Roseola (ရိုစီရိုးလာ) - Hello Sayarwon\nDr. May Myat Hnin Aung မှ ရေးသားသည်။ 09/01/2022 တွင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) ကဘာလဲ။\nRoseola ဆိုတာ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကြောင့်ဖြစ်တဲ့ မပြင်းထန်တဲ့ ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ အများအားဖြင့် အန္တရာယ်မဖြစ်စေဘဲ ကောင်းစွာအနားယူခြင်း၊ ဆေးသောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားလေ့ရှိပါတယ်။ ရှားရှားပါးပါးအချို့လူနာများမှာတော့ အဖျားကြီးပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်စေပါတယ်။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) က ဘယ်လောက်အဖြစ်များသလဲ\nဒီရောဂါဟာအလွန်အဖြစ်များပါတယ်။ /လမှ ၂နှစ်အရွယ် ကလေးများမှာ ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၄နှစ်နောက်ပိုင်း ဖြစ်သူရှားပါတယ်။ ကလေးအများစုဟာ သူငယ်တန်းတက်ချိန်မှာ roseola ဖြစ်ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ တခါတရံ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတွေမှာလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အချက်အလက်များထပ်မံသိရှိဖို့အတွက် ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်ပါတယ်။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) ရဲ့လက္ခဏာတွေကဘာတွေလဲ\nရောဂါပိုးကူးစက်ခံရပြီး တစ်ပတ်နှစ်ပတ်အတွင်း ရောဂါလက္ဓဏာပြလေ့ရှိပါတယ်။ ရောဂါလက္ခဏာ နည်းနည်းပဲပေါ်တာနဲ့ လုံးဝမပေါ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ Roseola ရဲ့ အဖြစ်အများဆုံးရောဂါလက္ခဏာတွေကတော့-\nဖျားခြင်း။ အဖြစ်အများဆုံးကတော့ ရုတ်တရက်အဖျားကြီးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ အများအားဖြင့် ၃၉.၄ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက် ပိုဖျားတတ်ပါတယ်။ အချို့ကလေးတွေမှာ အဖျားနဲ့အတူ လည်ချောင်းနာခြင်း၊ နှာစေးခြင်း၊ ချောင်းဆိုးခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ လည်ပင်းမှာရှိတဲ့ ပြန်ရည်ကျိတ်များ ကြီးနေတာကိုလည်း မြင်နိုင်ပါတယ်။ အဖျားဟာ ၃ရက်မှ ၅ရက်အထိ ကြာတတ်ပါတယ်။\nအရေပြားမှာ အနီပြင်ထွက်ခြင်း။ အများစုမှာ အဖျားပျောက်ပြီးမှ အနီပြင်များလိုက်ထွက်လာပါတယ်။ ကလေးရဲ့ အရေပြားမှာ အနီစက် သို့မဟုတ် အကွက်လိုက်ပေါ်နေနိုင်ပါတယ်။ အကွက်တွေဟာ အပြားရော အဖောင်းရော ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အချို့အစက်တွေပတ်လည်မှာ အဖြူရောင်အကွင်းဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ အနီပြင်တွေဟာ ရင်ဘတ်၊ နောက်ကျောနဲ့ ဗိုက်ကနေ လည်ပင်းနဲ့ လက်မောင်းတွေအထိ ပြန့်သွားတတ်ပါတယ်။ ခြေထောက်နဲ့ မျက်နှာအထိ ပြန့်ချင်မှ ပြန့်ပါမယ်။ နာရီအနည်းငယ်မှ ရက်အနည်းငယ်ထိကြာနိုင်ပြီး ကလေးကို ကသိကအောက်မဖြစ်စေပါဘူး။\n၃၉.၄ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက် ပိုဖျားခြင်း\nRoseola ဖြစ်ပြီး ၇ရက်ထက်ပို ဖျားခြင်း\nကိုယ်ခံအားကျနေစဉ် roseola ရောဂါရှိသူနှင့် ထိတွေ့မိခြင်း\nသင့်အခြေအနေအတွက် ဘာအကောင်းဆုံးလဲဆိုတာကိုသင့်ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်တာကအကောင်းဆုံးပါပဲ။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) ကိုဘာတွေကဖြစ်စေသလဲ\nRoseola ဟာ လူမှာဖြစ်ပွားတဲ့ ရေယုန်ဗိုင်းရပ်စ်နံပါတ်၆ သို့မဟုတ် အချို့မှာ ၇ကူးစက်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်တဲ့ရောဂါတစ်မျိုးပါ။ နေမကောင်းသူများနှင့် ထိတွေ့မိခြင်း၊ သူတို့ အသုံးပြုထားပြီး ရောဂါပိုးပါနေသော ပစ္စည်းများကို ထိတွေ့မိခြင်းတို့ကြောင့် ကူးစက်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ နေကောင်းတဲ့ ကလေးဟာ roseola ဖြစ်နေသော ကလေးရဲ့ ခွက်ကို ယူသောက်မိခြင်းဖြင့် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကူးစက်နိုင်ပါတယ်။ နေထိုင်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အကြီးအကျယ်ပြန့်နှံ့တာမျိုး မရှိပါ။\nကလေးဘဝက ရောဂါမဖြစ်ဖူးသူ လူကြီးများလည်း ကူးစက်နိုင်ပြီး ကျန်းမာသူများမှာ ရောဂါပြင်းထန်လေ့မရှိပါ။ သင့်မှာအနီစက်မပေါ်ဘဲ အဖျားနည်းနည်းပဲရှိနေလျှင်တောင် သင့်ကလေးနဲ့ မိသားစုဝင်များကို သင့်ထံမှ တံတွေးနှင့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းမှ အရည်များမှတဆင့် ကူးစက်နိုင်ပါတယ်။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) ဖြစ်နိုင်ခြေကိုဘာတွေက မြင့်တက်စေသလဲ\nမွေးကင်းစမှ သူငယ်တန်းအရွယ် ကလေးများမှာ ခုခံအားစနစ်ကောင်းစွာ မဖွံ့ဖြိုးသေးလို့ ရောဂါကူးစက်လွယ်ပါတယ်။ ထို့ပြင် စာသင်ခန်းတွင်းရှိနေခြင်းကြောင့် ကလေးတစ်ဦးမှတစ်ဦး ရောဂါကူးနိုင်ခြေများပါတယ်။ ရောဂါကူးစက်ခံရဆုံးအရွယ်ဟာ ၆လမှ ၁၅လကြား ဖြစ်ပါတယ်။\nအထက်ပါဖြစ်ပွားနိုင်ချေများမရှိခြင်းကြောင့် သင့်မှာ Roseola မဖြစ်ဘူးလို့ ပြောလို့မရနိုင်ပါဘူး။ ဒီအချက်လက်များဟာမှီငြမ်းကြည့်ရှုဖို့အတွက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ အသေးစိတ်သိရှိလိုပါက ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင် ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) ကို ဘယ်လိုအတည်ပြုပါသလဲ\nရောဂါရာဇဝင်မေးမြန်းခြင်းနဲ့ စမ်းသပ်ခြင်းတို့မှ သိနိုင်ပါတယ်။ သင့်ကလေးမှာအဖျားရှိပြီး သိသာထင်ရှားတဲ့ အနီကွက်ပုံစံကြောင့် ဆရာဝန်က roseola ဖြစ်ကြောင်းသိနိုင်ပါတယ်။ တခါတရံ roseola အတွက်ပဋိပစ္စည်းကို သွေးထဲမှာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီး သိနိုင်ပါတယ်။\nRoseola (ရိုစီရိုးလာ) ကို ဘယ်လိုကုသပါသလဲ\nအဖျားကြီးတာ သက်သာဖို့ ဆေးသောက်ရပါမယ်။ ပါရာစီတမောနဲ့ အိုင်ဗျူပရိုဖန်တို့ကို အသုံးများပါတယ်။ ကလေးကို ရေပတ်လည်းတိုက်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကလေးကို ဆေးဘယ်လောက်တိုက်ရမယ်ဆိုတာ ဆရာဝန်ဆီက အကြံပေးချက်ယူပါ။ အသက်၂၀အောက်ငယ်သူများမှာ Reye’s syndrome ဖြစ်နိုင်ခြေကြောင့် အက်စ်ပရင် မပေးသင့်ပါ။\nရောဂါလက္ခဏာ မပြင်းထန်လျှင် ဆေးမသောက်ဘဲ ပျောက်ကင်းနိုင်ပါသည်။\nလူနေမှုပုံစံပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးတွေအသုံးပြုခြင်းက Roseola ကိုကုသရာမှာဘယ်လိုအထောက်အကူပြုနိုင်မလဲ။\nအောက်ဖော်ပြပါ လူနေမှုပုံစံများနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးများကသင့်အနေဖြင့် Roseola ကိုကုသတဲ့နေရာမှာနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေတဲ့နေရာတွေမှာအကူအညီပေးနိုင်ပါတယ်။\nသင့်ကလေးမှာ roseola ရှိလျှင် အိမ်မှာပဲ အိပ်ယာပေါ်မှာ အနားယူခိုင်းတာ အကောင်းဆုံးပါ။ အခြားကလေးတွေကို ရောဂါကူးစက်ခြင်းကိုလည်း ဒီနည်းနဲ့ ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။\nသင့်မှာရောဂါရှိလျှင်/ရောဂါရှိတဲ့ကလေးကို ပြုစုပေးနေလျှင် ရောဂါကူးစက်နိုင်ခြေရှိသေးတဲ့ အခြားသူတွေကို မကူးစက်နိုင်အောင် လက်ကိုသတိထားပြီး မကြာခဏဆေးပေးပါ။\nသင့်ကလေးကို ရေဓါတ်မခန်းခြောက်စေရန် ရေ၊ ဂျင်းဖျော်ရည်၊ သံပုရာရည်၊ စွတ်ပြုတ်ရည်၊ ဓါတ်ဆားစတဲ့ အရည်ကြည်များ တိုက်ကျွေးပေးပါ။\nhttp://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/roseola/basics/definition/con-20023511. Accessed August 12, 2016.\nhttp://www.webmd.com/skin-problems-and-treatments/tc/roseola-topic-overview#1. Accessed August 12, 2016.


ပြီးဆုံးခြင်းအဆုံးသတ် – မြန်မာသတင်းစုံ\nPosted on February 9, 2021 Author admin\tComments Off on ပြီးဆုံးခြင်းအဆုံးသတ်\nကောင်းကင်မှ မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် ကြယ်များကိုကြည့်ရင်း ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးအား နောက်ထပ် ခြောက်ရက်ခန့်မျှ သူစီးရဦးပေတော့မည် ယခုတာဝန်အားပေစေသော ရဲချုပ်ကြီးအား မင်းမင်း တယောက် စိတ်ထဲမှ ကြိမ်ဆဲနေမိတော့သည် သူ ရဲထဲဝင်ခဲ့သည်မှာ ဖာ များ မာဆက်မှဆော်များအား အမြဲမပြတ်လိုးရန်အတွက်ပင်ဖြစ်သည် သူလိုးခဲ့တဲ့ ဆော်တိုင်းလည်းသူအားအစွဲကြီးစွဲလမ်းသွားကြသည် စွဲသွားအောင်လည်း လိုးနည်းပေါင်စုံ သူကျွမ်းကျင်သည်မဟုတ်ပါလား သူ့အရပ်မောင်းမှာ ခြောက်ပေရှိကာ အားကစားလိုက်စားသောကြောင့် ရင်အုပ်ကြယ်ကာ ယေက်ျားပီသကာ အသားရည်မှာလည်း မညိုသော်လည်း ဖြူသည့်ဘက်မပါချေ အထူးခြားဆုံးက ခွန်နှစ် လက်မခန့်ရှည်သော သူ့လီးပင် လုံးပတ်မှာ လက်မနှင့် လက်ခလယ်ပင် မထိချင်။\nထိုမျှကောင်းလွန်းသော သူ့လီးအား ခံဖူသူတိုင်းစွဲလမ်းသွာတာ မဆန်းပေ အခုရက်ပိုင်း အလုပ်တွေရှုပ်နေသောကြောင့် မလိုးရသည်မှာ ကြာခဲ့ချေပြီ ယခုလည်း ဆရာသမား သမီးချော နှစ် ယောက်အား ကိုယ်ရံတော် တပ်မှူးအဖြစ် သူတာဝန်ထမ်းဆောင်ရပေတော့သည် ခရီးသည်တင် သင်္ဘောကြီးသည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ပင်လယ်ပြင်တွင်ခုတ်မောင်းလျှက်ရှိသည် ခရီးမှာရှည်လွန်းသောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်အပြင် အရက်ဘားပါ ရှိလေသည်။ သင်္ဘော၏ အောက်ဆုံးထပ်တွင် သာမန်လူတန်းစားများ လိုက်ပါစီးနင်ပြီး အလယ်ထပ်တွင်လည်း စားသောက်ဆိုင်နှင် ရိုးရိုးအိပ်ခန်းငယ်များပါရှိသည် အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်တော့ အထက်တန်းလွှာများသာ စီးနင်းနိုင်သော အထူးအိပ်ခန်းတွဲများနှင့် သက်တောင့်သက်သာ အနားယူကာ။\nပင်လယ်လေညှင်းခံရန် ထိုင်ခံတန်းလျှားများ အခန့်ရှေ့တွင်ရှိလေသည် မင်းမင်းတယောက် ရေမိုးချိုးကာ အောက်ထပ်ရှိ စားသောက်ဆိုင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည် လက်ရန်းဘေးရှိဦးဘက်မျက်နှာမူသောခုံတွင် ဝင်ထိုင် ဘီရာနှင့် ဝက်ပေါင်ခြောက်မှာယူစားသောက်နေတော့သည် အချိန်အားဖြင့် ၇နာရီကျော်လာကာ လေတဖြူးဖြူးနှင့် ဘီရာမှာ သောက်၍အလွန်ပင်အရသာရှိလေတော့သည် တဖြေးဖြေးနှင့် ညစာစားချိန်မို့ လူများစည်ကာလာကာ ထိုင်စရာခုံပင် မရှိတော့ချေ ထိုအချိန်တွင် မမ ကိုညီမလေးပြောသားပဲဟု စောစောထွက်စားကြရအောင်ပါဆိုနေမှ ဟုမည်တွန်ရင်း စာပွဲအလွတ်အားပြေးလွှာရှာနေမိတော့သည် ကဲ ခုမှဖြင့်မထူးတော့ပါဘူး ဟုပြေားလည်းပြောရင်း မင်းမင်းခုံရှေ့ရောက်လာကာ။\nကိုမင်းမင်းထိုင်မယ်နော်ဟု ပြောရင်းအစ်မဖြစ်သု လဲ့လဲ့ လက်စွဲရာမှ လွှတ်ကာ သူနှင်မျက်နှာချင်းဆိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လေတော့သည် အစ်မဖြစ်သူလဲ့လဲ့မှာ မတတ်သာသည့်အဆုံး ဝင်ထိုင်လိုက်ရတော့သည် မင်းမင်းအား သူမ သိပ်သဘောမကျချေ မင်းမင်းအကြည့်များမှာ ရဲတင်းကာ သူမအားကြည့်သည်မှာ စားမတက်ဝါးမတက်ပင်။ အေးဆေးတည်ငြိမ်သူမို့ ထိုအကြည့်များကိုမကြိုက်ခြေ အငယ်မ စုစု ကဖြင့် ထိုအကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ သူမအတွက်ထိုအကြည့်များထက်ပိုဆိုးသော ချစ်သူ၏ မျက်လုံးရှေ့မှာ တကိုယ်လုံးပင်ချွတ်ကာ ချစ်ရည်လူးခဲ့သည်မှာ လေးငါးဆယ်ကြိမ်မျှပင်မကချေ စုစု သည် လဲ့လဲ့ထက် အသက် သုံးနှစ်မျှ ငယ်သော်လည်း ခန္တာကိုယ်ကား အစ်မဖြစ်သူထက်တောင့်တင်းကာ အချိုးစားပြေပြစ်လှပေသည်လုံးဝန်းနေသော သူမတင်သားများမှာ။\nဘာဝတ်ဝတ်လှပကျော့ရှင်းနေပေတော့သည် ရင်သားများမှာ ငယ်ရည်းစားနှင့် ယခုချစ်သူ လက်သရမ်းမှုများကြောင့် ပြည့်ဖောင်းကာ ဘော်လီနှင့်ပင် မဆံချေ မျက်နှာမှာ ပြည့်ဝင်းကာ တင်ပါးနားထိရှည်လျားသော ဆံနွယ်များကြောင့် မြန်မာဆန်ဆန်ဝတ်လျှင် ပုရိသတို့၏ မျက်လုံးများအာသိမ်းပိုက်ကာထာတော့သည် ယခုလည်း ဆိုင်အတွင်းမှ လူအများစုသည် သူမအား ဂေါ်တော်တသိန်းအားမျက်လုံးများဖြင့်ကြည်နေသည်မှာ ဟန်ပင်မဆောင်နိုင်ကြခြေ ကိုမင်းမင်း က ဘီရာသောက်နေတာလား ဒါဆို စုစုလည်းသောက်မယ်လေ ဟုပြောရင်း မှာလိုက်လေသည် အစ်မဖြစ်သူမှာ တားချိန်ပင်မရလိုက် ညီဖြစ်သူ တဇွတ်ထိုးဆန်သောကြောင့် တားလည်ရနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် အတင်းမတားတော့ပေ သူမက ထမင်းနှင့်ဟင်းပင်မှာယူလိုက်သည်။\nမင်းမင်သည် ရှေ့တော်မှောက်ရောက်ရှိလာသော အထက်လူကြီးသမီးနှစ်ယောက်အားကြည့်ရင်း လီးမှာတဖြေးဖြေးတောင်လာတော့သည် ရဲမို့ပင်လားမသိ အမြင်မှာစူးရှကာ စုစုသည် အဖြူနှင့်အနက်ပန်းနွယ်လေးများပါသော ဂါဝန်အရှည်အောက်တွင် ဘာအတွင်းခံမှ ဝတ်မထားကြောင်း နို့သီးခေါင်းလေးများမှာသက်သေပြနေပေတော့သည်။ ခေတ်လူငယ်ပေမို့ အိမ်နေရင်းပုံစံနှင့်ပင် ညစာထွက်စားခြင်းဖြစ်မည် အကြီးမသည် သူနှင့်ရွယ်တူလောက်ပင် ရိုးအေးကာအရှက်ကြောက်ကြီးမည့်ပုံပင် အချိုးစာမှာ အငယ်မလောက် မထွားဖွင့်သော်လည်း ကြည့်ကောင်သည့်အဆင်တွင်ရှိသည် ကျမတို့က တခရီးတည်းသွားသူတွေပဲ မိတ်ဖြစ်ဆွေဖြစ်ပေါ့ လာချီးယာစ်း ဟုစကားစကာ မင်းမင်းနှင့် စကားအစပျိုလေတော့သည်။\nတောင်နေသောလီးအား ပေါင်အောက်တွင်ခုံနှင့်ညှပ်ကာ ဟန်မပြတ်စကားပြောလာကြရာ အတော်ပင်ရင်းနှီးလာတော့သည် စုစုလည်း ဘီရာနှစ်လုံခန်ကုန်လာသောအခါ စိတ်များထကြွလာတော့သည် မင်းမင်းအားမသိမသာ ရေလာမြောင်းပေးစကားများပြောလာတော့သည် နဂိုတည်းက အထန်ကောင်သူအဖို့ ရေငတ်တုန်းရေတွင်းထဲ ကျသလိုပင် စကားနည်းလှသော လဲ့လဲ့မှာ သူ့အားကြည့်ကာ မျက်မုန်းကျိုးးနေမိတော့သည် သူ့အား ဘုကြည့်ကြည့်နေသော လဲ့လဲ့ကြောင့် စိတ်မှာမရိုးမရွဖြစ်ကာ အတင်းပင်စွဲလုံးချင်စိတ်ပင်ပေါ်မိတော့သည် နေနှင့်ဦးပေါ့ကွာဟု ငြိုးတေးကာထားတော့သည် စားသောက်ပြီးသောအခါ ကျသင့်ငွေရှင်းကာ အခန်းသို့ပြန်လာခဲ့ကြသည် အခန်းချင်မှာကပ်လျှက်ဖြစ်သောကြောင့် မိန်းမချေားလေနှစ်ယောက်၏ နောက်ပိုင်းအလှများအားငေးကာ လျှောက်နေမိတော့သည်။\nအခန်ဝရောက်လျှင် မင်းမင်းအား နှုတ်ဆက်မည်ဟု နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရာဝယ် ဘောင်ဘီးကြားမှ ဖု့ဖောင်းနေသော မင်းမင်းလီးအား စုစုတယောက်မြင်မိရာဝယ် ထကြွနေသောစိတ်ကြောင့်ပို၍ပင်ထန်လာမိတော့သည်။ နှုတ်ဆက်ရင်း အခန်းတံခါးပိတ်ကာ ဝငအိပ်ကြလေတော့သည် မင်းမင်းမှာသာ တောင်မတ်နေသောသူ့လီးအား ကိုင်ရင်းအခန်းရှေ့ ထိုင်ခုံတွင်လေညှင်းခံရင်း စီးကရက်သောက်နေမိတော့သည် မည်မျှကြာအောင် ငေးမောမိသွားသည်မသိ ပုခုံးအား လာပုတ်သောလက်တဖက်ကြောင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသောလီးအား ကပျာကယာလွတ်ရလေသည် လှည့်ကြည့်ရင်း စုစု မအိပ်သေးဘူးလားဟု မေးရာ အိပ်မပျော်ဘူး ကိုမင်းမင်းရာ ဟုပြောရင်းဘေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်လေတော့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးစကားမပြောပဲ မျက်လုံးခြင်ဆုံစည်းရာဝယ်။\nစုစု ဘာလိုအပ်နေသည်ကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်ကာ ခါးလေးအားမိမိအနား ဆွဲဖတ်ကာ အနမ်းမိုးများရွာသွန်းနေမိတော့သည် မိမိ နှုတ်ခမ်းတစုံ အားမွတ်သိပ်စွာနမ်းယူနေသော မင်းမင်းအထိအတွေ့မှာ ရစ်မူးသာယာနေမိတော့သည် လက်တဖက်မှာလည်း ရွှေရင်အစုံအား ဆုပ်နယ်ကာ ကာမသော့ခလုပ်လေးများအား တဆင့်ပြီးတဆင့်ဖွင့်နေမိတော့သည် မင်းမင်း၏ ကျွမ်းကျင်လှသော အထိအတွေ အကိုင်အတွယ်များမှာ စုစုအဖို့ တိမ်တိုက်များပေါ်လွင့်မျေားနေသူတယောက်ပမာပင် အားးး ကိုမင်းရယ် အရမ်းလုပ်တတ်တာပဲဟု ညုတုတု ပြောလေရာ ဒါတောင်အများကြီး ကျန်သေတယ် မယုံပေါင် ဟု ဆွပေးလိုက်လေရာ လာ လက်တွေ့ထပ်ပြမယ် အခန်းထဲသွားရအောင်ဟု ခါးမှဖတ်ကာ မိမိအခန်းတွင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တော့သည်။\nအခန်းတွင်းရောက်သော် စုစု ဂါဝန်ဝမ်းဆက်လေးအား ခေါင်မှဆွဲချွတ်လိုက်ရာ မိမွေးတိုင်း အလှလေးများပေါ်လွင်လာတော့သည် ကုတင်ပေါ်သို့ ပက်လက်လှန်စေပြီး နိုးနှစ်လုံးအား အားရပါးရပင်စို့ချေတော့သည်။ အစို့ကြမ်းကြမ်းများကြောင့် နို့သီးခေါင်လေးများထောင်ကာ ရွှေကြုတ်အတွင်းမှ ကာမရှေ့ပြေးအရည်ကြည်လေးများ တစက်စက် ယိုစင်းလာတော့သည် မင်းမင်းသည်လည်း စိတ်ရှည်တတ်သူမို့ နို့စိုးရင်း ပေါင်တွင်သားများအား စုန်ဆန်ကာ ပွတ်သတ်နေရာ စုစုမှာ မရိုးမယွပင်ပို၍ ဖြစ်လာလေတော့သည် အထက်မှ အောက့်သို့တဖြည်းဖြည်းဆင်းလာရာဝယ် စုစု စောက်စိလေးအား လျှာထိပ်ကလေးဖြင့် ဆွပေးလိုက်ရာ လက်နှစ်ဖက်မှာ မင်းမင်းခေါင်းအား ဖိကာခါးမှာအထက်သို့ ကေ့ာတင်ပေးနေမိတော့သည်။\nနှုတ်မှာလည်း အား အားး ရှီး အားး ဟု စိတ်လို လက်ရငြီးတွားနေမိတော့သည် လျှာပြားကြီးမှာအထက်အောက်စုန်ဆန်ပွတ်ရင်း အတွင်းထဲထိ ထိုးဝင်မွှေနှောက်ပေးနေတော့သည် အားး အားး ရှူး ရှီးဟု မည်တွန်ရင်း ကိုမင်းရယ် လီးကြီးနဲ့လိုးပေးပါတော့ဟု တောင်ပန်ရင်းတဖွဖွ ပြောနေမိတော့သည် သူလည်းစိတ်တအားထန်လာကာ စုစု စောက်ရည်များအား ကုန်စင်အောင်ယက်ယူ မြိုချနေမိတော့သည် ငါးမိနစ်ခန့်ထပ်မံ စုပ်ယူပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ မိမိကိုယ်ပေါ်က အဝတ်များအားဖယ်ရှားပြီး စုစုမျက်နှာနားသို့သွားကာ သူမပါးအားထောင်မတ်နေသောလီးနှင့်တဖတ်ဖတ်ရိုက်ရာဝယ် တခါပြီး၍မှိန်းနေသောစုစု မှာ မျက်လုံးများဖွင်ကာ မြင်လိုက်ရသောလီးကြောင့် တံတွေင်းများပင်မနည်းမျိုချလိုက်ရသည်။\nကြီးလိုက်သည့်လီးမှာ မိမိကြည့်ဖူးသော အပြာကားများထဲမှ နီဂရိုးလီးလောက်ပင် ရှိလိမ့်ဟု စိတ်မှတိုင်းမိကာ မိမ ဖုတ်ဖုတ်နှင့်ဆန့်မျှဆန့်မည်လောဟု စိုးရိမ်မိသွားလေတော့သည် နှုတ်ခမ်းဖူးလေးအား အလျှားလိုက်ပွတ်သတ်ရင်း ဒစ်ဖျားအား စုစုပါစပ်ထဲ အတင်းပင်ထိုထည့်လိုက်မှသာလျှင် ရောင်ရောင်မှားမှားနှင့် သူမဟပေးလိုက်သော ပါစပ်ထဲသို့ဝင်လာသောလီးမှာ လည်ချောင်ထိပင်ရောက်ရှိသွားတော့သည် အု့ အု့ ဟု အသံထွက်လာသောကြောင့် သူမသီးသွားမှန်းသိကာ အသာယာပင်ပြန်ထုပ်ပေးရင်း ဆေားရီး ကိုယ်နည်းနည်းလောသွားလို့ဟု တောင်းပန်ရာဝယ် ရပါတယ် ညီမနည်းနည်း အံ့သြောသွားလိုပါဟု ပြေားရင်းကုတင်အောက်သိုဆင်းကာ မင်းမင်းလီးအား အားရပါးရ ကိုင်စုပ်နေတော့သည်။\nလဲ့လဲ့ မှာ တရေးနိုးသောအခါဝယ် ဘေးတွညီမဖြစ်သူအားမတွေ့သောကြောင့် စိုးရိမ်ကာလူးလည်းထရင်း အိမ်သာထဲများမူးပြီးလည်းနေသည်ဟု ထင်ကာ အခန်ဖွင့်ကြည်ရာဝယ် မတွေ့သောကြောင့်စိတ်ပူကာ ဘေးအခန်းမှ မင်းမင်းအား နှိုးမည်ဟု စိတ်ကူးကာ အခန်းရှေ့ရောက် တခါးခေါက်ဖို့လက်အမြှောက်တွင် ဟ နေသောတံခါးကြားမှ မြင်လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြမှင်သက်စွာငေးကြည့်နေမိတော့သည် မိမိသည် ဤကဲ့သို့သော အဝတ်မပါ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ကိုယ်ဗလာနှင့်ယောက်ျားတယောက်အားတခါမျှမမြင်ဖူးခြေ ကြက်သီးမွှေးညှင်များပင်ထကာ မျက်လုံအားမခွာပဲ ဆက်လက်ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။ ကြီးလိုက်တဲ့လီး စုစု အာခေါင်ထောက်သည်အထို ငုံထားတာတောင်မှ အပြင်မှာ လက်ဆုပ်လောက်ကျန်နေသေးသည်။\nမြင်းလီးကြီးကျနေတာပဲဟုစိတ်မှရေရွတ်လိုက်မိသည် ။ စုစုသည် သူ့ချစ်သူ သင်ပေးထားသော ပုလွေပညာအား အစွမ်းကုန်ထုပ်သုံးနေသောကြောင့် မင်းမင်းမှာ ခေါင်ကို အပေါ်သို့မော့ကာ နှုတ်မှာလည်း ငြီးညူးနေမိတော့သည် အား အားး မရတော့ဘူးစုစု ထ ထတော့ဟုပြေားရင်း လီးအားစွဲထုပ်လိုက်တော့သည် စုစုလည်း အသာအယာပင် ကုတင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ဖင်ပူးတောင်ထောင်ပေးလိုက်တော့သည် မင်းမင်းလည်း သုံးလေးချက်မျှ ပိပိလေးအား ပွတ်ကာ အရည်ရွှဲနေသောကြောင့် အသာအယာပင်ထိုးထည့်ရာ ထက်ဝက်ခန့်ပင်ဝင်သွားလေတော့သည် အားးး ကိုကို အရမ်းမသွင်းနဲ့ အထဲမှာအရမ်းကြပ်နေတယ် အင်း စုစုလေး ကိုကို ဖြေးဖြေးချင်း ချော့လိုးပေးမယ်ဟုပြောလေသည် အား ကျွတ် ကျွတ် အားး ရှီးးး အားးး အာ့ အာ့ ၏်းတွားရင်းပင် အဆုံးထိဝင်သွားရာ။\nပြည့်ကျတ်လွန်းနေသောကြောင့်မင်းမင်းမှာ ပြန်မထုတ်သေးပဲ အသာပင်ဇိမ်ခံနေတော့သည် တဆုံးထိဝင်နေသောလီးကြောင့် ကလီစားများပင် ကပြောင်းကပြန်ဖြစ်နေသလားဟုထင်မှတ်ရလောက်ပေသည် ညှစ်အားများကြောင့် အရည်ကြည်လေးများမှာ စိမ့်ကာစိမ့်ကာပင် ထွက်နေမိတော့သည် မင်းမင်း လည်းလီးတန်အား သုံးပုံ တစ်ပုံခန့် ဆွဲထုတ်ပြီး ပြန်လည်လိုးညှောင့်နေမိတော့သည် အမလေးးးး အားးးး အားးးး ကောင်းလိုက်တာကိုမင်းရယ် ရင်ထဲကိုပြည့်သွားတာပဲ စုစု ခံနိုင်နေပြီသိလား အဆုံထိထုတ်ပြီး လိုးပေးပါတော့ဟု ငြီးတွားရင်း တဖွဖွပြောလေရာ ခါးနှစ်ဖက်အား စုံကိုင်ကာ အဆုံးထိထုတ် အဆုံးထိသွင်း ပုံမှန်လုပ်နေတော့သည်။ အားး ရိုးးး အားးးးရှီးးးး အားးး အု အု အွန့် ဗတ် ဗတ် အွန့် …ဗက် ….အု့….အွန်းးး…အားးး.အော်မြည်းရင်း။\nဖင်လေးကော့ကာ ကော့ကာ ခံနေသော ညီမဖြစ်သူအား ကြည့် လဲ့လဲ့ ဖင်စအိုက ပင် ယွစိတက်လာတော့သည် ပိပိလေး ထဲမှ အရည်များမှာလည်း အတွင်းခံတခုလုံးစိုရွှဲကာ ဒူများပင်မသယ်ချင်တော့ပေ ။ ကောင်းလွန်သောကြောင့် အားရပါးရပင် နှစ်ဦးသား ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြေင်းလိုးနေကြသည် စုစု ခဗျာ သုံးခါမြောက်ပြီးသောကြောင့် မင်းမင်းအားကျောမှသိုင်းဖတ်ကာ ကော့ကော့နေသော အရှိန်ကြောင့် လီးထိပ်မှာ ကျင်တက်လာကာ စုစု သားအိမ်ထဲသို့ကုန်စင်အောင်ပန်းထုပ်လိုက်လေတော့သည် စုစုမှာလည်း ဝင်လာသော ခပ်နွေးနွေး လရည်များကြောင့် ကုန်ခမ်းနေသော အားများ ချက်ချင်ပင် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာကား နွမ်းနယ်နေသော မင်းမင်းလီးအား စိမ်ထားသောအဖုတ်မှ ထုပ်ကာ ရေမဆေးတော့ပဲ ကုန်းစုပ်နေတော့သည် ။\nလဲ့လဲ့ သည် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် လိုးပွဲအားမြင်ဖူးလိုက်သည်နှင့် အလိုးခံချင်စိတ်များ တားမရဆီးမရ ဖြစ်ကာ မင်းမင်းလီးအား အာရုံတွင်းမှ ဖျောက်ဖျက်မရဖြစ်နေတော့သည် အခန်းတွင်းသို့ပြန်လာကာ အိပ်ယာထက်တွင်း မျက်လုံးအားမှိတ်ကာ စောစောပုံရိပ်အား မြင်ယောင်ကာ ဘောင်းဘီကြားလက်နှိုက်ကာ အစိလေးမှာ ခံလို့ကောင်းကောင်းနှင့် ပွတ်နေလိုက်သည်မှာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ပြီးဆုံးခြင်းသို့ ရောက်လေတော့သည် အားးး ကောင်းလိုက်တာ ငါ ဒါကိုဘာလို့ အစက ကြိုမသိခဲ့တာပါးလည်း ဟု မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ဝေဖန်နေမိတော့သည်။ ကောင်းလွန်းသောကြောင့် ဘောင်းဘီက လက်ပင်အပြင်သို့မထုပ်နိုင်ပဲ အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည် ။ စုစု ထပ်မံ စုပ်ယူပေးသော အရှိန်ကြောင့် လီးမှာ ခဏတွင်းပင် ပြန်လည်တေင်မတ်လာတော့သည်။\nဆယ်မိနစ်ခန့် စုပ်ယူပေးပြီးနောက် သူမသည် မိမိအပေါ်သို့ ကားယားခွကာ လီးအရင်းမှကိုင်ကာ အဖုတ်ဝတွင်တေ့ကာ ထိုင်ချလိုက်တော့သည် အားး ကောင်းလိုက်တာ စုစုလေးရယ် ဟု ပြေားရင်း နှစ်ဦးသား စည်ချက်ကိုက်စွာ ကော့စောင့်နေတော့သည် စုစုမှာ လီးပေါ်တက်ကာ စောင့်နေသောကြောင့် အစိလေးမှာ လီးနှင့်အချိန်ပြည့်ပွတ်မိနေသောကြောင့် များမကြာမီပင် တခါပြီးသွားပြန်သည် မင်းမင်းသည် စုစုအား ခြေနှစ်ချောင်းစုံထမ်းကာ အားရပါးရ လိုးကာ ကာမသုခကို နှစ်ဦးသား ဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် ခံစားနေမိတော့သည် ။ အား အိုး .. ဟင်းး…. အားးး……… ဗွက် …ဖတ်..ဖတ်..ဗွက် ဗွတ်… အားး.းး..ရှီး….စူးးး…အားးး.အွန့်….. အချက်းလေးဆယ်ခန့် မရပ်မနား လိုးဆောင့်မှု့ကြောင့် နှစ်ဦးသား ကာမပန်းတိုင်သို့ ပြိုင်တူပင် တက်လှမ်းနိုင်တော့သည်။\nစုစုသည်လည်း မင်းမင်း ရင်ခွင်ထဲမှာပင် မောပန်စွာ အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည် မင်းမင်းသည် ဆေးလိပ်သောက်ချင်လာသောကြောင့် အဝတ်များဝတ်ဆင်ကာ တံးခါးဝသို့ လျောက်လာရာ တံခါးမှာ အနည်းငယ်ဟနေသောကြောင့် မသင်္ကာဖြစ်ကာ ဘေးဘီအားလှည့်ကြည်ရာ။ ထူးခြားချက်တစုံတရာမှာမတွေ့ချေ ထို့ကြောင့် စီးကရက်အား မီးညှိရင်းစဉ်းစားလေရာ အတန်ကြာမှ အသိတခုဝင်ကာ လဲ့လဲ့အိပ်နေသော အခန်းအား တံခါးလော့မချထားသောကြောင့် အသာလှပ်ကာ ချောင်းကြည့်ရာဝယ်အတွင်းခံထဲလက်နှိုက်လျှက်အိပ်ပျော်နေသော လဲ့လဲ့အား တွေချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ပသွားတော့သည် လဲ့လဲ့ တယောက် အိမ်မက်ထဲသို့ နတ်သားလေးတပါးရောက်ရှိလာတော့သည်။\nထိုနတ်သားလေးမှာတော့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဇတ်လိုက်ကျော်ကြီး မင်းမင်းပင်ဖြစ်လေသည် ကနဦးတုန်းက သူမမှာ သူ့ကိုကြည့်မရချေ စုစု နှင့်ချစ်ရည်လူး ကာ သူ့လီးကြီးအားမြင်ကတည်းကပင် တိတ်တခိုးစွဲလမ်းသွားတော့သည် နတ်သားလေးမှာ သူမအားငုံ့၍ကြည့်နေသည်။သူမရှက်လိုက်သည်မှာ မပြောနှင့် သို့သော် ပြန်ထွက်သွားမှာစိုး၍ တင်းကြပ်နေအောင်ဖတ်ထားမိတော့သည် နတ်သားလေးမှာ သူမအား နှဖူးလေး မြတ်နိုးစွာနမ်းလိုက်သည် ပျော်လိုက်သည်ဖြစ်ခြင်း မျက်လုံးလေးအသာမှေးကာ အနမ်းများအားကျေနပ်စွာ ခံယူနေမိတော့သည် ပါးလေးနှစ်ဘက်နမ်းကာ သူမနှုတ်ခမ်းလေးအား ငုံကာနမ်းရာ နွေးထွေးလွန်းသောကြောင့် ခါးလေးပင်ကော့မိရာ နတ်သားလေးမှာ သူမကျောအောက်မှ ဘောလီချိတ်များအား လျှင်မြန်စွာပင်ဖြုတ်လိုက်လေတော့သည်။\nနှုတ်ခမ်းလေးအား အဆက်မပြတ်နမ်းနေရင်းမှ သူမလည်တိုင်လေးအား လျှာဖျားလေးနှင့် ကလူကျီစယ်လိုက်ပုံမှာ ကောင်းကင်ပေါ်လွင့်မျေားနေသယောင်ပင် အိုးးး ချစ်လိုက်တာ နတ်သားလေးရယ်။ မိမိ တသက်လုံးနေမထိ လေမထိ ထိမ်းသိမ်စောင့်ရှောက်လာသော ရွှေရင်အုံလေးမှာ လေစိမ်များထိတွေ့မှုကြောင့် အိပ်ပျော်နေရာမှ ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာသော လဲ့လဲ့ မှာ ဟင် နင် နင် ဒါဘာလုပ်တာလည်း ဟုပြေားရင်း အပေါ်သို့လိပ်တင်နေသော အင်္ကျီအား အတင်းပင်စွဲချကာ ဖုန်းဖိနေတော့သည် ဒါ ဒါ ဆိုစောစောက အိမ်မက်မဟုတ်ဘူးပေါ့ အေးဟုတ်တယ် ဟု မင်းမင်း မှပြောလိုက်ရာ လွှတ် လွှတ် ငါ့ကိုခုလွှတ် မလွှတ်ရင်ငါအော်လိုက်မှာနော် မင်းမင်းမှာ အေးဆေးစွာ အော်ပေါ့ နင်အရှက်ပိုကွဲသွားမှာပေါ့။\nနင်ရယ် နင့်ညီမရယ် ငါ့လီးစုပ်နေတဲ့ပုံတွေ ငါ လိုင်းပေါ် မှာတင်လိုက်မှာပေါ့ ဟုပြောလိုက်ရာ လဲ့လဲ့ မှာစောက်တည်ရာမရဖြစ်ကာ မိမိ ဖခင်မှာ သာမန်လူမျိုးမဟုတ်မှန်း နာလည်ကာ ချုံးပွဲချငိုကာ ဆက်မလုပ်ရန် တောင်းပန်နေတော့သည် မင်းမင်းလည်း မိမိဆင်ထားသောဂွင်ထဲ တိုးဝင်လာပြီမို့ အေး ဒါဆို ငါတို့အပေးအယူတခုလုပ်မယ် ခရီးဆုံးလို့ ဆိပ်ကမ်းပေါ်ရောက်သည်ထိ နင်တို့ညီအစ်မ ငါ့မယားလုပ်ရမယ် ငါခိုင်းသလို သေသေချာချာ မလုပ်ရင်တော့ လူတကာတံထွေးခွက်ထဲ နင်တို့တမျိုးလုံး ပက်လက်မျေားပေတော့ ဟုပြေားရင်း မိမိ စောစောက ရိုက်ထားသောပုံများအား ပြလိုက်လေရာ လဲ့လဲ့ မှာ မိမိတသက်လုံးမောက်မာ ရိုင်းစိုင်းကာ ရင့်သီးစွာပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့ပုံများအား ပြန်ပင်မြင်ယောင်ကာ မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့သည်။\nကဲ ဘယ်လိုလည်း နင်လက်မခံဘူးဆိုလည်း စုစု နဲ့ပဲသွားပြန်အိပ်တော့မယ်။ မ မ လုပ်ပါနဲ့ ဟု ထစ်ငေါ့စွာ ဓက် ဓက် ဓက်ပုံတွေက တကယ်ဖျက်မှာလား ဟု တုန်ယင်ထစ်ငေါ့စွာမေးရာ မင်းမင်းက ပြုံးရွှင်စွာပင် ဖုန်းပါ မင်းကိုပေးလိုက်မှာ ဟုတ်ပြီလား တ တ တကယ်နော် တကယ်ပါဆို အချစ်လေးကလည်း ဘာအချစ်လေးလည်း လူကိုအကြပ်ကိုင်ပြီတော့ မတတ်သာလို့ပါကွာ ငါက နင့်ကိုမြင်ကတည်းက လိုးချင်နေတာ ဟာ ဘာတွေလာပြောနေတာလည်း ဟု ရှက်သွေးများဖြာကာ စောစောက ရုန်ကန်ခဲ့တာကိုပင် မေ့များသွားလားမသိ သြော် မိန်းမတွေ မိန်းမတွေ ဟုတွေးရင်း နို့နှစ်လုံးအား အားရပါးရပင် စို့နေတော့သည် လက်တစ်ဘက်မှာ ထမိန်အား အသာပင်ချွတ်ရာ ပြည့်တင်းနေသော လဲ့လဲ့ဖင်ကြီးကြောင့် ချွတ်မရပေ ဆက်မချွတ်သေးပဲ။\nအနီရောင်ပင်တီလေးပေါ်မှ ဆီးခုံလေးအား ပွတ်သပ်ကာ နို့နှစ်လုံးအား အငမ်းမရပင်စို့နေတော့သည် လဲ့လဲ့ မှာ အိမ်မက်ထဲကလိုပင် ကောင်းကင်သို့လွင့်မျောကာ တိမ်တိုက်များအားဖမ်းဆုပ်ဖို့ ကြိုးစာနေတော့သည်။အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆကာ ကဲ ကောင်မ ဖီးတပ်မနေနဲ့ ထ ထ ရုတ်တရက် နို့များလှိမ်နေအောင်စို့ခြင်းမှရပ်ကာ ခပ်ရိုင်းရိုင်း ပြောလည်းပြော လက်မှာလည်း မိမိ ပါးအား ဘယ်ညာဆက်ဆက် ရိုက်လိုက်သော မင်းမင်းအပြုအမူကြောင့် ကြက်သီးမွှေးညှင်းများပင် ထသွားခဲ့တော့သည် မိမိအား လူတိုင်းက ချစ်ခင်ကာ ရိုသေသမှုကို မွေးကတည်းကပင်ခံလာရသူမို့ နားထဲမှာဆန်းပြားနေသော်လည်း သူမသဘောကျသွားလေတော့သည်။ နှုတ်မှလည်း ထပြီးဘာလုပ်ရမှာလည်း အေးပြောမယ် အခုကုတင်ပေါ်ကဆင်းပြီး ဒူထောက်ကာ ငါ့ဘက်လှည့်စမ်းကောင်မ။\nသူမ မငြင်းတော့ချေ သူဘာလုပ်မလည်းသိချင်စိတ်က သူမကိုလှုံ့ဆောင်နေသည် မင်းမင်းမှာ ခြေနှစ်ချောင်းတွဲလည်းချကာ ငါ့လီးလာစုပ်စမ်း ဟုပြောရင်း ဆံပင်အားနောက်မှဆွဲကိုင်ကာ သူ့လီးအား လဲ့လဲ့ ပါစပ်ထိပ်ဝတွင်တေ့ထားလိုက်တော့သည် သူမလည်းရုန်လည်းရမည် မဟုတ်မှန်းသိသောကြောင့် အသာအယာပင် ဟ ပေးလိုက်ရာ အု အု ဝူးး ဝူးး အု အု လည်ချောင်ရင်ထိပင် တိုးဝင်လာသော လီးတံကြီးကြောင့် ချွဲများသီးကာ မျက်လုံးမျာပင် ပြာဝေသွားတော့သည် မင်းမင်လည်း ဒေါသဖြစ်ကာ ကောင်မလီးကောင်းကောင်း မစုပ်တတ်ဖူးလား နင့်ညီနဲ့များကွာပါ့ ငါပြောပြမယ် သေချာနားထောင် နောက်တခါထပ်မပြောဘူးနော် နှုတ်ခမ်းကို ဝလုံးပုံစံဝိုင်းထား ပြီးရင် နင့်လျှာဖျားလေးနဲ့ ဒစ်ထိပ်က အကွဲကြောင်းလေးကို ထိုး အရင်းထိဝင်နေပြီဆို။\nလျှာအပြားလိုက် လှည့်ပတ်ပြီးစုပ်ကြားလား မင်းမင်းလီးမှာ စုစုစောက်ဖုတ်လိုးထားတုန်းက မိမိသုတ်ရည်နှင့် ညီမစောက်ရည် များအား ရေဆေးသုတ်သင်ခြင်း မပြုလုပ်ထားရာ နှစ်မျိုးပေါင်းကာ ညှီစို့စို့အနံ့ပင်ထွက်ကာနေတော့သည် အစပိုင်းမှာ ထိုအနံက ခံရခက်ကာ တဖြေးဖြေးနှင့်စုပ်ရင်း ထိုအနံ့အားသဘောပင်ကျလာမိတော့သည် စေတနာပါပါလေး ပင် စုပ်ပေးနေမိတော့သည် အရိုင်းလေးမို့ မစုပ်တတ် စုပ်တတ် စုပ်နေသည်မှာ တမျိုးပင်ခံလို့ကောင်းလေသည်။ ထိုအတိုင်း ဆက်သွားနေလျှင် သူမပါစပ်ထဲမှာပင် သူပြီးတော့မှာမလွဲပင် ခနရပ်စမ်း ပြောလည်းပြောရင်း လီးအားဆွဲထုပ်လိုက်သည် ကောင်မ ထ နင့်အတွင်းခံချွတ် ပြီးရင်ကုတင်ပေါ်လေးဘက်ထောက်ပြီး ကုန်းထားစမ်း လဲ့လဲ့ မှာ လီးစုပ်ရင်းပင် တချီပြီးထားရာ။\nမိမိ မျှော်လင့်သလို အလိုးခံရတော့မည်ဟု မှတ်ယူကာ သူခိုင်စေသည့်အတိုင်း နေပေးလိုက်တော့သည် ။မင်းမင်းမှာ လဲ့လဲ့ တံထွေးများပေကျန်နေသော သူ့လီးအား ဖင်စအိုဝအား တေ့ကာ ခါအားနှင့်စောင့်လိုးချရာ အမေကြီးရေ…… သေပါပြီတော့… ဟု ကုန်အော်ကာ ရှေ့သို့ ဟက်လျှားထိုးပင် ပြုတ်ကျသွားပေတော့သည် ဖင်ဝအား မီးစနှင့်စောင့်ထိုးလိုက်သလို ခံစားရပြီး ကုန်းအော်လိုက်သော်လည်း ဘယ်သူမျှမကြားနိုင်ခြေ အလုံခန်းတို့၏ အားသာချက်တို့ပင်ဖြစ်သည် အဆုံးထိဝင်သွားသော လီအား ဒစ်ဖျားနာထိ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေပင်ြံပန်ထုပ်လိုက်ရာ အို…… ပလွတ် အင့်… အု.. အင့်.. အု…ဟု ကြတ်ကာ ငြီးနေသော လဲ့လဲ့အား စောင့်မြင်ကပ်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ လိုးစောင့်နေရင်း ဆီမပါပဲ ဖင်အား ဆက်လက်လိုးစောင့်ရာ။\nသူလီးများပင်ပူကာ ဒစ်ဖျားများကျင်စိမ်တက်လာကာပင် ပြီးဆုံးခြင်းသို့ရောက်လေတော့သည် သူလည်းမောမောနှင့် လဲလဲ့ ဘေးမှားပင် အနားယူရင်း သူမ ပိပိလေးအား လက်ညိုးလက်ခလယ်နှင့် ပွတ်သပ်ထိုးသွင်းရင်းသူမအား ပြီးစေကာ ကာမအရသာအား မြည်းစမ်းပေးလိုက်လေတော့သည် စုစုတယောက် မနက်လင်းသော် ညောင်းကိုက်ကာ မထချင်ပေ ဝမ်းဗိုက်မှာဆာလောင်လှပြီဖြစ်ရာ မျက်လုံးအားမနည်းအာယူကာဖွင့်ရသည်။ မိမိအခန်းသို့ တံခါးခေါက်ရာ တော်တော်နှင့် မဖွင့်ချေ အချက်၂၀ ခန့် မရပ်မနားဆက်ခေါက်ကာမှ အိပ်မှုံစုံဝါးဖြင့် အစ်မဖြစ်သူတံခါးလာ သည် အစ်မဖြစ်သူ အိပ်ယာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော မင်းမင်း မေးငေါ့ကာ ဘာလဲဟု မေးလိုက်ရာ နင့်လိုပဲလေဟု ပြန်ဖြေရင်း နှစ်ဦးသား သဘောကျစွာ ရီလိုက်ကြသည်။\nဗိုက်ဆာနေပြီ မမ မြန်မြန်လုပ် အေးပါ နင်ကလည်း ခဏတော့စောင့်ဟုပြေားရင်း ညီအစ်မ ၂ ယောက် နံနက်စာထွက်စားကြလေသည် မှယူထားသမျှအား ခေါင်းမဖော်ပဲနှင့် စားသောက်နေရင်းပြီး မိမိတို့ ဝကာမှ မင်းမင်းအတွက် ပါဆယ်ဝယ်လာခဲ့တော့သည် မင်းမင်းသည် ရေမိုးချိုးကာ ပင်ပန်းသွားသော ခန္တာကိုယ်အား ပြန်လည်အားဖြည့်ရန် အဟာရမှီဝဲရဦးမည် မဟုတ်ပါလားဟု တွေးရင်းဖြင် လေချွန်ကာ အေးအေးလူလူပင် အဝတ်လဲနေတော့သည် ဒေါက်. ဒေါက်. ဒေါက်.ဘယ်သူလည်း တဘက်မှ စုစု အသံကြားရ၍ တံခါးဖွင့်ပေးရာ လဲ့လဲ့ ပါနောက်တွင်ရပ်နေ၍ သူအံ့သြသွားသည် စိတ်ထဲမှာလည်း ဒီဆော်ကြီး အတော်ထန်တာပဲ ငါ ညက အသေဗျင်းတာတောင်မှ ခု ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုနဲ့ နေနှင့်ဦးပေါ့ကွာ ပြီးမှတွေ့မယ် ဟုစိတ်ထဲက ကြိမ်းဝါးလိုက်တော့သည်။\nစုစု မှာသွက်လက်စွာပင် ကိုကြီးအတွက် နံနက်စာ ဝယ်လာတယ် ထွက်စားနေဖို့မလိုတော့ဘူး တယ်ဟုတ်ပါလားဟုတွေးရင်း လေညှင်းခံ ထိုင်ခုံတွင်း စားရင်း သုံးရောက်သား စကားပြောနေမိကြသည် ။ စကားပြေားနေရင်းကပင် မင်းမင်း ရင်ခွင်ထဲသို့ စုစု ဝင်လာကာ အသာပင်သိုင်းဖတ်ထားတော့သည် အစ်မရှေ့မှာပင် နို့သီးများအား ဆုပ်နယ်နေတော့သည် လဲ့လဲ့ မှာလည်း သွေးသားက တောင်းဆိုလာကာ သုံးဦးသား သူမတို့အခန်းထဲပင်ဝင်လာကြတော့သည် အခန်းတွင်းရောက်သော် တိုင်ပင်စရာ မလိုပါပဲ သုံးဦးသားပြိုင်တူပင် မိမိအဝတ်အစား မိမိဘာသာ ချွတ်နေကြသည်။ စုစုသည် အရင်ဦးစွာ ချွတ်ပြီးသောကြော ကုတင်ပေါ်သို့ တက်ကာပက်လက်လှန်ကာနေတော့သည် မင်းမင်လည်း စုစုနောက်မှပင်ပြီးကာ စုစု စောက်ဖုတ်အား လျှာနှင့်ကုန်းလျှက်နေတော့သည်။\nနောက်ဆုံးမှ ပြီးသော လဲ့လဲ့ မှာ မင်းမင်းလီးအား စုပ်ရစေသည် သူမလည်းအားကျမခံ မင်းမင်းဂွေးဥ နှစ်လုံးကိုပါ စုပ်ယက်ပေးလိုက်သည် တစ်နေကုန်သုံးဦးသား အခန်းအောင်းကာ လွတ်လပ်စွာ လိုးပွဲဝင်နေကြသည် လိုးလိုက် နားလိုက်နှင့် အချိန်မည်မျှ ရှိသွားသည် မသိလိုက်ကြပဲ ပင်ပင်ပန်းပန်းနှင် အိပ်ပျော်သွားကြတော့သည် ညရှစ်နာရီခန်တွင် သင်္ဘောမှာ ကျောက်ဆောင်နှင့် တိုက်မိကာ တဖြေးဖြေး နစ်မြုတ်လာတော့သည် ဝန်ထမ်းများနှင့် ခရီးသည်တို့မှာ သက်ကယ်လှေများနှင့် စွန်ကာသွားကြလေသည် မင်းမင်းတို့ သုံးဦးမှာ ဘာမျှမသိလိုက်ကြသေးချေ ………. အား ကျွစ် ကျွတ် .. ဟင် ငါဘယ်ရောက်နေတာပါလိမ့် ဟု ကိုက်ခဲနေသောဦးခေါင်းအား ကိုင်ကာ ထထိုင်ရင်း ဘေးဘီအား လှည့်လည်ကြည့်ရှု့မိလိုက်သည်။\nမိမိနောက်ဆုံး အခန်းထဲဝင်လာသောရေများအား တိုးဝှေ့ရင်း ပင်လယ်ရေများ ပါစပ် နားများအတွင်းသို့ဝင်ကာ သတိလစ်မေ့မျောသွားခဲ့ရာ အခု ငါဘယ်ရောက်နေတာလည်း ဒါဆို ငါမသေဘူးပေါ့နော်ဟု ပြန်လည်ဆန်းစစ်ရင်း မှိန်ပျပျ မီးအလင်ရောင်အောက်မှာ စူးစမ်းရှာဖွေမိရာ ခြေငါးလှမ်းမျှအကွာတွင် ကျောက်စားပွဲတလုံးပေါ်၌ သစ်သီးသစ်ဥများ ရေကရောင်းတခု သစ်သားဗန်းပေါ်တွင် စားချင်စဖွယ် ငါကင်းကြီးမှာ မင်းမင်ဗိုက်အားပိုလို့ပင်ဆာလောင်လာစေသည် တွေဝေမနေတော့ပဲ ကျောက်ဖြင့်ထွင်းထုထားသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ အားရပါးရ စားသောက်လေတော့သည်။ငါးကင်ကြီးတကောင်လုံးမျှ ကုန်သွားပြီး ရေသောက်ကာ ခွန်အားများပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်အား သတိရကာ ဘေးဘီအား လှည့်လည်ကြည့်ရှု့ရာဝယ်။\nမိမိအား မျက်တောင်မခတ်ပဲ ကြည့်နေသောမိန်းမပျိုလေးကြောင့် လန်သွားကာ ကြက်သီးမွှေးညှင်းများပင် ထသွားလေတော့သည် သူမရပ်နေသော နေရာသည်အနည်းငယ် မှောင်နေသောကြောင်သဲကွဲစွာ မြင်ရနိုင်ရန် အရှေသို့တိုကပ်ကာကြည့်မိသည် ငါးပေခန့်အကွာတွင်တော့ သူမျက်လုံးများပွတ်ကာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ဖြစ်မိတော့သည် မိန်းမပျိုလေးတွင် အပေါ်ပိုင်းဗလာကြင်းနှင့် လက်ထဲတွင်လေးအားကိုင်ကာ အသင့်အနေအထားရပ်နေသော သူမအနား တိုးကပ်ကာ မင်းဘယ်သူလည်းဟုမေးလိုက်သည်။ အရှင့်ကိုစောင်ရှောက်ရသူပါဟု ယဉ်ကျေးစွာပြန်လည်ဖြေဆိုလေသည် ငါ ငါ အခုဘယ်ရောက်နေတာလည်း လူစိမ်းတွေကိုထားတဲ့ အနောက်ဘက်နန်းဆောင်ပါအရှင် ဘာ နန်းဆောင်း ဟုတ်လား ဟုတ်ပါတယ်။\nဟားးး သူ ရယ်လိုက်သံကြောင့် မိန်းမပျိုလေးမှာ မှင်သက်စွာ ငေးကြည့်နေမိတော့သည် မိမသေချာလှည့်လည်ကြည့်ရာ နန်ဆောင်နှင့်တူတာဆိုလို့ ဘာမျှမရှိပေ သဲပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်စားပွဲနှင့် ကုတင်ပုံစံကျောက်ပြားတချက်သာ ရှိသည် မင်းတို့ လူကြီးနဲ့ ငါစကားပြောချင်တယ် ဟု မေးလိုက်ရာဝယ် စိတ်မပူပါနဲ့အရှင် ဘုရင်မကိုယ်တိုင် တနေ့ ၂ ကြိမ်လာရောက်ကြည့်ရှု့ပါတယ် သမားတော်ကြီးများလည်း သေချာကုသပေးပါတယ် ဒါနဲ့နေပါဦး ငါ့ကိုဘာလို့အရှင်လို့ခေါ်တာလည်း ဘုရင်မက ခေါ်ရမယ်ပြောထားလို့ပါ မင်းအသားတွေ ငါကိုင်ကြည့်လို့ရမလား ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ်အရှင် ဒွိဟဖြစ်နေသောစိတ်ကြောင့် သူမအားကိုင်ကြည့်ရာဝယ် လူဟ လူပဲ ဟုစိတ်မှလက်ခံကာ ကာမစိတ်များနိုးထရင်း သူမ၏ လုံးဝန်းနေသောနို့အား ပွတ်သတ်ကာ ညှစ်ကြည့်ရာဝယ်။\nအွန့်ဟု ငြီးသံနှင့်အတူ လက်ထဲမှလေးမှာ လွတ်ကျသွားလေတော့သည် ။ စားပါးဝနေသော မင်းမင်းမှာ ချက်ချင်းပင်သဘောပေါက်ကာ ကာမသောခလုပ်လေးများအား တခုချင်းဆီဖွင့်နေတော့သည် လုံးကျစ်နေသော နိုးအား ငုံကာစို့လိုက်ချိန်ဝယ် အိုးး အင်းး ဟင်းးး ဟု ငြီးတွားသံများပေးကာ မင်းမင်းဦးခေါင်းအား သိမ်ဖက်ထားကာ မသင့်တော်ပါဘူးအရှင်ဟု ပြောလေသည် မင်းမင်းသည်လည်း နို့စို့ပျက်မည်စိုး၍ဘာမျှမပြောပဲ သူမ၏ ဖင်အား ခပ်ဆက်ဆက် ရိုက်လိုက်ရာ မကြုံဖူးသောအထိအတွေကြောင့် စိတ်အလိုကိုလိုက်ကာ သာယာနေမိတော့သည် တခုတည်းသော နံပိုင်းငယ်အား ချွတ်ချလိုက်ကာ သဲပြင်ပေါ်သို့ပုံကျသွားသည် မင်းမင်လက်သည် သူမ၏ပိပိလေးပေါ်သို့အုပ်ကိုင်လိုက်မှ မိမိနံပိုင်းမရှိတော့မှန်းသိကာ ကုန်ကောက်လိုက်ရာ။\nမျက်လုံးထဲမြင်ကြည်ပေါ့ဗျာ ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်းမင်းသည် ညာခြေဖြင့်ဖိထားရာ ဆွဲမရဖြစ်နေတော့သည် ထိုအချိန်တွင် အတွင်းခံမပါပဲ ပိတ်ပါးဖြင့်သာ ခါးအားပတ်ထားသော မင်းမင်းရဲ့ လီးမှာ သူမအတွက်အထူးအဆန်းဖြစ်ကာ ကျန်လက်တဖက်ဖြင့် မကိုင်ရဲကိုင်ရဲနှင့် ပွတ်သတ်နေမိတော့သည် ခါးမှ ပိတ်စအား ဖြေချလိုက်ရာ သူမ မျက်နှာနှင့်တတန်းတည်းဖြစ်နေသော လီးအား အံသြမင်းသက်ကာ အို ဟုရေရွတ်ရင်းနှုတ်ခမ်းလေးဝိုင်းကာ ပါစပ်ဟပေးပုံဖြစ်သည်နှင့် လီးအား ပါစပ်အားတေ့လိုက်ရာ ကြောက်လန့်ပြီး ပိုပြဲအောင်ဟပေးထားကာ ဘာမှပြန်မလုပ်ပေးတတ်ပေ သူမသည် ယူးတူမှ အောကားလည်း တခါမှမကြည့်ဖူးချေ ကိုသူရိန်၏ အောစာအုပ်လည်း မဖတ်ဖူးချေ ယောက်ျားဆို၍ မင်းမင်း တယောက်သာ ပထမဦးဆုံးမြင်းဖူးခြင်းဖြစ်ရာ လီးစုပ်ရမှန်းလည်းမသိ ချေ ။\nသူမတို့ ကျွန်းပေါ်တွင် မိန်းမများရှိပါသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လိုလျှင် နတ်ရေကန်မှရေစင်သောက်သုံးလိုက်ရုံဖြင့်ကိုယ်ဝန်ရကာ အမျိုးသမီးငယ်များပင် ဖွားမြင်လာက ယောက်ျားဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီ ထဲမှာသာ ကြားဖူးကာ ကာမဆိုသောအထိအတွေ့အရသာအား မည်သူမျှမခံစားဖူးချေ မင်းမင်းသည် သူမလက်အား ဆွဲယူကာ မိမိပါစပ်အတွင်းသီု့ထည့်ကာ လီးစုပ်ပုံအာသင်ပြပေးရာ ချက်ချင်းပင်စုပ်တတ်သွားတော့သည် ငါးမိနစ်ခန့်စုပ်စေပြီး ဆွဲထုပ်ကာ ကုတင်ပုံစံ ကျောက်ဖျာပေါ်သို့ တက်စေကာ ပက်လက်လှန်ပေါင်ကားခိုင်းထားပြီး မာတောင်နေသောမိမိ လီးအား ပိပိလေးပေါ်တင်ကာ အထက်အောက်စုန်ဆန်ပွတ်ရင်း နို့နှစ်လုံးအား အားရပါးရစုပ်နေတော့သည် အားး ရှီးး ရှီးး…. မကြုံဖူးသောထူးကဲစွာကောင်းလှသော။\nကာမအရသာကြောင့်မျက်လုံးမှေးစင်းကာ မိမိပြုသမျှနုနေရသောကောင်မလေးအားကြည့်ကာ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ပိပိလေးထဲထိုးထည့်လိုက်ရာ ထိပ်ဖျားပင်အားစိုက်ထိုးထည့်ရသည် အားး ဟု တချက်တွန်ကာ မိမိရင်ဘတ်အား လက်နှစ်ဖက်လာရောက်တွန်းကန်လာသော သူမကြောင့် အဆုံးထိမထည့်ပဲ ဝင်သလောက်လေးအား ခါးလေးလှုပ်ကာ ချော့မြူးနေရင်းသူမပိပိလေးထဲမှ စောက်ရည်ကြည်လေးများမှာ မင်းမင်းလီးအားကြိုဆိုနှုတ်ဆက်လာတော့သည် မသိမသာတဖြေးဖြေးနှင့်ချော့လိုးလာလိုက်သည်မှာ အဆုံးထိပင်ဝင်လာတော့သည်။ အာ့ အားး အားး အု့ အင့် အားး အမျိုးမျိုးသောအသံပေါင်းစုံဖြင့် ငြီးတွားရင် လိုးစောင့်မှု့အားကြေနပ်စွာခံယူနေမိတော့သည် မင်းမင်းသည် ပထမအကြိမ်တော့ လှေကြီးထိုး ရိုးရိုးပုံစံဖြင့်လိုးရန် ဆုံးဖြတ်ကာ။\nခံနိုင်ရည်ရှိလာသည်နှင့် အားရပါးရ စောင့်ကာစောင့်ကာ လိုးနေမိတော့သည် တခါမျှအလိုးမခံဖူးသော သူမမှာ မင်းမင်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကြောင့် လေဟာနယ်ထဲသို့ လွင့်မျောကာ အစိလေးမှာ ကျင်တက်ကာ ပြီးဆုံးခြင်း ခဏခဏ ရောက်ကာ ခံမဝဖြစ်နေတော့သည် မင်းမင်းသည်လည်း အချက်ပေါင်း ငါးဆယ်ခန့် အားရပါးရ စောင့်လို့းမှု့ကြောင့်ပင်ပန်းကာ လီးထိပ်မှာကျင်တက်ကာ ပြီး ဆုံးခြင်သို့ရောက်ရှိလာတော့သည် သုတ်ရည်များအား သူမသားအိမ်ထဲသို့ပန်းထည့်လိုက်သည် နွေးထွေးကာ ပျစ်ခဲနေသော သုတ်ရည်များကြောင့်သူမလည်း ပြီးဆုံးခြင်းအဆုံးသတ်ကာ ကောင်းကင်ပေါ်ပျံဝဲနေရာမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ဆင်းရသကဲ့သို့ အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ မင်းမင်းလီးအား အတွင်းသားနှင့်ညှစ်ကာညှစ်ကာ တဏှာရသကို အပြည့်အဝခံစားနေတော့သည် ။\nထို့နောက်နှစ်ဦးစလုံးမောပန်းကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည် မည်မျှကြာအောင်အိပ်ပျော်သွားသည်မသိ ဂူဝမှ စကားပြောသံများကြောင့် လန့်နိုးလာတော့သည် အဲ့အလယ်က မာမာအချောင်းကြီးပါ အရှင်မ သူကသိပ်ပြီးထူးကဲတဲ့အရသာကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ် လောကကြီးထဲက အကောင်းဆုံးသောအရသာထက် ပိုမိုများပြားစွာသာလွန်ပါတယ် အရှင်မ ကျွန်တော်မျိုးမကိုယ်တိုင် ကိုယ်တွေ့ပါဘုရား ပြောလည်းပြော လက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြနေသော သူမကြောင့် ဘုရင်မနှင့်တကွ ဘေးတွင်ပါလာသောမိန်းမပျိုများမှာ အဖုတ်တွင်းမှ တစစ်စစ်နှင့် စောက်ရည်ကြည်များ ယိုစိမ့်လာလေတော့သည် ……… ပြီးပါပြီ။\n“ငါ့တူရေလာဦး” ကျော်ခိုင်တစ်ယောက် အိမ်ခန်းထဲမှာ အပြာစာအုပ်ဖတ်ပြီး ဂွမ်းထုနေရာမှ ရေချိုးခန်းမှ ဒေါ်လေးဖြစ်သူ သီသီစိုးရဲ့ခေါ်သံကြောင့် စာအုပ်ကိုချကာ ကပျာကယာထရပ်လိုက်ပြီး ပုဆိုးကို ပြင်ဝတ်လိုက်သည်။ တကယ့်ကို အရှိန်ကောင်း ပြီးခါနီးအချိန်မှ ခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် နဲနဲပင် ကျွဲမြီးတိုသွားသလို ရင်တုန်ပန်းတုန်လည်း ဖြစ်သွားသေးသည်။ ရေချိုးခန်းပြင်ဘက်ကနေ မေးလိုက်သည်။ ” ဒေါ်လေးဘာယူပေးရမှာလည်း ” “ဒေါ်လေးသဘက်မေ့ခဲ့လို့ အခန်းထဲမှာယူပေးစမ်းပါ” ကျော်ခိုင်လည်း ဒေါ်လေးသီသီစိုးရဲ့အခန်းထဲက စင်မှာတင်ထားသော သဘက်ကိုယူပြီး ရေချိုးခန်းဘက်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်လာပြီး… “ရော့.ဒေါ်လေး..သဘက်…” ” အေး..အေး.. ” ဒေါ်လေးကား ရေချိုးရက်တန်းလန်းကြီးပင် ပါးလျသော ထမိန်အနွမ်းလေးကို ရင်လျားဝတ်ထားပြီး၊ ရေလောင်းချိုးထားသဖြင့် ကိုယ်မှာ ကပ်နေသည်။ မျက်နှာလွဲမလို့ကျန်သော်လည်း လှည့်ထွက်သွားသည့် ဒေါ်လေးရဲ့တင်ပါးကြီး များကိုကြည့်ကာ ကျော်ခိုင် တံတွေးများပင် နင်သွားသည်။ အောက်က […]\nမိုးကလေးက တစိမ့်စိမ့် အေးနေသည်။ ထိုတစိမ့်စိမ့်ရွာနေသော မိုးရေထဲတွင် အိုးကြိုက်မောင်တစ်ယောက် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရင်း ဇိမ်ယူနေသည်။ လူကသာ စာအုပ်ဖတ်နေသော်လည်း ညီတော်မောင်က ငြိမ်ငြိမ်မနေ။ အစာတောင်းနေသည်။ အိုးကြိုက်မောင်လည်း မိုးကရွာနေသဖြင့် စိတ်ကညစ်နေရသည့်အထဲ ညီတော်မောင်က အစာတောင်းသလို ထောင်နေတော့ စိတ်က မရှည်ချင်။ လူကိုယ်တိုင်ကလည်း လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံက မရှိသေး ကဲ ဒီတော့ ညီတော်မောင်ကျေနပ်စေအောင် သွားလိုက်မယ်ဟုဆိုကာ ထီးတစ်လက်ယူ၍ အပြင်ကိုထွက်လာခဲ့သည်။ ဘယ်ကိုသွားလို့ ဘယ်လိုရှာရမယ်မှန်းကမသိ။ သူများတွေပြောသံ ဆိုသံကြားဖူးတာကို သတိရသည်။ မြို့ထဲ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းက ရုပ်ရှင်ရုံတွေမှာ သွားကြည့်လိုက်။ ကောင်မလေးတွေ အများကြီး။ စိုက်သာကြည့်နေလိုက် လာမေးမည် သွားမလားဆိုတာကို တဲ့။ ဒါနဲ့ အိုးကြိုက်မောင်လည်း တက္ကစီတစ်စီးငှားကာ မြို့ထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်ရုံတွေရှိရာနားကိုတော့ တက္ကစီမခေါ်ခဲ့။ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာပဲ […]


ချောင်းဆိုးခြင်းကို အမှန်တစ်ကယ်ပျောက်ကင်းတဲ့ ဆေးနည်းကောင်း – Cele Lover\nချောင်းဆိုးခြင်းကို အမှန်တစ်ကယ်ပျောက်ကင်းတဲ့ ဆေးနည်းကောင်း\nနေ့စဉ်..ရက်ဆက်ချောင်းဆိုးရင်ကျပ်ဖြစ်နေတာ.ရက်၂၀ကျော်နေပီ။ဖြစ်ခါစတပါတ်လောက်အထိ..နေ့တိုင်း.ဆေးခန်းသွားပြတယ်။မသက်သာဘူး..လေပြွန်ရောင်တာနဲ့.ချောင်းဆိုးရင်ကျပ်တွဲဖြစ်တော့..နေရဆိုး..ဆေးနည်းမိူးစုံ.ဝယ်သောက်။ဒါလဲ.မပြောက်ဘူး..ရက်၂၀ကျော်လာတော့.လူကြီးတွေက..စိုးရိမ်လာလို့.အထူးကုနဲ့.ပြတော့.ဒီတိုင်းမဖြစ်ဘူး.ဆိုပြီး.ဆေးရုံသွားဖို့..စီစဉ်နေတုန်း..အိမ်ကို.ရွာကဦးလေးအလည်ရောက်တာနဲ့ကြုံရောဦးလေးက.နေဦး ဆေးရုံမသွားသေးနဲ့ဦး သဘောင်္ရွက်ရေနွေးစိမ်သောက်ကြည့်စမ်းဆိုတာနဲ့ အာ့နေ့ တနေ့လုံးဝင်သလောက် သဘောင်္ရွက် ကို ရေနွေးစိမ်သောက်တာညကျ အိပ်နိုင်တယ်။\nဒါနဲ့ရောဂါ သက်သာတာပဲ ဆိုပြီးနောက်ရက်တွေ ဆက်တိုက်သောက်ပေးတာ ၅ရက်လောက်နေတော့ ချောင်းဆိုး ရင်ကျပ် လေပြွန်ရောင်တာ အရှင်းပြောက်သွားတယ်..။ဆေးနည်း သင်္ဘောအရွက်စိုကိုပဲဖြစ်ဖြစ်အရွက်ခြောက်ကိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ခွက်ထဲ ထည့် အပေါ်ကနေရေနွေးပူပူကို လောင်းထဲ့ပြီးမပူမအေးလေးမှာ သောက်လို့ရပီ သောက်ခါစမှာ.အရွက်စိမ်းစော် နံနေပေမဲ့ သုံးခွက်လောက် သောက်ပြီးသွားရင် အဆင်ပြေပြေသောက်နိုင်သွားပြီး…ငွေမကုန်ပဲ ရောဂါ သက်သာစေတဲ့ ဆေးနည်းမို့. ကျမနဲ့..ရောဂါတူသူများ..ရှိရင်.စမ်းသောက်ကြည့်စေချင်ပါတယ်…..။\nေခ်ာင္းဆိုးျခင္းကို အမွန္တစ္ကယ္ေပ်ာက္ကင္းတဲ့ ေဆးနည္းေကာင္း\nေန႔စဥ္..ရက္ဆက္ေခ်ာင္းဆိုးရင္က်ပ္ျဖစ္ေနတာ.ရက္၂၀ေက်ာ္ေနပီ။ျဖစ္ခါစတပါတ္ေလာက္အထိ..ေန႔တိုင္း.ေဆးခန္းသြားျပတယ္။မသက္သာဘူး..ေလႁပြန္ေရာင္တာနဲ႔.ေခ်ာင္းဆိုးရင္က်ပ္တြဲျဖစ္ေတာ့..ေနရဆိုး..ေဆးနည္းမိူးစုံ.ဝယ္ေသာက္။ဒါလဲ.မေျပာက္ဘူး..ရက္၂၀ေက်ာ္လာေတာ့.လူႀကီးေတြက..စိုးရိမ္လာလို႔.အထူးကုနဲ႔.ျပေတာ့.ဒီတိုင္းမျဖစ္ဘူး.ဆိုၿပီး.ေဆး႐ုံသြားဖို႔..စီစဥ္ေနတုန္း..အိမ္ကို.႐ြာကဦးေလးအလည္ေရာက္တာနဲ႔ႀကဳံေရာဦးေလးက.ေနဦး ေဆး႐ုံမသြားေသးနဲ႔ဦး သေဘာရၤြက္ေရေႏြးစိမ္ေသာက္ၾကည့္စမ္းဆိုတာနဲ႔ အာ့ေန႔ တေန႔လုံးဝင္သေလာက္ သေဘာရၤြက္ ကို ေရေႏြးစိမ္ေသာက္တာညက် အိပ္ႏိုင္တယ္။\nဒါနဲ႔ေရာဂါ သက္သာတာပဲ ဆိုၿပီးေနာက္ရက္ေတြ ဆက္တိုက္ေသာက္ေပးတာ ၅ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုး ရင္က်ပ္ ေလႁပြန္ေရာင္တာ အရွင္းေျပာက္သြားတယ္..။ေဆးနည္း သေဘၤာအ႐ြက္စိုကိုပဲျဖစ္ျဖစ္အ႐ြက္ေျခာက္ကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခြက္ထဲ ထည့္ အေပၚကေနေရေႏြးပူပူကို ေလာင္းထဲ့ၿပီးမပူမေအးေလးမွာ ေသာက္လို႔ရပီ ေသာက္ခါစမွာ.အ႐ြက္စိမ္းေစာ္ နံေနေပမဲ့ သုံးခြက္ေလာက္ ေသာက္ၿပီးသြားရင္ အဆင္ေျပေျပေသာက္ႏိုင္သြားၿပီး…ေငြမကုန္ပဲ ေရာဂါ သက္သာေစတဲ့ ေဆးနည္းမို႔. က်မနဲ႔..ေရာဂါတူသူမ်ား..ရွိရင္.စမ္းေသာက္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္…..။\nPrevious Article အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် စိတ်ပင်ပန်းကြီးစွာ နေထိုင်နေရတဲ့ ပိုင်တံခွန်ရဲ့လက်ရှိအနေအထား ပုံရိပ်တစ်ချို့\nNext Article ကျောက်ကပ်နှင့် ခါးနာခါးကိုက်၊ အူကျခြင်းတို့ကို ယူပစ်သလိုသက်သာပျောက်ကင်းစေတဲ့ မုန်လာဥဖျော်ရည်


ဘန်လေရဲ့ စပွန်ဆာနာမည်ကလည်း ရိုမေးနီးယားလိုဆိုရင် တစ်မျိုးဖြစ်သွားတာကိုး\n22 Sep 2018 . 4:53 PM\nဒီရာသီ ပရီးမီးယားလိဂ်မှာ ဘန်လေအသင်းရဲ့ အခြေအနေက တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာ။ နိုင်ပွဲမရှိ၊ ရမှတ် (၁)မှတ်နဲ့ အမှတ်ပေးဇယား အောက်ခြေမှာ နားခိုနေရတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေဆိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာက သူတို့ရဲ့ အင်္ကျီစပွန်ဆာ ကုမ္ပဏီနာမည်ကြောင့်များလား။ ဘန်လေအသင်းကို အင်္ကျီစပွန်ဆာပေးထားတာက တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ နာမည်ကြီး လောင်းကစားကုမ္ပဏီ Laba 360 လို့ အမည်ရတယ်။ ဘန်လေအသင်းဟာ ဒီရာသီ အစမှာပဲ အဲဒီကုမ္ပဏီနဲ့ ပေါင်သန်းနဲ့ချီ တန်ဖိုးရှိတဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားတာဖြစ်ပါတယ်။ Laba ဆိုတာက တရုတ်ဘာသာနဲ့ ဆိုရင် “ကံကောင်းမှုတွေ ယူဆောင်လာခြင်း “လို့ အဓိပ္ပါယ်ရတယ်(မြန်မာလိုဆိုရင်တော့ လာဘ်လာဘဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်နဲ့ နီးစပ်တာပေါ့)။\nဒါပေမဲ့ ရိုမေးနီးယားဘာသာနဲ့ဆိုရင်တော့ အဓိပ္ပါယ်က ဆန့်ကျင့်ဘက်ပဲ။ Laba ဆိုတာက ရိုမေးနီးယားလိုဆိုရင် “ကိုယ့်ဘာသာ စိတ်ဖြေခြင်း”လို့ အဓိပ္ပါယ်ထွက်နေတယ်။ (The Sun သတင်းစာကတော့ Masturbate ဆိုပြီး တည့်တည့်ပဲရေးထားတယ်၊ မြန်မာလို့တော့ ဘာသာမပြန်တော့ပါဘူး)။ အဲဒါကြောင့် ဘန်လေအသင်း ပရိသတ်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ David Clark ဆိုသူက သူ့အသင်းစပွန်ဆာကုမ္ပဏီကို အခုလို နောက်ပြောင်ခဲ့ပါတယ်။ “ဘန်လေအသင်း အင်္ကျီသစ်ကို ၀ယ်ပြီး ရိုမေးနီးယားနိုင်ငံမှာတော့ မ၀တ်ကြနဲ့ဗျို့၊ ဘူခါရက်မှာရှိတဲ့ ကျွန်တော့် အလုပ်က သူငယ်ချင်းတွေကတော့ ဒီအင်္ကျီကို ကြည့်ပြီး ၀ိုင်းရီကြတော့တာပဲ “လို့ Twitter မှာ ရေးသားခဲ့တယ်။\nဘန်လေအသင်းဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ရာသီက ပရီးမီးယားလိဂ်မှာ အဆင့်(၇)နေရာမှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ဒီရာသီ ယူရိုပါလိဂ်ခြေစစ်ပွဲ ၀င်ခွင့် ရခဲ့ပေမယ့် သိတဲ့အတိုင်း ခြေစစ်ပွဲမအောင်၊ ပရီးမီးယားလိဂ်မှာလည်း အခုအထိ နိုင်ပွဲမရဖြစ်နေလို့ ဘန်လေ ပရိသတ်တွေကိုယ်တိုင် အဲဒီစပွန်ဆာကုမ္ပဏီကို မျက်စောင်းထိုးနေကြပြီ။ ဒီရာသီမှာ ဘန်လေအသင်း ရလဒ်ဆိုးနေတာက တကယ်ပဲ အဲဒီစပွန်ဆာကုမ္ပဏီ နာမည်ကြောင့်လားဆိုတာတော့ . . .\nဒီရာသီမှာ ဘနျလေ ရလဒျဆိုးနတောက အင်ျကြီစပှနျဆာ နာမညျကွောငျ့မြားလား\nဒီရာသီ ပရီးမီးယားလိဂျမှာ ဘနျလအေသငျးရဲ့ အခွအေနကေ တကယျ့ကို စိတျပကျြစရာ။ နိုငျပှဲမရှိ၊ ရမှတျ (၁)မှတျနဲ့ အမှတျပေးဇယား အောကျခွမှော နားခိုနရေတယျ။ ဒီလိုအခွအေနဆေိုးတှနေဲ့ ရငျဆိုငျနရေတာက သူတို့ရဲ့ အင်ျကြီစပှနျဆာ ကုမ်ပဏီနာမညျကွောငျ့မြားလား။ ဘနျလအေသငျးကို အင်ျကြီစပှနျဆာပေးထားတာက တရုတျနိုငျငံရဲ့ နာမညျကွီး လောငျးကစားကုမ်ပဏီ Laba 360 လို့ အမညျရတယျ။ ဘနျလအေသငျးဟာ ဒီရာသီ အစမှာပဲ အဲဒီကုမ်ပဏီနဲ့ ပေါငျသနျးနဲ့ခြီ တနျဖိုးရှိတဲ့ စာခြုပျခြုပျဆိုထားတာဖွဈပါတယျ။ Laba ဆိုတာက တရုတျဘာသာနဲ့ ဆိုရငျ “ကံကောငျးမှုတှေ ယူဆောငျလာခွငျး “လို့ အဓိပ်ပါယျရတယျ(မွနျမာလိုဆိုရငျတော့ လာဘျလာဘဆိုတဲ့ အဓိပ်ပါယျနဲ့ နီးစပျတာပေါ့)။\nဒါပမေဲ့ ရိုမေးနီးယားဘာသာနဲ့ဆိုရငျတော့ အဓိပ်ပါယျက ဆနျ့ကငျြ့ဘကျပဲ။ Laba ဆိုတာက ရိုမေးနီးယားလိုဆိုရငျ “ကိုယျ့ဘာသာ စိတျဖွခွေငျး”လို့ အဓိပ်ပါယျထှကျနတေယျ။ (The Sun သတငျးစာကတော့ Masturbate ဆိုပွီး တညျ့တညျ့ပဲရေးထားတယျ၊ မွနျမာလို့တော့ ဘာသာမပွနျတော့ပါဘူး)။ အဲဒါကွောငျ့ ဘနျလအေသငျး ပရိသတျတဈဦးဖွဈတဲ့ David Clark ဆိုသူက သူ့အသငျးစပှနျဆာကုမ်ပဏီကို အခုလို နောကျပွောငျခဲ့ပါတယျ။ “ဘနျလအေသငျး အင်ျကြီသဈကို ဝယျပွီး ရိုမေးနီးယားနိုငျငံမှာတော့ မဝတျကွနဲ့ဗြို့၊ ဘူခါရကျမှာရှိတဲ့ ကြှနျတေျာ့ အလုပျက သူငယျခငျြးတှကေတော့ ဒီအင်ျကြီကို ကွညျ့ပွီး ဝိုငျးရီကွတော့တာပဲ “လို့ Twitter မှာ ရေးသားခဲ့တယျ။\nဘနျလအေသငျးဟာ ပွီးခဲ့တဲ့ရာသီက ပရီးမီးယားလိဂျမှာ အဆငျ့(၇)နရောမှာ အံ့အားသငျ့စရာကောငျးလောကျအောငျ ရပျတညျခဲ့ပွီး ဒီရာသီ ယူရိုပါလိဂျခွစေဈပှဲ ဝငျခှငျ့ ရခဲ့ပမေယျ့ သိတဲ့အတိုငျး ခွစေဈပှဲမအောငျ၊ ပရီးမီးယားလိဂျမှာလညျး အခုအထိ နိုငျပှဲမရဖွဈနလေို့ ဘနျလေ ပရိသတျတှကေိုယျတိုငျ အဲဒီစပှနျဆာကုမ်ပဏီကို မကျြစောငျးထိုးနကွေပွီ။ ဒီရာသီမှာ ဘနျလအေသငျး ရလဒျဆိုးနတောက တကယျပဲ အဲဒီစပှနျဆာကုမ်ပဏီ နာမညျကွောငျ့လားဆိုတာတော့ . . .


TTSweet: February 2011\nဒီပို့စ်လေးကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်ခွဲခန့်က ဦးခြိမ့် အော်ဇီ မြန်မာ အင်ဂျင်နီယာများ အသင်း (MEAA) စာစောင်မှာ ရေးခဲ့တဲ့ပို့စ်လေးပါ။ အဲဒါလေးတင်မယ်ဆိုတော့ ဦးခြိမ့်က Rule တွေ ပြောင်းကုန်ပြီ မတူတော့ဘူးဆိုတာနဲ့ မတင်ဖြစ်တာ။ မနေ့ကမှ သူငယ်ချင်းတွေရော၊ ဘလော့ဖတ်သူတွေပါ မေးကြလွန်းလို့ ပြန်ဖတ်လိုက်တော့ အဲဒါက ဒီနှစ် ဇူလိုင်လ ၁ရက်နေ့မတိုင်မီ အထိ အကျုံးဝင်သေးတယ်ခင်ဗျ။\nRule အသစ် (new point system )နဲ့လျှောက်တဲ့ လျှောက်လွှာတွေကိုတော့ ဇူလိုင် (၁) ရက်နေ့နောက်ပိုင်းမှ စ လက်ခံမှာပါ။\nအသစ်နဲ့ အဟောင်း ဘာကွာလဲမေးရင် အသစ်က အသက်ကြီးတဲ့သူတွေ ၄၅နှစ်အထက်တွေပါ လျှောက်လို့ရအောင် လုပ်ပေးထားတယ်။ နောက် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ် (occupation) ပေါ်မှာ လုံးဝမီခိုနေအောင် လုပ်မထားဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ rule အဟောင်းက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်က သူတို့နိူင်ငံမှာ အသိအမှတ်ပြုတယ် skillfull ဖြစ်တယ်ဆိုတာနဲ့ အမှတ် ၄၀ ကနေ ၆၀ အထိတောင် ပေးထားတာကိုး။ စုစုပေါင်း အောင်မှတ်က ၁၂၀ ဆိုရင် တစ်ဝက်က occupation နဲ့ဆိုင်တာဖြစ်နေပြီ။ အဲဒါကို review ပြန်လုပ်ပြီး အသစ်ကို ပြောင်းရေးထားတာပါ။ အသစ်အတွက် အောင်မှတ်က ၆၅ မှတ်လို့ ခန့်မှန်းချေ ပြောထားပါတယ်။ အတိအကျ မထွက်သေးပါဘူး။\nမဆွိတီတို့ လျှောက်တုံးကတော့ အေးဂျင့်ကို အပ်လိုက်ပါတယ်။ အေးဂျင့် fees စလုံး ၄၀၀၀လောက်နဲ့ တရားဝင် လျှောက်ခ အော်ဇီ၂၅၇၅ ၊ နောက် ရှေ့နေခ စလုံး၁၅၀၊ state sponsor ship စလုံး၁၅၀၊ (175 နဲ့ အမှတ်မပြည့်လို့ 176 နဲ့လျှောက်တော့ state sponser ကြေး ပေးရတာပါ) ၊ အော်ဇီ အင်ဂျင်နီယာအသင်း အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် စလုံး၁၅၀၀ စုစုပေါင်း စလုံးငွေ တစ်သောင်းလောက်ကျပါတယ်။\nခုအောက်မှာ ရေးထားတဲ့ ပို့စ်က Rule အဟောင်းအတွက်ဖြစ်ပြီး ဇူလိုင် ၁ရက်နေ့ မတိုင်မီအထိ လျှောက်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပညာရေးအတွက် certify လုပ်ဖို့က ခန့်မှန်းချေ ၄လ လောက်ကြာတော့ မြန်မြန်လျှောက်မှ အချိန်မီနိူင်ပါတယ်တဲ့။\nအော်ဇီ ပီအာ လျှောက်ခြင်း ...\nAussie PR Application Articles (old point system) (must apply before 1st July 2011)\nသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က MEAA သတင်းလွှာမှာ စာရေးပါအုံး ဆိုတော့ ဘာရေးရမလဲ စဉ်းစားရင်နဲ့ လောလောလတ်လတ် အော်စီ Migration နဲ့ပတ်သက်ပြီး လုပ်လာတာဆိုတော့ အဲဒီအပိုင်းကို ရေးပြဖို့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားသွားမိတယ်။ တကယ်တမ်းဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်သိတဲ့ အော်စီ Migration လုပ်တာကို သိတာက အပိုင်းလေးတပိုင်းပဲ သိတယ်လေ။ အော်စီကို ကျောင်းသားအဖြစ် လာပြီးမှ ပီအာလျှောက်တာတွေ၊ တခြားနည်းလမ်းတွေလဲ အများကြီးပါပဲ။ ကျွန်တော်သိထားတာကတော့ အော်စီကို Skilled Migrant Visa နဲ့ ပီအာလျှောက်ပြီးမှ လာတဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ သိတာဆိုတော့ အဲဒီအပိုင်းကိုပဲ ဖတ်တဲ့သူတွေ ဗဟုသုတရအောင် နဲ့ လျှောက်တဲ့နေရာမှာ အထောက်အကူတခုအဖြစ် ရသွားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ကျေနပ်ပါတယ်။\nအော်စီ ဗီဇာ လျှောက်တော့မယ်ဆိုရင်တော့ သူက တခြားနိုင်ငံတွေလိုမဟုတ်ပဲ လျှောက်ရတဲ့ လမ်းစဉ်က အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ ဥပဒေတွေကလည်း ၆လတခါလောက် အမြဲ ပြောင်းလဲနေတတ်တာဆိုတော့ မျက်ခြေမပြတ် လေ့လာနေဖို့လိုအပ်တာပေါ့။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဖေဖော်ဝါရီလမှာပဲ General Skill Migration နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဥပဒေတွေ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ အဓိက ပြောင်းလဲဖြစ်တာကတော့ SOL (Skilled Occupation List) ကို ပြောင်းလဲသတ်မှတ်တာပေါ့။ အဲဒီ list ကို http://www.immi.gov.au/allforms/pdf/1121i.pdf မှာကြည့်နိုင်ပါသည်။ အခုလောလောဆယ်တော့ အဲဒီ List က Update မလုပ်ရသေးဘူး။ မကြာမကြာ ကြည့်ပါ။ ပြောင်းတတ်ပါသည်။\nGeneral Skill Migration အတွက် လျှောက်တော့မယ်ဆိုရင် ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ အဓိကလုပ်ရမှာက ကိုယ်က အမှတ်ဘယ်လောက်ရသလဲဆိုတာ အရင်စစ်ဆေးရမှာဖြစ်ပါသည်။ Point System လို့ခေါ်ပါတယ်။ ကိုယ်လျှောက်မဲ့ ဗီဇာ အမျိုးအစားပေါ်မှာ မူတည်ပြီးတော့ သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမှတ်ရမှ လျှောက်သင့်တယ်လို့ အကြံပေးပါရစေ။ အဲဒီလိုအမှတ်တွက်တာကို ဘယ်ပွဲစားမှ ဆက်သွယ်စရာမလိုပါဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွက်ကြည့်လို့ရပါတယ်။ အသေးစိတ်ကို အောက်မှာ ရှင်းပြပေးပါမယ်။\nGeneral Skill Migrant Visa မှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်တဲ့ Skilled Independent Visa (Class VE, subclass 175) ကိုလျှောက်တော့မယ်ဆိုရင် အမှတ် ၁၂၀ အပြည့်ရမှ လျှောက်လို့ရပါတယ်။ အောက်ကလင့်ခ်မှာ အသေးစိတ် ရေးထားပါတယ်။\nအောက်ကလင့်ခ်မှာ အကြမ်းဖျင်း သွားတွက်ကြည့်နိူင်ပါတယ်။\n၁။ Occupational (အလုပ်အကိုင်) ။ အပေါ်မှာ ပေးထားတဲ့လင့်ကိုနှိပ်လိုက်ရင် Skill ပေါ်မှာ မူတည်ပြီးတော့ အမှတ်တွေပေးထားပါတယ်။ အမှတ်၆၀၊ ၅၀ နဲ့ ၄၀ အဆင့်ဆင့်ပေါ့။ အဓိက ကြည့်ရမှာက ကိုယ်ရဲ့ အလုပ်အကိုင်က SOL List မှာ ပါသလားကိုကြည့်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။\nဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် ဆရာဝန်တွေဆိုရင် သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာကနေ အသိအမှတ်ပြုတယ်ဆိုရင် အမှတ်၆၀၊ အင်ဂျင်နီယာ တွေဆိုရင် Australian Engineer အဖွဲ့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရည်အချင်းပြည့်စုံရင် ၆၀၊ ကွန်ပြူတာအိုင်တီသမားတွေဆိုရင် Software Developer တို့ဆိုရင် ACS (Australian Computer Society) က အသိအမှတ်ပြု (Assessment) လုပ်ထားမယ်ဆိုရင် အမှတ် ၆၀၊ စသည်ဖြင့် ရှိပါတယ်။\n၂။ ဒုတိယအရေးအကြီးဆုံးလို့ ဆိုရမဲ့ အချက်အလက်ကတော့ အင်္ဂလိပ်စာ ကျွမ်းကျင်မှု (higher English Language ability) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးတွေရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ကျပါဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာကျွမ်းကျင်မှုကို တိုင်းတာတဲ့ အရာက IELTS ပါပဲ။ မြန်မာတော်တော်များများ IELTS ကို ဖြေဖို့ ၀န်လေးကြပါတယ်။ တကယ်တမ်း IELTS ဖြေဆိုတာ သိပ်မခက်ခဲလှပေမဲ့ အမှတ်များများရအောင် ဖြေဖို့တော့ ခက်ပါတယ်။ IELTS Result ပေါ်မှာ ကြည့်ပြီး အမှတ်ပေးတာမိုလို့ IELTS ကို လည်း လေးလေးနက်နက် ဖြေစေလိုပါတယ်။\nIELTS ကို ဖြေဆိုတဲ့ နေရာမှာ Academic Category မဟုတ်ပဲ General Category ကုိုသာ ရွေးချယ်ပါ။ အဲဒါက လွယ်ပါတယ်။\nIELTS Band Score7(not average, every subject should score7and above) = ၂၅ မှတ်\nIELTS Band score6(not average, every subject should score6and above)= ၁၅ မှတ်\n၃။ အသက်အရွယ်။ နိုင်ငံတခုက သူ့နိုင်ငံမှာ အခြေချနေလိုတဲ့ လူတွေကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် အသက်အရွယ် ငယ်ရွယ်သူတွေကို ဦးစားပေးတာ သဘာဝပါပဲ။ အသက်အရွယ် ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ သူနိုင်ငံကို ရောက်ရှိမယ်ဆိုရင် သဘောကျတာပေါ့။ ဒါကြောင့် Migrant လုပ်ဖို့ စဉ်းစားပြီဆိုရင် ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ပြတ်ပြတ်သားသား စဉ်းစားပြီး လုပ်ကိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။\nအသက် ၁၈ နှစ်မှ ၂၉ နှစ်အထိ = အမှတ် ၃၀\nအသက် ၃၀ နှစ်မှ ၃၄ နှစ်အထိ = အမှတ် ၂၅\nအသက် ၃၅ နှစ်မှ ၃၉ နှစ်အထိ = အမှတ် ၂၀ နဲ့\nအသက် ၄၀ နှစ်မှ ၄၄ နှစ်အထိ = အမှတ် ၁၅ တို့ဖြစ်ပါတယ်။\n၄။ အလုပ်အတွေ့အကြုံ ။ လုပ်သက်ဆုလို့ ပြောရရပါတယ်။ အပေါ်က အမှတ်စဉ် ၁ မှာ ရှင်းပြထားတဲ့ SOL List ထဲက အလုပ်တွေထဲမှာ အမှတ် ၆၀ ရတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်သက် ၃ နှစ်ထက် ပိုပြီး အတွေ့အကြုံ ရှိဖူးတယ်ဆိုရင် ၁၀ မှတ်နဲ့ ၊ အမှတ် ၅၀ သို့မဟုတ် အမှတ် ၄၀ ရတဲ့ အလုပ်တွေမှာ ၃ နှစ် အလုပ်အတွေ့အကြုံ ရှိတဲ့ အလုပ် လုပ်ဖူးတယ်ဆိုရင် ၅ မှတ် ရပါတယ်။\n၅။ သြစတျေးလျ ရဲ့ လက်ရှိကာလမှာ လိုအပ်နေတဲ့ အလုပ်အတွေ့အကြုံ။ ဒါကတော့ Migration Occupational Demand List လို့ခေါ်ပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် အဲဒီစာရင်းထဲမှာ ပါနေတဲ့ သူတွေကို သြစတျေးလျက လိုအပ်နေပါတယ်။ အဲဒီ အလုပ်အကိုင်များနဲ့ လုပ်သက် အတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံး ၁ နှစ်ရှိတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ အမှတ်တွေထဲမှာ နောက်ထပ် ၁၀ မှတ် ပေါင်းထည့်လို့ရပါတယ်။ အဲဒီလိုအပ်နေတဲ့ စာရင်းကို အောက်ကလင့်မှာ ဒေါင်းလုပ် လုပ်ပြီး ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။\n၆။ အော်စီမှာ အလုပ်တနှစ်လုပ်ဖူးသူဆိုရင်တော့ ၁၀ မှတ်ရမယ်တဲ့၊ အော်စီမှာ လုပ်ဖူးမှာတော့ အခုကျွန်တော်ရေးနေတာကိုတောင် ဖတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အော်စီပီအာ ဘယ်လိုလျှောက်မလဲဆိုတာ သိနေပြီပေါ့။\n၇။ သြစတျေးလျမှာဘွဲ့ရဖူးသူ။ သြစတျေးလျက တက္ကသိုလ်တွေမှာ ဘွဲ့ရဖူးသူဆိုရင်\nဒေါက်တာဘွဲ = ၂၅ မှတ်၊\nဒီပလိုမာ (အနည်းဆုံး ၂ နှစ်တက်ခဲ့သူ) ဆိုရင် = ၅ မှတ် ပေါင်းထည့်ပေးရပါတယ်။\n၈။ ဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်မှု အတွက် ၅ မှတ်ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဘာသာစကား ဆိုရာမှာ ကိုယ်က မြန်မာလူမျိုးဖြစ်လို့ မြန်မာဘာသာကနေ အင်္ဂလိပ်စာ၊ အင်္ဂလိပ်စာကနေ မြန်မာစာကို သဒ္ဒါနည်းကျစွာ အပြန်ပြန် အလှန်လှန် ဘာသာပြန်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုတာပါ။ ရမဲ့ အမှတ်က ၅ မှတ်ထဲဖြစ်ပြန် စာမေးပွဲ ဖြေရမှာ ဆိုတော့ အဲဒီအတွက် အချိန်ကုန်ခံပြီး လုပ်ဖို့ အားမပေးလိုပါဘူး။\n၉။ ကိုယ့်ရဲ့ ပါတနာ (Spouse) ကလည်း ကိုယ့်လိုပဲ၊ General Skilled Migration အတွက် လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပြည့်စုံနေရင် နောက်ထပ် ၅ မှတ်ပေါင်းထည့်ပေးပါတယ်။ အဲဒီအမှတ်ရဖို့ ပါတနာက IELTS ဖြေ၊ အနည်းဆုံး ၄.၅ ရရပါမယ်။ မဖြေချင်သူတွေ အမှတ်မရပါဘူး။ မဖြေချင်သူတွေ လျှောက်လွှာတင်ချိန်ကတည်းက ပိုက်ပိုက် အော်ဇီ ၃၅၇၅ ကြိုပေးရပါမယ်။ သင်တန်းကြေးဖြစ်ပါတယ်။ အော်ဇီရောက်မှ အင်္ဂလိပ်စာ သင်တန်းတွေ တက်ရပါမယ်။\nကျွန်တော် အခုရေးနေတဲ့ အချိန်မှာ တည်ရှိနေတဲ့ သြစတျေးလျ ဥပဒေအရ\n၁. Skilled Independent GSM Visa, Class VE, Subclass 175 အတွက်ဆိုရင် အမှတ် ၁၂၀\n၂. Skilled Sponsored GSM Visa, Class VE, Subclass 176 အတွက်ဆိုရင် အမှတ် ၁၀၀ ရမယ်ဆိုလျင် ဗီဇာ လျှောက်လို့ရပါပြီ။ အပေါ်က ပြောတဲ့ ဗီဇာတွေက ဗီဇာရရင် ပီအာ (Permanent resident) အဖြစ် ကိုယ်ရယ်၊ မိသားစု သားသမီးတွေ (အသက် ၁၈ နှစ်အောက်) ပါ ပီအာ ပေးအပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၁။ သြစတျေးလျ ပီအာ လျှောက်တော့မယ်ဆိုရင် မရှိမဖြစ်နဲ့ အရေးကြီးဆုံးလိုအပ်တာကတော့ IELTS General Training စာမေးပွဲ ဖြေရပါမယ်။ အင်္ဂလိပ်စာကို လေ့လာရပါမယ်။ Listening, Reading, Writing and Speaking Score တွေအားလုံး အနည်းဆုံး ၆မှတ်ရအောင် ဖြေရမှာပါ။ နိုင်ငံတော်တော်များများမှာတော့ British Council မှာ အဲဒီစာမေးပွဲတွေ သွားဖြေလို့ရပါတယ်။ စာအုပ်စာတမ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အင်တာနက်မှာ လွယ်လင့်တကူလိုက်ရှာလို့ရပါတယ်။ လေ့ကျင့်စရာ စားမေပွဲ မေးခွန်းတွေလဲ အများကြီးပါ။\n( 175 နဲ့ 176 ၂ခုကတော်တော်များများတူပါတယ်။ 176 က စတိတ် စပွန်စာ ယူရပြီး 175 အတွက် အောင်မှတ် ၁၂၀ မပြည့်သူများ အတွက်ဖြစ်ပါတယ်။ 176 က အောင်မှတ်က ၁၀၀ထဲ ရှိပါတယ်)\n(Point system အသစ်ကိုတော့ အပေါ်က ဦးခြိ်မ့်ရေးထားတာကို modify လုပ်ပြီး အပိုင်း ၂ မှာ ဆက်တင်ပေးပါမည်။ အမှတ်တွက်ကြည့်ပြီး အဟောင်းနဲ့ လျှောက်ရင် ကိုယ့်အတွက် benifit ပိုများမလား၊ အသစ်က ပိုကောင်းမလားဆိုတာတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဆုံးဖြတ် လျှောက်စေချင်ပါသည်)\nPosted by T T Sweet at 12:55 PM 14 comments:\nရန်ကုန်ပြန် မှတ်တမ်း ရဲ့ အဆက်ပို့စ်ဖြစ်ပါတယ်ခင်ညား။\n၂၈ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၀\nမနက် ၉နာရီခွဲလောက် ရန်ကုန်က ထွက်ကြပါတယ်။ ဦးခြိမ့်သူငယ်ချင်း ဦးဇော်ဆိုသူက နေပြည်တော် အမြန်လမ်းကနေ ကားမောင်းပြီး လိုက်ပို့ပေးပါတယ်။ ဦးဇော်ဆိုတာ ဦးခြိမ့်နဲ့ ပျဉ်းမနားမှာပဲ အတူကြီးပျင်းလာတဲ့ ဆိုးဖော်ဆိုးဖက် ငယ်သူငယ်ချင်းတွေပါ။ အမှန်က ဦးခြိမ့်က ကိုယ်တိုင်မောင်းသွားမလို့ဟာ သူ့သူငယ်ချင်းက မောင်းနေကျမဟုတ်လို့ စိတ်ပူတယ်ဆိုပြီး လိုက်ပို့တာပါ။ အင်မတန် ကျေးဇူးတင်စရာ အားနာစရာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုပြောစရာရှိတာက ဦးဇော်က ကားမောင်း အလွန်ကြမ်းတယ်ခင်ည။ လုပ်သားပြည်သူများအားလုံး သိထားကြတဲ့အတိုင်း နေပြည်တော်အမြန်လမ်းဆိုတာကလည်း ယာဉ်တိုက်မှုတွေ လူသေမှုတွေနဲ့ အရမ်းနာမည်ကြီးနေတော့ ဦးဇော်မောင်းမှာကို မဆွိတီကတော့ အလွန်လန့်နေပါတယ်။ ဟိုတစ်ခေါက် လိုက်ပို့တုံးကလဲ ဦးဇော် မောင်းတာကြမ်းလွန်းလို့ တစ်လမ်းလုံး ဘုရားတရင်း စီးရတယ်။ အပြန်ကျ အသက်တောင် ပါပါ့မလား ... အဲလိုကို စိုးရိန်ခဲ့ရတာပါ။\nကားပေါ်စတက်တက်ချင်းပဲ " အဲဒီလမ်းကလေ ခုတလော ကားတွေခဏခဏတိုက်၊ လူတွေလဲ သေကြတယ်နော် " ဆို ဦးဇော်ကို ဖြေးဖြေးမောင်းပေးဖို့ ပတ်ပျိုးတုံးရှိသေး ဦးဇော်က " ဟ ... ဒီကောင်တွေက အရမ်းမောင်းကြတာကိုး ..."တဲ့ဆိုတော့ ဘာဆက်ပြောရမှန်းတောင် မသိဘူးဖြစ်သွားတယ်။ " အဖေရေ အဖေ့သူငယ်ချင်း ပြောနေတဲ့ပုံက သူကတော့ ကားမောင်းမကြမ်းတဲ့ပုံဗျာ ... " ဆို ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ နောက်လိုက်မှ သူ့ရဲ့ကားမောင်းပုံနည်းစနစ်ကို ပြောပြပါတော့တယ်။\n" ဒီလိုရှိတယ် မဆွိရဲ့ ... ကားတွေတိုက်တယ်ဆိုတာ ကားတွေ အရမ်းမောင်းကြလို့ဆိုတာဟုတ်တယ်ဗျ ... လမ်းကဖြောင့်ပြီး ကားကလဲ ရှင်းနေတော့ မောင်းရင်းနဲ့ကို အလိုလိုနေရင်း ကီလို ၁၄၀ -၁၅၀ ဖြစ်သွားတာ။ မောင်းသူက တစ်ခါတစ်လေ သတိတောင် မထားမိဘူး ... "\n" နောက်ပြီး လမ်းမှာ လူတွေ၊ ကျွဲနွား၊ စက်ဘီး လမ်းကူးကြပြီဆိုရင် ကားကို သူတို့မြင်နေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲလောက်ကားအရှိန်ပြင်းမှန်း မသိကြဘူး။ ကားတော့ မရောက်လောက်သေးပါဘူး၊ မတိုက်လောက်ပါဘူးဆို ကူးလိုက်ပြီ၊ လမ်းလည်ခေါင်လောက်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ ကားကသူတို့ဆီ ရောက်နေပြီ။ ကားမောင်းတဲ့သူကလဲ ရုတ်တရက်ကားကို အရှိန်မထ်ိမ်းနိူင်တော့ တိုက်ရင်တိုက်၊ မတိုက်ရင် လမ်းဘေးမောင်းချ။ အဲလိုတွေ ဖြစ်တာဗျ။ ပြီးတော့ အကွေ့တွေမှာလဲ မတရားမောင်းကြတော့ အရှိန်မထ်ိမ်းနိူင်ပဲ စလစ်ဖြစ်ပြီး လမ်းဘေးချော်ကြ၊ မှောက်ကြပြန်ရော ... "\n" အဲဒီတော့ ကျွန်တော်က လမ်းလယ်ခေါင် အဖြူလိုင်းကို ခွမောင်းတယ်။ စလစ်ဖြစ်တာ ပိုသက်သာတယ်ဗျ။ နောက် ရှေ့မှာလူဖြစ်ဖြစ်၊ ကား၊စက်ဘီး၊ လှည်း၊ ကျွဲနွား အရိပ်အယောင်တွေ့တာနဲ့ ကားကို အရှိန်လျှော့ချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို မကျော်မချင်း ဟွန်းကို အဆက်မပျက်နှိပ်ပြီး သတိပေးတော့တာပဲ ...\nဟုတ်လဲ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဦးဇော်ကားမောင်းတာ မြန်ပေမဲ့ အပေါ်က သူပြောတဲ့ အတိုင်းမောင်းသွားတော့ တော်တော်စိတ်အေးသွားပါတယ်။ သူက ဟွန်းကို တီးတာများဗျာ။ အရိပ်ကလေး မြင်တာနဲ့ တော်တော်ဝေးဝေးကနေကို စ တီးတာဆိုတော့ ဒါကျတော့လဲ ပိုလွန်းပြန်ပြီလို့တောင် ထင်မိသေး။ ဒါပေမဲ့ သတိပို၊ လိုသည်မရှိပါဗျာ။ သတိရှိတာကောင်းပါတယ်။ (အမှန်က ကိုယ်တွေ စိုးရိန်မှန်းသိလို့ သေချာသတိထားမောင်းတာလဲ ဖြစ်နိူင်ပါတယ်။ အင်မတန် ကျေးဇူးတင်စရာ ကောင်းပါတယ် ..)\nဒါနဲ့ ပျဉ်းမနား - ရန်ကုန်က မိုင်၂၀၀ကျော်ကျော်လောက် ရှိရာမှာ လမ်းတစ်ဝက်လောက်ကျတော့ ခရီးသွားတွေ စားသောက်အနားယူဖို့ နေရာကို ရောက်လာပါတယ်။ အရင်ကလို ဦးဇော်လည်း "ကြက်မကြီး "အော်စရာမလိုတော့ပါဘူး။ (ကြက်မကြီးဆိုတာကတော့ "ကျန်းမာရေး" လို့အော်တာကို ဂျူဂျူငယ်ငယ်က နားကြားလွဲတာပါ။ ဒီပို့စ်မှာကြည့်ပါ။)\nနိူင်ငံခြားရုပ်ရှင်တွေထဲမှာပဲ မြင်ဖူးတဲ့ အလွန်သပ်ရပ်၊ အဆင့်မြင့်တဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေ စီတန်းနေတဲ့နေရာကို ကားကကွေ့ဝင်သွားပါတယ်ခင်ညာ။ စိတ်ထဲမှာတော့ မဆွိတီတို့ အနောက်နိူင်ငံတစ်ခုခုပဲ အလည်ရောက်နေတယ်လို့ ထင်စရာ ဖြစ်သွားရလောက်အောင် မြင်ကွင်းက လှပအဆင့်မြင့်ပါတယ်။ တိုးတက်မှု တစ်ခုပေါ့ဗျာ။\nနောက်တစ်ခု ကြုံလို့ပြောချင်တာက ဒီတစ်ခေါက်ပြန်တော့ ရန်ကုန်လမ်းတွေမှာရော၊ ခု ဒီလမ်းမှာပါ လင်ခရူဇာလို၊ ပါကျဲရိုးလို ကားကောင်း ကားသစ်တွေ အများကြီးတွေ့ရတာပါပဲ။ without တွေ ကျေးဇူးဖြစ်မယ်နော်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်တိုင်းပြည်မှာ တစ်ခါတစ်လေ အဲလို ပြောင်ပြောင်ရောင်ရောင်လေးတွေတွေ့ရင် ကျေနပ်မိတာပါပဲ။ နောက်သတိထားမိတာက မြန်မာပြည်ကလူတွေက ကားတွေကို အဖြူရောင်ကြိုက်ကြတယ်နော်။ ဘာကားဖြစ်ဖြစ် အဖြူချည့်ပဲ။ စလုံးမှာတော့ metalic ရောင်လို့ခေါ်တဲ့ ငွေရောင်တွေများတော့ မျက်စိထဲ အမြင်ဆန်းနေတယ်။\nကားပတ်ကင်တွေကလဲ အဆန်းဗျ။ ကိုယ်စားမဲ့ စားသောက်ဆိုင်နာမည်ရေးထားတဲ့ နေရာမှာပဲ ကားပတ်ရတာ။ မဆွိတီတို့သွားတော့ feel မှာ ကားတွေပြည့်နေလို့ မတတ်နိူင်ဘူးဆိုပြီး တခြားနေရာ ၀င်ပတ်ခဲ့ကြတယ်။ feel မှာပဲ နေ့လည်စာဝင်စား၊ ကျန်းမာရေးသွားကြတယ်။ အဲဒီမှာ ရယ်စရာ တစ်ခုက အိမ်သာတွေက မီးဖိုချောင်နဲ့ ကပ်နေတော့ ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်တဲ့ အနံ့တွေက အိမ်သာထဲမှာ မွှေးကြိုင်နေတော့ အိမ်သာတက်ရင်းနဲ့ နှာခေါင်းပိတ်ထားစရာ မလိုတော့ဘူးဗျာ။ အသစ်မှို့လားတော့မသိ။ အိမ်သာတွေလဲ တော်တော်သန့်ရှင်းပါတယ်။\nလမ်းခရီးနားတာ နာရီဝက်လောက် ပေါင်းလိုက်တော့ နေပြည်တော်ကို ၄နာရီလောက် မောင်းရတယ်ထင်တာပဲ။ သေချာတော့ မှတ်မထားမိဘူး။\nနေပြည်တော်မှာ မြို့နာမည်တွေက အဆန်းဗျ။ မဆွိတီတို့ငယ်ငယ်က သင်ခဲ့ရတဲ့ မဟောသဓာ ဇာတ်တော်ထဲကလို မြို့နာမည်တွေဆိုတော့ တစ်ချို့ဆို သေချာ မဖတ်တတ်လို့ ပြုံးမိသေးတယ်။\nညညဆိုရင် ဒီလမ်းတွေက မီးရောင်တညီးညီး လင်းထိန်လွန်းလို့ ရွာထဲကလူတွေ အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာ ထွက်သန်းရှာကြပါသတဲ့း)))ဦးဇော်က ရယ်စရာပြောတာပါ။ မီးတိုင်တွေကတော့ မြင်တဲ့အတိုင်း စိတ်နေတာ ပြောမယုံ၊ ကြုံဖူးမှသိ ဆိုသလိုပါပဲ။\nရွှေတိဂုံစေတီတော်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူအောင်တည်ထားတဲ့ ဘုရားပါတဲ့။\nဦးခြိမ့် အပြောကတော့ နေပြည်တော်ကြီး ဘေးမှာသာနေရတာ ... သူတို့ပျဉ်းမနားမြို့ ကတော့ သူတို့ငယ်ငယ်တုံးကအတိုင်း မပြောင်းလဲပါဘူးတဲ့ဗျာ။ လမ်းတွေက တ၀ုန်းဝုန်းနဲ့ ကျောက်ခဲစားသွား အစာကျေတုံး။ တိုက်တွေ၊ အိမ်တွေ၊ ဈေးတွေ ကလည်း ဟောင်းနွမ်းနေဆဲလို့ မကျေမနပ်ပြောပါတယ်။\nနေ့လည် ၁နာရီခွဲမှာ ဦးခြိမ့်တို့အိမ်ရောက်ပါတယ်။ အဒေါ်အပျိုကြီးတွေနဲ့ အကိုဝမ်းကွဲတွေ ဂျူဂျူတို့သားအဖနဲ့ အလွမ်းသည်ကြသည်ပေါ့ဗျာ။ ဒေါ်ဆွိတီလည်း ချက်ချင်းလက်ငင်း ဇာတ်ရံဖြစ်သွားပါတော့တယ်း)))\n၂၉ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၀\nဦးခြိမ့်ရဲ့အကို ဆရာဝန်လဲ မန်းလေးကနေ ရောက်နေလို့ သူတို့မောင်နှမတွေ စုံနေတာနဲ့ မနက်ကို ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ မိဘ၂ပါးနဲ့ အကိုကြီးကို ရည်မှန်းပြီး ဘုန်းကြီးငါးပါးပင့် ဆွမ်းကပ်ပါတယ်။ သူတို့အရပ်က ဘုန်းကြီးပင့်တာ အဆန်းဗျ။ ကျောင်း၅ကျောင်းကနေ ဘုန်းကြီး ၅ပါး စုံအောင် ပင့်ရတာပါ။\nဦးခြိမ့်တို့ အိမ်က ဘုရားခန်းအပြင် အဆင်က အင်မတန် ရှေးဆန်ပါတယ်။\nဆွမ်းကျွေးမှာ အုန်းပွဲ ငှက်ပျောပွဲလဲပါတယ်။ ကွမ်းအစ်လဲပါတယ်။\nဂျူဂျူးနဲ့ ကြီးတော်များ။ ခရမ်းရောင်နဲ့က စလုံးက ကြီးတော်ပါ။ အတူပြန်လာကြပြီး ရန်ကုန်လေဆိပ်မှာကတည်းက ကြီးတော်က ပျဉ်းမနားကို အရင်သွားနှင့်တာပါ။\nပျဉ်းမနားမှာ တစ်ညအိပ်ပဲနေဖြစ်မှာမှို့ မဆွိတီကတော့ အပြင်ထွက် မလည်တော့ပါဘူး။ ယောင်းမ အပျိူကြီးတွေနဲ့ စကားစမြည်ပြောရအောင် အိမ်မှာပဲ နေပါတယ်။ အပျိုကြီးတွေက ဟိုမှာမစားရဘူးဆိုပြီး ဈေးထဲက မြန်မာမုန့်တွေ မျိုးစုံဝယ်ပြီး ဧည့်ခံတော့တာပဲ။ မုန့်လက်နှိပ်၊ မုန့်လက်ကောက်၊ ကန်ဇွန်းရွက် ကော်ပြန့်သုတ်၊ ပဲမြစ်ကို ထုပြီး ဆီနဲ့အိနေအောင်နယ်ထားတာ .... အစုံပဲ။ ဦးခြိမ့်ကတော့ ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနဲ့ အပြင်ထွက်သွားလိုက်၊ ပြန်လာလိုက်နဲ့ပါပဲ။\nနေ့ခင်း ၁နာရီခွဲလောက် ပျဉ်းမနားက အမျိုးတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ကြ၊ ကန်တော့ကြနဲ့ နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ ပြန်ခါနီး တစ်ဦးတည်းသော တူမလေး ဂျူဂျူကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်လည်ရွှဲနဲ့ နှုတ်ဆက်နေတဲ့ အစ်မ အပျိုကြီး ကိုလဲ အားပေးခဲ့ရပါသေးတယ်။\nအပြန်လမ်းမှာတွေ့ခဲ့တဲ့ toll gate ...\nမဆွိတီတို့ လမ်းရောက်တော့ ညနေ ၃နာရီ ၄နာ၇ီလောက်အချိန် လမ်းမှာ ရန်ကုန်က ထွက်လာတဲ့ ခရီးသည်တင်ကားတွေ အများကြီးတွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ကားတွေကလဲ မလေးတိုးကားတွေလို သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ အသစ်တွေခင်ဗျ။ အဲဒီကားကြီးတွေ တွေ့တာနဲ့ ဘတ်စ်ကားကြီးတွေစီးပြီး တငြိမ့်ငြိမ့် ခရီးသွားရတာကိုကြိုက်တဲ့ မဆွိတီ ပျဉ်းမနားကို နောက်တစ်ခေါက်တော့ တိုးကားနဲ့ သွားဦးမယ်လို့ စိတ်ကူးယဉ်နေမိပါတော့တယ်။\nရန်ကုန်ဝင်ခါနီးတော့ အိမ်ကနေ ခရီးဘေးရန်ကင်းဖို့ ဆုတောင်းပေးနေကြတဲ့ ဦးဇော် အမျိုးသမီးနဲ့ မဆွိတီတို့ အမေကို ရန်ကုန်ဝင်ပါပြီဆိုတဲ့ အကြောင်း စိတ်မပူရန် ဖုန်းဆက်ပြောရင်း ...\nရန်ကုန်မြို့ကို တစ်ခေါက် ပြန်ရောက်ပါပြီ ...\nရန်ကုန် ပြန်မှတ်တမ်း အပိုင်း ၂ မှာ ဆက်ရေးပါမည်။\nPosted by T T Sweet at 2:23 AM 18 comments:\nဂျူဂျူလေးက ပီဇာကြိုက်တယ်။ သူစားချင်ပြီဆို ဈေးသက်သာတဲ့ ကနေဒီယမ် ပီဇာကို ၀ယ်ကျွေးလေ့ရှိတယ်။ သူက တစ်ခုမှာရင် ၂ခုရတော့ ဈေးသက်သာတယ်။ အရသာလဲ ကောင်းပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံလဲ ဂျူရောင်းပွိုင့်က Pizza hut မှာ သွားစားပေါ့။ ပီဇာက ဈေးကြီးတဲ့အပြင် အိမ်ကိုမှာတာဆို အနည်းဆုံး နှစ်ဆယ်၊ အစိတ်ဘိုးမှာမှ ရတာဆိုတော့ တစ်ခါ၊တစ်ခါ ၀ယ်ကျွေးရင် မသက်သာဘူးဗျာ။\nတလောက ညကြီး စာကြည့်နေရင်းနဲ့ မေမေ ပီဇာစားချင်တယ်ဆို ထလုပ်ပါလေရော။ ပီဇာတောင် အသဲပုံ ပီဇာတဲ့ဂျာ။ ဘာလင်တိုင်းနေ့အတွက် အသဲပုံ ပီဇာကြော်ငြာစာရွက်လေး ဘယ်ကရလာတယ် မသိဘူး။ အဲဒါလေး ကြည့်ပြီး ပူစာတော့တာပဲ။ ဒါနဲ့ မှာရင်လဲ သူ့တစ်ယောက်စာတည်း ဈေးကြီးလှတယ်ဆို အမေလုပ်သူက အကြံထုတ်ရတော့တယ်။ မေမေနဲ့ဂျူဂျူနဲ့ ပီဇာကို ကိုယ်တိုင်လုပ်စားကြရအောင်လေဆိုတော့ သူလဲ ပျော်သွားတယ်။ ယူကျူ့ကနေ ပီဇာလုပ်နည်းလေး သားအမိနှစ်ယောက်အတူ ကြည့်ကြတယ်ပေါ့။\nဂျူဂျူက ခလေးတွေအကြိုက် နာနတ်သီးပါတဲ့ ဟာဝိုင်ရီယမ် ပီဇာကို ကြိုက်တယ်။ မနက် ဘရိတ်ဖက်စားတဲ့အခါ sandwitch ထဲ ထည့်တဲ့ ဟမ်တို့၊ ချိစ်တို့ ကလဲ အိမ်မှာ အလွယ် ရှိနေတော့ ကြီးတော်ကို အောက်ထပ်ကနေ နာနတ်သီး သွားဝယ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီမှာအခက်ဆုံးက doah လုပ်ဖို့ ဂျုံနယ်ရတာပဲ။ အဲဒီနေ့ကတော့ လက်နာအောင်နယ်တာတောင် ဂျုံက သိပ်မနပ်လိုက်ပဲ လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်တော့ ဖြစ်သွားတယ်။ ဂျူဂျူကလဲ သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်လုပ်ထားတာဆိုတော့ သဘောတွေကျလို့။ စားလို့ကောင်းတယ်ဆိုပဲ။\nWeek-end ရောက်တော့ မဆွိတီလဲ သမီး စားချင်တဲ့ အချိန် စားလို့ရအောင်ဆိုပြီး NTUC ကနေ ပီဇာထဲထည့်ရမဲ့ ပစ္စည်းတွေ အပြည့်အစုံဝယ်လာခဲ့တယ်။ ပီဇာအောက်ခံလဲ တစ်ခါထဲဝယ်လို့ရခဲ့တော့ ဂျုံနယ်ရတဲ့ဒုက္ခကတော့ သက်သက်သွားတယ်။ ပစ္စည်းလေးတွေ သေချာဝယ်လာတော့ ပို့စ်လေးတင်လို့ရအောင် ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလိုက်ပါတယ်။\nMozzarella (ချိစ်အမာကို အုန်းသီးခြစ်သလို ခြစ်ထားတဲ့ဟာပါဗျာ ... ခေါ်ရတာ လျှာခလုပ်တိုက်လို့ ... ဂျူဂျူ့ကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ ခဏခဏပြန်မေးနေရတယ်။ သူတို့က TV တွေကြည့်နေတော့ အဲလိုဟာမျိုးကျ ကိုယ့်ထက် ပိုတော်တယ်။)\nခရမ်းချဉ်သီး အနှစ်ဗူး (စပါဂတီလုပ်လဲ အဲဒါပဲ သုံးတယ်။2in 1 ပေါ့)\nHam အပြားလေးတွေ လည်းထည့်ရတယ်။ ငရုပ်ချိုသီးထည့်ရင်တော့ ပိုမွှေးတယ်။ အမှန်က Hawaiian pizza မှာ ငရုပ်ချိုသီး မပါဘူးဗျ။\nပီဇာလုပ်ရန်အသင့်၊ ငရုပ်ကောင်း ခွဲကြမ်းမှုန့်လေးထည့်ဖို့ ခုမှသတိရတယ်။\nခရမ်းချဉ်သီး အနှစ်ကို ဇွန်းနဲ့ ကော်ပြီး ဖြန့်သုတ်လိုက်တယ်။ ထူထူလေးသုတ်မှ ကောင်းပါတယ်။\nအပေါ်ကနေ အစာတွေကို တစ်ခုချင်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖြန့်ခင်းပါတယ်။ ပြီးရင် အပေါ်က ငရုပ်ကောင်းလေးဖြူးလိုက်တယ်။\nအိမ်မှာရှိတဲ့ oven သေးသေးလေးထဲ ၁၀မိနစ်လောက် ထည့်ကင်လိုက်တဲ့အခါ ဂျူဂျူတို့အကြိုက် မွန်းလိုက် .... အဲလေ ပီဇာရပါပြီခင်ညာ။ (ပီဇာဟက်က အော်ဒါမှာတာနဲ့ ချွတ်ဆွတ်တူအောင် ကြက်သားအချို-အစပ်ကင်လေးပါ ရောကင်လိုက်ရသေးတယ် ... )\nအဲဒီနေ့က အမေနဲ့ ဂျီးဒေါ်ကတော့ ၀က်သားခရမ်းသီးနှပ် ဆီကျန်ရေကျန်လေးချက်၊ ငပိရည် တို့စရာနဲ့ လွှေးကြတာ၊ ဂျူဂျူးရဲ့ ပီဇာကို ညက်စောင်းတောင်လှည့်မထိုးကြဘူး .... ကြိုက်တာသာ စားသွားကြပါဗျာ။\nPosted by T T Sweet at 11:32 PM 14 comments:\nLabels: (၇ ၀၀) Western food (ခလေးတို့အကြိုက်), (၇- ၁) Hawaiian pizza\nကျွန်တော်နဲ့ ၁၀ ပုံရိပ်များ- (၄)\nကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရမဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ကျွန်တော်ကို လူတစ်လုံး သူတလုံးဖြစ်အောင်မွေးပေးတဲ့ အမေရယ်၊ ကျွန်တော်အတွက် လိုလေသေးမရှိအောင် ပြုစုပေးထောင်ပေးခဲ့တဲ့ အန်တီကြီး၂ ယောက်ရယ်၊ ကျွန်တော်တို့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို စားရေးသောက်ရေးကအစ ငွေကြေးကူညီပေးခဲ့တဲ့ ဦးလေး။ ကျွန်တော် သူတို့စိတ်ချမ်းသာအောင်ထားချင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ အသက်၂၃ နှစ်အရွယ် ဘီအီးနောက်ဆုံးနှစ် ကျောင်းသားတစ်ယောက် ယစ်ရွှေရည်တွေယစ်မူးလာချိန်မှာ ကြွေကျနေတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဘာတွေလုပ်ရမှန်းမသိပဲ တွေဝေနေသူတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် စကားလက်ဆုံကျခဲ့ပါတယ်။\nဦးလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကျေးဇူးဆပ်တာတွေ နောက်ထားလို့ မင်းကျောင်းပြီးသွားရင် ဘာလုပ်မယ်လို့ စိတ်ကူးသလဲဆိုတာ သိချင်တယ်။ အစိုးရအလုပ်ပဲ ၀င်လုပ်မလား၊ အပြင်ပုဂ္ဂလိကမှာပဲ အလုပ်လုပ်မလား၊ နိုင်ငံခြားမှာပဲ ပညာဆက်သင်မလားဆိုတာ အဖြေပေးဆိုတော့... ပြတ်သားတိကျတဲ့ အဖြေကို မပေးနိုင်ပဲ၊ သူဘာလုပ်ရရင်ကောင်းမှာလည်း၊ သူလုပ်ချင်တာတွေကို လုပ်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်သင့်သလဲ မပြတ်မသား မေးခွန်းတွေ ပြန်မေးပါလေရဲ့။\nဟို လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၇နှစ်လောက်က ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားဘ၀ကို ပြန်လည်တွေးမိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခေတ်ကတော့ အဖြေက ရှင်းရှင်းလေးပဲ၊ အစိုးရ အလုပ်ဝင်လုပ်မယ်၊ ပရောဂျက်တွေနဲ့ အတူ သိပ်မကြာခင်မှာ သူဌေးလေးဖြစ်အောင်လုပ်မလား၊ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်သွားလုပ်မလား၊ သင်္ဘောသား လုပ်မလား ဆိုတဲ့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို ပြတ်ပြတ်သားသားရွေးပြီး ကိုယ်လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းကို မှားမှားမှန်မှန်ရင်ဆိုင်ဖို့ အားတွေရှိခဲ့တယ်။\nအခုတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ တူအရွယ် အသက် ၂၀-၂၅နှစ် ငွေကြေးမပြည့်စုံတဲ့ မိဘက မွေးဖွားလာတဲ့ တချို့သော လူငယ်တွေမှာ ဘာလုပ်ရရင်ကောင်းမှာလဲဆိုတဲ့ တွေဝေမှုတွေ အပြည့်နဲ့ပေါ့။ ကျွန်တော်တူတစ်ယောက်ထဲတင်မက လူငယ်တော်တော်များများနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ငွေကြေးချို့တဲ့မှု၊ လမ်းကြောင်းမပွင့်လင်းမှု၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတွေကြားထဲမှာ လူငယ်လေးတွေဘ၀ကို မရေရာတဲ့ အနာဂတ်လမ်းတွေ ကြိုဆိုနေလေရဲ့...\nကျွန်တော်နဲ့ ၁၀ ပုံရိပ်များ- (၅)\nဒီတခေါက် ကျွန်တော်မြန်မာပြည်ပြန်တဲ့အခါမှ ခေတ်ပျက်သူဌေးခေါ်မလား၊ ခေတ်သစ်သူဌေးခေါ်မလား သူဌေးတော်တော်များများကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီခေတ်သစ်သူဌေးတွေထဲမှာ ကျွန်တော့်ငယ်ငယ်က သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လဲ ပါတယ်ပေါ့။\nသူ့နာမည်က သိန်းဇော်တဲ့ မန္တလေးသိန်းဇော်ထက် အသက်နည်းနည်းငယ်ပေမဲ့ သူ့လို့ နုနုရွရွ သိန်းဇော်တော့မဟုတ်ဘူး။ ၉-၁၀တန်းဘ၀မှာကတည်းက ရန်ဖြစ်ပြီ၊ ရိုက်ပွဲဖြစ်ပြီဆိုရင် ပြေးမကြည့်နဲ့ သိန်းဇော်တို့ကတော့ ၀န်းထရံက နှစ်-တစ်လက်မကို ဆွဲဖြုတ်ပြီးရိုက်လို့ ၉-ချက်၊ ၁၀ချက်ချုပ်လိုက်ရတဲ့သူတွေ တော်တော်များပေါ့။ ၉-၁၀တန်းမှာ အရက်ဆိုတာ ၁၈နှစ်ပြည့်မှ သောက်ရတယ်လာမပြောနဲ့ အတတ်ပေါင်းစုံ အကုန်တတ်တယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သိန်းဇော်က ကျွန်တော်တို့လို စာကြိုးစားပြီး အေးဆေးနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို တော်တော်ချစ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို အနိုင်လာမကျင့်နဲ့ သိန်းဇော်တို့လက်စာမိမယ်ဟေ့ ဆိုပြီး ကျွန်တော်တို့ရှေ့က ကာကွယ်တတ်ပါတယ်။\nသိန်းဇော်မှာ ခက်တဲ့ အကျင့်ကတော့ အရက်အရမ်းသောက်တယ်။ အခုတော့ သူ့မှာ မိဘနှစ်ပါးလုံးမရှိတော့ဘူး။ အိမ်ထောင်လဲ မပြုဘူး။ မောင်နှမတွေနဲ့ အမွေခွဲလိုက်တော့ ရန်ကုန် မန္တလေး လမ်းမပေါ်က ၀ပ်ရှော့ကို သူအမွေရတယ်။ အယ် ... နောက်တစ်ခုက ၁၉၇၈ လောက်က ကားပြင်ရင်းရတဲ့ ပိုက်ဆံလေးနဲ့ ၀ယ်ထားတဲ့ အိမ်ဝိုင်းလေး တစ်ဝိုင်းရှိတယ်။ အဲဒီခေတ်ကတော့ ကျွန်တော်တို့မြို့ရဲ့ အစွန်ဆုံး ပေါင်းလောင်းရပ်ကွက် တိုးချဲ့လိုက်တော့ သူ့မိဘတွေက သူရဲ့ကားပြင်ထားတဲ့ငွေနဲ့ အိမ်ဝိုင်းလေးကို ၀ယ်လိုက်တာ ၁၂၀၀ ကျပ်ပေးရတယ်။ ပေါင်းလောင်းရပ်ကွက် ၁၈ လမ်းမှာပေါ့။ ၁၉၈၅ ကျတော့ ပေါင်းလောင်းရပ်ကွက်ကို ဂရန်တွေချပေးမယ်ဆိုတော့ သူက ဂရန်လျှောက်လိုက်တာ ၃၅၀၀ ကုန်တယ်တဲ့။ ပေ ၄၀ပတ်လည် ၀ိုင်းလေးပါ။ အဲဒီမှာ မြေစိုက်တဲလေးတစ်လုံး ဆောက်ထားတယ်။ အဲဒီအိမ်လေးကို ဘယ်သူမှမနေတော့ ဒီအတိုင်းပစ်ထားတာ ကြာပြီပေါ့။\n၂၀၀၀လောက်က သူမိဘတွေ မရှိတော့တဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့ညီမိသားစု နေစရာမရှိတော့ အဲဒီအိမ်လေးကို ပြင်ပြီး နေကြတယ်။ သူကတော့ ၀ပ်ရှော့မှာ အိပ်လိုက် အရက်သောက်လိုက်ပေါ့။\nဒီတခေါက်ပြန်တော့ သိန်းဇော်ကို တွေ့တယ်။ အိမ်ဝိုင်းဈေးတွေ ပြောရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့အိမ်လေးကို လိုက်ပြတယ်။ သူ့ရဲ့ညီလေးတွေနေတော့ အိမ်လေးကိုတော့ သပ်သပ်ရပ်ရပ်လေး ပြန်ပြင်ထားတယ်။ အိမ်လေးကို လိုက်ပြရင်းနဲ့ "ဟားဟား ငါလည်း သိန်း ၂ထောင်ကျော် သူဌေးလေး ဖြစ်နေပါပြီကွ ... မင်းတို့လို နိုင်ငံခြားမသွားပေမဲ့ မနှစ်က ငါ့အိမ်ကို ရောင်းမလားဆိုပြီး ဈေးလာပေးတာ သိန်း ၂၂၀၀ ပေးမယ်တဲ့ကွာ"\nငွေ သိန်း ၂ထောင်ကျော်ဆိုတဲ့ အသံကြားတော့ ကျွန်တော်က မင်းရောင်းလိုက်ပါလားလို့ စကားတောက်တဲ့အခါမှာ...\n"မောင်ခြိမ့်ရ ... ငါက အရက်သမားလေ... ငါ အသက်ရှင်နိုင်ရင် အလွန်ဆုံး နောက်ထပ် ၁၀နှစ်ပေါ့ကွာ ... ဒီအရက်နဲ့ပဲ ငါသေမှာပဲ ...ငါ့မှာလဲ မိန်းမနဲ့ကလေးမှ မရှိတာ ... ငါသေရင် ငါ့ညီမိသားစု သက်တောင်သက်သာ နေနိုင်ပါစေ ဆိုတဲ့ စေတနာပေါ့ကွာ...။ မသေသေးရင်တော့ ငါ့အတွက်စားဖို့သူတို့က ဂရုစိုက်တယ်လေ။ သောက်တာက ကားပြင်တာနဲ့ လောက်ပါတယ် ... မရောင်းပါဘူးကွာ.."\nခေတ်သစ် သိန်း၂ထောင်ကျော် ကျွန်တော်သူငယ်ချင်း အရက်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ မေတ္တာကို သူမျက်နှာမှာ ဖတ်လိုက်ရတယ်။\nကျွန်တော်တို့ ပျဉ်းမနားမြို့စွန်မှာ အရင်တုန်းက ပစ်ထားတဲ့ အိမ်ဝိုင်းတွေက သိန်းပေါင်း ထောင်သောင်းချီပြီးတန်ဖိုးတွေနဲ့ သူဌေးတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီပေါ့။ နေပြည်တော်နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ ပျဉ်းမနားမြို့စွန်တစ်နေရာပေါ့....။\n(လောလောဆယ် ဦးခြိ်မ့်ရေးပြီးသမျှ အပိုင်း (၅) အထိ အကုန် တင်လိုက်ပါတယ်။ နောက်ပို့စ်များပြီးပါက နောက် တစ်သုတ် အေးဆေးမှ ထပ်တင်ပေးပါမည် ...)\n(ပုံများကို ဂူဂဲမှ ယူပါတယ် ... Credit to original uploader.)\nPosted by T T Sweet at 2:40 AM4comments:\nLabels: ၁၀ ပုံရိပ်များ ...\nအခုတစ်ခေါက် မွေးရပ်မြေသို့ တစ်ညအိပ် နှစ်ရက်ခန့်သာ နေနိုင်ခဲ့သည်။ ပထမနေ့ နေ့လည်အိမ်ရောက်တော့ အိမ်တွင် ကူဖော်လောင်ဖက်အတွက် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ခန့်အထိ အမအပျိုကြီးများနှင့် ဒိုးတူဘောင်ဖက် အတူတူလုပ်ကိုင်ခဲ့သော ညီမတစ်ဝမ်းကွဲနှင့် တူမနှစ်ဝမ်းကွဲ ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့လေးတွေမျက်နှာကြည့်တော့ ပျော်ပျော်ရွင်ရွင် သူတို့ဘ၀ကို သူတို့ကျေနပ်နေသော အကြည်မျက်နှာလေးများနှင့်။ ညီမတစ်ဝမ်းကွဲက ဒီနှစ် ၃၇နှစ်ပြည့်ပြီ၊ တူမတစ်ဝမ်းကွဲကတော့ အသက် ၃၀ စွန်းနေပြီလို့ သိလိုက်ရသည်။ နှစ်ယောက်လုံး အပျိုကြီးများဖြစ်နေသည်။\nထူးဆန်းသည်က ထိုနှစ်ယောက်လုံး အမေရှိစဉ်ကတည်းက အိမ်မှာတူတူနေလာခဲ့ကြသည်။ အမေဆုံးပါးသွားတော့လည်း သူတို့မှာ သူတို့ရဲ့ အမကြီး၊ အဒေါ်အပျိုကြီးနှစ်ယောက်ကို သံယောဇဉ်တွယ်လျက် သူတို့ရွာကို မပြန်ကြပဲ အတူတူနေထိုင်ကြသည်။ အပျိုကြီးနှစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ နေလာတာကြာတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး အိမ်ထောင်ပြုရန် စိတ်ကူးတောင်ယဉ်ပုံမရ။\nပထမဦးဆုံး တူမကိုမေးမြန်းမိသည်။ တူမနှစ်ဝမ်းကွဲက သူမတွင် အဖေမရှိတော့။ သူရဲ့ အမေ၊ ကျွန်တော့်အမ၀မ်းကွဲ (ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ တူမ) သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အဖေအမေဆုံးပါသွားမှု ရွာမှာပဲ ဦးလေးအိမ်များတွင် လှည့်ပတ်နေထိုင်သောကြောင့် ပညာကောင်းကောင်းမတတ်။ ကြုံသလို လုပ်ကိုင်စားသောက်နေရသောကြောင့် ကျွန်တော့်တူမနှစ်ဝမ်းကွဲကို အမေက ခေါ်ယူစောင့်ရှောက်ထားသည်။ အခုတော့ တူမလေးမှာလဲ အရွယ်ရောက်၊ ကျွန်တော်တို့အိမ်တွင်လည်း စီးပွားရေးအခြေအနေကြောင့် လူဦးရေ လျော့ကျလို့ တူမခင်ဗျာ ရွာပြန်အလုပ်လုပ်နေရသည်။\n" ဟဲ့ ခင်မာအေး... ညည်းဘာလုပ်နေလဲ ..."\n" ကျွန်မ အေလာလေဆိပ်မှာ ပန်းရံအုပ်သယ် မဆလာသယ် လုပ်နေတယ် " သူမရဲ့ အလုပ်ကို တုန့်ဆိုင်းခြင်း၊ နှောက်နှေးခြင်းမရှိ ဂုဏ်ယူဝင်ကြွားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။\n"နောက်တစ်ခါ ဦးခြိမ့်တို့ ပျဉ်းမနားလာရင် အေလာလေဆိပ်မှာ ဆင်းရမှာလေ ... အဲဒီအခါကျရင် ငါ့တူမဆောက်တဲ့ လေဆိပ်ကြီးဆိုပြီး လိုက်ကြွားလိုက် ... " ညီမ၀မ်းကွဲက ၀င်ရောက်နောက်ပြောင်သည်။\nကျွန်တော့်မှာ ရုတ်တရက် မရယ်ပြုံးနိုင်... ခင်မာအေးအတွက် စိုးရိမ်သွားသည်။\n" ညည်း.. နေ့စားခ ဘယ်လောက်ရသလဲ.. လောက်ငှရဲ့လားဟဲ့ ... "\n" ကျွန်မ တစ်နေ့ ၁၅၀၀ ရတယ် ဦးလေး... လောက်ပါတယ်။ အမေကလည်း မလုပ်နိုင်တော့ အိမ်မှာ ထမင်းဟင်းချက်ပေါ့။ ကျွန်မ ညီမနဲ့ ကျွန်မ တို့နှစ်ယောက် နေ့စားလုပ်တာ မိန်းကလေး ၃ ယောက်အတွက်တော့ လောက်တယ်။ လပြည့် လကွယ်နေ့ကျရင် အန်တီကြီးတို့ဆီလာပြီး ကူလုပ်ပေးတယ်လေ... အဲဒီကျရင် အန်တီကြီးက မုန့်ဖိုးပေးသေးတယ် ..."\nခင်မာအေးရဲ့ အပြောကတော့ သူဘ၀ကို ကျေနပ် ပျော်ရွင်စွာပြန်ဖြေသံကြားရပေမဲ့ ကျွန်တော် သက်ပျင်းချနေမိသည်။\n" အမော်.. ညည်းကော ဘာလုပ်နေလဲ ..." ညီမ၀မ်းကွဲဖက် လှည့်ကာ ဆက်လက်ပြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိပြန်ပြီ။\n" ကျွန်တော်ကတော့ သာကူဆနွမ်းမကင်းတို့၊ မုန့်ကျွဲသည်းတို့၊ ငှက်ပျောပေါင်းတို့ လုပ်ပြီး အေလာကျောင်းမှာ ရောင်းတယ်လေ ... ညနေကျရင် နေပြည်တော်ဈေးမှာလဲ ရောင်းတယ်။ တစ်နေ့ ၅ထောင် ၆ထောင်လောက်တော့ အမြတ်ကျန်တယ် ဦးခြိမ့်ရ ... "\nတကျပ်ခွဲသားခန့် ရွှေဆွဲကြိုးကြီးဆွဲထားသော သူမက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ အမော့်တွင်လည်း အဖေမရှိတော့။ အမေမုဆိုးမကြီးနှင့် ကျန်းမာရေးမကောင်းသော အဖမဲ့ တူငယ်တစ်ယောက်ကို အမော်က စောင့်ရှောက်နေသည်တဲ့ ....\nဘာပဲ ပြောပြော ရန်ကုန်မြို့လည်မှာ ကုန်ဈေးနှုန်းတွေတက် စီးပွားရေး အဆင်မပြေဘူးဆိုတဲ့ အသံတွေကြားနေရပေမဲ့ တောလက် ကျေးရွာများတွင်တော့ သူတို့လေးတွေ သူတို့ဘ၀နဲ့ ပျော်ပျော်ရွင်ရွင် လမ်းဆက်လျှောက်နေကြသည်လို့ ကြားရတော့ စိတ်ထဲမှာ သူတို့အတွက် စိုးရိန်မှုတွေ အနည်းငယ်လျော့ပါးသွားသည်။\n" အော်.. ဒါနဲ့ ညည်းတို့ တစ်တွေ ရွေးကောက်ပွဲမှာ မဲသွားပေးကြသေးလား ..."\n"အားအား ယားယား ဦးလေးရာ.... ကိုယ်စားဖို့ ကိုယ်လုပ်နေတာ ဘယ်သူတွေ ပြိုင်လို့ ဘယ်သူတွေ နိုင်မှန်းတောင် မသိပါဘူး ..." ခင်မာအေးက သွက်သွက်လက်လက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။\nကျွန်တော် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိတော့ ... နိုင်ငံရေးဆိုတာ ပြည်သူတစ်ရပ်လုံးနဲ့ဆိုင်တယ်။ ပြည်သူတွေကပါ ၀ိုင်းဝန်းပါဝင်ကူညီမှ တို့တစ်တွေ လိုအပ်တဲ့ ဒီမိုကရေစီ ရမယ်ဆိုတာကိုများ တီဗီထဲက သတင်းကြေငြာသလို လေသံနဲ့ ပြောလိုက်ရင် ခင်မာအေးနဲ့ အမော်တို့ နှစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကို ဘယ်ကမ္ဘာကလာတဲ့ ဂြိုလ်သားလဲလို့ ဆိုပြီး ပြန်ကြည့်လေမလား... ဒါမှမဟုတ် သူတို့နှစ်ယောက် ကြောက်တဲ့ ကျွန်တော်ကို ကျေနပ်အောင် ဟုတ်ကဲ့လို့ပဲ ပြောမလား... တွေးရင်းနဲ့...\nPosted by T T Sweet at 11:45 PM4comments:\nဦးခြိမ့် မြန်မာပြည်က ပြန်လာပြီးနောက် မြန်မာကျူးပစ်ဖိုရမ်မှာ ရေးထားတဲ့ အခန်းဆက်ပို့စ်လေးတွေပါ။ ဘလော့ဂ်လာဖတ်သူများလဲ စိတ်ဝင်စားမယ်ထင်လို့ ရှယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ စာရေးသားရာမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူကွဲပြားတာတွေ တွေ့မှာပါ။ မဆွိတီက အပြောင်အပျက်၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး၊ ဟိုရောက်ဒီရောက်တွေ ရေးတာများတယ်။ ဦးခြိမ့်ကတော့ နိူင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ အတွေးအခေါ်တွေ၊ လေးလေးနက်နက်တွေ ရေးတာများပါတယ်။ အပြင်လောကမှာလဲ ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ကိုယ်က အားရင် စ နေ၊ ပြောင်နေသူ။ သူကရုပ်တည်ကြီးနဲ့ နေတတ်တယ်။ သူရေးတာတွေက အများအားဖြင့်တော့ တခြားသူတွေ အသိအမြင်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဗဟုသုတဖြစ်ဖြစ် ရတာများပါတယ်။ အားပေးကြပါဦး။\nကျွန်တော်နှင့် ၁၀ ပုံရိပ်များ- နိဒါန်း\nကျွန်တော် မြန်မာပြည်က ပြန်လာပြီး တွေ့ခဲ့ရတဲ့လူတချို့နဲ့ စကားစမည်ပြောမိရင်းကနေ သိလိုက်ရတဲ့ အကြောင်းကို ကိုယ်ခံစား နားလည်သလို ပြန်ရေးချဖို့ အရှိန်ယူနေတာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ။\nကျွန်တော်ရေးမဲ့ အကြောင်းကို နာမည်လှလှလေးလဲ ပေးချင်တယ်။ စာမရေးခင် နာမည်ကို စဉ်းစားတာကတင် နှစ်ရက်လောက်ကြာသွားတယ်။ (အဲဒီလောက် စာရေးတော်တာ) ။ ခေါင်းစဉ်ရပြီလားဆိ်ုရင် ကျွန်တော်အဖြေမထွက်သေးဘူး။ ၁၀ ပုံရိပ်များလို့ ပေးရင်ကောင်းမလား၊ ပုံရိပ်များမှ ၁၀ လို့ ပေးရင်ကောင်းမလား၊ တစ်ဆယ်ပုံရိပ်များလို့ ပေးရင်ကောင်းမလား ခုချိန်အထိ ကျွန်တော် ဝေခွဲလို့မရသေးဘူး။\nနောက်ဆုံးတော့ ... ခေါင်းစဉ် နောက်မှ ပေးမယ်ကွာ... အရင်ချရေးလိုက်မယ်ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ကျတာပါပဲ။\nကျွန်တော် မြန်မာပြည်မှာ လူတန်းစား အလွှာတော်တော်များများ တွေ့ခဲ့ရတာလေးကို ပြန်ရေးပြမှာပါ။ ဒီပုံရိပ်လေးတွေက မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ၂၀၁၀ ခုနှစ် နောက်ဆုံးနေ့ရက်တွေများမှာ ကျွန်တော်တွေ့ခဲ့ရတာပါ။ လူဦးရေ ၅၄ သန်းထဲက လူ ၁၀ယောက်လောက်ကို စကားပြောပြီး ရေးထားတာဆိုတော့ စာရင်းကောက်မှုအရ ကျွန်တော်ရဲ့ ကောက်ချက်တွေက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းမှန်ပါတယ်လို့ ကျွန်တော် မဆိုလိုပါဘူး။ သို့သော်လည်း တစိတ်တပိုင်းလောက် မြန်မာလူနေမှု လောကကို ထင်ဟပ်နေမယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်။\nနောက်ပြီး ကျွန်တော်ရေးသားထားတာတွေကို မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ နစ်နာစေလိုတဲ့ ဆန္ဒနဲ့ရေးသားတာမျိုးမဟုတ်ရပဲ ကျွန်တော်ရေးသားတာတွေကြောင့် တစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် တစ်ချို့သော သူများကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အထူးဝမ်းမြောက်မိမှာပါ။\nနိဒါန်းတွေ များသွားပြီ။ တော်မှ။\nကျွန်တော်နှင့် ၁၀ ပုံရိပ်များ (၁)\nကျွန်တော် မြန်မာပြည်ကို ပြန်တိုင်း တွေ့ဖြစ်အောင်တွေ့သော ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိပါသည်။ သူနှင့် ကျွန်တော် တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်မှ စတင်ရင်းနှီးခဲ့ပေမဲ့ ငယ်စဉ်တောင်ကျေး သူငယ်တန်းကတည်းက ပေါင်းသင်းလာတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ခင်မိပါသည်။ သူကလည်း ကျွန်တော်အပေါ်တွင် သူငယ်ချင်းလိုသာမက ညီတစ်ယောက်လိုပင် ခင်မင်ပါသည်။ ကျွန်တော် ရန်ကုန်မြို့တွင် သုံးစွဲရန်အတွက် လိုအပ်သောငွေကို သူထံတွင် ကြိုက်သလို ယူသုံးစွဲကာ နိုင်ငံခြားပြန်ရောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး လွှဲတတ်ပါသည်။ ထိုအပြင် ရန်ကုန်မြို့တွင် စားသောက်သမျှအားလုံးကို ကျွန်တော်လက်ထဲမှ တစ်ပြားဖိုးမျှ အထုတ်မခံပဲ သူက အိပ်ထဲမှာ အကုန်စိုက်ထုတ်တတ်ပါသေးသည်။ ခေါင်းလျှော်မလား၊ အနှိပ်ခံမလား၊ စင်တင်များကိုသွားကာ အဆိုကျော်ကောင်မလေးများကို သွားပြီး မစားရအညှော်ခံ ပန်းကုံးသွားစွပ်မလား။ အမည်သာ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ အရောက်လိုက်ပို့မည်ဆိုသော ကျွန်တော်ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ပါ။\nကျွန်တော်သူငယ်ချင်းက ရန်ကုန်မြို့တွင် စားသောက်ကုန်လုပ်ငန်းတစ်ခုကို ပွဲရုံဖွင့်ကာ မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း၊ တင်္နသာရီတိုင်း၊ မွန်ပြည်နယ်တို့ကို ဖြန်ချီနေသော ပွဲရုံပိုင်ရှင် သူဌေးလေးတစ်ယောက်ပါ။ သူ ပွဲရုံလုပ်ငန်းကို တစ်စိုက်မတ်မတ် စတင်လုပ်ခဲ့သည်မှာ ၁၉၈၈ အရေးအခင်း ပြီးဆုံးသည်မှ ယခုအချိန်ထိ။ သူရရှိသော အမြတ်အစွန်းများမှာ သူများ၏ ငိုစားရယ်စားများ မဟုတ်ပဲ သမာအာဇီဝကျကျ နဖူးကချွေး ခြေမ တစ်ပေါက်ပေါက်ကျအောင် ရှာဖွေထားသော သူဌေးလေးလို့ဆိုရင် မမှားပါဘူး။ သူ့ကို သူဌေးလေးတစ်ယောက်လို့ ဘာလို့ ကျွန်တော်ဆိုရသလဲ ဆိုတော့ သူရဲ့အမြတ် ဘယ်လောက်ရသလဲဆိုတာ ခဏဘေးဖယ်။ သူရဲ့ပိုင်ဆိုင်ထားသော အိမ်ယာများကို ခဏဘေးဖယ်။ တစ်လ တစ်လ သူရဲ့ ပွဲရုံရဲ့ ရောင်းအားက မြန်မာကျပ်ငွေ သိန်းပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ရှိနေသော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်နေလို့ပါပဲ။\nဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် မြေနီကုန်း စီးတီးမတ်အောက်တွင် ဖွင်လှစ်ထားသော ခြေထောက် အနှိပ်ခံသော အခန်းတွင် ဇိမ်ခံယူကာ အနှိပ်ခံရင်းနဲ့ စကားပြောဖြစ်ကြပါတယ်။\n" မောင်ခြိမ့်.. မင်းက ပလန်နင်တွေ ဘာတွေ လုပ်ဖူးတော့ ငါမင်းကို မေးချင်လို့ကွာ၊ အခုနှစ်ကုန်တော့မယ် မဟုတ်လား၊ ငါ့တပည့်တွေ အလုပ်သမားတွေကို နှစ်ကုန် ဘောနပ်စ်ပေးချင်တယ်၊ ဘယ်လို စံနှုန်းတွေနဲ့ ပေးရင်ကောင်းမလဲ၊ အရင်တုန်းကလဲ ငါပေးတော့ ပေးတာပဲ.. ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ သေသေချာချာ တွက်ချက်ထားတာ မဟုတ်ပဲ ယခင်နှစ်တွေက ပေးခဲ့တာ လက်ရှိ ကုန်ဈေးနှူန်းအခြေအနေတွေနဲ့ ခန့်မှန်းပြီး ပေးတာကွာ။ ငါအနေနဲ့ ဘယ်လိုတွက်ချက်သင့်သလဲ အကြံပေးပါဦး"\nအဲဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်ကလည်း ကျွန်တော် မှတ်သားထားဖူးတာလေးတွေ၊ ဘယ်လို အမျိုးအစားတွေ ခွဲဝေပေးသင့်တာ၊ ဘယ်လို ဆုပေး ဒါဏ်ပေးစနစ် အသုံးပြုပြီး ပေးသင့်တယ်ဆိုတာများကို အကြံပေးလိုက်ပါတယ်။ ၀န်ထမ်း အလုပ်သမား ၉၃ ယောက်ရှိတဲ့ သူရဲ့ ပွဲရုံက ၀န်ထမ်းများ၊ ကျွန်တော့်အကြံပေးမှုများနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဒီနှစ် လစာအပြင် ပေးအပ်လိုက်တဲ့ ဘောနပ်ကတော့ သိန်း ၂၅၀ ပါတဲ့ဗျာ။\nသူက ရန်ကုန်မှာ နေစဉ်အတွင်း ကျွန်တော်သွားလေရာ အဆင်ပြေအောင် ကားတစီးနဲ့ ဒရိုင်ဘာ ဦးလေးကြီးကို ပေးထားပါတယ်။ ဦးလေးကြီး သမီးကလဲ ပွဲရုံမှာ စာရင်းကိုင်လုပ်ပါတယ်။ အဲဒါနဲ့တစ်နေ့ အဲဒီဦးလေးကြီးကို စပ်စုမိတော့ ဒီတလတော့ ကျွန်တော်ရယ်၊ ကျွန်တော်သမီးရယ် ဘောနပ်နဲ့ လစာပေါင်း ၇ သိန်း-၈သိန်းလောက်ရမယ်ထင်တယ် ဆိုပြီး ပြောပါတယ်။\nသူနဲ့ ကျွန်တော် စကားပြောဆိုတုံးက ကျွန်တော်အတွက် မှတ်မှတ်ရရ စကားတစ်ခွန်းကတော့...\n" ငါ့ကို ရောင်းချတဲ့ ပင်ရင်းတောင်သူကိုလဲ အဆင်ပြေစေချင်တယ်။ သူ အဆင်ပြေချောမွေ့မှ ငါ့ကို ကုန်ရောင်းနိုင်မှာလေ၊ ငါကိုယ်တိုင်လဲ အဆင်ပြေ၊ ငါကနေ တဆင့်ရောင်းချလိုက်တဲ့ လက်လီ ကုန်သည်ကိုလည်း အမြတ်ကျန်စေချင်တယ်။ နောက်ပြီးကွာ ငါ့အလုပ်သမားတွေလဲ အဆင်ပြေစေချင်တယ်။ ငါတို့လုပ်ငန်းက ဒီလေးဦးစလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့မှာ ငါတို့ စီးပွားရေး စက်ဝိုင်းကြီး အဆင်ပြေမယ်မဟုတ်လား"\n"ဟကောင်ရ အဲဒါ Win-Win Situation လို့ခေါ်တယ်ကွာ ... အဲဒီအိုင်ဒီယာက ကမ္ဘာမှာ အခုခေတ် ပြောဆိုနေကြတဲ့ သီအိုရီ တစ်ခုပေါ့ကွာ" လို့ ကျွန်တော် ပြန်ပြောလိုက်တော့ ...\n" သူတို့က နှစ်ဦး နှစ်ဖက်ပဲ စဉ်းစားတာကွ.. ငါက လေးဦးစလုံး အဆင်ပြေရမယ်ကွာ၊ ငါရဲ့Supplier ငါ့ရဲ့ Customer ငါ့ရဲ့ ၀န်ထမ်း နဲ့ ငါ ကိုယ်တိုင် လေးယောက်လေ။ ဒါကြောင့် ငါက Win-Win Situation မဟုတ်ဘူး4Win Situation ကွာ ဟား..ဟား.... ကြိုက်တယ်ကွာ.. ဒီစကားလုံးတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဈေးဝယ်တွေကို ပြောပြရမယ်..."\nတကယ်တော့ သူပြောသလိုလဲ ဟုတ်ပေးတာပဲ။ သူရဲ့ အဲဒီလို စိတ်စေတနာကောင်းမှုကြောင့်ပေလား၊ ကုသိုလ်ကံကြောင့်လား နှစ်စဉ် နှစ်တိုင်း သူ့ရဲ့ သမာအာဇီဝ စီးပွားရေးဟာ တိုးပွားလာပြီး အခုဆိုရင် ကိုရီးယားကိုတောင်မှ တင်ပို့နေပါပြီ။ ၂၀၁၀မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းရဲ့ တိုးပွားမှုကို ကြည့်ရင်း ကြည်နှုးမိခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်လေး တစ်ခုပါပဲ။\n(ပုံရိပ် (၂) နဲ့ (၃)က တော့ မုလတန်းကျောင်းဈေးလေးမှာ မုန့်ကျွဲသည်းရောင်းတဲ့ မိန်းခလေးတစ်ယောက်နဲ့ နေပြည်တော်လေဆိပ်မှာ မဆလာသယ်တဲ့ ခလေးမလေးတစ်ယောက် အကြောင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဆက်ပါမည်။)\nPosted by T T Sweet at 11:39 PM 8 comments:\nမဆွိတီတို့မိသားစုတွေ ပြီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင်ဘာက ရန်ကုန်တစ်ခေါက် ပြန်ခဲ့ကြတယ်။ ရန်ကုန်ဆိုပေမဲ့ ဦးခြိမ့်တို့နေတဲ့မြို့ကိုလဲ ရောက်ခဲ့တယ်။ ပုံလေးတွေနဲ့ပဲ ခရီးသွားမှတ်တမ်းလေး တင်လိုက်တယ်။ သမီးတစ်ဖက်နဲ့မှို့ ဓာတ်ပုံတွေ အများကြီး မရိုက်ခဲ့ရတော့ ပုံတွေကတော့ သိပ်မစုံဘူး။ ခွင့်လွှတ်ကြပါ။\n၂၄ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၀\nရောက်ရောက်ချင်း အမေတို့နေတဲ့ ရန်ကုန်မြို့စွန်ကအိမ်မှာ တည်းပါတယ်။ ဂျူဂျူးက ညီမ၀မ်းကွဲလေးတွေနဲ့ ဆော့ရတော့ အဲဒီမှာ အရမ်းပျော်တယ်။\nအမေတို့အိမ်က ထမင်းဝိုင်း။ ကြက်သားဟင်းကလဲ စလုံးကကြက်တွေနဲ့ တခြားစီလိုပဲ။ စားရတာ စေးစေးပိုင်ပိုင်နဲ့ လေးလေးပင်ပင်ရှိတယ်။ (စလုံးရောက်စက စလုံးက ကြက်တွေက အောက်သလိုလို အနံ့တစ်မျိုးရလို့ဆို စားလို့မရဘူး။ ခုတော့ used to ဖြစ်သွားပါပြီ။ ) မှိုကန်ဇွန်းကလဲ ချိုလိုက်တာဗျာ။ မုံလာဥနဲ့ မုန်ညင်းနဲ့ကိုရောပြီး ချဉ်ရေချက်ထားတာလဲပါတယ်။ ငပိရည် အတို့၊ အမြှုတ်၊ ကြောင်လျှာသီးကြော်၊ ၀က်သားဆီပြန်၊ ဂျူဂျူ့အတွက် ကြက်သားကြော် အစုံပါပဲဗျာ။ ပြီးတော့မှ ငါးကျည်းကြော်မေ့နေလို့ဆို လာချပေးသေးတယ်။ အမေတို့နေတဲ့ နေရာက မြို့စွန်ဆိုတော့ အသီးအရွက်တို့ဘာတို့ သိပ်ပေါတာ။ ခြံတွေမှာ စိုက်ပြီး လာရောင်းတာဆိုတော့ ဈေးလဲပေါတယ်၊ လတ်လဲလတ်ဆတ်တယ်။ အတို့အမြှုတ်ကအစ ပိုချိုတယ်။ စလုံးကနဲ့ မတူသလိုပဲ။\n၂၅ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၀ - ခရစ်စမတ်နေ့\nနောက်နေ့ကျတော့ မဆွိတီရဲ့ ကျောင်းတုံးကတွဲခဲ့တဲ့ ချစ်သူငယ်ချင်းအိမ်က ခရစ်စမတ်ပွဲကို သားအမိ၂ယောက်သွားကြတယ်။ ရန်ကုန်ပြန်တိုင်း အဲဒီခရစ်စမတ်မှာ တခြားသူငယ်ချင်းတွေနဲ့လဲ ဆုံနေကျ။ သူငယ်ချင်း၂ယောက် ဘယ်သူက ပို slim ဖြစ်လဲ ပြိုင်ကြတယ်။ မဆွိတီက လာခါနီး အသေ၀ိတ်ချလာတာဆိုတော့ သူ့ထက် ၃ကေဂျီလောက်လျော့နေတာကို ကျေနပ်ဟန်မတူဘူး။ သူတို့အိမ်က ပေါင်ချိန်စက်မှာ ချိန်ခိုင်းပြီး ဒန်ပေါက်ကို ၂ပွဲတိတိ မကုန်မချင်းစားခိုင်းတယ်။ သူနဲ့ ၀ိတ်ညီအောင်တဲ့။ ဆိုးချက်။\nမေးခွန်း - ကူရှင်ကြီးတွေ ဘာလို့ ကိုင်ထားကြတာလဲ ... ...???\nအဲဒီမှာ အဖြစ်တစ်ခု ပြောပြဦးမယ်ဗျာ။ အဲဒီနေ့က မဆွိတီတို့သားအမိက ၀ီရိယကောင်းပြီး သူငယ်ချင်းအိမ်ကို မနက်၁၀နာရီလောက် ရောက်သွားတယ်။ တခြားသူငယ်ချင်းတွေကတော့ ဆရာကန်တော့ပွဲရှိလို့ဆို နေ့လည် ၂နာရီ၊ ၃နာရီမှလာမယ်တဲ့။ သူငယ်ချင်းကလဲ တစ်ခြားဧည့်သည်တွေ ဧည့်ခံစရာလဲ ရှိသေးတော့ ကိုယ့်ကိုဂရုစိုက်နေရမှာ စိုးတာရယ်၊ ကိုယ်လဲ ဈေးဝယ်စရာလေးတွေရှိတာနဲ့ သူတို့နားက ရှောပင်းမောမှာ ဈေးသွားပတ်နေတာ။ နေ့လည်မှ ပြန်လာမယ်ပေါ့။ ဟိုရောက်တော့ အဲဒီရှောပင်းက သေးသေးလေး။ ကိုယ်လိုချင်တာတွေ မရှိဘူး။ ဒါနဲ့ ယုဇနပလာဇာကို သွားဝယ်မယ်ဆို အနားမှာရပ်ထားတဲ့ တက္ကစီတစ်စီးကို ဈေးမေးပြီး ယုဇနပလာဇာကို သွားကြတယ်။\nကားထွက်ကာစ ခဏပဲ မောင်းရသေးတယ်။ မဆွိတီက သတိရသွားတာ။ ဟာ ဒီနေ့ ခရစ်စမတ်နေ့ကြီး ဈေးဖွင့်ရဲ့လားမသိဘူးဆို မေးမှ တက္ကစီသမားက မဖွင့်ပါဘူးတဲ့ဗျာ။ ဟာ အစ်မက ယုဇနမှာ ဈေးသွားဝယ်မှာ။ အဲဒါဆို မသွားတော့ဘူး။ အစ်မကို ခုနနေရာ ပြန်ပို့၊ ခုနက ၃၅၀၀ ပြောတာ အစ်မ ၁၅၀၀ ပေးမယ်ဆို၊ မောင်မင်းကြီးသားက လူကိုငေါက်ငမ်းပြီး ခရစ်စမတ်မှာ ဈေးပိတ်တာတောင် မသိဘူးလား။ ဘာညာနဲ့ ထကောပါရော။ ကိုယ်ဖက်က မှားမှန်းသိလို့ ပြေပြေလည်လည်ပြောနေတာကို စွတ်ကောနေတော့ အဲဒီကတည်းက စိတ်ကတိုချင်နေပြီ။ ပြီးတော့ ၃၅၀၀ ပဲ အပြည့်ပေးရမယ်တဲ့။ ကဲ ယုဇနလို ၈မိုင်လောက်ဝေးတဲ့နေရာကို ၃၅၀၀ ပေးရတာ ဟုတ်ပါတယ်။ ခုဟာက မိုင်ဝက်လောက်ပဲ ရှိတဲ့ခရီးကို ပြန်သွားရမှာနော်။ မဆွိတီလဲ တော်တော်ကို စိတ်တိုသွားတယ်။ လူတွေ မရိုးသားတာ၊ မတရားသဖြင့် လိုချင်တာကို ပြောတာပါ။ နီးနီးလေးပဲဟယ် ၃၅၀၀ကတော့ များတာပေါ့။ ၁၅၀၀ ပဲယူပါဆိုတာကို ဇွတ် ၃၅၀၀ပဲ တောင်းနေတော့တာပဲ။ ဒါနဲ့ ကိုယ်ကလဲ ညစ်တွန်းတွန်ပြီး ပြောလိုက်တာ။ ကဲ အဲဒါဆိုလဲ ယုဇနပလာဇာကိုသာမောင်း၊ တောင်းတဲ့ အတိုင်း ၃၅၀၀ ပေးမယ်ဆိုမှ ခုနကနေရာပဲ ၁၅၀၀ နဲ့ ပြန်ပို့မယ် လုပ်ပါတော့တယ်။ ကိုယ်က အမှန်တကယ်တော့ ငွေကို ကပ်တွက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ တန်ရာတန်ကြေးပဲ ပေးချင်တာပါ။ ကဲ ရန်ကုန်မှာ အဲလို အဖြစ်မျိုးတွေ ရှိပါတယ်ဗျာ။\nသူငယ်ချင်းအိမ်က ညနေပြန်တော့ အိမ်က အမျိုးတွေရော၊ မိသားစုတွေရော စားရအောင်ဆို ကြက်လျှာစွန်းမှာ ဒန်ပေါက် ၀င်ဝယ်တယ်။ လူကြီးတွေအတွက် နိူ့စိမ်းဒန်ပေါက် လဲပါတယ်။ KSS တဲ့ ကြက်လျှာစွန်းနဲ့ မျက်စောင်းထိုးမှာပဲရောင်းတာ။ ကြက်လျှာစွန်းကိုပဲ ၂နေရာ ခွဲရောင်းတာပါ။ နိူ့စိမ်းဒန်ပေါက်က သွေးတိုးသမားတွေပါ စားလို့ရတယ်တဲ့။ စားကြည့်တော့ အရသာလဲ တော်တော်ကောင်းတယ်။ မဆွိတီကတော့ ရိုးရိုးဒန်ပေါက်ထက်တောင် ပိုကြိုက်သေး။ အစားငမ်းနေတာနဲ့ ပုံတွေ မရိုက်ခဲ့ရဘူး။\n(အောက်ကပုံကတော့ KSS ဒန်ပေါက်ဆိုပြီး ဂူဂဲကနေ ရှာထားတာပါ။ )\nအိမ်ရောက်တော့ ရယ်စရာတစ်ခု ပြောပြဦးမယ်။ အိမ်မှာ မဆွိတီလာမယ်ဆိုတော့ အမျိုးတွေ ရောက်နေကြတာ။ လူတွေလဲ အများကြီးပေါ့။ ဒန်ပေါက်တွေ စားခါနီး လိုက်ပေးတော့ ထမင်းစားပွဲဘေးက ခုံမှာထိုင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်။ သူကနောက်လှည့်နေတော့ အမျိုးထဲက ဘယ်သူများလဲပေါ့။ စဉ်းစားလိုက်ရတာ။ မည်သူလို့ ထင်ပါသလဲ ပိတ်တတ်ကြီး။ ဦးခြိမ့်ပါခင်ညာ။ မဆွိတီတို့ သွားပြီး နောက်နေ့မှ သူလိုက်လာတာပါ။ လာမယ်ဆိုတာလဲ သိပါတယ်။ တစ်နေကုန် အမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တွေ့နေတော့ ပျော်နေပြီး ကိုယ့်ယောက်ျားလာမှာကို မေ့သွားတာ။ သူ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က လေဆိပ်မှာ သွားကြိုပြီး အိမ်မှာ\n၀င်ချသွားတာပါ။ ဟယ် ဟိုက လူစိမ်းကြီး ဘူများလဲလို့ ဒီကကြည့်နေတာ ဆို မျက်နှာချိုသွေးပြီး စ လိုက်တော့ ဦးခြိမ့်က လူကို ညက်စောင်းအကြီးကြီး ထိုးပြီး ကြည့်ပါတယ်ခင်ညား။\nမဆွိတီတို့များ ရန်ကုန်ရောက်ရင် အဲလို ကိုယ့်ယောက်ျားကိုယ်တောင် မေ့တာ။\n၂၆ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၀\nနောက်နေ့ကျတော့ မြို့ထဲဖက် သွားရလာရလွယ်အောင် ဦးခြိမ့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ သွားနေကြတယ်။ ကိုယ်ကတော့ အမေတို့ အိမ်မှာပဲ နေချင်သေးတာ။ ဂျူဂျူကလဲ မမလဲ့လဲ့တို့အိမ် ပြန်မယ်ချည်း ဂျီကျနေတော့တာပဲ။ ဦးခြိမ့်ကဝေးလို့တဲ့လေ။\nမနက်ဖက် ဦးခြိမ့်သူငယ်ချင်းက မနက်စာ စားရအောင်ဆို မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်တစ်ဆိုင် လိုက်ပို့ပေးတယ်။ လူကုံထံတွေနေတဲ့ ရပ်ကွက်က မူလတန်းကျောင်းဘေးမှာ ကပ်ဖွင့်ထားတဲ့ ဆိုင်ပါဗျာ။ မုန့်ဟင်းခါး ဘူးသီးကြော်၊ ငါးဖယ်ကြော် တစ်ပွဲကို ၁၅၀၀ ကျပ်ပါတဲ့ အရပ်ကတို့ရေ။ စားလို့တော့ ကောင်းပါတယ်။ အရည်ကျဲကျဲ ချိုချိုနဲ့ ငါးများများနဲ့ ချက်ထားတာ။ ထူးဆန်းတာက ကျောင်းဘေးနားက အဖီတဲမှာ ဖွင့်တဲ့ဆိုင်ကို လာစားသူတွေက ပါကျဲရိုးတို့၊ လင်ခရူဆာတို့လို ကားကောင်းတွေနဲ့ လာစားကြတာပါပဲ။ ကျောင်းဝန်းကကျယ်တော့ ကားရပ်လို့ရတယ်လေ။ သူတို့တွေလာစားတော့ မုန့်ဟင်းခါးက အလိုလို ဈေးမြောက်သွားပြီး ဆိုင်ရှင်ကလဲ အင်မတန်ကြီးကျယ်တယ်ဆိုပဲ။ မုန့်ဟင်းခါး အကြော် တစ်ပွဲ ဘယ်လောက်လဲ ဈေးမေးရင်ကို မကြိုက်ဘူးတဲ့ဗျာ။ အထူးအဆန်းအနေနဲ့ အဲလို ဆိုင်မျိုး ရောက်ဖူးအောင်ဆို လိုက်ကျွေးတာပါတဲ့ ... ကဲ ။ ရန်ကုန်မှာ ဒါမျိုးတွေလဲ ရှိတယ်။\nမနက်စာစားပြီးအပြန် ဦးခြိမ့်က သူ့သူငယ်ချင်းဆီသွား။ သားအမိ၂ယောက်က စိတ်မလျှော့ဘူး။ ယုဇန ပလာဇာမှာ ဈေးပတ်ကြတယ်။ အဖေ့အတွက်နဲ့ ဦးခြိမ့်ဖို့ သိုးမွှေးဆွယ်တာတွေ၊ ပုဆိုးတွေ၊ စွတ်ကျယ်တွေ ၀ယ်လာခဲ့တယ်။ ယုဇနပလာဇာက ဈေးဝယ်လို့ သိပ်ကောင်းတယ်။ ဆိုင်တွေကလည်း အများကြီး၊ ပစ္စည်းတွေလည်း အများကြီးရွေးလို့ရတယ်။ သိုးမွှေး ဆွယ်တာ တစ်ထည် ၇၀၀၀ ပါ။ ပုဆိုးက ဦးဂျမ်း ၁၂ထည်ဝယ်တာ ဈေးကတော့ မေ့ပြီ။ သမီးက ကာတွန်းကားခွေတွေ ပူစာလို့ ၀ယ်ပေးရသေးတယ်။ (အိမ်ရောက်တော့ ဖွင့်ကြည့်တာ အဆင်မပြေပါ။)\nသားအမိ၂ယောက် ယုဇနပလာဇာရှေ့ငုတ်တုတ်ထိုင် ကားစောင့်ရင်း ရိုက်ထားတာ။ ဂျူဂျူက သူကြိုက်တဲ့ barbie princess ဇာတ်လမ်းတွေ အများကြီးပါတဲ့ အခွေရလာတော့ အရမ်ပျော်နေတာ။ အဲဒီအခွေလေး တကိုင်ကိုင်နဲ့။\nနေ့ခင်းစာကို လှည်းတန်းက ဓနုဖြူ ဒေါ်စောရီမှာ စားကြတယ်။ မဆွိတီက ငရန့်အူဟင်း၊ ဦးခြိမ့်က ငါးဖယ်ဆီပြန်၊ ကင်ပွန်းချဉ်နဲ့ ပုစွန်ဆိတ်ကလေးတွေ ကြော်တာ၊ နောက်ကြက်သားကြော်ကို အသားလေးတွေဖဲ့ပြီး ပြန်သုတ်တာ အစုံပါပဲ မှာစားကြတယ်။\nညနေကျတော့ ရွှေတိဂုံဘုရားပေါ် တက်ကြတယ်။\nရွှေတိဂုံပေါ်မှ ဗုဒ္ဓဟူးသားအဖ။ ဦးခြိမ့်ကတော့ ဘာတွေ ပီတိဖြာနေသည်မသိ။\nအင်တာနက်ထဲမှာ အင်မတန် ရေပန်းစားလှသော လူတစ်ယောက်နှင့် ဘုရားပေါ်မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် နီးပါးမျှ ဆုံခဲ့ရသည်။ ဦးခြိမ့်က ဒီနေရာ လူရှင်းတယ်ဆို ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ပေးနေတာ။ ရှင်းမှာပေါ့ သောကြာသား လာမှာမှို့ ရှင်းထားတာကို။ သောကြာထောင့်မှာလဲ အနီရောင် ကောဇောကြီး ခင်းထားတယ်။ အစိမ်းရောင်တွေကလဲ ဗျောက်တွေနဲ့ တကိုင်ကိုင်နဲ့၊ သတိတော့ထားမိသား။ သောကြာသားကြီး ကိုယ်တိုင်မှန်းတော့ ဘယ်သိမတုံး။ လုံခြုံရေးက လမ်းလေးတွေ ရှင်းပေးပါတဲ့ဆိုမှ ကြည့်လိုက်တော့ အောင်မလေးဗျာ သောကြာသားက ကိုယ်တို့ရှေ့နားမျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ရောက်နေပြီ။\nသူနဲ့ကျမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ... ပလပ်ပေါက်ကိုကိုင်။\nဘုရားရိပ် တရားရိပ်ကတော့ တကယ်အေးချမ်းပါတယ်။\nညကျတော့ ၁၇လမ်းက ၀က်သားတုတ်ထိုးစား၊ ရွှေပုဇွန်မှာ ဖာလူဒါသောက်၊ မေ 11 မှာ ခေါင်းသွားလျှော်ကြတယ်။\n(သတိ ... စာဖတ်ပိတ်တတ်များ အောက်က ၀က်သားတုတ်ထိုးဘန်းကို ၂ခါ မကလစ်ပါနှင့်။ ကလစ်မိပါက ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ ကိုယ်နော်း))... ကိုကြီးကျောက် သွားကလစ်တယ်နဲ့ တူတယ် ... )\n၂၇ ဒီဇင်ဘာ ၂၀၁၀\nနောက်နေ့ မနက် မနက်စာကို Feels မှာ သွားစားကြတယ်။ management တော်တော်ကောင်းတဲ့ဆိုင်ပါ။ ၀န်ထမ်းတွေရော အစားအသောက်တွေရော သန့်သန့်ရှင်းရှင်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့။ မြန်မာအစားအသောက် အကုန်နီးပါး ရတယ်။ မဆွိတီတို့အတွက်တော့ ရေငတ်တုံးရေတွင်းထဲ ပြုတ်ကျသလိုပဲ။ ရွေးစရာတွေများလွန်းလို့ ဘာစားရမယ်မှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ အသိက ပြောပြတာတော့ မူရင်းဆိုင်ပိုင်ရှင်က တော်တော့်ကို စေတနာကောင်း၊ စိတ်နှလုံးကောင်းရှိ်တဲ့လူပါတဲ့။ အခု အဲဒီ ဖီးလ်ဆိုင်တွေကို အရင်းကျေတော့ သူ့တပည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို အပိုင်လွှဲပေးလိုက်သတဲ့။ အစားအသောက်လုပ်ငန်းလုပ်ရာမှာ စေတနာက အင်မတန် အရေးပါပါတယ်။\nမနက်ခင်းမှာ ဒီဖောင် (D Form) သွားလုပ်ပြီး အကူအညီပေးတဲ့ မောင်လေးနဲ့အတူ နေ့ခင်းစာကို ၈မိုင်က ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ရှမ်းခေါက်ဆွဲသွားစားကြပါတယ်။\nညနေကျတော့ အလှူဒါန ပြုကြသူငါ အစီအစဉ်ပါ။ လှိုင်မြို့နယ်မှာရှိတဲ့ မေတ္တာဝါဓီ ပရဟိတ မိဘမဲ့ ခလေးကျောင်းမှာ ငွေသွားလှူကြတယ်။\nအပြန်ကျ ဦးခြိမ့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ XXX XXXX ယာဉ်တွေထုတ်တဲ့စက်ရုံကို သွားကြည့်ကြတယ်။ အလုပ်သမားလေးတွေ သနားပါတယ်ဗျာ။ သွပ်ခေါင်မိုးပူပူအောက်မှာ မီးတွေ ၀ရိန်တွေနဲ့ လုပ်နေရတာ။ ပန်းပဲထုနေတဲ့ လူတွေလဲရှိတယ်။ တွင်ခုံလေး နဲနဲတွေ့ရတာကလွဲလို့ ဟိုးရှေးခေတ်ကအတိုင်း လူအားကို သုံးပြီး လုပ်နေရတုံးပါ။ အဲမှာလဲ ထူးဆန်းတာတွေ တွေ့ခဲ့ရသေးတယ်။ စက်ရုံမှာ စက်တွေသာ ထုတ်နေတာ၊ အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်မှ မရှိဘူးတဲ့ဗျာ။ BE မပြောနဲ့ AGTI ကို မရှိတာပါ။ တရုတ်ကလာတဲ့ ဒီဇိုင်းကို တစ်စစီဖြုတ်ကြည့်၊ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းဆီကို တိုက်ရိုက်အတုခိုးပြီးထုတ်တော့ drawing ဆိုတာတောင် လက်ကလေးနဲ့ အကြမ်းဆွဲထားတဲ့ ပုံလေးနဲ့ပါ။ အဲဒါလဲ စက်ရုံပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် ဆွဲတာနော်။ သူလဲတော်တယ်လို့ ပြောလို့ရမယ်။ သူ့ဟာသူ အတုခိုးခိုး ဘာဖြစ်ဖြစ်။ ဘွဲ့မရပေမဲ့ ရှိတဲ့ပစ္စည်း၊ ရှိတဲ့ပညာနဲ့ ဒီလို တစ်နေ့ကို စက် ၂စီးလောက်ထွက်တဲ့ စက်ရုံတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲနေတာ။ ပြည်တွင်းသုံးအတွက် အတော်အထောက်အကူပြုတယ်နော်။ မက်ကယ်နီကယ်အင်ဂျင်နီယာ လင်မယားကတော့ လက်ဖျားတွေခါပြီး စက်ရုံကနေ ပြန်လာကြပါတော့တယ်။\nကဲ ... ရန်ကုန်မှာ အဲလိုမျိုး စက်ရုံတွေလဲ ရှိပါတယ်ဗျာ။\nညကျတော့ ဖိုရမ်က မိတ်ဆွေတွေနဲ့ အကင်ဆိုင်တစ်ခုမှာ တွေ့ကြတယ်။ အွန်လိုင်းမှာတွေ့ကြပေမဲ့ တကယ့် မိတ်ရင်းဆွေရင်းတွေလို စကြ နောက်ကြနဲ့ တော်တော်ပျော်ခဲ့ကြပါတယ်။\nနောက်နေ့ မနက် ဦးခြိမ့်တို့မြို့ကို သွားမှာဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျား။ ။\n(ပုံ၂ပုံကို မဇ္ဖျိမ နဲ့ http://thetyadanarlattfamily.blogspot.com လင့်ခ်ကနေ ယူထားပါတယ်။ စာတွေချည်းဆို ဖတ်သူတွေ ပျင်းမစိုးလို့ ပုံလေးတွေ ကြားညှပ်ထည့်ချင်လို့ပါ။)\nPosted by T T Sweet at 9:47 AM 34 comments:\nLabels: ခရီးသွား မှတ်တမ်း ...\nPosted by T T Sweet at 3:08 PM 45 comments:


ခင်လေးငယ် : ရူးသွပ်တမ်းတစွာ\nအတွေးတွေ သိပ် ကို လှပလို့ ရနံ့တွေ မွှေးကြိုင် သင်းပျံ့ လွန်းတဲ့ ညလေး တစ်ည မှာပဲ အဖြစ်အပျက်လေး တစ်ခု ဟာ ခန္ဓာ ပါးပါး ဆီကို လရောင်တွေ လို အေးငြိမ့်စွာ စီးမျော လာခဲ့တယ် ဆိုပါတော့..!! နူးညံ့ခြင်း ပေါင်းစုံ ခ တဲ့ ညလေး လို့ ကိုယ် တင်စား လိုက် မိတော့မယ်..။ လိုက် ဖမ်းဆုပ်ကြည့်တဲ့ အခါ... လက်ဖဝါး လေး တစ်ဖက် ထဲ မှာ ပြည့်ပြည့် လာနေတာ လေမွမွတွေ... သိမ်မွေ့လွန်း တဲ့ လေပါးပါး နုနုလေးတွေ။ လက်ချောင်းလေး တွေ ချိုးပြီး ကွေးချ ပြစ်ရက် စရာ မရှိအောင် နူးညံ့ လွန်းနေ လိုက် တာလေ...။\nမိန်းမူးနေတဲ့ ကြည်နူးစိတ်တွေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့အပြုံးတွေလောက် လှနေသူ ဟောဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူ ရှိနိုင်ဦး မှာတဲ့လဲ..!! သိပ်ကိုသေချာပါတယ် ကိုယ့်အပြုံးတွေကို ဘယ်မိုနာလီဇာမှ မမီနိုင်ဘူးဆိုတာ..။ ချိုသာ လိုက် တဲ့ အသံ ချိုချိုလေး က ကိုယ့်ဘဝ တစ်ခု ဖြစ်များ သွားပြီလား..!! ဝိုင်းစက်နေတဲ့ မျက်ဆန် နက်လေး နှစ်စုံ ကကော ဘယ်သူ့ကိုများ ဖွေရှာနေတာတဲ့လဲ.. မည်းနက်ပြီး ကော့တက်နေတဲ့ မျက်တောင်လေး တွေနဲ့ပေါ့.. ကိုယ့်အသက်ရှုတွေ မှားသွားလောက်အောင်ထိ သိပ်လှတာ ပဲကွယ်..။\nညှို့နေတာ မဟုတ်ပါဘူး.. ဖြူစင်လွန်းခြင်းတွေနဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး လောကသစ်တစ်ခုဆီ ခေါ်ယူသွားဖို့ သူပြင်ဆင်နေ တာလေ.. ကိုယ်ကလည်း သူခေါ်ဆောင်ရာနောက် အဆုံးစွန်ဆုံးအထိ ကောက်ကောက် ပါအောင် လိုက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ။ သူဟာ ကိုယ့် အလင်းလေး တစ်စ အတောက်ပဆုံး အလင်းရောင်လေး ပဲပေါ့...!! ကိုယ့် အသံတွေ ရဲ့ တုန်ခါ လှိုက်မောမှု မှာ ကျေနပ်ခြင်းတွေ အပြည့်နဲ့ ဆိုတာ အလင်းရောင်လေး ကတော့ ဘယ် နားလည်နိုင် ဦးမှာလဲနော်..!!\nအို.... သူ့မျက်ဝန်းလေးတွေမှာ ပြဒါးလေးတွေလို အိစက်နေတဲ့ ပုလဲလုံးလေးတွေက တွဲခို လို့ နေပြန်သေးရဲ့.။ နှုတ်ခမ်း နီဖူးဖူးလေး ဆီက လျှံထွက်လာတဲ့ တိုးအက်အက်အသံမှာ ကိုယ့် ရင်ခုန်ခြင်းတွေ အားလုံး ငြိတွယ် ပါသွားခဲ့ပြီ...။ သူ ဘယ်လောက်များ ဆိုးလိုက်လဲကွယ်..! သူ့ဆီမှာ စုန်းစုန်းမြုပ် ပစ်ကျ သွားတဲ့ ကိုယ့် အသိအာရုံတွေ သိပ်များမြန်လွန်းနေပြီလား..!! ဟုတ်တယ် ကိုယ်ဘာကိုမှ မရှက်တော့ပါဘူး အလင်းရောင်လေး ရယ်.. နူးညံ့ခြင်းတွေနဲ့ ပေါင်းစုနေတဲ့ ညလှလှလေးမှာ မင်း ကိုယ့်ဆီ လှမ်းရောက် လာခဲ့ပြီ ပဲဟာ.. ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကိုယ်ချလိုက်တာ မင်းသိသွားပြီ မဟုတ်လား..!\nကိုယ် ဟန်ဆောင် ဖို့ မကြိုးစား ပါဘူး.. ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပေါ့..။ ဘယ်တော့မှ ကိုယ်မင်းကို မခွဲတော့ဘူး ကိုယ့် နောက်ဆုံး ထွက်သက် လေး တစ်ခု အထိပါ..။ အသံတိတ် ကိုယ့်ကတိတွေ စကားတွေအများကြီးကို သူသိနေမှာပါ..။ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ အမူယာ လှုပ်လှီ လှုပ်လဲ့လေး က ကိုယ့်ပါးလေးတွေကို ပူနွေးသွားစေတယ် ထင်ရဲ့.. သူ့ရဲ့ နူးညံ့ခြင်းတွေကို မမီ မှန်း သိနေပေမယ့်.. ကိုယ့်ပါးလေး တစ်စုံပေါ် မှာလည်း ပန်းနုရောင် နှင်းဆီနှစ်ခင်း ရှိနေတယ်လေ..။ သူ့ ဆံနွယ်လေးတွေ ကို ကိုယ်ဘယ်လို တင်စားရမယ်ဆိုတာ စကားလုံး တောင် ရှာမရအောင်ပါပဲ..။\nသူနဲ့ ပတ်သက် သမျှ ကိုယ့် ရင်မှာ “ငြိ”.. “တွယ်”.. “နွယ်”.. လို ကိုယ့်မှာ “ပျယ်”.. မယ် မထင်တော့ဘူး အလင်းရောင် ရယ်..။ ကိုယ်ဟာ မင်းနဲ့စအတွေ့မှာ လူလားမြောက်ခဲ့ပြီဆိုတာ ကျေနပ်စွာ ကိုယ် ဝန်ခံ လိုက် ပါတယ်..။ ကိုယ့် လက် အစုံမှာ “အကြင်နာတရား..” ကိုယ့်အသက်ရှူသံတွေမှာ “ခွန်အား..” ကိုယ့်နှလုံးလေး တစ်ချက် အခုန်မှာ “နွေးထွေးခြင်း များ..” နဲ့ ကိုယ့်အတွေ့အထိတွေဟာ မင်းကမ္ဘာ ငြိမ်းချမ်းသာယာစေမှာ သိများ နေလေ ပြီလား..!! ကိုယ့်ကို သုံးသပ် ဖို့ သိပ်ကိုစောပါသေးတယ် အလင်းရောင်လေးရယ်.. အပြည့်ဝဆုံး နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ဖို့ ကိုယ်မင်းကို အချိန်တွေ ပေးထားဦးမှာပါ..။\nတနေ့နေ့ပေါ့.. တနေ့နေ့ မှာပေါ့ ကွယ်။ ကိုယ်နဲ့ မင်း ခုထက်ပိုပြီး ထပ်တူကျ ညီမျှလာမယ့် အဲ့ဒီနေ့လေး ရောက်လာရင်ကော..!! ကိုယ့် လက်တွေ ကို တင်းနေ အောင် မင်း ဆုပ်ကိုင် တွဲခို ထားမှာလား..!! ဒါမှမဟုတ်.. မင်း ပုခုံးနုနုလေးပေါ်မှာ ကိုယ့် လက်ဖဝါး တစ်ဖက် ဖွဖွလေးအုပ်မိုး ထားမိလေမှာလား..!! ဟက်ဟက် ပက်ပက် ရယ်မောမိမယ့် ကိုယ်တို့နေ့သစ်တွေကို ရာသီသုံးပါးသိအောင် ကြေညာဖို့ ဒဏ်ရာ တွေ နည်းမှ ဖြစ်မှာ..။ ကိုယ် မင်းကို ဘယ်တော့မှ နာကြည်းစေမယ်မထင်ဖူး.. ရေအလျှင်လို မင်းရှိရာ အမြဲတမ်း စီးဆင်းနေတဲ့ ကိုယ့်မေတ္တာတွေဟာ ဘယ်တော့ မှ ခမ်းခြောက်နိုင်မယ် မထင်တော့ဘူး..။\nကိုယ်တို့ ချစ်ခြင်း ကို ခွင်းနိုင်မယ့် တစုံတရာ ကိုယ်တို့ကမ္ဘာမှာ မရှိစေရဘူး မင်းလည်း ယုံတယ် မဟုတ်လား အလင်းရောင် ရယ်..။\nဟော... ကြည့်စမ်း..!! အသံတိတ် သံစဉ်တွေနဲ့ ကိုယ်ချော့သိပ်လို့ မှေးစင်းနေ တဲ့ မျက်တောင် ကော့လေးတွေနဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေက ပြန်လက်လာလိုက်တာ နုပျိုလွန်းတဲ့ ကြယ်စင်တွေ လိုပဲ.. တောက်ပနေ လိုက်တာ..။ လူးလွန့်လာတဲ့ မင်းခန္ဓာလေးကြောင့် ကိုယ့်ရင်ခုန်သံတွေ အတိုင်းမသိ ကျယ်လောင် လာရင် မင်း လန့်သွားမှာ ကို တိတ်တိတ်ကလေး စိုးနေမိတယ်..။\nစိုးရိမ် လွန်နေ တဲ့ ကိုယ့်အသိတွေနဲ့ အသက်ရှုတွေ အောင့်ကာထားမှ စူးစူးဝါးဝါး ငိုချလိုက်သံလေးက ကိုယ့် ကို ပြာယာခတ် သွားစေ ပြီပဲ..။ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကို ထိန်းချုပ် ထားပါလျှက်နဲ့ မထင်မှတ်ပဲ ကိုယ့် အသံလေး က လွှတ် ကနဲ.. တုန်ရီလို့ ခုန်ထွက်ကျသွားတယ်.. “အလင်းရောင်လေးရယ်..”။ ကိုယ့်အသံကို ကိုယ်တိုင် ခွင့်မလွှတ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွား ခဲ့ရတာ..“ခွင့်လွှတ်ပါနော်..” လို့ တဖွဖွနဲ့ တိုးတိုးလေး တောင်းပန် နေမိ ပြန်သေး တယ်..။ “မေမေ့အသံကြောင့် အလင်းရောင်လေး ပိုလန့် သွားမယ် ဆိုရင်ပေါ့.. သမီးလေး ရယ်...”\nသူ့ကို ပိုက်ထွေး ဖို့ လက်အစုံကို ဆန့်တန်း လိုက်တော့ ကိုယ့် လက်တွေ ထဲမှာ ပါလာတာက အရောင် အဆင်း ရနံ့ ဘာဆို ဘာမှ မရှိ တဲ့ လေငွေ့ငွေ့တွေ..။ အို... သူ ဘယ်ရောက် သွားပြီလဲ..!! ကိုယ့်ရင်တွေ ပူလောင် လွန်း လို့ ဝုန်းဒိုင်း ကြဲ ကုန်တယ်..။ ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ မွန်းကြပ်မှုတွေ နဲ့ ခြစ်ပြီး ဟစ်အော် မိလိုက် တဲ့ ကိုယ့် အသံနက်နက် က လှတဲ့ ညလေးကို အကျည်းတန်စွာ ဖျက်ဆီး လိုက်ပြီပဲ...။ ခြောက်ကပ် တက်လာ တဲ့ အာခေါင် နဲ့ တံတွေး တစ်စက်ကို မြိုချရင်း ... လက်တစ်ဖက် နဲ့ စားပွဲပေါ် က ရေခွက် ကို ကတုန် ကရင် လှမ်း ဆွဲ မိ လိုက်တယ် ဆိုရင်ပဲ......။\nဖန်ခွက် ပါးပါးလေး တစ်လုံးက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ရက်စက်စွာ “ကျကွဲ”....၊\nအိပ်မက်က လန့်အနိုးမှာ ကိုယ့်မျက်လုံးတွေဟာ မျက်ရည်စတွေနဲ့ “ငိုသည်း”....၊\nလှပ လွန်းတဲ့ ကိုယ့်ညလေးဟာ အထီးကျန်မှုတွေအဖြစ် “ပြောင်းလဲ”....၊\nထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ ကိုယ့်တစ်ခန္ဓာလုံး ချွေးစက်တွေနဲ့ “စိုရွှဲ”....၊\nကိုယ့် ရဲ့ အတ္တတွေဟာ မီးတောင်တစ်ခုလို နိုးထ “ပေါက်ကွဲ”....၊\nမယုံကြည်လောက်အောင်ပဲ အလင်းရောင်လေးကို မြတ်နိုးချစ်ခြင်းမှာ ကိုယ်ဟာ “ပြိုလဲ”....၊\nဒီနေ့ ထက် ထိတိုင် အိပ်မက်လေးထဲက ကိုယ့်အလင်းရောင်လေးကို ရူးသွပ် တမ်းတစွာ ကိုယ်ဟာပြန်ပြီး “အိပ်မက်ချင်နေဆဲ”....။။\nPosted by Khin Lay Ngel at 4/30/2012 05:04:00 AM


December 2021 - Khitamyin\nမြန်မာပြည်သူများ ဆင်းရဲခြင်း လွတ်ကင်းအောင် လမ်းပြဆောင်ပါမည်ဟု တရုတ်သံအမတ် ပြော\nDecember 31, 2021 Ko Khit 0\nမြန်မာပြည်သူများ ဆင်းရဲခြင်း လွတ်ကင်းအောင် လမ်းပြဆောင်ပါမည်ဟု တရုတ်သံအမတ် ပြောပြီ.. မြန်မာပြည်သူများ ဆင်းရဲခြင်းက လွတ်ကင်းပြီး ချမ်းသာစေရေးနဲ့ နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတို့ကို အားဖြည့် ဆောင်ရွက်ပေးသွားမှာ ဖြစ်တယ်လို့ တရုတ်သံအမတ် Mr. Chen Hai က ပြောပါတယ်။ ဒီဇင်ဘာ ၃၀ ရက်နေ့က နေပြည်တော်မှာ ပြုလုပ်တဲ့ […]\n“သာတူညီမျှ” – မြန်မာပြည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာရှိတဲ့ လူကြီးတွေအတွက် အတုယူသင့်တဲ့ စံနမူနာ တခု.. ဆူဒန်နိုင်ငံရဲ့ ဒေသတစ်ခုရှိ ကျောင်းငယ်လေး တစ်ကျောင်းမှာ ဆရာမက ကျောင်းသူတွေကို စာစီစာကုံး ပြိုင်ပွဲလေးတစ်ခု လုပ်ပေးတယ်။ ပြိုင်ပွဲမှာ ထူးချွန်သူဟာ ဖိနပ်လေးတစ်ရံ ရမယ်ပေါ့။ ဒါနဲ့ ကလေးတွေကလည်း အားရဝမ်းသာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် […]\nဖရူးဆိုး လူသတ်ပွဲ အပေါ် ကုလ လုံခြုံရေးကောင်စီ ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချ ပြည်တွင်း ပြည်ပ သတင်း မီဒီယာ များ အားလုံးက ခရစ်စမတ် အကြိုနေ့တွင် ဖရူးဆိုး၌ ပြည်သူများ အား မီးရှို့သတ်ဖြတ်ခဲ့မှုကြီးကို တနှစ်လုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့သမျှ တွင် အဆိုးဝါးဆုံး ကျူးလွန်မှုကြီးဟု ကင်ပွန်းတပ်လာ […]\nမြန်မာပြည်သူတွေအနေဖြင့် အာဏာသိမ်းစစ်တပ်ကို အမြစ်ဖြတ်နိုင်မလား\nအဆိုပါ ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဒက္ကားမြို့ ထုတ် ဒေလီစတား သတင်းစာမှ ဆောင်းပါးရှင် Tasneem Tayeb ၏ “Can Myanmar Unite to Stop the Tatmadaw? အား စထရိတ်တိုင်း သတင်းစာမှ တဆင့် ပြန်လည် ဖေါ်ပြ ခဲ့သည်ကို ကောက်နှုတ်တင်ပြသည်။ […]\nအာဏာသိမ်း စစ်တပ်နှင့် ကရင်အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော် (KNLA) ပူးပေါင်း တပ်ဖွဲ့များအကြား ဖြစ်ပွားသော တိုက်ပွဲများကြောင့် နေရပ်စွန့်ခွာ တိမ်းရှောင်နေရသော လေးကေ့ကော် ဒေသခံများ နေရပ်သို့ ပြန်လည် နေထိုင်နိုင်ကြောင်း စစ်ကောင်စီက ကြေညာသည်။ စစ်ကောင်စီတပ်သားများ နှင့် ထွေအုပ်ရုံး ဝန်ထမ်းများက ယမန်နေ့ ဒီဇင်ဘာလ ၂၈ ရက်တွင် […]\nသိန်းထောင်ချီတန်ဖိုးရှိတဲ့ ရေဆင်အကြောင်း သိကောင်းစရာ ဆင်သမားတစ်ယောက် ဆင်စီးရင်း ချောင်းနိမ့်တစ်ခုကို ဖြတ်ရာတွင် ဒုက္ခလှလှ တွေ့နေသည်။ ဆင်ကိုချွန်းနှင့် ဘယ်လိုဆွဆွ၊ ပါးစပ်မှအော်ပြီးဘယ်လိုလှန့်လှန့် ဆင်က ချောင်းကိုမဖြတ်၊ ချောင်းစပ်တွင်သာ ရပ်၍ တဝူးဝူး အော်နေသည်။ ဘာကြောင့်ပါလိမ့်? မြန်မာနိုင်ငံ အထက်ပိုင်း ကချင်ပြည်နယ်တဝိုက်နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံအတွင်း သစ်တောနယ်မြေ တချို့တဝက်တွင် […]\nမြန်မာပြည်တွင်းမှာ PDFနဲ့ EAO ပူးပေါင်းထားတဲ့ တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေနဲ့ စစ်ကောင်စီတပ်တွေအကြား တိုက်ပွဲအရှိန်အဟုန်မြင့်မားလာနေချိန်အတွင်း PDF တွေက လက်နက်ခဲယမ်းလိုအပ်ကြောင်း အကျယ်အပျံ့ ထုတ်ဖေါ်ပြောဆိုနေကြပါတယ်။ NUG အနေနဲ့ မိမိတို့ PDF တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ကွပ်ကဲမှုပိုမိုကောင်းမွန်ဖို့ လိုအပ်နေပြီး တကယ်လို့သာ လိုအပ်တဲ့လက်နက်အရေအတွက်ကို အပြည့်အဝ မဟုတ်သည့်တိုင် တစုံတရာအတိုင်းအတာအထိ ရရှိလာမယ်ဆိုရင် […]\nDecember 28, 2021 Ko Khit 0\nလာမယ့် ဇန်နဝါရီ ၅ ရက်နေ့မှာ တစ်နေ့လျှင် ၂ ဘာသာနှုန်းဖြင့်ကျင်းပတော့မည့် အခြေခံပညာအဆင့် နှစ်ဝက်စာမေးပွဲများအကြောင်း ၂၀၂၁-၂၀၂၂ ပညာသင်နှစ်အတွက်အခြေခံပညာအဆင့်နှစ်ဝက်စာမေးပွဲများကို လာမယ့်ဇန်နဝါရီ ၅ ရက်မှစ၍ တစ်နေ့လျှင် ၂ ဘာသာနှုန်းဖြင့် ကျင်းပမည်ဖြစ်တယ်လို့အသိပေးကြေညာထားပါတယ်။ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးက “ဇန်နဝါရီလ ၅၊ ၆၊ ၇ ရက်မှာစစ်ဖို့စာထွက်ခဲ့ပြီးပြီပေါ့နော်။ဒီနှစ်ဝက်စာမေးပွဲကို ပေါ့နော်။ […]