آقای وزیر در روزگار «برزخی‌ها» - ایسنا\nدوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۸:۴۷\nجمعه / ۱۱ مرداد ۱۳۹۸ / ۱۷:۲۴\nکد خبر: 98051105596\nاولین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بعد از پیروزی انقلاب، از دغدغه‌های فرهنگی در ابتدای انقلاب و سختی‌های کار در اوایل این وزارت‌خانه تعابیر جالبی دارد.\nبه گزارش ایسنا، روزنامه شرق نوشت: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بدون شک یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌های کشور است. از این نظر که اساسا انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ تحت عنوان «انقلاب فرهنگی» در جهان مطرح شد. با محوریت این نگاه و در روزهایی که انقلاب وارد ۴۰سالگی خود شده است، بررسی دستاوردها و تحلیل تجربیاتی که در این سال‌ها صورت گرفته ، نه‌تنها مهم بلکه ضروری به نظر می‌رسد.\nدر فرهنگ اسلامی–ملی ما ایرانی‌ها «۴۰»، عدد مقدسی است؛ از پختگی و ثبات حکایت می‌کند. با این محتوا، قصد کرده‌ایم سراغ مدیران و مسئولان ارشد فرهنگی و هنری‌ای که در تصمیم‌گیری‌ها -در چارچوب اختیارات قانونی خود- نقش عمده‌ای بازی کرده‌اند، برویم. هرچند دسترسی به هریک از آنها به‌سادگی میسر نبوده و نیست! با این حال آبان‌ماه ۱۳۹۶ با مهندس عزت‌الله ضرغامی و در پایان سال ۱۳۹۷ با دکتر محمد سرافراز -رؤسای اسبق و سابق سازمان صداوسیما- گفت‌وگوی مفصلی انجام دادیم. اکنون هم در بخش بررسی عملکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از عبدالمجید معادیخواه، سومین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دهه ۶۰ خورشیدی تقاضای گفت‌وگو کردیم که خوشبختانه، دعوت ما را پذیرفتند و حاصل آن گفت‌وگوی پیش‌رو است. البته ناصر میناچی و عباس دوزدوزانی پیش از ایشان، جامه وزارت را بر تن کرده بودند که دست اجل اجازه نداد تا ما بتوانیم از نزدیک با دیدگاه ایشان بیشتر آشنا شویم.\nعبدالمجید معادیخواه این روزها در کسوت مسئول «بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی» مشغول تحقیق و پژوهش است. سؤالات ما متعدد و پاسخ‌های ایشان موجز بود. به نظر می‌رسید دغدغه‌های ایشان در بحث فرهنگ در چارچوب فضای سیاسی-اجتماعی در آن سال‌های ملتهب، جای تأمل و بررسی دارد. جالب است یکی از ناهنجاری‌های مطرح‌شده از سوی حجت‌الاسلام معادیخواه در دوران مدیریت ایشان، عزل‌ونصب‌های اتوبوسی مدیران تحت امر بود که تا امروز همچنان گریبان‌گیر این وزارتخانه شده است. در پایان لازم می‌دانم استقبال‌مان را در تحقق آرزوی آقای معادیخواه که در پایان گفت‌وگو به آن اشاره شد، اعلام کنیم؛ اگر گفت‌وگوی حضوری با هریک از مسئولان وقت میسر شود، باب جدیدی در فضای فرهنگی باز خواهد شد و در غیر این صورت پیگیری موضوعات درمحاق‌مانده و بحث درباره آنها هدف مورد نظر ما است.\nهر حرفی را چندان مفید نمی‌دانم! در این جامعه گوش‌ها پر از حرف‌های ناراحت‌کننده است. با افزودن یک حرف دیگر به این حرف‌ها نه‌تنها مشکلی حل نمی‌شود، بلکه مرهمی هم بر زخمی نیست. یک جای کار ما گیر دارد. حرفم این است: اگر حرفی هم مفید باشد، منشأ اثر نیست؛ از این گوش شنیده و از گوش دیگر خارج می‌شود و نه‌تنها مفید نیست، بلکه به هیاهو دامن می‌زند. پس چه بهتر با کمتر حرف‌زدن فرهنگ‌مان تقویت شود!\nتا آن زمان در وظایفی که برای وزارت تعریف می‌شد، از «فرهنگ و هنر» حرفی نبود و ابزار آن در اختیار «تالار رودکی» بود که زائده‌ای برای وزارت علوم به نظر می‌رسید! در برنامه‌ای که به مجلس دادم، هنر سینمایی در محور عمده‌ای بود و اگر روزی کاری تحقیقی در زمینه سرگذشت سینما انجام شود، جای این پرسش است که حتی یکی از نمایندگان مجلس نپرسید: چرا شما اسم این وزارتخانه را دست‌کاری کرده‌اید و به‌جای وزارت ارشاد نوشته‌اید: «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»؟! با این نگاه سکوت مجلس را می‌شد موافقت به حساب آورد و گفت: وزارتخانه با این مأموریت جدید مورد تأیید است.\nهیچ نماینده‌ای سؤالی به نام جدید در این برنامه هم نداشت. اگر مذاکرات مربوط به رأی‌اعتماد مجلس اول شورای اسلامی به دولت شهید باهنر را بخوانید، جای پرسش‌هایی است که می‌توان با آن فصلی را در زمینه تاریخ فرهنگ و هنر- با نگاهی معطوف به سینما - گشود!\nنکته مهم همین است که سینما در مقایسه با مسائل و مشکلات فراوان کشور در اولویت نبود. صف‌بندی سیاسی هم اجازه نمی‌داد که کسی به سینما - به‌اصطلاح رایج در فرهنگ کوچه- بگوید: «خرت به چند»؟!\nبه نکته مهمی اشاره کردید. وقتی وارد وزارتخانه شدم این وزارتخانه «آن ذره که به حساب نمی‌آمد» بود و حساسیتی را برنمی‌انگیخت! دیری اما نگذشت که ورق برگشت! امروز سخن از سرگذشت و سرنوشت آن آسان نیست. اگر بخواهم با اشاره به نمونه‌ای این واقعیت را روشن کنم که – در وضع موجود – بازخوانی گذشته دشوار است، جای این پرسش است: آیا این رفتار طبیعی بود که در همان دوران کوتاه– فزون بر یک سال –هیچ‌کدام از مدیران و معاونان آن وزارتخانه آن را ترک نکردند؟ چرا به حفظ آنان اصرار داشتم که ثباتی را در بدنه مدیریت به نمایش بگذارم و فضای فرهنگ و هنر از تشنجات دور بماند.\nدر آن تنگنا رایزنی به کلیات محدود بود؛ چنان‌که گفتم در برنامه‌ای که برای تقدیم به مجلس نوشتم نه‌تنها مناقشه‌ای نشد، که مجلس از نگاه به نام جدیدی که برای وزارتخانه هم انتخاب شده بود دریغ کرد!\nنگاه بیشتر به فرهنگ بود؛ هرچند بخش‌های دیگر را هم در این وزارتخانه نمی‌شد نفی کرد. این راز را در تلفیقی که از دو واژه – در نام جدید – بود می‌توان دید. همان نام دست‌کاری‌شده که حتی یکی نپرسید چرا؟!\nکوتاهی مسئولان را جدی نگیریم؟!\n شما در دوره‌ای سعی می‌کردید معتدل عمل کنید. اما تندروها مسیر دیگری را رقم زدند...\nداوری‌هایی از این دست مشکل است و به آسانی نمی‌توان گفت چه کسی معتدل بوده یا نبوده؟! اما واقعیت‌هایی قابل استناد و توجه است. اینکه وزیری همه همکاران گذشته را بی‌استثنا حفظ کرده و اصرار دارم که یادآوری کنم چنین رفتاری تکرار نشده. نمی‌توانم بگویم لزوما مثبت است! اما یک تفاوت پرسش‌برانگیز است. حرف من این است که چرا تا امروز چنین تجربه‌های متفاوتی از پرسش‌های رسانه‌ای نبوده است؟! بر این باورم که اگر راز این تفاوت رسانه‌ای می‌شد سرنخی بود برای آرمانی فراموش‌شده!\nآنچه را تجربه‌ای سودمند می‌دانم، گفت‌وگویی با مرحوم شهید باهنر است؛ بر این پایه که یکی از ناهنجاری‌ها در مدیریت کلان کشور این است که هم‌زمان با ورود هر وزیری به وزارتخانه طبیعی است که لشکری جدید وارد و نیروهای قبلی در سطح معاونت اخراج می‌شوند. افراد تا چند روزی با حوزه‌ای آشنا و تجربه‌ای کسب می‌کنند. پیش از آنکه برای استفاده از این تجربیات فرصتی پیدا کنند، از محل کارشان بیرون می‌روند. یادمان باشد سخن از چه روزهایی است؟ روزهایی که عمر دولت‌ها کوتاه بود و نظام اداری کشور با این لشکرکشی‌های اداری در میدان اجرائی -بیش از هر چیز- به سَری شباهت داشت که هر روز به سلمانی تازه‌کاری سپرده می‌شد که آن سر را سرسری می‌تراشید! چنان که از آن می‌توان قصه‌ها ساخت! آیا این شعر را –که به ضرب‌المثل شبیه است- به یاد دارید که «سرم را سرسری متراش ای استاد سلمانی!». این زبان حال کشوری بود که انتظار می‌رفت باغ بهشت شود!\nبا چنین آزمون و خطای مکرر تجربه‌ای اندوخته نمی‌شد! به‌ویژه با دولت‌هایی که زودبه‌زود عوض می‌شدند. آن روز با شهید باهنر به تصمیمی رسیدیم که کاری کنیم که بتوان چشم‌اندازی را –با آن– دید و مدیریت کشور ثبات پیدا کند. در پیش‌بینی آینده در دولت شهید باهنر سخن از برنامه‌ای بود که با آن دست وزرا بسته باشد و نتوانند با سلیقه شخصی مدیران کلان -در سطح معاونت- را به‌راحتی جابه‌جا کنند. چون من چنین پیشنهادی را به او داده بودم، با خودم گفتم هرچند شانس کار با شهید باهنر را از دست دادم، باید خودم اولین عامل به آن تصمیم باشم و بی‌نیاز به الزام قانونی، در اقدامی پس از شهادت او پیش‌قدم شدم. آرزو داشتم که با پیامدهای آن در پیشگیری از فاجعه‌های مکرر سودمند باشد که سرانجام آن را بتوان نقطه‌عطفی در آن تاریخ برشمرد! متأسفانه «ابلیس کی گذاشت که ما بندگی کنیم!»، رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر هر دو شهید شدند.\nچند ماهی -کمتر از یک‌سال‌و نیم- بیش از یک سال که زمان کوتاهی از آن را در دولت شهید باهنر بودم. بعد از ایشان دولت موقتی ایجاد شد، با مسئولیت آقای مهدوی‌کنی و همه تصمیم گرفتند حضور داشته باشند. برای آن دولت به سبب کوتاهی عمر و هم‌زمانی آغاز آن با ۱۷ شهریور نام «دولت ۱۷ شهریور» پیشنهاد شد که خود داستانی طنزگونه دارد! یک سال در دولت مهندس موسوی بودم. به‌هرحال این سرنخ تجربه‌ای ناکام است که اگر – رسانه‌داران – از آن سرسری نمی‌گذشتند، مدیریت کشور شاید ثبات پیدا می‌کرد یا شاید آشفتگی‌ها چنین نمی‌شد.\nشرح این آشفتگی‌ها و به‌هم‌ریختگی‌ها بخشی از تاریخ جمهوری اسلامی ایران است. در واقع حوزه سینمایی سرشار از گفتنی‌هاست. برای اشاره شاید باید زیر لب زمزمه کرد که: «هر دم از این باغ....»! اگر بخواهم با اشاره از این تجربه‌ها چند نمونه را یادآور شوم، باید از سینمای قبل از انقلاب بگویم که در ذائقه انقلابیون منفی بود. برداشتی که از «فیلمفارسی» در جامعه – به‌ویژه در محفل روشنفکری دینی - مطرح می‌شد، فحشا و فسادی زننده بود! و صحنه‌هایی را تداعی می‌کرد که با انقلاب سازگاری نداشت. در برنامه‌ای هم که به مجلس دادم، نوشتم: باید کاری کنیم که خشک و تر به آتش چند خطاکار نسوزند! برای هنرمندان رژیم گذشته هم باید میدان کار و هنرنمایی ایجاد شود.\nبرنامه را نخست‌وزیر به مجلس تقدیم کرد که شهید باهنر بود. سخن از همان برنامه‌ای است که به نام یکی از وزیران آن دولت به مجلس دادم و در آن برای سیاست سینمایی ما این ویژگی مطرح بود که باید دو نسل را دید؛ تا نقش هر دو را تلفیق کنیم و نمی‌توان با یک چشم سینما را –با نگاهی انقلابی- در انحصار آن هنری دید که از انقلاب جوانه می‌زند و -به نام و با شعار هنر متعهد- قدیمی‌ها را ندید! هم نسل جوانی را باید دید که با آرمان‌های انقلابی و باورهایی اسلامی به صحنه می‌آیند؛ هم دیگرانی هستند که حق زندگی دارند و نمی‌توان از تجربه آنان در کار هنری بی‌نیاز بود.\nهمه فاسد نیستند و اگر در نگاه افرادی –با سیاه‌نمایی هم– همه را فاسد ببینیم، باید در پی راه‌حل باشیم. این دو سرمایه را باید با هم تلفیق کرد؛ تا این مجموعه با هم سینمایی را از نو بسازند که ستاره‌هایی مثل فردین هم در آن فرصت درخشش دیگری –متفاوت با گذشته- داشته و در آفرینش‌های نسل نو مردم هم مشارکت سودمندی داشته باشند.\nعناصری مانند محسن مخملباف در بهره‌کشی هنرمندانه‌ای –از حوزه هنری– یکه‌تاز بودند و سینمای انقلاب را با «توبه نصوح» محراب مقدسی می‌دانستند که کاش روزی بتوان روزهایی را بازسازی کرد که بزرگانی مانند آیت‌الله جنتی -که شیفته آن آفرینش‌های مخملی بودند- با چه شوقی در تشویق آفریدگاران «توبه نصوح» اشک می‌ریختند و آنان را در آغوش می‌کشیدند! که اگر با کارهای امروزشان هم زمان دیده شود، معلوم است در چه فیلم جالبی –به‌صورت مستند– می‌توان حرف‌های آن روز را با عملِ امروز به ترازوی مقایسه سپرد و تماشا کرد که سرمایه‌ای برای شکوفایی هنری دیگر است! هیاهوی آن روز و آنچه بر اکران فیلم «برزخی‌ها» گذشت، پیامد یکه‌تازی آنان با حضور عزیزانی مانند مسیح مهاجری است! نمونه‌ای از این صحنه‌ها می‌تواند در غنی‌ترکردن چنین گفت‌وگوها سودمند باشد و در آن نقش مجلس را هم می‌توان دید. کاش روزی بتوان با حضور جمعی از خاطره‌داران نقشِ همه عزیزانی را در هیاهوی خاطره‌انگیزی دید که شخصیت‌هایی مانند آیت‌الله جنتی در آن هیاهو نقش داشتند و هم آقای مخملباف را بتوان –هم‌زمان- با آن شعارها و فریاد «وااسلاما» دید و با تصویری از حوزه هنری بازخوانی کرد که سرشار از تجربه‌هایی آموزنده است.\nچنان‌که گفتم روزی که شتاب‌زده حوزه فرهنگ و هنر را به وزارت علوم سپردند، آقای دکتر عارفی، «وزیر وقت علوم» هم با دغدغه‌های دیگری که داشت، بی‌اطلاعی از این حوزه، همه میراث فرهنگ و هنر از رژیم گذشته را به معاونتی سپرد. در چنین حال‌وروزی مرحوم محمدزاده، از مدیران مورد اعتماد آقای عارفی که از پیش از انقلاب اشتیاقی به ظرفیت‌های سینما داشت و گاه فعالیت‌هایی می‌کرد و – به عنوان نمونه - فیلم «محمد رسول‌الله (ص)» با سرمایه‌گذاری او و برای نمایش به بازار ایران راه یافت مجوزِ ساخت فیلم «برزخی‌ها» را گرفته بود.\nظاهرا آقای عبدالحسین محمدزاده قبل از آن تهیه‌کننده فیلمِ «خبیث» جلال مهربان بود که بعدا به‌خاطر مجوز به «راهی به‌سوی خدا» تغییر یافت.\nمن از آن فیلم «خبیث» هیچ اطلاعی ندارم. با آقای محمدزاده اما تاحدودی آشنا بودم و نه البته در حد جناب قرائتی که از میزبانی و پذیرایی‌های او – در اهواز – تجربه‌های زیادی داشت و شرح آن در این تنگنا نمی‌گنجد. بزرگان بسیاری از رجال جمهوری اسلامی –حداقل- با او سلام‌وعلیکی داشتند و از حداکثر می‌گذرم و برایم دور از باور است که او به خباثت‌هایی گرایشی داشته است! هم‌اکنون سخن از اعتماد او به امضای فردی- به نمایندگی از وزیری در نظام - است که آن روز ۱۰ میلیون تومان برای ساخت فیلم سرمایه‌گذاری کرده بود. به او باید آفرین گفت که توانست: حضور ستاره‌های سینمای قبل از انقلاب - از فردین، ایرج قادری، ناصر ملک‌مطیعی تا دیگران را – به‌عنوان بازیگر در این فیلم فراهم کند. کارگردان هم آقای ایرج قادری بود. داستان فیلم هم گروهکی با سیمای ضدانقلاب - در توطئه‌ای هم‌دست- بودند که با شروع جنگ از آن برزخ به سمت انقلاب برگشتند. پیام فیلم این بود: هنرمندان سابق اگر در گذشته ایرادی هم داشتند، امروز برای مشارکت آماده‌اند و می‌خواهند در خدمت انقلاب باشند. این از نظر من نه‌تنها اشکالی نداشت که با برنامه‌ای هم که به مجلس داده بودم، هم‌خوانی داشت. برای جذب دیگران به انقلاب می‌توان همسو با سیاست حداکثری عمل کرد و نیازی نیست که به‌جای واکاوی مسئله، فقط حکم صادر کنیم. در این فرصت اما نگاه من از زاویه دیگری است و حمایت من– از آن فیلم– مبنای دیگری داشت؛ بر این پایه که فردی به اعتماد جمهوری اسلامی در حوزه سینما سرمایه‌گذاری کرده و اجازه گرفته است. در مرحله بهره‌برداری و اکران ما نمی‌توانیم جا بزنیم و برای امنیتِ سرمایه‌گذاری و حقوق شهروندان حسابی باز نکنیم. به‌ویژه که باید حرمت وزیر قبلی هم که –چشم‌بسته- با اعتماد اجازه داده بود، حفظ می‌شد. بنابراین با میدان‌دادن به امثال فردین مشکلی نداشتم و درست همان سیاستی بود که به مجلس داده بودم و مجلس هم قبول کرده بود. در «برزخی‌ها» اما موضع من پایبندی به حرمت وزیری بود که پیش از آمدن من، به فردی میدان داده بودند. تهیه‌کننده هم به اعتبار امضای وزیری در جمهوری اسلامی سرمایه‌گذاری کرده بود. حرف من این بود که آیا من باید امضای مدیران پیش از خودم را محترم بشمارم یا نه؟! او مدیر جمهوری اسلامی بوده است. با نیم‌نگاهی به روزنامه کیهان- در آن روزها - می‌توان دید چه هیاهوهایی پیروان آقای مخملباف راه انداختند. خاطره‌ای از گفت‌وگویی با آقای خاتمی دارم که کاش فرصتی پیش می‌آمد که با حضور او مطرح شود. او آن روز بر شعار آزادی قلم تأکید داشت. مشکل اما تزاحم ملاک‌ها است؛ اگر به نام آزادی قلم حق شهروندی پایمال و امنیتِ سرمایه‌گذاری نابود شود، چه باید کرد؟ مغالطه با هیاهو، بهره‌کشی ابزاری از آزادی است. سازمان تبلیغات و آقای مسیح مهاجری و روزنامه جمهوری اسلامی و کیهان و مجلسی‌ها همه در هیاهو راه را بر گفت‌وگو بسته بودند.کسی جرئت نداشت بگوید: حرف قانون چیست؟!\nسرگذشت و سرنوشت فیلم «برزخی‌ها» پس از شهادت آنان رقم خورد. هیاهوی مطبوعات هم، فصلی از بایسته‌های گفت‌وگو در تاریخ مطبوعات در جمهوری اسلامی است. اگر روزی کارنامه مطبوعات را در تاریخ جمهوری اسلامی به گفت‌وگو بسپاریم با پیامدهای بازی با افکار عمومی و احساسات مردم و بهره‌کشی ابزاری از آن، آشنا می‌شویم. بر این باورم در این داستان به آقای محمدزاده ستم شد. او فیلم «محمد رسول‌الله (ص)» و «عمر مختار» را به ایران آورد و در این داستان پیش از آنکه – حداقل- فرصت درآمد معقولی از سرمایه‌گذاری خود را داشته باشد، به روز سیاه نشست.\nبله. نهضت سوادآموزی پیش از آقای پرورش مشکلاتی داشت. چند گروه در دفتر مرکزی آن درگیر بودند و کار اختلاف آنان به مرز آژان‌کشی کشیده بود! آقای باهنر از من خواست به آنجا بروم. همان روز اول، پس از حضور در دفتر مرکزی به این نتیجه رسیدم که در این روند جز اتلاف بودجه نتیجه‌ای نیست! می‌گذارم و می‌گذرم و با اشاره یادآور می‌شوم که بر این پرسش اساسی متمرکز شدم که آیا واقعا می‌توان بی‌سوادی را ریشه‌کن کرد؟! پس از آنکه دفاتر تعطیل شد، در دفتر مرکزی با هزینه چند ماه وقت -با حضور جمعی- به پاسخی رسیدیم. از کسانی که آن زمان حضور داشت آقای جغتایی بود. امروز او اگر در چنین گفت‌وگویی حضور داشت خوب بود. شاید نکته‌هایی را بازگو می‌کرد. به هرحال بعد از چند ماه به این نتیجه رسیدیم که می‌توان بی‌سوادی را ریشه‌کن کرد. اما نه با این وضع که نهضت سوادآموزی زائده‌ای است برای دستگاه آموزش و پرورش! باید از راه دیگری با تکیه بر ظرفیت‌های جامعه‌ای انقلابی این آرمان تعقیب شود. اگر آن طرح اجرائی می‌شد، شاید معجزه مشارکتِ اجتماعی را – در گره‌گشودن از کار فروبسته بی‌سوادی – به نمایش می‌گذاشت! چارچوب طرح این بود که نهضت سوادآموزی کار خود را بر آمار و اطلاعات دقیق -در خدمت دستیابی به اطلس سواد و بی‌سوادی برای کشور- متمرکز کند و بتوان با استناد به آن گفت چند نفر بی‌سواد داریم. در نخستین گام کشور به دو بخش تقسیم می‌شد که یکی را در قلمرویی می‌دیدیم که قلمرو حضور آموزش‌وپرورش است. هم‌اکنون سخن از همان بخش است که کوچک‌ترین واحد در آن خانواده بود. فرض بر این بود که از هر خانواده در هر کلاس در قلمروی آموزش و پرورش فردی حضور دارد که خانواده‌ها را نمایندگی می‌کند و با نقش آنان می‌رسیم به آماری که به ما می‌گوید در هر خانواده چند نفر بی‌سواد در آن بخش از کشور است. با اطلاع دقیق آماری از هر خانواده تشکیل کلاس آسان می‌شود و آموزگار هم در آن همان دانش‌آموزی است که عضو آن خانواده است. می‌ماند انگیزه و تضمین اجرا که با اشاره می‌گویم هم‌زمان با رسیدن آن آموزگار نوجوان به پایان زمان تحصیلی‌اش باید واحدی جدید را بگذراند و به واحدهای درسی او اضافه شود تا با کمک بی‌سوادی بزرگسال از اعضای خانواده در حوزه کارش موفقیت خود را به نمایش بگذارد. فرض بر این بود که امتحان آن واحد درسی نه از دانش‌آموز که از آن بی‌سواد گرفته شود. روشن است که آموزگار و شاگرد بزرگسال او، هر دو انگیزه دارند که آموزگار در راه گرفتن مدرک تحصیلی با مشکل روبه‌رو نشود! فراموش‌مان نشود که سخن از فضای انقلاب است نه فضایی دلمرده! فضایی که همه شور و هیجان داشتند. با این روش سوادآموزی انجام می‌شد بی‌آنکه بودجه‌ای کلان هزینه شود. معلم، همان دانش‌آموزی بود که درس می‌خواند. هم‌زمان نمونه‌ای هم از تمرین مشارکت بود. یعنی مردم در حوزه‌ای مشارکت‌شان را در عمل نشان می‌دادند و ده‌ها فاکتور به کمک ما می‌آمد که ماه‌ها در مورد هر یک کار شده بود و وقت جمعی را برای آن هزینه کردیم و به این نتیجه رسیدیم که اعلام کنیم تا انتخابات آینده بی‌سوادی در ایران ریشه‌کن شده است! به این دلیل ساده که در حوزه‌های رأی‌گیری هیچ‌کسی برای دیگری رأی نمی‌نویسد. همه می‌توانند از عهده پرکردن اوراق رأی برآیند! آیا می‌توان گفت هم‌زمان با چنان تجربه‌ای در کشور چه پیش می‌آمد و چه آثاری داشت! روزی که آقای باهنر پست ارشاد را به من پیشنهاد کردند، گفتم: «حیف است که چنین طرحی ناتمام رها شود». در پاسخ گفتند: «شما کار در کابینه را بپذیرید». من ظرف یک هفته –برای اجرای آن طرح– فردی را پیدا می‌کنم که از همین جا کار را ادامه دهد. طرفه آنکه، ما از یک طرف به آقای باهنر فشار می‌آوردیم که آن تعهد چه شد؟! هم‌زمان دوستانی تلاش می‌کردند که نهضت سوادآموزی را از دست ما درآورند! درظاهر ما و آقای پرورش در یک خط سیاسی بودیم. اما افرادی زمینه‌ساز این توهم بودند که بنده با اصرار می‌خواهم همه این حوزه‌های قدرت را با هم داشته باشم! فراموش نمی‌کنم، روزی به آقای باهنر طلبکارانه گفتم پس آن تعهد چه شد؟! –روح او شاد- با آنکه در صبوری مثال‌زدنی بود، اوقاتش تلخ شد و گفت: در این وضع که هزار مصیبت داریم، این چه توقعی است که از من داری؟! کاش فرصتی بود برای شرح این خاطره با حضور دوستانی مانند آقای قرائتی! در حالی که من چنین اصراری داشتم -و کار به تلخکامی او کشیده شد- کمیسیون آموزش‌وپرورش در مجلس می‌کوشید در کمک به جناب پرورش و مبارزه با فزونی‌خواهی دیگری که می‌خواهد حوزه قدرت خود را گسترش دهد، کاری کند. البته این انتقاد را به خودم دارم که هیچ وقت به کمیسیون نرفتم تا توضیح بدهم. چون دعوتم نکردند!\nبا توهمی که –بیش و کم– حدس می‌زنم که چگونه شکل گرفته بود! مجلسیان تردیدی نداشتند که ما اصرار داریم همه حوزه‌ها را -با فزونی‌خواهی- در اختیار بگیریم! طرفه‌تر آنکه آقای پرورش پس از پیروزی از من می‌خواست: برای گرفتن حکمی از امام (ره) –برای آقای قرائتی– به او کمک کنم. بی‌دریغ همکاری کردم تا شاید با توهم‌زدایی روشن شود که هیچ اصراری برای حفظ این حوزه نداشته‌ام. خاطره‌ای هم از گفت‌وگویی با آقای قرائتی دارم که اگر بتوان با حضور او از تجربه تلخش به میوه‌ای شیرین رسید خوب است!\nدست‌کم ریشه‌کن‌شدن بی‌سوادی این حسن را داشت که هر کسی آرای خودش را با قلم خودش در صندوق رأی بیندازد... .\nاگر ممکن باشد از ایشان پرسیده شود علت برکناری محترمانه ایشان ازمقام وزارت چه بوده است.


50 نکته کلیدی برای آمادگی مصاحبه دکتری + فیلم آموزشی | مشاوره تحصیلی یزد-انتخاب رشته کنکور-مشاوره شغلی یزد | علی باقرپور\nصفحه اصلی انتخاب رشته ۵۰ نکته کلیدی برای آمادگی مصاحبه دکتری + فیلم آموزشی\n۵۰ نکته کلیدی برای آمادگی مصاحبه دکتری + فیلم آموزشی\nفیلم آموزشی (لایو دو نفره اینستاگرام آقای مرتضی فیاضی و علی باقرپور) در کانال تلگرام و آپارات با آیدی mo6avereh@ قرار گرفت…\nبخش اول: مهم ترین فعالیت ها قبل از اعلام رتبه های کنکور دکتری\n۱- مروری بر دروس و مطالب کلیدی:\nاگر شما جای استاد دانشگاه بودید چه سوالاتی در سطح کارشناسی یا کارشناسی ارشد می‌پرسیدید؟ سوالات عمومی رشته تون؟ سوالات کاربردی؟ تحقیقاتی؟ آزمایشگاهی؟ و یا صنعتی؟\nحقیقت این است که شما باید آمادگی هر نوع سوالی در زمینه موضوعات مختلف رشته خود (مخصوصاً موضوع پایان نامه تون) داشته باشید. اگر چند گرایش مختلف رو انتخاب کرده اید و نمیدونید به کدومش دعوت خواهید شد بهتره دروس عمومی رشتتون رو مرور کنید. معمولا فاصله بین اعلام اسامی معرفی شدگان به مصاحبه و جلسات مصاحبه چندان زیاد نیست و به تأخیر انداختن مطالعه تا آن زمان کار مناسبی به نظر نمی رسد.\n۲- اطلاع نسبی از دانش روز:\nسعی کنید خلاصه مقالات ماه های اخیر یک نشریه معتبر در زمینه کاری تون رو مطالعه کنید. اگر آشنایی شما با زبان زیاد نیست از منابع فارسی استفاده کنید. به هر حال سعی کنید از موضوعات جدید مطلع گردید. دیدن اخبار علمی و همچنین سرچ اخبار علمی به روز در سایت های معتبر کمک زیادی خواهد کرد.\n۳- آگاهی از جهان پیرامون:\nاگر داوطلب رشته هایی نظیر مدیریت، اقتصاد، حقوق، علوم سیاسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و نظایر آنها هستید سعی کنید با مطالعه اخبار و اطلاعات مربوط به سایت های خبری- تحلیلی در مورد مسائل داخل و خارج کشور آگاهی یابید و با مرور مسائل در ذهن خود برای سوال‌های احتمالی پاسخ هایی آماده نمایید.\n۴- تهیه توصیه نامه ها:\nمعمولا در مدارک دعوت به مصاحبه دانشگاه‌ها، دو یا سه توصیه نامه از اساتید دوره کارشناسی ارشد داوطلب خواسته میشه که یکی از آنها باید از استاد راهنماتون باشه. اگر رتبه تون به گونه‌ای است که قطعا به مصاحبه دعوت خواهید شد، میتونید از همین الان به فکر تهیه این توصیه نامه ها باشید. روزهای بعد از معرفی اسامی مصاحبه شوندگان روزهای باارزشی است که بهتر است صرف چنین کارهایی نشود. ضمن اینکه ممکن است در فرصت بعد از اعلام اسامی دسترسی به استاد مورد نظرتون ممکن نباشد. کلیت این نامه ها تأیید صلاحیت داوطلب برای ادامه تحصیل در مقطع بالاتر است.\nاین موضوع به ویژه برای داوطلبانی که سال‌ها قبل فارغ التحصیل شده اند و دانشگاه محل تحصیل شون یکی از انتخاب های آنها می باشد، مفید است و زمینه ای محترمانه برای یادآوری خاطرات و ارزیابی های آنها است.\n۵- سر و سامان دادن به پایان نامه:\nاگر در ترم آخر کارشناسی ارشد هستید و مقاله ای هم ندارید تلاش کنید در زمان باقی مانده پایان نامه تون رو به جایی برسونید. همراه داشتن پرینت نهایی کارتون هم تا حدی کمک خواهد کرد.\n۶- تدوین رزومه:\nاگر کارهای پژوهشی خاصی انجام داده اید از همین الان میتونید کار نگارش رزومه رو انجام بدید. رزومه ای که در فرصت کافی نگارش یافته و تصحیح شده است با رزومه ای که با عجله نوشته شده است، متفاوت خواهد بود. اصول رزومه نویسی کارآمد در یک پست جداگانه توضیح داده میشه.\n۷- جمع و جور کردن کارها:\nسعی کنید همه کارهای پژوهشی تون رو مرتب و منسجم کنید. اگر اصل بعضی مقاله هاتون رو ندارید و یا نسخه ای از پایان نامه تون رو ندارید، هر چه زودتر مشکل رو حل کنید. همراه داشتن نسخه کامل کارهای تحقیقی تون، کمک بسیار زیادی در روز مصاحبه به شما خواهد کرد.\n۸- تمرین مکالمه زبان:\nدر مصاحبه دکتری با هر نوع سوال و روشی میشه سطح تسلط شما به زبان رو تست کرد. ممکنه بگن خودتو به زبان انگلیسی معرفی کن یا ممکنه سوال تخصصی به زبان انگلیسی بپرسن… بنابراین از الان آمادگی یک مکالمه بهتر رو داشته باشید. برای این کار لازم نیست خیلی به زبان انگلیسی مسلط باشید، بلکه صحبت کردن رو اونقدر تمرین کنید که مطمئن بشید مکالمه تون به اندازه سطح آشنایی تون با زبان انگلیسی ارتقا یافته است. عزیزانی که مدرک زبان مثل تافل یا آیلتس و… دارید، بیشتر خودتون رو آماده کنید چون اساتید ممکن است با سوالات مختلف میزان تسلط شما رو به چالش بکشند! عزیزانی هم که مدرک زبان ندارید ولی تسلط خوبی دارید، میتونید هر موقع که در مورد مدرک زبان سوال شد، سریع بگید درسته مدرک زبان ندارم(حالا اینجا میتونید دلیل کافی هم داشته باشید مثلا هزینه بالای مدرک زبان یا…) و ادامه بدید که من آمادگی لازم برای مکالمه یا ترجمه دارم و اون موقع هست که اساتید میزان تسلط شما رو بررسی میکنن مثل ترجمه یه مقاله و یا مکالمه در مورد یه موضوع و …\n۹- روش تحقیق:\nاگر داوطلب رشته هایی هستید که درس روش تحقیق داشته‌اید، آگاه باشید که آشنایی با روش تحقیق از مهمترین مباحث در ارزیابی شما است. اینکه اساتید مطمئن بشن که آیا کارهای آماری پایان نامه رو خودتون انجام دادید یا نه!\nبخش دوم: اعلام رتبه کنکور و روزهای نزدیک مصاحبه\n۱۰- مدارکی که از سوی دانشگاه ها اعلام می‌شود را مرتب و منظم در پوشه‌ای زیبا قرار دهید. مدارک لازم معمولا شامل مدارک شناسایی (شناسنامه و کارت ملی)، مدارک تحصیلی (مدرک زبان، مدرک لیسانس و فوق لیسانس یا نامه تأیید معدل دوره فوق لیسانس و ریز نمرات آنها) و موارد پژوهشی شما (پایان نامه، پذیرش مقالات، توصیه نامه اساتید و دوره‌های گذرانده شده… ) می‌باشد. پایان نامه را بعد از مروری بر آن به شما بازخواهند گرداند ولی سعی کنید پرینت مقالات را به تعداد دانشگاه ها تهیه کنید.\n۱۱- با مراجعه به سایت دانشگاهها و مطالعه صفحه شخصی اساتید، موضوعات مورد علاقه و مقالات جدید آنها (و در صورت امکان کتاب‌های جدید) را مورد بررسی قرار دهید. موضوعات جدید بخش مهمی از سوالات جلسه مصاحبه را به خود اختصاص می دهد.\n۱۲- معمولا از داوطلب خواسته میشود یکی از موارد زیر را به زبان انگلیسی بیان کند. سعی کنید برای هر یک از موضوعات زیر (و ترجیحا مواردی شبیه آنها) یک پاراگراف را تمرین و حفظ نمایید.\n– معرفی رشته یا گرایش\n– توضیح مختصر از پایان نامه یا مقاله\n– چرا ما باید تو را از بین بقیه انتخاب کنیم؟ ( نقاط قوت خود را در چه میدانی؟)\n۱۳- سعی کنید خود را در جلسه مصاحبه تجسم کنید و به سوالات فرضی ارزیابان پاسخ دهید. این کار به کاهش اضطراب شما در جلسه مصاحبه کمک خواهد کرد.\n۱۴- اگر می خواهید با اساتید خودتان که از ارزیابان شما در دانشگاه معرفی شده شما نیز هستند صحبت کنید بهتر است روزهای قبل از جلسه مصاحبه این کار را انجام دهید. در چنین ملاقات هایی که معمولا استرس جلسه مصاحبه را ندارد با خیال راحت و محترمانه از برتری ها و نقاط مثبت خود صحبت کنید. معمولا اینگونه صحبت ها بعد از جلسه مصاحبه به مذاق اساتید خوش نمی آید و به صلاح شما نیست!\n۱۵- پایان نامه های دوره کارشناسی ارشد و کارشناسی خود را دوباره مرور کنید. تسلط به مطالب پایان نامه از جمله مسائل مهم در مصاحبه دکتری است. اگر واقعا به مطالب پایان نامه و موضوعات پیرامون آن آگاه هستید باید سعی کنید جلسه مصاحبه را به سمت اینگونه مسائل سوق دهید.\n۱۶- مصاحبه مانند یک برنامه پخش زنده است. شما فقط یک بار فرصت دارید، قدر فرصت خود را بدانید!\n۱۷- اگر وارد جلسه شدید و با سوالات انگلیسی مواجه شدید مضطرب نشوید. اساتید بعدی سوالات فارسی خواهند پرسید. همچنین ممکن است متنی به شما بدهند و از شما بخواهند که آن را معنا کنید.\n۱۸- سعی کنید لوازم زیادی در دست نداشته باشید. لباس مناسب و رسمی بر تن نموده و با روی و مویی به اندازه، آراسته در محل حاضر شوید.\n۱۹- هنگام سلام در چشمان طرف مقابل نگاه کنید و در صورت دست دادن محکم و با اعتماد به نفس دست دهید.\n۲۰- تکنیک چشمان براق: باید در صحبت های شما چهار چیز باشد: نشاط، سر زندگی، امید به پیشرفت و جستجوگری. و همین احساسات باید در لبخند و چشمان شما برق بزند.\n۲۱- در طی مصاحبه به ساعت خود نگاه نکنید.\n۲۲- تا دقیقه نود بازی کنید. این که شما یک قسمت مصاحبه را بد گذرانده اید نباید باعث شود ناامید شوید. چه بسا رقبایتان همین قدر هم بلد نباشند.\n۲۳- عجله نکنید. قبل از جواب به سوالات فکر کنید.\n۲۴- تمام وقت بودن دانشجو: توجه داشته باشید که برای یک استاد خیلی مهم است که دانشجوی دکتری به صورت تمام وقت روی پایان نامه خود کار کند و اشتغال به کار می تواند تأثیر منفی بر روی نظر اساتید داشته باشد، البته در صورتی که کار فعلی شما در زمینه ای غیر از تدریس است. داشتن سابقه تدریس، نوشتن و یا ترجمه کتاب و از این قبیل کارهای تحصیلی می تواند به روند مصاحبه شما کمک کند.\n۲۵- تأمین هزینه تحصیل: یکی از سوالاتی که حتما مطرح می شود، تأمین هزینه تحصیل شما خواهد بود (مخصوصاً برای دوره های شبانه و پردیس). آیا خودتان سر کار می روید؟ شخص یا اشخاص دیگری هزینه زندگی شما را تأمین می کنند؟ معمولا در مورد آقایانی که متأهل هستند یا سن نسبتا بالایی دارند طفره رفتن از این سوال ساده نیست و گفتن اینکه شاغل نیستید و دانشجوی تمام وقت خواهید بود با لبخند معنادار اساتید همراه می گردد!\n۲۶- معرفی داوطلب و سوابق تحصیلی: در ابتدا از دانشجو خواسته می شود که خود را معرفی کرده و به طور مختصر در مورد گذشته تحصیلی خود توضیح دهد. کار معرفی خود را سازمان یافته انجام دهید. سعی نکنید کارها را روی هوا و بدون برنامه انجام دهید. یک سازماندهی نادرست موثر نخواهد افتاد. نام دانشگاه محل تحصیل کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشجو پرسیده شده و در مورد پایین بودن بعضی نمرات توضیح خواسته می شود. این نکته را به خاطر داشته باشید که هر دانشجو در طول تحصیل خود ممکن است به دلایل مختلف از قبیل بیماری، مشکلات شخصی و… نمرات پایین کسب کرده باشد که پاسخ صادقانه در مورد علت این امر می تواند سبب جلب اعتماد اساتید حاضر در جلسه مصاحبه شود. سعی نکنید چهره ای غیر واقعی از خود نشان دهید، نمرات و کارنامه پژوهشی شما بیانگر همه چیز است. می توانید یک پرونده مختصر از اطلاعات مقاطع مختلف تحصیلی تان، سوابق کاری و توانایی های خود تهیه کنید تا در صورت لزوم ارائه نمایید.\n۲۷- انگیزه داوطلب برای ادامه تحصیل، اهداف علمی و شغلی آینده: سعی کنید نشان دهید که دارای برنامه، رسالت شخصی، چشم انداز فردی و برنامه مشخص هستید. در مصاحبه مستقیم و غیر مستقیم بگویید که کاملا هدفدار این مسیر را انتخاب کرده اید و این یکی از گام های آینده شما است. البته این باید واقعیت داشته باشد و گرنه کلامی که واقعیت نداشته باشد نه باور می شود و نه تاثیرگذار است! پس راستگو باشید. به خاطر داشته باشید که داشتن انگیزه، کلید اصلی موفقیت در مصاحبه آزمون دکتری می باشد. شما توانایی عوض کردن عقیده اساتید را دارید و این امر میسر نمی شود مگر در صورتی که شما علاقه مندی و پیگیر بودن خود را نشان دهید و در پاسخ به سوالات صادق باشید.\n۲۸- اگر ترم چهارمی هستید و از زمانبندی شما برای دفاع پرسیدند، اکیدا از بیان اینکه من درس داشتم و نرسیدم و.. خودداری کنید و بگویید خودتان را می رسانید ان شاء الله. چون اگر قبول بشوید هم واقعا خود را خواهید رساند.\n۲۹- تعداد مقالات ثبت شده در پایگاه های استنادی: روی مقالات علمی پژوهشی خود مانور دهید. پژوهش ها و مقالات شخصی که در حوزه تحقیق شما می باشند در پذیرش شما نقش بسزایی دارند. مقالاتی دارای ارزش در ارزیابی می باشند که در نشریات معتبر منتشر شده باشند. هرکاری هر جایی داشته اید (تدریس، مقاله، همایش، ترجمه، مجله…)، فهرست کنید و از آنها تاییدیه فراهم کنید، یا خودشان را همراه داشته باشید.\n۳۰- موضوع مورد علاقه برای رساله دکتری: یکی از سؤالاتی که روز مصاحبه از شما پرسیده می شود، زمینه کاری مورد علاقه شماست. در پاسخ به این سوال هرگز نباید روی موضوع به خصوصی تأکید کنید، همچنین طوری پاسخ ندهید که گویی برایتان مهم نیست روی چه موضوعی کار کنید. بهتر است با پاسخ خود نشان دهید که هر چند روی چند زمینه کاری مسلط هستید ولی توانایی کار کردن روی موضوعات دیگر را هم دارید (یعنی انعطاف پذیر هستید). اگر حوزه مشخصی در کارهای تحقیقاتی مدنظر شماست و از حوزه هایی است که اساسی و استراتژیک است و مطمئن هستید که روی آن مسلط هستید می توانید بگویید که در زمینه پایان نامه دکتری از همین الان برنامه دارید.\n۳۱- پذیرش دانشجو در سایر دانشگاهها: گاهی در مورد دیگر انتخاب های شما برای دکتری نیز سوال می شود. در دانشگاهی که اولین انتخاب معرفی شده تان است تا حدی بر روی مسئله تأکید کنند و بحث را کمی کش دهید و نشان دهید که با مزایای آن دانشگاه آشنا هستید. در مورد دو انتخاب دیگر توجیه کوچکی ارائه کنید و از آن رد شوید.\n۳۲- برخی اساتید تا وقتی آن لفظی که در ذهنشان است گفته نشود، پاسخ را نمی پذیرند. سعی کنید طور دیگری جوابتان را تکرار کنید شاید موفق شوید!\n۳۳- بدانید که ۵ دقیقه اول مصاحبه بسیار مهم است. پس اقتدار، متانت و اعتماد به نفس خود را در این ۵ دقیقه به رخ بکشید.\n۳۴- کاری کنید که استادان احساس نمایند شما رشته و دانشگاه را با علاقه و حساب و کتاب انتخاب کرده اید.\n۳۵- در تمام طول مصاحبه تنها یک هدف داشته باشید: باید اثبات کنید که کاندیدای با ارزشی برای دوره دکتری هستید. اسیر پاسخگویی صرف به پرسش ها نشوید بلکه در هر پاسخی سعی کنید که حداقل یک دلیل به مصاحبه گر بدهید که شما را برای دکتری انتخاب کند. در هر پاسخی یک امتیاز کسب کنید. خود پاسخ ها مهم نیستند، تاثیر پاسخ ها مهم است. هر سوال را فرصتی بسازید برای بروز توانایی ها، دانایی ها و مهارت های خود. در یک پاسخ به تحقیقات گذشته خود اشاره کنید در یک پاسخ به نمره های خوب خود در دوره کارشناسی، در یک پاسخ به تجربه کاری، در جوابی دیگر به مهارت های ریاضی و آماری خود. لازم است که قبل از جلسه به مواردی که باید در خلال پاسخ ها به آن اشاره کنید فکر کنید و آن ها را یادداشت کنید. به هر پرسشی به چشم یک فرصت برای اثبات خود بنگرید.\n۳۶- از اطلاعات خود بهینه استفاده کنید. مواردی را که از شما می پرسند به طرز ماهرانه (و نه ناشیانه) به مواردی که می‌دانید، ربط دهید. فرض کنید از شما سؤالی پرسیده شود که شما فقط مختصری از آن میدانید، بر همین مطلب تمرکز کنید. شروع کنید به توضیح آن به عنوان یک مقدمه و سعی کنید ارتباط های ممکن را جستجو کنید. به تدریج مطالب به یادتان می آید و تازه گاهی ابداعاتی هم در همان لحظه می کنید!\n۳۷- اگر مهارت های زبان و کامپیوتر را دارید و فرصتی پیش آمد، روی مهارت هایتان مانور دهید.\n۳۸- در جلسه بیشتر بر روی توانمندی های خود مانور دهید و سعی نکنید که نقاط ضعف خود را توجیه کنید. مهم این است که گروه مصاحبه گر درک کند شما توانمندی های خوبی دارید و همه می دانند که هیچ کس جامع و بدون ضعف نیست (همه چیز را همگان دانند). در صورت بروز یکی از نقاط ضعف، خیلی راحت و با اعتماد به نفس به مصاحبه کننده توضیح دهید که چطور سعی در برطرف کردن این نقطه ضعف دارید. زیرا برای اینکه انتخاب شوید لازم نیست در همه موارد مذکور قوی باشید. معمولا انتخاب کنندگان دچار خطای کلیشه ای خواهند شد. اگر فرض کنیم که ده فاکتور تصمیم گیری وجود دارد کافی است شما در سه فاکتور قدرتمند ظاهر شوید: مثلا فاکتور زبان، علاقه و مقاله.\n۳۹- شما باید به نوعی اثبات کنید که روحیه معلمی (برای استاد شدن و تدریس در دانشگاهها)، روحیه محققی (برای انجام تحقیقاتی در حد تز دکتری) دارید. بنابراین در این رابطه امواج فکری خود را به اساتید منتقل نمایید. مثلا نوشتن مقالات، شرکت در کنفرانس ها، طرح ها و حلقه های پژوهشی و سایر موارد.\n۴۰- راستگویی را به نقطه قوت خود تبدیل سازید. در صورتی که سوالی از شما پرسیده شود که جواب آن را نمی دانید، صادقانه بگویید که در حال حاضر حضور ذهن ندارم. به خاطر داشته باشید که اساتید در صورت شنیدن دروغ و یا اغراق، ذهنیت منفی پیدا می کنند.\n۴۱- نسبت به سوالاتی که از شما می شود، حالت تدافعی به خود نگرفته و ناراحت و دلخور نشوید. در برابر مواردی که فکر می کنید شما را در منگنه قرار داده اند از قبل به راه های فرار فکر کنید. از صحبت ها و سوالات نامعقول عصبانی نشوید!\n۴۲- اگر جواب سوالی را نمی دانستید اعتماد به نفس خود را از دست ندهید. گاهی اوقات خود سوال کنندگان جواب آن ها را نمی دانند. مهم اعتماد به نفس شما در برخورد با سوالات دشوار است.\n۴۳- آمادگی سوالات عجیب را داشته باشید و نگران نشوید. اساتید گاهی حس سیزده به دری می کنند و مثلا می‌پرسند: چرا اومدی اینجا؟ به نظرت سنت زیادی کم/زیاد نیست و… آرامشتان را حفظ کنید و با لبخندی متین، متناسب با استاد جواب ندهید/بدهید.\n۴۴- گاهی اوقات پیش می آید که نفرات قبلی کارشان طول می کشد بنابراین زمان مصاحبه شما به تاخیر می انجامد این باعث می شود که شما عصبی شوید برای جلوگیری از این مشکل همراه خود کتاب های کوچک که جملات کوتاه دارد با داستان های کوتاه بامزه دارد همراه ببرید.\n۴۵- اشتباهتان را بپذیرید. بی خودی بر خطایتان اصرار نکنید.\n۴۶- محترم باشید. این ربطی به جلسه مصاحبه ندارد. به طورکلی هیچ کس از تفاخر، آنهم از سوی دانشجو خوشش نمی آید و حق هم دارد. لکن فرق مصاحبه با سایر اوقات اینست که استاد تحقیر شده می‌تواند شما را رد کند چون هنوز جنبه ارتقا ندارید.\n۴۷- جدای از محتوای پاسخهای شما به سوالات، نحوه پاسخگویی مهم است. با اعتماد به نفس، مسلط، علاقه مند، مهربان، گرم، قوی و کمی با صدای بلند پاسخ دهید.\n۴۸- اگر تجارب عملی ارزشمندی دارید بیان نمایید.\n۴۹- حداقل ۳۰ دقیقه قبل از ساعت شروع مصاحبه در محل حضور داشته باشید. خلوت کردن با خداوند قبل از مصاحبه بسیار آرامش بخش است.\n۵۰- و نکته آخر اینکه عدم قبولی در مصاحبه دکتری، پایان راه شما نیست. از الان شروع کنید برای تقویت رزومه (نوشتن مقاله، کتاب، تدریس، مدرک زبان، شرکت در دوره های مختلف) که میتونید در این مورد از یک مشاور خبره کمک بگیرید…\nلینک مرتبط: زمان بندی و نحوه انتخاب رشته، مصاحبه دکتری و امتیازات آموزشی، پژوهشی و مدرک زبان\nرزرو نوبت مشاوره: ۰۹۳۸۴۵۵۶۱۹۳\nبرچسب ها: آمادگی مصاحبه دکتریاعلام نتایج کنکور دکتریانتخاب رشته دکتری یزدانتخاب رشته کنکور دکتریپایان نامه در مصاحبه دکتریتاثیر مکالمه زبان در مصاحبهتدوین رزومه مصاحبه دکتریتوصیه نامه دکتریفیلم آموزشی مصاحبه دکتریلایو اینستاگرام مصاحبه دکتریمدارک لازم برای مصاحبه دکتریمشاوره مصاحبه دکتریمصاحبه آزمون دکتری یزدمصاحبه کنکور دکتریمصاحبه کنکور دکتری یزد


شنبه, ۲۱ تیر ۱۳۹۹ ۱۲:۰۹\nعکس روز: بیست‌و‌پنجمین سالگرد کشتار سربرنیتسا در بوسنی و هرزگوین، امسال به‌دلیل شیوع کووید‌ـ۱۹ بوسنیایی‌ها نمی‌توانند در سالگرد کشتار بیش از ۸۰۰۰ مرد و پسر مسلمان بوسنیایی شرکت کنند.\n۲۵ سال از نسل‌کشی سربرنیتسا گذشت\nمردم بوسنی روز شنبه ۲۱ تیر، بیست‌و‌پنجمین سالگرد کشتار ۸۰۰۰ مرد و پسر بوسنیایی مسلمان در سربرنیتسا را برگزار کردند. این نسل‌کشی خشونت‌بارترین رویداد اروپا پس از جنگ جهانی دوم بوده است. خانواده‌های قربانیان کنار تابوت سبزرنگ ۹ قربانی که به‌تازگی شناسایی شده‌اند به سوگ ایستادند. این ۹ قربانی در گورستان نزدیک شهر، کنار ۶ هزار و ۶۴۳ قربانی دیگر این قتل‌عام دفن شدند. حدود هزار قربانی جنگ بوسنی، در فاصله سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵، همچنان مفقودند.\nمعترضان در مالی خواستار استعفای رییس‌جمهوری این کشورند\nدر پی بروز اعتراض‌های خشونت‌آمیز علیه رییس‌جمهوری مالی و بازداشت یکی از رهبران معترضان، گروه‌های اپوزیسیون این کشور از حامیانشان خواستند در خیابان‌ها بمانند.\nروز جمعه ۲۰ تیر، پلیس مالی برای متفرق کردن معترضان اقدام به شلیک گلوله و گاز اشک‌آور کرد. معترضان، که ساختمان پارلمان و تلویزیون ملی را اشغال کرده بودند، به‌دلیل ناتوانی رییس‌جمهوری در رفع مشکلات امنیتی و اقتصادی این کشور، خواستار کناره‌گیری او از قدرت‌اند.\nآمار ابتلای روزانه به کووید‌ـ۱۹ باز هم رکوردی جدید ثبت کرد\nسازمان بهداشت جهانی اعلام کرد در جدیدترین آمار ابتلای روزانه به کرونا، رکوردی دیگر ثبت شد. تعداد مبتلایان در سراسر جهان، با افزایش ۲۲۸ هزار نفر در یک شبانه‌روز، از مزر ۱۲/۵ میلیون نفر گذشت. براساس آمار رسمی، نزدیک به ۵۶۰ هزار نفر در جهان در اثر ابتلا به کووید‌ـ۱۹ جان باخته‌اند. با ادامه روند صعودی آمار ابتلا، بسیاری از کشورها قوانین قرنطینه را دوباره برقرار کرده‌اند.\nکرونا به کشورهای حوزه بالکان بازگشت\nکشورهای حوزه بالکان با اعمال مقررات سخت‌گیرانه قرنطینه، تصور می‌کردند کرونا را مهار کرده‌اند اما با تسهیل محدودیت‌ها، اکنون با موجی از موارد جدید ابتلا روبه‌رو شده‌اند. ازسرگیری محدودیت‌های قرنطینه‌ای در برخی کشورهای جنوب شرق اروپا اعتراض مردم را برانگیخته است. با اعلام بازگشت شرایط قرنطینه در صربستان، هزاران معترض صرب مقابل پارلمان و سایر شهرهای این کشور تجمع کردند و از مقام‌های مسئول خواستند به‌جای قرنطینه سراسری، روی اقدام‌های محلی تمرکز کنند.\nهزاران شهروند روسی در حمایت از فرماندار بازداشتی تظاهرات کردند\nاهالی شهر خاباروفسک روز شنبه ۲۱ تیر، در حمایت از فرماندار این منطقه به خیابان آمدند. سرگئی فورگل به اتهام برنامه‌ریزی قتل چند سرمایه‌دار و کارآفرین در سال ۲۰۰۵، بازداشت و برای برگزاری دادگاه، به مسکو برده شده است. او این اتهام‌ها را رد کرده است اما در صورت اثبات جرم، ممکن است با مجازات حبس ابد روبه‌رو شود.\nآمار جهانی ابتلا به کرونا از ۱۲/۵ میلیون نفر و شمار جان‌باختگان از ۵۵۹ هزار نفر گذشت\nجدیدترین آمار جهانی حاکی از آن است که شمار مبتلایان به کووید‌ـ۱۹ از ۱۲ میلیون و ۵۴۰ هزار نفر گذشت و نزدیک به ۵۶۰ هزار نفر از مبتلایان جان خود را از دست داده‌اند. از زمان شناسایی اولین موارد ابتلا در چین در دسامبر ۲۰۱۹، بیش از ۲۱۰ کشور و منطقه درگیر شیوع کرونا شده‌اند. آمریکا با بیش از ۳/۲ میلیون مبتلا و نزدیک به ۱۳۴ هزار مورد مرگ‌و‌میر در صدر کشورهای آسیب‌دیده از بحران همه‌گیری کرونا قرار دارد.\nبیل گیتس: داروهای کووید‌ـ۱۹ را به نیازمندان بدهید، نه به بالاترین قیمت پیشنهادی\nبیل گیتس، بنیان‌گذار شرکت مایکروسافت، روز شنبه ۲۱ تیر، در نشستی مجازی با محوریت کووید‌ـ۱۹، که انجمن بین‌المللی ایدز برگزار کرد، گفت داروها و واکسن کووید‌ـ۱۹ باید در دسترس کشورها و افرادی قرار گیرد که بیش از همه به آن نیازمندند، نه به بالاترین قیمت پیشنهادی و هشدار داد نگاه بازاری و منفعت‌طلبانه سبب می‌شود این همه‌گیری «طولانی‌تر، نامنصفانه‌تر و مرگبارتر» شود. بنیان‌گذار مایکروسافت در ادامه افزود ما به رهبرانی نیاز داریم که تصمیم‌های سخت در مورد توزیع دارو را برمبنای عدالت و انصاف بگیرند، نه عوامل تجاری و بازار.\nنماد موفقیت ویتنام در مهار همه‌گیری کرونا به خانه بازمی‌گردد\nوخیم‌ترین مورد ابتلا به کووید-۱۹ در ویتنام، خلبانی بریتانیایی که تا پای مرگ رفت، شنبه ۲۱ تیر از بیمارستان مرخص شد و به بریتانیا بازمی‌گردد. با بهبود استیون کامرون، خلبان شرکت هواپیمایی ویتنام، این کشور همچنان بدون هیچ مورد مرگ‌و‌میر و با ۳۷۰ مورد ابتلا، در میان کشورهایی است که با آزمایش متمرکز و قرنطینه سخت‌گیرانه، در مهار شیوع کرونا موفق بوده‌اند.\nتگزاس پس از وقفه پنج ماهه به‌دلیل شیوع کرونا، اعدام‌ها را از سر گرفت\nپس از وقفه پنج ماهه‌ای که به دلیل همه‌گیری کرونا ایجاد شد، اجرای مجازات مرگ در ایالت تگزاس آمریکا از سر گرفته شد. بیلی جو واردلو ۴۵ ساله شامگاه چهارشنبه ۱۸ تیر، با تزریق سم اعدام شد. او در ژوئن ۱۹۹۳، پیرمردی ۸۲ ساله را در منزلش به قتل رسانده بود. واردلو دومین نفری است که از زمان بازگشایی و آغاز فعالیت‌ها پس از بحران کرونا، در آمریکا اعدام شد. تگزاس در میان ایالت‌های آمریکا بیشتر شمار محکومان به اعدام را دارد.\nبازیکن راگبی کودکی را که از ساختمان شعله‌ور در آتش پرتاب شد توی هوا گرفت\nدر ایالت آریزونا، بازیکن سابق راگبی هنگام عبور از کنار ساختمانی که در شعله‌های آتش می‌سوخت، کودکی نوپا را که مادرش به بیرون پرتاب کرد توی هوا گرفت. این بازیکن ۲۸ ساله گفت در آن لحظه فکر نکرده، فقط به‌صورت غریزی واکنش نشان داده است. مادر ۳۰ ساله این کودک از آتش جان سالم به در نبرد.\nترامپ امیدها برای قرارداد جدید با چین را نقش بر آب کرد\nدونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، روز جمعه ۲۰ تیر، در مورد پیمان تجاری دو مرحله‌ای که انتظار می‌رفت با چین منعقد شود، گفت اکنون به این مساله فکر نمی‌کند و روابط بین دو کشور در نتیجه بحران شیوع جهانی کرونا، آسیب جدی دیده است. ترامپ ضمن انتقاد از عملکرد چین در مواجهه با شیوع کرونا، گفت: «آن‌ها می‌توانستند جلویش را بگیرند، جلویش را نگرفتند.»\nنایا ریورا، هنرپیشه و خواننده آمریکایی، در دریاچه غرق شد\nنایا ریورا، هنرپیشه و خواننده آمریکایی، همراه پسر چهار ساله‌اش به دریاچه لیک پیرو رفت و بعداز‌ظهر روز چهارشنبه ۱۸ تیر، پسرش تنها در قایق اجاره‌ای پیدا شد. پلیس عملیات جست‌و‌جوی گسترده‌ای را آغاز کرده اما هنوز اثری از این هنرپیشه ۳۳ ساله به دست نیامده است.\nاپوزیسیون هنگ‌کنگ زیر سایه قانون امنیتی چین، وارد گود انتخابات می‌شود\nگروه اپوزیسیون هنگ‌کنگ روز شنبه در سراسر این شهر باجه‌های رای‌گیری برای انتخاب نامزدهای دموکراسی‌خواه برپا کرد. قرار است این افراد در انتخابات شورای قانون‌گذاری که در سپتامبر سال جاری برگزار می‌شود شرکت کنند.\nانتخابات مقدماتی در حالی برگزار می‌شود که کمتر از دو هفته پیش، چین قانونی امنیتی را به هنگ‌کنگ تحمیل کرد و به‌موجب آن، هرگونه اقدامی که به جدایی‌طلبی، خرابکاری، تروریسم و همکاری با نیروهای بیگانه تعبیر شود می‌تواند مجازات حبس ابد در پی داشته باشد. یک فعال هنگ‌کنگی دموکراسی‌خواه می‌گوید: «انتخابات مقدماتی اولین فرصت است تا به پکن نشان دهیم هنگ‌کنگی‌ها هرگز مقابل چین سر خم نمی‌کنند.»\nانعام ۴۰ هزار دلاری پیشخدمتی که مدیرعامل نژادپرست را از رستوران بیرون کرد\nپیشخدمتی که مدیرعامل یک شرکت فناوری را به‌دلیل فحاشی نژادپرستانه از رستوران بیرون کرد از مردم حدود ۴۰ هزار دلار انعام گرفت. مایکل لافت‌هاوس، رییس یک شرکت فناوری در سیلیکون‌ولی، به خانواده‌ای چینی در رستورانی در کالیفرنیا فحاشی کرد و گفت: «ترامپ پدرتان را درمی‌آورد. گورتان را گم کنید!» در ویدیویی که از این اتفاق در فضای مجازی منتشر شد، پیشخدمت در دفاع از خانواده چان، این مرد را از رستوران بیرون کرد. مردم نیز برای تشکر و تشویق، مبلغی حدود ۴۰ هزار دلار را به‌صورت آنلاین جمع‌آوری و به این زن اهدا کردند.\nدیلوفوسور واقعی مهلک‌تر و عظیم‌تر از دایناسور پارک ژوراسیک بود\nنتایج پژوهشی جدید نشان داده است که دیلوفوسور عصر ژوراسیک‌ـ دایناسوری که در سال ۱۹۹۳، در فیلم پارک ژوراسیک بر پرده سینماها ظاهر شد‌ـ با آنچه در رسانه‌ها به تصویر کشیده شده است تفاوت بسیار دارد. در مقاله‌ای که در نشریه دیرین‌شناسی منتشر شده، آمده است این دایناسور عظیم‌ترین جانوری بود که در اوایل عصر ژوراسیک، حدود ۱۸۳ میلیون سال پیش، در آمریکای شمالی می‌زیست.\nویروس عامل کووید‌ـ۱۹ در انسان هزار برابر مسری‌تر است\nنتایج پژوهشی حاکی از آن است که سارس‌ـ‌کوو۲ احتمالا نتیجه ترکیب و تکامل تدریجی چند گونه ویروس کرونا در میزبان‌های گوناگون است. دانشمندان موسسه کریک فرانسیس بریتانیا به این نتیجه رسیده‌اند که عامل بیماری کووید‌ـ۱۹ احتمالا به‌مرور زمان در گونه‌های جانوری گوناگون تکامل پیدا کرده و به پیدایش ویروس فعلی منجر شده است. پیش‌تر، این فرضیه مطرح بود که این ویروس از خفاش به پانگولین و سپس، به انسان منتقل شده است. در فرضیه‌ای دیگر، احتمال انتقال مستقیم این ویروس از خفاش به انسان مطرح شده بود.\nدر اثر سیل و رانش زمین در نپال، ۲۳ نفر کشته و ده‌ها نفر ناپدید شدند\nباران‌های سیل‌آسا در غرب نپال، به سیلاب‌های ناگهانی و رانش زمین منجر شد که در نتیجه آن، دست‌کم ۲۳ نفر کشته و هزاران نفر آواره شدند. رانش زمین و سیل‌های ناگهانی در فصل بارندگی، در فاصله ماه‌های ژوئن تا سپتامبر، در مناطق کوهستانی نپال عادی و متداول است.\nواکسن کرونای شرکت آلمانی بیوتک تا دسامبر آماده می‌شود\nمدیر شرکت آلمانی بیوتک پیش‌بینی می‌کند واکسن کرونای تولید این شرکت تا پایان سال جاری میلادی، برای گرفتن تاییدیه نهادهای ناظر بخش درمان و سلامت آماده خواهد بود. پیش از کسب تاییدیه، چند صد میلیون دوز و تا پایان سال ۲۰۲۱، بیش از یک میلیارد دوز از این واکسن تولید خواهد شد.\nعکس از رویترز؛ اعتراض‌ها در لبنان پس انفجار بندر بیروت


یکشنبه 21 بهمن 1397 23:31\nبه گزارش آسمونی دودمان پهلوی آخرین دودمان پادشاهی (1304 شمسی تا 1357 شمسی) است که پس از برچینش دودمان قاجار، بر ایران پادشاهی کردند. پایان کار این دودمان مصادف با انقلاب 1357 بود که پس از 2500 سال حکومت پادشاهی سقوط کرد و به جمهوری اسلامی تبدیل شد.\nپایه‌گذار این سلسله رضا شاه بود که پس از خلع مقام وی پس از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، پسرش محمدرضا پهلوی به پادشاهی رسید. این دو نفر تنها پادشاهان این سلسله بودند که در مجموع 53 سال بر ایران حکم‌رانی کردند.\nبه گزارش آسمونی رضاخان میرپنج با کودتای سوم اسفند 1299 به قدرت رسید و وزیر جنگ شد و سیدضیاء نخست‌وزیر، سه ماه بعد، سیدضیاء برکنار شد و قوام نخست‌وزیر شد و رضاخان وزیر جنگ باقی‌ماند. بعدها وی به مقام رئیس‌الوزرایی رسید. رضاشاه پهلوی، شاه ایران از 1304 تا 1320 و بنیانگذار سلسلهٔ پهلوی بود.\nمحمدرضا پهلوی از 25 شهریور 1320 تا 22 بهمن 1357 شاه ایران بود. محمدرضا با کودتای 28 مرداد، قدرت مشروطهٔ پادشاهی را تحکیم کرد، با رویداد انقلاب ایران برکنار شد و واپسین رهبر نظام پادشاهی در ایران به‌شمار می‌آید.\nمحمدرضا شاه تا اواسط دهه 1970، با تکیه بر افزایش درآمدهای نفتی، برنامه‌هایی را برای پیشرفت کشورش و راهپیمایی به سوی «انقلاب سفید» آغاز کرد. عمده برنامه‌ها برای ایجاد زیرساخت‌های ایران انجام شد، طبقه متوسط جدید شروع به شکوفایی کرد و در کمتر از دو دهه ایران به عنوان مهم‌ترین قدرت اقتصادی و نظامی غیرقابل انکار خاورمیانه تبدیل شد، اما پیشرفت‌های اجتماعی و اقتصادی او مخالفان را به شدت تحریک کرد.\nبنا به کتاب «الاشت، زادگاه اعلیحضرت رضاشاه کبیر» از انتشارات وزارت فرهنگ و هنر پهلوی دوم نوشته هوشنگ پورکریم و ساده‌نویسی زیر نظر شورای نویسندگان مرکز انتشارات آموزشی که به مناسبت جشن فرهنگ و هنر در آبان ماه 1348 در تهران به چاپ رسید، اجداد رضا شاه قبل از مراد علی خان سلطان عبارتند از:\nدر صفحه 26 از کتاب «الاشت، زادگاه اعلیحضرت رضاشاه کبیر» دربارهٔ علت پسوند «پهلوان» در نام پدران رضاشاه پهلوی، با ارائه تصویری از کشتی محلی مازندران توضیح اینچنین آورده شده‌است: «در قدیم کسانی را پهلوان می‌نامیدند که شجاعت و رشادت داشتند و در کشتی پیروز می‌شدند. کسانی که هر سال در مراسم کشتی‌گیری پیروز می‌شدند، لقب پهلوان می‌گرفتند. مازندرانی‌ها و از جمله مردم دهکده‌های سوادکوه هر سال و در یک روز معین در جایی جمع می‌شدند و با بر پا کردن مراسم کشتی گرفتن، پهلوان خود را انتخاب می‌کردند. هنوز هم در سوادکوه چنین مراسمی برگزار می‌شود».\nبه گزارش آسمونی رضا شاه در سفرنامه مازندران اصالت خانوادگی خود را سوادکوه مازندران معرفی می‌کند. دو دستنویس منسوب به رضا شاه بر جای مانده که به سفرنامه مازندران و سفرنامه خوزستان موسوم است. سفرنامه مازندران در سال 1355 توسط مرکز پژوهش و نشر فرهنگ سیاسی پهلوی در تهران به چاپ رسیده‌است. رضا شاه پهلوی در سفرنامه مازندران، اصالت پدری و نیاکانی خود را به مازندران و سوادکوه رسانده و از آنجا با عناوین «مسقط الراس» و «خانه» و «وطن خود» و مرقد اسلاف و اجداد و نیاکانش یاد کرده‌است. اهمیت این منبع در آن است که چاپ اولش در سال 1305 توسط خود رضا شاه و چاپ دومش در دوران پهلوی دوم و با تأیید دربار و توسط یکی از مراکز درباری به چاپ رسیده و از این حیث منبع موثق می‌باشد.\nرضا پهلوی هفتمین پسر عباسعلی بیگ، یاور (سرگرد) در فوج سوادکوه، بود که از همسر چهارم او به نام «نوش آفرین» در 24 اسفند 1256 (خورشیدی) در آلاشت از توابع سوادکوه مازندران به دنیا آمد. پدرش چند روزی پس از به دنیا آمدن او درگذشت و مادرش با فرزند بیمار خود رضا راهی تهران شد. محمد رضا پهلوی در کتاب مأموریت برای وطنم اینچنین آورده‌است: «پدرم در سال 1256 در استان مازندران که نزدیک بحر خزر است، پا به عرصه وجود گذاشت. او بر خلاف پادشاهان قاجار که چنان‌که گفتم از نژاد ترک بودند، از خانواده‌ای اصیل ایرانی بود و پدر و جدش در ارتش ایران با سمت افسری خدمت کرده بودند. جد او در یکی از جنگ‌های ایران و افغانستان از خود شجاعت و رشادت مخصوصی نشان داده و پدرش فرماندهی هنگی را که در استان مازندران ساخلو داشت، عهده‌دار بود .»\nاو در سن 14 سالگی توسط صمصام (از ابواب جمعی علی‌اصغرخان امین‌السلطان صدراعظم)، یکی از بستگان خود وارد فوج سوادکوه و تابین (سرباز) شد. از خود وی نقل شده‌است که به هنگام ورود آن قدر خردسال بوده‌است که دیگران وی را سوار اسب می‌کرده‌اند.\nسال 1275 خورشیدی پس از کشته شدن ناصرالدین‌شاه قاجار، فوج سوادکوه برای نگاهبانی از سفارتخانه و مراکز دولتی به تهران فراخوانده شد. وی در دوران خدمت در قزاقخانه مدتی نگهبان سفارت آلمان در تهران بود. امضای تغییر شیفت روزانه وی هنوز در این محل نگهداری می‌شود. سپس به سرگروهبانی محافظین بانک استقراضی روسیه در مشهد و پس از چندی به وکیل‌باشی (گروهبان تا استوار) گروهان شصت تیر منصوب شد. در این دوره رضاخان به دلیل استفاده از یکی از معدود مسلسل‌های ماکسیم آن زمان، به «رضا ماکسیم» معروف شد. در سال 1288 خورشیدی، همراه با سواران بختیاری و ارامنه برای خواباندن شورش‌ها و قیام‌های محلی به زنجان و اردبیل اعزام شد و در جنگ با قوای ارشدالدوله از خود رشادت نشان داد. سپس با درجه یاوری (ستوانی) به فرماندهی دسته تیرانداز و در سال 1297 خورشیدی به فرماندهی آتریاد (تیپ) همدان منصوب شد.\nهمسرش چندی بعد درگذشت و او در سال 1295 با تاج‌الملوک آیرملو دختر یاور آیرملو ازدواج کرد که برای او چهار فرزند به نام‌های شمس پهلوی، محمدرضا پهلوی، اشرف پهلوی و علیرضا پهلوی به دنیا آورد. رضا از آن پس مدارج ترقی را با نشان دادن شجاعت و لیاقت نظامی خود طی کرد و به دریافت عنوان خانی، درجه افسری نایل آمد و به درجهٔ میرپنج در بریگاد قزاق رسید.\nدر پی گفتگوها و هماهنگی‌های انجام شده میان سید ضیاءالدین طباطبائی (مدیر روزنامه رعد) و رضاخان از یک سو و ژنرال آیرونساید با رضاخان از سوی دیگر، در روز سوم اسفند سال 1299، کودتایی نظامی ترتیب داده شد که پس از این کودتا او به تدریج به وزارت جنگ و ریاست‌الوزرایی و در نهایت پادشاهی رسید. با تشکیل مجلس مؤسسان در آبان 1304 سلطنت رضا شاه پهلوی رسمیت یافت. در این هنگام رضا شاه همسر دیگری به نام توران امیرسلیمانی اختیار کرد و از او صاحب یک فرزند به نام غلامرضا پهلوی شد. او پس از جدایی از ملکه توران، همسر دیگری به نام عصمت دولتشاهی اختیار کرد که چند فرزند برای او به دنیا آورد: عبدالرضا -احمدرضا - محمودرضا - فاطمه و حمیدرضا.\nرضا شاه 16 سال سلطنت کرد در این مدت تمام کوشش خود را برای خروج ایران از قرون وسطا و نظام جهل و تنگدستی حاکم کرد و عاقبت پس از اشغال کشور توسط قوای بیگانه در 3 شهریور 1320 ناچار به کناره‌گیری از سلطنت و ترک کشور شد و در سال 1323 در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی درگذشت.\nبه گزارش آسمونی پس از شدت گرفتن اعتراضات مردمی در کشور، شاه و همسرش ایران را در26 دی ماه 1357 ترک کردند.\nرهبران اسلامی، به ویژه روحانیون تبعیدی خمینی، توانستند این نارضایتی را با ایدئولوژی مرتبط با اصول اسلامی که خواستار سرنگونی شاه و بازگشت به سنت‌های اسلامی است، به نام انقلاب اسلامی، متمرکز کنند. رژیم پهلوی پس از قیام‌های گسترده در سال‌های 1356 و 1357 سقوط کرد. انقلاب اسلامی ساواک را نابود کرد و آن را با وزارت اطلاعات جایگزین کرد.\nمحمد رضا پس از ترک کشور به دنبال درمان پزشکی در مصر، مکزیک، ایالات متحده و پاناما بود و سرانجام در 5 مرداد 1359 زمانی که با خانواده‌اش در مصر بود به عنوان مهمان انور سادات در قاهره درگذشت. پس از مرگ او، پسرش شاهزاده رضا پهلوی به‌طور غیررسمی به عنوان ارث سلسله پهلوی ظاهر شد. رضا پهلوی و همسرش در ایالات متحده در پوتوماک، مریلند با سه دخترش زندگی می‌کنند.\nرضاشاه | حکومت | پهلوی | نظام | محمدرضا پهلوی | شاهنشاهی | شاه | رضاخان | فرح\nلیست قیمت خدمات کامپیوتری خدمات کامپیوتری چیست و چه زوایایی دارد؟ به گزارش آسمونی به طیف گسترده ای از خدمات...\nبیوگرافی علی نصیریان به گزارش آسمونی علی نصیریان (زادهٔ 15 بهمن 1313 در تهران)، بازیگر ، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر،...\nثبت نظر درباره «حکومت پهلوی و نظام شاهنشاهی از آغاز تا پایان»


تاریخ انتشار: ۰۱:۵۰ - ۲۷ دی ۱۳۹۳\n۰۱:۵۰ - ۲۷ دی ۱۳۹۳\nسیاسی‌کاری برخی دولتمردان در همایش اقتصادی صدای روزنامه حامی دولت را هم درآورد.\nبه گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، روزنامه آرمان درباره همایش اقتصاد ایران که هفته گذشته با حضور روحانی برگزار شد و به حرف‌های سیاسی گذشت، از قول محمدقلی یوسفی استاد اقتصاد دانشگاه علامه نوشت: اینکه هدف کنفرانس اقتصاد ایران از سوی مسئولین «همگرایی نظرات اقتصاددانان در مورد پیدا کردن راه‌حل برای مشکلات کشور» مطرح شد را می‌توان به‌عنوان یک هدف مثبت ارزیابی کرد. اما اینکه تا چه حد این اهداف ممکن است تحقق عملی یابند، تجربه نشان داده است که چنین چیزی امکانپذیر نیست. ضمن اینکه کنفرانس‌ها بیشتر جنبه سیاسی دارند و آنگونه که شاهد بودیم بعضا افرادی خاص و برخی از مسئولین اجرایی کشور در این کنفرانس حضور داشتند اما حضور اقتصاددانانی که کار اجرایی بر عهده ندارند، در چنین کنفرانسی خیلی کمرنگ بود.\nاستاد اقتصاد دانشگاه علامه خاطرنشان می‌کند: اعتقاد من بر این است که برخی از مسئولین در برخی موارد دچار اشتباه شدند، به طور مثال مشاور رئیس‌جمهور بیان کردند که رشد اقتصادی را اندازه‌گیری می‌کنیم و مشاهده نمی‌کنیم؛ این حرف بیشتر به طنز شبیه است تا واقعیت! چرا که اگر نتوانیم چیزی را مشاهده کنیم، چگونه می‌توان آن را اندازه‌گیری کرد. به هر حال رشد اقتصادی مبتنی بر علم معنی‌شناختی است و اینکه استنباط شود که رشد اقتصادی تخیلی و محرمانه است این‌ها جایگاهی در علم اقتصاد ندارد. باید در عمل مشخص شود که چه انتظاری از رشد اقتصادی می‌رود و حال این انتظارات تحقق یافته است یا خیر؟ یا اینکه بگوییم رشد اقتصادی صورت گرفته اما تبعات آن بعدا مشخص می‌شود.\nاین در حالی است که رشد اقتصادی خودش نتیجه و ثمره است؛ یعنی رشد اقتصادی ثمره ارتقای کارایی و بهره‌وری و سرمایه‌گذاری‌هاست. اما آمار‌ها در کشور نشان می‌دهد که هم بهره‌وری نیروی کار و هم سرمایه‌گذاری کاهش پیدا کرده، پس چگونه می‌توان گفت که رشد اقتصادی صورت گرفته است؟!\nروزنامه آرمان ، حامیان روحانی ، همایش اقتصادی ، حامیان دولت ، اقتصاد مقاومتی\nلینک کوتاه: snn.ir/001bEQ\nدولت اهمال می‌کند ۱۹ درصد ۸۰ درصد منابع را می‌بلعند\nتسخیر سفارت آمریکا اقدام بجایی بود\nهمایش اقتصادی "کرمان، غزه و مقاومت" در علوم پزشکی کرمان برگزار می‌شود\nبزرگ‌ترین همایش اقتصادی کشور با حضور رئیس جمهور آغاز به کار کرد\nاین خبر را به اشتراک بگذارید snn.ir/001bEQ\nsnn.ir/001bEQ کپی شد


خانه >> اخبار دانشجویی >> شماره تلفن سایت سنجش\nبازدید : ۲۳۸۸۸\nعموماً داوطلبانی که در یکی از مراحل آزمون های سراسری که توسط سنجش برگزار می‌شود دچار مشکل می‌شوند. جهت رفع مشکل خود به دنبال شماره تلفن سایت سنجش می گردند سوالات خود را به صورت حضوری بپرسند. سازمان سنجش عمومل پاسخ سوالات شما را به صورت تلفنی نمی دهد و سیستم پاسخگوی راه‌اندازی کرده است اما گاهی زمان کافی برای منتظر ماندن برای جواب از طرف سازمان سنجش را ندارید و یا اطلاعاتی کامل در دسترس برای ثبت نام وجود ندارد.\nاز همین‌رو سامانه صدای مشاور به شما این امکان را فراهم کرده که اگر در هر یک از مراحل ثبت نام آزمونهای سراسری و یا دریافت نتایج آزمون های سراسری و یا شرکت در تکمیل ظرفیت آزمون های سراسری و یا دریافت کارت ورود به جلسه آزمون های سراسری و غیره دچار مشکل شدید با یک تماس تلفنی مشکل خود را برطرف کنید.\nپس ما در این زمینه دچار مشکل شدید کافیست با شماره تلفن های 9099071613 از تلفن ثابت و بدون گرفتن کد و با شماره تلفن 99225595 از طریق موبایل همراه اول تماس حاصل فرمایید جهت دریافت اطلاعات در هر یک از موضوعات زیر عضو کانال تلگرام آن شوید\nجهت مشاوره تلفنی شماره تلفن سایت سنجش\nتلفن هاي مستقيم روابط عمومي- تهران :42163 - (021)\nمرکز تلفن ساختمان تهران :3 الي 88923950 - (021)\nتماس با سنجش از طریق مکاتبه\nاعتراضات و پيشنهادات و درخواست کارنامه\nاعتراضات داوطلبان (روابط عمومي)\nرفع نواقص (اشتباه در تنظيم فرم تقاضانامه ، نحوه تنظيم فرم انتخاب رشته ، اشتباه در وارد نمودن کد دفترچه سوالات آزمون سراسری سال 1384 ، اشتباه در وارد نمودن کد مربوط به رشته های بورسيه و شرايط خاص و همچنين کمبود مدارک برای تکميل پرونده ثبت نامی آزمون)\nآزمون سراسري مكاتبه رفع نقص\nآزمون‌سازي و روان‌سنجي\nرفع نقص آزمون تحصيلات تكميلي\nآزمون تحصيلات تكميلي مكاتبه رفع نقص\nمسايل مربوط به آزمون های آزمايشي\nبرای پيگيري نامه خود ميتوانيد با شماره تلفن هاي ذيل قسمت دبيرخانه سازمان سنجش تماس حاصل فرماييد: شماره تلفن هاي تهران: 3- 88923950\nبرگزاری دوباره امتحانات مجازی دانشگاه ها در زمان قطع شدن برق\nلیست سامانه های ثبت نام واحدهای جهاد دانشگاهی\nمهلت نقل و انتقال و مهمانی دانشگاه های علوم پزشکی 1400\nرفع مشکل میکروفن سیستم برای کلاس مجازی\nلیست شعبات مؤسسه آموزشی فرهنگی واله\nict gifts ir هدیه دانشجویان\nedu.iau.ac.ir سایت سامانه آموزشیار دانشگاه آزاد تمامی واحد ها\nثبت نام هدیه اینترنت دانشجویان ترم بهمن 99\nشماره تماس با واحد الکترونیکی دانشگاه آزاد\nکلمات کلیدی : شماره تلفن سایت سازمان سنجش شماره سایت سنجش تماس با سنجش از طریق مکاتبه شماره تلفن واحد پاسخگویی سازمان سنجش روزهای کاری سازمان سنجش سامانه پاسخگویی سازمان سنجش www.sanjesh.org


سکوت لمحه سرمدی | سکوت لمحه سرمدی\nخانه / دین پژوهی / سکوت لمحه سرمدی\n16 آوریل 0\nجستاري در كتاب« زمان و سرمديت؛ جستاري در فلسفه دين» اثر والتر ترنس استيس\nوالتر ترنس استيس(Walter Terence Stace) (1968- 1886)، فيلسوف آمريكايي – انگليسي كه پيش از اين چهار اثر فلسفه هگل (1924)، دين و نگرش نوين(1952)، عرفان و فلسفه(1961) و گزيده‌اي از مقالات(1966) از وي در دسترس خوانندگان فارسي‌زبان قرار داشته، در يكي از آخرين آثار دوره حيات خود با نام «زمان و سرمديت؛ جستاري در فلسفه دين» ( Time and Eternity ; An Essay in the Philosophy of Religion) با ارائه نظريه‌اي در باب كيفيت تجربه ديني (كه وي آن را «ماهيت بنيادين دين» مي‌داند) در پي آشتي معقول علم و دين و يا به عبارت ديگر، رفع تعارض ميان فلسفه طبيعت‌گرايانه و آموزه‌هاي ديني است.\nاستيس كه همانند بسياري از متفكران برجسته، دو دوره فكري را در ايام حيات علمي خود از سر گذرانده، در آغاز با التزام جدي به مباني تجربه‌گرايي، با ارائه آثاري نظير نظريه شناخت و وجود (1932) در كسوت فيلسوفي تجربه‌باور ظاهر مي‌شود لكن در ادوار پاياني عمر ، ضمن آشنايي با مباني عرفاني ، در پي آشتي عرفان و تجربه‌گرايي برآمد و با نگارش آثاري از قبيل عرفان و فلسفه، زمان و سرمديت و تعاليم عارفان (1960) دغدغه‌هاي فلسفي- عرفانيِ «استيس دوم» را رقم زد.\nاستيس در زمان و سرمديت مي‌كوشد، مبتني بر تقريري كه از ماهيت تجربه دينيِ پيام‌آوران اديان ارائه مي‌دهد، بدون آنكه به تعبير خود، سر سوزني از طبيعت‌گرايي عدول نمايد، تعارض فيصله‌ناپذيري كه پس از عصر نيوتون ميان علم و دين صورت بست را در حد مقدورات عقلي بشري به تفاهم بدل كند.\nزمان و سرمديت بر آن است كه دين در جستجوي امر نامتناهي دست‌نيافتني است، از اين رو ماهيتاً مقوله‌اي دست‌نايافتني و عطش التيام‌ناپذير آدمي به وجود مطلق است كه جز از رهگذر اضمحلال وجود متناهي در نامتناهي مطلق، طعم بهجت حقيقي را نخواهد چشيد. اما همين كه آدمي در جستجوي ادراك اين حقيقت ناپيداكران برمي‌آيد، خود را پيش روي انبوهي از خصايص متناقض‌نما كه به شدت به اصل «اجتماع و ارتفاع نقيضين» پهلو مي‌زند، مي‌بيند. گزاره‌هاي الهيات سلبي در اديان بزرگ، عمدتا متكفل تبيين ساحتي از وجود مطلق است كه در تناقض آشكار با توضيحات الهيات ثبوتي به سر مي‌برد.\nالهيات سلبي در نگاه استيس، ناظر به بخشي از گزاره‌هاي ديني است كه از فقدان صفتي در توصيف خداوند بهره مي‌جويد. عباراتي از قبيل: «لاوجود»، «لاشيء»، «تهيا»، «سكوت»، «ظلمت» و «حقيقت بي‌نام و صورت» كه در برخي از گزاره‌هاي ديني ناظر به توصيف خداوند است، ريشه در ساحت سلبي الهيات دارد. اين ويژگي گرچه عمدتا به نحو برجسته و كاملا مشهود در اديان شرق به‌ويژه اديان هند به چشم مي‌آيد لكن اديان غربي از قبيل يهوديت، مسيحيت و اسلام نيز با قاطعيتي كمتر از الهيات سلبي بهره مي‌برند. اما در اين ميان چگونه ممكن است خداوند در عين حال كه وجود مطلق و حقيقت بحت به شمار مي‌آيد، لاوجود و تهيا نيز دانسته شود و آيا اصولا برداشت سلبي از خداوند گاهي هم‌افق با الحاد نخواهد بود؟!\nاستيس در پاسخ به اين پرسش معتقد است: برداشت سلبي از ذات خداوند مادامي كه قرين گزاره‌هاي ثبوتي در اين‌باره نباشد، محتملا ناصواب است و هم‌افق با الحاد و عمدتا به بي‌كنشي و عزلت منفعلانه منجر مي‌شود. اما اين نبايد موجب شود تا از وجه سلبي الهيات صرف‌نظر كنيم. توصيف‌ناپذيري وحي در نگاه پيام‌آوران اديان و تبيين‌ناپذيري انكشاف ديني در منظر عارفان، همگي به معناي آن است كه در گزاره «خدا الف است» الف، هر محمولي كه باشد، از اين منظر (الهيات سلبي) گزاره مذكور را به گزارهاي كاذب بدل خواهد كرد. از اين رو، گزاره «خدا وجود دارد» نيز به اين اعتبار كاذب خواهد بود، چه آنكه در توصيف امري نامتناهي و توصيف‌گريز از محمولي كه ناظر به توصيف نظام طبيعي است بهره جسته است حال آنكه تجربه عارف، تجربة «از خدا» نيست تا در آن دو مؤلفه «عارف» و «معروف» كه از ملزومات شكل‌گيري فرآيند شناخت به شمار مي‌رود، حضور داشته باشد. بلكه در اين تجربه امكان انقسام و تجزي ميسر نيست و آنچه هست، خداست. بر اين اساس، تجربه، مترادف خدا خواهد بود و در عين حال توصيف‌ناپذير. اما اين توصيف‌ناپذيري دقيقا به چه معناست؟\nاعتقاد عمومي عمدتا بر آن است كه توصيف‌ناپذيري تجربه عرفاني به معناي آن است كه بازگويي اين تجربه در قالب كلمات براي كساني كه چنين تجربه‌اي را از سر نگذرانده‌اند عملا غيرممكن است، اما استيس در اين باره ديدگاه ديگري دارد؛ او معتقد است: راز‌آميزي خصيصه ذاتي الوهيت است. حقيقت الوهي اصالتاً فهم‌ناپذير است و اين امر به ميزان معرفت و ادراك عارف ارتباطي ندارد؛ اين تجربه براي خود عارف هم في‌نفسه مفهوم‌ناپذير است و اين مشكل را خود او بيش از هر كس ديگر احساس مي‌كند و اين امر ناشي از ماهيت عقل بشري است كه همواره بر اساس تمايز ميان فاعل شناسا و متعلق شناسايي عمل مي‌كند و حال آنكه در شهود عرفاني تمايز ميان ذهن و عين از ميان مي‌رود. به اين ترتيب، الهيات سلبي از رهگذر نفي انتساب هر محمولي در توصيف و تبيين حقيقت الوهي، در پي بيان اين معناست كه ادراك خداوند هيچگاه در قالب مفاهيم صورت نمي‌بندد. بر اين اساس، تنها گزينه‌اي كه در طريق معرفت الهي پيش روي آدمي باقي مي‌ماند، شهود يا همان تجربه عرفاني است.\nبر اساس اين مباني استيس نتيجه مي‌گيرد كه «دين، الهيات يا خداشناسي نيست» چه آنكه الهيات در واقع، تكاپوي عقل مفهوم‌ساز(conceptgenerating mind) براي فراچنگ آوردن تجربه عرفاني در بند تعبير و تفسير است. گوهر دين، ادراك امر نامتناهي است كه صرفاً از رهگذر تجربه ديني حاصل مي‌آيد و اين تجربه آن هنگام كه پيش روي عقل مفهوم‌انديش قرار مي‌گيرد، گزاره‌هاي الهيات سلبي را رقم مي‌زند. از اين رو، گزاره «خداوند لاشيء است» به معناي آن است كه خداوند در نزد عقل مفهوم‌انديش لاشيء است حال آنكه شهود عرفاني يقيناً چنين قضاوتي درباره خداوند نخواهد داشت.\nاما اينك وقت آن است تا از كيفت معنادهي گزاره‌هاي الهيات ثبوتي پرسش نماييم. اطلاق محمولاتي نظير محبت، رحمت، عدالت، قدرت، لطف و از همه مهم‌تر وجود به ساحت الوهي اتفاقي است كه در گزاره‌هاي الهيات ثبوتي روي مي‌دهد. تلقي استيس از اين گزاره‌ها مبين غيرحقيقي بودن آنهاست. او معتقد است: گزاره‌هاي ايجابي در الهيات اديان، گزاره‌هايي نمادين هستند و چنانچه حقيقي انگاشته شوند به گزاره‌هايي كاذب بدل خواهند شد و همواره تفسير حقيقي گزاره‌هاي ديني، مجالي براي حملات كوبنده و پيروزمندانه شكاكان فراهم مي‌آورد تا وجود تناقض و ناسازگاري دروني و مغايرت اين گزاره‌ها با امور واقع را به رخ دينداران بكشند. استيس بر آن است كه تنها راه مقابله با اقدامات شكاكان در اين حوزه، انتقال نبرد به عرصه تعبير و تفسير نمادين آموزه‌هاي ايجابي است.\nتناقضاتي از قبيل خيرخواهي خداوند و وجود شر در جهان، تغييرناپذيري حقيقت الوهي و فعاليت و حضور او در جهان، انسان‌وارگي و نامتشخص بودن او كه سرمايه‌هاي يك شكاك به شمار مي‌روند، همگي ناشي از تفسير حقيقي گزاره‌هاي ديني مرتبط با اين مضامين است. از اين رو استيس معتقد است: فهم ماهيت نمادين همه گزاره‌هاي الهيات ثبوتي مي‌تواند در مواجهه با شكاكان، راه حلي موفقيت‌آميز پيش پاي متكلمان قرار دهد.\nاما در اينجا مي‌توان پرسيد: اگر هر قضيه ايجابي درباره خداوند كاذب است، ديگر چه اهميتي دارد كه كدام قضيه كاذب را در اين‌باره به كار ببريم؟ به عبارت ديگر، ظاهراً ميان كاربست هيچ يك از قضاياي ايجابي ناظر به خداوند نمي‌بايست تفاوتي وجود داشته باشد. اما در عمل مي‌توان ملاحظه كرد كه ادبيات ديني، محمولات ويژه‌اي را شايسته انتساب به خداوند مي‌داند و به عنوان نمونه از انتساب صفاتي كه دالّ بر رذايل اخلاقي است، اجتناب مي‌ورزد. بنابراين، گويا برخي از نمادها تا حدودي رساتر از برخي ديگر شمرده مي‌شوند. اما چگونه يك گزاره كاذب مي‌تواند تا حدودي رسا باشد؟ در واقع، «رسايي» در اين عبارت به چه معناست؟\nرودولف اتو در اين باره معتقد است: نسبت ميان نماد و نمادينه، نسبت شباهت است. به اين معنا كه ممكن است برخي نمادها شباهت بيشتري با نمادينه داشته باشند و بر اين اساس رساتر باشند و برخي شباهتي كمتر و برخي نيز ممكن است هيچ شباهتي با نمادينه نداشته باشند و از اين رو نه تنها نارسا بلكه كاذب‌اند. اما استيس بر اساس مباني خود در باب مفهوم‌ناپذيري خداوند، بر آن است كه اين تفسير از «رسايي» در باره نمادپردازي ديني، تفسيري ناكارآمد است. او در عوض معتقد است: نمادهاي رساتر در حوزه نمادپردازي ديني، نمادهايي هستند كه از مراتب بالاتر هستي؛ يعني جايي كه خودشكوفايي خداوند(selfrealization of God) به نحوي كاملتر محقق شده است( نظير تجربه ديني عارفان) اخذ شده‌اند و در نقطه مقابل، نمادهايي كه از رسايي كمتر برخوردارند، از مراتب نازل‌تر هستي برگرفته شده‌اند. بر اين اساس، نسبت ميان نماد و نمادينه به جاي شباهت، «قرابت بيشتر يا كمتر به خودشكوفايي تامّ و تمام خدا» است.\nبه اين ترتيب، استيس معتقد است: در اين تفسير، همه انواع نمادپردازي ديني به هر روي واجد مرتبه‌اي از رسايي خواهند بود و از اين رو عبارت «كذب محض» قابل اطلاق به هيچ يك از اين انواع نيست. بر اين اساس، حتي بت‌پرستي را نيز نبايد يك نظام نمادپردازي دروغين و شيطاني قلمداد كرد بلكه بايد آن را در زمره مراحل ابتدايي تكامل دين به شمار آورد كه در آن، نارساترين نمادها بر ذات خداوند اطلاق شده است. به همين ترتيب، دليل اينكه چرا در توصيف خداوند، انتساب امور جسماني از نظر اخلاقي و وجودشناختي نارسا تلقي مي‌شود، آن است كه ذهن و امور غيرجسماني در مقايسه با ماده به خودشكوفايي تام و تمام خداوند نزديك‌تر است و بر اين اساس نمادپردازي مادي و جسماني واجد كمترين مراتب رسايي است.\nاما در اين ميان، ماهيت نمادين و استعاري گزاره‌هاي ايجابي نياز به توضيح دارد. در يك نمادپردازي معنادار، هر دو طرف نماد مي‌بايست در ذهن و نظام مفهومي كسي كه آن را به كار مي‌بندد، به نحوي و تا حدودي شناخته شده باشد و در صورتي كه يكي از طرفين (نماد و آنچه نمادينه مي‌شود) كاملا نامفهوم باشد، نمادپردازي معنادار نخواهد بود كه گاهي از آن به «استعاره محض» (mere metaphor) تعبير مي‌شود. در واقع، شرط يك نمادپردازي معنادار آن است كه قابليت ترجمه آن به زبان حقيقي وجود داشته باشد. اما ظاهرا در نمادپردازي ديني امكان اين ترجمه وجود ندارد، چه آنكه پيشتر بر آن شديم كه هيچ محمولي به نحو حقيقي قابل انتساب به خداوند نيست. بنابراين ترجمه يك گزاره نمادين در حوزه الهيات ثبوتي به يك گزاره حقيقي ناممكن خواهد بود. اما استيس در اينجا يادآور مي‌شود كه گزاره‌هاي نمادين درباره خداوند به هيچ روي حاكي از يك گزاره حقيقي نيست، بلكه اين گزاره نمايانگر خود حال و تجربه عرفاني است. به عبارت ديگر، در نمادپردازي ديني آنچه نمادينه مي‌شود، محمولي درباره خداوند نيست تا به اين واسطه در دام استعاره محض گرفتار آمده باشيم، بلكه نماد در اينگونه گزاره‌ها تصوير خداوند در دل عارف است كه در طي كشف و شهود عرفاني صورت مي‌بندد. در اين ميان نبايد از نظر دور داشت كه در نظرگاه استيس پيش‌فرض اثبات ناشده‌اي وجود دارد كه بيان مي‌كند: همه آدميان واجد رتبه‌اي از كشف و شهود ديني هستند، هرچند عارفان بيش از سايرين اين خصيصه را در خود عمق بخشيده‌اند. بنابراين، در نمادپردازي ديني نماد و نمادينه هر يك به نوعي معهود ذهن همه آدميان است و از اين رو، نمي‌توان آن را استعاره محض به شمار آورد.\nبه اين ترتيب، براي گزاره‌هاي ناظر به توصيف رابطه خدا با جهان نيز بايد معنايي نمادين قائل شويم تا از تناقضاتي كه در اين مسير پيش روي ما قرار دارد (نظير ربط حادث و قديم) اجتناب ورزيم. در توضيح اين رابطه استيس از دو نظامي كه در لمحه اشراق عرفاني با يكديگر تلاقي مي‌كنند سخن مي‌گويد. او معتقد است: تجربه ديني، لحظه‌اي است كه نظام طبيعي كه نظامي زماني است و نظام الهي كه نظامي سرمدي (بي‌زمان) است، با يكديگر تلاقي مي‌كنند. اين لمحه اشراق از آن رو كه به هر دو نظام منتسب است، اگر از درون نگريسته شود (يعني همانطور كه عارف آن را در لحظه اشراق مي‌نگرد) نامتناهي و سرمدي است و اگر از بيرون ملاحظه شود (چنانكه ديگران و حتي خود عارف هنگامي كه اين تجربه را از سر مي‌گذراند و به نظام طبيعي بازمي‌گردد، آن را ملاحظه مي‌كنند) لمحه‌اي زماني است.\nبه اين ترتيب، آگاهي عرفاني محض از آنجا كه صرفاً در درون موضع گرفته است، جهان را توهم محض، مايا (Maya) و پديدار مي‌انگارد و در نقطه مقابل، آگاهي طبيعي محض نيز منكر هرگونه امر قدسي و الوهي است و از اين رو به بيشه الحاد مي‌خزد.\nاما نظرگاه عارف از آنجا كه معطوف به هر دو نظام است، هنگامي كه در لمحه ناب تجربه قرار دارد، جهان را توهم محض مي‌بيند و هنگامي كه به جهان طبيعي بازمي‌گردد به رغم آنكه نظرگاه او طبيعتاً معطوف به نظام زماني است، اما خاطره و تاثير شگرف تجربه سرمديت همچنان با اوست. از اين رو، واقعيتي سايه‌وار را به جهان نسبت مي‌دهد. هر چه خاطره لمحه سرمدي در ذهن عارف عميق‌تر باشد، جهان در نظرگاه او توهم‌آميزتر خواهد بود و هر چه خاطره اين شهود رو به زوال گذارد، جهان واقعي‌تر به نظر خواهد آمد و از ماهيت موهومي آن كاسته مي‌شود. از اين رو، در گفتار عارفان تناقضاتي از اين دست به كرّات يافت مي‌شود. احوال و تجارب عارفان بيان‌ناپذير است و مادامي كه درباره آن سخني به ميان نيايد، خطاناپذير نيز به شمار مي‌رود، اما هنگامي كه اين تجارب در دستگاه عقل مفهوم‌انديش، تن به كسوت قضايا و مفاهيم منطقي مي‌دهد، حتي خود عارف نيز ممكن است مرتكب اشتباه و مغالطة واقع‌پنداري گزاره‌هايي كه اصولا ناظر به عالم واقع نيستند، گردد و چه بسا در پي تدارك ادله‌اي در جهت اثبات اين مغالطه برآيد. در نگاه استيس، اين دامي است كه همه جا بر سر راه آگاهي ديني پهن شده است. وي معتقد است: فيلسوفاني نظير زنون، پارمنيدس، افلاطون، اسپينوزا، برادلي و هگل و بسياري از ايده‌آليست‌ها كه هر يك به نوعي بر آموزه غيرواقعي بودن نظام طبيعي پاي مي‌فشردند و در پي احصاء دلايلي در جهت اثبات وقوع حقيقي اين امر بودند نيز بي‌خبر از ماهيت نمادين و عرفاني اين گزاره، گرفتار مغالطه‌ها و خطاهاي منطقي فراوان شده‌اند. حال آنكه اين گزاره در سپهر دين، فراتر از هر اثبات و ابطالي به سر مي‌برد.\nاما در باب معناي نمادين گزاره مورد بحث، استيس بر آن است كه در لحظه وقوع يك اشراق عرفاني هيچ چيز بيرون از لمحه سرمدي وجود ندارد و هيچ غيري در برابر آن قابل تصور نيست. از اين رو، در بطن اين لمحه ناكرانمند، نظام الهي يگانه واقعيت موجود و نظام طبيعي به كلي معدوم است. به اين ترتيب، غيرواقعي بودن در چنين گزاره‌هاي دالّ بر «بي‌ارزشي» است و گزارة «جهان غيرواقعي است» ناظر به يك حكم ارزشي درباره جهان و مبين آن است كه جهان «بي‌ابتهاج» يا «بي‌ارزش» است.\nبر اساس اين مباني، استيس ريشه همه تعارضات علم و دين و آبشخور همه اقسام شكاكيت را خلط و التباس ميان اين دو نظام وجودي مي‌داند كه شيوه راهگشا در جهت رفع اين تعارض، درك تفاوت ميان اين دو نظام وجودي است. به اين ترتيب، هم باور به يگانگي خدا و جهان (وحدت وجود) مي‌تواند در جاي خود باوري درست تلقي شود و هم قول به تمايز بنيادين او از ساير موجودات. اما نبايد از نظر دور داشت كه همه اين گزاره‌ها با استفاده از عبارات و مفاهيمي بيان مي‌شود كه خاص تبيين مفاهيم در نظام طبيعي است كه زبان تمايز، كثرت و «تفرقه‌انديشي» است. از اين رو، عادلانه‌ترين پاسخ به همه پرسش‌هاي الهياتي، سكوت و يا استعاره است و در ميان اين دو نيز دقيق‌ترين پاسخ، سكوت است؛ سكوتي كه عميق‌ترين بازتاب حضور خداوند است. استعاره نيز در اين ميان، بدون آنكه دالّ بر گزاره‌اي حقيقي درباره خداوند باشد، خاصيت تحريكي(evocative) دارد. به اين معنا كه شنونده را به منظور از سر گذراندن تجربه ديني و احوالات عرفاني عارف، ترغيب و تحريك مي‌كند و اين ميل را از سطوح زيرين آگاهي و يا حتي ناخودآگاه او به سطوح قشري و محسوس آگاهي منتقل مي‌كند؛ به نحوي كه او خود را متمايل به كسب تجربه عارف مي‌يابد. به همين دليل است كه عارفان به رغم آنكه معتقدند: تجربه آنان عميقاً تبيين‌ناپذير و ناگفتني است، اما با وجود اين تفصيلاً درباره آن سخن مي‌گويند.\nبر اساس آنچه تا كنون گفته آمد مي‌توان نتيجه گرفت كه كاركرد زبان ديني همانند زبان علمي به هيچ رو توصيفي و تبييني نيست بلكه اين زبان مشابه زبان زيبايي‌شناختي، ماهيت تحريكي و برانگيزانندگي دارد. عدم درك تفاوت ماهوي ميان اين دو زبان تاكنون منشاء وقوع بسياري از تعارضات ميان علم و دين بوده است و شكست‌هاي نه چندان اندك دين در اين عرصه، همگي از اينجا نشأت مي‌گيرد كه دين به مثابه امري كه ناظر به امور واقع در نظام طبيعي است در نظر گرفته مي‌شود. بر اين اساس، خدا و سرمديت و نظام سرمدي ارزش‌ها به نظام زماني تعلق ندارند بلكه همه اينها متعلَّق نظام سرمدي و الهي است.\nدر اينجا بايد توجه داشت كه لمحه الهي چنانچه از بيرون نگريسته شود، موقوف پاره‌اي علل و دلايل طبيعي است و مي‌تواند در قلمرو علم مورد بحث و بررسي قرار گيرد و اين امر در حقيقت سرريز شدن لمحه الهي در نظام طبيعت است. به همين دليل است كه امروزه روان‌شناسي زيست‌شناختي و رفتار‌گرا خود را در باب كشف علل زيست‌شناختي و رفتاري بروز تجربه ديني محق مي‌داند. اما از سوي ديگر چنانچه لمحه الهي از درون نگريسته شود، فراتر از همه روابط علي و زماني به نظر خواهد آمد و از اين حيث صرفا به ساحت دين تعلق دارد.\nبنابراين يك تبيين طبيعي چنانچه مطابق معيارهاي نظام طبيعي صورت‌بندي شده باشد، تبييني تام و تمام است و اين امر به هيچ رو، رادع و مانع تبيين‌هاي نظام سرمدي نيست. در عين حال دانشمندي كه مترصد ارائه تبييني در چارچوبه نظام طبيعي است چنانچه پاي خدايي رخنه‌پوش را در تبيين خود باز بگذارد( نظير كاري كه نيوتن در نظريه كيفيت گردش سيارات مرتكب) روشي غير عالمانه را در پيش گرفته است.\nبر اساس اين مباني، استيس معتقد است: هيچ استنتاجي در چارچوب مفاهيم نظام طبيعي هرگز نمي‌تواند مُثبِت امري در نظام سرمدي باشد و از اين رو، برآيند هيچ استدلالي، اثبات برهاني وجود خداوند نخواهد بود (گرچه شواهد ديگري در اثبات وجود او متصور است) و از سويي ديگر انكار وجود خداوند نيز از طريق هيچ استدلال منطقي قابل اثبات نيست و به عبارت ديگر، حقيقت ديني فارغ از ساحت نفي و اثبات به سر مي‌برد. اثبات نظام الهي در خود اين نظام مستور است. خدا در لمحه سرمدي مستور در روان هر انساني مشهود است، خواه خود شخص از اين امر مطلع باشد و خواه از آن آگاهي دقيقي نداشته باشد. از اين رو در هر استدلال الهياتي، مقدمه نهايي بايد يك شهود باشد و ساير مراحل استدلال از اين پس مي‌تواند مطابق با مفاهيم منطقي نظام طبيعي به سوي نتايج استدلال پيش رود، اما در اين ميان، شهود با هيچ استدلالي قابل نفي و اثبات نيست. در حقيقت، ماهيت دين نظير يك امر زيبايي شناختي، ناظر به يك تجربه است و نه مجموعه‌اي از باورها. البته نظام‌هاي اعتقادي كه از اين كشف و شهودهاي پايه نشأت مي‌گيرند تابع نظام منطقي و تحت هدايت عقل مفهوم‌انديش خواهند بود. از اين رو استيس هم آوا با فيلسوفاني نظير پاسكال و كانت، براهين اثبات وجود خداوند را اصالتا عقيم مي‌شمرد، گرچه دلايلي كه هر يك از اين افراد در اين باره برمي‌شمرند با يكديگر متفاوت است، اما همگي بر اين قول متفقند كه نظام الهي در تمايز تام با نظام طبيعي، فارغ از هر گونه نفي و اثبات به سر مي‌برد. البته استيس ضمن اعتراف به اين تمايز تام، امكان تلاقي اين دو نظام را در لمحه اشراق متصور مي‌داند، لكن در نگاه كانت، افتراقي ابدي ميان عالم بود و نمود وجود دارد و همين امر سبب شده است تا فيلسوفان پس از وي، جهان نومن(noumen) را به عنوان امري غير تجربي به كلي فراموش نمايند.\nبه هر روي، عقل راهي به كشف خاستگاه امر قدسي ندارد و بر اين اساس، خداوند يا از طريق تجربه ديني و از رهگذر ايمان شناخته مي‌شود و يا آنكه اصولا براي هميشه ناشناخته باقي مي‌ماند. آنچه عقل و نظام مفاهيم منطقي در اين باره مي‌تواند انجام دهد، صرفا تعبير، تفسير و انسجام‌بخشي به نتايج حاصل از يك تجربه ديني است. به همين ترتيب، اصل اجتماع و ارتفاع نقيضين كه بنياد استدلالات عقل مفوم‌انديش به شمار مي‌رود، در ساحت الهي بي‌معناست. امر غايي از تلائم و عدم تلائم با خود، سر باز مي‌زند، چه آنكه امري بسيط و تجزي‌ناپذير است. به عبارت ديگر، امر غايي نه منطقي است و نه غير منطقي، بلكه «نامنطقي» (alogical) است. برآيند حركت عقل به سوي ادراك اين حقيقت نامنطقي چيزي جز تناقضات منطقي و سردرگمي مفهومي نخواهد بود و اين ناشي از رازآميزي ماهوي حقيقت الهي است. بر اين اساس استيس معتقد است: همه جهد و تلاش‌هايي كه در جهت رفع اين تناقضات صورت مي‌بندد ناگزير محكوم به شكست است و هر گاه تناقضي در جايي رخنه‌پوشي شود، در جايي ديگر سر باز مي‌كند. نمونه برجسته چنين وصفي را مي‌توان در فلسفه ودانته، اسپينوزا، هگل و برادلي مورد بررسي قرار داد. در اين ميان راه حلي كه هگل در پيش گرفت، قابل توجه است. او دريافت كه قول به يكساني جهان و امر غايي و در عين حال پذيرش تمايز بنيادين آنها از يكديگر، تناقضات عديده‌اي به بار خواهد آورد. از اين رو در پي تاسيس منطقي جديد برآمد كه اصل بنيادين آن «وحدت اضداد» (identity of the opposites) است. او مي‌خواست از اين طريق از زير بار تناقضاتي كه اصل عدم امكان «اجتماع و ارتفاع نقيضين» بر دوش او مي‌گذاشت شانه خالي كند. اما اين منطق جديد نيز به اعتراف پيروان او تعارض ميان عرفان و منطق متعارف را پايان نبخشيد و عملا با شكست مواجه شد.\nبه اين ترتيب مي‌توان نتيجه گرفت: هر گاه آموزه‌اي عرفاني با يك نظام فلسفي مبتني بر عقل مفهوم‌انديش مواجهه يابد، دو راه بيشتر در پيش رو ندارد؛ يا بايد با پذيرش منطقي جديد(نظير منطق هگل) كه در آن وحدت اضداد پذيرفته مي‌شود، به سراغ بررسي اين آموزه رفت و يا آنكه بايد به فراروي امر غايي از ساحت فهم عقلاني اعتراف نمود و براي هميشه به منازعات ميان عرفان، منطق و علوم تجربي پايان داد. استيس در اين ميان، همانند بسياري از عارفان، شق دوم را برمي‌گزيند و بر آن است كه رازآميزي و فهم‌ناپذيري امر غايي، همواره مطلق و غلبه‌ناپذير باقي خواهند ماند.\n چاپ نخست اين اثر در بهار سال 1388 با ترجمه احمدرضا جليلي و از طريق انتشارات دانشگاه اديان و مذاهب عرضه شده است.\n اين كتاب نخستين بار در سال 1347 هـ‌ش به قلم حميد عنايت و توسط شركت سهامى كتابهاى جيبى به فارسى برگردانيده شده است.\n اين كتاب با ترجمه احمدرضا تجليلى در سال 1377 هـ‌ش توسط انتشارات حكمت به چاپ رسيده است.\n اين اثر را انتشارات سروش نخستين بار در سال 1358 هـ‌ش با ترجمه بهاء‌الدين خرمشاهى به زيور طبع آراسته است.\n در اين اثر ده مقاله در باب علم، فلسفه، ارزش و اخلاق با ترجمه عبدالحسين آذرنگ توسط انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى در سال 1371 هـ‌ش به چاپ رسيده است.\n فيلسوف و متكلم مشهور آلماني(1869-1937).\n ماهيت توهمي، فريبنده و غيرواقعي جهان در فلسفه‌هاي ديني هندوستان.\n عارف بزرگ اسلامي، محي‌الدين بن عربي نيز زيربناي ادراك حقيقت الوهي را پارادوكس «هو لا هو» مي‌داند و بر آن است كه خداوند نه تنها جامع ضدين بلكه عين ضدين است. او دريافتِ اين حقيقت را وراي طور عقل مي‌داند و معتقد است: واكنش عارفان در مواجهه با اين پارادوكسِ حقيقي، حيرتي ممدوح و مطلوب خواهد بود. در نظرگاه ابن‌عربي اين پارادوكس و حيرت، ناشي از عجز ما آدميان در شناخت امر غايي نيست بلكه واقعيتي وجودشناختي است كه در بطن هستي نهفته است. وي براين اساس، دستگاه منطق متعارف را در توصيف و تبيين امر غايي عاجز مي‌بيند، چه آنكه اصل عدم امكان «اجتماع و ارتفاع نقيضين» در اين عرصه نامعتبر خواهد بود. (نك: كاكايي، قاسم، وحدت وجود به روايت ابن عربي و مايستر اكهارت، تهران، هرمس،1381، صص450ـ394)\nاستیس، زمان و سرمدیت، تجربه دینی، بیان ناپذیری تجربه دینی


عضو هیئت رئیسه مجلس در توئیتی بر لزوم وحدت انتخاباتی نیروهای جبهه انقلاب تاکید کرد.\nعضو فراکسیون اهل سنت مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: ایران رنگین کمان ادیان و اقوام است که همه با وحدت و برادری کنار هم قرار گرفته اند.\nالیاس حضرتی با اشاره به مراسم افطاری اخیر رئیس‌جمهور، گفت: افراد از جناح‌های مختلف ضمن اشاره به مشکلات کشور و گلایه از برخی اقدامات دولت بر انتقال پیام وحدت سیاسیون به مردم تاکید کردند.\nباید برای تحقق وحدت سیاسی تلاش بیشتری کنیم\nعضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی : باید برای تحقق وحدت سیاسی و انسجام بین مسئولین تلاش بیشتری کنیم و اجازه نفوذ دشمنان را به صفوف خدمتگزاران نظام اسلامی ندهیم.\nنماینده لنجان در مجلس شورای اسلامی اظهار داشت:اگر با حفظ اتحاد و وحدت و نگاه عالمانه به منافع میان مدت و دراز مدت سال 98 را سپری کنیم نباید گفت که سال سختی را پیش رو داریم و به راحتی از مشکلات عبور می...\nعضو فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: نهادینه شدن کار تشکیلاتی و پرهیز از فرد گرایی و پاسخگو بودن افراد در برابر مردم موضوع مهمی است که با نهایی شدن طرح استانی شدن انتخابات توسط مجلس در سال 9...\nشیخوخیت در میان اصولگرایان تضعیف نشده است\nعضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس اعتقاد دارد شیخوخیت در میان اصولگرایان تضعیف نشده و هنوز هم دارای جایگاه تاثیری گذاری است.\nنقوی‌حسینی با اشاره به راهپیمایی روز ۲۲ بهمن تصریح کرد؛\nعضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس دهم اعتقاد دارد 22 بهمن سمبل جشن سالگرد پیروزی انقلاب است و حضور مردم در راهپیمایی 22 بهمن نشان دهنده پایداری و مقاومت در برابر سیاست های ظالمانه غربی ها است.\nعضو فراکسیون امید مجلس اعتقاد دارد حماسه نهم دیماه بخشی از حمایت مردمی و پشتوانه ملت از نظام اسلامی را به نمایش گذاشت.\nحماسه نهم دی یوم الله میثاق با ولایت و باطل السحر فتنه براندازی است\nعضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس اعتقاد دارد حماسه نهم دی یوم الله میثاق با ولایت و باطل السحر فتنه براندازی محسوب می شود.\nحماسه 9 دی سر دادن ندای وحدت بود\nعضو فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس اعتقاد دارد حماسه نهم دی‌ماه تعیین تکلیف اجتماعی آن دسته از افرادی بود که به نظام اسلامی ایران خیانت کردند.\nدر سایهِ به رخ کشیدن میراث ماندگار فرهنگی می‌توانیم وحدت ملی را به دست آوریم\nعضو کمیسیون فرهنگی مجلس به مشارکت مردم حول موضوعات ملی و تاثیر آن بر تعمیق وحدت و همبستگی اشاره کرد و افزود: در سایهِ به رخ کشیدن میراث ماندگار فرهنگی می‌توانیم وحدت ملی را به دست آورد و حفظ کرد.\nمسئولان نباید از تریبون‌های رسمی با یکدیگر صحبت کنند\nعضو کمیسیون شوراها و امور داخلی کشور گفت: مسئولان و یا شخصیت‌هایی که دارای چهره‌های شناخته شده هستند نباید از تریبون‌های رسمی با یکدیگر صحبت کنند.\nعلیجانی تشریح کرد:\nمسئولیت اجتماعی صاحبان تریبون در جامعه\nعضو شورای مرکزی فراکسیون امید گفت : در این بین هنرمندان و ورزشکاران و یا همان سلیبریتی‌ها و فعالان هنری از تریبون‌هایی برخوردارند که باید بدانند مسئولیت‌های اجتماعی دارند آنها باید هدایتگر فرهنگی جوان...\nهاشم زایی با انتقاد از ترویج ناامیدی تاکید کرد:\nدر نطق‌های مجلس و خطبه های نماز جمعه رنگی از امید دیده نمی شود\nنماینده مردم تهران گفت : امروز در نطق‌های میان دستور جلسه علنی مجلس شورای اسلامی تا خطبه‌های نماز جمعه و سایر تریبون‌ها رنگی از امید دیده نمی‌شود.\nحرکت به سمت شفافیت اعتماد مردم به دولت را تقویت می کند\nعضو فراکسیون امید مجلس افزود: مردم هر نماینده یا وزیری را که می بینند فکر می‌کنند که او به بیت المال دست اندازی داشته است. راهکار ترمیم این اعتماد حرکت به سمت شفافیت است. ما باید مسئولان خود را در اتا...\nوحدت جناح‌ها ودر کشور دشمن را از دست‌اندازی به منابع مایوس می‌کند\nشهریاری گفت: ما اگر در داخل کشور با یکدیگر متحد باشیم می توانیم در مقابل فشارها و تحریم های دشمن محکم بایستیم و دشمن را مایوس کنیم اما اگر در داخل به دنبال تفرقه و فرافکنی باشیم و مشکلات را بر گردن یک...\nوحدت و همدلی در داخل کشور اهداف آمریکا و اسرائیل را عقیم می کند\nنماینده مردم سبزوار در مجلس گفت: در شرایطی که آمریکا و اسراییل در منطقه و ایران تلاش می‌کنند اختلاف‌افکنی کنند باید با وحدت و همدلی اهداف شوم آنان را عقیم کنیم تا مایوس شوند این اتفاق نمی‌افتد مگر ان...