Po pijanemu spowodował kilka groźnych kolizji. Za popełnione czyny grożą mu teraz 2 lata więzienia! - ddwloclawek.pl\nPo pijanemu spowodował kilka groźnych kolizji. Za popełnione czyny grożą mu teraz 2 lata więzienia!\n09:17, 06.02.2019 | D.W.\nSkomentuj Za swoje nieodpowiedzialne zachowanie mężczyzna odpowie teraz przed sądem. Zdjęcia ilustracyjne. Fot. depositphotos.com\nDo zdarzenia doszło na terenie gminy Boniewo. Policjanci otrzymali zgłoszenie, z którego wynikało, że kierowca osobowego alfa romeo jedzie w bardzo nietypowy sposób, przy okazji uszkadzając znaki drogowe. Na miejsce natychmiast wysłano patrol policji.\n- Gdy policjanci dotarli na miejsce zastali siedzącego za kierownicą auta 23-latka, od którego wyczuli silną woń alkoholu. Badanie alkomatem potwierdziło, że kierowca jest nietrzeźwy – „wydmuchał” 3 promile. Z relacji świadków wynikało, że zanim kierujący zakończył w rowie niebezpieczną jazdę po pijanemu, spowodował po drodze kilka kolizji - relacjonuje nadkom. Joanna Seligowska-Ostatek, oficer prasowy Komendy Miejskiej Policji we Włocławku.\nJak udało się ustalić będącym na miejscu policjantom, mężczyzna najpierw uszkodził znak drogowy stojący przy rondzie, potem krzewy i ogrodzenie posesji, następnie zjechał na pobocze, gdzie uderzył w kolejny znak drogowy i zatrzymał się w przydrożnym rowie.\nZa swoje nieodpowiedzialne zachowanie mężczyzna odpowie teraz przed sądem. Grożą mu nawet 2 lata pozbawienia wolności i utrata prawa jazdy, które zostało mu zabrane zaraz po zdarzeniu. Dodatkowo odpowie też za spowodowane kolizje w ruchu drogowym.


Temat: Sala główna 05.11.14 23:42\nTuż przed wejściem jest całkiem sporo zajmująca sala główna z asymetrycznie rozstawionymi, kwadratowymi stołami. Wokół nich jest kilka krzeseł, zazwyczaj po cztery. W przeciwieństwie do tego, co ludzie się spodziewają przy dosiadaniu się, nie jest wcale tak mało miejsca. Na spokojnie może tam zjeść obiad nawet do sześciu osób i jeszcze zostanie miejsce. Nie są aż tak małe, a na dodatek nadrabiają ilością: siedem. Powyżej nich, ze sklepienia dachu wyłania się całkiem ładny żyrandol, zapalony tylko, gdy braknie w sali światła dostającego się tutaj przez okna.\nTemat: Re: Sala główna 02.12.15 13:57\nNeony ostatecznie dotarł z powrotem do siedziby Lamia Scale i skierował kroki do sali głównej. Nie miał pojęcia czemu ten jakże znamienity mag wezwał go i pozostałych. Być może chciał podjąć decyzję o składzie drużyny gildyjnej na Wielki Turniej Magiczny? Paul nie miał nic przeciwko by wziąć w nim udział, tym bardziej, że niedawno stał się dumnym magiem prosperującym na rangę S. Oczywiście nie pokładał w tym wielkich nadziei - jego magia nie była potężna, a on zawsze uchodził za artystę. W rodzinie syren było wielu lepszych i potężniejszych magów od niego, a mu nie jest potrzebna dodatkowa sława - chciałby tylko rozsławić bardziej swoją Gildię!\nOstatecznie jednak ciemnowłosy usiadł przy jednym z wielkich stołów i poprawił swoje nowo nabyte chunnari. Ten strój bardzo mocno przypadł mu do gustu, a jako artysta musiał dbać o zmiany wizerunku. Ostatnio coraz częściej sięgał do tytułu "artysty"... Nie leżało to w pełni w jego charakterze, a mimo to ludzie nie mieli mu tego za złe.\nJeżeli ktoś się do niego dosiądzie, z lekkim, skośnym uśmiechem rozpocznie rozmowę prostym pytaniem - Jak nastrój przed tym jakże znamienitym wydarzeniem? Zapowiada się wiele ciekawych atrakcji, a może i ujrzymy jakieś zapomniane magie?\nOstatnio zmieniony przez Neony dnia 02.12.15 22:54, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Sala główna 02.12.15 22:13\nWchodzę do pomieszczenia w swój biały płaszcz odziany. Rozglądam się i widzę, że dopiero jedna osoba siedzi przy stolikach. Spoglądam na swoje karwasze, które niedawno odebrałem od kowala. Jest to świetna ochrona, mająca wszystkie atesty Krajowej Rady Mieczy i Tarcz i na pewno mnie nie zawiedzie. Jednak ciągle nie mogę się przyzwyczaić, że coś takiego mam na sobie. Po prostu bardzo dziwnie, co nie znaczy niewygodnie, się w nich czuję. Oczywiście powinienem szybko się do nich przyzwyczaić, bo gdyby tak nie było, produkt pewnie nie mógłby spełniać wymaganych norm. Zatem jestem dobrej myśli. W ręku trzymam Pamiętnik i długopis, jednak ciągle nie mogę się wziąć w garść i opisać moją przygodę z Nekromantą Mortimerem. Nawet nie wiem jak zacząć. Nawet nie wiem jak skończyć. Nawet nie wiem czy powinienem opisywać całość czy może tylko kawałek albo najistotniejsze fakty. Szczegółowy opis mej niesamowitej przygody zajmie bardzo dużo kartek i pewnie znudzi osoby, które w przyszłości będą starały się go rozszyfrować. To trochę dziwne, zważywszy, że piszę Pamiętnik w starożytnym języku, tak by były problemy z jego rozczytaniem i jednocześnie pragnę komfortu czytelnika. Jednocześnie chcę i nie chcę, by ktoś przeczytał moje dzieło. Można powiedzieć, że poznanie tych treści jest pewnego rodzaju nagrodą za niezwykłą wiedzę. Zważywszy na to, nagroda powinna zachować swoją grację, harmonię i być niezwykłą przyjemnością. A jakaż to przyjemność, jeśli ktoś zanudzi się po parunastu stronach niezwykle szczegółowego opisu? Tworzenie dobrego tekstu to nie lada wyzwanie, a ja niestety już pomału wysiadam. Rozmyślając o własnym Pamiętniki, zapominam po co tutaj przyszedłem. Nagle jednakowoż sobie przypominam, gdy zdaję sobie sprawę, że mogę głupio wyglądać, wpatrując się w przestrzeń pustym i nieobecnym, niemal zaczarowanym i zahipnotyzowanym wzrokiem. Ktoś mógłby pomyśleć, że lunatykuję. Albo, że jestem zombie. Cóż za ironia. Spotkałem zombie i wcale ich nie przypominam. Przynajmniej nie tych, które spotkałem.\n"Nie jestem zombie! Do cho***y!" - myślę sobie, próbując samego siebie przekonać do tej jakże nieprawdopodobnej tezy. Od pewnego czasu bowiem rzeczywiście czuję się jak zombie. To znaczy, nie czuję własnego mózgu i nawet nie wiem czy myślę czy ktoś mną steruje. Ale o tym pomyślę później. Idę sprawiać pozory, że jednak nie jestem zombie tylko normalnie myślącym Magiem. Dosiadam się do stolika Neonego. Wiem, że to niegrzeczne, ale nie wydaje się, żeby miał coś przeciwko. Odpowiadam na jego pytanie:\n- Chciałbym skopać parę tyłków - mówię, kładąc Pamiętnik i długopis na stole. Oczywiście zakładam, że mój rozmówca rozumie, że chodzi mi po prostu o zwykłą rywalizację, a nie bezsensowny mord. Nie mam zamiaru nikogo mordować! Wzdrygam się na samą myśl o tym, że mógłbym! - Tak nawiasem mówiąc, jestem Iwaru Yosa. Ty pewnie Neony! Jeden z najsławniejszych magów Lamia Scale! Miło mi, senpai!\nWstaję nagle, co może trochę zaskoczyć mego rozmówcę. Kłaniam się w pas. Jednocześnie zastanawiam się o tym jakiegoż typu magie możemy spotkać na Igrzyskach. Zakazane i zapomniane magie są najbardziej problematyczne, bo ich użytkownicy mogą być naprawdę silni. Zawsze tak jest, że osoby obdarzone starożytną magią dysponują także niesamowitą mocą. Trochę się boję, ale jestem jednocześnie lekko podniecony. Skopanie takiego kogoś będzie zasługiwało na specjalny wpis w mym Pamiętniku i będzie świadczyło o mojej potędze. Tak bardzo pragnę udowodnić sobie, że nie jestem taki beznadziejny za jakiego się uważam. Ostatnio trenowałem i rozwinąłem całkiem pokaźny wachlarz nowych i ulepszonych zaklęć. Wracając do Pamiętnika, ciągle nie wiem co zrobić z tym fantem ... Może się kogoś doradzę?\nTemat: Re: Sala główna 03.12.15 7:24\nPominę wszelkie opisy i zbędne dopiski narratora, gdyż czas mnie nagli, a rozmowa między dwoma magami jest raczej istotniejszym elementem tego wątku, niż bezsensowny u podstawy opis ich ubrań, pomieszczenia czy wspomnień o których wiedzą tylko oni sami. Z resztą Neony miał okazję Iwaru już zobaczyć, co nie znaczy zagadać, więc kojarzył jego twarz, a to już bardzo dużo!\n- Miło mi cię... - zaczął mówić Paul słysząc imię rozmówcy, jednak ten wstał od stołu i swoim ukłonem wywołał czysty szok na twarzy malarza. Szybko się jednak z niego otrząsnął i z ciepłym uśmiechem starszego kolegi pomagającego pierwszoklasiści odnaleźć salę popacał go po głowie podobnie jak Gajeel Laxusa - Mów mi po prostu Neony lub Neoś! Nie jestem wcale sławnym magiem, więcej ludzi zna mnie z moich pokazowych dzieł malarskich i występów na ulicach lub w karczmach różnych miejscowości. Swoją drogą, jesteś bardzo pewny siebie. Zmieniłeś się od pierwszej oficjalnej rozmowy na terenie naszej siedziby. Czyżbyś... poznał dziewczynę dla której warto się zmienić? HMM?! - tak, to był ten charakterystyczny dźwięk dla matki interesującej sięzwiązkiem miłosnym syna z jego najlepszą przyjaciółką, bądź kogoś w stylu kuzyna dowiadującego się o związku jego kuzynki-gospodyni z "braciszkiem". Mówiąc tak, Paul lekko powiercił się na krześle i usiadł po turecku na nim. Od czasu gdu mag zmienił styl, znacznie wygodniej stało mu się w lekkim rozkroku lub siedząc po turecku. Dodatkowo na końcu zdania uśmiechnął się żartobliwie i pomachał swoim kocim ogonkiem, który niedawno nabył wraz z odkryciem kolejnego faktu o jego zdolnościach magicznych.\nTemat: Re: Sala główna 03.12.15 15:24\nNa samo słowo "dziewczyna" wzdrygam się. Czyżby wiedział o Steampy? A może to ona mu coś powiedziała? To nie tak jak oni myślą. Czyżbym się rumienił? Czyżby mój rozmówca to widział? Nie mogę tego tak zostawić. Muszę coś powiedzieć. Odzyskuję więc szybko normalny kolor twarzy i siadam na krześle, na którym już siedziałem.\n- To nie tak. Chyba - mówię, zakładając ręce za głowę i odwracając wzrok w przeciwną stronę, udając obrażonego. Nagle powracam do poprzedniej pozycji i kontynuuję - Po prostu wiem, że nasza gildia jest najsilniejsza w całym Fiore! Nie mogę zawieść! Nie mogę nie skopać tyłków innym magom! Jakby to o mnie świadczyło?\nWychodzi na to, że wszystko co robię, to robię dla Gildii. Nawet moja chęć kopania tyłków jest dla Gildii. Czyżbym się zakochał w Gildii? Być może. Niemniej jednak, nie chcę teraz myśleć na ten temat.\n- Wiesz co? Możesz mi coś doradzić? - pytam się Artysty Neonego - No wiesz, jak artysta artyście. Ja jestem pisarzem\nPokazuję swój Pamiętnik i zaczynam snuć bardzo długą opowieść o tym jak przybyłem do Oak. O tym jak poznałem niejakiego Aro, jego córkę i kolesia w zbroi, którego imienia zapomniałem. O tym jak znalazłem się w zaświatach i o tym z kim i o czym tam rozmawiałem. O Ariadosie. O walce z zombiami. O pierwszym starciu z Mortimerem. O walce solowej z Mortimerem i o tym jak Ariados go pokonał. Nie pomijam żadnego szczegółu, no może za wyjątkiem Steampy.\n- Jak widzisz ... bardzo długa opowieść - mówię, zastanawiając się ile czasu mogło minąć podczas gdy ja opowiadałem. Mam nadzieję, że mój rozmówca jeszcze nie śpi - Twoim zdaniem powinienem opisywać to wszystko w Pamiętniku? Czy może ograniczyć się do niektórych fragmentów? Jak myślisz, senpai, hę? Pomóż, bo ... bo zaraz zapomnę ...\nRozkładam Pamiętnik na wolnej stronie i biorę do ręki długopis. Pragnę pisać zgodnie ze wskazówkami Neonego.\nTemat: Re: Sala główna 03.12.15 15:42\nChłopak ledwo wrócił do gildii po ostatniej misji, której nie mógł uznać za udaną, a już dostał wezwanie do sali głównej. Mistrz nie należał do ludzi, którzy wydawali polecenia. Zazwyczaj to on stawał w pierwszym szeregu i robił wszystko sam. Wolał zostawiać członkom gildii wolną rękę roztaczając tylko z tyłu aurę opieki i wsparcia. Dlatego też to dziwne wezwanie bardzo go zaskoczyło i mimo wszystko postanowił natychmiast udać się na miejsce.\nW środku była cała masa ludzi. Widocznie każdy dostał podobne wezwanie, a to oznaczało, że sprawa naprawdę może mieć znaczenie dla całego Fiore. Szkoda tylko, że ostatnio spędził tyle czasu wśród starych ksiąg i manuskryptów, że zupełnie nie wiedział co dzieje się w świecie zewnętrznym. I nie wiedział kim jest spora liczba ludzi, którzy teraz przebywali wraz z nim w sali głównej.\nEwidentnie musiał skończyć z przesiadywaniem w bibliotekach i samotnymi wyprawami na rzecz jakiejś integracji. Chociaż może nie od razu rezygnować ale trochę te dwie czynności ograniczyć.\nW każdym razie stanął teraz w kącie i przyglądał wszystkiemu uważnie. To, że miał plan się zmienić nie oznaczało, że musi go natychmiast wprowadzać w życie.\nTemat: Re: Sala główna 03.12.15 16:07\nPodczas, gdy rozmówca Neonyego snuł mu tą niezwykłą wręcz opowieść, w którą wbrew wszystkiemu mag z uszkami uwierzył, w sali zaczęło zbierać się coraz więcej ludzi. Nie przeszkadzało mu to, gdyż potrafił wyczuć z hałasu rozmów i śmiechów słowa skierowane do niego. Słuchając wiec młodego pisarza, przedrzeźniająco nazywając go senpaiem, zaczął nad stołem, w powietrzu, malować ilustracje do jego opowieści. Ta magia na prawdę czasami się niezwykle mocno przydawała!\nMag stworzył trzy dzieła wielkości kartki z zeszytu Iwaru. Były zrobione z zimnego fotonu, więc wyglądały raczej na zimne ryty w skale lub drewnie. Nie wykraczały poza delikatne światło skali szarości, zieleni, niebieskiego i brązu. Przedarło się wśród tego troszkę złota, bieli i czerwieni, ale w stosunkowo małych proporcjach. Jaki był cel tego stylu malarskiego? Przede wszystkim... nie było go! Paul dostał weny i odruchowo zaczął malować. Uświadomił sobie jednak, że całkowicie pochłonięty opowieścią będzie faktycznie chciał to opisać, a najlepsze we wszystkich książkach były dobre ilustracje! Nie chcąc spalić papieru gorącymi luxami i złotym rukh. Te obrazki łatwo będzie przenieść, co w pewnym sensie ułatwi też opis historii... Z resztą, dlaczego Mud nie namalował całej tej opowieści? To mogłoby być niezwykle efektowne... Może kiedy indziej. Zauważywszy, że Iwaru zbliża się do końca wypowiedzi, Neony uśmiechnął się, poprawił ostatnie szczegóły na obrazach i spojrzał na młodego.\n- Jestem Neony lub Neoś! Żadnych panów, sirów, senpai i temu podobnych tytułów. A wracając do twojego... problemu. Nie znam się na pisaniu i mam problem nawet z rozpoczęciem listu... z resztą nawet listu nie pisałem od kilku miesięcy... Za to pomóc mogą ci moje obrazy! Nie są najwyższej jakości, gdyż robiłem je trochę na szybko i starałem się wykorzystać chłodny foton. Pozwoli ci to umieścić te obrazy w twej książce jako ilustracje. Tu masz "Zaświaty spotkanie pierwsze", to jest "Otoczony przez zombie", a tutaj "Pojedynek na śmierć ze śmiercią". Nie wiem czy ci się spodobają, no ale co z nimi zrobisz to już twój wybór młody. Oczywiście bez papieru lub innego fundamentu, obrazy te rozpadną się w ciągu kilkunastu minut... Nie można mieć wszystkiego... - mag mówił z radością i uśmiechem, wytykając samemu sobie błędy w swej twórczości. Może nie były do końca jego winą, ale czuł potrzebę dalszego szlifowania stylu i zdolności magiczno-malarskich.\n11800 - 3x 600 = 10000 MM\nTemat: Re: Sala główna 03.12.15 16:49\nRysunki Neonego bardzo mi się spodobały.\nPokazuję rozpostarty Pamiętnik leżący na stole. Jest otwarty na pustych stronach.\n- Czy mógłbyś umieścić rysunki o tutaj?\nWskazuję na wolne miejsce i czekam aż malarz zaczaruje mój pamiętnik. Następnie przepraszam go i zabieram się do opisywania. Skupiam się jedynie na tych dwóch rzeczach - Walce ze Śmiercią, Pierwszej Wizycie w Zaświatach i Ucieczce przez Zombiami - oczywiście podpisuję obrazy tak jak życzył sobie tego malarz.\n/Tak krótko. Przepraszam.\nTemat: Re: Sala główna 04.12.15 9:34\nMag jednym ruchem kociego ogonka popchnął obrazki na papier, a te same już dopasowały się ułożeniem. Ten ogonek na prawdę się przydaje...\n- Dobra pisz w spokoju, nie będę ci przeszkadzał. Jak skończysz to daj znać.\nPo tych słowach wstał i zaczął przeciskać się pomiędzy zbierającymi się masowo członkami Lamia Scale. Wolał dać artyście miejsce i spokój, kto wie czy to mu nie pomożę pisać? Sam Paul skierował się w stronę Tsumiego. Nigdy nie miał oakzji z nim pogadać, a to jedna z bardziej znanych osobowości w gildii. Jego magia jest potężna, a on ma fajny styl, przynajmniej ubioru. Może uda się zawiązać jakąś relację? tak na przyszłość.\n- Witaj Senpai. Jak tam na ostatniej misji było?\nTemat: Re: Sala główna 06.12.15 8:04\nNieźle się namęczyłem by znaleźć tą salę główna. Mistrz mógł w notce nowym napisać gdzie się znajduje, a nie... Pchnąłem drzwi i wszedłem do środka. Usłyszałem przy tym kawałek rozmowy. No super... Trafiłem w cudowne towarzystwo - malarz, jakiś artysta pewnie i bliżej nieokreślony obiekt. Zlustrowałem ich wszystkich uważnie. Nie, nic nie przeoczyłem, wciąż są normalni i nieciekawi. A nie, zaraz! Dlaczego ten malarz ma kocie dodatki?! Na jego widok pacnąłem się w czoło (mogłeś to zrobić mentalnie, teraz pomyślą, że nienormalny jesteś). Westchnąłem, opierając się o ścianę po prawej stronie drzwi.\n- Hej - burknąłem. Jeśli o karteczkę chodzi... To o dziwo słyszałem o jakimś wielkim wydarzeniu, czasami (czasami to tobie się coś udaje) warto wyjść ze swojej pracowni.\nTemat: Re: Sala główna 06.12.15 21:12\nKończę zapisywać Pamiętnik. Jeszcze raz przeglądam to co napisałem. Całkiem zgrabnie mi to wyszło i jeśli ktokolwiek będzie umiał to przeczytać to na pewno bardzo szybko zakocha się w tym teście jak w pięknej, nagiej niewieście gotowej by trochę popracować rękami, ustami, rękami i pewnym magicznym miejsce poniżej pasa. Słowem, gorący tekst. Oczywiście jeszcze trzeba będzie go odczytać. Odczytanie jest nagrodą. Sama wiedza o starożytnych językach jest kluczem. Nie mam zamiaru tego ułatwiać, bo nie o to chodzi w wielkich i magicznych księgach należących kiedyś do wielkich magów. Tak, zamierzam zostać wielkim magiem i pragnę, by me imię było sławne, a książki czytane nawet w ... świecie bez magii. Chciałbym, by mój Pamiętnik był kiedyś jedną z najbardziej pożądanych przez kolekcjonerów książek; by jego rozszyfrowaniem zajmowały się wielkie zespoły naukowców i historyków; by pochłaniało to kolosalne pieniądze; by było to kwestią życia i śmierci; by ludzie walczyli i być może nawet ginęli w obronie i chęci zdobycia tej książki. Teraz jednak ciągle żyję i nie jestem sławny. Mój Pamiętnik to zwyczajny dziwny zeszyt, który nikogo nie obchodzi. Zatem czekam tutaj na Igrzyska Magiczne, które możliwe, że rozsławią me imię; które będą pierwszym krokiem do oznajmienia całemu światu ...\n"Nazywam się Iwaru!"\nTym razem jednak muszę czekać i niemiłosiernie mi się to czekanie dłuży. Neony poszedł rozmawiać z inną sławą Gildii - Tsumim. Nie będę im przeszkadzał. Mą uwagę zwraca dziwny koleś, który niedawno wszedł do siedziby. Nigdy go nie widziałem, chociaż jestem członkiem gildii już z dwa tygodnie. Być może podobnie do mnie jest nowy. Być może. Chętnie bym do niego zagadał, jednak tak na prawdę nie czuję potrzeby. Nie umrę, jeśli tego nie zrobię. On też nie umrze. Wszyscy jesteśmy mniej lub bardziej zadowoleni i niech tak zostanie. Zatem pozostaje mi czekać wśród tych wszystkich ludzi, których prawie w ogóle nie znam. Rozglądam się za Mistrzem Rahlem lub Panną Zoe. Spodziewam się nawet zobaczyć tą całą Steampy. Jakąś znajomą twarz. Jednak z góry wiem, że me działania będą skazane na niepowodzenie. Ludzi tutaj jest po prostu zbyt dużo. Czekam, czekam i powoli zasypiam, czekając na jakąś informację o Igrzyskach.\n-Aaaaaa - ziewam i kładę się na stoliku, który po odejściu Neonego stał się wolny. Idealne łóżko do przespania całego życia. Niezmiernie wygodne. Zasypiam.\nTemat: Re: Sala główna 08.12.15 1:04\nDo przepełnionej już sali głównej ze swego gabinetu zszedł wreszcie mistrz w asyście niezastąpionej ostatnio Zoe.\n- Witajcie. Przepraszam, że was wszystkich tutaj zebrałem. Mam wam jednak coś ważnego do przekazania chociaż zapewne już o tym wiecie. Rada Magii ponownie organizuje Wielkie Igrzyska Magiczne. I zanim zaczniecie krzyczeć i przeklinać wiedzcie, że i mnie się ten pomysł nie podoba. Wszystkie te blizny są pamiątką po ostatniej krwawej jatce jaką ta zabawa spowodowała. Jednak od zakończenia wojny staramy się sprowadzić świat ponownie na normalne tory i robimy to właśnie poprzez ścisłą współpracę z Radą. I dlatego w tak ważnym i przełomowym momencie nie możemy się wycofać. Musimy odsunąć na bok wszystkie nasze bóle i pokazać, że jesteśmy silni, że Rada jest silna, że spokój i normalność na nowo zawitały do Fiore. - podczas tej krótkiej przemowy zachowywał spokój chociaż po jego głosie dało się poczuć, że przychodzi mu to z trudem. A gdyby ktoś był głuchy to dostrzegłby zdenerwowanie mistrza po jego gestach. Po tym jak dotyka co chwilę jednej z setek swych blizn. No, a jak ktoś był głuchy i ślepy to miał przesrane i raczej niewiele go obchodził nastrój mistrza.\n- Ponieważ Rada chce tym wydarzeniem zbliżyć też magów nie tylko ze swoich gildii, ale też z całego kontynentu poprosili by wśród 6 osobowego zespołu jaki będzie tworzyć każda drużyna znaleźli się także magowie niezrzeszeni. U nas będzie tylko jeden mag neutralny ponieważ mistrzynie Mermaid Heel poprosiła byśmy przyjęli w swe szeregi jedną z jej podopiecznych. Dlaczego tak jest nie wiem ale zgodziłem się na tą propozycję. W każdym razie teraz przedstawię wam 4 osoby, które będą nas reprezentować. Na początek dwóch magów z rangą A. Tsumi i Neony, który musi się zrehabilitować za ten proces. Następnie dwójka, która wciąż wspina się na szczyty, a która pokaże, że nie traktujemy tego jak wyścig zbrojeń. Iwaru oraz Kronos, będzie to nasza dwójka czarnych koni, którzy mam nadzieję zaskoczą nie jednego przeciwnika. Wasza czwórka będzie nas reprezentowała i mam nadzieję pokaże swe umiejętności w jak najlepszym stylu.\nGdy ucichły już brawa pozostałych członków gildii dla wskazanej przez mistrza czwórki odezwał się on ponownie.\n- Wiemy już na czym będzie polegała pierwsza konkurencja. Będziecie musieli przy wejściu na arenę pokazać jak najlepiej swe umiejętności tak by cała widownia was zapamiętała. Zatem Paul liczymy tutaj na Ciebie. Ponieważ jednak mamy dwójkę członków spoza gildii, otrzymacie specjalny pokój w Domus Flau, w którym będziecie mogli wspólnie z nimi wszystko ustalić. Zatem powodzenia panowie.\nTemat: Re: Sala główna 08.12.15 1:21\nTemat: Re: Sala główna 08.12.15 8:16\nNeony widząc wychodzącego ostatecznie Mistrza i towarzyszącą mu Zoe odwrócił do nich wzrok i lekko falując ogonkiem słuchał jego słów w ciszy. Słysząc o poprzednim Wielkim Turnieju Magicznym przypominały mu się niezliczone opowieści o problemach nim wywołanych, o zniszczeniu gildii Quarto Cerberus, o wielkiej rzezi na stadionie. Mag zrozumiał też w końcu, skąd pochodzi większość blizn jego Mistrza. Do tej pory uważał go za człowieka o wielkim doświadczeniu bojowym, ale nie spodziewał się takiego typu doświadczenia. Ilu wtedy magów ucierpiało? Ilu straciło życie? Na szczęście Paul nie miał czasu się teraz nad tym zastanawiać.\nDo jego powiększonych uszu dotarła informacja o dodatkowych uczestnikach turnieju wywodzących się z "wolnych związków zawodowych", czyli popularniej ujmując - niezrzeszonych. Do tego tajemnicza dość informacja o członkini Kobiecej Gildii... Czy Mermaid Heel nie zamierza brać udziału w turnieju? To dość niespodziewane. Ta gildia zawsze była dość liczna i niezwykle dobrze wytrenowana... Co się z nimi musi teraz dziać? W sumie czy to ważne? Dodatkowa osoba w zespole, mogąca posiadać ciekawe umiejętności... Fajnie się zapowiada! A może i Neony będzie miał nową inspirację do malowania!\nJednak i tym razem ponownie został on wydarty z myśli. Przed chwilą radosny, a jednak nieobecny wzrok ustąpił miejsca szokowi. Źrenice mu się powiększyły, uszka stanęły sztywnie, a ogonek machnął mocniej na bok. Mistrz do gildyjnej drużyny wybrał także i jego. Syn marnotrawny, który opuścił praworządność swych braci i sióstr, teraz dostał nową szansę na naprawienie swego dobrego imienia. Mag wiedział, że tamten list gończy będzie napiętnowany na nim jeszcze długo, ale nie spodziewał się, że Mistrz będzie chciał mu pomóc go usunąć i to w tym stylu. Chwilę później został też wybrany na pierwszy ogień podczas turnieju. "Zatem Paul liczymy tutaj na Ciebie" - powiedział Mistrz, dodając pewności siebie Mudowi. Artysta miał trochę talentu do pokazów, jednak wiedział, że to nie będą zwykłe pokazy. Rada Magiczna nie pozwoliła by na tak łatwe zawody... Neony będzie musiał to przemyśleć i przygotować się na kilka ewentualności... Gdy przemowa jednak się już skończyła Neony uśmiechnął się lekko i skierował do wyjścia. Trzeba udać się na miejsce i zapoznać z otoczeniem. Kto wie co tam się będzie działo...\nTemat: Re: Sala główna 08.12.15 14:11\nPosta mi się nie chce pisać więc... z/t\nTemat: Re: Sala główna 08.12.15 16:57\nChłopak już chciał odpowiedzieć Neonowi by przede wszystkim nie mówił do niego senpai, a potem spróbować wymigać się od odpowiedzi na temat misji, która chociaż zakończona powodzeniem to dla niego była porażką. Znacznie bardziej niż opowiadać takie rzeczy wolał dowiedzieć się skąd u niego te uszy i ogon. Jednak nim zdołał to zrobić do sali wszedł mistrz, a nie wypadało zakłócać jego wypowiedzi swoim gadulstwem.\nUważnie słuchał słów mistrza i chociaż nie miał takich nieprzyjemnych wspomnień na temat ostatnich Igrzysk, bo był za młody to jednak słuchając jego słów udzielił mu się ten nie przyjemny nastrój. To swoiste napięcie. Ale patrząc po obecnych nie był chyba jedynym.\nWszystko jednak minęło gdy usłyszał, że to on ma reprezentować gildię na tak ważnym wydarzeniu. On. Mól książkowy i samotnik. Ktoś kto przychodził do gildii tylko zdawać raporty, prosić mistrza o pozwolenia do różnych bibliotek Rady i od czasu do czasu po misje by mieć za co prowadzić badania. Dlatego nie wiedział czy sprosta zadaniu zarówno pod względem siłowym jak i psychicznym. Miał nawet zamiar się wycofać ale wiedział, że mistrza pewnie nie przekona gdyż zrobił to z wielką rozwagą. Pozostało się tylko pogodzić z wyborem i dać z siebie wszystko.\nTemat: Re: Sala główna 10.02.16 18:05\nJak zwykle w porze obiadowej w sali było pełno ludzi. Jedni rozmawiali, inni jedli obiad. Ciągła rotacja szarych jednostek śpieszących się nie wiadomo gdzie i dlaczego. W tłumie młodych i prężnych wyróżniała się pewna kobieta w średnim wieku.\nZza opartych na rumianych policzkach drucianych okularów spoglądały wielkie, pełne ciepłego światła brązowe oczy. Kąciki wąskich warg były lekko uniesione jakby usta już dawno przyzwyczaiły się do uśmiechu. Pulchne policzki i figura gruszki w połączeniu z tą dobrotliwą twarzą i ciemnymi włosami spiętymi w kok tworzyły postać właścicielki jednej z najlepszych cukierni w mieście, pani Shocotl.\nKobieta wolnym krokiem usiadła przy jednym ze stolików i poprawiając swój biały fartuszek rozglądnęła się spokojnie po sali. Miała się spotkać z jakimś magiem, który podjął się poszukiwań zbiega. Szkoda tylko, że nie wiedziała jak owy mag wygląda. Mogła jedynie mieć nadzieję, że on domyśli się, że to z nią miał się spotkać. Rozglądając się tak po pomieszczeniu zauważyła pewną dziewczynkę, która trzymała w drobnych rączkach papierową torebkę z logo jej cukierni. Uśmiechnęła się do dziecka ciepło.\nTemat: Re: Sala główna 20.07.16 13:05\n//Przepraszam z góry za pominięcie Aarona, chciałam wam jednak trochę przyspieszyć fabułę. Jeśli odpiszecie w najbliższym czasie, posty pojawią się dopiero od przyszłego poniedziałku albo wtorku. Nie musicie trzymać się kolejki, piszcie kto pierwszy może i ma okazję.//\nDroga z Hargeonu do Margaret, dokładniej to do gildii została w pewnym sensie przekichana i przegadana na przemian. Oczywiście, dziewczyna chętnie udzielała się w rozmowie chociaż jej stan nie był mimo wszystko za dobry.\n- Ma pan rację, panie Gala...Gala...Galarlic! zająknęła się, tak naprawdę zapomniała jego imienia. - Żyłam z bratem w Oak. Potem on wyjechał, ja wylądowałam w Hargeonie w zeszłym miesiącu... i próbowałam się nauczyć magii. Chciałam być jak on - te odpowiedzi padły w stronę Aarona, a gdyby nie kichnięcie, puściłaby mu również uśmiech. Otarła nos i się w tej kwestii poprawiła.\n- Nie, ja nie jestem, mój brat już tak. Roan Tianis... znasz go?\nI rzeczywiście, takie imię z pewnością musiało mu gdzieś zaświtać. Albo raczej takie zestawienie, nie imię. Ale jak on wyglądał - to już był problem.\nGildia wydawała się spokojna. Nie dało się jej nawet w najmniejszym stopniu porównać z obrazem Fairy Tail niesionym wraz z pogłoskami. Członkowie Lamii byli spokojniejsi... no, z odchyłami jeśli zna się członków gildii lepiej niż tylko z imienia i nazwiska. Były jakieś grupki mężczyzn i kobiet rozsiane po stolikach, wyraźnie rozmawiający ze sobą, była jakaś parka panów grających w szachy, byli fani kart... no i te trzy osoby przy barze, wielcy pasjonaci alkoholu wszelakiego. Kto by nie chciał sobie wypić? No właśnie! No, chyba że jest się dzieckiem...\n- Wow... to jest super! - powiedziała rozradowana Tianis. W ciągu drogi trochę jej kichanie przeszło, mimo wszystko jednak wydawała się strasznie blada. Wyraźnie jednak nie wiedziała, co dalej, ekscytacja ją pożarła, rozglądała się wokół uważnie. Usta miała otwarte szeroko, można by rzec że szczena jej opadła.\nTemat: Re: Sala główna 06.08.16 0:27\nDrzwi wejściowe otwarły się z narastającym skrzypieniem, gdy czwórka podróżników dotarła do celu sucha, mimo oberwania chmury. Pierwszy próg przekroczył blady chłopak w białej czapce. Gdyby był przemoknięty do suchej nitki, zapewne każdy w środku usłyszałby piękną wiązankę pod adresem pogody niepodzielnie panującej na zewnątrz. Na szczęście, dzięki Aaronowi cała gildia pozostała niewzruszona na przybycie kolejnego członka i jego znajomych. Tylko kilku z nich uniosło leniwe łby w górę. Blady mag westchnął, po czym poprawił białą czapkę i odwrócił się w stronę pozostałej trójki, skupiając się jednak najbardziej na jedynej dziewczynie w towarzystwie.\n-Witajcie w Lamii...-rozłożył ręce w powitalnym geście. Nie zdarzało się, żeby w swojej karierze przyprowadził kogokolwiek z ulicy do gildii, ale kiedyś musi być ten pierwszy raz.\n-Chodź, musisz się rozgrzać...-po czym ruszył w stronę wolnych stołów bliżej ogniska*.\n-Gdzieś coś słyszałem...-chłopak schował ręce do kieszeni, mijając kolejne stoły i spoglądając na poszczególne osoby. Jedni grali w karty, inni w szachy, inni gapili się bezwładnie w jeden punkt gdzieś w oddali. Chłopak uśmiechnął się pod nosem. Cieszył się, że doszedł właśnie do takiej gildii, a nie na przykład do drących mordy na prawo i lewo Fairy Tail. Tutaj było zdecydowanie spokojniej, czyli dla Escobara wprost idealnie...\n-... ale... sam jestem tu od tygodnia. Rozumiesz...-przez chwilę zapomniał dokończyć zdanie, zamyślając się nad Wróżkami i ich głośnymi wybrykami.\n-Ale to później, najpierw się rozgrzejemy...-Esco kiwnął głową w kierunku baru, po czym zniknął na chwilę zostawiając trójkę samą sobie. Pogadał chwilę z barmanem, który po chwili miał przynieść do stolika trzy szklanki z alkoholem i kubek z czymś gorącym dla małej. Gdy Esco wrócił do stołu, spojrzał przenikliwym wzrokiem na Tianis...\n-Co dokładnie robiłaś sama w ciasnej uliczce w taką pogodę?I czyje były te ptaki?-spytał, gdy już usiedli.\n*jeżeli w pomieszczeniu nie ma ogniska, to Esco idzie w stronę wolnych stołów.\nTemat: Re: Sala główna 07.08.16 19:08\nPrzez większość drogi Aaron nie był już tak rozmowny. Jego przemiana nie umknęła uwadze białowłosego. Już wcześniej, kiedy razem udawali się na poszukiwanie skarbów zdawał się mieć jakieś rozdwojenie jaźni. Jakby w jego ciele mieszkała więcej niż jedna dusza, aczkolwiek na szczęście nigdy nie przeszkadzało to w walce. W prawdzie każde jego alter ego dało się lubić. Przynajmniej tak sądził do tej pory. Dzięki jego mocy nie mokli na szlaku, wręcz się wysuszyli. To i tak duża pomoc, ale temperatura zdecydowanie przez to urwanie chmury spadła, co nie wpływało pozytywnie na dziewczynkę podróżującą z nimi.\n- Galahad... - upomniał towarzyszkę. Nie cierpiał, jak przekręcało się jego imię nawet, jeśli nie było to jego prawdziwe. - Tak przypuszczałem. W Oak chyba nie macie tak gwałtownej pogody, co? Dorastając tutaj człowiek nabiera swego rodzaju odporności na takie wahania pogody. Więc przyjechałaś tutaj podążając jego śladem? Zaginął, czy coś..? - zapytał trochę zaciekawiony, co takie dziecię sprowadza do Hargeonu. Nie jest to takie złe miasto, jednak przez bliskość do morza pojawiają się tutaj osobistości rozmaitych stanów, manier i zachowań. Po prostu lepiej w niektóre uliczki nie wchodzić niezależnie od pory dnia. Jemu to różnicy nie robiło, pewnie jeszcze wszyscy pamiętali jego imię, aczkolwiek dla małej dziewczynki... Nie najlepsze miejsce. Mogła wybrać lepiej. Tym bardziej, jeśli nie znała żadnej magii. O zgrozo, jak ona poradziła sobie tutaj cały miesiąc? - Może to już nie to samo miasto, które pamiętam..? - pomyślał, kiedy akurat dochodzili do głównego budynku gildii. Był dość imponujący, ale bez przesady. W swojej służbie pod koroną widział wiele podobnych.\n-Oho... Ktoś jest podekscytowany. - mruknął pod nosem, cicho się śmiejąc. Nie pamiętał kiedy on się tak ostatni raz cieszył na widok jakiegoś obiektu. No.. Zdarzyło się kilka razy na otwartych wodach, kiedy widział w oddali swój łup. Kiedy weszli do środka pięknym gestem powitał ich Esco. Kiwnął głową na znak, że docenia. Nie byłby sobą jednak, gdyby nie podszedł trochę bliżej by szepnąć do chłopaka - Nie jesteśmy zbyt popularni, co? - uśmiechnął się, oddalają się już o krok, dając się zaprowadzić do stolika przy ognisku, czy gdzie ich tam za sobą ciągnął. Usiadł na wskazanym miejscu, czekając aż wszyscy znów się zbiorą. Rozmowy zaczął gospodarz, a oczy zwróciły się na dziewczynkę.\n- To wszystko są bardzo ważne pytania, aczkolwiek mnie też interesuje kto nam jakoś wynagrodzi to, że interweniowaliśmy? Bardzo dobrze było nam w suchym domu przy dobrym trunku... - spojrzał to na Esco, to na dziewczynę. Wyraźnie czegoś od nich oczekiwał.\nTemat: Re: Sala główna 11.08.16 17:58\nOn the surface everything is fine\nBut disaster struck behind these well known lines\nAaron wydawał się być zainteresowany pobytem w tym, jakże przepięknym przybytku, jakim była główna siedziba gildii magów. Lamia Scale. To brzmiało dumnie dla nieobeznanych z okultystycznymi tematami, ale dla mnie jako dla czystokrwistego anioła znaczyło tylko jedno – demony. Mało kto w dzisiejszych czasach wie, że mianem „lamia” określano nieczyste stworzenie powstałe z taumaturgicznego połączenia węża z wołem. Te makabryczne stworzenia terroryzowały już nieraz ludzkie osady, mordując i nawiedzając niczego nieświadomych prostaczków. Wstrętne, podłe demony nieurodzaju domagające się krwi i ofiar z ludzi.\nTylko głupcy potrafią ochrzcić swe organizacje imieniem, które niesie za sobą tak wiele złego. Ale nie o głupcach tutaj mowa, a o naiwnych istotach, które w lamii dostrzegają zniekształcony przez lata, obraz jednej z przepięknych syren – lub też raczej myrmid.\n- Tak z czystej ciekawości, dlaczego Lamia? Rozumiem, że Mermaid Heel ukradło najlepszą nazwę dla tej… – Aaron rozejrzał się z zastanowieniem wokół. - …gildii.\nCicho westchnąwszy wzruszył ramionami nie oczekując odpowiedzi. Wtedy przemówił Galahad skupiając na sobie naszą uwagę.\n- To wszystko są bardzo ważne pytania, aczkolwiek mnie też interesuje kto nam jakoś wynagrodzi to, że interweniowaliśmy? Bardzo dobrze było nam w suchym domu przy dobrym trunku... – No jakże by inaczej. Czego więcej można by oczekiwać po bawidamku i opijusie.\nAaron zaśmiał się słysząc słowa dawnego przyjaciela i spojrzał na Esco zastanawiając się co na to odpowie. Gdzie dwie osoby, tam trzy zdania. Czy jakoś tak.\n- Mam cię! – usłyszałem nagle w głowie i ogarnęło mnie to nieprzyjemne uczucie. Wszystko stało się zamglone…\nStaruszek poszedł spać. La… la… la…\nGalahad naprawdę dobrze wygląda w tych białych włosach, dużo lepiej niż kiedyś. Jest taki męski i dojrzały… nie to co kiedyś. Zwykły chłystek-podlotek. Nie to co teraz. Szczupły, wysoki, przystojny i dojrzały.\nNa pewno zauważy jak mu się przyglądam błyskając swoimi fioletowymi oczkami. Tak na boczku powiem, że Aaron ma szare oczka, a Jamie niebieskie. To optyczny fenomen wynikający ze zmiany pigmentu odzwierciedlający różnicę przepływającej w nas energii. Otóż w końcu Aaron to nephilim – taki tam o półanioł prawda? Ja nie mam w sobie nawet grama anielskiej duszy, no tak to już bywa. To dziwaczne, prawda? Zresztą… detale.\n- Powiedz mi słoneczko – zwróciłam się z szerokim uśmiechem do Esco. - Czy wy macie tutaj jakieś rozrywki? I w ogóle to skąd tutaj taki wystrój?\nOstatnio zmieniony przez Aaron Irvine dnia 12.08.16 14:37, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Sala główna 11.08.16 23:03\n-A no nie...-odparł Esco słysząc szept Galahada. Nie przypominał sobie, by ktokolwiek był od razu witany w progu uściskiem dłoni samego mistrza przy akompaniamencie wielkich trąb i asysćie kilku skąpo ubranych dziewcząt.\n-...Ja tutaj ledwo od tygodnia. Tutaj nie Fairy Tail. Tu jest spokojniej.-dokończył, gdy nowy znajomy zaczął się odsuwać. Gdy usiedli, Esco co kilka chwil spoglądał w stronę baru i znajomego barmana, który miał im dostarczyć zamówienie.\n-Tym się nie przejmuj... zaraz będzie i ciepło, i gardło zalejesz...-miał nadzieję, że nie będzie musiał czekać na zamówienie zbyt długo. Trochę ludzi dzisiaj jednak było. Pewnie każdy chciał coś łyknąć, lub przekąsić. Oby nie zeszło się ZA długo. Przynajmniej ciepło bijące od ogniska dawało komfort. Na razie tyle będzie im musiało wystarczyć.\n-Nie mam pojęcia.-odparł szybko na pytanie Aarona, wzruszając lekko ramionami. Szczerze mówiąc, nawet się nad tym nie zastanawiał. Nie miał takiej potrzeby. Szczerze mówiąc, był prawdopodobnie ostatnim do udzielenia odpowiedzi na to pytanie. Takich rzeczy to raczej w starych księgach szukać, niż u bladego maga. W sumie takie poszukiwania mogłyby być nawet ciekawe. Esco nie miał nic przeciwko szperaniu w starych papierzyskach dotyczących gildii. Dopiero następne pytanie wyrwało go z przemyśleń na temat nazwy... Esco spojrzał na Aarona unosząc jedną brew do góry w geście zdziwienia... W pierwszej chwili nie połapał się, czy pytanie jest skierowane do niego, Galahada, czy do Tianis.\n-Wszystko z nim w porządku?-spytał Galahada nieco ciszej. Pownownie zwrócił blady łeb w stronę Irvine'a.\n-... jakieś mamy, zależy czego dusza potrzebuje...-odparł.\n-Co do wystroju...-blady mag rozejrzał się po ścianach, suficie, proporcach wiszących wokół, po czym po kilku sekundach zastanowienia odparł:\nTemat: Re: Sala główna 16.08.16 10:02\nOgnisko pojawiło się tutaj tak, jak zazwyczaj to miało miejsce. Czy to ktoś wpadł na pomysł żeby sobie upiec kiełbasę, czy to ktoś chciał się ogrzać. Dość niedawno, na skutek jakiegoś wypadku związanego z ogniskiem i dymem z niego, w dachu powstała dość charakterystyczna krata. Nie widać jej na pierwszy rzut oka, ale pozwalała ona na przepuszczenie powietrza. Problem był rzeczywiście kiedy padało, ale wtedy po prostu ktoś wchodził na dach i zamykał klapę, widoczną tylko pod niektórymi kątami.\n- "Zaginął" to chyba dość dobre słowo. Wyszedł z domu mówiąc, że ma zamiar dołączyć do gildii, a potem całkiem zniknął. To już parę lat. Wysłał mi raz list. Opisał tę gildię jako dom. Cichy, spokojny dom - wyjaśniła, siadając tuż koło wgłębienia na ognisko. Wtuliła się w daną jej kurtkę, a jednocześnie barman przyniósł coś do picia dla każdego, zgodnie z zamówieniem złożonym przez Esco. Wzięła kubek, który jej podano i postawiła na drewnianej podłodze, patrząc jednocześnie na chłopaka w czapce. - Na początku byłam na obrzeżach. Ćwiczyłam magię... te ptaki to była moja magia, chociaż patrząc na to, co narobiły mam ochotę zapaść się... - przerwała i momentalnie kichnęła tak, że poleciało jej coś z nosa. Tak, na pewno smarki. - ...Mam ochotę zapaść się pod ziemię ze wstydu. Nieświadomie naraziłam tyle osób na niebezpieczeństwo - wyjaśniała. Zaczęła szukać czegoś, czym mogłaby otrzeć nos, ale ostatecznie skończyło się na tym, że otarła nos dłonią ukrytą w rękawiczce. - Chciałam przed deszczem skończyć trening, ale to wymknęło się spod kontroli.\n- Rozumiem, że panowie tutaj do mistrza albo kogoś odpowiedzialnego za rekrutację? - zapytał barman, który właśnie przyniósł drugą, ostatnią część zamówienia. Nie chciał ryzykować przynoszenia czterech naczyń na raz. Nie dość, że czasami ktoś przeszedł nie uważając na nikogo, to jeszcze wziął poprawkę na możliwość utraty równowagi. Postawił pozostałe dwa kufle na stole żeby zaraz założyć ręce.\nW czasie wypowiadania tych słów bardziej kierował się do Aarona, Evraina i Tianis. Wiedział, kim jest Esco i jedynie posłał mu krótki uśmiech jakby w podzięce za przyprowadzenie nowych osób do gildii.\nTemat: Re: Sala główna 16.08.16 21:00\nPierwsze pytanie Aarona odkąd weszli do budynku gildii nie umknęło jego uwadze. Mógł się domyślać skąd się wzięło. W końcu pośród całej grupy tylko on wiedział, czym naprawdę jest mężczyzna, za to on nie wiedział czym teraz jest Galahad oraz tego, jaką wiedzą teraz dysponował. Pewnie porównywalną z jego, lecz na innym polu.\n- A co, podejrzewasz, że nie znają prawdziwego znaczenia słowa Lamia? - on sam poprzednio go nie znał, aczkolwiek od wypadku, który mu się przydarzył dużo się zmieniło. O demonach wiedział prawie wszystko. Od historii po mocne i słabe strony. Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, prawda? Więcej już nie wodził nikogo za nos. Puścił tylko oczko do starego towarzysza jeszcze zanim wszyscy usadowili się przy ognisku. Oczywiście najbardziej czekał na to zwilżenie gardła, które obiecał mu blady mag. Nawet jeśli nikt mu nie zapłaci za ten cały kłopot to przynajmniej napije się na ich rachunek. Dokładnie, on nie robił niczego za darmo. W między czasie znów coś stało się z Aaronem. Nie mógł się powstrzymać od cichego westchnięcia. Chyba osłabł, bo kiedy podróżowali razem te zmiany charakteru nie następowały tak często.\n- Definitywnie nic z nim nie jest w porządku, wierz mi. - odparł na pytanie Esco z lekko zrezygnowaną miną. Przecież sam nie będzie tego cyrku ogarniał. Właściwie czekał tylko na alkohol oraz odzyskanie płaszcza. Już by nawet mógł się zwijać zanim ktoś jeszcze pomyśli, że chce dołączyć do tej zbieraniny magów. Dopiero na koniec odezwała się dziewczynka. No tak, zaczynał zapominać, że mają ją jeszcze pod swoimi skrzydłami. Tutaj byłaby bezpieczna, więc spełniliby swój obywatelski obowiązek.\n- Historia, jakich wiele słoneczko. Z własnego doświadczenia wiem, że tacy, co to przychodzą z zaścianka i poczują trochę miejskiego klimatu znikają dla rodziny bez śladu, a tak naprawdę to zabalują i tyle. Skoro opisywał tę gildię jako dom to radziłbym pogadać z tutejszymi magami, a najlepiej mistrzem, jeśli ten udzieli Ci audiencji. Powinni Ci powiedzieć, gdzie teraz jest. Może na jakimś zadaniu... - W przerwie przyniesiono im coś do picia. Wciągnął parę łyków ze swojego kufla. Mogło być lepiej, ale nie jest źle. Do przeżycia. Natomiast kiedy usłyszał całą historię po prostu pacnął się w czoło, by zaraz odwrócić plecami do reszty towarzyszy. Czyli jednak się nie opłaci... Kurwa, i po co było się w to pakować. Płacą, zawsze płacą mówiłeś. Kto Ci teraz zapłaci, jak to jej robota..? Szlag by to wszystko trafił. No nic, trzeba się napić i zwijać. - kiedy kończył swoją myśl jego uwagę przykuł barman. To pytanie było w tym momencie bardzo na miejscu.\n- Nie, nie. Ten ptaszek może mieć coś do waszego mistrza, my tylko ją tutaj z dobroci serca przyprowadziliśmy. Osuszymy wam barek i znikamy, prawda? - spojrzał wymownie na Aarona, sącząc ze swojego kufla.\nTemat: Re: Sala główna 18.08.16 16:16\nZaginął...?-Esco ponownie uniósł jedną brew lekko ku górze. Nie chciało mu się wierzyć, że mag z Lamii od tak wyszedł z budynku gildii i zaginął. Momentalnie do głowy przyszło mu kilka rozwiązań, które mogły posłużyć za "zaginięcie". Długotrwała misja, czy choćby śmierć podczas wykonywania takowej były tylko jednymi z wielu.\nBlady mag upił nieco alkoholu, po czym spojrzał na towarzyszy, kiwając głową Evrainowi na wcześniejsze rozpracowanie problemu:\n-Najprędzej wyszedł na misję... trudniejszą...-zaczął, celowo pomijając kolejne powody. On w swoim życiu nie doświadczył utraty bliskiej osoby, wszyscy jego znajomi mieli się dobrze, rodzina też. Nie było powodu do zmartwień. Znał jednak takie, które utraciły bliskich czy to na morzu, czy w innych okolicznościach... wolał raczej nie wspominać o rodzajach śmierci, jakie mogły spotkać jej brata. Mroczne gildie, bestie pochowane w najczarniejszych zakątkach świata, lub zwyczajny niefart.\nCo się tyczyło gildii, Esco tylko przytaknął. Tutaj nie było mowy o pomyłce. Cicha i spokojna. Gdyby ktoś poprosił każdego innego członka gildii o opisanie Lamii, nie byłoby innej odpowiedzi. Miejsce jedyne w swoim rodzaju, nieporównywalne do żadnego innego, no może do własnego domu.\n-Czy ja wiem... aż tak niebezpiecznie nie było...-pochlastał tylko kilka magicznych ptaków. Nic wielkiego.\nKelnerowi jednie kiwnął głową, dziękując za przyniesienie zamówienia, po chwili obracajac blady łeb w stronę Evraina.\n-Bardziej do mistrza... Jest u siebie?-spytał. Nie lubił czekać, takie sprawy wolał załatwiać od razu. Szczególnie, jeżeli Mistrz był akurat gdzieś w budynku, najprędzej w swoim gabinecie.\n-Pójdę z Tobą. Z członkiem gildii u boku szybciej się czegoś dowiesz.-rzekł do Tianis.\n-Na pewno nie? Jak chcecie... Dla członków jest dużo taniej...-chłopak wzruszył jedynie ramionami. Sam chciał zaproponować im dołączenie do gildii, jednak nie będzie naciskał. Ich decyzja, choć jeśli rzeczywiście chcą osuszyć barek, to gildia porządnie się wzbogaci... Wszędzie korzyści. Jak nie nowi ludzie, to więcej kasy.


Poeta, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów. Reżyser i animator kultury. Popularyzator twórczości Edwarda Stachury; interpretator i wykonawca piosenek pisanych do wierszy poety. Założyciel grupy Po Drodze.\nUrodził się 17 lutego 1954 roku w Szczecinie, dzieciństwo spędził w Warszawie, a szkołę średnią w Grudziądzu. W 1978 roku ukończył pedagogikę na wrocławskim uniwersytecie. Rok później rozpoczął pracę w Ośrodku Kultury w Olecku i pracował tam nieprzerwanie do 1984 roku. Założył wtedy Teatr AGT, którym zadebiutował w 1979 roku spektaklem „Wędrowanie” do utworów Stachury.\nW 1980 roku założył grupę balladową Po Drodze. Jej nazwa miała nawiązywać do nieustannej wędrówki człowieka w poszukiwaniu sensu i swojego miejsca w życiu. Grali w składzie - Marek Gałązka – śpiew, gitara akustyczna, harmonijka, twórca muzyki i autor piosenek, Andrzej Boruszewski – skrzypce, aranżacja, Zbyszek Terepko – gitara basowa, Bogdan Szczepański – kontrabas oraz Jerzy Nowicki – perkusja, instrumenty perkusyjne i tak zwane „przeszkadzajki”. W tym samym roku wystąpili razem na białostockiej Jesieni z Bluesem razem z Martyną Jakubowicz i Stanisławem Soyką. Rok później zdobyli ministerialną nagrodę za wartościowy debiut podczas olsztyńskich Ogólnopolskich Spotkań Zamkowych „Śpiewajmy poezję”. Zespół rozpoczął koncertowanie po całej Polsce i dostał propozycje nagrania debiutanckiej płyty. Jednak wprowadzono stan wojenny w Polsce i zespół w 1983 roku zawiesił bezterminowo działalność. Rok później (aż do 1986 roku) zaczął prowadzić na gdańskim uniwersytecie Akademicki Ośrodek Teatralny.\nW latach 1989 - 1991 pracował jako psychoterapeuta w Ośrodku Rehabilitacji Narkomanów w Rudziszkach koło Węgorzewa. Skończywszy tam pracę – wrócił do Olecka.\nDwa lata później reaktywował formację, która z powrotem rozpoczęła udane tournee po Polce oraz za granicą. Od 1994 roku jako dyrektor artystyczno – programowy współtworzył Przystanek Olecko. (Od 2004 roku jest w Olecku Dyrektorem Regionalnego Ośrodka Kultury).\nW 2000 roku otrzymał ministerialną nagrodę dla Animatora Kultury oraz nagrał z zespołem płytę „Marek Gałązka i grupa Po Drodze”, a rok później zespół się rozwiązał.\nOd maja 2001 roku artysta zaczął koncertować ze swoimi synami, kontynuował projekty „Przystanek Olecko” oraz „Sztama”. Do dziś jeździ po kraju z recitalem „Stachurę śpiewa Marek Gałązka”.\nW dwudziestą rocznicę śmierci Stachury, w 2005 roku, zorganizował projekt „20 lat później, czyli spotkania z Edwardem Stachurą w mieście O”.\nW roku 2006 otrzymał medal „Zasłużony dla Warmii i Mazur”. W tym samym roku wydał dwie płyty - „Tu Stacja Sopot” oraz „Piosenki Edwarda Stachury Śpiewa Marek Gałązka”. A rok później otrzymał medal Gloria Artis dla zasłużonych w kulturze.\nW 2008 roku artysta założył Agencję Artystyczną - Północna Agencja Artystyczna Marek Gałązka” i rozpoczął własną działalność.\nOficjalna strona: galazka.pl


Francuska zupa cebulowa - Szybka Kolacja Na Ciepło\nPrzy jesiennej pogodzie niezastąpionym posiłkiem jest gorąca zupa. Nie tylko rozgrzewa, kiedy wracamy do domu po spacerze, ale dostarcza również organizmowi potrzebnych składników odżywczych i witamin.\nPo ugotowaniu cebula traci swój drażniący aromat, ale nadal jest bogatym źródłem witaminy C, A, witamin z grupy B, fosforu, żelaza, wapnia, związków siarki oraz przeciwutleniaczy.\nPróbowałem zupę cebulową w kilku dobrych restauracjach w Polsce i we Francji, ale ta, którą opisujemy smakowała najlepiej – być może to odczucie subiektywne – sprawdźcie sami.\n– bulion warzywny – ok 1,5 litra. W opisywanej wersji bulion został ugotowany z samych warzyw z dodatkiem wołowej kostki rosołowej. Gotowany ok godziny. Może być z poprzedniego dnia.\n– 5 cebul,\n– szklankę białego wina – użyliśmy Sauvignon z Bordeaux,\n– 2 łyżki wytrawnej brandy (może być np. Stock)\nCebulę obieramy, kroimy na pół, a następnie w poprzek w paski ok 1-2 mm. Dokładnie odcinamy twardą, spodnią część.\nW dużym garnku rozgrzewamy masło i oliwę i wrzucamy cebulę. Ustawiamy palnik na średnią moc (płyta indukcyjna na 6). Dusimy ok 30 minut, co jakiś czas mieszając.\nCzęść cebuli powinna uzyskać jasnobrązowy kolor, część lekko się przypali, co dodatkowo podkreśli smak zupy. Po 30 minutach wlewamy szklankę wina i czekamy ok 10 minut aż odparuje.\nCałość zalewamy bulionem, albo przekładamy do garnka w którym mamy wrzący bulion. Dodajemy 2 łyżki brandy i gotujemy kolejne 30 minut.\nPrzed podaniem nakładamy do naczyń żaroodpornych. W tosterze opiekamy grzanki, którymi przykrywamy zupę, na to kładziemy kilka plasterków sera i wstawiamy do rozgrzanego piekarnika ustawionego na tryb grill.\nPo 10 minutach danie jest gotowe.\nPosypujemy świeżą zieloną cebulką i doprawiamy pieprzem.\nNaprawdę warto spróbować – pomimo, że całkowity czas przygotowania zupy to nieco ponad godzina, spędzamy nad nim ok 10 minut, krojąc cebulę. W międzyczasie możemy zająć się przygotowaniem deseru, który opiszemy wkrótce.


Akademia Pomorska w Słupsku INSTYTUT PEDAGOGIKI - PDF\nDownload "Akademia Pomorska w Słupsku INSTYTUT PEDAGOGIKI"\n1 Specjalności do wyboru w roku akadem. 2011/12 Specjalność: Pedagogika wczesnoszkolna i przedszkolna (specjalność nauczycielska) : Absolwent studiów pierwszego stopnia kierunku "pedagogika", specjalność: pedagogika wczesnoszkolna i przedszkolna prowadzonych w zakresie dwóch specjalności nauczycielskich jest merytorycznie przygotowany do prowadzenia zajęć w przedszkolu (wychowanie przedszkolne) i w klasach I-III zintegrowanego szczebla edukacji wczesnoszkolnej główna specjalność nauczycielska. Specjalność Pedagogika wczesnoszkolna i przedszkolna skierowana jest przede wszystkim do tych osób, które marzą o pracy z dziećmi w szkole czy przedszkolu lub myślą o otwarciu w przyszłości własnej takiej placówki. Ukończenie studiów właśnie na tej specjalności umożliwi takim osobą realizację tych zamierzeń, ponieważ toku studiów absolwent zostanie kompleksowo przygotowany zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w standardach nauczania dla kierunku Pedagogika oraz zgodnie z podstawą programową wychowania przedszkolnego oraz edukacji wczesnoszkolnej kształcenia ogólnego do prowadzenia zajęć w przedszkolu i klasach I III szkoły podstawowej. Specjalność: Pedagogika wczesnoszkolna z językiem angielskim (specjalność nauczycielska) : Absolwent studiów wyższych Pedagogika wczesnoszkolna z językiem angielskim prowadzonych w zakresie dwóch specjalności nauczycielskich jest merytorycznie przygotowany do prowadzenia zajęć w klasach I- III zintegrowanego szczebla edukacji wczesnoszkolnej (główna specjalność nauczycielska) nauczania języka angielskiego w przedszkolu i w klasach I-III szkoły podstawowej, ponieważ osiągnął znajomość języka odpowiadającą poziomowi biegłości językowej C1 ESOKJ (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004r.) dodatkowa specjalność nauczycielska. Studia na tej specjalności adresowane są do osób pragnących w przyszłości podjąć swą pracę zawodową w oświacie jako nauczyciel w klasach I III zintegrowanego szczebla edukacji wczesnoszkolnej. Program studiów obejmuję specjalny blok zajęć z zakresu języka angielskiego oraz dydaktyki i metodyki jego nauczania w najmłodszych klasach szkoły podstawowej. 1\n2 Specjalność: Edukacja informatyczna z językiem angielskim (specjalność nauczycielska) Absolwent studiów I stopnia kierunku "pedagogika" o specjalności Edukacja informatyczna z językiem angielskim jest w toku studiów przygotowany do pracy nauczycielskiej z uczniami klas IV-VI szkoły podstawowej w dziedzinie informatyki (specjalność główna), poszerzona o znajomość języka angielskiego (specjalność dodatkowa), pomocny w prowadzeniu zajęć informatycznych. Ukończenie w/w studiów daje kwalifikacje do nauczania j. angielskiego w klasach IV-VI szkoły podstawowej oraz gimnazjum. Absolwent będzie przygotowany do rozwoju swej kariery zawodowej na rynku pracy, ponieważ IT stanowi obecnie najprężniej rozwijającą się branżę w Polsce i na świecie. Jak wynika z analizy przeprowadzonej przez konsultantów portali Pracuj.pl i Jobs4it.pl. w ostatnich latach specjaliści IT są najbardziej poszukiwanymi pracownikami. Absolwent Edukacji informatycznej z językiem angielskim będzie dysponował wiedzą ogólną i kierunkową niezbędną do rozumienia procesów pedagogicznych, ich przebiegu, uwarunkowań i kontekstu społeczno - kulturowego, stanowiącego jednocześnie podstawę dalszego rozwoju zawodowego. Kształtowanie umiejętności wiązania nabywanej wiedzy z działaniami praktycznymi podczas studiów odbywa się poprzez różnorodne zajęcia o charakterze metodycznym oraz w trakcie praktyk zawodowych. Przygotowanie z zakresu informatyki obejmujące swobodne posługiwanie się współczesnym sprzętem i oprogramowaniem, w tym umiejętności zastosowań w różnych dziedzinach, pozwoli mu na uzupełnianie wiedzy z informatyki i technologii informacyjnej w szybko zmieniającej się rzeczywistości a także na podjęcie magisterskich studiów uzupełniających. Specjalność: Pedagogika wczesnoszkolna i terapia pedagogiczna (specjalność nauczycielska) : Absolwent studiów prowadzonych w specjalizacji nauczycielskiej zostanie przygotowany do kompleksowej realizacji dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych zadań szkoły. Studia na tej specjalności wyposażają w kompetencje zawodowe do podjęcia pracy w charakterze:nauczyciela klas I-III, nauczyciela zajęć z terapii pedagogicznej (do pracy z dziećmi młodszymi mającymi trudności w uczeniu się) jak i zajęć korekcyjnokompensacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem trudności w czytaniu i pisaniu. Studia na tej specjalności wyposażą w umiejętność: prowadzenia zajęć edukacyjnych w klasach I - III, rozbudzania zainteresowań poznawczych oraz wspierania rozwoju intelektualnego dzieci poprzez umiejętny dobór metod aktywizujących, technik nauczania i środków dydaktycznych, a także badania i oceniania osiągnięć szkolnych wychowanków. Specjalność ta adresowana jest do osób wiążących swe przyszłe życie zawodowe z pracą z dziećmi w wieku szkolnym o specjalnych potrzebach edukacyjnych. 2\n3 Specjalność: Pedagogika przedszkolna i opieka nad małym dzieckiem (specjalność nauczycielska) Absolwent specjalności: pedagogika przedszkolna i opieka na dzieckiem uzyskuje kompetencje zawodowe do pracy w placówkach wychowania przedszkolnego w charakterze nauczyciela przedszkola (do prowadzenia zajęć zgodnie z podstawą programową wychowania przedszkolnego), do prowadzenia edukacji przedszkolnej dzieci w domach, do sprawowania opieki nad małym dzieckiem w domach, placówkach opiekuńczo- wychowawczych wielofunkcyjnych (grupy opiekuńcze dla małych dzieci) żłobkach i innych placówkach sprawujących opiekę nad małym dzieckiem. Opis specjalności Studenci specjalności pedagogika przedszkolna i opieka nad małym dzieckiem w toku studiów zdobywają wiedzę i umiejętności niezbędne do kompleksowej realizacji dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych zadań przedszkola oraz sprawowania profesjonalnej opieki nad dzieckiem. Studia dostarczają wiedzy o przebiegu i czynnikach warunkujących rozwój intelektualny dzieci, jak również diagnozowaniu i kompensacji ich potrzeb opiekuńczych. Specjalność: Pedagogika opiekuńczo-wychowawcza z resocjalizacją (specjalność nienauczycielska) : Absolwent tej specjalności posiada kwalifikacje w zakresie przygotowania pedagogicznego umożliwiające podjęcie pracy w charakterze pedagoga i opiekuna - wychowawcy w: placówkach oświatowych, oświatowo-wychowawczych, w placówkach wsparcia dziennego, interwencyjnych, rodzinnych, socjalizacyjnych, resocjalizacyjnych; w charakterze kuratora sądowego, a także w organizacjach pomocy dzieciom i młodzieży oraz stowarzyszeniach charytatywnych. Program tej specjalności zapewnia zdobycie przez absolwenta podstaw teoretycznych opieki i resocjalizacji dzieci i młodzieży, umiejętności stosowania metod i technik pracy opiekuńczo-wychowawczej z wychowankiem. Do podstawowych umiejętności absolwenta tej specjalności zalicza się konstruowanie teoretycznych i praktycznych modeli optymalnego oddziaływania opiekuńczego, wychowawczego i terapeutycznego na osoby mające trudności w społecznym funkcjonowaniu. 3\n4 , Specjalność: Pedagogika opiekuńczo wychowawcza i terapia pedagogiczna (specjalność nienauczycielska) : Absolwent tej specjalności może podjąć pracę w charakterze pedagoga i opiekuna - wychowawcy w: placówkach oświatowych oświatowo-wychowawczych, w placówkach wsparcia dziennego, interwencyjnych, rodzinnych, socjalizacyjnych, oraz w poradniach i placówkach specjalistycznych. Studia wyposażają przyszłych absolwentów w umiejętności i wiedzę w zakresie planowania i prowadzenia działalności opiekuńczo wychowawczej. Dostarczają wiedzy o właściwościach rozwojowych dzieci i młodzieży, a także czynnikach warunkujących zaspokajanie ich potrzeb opiekuńczych. Studenci tej specjalności zdobywają wiedzę w zakresie znajomości metod pracy w instytucjach opiekuńczo wychowawczych i oświatowych oraz ich prawnych i organizacyjnych podstaw funkcjonowania. Absolwenci w toku studiów nabywają także wiedzę i praktyczne umiejętności z zakresu diagnozy i terapii pedagogicznej, zapoznają się z metodami i technikami terapii podczas zajęć warsztatowych i praktycznych., Specjalność: Pedagogika opiekuńczo wychowawcza z językiem niemieckim (specjalność nienauczycielska) Przyszli absolwenci uzyskują kwalifikacje niezbędne do podjęcia samodzielnej pracy w charakterze opiekuna-wychowawcy (placówki socjalizacyjne, wsparcia dziennego, internaty, świetlice szkolne itp.), pedagoga (w szkołach, placówkach resocjalizacyjnych, interwencyjnych itp.) lub doradcy (Poradnia Psychologiczno Pedagogiczna, Ośrodek Adopcyjno - Opiekuńczy, Rodzinny Ośrodek Diagnostyczno Konsultacyjny, Centrum Pomocy Rodzinie itp.). Absolwenci prócz przygotowania do podjęcia zatrudnienia na rynku polskim mają ułatwioną drogę zatrudnienia na niemieckim rynku pracy, ponieważ w toku studiów osiągną praktyczną znajomość posługiwania się językiem niemieckim, odpowiadającą poziomowi biegłości językowej C1 ESOKJ. Opis specjalności Studia na kierunku pedagogika o specjalności pedagogika opiekuńczo wychowawcza językiem niemieckim wyposażają przyszłych absolwentów w umiejętności i wiedzę w zakresie planowania i prowadzenia działalności opiekuńczo wychowawczej. Dostarczają wiedzy o właściwościach rozwojowych dzieci i młodzieży, a także czynnikach warunkujących zaspokajanie ich potrzeb opiekuńczych. Studenci tej specjalności zdobywają wiedzę w zakresie znajomości metod pracy w instytucjach opiekuńczo wychowawczych i oświatowych oraz ich prawnych i organizacyjnych podstaw funkcjonowania. Specjalność poszerzona jest o dodatkowy rozbudowany blok przedmiotów z zakresu umiejętności posługiwania się językiem niemieckim. 4\n5 , Specjalność: Gerontogogika z językiem niemieckim (specjalność nienauczycielska) Absolwent tej specjalności zdobędzie wiedzę ogólną z zakresu istoty, przyczyn i konsekwencji procesu starzenia, wiedzę w obszarze gerontologii społecznej medycznej (ogólne wiadomości nt. typowych schorzeń okresu starości /geriatria, psychogeriatria/ w obrazie problemów geriatrycznych i polipatologii, ich rozpoznawania, leczenia( farmako- i dietoterapia), usprawniania( rehabilitacja: fizjo-, kinezyterapia, psychoterapia), pielęgnacji i opieki, ze szczególnym uwzględnieniem opieki środowiskowej, długoterminowej nad niesprawnym seniorem, z uwzględnieniem edukacji w zdrowiu i chorobie seniora i jego opiekunów często w rodzinie wielopokoleniowej (dla poprawy współdziałania z opiekuna profesjonalnymi), zagospodarowania czasu wolnego (terapia zajęciowa itp.), wykształcić kompetencje w zakresie organizacji wielodyscyplinarnego zespołu długoterminowej opieki środowiskowej, wysoko specjalistycznej edukacji członków takiego zespołu, włączając, obok służb instytucjonalnych (medycznych, socjalnych) również opiekunów rodzinnych i wolontariuszy. Specjalność Gerontogogika z językiem niemieckim stanowi odpowiedź na fakt, iż od 1 maja 2011 roku niemiecki rynek pracy zostaje otwarty dla ośmiu wschodnioeuropejskich państw UE, w tym Polski. Jednym z sektorów, w którym pracownicy z Polski już zajmują się w Niemczech jest właśnie opieka nad osobami starszymi.. Dla niemieckich agencji pracy, absolwenci tej specjalności stanowić będą najcenniejszą grupę zawodową, ponieważ popyt na rynku dla takich pracowników ciągle rośnie. Świadczy o tym fakt, że wg agencji doradztwa personalnego i pracy tymczasowej - w Niemczech opieki potrzebuje dziś ponad 1,5 mln ludzi starszych. Specjalność: Pedagogika pracy z doradztwem zawodowym (specjalność nienauczycielska) Absolwenci tej specjalności uzyskują kompetencje zawodowe do pracy w szkołach gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych na stanowisku szkolnego doradcy zawodowego, mogą pracować jako doradcy zawodowi we wszystkich instytucjach rynku pracy. W szczególności ich kwalifikacje będą przydatne w urzędach pracy oraz centrach informacji i planowania kariery zawodowej. Absolwent tej specjalności może także pełnić funkcję specjalisty w zakładach pracy do spraw pracowniczych i humanistycznych oraz jako organizator różnych form dokształcenia i doskonalenia zawodowego, a w agencjach zatrudnienia - być doradcą personalnym, w tym między innymi specjalistą do spraw rekrutacji i selekcji, rozwoju zawodowego i karier. Absolwent będzie przygotowany do podjęcia studiów drugiego stopnia Opis sylwetki Coraz większa konkurencja na rynku pracy, zabieganie przez pracodawców o najlepszych specjalistów, poszukiwanie osób najbardziej kompetentnych, dzięki którym firma mogłaby wybić się jak najwyżej - to wszystko przyczyniło się do powstania zawodu doradcy zawodowego i personalnego. Nawet dziś, w okresie tak dużej konkurencji, stratedzy firm przekonują się, że nowoczesne technologie i najlepszy sprzęt nie są w stanie zastąpić 5\n6 ludzi z wizją rozwoju przedsiębiorstwa. Do specjalistów doradztwa personalnego należy głównie rekrutacja. Kluczową dziedziną ich działalności jest także organizacja szkoleń tzw. miękkie i specjalistyczne. Do ich zadań należy również doradztwo personalne i organizacyjne (budowanie strategii HR, outplacement, tworzenie i badanie kultury organizacyjnej, wspieranie zmian w firmie, planowanie ścieżek kariery itp.). Poza tym, doradcy zajmują się edukacją i informacją na temat zarządzania zasobami ludzkimi, np. przez prowadzenie portali rekrutacyjnych w Internecie, usługami administracji, sprawami personalnymi, czy też przygotowywaniem raportów na temat wynagrodzeń. Studia na specjalności: Pedagogika pracy z doradztwem zawodowym zapewniają absolwentom rzetelne przygotowanie o charakterze interdyscyplinarnym i stanowią podstawę nabywania umiejętności profesjonalnych niezbędnych w przyszłej pracy zawodowej. Studia zapewniają przekazanie wiedzy i kształcenie umiejętności niezbędnych do rozumienia i rozwiązywania problemów zatrudnienia, bezrobocia, pracy oraz doskonalenia zawodowego, kreowania kariery zawodowej, orientacji i poradnictwa zawodowego, doradztwa personalnego, organizacji i zarządzania procesami pracy.. 6


Międzyrzecki Rejon Umocniony - Spontaniczne Podróże\ndnia 30 lipca 2015 godz. 20:48\nPodążając tropem niemieckich bunkrów, udaliśmy się do województwa lubuskiego. Tam w latach 1934-1944 Niemcy stworzyli ponad 100 km system umocnień dla ochrony wschodniej granicy – Międzyrzecki Rejon Umocniony, polska nazwa to Umocniony Łuk Odry i Warty.\nMy postanowiliśmy zwiedzić najważniejszą część podziemnych tuneli, które znajdują się w okolicach Międzyrzecza. Ich łączna długość wynosi ponad 30 km. Podziemna trasa turystyczna jest dostępna przez cały rok, więc możecie wybrać się tam o każdej porze.\nCentralny odcinek podziemi jest największym w Europie rezerwatem nietoperzy o nazwie „Nietoperek II”. Tutaj swoje zimowe lokum ma ponad 30 tys. tych ssaków należących do 13 gatunków.\nMuzeum Fortyfikacji i Nietoperzy w Pniewie oferuje trzy trasy zwiedzania: krótka, długa, extra. Trzeba pamiętać, aby wziąć ze sobą jakiś sweter, ponieważ temperatura w schronach osiąga 8-10°C, dodatkowo ze względu na piaszczysty kawałek tunelu zaleca się założenie pełnego i wygodnego obuwia, a także warto wziąć ze sobą latarkę.\nCzas zwiedzania to około 1,5 godz. Trasa zaczyna się opowiadaniem przewodnika, który oprowadza nas po sali muzealnej oraz po ścieżce dydaktycznej, gdzie dowiemy się, czym są zęby smoka oraz zobaczymy mały schron bojowy Tobruk.\nDalsza część wycieczki odbywa się już pod ziemią, gdzie w części koszarowej kończy się oświetlenie i idzie się już po ciemku, dlatego ważne jest, aby mieć przy sobie latarkę. I w taki oto sposób dojdziemy do panzerwerka 716, którym opuszcza się już trasę. Czas trwania do 1,5 godz.\nCzas zwiedzania to około 2,5 godz. Trasa jest taka sama, jak w opcji krótkiej, ale dodatkowo jeszcze idzie się do podziemnego dworca kolejki wąskotorowej.\nCzas zwiedzania to około 4 lub 8 godzin. Początek taki sam jak powyższych tras, ale na tej trasie turyści są oprowadzani dużo dalej. Aby udać się w tę podróż, trzeba koniecznie wyposażyć się w wygodne obuwie – najlepiej kalosze, jakąś odzież wodoodporną i dającą ciepło, latarkę wraz z zapasowymi bateriami, picie oraz jedzenie. Zwiedzanie odbywa się grupach 15. osobowych.\nDla osób niepełnosprawnych, osób starszych i osób z lękiem wysokości jest stworzona specjalna trasa, w której nie trzeba wdrapywać się po schodach.\nDla miłośników wycieczek rowerowych MRU oferuje możliwość zwiedzania trasy na rowerach, a dla miłośników quadów jest możliwość zwiedzenia na nich trasy naziemnej, ale trzeba najpierw uzgodnić to telefonicznie i dokonać awizacji.\nOczywiście Międzyrzecki Rejon Umocniony jest dziełem Niemców. Hitler zafascynowany projektem zaakceptował plan budowy, nie zważając na bardzo wysokie koszty. Prace przygotowawcze rozpoczęły się wiosną 1936 r., ale latem 1939 r. postanowiono przerwać budowę zapewne dlatego, że szykowano się do ataku na Polskę. Zresztą Hitler stwierdził, że do walki ze wschodem będą mu potrzebne dywizje pancerne, a nie bunkry.\nOstatecznie do wybuchu wojny Niemcy na około 100. km linii MRU wybudowali 106 schronów bojowych, w tym 21 z nich połączono tunelami o łącznej długości około 30 kilometrów i głębokości do 40 metrów, co stanowiło 30-proc. pierwotnego planu.\nW okresie wojennym Międzyrzecki Rejon Umocniony był wykorzystywany jako podziemne fabryki – firma Daimler-Benz produkowała tam części do silników samolotowych.\n30 stycznia 1945 r. schrony zostały zdobyte przez Armię Czerwoną. W miejscu przełamania fortyfikacji Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego znajduje się pamiątkowy pomnik wykonany z fragmentów wysadzonego w powietrze bunkra.\nMiędzyrzecki Rejon Umocniony: 52.243933, 19.614195\nBunkryHitlerwe DwojeZ Rodziną


Wykorzystanie zdjęć znalezionych w internecie - jakie są możliwości?\nFotografia – chroniony przez prawo utwór\nPrawa autorskie – rodzaje\nWykorzystanie zdjęć w celach biznesowych nie jest dozwolonym użytkiem\nWykorzystanie zdjęć znalezionych w sieci - kiedy jest możliwe?\nOgłoszenia na portalach społecznościowych, artykuły na stronie przedsiębiorstwa, newslettery wysyłane do klientów – aby te materiały nie były nudne, przedsiębiorcy bardzo często wzbogacają je rozmaitymi zdjęciami i grafikami. Równie często nie mają oni prawa do ich wykorzystania i tym samym mogą narazić się na kosztowną odpowiedzialność odszkodowawczą. Sprawdź, czy wykorzystanie zdjęć z internetu jest zgodne z prawem!\nPo wpisaniu właściwego hasła do wyszukiwarki internetowej otrzymujemy dziesiątki tysięcy wyników. Może się wydawać, że wystarczy tylko skopiować odpowiedni obraz i umieścić go w treści przygotowywanego ogłoszenia czy artykułu. W rzeczywistości nie jest to takie proste – co do zasady nikt, w tym również przedsiębiorca, nie może wykorzystywać zdjęć znalezionych w internecie bez ograniczeń.\nZgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami „każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia” stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ustawa wskazuje przykłady utworów – m. in. utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), utwory plastyczne czy fotograficzne.\nFotografie i grafiki są utworami w rozumieniu przepisu art. 1 ustawy Prawo autorskie.\nZakwalifikowanie fotografii i grafiki jako utworu wywołuje poważne konsekwencje, oznacza to bowiem, że są one objętą stosowną ochroną. Za wykorzystanie zdjęć, autorowi przysługują określone prawa autorskie osobiste i majątkowe i co do zasady tylko autor zdjęcia albo inna osoba, której takie prawa przysługują, może nim rozporządzać, w tym decydować o jego wykorzystaniu przez kogoś innego.\nOchrona przysługuje utworom niezależnie od ich postaci, co oznacza, że prawa autorskie będą obejmowały zarówno fotografię w postaci drukowanej, jak i fotografię w postaci pliku możliwego do znalezienia za pomocą internetowych wyszukiwarek.\nAutor fotografii czy grafiki nie musi oznaczać swojego utworu w żaden szczególny sposób. Nie musi także dokonywać żadnych czynności w celu uzyskania praw do niego – prawa autorskie powstają w zasadzie automatycznie. Przedsiębiorca poszukujący w zasobach internetu grafiki do wykorzystania w przygotowywanym materiale powinien zatem zakładać, że każdy znaleziony obraz jest chroniony na podstawie przepisów prawa autorskiego.\nIstnieją dwa podstawowe rodzaje praw autorskich:\nprawa autorskie majątkowe.\nPrawa osobiste są nierozerwalnie związane z osobą twórcy i nie mogą zostać zbyte. Oznacza to, że autor obrazu będzie zawsze miał prawo na przykład do oznaczania go swoim imieniem i nazwiskiem. W szczególności prawa osobiste oznaczają prawo do:\nAutor zdjęcia zawsze będzie miał prawo do opatrywania go własnym nazwiskiem. Jednocześnie może on zezwolić innej osobie na korzystanie z tego obrazu na przykład poprzez wykorzystanie go w materiałach reklamowych.\nPrawa majątkowe z kolei dotyczą prawa do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do uzyskania wynagrodzenia za korzystanie z utworu.\nPrzepisy ustawy o prawach autorskich nie są bezlitosne – w niektórych sytuacjach możliwe jest bezpłatne wykorzystanie zdjęć. Tak zwany „dozwolony użytek” dopuszcza użycie rozpowszechnionego poprzednio zdjęcia czy grafiki pod warunkiem, że będzie to miało na celu wyłącznie własny, osobisty użytek.\nPrzepis art. 23 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:\nPrzykładem omawianego dozwolonego użytku może być zakup książki przez jedną osobę i następnie pożyczenie tego samego egzemplarza innym osobom (np. przyjaciółce czy członkowi rodziny). W takim wypadku prawa autorskie nie zostają naruszone – opisane działania dotyczą bowiem wspomnianego powyżej użytku osobistego: przedstawione osoby korzystają z jednego egzemplarza książki, pozostając ze sobą w związku osobistym.\nJednocześnie działania podejmowane przez przedsiębiorców co do zasady nie będą mieściły się w dozwolonym użytku. Wykorzystanie zdjęć czy grafiki przez przedsiębiorcę w swoich materiałach reklamowych, newsletterze skierowanym do klientów, na własnej stronie internetowej działa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Takie czynności nie będą uznawane za osobisty użytek i z tego względu nie będą objęte wyjątkiem zezwalającym na nieodpłatne korzystanie z utworu.\nChoć przedsiębiorca nie może wykorzystywać znalezionego w internecie zdjęcia w ramach dozwolonego użytku, istnieją dwie sytuacje, w których możliwe jest użycie takiego obrazu w toku prowadzonej działalności:\nzawarcie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych albo umowy o korzystanie z utworu (tzw. umowa licencyjna)\nskorzystanie ze zdjęcia udostępnianego darmowo (np. w ramach bezpłatnej licencji).\nJeżeli przedsiębiorca zdecyduje się na wykorzystanie zdjęć lub innego cudzego utworu, najlepszą metodą byłoby zawarcie umowy o korzystanie z utworu (wykupienie tzw. licencji) albo zawarcie umowy o przeniesienie praw do zdjęcia. Umowa musi zostać zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności i musi określać możliwe pola eksploatacji. W jej treści powinien zostać wskazany sposób korzystania z utworu (np. wykorzystywanie w drukowanych materiałach reklamowych przedsiębiorcy w toku prowadzonej przez niego działalności o konkretnym charakterze). Jeżeli sposób korzystania nie zostanie określony w umowie, wówczas powinien on być zgodny z charakterem i przeznaczeniem utworu oraz przyjętymi zwyczajami. Przed zawarciem umowy przedsiębiorca powinien dokładnie przeanalizować jej zakres – m.in. sprawdzić, czy umowa zezwoli mu na wprowadzenie w grafice czy zdjęciu ewentualnych zmian.\nAby wykorzystać w swoich materiałach reklamowych zdjęcie znalezione w internecie, przedsiębiorca musi uzyskać prawo do tego utworu poprzez zawarcie stosownej umowy z właścicielem praw autorskich. Przedsiębiorca może również wykorzystać zdjęcie w ramach bezpłatnej licencji, jeżeli jej warunki pozwalają na użycie utworu dla celów handlowych.\nW internetowych zasobach funkcjonują dziesiątki tysięcy zdjęć udostępnianych w ramach bezpłatnych licencji. Umożliwiają one wykorzystanie zdjęcia bez konieczności uiszczania honorarium, a nawet jego dowolną modyfikację. Niezwykle popularne licencje Creative Commons wskazują jednak, że wykorzystanie zdjęć może mieć charakter wyłącznie niekomercyjny – w takim przypadku nie jest więc możliwe użycie utworu w celu uzyskania korzyści majątkowej lub pieniężnego wynagrodzenia. W praktyce oznacza to, że jeżeli przedsiębiorca zamierza wykorzystać w swojej działalności zdjęcie udostępnione w ramach bezpłatnej licencji, musi zapoznać się z jej warunkami – sprawdzić, czy na pewno może użyć zdjęcia bez opłacania honorarium dla celów swojego przedsiębiorstwa. Zazwyczaj, nawet jeżeli grafika jest udostępniona bezpłatnie, konieczne będzie opatrzenie użytego utworu danymi jego autora, czasem wraz z odesłaniem do jego strony internetowej.\nwykorzystanie zdjęć bez zgody autora albo z naruszeniem warunków licencji, musi liczyć się z odpowiedzialnością odszkodowawczą, w tym z koniecznością zapłaty stosownego odszkodowania.\nTworzone przez przedsiębiorców ogłoszenia w internecie, wzbogacane są różnorodnymi zdjęciami i grafikami. Często nie mają oni prawa do ich wykorzystania i narażają się na kosztowną odpowiedzialność. Wykorzystanie zdjęć w internecie - jakie są możliwości?


Uratowali niemal siedemdziesiąt psów, trzy z nich wciąż czekają na dom\n/Opowiece.info»Charytatywnie»Uratowali niemal siedemdziesiąt psów, trzy z nich wciąż czekają na dom\n/ Anna Plewa /\t 11 maja 2021 / 11:51 0 Comments\nNiemal 70 psów rasy moskiewski stróżujący zostało w październiku minionego roku wyrwanych z psiego piekła pseudohodowli pod Brzegiem. Psy były wygłodzone, chore, pozbawione dostępu do świeżej wody i światła. Z głodu jadły tynk, wydrapywały ściany pazurami. Trzy z nich wciąż czekają na swoje domy.\nPies moskiewski stróżujący to duża rasa. Te odebrane z pseuhodowli prowadzonej w Rogalicach, w gminie Lubsza były wygłodzone i chore. Wiele z nich potrzebowało kosztownego leczenia i opieki behawiorysty. Jadąc na interwencję, wolontariusze z TOZ-u spodziewali się trzydziestu psów. Na miejscu zastali sześćdziesiąt cztery. Dla większości z nich udało się znaleźć domy stałe i tymczasowe. Już tylko trzy czekają na swoje miejsce u boku człowieka.\n– Ktoś dotkliwie złamał psychikę tym silnym psom – mówi Aleksandra Czechowska z TOZ Opole. – Są zalęknione: czują lęk przed ciemnością, miską z jedzeniem, poruszaniem się. Każdy z nich chce być niewidzialny. – Ogrom pracy, który odbywał się naszymi rękoma, sercami, a wielokrotnie także łzami, kontynuowany jest w kochających domach tymczasowych.\n– Naprawiliśmy tym psom nie tylko złamaną psychikę, ale też zniszczone zdrowie – kontynuuje Aleksandra Czechowska.– Nadal pomagamy gminie Lubsza, bo daliśmy słowo, a to cenniejsze niż pieniądze. Brakuje nam 6000 zł na opłacenie hoteli dla psów, transportu i leczenia, które z uwagi na gabaryty psów są droższe. Dajemy im nasz czas, bliskość, budujemy zaufanie, ale faktury musimy opłacić. Dlatego ostatni raz prosimy o naprawienie krzywd, których doznały od człowieka.\nChętni, by dać „moskalom” domy tymczasowe mogą dzwonić na numer 607 299 566. Psy będą wydawane tylko do domów – nie do kojca, nie na łańcuch.\nMożna też dokonywać wpłat przez PayPal:\nPoprzedni artykuł11.05.2021 Na Opolszczyźnie 11 ofiar śmiertelnych, 319 w kraju\nNastępny artykuł Konar spadł na samochody zaparkowane przy placu Jana Pawła II w Opolu


Trump chwali Kelly’ego za unikanie kontrowersji | Dziennik Związkowy\nPrezydent Donald Trump (z lewej) i generał John Kelly fot.Peter Foley/EPA\nPrezydent USA Donald Trump przyjmując w poniedziałek przysięgę od generała Johna Kelly’ego jako nowego szefa personelu Białego Domu pochwalił jego dokonania na stanowisku ministra bezpieczeństwa narodowego, w tym zwłaszcza zdolność do unikania kontrowersji.\n„Jako szef personelu (Kelly) wykona wspaniałą robotę, nie mam co do tego wątpliwości – powiedział Trump dziennikarzom po uroczystości, która odbyła się w Gabinecie Owalnym. – W bardzo kontrowersyjnej sytuacji było bardzo mało kontrowersji, co samo w sobie jest zdumiewające”.\nPrezydent zwrócił też uwagę na takie dokonania Kelly’ego, jak zmniejszenie liczby osób nielegalnie przekraczających granicę USA z Meksykiem i wdrożenie zakazu przyjazdu do USA uchodźców i osób z krajów muzułmańskich.\nO nominacji Kelly’ego Trump poinformował w piątek. Na stanowisku szefa personelu zastąpił on Reince’a Priebusa, który przez sześć miesięcy sprawowania tego urzędu nie pogodził się ze swobodnym i nietradycyjnym stylem zarządzania przez prezydenta USA i zmagał się z wewnętrznymi wojnami w prezydenckiej administracji – pisze Reuters.\nJak dodaje agencja, zeszły tydzień ujawnił chaos w Białym Domu i zakończył się spektakularną porażką próby odwołania ustawy o dostępnej opiece zdrowotnej z czasów prezydenta Baracka Obamy. W łonie Partii Republikańskiej są obawy, czy pełne napięć i źle funkcjonujące zachodnie skrzydło Białego Domu, gdzie urzędują najważniejsi współpracownicy prezydenta, będzie potrafiło przeforsować inne inicjatywy ustawodawcze znajdujące się na liście priorytetów, jak reforma podatków.\n„Żadnego chaosu w Białym Domu!” – zapewnił w poniedziałek Trump na Twitterze.\nPriebus piastował stanowisko szefa personelu Białego Domu od początku prezydentury Donalda Trumpa. Jest to jedno z najważniejszych stanowisk we władzy wykonawczej na szczeblu federalnym w USA.\nOd paru miesięcy spekulowano, że może dojść do tej zmiany, a zatrudnienie w ubiegłym tygodniu Anthony’ego Scaramucciego na stanowisku dyrektora ds. informacji Białego Domu spotęgowało wcześniejsze przypuszczenia. Ogłosił on od razu, że jego głównym zadaniem będzie opanowanie wycieków tajnych informacji do prasy, oraz zapowiedział, iż jeśli zajdzie taka konieczność, to „zwolni wszystkich”, aby to osiągnąć.\nW wywiadzie udzielonym w środę gazecie „New Yorker” Scaramucci zagroził, że zwolni Priebusa ze stanowiska, ponieważ jest on odpowiedzialny za wycieki tajnych informacji z Białego Domu. Używając wulgaryzmu nazwał go także „schizofrenikiem i paranoikiem”. (PAP)\nTags:\tadministracja Trumpa, personel Białego Domu\nOjciec Snowdena wybiera się do Rosji


Podsumowań czas - ŚwiatWyścigów.pl\nJesteśmy w trakcie wakacyjnej przerwy, za nami dziesięć wyścigów, a do końca sezonu jeszcze dziewięć. Czas więc na małe podsumowanie tego co, za nami.\nAni w klasyfikacji kierowców, ani konstruktorów, jeśli chodzi o lidera, zbytniego bogactwa nie ma. U kierowców od początku na czele jest Lewis Hamilton, a u konstruktorów rządzi i dzieli jego zespół, czyli Mercedes.\nNa drugim miejscu wśród kierowców zachodziły małe zmiany, ponieważ po Grand Prix Malezji na drugie miejsce wskoczył Sebastian Vettel, kosztem Nico Rosberga. Jednak ten drugi, po Grand Prix Bahraju powrócił na drugą pozycję, wyprzedając niemieckiego kierowcę włoskiej stajni o 1 punkt. I od tego czasu, to Nico Rosberg utrzymuje się za plecami lidera, Hamiltona.\nPrzewaga Lewisa Hamitona nad Nico Rosbergiem utrzymywała się w granicach od 10 (po Grand Prix Malezji, Monako i Austrii) do 27 punktów (po Grand Prix Bahrajnu). Obecnie, po rozegraniu 10 wyścigów, Brytyjczyk ma przewagę 21 punktów nad swoim partnerem zespołowym.\nJeśli chodzi o klasyfikację konstruktorów, tutaj przewaga Mercedesa nad Ferrari od Grand Prix Malezji systematycznie wzrastała, osiągając szczytowy punkt po wyścigu w Wielkiej Brytanii – 160 punktów. Po zwycięstwie Sebastiana Vettela na Węgrzech, stajnia z Maranello zmniejszyła swoją stratę do ekipy ze Stuttgartu do 147 punktów.\nPo zakończeniu pierwszej części sezonu, Mercedes może odnotować na swoim koncie 6 dubletów: w Grand Prix Australii, Chin, Hiszpanii, Kanady, Austrii i Wielkiej Brytanii.\nKierowcy Srebrnych Strzał w dziewięciu z 10 wyścigów pojawiali się na podium. Tym brakującym wyścigiem jest Grand Prix Węgier, w którym po kolizjach i błędach, Lewis Hamilton i Nico Rosberg uplasowali się odpowiednio na 6. i 8. pozycji. A co za tym idzie, kierowcy Mercedesa wszystkie dziesięć wyścigów ukończyli „w punktach”.\nW piątkowych i sobotnich treningach, nie ma zbyt dużej dominacji jednego z kierowców. Na 30 rozegranych treningów, 15 razy na pierwszym miejscu plasował się Lewis Hamilton, 11 razy udało się to Nico Rosbergowi. Cztery pozostałe treningi, rozdzielili między sobą kierowcy Ferrari – trzy razy najszybszy był Sebastian Vettel, a raz Kimi Räikkönen.\nW kwalifikacjach po raz kolejny rządzi Mercedes, a dokładnie Lewis Hamilton. Brytyjczyk na dziesięć rozegranych kwalifikacji wygrał aż dziewięciokrotnie. Raz dominację Hamiltona próbował przerwał Nico Rosberg, wygrywając kwalifikacje do Grand Prix Hiszpanii.\nSześciokrotnie zwycięzca kwalifikacji był w stanie przekuć pole position na wygranie niedzielnego wyścigu. Trzykrotnie kierowca, który zajął w kwalifikacjach drugie miejsce, wygrywał Grand Prix, zaś raz kierowca startujący z trzeciej pozycji, tryumfował w wyścigu (Grand Prix Węgier i zwycięstwo Sebastiana Vettela).\nWśród zwycięzców wyścigów pojawiają się tylko kierowcy dwóch stajni – Mercedesa i Ferrari. Pięciokrotnie na pierwszej pozycji w niedzielnych wyścigach meldował się Lewis Hamilton, trzykrotnie zaś sztuka ta udała się Rosbergowi. Dwa wygrane wyścigi na swoim koncie może zapisać Sebastian Vettel.\nCztery razy najszybsze okrążenie w wyścigu odnotował Lewis Hamilton, dwukrotnie zrobili to Nico Rosberg, Kimi Räikkönen oraz Daniel Ricciardo.\n« Zapowiedzi kontra rzeczywistość\nPowrót formy Márqueza »


Partner of Promotion wypromuje mistrzostwa świata Stihl Timbersports 2015\nAgencja Partner of Promotion rozpoczęła współpracę z marką Stihl w zakresie promocji mistrzostw świata w cięciu i rąbaniu drewna Stihl Timbersports, które w tym roku odbędą się w Polsce.\nAgencja zajmie się pełną obsługą informacyjną wydarzenia obejmującą m.in. organizację konferencji prasowych, prowadzenie biura prasowego w trakcie mistrzostw i aranżowanie wywiadów z gwiazdami świata sportu i rozrywki.\nStrony nie informują na jaki okres podpisano umowę o współpracy.\nMistrzostwa Świata w cięciu i rąbaniu drewna Stihl Timbersports\nDołącz do dyskusji: Partner of Promotion wypromuje mistrzostwa świata Stihl Timbersports 2015


Artykuły: Need for Speed Most Wanted Policja - Need for Speed Polska - zagraj w NFS Heat!\nNeed for Speed Most Wanted - Policja\nPo dwóch latach rozłąki, do serii Need for Speed powróciły pościgi z udziałem policji. W Rockport możemy się natknąć na kilka rodzajów radiowozów, a w niektórych przypadkach pojawi się również śmigłowiec. Policja jest bardzo dobrze zorganizowana i korzysta z wielu taktyk, by złapać uciekających kierowców. Liczba oraz rodzaj samochodów jest ściśle powiązany z naszymi dokonaniami, dlatego na początku kariery w pościgach będą uczestniczyć pojedyncze radiowozy. Dopiero wraz z rozwojem kariery pojawią nowe, szybsze jednostki oferujące bardziej skuteczne rozwiązania do zwalczania najbardziej poszukiwanych.\nCharakterystyka jednostek policji w Rockport\nNotowania za zniszczenie\nMiejski radiowóz 1 250 Śledzenie, ruchome blokady drogowe\nNieoznakowany miejski radiowóz 2 500 Prostokąty, stacjonarne blokady drogowe\nRadiowóz Policji Stanowej 3 2500 Prostokąty, pościgowe stada, PIT, ruchome blokady drogowe\nNieoznakowany radiowóz Policji Stanowej 4 5000 Wszystkie\nLekki SUV 3 10.000 Ram, stacjonarne blokady drogowe\nCiężki SUV 4, 5 i 6 15.000 Ram, stacjonarne blokady drogowe\nCiężki SUV (turbodoładowany) 6 i 7 15.000 Wszystkie\nRadiowóz Policji Federalnej 5 20.000 Wszystkie\nNieoznakowany radiowóz Policji Federalnej 6 25.000 Wszystkie\nCross 5 (sporadycznie) i 6 (zawsze) 100.000 lub 200.000 lub 300.000 Wszystkie\nHelikopter (pasywny) 4 Nie dotyczy Patrolowanie\nHelikopter (agresywny) 5, 6 i 7 Nie dotyczy Patrolowanie, taranowanie\nPościgi w trybie kariery można rozpocząć na kilka sposobów:\nPoziom poszukiwań 1-3: kierowca musi popełnić dwa wykroczenia lub przekroczyć prędkość (90 km/h) na oczach policji lub zderzyć się z nią.\nPoziom poszukiwań 4-5: pościg rozpoczyna się automatycznie, gdy tylko przejeżdżający radiowóz zauważy samochód kierowcy.\nCharakterystyka poziomów poszukiwań\nLiczba aktywnych jednostek\nCałkowita wielkość fali posiłków\nCzas oczekiwania na posiłki (w sekundach)\nCzas oczekiwania na zakończenie pościgu (w sekundach)\nTaktyka stosowana przez policję\n1 4 miejskie radiowozy 5 180 20 Śledzenie, ruchome blokady drogowe\n2 5 nieoznakowanych miejskich radiowozów 10 120 45 Prostokąty, stacjonarne blokady drogowe\n3 7 radiowozów Policji Stanowej/ewentualnie kilka lekkich SUVów 15 120 75 Prostokąty, pościgowe stada, stacjonarne blokady drogowe (sporadycznie z lekkimi SUVami), Taran z lekkimi SUVami (sporadycznie)\n4 8 nieoznakowanych radiowozów Policji Stanowej/helikopter (pasywny)/ciężkie SUVy 20 120 90 Wszystkie samochodowe taktyki/patrole helikoptera (po 90 sekundach odlatuje by zatankować), kolczatki, ciężkie SUVy, wzmocnione blokady drogowe\n5 6-10 radiowozów Policji Federalnej/helikopter (agresywny)/ciężkie SUVy/Cross 25 90 120 Wszystkie taktyki, włącznie ze wzmocnionymi blokadami drogowymi, jest szansa na pojawienie się Crossa w pościgu.\n6 8-10 nieoznakowanych radiowozów Policji Federalnej/helikopter (agresywny)/turbodoładowane ciężkie SUVy/Cross 30 90 120 Epicki pościg i zarazem wyzwanie, wszystkie taktyki, udział Crossa w pościgu gwarantowany.\n7 (tylko w Próbie Czarnej Edycji - #69) Turbodoładowane ciężkie SUVy/helikopter (agresywny) 15 90 120 Wszystkie taktyki, prostokąty i pościgowe stada składające się z turbodoładowanych ciężkich SUVów.\nTaktyki stosowane przez policję\nPodstawowa i jednocześnie jedna z najbardziej biernych taktyk. Jest stosowana już od pierwszego poziomu poszukiwań i polega na śledzeniu kierowcy z użyciem sygnałów świetlnych i dźwiękowych. Czasami radiowozy podjeżdżają na niewielką odległość, jednak nie wykazują agresji.\nRuchome blokady drogowe\nTaktyka stosowana już od pierwszego poziomu poszukiwań. Polega na zajechaniu naszej drogi przez minimum dwa radiowozy, a następnie (gdy będą jechały równolegle obok siebie) jednoczesnym ich zahamowaniu.\nTę taktykę policja z Rockport stosuje od trzeciego poziomu poszukiwań. Polega ona na otoczeniu kierowcy z prawej lub lewej strony i spychania go na przeszkodę (samochód jadący znad przeciwka lub wystający na poboczu element).\nTa taktyka jest stosowna już od drugiego poziomu poszukiwań. Dwa, trzy lub cztery radiowozy podjeżdżają bardzo blisko naszego samochodu i próbują zamknąć nas między sobą. Gdy to osiągną (utworzą prostokąt), hamują jednocześnie zatrzymując nas. Im więcej radiowozów tworzy pudełko, tym trudniej jest uciec. Aby nie zostać zamkniętym w prostokącie, należy unikać równolegle poruszających się radiowozów z przodu, ponieważ to właśnie od tej strony policjanci zaczynają stosować tę taktykę najczęściej.\nPIT (Precision Immobilization Technique)\nTaktyka stosowana od trzeciego poziomu poszukiwań. Do jej wykonania wystarczy pojedynczy radiowóz. Polega na zahaczeniu przednim kołem radiowozu o tylne koło naszego samochodu i obrócenia go (skręcając kołami w naszym kierunku) nawet o 180 stopni do kierunku jazdy.\nJedna z najbardziej znienawidzonych przez ściganych taktyk. Jest stosowana przez jednostki Rhino od czwartego poziomu poszukiwań. Celem tych olbrzymich SUVów jest czołowe zderzenie z nami, co może skutkować zakończeniem naszego szarżowania w ułamku sekundy. By zwiększyć szanse na zderzenie, Rhino poruszają się w naszym kierunku parami. Ich pojawienie się można przewidzieć słuchając policyjnego radia. Jeśli usłyszymy słowo Rhino, możemy się spodziewać że za kilka chwil na horyzoncie pojawią się 2 pędzące SUVy.\nStacjonarne blokady drogowe\nNa pierwsze stacjonarne blokady drogowe możemy się natknąć już na drugim poziomie poszukiwań. Praktycznie każda blokada drogowa składa się z radiowozów, którego rodzaj aktualnie nas ściga. Z początku nie są one zbyt mocno uzbrojone, w dodatku możemy znaleźć miejsce gdzie bezkolizyjnie ją pokonamy. Jednak wraz ze wzrostem poziomu poszukiwań, blokadom towarzyszą dodatkowe jednostki (w tym SUVy), a także rozstawione kolczatki.\nRockport nie szczędzi środków dla najbardziej poszukiwanych. Jeśli znikniemy z oczu radiowozom, wysyłany jest helikopter, by patrolować okolicę, w której po raz ostatni nas widziano. Jeśli go odnajdzie, wezwie posiłki. Powietrzne wsparcie pojawia się również, gdy mamy na ogonie kilka radiowozów. Na czwartym poziomie poszukiwań śmigłowiec tylko obserwuje sytuację. Na piątym i szóstym poziomie - o ile nie ma w pobliżu przeszkód - schodzi prawie na ziemię tworząc niewielką burzę piaskową zmniejszającą widoczność lub płozami szturcha nasz samochód. Przy dużej prędkości jest się czego obawiać! Helikopter nie patroluje nas non-stop. Nadlatuje na ok. 1,5-3 minuty, potem wraca do bazy by zatankować.\nCo się stanie, gdy zostaniemy aresztowani? Jest kilka możliwości. Na początku zostanie nam przedstawiony mandat do zapłacenia (i - jeśli istnieją - poprzednie, ale tylko dotyczące aktualnie prowadzonego samochodu), który będziemy musieli zapłacić gotówką lub użyć karty wyjścia z aresztu. Karta pozwala na przedłużenie terminu spłaty długu i uniemożliwi konfiskatę naszego samochodu. Jeśli nie posiadamy dostatecznej ilości gotówki lub odpowiedniej karty, policja skonfiskuje nasz samochód.\nInventer89 17. maj 2005 3251 czytania 0 komentarze Drukuj\nBrak komentarzy. Może chcesz dodać swój?\nPirr19 godziny temu