Wędrówki piesze szlaki turystyczne ścieżki spacerowe - mapy opisy - Oddział Polskiego Towarzystwa Turystyczno - Krajoznawczego w Stroniu Śląskim\nDzisiaj: 83Wszystkie: 15747\nSzlaki turystyczne ze Stronia Śląskiego\nJeden z najczęściej uczęszczanych szlaków ze Stronia Śląskiego. Początek na przytanku PKS ul. Kościuszki, następnie przy Urzędzie Miejskim szlak skręca w ulicę Sportową. Po prawej stronie mijamy dawny poewangelicki kościół z 1915 roku. Naprzeciwko tamy skręcamy w prawo na zbocze Krzyżnika (710 m npm.). Następnie dalej zboczem Janowca dochodzimy do Kletna i drogą asfaltową do Jaskini Niedźwiedziej. Dalej szlak wiedzie tzw. Gęsią Gardzielą do skrzyżowania ze znakami czerwonymi z Czarnej Góry. I dalej kamienistą drogą na Halę pod Śnieżnikiem do schroniska PTTK. Od schroniska na szczyt Śnieżnika /1425 m npm. / około 30 minut. Bezleśna kopuła skąd roztacza się rozległa panorama Sudetów po Karkonosze i Masyw Wysokiego Jesenika.\nW załącznikach mapy ścieżek spacerowych


Dieta ketagoniczna - naukowe podejście ⋆ pojazdy.com.pl\nDieta ketagoniczna – naukowe podejście\nby Redakcja pojazdy.com.pl Listopad 26, 2020, 5:39 pm\nNaukowiec w niezwykle szczery sposób wytłumaczy nam to, że dieta ketagoniczna to dieta, która zakłada jak najniższe spożycie węglowodanów. Będzie też szczerym jeśli chodzi o łączenie tej diety z mięsami różnego rodzaju, bo rola naukowca zajmującego się dietetyką polega też na trafnym uświadamianiu społeczeństwa, czyli do przekierowywania do źródeł wiedzy, np. Blog Dietetyk ( https://dietetyk.edu.pl ). Ten typ podejścia naukowców do sprawy jest cenionym, bo tacy ludzie nie tylko mówią nam o tym, że mięso to cynk wzmacniający paznokcie i zęby. Ich rola jest znacznie bardziej rozbudowaną i dlatego o diecie ketagonicznej mówią wiele. Także w przypadku wywiadów telewizyjnych, które oglądają kobiety zafascynowane ciekawymi dietami. Te wywiady to też do pewnego stopnia magnetyzm danego naukowca, czy też profesora od dietetyki. Ludzie tacy też sporo mówią o fiksacji dotyczących diet i o tym, że trzeba znaleźć tę psychiczną równowagę jeśli chodzi o pogodzenie diety z tymi smakowymi przyjemnościami. Zazwyczaj da się jakoś to uczynić, choć nie w każdym przypadku jest to należycie prostym, bo wielu z nas lubi okazyjnie oddawać się smakowym przyjemnościom.\n„Autorytet naukowca jeśli chodzi o diety”\nAutorytet danego naukowca zajmującego się dietą ketagoniczną wpływa czasami na popularność diety lub też na popularność jego patentów dotyczących posiłków. Mowa tu dokładnie o tym, że naukowiec ma swoje podejście, czyli poucza o podejściu praktycznym do tej diety i o tym bardziej wytwornym, czyli o tworzeniu sałatek, które mają swój czar i to głównie ze względu na niemal niespotykaną barwność produktów. Taka prezentacja punktów widzenia jest istotną jeśli chodzi o naukowca, który podchodzi do sprawy w sposób dość drobiazgowy, czyli zna się na tej diecie, ale na dokładkę śledzi kulinarną modę, po to by oczarować ludzi ciekawymi perspektywami, jeśli chodzi o wywiad w telewizji.. Tymi cechami nie każdy naukowiec potrafi się wykazać, bo wielu naukowców ukazuje nam jedynie suche dane z papieru, które są w znacznym stopniu istotnymi, ale też nie przemawiają tak jak wizerunki wyszukanych dań pasujących do tej konkretnej diety.\n„Naukowiec prowadzący blog o dietach”\nNaukowcy w czasach obecnych mogą też prowadzić blogi o dietach, takich jak dieta ketagoniczna. Ten naukowy blog jest ciekawym ze względu na wiele istotnych prawd, a sam naukowiec stara się też być mistrzem kuchni, który potrafi przekonać do swojego punktu widzenia osoby czytające dany blog. Wiele znaczy też i to, że jego początek z danym blogiem nie jest najlepszym, czyli początkowo te ujęcia potraw i opisy zamieszczane pod nimi są dość chaotyczne. Zmienia się to po pewnym czasie, bo naukowiec bloger może też modyfikować styl opisywania danych dań i pogrubiać dane dotyczące produktów i składu. Taka wzorowa czytelność receptur jest niezwykle ważną dla ludzi czytających dany blog, bo oni chcą na własną rękę tworzyć te ciekawe dania. Ich sporządzenie we własnej kuchni wymaga fachowej instrukcji odnośnie substancji i ich proporcji, a te muszą być podane w sposób zrozumiały, czyli w tekście musi być wyodrębniony i pogrubiony przepis.\nAwarie sprzętu AGD – jak sobie z nimi poradzić?\nIdealna zapiekanka z indykiem i warzywami\nJak uprzyjemnić sobie zimowe wieczory\nPrevious article Osie BPW\nNext article Eleganckie auto z charakterem – Hyundai i30 Fastback N\nKlasyfikacja i typy motocykli\nBawełniane prześcieradło z gumką – dlaczego warto?\nNa czym polega naprawa pompowtrysków w systemie SCC Economic?\nJaką montażownicę do opon wybrać?\nKatalizator to potoczna nazwa reaktora katalitycznego, czyli niezwykle istotnego elementu, montowanego w pojazdach z silnikiem spalinowym. Razem z tłumikami, kolektorami i filtrami jest częścią układu wydechowego. Katalizatory można znaleźć w samochodach zarówno osobowych jak i ciężarowych, wózkach widłowych czy nawet lokomotywach. Funkcja katalizatora samochodowego. Zadaniem reaktora katalitycznego jest redukcja emisji szkodliwych substancji w spalinach pojazdu. Jak zbudowany […] More\nby Redakcja pojazdy.com.pl Maj 13, 2022, 5:46 am\nGlinka do lakieru jest mieszanką masy plastycznej, a także lekko ściernych cząsteczek, które stosowane są między innymi w pastach polerskich. Jednakże w odróżnieniu do nich glinki do lakieru są znacznie mniej agresywne, a także dużo bardziej bezpieczne w użytkowaniu. Służą one do mechanicznego usuwania zanieczyszczeń znajdujących się na powierzchni lakieru samochodowego. Jest to głównie smoła, […] More\nby Redakcja pojazdy.com.pl Kwiecień 29, 2022, 7:23 am\nJest wiele rodzajów motocykli, jakie można spotkać na drodze. Prezentują one różne typy i zastosowania, od typowo sportowych modeli po klasykę. Można także zrezygnować z asfaltowych nawierzchni i poszaleć na innych, naturalnych nawierzchniach. W kategorii takich offroadowych pojazdów dużym powodzeniem cieszą się motocykle crossowe, są one dostosowane do jazdy na torach i mogą brać udział […] More\nby Redakcja pojazdy.com.pl Kwiecień 19, 2022, 5:10 am\nEleganckie auto z charakterem – Hyundai i30 Fastback N


Gdzie pomników jest więcej niż drzew. W Skopje. - Bałkany według Rudej\nStart › Bałkany › Bez kategorii › Gdzie pomników jest więcej niż drzew. W Skopje.\n22 sierpnia 2014 roku pierwszy raz odwiedziliśmy macedońską stolicę, w trakcie naszej drogi powrotnej do Polski. Wpis ten jest oczywiście kolejną częścią relacji Bałkany 2014, ale z racji tego, że warto poświęcić Skopje nieco więcej miejsca, postanowiłam zaburzyć nieco chronologię i dojazd do i z tego miasta opisać później. Zatem zapraszam Was na spacer po sierpniowej, macedońskiej stolicy.\nDo Skopje jedziemy z Ohrydy, trasą przez Mavrovo, która teoretycznie miała być widokowa. Prawda jest jednak taka, że większość „zwykłych” albańskich dróg jest znacznie bardziej obfitująca w piękne krajobrazy. Dodatkowo przez sporą większość czasu snujemy się po górskiej trasie za sporymi ciężarówkami wiozącymi drewno, które niestety nie osiągały zbyt dużych prędkości, a wyprzedzanie ich na zakrętach było jednak dość ryzykowne. Następnie za Gostivarem wjeżdżamy na autostradę, która bezpośrednio powiodła nas do macedońskiej stolicy. Na tym odcinku znajdują się cztery punkty poboru opłat. Co ciekawe my uiszczamy opłatę tylko w dwóch, gdyż w pozostałych chcemy płacić kartą i kasjerzy widząc, że terminale działają wolno a kolejka rośnie, puszczają nas bez uiszczania czegokolwiek.\nZ autostrady kierujemy się za drogowskazami na centrum miasta. W okolicy skopijskiego zoo zaczynamy szukać miejsca parkingowego i szybko przypominamy sobie opowieść rodziców Marka o tym, że w Skopje za parkowanie płaci się smsami. W pobliżu zoo wszędzie widnieją tabliczki informujące o potrzebie wysłania wiadomości tekstowej. Ostatecznie zostawiamy Kiankę w pobliskim parku, a ja decyduję się wysłać sms. Na nr 144 144 należy przesłać wiadomość o treści: nr strefy parkowania, w której aktualnie jesteśmy + nr rejestracyjny auta, np. CB TK1111. Po zakończeniu parkowania należy wysłać na ten sam numer sms o treści „s” jak stop. Koszt wiadomości to 5MKD, natomiast koszt godziny postojowej to 25MKD (oczywiście ta kwota zależy od strefy postojowej, ale koło zoo wynosiła właśnie tyle). Parkowanie w soboty i niedziele jest za darmo.\nWzdłuż parku ruszamy na zwiedzanie miasta. Bulwarem Ilinden maszerujemy w stronę centrum, mijając po naszej lewej stronie stadion narodowy. Docieramy nad brzeg Vardaru, skąd już rozciąga się widok na Kale (twierdzę) oraz nowo powstające budynki w ramach projektu Skopje 2014. My początkowo kierujemy się w stronę Kamiennego Mostu – najważniejszego zabytku Skopje, pochodzącego z czasów panowania Imperium Osmańskiego. Jednak naszą uwagę bardziej przyciąga gigantyczny pomnik – fontanna przedstawiający Wojownika na Koniu czyli Aleksandra Wielkiego, stojący na pl. Makedonia. Monument robi wrażenie od początku do końca, a fontanna przyjemnie chłodzi, więc spędzamy dłuższą chwilę w towarzystwie Aleksandra oraz lwów. Oczywiście oprócz rozlicznych pomników, zwracamy uwagę na swoistą gigantomanię panującą w Skopje. Monumenty i budynki są ogromne (lub mają takie być), więc miasto troszkę przytłacza. W szczególności, że wszystkie te elementy stłoczone są na dość małej powierzchni. Dodatkowo centrum zwiedza się wśród dźwigów, rusztowań i metalowych płotów, które odgradzają codzienne, miejskie życie od kolejnej ogromnej budowy.\nStadion Narodowy w Skopje\nW odwiedzinach u Aleksandra\nZanim przekroczymy Kamienny Most, udajemy się z Markiem na zwiedzanie nowszej części miasta (po prawej stronie Vardaru). Najpierw zaglądamy w okolice Muzeum Matki Teresy, lub jak kto woli Domu Matki Teresy. Architektonicznie budynek ten może się albo bardzo podobać, albo kompletnie nie podobać i wzbudzać kontrowersje. Według nas jak na skopijskie standardy jest on ciekawy i dobrze wkomponowany w otoczenie. Warto dodać, że Matka Teresa była chyba najsławniejszą mieszkanką Skopje. Idąc dalej, wzdłuż głównego deptaka, docieramy przed budynek dawnego dworca kolejowego, na którego fasadzie znajduje się zegar, który zatrzymał się dokładnie o godzinie, w której wybuchło trzęsienie ziemi, czyli o 5:17. Trzęsienie trwało raptem 20 sekund i feralnego 26 lipca 1963 roku zniszczyło 70% budynków mieszkalnych Skopje, zabiło 1070 osób, a 185 000 pozbawiło dachu nad głową. W budynku dawnego dworca kolejowego Skopje – Saloniki znajduje się obecnie Muzeum Skopje. Niestety tuż obok, po lewej stronie znajduje się dość obszerny, mocno zaśmiecony plac, na którym znajdują się jakieś szałasy lub prowizoryczne budki oraz pasł się koń. Z jednej strony w Skopje inwestuje się horrendalne pieniądze w nowe budynki, lecz przy okazji zaniedbuje się te już istniejące, a które wymagałyby jedynie remontu. Dodatkowo nowe inwestycje zwiększają dysproporcje pomiędzy poszczególnymi częściami miasta. To akurat nie robi dobrego wrażenia.\nMuzeum/Dom Matki Teresy\nFasada dawnego dworca kolejowego\nSpod dworca, przechodzimy między blokowiskami do parku, w którym znajduje się „Więcej pomników niż drzew”. Chodzi oczywiście o park Zhena Borets, w którym ustawiono kilka ogromnych, bardzo monumentalnych pomników. Marek trafnie zauważa, że gdyby stawiane były pojedynczo, to mogłyby zrobić wrażenie. Gdy tak stoją wszystkie razem, to jedynie przytłaczają. Wracamy na pl. Makedonia, przechodząc pod Porta Makedonia czyli łukiem tryumfalnym. Opuszczamy nowszą dzielnice i przez Kamienny Most udajemy się na Stary Bazar. Ta część miasta ma kompletnie inny, bardziej orientalny klimat. Przede wszystkim spotkać tu można więcej kobiet odzianych w chusty, a wieże minaretów górują nad okolicą. Kiedy zaś człowiek zagłębia się w uliczki bazaru, czuje się trochę jak w baśni „Tysiąca i jednej nocy” – wszędzie są sklepy jubilerskie z nieziemskimi wprost wyrobami ze srebra, złota i kamieni szlachetnych; sklepy z tkanymi dywanami i różnymi pięknymi materiałami; sklepy z rzeczami ze szkła; przeróżne warsztaty oraz małe kawiarenki i restauracje. Włóczymy się tam z Markiem przez dłuższą chwilę, chłonąc niepowtarzalną atmosferę tego miejsca.\nPrzechodząc przez Kamienny Most\nNa Starym Bazarze\nPóźniej udajemy się w stronę twierdzy. Akurat w jej okolic rozpoczynał się tego dnia festiwal piwa – grille powoli się rozgrzewały, a na scenie odbywała się próba jakiegoś zespołu. Wejście na teren twierdzy jest darmowe. My przechadzamy się po zrekonstruowanych murach, z których roztacza się fenomenalny widok na okolicę, a w szczególności górę Vodno z Krzyżem Milenijnym.\nFestiwal Piwa w Skopje\nKale – twierdza\nNiestety, choć Skopje zrobiło na nas duże wrażenie i chętnie poświęcilibyśmy mu więcej czasu, to musieliśmy zakończyć nasze zwiedzanie i powoli udać się w dalszą drogę powrotną do kraju. Zanim jednak całkiem opuściliśmy macedońską stolice, odwiedziliśmy jeszcze Sredno Vodno, czyli miejsce, mniej więcej w połowie stoku góry Vodno, skąd na jej szczyt wjeżdża kolej gondolowa. Już stamtąd roztaczają się cudne widoki na miasto. Niestety nie mogliśmy sobie pozwolić na wjazd na samą górę, ale i tak warto było dotrzeć choć do tego miejsca.\nLondyński piętrus jadący na Sredno Vodno\nWidok na Skopje z okolic Sredno Vodno\nKiedy opuszczaliśmy Skopje, wiedzieliśmy, że jeszcze do tego miasta wrócimy. Generalnie lubimy miasta/miejsca, które są kontrastowe, może nieco ekscentryczne i dziwne. Macedońska stolica taka właśnie jest i nie pozwala pozostać wobec niej obojętnym. Chyba z racji wzbudzania wielu skrajnych emocji, potrafi zaciekawić a nawet zauroczyć.\nA na koniec mały powrót do kwestii opłaty za parking. Dwa dni po wysłaniu smsów dotyczących parkowania otrzymałam wiadomość zwrotną, że nie zostały one dostarczone, więc po prostu parkowaliśmy za darmo i na szczęście nikt nie wlepił nam mandatu. W Skopje jednak, np. w okolicy dawnego dworca kolejowego znaleźć można miejskie parkingi, na których za postój płaci się w kasie, a nie za pomocą telefonu. Koszt to 30MKD za godzinę, a parkingi czynne są 24h/dobę.\n9 lutego 2015 o 16:28\nŻyczymy powodzenia w konkursie Blog Roku i zapraszamy do nas 🙂\n10 lutego 2015 o 08:32\nDzięki, aczkolwiek nie cisnęłam, żeby cokolwiek ugrać 😉\nKonkurs jest dla nieco większych blogerów, mających nieco więcej chętnych na wysyłanie smsów znajomych.\nPrzejechałam już kilka razy przed Macedonię ale jakoś zawsze tak wychodziło, że w Skopje się nie zatrzymałam. Też lubię takie kontrastowe miasta, chyba by mi się tam spodobało 🙂\n12 lutego 2015 o 20:34\nMyślę, że Skopje przypadłoby Ci do gustu, bo nie można się w nim nudzić. Uwagę przykuwają coraz to dziwniejsze pomniki czy budowle. Wciąż się coś dzieje 🙂\n10 lutego 2015 o 13:53\nAle dokładny wpis, super! Co do pomników wolałabym zamiast nich drzewa 😉 Stary bazar przypadł mi do gustu, a piętrus rozwalił 🙂 Ładna panorama miasta 🙂\nMieszkańcy też by woleli drzewa, w szczególności, że Skopje latem bywa nieznośnie upalne.\nPiętrusy są świetne, bo takie trochę „od czapy”. Bo kto kojarzy macedońską stolicę właśnie z nimi??\n10 lutego 2015 o 14:17\nDużo kontrastów widać na zdjęciach, z jednej strony pałace i pomniki, a z drugiej patrząc na widok na miasto to widać wieżowce i blokowiska, ale ma w sobie to coś…. Zobaczymy jak stolica będzie wyglądała jak już wszystko wybudują 🙂\n12 lutego 2015 o 20:32\nTak – kontrasty to podstawa w Skopje. Według mnie najlepiej jest samemu się tam udać i przekonać na własnej skórze, czy te kontrasty nam odpowiadają, czy wręcz przeciwnie.\n12 lutego 2015 o 15:37\nWow! Piękne zdjęcia! Zdecydowanie muszę odwiedzić Macedonię! Chyba jednak (JESZCZE) nie zwiedziłam dokładnie Bałkanów 😉\nMacedonia jest często omijana przez turystów, bo nie ma dostępu do morza. Według mnie jest ona naprawdę godna uwagi i urocza. A samo Skopje jest nietuzinkowe. Mnie przypadło do gustu, jednak dla części osób może być nieznośne z powodu swej kontrastowości.


Łączy w sobie skuteczność mezoterapii oraz wizualny efekt lekkiego krycia i ujednolicenia skóry. To nie jedyny atut zabiegu BB GLOW, bowiem podczas zabiegu używane ampułki w zauważalny sposób pielęgnują i odżywiają skórę BB GLOW można określić jako zabieg upiekszajacy, ukrywajacy niedoskonałości skóry Na czym polega zabieg: Zabieg BB GLOW polega na wprowadzaniu serum do trwałego rozświetlenia skóry i zamaskowania jej skaz i niedoskonałości poprzez mezoterapię mikroigłową Nano. BB GLOW jest to także serum pielęgnacyjne bogate w naturalne ekstrakty roślinne, witaminy, komórki macierzyste oraz Wit. B3 oraz peptydy nazywane czynnikiem wzrostu EGF.\nCzas zabiegu trwa 20 min. W podany czas przy zabiegu wchodzi wypełnianie ankiety oraz rozmowa.\nDepilacja laserowa Pach + wąsik gratis\nulica rtm. Witolda Pileckiego 15B, B, 05-100, Nowy Dwór Mazowiecki\nZabieg liftingujący z zastosowaniem kwasu migdałowego , polecany do skóry mieszanej , tłustej i problematycznej\nDelikatny resurfacing na bazie kwasu azelainowego [10%] i kwasu kojowego [5%]. Zabieg skierowany dla bardzo wrażliwych skór z problemem przebarwień, w przebiegu trądziku zaskórnikowo-grudkowego oraz w początkowym stadium trądziku różowatego. Kwas kojowy wykazuje działanie depigmentacyjne poprzez hamowanie aktywności tyrozynazy. Rozjaśnia powstałe już przebarwienia i zapobiega powstawaniu nowych. Dodatkowo działa przeciwzapalnie i reguluje pracę gruczołów łojowych. Kwas azelainowy, stosowany w terapiach depigmentacyjnych - posiada właściwości hamujące aktywność tyrozynazy, dzięki czemu wyrównuje koloryt skóry i rozjaśnia przebarwienia. Wykazuje działanie keratolityczne, reguluje proces keratynizacji naskórka, zmniejsza wydzielanie sebum. Z uwagi na działanie przeciwzapalne i antybakteryjne polecany jest w terapiach przeciwtrądzikowych, również przy trądziku różowatym. Wskazania: Skóra wrażliwa Skóra naczynkowa o podłożu łojotokowym Trądzik zaskórnikowo-grudkowy Początkowe stadium trądziku różowatego Przebarwienia naskórkowe Przewlekłe zapalenie mieszków włosowych u mężczyzn Wspomaganie antybiotykowych kuracji przeciwtrądzikowych Rezultaty: Wyrównanie powierzchni i kolorytu Rozjaśnienie przebarwień pozapalnych Zmniejszenie stanów zapalnych, krost, grudek i zaskórników Obkurczenie ujść gruczołów łojowych i zmniejszenie łojotoku\nHibiscus Flower Mandelic Peel (180zł-220zł) to specjalistyczny program terapeutyczny oparty na delikatnych kwasach eksfoliacyjnych w połączeniu z ekstraktem z kwiatów hibiskusa. Zabieg skierowany jest dla skór wrażliwych, silnie unaczynionych z widocznymi oznakami starzenia, przebarwieniami naskórkowymi, rozszerzonymi porami i niedoskonałościami. Efekt przeciwstarzeniowy został osiągnięty dzięki innowacyjnemu peptydowi nazywanemu beziniekcyjnym wypełniaczem zmarszczek. Neodermyl® [1%] ma zdolność wpływu na syntezę kolagenu typu III, który wraz z wiekiem gwałtownie zanika. Efektywność zabiegu polega na połączeniu eksfoliacji z silnym działaniem przeciwzapalnym i pojędrniającym. Wskazania: Skóra wrażliwa, naczynkowa i trądzik różowaty Zmarszczki i fotostarzenie się skóry Skóra z nierównym kolorytem i tendencją do powstawania przebarwień, niedoskonałości i stanów zapalnych Przebarwienia pozapalne i naskórkowe Rozszerzone pory Rezultaty: Świeży i promienny wygląd Wyraźne rozświetlenie skóry, odnowa i wyrównanie powierzchni naskórka Wyrównanie kolorytu i obkurczenie porów Spłycenie linii i zmarszczek Silne nawilżenie i wygładzenie Możliwe łuszczenie się skóry od 2 dnia po zabiegu, złuszczanie umiarkowane trwa max. do 6 dni\n(zabieg dla skóry dojrzałej z przebarwieniami i rozszerzonymi porami)\nMilk Peel to połączenie trzech kwasów - glikolowego, mlekowego i salicylowego. Polecany jest dla osób, które chcą odświeżyć swoją skórę i nadać jej blasku. Już po pierwszym zabiegu można zauważyć wygładzenie drobnych zmarszczek mimicznych i rozjaśnienie cery.\nJózefa Chełmońskiego 12A/10, Krosno, powiat poznański, wielkopolskie\nPeeling twarzy dodany do masażu\nOdpowiednio dobrany do potrzeb skóry peeling twarzy, szyi i dekoltu.


Krople miętowe, (Gemi), 35 g - Portal Dbam o Zdrowie\nKrople miętowe, (Gemi), 35 g - cena 3.49 zł\nKrople miętowe, (Gemi), 35 g\nMenthae piperitae folium 50cz. Menthae piperatae atheroleum (olejek miętowy) 50cz.; Ethanolum (etanol) 927cz. Aqua purificata (woda oczyszczona) 73cz. Lek zawiera 80-85% (v/v) etanolu.\nDorośli i dzieci powyżej 12 roku życia doustnie 20-30kropli (1,0-1,5ml) do 3 razy dziennie.\nNadwrażliwość na mentol lub inne skałdniki preparatu. Nie stosować w chorobach dróg żółciowych np. w zapaleniu dróg żółciowych, kamicy żółciowej.Nie zaleca sie stosowania prepartu u pacjentów z padaczka, chorobą alkoholową, dzieci do 6 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących piersią.\nU osobó wrażliwych może wystąpić zgaga.\npoprawia trawienie wiatropędne rozkurczające


Sucha destylacja drewna - Sciaga.pl\npoleca 91% 132 głosów\nSucha destylacja (inaczej destylacja rozkładowa lub piroliza) to rozkład biomasy lub innego paliwa stałego (drewna) pod wpływem dostarczonego ciepła przy znacznym niedomiarze powietrza (tlenu), przeprowadzany w retortach ogrzewanych gazami spalinowymi.\nPiroliza zachodzi w temperaturze 200-600C przy bardzo małym dostępnie tlenu. W jej trakcie następuje wyodrębnienie z drewna lotnych składników (drewno zawiera ich nawet do 80%). Jako odrębny, samodzielny proces, piroliza jest stosowana w przemyśle do produkcji różnych substancji.\nProduktami pirolizy drewna są: węgiel drzewny, gaz drzewny (zawierający dwutlenek węgla, tlenek węgla, metan i wodór), destylat wodny (zawierający kwas octowy, metanol i aceton) oraz smoła drzewna (złożona z homologów fenolu, kreozotu, gwajakolu, terpentyny, paku i in. substancji).\nPonieważ piroliza to jeden z etapów zgazowania, pojęcia te są czasami mylone. Główną różnicą jest ilość powietrza (tlenu), która bierze udział w procesie. Różnica jest też w produktach obu procesów -- w przypadku zgazowania mamy tylko palny gaz (gaz drzewny) i popiół.\nSucha destylacja drewna, prowadząca do wytworzenia spirytusu drzewnego- metanolu\nCO + 2H2 _ CH3OH . Uzyskamy zatem nie kwaśną wodę, lecz od razu surowy spirytus drzewny\nW destylacji rozkładowej wyróżnia się cztery zasadnicze stadia:\ndo temp. 170 oC wydzielanie wody,\n170 -270 oC wydzielanie gazów (CO i CO2), powstawanie małych ilości kondensujących par zawierających kwas octowy i metanol, zaczyna się również w małych ilościach wydzielać smoła,\n270 - 280 oC proces nabiera charakteru egzotermicznego, następuje silne wydzielanie kwasu octowego, metanolu i smoły oraz węglowodorów,\n280 - 400 oC jest to stadium najsilniejszego wydzielania się węglowodorów i początek powstawania wodoru.\nSkład destylatów zależy przede wszystkim od gatunku i rodzaju drewna poddawanego destylacji rozkładowej. Największe ilości metanolu, ale i kwasu octowego można otrzymać z następujących drzew liściastych: buk, brzoza, dąb, lipa osika i grab, oraz iglastych: sosna i świerk. Skład produktów termicznego rozkładu drewna zestawiono w tabeli poniżej.\nNazwa produktu\tBrzoza\tBuk\tSosna\tŚwierk\nWęgiel drzewny\t31,80\t34,97\t37,83\t37,81\nDwutlenek węgla\t9,96\t10,90\t10,13\t10,30\nTlenek węgla\t3,32\t4,22\t3,74\t3,76\nMetan 0,54\t0,47\t0,23\t0,20\nInne węglowodory\t0,19\t0,20\t0,59\t0,62\nKwas octowy 7,08\t6,04\t3,50\t3,19\nMetanol\t1,60\t2,07\t0,88\t0,96\nAceton 0,19\t0,20\t0,18\t0,20\nw kw.octowym\t8,15\t5,89\t8,03\t7,75\nSmoła osadowa\t7,93\t8,11\t11,79\t8,08\nWoda\t27,81\t26,58\t22,27\t25,70\nObecność kory wpływa w znacznym stopniu na wydajność poszczególnych produktów. Zawartość metanolu, bo ten składnik nas głownie interesuje, w produktach termicznego rozkładu jest większy, gdy poddajemy destylacji drewno pozbawione kory, niż z nią. Udowodniono bowiem, że substancjami uwalniającymi metanol są ligniny zawarte w drewnie. Celuloza i chemicelulozy - główne składniki kory, metanolu nie wydzielają w ogóle.\nUdowodniono również, że proces destylacji przebiega wolniej, gdy używa się wałków z korą niż okorowanych. Ilość wody zawartej w drewnie decyduje również o czasie trwania procesu termicznego rozkładu:\nWilgotność [%]\t1\t5\t10\t15\t20\t25\t30\t35\t40\nCzas [min]\t110\t140\t180\t210\t250\t285\t320\t360\t400\nSzybkość wzrostu temperatury destylacji wpływa również na wydajność poszczególnych produktów. Stwierdzono, że szybki wzrost temperatury, zwłaszcza w fazie egzotermicznej procesu zmniejsza ilość min. metanolu, a zwiększa ilość gazów. Zadbać zatem należy, aby pomiędzy 250 - 300 oC proces przebiegał możliwie powoli. A zatem wiemy już, że najlepszym surowcem do produkcji metanolu będzie okorowane drewno bukowe o możliwie małej wilgotności.\nSuchą destylację drewna, w okresie świetności, prowadzono na skalę przemysłową w żelaznych retortach. Były to zbiorniki stalowe szczelnie zamykane o pojemnościach 1-2,5 m3, ogrzewane z zewnątrz. Były to urządzenia pracujące w sposób okresowy tzn. retortę ładowano drewnem, umieszczano nad paleniskiem i po kilku godzinach retortę wyjmowano, opróżniano z węgla drzewnego, a na jej miejsce nad palenisko wędrowała następna retorta. Do ogrzewania retort bardzo często wykorzystywano powstały w poprzedniej szarży węgiel drzewny. Znane również są urządzenia, wykorzystujące jako paliwo wspomagające powstające w trakcie destylacji palne gazy (tzw. holzgaz).\n79% Pochodne węglowodorów - alkohole, kwasy karboksylowe - otrzymywanie, właściwości chemiczne i fizyczne\n84% Cykl mocznikowy\nMetody otrzymywania azotu Metody rozdziału mieszanin Przykładowe metody rozdziału układów jednorodnych i niejednorodnych Metody otrzymywania tlenu\nhemiceluloza destylacja destylacja drewna sucha destylacja piroliza biomasa rozkład biomasy Paliwo proces pirolizy


Najbrutalniejsze zbrodnie PRL-u [18+] | CiekawostkiHistoryczne.pl\nCiekawostkiHistoryczne.pl > Historia Polski > Najbrutalniejsze zbrodnie PRL-u [18+]\nNajbrutalniejsze zbrodnie PRL-u [18+]\nChłopak z dobrej rodziny. Wzbudzający zaufanie wuefista. Bogaty i poważany przez innych gospodarz. Na pierwszy rzut oka nic nie mogło ich łączyć z ohydnymi morderstwami, które wstrząsnęły opinią publiczną Polski Ludowej. A jednak to właśnie oni okazali się prawdziwymi bestiami w ludzkiej skórze, zdolnymi do niewyobrażalnego okrucieństwa.\nJózef Cyppek nie bez powodu nazwany został rzeźnikiem. Udało mu się udowodnić tylko jedno zabójstwo, dokonane na Irenie Jarosz. Sam opis tego, co odkryto w jego domu w Szczecinie, tłumaczy jednak, czemu znajduje się on w czołówce rankingu najokrutniejszych morderców PRL. W aktach sprawy zanotowano:\nW pokoju na kanapie leżały zwłoki kobiety, z odciętą głową, rękami, nogami i wyciągniętymi wnętrznościami. Ręce i jedno udo przy szafie. Wnętrzności – w wiadrze pod oknem. W kuchni na zlewie, krzesłach i drzwiach czerwone plamy – część nieudolnie pościerana.\nNa półce przy kaflowej kuchni miska do połowy wypełniona czerwoną cieczą. Obok maszynka do mielenia mięsa ze śladami mielenia. Na talerzach serca i wątroba ludzka. Na stole, na patelni niedojedzona jajecznica z jakimś tłuszczem. Obok chleb ze smalcem, sałatka z pomidorów i kawałek surowego mięsa, chyba wołowego. Po mieszkaniu walały się butelki po piwie i wódce.\nfot.Andriusza – pomeranica.pl, lic. CC BY-SA 3.0\nPowojenny Szczecin był trudnym miejscem do życia. Na zdjęciu zniszczenia wojenne w 1948 roku (fot. Andriusza – pomeranica.pl, lic. CC BY-SA 3.0)\nOpis poćwiartowanego ciała zgadza się z tym, co widać na zdjęciu, które do dziś krąży w internecie i którego nie powinny oglądać osoby o słabych nerwach. Łatwo można odnaleźć także rysunek, prezentujący, w jakich miejscach Cyppek dokonał precyzyjnych cięć.\nZwłokom brakowało co prawda głowy, ale mąż pani Jarosz zdołał ją rozpoznać. Ustalono też przyczynę śmierci. Morderca sam przyznał, że zatłukł kobietę młotkiem. Wpadł w szał, ponieważ piękna, zaledwie 20-letnia Irena przyszła do niego, by pożyczyć szklankę mąki i nie chciała zrewanżować się za to seksem. Czemu oprawca poćwiartował ciało? Zrobił to, by łatwiej się go pozbyć. I tak głowa trafiła do pobliskiego jeziora Rusałka, zaś ręce, nogi i reszta czekały na swoją kolej.\nLudzka wyobraźnia, zwłaszcza gdy jest napędzana opisami pełnymi brutalnych szczegółów, nie zna granic. Mieszkańcy Szczecina zaczęli szybko podejrzewać, że Irena Jarosz nie była jedyną ofiarą Cyppka. Spekulowano nawet, że tak naprawdę mordował, by potem sprzedawać ludzkie mięso zaprzyjaźnionym rzeźnikom. Niezależnie od tego, jaka była prawda, zbrodniarz trafił na szubienicę 3 listopada 1952 roku – po błyskawicznym, jednodniowym procesie.\nOstatnia wyprawa na sanki\nW latach 60. minionego wieku Kraków zastygł w przerażeniu, co i rusz dowiadując się o kolejnych ofiarach nieznanego nożownika. Nikt nie przypuszczał, że poszukiwanym może być Karol Kot – młodziutki chłopak, pochodzący z dobrej rodziny.\nGdy sprawca napadał na staruszki, panika była jeszcze umiarkowana. W 1966 zabił jednak dziecko i ludzie oszaleli z niepokoju, a na miasto padł blady strach. W książce „M jak morderca. Karol Kot – wampir z Krakowa” Przemysław Semczuk przywołuje komunikat Polskiego Radia na ten temat:\n13-go lutego bieżącego roku wstrząsnął opinią publiczną Krakowa niecodzienny wypadek: zabito nożem małoletniego chłopca Leszka Całka pod Kopcem Kościuszki. Mimo największych wysiłków organów bezpieczeństwa dość długo nie udało się wykryć sprawcy.\nW pogrzebie chłopca uczestniczyło mnóstwo osób, co było rodzajem manifestacji przeciwko nieudolności milicji. „Tysiące ludzi żegnało na zawsze niewinną ofiarę ohydnego morderstwa” – pisał „Dziennik Polski”.\nGdy Karol Kot został w końcu złapany, w trakcie wizji lokalnej opowiedział dokładnie, jak dokonał tej przerażającej i bezsensownej zbrodni. Przyznał, że po prostu chciał kogoś zamordować. Planował to od kilku dni, ale nie zakładał, że jego ofiarą stanie się dziecko. Leszek wydał mu się „odpowiednim obiektem”.\nfot.Kamil272, lic. CCA SA 3.0 PL\nPołaniec, kościół parafialny p.w. św. Marcina. To po jego opuszczeniu rozpoczął się koszmar ofiar zbrodni połanieckiej (fot. Kamil272, lic. CCA SA 3.0 PL)\nNajpierw zapytał chłopca, czy na Kopcu odbywają się zawody saneczkarskie, czy spartakiada. Ten odwrócił głowę, by odpowiedzieć swemu przyszłemu oprawcy. W ręku wciąż trzymał saneczki. Nożownik przyciągnął go do siebie i stojąc z tyłu, zadał mu 11 ciosów narzędziem, które nazywał „bagnecikiem”. Było to więcej, niż potrzeba – już po około 4-5 uderzeniach dziecko było bezwładne. Jak to ujął sam morderca: „leciało mu już przez ręce”.\nOstatecznie młody mężczyzna został skazany na karę śmierci za 2 zabójstwa, 10 prób morderstw (w tym napad na 7-latkę) oraz podpalenia. Kara została wykonana 16 maja 1968 roku.\nTak zwana sprawa połaniecka to jedna z najgłośniejszych i jednocześnie najbrutalniejszych masakr okresu PRL. Tragiczne wydarzenie miało miejsce w nocy z 24 na 25 grudnia 1976 roku na szosie z Połańca do wioski Zrębin (dzisiejsze województwo świętokrzyskie).\nPrzyczyna zbrodni była więcej niż błaha. Otóż w sierpniu tego samego roku odbyło się wesele dwóch z ofiar – Krystyny Kality i Stanisława Łukaszka. Do pracy w kuchni zatrudniono wówczas siostrę Jana Sojdy, Adasiową. Kobiecie obiecano, że po przyjęciu będzie mogła zabrać dla siebie ustaloną ilość jedzenia. Jednak gdy gospodarze zauważyli, że próbuje ona zabrać znaczne ilości wędlin (więcej, niż to było uzgodnione), zwrócili jej uwagę. Kucharka uniosła się honorem, a jej brat poprzysiągł zemstę.\nfot.Travelarz, lic. CCA SA 3.0\nPrzy kościele w Połańcu stał zaparkowany niebieski autobu SAN. Na zdjęciu San H100A (fot. Travelarz, lic. CCA SA 3.0)\nW pamiętną wigilię roku 1976 mieszkańcy Zrębina, łącznie kilkadziesiąt osób, pojechali na mszę do Połańca dwoma specjalnie wynajętymi na tę okazję autobusami. Czekała tam na nich dodatkowa atrakcja – w stojącym pod świątynią niebieskim Sanie wszyscy, na czele z Sojdą i sołtysem, wzięli udział w libacji alkoholowej. Tymczasem ciężarna Krystyna Kalita (teraz już Łukaszek) i jej mąż zostali podstępem wywołani z mszy. Kobiecie powiedziano, że jej ojciec jest bardzo pijany i „rozrabia” w domu. Para, której towarzyszył brat Krystyny, Mietek, ruszyła piechotą do domu.\nTrójka niewinnych ludzi została wkrótce dogoniona przez niebieskiego Sana. Jechał nim nie tylko mściwy Sojda, ale też pijani mieszkańcy wioski. „Eskortę” stanowił Fiat 125p i to właśnie on przejechał nastoletniego Mietka. Żadna z osób jadących autobusem nie zareagowała. Gdy zaś Krystyna i Stanisław podbiegli do rannego chłopca, zostali zaatakowani przez Jana Sojdę i jego szwagra kluczem do autobusowych kół. Następnie, jak głosił późniejszy akt oskarżenia, główny sprawca zbrodni i jego poplecznicy postanowili, że:\n(… )należy zrobić tak, by wynikało, że śmierć małżonków Krystyny i Stanisława Łukaszków i brata Krystyny, Mieczysława Kality, była następstwem wypadku drogowego, oraz upozorować, że Krystyna została przed śmiercią zgwałcona. Wyniesiono więc zwłoki Stanisława i Mieczysława oraz nieprzytomną w dalszym ciągu Krystynę, którą ułożono w rowie po prawej stronie drogi, głową w kierunku Połańca.\nZwłoki Stanisława i Mieczysława przeniesiono na pewną odległość od Krystyny, układając je w rowie. Miejsce kierowcy w autobusie San zajął Bronisław Karaś, który wjechał do rowu, najeżdżając na zwłoki. Następnie cofnął autobusem wzdłuż dna rowu, najeżdżając tylnym kołem na leżącą Krystynę. W następstwie tego doznała ona złamania kości miednicy i obrażeń mózgu, które bezpośrednio sprowadziły jej śmierć. (…).\nSkutki pozorowanego wypadku były straszne. Wszystkie ofiary miały rozległe złamania kości czaszki. W przypadku Stanisława kość została wgnieciona, uszkadzając mózg. Obrażenia Mieczysława opisywano jako „zmiażdżenie i stłuczenie tkanki mózgowej”.\nInspiracją do napisania artykułu stała się książka Przemysława Semczuka „M jak morderca. Karol Kot – wampir z Krakowa”, która ukazała się nakładem wydawnictwa Świat Książki.\nBy uniknąć kary, Jan Sojda skłonił współmieszkańców do milczenia. Miał w Zrębinie ogromne poważanie, świadkowie przysięgli więc, że nigdy nie wyznają prawdy. Mimo to winni ponieśli karę. Sojda oraz jego szwagier Józef Adaś, którego uznano współwinnym, zostali skazani na karę śmierci. Wyroki wykonano w 1982 roku w krakowskim areszcie przy Montelupich. Dwóch innych oprawców trafiło na wiele lat do więzienia.\nOfiary Szatana z Piotrkowa\nO Mariuszu Trynkiewiczu zrobiło się głośno w 2014 roku, kiedy to kończył mu się wyrok pozbawienia wolności za odrażające zbrodnie, dokonane pod koniec lat 80. Ludzie drżeli na myśl, że znów będzie spokojnie przechadzać się po ulicach, także w pobliżu niewinnych dzieci.\nTen morderca i pedofil zabił łącznie czterech chłopców. Najpierw zwabił do siebie jednego z nich a później kolejnych trzech. Doskonale wiedział, jak mówić do dzieci w taki sposób, by mu zaufały. Był nauczycielem i miał doświadczenie w pracy z młodzieżą.\nPod koniec upalnego lipca 1988 roku Trynkiewicz miał zaledwie 26 lat. W poszukiwaniu ofiar udał się nad zalew Bugaj w swoim rodzinnym Piotrkowie Trybunalskim. Było tam pełno nieletnich, a on tylko czekał na taką okazję. Spośród gromady dzieci wybrał trzech chłopców. Zaprosił ich do domu, obiecując, że pokaże im swoje znaczki pocztowe, akwarium z rybkami oraz nauczy ich strzelać z wiatrówki. Wzbudził tym zaufanie 11-letniego Tomka i dwóch 12-latków: Krzysia i Artura.\nfot.Patryk Matyjaszczyk, lic. CC BY-SA 3.0\nZbigniew Ziobro na konferencji prasowej w 2012 roku. W tle wizerunek Mariusza Trynkiewicza (fot. Patryk Matyjaszczyk, lic. CC BY-SA 3.0)`\nGdy dotarli na miejsce, zadźgał chłopców, a następnie umył ich ciała i zaniósł do piwnicy. Później wywiózł je do lasu, gdzie zostały znalezione przez przypadkowego grzybiarza. Dzieci były związane sznurem, owinięte w materiał i, jak się okazało, nadpalone. Psychopatyczny morderca próbował zatrzeć w ten sposób ślady. Trynkiewicza szybko schwytano. Niewiele pamiętał, jednak jego zeznania i tak budzą grozę. Tak relacjonuje je Ewa Żarska, autorka poświęconej zbrodniarzowi książki:\nJak przez mgłę widzi chłopców leżących w pokoju. Z ust ciekła im krew. Byli cali zakrwawieni. Pamięta, że zakładał im foliowe worki na głowy. „Wydaje mi się, że byłem w łazience i wymiotowałem. Pamiętam, że wyciągałem coś z pościeli, to chyba były prześcieradła. Wyjąłem nawet jakąś część poszewki z walizki znajdującej się w tapczanie. Momentu i sposobu pakowania zwłok nie pamiętam. Przypominam sobie, że spojrzałem na zegarek, była godzina 17. Mieszkanie opuściłem, wychodząc z łazienki”.\nŚledztwo wykazało, że chłopcy nie byli pierwszymi ofiarami wuefisty-pedofila. Już wcześniej, 4 lipca, zgwałcił i zabił 13-letniego Wojtka. Dziecko zostało uduszone, a następnie zakopane w lesie. Obecnie morderca przebywa w ośrodku psychiatrycznym dla szczególnie niebezpiecznych przestępców w Gostyninie. Nie przeszkodziło mu to wziąć ślubu. Gdyby nie amnestia, od dawna by nie żył.\nCo jakiś czas odżywa w Polsce dyskusja na temat kary śmierci. Wiele osób jest zdania, że najbrutalniejszych morderców, co do których winy nie ma wątpliwości, powinno się usuwać ze społeczeństwa na zawsze. Większość „bohaterów” tego artykułu czekał właśnie taki koniec, co było spełnieniem nie tylko wyroku sądu, ale też woli oburzonego społeczeństwa.\nMarcin Dobrosz, Józef Cyppek. Morderca i kanibal ze Szczecina, „Polska Times” 29.08.2016.\nWiesław Łuka, Nie oświadczam się, Wydawnictwo Dowody na Istnienie 2014.\nEwa Żarska, Łowca. Sprawa Trynkiewicza, Znak Literanova 2018.\nPrzynajmniej była wtedy kara śmierci i mordercy dostawali to, na co zasługiwali. Teraz większość z nich dostałaby śmieszne wyroki i wychodziła po kilku latach – to młody wiek, to niepoczytalność, to to, to tamto.\nBzdury. Właśnie kara śmierci nie działała specjalnie odstraszająco, bo mowa jest o 1149 morderstwach w 1951 roku, i przez dekadę nie spadła poniżej 680. Obecnie (2014-17) liczba morderstw jest na poziomie 532, 502, 469 i 519 w 2017 roku. Tu proponuję sprawdzić jeszcze liczbę ludności. Z karą śmierci można zawsze znaleźć kozła ofiarnego, jak Marchwicki, powiesić go i po sprawie. Dzisiejszy przykład Komendy też pokazuje, że kara śmierci nie jest rozwiązaniem na zasadzie „morderca dostaje to, na co zasłużył”…\nBREDZISZ erde! śmierć za śmierć…. TO cytat z Księgi Ksiąg\nJak widać religijne księgi już dawno przestały być religijne.\n10 marcowych rocznic, o których wypada pamiętać\nŚmierć Juliusza Cezara, powołanie Kominternu, insurekcja kościuszkowska i likwidacja getta krakowskiego. Co łączy te wszystkie wydarzenia? Wszystkie miały miejsce w marcu.\n18 marca 2019 | Autorzy: Redakcja\nNajbardziej kuriozalne ostatnie słowa w historii\nProśba o przebaczenie, a może garść obelg wobec sędziego? Nie każdy skazaniec potrafił się zdobyć na podniosłe, godne upamiętnienia, okrągłe zdania. Oto kilka przykładów naprawdę...\n11 marca 2019 | Autorzy: Michał Procner\nKamienicznik mordujący własnych lokatorów. Gang bezdusznych zabójców, odurzających ofiary przy użyciu opium, krępujących je i wrzucających do miejskich studni. Oraz kobieta, która przez dwie dekady...\n6 października 2017 | Autorzy: Kamil Janicki


Centrum Powypadkowe w Chorzowie opinie • Chorzów, Hajducka 67\nHajducka 67, 41-500, Chorzów\nZajmujemy się kompleksowymi naprawami powypadkowymi. Posiadamy własny holownik, pomagamy wypełnić i złożyć wszystkie, wymagane przez ubezpieczalnię, dokumenty. Większość napraw rozliczamy bezgotówkowo.\nZapewniamy szybkie terminy na likwidowanie drobnych uszkodzeń lakieru, bez konieczości lakierowania.\nJest możliwość otwarcia warsztatu w innych godzinach lub w soboty - po wcześniejszym kontakcie telefonicznym.\nPrzemiła obsługa, fachową i szybka naprawa. Polecam.\nPrzemiła obsługa. Chęć pomocy klientowi=100%. Fachura pod każdym względem. Bardzo, bardzo polecam.\nPolecam. Prace przeprowadzone szybko i profesjonalnie. Warsztat służył pomocą i doradztwem na całym etapie prac i kontaktu z TU.\nUsługa polegała na wymianie skorodowanych elementów nadwozia i usunięciu ubytków lakieru. Kompetentna i sympatyczna obsługa, wysoka jakość usługi, Pokazano mi wszystkie usunięte elementy (progi, błotniki). Zakres prac był ze mną na bieżąco konsultowany. Samochód odebrałem wymyty i wyczyszczony. Lśniły nawet opony.\nBardzo dobrzy fachowcy. Sprawnie szybko i precyzyjnie naprawili i polakierowali tylny zderzak i klapę. Czas naprawy bardzo szybki, a i jakość naprawy najwyższa. Co najlepsze w ogóle nie ma różnicy między elementami malowanymi a reszta samochodu. Jak najbardziej polecam. Mam nadzieję ze nie będę musiała, ale jeśli będzie potrzeba napewno tam wrócę.\nBardzo jestem zaskoczony miłą i fachową pomocą w zalatwieniu wszystkich formalności z ubezpieczycielem.Samochod naprawiony szybko i profesjonalnie.Polecam.\nZarysowanie na samochodzie usunięte bardzo dobrze, brak jakiegokolwiek śladu, że kiedyś w tym miejscu było przytarte. Szybkie usunięcie szkody i profesjonalne podejście.\nWitam. Centrum Powypadkowe w Chorzowie dało rade pod każdym względem. Czas naprawy szybki. Jakość usługi bardzo dobra. Pan Marek zadbał bardzo dobrze o samochód. Jestem zadowolony i polecam CP w Chorzowie.\nWłaściciel i pracownicy warsztatu podeszli do sprawy bardzo profesjonalnie. Samochód zrobiony jakby wyjechał z salonu pomimo, swojego wieku. Usługa wykonana została bardzo szybko, po zrobieniu naprawy Pan od razu się z nami skontaktował. Jesteśmy bardzo zadowoleni i polecamy serdecznie!\nObsługa klienta 10gwiazdek,naprawa 10 gwiazdek ,zadowolenie klienta 10 gwiazdek super obsługa, polecam ten warsztat satysfakcji 100%.\nMalowanie tylniego błotnika i drzwi w Peugeot 307sw:\nidealnie dobrany lakier\nStały kontakt z lakiernikiem\nWykonanie przed umówionym terminem\nByłam pod wrażeniem efektów pracy, widać spore doświadczenie w lakiernictwie. Usługa lakierowania została wykonana terminowo, solidnie i w dobrej cenie. Polecam wszystkim\nŚlizgające się sprzęgło w VW pasat rok 98 1,6benzyna czy można je podciągnąć czy trzeba wymienić?


Koroniewska i Dowbor dali sobie szansę!\nRozstanie Macieja Dowbora z Joanną Koroniewską kolorowa prasa śledzi bardzo dokładnie, praktycznie co tydzień możemy dowiedzieć się na jakim etapie są relacje (byłej) pary. Tym razem dwutygodnik "Show" sugeruje, że aktorka i prezenter coraz bardziej zbliżają się do siebie. Razem zdecydowali się zapisać do terapeuty i powoli wszystko zaczyna układać się na nowo.\n"Show" donosi, że Koroniewska zapisała się do terapeuty za namową swojej... teściowej, Katarzyny Dowbor. Wkrótce do sesji zostanie włączona także córka, Janinka. Za sprawą długich rozmów ze specjalistami, w życiu Joanny i Macieja wygasają dawne pretensje i żale. Dowbor podobno coraz bardziej żałuje, że rozstał się z Koroniewską.\n- Do Macieja dotarło chyba, jak wiele stracił zostawiając Joannę - tłumaczy w rozmowie z "Show" znajomy pary.\nWedług dwutygodnika Maciej zrozumiał swoje błędy, a Joannie bardzo zależy żeby córka miała stały kontakt z ojcem. Ciekawe czy wykorzystają szansę na powrót do siebie?


Sprawny trening w domu - Na Pół Wyspie\nStart » Rynek » Sport » Sprawny trening w domu\nDodano: 2019-05-13Kategoria: Rynek / Sport\nZastanawiasz się nad tym, gdzie znajdziesz dla siebie naprawdę doskonały sprzęt, pozwalający ci niezwykle prosto i skutecznie radzić sobie z problematyką znalezienia najbardziej wartościowych możliwości, jeśli chodzi o taki rowerek treningowy. Nasze przedsiębiorstwo jest w stanie zaoferować ci naprawdę mnóstwo ciekawych opcji w tym zakresie, ponieważ działamy w taki sposób, żeby dawać ci najbardziej różnorodny sprzęt na polskim rynku. Właśnie z tego powodu możesz nam zaufać – jesteśmy w stanie zaoferować ci taki rowerek treningowy, który będzie działał naprawdę niesamowicie, pozwalając ci efektywnie poradzić sobie z problematyką ćwiczeń w domu. Wejdź więc koniecznie na naszą stronę internetową, na której będziesz w stanie odnaleźć najwięcej fantastycznych możliwości wyboru, jeśli chodzi o wykorzystanie takiego sprzętu. Nasza firma jest w stanie zaoferować ci naprawdę wiele wspaniałych możliwości, pozwalających ci efektywnie poradzić sobie z kupnem rowerka dla siebie, dlatego śmiało sprawdź naszą stronę internetową.


Olejowa esencja z makiem i olejem arganowym (30ml) olejek do twarzy | SKLEP \_ Linia \_ Mak SKLEP \_ Twoja potrzeba \_ Redukcja zmarszczek i wiotkości SKLEP \_ Twoja potrzeba \_ Odżywianie SKLEP \_ #kosmetykinaturalne \_ Naturalne serum i ampułki | UZDROVISCO\nOlejowa esencja z makiem i olejem arganowym (30ml) olejek do twarzy\nOszczędzasz 40% ( 19,20 zł).\nFitoceutyk stworzony dla każdej kobiety, niezależnie od wieku, która nie boi się zadawać pytań o stan skóry i szczerze udzielać na nie odpowiedzi. Poznawać siebie lepiej, by sięgać po więcej. Intensywnie olejowa, odżywcza i przeciwdziałająca wiotkości ampułko-esencja wzmacnia naskórek i aktywnie zapobiega wiotkości, ujędrnia, aby wydobywać piękno. Bo warto, żeby to co słabe zostało wzmocnione.\nOlejowa esencja z ekstraktem z maku:\nnawilża dzięki ekstraktowi z arcydzięgla i cennym olejom\nNiewielką ilość olejku do twarzy delikatnie nanieś wieczorem na całą skórę twarzy, omijając okolice oczu. Stosuj samodzielnie lub pod krem. Unikaj rozciągania skóry. Kurację przeciwzmarszczkową świetnie uzupełnią kremy z ekstraktem z czarnego tulipana.


Siracusa. Delia Ephron\nKsiążka którą czytałam tylko i wyłącznie w trakcie zajęć rehabilitacyjnych dziecka. Nawet jej nie wyciągałam z torebki, tylko dwa razy w tygodniu brałam tą torebkę z tą książką. Poświęciłam na tą lekturę tylko 7 godzin. Siedem godzin fajnie zagospodarowanych w literaturę...a i jeszcze w\nmuzykę, bo gdy ruch na korytarzu to ciężko się skupić, więc totalnie odcięłam się od rzeczywistości i przeniosłam się do Włoch do miasta postawionego z kamienia na kamieniu Siracusa.\nMiasto bardzo mnie urzekło, zapisałam sobie je na listę miejsc, które muszę odwiedzić. Bohaterowie to turyści, którzy oprócz najpopularniejszych miejsc, zaglądają w zakamarki miasta, otaczając przy tym tajemniczością zdarzeń.\nBohaterowie na początku wydają się nudnymi małżeństwami, ale z czasem mam wrażenie że to pary z doświadczeniem i skazane na siebie na dobre i na zło. Najmłodsza bohaterka, córka jednego z małżeństw jest bardzo tutaj tajemniczą a zarazem fascynującą osobą....na tyle fascynującą nastolatką że nikt nie spodziewał się takiego zakończenia z jej udziałem w roli głównej.\nPowieść do pewnego momentu jest flegmatyczna, ale to tylko do pewnego momentu aż dzieje się tyle że do końca książki będziecie chcieli jednym tchem przeczytać, a tak łatwo nie jest ogarnąć tej skomplikowanej sytuacji.\nOpis: ze strony www.gwfoksal.pl\n"... Dwa zaprzyjaźnione małżeństwa spędzają wspólnie wakacje. Włoskie krajobrazy, zabytki, pyszne jedzenie, wino... Brzmi jak przepis na urlop idealny? Raczej jak na katastrofę... Taylor skupiona jest na dorastającej córce. Jej mąż Finn wspomina namiętność, która łączyła go z przyjaciółką, Lizzie. Lizzie martwi się kryzysem w swoim małżeństwie. Nie wie, że jej mąż Michael od kilku miesięcy ją zdradza. Burza jest blisko, chociaż żadne z nich się jej jeszcze nie spodziewa..."\nQultura słowa 29 grudnia 2017 05:40\nJestem już po lekturze choć przyznam, że mnie rozczarowała.\newanka ewanka 1 lutego 2018 10:08\nmomentami nudna, ale od połowy zaczęło się dziać i muszę powiedzieć że wciąga mnie ta dziwna sytuacja :-)


Mało kto mógł się spodziewać tak jednostronnego pojedynku, pomiędzy KU AZS UE II Wrocław a Cukrownikiem Oka Chybie. Gospodynie okazały się bezlitosne i wygrały dziewięć spotkań spośród dziesięciu możliwych.\nWrocławianki, przed sobotnią kolejką, plasowały się na piątym miejscu ze stratą czterech oczek do Cukrownika, który był trzeci. Wiele wskazywało na to, że ich wzajemne spotkanie będzie mieć wyrównany przebieg.\nNiestety, wrocławianki wysoko podniosły poprzeczkę. Wygrały aż dziewieć spokań, a honorowe zwycięstwo dla chybianek zapewniły Monika Narolewska oraz Magdalena Mazur w grze podwójnej. Druga z wymienionych chybianek ma niemal stu procentową skuteczność w deblu, w tym sezonie - na 14 rozegranych dotąd spotkań przegrała tylko w jednym.\n1. Liga Kobiet, gr. południowa, 14. kolejka\nKU AZS UE II Wrocław - RKS Cukrownik Oka Chybie 9:1\nSZYMCZAK Julia - PĘKAŁA Jolanta 3:0\nGAWORSKA Zuzanna - MICHORCZYK Natalia 3:2\nSZYMCZAK Julia - MICHORCZYK Natalia 3:2\nGAWORSKA Zuzanna - HETNAŁ Sandra 3:1\nGIRULSKA Julia - NAROLEWSKA Monika 3:1\nFURMAN Julia - MAZUR Magdalena 3:0\nGIRULSKA Julia - MAZUR Magdalena 3:2\nFURMAN Julia - NAROLEWSKA Monika 3:2\nSZYMCZAK Julia/GAWORSKA Zuzanna - PĘKAŁA Jolanta/MICHORCZYK Natalia 3:1\nGIRULSKA Julia/FURMAN Julia - NAROLEWSKA Monika/MAZUR Magdalena 2:3\nChybianki utrzymały pozycję w czołowej "3". Podopieczne Mirosława Stańka, w następny weekend, będą miały doskonałą okazję do poprawienia swego dorobku punktowego. Tenisistki stołowe Cukrownika wybiorą się do Lublina, gdzie zmierzą się z zamykającym tabelę Sygnałem.\nKoncert Życzeń Stela OX.PL (17.02. 2019r.) Gość OX.PL- Anna Tomica\ntenis stołowy RKS Cukrownik Oka Chybie magdalena mazur monika narolewska natalia michorczyk Sandra Hetnał jolanta pękała


Dodano niedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.33\nZgodnie z informacjami Sanepidu aż 69 procent dotąd zidentyfikowanych przypadków dotyczyło osób, które nie ukończyły 40 roku życia.\nJak wynika z monitoringu sytuacji epidemiologicznej, jaki prowadzą również pracownicy poznańskiego Sanepidu 69 proc. zidentyfikowanych przypadków wariantu Delta w Poznaniu i powiecie poznańskim dotyczyło osób do 40. roku życia. Większość, bo aż 77 proc. z zakażonych tą mutacją nie była zaszczepiona.\nTo kolejne dane, które wprost wskazują, jak ważne są szczepienia przeciwko COVID-19 - mówi Jacek Jaśkowiak, prezydent Poznania. Widać już wyraźnie, że wariant Delta wirusa atakuje przede wszystkim ludzi młodych i niezaszczepionych, a liczba zakażeń w całej Polsce rośnie z dnia na dzień. Szczepienia to nasza najlepsza broń w walce z tą chorobą, korzystajmy z niej - dodaje.\nAby dowiedzieć się, jakie warianty krążą w regionie, od 2 marca do 10 września 2021 r. z Poznania i powiatu poznańskiego przekazano do szczegółowego badania 198 próbek. W tym okresie potwierdzono 74 przypadki zakażenia wariantem Delta koronawirusa oraz jeden przypadek zakażenia wariantem Gamma. Nie oznacza to jednak, że tylko tyle osób zostało zakażonych - to po prostu liczba budzących obawę wariantów, jakie zidentyfikowano w losowo wybranych próbkach - informują miejscy urzędnicy.\nWedług przekazanych informacji osoby do 20. roku życia stanowiły aż 19 proc. wszystkich potwierdzonych przypadków. Większość z nich (93 proc.) nie była zaszczepiona przeciw COVID-19. Połowa zakażeń (50 proc.) dotyczyła osób w przedziale wiekowym 21-40 lat (tu także aż 73 proc. to osoby niezaszczepione), natomiast 23 proc. dotyczyło osób w wieku 41-60 lat (z czego 82 proc. nie było zaszczepionych). Osoby starsze, które ukończyły 60 lat, stanowiły w analizowanym okresie zaledwie 8 proc. zakażonych (niezaszczepiona była połowa z nich).\nW przeważającej większości potwierdzonych przypadków (89 proc.) przebieg zakażenia był objawowy. Tylko dwie osoby wymagały hospitalizacji - jedna z nich zmarła (ryzyko zwiększyły choroby współistniejące oraz zaawansowany wiek). 99% wszystkich potwierdzeń stanowiły zachorowania pierwszorazowe - informują miejscy urzędnicy.\nNa uwagę zasługuje fakt, że na COVID-19 chorują w większości osoby niezaszczepione. Ponad trzy czwarte wszystkich potwierdzonych dotąd przypadków zachorowań w wariancie Delta dotyczy osób, które nie przyjęły szczepionki - podkreśla Magdalena Pietrusik-Adamska, dyrektorka Wydziału Zdrowia i Spraw Społecznych UMP. Należy jednak pamiętać, że za nieodporne na wirus SARS-CoV-2 uznano także osoby, które nie ukończyły pełnego, zalecanego schematu szczepienia lub zostały zakażone w ciągu 14 dni od przyjęcia ostatniej wymaganej dawki preparatu. Takich przypadków potwierdzono 7 - dodaje.\nWedług danych przekazanych w piątek, 17 września - obecnie w pełni zaszczepionych jest 66 proc. mieszkańców Poznania. To łącznie 351 231 osób. Poznaniaków i poznanianek zaszczepionych przynajmniej jedną dawką jest 361 939.\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.35\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.37\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.39\nWidać że dzień bez onanizowania się covidem jest dla was barany dniem straconym ha ha ha.\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.49\nO, to ja. Przed 40tka i niezaszczepiony. Ciekawe czy zauwaze że się zaraziłem czy bez testu nie ma szans\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.40\nPodobno ostatnio to delta atakowała zaszczepionych haha sami nie wiedzą co atakuje\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.54\nSkończcie tą żałosna propagandę. Straszaki przestają działać. Z moich znajomych większość z tych zaszczepionych non stop choruje. Bujda na resorach.\nniedziela, 19.09.2021 r., godz. 16.48\nCiekawe, bo wg badań naukowych jest odwrotnie: Delta atakuje głównie zaszczepionych :)


pojemnik na papier w niskiej cenie - elastyczne deski\nStart » Biznes Online » Wyposażenie Łazienki » pojemnik na papier w niskiej cenie\nDodane: 2018-03-20 Kategoria: Biznes Online / Wyposażenie Łazienki\nKażdy z nas wie jak ważną rzeczą jest dobrze urządzona łazienka, biuro czy sypialnia. Dobrze urządzona przestrzeń osobista pozwala na: wygodę, komfort, spokój oraz zadowolenie z własnej przestrzeni. Swoje gniazdko warto urządzić w taki sposób, aby stało się dla nas oazą spokoju, bezpieczeństwa oraz dobrej energii. Niezbędne w ramach tego procesu wydaje zakup odpowiednich mebli i akcesoriów. Dokładnie tym zajmuję się nasza firma, czyli sprzedażą mebli oraz akcesoriów do łazienek czy biur. Nasza firma istnieje na rynku od tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego ósmego roku i stale rozwija swoją działalność, ponieważ naszą ambicją jest bycie wśród najlepszych. W naszym asortymencie sprzedażowym możecie Państwo znaleźć takie rzeczy jak: mopy, wiadra, meble, pojemnik na papier oraz wiele innych rzeczy.\nSklep, który odmieni twoje mieszkanie na zawsze!\nNasz sklep posiada wyjątkową bazę produktów, które pozwolą w nietypowy sposób urządzić mieszkanie. Prawdziwym hitem w naszym sklepie stał się pojemnik na papier w żywe wiosenne kolory.


Styczeń, 2009 | retrobottega - strona 2\nA tak odnośnie wczorajszego posta\nOpublikowano 16 stycznia 2009 Autor: dags\nZ GIE GIE:\nMajkols (15-01-2009 14:53)\nI po co było pisać taki elaborat skoro można to streścić w jednym zdaniu?\njednak będziesz starą panną.\nDags (15-01-2009 14:53)\nMajkols (15-01-2009 14:54)\ndziąsła ci nie odpowiadają?!\nDags (15-01-2009 14:54)\nno fak! Mikołaj jakbyś to zobaczył…\nja się przestraszyłam normalnie!\nMajkols (15-01-2009 14:55)\njakbyś zobaczyła ideał (ale IDEAŁ), to też byś się przestraszyła, że to musi być duch – bo to niemożliwe przecież!\nMajkols (15-01-2009 14:56)\nnie no żartuje – wierze że ci się uda\njak nie w tym wcieleniu to w następnym…\nMajkols (15-01-2009 14:58)\nHenryku otóż nie masz u mnie szans – kto to widział wiązać sznurówki na jedną kokardkę!\nMajkols (15-01-2009 14:59)\nStefanie odejdź – twoje zamiłowanie do żytniego pieczywa jest nieznośne!\nDags (15-01-2009 15:00)\nSzczepanie to koniec – więcej nie zniosę tych śladów od ściągaczy skarpetek na twych łydkach!\nMajkols (15-01-2009 15:01)\nRajmundzie mówisz łamiąc zasady ortografii, żegnam!\nDags (15-01-2009 15:02)\nJanuszu, sposób w jaki unosisz sztućce pozostawia wiele do życzenia…wybacz ale między nami skończone!\nMajkols (15-01-2009 15:03)\nRomanie ty jesteś… jakiś krzywy mnie się zdaje…\nMajkols (15-01-2009 15:06)\nLucjanie ten nowy pieprzyk na plecach przelał mą czarę goryczy!\nDags (15-01-2009 15:06)\nWłodzimierzu spakuj swój neseser … nigdy nie zdołam zaakceptować plusku tej wody w twoim kolanie!\nMajkols (15-01-2009 15:07)\nA ty Leszku, po prostu spierdalaj… co ja się będę tłumaczyć!\nDags (15-01-2009 15:08)\nbuhahaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, jakbyś mi zasadził sztachetą przez plery!!!!!\nMajkols (15-01-2009 15:08)\nbo ja dowcipny jestem!\nMajkols (15-01-2009 15:09)\ni masz posta gotowego!\nDags (15-01-2009 15:09)\nwiem! Dzięx, dam ci się karnąć skuterem!\nMajkols (15-01-2009 15:11)\n…i nigdy nie oceniam twoich absztyfikantów po ich koneserstwie muzycznym!\nDags (15-01-2009 15:11)\nMajkols (15-01-2009 15:14)\nkażdego akceptuję, choć nie staram się za bardzo przyzwyczajać… tak szybko odchodzą.\nOtóż jeśli chodzi o Plan B to…\nJestem młodą panną – coś pomiędzy Panną Młodą i starą panną\nOpublikowano 15 stycznia 2009 Autor: dags\nGdyby stanął przede mną Goerge Clonney w zapach tylko odziany, z kokardą uwiązaną na „jerzym”, to obawiam się, że powiedziałabym: „Nieee no wszystko świetnie, tylko że z nas to raczej nic nie będzie. Czemu?!? Bo kto wybiera niebieską kokardę do oliwkowej karnacji?! Helloooooł!”.\nCzepiam się. Ten trącił myszką, tamten miał dziwny kształt głowy. Jednemu się chepało, drugi za często dzwonił, a trzeci nie potrafił być „panem sytuacji”. Tego nie zaakceptowałby tabor, a tamten gadał tylko o robocie. Tak bardzo chciała być kompatybilna z ewentualnym Kandydatem na Absztyfikanta, że przez sześć sezonów tkwiłam w relacji z człowiekiem, któremu tak było do mnie, jak mnie do niego. Nijak czyli. Nijak zupełnie. Różniło nas wszystko. Łączyło tylko poczucie humoru. I choć Sprawa z góry skazana była na porażę, potrzeba mi było półtora tysiąca kilometrów i wielu miesięcy żeby Sprawę odchorować.\nKilka dni temu stałam z Valerią Cienką Brwią przed spożywczakiem. Valeria Cienka Brew katowała flaka jak to ma w zwyczaju, gdy z porem wystającym z siatki wyszedł On. Piękny kawał męskiego ciała. Na głowie, której odlew stoi w Międzynarodowym Biurze Miar i Wag w Sevres pod Paryżem, miał złachmanioną bejbolówkę z postrzępionym daszkiem. Trzydniowy zarost, przyspanielone oczy, usta szkicowane ołówkiem kreślarskim. Ubrany był, jak na Księciunia z Baji przystało, w siwe spodnie od dresu ze ściągaczem nad oldskulowym adidasem i zieloną kurtalę z pierzem przy kapturze. Przeszedł, a ja poległam. Pochowałam się pod kocimi łbami przed spożywczakiem, a na mogiłce zasadziłam krzak dzikiej róży, który zakwitnął tylko dla Niego.\nZaplanowałam już nam całe życie, wybrałam kolory tapet do dziecinnych pokoi, a on wczoraj się zaśmiał… Aż wszystko wyszło na wierzch. A zwłaszcza dziąsła. I nawet jeśli pokazałby mi zaświadczenie, że w Sevres pod Paryżem obok odlewu głowy, stoi odlew pora (nie tylko tego z siatki), niestety ale rozwodu nie unikniemy.\nZ dziąsłami śmieje się jedna z moich koleżanek i jeden z moich kolegów. I ich dziąsła wcale mi nie przeszkadzają. Księciunia z Baji zdyskwalifikowały.\nZdjęcia koleżanek na naszej klasie w białych kiecach pod pachę z Młodymi Panami, głównie budzą moje zaskoczenie. Bardzo chciałam żeby budziły popłoch i wkręcałam sobie nawet: „Nieee no, ona też?! Jeszcze nie tak dawno bała się używać tamponów, a tu monsz i orszak?!?” I im bardziej o tym myślałam, tym swobodniejszym kalafiorem mi to zwisało.\nRożne grupy nacisku zaczęły atakować ostatnimi czasy mnie i moje staropanieństwo.\nStara panna? 26 lat i stara panna?!?\nTo, że tak ochrzciłam się na blogu, wcale nie oznacza, że siedzę przy oknie w chuście zrobionej na szydełku i popijając herbatę z sokiem malinowym myślę, że przegrałam swoje życie. Nie bez kozery startuje w kategorii Absurdalne i offowe. Ja po prostu tak szukam żeby nie znaleźć. Bo taki mam obecnie okres w życiorysie. Nie dorabiam ideologii do mojego singielstwa jak keri bretszot, ani nie pakuje się w „chodzenia” na próbę. W zbyt wielu sprawach rozmieniałam się na drobne i więcej po prostu mi się nie chce. Wiem, że blog byłby ciekawszy gdybym rozprawiała o swoim Misiu z Którym Jestem Od Pięciu Lat i Który Wpienia Mnie Samym Oddychaniem Ale Skoro Jesteśmy Już Tak Długo To Go Przecież Nie Rzucę Bo Który Mnie Teraz Zechce. Uważam za wielce niestosowne i zwyczajnie w złym tonie bycie z kimś bo tak wypada. Albo jeszcze bardziej nieeleganckie wmawianie sobie samej, że chociaż było źle i źle jest nadal, to w przyszłości będzie dobrze.\nTak mnie bowiem Pan Zwany Bogiem skonstruował, że nie muszę tkwić w stanie zawieszenia na chłopie jak fasola na tyczce czy cham na wiśni. Przy czym sam wynalazek Mężczyzny uważam za genialny. Tylko tak się składa, że wiele modeli nie jest dla mnie. A krótkie jazdy próbne się po prostu nie godzą. Ten sam Pan Zwany Bogiem umiłował mnie jednak na tyle, że wyposażył w naprawdę dobrą intuicję. Dlatego cierpliwie czekam i nie truchleje mi dupa na myśl, że wszyscy fajni kolesie są już zajęci. Na bank łazi gdzieś jakaś Lampa, co będzie mnie rozśmieszać, a jak trzeba to i przygarnie pod skrzydło. Co będzie kładła mi łapę na plecach jak będziemy wchodzić na imprezę. Co uszanuje moją Autonomię Palestyńską i nie będzie bombardować jej pretensjami (chociaż może być i Żydem, no problem). Co napije się ze mną rumu z kolką ale i potrząśnie za frak jak zajdzie potrzeba. Tę Lampę będzie lubić Królowa Matka i Mój Starający Się Lubić Wszystkie Dotychczasowe Lampy Ojciec. Tę Lampę polubi Majkols, nawet gdy Lampa nie będzie koneserem muzy. Lampę będzie lubić też sam Tabor. Bo Lampę będę lubić ja.\nTakże luz na żyłce Rodzino, luz na żyłce Koledzy i Koleżanki. Majkolsie Ty też się nie przejmuj. Będzie huk, a na huku już przed oczepinami zastąpią nas dublerzy. A i Zuzka będzie miała kuzynków, co ją będą prać i obcinać jej lalkom włosy.\nSpoks – powiadam Wam – luzik.\nGdyby jednak Plan A nie wypalił, mam Plan B. Ale o tym innym razem…\nDałbyś wiarę, że TOTO wyrośnie kiedyś na łamaczkę męskich serc?!\nOpublikowano 13 stycznia 2009 Autor: dags\nNie szkoda Wam tej małej dziewczynki w marmurkach i okularach od Zygmunta Broniarka?\nJeśli serduszko choć raz zadrżało wam na jej widok – wyślijcie smsa o treści:\nMoże wspólnie uda nam się sprezentować jej śliczny skuterek Zipp Vega 125ccm!\nEj, ten mały pasztecik zajęczy to przecież ja! Jakieś 20 lat temu. Ostatnio zastanawiałam się dlaczego mam tak mało (w odróżnieniu od mojego brata Majkolsa) zdjęć z okresu pacholęctwa. Patrzę na tę archiwalną fotografię i odpowiedź nasuwa się sama: „Dlatego Dags, właśnie dlatego!”. Zwróćcie uwagę na ten bystry wzrok skierowany na stepy akermańskie.\n„Hmmm kogo by tu podpieprzyć?” – zdaje się myśleć gorączkowo dziewczynka w szałowym teszercie.\nA ta cała akcja z wysyłaniem esemsów związana jest z Konkursem na Bloga Roku 2008. W którym to, wyznam szczerze, postanowiłam uroczyście zauczestniczyć z powodów oczywistych: CHCĘ BYĆ SŁAWNA! I bogata! Bo piękna już jestem, co z samej fotografii na górze wywnioskować można.\nJakoże jestem również leniwa, to resztę postanowiłam skopiować i wkleić. A oto skopiowane i wklejone szczegóły:\nW głosowaniu może wziąć udział dowolna osoba, przy zastosowaniu zasady, że z jednego numeru telefonu można oddać jeden głos na dany blog. Ponowne zagłosowanie na ten sam blog nie jest możliwe. Można jednak głosować – z wykorzystaniem tego samego numeru telefonu – na inne blogi biorące udział w Konkursie. Rankingi blogów oraz ilość głosów (prezentowana za pomocą opisanych wyżej oznaczeń) otrzymanych przez poszczególne blogi będą aktualizowane 2 razy w ciągu 24 godzin.\nW efekcie tego głosowania do kolejnego etapu Konkursu – oceny blogów przez Kapitułę Konkursu oraz głosowania – wyboru najlepszych Blogów Blogerów – przejdą blogi, które otrzymają największą liczbę głosów. W każdej z kategorii powstanie lista takich 10 blogów.\nOczywiście zgłosiłam się do konkursu po szczegółowownikliwym przeczytaniu regulaminu konkursu i dopiero niedawno wyczailiśmy z bratem Majkolsem (który powiedział, że ma w sempiternie wszystkie wyścigi i się nie zgłosił), że w grę wchodzi esemesowe głosowanie. Oczywiście poczęstowaliśmy Onet paczuszką inwektyw, poczym po raz kolejny przeczytałam regulamin z którego wynika, że ta złotówa z hakiem pójdzie na turnusy rehabilitacyjne dla dzieciaków z porażeniem mózgowym. Więc sorkens Onecie.\nIdę do lusterka bo nadal nie wierzę, że z tego tam wyrosło takie tu!\nCiągle te kłody pod nogi…\nOpublikowano 12 stycznia 2009 Autor: dags\nJedyne podobieństwo włoskiego szkolnictwa wyższego z polskim jest takie, że tu też organizują sesje. No i właśnie jedna się zaczęła.\nJako, że WCIĄŻ posiadam status studenta postanowiłam wziąć w niej udział. Czynny.\nZ moim przygotowaniem do egzaminów jest historia taka, że najpierw wjeżdża logistyka.\nNa białej tablicy rozpisuję czarnym markerem terminy egzaminów, później planuje ile dni na co, a na końcu czerwonym markerem dopisuję ewentualne późniejsze terminy jakbyco.\nZa każdym razem zbieram całą bibliografię w oryginale bo notatkami innych zwyczajnie się brzydzę. Przez kilka dni robię idiotyczne zapiski, ucząc się liczby poległych do trzeciego miejsca po przecinku w najmniej istotnej potyczce i zapamiętując nazwiska pierwszych narzeczonych autorów poszczególnych teorii. Po jakichś stu stronach przechodzę kryzys i wątpię w sens tego cholernego studiowania. Dwa dni nie robię nic dochodząc do równowagi, żeby dzień przed egzaminem skombinować notatki i pojechać po łebkach. Jakkolwiek niewiarygodnie by to zabrzmiało: system ten się sprawdza. W trwającej od wielu lat karierze studenta nie miałam żadnej poprawki (poza tą z technologii informacyjnej mediów, ale wtedy jeszcze nie byłam geekiem i myślałam, że jak komputer ma wirusa to trzeba mu na noc nasmarować monitor Amolem! Teraz to nawet listę zakupów zapisuje w systemie zerojedynkowym).\nHistorię powszechna XIX i XX wieku zdawałam już na dwóch uczelniach. Teraz przyszło mi zdawać trzeci raz. Tym razem ze szczególnym uwzględnieniem roli Włoch. A wiadomo, jak Makaroniarstwo lubi namieszać. Tu coś zaczną, tam nie skończą. Tam się będą kłócić, tu całować.\nWięc się trochę umordowałam wczoraj. Do tego stopnia, że po raz pierwszy w życiu, idąc spać po północy, nastawiłam budzik na szóstą celem „to sobie jeszcze powtórzę”. Oczywiście przed zaśnięciem robiłam sobie podśmichujki z Dusi Kujona: „taaa już cię widzę Jutrzenko jak się zrywasz, pffffff plissss…”. Ale jak budzik zadzwonił tom poderwała zwłoki prawie natychmiast. Przed wyjściem na egzamin zgrałam sobie na ajpodka Eminema, żeby obudził we mnie fajtera, nałożyłam szpachlą najładniejszą dzienną tapetę i puściłam oczko do zwierciadełka. W drodze przestawiłam się na program autosugestii:\n„Dags, nie pieniaj cieniasie, bo zdasz to z palcem wiesz w czym! Co Ci Włosi wiedzą o historii?!? Dziewiętnasty wiek łykasz na śniadanie, a na dwudziestym płyniesz, Lalka, płyniesz! Pewnie jeszcze będzie zimna wojna i sytuacja w krajach bloku sowieckiego! To im prawdę powiesz jak było! Widzisz jak to dobrze, że wczoraj zamiast trwonić czas na naukę obejrzałaś „Małą Moskwę”? Zapodasz im faktem autentycznym i luz! A co nie dopowiesz – to dowyglądasz! Dziubek i sprowadzasz dyskusje na kolejki w peerelu i papier toaletowy w wersalkach! Niuuuunia, nie takie batalie się wygrywało!”\nTak fantastycznie zmotywowana stanęłam przed aulą. Z której potem wyszedł profesor i powiedział, że on dzisiaj to robi egzamin dla pierwszej trzydziestki. Na liście byłam 38.\nCóż, trzeba się będzie wybrać do Rektora na skargę.\nBo sprawiedliwość musi być po naszej stronie!\nOpublikowano 10 stycznia 2009 Autor: dags\nZdaje się, że już kiedyś wspominałam, iż jestem oazą spokoju, życzliwości i pokojowego nastawienia do ludzi. Póki ktoś mnie nie zapieni. Tak jak na przykład ten kierowca autobusu dziś rano.\nWsiadam na pokład bez biletu ale ze skrupulatnie odliczoną sumą na jego zakup. Staję obok kierowcy i czekam, aż ten łaskawie zakończy telekonferencję. Ślęczę tak nad nim a on prowadzi i gada. Nikt nie wsiada i nikt nie wysiada przez najbliższe 6 przystanków. Ja stoję, ten gada. Tuż przed kolejnym przystankiem, który mieści się dokładnie przed siedzibą autobusiarstwa perudżińskiego, kierowca kończy gadać, a ja czekam aż przejedzie te sto metrów i wreszcie się zatrzyma. Stopuje maszynę i wtedy ja wygłaszam moją kwestię:\n- Czy mogłabym kupić bilet?\nNa co on częstuje mnie kolokwialną „mordą”. Że teraz to on mi da mandat, a nie sprzeda bilet! Że wsiadłam tyle przystanków temu, a dopiero teraz sobie przypomniałam o bilecie! Że dopiero jak zobaczyłam na przystanku jego zmiennika to pewnie wzięłam go za kontrolera i wyciągnęłam pieniądze!\nSłucham tej opowieści w milczeniu i na pierwszej pauzie kierowcy wtrącam się i zadaję proste pytanie.\n- Umie pan czytać? – tym razem on milczy więc kontynuuję ja – to niech pan przeczyta co tu jest napisane.\nWskazuję na różową instrukcje postępowania w sytuacji alarmowej „Jesteś bez biletu?”, na której jak wół wypisali, że mam zbliżyć się do kierowcy z odliczoną kasą i na następnym przystanku, jak tylko autobus się zatrzyma, poprosić kierowcę o sprzedaż biletu.\nAle ten Beton z perudzińskiej komunikacji miejskiej nie wyraża najmniejszej ochoty na polubowne zakończenie sporu więc wstawiam sobie osobiste flaki na gaz i zaczynam je podgotowywać. Wymieniamy cenne uwagi, a pasażerowie patrzą. I w momencie gdy jestem bliska wypłacenia Betonowi prawego sierpowego, on wypowiada słowo, które jest majeranek doprawia moje zagotowane flaki:\n- Ty STELLINA mnie tu nie pouczaj!\nGWIAZDECZKO?!? Do Boskiej Dags?!?\nWysiadłam z autobusu i w krótkich żołnierskich słowach poinformowałam Betona, że dalsza część spektaklu wystawiana będzie w biurze u jego dyrektora. Po czym zapytałam uprzejmie czy reflektuje na konfrontacje czy mam iść sama.\nW biurze reklamacji niczym Hamlet wygłosiłam monolog, w którym uśmierciłam wszystkich ośmiu prapradziadków pod Monte Casino, wypomniałam Berlusconiemu dobre rady Jasia Gawrońskiego, zacytowałam kilka wypowiedzi Bońka z Corriere della Sera i powołałam się na przyjaźn Waldemara Kedaja z Orianą Fallacci.\nPo przerwie na złapanie powietrza i odrzucenie propozycji „ kawy czy czegoś ciepłego” przywołałam bohaterskie postaci polskich kierowców. A każdy z nich miał twarz Kubicy i odziany w liberię pomagał wnosić staruszkom zakupy, młodym matkom wózki, a kalece ustępował własnego miejsca, przykazując zdalne sterowanie pojazdem do bazy.\nPo czym trzęsącą brodą potraktowałam temat nietolerancji i niesprawiedliwego traktowania obcokrajowców. Aby dodać wypowiedzi nieco dramatyzmu wyjęłam z kieszeni telefon i powiedziałam, że zadzwonię do vice dyrektora Corriere dell’Umbria, który jest wyjątkowo wrażliwy na los krzywdzonych cudzoziemców i chętnie opisze to żenujące zdarzenie (faktycznie znamy się z Riccardo ale mimo łaczącej nas sympatii coś mi się wydaje, jak tak teraz na to patrzę, że nie podjąłby tematu, bo o ile wiem nie mają tam rubryki „Zawracanie dupy”).\nMiałam w zanadrzu jeszcze kilka płomiennych haseł ale przerwali mi mocnym postanowieniem poprawy. Zawołali Betona, który w międzyczasie wyszedł z biura purpurowy i nakazali mu przeprosiny.\n- Wierzę, że przemyśli pan swoje zachowanie i wyciągnie odpowiednie wnioski. Tymczasem wybaczam panu, tak jak zwykł to czynić Jan Paweł II, który, przypominam, też byl Polakiem.\nW sumie mogłam wydębić od nich jakiś miesięczny za pół ceny w ramach zadośćuczynienia za poniesione straty moralne, ale Duma mi nie pozwoliła.\nWyszłam stamtąd przyciskając do piersi tarczę z moim rodowym herbem Strzemię i pozdrowiłam wiwatujących pasażerów na gapę.\nA zza kulis dało się słyszeć słowa:\n- Dooobra Peppino, co się będziesz denerwował?! Chłooopie, przecież gołym okiem widać, że to jakaś stara panna, co to ją nikt dawno ten tego… Daj se spoookój. Chodź na caffe!\nTaka babysitter to skarb! cz.2\nOpublikowano 8 stycznia 2009 Autor: dags\nPo dwóch tygodniach absencji, z wakacji świątecznych we Francji, wróciła gówniarzeria. Przybiliśmy kilka miśków, młodszy zawiesił mi się nodze, starszy zawisł na plecach i sezon 2009 uznaliśmy za otwarty.\nChciałam zagaić jakąś pogadankę na temat różnych tradycji spędzania Bożego Narodzenie na przykładzie Włoch , Francji i Polski, ale trafiłam na opornych dyskutantów.\nO tym jak spędzili Święta u dziadków dowiedziałam się od Mamy Chłopaków.\nPonoć Dziadek Chłopaków zapytał ich pewnego popołudnia w co się chcą bawić.\n- W trupki! – zaproponował entuzjastycznie Leo.\n- W co? – ponowił Dziadek myśląc, że trzylatek przekręcił nazwę zabawy.\n- No w trupki! – poparł wybór brata starszy o dwa lata Matteo – My się kładziemy na podłodze i udajemy trupki, a ty nas zawijasz w dywan i nosisz po pokoju.\n- A kto to wymyśla takie zabawy? – zatroskał Dziadzio.\n- Dagmara!!! – odpowiedzieli chórem okazjonalni denaci.\nA jak Leo nie chciał jeść i po kolejnym dniu namów znów wszyscy zebrali się wokół niego na prośby i groźby, Matteo walnął pięścią w stół i przemówił:\n- Zostawcie go w spokoju! Niech ma wakacje! Jak wróci do Peru to Dagmara już go tam dokarmi!\nA ja niczego nieświadoma, w pierwszych słowach do mamy Chłopców, podkreśliłam:\n- …ale Mały to na moje oko schudł!\nNo to wiem czemu spojrzała na mnie jak na tą Babę J. od Jana i Małgorzaty.\nPrzed wizytą Niani\n…i w trakcie!\nNo nic, nara. Spadam na chatynkę… z piernika. Hy hy hy.\nNadałam się w paczce na poczcie\nOpublikowano 7 stycznia 2009 Autor: dags\nChwilowy zawiech miałam w związku z pomysłem na kolejnego posta. Bo najgorzej jak napisać coś trzeba koniecznie, tylko i wyłącznie z okazji utrzymania tej cholernej „ciągłości”. Bo nie daj Panie Boże Czytelniki się odzwyczają i przestaną nabijać licznik. A jakby licznik zszedł poniżej 50 odwiedzin (nie odsłon!) w dzień roboczy, to zmuszona byłabym zapaść na głęboką depresję jak Kasia Klich. A ja żadnym Yaro nie dysponuję i pizgłabym była z barierki na łeb albo na szyję. Więc wiedziona naturalnym instynktem przetrwania gazety i czasopisma wertować poczęłam. I po lekturze najnowszego Sukcesu już mi się pamflet na Magdalenę Mołek FELIETONISTKĘ układał i na jej arcyintelektualne odkrywcze teksty w niczym nie podobne do wypracowań licealistki z klasy pierwszej C o profilu matfiz, ale przecież zaraz by było, że się na Magdalenę uwzięłam. A Magdalena wielką dziennikarką jest!\nZdesperowana tą twórczą niemocą sięgnęłam po Playboya żeby dowartościować się patrząc na paskudne sutki Weroniki Książkiewicz. Ale jak spojrzałam na resztę Dobre Samopoczucie chyciło tobołki i zamokło drzwi po tamtej stronie. Włączyła się rezerwę serotoniny i przez chwilę było groźnie ale dotankował mnie wywiad z Tomkiem Karolakiem. Playboy zawsze drukował świetne rozmowy! (Chociaż gdyby w stopce mieli Magdalenę, pismo nabrałoby bez wątpienia nowego smaku , bo Magdalena wielką dziennikarką jest!).\nZ nową energią zajrzałam do grudniowego Sukcesu, podelektowałam się „magicznym, przytulnym, rodzinnym” felietonem Magdaleny o słowach i odważnie poszłam na spotkanie z Małgorzatą Foremniak w Czarno na Białym. Dotrwałam do 10 pytania.\nPodczas studiów jechaliśmy większą grupą na imprezę. Okazało się, że w samochodzie nie ma dla mnie miejsca. Pojechałam w bagażniku.\nA największym szaleństwem w życiu kierowcy tamtego samochodu było późniejsze otworzenie bagażnika.\nWybaczcie Czytelniki ale poddaje się. Idę zrobić coś szalonego.\nMam gdzieś taki Hollywood!\nOpublikowano 3 stycznia 2009 Autor: dags\nKiedyś K. dostała jakiś karnet na dowolne usługi w Salonie Kosmetycznym. Z całego wachlarza usług, jakie oferował ów salon, K. namówiła mnie na najegzotyczniej brzmiącą pozycję WOSK BRAZYLIJSKI (DEPILACJA HOLLYWOODZKA). Efekt jaki miał przynieść zabieg był nam znany ale o sposobie jego osiągnięcia miałyśmy pojęcie raczej blade.\nPierwsza weszłam ja bo K. akurat gadała przez telefon.\nSympatyczna pani kosmetyczka zaprosiła mnie na fotel. Ściany były w pastelowych kolorach, z radia płynęła spokojna muzyka, a pani kosmetyczka zachwyciła się moimi majtkami w łosie i koty. Czym na dobre uśpiła moją czujność.\nWosk miał przyjemny zapach, a ja zamknęłam oczy i przyjęłam wersję, że zaczynam się głową, a kończę brzuchem.\n- Nooo bardzo ładnie wyszło! – oceniła pani kosmetyczka. Wypuściłam wstrzymane powietrze i już miałam radośnie pokicać do wyjścia gdy Wykonawczyni Brazylijskiego Dzieła wypowiedziała TE słowa:\n- Teraz doskubiemy resztę.\nZ gabinetu wyszłam rozkrokiem. Trzy miesiące na kolarzówce to byłyby kolonie w Ciechocinku w porównaniu z „doskubaniem”.\nK., widząc moją minę, próbowała jakoś się ratować ale mając wciąż przed oczami Magiczną Pęsetę pani kosmetyczki, złapałam ją w moją rączkę imadełko i wyszeptałam czule:\n- O nie Geniuszu! Pójdziesz teraz z panią kosmetyczką do gabinetu, rozsiądziesz się w fotelu i dasz doskubać tak jak ja się dałam!\nWyszła stamtąd z miną Szurkowskiego tuż przed metą.\nChciały nas zapisać na następny zabieg za jakiś miesiąc ale akurat obie wylatywałyśmy na stałe do Nowej Zelandii.\nSzłyśmy długo w milczeniu. W samochodzie K. położyła ręce na kierownicy, odwróciła głowę w moją stronę i spojrzawszy mi najgłębiej jak się dało w oczy, powiedziała:\n- Nie mówmy o tym nikomu.\nKwestia depilacji zawsze odgrywała w moim życiu istotną rolę. Używałam kremów, rozgrzewałam wosk, naklejałam plastry. A jak mi się nie chciało to przesuwałam „pod włos” golarką. A że nie chciało mi się często, to ciągle marudziłam na damskie wilkinsony i odgrażałam się zakupem depilatora. Jednak żadna z moich dróg nigdy nie prowadziła do sklepu z elektroniką. Aż z inicjatywy Królowej Matki, Gwiazdor położył mi pod choinką silkepika.\nNiczego nieświadoma podłączyłam tą zgrabną maszyneczkę do prądu. Co prawda zaniepokoił mnie odgłos pracy silniczka, który do złudzenia przypominał simsona bez tłumika, ale mimo to przyłożyłam depilator do łydki.\nTę część z tymi małymi szczypczykami do rwania włosia zakopałam w lesie, przywaliłam kamieniem, przeżegnałam się dwa razy i splunęłam przez lewe ramię. „Kropelką” przymocowałam tę część bez szczypczyków. Łydzie i paszki wygładziło mi pierwszorzędnie.\nRegulację, jak to jakiś wybitny dyplomata nazwał, LINII BIKINI zostawiłam na sam koniec.\nNajwięcej czasu zajęło mi znalezienie komfortowego miejsca. Po dokładnym obchodzie łazienki wybrałam prozaiczny ale genialny w swej prostocie sedes. I już miała dać się ponieść latynoamerykańskim rytmom gdy spojrzawszy w dół, pomyślałam:\nA jakby tak mi teraz ten włączony depilator wpadł do środka, do wody, to przecież by mnie na śmierć popieściło. Spoko. Umarła śmiercią tragiczną na porażenie LINII BIKINI.\nWizja trafienia do Księgi Najgłupszych Śmierci tak mnie rozbawiła, że depilację przełożyłam na inny dzień.\nA może by tak zacząć żyć w zgodzie z Naturą?\nMój Spędzający Święta w Polsce Ojciec dziś wraca do Włoch. Jako że nazbierało mu się jakieś, bagatela 80kg nadbagażu, wybrał podróż autokarem. Zaniepokojona tą decyzją wysłałam Ojcu esemesa:\nMasz jajo na twardo, sparzonego pomidora i sól w sreberku?\nOdpowiedź przyszła natychmiastowo:\nJajo na twardo to ja będę miał z zimna.\nFakt. To będzie droga przez mękę.


Ostróda - sklep meblowy | Meble Krysiak\nOstróda – sklep meblowy\ntel.: +48 89 642 19 71\ntel.: +48 89 641 03 21\nMeble Keysiak – sklep meblowy w Ostródzie\nUmeblujesz u nas różne pomieszczenia w swoim domu lub mieszkaniu. Wybierzesz meble do jadalni, meble do sypialni, meble gabinetowe oraz meble do przedpokoju. Proponujemy spójne kolekcje, opracowane przez naszych doświadczonych projektantów.\nW Ostródzie są zlokalizowane dwa nasze partnerskie salony meblowe:\nMEBLOLUX – ul. Wojska Polskiego 10\nPAŃCZAK – ul. Hurtowa 5\nW naszej ofercie znajdziesz m.in. rozkładany stół biesiadny razem z kompletem krzeseł, różnego rodzaju ławy i stoliki kawowe, jak również szafy do sypialni, łóżko lub szafkę nocną, komodę do pokoju dziennego, biurko do gabinetu czy szafkę RTV.\nMeble wytwarzamy z rzemieślniczą dokładnością, wykorzystujemy również zaawansowane technologie obróbki drewna. Wybieramy tylko najwyższej jakości materiały. Oferujemy naszym klientom meble trwałe, stylowe i bardzo funkcjonalne.\nZapoznaj się z ofertą Mebli Krysiak. Zapraszamy do salonów meblowych MEBLOLUX i PAŃCZAK w Ostródzie!


Ekspert WSB radzi - 5 skutecznych sposobów na wytrwanie w noworocznych postanowieniach\nKoniec roku to czas, kiedy postanawiamy odmienić swoje życie. Zmieniającą się cyfrę traktujemy jako magiczną granicę - symbol nowego początku. Co zrobić, by tym razem wytrwać w noworocznych postanowieniach?\nZ badań CBOS wynika, że co roku ponad połowa Polaków czyni postanowienia noworoczne. Obiecujemy sobie przede wszystkim, że rozstaniemy się z nałogiem i będziemy prowadzić zdrowszy tryb życia. Ale czy zastanawialiście się dlaczego akurat wybieramy 1 stycznia na datę przeprowadzenia zmian w swoim życiu? A nie datę np. swoich urodzin? Otóż początek roku, wzmacnia w nas poczucie, że zaczynamy zapisywać czystą kartę i kreować nasze życie od początku. Dla wielu z nas to jedyny czas w roku, kiedy mamy możliwość zwolnić i dokonać refleksji nad własnym życiem – mówi dr Iza Gontarek, wykładowca akademicki, ekspert Wyższej Szkoły Bankowej w Warszawie.\nJak to się dzieje, że większość z nas poddaje się już po pierwszym miesiącu, a 90% postanowień finalnie kończy się klęską? Statystki pokazują, że 86% badanych jest przekonana o sukcesie postanowienia noworocznego. Dzieje się tak dlatego, że siła postanowień noworocznych nie leży w natychmiastowym efekcie, ale w zmianie sposobu myślenia i poziomu motywacji niezbędnej do podjęcia wysiłku. Zastanawiając się nad postanowieniem powinniśmy być świadomi tego, że większość zmian w życiu nie jest efektem nagłego zdarzenia, tylko wynikiem naszej pracy. Aby utrwalić zmianę potrzebujmy trzech miesięcy. Dlatego też, nie szukajmy inspiracji do postanowień noworocznych w Internecie, gdzie znajdziemy 40, a nawet 80 gotowych pomysłów! Nie kopiujmy ich również od znajomych czy rodziny. Jeśli nie mamy na nie pomysłu, to nie róbmy ich wcale, gdyż w ten sposób z góry skazujemy je na niepowodzenie. Może to prowadzić do frustracji i złego samopoczucia. Postanowienie noworoczne powinno wyjść z naszego wnętrza, powinno odnosić się do naszych potrzeb i marzeń. Powinno być wypadkową refleksji nad naszymi osiągnięciami zawodowymi czy osobistymi.\nW dążeniu do realizacji postanowień noworocznych kluczową rolę odgrywa motywacja. Słowo składające się z dwóch wyrazów – motywu i akcji, czyli celu i działania. Jej siła nie jest nam dana raz na zawsze. Tym bardziej, że towarzysząc nam od okresu świątecznego bardzo szybko słabnie i jej pokłady nie wystarczają na drożenie programu zmian. Niezbędne są zatem działania mające na celu stałe pobudzanie jej, aby nasz zapał do zmiany nie okazał się „słomiany”. Umiejętność znajdowania powodów do podejmowania wysiłku w drodze realizacji postawionych celów nie należy do najłatwiejszych. Psychologia motywacji od dawna próbuje znaleźć rozwiązania na zwiększenie chęci do działania. Jak pokazują badania na poziom automotywacji można wpływać nie tylko za pomocą wyszukanych technik stosowanych przez trenerów i coachów, ale również za pośrednictwem prostych metod. Oto kilka podpowiedzi, jak możemy dokonać tego sami.\nCel. Ważną rolę w dotrzymywaniu założonych postanowień noworocznych jest ich prawidłowe sformułowanie i dokładne wyznaczenie celu, do którego chcemy dążyć. Powszechnym błędem przy planowaniu są wygórowane cele. Dlatego tak ważne jest, aby zakładany cel był realny i osiągalny, pod kątem naszych możliwości. Postanowienia noworoczne potraktujmy, jako nowy projekt i zastosujmy zasady analizy SMART - S (konkretny) M (mierzalny) A (osiągalny) R (realny) T (określony w czasie). Choć działania te wymagają czasu i planowania, to z drugiej strony dają nam szanse na powodzenie.\nTermin. Bardzo ważną rzeczą w całym procesie motywacyjnym jest też moment rozpoczęcia realizacji postanowienia. Dlatego też przy wyborze daty powinniśmy kierować się wyborem takiego terminu, aby stanowił realny początek zmian. Naukowcy z Uniwersytetu Pensylwania udowodnili, że niezależnie pod posiadanego poziomu motywacji, gdy będzie się zbliżała ustalona data, poczujemy większy przypływ energii. Dlaczego tak się dzieje? Otóż podświadomie odcinamy się od dawnych niepowodzeń na rzecz wyobrażenia o nowym lepszym życiu. Więc jeżeli chcemy się zmotywować do działania, wymyślmy datę nowego początku.\nKontrakt. Nic tak nie motywuje, jak świadomość konieczności wywiązywania się z zawartych umów. Zawarcie pisemnego kontraktu z samym sobą powoduje, że będzie nam znacznie trudniej porzucić zmianę. Jak głoszą stare slogany – najwyższą formą zaufania, jest kontrola. Zatem kontrolujmy sami spisany plan działania w kontrakcie, bądź poprośmy o to przyjaciela lub kogoś z rodziny. W chwilach zwątpienia, spojrzenie na plan i uświadomienie sobie ile już osiągnęliśmy, da nam bodziec do podsycenia motywacji.\nPostawa. Gdy dopada nas zniechęcenie, zmieńmy postawę ciała. Amy Cuddy z Harvard School of Business w 2012 roku podczas TED Talks zaprezentowała wyniki badań odnoszące się do tematu komunikacji niewerbalnej. Okazało się, że mowa ciała, czyli to jaką pozę przybieramy – zgarbioną czy wyprostowaną – ma wpływ na realizację postawionych celów. Naukowcy dowiedli, że przybieranie wyprostowanej pozy ciała i utrzymanie niej przez 2 minuty zwiększa poziom testosteronu, hormonu związanego z zaufaniem, a zmniejsza poziom hormonu stresu – kortyzolu. Zatem zmiana postawy może wpłynąć na to, jak się czujemy i zwiększyć poziom naszej automotywacji.\nNagroda. Przeświadczenie, że czeka na nas nagroda za realizację celu, daje ogromną motywację. Obiecajmy sobie, że za zrealizowane postanowienie, zrobimy dla siebie coś przyjemnego. Jeżeli potrzebujemy większej motywacji, nagradzajmy się nawet realizując cele cząstkowe. Wówczas łatwiej będzie się nam kontrolować.\nJeżeli chcemy się znaleźć w 10% ludzi odnoszących sukcesy w realizacji postanowień noworocznych, to poświęćmy im czas i dobrze je zaplanujmy. Pomóc nam w tym może analiza i podsumowanie postanowień z poprzedniego roku. Przeanalizowanie tego co nam się udało, a czego nie zrealizowaliśmy pozwoli nam zwiększyć szanse na dotrzymanie postanowień w nadchodzącym nowym roku. Bądźmy zatem realistami i realizujmy nasze noworoczne postanowienia małymi krokami, jednocześnie kontrolując, na jakim etapie sukcesu jesteśmy.\nAutorką artykułu jest dr Izabela Gontarek- trener, menadżer, felietonista, doktor nauk ekonomicznych. Adiunkt i menadżer kierunku zarządzanie w Wyższej Szkole Bankowej w Warszawie.\nMotywacja a postanowienia noworoczne.docx