Kraj, którego nie ma. | Amused Observer\nin Afryka, Somaliland\nPrzejście pomiędzy rokiem 2005, a krajem, którego nie ma, nie jest proste.*\nZwłaszcza po deszczu, bo plecak staje się niewiarygodnie ciężki, kiedy trzeba balansować w błocie (a waży zaledwie 12 kilogramów!)\nJednak udaje się przejść, przeskoczyć kałużę, nie przewrócić się, nie wpaść po kostki w błoto i dotrzeć do białego budynku, przed którym uśmiechnięci ludzie głośno krzyczą: „Witamy w Somalilandzie!”.\nJesteśmy. Jesteśmy w kraju, którego nie ma**.\ngranica pomiędzy Etiopią i Somalilandem\nRuszamy dalej, drogą, której też nie ma. Jest za to jakby pole czy łąka. Samochody jadą tam,gdzie ich kierowcom wydaje się, że będzie trochę lepiej – mają nadzieję, że się nie zakopią. Nam się nie udało, trzeba wysiadać. Na szczęście taksówki są pakowne – w jednej mieści się sześciu pasażerów. Elegancko ubrana dziewczyna w szpilkach, które od razu grzęzną w błocie, pierwsza krzyczy: „No to pchamy!”.\n*Etiopia posługuje się kalendarzem etiopskim, tak więc kilka miesięcy temu był tam rok 2005 (Nowy Rok przypada we wrześniu, więc pod koniec 2013, gdy piszę te słowa, jest już 2006 r.)\n**Republika Somalilandu, mimo że niepodległa od ponad 20 lat, nie została uznana przez żaden inny kraj. Państwo nie jest zaznaczone na mapach.\nJak to się w takim razie stało, że tu jesteśmy?\nJakkolwiek dziwnie by brzmiała ta odpowiedź, jesteśmy tu tylko dlatego, że Lonely Planet w czerwcu 2013 wydał nową wersję przewodnika po Etiopii. W odróżnieniu od wersji poprzedniej, nie była to już „Etiopia i Erytrea”, ale – „Etiopia, Somaliland i Dżibuti”.\nPamiętam, jak stałam w punkcie ksero czekając na kolejne rozdziały przewodnika, aż w końcu trafił w moje ręce rozdział o Somalilandzie, gdzie napisane było: For seasoned travellers in search of a totally unusual travel experience, Somaliland is a must. („Dla wytrawnych podróżników szukających niezwykłych podróżniczych doświadczeń, Somaliland jest pozycją obowiązkową”). Wolałam nie rozstrzygać czy jestem wytrawnym podróżnikiem czy nie (w Afryce zdecydowanie tak się nie czuję), tylko skupiłam się na słowie „obowiązek”.\nA co ciekawego jest w Somaliandzie? pytały moje współtowarzyszki podróży na lotnisku w Kairze, gdzie spędziłyśmy długie godziny. Zacytowałam wtedy wstęp i wyglądało na to, że im opis też się spodobał.\nW stolicy nie widać turystów, a my, trzy dziewczyny, wyróżniamy się na ulicy tak bardzo, że dosłownie każdy nas zaczepia. Jedni krzyczą „hello!”, „witamy”, inni zadają kilka pytań, bo więcej nie umieją powiedzieć po angielsku, a ci w samochodach zatrzymują się żeby pogadać.\nNajczęstsze pytania: „Czy czujecie się tu bezpiecznie?” i „Jak to się stało, że tu jesteście?”.\nHargejsa, choć liczy ponad milion mieszkańców (i nie wygląda na to) ma jedną główną ulicę – Niepodległości – która ciągnie się przez całe miasto. To właśnie nią idziemy w poszukiwaniu Departamentu Turystyki. Sporo czasu zajmuje nam zrozumienie, że zagadujący nas po drodze ludzie wcale nie chcą pieniędzy. Zatrzymujemy się na chwilę, żeby sprawdzić na mapie nasze położenie i w tym samym momencie, kiedy odnajdujemy na niej pałac prezydencki, strażnicy nas spod tego pałacu przeganiają – nie wolno się zatrzymywać, trzeba iść dalej. Zanim jednak zdążymy się oddalić, jeden z krzyczących przed chwilą strażników dogania nas i pyta… skąd jesteśmy, jak mamy na imię, jakie są nasze zawody. Na tym jego znajomość angielskiego się kończy, ale sądząc po tym jaki jest zadowolony, taka mu najwidoczniej wystarczy.\nPo kilkukrotnym przejściu w tę i z powrotem ulicą Niepodległości poddajemy się: nikt nie potrafi nam wytłumaczyć, gdzie może być Departament Turystyki, obchodzimy po kolei wszystkie ważne budynki i nic.\nPostanawiamy wobec tego znaleźć ambasadę Etiopii – w końcu trzeba będzie załatwić kolejną wizę. Kolejne pół godziny krążenia w kółko daje ten sam wynik. Wracamy ulicą Niepodległości, nadal wszyscy nas zaczepiają.\n– O, jakieś biuro podróży – mówi nagle Eliza. – Może zapytamy o wycieczki?\n– No co ty, tylko bilety lotnicze, nic nam to nie da.\n– Nie zaszkodzi zapytać – stwierdza zdecydowanie Eliza i wchodzi do biura.\nFaktycznie – tylko bilety lotnicze, nie mogą nam pomóc. To znaczy – pracownicy nie mogą, ale szef, który właśnie wyszedł ze swojego biura i jest nami tak samo zainteresowany jak ludzie na ulicy, postanawia, że musi nam pomóc. Tym bardziej, że jego kuzyn pracuje w Departamencie Turystyki.\n– Hm, jaki jest wasz lokalny numer? – pyta Ibrahim, próbując jednocześnie dodzwonić się do kuzyna.\n– Nie mamy lokalnego numeru, dopiero tu przyjechałyśmy.\n– No dobrze, w takim razie… – Na stole pojawia się kilka komórek, z jednej szef biura wyciąga kartę sim i podaje ją nam. – Doładuję wam jeszcze konto, żebyście mogły dzwonić.\n– Nie martwcie się – mówi Ibrahim kiedy wracamy z hotelu przed zamknięciem biura. – Ja się na pewno z nim jakoś skontaktuję.\nWobec tego nie martwimy się, ale jesteśmy głodne, a restauracja Saba, która ma być jedną z lepszych w mieście [według przewodnika], nie jest zaznaczona na naszej mapie. Ibrahim też jest głodny, to przecież ramadan. Musimy poczekać na niego kilka minut aż coś przekąsi i „zaraz was tam zawiozę”. Jeszcze tylko szybki telefon do taksówkarza, zapisujemy jego numer telefonu: – Tylko jak do ciebie zadzwonią te turystki, którym teraz daję twój numer, to ich przypadkiem nie oszukaj, masz im podać normalną cenę!\nPoznajemy normalną cenę taksówki, tak na wszelki wypadek, i jedziemy.\nRestauracja Saba składa się z pokoi, w których siedzą grupy ludzi. Dostajemy własny pokój, kelner przynosi rosół jako przystawkę, a zaraz za nim pojawia się wysoki mężczyzna. Wita się z nami płynną angielszczyzną i dodaje:\n– Widziałem, jak was dziś przeganiali spod pałacu prezydenckiego. Ja jestem bratem właściciela…\nI tak sobie rozmawiamy, wysoki służy nam za tłumacza, bo kelner mówi tylko w lokalnym języku, a czegoś takiego jak karta dań nie ma. Koźlina okazuje się być pyszna, soki jeszcze smaczniejsze, tyle że w pewnej chwili dociera do nas, że nie znamy ich cen. Uppsss… Co będzie, to będzie.\nNagle telefon. Pan z ministerstwa turystyki. Mamy zadzwonić jutro, wszystko załatwimy.\nKolejny telefon: – Czy mój kuzyn z ministerstwa już dzwonił?\nPo fantastycznej kolacji, która kosztowała nas w trzy osoby 11 dolarów brat właściciela odwozi nas do hotelu. Miasto późnym wieczorem jest zatłoczone, gwarne. Powoli poruszamy się w korku i rozmawiamy o tym, że tylko teoretycznie nie można kupić alkoholu, można kupić wszystko, ale on nie poleca. Chustek na głowie też nie musimy nosić, jednak jeśli będziemy je miały, będzie w sumie lepiej.\nDrogę do hotelu udaje nam się znaleźć za drugim razem, za pierwszym razem się zgubiłyśmy. Tak, pisałam, że jest jedna główna droga, ale i tak się zgubiłyśmy. Ja zawsze się gubię, gorzej, gdy trafiam na innych, którzy się gubią.\nNa pobliskim targu kupujemy chustki, czy też szale, i w klimatyzowanym hotelowym pokoju ćwiczymy wiązanie.\nTo ciekawe, kiedy rano idziemy tą samą trasą w chustkach na głowach, jesteśmy nadal zaczepiane, ale nie tak intensywnie jak pierwszego dnia. Stajemy się też jakby bardziej widoczne dla kobiet.\nTrafiamy wreszcie na jedną osobę, która wie gdzie mieści się ministerstwo turystyki. Nie tylko nam je pokazuje, ale nawet zaprowadza bezpośrednio do odpowiedniego biura.\nNie do wiary! Przecież wczoraj siedziałyśmy jakieś 50 metrów stąd! Na wielkiej tablicy widnieje napis: Ministerstwo Sportu, Kultury i … (czegoś tam jeszcze). Ktoś przekreślił kredką ostatni wyraz i dopisał „turystyki” – niewidoczne z odległości 50 metrów.\nKuzyn Ibrahima, dyrektor departamentu, już nas oczekuje. Załatwiamy wszystko, płacimy za co trzeba – wcale niemało, ale mamy niewiele czasu, a innej opcji nie ma. Mahamed ma być kierowcą. Mahamed nam pokaże malowidła. Mahamed oprowadzi po jaskiniach. Słuchamy i słuchamy i nie wiem nawet w którym momencie „Mahamed pokaże/zrobi” zamienia się w „my zrobimy”.\nz dyrektorem Departamentu Turystyki\nKupujemy jedzenie na lunch, zabieramy bagaże z hotelu i podjeżdżamy pod dom, z którego wychodzi dyrektor z torbą. Jedziemy na dwudniową wycieczkę.\nTraktowany jako część Somalii, Somaliland nie istnieje jako samodzielne państwo, nie jest uznany przez inne państwa, nawet zaznaczony na mapie. I dlatego właśnie, chociaż jest tu wiele do odkrycia, nie przyjeżdżają tu archeolodzy – kto by przyjeżdżał do Somalii? Dostała się tu [tylko] jedna grupa francuskich archeologów. To właśnie oni w 2002 roku odkryli Laas Geel.\nW języku somalijskim Laas Geel oznacza ”studnia wielbłąda”. Prawdopodobnie było to miejsce pobytu pasterzy wielbłądów. Dokładna data powstania malowideł nie jest znana; twierdzi się, że pochodzą z okresu neolitycznego, sprzed około 5 tysięcy lat temu. Odkryto około dwudziestu jaskiń z rysunkami naskalnymi.\nTo niesamowite wrażenie, oglądać rysunki naskalne sprzed kilku tysięcy lat wiedząc, że można je zwiedzać od niedawna oraz że prawie nikt o nich nie wie. Wpisujemy się w księdze pamiątkowej: jest koniec lipca, jestem dwudziestą turystką w tym miesiącu…\nReakcje znajomych i rodziny na wiadomość gdzie się nagle znalazłyśmy są podszyte niepokojem i czasem lekką histerią. Tłumaczymy, że to Somaliland, a nie Somalia. Wojny nie ma, jest bezpiecznie. Ludzie są życzliwi i pomocni. Na szczęście internet działa dobrze. Telefon też. Używając lokalnej karty, na której mamy około półtora dolara, każda z nas dzwoni do domu do Polski. Zostaje jeszcze około 60 centów…\n– Moi rodzice pewnie teraz sprawdzają w Internecie gdzie jestem – mówi Eliza po rozłączeniu się.\n– „O Boże, ona jest w jakimś dziwnym kraju!” – Gosia cytuje swoją mamę wzbudzając ogromne rozbawienie naszych opiekunów.\nMoja mama zareagowała spokojnie, więc już po powrocie spytałam:\n– A ty się nie przejęłaś, że my w Somalilandzie?\n– Napisałaś, że kilka dni w Hararze i kilka dni w Somalilandzie. Harar był na mapie, Somaliand nie, pomyślałam więc, że to jakaś mała miejscowość. Dopiero po kilku dniach, kiedy przyszedł sms „znowu jesteśmy w Etiopii” spojrzałam na mapę, ale Somaliandu nadal nie było. Była Somalia.\nHm… Do Somalii bałbym się pojechać.\nja i Gosia w Laas Geel (photo by Eliza)\nPosiłek na odludziu, z widokiem na skalne malowidła ma niewątpliwie swój urok. Nikt się nie śpieszy, wręcz nie wolno się śpieszyć. Tam, dokąd jedziemy, będzie gorąco i lepiej będzie jak zjawimy się tam dopiero wieczorem.\nPo drodze do Berbery zatrzymujemy się kilkukrotnie, by obejrzeć stare muzułmańskie i chrześcijańskie groby, a potem żeby kupić koźlinę w ponoć najlepszym miejscu na trasie.\nZwalniamy, żeby obejrzeć skały kształtami przypominające wkurzoną małżeńską parę, aż w końcu zaczyna zapadać zmrok.\nPrzystajemy w przydrożnym barze, żeby nasz strażnik (obowiązkowy towarzysz wszystkich turystów poruszających się po Somalilandzie) mógł coś zjeść. Ktoś wcześniej zażartował, że tylko on jest prawdziwym muzułmaninem. Faktycznie, ani dyrektor, ani kierowca nie przejmują się ramadanem.\nBar – to długie stoły poustawiane na podwórku – jest pełen mężczyzn. Siedzą przy zastawionych stołach i czekają. Kiedy rozlega się głos muezzina, wszyscy rzucają się na jedzenie. Wszyscy prócz nas.\nZatrzymujemy się jeszcze tylko raz: by zabrać 10, może 12-letnią dziewczynkę. W zupełnych ciemnościach idzie sama poboczem drogi, a do miasta jest jeszcze ponad 30 kilometrów. Wywiązuje się, kompletnie niezrozumiała dla nas, dyskusja, a parę kilometrów dalej zatrzymujemy się przy sklepiku. Cała trójka panów wychyla się przez okna samochodu i wrzeszczy na faceta, stojącego przy zaparkowanym wozie. To wujek dziewczynki, miał ją zawieźć do miasta, ale chciał zgwałcić. Uciekła i szła sama.\nDo Berbery dojeżdżamy w kompletnej ciemności. Jest ósma, a termometr w samochodzie pokazuje 39°C. Pod prysznicem jest tylko jeden kurek, do zimnej wody, a i tak woda jest zbyt ciepła – tylko zimna a nie lodowata. Wchodząc z korytarza do pokoju, w którym temperatura jest ustawiona na 27 stopni, mam wrażenie, że wchodzę do lodówki.\nPodczas ramadanu muzułmańskie miasta ożywają dopiero wieczorem. Na ulicach jest pełno ludzi i Berbera tętni życiem. Rano miasto będzie wyglądało na zupełnie wymarłe.\nNoc jest dobrą porą na zwiedzenie piekarni, w której właśnie piecze się chleb, a murale na ścianach opowiadają historię miłosną – dzięki piosence znaną ponoć w całym Somalilandzie.\nTo dobra pora również na żucie czatu na hotelowym tarasie z widokiem na port. Eliza odmawia: nie będzie żuła i już. Ja i Gosia próbujemy, żujemy i żujemy… I chyba nic.\nO siódmej rano jest już niewiarygodnie gorąco, ale wstajemy. Zwiedzamy.\nRozwalające się, często puste pokolonialne domy potęgują wrażenie wymarłego miasta. Dyrektor po drodze spotkał burmistrza miasta, który był kiedyś jego uczniem. Burmistrz akurat jedzie do portu, więc my też tam.\nRobienie zdjęć nie jest łatwe, gdy walczę z wiatrem przytrzymując okrywającą mnie chustkę – muzułmański kraj, trzeba skromnie wyglądać. Wiatr ma jednak inne zdanie.\nLunch jemy po kryjomu w domu kuzyna. Był on kiedyś kapitanem [statku], opowiada nam o tym i czas mija szybko.\nMam wrażenie, że w Berberze nic szczególnego nie robimy, a jednak ogromnie mi się tu podoba., Chodząc pustymi uliczkami wśród rozwalających się budynków, czuję się jak w jakimś post-apokaliptycznym filmie.\nPlaża jest szeroka i pusta, a woda zimna. Środek dnia, jest coraz bardziej gorąco.\nHergejsa wita nas ulewnym deszczem i temperaturą niższą o 25 stopni. Zimno.\nDzień czwarty i chyba ostatni, jeśli uda nam się załatwić wizy.\nWiemy już, która droga prowadzi do ambasady etiopskiej – trzeba skręcić w lewo za pałacem prezydenckim. Dochodzimy do końca drogi. Po prawej znajduje się jeden jedyny budynek, i NIE jest to ambasada. Bezradnie rozglądamy się dookoła, aż paru elegancko ubranych mężczyzn opierających się o samochód zagaduje nas i pyta w czym problem. Oni też czekają na wizy, ale ambasada jeszcze zamknięta. Co prawda, ambasada nie pojawia się po tym oświadczeniu, ale postanawiamy czekać – może oni wiedzą co robią?\nCzekamy i czekamy. W pewnym momencie mężczyźni ruszają wąską, ledwo widoczną, wydeptaną ścieżką. Zrywamy się i idziemy za nimi. Po kilkudziesięciu metrach ścieżka kończy się. Z lewej mur. Przed nami zamknięta na kłódkę brama. Z prawej – krzaki i śmieci. Po chwili wahania przechodzimy przez zasypane śmieciami krzaki i idziemy kolejną ścieżką. Na jej końcu, przy stoliku pod drzewem siedzą kobieta i mężczyzna. Nie mówią po angielsku, przed nimi leży jakiś zeszyt, a oni sami bardzo chcą zabrać nam plecaki.\nPo krótkiej sprzeczce wygrywamy. Czy to nie fascynujące, że można się kłócić nie znając języka?\nTak, ten nieoznaczony budynek, prawie niewidoczny za bramą, bez żadnej, nawet najmniejszej flagi, to ambasada Etiopii.\nJuż wiemy za to jak dotrzeć do Departamentu Turystyki, gdzie witają nas jak dobrych znajomych. Spotykamy się z wiceministrem. Pyta, jak nam się podobało i jak spędziłyśmy tutaj czas – jest miło, ale poważnie.\n– O nie, ja tego nie zrobię! – mówi jedna z moich towarzyszek kiedy już wychodzimy na zewnątrz. Druga dodaje szybko: – Ja też nie! No cóż, wygląda więc na to, że ja będę musiała udzielić wywiadu somalilandzkiej telewizji, która właśnie czeka na nas przed wyjściem.\nDo granicy znowu jedziemy drogą, której nie ma. Udaje nam się tym razem nie zakopać – mamy duże szczęście, bo w jednym miejscu spotykamy chyba sześć (!) zakopanych samochodów. Po polach, łąkach i błocie ścigamy się z ciężarówką. Ona wygrywa.\nPo raz ostatni oglądamy rysunki naskalne sprzed kilku tysięcy lat. W szczerym polu, wydaje się, że w miejscu trudno dostępnym, ale niestety Polacy już tu byli. Niestety, bo na skale, wśród czerwonych malowideł bije w oczy duży napis „Jasło 2010”. Trudno to skomentować inaczej niż ”jacyś debile z Jasła byli w Somalilandzie”. Wstyd nam za rodaków, więc podczas dyskusji na temat „turyści niszczą” po prostu milczymy i nie przyznajemy się, że to nasi.\nGranica, którą przekraczaliśmy parę dni temu, to już znajome miejsce. I suche – tu chyba deszcz nie lał, bo przechodzimy bez problemu. I teraz następuje właściwie jedyny zgrzyt tej podróży. Nadal nie wiem, jak do niego doszło: nie dogadałyśmy się dokładnie co do płacenia za drogę do granicy? Nam się wydawało, że się dogadałyśmy. Hm.\n– Ponieważ to wydarzyło się już w Etiopii – podsumowuje Eliza – możemy przyjąć, że w Somalilandzie było idealnie.\nI tego się będziemy trzymać, to były fantastyczne cztery dni.\nSomaliland, sierpień 2013\n← previous Afryka dla początkujących cz.2\nnext → Zorganizowany wyjazd niezorganizowany: Armenia\nHm, hm…no musze przeciez w koncu dodac, wsrod tych grobow chrzescijanskich i muzulmanskich „chlopaki” pokazaly Nam tez i kilka zydowskich\nŚwietna relacja! Ciekawi mnie smak koźliny, jesteś w stanie ją do czegoś porównać?\nHm… smak koźliny – chyba nie potrafię porównać. Po pierwsze, że w dwóch miejscach gdzie jadłam była inaczej przyrządzona i przez to smakowała też inaczej. Poza tym – nie jestem pewna czy gdybym próbowała z zamkniętymi oczami byłabym w ogóle wstanie zgadnąć, że to koźlina – było to dla mnie coś pomiędzy wołowiną a jagnięciną.\nAfryka, poki co, zdecydowanie mnie bardziej przeraża niż fascynuje.\nMnie przerażające rzeczy też czasami na swój sposób fascynują więc w sumie wszystko pasuje\n„Jak zostałam travelbrytą” A to kozie mięsko dobrze wygląda, nigdy nie jadłam, a chętnie bym spróbowała.\nBycie travelbrytą to ostatnia rzecz na którą bym miała ochotę!\nKoźlina pyszna – jak się kiedyś trafi okazja to koniecznie spróbuj.\nKawał porządnego reportażu! Widzisz, Afryka jest dla mnie kontynentem zupełnie nieodkrytym, aż dziw, że wybrałem to miejsce na jedno, bardzo ważne w moim życiu, wydarzenie. Jednocześnie mam jakoś w głowie to, że odkrywać ten kontynent zacznę dopiero, jak do tego dorosnę. Ty już dorosłaś do tego, świetna robota!\nTo dorastaj Marcin, bo chętnie bym spojrzała na Afrykę Twoimi oczami\nAfryka od dziecka mnie fascynowała, ale z wiekiem coraz bardziej mnie przeraża. Jedno jest pewne – któregoś dnia postawię nogę na czarnym lądzie i zapewne zakocham się bez pamięci\nŚwietnie się czytało! Cztery dni, a przygód wystarczyłoby na miesiąc.\nDowiedziałam się tutaj ciekawych rzeczy o miejscu, o którym mało się słyszy… O ironio, główna ulica ma nazwę Niepodległości. Polski też kiedyś na mapie nie było, mamy więc coś wspólnego. Może kiedyś zobaczę Somaliland na własne oczy.\nDość ekstremalne zwiedzanie!\nByło zdumiewająco prosto i wygodnie. Tyle, że miejsce prawie nikomu nieznane


Liczba działek roboczych, jak wiadomo, nie może być mniejsza od liczby zasadniczych procesów roboczych, dokonywanych bezpośrednio na terenie obiektu. Liczba tych zasadniczych procesów z kolei różna jest w poszczególnych rodzajach konstrukcji budowlanych, a ponadto zależy ona jeszcze od przyjętej ogólnej koncepcji wykonania montażu i wynikającego z niej składu całego procesu technologicznego robót montażowych. Stosunkowo największa liczba zasadniczych procesów wykonywanych jednocześnie na...\nDzięki uprzejmości firmy Kawahara Krause Architekci. Linia, powierzchnia, przestrzeń. Instalacja, autorstwa firmy Kawahara Krause Architects, zostanie zaprezentowana latem tego roku jako część architektonicznego triennale w Hamburgu. Wzniesione na planie trzech powiązanych skręconych kwadratów o różnych rozmiarach, nici zewnętrznego kwadratu sugerują krawędzie wyimaginowanej przestrzeni, podczas gdy bardziej gęsto ułożone nici w kierunku środka wydają się tworzyć powierzchnie. Kru...\nSączenie oraz suszenie. Ze zbiornika mieszanina gorącej wody z kauczukiem butylowym w postaci białych płatków przechodzi na filtr Olivera, gdzie następuje oddzielenie większej części wody. Płatki kauczuku zostają lekko sprasowane i w postaci ciągłej wstęgi przechodzą do urządzeń rozdrabniających. Po rozdrobnieniu materiał przechodzi do suszarki posiadającej szereg stalowych perforowanych pasów bez końca, na których suszy się go za pomocą gorącego powietrza. W celu zapobieżenia przyle...\nUrobek usuwa się z rur płaszczowych o mniejszych średnicach (do 600 mm) przez wypłukiwanie strumieniem wody tłoczonej pompą. Przy wierceniu rurami o średnicy większej niż 600 mm i przy niezbyt szerokim podtorzu urobek może być wybierany ręcznie przez robotników poruszających się, w rurze. Do tego celu używa się również transporterów ślimakowych i innych. Do rury płaszczowej rurociąg wykonany z rur stalowych spawanych wprowadza się na specjalnych rolkach przymocowanych do opa...


Dokument roboczy służb Komisji. Konsultacje w sprawie rachunków bankowych - PDF\nDokument roboczy służb Komisji. Konsultacje w sprawie rachunków bankowych\nDownload "Dokument roboczy służb Komisji. Konsultacje w sprawie rachunków bankowych"\n1 KOMISJA EUROPEJSKA Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego i Usług Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Konsumentów Dokument roboczy służb Komisji Konsultacje w sprawie rachunków bankowych Informacje zawarte w niniejszym dokumencie stanowią wkład na potrzeby konsultacji i nie można na ich podstawie domniemywać ani przesądzać o ostatecznym stanowisku, które Komisja przyjmie w stosunku do trzech kwestii w nim poruszonych. Przedmiotem niniejszego dokumentu są rachunki bieżące, chyba że wskazano inaczej (np. podstawowy rachunek płatniczy). Z zakresu niniejszych konsultacji wyłączone są zatem rachunki oszczędnościowe, rachunki papierów wartościowych, kredyty i ubezpieczenia. Commission européenne, B-1049 Bruxelles / Europese Commissie, B-1049 Brussel - Belgia. Tel.:\n2 WPROWADZENIE Struktury detalicznego rynku bankowego różnią się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich i są nadal rozdrobnione, a podział poszczególnych rynków przebiega wzdłuż granic państwowych. Badanie z 2007 r. dotyczące sektora bankowości detalicznej 1 wskazało na istnienie przeszkód zawężających klientom możliwości wyboru oraz ograniczających ich mobilność. Przeszkody te to m.in. brak przejrzystości i możliwości porównania opłat bankowych oraz wysokie koszty przeniesienia rachunku do innego banku ponoszone przez konsumentów przy zmianie swojego dostawcy rachunku bankowego. Trzecim problemem, który jest z tym związany, są trudności z dostępem do podstawowych usług bankowych, na jakie napotyka wielu obywateli Unii. W ostatnich latach na szczeblu krajowym podejmowano szereg inicjatyw mających na celu: a) zwiększenie poziomu przejrzystości opłat związanych z prowadzeniem rachunków bankowych, b) pomoc konsumentom w bezproblemowej zmianie dostawcy rachunku oraz c) ułatwienie konsumentom dostępu do podstawowych rachunków bankowych. Inicjatywy te realizowane były w oparciu o zróżnicowane podejścia i w różnym stopniu osiągnęły zakładane cele. W rezultacie konsumenci w różnych państwach korzystają z różnego poziomu ochrony, a mozaika przepisów i kodeksów postępowania, będąca wynikiem zaistniałej sytuacji, ogranicza mobilność uczestników rynku. Konsumenci powinni mieć dostęp do rachunków bankowych i związanych z nimi usług w każdym miejscu w UE, bez względu na państwo członkowskie, w którym posiadają miejsce stałego zamieszkania, oraz powinni móc łatwo zmienić dostawcę rachunku bankowego, w tym na dostawcę zagranicznego. Aby to było możliwe, konieczne jest zapewnienie przejrzystych i możliwych do porównania informacji na temat opłat związanych z rachunkami bankowymi. W sprawozdaniu Mario Montiego 2 podkreślono konieczność zwiększenia przejrzystości opłat bankowych, zapewnienia dostępności ustandaryzowanych i możliwych od porównania informacji na temat detalicznych produktów finansowych oraz ułatwienia mobilności klientów banków. Realizując to zalecenie, Komisja ogłosiła w Akcie o jednolitym rynku zamiar prowadzenia dalszych działań na rzecz zapewnienia ochrony konsumentów w obszarze detalicznych usług finansowych oraz wspomniała w szczególności kwestię przejrzystości opłat bankowych. Celem niniejszego dokumentu konsultacyjnego jest zatem ocena konieczności podjęcia działań na szczeblu UE, a w przypadku stwierdzenia tej konieczności określenie środków, które można by podjąć w odpowiedzi na jeden lub wszystkie z określonych powyżej problemów. 1 2 Sprawozdanie z badania dotyczącego sektora bankowości detalicznej, Dokument roboczy służb Komisji, 2007, Nowa strategia na rzecz jednolitego rynku, , s. 42, 2\n3 1. PRZEJRZYSTOŚĆ I PORÓWNYWALNOŚĆ OPŁAT ZWIĄZANYCH Z RACHUNKAMI BANKOWYMI Jasne, łatwo dostępne i dające się porównać informacje na temat opłat stanowią podstawowe narządzie pozwalające konsumentom dokonać świadomego wyboru rachunku płatniczego z oferty dostępnej na rynku. Dyrektywą w sprawie usług płatniczych (2007/64/WE) nałożono na unijnych dostawców usług płatniczych pewne obowiązki w zakresie przejrzystości. Przed realizacją usługi płatniczej dostawca usług płatniczych musi przekazać użytkownikowi m.in. szczegółowe warunki, w tym informacje na temat samego dostawcy usług płatniczych, charakterystyki usługi płatniczej oraz związanych z nią opłat. Po realizacji każdej płatności użytkownik musi zostać poinformowany o kwocie płatności, jej dacie oraz związanych z nią opłatach. W dyrektywie w sprawie usług płatniczych nie zapisano jednak szczególnych wymogów dotyczących sposobu prezentacji tych opłat czy też możliwości ich porównania. Dowody zgromadzone przez służby Komisji w ostatnich latach wskazują na istnienie ustawicznych problemów związanych z jakością udostępnianych informacji na temat opłat bankowych oraz sposobem ich prezentacji przez banki w UE. Z badań wynika, że konsumenci często nie wiedzą jakiej wysokości opłaty bankowe ponoszą 3. Stosowanie nieprzejrzystych struktur opłat sprawia, że konsumenci mają trudności z porównaniem różnych ofert 4. Dowody wskazują na istnienie korelacji między wyższymi opłatami a brakiem przejrzystości przy prezentowaniu informacji na temat opłat bankowych 5. Jako jeden z powodów złożoności i braku przejrzystości opłat bankowych 6 organizacje konsumenckie wskazują stosowanie odmiennej terminologii bankowej. Trudności ze zrozumieniem i porównaniem opłat związanych z rachunkami bankowymi mogą tworzyć przeszkody dla mobilności konsumentów na poziomie tak krajowym, jak i unijnym. Z ostatniego badania Eurobarometru wynika, że jednym z głównych powodów podawanych przez konsumentów, dla których nie nabywają oni produktów finansowych (takich jak rachunki bieżące) w innym państwie UE, jest brak jasnych informacji 7. Np. Personal current accounts in the UK (Bieżące rachunki osobiste w Zjednoczonym Królestwie), Office of Fair Trading (brytyjski urząd ochrony konkurencji), lipiec 2008 r Data collection for prices of current accounts provided to consumers (Gromadzenie danych na temat cen rachunków bieżących oferowanych konsumentom), Van Dijk Management Consultants, 2009, Zob. przypis 4. Europejski szczyt konsumentów 2010 r., warsztaty na temat opłat związanych z rachunkami bankowymi, uwagi BEUC. Specjalne badanie Eurobarometru na temat detalicznych usług finansowych, Komisja Europejska, luty 2012 r., 3\n4 W rezultacie konsumenci mogą zostać przywiązani do swojego banku, płacąc na jego rzecz opłaty, które są zbyt wysokie, oraz korzystając z usług, których nie zawsze potrzebują. Według niedawnego badania przeprowadzonego przez francuską organizację konsumencką 8 francuscy konsumenci, którzy w małym stopniu korzystają z usług bankowych, za usługi oferowane w pakiecie zapłaciliby nawet o 195% więcej, niż w przypadku gdyby mogli wybrać z oferty te usługi związane z rachunkiem bankowym, które najlepiej zaspokajają ich potrzeby. W celu wyeliminowania tych uchybień Komisja zwróciła się w 2010 r. do europejskiego sektora bankowego (EBIC) o opracowanie praktycznych i przyjaznych dla użytkownika rozwiązań, pozwalających konsumentom uzyskać dostęp do informacji na temat opłat związanych z rachunkami bankowymi, a także pomagających im zrozumieć te informacje i je porównywać. Szereg inicjatyw prywatnych i publicznych realizowano na szczeblu krajowymi z różnym powodzeniem. Do EBIC zwrócono się zatem o uwzględnienie wniosków płynących z tych doświadczeń przy opracowywaniu konkretnych praktycznych rozwiązań. Niestety do końca 2011 r. EBIC nie była w stanie z powodzeniem sfinalizować tej inicjatywy samoregulacyjnej. Wydaje się, że istnieje szereg środków i instrumentów, które mogą pomóc w przezwyciężeniu stwierdzonych problemów. Na przykład opracowanie słowniczka terminów mogłoby stanowić rozwiązanie problemu zróżnicowanej/złożonej terminologii stosowanej przez banki do opisywania tych samych usług związanych z prowadzeniem rachunku bankowego. Słowniczki zostały już opracowane w wielu państwach członkowskich, jednak w różny sposób i z zastosowaniem różnych podejść. W niektórych państwach słowniczki opracowywane są na poziomie banku, w innych, np. w Belgii, opracowywany jest wspólny słowniczek zawierający standardowe terminy dla całego sektora finansowego. Istniejące słowniczki rzadko jednak zawierają terminologię charakterystyczną dla rachunków bieżących, a przy tym rzadko były opracowywane lub testowane przy udziale konsumentów. W celu ułatwienia zrozumienia oraz porównania opłat związanych z rachunkami bankowymi opracowano również standaryzowany wykaz opłat. Bank, udostępniając konsumentom informacje na temat opłat związanych z rachunkami bankowymi, musiałyby więc stosować ten sam format. Np. we Francji banki stosują standaryzowany wykaz dziesięciu najpowszechniejszych opłat, a obecnie rozważa się jego poszerzenie. Porównywarki, takie jak strony internetowe, mogą również służyć konsumentom pomocą w ocenie najlepszych ofert dostępnych na rynku poprzez udostępnienie informacji na temat opłat związanych z rachunkami bieżącymi w różnych bankach. Narzędzia te funkcjonują niemal we wszystkich państwach członkowskich. Niektórzy konsumenci nie są jednak w stanie z góry ocenić, z jakich funkcji rachunku będą musieli najczęściej korzystać. Inni mogą nie zdawać sobie sprawy z wysokości kosztów związanych z wystąpieniem pewnych zdarzeń w przyszłości, takich jak niedozwolone saldo debetowe lub czeki bez pokrycia. 8 Tarification Bancaire: L'enquête annuelle, CLCV Mieux vivre votre argent,\n5 Reprezentatywne przykłady stanowią sposób na przybliżenie orientacyjnych kosztów związanych z posiadaniem rachunku bankowego w oparciu o profil użytkownika rachunku, który stara się odzwierciedlić typowe zachowania klienta (np. użytkownik aktywny lub bierny). Banki zasadniczo tworzą te profile w oparciu o różne kryteria, np. utrzymywanie minimalnego miesięcznego salda rachunku lub przelew wynagrodzenia na rachunek lub regulowanie minimalnej liczby rachunków miesięcznie za pośrednictwem polecenia zapłaty. Innym sposobem zapewnienia przez banki przejrzystości i porównywalności opłat są spersonalizowane symulacje kosztów. Taka symulacja uwzględnia przekazane przez klienta informacje na temat jego własnych zachowań przy korzystaniu z usług bankowych. Pozwala ona ocenić prawdopodobny koszt posiadania rachunku w oparciu o rodzaj usług z nim związanych oraz częstotliwość, z jaką klient będzie z nich korzystał. W niektórych państwach udostępniane są informacje ex post tzn. szczegółowe informacje na temat faktycznie poniesionych opłat związanych z prowadzeniem rachunku bankowego. Na przykład banki w Zjednoczonym Królestwie zobowiązały się wprowadzić roczne zestawienie zawierające informacje na temat wysokości opłat poniesionych przez klienta w okresie minionych 12 miesięcy w związku z posiadaniem rachunku bankowego. Listę zidentyfikowanych środków zamykają inicjatywy z zakresu monitorowania cen, takie jak obserwatorium cen usług bankowych utworzone we Francji, czy też środki z zakresu egzekwowania przepisów. Pytanie 1: Czy Państwa zdaniem informacje udostępniane przez banki na temat opłat związanych z rachunkami bankowymi są prezentowane konsumentom w wystarczająco przejrzysty sposób oraz czy można je łatwo porównać? Jakie dobre praktyki mogą Państw wskazać w tym względzie? Jakie istnieją uporczywe uchybienia? Czy Państwa zdaniem zmiana obowiązków w zakresie przejrzystości określonych w dyrektywie w sprawie usług płatniczych (2007/64/WE) pozwoliłaby wyeliminować te uchybienia? Pytanie 2: Czy Państwa zdaniem ustandaryzowanie terminologii związanej z opłatami z tytułu prowadzenia rachunków bankowych mogłoby pomóc zapewnić bardziej przejrzyste i dające się porównać informacje na temat opłat? W przypadku standaryzacji terminologii, czy standaryzacja powinna objąć wszystkie opłaty czy tylko niektóre z nich? Jeżeli tylko niektóre z nich, w oparciu o jakie kryteria należy dokonać ich wyboru? Czy terminologia powinna zostać ustandaryzowana na poziomie krajowym czy unijnym? Pytanie 3: Czy Państwa zdaniem słowniczki terminów oraz standaryzowane wykazy opłat bankowych ułatwiłyby porównywanie opłat? Jeśli tak, to jaka powinna być forma i treść tych informacji? Jakie organy/fora są Państwa zdaniem właściwe do opracowania takiego słowniczka/standaryzowanego wykazu opłat? Pytanie 4: W celu dalszego zwiększenia przejrzystości i możliwości porównania opłat związanych z rachunkami bankowymi, stosowanie którego z poniższych narzędzi należałoby rozważyć: i) porównywarki internetowe administrowane przez organy publiczne ii) iii) standaryzowane symulacje kosztów udostępniane przez banki standaryzowane reprezentatywne przykłady udostępniane przez banki 5\n6 iv) badania prowadzone przez organizacje konsumenckie/rzecznika konsumentów ds. usług finansowych v) wszelkie inne narzędzia, które uważają Państwo za istotne? Czy którekolwiek z nich powinno być obowiązkowe? Jaki byłby ich prawdopodobny koszt? Pytanie 5: Jak szczegółowe powinny być informacje na temat faktycznie poniesionych opłat oraz jak często informacje te powinny być przekazywane posiadaczowi rachunku? Czy dostępność możliwych do porównania informacji na temat faktycznie poniesionych opłat przyczyniłaby się do zwiększenia mobilności konsumentów, w tym mobilności transgranicznej? Pytanie 6: Jakie inne środki/instrumenty należy rozważyć w celu zwiększenia poziomu przejrzystości i możliwości porównania opłat bankowych? Prosimy je opisać i wskazać, na jakim szczeblu (krajowym lub unijnym) Państwa zdaniem powinny one zostać podjęte. 2. ZMIANA DOSTAWCY RACHUNKU PŁATNICZNEGO W 2007 r., w następstwie badania sektora bankowości detalicznej, które ujawniło istnienie barier utrudniających mobilność klientów, Komisja zwróciła się do europejskiego sektora bankowego (EBIC) o ułatwienie konsumentom przenoszenia rachunku z jednego do drugiego banku w tym samym państwie. W odpowiedzi na to wezwanie europejski sektor bankowy opracował w 2008 r. modelowy mechanizm przenoszenia rachunku zdefiniowany przez zbiór samoregulacyjnych Wspólnych zasad przenoszenia rachunku bankowego 9. Zasady te zostały wdrożone przez krajowe stowarzyszenia bankowe do końca 2009 r. Mechanizm ten ma zastosowanie w przypadku przenoszenia rachunków bieżących w ramach jednego państwa członkowskiego i dotyczy w szczególności przenoszenia poleceń zapłaty, zleceń stałych dla poleceń przelewu oraz regularnych przychodzących poleceń przelewu. Zgodnie z ustaleniami europejskiego sektora bankowego nie ma on zastosowania do innych produktów czy usług, takich jak karty, kredyty w rachunku bieżącym, oszczędności czy też kredyty. Niektóre stowarzyszenia bankowe postanowiły jednak poszerzyć zakres stosowania tego mechanizmu m.in. o karty debetowe. Wspólne zasady określają rolę dwóch banków biorących udział w procesie przeniesienia rachunku oraz zapewniają informacje na temat koniecznych czynności i kroków składających się na ten proces. Konsumenci pragnący przenieść swój rachunek bankowy mogą wybrać nowy bank jako podstawowy punkt kontaktowy. W szczególności nowy bank uzyska od poprzedniego banku niezbędne informacje na temat regularnych płatności konsumenta oraz zwróci się do tego banku o anulowanie tych płatności w ramach starego rachunku. Nowy bank utworzy te regularne płatności w nowym rachunku oraz albo poinformuje osoby trzecie o danych nowego rachunku konsumenta, albo pomoże konsumentowi w przeprowadzeniu tych czynności. Bank ten służy również konsumentowi pomocą w złożeniu wniosku w poprzednim banku o zamknięcie starego 9 6\n7 rachunku oraz przelew pozostałego salda. Konsument może jednak również zdecydować o zachowaniu poprzedniego rachunku. We wspólnych zasadach zapisano konkretne terminy, których przestrzegać musi zarówno stary, jak i nowy bank. Stary bank musi przekazać wszystkie dostępne informacje na temat regularnych płatności konsumenta w terminie siedmiu bankowych dni roboczych po otrzymaniu od nowego banku lub konsumenta stosownego wniosku. Nowy bank musi utworzyć regularne płatności w nowym rachunku w terminie siedmiu dni od otrzymania niezbędnych informacji. W tym samym terminie nowy bank musi albo poinformować osoby trzecie (np. dostawców mediów lub pracodawcę) o danych nowego rachunku konsumenta, albo pomóc konsumentowi w dopełnieniu tych formalności poprzez udostępnienie mu wzoru pism. Przekazanie przez poprzedni bank informacji o regularnych płatnościach konsumentowi oraz nowemu bankowi powinno być bezpłatne. Również bezpłatne powinno być zamknięcie starego rachunku, zgodnie z przepisami dyrektywy w sprawie usług płatniczych. Ewentualne opłaty z tytułu innych usług związanych z przeniesieniem rachunku powinny być współmierne i odpowiadać poniesionym kosztom. W celu oceny tego, w jaki sposób banki pomagają konsumentom w przeniesieniu rachunku bankowego, oraz zakresu, w jakim oferują usługę przeniesienia rachunku bankowego określoną we wspólnych zasadach, Komisja zleciła w 2011 r. badanie z udziałem tajemniczych klientów 10. Łącznie tajemniczy klienci 11 wystosowali zapytań do banków w 27 państwach członkowskich: 945 zapytań dotyczyło wyłącznie dostępności i udzielenia informacji na temat usługi przeniesienia rachunku bankowego, natomiast 405 tajemniczych klientów poszło dalej, próbując faktycznie przenieść swój rachunek bankowy do innego banku. Jeżeli chodzi o dostępność i udzielanie informacji na temat przeniesienia rachunku, badanie wykazało, że 86 % tajemniczych klientów, którzy próbowali uzyskać informacje na temat przeniesienia rachunku bankowego do innego banku czy to w oddziale banku, w internecie, czy też telefonicznie, otrzymało informacje przynajmniej z jednego źródła. Poziom dostępności informacji różnił się jednak znacznie: 32 % tajemniczych klientów nie było w stanie znaleźć informacji na temat przenoszenia rachunku bankowego na stronach internetowych banku 45 % tajemniczych klientów nie uzyskało szczegółowych informacji o przebiegu procedury od pracowników banku 80 % nie otrzymało żadnych materiałów na temat przenoszenia rachunku bankowego do innego banku Konsumenckie badanie rynku dotyczące doświadczeń konsumentów z przenoszeniem rachunków bankowych w świetle wspólnych zasad przenoszenia rachunków bankowych, GfK, luty 2012 r. Badanie z udziałem tajemniczych klientów jest narzędziem stosowanym w badaniach rynkowych w celu pomiaru jakości usługi lub weryfikacji przestrzegania przepisów. Tajemniczych klientów prosi się o wykonanie konkretnego zadania oraz przekazanie uwag na temat swoich doświadczeń. W ramach badania tajemniczych klientów poproszono o uzyskanie informacji na temat przeniesienia rachunku lub o przeniesienie rachunku w bezpośredniej rozmowie, drogą internetową lub telefonicznie. 7\n8 14 % nie otrzymało w ogóle żadnych informacji na temat usługi przeniesienia rachunku bankowego. Wśród klientów, którzy faktycznie próbowali przenieść swój rachunek bankowy do innego banku: 19 % udało się otworzyć nowy rachunek i przenieść zlecenia stałe (pewne problemy związane były z otwarciem rachunku bankowego, a nie z samą usługą przeniesienia rachunku określoną we wspólnych zasadach) w 71 % przypadków nowy bank nie świadczył usługi przeniesienia rachunku i dlatego też nie stosował procedury określonej we wspólnych zasadach przenoszenia rachunków bankowych. Tajemniczy klienci napotkali również inne problemy, a mianowicie: w 7 % przypadków banki nie otworzyły rachunku (i w związku z tym nie dokonały przeniesienia starego rachunku) w terminie 14 dni roboczych w 3 % przypadków nowy bank odmówił otwarcia standardowego rachunku bankowego zgodnie z wnioskiem lub zażądał opłaty za dokończenie procedury otwarcia i przeniesienia rachunku. Z badania wynika, że w sumie 8 na 10 tajemniczych klientów napotkało trudności z przeniesieniem rachunku bankowego do innego banku. Pytanie 7: Czy banki w państwie członkowskim, w którym posiadają Państwo rachunek bankowy, oferują usługę przeniesienia rachunku? Jeżeli tak, czy jest ona zgodna ze wspólnymi zasadami przenoszenia rachunków bankowych opisanymi powyżej? Czy informacje o warunkach przeniesienia rachunku bankowego do innego banku są prezentowane konsumentom w przyjaznej formie? Pytanie 8: Jeżeli banki w państwie członkowskim, w którym posiadają Państwo rachunek bankowy, oferują usługę przeniesienia rachunku bankowego zgodną ze wspólnymi zasadami, czy oznacza to wyeliminowanie wszystkich przeszkód utrudniających przeniesienie rachunku bankowego do innego banku? Jeżeli nie, jakie przeszkody nadal istnieją? Prosimy podać przykłady napotkanych dobrych praktyk oraz uporczywych problemów. Pytanie 9: Czy wspólne zasady powinny pozostać dobrowolne? Jakie są Państwa zdaniem zalety lub wady wprowadzenia obowiązku ich stosowania na poziomie UE? Jaki byłby prawdopodobny koszt tego kroku? Pytanie 10: Czy zasady/środki w zakresie przenoszenia rachunków bankowych powinny również obejmować przypadki przenoszenia rachunków bankowych z jednego państwa do drugiego? 8\n9 Pytanie 11: Jak znaczące Państwa zdaniem jest ryzyko błędnego przekierowania wpłat, faktur i płatności w przypadku przeniesienia rachunku bankowego do innego banku? Jakie środki można by rozważyć, aby uczynić proces przeniesienia rachunku bankowego do innego banku bezpieczniejszym? Pytanie 12: Jakie przeszkody (o ile istnieją) nadal utrudniają mniejszym dostawcom rachunków lub dostawcom rachunków z siedzibą w innym państwie członkowskim poszerzenie swojej bazy klientów lub wejście na nowe rynki? Czy są one związane z problemami z mechanizmem przenoszenia rachunku bankowego do innego banku? Pytanie 13: Jaki inne środki należy rozważyć, aby usprawnić proces przenoszenia rachunków bankowych? Prosimy je opisać. 3. DOSTĘP DO PODSTAWOWEGO RACHUNKU PŁATNICZEGO Dzięki dostępowi do podstawowych usług finansowych konsumenci mogą w pełni korzystać z dobrodziejstw wewnętrznego rynku oraz w pełni uczestniczyć w życiu gospodarczym i społecznym współczesnego nowoczesnego społeczeństwa. Z badania z 2010 r. wynika jednak, że rachunku bankowego nie posiada ok. 30 mln Europejczyków w wieku powyżej 18 lat 12. Niektórzy spośród nich nie posiadają zapewne rachunku bankowego, ponieważ go nie potrzebują lub ponieważ tak zdecydowali 13. Według niedawnego badania przeprowadzonego przez brytyjską grupę roboczą ds. wykluczenia finansowego (UK Financial Inclusion Task Force) 52 % respondentów nieposiadających rachunku bankowego chciałoby go posiadać 14. Dla konsumentów oraz administracji brak rachunku bankowego zwykle oznacza wyższe koszty wynikające z konieczności posługiwania się gotówką (np. w przypadku wypłaty wynagrodzeń lub świadczeń). Ponadto konsumenci nieposiadający rachunku bankowego mają ograniczony dostęp do szerszej oferty towarów i usług dostępnych w internecie oraz potencjalnych rabatów oferowanych np. przez dostawców mediów w przypadku regulowania opłat za pośrednictwem polecenia zapłaty. Konsumenci ci mogą również napotykać problemy związane z zatrudnieniem lub najmem nieruchomości. Chociaż najwięcej problemów z dostępem do rachunku bankowego mają z reguły tzw. konsumenci o słabej pozycji, problemy te dotykają również osoby mobilne wyjeżdżające za granicę (np. studentów, pracowników migrujących), którym odmawia się dostępu do rachunku bankowego np. ze względu na miejsce zamieszkania. Dochodzi w ten sposób do zaburzenia swobodnego przepływu osób oraz swobodnego przepływu towarów i usług na rynku wewnętrznym Badanie kosztów i korzyści działań politycznych w obszarze zapewnienia dostępu do podstawowego rachunku bankowego, CSES, 2010, Z tego samego badania z 2010 r. wynika również, że wśród ok. 30 mln Europejczyków nieposiadających rachunku bankowego tylko ok. 18 mln (czyli 60 %) zagrożonych było wykluczeniem finansowym. Banking services and poorer households (Usługi bankowe a uboższe gospodarstwa domowe), Financial Inclusion Task Force, grudzień 2010 r., s. 6, 9\n10 W celu naprawy zaistniałej sytuacji Komisja przyjęła w lipcu 2011 r. zalecenie 15 skierowane do państw członkowskich, w którym sformułowano podstawowe zasady, które należy wdrożyć, aby zagwarantować konsumentom dostęp do podstawowego rachunku płatniczego w całej UE. Ten podstawowy rachunek zapewniałby możliwość wpłacania i wypłacania gotówki. Umożliwiałby również konsumentowi wykonywanie niezbędnych transakcji płatniczych, takich jak otrzymywanie wynagrodzenia lub świadczeń, płacenie rachunków lub podatków oraz nabywanie towarów i usług, w tym za pośrednictwem polecenia zapłaty, polecenia przelewu oraz przy pomocy karty płatniczej. Zgodnie z zaleceniem podstawowy rachunek powinien również dawać konsumentom możliwość, tam gdzie jest to technicznie wykonalne, inicjowania zleceń płatniczych za pośrednictwem systemu bankowości internetowej udostępnianego przez dostawcę usług płatniczych. Za automatyczny aspekt zwykłego rachunku płatniczego ani za prawo przysługujące w związku z tym rachunkiem nie uznano jednak dostępu do kredytu. W zaleceniu potwierdzono prawo każdego konsumenta zamieszkałego w Unii, niezależnie od jego sytuacji finansowej, do otwarcia podstawowego rachunku płatniczego i korzystania z niego, nawet w państwie członkowskim, w którym nie posiada on prawa stałego pobytu. Termin podjęcia przez państwa członkowskie niezbędnych środków upłynął 21 stycznia 2012 r. Służby Komisji prowadzą analizę dotychczas otrzymanych informacji na temat podjętych środków. Wymaganych informacji nie przekazało jeszcze jednak wiele państw członkowskich. Ponadto do lipca 2012 r. państwa członkowskie powinny przekazać informacje statystyczne dotyczące podstawowych rachunków bankowych. W tym kontekście służby Komisji uznały za stosowne postawienie następujących pytań: Pytanie 14: Czy znane są Państwu przypadki konsumentów, którzy mają trudności z dostępem do podstawowego rachunku bankowego? Jakiego rodzaju przeszkody w dostępie do podstawowego rachunku bankowego zgłaszają konsumenci? Pytanie 15: Czy znane są Państwu jakiekolwiek środki podejmowane przez banki lub inne instytucje w państwie członkowskim, w którym posiadacie Państwo miejsce zamieszkania lub siedzibę, w celu ułatwienia dostępu do podstawowego rachunku płatniczego? Czy inicjatywy te są w skuteczny sposób egzekwowane? Pytanie 16: Czy wspomniane środki ułatwiają dostęp do podstawowego rachunku bankowego również nierezydentom? Pytanie 17: Jeżeli konsumenci nadal doświadczają trudności z otwarciem rachunku bankowego, jakie są tego przyczyny? Pytanie 18: Jeżeli potrzebne są dalsze działania, jakie dodatkowe środki należy przewidzieć? Czy problemem tym należy się zająć na szczeblu krajowym czy unijnym? 4. UWAGI KOŃCOWE Zainteresowane strony mogą przesyłać odpowiedzi na pytania postawione w niniejszym dokumencie konsultacyjnym do dnia 12 czerwca 2012 r. Odpowiedzi należy przesyłać na adres 15 Zalecenie Komisji 2011/442/UE w sprawie dostępu do zwykłego rachunku płatniczego, , 10\n11 Zainteresowane strony zachęca się również do przedstawienia własnego stanowiska na temat innych aspektów, którymi ewentualnie należy się zająć, w celu zapewnienia należycie funkcjonującego i konkurencyjnego rynku bankowości detalicznej. Przekazane odpowiedzi zostaną opublikowane na stronach internetowych Komisji Europejskiej, przy czym istnieje możliwość zastrzeżenia poufności zgłaszanych uwag. W takim przypadku respondent powinien wyraźnie zaznaczyć na pierwszej stronie swoich odpowiedzi, że nie życzy sobie, aby jego odpowiedzi zostały opublikowane. Dziękujemy za czas, który poświęciliście Państwo na ustosunkowanie się do kwestii będących przedmiotem niniejszych konsultacji. 11\nKomisja Europejska,,Konsultacje w sprawie rachunków bankowych propozycja odpowiedzi\nKomisja Europejska,,Konsultacje w sprawie rachunków bankowych propozycja odpowiedzi Pytanie 1: Czy Państwa zdaniem informacje udostępniane przez banki na temat opłat związanych z rachunkami bankowymi są\nDOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW. Towarzyszący dokumentowi: ZALECENIE KOMISJI\nKOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 18.7.2011 SEK(2011) 907 wersja ostateczna DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW Towarzyszący dokumentowi: ZALECENIE KOMISJI w sprawie dostępu do zwykłego\nKOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 8.5.2013 r. SWD(2013) 165 final C7-0125/13 DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW Towarzyszący dokumentowi: Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO


Pora na przygodę! - Cały Serial - Lektor PL - Obejrzyj Online HD - HD VOD\nPora na przygodę! - Cały Serial - Lektor PL - Obejrzyj Online HD | Sezon 10\nPora na przygodę! (ang. Adventure Time, 2010-2018) – amerykański serial animowany stworzony przez Pendletona Warda. Serial opowiada o przygodach ch...\nSezon: 10 Odcinków: 13\n1. Dzikie łowy\n3. Syn Rap Misia\n4. Balonowa Bonnibel\n6. Pierścień ognia\n7. Marcysia i Hunson\n8. Pierwsze dochodzenie\n10. Jake wybawca\n11. Świątynia na Marsie\n13. Razem ze mną w drogę idź\nAdventure Time Stany Zjednoczone\nO czym jest Pora na przygodę! 2018 online cały Serial HD?\nGdzie można obejrzeć cały Serial Pora na przygodę! 2018 online bez limitu?\nPora na przygodę! to bardzo dobry Serial online z gatunku Animacja\nPora na przygodę! ma na prawdę świetną i wciągającą fabułę\nTen film to Animacja. Jest prawdopodobnie oparty na filmie „Mr. Bean', który również został wydany w 2018 roku. Powinien więc być popularny wśród odbiorców w każdym wieku na całym świecie. Film możemy oglądać online, a to oznacza, że możemy go oglądać w naszych domach, łącząc się z Internetem z dowolnego urządzenia z dostępem do Internetu. A to oznacza, że nie musimy wychodzić do kina ani jeździć na duże odległości tylko po to, żeby obejrzeć film. Dzieje się tak, ponieważ w tej chwili na komputerze można oglądać setki filmów, a większość filmów jest dostępna również w domu! Filmy zawierają również utwory muzyczne lub efekty dźwiękowe, więc nie musimy zawracać sobie głowy kupowaniem dodatkowych utworów podczas oglądania filmu online!\nAdventure Time 2018 DUBBING PL\nJedna z najlepszych produkcji z 2018 roku. Film online pora na przygodę! zdecydowanie polecam. Czy ktoś z Was zna jakieś podobne tytuły do tego dostępne na HD VOD?


Primera Division. Beniaminek bezradny w starciu z Barceloną – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Sport / Primera Division. Beniaminek bezradny w starciu z Barceloną\n20 grudnia 2014 18:13 /w Sport\nPiłkarze Barcelony w 16. kolejce Primera Division urządzili sobie kolejny festiwal strzelecki. Duma Katalonii rozbiła przed własną publicznością Cordobę, aż 5:0. Dwie bramki dla zwycięzców zdobył niezawodny ostatnio Lionel Messi, a swoje premierowe trafienie w lidze hiszpańskiej zaliczył ściągnięty latem z Liverpoolu Luis Suarez. Mimo wygranej Barca nadal zajmuje drugie miejsce w tabeli.\nBarcelona przystąpiła do tego pojedynku w mieszanych nastrojach. W Lidze Mistrzów Katalończycy wygrali ważny mecz z Paris Saint-Germain, gwarantując sobie tym samym pierwsze miejsce w swojej grupie. W lidze podopieczni Luisa Enrique zaliczyli wpadkę, zaledwie remisując z Getafe. Cordoba z kolei nadal znajduje się w strefie spadkowej, mimo zdobycia czterech punktów w dwóch ostatnich ligowych potyczkach. Mało kto jednak spodziewał się, iż goście urwą chociaż oczko renomowanemu rywalowi.\nKibice na dobre nie zdążyli zająć miejsc na stadionie Camp Nou, a Barca już zdobyła pierwszą bramkę. W 2. minucie piłkę po dośrodkowaniu Ivana Rakiticia przejął Pedro Rodriguez i uderzeniem pod poprzeczkę wyprowadził swoją drużynę na prowadzenie. W kolejnych minutach zdecydowanie dominowali gospodarze. Podwyższyć prowadzenie próbowali m.in. Andres Iniesta, Luis Suarez czy Pedro, ale po ich strzałach albo piłka mijała bramkę, albo dobrze interweniował golkiper Cordoby. Do przerwy więcej goli nie padło.\nDruga połowa to popis skuteczności Barcelony. W 53. minucie po podaniu Pedro w dogodnej sytuacji znalazł się Luis Suarez i pewnym uderzeniem zdobył drugą bramkę dla swojego zespołu, a swoją pierwszą w rozgrywkach ligowych w ósmym występie. Kolejne minuty to dalsze próby zdobycia kolejnych goli przez podopiecznych Luisa Enrique, ale kolejne trafienie gospodarze zaliczyli dopiero w 80. minucie. Z rzutu wolnego zacentrował Xavi, a piłkę do bramki gości głową skierował Gerard Pique. Dwie minuty później było już 4:0. W zamieszaniu w polu karnym beniaminka futbolówkę przejął Lionel Messi i umieścił ją w siatce prawą nogą. Wynik spotkania w 90. minucie ustalił Messi, który wykorzystał dogranie od Jordiego Alby.\nMimo dzisiejszej wygranej Barcelona nadal znajduje się w tabeli za Realem Madryt. Duma Katalonii ma 38 punktów i traci jeden punkt do Królewskich, którzy mają rozegrany jeden mecz mniej. Cordoba z 11 punktami jest na 19. miejscu w stawce.\nFC Barcelona – Cordoba CF 5:0 (1:0)\nPedro Rodriguez 2′ Luis Suarez 53′ Gerard Pique 80′ Lionel Messi 82′ 90+1\nFC Barcelona: Claudio Bravo – Martin Montoya, Gerard Pique, Javier Mascherano, Jordi Alba – Sergio Busquets, Ivan Rakitić (Rafinha 76), Andres Iniesta (Xavi 65) – Pedro Rodriguez, Lionel Messi, Luis Suarez\nCordoba CF: Juan Carlos – Eduard Campabadal, Inigo Lopez (Daniel Pinillos 60′), Deivid Rodriguez, Aleksandar Pantić, Jose Angel Crespo, Federico Cartabia, Luso Delgado (Fausto Rossi 71′), Patrick Ekeng, Borja Garcia Freire (Jose Silva 75′), Nabil Ghilas\nŻółta kartka: Sergio Busquets (FC Barcelona)\nDotychczasowe wyniki spotkań 16. kolejki Primera Division:\nCelta Vigo – Almeria 0:1 (0:1)\nTomer Hemed 17′\nLevante – Real Sociedad 1:1 (0:0)\nAndreas Ivanschitz 90′ (k.) – Sergio Canales 48′\nEibar – Valencia 0:1 (0:1)\nPaco Alcacer 31′\nRayo Vallecano – Espanyol Barcelona 1:3 (1:1)\nLeo Baptistao 45′ – Sergio Garcia 9′ 90′ Lucas Vazquez 76′\nBundesliga. Borussia Dortmund na dobre utknęła w strefie spadkowej Premier League. W pościgu za Chelsea


Szkolenie Maciej Orłoś - Tomasz Słodki\nNowoczesne szkolenie i warsztat w studiu telewizyjnym\nMaciej Orłoś Live\nProwadzisz biznes, nagrywasz filmy do Internetu, potrzebujesz dotrzeć do nowych klientów?\nSkorzystaj z unikalnej wiedzy Macieja Orłosia i naucz się prezentować przed kamerą. To pierwsze takie szkolenie na rynku, które odbywa się w profesjonalnym studiu telewizyjnym. Doświadczenie i praktyka mistrza wystąpień publicznych pomoże Ci wznieść się na nowy, wyższy poziom prezentacji.\nDla właścicieli małych, średnich i dużych firm\nDla osób, które chcą zbudować swój profesjonalny personal branding\nDla handlowców, którzy chcą prezentować internautom swoje usługi lub produkty\nDla przedsiębiorców, którzy chcą dotrzeć do nowych klientów\nDla trenerów i coachów, którzy chcą przekazywać wiedzę w skondensowany sposób\nDla wszystkich, którzy chcą oszczędzać swój czas - tłumacząc w krótkim filmie działanie swoich usług lub produktów\nDla osób robiących live na Facebooku lub YouTube\nDla tych, którzy chcą poprawić swój warsztat wideo\nPróby kamerowe – przedstawienie w rytm czołówki – 30 minut\nFeedback – omówienie prób kamerowych – 30 minut\nScenariusz wystąpienia przed kamerą – 30 minut\nMowa niewerbalna – czyli jak pracować ciałem – 30 minut\nPraca ciałem na stojąco – 30 minut\nWywiad na siedząco – 30 minut\nJak mówić i zwracać się do widzów (mimika, słowa) – 30 minut\nInterakcji z widzami (jak ją łapać i utrzymywać) – 30 minut\nOtrzymasz praktyczne wskazówki od wieloletniego dziennikarza - praktyka\nPrzećwiczysz się w najlepszych warunkach - w studiu telewizyjnym\nOtrzymasz od razu dodatkowe szkolenie VOD - przygotowujące do nagrań filmów w Internecie\nPoznasz tajniki dobrej prezentacji przed kamerami\nOtrzymasz dodatkowe materiały drukowane - magazyn Multiferencje i podręcznik skutecznego filmowania - Do Dzieła\nSprawdzisz się w telewizyjnych warunkach\nPoświęcisz tylko 4 godziny - szkolenie jest intensywne, tak abyś nie stracił całego dnia i mógł wrócić do swoich zawodowych obowiązków\nWłaściciel wydawnictwa Folk Time / Ethnosfera\nJeśli ktoś chciałby kiedykolwiek występować przed kamerą ma wyjątkową okazję, aby podczas tego kursu w fajnej atmosferze oraz pod okiem prawdziwego profesjonalisty nauczyć się podstaw technologii niezbędnej do bycia co najmniej dobrym. Bez tych podstaw jakich można nauczyć się podczas kursu można być co najwyżej dostatecznym.\nPrezes Voicetel Communications\nSerdecznie polecam taką formę szkolenia, to wyjątkowa okazja do zdobycia w krótkim czasie obszernej wiedzy z dziedziny autoprezentacji bezpośrednio od wyjątkowego profesjonalisty jakim jest Maciej Orłoś. Jestem przekonany, że taka wiedza przyda się każdemu nawet jeśli okazja do wystąpień publicznych nie zdarza się zbyt często.\nSzkolenie z Maciejem Orłosiem pozwala na natychmiastowe wdrożenie się do działań przed kamerami. Dodatkowym atutem jest studio telewizyjne. Od razu jesteśmy nagrywani przez 5 kamer i widzimy co należy poprawić, a co robimy dobrze. Polecam szkolenie – merytorycznie oraz praktycznie o telewizji w telewizji:)\nProfesjonalne studio telewizyjne to idealne miejsce do ćwiczeń z Maciejem Orłosiem. Studio posiada wielki telebim przy którym uczestnicy zdobywają wiedzę. Ponadto oświetlenie, kamery, mikroporty, zawodowa ekipa operatorów i montażystów pomagają w przyswajaniu wiedzy.\nTakich warunków nie uzyskamy w żadnej sali szkoleniowej czy konferencyjnej – to tutaj poznajemy tajniki pracy z kamerami, ekranami podglądowymi, odpowiednim wizażem czy tłem.\nDlaczego warto promować biznes przez wideo?\nILE FILMÓW DZIENNIE WRZUCA SIĘ DO SIECI\n576 000 godzin\n400 godzin wideo co minutę\n100 milionów godzin\n8 miliardów filmów\n95 milionów zdjęć i filmów\n700 milionów relacji miesięcznie\n400 milionów snapów\nBIZNES OPARTY NA WIDEO\nGłówne media społecznościowe (Facebook czy LinkedIn) wprowadziły własne playery filmowe. Wideo jest głównym narzędziem promocji biznesu – statystyki jasno pokazują, że coraz więcej oglądamy w Internecie.\nPopularność transmisji na żywo oraz wszelakich filmów dają nam ogromne możliwości promocji naszego biznesu. Jednak to w jaki sposób się zaprezentujemy – może w konsekwencji przełożyć się na sprzedaż.\nZ filmami jest jak ze zdjęciami – jeśli w ofercie umieścimy kiepską fotografię – powodzenie takiej promocji może być nikłe. Podobnie z filmami – warto zadbać o odpowiednie tło, dźwięk, jakość obrazu, ale także to w jaki sposób mówimy, stoimy, gestykulujemy czy budujemy zdania.\nO tym wszystkim podczas 4-godzinnego szkolenia opowiada Maciej Orłoś.\nWIDEO = SKUTECZNOŚĆ\nWedług ReelSEO ponad 90 procent z 600 przebadanych profesjonalistów branży marketingowej przyznało, że wykorzystywało treści wideo w celach marketingowych.\n82 procent z nich oceniło działania jako skuteczne. Konsumpcja treści wideo rośnie lawinowo. Ponad połowa internautów w wieku 18-34 lat przyznaje, że w Internecie korzysta głównie z materiałów wideo. Co więcej, jak wskazuje raport “The State „of Retailing Online 2013 Marketing & Merchandising”:\n40% budżetów marketingowych zostało w przeznaczonych na marketing internetowy,\n52% przedsiębiorców przyznało, że zwiększyło wydatki na obecność marki na Facebooku,\n31% na Pintereście,\n25% na Twitterze i YouTube,\n72% badanych zamierza inwestować w wideo.\nGdzie WARTO WRZUCAĆ SWOJE FILMY:\nGłówne medium społecznościowe - idealne do przekazywania krótkich form wideo.\nMedium biznesowe w którym znajdują się profesjonaliści - prezesi, dyrektorzy, kierownicy.\nDruga po Google wyszukiwarka treści w Internecie, ale także świetne medium do budowania wizerunku i sprzedaży.\nStwórz nowoczesne newslettery oparte na ekskluzywnym wideo dla Twoich kontrahentów.\nNowoczesna firma posiada nie tylko stronę www, ale także filmy promujące produkty lub usługi.\nMaciej Orłoś, absolwent warszawskiej Akademii Teatralnej oraz LAMDA. Dziennikarz i prezenter telewizyjny, przez ponad 25 lat prowadził Teleexpress oraz wiele innych programów w TVP. W latach 2016/17 prowadził programy w TV WP. Laureat 4 Wiktorów i 2 Telekamer. Od 20 lat jest trenerem z zakresu wystąpień publicznych (rożnie formatowanych) dla biznesu.\nProwadzi fan page na Facebooku, który śledzi ponad 21 000 osób, a który oparty jest głównie na filmach i transmisjach na żywo.\nMaciej Orłoś o sobie: ,,Moją pasją jest praca:). Bardzo lubię prowadzić programy telewizyjne. Uwielbiam słuchać i zadawać pytania. Kocham też pomagać ludziom biznesu w poprawianiu ich kwalifikacji komunikacyjnych. Ogromną satysfakcję daje mi świadomość, że moi podopieczni podczas szkoleń w sposób realny, widoczny robią postępy, wdrażają sugestie, są otwarci na feedback, stają się skuteczni, wiedzą jak mowić do publiczności, żeby to miało sens”.\nUdział w szkoleniu stacjonarnym\nSzkolenie VOD - jak robić live smartfonem\nMagazyn Multiferencje - o transmisjach online i webinariach\nPodręcznik skutecznego filmowania - Do Dzieła\nCena: 1.000,00 PLN 492,00 PLN\n24.05.2018 – 492,00 PLN (15 pozostało)\n28.06.2018 – 492,00 PLN (20 pozostało)\n30.08.2018 – 492,00 PLN (20 pozostało)\nWeź udział w programie! Checkout Dodano do koszyka\nSłodki Live to trzy profesjonalne studia telewizyjne z systemami do realizacji zarówno nagrań jak i live na Facebooku lub YouTube. Stworzyliśmy przyjazne miejsce do budowania profesjonalnego wizerunku firmy oraz personal brandingu.\nNasze działanie oparte jest na ponad 20-latach doświadczenia w realizacji filmów dla telewizji (TVN24, TVP3, Patio TV), biznesu (m.in. Medicover, Deloitte, Cemex), stacji radiowych (Program III, Radio BIS), czy organizacji (Rzecznik Praw Obywatelskich, Krajowa Rada Radców Prawnych, Fundacja Urszuli Jaworskiej).\nTo co robimy jest naszą pasją, a doświadczenie zdobyte w mediach, PR, marketingu, sprzedaży wykorzystujemy do innowacyjnej formy promocyjnej dla każdego biznesu.\nTo największe z naszych studiów – jego powierzchnia liczy ponad 11×6 metrów. Posiada wielki telebim na którym idealnie prowadzić programy telewizyjne, prezentacje lub rozmowy. Świetnie sprawdza się także podczas godzinnych webinariów na żywo, w których tłumaczymy jak działa produkt, usługa czy firma.\nW tym studiu ponad trzydzieści firm każdego tygodnia prowadzi rozmowy ze swoimi klientami, gośćmi czy kontrahentami, produkując profesjonalny kontent wideo na swoją stronę www. Obok przykład programu Karola Bancerza – twórcy portalu ccnews.pl\n5 kamer HD\nW tym studio nagrywali m.in.:\nStudio, w którym żywe rośliny grają główną rolę. Są tutaj bluszcze, kwiaty oraz ściany mchu przygotowane przez firmę Zu Garden. Przy stole można toczyć serdeczne dyskusje i rozmawiać na każdy temat. Studio zaaranżowane jest do szybkiej zmiany kolorów – nowoczesne oświetlenie ledowe pozwala dostosować kolor do potrzeb firmy, a doniczki oraz dekoracja regału może przybrać kolor logotypu firmy.\nDodatkowo można wyświetlić prezentację na ekranie wbudowanym w stół – zdjęcia, dane, przykłady realizacji czy logotyp idealnie urozmaicą obraz. Obok przykład rozmowy architekta krajobrazu i projektanta studia – Patryka Gniedziejko.\nWzorowane na studiach radiowych – bowiem Tomasz Słodki – prezes Słodki Live wywodzi się z radia (Program III, Radio BIS, Radio Opole), które jest jego największą pasją.\nPrzy okrągłym stole można poprowadzić debaty, spotkania, rozmowy. Studio idealnie wyciszone specjalnymi panelami akustycznymi, dzięki którym głos brzmi jeszcze lepiej. Dodatkowo pojemnościowe mikrofony dodają naturalnej barwy dźwiękowi, a jednocześnie wprowadzają klimat.


Prokuratura prosi o pomoc. Chodzi o pedofila - WP Wiadomości\nProkuratura prosi o pomoc. Chodzi o pedofila\nProkuratura Rejonowa w Stalowej Woli szuka świadków, którzy między lipcem 2016 r. a kwietniem 2017 r. widzieli Mariusza C. "rozmawiającego lub nawiązującego w inny sposób kontakt z małoletnimi poniżej 15 roku życia".\nMariusz C. (tarnobrzeg.po.gov.pl, Fot: Prokuratura Okręgowa)\nJak ustaliła prokuratura, pierwszymi ofiarami Mariusza C. były dzieci jego znajomych. W 2002 r. został za to skazany na pięć lat pozbawienia wolności. Po kilku miesiącach od wyjścia z więzienia zaczepiał 10-letniego chłopca. Pokazywał mu materiały pornograficzne i wykorzystał go seksualnie. Znów usłyszał wyrok 10 lat więzienia.\nMariusz C. wyszedł z więzienia w lipcu ubiegłego roku. Prokuratura w Stalowej Woli podejrzewa, że ponownie skrzywdził dzieci. Miał podżegać do wykonania podstępem nagich zdjęć małoletniej oraz składać fałszywe zeznania.\nProszą o kontakt telefoniczny\n"Zgodnie z wyrokiem m.in. za wielokrotne wykorzystanie seksualne małoletniego, na Mariusza C. nałożony został obowiązujący aktualnie zakaz przebywania w środowiskach małoletnich i miejscach przebywania małoletnich, a także zakaz kontaktowania się z małoletnimi poniżej lat 15. Z uwagi na ważny interes społeczny Prokurator Rejonowy w Stalowej Woli wyraził zgodę na ujawnienie wizerunek Mariusza C." - czytamy w piśmie prokuratury.\nOsoby, które widziały mężczyznę we wskazanym terminie, proszone są o kontakt z Prokuraturą Rejonową w Stalowej Woli: tel. 15 840 27 00, bądź Komendą Powiatową Policji w Stalowej Woli: tel. 15 877 33 10.


pozytywnie o forum - ŚFiNiA\npozytywnie o forum\nWysłany: Pią 10:18, 29 Sty 2016 Temat postu: pozytywnie o forum\nPo jakimś okresie używania forum, mam trochę bardziej przemyślane opinie.\nOczywiście to moje bardzo subiektywne odczucie. W niektórych dyskusjach jest zbyt dużo cytowania oponentów, co powoduje konieczność powrotu do początków dyskusji i różnych postów. Ponieważ jest wolność - akceptuję to.\nPoza tym może warto jeszcze raz zaznaczyć , że jest to forum światopoglądowe. Nie promuje jakiegoś jednego światopoglądu.\nnie chodzi tutaj raczej o obalanie czyichś światopoglądów?\nOraz nawracanie na określone religie oraz ewentualnie ateizm.


Narodowcy do dziennikarki niemieckiej stacji ZDF: Powinna się pani wstydzić, że pani trzyma taki mikrofon (video) - Polityczne.info\nKobieta pracująca dla stacji, która ledwie kilka dni temu odmówiła przeprosin za użycie stwierdzenia "polskie obozy zagłady" miała okazję porozmawiać z narodowcami, którzy nie pozostawili na niej suchej nitki. Na nagraniu opublikowanym w Internecie możemy zobaczyć fragment rozmowy dziennikarki z jednym z manifestantów.\nJeśli bronicie państwo prawa i demokracji, to powinniście się rozliczyć z tego, co zrobiliście złego - powiedział mężczyzna, po czym przypomniał kobiecie o zbrodniach dokonanych przez Niemców w czasie drugiej wojny światowej. Zabijaliście ich, gnębiliście ich, a teraz wykorzystujecie ich słabość. (…) Powinna się pani wstydzić, że pani trzyma taki mikrofon Ta stacja pluje na byłego więźnia, pana Tenderę. A pani trzyma ten mikrofon i mówi, że pani dziadek był w powstaniu? Pluje pani na pamięć własnego dziadka - dodał mężczyzna.\nW tym momencie do rozmowy włączył się inny manifestant: Mój dziadek walczył z Niemcami, a dzisiaj wy oszukujecie, kłamiecie i realizujecie niemiecką politykę historyczną. Po tych słowach dziennikarka postanowiła odejść i poszukać innych rozmówców.\nNewsy warszawa polska manifestacja narodowcy dziennikarka niemcy zdf | 29 lipca\nNarodowcy do dziennikarki niemieckiej stacji ZDF: Powinna się pani wstydzić, że pani trzyma taki mikrofon (video) 2017-07-29 14:55:54 2017-07-29 14:54:46


Tango Nuevo od podstaw z Anią i Tomkiem - Warsaw Salsa Club\nSalsa Liniowa od podstaw z Nataną i Karolem! »\nTango Nuevo od podstaw z Anią i Tomkiem\npon, 7 Styczeń 2019 - 22:03 | pt, 8 Marzec 2019 Aktualności\nKolejna gorąca nowość w WSC! Witamy Tango Nuevo na naszych parkietach!\nTango nuevo to styl tańczenia, który rozwinął się w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to zrewolucjonizowano sposób uczenia tanga i odświeżono taniec. W tamtych czasach tango utraciło nieco swój improwizacyjny charakter i dlatego zaczęto przełamywać konwencje. Dzięki temu jest to taniec, który rozwija się bardzo dynamicznie. W pewnym sensie tango nuevo jako styl tańca powraca do pierwotnych, ulicznych tradycji tanga. Z salonów przenosi się w przestrzenie miejskie, industrialne.\nJedno z pewnością się nie zmienia nadal jest to taniec bardzo głęboki i sensualny, dający tancerzowi wiele wolności. Jest świetnym tańcem socjalnym o niezwykłej magii, charakteryzującym się improwizacją i bliskością partnerów.\nZajęcia poprowadzą Tomasz Sadlakowski z Anią Czubak.\nTomek swoją przygodę z tańcem rozpoczął w 1988 r. od tańców towarzyskich w formie użytkowej.Po raz pierwszy z tangiem argentyńskim zetknął się na zajęciach Pauliny Policzkiewicz i Davida Masona w 1998 r. Od tego czasu uczestniczył w wielu warsztatach i zajęciach tanga prowadzonych przez uznanych argentyńskich i polskich instruktorów, takich jak: Milena Jurczyk i Robert Śliżewski, Juan Malizia i Manuela Rosii, Jose Vazquez i Anna Yarigo, Özgür Demir i Marina Marques, Guillermo Cerneaz i Marina Kenny. Swoje umiejętności w zakresie tanga wielokrotnie prezentował na pokazach i występach scenicznych, jak również prowadząc zajęcia, kursy i warsztaty. Był współzałożycielem i prowadzącym tangową grupę pokazową. W tangu argentyńskim prezentuje styl nuevo, tańczy również tango tradycyjne.\nAnia to nasza mistrzyni urban kizz, ale możecie ją spotkać prowadzącą zajęcia z sexy dance, czy też tańczacą bachatę lub żywiołową salsę. Jest to pasjonatka wszystkich styli, które wydobywają kobiecość, więc naturalnym było że jakiś czas temu jej zainteresowanie wzbudziło także tango nuevo :)\nStart: 25.01.2019 (piątek)\nArchiwa Wybierz miesiąc Maj 2019 (12) Kwiecień 2019 (4) Luty 2019 (4) Styczeń 2019 (3)\nIntensywny weekend Urban Kiz P2 z Anią i Arturem!\nBachata solo z Moniką! Start 10.06!\nBachata P2 w weekend z Nataną i Karolem!\nSalsa w parach od podstaw z Marysią i Tomkiem! START 21.05 (wt)\nHigh Heels z Tomkiem Jakowienko 15.06 (sobota) !\nZMIANA DATY STARTU! Super salsa eS-open z Olą i Tomkiem! Start: 06.06(czw)\nUrban Kiz Lady Styling z Anią!\nTaneczne Wakacje 2019 z Warsaw Salsa Club!\nJazz dla początkujących z Krzyśkiem! START 13.05 (pon.)!\nWeekend z Zoukiem Brazylijskim na poziomie S-open!


Wysokie buty Dolomite Cinquantaquattro Hike GTX | eTRAPER.PL\nButy turystyczne męskie Dolomite Skórzane buty turystyczne męskie niebieskie Doskonała podeszwa na górskie szlaki Skórzane buty z membraną Gore-Tex Dolomite 54 Hike Dolomite 54 Hike GTX Fajne buty skórzane turystyczne Buty z dwoma kompletami sznurowadeł\nButy Dolomite Hike to elegancja i doskonałe parametry w jednym. Świetne buty turystyczne z wyższą cholewką, w pełni wykonaną ze skóry zamszowej. Niesamowity design podkreślony kolorem niebieskim z czerwonymi wstawkami powoduje, że buty Dolomite 54 Hike przyciągają wzrok każdego przechodnia, czy turysty.\nButy są mocno odporne na przemakanie. Już sama skóra posiada właściwości wodoodporne, a kiedy dodamy do tego jedną z najbardziej znanych membran technicznych na świecie - Gore-Tex - otrzymujemy barierę praktycznie nie do przejścia. Wystarczy odpowiednio dbać o skórę w obuwiu, aby cieszyć się najwyższą wodoodpornością nawet przez kilka lat.\nButy turystyczne Dolomite Cinquantaquattro Hike GTX są bardzo wygodne. Wpływa na to kilka czynników. Marka Dolomite posiada opatentowany system DAS, dzięki któremu nadawany jest odpowiedni kształt cholewki, czy podeszwy środkowej, zależnie od tego czy jest to but damski czy męski, przeznaczenia obuwia, jego rodzaju, czy wysokości cholewki. Na wygodę ma także wpływ miękkość zastosowanej skóry, także tej od wewnątrz kołnierza. Zastosowane materiały oraz ich spasowanie nie powodują otarć i wpływają na komfort podczas chodzenia po terenie płaskim lub górzystym. Jednak chyba najważniejszym czynnikiem wpływającym na komfort, ale także, a może przede wszystkim na bezpieczeństwo, jest podeszwa zewnętrzna. Marka Dolomite stawia od wielu lat na współpracę z włoskim producentem Vibram. Podeszwy Vibram to sprawdzone na przestrzeni wielu lat produkty spełniające najwyższe standardy. Stosują je praktycznie wszyscy najważniejsi producenci obuwia trekkingowego czy turystycznego. Podeszwy Vibram występują w wielu rodzajach, twardościach, o różnym przeznaczeniu. W modelu Dolomite Hike otrzymujemy podeszwę Vibram Xs Trek Adula. Składa się ona z dwóch części: śródpodeszwy o dwóch różnych stopniach gęstości, oraz bieżnika z dość twardej gumy. Taka kombinacja pozwala przemieszczać się w butach Hike GTX po zróżnicowanym terenie w różnych warunkach atmosferycznych.\nWybierając buty Dolomite 54 Hike GTX otrzymujecie znakomite buty turystyczne, pięknie wyglądające i dające naprawdę dużo komfortu w czasie użytkowania.\nButy ze skóry zamszowej Dolomite Cinquantaquattro Hike GTX z membraną Gore-Tex i podeszwą Vibram Adula\nsymbol/kolor: 269482 0177 Blue/Red\nprzeznaczenie: hiking, trekking, wędrówki, spacery w terenie, łatwe szlaki turystyczne, miasto jesienią i zimą\nwysoka cholewka ze skóry zamszowej 1.8-2.0 mm\nbardzo wytrzymała podeszwa Vibram Adula\nwysoko wszyty język redukuje możliwość przemakania\nkomfortowy kołnierz ze skóry także od wewnątrz\ngumowy otok z przodu chroniący przed uderzeniami o kamienie\nwaga jednego buta to 575 g (rozm. 42)\nSkórzane buty miejskie Dolomite Cinquantaquattro FG


Anja Rubik Exclusive Collection | Moda – najnowsze kolekcje, najtańsze sklepy\n25 października 2014 Autor: moda.net.pl\nLubicie Anję Rubik? Jest niekwestionowaną ikoną modelingu, a także spełnieniem american dream każdej modelki na całym świecie. Pojawia się w najważniejszych sesjach modowych dla kultowych magazynów o modzie, takich jak Vogue, Elle, czy Harper’s Bazaar. Możemy podziwiać ją także podczas pokazów mody u najsłynniejszych projektantów świata. Jej styl jest kopiowany przez miliony kobiet. Jeśli i ty do nich należysz, mamy dla Ciebie dobrą wiadomość – teraz stanie się to o wiele prostsze. Bowiem sama Anja stworzyła pierwszą pełną kolekcję ubrań i akcesoriów, która inspirowana jest jest stylem. Kolekcja Anja Rubik Exclusive Collection dostępna będzię w wybranych salonach Mohito.\nKolekcja Anja Rubik Exclusive Collection Mohito stanowi doskonałe odzwierciedlenie stylu, do jakiego modelka zdążyła przyzwyczaić swoich fanów. Połączenie miejskiej nonszalancji z autorską interpretacją najświeższych trendów zaowocowało powstaniem Exclusive Collection – limitowanej linii, która w sprzedaży pojawi się już 14 listopada.\nBardziej niż kolekcję w tradycyjnym znaczeniu, chciałam pokazać zestaw ikonowych, wyprzedzających trendy basic’ów . Zaprojektowałam kolekcję ready-to-wear wraz z akcesoriami, które moim zdaniem każda kobieta powinna mieć w swojej garderobie: wyrafinową i szykowną – mówi Anja.\nDlatego w kolekcji Anja Rubik Exclusive Collection znajdziemy głównie bazowe produkty, takie jak t-shirty (z logiem AR!), czy modne swetry. Nie zawiodą się także Panie, które w linii Anja&Mohito poszukują amerykańskiego klimatu. W wielkomiejską stylistykę dobrze wpisują się akcesoria: skórzany plecak oraz srebrna kopertówka.\nKażdy projekt można dowolnie zestawiać z innymi, nakładać na siebie warstwowo, kreując w ten sposób nonszalancki mix klasyki i nowoczesności. Wszystkie projekty odnoszą się do stylu, jaki prezentuję na co dzień oraz stanowią moją własną interpretację topowych trendów sezonu.\nKobietom, które nie boją się modowych eksperymentów modelka proponuje bardziej odważne, typowo imagowe modele. W promującej kolekcję sesji zdjęciowej mocno wyróżniają się m.in. długa do samej ziemi, połyskująca suknia na ramiączkach, koszula z wycięciami na ramionach, spodnie z zamszowymi frędzlami oraz srebrna kurtka typu bomber.\nOd eleganckich, poprzez oversizowe i minimalistyczne kroje, do mocnych akcentów w postaci srebra i długich frędzli – cała kolekcja emanuje kobiecością, która w tym wydaniu jest po prostu cool\nJakie kolory znajdziemy w kolekcji Anja Rubik Exclusive Collection? Opiera się ona na klasycznym zestawieniu bieli, czerni i szarości dopełnionym przez modele w kolorze khaki, beżowym oraz srebrnym. Wszystkie projekty wykonano z najlepszej jakości materiałów, w tym także miękkiej skóry, naturalnej wełny oraz jedwabiu.\nCenowo, jak to bywa z ekskluzywnymi kolekcjami, ubrania i dodatki wychodzą trochę drożej, niż standardowa oferta Mohito. Ich ceny kształtują się od 59,99 zł za wybrane akcesoria przez kwoty rzędu 99,99 – 349,99 zł, w których dostępne będą koszule, wełniane swetry i żakiety po kwoty w przedziale 99,99 zł (pasek) – 699,99 zł (spodnie) za projekty wykonane z naturalnej skóry.\nMoim celem było stworzenie zestawu pełnego szykownych, a przy tym uniwersalnych ubrań i akcesoriów, stanowiących kwintesencję mojego stylu. W ten sposób powstał wyjątkowy mix, który każda kobieta może śmiało nosić nie tylko w tym, ale także w nadchodzących sezonach.\nOficjalna premiera kolekcji Anja Rubik Exclusive Collection odbędzie się 6 listopada w Warszawie. Oczywiście weźmie w nim udział również sama gwiazda. Wyprodukowany na światowym poziomie z wykorzystaniem nowoczesnych technologii pokaz ma szansę stać sie jednym z najbardziej widowiskowych show w historii polskiej mody.\n< Makijaż na Halloween 2014\nMała czarna – sukienka idealna. Co musisz o niej wiedzieć? >


Kolportaż ulotek Bielawa: Dystrybucja, Roznoszenie, Rozdawanie ulotek Kolportaż ulotek Bielawa: Dystrybucja, Roznoszenie, Rozdawanie ulotek\nKolportaż ulotek: Bielawa\nZleć kolportaż ulotek w Bielawie i zareklamuj swoje usługi wśród 30.492 mieszkańców miasta. Poprzez dystrybucję materiałów reklamowych np. do skrzynek pocztowych, kolportaż w Bielawie umożliwia dotarcie do 7623 adresów.\nKorzystając z usługi kolportażu, warto zareklamować się także w okolicach Bielawy. Różnica w cenie jest znikoma, a konkurencja w małych miejscowościach jest zdecydowanie mniejsza, niżeli w dużych miastach. Co więcej, statystyki podpowiadają, że podatność na reklamę bezpośrednią w małych miastach i wsiach jest dużo większa – często jest to także jedyna droga dotarcia do niektórych odbiorców.\nKlienci korzystający z usług kolportażu na terenie Bielawy, zlecają dodatkowo roznoszenie ulotek w takich miejscowościach jak: Nowizna, Mościsko, Kluczowa, Ostroszowice, Wolibórz, Jugów, Sokolec Rzeczka, Walim, Glinno, Stachowice, Książnica, Jaźwina, Uciechów, Sieniawka, Dobrocin, Gola Dzierżoniowska, Gilów, Piława Dolna, Piława Górna, Lutomia Dolna, Bojanice i ponad 29 innych.\nRozdawanie ulotek w Bielawie\nOferowane przez Brocool rozdawanie ulotek w Bielawie, opiewa zarówno na wręczaniu materiałów do rąk Bielawian, mieszkańców okolicznych miejscowości, jak i turystów. Wyróżniamy wiele grup docelowych, do których jesteśmy gotowi dotrzeć. Jeśli interesuje Cię ta forma kolportażu, poniżej znajdziesz najpopularniejsze miejsca rozdawania materiałów reklamowych:


Tom Ford Sahara Noir, woda perfumowana dla kobiet 50 ml | iperfumy.pl\n/Marki/Tom Ford/Sahara Noir\nTom Ford Sahara Noir woda perfumowana dla kobiet\nWarianty Tom Ford Sahara Noir\nlabdanum, pomarańcza, cyprys\npapirus, jaśmin, róża, cynamon, kadzidło\nwanilia, labdanum, benzoina, bursztyn, cedr\nOcena Tom Ford Sahara Noir\nCiężkie, mocne, tajemnicze... Idealne... :)\nDzisiaj dostalam probki tego zapachu.Zdecydowanie jest to moj zapach.Zdecyduje sie na caly flakon.\nGenialny zapach kadzidła. Kojarzy się z kościołem, ale z drugiej strony każde, nawet drobne musknięcie skóry tym zapachem, powoduje to że czuje się jak tajemnicza nieznajoma z orientu. Bardzo podoba mi się to, że nie ma w nim piżma. Zapach mocny, seksowny i nie dla każdego. Intrygujący, uwodzicielski i niepowtarzalny.\nPiękne, migotliwe kadzidło. Ale bynajmniej nie "kościelne". Zapach nietuzinkowy. Przepięknie rozwija się na skórze. Miłoć od pierwszego powąchania.\nCiężki, wyrafinowany ale zarazem zmysłowy zapach pięknie rozwijający się na skórze i długo się na niej utrzymujący. Polecam kobietom dojrzałym , świadomym swojej kobiecości i wdzięku jakie wkoło roztaczają .\nLubię mocne, nietuzinkowe zapachy. Ten odkryłam przypadkiem, przechodząc się po perfumerii i... nie mogłam się oderwać. Pierwsze wrażenie dosłownie zawaliło mnie z nóg. Stary kościół, kadzidło, lekko zbutwiałe drewno.. chciałam nimi pachnieć od razu. Pierwszy flakon dostałam w prezencie, nie było wśród znajomych ani jednej osoby, która nie zapytałam czym tak pachnę! Perfumy są oryginalne, bardzo uwodzicielskie, dla świadomych siebie kobiet. Pierwszy zapach od kilku lat, z którym "zdradziłam" moje ulubione Shalimar.\nPrzepiękne kadzidło, trwały, mocny zapach, to nie są perfumy dla mas, są dla koneserów..!!\nPierwsza myśl od powąchania: Kościół- kadzidło .Mocny zapach,nie każdemu przypadnie do gustu.\nJa nosze go z radością, szczególnie jak zbliża się jesień, zima. Jest dla wyjątkowych kobiet, nie będzie każdemu pasował, ale dlatego jest wyjątkowy, nietuzinkowy, uwodzicielski. Właśnie po niego sięgnęłam, gdyż zbliża się ten czas i myślę już o kolejnej butelce\nCudo dla wielbicielek kadzidła bo ono otwiera zapach i pozostaje już do końca. Te perfumy wymagają odowiedniej oprawy (strój, makijaż) ale i charakteru. Dla mnie są bardzo zmysłowe, tajemnicze, intrygujące...pobudzają moją fantazję... jestem uzależniona, dla mnie to pustynia burza doznań. Tak jak napisała poprzedniczka, kojarzą mi się z grzechem, zakazanym owocem.\nbardzo mocny ,kadzidlany,radzę nie kupować w ciemno.To nie moja bajka\nZapach dymno-kadzidlany. Intensywny, mocny, ogarniająco-otulający, głęboki, ciężki, trwały i nadzwyczaj zmysłowy. Bardziej dla kobiet świadomych siebie niż dla roztrzepotanych dzierlatek :) Choć ten zapach nie pozostawi nikogo obojętnym, nie każda osoba będzie mogła nosić go z radością :) Cóż, ja się w nim zakochałam od pierwszego powąchania :)\n'pustynna burza zmysłów' - trafnie ktoś ocenił :)...bardzo specyficzny, nietuzinkowy, dla odważnych, pewnych siebie kobiet....musze to napisać choć absolutnie nie chce nikogo zniechęcać - kojarzy mi się z kościołem, kaplicą ...........i grzesznicą, żeby nie było za poważnie.....:)))\ntrwały, intrygujący i ponadczasowy\nzapach wyjątkowy, kadzidlany, trwały.ja jestem uzależniona\nZapach ciepły, kadzidlany, trochę męski, nie radziłabym kupować w ciemno ja skorzystałam z możliwości kupienia 1ml i niestety na cały flakon się nie skuszę. Perfumeria jak zawsze idealnie, profesjonalnie.\nMocny to mało powiedziany. Mnie powalił tylko jak je otworzyłam. Ale trzyma się na skórze jak rzep i jest w stanie przetrwać dobę. To zapach nie dla mnie, ale przeżyłam pustynną burzę zmysłów. Perfumeria świetna.\nZapach znakomity. Nie landrynkowy, ale też nie udziwniony (jak niekiedy się zdarza). Ma dyskretną ekspozycję - nie "poraża" na odległość. Trzyma się dobrze, chociaż nie aż tak dobrze, jak np. Sensuous Noir Estee Lauder. W porównaniu z kosztem zakupu w sieci, mającej w Polsce wyłączność na markę, cena rewelacyjna.\nPiękny kadzidlany zapach dla koneserów. Plus za trwałość.\nCiężki zapach, wysmakowany, bardzo specyficzny i raczej nie dający się w sposób prosty opisać - zgodnie z nazwą "noir" ;) Radzę wypróbować przed zakupem, sądzę,że nie każdemu przypadnie do gustu. Mnie się "niestety" podoba...choć cena nieszczególnie... ;P Zespół iperfumy jak zwykle "na medal". Pozdrawiam - wierna klientka:)\nJaka jest Twoja opinia o Tom Ford Sahara Noir?\n50 ml za jedyne 118,19 zł


Pytanie o wiarygodność hodowców i klatkę - PAPUGI FORUM\nStrona główna -Srednie i małe papugi- Rudosterka -Pozostałe tematy dotyczące Rudosterek\nPytanie o wiarygodność hodowców i klatkę\nRejestracja: czw mar 19, 2020 09:12\nPtaki które hoduję: na razie szukam papugi\nPost autor: Don Grigori » czw mar 19, 2020 09:45\nWitam. Od jakiegoś czasu czytam dużo o papugach, bo chcę sobie sprawić przyjaciela. Moja decyzja nie jest podyktowana słomianym zapałem, ani chęcią posiadania pupila "bo tak kcę". Jestem dorosłym, odpowiedzialnym człowiekiem i zanim przyjmę pod swój dach żywą istotkę, chcę się najpierw przygotować. A więc przeczytałam już chyba całe Google, Wasze forum w 80%, papuzie grupy na FB, obejrzałam YT, Instagram, rozmawiam z różnymi ludźmi. Stwierdziłam, że charakterem najbardziej pasować do mnie będzie rudosterka. Mam wytypowanych kilku hodowców, lecz mało o nich wiem i chcę zapytać tutaj, czy może ktoś ich zna i może potwierdzić ich wiarygodność - chodzi mi o reputację, czy u nich ptaki mają dobre warunki, czy to są dobrzy hodowcy, czy jacyś cwaniacy?\n1. Tomasz C. (Częstochowa) prowadzi stronę na FB rudosterki.pl Pyrrhura\n2. Ryszard N.(Wilkasy, Suwałki) prowadzi stronę na FB Papugi nasze pupile, mazury ,podlaskie, mazowieckie\n3.Grzegorz Sk. (Tychy)\nI drugie pytanie - jakiej klatki potrzebuje rudosterka - jedna lub parka oczywiście przy wypuszczaniu jej? Patrzyłam tutaj na tematy klatek dla nich, ale linki są już nieaktywne.\nZ uwagi na ochronę danych osobowych nazwiska zostały wykropkowane. Admin\nRe: Pytanie o wiarygodność hodowców i klatkę\nPost autor: WOJTEKZ » czw mar 19, 2020 10:35\nZobacz ten link https://www.zdrowyzwierzak.pl/pol_m_Pta ... w-350.html\nPost autor: Rozalka:) » czw mar 19, 2020 10:44\nJa w swoim życiu podejmowałam beznadziejne decyzje w tych kwestiach ale na podstawie opinii innych mogę stwierdzić, że skoro patrzysz hodowców z całej Polski to chyba najlepiej będzie u pana Tomasza. O dwóch pozostałych osobach też nieco słyszałam ale niewiele i nie wiem jaka jest opinia o nich. Wczoraj się dowiedziałam, że pan Ryszard jest (/był (nie wiem)) właścicielem papugarni, co by mnie odtrąciło.\nNiby sporo osób ma rudosterki w Omega 2 (tak jak ja), ale wiadomo - czym większa tym lepsza\nPs. Obowiązuje rodo - jak tylko zajrzy Krysia to wykropkuje nazwiska (wiem, bo zawsze tak robi )\nNie tyle RODO co ochrona danych osobowych. Chyba, że ktoś wyraził zgodę na publiczne podanie nazwisk i wszelkich namiarów na hodowle jak np tu : viewtopic.php?f=78&t=3276 Admin\nPost autor: Don Grigori » czw mar 19, 2020 11:13\nZ tego, co wiem RODO obowiązuje firmy, ja tylko pytam bo jak inaczej zapytać o tych hodowców? Ktoś mi pisał o Omedze właśnie. Patrzyłam wcześniej na Cezara, ale zdrożał do 1000zł... Dziękuję za link do klatek, szkoda tylko że one nie mają wyciąganej kuwety. Myślałam jeszcze o tej https://www.zooplus.pl/shop/ptaki/klatk ... ECY#604260 ale ktoś mi napisał, że jest kiepskiej jakości. O Panu N. czytałam niepokojące rzeczy w Google. Co do papugarni nie wiem, jak tam jest, bo nie byłam. Czy o tą Omegę chodzi? Jest bardzo ładna :) https://allegro.pl/oferta/woliera-klatk ... gI2efD_BwE\nPost autor: Krysia- » czw mar 19, 2020 15:36\nJeśli Cię stać, kup Omegę. Ma i na dole ruszt przez który przelecą i odchody i resztki jedzenia, i wysuwane dno klatki, i otwierane górne drzwiczki. Włożysz między nie drążek tzw rozporowy i ptak/ ki będą miały na czym siedzieć. Mam taką i bardzo ją sobie chwalę. Ja na ruszcie kładę gazety ( można i papier tzw ręcznikowy ) bo łatwiej jest je wymienić niż co kilka dni szorować z odchodów. Dzięki temu nie muszę myć dna klatki bo nic na nie nie leci, resztki jedzenia nie mieszają się z odchodami. Czysta wygoda .\nNa dodatek a może przede wszystkim Omega ma poziome druty co bardzo ułatwia ptakom wspinanie się po nich.\nPost autor: Don Grigori » czw mar 19, 2020 16:42\nChyba ta Omega byłaby najlepsza wersja 2/2. Czy jak dałabym papier na ruszt to nie będzie tak, że ptaszek będzie po tym deptał i wchodził łapkami do swoich kupek? Słyszałam, że Pan Tomasz preferuje rozmowy tylko telefoniczne.\nPost autor: Rozalka:) » czw mar 19, 2020 17:36\nZdecydowanie Omega 2/2. Podobno rudosterki uciekają z wersji 2/4. Co do papieru - to zależy od charakteru. Z moją rudosterką to by nie przeszło bo nawet z pod piasku i wiórek wyciąga cały papier i się bawi nim. Ja zrezygnowałam z tej kraty\nPost autor: Don Grigori » czw mar 19, 2020 18:21\nTeż kiedyś miałam taką kratę u kanarków w mniejszej klatce, ale uważam że wcale też nie jest taka potrzebna.\nWróć do „-Pozostałe tematy dotyczące Rudosterek”


Kepler62. Część druga: Odliczanie [Bjorn Sortland, Timo Parvela] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00188 003030 21326269 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Bjorn Sortland, Timo Parvela Liczba stron: 61\nISBN: 978-83-957320-7-2 Data wydania: 2020-05-20\nSpis treści Strona redakcyjna Rozdział 1. O autorach Bliskie-dalekie sąsiedztwo\nCopyright © Timo Parvela, Bjørn Sortland, Pasi Pitkänen and WSOY, 2015 Text © Timo Parvela, Bjørn Sortland 2015 Illustrations © Pasi Pitkänen 2015 First published in 2015 by Werner Söderström Ltd with the Finnish title KEPLER62 – Kirja 2: Lähtölaskenta and simultaneously by Piggsvin with the Norwegian title Kepler62 – Nedtelling. Polish translation published by arrangement with Bonnier Rights, Finland, and Macadamia Literary Agency, Warsaw. © tłumaczenie Marta Dybula Östholm © for Polish edition by Wydawnictwo Widnokrąg 2020 Skład i łamanie wersji polskiej oraz adaptacja okładki: Maria Gromek Redakcja: Wojciech Górnaś | Redaktornia.com Korekta: Magdalena Wójcik Opieka produkcyjna: Multiprint Joanna Danieluk This translation has been published with the financial support of NORLA, Norwegian Literature Abroad. Książka wydana dzięki finansowemu wsparciu NORLA, Norwegian Literature Abroad. Wsparcie Komisji Europejskiej dla wydania tej publikacji nie stanowi poparcia dla treści, które odzwierciedlają jedynie poglądy autorów, a Komisja nie może zostać pociągnięta do odpowiedzialności za jakiekolwiek wykorzystanie informacji w niej zawartych. Piaseczno 2020 Wydanie I ISBN 978-83-95732-07-2 Wydawnictwo WIDNOKRĄG www.wydawnictwo-widnokrag.pl Konwersja: eLitera s.c. .\n1. – W końcu mi się udało... – mówi głos w telefonie. – Powiedziałaś, że mogę zadzwonić w każdej chwili. Mijają trzy sekundy, zanim poznaję, kto to. Patrzę na zegarek. Dochodzi trzecia w nocy. Zazwyczaj właśnie o tej porze kładę się spać. – Dobrze – odpowiadam, mając nadzieję, że zabrzmiało to spokojnie i na luzie. – Tylko nikomu ani słowa. Przyjedź tu natychmiast. Weź taksówkę. Zapłacę. Poproś, żeby zatrzymała się przy fontannie. Beze mnie nie będziesz mógł wejść przez bramę. – Okej – mówi cienkim głosem, po czym się rozłącza. Nie muszę dodawać, że będą do niego strzelać, jeśli wejdzie sam. Prawdopodobnie o tym wie. Serce wali mi w piersi. Przez chwilę obracam w palcach wisiorek po mamie. Zawsze to robię, kiedy się denerwuję. Naszyjnik jest w kształcie serca. Można je otworzyć, w środku jest jej zdjęcie. Rzadko mam siłę, żeby na nie spojrzeć. Wszyscy mówią, że w tej grze jest coś ukryte. Na serio, wszyscy. Każdy gadał o Keplerze62, zanim jeszcze ta gra się ukazała. W necie huczało od plotek. Mówiły o tym gazety. I telewizja. I radio. Zdawaliśmy sobie sprawę, że to jedynie hajp. Ale mimo wszystko... Pisali: Be part of the story. Tylko o jaką historię im chodzi? Ci, którzy mają szerokie horyzonty, wiedzą, że rząd kłamie. Na serio, kto wierzy politykom, wiedząc o tym, że każdy program zaczynają i kończą słowami: „Rząd to nasz przyjaciel”? Tak myślą jedynie ci, którzy pragną, żeby rząd rzeczywiście był naszym przyjacielem. Ci, którzy nie są w stanie sobie wyobrazić, że może wcale nim nie jest. Od zawsze męczyło mnie to, że rozmyślam o zbyt wielu sprawach jednocześnie. Wcale nie uważam, że rząd jest moim przyjacielem. W ogóle nie mam prawdziwych przyjaciół. Ani jednego. Dlatego jestem wolna. Nie muszę się nikim przejmować. Ale to całe gadanie o Keplerze mnie zaciekawiło. Nareszcie, po raz pierwszy w moim życiu, pojawiło się coś, czego nie miałam jako pierwsza. Coś, co było wyzwaniem. Nie tylko media mówiły o tej grze. Wszyscy moi niby-przyjaciele o niej rozmawiali. Nieprzyjaciele również, a jest ich całkiem sporo. Nawet mój trener personalny. Ten, który tęskni za drugą wojną światową, mimo że ma dopiero dwadzieścia osiem lat. Nareszcie coś się działo. Coś, na co Wikipedia nie zna odpowiedzi. Coś, w czym nie dało się pójść na skróty ani kupić rozwiązania. Muszę zagrać w Keplera62 i go przejść. Wtedy podobno wydarzy się coś niesamowitego. Nikt jednak nie wie, co dokładnie. A wkrótce gra będzie miała swoją premierę i tutaj. Wszystkie media pełne są pogłosek o wielkiej podróży, przygodzie, nowych planetach. Możliwe, że to tylko bzdury. Rząd się boi, że zniknie nadzieja na świetlaną przyszłość. A my potrzebujemy nadziei. Długo się zastanawiałam, czy świat czeka zagłada. Jest nas za dużo, klimat się zmienia, ludzie prowadzą za dużo wojen, bakterie stają się odporne na antybiotyki. Ogólnie nastroje nie są najlepsze. Nie lubię grać w gry i nie przywiązuję wagi do szczegółów. Na końcu Keplera62 jest coś o jakimś sztylecie, ale tego nikt nie rozkminił. Po prostu lądujesz przed drewnianymi drzwiami, w których można coś wyryć. Samo granie podobno nie jest drogie, nie trzeba dokupować żadnych dodatkowych pakietów ani aktualizacji. Jedynie kiedy jesteś na ostatnim poziomie, wymagane jest połączenie z netem. Gra jest tak trudna, że ludzie są maksymalnie sfrustrowani. Podoba mi się to. Plotki okazały się prawdą. Coś tam było. Za drzwiami na poziomie 100. Tajemnica. Rozgryzł to chłopak z Korei Południowej. I jeden z Finlandii. I jakaś dziewczyna z Kanady. Oprócz tego jeszcze kilkoro nastolatków. Niczego nie zdradzali, ale byli na zdjęciach. Pojawili się w ogłoszeniach w szarych strojach. Na jednej z fotografii obok nich znajduje się logo Keplera62 i podpis: „Znaleźliśmy odpowiedź. Była irytująco prosta”. A tak przy okazji, to nieprawda, że nie da się kupić odpowiedzi. Oczywiście, że wszystko można kupić. Przyjaciół, dziewczynę, chłopaka, mały biedny kraj. Wszystko jest na sprzedaż. Komórka pika i wyświetla się wiadomość: „Jestem już przy fontannie. Wyjdziesz czy nie?”. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\nTimo Parvela to najpopularniejszy fiński twórca literatury dla dzieci i młodzieży, zdobywca wielu nagród. Dobrze wie, co młodzi czytelnicy lubią najbardziej, a znany jest między innymi z absurdalnego poczucia humoru. Bjørn Sortland ma swój znak rozpoznawczy: lekki, humorystyczny styl, który jednak nie przeszkadza mu poważnie traktować wszechświat oraz problemy dzieci i młodzieży. To jeden z najpopularniejszych norweskich pisarzy. Pasi Pitkänen zasłynął ilustracjami do książek i filmów z serii Angry Birds i zdobył dużo nagród. Dla nas ilustrował również serię Tima Parveli o przygodach Patego. Marta Dybula Östholm – skandynawistka, tłumaczka języka szwedzkiego i norweskiego, filolożka szwedzka, pasjonatka języków, literatury skandynawskiej i komunikacji (nie tylko interkulturowej) oraz kultury. Absolwentka uniwersytetów Jagiellońskiego i Sztokholmskiego. Fascynują ją języki i możliwości, jakie stwarza ich znajomość. „Jako nastolatka pisałam listy z ludźmi z przeróżnych miejsc na świecie po angielsku, niemiecku i polsku. Teraz inaczej i szybciej można nawiązywać kontakty, między innymi grając w gry komputerowe, jak bohaterowie Keplera62”. Na studiach całe trzymiesięczne wakacje spędziła w Norwegii, pracując w schronisku górskim, skąd do najbliższej kafejki internetowej i cywilizacji trzeba było przejść ponad pięć kilometrów stromą kamienistą ścieżką. Zachęca do odważnego i twórczego korzystania z języków i zabawy przy odkrywaniu nowych słów i zjawisk. Ulubione norweskie słowo to rumpetroll oznaczające kijankę. Powstało z połączenia rumpe, czyli pupy, tyłka lub ogona, i trolla.\nBLISKIE-DALEKIE SĄSIEDZTWO Jak daleko jest Norwegia? Jak wyglądają białe noce? Co Finowie robią w wolnym czasie? I czy w Szwecji dzieciaki mają podobne sprawy do naszych? Zapraszamy w literacką podróż do naszych sąsiadów zza Morza Bałtyckiego. Poznajcie świetnych bohaterów i ich codzienne (a czasem niecodzienne) sprawy. Przekonacie się, że – mimo odległości, innego środowiska i zwyczajów – jesteśmy do siebie całkiem podobni. W tej serii oddajemy też głos tłumaczom, dzięki którym możemy przeczytać wszystkie książki po polsku, zamiast uczyć się takich języków jak fiński czy norweski. To oczywiście byłoby bardzo ciekawe, choć mogłoby trochę potrwać. :) Książka jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach programu Kreatywna Europa, który powstał między innymi po to, by Europejczycy mogli poznawać pisarzy z innych krajów i ich książki oraz dzielić się swoją kulturą. . Dołącz do kosmicznej przygody! Nadszedł czas. Dzieci niedługo wyruszą w kosmos w poszukiwaniu nowych światów. Polecą trzema statkami: Niñą, Pintą i Santa Maríą. Ari podejrzewa, że nie powiedziano im całej prawdy o zadaniach, które ich czekają... Czy podróż zbliży bohaterów do poznania tajemnicy? Krótkie teksty, przemyślane suspensy i świetne ilustracje sprawiają, że trudno się od książki oderwać. To szybka i przyjemna lektura – również dla tych, którzy nie przepadają za czytaniem. .\nAutor: Bjorn Sortland, Timo Parvela\n


Pompa głębinowa 3 IBQ 5-6 1,1kW 230V Ibo z 20m - DoStudni.pl\nChcesz zapytać o ten produkt? Podaj kod produktu 2250\nPompa głębinowa 3 IBQ 5-6 1,1 kW 230 V IBO z 20 m kablem\nPompa głębinowa 3 IBQ 5-6 marki IBO z silnikiem jednofazowym o mocy 1,1 kW to wielostopniowe, odśrodkowe urządzenie do pompowania czystej i zimnej wody. Przeznaczone do montażu w studniach głębinowych, kręgowych oraz do tłoczenia wody z otwartych zbiorników wodnych. Wysokie parametry hydrauliczne sprawiają, że pompa poradzi sobie zarówno podczas użytku domowego, jak i w firmach o zróżnicowanej branży.\nPompa ma trwałą konstrukcję odporną na działanie korozji i zapewnia wieloletnią i bezawaryjną pracę. 3-calowa średnica nie wymaga szerokich odwiertów, a więc zmniejszają się koszty wykonania otworu i tym samym cena montażu. Sama instalacja jest sprawna i prosta. Urządzenie ma króciec tłoczny o średnicy 1 ¼” i wyposażone jest w fabryczny, długi 20-metrowy przewód zasilający zakończony wtyczką. Pompa ma elektroniczny system pomiaru parametrów. Inwenter monitoruje takie wartości jak: ilość przepływu wody, napięcie prądu, temperaturę silnika. Jeżeli któryś ze wskaźników wskazuje anormalne parametry, pompa zostaje wyłączona. Urządzenie ma jednak funkcję ponownego załączenia. Jeżeli po określonym upływie czasu czynnik awaryjny zostanie wyeliminowany, pompa włączy się automatycznie i będzie kontynuować pracę.\nPompa tłoczy do około 137 l/min i podnosi wodę na wysokość maksymalną do 77 metrów. Urządzenie ma magnesy trwałe oraz przetwornicę częstotliwości, dzięki czemu osiąga do 6000 obr/min. Jednocześnie jest energooszczędne i ma wysoką sprawność. Zaletą jest także funkcja łagodnego rozruchu, dzięki której nie ma uderzeń hydraulicznych, które powodują szybsze zużywanie się urządzenia. Pompa przystosowana jest do pracy w wahaniach napięcia 160-250 V.\nPompa 3 IBQ 5-6 IBO jest nowa i objęta gwarancją producenta na okres 2 lat od daty zakupu.\nJeżeli mają Państwo jakieś pytania, potrzebują pomocy w doborze innych akcesoriów dostępnych w naszym sklepie, to zapraszamy do kontaktu. Jesteśmy do Państwa dyspozycji.\nPompa kupiona już zepsuta. Po roku znów przestała chodzić. Prawdopodobnie wadliwy kabel zasilający. Jeżeli chodzi o parametry to polecam.\nSkoro jest to kolejna awaria pompy, warto skontaktować się z Serwisem producenta w celu ustalenia dokładnej przyczyny jej niesprawności. Na pracę pompy wpływa wiele czynników, które warto wyeliminować jako przyczynę jej uszkodzenia. Może to pomóc uniknąć ponownej awarii. (Krzysztof, 19.08.2021)