Temat: Prom. Wto Paź 23, 2012 7:59 pm\nZaniedbany, niemalże opuszczony port, do którego wciąż cumują statki. Uwaga, są to na ogół statki towarowe, żadko przewożą osoby, chociaż i to się zdaża, jeśli oczywiście zapłaci się sporo pieniędzy za przewóz.\nTemat: Re: Prom. Pon Mar 04, 2013 7:52 pm\nUcieczka z apartamentowca szybko zleciała. Kanibal w swojej prawdziwej, wampirzej postaci mógł wreszcie nadrobić straty w łowach i właśnie w tym tkwi szczegół - Olbrzym nie mógł opanować żądzy. Zapanowała nad nim całkowicie! Wyjątkowo głodny i rozjuszony. Szukał byle jakiej ofiary, w którą mógły zatopić swoje zębiska i pożreć. Prom idealnie się do tego nadawał. Często znajdował tutaj nieszczęśników wartych uwagi oraz paszczy bestii.\nWlókł swoje cielsko ku przystani, węsząc niczym pies. Jak na razie nie znalazł nic zjadalnego. Żadnej żywej duszy. Wściekłość rosła w niebezpiecznym tempie, aż obroża dawała o sobie znać choć nic a nic nie pomogła. Furia wampira istniała jak tylko docierał fakt o braku ofiar do jego zwierzęcego umysłu. Prąd nie był w stanie opanować tego osobnika. Chwytał za ustrojstwo na gardzielu, walcząc o zerwnie go, w dodatku porażenie jeszcze bardziej szkodziło umysłowi potwora, mimo iż ciało także cierpiało. Jak to się skończy? Tego on nie zgadnie, nie jest w stani racjonalnie myśleć. Jak widać przemiana w wampira otworzyła wrota całkowitemu szaleństwu.\nSzedł nadal przed siebi dysząc z przeklętego głodu i złoście. Gorzej będzie kiedy nikogo nie znajdzie na swojej drodze.\nTemat: Re: Prom. Pon Mar 04, 2013 8:36 pm\nSzła wolno. Nie czuła się za dobrze, bo choć bardzo się starała, głód zaczynał jej doskwierać i nawet tabletki jej nie pomagały. Powiedziała sobie, że jak tylko bardzo się zaprze to da radę, problem polegał na tym, że im bardziej chciała mieć nad sobą kontrolę, tym więcej o tym myślała, a co za tym idzie, trudniej było jej się skupić i tym trudniej było jej zachować nad sobą panowanie. Żądza krwi niestety dawała o sobie znać, krwi dawno nie piła, to tylko zaczynała być coraz bardziej podrażniona, a to nie wróżyło dobrze na przyszłość i prędzej czy później kogoś zaatakuje.\nOpuściła akademię, gdyż nie mogła już dłużej wytrzymać. Była zdenerwowana, we wściekłości wyrzuciła resztkę tabletek krwi. Przeklęty Samuru urządził cudnie. Wampirzyca szła ulicami, ale że zapach ludzi ją drażnił wybierała mniej ludne miejsca i w ten sposób, przemykając się bokiem dotarła aż do portu w pobliżu promów. Były tu pustki, a San szła wolno, lekko chwiejnie. Oczy żarzyły jej się czerwono i wyraźnie widoczny był u niej głód krwi. W pewnym momencie przystanęła zaczynając się rozglądać. Mimowolnie jej nos zaczął węszyć. Coś wyłapała, ale nie wiedziała co to jest. Znajome, bardzo znajome... Nieważne, szła dalej, kręcąc się po wąskich ścieżkach, aż doszła do samego brzegu...\nIdąc tak, w pewnym momencie znów przystanęła. Dlaczego? Powód był prosty - jej oczom ukazał się nie kto inny jak Testament. spojrzała na niego czerwonymi tęczówkami. Jeszcze była świadoma wszystkiego, to nie było jak wtedy - nie była ogłupiała i pozbawiona wolnej woli. Wiedziała gdzie jest, ale czuła potworny ból, który palił jej gardło. Zawarczała głucho, zakaszlała, odpluła, ale ból nie mijał.\nPoznała Tessa, a przynajmniej poznawała go jak przez mgłę. Kiedy ostatnim razem go wiedziała, to wspólnie zrobili niezłą rzeź w domu dziecka. Jak będzie teraz? Tess nie wyglądał najlepiej, a i San cierpiała katusze, ponownie przechodząc przez to samo. Miała dość.\nTemat: Re: Prom. Pon Mar 04, 2013 9:31 pm\nNie przestawał szukać. Instynkt wciąż podpowiadał o pozostaniu, że tutaj napcha swój brzuch. Nie może przecież nie posłuchać tych rad. Oblizał się z widoczną zachłannością, by przy tym przystanąć. Rozejrzał się nerwowo po promie i przeczucie go nie zmyliło. Na widoku pojawiła się postać. Wampir poziomu E. Bestia nie rozpoznawała osób, stawał się wręcz niebezpieczny dla otoczenia. Dlatego w Santii nie poznał nikogo. Prychnął, otwierając szerzej ślepia. Przemiana w wampira odbudowała utracony wzrokowy narząd i także rozbudziła prawdziwego potwora.\nPostać także była głodna, a wskazywały na to ślepia koloru szkarłatu. Kanibal w przeciwieństwie od niej nie miał takich źrenic - miały normalny, żółty kolor. Tylko właśnie nie pokazywały opanowajia jedynie dzikość i żądzę krwi. Wpatrywał się w nią swoją pełną złością. Obnarzył zaślinione zębiska i zamruczał wrogo do swojej małej ofiary. Ruszył na nią. Wielkie cielsko potwora ruszyło ku Santii. Ta niewinna osóbka stanie się jego małym początkiem.\nA co do obroży? Raniła bestie okrutnie lecz głód był o wiele silniejszy. Nic go nie powstrzyma. Nic! I ciężko nawet stwierdzić czy jedna ofiara mu wystarczy na zaspokojenie ogromnego apetytu.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 9:28 am\nNie spodziewała się, że zastanie tu innego drapieżnika, który tak jak ona, a może nawet bardziej niż ona, będzie chciał dopaść jakąś ofiarę. No cóż, natrafili na siebie ponownie, choć San kojarzyła tego wampira ledwo-ledwo. To trochę tak, jakby próbować sobie przypomnieć zdarzenia z poprzedniej nocy będąc na totalnym kacu. Jednak nie o to chodzi teraz, gdyż, gdy spotykają sie w jednym miejscu dwaj drapieżnicy, nic dobrego z tego wyjść nie może. I tak właśnie miało być w tym momencie.\nCzerwone oczy wampirzycy otwarły się szeroko, widząc co zamierza zrobić wielkolud. Stała chwilę, ale gdy ten naglę ruszył w jej stronę, wiedziała już, instynktownie czuła, że powinna zacząć uciekać. Tu już nie chodziło o rządzę krwi, wszystko teraz obracało się wokół woli przetrwania, a o ile bez wahania rzuciłaby się na jakiegoś człowieka, w tym wypadku niestety sprawa wyglądała inaczej. San widząc szarżującego na nią wampira warknęła wściekle i odwróciła się gwałtownie, lekko zataczając. Zamierzała uciec z tego miejsca i to jak najszybciej.\nBiegła, skręcając ledwo udało jej się utrzymać równowagę, przy okazji uderzyła bokiem z jakiś budynek, odbiła się od niego i biegła dalej. Nie myślała o niczym, nie planowała, nie zastanawiała się, po prostu biegła, nawet nie patrząc gdzie biegnie, nawet nie zastanawiając się nad tym, że tuż za nią pędzi Testament. To był instynkt, czysty, niczym niezmącony instynkt.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 10:51 am\nO tak. Dwa stworzenia łaknące krwi biedaków spotykają się na niemal opuszczonym promie. Ale które z nich okaże się drapieżnikiem szczytowym w łańcuchu pokarmowym? Z całą pewnością dowiemy się dzisiaj.\nKanibal nie przestanie ścigać swojej ofiary aż do utraty tchu. Głód oraz adrenalina dodawały mu większej siły, a okrtutne pieszczenie elektrycznością nie tylko okaleczało olbrzyma, także wpędzało go w gorszy szał. Jeżeli bezbronna i zagubiona we własnym bolesnym świecie Santia wpadnie w łapy wygłodniałego potwora, nie ujdzie z życiem. Zginie w brutalny choć szybki sposób mianowicie zostanie rozerwana na strzępy. Jednakże zamieni się ona w proch po śmierci i napastnik się nie naje, dlatego też istnieje opcja iż stwór rozprawi się z nią powoli. Piers wypije krew by następnie wchłonąć najważniejsze członki jej ciała. I ucieczka na nic się nie przyda ofierze. Bowiem ruszył za nią w pogoń i dzięki swojemu wzrostowi górował wiele nad San: tworzył wielkie kroki dzięki czemu przyspieszał.\nNie odrywał oczu od dziewczyny. Dyszcząc, sapiąc i ciężko stąpając doganiał ofiarę. Jak tylko ta wpadła na przeszkodę, ten skorzystał z tego i przyspieszył wyczerpując ostatczne cząstki siły napędzanej adrenaliną. Wyciągnął wielkie łapy i chwycił biedulę z głowę, zmuszając ją do gwałtownego zahamowania. Jeśli nie wyrwie mu się jakimś nadzwyczajnym cudem, powali ją na podłoże i przygniecie nogą. A wtedy biada jej życiu, biada. Stwór za grosz litości dla niej nie znajdzie.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 12:41 pm\nSapała głośno, wręcz charczała, starając się uciec kanibalowi, który ją ścigał. W prawdzie nie myślała niczym i nad niczym się nie zastanawiała, ale upierdliwe piszczenie zza jej pleców świadczyło o niestającym pościgu. Nie, nie zamierzała tak po prostu dać się zabić, była w niej jeszcze zbyt wielka wola walki i śmierć przez pożarcie nie była najlepszą opcją. Swoją drogą zamienienie się w proch i całkowite zniknięcie, pozostawiać po sobie tylko niewielką kupkę pyłu, nie było czymś czego pragnęła i chciała. Miała nadzieje jeszcze powrócić kiedyś do formy ludzkiej, bo skoro raz już jej się udało, wręcz miała niewyobrażalne szczęście, to dlaczego teraz nie miałaby dać rady? Musiała tylko jakoś załatwić to z Samuru... ale teraz? Biegła przed siebie jak dzikie zwierze, którym w zasadzie właśnie była.\nByła za to przerażona. Potwornie przerażona. Instynkt samozachowawczy tutaj działał, starała się uciec. Ale jak widać nie bardzo jej sie to udało, a właściwie miałaby większe szanse gdyby nie musiała się obijać o budynki, bo niestety port z promami była bardzo ciasno ułożony i w momencie, gdy uderzyła w jeden z budynków, Testament ją dopadł, co doskonale wyczuła, gdy pochwycił ją za głowę. Krzyknęła przeraźliwie , natychmiastowo chcąc się wyrwać z uścisku. Nie myślała co robi, ona po prostu działał i to ostro działała. Wierzgała, wyrywała się, krzyczała. Jej dłonie zakończone ostrymi pazurami drapały skórę wampira i nie hamowała sie w tym. Instynkt był silniejszy i o subtelnościach nie było tu mowy.\nGryzienie, kopanie, drapanie, warczenie, wręcz ryczenie. To nie było zachowanie ludzkie, tak tylko zachowuje się zwierze. Albo człowiek obłąkany. Straciła kontrole nad swoimi ruchami, chciała się wyrwać, uciec, nie ważne jakim kosztem. Choćby miała mi pazurami do samych kości sie dobrać, wyrwie się. Białowłosa dziewczyna walczyła jak tylko mogła.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 2:48 pm\nZłapana! Wampir powalił swoją upatrzoną ofiarę i natychmiastowo przygniótł ciężką nogą. Dziewczyna walczyła dzielnie ale co to jej da? Ból jeszcze bardziej rozjuszył potwora, w dodatku Santia mogła poczuć lekkie mrowienie prądem bowiem elektryczność z obroży przeszła i na nią. Kanibal tracił powoli czucie w łapach ale to nie przeszkodziło w dalszej walce o przetrwanie.\nChwycił ją za te dłonie, które zadawały rany. Noga jaka przytrzymywała wampirzycę, przeniosła się na jej twarz. Pod tak wielkim naporem mógł zmiażdżyć nos oraz jak samą całą buźkę dziewczyny. Kończyny górne poziomu E nie miały lepiej: kanibal wykręcał je i szarpał. Używał do tego swojej brutalnej siły i wcale bym się nie zdziwił gdyby wyrwał jej ręce ze stawów a potem od reszty ciała. Ta bestia potrafi wyrwać łańcuchy ze ściany, zatem oderwanie rąk nie stanowi trudnego zadania.\nNikt nie mógł pomóc uczennicy akademi. W pobliżu nie było nikogo, są całkiem sami. Oczywiście idzie to na korzyść głodnego potwora - nikt mu nie przeszkadzał, śmiało poddawał się woim pragnieniom. A myśl iż niebawem pożre tą małą napawały go silnym dreszczem. Dziewczyna chyba nie uzyska szansy na odnalezienie sprawcy przemiany w wampira i powrotu do normalnego życia.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 3:04 pm\nSzarpała się i darła jak opętana. Nie ma się zresztą co dziwić, skoro napadł na nią wielki typ z mordem w ręce. Nie tak to miało wyglądać, zupełnie nie tak! San przyszła na polowanie, gdyż męczyło ją to od dłuższego czasu, a im dłużej powstrzymywała się od picia krwi tym było gorzej, teraz postanowiła wreszcie zapolować i co? Z drapieżnika, stała się ofiarą, czego zupełnie nie przewidziała. Nie, to nie może się stać. Dziewczyna ani na chwile nie zamierzała być bierna, o nie, nie da się tak po prostu zabić, Tess nie będzie miał z nią łatwo, już ona się o to postara.\nSantia wierciła się, kręciła, warczała i drapała, choć ten ją przygniatał, co doskonale odczuwała, do tego jeszcze te kopanie prądem! Nieważne jednak, gdyż w takich momentach wiele drobnych aspektów nie ma żadnego znaczenia dla ogółu, a wampirzyca w obecnej sytuacji nie przejmowała się takimi szczegółami. Adrenalina robiła swoje, San nie zważając na potworny ból walczyła jak mogła by tylko uwolnić się z jego uścisku. Gdy noga wampira wylądowała na jej twarzy starała, z jej gardła wydobył się zduszony krzyk, starając się jednocześnie wyrwać gdzieś bokiem, czuła też potworny ból w rekach, które były przez niego wykręcane.\nWydarła się na całe gardło nie zważając absolutnie na nic. W sumie to nie była teraz zdolna do niczego prócz wydawania z siebie niezrozumiałych dźwięków, które z ludzką mową nie miały nic wspólnego. Ból w rekach był potworny, tak potworny, że na moment ją zaćmiło, a przed oczami pojawiły jej się ciemne plamy, mimo tego wszystkiego nadal walczyła, uparcie i natarczywie, choć żadnych szans już na przeżycie nie miała. Śmierć dosłownie stanęła jej przed oczami, ale on uparcie starała się ją od siebie oddalić. Choć jej ręce w sumie do niczego się nie nadawały, ona sama nie przestała się wiercić i kręcić. Ból, cierpienie, strach, bliskość śmierci, sprawia, że robi się rzeczy pozornie niemożliwe, a San właśnie teraz była o krok od utraty życia, a to powodowało, że jeszcze zacieklej walczyła. Miała jeszcze nogi przecież, choć w tej sytuacji mogła nimi jedynie wierzgać, próbując zrzucić z siebie ciężar wampira, który ją przygniatał.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 6:10 pm\nTrafiła na silniejszego i dlatego polegnie. Wampir nie odpuści sobie takiej wspaniałej przekąski i zaspokojeniu apetytu. Santia polegnie na promie gdyż padnie jako ofiara arcy drapieżcy. Mhahaha! Ale na poważnie...\nKanibal ze zwierzęcą niecierpliwością szarpał się z kończynami wampirzycy. Wydawał z siebie warkoty i sapał ze złości. Ona nie umrze od wyrwania rąk, choć cierpi okrutnie. I jej krzyki nic nie pomogą. Nie dość, że nie ma tutaj nikogo prócz nich oraz trzymał nogę na jej twarzy i krzyk miała nieco przytłumiony.\nWreszcie do jego uszu dotarł ten trzask. Kości miała pęknięte! A następnie z górki. Santii ręce zostały oderwane. Stwór odrzucił je na boki, następnie podniósł stopę z głowy młodej. Pewnie była na pograniczu utraty przytomności. Trudno. Pochylił się by złapać ją za włosy i unieść ku górze na wysokość swojej wrednej gęby. Co dalej? Zatopił zębiska w szyję ofiary i zaczął spijać krew. Osłabienie to podstawa, jak i uspokojenia pragnienia krwi. Zapewne kolejnym czynem będzie pożeranie ciała, przecież od początku o to besti chodziło.\nTemat: Re: Prom. Wto Mar 05, 2013 6:56 pm\nWyrwanie rąk było potwornym cierpieniem. Jedyną właściwą reakcją na tę chwilę były spazmatyczne ruchy, drgawki, a także okrzyk bólu, który był zduszony przez nogę wampira. Dni Santii były definitywnie policzone, wiedziała o tym dobrze, choć za nic w świecie nie chciała dopuścić tej myśli do świadomości. Była juz na skraju wytrzymałości, a wyrwanie rąk było jakby przełomem. Dziewczyna po krótkiej chwili męczarni i gorączkowych próbach uwolnienia zmęczona już była walką. Czuła zapach własnej krwi i to ją denerwowało. Była głodna, jej oczy żarzyły się na czerwono, choć ich blask powoli zaczynał gasnąć.\nGdy wampir pociągnął ją za włosy ku górze, krzyknęła przeraźliwie, ale nic nie mogła zrobić, ledwo już była w stanie utrzymać się w przytomności, a bez rąk i tak nie mogła nic zrobić. Jedynie na co było ją jeszcze stać, to wierzganie nogami, ale w tym wypadku na niewiele się to może zdać, tym bardziej, że Tess postanowił przejść już do sedna sprawy i bez zbędnych ceregieli postanowił wreszcie dobrać się do jej szyi. Ponownie krzyknęła i szarpnęła się na tyle na ile mogła. Krzyczała, wierzgała... była przerażona po prostu przerażona. To nie mieściło jej się w głowie po prostu... nie tak miało to wyglądać...\nSłabła. Z każdą chwilą coraz bardziej słabła. Nie mogła nic zrobić, absolutnie nic. W końcu przestała się ruszać. Ból zlał się w jedno ze wszystkim. Coraz gorzej widziała, wszystko było rozmazane i kompletnie bez wyrazu. Jęczała głucho i co jakiś czas podrygiwała, ale to już była końcówka. Nie mogła nic zrobić, nie mogła się obronić... Była zbyt słaba...\nTemat: Re: Prom. Sro Mar 06, 2013 11:23 am\nJuż nic nie mogła zrobić. Stwór pozbawiał ją każdej szansy na uwolnienie i ocalenie życia, a jak utraciła ręce to tym bardziej skreśliło ją z ostatniej nadzieji. Wierzganie zapewne zmęczyło ją bardziej niżeli pomogło i besti takie ruchy nie przeszkadzał bo z każdym łykiem traciła siłe, więc i ciosy stawały się nikłe.\nNie upił z niej wszystkiego. Instynkt nakazał mu przestać gdyż może uśmiercić dziewczynę i nici z ciałka. Wyciągnął zatem kły, przyjrzał się bladej ofierze i by bardziej ogłuszyć, nakierował jej głowę na najbliższą ścianę budynku. Uderzenie było miażdżące. I tak dwa razy jeszcze uderzał swoją ofiarą o ścianę. Aż tynk opadał.\nKiedy skończył, puścił ją na podłogę by dokończyć dzieła. Usiadł przy tym ledwo żyjącym ciele ba, niemal dopadł z dziką zachłannością od razu chwytając za ubranie wampirzycy. Rozrywał je szybko i widok miękkiego ciała od razu nakazał na zatopienie w nich zębisk. Trafił na brzuch ofiary i taki zwyczaj miał. Wampir nie umrze od pożarcia mu wątroby... Pazurami rwał Santie, pochłaniał, łykał nie raz w całości. Tu nie było mowy o kulturze, o subtelności. Kanibal jak zwierzę: pożerał swoją żywą ofiarę. Mruczał i sapał. Brudził resztkami krwi... Oderwał jej stopę, wydłubał oczy, odgryzł język, nos! Wszystko zjadał... Dopiero na samym końcu dorwał się do serca i mózgu. I dodam fakt, że do tej właśnie chwili Santia była żywa. Umierała w męczarniach, tucząc swojego napastnika. Ostatnie kosteczki zliyzywał do czysta. Nawet nie zostało nic, co mogło by się stać prochem. I może Santia zaszczyci nas ostatnim postem?\nW każdym bądź razie potwór uciekł w dalszy teren.\nOstatnio zmieniony przez Testament dnia Sro Mar 06, 2013 8:39 pm, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Prom. Sro Mar 06, 2013 5:58 pm\nCo ja tu mam dużo pisać? Santia nie była już w stanie absolutnie nic zrobić. Jej los był przesądzony - miała skończyć pożarta przez kanibalistycznego wampira. I tak też miało się stać. Cierpiała okropne męki, przynajmniej z początku, gdyż z czasem nie miała już sił ani na krzyki, ani na próby oswobodzenia, a po tym jak ją trzepnął o ścianę, to jakichkolwiek protestach już nie było w ogóle mowy. Jako wampir mogła wytrzymać wiele, ale wiadomo, wszystko ma swoje granice. Po pewnym czasie więc już zupełnie nie reagowała, tracąc przytomność, co było nawet znacznie lepszym rozwiązaniem, gdyż przynajmniej umarła nie wiedząc już o niczym. W taki o to sposób odeszła Satnia Marone, młoda dziewczyna, która zupełnie nie miała szczęścia w życiu, dwukrotnie stała się wampirem, a jej największe obawy ziściły się, choć w nieco innej formie niż mogłaby kiedykolwiek przypuszczać.\nTyle w tym temacie. Santia umarła przez... pożarcie. Okrutna śmierć.\nTemat: Re: Prom. Sob Kwi 23, 2016 3:13 pm\nPrzybycie do portu prywatnym jachtem zeszło dość szybko. Przy tak dobrej pogodzie, nie było żadnych problemów z transportem. Pokładowi statku okazali się nader życzliwi dla swojego gościa i robili wiele aby jak najlepiej cały rejs przetrwał. Jako wampir lubujący się w nocy, starali się też nie wybudzać go ze snu za dnia. Ale właściwie czemu starali się tak bardzo? Bowiem Abaddon dobrze ich opłacił, a bogatsi klienci są przeważnie najlepiej traktowani. Jednak nie znali jego prawdziwej zapłaty.\nJach dobił do brzegu, lecz coś było nie w porządku... Na pokładzie była kompletna cisza. Nikt nie wychodził. Nie rozległ się żaden hałas poza delikatnym szumem wody i dzwonienia informującego o pojawieniu się statku. Skoro był to opuszczony port, też nikt bardzo nie interesował się nowym nabytkiem, dość drogo wyglądającym. Jeśli Seiyushi już dotarła, będzie miała widok na szarą łódź i odczucie aury, która wcale nie zdradzała jako przyjazna. Wręcz przeciwnie - dało wyczuć się śmierć.\nPo niekrótkim czasie, pojawiła się wreszcie osoba jaka wyszła z kadłuba jachtu. Nikt inni, jak sam Abaddon. Trzymał w dłoni jedną czarną walizkę którą ciągnął za sobą po drewnianym pokładzie i podszedł do maleńkiego wyjścia zamykanego szczelnymi drzwiczkami. Nie musiał mieć schodów by zejść, użył swojej mocy by z nóg uczynić cztery, długie macki i dzięki nim przedostać się na suchy ląd. Walizkę postawił obok i dopiero teraz mógł wziąć głęboki wdech. Yokohama! Nowy punkt jego misji oraz działań! Rada wreszcie odezwała się, chcąc skorzystać z usług dość podłego osobnika. Ale co z tego wyjdzie? To się okaże.\nTemat: Re: Prom. Sob Kwi 23, 2016 3:41 pm\nKiedy dostała sms'a o przybyciu starego znajomego uśmiechnęła się bezczelnie do wyświetlacza telefonu. Kazać mu czekać aż do końca zmiany czy urwać się na godzinkę aby załatwić mu transport do apartamentu. Aż ją korciło żeby biedaczek trochę pooddychał nadmorską bryzą.\n- ohh.. twój luby ? - zaśmiał się bezczelnie drugi barman wieszając się na ramieniu blondyneczki.\n- stary znajomy.. będę za godzinę.. góra dwie.. - skomentowała jedynie dziewczyna wyswabadzając się z uścisku kolegi z pracy. Sięgnęła po kurtkę spod lady i narzuciła ją na siebie.\n- mhm.. albo wcale.. czas tak szybko leci jak się ma o czym.. wspominać.. - dodał nieco głośniej do wychodzącej przez tylne drzwi wampirzycy. Wsiadła do swojego Dodge Challenger'a i po zapięciu pasów odpaliła silnik i ruszyła z piskiem opon.\nNie całe pół godziny i już stała na parkingu zaraz przy dokach wypatrując szarą łajbę. Oczywiście pojawiła się nawet o czasie i od razu kiedy zacumowała, oparta o maskę samochodu wampirzyca wyczuła w powietrzu zapach krwi.\n- mhm.. to kolacje mamy z głowy.. - zaśmiała się wrednie krzyżując rączki pod piersiami dostrzegła idącego w jej stronę delikwenta. Kiedy doszedł do autka uśmiechnęła się dość jadowicie.\n- załoga cię podkurwiła czy po prostu się nudziłeś.. jak zawsze ? - zachichotała zadowolona przechylając główkę w bok. Ametystowe oczka się zaświeciły nie ukrywając fascynacji.\n- ile to.. ? Ze sto lat żeśmy się nie widzieli.. a ty się wcale nie zmieniłeś Don.. - puściła mu oczko. Ubrana była w czarną obcisłą sukieneczkę z dekoltem i czarne botki do tego. Na sobie miała czarną skórzaną kurtkę rozpiętą oczywiście, w końcu noc była dość ciepła.\nTemat: Re: Prom. Sob Kwi 23, 2016 4:06 pm\nUśmiechnął się na widok swojej dawnej znajomej, acz nie był to przyjazny uśmiech. Oblicze Dona wydawało się bardziej przebiegłe, niżeli spokojne czy życzliwie nastawione do życia. Postawił obok samochodu walizkę, gdy tylko dotarł.\n- Chcieli ode mnie więcej pieniędzy, uznałem że zapłacę im na swój sposób.\nOdpowiedział na pytanie zaciekawionej wampirzycy. Niestety, Abad zabił niewinnych ludzi których zgubiła własna chciwość. Ale czy aby na pewno wampir pozostawił ich żywych skoro wiedzieli, że ów jegomość właśnie przybył do Yokohamy?\n- Ty także trzymasz się swojego stylu, Seiyushi. Ale to dobrze, że z biegiem wampirzych lat nie musimy się martwić o zmiany na gorsze.\nZauważył wampir, nie mogąc oderwać czerwonych ślep od postaci kobiety. Dawna znajoma. Jedna z nielicznych do której Ab nie miał silnych skłonności aby ją skrzywdzić. Lecz jeśli nadejdzie pragnienie... Oby nie była w zasięgu jego ręki.\n- Smak krwi tych zapracowanych ludzi nie był zbyt wyborny... Lecz za to przystroiłem ich pokój sterowniczy. Gdy ktoś zechce odwiedzić jacht i trafi na te pomieszczenie, spotka go przecudne dzieło z jelit starego kapitana. Idealnie komponują się ze sterami!\nMusiał się pochwalić swoim nowym dziełem, wszak Aba miał dziwne pragnienia wyzwolenia z siebie krwawego artysty, a zwłaszcza gdy był w transie. Spojrzał na samochód, oczekując aż dziewczyna otworzy bagażnik i on będzie mógł włożyć swój bagaż. Wtedy mogą jechać do niej.\nTemat: Re: Prom. Sob Kwi 23, 2016 4:24 pm\nUśmieszek nie schodził z jej twarzy gdy tak słuchała jego wypowiedzi.\n- banda chciwych łajdaków.. nigdy im nie dogodzisz.. nie ważne ile wytrzepiesz zielonych z portfela.. chodź z drugiej strony to zadziwiające jak często wystarczy sypnąć przysłowiowym groszem aby dostać więcej niż by się w rzeczywistości chciało.. - skomentowała kręcąc główką na boki. Odgarnęła kosmyk jasnych blond włosków z oczek.\n- jakiś ty słodki.. komplement z twoich ust jest zawsze na wagę złota.. nigdy nie wiadomo kiedy się trafi kolejny.. - zaśmiała się żartobliwie i wyjęła z kieszeni kurtki kluczyki. Wcisnęła guziczek pilota i bagażnik sam się otworzył.\n- pakuj się do środka.. tyłek sobie odmrażam na masce.. - mruknęła wystawiając mu język i odkleiła się od samochodu wchodząc do środka. Siadając za kółkiem zapięła pasy i odpaliła silnik obserwując w lusterku każdy ruch wampira. Kiedy wsiadł do środka ruszyła z miejsca kierując się w stronę apartamentu.\n- jak miło że się odezwałeś.. biorąc pod uwagę że większość twojej rodzinki jest ulokowana w Yokohamie.. to cud że mnie jeszcze pamiętasz.. - zachichotała nie spuszczając wzroku z drogi.\nTemat: Re: Prom. Sob Kwi 23, 2016 4:51 pm\nPrzytaknął na słowa znajomej, także zauważając iż ludzie to strasznie łapczywe stworzenia. Ne żeby wampiry były lepsze... Lecz jaka z obu ras jest idealna?\n- Dlatego bardzo łatwo nimi manipulować.\nOn sam pewny siebie skrzyżował ręce na klatce piersiowej, nie spuszczając z oczu wampirzycy. Może byli znajomymi, lecz ona sama w każdej chwili mogła zaatakować. Chociażby dla zabawy? Abaddon obecnie nie miał chęć zabawić się w kotka i myszkę ze znajomą. Wolał odpocząć po podróży, który niestety była dość męcząca.\nNie skomentował słów odnośnie komplementów. Niech najlepiej zapamięta tą chwilę, chociaż Abowi zdarzało się częściej mówić do istot obdarzonych pięknem wiele trafnych określeń. Sei miała w sobie coś, co wampira przyciągało. I chyba dlatego nadal stała o własnych siłach.\n- Mam nadzieję, że masz mieszkanie niedaleko. Mam dość środków transportu. Chciałbym porządnie wypocząć.\nMoże zabrzmiał zbyt władczo, ale taki właśnie jest. Mimo uśmiechniętej mimiki, dobrego humoru nadal pozostanie sobą.\n- Wolę aby większość obecnej tutaj rodziny nie wiedziała o moim przybyciu, chociaż przez jakiś czas.\nOdparł dość chłodno, gdy tylko władował się do środka samochodu. Barabal zapewne już zacierał łapy do swojego bratanka. Ale Samuru? Ten głośny smarkacz? Na samą myśl Ab gotował się, ze taki gówniarz ma posadę Głowy Rodu!\nWarknął nagle wampir, mrużąc ślepia. Oblizał usta odruchowo, czując jeszcze na nich smak krwi. Nie, oni naprawdę nie smakowali dobrze.\nTemat: Re: Prom. Pią Lip 28, 2017 11:44 pm\nŚwiadomość, że przywiązała się do kogoś wbrew swojej woli, nieustannie działała jej na nerwy. Głównie dlatego, że nie potrafiła zrozumieć źródła wytworzenia się tak dziwnej relacji. Nie cierpiała Zarena całym sercem, a z drugiej strony często łapała się na tęsknotą za jego towarzystwem. Nawet jeśli ich wymiany zdań nie były zbyt przyjemnie, to i tak w jakiś sposób zdążyła się do tego przyzwyczaić. Stało się to nieodłącznym elementem jej życia od momentu, w którym przestała być człowiekiem.\nA teraz właśnie potrzebowała spotkania. Ostatnio widywali się trochę rzadziej przez pracę Iselin. Zaczęła mieć więcej pacjentów, a więc musiała się nimi zająć. Niestety było to dla niej chwilami ważniejsze niż cokolwiek innego. Teraz chciała nadrobić cały ten czas rozłąki, a najbardziej w jej stylu były niezapowiedziane wizyty. Nie musiała się kontaktować ze swoim stwórcą, aby wiedzieć gdzie jest. Instynkt doskonale prowadził ją między uliczkami, aż w końcu dotarła do portu. Od razu domyśliła się czego może tutaj szukać. Na jej czerwonych ustach pojawił się złośliwy uśmieszek.\nW okolicy kręciło się trochę podejrzanych osób, dlatego też postanowiła użyć mocy i stać się niewidzialną. Zachęciło ją do tego również ujrzenie znajomej sylwetki. Cierpliwie wyczekała kilku minut, aż cel zostanie praktycznie sam, po czym podbiegła do niego bezszelestnie i uwiesiła mu się na plecach. Dopiero wtedy stając się znów widoczną.\n- Zaaaren. Tęskniłeś za mną? - wymruczała mu koło ucha, stając dodatkowo na palcach. Uśmiechała się wrednie i dopiero po chwili go puściła, przesuwając dłońmi wzdłuż jego pleców, mimowolnie przygryzając dolną wargę. - Co tutaj robiłeś? - spytała zaraz, chowając ręce do tylnych kieszeni obcisłych spodni. Tylko w myślach mogła przyznać, że sama jego obecność w pobliżu sprawiała, że była jakaś taka spokojniejsza.\nTemat: Re: Prom. Sob Lip 29, 2017 2:29 pm\nNie przywiązywał aż tak dużej uwagi do liczby przemienionych, chociaż powinien, bo Iselin była jedyną służką, której jeszcze nie ubił z irytacji samym istnieniem, może to też było na swój sposób przywiązanie, bądź to, że bardziej lubił się nad nią znęcać psychicznie i fizycznie niż świadomość, że jej życie należało tylko do niego, kto wie? Wampir przybył tutaj jakiś czas temu załatwiając swoje interesy, spotykał się z pozostałymi kapitanami Bratvy w tym mieście, mieli do ustalenia jak najszybsze rozprzestrzenienie konfliktu pomiędzy wampirami a oświatą łowiecką, a także ogólne wyjebanie w powietrze ratusza, ale to już plany, które jej nie dotyczą, bo nie była przystosowana do takich zadań. Oczywiście, ze już od jakiegoś czasu wyczuwał jej obecność, w końcu mogła być wyczuta przez wampiry wyższej krwi, ale traktował to jako zwykłe złudzenie, dlatego gdy tylko grupa się rozeszła w cztery strony świata to Zaren trzymał rękę bardzo blisko swojej broni palnej, którą miał schowaną za paskiem spodni na tyłku. Gdy wampirzyca uwiesiła się na jego plecach to westchnął tylko przeciągle i ruszył gwałtownie ramionami, żeby spadła na równe nogi, albo jeszcze lepiej na plecy, czy ona zapomniała, że on tego nie lubił?. Zaren odwrócił się do niej gdy ta stała i się szczerzyła, co do chuja, czeka na jakiś medal? Zmarszczył czoło i popatrzył na nią nienawistnym spojrzeniem, wręcz bijącym w oczy wrogością.\n-Co do chuja, długo tak za mną łazisz? Czego chcesz tym razem, pieniędzy, znowu Cię ktoś pobił, czy masz jakiś interes? - założył ramiona na klatkę piersiową krzyżując je i westchnął głęboko, jeszcze nie zrobiła nic złego na tyle, by jej wyrządzić krzywdę, ale, że była kobietą tego rodzaju, że się raczej nie słuchała to dojdziemy do tego szybciej niż Ci się mogło wydawać. Zaren zrobił krok do przodu, kładąc rękę na szyi swojej służki, później przejechał po niej do karku, by wsunąc łapę pod jej włosy i mocno zacisnął palce, wręcz sprawiając nie mały dyskomfort.\n-Tęskniłem, nikt tak uroczo nie krwawi jak Ty, moja mała zabaweczko, a kto to był. To byli dorośli, a z tego co pamiętam, nie jesteś dopuszczona do stołu dla dorosłych, więc porzuć ten temat. - wyszczerzył swoje białe perłowe kły w zawadiackim, trochę wrednym uśmiechu, świdrując ją oczyma na wylot, czyżby rodził mu się jakiś plan? Przywiązać ją do dna oceanu, zostawić na tydzień, a później wrócić? Oj, dopiero zaczynamy naszą małą zabawę, zobaczysz, jeszcze będzie ją polecać swoim znajomym.\nTemat: Re: Prom. Nie Lip 30, 2017 2:18 pm\nPrzez te wszystkie lata zdążyła rozgryźć Zarena i przyzwyczaić się do jego poczucia wyższości nad innymi. Może to przez tą szlachetną krew, a może taki już po prostu był. Wiedziała też, że traktuje ją jak jedną ze swoich zabaweczek. Doskonale było to widać po tym, jak traktował Norweżkę. Niemniej dla niej nie oznaczało to, że musi być mu w stu procentach uległa. Charakter i podejście do życia definitywnie na to nie pozwalały, a jej Pan musiał się z tym niestety uporać. Oczywiście na swój niedelikatny sposób.\nPrzeczuwała, że to niespodziewane przywitanie wcale takie nie będzie. W końcu jej obecność dla mężczyzny była do wyczucia. Jednakże zwykłe podejście i przywitanie się było zbyt nudne. Stąd to całe podkradanie się i zaatakowanie wampira od tyłu. Na szczęście nie udało mu się jej zrzucić, bo sama odsunęła się w porę. Jego wrogie spojrzenie nie robiło na niej większego wrażenia. Mogłaby śmiało rzec, że to chleb powszedni.\n- Dlaczego od razu sądzisz, że czegoś od Ciebie chcę? Przywitałbyś się najpierw ze mną ładnie. - skrzywiła się w niezadowoleniu, bo gdzieś tam w środku liczyła na coś milszego niż "czego chcesz". Patrzyła na niego ze spokojem w oczach, a gdy poczuła jego dłoń, odpowiedziała cichym westchnięciem, które na koniec przerodziło się w zbolały jęk. Nie pierwszy raz została tak złapana za włosy, ale to nie oznaczało, że uodporniła się na nieprzyjemne uczucie, które temu towarzyszyło. W odwecie wyciągnęła jedną rękę i chwyciła go za szczękę, wbijając w tę męską twarzyczkę swoje długie paznokcie. Przyciągnęła ją do siebie i skradła krótki pocałunek, a kiedy miała już zwolnić uścisk, ugryzła dodatkowo Zarena w dolną wargę, nie dbając o to czy przypadkiem go nie zraniła.\n- Znowu masz zamiar sprawdzać jak szybko goją się na mnie rany? - rzuciła ironicznie, zaraz potem przewracając lekceważąco oczami. Faktycznie nie zamierzała drążyć dalej tematu, bo po co. Te nielegalne interesy jej nie dotyczyły, więc nie musiała znać szczegółów. Iselin bawiło jedynie czasem to, że traktował ją wtedy jak małe dziecko, które jeszcze nie rozumie co dzieje się na świecie.\nZłapała go w końcu za nadgarstek, przechylając odrobinę głowę, chcąc zmniejszyć dyskomfort. Ten uśmiech również sprawiał, że wampirzyca odczuwała lekki niepokój. To nie tak, że się bała tego osobnika. Zwyczajnie nie miała pojęcia na co powinna się nastawić.\n- Możesz już puścić? - spytała, marszcząc delikatnie swoje czoło i odrobinę mocniej zaciskając palce na jego ręce. Przecież szarpanie się z nim było zupełnie nieskuteczne.\nTemat: Re: Prom. Nie Lip 30, 2017 4:50 pm\nZamierzał się uporać na swój bardzo niedelikatny sposób, bo dziewczyna przez te wszystkie lata chyba zapomniała o najważniejszej zasadzie jaka miedzy nimi istniała. On sobie ją dotykał jak mu się podobało, ale gdy on to zrobi, to mogła się pożegnać z łapami, zamierzał jej połamać obie ręce? Może, chociaż najpierw wróćmy do samego początku. Wampir instynktownie odsunął się gdy zbliżyła do niego swoją twarz, wiec jedynie była w stanie musnąć dolną wargę, ale fakt, że chciała ją przygryźć sprawiło to, że został szarpnięty, a z jego ust polała się czerwona jucha, na dodatek była cholernie dobra, nie? Oj, nie masz pojęcia jak to rozwścieczyło młodego Kuroiaishite, w tym momencie zacisnął łapę na jej gardle jeszcze mocniej, zbliżył się do niej całym swoim ciałem i postawił jedną nogę za nią, a dokładnie za jej nogami, by w razie przechylenia, wypierdoliła się na plecy. Z odpowiednim naciskiem na jej klatkę piersiową całym swoim ciałem, dodatkowo trzymając ją za tą smukłą i długą szyję popchnął ją do przodu, co sprawiło za pewne, że chciała zrobić krok w tył, prawda? No, a tam już napotka małą przeszkodę, którą była jego noga i poleci do tyłu, czy wampir da sobie spokój? O nie, nie, on dopiero rozpoczynał swoją małą zabawę, chyba będzie musiał jej wbić to do głowy na swój sposób. Gdy jego służka zaryje tym swoim tyłeczkiem i plecami o ziemię, wtedy automatycznie podeprze się kolanami po jej bokach, sięgnie po broń zza paska z tyłu i przystawi jej do głowy! Wampir nie wampir, rozjebanie komuś mózgu zabije i najtwardszego krwiopijce, co Ty na to?\n-Nie mogę, dopiero zaczynam. Zapomniałaś, że nie można mnie dotykać? Ja decyduje kiedy i gdzie, nie Ty. - uśmiech na jego twarzy się nawet poszerzył, można było stwierdzić, że był w swoim żywiole, widocznie lubił gnębić mniejsze od siebie dziewczynki. Nachylił się do niej cały czas przystawiając jej lufę do czoła, jeszcze trochę i zostanie Hinduską, z czerwonym śladem na swoim bladym czole. Oczywiście nachylił się na tyle, by oddzielała ich lufa broni, palec trzymał na spuście gotowy w każdej chwili wystrzelić.\n-Czemu ja Cię jeszcze nie zabiłem, Iselin? - oblizał językiem swoje wystające kły, które były dosyć widoczne przez jego lekko rozchylone usta. Jego wzrok nie sygnalizował nic dobrego, to była jedna z tych chwil w której powinna po prostu uciekać, ale nie było jak, nawet jak się stanie niewidzialna, to wampir był dużo od niej cięższy i na dodatek zaparty kolanami, siedząc jej na brzuchu/podbrzuszu.\nTemat: Re: Prom. Nie Lip 30, 2017 5:36 pm\nOczywiście, że mogła przewidzieć jaka będzie jego reakcja na tę chwilę frywolności. Ale dlaczego miałaby się tym przejmować? Nie pierwszy i nie ostatni raz wystawi swój los na pokuszenie, a i tak skutek będzie dla niej jasny. Przeciętny człowiek czy wampir o zdrowych zmysłach uciekłby, gdyby był w zasięgu ręki Zarena. Kobieta jednak mimo ryzyka lekceważyła zagrożenie i prowokowała do najgorszego. Kto wie jak to może potoczyć się dalej i na ile pozwoli jej cierpliwość tego brutalnego osobnika.\nW jednej chwili wylądowała na twardej ziemi i jakoś nieszczególnie próbowała tego uniknąć. Spotkanie z podłożem nie należało do najprzyjemniejszych, ale miała powód do niewielkiego tryumfu. Oblizała koniuszkiem języka wargi, na których oprócz czerwonej szminki znalazło się parę kropel szkarłatnej cieczy. Tyle w zupełności jej wystarczyło, aby wiedzieć, że chce tego więcej. I zapewne w przyszłości o to powalczy.\nNa widok spluwy przyłożonej do własnej głowy powinno zacząć chociaż odrobinę panikować lub obawiać się śmierci. Niestety to nie było podobne do Saetern. Byłoby to dla niej oznaką słabości lub tchórzostwa, a przecież nie tego nauczył ją niezrównoważony psychicznie brat. Westchnęła i przymknęła powieki, ręce mając swobodnie położone obok swojej głowy. Na jej twarzy chwilę później pojawił się delikatny uśmiech.\n- Nie mogłam się powstrzymać. - odpowiedziała na swoje usprawiedliwienie, mając gdzieś czy takie wystarczy, żeby udobruchać ego wampira. Dopiero pytanie, które zadał później, trochę namąciło jej w głowie. Mogła mu zaserwować szczerość, jak zwykle, ale obawiała się, że tym razem może być zbyt dotkliwa i śmierć nadejdzie szybciej, niż mogłaby się tego spodziewać. Może nawet przyniosłoby to jej ulgę, której pragnie od dłuższego czasu. Dziesięć lat tkwi w cierpieniu, którego kompletnie nic nie tłumi, ale czy ma to sens? Czy nie jest to tylko ucieczką od problemu?\n- Wydaje mi się, że jeszcze nie wymyśliłeś wyjątkowo kreatywnego sposobu na to. Odstrzelenie mnie jest przecież cholernie nudne, prawda? Jaka z tego frajda? - rzuciła w końcu, lustrując spojrzeniem całą jego sylwetkę. Wolała na razie unikać gwałtownych ruchów, skoro ten trzymał palec na spuście. Mógł przecież odruchowo go nacisnąć, gdyby Hilde przypadkiem chciała odebrać mu broń.\nTemat: Re: Prom. Nie Lip 30, 2017 7:39 pm\nKtóregoś piękna dnia lub równie pięknej nocy jego cierpliwość puści ostatnią granicę i dziewczyna straci swoje cenne życie, nie można go prowokować w nieskończoność, każdy miał jakiś limit wytrzymałości, a to, że pozwalała sobie na wyjątkowo dużo tylko go bardziej drażniło, ale na chwilę obecną jej nie odstrzeli, rzeczywiście miała trochę racji, było to cholernie nudne. Wampir miał tutaj zamiar pobawić się swoją kreatywnością, co by jej tu zrobić, lubiła pływać? Może, wolała ogień? Może jeszcze co innego? W sumie, znał ją tyle czasu, a nie wymyślił jeszcze jak ją w odpowiedni sposób i artystycznie ubić, no cóż w takim razie przeżyje, czyż to nie fajne?\nWampir siedział na niej przygniatając ją swoim cielskiem, aż tłusty nie był, dla drobnej kobiety na pewno był to jakiś wysiłek, żeby go trzymać na swoim brzuchu, na dodatek jeszcze nie zważał w żaden sposób, żeby być delikatny czy coś, wręcz przeciwnie. Zabrał lufę z jej czoła sunąc nią po policzku norweżki, aż przy jej wrednym uśmiechu wcisnął nią w jej usta, jak nie rozdziabi ust, to pewnie jej wyjebie zęby, więc lepiej by tym razem nie dla jego uciechy, a jej bezpieczeństwa i ładnych prostych ząbków, była posłuszna.\n-Wiem, że to nie Twój kaliber, Colt 9mm Ci nie wystarczy. - zaśmiał się cicho i wyciągnął broń z jej buźki i wsunął sobie znowu za pasek, ręką przesuwając po jej policzku az do podbródka, który ujął mocno w swoją dłoń i zmusił ją by na niego popatrzyła i się do niej uśmiechnął. Patrząc na nią chwile jak uroczo kuliła się pod jego ciężarem, ale wolała wredne podejście przypomniał sobie czemu jej jeszcze nie zabił, nie była nudna, to jej trzeba przyznać.\nWampir powoli dźwignął się na kolanach dając jej odetchnąć w końcu i nie minęło długo nim stanął na równe nogi podając jej rękę by mogła się na niej wesprzeć.\n-Zostawię to na inny dzień, wymyśle coś lepszego. - gdy się na nim wesprze to pociągnie ją do góry by sobie wstała i westchnie głęboko spoglądając na morze, niczym pierdolony romantyk z filmu z Hugh Grantem w roli głównej, jednak szybko się odwrócił ku swojej służce.\n-A tak na serio, czego chcesz, nie wierzę, że się stęskniłaś, albo się po prostu nudziłaś. - skrzyżował łapy na swojej klatce piersiowej, spoglądając na nią dość przenikliwie, jakby próbował się doszukać podstępu, z nią to zawsze cholera wie.\nTemat: Re: Prom. Nie Lip 30, 2017 9:11 pm\nTo naprawdę zabawne, że tak niewiele wystarczyło aby wybić komuś zabójstwo z głowy, niemniej też brakowało aby wampir się go dopuścił. Iselin wielokrotnie przeklinała swój los, bo ze wszystkich szlachetnokrwistych musiała trafić akurat na takiego dupka. Już chyba wolałaby żyć jako porzucony sługus, którego nie ciągnie do swojego stwórcy. Zapewne wtedy wszystko byłoby o wiele łatwiejsze. Nie musiałaby trzymać języka za zębami, by przypadkiem nie stanąć komuś za mocno na odcisk.\nZaren nie był aż tak ciężki, żeby Iselin nie mogła pod nim wytrzymać. Może po kilku godzinach stałoby się to męczące, jednak na chwilę obecną znosiła to bez problemu. Ulgę natomiast poczuła już wtedy, gdy mężczyzna przestał celować w jej czoło. To, że lufa chwilę później znalazła się między jej wargami, było zupełnie inną kwestią. Nie opierała się przed tym i cierpliwie wyczekała momentu, w którym to broń wreszcie wraca na swoje miejsce.\n- Wiem, że chciałbyś włożyć tam coś innego. - odgryzła się, zabierając ręce do siebie, bo w końcu mogła to zrobić bez narażania swojego życia. Spojrzała prosto na niego, skoro to na niej wymusił i z jego oczu próbowała wyczytać, co mu chodzi po głowie. Gdy Zaren nareszcie wstał, mogłaby powiedzieć, że może odetchnąć pełną parą, gdyby nie fakt, że przecież nie musi tak naprawdę oddychać. Dlatego skończyło się na tym, że skorzystała z pomocy i wstała na równe nogi, otrzepując się następnie z ziemi.\n- Masz na to całe wieki. - mruknęła, a potem sięgnęła do jednej z wewnętrznych kieszeni kurtki i wyciągnęła z niej paczkę fajek, wkładając papierosa do ust. Odpaliła go swoją srebrną zapalniczką zippo i wyciągnęła opakowanie w kierunku bruneta. Chyba nie musiała mówić po co.\n- Zaniedbałam Cię trochę ostatnio. Chcę to nadrobić i mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko. - powiedziała, chowając paczkę i zapalniczkę z powrotem do kieszeni, po tym jak jej towarzysz się poczęstował lub nie. - Bo zazwyczaj nie narzekasz. Liczę też, że zjemy razem kolację. Narobiłeś mi apetytu. - dodała, nie ukrywając aluzji. Smak jego krwi wyjątkowo pobudził zmysły Norweżki i jeszcze trochę, a będzie chodziła z czerwonymi gałami dopóki porządnie się nie posili.\nTemat: Re: Prom.


Kurs języka C++ – organizacja zajęć ( ) - ppt pobierz\nKurs języka C++ – organizacja zajęć ( )\nOpublikowałJustyna Kidawa Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Kurs języka C++ – organizacja zajęć ( )"— Zapis prezentacji:\n1 Kurs języka C++ – organizacja zajęć (3.03.2014)\nPaweł Rzechonek Instytut Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego\n2 Cel kursu i wymagania wstępne\nNauka programowania obiektowego w języku C++. Umiejętność wykorzystania wybranych klas z biblioteki standardowej. Wymagania: Umiejętność programowania strukturalnego w języku ANSI C. Znajomość podstawowych struktur danych (tablice, listy, drzewa, grafy).\n3 Wykład Wykładowca: Paweł Rzechonek Kontakt mailowy: prz@ii.uni.wroc.pl\nMateriały do wykładu i zadania laboratoryjne będzie można znaleźć na stronie: Zakres materiału: programowanie obiektowe w C++; programowanie z szablonami; nowe elementy języka w standardzie C++11; biblioteka STL.\n4 Laboratorium W semestrze będzie do zrealizowania około 12 prostych zadań. Za każde zaprogramowane zadanie będzie można dostać do 10 punktów. Aby zaliczyć kurs należy do końca semestru zgromadzić co najmniej 50% z możliwych do zdobycia punktów. Zadania należy oddawać w wyznaczonym terminie. Studenci powinni osobiście prezentować swoje programy w czasie trwania ćwiczeń laboratoryjnych.\n5 Literatura B.Stroustrup: Język C++. Wydanie 7. WNT, Warszawa 2008.\nN.M.Josuttis: C++. Biblioteka standardowa. Podręcznik programisty. Wydawnictwo Helion, Gliwice 2003. J.Grębosz: Symfonia C++ (tom 1, 2, 3). Oficyna Kallimach, Kraków 2002. J.Grębosz: Pasja C++ (tom 1, 2). Oficyna Kallimach, Kraków 2003. S.B.Lippman, J.Lajoie: Podstawy języka C++. WNT, Warszawa 2001. C.L.Tondo, B.P.Leung: Podstawy języka C++. Ćwiczenia i rozwiązania. WNT, Warszawa 2001.\nPierwsza wersja języka, znana jako C z klasami, pojawiła się w roku 1979 (było to obiektowe rozszerzenie języka C). Nazwa języka C++ została zaproponowana przez Ricka Mascitti w 1983 roku. Pierwszy standard języka C++ powstał w 1998 roku (ISO/IEC :1998 "Information Technology – Programming Languages – C++"). Kolejny standard języka C++ (nazywany też C++03) pochodzi z roku 2003 (jest to ISO/IEC 14882:2003). Aktualny standard C++11 (nazywany też C++0x) pochodzi z roku 2011 (jest to ISO/IEC 14882:2011).\nPobierz ppt "Kurs języka C++ – organizacja zajęć ( )"\nOOPC++ - wstêp w zakresie C1 C++ Bjarne Stroustrup AT&T Bell-Laboratories Historia – dodanie do C klas itp., jako punkt wyjścia przyjęto język Simula.


Jak zostać agentem obsługującym karty kredytowe; Handel pływowy\nHome - Jak zostać agentem obsługującym karty kredytowe\nWięc słyszałeś o korzyściach płynących z bycia agentem obsługującym karty kredytowe lub agentem handlowym na koncie handlowym: dochód rezydualny, możliwość pracy dla siebie, możliwość wyboru klientów i nie tylko.\nPodczas gdy praca w usługach handlowych może być dochodowa, trzeba do niej podchodzić inteligentnie. Jeśli nie masz doświadczenia w sprzedaży, musisz poświęcić czas na zrozumienie, co odróżnia agentów obsługujących karty kredytowe, którzy pomyślnie przeszli procedurę, od niepowodzeń. Jeśli nie wiesz zbyt wiele o przetwarzaniu kart kredytowych, musisz poznać tajniki branży usług handlowych.\nTwój dochód będzie całkowicie zależał od Twojej zdolności do zdobycia nowych kont i zatrzymania ich przy sobie, więc kiedy już wskoczysz, od Ciebie zależy, czy jak najlepiej je wykorzystasz.\nBrzmi ekscytująco? Wspaniały. Jesteś we właściwym miejscu.\nJak więc zostać agentem obsługującym karty kredytowe? I nie tylko to, ale jak upewnić się, że osiągniesz sukces?\nOto kroki, które musisz podjąć, aby odnieść sukces jako agent przetwarzający karty kredytowe:\nDowiedz się jak najwięcej o przetwarzaniu kart kredytowych.\nPorównaj programy ISO i MSP pod kątem tych, które są zgodne z Twoimi celami i stylem.\nZastosuj do wybranego programu.\nZbierz i przygotuj aktywa biznesowe.\nKrok 1 – Wybierz niszę\nNie wchodź do usług handlowych bez niszy . Część kont lądowych polega na zrozumieniu otoczenia biznesowego klienta i rekomendowaniu rozwiązania w oparciu o jego wyjątkową sytuację. Wyobraź sobie siebie jako konsultanta ds. Usług handlowych, który również ułatwia przenoszenie lub inicjowanie konta handlowego. Musisz zaspokajać potrzeby swojego klienta, a ludzie często nie ufają nowicjuszowi.\nJak więc wybrać niszę? Zacznij od przemyślenia swoich przeszłych doświadczeń i lokalizacji.\nCzy pracowałeś w restauracjach przez dziesięć lat i mieszkałeś poza Chicago? Idealny. Skonfiguruj całą swoją operację wokół usług gastronomicznych i wykorzystaj tę wiedzę na swoją korzyść. Masz dyplom prawniczy, ale zdecydowałeś, że to nie jest dla ciebie? Wykorzystaj to na swoją korzyść.\nJeśli nie masz określonej branży, w której chciałbyś pracować, przyjrzyj się swojej społeczności i tym, jakie firmy dobrze sobie tam radzą. Czy w Twojej społeczności jest wiele firm technologicznych B2B, które przemieszczają się i rozwijają? Pola golfowe? Opieka zdrowotna? Butikowa odzież?\nPiękno usług handlowych polega na tym, że wszyscy przyjmują płatności, więc rozejrzyj się i zobacz, gdzie przecinają się Twoje doświadczenie i rynek.\nKrok # 2 – Zostań ekspertem w przetwarzaniu kart kredytowych\nJeśli nie masz doświadczenia w usługach handlowych, zacznij od podstaw przetwarzania kart kredytowych: sposobu przetwarzania transakcji, relacji między bankami wydającymi i nabywającymi, typowym sprzętem itp.\nJeśli nie znasz strategii Elona Muska dotyczącej dekonstrukcji i uczenia się nowych tematów za pomocą drzewa semantycznego, powinieneś modelować swoje podejście na jego podstawie.\nGdy zrozumiesz, jak powstała branża, gdzie jest teraz i dokąd zmierza, musisz zrozumieć rolę, jaką będziesz odgrywać i miejsce, w którym pasujesz do ekosystemu usług handlowych.\nKrótko mówiąc, będziesz pełnić rolę pośrednika między sprzedawcą a dostawcą usług handlowych LUB pełnić tę samą funkcję w ramach oficjalnego dostawcy „niezależnej organizacji sprzedaży”.\nTy i / lub Twój ISO działacie jako odsprzedawcy, więc kupujesz „hurtowe” stawki przetwarzania akceptantów (znane jako stawki kupna) i sprzedajesz je firmom. Twoim zadaniem jest wyjaśnienie, dlaczego sprzedawca powinien przejść na innego dostawcę i pomóc mu założyć nowe konto (pomoc w załatwieniu formalności, wniosków itp.).\nRóżnica między stawką, którą możesz uzyskać od MSP, a stawką, którą zaoferujesz swojemu sprzedawcy, to miejsce, w którym zarabiasz.\nNa przykład, powiedzmy, że wynegocjowany kurs kupna wynosi 1,79% + 0,20 USD za transakcję, ale oferujesz swoim klientom 2,25% + 0,25 USD – oznacza to, że otrzymasz 0,46% + 0,05 USD z każdej sprzedaży. To twoja pozostałość! To jest to, co robisz od teraz aż do wieczności, zakładając, że firma nie zmieni dostawców ani nie zbankrutuje. Ta liczba również szybko się sumuje. Jeśli trafisz do sprzedawcy, który przetworzył 15 000 USD miesięcznie w ramach 25 transakcji, zarobisz 70,25 USD miesięcznie na pozostałej części. Jeśli wylądujesz w dziesięciu z nich, zobaczysz ponad 8000 USD rocznie poza resztami. Wraz z rozwojem tych biznesów rosną również Twoje reszty.\nOto kilka świetnych zasobów, które pomogą Ci zrozumieć świat usług handlowych:\nKiedy już zrozumiesz świat, w którym będziesz działać, nadszedł czas, aby dopasować te usługi, typy MSP i ich ofertę do TWOJEJ niszy. Musisz zrozumieć, jakie rozwiązania są najlepsze dla Twojej branży i mieć relacje z odpowiednimi ISO i MSP, aby odpowiednio wyposażyć swoich klientów, co prowadzi nas do następnej sekcji:\nKrok # 3 – Porównaj programy ISO i MSP\nIstnieje wiele programów ISO i MSP działających w każdej możliwej niszy i wszystkie one podchodzą do swoich relacji z kupcami i agentami usług handlowych w inny sposób.\nChcesz być tutaj bardzo pracowity, więc nie idź na skróty.\nOto kilka ważnych kryteriów, które należy wziąć pod uwagę przy porównywaniu programów sprzedaży:\nUpewnij się, że mają doświadczenie w Twojej niszy.\nCzy są aktywni w swojej społeczności? Czy są jasne i mają swoją misję i cieszą się dobrą opinią? Jak dobrze traktują swoich kupców? Pamiętaj, że Twoja reputacja będzie powiązana z ich reputacją i będziesz z nimi pracować przez wiele lat.\nCzy mają najnowsze produkty? Pomyśl o sprzęcie, oprogramowaniu itp.\nCzy są przejrzyste? Jasny? W branży usług handlowych jest wielu złych graczy i musisz być pewien, że bronisz swojego MSP przed kupcami, którym pomagasz.\nZbadaj konkretnie ich program partnerski. Jaka jest stopa rekompensaty / kupna? Czy kontrolują twoje pozostałości? Jakie zasoby oferują partnerom? Upewnij się, że wiesz, w co się pakujesz.\nUnikaj dostawców usług płatniczych, którzy pobierają opłaty instalacyjne i zmuszają Cię do posiadania miesięcznego minimum.\nJak się mają ich przedstawiciele? Zadzwoń do nich i zobacz, czy się dogadujesz / jesteś pod wrażeniem. Ta kultura to ta sama kultura, do której wprowadzisz swoich kupców, więc chcesz spojrzeć na nich zarówno z perspektywy partnera, jak i konsumenta.\nUwaga dodatkowa: mamy potężną społeczność inteligentnych agentów i ISO współpracujących z nami, aby zmienić krajobraz usług handlowych na lepsze dzięki nowoczesnym innowacjom i pełnej przejrzystości. Upewnij się, że umieściłeś nas na swojej liście!\nKrok # 4 – Zastosuj do swojego idealnego programu (-ów)\nW porządku! Znasz więc swoją niszę, rozumiesz świat usług handlowych i znalazłeś idealnego MSP. Wspaniały!\nZgłoś się i zobacz, co się stanie. Zakładając, że poprawnie przeprowadziłeś badania i pasujesz do ich misji i celów, wszystko powinno być w porządku!\nKrok # 5 – Zbierz i przygotuj aktywa biznesowe\nW tym momencie może być kuszące, aby po prostu uciec i zacząć pukać do drzwi, ale ważne jest, aby mieć aktywa biznesowe za sobą, aby wspierać to, co sprzedajesz.\nDobry program MSP zapewni Ci wiele zasobów sprzedażowych, ale oto kilka zasobów, które musisz mieć pod ręką:\nWitryna osobista / media społecznościowe\nProcedury dokumentacji konta krok po kroku\nUpewnij się, że są one profesjonalne i dokładne. Im lepiej je przygotujesz, tym łatwiejsza będzie Twoja praca!\n(Bonus) Krok # 6 – Zacznij sprzedawać!\nW tym momencie nie pozostaje nic innego, jak wyjść i zacząć podpisywać umowy z kupcami!\nZawsze pamiętaj, że firmy nie będą słuchać tego, co masz do powiedzenia, chyba że jest to uzasadniona decyzja biznesowa. Jeśli proponujesz wyższy wskaźnik transakcji, musisz mieć przygotowane punkty do rozmowy, aby uzasadnić ten koszt (lepsza obsługa klienta, mniej przestojów, więcej opcji płatności itp.). Jeśli proponujesz niższą stawkę, możesz to osiągnąć, ale musisz sprzedać wokół tego, aby poczuć, że rozwijają swój biznes w wyniku współpracy z tobą. Postaw się na ich miejscu i spróbuj pomóc swoim klientom – w ten sposób osiągasz sukcesy w sprzedaży.\nOszczędź czas i zacznij od MSP, który będzie Cię wspierał\nJak wspomniano, częścią bycia dobrym agentem obsługującym karty kredytowe jest posiadanie zasobów i połączeń, aby zapewnić najlepszą kombinację usług dopasowaną do potrzeb klienta. W Tidal specjalizujemy się w pomaganiu inteligentnym, zmotywowanym agentom lub przyszłym agentom, takim jak Ty, w oferowaniu lepszych usług dla większych i lepszych klientów – wkładając więcej pieniędzy do kieszeni i budując strumienie przychodów, które przetrwają całe życie.\nTags: agentem obsługującym karty\tagentem obsługującym karty kredytowe\tobsługującym karty kredytowe\tzostać agentem obsługującym


Opinie o noclegu Willa Grand Karpatia SKI&SPA Oceń nocleg, dodaj opinię! - 661\nOpinie Willa Grand Karpatia SKI&SPA\nGorąco polecam! Pokoje jaki cały obiekt bardzo czysty i zadbany urządzony w fajnym stylu;) gospodarze bardzo pomocni ;) bardzo wysoki standard! Jedzenie przepyszne zwłaszcza obiadokolacje jak u mamy !\nPo przerwie wirusowej liczyliśmy, że takim lokalom będzie zależeć na tym by klienci byli zadowoleni i reklamowali obiekt. Niestety lekki niesmak pozostał po pobycie. Śniadania takie sobie, produkty proponowane z bardzo niskiej półki np. płatki...\nSuper miejsce , polecam w 100% . Bardzo ładne i czyste pokoje , pyszne jedzenie. Miła i sympatyczna obsługa oraz właściciele. Wracamy tam co roku naprawdę warto.\nWymarzone święta Bożego Narodzenia w gronie rodzinnym, polecam.\nObłsuga to jakieś nieporozumienie\nWłaśnie wróciliśmy z cudownego wyjazdu z zakwaterowaniem w Willi Karpatia. Nasze wrażenia REWELACJA. Ośrodek i pokoje czyste, przyjemne, okolica cicha i malownicza. Wyżywienie super - codziennie świeże i pachnące, a obsługa zawsze pomocna i...


Narożnik Toscania | Narożniki do salonu | Producent\n» Narożnik Toscania - dowolna kolorystyka\nNarożnik Toscania to duży narożnik tapicerowany wykonany w nowoczesnej stylistyce. Ten nowoczesny narożnik posiada funkcję rozkładania do spania i wbudowany pojemnik na pościel.\nNarożnik Toscania idealny do dużego i nowoczesnego salonu, którego z pewnością będzie bardzo funkcjonalną ozdobą.\nNarożnik Toscania posiada regulowane tylne zagłówki podpierające głowę w czasie komfortowego oglądania TV w pozycji siedzącej. Dla osób chcących zorganizować sobie chwilę drzemki odpowiedni komfort zapewnią zagłówki na podłokietnikach, które umocowane są na nich za pomocą rzepów.\nNarożnik Toscania posiada pikowaną powierzchnię wzbogaconą przeszyciami nici. Pikowana powierzchnia zwiększa komfort oraz zmniejsza podatność materiału na rozciąganie się. Pikowane narożniki również prezentują się niezwykle okazale i nowocześnie.\nNarożnik Toscania standardowo wykonany na sprężynach kieszeniowych i piankach T30. Dla zwiększenia komfortu możemy wyposażyć narożnik w pianki wysokoelastyczne HR lub dla zwolenników twardszej powierzchni i zdrowszego snu (jeśli będzie to narożnik do spania codziennego) proponujemy dodatek w postaci maty kokosowej. Mata kokosowa w meblach tapicerowanych układana jest na sprężynach bonellowych, zapewnia zwiększoną wytrzymałość mebli oraz większy komfort spania.\nDopłaty do dodatków i kolorów poniżej.\nKolorystyka narożnika to również dowolność. Narożnik możemy wykonać w każdej kolorystyce spośród wielu kolekcji tkanin różniących się od siebie właściwościami oraz fakturą. W ofercie posiadamy tkaniny łatwoczyszczące, hydrofobowe oraz o zwiększonej odporności na zadrapania zwierząt domowych. Kolor nici również do wyboru Klienta.\nUwaga: Wybierając narożnik Toscania należy zwrócić uwagę na jego duży rozmiar. Zalecana szerokość drzwi w mieszkaniu by bezproblemowo wnieść elementy narożnika to 100cm. Narożnik dostarczany w trzech elementach, które należy samodzielnie połączyć dołączonymi do zestawu śrubami.\nMożliwość wykonania narożnika w odwrotnej stronie. Na zdjęciu głównym narożnik Toscania prawostronny.\npowierzchnia spania 210x130cm\nCzas oczekiwania: od 7 do 21 dni\nPianki wysokoelastyczne HR - dopłata 220zł.\nNarożnik Toscania tapicerowany tkaninami: (kliknij w grupę by przenieść się do kolorów)\nŁatwo czyszczące - 250zł dopłaty\nCAŁA POLSKA - tylko 350zł\nDuży narożnik z funkcją spania na automacie typu "delfin",\nnarożnik z obszernym pojemnikiem na pościel i otwieraną pufą,\ndowolna kolorystyka, bo kupujesz prosto od producenta,\nmożliwa dostawa z wniesieniem nawet po 16:00.\nDuży narożnik tapicerowany prosto od producenta mebli tapicerowanych,\ndowolna kolorystyka i wyposażenie narożnika,\nnarożnik z funkcją spania i pojemnikiem na pościel,\nmożliwa dostawa z wniesieniem do mieszkania.\nNarożnik Borys z pufami prosto od producenta mebli tapicerowanych. Narożnik z funkcją spania i pojemnikiem na pościel. Dowolna kolorystyka i wyposażenie - sprężyny bonellowe, pianki tapicerskie, mata kokosowa. Eleganckie drewniane nakładki na boki.


WYSPY KANARYJSKIE-Wyspy Szczęśliwe (Lanzarote 2017) - strona 2 | Cro.pl - Chorwacja Online\nPosty: 466 » pierwszy nieprzeczytany | Strona 2 z 32 | idź do strony 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132 | 1, 2, 3, 4, 5 ... 32\nnapisał(a) Franz » 06.11.2015 14:41\nMikeee napisał(a): władali 9 królestwami, na jakie była podzielona Teneryfa przed konkwistą\nA teraz to jedna z wielu wysp, wchodzących w skład jednego królestwa...\nnapisał(a) Użytkownik usunięty » 06.11.2015 16:02\nTo ona, dziewczynka\nCzesi najlepiej wiedzą, bo takie dziewczynki się u nich rodzą\nSzkodówka Fabia, ONA\nnapisał(a) maslinka » 06.11.2015 19:01\nLednice napisał(a): Fabian\nNiekoniecznie ona. Nasz jest on - Fabiak\nMichał, będę zaglądać. Piękne foty w zajawce\nnapisał(a) Mikeee » 08.11.2015 21:19\nmarze_na napisał(a): Na Kanary za szybko się nie skuszę, bo już mnie namówiłeś na Rumunię ,\nmarze_na napisał(a): ale popatrzę i poczytam z przyjemnością.\ntony montana napisał(a): Gdy my parkowaliśmy na tym parkingu powyżej Katedry, był tam samozwańczy parkingowy\ntakiego samozwańczego parkingowego spotkałem na tym ogromnym parkingu w Puerto przy porcie\ntony montana napisał(a): Do jamy nie doszliśmy, fajny z niej widok na Candelarię, my zwiedziliśmy to miasteczko dwa razy, ale szliśmy zawsze w przeciwnym kierunku...\nCandelaria bardzo nam przypadła do gustu. W knajpce przy placu katedralnym przez pomyłkę zamiast 5 Euro zostawiłem na stole 5 RON (rumuńskie leje ), które gdzieś mi się w portfelu zaplątały. Na szczęście pani kelnerka zdążyła nas złapać przy wyjściu - ot takie faux pas\nsłuszna, błyskotliwa uwaga\nLednice - jeśli ona to Fabienne\nja jednak zmieniłem JEJ płeć i nazwałem GO Fabian\nMaslinka - Pamiętam, że tak nazywałaś go w swojej relacji z wyspy Brać, dlatego postanowiłem swojego trochę odróżnić - tym bardziej, że Twój kombi, a ten hatchback\nmaslinka napisał(a): Michał, będę zaglądać. Piękne foty w zajawce\nnapisał(a) Buber » 08.11.2015 21:33\nSpozieram ... no jest to w planach ... ale pewnie mocno odległych ...\nPogoda trochę burzowa ??\nnapisał(a) Użytkownik usunięty » 08.11.2015 21:57\nMikeee napisał(a): Lednice - jeśli ona to Fabienne\nNo, mi chodziło mi o co innego\nCzesi nazywają Szkody\nnapisał(a) Janusz Bajcer » 08.11.2015 23:02\nZasiadam zachęciły mnie zdjęcia i opisy wyspy\nnapisał(a) Mikeee » 09.11.2015 01:01\naura zmieniała się często w kilka minut. Chmury często pojawiały się na północy wyspy, raz na krótko, raz na dłużej. Jednak największej ulewy doświadczyliśmy w ostatni dzień pobytu, kiedy mieliśmy zaplanowane plażowanie na południu wyspy, które jest suche i słoneczne. Grubo ponad 300 dni słonecznych w roku. Eeech...\nLednice napisał(a): Czesi nazywają Szkody\nJanusz Bajcer napisał(a): Zasiadam zachęciły mnie zdjęcia i opisy wyspy\nnapisał(a) Mikeee » 09.11.2015 01:16\nMeldujemy się w hotelu Ferienpark Eden/Parque Vacational Eden ***. Zbudowany w latach 60-70-tych XX w. Typowy betonowiec. Składa się z 2 budynków: 10 piętrowy i 5 piętrowy, atutem hotelu jest 1,2 ha ogród z tropikalnymi roślinami, kilka basenów z czego jeden na 10 piętrze dla naturystów. My na szczęście mieszkamy w tym 5 piętrowym, ale i tak nie ma to dla nas większego znaczenia. Będziemy tu tylko nocować i jeść śniadania.\nPokój obszerny, co ciekawe z aneksem kuchennym\nŁazienka. Spora kabina - można grać w debla...\ntaras ok 10m2\nNa tej ścianie wygrzewało się codziennie kilkadziesiąt jaszczurek, które mają swoje schronienie pomiędzy kamieniami.\nPuerto de la Cruz to spore miasto na północy wyspy, kiedyś port miasteczka La Orotava, obecnie turystyczny kurort, aczkolwiek mający inny charakter od typowych, zbudowanych w latach 60-tych XX wieku kurortów Costa Adeje, Los Christianos i Playa de las Americas znajdujących się na bardziej słonecznym i suchym południu wyspy. Obok wielu hoteli i atrakcji turystycznych w Puerto można znaleźć starą część miasta, klimatyczne uliczki z budynkami, które są przykładem typowej architektury kanaryjskiej, mieszkają tu również kanaryjczycy. Na Teneryfie jest jednak kilka miast, które bardziej przypadły mi do gustu.\ndarmowy duży parking przy porcie i starym mieście\nXVII wieczny kościół Nuestra Senora de la Pena de Francia\nw tle słynne baseny Lago Martianez z wodą morską\narmaty na dachu fortecy przy Plaza de Europa\nta Pani siedząca na armacie ma na imię Ola. Często jak wołałem Ją po imieniu w sklepie, targowisku, czy na ulicy, odwracali się do mnie ludzie i z uśmiechem na twarzy odpowiadali mi Hola!\nrzeźba rybiarki przy starym porcie\nprzy starym porcie stoi Casa de la Aduana - budynek domu celnego z 1620 roku\nkawałeczek dalej forteca\nstary dom celny i nowoczesny hoteI w tle\nnapisał(a) FUX » 09.11.2015 05:39\nnapisał(a) Franz » 09.11.2015 15:18\nMikeee napisał(a): rzeźba rybiarki przy starym porcie\nnapisał(a) Krzychooo » 09.11.2015 16:44\nMikeee napisał(a): Łazienka. Spora kabina - można grać w debla...\nHmm, to już wolałbym miksta\nMikeee napisał(a): Na Teneryfie jest jednak kilka miast, które bardziej przypadły mi do gustu.\nJeśli można... Które to? Czy na cieplejszym południu znajduje się jakaś przyzwoita mieścinka czy wyłącznie kurorty z molochami?\nnapisał(a) Mikeee » 09.11.2015 23:45\nFUX napisał(a): Piknie.\npiknie dopiero ma być...\nwprost przeciwnie - ryby same pchają się do wiadra\nMoim zdaniem najładniejsze miasta: La Orotava, La Laguna, Garachico, El Sauzal, Icod de los Vinos, Candelaria - te miasteczka są na północy. Na południu byłem tylko 1 dzień - odwiedziłem trójmiasto: Costa Adeje, Playa de las Americas i Los Christianos - zupełnie nie mój klimat - hotele, bary, promenady - raj dla plażowiczów. Trochę dalej od wybrzeża na południu podobało mi się w Granadilla i Villaflor. ...coś tam skrobnę i pokażę\nnapisał(a) Krzychooo » 10.11.2015 00:15\nMikeee napisał(a): Moim zdaniem najładniejsze miasta: La Orotava, La Laguna, Garachico, El Sauzal, Icod de los Vinos, Candelaria - te miasteczka są na północy.\nRozumiem. Dzięki za odpowiedź! Problem w tym, że wybieramy się w styczniu i trochę się obawiam pogody na północy wyspy...\nnapisał(a) Mikeee » 10.11.2015 00:45\nFakt. Północ jest bardziej pochmurna, szczególnie w okresie zimowym. Chociaż... my w ostatni dzień pobytu chcieliśmy poplażować trochę na słonecznym południu i cały dzień padał deszcz\nPolecam wypożyczenie samochodu - wtedy będziesz mógł w razie potrzeby wyrwać się z niepogody w bardziej słoneczne miejsce wyspy.\nPosty: 466 | Strona 2 z 32 | idź do strony 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132 | 1, 2, 3, 4, 5 ... 32\nWYSPY KANARYJSKIE-Wyspy Szczęśliwe (Lanzarote 2017) - strona 2


"Wyłudzenia na szkodę uczelni". Sześciu pracowników WAT z zarzutami - Dziennik.pl\n8 czerwca 2016, 17:00 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nŚledztwo prowadzi Podlaski Wydział Zamiejscowy Departamentu ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej, działający w Białymstoku. P.o. naczelnika tego wydziału prok. Iwona Kruszewska powiedziała w środę, że sześciu osobom, których przesłuchania już zakończyły się, postawiono zarzuty dotyczące wyłudzenia pieniędzy na szkodę uczelni.\nWAT korupcja zarzuty CBA łapówki zatrzymania przesłuchania\nSchetyna: Kontrola CBA w sejmikach, to próba zastraszania samorządowców. Na zamówienie PiS\nPopierane i wspierane przez Komorowskiego WSI wszędzie prowadziło swoje interesy.


Prof. Marek Budzyński, Elżbieta Wojnowska, Stanisław Faliński i Zofia Borzyszkowska – te nazwiska łączy jedno hasło: Ursynów. – To nasi pierwsi osadnicy – nazwał ich gospodarz poniedziałkowego spotkania w Ursynotece, red. Andrzej Rogiński. Andrzeja Rogińskiego nie trzeba nikomu przedstawiać, przynajmniej na Ursynowie. Od...\n5 lutego 2018 Komentarzy 2\nMiejskie Zakłady Autobudowe pochwaliły się ładowarkmi do komórek zainstalowanymi w swoich autobusach. Niestety na razie nie uświadczymy ich na ursynowskich liniach. Poza jedną. Dwieście ładowarek USB - dzięki którym można podładować telefon, słuchawki albo inny przenośny gadżet elektroniczny - pojawiło się w...\n5 lutego 2018 Komentarzy 3\nKażdy kto marzy o tym, żeby zapisać się na kartach historii Ursynowa, ma na to niepowtarzalną szansę. Autorzy projektu „Órsynuf – portret nieznany” szukają kolejnych bohaterów do swojego cyklu fotografii. Fotograf Mirosław Kilijańczyk i psycholożka Ewa Wojciechowska w swoim projekcie „Órsynuf - portret nieznany”...\n5 lutego 2018 Komentarzy 1\nPozostawiony na stacji metra Stokłosy bagaż, spowodował paraliż całej pierwszej linii metra. Przez prawie godzinę wszystkie ursynowskie stacje metra były zamknięte. Kursowała zastępcza linia autobusowa. Około 13:00 służby metra na peronie stacji Stokłosy zauważyły pozostawiony bagaż. Uruchomiono procedury bezpieczeństwa. Ta i wszystkie inne...


Magia sprzątania plus książki do rozdania | Tak Jak Chcemy ... małżeństwo, rodzina, dzieci ... liczy się jakość życia\nFaceci, umówmy się, że\nUmówmy się tak: jeśli jesteś mężczyzną to albo nie czytasz tego wpisu, albo czytasz i obiecujesz, że nic z niego nie zostanie wykorzystane przeciwko jakiejkolwiek białogłowie z Twojego otoczenia.\nKobitki oczywiście wstęp wolny.\nNo to jak mamy ustalone zasady, to mogę pisać prawdę.\nTak z ręką na sercu, która z Was może powiedzieć, że ma w domu tylko faktycznie potrzebne rzeczy: ciuchy, buty, przybory, uwaga: KOSMETYKI, gadżety kuchenne, uwaga: CIUCHY DLA DZIECI itp. itd. Czy znajdzie się choć jedna, dla której żelazną zasadą zakupów są kryteria:\nCzy na pewno jest mi to niezbędne? (no jak nie, przecież na pewno do czegoś się przyda)\nCzy nie mam już czegoś podobnego w domu? (o nie, nie, ten mój niebieski sweterek jest zupełnie nie podobny, do tego co właśnie mierzę)\nCzy jutro będę równie zachwycona tym, co chcę kupić, czy zalegnie to gdzieś na dnie szafy? (oj, już się nie czepiaj tych nierozpakowanych spodni, każdy może o czymś zapomnieć, a tak w ogóle, to słyszałam, że w przymierzalniach specjalnie zawieszają wyszczuplające lustra, więc to nie moja wina, że te spodnie to trochę niewypał)\nIdę na zakupy z listą i kupuję tylko to, po co przyszłam (ale, że tak na serio bez zerknięcia do obuwniczego???)\nZakupy są do bani?\nNo Kochane pora się przyznać, że większość z nas lubi kupować. Nawet niekoniecznie chodzi tu o posiadanie mnogości rzeczy w domu, ale o ten moment oglądania, przymierzania, o tą chwilę nowości. A jeśli nawet należysz do tej mniej licznej grupy, która nie lubuje się w zakupach, to i tak nie równa się to posiadania w domu tylko tych rzeczy, które faktycznie są wykorzystywane, noszone i używane. Nie oznacza to, że nic Wam nie zalega w szafach, szafkach, półkach, czego od tygodni, miesięcy nie wzięliście do rąk.\nNo nie mogę tu nie dodać, że faceci nie są lepsi (choć tak myślą, Tomek – patrz początek wpisu). Różny jest tylko arsenał tego wszystkiego co gromadzą. Te wszystkie “niezbędne” gadżety elektroniczne, dyski, gry, elektronarzędzia, …. , gadżety elektroniczne, dyski, gry, elektronarzędzia.\nSuma summarum obrastamy w rzeczy, … , elektronarzędzia. Kupujemy nowe szafki, półki, żeby je pomieścić, znowu obrastamy, znowu montujemy nowe meble, albo narzekamy, że ciasno, że bałagan. Czasami powyciągamy zawartość szafek z postanowieniem, że uporządkujemy, posegregujemy, ale później szkoda nam wyrzucić spodni, których od roku nie założyliśmy, bo “może się jeszcze przydadzą”, szkoda nam pozbyć się zdartej bluzki, bo “może pochodzę w niej po domu”, głupio oddać komuś komplet talerzy zupełnie nie w naszym guście, bo to prezent od rodziców, a że stoi od ślubu w szafce… W efekcie dokonujemy kosmetycznych zmian, ale niewiele to zmienia.\nPrzy okazji naszych wakacyjnych remontów (przypominam adekwatny na takie okoliczności test związku) zrobiliśmy w domu generalny przegląd wszystkiego. Dziewczyny urzędowały na wojażach lub u babci więc czas był aż nadto właściwy na tego typu działania. To, że obydwoje te porządki przeżyliśmy, że w Sądzie Okręgowym w Krakowie nie został złożony pozew rozwodowy na nasze nazwisko, to istny cud. Która z Was ma męża-chomika wie co mam na myśli, która nie wie może mi wierzyć na słowo, że jest szczęściarą. A więc, nie wiem jakim cudem, ale udało nam się pozbyć znacznej części dobytku w postaci ubrań naszych i dziewczyn, dokumentów (z ilu lat wstecz nie napiszę, bo się wstydzę), wszelkiej maści rzeczy kuchennych, nieużywanych zasłon, firanek, poduszek, torebek…. elektronarzędzi ;) To, że na półkach, w szafkach i szafach zrobiło się luźniej to chyba rzecz oczywista, ale jest coś zaskakującego. Od tych generalnych porządków minął już ponad miesiąc i nikomu nie brakuje niczego z tego czego się pozbyliśmy… poza elektronarzędziami. Co więcej dziewczyny nawet się nie zorientowały, że stan ich posiadania w zakresie zabawek, kolorowanek, książek, ubrań i wszelkich skarbów zdecydowanie się uszczuplił.\nWnioski są takie, że\nJaki więc płynie wniosek z tych moich dzisiejszych wywodów?\nAno po pierwsze: minimalizm nie jest taki zły, jak go rysują. Pozwala zaoszczędzić sobie frustracji z powodu źle wydanych pieniędzy i nadmiaru, z którym nie wiadomo co zrobić i gdzie go upchnąć. Warto przeanalizować czy nie kupuję za dużo, czy nie wydaję bezsensownie pieniędzy, a potem wkurzam się na cały świat, bo muszę to wszystko sprzątać. Czy przypadkiem nie jest tak, że rzeczy cieszą mnie do momentu, kiedy są “nowe”, a kiedy tylko się trochę opatrzą, zadomowią, to biegnę po nowe? (o wnioskach nie trzeba od razu zawiadamiać osobnika płci przeciwnej).\nPo drugie: zmian trzeba przede wszystkim dokonać w swojej głowie, a potem nie kupować dla samego kupowania, bo takie ładne i do tego w promocji.\nPo trzecie: jak masz mniej rzeczy, to masz mniej do sprzątania.\nPo czwarte: jeśli chcesz naprawdę posprzątać swój dom, to nie ma, że boli – pozbywasz się wszystkiego co Ci niepotrzebne, czego nie używasz, no chyba, że mowa o elektronarzędziach.\nKto chcę dostać książkę: “Magia sprzątania”?\nA jeśli macie ochotę na cudnie uporządkowane mieszkania, domy i hacjendy, to mamy dla Was dwa egzemplarze książki “Magia sprzątania” Marie Kondo wydawnictwa Muza, która opracowała swoją własną metodę sprzątania i obiecuje, że po jej zastosowaniu nic już nie będzie jak dawniej. Książkę przeczytałam. Niektóre fragmenty nijak się mają do mojej typowo słowiańskiej, a nie japońskiej natury, ale co do samej filozofii pozbywania się rzeczy i praktycznych rad zgadzam się w zupełności i muszę przyznać, że mają one sens. Na przykład sposób składania ubrań i układania ich w szufladach przetestowałam i się sprawdza.\nJeśli chcesz mieć szansę na zgarnięcie Magii Sprzątania zostaw pod tym wpisem komentarz z odpowiedzią na pytania:\nKto powinien sprzątać w Twoim domu i dlaczego?\nDwie najciekawsze odpowiedzi nagrodzimy książkami.\nA na odpowiedzi czekamy do 10 września 2015 roku, do końca dnia.\nBardzo dziękujemy za udział, a książki wędrują do:\nANia i trzmiel.\nHiena Lena Rodzice, dzieci i (nie)wiara Jak (nie) wytrwać ze sobą tyle lat? 6 skutecznych rad. Ciemne strony wspólnego blogowania Dziecko


Beer Emperor: W 365 dni dookoła piwa. Podsumowanie.\n1. Wrężel - Jeszcze jakiś rok temu wróżyłbym mu rychły upadek, lecz to co Panowie poczynili w ostatnich 365 dniach należy się na osobny wpis. W dużym stopniu odcisnęła piętno tutaj zmiana marketingu - postawienie na rozpoznawalność i dopracowanie piw. W zasadzie wszystkie nowości, które miałem okazję próbować były co najmniej dobre lub świetne (Tropical Imperial IPA, warto odnotować) no i żadnej klapy w porównaniu z tym 2015. Odbili się od dna i wyszli na prostą. Oby tak dalej!\n2. Browar Kormoran - Jeden z większych pod względem mocy produkcyjnych w tym zestawieniu siedział dość cicho, aż wreszcie uderzył z podwójną siłą. Albowiem rozpoczął rok trunkiem, którego już na starcie arcytrudno było zdeklasować. Mowa tu oczywiście o Imperium Prunum. Do dziś jest ono najwyżej ocenianym polskim piwem, a ja jako człowiek wyczulony na jakikolwiek "hajp" utwierdzam w przekonaniu, że nie jest to hiperbolizacja. Trafiło się jeszcze kilka perełek takich jak 1 na 100, czy chociażby pójście o krok dalej w piwowarstwie nowofalowym - PL-US chmielony mokrą szyszką amerykańskiego chmielu z polskich plantacji. Jak to ktoś rzekł - wzór do naśladowania na tle browarów regionalnych.\n3. Brokreacja - Sądzić było można, że biegunka wydawnicza może spowodować u nich zadyszkę, lecz browar w dużej mierze sięgnął po lekarstwo osłonowe jakim są wysokoballingowce. Imperialny Nafciarz Dukielski odcisnął piętno na peated headach, a Wine Cake osłodził życie ich żonom. Bardzo fajne ruchy chłopaki poczynili w blogosferze, biorąc na swoje barki uwarzenie tegorocznej edycji The Blogger; nie zapominając już o beczkach, czyli dość popularnym w roku 2016 trendzie. Jakość wzrasta.\n1. Birbant - Wynalazek zwany hopsbantem miał wyznaczać nowe standardy w sposobie chmielenia piwa, lecz potencjał nie został wykorzystany do końca przez niestabilność warek. Można rzec, że wielu browarom się to zdarza, ale w tym roku wahania były tak duże, że niestety nie jest to dopuszczalne na tym poziomie.\n2. Browar Jana - Dokładnie pamiętam kiedy browar debiutował i wypuścił naprawdę solidny brown porter (Pafulon). Stawiałem ich za jednego z najlepszych debiutantów w roku 2015. Niestety, jak na ironię z miesiąca na miesiąc czar pryskał. W zasadzie było kilka fajnych piw (Lady M - śmiałe podejście z miętą), lecz solidnie poślizgnął się na RISie, który pokazał, że jeszcze nie to miejsce i nie ten czas. Takich rzeczy konsument nie zapomina.\n3. Dukla - Mimo fajnie prosperujących piw z nurtu Barrel Aged klient został odstraszony cenami nie do końca idącymi z jakością prezentowanych produktów. Piwa z niższego segmentu AD 2016 jak na wymogi rynku to tylko średniawki. Po raz kolejny utwierdza się przekonanie, że wizerunek to nie wszystko.\n1. Browar Okrętowy - Na początku sądziłem, że to kolejny, jeden z tych bardziej regionalnych, który to będzie "browarem jednego piwa". Kolokwialnie mówiąc - szczęka mi opadała - kiedy to się zapoznałem z portfolio. Karaka to bez wątpienia jeden z najlepszych porterów/stoutów jakie miałem okazję mieć w ustach - a tutaj jestem bardzo wybredny, uwierzcie. Dodatkowym atutem pośród wszystkich debiutantów jest to, że browar nie boi się brać za piwa historyczne i wychodzi mu to, co najmniej dobrze (Landskip, choć nie moja bajka i Steamer). Czekam na rozwój sytuacji, gdyż może się okazać, że będzie wyznaczał nowe ścieżki dla rzemieślników w aspekcie zapomnianych stylów.\n2. Brewklyn - W panteonie polskiego craftu browar zasiadł w loży eksperymentatorów. Od samego początku podchodził dość śmiało do warzenia wykorzystując niestandardowe dodatki do swoich specyfików. Jak na debiutanta - zabieg udany, bez jakichkolwiek komplikacji. Piwa są w dużej mierze dopracowane, a co jest w tym najlepsze: to wszystko udało się w Twiggu, który najlepszą opinią nie świeci. Jeszcze parę kroków i mogą deptać po piętach starszym kolegom.\n3. Browar Zakładowy - Dobry początek, jak i utrzymanie sensownego poziomu to nie zawsze aspekty idące ze sobą w parze. W przypadku lubelskich rzemieślników ta reguła się nie potwierdza. Duży nacisk na marketing, jak i premiera za premierą nie spowodowała spadku jakości, czy jakiegokolwiek negatywnego rokowania. Solidny browar, solidni ludzie - i co najważniejsze solidne piwa.\n1. Pinta - Raczej nikogo nie zdziwi, że w tej kategorii browar zajął pierwsze miejsce. Milowe kroki w rozwoju krajowego piwowarstwa, czyli m.in. temat piw kwaśnych, zaprezentowanie pierwszego polskiego komercyjnie uwarzonego Eisbocka, czy w ogóle cały rozmach przedsięwzięcia wybija ich na pierwszą lokatę wśród rodzimych rzemieślników. Mimo łatki weterana, browar nie osiada na laurach i pnie polski craft ku najlepszym.\n2. SzałPiw - Browar od samego początku prosperował na linii "trudna Belgia" i jako jeden z nielicznych w polskim crafcie utrzymał się w tej kategorii jako dominator. Nie powiedział jednak ostatniego słowa, czego potwierdzeniem były niedawne (i co najważniejsze - udane) eksperymenty z wymrażaniem (Buba Extreme), czy owocami w piwach kwaśnych. Życiową szansą browaru będzie warzenie ze Stone Brewing, co może podwyższyć renomę polskiego piwowarstwa na świecie. Klasa sama w sobie.\n3. Artezan - Rzemieślnik raczej skupił się na linii standard, co pozwoliło stać się światełkiem nadziei zakrywanym przez nowe trendy w piwowarstwie. Mimo Too Young To Be Herod, czy Regulatora u mnie nadal zostają mistrzami w piwach sesyjnych wbrew temu, że mają opodal kilka sztosów.\n1. AleBrowar - Niestety nie był to dobry rok dla rzemieślników z Lęborka. Mimo imperialnej wersji klasyka (Smokey Joe) to chłopaki potykali się na wszystkich możliwych trendach piwowarstwa rzemieślniczego. Począwszy od piw kwaśnych, a na "hopheadyźmie" kończąc, czyli poniekąd znaku rozpoznawczym browaru. Premiery niezbyt dobrze zostały przyjęte przez konsumentów, co niestety pokazuje chwilową zapaść browaru. Miejmy nadzieję, że niegroźną.\n2. Browar Zamkowy Cieszyn - Chyba największy w tym zestawieniu, lecz niestety postawa w roku 2016 sprowokowała, abym go usytuował tutaj. Kompletnie nie trafiony pomysł z tegorocznym Grand Championem, czy kosmiczna cena Porteru Jubileuszowego niestety odbiła się na renomie browaru. Mimo szczerych chęci i dobrych piw, nie tak to miało wyglądać.\n3. Ursa Maior - Było kilka premier, które to mogły być interesujące, lecz tutaj w dużej mierze zawiódł marketing, a co z tym idzie - słaba dostępność piw prócz regionu, w którym browar ma swoje miejsce. Występ raptem na kilku festiwalach nie pokazał ich wyrazistości na tle tych bardziej regionalnych warzycieli. Niedźwiedzica przeszła bokiem niezauważona.\n1. Trzech Kumpli - Browar idzie jak burza. Można powiedzieć, że już zdobywa szczyty piwnej piwnej rewolucji w Polsce, lecz nadal stara się odszukać style, w których to czuje się najlepiej. W tym roku kombinował z Belgią (Saisonator, Novicius), a w 2015 starał się wejść w szranki z Ameryką. Pokazał piwa genialne i nie przejechał się na tym. W nowym roku widzę go jako jednego z faworytów.\n2. Słodowy Dwór - Właśnie, jeden z moich faworytów, który raczej ma pecha, aniżeli słabą kondycję. Z tego co wnioskuje to doskwiera im niestabilność warek, lecz, gdy trafimy na dobrą butelkę to trunek może wyrwać z butów (u mnie Augustowskie Noce). Piwa wydają się być dopracowane, lecz brakuje im wykończenia. Aha, no i jaki rzemieślnik się wziął ostatnio za Weizen Bocka?\n3. Roch - Browar, który to w zasadzie wybił się jednym piwem (Balios - Black IPA na gałęziach świerku), lecz pokazał, że potrafi robić to dobrze i premiery w roku 2016 były na bardzo wysokim poziomie. Nie stawia na wyszukany marketing, lecz potrafi dopracować swoje piwa. Stawia raczej na treść, aniżeli formę, co potwierdza tylko jego prawdziwość. Takich nam potrzeba.\n1. Kraftwerk - Z wielkim bólem serca to piszę, lecz niestety śląscy rzemieślnicy nie popisali się w tym roku niczym ciekawym, co mogłoby zmusić beer geeka do jakiegokolwiek obcowania z ich produktami. Może trochę demonizuję, lecz tendencja spadkowa to ich drugie imię. Marketing do pozazdroszczenia, ale tylko w punkcie wizualnym, bo po występie w Telewizji Polskiej browar w zasadzie - jak na ironię - spadł z jakością piwa. Nie chce tego mówić, ale gdy tak dużej będzie, to nie utrzyma się na rynku.\n2. Brodacz - Browar ratuje się jak może kooperując z "osobistościami internetowymi". Może w tym szaleństwie jest odrobina rozsądku, lecz póki co renoma w polskim crafcie mówi sama za siebie. Na hejcie też się można wybić, ale akurat nie w tej branży.\n3. Doctor Brew - Niestety chyba jeden z najsłabszych rzemieślników roku 2016 i nie mówię tego ze złośliwości. Premiera goni premierę, raz lepiej, raz gorzej, lecz tak jak w przypadku poprzednika marketing zabija jakość piwa. Z miesiąca na miesiąc jest mi coraz trudniej sięgać po ich produkty.\nSłowami podsumowania. Duży nacisk został położony na rozwijanie piw dzikich. Ten trend, zaraz po beczkach królował najbardziej. Można rzec, że rodzimi rzemieślnicy w dużym stopniu poradzili sobie z okiełznaniem drożdży, no i właśnie te alternatywne organizmy fermentacyjne mają coraz to śmielsze zastosowanie w nowych piwach. Fala barrel aged nie wyszła z mody i uderzyła z podwójną siłą. Mieliśmy kilka ciekawych beczek, co na pewno wyprzedza rok 2015 w tym aspekcie, gdzie królowały głównie whiskey/whisky, czy brandy. No i oczywiście na osobną wzmiankę zasługują (na razie) eksperymenty z wymrażaniem. Bardzo śmiały krok, mimo sześcioletniego stażu na barkach piwnej rewolucji.\nZrobiliśmy gigantyczne kroki do przodu, pokonując słabości, a przy tym ucząc się na własnych błędach. Kolejna sprawa to lokale, festiwale, czy inne okołopiwne wydarzenia. Zjawisko się stało tak powszechne, że weszło nam po prostu w nawyk i z roku na rok to wszystko wylewa się na piwną mapę Polski (szczególnie w 2016 było tego wiele). We wszystkich większych miastach znajdziemy już teraz chociaż jeden lokal z dobrym piwem, jak i nawet festiwal związany z tym trunkiem. Jest dobrze - bo rozwój na horyzoncie.\nAutor: Pan Mariusz o 11:49


Szkocki browar zorganizuje przelot dla smakoszy piwa - Pasazer.com\nLot z Londynu do Columbus w Ohio w Stanach Zjednoczonych będzie stanowić tylko początek wycieczki. Od 21 do 25 lutego 2019 roku podróżni zwiedzą lokalny browar i muzeum producenta. Podczas lotu serwowane mają być rzemieślnicze przysmaki produkcji BrewDog, przekąski oraz inne napoje. Atmosferę relaksu i zabawy ma dopełniać odpowiednia muzyka na pokładzie.\nKoszt całej wycieczki wynosi 1600 dolarów (około 6100 złotych). Lot będzie obsłużony boeingiem 767 z 210 miejscami na pokładzie.\n- Na razie organizujemy naszą dziewiczą podróż, ale jeśli pojawi się zapotrzebowanie na kolejne, to chcielibyśmy zaprezentować większej liczbie koneserów piwa miejsce, w którym warzymy nasz złocisty napój. Chcielibyśmy zaoferować podróż do naszej ojczyzny w Szkocji, aby pokazać naszej dalszej rodzinie, skąd pochodzimy - powiedziała Sarah Warman, rzecznik prasowy BrewDog.\npiwo alkohol ciekawostka ciekawostki


Magda Gessler promuje 22. sezon "Kuchennych rewolucji"\nMagda Gessler była jedną z gwiazd na wiosennej ramówce TVN, która w tym roku odbyła się w Walentynki i została pokazana w TVN po głównym wydaniu "Faktów" o godz. 19. W tym roku z powodu pandemii koronawirusa ramówka miała inny charakter niż zazwyczaj i bardziej przypominała wizytę w domu niż imprezę z ogromną fetą, jak miało to miejsce w poprzednich latach. Magda Gessler podczas wiosennej ramówki promowała kolejny już - tym razem 22! - sezon "Kuchennych rewolucji"! Przypomnijmy, że pierwszy sezon programu TVN pokazał wiosną 2010 roku, "Kuchenne rewolucje" mają więc już 11 lat!\nMagda Gessler na ramówce TVN w koszulce nocnej i szlafroku?\nMagda Gessler na wiosennej ramówce TVN zaprezentowała się w iście wiosennej stylizacji! Miała na sobie różową sukienkę na ramiączkach, na którą narzuciła pasującą różową narzutkę w kwiaty. Całość stylizacji uzupełniała biała torebka w kwiaty, różowe buty oraz nieodzowne dla restauratorki bardzo zdobne długie naszyjniki.\nNiestety internauci byli ostrzy w ocenie i stylizacja Magdy Gessler bardziej przypominała im koszulkę nocną i szlafrok niż sukienkę i narzutkę.\nOna jest w halce?\nGessler w koszuli nocnej i czupiradło na głowie, nie podoba mi się jej styl.\nMagda zawsze albo koszula nocna albo halka i szlafrok. Może by tak zmienić stylizację? Ja rozumiem, że wszystkie kreacje pod biust, bo talii brak, ale to już nudne jest - komentowali w portalu Pudelek.pl.\nMusimy przyznać, że Gessler ma swój charakterystyczny styl i sprawdzone fasony sukienek. Myślicie, że czasem powinna coś zmienić? Czy jej sukienka faktycznie wyglądała jak koszulka nocna?\nZobaczcie całą stylizacje Magdy Gessler!\nmagda gessler ramówka tvn


Dr Szałata o epidemii koronawirusa: Pan Bóg daje nam ogromną lekcję. Czy potrafimy z niej skorzystać? | Telewizja Republika\nJJ 21:12 8 kwietnia 2020\nGościem redaktora Ryszarda Gromadzkiego w programie „W Punkt” na antenie Telewizji Republika był dr Kazimierz Szałata, filozof i etyk z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.\nW obliczu pandemii koronawirusa prowadzący zwrócił uwagę na zaskakująco wysoki procent zgonów pensjonariuszy domów starców w krajach europejskich.\n- Władze niektórych krajów otwarcie przyznają, że mamy do czynienia z praktykami segregacyjnymi. Mówiąc zupełnie wprost, ze swego rodzaju oswajaniem eutanazji. Nie odnosi Pan wrażenia, że to właśnie dzieje się na naszych oczach przy okazji panującej epidemii?- pytał redaktor Ryszard Gromadzki.\n– Trudno osądzać wszystkie poszczególne przypadki, choć generalnie faktycznie uczestniczymy w czymś, co rzeczywiście jest oswajaniem ze śmiercią. Kiedy słucham wiadomości, nie tylko naszych, ale i np. z Francji czy Włoch: „Dobre wieści: zmarło tylko 700 osób”, to jestem tą informacją przerażony i porażony- przyznał dr Kazimierz Szałata.\n– Jeśli chodzi o tę lawinową umieralność w domach opieki, zwłaszcza na północy i wschodzie Francji, to na pewno mamy do czynienia z pewną nonszalancją. Wiadomo przecież, że w takich skupiskach ludzkich, do których każdy ma dostęp, jest większe ryzyko zakażenia, wymiany tego wirusa- wskazał rozmówca Telewizji Republika.\n– Trudno powiedzieć, na pewno są jakieś zaniedbania, natomiast to, co jest ewidentne, to nieraz już spotkałem się z sytuacją w paryskich szpitalach, gdzie rzeczywiście wszystkie miejsca na OIOM’ie są zajęte, przyjeżdża 28-letni chłopak i mamy do czynienia z dramatyczną sytuacją. W tej chwili już przewozi się pacjentów np. na południowy zachód Francji, gdzie nie ma takiego obłożenia. Nie zazdroszczę jednak lekarzom, którzy są zmuszeni podejmować tak trudne decyzje-dodał.\n– Dostrzegam tu inną rzecz. Ta, o której Pan wspomniał jest niesłychanie niepokojąca. To przyzwyczajanie się do cyfr sprawia, że śmierć staje się nam coraz bardziej obojętna. Mówimy o poszczególnych przypadkach, te statystyki nas porażają. Sam mam przyjaciela, który leży w Paryżu pod respiratorem, codziennie rozmawiam przez telefon z jego żoną. Myślę, że skupiamy się na jednej osobie, a tu są tysiące takich dramatów, gdzie siedmioro dzieci czeka na tatę, o tatę wszyscy drżą, bo nie wiadomo co będzie jutro- ocenił filozof.\n– Póki co, na szczęście stan mojego przyjaciela jest stabilny, choć w sumie trudno powiedzieć, co znaczy „stabilny”, bo do szpitala zakaźnego nie ma przecież wstępu nawet rodzina, która może jedynie otrzymywać oficjalne komunikaty- podkreślił dr Szałata.\n– Niemniej jednak, ta masowość choroby, masowość śmierci niejako całkowicie eliminuje rozumienie umierania jako przeżycia konkretnej jednostki i konkretnej rodziny- ocenił.\n– Dzisiaj rozmawiałem z jednym z przyjaciół. Zastanawiamy się, dlaczego rodzina nie może wziąć udziału w pogrzebie. Księża mówią, że w parafii mają nieraz 40 trumien jednego dnia i gdyby dopuścić wszystkie rodziny, które są zresztą pod kwarantanną, mielibyśmy tłum. To przerasta wszystkich- mówił rozmówca redaktora Gromadzkiego.\n– Pytanie, które mnie dręczy, to czy my jesteśmy w stanie wyciągnąć z tego jakąś lekcję, uświadomić sobie, że to jest znak czasów. Nie chcę co prawda tworzyć tutaj jakichś spiskowych teorii dziejów. W ubiegłym roku mieliśmy symboliczny pożar Katedry Notre Dame. Kiedy byłem w styczniu w Paryżu, zobaczyłem, że to nie jest to samo miasto, z tą spaloną katedrą otoczoną drutem kolczastym- przyznał.\n– Weszliśmy w zupełnie nową epokę. W zeszłym roku mieliśmy pierwsze doświadczenie, a teraz mamy drugie doświadczenie Wielkiego Postu szczególnego i nikt nie mógł wyobrazić sobie, jak przejmujące są te obrazy, kiedy Ojciec Święty, sam jeden, celebruje modlitwę na pustym Placu Św. Piotra. Tego nikt nie mógł sobie wyobrazić, ale stało się to na naszych oczach- wskazał filozof.\n– Myślę, że Pan Bóg daje nam dzisiaj taką ogromną lekcję, tylko czy my jesteśmy w stanie ją sobie uświadomić? W tym XXI wieku wydawało nam się przecież, że jesteśmy tacy wszechmocni. Zgłupieliśmy już zupełnie, ale powinniśmy zmądrzeć- ocenił.\nTAGI: wpunkt, Ryszard Gromadzki, Telewizja Republika, dr kazimierz szałata, Europa, wiara, pandemia, Koronawirus


Chleb w naszej codziennej diecie. Czy na pewno tuczy? – Opinia – Polish Cultural Magazine\nprzez Admin · Opublikowane 24 marca 2022 · Zaktualizowane 25 marca 2022\nCzęść z nas wciąż pamięta z czasów dzieciństwa wszechobecny zapach chleba na ulicach, gdzie małe osiedlowe piekarnie lub sklepy sprzedające świeży chleb były niemal na każdym kroku. Nic, dosłownie nic, nie smakowało tak dobrze, jak kromka świeżego chleba z cudownie chrupiącą skórką z masłem. Dla wielu mam do dziś kromka chleba z masłem jest ratunkiem przy wychowywaniu niejadków, bo co jak co, ale chleb lubią jednak prawie wszystkie dzieci. Mnie samej zdarza się do dziś zjeść pół bochenka świeżego chleba na raz i to zastępuje mi co najmniej dwa posiłki z dnia. Bo chleb, poza swoim niezwykłym smakiem, posiada też wartości odżywcze niezbędne do funkcjonowania naszego mózgu, a zwłaszcza mózgu dzieci.\nNa rynku dostępne są tysiące rodzajów chleba. Typowe dla każdej kultury, jak chociażby bagietka paryska, włoska ciabatta, polski czy niemiecki chleb razowy, płaski chleb turecki czy arabski, rumuńska franzela czy inne. Czasami trudno się odnaleźć w mnogości oferowanych produktów. Najlepiej zdać się na informację przekazywane przez piekarnie lub sprzedawców, którzy są stale i na bieżąco informowani o nowościach i właściwościach wprowadzanych na rynek chlebów. Ostatnio dużym powodzeniem cieszą się zdrowe chleby produkowane na bazie długo fermentującego zakwasu. „Taki chleb – mówi piekarz z piekarni Polish Village Bread – przygotowany na wolno fermentującym zakwasie, z dużą zawartością wody, jest nie tylko smaczny i zdrowy, ale również dłużej zachowują swoją świeżość. Taki chleb broni się sam zarówno pod względem odżywczym, jak i smakowym. Ma wspaniałą teksturę i smakowicie chrupiącą skórkę. Nie potrzebuje nic więcej poza wodą, mąką i solą. Zaspokoi gusta każdego. Produkowany ręcznie jest efektem dbałości i miłości piekarza do jego pracy. W naszej ofercie mamy dostępne obecnie dwa chleby z tej linii: żytni 3 ziarna z dodatkiem mąki grahamowej i pszenny swojski. Każdy inny, każdy pyszny! Jak pisała Jodi Picoult: „prawdziwa miłość jest jak chleb. Potrzebuje odpowiednich składników, trochę ciepła i odrobiny magii, żeby wyrosnąć.” Smacznego!\nPoprzedni post „Dość”. Nowa kampania zachęcająca wszystkie społeczności do podjęcia działań wobec przemocy wobec kobiet i dziewczynek


Polterabynd, czyli przedweselne tłuczenie\nW najbardziej tradycyjnych śląskich domach do dziś zachował się przedweselny zwyczaj tłuczenia szkorup (starej porcelany, naczyń glinianych, ceramicznych i fajansowych), zwany polterabynd lub polter.\nNaczynia, najczęściej talerze, tłucze się pod drzwiami domu panny młodej wieczorem w przeddzień ślubu.\nW tłuczeniu szkorup biorą udział: rodzina, sąsiedzi, przyjaciele i znajomi a także osoby niezaproszone na wesele. Kiedy przyszła pani młoda zamiata potłuczone skorupy, pan młody częstuje gości gorzołkom. Przygotowywany jest także poczęstunek do alkoholu. Czasami spotkanie to, mające charakter wprowadzający do obrzędu przejścia (czyli ślubu), przeciąga się do późnych godzin nocnych, wypełnione jest zabawą, radością, muzyką, tańcami oraz składaniem życzeń. W niektórych domach uczestnicy polterabyndu przygotowują wcześniej przedstawienie, podczas którego odgrywają określone role np. przebierają za księdza, pannę i pana młodego, starostów, weselników itp. Widowisko odbywa się w atmosferze żartów oraz śmiechu i przybiera formą fałszywego wesela.\nPotłuczona szolka, czyli kubek, fot. Anna Lerch-Wójcik\nObrzęd ten ma na celu przyniesienie szczęścia i dostatku młodym, zaś posprzątanie skorup jest dowodem gospodarności i pracowitości przyszłej gospodyni. Czasami mawiano, że im więcej jest rozbitych naczyń oraz im drobniej są rozbite skorupy, tym młodzi będą mieli więcej szczęścia w swoim wspólnym życiu. Hałas wywołany tłuczeniem ma także właściwości apotropeiczne - odstrasza wszelkie zło czające się w przestrzeni weselnej.