کانون ايرانی پژوهشگران فلسفه و حکمت - مناظره دینانی و ضیاء شهابی بر سرفلسفه اسلامی\nدوشنبه ۲۹ آبان ۱۳۸۵\nدر یکی از روزهای پاییز، چالش پرحرارتی بین ضیاء شهابی و دینانی بر سر امکان پذیری فلسفه اسلامی، درگرفت. این چالش که در یک جمع دانشگاهی و در چارچوب گفت و شنودهای یک میزگرد به انجام رسید، به واقع مواجهه ای صریح درخصوص امکان پذیری فلسفه اسلامی بحساب می آید. می خوانید:\nمجری: نخستین پرسش را درباره امکان پذیری فلسفه اسلامی با آقای دکتر شهابی آغاز می کنیم. آیا با چیزی بنام فلسفه اسلامی، مواجه هستیم؟\nدکترضیاء شهابی: ماجرایی را که در جهان اسلامی بر فکر فلسفی رفته است استاد دکتر ابراهیمی دینانی در کتاب سه جلدیشان، به تفصیل تمام باز نموده اند. در میان مسلمانان فکر فلسفی فرازها داشته و فرودها. شاید فکر فلسفی در کمتر تمدنی این همه نوش و نیش دیده باشد که در تمدن اسلامی دیده است. با این همه اصل وجود چیزی را که به «فلسفه اسلامی » معروف شده است (گرچه کسانی، سهواً یا عمداً آن را فلسفه عربی خوانده اند) انکار نمی توان کرد - چنان که نکرده اند. پرسش شما حکایت از آن دارد که گویا بعضی اسلامی بودن این فلسفه را، به تعبیری که اخیراً ورد زبان ها شده است، زیر سوال برده اند یعنی مورد شک و احیاناً انکار قرار داده اند. فلسفه بودنش را نیز می شد زیر سوال برد. پیداست که پاسخ پرسش بسته است به آن که از الفاظ «فلسفه» و «اسلامی» چه بخواهیم. اجازه بفرمایید من در مورد لفظ فلسفه توضیحاتی عرض کنم:\nآنچه ما- که فارسی زبانیم- به آن می گوییم فلسفه عرب زبانان به آن می گویند فلسفه. در زبان های انگلیسی، فرانسوی وآلمانی نیز به ترتیب می گویند philosophy، la hilosophie وdie philosophie کسی که ما فیلسوف می خوانیمش عرب الفیلسوف می نامدش انگلیسی philosopher ، فرانسوی le philosoph و آلمانیphilosophder .\nمی بینم که در هر یک از این زبانها (و نه همان در زبان هایی که نام بردیم بل ظاهراً در جمیع زبان هایی که بدان ها مردمی صاحب فرهنگ و فکر سخن می گویند) هر یک از این دو لفظ همان است که در زبان های دیگر. البته طرز تلفظ و املاء در هر زبان اندکی با زبان های دیگر فرق دارد. سبب آن است که الفاظ فلسفه و فیلسوف از زبان یونانی به همه زبانهای عالم رفته است. پرسیدنی است که: آیا فقط لفظ؟ یا نه همان لفظ؟ مگر معنا و مدلول لفظ نیز، چنان چون خود لفظ، اصلاً و اصالتاً یونانی نیست؟ می تواند بود که آنچه یونانیان فلسفه می نامیدند به نامهای دیگر در میان اقوام و ملل دیگر تحقق داشته است ولی لفظ یونانی نام های پیشین این معنا را در فرهنگ ها از زبان ها بیرون و به فراموشی رانده است. آری می تواند بود. اما البته بعید می نماید.\nبه گواهی نوشته های به جای مانده یونانیان نخست لفظ فیلسوف (فیلوسوفوس) را بر زبان آورده اند و دیر زمانی پس از آن فلسفه (فیلوسوفیا) را و از هیچ کدام اول معنایی مصطلح بعدی را نمی خواسته اند. (معانی اصطلاحی را بعداً بعد از افلاطون یا حتی بعد از ارسطو است که خواسته اند. فلسفه از ارسطو به بعد بر معنا معهود و متداول نزد فیلسوفان ما و ما اصطلاح شده است). لفظ یونانی «فیلوسوفوس» - بی آن که به حد یا رسم یا شرح الاسم حاجتی باشد – معنای خود را به گوش یونانی می رسانده است. لفظ گویای معنای خود بوده است.\nگوش ما مشتری زبان یونانی نیست. (گوش یونانی هم مشتری زبان ما نیست – این به آن در). ما توضیحات لازم داریم. توضیح آن که در کتاب هرودوت – که کتابی است تاریخی نه فلسفی – در احوال سولون، دانای قدیم و قانون گذار آتنی آمده است که پس از تدوین قوانین برای آتن بنای سیر و سفر گذاشت. گذرش افتاد به لیدیا. پادشاه لیدیا به او گفت: « شنیده ام که تو سرزمین های بسیاری را از بهر نظر (از برای تماشا، تئوریا) در نوشته ای و مردی هستی فیلسوف (فیلوسوفوس)». فیلسوف کسی است که همچون سولون سفر بگزیند اما نه از برای شرکت در جنگ و نه چون بازرگانان بل صرف از بهر دیدن، از دانش دوستی. به کسی که دانا شدن را دوست دارد (ho philei ton sophon) یونانی "فیلوسوفوس (philosophos)" می گوید. دانا شدن را کسی دارد که خود را دانا نداند ولی بخواهد و در آن بکوشد که دانا شود. لذا "philein" طرزی است از "دوست داشتن" که در آن "philos" (= دوستدار) احساس کند آنچه دوست دارد ندارد و هر چه سعی است می کند تا مگر به آن برسد ولی بر وجه دلخواه هرگزبه آن نمی رسد. بدین معنی است که افلاطون سقراط را فیلسوف می شناسد و می شناساند. دانش سقراط - که فیلسوف است - تا بدان جا رسیده است که می داند همی که نادان است. درست به همین معنی هست که داناتر از سقراط کسی نیست. به گفته افلاطون دانای راستین خداست و فلسفه - که کار انسان است - تشبه است به خدا. یعنی فیلسوف می خواهد حقیقت چیزها را بداند که خدا می داند. گرچه هرگز کسی به این مرتبه از دانایی- مرتبه ای که خدا می برازد و بس - نمی رسد فیلسوف راستین کسی است که هرگز دست از طلب ندارد. حال که از گفته افلاطون دانستیم دوستداری دانایی را باید بر چه معنا حمل کنیم بد نیست از ارسطو بشنویم چه نحوه از دانایی وجهه همت فیلسوف است. به گفته ارسطو «هر انسانی از روی طبع طالب دانستن است» دانش طلب راستین به مراتب پایین و فرودین از دانایی قانع و راضی نیست. حتی به آن مرتبه از شناخت چیزها که در علوم به حصول می پیوند خرسند نمی شود - و به شناخت علمی چیزها - به نزدیک ارسطو انسان آن گاه می رسد که به اصول و علل چیزها پی برد. فیلسوف دوستدار عمیق ترین نحوه علم ممکن برای انسان یعنی علم به اصول و علل اولیه است. کاری که چنین کسی در پیش می گیرد می شود «فلسفه» که نه دانایی بل طلب کاری یا جویایی است که ابن سینا آن ذا «دانش برین» خوانده است.\nاگر از «فلسفه» دوستداری دانایی بخواهیم و از دوستداری و دانایی معناهایی که افلاطون و ارسطو می خواستند و نیز اگر مدار کار دانش دوستی را بر عقل محض- عقل آزاد از تعهد و التزام به نقل- بگذاریم می توانیم بگوییم که نه آن است که «فلسفه» فقط لفظش یونانی باشد و بس.\nدر یونان هم حقیقت آن است که نه فلسفه بل فلسفه ها بوده است. بعضی از این فلسفه ها از حسن قبول متفکران مسلمانان برخوردار نشده است. فیلسوفان ما از میان یونانیان افلاطون و ارسطو را گرامی داشته اند و بزرگ دانسته اند. اما افلاطون و ارسطویی که ایشان می شناختند افلاطون و ارسطویی بودند از فلسفه «نو افلاطونی» رنگ گرفته و به عربی ترجمه شده.\nفلسفه نو افلاطونی فلسفه ای است که نه در دوره یونانی (هلنیک) بل در دوره یونانی مآبی پدید آمده بود. «یونانی مآبی» را مرحوم احمد آرام در ترجمه «هلنیستیک» اصطلاح کرده است. یونانی مآبی اشاره به دوران تاریخی پس از روی کار آمدن اسکندر مقدونی و کشور گشایی هایی او و تقسیم متصرفاتش در میان سردارانش. در این دوران جانشینان اسکندر به بسط و گسترش فکر و فرهنگ یونانی در خارج از سرزمین های یونان اصلی اهتمام نمودند. در اسکندریه بطالسه که مصر نصیبشان شده بود حوزه علمی عظیمی درست کردند. در مناطقی که نخست به سلوکیه رسید و سپس به دست رومیان افتاد از روی الگو و نمونه اسکندریه مدرسه هایی تاسیس شد. در این مناطق پس از نفوذ و شیوع و قوت روز افزون دیانت مسیحی یکه سلسله نزاع های کلامی در گرفت. منازعان سعی داشتند منطق و فلسفه یونانی را از آن خود کنند و از آن در جهت نشان دادن درستی عقاید خود استفاده کنند. آشنایی مسلمانان با فلسفه های یونانی هم از رهگذر ترجمه هایی بوده است که بیشتر به دست مسیحیان سریانی زبانی بوده- و گاه به میانجی ترجمه هایی به زبان سریانی- صورت گرفته است. بدین ترتیب شک نیست که فلسفه اسلامی- یعنی آنچه به فلسفه اسلامی معروف شده است- مسبوق است به صورت هایی ازفلسفه های یونانی و یونانی مآبی. ولی این امر مانع عمق و اصالت فلسفه اسلامی نیست. چنان که فلسفه های اروپایی نیز درقرون وسطی و دوران جدید وجدیدتر برفلسفه یونانی مبتنی است ولی هر یک اصالتی دارد خاص خود.\nسخن کوتاه کنم. فلسفه اسلامی فلسفه است. چرا که حاصل تکاپوی عقلی کسانی است که فیلسوف بوده اند. بدان معنا که درصدد رسیدن به عمیق ترین نحوه علم که مقدور انسان است برآمده اند. این فلسفه اسلامی است- نه بدین معنا که صرفأ از کتاب و سنت اخذ و اقتباس شده باشد بل بدان معنا که فیلسوفان ما مسلمان بوده اند و کتاب و سنت را حامی تعقل و تدبر می دانسته اند.\nدر مورد جایگاه فلسفه اسلامی هم عرض می کنم که باید پرسید جایگاه در کجا؟ در میان چه چیزها؟ در میان فلسفه های غیر اسلامی؟ یا در میان معارف اسلامی- اعم از اصیل یا دخیل؟ اگر مراد جایگاه فلسفه اسلامی باشد در مجموعه معارف اسلامی اهلیت و صلاحیت پرداختن به این بحث را استاد ابراهیمی دینانی دارند نه من.\nدکتر ابراهیمی دینانی: دوست عزیزم دکتر ضیاء شهابی اشاره کرد به نکته ای که محل خلاف است میان من و گروهی که شاید ایشان هم از آن گروه باشند. بعضی از متفکران علی الخصوص غربی ها و پیروان متفکران غربی- بر این عقیده اند که نه تنها زادگاه فلسفه یونان است- واقعاً هم هست و این قولی است که جملگی برآنند، من هم برآنم (و خود کلمه فلسفه که به همه زبان ها وارد شده است و کلمه ای است بین المللی که جای به جای مختلف نوشته و تلفظ می شود- بر درستی قول شاهدی است صادق) بلکه می گویند فلسفه بالذات یونانی است. فرق است میان آن که بگوییم زادگاه فلسفه یونان است (و این قولی است درست) و آن که بگویی فلسفه بالذات یونانی است (که قولی است نادرست). «بالذات یونانی است» یعنی چه؟ یعنی آن که فلسفه نزد غیر یونانی عرضی است، بی معنی است. یعنی فقط یونانیان بودند که عقلشان به فهم مطالب عالی فلسفی قد می داده است. غیر یونانی را نرسد که ازفلسفه دم زند. غیریونانی بربر است، گنگ است و گیج و خنگ. شاید این را به این صراحت نگویند. ولی وقتی بزرگی می گوید فلسفه بالذات یونانی است معنی حرفش، پوست کنده این می شود که مردم غیر یونانی نباید دم از فلسفه بزنند. من بر آنم که اگر حقیقتاً دوستدار فلسفه اند نباید چنین چیزها بگویند، چنین که بگویند روح فلسفه را از کالبدش می گیرند، می بندندش به نژاد. فلسفه بالذات یونانی است یعنی دیگران نمی توانند فیلسوف شوند. فلسفه می شود جغرافیایا محلی. فلسفه ای که چنین باشد از روح تهی است. فلسفه محصور به مرزهای قومی، نژرادی، تاریخی و جغرافیای نیست. فلسفه جهانی است. همیشگی است از لی و ابدی، از ویژگی های انسان است، ویژه انسان است. در عالم هیچ موجودی جز انسان فیلسوف نیست. نه جماد فیلسوف است نه نبات، نه حیوان فیلسوف است و نه فرشته. خدا فیلسوف نیست. پیغمبر هم فیلسوف نیست. البته پیغمبر می تواند فیلسوف شود. اما مقامی دارد بالاتر از این حرف ها. فلسفه ظهور انسان است، طرح پرسش اصیل است. پرسش از چه؟ از اساس هستی. پرسش کاری است انسانی. انسان پرسش هایی دارد گوناگون و رنگارنگ. از فضا می پرسد، از هوا می پرسد، از ... می پرسد. چون می پرسد پاسخ هم می گیرد. اما پاسخ هر پرسشی را زود نمی توان گرفت. انسان پرسش هایی دارد که به پاسخشان به آسانی نمی رسد. از جمله پرسش های انسان پرسش های علمی است که در خور آن هست که به پاسخ قطعی برسد و فیصله یابد. اما پرسش فلسفی هرگز به پایان نمی رسد. نه این که جواب نداشته باشد. جواب دارد ولی از جواب باز سوال می خیزد. تا بشر بشر است پرسش های فلسفی هم چنان پرسش است. مگر آن که دیگر اصلاًً نه عالمی باشد نه آدمی. این نمی تواند اختصاص به یونان داشته باشند. البته در این راه فضل تقدم با یونانیان است. در یونان فیلوسوفان بزرگی پیدا شدند که فلسفه را، منطق را، تدوین کردند. ولی ما نمی توانیم بگوییم مردم دیگر فلسفه نداشتند. دیگر فلسفه نداشتند. یا نمی توانستند داشته باشند. این قدر هست که البته یونانیان در دوران اوج فلسفه یونانی- که دولت مستعجل هم بود- در تفکر فلسفی نیرومندتر بودند. خلاصه کنم. فلسفه را نمی توان به قوم یا ملت خاصی محدود و منحصر ساخت. فلسفه از آن انسان است. اختلاف نظر میان مردم امری است طبیعی به همین جهت هنوز که هنوز است میان فیلسوفان تعریفی که مقبول همه باشد وجود ندارد. از فلسفه تعریف های بسیار مختلفی شده است. از تعریف فیلسوفان خودمان بگیر که فرموده اند فلسفه علم به حقایق اشیاء است- چنان که هستند- به قدر طاقت بشری تا قول ویتگنشتاین که آن را یک بیماری می داند. ویتگنشتاین فلسفه را یک مرض می دانست. واقعاً هم فلسفه مرض است. چرا که من فیلسوف را هیچ کس نمی تواند قانع کند. برایم صد تا آیه بخوانید، صدتا انجیل بخوانید، نصیحتم کنید، فایده ندارد. از درونم سوال هایی می جوشد. نپرسید از کجا؟ می آید دیگر. خودم را به آب و آتش می زنم تا جوابم را بیابم. راحت طلب که دنبال فلسفه نمی رود. راحت طلب به پذیرفته های جامعه تسلیم می شود. فیلسوف تسلیم نمی شوند ویگنشتاین فیلسوف بود. یک چیزش می شد. پس مریض بود. مهندس فضا بود. ثروتی هنگفت به ارث به اش رسیده بود. همه از بذل و بخشش کرد. می خواست برود لندن. پولی که بلیط قطار بخرد نداشت. باید از او پرسید: چه مرض داری؟ چه مرگ است مرد؟ مهندس نبودی که بودی پول نداشتی که داشتی. فلسفه خواندنت چه بود؟ آبت نبود. نانت نبود؟ بعد هم فلسفه اولش قانعش نکرد. مدتی فلسفه را رها کرد رفت اطریش. برای خواهرش خانه ساخت. در پرت افتاده ترین دهات معلم شد. بازگشت به فلسفه. فلسفه دومش را طرح ریخت که صورت تدوین شده اش پس از مرگش منتشر شد. کسانی هستند که پرسش فلسفی بیتابشان می کند. البته هیچ کس نیست که از پرسش های فلسفی آسوده باشد. منتها بعضی روی نیاز خود به تفکر فلسفی سرپوش می گذارند یا حوصله تفکر جدی و منظم و منضبط را ندارند. این رشد گناه متکلمین را آن می داند که حماقت کردند و حرف های فلسفی را میان مردم پخش کردند. فیلسوف نباید حرف هایش را میان مردم پخش کند. الراسخون فی العلم فیلسوفانند. من نمی خواهم تبعیض قائل شوم اما استعدادهای مردم مختلف است. همه مرد میدان تفکر جدی فلسفه نیستند. این را ه دصعب العبور است. خطرهاست در این راه، راه عشق است، راه عوام نیست.\nمن از فلسفه این برداشت را دارم که البته نمی تواند مکانی- زمانی باشد. در یونان باستان البته فلسفه رواج و رونق داشته است. اما شواهدی در دست داریم که یونان به نوعی از ایران باستان اثر پذیرفته است. منتها فرنگی ها نمی خواهند این شواهد را رو کنند.\nطرفداران غربی ها هم می خواهند قضیه ما را ماست مالی کنند. الحق که ایران باستان مظلوم واقع شده است. هم ما که ایرانی هستیم و مسلمان سعی می کنیم گذشته مان را نابود کنیم و هم فرنگی ها. ولی در ایران باستان حکمتی رایج بوده است عمیق و عتیق- جریانی که سهروردی سخنگوی آن است و داد می زند که 800 سا پیش بوده. حکمت خسروانی یک جریان عظیم فکری است. سهروردی که سنگ این حکمت را به سینه می زد کشته شد. حالا هم اگر کسی از چیزی دم زند که سهروردی می زد شاید بر او همان رود که بر سهروردی رفت. حاصل آنکه تا بشر هست و پرسش ها دارد و پاسخ پرسش هایش را می جوید فلسفه هم هست. فیلسوفان اسلامی کسانی بوده اند از این دست که وصفشان رفت. حالا بیمارند؟ نمی دانم کنجکاوند؟ نمی دانم. می دانم که اهل طرح پرسش و طلب پاسخند. کسانی هستند که از شنیدن خطابه ای مومن می شوند. خطیب زبردست کارها می کند. کرور کرور مردم را به یک خطابه از این رو به آن رو می کند. بعضی اهل جدلند. با جدل می توانید آنان را ملزم کنید که تسلیم شوند. کسانی هم هستند که به خطابیات و جدلیات قانع و راضی نمی شوند. هر چه نیرومند باشد سخنور و هر اندازه که سخن به نیرو باشد، خطابه قانعشان نمی کند. پرسش دارند و تا پاسخی برهانی نشنوند آرام نمی گیرند.\nدراندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او درفغان وغوغاست\nچنین کسی ممکن است خفه و خاموش شود، حرف نزند. ولی پرسش درونی همچنان پاسخ می طلبد. اهل جدل را شاید جدل سر جایشان بنشاند تا پی کاری گیرند. کسی که استعداد فلسفی دارد- و به نظر من همه دارند- بهتر است بگذارد استعدادش شکوفا شود. پس از بعثت حضرت ختمی مرتبت مردم مسلمان شدند یعنی به وحی محمدی گردن نهادند. در قرن سوم کسی پیدا شد مثل ابو نصر فارابی که فیلسوف بود. پرسید وحی چیست ما هو الوحی؟ در جواب می گوییم وحی آن است که جبرئیل بر حضرت ختمی مرتبت آیاتی نازل کرده است.اما آیا این پاسخ بیان ماهیت وحی است؟ پیداست که نه. پس پاسخی به پرسش فلسفی از ماهیت وحی نیست. ماهیت آنچه جبرئیل آورد و پیامبر به شما گفت چیست؟ سوال داریم به ماهو. سوال هم داریم به هل هو. پاسخ هایی که فقها و محدثین و متشر عین و متدینین می دانند پاسخ هایی نبود که کسی چون فارابی را قانع کند. به پرسش او فیلسوف باید پاسخ دهد. خودش باید به عنوان فیلسوف به پرسش پاسخ دهد. خواه شما بپذیرید یا نپذیرید. فارابی به این پرسش پاسخ داده است که ما هوالوحی؟ نیز به پرسش هایی از این دست فیلسوفانه پاسخ داده است که: خدا کیست؟ چیست؟ این ها پرسش هاییست ماهوی. فیلسوفان اسلامی پرسش های ماهوی مطرح کرده اند و پاسخ هایی ماهوی داده اند به پرسش ها. درست بودن یا نبودن پاسخ ها مساله دیگری است. می بینیم که فارابی و امثال او فیلسوف بوده اند و مسلمان نیز بوده اند. پس پیداست که یونانی بودن شرط فیلسوف بودن نیست. چنین نیز نیست که فلسفه اسلامی محدود و منحصر باشد به گذشته. امروز نیز بحمدالله و المنه، هنوز مسلمانان پرسش ها دارند ماهوی و در صدد رسیدن به پاسخ هایی ماهیویند. و چون چنین است فلسفه اسلامی زنده است و پویا. البته کسانی که چنین پرسش هایی داشته اند و دارند از فلسفه یونانی نیز حسن استفاده را کرده اند و می کنند و چرا نکنند. اگر نکنند خود را محروم می کنند. بعضی از ایشان هم چون سهروردی با حکمت رایج در باستان نیز آشنایی داشته اند. خود یونانیان هم از یونانیان پیشین و ایشان نیز از فرهنگ ها و تمدن های دیگر مدد گرفته اند. غربیان می خواهند بگویند در یونان معجزه ای روی داد و از ناگاه در آنجا فیلسوفان ظهور کردند. عجیب است آنجا که باید معجزه را قبول ندارند و این جا که نباید دارند.\nمجری: از سخنان دکتر دینانی بر می آید که فلسفه اسلامی عبارت است از مباحثی که فیلسوفان مسلمان طرح کرده اند آیا شما این تعریف را قبول دارید؟\nدکتر دینانی: آری در همان مباحث اسلامی تفلسف کردند. وحی، مثلاً مساله ای است اسلامی\nمجری: پس تفاوت آن با کلام چیست؟ با عرفان نظری چه فرقی دارد؟\nدکتر دینانی: از متکلم نپرسید که وحی چیست. متکلم می کوشد وحی را که از پیغمبر پذیرفته توجیه کند. فارابی که فیلسوف بوده است پرسیده است وحی چیست.\nدکتر شهابی: آقای دکتر دینانی فرمودند خطاست که بگوییم فلسفه بالذات یونانی است. معنای بالذات روشن نیست. یونان که می گوییم این یونان از طالس شروع و به ارسطو تمام شده است. مذاهب رواقی و اپیکوری و نیز طریقه شکاکان را که نیز پس از ارسطو پدید آمده اند و هر کدام در حد خود اصالتی دارند فلسفه بخوانیم یا مثلاً جهان بینی بسته است به تصوری که از هر کدام داریم. طرح این پرسش که «فلسفه چیست» خود مجالی می طلبد فراخ. حالا فلسفه بالذات یونانی باشد یا نه بالذات واقعیت آن است که صورتی از علم، شیوه ای خاص از جستجوی اصول و علل چنان که ارسطو در ما بعدالطبیعه وصف کرده است از طالس به بعد در میان یونانیان متداول شده است. نخستین فلسفه ورزان یونانی- به گفته راسطو- پرسیده اند: «چیست آنچه هر چه هست از آن برآمده و به آن باز می گردد. چیست آنچه اصل ذاتش ثابت و باقی است اما اطوار و شئونش تحول می پذیرد» این را از رهگذر تفکر عقلی محض که فارغ است از تعهد و التزام به نقل و سنت می جسته اند.\nحالا در این که این چیست و چندتا است (یا یکی است) در میان فلسفه پردازان یونانی اختلاف نظر پیش آمده است. طالس که بنیادگذار این شیوه از پرسش و پژوهش است به پرسش از اصل هرچه هست پاسخ داده است که آب است. بنابر گفته های ارسطو، طالس الحق و الانصاف نوبرش را آورده است. چرا که گرچه پیش از طالس نیز خیلی ها از آب دم می زدند. اما آب گفتن طالس دگر است. طالس دیده است که آب به صورت های گوناگون درمی آید. گاه یخ می بندد و چیزی می شود چون سنگ. گاه بخار می شود و چون دود به هوا می رود. معمولاً در حالت میعان است. طالس دیده است که زندگی جانوران بسته است به آب. رشد گیاهان به رطوبت هم آب بسته است و اصل رطوبت هم آل است و لذا طالس بر آن رفته است اصل هر چه هست آب است. حالا این که کسی درصدصد برآید که با اتکا برآنچه که دیده و آزموده و تعقل و تدبر در دیده ها و آزموده های خویش (و البته از رهگذر تعمیم آزموده ها تا حدی منطقاً شاید انسان مجاز به آن نباشد) در باب هر چه هست رایی اظهار بدارد که ضمن آن اصل و علت نهایی و غایی هر چه را هست به دست دهد، در یونان پیش آمده است نه جای دیگر.\nانکار نمی توان کرد در میان قومی علم یا هنری خاص رواج و رونقی می گیرد و به حدی از شکوفایی می رسد که در میان اقوام و ملل دیگر نظیرش را نمی توان یافت. ریاضیات، نجوم، موسیقی، رمان نویسی، عرفان هر کدام در جای هایی از عالم رواج و اوجی یافته است بارز و برجسته. هر یک از این علوم یا فنون در دیگر اقوام و ملل جلوه ها وظهورهایی داشته و دارد که گاه به مرحله ضبط و ثبت و ترتیب و تدوین نرسیده است.\nدر مورد فلسفه اسلامی هم که نگاه می کنیم می بینیم غیر از دوره کوتاهی که در آندلس بزرگانی همچو ابن باجه، ابن طفیل و ابن رشد پیدا شدند دیگر انگار ختم شده بود بر ایرانیان. نمی توان گفت ایرانی بر دیگران شرف ذاتی دارد. هم انکار نمی توان کرد که فیلسوفان راستین اسلامی از دم ایرانیانند. فلسفه اسلامی نزد ایرانیان است و بس.\nآقای دکتر دینانی فرمودند جز انسان هیچ موجودی فیلسوف نیست، حتی خدا. درست است.\nخدا فیلسوف نیست. اما در قرآن مجید خداوند خود را بارها حکیم خوانده است. پس حکیم دیگر است و فیلسوف دیگر و حکمت هم غیر از فلسفه است. گرچه خداوند حکیم حکمت را که خیر کثیر است به هر که خواهد دهد اما این حمکت را بنا به آیات مبارکات قرآنی به همراه کتاب رسول مبعوث به امیین تعلیم می دهد. چرا که فرمود «هو الذی بعث فی الامیین رسولاً منهم یتلوا علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین» این حکمت ربطی دارد به کتاب. پس حسابی دارد غیر از حساب فلسفه. البته این هست که هر کار انسان می کند به حول و قوه الهی است ولی می توانیم میان آنچه انسان به سعی خود بدان می تواند رسید و آنچه موهبت الهی است فرق بگذاریم. از کارهایی که انسان می تواند پیش بگیرد یکی پرداختن به علوم عقلی است یعنی علومی که بنای آنها بر اعمال انضباط و انسجام منطقی و معمول داشتن روش انتقادی است.\nپرسش دیگر پرسش از جایگاه فلسفه اسلامی است در میان معارف اسلامی به طور کلی که بخشی از آن اختصاصاً اسلامی است همچون فقه و حدیث و تفسیر. نیز می توان پرسید که آیا فیلسوفان اسلامی مبادی و اصول علوم اختصاصاً اسلامی را موضوع بحث و تامل فلسفی قرار داده اند، می دهند یا نه.\nمجری: میان فلسفه و غیرفلسفه، یعنی آن تفلسفی که شما فرمودید فیلسوفان انجام دادند با غیر آن چه تفاوتی است؟ ما چه تمایزی می توانیم قائل شویم؟\nدکتر دینانی: تمایز که معلوم است به چیست. موضوع هر علم غیر از موضوعات علوم دیگر است. موضوع که دیگر بود مسائل هم دیگر می شود. روش بحث هم به مقتضای موضوع تغییر می کند. موضوع فلسفه غیر از موضوع فقه، غیر از موضوع ادبیات، غیر از موضوع بلاغت است. موضوع فلسفه را فیلسوفان ما هستی می دانند نه احکام عملی تکلیفی و نه کلمه مثلاً. کلام هم به حسب موضوع با فلسفه فرق دارد و هم به حسب روش. اختلاف روش به آن است که روش مختار متکلم جدل است که بنای آن بر مسلمات و مشهورات است. فیلسوف در قید و بند مسلمات و مشهورات نیست. نمونه اش ابن سینا است که بعضی او را متکلم می دانند. ابن سینا منکر معاد جسمانی است. معاد جسمانی از ضروریات دین است. غزالی حق داشته که ابن سینا را تکفیر کرده است. ابن سینا اگر متکلم بود خطر نمی کرد که خود را در مظان تکفیر قرار دهد. ولی بار تکفیر به دوش کشید چون که فیلسوف بود. من بحث عقلی را قبول دارم. البته فیلسوف عقلانی که می گوید بحث عقل را قبول دارم این یک معنی خاص دارد.\nروش متکلمین اثبات عقاید دینی است. خود غزالی متکلم است. می گوید برای اثبات عقاید دینی اگر لازم شد به خصمت دروغ بگویی بگو. واجب است که بگویی. باید عقاید دینی را به اثبات برسانی به هر قیمت اگر شده به دروغ گفتن. غزالی آدم کوچکی نیست. متفکر بزرگی است. اما فارابی، ابن سینا و ملاصدرا که فیلسوفند این حرف غزالی را نمی زنند. میان فلاسفه و متکلمین فرق بسیار است. مثلاً بین ابن سینا و فخر رازی. فخر رازی آدمی است بسیار هوشمند. یکی از هوشمندترین آدم هاست در کل تاریخ بشری. ولی روشش روشی کلامی است. اشارات کتاب درسی شماست. می بینید که ابن سینا نمی تواند از مبانی فلسفی خود خارج شود. غالب جوان هایی که می گویند که امثال ابن سینا متکلمند دلشان می خواهد فیلسوف حتماً بی دین باشد. زکریای رازی را که فیلسوف و یگانه فیلسوف اسلامی می دانند از آن روست که او را بی دین می دانند. که گفته است که فیلسوف حتماً باید دین نداشته باشد. دین داری و دین نداری هیچ کدام در جوهر فلسفه تاثیری ندارد. اگر شما بگویید آدم دیندار پیش فرض دارد از شما می پرسم: «مگر آدم بی دین پیش فرض ندارد؟ بدون پیش فرض انسان اصلاً نمی تواند فکر کند. ولی فیلسوف می تواند از خودش فاصله بگیرد. مادامی که نتواند فاصله بگیرد فیلسوف نیست. ابن سینا از فیلسوفان دیگر، از هایدگر، هیچ کم ندارد. در فلسفه کم ندارد. مگر کانت که این همه در فلسفه بزرگش می دانند مسیحی نیست؟ کانت یک مسیحی متعصب است. تمام فلسفه اش در خدمت مسیحیت است و شما از او یک لیبرال تمام عیار می سازید. او می گوید من عقل را خلع صلاح می کنم تا جا برای ایمان باز شود. با صراحت تمام این حرف را نوشته. او لیبرال تر است یا ابن سینا؟ ابن سینا هرگز چنین چیزی نگفته است. در مورد ابن سینا بی انصافی شده. من در سخنان ابن سینا سخنان فلسفی می بینم و او را و امثال او را یک سر و گردن از همه فیلسوفان غربی بزرگ تر می بینم. ابن سینا در ردیف ارسطو است. اگر نگویم از ارسطو بزرگتر است. ارسطو را خوانده ولی زده ای در قید او باقی نمانده است، از ارسطو فرار کرده است. درست است که فلسفه علم به حقایق است متاسفانه فلسفه اسلامی در بخش های طبیعیات و ریاضیات پیش رفتی نداشته است. ولی در الهیات من معتقدم که فیلسوفان اسلامی هنوز هم در دنیا حرف اول را می زنند. در الهیات کسی در این قرن به گرد ابن سینا و ملاصدرا هم نمی رسد. یک عده جوان مجذوب پلاتینجا هستند. اصلاً بررسی کنید. بی انصافی نکنید. البته در طبیعیات من هیچ حرفی ندارم. اما در الهیات که بخش اصلی فلسفه است من ملاصدرا را از جمیع فیلسوفان غرب یک پله بالاتر می دانم. فلسفه خوان های ما اشتباه می کنند. تازه فلسفه اسلامی فقط ابن سینا و ملاصدرا نیست. فلسفه اسلامی امروز اوجش در الهیات است. الهیات اسلامی را باید در سنایی بخوانید. باید سنایی را خواند و فهم کرد. همچنین عطار را. کجا الهیاتی پیدا می کنید که با مصیبت نامه عطار برابری کند؟\nفلسفه خوانده های ما حتی اسم بعضی از حکمای بزرگمان را نشنیده اند. ابو سلیمان سجستانی حکیم است، هم چنین ابو یعقوب سجستانی و حمیدالدین کرمانی و ابوالحسن عامری و ..... این ها هر کدامشان با بزرگترین فیلسوفان غرب برابرند. ظلم و بی انصافی تاریخی رفته است بر این بزرگان. من دردمندانه حرف می زنم. می گویند اسفار خوانده ایم. کجا؟ کی اسفار خوانده ای؟\nدکتر شهابی: غزالی که مقاصد الفلاسفه را نوشته است و تهافت الفلاسفه را از فلاسفه فقط فلاسفه مشائی را در نظر داشته است. فلسفه مشائی خود ابن سینا را هم، ظاهراً، راضی و خشنود نمی کرده است. اشتیاقی داشته است به حکمتی بالاتر از مشاء حال اگر فلسفه را در معنایی وسیع تر از فلسفه مشاء بگیریم می توانیم بگوییم متکلمین نیز برای خود فلسفه ای داشته اند. استاد پورجوادی مقاله ای نوشته است خوب و خواندنی که در آن صورتی از مابعدالطبیعه را فیلسوفانه معرفی کرده است که به زبان فارسی و به بیشتر به نظم در بیان آمده است و اوجش در آثار بزرگانی است مثل سنائی و عطار و مولانا. خوب اگر فلسفه را به این معنی بگیریم، چرا نگیریم؟ آن وقت معلوم می شود فلسفه اسلامی ابعادی دارد که هنوز به عنوان فلسفه مطرح نشده است و ناشناخته مانده. عطار که فای فلسفه را از کاف کفر بدتر می دانسته از فلسفه معنای معهود و محدود قدیم را می خواسته است.\nدکتر دینانی: عطار با آن که فای فلسفه را بدتر می داند از کاف کفر از هر فیلسوفی فیلسوف تر است. من که روی بخش الهیات فلسفه اسلامی تکیه می کنم عطار را نیز مرد این میدان می دانم.\nمجری: چه رابطه ای است میان حکمت خالده ای که بعضی از محققان بدان اعقاد دارند و فلسفه اسلامی؟\nدکتر دینانی: حکمت خالده میراث ایران باستان است که سهروردی آن را احیاء کرده است. جریانی است فکری که بعضی از فیلسوفان بدان پیوسته اند. حکمت خالده عقل را در واقع خالد می نامد. خالد هم بدین معنا نیست که چیزی ثابت و لاییناهی باشد. در کتاب هایم نوشته ام که عقل جلوه های گوناگون دارد. منطق ارسطویی صورتی است از عقل ولی تمام عقل نیست. منطق های پیش از ارسطو هم صورت هایی است از عقل. عقل چیزی نیست که متوقف شود خالد یعنی متطور یعنی عقل جایی حد یقف ندارد که متوقف شود تقل را آیا باید با عقل تعریف کنیم یا با غیر عقل؟ آیا عقل تعریف کننده بالاتر است یا عقل تعریف شونده؟ عقل تعریف شده همین که تعریف شد در چهارچوب قرار می گیرد. ولی عقل تعریف کننده هم در چهارچوب قرار می گیرد و هم می تواند بالاتر رود. عقلی که منطق ارسطو را ساخت عقل بود ولی می توانست از این هم بالاتر رود. عقل خالد حد یقف ندارد. فلسفه اسلامی ولیده این عقل خالد است که جلوه ها و چهره های مختلف دارد. فلسفه ابن سینا جلوه و چهره ای است از آن: فلسفه ملاصدرا جلوه و چهره دیگری است از آن. میان جلوه ها گاه تفاوت از زمین تا آسمان است. ولی هریک صورتی است از عقل و این عقل هم چنان ادامه دارد.\nدکتر شهابی: هراکیلت گفته تو نمی توانی دوبار به یک رودخانه درآیی چرا که هر بار بر تو آبهای تازه ای می گذرد. حکمت خالده که بدان آن حکمای قرون وسطی philosophia perennis می گفته اند ایده آلیست که فیلسوفان مشتاق آنند که باطنی است که فلسفه های در تاریخ پدید آمده ظاهر آن است. هگل با آن که می گفت فلسفه همان زمانه فیلسوف است که به زبان عقل ترجمه شده است نقش بسته بود که خود دولت علم مطلق را در کنار بیارود. بدین ترتیب می توانست بگوید این حکمت خالده همان باطنی است که در فلسفه هر فیلسوف بزرگی ظهوری دارد. گمان می کنم که سهروردی هم همین معنا را در نظر داشته است.\nمجری: رابطه اسلامی اعم از مشائی، اشراقی و متعالیه با عرفان نظری چیست؟\nدکتر دینانی: عرفان نظری همان فلسفه اسلامی است و میان آنها هیچ تفاوتی نیست. با خانقاه و تصوف و جلوه های عرفانی کار نداریم. ولی میان ابن عربی که عارفی است تمام عیار و ظاهراً با فلسفه سرسازگاری ندارد و ملاصدرا که فیلسوف بزرگ اسلامی است فاصله چندانی نیست میان اسفار و فتوحات مکیه همان اندازه فاصله است که میان اسفار و شفا. میان ابن ترکه قیصری و دیگر شارحان فصوص با اسفار تفاوت بسیار جزئی است. عرض کردم که یک الهیاتی در جهان اسلام است عمیق و عظیم و عالی. عرفان نظری ما با فلسفه ملاصدرا چنان فاصله ای ندارد. البته با حکمت ابن سینا در شفا فاصله اش بیشتر است. ولی همین ابن سینا که شما رئیس مشائیه می شناسیدش در نمط نهم اشارات سخنانش با عرفانی نظری چه فرقی دارد. دردمندانه عارف بوده است. شواهد زنده آورده اند از جوانی همین احساس عرفانی را داشته است. بنابراین عرفان نظری با فلسفه اسلامی فاصله چندانی ندارد اینها همه جلوه های یک حقیقت است و آن الهیات و حکمت است که می توانیم آن را الهیات متعالی بنامیم و نظیرش را در هیچ آییین دیگری نمی بینیم.\nمجری: آیا میان فلسفه اسلامی و فلسفه غرب امکان برقراری ارتباط و دیالوگ هست یا نه؟\nدکتر شهابی: من می پرسم میان خود فیلسوفان غربی چطور؟ آیا میان خود می توانند راحت با یکدیگر دیالوگ داشته باشند؟ ظاهراً فلسفهای مختلفی که غربیان در دوران جدید و معاصر آورده اند آن قدر از هم پرت و دور و بیگانه اند که به نظر بعید می آید که آبشان به یک جوی برود. کارناپ و هایدگر به چه بگویند؟ راسل و هایدگر چه؟ همه دم از فلسفه می زنند اما هر یک از لفظ معنایی می خواهد که به نظر دیگری اصلاً ربطی به فلسفه ندارد. فرض کنید فیلسوفی از آکسفورد برود فرایبوگ. آیا می تواند با فیلسوفان فرایبورگ حرفی داشته باشد؟ گمان نمی کنم. فیلسوفان اسلامی با متکلمان چه طور؟ غزالی و ابن سینا آیا آبشان به یک جوی می رود؟ اما این هست که گاه میان یک فیلسوف غربی با فیلسوف اسلامی آن قدر اتفاق رای و نظر هست که باعث تعجب می شود. مثلاً میان ابن سینا با سن توماس، غزالی با سن آگوستین، خواجه نصیر با لایب نیتس. لایب نیتس نه تنها از حیث تضلع در علوم مختلف، داشتن ذهن منطقی- ریاضی در جمیع علوم بل حتی از جهات اخلاقی و سیاسی نیز همانند خواجه نصیر است. قرب و بعد در آفاق و عوالم معنوی و فکری حکم و حسابش غیر از قرب و بعد تاریخی- جغرافیایی است. گاه می شود کسانی با کسانی هم سخن می افتند که مکاناً- زماناً به غایت دورند ز هم. چه بسا کسانی با کسانی همسایه باشند و هم عصر ولی هیچ حرفی با هم نداشته باشند. نزدیکی های ظاهری گاه گول زننده می شود. یاسپرس و هایدگر با هم دوست بودند و دمخور. از صحبت یکدیگر لذت هم می بردند. ولی هم سخن نبودند.\nکد مطلب: 735\nبا سلام خدمت آقای دینانی\nجناب آقای دینانی در اغلب سخنرانی ها سعی دارند این جمله را تکرار کنند که فلان فیلسوف اسلامی چیزی کمتر از فیلسوفان غربی نداشته است ودراین مقاله مثلا ملاصدرا کمتر از هایدگر ویا دیگران در غرب نبوده است.\nبسیار خوب معیار این برتری چیست؟ برای تشخیص برتری یک فلسفه بردیگری باید به هردو آشنا بود. آیا آقای دینانی مثلا با فلسفه هایدگر یا کانت یا دیگران آشنایی دارند؟ منظورم اینست که آیا خودشان متون این فیلسوفان را خواند اند؟ زیرا آشنانی صرفا خواندن ترجمه یا تفسیر دیگران نیست. آیا میتوان بدرستی با فلسفه ملاصدراآشنایی حاصل کرد بدون آنکه متن اسفار یا مبداء و معاد و سایر آثار صدرا را بخوانیم؟ بعد اینکه معیار برتری یا تساوی چیست؟ آقای دینانی چه معیاری برای برتری یا تساوی فلسفه ملاصدرا با فلاسفه غربی در دست دارند؟ و چرا این معیار را مطرح نمیکنند تا دیگران هم بدان مجهز شوند. اینکه مرتبا در سخنرانیها تکرار کنیم که مثلا ملاصدرا یا ابن سینا یا فارابی یا سایر فلاسفه اسلامی دست کمی از کانت و هگل و هایدگر ندارند مشکلی از آقای دینانی را حل نمیکند.\nمطلب دیگر اینکه فیسوفان غربی و شرقی هریک مسائل خاصی را مطرح کرده اند و اصلا برتری مطرح نیست . مگر اینکه بگوئیم در مسله مشخصی که دو فیلسوف غربی و شرقی مطرح کرده اند فیلسوف شرقی یا اسلامی مساله و مشکل را بهتر طرح و یا حل کرده است.\nمطلب دیگر اینکه فیلسوفان شرقی و غربی از زمان افلاتون ببعد تا نیچه هیچکدام به مفهوم وجود نپرداخته اند گرچه بسیار فلسفه خودرا فلسفه وجودی خوانده اند ولی در واقع از موجود سخن گفته اند. براین اساس دیگر برتری معنی خود را از دست میدهد و جناب دینانی باید طرح مسله نمایند و بگویند فلان فیلسوف اسلامی به طرح وجود پرداخته و یا فلان فیلسوف غربی به مساله وجود نپر داخته است.\nارادتمند مهدی صادقی گیوی\nبا سلام خدمت دكتر شهابي\nمطالبي كه دكتر ديناني درمورد فلسفه و اين كه آيا فلسفه بالذات يوناني است يا نه و جوابي كه دكنرديناني فرمودند بسيار روشن و واضح تر از آن بود كه شما دوباره اين سوال را مطرح نماييد كه معني بالذات مشخص نيست . مبحث اساسي در مورد فلسفه اين است كه جغرافياي منطقه تا چه حدي بر ماهيت فلسفه اثر مي گذارد ؟ در این زمینه بايد عرض كنم سوالاتي كه براي يك فيلسوف يوناني مطرح بود غير از سوالاتي است كه براي فردي ديگر در جغرافياي ديگرمطرح است همچنان كه در يك منطقه نوع سوالاتي كه براي افراد مطرح است ممکن است با هم تفاوت ماهوي داشته باشند ولي اين دو نفر براي پاسخ يافتن به سوالات خود يك ويژگي دارند وان اين كه هر دو فيلسوفند و هر دو سوال دارند پس شخصي مثل فارابي كه مي پرسد ماالوحي اين كار يك فيلسوف است و فارابي دغدغه دانستن داردو اين مشخصه ي اصلي فلسفه است كه بسياري اين دغدغه را نداشته اند و وحي راسمعاً و طاعتاً مي پذيرفته اندبدون اين كه اين سوال در ذهنشان خطور كند كه واقعاً وحي چيست و اين جاست كه سخن دكتر ديناني نمود پيدا مي كند و مراتب بين افراد در فلسفيدن به وجود مي آيد. لذا هركس درهر نقطه از اين گيتي هم باشد اگر با اين ويژگي كه سوال دغدغه او شده و در پي پاسخ به سوالات خود است فيلسوف است پس وقتي فلسفه با اين توضيح از يك فلسفه ي جغرافيايي خارج شد بحث اين كه فلسفه را ما از يونان گرفته ايم يا نه ديگرمطرح نيست درحاليكه همچنان كه دكتر ديناي فرمودند اين دو بر هم تاثير متقابل داشته اند و منطقه ي الئا و ايوني دركنار ساحل بود و آنها توسط كاروان هاي تجارتي با افكارملل ديگر آشنا بودند.\nدكتر ديناني فلسفه را در حس كنجكاوي براي يافتن پرسش هاي هر انساني كه اين حس پرسشگر را مي تواندداشته باشد و البته كه آن را داراست مي تواند خود نوعي فيلسوف باشد و فلسفه گرچه با نظر افلاطون با حيرت آغاز مي شود پس مي توان گفت كه حيرت هم در مواجهه با مسائلي كه انسان ان را نمي داند آغاز مي گردد پس سوال شما ازدكتر ديناني كه فيلسوف را در انسان منحصر دانستن و استناد به آياتي كه مبني بر حكيم بودن خدااست و و اينكه خدا در نظر دكتر ديناني فيلسوف نيست تا حدودي درست نيست چرا كه با تعريف دكتر ديناني از فلسفه كه پرسش است خدا هيچ پرسشي ندارد و تمام علم او عين ذات اوست وقتي مي گوييم خدا حكيم است نه اينكه حكمت مي داند بلكه منظور اين است كه خدا كار حكيمانه مي كند و فيلسوف با پرسش ار حقايق اشيا در پي شناخت واقعي اشيا است تا با اين شناخت كار حكيمانه كند و فيلسوف بماهو فيلسوف حكيم است چون بنا بر تعرف حكماي ما از حكمت شناخت حقايق اشيا به قدرطاقت بشري و با اين شناخت حقايق اشيا به قدر وسع خويش مي شود عالم عقلي مضاهي للعالم عيني پس اين سخن دكتر ديناني كه پيامبر هم فيلسوف نيست ولي مي تواند فيلسوف شود همين است لذا از خدا مي خواهد كه اشيا را آن گونه كه هست به او نشان دهد و خدا در اين راه از او مي خواهد كه از خدا ازدياد علم را بخواهد پيامبر هم پرسش گر خوبي بود و مورد سوالاتي كه مردم ازاو مي كردند يا براي خود او حادث مي شد منتظر جوابي از بالا بود\nبنابراين با توجه به مطالبي كه گفته شد استناد به اين آيه كه يعلمهم الكتاب و الحكمة كنار هم آمده نشانگر اين است كه حكمت هم نياز به تعليم دارد ولي خود خدا كه حكيم است اين را از تعلم ياد گرفته يا ذاتش عين حكمت است\nپس فلسفه حكمت است ولي خدا فيلسوف نيست چون با تعريف ازفلسفه خدا تخصصاً از بحث خارج مي شود .\nبنده در اینجا می خواهم دو نکته را به عرض برسانم. نخست در مورد اختلاف نسبی مدرس بنام فلسفه های رایج در تمدن اسلامی دکتر دینانی با استاد پرویز ضیاء شهابی بر سر "بالذات یونانی بودن فلسفه" و دودیگر در خصوص فلسفه های فهلوی که میراث آن به شیخ شهاب الدین سهروردی رسیده است و خاستگاه و برآمدگه آنها (به تعبیر استاد ضیاء شهابی):\n1) متأسفانه پس از انتشار کتابهای متعدد جناب استاد محمد رضا حکیمی و افادات مرحوم استاد سید احمد فردید – غفر الله عنه - هنوز هم عده ی زیادی از مدرسان فلسفه، «فلسفه» را تنها و کاملترین صورت ممکن ظهور «عقل»، و «تفلسف» را اصیلترین شیوه ی «تعقل» می دانند که به هیچ روی پذیرفتنی نمی نماید.\nبایسته است که ملاک را در حوزه ی به اصطلاح علوم عقلی تنها و تنها از عهده ی گفت و گو برآمدن بدانیم و نه «فلسفی» بودن یا «ضدفلسفی» بودن. اگر صورت تفکری توانست از عهده ی گفت و گو با صورتی دیگر برآید و آن را مجاب یا منتقدان بی غرض را راضی کند صورتی اصیل و مبتنی بر عقل است ولو از زبان یک متکلم یا شهره به علمی غیر از فلسفه بیان شده باشد و اگر نتوانست ولو این که افلاطون و کنت (یا کانت) باشد باید او را به دور از عقلانیت صحیح دانست.\nدر خود مغرب زمین هم بوده اند کسانی که حساب تفکر را از تفلسف جدا کرده اند بلکه تمنای گذشت از فلسفه (و به زبان خودشان مابعدالطبیعه) را نموده اند کسانی چون مرتین هیدگر که گفته است:\n"پس تفکر تازه آنگاه می آغازد که ما آزموده باشیم عقلی که از قرنها پیش تا کنون ستوده آمده است خود سرسخت ترین همیستار/ پتیاره / دشمن / مخالف Wiedesacherin تفکر است." (هیدگر، جمله ی آخر مقاله ی "کلام نیچه: خدا مرده است")\nهمچنین هیدگر در پی «برگذشتن» از فلسفه و مابعدالطبیعه ی مرسوم به «تفکر معنوی» besinnliches Denken یا «تفکر قرین با تذکر» _andenkendes Denken بود که با شاعری Dichtung (در معنایی خاص) قرابتی دارد.\n2) مرحوم استاد سید عباس معارف – رحمة الله علیه - در کتاب پرقدر و محققانه ی «نگاهی دوباره به مبادی حکمت انسی» که در آن تلاش کرده بودند تا قدری از مبادی فکری مرحوم استاد فردید را تنقیح مناط نمایند در بخش «فیلسوفان ایران و تشکیک» آورده اند:\n«در دوره ی اسلامی نظریه ی "تشکیک در حقیقت وجود" را اغلب به گروهی از فیلسوفان ایران قبل از اسلام که فهلویون نامیده می شوند نسبت داده اند. سبزواری در این مورد چنین می گوید:\nحقیقة ذات تشکک تعم\nمراتباً غنی و فقراً تختلف\nکالنور حیثما تقوی و ضعف\nحال این پرسش مطرح می گردد که این گروه از فیلسوفان کیستند. در پاسخ بدین پرسش باید گفت که مذاهب و فرقه های حکمی و فلسفی در ایران پیش از اسلام به دو گروه اساسی انقسام می پذیرد؛ نخست حکیمانی که در موقف تاریخی قبل از اسکندر می زیسته اند که تفکر حکمی آنان بیش از هر چیز ملهم از اوستا و نحوی از معتقدات "ودایی" است که پیش از زرتشت در میان ایرانیان و هندوان مشترک بوده است و اهتمام آنها بیشتر مصروف به تفسیر و تأویل اوستا می گشت. [...] از این گروه می توان از زروانیان و کیومرثیان نام برد. راه و رسم حکمی بسیاری نحل در عهد اشکانیان و تا حدودی ساسانیان صبغه ی زروانی داشته است از جمله نهضت مزدکیان [...] (صص 348 و 349)\n«دوم فیلسوفان یا متفلسفانی که پس از یورش اسکندر و نفوذ و بسط متافیزیک یونان در ایران به ظهور رسیدند.» (ص 349)\n«در عصر ساسانیان به تدریج کتب ارسطو و افلالطون از زبان های یونانی و سریانی به زبان پهلوی ترجمه گردید و کم کم گروهی از متکلمان زرتشتی ظهور نمودند که کوشش می کردند میان اصول دیانت زرتشتی و مأثورات یونانی، جمع نمایند و اوستا را به مدد مأثورات یونانی تفسیر کنند. [...] گذشته از متکلمان زرتشتی [...] نحلی فلسفی نیز وجود داشتند که سعی در جمع فلسفه یونانی با ظواهر دین زرتشتی داشتند. [...] بسیاری از پادشاهان ساسانی با آثار ارسطو آشنا بودند از جمله خسرو پنجم انوشیروان [...].\nپس از آنکه امپراطور روم که ظاهراً خود را مسیحی متعصبی می دانست اقدام به انحلال مدرسه ی آتن نمود، اکثر متفلسفین آن مدرسه به ایران پناهنده شدند و درمدارس تیسفون و گندیشاپور به تدریس پرداختند که این امر نیز به نشر هر چه بیشتر علوم عقلی یونانی مدد رساند و موجبات ظهور عده ای از فیلسوفان را پدید آورد که در دوره ی اسلامی به فهلویون اشتهار یافتند. اساس تفکر فهلویون بر جمع میان مأثورات زرتشتی با تفکر افلاطونی و نوافلاطونی بود. [...]\n"حکمة الاشراق" و آثار فارسی سهروردی دلالت بر این امر دارد که در قرن ششم هجری، هنوز آثاری از این نحله ی فلسفی موجود بوده است.\nیکی از مهمترین مراکز تعلیمی زرتشتیان، شهر کهن «شیز» در نزدیکی تکاب کنونی بوده است و شهر شیز در میان راه سهرورد و مراغه که اولی محل تولد و دومی محل تحصیل سهروردی بود قرار داشت. [...] » (صص 351 و 352)\nدرود بر دو اندیشمند خوب کشورمان\nحقیقتن، بنده هر چه بالا و پایین کردم، هر چه کلنجار رفتم نتوانستم بدانم شما دو بزرگوار، اساسن، در چه محل اختلاف کرده اید! آنچه شما مورد بحث و جدل قرار دادید، جدای از تفاوتهایی که در ادراک جزییات مفاهیم تاریخ فلسفه و حکمت دارید، توضیحاتی مشهور بود در باب آنچه فلسفه ی اسلامی خوانده مي شود، بدون تلاشی مشخص در دادن پاسخ به این سوال که «آیا، فی النفسه، می توان به وجود فلسفه ی اسلامی قائل شد یا نه؟»!\nنمی شود تکلیف این سوال را با گفتن اینکه بیش و پیش از آنکه ما فلسفه ی اسلامی داشته باشیم، فلسفه ی مسلمانان را داریم، روشن کنیم. و نمی شود با برابر گرفتن (نسبی) آن با عرفان نظری قضیه را به این راحتی فیصله داد. وارد کردن فلسفه های ایرانی پیش از اسلام هم دردی را دوا نخواهد کرد. شما از کانت نقل قول کرده اید که: «عقل را به نفع ایمان خلع سلاح می کنم». این چگونه استدلالی است که از هرکجا کم بیاوریم، از این و آن مایه بگذاریم؟ خود این گفته بسیار محل تامل است.\nبنده می گویم، به رسم تحلیلگران فلسفی، بیایید ببینیم اساسن این پرسش یعنی چه، و چرا چنین پرسشی را باید مطرح کرد؟ مبادی و مبانی تحقیق در این امر برای یک اندیشمند راستین حذف پیشداوریها و فرضیات ثانوی (در حوزه ی دین و زبان و تاریخ و جغرافیای خاص) است، و گرنه چه کسی با مسلمات، مشهورات، مقبولات و بدیهیات مورد استفاده در گفتار بزرگان فکر و اندیشه، که همه شان بلااستثناء نه تنها برای گفتگو- بلکه برای اندیشیدن و حتا حس کردن مفاهیم نیز، لاجرم به آنها متمسک شده اند و خواهند شد، تعارضی دارد؟ هر فیلسوفی باید به مقبولات عمومی در نزد خواص رجوع کند و با زبان مشترک حرف بزند. دیگر نگوییم بر سر همین مقبولات است که نزاعها درگرفته؛ بلکه خیر، بنده معتقدم اتفاقن بر این مقبولات چندان التفاطی نشده، چه رسد به آنکه محل نزاع هم شده باشند!\nچه دلیلی دارد که برای اثبات کلام مدام از این شاخه به آن شاخه پرید و بر معانی گونه گون و مصطلح شده ی لغات تاکید کرد؟ پس چرا در گفتار و اندیشه مان بر هسته ی مفاهیم پافشاری نکنیم تا شاید اقناع درونی، هرچند نسبی، در همه ی طرفهای درگیر بحث حاصل شود؟ چرا پیش از لب به سخن گشودن، بر فهم مفاهیم مشترک ِ انسانی پیمان نبندیم؟\nاگر اندیشمندان نتوانند برای جمع (و البته نه رفع) این تشتت آراء در بین خودشان راه حلی بیابند، پس کارشان به چه درد می خورد؟ چه فایده دارد هر کسی «فقط» از ظن خود یار او شود و تنها بر طعمه ی گزینه های خود دندان فشارد؟ بنده می پندارم زکریای رازی از معدود فیلسوفانی (به معنای واقعی کلمه) است که در سرزمینهای اسلامی (زیر حکومت حاکمان - به درست یا به غلط - مدعی ِ مسلمانی) زیسته. آخر مگر می شود او را که به دینی جز به دین پیامبران اندیشه گری و خردورزی نگروید آنگاه فیلسوف مسلمان دانست؟ البته اشکالی ندارد که یک اندیشورز برخی از اصول مطرح شده در دین یا ادیان خاصی را بپذیرد. آنچه موجب سردرگمی ست، ناشکیبایی افرادی چون غزالی و فخر رازی ست بر امر آزادی حقیقت و حقیقت آزادی در جستجوی معرفت. بنده ابن سینا را بیشتر فیلسوف ِ عارف می دانم تا متکلم – گرچه در متکلمترین حالتها هم شیوه ی کلامیش با روال رایج در کلام عرفی به وضوح متمایز است – اما نه به هیچ روی فیلسوفتر از رازی و یا حتا خیام... فرق است بین فیلسوف تمام بودن و در بحر حقیقت مستغرق شدن، با در برکه، آبگیر یا رودخانه ی استدلالات شنا کردن برای عقلانی کردن آیات و روایات، و آنکه حداکثر بگوییم بنده این بخش ها را از دین، معجزه را، معاد جسمانی را و... نمی توانم عقلن تفسیر کنم، پس نمی پذیرم یا طرق دیگری، راه ایمان، راه اخلاق و... را برایش پیشنهاد می کنم.\nاینجا نمی خواهم ابن سینا را با کانت مقایسه کرده باشم، بلکه می خواهم بگویم بیشتر می نماید کانت همچون غزالی یک متکلم بزرگ باشد تا فیلسوف. کانت، شاید، توجیه گر تعالیم مسیحیت بود به راه های لطیفتر و صائبتری از راه های غزالی در اسلام. اما تکلیف ابن سینا – در میانه ی راه کلام و فلسفه - وقتی روشن می شود که به سوال مطرح شده در بالا برگردیم: «آیا واقعن فلسفه ی اسلامی وجود دارد؟»\nمن بنا به دلایل گفته شده، این سوال را متاخر و مابعدی ِ سوال دیگری می دانم: «آیا اساسن چیزی بعنوان فلسفه ی دینی وجود دارد؟» اگر بنده بخواهم از دین فقط به سه حوزه ی شناخته شده ی آن اکتفا کنم یعنی ادیان خاور دور، ایرانی و خاور نزدیک، می توانم بگویم دست کم در ادیان موسوم به ابراهیمی (در خاور میانه)، چیزی به نام فلسفه ی یهودی، مسیحی و یا اسلامی، یا منسوب به باورمندان ِ آن ادیان، نمی شود درک کرد. بله، در سرزمینهایشان گهگاه چرا، اما در خود آیین نه. آیا فرقی نیست بر آیین فلسفی بودا که ادعایی بر دریافت وحی از جانب کسی نمی کند و همگان را باری تنها به سلوک و تجربه ی شخصی در مسیر درک حقیقت مطلق به قصد نزدیک شدن و یکی شدن با آن فرا می خواند، با آنچه که در این سه دین ابراهیمی هست که برای معتقد شدن و برای نجات، باید دست از آیینهای دگر کشید و تنها در خدای آن آیین ذوب شد؟ کدام حداقلی تر است و کدام حداکثری تر؟ کدام ببیشتر اجازه ی اندیشه ی آزاد، تجربه ی آزاد و تحری آزاد به مخاطبانش می دهد؟ آیا ما می توانیم با این برهان که چون تمام ادیان، ایدئولوژی ها، سبکها و مکاتب علمی – فلسفی – هنری برای خود ادعایی دارند و هریک مخاطبانی دست و پا کرده اند، بگوییم پس هر کس چون پیش فرضی و مبانیی برای اظهار آراء دارد، پس همه به یک اندازه آسمانی اند، یا انسانیند، یا به حقیقت نزدیکند؟ پس چگونه است که اندیشه ی غزالی را غالبن محکوم می کنیم اما اندیشه ی حافظ یا مولوی را نه چندان؟ و ايدئولوژي نازيسم را هم. با اینگونه برهان حتا نمی توان حقانیت دین خود را به نجوا گفت، چه رسد به مرتبه ی خاتمیت و تمیت آن لب گشود، که حقیقتن به گواه بسیاری از اندیشمندان بی پروای غرب، جذبه و معنویت ادیان شرق دور بسی فراتر و ماورايي تر از همتایان غربی آن در خاور نزدیک و اروپاست.\nاصولن می پندارم که در این سه دین ابراهیمی منفذی برای نفس کشیدن فلسفی (به معنای فراخ آن) تعبیه نشده است. جایی و روشی برای تجربه و حرکت شخصی وجود ندارد، بسیاری از اصول و فروع خودکامانه و بی چون و چراییند، و تمام ادعاها مبنی بر عدم اکراه در دین، تنفیذ آزادی و اختیار از جانب خدا به «بندگان»، توصیه بر عقلانیت و سیر آفاق و انفس و... در آنها همگی از باب مباهله اند و نه از باب تحری؛ و تمامن با انبوه آیات دیگر نسخ و نقض می شوند.\nجدای از شواهد تاریخی بسیار در این باره، تنها بعنوان یک نمونه می توان به جدایی و رشد دگرگونه ی دو پدیده ی عرفان و دین در سرزمین های اسلامی و عربی اشاره کرد، که در آنها عرفان کار آن مفر و هواکش را انجام مي دهد؛ و این درحالیست که ما در سرزمین هند و چین این فاصله ی فاحش را بین دین و عرفان نمی بینیم. به گمان من، آنچه که ادیان ما را، از تاریخ ظهورشان تا حال، روزبه روز، تا بدین حد به حضیض انحطاط سوق داده است چیزی نیست جز ماهیت عقل سوز آنها. ادیان ما، نه تنها پتانسیل و قابلیت نجات بخشی و رستگاری انسان را ندارند، بلکه چون کوههایی سربه فلک کشیده اند، دائمن آبستن جریانهای سیال مذابی پیدا و پنهان، در لایه های فرودین یا رویینشان، كه بر جان و مال رادمردان بيافشانند و اعتبارات و افتخاراتشان بسوزانند. این کوههای آتشفشان بر کنار گسلهایی ژرف از بی اعتنایی و تخاصم با دگراندیشان و دگرکیشان اوتاد خویش کوبیده اند و... گریزی دگر نیست!\nبا تشکر. مرا ببخشید!\nآقای دکتر دينانی بحث را تا حدی روزنامه ای کرده اند( یعنی غير یونانی نمیتواند از فلسفه دم بزند..، فلسفه محصور به مرزهای قومی و نژادی و تاريخی نيست...، حاصل آنکه تا بشر هست و پرسش دارد و پاسخ پرسشهایش را میدهد فلسفه هم هست...). آنکه فلسفه را بالذات يونانی دانسته در اينجا "فلسفه" را همان "متافزيک" و متافيزيک را نسبت متفکران يونانی دوهزار و پانصد سال قبل با "وجود" دانسته است. این نسبت متعاقبا بسط و گسترش جغرفیائی و غير جغرافیادی پیدا میکند از جمله گسترش فکر یونانی دوباربه طور غير مضاعف به ایران ميرسد یکبار د ر زمانی که ایرانی نسبتی زرتشتی با "وجود" داشته و یکبار در زمانی که نسبتی اسلامی . البته بطور مضاعف هم در زمان مشروطه با فکر غربی میآید و برای سایر اقوام هم. مثلا چينی ها زمانی نسبتی با وجود داشته اند(بر جمال تو چنان صورت چين حيران شد که حديثش همه جا بر در و دیوار بماند) که امروز دیگر آن نسبت را ندارند و برصورت دیگری حيران شده اند که همان صورت غربی است که خود مضاعف شده صورت يونانی است.\nدر اين بحث در مورد" فلسفه اسلامی " همواره از فلسفه گفته شده ، حال اینکه اگر مراد از اسلام در این اصطلاح "اسلام ديروز و امروز و فردا" باشد ميتوانيم به فلسفه اسلامی قائل باشیم و اين همان کوششی است که برای جمع کردن دين و فلسفه يونانی صورت گرفته است، چرا که ديانت ديروز و امروز و فردا با فلسفه به معنی يونانی آن بالذات و بالعرض جدا نیست. اما اگر ديانت پريروز وپس فردا را در نظر داشته باشِم آنگاه دیگر نميتوان از "فلسفه اسلامی" و یا "فلسفه اسلام" سخن گفت.\nمطالب فوق عمدتا از سخنان استاد فرديد اخذ شده و پيشنهاد ميکنم علاقمندان چند بار سخنان استاد فرديد را که تحت عنوان "نسبت ديانت حقيقی اسلام با فلسفه و علم" ایراد گرديده و در سایت استاد فرديد قابل مشاهده است، مطالعه نمایند.\nضمنا آقای دکتر دينانی در استشهاد به شعر حافظ(در اندرون من خسته دل ندانم کيست، که من خموشم و او در فغان و در غوغاست) اعتبار و اصالت را به "آنکه در فغان و در غوغاست" داده و همه آنچه را که گذشتگان در فضيلت دل خسته و شکسته وخاموشی گفته اند به فراموشی سپرده اند. حال آنکه شايد برای حافظ بدينگونه نبوده و این شاعر دل آگاه "من خسته دل خموش" را معتبر و اصیل دانسته و در اين بيت از نفس اماره ای که "در فغان و در غوغاست" شاکی باشد ، فغان و غوغائی که در این آشفته بازار زمانه امروز ما نسبت به زمان حافظ مضاعف شده و حتی گوش فيلسوفان اسلامی اين مرز و بوم را سنگين کرده است . محمدرضا ضاد\nقضيه همون قضيه كله قنده!!\nسلام.میتونیم حضرت استاد دینانی رو بدون هیچ اغراقی فیلسوف حال این زمانه بدونيم و نمیتوان در مورد علاقه ای که مردم نسبت یه حضرت استاد را دارن رو انکار کرد.\n۲مناظره تند یک زیست شناس ملحد و یک مسیحی متخصص ژنتیک


با نشانه ها و علایم بیماری سگها آشنا شوید - آسان طب\nخانه»حیوانات خانگی»با نشانه ها و علایم بیماری سگها آشنا شوید\nعلایم بیماری سگها موضوع این بخش از مجله پزشکی آسان طب است. اگر در سگها علایمی مانند استفرا؛ اسهال، ریزش مو، کاهش اشتها و ... را مشاهده کردید باید بدانید که او بیمار شده و باید معالجه شود. برای پیشگیری از برخی بیماری ها میتوانید به آنها واکسن بزنید. در این قسمت برخی از نشانه های بیماری سگها را خواهید دانست.\nعلایم بیماری سگها\nعلائم و نشانه هایی در سگ ها هنگام بیماری وجود دارند که توجه به آن بسیار مهم است. در این مطلب از مجله آسان طب درباره بیماری های سگ ها صحبت میکنیم.\nتمامی موجودات زنده در طول زندگی به بیماری مبتلا می شوند. بروز بیماری بسیار ناگوار است. بهتر است مراقب باشید توله سالمی را انتخاب نمایید تا کمتر دچار مشکل شود.\nنگهداری صحیح و اصولی، سگ را در مقابل انواع بیماری های سگ ها مقاوم می کند و به حیوان قدرت مقابله با عفونت ها را اهداء می نماید.\nحیوان را از انگل هایی که بدنش را تضعیف می کند دور نگه می دارد و با واکسیناسیون منظم، ایمنی را در برابر بیماری های کشنده مثل دیستمپر و پاروویروس فراهم می اورد.\nمعاینات سالیانه و تجدید و اکسیناسیون علیه بیماری ها را هرگز فراموش نکنید. بهتر است پیش از وقوع بیماری، پیشگیر یهای لازم را به عمل آورید.\nبه منظور تشخیص بیماری لازم است که رفتارهای طبیعی سگ را بشناسید و عکس العمل های حیوان را در برابر مسائل گوناگون بدانید تا در صورت بروز رفتار غیرطبیعی، بلافاصله توجه شما را به خود جلب کند.\nبه خاطر داشته باشید که فقط شما می توانید مشکلات سگ تان را برای دامپزشک بازگو نمایید. همیشه باید هوشیار و تیز بین باشید.\nبرخی نشانه ها و علایم بیماری سگها\nعلایم و نشانه هایی که باید در انواع بیماری های سگ ها به آن توجه کنید :\n۱. در کاهش اشتها یا اشتهای بسیار زیاد بدون افزایش وزن\n۲- افزایش عطش و یا ادرار پی در پی در سگ\n۳- اسهال، و یا یبوست در سگ\n۴- استفراغ، یا وجود مایع به هنگام بلع\n۵- ترشح از بینی، چشم، دهان\n۶- سرفه و یا مشکلات تنفسی\n۷- فشار در زمان دفع ادرار و یا ادرار غیرطبیعی\n۸-وجود تب، لرز، درد در سگ\n۹- بی قراری بی دلیل حیوان و یا کاهش وزن\n۱۰- مشکل در راه رفتن در ضمن، هر رفتاری که در سگ تان غیر عادی باشد، در ارتباط با طبیعی یا غیر طبیعی بودن آن باید قضاوت نمایید.\nیک هشدار مهم و جدی در هنگام مواجه شدن سگ با یک بیماری:\nزمان، یک عامل سرنوشت ساز در تشخیصی بیماری و درمان است. بنابراین اصرار داریم از این بخش به عنوان مرجعی در شناخت حالت های سگ استفاده کنید.\nاین بخش، راهنمای تشخیص بیماری ها نیست. اجازه دهید دامپزشک از تجربه و دانش خود برای تشخیص بیماری ها بهره جوید و بیماری را درمان کند. بنابراین هرچه سگ بیمار را زودتر نزد دامپزشک ببرید، شانس بیشتری برای درمان حیوان فراهم آورده اید.\nبیماری سگ ها بیماری های سگ سگ های خانگی\nنگهداری از ماهی قرمز در سال نو و اهمیت این…\nسگ های عروسکی لوچن یاLowchen پوششی پرپشت دارند که بلند،مقداری مواج و …\nعلوفه ی خشک با کیفیت خوب در رژیم غذایی …\nبرخی بر این اعتقاد هستند که سگهای کوچک و یا …\nسوارتل یا ماهی دم شمشیری ( swordtail ) با نام …\nمشکلات معمول مو های گربه و 5 دلیل ریزش موی گربه ها\nمو های گربه ها در طول عمر آنها دچار تغییرات …


توسعه صنعتی رسن‌گستر\n| | | سه شنبه ۴ آبان ۱۳۹۵ ۲۴ : ۲۱ جستجو\nلوله و اتصالات پلی‌پروپیلن و گونی پلی‌پروپیلن\nلوله و اتصالات (پی‌وی‌سی ـ پروپلین و پلی‌اتیلن) و پی‌وی‌سی‌ها تلفن کارخانه: ۲۹۳۴۰۳۶(۰۲۵۱) آدرس مشترک: شرکت چرم میش\nاطلاعات تماس توسعه صنعتی رسن‌گستر\nتوسعه صنعتی رسن‌گستر نشانى :\nخیابان ولیعصر ـ ایستگاه محمودیه ـ پلاک ۱۴۹۲ تلفن :\nسایر شرکت‌های مشابه توسعه صنعتی رسن‌گستر\nآخرین پست نیکی کریمی در اینستاگرام نیکی کریمی با انتشار این عکس، اینستاگرامش را به روز کرد. تامین کننده بودجه GEM کیست؟ شبکه ماهواره‌ای فارسی‌زبان جم‌تی‌وی از سال ۲۰۰۶ میلادی … عکس های پشت صحنه فیلم «فروشنده» فیلم «فروشنده» ساخته اصغر فرهادی با نام انگلیسی The Salesman … پرستوصالحی: چون فیلم بازی نمی کنم،در مزون های لباس شرکت می کنم و پول می گیرم بیست و چهارمین قسمت برنامه اکسیر که به موضوع «توهین در فضای … جوان غیرتی، پسری را که با خواهرش رابطه عاشقانه داشت، کشت فروردین سال گذشته درگیری بین دو جوان در منطقه‌ای در تهران … موج شیوع «آنفلوآنزا» از نیمه آبان ماه معاون اداره کنترل بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت با بیان … افزایش فروش نوزادان متولد شده خارج از نکاح رئیس کمیته اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران گفت: به ازای هر … بهناز جعفری مدل برند پوشاک شد / عکس جدید بهناز جعفری بهناز جعفری بازیگر زن سینما و تلویزیون وارد عرصه مدلینگ … بررسی رسانه صهیونیستی: دفاع برابر حملات رعدآسای ایران مشکل است/ برتری های ایران در درگیری احتمالی با اسرائیل رسانه صهیونیستی نوشت: ارتش ایران به طور موفقیت آمیزی راهبرد … بررسی رسانه صهیونیستی: دفاع برابر حملات رعدآسای ایران مشکل است/ برتری های ایران در درگیری احتمالی با اسرائیل رسانه صهیونیستی نوشت: ارتش ایران به طور موفقیت آمیزی راهبرد … پاسخ عجیب بهنوش طباطبایی به سوال جدایی‌اش! بهنوش طباطبایی در تماسی تلفنی نسبت به خبر جدایی اش از مهدی … آیا قیمت مسکن و ارز سال آینده گران می‌شود؟ افزایش قیمت زمین و ساختمان در سال ٩٦ شدت مى گیرد و احتمال … جزئیات نحوه استفاده از موبایل به جای کارت بانکی وزیر ارتباطات به تازگی از ارائه خدمات بانکداری بر بستر … جهت مشاوره رایگان درباره تبلیغات، با ما تماس بگیرید:\nتورهای مسافرتی فیلم ورود ماشین به تالار پذیرایی ماه ژانویه که می شود همه چیز رنگ و بوی دیگری در دبی می گیرد. از جزیره سنتوسا هیچ نمیدانید! عزیمت سالانه ۵ هزار گردشگر کره ای به ایران آموزش تعمیرات آسانسور درباره ماآفتاب وبسایت مرجع فارسی زبانان سراسر دنیا، از سال ۱۳۸۰ تا کنون استدرباره ما بیشتر بدانیدEnglish نسخه انگلیسیRSS آخرين اخبار و مقالات تماس با ما+۹۸ ۲۱ ۲۳۰ ۴۴ ۰۰۰+۹۸ ۲۱ ۲۳۰ ۴۴ ۱۰۳ایران، تهران، خیابان میرداماد، میدان مادر، خیابان بهروز، کوچه هفتم، پلاک ۲، طبقه ۵پشتیبانی آفتاب همکاری در کسب و کارآگهی رایگاناستخدامخرید خودرواملاکتبلیغات در آفتاب آفتابقوانین و مقرراتسیاست حفظ حریم خصوصیمنابع و مآخذ آفتابراهنمای آفتابنقشه سایت کلیه حقوق این سایت برای شرکت شبکه ی اینترنتی آفتاب به شناسه ی ملی ۱۰۱۰۳۹۵۵۱۸۰ محفوظ است.


بازبيني دولت اسلامي در فرايند رسالت پيامبر اعظم(ص) 1 - انجمن گفتگوی مذهبی عشاق الحسین\nبرچسب ها: بازبيني, دولت, اسلامي, در, فرايند, رسالت, پيامبر, اعظمص, بازبيني دولت اسلامي در فرايند رسالت پيامبر اعظم(ص) 1زمان کنونی: ۴-۳-۱۳۹۶, ۰۱:۲۵ عصر\nبازبيني دولت اسلامي در فرايند رسالت پيامبر اعظم(ص) 1 بازبيني دولت اسلامي در فرايند رسالت پيامبر اعظم(ص)\nبازبيني دولت اسلامي در فرايند رسالت پيامبر اعظم(ص)نويسنده:دکتر مصطفي علم الدين *\nنقد و نگارش: محمد حسين پژوهنده\nچکيدهنويسنده با استفاده از دو روش مطالعاتي پهنانگر و ژرفانگر به کاوشي پيرامون شکل گيري يک جامعه ي متمدن بر روي جامعه ي جاهلي عربستان صدر اسلام پرداخته است. وي که يک جامعه شناس است، طبعاً نوع نگرش جامعه شناختي دارد، با اين تفاوت که وي دين را به عنوان يک نهاد اجتماعي فرهنگي قوي، بيشتر از ساير عناصر مؤثر بر رشد تمدني جامعه و تحول آن دانسته است.\nوي عوامل و عناصر تحليل گر اجتماعي، که به عنوان اهرم اصلي در تغيير اجتماعي مؤثر بوده اند، را در پنج محور بررسي مي نمايد، فراخوان و فراخواني، جنبش کار سياسي، اصول اجتماعي اسلامي و بازتاب هاي تطبيقي آنها، مفهوم هاي اقتصادي و جنبش سازندگي و عمران و عوامل فرهنگي، اما پيش از ورود به اصل بحث، به بررسي اجمالي شبه جزيره ي عربستان در آن روزگار مي پردازد.\nبا اين حال، بر اساس طرح خاص خود، نقد اين اثر را در دو بخش، پي گرفته ايم: نگاهي به موقعيت جامعه و رسالت پيامبر(ص)، و گذاري به فرايندهاي نظام اسلامي در فازهاي يادشده. اما سبک کار نقد در اين اثر به صورت مرحله اي است، بدين معنا که پس از هر مطلب متعرض آن مي گرديم.\nنکات قابل توجه عبارتند از:\n1) توجه به دو ويژگي سبب تثبيت، بقا و گسترش دين اسلام گرديده اند، ويژگي درون ديني و انساني (پيامبر(ص) و مؤمنان).\n2) اقتدا به پيامبر(ص) و بزرگان سلف صدر اسلام، در هر عصري مي تواند همان اعجازهاي صدر اسلام را در جوامع اسلامي، به منصه ي ظهور برساند، مشروط به اين که نغمه هاي شيطاني اختلاف، ذهن پاک مؤمنان را آلوده و منحرف نگرداند.\nواژگان کليدي: دين اسلام، جامعه ي اسلامي، پيامبر اعظم(ص)، خلفاي راشدين، دولت اسلامي، حکومت.معرفي اجمالي اثرنام : المجتمع الاسلامي في مرحله التکوين؛ نويسنده: دکتر مصطفي علم الدين، استاد تمدن اسلامي ـ عربي در دانشگاه لبناني طرابلس؛ قطع کتاب: وزيري شميز؛ تعداد صفحات: 205؛ کد ده ديوئي: 297/483 ع 795م، 1992 دارالنهضه العربيه ـ بيروت، لبنان؛ بدون تصاوير و طرح گرافيکي، رسم: 1/31؛ زبان: عربي روز؛ مقدمه، شش فصل، فهارس اعلام و مراجع و موضوعات؛ موضوع: جامعه شناسي معرفت ظهور اسلام.\nاين کتاب از پنج فصل تشکيل يافته است؛ خصوصيت جامعه ي عربي جاهلي، فراخوان و فراخواني، جنبش کار سياسي، اصول اجتماعي اسلامي و بازتاب هاي تطبيقي آنها، مفهوم هاي اقتصادي و جنبش سازندگي و عمران و عوامل فرهنگي، ليکن بر اساس طرح بحثي که در اين مقاله درصدد آن هستيم، بررسي خود را در دو فصل به انجام مي رسانيم:\n1) گذري اجمالي به موقعيت جامعه و رسالت پيامبر اعظم(ص)،\n2) نگاهي به اقدام هاي اساسي پيامبر(ص)، در فازهاي سياسي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، به عنوان فرايندهاي نظام هاي ديني جامعه اسلامي (اهداف تحقق يافته).دليل انتخابدر ميان آثاري که در اين زمينه نگارش يافته اند، کم تر اثري را به شيوايي، رسايي، ايجاز، جامعيت نسبي و در عين حال منصفانه بودن و تحليل مفهومي جامعه شناختي معرفت ديني، همچون کاري که استاد علم الدين به نگارش آن توفيق يافته است، مي توان سراغ گرفت که خالي از تعصبات مذهبي و از جنبه ي تقريب بين المذاهب قابل ستايش باشد. بدون شک اساتيد ديگري نيز هستند که آثار گران قدرشان را در فصلنامه ي «رساله التقريب»(1) و ساير نشريات، پيرامون اين هدف عالي در موضوعات ديني همواره از نظر مي گذرانيم، ليکن تحليل تاريخي نقطه هاي عطف در پيدايش جامعه اسلامي، که بعضاً منشأ اختلاف مذاهب اسلامي نيز هستند، به سادگي امکان پذير نمي باشد و اين مهمي است که نگارنده به خوبي از پس آن برآمده است. از اين روي، لازم به يادآوري است که نقد حاضر در صدد پاسخ گويي و يا رد مسائل مطرح شده نمي باشد، بلکه اغلب، يادآوري نکاتي است که ضرورت التفات داشته اند و يا توضيح برخي مفاهيم به کار رفته اند و لذا نقل عين مطالب مد نظر قرار نگرفته و به برداشت مفهومي بسنده شده است.مقدمهدر پژوهش هاي اجتماعي، جامعه با دو روش مورد مطالعه قرار مي گيرد، مطالعه ي پهنانگر (2)؛ روش نخست بيشتر در پژوهش هاي ميداني و عرصه ي حاضر کاربرد دارد، و روش دوم در مطالعات تاريخي جوامع، يا در عرصه هاي نظري، هر چند که در برخي مواقع در پژوهش هاي ميداني نيز داراي کاربرد است.\nبا اين توصيف اگر بخواهيم مقطع خاصي از تاريخ گذشته را مرور نماييم، نياز به طرح مطالعه ي وسيعي دارد که سه محور را شامل مي شود:\n1) ريخت شناسي اجتماعي، که در آن از سه موضوع بحث مي شود؛ جمعيت شناسي، جغرافياي انساني، و ريخت شناسي فني.\n2) فيزيولوژي اجتماعي، در بردارنده ي شش مقوله ي فنون، زيباشناسي، اقتصاد، حقوق، دين و علوم.\n3) پديده هاي عمومي، که چهار مسأله در آن مطرح است، زبان، پديده هاي بين المللي، عادات و خصلت هاي جمعي (4) (ر.ک عسکري خانقاه، 1373، 90). اکنون با اين رويکرد به بررسي اثر گرانقدري مي پردازيم که توسط يکي از محققان عرب، در رابطه با تکوين جامعه ي اسلامي به وسيله ي پيامبر اعظم(ص) نگاشته شده است.\nدکتر مصطفي علم الدين، نويسنده ي کتاب المجتمع الاسلامي في مرحله التکوين با استفاده از هر دو روش به کاوش پيرامون شکل گيري يک جامعه ي متمدن بر روي جامعه ي جاهلي عربستان صدر اسلام پرداخته است و هر چند که بررسي عميق و وسيع آن، چنان که شايسته ي تحقيق است، از عهده ي يک نفر خارج است، ليکن وي تا حد ممکن توانسته است آنچه را بدان نياز دارد مورد مطالعه قرار دهد. وي در مقدمه ي کتاب خود اشاره اي به عوامل مؤثر بر جامعه ازنظر تحول و تغيير دارد، که بحثي جامع شناختي محض است. از ميان عوامل مؤثر بر دو عامل بيشتر تأکيد مي نمايد؛ يکي جنگ ها و ديگري بازرگاني.\nعنصر اولي به نظر وي سه مرحله را پشت سر مي گذارد؛ احساس توسري خوري و حقارت، بازيابي خود و آمادگي براي ازدياد فهم و برآيندگي تا حد تعامل با تمدن مهاجم.\nدر حقيقت، نويسنده با اين مقدمه خواسته است به يک سؤال اساسي پيرامون وقايع سخت و خشونت باري که در آغاز بر اسلام عارض گرديد و آن را وادار به رويارويي با قبايل و جبهه هاي مهاجم منطقه نمود، پاسخي معرفت شناسانه بدهد و روشن سازد که فهم رمز تأثيرگذاري اسلام بر فرهنگ عرب جاهلي به کشف علت آن درگيري ها بر مي گردد. از همين جا مي توان رويه ي نويسنده را در رويکرد به بررسي تاريخ نيم قرن اول اسلام، رويکردي از زوايه ي جامعه شناسي معرفت صدر اسلام دانست که به گونه اي محققانه در چند فصل توفيق آن را يافته و از عهده ي بيان مطلب به خوبي بر آمده است.\nنويسنده معتقد است:\nپس از ظهور ديانت اسلام، به مثابه ي عامل نيرومندي که جامعه ي عربي را به دگرديسي تمدني انداخت، نظر به وجود فلسفه ي ذاتي ناظر به انسان و رابطه ي وي با * و وجود، و پس از انجام کامل عمليات عنصر سازي فرهنگي براي «شدن»، توانست به بيرون از چارچوب جغرافياي محدود منطقه پردازد و فلسفه ي خود را منتشر سازد که اين همه در اثر برخورداري از اصول تعاملي و پايه هاي محکم خاص آن بود (علم الدين، 1992 م، مقدمه، 9)نقداز جايي که نويسنده يک جامعه شناس است، طبعاً نوع نگرش وي به مسأله ي ظهور دين اسلام و طي مراحل توسعه ي آن، نگاهي جامعه شناختي خواهد بود. وي، گر چه از ابن خلدون در تکوين و دگرگوني جوامع از بدوي به متمدن و سپس افول آن در اثر رفاه گرايي بهره مي گيرد، اما دين را به عنوان يک نهاد اجتماعي ـ فرهنگي قوي، بيشتر از ساير عناصر مؤثر بر رشد تمدني جامعه و تحول آن دانسته است، در عين حال براي انجام مقايسه اي درست ميان جامعه ي عربي آن عصر با امروز، نياز به بررسي کاملي از عصر پيدايش اسلام وجود دارد تا صحت و سقم عناصر قومي و طبيعي مورد ادعاي ابن خلدون و غيره روشن گردد، زيرا زمان از عناصر متغير و مورد اعتنا در ارزيابي است، و اين شيوه ي بررسي دقيقي است که نويسنده در اين نوشته اتخاذ نموده است.فصل اول: گذري اجمالي به موقعيت جامعه و رسالت پيامبر(ص)نماي عمومي جامعه ي عربي به هنگام ظهور پيامبر(ص)اگر بخواهيم به تاريخ گذشته ي عرب بنگريم، عرب جاهلي را از نظر روابط نظامي و تجاري وابسته به ملت هاي همسايه خواهيم يافت که بيشترين تعاملات را با آنها در هر زمينه اي داشته اند. چنان که مي توان گفت در مسکن، خوراک و پوشاک و طرز زندگي، حتي در دين، شيوه و مرام آنها را پذيرفته بودند.\nبا اين حال، ماهيت عربي آنان اقتضا مي کرد که در رويکرد تمدني به نحوي به گزيني داشته باشند؛ ارزش ها و عاداتي را که در زندگي شان کارايي نداشت، آنها را بپذيرند و يا رد کنند؛ به ويژه با خصوصيتي که در امر قناعت داشتند که پرداختن به آن بحث طولاني را مي طلبد.\nويژگي هاي متمايز کننده ي عرب جاهلي، به طور اعم، عبارت بوده است از: مرد سالار، سنت گرا، قبيله گرا، جنگاور، بنيادگرا، دين گرا و کارکرد گرا (علم الدين، 1992 م، 12-11).توضيحعنوان عصر جاهلي از عناوين پر توسعه اي است که شامل دو دوره ي کهن و جديد، همچنين ديني و غير ديني مي شود، و نيز به لحاظ موقعيت هاي جغرافيايي عربستان شمالي، جنوبي و مرکزي (حجاز) متفاوت بوده است. آنچه مورد عنايت مؤلف و ساير نويسندگان ديني است، جاهليت در مقابل آشنايي با تعاليم اديان ابراهيمي، و اغلب ناظر به منطقه ي حجاز مي باشد؛ خصوصاً اگر در بيان اين دسته از مورخين و نويسندگان آمده باشد، چه آن که بديهي است خود، آنان نسبت به خود نه تنها چنين عنواني را شايسته نمي ديده اند، بلکه خود را هدايت يافته و سايرين را گمراه و منحرف مي پنداشته اند. قرآن در تسميه ي آنان به اين عنوان در چند جا ذکري به ميان آورده است، از جمله سوره ي زمر آيه 64: «قُلْ أ فَغيْرَ اللّه تَأمُرُونّي أَعْبُدُ أيُّهَا الْجاهلُون»؛ سوره ي آل عمران آيه ي 154: «يَظُنُّون باللّه غيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجاهليَّه»؛ و از سوره مائده آيه ي 50: «أَ فَحُكْمَ الْجاهليَّه يَبْغُونَ وَ مَنْ أحْسَنُ من اللّه حُكْمًا»؛ هر چند که از معناي ديگر آن که ناظر به غوطه ور بودن در جهل و ناداني و دوري از فهم و تعقل است نيز غفلت نداشته و در سوره ي فرقان آيه ي 63 بدان اشاره دارد:«وَ عبادُ الرَّحْمن الَّذينَ يمْشُونَ علي اْلأرْض هَوْنًا وَ إذا خاطَبَهُمُ الْجاهلُون قالُوا سَلامًا» عطف به اين معنا استفاده هايي از عنوان جاهليت در بيان برخي بزرگان دين در مقام شماتت افراد و جماعات نسبت به دارا بودن اخلاق و فرهنگ منحط آنان است، چنان که اميرالمؤمنين علي (عليه السلام)، در خطبه ي 192 نهج البلاغه، در رابطه با مسأله ي تعصب ورزيدن اعراب آنان را «پايه ها و ستون هاي اساسي تعصب، آشوب و فخر فروشي جاهلي» ناميده است (امام، 1376، 113)؛ و در خطبه ي 16، در نکوهش ياران خود که به خوي غير ديني بازگشته بودند، مي گويد: «مصيبت شما چنان که پيش از بعثت پيامبر اکرم(ص) بود به شما بازگشته است» (امام، 1376، 10). در بيان پيامبر اکرم(ص) به يکي از صحابه، که فردي را به خاطر سياه زاده بودن او عيب مي نمود، آمده است که: «حقيقتاً تو آدمي هستي که هنوز در وجودت جاهليت است» (5) (برّو، 1422 هـ، 11).\nبه هر روي، اشاره به وضعيت فکري و فرهنگي موسوم به جاهلي ناظر به منظومه ي منسجمي از عقايد، افکار، سنت ها، عادات و آداب، رسوم و مقررات نانوشته ي قومي است که همچون امر مقدسي به آن تعبد مي ورزيده اند و آنان را بر محور خود گرد مي آورده است. طبيعي است که ظهور و پا گرفتن يک دين جديد، هر چند مجهز به برهان و حجت هاي قوي باشد، در بستر جاري چنين منظومه اي امر بسيار مشلکي است ،لذا براي فهم و درک ميزان رنجي که پيامبر(ص) در تحکيم و فرهنگ ساختن اين دين برده است، توجه به بوته ي اجتماعي آن بسيار کارساز است.\nبا التفات به اين مسأله، نويسنده در گام بعدي توجه خواننده را به نحوه ي شکل گيري رشد و تکامل انسان جاهلي با وجود اقتدارگرايي هاي قبيله اي جلب مي نمايد (علم الدين، همان، 4-12).زمينه هاي فرهنگينوع زير بناهاي فرهنگي همچون اخلاق، قانون و مقررات و حقوق، رسوم و عادات و سنت ها، دين و مذهب و مسلک اعتقادي، سواد و سطح آگاهي، شهري گري و باديه نشيني، فنون و صنايع و مهارت هاي شخصي، و... در پديده ي تازه ي اجتماعي نقش در خوري در جهت برداري و پرورش يا رويارويي و دفع آن دارند. در اين ارتباط نويسنده قلم را به جولان نياورده است و تنها به نمايش فهرست گونه اي از اديان همچون احناف (پيروان ملت ابراهيمي)، صائبين (لائيک ها)، دهريون (ماتريالست ها)، يهود (پيروان ملت موسي ) و نصارا (مسيحيان) و شکل زندگي و رسوم و اخلاق جمعي مردم شبه جزيره بسنده نموده است (19-16 همان).\nنويسنده در تعريف صائبين، آنها را لائيک معرفي نموده است، که جاي بحث دارد، زيرا اين مسلک اعتقادي در قرآن جزء اديان قابل احترام شمرده شده است (بقره، 63 ؛ حج، 17)(6) و پيروان آنها اهل کتابند؛ هر چند که در حديث مفضل بن عمر امام صادق آنها را «بلاشريعه و کتاب و رسول» و منکر توحيد دانسته است (مجلسي 53، 1404 هـ، 5)(7) که ظاهراً نظر امام به حاق اعتقادشان است، نه اصل شريعت شان، ليکن در پاره اي ديگر از اسناد ديني آنها را اهل کتاب، پيرو حضرت يحيي (عليه السلام) و در اصل موحد دانسته اند.(8)\nنقطه ي قابل تأمل اين است که جامعه ي عرب حجاز پيش از اسلام به نظام قبيله اي و دست بالا نظام ملوک الطايفه اي عادت داشته است. بنابر اين، اگر جامعه اي در طول قرن هاي دراز از حکومت و تشکيلات سياسي فراگير، به منزله ي يک امپراتوري يا شاهنشاهي و يا دست کم يک پادشاهي کوچک بي بهره بوده است، به راحتي نمي تواند با چنان طرز اداره جامعه خو بگيرد. اکنون چگونه مي تواند پيامبر اعظم(ص)، آن جامعه را به نظام حکومتي مجهز سازد؟ آيا در نهاد ناخودآگاه آن قوم چنان چيزي به مثابه ي آرمان نهفته بوده است؟ اين البته چيزي است که در بررسي جامعه شناختي معرفت بايد رسيدگي شود و يک اثر جامعه شناسي ساده آن را بر نمي تابد.\nالبته مي توان پاسخ داد که از طرفي حکومت هاي کلان آن روز هم چندان پيچيده نبوده اند و يک امپراتوري يا شاهنشاهي نظام وسيع تري از همان ملوک الطايفه اي بدوي است، زيرا در ياساي اينان نيز تحت الحمايگي و قيموميت قبايل کوچک موضوعيت داشته است؛ درست همچون رياست شاهنشاه بر شاه ها.\nبا اين توصيف و فرضي که بيان شد مي توان تکامل نظام اجتماعي ـ سياسي اقتدارگرايي قبيله اي را به صورت يک حکومت يکپارچه ي هرمي جهاني از معجزات دين اسلام به حساب آورد؛ البته با استفاده از پي زمينه هاي فرهنگي موجود در آن جوامع.\nبه راستي آيا شايستگي ندارد آن ملتي که گر چه باديه نشين است، اما شب ها آتش بر مي فروزد تا ره گم گشتگان صحرا را به ميهماني فراخواند؟ آيا اين استعداد کمي براي فرزانگي و دست يازي بر آقايي جهانيان است ؟ (علم الدين، همان، 17) اکنون دين اسلام آمده است تا به او راه بهينه تر را بياموزد که او استعداد دريافت آن را نيز دارد.\nمترقي ترين نوع حکومت رومي و ايراني آن زمان، که رداي نمايندگي ايزد و جانشيني نظام حکومت شاه ـ نبي هاي باستاني را بر دوش افکنده بودند، از وجود دو عامل بقاي بسيار مؤثر برخوردار نبودند که يکي نظارت عاليه ي ولي امر، و ديگري نظارت برگزيدگان امت است. اسلام با شاهد خواندن پيامبر(ص) از طرفي و امت وسط از طرف ديگر عالي ترين شکل نظام حکومتي مردمي ـ الهي را آورد؛ آن زمان که هنوز بوق دموکراسي غرب به صدا در نيامده بود.\nسرپرستي جامعه توسط مقام ولايت امر ـ فقيه در اين عصر ـ نه تنها مغايرتي با نظام مشورتي دموکراسي ندارد که فزون بر آن ويژگي هايي دارد، همچون فقاهت و عدالت و ساير خصوصيت هايي که در بحث مرجعيت عامه مطرح است. با اين حال، دو نوع نظارت مردمي بر دستگاه حکومت در جامعه ي اسلامي وجود دارد؛ نظارتي از سوي ولي امر برگزيده ي امت، و نظارتي به وسيله ي نمايندگان مردم در مجلس اعلاي مشاوره؛ و اين نوع نظام از هر دو شکل دموکراسي غربي و شرقي تضمين دارتر است(9) (شيرازي، 1403هـ، 164).\nبنابراين، پي ريزي حکومتي بر اين اساس، نخست در جامعه ي عربستان و سپس در مدارهاي گسترده تر و جهاني به وسيله ي پيامبر(ص) و جانشينان ايشان با اشتياق مردم مواجه مي شود و نضج مي گيرد و انواع ديگر را از صحنه به در مي کند.دين اسلام در دو چشم انداز؛ فراخوان و فراخوانيمنظور از فراخوان صاحب شريعت است و مراد از فراخواني شريعتي که بدان مردم را فرا خواند.\nعناصر معنوي دين، يعني ستون فقرات و دستگاه هاي مختلف حياتي آن، همچون احکام و اخلاق و نهادها و ساختارها و سازمان، در يک منظر و عناصر انساني آن، که در رأس آنها شخص پيامبر(ص) مي باشد، در شناخت پيدا کردن از دين، نياز به شناخت دارند. پس پيامبر(ص) نخست بايد چنان که انتظار آن هست معرفي گردد. او که اين دين را با اين نظام هاي ويژه آورد و حکومتي اين چنين در متن و بطن دين تعبيه نمود، که بود؟ ويژگي هاي نفسي او که چنين قدرت بر اقتراح تدبير هاي تاريخي و جهاني به وي بخشيده بود چه بودند؟ به عبارتي پيامبر(ص) را چه چيزي پيامبر ساخته بود؟ اين تمهيدهاي بحث درباره ي دين نظام دار اسلام است که پيش از رسيدگي به بخش دوم عناصر بايد نسبت به آن شناخت حاصل گردد تا شناخت بعدي کامل شود.\nنويسنده التفات به مقاطع پيش از بعثت داشته است و آن را در يک جمله از موضوعات پر اهميت مي شمارد، ليکن به جز مسأله ي يتيمي پيامبر(ص) و پديده ي تنهايي گزيني و خود انديشي وي، و نگاهي هم به مقاطع بعد از بعثت نداشته است که بيش از سه صفحه ي کتاب را بيشتر به خود اختصاص نمي دهد (24-21 همان).\nمهم اين نيست که از وي انتظار سيره نويسي باشد، زيرا او هر چه زودتر مي خواهد به مسأله ي اصلي پژوهش خود نزديک شود، لذا همواره مجمل بحث مي کند. ليکن نوع نگاه وي به پديده ي يتيمي پيامبر(ص) از نقطه نظر روان شناختي قابل تأمل ا ست که «فراپوشي غم يتيمي سبب درون گرايي و تمايل به انديشه در دگرگوني هاي دنيا» توسط وي باشد! (علم الدين، همان، 21) ! البته در اين که پديده ي يتيمي دو جانبه (پدر و مادر) و زير پوشش حمايت جد و عمو بودن و در ميان قبيله ي سرشناس بني سعد رشد يافتن عوامل ممتاز طبيعي قابل توجهي ـ به مثابه بوته ي تربيتي ـ براي تکوين شخصيت پيامبر(ص) بوده است جاي ترديد نيست، اما نوع نگاه نويسنده موهم آن است که محروميت هاي دوران طفوليت در واکنش هاي دوران جواني و ميان سالي نقش پايه اي داشته است؛ هر چند که نمي توان به قطع حاصل کرد که نويسنده نگاهي ماترياليستي به قضيه دارد.\nوقتي بتوان از زاويه ي نگاه خداوند به اين پديده نگريست که ـ ألَم يَجِدک يَتِيماً فَآوي»، چرا نبايد فرايند آن را «زير چتر لطف خدا» قرار گرفتن فهميد؟\nنويسنده پس از اين نگاه کوتاه، از روزني کوچک پا به عرصه ي فراخ ميدان پژوهش خود مي گذارد: بند «ب» فراخواني.\nنام و عنوان آن اسلام است. اسلام همان صلح و صفا و تسليم است، اما از نقطه نظر فقهي به معناي پذيرش بي نکول وجود خدا و در برابر فرمان هاي وادارنده و بازدارنده ي او سر تسليم نهادن است؛ همان چيزي که ابراهيم را خدا بدان توصيف کرده است که «ابراهيم نه يهودي بوده و نه نصراني، او در واقع يک حق گراي منقاد بود(10)» (آل عمران، 67).\nجالب توجه در اين جا نگاه کنجکاوانه ي نويسنده به موضوع بسيار پايه اي «ايمان» همراه با اسلام است (علم الدين، همان، 25) آنچه مسلمانان را در صحنه ي رقابت جهان پيروز کرد و خواهد ساخت ايمان است و پيامبر(ص)، به عنوان «اول مؤمن به آورده ي خود»، از سوي خدا، بدان توصيف گرديده است.\nحکومت ممکن است بر پايه ي عقيده شکل بگيرد، ليکن جز بر پايه ي عقيده بر جا نمي ماند. عقيده ي راسخ خود پيامبر(ص) شرط اصلي است و آن گاه عقيده اي در آن حد از سوي گروندگان به آيين اسلام مبني بر پذيرش بي نکول خدا، فرشتگان، کتاب هاي آسماني، پيامبران خدا بدون هيچ فرقي، سپس شنيدن و فرمان بردن و حرکت در سمت «شدن» (رجوع کنيد به : بقره، 285).\nاسلام بدين معنا امتداد بزرگ راهي است که از آدم تا عيسي آمده بود و در آنجا پس از اندي زمان متروک مانده بود. بنابراين يهوديان، مسيحيان و پيروان ابراهيم و ديگر اديان الهي، همه مسلمان اند، زيرا همه ي آنان را قبول دارد و شريعت شان را شريعت خود مي داند، اما دين در اين برهه به تکاملي رسيده است که در آن برهه ها هنوز مجهز بدان نبوده است، و از اين زاويه اسلام همان دين انسان است و در نتيجه دين همه ي جهان.


گزارشی از پرونده بیمه توسعه از زبان مدیریت امور حقوقی شرکت بیمه ایران - اخبار بیمه\nدرست است که با دریافت املاک بیمه توسعه موظف به تأمین مالی هستیم، اما با توجه به شرایط اقتصادی تنگناهای مالی برای بیمه‌ی ایران پدید می‌آید\nبه گزارش بینا ، فرشید پورکاویان ، مدیریت امور حقوقی و قراردادهای بیمه ایران در گفتگو با ریسک نیوز به تشریح مباحثی پیرامون تاخیر در پرداخت خسارت و روند تکمیل پرونده بیمه توسعه از سوی بیمه ایران پرداخته است که از پی می آید:\nآیا به نظر شما مجموعه ی آنچه که در قانون شخص ثالث و پرداخت دیه در رابطه با تاخیر در ایفای تعهدات شرکت بیمه گر وجود دارد جهت استیفای حقوق بیمه گزارانی که با تاخیر در پرداخت مواجهند کافی است ؟\nماده‌ی 12 آیین‌نامه‌ی 71 حقوق بیمه‌گذارن در جهت کمک به آن‌ها در عموم رشته‌های بیمه‌ای مانند بیمه بدنه و آتش‌سوزی ست که طی آن مبلغی قطعی تحت عنوان خسارت تعیین می‌شود. برای مثال تصادف ماشینی که خسارت بیمه‌ای آن ده میلیون برآورده شده اما با 2 یا 6 ماه تأخیر از طرف بیمه‌گر پرداخت می‌شود که در این مدت با محاسبه‌ی نرخ تورمی اعلام شده توسط بانک مرکزی مابه‌تفاوت مبلغ پرداخت می‌گردد. اما مجموع آن‌چه که در بیمه‌ی شخص ثالث و دیه وجود دارد قوانین مترقی‌تری‌ست که در قانون جزایی به نمونه‌های از آن اشاره شده است.\nمنظورتان قانون جدید است؟\nهم در قانون جدید و هم در قانون مجازات عنوان شده است. همچنین در ارتباط با یوم‌الادا بودن معیار دیه زمانی است که باید پرداخت شود و مهم نیست خسارت چه‌موقع قطعی می‌شود. در زمان پرداخت طی استعلام مبلغ آن مشخص شده، بنابراین همان مبلغ قابل پرداخت است زیرا برای دیه هم در قانون مجازات اسلامی و هم در قانون بیمه‌ی شخص ثالث حکم خاص قانونی وجود دارد که تکامل یافته‌تر است.\nهمچنین در ارتباط با زیان‌دیدگان بیمه‌ی شخص ثالث در تمامی شرکت‌های بیمه تعهد شرکت در قانون مجازات یوم‌الادا بودن را مطرح می‌کند و هم در بیمه‌ی شخص ثالث به دلیل یوم‌الادا بودن بیمه‌گر موظف به پرداخت مبلغ دیه به قیمت روز است، در این رابطه بحث سقف تعهدات بیمه‌نامه‌ی شخص ثالث در قانون قبل مطرح بود که سقف تعهد بیمه‌گر تا حداکثر مبلغ قید می‌شد، اما در قانون جدید که از خرداد ماه امسال اجرایی شد، بیمه باید در هر حالت خسارت را به‌طور کامل براساس قیمت یوم‌الادا پرداخت کند و چنانچه سقف محدود بود بحث صندوق و موارد دیگر مطرح می‌شود.\nالبته این مساله نیز مطرح است که برای هر تأخیر روزانه باید نیم در هزار غرامت پرداخت شود.\nهنگام واریز نشدن دیه به صندوق تأمین خسارت باید غرامت پرداخت شود. در بیمه‌ی شخص ثالث به‌طور عموم شخص مقصر که مباشر خسارت است و شرکت بیمه‌گر صرف‌نظر از تعهدات بیمه‌نامه موظف به پرداخت خسارت هستند، البته ممکن است بیمه‌گر موظف به پرداخت مازاد بیمه‌نامه شود و در تأخیر مقصر نباشد، در چنین حالتی برای دریافت مبلغ بیشتر راهکار مراجعه به صندوق تأمین خسارت بدنی است، اما چنانچه تأخیر از سمت شرکت بیمه‌گر اتفاق بیفتد به این معنی که این شرکت مدارک و رأی دادگاه در ارتباط با دیه‌ی تعیین‌شده را دریافت کرده باشد، اما خسارت پس از چند ماه تأخیر پرداخت شود\nیا این تأخیر به پایان سال یا ابتدای سال بعد منتهی شود منجر به افزایش دیه خواهد شد که در صورت پدیدآمدن این حالت موظف به پرداخت مابه‌تفاوت افزایش دیه است و حق رجوع به هیچ‌کس را ندارد، بنابراین می‌توان گفت خسارت زیان‌دیده در بیمه‌ی شخص ثالث به‌طور کامل به قیمت روز پرداخت می‌شود. همان‌طور که می‌بینید مبحث تأخیر تأدیه طی ماده‌ی 12 آیین‌نامه و ماده 522 قانون دادرسی مدنی در این‌جا به‌طور اتوماتیک وار اتفاق می‌افتد.\nالبته زیان‌های معنوی وارد شده قابل جبران نیستند، مثلا کسی که با وجود داشتن بیمه نامه به زندان افتاده ، یک سال از کار خود بازمانده ، فعالیت اقتصادی خود را از دست داده که متعاقباً با مشکلات فردی و اجتماعی روبه‌رو خواهد بود در این زمینه قوانین چه راهکارهایی دارند؟\nزیان معنوی در قانون دیه وجود ندارد و قانون‌گذار زیان معنوی ناشی از حادثه‌ی رانندگی را پیش‌بینی نکرده است، البته در قانون مسئولیت مدنی سال 1339 از مال، آبرو، حیثیت و دیگر زیان‌های معنوی پیش‌بینی شده صحبت به میان آمده، اما قانون‌گذار در بحث دیه تنها صدمات بدنی و مالی را پوشش می‌دهد که قیمت روز برای آن‌ها در نظر گرفته شده و بیمه‌گر یا مقصر (مباشر خسارت) مکلف به پرداخت آن هستند. البته پیش‌بینی‌های دیگری نظیر تعلق گرفتن نیمی از دیه به فردی که پایش شکسته است معنای آن است که شخص قادر به کار کردن نیست و می‌توان گفت موارد اینچنینی تلقی شده‌اند.\nبا نحوه‌ی بیان شما به این نتیجه می‌رسیم که در قالب قانون موجود تمام مباحث پوشش داده می‌شوند، اما دلیل نارضایتی موجود چیست؟\nدر فعالیت‌های بیمه‌گری همیشه نارضایتی وجود دارد. هرساله میلیون‌ها پرونده‌ی خسارتی در شرکت‌های مختلف بیمه تشکیل می‌شود به این معنا که چند میلیون زیان‌دیده خسارت خود را از شرکت‌های بیمه دریافت می‌کنند و طبیعی‌ست که از میان این چند میلیون عده‌ای ناراضی بیرون خواهند آمد.\nدر همین ارتباط در خصوص تاخیر در پرداخت خسارت زیان دیدگان بیمه‌ی توسعه نظر شما چیست؟\nشرکت بیمه‌ی توسعه به دلیل این‌که قادر به پرداخت خسارت‌های بیمه‌گذاران نبوده ، عملاً به تعهدات خود عمل نکرد و حجم زیادی از بیمه‌گزاران به حق خود نرسیدند، اما با توجه به قوانین دیه در قانون مجازات علاوه بر در نظر گرفتن جنبه‌های عمومی، چنانچه مبلغ دیه در حوادث رانندگی از طرف شخص پرداخت نشود بعد از دو سال به‌طور اتوماتیک زندانی خواهد شد. در رابطه با بیمه‌ی توسعه نیز با افتادن این اتفاق زیان‌دیده‌ها با مراجعه به اجرای احکام از فوت اقوام یا مجروح‌شدن خود و عدم پرداخت توسط بیمه‌ی توسعه شکایت کردند که دادگاه طبق مقررات، مباشر خسارت را بعد از دو سال زندانی کرد.\nدر این رابطه شورای عالی بیمه از طریق بیمه‌ی مرکزی طی چند مرحله به بیمه‌ی توسعه هشدار داده بود که به تصحیح رفتار بیمه‌گری خود پرداخته و به تعهداتش عمل کند که نهایتاً شورای عالی بیمه به عنوان بالاترین مقام تصمیم‌گیرنده ، مصوبه‌ای ایجاد کرد که طی آن تعهدات شرکت بیمه‌ی توسعه صرفاً در رشته‌ی بیمه‌های اتومبیل (شخص ثالث، سرنشین، بدنه) و بیمه‌های زندگی به بیمه‌ی ایران محول شود، البته بیمه‌ی توسعه عملاً ورشکست نشده و کماکان به عنوان شخصیتی حقوقی پابرجاست و فقط در برخی از رشته‌ها مانند آتش‌سوزی اجازه‌ی فعالیت دارد که تعهدات آن به‌عهده‌ی خودش است.\nدر همین راستا در مصوبه‌ی شورای عالی بیمه چند بند وجود دارد که گفته شده تعهدات به بیمه‌ی ایران منتقل می‌شود، شرکت بیمه‌ی توسعه موظف است اموال و دارایی‌های خود را به بیمه‌ی ایران انتقال دهد و بیمه‌ی ایران معادل حقوقی که در اختیار گرفته است تعهدات را انجام دهد.\nآیا تاکنون سندی زده شده است؟\nبله. بعد از ابلاغ مصوبه در روزهای پایانی سال 1393، بیمه‌ی ایران با حجم زیادی تعهدات روبه‌رو شد که در این راستا بیمه‌ی مرکزی به عنوان مقام ناظر که در بیمه‌گری اتکایی سهم داشت به تناوب 200میلیارد تومان در اختیار بیمه‌ی ایران قرار داد و پرداخت آغاز شد، همزمان ما به دنبال مذاکره با مدیران عالی بیمه‌ی توسعه در راستای انتقال اموال بودیم که طی هماهنگی خوب و اقدامات ویژه‌ی بازپرس پرونده مذاکرات دنبال شد ، ایشان در حال حاضر معاون دادستان و سرپرست دادسرای پولی و بانکی هستند و این پرونده‌ی خاص را به طور ویژه رسیدگی می‌کنند و دستورات خوبی روی صادر کرده‌اند.\nاز اوایل سال 1394 مذاکرات با بیمه‌ی توسعه را آغاز کردیم، اما مدیران بیمه‌ی توسعه در ابتدای کار به دلایل مختلف همکاری لازم را انجام نمی‌دادند در صورتی که لازمه‌ی ادامه‌ی مصوبه برای پرداخت خسارت از طرف ما همکاری آن‌ها بود، بعد از چند ماه توانستیم با هماهنگی و نظارت دادسرا تعدادی از املاک را با قیمت هیأت کارشناسی به بیمه‌ی ایران منتقل کنیم که بعضاً به صورت قطعی و سپس به صورت وکالتی این املاک منتقل شدند و بدین ترتیب بود که روند پرداخت خسارت آغاز شد.\nطبیعی‌ست که در فاصله‌ی سال‌های 1389 و 1390 مراجعه‌ی تعدادی از زیان‌دیدگان به اجرای احکام به دلیل تراکم پرونده‌ی آن‌ها و گذشت موعد دو ساله سبب زندانی شدن مقصران شد که در نهایت اواخر سال 1393 موفق به آزاد کردن 78 زندانی شدیم چرا که اولویت ما افرادی بودند که درزندان به سر می‌بردندو امروز که با شما صحبت می کنم پس از پرداخت مبلغ تعهدی آن‌ها قریب به 32 هزار پرونده‌ی خسارتی رسیدگی و حواله‌ی آن صادر شده که می‌توان گفت 32 هزار زیان‌دیده به حق خود رسیده‌اند.\nآیا زندانیان تا پایان سال 1394 آزاد شدند؟\nدر حال حاضر زندانی‌ای که شرکت بیمه‌ی ایران از آن اطلاع داشته باشد بابت عدم ایفای تعهدات شرکت بیمه‌ی توسعه در زندان وجود ندارد، اما طبیعتاً ما اطلاعی در ارتباط با شهرستان‌ها و مکان‌های دورافتاده نداریم اما به‌طور مستمر طی برگزاری جلساتی این مسئله را رصد می‌کنیم. البته باید اضافه کنم حجم زیاد پرونده‌ها ، جمع‌آوری، بررسی، تعیین، تجزیه و تحلیل آن‌ها، همچنین بحث یوم‌الادا بودن دیه که بعد از چند سال مجدداً باید به نرخ جدید محاسبه شود نیازمند گذر زمان است.\nبحث دیگر تصادفاتی‌ست که منجر به جرح یا فوت طرف مقابل می‌شود، دادگاه در اینگونه موارد علاوه بر محکوم‌کردن شخص جهت پرداخت دیه به دلیل برهم زدن نظم اجتماعی می‌تواند مقصر را به 6 ماه تا 3 سال حبس محکوم کند، بنابراین علاوه بر پرداخت دیه چنانچه زیان‌دیدگان رضایت ندهند یا دادگاه رفتاری سوء، مبنی بر همدردی نکردن با زیان‌دیدگان از مقصر مشاهده کند جنبه‌ی عمومی زندانی‌شدن کماکان پابرجاست که این امر مربوط به قوه‌ی قضاییه و نظم جامعه است.\nدر موارد دیگر دیده شده که پس از پرداخت دیه به صورت کامل شخص هنوز در زندان به سر می‌برد، که طی بررسی‌ها و مراجعه‌ی همکاران ما به زندان مشخص شده فرد به دلیل جرایم دیگر هنوز در زندان است، مثلاً به دلیل حمل مواد مخدر حبس ابد دارد یا به دلیل دیگری به 5، 6 سال حبس محکوم شده است، البته درست است که آن‌ها عنوان می‌کنند زندانی بیمه‌ی توسعه هستند، اما با بررسی دقیق‌تر دلیل زندانی بودن مشخص می‌شود که ارتباطی به مسائل بیمه‌ای ندارد.\nبنابراین اگر امروز فردی در زندان باشد مطمئناً جزو دو گروه یادشده است، البته طی مراودات مستمر با ستاد دیه همان‌طور که عنوان شد چنانچه شخصی جدید به زندان ورود کند و ما متوجه آن شویم، فارغ از فرآیند زمان حادثه بلافاصله به مدت یکی، دو روز به پرونده رسیدگی شده و شخص را از زندان رها خواهیم کرد. ضمن این‌که با توجه به تعطیلی شعب بیمه‌ی توسعه در مراکز استان‌ها و سراسر کشور، همچنین وجود حجم زیادی از زیان‌دیدگان و پرونده‌های خسارتی، ممکن است تعدادی از این پرونده‌ها برای تحویل و دریافت خسارت در دسترس نباشند که سبب دشوار و طولانی فرآیند خواهد شد.\nآیا اکنون بیمه‌ی ایران از منابع مالی خود خسارت‌ها را پرداخت می‌کند با توجه به اینکه برخی املاک به لحاظ حقوقی مشکل داشته اند و یا به دلیل رکود اقتصادی؟\nدرست است که با دریافت املاک بیمه توسعه موظف به تأمین مالی هستیم، اما با توجه به شرایط اقتصادی تنگناهای مالی برای بیمه‌ی ایران پدید می‌آید چرا که املاکی که در اختیار ما قرار دارد نقدشوندگی پایینی دارند و ممکن است نتوانیم به‌راحتی واگذارشان کنیم، ولی در هر صورت اولویت اصلی رسیدگی به پرداختِ خسارتِ زیان‌دیدگان بیمه‌ی توسعه است.\nاما باید بگویم به آن مفهوم نمی‌توان گفت از منابع مالی خود این کار را انجام می‌دهیم ، به دلیل این‌که معادل آن املاکی در اختیار گرفته شده و درست است که موفق به فروش تمام املاک نشده‌ایم، اما معادل مبلغ پرداخت شده ملک در اختیار گرفته‌ایم.\nدر صورت امکان رقم آن را بیان کنید؟\nتاکنون 430میلیارد تومان ملک در اختیار گرفتیم که تقریباً معادل آن مبالغی پرداخت شده؛ مجموع خسارت‌های پرداخت شده از سال 93 تاکنون 607میلیارد تومان است که 200میلیارد توسط بیمه‌ی مرکزی پرداخت شده و 407 میلیارد توسط بیمه‌ی ایران، در این فاصله 730 نفر از افراد حاضر در زندان آزاد شده‌اند.\nهمان‌طور که عرض کردم نمایندگان ستاد دیه و بیمه‌ی ایران به‌طور مدام در استان‌ها زندانیانی که به این دلیل در زندان‌ها حضور پیدا می‌کنند را رصد کرده و اقدامات لازم را انجام می‌دهند. به دلیل این‌که بعضاً ممکن است از نامه‌ی معرفی زندان به عنوان حربه‌ای برای جلوتر افتادن پرداخت خسارت استفاده شود، در صورتی که خسارت‌ها از سال 89 تا 93 مورد اولویت قرار گرفته‌اند و ما با اقدام روی پرونده‌های قدیمی‌تر در حال پرداخت خسارت‌های سال 92 هستیم، البته همچنان پرونده‌هایی در شرف تشکیل‌اند و به دلیل وجود فرآیندهایی مانند طول درمان مجروحین یا تأخیر در صدور رأی دادگاه و اعتراض طرفین.\nدر رسانه‌ها بعضاً بحثی منوط بر تأخیر در پرداخت‌ها به چشم می‌خورد که این تأخیر روندی طبیعی در جریان رسیدگی‌ست و چیزی نیست که قابل پرداخت بوده و ما انجام نداده باشیم. سعی و تلاش ما در تسریع این روند ا‌ست که مستلزم همکاری بیشتر از طریق مدیران بیمه‌ی توسعه است.\nمیزان همکاری از طرف بیمه‌ی توسعه چه میزان بوده است؟\nمطمئناً نیاز به همکاری و تسریع بیشتر در روزهای پایان سال وجود دارد، طی برگزاری جلسه‌ای با بازپرس پرونده مطمئناً به مسائلی مانند سرعت بیشتر انتقال املاک و تأمین مالی خواهیم پرداخت تا در این راستا بتوانیم در نزدیک‌ترین زمان ممکن خسارت‌های موجود را مرتفع کنیم.\nآیا آمار دقیقی از پرونده‌های باقی‌مانده در دست دارید؟\nبه دلیل فقدان نظام آماری دقیق در بیمه‌ی توسعه و تعطیلی شعب آن در سراسر کشور آمار دقیقی وجود ندارد، اما طی برآورد تقریبی از سوی بیمه‌ی مرکزی به عنوان مقام ناظر رقمی بین 300 تا 400 میلیارد از خسارت‌های باقی مانده برآورد شده که آمار دقیقی نیست و ممکن است با افزایش سالیانه‌ی دیه در سال‌های اخیر در نظر گرفته شده باشد، قاعدتاً برای رسیدن به سرانجام مناسب‌تر همکاری از طرف مدیران بیمه‌ی توسعه در انتقال املاک، تکمیل و ارائه‌ی پرونده‌ها به بیمه‌ی ایران نیاز است به دلیل این‌که با در دست داشتن پرونده می‌توان به کارهای آن رسیدگی کرد و چنانچه پرونده‌ای به دست ما نرسد نمی‌توانیم کاری برای آن انجام دهیم.\nاین اتفاق متأسفانه در زمانی رخ داد که سامانه‌ی سنهاب ساماندهی و تکمیل نشده بود، وگرنه شاید خیلی سریع‌تر کارها انجام می‌شد؟\nبله. به هر‌حال مجموعه‌ای از عوامل سبب ایجاد مشکل در شرکت می‌شود، عدم ثبت دقیق برخی اطلاعات می‌تواند بیمه‌ی مرکزی را با مشکل مواجه کرده باشد.\nایرادات تنها متوجه عدم نظارت نهاد ناظر نیست بلکه کوتاهی مدیران بیمه‌ی توسعه در انجام عملیات بیمه‌گری وجود دارد. این شرکت تنها به پرداخت بیمه‌ی ثالث مشغول شده و سرمایه‌گذاری خود را فقط روی ملک انجام داده و پس از رکود ملک به این وضعیت دچار شده است، بنابراین آیا بیمه‌گذاران بیمه‌ی توسعه می‌توانند به دلیل ضرر و زیان وارد شده از طریق قانونی به طرح شکایت از مدیران توسعه بپردازند؟\nیکی از اهداف و قوانین بیمه‌ی مرکزی حمایت از حقوق بیمه‌گزاران است. بر همین اساس بیمه‌ی مرکزی طی چند مرحله هشدارها و مهلت‌های لازم را اعلام کرد تا به اصلاح رفتار خود بپردازند، اما عدم ایفای تبادل به حدی بود که عملاً ممکن بود در حقوق زیان‌دیدگان مشکل ایجاد شود و نهایتاً سبب صدور مصوبه‌ی شورای عالی بیمه در مورخ 21/11/1393 شد. هم زمان بیمه‌ی مرکزی به عنوان مقام ناظر و حامی حقوق بیمه‌گزاران و ذی‌نفعان بیمه‌ای، در دادسرای کارکنان دولت که اکنون پرونده در آن‌جا رسیدگی می‌شود شکایتی علیه مدیران بیمه‌ی توسعه به نیابت از طرف همه‌ی بیمه‌گزاران و زیان‌دیدگان طرح کرد و به‌واسطه‌ی شکایت بیمه‌ی مرکزی، این فرآیند از طریق تشکیلات قضایی مذکور و بازپرس پرونده پیگیری می‌شود.\nشاید بتوان گفت موضوع مورد بحث شما چندان نمی‌تواند راهگشای رسیدگی به این پرونده باشدچرا که اگرچه قابل اتکاست ولی ممکن است به دلیل طولانی شدن پیگیری در دادگاهها نتیجه ی به موقعی در برنداشته باشد بنابراین بهترین کمکی که زیان‌دیدگان یا مقصرین بیمه‌ی توسعه می‌توانند برای تسریع رسیدن به حق خود انجام دهند آماده کردن مدارک و تحویل اطلاعات کامل جهت تشکیل پرونده است.\nاین مسئله حتی برای بیمه‌ی ایران هم بار مالی و معنوی در بر داشته ، یعنی شما به جای پرداخت به کارهای دیگر مجبور به صرف وقت برای انجام این مسائل شده‌اید؟\nاز همان روزهای ابتدایی تا امروز قسمت زیادی از وقت بیمه‌ی ایران صرف این کار شده است که به هر حال تکلیف بر گردن ما بوده و با انجام آن مشکلی نداریم، اما لازم به ذکر است که ورود بیمه‌ی مرکزی به این قضیه بسیار موضوع بزرگی بود، همان‌طور که مشاهده می‌کنید بعد از این جریان کنترل در بیمه‌ی مرکزی نسبت به قبل بسیار شدیدتر، سنگین‌تر و بی‌تبعیض‌تر انجام می‌شود.\nبا توجه به صحبت‌های شما قانون راه مشخص دیگری غیر از این را باز نگذاشته است که بیمه‌گزاران مطالبه‌ی دیگری داشته باشند؟\nگاهی اوقات شما مطالبات دیگر را به عنوان پیش‌بینی حقی بیان می‌کنید که بتوان به واسطه‌ی قانون آن را مطالبه کرد. قوانین جزایی در بحث تصادف و جرائم به جز دیه یا هزینه‌های پزشکی پیش‌بینی شده مطالبه‌ی دیگری در نظر نگرفته است. البته در قانون مسئولیت مدنی زیان معنوی پیش‌بینی شده، ولی قوانین در این زمینه محدود هستند. همچنین روزنه‌های کوچکی که در برخی قوانین مانند قانون مسئولیت آمده عملاً در رویه‌ی قضایی در نظام حقوقی دادگاه‌های ما به خصوص دادگاه‌های جزایی پذیرفته نمی‌شوند که شخص بتواند علاوه بر دریافت دیه از شرکت بیمه خسارت دیگری دریافت کند.\nاخبار بیمه اخبار بیمه توسعه بیمه بدنه بیمه شرکت بیمه ایران بیمه توسعه بیمه ایران پرونده بیمه توسعه مدیریت امور حقوقی مدیریت امور حقوقی شرکت بیمه ایران بیمه‌ی شخص ثالث


مستاجران در کدام دولت شاهد بیشترین نرخ رشد اجاره بها بودند؟\nدوشنبه, 01 مهر 1398 ساعت 10:01\nیکی از مسائلی که تعداد زیادی از خانواده های ایرانی با آن درگیرند همواره بحث اجاره مسکن بوده است. خانوارهایی که به دلایلی قید خرید خانه را زده اند حالا کیفیت زندگی آنها به نرخ اجاره بهای مسکنشان وابسته است. گاه برای تامین مبلغ اجاره لازم است از بسیاری از نیازهای زندکی خود چشم پوشی کنند تا مجبور به تغییر محل سکونت خود نشوند.\nبه گزارش دارایان، عوامل اقتصادی بسیاری همچون نرخ سود سپرده های بانکی، نرخ ارز، نرخ تورم و... در تعیین میزان اجاره بها نقش دارند . علاوه بر عوامل اقتصادی تاثیرگذار بر نرخ اجاره بها نمی توان نقش دولت ها در تنظیم بازار اجاره را نادیده گرفت. به نظر شما کدام دولت نقش بیشتری در کنترل بازار اجاره داشته است؟ کدام دولت با در دست داشتن تمامی ابزارها و اختیارات خود قدمی برای کاهش یا حداقل ثابت نگه داشتن نرخ رشد اجاره بها برداشته است؟\nدر همین راستا به بررسی و مقایسه نرخ رشد اجاره بهای مسکن شهر تهران در دولت های مختلف طی سال های 1373 تا 1398 میپردازیم.\nطبق اطلاعات مندرج در سایت مرکز آمار ایران، طی سال های مذکور بیشترین نرخ رشد اجاره بهای فصلی(یک فصل نسبت به فصل مشابه سال قبل) مربوط به تابستان 1375 است متوسط نرخ رشد اجاره در این فصل 47.7 درصد می باشد. در مقابل کمترین نرخ رشد اجاره مربوط به زمستان 1384 است در این زمان مستاجران با کاهش 6.6 درصدی اجاره بها روبه رو شده اند.\nبا مقایسه نرخ رشد اجاره بها در دولت های مختلف درمی یابیم بیشترین متوسط نرخ رشد در دولت دوم هاشمی رفسنجانی است این دوره مصادف با بهار 1373 تا تابستان 1376 است. کمترین نرخ رشد مربوط به دولت اول حسن روحانی یعنی مصادف با تابستان 1392 تا تابستان 1396 است.\nلازم به ذکر است در این بررسی از میانگین نرخ رشد اجاره بهای فصلی در هر دولت برای مقایسه استفاده شده است. طول مدت هر دوره ریاست جمهوری 16 فصل در نظر گرفته شده است که در این بین دوره دوم هاشمی رفسنجانی و دوره دوم حسن روحانی به ترتیب 14 و 7 فصل می باشند.\nمیانگین نرخ رشد فصلی مسکن در دولت های مختلف را در جدول زیر مشاهده می کنیم.\n/مستاجران در کدام دولت شاهد بیشترین نرخ رشد اجاره بها بودند؟


روانشناسی رنگ ها و نحوه استفاده برند ها از رنگ ها در کسب وکار\nروانشناسی رنگ ها…\nامروزه روانشناسی رنگ ها از اهمیت بالایی برخوردار است. آیا زمانی که در یک مزرعه سبز و آسمان آبی قرار می گیرید, احساس آرامش می کنید؟ و شاید وقتی که در برابر تابلوی قرمز توقف ممنوع قرار می گیرید, احساس خطر می کنید؟\nرنگ ها یک تاثیر قوی روانی بر روی مردم و رفتار و تصمیمات آن ها دارند. روانشناسی رنگ ها به صورت یکسان توسط طراحان و بازاریابان مهار شده است. رنگ می تواند به تنهایی باعث خرید یک محصول شود. ۹۳ درصد خریدداران تمرکزشان بر روی ویژه گی های بصری محصولات است که از بین آن ها ۸۵ درصد تنها به دلیل رنگ محصول آن را خریداری کرده اند.\nچگونه رنگ ها بر روی مردم تاثیر می گذارند؟ (روانشناسی رنگ ها)\nحس ضرورت ایجاد می کند. اشتها را تشدید می کند. بنابراین غالبا در فست فود ها مورد استفاده قرار می گیرد. از نظر فیزیکی نیز افزایش فشار خون و ضربان قلب نیز با حرکت و هیجان همراه است.\nرنگ مقدم و ارجح برای آقایان است. با صلح, آب, آرامش و اعتمادپذیری همراه است. آبی حس امنیت را ایجاد و اشتها را محدود می کند. بیشتر در برند های محافضه کار که به دنبال افزایش اعتماد در محصولاتشان هستند مورد استفاده قرار می گیرند.\nبا سلامت, آرامش, قدرت و طبیعت همراه است. در مغازه ها برای آرام کردن مردم و ترویج مسایل زیست محیطی مورد استفاده قرار می گیرد. هارمونی در مغر و تشویق برای قاطعیت را تحریک می کند.\nمعمولا با حق و حکمت و احترام همراه است. خلاقیت و حل مسئله را تشویق می کند. اغلب برای افزایش زیبایی و غیر تکراری بودن محصول مورد استفاده قرار می گیرد.\nاز رنگ های شاد هستند و خوشبینی را رواج می دهند. زرد می تواند بچه ها را به گریه بندازد و نارنچی می تواند حس ارتباط را تحریک کند. برای ایجاد حس اظطراب و ایجاد تلنگل در خریداران استفاده می شود.\nبا اقتدار, قدرت و ثبات همراه است. معمولا نمادی برای فهم و هوشمندی است. اغلب استفاده زیاد از آن باعث خستگی می شود.\nسنبل احساس عملگرا بودن, سن زیاد و همبستگی است. استفاده زیاد از آن می تواند باعث حس پوچی و افسردگی شود.\nحس پاکیزگی و ایمنی می دهد. می توتن برای پروژه هایی که شعار بی طرفی می دهند استفاده شود. فضای سفید کمک می کند تا خلاقیت و وضعیت بدون تغییر ایجاد شود.\nاستفاده از تئوری رنگ ها\nدر روانشناسی رنگ ها استفاده از تضاد برای کاهش خستگی چشم مفید است و به خوانندگان اجازه می دهد تمرکز بیشتری روی موارد خاص داشته باشند. نوسان می تواند به حس پاسخ کاربران در مورد طراحی شما, پاسخ دهد. برای مثال استفاده از رنگ های روشن می تواند کاربران را به پر انرژی بودن سوق دهد. همین امر باعث می شود کاربران پاسخ و واکنش بهتری داشته باشند.\nبرای استفاده از روانشناسی رنگ ها در سایتی با اطلاعات فشرده, استفاده از رنگ های تیره تر می تواند پردازش را برای کاربران آسان تر کند.\nاکثر برند ها چگونه از رنگ ها استفاده می کنند؟\nمک دونالد از رنگ های پر انرژی مانند قرمز و زرد استفاده می کند که باعث ایجاد درخواست در کودکان, باز شدن اشتها و ایجاد حس فوریت می شود. در عکس زیر می توانید به استفاده روانشناسی رنگ ها توسط برند ها توجه فرمایید.\nبرچسب ها: تاثیر رنگ تاثیر رنگ در رفتار مشتری روانشناسی رنگ شناخت خصوصیات رنگ ها\nشادترین کسب و کارهای دنیا در سال ۲۰۱۷…\nبازاریابی با ایمیل و چگونگی افزایش فروش محصولات…\nدر مصاحبه شغلی چگونه نقاط ضعف خود را پوشش دهیم؟\nبازار پرس, تکنولوژی, خلاقیت


شواهد تاریخی درباره کشف و ساخت مفرغ و برنج و احیای فلز روی خالص در ایران باستان بحثی درباره معنی لغوی روئین در ادب فارسی\nدر کتاب‌ها و نوشته‌های غربی کشف و ساخت مفرغ و برنج و همچنین، احیای روی خالص به صنعتگران غیر ایرانی نسبت داده شده است. در این مقاله شواهد و مستندات موجود درباره نقش ایرانیان در کشف و توسعه این فلزات و آلیاژها ارائه شده است. طبق این شواهد به احتمال قریب به یقین آلیاژهای مفرغ، برنج و فلز روی برای اولین بار در ایران تولید و مصرف شده‌اند. در ادبیات فارسی از لغت روئین که به کرات در نوشته های ادبی ایران به چشم می‌خورد، به جای مفرغ استفاده شده است. شواهد و مستندات در این زمینه نیز گردآوری شده است\nروئین و تاریخچه متالورژی\nHistorical Evidences about the Discovery and Development of Bronze, Brass, and Metallic Zinc in Ancient Iran And Also the Meaning of the Word “Rooeen “in Persian Literature\nSharif University of Technology School of Engineering Matericals\nWestern literature attributes the discovery and development of bronze, brass and metallic zinc to non-Iranian nations. In this article, the relevant evidence and documents about the role of Iran in the discovery and development of these alloys and also metallic zinc are presented. According to these documents, with a probability approaching certainty, bronze, brass and metallic zinc have for the first time been made and used in Iran. In Persian literature, the word, “Rooeen “has been used instead of bronze. Evidence about this assertion is also presented\nدانشی, غلامحسین. (1385). شواهد تاریخی درباره کشف و ساخت مفرغ و برنج و احیای فلز روی خالص در ایران باستان بحثی درباره معنی لغوی روئین در ادب فارسی. فصلنامه آموزش مهندسی ایران, 8(29), 49-80. doi: 10.22047/ijee.2006.503\nغلامحسین دانشی. "شواهد تاریخی درباره کشف و ساخت مفرغ و برنج و احیای فلز روی خالص در ایران باستان بحثی درباره معنی لغوی روئین در ادب فارسی". فصلنامه آموزش مهندسی ایران, 8, 29, 1385, 49-80. doi: 10.22047/ijee.2006.503\nدانشی, غلامحسین. (1385). 'شواهد تاریخی درباره کشف و ساخت مفرغ و برنج و احیای فلز روی خالص در ایران باستان بحثی درباره معنی لغوی روئین در ادب فارسی', فصلنامه آموزش مهندسی ایران, 8(29), pp. 49-80. doi: 10.22047/ijee.2006.503\nدانشی, غلامحسین. شواهد تاریخی درباره کشف و ساخت مفرغ و برنج و احیای فلز روی خالص در ایران باستان بحثی درباره معنی لغوی روئین در ادب فارسی. فصلنامه آموزش مهندسی ایران, 1385; 8(29): 49-80. doi: 10.22047/ijee.2006.503


۹ پروژه بزرگ اقتصادی در منطقه آزاد قشم به بهره‌برداری رسید | صبح دریا نیوز\nشناسه خبر : 4153 | تاریخ انتشار : 04 مرداد 1400 - 13:15 |\nبه گزارش پایگاه خبری صبح دریا نیوز ؛ این پروژه‌ها در پنج حوزه عمرانی، انرژی، تولیدی، شیلاتی و گردشگری با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و دولتی و اشتغالزایی برای ۳۰۲ نفر، با حضور ویدیو کنفرانسی حسن روحانی به بهره‌برداری رسید.\nدر حوزه عمران دو پروژه با سرمایه‌گذاری سازمان منطقه آزاد قشم با مجموع اعتبار ۶۵۰ میلیارد ریال شامل، ساختمان تکنیکال بلاک فرودگاه به مساحت سه هزار مترمربع و احداث بوستان دفاری به مساحت ۲۰ هزار مترمربع، قرار است برای ۷۰ نیروی بومی اشتغال به همراه دارد.\nدر بخش انرژی نیز با سرمایه‌گذاری شرکت قشم مولد، دو واحد آب‌شیرین‌کن و واحد تولید بخار با ظرفیت تولید هشت هزار مترمربع در روز، به بهره‌برداری رسید که سرمایه‌ای بالغ‌بر ۱۶ میلیون دلار توسط بخش خصوصی برای آن هزینه شده، صرف‌نظر از تأمین آب و بخار صنایع فعال در جزیره، برای ۲۵ تَن، فرصت اشتغال به همراه خواهد داشت.\nدو واحد تولیدی با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی نیز درمجموع با اعتباری به ارزش ۷۸۹ میلیارد ریال، ضمن ایجاد فرصت اشتغال برای ۴۷ نیروی کار جزیره، نام قشم را در سطح ملی و بین‌المللی دیگر پروژه هایی هستند که به بهره برداری رسیدند. این دو واحد تولیدی، شناورسازی شرکت کامران سازه قشم با ظرفیت تولید ۵۰ فروند شناور در سال و شرکت نگین عطر آرا قشم فعال در زمینه تولید لوازم آرایشی و بهداشتی با ظرفیت تولید پنج هزار و ۱۰۰ تُن محصول در سال می‌باشند.\nدر حوزه گردشگری، منطقه آزاد قشم با چهار پروژه تفریحی، اقامتی و صنایع‌دستی که سرمایه‌گذاری آن توسط بخش خصوصی و دولتی با مجموع اعتبار ۶۶۰ میلیارد ریال صورت گرفته، در هفتمین دور افتتاحیه‌های ریاست جمهوری در مناطق آزاد کشور حضور داشت. این پروژه‌ها شامل، افتتاح چهار واحد کارگاه صنایع‌دستی (در روستاهای شیب دراز، گورزین، کووه ای و زینبی) به مجموع مساحت ۸۰۰ مترمربع، فاز توسعه‌ای هتل دیانا با تعداد ۱۱۰ تخت و افتتاح یک اقامتگاه بوم گردی و دو کلوپ غواصی و تفریحات دریایی است که برای ۹۰ نیروی کار اشتغال ایجاد می کنند.\nیادآور می‌شود، منطقه آزاد قشم پیش‌از این در پنج مرحله از افتتاح‌های ریاست جمهوری در دولت تدبیر و امید با ۷۸ پروژه افتتاحی به اعتبار ریالی ۷۴ هزار و ۶۳۰ میلیاردی و ارزی ۳۹۳ میلیون یورو و ۲۸۱ میلیون دلاری، ۱۴ پروژه کلنگ زنی به ارزش ۱۷۲ارزی میلیون دلار و ارزش ریالی ۳۲ هزار و پنج میلیارد ریال و 76 پروژه در حال اجرا با رقم سرمایه‌گذاری ۴۹۵ میلیون دلار، ۲۲۳ میلیون یورو و 19 هزار و ۱۸۵ هزار میلیارد ریال، در دو بخش دولتی و خصوصی حضورداشته است.\nاقتصاد پروژه منطقه آزاد قشم


کشورهای دیگر برای نزدن ماسک چقدر جریمه می کنند؟\nکشورهای مختلف دنیا برای نزدن ماسک جریمه های سنگینی اعمال کرده اند.\nبه گزارش پایگاه خبری بااقتصاد، تقریباً می‌توان گفت همه کشور‌ها قوانینی را برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی تعیین کرده‌اند که در میان آن‌ها برخی ماسک‌زدن را اجباری کرده و برخی برای رعایت نکردن این قانون، جریمه‌های نقدی و غیرنقدی تعیین کرده‌اند.\nبراساس اعلام وزارت دادگستری امارات، افراد در صورت پنهان‌کاری یا عدم اطلاع‌رسانی مجازات خواهند شد؛ همچنین به صاحبان وسایل نقلیه هشدار داده شده در صورت مشاهده موارد افراد مشکوک به بیماری ویروس کرونا اطلاع‌رسانی کرده و از نقل‌وانتقال آن‌ها بدون اطلاع مقام‌های رسمی دولت مجازات خواهند شد. در این قانون مجازات حبس و جزای نقدی بین ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار درهم یا هر دو مجازات (جریمه نقدی و حبس) را برای کسانی که مسافران بیمار را بدون تائید وزارت یا مراجع بهداشتی به جای دیگر منتقل می‌کنند، تعیین کرده است./عصر ایران\nتعداد مبتلایان کرونا در امریکا بیش از آن چیزی است که دولت اعلام می کند


اسانس روغنی نارنگی، معجزه ای آرامش بخش، افزاینده تمرکز و بهبود دهنده کیفیت خواب(+عکس) - مجله زیبایی سبز | مجله زیبایی سبز\n18 آذر 1400 - 18:54\nنارنگی را می توان جز آن دسته میوه هایی دانست که دوست داران و عاشقان خاص خود را دارد. اما فواید و خواص بی نظیر این محصول تنها به طعم خوشمزه آن محدود نمی شود.\nبه گزارش مجله زیبایی سبز به نقل از عصر ایران،بر اساس مطالعه ای که جدید که توسط مجله علمی مولکول ها منتشر شده است، مصرف اسانس روغنی نارنگی چه به صورت موضعی و چه استنشاقی اثرات آرام بخشی قابل ملاحظه ای داشته است و در عین حال می توان مدت زمان مورد نیاز برای به خواب رفتن را کاهش دهد. شاید عجیب به نظر برسد اما استنشاق اسانس رقیق نشده نارنگی، قابلیت تفکر متمرکز را افزایش می دهد.\nاسانس نارنگی؛ شفابخش ذهن\nدر یک پژوهش معتبر که نتایج کامل آن از طریق مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری آمریکا قابل دسترسی است، محققان تاثیر اسانس روغنی نارنگی را روی ۱۰ داوطلب مرد و ۱۰ داوطلب زن آزمایش کردند.\nتیم تحقیقاتی ۵۰ واحد یا یک قطره اسانس روغنی نارنگی را روی یک تکه کاغذ صافی ریختند و آن را زیر بینی شرکت کنندگان قرار دادند تا تاثیر استنشاق این ترکیب روی امواج مغزی آنها را بررسی کنند.\nدر بخش دیگری از این مطالعه، محققان ۲۵ میکرولیتر اسانس رقیق شده به غلظت های ۱:۱۰۰۰ و ۱:۸۰۰۰ تقسیم کردند. در ادامه غلظت های رقیق شده به کاغذهای صافی انتقال داده شدند و دو تکه کاغذ به صورت مجزا داخل بالش شرکت کنندگان قرار گرفتند.\nگفتنی است که این رویکرد به منظور تجزیه و تحلیل تاثیر اسانس نارنگی بر تغییر امواج مغزی، احساس آرامش و زمان به خواب رفتن طراحی شده بود. داده های به دست آمده از دو مطالعه فوق، نتایج زیر را نشان می دهند:\nمطالب خواندنی: ادویه‌ای که به کاهش وزن شما سرعت می بخشد\n– استنشاق اسانس روغنی رقیق نشده نارنگی سیستم عصبی سمپاتیک را تحریک می کند و از این مسیر فعالیت های مغزی مرتبط با تمرکز و تفکر منطقی را ارتقا می دهد.\n– استنشاق اسانس روغنی رقیق شده اثر آرام بخشی داشته و مدت زمان مورد نیاز برای به خواب رفتن را کاهش می دهد.\n– در مجموع با توجه به فواید هر یک از انواع اسانس های تهیه شده، استنشاق اسانس رقیق نشده طی روز و اسانس رقیق شده در عصر و ساعات پایانی روز توصیه می شود.\nعلت این مسئله نیز می تواند علاقه کمتر مردم به استفاده استنشاقی از اسانس های طبیعی باشد. در واقع گویی تصور می شود که همیشه مصرف خوراکی تاثیر بهتر و بیشتر بر جای می گذارد.\nمعمولا اسانس های روغنی به یکی از ۳ شکل زیر مورد استفاده قرار می گیرند که شامل اسانس نارنگی هم خواهد بود:\n– داخلی: زمانی که اسانس های روغنی به صورت داخلی مصرف می شوند، آنها را به عنوان “غذا” یا “مکمل غذایی” در نظر می گیرند. علاوه بر این بسیاری از شرکت های دارویی اسانس و یا عصاره به دست آمده از گیاهان، میوه ها و یا هر محصول طبیعی دیگری را در قالب مکمل فرموله کرده و در اختیار علاقه مندان قرار می دهند. مصرف این دسته از مکمل ها به طور معمول فاقد ضرر است و برای درمان بیماری ها نیز کاربرد نخواهند داشت.\nمطالب خواندنی: ترکیب "عسل" و "ماست"، درمانی مؤثر برای یک مشکل زنانه\n– موضعی: اگر از اسانس روغنی نارنگی به صورت موضعی استفاده می کنید، باید بدانید که در این حالت اسانس مورد نظر به عنوان یک ترکیب آرایشی شناخته می شود. هرچند این ترکیبات به اندازه ای کوچک هستند که امکان جذب از طریق پوست و اثرگذاری فیزیولوژیکی را داشته باشند.\n– استنشاقی: اسانس های روغنی را می توان مستقیما از داخل ظرف نگه دارنده آنها، کف دست، دستگاه بخور و یا انواع روش های دیگر استنشاق کرد. به دنبال استنشاق از طریق بینی، ذرات تشکیل دهنده اسانس خود را به اعصاب بویایی می رسانند و می توانند از این مسیر بر سیستم عصبی تاثیر بگذارند.\nبا توجه به این مکانیسم مطالعات مختلفی روی تاثیر واقعی اسانس ها بر بدن انسان انجام شده است. در این میان تعدادی از آنها ثابت کرده اند که استنشاق اسانس روغنی نارنگی اثرگذاری مثبت بر خلق و خو، انرژی، کیفیت خواب، تمرکز و عملکرد ورزشی دارد.\nاما چرا اسانس نارنگی؟ زیرا ارزان است، بویی عالی دارد و عوارض جانبی شناخته شده داروهای خواب شیمیایی را ندارد. از آن جایی که به طور قانونی برچسب های اسانس های روغنی نباید شامل مزایای سلامت محور آنها باشند، بسیاری از مردم در موردشان چیزی نمی دانند.\nبه گفته مصرف کنندگان استفاده از اسانس روغنی نارنگی داخل دستگاه بخور به منظور انتشار مداوم شبانه آن در فضای اتاق خواب، اثردهی عالی دارد و کیفیت خواب را تا اندازه زیادی بهبود می بخشد.\nاسانس نارنگی از پوست میوه به دست می آید. طی این فرآیند که در واقع پرس سرد محسوب می شود، روغن ها بدون قرار گیری در معرض حرارت بیش از حد فشرده می شوند و خواص خود را حفظ می کنند. در جدول زیر فراوان ترین اجزای موجود در این اسانس بر اساس غلظت مشاهده می شوند:\nمطالب خواندنی: چاقی موجب تسریع رشد تومور سرطانی می شود\nهریک از ترکیبات فوق تاثیر منحصر به فرد بر فیزیولوژی انسان دارند و به همین علت است که می توان انتظار فواید متنوعی را از یک اسانس روغنی طبیعی داشت.\nاثرات اسانس نارنگی نیز درست مانند رزماری، گل سرخ و انواع ترکیبات طبیعی دیگر تایید شده اند و علاقه مندان به استفاده از آن می توانند این اسانس را از طریق عطاری ها و برخی از فروشگاه های آنلاین تهیه کنند.\nلینک کوتاه : https://www.greenbeautymag.com/?p=31746\nاسانس روغنی نارنگی


سکته مغزی در زمان طلایی قابل درمان است - فانوس | خبر فارسی\nفانوس ۱۳۹۷/۱۰/۲۲ - ۱۷:۰۶\nدبیر علمی یازدهمین کنگره سکته مغزی ایران، ارائه جدیدترین دستاوردهای علمی در حوزه درمان سکته های مغزی در کشور خبر داد. ... ادامه خبر\nرویداد 24 ۱۳۹۷/۱۰/۲۴ - ۱۶:۵۷\nبه گزارش ایرنا ، جواد قرآن نویس روز دوشنبه در آیین افتتاح ساختمان وقفی بنیاد حمایت از کودکان سرطانی استان افزود: در استان اردبیل حدود 250 کودک سرطانی مستمند زیرپوشش بنیاد قرار دارند که حمایت های مالی و دارویی از این کودکان انجام می شود. ...\n...> بخشدار لوداب در این مراسم با تبریک روز پرستار گفت: به نیروهای خدوم مرکز بهداشتی درمانی لوداب که به صورت شبانه روزی در حال خدمت هستند خسته نباشید می گوییم. وی گفت:حرفه پزشکی، پرستاری و کادر بهداشت و درمان شغل نیست بلکه عشق است و افرادی که در این حرفه اند همچون قدیسه هستند. علی کمالی پناه رئیس اداره آموزش وپرورش لوداب در این مراسم ضمن تشکر از زحمات پرستاران تصریح کرد: به راستی این قشر ...\nبین ببرد در زمینه کشاورزی باید رصد و پایش داشته باشم. وی به آفات و بیماری در کشاورزی و یک مگس مدیترانه ای اشاره داشت و افزود: این مگس در سال 14 بار زاد و ولد می کند و می تواند به یک میلیون و 250 هزار دانه میوه را خسارت بزند. سلاجقه گفت: بحث اصلی پدافند غیرعامل کاهش آسیب پذیری است و نیازهای اساسی مانند امنیت، ارتباطات، بهداشت و درمان، نان و غذا و را باید پیش بینی کنیم و ...