Strona główna Urządzenia Gadżety osobiste Tak wygląda Apple Watch od Xiaomi. Jak wam się podoba?\nWiecie, że tam w Xiaomi tak kogoś sczyściło, że przy obecnym zamieszaniu ze smartfonami Mi 9 chcą jeszcze pokazać model Mi CC9 Pro? Ma to się wydarzyć jakoś w przyszłym tygodniu. Na tym samym wydarzeniu będzie też nowy smartwatch od Xiaomi, który ewidentnie nawiązuje swoim designem do Apple Watcha. I gdybym miał wybierać, to ewidentnie bardziej czekam na ten drugi produkt.\nApple Watch jest najpopularniejszym smartwatchem na świecie. Najpierw jest on, potem Samsung, a za nimi długo, długo nic. Już w pierwszym kwartale tego roku Apple zgarnęło ponad 1/3 rynku, a pod koniec roku i po premierze 5. generacji może być tylko lepiej. Oznacza to, że co trzeci sprzedawany smartwatch był Apple Watchem. Nie jest zatem zaskoczeniem to, że inni chcą być jak Apple. Tak jak Xiaomi. I wiecie co? Wcale nie musi im to wyjść na złe.\nZerknijcie najpierw na zegarek:\nSmartwatch Xiaomi / fot. Gizmochina\nSmartwatch ma prostą budowę i jest bardziej prostokątny, mniej opływowy w porównaniu do Apple Watcha. Podobieństwo jest jednak widoczne, szczególnie gdy spojrzymy na niego od góry (tak jak na zdjęciu tytułowym) czy zwrócimy uwagę na charakterystyczną koronkę na boku koperty. Złośliwi powiedzą pewnie, że jedno jak i drugie wyszło z tej samej fabryki.\nCo będziemy mieć w środku? Tutaj robi się ciekawie, bo będzie całe zaplecze łącznościowe jakie w sumie może być w smart-zegarku. Będzie Bluetooth 5.0, Wi-Fi, GPS i NFC, ale też – podobnie jak w Watchu od Apple – wsparcie dla eSIM. Biorąc jednak pod uwagę to, że zegarek będzie pracował w oparciu o autorski system od Xiaomi, raczej nie ma co liczyć na płatności zbliżeniowe z wykorzystaniem np. Google Pay. Od strony technicznej wiadomo tylko tyle, że procesor to Snapdragon 3100 – nie ma nic choćby o ekranie, jego rozdzielczości czy pojemności baterii.\nSmartwatch Xiaomi – specyfikacja / fot. Gizmochina\nZ pewnym informacji jest natomiast to, że smartwatch Xiaomi zadebiutuje już 5 listopada 2019 roku. Taka wiadomość została umieszczona na powyższej grafice, a te dodatkowe największe chińskie znaczki z kolei można przetłumaczyć jako „mały smartfon na nadgarstku”.\nPoprzedni artykułJeden z lepszych dysków NVMe, Samsung SSD 970 EVO Plus taniej o około 90 złotych\nNastępny artykułNa tę aktualizację czekam od prawie 2 lat… i wątpię, że się doczekam


saudyjska | Fronda.pl\nSaudyjska - wybrane artykuły\nSpośród artykułów opublikowanych w portalu Fronda.pl wyselekcjonowaliśmy treści dotyczące zgadnienia - saudyjska. Poniżej znajdują się wszystkie teksty dotyczące tematyki: saudyjska, jakie znalazły się w naszym serwisie. Zapraszamy więc do zapoznania się z tekstami z interesującego Cię zakresu. Innym sposobem na znalezienie poszukiwanych treści jest wpisanie odpowiedniej frazy, np. saudyjska w naszej wyszukiwarce.\nSaudyjska - wybrane wpisy na blogach\nSpośród wpisów na blogach opublikowanych w portalu Fronda.pl wyselekcjonowaliśmy treści dotyczące zgadnienia - saudyjska. Poniżej znajdują się wszystkie teksty dotyczące tematyki: saudyjska, jakie znalazły się w naszym serwisie. Zapraszamy więc do zapoznania się z tekstami z interesującego Cię zakresu. Innym sposobem na znalezienie poszukiwanych treści jest wpisanie odpowiedniej frazy, np. saudyjska w naszej wyszukiwarce.


Food Haven czyli Przystanek Jedzenie: Konkurs i pyszne nagrody z Buenos Aires :)\nKonkurs i pyszne nagrody z Buenos Aires :)\nMinął już tydzień odkąd jesteśmy w Polsce przez który dzielnie rozpakowałam wszystkie moje 3 walizki i próbowałam odespać brakujące 5h (o tyle musieliśmy przyspieszyć nasze zegarki). Z radością i z niedowierzaniem powitałam ciepłe czerwcowe słońce ciesząc się nim jak małe dziecko. W domu czekał na mnie pyszny chleb na zakwasie mojego taty, balkon zamieniony w ogródek ziołowy przez moją mamę, stos moich ulubionych magazynów (Kuchnia, Zwierciadło i Sens) i piękne stokrotki. Życie jest piękne! :)\nZ powodu jet lagu nie miałam jednak głowy do pisania, robienia zdjęć czy skomplikowanego gotowania. W pełni sezonu truskawkowo-rabarbarowego nie mogłam jednak sobie odmówić małego co niego - postawiłam na orzechowe crumble z rabarbarem i z truskawkami z truskawkowego bloga Ani i się nie zawiodłam. Poezja :)\nJak obiecywałam - przygotowałam dla Was mały konkurs ze słodkimi nagrodami, które przywiozłam z Buenos Aires. Długo myślałam nad zagadką, ale wszystko co przyszło mi do głowy wydawało mi się za łatwe. Po czym stwierdziłam, że o wiele ciekawiej będzie zapytać Was jaka jest podróż Waszych marzeń. Być może już ją odbyliście albo dopiero planujecie albo tylko marzycie... nie ma to znaczenia.\n1. Jedna osoba może zostawić jeden komentarz pod dzisiejszym wpisem z odpowiedzią na pytanie o podróż marzeń.\n2. Na wpisy czekam do czwartku (10 czerwca) do godziny 24:00.\n3. Z komentarzy wybiorę trzy, których autorom prześlę nagrody. Nagrody wysyłam tylko na polski adres.\nNagrody wielkościowo są symboliczne (i tak mieliśmy spory nadbagaż) ale smakowo... starałam się wybrać to co najlepsze:\n1. Opakowanie alfajorów z dulce de leche z najsłynniejszej sieci kawiarni w Argentynie - Havanna.\n2. Vauquita czyli argentyńska krówka albo inaczej tabliczka z dulce de leche.\n3. Malutki słoiczek dulce de leche z Patagonii.\nZ niecierpliwością czekam na Wasze komentarze, miłej zabawy! :)\nEtykiety: Buenos Aires, konkurs\nAnia June 6, 2010 at 11:26 PM\nPodróż moich marzeń - to był mój wyjazd z Mamą 10 lat temu do Indii. Pojechałyśmy we dwójkę na miesiąc i po prostu odkrywałyśmy ciekawe miejsca, nie spiesząc się, zajadając lokalne specjały w ulicznych knajpkach. Był czas by poobserwować ludzi, pozwiedzać zabytki, oglądać świat z okien rozklekotanego autobusu lub przepełnionego pociągu. W końcu był to nasz czas i to było najważniejsze. Zdecydowanie była to podróż naszego życia i tylko marzę, by móc ją powtórzyć, może inne miejsce i inny czas ale z pewnością byłoby tak samo cudownie!\nKasia June 6, 2010 at 11:51 PM\nPodróż marzeń na pewno dopiero przede mną, choć staram się zwiedzać świat, rok temu byłam m.in. w Bostonie i zachwyciłam się tym miastem!!! Tak naprawdę to tak ważne nie jest dla mnie miejsce a to z kim tam pojadę. Bo w podróż moich marzeń chcę udać się z moim Mężem :)! Pozdrawiam\nrogatek June 7, 2010 at 12:11 AM\nmarzeń podobno się nie zdradza, bo się wtedy nie spełniają, w przypadku podróży marzeń, można zdradzać osobie, z którą by się chciało tę podróż odbyć ;)\nja sobie stawiam cele podróżnicze, i powoli je wypełniam. Za tydzień lecę do Włoch, gdzie czekają mnie 2 tygodni past i pizz ;), następnie w kolejce czeka Barcelona i Brugia.\nA gdzieś pomiędzy tymi wyprawami, najbardziej upragniona jest wycieczka na północ, aby po prostu zobaczyć zorzę polarną. Najlepiej mając u boku mojego mężczyznę.\nnemezis. June 7, 2010 at 1:41 AM\nPomimo tych paru lat, jakie minęły od czasu mojej podróży do Francji, wciąż jeszcze doskonale pamiętam letnie poranki o zapachu świeżego pieczywa, morską bryzę na twarzy zachodzącego słońca, wąskie, kamieniste uliczki... Wspomnienia odżywają zawsze, gdy w codziennym pędzie życia znajdzie się czas na odrobinę zadumy, odpoczynku. Choćby jadąc autobusem czy czekając na skrzyżowaniu. Z uśmiechem Mona Lisy zatapiam się wtedy w myślach o miejscu, w którym pozostawiłam cząstkę siebie. O Prowansji.\nMiałam okazję zamieszkiwać przepiękną willę na stromym wzgórzu małej wioski, La Garde-Freinet. Z okna kuchni rozciągała się niesamowita panorama miasteczka. Najbardziej zapada jednak w pamięć widok ,oplatających horyzont, fioletowych pól. Lawenda. Ta woń... Pozostaje jedynie zamknąć oczy i płynąć pomiędzy skromnymi uliczkami, wsłuchując się w życie mieszkańców, taniec promieni słońca i cichy wiatr tulący kosmyki włosów. Podróżowałam trochę po miastach wybrzeża, i bez wątpienia mogę stwierdzić, że każda z nich jest swoistą oazą. Spektaklem światła, aromatu, zapachu, dźwięku. Każde niesie ze sobą możliwości doświadczania niezwykłych doznań. Nie trzeba być rodowitym Francuzem, by poczuć się w Prowansji jak w domu. Itace, do której dążą nękane zmęczeniem dusze.\nBardzo spodobały mi się Monako, Nicea czy Cannes, lecz w obliczu urokliwych wiosek wydawały się takie ... zwykłe. Nie znajdziemy tam choćby cudownego targu, wzdłuż wąskiej uliczki, gdzie krzyki kupców przeplatają się z wonią oliwek, ziół, suszonych pomidorów. Po obu stronach stoiska nęcą potencjalnych nabywców. Może się to wydawać nieco przytłaczające, lecz zapewniam, że tak nie jest. Zupełnie bezstresowa, ciepła mentalność Prowansalczyków jest tego powodem. Mimo, że wtedy większość z nich nie znała angielskiego, ze wszystkimi dogadywałam się, a do przeżycia potrzebowałam tylko jednego zdania: „ę bagiet sirvu ple’’ w piekarni co rano.\nWydaję się, że ludzie Prowansji czerpią przyjemność z każdej dziedziny życia. Uwielbiałam patrzeć na nich, przechadzając się po małym rynku ‘’kasztanowego miasteczka’’( słynie z kasztanowych wyrobów. to tam miałam okazję spróbować najlepszych lodów na świecie – kasztanowych. zachwyca również kasztanowa konfitura. jaka szkoda, że nigdzie poza Prowansją jej nie widziałam.). Do końca życia będę pamiętać także parę staruszków, idących pod rękę, z radością wypisaną na błyszczących, pomimo wieku, oczach. Miłość doskonała. Miłość o jakiej marzę. Czy kiedyś takiej właśnie doświadczę? Na razie takim uczuciem obdarzam najpiękniejszy, magiczny zakątek Francji. Bez wątpienia wrócę tam. Może na dłużej?\nCarmellina June 7, 2010 at 7:04 AM\nMoje marzenia na temat tej idealnej podróży nie zmieniają się wraz z biegiem czasu..\nOd lat planuję wybrać się do Japonii - kraju kwitnącej wiśni. Wiele czytałam, zakupionych mam mnóstwo przewodników, nawet swego czasu uczyłam się tego makabrycznego języka! Chciałabym poleżeć na plażach Tokio, spróbować prawdziwego ramen, poznać głębiej tamtejszych ludzi i ich kulturę.\nChciałabym zgłębić kulinarną stronę Japonii, objechać wszystkie 3 wyspy.\nI na pewno kiedyś dokonam tego wszystkiego ;)\ndoro June 7, 2010 at 8:10 AM\nPodróż Marzeń zapala mi w głowie dwie lampki - skandynawską i grecką; ta pierwsza zaspokaja mroczną, niewysłowioną i niedopowiedzianą stronę duszy i odbyła się 10 lat temu z moim Tatą, dała przedsmak studiów historycznych i nową wiedzę o muzyce regionu - przywiozłam reklamówkę płyt black-metalowych ;)Usiłowalam ukraść znak ostrzegawczy "uwaga łosie" i Tato o mało nie dostał zawału, jak to zobaczył; przemierzyłam Drogę Trolli, goniłam ogromne komary na szczycie (?) fiordu, oglądając resztki zorzy polarnej. Wspomnienia mam niemal mistyczne! A druga Podróż zawsze związana jest z Grecją wyspiarską, bo kontynent mnie mnie fascynuje, mimo zabytków - wyprawy skuterem na dzikie plaże, sałatka grecka jedzona codziennie kilka razy dziennie,ouzo, marmurowe rozgrzane kamyczki masujące stopy, jeżowce czyhające na stopy w płytkich i ciepłych zatoczkach ;)i tym razem podróże z Mężem i Synem ;) następna w sierpniu!\nisadora June 7, 2010 at 9:04 AM\nMoim marzeniem jest pojechać na Sycylię na bardzo długo. Zabrać ze sobą mojego męża i wędrować po małych miejscowościach próbując sycylijskich smaków. W międzyczasie zwiedzając to, co do zwiedzania. Chciałabym poznać codzienność ludzi, wspólne biesiadowanie i radość z bycia razem za zastawionym stołem i kieliszkiem wina w dłoni. Może kiedyś się spełni...\nUsagi June 7, 2010 at 9:34 AM\nJeszcze dzieckiem będąc naczytałam się książek podróżniczych. Arkady Fiedler i jego "Ryby śpiewają w Ukajali" oraz "Zwierzęta z lasu dziewiczego" był przez długi czas moim niezrównanym idolem. Może dlatego tak kocham podróże.\nJaponia, Chiny, Wietnam i Sri Lanka. Takie miejsca wymieniam jednym tchem. Zaraz za nimi spływ Amazonką. A zaraz potem wyniosłe Peru. Wszystko zobaczyć, dotknąć, posmakować.\nI jest w tym pragnieniu miejsce na dwie podróże marzeń. Tak różne od siebie jak lód i ogień: Antarktyda i Kenia. Ogromne wieloryby i szybkie gepardy.\nMarzenia powinny być wielkie, może nawet nieosiągalne. Wtedy są drogowskazem w największej podróży marzeń, jaką jest życie.\nAnna Maria June 7, 2010 at 12:38 PM\nJest wiele miejsc, które chciałabym zobaczyć - ale ostatnio marzę o wycieczce tradycyjną barką po Canal du Midi. To 360 km kanałów -płynąc mijasz przepiękne krajobrazy Langwedocji, zabytkowe miasteczka, mosty, akwedukty... Jest to Unesco's World Heritage Site.\nBył w tutejszej TV program kulinarny, prowadzony przez znanego tutaj szefa Ricka Steina - w tym programie on właśnie był na takiej łodzi, zatrzymywał się po drodze w różnych miejscach i kosztował miejscowych specjałów - i zawsze te restauracje, które odwiedzał, podawały znakomitej jakości jedzenie. Chodził też na wspaniałe francuskie targi.\nObcowanie z naturą i francuska kuchnia - do tego leniwe, niespieszne tempo, i brak konieczności przedzierania się przez tłumy czy stania w korkach - to dla mnie ideał.\ndragonfly June 7, 2010 at 2:59 PM\nMoi przodkowie musieli być chyba Wikingami. Źle znoszę ciepło, skwar, dużą wilgotność powietrza. Kocham za to rześkie poranki, przejrzystość po horyzont i surowe krajobrazy. Dlatego nie marzę o Południu, ale o Północy. Najbardziej o Islandii. Nie chodzę utartymi szlakami, a ta mała wyspa leży z dala od popularnych turystycznych ścieżek. To jeden z najciekawszych zakątków Europy, jeden z najbardziej malowniczych. Oczywiście jeśli lubi się górskie rzeki i księżycowe pejzaże, wodospady i wulkany, ogień i lód. Mój plan na spełnienie marzenia? - ja, moja rodzina, mały namiot, ciepłe śpiwory i dwa plecaki. Niech tylko Hania trochę podrośnie. :-)\nArvén June 7, 2010 at 5:37 PM\nPodróż marzeń w jakimkolwiek wymiarze oznacza dla mnie tylko jedno - wtopienie się w tłum tam, gdzie rzuci mnie los. Zresztą gdziekolwiek się nie znajdę - na tropikalnej wyspie, w rozgrzanym słońcem centrum miasta czy w górskiej wiosce, tam staram się żyć nie jak turysta, ale jak zwykły mieszkaniec miasteczka. Jem to, co wszyscy inni. Chodzę boso ulicami, z hotelu wychodzę niedługo po świtaniu a wracam do niego długo po zmroku. W podróży marzeń odbieram wszystko zmysłami. Zapach dobiegający na równi z pokrzykiwaniem z włoskich kuchni, kiedy przeciskam się wąskimi uliczkami na targ. Smak niepewności, towarzyszący rozgryzaniu podejrzanych przypraw, które wciska mi do ręki na kramie obfitości handlujący turek. Dotyk rozgrzanego kamienia pod moimi stopami i ulga, kiedy zanurzam je w chłodnej wodzie fontanny w centrum wielkiego miasta. Teraz marzę o tym, by na jakiś czas wtopić się grecki tłum. Marzy mi się Skopelos od czasu obejrzenia musicalu Mamma Mia. Nie przeszkadza mi to, że nie zwiedzę tam tysiąca muzeów ani nie poznam starożytnych historii mrożących krew w żyłach. Ja chciałabym mieć swój dom z werandą, gdzie wyjdę rano z kubkiem kawy w dłoni, i będę mogła do woli gapić się na morze w oddali. Chcę mieć swoje drzewka oliwne i sznury w ogrodzie, na których będę mogła wieszać śnieżnobiałe pranie.\nTak sobie wyobrażam moje domowe Greckie wakacje życia...\nPodróż marzeń? Przychodzi mi na myśl kilka pomysłów: Prowansja, Toskania, wyspy greckie, Kenia... Ale odwiecznym moim marzeniem jest odbycie podróży koleją transsyberyjską i magistralą amurską: Moskwa-Irkuck-Władywostok, powrót przez Mandżurię, Pekin, Mongolię ( po drodze ogląda się Mur Chiński) do Irkucka i powrót do Moskwy... Nie wiem, czy kiedyś uda mi się zrealizować to marzenie, ale bardzo chciałabym wraz z moim Mężem zobaczyć Syberię, Bajkał, Mandżurię, Pekin, Pustynię Gobi... A na krótką metę zamarzyliśmy o spływie rzeką Wdą, w tym roku się nie uda, ale w przyszłym - postaramy się, a może i największe marzenie się spełni? Proszę, trzymaj kciuki! Dorota\nPodróż marzeń? Byłaby bardzo długa. I bez wątpienia byłaby podróżą "dookoła smaku". Omijałabym utarte szlaki, odwiedzała malutkie miejscowości, próbując niesamowitych smaków, przełamując lęki. W domach miejscowych próbowałabym nikomu nie znanych dań oraz źródłowych wersji dań niezmiernie popularnych. Na wiejskich targach kupowałabym niezwykłe kuchenne przybory, które w końcu przestałyby się mieścić w mojej kuchni.\nA kiedy poznałabym już wszystkie smaki świata zakotwiczyłabym w Grecji i tam już pozostała. W małym, białym domku na wybrzeżu, z widokiem na błękitne morze; mając nieskończenie wiele czasu na zgłębianie starożytnych tajemnic.\nTak sobie wymarzyłam...\nPodróż marzeń to dla mnie Wielka Brytania, londyn. Jako dziecko zostałam przez rodziców zmuszona do nauki angielskiego. Przez ok. 4 lata chodziłam do szkoły językowej, niestety co roku zmuszona byłam do zmiany grupy i nauczyciela. Z czasem zaczęłam coraz bardziej "odstawać" od grupy. co za tym idzie nienawidzić angielskiego i wszystkiego co z nim związane. pewnego dnia powzięłam stanowczą decyzję rezygnacji z oferty tej szkoły. trafiłam do nauczycielki, której jestem ogromnie wdzięczna nie tylko za to czego mnie nauczyła, ale przede wszystkim za to, że moja nienawiść przerodziła się w miłość do angielskiego. pamiętam z jaką pasją i niesamowitą fascynacją opowiadała mi o swojej pracy i o Anglii. ciepło wspominam też pokój, w którym się uczyłam, na ścianie była ogromna flaga UK, a na tablicy korkowej liczne pocztówki. nie wiedzieć kiedy zapragnęłam poznać ten kraj i tamtejszych ludzi. moja fascynacja Anglią na początku ograniczała się do jakichś programów dokumentalnych, później były (w zasadzie wciąż są, bo moja fascynacja ciągle trwa)filmy, książki, muzyka, teraz chciałabym zobaczyć prawdziwych Brytyjczyków, wsłuchać się w ten oszałamiający, przecudowny akcent. zobaczyć big ben'a, tower of london, tower bridge, po prostu cały londyn, wczuć się w jego klimat. a może kiedyś udałoby mi się zwiedzić całą Wielką Brytanię? może kiedyś będę miała szansę zwiedzić walię, kornwalię, czy szkocję, zobaczyć inną naturę (piękne wrzosowiska!) i zetknąć się z różnymi osobami, historiami, kulturą? czas pokaże, na razie to marzenie czeka gdzieś na dnie szuflady na realizację. niedługo czeka mnie wybór studiów, więc może tak by połączyć miłość, pasję z przyszłym zawodem?\nPozdrawiam i życzę Ci kolejnych sukcesów i spełnionych marzeń!;) Ania\nmuffingirl June 10, 2010 at 11:05 PM\nPodróż moich marzeń rozpoczęła się ponad dwa lata temu i trwa…do dziś. Początek był dość banalny, w oczekiwaniu na narodziny pierwszej córeczki musiałam leżeć, a co się z tym łączy-dużo czytałam. Poznałam historię rodu Kossaków, biografię rodziny Onyszkiewiczów i Zborowskich i … zaczęłam marzyć o poznaniu własnych korzeni. Najpierw oczywiście przepytałam Mamę i jej siostrę oraz dalszą rodzinkę. Niestety moi dziadkowie już od dawna nie żyją więc z nimi porozmawiać nie mogłam. W ten sposób udało mi się stworzyć drzewo genealogiczne „po kądzieli” do 4 pokoleń wstecz. Po roku, razem z Mamą, jej siostrą i moją kuzynką postanowiłyśmy odwiedzić miejsca, w których żyli nasi przodkowie. Odwiedziłyśmy duże miasta i maleńkie wioseczki, zwiedziłyśmy archiwa i kancelarie parafialne. W tej podróży spotkałyśmy się z ogromną życzliwością i chęcią pomocy. Co najważniejsze zaś – poznałyśmy wielu ludzi, którzy pamiętali moich dziadków i pradziadków i chętnie o nich opowiadali.Otrzymałam też kilka zdjęć. Mogę więc powiedzieć, że podróż moich marzeń była/jest podróżą „do przeszłości”. Dzisiaj kończę opracowywanie tego, co udało się nam zgromadzić. Mam nadzieję, że kiedyś do tych historyjek, anegdot i wspomnień sięgną nasze dzieci. A na przyszły rok… planuję podróży ciąg dalszy. Teraz pora na rodzinę ze strony Taty :)\nDarek June 10, 2010 at 11:14 PM\nPodróż moich, a właściwie naszych marzeń to podróż do Japonii. Obydwoje z żoną jesteśmy zafascynowani techniką, można powiedzieć, że dzięki niej się poznaliśmy. Ogromne miasta, szybkie pociągi i ultranowoczesne wynalazki, no i oczywiście szalone japońskie karaoke – a do tego tylko my – we dwoje. Troszeczkę jak w naszym ulubionym filmie „Między słowami” ze Scarlett Johansson. Mamy nadzieję, że nasze marzenie uda się spełnić (wyznaczyliśmy sobie termin - 5 rocznicę ślubu). Zobaczymy, a póki co – miło jest pomarzyć :)\nAnia T. June 27, 2010 at 11:19 AM\nWspaniały, smakowity blog, bardzo się cieszę, że go odkryłam. Nie zdążyłam na konkurs, moja podróż trwa, od ponad dwóch lat odkrywamy z rodziną Hiszpanię. Pozdrawiam i zapraszam Ania T.


Górnik vs. frankowiec - kto nas więcej kosztuje - Puls Biznesu - pb.pl\nGórnik vs. frankowiec - kto nas więcej kosztuje\nopublikowano: 19-01-2015, 13:05\nOstatnie dni obfitowały w wiele zaskakujących i mocnych wydarzeń. Najmocniejszym z nich jest: konflikt górników z rządem, a najbardziej zaskakującym: uderzenie szwajcarskiego banku centralnego w polskich frankowców (analiza ze strony kurencja.com)\nZaledwie kilka dni wystarczyło Polakom aby wydobyć -nomen omen- z podziemi podkłady ludzkiej złości, przerażenia i wściekłości, a jednocześnie po raz kolejny wykazać, że ludzkie odruchy polityków są najbardziej dalekie od ludzkiego postępowania.\nKorespondencyjny, niespodziewany bój górników z frankowcami o pieniądze\nTak się właśnie złożyło, że w jednym czasie górnicy i frankowcy powalczyli o czołówki gazet.\nJak to zwykle bywa, walka idzie tu o pieniądze, a że są to pieniądze do życia, a media dawno weszły w epokę tabloidyzowania wszystkiego – uzyskujemy wybuchową miksturę i wybuchowy efekt: każdy Polak chyba jest już na bieżąco i ma własne, twarde zdanie, w tematach normalnie mu odległych: fedrowania wungla oraz spreadów i kursów waluty ze skrótem CHF.\nIle w tej dynamicznej, chociaż nie bezpośredniej walce zainteresowanych jest prawdy i argumentów nie podsycanych przez media i koniunkturalnych polityków? No, zobaczmy.\nAnalizie poddaliśmy następujące (niemal rozłączne) grupy Polaków:\ngórników – (w uproszczeniu) – hołubionych przez władze PRLu, zawsze roszczeniowych, rozpieszczonych, a obecnie stale rozpieprzających budżet, a dorywczo też spokój na ulicach Warszawy. Ludzi ciężkiej, fizycznej pracy wspieranych prywatnie przez niepracujące (ale ambitne i dumne) żony, zawodowo przez niekompetentnych menedżerów z partyjnego nadania, niepełnosprawną (przepraszam osoby niepełnosprawne!) leniwą, przerośniętą administrację, a społecznie przez zaangażowanych i walczących o jeszcze lepsze jutro swoich prywatnych portfeli związkowców\nfrankowców – (w uproszczeniu) – młodych dorobkiewiczów, także zblazowanych cwaniaków, którzy przechytrzyli innych więcej się ucząc, ciężej pracując, przenosząc swoje rodziny i swoje słoiki do wielkich miast, którzy przez lata śmiali się w twarz tym, którzy wzięli kredyty w złotych, ale obecnie miny im zrzedły za to na pewno wyciągną ręce po publiczne pieniądze\nbeneficjentów programu Rodzina na Swoim – (w mniejszym uproszczeniu) – ludzi młodych gorzej sytuowanych, z nie największych miejscowości, chcących godnie żyć i mieszkać na swoim\nKto kogo „robi w ciula”\nW sobotę 17. stycznia rząd i górnicy (reprezentowani przez oddanych im związkowców) podpisali porozumienie. Pewnie dopiero czas pokaże, co do czego się porozumiano, ale skoro panowie Duda (Piotr) i Dominik Kolorz, ale także pani premier Ewa Kopacz się uśmiechają, to przynajmniej jedna strona robi dobrą minę do złej gry…\nPani premier powiedziała w radiu 18. stycznia, że realizacja programu naprawczego dla samej Kompanii Węglowej to koszt 2,3 mld zł, tymczasem – jak mówiła – „średnio rocznie ok. 7 mld zł każdy rząd po kolei dokładał do polskiego górnictwa”.\nPan Kolorz, szef śląsko-dąbrowskiej Solidarności był uprzejmy podzielić się z górniczą bracią swoim entuzjazmem zmaterializowanym w słowach: „na Śląsku w ciula nie daliśmy się zrobić”.\nCzyli wszystko super, spoko majonez, coco jumbo i do przodu! Możemy chyba „liczyć” na kontynuację dotychczasowej polityki nieudolnego restrukturyzowania górnictwa oraz bardzo udolnego wychowywania górników, że nigdy nikt nic nie zrobi dopóki będą nas szantażować jak dotychczas.\nJak wygląda na papierze inwestycja w polskie górnictwo w XXI wieku przedstawia poniższa tabela. Wynika z niej, że przez 14 lat wydaliśmy (każdy z nas) 110 mld złotych (12 mld zadłużenia jeszcze nie wydaliśmy, ale przecież się nie rozpłynęło i trzeba będzie zapłacić). W tym roku już mamy „zaksięgowane” 2,3 mld zł na (późniejsze) ratowanie Kompanii Węglowej i pewnie znaczne większe koszty odsuwania w czasie decyzji i demoralizacji górników.\nAle jak mawiała Margaret Thatcher, którą jest modna wśród polskich polityków (niestety głównie jako narzędzie wycierania ust): „rząd nie ma swoich pieniędzy”. Żeby dać górnikom, musimy zabrać komuś innemu!\nPrzeciętny (każdy) Polak zapłacił górnictwu w latach 2001-2015 po 2 955 zł (oczywiste, ale bardziej dobitne: czteroosobowa rodzina zapłaciła niemal 12 000 zł). A każde z „osłoniętych” miejsc pracy (48,3 tys. zł od 2000 r.) kosztowało:… 2 325 052 zł. Tak! Jedno (każde) miejsce pracy ponad 2,3 mln zł.\nCzyli ustalmy 2 rzeczy na pewno:\n1) wszyscy robimy się w ciula\n2) ponad 1,5 mln frankowców (550 tys. kredytów = rodzin x średnio 3 osoby) zapłaciło górnikom 4,5 mld zł pomocy w latach 2001-2015 (także zanim byli frankowcami)\nOczywiście, dramat zwalnianych górników to dramat tych rodzin, kooperantów, miast i regionów. Ale niezamykanie kopalń, niestymulowanie żon górników do pracy i nieprzygotowywanie gmin nic nie pomaga (problem wraca później większy) i jest nieuczciwe wobec samych górników, szczególnie tych młodszych.\nFrankowcy (na wszelki wypadek) łapy precz od publicznych pieniędzy!\nZa każdym razem, kiedy dzieje się coś, co niepokoi frankowców zaczyna się mniejsza lub większa burza, w której padają te same argumenty:\nnie powinno się pomagać zadłużonym w CHF bo ludzie dorośli powinni odpowiadać za swoje decyzje – Racja! Chociaż rząd (nie tylko polski) pomaga innym dojrzałym ludziom: powodzianom, rolnikom, małym firmom, klientom padających SKOKów, kierowcom (nie wszyscy jeżdżą, a każdy płaci na drogi) – takie już, nieliberalne czasy\nmieli wybór, po co wybrali kredyty w CHF? – Częściowa racja - zadłużeni w walutach mogli w jakiejś skali wybrać kredyty złotówkowe, ale wielu miało zdolność kredytową tylko w niżej oprocentowanych euro, czy właśnie frankach szwajcarskich\nniech pomogą im banki, w końcu są mocniejsze a przede wszystkim „wciskały kredyty w CHF” – Częściowa racja – mimo, że kredyt jest poważną umową między poważnymi podmiotami (bank i konsument), to jednak bank jest silniejszy (co często wykorzystuje). Dodatkowo, to właśnie banki – emanacja wolnorynkowej gospodarki bardzo korzystają z pomocy publicznej – działalność ta jest reglamentowana, a więc świadomie przez Państwo ograniczana jest konkurencja (stąd 40. procentowe rentowności banków), a w razie problemów okazuje się, że każdy bank jest za duży by upaść i trzeba mu pomóc z publicznych pieniędzy…\nśmiali się ze złotówkowców, niech mają za swoje – LOL - jakby absurdalny, niedyskutowalny ten argument nie był, warto dodać jedną uwagę: to chyba objaw wielkich umiejętności złotówkowców w dziedzinie psychologii społecznej, bo ta teza, tak popularna na internetowych forach, jest wygłaszana chyba tylko przez samych złotówkowców – „drwiący frankowiec” jest znany tylko ze słyszenia;)\nTe same argumenty wypłynęły 15. stycznia (dzień oświadczenia SNB o niebronieniu kursu 1,2 CHF/EUR) z tą różnicą, że:\nwiększa grupa frankowców w internecie żali się na swój los niż zwykle (dotychczas to inni antycypowali ich żale i, automatycznie – roszczenia) oraz;\ndo karuzeli obiecanek wskoczyło więcej polityków;)\nPolitycy, zarówno w przypadku górników jak i frankowców zachowują się jak zwykle na wyjątkową, tylko im właściwą modłę: co by tu wymyślić, żeby słupki poparcia skoczyły, mniejsza o nasz program, czy ideologię,\nStąd np. SLD przytulił się do aktualnego hasła jestem… i na potrzeby popularności został górnikiem. To chyba rzadki przypadek – jakoś ekipa premiera Leszka Millera nie kojarzy się z obroną pracowników kopalń.\nW ten sam deseń uderzył poseł Przemysław Wipler (nazywając panią premier Kopacz lawirantką, przez którą ginie Śląsk). Tak, ten sam poseł Wipler, podpora ultraliberalnej (kolejnej, tej co to dopiero będzie, partii JKM). Człowiek, którego większość Polaków poznała stąd, że po pijaku pobił Policję (po jakimś czasie wyszło na jaw, że być może to jego pobito, nie wiadomo) .\nNa koniec PIS (walczący normalnie z ukrytą opcją niemiecką na Śląsku) walczył o dobro polskiego górnictwa oraz przypomniał sobie, że frankowców jest dużo, znaczy mają dużo głosów.\nRząd też „myśli o pomocy dla frankowców”\nŻeby była jasność, pomocy publicznej dla frankowców nie będzie – wystarczy, że kurs się uspokoi i pojawi się inna padlina polityczna. Ale pobawmy się przez chwilę w hipotetyczną analizę ile kosztowaliby (chociaż nie będą) Polaków frankowcy. Wyliczenia w kolejnej tabeli.\nZ analizy wynika, że ewentualna pomoc wszystkim frankowcom kosztowałaby (przy utrzymaniu obecnych kursów walut) rocznie 1,7 mld zł, przez 20 lat do spłacenia wszystkich kredytów: 34,3 mld zł. Kupa kasy, bez dwóch zdań. Trzy razy mniej niż za górników, ale i tak BARDZO dużo. Warto mieć to na uwadze i nie obiecywać złudzeń, będąc politykiem.\nRodzina „na swoim” i Dom dla Młodych\nKażdy złotówkowiec, który tak piętnuje pomysły pomocy frankowcom powinien mieć na uwadze, że polskie państwo pomaga zadłużającym się w złotówkach na mieszkanie, a dotąd (i wg nas tak pozostanie) nie dało ani 1 złotówki na żadnego z frankowców.\nJak ta pomoc do kredytów hipotecznych w złotówkach wygląda? Państwo dopłaca do kredytów w programie Rodzina na swoim i pomada zdobyć Dom dla Młodych. Wyliczenie do dopłat w programie RnS prezentuje poniższa tabela.\nBudżet Państwa wydał albo wyda na RnS blisko 7 mld zł. Ruszył też program MdM, którego koszty pewnie będą podobne, wówczas, teoretycznie koszty te wyniosą niemal\nPrzez tych parę dni od 15. stycznia przelało się wiele słów, gróźb, obietnic, pewnie czasem łez. Fakty jednak są takie, że rząd (czyli my) pomaga górnikom (112 miliardów złotych) i pomaga zadłużonym w złotówkach (kilka, kilkanaście mld zł). Frankowcom dotąd nie pomagał i pewnie nie pomoże (bo nie będzie musiał).\nIlustruje to poniższy wykres, gdzie tylko środkowy słupek (zadłużeni CHF) jest hipotetyczny – oni pomocy nie dostali i nie dostaną:\nWykres. Pomoc i hipotetyczna pomoc publiczna dla różnych grup\nFrankowcy „sprytnie” kupili swoje mieszkania za kredyty w CHF, chcąc „mieć lepiej” (niż inni!). Płacą za te kredyty swoją ciężką praca, sprytem i podejmowanym ryzykiem w pracy i biznesie. Środki z kredytów poszły do deweloperów i wykańczających mieszkania, sprzedających sprzęt RTV-AGD itd. Czyli wróciły do gospodarki, były podatki na wiele mniej, lub bardziej uzasadnionych celów.\nNie poszły na czystą konsumpcję i degustację (ani ich leczenie w publicznej służbie zdrowia), żony (i mężowie) frankówców najczęściej muszą nadal pracować na mieszkaniowe gniazdko. Będą teraz musieli bardzie się starać, bo raty wzrosną (na razie o 20%).\nWszyscy ci, którzy dużo przejedli i przejadają (czasem o tym nie wiedząc!), w tym górnicy, kredytobiorcy złotowi, politycy mogliby pokusić się większy obiektywizm i szacunek. Nie gorączkujcie się też niepotrzebnie, pomocy dla frankowców nie będzie.\nA może by tak nie pomagać nikomu? Byłoby mniej zawiści, patologii i polityków przy paśniku.\nTekst pochodzi ze strony kurencja.com, porównywarki kantorów online>>\nSzwajcarskie kurorty zamrażają ceny\nFrank , Pomoc , Premiera\nPuls Inwestora / Górnik vs. frankowiec - kto nas więcej kosztuje


Cztery sposoby na piękne włosy - Reklamon\nJak dbać o włosy i mieć pewność, że będą one zawsze piękne i zdrowe? Doświadczeni fryzjerzy mają na to kilka sprawdzonych sposobów. Warto je poznać i wcielać w życie. Może się wtedy okazać, że zachwycać będą nawet włosy do niedawna osłabione i pozbawione blasku.\nPo pierwsze – dbaj o właściwą dietę\nWłosy reagują na to, co jemy. Chcąc, aby zachwycały, powinniśmy więc przywiązywać dużą wagę do tego, co mamy na talerzu. Okazuje się, że szczególnie dobrym pomysłem jest w tym kontekście jedzenie ryb morskich, w tym zwłaszcza łososia. Jest on bogaty w białko, witaminę A, witaminy z grupy B i witaminę D, w jego składzie znajdują się przy tym również korzystne dla zdrowia i urody kwasy tłuszczowe omega-3. Włosy nie lubią też braku żelaza i często właśnie dlatego stają się cienkie i łamliwe. Warto więc zadbać o to, aby w codziennej diecie pojawiało się czerwone mięso, brokuły, kasza gryczana i jaglana oraz kakao.\nPo drugie – pamiętaj o regularnej pielęgnacji\nJeśli włosy tego nie potrzebują, nie ma potrzeby ich codziennego mycia. Jeśli jednak nadchodzi czas na kąpiel, profesjonalne produkty Kemon w sklepie Fryzart sprawdzą się znacznie lepiej niż tani szampon kupiony w supermarkecie. Kosmetyki do pielęgnacji włosów to zresztą nie tylko szampon przeciwłupieżowy i odżywka. To właśnie zabiegi wykonywane w domowym zaciszu pozwalają na uporanie się z największymi wyzwaniami takimi, jak ich skłonność do przetłuszczania się i wypadania oraz rozdwajanie się końcówek.\nPo trzecie – odwiedzaj dobre salony fryzjerskie\nPodcinanie końcówek w salonie fryzjerskim to absolutne minimum, z całą pewnością jednak nie jest to jedyny zabieg, na jaki możemy się zdecydować. Jeśli włosy są bardzo zniszczone, warto pomyśleć o profesjonalnych zabiegach pielęgnacyjnych. Ich dopasowanie przez fryzjera będzie lepszym rozwiązaniem niż samodzielny wybór sposobu wzmacniania włosów. Mamy przecież do czynienia z osobą doświadczoną, posiadającą produkty Kemon i inne doskonałe kosmetyki i wiedzącą, jak ich dobrze używać.\nPo czwarte – korzystaj tylko ze sprawdzonych kosmetyków pielęgnacyjnych\nNiekiedy kiepska kondycja włosów nie jest wcale rezultatem naszej niefrasobliwości, ale konsekwencją stosowania niewłaściwych kosmetyków. Włosy z problemami nie lubią niskiej jakości szamponów. Nie pomoże im też maska, której skład jest tajemnicą nawet dla jej producenta. Produkty Kemon oraz rozwiązania oferowane przez innych wiodących producentów dają gwarancję składu dopasowanego do rzeczywistych potrzeb włosów. Zwykle nie drażnią też i nie wywołują reakcji alergicznych.\nPostęp technologiczny i globalizacja sprawiły, że mamy obecnie dostęp do różnych źródeł z całego świata.…\nDobry asortyment z nadrukiem Slazenger\nModa to temat, obok którego nie można przejść obojętnie. Kolejni uznani projektanci dwoją się i troją, aby przekazać…


kompot z suszu | Zjem Cię - Blog Kulinarny\nTag: kompot z suszu\nPowidła z suszonych owoców po wigilijnym kompocie\nPowidła z suszonych owoców po wigilijnym kompocie, to szybki i prosty przepis. Dzięki niemu w 100% wykorzystasz owoce, które często w nadmiarze zostają po świątecznym napoju. Naturalnie możesz je zjeść, ale co jeśli akurat teraz masz ochotę na sernik lub makowiec?\nTradycyjny kompot z suszu na Wigilię\nTradycyjny kompot z suszu, to obowiązkowy element wigilijnej kolacji. Doskonale smakuje i świetnie działa na trawienie. Bywa też pomocny, gdy padniemy ofiarą świątecznego przejedzenia. Można go podawać na ciepło lub zimno.\nJak mrozić pierogi? Przedświąteczny alert ;)\nKobieca Strona Dietetyki o Granola z patelni czyli domowe Musli Crunchy\nZjem Cię! o Błyskawiczna zupa grochowa z soczewicy\nZjem Cię! o Delikatny sernik – bez mąki i cukru\nDorota o Delikatny sernik – bez mąki i cukru\npatom o Błyskawiczna zupa grochowa z soczewicy\nMożesz zmienić swoją decyzję w dowolnym momencie klikają przycisk Zmiana decyzjiJednak lubię ciasteczka i chce je zaakceptować :)


Popularne i skuteczne metody wybielania zębów - wybierz najlepszą\nPlanowanieWesela.pl » Artykuły eksperckie » Popularne i skuteczne metody wybielania zębów - wybierz najlepszą\nNieumiejętne dbanie o zęby może poskutkować zmianą ich zabarwienia. Pożółkłe czy poszarzałe zęby niestety nie dodają uroku. Aby poradzić sobie z tym kłopotem, należy jak najszybciej rozpocząć wybielanie zębów. Dostępnych metod jest sporo, począwszy od tych najprostszych, które możemy wykonać w zaciszu domowym, po te bardziej profesjonalne, jakie wykonamy jedynie w wyspecjalizowanych gabinetach dentystycznych. Oto krótki przegląd sposobów, które mogą pomóc w przywróceniu zębom bieli.\nŚnieżnobiałe zęby to nasza najlepsza wizytówka. Są one synonimem zdrowia, ale i wyraźnym przekazem, że dbamy o swoją higienę. Osoby ze zdrowo wyglądającymi zębami nie mają też problemów z samooceną, a od przebywania w ich towarzystwie nikt nie stroni. Jednak niektóre nawyki powodują, że zęby tracą swoją biel. Wtedy do naszej dyspozycji jest cały arsenał gotowych rozwiązań.\nNajbardziej popularna metoda to wybielanie zębów u dentysty – szybkie, bezpieczne, ale nie zawsze przyjazne dla portfela. Wówczas pozostaje nam jeszcze szereg innych sposobów. Po pierwsze – dieta. Musimy zrezygnować z dużej ilości: kawy, czerwonego wina i herbaty, kolorowych napojów i wszelkiego rodzaju produktów sztucznie barwionych. Po drugie – prawidłowa higiena jamy ustnej. Mowa tu o regularnym myciu zębów. Zaleca się, by szczotkować je po każdym posiłku. Jeden taki zabieg powinien trwać minimum 2 minuty. Jeśli nie mamy takiej możliwości, wystarczy, że dokładnie przepłuczemy buzię wodą. Po trzecie – rezygnacja z papierosów. Nikotyna w stosunkowo krótkim czasie powoduje, że nasze zęby żółkną.\nNiechcianym bonusem jest także … brzydki zapach z ust, którego trudno się pozbyć. I wreszcie po czwarte – sięgnięcie po sprawdzone metody na domowe wybielanie zębów.\nPo więcej informacji sięgnij do artykuły: SOS dla pięknego uśmiechu - wybielanie zębów\nCzym najlepiej wybielić zęby?\nDecydując się na wybielanie zębów w warunkach domowych, powinniśmy skupić się przede wszystkim na metodach z wykorzystaniem naturalnych składników, takich jak: oleje roślinne – kokosowy, słonecznikowy, rzepakowy, sezamowy; kurkuma; węgiel leczniczy. W sieci możemy również znaleźć opisy domowego wybielania zębów z użyciem sody oczyszczonej, soku z cytryny, wody utlenionej oraz niektórych owoców. Mimo iż efekty zaskakują szybkością działania, pamiętajmy, że długotrwałe ich stosowanie może doprowadzić nie tylko do uszkodzenia szkliwa, ale – w przypadku cukru z owoców – do powstania próchnicy.\nJak wybielać zęby domowymi metodami? Jednym z najpopularniejszych sposobów jest wybielanie zębów węglem aktywnym w tabletkach – dostaniemy go w każdej aptece. W tym celu należy rozdrobnić jedną czy dwie tabletki, a następnie dodać je do pasty, którą stosujemy przy codziennym myciu zębów. Zabieg należy powtarzać co 2-3 dni. Efekty pojawiają się dość szybko. Dodatkową zaletą jest wyciszenie stanów zapalnych dziąseł oraz ogólne wzmocnienie zębów.\nInna równie modna metoda to płukanie ust olejem. Zabieg przeprowadzamy codziennie rano przed myciem zębów. Używamy w tym celu jednej łyżeczki wybranego oleju roślinnego i dokładnie rozprowadzamy go w jamie ustnej. Niestety tutaj na pierwsze efekty trzeba zaczekać co najmniej kilka tygodni, jednak warto zainteresować się tym zabiegiem chociażby dlatego, że oleje roślinne działają także przeciwwirusowo, antybakteryjnie i stanowią barierę dla stanów zapalnych.\nKolejny sposób to czyszczenie zębów kurkumą w proszku. Wystarczy jej niewielką ilość nanieść na szczoteczkę i dokładnie oczyścić w ten sposób zęby z każdej strony. Możemy też przygotować własną kurkumową pastę do zębów łącząc tę przyprawę z olejem kokosowym i olejkiem miętowym. Przy domowych zabiegach możemy też wykorzystać paski wybielające. Pierwsze widoczne efekty mogą pojawić się już po kilku dniach. Na ostateczny rezultat – rozjaśnienie zębów o 2 do 3-ech odcieni - trzeba jednak poczekać około 14 dni.\nInne rozwiązanie stanowi pasta wybielająca do zębów, która zawiera w swoim składzie specjalne substancje czynne, które pomagają w pozbyciu się ciemnego osadu z powierzchni zębów. Dodatkowo pasta dba o ich zdrowie i dobrą kondycję.\nKiedy jednak wybielanie zębów w warunkach domowych nie przyniesie oczekiwanych efektów, możemy udać się po profesjonalne wsparcie do gabinetu dentystycznego. Jest to dość droga alternatywa, ale warta zachodu z kilku względów.\nPrzeciętne koszty procedur stomatologicznych możesz sprawdzić na https://www.mediraty.pl/stomatologia/przecietne-koszty-procedur/\nPrzede wszystkim takie profesjonalne wybielanie zębów u dentysty jest bezpieczne. Po drugie specjalista, oceniając stan uzębienia i stopień przebarwień, sam dobierze najbardziej idealną dla nas metodę. W ten sposób będziemy mogli nie tylko cieszyć się pięknym białym uśmiechem, ale i zdrowym oraz w dobrej kondycji uzębieniem.\nI wreszcie po trzecie – takie zabiegi są bezbolesne i pozwalają na relatywnie szybkie, a przy tym długo utrzymujące się efekty.\nWybielanie zębów - jak osiągnąć najlepszy efekt?\nJeden z najczęściej wykonywanych - i uważanych za wysoce skuteczny - w gabinetach zabieg, a przy tym naprawdę skuteczny stanowi laserowe wybielanie zębów. Metoda polega na nałożeniu na zęby warstwy ochronnego żelu i jej utwardzeniu za pomocą lampy. Następnie stomatolog nanosi na zęby preparat wybielający i naświetla go przez określony czas. Zabieg jest bezbolesny, a czas jego trwania oraz konieczność powtórnego przeprowadzenia zależą od stopnia przebarwień oraz tego, w jaki sposób będziemy po jego przeprowadzeniu dbać o nasze zęby. Stomatolog może też zaproponować nam inne rozwiązania jak:\nspersonalizowane nakładki wybielające;\nlicówki – specjalne cienkie płytki zazwyczaj porcelanowe.\nNiestety nie każdy może poddać się zabiegom wybielającym zęby. Dotyczy to\nkobiet w ciąży i mam karmiących piersią;\nmłodzieży przed ukończeniem 16 roku życia.\nInne przeciwwskazania do wybielania zębów to:\nmocno popękane lub starte szkliwo;\nodsłonięte szyjki i korzenie.\nAby móc ocenić skuteczność wykonanego zabiegu musimy pamiętać o kilku ważnych zasadach, jakie należy przestrzegać w późniejszym okresie. Osoby, które poddały się wybielaniu zębów, powinny przez minimum 2 tygodnie stosować wyłącznie białą dietę, czyli opartą głównie o produkty spożywcze jasnej barwy. Po drugie należy zrezygnować z palenia oraz ograniczyć sięganie po kawę, herbatę, ciemne wino czy napoje i produkty sztucznie barwione. Pacjenci powinni też pamiętać o regularnym usuwaniu kamienia nazębnego.\nFinansowanie zabiegu wybielania zębów możliwe z MediRatami\nWiele osób, które dotyka problem przebarwień ogranicza się do domowych metod, które choć skutecznie pozwalają jedynie na krótki czas pozbyć się problemu. Tym co stoi im na przeszkodzie, by zafundować sobie stały efekt, jest brak odpowiednich funduszy. Niezbędną pomoc mogą oni otrzymać za pośrednictwem programu ratalnego MediRaty, który udziela kredytów oraz finansuje większość zabiegów medycznych. MediRaty mogą więc pomóc w zdobyciu niezbędnych środków na wykonanie profesjonalnego wybielania zębów.


W USA śmieją się z walki Pudziana. Zobacz ten film!\nNie ważne jak mówią, ważne by mówili. To jedno z tych długo powtarzanych PR-owych przysłów, które mniej lub bardziej się sprawdza. A jak będzie w przypadku Mariusza Pudzianowskiego i jego młotkowej serii?\nGala KSW 20 już za nami. Oczywiście w Polsce wyniki i sposób walki zawodników był szeroko komentowany, ale nikt się nie spodziewał, że nasza gala zagości także do innych zagranicznych mediów. Inside MMA, jeden z popularniejszych programów na temat MMA, wziął na tapetę dwie walki z naszej gali. Legenda UFC a jednocześnie komentator tego programu, najpierw odniósł się do walki Błachowicza z Houstonem Alexandrem. Zarzucił Polakowi jego sposób zakładania kimury. Następnie, komentując młotkową serię Pudziana, nie mógł się powstrzymać do śmiechu.\nCóż, pierwsze początki w mediach zawsze bywają trudne. Ale jeszcze nasi zawodnicy pokażą na co ich stać!\n3/5 - (Ilość głosów: 1)


Przykład: praca z przepływami procesów biznesowych - Power Automate | Microsoft Docs\nPrzykład: praca z przepływami procesów biznesowych\nTen przykład pokazuje, jak programowo pracować z przepływami procesów biznesowych, takimi jak pobieranie instancji przepływu procesów biznesowych dla rekordu encji, pobieranie aktywnej ścieżki dla instancji przepływu procesu biznesowego i jego etapów procesu oraz zmiana aktywnego etapu. Aby uzyskać więcej informacji na temat tych pojęć, zobacz temat Praca z przepływami procesów biznesowych przy użyciu kodu\nTen przykład jest dostępny do pobrania na stronie Przykład: praca z przepływami procesów biznesowych.\nAby móc uruchomić przykład, należy spełnić następujące wymagania:\ndostęp do środowiska Microsoft Dataverse;\nodpowiednie uprawnienia do jednostek Potencjalny klient, Szansa sprzedaży i Przepływ pracy oraz rekordów jednostki definicji przepływu procesów biznesowych użytej w tym przykładzie;\noprogramowanie Visual Studio 2015 lub nowszy do uruchomienia przykładu;\ndo pobrania przykładowego projektu i przywrócenia pakietów NuGet używanych w tym przykładowym projekcie jest wymagane połączenie z Internetem.\nDziałanie tego przykładu\nTworzy przykładowy rekord potencjalnego klienta. Automatycznie tworzy wystąpienie przepływu procesów biznesowych „Proces sprzedaży — od potencjalnego klienta do szansy sprzedaży” dla rekordu potencjalnego klienta.\nKonwertuje rekord potencjalnego klienta na rekord szansy sprzedaży.\nPobiera wystąpienia przepływu procesów biznesowych powiązane z rekordem „Potencjalny klient” przy użyciu komunikatu RetrieveProcessInstances. Pierwszy rekord w zwracanej kolekcji jest aktywnym wystąpieniem przepływu procesów biznesowych dla rekordu szansy sprzedaży, w tym przypadku jest to „Proces sprzedaży — od potencjalnego klienta do szansy sprzedaży”.\nPobiera aktywną ścieżkę i etapy procesu dla wystąpienia „Proces sprzedaży — od potencjalnego klienta do szansy sprzedaży” przy użyciu komunikatu RetrieveActivePath.\nPobiera bieżący aktywny etap dla wystąpienia „Proces sprzedaży — od potencjalnego klienta do szansy sprzedaży” i monituje użytkownika, czy przejść do następnego etapu. Po potwierdzeniu przejścia ustawia następny etap w aktywnej ścieżce jako aktywny etap wystąpienia „Proces sprzedaży — od potencjalnego klienta do szansy sprzedaży”.\nNastępnie pyta użytkownika, czy usunąć rekordy utworzone podczas uruchomienia przykładu.\nOto dane wyjściowe przykładu:\nPobierz przykładowy projekt WorkWithBPF programu Visual Studio i wyodrębnij go do folderu na komputerze.\nZnajdź plik WorkWithBPF.sln w wyodrębnionym folderze i otwórz go w programie Visual Studio.\nPrzykładowy projekt korzysta z pakietów NuGet, które należy przywrócić przed uruchomieniem przykładu. Należy upewnić się, że automatyczne przywracanie pakietów NuGet jest włączone w programie Visual Studio. Więcej informacji: Włączanie i wyłączanie przywracania pakietu NuGet\nMożna również wybrać pozycję Projekt > Zarządzaj pakietami NuGet, a następnie wybrać polecenie Przywróć, aby ręcznie przywrócić pakiety używane w przykładzie.\nNaciśnij klawisz F5 lub wybierz pozycję Debuguj > Rozpocznij debugowanie.\nJeśli wcześniej nie uruchamiano jednego z przykładów, należy wprowadzić informacje, aby uruchomić kod. W przeciwnym razie należy wprowadzić liczbę wystąpień, które zostały wcześniej skonfigurowane.\nWprowadź nazwę i port serwera Dynamics 365 Server [crm.dynamics.com] Wpisz nazwę serwera Dynamics 365 Server. Wartość domyślna to Dynamics 365 (online) (crm.dynamics.com) w Ameryce Północnej.\nCzy ta organizacja jest aprowizowana w usługach online firmy Microsoft (t/n) [n] Wpisz t, jeśli ta organizacja jest aprowizowana w usługach online firmy Microsoft. W przeciwnym razie wpisz n.\nWprowadź domenę\_nazwę użytkownika Wpisz konto Microsoft.\nWprowadź hasło Wpisz hasło. Znaki będą wyświetlane jako symbole „*” w oknie. Hasło zostanie bezpiecznie zapisane w Menedżerze poświadczeń firmy Microsoft do użytku w przyszłości.\nOkreśl numer organizacji (1-n)  Wpisz odpowiedni numer organizacji z listy organizacji, do których należysz. Wartość domyślna to 1, co oznacza pierwszą organizację na liście.\nPrzykładowa aplikacja wykona operacje opisane w części Działanie tego przykładu i może zostać wyświetlony monit z dodatkowymi opcjami.\nPo zakończeniu przykładu naciśnij klawisz ENTER, aby zamknąć okno konsoli.


Tak się zastanawiam ;) Kobitki jak reagujecie na krzyk dziecka gdy coś chce dostać, czego nie bardzo chcecie mu dać ? Gdy tupie nóżkami ,płacze....Ciekawi mnie to ! Czy dajecie tą daną rzecz dla świętego spokoju czy też stawiacie na swoim ...\nszczerze!?....dla świętego spokoju daję małej to,o co prosi,....oczywiście z umiarem,jeśli jest to coś czym mogła by sobie zrobić krzywdę,to jestem stanowcza......czasem to trudne,Vanessa jest i będzie jedynaczką nie musi się dzielić,niczym z rodzeństwem.....jak zauważyłam,pozwalam jej na coraz więcej......a co mi tam....jest i bedzie rozpieszczonym dzieckiem.....kązdy jest inny...\nja ignoruje i zawsze jest po mojemu teraz to nawet sie zdarza ze raz powiem nie wolno i jest spokoj....ale za to moj maz pozwala na wszystko....czasem do glowy idzie dostac,,,,\nJeśli zdarza się to w domu...ignoruje. Jeśli robi mi cyrk w markecie, tramwaju itp..różnie to wygląda :/ zdarza się że dla świętego spokoju dam mu to o co tak się wydziera.\nProbuje zając ją wtedy inną rzeczą.\nJa szczerze napiszę że słabo daje sobie z tym radę ,moja Zuzia jak czegoś nie dostanie to nie płacze a wyje ;/ Tak że aż w uszach huczy ...\nmój synek jak miał 2 - 2,5 r. to zaczął sprawdzac własnie swoje możliwosci szantażu i wymuszania. Niestety dla niego kończyło sie to np. moim wyjściem z pokoju i totalnym olewaniem. Gdy to nie pomagało, a jego wrzaski , płacz wchodziły już na wysokie decybele, to podchodziłam do niego i mówiłam, że ja nic nie słysze co on mówi i ma sie najpierw uspokoić i powiedzieć o co mu chodzi. Oczywiście nadal słyszał "nie", i po jakimś czasie doszło dnie niego , że nic z tym nie zwojuje. Teraz ma ponad 3 lata i jak sie mówi mu "nie", to nie ma problemu, tylko trzeba mu wytłumaczyć dlaczego "nie", a nie zbywać jolla30\nróznie z tym jest..ale ogólnie staram sie nie ulegac ale nie zawsze to sie udaje...maz mówi ze rozpieszczam syna,ale kiedy mam to robic jak nie teraz?\nMój mały kilka miesięcy temu miał właśnie taki okres że wszytko wymuszał piskiem i to takim że uszy bolały. Pierwszym razem przestraszyłąm się i dostał to co chciał ale później zaczęłam to ignorować. Piszczał, płakał a ja siedziałam i czekałam aż się uspokoi. Jeszcze pare razy tak zrobił i zrozumiał że to nic nie da. Wytłumaczyłam mu że jak coś chce to powinien poprosić a jak mama mówi że czegoś nie wolno to nie dlatego że jest zła i chce mu zrobić przykrość tylko dla jego dobra i bezpieczeństwa. Teraz już nie mam takich problemów. Jak coś chce a ja zabraniam to robi ,, proszę, proszę, proszę'' i słodką minkę ale już bez krzyku i pisku.\nnajlepiej ignorowac od poczatku ... ja tak zawsze robilam i scen w miejscu publicznym nigdy nie mialam ...mloda miala taki okres jeszcze dwa tygodnie temu , otwieranie lodowki ktora zostala zakneblowana , kosz na smieci , ..ryk w nieboglosy ale przeszlo i jest spokoj\nja nie daje ,staram się to czymś zastępować .A jak mała ryczy dalej tłumacze że to od mamy i nie wolno czasem działa , a czasem pokazuje jej co jest za oknem i mała zaraz zapomina do danej rzeczy . Na szczęście w sklepie jeszcze tak nie robi . Ale moja teściowa wali moją teorie na łeb , i po mimo moich zakazów daje małej wszystko .Nawet coś czym mała może sobie zrobić krzywdę , bo jest dobrą babcią jak o sobie mówi renata29\nkilka razy tłumaczę dlaczego czegoś nie może dostać i jeśli to nie pomaga to ignoruję a jak płacze coraz bardziej to mówię mu żeby jeszcze głośniej i zazwyczaj się uspokaja:)\njs mam tak jak @milka3006 , o ile ja jestem odporna na akcje małej, to mąż często daje jej to czego chce byle mieć spokój - ofc on cały dzień w pracy\nzdecydowanie nie ustępuję. Jak miał 2 -2,5roku to strasznie potrafisz wymuszać i ryczał ile wlazło. Wtedy nie mozna było nic wytłumaczyć jak się uspokoił brałam przed siebie lub na kolana (jak chciał) i tłumaczyłam ze tak nie wolno że nic nie osiągnie w ten sposób. Widział ze nie ustępuję i pomogło bo teraz juz się zdaza to bardzo zadko.Oczywiscie tłumacze czemu nie lub negocjuje. Np. syn chce cukierki a ja mówię tak, ale jeden .\nignoruje bo inaczej nie dałabym rady z tą dwójką jakbym pozwoliła im na zbyt wiele\njak zaczyna robić pokazówkę to sama zaczynam tupać nogami i tak go to zawsze rozbawi że zapomina o co się draka zaczęła...\na jeśli to nie daje efektu to raz, dwa razy głośniej "powiemNIE i obrażony idzie do siebie do pokoju...\nDzieci swoim zachowaniem często wymuszają na rodzicach to co chcą otrzymać. Jeżeli raz taki numer mu przeszedł to uznaje to za skuteczny sposób. Jeżeli okaże się,że występy nie robią na mamie żadnego wrażenia i nie odnoszą skutku- zrezygnuje. Ważna jest tu absolutna konsekwencja naszego działania. Dziecko może próbować tego jeszcze kilka razy ale w końcu zrezygnuje. Jeżeli dziecko zachowuje się grzecznie w sklepie, należy go chwalić.\nzgadzam sie z @asafi ... nie ustępuje\nZazwyczaj jestem konsekwentna i stanowcza. Jeśli takie sytuacje mają miejsce w domu, to często taki krzycz i płacz kończy się moim wyjściem z pokoju i ignorancją. Mała wtedy sama przychodzi, jak już się wypłacze i jej uwagę już zajmuje co innego. Natomiast jeśli takie sytuacje zdarzają się poza domem, w sklepie, czy na ulicy, to tłumaczę dlaczego NIE, po czym również nie reaguję na dalszą histerię. Często widzę matki, które wydzierają się na ulicy czy w sklepie na dzieci, bo coś chcą, a one nie chcą im tego dać\nehh....też bym chciałabym być taka stanowcza jak wy "mamy" bo ja nie umiem powiedzieć NIE swojemu dziecku... zawsze jak coś chce i płacze krzyczy..to jest mi go szkoda że tak płacze i zawsze odpuszczam sobie i daje mu top co che..już go tak nauczyłam..i mam teraz z nim gdzie nigdzie problemy....;/jak jesteśmy na zakupach....ale może za jakiś czas mu to przejdzie jak będzie coraz starszy i coraz więcej będzie rozumiał....\nja nie reaguje!jak krzyczy to odwracam sie na piecie i ide!zero reakcji!przechodzi szybko i tak szybko sie tegoouczyl


Projektowanie i Konstrukcje Inżynierskie - Ergonomia uchwytu produktu\nErgonomia uchwytu produktu\nKierowanie się wskazówkami z dziedziny ergonomii w trakcie projektowania produktu wchodzącego w interakcję z użytkownikiem lub wymuszającego tę interakcję, bywa nie tylko dobrym zwyczajem, ale coraz częściej niejako obowiązkiem. Nie bez znaczenia pozostaje powracająca co jakiś czas kwestia certyfikacji terminu ERGONOMICZNY. Czy takie „normalizowanie” życia ma sens czy nie, pozostawiam do osobnej dyskusji. Niemniej, występują dobre zwyczaje w projektowaniu pod kątem ergonomii i warto je przynajmniej poznać, zwłaszcza w kontekście uchwytów, będących podstawowym obszarem interakcji użytkownika z produktem.\nNajpopularniejszą grupą produktów wykorzystujących uchwyty są narzędzia, w których dobrze zaprojektowany uchwyt to coś się więcej niż tylko miejsce do złapania. W poprzednim wydaniu Projektowania i Konstrukcji Inżynierskich pisałem o materiałach oraz technologii wykonania obszarów Soft Touch oraz roli, jaką one odgrywają, między innymi w kontekście ergonomii. Tym razem chciałbym przybliżyć logikę stojącą za kształtem samego uchwytu, w kontekście aplikacji produktu. Na szczęście dla projektantów istnieje pewien sprawdzony zakres zalecanych przekrojów, pozwalający przyspieszyć projektowanie produktu, bez wydłużania tego procesu o żmudne testowanie prototypów, w celu odnalezienia podstawowych „prawd”. Te ostatnie (prototypy) są wciąż bardzo konieczne i powinny być wykonane zgodnie z pewnymi wcześniejszymi wytycznymi, sprawdzonymi i pożądanymi w danej aplikacji. Ale po kolei.\nWyróżnić można trzy podstawowe typy aplikacji uchwytu (Rys. 1):\nManipulowanie produktem przez uchwyt (jak obracanie/kręcenie) – liczy się tu przede wszystkim precyzja ruchu, skręcanie nadgarstka, chwyt oraz najefektywniejsze przeniesienie siły z dłoni przez uchwyt na produkt. Pewność chwytu oraz przenoszony moment to kwestie kluczowe.\nPrzenoszenie produktu za pomocą uchwytu – liczy się tu przede wszystkim zmniejszenie siły oddziaływającej na dłoń poprzez ciężar produktu, przy jednoczesnym zapewnieniu pewności chwytu.\nPrzesuwanie lub przytrzymywanie produktu za pomocą uchwytu – tu przede wszystkim liczy się „amortyzacja” oddziaływania produktu (np. poprzez udar) przez uchwyt na dłoń i zmniejszenie tej siły oddziaływania. Manipulowanie produktem jest tu sprawą drugorzędną.\nManipulowanie produktem przez uchwyt\nRodzajów użycia takiego uchwytu jest bez liku, będzie to bodajże najczęściej występująca aplikacja. Manipulowanie odbywa się poprzez skręcanie samego nadgarstka, nadgarstka i palców bądź samych palców. Przekrój kołowy umożliwia realizację wszystkich tych „ruchów”. Jego wielkość zależy od przeznaczenia produktu. I tak:\nRuchy precyzyjne – np. śrubokręty/wkrętaki precyzyjne; liczy się tu mały przekrój, ponieważ wielkość momentu dokręcania np. śruby, nie jest duża, przez to w tego typu aplikacji używane są zazwyczaj dwa palce: kciuk oraz palec wskazujący. Reszta dłoni pełni rolę asekurującą narzędzie (Rys. 2).\nZaleca się aby przekrój takiego uchwytu był nie mniejszy niż 7 mm ale nie większy niż 20 mm.\nRuchy „siłowe” – śrubokręty do prac budowlanych, monterskich, nakrętki do butelek, dźwignie etc. W tym przypadku liczy się przede wszystkim duży przekrój uchwytu, który jednocześnie pozwala na duży moment aktywacji (moment pochodzi wprost z siły dłoni oraz promienia przekroju), rozmieszczenie obciążenia na większej powierzchni, przez co odczuwalny ucisk na dłoni i palcach jest mniejszy.\nJednocześnie, wielkość przekroju musi gwarantować pewny chwyt, co możliwe jest przy kciuku lekko zachodzącym na palec wskazujący, przy dłoni zaciśniętej na uchwycie. Dla osoby dorosłej taki przekrój powinien mieć pomiędzy 30 a 40 mm średnicy (Rys. 4).\nRuchy siłowe i jednoczesna możliwość ruchów precyzyjnych – takim podejściem kierują się ostatnio producenci śrubokrętów monterskich. Domyślny przekrój kołowy nie jest w tej sytuacji maksymalnie efektywny, dlatego z potrzeby wymyślono przekrój jakby bardziej spłaszczonego koła, który umożliwia niejako skokowe obracanie narzędzia (Rys. 5).\nTo zastosowanie występuje najczęściej w produktach związanych z transportem innych produktów. Przykładami takich aplikacji mogą być walizki, skrzynie narzędziowe, wiadra, ale również uchwyty wózków, łóżek, kontenerów.\nŹródło: A. Gedliczka i in., Atlas miar człowieka. Dane do projektowania i oceny ergonomicznej. Warszawa, CIOP 2001\nEsencją tej aplikacji jest nacisk wywierany na palce dłoni, trzymającej uchwyt i jest on skierowany na zewnątrz, niejako próbując otworzyć dłoń (Rys. 7).\nOptymalnym przekrojem do tej aplikacji jest kształt zbliżony do prostokąta, znacząco zaoblony na „rogach”. Taki uchwyt generuje mniejszy wysiłek samej dłoni włożony w „objęcie” uchwytu oraz lepszą dystrybucję siły na palce. Obie strony przekroju powinny mieć tę samą szerokość, a więc sam przekrój powinien być symetryczny. Wskazane jest aby przynajmniej obszar, na którym operują palce został wyłożony materiałem Soft Touch, takim jak TPE lub TPR (Rys. 8).\nKształt przekroju należy dobierać odpowiednio do siły nacisku (wymiar A). Natomiast długość uchwytu (wymiar C) oraz jego odstęp (wymiar B) od elementów produktu powinien uwzględniać maksymalne wartości dla dłoni w populacji męskiej, a więc pochodzące z 95 centyla (Rys. 9).\nWymiary B i C pozwala dobrać tabela (Rys. 6) wymiarów ręki z Atlasu Miar Człowieka (rozdział Antropometria), Centralnego Instytutu Ochrony Pracy (CIOP). Tabela położona z lewej strony podaje wymiary dla wskazanych parametrów dla trzech zdefiniowanych grup populacji ludzkiej. Środkowa grupa, 50 centyl, przedstawia wymiary większości populacji, a 5 i 95 centyl to „gabaryty” graniczne, a więc najmniejsze i największe w populacji. Jak więc zaprojektować uchwyt? Z tabelki po lewej stronie interesują nas wiersze 18 (wymiar B) oraz 19 (wymiar A).\nDobierając wartości większość osób automatycznie wskaże 50 centyl, ale można tu się potknąć, bo jak nazwać wówczas go ergonomicznym, skoro 5% populacji (95 centyl) może mieć problem z pochwyceniem go? Wymiary należy więc dobrać następująco:\nWymiar B – wiersz 18 z tabeli wymiarów ręki, 95 centyl, a więc zostawiamy miejsce dla największej możliwej dłoni, bez względu na ciężar;\nWymiar C – wiersz 10 z tabeli wymiarów ręki, 95 centyl, jak powyżej.\nW przypadku doboru wielkości przekroju uchwytu przygotowany przez CIOP Atlas Miar Człowieka, rozdział Biomechanika, może okazać się pomocny, jednak tylko częściowo. Jest tak ze względu na zawężenie informacji o siłach dla kończyn górnych tylko do 5 centyla populacji. A więc do najmniejszej i najsłabszej części populacji.\nTo wygodny sposób pod projektowanie obciążeń związanych z produktem dla każdego. Z drugiej strony, gdy zachodzi potrzeba przenoszenia ciężarów, logika podpowiada, że zajęcie to zarezerwowane będzie dla większej i silniejszej części populacji, a więc dla mężczyzn pomiędzy 50 a 95 centylem. Stąd wielkość przekroju (wymiar A):\nDla ciężaru mniejszego niż 5 kg – wiersz 19 z tabeli wymiarów ręki, 5 centyl, średnica domyślnego przekroju kołowego może być mniejsza niż 30 mm.\nDla ciężaru do 10 kg – wiersz 19 z tabeli wymiarów ręki, 50 centyl, średnica domyślnego przekroju kołowego powinna oscylować pomiędzy 30 a 40 mm.\nDla ciężaru powyżej 10 kg – wiersz 19 z tabeli wymiarów ręki, 95 centyl, średnica domyślnego przekroju kołowego powinna oscylować pomiędzy 40 a maksymalnie 45 mm.\nTen typ przekroju występuje bardzo często w elektronarzędziach. Dzieje się tak ze względu na konieczność dociskania narzędzia i jednoczesnej amortyzacji drgań pochodzących z pracującego narzędzia. Bardzo ważne znaczenie ma pokrycie uchwytu obszarem Soft Touch, przede wszystkim w obszarze wnętrza dłoni (Rys. 11).\nOba zjawiska powodują zaangażowanie wnętrza dłoni. Wciąż chwyt jest tutaj ważny ale nie priorytetowy. Oczywiście siłę docisku i drgania można minimalizować, co zresztą ma miejsce we współczesnych elektronarzędziach, za pomocą moto-wiertarek o udarze pneumatycznym czy wymyślnych tłumikach drgań. Niemniej, producenci wciąż stosują ten rodzaj przekroju na rękojeści, zwłaszcza w narzędziach z udarem.\nErgonomia uchwytu a warunki użytkowania\nKształt uchwytu powinien być pochodną sposobu w jaki używane jest narzędzie oraz od jego masy. W przypadku tej ostatniej uchwyt narzędzia należy projektować tak, aby jego środek ciężkości pokrywał się z osią uchwytu. W przypadku elektronarzędzi użytkownik dociska narzędzie, starając się zapewnić położenie osi równolegle do linii przedramienia. Optymalne wykorzystanie docisku oraz zapewnienie odpowiedniego komfortu dla nadgarstka, wymaga pochylenia osi uchwytu (Rys. 13, 14).\nW przeciwnym razie narzędzie będzie wymagało od dłoni operatora dodatkowego wysiłku, aby przeciwdziałać „wymykaniu” się z rąk, to zaś prowadzi do szybszego zmęczenia. Wspomniane zjawisko występuje powszechnie wśród wiertarek, gdzie przód tego elektronarzędzia, zarezerwowany dla mechanicznego udaru lub skrzyni biegów, jest zazwyczaj cięższy.\nErgonomia uchwytu wymaga od projektanta zdefiniowania charakteru aplikacji, docelowej populacji (Europejczycy, Azjaci, etc), oraz pewnych zdolności w modelowaniu powierzchniowym. To ostatnie pozwala na oddanie anatomicznych kształtów dłoni za pomocą krzywokreślnych powierzchni, zawierających dość często skomplikowane zaokrąglenia, przejścia powierzchni i nierzadko zagadnienia trzy- lub pięciobrzegowe.\nPodniesienie komfortu manipulowania produktem ułatwia zastosowanie obszarów Soft Touch wykorzystujących obtrysk tworzywem TPR lub też TPR z jednoczesnym spełnieniem wymagań z normami PAHs oraz RoHS. Te zaś warto wykorzystać do zdefiniowania wspólnej tożsamości wzorniczej wszystkich produktów tej samej rodziny (np. kilka narzędzi tej samej marki). Wszystkie wspomniane zagadnienia (poza wspólną tożsamością wzorniczą), zostały opisane na łamach czasopisma począwszy od wydania lipiec/sierpień do teraz.\nartykuł pochodzi z wydania 11 (134) listopad 2018


"Miasto ślepców", Fernando Meirelles | Kafeteria.pl\n"Miasto ślepców", Fernando Meirelles\nWybitny specjalista od ekranizacji prozy wziął na warsztat słyną powieść noblisty Jose Saramago. Wyraźnie widać efekty pracy wybitnych fachowców. Bardzo dobrze radzą sobie aktorzy. Demoniczny wręcz Gael Garcia Bernal wyłamuje się tą rolą z przypisanej mu dotąd szufladki młodzieńców delikatnych i romantycznych. Robiący zawrotną karierę Mark Ruffalo serwuje przejmujący obraz kryzysu męskości. Julianne Moore to z kolei fenomenalna synteza kobiecości. Prawdziwym bohaterem Miasta jest Cesar Charlone i jego zdjęcia.\nFernando Meirelles, wybitny specjalista od ekranizacji prozy (Miasto Boga, Wierny ogrodnik), tym razem bierze na warsztat słyną powieść noblisty Jose Saramago.\nW bliżej nieokreślonej metropolii wybucha epidemia ślepoty. Choroba rozprzestrzenia się w zastraszającym tempie. By zachorować, wystarczy najdrobniejszy nawet kontakt z zakażonym. I tak tracą wzrok wszyscy ci, którzy pomagali pierwszym ociemniałym. Chwilę później dołącza do nich doktor, który ich badał. Po kilku dniach władze przyznają się do bezsilności. W nieczynnym szpitalu psychiatrycznym zostaje otwarty oddział, w którym chorzy mają być poddani kwarantannie. Niebawem szpital pęka w szwach. Pojawiają się problemy z zaopatrzeniem, zanika kontakt ze światem zewnętrznym. Kiedy zaczyna brakować jedzenia, zanika solidarność między zakażonymi. Zaczyna się brutalna walka o władzę.\nMiasto ślepców oglądałem z coraz to większym poirytowaniem. Jestem fanem Meirellesa, zachwyca mnie percepcja jego etatowego współpracownika, odpowiedzialnego za zdjęcia Cesara Charlone. Sama powieść Saramagi również jest wyśmienita. Ale nie pierwszy to przykład, w którym suma doskonałych składników niekoniecznie odwdzięcza się w postaci udanego dzieła. Niestety Miasto ślepców to, owszem ambitna i odważna, ale jednak porażka.\nTak naprawdę można się było tego spodziewać. Jose Saramago latami odmawiał udostępnienia praw do ekranizacji. Jako powód podawał z gruntu niefilmowy charakter całej narracji. I nie sposób się z nim nie zgodzić. Miasto ślepców to wyśmienita powieść, ale też typowe dzieło noblisty. A więc proza niesłychanie wręcz wielowątkowa i wielopłaszczyznowa. Saramago zawarł w niej sumę swoich refleksji na temat współczesności, moralności, człowieczeństwa. Meirelles i scenarzysta Don McKellar nie chcieli spłycić pierwotnego zamysłu. W efekcie utonęli w nadmiarze materiału, zbyt dużym jak na film bagażu znaczeń i wniosków.\nI tak Miasto ślepców jest obrazem przeładowanym. Gdyby twórcy zdecydowali się skupić na którymś ze składników książki, prawdopodobnie film byłby wyśmienity, bo poszczególne jego części są bezsprzecznie udane. Przekonuje wstęp, w którym bezbłędnie rozegrana jest naturalna dla każdego człowieka obawa przed ślepotą. Ma swój ciężar apokaliptyczna wizja, którą obserwujemy, gdy epidemia rozrasta się w niekontrolowany sposób. Obraz rozpadającego się człowieczeństwa i zaniku moralności w ekstremalnych warunkach sam w sobie jest wyśmienity. Tyle że każdy z wymienionych wątków (a jest ich w Mieście ślepców znacznie więcej) to temat na oddzielny film. Wrzucone wszystkie razem do jednego worka drażnią. Każdy z nich potraktowany jest pobieżnie, śladowo wręcz. W efekcie całość nie wzbudza emocji i to jest największym grzechem filmu. Ogląda się go "na zimno", a od pewnego momentu nawet ze znużeniem.\nA szkoda. Bo widać w Mieście ślepców efekty pracy wybitnych fachowców. Bardzo dobrze radzą sobie aktorzy. Demoniczny wręcz Gael Garcia Bernal wyłamuje się tą rolą z przypisanej mu dotąd szufladki młodzieńców delikatnych i romantycznych (w jego filmografii Miasto ślepców będzie tym, czym dla Johnny'ego Deppa było np. Las Vegas Parano). Robiący zawrotną karierę Mark Ruffalo (Zodiac, Droga do przebaczenia) serwuje tu naprawdę przejmujący (i aktualny) obraz kryzysu męskości. Julianne Moore w roli jego żony to z kolei fenomenalna synteza kobiecości — dopóki umożliwiają jej to okoliczności, jest słaba, niesamodzielna, potrzebuje wsparcia. W sytuacji ekstremalnej, nastawionej na przetrwanie, to ona okaże się najsilniejsza, to ona będzie wspierać innych. W tych postaciach widać przenikliwość wizji Saramago, całą jego, wspomnianą już, refleksję na temat współczesności.\nAle prawdziwym bohaterem Miasta ślepców jest Cesar Charlone i jego zdjęcia. Prezentowana na początku filmu wizja ślepnięcia jako rozlewającej się białej palmy pozwala natychmiastowo wczuć się w sytuację ociemniałych, poczuć grozę takiego położenia. Metropolia, w której narasta chaos, odizolowany, coraz bardziej brudny i odrażający szpital — to wszystko w obiektywie Charlone'a składa się na wizję, która na długo pozostaje w pamięci.\nReasumując - Miasto ślepców to klasyczny, podręcznikowy wręcz przykład filmu straconej szansy. Rewelacyjnie sfotografowany, doskonale obsadzony, świetnie zagrany. Ale emocjonalnie pusty. Rozmijający się ze swoim powołaniem, którym ewidentnie miała być silna refleksja, swoiste katharsis. Meirelles najzwyczajniej porwał się z motyką na słońce. Pozostaje mieć nadzieję, że ten (wyśmienity przecież) reżyser w przyszłości będzie się trzymał prozy mającej przełożenie na język kina. A więc operującej jednostkową historią. Taką, która nie sugeruje wniosków, ale pozwala je samodzielnie wysnuć. Już po projekcji. A tych wszystkich, którzy pragną szerokiego dyskursu socjologicznego, filozoficznego, psychologicznego itd. z czystym sumieniem odsyłam do powieści Jose Saramago. To tam znajduje on właściwą sobie formę.\n„Kolonie miłości”, Elke Heidenreich "Shrek Trzeci", reż. Chris Miller "Seks i inne przykrości", Joanna Fabicka "Numer 10", Sue Townsend „Załoga G”, Hoyt Yeatman "Motor kupił Duszan", Dariusz Basiński "Zakochany Paryż", reż. Gus van Sant, Wes Craven, Joel Coen, Walter Salles i inni „Mara i Dann”, Doris Lessing „Iron Man 3”, Shane Black „Nie przeproszę, że urodziłam”, Karolina Domagalska „Seks, miłość i terapia”, Tonie Marshall „Letarg”, Thomas Enger


DeX Station - strona 5 - Akcesoria - Forum Android.com.pl\ndodany przez chato, 6 Maja 2017 w Akcesoria\nale tu nie chodzi o to czy to polecasz, tylko czy działa jak trzeba, tj. pełny ekran i full hd?\nNapisano 2 Listopada 2017 (edytowane)\nDnia 2.10.2017 o 17:11, HansS2 napisał:\nMa ktoś wiedzę (bo infolinia Samsunga jej nie ma) jaka ładowarka obsłuży szybkie ładowanie urządzenia podłączonego do DeX-a?\nDodam tylko, że ładowarka która jest w zestawie, tego nie obsługuje*. Wg instrukcji obsługi jest lista ładowarek które to obsługują, jednak nie podaje żadnych szczegółów, nazw / numerów modeli, tylko fakt, że mają obsługiwać tryb 12V/2.1A, mam taką tj. Samsung EP-TA300, ale S8 włożony w DeX-ie pokazuje zwykłe ładowanie a nie szybkie..\n* inna sprawa, to już chyba można mówić o fantazji ułańskiej Samsunga, żeby do oryginalnego zestawu DeX-a z ładowarką, załączyć taką ładowarkę, która tego Fast Adaptiv Charge nie obsługuje......\nJa otrzymałem odpowiedź, że nie ma jeszcze ładowarki, która by obsługiwała FCH na dexie. Zauważ, że w instrukcji obsługi jest opisane, że model tej ładowarki ma parametry 12V napięcia i 2,1A, ale nie jest ona dostępna w sprzedaży, możesz sprawdzić, że nie ma ładowarki z napięciem wyjściowym 12V, fast charge z najnowszym adaptive mają napięcie wyjściowe 5V/9V.... Pan na infolini poinformował mnie, że to jest taki fjuczer, który kiedyś będzie dostępny i ludzie powiedzą wtedy WOW.... także bez komentarza\nDnia 3.10.2017 o 14:20, szymonkoza napisał:\nA ja mam pytanie czy Dex dobrze współpracuje z netflixsem? To znaczy czy dobrze się ogląda filmy na dużym ekranie.\nSama aplikacja nie jest nodpi więc nie działa na full screen a nawet nie da się zmienić proporcji okienka, ALE to nic, ponieważ używasz aplikacji DEXMAX i sprawa rozwiązana - działa bardzo dobrze.\nDnia 19.10.2017 o 00:41, mikekola napisał:\nJa za to mam pytanie z innej beczki. Czy Dex na pewno dobrze obsłuży zestawy bezprzewodowe Logitech oparte o Unify??? Interesuje mnie- z wielu względów- właśnie klasyka z odbiornikiem USB a nie Bluetooth.\nTak bez problemu obsługuje, sam korzystam z dwóch urządzeń (mysz+klawisz) na jednym unify. Tylko na kompie/lapie musisz najpierw sobie sparować urządzenia z jednym penem za pomocą aplikacji z www logitech-a\nDnia 19.10.2017 o 10:47, HansS2 napisał:\nbo nie wiem czy jest jakaś skuteczna apka na androida do tego\nDnia 19.10.2017 o 10:50, Konrad S napisał:\nA jak się obsługuje tego dex hub, żeby netflix był na pełnym ekranie. Jest jakiś darmowy pakiet biurowy który działałby na pełnym ekranie?\nOdpalasz aplikacje, w jej oknie masz wszystkie zainstalowane na urządzeniu apki, klikasz na tą, którą chcesz uruchomić w resizable okienku i tyle. Darmowy pakie który w 100% działa okienkowo to hancomm, oczywiście działa pakiet office-a ale czy on jest darmowy??\nDnia 23.10.2017 o 16:36, HansS2 napisał:\ndziała jak trzeba, tylko musisz mieć monitor FHD no i kabel hdmi nie za 2 zł tylko taki za powiedzmy 20zł. Dodam, że dźwięk przez HDMI również działa, więc jeśli masz monitor z wyjściem auto to wiesz.....\nEdytowane 2 Listopada 2017 przez EsEight\nDnia 3.11.2017 o 00:22, EsEight napisał:\nKolego, umiesz odczytać ze zrozumieniem?, przecież napisałem że mam taką, podałem nawet model, tj. "Samsung EP-TA300" i fakt, że obsługuje 12V/2.1A i jest oznakowana jako szybka, masz zdjęcie poniżej\nModel Telefonu: x10i\nA jak wygląda sytuacja z telefon czy po podłączeniu mocno się nagrzewa telefon ? Nieraz pobieram filmy na telefon i jak mam ochotę obejrzeć go to muszę go przerzucić na dysk i podłączyć pod tv a z dexem miałbym mniejszy problem\nmoże czasem się nagrzewa ale bez przesady, stacja ma wbudowany wentylator, który włącza się w takich sytuacjach.\nModel Telefonu: SM-N950/F\nCo myślicie o chińskich zamiennikach DEX Station\n73zł /uwaga, są też w podobnej cenie a nie obsługujące DEX/: https://www.ebay.pl/itm/HDMI-Dex-Station-Desktop-Extension-Charging-Dock-For-Samsung-S8-S8-Plus-Note-8/401423455053?hash=item5d76b3d34d:g:dZYAAOSwAhtZ4XGP\ni wierniejszy klon\n160 zł: https://www.ebay.pl/itm/HDMI-Dex-Station-Desktop-Extension-Charging-Dock-For-Samsung-S8-S8-Plus-Note-8/263366541809?hash=item3d51de81f1:g:c-EAAOSw8axaJknS\nNie wiem czy posiadają chłodzenie a ten 2x tańszy ma tylko 1 gniazdo USB\nMoże ktoś z was używał tego i może coś tutaj napisać?\nW sumie to chciałbym jedynie zaspokoić swoją ciekawość bo raczej normalnie używać tego nie będę, nie mam takiej potrzeby ani jakiegoś ładnego monitora do salonu.\nA na xda jeszcze tańszy sposób korzystania z funkcji DEX:\nWitam! Czy poprzez DEX będę mógł pobierać filmy z różnych serwerów?Czy na Dex rozpakuje RAR? Głównie zależy mi na pobieranie filmów i czasami coś napisać w WORD-zie. Czy jest taka możliwość?\nbedziesz mógł robić to wszystko co możesz robić na telefonie ale w formacie desktopowym, więc odpowiedzi\nczy będziesz mógł pobierać filmy - nie wiem czemu miało by się nie dać skoro możesz je pobierać normalnie a telefonie\nw wordzie możesz pisać czasami i częściej\nDa się bez Dexa nawet ;] I to każdym telefonie z androidem.\nPytam bo 6 lat siedziałem na iOS i po prostu nie wiem takich rzeczy ale dzięki za odpowiedź\nEdytowane 18 Grudnia 2017 przez tomasov


Rozwiązano: Odp.: Do sprzedawcy nie dotarł zwrot towaru nadany w Paczkomacie Inpost – Strona 2 - Społeczność Allegro - 157666\nOdp.: Do sprzedawcy nie dotarł zwrot towaru nadany w Paczkomacie Inpost\nxyz96 Jak klient niezarejestrowany albo z zagranicy gdzie ma szukać "konsumenta"?\nNadajac normalnie (nie kodem) tez mozna wlozyc cegle. I co teraz?\n@Zaba77 Dokładnie, tak zrób - po to ustawodawca dał Ci taką możliwość.\nNie daj się zwieść sprzedawcom, którzy Cię tu próbują zniechęcić. Zwrot przez Allegro jest kierowany do sprzedawcy, a nie w pole, masz na to dowody. Nie dyskutuj tutaj dalej, bo Cię zniechęcą, niczego tutaj nikomu nie musisz udowadniać, otwórz Dyskusję i tam załatwiaj sprawę.\nNo to można niezłe wałki kręcić?\nRobię komuś zwrot towaru na kwotę powiedzmy pińcet zeta.\nIdę do paczkomatu wbijam kod do skrzynki, ona się otwiera i ja ją zamykam nie wkładając nic.\nProszę teraz o zwrot kasy, bo mi się należy. Przesyłka zaginęła? a co mnie to obchodzi.\nSkoro Inpost potwierdził nadanie to znaczy że przesyłka była w Paczkomacie 🙂\n@Zaba77 A ja napiszę tak: rób jak uważasz, sama wyciągnij wnioski i podejmij odpowiednie działania na podstawie postów, które pojawiły się w tym wątku.\nMiej jednak na uwadze fakt, że osoba która najgłośniej Ci tu doradza dojechanie sprzedającego, jest na tym forum dość znana z tego, że gdy tylko ma ku temu okazję, to nakręca kupujących na stosowanie wobec sprzedających rozwiązań jak najskuteczniej tym drugim szkodzących (tak po prostu, w imię źle pojętych zasad).\nTak, a cała reszta chciałaby zajechać kupującego, choć przepisy są jasne.\nJest tu niewątpliwie kilka osób znanych z tego, że zazwyczaj nakręcają sprzedawców tak, aby zaszkodzić kupującym. Nazywa się to potocznie „wysyłaniem kupującego na drzewo” 🙂\n@Zaba77 Wcale nie twierdzę że nie nadałaś paczki. Stwierdzam tylko że to idio-tycz-ny przepis ,, wystarczy potwierdzenie nadania". Bo jak pisałem- wystarczy otworzyć skrytkę i zamknąć. Dowód nadania jest☹\nProces wygląda tak, że najpierw otrzymuje coś co się nazywa "potwierdzenie nadania zwrotu". Dopiero gdy kurier wyciągnie paczkę z Paczkomatu zostaje jej nadany numer i przychodzi potwierdzenie nadania.\n@Zaba77 - nic nie piszesz jaki to był zakup i jaki zwrot. Jeśli przesyłka była typu SMART lub Allegro Paczkomat - z darmowym zwrotem, to raczej wszystko do załatwienia leży po stronie sprzedawcy (za dużo, żeby tu pisać, ale tak wynika z warunków regulaminu, umów i przepisów prawa).\nJeśli nadajesz przesyłkę na własny koszt - to także na własną odpowiedzialność.\nA teraz postaw się w sytuacji sprzedającego. Klient zwraca Ci towar, którego nie otrzymujesz i co wtedy zrobisz? Zwrócisz mu pieniążki? Skąd wiesz co otrzymasz w przesyłce? A może pustą paczkę lub kilka kamieni? A może inny lub uszkodzony towar? I co wtedy zrobisz?\nJa odbierając zwroty już otrzymałem:\n- 2 razy towar, którego nie sprzedawałem, pochodził z zakupu od innego sprzedającego (pomylone zwroty), z czego jednemu sprzedającemu wymieniłem na inny po opłaceniu kosztów przesyłki (ot, taka moja dobra wola)\n- 1 raz towar, który był również zakupiony u innego sprzedającego (nawet kupującemu nie chciało się ściągnąć plomby gwarancyjnej innego sklepu)\n- 1 raz towar, którego kupujący nie zabezpieczył na czas wysyłki (150zł) - dotarł zniszczony, oczywiście kasy nie zwróciłem\nKilka dni temu kolejny zwrot, klientka pomyliła się przy wyborze jednego z produktów, odesłała w kopercie bez zabezpieczeń. Dotarł oczywiście uszkodzony. Dla świętego spokoju zwróciłem pieniążki (całe 6,50 zł), to tylko moja dobra wola. W zamian otrzymałem komentarz pozytywny, ale z obciętymi gwiazdkami. Tak przeważnie kończy się dobra wola sprzedającego.\nSugeruję kontakt bezpośrednio z InPost i ze sprzedającym. AG niewiele Ci pomoże, a może czasem wręcz przeciwnie...\n@maxr01 Było to w ramach promocji SMART, a więc zwrot był darmowy. Na tę chwilę mam otwartą dyskusję, jutro jak się włączy możliwość poproszę o pomoc Allegro, zobaczymy co oni na to.\nZaba77 możesz zrobić jak napisał xyz96 masz takie prawo. Z drugiej strony najprościej byłoby napisac reklamacje do Inpostu. Tylko trzeba by sprawdzic kto jest nadawcą w przypadku zwrotu smart czy Ty czy Allegro. Rzeczywiście z jednej strony kod do paczkomatu oraz śledzenie Inpostu jest dowodem nadania z drugiej strony stanowisko sprzedawcy może być takie jak ktoś to napisał: że to jest tylko dowód otwarcia drzwiczek paczkomatu. I z prostej reklamacji na usługe kurierską zrobi Wam sie sprawa na 3 lata w sądzie. Musisz sie zastanowić jak na zdrowy rozsądek z tego wybrnąć. Dla jasności nie mówie żeby odpuszczac bo nie ma powodu. Mówie tylko aby problem rozwiązać jak najmniejszym kosztem bo trzymanie sie ściśle paragrafów nie zawsze oznacza najmniejszy koszt. Ja bym chyba zaczął od poproszenia allegro o pomoc w reklamacji przesyłki. Powodzenia\nZaba77 Reklamacje nie może złożyć sprzedawca z bardzo prostego powodu.\nSprzedawca nie może oświadczyć przy złożeniu reklamacji u przewoźnika ze w zapakowanej i nadanej przez kupującego przesyłce jest produkt X chyba ze sprzedawca razem z kupującym pakowali przesyłkę zwrotna.😃\n@Zaba77 To musi? czy nie musi oddać kasy przed otrzymaniem towaru.\nZauważ pewne nieścisłości.\nAllegro w pomocy do dyskusji wypowiedziało się następująco:\n"Jeżeli została już złożona reklamacja do firmy przewozowej InPost to sprzedający w takim przypadku powinien już zwrócić środki (reklamacja rozpatrywana jest do 30 dni)."\n@Zaba77 Odpowiedź Allegro uzależnia zwrot środków od złożenia reklamacji, choć przepisy o tm nie stanowią. Sprzedawca, zgodnie z ustawą, ma obowiązek zwrócić środki po przesłaniu dowodu odesłania rzeczy - nie ma to nic wspólnego z reklamacją.\nDobre choć to, że masz od Allegro info, że sprzedawca jednak już powinien zwrócić pieniądze. Domagaj się tego i nie zamykaj Dyskusji dopóki nie zwróci. Ewentualne odrzucenie reklamacji przez InPost nie ma wpływu na obowiązek zwroty wpłaty. Po odrzuceniu reklamacji InPost możesz upoważnić sprzedającego do złożenia odwołania i na tym Twoja rola się kończy.\nbardzo dziękuję za wszystkie bardzo pomocne wskazówki. Mam jeszcze info w dyskusji od sprzedającego że reklamacja została złożona do firmy InPost za pośrednictwem Allegro.\nTak się złożyło, że ktoś inny odświeżył swoim wpisem dyskusję sprzed roku (zresztą takie tutejsze wojenki pojawiają się cyklicznie), która dotyczyła bardzo podobnego problemu. Przeczytaj ją w całości, a później wyciągnij wnioski kto, dlaczego i czy ma słuszność w interpretacji odpowiednich zapisów. Nie wskazuję kto, ale zawsze warto pomyśleć przy rozwiązywaniu problemu na zasadzie "co by było, gdyby ktoś tego samego wymagał ode mnie czego ja oczekuję ?".\n@Zaba77 - Pierwsze pytanie - po co zwracałeś towar? Był niezgodny z opisem? Czy też zamówiłeś więcej, żeby mieć darmowa wysyłkę i zaoszczędzić 9zł i zwracasz z tego powodu część towaru? Jeśli to ta druga sprawa, to poważnie zastanów się nad swoim postępowaniem.\nJak już pisałem. Obsługa tego typu zwrotu - to leży po stronie sprzedawcy.\nZ tego co wiem - Allegro nie miesza się do żadnych reklamacji - wszystko przerzuca na sprzedających. Owszem, pobiera opłaty od kupujących za korzystanie z programu SMART, obciąża sprzedających częścią kosztów programu SMART, jednak jeśli chodzi o reklamacje - to sprzedający składa je w InPost (jeszcze musi od Allegro pobrać odpowiednie upoważnienie) - od tego typu reklamacji Allegro już umywa rączki.\nWięc uzbrój się w cierpliwość, spróbuj zrozumieć stanowisko sprzedającego i czekaj na wyniki. Myślę, że sprawa zostanie załatwiona pozytywnie, lecz wymaga to czasu. Niestety, takie są uroki zakupów przez internet, a raczej zwrotów. Co chyba każdy powinien brać pod uwagę.


Piuchticki Monaster Zaśnięcia Matki Bożej – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 59°11′57″N 27°32′06″E/59,199167 27,535000\nnr rej. 13849\nSobór Zaśnięcia Matki Bożej w monasterze\nIhumenia Filareta (Kałaczowa)\nCerkiew-refektarz Świętych Symeona i Anny\nCerkiew św. Mikołaja i św. Arseniusza Wielkiego\nZałożyciel klasztoru arcybiskup Arseniusz (Briancew)\nStyl staroruski, rosyjsko-bizantyjski\nData budowy 1891–1910\n59°11′57″N 27°32′06″E/59,199167 27,535000\nPiuchticki Monaster Zaśnięcia Matki Bożej – stauropigialny żeński klasztor prawosławny w miejscowości Kuremäe, w północno-wschodniej Estonii. Jest to jedyny prawosławny klasztor funkcjonujący w tym kraju.\n1.1 Początki monasteru\n1.3 II wojna światowa i aneksja Estonii przez ZSRR\n1.4 Po 1991\nPoczątki monasteru[edytuj | edytuj kod]\nWedług prawosławnej tradycji w pobliżu miejsca, gdzie znajduje się monaster, miejscowym estońskim pasterzom objawiła się Matka Boska, zsyłając im cudotwórczą Piuchticką Ikonę Matki Bożej. Piuchtice jest zruszczoną wersją estońskiego Pühitsetud (pol. błogosławiony). Kult ikony funkcjonował co najmniej od XVI w., gdy na miejscu objawienia wzniesiono kaplicę, w której była ona przechowywana. Mimo przeniesienia wizerunku kult przetrwał wśród nielicznych prawosławnych mieszkańców regionu. Od 1885 w miejscowości, znanej jako Piuchtice, istniała parafia tego wyznania.\nW latach 80. i 90. XIX wieku na terenie ziem nadbałtyckich prowadzona była akcja budowy nowych cerkwi, organizacji monasterów oraz prawosławnych instytucji dobroczynnych. Wzniesienie obiektu wpisywało się w kampanię wzmacniania prawosławia w guberniach bałtyckich, co z kolei miało sprzyjać rusyfikacji Łotyszy i Estończyków. Wzniesienie monasteru, obok budowy soboru św. Aleksandra Newskiego na tallińskim wzgórzu Toompea, było najpoważniejszą rosyjską inicjatywą w tej kampanii.15 sierpnia 1891 arcybiskup ryski i mitawski Arseniusz, w obecności generał-gubernatora Siergieja Szachowskiego, uroczyście poświęcił kompleks zabudowań przeznaczonych dla żeńskiego monasteru Zaśnięcia Matki Bożej. Pierwszą przełożoną monasteru została mniszka Barbara (Błochina), razem z którą w klasztorze zamieszkały trzy posłusznice. Tylko do końca roku wspólnota powiększyła się do 21 posłusznic, które opiekowały się 22 dziewczętami w przytułku dla sierot oraz prowadziły działalność dobroczynną (szpital, przytułek dla sierot i starców, studium nauczycielek). Protektorką monasteru od początku jego istnienia była księżna Jelizawieta Szachowska, małżonka gubernatora. W momencie otwarcia klasztoru mniszki żyły w jednym drewnianym domu, kompleks budynków był jednak systematycznie rozbudowywany według planu opracowanego przez profesora sztuki Michaiła Prieobrażenskiego i wdrażanego w życie przez architekta Aleksandra Poleszczuka. Nabożeństwa w monasterze odbywały się w językach cerkiewnosłowiańskim oraz estońskim. W 1894 w klasztorze odbyły się pierwsze śluby wieczyste nowych mniszek. W tym samym roku monaster otworzył swoje placówki filialne w Rewlu oraz skit zwany Getsemani w odległości 25 kilometrów od głównego obiektu.\nW 1893 wzniesiona została brama wjazdowa do monasteru, utrzymana w stylu staroruskim. Dzięki nadaniom mniszki dysponowały ponad 200 dziesięcinami ziemi uprawnej, prowadziły gospodarstwo rolne, z którego dochód przeznaczany był na utrzymywanie szpitala, przytułku i szkoły. Kilkakrotnie klasztor odwiedzał św. Jan Kronsztadzki, który błogosławił również mniszkę Barbarę (Błochinę) w momencie objęcia przez nią funkcji przełożonej.\nW 1897 klasztor opuściła ihumenia, przeniesiona do eparchii kazańskiej. Jej następczynią została ihumenia Aleksja (Plaszkiewicz). W okresie kierowania przez nią monasterem został wzniesiony jego nowy sobór Zaśnięcia Matki Bożej (poświęcony w 1910) oraz placówka filialna w Petersburgu. Liczba mniszek i posłusznic sięgnęła 200.\nW czasie I wojny światowej zakonnice początkowo pozostały w klasztorze i otworzyły przy nim szpital dla rannych żołnierzy. Dopiero 13 października 1917, w miarę zbliżania się frontu do ziem estońskich, na polecenie arcybiskupa jarosławskiego Agatangela, dawnego władyki ryskiego, ihumenia i część zakonnic ewakuowała się do Rostowa. Tymczasową przełożoną wspólnoty mniszek, które pozostały w Estonii, została mniszka Joanna (Korownikowa).\nPo ogłoszeniu niepodległości przez Estonię monaster stracił posiadane dotąd budynki szpitala i szkoły oraz część majątków ziemskich nadanych przez władze carskie. W 1921 mniszka Joanna została mianowana nową przełożoną klasztoru, otrzymała godność ihumeni. Dwa lata później do klasztoru powróciła ihumenia Aleksja, jednak na skutek choroby płuc, na jaką zapadła w drodze, już po pięciu dniach pobytu w monasterze zmarła.\nII wojna światowa i aneksja Estonii przez ZSRR[edytuj | edytuj kod]\nW czasie II wojny światowej część zakonnic opuściła klasztor, w 1943 zmarła ihumenia Joanna, którą zastąpiła na krótko ihumenia Aleksja (Gołubiewa). Jej następczynią została ihumenia Rafaela (Migaczowa), która sprawowała swoje obowiązki do 1955; następnie, do 1968, monasterem kierowała ihumenia Angelina (Afanasjewa). W wymienionym roku przełożoną monasteru została mniszka Barbara (Trofimowa), przybyła z monasteru św. Marii Magdaleny w Wilnie. Była ona przełożoną monasteru do swojej śmierci w 2011, jako ihumenia, zaś od listopada 2010 – jako schiihumenia. Jej następczynią została mniszka Filareta (Kałaczowa).\nKlasztor pozostawał czynny w czasie przynależności Estonii do ZSRR, mimo szykan administracyjnych, a także planów jego zamknięcia (ostatecznie niezrealizowanych). Pozostawał również ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym, którą to rolę odgrywa do dnia dzisiejszego (2014).\nW czerwcu 1990 monaster uzyskał status stauropigialnego i odtąd pozostaje pod bezpośrednim zwierzchnictwem patriarchy moskiewskiego i całej Rusi, mimo że znajduje się w Estonii, tj. na terenie działania autonomicznego Estońskiego Kościoła Prawosławnego.\nW 2016 na terenie monasteru rozpoczęto budowę cerkwi pod wezwaniem św. Aleksego i św. Barbary.\nMonaster prowadzi placówkę filialną w Moskwie, przy cerkwi w dzielnicy Zwonary.\n↑ a b Завершился первый день работы зимней сессии Священного Синода Русской Православной Церкви\n↑ a b c d e f g h i Пюхтицкий Ставропигиальный Свято-Успенский женский монастырь\n↑ red. E. Thaden, Russification in the Baltic Provinces and Finland, 1855–1914, Princeton University Press, Princeton 2014, s. 162.\n↑ Скончалась настоятельница Пюхтицкого монастыря схиигумения Варвара (Трофимова)\n↑ Под Патриаршим омофором (Historia monasteru na jego oficjalnej stronie)\n↑ В Пюхтицком ставропигиальном монастыре состоялась закладка храма святителя Алексия Московского и великомученицы Варвары [dostęp: 30.08.2016.]\n↑ Храм свт. Николая в Звонарях (Подворье Свято-Успенского Пюхтицкого женского монастыря)


Austria: Dodatnie saldo w handlu zagranicznym\nWstępne statystyki austriackie pokazują, że eksport w 2017 roku wyniósł 1,18 mld euro (wzrost o 4,7%), a import 781 mln euro (wzrost o 8,6%). Choć saldo spadło do 402 mln euro tj. o 2,1%, to komentarze są pozytywne. Dzieje się tak, gdyż ostateczny wynik wcale nie był taki pewny, a poprawa nastąpiła dopiero w ostatnim kwartale (+11%).\nGłówną pozycją w handlu zagranicznym są sery. W 2017 roku Austria wyeksportowała 142 tys. ton serów o wartości 576 mln euro i sprowadziła 113 tys. ton o wartości 447 mln euro. Szczególnie ciekawą pozycją było masło: 3 800 ton wyeksportowano i 17 500 ton przywieziono.\nNajważniejszym partnerem handlowym dla Austrii są Niemcy, gdzie trafia 51% eksportowanego nabiału o wartości 604 mln euro, podczas gdy import z Niemiec to 477 mln euro (61% całego importu). Drugim najważniejszym partnerem handlowym są Włochy, z eksportem w wysokości 223 mln euro (19% całkowitego eksportu) i importem w wysokości 77 mln euro (10% całkowitego importu). Do Europy Środkowej i Wschodniej wyeksportowano produkty o wartości 91 mln euro, a import miał wartość 34 mln euro.\nKuhn - Rok 2017 zakończony pozytywnie\nKombajn Rostselmash Nova 330 z 4-metrowym hederem