Uparta Hanka i latające kapelusze – Biuro Duchów\n« Czy można uciec przeznaczeniu ?\nHistoria czytelniczki cz V „Nocny Prześladowca” »\nHistoria, którą chcę dzisiaj opisać jest moim zdaniem zdumiewająca tak w sferze zjawisk paranormalnych jak i obyczajowych. Niestety nie zawsze uczucia do kolejnych dzieci, które przychodzą na świat w jednej rodzinie, są tak samo ciepłe.\nNatalia poznała Andrzeja na szkoleniu organizowanym przez centralę banku, w którym obydwoje pracowali. Andrzej rozwiedziony, starszy o dziesięć lat, dyrektor oddziału. Natalia absolwentka rachunkowości i zarządzania, świeży nabytek działu księgowego. Śmiało można powiedzieć, że była to miłość od pierwszego wejrzenia. Dwoje ludzi stworzonych dla siebie. Niebawem Natalia przeprowadziła się do mieszkania Andrzeja. Żyli razem bardzo szczęśliwie i zgodnie, istna sielanka. Andrzej proponował Natalii zawarcie małżeństwa, ale ona odwlekała sprawę. Chciała najpierw skończyć studia podyplomowe, załatwić sto innych rzeczy. Mówiła, że skoro się kochają papierek może poczekać. Po około dwóch latach Natalia zorientowała się, że jest w ciąży. Nie spodziewała się tego, ale też nie przyjęła tej nowiny, jako katastrofalnej. Przyszły ojciec był dumny i szczęśliwy. Miał córeczkę z pierwszego małżeństwa, którą bardzo kochał. Utrzymywał z nią doskonałe relacje. Andrzej chciał przyśpieszyć ich ślubu. Niestety sprawy zaczęły się komplikować. Natalia była kilkakrotnie hospitalizowana, ciążę lekarz określił, jako wysokiego ryzyka. Po raz kolejny data ślubu została przełożona. Po tych perypetiach, przyszedł na świat zdrowy chłopczyk. Odbyły się chrzciny, na których brakowało jedynie matki Andrzeja, Hanki. Kobieta nie zaakceptowała ani Natalii, ani dziecka, które przyszło na świat. O rozmowę z matką w tej sprawie Andrzej poprosił swoją kuzynkę Basię. Nie odmówiła mu, choć w misję pojednawczą wyruszyła bez entuzjazmu. Mimo, że pani Hanka lubiła Basię i liczyła się w wielu sprawach z jej zdaniem, pozostała nieugięta.\nMinęło kilka miesięcy. Andrzej wracał z delegacji, kiedy na jego pas ruchu niespodziewanie wjechał Tir. Kierowca Tira zasnął, doszło do zderzenia czołowego. Andrzej w wyniku doznanych obrażeń zmarł nie odzyskawszy przytomności.\nOczywiście odbył się pogrzeb, na który zjechała cała rodzina. Natalia nie potrafiła pozbierać się po tak dotkliwym ciosie. Spakowała trochę swoich rzecz oraz to, co potrzebne dla maleństwa i pojechała do rodziców. Przebywałam tam ponad tydzień. Wreszcie zmuszona wrócić po jakieś ważne dokumenty, zastała zmienione zamki w drzwiach mieszkania. Domyśliła się czyja to sprawka. Nie miała siły żeby użerać się z teściową. Zadzwoniła do „mediatora rodzinnego” jak żartobliwie wszyscy nazywali Basię. Powiedziała jej, co zaszło i poprosiła, aby Hanka przynajmniej umożliwiła jej zabranie swoich rzeczy. Basia była zbulwersowana i tym razem nie zwlekając poszła do ciotki. Powiedział jej, wprost, co myśli o takim zachowaniu. Hanka odparła, że nie pozwoli, aby Natalia położyła łapę na majątku Andrzeja. Wszystko należy się tylko jej wnuczce. Miała zapasowe klucze jeszcze z czasów remontu i owszem zmieniła zamki. A ta dziewucha niech idzie skąd przyszła. Basie mało przysłowiowy szlak nie trafił. Przypomniała ciotce, że maluszek jest takim samym prawowitym dziedzicem jak starsze dziecko, a Natalia na pewno będzie dochodzić swoich praw choćby i na drodze sądowej. W końcu ciotka dała jej klucze, nakazując ich zwrot. Kobiety umówiły się i weszły do mieszkania razem. Basia już w przedpokoju wyczuła ten specyficzny ruch energii. Od czasu śmierci klinicznej, jakby to ująć, otworzyły się przed nią nowe horyzonty poznawcze. Podczas gdy Natalia, cały czas spazmatycznie płacząc, pakowała ubrania i laptopa, Basia nabierała pewności, że Andrzej jest w tym mieszkaniu i wyobraziła sobie jak musi cierpieć widząc taką sytuację.\nJuż pierwszej nocy, Basia przekonała się, że przeczucie ją nie myliło. Andrzej odwiedził ją we śnie prosząc, aby przekonała jego matkę do zmiany postępowania. Te sny zaczęły powtarzać się regularnie. Basia nie miała ochoty na rozmowę z ciotką, ale żal jej było niewinnego dziecka. Poza tym Andrzej był coraz bardziej rozgniewany. Obawiała się również, że kuzyn może zamanifestować swoje niezadowolenie atakując w jakiś sposób matkę. Wreszcie Basia zebrała się w sobie i umówiła z ciotką. Powiedziała jej o snach i przekazach, które odebrała od jej syna. Ciotka owszem wierzyła w życie pozagrobowe. Tym razem jednak zaprzeczyła. Uznała. źe Basia działa w zmowie z „tą dziewuchą”. Tak się złożyło, że w trakcie już dość burzliwej rozmowy, pojawiła się pierwsza żona Andrzeja. Przyniosła Hance recepty, o które prosiła. Kiedy zorientowała się w temacie była bardzo wzburzona. Powiedziała, że takie traktowanie dziecka i partnerki Andrzeja bardzo źle świadczy o Hance i bezwzględnie powinna ona zmienić swoje postępowanie. Scheda po ojcu to temat, który ona i Natalia mogą załatwić między sobą, w stosownym miejscu i czasie. Powiedziała też, co chyba najbardziej zabolało teściową, żeby swojej prywatnej vendetty nie tłumaczyła troską o wnuczkę. Hanka wściekła się i uznała, że to jakiś zbiorowy spisek, który kobiety zawiązały, aby się jej (sic!) pozbyć. Tego było za wiele. Basia i synowa wyszły trzaskając drzwiami.\nMinęły dwa dni, była prawie dwunasta w nocy, kiedy w mieszkaniu Basi zadzwonił domofon. Basia otworzyła, po chwili na progu stanęła ciotka Hanka. Włosy miała w nieładzie, buty każdy z innej pary, a płaszczyk zarzucony jedynie na koszulę nocną. Była roztrzęsiona.\n– Basiu złapałam taksówkę i przyjechała do ciebie, bo w moim mieszkaniu dzieją się rzeczy straszne.\nNo i dosłużyłaś się pomyślała Basia, ale głośno zaczęła ciotkę uspakajać. Zrobiła jej herbatę zapakowała w koc i kazała zdać sobie relację z wydarzeń, które tak poruszyły Hankę.\n-Po waszym wyjściu, postanowiłam zaparzyć sobie melisę. Kiedy byłam w kuchni nagle włączył się telewizor. Spokojnie go wyłączyłam. Po chwili sytuacja powtórzyła się. Wypiłam zioła, chciałam się położyć. Nagle zaczęło grać radio. Słuchaj to trwało przez całą noc. Coś się włączało, to znaczy albo radio albo telewizor. Myślałam, że jest to spowodowane jakąś awarią, albo skokami napięcia. Nad ranem ustało. Cały dzień minął spokojnie, chociaż bardzo dużo myślałam o naszej ostatniej rozmowie. Kiedy położyłam się spać, ponownie zaczęła się kołomyja ze sprzętem w domu. Wreszcie usłyszałam hałas w mojej sypialni. Weszłam tam i nie do wiary coś z olbrzymią siłą zrzucało z szafy wszystkie moje kapelusze.\n-Ciociu czy teraz wierzysz, że Andrzej mnie do ciebie wysłał?\n-Teraz ci wierzę.\nTrzeba nadmienić, że ciotkę Hankę ze słynna Hanka Bielicką, łączyło nie tylko imię, ale również zamiłowanie do kapelusz. Wiele wraz z mężem podróżowała i oczywiście po powrocie z wojażu do kolekcji przybywał nowy model. Te ukochane trzymała w ogromnej szafie, która stała w sypialni. Pozostałe zapakowane z pietyzmem w eleganckie pudełka ulokowała na szafie.\nKiedy rano ciotka nieco oprzytomniała, poprosiła Basię, aby pojechała do jej mieszkania i przywiozła ubranie oraz buty. Basia pojechała, nie obawiała się przy tym niczego. Uznała, że Andrzej, co miał zrobić to zrobił, a do niej przecież nic mieć nie może. Zastała włączony telewizor i grające radio. Kiedy wyłączyła odbiorniki, spakowała rzeczy ciotki, postanowiła zajrzeć do sypialni. Głośno skomentowała:\n– No, dałeś czadu kuzynie!\nKapelusze i pudła były porozrzucane po całej sypialni, a jeden smętnie dyndał zaczepiony o żyrandol. Nie sprzątała tego bałaganu. Pomyślała, że choć to okropne, ciotce dobrze zrobi jak utrwali sobie w głowie to i owo podczas porządków.\nHanka zwróciła klucze Natalii, nie wtrącała się więcej w sprawy spadkowe.\nTagi duch, historia, kapelusz, kontakt, tajemnica.Dodaj do zakładek Link.\n6 odpowiedzi na „Uparta Hanka i latające kapelusze”\n21 stycznia 2014 w 14:46\nNiesamowita historia! Bardzo smutna, ale wierzę, że Adam odzyskał spokój, a Natalia idzie dzielnie naprzód (lub szła).\nWierzę także, że po śmierci oboje będą nadal szczęśliwie razem.\nStraszna jest zawziętość ludzka… Dopiero interwencja nie z tego świata jest w stanie odmienić niektórych…\n22 stycznia 2014 w 12:43\nBędą razem szczęśliwi, jeśli obydwoje znajdą się „po drugiej stronie”, jeśli natomiast obydwoje zostaną na Ziemi raczej się nie spotkają, tak samo gdy jedno zostanie na Ziemi, a drugie „przejdzie” taki los dusz…\n22 stycznia 2014 w 11:53\nnimwe, po smierci razem gdzie? Czy wszystkie duchy trafiaja do tego samego miejsca, czy tez sa jakos „skatalogowane” np jak zle dusze w piekle dantego trafiaja na inne poziomy.\nLubie czytac tego bloga jako ciekawostke, chociaz podchodze sceptycznie do niektorych spraw, dlatego nie do konca moge zrozumiec co tak naprawde dzieje sie „po”.\n22 stycznia 2014 w 19:29\nJeśli właścicielka tego bloga pozwoli, to poczytaj sobie mojego bloga http://przygoda-z-duchowoscia.blog.pl/\nMoże znajdziesz odpowiedź na te pytania 🙂\n22 stycznia 2014 w 21:30\nNie wiem gdzie. Ale wierzę, że ten świat nie składa się tylko z mięsa (materii).\n26 stycznia 2014 w 21:51\nI ja w to wierzę przy okazji pozdrawiam obie Panie bardzo serdecznie !


JEST UZALEŻNIONA OD HEROINY?! - Pudelek\nJEST UZALEŻNIONA OD HEROINY?!\n"Trzeba z tym walczyć do końca życia" - ocenia lekarz.\nPisaliśmy niedawno, że Brad Pitt chce, by Angelina poszła na terapię do psychiatry. Ponoć aktorka nie radzi sobie ze swoimi napadami gniewu (zobacz: Brad wysyła Angelinę na terapię!). Star Magazine uważa, że znalazł przyczynę małej stabilności psychicznej gwiazdy. Redaktorzy są przekonani, że ponownie daje o sobie znać jej uzależnienie od heroiny.\nAktorka w niejednym wywiadzie mówiła szczerze, że w młodości regularnie przyjmowała narkotyki. Reporterzy poprosili o komentarz doktora Drew Pinsky’ego, który znany jest głównie ze swoich wypowiedzi dla mediów.\nNie istnieje coś takiego, jak wyleczenie się z nałogu heroinowego. To nie występuje w naturze. Jestem przekonany, że coś się z nią dzieje. Może się leczy. Nie widzę jednak żadnych dowodów, by to robiła. Uzależnienie od heroiny to chroniczna choroba, z którą trzeba walczyć do końca życia - ocenia Pinsky. Jestem przekonany, że Brad nie jest dla niej dobrą osobą. On nie respektuje uczuć innych ludzi, co udowodnił, gdy bezlitośnie rozprawił się ze swoją byłą żoną. Angelina i Brad nieustannie tworzą kolejne inicjatywy, w które mogą się wspólnie zaangażować: dzieci i akcje charytatywne. Ten związek kiedyś wybuchnie, a gdy to nastąpi, będzie to coś ogromnego.\nWierzycie w te doniesienia? My podejrzewamy jednak, że prędzej usłyszymy o pozwie sądowym przeciwko tygodnikowi niż o rozpadzie związku Brangeliny…\netam ? etam Angie spoko dziewczyną jest...\nglupota, co wy mozecie wiedziec o niej, zajmijcie sie czyms normalnym !!!\nCo za bzdury! Redakcjo pudla, nie ośmieszajcie się :/\ngdzie komentarze ??\nwrrr, g***i pudel\nej sorki, ale dajcie im w końcu troche spokoju. nawet gdyby była uzależoniona (choć wątpię) to jej sprawa i jej rodziny, a nie wszyscy się wpier*dalają w ich związek !\nkasa ich trzyma.Szkoda Brada dla tej wariatki\nMarnuje się z nim ;;p\nlubię pojeździć na rowerze czasem\nwyglada na taką jakby brała, a szkoda...\npo co bralas to paskudztwo\nprzecież star magazine to taki sam szmatławiec do podcierania sie do fakt bądź pudelek (tyle, ze pudel nie jest gazetą, a szkoda)\nzwykla cpunka i tyle\na ! jo to wogule zibik jest!\nno wary to ona mo!!!\njo to z bany nie lubia wyskakiwac! bo smierdza na cipy!


Piekno ręcznie malowanych bombek - Kraków, Czas Dzieci\nKraków » Wiadomości lokalne » Rodzice relacjonują » Piekno ręcznie malowanych bombek\nPiekno ręcznie malowanych bombek\nNa Rynku Głównym w Krakowie właśnie rozpoczął się Kiermasz Bożonarodzeniowy, więc nie było w tym nic dziwnego, że Muzeum Historyczne Miasta Krakowa zorganizowało w ostatnią listopadową niedzielę rodzinne warsztaty pt.: "Świat szklanej wydmuszki".\nWarsztaty odbywały sie w Pałacu Krzysztofory i prowadziły je panie z krakowskiej pracowni i galerii ozdób Calik. Zajęcia zaczęły się od wyświetlenia filmu, na którym dowiedzieliśmy się jak powstają bombki choinkowe i jak ciężką i drobiazgową pracą jest przygotowanie pojedynczego okazu. Na stole w sali warsztatowej można było zobaczyć dokładnie taką samą bombkę, którą ozdabiała malarka w filmie oraz formy do ozdób i urządzenie do formowania bombek.\nPo filmie dzieci i opiekunowie z niecierpliwością przystąpili do dekorowania najpierw bombek styropianowych, a na końcu najprawdziwszych szklanych okazów.\nDo wykorzystania mieliśmy farby akrylowe, brokat, pisaki, a ograniczała nas tylko nasza wyobraźnia. Każdy stosował inną technikę ozdabiania, od najbardziej ascetycznych po zwariowane kolorystycznie i fakturowo.\nPo ozdobieniu i wysuszeniu swoich prac wszyscy uczestnicy zabrali swoje arcydzieła do domu. Bombki moje i mojego syna z pewnością zawisną na tegorocznej choince :)


Kinga: modlitwa o dobrą pracę – Nowenna pompejańska\nKinga: modlitwa o dobrą pracę\npragnę podzielić się z Państwem bardzo miłym dla mnie zdarzeniem.\nOdmawiałam koleją Nowennę Pompejańską w moim życiu, tym razem w intencji znalezienia pracy. Jestem osobą wykształconą, kilka lat po studniach. Zawsze pracowałam ale nie było to stałe zatrudnienie i nie w swoim zawodzie. Prosiłam o „dobrą dla mnie pracę” i przed zakończeniem części dziękczynnej skontaktowała się ze mną znajoma z zapytaniem czy nie byłabym zainteresowana rozpoczęciem pracy na umowę o pracę, za godnym wynagrodzeniem i w wyuczonym zawodzie. W miesiącu marcu mija już szósty miesiąc jak pracujemy razem. Dołączyła do nas również, poszukująca pracy moja wieloletnia przyjaciółka, którą „pociągnęłam” za sobą w nowe, lepsze miejsce.\nNie bójcie się powierzyć każdej swojej sprawy Matce Bożej.\nJak fajnie ze Matka Boza Cie wysluchala. Ja tez odmawiam nowenne w tej samej intencji. W 1 dzien swiat Wielkanocy skonczylem pierwsza. Do tego czasu pojawil sie duzy odzew ze strony firm, za co dziekuje Maryi. Od drugiego dnia swiat odmawiam 2 nowenne i wierze ze tym razem upragniona praca sie znajdzie. A Tobie zycze samych sukcesow zawodowych 🙂 Pozdrawiam 🙂


Bunt dwulatka - jak przetrwać | ActiveMama.pl\nStrona główna » Zdrowie niemowlaka » Czy jesteśmy przygotowani na bunt dwulatka?\nCzy jesteśmy przygotowani na bunt dwulatka?\n14 października 2017 20 listopada 2017 ActiveMama 0 Komentarzy bunt dwulatka\nKiedy myślimy o zdrowiu dziecka, to raczej myślimy o jego zdrowiu fizycznym. O tym, czy nie kaszle, czy nie ma kataru, czy w jego ciele nie rozwija się jakaś inna choroba. Warto jednak wiedzieć, że zdrowe dziecko, to także takie, które nie ma żadnych problemów z psychiką, które potrafi zapanować nad swoim ciałem, nad emocjami, które potrafi sobie psychicznie poradzić z tym co dzieje się dookoła niego. To takie, które rozwija się prawidłowo w każdym zakresie, choć oczywiście na osiągnięcie odpowiednich umiejętności w zakresie panowania nad emocjami, potrzeba sporo czasu, dlatego też rodzice powinni się przygotować na to, że będą pojawiały się momenty, gdy dziecko nie będzie sobie z tym wszystkim radziło, a wówczas jego zachowanie, dla wszystkich w jego otoczeniu, może się okazać po prostu trudne.\nDziecko może przechodzić różne okresy\nWkładamy wiele wysiłku w to, aby zapewnić naszemu dziecku wszystko co najlepsze, a w pewnym momencie spotykamy się ze ścianą. Na każdą naszą propozycję słyszymy głośne „NIE”, nagle dziecko, które ładnie radziło sobie samodzielnie z wieloma czynnościami, nie potrafi samo zrobić nic, a spokojne dziecko potrafi się położyć na podłodze w sklepie i domagać się nowej zabawki. Takie zachowania dziecka, z pewnością są zaskoczeniem dla wielu rodziców, jednak warto wiedzieć, że to nic innego jak bunt dwulatka. Pojawia się on, bo dziecko sprawdza swoje granice, sprawdza na ile jesteśmy w stanie mu ustąpić, na ile jest w stanie wymusić na nas swoje oczekiwania. Jeżeli coś nie idzie po jego myśli, to wówczas dochodzi do nagromadzenia negatywnych emocji, a z tymi dziecko nie potrafi sobie jeszcze skutecznie radzić.\nDlatego właśnie warto wiedzieć, że bunt dwulatka objawy swoje ma i nie powinniśmy mieć problemów z jego rozpoznaniem. Dziecko będzie marudne, do wszystkiego będzie niechętne, będzie próbowało swoim zachowaniem wymuszać na nas zrobienie tego co ono chce, a jeżeli nie dostanie tego, to pojawi się płacz, krzyk, tupanie nogami, rzucanie się na podłogę. Możemy być pewni, że w takich momentach, będzie nam niezwykle ciężko dotrzeć do dziecka, dlatego tak ważne jest to, aby wiedzieć, co robić, gdy nasze dziecko wejdzie w bunt dwulatka jak sobie radzić, aby nie zwariować.\nBunt dwulatka – jak sobie poradzić?\nPrzede wszystkim rodzic powinien tutaj zachować spokój, z im większą złością będzie on reagował, tym gorsze będzie zachowanie dziecka, które w ten sposób będzie się dodatkowo nakręcało. Dlatego warto cierpliwie poczekać, aż dziecko wyładuje swoją złość, jednocześnie pilnując, aby nie zrobiło krzywdy sobie czy innej osobie. A kiedy już się uspokoi, warto mu wytłumaczyć, dlaczego nie możemy zrobić tego, czego ono od nas oczekuje. Jeżeli na bunt dwulatka porady zaczniemy szukać, to z pewnością wielu specjalistów będzie wspominało o tym, że jest to normalny etap w rozwoju dziecka i najlepsze co rodzic może zrobić, to po prostu spokojnie go przeczekać.\nWarto ze spokojem podchodzić do takich wydarzeń, tak aby dziecko widziało, że jego zachowanie nie robi na nas wrażenia, bo wówczas prędzej przestanie je na nas wymuszać. Z drugiej strony, warto wiedzieć, że przed rodzicami jeszcze wiele takich buntów, w tym osławiony bunt nastolatka, więc może warto wykorzystać ten czas buntu dwulatka, na przygotowanie się do kolejnych takich okresów w życiu dziecka?\n← Jak radzić sobie z mokrym kaszlem u dziecka?\nToksoplazmoza w ciąży – co powinniśmy o niej wiedzieć? →


Trudno wyobrazić sobie we współczesnej różnorodności pomidorów jakąkolwiek nowość, która wzbudziłaby duże zainteresowanie wielu ogrodników i praktycznie od razu zdobyła ich serca. Wydaje się, że pomidorowa carska pokusa twierdzi, że jest tytułem takiej nowości. Pojawiając się stosunkowo niedawno, udało mu się przyciągnąć uwagę zarówno amatorów, jak i profesjonalistów, jego wydajności, względnej bezpretensjonalności i wszechstronności w stosowaniu uprawianych pomidorów. Następnie zostanie przedstawiony szczegółowy opis pomidorów carskiej pokusy ze zdjęciami i recenzjami ogrodników.\nOpis królewskiej pokusy pomidorowej\nNiezbędne jest natychmiastowe zwrócenie uwagi wszystkich zainteresowanych stron na fakt, że opisana odmiana pomidora jest hybrydą. Oznacza to, że z nasion uzyskanych z jej owoców, w następnym siewie, nie będzie możliwe uprawianie roślin o tych samych wskaźnikach okresów dojrzewania, plonów, smaku i innych cech.\nKuszenie pomidorów carskich zostało wyhodowane zaledwie kilka lat temu przez hodowcę Nikołaja Pietrowicza Fursowa, który współpracował z firmą Partner. W 2017 r. Hybryda została oficjalnie wpisana do państwowego rejestru rosyjskich osiągnięć hodowlanych z zaleceniami uprawy we wszystkich regionach Rosji. Od tego samego roku Partner (znany również jako TK Leader) aktywnie uczestniczy w dystrybucji i sprzedaży nasion pomidorów f1 Imperial Temptation.\nHybryda należy do nieokreślonych odmian pomidorów, co oznacza jej prawie nieograniczony wzrost. Zazwyczaj te pomidory są bardziej produktywne, ale nie można nazwać ich zbyt prostymi.\nKrzewy tej hybrydowej odmiany pomidorów wyróżniają się dość silnym wzrostem, w odpowiednich warunkach (z dużą ilością ciepła i światła) osiągają wysokość do 3 mi więcej. Liście są zwykłe na kształt pomidora, zielone. Międzywęźla są skrócone, a pierwszy kwiatostan powstaje dopiero po utworzeniu 7-8 liści. Kwiatostany są proste. Szypułki mają stawy, a działki podłużne mają wydłużony, podłużny kształt.\nPomidory są formowane w postaci długich pędzli, z których każda może zawierać do 9-10 ciężkich owoców. Kolejna szczotka owocowa powstaje dopiero po 3 liściach. Dzięki temu pomidory mają dość wolnej przestrzeni do dojrzewania.\nKuszenie pomidorów Cara przez firmę Partner jest już dojrzałe. Okres od początku sezonu wegetacyjnego do pojawienia się pierwszych dojrzałych owoców wynosi około 100-110 dni. Ale owocowanie jest bardzo czasochłonne, co pozwala ci na ciągłe zbieranie dojrzałych pomidorów przez prawie 2 miesiące. Nie jest zbyt wygodny w uprawie przemysłowej, ale jest idealny dla mieszkańców letnich. Mają okazję przez długi czas mieć dojrzałe pomidory na stole.\nPomidory tej hybrydowej odmiany mają raczej atrakcyjny wydłużony kształt przypominający pieprz z małą dziobkiem na tylnym końcu łodygi. Długość może sięgać 9-10 cm.\nKolor owocu w stanie niedojrzałym jest jasnozielony, aw stanie dojrzałym intensywnie czerwony. Ciemna plama na łodydze jest całkowicie nieobecna.\nPomimo cienkiej, gładkiej skóry pomidory są bardzo gęste, mają raczej mięsisty, słodki miąższ z bardzo małymi komorami nasiennymi w ilości nie większej niż dwie lub trzy. Nasiona w owocu są również nieliczne. Żebrowany kształt pomidorów może się nieznacznie różnić lub być mniej lub bardziej regularny, ale owoce są wyrównane pod względem wielkości. Średnio ich waga wynosi około 120 g.\nWewnątrz poszczególnych odmian pomidorów carska pokusa może wydawać się pustką. Ale dla niektórych ogrodników jest to nawet dodatkowy bonus - takie pomidory są idealne do przygotowywania nadziewanych potraw.\nEksperci oceniają smak pomidorów jako doskonały, co jest naprawdę pozytywną cechą odmian hybrydowych. Pomidory są słodkie, praktycznie wolne od kwasu, raczej soczyste. Są idealne do wszystkich rodzajów konserw, ale także dobrze wyglądają w sałatkach i różnorodnych daniach pierwszego i drugiego. Bez wątpienia nadaje się również do suszenia, suszenia, a nawet zamrażania.\nZe względu na dobrą gęstość pomidory są bardzo dobrze przechowywane i nadają się do długotrwałego transportu. Prezentacja pomidorów również zasługuje na wszelkie pochwały.\nCharakterystyka pomidorowej królewskiej pokusy\nMimo że pokusa fara może być uprawiana zarówno w szklarniach, jak i na ulicy, większość ogrodników z klasy średniej mówi w swoich odpowiedziach, że jest bardziej odpowiednia dla warunków szklarniowych. Wydajność deklarowaną przez pomysłodawców można uzyskać na otwartym terenie tylko w południowych regionach Rosji. Ale w szklarniach filmowych od 1 metra kwadratowego można uzyskać od 20 do 25 kg pomidorów.\nWedług wielu recenzji ogrodników, którym towarzyszą odpowiednie zdjęcia, z jednego krzewu pomidorowego uzyskuje się pokusę carską na cały okres wegetacyjny od 5 do 8 kg pomidorów. Na otwartym terenie środkowego pasma znacznie spadła wydajność owoców. Najwyraźniej z powodu braku ciepła i zimnych nocy udało się dojrzeć tylko 2-2, 5 kg pomidorów z krzewu. Oczywiście wiele innych czynników wpływa na wydajność pomidorów. Wśród nich są:\nprawidłowe przycinanie i stading;\nhilling i mulczowanie;\nskład i częstotliwość opatrunków;\nmając wystarczająco dużo światła słonecznego i ciepła.\nAle wielką zaletą tej hybrydowej odmiany jest jej odporność na różne niekorzystne warunki pogodowe, a nawet na niezbyt kompetentną opiekę. Ponadto hybrydowa królewska pokusa jest w stanie oprzeć się takim chorobom jak:\nwirus mozaiki pomidorowej;\nWśród wielu pozytywnych aspektów hybrydowej odmiany pomidorów należy zauważyć pokusę carską:\nwczesne i jednocześnie długie dojrzewanie pomidorów;\ndobra odporność na wiele powszechnych chorób psiankowatych;\nharmonijny smak i wszechstronność stosowania pomidorów;\natrakcyjny wygląd i wysoka przenośność.\nz powodu intensywnego wzrostu rośliny wymagają pasynkovanie i podwiązki;\npomidory rosną słabo i owocują na otwartym polu środkowego pasma;\njeśli nie podejmuje się środków, pomidory poddawane są górnej zgnilizny;\ndość wysoka cena za materiał siewny tej odmiany hybrydowej.\nAby hybrydowe odmiany pokusy carskiej cieszyły się dobrymi zbiorami, należy wziąć pod uwagę niektóre z ich rosnących cech.\nKiełkowanie nasion tych pomidorów jest zazwyczaj wysokie, osiąga 100%, ale nie zawsze jednolite. Maciory na sadzonki powinny być w pierwszej dekadzie marca. Umieść pojemniki na nasiona w ciepłym miejscu pod folią. Nie potrzebują światła do kiełkowania.\nPoszczególne pędy pojawiają się w ciągu 3-4 dni po wysiewie, reszta może być opóźniona do 8-10 dni.\nTo ważne! Bezpośrednio po kiełkowaniu kiełki wymagają najwyższego możliwego poziomu oświetlenia i obniżenia temperatury o 5-7 ° C dla dobrego formowania korzeni.\nPo całkowitym ujawnieniu dwóch prawdziwych liści sadzonki poruszają się w oddzielnych doniczkach, aby nie opóźniać rozwoju korzeni. W tym okresie najważniejsze jest dobre oświetlenie i niezbyt wysoka temperatura. Ponieważ nieprzestrzeganie tych dwóch warunków prowadzi do nadmiernego rozciągania i osłabienia sadzonek pomidora.\nW zależności od warunków pogodowych i stanu szklarni, sadzonki pomidorów, królewską pokusę można przesiedlić tam od końca kwietnia lub na początku maja. Jeśli spodziewane są również znaczne spadki temperatury, przesadzone sadzonki są chronione folią na łukach lub włókninowym materiale pokrywającym.\nPokusa cara zostaje przeniesiona na otwarty teren rośliny hybrydowej tylko wtedy, gdy znikną groźby nocnych przymrozków - na przełomie maja i czerwca na środkowym pasie.\nPonieważ pomidory tej odmiany hybrydowej mają pewne predyspozycje do pokonania gnicia wierzchołkowego, zaleca się natychmiastowe dodanie do gleby pewnej ilości wapna lub innego nawozu zawierającego wapń podczas przeszczepu.\nNa 1 kwadracie. m. posadzone nie więcej niż 3-4 krzewów tego pomidora.\nGłównym wymogiem uzyskania dobrego zbioru hybrydowych pomidorów jest pokusa carska - prawidłowe i aktualne laski. W południowych regionach pomidory te prowadzą do dwóch łodyg. Na północy lepiej ograniczyć się do pozostawienia jednego pnia, ponieważ wszystkie inne mogą po prostu nie dojrzewać. Jednak w szklarni możesz spróbować hodować te pomidory i dwa pędy. Wiązanie pomidorów tej odmiany do kraty jest obowiązkowe.\nNajlepsze opatrunki tworzą:\nPo posadzeniu sadzonek w ziemi - każdy złożony nawóz;\nPodczas kwitnienia i tworzenia jajników - za pomocą roztworu kwasu borowego (10 g na 10 l wody) i saletry wapniowej (z zgnilizny wierzchołkowej);\nW razie potrzeby można również użyć roztworu popiołu do nawadniania i opryskiwania podczas nalewania owoców.\nPodlewanie powinno być regularne, ale niezbyt obfite. Aby zachować wilgoć w glebie i chronić przed chwastami, zaleca się stosowanie ściółkowania materią organiczną: słomą, trocinami, torfem, warstwą 3-4 cm.\nPokusa Cara Pomidora jest atrakcyjna z wielu punktów widzenia. Jego plon, przyzwoity smak, odporność na choroby dorównują najpopularniejszym odmianom pomidorów.\nRecenzje Temples Tsars Temptation\nOksana Ryabushko, 38 lat, Borovsk O pomidorach Pokusa cara była tak kuszącą reklamą, że nie mogłem tego znieść i kupiłem worek nasion. Z 10 kawałków wszystko wyrosło, ale potem nie mieli dość słońca za oknem, a lampa dla roślin spłonęła. Ogólnie przeżyło tylko 3. Ale z drugiej strony zaczęli się bardzo aktywnie rozwijać, a już w kwietniu posadziłem je w szklarni, po przykryciu dodatkowym filmem. Uprawa okazała się doskonała. Z każdego krzewu wziąłem w sumie około 8 kg pomidorów. Pomidory też smakują dobrze, ale w zasadzie wpuszczam je na spin. Są bardzo piękne w bankach. Elena Severogorskaya, 45 lat, Perm. Tego lata po raz pierwszy uprawiano hybrydową odmianę pomidorów pod nazwą pokusy cara, ale naprawdę je lubiłem. Bardzo dobre kiełkowanie nasion, choć jest ich niewiele w opakowaniu. Sadzonki zachowywały się bardzo bezpretensjonalnie. Szczególnie nie rozciągnięty. Wychowała je w szklarni, karmiła je ekologicznie przez cały sezon trzy razy - zbiory były imponujące. Takie potężne piękne pędzle elastyczne pomidory. Wymagająca opieka do minimum. Oczywiście musieli je związać, ponieważ zostały podniesione do sufitu. Ale nic naprawdę nie bolało. Chociaż leczyłem je tylko raz azotanem wapnia i do karmienia oraz do zapobiegania górnej zgnilizny.\nPokusa Carów Pomidorów: charakterystyka i opis odmiany © 2017 - Kwiecień 2021


Nowości książkowe - Blog Bernadetty Darskiej: sierpnia 2015\nWojna jako czyste zło (S. Aleksijewicz, Cynkowi chłopcy)\nTo dobrze, że wydawnictwo Czarne przypomina książkę, która w 2007 roku ukazała się po polsku jako „Ołowiane żołnierzyki”. Oba tytuły wydają się wiernie oddawać przekaz publikacji. „Ołowiane żołnierzyki” to czytelne zasugerowanie, że ludzie byli na wojnie tylko zabawką, ktoś decydował o ich losie, skazywał na śmierć, a potem o ofiarach wojny zapominał. Żołnierzykami przecież można się świetnie bawić, pokazując potęgę i władzę, można też łatwo zająć się czymś innym, nie myśląc wiele o bohaterach wcześniejszej dobrej zabawy. Z kolei „Cynkowi chłopcy” kierują nasze skojarzenia w stronę śmierci. To w cynkowych trumnach przywożono do kraju poległych żołnierzy. Epitet „cynkowi” może również sugerować ostateczność wpisaną w biografię tych, którzy przeżyli. Choć wrócili do kraju, to jednak śmierć pozostaje z nimi na zawsze jako wspomnienie tego, co robili i co widzieli. Swietłana Aleksijewicz pokazuje, jak tworzy się mit i jak upada. Ofiarą fałszu wpisanego w hiperbolizowanie zwycięstwa jest zawsze zwykły człowiek. W tym przypadku ci, którzy wyjechali do Afganistanu, by wypełnić – określenie to często w książce się pojawia – obowiązek internacjonalistyczny. Trwająca 10 lat (1979-1989) zbrojna interwencja radziecka to tysiące życiorysów naznaczonych złem w różnych odcieniach: zapomnieniem, ideowym kłamstwem, zbędnym poświęceniem, okrucieństwem ze strony współtowarzyszy, straconymi nadziejami i szansami, przegraną młodością. Podobnie jak w poprzednich publikacjach reporterka oddaje głos tym, którzy decydują się na powierzenie jej swojej opowieści. Słucha więc matek, które cieszyły się, że syn jedzie na wojnę, a teraz opłakują stratę dziecka; słucha byłych żołnierzy, którzy nie ukrywają, że nikt ich wojny nie nauczył, nikt też nie przygotował ich na brutalność rozlewu krwi, zmęczenia, strachu, ale też wszechobecnej fali wojskowej; słucha kobiet, które również zgłaszały się na wojnę, wierząc, że dzięki temu mogą służyć krajowi tak, jak za czasów Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Aleksijewicz nie ocenia i nie oskarża, ale jej tekst traktować można jako wielki manifest na rzecz pokoju oraz deklarację bezsensu wpisanego w działania wojenne. Z opowieści przytaczanych w książce wynika rzecz straszliwa i często pomijana w relacjach o zwycięstwie lub klęsce na polu walki, a mianowicie to, że wojna niszczy każdego – i tego, kto zabija, i tego, kto atakuje, i tego, kto się broni, i tego, kto wychodzi z potyczki cało, i tego, kto poległ, i tego, kto przetrwał. Na wojnie nie ma niewinnych, bo każdym zmysłem czuć wszechobecną śmierć. I jeszcze coś. Reporterka pokazuje również, że człowiek przyzwyczajony jest do kłamstwa na temat wojny. Woli słyszeć, że była ona potrzebna, niż dowiedzieć się, że stracił część swojego życia lub po prostu życie nadaremno. To dlatego relacja z procesu wytoczonego Aleksijewicz przez jej rozmówców okazuje się portretem wyjątkowo rozpaczliwej próby zachowania pozorów i jednoczesnego oszukiwania siebie. Pozycja obowiązkowa!\nSwietłana Aleksijewicz, Cynkowi chłopcy, przeł. Jerzy Czech, Wyd. Czarne, Wołowiec 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 23:09 Brak komentarzy:\nŚlady i dowody (W. Tochman, M. Szczygieł, Krall)\nTo zadziwiające, jak wiele treści można zawrzeć w tak niepozornej przecież objętościowo książce! „Krall” z powodzeniem może więc być czytana nie tylko przez osoby znające i ceniące twórczość tytułowej reporterki. Publikacja nie zawiedzie również tych, którzy interesują się dziennikarstwem i literaturą. Hanna Krall, opowiadając o swojej pracy w „Polityce”, daje tak naprawdę wgląd w życie redakcji, historię pisma oraz losy ludzi z nim związanych (np. znakomity portret Mieczysława Rakowskiego). Ważnymi kwestiami, pojawiającymi się właściwie już w pierwszych zdaniach, są tożsamość i ostateczność. W obu przypadkach człowiek zmuszony jest mierzyć się z tymi problemami z powodu wojny. Krall wielokrotnie wspomina, jak ważna w pisaniu jest forma i odsłania w rozmowie tajniki własnego warsztatu. Zamieszczony w książce zapis zajęć ze studentami, polegających na analizie tekstu Józefa Mackiewicza, pokazuje ponadto, że język jest czymś żywym, zmienia się, przemija, kształtowany bywa przez wydarzenia niewyobrażalne i bywa archiwum trudnych do wyartykułowania emocji. Wspólny projekt Krall, Tochmana, Szczygła okazuje się również intrygującą refleksją na temat cenzury oraz tego, jak w okresie komunizmu trzeba było dbać o ocalenie każdego słowa. Książkę tę, jeśli pozostaniemy jeszcze przy języku, można traktować jako opowieść o zniszczeniu i tworzeniu nowego sposobu opisywania, a tym samym objaśniania świata. Nie bez powodu Hanna Krall mówi o nieumiejętności znalezienia formy na to, co przyszło po wojnie, i co próbowano budować dzięki odniesieniu do tego, co dobrze znane, a więc do rzeczywistości sprzed wojny. To, w jaki sposób reporterka, opowiada, odsłania niepowtarzalną umiejętność pokazania za pomocą kilku słów lub zdań dramatu ludzkiego. Tak dzieje się chociażby, gdy Krall wspomina losy młodych podopiecznych domu dziecka w Otwocku. Na plan pierwszy w książce wysuwa się szczegół – jest ważny dla zindywidualizowania opowieści, wokół niego budowana jest reporterska historia, wspomnienie, zapis. Mamy więc na przykład kawę, którą starsze kobiety poją zmęczonych żołnierzy Armii Czerwonej; mamy zegarki, które młode kobiety zabierają ze sobą, gdy idą schronić się do piwnicy; mamy za wysoki rower, na którym mała dziewczynka może jeździć dzięki, jak się okaże, „faszyście”; mamy pralkę automatyczną zdobytą w arcyciekawy i dość karkołomny sposób; mamy meble w dawnym mieszkaniu Marii, które tylko w pamięci stoją tam, gdzie zawsze; mamy brulion znaleziony w dzieciństwie, no i „Szufladę” pełną notatek, tekstów, pocztówek, listów, zdjęć, słów ważnych na zawsze, ale i istotnych jedynie w swoim czasie. Podobne szukanie śladów, jakie rozgrywa się dzięki rzeczom uruchamiającym przeszłość, odbywa się za sprawą miejsc. Czasami wśród wysokich traw widać fundamenty, czasami na ścianie kamienicy pozostało odbicie domu, który stał obok; czasami jest to brama; czasami dawna siedziba redakcji „Polityki” lub mieszkanie w bloku na Ursynowie – w przypadku wszystkich tych miejsc natkniemy się i na fragmenty biografii Hanny Krall, i na istotne epizody z życia innych ludzi. Książka podzielona jest na dwie części. Pierwsza to rozmowa Wojciecha Tochmana z reporterką, podróż po minionym pojmowana metaforycznie jako wspominanie, ale i dosłownie, jako odwiedzanie miejsc ważnych i dających początek. Druga, zatytułowana znacząco „Szuflada”, przygotowana została przez Mariusza Szczygła. To, co okazuje się szczególnie ważne, to spójność widoczna w kompozycji książki. Krall mówi bowiem najpierw o tym, co później w tej bardziej wizualnej (pełnej zdjęć i skanów listów, artykułów, okładek) części pojawia się jako ważne materialne świadectwo sprzed lat. Nic nie jest tutaj przypadkowe, a to, co dzisiaj, koresponduje z tym, co wczoraj.\nWojciech Tochman, Mariusz Szczygieł, Krall, Wyd. Dowody na Istnienie, Warszawa 2015.\nZabawnie o przemijaniu (J. Pilch, Zuza albo czas oddalenia)\nNajnowsza książka Pilcha, utrzymana w konwencji odnalezionego i upublicznionego rękopisu, pełna tropów autobiograficznych, skłania do kilku, wartych uwagi spostrzeżeń. Po pierwsze, Pilch, pisząc tę minipowieść, rozmawia z samym sobą, tekstem tym wracając do dobrze znanych wątków z własnej twórczości. Dla mnie książka ta najbliższa jest „Innym rozkoszom” i „Spisowi cudzołożnic”, choć nie mam na myśli oczywistego i jednoznacznego podobieństwa. Po drugie, temat fascynacji dojrzałego, powiedzmy wprost – starszego, mężczyzny młodą kobietą nie od dziś jest chętnie eksplorowany w literaturze. Pilch nie wymyśla więc nic nowego, choć potrafi zarazem zachwycić stosowaną frazą, błyskotliwością, dowcipem. Jeśli miałabym tę książkę zderzyć z podobnymi publikacjami, które całkiem niedawno ukazały się na naszym rynku wydawniczym, to „Zuza albo czas oddalenia” bezdyskusyjnie wygrywa z „Magdaleną” Tomasza Piątka i „Kuratorem” Zbigniewa Kruszyńskiego. Po trzecie wreszcie, warto docenić tę publikację za umiejętność wzięcia wszystkiego, co się opisuje, w nawias. Choć Pilch opowiada o przemijaniu i stracie (zdrowia, męskości, atrakcyjności, żywotności itp.), nie przestaje być autoironiczny, zabawny, dowcipny. I właśnie głównie dzięki temu ta krótka opowiastka warta jest uwagi.\nJerzy Pilch, Zuza albo czas oddalenia, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 21:31 2 komentarze:\nSkaza (W. Nowicki, Odbicie)\nZbiór esejów Nowickiego to nie tylko przykład zapadającej w pamięć refleksji nad fotografią, ale i intrygujące rozważania na temat tego, co dziwne, nietypowe, w jakiś sposób różniące się, zapadające w pamięć. Autora interesuje to, co funkcjonuje na pograniczu piękna i brzydoty, oczywistości i nadzwyczajności, czystości i brudu, zdrowia i choroby, życia i śmierci. Tak jest w przypadku zdjęć hermafrodyty, tak jest w przypadku amatorskiego aktu męskiego, tak jest wreszcie w przypadku fotografowania zmarłych lub czynienia siebie obiektem sztuki. Zarówno wtedy, gdy Nowicki analizuje zdjęcia anonimowych twórców, jak i wtedy, gdy fascynująco opowiada o Jerzym Lewczyńskim, Michale Greimie, Wilhelmie von Blandowskim, Michaelu Ackermanie, czy Anecie Grzeszykowskiej, w centrum jego zainteresowań pozostaje skaza, to, co jest błędem i co psując, tak naprawdę wydobywa nowe treści. Ta interesująca perspektywa za każdym razem odsłania opowieść wpisaną w fotografię. Dzięki uwiecznionemu obrazowi przemijanie zostaje unieważnione przez przetrwanie. Czasami nie wiadomo, jak fotografowany obiekt się nazywał, nie ma żadnych dokumentów na temat tego, kto robił zdjęcie, ale przeszłość zostaje uchwycona. Właściwie każda z analizowanych przez Nowickiego fotografii naznaczona jest paradoksem uwiecznienia tego, co dzisiaj minione, a wtedy teraźniejsze. Na zdjęciach zostaje więc specyficznie zmaterializowany czas – ten, który próbuje być triumfem życia, i ten, który nieuchronnie zbliża do śmierci.\nWojciech Nowicki, Odbicie, Wyd. Czarne, Wołowiec 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 22:06 Brak komentarzy:\nKonieczność opowiadania pozytywnych historii (P. Pomerantsev, Jądro dziwności. Nowa Rosja)\nPomerantsev wraca do kraju swojego wczesnego dzieciństwa, by z perspektywy człowieka Zachodu opisać absurdy i dramaty współczesnej Rosji. Wielkim atutem tej opowieści jest sportretowanie kraju w cieniu nowoczesności, tyle że nowoczesność rosyjska nie przestaje być ciągle nowoczesnością sowiecką. Autor pokazuje bowiem, jak w świecie pozornie niekomunistycznym, pełnym bogactwa i karier spod znaku kapitalizmu, całkiem dobrze ma się mentalność minionej epoki. Pomerantsev przygotowuje materiały dla telewizji. To, co szczególnie uderza i powraca w książce jak bumerang, to oczekiwania zleceniodawców, by dokumentalista dostarczył im pozytywną opowieść. Zadanie nie jest łatwe i nie za bardzo ma sens. Widać to chociażby na przykładzie przerażającej historii rosyjskich modelek, które popełniły samobójstwo, a wcześniej uczestniczyły w seansach Róży Świata. Reporter rekonstruuje działanie sekty, odsłaniając niszczenie psychiki tych, którzy potrzebują wsparcia. Tekst ten znakomicie oddaje paradoks współczesnej Rosji, a więc wielość funkcjonowania różnego rodzaju wierzeń, a obok oddawanie się konsumpcji, poszukiwanie sensu i spełnianie marzeń, które okazują się tylko złudzeniami. Rosja w reportażach Pomerantseva to fascynujące połączenie wstydliwej tęsknoty za duchowością i rozpasanego kultu materializmu. Ci, którzy mają wszystko, w jednej chwili wszystko mogą stracić. Ci, którzy nie mają nic, na chwilę zyskują wszystko, by potem w niezrozumiały dla siebie sposób być zmuszonym do zapomnienia snu, który się ziścił. Mocne, smutne i zabawne jednocześnie, straszne i śmieszne, małe i wielkie dramaty – bardzo dobra książka!.\nPeter Pomerantsev, Jądro dziwności. Nowa Rosja, przeł. Iga Noszczyk, Wyd. Czarne, Wołowiec 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 22:59 Brak komentarzy:\nWolność i odpowiedzialność (A. Kamińska, Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak)\nOdtrącone dziecko i izolująca się od społeczeństwa dorosła kobieta – tak można by krótko, choć stereotypowo, skwitować historię życia Simony Kossak. Trzeba by jednak, uciekając od uproszczeń, dodać także następujące określenia: silna osobowość, wybitna badaczka psychologii zwierząt, osoba potrafiąca nawiązać niebywałe relacje z naszymi braćmi mniejszymi, zaangażowana ekolożka, znawczyni przyrody i wielka promotorka Białowieży. Kamińska wybiera na bohaterkę swojej książki postać niebanalną. Nic więc dziwnego, że biografię Simony Kossak poznajemy z dużym zainteresowaniem. Miała zostać dziedziczką talentu trzech pokoleń Kossaków, zamiast jednak malować, poświęciła się badaniu zachowań i emocji zwierząt. Choć opowieść o kobiecie, która decyduje się rzucić mieszczańskie życie w Krakowie i zamieszkać w puszczy, zapraszając m.in. ptaki, dzika czy owce do własnego domu, pod względem atrakcyjności broni się sama, to jednak jest w niej i kilka momentów niepokojących. Mam na myśli rodzaj autorskiego posłowia, przyjmującego formę listu do Simony Kossak, w którym Anna Kamińska pisze m.in.: „O wielu rzeczach nie napisałam z szacunku do osób, które mogłyby na tym coś stracić, i z szacunku do Pani. Może zrzuci to ze mnie etykietkę hieny” (s. 312). Po pierwsze, nie widzę powodu, aby taka etykietka do autorki miała przylgnąć. Po drugie, ciekawi mnie, co dziennikarka przemilczała, choć nie uważam, że w ten sposób to ja staję się hieną. Po trzecie wreszcie, deklaracja ta, skoro padła, trochę mnie niepokoi, bo rodzi wątpliwości dotyczące zaprezentowanego portretu Simony Kossak. Sugeruje bowiem chęć wybielenia postaci. Niezależnie jednak od tego, jak potraktujemy ów wystylizowany list Kamińskiej, daje on dobry pretekst do kolejnego zastanowienia się nad ograniczeniami i możliwościami tkwiącymi w biografii. Kolejnego, bo prowokuje do takiej refleksji właściwie każda biografia lub reportaż biograficzny dotyczący osoby, która odeszła niedawno (Simona Kossak zmarła w 2007 roku). Opowieść o życiu Simony z pewnością warto poznać – bo to fascynująca historia walki o prawo do własnych wyborów, bo to intrygujący portret osoby wrażliwej, ale zamkniętej w sobie, kochającej zwierzęta, ale nieufnej w stosunku do ludzi, bo to piękna gawęda o pasji, dla której warto poświęcić całe życie.\nAnna Kamińska, Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 23:56 3 komentarze:\nDziennikarstwo jako zobowiązanie (U. Chincz, A. Morawska, 7 dni. Świat Andrzeja Turskiego)\nOpowieść o życiu i pracy Andrzeja Turskiego to ładne, świadomie używam tego słowa, i inteligentne połączenie wspomnień związanych z biografią dziennikarza i historii polskich mediów. Efekt ten z pewnością nie jest przypadkowy – widać to i w tytule książki, nawiązującym do programu „7 dni świat”, i w kolejnych rozdziałach, zaplanowanych właśnie jako dni tygodnia, naprzemiennie koncentrujących się na prywatności i aktywności zawodowej bohatera publikacji, i w literackim sojuszu autorek, córki prezentera „Panoramy”, Urszuli Chincz, i „córki telewizyjnej”, wychowanki, Anny Morawskiej. Trzeba również docenić jeszcze coś, a mianowicie fakt czuwania nad proporcjami prezentowanych wiadomości. Choć współpracownicy Andrzeja Turskiego, jego wychowankowie, przyjaciele i znajomi, wypowiadają się o nim z dużym szacunkiem i zawsze dobrze, czytelnik nie znajdzie tutaj przesady. Ewentualna panegiryczna narracja zostaje zastąpiona czułą anegdotą, świadomością tego, co daje uczenie się od najlepszych, odkryciem, że to, co przed laty było bagatelizowane, wraz z upływem czasu okazuje się częścią ważnej historii. Książkę Chincz i Morawskiej można więc z powodzeniem czytać nie tylko jako ciekawie pomyślaną biografię Andrzeja Turskiego, ale też jako próbę uchwycenia pewnego etosu, który choć pozostaje potrzebny, odchodzi stopniowo w niepamięć. To, w jaki sposób bohater publikacji traktował swój zawód, powinno być przytaczane jako wzorzec na zajęciach z etyki dziennikarskiej. „7 dni” to także interesująco sportretowana od kulis historia kilkudziesięciu ostatnich lat polskich mediów. Usatysfakcjonowani lekturą będą więc i ci, którzy słuchają Trójki, i ci, którzy oglądali „7 dni świat”, i ci, którzy dostrzegali różnicę między sposobem prowadzenia „Panoramy” a innych programów informacyjnych. W trakcie lektury książki trudno oprzeć się wrażeniu, że śmierć Andrzeja Turskiego to koniec pewnej epoki, epoki, jakiej nie powinniśmy zapominać, jeśli zależy nam na mediach.\nUrszula Chincz, Anna Morawska, 7 dni. Świat Andrzeja Turskiego, Wyd. Świat Książki, Warszawa 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 22:52 Brak komentarzy:\nWidać go z daleka (B. Chomątowska, Pałac. Biografia intymna)\nReporterska opowieść Chomątowskiej o Pałacu Kultury i Nauki na szczęście nie jest tylko rocznicową publikacją. Autorka bowiem w zajmujący sposób rekonstruuje początki budowli, jej stopniowe wtapianie się w krajobraz stolicy przy jednoczesnym ciągłym drażnieniu swoją obecnością. Pokazuje, że biografia Pałacu to również życiorysy ludzi, którzy trwale związali się z tym miejscem. Warto docenić fakt, iż autorka rezygnuje z tonu rozliczeniowego i bardzo interesująco, w początkowych partiach książki, opowiada o tym, jak funkcjonowali ówcześni architekci, jak próbowano łączyć ideologię, funkcjonalność, ale i piękno, jak wreszcie budowla ta fascynowała mieszkańców i stawała się symbolem podnoszenia miasta z ruin. Chomątowska w wielu fragmentach swojej publikacji sugestywnie oddaje panujący wówczas w społeczeństwie klimat – podziw dla nowoczesnej myśli technologicznej, monumentalność, bicie kolejnych rekordów sąsiadują z próbami samobójczymi na XXX piętrze czy magicznym, zabobonnym nieco, personalizowaniem Pałacu. Opowieść o Pałacu to nie tylko odtworzenie historii, ale i pokazanie, że są ludzie, dla których Pałac stał się czymś ważnym nie tylko w wymiarze zawodowym, ale i prywatnym. Wśród osób, dla których biografia budowli jest jednocześnie częścią ich własnego życiorysu są i architekci, i przedstawiciele władzy, i kronikarka Pałacu, i kolekcjonerzy pamiątek z nim związanych, i kociary, odkrywające tajemnice podziemnego królestwa zwierząt. Chomątowska zachowuje równowagę między barwnymi anegdotami a faktami typowo historycznymi, dzięki temu książkę tę nie tylko dobrze się czyta, ale i na długo się ją zapamiętuje.\nBeata Chomątowska, Pałac. Biografia intymna, Wyd. Znak, Kraków 2015.\nWojna jako konieczność czy wojna jako wybór? (P. Ham, 1914. Rok końca świata)\nMonumentalne dzieło Hama poświęcone rokowi 1914 zasługuje na podziw i czytelnicze uznanie. Gdyby wszystkie książki historyczne były w taki sposób pisane, nie tylko z wypiekami na twarzy poznawalibyśmy przeszłość, ale i z dużym upodobaniem sięgalibyśmy właśnie po taki typ lektury. Ham koncentruje się na roku, w którym wybuchła I wojna światowa, rekonstruując przyczyny konfliktu, politykę wielkich mocarstw, nastroje społeczne oraz panujące obyczaje. W powszechnej świadomości bardziej znane są wydarzenia związane z II wojną światową. Działania Hitlera zdecydowanie przyćmiły to, co działo się dwadzieścia pięć lat wcześniej. A szkoda, bo jak udowadnia Ham, wiele z prowadzonych w 1914 roku w ramach polityki międzynarodowej działań stanowiło zapowiedź tego, co wydarzyło się później. Wielkim atutem książki jest drobiazgowe odtworzenie atmosfery panującej na świecie tuż przed wybuchem wojny. Ham pokazuje, że konflikt zbrojny stał się końcem pewnej epoki, zapoczątkował również nowy typ prowadzenia walki, odsłonił rodzaje praktyk promujących zgłaszanie się mężczyzn do wyjazdu na front (np. poruszający opis szantażu moralnego stosowanego przez działaczki Stowarzyszenia Białego Pióra). Badacza interesuje człowiek – i ten, który rozdaje karty, bo ma władzę, i ten, który anonimowo oddaje życie na polu walki. W pierwszym przypadku otrzymujemy świetne, barwne, bogate charakterystyki możnych tego świata, którzy doprowadzili do wybuchu wojny. W drugim przyglądamy się zwykłym żołnierzom, którzy stali się ofiarami ideologii gloryfikującej wojnę i umieranie za ojczyznę. Na szczególną uwagę zasługuje opis walk toczonych na terenie Belgii, państwa, które choć było neutralne, zostało zaatakowane przez Niemcy. Agresorzy wsławili się wyjątkową brutalnością i wobec ludności cywilnej, i w stosunku do miejscowego dziedzictwa narodowego. Ham konsekwentnie broni tez tezy, że I wojna światowa wcale nie musiała wybuchnąć. Przyczyną konfliktu, co udowadnia przekonująco, wcale nie był słynny zamach w Sarajewie, traktowany w podręcznikach jako powód rozpoczęcia działań zbrojnych, ale przede wszystkim chęć sprowokowania konfliktu międzynarodowego przez tych, którzy kierowali ówczesną polityką. Wielka Wojna okazuje się więc nie dziejową koniecznością, ale wyborem tych, którzy postanowili wpłynąć na losy świata.\nPaul Ham, 1914. Rok końca świata, przeł. Adam Tuz, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 20:12 Brak komentarzy:\nBirmańska opowieść z rysą w tle (A. Muszyński, Cyklon)\nAndrzej Muszyński jest już autorem dwóch, bardzo udanych publikacji. Pierwsza to „Południe” – cykl reporterskich impresji na temat tytułowej metafory. Druga to „Miedza” – znakomita, ożywcza, zapadająca w pamięć proza. „Cyklon” jest trzecią książką autora. Problematyczną. Przyczyną są nie tyle powstałe wokół publikacji kontrowersje, ale to, jakiego rodzaju i jak dużej rangi są pojawiające się zarzuty. Mam tu na myśli opublikowaną na portalu www.polska-azja.pl recenzję Michała Lubiny (http://www.polska-azja.pl/2015/06/21/m-lubina-niepowazny-cyklon-recenzja-ksiazki-andrzeja-muszynskiego/). Autor dokonuje krytycznej analizy, zwracając uwagę na liczne błędy merytoryczne oraz niezaznaczone w posłowiu zapożyczenia z cudzego tekstu. Lubina wyraźnie zaznacza, że nie ocenia literackości książki. Nie może jednak przejść obojętnie wobec ewidentnych przekłamań. Lubina jest recenzentem wiarygodnym. Jako specjalista od Birmy skupia się na faktach, a te, wyróżnione w tabelce, w wielu przypadkach mijają się z tym, co rzeczywiście miało miejsce. Wspominam o tym nie bez powodu. Czytelnik nie oczekuje, oczywiście, od reportera narracji tożsamej z historyczną. Reporter może ewentualnie zainspirować do dalszych poszukiwań lekturowych. Nie da się jednak w żaden rozsądny sposób wytłumaczyć tego, co znajduje się w „Cyklonie”, a co tak dokładnie wyliczył Lubina. Jedyne, co przychodzi na myśl, to zadziwiająca i nieprawdopodobna wręcz nonszalancja w stosunku do faktów, której Muszyński, pisząc reportaż, nie ma prawa wykazywać. Szkoda, że dyskusja na temat „Cyklonu” została zdominowana przez wspomniane merytoryczne błędy. O wiele ciekawiej byłoby, gdybyśmy rozmawiali o portrecie Birmy stworzonym przez Muszyńskiego. Że potencjalnie obraz ten mógłby być bardzo ciekawy, nie ma wątpliwości. Wystarczy wspomnieć chociażby to, co o Birmie opowiedziała Emma Larkin, lub – pozostając przy autorze – przypomnieć sobie, jak sugestywnie Muszyński opisuje świat w swoich poprzednich książkach. „Cyklon” zasługuje na uwagę. Są w książce fragmenty bardzo dobrze napisane, oddające atmosferę miejsca i czasów, koncentrujące się na specyfice trwania w tym akurat regionie świata. Są jednak i wspomniane błędy, które, jeśli czytelnik się z nimi zapozna, w dużej mierze dyskredytują publikację. Szkoda.\nAndrzej Muszyński, Cyklon, Wyd. Czarne, Wołowiec 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 16:34 Brak komentarzy:\nWładza (J. Cabré, Jaśnie pan)\n„Jaśnie pan” to powieść stylistycznie odmienna od „Wyznaję” i „Głosów Pamano” – bardziej tradycyjna w formie, nie tak wielowątkowa, mniej skomplikowana, jeśli chodzi o warstwę ideową, ale i o fabułę. Nie znaczy jednak, że gorsza. Cabré pozostaje intrygującym obserwatorem duszy ludzkiej, uważnym odbiorcą tradycji, ciekawym portrecistą niuansów związanych z posiadaniem władzy. Tym razem kataloński pisarz umieszcza akcję powieści w Barcelonie w 1799 roku, tuż przed wkroczeniem w nowy wiek. Choć tytułowe sformułowanie szybko naprowadza nas na trop, o kogo chodzi, opowiedziana historia wcale nie będzie oczywista. Autor nie rezygnuje z takiego opisywania ludzkich losów, w których nie ma nadziei na lepsze jutro, a zło po prostu się dokonuje i bardzo często triumfuje. Książkę tę można więc czytać jako opowieść o nieograniczonej władzy w przestrzeni publicznej. Sędzia, osiągnąwszy wymarzony status społeczny, przestaje być czujny i zaczyna popełniać błędy. Wierzy bowiem, że jest lepszy od innych i w związku z tym przysługujące mu przywileje nie podlegają dyskusji. „Jaśnie pan” to także historia wielkiej władzy kobiet nad mężczyznami lub, jeśli ktoś woli, władzy pięknego ciała nad dużo szpetniejszymi umysłami. Wspomniany sędzia popadnie w kłopoty właśnie dzięki swojemu niepohamowanemu apetytowi na kolejne kochanki. Również niewinnie oskarżony młody poeta narazi się na traumę ostateczności przez pewną oryginalną, ale wiele go kosztującą, erotyczną przygodę. Książkę tę można również potraktować jako rodzaj przypowieści o władzy prawa, która staje się władzą bezprawia. Refleksja ta okazuje się niezwykle istotna. W powieści powraca bowiem zdanie, iż prawo jest wymysłem profesjonalistów. Niewiele ma więc wspólnego z człowieczeństwem. Choć powieść zaczyna się od morderstwa słynnej kobiety i reklamowana jest na okładce jako kryminał, nie śledztwo jest tutaj najistotniejsze. Unikałabym zresztą akurat takiego przyporządkowania gatunkowego. Prawda w książce ma bowiem szansę wyjść na jaw tylko dzięki zbiegom okoliczności i przypadkowi. Nie ma tu więc ani detektywa, ani prawdziwego śledztwa, ani krzepiącego objaśnienia, dzięki któremu zaczynamy wierzyć w zwycięstwo dobra nad złem. Cabré zdaje się natomiast sugerować jedno – nie będzie dobrych zakończeń, źle kończą i ci, którzy są po jasnej, i ci, którzy są po ciemnej stronie.\nJaume Cabré, Jaśnie pan, przeł. Anna Sawicka, Wyd. Marginesy, Warszawa 2015.\nAutor: Bernadetta Darska o 21:45 Brak komentarzy:\nWojna jako czyste zło (S. Aleksijewicz, Cynkowi ch...\nZabawnie o przemijaniu (J. Pilch, Zuza albo czas o...\nKonieczność opowiadania pozytywnych historii (P. P...\nWolność i odpowiedzialność (A. Kamińska, Simona. O...\nDziennikarstwo jako zobowiązanie (U. Chincz, A. Mo...\nWidać go z daleka (B. Chomątowska, Pałac. Biografi...\nWojna jako konieczność czy wojna jako wybór? (P. H...\nBirmańska opowieść z rysą w tle (A. Muszyński, Cyk...


Wyposażenie SOR - Szpital Wojewódzki Koszalin\nSzpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika w Koszalinie informuje o zakończeniu realizacji projektu:\n„Poprawa jakości świadczonych usług i bezpieczeństwa pacjentów poprzez zakup wyrobów medycznych oraz wyposażenia do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w Szpitalu Wojewódzkim im. Mikołaja Kopernika”\nwspółfinansowanego w ramach działania 9.1. Infrastruktura ratownictwa medycznego oś priorytetowa IX Wzmocnienie strategicznej infrastruktury ochrony zdrowia Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020\nWzmocnienie infrastruktury służby zdrowia w zakresie ratownictwa medycznego na terenie województwa zachodniopomorskiego poprzez doposażenie w nowoczesną aparaturę medyczną SOR w Szpitalu Wojewódzkim w Koszalinie.\nPodniesienie jakości i dostępności do usług medycznych w zakresie ratownictwa medycznego na terenie województwa zachodniopomorskiego.\nBezpośrednim i materialnym efektem realizacji przedsięwzięcia jest liczba zakupionego sprzętu\n- 86 szt., w tym sprzęt medyczny i administracyjno-socjalny. Wyposażenie w nową aparaturę medyczną z pewnością przyczyni się do poprawy funkcjonalności tego Oddziału, co z kolei pozytywnie wpłynie na poprawę efektywności działania całego systemu ratownictwa medycznego.\nNr umowy POIS.09.01.00-00-0215/17-00/41/2017/1448\nCałkowity koszt inwestycji 1.538.249,11 PLN\nDofinansowanie projektu z UE: 1.307.511,74 PLN (85%)\nSzpital Wojewódzki im. M. Kopernika w Koszalinie realizuje projekt dofinansowany z Funduszy Europejskich pn.: „Poprawa jakości świadczonych usług i bezpieczeństwa pacjentów poprzez zakup wyrobów medycznych oraz wyposażenia do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w Szpitalu Wojewódzkim im. Mikołaja Kopernika”\nWzmocnienie infrastruktury służby zdrowia w zakresie ratownictwa medycznego na terenie województwa zachodniopomorskiego poprzez doposażenie w nowoczesną aparaturę medyczną SOR w Szpitalu Wojewódzkim w Koszalinie. Podniesienie jakości i dostępności do usług medycznych w zakresie ratownictwa medycznego na terenie województwa zachodniopomorskiego.\nBezpośrednim i materialnym efektem realizacji przedsięwzięcia jest liczba zakupionego sprzętu do Szpitalnego Oddziała Ratunkowego. Wyposażenie w nową aparaturę medyczną SOR z pewnością przyczyni się do poprawy funkcjonalności tego Oddziału, co z kolei pozytywnie wpłynie na poprawę efektywności działania całego systemu ratownictwa medycznego.\nDofinansowanie projektu z UE: 1.307.511,74 PLN


Horoskop runiczny dla poszczególnych znaków zodiaku - październik\nPraca - Pamiętaj oraz kieruj się zasadą że głową muru nie przebijesz, tym samym nie walcz na siłę z ludzką nieprzychylnością w pracy, pozwól by pewne sprawy potoczyły się swoim naturalnym biegiem. Szczególnie druga połowa października będzie przychylna dla twoich zawodowych projektów. To będzie miesiąc wręcz idealny na zakładanie swojej działaności i rozwijania przysłowiowych skrzydeł.\nFinanse - Przestań kierować się myśleniem karzącym ci ciągle przeliczać tzw. każdy grosz, zauważ że taka postawa ściąga na ciebie coraz to nowe wydatki. Nie dokonuj zakupu nowego samochodu, zaniechaj też dalekich wyjazdów, napędzą ci one tylko naprawdę znacznych kosztów.\nUczucia- Między tobą a partnerem narasta coraz więcej nieporozumień, poprzez które wasze emocje do siebie na wzajem nie mogą się wyrazić. Masz w sobie coraz więcej zbędnych domysłów, lęków, być może chcesz tak naprawdę nie rozumieć partnera. Jeżeli spojrzysz na niego przychylnym okiem wszelkie konflikty zaczną ustępować.\nZdrowie - Zadbaj o swoje stawy kolanowe, kręgosłup krzyżowy a nawet lędźwiowy, poza tym nic nie będzie grozić twojemu dobremu samopoczuciu. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Baranów to runa Kenaz\nPraca - Niczym negatywnym cię ten aspekt twojego życia nie zaskoczy, zwróć jednak uwagę na kobietę z twojego zawodowego otoczenia. Ona stwarza tylko pozory osoby ci przychylnej, tak naprawdę próbuje wręcz za wszelką cenę wykraść twoje pomysły, także bądź ostrożny.\nFinanse - Wiele pieniędzy pochłonie twoje auto, przygotuj się na jego poważną awarię. Tak naprawdę ogarnąć cię może poczucie sfrustrowania, poczucia niesprawiedliwości poprzez którą ciągle coś ogranicza twój budżet. Pamiętaj jadnak, że uciekając od pewnych wydatków tak naprawdę przed nimi się nie uchronisz.\nUczucia- Z jednej strony czuć się będziesz dobrze w towarzystwie partnera, z drugiej coś od środka wyraźnie mówić ci będzie iż tak naprawdę oszukujesz siebie i tkwisz w uczuciowym zawieszeniu. Twoja relacja wymaga szczerej otwartej rozmowy, oczyszczenia. Mężczyźni spod tego znaku zodiaku powinni pamietać że nie zawsze to oni zdobywają zainteresowanie danej kobiety, często w ich przypadku jest wprost odwrotnie.\nZdrowie - Grozi Ci na przestrzeni października poważny stan zapalny związany z grypą, przeziębieniem, także zadbaj o witalność i odporność organizmu. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Byków to runa Laguz\nPraca - Październik będzie sprzyjał poszukiwaniu przez ciebie nowej pracy, jeżeli od dawna już planowałeś taki krok wcielić w życie działaj, gdyż energetyka tego miesiąca będzie ci w takich sprawach wyjątkowo sprzyjać. Dobrze też będzie pomyśleć o założeniu swojej działalności, nie będziesz poprzez to narzekał iż ciagle robisz to czego zupełnie zawodowo nie czujesz.\nFinanse- Przed tobą miesiąc stagnacji oraz zupełnej niezmienności w temacie pieniędzy, dobrze będzie byś nieco większą ich ilość poświęcił materializowaniu swoich marzeń.\nUczucia - Do twoich uszu będzie dochodzić wiele plotek, oskarżeń twojego partnera a konkretnie jego wobec ciebie wierności i lojalności. Zaufaj tylko swojej intuicji, nie pozwól by czyjeś złe intencje zniszczyły twój związek tak naprawdę bez powodu.\nZdrowie- Spodziewaj się dolegliwości związanych z układem trawiennym szczególnie jelitem cienkim. Grozi ci jego dość poważne podrażnienie, stan zapalny. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Bliźniąt to runa Gebo\nPraca - Czy jesteś na pewno na tyle odważny by wcielić w twoją zawodową przestrzeń daleko idące zmiany, na tym stwierdzeniu się skup, ponieważ październik da ci możliwość zmiany pracy, tyle tylko że zburzy ona twój porządek życia. Jeżeli pragniesz wreszcie być szczęśliwy i zawodowo spełniony musisz być przygotowany na to że twoje marzenia się zaczną spełniać.\nFinanse- Czekają cię wydatki odnoszące się do zobowiązań urzędowych, formalnych. Spodziewaj się też naprawdę wysokiego rachunku do zapłaty który w tym miesiącu otrzymasz. Jeżeli pragniesz osiągnąć większą materialną stabilizację musisz zacząć realnie zarządzać swoimi pieniędzmi.\nUczucia - Twoją partnerską relację będą dość często w tym miesiącu trawić i osłabiać liczne konflikty, spory, które to tak naprawdę nie będą niczym poważnym oraz groźnym. Jeżeli zachowasz dystans do wypowiadanych słów wobec twojej osoby przez partnera nic nie zagrozi twojemu związkowi. Przemyśl jak postrzegasz sferę intymną jeżeli chodzi o wyrażenie poprzez nią swoich wobec partnera uczuć.\nZdrowie - Uważaj na stawy zwłaszcza kolanowe oraz biodrowe, wyraźnie też zadbaj o to co jesz, gdyż grozi ci poważna niestrawność. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Raków to runa Sowillo\nPraca- Twoja sytuacja zawodowa będzie się na przestrzeni października mocno stabilizowała, tym samym możesz być spokojny o ten temat swojego życia. Jeżeli nie będziesz szukać dziury w całym nic nie zagrozi twojej zawodowej pozycji. Pamiętaj, że czasem warto jest przysłowiowo spasować i nie kierować się notorycznie myślami w których to snuć będziesz wizje o swojej wielkiej karierze oraz sukcesie.\nFinanse- Przed tobą spokojny czas jeżeli chodzi o pieniądze. Jeżeli przestaniesz się nimi popisywać przed znajomymi nic nie zagrozi twojej finansowej płynności. Pamiętaj, że nie musisz nieustannie udowadniać jakim to bogatym jesteś człowiekiem.\nUczucia- Październik przyniesie ci w tym temacie wiele zawodów oraz rozczarowań, tak naprawdę znów zdasz sobie sprawę że kierowałeś się tylko swoimi wyobrażeniami odnośnie partnera. Tak naprawdę można tobą dość łatwo pod kątem uczuć manipulować zaś siła charakteru którą się szczycisz jest pozorna.\nZdrowie - Grozi ci poważne przeziębienie oraz infekcja zatok lub dróg moczowych. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Lwów to runa Ingwaz\nPraca - Październik rozczaruje cię totalnie jeżeli chodzi o sprawy zawodowe. Dosłownie nic nie uda się ci wcielić w życie jeżeli chodzi o twoje nowe projekty. Jeżeli poszukujesz nowej pracy nie licz iż los podsunie ci ciekawą ofertę, więcej możesz wręcz zostać zmanipulowany dzięki czemu dokonasz naprawdę złego zawodowego wyboru.\nFinanse - Przed tobą czas licznych wydatków związanych ze sprawami codziennymi, domowymi. Możesz wręcz odnieść wrażenie iż wszystkie zarabiane przez ciebie pieniądze są w dużej mierze przetracane, czas nakreślić więc konkrety, ramy tego jak bliskie ci osoby będą podchodzić do finansów jako takich.\nUczucia - Jeżeli planujesz zostać rodzicem te najbliższe cztery tygodnie ci to umożliwią. Czas popracować w twoim związku nad komunikacją, porozumiewaniem się. Jeżeli jesteś samotny i szukasz tzw. miłości poprzez internet może czekać cię niemiły zawód.\nZdrowie - Dokuczać ci będzie kręgosłup oraz żołądek. To że często dawać się ci będzie on we znaki, powiązane będzie z twoimi emocjami i nastawieniem do świata. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Panien to runa Othala\nPraca - Twoje zawodowe obowiązki skutecznie cię pochłoną odcinając zupełnie ciebie od innych sfer życia, co spotka się z wielką niechęcią twoich bliskich. Tak naprawdę od jakiegoś już czasu nie panujesz nad zawodowymi obowiązkami dlatego też tak naprawdę zac się w nich gubić co dostrzega twój szef.\nFinanse - Przed tobą miesiąc wręcz ogromnych wydatków, spadać na ciebie będą zobowiązania dosłownie z każdej strony. Jeżeli jesteś w trakcie załatwiania spraw majątkowych licz się z porażką lub ich znacznym przedłużeniem się w czasie.\nUczucia- Październik będzie miesiącem sprzyjającym zawieraniu nowych znajomości, otwórz się więc na nie, nawet jeśli nie okażą się one trwałymi relacjami to dobrze jest czasem pozwolić sobie na odczuwanie przyjemności płynącej z faktu przebywania z ciekawym człowiekiem.\nZdrowie- Zajmij się swoją skórą, gdyż coraz bardziej jest ona nadwrażliwa na różne czynniki. Wyraźnie ona daje ci znaki że nie radzisz sobie ze swoimi emocjami, samoidentyfikacją. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Wag to runa Algiz\nPraca- Wykorzystaj swoją siłę charakteru oraz osobowości, zawalcz o swoją pozycję w pracy, bez namysłu pokaż co potrafisz oraz na co cię stać. Taka postawa wzbudzi wręcz podziw u twojego szefa poprzez co zaproponuje ci on nowe stanowisko. Pamiętaj, że na zawodowe zmiany trzeba być w pełni otwartym oraz ich szczerze pragnącym.\nFinanse - Graj w gry liczbowe, daj sobie szanse na łut szczęścia, dzięki czemu możesz nawet wygrać dość konkretne pieniądze. Nic nie będzie zagrażać twojej finansowej płynności.\nUczucia - Czasem trzeba wykazać się asertywnością i pewnością w swoje przeczucia, stąd też jeżeli mówią ci one że twój związek się wypalił, nie trać więcej na niego czasu. Szczęście oraz powodzenie przychodzi zawsze do osób odważnych.\nZdrowie - Będziesz poddenerwowany, niespokojny, wielokrotnie czuć będziesz męczące nerwobóle. Uważaj na swoje gardło, grozi ci jego poważna infekcja. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Skorpionów to runa Wunjo\nPraca- Będzie to niestabilny miesiąc dla twoich zawodowych spraw, projektów. Poczujesz że nie możesz nad niczym zapanować a już w szczególności zamknąć co niektóre tematy. Tak naprawdę tamuje twoje ruchy twój szef, także zwróć na niego uwagę.\nFinanse - Nie musisz zbytnio przejmować się o swoje pieniądze ich bezpieczeństwo oraz płynność. Dobrze będzie byś odłożył na później co niektóre inwestycje.\nUczucia- To będzie miesiąc kłótni, wiecznych sporów z twoim partnerem wasza komunikacja praktycznie przestanie istnieć. Dobrze będzie postawić wszystko na jedną kartę i przemyśleć sensowność trwania w tym układzie który tak naprawdę nie jest już związkiem. Szukając prawdziwej miłości możesz poznać nie tyle co partnera a prawdziwego przyjaciela.\nZdrowie- Zajmij się swoją odpornością organizmu oraz ogólnym stanem twojego układu trawiennego. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Strzelców to runa Sowillo\nPraca- Twoja praca będzie naprawdę ciebie męczyć, odbierać ci wszystkie siły jakie tylko przenikają twoje ciało. Czas w sposób zdecydowany inaczej zacząć zarządzać wszelkimi swoimi zadaniami, obowiązkami, ponieważ możesz nie mieć siły by produktywnie pracować. Miesiąc ten niczym nie zaskoczy cię jeżeli chodzi ogólnie o ten aspekt życia, sam tylko musisz inaczej poukładać się ze swoją pracą na poziomie swoich emocji, myśli.\nFinanse- Powiedz sobie że w pełni zarządzasz finansami i nic ci nie grozi jeżeli chodzi o bezpieczeństwo materialne. Czas najwyższy przestać kierować się zbędnymi lękami, niepewnością jeżeli chodzi o pieniądze jako takie.\nUczucia- Spokój, harmonia tak można określić twój związek. Nic w nim nie ulegnie zmianie, także skup się tylko na tym by ulepszyć twoje partnerstwo. Jeżeli jesteś samotny musisz uwierzyć w to że możesz kogoś poznać, w innym wypadku nie licz na wejście w ciekawą znajomość.\nZdrowie- Bedą ci dokuczać ciągłe bóle stawów i mięśni, czuć się też będziesz osłabiony, przemęczony. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Koziorożców to runa Eihwaz\nPraca- W twojej pracy czekają cię częste konflikty, spory wywołane przez nieustannie tworzone na twój temat plotki, pomówienia. Nagle odniesiesz wrażenie, że tak naprawdę nie masz zupełnie wpływu na to jak odbiera się twoją osobę w miejscu pracy. Chciałeś stworzyć miłą, wręcz rodzinną atmosferę zapominając o tym że nie uda się czegoś takiego osiągnąć tam gdzie ludzie liczą tylko na to by osiągnąć sukces, splendor.\nFinanse- Możesz być zupełnie spokojny o swoje pieniądze, przeznacz ich znaczną sumę na rozwijanie swoich pasji, umiejętności.\nUczucia- Twoja rodzina zechce za wszelką cenę wpłynąć na to jak postrzegasz swój związek. Co więcej możesz od niej usłyszeć, że niemile widziana jest twoja relacja z tym konkretnym człowiekiem. Zawalcz o swoje szczęście, nie pozwól sobie by ktokolwiek wpływał na twoje szczęście.\nZdrowie- Zajmij się swoim układem krwionośnym, tym samym dobrze będzie przyjmować więcej makro i mikro elementów. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Wodników to runa Sowillo\nPraca- To będzie dla ciebie bardzo spokojny i udany w sferze zawodowej miesiąc, tym samym możesz spokojnie wcielać w życie dosłownie każde swoje przedsięwzięcie. Przyjrzyj się jedynie co niektórym osobom, gdyż ktoś wyraźnie na siłę chce się ci przypodobać kierując się nieszczerymi intencjami.\nFinanse- Wykaż się jak największą asertywnością jeżeli chodzi o finanse, ponieważ ktoś z grona bliskich zechce na tzw. współczucie wyciągnąć od ciebie znaczną sumę pieniędzy.\nUczucia- Jeżeli od dawna czujesz się samotny ten miesiąc pozwoli ci poznać kogoś naprawdę interesującego. Co ważne zakochać się możesz w czasie jakiejś podróży, wyjazdu.\nZdrowie- Zadbaj o swój układ moczowy, całą gospodarkę wodną w organizmie oraz nerki. Wspomagający znak runiczny na październik dla zodiakalnych Ryb to runa Wunjo


Strony związane z hasłem: remonty - strona 1 - Katalog-Stron.info - profesjonalny katalog stron www\nMontaż rolet, drzwi, okien, sufitów podwieszanych, malowanie ścian, remonty całych mieszkań i domów jednorodzinnych, układanie podłóg, paneli oraz płytek ściennych, przeróbki instalacji elektrycznej oraz CO2 - to wszystko wchodzi w skład oferty firmy remontowo-budowlanej Donatex P.H.U - Stemplikowski M. osiadłej w Warszawie. Firma wykonuje swoje usługi na całym terenie województwa mazowieckiego.\nSpytajFachowca.pl to proste forum budowlane. Znajdują się tu pytania z branży budowlanej zadawane przez użytkowników serwisu i odpowiedzi udzielane przez fachowców. Przeglądaj tematy związane z budową domu, remontami, prawem, instalacjami wewnętrznymi, ociepleniem. Dowiedz się więcej na temat budownictwa lub udziel fachowych odpowiedzi i zareklamuj swoją firmę budowlaną.\nCelem firmy Farley 20 jest świadczenie rozbudowanych usług z zakresu serwisu technicznego galerii handlowych oraz innych budynków użytku publicznego. Przedsiębiorstwo zapewnia systematyczną pomoc techniczną w obsłudze obiektów, świetnie rozumiejąc potrzeby wynikające ze szczególnych warunków użytkowania obiektów. Oprócz tego klienci mogą także skorzystać z usług remontowych, w tym przede wszystkim z adaptacji budynków handlowych i biurowych. W tym zakresie Farley 20 trudni się też wszystkimi instalacjami, czyli elektrycznymi, centralnego ogrzewania, wodno-kanalizacyjnymi oraz gazowymi. Przedsiębiorstwo wykonuje też modernizację domów i mieszkań.\nBogatą ofertę asortymentu niezbędnego do postawienia domu klienci odnajdą w firmie Dach Profil Sp. z o. o. Nasza oferta obejmuje między innymi materiały budowlane, elementy dachowe oraz okna i drzwi. Starannie dopasowujemy artykuły do naszej oferty, co sprawia, że mamy gwarancję, że sprzedajemy Państwu tylko produkty najwyższej klasy. Siedziba naszej firmy znajduje się w Jankach. Oferujemy atrakcyjne ceny na wszystkie produkty z oferty. Gwarantujemy także oszacowanie liczby produktów zgodnie z przekazanym przez klienta projektem budowlanym.\nWykwalifikowana w tworzeniu dachów z wióra osikowego, firma Eko-dachwiór, funkcjonuje na rynku od wielu lat. Każde wióry wykonujemy ręcznie, co sprawia, że możemy zagwarantować ich wysoką jakość. Surowce do produkcji pozyskiwane są z posiadanych przez nas lasów, dzięki czemu jesteśmy pewni ich trwałości. Starannie wykonujemy każdą inwestycję, w celu osiągnięcia maksymalnej satysfakcji klienta. Nasze artykuły są dokładnie impregnowane tak, aby były odporne na różnorodne grzyby a także złe warunki pogodowe.\nPrzedsiębiorstwo DAR-BUD wyspecjalizowało się w wykonywaniu usług związanych z budową i remontem. Nasza siedziba, wraz z hurtownią materiałów budowlanych, znajduje się w Tarnowskich Górach. Oferujemy rzetelne realizowanie wszystkich usług, które zapewniają doskonałe rezultaty. Wybierając nasze przedsiębiorstwo, klienci mają możliwość współpracy tylko z jedną ekipą przez cały proces budowy i wykończenia. Proponujemy sposobność wykonania bezpłatnej wyceny, bazując na wymaganiach i oczekiwaniach kontrahentów.


kwiecień 2020 – fashion_travel_shopping by Marta\nStylizacje miesiąca – MARZEC\nStylizacje miesiąca – MARZEC Szczerze mówiąc myślałam, że ten wpis w tym miesiącu się nie pojawi. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na świecie i w naszym kraju sądziłam, że spędzę ten czas w dresach i zwykłych koszulkach. Nie będę ukrywała, że początek dokładnie tak się zapowiadał. W domu jestem, nie …\nRead more "Stylizacje miesiąca – MARZEC" Dodaj komentarz\nW spodniach też może być kobieco… Wspomnienia z Paryża… W Paryżu pierwszy raz zakochałam się jak byłam małą dziewczynką. Bajka “Madeline” wprowadzała mnie w zupełnie inny świat. Byłam nim zauroczona. Nawet nie marzyłam wtedy, żeby go odwiedzić. Było to poza zasięgiem, ale wiedziałam że zostanie gdzies z tyłu mojej głowy. …\nRead more "W spodniach też może być kobieco… Wspomnienia z Paryża…" 3 komentarze


Samobójstwo w Szarowie? Mężczyzna zginął pod kołami pociągu. - Wieliczka City\nObecnie jesteś w: Wieliczka City » Aktualności » Samobójstwo w Szarowie? Mężczyzna zginął pod kołami pociągu.\nMaszynista nie był w stanie zatrzymać rozpędzonej maszyny. Trwa dokładne ustalanie kim był potrącony człowiek gdyż w na skutek odniesionych obrażeń ciała, nie udało się na miejscu ustalić jego tożsamości.\nW miejsce zdarzenia została skierowana grupa dochodzeniowo – śledcza gdzie pod nadzorem Prokuratora zostały przeprowadzone czynności procesowe, które pozwolą na dokładne wyjaśnienie okoliczności przedmiotowego zdarzenia. Ruch pociągów był wstrzymany do wczesnych godzin porannych, aż do czasu zakończenia działań. Maszynista w chwili wypadku był trzeźwy.\nNie wyklucza się, iż było to samobójstwo a mężczyzna świadomie wtargnął na tory kolejowe.


Wirus zachodniego Nilu w Nowym Jorku. Kolejne choróbsko atakuje - SE.pl\nUSA nowy jork newsy Wirus zachodniego Nilu w Nowym Jorku. Kolejne choróbsko atakuje\nWirus zachodniego Nilu w Nowym Jorku. Kolejne choróbsko atakuje\n17.08.2015, godz. 23:44\nZaledwie kilka dni temu ogłoszono, że epidemia choroby legionistów została opanowana, a już kolejne choróbsko zaatakowało w Nowym Jorku. Wirusa zachodniego Nilu wykryto u 60-letniego pacjenta z Brooklynu.\nMężczyzna, którego personaliów nie podano, został hospitalizowany z objawami zapalenia opon mózgowych. Według Urzędników z Departamentu Zdrowia każdego roku w metropolii odnotowuje się przypadki chorych na wirusa zachodniego Nilu. Zazwyczaj choroba atakuje od lipca do października. To choroba wirusowa zaliczana do grupy gorączek krwotocznych. Choroba przenoszona jest przez ptaki i komary.\nWirus jest wykrywany u koni, kotów, psów, domowych królików, wiewiórek,skunksów i nietoperzy.\ntagi: Kolejne choróbsko atakuje Nowy Jork NYC USA wirus Zachodniego Nilu


No i gdzie ta lista? Proponujecie czytanie a mamy dowiadywac sie z podcastow|?!\nO tyranii" Snydera powinno byc obowiązkową lekturą.....\nale ku pokprzepieniu serc ??? kiedy patrzę na wspólczesność polską - to mało co pokrzepia\nPolecam wszystkim "Bajkę o królu Murdasie" Stanisława Lema (ze zbioru "Bajki robotów").\nOpowiada o władzy tyrana, który - jak każdy tyran - jest tchórzem i paranoikiem, i który własną paranoją szykuje sobie zgubę.\nBardzo pokrzepiająca lektura na dzisiejsze czasy władzy despoty i jego fagasów.\n"Ja bym się zamroziła i przeczekała rządy PiS"\nA to nie lepiej zamrozić PiS? I nie rozmrażać.\nPolecam Apokryf Juliana, debiut Krzysztofa Bernasia. Interesujaca powiesc o eksperymentach genetycznych na ludzkiej seksualnosci na polskim wybrzezu :)\nWidać, że dla organizatorów tylko powieścidła są książkami. A tymczasem to literatura naukowa, historyczna itp. buduje wiedzę o świecie, a nie powieścidła. Warto przeczytać "Zapomniany świat Sumerów" (ostanie wydanie 1973r.!!!), czy znakomitą, najoryginalniejszą historię Polski Normana Daviesa "Serce Europy", lub Made in Poland" o fascynującym człowieku Stanisławie Likierniku, żołnierzu AK (tak, tak, to ten prawdziwy spadkobierca pożydowskiej kamienicy w Warszawie przy ul.Noakowskiego 16).\nNie dowiedziałam się, jak innych ale mnie pokrzepia "Ania z Zielonego Wzgórza". Najlepiej poprawia humor na długie zimowe deprechy;-)\n"Słuchacze" dużą literą, "słuchacze" małą literą - co za różnica? Wolontariacka, darmowa gimbaza z TOK FM książek w ogóle nie czyta. Zwłaszcza tych dotyczących poprawnej polszczyzny i interpunkcji.\nMożna też kupić książkę narkomana i alkoholika Tomasza Piątka !!!


[Wieluń] ZKM Wieluń - Strona 3 - Łódzkie Forum Komunikacyjne - BUSLODZ.PL\nPostautor: mateeusz » śr 20:46, 23 maja 2018\nTymczasem w Wieluniu otwarto oferty na "Prowadzenie usług przewozowych w publicznym transporcie zbiorowym na terenie gminy Wieluń". Zgłosiły się 3 firmy: PKS Wieluń, Małgorzata Kurkowska z Kwaśniowa Górnego oraz Mati-Trans z Zawiercia. Najtańsza oferta została złożona przez miejscowy PKS (5 540 621,55 zł), jednak przekracza ona budżet wynoszący 5 179 289,50 zł. Obstawiam, że miasto dołoży potrzebną kwotę, gdyż w październiku miną 2 lata od poprzedniego przetargu, który zakończył się fiaskiem i PKS jeździ od tego czasu "z wolnej ręki".\nTutaj link do dokumentu z otwarcia ofert: http://www.bip.um.wielun.pl/res/serwisy ... ersion=1.0\nPonadto artykuł na powyższy temat w portalu Wieluń Nasze Miasto: http://wielun.naszemiasto.pl/artykul/tr ... id,tm.html\nPostautor: mateeusz » pt 09:09, 22 cze 2018\nW dniu dzisiejszym ogłoszono zwycięzcę przetargu - zgodnie z przewidywaniami został nim PKS Wieluń. Tutaj ogłoszenie o wyniku wraz z porównaniem ofert: http://www.bip.um.wielun.pl/res/serwisy ... ersion=1.0\nTeraz pozostaje pytaniem jakie wozy sprowadzi PKS. Obawiam się tylko, że okaże się, iż te młodsze pojazdy będą w gorszym stanie technicznym niż starsze Auwartery... Szkoda, że MPK Łódź nie pospieszyło się z wycofaniem Vero - na rynku wtórnym byłaby spora partia pojazdów spełniających wymagania wieluńskiego przetargu.\nPostautor: TramMomentyStudenta » pt 09:26, 22 cze 2018\nZakładam, że gdyby nie właśnie opieszałość łódzkich włodarzy, to wieluński przewoźnik kupiłby Vera w ciemno.\nPostautor: prof_klos » pt 10:14, 22 cze 2018\nŁódzkie Vero to raczej już tylko na szrot, pabianicki egzemplarz, ten sam rocznik, zadań mniej, a od jakiś dwóch lat ledwo co dyszy. Sieradzki też umarł. Te wozy po prostu na naszych drogach osiągnęły już kres eksploatacyjny, 12 lat to maks.\nPostautor: Kpc21 » pt 11:14, 22 cze 2018\nA PKS Łódź wozy, na których Vero bazuje (MB Vario), i to zdaje się, że sporo od MPK-owskich Vero starsze, nadal eksploatuje i nawet posyła w ponadregionalne trasy, np. do Koła...\nPostautor: SCEL » pt 11:21, 22 cze 2018\nTramMomentyStudenta pisze: Zakładam, że gdyby nie właśnie opieszałość łódzkich włodarzy, to wieluński przewoźnik kupiłby Vera w ciemno.\nRozumiem, że znasz się na prawie zamówień publicznych i stąd Twoje stwierdzenie o opieszałości?\nPostautor: prof_klos » pt 11:41, 22 cze 2018\nKpc21 pisze: A PKS Łódź wozy, na których Vero bazuje (MB Vario), i to zdaje się, że sporo od MPK-owskich Vero starsze, nadal eksploatuje i nawet posyła w ponadregionalne trasy, np. do Koła...\nA widzisz zasadniczą różnicę w eksploatacji po szosie, rozruch, jazda na wysokim biegu jednostajnie 30 minut, hamowanie, przystanek, rozruch - i tak całą trasę dwugodzinną względem rozruchu co 30 sekund i jazdy po dziurach w chociażby okolicach Łaskowic?\nTo zabija te autka mechanicznie. Pomimo, że konstrukcja ta sama.\nPostautor: TramMomentyStudenta » pt 11:42, 22 cze 2018\nAle opieszałość - ogólnie urzędnicza opieszałość (nawet nie chodzi o prawo zamówień publicznych) - to jednak widać na każdym kroku.\nPostautor: px33 » pt 11:42, 22 cze 2018\nPrzecież większa część opóźnienia nie wynika z czasu trwania przetargu tylko zwłoki miasta z przyznaniem środków na nowe autobusy\nPostautor: SCEL » sob 20:56, 23 cze 2018\nNie,nie tyle w temacie, bo skoro się nie znasz na prawie to się nie wypowiadaj. O ile była opieszałość z przyznaniem środków o tyle w przypadku przetargu nie ma opieszałości, bo być jej nie może. Masz ustalone procedury i terminy na ich dotrzymanie, a że to wszystko tyle trwa?pretensje do ustawodawcy, że napisał taką a nie inną nowelizację ustawy.Aha co do opieszałości urzędniczej, to powiem tyle czasem ludziom się nie znającym się na prawie wydaje się, że urzędy pracują opieszale.\nPostautor: TramMomentyStudenta » ndz 06:43, 24 cze 2018\nŻeby skończyć ten nieszczęsny offtopic: czy ustawodawca nie jest czasami swego rodzaju urzędnikiem? Ale\nwiększa część opóźnienia nie wynika z czasu trwania przetargu, tylko zwłoki z przyznaniem środków na nowe autobusy\nPostawmy w tym miejscu kropkę.\nWróćmy do ciekawości odnośnie jakie autobusy ma dostać Wieluń.\nPostautor: mateeusz » śr 14:45, 27 cze 2018\nhttp://www.infobus.pl/wielun-bez-zmiany ... 06205.html\nhttp://wielun.naszemiasto.pl/artykul/pr ... id,tm.html\nPostautor: mateeusz » śr 12:17, 01 sie 2018\nTak więc wiem z pewnego źródła, iż PKS do obsługi komunikacji miejskiej w Wieluniu sprowadził Autosany H7, głównie Mobilisowe ex. Warszawiaki.\nPostautor: mateeusz » pt 10:38, 03 sie 2018\nPKS kupił nie tylko Soliny, ale i... pełnowymiarowe Citaro na linię D :O W linku na dole postu można zobaczyć zdjęcia\nWoziły warszawian, teraz jeżdżą po Wieluniu. Komunikacja miejska z odświeżonym taborem [ZDJĘCIA]\nNa ulice Wielunia wyjechały autobusy, które do tej pory były wykorzystywane w warszawskiej komunikacji miejskiej.\nOd 1 sierpnia obowiązuje nowy kontrakt ratusza z PKS Wieluń na obsługę transportu publicznego, który wymusił odmłodzenie taboru. Spółka kupiła osiem 10-letnich pojazdów, które w ostatnich latach woziły mieszkańców Warszawy. Jeden z nich to mercedes citaro o długości 12 metrów, który może pomieścić 100 osób.\n- To najpopularniejszy autobus miejski w Polsce, czy nawet w Europie. U nas będzie obsługiwał najbardziej obciążoną linię D – mówi Ryszard Graczyk, prezes PKS Wieluń. - Pozostałe kupione przez nas busy to 10-metrowe soliny. Wszystkie z rocznika 2008. To identyczne modele jak ten żółty, który mieliśmy już na linii C.\nJeszcze nie wszystkie nabytki PKS-u zostały puszczone na ulice Wielunia i okolic. Część przechodzi lifting w bazie spółki przy ulicy Traugutta. Pojazdy pozostaną w czerwono-żółtych kolorach warszawskiej komunikacji miejskiej.\nUrząd Miejski w specyfikacji przetargowej zawarł wymóg, aby miejskie autobusy były wyprodukowane po 2001 roku. Do funkcjonowania komunikacji miejskiej potrzebnych jest 14 pojazdów. Gmina Wieluń dysponuje pięcioma autami. Jak jednak mówi prezes PKS Wieluń, dwa z nich nie będą już używane. Wycofano ciasne i jednodrzwiowe volkswageny LT46, które póki co spółka zastąpiła swoimi mercedesami teamstarami.\nNowy kontrakt na obsługę komunikacji miejskiej w gminie Wieluń obowiązuje cztery lata.\nŹródło: http://wielun.naszemiasto.pl/artykul/wo ... id,tm.html\nPostautor: BB93 » pt 11:00, 03 sie 2018\nTo chyba pierwszy 12-metrowy autobus w historii wieluńskiej komunikacji miejskiej Swoją drogą, ciekawa rzecz z tablicą linii F z szablonu - na logikę te linie, które są niezmieniane od lat powinny mieć tablice z szablonów, a jedna z najnowszych wydrukowaną i naklejoną\nPostautor: mateeusz » pt 21:10, 03 sie 2018\nZ tą dyktą linii F to faktycznie ciekawe - w tym przebiegu jeździ dopiero bodajże od kwietnia tego roku. Może PKS przygotowywał się na ostatnią chwilę gdy wchodziły zmiany tras.\nW ogóle tak sobie myślę, że miasto żadnego lepszego przewoźnika by nie znalazło. PKS nie dość że kupił w większości pojazdy 7 lat młodsze niż wymagania przetargu (pomijam fakt, że akurat takie były na rynku wtórnym), to jeszcze sprowadził 12-metrowe Citaro, które na pewno jest droższe w eksploatacji od Solin. Każdy inny prywatny przewoźnik ściągnąłby jak najtańsze busiki z 2001r. i nie przejmował się pasażerami...\nPostautor: mateeusz » pt 20:29, 17 sie 2018\nWkroczyliśmy w drugą połowę sierpnia, a na ulicach Wielunia wciąż można jeszcze spotkać nieliczne Auwärtery. Nadal trwa przygotowanie do ruchu części Mobilisowych Solin oraz Citara. Tutaj małe podsumowanie w zdjęciach:\nhttp://phototrans.pl/14,938701,0,Autosa ... _13EK.html (wozy wieluńskie, a stada jakby łódzkie... )\nhttp://phototrans.pl/14,938702,0,Autosa ... _LT75.html\nI jeszcze z dworcowego parkingu, na którym widać 2 ex. Warszawskie H7 i 1 ex. Dzierżoniowską: https://zapodaj.net/images/936be3605a6e0.jpg


Listopad, 2013 | Nowas Systems\nOdtwarzacz – innowacyjna technika\nOdtwarzacz może dotyczyć muzyki jak i przekazu video. To zależy od charakteru danego odtwarzacza oraz od tego, gdzie się on znajduje. Jeżeli mamy do czynienia z przenośnym odtwarzaczem- dotyczy on formy audio. Zazwyczaj tak jest. Odtwarzacze podłączone do telewizora lub innego ekranu dotyczą przekazu video, a raczej …\nPilot – nowa technologia\nPilot to urządzenie, które może być dostosowane do wszystkich sprzętów multimedialnych. To nasze centrum dowodzenia, którym możemy posługiwać się na pewną odległość. Tak też powinniśmy rozumieć genezę takich pilotów. Nie da się inaczej tego wytłumaczyć. Pilot być może nie dotyczy jednej formy multimedialnej, jednak doskonale sprawdza się …\nCzy ktokolwiek z was wyobraża sobie dziś życie bez telefonu komórkowego. Używamy ich nie tylko w pracy, ale także do rozmawiania z przyjaciółmi. Jak zrodziła się moda na telefony? Zbudowanie pierwszego telefonu było mocno powiązane z umiejętnością przekazywania liniami impulsów elektrycznych. Można było je spotkać w domach prywatnych albo instytucjach państwowych, ale koszt ich używania […]


12 polskich świątecznych piosenek - Top Lista\n12. Enej - "Skrzypi wóz"\nKto lubi święta na folkowo, pewnie doskonale zna "Skrzypi wóz" zespołu Enej. Piosenkę, a nawet piosnkę z przytupem i akordeonem. Nagranie promowało płytę o wszystko mówiącym tytule "Kolędy pod wspólnym niebem".\n11. Skaldowie - "Z kopyta kulig rwie"\nCzymże są święta w górach bez kuligu? Utwór powstał do filmu "Kulig" z 1968 roku, a rok później Skaldowie nagrali numer na swój trzeci album "Cała jesteś w skowronkach". Mamy tu trochę rock and rolla, znów trochę folku i na pewno dużo energii. Za niezapomniane "pa pa pa pa pa" odpowiadają Alibabki.\n10. TGD - "Pierwsza Gwiazda"\nTak jak na święta sprawdzają się wielowątkowe romantyczne komedie, tak samo udają się piosenki z udziałem wielu wokalistów. TGD, czyli Trzecia Godzina Dnia, to pop-gospelowy chór, który do nagrania utworu "Pierwsza gwiazda" zaprosił Natalię Kukulską, Marika, Natalię Niemen, Kubę Badacha, Piotra Cugowskiego i Mietka Szcześniaka. Wyszło bardzo wzruszająco, szczególnie w połączeniu z klipem.\n9. Edyta Górniak i Krzysztof Antkowiak - "Pada śnieg"\nSą też takie świąteczne piosenki jak "Pada śnieg", takie, czyli najzwyczajniej ładne. Subtelnie zaaranżowane, pięknie zaśpiewane. Słowa napisał Jacek Cygan, a muzykę skomponował Rafał Paczkowski.\n8. Piaseczny/ Krajewski - "Wielkie świąteczne całowanie"\nKto lubi bardziej stylowe i eleganckie święta, na pewno na playliście ma "Wielkie świąteczne całowanie", czyli wspólny utwór Andrzeja Piasecznego i mistrza polskiej piosenki popularnej, Seweryna Krajewskiego. Co tu dużo pisać, po prostu klasa.\n6. De Su - "Kto wie?"\nCzy ktoś jeszcze pamięta zespół De Su? Żeńskie trio zasłynęło przede wszystkim przebojem "Życie cudem jest", ale popularnością cieszy się także ich świąteczny hit "Kto wie?". Typowy popowy gwiazdkowy numer, z bogatą aranżacją, charakterystycznymi dzwonami i dzwoneczkami oraz pełen nadziei.\n5. LemON - "Grudniowy"\nGrupa LemON wydała płytę nie świąteczną, ale - jak podkreślają muzycy - zimową. Na krążku zatytułowanym "Etiuda zimowa" znalazły się zarówno klasyczne kolędy jak "Cicha noc" czy "W żłobie leży", ale także autorskie piosenki Igora Herbuta i spółki. - Wszystkie one, bez względu na tradycję, z której pochodzą, wyrażają tego samego ducha, ten sam spokój, miłość, ciepło i wiarę - zapewniał wokalista.\nW singlowym "Grudniowym" rzeczywiście jest ciepło i miłość, ale też odrobina rockowego pazura. Jak wyjaśniał w jednym z wywiadów frontman, to piosenka o grudniowych sprzecznościach. O tym, że to miesiąc jednocześnie zimny i pełen ciepła, o tym, że powinien być spokojny, a zmienia się w pełen pośpiechu, że dla jednych to czas bliskości, dla innych samotności.\n4. Kayah - "Ding Dong"\nŚwiąteczna piosenka w amerykańskim stylu. Radosna, rytmiczna, pełna pozytywnej energii, z elementami R&B i popu. Jako bonus znalazła się na świątecznym albumie Kayah, "Gdy pada śnieg".\n3. Nosowska - "Coraz bliżej święta"\nNa pewno znacie ten numer, choć niekoniecznie w całości i może jeszcze nie w wersji Nosowskiej, bo to świeżynka. Piosenka wykorzystywana jest w popularnych reklamach, jeszcze bardziej popularnego napoju. "Coraz bliżej święta" jest polską interpretacja "Wonderful Dream" amerykańskiej wokalistki Melanie Thornton. Trzeba przyznać, że Gwiazdka z Nosowską nie jest całkiem tradycyjna, stąd w nagraniu sporo elektroniki, nieco eksperymentów, ale mikołajowa atmosfera też jest. Numer wcześniej wykonywali Ania Szarmach, Kasia Kowalska, Margaret a nawet śląski metalowy zespół Oberschlesien.\n2. Kabaret Starszych Panów - "Na całej połaci śnieg"\nAbsolutna klasyka polskiej piosenki, nie tylko świątecznej. "Na całej połaci śnieg" ma wszystko, czego potrzeba, by poczuć magię świat. Są dzwoneczki, liryczna melodia, śnieg i nieco humoru. Po szlagier Kabaretu Starszych Panów sięgali m.in. Kalina Jędrusik, Anna Maria Jopek i Magda Umer.\n1. Grzegorz Turnau - "Śnieg"\nNiby piosenka bardziej dla dzieci, w końcu zaczerpnięta z "Kubusia Puchatka", ale jest w niej tyle uroku, "zimowego" klimatu, tyle wdzięku i ciepła, że chyba każdy dorosły przynajmniej odrobinę się wzruszy. Walczykowy utwór pochodzi z płyty o równie urokliwym tytule "Księżyc w misce", na którym znalazły się piosenki ze spektaklów teatralnych i telewizyjnych, do których komponował Grzegorz Turnau.\nTAGI: Andrzej Piaseczny, De Su, Edyta Górniak, Enej, Grzegorz Turnau, Kabaret Starszych Panów, Kayah, Krzysztof Antkowiak, LemON, Nosowska, Seweryn Krajewski, Skaldowie, Tabb & Sound\_'n\_'Grace, TGD


Wirus Zika - algi Spirulina i Chlorella\nStrona główna/Choroby/Wirus Zika\nWirus Zika jest arbowirusem z rodzaju Flavivirus. Rozprzestrzenia się głównie wskutek ukąszenia przez komara. Zwykle ma bezobjawowy przebieg, chociaż u niektórych obserwuje się objawy przypominające malarię. Na tego wirusa nie ma lekarstwa ani szczepionki, leczenie polega na zwalczaniu objawów.\nWirus Zika – zakażenie\nJak wspomniano, najczęściej do zakażenia dochodzi poprzez ukąszenie komara z gatunku Aedes – ich naturalnym środowiskiem są ciepłe tereny, a więc najwięcej zakażeń będzie miało miejsce w ciepłych krajach. Komary z tego gatunku żyją blisko ludzi, a swoje jaja składają do zbiorników wodnych. Może to być garnek z wodą bądź donica. Komar zakaża się w momencie ukąszenia chorej osoby, po czym przenosi wirusa na pozostałe, zdrowe osoby, które kąsa.\nDo zakażenia może dojść jednak nie tylko w przypadku ukąszenia komara. Kolejną drogą rozprzestrzeniania się tego wirusa jest droga płciowa – mężczyźni mogą zakazić swoje partnerki podczas kontaktu seksualnego. Wirus obecny w nasieniu może przetrwać znacznie dłużej niż ten występujący we krwi. Pozostałe drogi zakażenia:\nciąża i poród – matka może przekazać wirusa nienarodzonemu jeszcze dziecku, jak również dziecku w momencie narodzin;\ninfuzje krwi – w szczególnych przypadkach może dojść do przeniesienia wirusa na zdrową osobę podczas transfuzji krwi.\nNie istnieją żadne dowody naukowe potwierdzające przenoszenie tego wirusa drogą kropelkową.\nZakażenie omawianym wirusem często przebiega bezobjawowo, a jeśli dojdzie do wystąpienia objawów, obserwuje się:\nObjawy mają wówczas łagodny przebieg. Jedynie w skrajnych, bardzo rzadkich przypadkach wirus może zaatakować układ nerwowy i w konsekwencji tego spowodować paraliż. Do ewentualnego wystąpienia objawów dochodzi w ciągu 2-7 dni od momentu zakażenia. Dotyczą one średnio 25% zakażonych.\nDo dnia dzisiejszego nie znaleziono żadnego komercyjnego testu na wirusa Zika. Potwierdzenie infekcji możemy sprawdzić, pobierając krew pacjentowi w 1. tygodniu trwania infekcji i wysyłając ją do specjalistycznych laboratoriów wykonujących badania metodami biologii molekularnej.\nOsoby podróżujące za granicę do ciepłych krajów mogą obawiać się zakażenia, ponieważ nie ma na tego wirusa szczepionki. Podróżujący powinni zwrócić więc szczególną uwagę na ochronę przed ukąszeniem komarów – środkami zapobiegawczymi są spraye odstraszające owady, ubrania zasłaniające ciało czy unikanie godzin największej aktywności komarów (od zmierzchu do rana). W oknach warto założyć specjalne siatki (moskitiery), a spędzając czas na świeżym powietrzu warto unikać siedlisk komarów – są to często okolice w pobliżu zbiorników wodnych.\nW związku z brakiem możliwości leczenia przyczynowego, stosuje się metody leczenia objawowego, czyli:\nfarmakoterapię, np. paracetamolem lub acetaminofenem.\nNależy uważać, aby nie przyjmować aspiryny i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, celem zmniejszania ryzyka krwawienia. Jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje inne leki (np. nasercowe czy w związku z cukrzycą) zawsze należy skonsultować się wcześniej z lekarzem.\nRadziwon P., Wirus Zika – nowo pojawiający się czynnik zakaźny przenoszony przez krew, Journal of Transfusion Medicine, 10/2017.\nKimszal E., Van Damme-Ostapowicz K., Wirus Zika – nowy problem współczesnego świata?, Polski Przegląd Nauk o Zdrowiu, 2/2016.\nPrzez Spirulina|2021-03-11T11:06:14+01:0011 marca, 2021|Choroby|0 komentarzy


Miał węglowy – z przeznaczeniem do kotłów o mocy powyżej 1 MW\nDETAL: Tłuszcz 514 011 833, Zielonka 603 745 721\nHURT: Tłuszcz 603 755 621, Mełno 511 137 060\nWĘGIEL KOSTKA (WĘGIEL GRUBY)\nKOKS ORZECH (KOKS DROBNY)\nWĘGIEL ORZECH II (DROBNY)\nWĘGIEL ORZECH I (DROBNA KOSTKA)\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNASTRONA GŁÓWNA / OFERTA / MIAŁ WĘGLOWY\nZużycie miału węglowego stało w Polsce na bardzo wysokim poziomie. Było to jedno z głównych źródeł energii. Za jego popularnością stała przede wszystkim stosunkowo niska cena, ale również wygoda użytkowania, ponieważ miał, jak wskazuje nazwa, jest bardzo drobną odmianą węgla. Łatwo więc go nabierać i umieszczać w piecu.\nNiestety, aby miał węglowy wytwarzał jak najmniejszą ilość szkodliwych substancji, należy go spalać w odpowiednich warunkach, czego nie są w stanie zapewnić indywidualni użytkownicy. Jednym z warunków jest posiadanie kotła o mocy powyżej 1 MW. A urządzenia o tak dużej mocy występują na ogół wyłącznie w przedsiębiorstwach wielkopowierzchniowych.\nMiał węglowy występuje w różnych postaciach. Najczęściej w formie niewielkich ziarenek przypominających żwir. My oferujemy Ci produkt najwyższej jakości, o większych gabarytach i tym samym większej ilości substancji palnych w stosunku do niewielkich ilości wody i popiołu. Dzięki temu nasz miał jest znacznie bardziej wydajny.\nKto może zakupić miał węglowy?\nKontrowersje wokół miału jako paliwa najbardziej szkodliwego dla środowiska narastały od wielu lat. W końcu w lipcu 2020 roku zakazano sprzedaży tego paliwa dla użytkowników indywidualnych. Powodem były względy etyczne, czyli ochrona środowiska naturalnego przed smogiem. Nadal jednak mogą z niego korzystać przedsiębiorstwa, które posiadają kotły o mocy większej niż 1 MW. Jeśli więc jesteś właścicielem dużego zakładu czy fabryki i spełniasz kryteria spalania miału, możesz zaopatrzyć się u nas w dowolne jego ilości. Skontaktuj się z nami, aby omówić szczegóły zakupu.\nHURT: Tłuszcz 603 755 621, Zielonka 511 137 060\nul. Zaściankowa 1,05-240 Tłuszcz,\nul. Krzywa 22, 05-220 Zielonka,


TOYOTA PREVIA 2001 R D4D - elektroda.pl\nhen.star 31 Maj 2009 20:40 5992 3\n#1 31 Maj 2009 20:40\nMoja Toyota Previa z 2001 r silnik d4d przy dodawaniu gazu nie wchodzi na obroty i gaśnie oraz trudno odpala, czy to może być pompa wtryskowa denso 22100-27010, problem był diagnozowany w Toyota Piaseczno (150zł) i stwierdzono błąd 78(8) co oznacza pompę wtryskową.\nNa testerze przy kręceniu rozrusznikiem wyszło cisnienie 10 mPa a powinno być 30mPa, ciśnienie na wolnych obrotach było 30mPa a powinno być 40mPa, natomiast w teście aktywnym auto kręciło 2300 obr a powinno było kręcić 3000 obr. - ciśnienie wyniosło 108mPa i spadało a powinno było wynieść 180mPa jak twierdzi mechanik Toyoty.\nPytanie brzmi czy za to mogą być odpowiedzialne zawory TCV i SCT.\nW domu odłączyłem kabel zasilający od czerwonego zaworu i auto dalej chodziło na wolnych obrotach, powiedcie gdzie w okolicach Warszawy jest jakis dobry serwis. Na temat MABI w internecie jest duzo niepochlebnych recenzji.\n#2 01 Cze 2009 06:40\nPomocny post #2 01 Cze 2009 06:40\nPrawie na pewno to te zawory. W ASO jest nawet zestaw naprawczy na taką usterkę, nie pamiętam ile on kosztuje, jak nie zapomnę to sprawdzę i wieczorem Ci napiszę. A jeżeli chodzi o Mabi to współpracuję z nimi od ponad dwóch lat i jeszcze się nie zawiodłem, można się z nimi dogadać i reklamacji też nie miałem i nie mam. Zawsze znajdzie się ktoś nie zadowolony albo ktoś się z kimś nie dogada.\n#3 08 Sie 2009 22:16\nhen.star - czy udało Ci się rozwiązać problem z zaworkami SCV?\nW ASO jest nawet zestaw naprawczy na taką usterkę, nie pamiętam ile on kosztuje, jak nie zapomnę to sprawdzę i wieczorem Ci napiszę.\nCzy możesz doprecyzować co wchodzi w skład zestawu naprawczego - rozumiem, że to są zaworki SCV (czerwony i zielony) i coś jeszcze? Jaki to jest koszt?\n#4 20 Wrz 2009 11:50\nokoło 1500zł zawory\nPodobne tematy do tOYOTA PREVIA 2001 R D4D\nwitam,rzadko tu zaglądam ale dziś naprawdę potrzebuje waszej pomocy,trafiło do mnie takie auto jak w temacie z 2001r, po odpaleniu chodzi chwile po cz... (2)