၉၆၉ တဲ့လား… | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Complaint / Claim » ၉၆၉ တဲ့လား…\nPosted by ေၾကာင္၀တုတ္ on Apr 9, 2013 in Complaint / Claim, My Dear Diary | 24 comments\nကိုသုရှင်ရဲ့ ၉၆၉ ပိုစ့်လေးထဲက –\nစင်စစ်သော်ကားမြန်မာနိုင်ငံတွင် ၉၆၉ ဟူသောအဖွဲ့မရှိပါ။ ( မရှိသေးပါ) လွန်ခဲ့သော ၁ဝ စုနှစ် နှစ်ခုလောက်က သာသာနာရေးဒုဝန်ကြီး ဦးကျော်လွင် မှ တီထွင်ထားသော ဂဏာန်းဖြစ်ပြီး ၊ မွတ်စလင်တို့၏ ၇၈၆ ဟူသော ကိန်း ဂဏာန်းကို အတုခိုးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း မစိုးရိမ်ဆရာတော်ဦးဝီရသူ က the voice daily newspaper နှင့်အင်တာဗျူး တစ်ခုတွင် ပြောကြားသည်ကို ဖတ်လိုက်ရပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၉၆၉ သည် ဘုရားဂုဏ်တော် နှင့်ဆိုင်သော တရားဂုဏ်တော်နှင့် ဆိုင်သော ၊ သံဃာ ဂုဏ်တော်နှင့် ဆိုင်သော သင်္ကေတ တစ်ခုဖြစ်သည်ကို မှု မြန်မာတို့ရင်ထဲတွင်ရှိသည့်အတွက် မွတ်စလင်တို့ ၏ အကြောင်းမဲ့စွတ်စွဲထင်မြင် နေမှုများသည် ပဋ္ဋိပက္ခများကို ငြိမ်းစေမည်မဟုတ်ပဲ၊ ပဋ္ဋိပက္ခကို ပိုပြီးလောက် ကျွမ်းစေရန်လောင်စာများပင်ဖြစ်သည်ကို ထည့်တွက်သင့်ပါသည်။\nအဲ့ အပိုဒ်လေးတွေ့တော့ ပရောဂမှန်လို့တုန်ဆင်းလာတယ်လို့ပဲပြောပါတော့… ၉၆၉ အကြောင်းကို ကျွန်တော်အရင်တုန်းကဆွေးနွေးခဲ့ဖူးပါတယ်…\nအော်… ဒါနဲ့ ဒီပိုစ့်ထဲမှာ 18+ ကိစ္စလေးတွေနဲနဲပါမယ်ဗျာ… မပြောမဖြစ်လို့ပြောရတာပါ… ခွင့်လွှတ်ပါလို့ ကြိုတင်ပြီးတော့တောင်းပန်ပါတယ်…\nအဲဒီလိုပဲ ဒီပိုစ့်က ဘာသာရေး… လူမျိုးရေးပုပ်ခတ်စော်ကားတာမဟုတ်ပါဘူး… အမြင်မတော်တာ ဖြစ်သင့်တာကိုဆွေးနွေးတယ်လို့ပဲ မြင်ပေးကြပါ…\nတစ်နေ့ ပြင်သစ်ကလာတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်တော်အလုပ်ကိစ္စနဲ့ မြို့ထဲသွားတယ်…\nလမ်းမှာ ကားတွေမှာ ၉၆၉ စတစ်ကာလေးတွေကပ်ထားတာ သူမြင်လိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်…\nအဲဒီလိုနဲ့ ထမင်းစားချိန်ရောက်တော့ လမ်းကထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ ဝင်စားဖြစ်တယ်ပေါ့ဗျာ… အဲဒီဆိုင်မှာလဲ ၉၆၉ စတစ်ကာလေးကပ်ထားတာတွေ့ပြန်ရော…\nအဲဒီမှာ ပြင်သစ်ဆြာလေးက… အဲဒီစတစ်ကာက ဘာတံဆိပ်လဲ အပေါ်မှာဘာရေးထားတာလဲလို့ ကျွန်တော့်ကို မေးပါတော့တယ်…\nကျွန်တော်လဲ အနောက်က သာသနာ့အလံတော်… အဲဒီအပေါ်မှာပဌာန်းစက်ဝိုင်းနဲ့ အာသောကကျောက်တိုင်က ခြင်္သေ့ရုပ်ထုနဲ့\nဂဏန်း ၉၆၉ ရေးထားတဲ့ ဘာသာရေးအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုပါလို့ မီးကျိုးမောင်းပျက်အင်္ဂလိပ်စာလေးနဲ့ တတ်သလောက်မှတ်သလောက်\nအဲဒီမှာ သူပြောလိုက်တဲ့စကားတစ်ခွန်းက ကျွန်တော့်မျက်လုံးတောင်ပြူးသွားစေတယ်ဗျာ…\nသာသနာ့အလံတော်ကိုလဲလက်ခံပါတယ်… ပဌာန်းစက်ဝိုင်းနဲ့ ခြင်္သေ့ရုပ်ကလဲ အဆင်ပြေပါတယ်တဲ့…\nဒါပေမယ့် အဲဒီဂဏန်း ၉၆၉ ဆိုတာကြီးက တစ်မျိုးကြီးပဲလို့ပြောပါတယ်…\nဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့… 969 ဆိုတာ… 69 နဲ့ဆက်သွယ်မှုရှိတယ်တဲ့… မြတ်စွာဘုရား…\nကဲ… 69 ဆိုတာ ဘာကြီးပါလိမ့်…\nယောင်္ကျားနဲ့ မိန်းမ သံဝါသအမှုပြုရာ ခန္ဒာကိုယ်အနေအထားတစ်ခုပါတဲ့… သေချာသိလိုရင်… အောက်ကလင့်ကို ဖတ်လိုက်ပါ…\nအဲဒီထက်ပိုဆိုးသွားတာက 969 ဆိုတော့ အော်ဂီ (Orgy)ပေါ့တဲ့… ပြသနာက ပိုရင့်လာပါပြီ..\nအော်ဂီဆိုတာတော့ နှစ်ဦးနှစ်ယောက်ထက်ပိုပြီး… အုပ်စုလိုက်သံဝါသအမှုပြုရာလို့ ဝိခိပီးဒီယားကဆိုပြန်တယ်…\nအဲဒီတော့ ရုံးပြန်ရောက်တာနဲ့ အင်တာနက်ပေါ်မှာ ၉၆၉ ကိုနိုင်ငံတကာကလူတွေအမြင်မှာ ဘယ်လိုရှိသလဲလို့ မွှေနှောက်လိုက်တော့…\nUrban Online Dictionary က… အောက်ပါအတိုင်းဆိုပါသတဲ့…\nကျွန်တော်တို့ အကြီးအကျယ်လွဲပါပြီ… လူတစ်ဦးတစ်ယောက် ဝါးလုံးခေါင်းထဲလသာတဲ့အမှုကကြီးပါပြီ…\nနောက်တစ်ခုက အစ်မသဲနုအေးပြောသလို… ၇၈၆ ဆိုတာ မြန်မာတစ်နိုင်ငံထဲရှိတာမဟုတ်ပါဘူး…\nတကမ္ဘာလုံးကလက်ခံထားတဲ့ အစ္စလာန်ဘာသာရဲ့ဂဏန်းသင်္ကေတပါ…ဘာအဓိပ္ပာယ်ဆိုတာထက်… နိုင်ငံတကာက 786 ဆိုရင် ဟိုးအရင်ကတည်းက အစ္စလာန်ဘာသာနဲ့တွဲသိပြီးသားပါ…\nတခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တင်ဆောင်ခွင့်ဥပဒေတစ်ခုခုကြောင့်ဖြစ်စေ… အခြားသောအကြောင်းကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ…\nအဲဒီတော့ ကျွန်တော်တို့တတွေ ၉၆၉ ကိုပွဲထုတ်ကြတယ်… အခုနှစ်အပိုင်းအခြားမှာ မြန်မာပြည်ကို နိုင်ငံခြားဧည့်သည်တွေအလုံးအရင်းနဲ့\nဝင်လာကြတယ်… သူတို့တွေရော… ဘယ်လိုမြင်ကြမလဲ… ဘယ်လိုထင်ကြမလဲ… ဘယ်လိုတွေးကြမလဲ…\nအဲဒီနိုင်ငံခြားဧည့်သည်တွေ သူတို့ဌာနီပြန်သွားတော့ မြန်မာနိုင်ငံမှာတွေ့ခဲ့တဲ့ သူတို့ဘာသာရေးသင်္ကေတဂဏန်းက 969 တဲ့ဟေ့လို့…\nတကယ်တော့ ဘယ်သူမပြုမိမိမှုဖြစ်နေပြီ… ” Little knowledge is dangerous” ပါ…\nအဲဒီလိုပဲ အဲဒီ 69 တွေ 969 တွေဘယ်ကလာလဲဆိုရင်…\n(၂) ရာစုနှစ်လောက်က အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဟိန္ဒူလူမျိုးတွေရဲ့ ကာမရွှတ်တြ (Kama Sutra)လို့ခေါ်တဲ့ကျမ်းတစ်ခုကနေဆင်းသက်လာတာပါတဲ့…\nဒီလိုစာကိုရေးလို့ ကျွန်တော်ဘာသာရေးစော်ကားတာမဟုတ်သလို… လူမျိုးရေးထိပါးတာလဲမဟုတ်ပါဘူး…\nကျွန်တော်တို့လူမျိုး ပညာမတတ်လို့… ပညာရေးမကောင်းလို့… ဗဟုသုတမရှိလို့… နိုင်ငံတကာအမြင်မှာ အရှက်ရစရာဖြစ်ခဲ့ပြီးပါပြီ…\nအာဏာရှင်တွေအုပ်ချုပ်တဲ့… လူ့အခွင့်အရေးမရှိတဲ့ တိုင်းပြည်ရယ်… တိုင်းပြည်ထဲမှာ အလုပ်မရှိလို့ နိုင်ငံခြားထွက်ပြီး…\nသူများတွေမလုပ်ချင်တဲ့ အောက်ခြေသိမ်းအလုပ်တွေလုပ်ရတဲ့ လူမျိုးရမယ်လို့… မျက်နှာငယ်ခဲ့ရပြီးပါပြီ…\nအခုလဲ အမှတ်မထင်လုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက်… လူမျိုးဘာသာ… အရှက်ရမယ့်အရေးမို့…\nသံကိုယ်ကြပ်အကျီ င်္ဝတ်… သံခမောက်ဆောင်းပြီး….\nအောင်မယ်လေး စောကတဲ က ၉၆၉ ကို အတိုက်အခံလုပ်လာတာ။ ဖက်ကက်ပြောမှပဲ လုံးဝရှက်စရာပါ လား။ ဒီကဘုန်းကြီးတွေ ဒါကိုမသိဘဲဆော်နေကြတာ။ အမြန်တားဆီးသင့်တယ်ထင်တယ်နော်။ ဖက်ဖက် ကက်ပြောသလို သေချာလေးရှင်းပြပြီး မသင့်တော်ကြောင်းလေးပေါ့။ တကယ့်ကို အဖိုးတန်ဆောင်းပါးပါ။ ၇၈၆ ကတော့ အမကို မွတ်ဆလင်တယောက်က ပြောပြလို့ ရေးလိုက်တာ။ သူကလဲ မယုံကြည်ဘူးတဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်အမကတော့ အစကတဲ က ကိုယ့်တံဆိပ်ကိုယ်ရှိနေလို့ သူများနဲ့တုစရာမလိုဘူးလို့ယူဆခဲ့တာ။ ကားမှာကပ်ခိုင်းတာတောင် မကပ်ခဲ့ဘူး။ ဖက်ဖက်ကက်ပြောသလိုဆိုသေချာရှင်းရတော့မယ်။ မြတ်ချွာဖျား။\nတစ်ခုလောက်တော့ ပြောပြောခွင့်ပြုပါ။ မြန်မာမှာ လူကြီး၊ ဆရာ ဆရာမရှေ့မှာ ကျောင်းသား ကလေး လူငယ်တွေ လက်ပိုက်တာဟာ ယဉ်ကျေးမှုလို့သတ်မှတ်တယ်။ အဲဒါကို စာရေးသူပြောတဲ့ နိုင်ငံခြားသားရဲ့တိုင်းပြည်က ရိုင်းတယ်သတ်မှတ်လို့ ကိုယ့်မြန်မာယဉ်ကျေးမှုကို ရိုင်းတယ်လို့သတ်မှတ်ပြီး မြန်မာတွေမလိုက်နာပဲ သူပြောတဲ့ယဉ်ကျေးတယ်ဆိုတဲ့ အပြုအမူကိုလိုက်နာရမှာပါလား။ အရောင်တွေကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တာကိုပဲ ကြည့်ပါဦး အမျိုးမျိုးဖွင့်နေကြတာမဟုတ်ပါလား။ ဘာသာရေးမှာလည်း ဒီလိုပဲ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အယူအဆတွေ လိုက်နာပုံတွေမတူကြပါဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင် အခု ၉၆၉ ဆိုတာက ရတနာသုံးပါးရဲ့ ဂုဏ်တော်တွေကို ကိုယ်စားပြုထားတာပါ (ဘုရားဂုဏ်တော် ၉ပါး၊ တရားဂုဏ်တော် ၆ပါးနဲ့ သံဃာဂုဏ်တော် ၉ပါး) ပါ။ သူပြောတဲ့ အင်္ဂလိပ်ဂဏန်း 69 မဟုတ်ပါဘူး။ မြန်မာဂဏန်း ၉၆၉ ပါ။ သူ့ဘာသာ သူတို့အင်္ဂလိပ်ဂဏန်း 69 ကိုကြိုက်သလိုအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ပါစေ ကျမတို့မြန်မာဂဏန်း ၉၆၉ ရဲအဓိပ္ပါယ်နဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ သူတို့ အင်္ဂလိပ်ဂဏန်းကို ယူသုံးထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျမတို့မြန်မာဂဏန်းကိုပဲ အသုံးပြုထားတာပါ။ သူများယောင်တိုင်းလိုက်ယောင်တာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ ရတနာသုံးပါးဂုဏ်တော်တွေကို ရည်ညွှန်းထားတာကို စော်ကားသလိုဖြစ်နေလို့ပြောခြင်းပါ။\nကိုး ခြောက် ကိုး( ၉၆၉ ) နဲ့ နိုင်း စစ် နိုင်း (969) သပ်သပ် စီ လို့ သဘောပိုက် လိုက်တယ်။\n၉၆၉ ဆိုတာဟာ 969 လို့ ဘာသာပြန်လို့ရပေမဲ့။ 969 ဆိုတာကတော့ 69 မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။ အဲနောက်ဆုံး\nဒီလူတွေက ၆၉/69 လို့ အမည် ပေးခဲ့ရင်တောင်မှ သိသူများအတွက် ပြုံးစရာဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီ 69 ဟာ ထိုကဲ့သို့ သံဝါသပြုတဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခုအနေနဲ့ တရားဝင်သတ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ပါ။ အနောက်တိုင်းသား လူငယ်များ တစ်ချိန်တစ်ခါက slang ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ခဲ့သော အမှတ်အသားတစ်ခုသာဖြစ်ပါတယ် လို့ထင်ပါတယ်။ ဟိန္ဒူဘာသာ စကားနဲ့ဆိုရင်ကော 69လို့ ခေါ်ထားတာရှိလို့လား။ အဲသလိုသာ စာတွေးမတွေးပဲ နှာတွေး တွေးနေရင်တော့ 86 သည်လည်း အဲသလို အထဲမှာပါနေ နိုင်ပါတယ်။ ထပ်တွေးမိရင် 89 ဆိုတဲ့ သင်္ကေတ ကတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ကြမ်းအုံးမယ်။ 89 ဆိုတဲ့ ဆိုဒ်ကိုတော့ သွားမကြည့်နဲ့နော် သုံးလေးခေါက်လောက်သွား ကြည့်ပြီးရင်\nဗိုင်းရပ် တွေဘာတွေဝင်ရင်ဝင် ဒါမှမဟုတ် browser ဖွင့်တိုင်း မဟုတ်ကဟုတ်က pop up တွေတက်လာလိမ့်မယ်။ ကိုယ်တိုင်ခံလိုက်ရလို့ ပြောတာနော် :harr:\nကျွန်တော် ဘာသာခြား၁/၂ ယောက် ကို ၇၈၆ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးကြည့်တယ်။ မသိကြပါဘူး။ ရှိရင်ရှိမယ် ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံခြားမှာ လူတိုင်းဖောဖောသီသီသုံးနေတဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး ထင်ပါတယ်။\nမြန်မာပြည်ကလွဲ လို့ နိုင်ငံခြား ဆိုင်တွေမှာတောင် အဲသလို ရေးထားတာ မတွေ့မိပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်လို Halal ရေးရင်ရေး အာရပ်လို حلال (မှန်ချင်မှမှန်မယ်) ဟာလာ ရေးရင်ရေးမယ်။\nမြန်မာပြည်ဆိုရင်တော့ မြန်မာမူဆလင်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူစွာ သတ်မှတ်ရင် မြန်မာလိုလည်းရေးပေါ့ဗျာ။ အတင်းအကြပ်ရေး ရမယ်ပြောတာ\nမဟုတ်ပါဘူးနော်။ ဘယ်နံပါတ် ကိုမှ အားပေးနေခြင်းမဟုတ်ပါ အတွေးလေး တစ်ခုထဲမှာ ချောင်ကပ် မနေပဲ မှန်တာကိုတွေးနိုင်အောင်..ကိုယ့်ထင်မြင် တွေးတောချက်လေးကို ဖော်ထုတ်ပြတာပါ။ အသုံးတဲ့ မယ်ထင်ရင်တော့ ယူသုံးပြီးတွေးကြည့် လိုက်ပါ။ စကားမစပ်..wikipedia, wikianswer & urbandictionary တို့ဆိုတာ လူသုံးများပေမဲ့ တကယ်တော့ တရားဝင် သိက္ခာရှိသော ဆိုဒ်များမဟုတ်ကြပါ။ ဦးသူဝင်ရေးတဲ့ ဆိုဒ်တွေပါ။\nအခုမြန်မာပြည်မှာ မရှိဘူးလို့ ပြောနေတဲ့ rohingya ဆိုတာ ကိုတောင်အဲဒီထဲ ရေးထားတာ ဝင်ဖတ်လို့ရတယ်။ လူတိုင်းလည်း ဝင်ပြင်လို့ရပါတယ်။ အဲဒါတွေထဲ ဝင်ဖတ်ရုံနဲ့တော့ အကုန်လုံး အမှန်တွေလို့ ယူဆပြီး ရပ်မနေစေချင်ဘူး။ အမှားတွေ..လုပ်ကြံရေးထားတာတွေ ပါပါတယ်။ တကယ် မှန်မမှန် သိချင်ရင် ရှာဖွေမှုတွေ ဆက်လုပ်သင့်ပါတယ်။\nစကားမစပ်..အဲသလိုသာတွေးနေမယ်ဆိုရင်တော့..68/89/69 နှစ်တို့ မှာသေရင်တောင်မှ ကွယ်လွန်သူ့ အသက်ကို အင်္ဂလိပ်သတင်းစာထဲ့ ထည့်ရေးရမှာ ရှက်နေရတော့မှာပဲ။\nတော်ကြာသူများတွေက သံဝါသပြုရင်း သေသွားတယ်ထင်နေအုံးမယ်။ :harr:\nလူအများလက်ခံရင်… အောင်မြင်မှာဖြစ်ပြီး.. လူအများလက်မခံရင်ကျဆုံးမှာပေါ့…\nဒီလိုခေတ်ကြီးထဲ.. ကမ္ဘာ့အမြင်ကလည်း အမြဲထည့်တွက်ရမှာပါပဲ..\nအလံက.. အမေရိကန်တယောက်က..သီရိလင်္ကာမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာအတွက်လုပ်ပေးသွားတဲ့အလံ..။\nဒါကိုမှ.. (တတိယသံဃာယနာတင်ပြီး..) ဗုဒ္ဓဘာသာထဲ..ဟိန္ဒူအငွေအသက်အတွန်းထည့်ဆုံးလို့ ယူဆရတဲ့.. အသောကမင်းကြီးစိုက်ခဲ့တဲ့.. . (ဘာသာခြားတွေအပိုင်းပိုင်းဖြတ်မြုတ်သွားတဲ့) ပြန်ဖော် ကျောက်တိုင်ထိပ်ခေါင်း အမှတ်အသားနဲ့ထပ်ပိတ်တယ်..။\nကျုပ်ကိုသာဒီဇိုင်းအပ်မယ်ဆိုရင်တော့. ၉၆၉ကို.. ဂဏန်းအင်းကွက်နဲ့ချပြီး… လုပ်တယ်..။\nဗမာ့နည်းစစ်စစ်… လက်ရေးစာသားနဲ့..။ :harr:\nအဲ..သဂျီးအကြံလည်း မဆိုးဘူးဗျ။ စဓဗဝ လိုအင်းကွက်ထဲထည့်လိုက်ရင်..မိုက်မယ်နော်။\nလုပ်တာတော့လုပ်ကြပါ အစွန်းတော့မရောက်စေချင်ဘူး။ နောက် ၉၆၉ ကိုတော့သဘောမကျရိုးအမှန်ပါပဲ အထူးသဖြင့် သူများလုပ်လို့လုပ်လုပ်ရတယ်ဆိုတာကြီးကို ကို မကြိုက်နိုင်တာ။ ဘာသာ သာသနာကို အဲ့လိုကာကွယ်မှရမှာတဲ့လား ???????\nသံချပ်ကာ အကျီ င်္ဆန့်အောင် ကိုယ်ကိုနည်းနည်းကျုံ့လိုက်လို့ထင်တယ် ကြောင်မော်ဒယ်ဘွိုင်း ဖြစ်နေတယ်။ :harr:\n၉၆၉ အကြောင်း လူပြောသူပြောများလို့ နည်းနည်းပါးပါး ကြားဖူးပေမယ့် သူများဘာသာက ဂဏန်းကို တုပထားတယ်လို့ ယူဆပြီး မကြိုက်ဘူး။\nအဲဒါဆို ဗုဒ္ဓဘာသာအတွက် ဘာအမှတ်အသားရှိသလဲလို့ စဉ်းစားမိတော့ ပိုစ့်တစ်ခုမှာ ကြောင်ဝတုတ်ရေးဖူးတဲ့ အရဟံ ရှိတာပဲ ဆိုတာကို အမှတ်ရမိသွားတယ်။\nအမှန်တကယ်တော့ ကိုယ့်ဘာသာရဲ့ အဆုံးအမကို ရင်ထဲက သိနားလည်ပြီး လိုက်နာနိုင်အောင် ကျင့်သုံးနိုင်အောင် ကြိုးစားဖို့က အဓိကပါပဲ။\nဘုရားအဆုံးအမကို တကယ်သာလိုက်နာခံယူကျင့်သုံးနိုင်ရင် ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိမယ်။\nသူတပါးကိုလည်း ပျက်စီးအောင်၊ ဆုံးရှုံးနစ်နာအောင် မနှောင့်ယှက် မဖျက်ဆီးတော့ဘူး။ :buu:\nဆိုတော့ တားပဲ တားရမလား\nဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံတကာကို ပဲ သိအောင် လုပ်ပေးရမလား\nလူကတော့ အပေါ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ လုပ်ချင်မိတယ်\nတစ်ကယ်တော့ အထိမ်းအမှတ် စတစ်ကာတွေထက် တစ်ကယ့်ရင်ထဲမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သေသေချာချာ ထည်ထည်ဝင်ဝင် နေရာယူကြဖို့ပါ…..။ ခုတော့ ဆိုင်းဘုတ်တွေက များပြီး ဘာမှအလုပ်မဖြစ်တဲ့တိုင်းပြည်ပြပါဆိုရင်ဖြင့် ……………………………………………………..????????????????????\nဘာကပ်ကပ် အားပေးတယ်….786 ကပ်လဲ အားပေးတယ်….၉၆၉ ကပ်လဲ အားပေးတယ်…အရဟံ ရေးထားလဲ သဘောကျတယ်…ဗုဒ္ဒံ ဓမ္မံ သံဃံ ရေးထားလဲဖြစ်တာပဲ….ပဉ္စဂုဏံ အဟံ ဝန္ဒာမိ ရေးထားလဲ ဖြစ်တာပဲ…လက်ဝါးကပ်တိုင် ချိတ်ထားလဲ ဘာဖြစ်သေးလဲ…ဈေးဝယ်မလို့သွားတယ်…ထမင်းစားမလို့သွားတယ်…786 တံဆိပ်တွေ့တယ်….ဘာဖြစ်လဲ…ပြန်ထွက်လာတယ်…ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ်ပါ…အရဟံတွေ့တယ်…၉၆၉ တွေ့တယ်…ဪ…ဒါ ဗုဒ္ဒဘာသာဆိုင်…အားပေးတယ်…ဒါ ကိုယ့် ကိုယ်ပိုင်လွပ်လပ်ခွင့်လေ…ဘာတံဆိပ် ကပ်ကပ် ဘာကိုသိစေချင်သလဲဆိုတာ ပြတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကပ်တာမို့လို့ ဘယ်လိုမျိုးကပ်ကပ် ဘာဆိုလိုလဲဆိုတာ သိတယ်…နားလည်တယ်…သဘောပေါက်တယ်…ဘာကပ်ကပ် လက်ခံတယ်…ဘာမှ အငြင်းမပွားလိုဘူး…\nတမီး မနေ့ကထိ ရှက်ရှစ်နစ် မပြည့်သေးလို့ ဒီနေ့မှပဲလာဖတ်သွားတယ်။\nကိုဂျီးဖက်အတွက် သံချပ်ကာကို ဆိုဒ်မှန်အောင် မှာပေးမယ်။\nattach ment says:\n‘786’ ဆိုသည်မှာ အာရဗီ (Arbic) စကား ‘Bismillah al-Rahman al-Rahim’ဗစ္စမစ်လားဟေရ်ရဟ်မားနစ်ရ်ရဟီး(မ)။ကို ‘Abjad numerical’ နည်းအရ (စုစုပေါင်းတန်ဘိုး “786”) ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင်ပြေအောင် ဘာသာပြန်ရလျင် “အကြင်နာတရား၊ မေတ္တာ ကရုဏာ ကျေးဇူးတော်ဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားသခင် (Allah- အလာအရှင်မြတ်) ဟု ပြန်ရလျှင် ဆီလျော်မည်။\nAbjad numerals စနစ်သည် အာရဗီ ဗျည်း ၂၈ ခုကို ဂဏန်းများသုံးသော နည်းအဖြစ် ၈ ရာစု မတိုင်ခင်မှ စတင်အသုံးပြုသော နည်းဖြစ်သည်။ တစ်မှ ၁၀၀ဝ အထိ သတ်မှတ်ဖော်ပြနိုင်ပြီး အောက်တွင်လေ့လာ နိုင်သည်။ (ဓါတ်ပုံနှင့်တွဲ၍ ကြည့်ရှုနိုင်သည်)။\n“Bismillah al-Rahman al-Rahim”\n(2+60+40+1+30+30+5+1+30+200+8+40+50+1+30+200+8+10+40) = 786ဖြစ်ပါသည်။\nမြန်မာတွေ “လှည်းဝင်ရိုးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရားပေါင်း”(ဘုရားပေါင်း ၄၄၄ ၆ရ ၃၃) ကိုမှတ်သလို ခပ်ဆင်ဆင်ပေါ့နော..\nKFC ရေ..ဘယ်လိုမှတော့ မအောက်မေ့ပါနဲ့..ခင်ဗျားပိုစ့်ကုို အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးခြင်တဲ့ သဘောနဲ့ ဝင်ရေးခဲ့ပါတယ်။ အခုဟာကတော့ attach ment ရေးထားတာလေး\nဖတ်ရလို့ သိထားတာလေးပြောရင်း မသိတဲ့ အဖြေလေးတွေများ ရမလားလို့။\nပထမဆုံး ပြောချင်တာကတော့ ၇၈၆နဲ့ပတ်သက်လို့ ဖွဘုတ်ပေါ်မှ မွန်သူရဲကောင်း အမည်ဖြင့်\nလူတစ်ယောက် က တခါရေးထားဘူးတာ ဖတ်လိုက်ရတယ် အဲဒီဂဏန်း or Bismallah or Basmala ဟာ\nQueen ရဲ့ Bohemian Rhapsody ထဲမှာပါကြောင်း ဒါတောင်မသိကြဘူးလား ပညာမတတ်ကြဘူးဆိုလား ဘာလား ပြောထားကြသေးတယ်။ (သူရေးထားတဲ့ အတိုင်းဖေါ်ပြချင်တာ သွားပြန်ရှာကြည့်သေးတယ်။\nမျက်စိပဲမွဲလို့လား..မတွေ့ခဲ့ပါ)။သိသောသူများ ပညာတတ်သူများကို မေးချင်တာက\nဒီလို “အကြင်နာတရား၊ မေတ္တာ ကရုဏာ ကျေးဇူးတော်ဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားသခင် ကို\nချီးမွမ်း ထောပဏာ ပြုပါသည်” ဆိုသော လွန်စွာကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော အနက်အဓိပ္ပါယ် ရှိသော\nကိန်းဂဏန်း၏အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ ပညာမတတ်သော မြန်မာနိုင်ငံသားများဟာ\nနှစ်ပေါင်းမြောက်များစွာ၊ ဘယ်ဘာသာခြားများ၏ လေးနက်စွာ ရှင်းပြခြင်းကို\nမခံခဲ့ကြရတာလဲ။ “၂၁ရာစုနှစ်မှာ အုပ်စိုးရမည်တို့”..“မင်းတို့ဘုရားနဲ့ ၂၁ပေါက်ကစားရင်း\nနိုင်လို့” တို့ စတဲ့..စိုးရိမ်စရာ/လှောင်ပြောင် ကောလဟာလ စကားများမှလွဲ၍ ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်တော်များဖြင့်\nပြည့်စုံခြင်းကို ဖော်ညွှန်းသည်ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မရှင်းပြခဲ့ပါ။ အများသုံးနေတဲ့စကား\nနဲ့ပြောရရင် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုမရှိဘူးပေါ့ဗျာ။ အဲ..အခု ပြဿနာတွေကြီးထွား လာတော့မှ\nကျေးဇူးပါ အာရဗီဗျည်းများ ကို ဂဏန်းများသုံးသော နည်းဟာ ၈ရာစုမတိုင်ခင်က စတင်အသုံး\nပြုကြောင်းသိလိုက်ရလို့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစကားစုကို ရ၈၆ အဖြစ်ပြောင်းပြီး စတင်ပြီး သုံးစွဲနေတာကရော\nဘယ်နှစ်ခုနှစ်ကလဲ ခင်ဗျာ။ ကျမ်းစာထဲမှာရော ဖော်ပြထားသလားခင်ဗျား။\nအောက်ကလင့်လေးတွေ သွားကြည့်ပေးပါ ခင်ဗျာ။ ယုံကြည်စိတ်ချ ရသော လင့်များ\nမဟုတ်ပေမဲ့ ရ၈၆နဲ့ပတ်သက်လို့ ရေးထားတာ လေးတွေတွေ့ လို့ပါခင်ဗျာ။\nကိန်းဂဏန်းများကို သုံးခြင်း ဗေဒင်ဟောခြင်း စသည်ဟာ အဲဒီဘာသာနဲ့ မကိုက်ညီကြောင်း သိထားပါ\nတယ်။ ထိုသို့ ဂဏန်းများဖြင့် ဖော်ပြခြင်းဟာ guilty/against/evil ဖြစ်ကြောင်းကို အဲဒီလင့်တွေ\nထဲမှ ဖေါ်ပြထားပါတယ်။ အဲဒါကို ဘာအတွက် မြန်မာပြည်မှာ သုံးနေကြတာလဲ? တစ်ခြားနိုင်ငံတွေမှာ မသုံးကြပေမဲ့\nသိသလောက်ကတော့ ပါကစ္စန်/အိန္ဒိယ အချို့နေရာများနှင့် မြန်မာပြည်မှာပဲ သုံးနေတာတွေ့ရတယ်။\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံသားများဟာဖြင့် ပညာမတတ်သူ များသဖြင့် တစ်ယောက်ယောက်က\nအထက်ပါမေးခွန်းများ အကြောင်းအရာများကိုသေသေချာချာရှင်းပြနိုင်ရင် အကျိုးများပါလိမ့်မယ်။ကျေးဇူးပါ။\nKFC ရေ..ခင်ဗျားပိုစ့်ကုို အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးတဲ့ သဘောနဲ့ ဝင်ရေးခဲ့ပါတယ်။ သံချပ်ကာအင်းကျီ ဝတ်တာ လက်ခံပေမဲ့။ ခင်ဗျားလက်ထဲကဓားကြီးကတော့ လက်ပင်းတောင်ယားလာပြီ အခုဟာကတော့\nattach ment ရေးထားတာလေး ဖတ်ရလို့ သိထားတာလေးပြောရင်း မသိတဲ့ အဖြေလေးတွေများ\nရမလားလို့။ ပထမဆုံး ပြောချင်တာကတော့ ၇၈၆နဲ့ပတ်သက်လို့ ဖွဘုတ်ပေါ်မှ မွန်သူရဲကောင်း အမည်ဖြင့်\nQueen ရဲ့ Bohemian Rhapsody ထဲမှာပါကြောင်း ဒါတောင်မသိကြဘူးလား ပညာမတတ်ကြဘူးဆိုလား ဘာလား\nပြောထားကြသေးတယ်။ (သူရေးထားတဲ့ အတိုင်းဖေါ်ပြချင်တာ သွားပြန်ရှာကြည့်သေးတယ်..မျက်စိပဲမွဲလို့လား..မတွေ့ခဲ့ပါ)။\nသိသောသူများ ပညာတတ်သူများကို မေးချင်တာက\nဘယ်နှစ်ခုနှစ်ကလဲ ခင်ဗျာ။ ကျမ်းစာထဲမှာရော သုံးခွင့်ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားသလားခင်ဗျား။\nထဲမှ ဖေါ်ပြထားပါတယ်။ အဲဒါကို ဘာအတွက်သုံးနေကြတာလဲ? တစ်ခြားနိုင်ငံတွေမှာ မသုံးကြပေမဲ့\nကိုယ့်နိုင်ငံ ကိုယ့်လူမျိုး ကိုယ့်ဘာသာရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုပုံဟာ\nအခြားနိုင်ငံ အခြားလူမျိုး အခြားဘာသာ အခြားအစုအဖွဲ့ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုပုံနဲ့ မတူနိုင်ပါဘူး..\nအဲဒါကို ထပ်တူပြုပြီး ပြောဆို ကဲ့ရဲ့ လှောင်ပြောင် ရင် သူ့အလွန် သူ့အမှားသာဖြစ်ပါတယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါတွေကပ်တာကို သိပ်သဘောမကျပါဘူး။ အပြစ်လဲမဆိုပါဘူး..။\nအရည်အသွေးမှန် ဈေးနှုံးမှန် တဲ့ ထုပ်လုပ်ဝန်ဆောင်မှု့လုပ်ငန်းတွေ အသင်းစုဖွဲ့ပြီး အမှတ်အသားတံဆိပ်လုပ်ထားမယ်\n(ဘာသာရေးအရ ခွဲထာတာမျိုးလဲ ထည့်ချင်ထည့်ပါ)\nအဲဒီတံဆိပ်ကပ်တဲ့ဆိုင်တွေ တက္ကစီတွေ လုပ်ငန်းတွေမှာ\nအဲဒီတံဆိပ်ကပ်ပြီးမှ စည်းကမ်းဖေါက်ဖျက်တဲ့ လုပ်ငန်း၊ဆိုင် တွေကို\nအမှန်တကယ်နာမည်ပျက်စေမယ့် အမည်ပျက်စာရင်းသွင်းပြီး လူထုကိုကျေညာမယ် ဆိုတာမျိုးလုပ်နိုင်ရင်…..\nအဲသည်တံဆိပ်မျိုးက တိုင်းပြည်နဲ့လူမျိုးအတွက် ပိုအကျိုးရှိမယ်ထင်တာပဲ….\nအယ်လ်အေကစားသောက်ဆိုင်တွေမှာ.. A,B,C ဆိုပြီး အစိုးရ Public Health ကလိုက်ကပ်တယ်ဦးပါရေ..။\nဆိုင်ရှေ့မှန်မှာ လူမြင်သာအောင် ကပ်ကိုကပ်ရတယ်..။\n.. မြန်မာပြည်က လက်တွေ့ကျကျ အဲလိုလုပ်ဖို့ကောင်းတယ်..။\nအဲဒီအပေါ်ကလင်ခ့်မှာ ရိုးမမြန်မာဆိုင်ထည့်လိုက်တာ.. စကိုးလ်၈ဝထွက်လာသဗျ..။\nဘာသာရေးအမှတ်အသား logo အသစ်အဆန်းတွေ ထွင်နေဖို့ ပြိးတော့အခြားဘာသာတွေနဲ့\nသူကသာ၏ ငါကသာ၏ ပြိုင်နေဖို့ထက် မိမိဖာသာ လိုက်နာကျင့်ကြံအသုံးချတဲ့သင့်တဲ့\nဘာသာလို့ထင်ပါတယ်….. အဲ့ဒလိုနဲ့ ပြောဆိုဆုံးမလို့ရနိုင်တဲ့လူကို ပြောဆိုဆုံးမပြီး\nဒါပေသိ လောကမှာ လူမိုက်နှင့် လူလိမ္မာ ဘယ်သူကပိုများဆိုရင်တော့…………\nလူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့စိတ်ပေါ်မှာပဲမူတည်တာပါ\nခုလည်း အေးဆေးနေချင်တဲ့လူငယ်တွေက ဘာသာပေါင်းစုံပွဲတွေလုပ်ကြ\nငြိ်းချမ်းရေး စတေကာတွေ ဝေကြ တစ်ချို ့တွေကလည်း ဆူပူမှုကိုလုပ်ဖို့အသင့်\nငြိမ်းချမ်းရေးစွာနေချင်လို့ ဘာသာပေါင်းစုံက ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက်အလုပ် လုပ်မယ့်လူတွေ\nစုပြီးနေပူထဲ လုပ်နေတာတောင် ဖုန်းဆက်ပြီးအဆဲခံရသေးတယ် ဘယ်လိုလူတွေလည်းမသိဘူး။\n“ကျွန်ုပ်ကြောင့် လူမျိုးရေး၊ဘာသာရေး အထိကရုဏ်း မဖြစ်ပါစေရ”\nကြောင်ဝတုတ် တဲ့လား…..တစ်နေ့ ပြင်သစ်က လာတဲ့ နှိုင်ငံခြားသား တစ်ယောက်နဲ့ ရန်ကုန်မြို့က မြန်မာထမင်းဆိုင် တစ်ခု့မှာ ထမင်းအတူစားနေစဉ်..ထမင်းဆိုင်ကမွေးထားတဲ့ ဝဝတုတ်တုတ် ကြောင်လေးတစ်ကောင်ကို ပြင်သစ်သားက မြင်တော့ ကျနော် အညာသားကိုမေးတယ် အဲ့ဒါဘာကောင်လည်းပေါ့..အညာသားတို့ အင်္ဂလိပ်စာ ကျွမ်းကျင်အဆင့်က A ဆိုတဲ့ အက္ခာတောင် ရွာက လည်းထောက်နဲ့ တူလို့သိ့နေတာ..ဆိုတော့ကား..ခွေးအတစ်ကောင်ကိုအညာက လှည်းကျိုးနင်းမိတဲ့အသံ တနည်းအားဖြင့် ငပိ့သံနှောတဲ့ စကားနဲ့ ရှင်းပြရတာပေါ့..အဲ့ဒါ fat cat ..ခေါ်သဗျာပေါ့..ဆိုတော့..အနှီ ပြင်သစ်နှိုင်ဂံခြားသားဆြာ ကြီးက fat cat တဲ့လား..cat ဆိုတာကို pussy လို့လည်း ခေါ်တယ် ငပိန်းအညာသားရဲ့ မှတ်ထား..မင်းတို့လူမျိုး(ဦးသန့်…ဒေါ်အောင်ဆန်းစု့ကြည်..ကျန်တဲ့ နှိုင်ငံဂုဏ်ဆောင် ကမာ္ဘသိ့ ပုဂ္ဂုလ်ကျော်တွေ အပါအဝင်နော်) ပညာမတတ်လို့… ပညာရေးမကောင်းလို့… ဗဟုသုတမရှိလို့… နိုင်ငံတကာအမြင်မှာ အရှက်ရစရာဖြစ်ခဲ့ပြီးပါပြီ…ခု့မင်းလည်း မှတ်ထား…CAT…ဆိုတာကို PUSSY လို့လည်းခေါ်သေးသကွဲ့..ဆိုတော့ကား…ခု့မင်းနဲ့ငါ တွေ့မြင်ရတဲ့ သတ္တါလေးက မင်းပြောသလို fat cat ဆိုရင် နောက်တစ်မျိုးက fat pussy လို့လည်းခေါ်လို့ရတာပေါ့ကွယ်.pussy ဆိုတာတော့ ငါက မင်းကို ကြောင်လို့ပဲ မှတ်ယူစေချင်တာနော်..အဲ့လိုမှ့ မဟုတ်ပဲ ..+18 တွေ နဲ့မင်းဘာသာ အတတ်ကြူးပြီး မှတ်ယူရင်တော့…ကို့…ဒေါသ..နဲ့ ကိုပေါ့ကွယ်…fat = ဝသော ဖောင်းသော ပြည့်ဖြိုးသော..pussy= အညာသားတို့ကတော့ ကြောင်လို့ အသိ့ဘူးနော်..ဟိုဟာလို့ပဲ ထင်တာပဲ ကိုယ်က ဒီလောက်သိ့တာကိုးဗျ..ဆိုတော့ကား ၂ ခု့ပေါင်းတော့ ကျနော်အညာသား ငပိန်းလေးက ပြင်သစ်ဆြာကြီးစကားကို ဒီလိုတွေးပြီး အထင်ကြီးမှတ်ယူလိုက်ပါတယ် အထင်ကြီးဆို သူကနဂံခြားသားကိုဗျ.(.fat pussy= ပူစီဖောင်းဖောင်းလေး..ပေါ့…)


အမွေးစားအမွေခံ – မြန်မာသတင်းစုံ\nPosted on April 4, 2021 Author admin\tComments Off on အမွေးစားအမွေခံ\nလက်ထဲမှာ ပူခနဲဖြစ်သွားသဖြင့် ဝေလင်း တစ်ယောက် ငေးမောပြီး အတွေးနွံထဲနစ်နေရာမှ သတိဝင်လာသည်။ သူ့လက်ထဲကစီးကရက်မီးက အစီခံကို ထိလာပြီးသူ့လက်ကို အပူဟပ် သွားသည့်တိုင်အောင် သူ့အသိစိတ်တွေက ဆုံးစမဲ့လွင့်မျှောနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၀မ်းနည်းစိတ်တွေကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာပြည့်ကျပ်နေသည်။ ဖေဖေ၊မေမေရဲ့သားအရင်းမဟုတ်ဖူးဆိုသော အသိကသူ့ရင်ထဲမှာ လွမ်းမိုးနေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုမချစ်လို့လားချစ်ပါသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့ကိုသားအရင်းလိုပင် သဘောထားပြီး ချစ်ခဲ့ကြသည်။ သူ့ကလည်း ဖေဖေ ဦးဝေမင်းနှင့် မေမေဒေါ်ဖြူပြာလင်းတို့ကို ချစ်ပါသည်။ သူတို့(၂)ဦးက သူ့ကိုသူမတို့သားအရင်းပါဟုပင်အခုထိပြောနေကြတုန်းပင်။ မထင်မှတ်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုကြောင့် သူသိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ပြောရလျှင်တော့ မေမေ ဒေါ်ဖြူပြာလင်းမှာ ရှိနေသော နှလုံးရောဂါကြောင့် မမကြီး နီလာမင်းနှင့် မမလေး နီလာလင်းတို့ကို မွေးဖွားပြီးသည့်နောက်တွင် ယောင်္ကျားလေးလိုချင်သဖြင့်ကလေးထပ်ယူခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ထိုကိုယ်ဝန်ကား မေမေဖြူပြာလင်းတွင် အဖတ်မတင်ခဲ့။ ဆေးရုံတွင် ခက်ခက်ခဲခဲမွေးဖွားပြီး မေမေဒေါ်ဖြူပြာလင်းအသက်ကိုကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မွေးဖွားလာသည့် ကလေးမှာ ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘယ်သူမှန်းပင် သေချာမသိသော သူ၏မိခင်က သူ့ကိုဆေးရုံမှာ မွေးဖွားပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။\nဆေးရုံမှတ်တမ်းများမှာလဲ လိပ်စာလိမ်ဖြင့် ဆိုတော့ ဘယ်လိုမှစုံစမ်းမရခဲ့။ သို့ဖြင့် ယောင်္ကျားလေးအရူးအမူးလိုချင်နေသော ဖေဖေနှင့်မေမေကသူ့ကို အမွေစားအမွေခံစာချုပ်ဖြင့်မွေးစားခဲ့ကြသည်။ ထိုအကြောင်းများကို သူ(၁၀)တန်းအောင် တက္ကသိုလ်တက်သည့်အချိန်ထိမသိခဲ့ပါ။ သူထိုအကြောင်းများကို ဘယ်လိုသိလာရသလဲဆိုတော့.. အဓိကပြောရလျှင် မလတ်နီလာလင်းကို ဖေဖေ၊မေမေတို့မှ ပေးစားခဲ့သည့် သူ့ယောက်ဖ ကိုတင်မောင်ထွန်းနှင့်တိုက်ရိုက်သက်ဆုိုင်နေသည်။။ သောက်ကျင့်မကောင်းသော ထိုလူကြောင့် သူသည်ဖေဖေ၊မေမေတို့၏ မွေးစားသားဖြစ်ကြောင်း သူသိခဲ့ရပြီး အခုလိုစိတ်လေပြီး အိမ်မှာ မနေချင်သည့်အဆင့်အထိဖြစ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြောရလျှင်တော့ မလတ်နှင့်သူကားငယ်ငယ်ကတည်းကအရမ်းချစ်ကြသည်။ ဆိုးတူကောင်းဘက် တိုင်ပင်ဖောတိုင်ပင်ဖက်…သူ့စိတ်ထဲမှာ မလတ်ကိုသူသတိရလာသည်။ မလတ်ရယ်… သူ့စိတ်ကူးများက ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်ခဲ့ကြသည့် မိသားစုဘ၀လေးဆီလွင့်မျှောသွားသည်။မလတ်နှင့်သူနှင့်ကား အသက်သိပ်မကွာ… မလတ်နှင့်သူနှင့် (၂)နှစ်သာ ကွာသဖြင့် သူတို့(၂)ဦးထက် (၆)နှစ်ကျော်လောက်ကြီးသော မကြီးနှင့် သူတို့ကြားမှာ တိုင်ပင်ရန်မ၀ံ့ရဲကြ။ မလတ်ကား ရုပ်တော်တော်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။ မလတ်ကား(၉)တန်းကျောင်းသူဘ၀ ကတည်းကကြိုက်သူတွေဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသည်။ မလတ်ကား သူနှင့်အတူကျောင်းသွားကြလျှင် စာလိုက်ပေးသောသူများ၏ စာများကို ပြုံးပြုံးလေးယူလိုက်တာဘဲ။\nသူကမယူစေချင်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မလတ်ကို ပေးလာသောစာများကို မလတ်မဖျောက်ပစ်မိလို့ ဖေဖေမေမေတို့တွေ့သွားလျှင် မလတ်ကိုရိုက်တာကြောင့်။ ဒါကြောင့် ရည်းစားစာတွေပေးလာလျှင်.မလတ်ကိုမယူစေချင်ကြောင်းပြောပေမဲ့.. မလတ်ကတော့ သူ့ကိုဒီလိုကြိုက်တဲ့သူများတာကို သဘောကျနေပုံပင်။ သူမကစာများကိုယူလာပြီး သူ့ကိုထိုသူများရေးသော ရည်းစားစာကိုပြကာ နှစ်ယောက်အတူ စာကျက်ရင်းပြကာ ခိုးဖတ်ရင်း အရေးအသားများကိုရီကြသည်။ ဒါပေမဲ့မလတ်က စာညံ့သည်။ စာမေးပွဲ (၁)နှစ်ကျပြီး (၁၀)တန်းနှစ်တွင် သူနှင့်အတူတူတက်ခဲ့ရသေးသည်။ သူစာမေးပွဲအောင်လို့ တက္ကသိုလ်တက်တော့ မလတ်ကား ဆယ်တန်း(၂)ခါမြောက်ကျသည်။ ဖေဖေမေမေတို့က… ကျမှာပေါ့…စာမလုပ်ဘဲ..ရည်းစားဘဲထားနေတာကိုလို့ပြောတော့ မလတ်ငိုသည်။ မလတ်ကိုသူသနားမိသည်…မလတ်သည်သူ့ကိုလာပေးသည့်ရည်းစားစာများကိုယူသော်လည်း ရည်းစားမထားခဲ့တာသူအသိဆုံး။ မလတ်၏ ဥာဏ်ထိုင်းမှုကြောင့် ကျတာပင်။ မလတ်ကိုသူကဘဲချော့ရသည်…ဖေဖေမေမေတို့ပြောတာကိုစိတ်ထဲမထားပါနဲ့ပေါ့ မလတ်ကား နေပါစေမောင်လေးရယ်..မလတ်ရဲ့ကံပေါ့.. တကယ်တော့ မလတ်ရည်းစားမထားဘူးဆိုတာ မောင်လေးအသိဆုံးပါလို့ ငိုယိုပြီးပြောခဲ့တာကို သူ့မျက်လုံးကမထွက်သေးဘူး။ ဒီလိုနဲ့ သူဒုတိယနှစ်တက်လို့ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာမလတ်ကို အိမ်ကယောင်္ကျားပေးစားဖို့စီစဉ်နေပါပြီ။ ခြေငြိမ်အောင်လို့တဲ့။ ကိုတင်မောင်ထွန်းတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးပင်။ ဖေဖေမေမေတို့နဲ့ထိုလူရဲ့မိဘတွေက ရင်းနှီးကြသည်။\nထိုမှစပြီး ပေးစားဖို့ရာ အထိဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့စီစဉ်ရခြင်းမှာလည်း ဖေဖေမေမေတို့က မကြီးတုန်းကသူတို့အသိတစ်ယောက်ရဲ့သား ဆရာဝန်တစ်ဦးနဲ့ ပေးစားခဲ့တာ အဆင်ပြေလို့ဖြစ်ပါတယ်။ မကြီးယောင်္ကျား ကိုကြီးကိုကိုအောင်က ခင်မင်ဖို့ကောင်းသလို သူနဲ့မလတ်ကိုလည်း သူ့ညီလေး၊ညီမလေးတွေလိုချစ်တဲ့အပြင် မကြီးနီလာမင်းအပေါ်မှာလည်း ခင်ပွန်းကောင်းပီသတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ သူမှတ်မိပါသည်။ မလတ်ကို စေ့စပ်မည့်ညက။ သူကျောင်းကနေပြန်လာပြီး တစ်ပတ်ခန့်အကြာ မလတ်အခန်းအရှေ့ကအဖြတ်.. အခန်းထဲမှ မလတ်ရဲ့ငိုသံလိုလိုကြားရတာကြောင့်..သူဘာများဖြစ်တာလဲဆိုပြီး.. မလတ်အခန်းထဲဝင်သွားခဲ့တယ်။ မလတ်ဟာ သူ့အခန်းထဲက ကိုယ်လုံးပေါ် မှန်ကြီးရှေ့မှာ ကျုံကျုံ့လေးထိုင်ပြီး ငိုနေတာပါ။ သူဝင်သွားတော မလတ်ကိုမေးပါတယ်.ဘာဖြစ်တာလဲလို့.လို့ပေါ့။ မလတ်ကသူ့ကိုဖက်ပြီး ငိုပါတယ်.. မလတ်ကို ဖေဖေတို့ကယောင်္ကျားပေးစားတော့မယ်…အဲ့ဒါနင်မသိဘူးလားမောင်လေး..။ မနက်ဖြန်မနက်မှာ ဧည့်သည်တွေလာမယ်ဆိုတာ..မလတ်ကိုစေ့စပ်ပေးဖို့မောင်လေးရယ်… မျက်ရည်တွေ တွေတွေကျနေတဲ့ မလတ်ကိုသူဘယ်လိုကနေဘယ်လိုနှစ်သိမ့်ရမှန်းမသိပါဘူး။ မလတ်ကပြောပါသေးတယ်..သူရုပ်မလှခဲ့ရင်ကောင်းမှာတဲ့.. အဲ့ဒါဆိုရင် အခုလိုသူမချစ်မနှစ်သက်တဲ့သူနဲ့ပေးစားခံရမှာမဟုတ်ဖူးတဲ့လေ…။ ခက်တာက လိုက်ပြေးရအောင်လည်းမလတ်မှာရည်းစားမရှိတာသူအသိဆုံး။ ဒီလိုနဲ့ဘဲမလတ်ဟာ ဖေဖေမေမေတို့ ပေးစားတာကိုယူဖို့အထိဖြစ်လာပါတယ်။ အဲ့ဒီကိုတင်မောင်ထွန်းကို အရင်ကတည်းကသူလည်းသဘောမကျပါဘူး အိမ်ကိုလာရင် သူ့ကိုကလေးလိုလိုဆက်ဆံတာရယ် အထက်စီးကဆက်ဆံပြီဒ မာနတစ်ခွဲသားနဲ့ကြောင့်မို့လို့ သူမျက်နှာကျောကိုမတည့်ပါဘူး။\nဒါပေမဲ့ ဖေဖေမေမေတို့ကတော့ မလတ်ရဲ့သဘောကို ဘာမှမမေးဘဲ.. အခုလို အတင်းအကျပ်စီစဉ်တဲ့ အတွက် သူလည်းမကျေနပ်ပေမဲ့ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ကိုဖေဖေမေမေတို့က ကလေးတစ်ယောက်လိုဘဲမြင်ကြတာမဟုတ်လား။ သူအဲ့ကိစ္စကို အဲ့ညမှာ ဖေဖေမေမေတို့ကိုသွားပြောပါသေးတယ်.။ ဖေဖေမေမေတို့က သားငယ်..ဒီကိစ္စမှသားငယ်ဝင်မပါပါနဲ့လို့ပြောလိုက်တာကြောင့် သူလက်လျှော့ခဲ့ရတာပါ။ ဒီလိုနဲ့ မလတ်ကိုစေ့စပ်ပေးပြီး နှစ်ပတ်ခန့်အကြာမှာ မလတ်နဲ့ အဲဒီကိုတင်မောင်ထွန်းဆိုတဲ့လူဟာ မင်္ဂလာဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။ မင်္ဂလာဆောင်မှ မလတ်ဧည့်ခံတဲ့နေရာမှ လူသေကောင် တစ်ယောက်လိုပုံစံမျိုးဖြစ်နေခဲ့တာသူမှတ်မိပါသေးတယ်။ ညဖက်ရောက်တဲ့ အခါမှာတော့ မကြီးယောင်္ကျားကိုကြီး ကိုကိုအောင်တို့အုပ်စုကို ကိုတင်မောင်ထွန်းက ဘက်ချလာနိုက်ဆိုပြီးဧည့်ခံတဲ့နေရာမှာ သူလည်းပါသွားခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီဧည့်ခံပွဲမှာ ပြသနာကစတော့တာပါဘဲ။ မူးယစ်ရီဝေနေတဲ့ ကိုတင်မောင်ထွန်းဟာမပြောသင့်တဲ့စကားတွေကို အရက်ဝိုင်းမှာပြောခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီစကားတွေက ဘာတွေလဲဆိုတာကတော့.. သူဟာ ဖေဖေမေမေတို့ရဲ့သားအရင်းမဟုတ်ဘဲ မွေးစားသားဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပါ။ ကိုကြီး ကိုကိုအောင်ကတားမြစ်ပေမဲ့… သူ့ရဲ့အဖေနဲ့အမေဟာ သူ့ကို အမွေစားအမွေခံသားအဖြစ်မွေးစားရာမှာ ကိုတင်မောင်ထွန်းက သူ့မိဘတွေ သက်သေအဖြစ်လက်မှတ်ထိုးခဲ့ကြောင်း မူးပြီး ပြောပါတော့တယ်။သူကြားကြားချင်းမယုံကြည်နိုင်ခဲ့..။ သို့သော်လက်မခံချင်သောအမှန်တရား တစ်ခုကိုသူသိခဲ့ရပြီး မူးမူးနဲ့ပေါက်ကွဲခဲ့သည်။ တစ်ဖက်ဝိုင်းမှ လူတစ်ယောက်နဲ့ငြိပြီး ရိုက်ပွဲဖြစ်ကာ လူတစ်ယောက်ကိုရိုက်မှုဖြင့် သူအချုပ်ခန်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်ဖူးခဲ့သည်။\nသို့သော် အချုပ်ထဲတွင် တစ်ညပြည့်အောင်မနေခဲ့ရပါ.။ မိဘများက မြို့မျက်နှာဖုံးများပီပီ..တစ်ဖက်သားကိုကျေနပ်လောက်အောင်တောင်းပန်ကာ ညတွင်းချင်း သူ့ကိုအချုပ်ခန်းထဲမှ လာထုတ်ခဲ့သည်။ ဖေဖေကသူ့ကိုတစ်ချက်မှမဆူပါ။ မေမေနှင့်မလတ်ကတော့ ငိုလိုက်တာကိုမပြောနှင့်တော့။ မကြီးနှင့် ကိုကြီးကိုကိုအောင်တို့ကတော့ နဂိုကအေးအေးသမားတွေမို့ဘာမှမပြော။ သူအိမ်ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း သူ့ကိုဘာမှမဆူကြ.။ မလတ်ရဲ့အသစ်ကျပ်ချွတ်ယောင်္ကျားပြသနာကို စဖန်တီးခဲ့သူကိုတင်မောင်ထွန်းကတော့ ရှက်သည်ဆိုပြီး ရဲစခန်းသို့ပင်လိုက်မလာခဲ့.။ သို့သော်သူ့အနေဖြင့် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် မေမေဖြူပြာလင်းကိုသူကိုမွေးစားထားတာ ဟုတ်မဟုတ်မေးတော့သည်။ မေမေကငိုပြီးမပြောပေမဲ့ နောက်ဆုံးသူအတန်တန်ငိုပြီးပြောသည့်အခါတွင်တော့.. မေမေကသူ့ကိုအမွေစားအမွေခံသားအဖြစ်မွေးစားထားသည့်စာချုပ်ကိုပြသည်။ ဖေဖေကတော့မျက်နှာမကောင်းလှ။ သူ့ကို မောင်လေးအရင်းအဖြစ်သာသိကြတော့ မလတ်သည်လည်းသူနှင့် မောင်နှမအရင်းမဟုတ်မှန်း ထိုအခါမှသိကြတော့သည်။ ဖေဖေနှင့်မေမေနှင့်သိနေသောမကြီးကလည်း သူငယ်စဉ်ကတည်းက အများမသိအောင်သာမက မလတ်ကိုပါမသိအောင်ဖုံးဖိထားခဲ့ပြီး.. သူ့အပေါ်အချစ်ပိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ထိုအချိန်မှ စတင်ပြီးသူ့စိတ်တွေပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဖေဖေနှင့်မေမေ၏သားအရင်းမဟုတ်မှန်းသိလိုက်ရသော အချိန်မှစတင်ပြီး အားငယ်စိတ်တွေဝင်လာခဲ့သည်။ ဒီအိမ်ကြီးနှင့်ဒီမိသားစုသည်သူနှင့်မဆိုင်တော့သလိုလို.. သို့နှင့် သူလည်းစိတ်လေလေနှင့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အိမ်မှာသွားနေခဲ့သည်..။\nမေမေကသူ့ကို တော်တော်ချစ်သည်ဟုဆိုရမည်.။ နေ့တိုင်းလာလာခေါ်သည်.. ဖေဖေလည်းကျန်းမာရေးမကောင်းဘူး…သားအတွက်နဲ့စိတ်တော်တော်ထိခိုက်နေတယ်လို့ ပြောရှာသော်လည်း မေမေကိုယ်တိုင်လည်း နှလုံးရောဂါရှိနေသည်ကိုသူသိသဖြင့် သူ့အနေဖြင့် စိတ်က လွန်ဆွဲနေရသည်။ မကြီးကလည်းမကြာခဏလာခေါ်သဖြင့် အိမ်ကိုပြန်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှာတော့ သူအိမ်ပြန်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့စိတ်တွေကပျော်ပျော်ရွင်ရွင်မရှိဘဲ အထီးကျန်သလိုခံစားနေရသဖြင့် မြို့အပြင်မှာရှိတဲ့ ရှုခင်းသာဆိုတဲ့ တောင်ကုန်းနေရာလေးမှာ ဝေလင်းတစ်ယောက် အတွေးနယ်ချဲ့နေခြင်းသာဖြစ်ပေတော့သည်။ အိမ်ရှေ့ကို ဆိုင်ကယ်ရပ်သံကြားရတယ်.. မောင်လေးပြန်လာပြီထင်တယ်ဟု မလတ်တွေးထင်လိုက်မိသည်…။ သူမအခန်းရှေ့မှ မောင်လေးရဲ့ခြေသံကို ကြားရသည်။ မောင်လေးဝေလင်းကား နည်းနည်းသောက်လာဟန်တူသည်…။ တံခါးကိုဟပြီးချောင်းကြည့်လိုက်တော့ မောင်လေးသည် ဖေဖေနဲ့မေမေရဲ့အခန်းတံခါးရှေ့မှာ ရပ်နေတာကိုတွေ့ရသည်..။ မမကြီးက ကိုကိုကြီးအပြောင်းကျရာနယ်သို့လိုက်သွားပြီ..။ ဖေဖေကလည်းခရီးထွက်သွားသည်.. အိမ်မှာ သူမရယ်၊မေမေရယ်၊အိမ်ဖော်မလေး မိအေးဘဲရှိတယ်။ .မေမေကတော့မောင်လေးစိတ်နဲ့ပင် နှလုံးရောဂါကပြန်ထနေသဖြင့် ညနေကပင် ဆရာဝန်လာကြည့်ပြီး ဆေးထိုးပေးထားသဖြင့် အိပ်မောကျနေဟန်တူသည်။ ကိုတင်မောင်ထွန်းကတော့ ညနေကတည်းက အပြင်ကိုကားတစ်စီးနဲ့ထွက်သွားပြီ..။ မောင်လေး…အခန်းရှေ့ရပ်နေသော ဝေလင်းမှာ..နောက်မှခေါ်လိုက်သံကြောင့်တုန်သွားသည်..။ မလတ်အသံ…။\nမေမေနေမကောင်းဘူးမောင်လေးရယ်..မလတ်ကိုကြည့်လိုက်တော့မလတ်မျက်ဝန်းတွေက အားငယ်နေသည့်ပုံစံတွေ။ သူ့ရင်ထဲလှိုက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ဘာဖြစ်မှန်းမသိ။ မလတ်ကို အခုလိုအနေအထားမျိုးမြင်ရတိုင်း ဘာဖြစ်လို့လဲမသိ မလတ်ကိုသူသနားသည်။ မောင်လေးရယ်..အိမ်မှာဘဲနေပါကွယ်… ဝေလင်းစိတ်ထဲမှာတော်တော်ဝမ်းနည်းလာသည်..။ မဖြစ်ဖူး..မမ…ကျွန်တော်ကလေ…ကျွန်တော်က.. မေမေရဲ့သားအရင်း..မလတ်တို့ရဲ့မောင်အရင်းမှမဟုတ်တာ… မလတ်မျက်ရည်လေး တွေစို့လာသည်။ စိတ်ထဲမှာဝမ်းနည်းမှုကြောင့်တလှပ်လှပ်ဖြစ်လာသည်.. မောင်လေးရယ်..နင်ဒီလိုတော့မပြောပါနဲ့.. ဘယ်သူတွေဘာပဲပြောပြော…နင်ဟာ ဖေဖေ၊မေမေတို့ရဲ့သား မလတ်တို့ရဲ့မောင်လေးဘဲ… အပြင်ကပြန်လာတာဆိုတော့ဘာမှမစားရသေးဘူးထင်တယ်..။ ဝေလင်းစိတ်ထဲလည်းဆာသလိုလိုဖြစ်နေသည်မို့ ခေါင်းကိုငြိမ့်ပြလိုက်သည်…။ မလတ်လဲဆာတယ်… လာ..မလတ်ခူးကျွေးမယ်..မောင်လေး..။ မလတ်က ဝေလင်းကို ထမင်းစားခန်းထဲကိုခေါ်သွားသည်။ မေမေနေမကောင်းသဖြင့် သူမနှင့်မိအေးကလည်းပြုစုနေရသဖြင့်..ဘာမှဖွယ်ဖွယ်ရာရာမချက်နိုင်။ ညနေကတည်းက သူမလည်းစိတ်နှင့်လူနှင့်မကပ်သဖြင့် ဘာမှမစားဖြစ်။ ထမင်းကို ဆီ/ဆားနှင့်နယ်ပြီး.ငါးခြောက်ကြော်ဗူးထဲမှ ငါးခြောက်ကိုယူကာ နယ်လိုက်သည်။ အင့်..ပါးစပ်ဟ..မောင်လေး.. ကလေးတစ်ယောက်လိုပင်..ဝေလင်းကိုငယ်ကတည်းကသူမကအဲ့လိုခွံ့နေကျ.. ပလုပ်ပါးလောင်းနှင့် သူမခွံ့နေသော ထမင်းကို မောင်လေးဝေလင်းစားနေတာကိုကြည့်ပြီး သူမကြည်နူးမိသည်..။ သြော်..သူမရဲ့ပျော်ရွှင်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်လေးတွေက အတိတ်မှာကျန်ခဲ့ရပါပြီလေ။\nမောင်လေးကို ထမင်းခွံ့ကျွေးရင်းသူမလည်းစားရင်း.. ၀မ်းနည်းစိတ်ကြောင့် ကျလာသောမျက်ရည်လေးတွေက ပန်းကန်ပေါ်ကျသွားသည်။ ဝေလင်းအဖို့ဒါကိုမြင်လိုက်ရပြီး သူ့ရင်ထဲမှလည်း ဆို့တက်လာလေသည်.. သြော်…မလတ်ရယ်.။ သူ့စိတ်ထဲကမလတ်ကို အရမ်းကို သနားမိနေပါတော့တယ်။ မောင်လေးကား မေမေ့ကိုကြည့်ပြီး…ငိုသည်.. အသံမထွက်ဘဲမျက်ရည်တွေကျနေသည်.. ထိုအချိန်မှာ အိမ်ရှေ့မှ ဆူညံသော အသံတွေကြားရသည်..။ ကိုတင်မောင်ထွန်း မူးမူးနဲ့ပြန်လာပြီလေ..ဒီလိုပဲ..အမြဲတမ်းမူးပြီးပြန်လာတယ်။ နီလာ…နီလာ…ကိုယ့်ကိုလာတွဲဦး..ဝေါ့.. ရှေ့မှာ အန်နေသံကိုကြားရသည်..။ မလတ်က အိမ်အောက်ကို ကဗျာကယာဆင်းပြီး လင်ဖြစ်သူကိုသွားတွဲရသည်။ ကိုတင်မောင်ထွန်းက သီချင်းတွေ အော်ဟစ်ပြီးဆိုနေသေးသည်.. ကားတံခါးကိုပင် မပိတ်နိုင်တော့..။ ရှင်..ဒီအရက်တွေသောက်လာပြန်ပြီလား..မေမေနေမကောင်းဘူးဆိုတာသိရက်နဲ့.. ချစ်လို့ကြိုက်လို့ယူထားရတဲ့ လင်မယားမဟုတ်တဲ့ခါကျတော့ သူတို့အိမ်ထောင်ရေးကလည်းအဆင်မပြေ။ သောက်ပိုတွေပြောမနေနဲ့…နားငြီးတယ်..ငါမူးနေပြီ.. ကိုတင်မောင်ထွန်းက ပြောရင်း ကားတံခါးကို ခြေထောက်နှင့်ကန်ပြီးပိတ်လိုက်သည်..။ မူးနေသော ကိုတင်မောင်ထွန်းကို သူမတို့အခန်းထဲတွဲပြီး ခေါ်သွားလိုက်သည်။ အိမ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့် ကိုတင်မောင်ထွန်းကသူမကိုကုတင်ပေါ်တွန်းလှဲလိုက်သည်…။ စိတ်မပါဘဲ…အခုလို မလွဲသာလို့ဆက်ဆံနေရတာ..သူမမင်္ဂလာဦးညကတည်းကပါဘဲ.။ ကိုတင်မောင်ထွန်းသည် သူမကို ချစ်ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ရာဂကြောင့်သာဆက်ဆံနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမဘ၀မှာ အချစ်ဆိုတာဘာမှမသိလိုက်ခင်လေးမှာ ကိုတင်မောင်ထွန်းနဲ့ယူခဲ့ရသည်။\nမလတ်ရဲ့ နို့တွေကို ကိုတင်မောင်ထွန်းက ကြမ်းတမ်းစွာဆုပ်နယ်နေသည်။ နာကျင်သော်လည်း မလတ် အံကျိတ်ကာခံနေသည်။ ၀ဋ်ကျွေးရှိသမျှခံရပေဦးမည်။ သူမထမိန်ကိုလှန်တင်ပြီး ပေါင်ကိုဖြဲကာ အသားကုန်ထိုးတော့သည်။ အသေကောင်တစ်ကောင်လို မလတ်ငြိမ်ခံနေပြီး ဘာမှတုန့်ပြန်ခြင်းမရှိ။ ပြီးပြီးရောသာ..သဘောထားလိုက်သည်။ ဘာမှသူမစိတ်ထဲမှာမရှိတော့…လောကကြီးမှာ မချစ်မနှစ်သက်သူနဲ့ပေါင်းသင်းပြီး အသက်ရှင်နေရတာပင်ပန်းလှပါပြီ။ နောက်ဆုံးကိုတင်မောင်ထွန်းကား သူ၏ဆန္ဒပြည့်ဝသွားပြီး သူမဘေးမှာ တရှုးရှုးဖြင့် အိပ်ပျော်သွားလေပြီ။ မလတ်ကားအိပ်မပျော်နိုင်ပါ… အိပ်ယာပေါ်မှာ ထထိုင်လိုက်ပြီး ထောင်ထားသော ဒူးနှစ်ဖက်ကို လက်နဲ့ပိုက်ပြီး အသံမထွက်အောင် ကျိတ်ငိုနေပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ဟနေတဲ့ အခန်းတံခါးကြားကနေကြည့်နေတဲ့ ဝေလင်းလည်း နံရံကိုကျောမှီပြီး ရင်ထဲကဆို့တက်လာတာနဲ့အတူ မျက်ရည်တွေကပါးပြင်ပေါ်ကျလာပါတယ်..။ သြော်..မလတ်ရယ်..မလတ်ရဲ့ရင်ထဲကိုမြင်ကြည့်ပြီး ကျွန်တော်နာကျင်ရပါတယ်ဗျာ…။ မလတ်ကား သူ့ရင်ထဲကဝေဒနာတွေကို မပြောဘဲ ကျိတ်မှိတ်ခံနေရတာမြင်ရတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ တဆတ်ဆတ်နာကျင်နေပြီး.. အခန်းထဲကို ၀င်ကာ မလတ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ခြေလှမ်းတွေကတော့ နေမကောင်းလို့အိပ်ပျော်နေတဲ့ မေမေ့ အခန်းဆီသို့သာ တစ်လှမ်းချင်း ရွေ့လျားသွားပါတော့တယ်။ဆးရှိန်နဲ့အိပ်ပျော်နေသော..မေမေ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက ပွင့်လာသည်.. မေမေက သူ့ကိုမြင်တော့ တော်တော်ဝမ်းသာသွားသည်…။ သားငယ်…မေမေ့ဆီကိုပြန်လာတာပဲ..အဟွတ်..အဟွတ်… မေမေကားချောင်းဆိုးနေသည်… သူကရေတစ်ခွက်ကို ခပ်က မေမေ့ကိုထွေးပွေ့ပြီး ရေကိုယုယုယယတိုက်လိုက်သည်။။ မေမေကား မျက်ရည်တွေကျပြီး.. သားရယ်..ဘေးလူတွေပြောတာကိုသားစိတ်ထဲမထားပါနဲ့…။ ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ်…သားဟာမေမေတို့ရဲ့သားအရင်းဘဲ…။\nသားဘယ်ကိုမှသွားစရာမလိုဘူး…မေမေတို့နဲ့ဘဲနေပါသားရယ်… စိတ်မကောင်းလှစွာဖြင့် ဝေလင်းလည်း မေမေဖြူပြာလင်းကိုဖက်ပြီး ငိုပါတော့တယ်။ သားဘယ်ကိုမှမသွားတော့ပါဘူးမေမေရယ်… မေမေကား ၀မ်းသာစွာပြုံးလိုက်ပြီး..မေမေခေါင်းတွေမူးတယ်သားရယ်.. အဲ့ဒါဆိုလည်း ခဏလောက်အိပ်လိုက်တော့လေ..မေမေ။ မေမေကား မကြာမှီပြန်လည်အိပ်ပြောသွားသည်။ သူ့အိပ်ထောင်ထဲမှဖုန်းက မည်လာသည်။ ညကြီးမှဘယ်သူပါလိမ့် ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်တော့ သူ၏ကောင်မလေး မျိုးမျိုးသွယ်…. ပြောရလျှင်တော့ မျိုးမျိုးသွယ်နှင့် သူကားကျောင်းတက်စဉ် သမီးရီးစားဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မျိုးမျိုးသွယ်ကို သူချစ်ပါသည်။မျိုးမျိုးသွယ်တို့မိဘတွေကလည်း သူ့မွေးစားမိဘတွေလို ချမ်းသာသော အသိုင်းအ၀ိုင်းကတွေပင်။ ဝေလင်းကား အခန်းတံခါးကို မေမေမနိုးစေရန်အတွက် အသာအယာပြန်စေ့ထားခဲ့ပြီး အိမ်အောက်ထပ်သို့ဆင်းခဲ့သည်..။ ပြောလေ..မျိုး…ဘာရှိလို့လဲ..။ တစ်ဖက်မှ မျိုးမျိုးသွယ်ရဲ့အသံလေးက တုန်ယင်စွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျိုးကိုမေ့လိုက်ပါတော့ ကို… ဘာ….. ဟုတ်တယ်ကို..မျိုးလေအိမ်ကပေးစားတဲ့သူနဲ့ယူရတော့မယ်…။ သူ့စိတ်တွေ ဗလောင်ဆူသွားသည်..။ မျိုး…အကိုတို့ခိုးပြေးကြရအောင်… မခိုးပါနဲ့တော့ အကိုရယ်…မျိုးလေဖေဖေတို့မေမေတို့ကိုကြောက်တယ်…။ မျိုးကို့ကိုချစ်ပါတယ်..မျိုးကိုနောင်ဘ၀ထိမုန်းလိုက်ပါ..ကို မျိုးမျိုးသွယ်ကား ပြောပြီးဖုန်းချသွားသည်။ သူပြန်ခေါ်သော်လည်း ဖုန်းကမကိုင်တော့ တောက်….သစ္စာဖောက်မ… သူဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသားများပင်တုန်လာသည်။ လောကကြီးကမတရားလှချည်လား။ ချစ်သူကလည်းသစ္စာဖောက်။ တကယ်တော့ မျိုးမျိုးသွယ်လေပြေလေးကိုသုံးသွားမှန်း သူသဘောပေါက်သည်။\nသူ့ကိုမွေးစားသားမှန်းသိကတည်းကမျိုးမျိုးသွယ်ရောသူမမိဘတွေရော ဆက်ဆံရေးတွေ အနည်းငယ်ပြောင်းသွားတာသူသတိထားမိသည်။ သွားပေဦးတော့…မျိုးမျိုးသွယ်ရေ… ဂုဏ်ရှိန်တွေကမက်မောတဲ့သူတွေ..လောကကြီးမှာတယ်ပေါပါလား.. မေတ္တာစစ်က ဘယ်မလဲကွာ…သူဒေါသထွက်စွာဖြင့်တွေးနေမိပါတယ်။ ညကမေမေနားမှာ တစ်ချိန်လုံး ထိုင်ကာစောင့်ကြည့်နေသော ဝေလင်းလည်း အိပ်ပျော်တစ်ချက် မပျော်တစ်ချက်ဖြင့် မနက်(၇)နာရီခန့်တွင်…အိပ်ယာမှနိုးလာသည်.။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မလတ်တို့အခန်းမှစကားများသံသဲ့သဲ့ကိုကြားရသည်။ စကားများနေကြတာထင်တယ်..။ သူ့အနေနဲ့ဝင်ပါလို့မကောင်း..သူနှင့်မလတ်ကားအရင်ကလိုမောင်နှမအရင်းလို အနေအထားမျိုးဆိုဝင်ပါလို့ကောင်းတယ်။ ဖြန်း..မလတ်ပါးကို ကိုတင်မောင်ထွန်းရိုက်သောအသံကိုကြားရသည်.. ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသောစကားသံများကလည်းထွက်ပေါ်လာသည်။ မဖြစ်တော့… သူမေမေမနိုးအောင်အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ပြီးထာသွားသည်…။ မလတ်ကားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရက်လဲကျနေပြီး ပါးတွင်အနီစင်းကြီးနဲ့..။ ကိုတင်မောင်ထွန်း…ခင်ဗျားတော်သင့်ပြီထင်တယ်…သူဝင်ပြောလိုက်တော့ ကိုတင်မောင်ထွန်းက မျက်ထောက်နီကြီးနဲ့..သူ့ကိုကြည့်ပြီး…။ မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လို့ ၀င်ပြောရတာလဲ..ဟောကောင်။ဒါငါ့မိန်းမ..ငါရိုက်ချင်ရင်ရိုက်မယ်။ ကိုတင်မောင်ထွန်း..အပြောကြာင့်..သူနည်းနည်းဒေါသထွက်သွားသည်..။ ဒီမှာ…မလတ်ကကျုပ်အမဗျ..ခင်ဗျားတော်တော့.. ပြောကာမှပိုဆိုးလာသည်…ဟက်ဟက် အရမ်းချစ်ကြတာဘဲနော်.. မောင်နဲ့အမက…မသိရင်သမီးရီးစားကျနေတာဘဲ…ထွီ.. ခင်ဗျား…လျှောက်မပြောနဲ့…ခင်ဗျားစိတ်များမှတ်နေလား..။\nသူအရမ်းစိတ်ဆိုးသွားသဖြင့် ဒေါသထွက်ထွက်နှင့် ကိုတင်မောင်ထွန်းကိုရန်ပြုမည်ကြံစဉ် မလတ်က ကြားထဲမှဝင်ပါလာသည်။ တော်တော့မောင်လေး…ကိုတင်မောင်ထွန်း..ရှင်လဲတော်တော့.. မေမေ့ကိုသနားကြပါဦး.. တကယ်တန်းကျတော့ ကိုတင်မောင်ထွန်းကလူကြောက်တစ်ယောက်ပင်…။ သူတကယ်လုပ်မည်ကြံတော့ရွံ့နေသည်…။ အဲ့ဒါဆိုရင်..ငါသွားမယ်…ညမိုးချုပ်မှပြန်လာမယ်..ဒီအိမ်မှာနေရတာစိတ်ညစ်စရာကောင်းတယ်.. ကိုတင်မောင်ထွန်းကားခြေသံပြင်းပြင်းဖြင့်ပင်..အိမ်အောက်ထပ်သို့ခြေသံပြင်းပြင်းဖြင့်ပင် ဆင်းသွားသည်။ စကားများနေသံကို အိပ်ယာမှ နိုးလာသော ဒေါ်ဖြူပြာလင်းတစ်ယောက်. ကောင်းကောင်းကြီးကြားနေရပါတယ်…. အင်း…ငါမှားပြီ…ငါမှားပြီ..လို့လဲသူမကိုယ်သူမအပြစ်တင်နေပါတယ်။ သမီးလတ်စိတ်ဆင်းရဲနေရတာ သူမကြောင့်ပါလား… သြော်..သမီးရယ်…မေမေ့ကိုခွင့်လွှတ်ပါကွယ်… မျက်ဝန်းထောင့်မှ မျက်ရည်စလေးများကား ခေါင်းအုံးပေါ်ကို ကျသွားပါတယ်။ သားငယ်သူမအခန်းထဲဝင်လာတာကြောင့်..သူမအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ပါတယ်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နှလုံးတွေကလည်း မခံမရပ်နိုင်အောင်နာကျင်ပြီး မောလာပါတယ်။ ညကလဲ ကိုတင်မောင်ထွန်းပြန်မလာ..မလတ်ဒေါသထွက်သလိုလိုဖြစ်နေသေးသည်။ သို့သော် ကိုတင်မောင်ထွန်းပြန်မလာတာကိုပင်သူမကျေနပ်သလိုလို။ ပြန်လာတိုင်းလည်း မူးလို့ဆိုတော့စိတ်ညစ်သည်။ ဒီအချိန်လောက်ဆို ဟိုတယ်တစ်ခုခုမှာကောင်မတစ်ကောင်ကောင်နဲ့ပျော်နေတုန်းနေမှသေချာသည်။ မချစ်မနှစ်သက်ဘဲလက်ထပ်ခဲ့ရသော်လည်း သူမဇနီးကောင်းပီသအောင်ကြိုးစားခဲ့ပါသေးသည်။ ဒါပေမဲ့ သူကလည်း သူမကိုစက်ရုပ်တစ်ရုပ်လိုသဘောထားနေသည်။\nငွေဖြင့် ၀ယ်ခံရသောအရုပ်တစ်ရုပ်လိုပင်သူမဘ၀က။ ညကကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်သော်လည်း အစောကြီးနိုးခဲ့သည်။ မောင်လေးအခန်းကို ကြည့်လိုက်တော့မောင်လေးမရှိ။ အပြင်ထွက်သွားသည်နှင့်တူသည်။ မေမေ့အခန်းမှာတော့ မေမေအိပ်ပျော်နေဆဲပင်။ အောက်ထပ်ကိုဆင်းလာခဲ့သည်။ အိမ်ဖော်မလေးကလဲမရှိ ဈေးသွားသည်နှင့်တူသည်။ ကလင်..ကလင် ဧည့်ခန်းမှ စားပွဲပေါ်က တယ်လီဖုန်းမည်လာသည်။ သူမဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်သည်….။ ဟဲလို..ပြောပါရှင်… ဒေါ်ဖြူပြာလင်းတို့အိမ်ကပါလား….။ဟုတ်ပါတယ်ရှင့်…။ ဒေါ်ဖြူပြာလင်းများရှိပါသလားခင်ဗျ…။ မေမေနေမကောင်းလို့အိပ်ပျော်နေပါတယ်ရှင့်..ကျွန်မကိုပြောလို့ရပါတယ်.. ကျွန်မသူ့သမီးပါ….။ သြော်…ပြောရမှာတော့စိတ်မကောင်းပါဘူးခင်ဗျာ..ဦးက..(xx)မြို့ကရဲစခန်းကစခန်းမှူးပါ..။ ဦးဝေမင်းတစ်ယောက် ကျွန်တော်တို့မြို့မှာ သူ့ကားနဲ့ကုန်တင်ကားတစ်စီးနဲ့ တိုက်မိပြီး အခင်းဖြစ်နေရာမှာဘဲ…ပွဲချင်းပြီးဆုံးသွားပါတယ်…အဲ့ဒါကာယကံရှင်မိသားစုတွေသိဖို့… ရှင်…ဖေဖေဆုံးပြီ….. ဟဲလို…ဟဲလို….ဆက်ပြောသော စခန်းမှူး၏ဖုန်းထဲမှအသံများကို မလတ်မကြားတော့…။ မျက်ရည်များက သူမပါးပေါ်ကိုပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျလာသည်။ ဆို့နင့်လာသော ရင်ဘတ်ထဲမှ အလုံးကြီးက ရင်ခေါင်းထဲအထိတက်လာသည်။ မျက်လုံးများပြာဝေလာပြီးနေရာတင်ဘဲခွေလဲကျသွားသည်။ အပြင်မှ ပြန်လာသောဝေလင်းလည်း ကြားလိုက်ရသော မလတ်၏အသံနှင့် မြင်လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောင်အကြီးငေးကြည့်နေသည်…။ အိမ်အပေါ်ထပ်မှာ နေရတာငြီးငွေ့လာသော ဒေါ်ဖြူပြာလင်းတစ်ယောက်လဲ ယောင်္ကျားဖြစ်သူ ကိုဝေမင်းဆုံးပြီဆိုသော အသံကိုကြားလိုက်သဖြင့် နှလုံးက မခံနိုင်တော့ဘဲ စူးအောင့်လာပြီး… သူမနားထဲမှာနောက်ဆုံးကြားလိုက်တာကတော့ ဈေးဝယ်ရာမှ ပြန်လာတဲ့ အိမ်ဖော်မလေးရဲ့အသံ…. လုပ်ကြပါဦး…မေမေကြီးဘာဖြစ်သွားတာလဲမသိဘူး…ဆိုတဲ့အသံ။\nသူမအတွက်တစ်လောကလုံးအမှောင်အတိကျသွားပါတယ်။ အလင်းတန်းတစ်ခုပေါ်လာပါတယ်…..အလင်းတန်းထဲမှာကိုဝေမင်းပါလား… ပြုံးလို့ရွှင်လို့….သူမဆီကို ကိုဝေမင်းကလက်ကမ်းပေးတာကိုတွေ့သည်…။ သူမနှုတ်မှအသံမထွက်လာ..ကိုဝေမင်းရဲ့လက်တွေဆီကို သူမလက်တွေကိုပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမ စိတ်တွေနွေးထွေးလုံခြုံသွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကိုဝေမင်းလက်ကိုဆွဲပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ကိုတက်သွားသလိုခံစားရသည်။ သူမကိုယ်သူမအပျိုဘ၀တုန်းကလိုခံစားရတယ်။ ပျော်လိုက်တာကိုဝေမင်းရယ်…ကျွန်မမှာပျော်ရွှင်မှုတွေပျောက်ဆုံးနေတာကြာပြီ….. အခုမှဘဲပြန်ရတော့တယ်…ရှင့်ကိုကျေးဇူးတင်လိုက်တာကွယ်…။ မေမေနှင့်ဖေဖေ၏ ရက်လည်ဆွမ်းကျွေးပွဲလေးကား ပြီးဆုံးတော့မည်။ အမျှ…အမျှဖေဖေနဲ့မေမေရယ်…ရောက်ရာအရပ်ကသာဓုခေါ်ပါတော့…။ သားနောင်ဘ၀ကျရင် ဖေဖေနဲ့မေမေတို့ရဲ့ သားအရင်းဖြစ်ပါရစေဖေဖေနဲ့မေမေရယ်။ သားကိုခွင့်လွတ်ပါတော့. ဝေလင်းကား ကျဆင်းလာသောမျက်ရည်များကို လက်ခုံဖြင့်သုတ်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်ပါတယ်။ မလတ်ကတော့ တရှုံ့ရှုံ့ငိုနေသည်။ ကိုကိုကြီးနှင့် မမကြီးကတော့ လူကြီးပိုင်းရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သူတွေမို့ထင်သည်။ ခံစားနေရတာကမျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လွင်နေပေမဲ့ မျက်ရည်တော့မကျအောင်ထိန်းထားနိုင်တာတွေ့ရသည်။ ကိုတင်မောင်ထွန်းကတော့ ရေစက်ချသည့်နေရာပင် မလာသူ့အခန်းထဲမှာ သောက်နေပြီ။ ဖေဖေနဲ့မေမေရေ အမျှအမျှအမျှ…. မလတ်တစ်ယောက် အမျှဝေရင်းလဲကျသွားတာကို သူမြင်လိုက်သည်။ ဟဲ့ဟဲ့..လုပ်ကြပါဦး…ခြေမကိုချိုး.. ဆူညံသွားသော အသံများနှင့်အတူ…မလတ်ကိုသတိလည်လာစေရန်ဝိုင်းဝန်းပြုစုနေကြသည်။ ရှိုက်သံများနှင့်အတူ မလတ်သတိရလာသည်။ ကဲကဲ…လတ်လတ်ကိုအခန်းထဲလိုက်ပို့လိုက်ကြ…ဘယ်သူပြောမှန်းပင်မသိလိုက်။ မမကြီးက မလတ်ကိုတွဲနေသည်…။\nဒါပေမဲ့ မမကြီးကမလတ်ကိုတွဲရာမှာ မလတ်ကမမကြီးထက်ထွားနေသဖြင့်မမကြီးယိုင်သွားသည်။ ဝေလင်းလည်း မြင်မကောင်းတော့သဖြင့်သူဝင်ထိန်းလိုက်သည်…။ မမကြီးဖယ်လိုက်တော့…မောင်တွဲမယ်… ဝေလင်းက မလတ်ကို ချိုင်းအောက်မ၀င်ထမ်းပြီး တွဲခေါ်သွားသည်။ အပေါ်ထပ်ကိုတက်သော လှေခါးများကမြင့်နေသလိုလို… ယိုင်နဲ့နေသောမလတ်ခန္ဓာကိုယ်က သူ့အပေါ်မှီတွယ်နေသည်.. မလတ်၏ ကိုယ်သင်းနံ့လေးကို သူ့နှာခေါင်းဝလေးမှာရနေသည်…။ သနပ်ခါးပင် မလိမ်းထားသော မလတ်၏ ရနံ့လေးက သူ့ရင်ကို တုန်သွားစေသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့မသိ။ မလတ်ကားသူမတို့လင်မယားအိပ်သော အခန်းရှေ့ကိုရောက်လာပြီ။ မလတ်က သူ့ကိုတစ်ချက်မော့ကြည့်သည်…။သူနှင့်ကိုယ်ချင်းခွာလိုက်သည်။ ပြန်တော့မောင်လေး….မမအခန်းထဲဝင်တော့မယ်…။ မလတ်၏ မှေးစင်းနေသော မျက်ခွံဖောင်းဖောင်းလေးများကသွေးကြောစိမ်းလေးများပင်မြင်ရသည်။ မျက်လုံးလေးများက ရဲတွတ်နေသည်။ မျက်ရည်ဥလေးကမလတ်မျက်ဝန်းထောင့်မှ စီးကျလာသည်။ သူ့ရင်ထဲမှာ လှိုက်ခနဲဖြစ်သွားသည် အရမ်းကိုဝမ်းနည်းလာမိသလိုလိုဘဲ။ မခံမရပ်နိုင်အောင်ရင်ထဲမှာ နာကျင်လာသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အခန်းတံခါးကပွင့်လာသည်…ကိုတင်မောင်ထွန်း…။ သူတို့နှစ်ဦးကို မသင်္ကာသောမျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်နေသည်။ မလတ်မူးလဲသွားလို့ လိုက်ပို့တာလို့သူပြောလိုက်တယ်… အော်..အေး..ဆိုပြီးပြန်ပြောတယ်လို့ထင်တာဘဲ…. သူလည်း တိတ်ဆိတ်စွာဘဲ…အောက်ထပ်ကိုပြန်ဆင်းခဲ့ပါတယ်။ကျွန်တော့အတွက် အမွေကိုမလတ်ကိုဘဲပေးလိုက်ပါ…ကျွန်တော်မယူချင်ဘူး… ကိုတင်မောင်ထွန်း မျက်နှာဝင်းလက်သွားသလိုဘဲ။ ကိုကိုကြီးနှင့်မမကြီးက…။ မရဘူး..မောင်လေး…နင်ယူကိုယူရမယ်…နို့မို့ဆိုနင်ဘာလုပ်စားမှာလဲ…။\nဖေဖေနဲ့မေမေကလည်းဒီလိုလုံးဝဖြစ်စေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မလတ်ကလည်းသူ့အိမ်ထောင်နဲ့သူ။ မလတ်ကလည်းပြတ်သားသည်…။ မလတ်လုံးဝမယူဘူးနော်မောင်လေး….အားလုံးအညီအမျှခွဲပေးထားတာ…မောင်လေးယူကိုယူရမယ်။ ကိုကိုကြီးကလည်း.. ငါ့ညီရာ မင်း..ကိုကြီးတို့မကြီးတို့ကို မောင်နှမလိုသဘောထားတယ်ဆိုယူပါ…လို့တိုက်တွန်းပါတယ်။ ကိုတင်မောင်ထွန်းကတော့ သူရမဲ့ငွေထုပ်ကြီးကို အလွယ်တကူလက်လွတ်လိုက်ရလို့ သိပ်မကြည်ပါဘူး။ အမွေစာချုပ်စာတမ်းတွေအကုန်လုံးရှေ့နေကြီးနဲ့ရပ်ကွက်လူကြီးတွေရှေ့မှာလက်မှတ်ထိုးပြီးတဲ့ အခါမှာတော့…။ ရှေ့နေကြီးနဲ့ အရပ်လူကြီးများရှေ့မှာ ကျွန်မတစ်ခုပြောချင်ပါတယ်ဆိုပြီး.. မလတ်က စာချုပ်တစ်ခုကိုရှေ့ကိုချလိုက်ပါတယ်။ ကွာရှင်းစာချုပ်တစ်ခုပါ…။ မမကြီးနဲ့သူကတော့ မလတ်ကိုနားမလည်နိုင်စွာကြည့်နေပါတယ်။ ကျွန်မကိုကွာပေးပါ..ကိုတင်မောင်ထွန်း….. ကိုတင်မောင်ထွန်းရော ထိုင်နေတဲ့သူတွေအားလုံးအံ့အားသင့်သွားပါတယ်။ ရှင်နဲ့ ကျွန်မက မိဘတွေပေးစားလို့ယူခဲ့တာ..ဒီတော့ဖေဖေမေမေလဲဆုံးပြီ…။ ရှင်နဲ့ကွာဖို့ဘဲကျန်တော့တယ်…ရှင်ကျွန်မရမဲ့အမွေထဲက ဒီအိမ်ကြီးကလွဲရင်ကြိုက်တာယူသွားနိုင်တယ်..။ အရေးကြီးတာက ရှင်နဲ့မပေါင်းရရင်ပြီးရော။ ကိုတင်မောင်ထွန်းမျက်နှာနီသွားပါတယ်…ဒါပေမဲ့သူလည်းယောင်္ကျားဘဲလေ… မလတ်ဆီကမျှော်လင့်မထားတဲ့စကားကိုကြားပေမဲ့ ကြိုက်တာယူသွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့စကားကို သူကျေနပ်သွားဟန်တူတယ်။ ဒါဆို..မင်းနဲ့ငါနဲ့ရပြီးမှ ၀ယ်ထားတဲ့ ကားကိုငါယူသွားမယ်။ကျေနပ်တယ်နော်… မမကြီးနဲ့ကိုကိုကြီးရော အရပ်လူကြီးတွေဘာဘာမှဝင်ပြောချိန်ကို မရလိုက်ပါဘူး။ မလတ်ပုံစံက ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပြတ်သားမဲ့ပုံစံ။ ကားကသိန်း(၁၀၀၀)ကျော်လောက်တန်တဲ့ကားပါ…ဒီကားကဖေဖေမေမေတို့ဝယ်ပေးထားတာပါ မလတ်ကတော့မှုဟန်မတူပါဘူး..။\nကိုကိုကြီးကတော့ စိတ်မွန်းကျပ်လာဟန်တူပါတယ်။ အပြင်ကိုထသွားတယ်…သူလည်းစိတ်ကျဉ်းကျပ်လာတာကြောင့် လိုက်သွားပါတယ်။ ခြံရှေ့မှကိုကိုကြီးကစီးကရက်တစ်လိပ်ကို သူ့အိပ်ကပ်ထဲကထုတ်ပြီး ဖွာရင်းငေးနေပါတယ်။ သူရောက်သွားတော့ ကိုကိုကြီးကဘာမှမပြောဘဲ သူ့ကိုဆေးလိပ်တစ်လိပ်ထုတ်ပေးတယ်။ သူလည်း ဆေးလိပ်ကိုမီးညှိလို့ရှိုက်ဖွာရင်း လမ်းမဘက်ကို တောင်စဉ်ရေရာမရအတွေးတွေနဲ့အတူ ငေးမောနေပါတော့တယ်။ ကိုကိုကြီးနှင့် မမကြီးလည်းနယ်ကိုပြန်သွားပြီ။ အိမ်ဖော်မလေးကလည်း သူမနယ်ပြန်သွားပြီဖြစ်သည်။ အိမ်အပေါ်ထပ်မှ အထုပ်များကိုဆွဲကာ ကိုတင်မောင်ထွန်းဆင်းလာပြီ။ သူမကို မထီတထီကြည့်လိုက်သေးသည်။ အခုတော့..မင်းဘင်္ဂလားမောင်နဲ့…မင်းနဲ့ဘဲကျန်တော့တယ်နော်…ဟက်ဟက်… ခနဲ့တဲ့တဲ့အပြောကို မလတ်ကလည်း ချက်ချင်းပြန်ပက်လိုက်ပါသည်… ဒါရှင့်အပူမပါပါဘူး…. အေးပေါ့လေ…အေးပေါ့….ဟက်ဟက် ကိုတင်မောင်ထွန်းက မထီတရီအပြုံးဖြင့် သူမကိုကြည့်ကာ ခနဲ့ရယ်ရယ်ပြီ သူ့အထုပ်များကိုကားပေါ်တင်သည်။ ကားတံခါးကို တမင်သက်သက် ဒုန်းခနဲ အသံမကျယ်ကျယ်အောင်ပိတ်လိုက်သေးသည်။ ကားစက်ကို တဗျည်းဗျည်းမြည်အောင်လုပ်သေးသည်။ နောက်ဆုံး ကြမ်းတမ်းစွာမောင်းထွက်သွားသည်။ လွတ်ပြီ..ကျွတ်ပြီဟု မလတ်ဝမ်းသာစွာရေရွက်လိုက်သည်။ သူမစိတ်တွေကဒေါင်းမလေးတစ်ကောင်လို မြူးကြွနေသည်..။ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းစွာ သူမအခန်းထဲကို ၀င်ကာ အိမ်ယာပေါ်ပက်လက်လှန်ပစ်လဲချလိုက်သည် မျက်လုံးများကိုမှေးမှိတ်လိုက်သည်။ သို့သော်ခဏပင် မအိပ်နိုင်…စိတ်တွေကလှုပ်ရှားလာသဖြင့်မှန်တင်ခုံရှေ့ကိုသွားလိုက်သည်။ ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ကြီးရှေ့ကထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ကာ ဆံပင်များကိုသူမသေချာစွာဖြီးနေသည်။ မျက်နှာကို မိတ်ကပ်ပါးပါးလေးဖို့လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို နှုတ်ခမ်းနီပါးပါးလေးဆိုးလိုက်သည်။ သြော်…ဒီနေ့မှ ဘာကြောင့်များအလှပြင်ချင်နေပါလိမ့်ကွယ်… သူမကိုယ်သူမပင်နားမလည်နိုင်။ စိတ်တွေကလန်းဆန်းတက်ကြွနေလို့ထင်သည်။\nသူမဒီလိုမနေဖြစ်ခဲ့တာကြာပြီ…. အ၀တ်ဘီရိုကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ၀တ်စုံများကိုတစ်စုံပြီးတစ်စုံထုတ်ဝတ်ကြည့်သည်။ မှန်ရှေ့တွင် တစ်ကိုယ်လုံးကိုလှည့်ပတ်ပြီး သူမလှမလှကြည့်လိုက်သေးသည်။ အပျိုတွေပင်ရှုံးလောက်အောင်လှနေသော သူမကိုယ်လုံးအလှကိုကြည့်ပြီး သူမ ခစ်ခနဲရီလိုက်သေးသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ…မောင်လေးကို သူမလှမလှမေးချင်စိတ်တွေပေါ်လာမိတယ်။ အခုမှသတိရတယ်..မောင်လေးဘာလုပ်နေပါလိမ့်… မနက်ကတည်းက အခန်းထဲကလဲထွက်မလာဘူးဟု သူမတွေးမိသည်..။ သူမသိချင်စိတ်ကို ထိန်းမရတော့ မောင်လေးဝေလင်းရဲ့ အခန်းဘက်သို့ သူမကိုယ်သူမမသိလိုက်ခင်မှာပင် ခြေလှမ်းများက တရွှေ့ရွှေ့ လှမ်းသွားလေတော့သည်။ ဝေလင်းက စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်…။ အမွေလွဲစာချုပ်…မလတ်ကိုသူ့ရလိုက်သော အမွေတွေအားလုံးကို လွဲပေးလိုက်သောစာချုပ်။ ဘယ်ကိုသွားရမှန်းတော့ သူမသိသေး။ ဒီအိမ်ကြီးမှာ သူဆက်မနေချင်တော့။ ယခုတလော မလတ်မျက်နှာကို သူစေ့စေ့မကြည့်ရဲတာတော့အမှန်။ သူ့ အိတ်ကိုဆွဲလိုက်သည်……စားပွဲပေါ်မှာတော့ မလတ်ကိုနှုတ်ဆက်သည့်စာနှင့်စာချုပ်ကို ပန်းအိုးဖြင့်ဖိလိုက်သည်။ ဒါဘာ.လုပ်တာလဲမောင်လေး…. အခန်းတံခါးကပွင့်နေသဖြင့် မလတ်ဝင်လာတာကို သူမသိလိုက်…။ သူတစ်ချက်တုန်သွားသည်…။ ကျွန်တော်သွားတော့မယ်..မလတ်…သူ့အသံကတုန်ယင်စွာထွက်ပေါ်လာသည်…။ မလတ်ထံမှရှိုက်သံကထွက်ပေါ်လာသည် မလတ်ငိုနေသည်…။\nမကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့ခြေလှမ်းများကိုကျောခိုင်းလိုက်သည်…။ နေဦးမောင်လေး…မလတ်မေးစရာရှိတယ်… မလတ်ကိုကျောပေးရပ်နေရင်းစကားကိုသူနားထောင်နေလိုက်သည်…။ မောင်လေးမလတ်ကိုတစ်ယောက်ထဲဒီအိမ်ကြီးမှာထားခဲ့တော့မှာပေါ့.. ထားနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့…မောင်လေး… မလတ်ကရှိုက်သံတစ်ဝက်ပါသော အသံတုန်တုန်လေးဖြင့်မေးနေသည်။ ဟုတ်…ဟုတ်…တယ်..သူ့အသံကလည်းတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့်ဖြေလိုက်သည်… မင်း..မလတ်မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြီးပြီးဖြေပါမောင်လေး… မလတ်သူ့ဆီလျှောက်လာသော ခြေသံကိုကြားရသည်… သူလှည့်လိုက်သည့် အချိန်တွင် မလတ်က သူ့နောက်နားအရပ်ဆိုတော့… မလတ်နှင့်သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်သွားသည်။ နှုတ်ခမ်းနီဆိုးထားသော မလတ်၏ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကတဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်..။ မလတ်ရဲ့ကိုယ်သင်းနံ့လေးကို သူရနေပြီ။ သူမလတ်ကို ကြောက်နေသလိုလို ခံစားရတယ်။ မလတ်ကသူ့မျက်နှာကိုမော့ကြည့်နေတယ်။ မျက်ဝန်းထောင့်ကမျက်ရည်တွေကျလာပါတယ်။ ဝေလင်းသူ့ကိုယ်သူ ဘာဖြစ်သွားမှန်းမသိလိုက်ခင်မှာဘဲ မလတ်ရဲ့မျက်ဝန်းထောင့်က မျက်ရည်လေးကို သူ့လက်မနဲ့ ယုယစွာသုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်… မငိုပါနဲ့…မလတ်ရယ်…ဆိုပြီး ဘယ်လိုကနေဘာတွေသူလုပ်လိုက်တယ်မသိပါဘူး…. မလတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ သိုင်းဖက်လိုက်ပါတယ်။ ပွေ့ဖက်ခံလိုက်ရသော မလတ်လဲ မောင်လေးရဲ့ အနမ်းတွေကို ကြည်ဖြူစွာခံယူနေသည်။ တစ်ဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ သူမနှုတ်ခမ်းလေးကို မောင်လေးရဲ့နှုတ်ခမ်းနဲ့တေ့လိုက်တဲ့အချိန်မှာတေ့ာ သူမစိတ်တွေ အရမ်းကိုလှုပ်ရှားလာပြီး မောင်လေးရဲ့နှုတ်ခမ်းကို သူမအငမ်းမရပြန်စုပ်နေပါတယ်။\nအသက်ရှုသံတွေလဲပြင်းလာပါတယ်။ မောင်လေးကနှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်ပြီး သူမကိုယ်လုံးလေးကို ချိုင်းကလက်တစ်ဖက်ကမ တံကောက်ကွေးနားကနေတစ်ဖက်ကမပြီး စွေ့ခနဲပွေ့ချီကာ အနမ်းမိုးတွေရွာလိုက်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ရင်သားတွေကလည်း မောင်လေးရဲ့ရင်အုပ်ကျယ်ကြီးမှာ ပိပြားနေပါတယ်။ သူမကိုယ်လုံးလေးကို မောင်လေးကကုတင်ပေါ် တင်လိုက်ပြီး အပေါ်ကနေသူမကို ထပ်လို့ အတင်းကိုအနမ်းမိုိးတွေရွာပါတော့တယ်။ မလတ်စိတ်ထဲမှာကြည်ဖြူစွာပါဘဲ..ကိုတင်မောင်ထွန်းနဲ့တုန်းကဒီလိုမျိုးသူမစိတ်တွေတစ်ခါမှ သူမမဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးတာအမှန်ပါ.။ သူမအကျီကြယ်သီးတွေကို မောင်လေးလက်က တစ်ဗြုတ်ဗြုတ်နဲ့ ဆွဲဖြုတ်ကုန်ပါပြီ။ မြန်ဆန်လွန်းလှပါတယ်.။ မောင်လေးဝေလင်းရဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းက မလတ်ရဲ့ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာရောက်နေပြီး မောင်လေးရဲ့ ပုဆိုးအောက်ကမာကျောနေတဲ့ ပူပူနွေးနွေးအချောင်းကြီးက သူမရဲ့ ရွှေကြုတ်လေးအမြောင်းမှာ ပွတ်သပ်နေတာကြောင့် သူမရင်ခုန်သံတွေကလဲ တဒုတ်ဒုတ်နဲ့မြည်နေပါတယ်။ စကားတစ်လုံးမှ မပြောကြဘဲ မောင်လေးရဲ့လက်ကသူမထမိန်ကိုဆွဲချွတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူမလက်ကလည်းမောင်လေးရဲ့ ပုဆိုးကိုချွတ်ပြီးသားဖြစ်နေပါပြီ။ မောင်လေးရဲ့အောက်ခံဘောင်းဘီကို သူမကဘဲ အနမ်းခြင်းဖလှယ်ရင်းဆွဲချွတ်လိုက်တော့ မောင်လေးဝေလင်းရဲ့ ဒုတ်ကြီးကလည်းပေါ်လာပါတယ်။ မောင်လေးရဲ့ဒုတ်ကြီးကိုသူမလက်နဲ့ ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူမရွှေကြုတ်အ၀လေးနဲ့တေ့ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာ မောင်လေးက လည်း အငမ်းမရ အတင်းကိုထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်။ ဒုတ်ခနဲ အရင်းထိထောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ အင့်ခနဲသူမအသံထွက်ပြီး မောင်လေးရဲ့ ကျောပြင်ကြီးကို မောင်လေးချိုင်းအောက်ကနေလက်ရှိုလို့ဖက်ထားပါတယ်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုလည်းမောင်လေးရဲ့ခါးကို ချိန်လိုက်ပါတယ်။\nမောင်လေးလက်တွေက မွေ့ယာပေါ်ထောက်ပြီး မလတ်ကိုအပီကြုံးတော့တာပါဘဲ။ မလတ်ကလည်း ယုယကြည်ဖြူစွာနဲ့ သူမမောင်လေးဝေလင်းရဲ့ဒုတ်ကြီးကို သူမရဲ့ ရွှေကြုတ်အတွင်းသားလေးတွေနဲ့ဖမ်းဖမ်းညှစ်ကာ သူမခါးကိုကော့ကော့ပေးနေပါတယ်။ အင့်အင့်.ဆိုတဲံအသံလေးက မလတ်နှုတ်ဖျားက ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။ သူမလက်တွေကလည်း ဝေလင်းကိုလွှတ်ထွက်သွားမှာစိုးတဲ့အလား အတင်းကိုဖက်ထားပါတယ်။ နာရီဝက်လောက် ဝေလင်းတစ်ယောက် မလတ်ရဲ့ရွှေကြုတ်ကြီးထဲကို သူ့ဒုတ်ကိုထည့်ပြီး သွင်းထုတ်လုပ်တဲ့အခါမှာ သူ့အချောင်းကြီးကကျင်တက်ပြီး စိမ့်လာသလိုလိုဖြစ်လာပါတယ်…ထိုအချိန်မှမလတ်မျက်နှာကလည်းတစ်မျိုးလေးဖြစ်သွားပြီး မလတ်ရဲ့လက်ချောင်းတွေဟာ သူ့ကျောကို အတင်းကုတ်လို့ ကော့ကော့ပေးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ သူ့ဒုတ်ထဲကနေ ပြစ်ခနဲပြစ်ခနဲပန်းထွက်သွားတဲ့ အချစ်ရေတွေဟာ မလတ်ရဲ့ ရွှေကြုတ်အတွင်းသားနံရံတွေကိုပန်းထွက်သွားသလို…မလတ်ရဲ့ရွှေကြုတ်ထဲ ကထွက်ကျလာတဲ့ အရည်တွေနဲ့သူ့အရည်တွေဟာ သူ့ဒုတ်ကြီးစိုက်ထားတာကို နှုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ မလတ်ရဲ့ရွှေကြုတ်ထဲက ယိုဖိတ်ကျလာက မလတ်ရဲ့ဖင်ကြားထဲကို လိမ့်ဆင်းသွားပါတော့တယ်။ သူလည်းမလတ်ကိုယုယစွာဖြင့် အပေါ်က နေထပ်ပြီး မလတ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းနေ့ တေ့ကာ နမ်းရင်း…အမောဖြေနေပါတော့တယ်.. မလတ်ရဲ့စိတ်ထဲမှာလည်း သူ့လိုဘဲကြည်နူးဝမ်းသာမှု ချစ်ခင်စုံမက်မှုကို အသေအချာခံစားနေရမယ်ဆိုတာ စကားတစ်ခွန်းမှပြောစရာမလိုဘဲသိလိုက်ပါပြီလေ… သြော်…မလတ်ရယ်…တကယ်တော့..ကျွန်တော်ဟာ ..မလတ်အနားကနေဘယ်ကိုမှမသွားနိုင်ဘူးဆိုတာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သိလိုက်ပါပြီလေ…..ပြီးပါပြီ။\nအောင်အောင်။ တစ်ယောက်တည်းဆိုတဲ့အသိနဲ့ မကောင်းတာလုပ်ရန်အဆင်သင့်။ မျက်နှာမူရာမှာရှိတဲ့TVထဲကကိုယ်တုံးလုံး ဖိုမစုံတွဲရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် ကာမစိတ်တွေတဟုန်ထိုးဆောင့် တက်လာရ၏။ လက်တစ်ဖက်ကလျော့တိလျော့ရဲ ပုဆိုးကြားမှာရှိတဲ့ ငယ်ပါလဗြောင်ကွတ်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားလျက်။ စနေကျောင်းပိတ်ရက်ပေမယ့် အဖေနှင့်အမေက အလှူအိမ်သွားလို့ ကန်ထရိုက်တိုက်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းအေးဆေး။ ”အောင်အောင်”တို့သားမိ သားဖ(၃)ဦးထဲ နေတဲ့ တိုက်ခန်းကအိပ်ခန်း(၂)ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်း(၁)ခန်းအရှေ့မှာဝရံတာ ပီးတော့မီးဖိုခန်းရယ်။ TVကဧည့်ခန်းမှာထားတာကြောင့် ရှိသမျှအပေါက်တွေရဲ့ တံခါးတွေကိုပိတ်ထားပီး မဟုတ်တရုပ်ကားကြည့်နေတာ။ အသံတိတ်ကြည့်နေရပေမယ့် ဆော်ကိုလေးဘက်ထောက် အနေအထားနဲ့ နောက်ကနေအသဲအသန် ဆောင့်ဆောင့်သွင်းနေတဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ရတာ အားရတယ်။ဇာတ်လမ်းလည်းပြီးသွားရော ”အောင်အောင်”တစ်ယောက် ချုပ်တည်းထားတဲ့စိတ်တွေလွတ်ဖို့အတွက် မီးဖိုခန်းရှိအိပ်သာထဲအပြေးဝင်ခဲ့သည်။ ဂွင်းတိုက်ပြီးအာသာဖြေတဲ့အခါ စိတ်မှန်းရင် ပိုပြီးဖီးလ်တက်သယောင်မဟုတ်လား? ဒီတော့(၉)တန်းကျောင်းသူပေမယ့် ဖွံ့ဖွံ့ထွားထွား ကြောင့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူထင်ရတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းမလေး ”ခိုင်နှင်း” ကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီး ပစ်မှားနေသည်။ သူမကတကယ်ကို စွဲဆောင်မှုရှိပြီး သူမကိုမြင်လျှင်စိတ်တွေထကြွတတ်သည်။ (၉)တန်းဟုမထင်ရက်စရာပင်။ သူရောဘာထူးလဲ?(၉)တန်းကျောင်းသားရဲ့ အဖိုအင်္ဂါတဲ့။ ကြည့်စမ်း […]\nတကယ်တော့ဒီဇတ်လမ်းကလေးသည်သိပ်ထူးထူးဆန်းဆန်းတော့ မဟုတ်လှပါ။ဖြစ်တတ်သည့်ဇတ်လမ်းကလေးသာဖြစ်ပါသည်။သို့ သော် အမှန်ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဘူးသည့်ဇတ်လမ်းကလေးဖြစ်ပါသည်။ ဤဇတ်လမ်းစတော့မေသူမှာအိမ်ထောင်ကျပြီးဖြစ်ပါသည်။အသက် လည်း ၂၃ နှစ်ရှိပါပြီ။မေသူစအိမ်ထောင်ကျတော့ အသက်၂၀ ခန့်သာ ရှိပါသေးသည်။မေသူမှာအရပ်မနိမ့်မမြင့် အသားညိုညို တောင့်တင်း ကားထွက်နေသောတင်ပါးများဖြင့်ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကျနသူလေး ဖြစ်ပါသည်။ဆယ်တန်းတုန်းကရည်းစားနှင့်ပင်အိမ်ထောင်ကျပြီးသူနဲ့ ကျမှဘဲမေသူ့အပျိုစင်ဘဝကိုပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။မေသူဆယ် တန်းမှာကျောင်းကမဟုတ်သောအပြင်လူ သူနှင့်ချစ်ကြိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူကမေသူ့ထက်အသက်လေးငါးနှစ်ကြီးပါသည်။မေသူ၏ယောက်ကျား နာမည်မှာကိုမြင့်ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီတခုတွင်အလုပ်လုပ်ပါသည်။ နောင် မေသူဆယ်တန်းအောင်တော့ ကိုမြင့်ကမေသူကိုတက္ကသိုလ်တွင် ကျောင်းဆက်ထားပေးပါသည်။မေသူသည်အဝေးသင်တက္ကသိုလ် သို့တက်ရောက်သည်ဖြစ်သဖြင့် အနီးကပ်တစ်လသင်တန်းကိာတက္ကသိုလ်အနီးအမျိုးသမီးအဆောင်တခုမှနေရပါသည်။ ပြောရလျင်တော့မေသူသည် ယောက်ကျားမရခင်အထိ မည်သည့် တစိမ်းယောက်ကျားနှင့်မှထိတွေ့ဆက်ဆံဘူးခြင်းမရှသေးသောအပျို စင်ကလေးဖြစ်ပါသည်။ခေတ်၏သမီးပျိုကလေးဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းမှတဆင့် ယောက်ကျားနှင့်မိန်းမလိင်ဆက်ဆံကြသောအောကားများကြည့်၍ကိုယ့်ဘာသာတော့အာသာဖြေတတ်ပါသည်။ ထို့နောက်ယောက် ကျားရတော့ယောက်ကျားနှင့်လိင်ဆက်ဆံပြီူကာမအရသာခံစားရ သည်ကိုအထူးနှစ်သက်ခုံမင်သူလေးဖြစ်လာပါသညိ။အသက်ကလည်း ၂၀ ကျော်ခါစသွေးသားဆူဖြိုးသည့်အရွယ်ဖြစ်သဖြင့်အမြဲလိုလိုသွေး သားတောင့်တနေတတ်သူကလေးဖြစ်လာပါသည်။ တိုတိုပြောရလျင်တော့ အနီးကပ်သင်တန်းတက်ရောက်ရန် အဆောင်တွင်ယောက်ကျားနှင့်ခွဲနေရတော့ သုံးလေးရက်နှင့်ပင် သွေးသားကတောင့်တထကြွလာပြန်ပါသည်။အစကမခွဲစဘူးခွဲရသဖြင့် အိမ်ကယောက်ကျားကိုလွမ်းမိသည်ဟုထင်သော်လည်း တကယ် တမ်း ကျတော့ လိင်ဆက်ဆံစိတ်ထကြွလာခြင်းသာဖြစ်ကြောင်းကိုယ့် ဘာသာရိပ်မိလာလေသည်။ပထမနှစ်နှင့်ဒုတိယနှစ် အနီးကပ်သင်တန်း တက်ရောက်ခဲ့စဉ်က ဒီလိုဘဲကိုယ့်ဘာသာကြိတ်မှိတ်၍ ပွတ်သပ်အာ […]\n“မသစ္စာ” “ရှင်…ကိုအေး” “ကျနော်..မသစ္စာ..ကို.ချစ်တယ်” “သိပါတယ်..ကိုအေး…ဒါပေမယ့် သစ္စာအကြောင်း ကိုအေးဘယ်လောက်သိလို့လဲဟင်” “ကျနော်သိသင့်သလောက်သိပါတယ်၊ မသစ္စာက အပျိုမဟုတ်ဘူး.. တစ်ခုလပ်ဆိုတာလေ” “ဟုတ်တယ်..ကိုအေး အဲဒါတွေကအမှန်ပဲ” “နောက်ပြီး မသစ္စာယောက်ျားကို ကျနော်မြင်ဖူးပါတယ်” “အော်..ဟုတ်လား” “ဟုတ်တယ်မသစ္စာ၊ ဒီလူက.လူယုတ်မာပဲ” “ဘာဖြစ်လို့လဲ” “မသစ္စာတို့အကြောင်းတွေလူတကာကိုလည်း ပြောနေတာ၊ အဲဒါမသစ္စာသိလား” “သိပါတယ်” “ဗျာ” “ဘာလဲ ကိုအေး.. သစ္စာကိုစိတ်ပျက်သွားပြီ မဟုတ်လား” “အဲလိုမဟုတ်ပါဘူးဗျာ၊ ကျနော်မသစ္စာကို လက်ထပ်ပါရစေ” “ကိုအေး..သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ကျမဘဝကိုဝင်ခဲ့ပါ၊ ရှင်ပြန်ရုတ်သိမ်းချင်လဲ ဖြစ်ပါတယ်” “မဟုတ်ဘူး..မသစ္စာကျနော်မသစ္စာကိုချစ်တယ်။ အဲဒါတွေသိနေတာကြာပါပြီ၊ ကျနော်သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှကို ချစ်ရေးဆိုခဲ့တာ၊ အခုလက်ထပ်မယ်” “..သေချာလေးစဉ်းစားပါ.၊ သစ္စာ..ဘဝက တခုလပ်ကနေ နှစ်ခုလပ်နှစ်လင်ကွာဘဝ မဖြစ်ချင်ဘူး” “မသစ္စာ..ကျနော်လူကြီးစုံရာနှင့်လာတောင်းမှာပါ” “မဟုတ်ဘူး ကိုအေးသစ္စာလည်း ကိုအေးကို သဘောကျပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သစ္စာအကြောင်းကို သစ္စာသေချာရှင်းပြမယ်၊ ကိုအေးဆုံးဖြတ်ပါ” […]


အီဟွာသူရဲ့ ဒိုင်ယာရီ: 2012\nအမေစု ၏ စာကဗျာ\nကန်ရေပြင်၌ တက်သောေ\nမတည်သော အသက် ခန္ဓာ ဟူသည်\nကျွန်မ ကိုယ် ကျွန်မ\nကျွန်မကို ချစ်သူ မချစ်သူ\nမျက်မြင် မုချ အသုဘ ကမ္မဋ္ဌန်း\nကျွန်မ၏ အထွဋ်မြတ်သော ဆံပင်\nရွှေတိဂုံ ဆံတော်ရှင်သို့ လှူဒါန်းပါ။\nနာရေး ကူညီသော စေတနာရှင်\nကျွန်မ အသက်မဲ့ ခန္ဓာကို\nရလာသော ခန္ဓာ၏ ပြာမြေဇာ\nကျွန်မ၏ နေအိမ် (သို့)\nကျွန်မ၏ အသုံးအဆောင် ...စာအုပ်\nကျွန်မရဲ့ မြန်မာ အ၀တ်အစား\nဆင်းရဲသော သံဃာအိုများ အတွက်\nကွယ်လွန်သူ မိဘများ အမှူးထား၍\nကျန်းမာရေးနှင့် ပညာရေး ရန်ပုံငွေ\nကြား...ကြားသမျှ အမျှ အမျှ အမျှ\nနားလည် ပါရမီ ဖြည့်ပေးသူ သားများ\nအဖေပေးခဲ့သော ပညာမှ တပါး\nစိတ်ဓါတ်နှင့် ကြံ့ခိုငသော မျိုးရိုးအမွေ\nကျွန်မ ပြုသော ကုသိုလ် အဖို့ဘာဂ\nကျွန်မ အဖေ၏ ပန်းချီကားတချပ်....\nကျွန်မရဲ့ အနှစ် (၂၀)\nကျွန်မ ရတဲ့ ဆုတွေ လက်ခံတဲ့အခါ\nမှူးကြီးသန်းရွှေရဲ့ မေတ္တာ စေတနာ\nကျွန်မ အသက်ဘေးအတွက် သူစိုးရိမ်တယ်။\nပုထုဇ္ဇနော ဥမ္မာတကော အဆိုရှိ\nကျရာ နေရာ ကူညီပါဝင်\nကျွန်မအတွက် ထားတဲ့ ချစ်မေတ္တာ\nကျွန်မ လက်ထက်မှ မရသေးခင်\nဒို့ မြန်မာအမျိုး...သိက္ခာ မျိုးနွယ်ဆွေ။\nအာဏာရှင် စနစ် ပြုတ်ကျပါစေ။\n(အမေစု ကိုယ်တိုင်ရေး ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေမယ့် အီးမေးလ်မှတစ်ဆင့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပေးပို့တာလေး လက်ခံရမိတော့ ဖတ်လိုက်တာ ရင်ကို တဲ့တဲ့ထိမှန်သွားခဲ့ပါတယ်\nအမေစု သက်တော်ရာကျော်ရှည်ပါစေ ...)\nမတ်လ ၁၃ ရက်၊ ၂၀၁၂\nဒီအမေစု စာကဗျာဆိုတာလေးက ၂၀၀၉ ခုနှစ်ကတည်းက အိုးဝေသတင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ မသဒ္ဒါဆိုတဲ့ ကလောင်ရှင်ကရေးတာတဲ့။ အခုမှ လူအများကြားပြန့်ခွင့်ရတာကိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ရေးတဲ့သူ တော်ပါတယ်နော် စာဖတ်သူ နှလုံးကို သိမ်းကျုံးယူသွားတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးထင်ပါ့\nမတ်လ ၂၂ ရက်၊ ၂၀၁၂\nအာဏာ ပါဝါနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအမွှန်းတင်\nကျော ကော့ အောင်သာခံဘို့ရာ\nမတော်မတရား ဝါး ထားတဲ့သူတွေလည်း\nကိုမင်းကိုနိုင်ဟာ လေစားလောက်တဲ့ အားကိုးလောက်တဲ့ တိုင်းပြည်အနာဂတ်သားကောင်းတစ်ဦးဖြစ်တဲ့အပြင် ကဗျာဆရာ အနုပညာသမားတစ်ဦးလည်းဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကြားဘူးပေမယ့် သူ့ ကဗျာလေးတွေ ဒီနေ့မှ အီးမေးလ် ထဲရောက်လာလို့ ဖတ်ဖူးခဲ့တာပါ။ Internet မှာ သိမ်းထားချင်လို့ ခွင့်ပြုပါ ...\nသင်တို့ ရှိရာ ကျွန်ုပ်လာမည်\nဒဏ်ချိုချို ဘဝတိုတို သွားရည်ယို ငေးကောင်းတုန်း\n၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသားများ ကိုယ်စား မင်းကိုနိုင် ရေးဖွဲ့ ရွတ်ဆိုတဲ့ကဗျာ)\nအံ မ ကျ ဘူး ...\nလူမိုက်ဟာ ကံကောင်းနေမှန်း မသိလို့ မခံစားပေမဲ့\nတစ်ယောက်ဒဏ်ရာတစ်ယောက် လျှာနဲ့ လျှက်ပေးကြ\nတစ်ယောက်ကွေးရင် တစ်ယောက် ထုရိုက်ဖြောင့်ပေးကြ\nငါတို့ လျော်နိုင်လို့ အထိုးခံဝံ့တဲ့\n"ရွှေခွက်" လို့ လာရေးတဲ့ အက္ခရာတွေပါ။\nမှန်ထဲမှာငါ့ကိုယ်နဲ့ ဘယ်သူ့ မျက်နှာလဲ...\nမျောက်ကလေးတွေ သန်းရှာနေတဲ့ အရုပ်လဲပါ။\nby Nay Phone Latt on Tuesday, October 18, 2011 at 9:08pm\nကျွန်တော် မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ ခံစားနာကျင်ခဲ့ရ\nအဆုံးစွန်ဆုံးအထိ ရဲရင့်ရမယ် ဆိုတဲ့\n18.10.2011 (Tuesday) မှာ ကျရောက်သော ကိုပေါ့်ရဲ့ (၄၉) နှစ်ပြည့် မွေးနေ့အမှတ်တရ...\nNay Phone Latt FB မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။\nLove is real, real is love ...\nLove is feeling, feeling is love ...\nLove is touch, touch is love ...\nLove is reaching, reaching is love ...\nLove is asking ... to be loved.\nLove is you ... you and me\nLove is knowing ... we can be.\nLove is free, free is love ...\nLove is living, living is love ...\nsuchalovely lyric ^.^\nအမှန်အကန် ဒေါင်းတွေ တဖြတ်ဖြတ် ပျံသန်းနေဆဲမှာ\nအကြံအဖန်ဒေါင်းတွေ တ၀ုန်းဝုန်း ပြေးလွှားနေကြတယ်\nဒေါင်းအမှန်တွေ လမ်းခုလတ်မှာ ထိခိုက် ကျိုးကျေခဲ့ပေမယ့်\nဒေါင်းအကြံတွေတော့ ပန်းပန်နေဆဲပေါ့ …။\nငွေပေါ် လျှော့ဈေးလည်း ရှိရဲ့\nအရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းတဲ့သူလည်း ရှိရဲ့\nအသက်နဲ့ လဲမယ့်သူလည်း ရှိရဲ့\nအသက်နဲ့ လဲမယ့်သူလည်း ရှိရဲ့ …။\nကျန်ကောင်း ကျန်ပါသေးရဲ့ …။\nPosted by ewhainnshwe at 9:33 PM No comments:\nဂျက်ဆင်က သက်သေခံလို့ အင်းယားကန်ကြီးတည်ဆဲပါ…\nမရှိတော့တာ အုတ်ခုံပြင်ထက်က တစ်ချိန်က တို့သမဂ္ဂ...\nOK - ဆိုစကားတစ်လုံးနောက်မှာ ပြာပုံအဖြစ်အတိလဲကျ…\nဒေါင်းငှက်တွေမီးသင့်လို့ကျူးရင့်လို့အော်မြည်သံ သမိုင်းထက်မှ မတင်ကျန်လဲ\nနှလုံးသားထက်ခိုနေပြန် ကြည့်တတ်ရင် မြင်နှိုင်ပါတယ် ယုဒဿန်ကငိုနေဆဲ……..\nကန်ရေပြင်အင်းယားက မကြည်လင်ဘူး နီနေမြဲ…. ကမ္ဘာမကြေဘူးဟေ့\nခွပ်ဒေါင်းကစတဲ့ဇာတ်ကို ခွပ်ဒေါင်းမှ ခရာတွင်ခဲ့\nဥဒေတယံ ဂါထာကျူးပြီး ဥဒေါင်းမင်းလိုသဘောလည်းမကောင်း….\nအချုပ်ကျရန်ဟန်တွေပြလည်း သွေးမကြောင်တတ်တာ ငါတို့ခွပ်ဒေါင်း.....\nJan 13, 2011 လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ကြောင့်လွတ်မြောက်လာသူတွေကို ကြိုဆိုပြီးစပ်ဆိုထားတဲ့ ကဗျာလေးပါ။ EMG ရဲ့ Facebook က comment တစ်ခုမှာတွေ့လို့ ကူးလာပါတယ်။ စာလုံးပေါင်းမှားနေတာလေးတွေပဲ ပြင်ပြီး အမှတ်တရ သိမ်းထားလိုက်တာပါ ...)\nPosted by ewhainnshwe at 11:43 PM No comments:\nသွေးမကြောင်သူ ခွပ်ဒေါင်းများသို့ ပေးဆပ်သူနှလုံးသား...


အရမ်းထက်မြက်လွန်းတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေဟာ လုပ်ငန်းခွင်အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိနိုင်ကြဘူး\nသင့်မှာ အရမ်းကြီး မထက်မြက်တဲ့ အလုပ်ရှင် တစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးလား?\nလူမှုကွန်ရက်တွေက သင့်အတွက် ဆေးလား၊ ဘေးလား?\nနည်းပညာတွေ တဖြည်းဖြည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာချိန်ကနေစလို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့\nသူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေတွေအကြားမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ဘာကြောင့်ရေရှည်မခံသလဲ\nနေ့စဉ်ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ အချိန်တွေမှာ မိသားစုနဲ့နေရတာထက် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ၊ အပေါင်းအသင်းသူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူတူ ကုန်ဆုံးရတဲ့ အချိန်က ပိုများပါတယ်။\nဒီလိုနေရတဲ့အချိန်တွေမှာ အပေါင်းအသင်းအချင်းချင်းကြား (ကလေးအရွယ်မဟုတ်ပါဘဲ အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့သူတွေဆီမှာတောင်) 'သူကဟိုလူ့ကိုတော့ပိုခင်တယ် ငါ့ကိုတော့သိပ်မခင်ဘူး ဟိုလူ့ကိုတော့အရေးပေးတယ် ငါ့ကိုတော့ပစ်ထားတယ်' အစရှိတဲ့ အတွေးတွေက ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက်လာတတ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဘာကြောင့်များပါလိမ့်?\nဟိုးရှေးရှေးတုန်းက စုန့်မင်းဆက်ခေတ်မှာ လယ်သမားတစ်ယောက်ဟာ ကံကောင်းခြင်းတွေ သူ့ဆီ ရောက်လာဖို့ အမြဲဆုတောင်းလေ့ရှိပါတယ်။\nမြန်မာပြည်ဆိုတာကိုထားလို့ ရန်ကုန်ကိုပဲ ဥပမာအဖြစ်ပြောပါရစေ။ ရန်ကုန်မှာရှိတဲ့ကုန်တိုက်အတော်များများဟာ\nတစ်ခါက ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟာ နာမည်ကျော်ကြားလှတဲ့ ဘုရင်ကြီးတစ်ပါးရဲ့ မြို့တော်မှာ ဖြတ်လျှောက်သွား ပါတယ်။\nအလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ အမှား\nတစ်ခါဟာ ဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါးဟာ သူအနှစ်သက်ဆုံး သူ့ရဲ့အမတ်တစ်ဦးကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေပြီး အမတ်ကို တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်သွားဖို့ စေခိုင်းပါသတဲ့။ ဘုရင်ကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး အမတ်မင်းဟာ တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ဝေးလံတဲ့ အမည်မသိ ကျေးရွာတစ်ခုက ယာတောတစ်ခု အလုပ်လုပ်ပါတယ်။\nစာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ဟာ ဘယ်အချိန်ဖတ်ဖတ် မရိုးနိုင်တဲ့ စာအုပ်ပါ။ ခေတ်တိုင်း၊ အခြေအနေတိုင်းနဲ့ လိုက်ဖက်ညီပြီး ကိုယ့်အတွက် အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်စေတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ကိုယ့်အတွက် စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ပါပဲ။\nစိတ်မလောဘဲနဲ့ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဖြစ်လာမှာကိုစောင့်ပါ\nတစ်ခါတုန်းက အရမ်းစိတ်မြန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိတယ်။ တစ်နေ့တော့ သူက ယာစိုက်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ ယာခင်းတစ်ခင်းကို သူကိုယ်တိုင်ရှင်းလင်းထွန်ယက်ပြီးမှ ပျိုးကြဲတယ်။\nမိန်းကလေးတစ်ယောက်က သင့်ကိုကြွေနေကြောင်းသိနိုင်တဲ့ အချက်များ\nအမျိုးသားတွေ ထက် အမျိုးသမီးတွေစိတ်က ဖတ်ရပိုခက်ပါတယ်။ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အဓိပ္ပာယ်တိုက်ရိုက်ပြောပေမဲ့ မိန်းကလေးတွေကတော့ စကားတစ်ခွန်းကို တောင် အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးပေါက်အောင် ပြောနိုင်ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကိုယ့်အပေါ်စိတ်ဝင်စားမှုရှိ ၊ မရှိ ဆိုတာ ခန့်မှန်းတတ်သူအဖို့တော့အဆင်ပြေပေမဲ့\nရိုးသားသည့် သူဆင်းရဲအထမ်းသမား အဘိုးအို\nတစ်ခါက ချမ်းသာတဲ့ လင်မယားနှစ်ယောက်ဟာ အိမ်မှာ New Year ပါတီပွဲကြီးတစ်ခုကို ခမ်းခမ်းနားနား ကျင်းပဖို့ စီစဉ်နေပါသတဲ့။\nချစ်သူများနေ့မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ဘယ်လို ဒိတ်လုပ်ကြမလဲ\nဗယ်လင်တိုင်းနေ့အတွက် ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူနဲ့ ရင်ခုန်စွာ ဖြတ်သန်းဖို့ အစီအစဉ်တွေ စဉ်းစားနေကြလောက်ပြီ ပေါ့နော်။ ဒီတော့ ဒီဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ရက်နေ့လေးမှာ အစားအသောက်တွေ၊ လက်ဆောင်လေးတွေနဲ့ တခြားပစ္စည်းပစ္စယလေးတွေ စဉ်းစားပြင်ဆင်နိုင်အောင် ပြောပြပေးလိုက်ပါတယ်နော်။


သူဌေးဖြစ်ရတဲ့ ဒုက္ခ – Gentleman Magazine\nကိုယ်ပိုင်အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူတွေကို တွေ့ဖူး၊ မြင်ဖူး၊ဆက်ဆံဖူးကြမှာပါ။ အခုခေတ်မှ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်တဲ့သူတွေ ကို ပိုက်ဆံရှိသူတွေ၊ အောင်မြင်တဲ့သူတွေ လို့လူတွေက မှတ်ထင်ထားတက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဆောင်းပါက လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက် နေ့စဉ်ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲများကို ဖော်ထုတ်ပေးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၁။ တစ်ယောက်တည်းအထီးကျန်ခြင်း – ကျောင်းတက်တုန်းက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တပျော်တပါးလျှောက်သွားတက်ကြသလို ၊လုပ်ငန်းခွင်ထဲဝင်လာတော့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ သွားလာသောက်စားတက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လုပ်ငန်းရှင်များအတွက်ကတော့ အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရန်အတွက် ကိုယ့်အလုပ်မှာ ပင်အချိန်မလောက်ဖြစ်ကာ လုပ်ငန်းပြင်ပတွင် အပေါင်းအသင်းထားရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလာပါတယ်။ ကံကောင်းတဲ့ လုပ်ငန်းရှင်များကတော့ တစ်နေ့တစ်နေ့ ကြုံ့တွေ့နေရတာတွေ ကို ပြန်လည်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အတွက် စပ်တူလုပ်တူတွေရှိနေတက်ပေမယ့် အများသောအားဖြင့်က တစ်ယောက်ထဲရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရတာများပါတယ်။ နောက်ဆုံးကျတော့ တစ်ယောက်ထဲ ကိုယ့်အိပ်မက်တွေ အကောင်အထည်ဖော်ရင်း အထီးကျန်ဆန်လာပါတော့တယ်။\n၂။ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းသည် အလုပ် နှင့် lifestyle ပေးသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ကိုပေးမည်မဟုတ် – လုပ်ငန်းတစ်ခု စလုပ်လိုက်ရင်ပဲ သူဌေးဖြစ်သွားတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဥပမာ စစလုပ်ချင်း စားသောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်အများစုရဲ့ တစ်လစာဝင်ငွေဟာ သာမန်စားသောက်ဆိုင် မန်နေဂျာလခ လောက်တောင်ရှိဖို့နည်းပါသည်။ ဒါပေမယ့် ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်ရတဲ့ အလုပ်တာဝန်များကတော့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်ရဲ့တာဝန်ထက် အစမတန်များနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လုပ်ငန်းရှင်များဟာ ဘော်ကျော့နေပြီး သူများကို ထိုင်ခိုင်းနေတယ်ဆိုတာထက် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အလုပ်လုပ်နေရသူများဖြစ်ပြီး အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ကိုတာဝန်ယူနေရသူများဖြစ်သည်။\n၃။ အောင်မြင်သောလုပ်ငန်း တစ်ခုထူထောင်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမြင့်နိုင် – အလုပ်တစ်ခုကိုစတင်ရန်လွယ်ပေမယ့် လုပ်ငန်းရဲ့ လွယ်ကူ ခက်ခဲမှုအပေါ်မူတည် ၍ လုပ်ငန်းအောင်မြင်မှုရရှိရန် . အမြတ်ဝင်ငွေရရှိရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုံးကန်ရန်လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။ လုပ်ငန်းတစ်ခုအောင်မြင်ရန် နာမည်က အလွန်အရေးကြီးကာ နာမည်ကောင်းကိုရရှိရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှုပန်းတိုင်ကို မရောက်မီ လုပ်ငန်းကျရှုံးခြင်းများသည် ဖြစ်နေကျဖြစ်စဉ်များဖြစ်သည်။\n၄။ လူတွေကို ထိန်းချုပ်ရမည် – ဝန်ထမ်းများသာမက၊ ဖောက်သည်များ ၊ ဒို်င်များနှင့် ပါ ပြောဆုိုဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သည်။ သင်က အမြဲတမ်း လူဆိုးနေရာတွင်နေရကာ ပြောစရာရှိသည်ကို လိုရင်းတိုရှင်းပြော၊ အလုပ်ထုတ်ခြင်းများ၊ လူမုန်းမည့်ကိစ္စများကို ဒိုင်ခံဖြေရှင်းရမည်။ လူတွေကို စီမံ ခံ့ခွဲခြင်းအလုပ်သည် လွန်စွာမှ ခက်ခဲသောအလုပ်ဖြစ်ကာ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်မှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အရည်အချင်းဖြစ်သည်။\nအထက်ဖော်ပြပါအချက်အလက်များသည် လုပ်ငန်းရှင်များ နေ့စဉ် ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများ အချို့ကို ရွေးချယ်တင်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကို်ယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ရန်ကြံစနေသာသူများအနေဖြင့် ထုိုအခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်မှသာ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကို စတင်လုပ်ကိုင်သင့်သည်။ လူတိုင်းဆရာဝန်မဖြစ်နိုင်သလို . လူတိုင်းလုပ်ငန်းရှင်မဖြစ်နိုင်သည်ကို ကြိုတင်သိရှိစေရန် အသိပညာပေးခြင်းသက်သက်ဖြစ်သည်။\nလုပျငနျးရှငျဖွဈရခွငျးရဲ့ ဆိုးကြိုး ၄ ခု\nကိုယျပိုငျအလုပျလုပျနတေဲ့ သူတှကေို တှဖေူ့း၊ မွငျဖူး၊ဆကျဆံဖူးကွမှာပါ။ အခုခတျေမှ ကိုယျပိုငျလုပျငနျးလုပျတဲ့သူတှေ ကို ပိုကျဆံရှိသူတှေ၊ အောငျမွငျတဲ့သူတှေ လို့လူတှကေ မှတျထငျထားတကျကွပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ ဒီဆောငျးပါက လုပျငနျးရှငျတဈယောကျ နစေ့ဉျကွုံတှနေ့ရေတဲ့ အခကျအခဲမြားကို ဖျောထုတျပေးသှားမှာဖွဈပါတယျ။\n၁။ တဈယောကျတညျးအထီးကနျြခွငျး – ကြောငျးတကျတုနျးက သူငယျခငျြးတှနေဲ့ တပြျောတပါးလြှောကျသှားတကျကွသလို ၊လုပျငနျးခှငျထဲဝငျလာတော့ လုပျဖျောကိုငျဖကျတှနေဲ့ သှားလာသောကျစားတကျကွပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ လုပျငနျးရှငျမြားအတှကျကတော့ အခွားသူမြားနှငျ့ ဆကျဆံရနျအတှကျ ကိုယျ့အလုပျမှာ ပငျအခြိနျမလောကျဖွဈကာ လုပျငနျးပွငျပတှငျ အပေါငျးအသငျးထားရနျပငျ အလှနျခကျခဲလာပါတယျ။ ကံကောငျးတဲ့ လုပျငနျးရှငျမြားကတော့ တဈနတေ့ဈနေ့ ကွုံ့တှနေ့ရေတာတှေ ကို ပွနျလညျတိုငျပငျဆှေးနှေးရနျ အတှကျ စပျတူလုပျတူတှရှေိနတေကျပမေယျ့ အမြားသောအားဖွငျ့က တဈယောကျထဲရငျဆိုငျဖွရှေငျးရတာမြားပါတယျ။ နောကျဆုံးကတြော့ တဈယောကျထဲ ကိုယျ့အိပျမကျတှေ အကောငျအထညျဖျောရငျး အထီးကနျြဆနျလာပါတော့တယျ။\n၂။ ကိုယျပိုငျလုပျငနျးသညျ အလုပျ နှငျ့ lifestyle ပေးသျောလညျး ခမျြးသာကွှယျဝမှု ကိုပေးမညျမဟုတျ – လုပျငနျးတဈခု စလုပျလိုကျရငျပဲ သူဌေးဖွဈသှားတာမဟုတျပါဘူး။ ဥပမာ စစလုပျခငျြး စားသောကျဆိုငျပိုငျရှငျအမြားစုရဲ့ တဈလစာဝငျငှဟော သာမနျစားသောကျဆိုငျ မနျနဂြောလခ လောကျတောငျရှိဖို့နညျးပါသညျ။ ဒါပမေယျ့ ပိုငျရှငျတဈယောကျအနနေဲ့ လုပျရတဲ့ အလုပျတာဝနျမြားကတော့ မနျနဂြောတဈယောကျရဲ့တာဝနျထကျ အစမတနျမြားနမှောဖွဈပါတယျ။ ဒါကွောငျ့ လုပျငနျးရှငျမြားဟာ ဘျောကြော့နပွေီး သူမြားကို ထိုငျခိုငျးနတေယျဆိုတာထကျ ကိုယျကိုယျတိုငျ အလုပျလုပျနရေသူမြားဖွဈပွီး အလှနျခကျခဲသော အလုပျကိုတာဝနျယူနရေသူမြားဖွဈသညျ။\n၃။ အောငျမွငျသောလုပျငနျး တဈခုထူထောငျရနျအတှကျ နှဈပေါငျးမြားစှာကွာမွငျ့နိုငျ – အလုပျတဈခုကိုစတငျရနျလှယျပမေယျ့ လုပျငနျးရဲ့ လှယျကူ ခကျခဲမှုအပျေါမူတညျ ၍ လုပျငနျးအောငျမွငျမှုရရှိရနျ . အမွတျဝငျငှရေရှိရနျ နှဈပေါငျးမြားစှာ ရုံးကနျရနျလိုအပျပါလိမျ့မညျ။ လုပျငနျးတဈခုအောငျမွငျရနျ နာမညျက အလှနျအရေးကွီးကာ နာမညျကောငျးကိုရရှိရနျ နှဈပေါငျးမြားစှာ ယုံကွညျမှုတညျဆောကျရမညျဖွဈသညျ။ အောငျမွငျမှုပနျးတိုငျကို မရောကျမီ လုပျငနျးကရြှုံးခွငျးမြားသညျ ဖွဈနကေဖြွဈစဉျမြားဖွဈသညျ။\n၄။ လူတှကေို ထိနျးခြုပျရမညျ – ဝနျထမျးမြားသာမက၊ ဖောကျသညျမြား ၊ ဒျိုငျမြားနှငျ့ ပါ ပွောဆုိုဆကျဆံရမညျဖွဈသညျ။ သငျက အမွဲတမျး လူဆိုးနရောတှငျနရေကာ ပွောစရာရှိသညျကို လိုရငျးတိုရှငျးပွော၊ အလုပျထုတျခွငျးမြား၊ လူမုနျးမညျ့ကိစ်စမြားကို ဒိုငျခံဖွရှေငျးရမညျ။ လူတှကေို စီမံ ခံ့ခှဲခွငျးအလုပျသညျ လှနျစှာမှ ခကျခဲသောအလုပျဖွဈကာ လုပျငနျးရှငျတဈယောကျမှာ မရှိမဖွဈလိုအပျသော အရညျအခငျြးဖွဈသညျ။\nအထကျဖျောပွပါအခကျြအလကျမြားသညျ လုပျငနျးရှငျမြား နစေ့ဉျ ကွုံတှရေ့သော အခကျအခဲမြား အခြို့ကို ရှေးခယျြတငျပွထားခွငျးဖွဈသညျ။ ကျိုယျပိုငျလုပျငနျး လုပျရနျကွံစနသောသူမြားအနဖွေငျ့ ထုိုအခကျအခဲမြားကို ရငျဆိုငျနိုငျရနျ ကွိုတငျပွငျဆငျနိုငျမှသာ ကိုယျပိုငျလုပျငနျးကို စတငျလုပျကိုငျသငျ့သညျ။ လူတိုငျးဆရာဝနျမဖွဈနိုငျသလို . လူတိုငျးလုပျငနျးရှငျမဖွဈနိုငျသညျကို ကွိုတငျသိရှိစရေနျ အသိပညာပေးခွငျးသကျသကျဖွဈသညျ။\nPrevious: ဘူကောင်တွေနဲ့ ဘယ်လို ဆက်ဆံရမလဲ\nNext: လိင်တံ ကြီး/ရှည် အောင်လုပ်လို့ရလား


အော်စကာဆု ရရှိခဲ့တဲ့ “Period. End Of Sentence” ရုပ်ရှင်\nအိန္ဒိယနိုင်ငံမှာ အခြေတည်ပြီး ရိုက်ကူးထားတဲ့ “Period. End Of Sentence” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားဟာ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်နေ့က အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ ကျင်းပခဲ့တဲ့ အော်စကာဆုပေးပွဲမှာ အကောင်းဆုံးမှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ဆု ရရှိခဲ့ပါတယ်။\nNetflix ရိုက်ကူးထားတဲ့ အဲဒီဇာတ်ကားဟာ အိန္ဒယနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းက ရွာတရွာမှာ အခြေတည် ရိုက်ကူးခဲ့တာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာသာရေး အစွန်းရောက်မှုတွေ များပြီး ဒီလို ကိစ္စတွေကို ပြောဆိုခဲ့တဲ့ နိုင်ငံအကြောင်း ရိုက်ကူးထားတာဖြစ်လို့ ဝေဖန်မှုတွေလည်း ရှိနေပါတယ်။ အာရှတိုက်တောင်ပိုင်းမှာ အမျိုးသမီးတွေဟာ ဓမ္မတာလာတဲ့ ကိစ္စကို ရှက်စရာလို့ ထင်မြင်နေကြဆဲပါပဲ။\nအိန္ဒိယ အမျိုးသမီးတွေဟာ ဓမ္မတာလာနေတဲ့ အချိန်မှာ နတ်ကွန်းသွားခွင့်ကစပြီး အစားအသောက်၊ အိမ်သာသုံးစွဲခွင့် စတာတွေကိုပါ ကန့်သတ်ခံထားရတာကြောင့် ကျောင်းသွားဖိ့ု၊ အလုပ်သွားဖို့ စတာတွေမှာ အခက်အခဲတွေ အများကြီးကို ရင်ဆိုင်နေတယ်လို့ ဆရာဝန်တွေက ဆိုပါတယ်။\n“ဒီမှတ်တမ်းရုပ်ရှင်က အိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ မကောင်းတဲ့ဘက်ကို ရိုက်ပြထားတယ်ဆိုပေမယ့် ဓမ္မတာလာတဲ့ ကိစ္စကို ထဲထဲဝင်ဝင် ဆွေးနွေးမှုတွေ ရှိလာနိုင်ပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ သာမန်ဖြစ်စဉ်တွေကို တိုးတိုးသာသာဖြေရှင်းနေရတယ်”လို့ ဒေလီအခြေစိုက် Sachhi Saheli လို့ ခေါ်တဲ့ ဓမ္မတာကျန်းမာရေး ကူညီမှုအဖွဲ့အစည်းကို တည်ထောင်သူ Surbhi Singh က ပြောပါတယ်။\nကျေးလက်နေ ပြည်သူတွေဟာ ကျန်းမာရေး အသိအမြင် နည်းပါးတာကြောင့် ဓမ္မတာလာတဲ့ အချိန်မှာ လစဉ်သုံးပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုခြင်းထက် အဝတ်စုတ်တွေကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ကူးစက်ရောဂါဖြစ်ပွားမှုတွေလည်း မြင့်တက်နေတယ်လို့ သိရပါတယ်။\nဒီပြဿနာတွေဟာ နီပေါနိုင်ငံမှာ ပိုမိုဆိုးဝါးပြီး ဟိန္ဒူရိုးရာ အယူအဆအရ ရာသီလာတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို အိမ်ထဲကနေ မောင်းထုတ်ထားပြီး တင်းကုပ်တွေမှာသာ နေခိုင်းလေ့ ရှိပါတယ်။ ဒီလို အကာအကွယ်မဲ့တဲ့ နေရာတွေမှာ နေထိုင်ရတာကြောင့် တိရစ္ဆာန်များရဲ့ အန္တရာယ်ပြုခြင်းတွေကို ခံရလေ့ရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။\nမှတ်တမ်းရုပ်ရှင် မရိုက်ကူးခင် တလအလိုမှာ ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတဦးဟာ တဲမှာအိပ်ရင်း သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ သေဆုံးမှုဟာ အဲဒီလမှာ ၄ ယောက်မြောက်ဖြစ်ပြီး အားလုံးဟာ ဓမ္မတာလာစဉ် သေဆုံးခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nအော်စကာဆုကို ရရှိခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ဟာ ၂၆ မိနစ် ကြာပြီး ဒါရိုက်တာ Rayka Zehtabchi ရိုက်ကူးကာ အိန္ဒိယနိုင်ငံ Uttar Pradesh ပြည်နယ်က အသေးစားအမျိုးသမီး လစဉ်သုံးပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်နေတဲ့ အမျိုးသမီး Guneet Monga က ထုတ်လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nအမျိုးသမီးလစဉ်သုံးပစ္စည်း ထုတ်စက်ကို သူမရဲ့ ရွာမှာ စတင်ထားရှိပြီး နောက်ပိုင်း သူမဟာ ကိုယ်ပိုင် အမျိုးသမီး လစဉ်သုံးပစ္စည်းကို ထုတ်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူး ရရှိခဲ့တာပါ။ သူမဟာ Arunachalam Muruganantham လို့ အမည်ရတဲ့ အမျိုးသားရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုကို ယူပြီး ကိုယ်ပိုင်ထုတ်ကုန်တခု ထုတ်လုပ်ခဲ့တာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nArunachalam Muruganantham ကိုတော့ အိန္ဒိယနိုင်ငံမှာ “Pad Man” လို့ သိကြပြီး သူ့အကြောင်း ရုပ်ရှင်ကိုလည်း အိန္ဒိယနိုင်ငံရဲ့ နာမည်ကြီး မင်းသား Akshay Kumar က ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။\n“အခုတော့ တကမ္ဘာလုံးက ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို မြင်တွေ့နိုင်ပါပြီ။ ဒီမှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ကြောင့် ဓမ္မတာအကြောင်းနဲ့ တကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းမှုအကြောင်းကို လူတွေ ပိုမိုသိလာမှာပါ” လို့ Arunachalam Muruganantham က ပြောပါတယ်။\nRef : Thomson Reuters Foundation\nTopics: ဓမ္မတာ, မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်, အော်စကာ


Sein Lyan - စိ န် လျှံ: တကယ်လို့များ\nပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးအသံဗလံများဖြစ်ဆူညံနေပေမယ့်တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ကျနော်တို့နှစ်ယောက်ကြားကိုဝင်လာတာက”မောင်ပြောမယ်ဆိုတဲ့ စကားကိုအခုထိမပြောသေးဘူးဘာလဲမောင်မပြောချင်တော့ဘူးလား”လို့နှင်းမေးလိုက်မှကျနော်သက်ပြင်းရှည်ရှည်တစ်ခုကိုလေးတွဲ့စွာချမိပါရဲ့ ”မဟုတ်ပါဘူးနှင်းရယ်မောင်ပြောချင်လိုပဲ နှင်းကိုချိန်းခဲ့တာလေ”\n”မဟုတ်ဘူးနှင်း..မောင်ပြောတာကိုဆုံးအောင်နားထောင်အုံး..အခုရတဲ့ကိုယ်ဝန်ကမောင်နဲ့တဲ့” ကျနော်သက်ပျင်းတစ်ခုကိုကြေကွဲစွာထပ်ချမိတယ် ပြီးတော့နှင်းကိုလှည့်ကြည့်မိတယ်\nနှင်းမုန်းမှာနှင်းဒေါသထွက်မှာနှင်းကျနော့်ကိုနာနာကြည်းကြည်းမုန်းတီးစကားတွေပြောတော့မှာကိုကျနော်တွက်ဆပြီးသားပါ ဒါပေမယ့်ကျနော်မထင်မှတ်ထားရလောက်အောင်ကိုနှင်းမျက်နှာကတည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး ကျနော့်ကိုဂရုဏာအကြည့်နဲ့ကြည့်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရတော့ ကျနော့်ရင်တစ်ခုလုံးထူပိန်းသွားပါတယ်\n”ဆက်ပြောလေမောင်..နှင်းနားထောင်နေတယ်..အဲဒီမောင်နဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ကတကယ်လားဆိုတာသိချင်တယ်လေ” ”အမှန်တိုင်းပြောရရင်မောင်လဲမသိဘူး..ဒါပေမယ့်မောင့်ကိုယ်တိုင်မသေချာဘူးနှင်း..မောင်ဘာလုပ်ရမလဲမသိတော့ဘူး နှင်းကိုအရမ်းအားနာတာပဲ..ဒါပေမယ့်” ကျနော်စကားမဆက်နိုင်တော့..မျက်ရည်ဝဲမိသည် အတိတ်ဆီကိုနောင်တရစွာမတွေ့ခဲ့ရင်ကောင်းသားဆိုတဲ့အတွေးနဲ့\nကျနော်နဲ့နှင်းချစ်သူတွေဖြစ်ပြီးလို့သက်တမ်းသုံးနှစ်ပြည့်တဲ့နှစ်မှာ စန္ဒာဆိုတဲ့ကောင်မလေးကို စတွေ့ခဲ့တာ စန္ဒာက နှင်းသူငယ်ချင်းသီတာရဲ့ညီမ သီတာတို့အိမ်ရဲ့အိမ်တက်ဆွမ်းကျွေးကို နှင်းနဲ့တူတူသွားပြီးတော့စန္ဒာဆိုတဲ့ကောင်မလေးနဲ့ခင်ခဲ့တာ ကောင်မလေးကကျနော့်ထက် ၆နှစ်ကျော်ကျော်ငယ်တယ် အိမ်မှာလဲအငယ်ဆုံးဆိုတော့ မိဘတွေရဲ့အလိုလိုက်ချင်းကိုခံရသူလေးပေါ့ စန္ဒာမိဘတွေကလဲ ကျနော်နဲ့နှင်းကိုခင်တဲ့အတွက် စန္ဒာကိုညီမလေးကိုစောက်ရှောက်ဖို့တာဝန်ပေးတယ်လေ ဒီလိုနဲ့စန္ဒာက ကျနော့်ရဲ့အချိန်တစ်ချို့ကိုဖဲ့ယူလာခဲ့တယ် ဘယ်သွားသွားကျနော့်ကိုခေါ်သလို ညဖက်လဲဖုန်းတွေဆက်တယ် ကျနော်ကတော့ညီမလေး တစ်ယောက်လိုခင်ပေမယ့် စန္ဒာကစိတ်ထားလေးတွေပြောင်းလာတယ် ငယ်သေးတယ်ဆိုတော့ စိတ်ကစားမှာပဲဆိုပြီး ထိန်းသိမ်းစကားပြောခဲ့တယ် နှင်းကိုပြောပြပေမယ့် နှင်းကပြုံးရုံသားပြုံပြီးနားထောင်နေခဲ့တာ တခါဘူးမှဝင်မပြောခဲ့ဖူးဘူးလေ\nနောက်ပိုင်းတွေမှာ နှင်းရဲ့အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့တက်နေတဲ့စာရင်းကိုင်သင်တန်းကြောင့် နှင်းနဲ့မတွေ့ဖြစ်တော့ပဲ စန္ဒာနဲ့သွားနေရတဲ့အချိန်ကသာများလာတယ်လေ နှင်းနဲ့မတွေဖြစ်ပေမယ့်နှင်းကို အမြဲသတိရနေတယ် ကျနော်ချစ်တယ် မြတ်နိုးတယ် နှင်းလောက်ကျနော့်အပေါ်နားလည်နိုင်မယ့်သူမရှိတော့ဘူးလို့ ကျနော်ထင်ပါတယ်\nကျနော့်ထက် အသက်အများကြီးငယ်တဲ့စန္ဒာကိုလည်း သနားတယ်လေဘယ်သွားသွားအနောက်ကနေလိုက်ရတော့ သူဆိုးတဲ့နွဲတဲ့ဒဏ်တွေကြားသံယောဇဉ်ဖြစ်လာခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် စန္ဒာကိုချစ်သူဖြစ်လာဖို့ထက် ညီမတစ်ယောက်ထက်တောင်သံယောဇဉ်မပိုခဲ့ဘူး လွန်ခဲ့တဲ့သုံးလလောက်ကမှ ချောင်းသားကိုသူငယ်ချင်းတွေနဲ့တူတူသွားတော့ စန္ဒာကမရောက်ဖူးလို့လိုက်ချင်တယ်ပူဇာတော့ စန္ဒာ့မိဘတွေက ကျနော့်ကိုစိတ်ချပြီးသူ့သူငယ်ချင်းတစ်ချို့နဲ့ထည့်ပေးလိုက်တယ် ချောင်းသာကပြန်လာပြီးကတည်းက စန္ဒာနဲ့ကျနော်အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားခဲ့တာ ကျနော်ကတောင်”ဒီကောင်မလေးငြိမ်ချက်သားကောင်းနေပါလားဆိုပြီး အံ့သြနေတာ” အခုတော့မထင်မှတ်ပဲ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ရက်ကျော်ကျော်က ညကြီးသန်းခေါင်းဖုန်းဆက်ပြီး မထင်မှတ်တဲ့စကားကိုပြောတယ်လေ ပထမတော့အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့မနက်ကျမှပြန်ခေါ်ပါလို့ကျနော်ပြောမိသေးတယ် နောက်တော့ စန္ဒာဘက်ကရှိုက်သံလိုလိုကြားမှ ကျနော်မျက်လုံးပြူးပြီး ဘာဖြစ်လဲဆိုတာအတင်းမေးရတယ် အဲဒီအခါကျမှ စန္ဒာက” ကိုကြီးကိုပြောရမှာတော့အားလဲနာတယ် ကြောက်လဲကြောက်တယ် ဒါပေမယ့်ပြောသင့်တယ်ထင်လို့ပြောရတော့မယ် စန္ဒာမှာအခုကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ် အဲဒီကိုယ်ဝန်က ကိုကြီးနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ပါ” ဆိုပြီး ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုပါလေရောဗျာ ကြားသာကြားရတယ် နားဝမှာမသက်သာ ကိုယ့်နားကိုယ်မယုံချင်ဘူး ဘယ်တုန်းက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ဘယ်ကိုယ်ဝန်ရခဲ့တာလဲ အခုရတဲ့ကိုယ်ဝန်ကကျနော်နဲ့တဲ့လေ ကျနော်စဉ်းစားနေရင်းနဲ့မှကြက်သီးတွေအဖျန်းဖျန်းထလို့မိနစ်တော်တော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင်ပဲဆွံ့အံ့တိတ်ဆိတ်နေမိတာလေ စိတ်ထဲမှာလဲ နှင်းကိုပြေးမြင်မိပါရဲ့ ”ကိုကြီးပြောလေ အဲဒါဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ စန္ဒာသေသာသေလိုက်ချင်တယ်”ဆိုပြီးဆက်ငိုနေပါလေရော ဒီလိုကျတော့ ကျနော်ဘယ်လိုပြန်ချော့ရမယ် ဘာပြောရမယ်ဆိုတာတကယ်မပြောတတ်ပါ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုတပြိုင်နက်ထဲချပြီး ကိုကြီးတာဝန်ယူပါတယ်ဆိုတဲ့စကားကိုလဲမပြောချင် ကျနော်နှင်းကလွဲပြီး ဘယ်မိန်းကလေးကိုမှလက်မထပ်ချင် ပြီးတော့ ကျနော့်နဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်တဲ့ ကျနော်တောင်ဘာမှန်းမသိလိုက်ဘူး ကျနော်မဟုတ်ဘူးလို့ငြင်းလိုက်ပြန်ရင်လဲ တစ်ဖက်ကကောင်မလေးကိုအားနာသနားမိပြန် ကျနော်စိတ်တွေရှုပ်ထွေးပြီး မနက်ကျမှ ကျနော်တို့အေးဆေးတွေမယ့် ညနေ ၃ နာရီဆိုပြီးချိန်းလိုက်တယ် ပြီးတော့ညတွင်းချင်း နှင်းကိုဖုန်းဆက်ပြီး မနက် ၉နာရီအရေးတကြီးကိစ္စဆိုပြီးချိန်းရတယ် ကျနော့်မှာနှင်းကလွဲပြီးဖြေဆေးမရှိ နှင်းကလဲ ဘာအကြောင်းအရာမှမသိပဲ လာမယ်ပြောပြီးဖုန်းချသွားခဲ့တယ် ကျနော်တစ်ညလုံးအိပ်လို့မရ ပြန်စဉ်းစားတော့ စန္ဒာကိုစတွေ့ကတည်းကနောက်ဆုံးတွေ့တဲ့ချောင်းသာထိ ဘာမှလွန်လွန်ကျူးကျူးမဖြစ်ခဲ့ ဒါဆိုဘယ်လိုဖြစ်နိုင်လဲ ဘာဖြစ်ဖြစ် ကျနော်စန္ဒာကိုလက်မထပ်နိုင်ဘူး ကျနော်နှင်းနဲ့လွဲပြီးဘယ်သူ့ကိုမှမယူနိုင်ဘူး\n”မောင် ..မောင်..ပြောလေ ..မောင်ဘာလုပ်ချင်လဲဆိုတာ” နှင်းစကားကြောင့်ကျနော်အသက်ပြန်ဝင်လာသလို သက်ပြင်းရှည်ရှည်ထပ်ချမိပြန်တယ် ”မောင်တကယ်မသိတော့ဘူးနှင်းရယ် ” ”မောင်နှင်းမျက်နှာကိုကြည့်စမ်းပါ မောင့်ကိုနှင့်အပြည့်အဝယုံကြည်တယ် မောင်ဘာဖြစ်ဖြစ် နှင်းမောင့်ဘက်ရပ်တည်မယ် မောင်တကယ့်အဖြစ်မှန်သာပြောပါ နှင်းကိုအားမနာနဲ့” နှင်းမျက်နှာကိုကျနော်ကြည့်လိုက်တော့ပကတိကင်းစင်နေတဲ့ကြည်လင်တဲ့မျက်နှာနဲ့အတူကျနော့်ကိုဂရုဏာအကြည့်နဲ့ ယုံကြည်မှုရှိနေတာကိုကျနော်ဖတ်လိုက်ရတယ်\n”မောင်အမှန်အတိုင်းဝန်ခံရရင် ဒီကိစ္စမောင်တကယ်မသိဘူးနှင်း ဒါနှင်းကိုအပွင့်လင်းဆုံးနဲ့အရိုးသားဆုံးပါ မောင့်ဘက်ကဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုတာသေချာတယ် ဒါမောင့်ဘက်ကပြောနိုင်တာဒါပဲ ပြီးတော့မောင်စန္ဒာကိုမယူချင်ဘူးနှင်း မောင်ဘာလုပ်သင့်လဲ”\n”မောင့်ရဲ့ အကျင့်နဲ့သိက္ခာကိုတော့နှင်းကမောင့်ချစ်သူဖြစ်ခဲ့တဲ့အတွက်ယုံကြည်ပါတယ် ဒါပေမယ့်မယုံကြည်ရတာက ကံကြမ္မာမောင် နှင်းကိုလဲညကစန္ဒာဖုန်းဆက်တယ်မောင်”\n”မောင်ပြောတဲ့အတိုင်းပဲလေ သူ့မှာကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီးဆိုတာကိုပေါ့ သူကပြောတယ် ချောင်းသာသွားတုန်းကမှားတယ်ဆိုပဲ သူလဲမူး မောင်လဲမူး အားလုံးမူးနေကြတာတဲ့ အဲဒီမှာဘာဖြစ်လဲဆိုတာမသိတော့ဘူးတဲ့လေ”\n”နှင်း အဲဒီနေ့ကမောင်မမူးဘူး မောင်ကိုယုံပါ”\n”မောင်ရယ် ယုံကြည်လို့ပဲအကြောင်းစုံသိပြီးတာတောင် မောင်ချိန်းတဲ့နေရာကိုလာခဲ့သေးတာပဲ အဲဒီလောက်တုံးနေလို့အားမရတာ”\n”ဒါကတော့မောင်ဆုံးဖြတ်ရမယ်လေ မောင့်ကိုနှင်းကယုံကြည်ပြီးသားလေ ဘာလုပ်လုပ်နှင်းမောင့်ဖက်ကနေအမြဲရပ်တည်မယ်လေနော်”\n”မောင်တကယ်မသိတော့ဘူးနှင်းရယ် ဒီညနေမောင်စန္ဒာနဲ့ချိန်းထားတယ် စန္ဒာကိုအဖြေပေးရတော့မယ်”\n”ကဲပါမောင်ရယ် စိတ်မပူပါနဲ့ မောင်မှန်တယ်ဆိုရင် မောင်နှင်းအပေါ်သစ္စာစောင့်သိတယ်ဆိုတာမှန်ရင်မောင်ဖြစ်ချင်တာဖြစ်လာမှာပါ မပူပါနဲ့ ဒီနေ့တော့စန္ဒာနဲ့ချိန်းထားတာကိုဖျက်လိုက် တစ်ခုခုစားပြီးအိမ်ပြန်မယ် နောက်တစ်ခါစန္ဒာဖုန်းဆက်ရင်သာ နှင်းကိုအကြောင်းကြားလေနော်..မောင်ကလိမ္မာပါတယ် လာ..ထ..သွားမယ်..နေပူနေပြီး..နှင်းလဲဗိုက်ဆာတယ်”\nလေးပင်ချိနဲ့စွာခေါင်းငိုက်စိုက်လို့ ကျမအရှေ့ကနေထွက်သွားတဲ့မောင့်ကိုကြည့်ပြီး ကျမစိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ် မောင်မပူပါနဲ့ မောင့်ရဲ့သိက္ခာနဲ့အကျင့်သစ္စာကိုကျမရဲရဲကြီးယုံကြည်ပါတယ်မောင် ဒီနေ့ညနေစန္ဒာကို ကျမအသိဆရာဝန်ကြီးဆီခေါ်ပြီးသွေးစစ်ပေးမယ်လေ\nWriter Sein Lyan Time 12:40 am\n၀တ္တုတိုလေးကို အစအဆုံး ခံစား ဖတ်သွားပါတယ်ဗျာ။ နောက်ဆုံးမှာ ရင်မောစွာ အဖြေတခုကို စောင့်မျှော်ရင်း ဇာတ်သိမ်းထားလို့စာဖတ်သူပါ ရင်မောသွားတယ်။ ဆက်လက် အားပေးနေပါတယ်ဗျာ။\n5 May 2009 at 01:15\nမီအောင် မလိုက်နိုင်တော့ဘူး )း)\n5 May 2009 at 01:44\nဟုတ်ပါ့ ချစ်ကိုတို့ ကတော့ အနော့ထင်တယ် ချစ်ကိုနဲ့ လည်းမဟုတ်ဘူးနော် ညီယောက်ဖလေးလည်းမဖြစ်နိုင်\nဒီတော့ကာ ဘယ်သူ့ လည်း ကြားကားဆွဲတာလေ ကာယကံရှင်ကလွဲပြီးမသိတော့ဘူး အဟိ\nသူ့ ကခေတ်ကောင်မလေးဆိုတော့ ရဲတင်းတာပေါ့နော်\nပြီးတော့ နှင်း ကလည်း တော်တော် နားလည်မူရှိတယ်\nချစ်သူကို ဖျောင်းဖျ တယ် မတွေ့ ဖို့ ကို ချိန်းထားတာလည်း ဖျက်ခိုင်းတယ် ဒီအချက်တော့မှန်တယ် မဟုတ်လို့ ချိန်းထားတာကို သွားရင် ခိုးပြေးနေရမယ် ကောင်မလေးကအကြပ်ကိုင်ရင်လေ\nအင်းနောက်ဆုံးတော့ အဖြေတစ်ခုကို ဆန့် ငင်ဆန့် ငင်နဲ့ လုပ်သွားတာက ဆိုးတယ် ချစ်ကိုနော်\n5 May 2009 at 03:01\n5 May 2009 at 03:14\n5 May 2009 at 03:58\nဟူးးးးးးး တကယ်လို့များ... ခံစားသွားတယ်ဗျာ... တော်တော်လေး ရသမြောက်ပါတယ်။\n5 May 2009 at 04:20\nနှင်းနဲ့ မောင်နဲ့ ညားစေသတည်း...\n၀တ္ထုတိုကောင်းတယ်ဗျို့... ဆက်ရေးပါဦး ကိုဖိုးချိန်\n5 May 2009 at 04:35\nအင်း မောင်လေးဇတ်လမ်းလေက ဇတ်နာမယ့်သဘောမှာ ရှိတယ်။ တကယ်လို့ ဟုတ်ခဲ့ရင်ရော နှင်း ကကြည့်ဖြူနိုင်ရဲ့လား? မဟုတ်ခဲ့ ရင်ရော စန္ဒာ ဆိုတဲ့ကောင်မလေးက တကယ်ချစ်လို့ ပိုင်ဆိုင်ဖို့ကြိုးစားတာ ဆိုရင်ရော? ဘယ်အရာကိုမှ ကြိုတင်ပြီး အကောင်းဆုံးတွေးထားလို့မရဘူးလေ။ အဆိုး ဆုံးကို တွေးပြီး အကောင်းဖြစ်လာမှ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာနော်။ မောင်လေးရဲ့ ၀ထ္ထုလေးကို မကြီး အရမ်းနှစ်သက်တယ် မောင်လေး။ ကြိုးစားပါနော်။ အားပေးနေတယ်။\n5 May 2009 at 05:16\nဟေ့ဟေ့ အဲလို လုပ်နဲ့ လေဂျာ .. ဇာတ်တငန့်ငန့်ကြီး :D\nကျွန်တော်လည်း စဉ်းစားနေတာ တစ်ခုရှိတယ် ကိုဖိုးစိန်ရ .. ဒီလောက် ဆေးပညာ ခေတ်မှီတိုးတက်နေတဲ့ ခေတ်ကြီးထဲမှာ ဘာကြောင့် မြန်မာအမျိုးသားတွေ တစ်ခါလွန်ကျူးတာနဲ့ မျိုးအရမ်းအောင်နေလဲ ဆိုတာကိုလေ ... :D မြန်မာကားတွေကြည့်လိုက်ရင်လဲ ဒါပဲ ... ပန်းပွင့်လေးကြွေလိုက်တာ .. လိပ်ပြာလေး တစ်ခါပြန်လိုက်တာနဲ့ ဒီဟာကြီးက ရောက်လာရော .. ကျွန်တော်တော့ မြန်မာအမျိုးသားတွေ ဒီလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးထင်တာပဲ .. :D မဖြစ်ခင်က တားဆီးတာတွေ .. တကယ်လို့ အခက်အသင့်လို့ ဖြစ်ပြီးသွားခဲ့ပြီဆိုရင်လည်း တာဆီးလို့ရတဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးပါဗျာ ... :) ပို့စ်နဲ့တော့ မဆိုင်ဘူး ... ကိုဖိုးစိန်ရေးထားတာ ဇာတ်လမ်းစဉ်ထားတာလေးက ကောင်းတယ် .. ကျွန်တော်ခုရက်ပိုင်း ကြည့်မိတဲ့ မြန်မာကားတွေက ဒီလိုဖြစ်စဉ်တွေ အရမ်းများနေလို့ စိတ်ထဲမှာ နဲနဲ serious ဖြစ်နေတာ .. ခုတော့ ပြောချင်တာလေး ပြောလိုက်ရပြီ ... မောင်နဲ့ နှင်း ညားစေသတည်း ... :D\nဇတ်မျှော ကြီး လုပ်ခဲ့တယ် အကျင့်ကမကောင်းဘူး..ဟွန်းး\nအာ ဘာဒုနုးဗျ။ လူက ကိုးရီးယားကားကြည့်နေတုန်း မီးပြတ်သွားတာကြနေတာပဲ။ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့ကျန်ခဲ့တာဗျ။ ဟင့်။ ဘာမှန်းလဲမသိဘူး။ ကောင်းခန်းရောက်တုန်းရှိသေးတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမယ်မသိတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ အီးးးး။\nအဲဒီလို နားလည်တတ်တဲ့ မိန်းကလေးမျိုးကို တွေ့ချင်လိုက်တာ။\nအင်.. အဲ့ဒါမျိုးတွေလဲ ရှိလား?\nဇာတ်လမ်းလေးကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆူးပေါ်ဖက်ကျတာ ဆူးကျိုးတော့မလိုပဲ၊\n5 May 2009 at 12:21\nအေးဗျ အရှေ့ကသူတွေရေးသွားသလိုမျိုးပဲ ဇာတ်လမ်းက ကောင်းခန်းမှာ ပြီးသွားတယ်..\nဖတ်ရတာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတယ်..\n(မောင့်ကို ယုံတယ် သိက္ခာကို ယုံတယ်)ဆိုတဲ့\nဇာတ်သိမ်းခါနီးရေးထားတဲ့စာတွေ ဇောင်းပေးထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ အရဆို ဒါဟာ စန္ဒာ ကသူ့ကိုလက်ထပ်အောင် ဆင်တဲ့ဇာတ်လမ်းလို့ထင်မိတယ်...\nဟဲဟဲ ရမ်းတုတ်သွားတယ် သူငယ်ချင်းရေ..\nမကြားလိုပါ .. မကြားလိုပါ... မိခင်မယ်တော်ကြီးမှာ... မကြားလိုပါ... မကြားလိုပါ.... ရှိလိုလျှင် ရှိပါစေတော့....\nခုခေတ်မိန်းကလေးတွေ ကိုယ်ကိုကိုယ် တန်ဖိုးထားနိုင်ပါစေပေါ့... အဟား...\nဇာတ်လမ်းက ပြီးသွားပြီလား အဲ့ ဘာဆက်ဖြစ်သွားလဲ.. အိ.. ဆတ်တငံ့ငံ့နဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ခုလိုရပ်လိုက်တော့.. ကောင်းပါတယ် ဒီအတိုင်းပဲ.. ဘယ်သူမှားတာလဲဟင်.. အဆုံးသတ်ကို သိလည်း သိချင်တယ် မသိလည်း မသိချင်ဘူး ဒီအတိုင်းပဲ ကောင်းပါတယ်လေ :(\nကျွန်တော် အထင်တော့ မောင်နဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဗျ။\nကျွန်တော်လည်း မူးဖူးတာပဲ ။\nလူမှန်း မသိအောင်မူးရင်တော့ ဘာမှကို မလုပ်နိုင်တော့တာဗျ။ ခုမောင်က ပြောတယ် လုံးဝ မမူးဘူးဆိုတော့..........\nရည်ဝေဝေ ဆိုရင်တော့ ဘာလုပ်လုပ်သိတယ်\nမသိဘူးလို့ မပြောနဲ့ သိကိုသိရမယ်။\nဒါကြောင့် ဟိုတစ်ယောက် အကွက်ကြီးကြီးဆင်လိုက်တာသေချာတယ်။\nအေး လေ လောကကြီးမှာ ငွေလို ရှာပါးနေတော့ လည်း လုပ်ကြံတွေက များမှာပေါ့\nမှားရွင်းက မှားနေတယ်ရှင့်.. မှားယွင်းလို့ပေါင်းတာပါ....\nဓာတ်ပုံကအဲဒီအတိုင်း ကူးလို့ရတယ်လေ.. အဆင်မပြေရင် နေ့အိပ်မက်ပို့ပေးမယ်.. မေးလိပ်စာပေးလေ... ဘယ်လိုမှမန့်မရလို့ အမည်မသိနဲ့ပဲ မန့်ခဲ့ရတယ်.. :(\n5 May 2009 at 18:14\n:( စိတ်ဝင်စားစွာနဲ့ ဖတ်လာလိုက်တာ..အဆုံးကို ဆန့်ငင်ငင်လုပ်ထားတယ်။ မြန်မြန်ရေးပါဗျို့\nစာရေးကောင်းတဲ့ ဖိုးစိန်ရဲ့ အဖြေမသိရသေးတဲ့\nစီးကရက်တွေ များလှချည်ရဲ့..... လျှော့သောက်.း)\nမနော်ပြောသလိုပဲ လိက်မမှီဘူး ဖိုးစိန်ရေ...း))))\nအင် မီးလည်းမပျက်ဘဲ ဘယ်လိုကြီးတုန်း။ အဖြေလေးတော့ ပြောပြပါ။ ဟင့် လေးလည်း မပေးဘူး။ ဒီစာရေးဆရာ အတော်ဆိုး။ တကယ်လို့များ...........ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ...အဖြေလည်းမရဘူး။\nကိုဖိုးစိန်တစ်ယောက်တော့ ခံရတော့မယ် တွေ့တယ်မလား ကျောက်ပျဉ်ပေါ်ဥကျ လည်းဥပဲကွဲတယ် ဥပေါ်ကျောက်ပျဉ်ကျလဲ ဥပဲကွဲတယ်ဆိုတာ ....ခုတော့တူတိတွားပြီ\nတရုတ်သိုင်းကားထဲကလို ၂ ယောက်စလုံး ယူလိုက်ပေါ့ဗျာ။ ဟီးဟီး။ ဝင်ရှုပ်သွားတာ။ :P\nDNA စစ်ရင်တော့ အဖြေသိတာပဲ မဟုတ်လား။\nတို့ လို့ တန်းလန်းနဲ့ \n7 May 2009 at 20:24\nကဲ အဲဒါ ရောချင်အုံး။\nတစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောပြချင်တယ် ဆိုတဲ့ မကြီး(မနော်ဟရီ)ရဲ့ စာသားတချို့ကိုပဲ ငှားပြီး တယောက်ယောက်ကို အော်ပြောလိုက်ချင်တာပဲ။ တကယ်ကိုပဲ တစ်ယောက်ေ...\nခုနှစ်နှစ်တာ ခွဲနေရတဲ့ ကျနော့် အဖေကို ပြန်တွေ့ရတဲ့ အချိန် ကျနော့် အတွက်တော့ မနေ့ တနေ့က အတိုင်းပဲ။ အဖေက သိပ်ပြီး မပြောင်းလဲပါဘူး။ မဲေ...\nအခုပြောင်းတဲ့ အိမ်က ကျယ်တော့ ညအိပ်ရင် အပြင်မှာ မွှေ့ယာအသေးလေးချပြီး တယောက်တည်းဧည့်ခန်းကိုအပိုင်သိမ်း ပြီး အိပ်လေ့ရှိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တနလာင်္နေ့က...


သင့်ကလေးကို စကျွေးသင့်တဲ့အသီး (၅) မျိုး - Hello Sayarwon\nHelloSayarwon » Latest Health Informations » ကလေးပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း » ကလေးအာဟာရ » သင့်ကလေးကို စကျွေးသင့်တဲ့အသီး (၅) မျိုး\nကလေးကို အစားစကျွေးတဲ့အချိန်( နို့ဖြတ်တဲ့အချိန်၊ ထမင်းစကျွေးတဲ့အချိန်)ဟာ ကလေးရဲ့ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ အရမ်းအရေးပါတဲ့ကာလဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နို့စို့အရွယ်ကနေ အစားစစားချိန်မှာ ကလေးကို ဘာတွေကျွေးသင့်သလဲ၊ ဘာတွေမကျွေးသင့်ဘူးလဲဆိုတာ မေမေတို့အတော်များများမှာ ခေါင်းစားရတဲ့ပြဿနာပါ။ အထူးသဖြင့် အသီးအနှံကျွေးတဲ့အခါပေါ့။ ဒီအတွက် မေမေတို့ စိတ်မရှုပ်ရအောင် ကလေးငယ်တွေအတွက် အာဟာရဓာတ်အပြည့်ဝဆုံးနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး အသီး (၅) မျိုးကိုဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\nကလေးကို အဆီဓာတ်ပါဝင်မှုများတဲ့စားစရာတွေ မကျွေးသင့်ဘူးလို့ မိဘတော်တော်များများက ယုံကြည်တတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ အဆီဓာတ်ဟာ ဗီတာမင် A၊ C၊ D နဲ့ E တို့လို အဆီမှာပျော်ဝင်တဲ့ အာဟာရဓာတ်တွေကို စုပ်ယူပေးနိုင်တာကြောင့် ကလေးငယ်ရဲ့စားသုံးမှုအာဟာရထဲမှာမဖြစ်မနေပါဝင်သင့်တဲ့ဓာတ်တစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကလေးရဲ့အရေပြားကျန်းမာရေးနဲ့ ဦးနှောက်လုပ်ဆောင်ချက်တွေကိုလည်း အထောက်အကူပေးနိုင်ပါတယ်။ ထောပတ်သီးမှာ monounsaturated fats တွေနဲ့ ဗီတာမင် E လို အကျိုးပြုအဆီဓာတ်တွေအပြင် folate ၊ ပိုတက်စီယမ်နဲ့ဗီတာမင်ဘီအုပ်စုတွေ ကြွယ်ဝတာကြောင့် ကလေးတွေအတွက် အကောင်းဆုံးအသီးတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nကြိတ်ချေလိုက်ရင် နုညက်တဲ့အနှစ်၊ ဆိမ့်တဲ့အရသာကြောင့်လည်း အစားစားတတ်ခါစ ကလေးငယ်တွေက ထောပတ်သီးကို လက်ခံလွယ်ကြပါတယ်။ စားရတာအရသာပိုရှိစေဖို့ တခြားအသီးတွေနဲ့ရောတာမျိုး၊ ကလေးအကြိုက် အရသာသစ်ဖန်တီးတာမျိုးလုပ်ကျွေးလို့ရပါတယ်။\nငှက်ပျောသီးကို အာဟာရပြည့်ပြီးအရသာရှိတဲ့အသီးတစ်မျိုးဖြစ်တဲ့အပြင် နို့ဖြတ်ခါစ ကလေးငယ်လေးတွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံးအဖြစ် ရွေးချယ်ကြပါတယ်။ အစာကြေညက်လွယ်တဲ့အမျှင်ဓာတ်၊ ဗီတာမင်ဘီအုပ်စုနဲ့ အကျိုးပြုကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်တွေကြွယ်ဝလို့ ကလေးကို လေပွခြင်း၊ မအီမသာဖြစ်ခြင်းတွေ မဖြစ်စေဘဲ ခွန်အားပြည့်စေပါတယ်။ ကလေးဝမ်းချုပ်ခြင်းနဲ့ ဝမ်းလျှောခြင်းတို့အတွက်လည်း ငှက်ပျောသီးက ကြိုတင်ကာကွယ်ပေးနိုင်၊ ကုသပေးနိုင်ပါတယ်။\nကျန်းမာရေးအကျိုးကျေးဇူးများလှတဲ့ပန်းသီးက တခြားအစားအစာတွေမစားခင်မှာ အစာခြေစနစ်ကိုလှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ရေဓာတ်ပါဝင်မှုမများပေမယ့် အမျှင်ဓာတ်ကကြွယ်ဝပါတယ်။ ပန်းသီးမှာပါတဲ့အာဟာရဓာတ်တွေကြောင့် ဆီးချိုသွေးချိုဖြစ်နိုင်ခြေကိုလျော့နည်းစေတယ်၊ ကိုလက်စထရောပမာဏကိုလျော့ကျစေတယ်၊ မျက်စိအတွင်းတိမ်မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့အပြင် ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်တဲ့ free radicals တွေရဲ့ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကနေကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် ကလေးကို စကျွေးသင့်တဲ့ အသီးတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nစပျစ်သီးလေးတွေကလည်း ပန်းသီးလိုပဲ အစာခြေစနစ်အတွက် အထောက်အကူပေးတဲ့အပြင် ရေဓာတ်နဲ့အမျှင်ဓာတ်ပါဝင်မှုမြင့်မားလို့ ကလေးကိုဝမ်းမချုပ်အောင် ကာကွယ်ပေးပါတယ်။ ပိုတက်စီယမ်ပါဝင်မှုကြောင့် သွေးတိုးမဖြစ်အောင်ကာကွယ်နိုင်ပြီး ဓာတ်မတည့်မှုအန္တရာယ်ကိုလည်းလျော့နည်းစေပါတယ်။ polyphenols လို့ခေါ်တဲ့ဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်း ကြောင့် အဆုတ်ကင်ဆာ၊ ပန်ကရိယကင်ဆာ၊ ဆီးကျိတ်ကင်ဆာနဲ့အူမကြီးကင်ဆာတို့ဖြစ်နိုင်ခြေကိုနည်းပါးစေပါတယ်။\nစတော်ဘယ်ရီ၊ ဘလူးဘယ်ရီ၊ ချယ်ရီ၊ ဘလက်ဘယ်ရီအပါအဝင် ဘယ်ရီသီးနွယ်ဝင်တွေက ကလေးအတွက်ရော၊ လူကြီးအတွက်ပါ သင့်တော်ပါတယ်။ အရောင်ရင့်လေ အာဟာရဓာတ်ကြွယ်ဝလေဖြစ်တဲ့ ဘယ်ရီသီးတွေက ဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်းတွေပြည့်ဝပါတယ်။ ဘယ်ရီသီးတွေက ဦးနှောက်လုပ်ဆောင်ချက်ကိုမြှင့်တင်ပေးပြီး မှတ်ဥာဏ်ပိုကောင်းစေတယ်လို့ သုတေသနတွေက ဖော်ပြကြပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကလေးလေးတွေကို သရေစာအဖြစ်နဲ့ ဘယ်ရီသီးတွေကျွေးတာ၊ ကြိတ်ပြီးဖျော်ရည်လုပ်ပေးတာ ဒါမှမဟုတ် အပေါ်မှာဖော်ပြခဲ့တဲ့တခြားအသီးတွေနဲ့ ရောကျွေးနိုင်ပါတယ်။\nဘယ်ရီသီးတွေမှာ DHA အပါအဝင် Omega-3 fatty acids တွေလည်းကြွယ်ဝတဲ့အတွက် ကလေးရဲ့ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ အထောက်အကူပိုဖြစ်စေမှာပါ။ DHA (docosahexaenoic acid) ဆိုတာ omega-3 fatty acid တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံနဲ့ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အရေးပါပါတယ်။ အရိုးကျန်းမာရေးအတွက် ကယ်လ်စီယမ်လိုအပ်သလို ဦးနှောက်အတွက် DHA လိုအပ်ပါတယ်။\nကလေးမှာလိုအပ်တဲ့အာဟာရဓာတ်တွေ မပြည့်ဝဘူးဆိုတာကိုသိရှိနိုင်မယ့် လက္ခဏာရပ်များ\nသင့်ကလေးရဲ့ နေ့စဉ်စားသောက်မှုမှာ ပါဝင်သင့်တဲ့ မဂ္ဂနီဆီယမ်\nကလေးငယ်အတွက် အာဟာရပြည့်ဝတဲ့ နေ့လည်စာထမင်းဗူး ပြင်ဆင်မယ်\nကလေးခန္ဓာကိုယ်ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် လိုအပ်သောအာဟာရများနှင့် ၄င်းတို့၏လုပ်ဆောင်မှုများ\nThe 10 best foods for babies. https://www.babycenter.com/0_the-10-best-foods-for-babies_10320505.bc. Accessed December 6, 2017.\nTop 10 fruits good for kids. http://healthbeginswithmom.com/top-10-fruits-good-kids/.


ဧပရယ်လ်ပူး @ ပူးတေ: May 2012\nခင်ရာ ဆွေမျိုး မြိန်ရာ ဟင်းကောင်းတဲ့\nအမြဲတမ်းအပြင်မှာ ဝယ်စားနေတော့ တရုတ်ဆိုင်က ထမင်းဟင်းတွေစားရင်စား မစားရင်ခေါက်ဆွဲပြုတ် ဆန်ပြုတ် ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘိုစာ အသားပြားအကြီးကြီးတွေကို ကင်မယ် အာလူးကြော်တွေ ပြောင်းဖူးတွေနဲ့ ဂေါ်ဖီထုတ်ကို မေရိုးနီးစ်တွေနဲ့သုတ်မယ် ဒါ ဒါတွေပဲ စားနေရတာ မြန်မာဆိုင်မှာ မြန်မာစာစားချင်လို့သွားစားရင် မုန့်ဟင်းခါးများသွားစားမိပြီဆို စားလို့ တဝက်မကုန်သေးဘူး ရင်တွေတုန် အသက်ရှူတွေကျပ်လာတယ်။ ပြီးရင် ခေါင်းတွေမူးလာတယ်။… ပြီးရင် တညနေလုံးရေတွေ ငတ်ပါရော… ဘာလို့ဆိုတော့ အချိုမှုန့်ရဲ့ တန်ခိုးတွေလေ.. သူများတွေအတွက်ကတော့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မယ်… မစ္စတာပီလဲ မဖြစ်ဘူး။ ပူးတေကတော့ မရဘူး အချိုမှုန့်စားတာနဲ့ အဲဒီ လက္ခဏာတွေပေါ်လာရောပဲ။ အသက်ရှူကျပ်တာများဆို ညအထိ အိပ်မရဘူး။ အချိုမှုန့် ရှောင်ချင်လို့ ချက်ထားပြီးသားတွေ မစားချင်ဘူး... အသုတ်မှာစားတယ်... အချိုမှုန့်လုံးဝမထည့်ဘူးပြောတယ်... အချိုမှုန့်လုံးဝမထည့်ရင် အရသာမရှိမှာစိုးလို့ နဲနဲတော့ထည့်နော်ဆိုပြီး မရမက ထည့်ပေးတဲ့ဆိုင်လဲရှိတယ်... ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကကြည့်နေတာ များသွားတာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်နှုတ်ခိုင်းလိုက်တာ... အိုကေတယ် စားလို့ရတယ်... ခေါင်းလဲမမူးဘူး ရင်လဲမတုန်ဘူး။ ရေလဲမငတ်ဘူး။ အဲ ဒါပေမယ့် မနက်ကျရင်တော့ ပန်းမမဖြစ်ရော..ပူးတေကပဲ လမ်းမတော် မယ်နုနဲ့ ဘာတော်လဲ မသိဘူး။ တခြားလူတွေစားရင် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ကိုယ်စားရင်တော့ ပန်းရင် ပန်း မပန်းရင် တုန် နေတော့တာပဲ။ တခါလဲ မဟုတ် နှစ်ခါလဲ မဟုတ်ဆိုတော့ မြန်မာအစားစာကို အပြင်မှာ ဝယ်စားရမှာကြောက်လာရော။ ဟင်းကအစ အသုတ် မုန့်မျိုးစုံ ကိုယ့်ကို လုပ်စားတာ များလာတော့တယ်.. အရမ်းစားချင်လာပြီး လုပ်စားဖို့လဲ အချိန်မရဖြစ်လာမှသာ မလွှဲသာမရှောင်သာ ဝယ်စားဖြစ်တော့တယ်။ ဒါကြောင့် ပူးတေ အိမ်မှာချက်ပြီဆို တခြားအစားအသောက်တွေ သိပ်ချက်လေ့မရှိပဲ မြန်မာအစားစာကိုပဲ အပင်ပန်းခံ အလုပ်ရှုပ်ခံ ချက်စား (အဝစား)လေ့ရှိတယ်။ အိမ်မှာ ဘယ်လောက်စပ်တာတွေစားစား ချင်တာတွေစားစား တော်ရုံမပန်းဘူး... အချိုမှုန့်လဲ လုံးဝမသုံးတာမျိုးမဟုတ်ပဲနဲ့ တခါတလေ လိုအပ်မယ်ထင်ရင် နဲနဲပါးပါးသုံးပါတယ်...\nအခုလဲ ပူးတေတို့ ချက်စားတဲ့ ညနေစာလေးတနပ်အကြောင်းရေးမလို့။ ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး။ လွယ်လွယ်ကူကူပါပဲ။ အဓိက ဇာတ်ကောင်ကတော့ သခွားသီးရခိုင်သုတ်ပါ။ ကျန်တာတွေကတော့ ပုဇွန်ဆီပြန်နဲ့ သခွားသီးသုတ်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် ကြာဇံဟင်းခါး အကြမ်းချက်ကလေးပါပဲ။ ပုဇွန်ခြောက်ကြော်ကတော့ အရင်နေ့ထဲကကြော်ထားပြီးသားလက်ကျန်ပါ။\nပထမဆုံး သခွားသီး အလုံးကြီးတလုံးကို အရှည်လိုက် အလယ်ကနေ ထက်ခြမ်းခြမ်းပြီးတော့ အစေ့တွေထုတ်ပစ်ပြီး ခြစ်ပါမယ်.. ယိုးဒယား သင်္ဘောသီးထောင်းလိုပုံစံမျိုးပါ.. သခွားသီးကတော့ အရေရွှမ်းတဲ့အသီးမို့လို့ အရည်တွေထွက်ပါတယ်။ အရည်တွေကို မညှစ်ပစ်ပါဘူး အသုတ်က အရည်လေးနဲ့ဆိုပိုစားကောင်းပါတယ်။\nပြီးရင် ကြက်သွန်နီပါးပါးလှီး နံနံပင်လှီး (နံနံပင်အစား ပင်စိမ်းရွက်ရှိရင် ပင်စိမ်းရွက်က ပိုကောင်းပါတယ်) ပုဇွန်ခြောက်ကို ရေအမြဲဆေးပါတယ်။ လှန်းတဲ့အချိန်မှာ ဖုန်တွေဘာတွေ ကပ်နေမှာစိုးလို့ပါ။ မျှင်ငပိ(ငပိစိမ်းစား)ကို ယောက်မနဲ့ မီးကင်ပါတယ်... ငရုတ်ကောင်းစေ့လေးတွေကို လှော်ပြီးတော့ ကျောက်ဆုံနဲ့ ထောင်းပါတယ်။ ငရုတ်ကောင်းအမှုန့်တွေ ကြိတ်ပြီးသားရောင်းပေမယ့် ဒါမျိုးလေး ကိုယ့်ကိုထောင်းမှ ရခိုင်သုတ်နဲ့ပိုတူမှာပါ။ ပြီးတော့ ငရုတ်သီးစိမ်းကို ကိုယ်အစပ်ကြိုက်သလောက် ဒယ်အိုးလေးထဲထည့်ပြီးတော့ ငရုတ်သီးစိမ်းကို ရေမြုပ်ရုံလေးထည့်ပြီးတော့ ရေခမ်းတဲ့အထိပြုတ်လိုက်ပါ။ ဒါဆို ငရုတ်သီးစိမ်း ဘယ်လောက်စားစား ဗိုက်မနာတော့ပါဘူး။ အဝင်ပဲ ပူပြီး အထွက်ကျ ပူရုံပဲပူပြီး ဗိုက်မနာ ဗိုက်မရစ်တော့ပါဘူး ။ :P\nပြီးတော့ ပုံထဲကအတိုင်း သံပုရာသီးလိုသလောက်လေးထည့်ပြီးတော့ အချိုမှုန့်ကြိုက်ရင် အချိုမှုန့်ထည့်ပါ။ ပူးတေကတော့ မထည့်တော့ပါဘူး။ ပုဇွန်ခြောက်ကချိုပြီးသားရော ငပိကလဲ အချိုဆိုတော့ အချိုမှုန့်ထပ်မထည့်တော့ပါဘူး။ ပြီးရင် လက်အိတ်လေးစွပ်နယ်ပြီး အပေါ့အငံ အရင်မြည်းပြီးမှ အငံပေါ့ရင် ထိုင်းငံပြာရည်လေး နဲနဲထပ်ထည့်ပြီး (ငံပြာရည်ကို ကြိုမထည့်တာက ငပိကလဲ တခါတလေကျရင် ငံနေတတ်တာရယ် တချို့ပုဇွန်ခြောက်ကအငံဓါတ်ပါနေတတတ်တာကြောင့် မြည်းကြည့်ပြီး အငံလိုမှ ထပ်ထည့်တာပိုကောင်းပါတယ်) ဆီပြန်အသားဟင်းလေးတမျိုးမျိုးနဲ့ သူနဲ့ လိုက်ဖက်မယ့် ဟင်းခါးလေးနဲ့ မြင်းခွာရွက်ဟင်းခါးဆို့ ဒန့်သလွန်ရွက် ဟင်းခါးတို့နဲ့ ပိုကောင်းပါတယ်ရှင်။ ပူးတေကတော့ အဲဒီအရွက်တွေ အဆင်သင့်မရှိတာနဲ့ပဲ ကြာဇံဟင်းခါးအလွယ်လေးချက်လိုက်တာပါ။ ဒါဆိုရင်တော့ တရှူးရှူးနဲ့ စားမြိန်မယ့် ထမင်းတပွဲကို စားသုံးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n(သခွားသီးသုတ် နယ်ပြီးစားရန် အသင့်။ လက်အိတ်နဲ့နယ်မှဖြစ်မယ် လက်ပူလိမ့်မယ်နော်။ သခွားသီးပေါ်က မဲမဲလေးက ငရုတ်ကောင်းစိကို လှော်ပြီးထောင်းထားတာပါ)\n(ငရုတ်ကောင်းစေ့နဲ့ ငပိမီးကင်ရဲ့ အချိုးအဆကို သိရအောင်။ ပူးတေတို့က ၂ ယောက်ထဲဆိုတော့ ၆ လက်မလောက်အရှည်ရှိတဲ့ အလတ်ဆိုဒ် သခွားသီးတလုံးကိုခြစ်ပြီးသုတ်တာပါ)\n(ပကာသန မပါတဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထမင်းဝိုင်းလေး)\nPosted by ဧပရယ်လ်ပူး@ပူးတေ at 8:00 PM7comments\nDraft ထဲက ပို့စ်လေးတွေ တင်လိုက်တာပါ... ပို့စ်တွေက Up to date ဖြစ်မနေပါဘူး... ဘလော့လေးအိပ်နေတာကြာလို့ အိမ်ဦးနတ်ကြီး ရဟန်းခံတုန်းက(၂၀၁၀ စက်တင်ဘာလောက်က) ရေးထားတဲ့ ပို့စ်လေးနဲ့ ပြန်ဖွင့်လိုက်တာပါ....\nပူးတေနေကောင်းနေပါပြီ... ပူးတေကို အားပေးစကားပြော သတင်းမေးကြသော ဘလော့ အစ်ကိုအစ်မ မောင်နှမအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့...\nစာမရေးနိုင်သေးတာက ပူးတေမအားပြန်ဘူး... မြန်မာပြည်က ဆွေမျိုးတွေ စင်္ကာပူ လာလည်တယ်... စင်္ကာပူမှာ နေတဲ့ဆွေမျိုးတွေ မြန်မာပြည်အပြီးပြန်မှာမို့ တတ်နိုင်သလောက် လိုက်ကူညီတာမို့ အလုပ်အတော်လေးရှုပ်တယ်...\nပြီးတော့ အလုပ် ၂ ခုအကူးပြောင်းမှာ မစ္စတာပီကြီး ခွင့် ၁၄ ရက်လောက်ခံစားခွင့်ရလို့ ရဟန်းဝတ်ချင်တယ်ဆိုလို့ ရဟန်းဝတ်ဖြစ်တယ်။ သူရဟန်းဝတ်တော့ ပူးတေက ရဟန်းအစ်မပေါ့နော်... :P\nရဟန်းဝတ်နေလို့ စနေတနင်္ဂနွေရက်တွေ ပူးတေကိုယ်တိုင် ချက်ပြီး ဆွမ်းသွားကပ်ရတယ်... ပြန်လာရင် နောက်ရက်ချက်ဖို့ ဝယ်ရတယ်....ပြီးတော့ နောက်ရက် ဆွမ်းချိန်မှီ ချက်ပြုတ်ပြီးစီးနိုင်အောင် ပြင်ဆင်ထားရတယ်.... ပြီးတော့ ဘုန်းကြီးတွေအတွက် ဆွမ်းဟင်း ဆွမ်းထမင်းချက်၊ အချိုပွဲအတွက် မုန့်တွေ ကိုယ်တိုင်လုပ်တယ်..တနင်္ဂနွေနေ့နေ့လည်စာ ဧည့်သည်တွေအတွက် ဒန်ပေါက်ပဲအလွယ်ဆုံးမို့ အော်ဒါမှာလိုက်တယ်။ ဒါတောင် ချဉ်ပေါင်ဟင်းချက်၊ အချိုပွဲ၊ ဘာညာ ပြင်ဆင်ရသေးတာပဲပေါ့။... အိမ်က အတူနေအန်တီက ဆိတ်သားဟင်း၊ ပူတင်း အစရှိသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးတာတွေရှိသလို ပူးတေလုပ်တာတွေကိုလဲ အန်တီက နေ့တိုင်း ကူညီပေးပါတယ်...အားလဲနာတယ်...နှစ်ဖက် သူငယ်ချင်းတွေလဲ လာကူကြတယ်...ပထမဆုံး ဆံချ(ဆံရိပ်) တဲ့နေ့ကတော့ ပိတ်ရက်ထိ စောင့်နေရင် ရဟန်းဝတ်ရမယ့်ရက် နည်းသွားမှာစိုးလို့ ကြာသပတေးနေ့ကြီး ဝတ်လို့ သူငယ်ချင်းတွေကို မခေါ်တော့ဘူး... ခေါ်လဲလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ... မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေ အများစုကတော့ သိမ်ဆင်းလောင်းချင်ကြလို့တဲ့..ဒါပေမယ့် ဦးဇင်းက မစောင့်ချင်ဘူး။ မစောင့်နိုင်ဘူး။ သိမ်ဆင်းလောင်းတယ်ဆိုတာ သွားစရိတ်၊ လာစရိတ်၊ သိမ်ဆင်းလောင်းဖို့ ဝယ်ခြမ်းမှာနဲ့ သူများတွေကိုလဲ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ပေးသလိုဖြစ်မှာစိုးတယ်... အားနာပြီး ဖွင့်ရက်မှာပဲ သိမ်တက်လိုက်တယ်... ပူးတေနဲ့ အိမ်က အန်တီနဲ့ပဲ သိမ်ဆင်းလောင်းလိုက်ကြတယ်...အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်..\nတိုးပါးရိုး ဘုန်းတော်ကြီးငါးပါးနဲ့ ဦးဇင်းမုနိန္ဒ သိမ်တက်တဲ့ ပုံတချို့ မျှဝေလိုက်ပါတယ်....အခွင့်မတောင်ရသေးပေမယ့် ခွင့်ပြုမယ်လို့ ထင်လို့ တင်ထားလိုက်ပါတယ်...း)\nဘုန်းကြီး ၉ ပါး (သင်္ကန်းအညိုနဲ့က ၄ ပါးက SMC က ၃ပါးနဲ့ ဦးဇင်းအသစ် ဦးဇင်းမုနိန္ဒ ၊ သင်္ကန်းလိမ္မော်ရောင်နဲ့ ၅ ပါးက တိုပါးရိုးကျောင်းကြီးက)\nဥုပဇ္ဇာယ် ဆရာတော် ဦးရာဇိန္ဒနဲ့ဘုန်းတော်ကြီး ၂ ပါး(တပါးက ရှစ်မိုင် မစိုးရိမ်ကျောင်းကတဲ့ တပါးက လပွတ္တာမြို့က)၊\nအန်တီက ဘုန်းဘုန်းတွေအတွက် ကပ္ပိယလုပ်ပြီး သိမ်ဆင်းလောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပြန်ကောက်သိမ်းပေးနေတာ.. :P\nဦးဇင်းဘွဲ့အမည်က ဦးဇင်းမုနိန္ဒ တဲ့ .... (ရဟန်းမဝတ်ခင် တရက်က အရင်ဘွဲ့အမည်က မုနိန္ဒတဲ့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်လို့ပြောသွားသေးတယ်...)\nဘုန်းကြီးတွေလဲ ကိုယ့်သပိတ်နဲ့ကိုယ် ဘူဖေးပဲ ဘုဉ်းပေးရတယ်တဲ့။ ...း)\nဘုန်းကြီးတွေ ဘူဖေး ဘုဉ်းပေးရတာနဲ့ ပက်သက်ပြီး ပူးတေခေါင်းထဲ စဉ်းစားမိတာက ဘုန်းကြီးတွေအနေနဲ့ တခါထဲ အဝယူသွားပြီး စားမကောင်းလို့ မစားချင်လို့ မကုန်ရင်လဲ မကောင်းပြန်ဘူး၊ တခါတလေကျရင် ဖြစ်တတ်တယ်လေ... ဘုန်းကြီး ဖြစ်ဖြစ် လူပဲဖြစ်ဖြစ် ရုပ်နဲ့နာမ်ဆိုတဲ့ ခန္ဓာရှိရင် ဝေဒနာရှိမှာပဲ။ မစားသေးခင်အချိန်မှာ ဒီနေ့တော့ အစားစားချင်စိတ်မရှိဘူးဖြစ်နေလို့ အရင်စားသလောက် မကုန်နိုင်ရင်မကောင်းဘူးဆိုပြီး စတိသဘောနဲ့ နဲနဲပဲယူသွားလိုက်တယ် ဆိုပါတော့...ပြီးမှ ကပ်ထားတဲ့ ဆွမ်းဟင်းတမျိုးမျိုးကြောင့် ခံတွင်းလိုက်လာတယ်ဆိုရင် ဘုန်းဘုန်းတွေက သင်္ကန်းတလွှားလွှားနဲ့ ဟင်းတွေထားထားတဲ့ နေရာကို ထယူရမှာလား... ဒကာတွေကို ယူပေးပါဦးလို့ ပြောရမလား...ဒါမှမဟုတ် ယူသွားတဲ့ နဲနဲလေးနဲ့ပဲ တော်လိုက်ရမလားလို့။ ပူးတေအသိဥာဏ် သေးသေးလေး ဖြုတ်ဦးနှောက်နဲ့ စဉ်းစားမိပြီး ဘုန်းကြီးတွေ ဘူဖေးဘုဉ်းပေးနေတာ မြင်နေရတိုင်း စိတ်မကောင်းဘူး...ဘုန်းကြီးတွေအနေနဲ့ကလဲ အသားကျ အဆင်ပြေနေပြီးသား ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပါ...\nပထမဆုံးနေ့ကဆို ပူးတေက ဘုန်းကြီးတွေ ဘုဉ်းပေးလို့ရအောင်လို့ ရန်ကုန်က ငပိရည်ကျိုလေးကပ်တယ်...ငပိရည်ကိုပါ ဘူဖေးဘုဉ်းရမှာမို့ ခုံပေါ်ပဲတင်ထားရမယ်တဲ့။ ပူးတေက ပန်းကန်လုံးအသေးလေးနဲ့ ဘုန်းကြီးတွေ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးတဲ့ ခုံပေါ်မှာပဲ တင်ထားမှ ဖြစ်မှာပေါ့လို့.. ငပိဆိုတာ နဲနဲလေးပဲ ထည့်ပြီးဘုဉ်းပေးမှ အဆင်ပြေမှာပေါ့လို့။ တခါထဲ အပြီး ငပိရည်တွေကို ထမင်းပေါ်ပုံဆမ်းသွားလို့မဖြစ်ဘူးလို့ ပူးတေက ထင်မိတယ်။ စီးတီးဟောက မြန်မာဆိုင်တွေမှာတောင် ငပိရေထည့်ဖို့ ကော်ခွက်အသေးလေးတွေ ချထားပေးပြီး အဲဒီကောင်ခွက်လေးလေးကမှတဆင့် လိုသလောက်လေး ထည့်စားရတာမျိုးလေ....\nနောက်ပြီး မဟာစည်သြဝါဒခံတဲ့ကျောင်းတွေမှာရှိတယ်။ ဘောဇနဉ် မတ္တဥူ (စာလုံးပေါင်း မှားနေလိမ့်မယ်... ပြောချင်တာက ဘောဇနင် မတ်တင်ညူ ) လက်ရာမကျန်အောင် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးရမယ် လို့ မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီးက တင်းကျပ်စွာ မိန့်ကြားခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ လက်ရာမကျန်အောင်ဆိုတာက ပန်းကန်ထဲမှာ ထမင်းစေ့လေး တစေ့လေးတောင် မကျန်အောင် ဘုဉ်းပေးရတာပါ...မဟာစည်မှာ ဘုန်းကြီးတွေရော ယောဂီတွေရော ဝေယျာဝစ္စလုပ်တဲ့ လူတွေရော ဒီလိုပဲ ထမင်းတစေ့မကျန်အောင် စားသုံးရပါတယ်။ မဟာစည် ဆရာတော်ဘုရားကြီး မိန့်ကြားခဲ့တာက လူတယောက် ထမင်းတစေ့ လေလွင့်လိုက်ရင် လူပေါင်း ၅ထောင်လောက် လေလွင့်ရင်ကို ထမင်းငတ်နေတဲ့ လူတယောက်စာ ထမင်းရပါတယ်တဲ့။ ဆရာတော်ကြီးက မြန်မာပြည်က လူဦးရေနဲ့ပဲ တွက်ပြထားခဲ့တာပါ။ တကမ္ဘာလုံးက လူတွေအနေနဲ့ တွက်ကြည့်ရင် ဆရာတော်ကြီး တွက်ထားတာ နဲတောင်မှနဲနေပါသေးတယ်။\nဟိုတလောကတောင်မှ youtube က video file တခုကြည့်လိုက်ရသေးတာထင်တယ်...ထိုင်းက ရိုက်တာထင်တယ်။ KFC မှာ ကြက်ကြော် ပွဲတွေမှာပြီး အများကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ လူနဲ့ အဲဒီဆိုင်ကနေ ကြက်ကြော် အရိုးတွေ အကြွင်းအကျန်တွေ ကောက်ပြီး အိမ်ရောက်တော့ ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေ စားခါနီးမှာ ဘုရားရှင်ရဲ့ကျေးဇူးကြောင့် စားရတာဆိုပြီး သားသမီးတွေကို အရင်ဆုံး ဘုရားကို အောင့်မေ့သတိရခိုင်းတာ။ အဲဒီ youtube video file လေးကြည့်ရတုန်းက ရင်ထဲကို တကယ်လာထိတယ်..\nအခုနောက်ပိုင်းတော့ ဟာမစ်တစ်က မဟာစည်ကြီးက ဆွမ်းစားတာနဲ့ ပက်သက်ပြီး ယောဂီတွေကို သိပ်မတင်းကျပ်တော့ပေမယ့် လှိုင်မဟာစည်ကတော့ မဟာစည်ကြီးကထက်ကို တင်းကျပ်ပါတယ်။ မဟာစည်မှာ ပူးတေရိပ်သာ ဝင်ကာစက first year ကျောင်းပိတ်လို့။ အဲဒီမတိုင်ခင်တွေကတော့ မိုးကုတ်ရိပ်သာမှာပဲ ဝင်ဖူးတယ်... ပြီးတော့ ရွှေတောင်ကုန်းသာသနာ့ရိပ်သာ။ ညနေဘက်စဝင်တာဆိုတော့ ပထမဆုံးနေ့ အတွက် အာရုံဆွမ်းကို နောက်နေ့ မနက် ၆ နာရီမထိုးခင်လောက်မှာ စားရတယ်... ပူးတေက မနက်အဆောကြီးဆို ဘာမှမစားတတ်ဘူး။ အရည်လောက်လေးပဲ သောက်တတ်တာ။ ပထမဆုံးနေ့မှာ ထမင်းနဲ့ ပဲကတီပါပြုတ်ကြော် ပြီးတော့ အချိုပွဲအတွက် ကော်ဖီ ကိတ် ၂ မျိုးလောက် ဘီစကစ် ဒါမျိုးလေးတွေ ချထားတယ်...မစားခင်မှာလဲ ဆရာလေးက ဒီနေ့ ဆွမ်းကို ဘယ်သူတွေကလှူဒါန်းတာဖြစ်ကြောင်းနဲ့ အလှူရှင်များကို သာဓုခေါ်ခိုင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ဆရာလေးက မဟာစည်ဆရာတော်ဘုရားကြီး မိန့်ကြားခဲ့တဲ့ မကုန်နိုင်ဘူးထင်လျှင် ကြိုတင်ဖယ်ချန်ပြီးတော့ ဘောဇနဉ်မတ္တညူ လက်ရာမကျန်အောင် စားသုံးကြပါလို့ ယောဂီတွေကိုပြောပါတယ်...ပူးတေက အဲဒီအချိန်မှာ ဆရာလေးပြောသွားတာ သတိမထားမိလိုက်ပါဘူး... စားတဲ့အခါကျတော့ မနက်အစောကြီးကို ထမင်းမစားတတ်တော့ ၂ လုတ် ၃ လုတ်စားပြီးတော့ ဆက်မစားနိုင်တော့ပါဘူး...ဆရာလေးပြောခဲ့တုန်းကလဲ သေချာနားမလည်လိုက်တော့ ကိုယ်မစားခင် ကြိုတင်ဖယ်ထားဖို့ ပေးထားတဲ့ စတီးဇလုံအလွတ်လေးတွေထဲလဲ ကြိုမဖယ်ထားလိုက်မိပါဘူး... ၃ လုတ်လောက်စားပြီးတော့ အချိုပွဲအတွက်တိုက်တဲ့ ကော်ဖီလေးနဲ့ ကိတ်မုန့်လေးတချပ်စားပြီး တရားမှတ်ရမယ့် ဓမ္မာရုံကို ပြန်လာလိုက်ပါတယ်... ဓမ္မာရုံရောက်ပြီး တရားမှတ်လို့ပြီးတော့ အိပ်ဆောင်ပြန်ရေချိုးခါနီးကျတော့ မနက်က ဆွမ်းစားဆောင်ကဆရာလေးက ကြွလာပြီး ပူးတေကို ယောဂီ မနက်က ဆွမ်းတွေ မကုန်ခဲ့ဘူး။ အများကြီး သွန်ပစ်ရတယ် ဆိုပြီးတော့ မနက်က ဆရာလေးပြောတဲ့အထဲမှာ ဘောဇနင် မတ်တင်ညူအကြောင်းကိုသေချာရှင်းပြပါတယ်... ဒါနဲ့ ပူးတေလဲ သေချာနားမလည်မိလို့ြုဖစ်သွားတဲ့အကြောင်းကိုပြောပြပြီး နောက်မဖြစ်အောင် လိုက်နာပါမယ်လို့ ဆရာလေးကို ဂတိပေးခဲ့ ပါတယ်... အဲဒီကနေ အခုထိ ပူးတေဟာ တတ်နိုင်သလောက် အစားအသောက်တွေကို မလေလွင့်အောင် စားပါတယ်... ထမင်းဆိုလဲ အရင်စားကောင်းမကောင်း မသေချာရင် နဲနဲပဲထည့်ပြီးတော့ စားပါတယ်။ ကုန်သွားမှ ထပ်လိုချင်တယ်ဆိုရင် ထပ်ဖြည့်ပါတယ်.. ဒီက ဟော်ကာစင်တာတွေမှာ ထမင်းစားမယ်ဆိုရင်လဲ ထမင်းနဲနဲပဲထည့်ခိုင်းပါတယ်...ဟင်းလဲ ၂ မျိုးလောက်ပဲ တခါတလေ ဗိုက်အရမ်းဆာတဲ့အခါမျိုးမှ ၃ မျိုးလောက်ပဲ ထည့်ခိုင်းပါတယ်.. ထည့်ခိုင်းတာနဲသွားလို့ စားကောင်းလို့ မဝတာမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဗိုက်အရမ်းဆာလို့ မဝတာမျိုးဖြစ်ဖြစ် သစ်သီးတမျိုးမျိုး ဒါမှမဟုတ်ရင် အသီးဖျော်ရည်လိုဟာမျိုးတွေ သောက်လိုက်ပါတယ်...တခါတလေ ထမင်းဆိုင်ကချက်ထားတဲ့ ဟင်းတွေတော်တော်များများကို ကိုယ်ကကြိုက်နေတယ် စားချင်နေတယ်... ဗိုက်ကလဲ အကုန်မဆန့်ဘူးလို့ သိတဲ့အခါမျိုးတွေကျတော့ မစ္စတာပီကြီးကို ပူးတေစားချင်တဲ့ဟင်းတွေ ယူချိုင်းပါတယ်... ပူးတေလဲ ပူးတေစားချင်တဲ့ ဟင်းမျိုးယူပြီးတော့ သူ့ထဲက ယူစားပါတယ်.. အရင် အကြောင်းမသိခင်ကဆို သူနဲ့ ပူးတေခဏခဏ စကားပြောရပါတယ်... သူက ကိုယ်စားချင်နေတာပဲ မှာစားလိုက်ပေါ့ ဘာကိစ္စ ဘာကိုနှမြောနေတာလဲ မကုန်နိုင်ရင် ချန်ခဲ့လိုက်ပေါ့လို့ ပူးတေကို အမြဲပြောလေ့ရှိပါတယ်..၂၀၀၉ ရန်ကုန်ပြန်တော့ လင်မယား ၂ ယောက် လှိုင်မဟာစည်ကို ၉ ရက်ဝင်ကြပါတယ်.. အဲဒီမှာ သူသိသွားတဲ့အခါကျတော့ ပူးတေအစားအသောက်တွေကို ဘာကြောင့်ချွေတာလဲဆိုတာ သူသိသွားပါတယ်... သူလဲ ပူးတေလောက်ကြီးလိုက်မချွေတာနိုင်ပေမယ့် အရင်လိုတော့ အရမ်းကြီးလေလွင့်အောင် မလုပ်တော့ပါဘူး... အဲဒီမှာချွေတာလိုက်လို့ တနေ့ကို တကျပ်တန်သည် ၂ ကျပ်တန်သည် ပိုထွက်လာတာလေးတွေကိုလဲ ပူးတေတို့ လင်မယား ၂ ယောက်လုံးစုဘူးနဲ့ စုထားပြီး သပ်သပ်လှူပါတယ်..အဓိကကတော့ မြန်မာပြည်က လိုအပ်နေတဲ့ နေရာတွေနဲ့ လှိုင်မဟာစည်ကို ပိုလှူဖြစ်ပါတယ်...\n(ဖြည့်စွက်ချက်) ဦးဇင်းမုနိန္ဒ လူဝတ်ပြန်ထွက်လာတော့ SMC မှာ ဘုန်းကြီးတွေ (ဆရာတော်ကြီးကအစ) ဘူးဖေးလို ဆွမ်းဘုန်းပေးရတာကို ပူးတေစိတ်မကောင်းဘူးလို့။ ဦးဇင်းမုနိန္ဒရော ဆွမ်းဘုန်းပေးရတာ ဘယ်လိုနေလဲလို့ မပြည့်စုံမှာစိုးတယ်လို့ ပူးတေက မစ္စတာပီကိုမေးကြည့်တော့ သူက အဆင်ပြေပါတယ်တဲ့ ကောင်းပါတယ်တဲ့ ဒီမှာလဲ ဆွမ်းတွေ ဆွမ်းဟင်းတွေ waste မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့တဲ့... စလုံးတွေပါ တရားလာထိုင်ကြ ဆွမ်းလာကပ်ကြ သူတို့လဲ ထမင်းစားတယ်ဆိုတော့တဲ့ ဒါမျိုးမှလဲ နိုင်ငံခြားသားတွေပါ ကိုယ့်မြန်မာကျောင်းမှာ တရားလာအားထုတ် ကိုယ့်လူမျိုး ဘာသာကို လေးစားကြမှာပေါ့တဲ့...မဟုတ်ရင်ဆရာတော်တွေ ဘုန်းဖို့ ပန်းကန်တွေနဲ့ကပ်၊ ဆရာတော်တွေ ဘုန်းပြီးလို့ ပိုတာတွေကို လူတွေကိုပြန်ကျွေးမယ်ဆို ကိုယ့်မြန်မာတွေအတွက်က ဘာမှ မဖြစ်ပေမယ့် သူတို့တွေက နောက်ဘယ်လာတော့မလဲတဲ့။ သူမိန့်တာလဲ (အဲ သူပြောတာလဲ) ဟုတ်တာပဲ။\nလွန်ခဲ့တဲ့ တလခွဲ(၂၀၁၂ ခုနှစ် မတ်လလယ်)လောက် က ဖားအောက်ဆရာတော်ကြီးရဲ့ကျောင်းမှာလဲ ဆွမ်းသွားကပ်တော့ ဆရာတော်တွေက ဘူဖေးလိုတော့ ထယူစရာမလိုဘူး... ဆွမ်းဟင်းပန်းကန်တွေနဲ့တော့ကပ်တယ်... ဒါပေမယ့် ဆရာတော်တွေက ဆွမ်းဟင်းတမျိုးကို တခါပဲခပ်တယ်.. ခပ်ပြီးတာနဲ့ ဘေးနားမှာ ကပ္ပိယတွေက စောင့်နေပြီးတော့ တခွက်ပြီးတခွက် ပြန်ပြန်စွန့်လိုက်ရော နောက်ဆုံးကျတော့ စားပွဲပေါ်မှာ ဆွမ်းဟင်းရည်သောက် ပန်းကန်လေးတွေပဲကျန်ခဲ့တော့တယ်။ အဲဒီပိုကျန်တာတွေကို လူတွေက ဆက်စားကြရတာ.. ဒါမျိုးလေးကို ပိုသဘောကျမိသလိုပဲ။ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေကို အပြစ်ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး... ဒါကတော့ ပူးတေတယောက်ထဲ အမြင်သပ်သပ်ပါ။ အားလုံးကတော့ သာသနာပြုနေကြတဲ့ ရဟန်းဆရာတော်ကြီးတွေပါ.. ပူးတေအားလုံးကို ရိုသေလေးစားပါတယ်.. ဘယ်သူက ကောင်းတယ်..ဘယ်သူကဆိုးတယ်လို့ပြောလိုရင်းမဟုတ်ပါဘူးလို့။ လက်ရှိလဲ ကျောင်းအားလုံးကို အဆင်ပြေသလို အလှူအတန်းရှိတိုင်း အလှည့်ကျသဘောမျိုးနဲ့ ဆရာတော်များကို ပင့်လျှောက်လှူဒါန်းလေ့ရှိပါတယ်... ပုဂ္ဂိုလ်စွဲ ကျောင်းစွဲ ဒေသစွဲမထားပါဘူး.. အမှန်တိုင်းဝန်ခံရရင်တော့ မြန်မာပြည်က ကျောင်းတွေ စာသင်ကျောင်းတွေကို ဒီကထက်တော့ ပိုလှူမိပါတယ်လို့။ ကိုးကွယ်မှု ယုံကြည်မှုကတော့ အားလုံးအတူတူပါပဲလို့။\nဘာသာရေးနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ ပို့စ်လိုဖြစ်နေတော့ ရေးရတာနဲနဲလန့်တယ်... ကိုယ်ဆိုလိုချင်တာတမျိုး စာဖတ်သူ ရသွားတဲ့ message က တမျိုးဖြစ်မှာကြောက်တယ်..\nအားလုံးပဲ ကျန်းမာရွှင်လန်းကြပါစေရှင်...အရင်က အစားအသောက်တွေကို သတိမထားမိပဲ အလေအလွင့်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ဖူးကြတယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ကစလို့ နဲနဲ နဲနဲစီ သတိထားပြီး မလေလွင့်အောင် ဂရုစိုက်ပြီး မစားနိုင်တဲ့ လူတွေကို ကျွေးကြရအောင်နော်... :D\nPlease Do not waste the food, A lot of people are hungry in the world.\nPosted by ဧပရယ်လ်ပူး@ပူးတေ at 3:41 AM9comments\nဧပရယ်လ်ပူးနော် ။ ဧပရယ်လ်ဖူးလ်နဲ့ မမှားနဲ့ဦး။ တခုသော April လရဲ့  သောကြာနေ့မှာမွေးတဲ့ ပေပေတေတေ ပူးတကောင်မို့ ဧပရယ်လ်ပူး@ပူးတေ လို့ပေးလိုက်တာပါ ။ ဆရာဝန်နဲ့ ကုလို့မရတဲ့ ကူးစက်ရောဂါကြောင့် မတတ်တခေါက်နဲ့ ဒီဘလော့လေးကို ဖန်တီးပြီး ကိုယ့်ရောဂါ ကိုယ် ကုသဖို့ ကြိုးစားရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ရောဂါကတော့ တော်တော်လေးရင့်နေပါပြီ။ ကျွမ်းတဲ့အဆင့်တောင်မှ ရောက်နေပါပြီ။ အခုမှ စပြီးတော့ ကုရမှာ။ ဆေးမှမှီသေးရဲ့လား မသိပါဘူး။ လိုအပ်တဲ့ ဆေးညွှန်းလေးတွေရှိရင် အကြံပြု လမ်းညွှန်ပေးကြဦးနော်.. ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။\n62%How Addicted to Blogging Are You?\nမေ့လျော့မှု ( အ၀ိဇ္ဇာ ) ကြောင့်\n၆ ကြိမ်မြောက် အလှူ\nတိုးတတ်လမ်းစ သို့မဟုတ် ခြေတလှမ်းအယုတ် - စီးပွားရေး တွေ အလုပ်မဖြစ် ဒေါ်လာဈေးတွေ မတန်တဆ ဖြစ် အိမ်ယာတွေ ရောင်းမရ ကွန်ဒို ဆိုတာကို မြေယာ အချိုးကျနဲ့ တိုင်းတပါးသား ကို ရောင်းဖို့ လုပ်တာ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆ...\nဘယ်သူက ပိုအရေးကြီးသလဲ - သင့်မှာ ရန်သူတွေရှိနေတာ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းပါတယ် သူတို့ကြောင့် သင့်ကိုချစ်ခင်သူတွေကို ပိုတန်ဖိုးထားတတ်လာလို့ ။ သင့်ကို မနာလိုသူတွေရှိနေတာ ကျေးဇူးတင်စရ...\n11.07.2017 - သမီး ကြီး ကို မန်းလေးကပြန်ခေါ်လာ ဒုတိယသမီးလေး ကိုယ်ဝန်ရှိလာ ။ သမီးကြီး စနိုး စကားမပြောသေး လို့ kk hospital ကို အခါခါသွားရ ။ ကလေး စကားမပြောတာနဲ့ ပတ်သတ်ပြ...\nဖူးနုသစ် - ZT\nအဖြူရောင် အိန်ဂျယ်လ်လေး နမ်းမဝ\nမျောလွင့်တိမ် တို့ နားခိုရာ....(မောင်လေး)\nမသစ်သစ်ရဲ့ စိတ်ကူးထဲက အသစ်များ\nStandard Method of Detailing Structural Concrete (ebook) - အင်း... အလုပ်မအားလို့ ဘလော့ဖက် မလှည့်ဖြစ်တာ ၆လတောင်ကျော်သွားတယ်... ဒီနေ့တော့ အသုံးဝင်နိုင်တဲ့ ebook လေးနှစ်ခု Mediafire ကနေ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်... ISE - Stand...\nအရက်နာကျခြင်း - ဒီဘက်မှာ လတိုင်းရေးထားတာတွေတင်ဖို့ကိုပဲမေ့မေ့နေတယ်။ ဒီဆောင်းပါးကိုတော့ ယမကာလုလင်လေးများ၊ယမကာလုလင်ကြီးများ၊ အရက်သမားပျိုလေးများနဲ့ အရက်သည်သာအမိ၊အရက်သည်သာအဖမျ...\nMY NAME IS “NAN MA WA”\nHEAL MYANMAR မင်းဓမ္မ အင်တာနေရှင်နယ်\nဘု၇ားမြတ်စွာကိုပင် အံတုလို့ လာ သို့ ပါသော်လဲ ဆင်မိုက်ကြီးမှာ ဒူးတုတ်ရရှာ...SUDDEN CHANGE IS COMING TO MYANMAR...I HOPE FOR THE BEST BUT I AM PREPARED FOR THE WORST....ရွှေမှောင်ဝေကင်း ငွေအဆင်းဆန္ဒ ပြည်ထောင် တိုင်းမြန်ပြည် အေးမြ အောင်စု...အဆင်ပြေ မြင်၇သူကြည်နူးလောက်ပေ.....ဇာမဏီတန်ခိုးနဲ့အမျိုးဂုဏ်တက်စေမည်...တက်လူတွေ တက်လူတွေ လုံ့ လ၀ိရိယ ရှိကြစေ မျိုးဂုဏ်တက်အောင်ရွက်ပါလေ တို့ တာဝန်ပါလေ...မူးယစ်ဆေးဝါးတို့ မလိုလား....တရားသော တို့ စစ်ရဲ ၀ံ့ဆင်နွှဲမည်...လူထုအားကို အများကြီးလိုတယ် ပြည့်အင်အားသည် ပြည်တွင်းမှာသာရှိသည်..၂၁ နှစ်တောင် စောင့်ခဲ့ပြီးပြီ ခဏလေး သည်းခံပြီး စောင်ပေ့းကြပါ...ဓမ္မကို ယုံကြည်အားထားသောသူအား ဓမ္မက ပြန်ပြီး စောင့်ရှောက်မည်......Heal Myanmar without dictators, corrupted politicians and money masters for you for me and the entire human race....If you illegally enter Myanmar you can get3years in prison. If you enter GERMANY illegally, you get free housing, medical care, money and anything else they demand you to have. တစ်ပါတီကို ကြိုးနီပတ်လို့ရပ်ရပ်ရပ်