzedawany w kręgach w kg\nDrut ocynkowany i powlekany PCV sprzedawany w kręgach [kg]\nRóżne średnice drutu


MIESZKANIE SPRZEDAŻ - Stefana Banacha Słupsk Pomorskie 4 You Nieruchomości\nPrzesyłam link do ciekawej oferty: http://www.4you.nieruchomosci.pl/mieszkanie-sprzedaz-26m2-135000pln-stefana-banacha-slupsk-pomorskie,61/7681/OMS\n5 192,31 PLN\nPrzedmiotem sprzedaży jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (bez KW). Lokal o powierzchni 26,50 m2, składa się z pokoju, przedpokoju, WC, kuchni i łazienki (+ piwnica). Położony jest na 2 piętrze (Z 4), w bloku, na osiedlu Zatorze w Słupsku. Wejście z klatki schodowej do przedpokoju. Z przedpokoju jest wejście do WC oraz pokoju, a z pokoju do kuchni. Z kuchni wejście do łazienki bez drzwi. Standard wykończenia lokalu jest dobry. Terakota jest wyłożona na podłogach w przedpokoju, WC, kuchni i łazience. W pokoju na podłodze panele. W łazience: kabina prysznicowa i umywalka. W przedpokoju szafa wnękowa. Okna PCV w pokoju i kuchni od strony zachodniej. Ogrzewanie i ciepła woda z sieci miejskiej. Lokal czysty i zadbany. Klatka schodowa z domofonem. Miesięczny czynsz ≈ 200 zł/wysokość zależna od zużycia wody. Ściany: tynk malowany. Na osiedlu usytuowane są: hala targowa, dyskont, szkoła, siedziba banku, Poczty Polskiej, teren zieleni. Miejsce bardzo dobrze skomunikowane z pozostałymi częściami miasta. Mieszkanie zostało opróżnione z mebli. Cena 135 000 zł do negocjacji. Polecamy!\n© 2020 Wszystkie prawa zastrzeżone | ASARI - systemy CRM Powrót na górę strony


Bioaron Baby 24 m+, DHA + Witamina D, 30 kapsułek twist off - Odporność - Witaminy - Apteka Dyżurna - Twoja apteka internetowa\nZawarte w Bioaron Baby 24 m+ DHA przyczynia się do:\nSpożywanie kwasu DHA przez matkę wspomaga prawidłowy rozwój mózgu i oczu u płodu i niemowląt karmionych piersią.*\nKorzystne działanie występuje w przypadku spożywania 100 mg DHA dziennie. * Informacja dla kobiet ciężarnych i matek karmiących: korzystne działanie występuje w przypadku spożywania 200 mg DHA dziennie ponad zalecane dziennie spożycie kwasów tłuszczowych Omega-3 dla dorosłych, tj.: 250 mg DHA i EPA.\nSuplementacja diety dziecka.\nDzieci powyżej 24 miesiąca życia zawartość 1 kapsułki dziennie, dorośli, w tym kobiety w ciąży i karmiące piersią, 1- 2 kapsułki dziennie.\nKlienci, którzy kupili: Bioaron Baby 24 m+, DHA + Witamina D, 30 kapsułek twist off, kupili również:


Działki budowlane koło Szczecina – atrakcyjne ceny od Inland Bimo. - Moderowany katalog stron WWW\nGmina Kobylanka została przez „Rzeczpospolitą” uznana za najlepszą gminę wiejską w Polsce (plebiscyt z 2008 roku). Działki budowlane Kobylanka na osiedlu Nowy Horyzont, to niezwykłe miejsca, idealnie przygotowanego do tego, by stworzyć w nich dom. Atrakcyjne ceny i świetna lokalizacja (niedaleko Szczecina i Stargardu Szczecińskiego) sprawiają, że działki te zachwycą każdego.\nSzczegóły strony dzialki-szczecin.com:\nTytuł: Działki budowlane koło Szczecina – atrakcyjne ceny od Inland Bimo.\nSłowa kluczowe: działki budowlane koło Szczecina, działki Szczecin, inland bimo


Polityka Prywatności i Cookies - Monika Piwowarczyk\nMonika PiwowarczykTwój ekspert finansowy i kredytowy\nOgólne warunki korzystania przez użytkowników z serwisu internetowego www.monika-piwowarczyk.pl\nNiniejsze „Ogólne warunki korzystania przez użytkowników z internetowego serwisu określają zasady nieodpłatnego korzystania przez Użytkowników z serwisu www.monika-piwowarczyk.pl, który zamieszcza profil eksperta finansowego i kredytowego wraz z informacjami o nim.\nWszelkie uwagi, komentarze oraz pytania dotyczące działania serwisu można kierować e-mail monika.piwowarczyk@sprawdzonyekspert.pl\nNiniejsze warunki korzystania z internetowego serwisu monika-piwowarczyk.pl określają zasady korzystania przez użytkowników indywidualnych z serwisu w ramach którego monika-piwowarczyk.pl zamieszcza informacje z zakresu tematyki finansowej. Korzystanie z serwisu jest bezpłatne.\nDane osobowe użytkowników, którzy prawidłowo wysłali formularz kontaktu w systemie serwisu przetwarzane są zgodnie z klauzulą informacyjną zawartą na stronach serwisu. monika-piwowarczyk.pl zastrzega sobie prawo do przekazania danych osób, które wypełniły formularz, do eksperta, który dostarczy informacji osobie zainteresowanej.


Kontakt Maciej Brzeski tel. 798339773Działka pod budownictwo wielorodzinne o łącznej powierzchni 2600m2, w znakomitej lokalizacji, niedaleko centrum, szkoła sklepy, dogodny dojazd. Wydane warunki zabudowy. Naprawdę warto w takiej cenie i lokalizacji nie ma już terenów w naszym mieście. Zapraszam i...\nDziałka (Mieszkaniowa) na sprzedaż, Bydgoszcz Flisy\n1 250 000 PLN / 481 PLN /m2\nNr oferty: 233469\nBEZPIECZNA PREZENTACJA.! Gorąco polecam i zapraszam !Maciej Brzeskitel.798339773 Bardzo tanio !! Urocza nieruchomość w kulturowym sercu miasta z widokiem na Wyspę Młyńską. Idealne miejsce ulokowania biznesu. Oferta obejmuje pomieszczenia biurowe na parterze z zapleczem socjalnym. Co jest ważne na te...\nTanie pomieszczenia biurowe\nBiuro na wynajem, Bydgoszcz Śródmieście\n47 m2 5 pokoi 1 Piętro z 3 Pow. działki 3 732 m2\n1 000 PLN / 21 PLN /m2\nNr oferty: 769977\nKontakt Maciej Brzeski tel. 798339773Tylko w naszym biurze mieszkanie w dobrej cenie i fajnej lokalizacji. Dwa obszerne pokoje - salon 21.5 m2, sypialnia 10.6 m2, kuchnia 9.2 m2, łazienka 3,5 m2, przedpokój 8.7 m2. Drugie piętro bardzo ładna zadbana klatka schodowa, budynek z początku tego wieku. t...\nNowość Mieszkanie dobrej cenie\n53,50 m2 2 Pokoje 2 Piętro z 3\n318 000 PLN / 5 944 PLN /m2\nNr oferty: 218176\nKontakt tel. Maciej Brzeski 798339773Działka komercyjna, którą pragnę Państwu polecić znajduje się na naturalnym "pomoście" aglomeracji Bydgoszcz-Toruń. Nieruchomość o niebywałych walorach w kwestii położenia i potencjału wykorzystania. Wiele nasadzeń tworzy na dzień dzisiejszy uroczy, nieco dziki...\nDziałka - Gotowy interes lub własna inwencja\nDziałka (Usługowo-mieszkaniowa) na sprzedaż, Czarnowo\n1 000 000 PLN / 83 PLN /m2\nNr oferty: 560508\nKontakt Maciej Brzeski tel. 798339773Prezentujemy Państwu uroczą działkę w ciekawych okolicznościach przyrody. Azyl ciszy i spokoju. Jeśli pragniesz pozostawić hałas, szalony pęd dzisiejszego świata za sobą i chcesz mieszkać blisko natury, ale mieć miasto Bydgoszcz w zasięgu 20 min jazdy samochode...\n389 000 PLN / 57 PLN /m2\nNr oferty: 106667\nKontakt Maciej Brzeski tel. 798339773Prezentujemy Państwu dom, usytuowany na świetnie zlokalizowanej działce w otoczeniu podobnych ukończonych posesji, zaledwie kilka minut od Fordonu. Jak w parametrach podanych wyżej dom jest w stanie surowym zamkniętym z dostępem do drogi publicznej przez udział w...\nSielska lokalizaja nieopodal Fordonu\n74 m2 3 Pokoje 2021 Rok Pow. działki 860 m2\n325 000 PLN / 4 392 PLN /m2\nNr oferty: 354908\nKontakt Maciej Brzeski - tel. 798339773Fajny lokal dla wymagającego klienta. Bardzo obszerne mieszkanie, lub biuro. Bardzo fajnie usytuowane na trzecim piętrze secesyjnej kamienicy . Wysokość kondygnacji izoluje wnętrze od miejskiego zgiełku, charakter wnętrz jakkolwiek nowoczesny to sam budynek odd...\nMieszkanie na wynajem, Bydgoszcz, Jana i Jędrzeja Śniadeckich\n60 m2 2 Pokoje 3 Piętro z 3\n1 680 PLN / 28 PLN /m2\nNr oferty: 855255\nKontakt: Maciej brzeski tel. 798339773Tylko u nas! - Rezerwacja do poniedziałku!Mam przyjemność zaoferować Państwu całkowicie odnowiony apartament na pierwszym piętrze małego bloku. Teren ogrodzony i estetycznie zagospodarowany. Miszkanie zaaranżowane w nowoczesnym stylu składa się z salonu z anekse...\n33,40 m2 2 Pokoje 1 Piętro z 2 2007 Rok\n299 000 PLN / 8 952 PLN /m2\nNr oferty: 543733\nKontakt: Maciej BrzeskiMam przyjemność zaoferować Państwu działkę na Miedzyniu górnym w bardzo pożądanej lokalizacji, a działek już niewiele. Obecnie na parceli znajduje się mały, nowy budynek mieszkalny o pow. ok. 54m2 w stanie surowym zamkniętym. W działce jest prą, woda i kanalizacja, natomiast g...\nDziałka budowlana na Miedzyniu!\nDziałka (Mieszkaniowa) na sprzedaż, Bydgoszcz Miedzyń\n1 253 m2 2021 Rok Pow. działki 500 m2\n389 000 PLN / 310 PLN /m2\nNr oferty: 182428\nKontakt: Maciej BrzeskiMam przyjemność zaoferować Państwu dom w zabudowie bliźniaczej, w stanie deweloperskim. Bardzo zmyślny projekt, który zaowocował przestronnym, nowoczesnym wnętrzem. Można podstawowy projekt modernizować w dwojaki sposób, poprzez dodanie jednej sypialni na piętrze lub zagospod...\nDom w otoczeniu lasu i cenie mieszkania!\nDom (Bliźniak) na sprzedaż, Murowaniec\n108 m2 4 Pokoje 2021 Rok Pow. działki 500 m2\n529 000 PLN / 4 898 PLN /m2\nNr oferty: 769766\n108 m2 4 Pokoje 2021 Rok Pow. działki 250 m2\n479 000 PLN / 4 435 PLN /m2\nNr oferty: 616423\nKontakt: Maciej Brzeski tel. 798339773Mam przyjemność zaprezentować Państwu naprawdę świetne mieszkanie na 2 piętrze kultowego bloku Błonia. Lokal jest po kapitalnym remoncie, gdzie wymienione zostało wszystko co można wymienić. Na lokum składa się salon z aneksem kuchennym w pełni wyposażonym we w...\nEkstra mieszkanie na Błoniu\n36,70 m2 2 Pokoje 2 Piętro z 4\n285 000 PLN / 7 766 PLN /m2\nNr oferty: 874572


Sinulan Express Forte Junior aerozol do nosa 20 ml - Apteka Internetowa Tanie-Leczenie\nZaleca się wykorzystywanie preparatu u osób dorosłych i dzieci powyżej 3 roku życia w przypadku stanu zapalnego zatok przynosowych, kataru oraz suchości nosa.\nAerozol do nosa zawierający CAPTOMUCIL® stosowany jest w przypadku chorób układu oddechowego, w których jednym z powikłań klinicznych jest nadmierne wydzielanie śluzu, takich jak przeziębienie i zapalenie błony śluzowej nosa, które mogą przebiegać z ostrym lub przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych.\nCAPTOMUCIL® zmniejsza lepkość śluzu i umożliwia szybki i skuteczny odpływ wydzieliny.\nMucyna jest fizjologicznym składnikiem wydzielin człowieka. Jej nadmierne wytwarzanie podczas infekcji dróg oddechowych powoduje, że śluz jest zbyt lepki, aby mógł zostać wydalony, powodując zatykanie zatok przynosowych.\nCAPTOMUCIL® zmniejsza lepkość śluzu, co znacznie ułatwia usunięcie jego nadmiaru.\nKlienci, którzy kupili: Sinulan Express Forte Junior aerozol do nosa 20 ml, kupili również:\nOlimp Nerkamin x 30 kaps (data ważności 30-12-2020)