Bioetyka XXI wieku 22-ETDU-BIX\n1.Status i dylematy bioetyki jako dziedziny interdyscyplinarnej – wykład pierwszy, wprowadzający\n2.Podstawy etyki biomedycznej – 5 wykładów\n3.Etyka wobec medycyny XXI w. – 2 wykłady\n6. Postęp cywilizacyjny a społeczeństwo światowego ryzyka. Antropocen – 2 wykłady\n1.Studenci rozumieją interdyscyplinarną specyfikę dziedziny wiedzy jaką jest bioetyka.\n2.Studenci rozumieją usytuowanie w obszarze „Bioetyki XXI” zagadnień z obszaru: bioetyki medycznej, etyki środowskowej, etyk zawodowych, filozofii kultury, filozofii polityki, antopologii filozoficznej\n3.Studenci potrafią sklasyfikować argumentację bioetyczną na dowolny temat (prawo do aborcji, klauzula sumienia, prawo pacjenta do informacji, paternalizm lekarski, samobójstwo wspomagane niemedycznie itd.) według stanowisk wiodących w debacie bioetycznej (np. utylitaryzm, etyka chrześcijańska, etyka eudajmonistyczna, etyka perfekcjonalistyczna itd.)\n4.Studenci znają historyczny przebieg zmiany ustawodawstwa - w co najmniej dwóch europejskich krajach oraz w USA - dotyczącego ochrony życia poczętego i prawa do jego przerwania\n5.Studenci znają historyczny przebieg zmiany ustawodawstwa dotyczącego ochrony życia pacjenta i prawa do odstąpienia od leczenia lub przerwania życia pacjenta (USA, Japonia, co najmniej dwa kraje europejskie).\n6.Studenci potrafią zdefiniować terapię uporczywą, stan terminalny, opiekę paliatywną, eutanazję bierną, eutanazję czynną, samobójstwpo wspomagane medycznie oraz samobójstwo wspomagane niemedycznie.\n7. Studenci znają aktualne polskie ustawodawstwo dotyczące transplantologii, aborcji, badań prenatalnych, opieki paliatywnej, ochrony praw pacjenta w stanie wegetatywnym.\n8.Studenci znają stanowisko tzw. Wielkich Religii w kwestii medycznej definicji śmierci (tj. śmierci mózgu) oraz transplantologii.\n9. Studenci rozumieją rozróżnienie pomiędzy Biokonserwatyzmem a Transhumanizmem i potrafią podać zarys historyczny jak i tematyczną definicję obu stanowisk.\n10.Studenci znają podstawowe założenia posthumanizmu, alterity studies i krytyki antropocenu.\n11.Studenci rozumieją specyfikę badań na gruncie bioniki, potrafią wskazać kilka przykładów odkryć na tym polu\n12.Studenci poznali przykłady bio artu w jego wymiarze artystycznym, proekologicznym i naukowym.\n13.Studenci znają historię kształtowania się tematyki praw zwierząt i ochrony środowiska naturalnego w obrębie dwudziestowiecznej etyki środowiskowej oraz stanowiska wiodące współcześnie w tej subdyscyplinie filozoficznej.\nitd. do oceny niedostatecznej (2,0) - Ocena niedostateczna w drugim terminie zaliczenia lub nieprzystąpienie do niego bez usprawiedliwienia.\nBaza kazusów bioetycznych: Interdyscyplinarne Centrum Etyki UJ: http://bazy.incet.uj.edu.pl/dzialy.php?l=pl&i=388&p=31&m=27&z=0&kk=1 (dostęp: 30.09.2018)\nObecność na wykładzie nie jest obowiązkowa, frekwencja nie wpłynie na ocenę z zaliczenia/egzaminu ustnego.\nStrona przedmiotu 22-ETDU-BIX w USOSweb


03 | Październik | 2019 | Live | 300polityka\nZybertowicz: Gdyby zdarzyło się nieszczęście, wielu Polaków zwariowało i oddało głos na dzisiejszą opozycję, to zobaczylibyśmy jak demony anty-PiSu, hodowane przez ostatnie lata, spowodują falę zemsty\n– Przewiduję, że gdyby zdarzyło się jakieś nieszczęście i wielu Polaków by zwariowało i oddało głos na dzisiejszą opozycję, to byśmy zobaczyli jak demony antyPiS-u, hodowane przez ostatnie lata i poprzednie lata, spowodują falę zemsty. Skończy się stabilność społeczna, pojawią się pomysły reformatorskie. Tak [będzie katastrofa]. Stabilność społeczna byłaby zagrożona – stwierdził Andrzej Zybertowicz w rozmowie z Dorotą Gawryluk w „Gościu Wydarzeń” Polsat News.\nCimoszewicz o frankowiczach: Zawsze byłem przekonany, że to jest bardziej problem prawny niż polityczny i stwierdzałem, że należałoby iść do sądu. Dorosła osoba, która zaciąga zobowiązanie, powinna to robić z całą świadomością i ponosić tego konsekwencje\n– Ja zawsze byłem przekonany, że to jest bardziej problem prawny niż polityczny i zawsze, kiedy politycy proponowali pewne rozwiązania, to ja stwierdzałem, że raczej należałoby iść do sądu. Przy czym mam świadomość, że w wielu przypadkach sądy te powództwa frankowiczów oddalały i banki wygrywały. To orzeczenie może odegrać rolę pewnej zachęty do innej interpretacji przez sądy. Dorosła osoba, która zaciąga pewne zobowiązanie, powinna to robić z całą świadomością i ponosić tego konsekwencje. Jeżeli np. nie mówiono o ryzyku kursowym czy zawierano klauzule drobnym druczkiem to oczywiście, ale od tego jest sąd żeby stwierdzić, czy doszło do naruszenia czy nadużycia prawa. Pamiętajmy o tym, że sytuacja materialna przeciętnego kredytobiorcy złotowego jest gorsza niż przeciętnego kredytodawcy frankowego – mówił Włodzimierz Cimoszewicz w Kropce nad I.\nCimoszewicz o Wojciechowskim na komisarza: Wiele osób zna go i nawet z zaciekawieniem, ale pozytywnym oczekiwano tego przesłuchania, bo angażował się w sprawę dobrostanu zwierząt, czyli żeby dobrze je traktować i to budziło pewną sympatię\n– Niestety wypadł fatalnie. To było wielkie zaskoczenie dla wielu osób, wiele osób zna go i nawet z zaciekawieniem, ale pozytywnym oczekiwano tego przesłuchania, bo Wojciechowski angażował się w sprawę dobrostanu zwierząt, czyli żeby dobrze je traktować i to budziło pewną sympatię. I ci ludzie byli zdumieni, że nie ma nic do powiedzenia, poza ogólnikami. Popełnił poważny błąd, że nie mówił po polsku, bo angielski nie jest jego mocną stroną i sobie nie poradził – mówił Włodzimierz Cimoszewicz w Kropce nad I.\nCimoszewicz: Niestety Kaczyński ma sporo racji, kiedy krytykuje opozycję za pewną nijakość\n– Niestety Kaczyński ma sporo racji, kiedy krytykuje opozycję za pewną nijakość. Trzeba być wyrazistym, trzeba mieć jednoznaczne poglądy, trzeba mieć odwagę je przedstawiać. Tego – jak sądzę – w ostatnich latach brakowało. Ludzie na ulicy jaśniej wyrażali swoje poglądy niż niektórzy przywódcy opozycji – mówił Włodzimierz Cimoszewicz w Kropce nad I.\nNowacka: W programie KO jest wpisane, żeby ludzie mogli zawierać również związki partnerskie. To nie jest dyskusja o małżeństwie, to nie jest dyskusja o dzieciach\n– W programie Koalicji Obywatelskiej jest wpisane i będziemy to realizować, żeby ludzie mogli zawierać również związki partnerskie. To nie jest dyskusja o małżeństwie, to nie jest dyskusja o dzieciach – mówiła Barbara Nowacka w rozmowie z Bogdanem Rymanowskim w programie „Wydarzenia i Opinie” Polsat News.\nZybertowicz: Przewiduję wysokie zwycięstwo PiS-u, ale tego nie można być pewnym, bo nastroje wyborców bywają niestabilne\n– Użyłem tego sformułowania [o zwariowanych wyborcach] po to, żeby pokazać, że czasami w polityce zdarza się gwałtowane, nieoczekiwane reakcje. Przewiduję wysokie zwycięstwo PiS-u, ale tego nie można być pewnym, bo nastroje wyborców bywają niestabilne – stwierdził Andrzej Zybertowicz w rozmowie z Dorotą Gawryluk w „Gościu Wydarzeń” Polsat News.\nWassermann: Proszę mi powiedzieć jaką wartością dodaną jest to, co wyprawia pani Jachira. Czy to rozmowa na argumenty?\n– Proszę mi powiedzieć jaką wartością dodaną w zakresie powietrza, służby zdrowia czy też, powiedziałabym Ministerstwa Finansów, jest to, co wyprawia pani Jachira. Czy to jest rozmowa na argumenty? – mówiła Małgorzata Wassermann w rozmowie z Bogdanem Rymanowskim w programie „Wydarzenia i Opinie” Polsat News.\nWassermann: Terlecki powiedział, że polska publiczna służba zdrowia należy do jednych z najlepszych. Miał na myśli to, że mamy najlepszych lekarzy\n– Terlecki powiedział, że polska publiczna służba zdrowia należy do jednych z najlepszych w Europie i już powiem co miał na myśli. Miał na myśli to, chyba nikt tego nie zakwestionuje, że mamy najlepszych lekarzy – mówiła Małgorzata Wassermann w rozmowie z Bogdanem Rymanowskim w programie „Wydarzenia i Opinie” Polsat News.\n18:27 2 tygodnie temu\nKaczyński: W tej chwili mamy do czynienia z zamachem na wolność. Ci wszyscy przebierańcy, którzy maszerują po polskich ulicach, to ludzie, którzy żądają, żeby nasza wolność została ograniczona\n„W tej chwili mamy do czynienia z zamachem na wolność. Ci wszyscy przebierańcy, którzy maszerują po polskich ulicach, pod mocną ochroną policji, to ludzie, którzy żądają, żeby nasza wolność została ograniczona, żebyśmy nie mieli prawa ich krytykować” – mówił w Kaliszu prezes PiS Jarosław Kaczyński.\nKaczyński: Ci, którzy chcą dzisiaj zmienić świat, chcą wysadzić w powietrze istniejący porządek, potrafią już dzisiaj w świecie wymuszać posłuszeństwo także przy pomoc represji\n„Ci, którzy chcą dzisiaj zmienić świat, chcą wysadzić w powietrze istniejący porządek, twierdzą inaczej i potrafią już dzisiaj w świecie wymuszać posłuszeństwo wobec tych stwierdzeń także przy pomoc represji. Ostatnio w Szkocji młodego chłopca wyrzucono ze szkoły za to, że twierdził, że są tylko kobiety i mężczyźni” – mówił w Kaliszu prezes PiS Jarosław Kaczyński.\nKaczyński: Jeżeli ktoś twierdzi, że ludzie dzielą się na osiemdziesiąt kilka płci, to jest ofensywa przeciwko zdrowemu rozsądkowi i przeciwko oczywistości\n„Dopiero my podjęliśmy wysiłek, żeby te wielkie choroby społeczne uleczyć i w wielkiej mierze to się nam udało, ale uda nam się do końca tylko wtedy, kiedy będziemy mogli tę politykę kontynuować. Kiedy mówiłem, że Polska minus to Polska załamania się naszego programu ekonomicznego, społecznego, to jedną sprawę pominąłem, a jest niesłychanie ważna. To oznacza także zgodę, co więcej – wsparcie ze strony państwa, władzy dla tej wielkiej ofensywy ideologicznej przeciwko tradycyjnym wartościom, wartościom polskim, katolickim, przeciwko wartościom rodziny, przeciwko normalności. Jeżeli ktoś twierdzi, że ludzie dzielą się na – jak czytałem – osiemdziesiąt kilka płci, to jest ofensywa przeciwko zdrowemu rozsądkowi i przeciwko oczywistości. Na poziomie już komórki bez najmniejszego trudu można stwierdzić, czy jest to komórka kobiety czy mężczyzny. To jest różnica stworzona przez pana Boga albo jak ktoś jest niewierzący to można powiedzieć, że przez naturę” – mówił w Kaliszu prezes PiS Jarosław Kaczyński.\n18:18 2 tygodnie temu\nGliński: To nieprawda, że w jakikolwiek sposób ograniczamy możliwości ekspresji artystycznej. Ale nie życzymy sobie, żeby ktoś nam próbował, przez presję ideologiczną, urządzać nasz własny dom\n– Nie chcemy ograniczania naszej wolności poprzez różnego typu mody, które przychodzą. Nie chcemy być poddawani presji nowinek ideologicznych, które są destrukcyjne, jak się nam wydaje – mówił Piotr Gliński podczas spotkania z mieszkańcami Łodzi.\n– Gwarantujemy pełną wolność każdemu człowiekowi, także artyście. To nieprawda, że w jakikolwiek sposób ograniczamy możliwości ekspresji artystycznej czy w ogóle wolności człowieka. Ale nie życzymy sobie, żeby ktoś nam próbował, przez właśnie taką presję ideologiczną, urządzać nasz własny dom – dodał wicepremier.\n19:46 Zybertowicz: Gdyby zdarzyło się nieszczęście, wielu Polaków zwariowało i oddało głos na dzisiejszą opozycję, to zobaczylibyśmy jak demony anty-PiSu, hodowane przez ostatnie lata, spowodują falę zemsty\n18:22 Kaczyński: Jeżeli ktoś twierdzi, że ludzie dzielą się na osiemdziesiąt kilka płci, to jest ofensywa przeciwko zdrowemu rozsądkowi i przeciwko oczywistości\n17:53 Szydło: Nie było tego rządu ani tej propozycji, gdyby nie jeden człowiek. Ten człowiek, który przez wiele, wiele lat wierzył w to, że Polska może być inna. Tym człowiekiem jest Jarosław Kaczyński\n15:04 Schetyna: Jesteśmy zwolennikami dalszej decentralizacji, dalszego przekazywania kompetencji na rzecz samorządów. Inaczej niż PiS, mamy zaufanie. Wójtowie, burmistrzowie i prezydenci wybrani przez mieszkańców mają największy, najlepszy mandat, żeby zarządzać ich pieniędzmi\n14:17 Szydło: Staramy się państwa przekonać, żeby jednak pójść do wyborów. To jest nasz obowiązek obywatelski, ale też wielka szansa, żebyśmy mogli decydować o losach naszej ojczyzny\n12:28 Schetyna: Decyzja TSUE, zmienia wszystko i pokazuje, w jaki sposób rząd PiS nic nie robiąc przez 4 lata zaniedbał i zaniechał aktywności ws. kredytów frankowych\n11:39 Szydło: Ruszamy z Rafalską na szlak. Będziemy spotykać się z państwem, rozmawiać z wami. Będziemy przypominać o wielu projektach, które zostały już zrealizowane. O ogromnej rewolucji społecznej\n11:18 Szydło: Dzisiaj otwieramy nowy etap naszej kampanii. Dzisiaj rusza call center\n10:21 Tyszka: Wezwę do debaty innych wicemarszałków Sejmu, żeby zastanowić się, jaka jest przyszłość parlamentaryzmu\n08:59 Kidawa-Błońska: Kaczyński powiedział, że żeby poprawić opiekę zdrowotną w naszym kraju potrzeba 12 lat. Ale 12 lat nie mogą czekać polscy pacjenci. Oni potrzebują poprawy służby zdrowia tu i natychmiast\n07:56 Wójcik: Bardzo szanuję Piebiaka, Pracowałem z nim kilka lat i dlatego, że wiem, że wiele projektów w resorcie to jego ogromny wkład pracy. Ale to, co widziałem w tych rozmowach, traktuję w sposób jednoznaczny i nagannie je oceniam, a czy to prawda, to inna sprawa\n07:28 Polityczny plan czwartku: briefing Szydło, konwencje z PJK w Kaliszu i Częstochowie, spotkanie Kidawy-Błońskiej z położnymi z zamkniętego oddziału położniczo-ginekologicznego w Zakopanem, wyrok TSUE ws. frankowiczów, drugi dzień wizyty PAD w Czechach


Organizacje pozarządowe » Polskie Towarzystwo Historyczne\nPolskie Towarzystwo Historyczne oddział w Inowrocławiu koło w Strzelnie\nKoło Polskiego Towarzystwa Historycznego w Strzelnie<?xml:namespace prefix = o />\nIdea powołania koła zrodziła się w trakcie konferencji naukowej „Kujawy. Tradycja – Tożsamość – Świadomość”, zorganizowanej 1 grudnia 2005r. przez Oddział PTH w Inowrocławiu. Uczestniczący w niej Rafał Budny, Dariusz Kurzawa i Jacek Sech zaprosili prezesa tegoż oddziału, dr Tomasza Łaszkiewicza, na spotkanie do Strzelna. Odbyło się ono 14 grudnia 2005r., z udziałem, oprócz wyżej wymienionych, Tadeusza Ciałkowskiego, Zygfryda Kubaty i Pawła Politowskiego. Prezes oddziału przedstawił grupie inicjatywnej statut PTH oraz wyjaśnił tryb i zasady powołania koła. Uczestnicy spotkania przedyskutowali kwestię regulaminu koła oraz zobowiązali wybrany zarząd tymczasowy, w osobach J. Secha, R. Budnego i P. Politowskiego, do dalszych działań na rzecz powołania koła. W trakcie następnego posiedzenia, 29 grudnia 2005r., na które przybyli również Marian Mikołajczak i Damian Rybak, omówiono i opracowano projekt regulaminu koła, który, wraz z deklaracjami członkowskimi, przesłano do Zarządu Oddziału PTH w Inowrocławiu.\n9 lutego 2006r. Nadzwyczajne Walne Zebranie Oddziału PTH w Inowrocławiu zatwierdziło regulamin koła PTH w Strzelnie, powołując je tym samym do istnienia. Ostatnią, wymaganą przez statut towarzystwa, procedurą, było potwierdzenie tego faktu przez Zarząd Główny PTH, co też nastąpiło w kwietniu 2006r.\nFakt powołania w Strzelnie koła PTH znalazł oddźwięk w lokalnej prasie: tygodnik Pałuki i Ziemia Mogileńska z 23 lutego 2006r. zamieścił artykuł p.t. Powstało koło Polskiego Towarzystwa Historycznego; Gazeta Pomorska z 15 marca 2006r. napisała: Wkrótce sesja naukowa. Ambicje najmłodszego w naszym rejonie koła historyków, zaś Wieści ze Strzelna nr 84 (III-IV 2006) – Polskie Towarzystwo Historyczne. Koło w Strzelnie.\nDo koła przyjęci zostali kolejni kandydaci – Krzysztof Szarzyński, Bartłomiej Szczepaniak i Roman Klimczak. W trakcie marcowego posiedzenia przeprowadzono wybory władz koła i w ich wyniku prezesem zarządu został\nJ. Sech, członkami zarządu – R. Budny i P. Politowski.\n6 czerwca członkowie koła spotkali się w muzeum regionalnym w Kuśnierzu, którego opiekun, T. Ciałkowski, przedstawił sylwetki interesujących postaci regionu, m. in. Emilii Wyskoty-Zakrzewskiej, założycielki pierwszego w Wielkopolsce kółka włościanek i pułkownika Stanisława Wyskoty-Zakrzewskiego, dowódcy Pułku Ułanów Karpackich.\nPodczas spotkania Oddziału PTH 8 czerwca 2006 roku w Inowrocławiu, delegatem na Walne Zgromadzenie Delegatów PTH w Pułtusku został między innymi wybrany J. Sech.\nZarząd koła podjął współpracę z kierownictwem Archiwum Państwowego w Bydgoszczy, Oddział w Inowrocławiu, polegającą między innymi na wspólnym organizowaniu wystaw dokumentów archiwalnych. Pierwsza taka wystawa, zatytułowana „Kościoły Strzelna i powiatu strzelińskiego”, otwarta została 9 czerwca w Romańskim Ośrodku Kultury Ottona i Bolesława w Strzelnie.\nOwocnie współpracujemy z Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury i Rekreacji, którego dyrektor, D. Kurzawa, będący członkiem PTH, użycza pomieszczeń ośrodka na spotkania koła oraz służy wszelką możliwą pomocą. Wspólnie przygotowaliśmy sesję naukową, poświęconą dziejom naszego miasta, w której, 12 czerwca, udział wzięli członkowie koła; R. Budny przedstawił Strzelno jako prowincjonalny ośrodek prasowy, zaś J. Sech Szkolnictwo w Strzelnie w czasach zaboru pruskiego 1815 - 1918. W setną rocznicę strajku szkolnego. Razem zorganizowaliśmy też wystawę archeologiczną na czerwcowe Dni Strzelna; otwarcie wystawy miało miejsce 13 czerwca 2006.\n21 czerwca odbyło się w Izbie Kujawskiej im. J. W. Szulczewskiego, mającej swoją siedzibę w Szkole Podstawowej w Strzelnie, spotkanie z etnografem kujawskim z muzeum w Inowrocławiu, w trakcie którego ustalono zakres obopólnie interesujących zagadnień oraz zasady dalszej współpracy.\nNawiązane zostały kontakty z lokalnymi władzami miasta, gminy i powiatu, którym przekazano pismo z informacją o zamierzeniach koła. Władzom miasta przedstawiono prośbę o przydzielenie stałej siedziby.\nDobrze zapowiada się współpraca z miejscowymi szkołami, a szczególnie z Liceum Ogólnokształcącym, którego dyrektor, M. Mikołajczak, jest członkiem PTH. Wspomniana wyżej sesja naukowa odbyła się na terenie tej szkoły.\nNajpoważniejszym zadaniem na najbliższy rok jest projekt pod nazwą „Nie tylko Michelson. Żydzi strzeleńscy w XIX i XX wieku”. Strzelno szczyci się postacią A. A. Michelsona, urodzonego tu, późniejszego amerykańskiego noblisty, ale jednocześnie ślady po miejscowych Żydach zaginęły, również w świadomości mieszkańców. Ten stan rzeczy chcemy zmienić, badając i upowszechniając wiedzę o współistnieniu polsko-żydowskim.\n27 października otwarta została wystawa dokumentów, zdjęć i eksponatów o tematyce żydowskiej, połączona z wykładem dr T. Łaszkiewicza pt. Mniejszości narodowe na Kujawach Zachodnich w dwudziestoleciu międzywojennym.\nW 2007 roku Koło PTH w Strzelnie kontynuowało projekt „Nie tylko Michelson. Strzelneńscy Żydzi w XIX i XX wieku.”, rozpoczęty w roku poprzednim. Główny akcent położony został na rocznicowe obchody, związane z urodzonym w Strzelnie Albertem Abrahamem Michelsonem.\nNa początek koło PTH złożyło wniosek o uchwalenie przez Radę Miejską roku 2007 Rokiem Michelsona, co też stało się faktem podczas sesji 8 marca. Równolegle rozpoczęły się starania o fundusze na realizację tegorocznych planów, prowadzone po części wspólnie z MGOKiR. Koło PTH otrzymało 2000 zł od Burmistrza Strzelna i 4000 zł ze Starostwa Mogileńskiego na wydawnictwo, obejmujące głównie, choć nie tylko, materiały z ubiegłorocznej sesji naukowej (12 czerwca 2006); książka ukazała się w końcu listopada pod tytułem Z dziejów pogranicza kujawsko-wielkopolskiego. Natomiast dyrektor MGOKiR, dr D. Kurzawa (członek koła PTH), uzyskał fundusze na realizację Tygodnia Kultury Żydowskiej, sesję naukową, poświęconą A. A. Michelsonowi, oraz publikację materiałów posesyjnych.\nWstępne prace, związane z Rokiem Michelsona, objęły powołanie Komitetu Organizacyjnego (lista w załączeniu), nawiązanie współpracy z Fundacją Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego i Związkiem Gmin Wyznaniowych Żydowskich, przygotowywanie materiałów do wystąpień i publikacji, propagowanie, między innymi poprzez publikacje prasowe, idei obchodów michelsonowskich w regionie, a szczególnie w okolicznych szkołach; dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów ogłoszone zostały konkursy.\nJesienią rozpoczął się cykl zaplanowanych imprez. I tak czwarty tydzień października był Tygodniem Kultury Żydowskiej. Rozpoczął się 24 października w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym od wystąpienia Jacka Secha (członek koła PTH), który wygłosił odczyt „Strzelneńscy Żydzi a stereotypy i uprzedzenia”. Następnego dnia audytorium, złożone przede wszystkim, choć nie wyłącznie, z licealistów, spotkało się z przedstawicielem Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Polsce, Marcinem Dudkiem. Była to wyjątkowa okazja, by z ust przedstawiciela nielicznej już mniejszości żydowskiej dowiedzieć się czegoś o ciągle żywych tradycjach żydowskich oraz problemach, jakie mają współcześni Żydzi we współczesnej Polsce. Czwartek był kulminacyjnym dniem tego tygodnia. W samo południe, w obecności mieszkańców ulicy Lipowej, przedstawicieli Gmin Wyznaniowych Żydowskich – Alicji Kobus i Marcina Dudka, dyrektor Moniki Krawczyk, kierującej Fundacją Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego, która ufundowała tablicę, miejscowych władz – starosty Tomasza Barczaka i wicestarosty Przemysława Zowczaka, radnych miejskich – Ireny Pułkownik, Dariusza Chudzińskiego i Mariana Mikołajczaka, sekretarza gminy – Andrzeja Konieczki, prezesa TMMS Rafała Budnego, prezesa PTH Jacka Secha, uczniów, nauczycieli i dyrektorów szkół – Liceum Ogólnokształcącego i Szkoły Podstawowej im. A. A. Michelsona, Mieczysławy Staśkowiak oraz dyrektora MGOKiR, dr Dariusza Kurzawy, organizatora i prowadzącego uroczystość, nastąpiło odsłonięcie pamiątkowej tablicy na budynku przy ulicy Lipowej 1, w którym kiedyś mieściła się żydowska szkoła. Dyrektor LO i zastępca przewodniczącego Rady Miejskiej, M. Mikołajczak (członek koła PTH), przypomniał w swoim przemówieniu, że obecny dorobek naszego kraju wynika, między innymi, z wysiłku wielu różnych narodowości, w tym żydowskiej. Natomiast dyrektor FODŻ, M. Krawczyk, przywołała fakt wspólnych, judeochrześcijańskich korzeni cywilizacji europejskiej i, oczywiście, polskiej.\nBezpośrednio po tej uroczystości wszyscy jej uczestnicy udali się do Izby Kujawskiej im. J. W. Szulczewskiego w Szkole Podstawowej, gdzie otwarta została wystawa, poświęcona miejscowym Żydom. Prezentowane są na niej prace plastyczne Jana Harasimowicza i Jana Sulińskiego, zdjęcia dawnego Strzelna z kolekcji Piotra Lewandowskiego, kopie dokumentów z inowrocławskiego oddziału Archiwum Państwowego w Bydgoszczy oraz przedmioty, związane z kultem i tradycją żydowską, a pochodzące z kolekcji Urszuli i Jacka Sechów oraz przekazane przez M. Dudka. Zakończeniem tygodnia był niedzielny koncert w wykonaniu Macieja Damięckiego, Janusza Horodniczego, Romana Ziemlańskiego i Marka Ravskiego, poświęcony kulturze żydowskiej.\nW połowie listopada zorganizowana została sesja naukowa. Pierwszego dnia, 13 listopada, mowa była o dorobku naukowym strzelneńskiego noblisty. Najpierw „Michelsona, który świat nauczył mierzyć”, przedstawił nauczyciel LO, Tomasz Kardaś (członek koła PTH). Z kolei wykład prof. dr hab. Józefa Szudy z UMK mówił o Michelsonie we współczesnej nauce. Uczeń Liceum Ogólnokształcącego, w którym odbywała się sesja, zaprezentował Michelsona jako astronoma.\nNastępnego dnia pokazana została żydowska społeczność Strzelna, z której wywodził się ojciec uczonego. Początki tej społeczności, w latach 1773 – 1815, przedstawił dr Dariusz Karczewski z UKW w Bydgoszczy. Po czym dzieje strzelneńskiej gminy żydowskiej w XIX i XX wieku omówił Jacek Sech. Natomiast dr Tomasz Łaszkiewicz z IH PAN wygłosił wykład pod tytułem „Z dziejów Żydów na Kujawach Zachodnich w dwudziestoleciu międzywojennym”. Wszystkie wygłoszone teksty zostały opublikowane w zbiorze studiów Albert Abraham Michelson. Noblista z Kujaw, Strzelno 2007. Sesja zorganizowana została przez MGOKiR we współpracy z kołem PTH oraz LO w Strzelnie, przy finansowym wsparciu Urzędu Marszałkowskiego. Była, jak zresztą wszystkie pozostałe, organizowane w Roku Michelsona, imprezy, otwarta.\nUroczystości finalne odbywały się od 12 do 19 grudnia. Początek wyznaczyła setna rocznica wręczenia Michelsonowi nagrody Nobla. Tego dnia, w obecności przedstawicieli władz wojewódzkich, powiatowych i miejskich, zaproszonych gości oraz licznie zgromadzonej młodzieży szkolnej, zaprezentowana została sylwetka uczonego, a miejscowi artyści przedstawili program, na który złożyły się polskie, żydowskie i amerykańskie pieśni, tańce i utwory muzyczne. Przez następne dni Michelsonem zajmowały się głównie szkoły. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy przygotował kameralny program poetycki. Liceum Ogólnokształcące było świadkiem dyskusji na temat naukowego dorobku noblisty, w której udział wzięli uczeni z UMK i UAM; pracowni fizyki tej szkoły nadano imię Michelsona, a jemu samemu poświęcono stałą ekspozycję. W sobotę, w bibliotece miejskiej, odbyło się spotkanie z M. i P. Pilichami, autorami publikacji Nobliści znad Wisły, Odry i Niemna. Tegoż dnia w Inowrocławiu miał miejsce turniej bilardowy imienia Michelsona. Zespół Szkół Zawodowych pokazał uczonego głównie jako inżyniera, ale wystąpiły też przedszkolaki i dziecięcy zespół ludowy z sąsiedniej gminy pod kierunkiem Pawła Politowskiego (członek koła PTH). We wtorek strzelneńscy gimnazjaliści prezentowali rodzinę Michelsona i wykonane przez siebie wykresy genealogiczne tejże oraz brali udział w zespołowym konkursie o zasięgu rejonowym. Cykl uroczystości zakończony został 19 grudnia, w 155 rocznicę urodzin noblisty, w Szkole Podstawowej im A. A. Michelsona, gdzie urodziny uczonego stanowią coroczne święto szkoły. Uczniowie pokazali program artystyczny, poświęcony patronowi, oraz wzięli udział w rejonowym konkursie wiedzy o nim. We wszystkich placówkach oświatowych częścią programu była prelekcja, wygłaszana przez T. Kardasia, autora publikacji o nobliście ze Strzelna.\nPrzygotowanie i przeprowadzenie uroczystości michelsonowskich zostało wysoko ocenione przez miejscowe władze samorządowe. 28 grudnia 2007 roku Rada Miejska Strzelna specjalną uchwałą uznała je za wydarzenie roku. Prezesowi Koła PTH w Strzelnie wręczona wówczas została pamiątkowa plakieta o następującej treści:\nPodziękowania dla Polskiego Towarzystwa Historycznego Koło w Strzelnie za zorganizowanie cyklu imprez związanych z obchodami rocznicowymi Alberta Abrahama Michelsona, co uznane zostało Uchwałą Rady Miejskiej w Strzelnie za wydarzenie roku 2007 w Gminie Strzelno. Z wyrazami szacunku Przewodniczący i Rada Miejska w Strzelnie.\nNa temat działalności naszego koła ukazało się ponad dwadzieścia publikacji prasowych i dwie audycje radiowe.


Imitacja drewna na elewacji |PROJEKT WŁASNY DOM\nCoraz większa konkurencja na rynku projektów wymusza na architektach kreatywność, co widać przedewszystkim po elewacjach. Modę na drewno zauważyć można po nowo-powstających osiedlach, chociaż jest ten ciekawy dodatek urozmaica budynek nie zawsze takie rozwiązanie jest porządane.\nNie każdy chce mieć drewnianą elewację, z różnych przyczyn. Chyba najczęstrzym powodem są uprzedzenia do trwałości i konieczność konserwacji co klka lat, bo niedbałośc faktycznie może doprowadzić do wcześniejszego zniszczenia. Dobrym rozwiązaniem są różnego rodzaju "zamienniki" pozyskiwane jak to już bywa w XXI wieku z mateirałów ekologicznych. Z daleka ciężko odróżnić od oryginału, dopiero w bliskiej odległośći można poznac ze drewno to nie drewno tylko imitacja :). Ale takie zammienniki mają bardzo dużo zalet.\nDlaczego używać imitacje drewna na elewacje\nŁatwiejsza konserwacja, przeważnie jest to mycie. Niektóre rozwiązania wymagają okresowego malowania.\nDłuższa żywotności. Brak okresowego odświeżenia ma wpływ tylko na wygląd elewacji.\nOdporne na szkodniki.\nNowoczesne materiały jak włókno cement mają bardzo dużą odporność na promieniowanie UV, więc na przełomie lat zmiany w kolorach są praktycznie niezauważalne (przynajmniej tak się reklamują).\nProstszy i wygodniejszy montaż, lekka konsturkcja.\nOdporność na wszelkiego rodzaju szkodniki.\nDo tej pory udało mi się znaleźć kilka rozwiązań producentów oferujacych imitacje drewna. Większość naprawdę bardzo dobre produkty, które trudno odróżnić od drewna. Jeżeli chodzi o cenę to balansuje bod 100 zł do ponad 200zł. Wszystko zależy od profilu, koloru, faktury systemu, rusztu w przypadku elewacji wentylowanych itp.\nRodzaje imitacji drewna na elewacji\nTynk imitujący drewno. Firma Tiserec specjalizuje się w tynkach architektonicznych. Jest to bardzo ciekawa opcja dla domów już istniejących które moga zmienić swój wizerunek na np. dom z bali i nie tylko. Tynk taki posiada architektonicznie bardzo dobre właściowosci co widać na załączonym zdjęciu. Niestety wymaga konserwacji co kilka lat (malowanie). Dużym plusem jest dostępnośc wieleu odcieni i gatunków drewna oferaowanych przez producenta. Technologia jest bardzo prosta i polega na ocieplaniu domu styropianem w fakturę drewna.\nPanele okładzinowe z PVC, czyli inaczej system oparty na popularnym kiedyś slidingu. Dużą zaletą jest prostota i lekkość konstrukcji. Firmy specjalizujące się w takich produktach oferują cały system łącznie z wykończeniem narożników, okien, drzwi, mocowań itp. Bazując na firmie Twinson oferującej taki produkt sprawdziłem ceny, zaczynają się od 22 do 32 zł za mb profila. Biorąc pod uwagę ze szerokość deski jest 165mm cena jednego m2 wynoski 135 do 195zł. Do tego trzeba doliczyć jeszcze mocowania ocieplenie ruszt itp.\nPłyty styropianowe Rodeo. Na bazie styropianu wykonane deski z twardego styropianu i przyklejane do elewacji na klej. Tworzą bardzo dobrą fakturę imitującą drewno. Metoda taka jest odpowiednia na istniejące już domy, a zmiana wyglądu nie powinna kosztować fortuny :). Rónież, sposób taki jest idealny na częściowe elewacje.wykonanych z drewna lub imitacji muru pruskiego. Więcej możliwości na stronie producenta.\nWłókno cement jest jednym z bardziej ulubionych tutaj rozwiazań, poświęciłem nawet na to jeden wpis zeby przybliżyć taki rodzaj systemu w elewacjach. Oparty na elewacjach wentylowanych jest bardzo podobny do slidingu ale ma inna budowę i trochę może różnić się fakturą (tak podejżewam bo nigdy nie porównywałem pobydu naraz). Dwie znaczące firmy Cembrit, oraz Euronit posiadają obszerne katalogi z detalami mocowań, rozwiązań rusztów itp. Duży dostęp kolorów oraz faktur, efekt bardzo ciekawy.\nPłyty laminowane produkowane są z włókien celulozowych, impregnowanych żywicami fenolowymi, sprasowanych w warunkach wysokiego ciśnienia. Tak jak poprzednie produkty odporne mechanicznie, chemicznie i biologicznie, łatwa w utrzymaniu i trwałe. Więcej informacji na www.abetlaminati.pl z przykładami elewacji domków mieszkalnych. Montowane na systemie elewacji wentylowanych.\nPłyty kompozytowe opierają się na dwóch warstwach aluminium, na zewnątrz pokryte warstwą zabezpieczająca w różne wzory imitujące drewno, kamień itp. W bardzo podobne do płyt laminowanych montowane również jako elewacje wentylowane.\nEcowood to ekologiczny produkt pozyskiwany z mieszanki drewniano plastikowej. Ma wiele zastosowań głównie w konstrukcjach zewnętrznych ze względu na bardzo dobrą odporność na działanie czynników naturalnych. Lekkie, łatwe w montarzu oraz dostępne w różnych kolorach. stosowany glównie na tarasy i elewacje. Widziałem kładkę zbudowaną z ekodrewna, z daleka ciężko odróżnić od naturanego drewna ale z bliska widać różnicę. Przykłady realizacji na ecowood.com.pl. cena za panel elewacyjny około 160zł.\nPodsumuwując imitacje z drewna można podzielić na dwa rodzaje. Pierwsze pozyskiwane ze styropianu przyklejane bezpośrednio do ścian z fakturą drewno pochodną wymagającą okresowego malowania aby utrzymać żywe kolory elewacji. Drugi to elewacje oparte na systemie elewacji wentylowanych, inaczej mówiąc ruszczcie do którego mocowane są drewnopodobne panele lub deski.\nRynek zamienników napewno będzie się rozwijał jak długo ekologia i ochrona środowiska będzie na pierwszym miejscu w budownictwie. Oczywiście, takie produkty będą dobra alternatywą dla dużych budynków mieszkaniowych, jako urozmaicenie nowoczesnych elewacji, ale czy zwykły mały dom będzie wygladał dobrze? Ja raczej nie skorzystałbym z takiej mozliwości i dopóki ceny drewna są korzystne wybrałbym takie rozwaiązanie w swoim domu. Glownie zależy to od gustu :).\nPosted by Piotr Maruszak o 11/23/2010\nLabels: Elewacje, Elewacje drewniane\nAnonimowy 1 stycznia 2012 07:30\nrustico to filia Hesystem czy tam plastmejker to jedno i to samo -w roznych krajach roznie sie to nazywa, niemniej jednak materialy i wzornictwo to zawsze najwyzsza półka ale imitacje to nie mój klimat, wole drewno.\nAnonimowy 17 stycznia 2012 11:43\nwszystko oczym piszecie wyzej wydaje sie być tylko dekarocją w odniesieniu do tego co znalazlem w innym blogu - tj material ocipleniowy z zakladkami minimalizujacymi mostki termiczne. nie wiem jednak i nie znalazlem informacji jakie wspolczynniki "k" tj chyba prznikania ciepla maja te elementy oraz jakiej grubosci sa proponowane oraz co wazne jak jest ich cena? http://elewacjadomu.blogspot.com/\nPiotr Maruszak 17 stycznia 2012 14:55\nWszystkie imitacje drewna zawarte we wpisie są alternatywą dla drewna dlatego nie opisywałem parametrów technicznych, bo to nikomu na tym etapie nie potrzebne. Dzięki za linka, faktycznie wygląda to ciekawie na zdjęciach.\nPiotr Maruszak 18 lutego 2012 00:49\nWitam. Mógłbyś przesłać mi na e-mail zdjęcia. Dziękuję.\nPiotr Maruszak 13 czerwca 2012 14:18\nNie wiem co masz na myśli pisząc autoreklama? Wpis dotyczy alternatywnych rozwiązań elewacji drewnianych, a wszystkie wymienione firmy znalazłem przypadkowo w sieci. Pozdawiam\na co sądzicie o Werzalit?\nAnonimowy 9 maja 2013 04:14\nnajwiększą kichę robią w Kielcach - obciach jak 150 DEKORDESKA do deski nie podobna i malowana jak farbą olejną i kruszą się, a wzoru prawie nie widać....sam w garażu zrobiłbym lepszą.\nAnonimowy 17 czerwca 2013 12:21\nzgadzam się z przedmówcą - dekordeska elbudexpro z Kielc to tandeta i podróba - dostałem próbki - wniosek - daleko jej do drewna - szukam dalej firmy która sprosta moim oczekiwaniom.\nDEKOR DESKA 17 lutego 2015 14:02\nKomentarz tendencyjny i nawet wiem dlaczego. Kilka postów poniżej autoreklama. Wszystkich zainteresowanych zapraszam do kontaktu i zapoznania się z produktem na stronie DEKORDESKA.\n1 - tisrec -tynki czyli pargeting- bardzo drogie a od zeszlego roku próbuja wprowadzic panele ktore sa kiepskie\n2 - plastmaker zrobią wszystko każdy wymiar za rozsądną cenę\n3 - rodeo - ladny wzór ale bardzo drogi i tylko jeden wymiar\ninni sie nie liczą bo albo są na licencji plastmakera albo podwykonawcami pargetingu tisereka tj odciskajacymi wzory mokrych tynków na istniejacych budynkach\nKamila 19 marca 2016 11:18\nAle to pięknie wygląda. No tak ale nie każdy ma czas na malowanie samemu.\nAnonimowy 4 maja 2018 22:14\njedna z lepszych na rynku jaką znalazłem to Decoartwood


Książki o pielęgnacji skóry – te poradniki warto znać! - Co Przeczytać\nKsiążki o pielęgnacji skóry to doskonałe zestawienie dla wszystkich tych, którzy borykają się z problematyczną cerą. Ale nie tylko! To przede wszystkim świetne propozycje dla każdego, kto chciałby zadbać o zdrowy i promienny wygląd swojej skóry. Warto tutaj wspomnieć, że obecnie podobne poradniki cieszą się ogromnym zainteresowaniem wśród czytelników. Nic dziwnego. Jeśli chodzi o pielęgnację skóry, stajemy się coraz bardziej świadomi tego, że potrzebuje ona szczególnej uwagi. Tym samym, jeśli zależy wam na promiennym i zdrowym wyglądzie, trafiliście idealnie. Ponieważ wybraliśmy dla was najciekawsze poradniki, w których znajdziecie wszystko to, czego potrzeba, by zadbać o kondycję skóry. Koniecznie to sprawdźcie!\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Skin Beauty. Biblia pięknej i zdrowej skóry\nZastanawialiście się kiedyś, co zrobić, by mieć ładną cerę? Albo, w jaki sposób skutecznie pozbyć się pryszczy? W tej książce znajdziecie odpowiedzi na te oraz wiele więcej pytań.\nOkazuje się, że każdy może mieć ładną, zdrową i pełną blasku skórę. Nie tylko szczęściarze z dobrymi genami. Poza tym nigdy też nie jest za późno na zmianę dotychczasowych nawyków pielęgnacyjnych. Dzięki tej książce poznacie potrzeby swojego typu skóry i dobierzecie do nich odpowiednią dietę, kosmetyki i zabiegi. Doświadczona doktor dermatolog Anjali Mahto stworzyła biblię kompleksowej pielęgnacji skóry dla każdego.\nDowiecie się z niej jak skutecznie wyleczyć trądzik w każdym wieku oraz co w waszej diecie może go nasilać. Poza tym autorka podpowiada, czym kierować się przy wyborze kremu, by uniknąć rozczarowań i nie tracić pieniędzy. Mahto zdradza również, co dobrego mogą dać skórze probiotyki zawarte w kosmetykach. Ponadto nauczycie się rozpoznawać, czym różni się serum od esencji i który z tych produktów jest lepszy dla was. A poza tym dowiecie się także, które produkty spożywcze przyspieszają starzenie się skóry i przyczyniają się do jej wysuszania.\nPielęgnacja skóry i dbanie o jej zdrowy wygląd stały się ostatnio bardzo modne. Jednak doktor Mahto nie traci czasu na powielanie haseł, które zdobią reklamy kolejnych kosmetyków i salonów urody. W związku z tym stawia na rzetelną i sprawdzoną wiedzę, którą chętnie dzieli się także ze swoimi pacjentami. Koniecznie sprawdźcie jej porady i zaufajcie specjaliście w dziedzinie zdrowia i urody skóry! Gwarantujemy, że nie pożałujecie!\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Dieta Clear Skin. Skóra bez trądziku w sześć tygodni\nTrądzik potrafi być prawdziwym koszmarem. Zwykłe wypryski czy bolesne zmiany dokuczają zarówno nastolatkom,\njak i trzydziestolatkom. Natomiast leki na trądzik często są nieskuteczne i szkodliwe dla organizmu. Nina i Randa Nelson coś o tym wiedzą. Kiedy miały 20 lat, acne vulgaris zrujnował nie tylko ich cerę, ale i pewność siebie. A ponadto prawie zniszczył ich karierę. Tym samym przeszły wiele nieskutecznych kuracji, zanim odkryły ogromne znaczenie diety w walce z problemami skórnymi. W związku z tym wraz z dietetykami i lekarzami stworzyły rewolucyjny 6-tygodniowy program dla zdrowej skóry. Składa się on z: roślinnej diety przeciwzapalnej z mnóstwem przepisów, odpowiedniej pielęgnacji, ćwiczeń oraz dużej dawki motywacji. Co zyskacie dzięki autorskiej diecie Clear Skin? Odzyskacie kontrolę nad własnym zdrowiem i stanem skóry, w 6 tygodni pozbędziecie się problemów z cerą, schudniecie, jeśli tylko chcecie oraz w końcu poczujecie się dobrze we własnej skórze i poprawicie swoją samoocenę.\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Skin Doctor. Biblia zdrowej cery\nPrzede wszystkim autorka przedstawia czytelnikom skuteczny program w walce z powszechnymi problemami skóry. AZS, trądzik, jędrność skóry po czterdziestym roku życia i wiele, wiele innych. Indywidualne dobranie odpowiednich kosmetyków i zmiana stylu życia mogą przynieść niesamowite efekty. Przede wszystkim usystematyzujecie swoją wiedzę i sprawdzicie, w którym konkretnie kierunku powinniście zmierzać. Ponieważ od rozpoznania, jaką cerę macie, zaczyna się długa i ciekawa przygoda w osiągnięciu upragnionych celów. Liczne wskazówki uratują nawet najbardziej wymagającą i zanieczyszczoną cerę. A co najważniejsze, nie ograniczają się wyłącznie do polecania drogich i nieosiągalnych kosmetyków.\nIzabela Lenartowicz jest polską specjalistką medycyny estetycznej. Uczestniczy w licznych sympozjach naukowych i szkoleniach, w kraju i za granicą.\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Skin coaching. Twoja droga do pięknej i zdrowej skóry\nAutorka pomoże wam zadbać nie tylko o skórę, ale też o zdrowie i dobre samopoczucie. Krok po kroku pokaże wam, jak odpowiednio pielęgnować cerę, a przy tym nie wydać fortuny. Poza tym podpowie czytelnikom, co jeść, by spowolnić procesy starzenia się skóry. A ponadto doradzi jak zredukować zawartość kosmetyczki nawet o 90% i sprawi, że bez makijażu będziecie wyglądać pięknie.\nWarto tutaj wspomnieć, że Bożena Społowicz to pierwsza – i do tej pory jedyna – skin coach w Polsce. Niemal dwudziestoletnie doświadczenie w pielęgnacji cery łączy ze specjalistyczną wiedzą z zakresu kosmetologii, chemii i technologii kosmetyków, a także dietetyki i przyjmowania suplementów.\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Beauty & food\nKsiążka doskonale spełni oczekiwania tych, którzy chcą poznać produkty sprzyjające urodzie i sprawiające, że skóra, włosy i paznokcie stają się zdrowe i piękne. Prezentowany tytuł składa się z dwóch części. Pierwsza to program odnowy. Druga to przepisy, które w tym pomogą. Autorka zdradza, co należy jeść, czego unikać, i jak, dzięki drobnym zabiegom, pomóc urodzie… A to wszystko dzięki postawieniu na zgodne z porami roku, naturalne odżywianie się. Poza tym znajdziecie tu również propozycje prostych przepisów na samodzielnie robione kosmetyki.\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Sekrety urody Koreanek. Elementarz pielęgnacji\nCharlotte Cho, autorka, raz na zawsze rozstaje się z przekonaniem, iż idealna cera Koreanek jest zasługą dobrych\ngenów. Jednocześnie pokazuje, że główną rolę odgrywa tu tylko i wyłącznie sposób pielęgnacji. Zamiast ukrywać się pod grubymi warstwami makijażu, lepiej jest zadbać o to, aby kryjący podkład nie był nam już dłużej potrzebny. Koreanki doskonale wiedzą jak to zrobić, a wraz z tą książką i wy możecie poznać ich tajemnice. Wystarczy przecież spojrzeć na twarz dowolnej mieszkanki tego egzotycznego kraju. Od razu widać jak piękną mają cerę, jak promieniują swoim naturalnym pięknem i jak wolno się starzeją.\nOczyszczajcie, złuszczajcie, nawilżajcie, regenerujcie i pozwólcie sobie lśnić, osiągając koreańską perfekcję! Charlotte Cho jest nie tylko pisarką, ale przede wszystkim współzałożycielką Soko Glam. To znana firma, zajmująca się produkcją koreańskich kosmetyków.\nKsiążki o pielęgnacji skóry – Eat Pretty. Jedz i bądź piękna\nNajwyższy czas opróżnić szafę pełną chemicznych kosmetyków. A w związku z tym należy zadbać o to, co znajduje się w waszej lodówce. Dlaczego? Ponieważ zdrowe włosy to orzech włoski, botwinka, kokos, maliny, pietruszka czy seler. Płaski brzuch zapewni wam ananas, grejpfrut, karczochy, kiwi i szałwia. Poza tym piękną cerę uzyskacie dzięki awokado, batatom, brzoskwiniom i marchwi. A aby mieć doskonały nastrój, należy jeść pestki dyni, banany, cukinię oraz proso. Zaskoczeni? By zapomnieć o wahaniach wagi, przesuszonej skórze czy niedoskonałościach i rozbłysnąć pełnym blaskiem, potrzebujecie tylko zdrowego, naturalnego pożywienia.\nTagiKsiążki dla kobietKsiążki na wiosnęksiążki o urodzieKsiążki o zdrowiu


ZŻ nr 32e luty 2017 | Zeszyty Żeglarskie\nArchiwa kategorii: ZŻ nr 32e luty 2017\nArchipelag pod żaglami, Zbigniew Kosiorowski – spotkanie autorskie.\nE-mail z Kanady (Toronto) od Wojciecha Wejera.\nTemat: Od Wejera Fwd: Re: Zeszyty\nData: Tue, 28 Feb 2017 17:13:54 +0100\n(…) OCC uzupełniła detale nagród na swojej stronie. Zobacz na:\n(…) Klub ten powstał w 1954 roku w Anglii i obecnie liczy ok. 1800 członków z całego świata. Aby uzyskać członkostwo tego klubu należy przepłynąć 1000 mil non-stop na jachcie nie większym jak 70 ft. (21.3 m LOA z jednego portu do drugiego po najkrótszej linii (great circle). Tylko członkowie klubu mogą wystawić kandydaturę do Nagrody corocznej i nazwisko wystawiającego kandydaturę jest znane tylko komisji orzekającej.\nCruising Kluby na świecie powstały na wzór Royal Cruising Club (GBR) który powstał w 1902 roku. Następnym takim jest Cruising Club of America (CCA 1921) i tam jednym z motorów tego klubu był Alexander Bell (ten od telefonów). To ten Klub nagradza najbardziej prestiżową nagrodę Blue Water Medal i uroczystości zawsze są w siedzibie New York Yacht Club i nagrodzeni mają opłacone wszystkie wydatki związane z przybyciem tam (all expenses paid). Członkostwo do tego klubu jest tylko „za zaproszeniem”. Jest jeszcze jeden, inny Klub o tej niby formie: World Cruising Club ale to jest prywatna amerykańska instytucja, która kupiła ARC Jimmy Cornella za kilka $$ milionów.\nW tym roku ten młody Szkot, Gavin Reid, jest najbardziej nagrodzonym żeglarzem. Otrzymał już najwyższą nagrodę Stowarzyszenia Dziennikarzy w Anglii i teraz CCA i OCC. Spotkam jego w Henley.\nTrochę wcześniej, jak wiesz, w styczniu otrzymałem medal Franklin’s Lost Expedition fundowany prywatnie przez Royal Canadian Yacht Club.Jest to srebrny medal z czystego srebra o wadze jednej uncji (30 gr.)wybity przez Mennicę Kanadyjską na okoliczność odnalezienia okrętu MHS Erebus Franklina. Mentorem tej nagrody jest Jack Nye Esq, który jeszcze jako chłopak służył w Royal Navy w czasie II Wojny Światowej. Później przepłynął swoim jachtem Atlantyk 19 razy, jak również żeglował z Afryki przez Horn do Australii ze złamanym sterem i bez silnika.(…)\nMariola Landowska: Wśród Indian Kayapó.\nMariola Landowska, polska malarka zamieszkała w Portugalii, odważnie wychodzi na spotkanie drugiego człowieka; obcego, o innej kulturze, innym wychowaniu, o innych uznawanych wartościach. Nie ma oporów przed wyciągnięciem ręki, przed nawiązaniem rozmowy, uśmiechem do innych. Okazuje zainteresowanie drugim człowiekiem, jego życiem, zabawą. Bierze na ręce małe dzieci, choćby były nieziemsko umorusane, czasami zaniedbane. Czerpie radość i natchnienie do swojej malarskiej twórczości z takich spotkań. W listopadzie ubiegłego roku, po długich staraniach o pozwolenie kontaktu z Indianami Kayapó, dotarła na ich tereny położone nad Rio Pau d’Arco, w dorzeczu rzeki Xingu, prawym dopływie Amazonki. (zs)\nWyjazd do Brazylii: spotkało mnie tam wiele nowych zdarzeń. Odczułam emocje, wzruszenia jak chyba nigdy przedtem; każdego dnia nowe. Najlepiej było zapomnieć o sobie i żyć jak Indianie Kayapó. Oni siebie nazywają „Mebêngôkre”, co w tłumaczeniu znaczy „people of the wellspring” czyli „ludzie o oczach koloru wody” albo „ludzie źródła”.\nPrzyleciałam samolotem do Belem, potem poleciałam do Marabá (ok. 450km na S od Belem – przyp.red.), a stamtąd czekała mnie długa droga z nowymi trzema osobami i Lane, która była moim przewodnikiem. Lane zabrała ze sobą trzech młodych 30-latków; dwóch Brazylijczyków i Portugalczyka. Poznaliśmy się w aucie, które wynajęliśmy; jechaliśmy sześć godzin do umówionego miejsca, gdzie czekał Indianin z plemienia Kayapó, mający dla nas pozwolenia na wejście do wioski. Uzyskanie pozwolenia było ważnym, niełatwym działaniem, trwającym około roku.\nMap of the Amazon Basin with the Xingu River highlighted https://en.wikipedia.org/wiki/Xingu_River\nGdy znaleźliśmy się w wiosce, zamieszkaliśmy razem na pięciu metrach kwadratowych: cztery hamaki plus mata na podłodze. Spaliśmy w jednym pomieszczeniu, przy słabym ogarku świeczki. Wszyscy byliśmy w minutę zintegrowani. Okazało się to cudownym początkiem przyjaźni z nimi. Byli wrażliwi i chętni poznania nowego – nawet Brazylijczycy, bo dla nich też jest trudno wjechać na teren Indian Kayapó.\nKobiety, mężczyźni, dzieci przyszli do naszej chaty przyglądać się jak rozkładamy biwak. Mieliśmy małą kuchenkę z butlą gazową i nasze jedzenie, na tydzień. Nie mogliśmy im zabierać jedzenia, bo oni sami nie mają jego za dużo. Byliśmy o tym wcześniej poinformowani.\nStarałam się jeść nasze produkty, takie jak: ryż, makaron, jajka, owoce. Codziennie rano dzieliłam się jajkiem sadzonym, albo chlebem, albo papają z jakąś rodziną. Wcześnie, bo około siódmej rano już krążyli koło nas aby coś zjeść, a potem zabierali nas na swoje codzienne czynności.\nWioska, patrząc na nią, wydaje się jakby uśpiona, spokojna, ale tak nie jest. W chatach mieszkają rodziny, które bywa, że zakładane są w bardzo młodym wieku; czasami już 14. – 15-to letnie dzieci zostają rodzicami.\nIndianie żywią si ę tym co upolują w dżungli, co zbiorą dziko rosnące, a co nierzadko ma właściwości lecznicze. Największym dobrodziejstwem dla życia w wiosce są, wg mnie, drzewa mangowe, które wydają ogromne ilości owoców mango. Można jeść je do woli, do przejedzenia.\nInną osobliwością jest to, że nie mówią w moim języku, a ja w ich. Akceptujemy się i chcemy sobie wzajemnie pokazać nasze dobre strony. Używają wobec mnie miłych słów, uczą mnie, a ja powtarzam te dźwięki – słowa i gdy jestem w nowej grupce i mówię “meikme” to zaraz wita mnie uśmiech od ucha do ucha. Czyli warto uczyć się języków. Nawet tych trudnych i raczej na krótko przydatnych. Zapisuję sobie słowa. Będę je mogła użyć na obrazach – słowa z energią. Kobiety dużo mówią, przygarnęły mnie szybko, od razu zaplanowały sobie namalować mnie i nadały mi imię „Patù”.\nCzasami było polowanie na pancernika, zbieranie roślin leczniczych z nacinaniem drzew, z których wyciekał biały płyn (nie latex), takie jakby mleko różane; dobre na choroby wrzodowe żołądka.\nNajważniejszym jednak było, na następny dzień pod przybyciu, malowanie ciała. Indianki wzięły mnie za rękę i wyciągnęły z chaty. Szłam, bo nie mogłam tłumaczyć, że nie teraz, że może później. Stanęłyśmy pod wielkim drzewem pequi. Nawoływały się wysokimi tonami jak ptaki leśne. Śmiały się i były radosne. Ja byłam zdenerwowana w tej nowej sytuacji. Kazały mi zdjąć górę od bikini; no dobrze, ostatecznie one też były gołe, wiec… co mi tam; zdjęłam.\nKobiety miały mały garnuszek czarnej mazi; była to mieszanka oleju babaçu, owocu jenipapo i węgla roślinnego, który rośnie na drzewach. Zaczęło się malowanie; powolnym ruchem prowadziły kreski z liścia palmy niczym z jakiejś giętkiej listewki. Wzory pojawiały się – piękna kaligrafia. Pomyślałam sobie, że zawsze ja malowałam, a teraz sama jestem obrazem.\nRytuał trwał trzy godziny. Potem było malowanie czerwonym kolorem twarzy i nóg. Czerwone urucum ma cudny kolor i do tego chroni przed insektami. Miałam nowe imię i nowy ubiór. Byłam Indianką tylko na pozór, bo jasne włosy i niebieskie oczy kłóciły się z resztą „pejzażu”. Było to dla mnie to w czym czułam się, że mogę z nimi przebywać godzinami i nie nudzić się.\nNastępnego dnia były tańce.\nMalowane ciało służyło do końca pobytu, dlatego ubrałam na siebie jakieś szare wdzianko, aby nie było tak “goło”. Zresztą najważniejsza golizna jest podczas tańców, potem ubierają się i mają sukienki specjalnie szyte dla ich plemienia. Można ich po tych sukienkach rozróżnić od innych plemion z okolicy.\nCzasami wybierałam się z nimi nad rzekę. Wioska położona jest daleko od rzeki i aby wykąpać się, trzeba iść w upale na otwartym terenie ok. 40 minut. Jedyną radością i ulgą jest wskoczenie do wody w ubraniu po uciążliwej drodze w upale i w powietrzu o dużej wilgotności – wydaje się, że prawie sto procent.\nCo rzeka ma ciekawego? Kolor jest rdzawy, dookoła palmy i drzewa mi nieznane. Pytałam jak nazywają się, ale nie zawsze mogłam i potrafiłam zapisać. Indianie mieli nawet pięć różnych słów na jeden przedmiot; już spotkałam się z tym w innych plemionach. Rzeka nazywa się Pau d’Arco i jest dopływem rzeki Araguaia, znanej ze swojej malowniczej krętości, a nawet plaż w niektórych miejscach. W rezerwacie rzeka jest wąska z bystrym nurtem. Porywa gałęzie i nas też mogła porwać. Indianki pływały, ale nie odpływały daleko, a ja trzymałam się ich. Czułam, że muszę mieć kamienie pod nogami, aby utrzymać się w razie czego. Na ś rodku rzeki prąd był porywający. Niektórzy z Indian płynęli na drugą stronę i skakali z wiszących lian, ale to mężczyźni i czasami silniejsze Indianki. Dzięki pomalowanemu ciału na czarno i czerwonym urucum, podobno nic mi nie zagrażało w wodzie. Wręcz odwrotnie byliśmy chronieni przed piraniami i wężami i innymi niebezpiecznymi stworzeniami; spokojnie kąpałam się. Chciałoby się tam być cały dzień, ale trzeba było wracać do wioski znów przez otwarte przestrzenie rejonu Cerrado. Z wykładu antropologa Rosangela Corea z Uniwersytetu w stolicy Brazylii dowiedziałam się, że obszar ten jest największym w Ameryce Południowej biome; zawiera w sobie ok 30% i 5% różnorodności fauny i flory światowej. Mówią o tym obszarze, że to najbardziej bogata przyrodniczo na świecie savanna . Indianie są jedynymi strażnikami tej bioróżnorodności, a to dzięki temu, że zajmują się rolnictwem tylko i wyłącznie dla swojego użytku.\nWróciłam szczęśliwie do Portugalii; zostały wspomnienia, zdjęcia i inspiracje do malowania.\n(zs): Rejs do Wolności.\nWe wrześniu 1959 roku, w polskim żeglarstwie miał miejsce nielegalny – w świetle obowiązujących wówczas przepisów żeglugowych i granicznych – przypadek opuszczenia kraju przez żeglarzy w kabinowej joli mieczowej. Deportacja do Polski, prawie półroczny pobyt w więzieniu w Goleniowie, potem rozprawa sądowa i dzięki sile argumentów i porywającej obronie znanego szczecińskiego adwokata sąd sprawę umorzył z powodu znikomej szkodliwości społecznej czynu – oto finał pierwszych, samodzielnych kroków na morze młodych, bo zaledwie 19-letnich braci bliźniaków rodem z Grodna: Piotra i Mieczysława Ejsmontów.\nRejs kabinową jolą mieczową Powiew w wietrznym i chłodnym wrześniu 59. roku ze Świnoujścia, z zamiarem żeglugi dookoła świata, był od strony żeglarskiej śmiałym, jeśli nie ryzykownym przedsięwzięciem; szczęśliwie zakończył się w porcie Rønne na Bornholmie.\nJedyne wychodzące wówczas w kraju czasopismo żeglarskie Żagle w artykule „Rejs do paki” wspierając politykę ówczesnego rządu polskiego pisało o „niefortunnych nawigatorach”, których „czeka za uprowadzenie jachtu i dokonanie przestępstwa granicznego rozprawa sądowa i zasłużona kara” (Żagle, nr 8-9 1959r, s.8). W trakcie rozprawy, na sali sądowej była liczna grupa młodzieży, żeglarzy, kolegów. Bracia Ejsmontowie cieszyli się w środowisku sympatią, ich przypadek budził pewien podziw za odwagę, za próbę ucieczki?, za niezależność od oficjalnych żeglarskich struktur organizacyjnych. Dla wielu, szczególnie młodych, ich rejs nie był „rejsem do paki”, ale rejsem do Wolności; wskazywał drogę do realizacji marzeń bez konieczności kompromisowych zależności od oficjalnych organizacji w pełni kontrolowanych przez władzę polityczną.\nNiecały rok później popularny miesięcznik Panorama Północy tak pisał o tym rejsie: „…W roku 1959 „skombinowali” jolkę, sfałszowali listę załogi i zaopatrzywszy się w stare mapy nawigacyjne oraz w sześć puszek konserw rybnych, bochenek chleba, kilogram cukru, osiem jajek, i butelkę soku wiśniowego – wypłynęli o godzinie 19,00 dnia 11 września z portu Dziwnów w podróż … dookoła świata…” (Panorama Północy, nr 26 (154), 10 VII 1960r.).\nW czerwcu 1968 roku w cyklu audycji „Listy egzotyczne” Rozgłośnia Polska Radia Wolna Europa podała: „…W 1959 roku nie mogąc uzyskać od władz żeglarskich pozwolenia na daleki oceaniczny rejs (…) działając pod urokiem przemożnego dla nich „zewu morza”, wymknęli się nielegalnie ze Szczecina małą żaglówką (bezbalastową jolką o nazwie Powiew), by jak najszybciej – rozsławić w świecie banderę polską…”.\nW następnej dekadzie, po Grudniu 70 i otwarciu się Polski na świat, w roczniku Świat Żagli 1973 zaginionych braci Ejsmontów próbował przywrócić pamięci Wiesław Rogala, znany działacz żeglarski, ówczesny sekretarz generalny PZŻ-u. W krótkim artykule, używając eufemistycznych określeń, zręcznie omijał mogące razić cenzora rzeczywiste powody i fakty z ich życiorysu: „.. Łyknąwszy trochę przygody morskiej, jeszcze bez ugruntowanej praktyki i wiadomości, bracia wyruszają jachtem mieczowym na morze. Przygoda kończy się na Bornholmie, gdzie dobili wyczerpani i głodni. Okazało się, że oprócz paru litrów słodkiej wody, trzech czy czterech pęt kiełbasy i kilku bochenków chleba nie mieli w swym magazynie nic więcej. Tym razem namacalnie się przekonali, że morze jest łaskawe, ale dla tych, którzy je szanują i znają…”.\nPo latach o wydarzeniach z września 59. roku wspominał Ireneusz Geblewicz, polski emigrant osiadły w Chicago, który znał ich jeszcze będąc w Polsce, a potem ponownie usłyszał o ich żeglarskich historiach od jednego z braci: „…Wiosną 1969 roku zadzwonił do mnie któryś z braci Ejsmontów. Nie pamiętał, że spotkałem każdego z nich jeszcze w kraju. Byli to bliźniacy, początkujący żeglarsko na Mazurach. Następnie żeglowali w Gdyni. Mietek chyba na Wielkopolsce z LOK w Jastarni, a Piotrek w Centrum Wychowania Morskiego ZHP w Gdyni. Przed tym jednak byli w Szczecińskim Jacht Klubie Ligi Przyjaciół Żołnierza (późniejsza Liga Obrony Kraju) w Szczecinie-Dąbiu. Było to chyba w 1959 roku. Pewnego dnia wyprosili polecenie doprowadzenia klubowego jachtu Powiew do Dziwnowa. Nie pamiętam już dziś nazwiska kierownika tego klubu, który podpisał bliźniakom to polecenie. Jak dowiedziałem się od nich już tu, w Chicago, to oni napisali to polecenie, zostawiając na kartce lukę na dopisanie kilku słów. Już od dawna planowali ucieczkę na Zachód. Zamiast płynąć oczywistą wówczas i wskazaną przez kierownika klubu trasą ze Szczecina-Dąbie do Dziwnowa przez Wolin i rzeką Dziwną, popłynęli przez Zalew Szczeciński do Świnoujścia. Po drodze dopisali w wolnej luce na zleceniu trasę przez Świnoujście – morzem(!) do Dziwnowa.\nMieli coroczne tzw. klauzule pływań morskich upoważniające do żeglowania po morzu. Oficer dyżurny WOP (Wojska Ochrony Pogranicza) w Świnoujściu nie miał więc zastrzeżeń. Chłopaki znali ówczesne realia i mentalność WOP-u. Zgłosili się więc do odprawy granicznej w dużej grupie kutrów rybackich, idących na połowy pod Bornholm. W pośpiechu WOP wypuścił ich na morze razem z rybackimi kutrami.\nIch jacht był śródlądowym, dość wywrotnym jachtem mieczowym, choć z pokładem i kabiną, to jednak bez możliwości otrzymania z PZŻ-u i Urzędu Morskiego prawa pływania po morzu. Przepisów bezpieczeństwa morskiego to wopiści na pewno nie znali i na to liczyli Ejsmontowie. Wyszli więc w morze, niby do Dziwnowa. Aby nie wzbudzać podejrzeń WOP-u, obserwującego morze przez lornetki, nie popłynęli z kutrami wprost w stronę Bornholmu lecz po wyjściu z główek Świnoujścia skierowali się na wschód. Łódka była drewniana, bez ekranów radarowych, zresztą wtedy jeszcze WOP nie miał w Świnoujściu radarów. Dopiero po zmroku, będąc dalej od brzegu, wzięli kurs na Bornholm. Dmuchało zdrowo, wiatr około 5 – 6ºB. Następnego dnia byli na Bornholmie…”.\nJeszcze inaczej, niewątpliwie bardziej pragmatycznie, przedstawiał sprawę adwokat Roman Łyczywek, który występował w sądzie jako ich obrońca. Na łamach Prawo i Zycie nr 41 z 10 X 1976r. w artykule pt. „Najciekawszy proces w mojej karierze” pisał, świadom nieubłaganej kwalifikacji ich czynu, że „..nie mogąc uzyskać zgody na dalekomorską podróż, dopuścili się kradzieży łodzi, fałszu dokumentów i nielegalnego przekroczenia granicy”. I takie też były zarzuty prokuratorskie, które zbladły wobec mowy obrończej mecenasa skupiającej się na „szlachetnych pobudkach, którymi się kierowali oskarżeni”, „chęci poznania świata”, „uzyskania sławy żeglarskiej”, a także „dużej klasy wyczynem żeglarskim” (sic!). Takie argumenty, ponadto pozytywna opinia sekretarza ambasady PRL w Kopenhadze (istotny fakt, że nie ubiegali się o azyl polityczny) spowodowały korzystny dla braci Ejsmontów wyrok sądu: umorzenie sprawy.\nRejs Piotra i Mieczysława Ejsmontów na Bornholm i jego następstwa poruszył wiele środowisk, szczególnie żeglarskich, w Polsce. Władzy ludowej, działaczom żeglarskim i młodzieżowym nadwyrężył, w ich mniemaniu, ustabilizowany i dobrze zorganizowany, a jednocześnie będący pod pełną kontrolą, obraz wszelkiej aktywności sportowej, również żeglarskiej, szczególnie młodzieży.\nDziś po latach, wspomnienia o braciach Ejsmontach i epizod z Powiewem odżywają w relacjach żeglarzy szczecińskich, którzy wówczas zetknęli się z nimi, ba niektórzy mieli nawet znaczny udział w całej „sprawie”.\nMarek Stoeck, żeglarz z sąsiadującego z LPŻ-em akademickiego klubu żeglarskiego, tematem interesuje się od lat. Rozmawiał ze świadkami tamtych wydarzeń: „…Rysiu Jaroszek (starszy kolega klubowy Marka – przyp. red.) opowiadał, że przyjechali z Węgorzewa i pracowali na nowej Polonii. Na rejs nie „załapali” się i wypożyczono im za darmo Powiew…”.\n„…Jerzy Karpiński (żeglarz ze szczecińskiego klubu żeglarskiego Ligi Przyjaciół Żołnierza, właściciela Powiewa) mówi o liście polecającym z bratniego Klubu LPŻ (z LPŻ Węgorzewo – przyp. red.). Powiew był wywrotny i zarząd LPŻ chciał im dać prowadzącego, ale nikt we wrześniu nie chciał z Ejsmontami płynąć, popłynęli sami. Stanisław Betka (żeglarz, bosman przystani LPŻ, później pracownik szczecińskiej stoczni jachtowej – przyp. red.) kazał Romkowi Kisłowskiemu (żeglarz akademicki, wówczas w LPŻ) wydać jacht. Jak mówi R. Kisłowski: – szybko dowiedziałem się, że są na Bornholmie…”.\nI dalej, w korespondencji mailowej Marek Stoeck pisze: „…W tej sprawie był przesłuchiwany Romek Kisłowski. On na polecenie Stanisława Betki przekazał jacht Powiew Piotrkowi. Rozmawiałem też z Jurkiem Karpińskim o tym jachcie i dlaczego wypłynęli na Powiewie. Ja to odebrałem tak: oni przyjechali do Szczecina z myślą, że wypłyną na s/y Polonii w rejs. Zaangażowali się w pracach przy wyposażaniu jachtu, w przygotowaniach do rejsu pełnomorskiego. Jacht Polonia był nowym jachtem konstrukcji Leona Tumiłowicza zbudowanym w 1958r. w Szczecinie dla PTTK. Nie dostali zezwolenia na rejs. A zarząd LPŻ w nagrodę za wkład ich pracy dał im do popływania jacht Powiew. Może to było w sądzie przedstawiane inaczej. Na Powiewie pływał też kol. Stasiu Bolewicz (żeglarz akademicki – przyp. red.). To była poniemiecka jola krążownicza, mieczówka kabinowa, solidna. Na załączonym zdjęciu (fot. J. Legut) widać tylko dziób jachtu Powiew (mahoniowy?), a przed nim stoi biały jacht Marzena. Miała taki sam kadłub, tylko ożaglowa nie gaflowe…”.\nW całej tej sprawie na bliższą uwagę zasługuje jeszcze trzeci „bohater” bez którego nie byłoby tyle „zamieszania” – kabinowa jola mieczowa Powiew; „bohater”, bo przecież jachty mają duszę.\nBył to jacht niewielkich rozmiarów, przeznaczony do żeglugi jeziorowej; przy znośnej pogodzie do żeglugi zalewowej, na wodach osłoniętych. Tak jak i wiele innych jednostek z tamtego okresu był jednym z wielu porzuconych, czasami celowo niszczonych, zatopionych przez Niemców opuszczających pod koniec wojny te tereny. Wydobywane, naprawiane, przystosowywane do używania przez lata służyły i czasami do dziś służą żeglarzom. Powiew, jeszcze przed rejsem Ejsmontów na Bornholm, był znanym jachtem w środowisku żeglarskim Szczecina. W IV Regatach Jesiennych, w październiku 1952 roku, w wyścigu o „Błękitną Wstęgę Jeziora Dąbie” prowadzony przez Jerzego Szelestowskiego, wówczas żeglarza z Ligi Morskiej, zajął bardzo dobre, trzecie miejsce. Dwa lata później, w rozgrywanych w połowie maja Regatach Pokoju, na półmetku trasy: jez. Dąbie – Lubin (na wyspie Wolin) – jez. Dąbie, Powiew był drugi, a na metę regat przypłynął jako pierwszy.\nBardzo podobną do Powiewu, a kto wie może nawet bliźniaczą jednostką była Przygoda. Jacht również zniszczony i porzucony przez Niemców. Po wojnie odbudowany przez harcerzy z V Drużyny Skautów Wodnych im. K. Arciszewskiego (tzw. „czarnej piątki”) powstałej we wrześniu 1945 roku w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym przy al. Piastów w Szczecinie. Rok później z powodu zmian organizacyjnych (szkoła przekształciła się w Liceum Żeńskie), drużyna skautów przeniosła się do utworzonego II Liceum Ogólnokształcącego (Liceum Męskie, tzw. „Pobożniak”). Wiosną 1949r, wskutek zmian politycznych w kraju, s/y Przygoda, Lc~ 7,5m S=22m2\nmateriał kadłuba: drewno (dąb); fot.\nPrzygoda w basenie jachtowym w Szczecinie Gocławiu, ok 1949r. Fot. z arch J. Borowca.\ndyrektor szkoły zakazał działalności harcerskiej. Żeglarze wraz ze swoją Przygodą przenieśli się na krótko do Yacht Klubu Polski, a niedługo potem, po jego rozwiązaniu, trafili do żeglarzy akademickich. Rejs Powiewem, pomimo poważnego konfliktu z wymiarem sprawiedliwości Polski Ludowej, mimo niebezpiecznego odstępstwa od oficjalnej linii polityki wychowawczej władzy ludowej, nie zmienił żeglarskich marzeń Piotra i Mieczysława Ejsmontów. Kolejne lata wypełnia im służba w marynarce wojennej, zdobywane stopnie żeglarskie, instruktorskie, a także rejsy morskie. Podczas jednego z nich schodzą z jachtów (płynęli na innych jachtach: Piotr na Polonii w rejsie turystycznym, a Mieczysław jako kpt. na jachcie Ludmiła – typ Conrad II ze Świnoujścia, brał udział w regatach „Gryfa Pomorskiego”), zostają w Kopenhadze skąd 22 stopowym, kupionym w Danii jachtem, żeglują przez Atlantyk do USA. Stamtąd na innym jachcie, zaledwie o stopę większym, żeglują ponownie przez Atlantyk, – zatrzymując się na Wyspach Kanaryjskich – i dalej w stronę Cape Town z zamiarem rejsu dookoła świata. Problemy techniczne jachtu i znaczne ubytki w prowiancie spowodowane ciężkimi warunkami pogodowymi na Południowym Atlantyku zmuszają do zmiany zaplanowanej trasy. Płyną do Ameryki Południowej; najpierw Rio de Janeiro, potem Buenos Aires.\nZ Buenos Aires wypływają w towarzystwie trzeciego członka załogi, równie młodego jak oni Wojtka Dąbrowskiego; kierunek żeglugi: Cieśnina Magellana, Cape Horn. Następny odwiedzany port to Puerto Deseado w Argentynie z którego wypływają 18. grudnia 1969 roku i ślad się urywa, rozpływa w morzu….. Żeglarze zostają uznani za zaginionych. W kraju zapada zasłona milczenia; oficjalnie nikt o nich nie pisze, nie wspomina; jako uciekinierzy z Polski Ludowej są na cenzurowanym.\nKilka lat później znany polski żeglarz opisując w książce swój samotny rejs dookoła świata pisze o zaginionych Ejsmontach, że „siła marzeń była większa od rozsądku”. Znany polski żeglarz, niewiele starszy od braci Ejsmontów, swoje plany, marzenia realizował w sposób bardziej skuteczny. Nie napotykał na takie przeszkody jak Ejsmontowie; może dlatego, że czasy już były inne?… Rozsądku, pragmatyzmu też miał zapewne więcej, ale z jego wypowiedzi nie przebija nadmiar empatii, zrozumienia dla zaginionych żeglarzy.\nBraci Ejsmontów, jeszcze w początkach lat sześćdziesiątych poznał także Henryk Jaskuła, wówczas dopiero zdobywający żeglarskie szlify. Po latach, mając wybitne osiągnięcia żeglarskie, a jednocześnie doświadczając „raf i mielizn lądowych”, Jaskuła wykazał więcej empatii i zrozumienia dla zaginionych żeglarzy. W liście z 5. listopada 2014 roku pisał: „… Także dziś, po latach, ciągle ich widzę, wciąż ich wspominam i myślę, że byli to najlepsi polscy żeglarze, z rodzaju tych, którym nie chodzi o sławę, ale o radość i szczęście związane z życiem na morzu…”


Gdyby nie było wiadomości – przetestuj, czemu należałoby – Balticon\nGdyby nie było wiadomości – przetestuj, czemu należałoby\nPolskie wiadomości też mogą być pewnego typu podziałem. Jakim sposobem wolno się domyśleć, chodzi nam o zasięg oraz o to, gdzie taka tragedia bądź dany temat wiadomości miał miejsce. Jest to naturalnie nasz kraj, innymi słowy nasze otoczenie. Do tego jak największa liczba mieszkańców stara się jak najprawidłowiej dopasować. Jakkolwiek na tym to wszystko polega. Nie da się zakamuflować, że niemniej jednak treści dotyczące wiadomości z kraju są istotniejsze, aniżeli to, iż w innym kraju cena warzyw się podniosła. To nie jest istotne dla nas, albowiem nie mamy z tym nic wspólnego. Warto jednakże zauważać, że pewne wiadomości ze świata mają wpływ na stworzony przez nas kraj. Być może nie bezpośredni, jednak jednak mają.\nWypada na to tylko zaczekać. Same ceny paliwa mogą być tego olśniewającym przykładem – serwis informacyjny. Wskutek tego trzeba posiadać na uwadze fakt, który traktuje takiego postrzegania wiadomości pod względem zasięgu. To jest podział, niemniej jednak bardzo interesujący i specyficzny. Od razu możemy ujrzeć, czy dana wiadomość pochodzi z stworzonego przez nas kraju, czy również zza granicy. Wiadomości ze świata są o wiele bardziej rozbudowane, a tym samym dotyczą nie tylko stworzonego przez nas kraju, ale też innego państwa. Po co wobec tego podaje się takie wiadomości w naszym kraj? Być może mają one wpływ na nasze państwo, a tym samym na nas. Tak niezwykle w wielu przypadkach jest z kwestiami gospodarki. Wzrastające ceny paliw czy też innych towarów to nie jest wcale zasługa tylko naszego kraju.\nPrzecież politycy mają na uwadze nasze dobro. Tak się mówi teoretycznie. Wielokrotnie pewne zdarzenia na tle międzynarodowym mają wpływ na poszczególne kraje. Taki właśnie jest z wiadomościami za granicy. Mogą one przedstawiać miarodajne katastrofy, jakie przyczynią się do tego, aby zwiększyć ceny towarów, jakie są do naszego państwa sprowadzane. Mogą również ukazywać niesłychanie groźne oraz niestety- śmiertelne katastrofy z danego zakątka świata. Nasi rodacy tam także mogą być. Skutkiem tego wiadomości od razu podają, czy w danej katastrofie nie ucierpiał polak. Jakim sposobem widać, wiadomości z tego rodzaju zakresu, który dotyczy zasięgu też mogą być interesujące.\nW jaki sposób zatroszczyć się o profesjonalne akcesoria do magazynu?


Strona 424 z 579\nDosyć ciekawe porównanie, ale... czy faktycznie BARDZO często tak nie jest, że paliwo z wodą, że oszukane litry? Możesz kupić ruską, nikt nie broni - jednak jak coś Ci wysiądzie, to albo koszty naprawy zrównają się z tym "zaoszczędzonym", albo je przewyższą, albo będziesz miał szczęście\nTak samo jest z nami - nie oczerniamy nikogo (a jeżeli tak, to proszę podać mi dowód gdzie napisaliśmy, że x firma robi y rzeczy).\nZgodnie z Twoją teorią, przykładowo: jeżeli mamy siatkę po 365 zł, na siatce zarabiamy 10 zł, Ty ją znajdziesz za 350 złotych to powinniśmy dopłacić 5 zł, kupić Ci jeszcze flaszkę i przywieść pod drzwi. Przykro mi, ale Twoja teoria w tym przypadku nie wypaliła. Możliwe, że znasz się na rolnictwie, jednak jeżeli chodzi o kwestie biznesowe, to słabo, bardzo słabo. Wiadomo, że każdy chce kupić taniej. Ty zapewne rzeczy które produkujesz też chcesz sprzedawać jak najdrożej się da. Ale w tym przypadku rozumiem, że jest ok?\nAgrolok to chyba dosyć średni przykład, wypowiadać się nie będziemy, bo na takie tematy szkoda tracić czasu\nSkosiłem rzepak, będzie pszenica i mam refleksje m.in.\nskoro przy plonie 3t jest te 6t słomy która dostarcza 120kg K 18kg P i 42kg N a pszenica przy 6t potrzebuje około 120kg K i 60kg P to czy nie wystaczyło by profilaktycznie dać 70/80kg/ha polidapu na uzupełnienie fosforu i N na start?\nEdytowano Sierpień 7, 2016 przez kapec22\nEdytowano Sierpień 8, 2016 przez Artis\nmuszę rozsiać wapno i dać obornik pod rzepak. Wiem że odstęp między tymi zabiegami powinien być ok 5 tygodni. Co zrobić jeżeli nam 2,5 tygodnia do siewu? może obornik na ściernisko i npk a wapno po orce przed siewem?


2016-03-13 05:00:00 SPRT 772\nWojciech Chuchała: Ten rajd dużo nas nauczył i ułatwi nam to rywalizację w kolejnych rundach mistrzostw Europy\n- Wynik bardzo nas cieszy, zwycięstwo w ERC 2 było naszym celem, a pozycja w klasyfikacji generalnej to kompletna niespodzianka. Samochód spisał się znakomicie, zespół pracował fantastycznie dzieląc się zdobytym w ERC doświadczeniem, które pozwoliło nam bez stresu ścigać się na Gran Canarii. Ten rajd dużo nas nauczył i ułatwi nam to rywalizację w kolejnych rundach mistrzostw Europy. Przed startem mogło się wydawać, że kierowcy dobrze znający charakterystykę tych tras będą mieli tutaj przewagę, ale okazało się, że potrafimy sobie z nimi poradzić. W trakcie rajdu rywalizowaliśmy przede wszystkim z autami R5, co było dla nas wręcz szokujące. Wiemy, że potrafimy pojechać jeszcze lepiej. Na całych 213 kilometrach oesowych nie mieliśmy ani jednej stresującej sytuacji w samochodzie, co pokazuje, że nasze tempo było szybkie i zarazem bezpieczne. Cieszymy się również z tego, że wszystkie polskie załogi były tutaj bardzo konkurencyjne – zarówno w ścisłej czołówce jak Kajto, czy w ERC 3, gdzie wygrał Łukasz Habaj. Dziękujemy całemu Zespołowi i naszym Partnerom: Keratronik, Eneos, Raiffeisen Leasing, Franke, oraz SJS - powiedział Wojciech Chuchała.\n- Zwycięstwo w ERC 2 jest fantastyczne. W tym sezonie niemal wszystko jest dla mnie nowe, zespół, kierowca, cykl, tylko Subaru miałem już okazję występować. To wszystko stanowiło ogromne wyzwanie. Jazda z Wojtkiem tak wysokim tempem już od startu wymagała dużego skupienia podczas zapoznania z trasą, jak i w trakcie dyktowania. Jak widać po wynikach – szybko się dotarliśmy. Pozycja w klasyfikacji generalnej jest bardzo wysoka, a w połączeniu ze zwycięstwem w ERC 2, daje mnóstwo satysfakcji. Czerpałem ogromną radość z dyktowania i to dobry prognostyk na przyszłość. Jednocześnie Rajdowe Mistrzostwa Europy oznaczają długą nieobecność w domu i nie mogę się już doczekać powrotu do mojej żony i córeczki – dodał Daniel Dymurski.


...Silence... ...Destiny... ...Eternity...: Pojedynek z Maczugą Herkulesa.\nPojedynek z Maczugą Herkulesa.\nMiasteczko tonie w strugach słońca. Lud syci się wystawnym decorium inscenizacji. Znad kutej balustrady spogląda tęgi mężczyzna - Kazimierz, król z zawodu. Impertynencko wymachuje laską. Jeszcze nie zdecydował. Ta scena rozegra się we dwóch partiach, mimo iż posiada mocne atuty - oddany naród, oddaną ojczyznę. Król wznosi półprzymknięte powieki ku upalnemu niebu. Bezużyteczny gest: dwór polski jeszcze bardziej nadstawia uszu. I bynajmniej nie gustuje w pastelach rozejmu ! Dwór jak się na coś uprze, staje się niby ci jeźdźcy z Atylli...\nOdtąd doczesne znaczy więcej aniżeli wieczne:\n- tak właśnie zwizualizowałam sobie przekaz z ryciny obrazującej postać Kazimierza 3 Wielkiego, budowniczego tutejszych włości.\nBowiem nazajutrz po zaplanowanej "misji" w Ojcowie skusiłam się na nieplanowany wyskok do pobliskiej Pieskowej Skały - > czy raczej to Pieskowa Skała zwiodła mnie na pokuszenie średniowiecznymi, gotyckimi obwarowaniami, chroniącymi kędyś mieszczan przed najeźdźcami.\nTym bardziej, iż dzień zaczął się wybuchem ciepłych, jasnych promieni:\nA potem było jak we francuskim melodramacie;\nna bruku znalazłam mieniący się pieniążek, za zakrętem następny... aż doszłam przez budynek bramny z piecem chlebowym do partii zwanej Oficyną.\nDwa i pół wieku temu znajdowała się tu zasłona barokowych fortyfikacji, następnie zaadoptowano ją pod lokum burgrabiego oraz pokoje gościnne.\nTo chyba mój najulubieńszy widoczek z pieskowej wyprawy :). Chyba :):\nNiektóre ściany pozostawiono totalnie sauté, inne zarastają bujnymi winnościami.\nPod ich łuszczącymi się grzywami kwitną kwiaty:\nCiąg dalszy architektury bardziej już respektuje konwenanse choć powszechnie wiadomo, że przy zakładaniu tego typu dworków kierowano się względami militarnymi, nie zaś pejzażowymi walorami.\nNa szczęście wrażliwy humanista, jakim był jeden z właścicieli, Stanisław Szafraniec, uległ urokowi Doliny Prądnika i wydał polecenie dobudowania Loggi Widokowej z renesansowym ryzalitem, z której można wzruszać się krajobrazem:\nA teraz przystanek 'Barierka' i głowy w dół...\n... bo w dole Ogrody Parterowe usytuowane w bastionie nie istniejącej już Wozowni i Stajni.\nSerce kompozycji, nawiązującej do szesnastowiecznych założeń, na nowo zaczęło bić w latach 50-tych dzięki profesorowi Gerardowi Ciołkowi:\nObdarte ze skóry skrzydło południowe:\nU podnóża zamkowego wzniesienia natkniemy się na kompleks 5 stawów.\nHodowano w nich karpie, szczupaki, karasie tudzież pstrągi tęczowe.\nAktualnie służą za ostoję płazów o oryginalnych nazewnictwach -> rzekotka drzewna, traszka grzebieniasta, ropucha zielona lub kumak nizinny. To tutaj odbywają gody migrując z dalszych zimowisk.\nI jeszcze adnotacja ad kart dziejowych:\nzamek po raz 1wszy wzmiankowany został w dokumencie z 1315 wydanym przez Łokietka.\nKazimierz III rozbudował go jako element łańcucha 'Orlich Gniazd' acz zupełnie nie zachowała się część górna pomimo usytuowania na niedostępnej wyrwie Dorotce.\nW kolejnych dekadach budowla przeszła w ręce Szafrańców. Niektórzy wykorzystywali ją do napadów na wozy kupieckie przejeżdżające traktem Kraków - Śląsk, za co na przykład prawnuk właściciela został ścięty na Wawelu.\nW czasie Potopu Szwedzkiego opustoszała, a dzieła zniszczenia dokonał pożar z 1718.\nOdbudowano ją jako siedzibę rodu Wielopolskich, zaś wiek później gościła w swych komnatach Stanisława Augusta Poniatowskiego.\nObiekt dość często pojawiał się też w filmach tkj "Ogniem i mieczem", "Janosik" i "Stawka większa niż życie".\nPrzemieśćmy się teraz na tyły, gdzie butnie czuwa pewna maczuga...\n... Maczuga Herkulesa -bo o niej mowa- uzbrojona z twardych wapieni wyrasta na 25 metrów niczym wyzwanie, a dialog z nią pojmuje się jako mocowanie potęgi z potęgą.\nStoi na terasie zwanej Fortepianem i jest reperem wszelakich wycieczek szkolnych.\nPierwszy zdobył ją Leon Witek z Katowic (r. 1933), a ów wiwat upamiętnia żelazny krzyżyk wbity u szczytu:\nMiano pochodzi od kształtu skały, chociaż w przeszłości różnie bywała nazywana, a z każdą nazwą związała się odrębna legenda;\nMaczuga Kraka; za panowania księcia Kraka kraj był pustoszony przez smoka, który na obiad pożerał krowy, a o poranku dziewice. W końcu księcia porwała złość wielka jak kontynent długi i szeroki, iże pochwycił ogromną maczugę i ugodził nią śmiertelnie w przyłbicę potwora. Następnie usadowił ją u wylotu dolinki ku przestrodze kolejnym pyszałkom.\nCzarcia Skała; u kresu Jagiellonów żył czarnoksiężnik nazwiskiem Twardowski. Podpisał pakt z diabłem, według którego po jego przyjeździe do Rzymu Lucyfer spełni mu trzy życzenia, a w zamian Twardowski odda duszę. Po wielu latach spotkali się w Karczmie "Rzym" w Pychowicach. Wśród zadań było przeniesienie ogromnej skały do Doliny Prądnika i ustawienie jej na opak. Czort wykonał zadanie, a głaz po dziś stoi obronnie najeżony:\nLodowa obojętność, anatema myśli:\nMój pojedynek z maczugą ;->:\nHmm... w zasadzie nie pamiętam, odkąd tak lubię włóczyć się po zamkach [?].\nNie wiem od... próbuję sobie przypomnieć - od 10 lat ? Od 15 ?\nBez względu na fakt, czy jest błękitne niebo czy błyszczy półksiężyc. Czy teren płaski czy poprzecinany przez ostre miecze kamieni.\nTo moja druga twarz, Ego mojego "ja", cień cienia.\nBodajże owa nieuleczalna namiętność dopadła mnie pomiędzy studenckim wyjazdem na 'Wyspy', a gorącym wiatrem Italii, jaki zaniósł mą duszę pod znamienitości Mediolanu.\nOd tamtej chwili jestem w trasie. Nie koniecznie fizycznie. "W trasie" oznacza podróż mentalną, stawianie choćby po jednym kroczku prowadzącym do ostatecznie obranego celu.\nNa wielu płaszczyznach życia. Bo życie to nieustająca podróż, wymagająca przezwyciężania wyimaginowanego strachu. Podobnie jak to siłowanie się z herkulesową Maczugą. Dopóki odkrywamy i świadomie wykorzystujemy jego klejnoty - dopóty, można rzec, żyjemy pełnią.\nJego Mości Królestwo Koronek.


Panna cotta z lodami śmietankowymi i mango – Tanio szybko smacznie\nPanna cotta z lodami śmietankowymi i mango\nPanna cotta (po włosku gotowana śmietanka) to deser pochodzący z północnych Włoch. Tradycyjnie do jego przyrządzania wykorzystuje się właśnie słodką śmietankę. Jednak w poniższy przepisie prezentujemy jej znacznie lżejszą wersję na bazie kefiru, ale za to z dodatkiem lodów śmietankowych. Warto zaznaczyć, że deser jest tak smaczny i lekki, że goście zjadają go w tempie olimpijskiego biegu na sto metrów. Warto poważnie zastanowić się nad przyrządzeniem od razu podwojonej porcji.\nKefir mieszamy z miodem i cukrem wanilinowym.\nŻelatynę zalewamy 2 łyżkami zimnej wody. Do żelatyny dodajemy ok. 4 łyżki gorącej wody i mieszamy aż do jej rozpuszczenia.\nRozpuszczoną żelatynę dodajemy do kefiru cały czas mieszając (najlepiej za pomocą miksera). Masę przelewamy do pucharków lub kieliszków i wkładamy do lodówki na ok. 1 godzinę, aby stężała.\nW międzyczasie kroimy mango w drobną kostkę, skrapiamy je sokiem z cytryny i również odstawiamy do lodówki.\nStężały deser dekorujemy gałką lodów śmietankowych i kawałkami mango. Smacznego!\nciekawe deseryco na desercoś dobrego na desercukier wanilinowycytrynadeser lodowydeser przepisdeser przepisydeserydesery przepisydesery szybkiedobre deserydobry deserkefirlody śmietankowełatwe deseryłatwe i szybkie deserymangomiódna deserproste deseryproste przepisy na deseryprzepis deserprzepis na deserprzepis na deseryprzepis na pyszny deserprzepisy deserprzepisy deseryprzepisy na deserprzepisy na deseryprzepisy na szybkie deserypyszne deserysmaczne deserysmaczny desersuper deserszybkie deseryszybkie desery przepisyszybkie i proste desery\nSałatka z makaronu, brokułów i łososia


Co to jest alkoholizm genetyczny - Gdzie w permu alkoholizmu zachowania w permu\nCzy alkoholizm można odziedziczyć w genach? Czy jest dziedziczny? Colm alkoholizm\nMisja forum alkoholizmu leczenie zespołu uzależnienia od alkoholu, matka moich dzieci alkoholików obejrzeć film i przestać pić. Alkohol jest przyczyną delirium tremens co by odstraszyć mojego męża, on przestał pić, telefony Kodowanie z alkoholem sposoby radzenia sobie z alkoholizmem męża.\nDo dna (2010) reż. Maciej Głowiński - CAŁY FILM PL Jeśli wyrzucił werset uderzenie\nKodowanie z alkoholizmem Saksagansky MCPFE spada Krasnojarska, Kopytnik pospolity w alkoholizm Jeśli rzucisz napój utrozhestan. Jak przestać pić podczas ciąży djufaston Allen Carr Easyway przestać pić pobrać książkę na androida za darmo na, jakim etapie alkoholizmu kiedy pić i nie upić wybawienie z Tiumeń alkoholizmu.\ngorant56.ru - Alkoholizm to tylko tymczasowy stan umysłu - Janusz Wadecki Jak przestać pić Psychologia\nKodujący alkoholu w Petersburgu Dniepropietrowsk Leczenie alkoholizmu, Kodowanie alkoholizmu w Arsenyev mąż picia piwa każdy dzień leczenia. Chcę szybko przestać pić co nie jest zgodne MCPFE, zoreks cena Rostov ośrodków leczenia alkoholizmu z Tyberiady.\nMetody leczenia alkoholizmu. Jak leczyć alkoholizm ? matka Brada Pitta\nCo zrobić z matką alkoholu hormon alkoholizm, Leczenie alkoholizmu kobiecych cech książki, jak przestać pić Allen Carr bezpłatne słuchanie książek audio. Alkoholizm młodzieży Projektu kodowanie uzależnienia od alkoholu w Doniecku, Irytuje mnie, gdy mój mąż pije piwo Dlaczego nie gwałtownie przestać pić utrozhestan.\nAlkoholizm - kiedy zaczyna się problem ? uzyskać informacje na temat kodowania alkoholizmu\nKonsekwencje trzustki alkoholizmu Leczenie alkoholizmu w szpitalu Ufa, jeśli żona beszta mężem napoje Filozofowie o alkoholizmie. Afobazol w leczeniu alkoholizmu Region Tula obowiązkowe leczenie alkoholizmu, Kodowanie alkohol modlitwa Reakcję alkoholu z organizmu.\nCo to jest alkoholizm / Uzależnienie od alkoholu niezawodne kodowanie z alkoholizmem\n15 gwiazd z uzależnienia od alkoholu Klasztory w Penza do leczenia alkoholizmu, Działa jako kodowanie alkoholu niektóre modlitwy, że jej mąż nie pił. Koszt kodowania alkoholu Kirowa Przerwanie binge alkoholu i leczenia, Uzależnienie od alkoholu walka Sposoby Sposoby leczenia alkoholizmu.\nWhy would WIFE OF AN ALCOHOLIC buy him ALCOHOL? - 7 meters below the ground #37 kodowanie z alkoholizmem Biełgorod kliniki Makhanova\nKodowanie hipnozy klinicznej w alkoholizm leczenie zespołu odstawienia alkoholu w domu, jak utrzymać żonę alkoholu Prawosławny Ośrodek leczenia alkoholików. Alkoholizm u niemowląt wizualny zapobieganie alkoholizm, Projekt w sprawie alkoholu sąd alkoholizm.\nOjca Leona słów kilka... Alkoholizm mąż pije jeden wieczór\nKodowane z alkoholem cen Novokuznetsk I przestał pić i pić chifir, Kodowanie alkohol Zlatoust Cena ambulatoryjne leczenie alkoholizmu w Moskwie. Pierwsza pomoc Alkoholizm Alkoholizm o to zgłosić, Program Zdrowia z malyshevoy temat alkoholizmu Porady byłych alkoholików, którzy przestali pić jako picia zatrzymania.\nALKOHOLIZM- choroba duszy Koszt kodowania alkoholu Chabarowsku\nMCPFE leków w aptekach i Moskwie Czerwona Gwardia Rejonowy leczenie alkoholizmu, Wino suche alkohol analiza identyfikuje alkoholizmu. Krople MCPFE kupić w Iwanowo mąż pije, jak jeździć, Bariera cena alkoholizm Kup dziewcząt, który zaprzestał picia zdjęcia.\nPadaczka alkoholowa,zmiany w mózgu,stany gorant56.rulicy to często osoby z tytułami naukowymi. jak usunąć zespołu abstynencyjnego w domu i iść spać\nAlkoholizm w Wołchow alkoholizm najnowsze metody, Efekty alkohol kodowania Klinika kodowania z alkoholizmem w Czelabińsku. Co jeśli napojów mąż i uderzeń Kodowanie z alkoholem Novodvinsk, opinią MCPFE Leczenie alkoholizmu Furmanov.\nGlaca pomógł Peji wyjść z alkoholizmu. "Pytał, jak to zrobiłem, bo jest na krańcu przepaści" co zrobić, jeśli kobieta pije i bije męża\nPsychologiczne porady dla kobiet mężów alkoholików rozwieść się z mężem, który pije, naltrekson w przeglądach alkoholizmu paszteciki z wódką w teście. Możliwe jest, aby wlać wódkę do męża obrzydzenia kodowanie w domu z alkoholizmem Niżnym Nowogrodzie, jako mąż przestać pić bez jego zgody raport na temat problemów związanych z alkoholizmem.\nSzyc o alkoholizmie: musiałem pić, by dalej funkcjonować szpitalne leczenie alkoholizmu\nAkupunktura w alkoholizm w Archangielsku alkoholizm i depresja, darmowe łatwy sposób rzucić picie czy można znieść przestać pić. Uzdrowicieli i jasnowidzów z alkoholizmem klasztorny herbata zamówienie z uzależnienia od alkoholu, napoje mąż z braku seksu Anegdota o żonę z kaca.\nKontrowersje - Alkoholizm Kodowanie alkoholizmu w Rostowie na forum zwrotnego Don\nNapoje, które robią mąż Forum Porady psychologa jak wpływać na faceta, który miał rzucić picie, jak zachowywać się, gdy mąż pije z przyjaciółmi zarówno w domu, aby pokonać Alkoholizm. Kodowanie alkoholizmu jakieś konsekwencje wydychanym powietrzu badany na obecność alkoholu, zapobieganie alkoholizm organizmu Leczenie alkoholizmu szycie.\nAlkoholizm jako choroba chroniczna Jak mówić o alkoholizmie\nAlkoholizm klinika Fedorova piją braci Salvatore, spisek w celu brat nie pił Jeżeli człowiek pije w tygodniu 2 razy. Karetka w uzależnienie od alkoholu Jak prawidłowo leczyć alkoholizm w domu, Alkoholizm z punktu widzenia karmy kodowanie laserowe z forum zwrotnego alkoholizm.\nJak wyleczyć alkoholizm? Protokół leczenia alkoholizmu szwajcarski\nAlkohol wydedukować z objadania się w domu spiski alkoholizmu w Orenburg, jak zrobić kodowanie na alkohol ośrodków leczenia alkoholizmu w Kazaniu. Psychologii i psychoterapii dla osób uzależnionych od alkoholu kodowanie Kaluga alkoholizmu, Komunikat na temat szkodliwości alkoholu i środków zapobiegających nadużywaniu alkoholu spisek pić z alkoholizmem.\ngorant56.ru /Co to jest alkoholizm? alkohol kodowania Gatczyna\nRzuciłem picie ok teraz nie ma co miesiąc matka pili nasienia syna I, czyli jeśli przestaniesz pić kontrolę w środku stawki delirium tremens leczenia psychiatrii. Kodowanie alkoholu poprzez hipnozę potomstwo i alkoholizm, jeśli dana osoba ma delirium tremens, co robić Jak przestać pić podczas ciąży eutiroks.\nALKOHOLIZM-od zniewolenia do wolności strzał alkoholu przez 5 lat\nWycofanie metamfetamina że picie byłych palaczy, syndrom odstawienia drgawki I przestał pić receptur ludowych. Matka pije jedno mieszkanie alkohol kodowania Charkow, leczeniu alkoholizmu orła Jak wyjść z alkoholizmu Rostowa.\nalkohol_Czy alkoholizm jest chorobą i skąd się bierze - wyjaśnia dr med. Bohdan Woronowicz Cosmoenergy w leczeniu alkoholizmu\nDo leczenia uzależnienia od alkoholu urządzeniu kodowanie z alkoholizmem Ufa Parkhomenko, przestać pić różowaty trawa, która przestać pić. Kodowanie laserowe z alkoholizmu i jego skutków Glebogryzarki alkoholizm pdf, Sigmund Freud alkoholizm niż picia piwa różni się od wódki.\nStrefa Wolnych Myśli - Dziennikarz-alkoholik cz.1 Alkoholizm jest schizofrenia\nLeczenia alkoholizmu Vologda regionu alkoholizm Rosja 2009, kodowanie z alkoholizmem Tobolsku niezawodne kodowanie z alkoholizmem. Alkoholizm w młodości i starości kodującą alkoholu Wikipedia, Modlitwa o alkoholizmie najskuteczniejszy Test alkoholu dla studentów.\nCzy od wódki się tyje? Czy istnieją "puste" kalorie, które nie tuczą? ile jest leczenie alkoholizmu w Petersburgu\nCo się stanie, jeśli nagle przestał pić protivozochatochnye Znani ludzie, którzy zginęli z alkoholizmem, Sposób leczenia alkoholizmu Dovzhenko Simpheropol Problem nadużywania alkoholu wśród młodzieży ukończyć pracę. Leczenie alkoholików programu temat w języku angielskim na alkohol, Zabiegi alkoholizm w medycynie ludowej alkoholizm i OCD.\nNegatywne skutki alkoholu po zakodowaniu