Jarocin: Złodziejska chemia :: WLKP24.info - informacje południowej Wielkopolski\n02.12.2015 | 9:27\nJarocin: Złodziejska chemia\nCztery osoby zostały zatrzymane w związku z kradzieżą środków chemicznych firmy zajmującej się dystrybucją chemii przemysłowej na terenie powiatu jarocińskiego. Łączna wartość skradzionego towaru to blisko 30 tys. zł. Dwóch zatrzymanych jest podejrzanych o kradzież, kolejnych dwóch o dystrybucję.\nZgłoszenie o kradzieży środków chemicznych o wartości około 30 tys. jarocińscy policjanci przyjęli w ubiegłym tygodniu późnym wieczorem. Wykonując czynności na miejscu zdarzenia kryminalni ustalili, że sprawcy najpierw dokonali włamania do budynku firmy a następnie wynieśli stamtąd część towaru.\n- W ciągu kilku następnych godzin śledczy wytypowali dwie osoby, które ich zdaniem mogły mieć coś wspólnego z tym przestępstwem. Następnego dnia zapukali do drzwi jednego z wytypowanych mężczyzn, po czym przeszukali teren jego posesji. W garażu znaleźli kilkanaście pojemników z płynami chemicznymi o różnym przeznaczeniu – informuje mł. asp. Agnieszka Zaworska.\nWłaściciel posesji, 24-letni mieszkaniec gminy Jarocin został zatrzymany i przewieziony do komendy. Kilka godzin później do policyjnego aresztu trafił także jego 22-letni wspólnik. W kolejnych dniach policjanci zatrzymali dwóch kolejnych mężczyzn w wieku 28 i 24 lat, podejrzanych o dystrybucję kradzionego towaru.\nPolicjanci odzyskali część skradzionego mienia, które zostało przekazane właścicielowi firmy. Zarzuty w tej sprawie usłyszeli wszyscy czterej zatrzymani. Dwóm mężczyznom śledczy przedstawili zarzuty kradzieży z włamaniem za co grozi kara więzienia nawet do 10 lat, pozostali dwaj zarzuty paserstwa zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3.\nTagi: jarocin chemia przemysłowa kradzież


Co jest za zakrętem: lipca 2013\nDo głowy mi nie przyszło, że szef kuchni będzie wyglądał identycznie jak Bartolini Bartłomiej. A naleśniki na słodko nie są moim ulubionym daniem. .\n- To są najpyszniejsze naleśniki jakie jadłam w życiu - powiedziałam, gdy spałaszowałam całą porcję naleśników, które miały w sobie w finezyjny sposób ułożony ser i jabłka z brzoskwiniami. Można je było polać śmietaną. Szkoda jednak było wspaniale chrupiącego ciasta.\n- Nie. W Kosarzyskach są lepsze. - Powiedziała od niechcenia Oluśka, która załapała się na funkcję oboźnej. - Te są dobre, nawet bardzo, ale najlepsze na świecie są w Kosarzyskach.\n- Właściwie to Dorota ma rację - wtrąciła Paseczek. - Są wspaniałe.\nKucharz wyszedł z kuchni i stanął pośród stołów jadalni groźnie łypiąc okiem. Mina mu się rozweseliła, kiedy zobaczył wreszcie puste talerze. To trzeci obiad na kolonii, a pierwszy zjedzony w całości. Inna sprawa, że zapasy słodyczy przywiezione przez dzieciaki z domów topnieją, ale też świeże powietrze robi swoje. No i te naleśniki... Stanął nad nami z brytfanną pełną chrupiących naleśnikowych delicji i kusił, namawiał, że trudno się było oprzeć. Zamówiłyśmy po naleśniku do popołudniowej kawy, dostałyśmy po dwa. Do tego kawa była z bitą śmietaną, podana do ogrodu. Nawet nie wiedziałam, jak bardzo przydała się ta osłoda, bo czekało mnie ciężkie popołudnie, z trudnym oczekiwaniem na wieczór.\nPakując się na wakacje zajrzałam do teczki, do której dawno nie zaglądałam. Niegdyś, w przypływie chęci jakiegoś usystematyzowania moich osobistych szpargałów włożyłam do niej różne dyplomy i podziękowania jakie otrzymałam za moją pracę społeczną. Na samym wierzchu leżały najcenniejsze podziękowania ze wszystkich, jakie kiedykolwiek w życiu otrzymałam. Dyplom napisany alfabetem Braill'a przez harcerzy i opiekunów z krakowskiego szczepu "Zielone Słońce", skupiającego w swoich szeregach dzieci i młodzież niewidome i niedowidzące oraz głuche i niedosłyszące. Spędzaliśmy kiedyś razem obóz latem, nad morzem. Nie potrafię powiedzieć, jak cenną jest dla mnie znajomość ze wszystkimi dzielnymi ludźmi z "Zielonego Słońca" - niepełnosprawnymi dziećmi i ich harcerskimi opiekunami, bo takich uczuć się nie wypowiada głośno. Dość, że ten dyplom, na którym w podwójny sposób zapisane są podziękowania jest najcenniejszy, rodzi wielką dumę i prawdziwe szczęście. Nawet odznaka "Przyjaciel Dziecka", którą mi przyznano nie jest tak cennym odznaczeniem, jak ten dyplom od moich małych przyjaciół z "Zielonego Słońca", dla których co jak co, ale kolory to są całkowitą abstrakcją.\nDzieci pewnie wyrosły. Ciekawam, czy Karolinka i dzisiaj rozpoznałaby mój głos i odgłos moich kroków na poszyciu leśnym?\nAutor: Dorota Wolanin o 18:51 Brak komentarzy:\nOstatnie dni to istne szaleństwo, ale szaleństwo to coś, co tygrysy lubią najbardziej. Z tego organizacyjnego szaleństwa wyłania się jednak wspaniała perspektywa.\nNa początku, tzn. w pierwszym porywie był zew służby: jest potrzeba, więc zapominając o mojej niedyspozycji odpowiedziałam na ten zew: staję w pierwszym szeregu. Krótka chwila, w której uświadomiłam sobie: a co, jak kolano w stanie inwalidztwa uniemożliwi mi wykonanie zadania, szybko musiała ustąpić miejsca czasowi, w którym zawrzał wir przygotowań. Oczywiście nie sama w tym wirze. Ja sama to naprawdę niewiele. To cały zespół ludzi, którzy mają swój udział w tym, co się dzieje, współpracuje ze sobą zajmując miejsce na łączach telefonicznych i internetowych.\nAle z niego wyłonił się wreszcie jasny punkt pt. "Kraina Deszczowców". Nie wyobrażam sobie, by ktokolwiek z mojego pokolenia nie wiedział, o czym mowa. Baltazar Gąbka, tajemniczy Don Pedro, kucharz Bartolini Bartłomiej (herbu Zielona Pietruszka), król Krak, no i oczywiście sam Smok Wawelski to bohaterowie szpiegowskiej powieści Stanisława Pagaczewskiego, która budziła wyobraźnię moją i moich rówieśników.\nJakaż inna fabuła pasuje do lata, które ma się spędzić na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, zaledwie 13 km w linii prostej od krakowskiego Rynku? Na Krainę Deszczowców wpadłam zaledwie chwilę temu i aż żałuję, że nie miałam więcej czasu na przygotowanie fabuły kolonii, która zaczyna się już w najbliższy poniedziałek. Ale jak mogłam mieć więcej czasu, skoro ten czas zaczął się niedawno? Kilka dni temu, a właściwie dziś rano.\nCzeka mnie wspaniałe lato... z mroków, które mnie spowijały przez minione miesiące, wyłoniło się światło. Wiedziałam, że tam jest. Wierzyłam w nie.\nO słowie harcerza\nW czasach, kiedy nie wolno było o tym mówić, nasz Drużynowy opowiadał nam o "świętym ogniu" harcerskim, który płonął gdzieś w jednym miejscu centralnym dla całej Polski i harcerze wyjeżdżający na obóz wysyłali delegację po ów ogień, by dał początek obozowemu ognisku. Podobno miejscem, w którym pieczołowicie przez cały rok przechowywano ogień była Spała. I podobno był zwyczaj utrzymać obozowy ogień dniami i nocami, bo gdyby zgasł, trzeba było nawet przed czasem zwinąć namioty i wrócić do domu. My taki ogień, o który troszczyliśmy się dzień i noc przez całe trzy tygodnie letniej przygody, mieliśmy na obozie w Hucie Wysowskiej w 1982 roku. Każdy z nas po skończonym obozie zabrał zgaszoną żagiew do domu i potem dokładaliśmy te żagwie do następnego obrzędowego ogniska, z którego znów zabieraliśmy wypaloną żagiew. W sposób bezogniowy przechowywaliśmy ogień, który nieprzerwanie płonie w naszych sercach do dziś. Nie na darmo mówi się, że "jak raz harcerzem, to na zawsze!".\nJa znów lubiłam opowiadać moim harcerzom, że lecące w górę skry z ogniska, w którejś magicznej chwili zamieniają się w gwiazdy na niebie, by te znów przyczyniły się do rozpalenia innego ognia, w inną noc, kiedy znów dane nam się będzie spotkać.\nZaprawdę niezwykłe to chwile te spędzone z przyjaciółmi w kręgu ognia. Niewymowna atmosfera, niepowtarzalny nastrój. Ogień trzeszczy, strzela, skrzy. Płomienie tańczą, liżą, bledną, rosną i maleją. Dym się snuje, a iskry strzelają. Gdzieś w mroku rozsiada się przyjaźń, która coraz ciaśniejszą obręczą oddziela harcerzy od lasu, skupiając przy ogniu. Płynie gawęda przeplatana pieśniami. A słowa i pieśni poruszają serca. W którymś momencie rodzi się obietnica, albo nawet przyrzeczenie - to prawdziwe, harcerskie, ulepione z wiary w ideały i największe wartości. Po nich na świat przychodzi zobowiązanie. Wszystkie są serdecznym, niewymuszonym obowiązkiem, że "pomagać będziem wzajem". Na koniec każdego dnia harcerskiego rozbrzmiewa to "bratnie słowo" w czasie, gdy "z nad wód rechot żab rozlega się...". Zaraz po nim drużynowy puszcza iskrę przyjaźni i przekazywana z rąk do rąk w przyjacielskim, harcerskim spleceniu dłoni umacnia dane przed chwilą bratnie słowo.\n"Kto raz przyjaźni poznał moc", kto poznał czar harcerskiego ogniska, kto siedział z przyjaciółmi - harcerzami w kręgu ognia, komu skry rozpaliły serce, a ogień zapłonął w duszy, kto dawał bratnie słowo, splatał dłonie, przesyłał iskrę przyjaźni ten wie, że:\nPo całej Polsce o tej godzinie\nPalą się watry i sypią skry\nZ tysiąca piersi mocna pieśń płynie\nHarcerskie myśli, harcerskie sny.\nMienią się złotem krwawe płomienie\nMyśl z nimi płynie, hen, w nieba próg.\nPalą się serca, snują marzenia\nI błogosławi harcerzom Bóg.\nPieśnią i gwarą, serdeczną, bratnią\nWiążemy serca na wieczny czas.\nNiechaj w radości i znojnej pracy\nWspomnienie watry połączy nas.\nWśród czarnej nocy, hen, po polanie\nPłyną w świat pieśni miedzami w dal\nKtóraż z nich, która zawsze zostanie\nWśród tych potoków, lasów i hal.\n(B. Szczepańcówna, St. Bugajski" - Nowy Sącz)\nA skoro tak, skoro po całej Polsce o tej godzinie, to znaczy, że każdy harcerz jest bratem i serdecznym druhem, który mówiąc "Mam szczerą wolę całym życiem służyć Bogu i Polsce, nieść chętną pomoc bliźnim, być posłusznym Prawu Harcerskiemu" kiedyś daje temu prawdziwe świadectwo w spełnieniu serdecznego, miłego duszy obowiązku. Te iskry i myśli lecące w niebo mają w sobie wielką moc.\nWalka o płuca dla Druhny Justyny była walką o życie drugiego człowieka stoczoną w czasie pokoju. Zaś postawa Mamy i Siostry, które oddają "życie swoje za przyjaciół swoich" jest aktem największej miłości, do której, po Bogu, zdolni są nieliczni.\nHarcerze w stuletniej historii istnienia swej organizacji niejednokrotnie udowodnili, że można na nich polegać, że wiedzą co to przyjaźń, obowiązek i jak wypełnić Przyrzeczenie i raz dane słowo. Dzięki czarowi harcerskiego ogniska. I wierze w Boga.\n"Już dopalają się ostatnie drewna..."\nAutor: Dorota Wolanin o 23:24 Brak komentarzy:\nSynek opowiadał, że kiedy warszawiacy wypytują go o miejsce zamieszkania i o góry w ogóle, nie mogą zrozumieć, jak to jest, że z dwóch okien usytuowanych po dwóch stronach budynku widzi się góry.\nZawsze wstydziłam się mojego panieńskiego nazwiska, aż Sasza - Ukrainiec, powiedział: jakie ono poetyckie i uniósł przy tym głowę lekko do góry, jakby odpływał niesiony struną ni to zapachu, ni smaku, ni jakiejś melodii. Pierwszy raz w życiu doznałam radości z powodu mojego panieńskiego nazwiska. Sama też od razu poczułam swobodę górskich hal, zapach wiatru i skoszonych łąk.\nSasza powiedział, że nie da się skusić na podróż z nami do Kijowa. Nigdy w życiu nie był w Kijowie i nie chce tam jechać, bo on kocha góry, Karpaty, a w Kijowie jest głośno i ciasno; nie lubi być tak ograniczony. Z lubością opowiadał, że tego dnia był na połoninach. Jego mimika pokazywała wszystko, co komuś z gór może przyjść na myśl, gdy usłyszy, albo pomyśli: połonina.\nChoć nie kusiłam za bardzo, to przed końcem rozmowy Sasza stwierdził jednak, że po to, by być z nami, pojedzie nawet do Kijowa. Dziwna ta przyjaźń. Sasza o bandach U. powstańczej armii mówi: nasi partyzanci, pokazując równocześnie ślady polskiej historii w swoim kraju. I wbrew sobie, miejscom, które kocha, komfortowym sytuacjom - wybierze się w niechcianą podróż, bo jest to sposób na spędzenie z nami czasu. W tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym pierwszym, może drugim roku, strzelałby do nas, gdyby wojska przeszły granicę, bo był wtedy w wojsku i jeśliby padł rozkaz, musiałby go wykonać... Sasza romantyk, który na dźwięk słowa nierozerwalnego z górami, robi maślane oczy i zaraz cały świat zamienia w poezję...\nMiłkowa, okolice Nowego Sącza\nAutor: Dorota Wolanin o 00:19 Brak komentarzy:\nObrosło w legendę. Pewnie dlatego wracało w snach, choć nie zdawałam sobie sprawy, co to za miejsce. Spadzisty Rynek z drewnianą architekturą, niskie domy z wysokimi dachami i wystającymi okapami, które tworzą parasol nad chodnikiem. W całym życiu widziałam kilka podobnych miasteczek, ale żadne z nich nie było tym miejscem. Dopiero dzisiaj wiedziałam na pewno, że znalazłam się w scenerii snu, który cyklicznie wraca. Wraca pięknym wspomnieniem i mitem, który zbudował tożsamość, a o którym się nie pamięta tak, jak o baśni o Królowej Śniegu.\nNie wiem ile mogłam mieć wtedy lat. Biblioteka w Moim Mieście, w której pracowała Moja Mama, organizowała dla pracowników wycieczkę - może z okazji dnia działacza kultury, albo na dzień książki? Tak blisko Mojego Miasta! Moja Mama najpierw zaproponowała mi wyjazd, ale szybko się z tej propozycji wycofała. Nie umiem powiedzieć dlaczego zakotwiczyłam tę myśl w sobie do tego stopnia, że wierciłam Mojej Mamie dziurę w brzuchu, dopóki znów nie pozwoliła mi jechać. Dzień był zimny, nieciekawy. Pewnie identyczny jak dzisiaj. Z tamtej wycieczki nie pamiętam kompletnie niczego prócz tego, że zmarzłam i dostałam potem szklankę gorącej herbaty. To w snach wracał ów Rynek i jego domy z okienkami przycupniętymi nisko nad ziemią i bramami zamiast drzwi, szerokimi i wielkimi jak paszcza wielkoluda. Nieraz, gdy zdarzało nam się z Mężczyzną, Który Kiedyś Był Chłopcem przejeżdżać przez miasto z podobną architekturą miałam wrażenie, że odnalazłam to miejsce, ale od razu, na żywo, konfrontowałam to z tym powracającym snem i zapamiętaną przeszłością, i skreślałam dane miasteczko z mapy możliwych miejsc.\nLanckorona. Malowniczo położona w Beskidzie.\nWiedziałam, że tam byłam, ale kompletnie jej nie pamiętałam jako realnego miejsca. Była akcją ze snu, który od dzieciństwa wracał cieniem wystających nad Rynkiem okapów wysokich dachów i niebotycznych drzew z ogromnymi koronami...\nWreszcie wróciłam do miejsca, którego poszukiwałam bezowocnie przez całe moje życie. Miejsca, którego kształty, choć realne, we mnie tkwiły marzeniem sennym. Nie wiedzieć tylko, czy sen był tęsknotą za dzieciństwem, czy to magnetyzm tego miejsca stał się i snem, i jawą.\nZ każdego powodu do Lanckorony warto wracać.\nAutor: Dorota Wolanin o 00:17 Brak komentarzy:\nTa bajka jest dla ciebie\nSzalowa - dwór\nPełtew. Z cyklu: Lwów - lektura obowiązkowa dla wszystkich


✦ Uchwyty do pompek\n30,00 zł - 425,00 zł\n ADIDAS TRAINING HARDWARE (1)\n BEST SPORTING (1)\n BODY SCULPTURE (4)\n EB FIT (3)\n PROfit (3)\n Schildkrot (1)\n Smj (1)\nUchwyty do pompek BB 718 firmy Body Sculpture doskonale sprawdzą się podczas treningu w domu. Nie musisz chodzić na siłownię, żeby skutecznie zwiększyć siłę i wytrzymałość swoich mięśni. Samo robienie pompek pomaga wzmocnić barki, biceps, triceps, ramiona, brzuch a nawet uda. Wykonywanie tego ćwiczenia na uchwytach gwarantuje, że mięśnie będą pracować jeszcze mocniej, ponieważ masz możliwość zejść niżej niż linia dłoni.\nObrotowe uchwyty do pompek Smj Sport 9116\nUchwyty do pompek Premium marki Reebok przydadzą się każdemu, kto chce udoskonalać i rozwijać swoje umiejętności w treningu funkcjonalnym. Umożliwiają rozszerzenie zakresu ruchu podczas wykonywania ćwiczeń. Podczas każdego powtórzenia możesz opuścić się o dodatkowe 14 cm. Dzięki temu Twoje ramiona, barki i klatka piersiowa będą wykonywać większą pracę niż przy zwyczajnych pompkach.\nUchwyty do pompek marki Reebok stworzone zostały po to, aby wzmocnić Twoje mięśnie i zmusić je do wykonywania większej pracy podczas ćwiczenia pompek. Przydadzą się każdemu, kto chce udoskonalać i rozwijać swoje umiejętności w treningu funkcjonalnym. Uchwyty umożliwiają rozszerzenie zakresu ruchu podczas wykonywania ćwiczeń. Podczas każdego powtórzenia możesz opuścić się o dodatkowe 11,5 cm.\nUchwyty do pompek Meteor 31449\nUchwyty do pompek Profit DK 3201 czarne\nUchwyty do pompek Profit DK 3203 srebrne\nUchwyty do pompek Push Up Bars Schildkrot szare 960040


Joga dla każdego - pozycja dziecka | Astromagia\nJoga dla każdego - pozycja dziecka\nGdy bolą cię plecy albo zestresowałaś się czymś nagle i czujesz ból w całym ciele, usiądź w pozycji dziecka\nTa asana sprawi, że się uspokoisz i wyciszysz, a kręgosłup przestanie tak strasznie rwać.\n1. Uklęknij na podłodze, a potem usiądź pośladkami na piętach. Rozszerz kolana na szerokość bioder.\n2. Wyprostuj kręgosłup. Na wydechu zegnij się do przodu, aby głowa spoczęła na udach, a pośladki\n3. Ramiona wyciągnij do tyłu obok ciała, połóż dłonie na podłodze tuż obok stóp. Dłonie mają być zwrócone wnętrzami do sufitu, palce swobodnie ugięte. Rozluźnij plecy, ramiona i szyję.\n4. W tej pozycji pozostań od 30 sekund do kilku minut. Aby wyjść z pozycji, najpierw na wydechu\nunieś tułów, zaczynając ruch od kości ogonowej, powróć do pozycji siedzącej z prostymi plecami.\nstres, joga, zdrowie, ćwiczenia, ruch to zdrowie\nTAGI: stres joga zdrowie ćwiczenia ruch to zdrowie


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > EXODUS: BOGOWIE I KRÓLOWIE\nW kinie wciąż widoczna jest tendencja do rekonstruowania i odświeżania biblijnych historii. Nie będę ukrywał, iż przyjmuję to z niemałym entuzjazmem, choćby z uwagi na fundamentalny charakter ich pierwowzoru. Tym razem przedstawiciele Fabryki Snów wzięli na warsztat losy jednego najważniejszych starotestamentowych proroków. Osoba Mojżesza spaja trzy najbardziej wpływowe religie monoteistyczne, dzięki czemu wydźwięk jego historii niesie przesłanie wysoce uniwersalne. Przesłanie, które warto przywoływać, nawet bez kurczowego trzymania się religijnego kontekstu.\nBo dany nam jest archetyp Bohatera. Będąc przybranym synem władcy ludu rządzącego, Bohater nie zdaje sobie sprawy z faktu, iż tak naprawdę jest częścią innej ludności – tej niewolniczej, przez rządzących ciemiężonej od czterystu lat. Odkryta prawda o sobie pozbawia go miejsca przy dotychczasowej rodzinie i warunkuje jego dalsze losy. I wtedy przychodzi moment oświecenia, w którym za sprawą tajemniczego głosu, docierającego do wnętrza jego sumienia, Bohater postanawia poczynić starania ku zaprzestaniu tyranii i ucisku, gdyż wie, iż stanowi to część głębszego sensu. Konfrontuje się więc ze swym przybranym bratem, stojącym teraz na czele ludu rządzącego, i odważną postawą doprowadza do uwolnienia swoich pobratymców. Zdając sobie sprawę z wyjątkowego charakteru swej misji, Bohater jednocześnie zakłada, iż będzie to zaledwie pierwszy etap formułowania się nowego społeczeństwa, któremu po wyzwoleniu z okowów niezbędne będzie nadanie kierunku i ram działania…\nBRYAN CRANSTON kończy 65 lat. Czego możecie nie wiedzieć o słynnym Heisenbergu\nBRYAN CRANSTON wyjaśnia, dlaczego serial BREAKING BAD byłby fatalnym filmem\nTym niepocieszonym i uprzedzonym do biblijnych treści – zwłaszcza starotestamentowych, ukazujących gniewne oblicze Boga – grzecznie uzmysłowię, iż fakt ponownego ich ekranizowania wiąże się głównie z powrotem do ich pierwotnej i esencjonalnej postaci. Bo faktem jest, iż wszelkie formy sztuki – zwłaszcza te popularne – trawestują ten materiał od zawsze. Tym, którzy dla zasady, jeszcze przed premierą kamieniem rzucali w nowy film Scotta, głosząc jednocześnie peany zachwytu na cześć ekranizacji Tolkienowskiej trylogii (pod którymi się oczywiści podpisuję), ponownie grzecznie uzmysłowię, iż źródłem zarówno jednej, jak i drugiej historii jest ta sama książka. Frodo nie jest nikim innym jak kolejnym wybrańcem, na którego barki zrzucono brzemię wyjątkowe – ma odnowić oblicze swego świata; odrzeć go z grzechu. Na tym polega istota mitu, który rzucony w przestrzeń dziejową kultury, wraca co rusz w innej postaci, ale zawsze niesiez sobą te same wartości.\nCo zaś się tyczy samego filmu Exodus, to nie ukrywam, że o wiele bardziej trafiła do mnie ta wcześniejsza o rok reinterpretacja Biblii, a dokładnie przypowieści o Noem. Wiąże się to z tym, iż film Darrena Aronofsky’ego umieszczony jest w stylistycznie ciekawszej formie, a także zawiera pogłębiony portret psychologiczny głównego bohatera, który targany dylematami moralnymi podąża ścieżką, której kierunek jest trudny do wyrokowania – nawet jeśli mamy do czynienia z historią znaną powszechnie.\nTymczasem Ridley Scott wybrał formułę bezpieczną i sprawdzoną, tworząc swe dzieło niejako „po bożemu”. Jego Exodus… nakręcony został co prawda w duchu współczesnego nacisku na realizm, przez co zmienia się oblicze wszelkich efektów cudowności, a główny bohater postawą nie kontrastuje tak wyraźnie ze swym antagonistą (jeśli w ogóle można tym mianem określić Ramzesa). W żaden sposób nie wpływa to jednak na ostateczny charakter tej prezentacji, której nadano odpowiednio majestatyczny i podniosły rys. Wyciągnięty niczym ze Złotej Ery Hollywood Exodus… realizuje tradycje dawnych sandałowych widowisk, przez co prócz formalnego rozmachu, cechuje go także rozwleczony scenariusz, chcący zawrzeć w sobie każdy istotny aspekt materiału źródłowego. Że ten styl może nużyć i dekoncentrować widza współczesnego, dokładnie znającego przebieg doświadczanej historii, wspominać chyba nie muszę. To ciekawe, że twórcy pamiętnej animacji Książę Egiptu potrafili tę samą historię umieścić w półtoragodzinnym materiale, nie zatracając jednocześnie jej istoty i uzyskując przyzwoite tempo akcji.\nPomimo że Exodus… jest filmem odpowiednio długim, zdołał pominąć kilka ważnych elementów historii Mojżesza. Z niezrozumiałych powodów zmarginalizowana została postać Aarona, starszego brata Mojżesza oraz późniejszego pierwszego arcykapłana ludu Izraela. W filmie pojawia się na chwilę, a z jego ust wypływa ledwie kilka zdań. Z racji pełnionej roli jest to postać, która miałaby w filmie zdecydowanie więcej do powiedzenia. I z tego wynika także inny brak, bardziej dotkliwy. Aaron był bowiem jednym z twórców złotego cielca – przedmiotu bałwochwalczego kultu, roztoczonego przez Hebrajczyków w momencie, gdy Mojżesz przebywał na górze Synaj. Wątek ten w filmie potraktowany jest jedynie wzmiankowo, co jest oczywiście krzywdzące, ponieważ za jego sprawą znacznie lepiej widz jest w stanie uzmysłowić sobie znaczenie nadania Dekalogu. Możliwe, że te i inne braki naprawi wersja reżyserska filmu.\nW przetwarzaniu tej biblijnej opowieści wykorzystano jednak pomysły, które w rezultacie potrafią nadać filmowi Scotta dodatniej jakości. Wizytówką filmu z pewnością pozostanie sposób ukazania dziesięciu plag egipskich. Ta sekwencja to prawdziwy popis reżyserskiego kunsztu, poprowadzona niezwykle ciekawie, bo z zachowaniem przyczynowości; zwieńczona zapierającą dech śmiercią pierworodnych. Ale chyba najważniejszym wyróżnikiem wizji Scotta jest pomysł z personifikacją Boga, ukazanego w osobie młodego, nad wyraz inteligentnego chłopca. Ten koncept może wydać się kontrowersyjny, ale jest zarazem artystycznie intrygujący. W metaforze tej skrywa się bowiem starotestamentowa natura Stwórcy, cechującego się skłonnością do mściwości i zazdrości – działań typowych m.in. dla dziecka.\nReasumując, Exodus…, będący kolejnym odbiciem trendu w Hollywood na powracanie do swych korzeni, zdaje egzamin, prezentując nader przyzwoity poziom. Choć często cierpi na złe gospodarowanie materiałem źródłowym, to jednak swym rozmachem przywodzi na myśl nostalgię za tym, co zwało się kinem wielkim, epickim – zarówno w treści, jak i w formie.\nAaron Paul Ben Kingsley Biblia Christian Bale Joel Edgerton John Turturro kino biblijne Mojżesz Sigourney Weaver


Noclegi Pracownicze Ujazdówek (Woj. Mazowieckie, Pow. Ciechanowski) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegi Ujazdówek (woj. mazowieckie, pow. ciechanowski)\nNoclegi pracownicze Ujazdówek (woj. mazowieckie, pow. ciechanowski)\nznaleziono 4 oferty noclegoweoferty (0 w Ujazdówku oraz 4 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Ujazdówek\nNoclegi pracownicze w Ujazdówku, województwo mazowieckie, powiat ciechanowski\nNoclegi pracownicze w miejscowości Ujazdówek. Porównaj możliwość zakwaterowania w Ujazdówku w zależności od standardu oraz ceny. Ujazdówek, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Ujazdówku:\npokoje gościnne Ujazdówek\nkwatery prywatne Ujazdówek\ndomki letniskowe Ujazdówek\nmieszkania do wynajęcia Ujazdówek\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Ujazdówek, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Nadajemy ton Europie - www.gosc.pl\nwww.gosc.pl → Poczytalnia → Nadajemy ton Europie\nO słabościach Kościoła w Europie, kwitnącym chrześcijaństwie w Azji i Afryce, nawracaniu się muzułmanów oraz silnej wierze Podlasia opowiada abp Tadeusz Wojda.\nMarcin Jakimowicz: Europa jest jeszcze pępkiem świata? Kościoła?\nAbp Tadeusz Wojda: Problemem Europejczyków jest to, że są zbyt skoncentrowani na sobie. Reszta świata interesuje ich o tyle, o ile przyczynia się to do ich rozwoju, przede wszystkim materialnego. Rzym jest centrum Kościoła, to nie uległo zmianie. A jednak, ponieważ w dzisiejszej Europie stale zmniejsza się liczba wierzących katolików, światła reflektorów powinniśmy skierować na Amerykę Łacińską, a jeszcze bardziej na Azję. Nawet z przyczyn demograficznych. Jeśli przyjmiemy, że na świecie żyje 7 mld ludzi, to w samych Indiach i Chinach mieszkają 3 miliardy. Kościół z nadzieją spogląda na Wschód. Tam chrześcijaństwo rozwija się w szybkim tempie, choć wielkie religie czy systemy społeczne, jak hinduizm, buddyzm czy islam, skutecznie chcą zahamować ten wzrost.\nCzytam dane Episkopatu Korei Południowej, z których wynika, że 18 proc. koreańskich katolików stanowią dwudziestoletni mężczyźni, a ponad połowa księży nie przekroczyła 50. roku życia. Katolicy stanowią już 10,1 proc. ludności kraju i wciąż ich przybywa…\nTo prawdziwy fenomen. To wyjątkowy młody Kościół. W II połowie XVIII wieku dotarły do Korei pierwsze teksty nestoriańskie w języku chińskim. W 1784 r. wydarzyła się ciekawa rzecz: grupa świeckich studiujących te teksty tak się nimi zachwyciła, że postanowiła wysłać do Pekinu kogoś, kto przyjąłby chrzest i przeszczepił na ich ziemię chrześcijaństwo.\nI to jest w tym najpiękniejsze! W 1784 r. świeccy posłali swego człowieka do Chin, by został ochrzczony. Bóg zaczął od małej grupki wiernych. To fenomen wspólnoty Kościoła, która często zaczyna się od drobinki, maleńkiego zaczynu, niewielkiej grupki ludzi. Dopiero po 10 latach przybyli tu pierwsi misjonarze. Wspólnoty powstawały jak grzyby po deszczu, do tego stopnia, że dziś to jeden z najbardziej chrześcijańskich krajów Azji (po Timorze Wschodnim, gdzie mieszka ponad 90 proc. katolików, i Filipinach – 65 proc.).\nJeszcze 50 lat temu katolicy stanowili zaledwie 1 proc. społeczeństwa, a dziś już 10,4 proc. (5,5 mln). Ich liczba stale wzrasta…\nTo prawda. Niektórzy mówią nawet o 12 proc. katolików. Fenomen wzrostu w Korei polegał na tym, że Kościół odpowiedział na problemy społeczne ludności. Występował przeciwko rządom junty wojskowej, domagał się praw obywatelskich. Dzięki temu zdobył serca Koreańczyków. Przełomowym momentem był 1989 r., gdy przyleciał tu po raz drugi papież Polak. Na spotkanie przyszło niemal 7 mln wiernych. W tamtym roku nawróciło się 350 tys. ludzi. Każdego roku czyni to ponad 100 tys. osób. Byłem w tym kraju dwukrotnie i widziałem, że dla Koreańczyków przystąpienie do Kościoła jest rodzajem nobilitacji, prestiżu.\nA w sąsiednich Chinach? Niektórzy żartują, że nawet Pan Bóg nie wie, ilu modli się tu katolików…\nTu wszystko jest pod kontrolą Stowarzyszenia Patriotycznego i Komunistycznej Partii Chin. Wedle ich danych jest około 6 mln katolików, ale uwzględniają one tylko Kościół patriotyczny. Ze względu na prześladowania nie można prowadzić statystyk, ale w watykańskiej kongregacji przyjmowaliśmy, że w Chinach modli się ok. 30 mln katolików.\nMłodzi Chińczycy na ŚDM-ie nie chcieli pokazywać twarzy. Dlaczego?\nBo lęk towarzyszy im na co dzień. Nie ma już może formy przemocy fizycznej, jaka przez lata towarzyszyła Kościołowi podziemnemu, ale jest nieustanny nadzór, kontrola, inwigilacja, zastraszanie. Stolica Apostolska zawsze podkreślała jedność Kościołów patriotycznego i podziemnego.\nSiedząc przez lata w statystykach, nie martwi się Ksiądz Arcybiskup o przyszłość Kościoła?\nNie. Absolutnie się nie boję.\nMy zazwyczaj spoglądamy przez pryzmat belgijskich kościołów zamienianych na puby. To dobra perspektywa?\nNie za bardzo. Zachód, zżerany przez libertynizm, materializm, neopogaństwo i wszechobecną poprawność polityczną, kompletnie się pogubił, zatracił punkt odniesienia. W niektórych miastach Europy zakazuje się nawet stawiania szopek czy choinek. W Anglii kartki „Merry Christmas” zastępowane są przez dziwaczne życzenia z okazji przesilenia zimowego, enigmatycznego Święta Światła… Absurd. Co ciekawe, powołując się na poprawność polityczną, zamyka się usta jedynie chrześcijanom. Przemoc muzułmanów jest tuszowana.\nGdy Jan Kowalski czyta doniesienia o pustoszejących kościołach we Francji czy konfesjonałach wystawionych na aukcji w Niemczech, drapie się po głowie: czy to naprawdę ta zapowiadana „nowa wiosna Kościoła”?\nTo zrozumiałe, że z niepokojem patrzymy na przeżywający kryzys Zachód. Koszula bliższa ciału. W Szwajcarii słyszałem, że niektóre Kościoły protestanckie przestały już nawet udzielać chrztu. Ton narracji nadają elity wywodzące się z rewolucji obyczajowej roku 1968, które zatraciły nie tylko poczucie sacrum, ale i elementarnych, szlachetnych wartości. Nie bardzo wierzę w ich przemianę. Starych drzew się nie przesadza. Pocieszające jest to, że również w tych krajach modlą się dynamiczne ruchy i wspólnoty młodzieżowe. Są jak ogniska…\nNa ŚDM do Katowic przyjechała ponad setka młodych ze Wspólnoty św. Jana (kilka tysięcy). Zawstydzili naszą oazową młodzież, opowiadając, że ich Eucharystie poprzedza godzinna adoracja w ciszy.\nMoja siostra przyjęła w czasie ŚDM-u kilkoro francuskich nastolatków. Opowiadali podobne rzeczy. O Eucharystii, adoracji... Byli zmęczeni marazmem Zachodu, negacją chrześcijańskich wartości. Znam podobne ośrodki w Holandii. Tworzą je również młodzi. Nie mam wątpliwości, że ostoją chrześcijaństwa w Europie jest Polska.\nNie boi się Ksiądz Arcybiskup, że trafi do szufladki „mesjanizm”?\nJaki mesjanizm? Nie wyciągam haseł z poezji Norwida czy Mickiewicza. Patrzę na fakty. Jeśli znajomi księża ze Szkocji opowiadają mi, że dzięki temu, że Polacy się spowiadają, Szkoci również zaczynają przystępować do tego sakramentu; jeśli irlandzcy biskupi mówią mi, że pod wpływem polskich katolików budzą się Irlandczycy; jeśli widzę, że Różaniec do Granic, który tak znakomicie „wypalił” nad Wisłą, zorganizowano i we Włoszech, i na Zielonej Wyspie, to dlaczego miałbym twierdzić, że nie mamy nic do powiedzenia? To my nadajemy Europie duchowy ton. I dziękujmy za to Bogu.\nCzytam, że na świecie rośnie liczba chrześcijan: o 80 tys. dziennie. To nie jest jakaś kościelna propaganda?\nNie. Trzeba jedynie popatrzeć dalej, szerzej, poza granice Starego Kontynentu. Paradoksem, którego nie jest w stanie zrozumieć ten świat, jest to, że Kościół tam, gdzie jest najbardziej prześladowany, najszybciej się rozwija. Przez pierwsze trzy wieki w Kościele krew lała się strumieniami. W roku 313, w chwili wydania edyktu mediolańskiego, zrównującego chrześcijaństwo z innymi religiami cesarstwa, w Imperium Rzymskim żyło ok. 40 mln ludzi, w tym, uwaga, aż 6 mln chrześcijan! 15 proc. ludności. Skąd oni się wzięli? Z tej garstki 12 apostołów? Popatrzmy na wieki XVIII i XIX i ogromne prześladowania w Azji, Ameryce Łacińskiej, zerknijmy na Afrykę Zachodnią. Znów fenomen: Kościoły dynamicznie się rozwijały. Tak to działa. Tak działa świadectwo: „Skoro Jezus był w stanie oddać za mnie życie, jestem gotowy poświęcić życie za Niego”. Tertulian miał rację: krew męczenników jest zasiewem Kościoła.\nW krajach, w których wzrasta stopa życiowa, ubywa ludzi w kościołach. Czy nie jest to przyczyną kryzysu zachodniego chrześcijaństwa? Jest rozleniwione, wygodne, zblazowane; trudno przelewać krew za nowego iPhone’a…\nWystarczy włączyć telewizję, by usłyszeć, w czym ten świat pokłada nadzieję: „kupuj, kupuj, kupuj”. To ślepy zaułek. Dlatego papież Franciszek nieustannie burzy bożki rozleniwionej zachodniej Europy, „punktuje” tych ludzi: „wstańcie z kanapy”, „wyjdźcie z letargu”.\nCzy to, co dzieje się na Czarnym Lądzie, jest naprawdę największą ekspansją chrześcijaństwa w historii? Liczba katolików w Afryce ma przekroczyć liczbę katolików w Europie już za 20 lat. Seminaria duchowne w Ugandzie nie są w stanie pomieścić rzesz kleryków…\nTo prawda. Afryka ma mnóstwo powołań. Pamiętajmy jednak, że część z nich ma podłoże socjalne; jest dla tych ubogich ludzi sposobem na stabilne życie. Dlatego największą troską seminariów jest rozeznanie motywów kandydatów na kapłanów. Potrzebna jest solidna weryfikacja i selekcja. Nie chodzi o to, by było mnóstwo kiepskich księży, ale by zostali ci, którzy dadzą czytelne świadectwo. Ale zostawiając tę kwestię na boku: rzeczywiście w Afryce obserwujemy boom powołaniowy. Nie tylko w Ugandzie, również w Nigerii, Ruandzie, Tanzanii, Burundi. To dynamiczny, tętniący życiem Kościół. Powiem szczerze: za każdym razem, gdy przylatywałem do Afryki, zachwycałem się pięknem tego Kościoła. Widziałem ludzi, którzy na Msze św. szli nawet kilkadziesiąt kilometrów, pełne świątynie, porywającą liturgię. Afryka mnie urzekła.\nW 2006 r. w wywiadzie dla telewizji al-Dżazira libijski uczony islamski i dyrektor ośrodka kształcenia imamów szejk Ahmad al-Kataani ubolewał: „Co roku 6 mln muzułmanów przyjmuje chrzest, a średnio co godzinę w samej tylko Afryce 667 muzułmanów przyjmuje wiarę chrześcijańską”. Nie słyszymy o tym zbyt często.\nProblem konwersji z islamu jest niezwykle skomplikowany. Wedle Koranu za konwersję grozi kara śmierci. Nawet w rodzinach mieszanych (znamy przykład Meriam z Sudanu, gdzie część rodziny była chrześcijanami). Presja i straszenie karą śmierci są na porządku dziennym. W Rzymie czytałem o sytuacjach, gdy rodzice zabijali własne dziecko, które zbliżyło się do Kościoła i przyjmowało zachodni styl życia. To nie były jednostkowe przypadki. Jestem pewny (obserwuję to zjawisko od lat), że gdyby nie lęk o życie, wielu muzułmanów dawno przeszłoby na chrześcijaństwo. Poznałem seminarzystę, który po tym, jak wstąpił do seminarium w Afryce, musiał wyjechać do innego kraju, bo grożono mu śmiercią. Inny znajomy, wywodzący się z rodziny muzułmańskiej, po spotkaniu młodych włoskich katolików zachwycił się chrześcijaństwem i wstąpił do seminarium. Jego rodzina wielokrotnie przyjeżdżała do seminarium, by wybić mu to z głowy. Nie załamał się, był twardy. Do dziś pracuje w jednej z włoskich parafii. Wielokrotnie z nim rozmawiałem. „Jak wygląda sytuacja w domu?” – pytałem. „Po latach zimnej wojny i kłótni dziś, gdy przyjeżdżam do rodziny, nie rozmawiamy na temat religii”. Wiem doskonale, że jest wiele nawróceń, konwersji na chrześcijaństwo. Nie wierzę jednak w to, że jest ich tak dużo jak w przytoczonej wypowiedzi imama…\nSocjolog religii prof. Massimo Introvigne w rozmowie z Radiem Watykańskim powiedział: „Islamiści uważają, że zmaganie o to, czy świat będzie muzułmański czy chrześcijański, rozegra się w Afryce. Islam już przegrał tę bitwę, dlatego odpowiada na to bombami”.\nLudzie żyją w rzeczywistości „islam albo śmierć”, więc nie mają możliwości wyboru. Gdyby nie było karanego śmiercią zakazu konwersji, mnóstwo wyznawców islamu przyjęłoby chrześcijaństwo. Jak długo można żyć w panicznym strachu? To trudny temat. Tu nic nie jest czarno-białe. Media zbyt łatwo chcą nas przekonać, że wojny w Afryce czy na Bliskim Wschodzie mają podłoże religijne. To zbyt prosta i nietrafiona diagnoza. To przede wszystkim walka o władzę, strefę wpływów, pieniądze.\nChrześcijaństwo i islam skazane są na cywilizacyjny konflikt?\nNie. I nie są to jedynie pobożne życzenia. Jest mnóstwo miejsc na świecie, gdzie te religie istniały przez wieki obok siebie. Żyły w zgodzie. W pasie środkowej Afryki wyznawcy tych religii żyli w symbiozie. Podobnie w Indonezji, gdzie chrześcijanie i muzułmanie wzajemnie uczestniczą w swych świętach. Problem pojawia się zawsze, gdy zjawią się jednostki fundamentalistyczne i zaczynają swą propagandą zatruwać umysły prostych, ubogich ludzi. To one są ogniskami zapalnymi zmieniającymi spokojne ziemie w tereny spływające krwią. Arcybiskup Dieudonné Nzapalainga ze stolicy Republiki Środkowoafrykańskiej ukrył u siebie imama, bo bronił go przed agresją. Stanowczo zbyt mało mówimy w mediach o takich gestach.\nWróćmy z podróży dookoła świata na Podlasie. Odetchnął Ksiądz Arcybiskup, zamieniając globus na plany Krynek, Grzybowszczyzny czy Sokółki?\nNie da się ukryć, że tak. (śmiech) Zachwyciła mnie otwartość tych ludzi, ich zakorzenienie w Kościele, pobożność, serdeczność. Cała niedoceniana w Polsce „ściana wschodnia” to ziemia, na której ludzie żyją wiarą, masowo przystępują do sakramentów. Liczba wspólnot, chociażby samych Przyjaciół Oblubieńca, zakładanych przez jednego z pallotynów, świadczy o tym, że ci ludzie szukają pogłębienia tradycyjnej, przekazywanej z ojca na syna wiary. Niemal każdego tygodnia dowiaduję się o wspólnocie, o której wcześniej nie miałem pojęcia. (śmiech) Właśnie wracam z wypełnionej po brzegi katedry, w której występowało kilkadziesiąt dziecięcych i młodzieżowych chórów śpiewających kolędy. To robi wrażenie. Z naszej katedry przeszły do katedry prawosławnej. Tu naprawdę oddycha się chrześcijaństwem.•\nnależy do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (pallotyni). Doktorat z misjologii uzyskał na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W 1990 r. rozpoczął pracę w Papieskim Dziele Rozkrzewiania Wiary i w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów – w latach 2012–2017 był podsekretarzem w tej kongregacji. W kwietniu 2017 r. został mianowany arcybiskupem metropolitą białostockim. Pochodzi z Kowali na Kielecczyźnie, ma 61 lat.\n"Widziałem ludzi, którzy na Msze św. szli nawet kilkadziesiąt kilometrów, pełne świątynie, porywającą liturgię. Afryka mnie urzekła." Nie wierzę! W Afryce msze trydenckie!


Vans x Marvel (po raz kolejny) - Skateaffair\nHome Buty\tVans x Marvel (po raz kolejny)\nwritten by tomasz 8 czerwca 2018\nVans po raz kolejny przenosi się do uniwersum Marvela, tym sposobem powstała największa jeśli chodzi o ilość produktów kolaboracja dwóch brandów. Wiadomo są buty, są ciuchy i oczywiście akcesoria – razem około 70 pozycji.\nOsobiście nigdy nie wkręciłem się w fazkę na superbohaterów, ale wiem, że zajawkowiczów Marvela czy DC nie brakuje. Vans też wie, bo kolekcja obejmuje zarówno męską, damską jak i dziecięcą rozmiarówkę. Jest old skool, jest authentic, jest i sk8-hi, czyli najbardziej klasyczne modele wykorzystywane pod kolaboracje. Spider-Man, Deadpool, Hulk, Avengersi – do wyboru do koloru. Część z propozycji prezentuje się atrakcyjnie nawet dla mnie, chociaż tak jak pisałem nie mam absolutnie żadnej zajawy na Marvela.\nZamieszczam wybrane zdjęcia, całą kolekcję możecie oczywiście obejrzeć na stronie Vans.\nVans x Marvel (po raz kolejny) was last modified: Czerwiec 8th, 2018 by tomasz\nbutyKolaboracjamarvelOdzieżstylvansvans x marvel\nVans x Księga Dżungli\nVans CLASSICS x Star Wars\nHUF x Family Acid Collaboration\nThrasher „Never Give Up”\nadidas Skateboarding x The Hundreds x NBA


Józef Zając przez 50 lat był prezesem Ludowego Klubu Sportowego Mlexer Elbląg fot. arch. rodzinne\nJózef Zając urodził się 14 czerwca 1933 r. w Żardelach w powiecie Podbrodzie na Wileńszczyźnie. Tam też spędził dzieciństwo. Po wojnie w 1946 r. razem z siostrą i rodzicami został ewakuowany do Łodzi, a następnie w ramach relokacji osiadł z rodziną w Dobrym Mieście, gdzie kontynuował naukę na poziomie podstawowym i średnim. W 1953 r. rozpoczął studia w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie na wydziale mleczarskim. W czasie studiów przeprowadził się na stałe do Elbląga. Studia ukończył w 1957 r., uzyskując stopień inżyniera przetwórstwa mleczarskiego. Już w trakcie studiów odbywał studenckie praktyki w Zakładzie Mleczarskim w Elblągu, które zapoczątkowały wieloletni związek z branżą mleczarską. Po zakończonych studiach na stałe został zatrudniony w Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Elblągu. W międzyczasie ukończył Studium Ekonomiki i Organizacji Spółdzielni Mleczarskich dla kadry kierowniczej.\nDrugą pasją Józefa Zająca był sport. Od najmłodszych lat trenował siatkówkę i lekką atletykę jako zawodnik AZS Olsztyn. Po latach czynnego uprawiania sportu został działaczem sportowym. Był między innymi sędzią piłkarskim oraz kierownikiem Wydziału Sędziowskiego Olsztyńskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej. W 1962 r. Józef Zając wraz ze współpracownikami założył przy Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Elblągu Ludowy Klub Sportowy Mlexer i został jego prezesem. Tę funkcję pełnił przez pół wieku, do 2012 r. W klubie działalność prowadziły sekcje: kolarstwa szosowego, tenisa stołowego, piłki nożnej, brydża sportowego i szachów. W okresie sprawowania funkcji prezesa największe sukcesy odnosiła sekcja kolarstwa szosowego i tenisa stołowego. Wychowankiem sekcji kolarstwa szosowego są Adam i Piotr Wadeccy, byli czołowi polscy kolarze.\nDziałalność klubu pod Jego przewodnictwem ukierunkowana była głównie na upowszechnianie kultury fizycznej i sportu wśród dzieci i młodzieży. Żył sportem i poświęcał cały swój wolny czas klubowej młodzieży. Wielokrotnie odznaczany złotą odznaką między innymi dla Działacza Kultury Fizycznej, Ludowych Zespołów Sportowych, Zasłużonego Pracownika Rolnictwa, Zasłużonego Działacza Ruchu Spółdzielczego i Spółdzielczości Mleczarskiej, Pracownika Przemysłu Spożywczego i Skupu, za zasługi dla Ligi Obrony Kraju i wiele innych.\nOjciec dwojga dzieci, Marty i Kazimierza Zając, dziadek dla jednej już pełnoletniej wnuczki Aleksandry. Zmarł 25 września 2020 r. w wieku 87 lat. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 2 października. Msza żałobna w kościele św. Rodziny przy al. Odrodzenia 3 rozpocznie się o godz. 13.30. Po mszy odbędzie się ceremonia pogrzebowa na cmentarzu przy ul. Agrykola około godz. 14.30 (pierwsza brama od kościoła Wszystkich Świętych, naprzeciwko stadionu ZKS Olimpia Elbląg). O czym zawiadamiają pogrążona w smutku rodzina oraz Elbląski Sportowy Klub Nestora.\nFajne kiedyś czasy były. Zrobiłeś studia mleczarskie i pracowałeś w zakładzie mleczarskim. Wtedy wszystko było prostsze. No i nie było takiego parcia na pieniądze. Wtedy ludzie po prostu normalnie ŻYLI. A teraz jak nie gonisz jak szczur za pieniędzmi to wypadasz na margines.\n@Kkkkk1 - Poniekąd masz rację. Jeśli nauczysz się przydatnych rzeczy i masz znajomych, z którymi sobie pomagacie, to możesz sobie poradzić nawet nie będąc szczurem. Dla szczurów nadal będziesz nieudacznikiem bo ubierasz się normalnie i nie kupujesz co 2 lata samochodu za > 120k, ale możesz być dość wolnym człowiekiem by żyć jak chcesz.\n@Kkkkk1 - no wiadomo że fajne czasy były, a były jeszcze lepsze jak miałeś legitymację KC, parcia na pieniądz nie było bo nic nie było po za tym po co komu pieniądze w socjalistycznej postępowej ojczyźnie? skoro towarzysze dzielili się z narodem po bratersku, a czy ludzie żyli normalnie? no żyli ci co mieli pieniądze heh a jednak :D Polska najweselszy barak w obozie, dziś zresztą nie jest lepiej bo podobnie\n??? Ciekawe czy zbawiony\nZmarły, dołączył do grona świetnych elbląskich mleczarzy, którzy już wcześniej przeszli na "drugą stronę życia": E. Biernata, B. Patalasa, L. Złotowskiej, E. Krawczyka, R. Margulewicza, p. Kaszubowskiego, p. Wierzyńskiego, p. Sudoła, p. Ochmańskiego, p. Wyki i wielu, wielu innych -skromnych i pracowitych. Ś. p. Panu Józefowi Zającowi należą się ogromne podziękowania za dbanie o emerytowanych mleczarzy, ale przede wszystkim za pasje sportowe, ich materialne wspieranie. Rodzinie i Przyjaciołom wyrazy współczucia. Cześć Jego Pamięci!\nBardzo dobry człowiek!!\nOdszedł dobry człowiek. .. wyrazy współczucia dla rodziny. .. ..\n@Kkkkk1 - za komuny tak było, wszyscy zostawali dyrektorami, zasadniczo każdy mógł dyrektorem zostać, jak nie było fabryki to budowali nowe aby był etat, a jak już nie było możliwości zbudowania fabryki to zostawało się sekretarzem partii, generałem lub w najgorszym wypadku pułkownikiem milicji, to były piękne czasy jak PZPR rządziła narodem, teraz tak już nie ma\nNależy jeszcze wspomnieć o chyba najbardziej znanym elbląskim mleczarzu- p. Tadeusz Fiszbach(na szczęście żyjący i niech tak długo jeszcze będzie).\n@Scat - Ale masz fantazje. Ile ty masz lat 18 -20? A marzysz się tak jakbyś żył w tamtych czasach. Hashtagi: #Bibe\nTo prawda kto był w kc to miał dobrze, mieszkania z przydziału, wczasy w Bułgari, oczywiście nie wszyscy byli źli, niestety niektórzy dalej jadą na kolesiostwie. .. ..


Porządek obrad > Biuletyn, sesja plenarna 3 - 6 października 2016 (Strasburg) > Bieżąca strona: Posłowie chcą zaostrzenia unijnego zakazu eksportu produktów stosowanych do wykonywania kary śmierci lub tortur\nParlament rozpatrzy we wtorek projekt unijnych przepisów, które mają powstrzymać eksport towarów i usług wykorzystywanych do stosowania tortur lub kary śmierci. W trakcie negocjacji z państwami członkowskimi, Parlament Europejski przeforsował zapis o zakazie wprowadzania do promocji i tranzytu wszelkich produktów stosowanych poza Unią do „okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania” ludzi.\nW Unii obowiązuje obecnie rozporządzenie z 2005. Wprowadza zakaz obejmujący towary, których jedynym zastosowaniem jest wykonanie egzekucji lub torturowanie więźniów (np. krzesła elektryczne, automatyczne systemy wstrzykiwania trucizn, kolce lub śruby). Przepisy regulują też kontrolę obrotem towarów, które - choć stworzone dla innych potrzeb - mogą być wykorzystane do wykonania kary śmierci lub tortur (np. broń stosowana do tłumienia zamieszek lub leki znieczulające wykorzystywane, po zwiększeniu dawki, w zastrzykach niosących śmierć).\nDotychczasowe przepisy, choć przyniosły pewną poprawę sytuacji, są krytykowane z powodu licznych luk prawnych, na które wskazał Parlament Europejski w rezolucji przyjętej w czerwcu 2010. W reakcji na rezolucję Komisja przyjęła w 2014 projekt zmiany przepisów. Parlamentarna komisja handlu międzynarodowego zaproponowała kilka poprawek. Kompromis zawarty w głosowaniu plenarnym.\nGłosowanie: wtorek, 4 października\nKonferencja prasowa: wtorek, 4 października o 15.30, z komisarz Cecilią Malmström\nKod procedury: 2014/0005 (COD)\n#StopTorture #eksport #tortury #karaśmierci\nTrade MEPs strengthen the export ban of torture goods (Komunikat prasowy nt. zakończenia negocjacji14/07/2016)\nPoprawki do propozycji Komisji przyjęte przez PE (27/10/2015)\nRezolucja Parlamentu Europejskiego (17/06/2010°\nSylwetka sprawozdawcy Marietje Schaake (ALDE, NL)\nPrzebieg procedury ustawodawczej\nFighting trade in tools for torture and executions (opracowanie Biura analiz PE 09/2016)\nPoprawki do projektu (kompromis między Radą i Parlamentem)


Prosto Vino po włosku - Nowe miejsce\nSześć miesięcy po zamknięciu trzeciego klastra ponownie otworzono winiarnię Prosto Vino - teraz w znacznie bardziej dostępnym i wygodnym miejscu na placu Maneżnia. Twórcy baru, Nikołaj Gotko i Nikołaj Yalansky, którzy są również właścicielami popularnych kawiarni „More Coffee!” i „Coffee in the Kitchen”, wraz z ruchem postanowili nie zmieniać koncepcji ani nazwy. Chociaż jest ważna innowacja: teraz Prosto Vino działa nie tylko wieczorem, ale także po południu, więc możesz przyjść tutaj na lunch.\nGłówną zasługą właścicieli, a także sommeliera Anatolija Żdanowa, była dobra kolekcja niedrogich, a jednocześnie przyjemnych win w barze. Istnieje osiem lokalnych pozycji, które, jak poprzednio, zmieniają się każdego dnia. Cena butelki zaczyna się od 485 rubli - i bez wątpienia będzie to proste, codzienne, ale zrównoważone wino. Cały asortyment, około 60 butelek, jest prezentowany na półkach na całym obwodzie, aby każdy gość mógł go zobaczyć. Liczby, na których oko najczęściej się zatrzymuje, to 720 rubli i 1065 rubli za butelkę, a te, które są droższe, mówią właściciele, zamawiają częściej. W barze nie ma kelnerów - ich funkcję wykonuje sommelier. W tym samym czasie Prosto Vino nie współpracuje z dwoma lub trzema dostawcami, ale z 16, a personel instytucji nie zmienił się od czasu zamknięcia - ani jedna osoba nie opuściła zespołu.\nAdres: Włoski, 33,\n+7 (931) 276-08-71\nCzas pracy: czwartek: 12: 00-00: 00,\nPiątek-sobota: 12: 00-02: 00\nJeśli chodzi o kuchnię, główną innowacją jest śniadanie, które można zamówić przez cały dzień. Teraz są to dwa rodzaje owsianki - kasza manna z konfiturą bananową i płatki owsiane z musem chałwowym i krakersami, a także naleśniki z twarogiem i omlet z wędzonym kurczakiem. Wkrótce zostaną dodane dwa rodzaje gorących kanapek. W przeciwnym razie większość pozycji migrowała ze starego menu, którym wciąż był Anton Abrezov (teraz pracuje w pobliskich „Marzycielach”), ale są też nowe przedmioty. Na przykład następca Abrezowa, Alexander Isakov, który zastąpił go jako szefa kuchni, przygotowuje potrawy z sumów - makaron z suszonymi pomidorami i stek z czerwoną soczewicą w białym winie. Planowane jest także kilka innych dań wegetariańskich (teraz dostępne: sałatka, makaron z serem Adyghe, ser Adyghe smażony z burakami w winie i miodzie, a także jęczmień z grzybami i szalotką).\nNie zapominaj, że właściciele Prosto Vino to profesjonalni bariści, od dawna i z powodzeniem zajmują się kawą. Kawa w barze jest zaparzana tak samo jak w „Coffee in the Kitchen” znajdującym się obok. Ceny są takie same: 43 ruble za espresso, 117 rubli za USA i 127 rubli za cappuccino.\nBar jest otwarty tylko przez tydzień i wciąż jest zarośnięty szczegółami - na przykład w jednej z sal wkrótce pojawi się roślina hydroponiczna, w której będzie uprawiana zieleń do kuchni. Ogólnie rzecz biorąc, Prosto Vino ma więcej miejsca, a teraz może pomieścić do 80 osób. W pierwszej sali znajduje się otwarty kontuar, w którym nalewane jest wino i parzona kawa, w drugiej można obserwować pracę kuchni. Boczne hale są całkowicie oddawane gościom - w jednej z nich znajdują się obecnie duże firmy. Wiosną powstanie mały taras.\nSałatka z pieczarkami, brukselką, sosem pomarańczowym i orzechowym\nWędzony makaron sumowy i suszone pomidory\nWątróbka z indyka z dodatkami jęczmienia perłowego\nSorbet jest lepki\nMakaron serowy Adyghe,\nsos bakłażanowy i buraczany\nKawałek krowiego mięsa z pieczonymi młodymi ziemniakami, bakłażanem i ziołami\nOwsianka z musem chałwowym\nFilet z indyka przyozdobiony selerem i cebulą\nKrem ze świeżej marchewki\nz wędzonymi mięsami i jałowcem\nSerniki Z Sosem Butterscotch\nObejrzyj wideo: Rosyjska reakcja na polską muzyke MULTI,czuux,Taco Hemingway (Luty 2020).\n24 filmy zimowe\nGrudzień „W sercu morza” W sercu morza „Szpiegowski most” Most szpiegów REŻYSER: Stephen Spielberg Obsada: Tom Hanks, Alan Alda, Amy Ryan Nowy owoc twórczego związku Stephena Spielberga i Toma Hanksa („Ratujący prywatny Ryan”, „Złap mnie, jeśli potrafisz” i „Terminal”). Fabuła to prawdziwa historia prawnika Jamesa Donovana, który został pouczony o uratowaniu amerykańskiego szpiega, który został schwytany przez siły radzieckie w czasach eskalacji zimnej wojny.\nNie zgub się w jazzie\nW najbliższą sobotę majątek Archangielsk pod Moskwą zamieni się w jazz, funk i soul. Festiwal Jazz Manor, który nie stracił na znaczeniu przez 14 lat istnienia, odbędzie się tutaj w czterech miejscach, z których każde będzie miało swój własny program. Oprócz obowiązkowej części muzycznej powstanie kort spożywczy, rynek designu i plac zabaw dla tych, którzy przyjechali z rodziną na osiedle.\nNowa wystawa w Arsenale, urodziny „Śledzia” i „Lata” Serebrennikova w „Orlu”\nPracuję w ogrodzie botanicznym


nie dzialajace jelita - firmy-godne-polecenia.pl\nnie dzialajace jelita\nPost autor: krupierka » 15 paź 2019, 13:19\nMacie jakies sposoby na przywrocenie rownowagi jelitom po antybiotykach?\nPost autor: kolumbijka » 15 paź 2019, 14:42\nPost autor: monia » 07 lut 2020, 18:57\nTak, myślę że powinnaś zapytać w aptece o dobry, sprawdzony probiotyk , co najmniej tak dobry jak ten który podaję dzieciom, ma 9 szczepów pożytecznych bakterii które łatwo się osiedlają w jelitach\nPost autor: studio » 26 mar 2020, 20:56\nNa jelita może pomóc probiotyk. Może to być na przykład narine probiotyk. Warto przyjmować probiotyki, które pomagają nie tylko podczas przyjmowania antybiotyku. Wielu osobom probiotyk kojarzy się tylko z antybiotykiem ale w innych sytuacjach też warto go przyjmować. Myślę, że warto dowiedzieć się więcej na ten temat.\nPost autor: Agnes » 28 mar 2020, 14:34\nnajlepiej isc do lekarza jesli podejrzewamy u siebie jakąś chorobe. Czesto jednak jest tak ze choroba nastepuje bez objawowo albo mylimy ją z grypą czy przeziębieniem. Moja babcia jak sie okazalo ma nadwrazliwe jelita - zespol crohna i z tego wzgledu musi uwazac na to co je. Niestety nikt w domu nie moze byc przy niej caly czas, teraz tym bardziej bo nalozylo sie kilka wyjazdow za granice. Postanowilismy jednak aby na ten czas wybrala sie do domu Seniora Pod Topolami w Piotrkowie Kujawskim https://podtopolami.eu gdzie rzeczywiscie otrzymala fachową pomoc. Gotują tam zdrowo i jak w domu - bylam widzialam a nawet rozmawialam z innymi pensjonariuszami , ktorzy sa bardzo zadowoleni z calodobowej opieki.\nPost autor: Rafał » 29 paź 2020, 12:46\nTutaj w ogóle nie ma co się zastanawiać. Jeśi czujecie, że dzieje się coś złego z Waszym organizmem, to koniecznie powinniście wybrać się na badania i leczenie. Jeśli będzie tak, jak czujesz, to o mononukleozie przeczytasz na https://lekarzebezkolejki.pl/. Tam zdobędziesz podstawowe informacje na temat profilaktyki i leczenia, więc warto tam zajrzeć już teraz.\nPost autor: świr » 18 maja 2021, 10:06\nRafał pisze: ↑29 paź 2020, 12:46 Tutaj w ogóle nie ma co się zastanawiać. Jeśi czujecie, że dzieje się coś złego z Waszym organizmem, to koniecznie powinniście wybrać się na badania i leczenie. Jeśli będzie tak, jak czujesz, to o mononukleozie przeczytasz na https://lekarzebezkolejki.pl/. Tam zdobędziesz podstawowe informacje na temat profilaktyki i leczenia, więc warto tam zajrzeć już teraz.\nPost autor: carpa » 27 maja 2021, 16:49\nRafał pisze: ↑29 paź 2020, 12:46 Tutaj w ogóle nie ma co się zastanawiać. Jeśi czujecie, że dzieje się coś złego z Waszym organizmem, to koniecznie powinniście wybrać się na badania i leczenie.\nZdarza się że z różnych powodów występują zaparcia, ja już nie raz tak miałam ale jak dotąd zawsze pomagała mi xenna , ona działa bardzo łagodnie, bez nagłego parcia i skurczów co jest dużym plusem przy stosowaniu tego typu środków.\nPost autor: sakk » 27 maja 2021, 18:30\nAntybiotyki sieją ogromne spustoszenie w jelitach. Badaliście się pod kątem Clostridioides difficile? jak macie biegunkę po antybiotyku to koniecznie trzeba sprawdzić czy nie ma zakażenia. Nie wszystkie są na tyle ostre że wymagają leczenia szpitalnego. Ale biegunki lubią nawracać, poczytajcie o zabiegach FMT na stronie https://human-biome.com/ . Wiem, że w taki sposób można leczyć takie problemy jelitowe, walczyć z dysbiozą jelitową.\nPost autor: becon » 19 cze 2021, 7:31\nstudio pisze: ↑26 mar 2020, 20:56 Wielu osobom probiotyk kojarzy się tylko z antybiotykiem ale w innych sytuacjach też warto go przyjmować. Myślę, że warto dowiedzieć się więcej na ten temat.\nZgadzam się! Ja zawsze pilnowałem żebym stosować odpowiednie probiotyki. Nawet teraz zapakowałem synowi na wyjazd multilac junior bo wiem że warto go też stosować w trakcie podróży\nPost autor: Mirosława » 25 cze 2021, 7:49\nA co zdiagnozował Wasz lekarz? Moim zdaniem powinno być to dla Was priorytetem. Jeśli zalecił Wam odpowiednie leczenie, to się do tego zastosujcie. Na pewno warto byłoby już teraz zajrzeć do https://ktomalek.pl/leki-przeciwnowotworowe/k-1707/1 i przekonać się, co realnie moglibyście zdziałać w kontekście dbania o swoje zdrowie. Nie ma co się tutaj w ogóle dłużej zastanawiać.\nPost autor: mczay » 12 lip 2021, 17:35\nJak masz problem z jelitami to szybko idź z tym do lekarza, jak nie wiesz gdzie to ja ci tutaj https://cmp.med.pl/cmp-zoliborz/medycyn ... -zoliborz/ prywatnie polecam, opiekę mają super. Oni na pewno zrobią ci odpowiednie badania i powiedzą co jest nie tak i co leczyć.\nPost autor: Kaśkaa23 » 29 sie 2021, 17:41\nKluczem w tym przypadku mogłoby być postawienie na wsparcie jak najlepszych specjalistów medycyny. Zamiast zwlekać z działaniem, zajrzyjcie do https://lekarzebezkolejki.pl/specjaliza ... -kliniczny i tam poszukajcie kogoś, kto realnie mógłby tutaj pomóc. To bardzo ważna rzecz, wiec podejdźcie do tematu na poważnie.\nPost autor: KamilSzymańska » 27 paź 2021, 13:29\nA co stosujecie na zaparcia u dzieci ??? bo moja córka co jakiś czas ma zaparcia i nam zawsze pomagają czopki eva qu bambini. Czopki są bardzo łatwe w aplikacji i można je stosować już po 2 roku życia. Czopek po aplikacji wydziela dwutlenek węgla i wodę a jak wiadomo woda to naturalny poślizg dla kału. Czopki nie wywołują biegunki a co za tym idzie bolesnego dla dziecka przeczyszczenia.


Mydło lawendowe - Chatka Baby Jogi\nW niedzielę zaś popełniłam znów mydełko z moich ulubionych tłuszczy (oliwy z oliwek i oleju kokosowego).\nChatka migruje także na papier, do pięknego zeszytu A4, w którym zapisuję sobie różne różności, przeczytane w necie lub takie zupełnie prywatne…\nPod ręką* miałam lawendowy olejek eteryczny a że w ogrodzie Teściowej kwitnie właśnie lawenda…\nKilka ździebeł lawendy (czy tak sie w ogóle mówi o lawendzie ?)\nKawiarka mocca w której za chwilę zaparzę kwiaty\nZaznaczę, że na ten pomysł z wykorzystaniem kawiarki nie wpadłam sama, wzięłam go z tego filmiku\nhmmm… bardzo intensywny (i trwały, jak się okazało, gdy po dwóch dniach odkręciłam słoiczek, by resztka naparu przetrzeć sobie buzię) zapach\nZaskakujący kolor ługu sodowego na “hydrolacie” z lawendy\nBłąd, którego już nie popełnię: sypnęłam kwiaty na wciąż świeże mydło\n… i tutaj mam zagwozdkę. Mydełko – a jest już środa – uparło sie i nie chciało stwardnieć. Wstawiłam je na chwilę do lodówki (pewnie za krótko) . Cudem wyciągnęłam z formy ale jest dość niekształtne… Przypomina mi jedno takie, co już wyglądało jak knedliczki.\nKiedy myłam formę, resztka komina – okazało sie, że bardzo fajnie sie pieni i mydli… no i ten zapach !\nCosik mi trzeba dopracować ten przepis na mydło albo znaleźć ziele, które dodaje cierpliwości…\nKurcze, teraz powinno poleżakować z kilka miesięcy, zanim bedzie mozna go używać. Mam nadzieje, ze do tego czasu coś z zapachu pozostanie…\n*pod ręką oznacza, że zaglądam do różnych sklepów i na “a może się przyda” znoszę jakieś olejki eteryczne. To zdecydowanie początek uzależnienia 😉\n*PS. Tradycyjnie już dziękuję Inspiracji (Agacie Ewie) za zarażenie mnie tym mydlarsko-badylarskom bakcylem!\nhydrolat lawendowyjak zrobić mydło w domu ?Lawendamydło lawendowe\n2 sierpnia 2017 at 22:41 Odpowiedz\nCud!! To twoje knedlikowe mydełko było moim najlepszym towarzyszem łazienkowo-wakacyjnym dla mnie <3 dziękuję! No i sorki za zarażenie mydlanym nałogiem, ta zaraza sama się pleni 😉


Jak chronić patenty i znaki towarowe :34:02 - PDF\nJak chronić patenty i znaki towarowe :34:02\nDownload "Jak chronić patenty i znaki towarowe 2015-07-21 12:34:02"\nZdzisław Marek Zalewski\n1 Jak chronić patenty i znaki towarowe :34:02\n2 2 Własność przemysłowa ochroni wynalazki, dzieła i znaki używane do wyróżnienia produktów i firm na rynku. Portugalskie prawo w tym zakresie jest zgodne z przepisami UE. Prawa autorskie Prawo autorskie ma ochronić utwory artystyczne. Przepisy obowiązujące w Portugalii zebrane są w Kodeksie Prawa Autorskiego i Praw Pokrewnych (Código do Direito de Autor e dos Direitos Conexos, CDADC), który był uzupełniany przez odrębne akty regulujące rodzaje dzieł. Prawo to daje możliwość wyłącznego używania lub korzystania z dzieła, w całości lub w części, zgodnie z procedurami określonymi przez system norm prawnych. Prawami autorskimi chroniony jest przedmiot niematerialny (forma wyrażenia dzieła), która może być odtwarzana za pomocą wielu materialnych nośników. Te z kolei są już niezależne od praw autorskich. Prawo autorskie jest uznawane niezależnie od rejestracji, ale są przypadki (np. tytuł dziennika lub dzieło niepublikowane), gdy ochrona prawna jest skuteczna tylko dzięki rejestracji w Generalnym Inspektoracie Działalności Kulturalnej (Inspecção-Geral das Actividades Culturais, IGAC) przy Ministerstwie Kultury. Programy komputerowe stanowią twórczość intelektualną i są chronione prawem autorskim. Oprogramowanie może być więc zarejestrowane w IGAC. W Portugalii prawami autorskimi zarządza Portugalskie Stowarzyszenie Autorów (Sociedade Portuguesa de Autores, SPA), które reprezentuje stowarzyszonych w nim portugalskich twórców z obszaru wszystkich dziedzin literackich i artystycznych. W kompetencjach SPA leży m.in. wydawanie zezwoleń na korzystanie z dzieł twórców, których prawa autorskie reprezentuje, ustalanie warunków korzystania z dzieł, pobieranie opłat za korzystania z dzieł czy podział uzyskanych kwot między właścicieli poszczególnych praw.\n3 3 Ochrona własności przemysłowej Własność przemysłowa ochroni wynalazki, dzieła i znaki używane do wyróżnienia produktów i firm na rynku. Portugalskie prawo odnoszące się do ochrony własności przemysłowej jest zgodne z prawodawstwem Unii Europejskiej. Kwestie własności przemysłowej reguluje Kodeks Własności Przemysłowej (Codigo de Propriedade Industrial, CPI). Prawo własności przemysłowej nabywa się w Portugalii na drodze rejestru w Krajowym Instytucie Własności Przemysłowej (Instituto Nacional da Propriedade Industrial INPI). Rejestr i ochrona uzyskane w INPI w Portugalii nie chronią marki, patentu lub modeli w żadnym innym kraju, ponieważ dają wyłączność jedynie w kraju przyznającym ochronę. W praktyce oznacza to, że jeśli marka jest zarejestrowana tylko w Portugalii, jej właściciel może posługiwać się nią tylko w kraju, w którym przysługują mu prawa i nie może przeszkodzić w użyciu takiego samego lub podobnego znaku na przykład w Polsce. System Własności Przemysłowej (Sistema de Propriedade Industrial) przewiduje jednak rozwiązania pozwalające na ochronę różnych form własności przemysłowej również w innych krajach. Wynalazki Wynalazki, czyli rezultaty działalności twórczej we wszystkich zakresach technologii mogą być chronione dokumentem czasowym poprzez: patenty wzory użytkowe topografie produktów półprzewodnikowych Znaki\n4 4 Znaki, czyli elementy graficzne wykorzystywane w celu identyfikacji produktów lub usług, mogą być chronione poprzez: marki nazwy oznaczenia logo wyróżnienia i nagrody nazwy oryginalne nazwy geograficzne Design Design, czyli wygląd lub wzór przedmiotu może być chroniony poprzez: wzorce modele Ochrona lub rejestracja nie jest obowiązkowa, ale wskazana, zważywszy na jej zalety. Patenty, znaki towarowe, wzory itd. zapobiegają wykorzystaniu przez osobę trzecią produktu lub procesu będącego przedmiotem patentu. Nie pozwalają także na stosowanie identycznego lub podobnego znaku dla tych samych lub podobnych produktów bez zgody właściciela. Rejestracja zezwala na używanie symboli zapobiegających naruszeniom. Daje też zapewnienie, że na rynku nie istnieją podobne lub takie same marki, patenty, wzory, co minimalizuje ryzyko ewentualnego konfliktu z posiadaczami wcześniejszych praw. Gdzie złożyć skargę Posiadacze chronionej lub zarejestrowanej własności przemysłowej mogą wystąpić do sądów o ukaranie osób naruszających ich prawa. Skargę można złożyć do: Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywnościowego i Gospodarczego (Autoridade para a Segurança Alimentar e Económica, Fiskalnej Brygady Narodowej Gwardii Republikańskiej (Brigada Fiscal da Guarda Nacional Republicana, GNR, lub w prokuraturze\n5 5 Można także liczyć w tym zakresie na wsparcie Centrum Arbitrażowego ds. Własności Przemysłowej, Nazw Domen, Firm i Nazw Handlowych (ARBITRARE, Instytucja ta rozpatruje wszelkie spory z zakresu własności przemysłowej, nazw domen, firm i nazw handlowych. Są jednak pewne warunki - sprawa nie może dotyczyć praw niezbywalnych i nie może podlegać wyłącznie sądowi lub sądowi polubownemu. Proces przed ARBITRARE ma wiele zalet. Toczy się w dwóch językach: portugalskim i angielskim i prowadzony jest za pośrednictwem internetu, dzięki czemu nie jest konieczne osobiste stawiennictwo w siedzibie Centrum. Ponadto, maksymalny okres dla rozwiązania sporu wynosi pół roku, a orzeczenie arbitrów posiada taką samą wartość, co wyrok sądu pierwszej instancji, przy czym koszty są niższe niż w sądzie.


Jak sprzedają się smartfony? Te liczby robią wrażenie | gsmManiaK.pl\n29.07.2012 , Maciej Sikorski Newsy Samsung\nSmartfony kolejny rok z rzędu podbijają rynek mobilny i wypierają z tego sektora „tradycyjne” telefony komórkowe. W przeszłości obserwowaliśmy kwartały, w których wzrost sprzedaży „inteligentnych telefonów” robił piorunujące wrażenie i to samo można powiedzieć o II kwartale bieżącego roku. Oczywiście nie jest zaskoczeniem, iż odbywa się to kosztem zwykłych komórek. Jak wyglądają dane sprzedaży z poprzednich miesięcy?\nSprzedaż smartfonów rośnie / fot. raven, Fotolia\nFirma analityczna IDC policzyła, iż w II kwartale bieżącego roku na całym świecie sprzedano 406 mln telefonów (w tym smartfonów). W analogicznym okresie roku poprzedniego zrealizowano blisko 402 mln urządzeń tego typu. Wzrost sprzedaży wyniósł zaledwie 1%. To dość mizerny wynik. Sprawa wygląda jednak zupełnie inaczej, gdy spojrzy się na wyniki sprzedaży samych smartfonów. W II Q sprzedano ich blisko 154 miliony, co w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego oznacza wzrost o ponad 42%.\nNiekwestionowanym liderem sprzedaży był w okresie od początku kwietnia do końca czerwca Samsung. Koreański gigant zajął ponad 24% całego rynku telefonów, a w przypadku smartfonów była to blisko 1/3 rynku. W jednym z poprzednich tekstów wspominaliśmy, iż Koreańczycy są obecnie hegemonem rynku i faktycznie ciężko z tym dyskutować. Niedługo okaże się, czy firma ta nadal będzie stymulować wzrost sprzedaży w tym sektorze.\n« poprzedni wpis Czy wojny patentowe mają sens?\nnastępny wpis » QuickPic – alternatywa dla topornej galerii Androida\nPodobne: IDC, sprzedaż, Dane\n55 queries. 0,150, 0.149 (0,150) seconds.


inteligencja - Rozwój duchowy\nNie od dzisiaj wiadomo, że telefon komórkowy może ograniczać używanie przez człowieka pamięci. Kto dziś pamięta numery telefonów do swoich najbliższych? Większość z nas ma zapisane wszystko w kontaktach [...] Czytaj dalej...Read More\nWiększość z nas, słysząc słowo inteligencja, kojarzy je z umysłem i wiedzą. Tymczasem w psychologii wyróżniamy wiele rodzajów inteligencji – jednym z nich jest inteligencja emocjonalna. Choć często wstydzimy [...] Czytaj dalej...Read More\nMoże się wydawać, że wiesz o zwierzętach już prawie wszystko i nie ma rzeczy, które mogłyby cię zaskoczyć. Wielu ludzi uważa, że zwierzęta są bezmyślnymi istotami, w związku z [...] Czytaj dalej...Read More


Astra G, szarpie, gaśnie, check engine, p0505 - elektroda.pl\nvaldman 22 Kwi 2009 08:53 16254 14\n#1 22 Kwi 2009 08:53\nWitam, mam Astrę II z 1999, 1.8 16v silnik 115KM/85KW, benz, lpg sekwencja\nprawie miesiąc temu zapaliła się kontrolka check engine, silnik po wciśnięciu sprzęgła zgasł, odpaliłem z biegu, po sprzęgle znowu zgasł, cały czas świeci się ta kontrolka.\nby silnik nie gasł muszę go trzymać na obrotach za pomocą pedału gazu.\nsytuacja jest taka sama na lpg i benzynie.\nwykonałem sprawdzenie kodów błyskowych\nwyskoczył mi kod:\n10 5 10 5 czyli 0505 - Usterka w układzie regulacji obrotów biegu jałowego\nprzez 2 lata jak posiadam astrę zawsze była niezawodna, do dziś.\nprzeczyściłem przepustnicę nie wiem czy to przypadek czy coś związanego, lecz przestał na wolnych gasnąć.\nPrzytrzymanie pedału gazu przy większych niż 2500 obrotach silnik zaczyna szarpać, a obroty zaczynają falować przy 2500obr falowanie około +-200, przy 3500obr falowanie już jest około +- 800obr\nNa lpg po przekroczeniu 3000obr, później wciśnięcie sprzęgła powoduje gaśnięcie samochodu.\nW trakcie jazdy puszcze pedał gazu silnik zaczyna hamować samochód to jest ok., lecz wciśnięcie delikatnie pedału gazu powoduje szarpnięcie, brak delikatnego przyśpieszania, dzieje się tak zarówno na lpg jak i na benz.\nKupiłem 2 używane przepustnice problem cały czas taki sam,\nOdwiedziłem paru mechaników, jeden po podaniu kodu 0505 od razu stwierdził wymianę sterownika silnika.\nPojechałem nawet do serwisu tam po zdiagnozowaniu samochodu stwierdzono uszkodzenie przepustnicy, a sterownik jest dobry.\nPojechałem do innego mechanika u niego zobaczyłem na ekranie komp., że komp. otrzymuje wszystkie dane z czujników.\nW poz. przepustnicy podane są 2 wartości, pierwsza podaje wartość podawaną przez przepustnicę, druga jaka powinna być. No i jest różnica, wartość z przepustnicy jest większa o około 0,5v. w każdym położeniu kąta otwarcia przepustnicy\nCzy to jest ten problem? Czy to może powodować w/w problemy z silnikiem?\nCzyli chyba sterownik silnika jest ok., tylko 3 przepustnice które mam wszystkie uszkodzone, aż taki pech w zakupach przepustnic?\nmoże jakiś opornik wlutować w odpowiedni przewód i tym zmniejszyć tą różnice.\nTylko który to przewód i jaki opornik\nŚwiece miałem wymieniane około 1rok temu, listwa cewki nie wiem kiedy była wymieniana.\n#2 22 Kwi 2009 12:28\nZobacz przewody podciśnieniowe, zwłaszcza że masz sekwencje,tam dodatkowo jest zamontowany rozdzielacz na reduktor.\n#3 22 Kwi 2009 13:03\nsprawdzałem wszystkie przewody podciśnieniowe, wszystkie są cały, nie dostaje się "lewe powietrze."\n#4 22 Kwi 2009 15:52\npodmień sterownik i zobaczysz czy masz dobry czy zły\n#5 22 Kwi 2009 16:45\nnie mam dostępu do sterownika, jedyna możliwość tu kupić, a do sprawdzenia, jeśli to nie to, to trochę drogi interes\nw serwisie opla sprawdzali sterownik i z tego co powiedział mechanior to jest na 100% pewny, że sterownik jest sprawny. przerabiał już parę uwalonych ale mój jest dobry.\nCzy jeśli łapie "lewe powietrze" to jest możliwość, że na luzie obroty są ok, a przy ponad 2500obr będzie szarpać?\n#6 22 Kwi 2009 22:47\n#7 23 Kwi 2009 09:25\nadaptację czyli po założeniu nowej przepustnicy wł. zapłon na 15s. nie dotykać pedału gazu i wył zapłon?\njeśli o tym piszesz to tak, gdzieś znalazłem o tych 15s na internecie, a może coś jeszcze należy zrobic?\n#8 30 Kwi 2009 21:51\n#9 30 Kwi 2009 22:10\nSorry, ale to jedna z bardziej obciachowych porad\nCały ten temat to "raczkowanie diagnostyczne" a tu podmień sterownik....ciekawe jak sobie poradzicie z immobilizerem na takim etapie wiedzy\nAutor..... "kupiłem dwie używane przepustnice" i dalej źle\nNiech szewc szyje buty, piekarz piecze, krawiec kraje, a wy lamerzy macie za dużo pieniędzy, skoro kupujecie uszkodzone stare części i macie wrażenie, że allegro i forum wam coś pomoże\nForum jest potrzebne bo to wymiana doświadczeń ale dla doświadczonych chociaż trochę użytkowników\nSWIĘTO PRACY ...panowie....\n#10 04 Maj 2009 00:14\nPrzepraszam za off-topic ale... zauważ drogi autoas, że kolega był przynajmniej u 2 niezależnych "fachowców" i w ASO. Wobec "profesjonalizmu" wielu warsztatów zdesperowanym posiadaczom samochodów pozostaje tylko forum i kształcenie się samemu na diagnostę/mechanika.\nNie ma problemu i obyś miał rację, ale znam życie i teraz wszyscy klienci chcą tylko odczytu kodów błędu i uważają że sami potem sobie poradzą.... z pomocą forum, ale skończyły sie czasy Kadetów z 3 czujnikami na krzyż i odczytem kodów migowych\nMyślę więc, że tak na prawdę autor "nigdzie" nie był\nChociaż zdaję sobie sprawę, że bywają też nietypowe i trudne przypadki, ale na tym robi sie fajną kasę\nChociaż z drugiej strony jak się nie próbuje to się nie nauczy\n#12 04 Maj 2009 10:35\n#13 15 Kwi 2010 10:38\nPostanowiłem się podpiąć pod temat... u mnie troszkę to wygląda inaczej. Zacznę od początku, mam astrę G z 2003 roku z silnikiem Z16XE i podczas jazdy w szczególności jak śmigam na trasie po odpuszczeniu pedału gazu silnik gaśnie, uruchamia się za 1 razem, muszę prztrzymywać obroty by mi nie zgasł na poziomie 2-3 tyś... gdy tylko puszczę gaz silnik się wyłącza. Tak mam 4-5 razy ze musze go uruchamiać później już spokojnie mogę odpuścić gaz i silnik normalnie pracuje;/ Może miał ktoś taki problem ? co to może być?\npo rozmowie z moim mechanikiem powiedział że\n#14 25 Lip 2013 15:35\nWitam,czy uszkodzony byl sterownik silnika? blad P0505\n#15 21 Wrz 2013 11:51\nłamacz kości łamacz kości\nmialem podobny problem wymieniłem zawór EGR.\nPodobne tematy Astra G, szarpie, gaśnie, check engine, p0505\nPompe emulują?,Witam serdecznie, Zainstalowałem gaz w moim Volvo i po wyjeździe z firmy gazującej auto wyskoczył błąd (Check engine). Ponadto po 3 dz... (35)


Pokoje Gościnne, Ustronie Morskie, Bolesława Chrobrego 36 - fajnewczasy.pl\nZapraszam w miesiącach od czerwca do października do Ustronia Morskiego. Pokoje znajdują się w domu jednorodzinnym, nad samym morzem (100m). Do dyspozycji kuchnia, sprzęt plażowy, internet, telewizja. Pokoje w cenie 35zł od osoby. Darmowe miejsce parkingowe, plac zabaw dla dzieci, miejsce na grila. Zapraszam bardzo serdecznie.\nWyświetlenia oferty: 7276.