Пытанні – CMDF\nМы імкнемся быць як мага бліжэй да беларускіх партнёраў і таму ўвялі новую сістэму водгукаў, каб атрымліваць максімум зваротнай сувязі ад мясцовых супольнасцей. Сістэма водгукаў прадугледжвае сталыя і адкрытыя стасункі з Вамі па любых пытаннях дзейнасці Фонда.\nМы ўсведамляем, што нашыя працэдуры, магчыма, з’яўляюцца занадта доўгімі і бюракратычнымі, і таму мы паспрабавалі ўдасканаліць парадак разгляду праектных прапановаў. Мы заўсёды будзем рады пачуць ад Вас рэкамендацыі па далейшым удасканаленні нашай працы. Мы чакаем вашых ідэй і каментарыяў і гатовыя адказваць на іх.\nНіжэй мы даем адказы на найбольш пашыраныя пытанні (FAQ) — іх спіс увесь час папаўняецца. Калі вашае пытанне не ў спісе, калі ласка, скарыстайцеся формай ніжэй.\nШто такое CMDF?\nCMDF, або Фонд Развіцця Мясцовых Супольнасцей, аб’ядноўвае намаганні цэлага шэрагу міжнародных арганізацый з вялікім досведам працы з беларускімі арганізацыямі. Заснаваны напрыканцы 2009 года, Фонд падтрымлівае праекты грамадскіх арганізацый і ініцыятываў, накіраваныя на дасягненне пазітыўных сацыяльных зменаў у Беларусі. Адміністраванне CMDF ажыццяўляецца міжнароднай няўрадавай арганізацыяй Pact, Inc пры падтрымцы Агенцтва ЗША па міжнародным развіцці (USAID).\nЯкім чынам працуе Фонд?\nCMDF працуе праз вэб-партал, які атрымлівае і распаўсюджвае сваю інфармацыю ў рэжыме анлайн. Фонд таксама супрацоўнічае з шэрагам спецыялістаў у галіне арганізацыйнага развіцця, маніторынгу і ацэнкі, якія пастаянна знаходзяцца на тэрыторыі Беларусі.\nХто прымае рашэнне аб фінансаванні?\nРашэнне датычна падтрымкі канкрэтных праектаў прымаецца Радай Фонда, якая складаецца з прадстаўнікоў міжнародных няўрадавых арганізацый. Рада збіраецца на пасяджэнні штоквартальна. Пасля атрымання адказу заяўнікі могуць звярнуцца да супрацоўнікаў СMDF, каб атрымаць тлумачэнне, чаму заяўка была ўхвалена ці адхілена, а таксама пракансультавацца пра наступныя крокі.\nЦі існуе канчатковы тэрмін падачы заявак?\nКанчатковага тэрміну падачы праектных канцэпцый няма. Заяўкі прымаюцца на працягу ўсяго каляндарнага года.\nЦі можа арганізацыя падаць некалькі заявак на розныя тэмы?\nТак. Любы заяўнік мае права адначасова падаць некалькі праектных канцэпцый, а таксама звяртацца ў Фонд некалькі разоў з рознымі ідэямі. Разам з тым у кожнай арганізацыі павінна быць свая місія, свой мандат, свая ніша – гэта з’яўляецца адзнакай прафесіянальнага падыходу. Звароты, звязаныя з падтрымкай няпрофільнай дзейнасці, павінны ўтрымліваць сур’ёзнае абгрунтаванне таго, як прапанаваныя накірункі працы ўкладаюцца ў місію заяўніка і які для гэтага маецца патэнцыял.\nЯкі максімальны памер падтрымкі?\nМаксімальная сума фінансавання не павінна перавышаць 10,000 даляраў ЗША.\nНа якой мове трэба падаваць заяўку?\nКанцэпцыі праектаў і поўныя праектныя прапановы прымаюцца на любой з трох моваў: беларускай, рускай або англійскай.\nЦі трэба падаваць якія-небудзь рэкамендацыі ў дадатак да праектнай заяўкі?\nНе трэба падаваць ніякіх рэкамендацый.\nЯкія праекты не падтрымліваюцца Фондам CMDF?\nКанцэпцыі праектаў, якія не адпавядаюць місіі, бачанню і падыходам Фонда, не пераходзяць на этап падрыхтоўкі дэталёвых праектных дакументаў.\nФонд не разглядае звароты, пададзеныя ад імя або ў інтарэсах палітычных партый, рэлігійных арганізацый і СМІ. Фонд таксама не разглядае звароты, накіраваныя на ўдзел у выбарчых працэсах, вылучэнне кандыдатаў ці адкліканне дэпутатаў, а таксама на агітацыю ў інтарэсах канкрэтнай палітычнай групы або палітыка; экстрэмізм у любых праявах і дзейнасць, накіраваную на прапаганду гвалту, жорсткасці або распальванне варожасці паміж асобнымі сацыяльнымі, рэлігійнымі, расавымі, палітычнымі і іншымі групамі.\nУ дадатак да абмежаванняў датычна палітычных партый і СМІ, ёсць шэраг відаў дзейнасці, якія не атрымаюць падтрымку CMDF, калі яны будуць з’яўляцца адзінай або асноўнай складнікам дзейнасці праекта:\nАрганізацыя мерапрыемстваў за мяжой, уключна навучальных візітаў і працоўных сустрэчаў;\nПублікацыя ці пераклад кніг;\nСтварэнне фільмаў, аўдыё запісаў;\nПравядзенне даследаванняў і навуковая дзейнасць;\nАрганізацыя грамадскіх пратэстаў;\nНабыццё ці рэканструкцыя будынкаў ці іншай нерухомасці і/ці рэалізацыя інфраструктурных праектаў;\nДзейнасць клубаў паводле інтарэсаў, хобі;\nСпонсарская ці дабрачынная дзейнасць.\nОнлайн-праекты (за выняткам СМІ) не выключаюцца, але прыярытэтам CMDF з’яўляецца падтрымка актыўнасці мэтавай аўдыторыі па-за сецівам. Адпаведна Фонд чакае ад заяўнікоў дэманстрацыі наўпроставай узаемасувязі паміж онлайн дзейнасцю і ўцягненнем грамадзянаў у рэальныя, офлайн захады па дасягненні пазітыўных зменаў.\nЦі існуе неабходнасць даваць справаздачу перад Фондам, калі праект падтрыманы?\nТак. Фонд не з’яўляецца спонсарскай арганізацыяй і нясе адказнасць за сродкі, якія інвестуюцца ў развіццё грамадзянскай супольнасці Беларусі. Атрымальнікі нясуць адказнасць перад Фондам за дасягненне запланаваных вынікаў і мэтавае выкарыстанне сродкаў.


Не сакрэт, што анлайн-гульні сталі сапраўдным, паўнацэнным відам спорту ў апошнія гады. Паспрачацца з гэтым складана: у свеце даўно праводзяцца матчы па Dota або Counter Strike, а каманды, якія ўдзельнічаюць у найбольш вядомых элітных чемпонатах па дадзеных дысцыплінах, маюць магчымасць сарваць куш - выйграць мільён прызавыя сваёй гульнёй. Нядрэнна, ці праўда, зарабляеш ганарары, гуляючы?\nАле сутнасць не ў гэтым. Так ужо атрымалася, што чалавецтва любіць спорт з-за яго непрадказальнасці. Гэта своеасаблівая інтрыга: назіраць за тым, як змагаюцца каманды, як адбываецца супрацьстаянне, як выхоўваецца пераможны дух у працэсе гульні. Усё гэта, вядома ж, ёсць і ў анлайн-спорце. І нядзіўна, што нават вакол такіх нетрадыцыйных дысцыплін, як Counter Strike, напрыклад, з'явілася цэлая індустрыя новага тыпу, якая нагадвае букмекерскую кантору. Гэта Csgolounge.com. Як рабіць стаўкі на гэтым сайце, і пра тое, як наогул працуе сістэма беттинга на Counter Strike, мы распавядзем у дадзеным артыкуле.\nУ цэлым аб Counter Strike\nНапэўна шмат хто ведае такую гульню. Магчыма, хтосьці нават спаборнічаў з сябрамі ў тым, хто каго пераможа. Counter Strike 1.6 - гэта легендарная гульня, у якую гулялі і працягваюць гуляць мільёны людзей па ўсім свеце. Але стаўкі, якія робяць на Csgolounge, ставяцца не да гэтай версіі гульні, а да CS: Global Offensive. Спецыфіка яе некалькі іншая: тут элемент можа гуляць з тымі прадметамі, якія ёсць у яго ў наяўнасці, а не купляць іх у кожным раундзе (як гэта было ў мадыфікацыі 1.6). Такім чынам, каштоўнасцю можна назваць не толькі ўменне гуляць, як у папулярнай версіі, але і прадметы (пераважна - зброя), якім валодае гулец. Толькі дзякуючы такой сістэме развіцця гульцоў і можна арганізаваць падобную букмекерскую кантору. Калі хто не ведае, як рабіць стаўкі на Csgolounge, адказваем: «валютай» тут лічаць гульнявыя прадметы, якія ацэньваюцца ў рэальных далярах.\nНапрыклад, пісталет пэўнай мадыфікацыі будзе каштаваць 2,17 $, тады як снайперская вінтоўка - 6.97 $.\nСтаўка ў дадзенай сістэме робіцца вельмі проста. Праўда, да таго як рабіць стаўкі на Csgolounge, трэба будзе стварыць рахунак. Зрабіць гэта лёгка: як і ўсюды, вы павінны запоўніць палі кантактнай інфармацыяй, пацвердзіць адрас электроннай пошты і іншыя дадзеныя. Стварэнне акаўнта - гэта таксама важна. Паколькі ў дадзеным артыкуле мы пішам пра Csgolounge.com і як ставіць стаўкі на дадзеным сайце, працэс рэгістрацыі таксама трэба згадаць (хоць гэта і без таго відавочна).\nВа ўнутраным інтэрфейсе сэрвісу, калі мы хочам зрабіць стаўку, перш за ўсё трэба, вядома ж, вызначыцца з матчам. У адпаведнай ўкладцы можна знайсці спіс гульнявых матчаў, з якімі можна папрацаваць. Як і ў букмекерскіх канторах, тут таксама паказваюць каэфіцыенты выйгрышу кожнай каманды. Чым мацней гульцы, тым больш адсотак. Абярэм які-небудзь матч і пры гэтым паставім на адну з каманд.\nУ меню здзяйснення стаўкі (калі нават вы не ведаеце, як рабіць стаўкі на Csgolounge, усё роўна разбярэцеся, паколькі гэта інтуітыўна зразумела) вы пабачыце свой інвентар. У акне будуць адлюстраваны ўсе прадметы, якія знаходзяцца ў вас у наяўнасці. Памятаеце: выбіраць можна не больш за 4 рэчаў. Акрамя таго, не зрабіўшы стаўку, але жадаючы забраць зброю, вы можаце вярнуць свой прадмет. Праўда, не варта спадзявацца на тое, што вам вернуць зброя з вашай жа імянны налепкай - хутчэй за ўсё, гэта будзе іншая рэч таго ж выгляду. Яшчэ важна: паказчык выйгрышу адлюстраваны ў графе Value, і, зразумела, чым ён вышэй - тым ніжэй працэнты каманды на перамогу.\nКаб даць свае рэчы, трэба спачатку выбраць каманду, затым зброю, затым дачакацца паведамлення: Your offer is ready, - пасля чаго трэба проста пацвердзіць здзяйсненне абмену. Такім чынам, рэч будзе застаўлена, і ўсё што трэба - гэта чакаць самой гульні. Фактычна, на гэтым этапе вы ўжо будзеце ведаць, як рабіць стаўкі на Csgolounge на свае любімыя каманды.\nПасля таго як ваша стаўка выйграе (калі гэта здараецца), убачыць выйгранае можна ў My Items. Тут для таго, каб атрымаць свае прадметы назад, неабходна запытаць вяртанне (Request Returns). Пасля неабходна проста пацвердзіць паказанае дзеянне.\nНаогул, варта не забываць, што сэрвіс Csgolounge.com - гэта тая ж букмекерская кантора. Тут вы рызыкуеце страціць прадметы, за якія аддалі рэальныя грошы. Таму, перш чым вы выпрацуеце нейкую стратэгію выйгрышаў, рэкамендуем трэніравацца на больш дробных стаўках.\nБиткоин: як атрымаць адрас на "Вэбмані"?\nPlusnovost.com: водгукі. Выплачвае Ці рэсурс грошы\nЯндэкс Грошы: як карыстацца, як папаўняць рахунак і як зняць грошы з яндэкс кашалька.\nАпытальнік "Глобал Тэст Маркет": водгукі і варыянты атрымання грошай\nАкцёры "Паміж небам і зямлёй". Фота акцёраў турэцкага серыяла "Паміж небам і зямлёй"\nСамыя страшныя катаванні і прагрэс у галіне гуманізму\nКалі лепш за зачаць дзяцей і як да гэтага падрыхтавацца?\nПіруэт - гэта паварот цела вакол сваёй восі. Прамое і пераноснае значэнне слова.\n15 дзіўных спосабаў выкарыстання аўсянкі\nЯкі напаўняльнік для кацінага туалета лепш: выбар з трох альтэрнатыў\n"Неомид 440": водгукі, інструкцыя


Гайнрых фон Кляйст, Землятрус у Чылі - Васіль Сёмуха - Літаратура.org\nЛітаратура.org » Старажытня » Гайнрых фон Кляйст, Землятрус у Чылі\nУ Сант-Яга, сталіцы каралеўства Чылі, у час вялікага землятрусу 1647-а года, калі загінулі многія тысячы людзей, адзін малады абвінавачаны ў злачынстве і ўвязьнены іспанец на імя Гераніма Ругера якраз стаяў каля пілястры ў турме з намерам павесіцца. Дон Энрыка Астэрон, з найвялікшых магутаў горада, прыкладна з год да таго адставіў яго са свайго двара, дзе той служыў настаўнікам, за тое, што быў у пяшчотнай палюбоўнасці з доннай Хазэфай, адзінай гаспадаровай дачкой. Састарэламу дону пасля таго, як ён настойліва засцярог дачку, па тайным даручэнні і праз подлае дасачэнне ганарлівым сынком пра ўсё было данесена, і раз’ятрыла таго да такой меры, што ён з ходу затачыў яе ў кармэліцкі кляштар Нашых Любасных Жонаў. Дзякуючы шчаслівай нагодзе Гераніма ўспасобіўся-такі там нанава зладзіць стасункі і аднае дамоўленай начы зрабіць кляштарны сад сцэнай свайго поўнага шчасця. А ўжо акурат на свята Цела Гасподняга ўрачыстая працэсія любасных жонаў, за якою следавалі навіцыянткі, якраз і сталася пачаткам, калі няшчасная Хазэфа пад фінальныя акорды званоў упала на прыступкі катэдрала ў родавых схватках. Гэтае здарэнне набыло надзвычайнага розгаласу; юную грэшніцу, без аглядкі на яе стан, адразу ж запраторылі ў турму, і як толькі яна падвялася з радзільнага ложка, ёй, ужо на загад арцыбіскупа, быў учынены найстражэйшы працэс. Горад прававаў пра гэты скандал з такой горкай злосцю, а языкі так востра сціналіся нават вакол самаго кляштара, дзе ўсё гэта закалацілася, што ані просьба сям’і Астэрона, ані нават ужо жаданне самой абатысы, якая дабразычыла юнай дзяўчыне за яе ранейшыя беспахібныя паводзіны, не змаглі паслабіць суровасці, якое вымагаў кляштарны закон. Усё, што магло адбыцца, павінна было адбыцца мусова -- смерць на вогнішчы, на якую яна была вырачана: толькі дзякуючы вялікаму абурэнню матронаў і дзеўнаў Сант-Яга, і пасля інтэрвенцыі ўладаў у асобе віцэ-караля вогнішча было літасціва заменена на галавасеку. Ужо на вуліцах, па якіх меўся рухацца пакаральны поезд, пачалося арэндаванне вокнаў, ужо пачалося абладжванне дахаў на дамах, і пабожныя цнатліўкі-дочкі горада пачалі запрашаць сябровак, каб у вялікім спектаклі, якім абстаўлялася боская кара, тыя пабралі ўдзелу сваёй сястрынскай прысутнасцю. Гераніма, які тымчасам таксама быў замкнуты ў турму, даведаўшыся пра такі пачварны паварот лёсу, ледзь быў розумам не даўся. Марныя былі яго подумкі пра ратунак: усюды, куды ні заносілі яго крылы рызыкоўна-вытанчанай фантазіі, ён натыкаўся на засаўкі і муры, а спроба падпілаваць краты на акне павяла за сабою, як што ён быў выкрыты, яшчэ шчыльнейшае ўвязьненне. Ён кленчыў перад абразом святое Маці Боскай, ухапіўшыся за цяпер, бадай што, адзіна магчымы ратунак, які мог бы дацца ў рукі, і маліўся, маліўся з усё большай і большай жарсцю. Але дзень, якога ён так баяўся, настаў, а з ім у грудзі прыйшла і ўпэўненасць у поўнай безнадзейнасці становішча. Адгучалі званы, пад якія Хазэфу дастаўлялі на месца пакарання, і роспач апанавала яго душу. Жыццё здалося яму марнай убогасцю, і ён рашыў аддацца смерці з дапамогай вяроўкі, пасланай яму чыстым выпадкам. Ён якраз стаяў, як ужо сказана, каля пілястры, мацуючы да прыладжанай на гзымсе жалезнай клямры вяроўку, якая мелася вырваць яго з гэтага жалю вартага, гаротнага свету; аж раптам амаль ці не цэлы горад з грукатам, як калі б абрушылася нябеснае скляпенне, здрыгануўся, пахаваўшы ўсё, што дыхала жыццём, пад сваімі руінамі. Гераніма Ругера скамянеў ад жудасці; і адразу, як калі б яго свядомасць была растурзана ўшчэнт, ён, каб не ўпасці, ухапіўся за пілястру, на якой быў мерыўся памерці. Пад нагамі ў яго закалыхалася, сцены турмы пабеглі трэшчынамі, увесь будынак пахіліўся, вось-вось гатовы абваліцца на вуліцу, і толькі другі будынак насупраць, які прыняў на сябе павольнае падзенне ўжо нахіленага, затрымаў яго, нейкім сваім выступам не даўшы падзенню завяршыцца поўным завалам. Увесь у трымценні, валасы дыбарам, калені, гатовыя вось-вось падкасіцца, Гераніма неяк выкаўзнуўся па-над перакошанай падлогай вонкі, да праломіны, якую ўтварыла сутыкненне двух дамоў ў пярэдняй сцяне турмы. Ледзь толькі ён апынуўся на волі, як уся, ужо засыпаная вуліца, ад другога ўздрыгу зямлі абрушылася цалкам. Не разумеючы, як яму ўратавацца ў гэтым суцэльным хаосе знішчэння, Гераніма кінуўся з месіва друзу і бэлек упрочкі, да бліжэйшай гарадское брамы, тымчасам як смерць з усіх бакоў падступалася да яго. Тут рухнуў яшчэ адзін дом, і яго пагнала, асыпаючы абломкамі і друзам, у бакавую вуліцу; а там ужо з усіх франтонаў пралізваліся языкі полымя, бліскаючы ў густых хмарах дыму і пары, і пагнала яго, поўнага жудасці, на другую вуліцу; а там ужо, паднятая ў сваiх берагах разбушаваная рака Мапоча рынулася на яго, падхапіла і з клакатаннем павалакла на трэцюю вуліцу. А там -- то груды целаў забітых, то знекуль з-пад абломкаў яшчэ чуецца нечы голас, то згары з палаючага даху людскі лямант, то вось зноў жа там людзі і жывёлы змагаюцца з хвалямі, а тое ж во – нейкі адважны рызыкант спрабуе дапамагчы ратавацца, а там – яшчэ адзін нейкі такі, бледны як смерць, моўчкі малітоўна ўзносіць дрыготкія рукі ўгору да неба. Дабраўшыся да брамы і падняўшыся на пагорак, патойбоч ракі, Гераніма амаль непрытомна апусціўся долу. Недзе з добрых чвэрцьгадзіны ён праляжаў у поўным атлуменні, пакуль нарэшце зноў не ачуўся і -- горад за плячыма – прыўзняўся з зямлі, ні душой ні целам не адчуваючы і не ведаючы, што яму рабіць у гэткім стане, і толькі невыказная мілата агарнула яго, калі заходні вецер, з мора, абвеяў зноў вернутае яму жыццё, і яго вочы пачалі блукаць ва ўсе бакі над расквітнелымі абсягамі Сант-Яга. Толькі натоўпы перапалоханых, бязрадных людзей, напаўсюль як вокам скінуць, скрухай сціскалі яго сэрца; ён не разумеў, што магло прывесці сюды яго і іх, і толькі, як што ён абярнуўся і ўбачыў за сабою спляжаны горад, успомніў той страшны перажыты ім момант. Ён схіліўся так нізка, што дакрануўся ілбом да зямлі, дзякуючы Богу за цудатворнае выратаванне; і тут адразу, як калі б адно жахлівае ўражанне, заселае ў ягонай душы, выціснула з яе ўсе астатнія, ён заплакаў ад шчаснай радасці, што яго мілае жыццё, багатае сваімі самымі разнастайнымі праявамі, усё яшчэ ўмілажальвае яго. Пасля, убачыўшы на сваім пальцы пярсцёнак, адразу ўспомніў Хазэфу, а разам з ёю і сваю турму, званы, пачутыя ім там, і той момант, які папярэднічаў абвалу. Глыбокая скруха зноў асела ў ягоных грудзях; малітва пачала схіляць да каяння, і вусцішнай здалася яму існасць, якая валадарыць там, у пазахмар’і. Ён змяшаўся з людам, які паўсюль, заклапочаны ратаваннем маёмасці, валіў з брамаў, і нясмела рашыўся распытацца пра Астэронаву дачку і ці тое праўда, што пакаранне яе смерцю адбылося; але ніхто не даў яму талковай даведкі. Адна жанчына, якая, сагнуўшыся ледзь не да зямлі, валакла на сабе неверагодны цяжар хатняга барахла і дваіх дзяцей ля грудзей, сказала, праходзячы міма, што нібыта яна на жывыя вочы бачыла, што так, што ёй адцялі галаву. Гераніма абярнуўся; і як што ён, прыкінуўшы ўсё па часе, нават сам не мог сумнявацца ў яе пакаранні, прысеў у бязлюдным гайку і напоўніцу аддаўся свайму болю. Хацелася,-- а няхай жа разбуральная сіла прыроды зноў абрынецца на яго. Ён не разумеў, чаму смерці, якое так шукала яго збалелая душа, а ў тыя імгненні, калі яна з усіх бакоў, здавалася, дабрахоць была ратавальнай, ён пазбег яе. І ён цвёрда намерыўся больш не вагацца, хай цяпер нават дубы з карэннем павыварочвае і абрыне на яго ўсю сілу голля. Толькі ўжо выплакаўшыся, калі ў яго ад самых гарачых слёз, здавалася, зноў зацеплілася нейкая надзея, ён устаў і бязмэтна пачаў блукаць па мясцовасці. Падымаўся на кожны пагорак, дзе збіраліся людзі; на ўсіх дарогах, дзе рака яшчэ кіравала ўцёкамі, ён сустракаў іх; дзе толькі калыхаўся ветрам хоць які цень жаночай вопраткі, туды і неслі яго дрыжачыя ногі: але нідзе ані звання любаснай Астэронавай дачкі. Сонца, а з ім і ягоная слабая надзея ўжо зноў хіліліся да закату, калі ён падышоў да краю скалы, адкуль яму адкрылася шырокая, малалюдная даліна. Ён абмінаў, яшчэ нерашуча, як і павінен быў рабіць, асобныя групы людзей, і ўжо хацеў быў зноў вярнуцца, калі раптам каля ручая, які бег па лагчыне, згледзеў маладую жанчыну, якая абмывала ў ім дзіця. І сэрца зайшлося ў грудзях, калі ўбачыў: ён саскочыў, поўны спадзявання, з камення і ўсклікнуў: “О Маці Божая, о Святая!” – і пазнаў Хазэфу, калі яна, пачуўшы шолах, баязліва азірнулася. З якой душэўнай пяшчотай яны абняліся, зубожаныя, уратаваныя нябесным цудам! Хазэфа, у сваёй пакутніцкай дарозе да смерці, была зусім ужо блізенька да лобнага месца, калі раптоўны грукат і развал будынкаў разнёс і рассеяў усю карную працэсію. Яе першыя поўныя жудасці крокі памкнулі яе да бліжэйшай брамы; але здаровая развага тут жа спыніла, і яна павярнулася, каб хутчэй бегчы да кляштара, дзе заставаўся яе маленькі бездапаможны хлопчык. Яна застала увесь кляштар ужо ў полымі, і абатыса, якая ў тыя хвіліны, што павінны былі стацца грэшніцы апошнімі, мелася спраўляць свае клопаты пра груднічка, таксама лямантавала, стоячы каля варот, благаючы дапамогі, каб уратаваць дзіцятка. Хазэфа бясстрашна кінулася праз дым, які валіў ёй насустрач, у амаль ужо з усіх бакоў ахоплены разбурэннем будынак, і адразу, нібыта ўсе нябесныя анёлы асланялі яе, цалюткая, зноў выбегла з партала. Яна ўжо была, бадай, гатовая ўпасці на рукі абатысы, якая ўсё яшчэ, рукі над галавою, благала да неба, як тут якраз тая і амаль усе жанчыны з кляштара былі бязлітасна раздушаны абваленым франтонам дома. Хазэфа ў жудасці ад гэтага жахлівага відовішча задрыжала, падалася назад, адхіснулася; яна яшчэ толькі паспела закрыць абатысе вочы, і пабегла, без памяці ад страху, з дарагім дзіцяткам, зноў падараваным ёй небам, вырываючыся з кіпцяў непазбежнай пагібелі. І паспела ўжо колькі там адбегчыся, як натыкнулася на труп арцыбіскупа, выцягнуты з-пад руінаў катэдральнага сабора. Палац віцэ-караля рухнуў, трыбунал, у якім ёй абвяшчалі вырак, абняты полымем, а на месцы, дзе стаяў яе родны дом, бушавала вада, завалакаючыся барвовай выпарынай. Хазэфа сабрала ўсю сваю моц, каб стрымацца. Яна пераходзіла з сваім здабытым скарбам з вуліцы на вуліцу, гонячы з грудзей жальбу, уся да нясцерпу напятая, і была ўжо зусім блізка да брамы, калі апынулася перад руінамі турмы, у якой таміўся Гераніма. Убачыўшы гэта, яна здрыганулася, і, амаль беспрытомную, яе павяло прысесці ў нейкім закутку; але ў гэты момант штуршок скалануў і абрушыў дом за ёю; патрасенне, якое было ўжо крыху паслабла, цяпер ад новага жаху зноў захлынула яе з падвоенай сілай; яна пацалавала дзіця, намаглася стрымаць на вачах слёзы і, ужо больш не звяртаючы ніякай увагі на жудасныя шалы стыхіі, што віравалі вакол яе, дабралася да гарадское брамы. Апынуўшыся на волі, яна хутка зразумела, што не кожны, хто жыў у разбураным доме, мусова павінен быў быць завалены ў ім. На раздарожжы яна спынілася і счакала, бо тое ж, можа, хто-нехта-каторы яшчэ, апрача маленькага Філіпа, які быў наймілейшы ў свеце, ці не акажа сябе ёй на вочы. Ніхто сябе не аказаў, і яна пайшла далей, людскі тлум гусцеў, яна зноў раз-поразу азіралася, зноў марна чакала; і ішла, знебываючыся слязьмі, у зацішную, прыцененую пініямі даліну, каб душэўна падзякаваць сваёй душы, ад якое яна, як ёй здавалася, якраз сама ж і ўцякала; і знайшла яго тут, таго любаснага, у даліне, і шчаснасць здабыла, як калі б даліна была ёй дарункам неба і зямлі. Пра ўсё гэта яна цяпер расказала Гераніма, і, як што ўжо закончыла сваю аповесць, паднесла яму хлопчыка пацалаваць. – Гераніма прыняў яго і з невыказнай бацькоўскай радасцю аблашчыў сваё чада бясконцымі пяшчотамі, затуляючы яму раток, бо дзіця заплакала, убачыўшы чужое аблічча. А тым часам нагарнулася дабрашчасная ноч, поўная цудоўнага, мяккага водару, такая срабрыста-блішчастая і ціхая, якою такою можа мроіць толькі паэт. Паўсюль у лагчыне, уздоўж крынічнага ручая, у бляску месяца людзей-а-людзей!-- яны слалі сабе пасцелі з імху ды лісця, каб пасля такога пакутлівага дня адпачыць і супакоіцца. І як што гаротнікі ўсё яшчэ енчылі і бедавалі: гэты па знішчаным доме, той – па жонцы і дзіцяці, трэці – па ўсім страчаным, дык Гераніма і Хазефа адасобіліся ў больш глухое кустоўе, каб нікога не засмучаць самотным енкам сваіх душаў. Яны знайшлі разгалістае гранатавае дрэва, галіны якога, увешаныя пахучымі пладамі, шчодра духмянілі наўшыркі вакол; і салоўка цёхкаў у кароне сваю любаюрлівую песню. Тут Гераніма і апусціўся пад камлём на зямлю, Хазэфа з ім, Філіп на каленях у Хазэфы, сядзелі яны, ахінуўшыся плашчом, і спачывалі. Над імі прасціралася цяністае з рассыпанымі прасветлінамі голле, а месяц ужо зноў прыбляк на ранішняй зары перш чым яны заснулі. Бо гаманілі да бясконцасці, пра кляштарны сад, і пра вязьніцы, і пра тое, што ператрывалі адно за адное, і як яны былі кранутыя тым, колькі пакутлівай нэндзы на свеце павінны яшчэ адбыць, каб дастацца да шчасця! Яны рашылі, што, калі суймецца зямля ад штуршкоў, пойдуць у Ля-Кансэпсьён, дзе ў Хазэфы жыла верная сяброўка, ад якой спадзявалася атрымаць невялікую пазыку, на якую яны адплывуць у Гішпанію, дзе жыла Геранімава мацярынская радня, і там завершаць дабрадатнае жыццё. І з гэтым, нацалаваўшыся, заснулі.\nКалі яны прачнуліся, сонца ўжо высока стаяла ў небе, і яны заўважылі паблізу шмат сем’яў, якія каля вогнішчаў нешта там, што маглі, спраўлялі сабе на сняданак. Гераніма таксама падумаў, што б там такога наеднага сабраць сваім, калі нейкі малады добра апранены чалавек, з дзіцем на руках, падышоў да Хазэфы і сціпла папытаўся: цi не магла б яна гэтаму беднаму кацянятку, чыя мама там пад дрэвам ляжыць параненая, цыцы даць? Хазэфа крыху сумелася, пазнаўшы ў ім аднаго свайго знаёмага; але як што ён, няправільна зразумеўшы яе збянтэжанасць, сказаў далей: “Ну, хоць на некалькі хвілінак, донна Хазэфа, гэтае дзіця з той самай гадзіны, якая зрабіла ўсіх нас няшчаснымі, божае расінкі на язычок не мела”; а яна сказала: “Я прамаўчала з іншай прычыны, дон Фернанда; гэтым страшным часам ніхто не адмовіцца падзяліцца тым, што ён яшчэ мае”; і ўзяла чужое дзіцятка, перадаўшы сваё на рукі бацьку, і прыклала да грудзей. Дон Фернанда быў вельмі ўдзячны за гэтую даброць і спытаўся: ці не хацелі б яны з ім далучыцца да невялікай іхняй кампаніі, дзе акурат цяпер каля агню збіраецца сціплы сняданак? Хазэфа адказала, што ёй прыемна прыняць такое запрашэнне і, як што і Гераніма не меў чым запярэчыць, паследавала за ім, да ягонай сям’і, дзе з сардэчнай шчырасцю іх сустрэлі дзве швагеркі дона Фернанда, якіх яны ведалі як вельмі дастойных юных дам. Донна Эльвіра, жонка дона Фернанда, якая, цяжка параненая ў ногі, ляжала на зямлі, вельмі прыветліва папрасіла Хазэфу, убачыўшы каля яе грудзей свайго апатуленага хлопчыка, прысесці да сябе. І дон Пэдра, яе свёкар, паранены ў плячо, замілавана кіўнуў ёй галавою. – У грудзях у Гераніма і Хазэфы варухнуліся дзіўнага кшталту думкі. Калі яны бачылі, з якой даверлівасцю і далікатнасцю з імі абыходзяцца, дык не ведалі, што тыя мелі думаць пра мінулае, пра галгофу, пра турму, пра званы; інакш бо ці не саснілі яны ўсё гэта? Здавалася нават, што гасцінныя запрашальцы, з часу страшэннага ўдару стыхіі, які так уразіў іх, разам з тым і памірыў і спрыязніў усіх. У сваіх згадках яны не маглі пайсці далей, як толькі вяртацца да таго моманту. Бадай што, толькі донна Элізабэт, якая са сваёй прыяцелькай была запрошана на ўчарашнюю ранішнюю імпрэзу, але таго запрашэння не прыняла, часта давала спачын сваім замроеным позіркам на Хазэфе; аднак любое ўпамінанне пра якое-колечы новае жахлівае няшчасце, вяртала яе амаль уцеклую ад цяперашняга стану душу назад, да ўчарашняга. Расказвалі, як горад адразу пасля першага наймацнейшага ўструсу напоўніўся жанчынамі, якія скідалі і гінулі на вачах у мужчын; як манахі, з распяццямі ў руках, бегалі і крычалі: канец свету! канец свету!, як адной варце, якой на загад віцэ-караля ачысціць кірху, было адказана: ніякага віцэ-караля Чылі больш няма! І -- што віцэ-кароль у такія страшэнныя хвіліны павінен быў бы дазволіць ставіць шыбеніцы, каб спыніць марадзёрства; і як адзін невінаваты, выратаваны абвалам будынка, неразважліва быў затрыманы і адразу пакараны горлам. Донна Эльвіра, ранамі якое шмат пераймалася Хазэфа, якраз тады, калі найбольш ажыўлена кіпела гаворка, скарысталася нагодай спытацца ў яе: як ёй абышлося ў гэты страхотлівы дзень? І як што Хазэфа, са шчымлівым сэрцам, падала ёй некаторыя асноўныя падрабязнасці з таго, ёй было суцяшэннем убачыць у вачах дамы набеглыя слёзы; донна Эльвіра схапіла яе за руку, паціснула і намякнула ёй, каб памаўчала. Хазэфа адчула сябе як сярод шчаслівых. З пачуццём, якое яна не магла прыглушыць, назвала прабеглы дзень, хай сабе ён і прынёс свету вялікае гора, дабрадзейным, якога такога яшчэ ні разу неба ёй не спасылала. І гэтае дзейства, здавалася, менавіта ў тыя жудасныя хвіліны, калі ўсе на зямлі даброці людскія адыходзяць у нівеч, і ўся прырода пагражае абярнуцца ў пыл, а сам чалавечы дух, як прыгожая кветка, – наадварот, распускаецца. На палях, як сягала вока, тлуміліся людзі самых розных станаў: князі і жабракі, матроны і сялянкі, дзяржаўныя чыноўнікі і падзёншчыкі, кляштарныя мніхі і кляштарныя мнішкі; узаемныя спачуванні, з усіх бакоў ласкавая дапамога тым, што каму для захавання жыцця наразілася выратаваць, ахвочая падтрымка, нібыта агульнае няшчасце і ўсё, што яго ўнікла, магло з’яднаць у адну сям’ю. Замест пустой балбатні, на якую звычайна свет за чайнымі сталамі мае ўдосталь усякай сыравіны, цяпер расказвалі прыклады неверагодных учынкаў. Людзі, якія звычайна ў кампаніях мала чаго значылі, цяпер выяўлялі ў сабе веліч рымлянаў, маса прыкладаў бясстрашнасці, радаснай пагарды да небяспекі, самаадданасці і боскай ахвярнасці, неўтаймавальнай гатовасці да дабравольнага сыходу з жыцця, нібыта яно падобнае да нікчэмнага майна, якое можна прыдбаць нанава сваёй далейшай рупнасцю. Так, як што не было аднаго, для каго не адбылося б у гэты дзень чагосьці кранальнага, альбо хто б сам у гэты дзень самохаць не ўчыніў нічога высакародна годнаснага, дык боль быў у грудзях у кожнага чалавека перамешаны з такой салодкай ахвотай хацімай душы, што, як яна лічыла, не паддавалася выяўленню, ці тое сума агульнай дабрашчаснасці не павялічылася з аднаго боку настолькі ж сама, наколькі яна з другога боку паменшылася. Гераніма пасля таго, як яны абое ад гэтых маўклівых назіранняў стаміліся, ўзяў Хазэфу пад руку і з невыказна цёплай пяшчотай павёў яе ў засень дрэў гранатавага гаю. Ён сказаў ёй, што пры такой настраёвасці ў людскіх помыслах і перамене адносінаў сваё рашэнне адплыць у Еўропу ён адмяняе; што перад віцэ-каралём заўсёды паказваў сябе памяркоўна, а ў разе, калі той яшчэ жывы, адважыўся б і ўкленчыць, што мае надзею (пры гэтым ён пацалаваў яе) застацца з ёю ў Чылі. Хазэфа адказала, што такія подумкі набягалі і ёй на мыслі; што і яна, калі толькі яе бацька ацалеў, больш не вагацьмецца памірыцца з ім; але што яна, замест каб кленчыць, лепш выправілася б у Ля-Кансэпсьён, а ўжо адтуль пісьмова параіла б зладзіць прымірэнчы акт з віцэ-каралём, бо там у кожным разе гэта было б у партовым горадзе, а на лепшае, калі б той акт набыў яшчэ і спрыяльны паварот, можна было б лёгка зноў вярнуцца ў Сант-Яга. Пасля кароткай развагі, Гераніма ухваліў разумнасць такой меры, ён яшчэ крыху павадзіў яе па лясных сцежках, перабіраючы ў думках самыя светлыя моманты будучыні, і вярнуўся з ёю да кампаніі.\nТымчасам настала і полудне, душэўныя настроі ў атойбішчы ўцекачоў ужо, бадай што, крыху палагаднелі, бо штуршкі землятрусу паслабіліся, а тут яшчэ і разышлася погаласка, што ў дамініканскай кірсе, адзінай, пашкадаванай землярусам, мае быць адслужана ўрачыстая імша, на якой кляштарныя прэлаты асабіста ўзнясуць падзякаванне небу і малітву за аслону ад будучых пошасцяў. Люд ужо паўсюдна ўзбурыўся і спешна патокамі сцякаўся з усіх бакоў у горад. У кампаніі дона Фернанда паўстала пытанне, ці не ўзяць таксама і ім ўдзелу ў гэтых урачыстасцях, ці не далучыцца да агульнай плыні? Донна Элізабэт з доляй заклапочанасці ўзгадала, якая нягода спадобіла ўчора кірху; і як што такія падзякавальныя фэсты могуць ладзіцца і паўторна, бо то ж бо небяспека ўжо збольш-меншага мінулася і што, як па ўсім адчуваецца, якраз таму і ўдзел у набажэнстве, з тым большай пэўнасцю спакойна мог бы быць адкладзены на пазней. Хазэфа сказала, адразу жвава ўстаючы, што яе прагнае жаданне схіліць у пыл сваё аблічча перад Госпадам Садзецелем ніколі не ўспрынялося б з большай жарсцю, чым акурат цяпер, калі Ён выяўляе такую неверагодную і высакародную веліч сваёй улады. Донна Эльвіра ахвотна далучылася да Хазэфінага меркавання. Яна настояла, каб усё-такі ж адбыць імшу, і заклікала дона Фернанда ўзначаліць прысутную суполку, на што ўсе, і донна Элізабэт таксама, згадзіліся і ўсталі. Як што, аднак, апошняя, узбуджана дыхаючы на поўныя грудзі, прыглядалася да спешлівых збораў на адыход з нейкім марудлівым ваганнем і на пытанне: чаго ж вам бракуе? адказала, што не ведае, чаго, але, ведаеце, нейкае трывожнае прадчуванне як бы засцерагае! Яна супакоіла донну Эльвіру, і папрасіла яе застацца з ёю і з іх хворым бацькам. Хазэфа сказала: “Дык Вы, мабыць, узялі б, донна Элізабэт, у мяне гэта мілае дзіцятка, якое, як Вы бачыце, так добра асвоілася са мною”. -- “З вялікай радасцю”, адказала донна Элізабэт і паспрабавала ўзяць дзіця, але як што тое ад нягодаў, якія перапалі яму, жаласна заплакала і ні ў якім разе на гэта не згаджалася, Хазэфа з усмешкай сказала, што хоча толькі яго патрымаць, і далікатненька зноў яго пацалавала. На гэта дон Фернанда, якому вельмі спадабалася гожасць і хараство яе паводзінаў, падаў ёй руку; Гераніма, які трымаў маленькага Філіпа, вёў донну Канстанцу; астатнія, што далучыліся да кампаніі, рушылі следам; і ў такім парадку іхні цуг выправіўся ў горад. Яны прайшлі заледзьве нейкіх пяцьдзесят крокаў, як пачуўся голас донны Элізабэт, якая тымчасам пошаптам горача перамаўлялася з доннай Эльвірай: “Дон Фернанда!”, і ўсе ўбачылі, як яна неспакойна, мала не подбегам паспяшалася за працэсіяй. Дон Фернанда спыніўся і абярнуўся; пачакаў яе, не выпускаючы рукі Хазэфы, і спытаўся, бо тое ж яна, падобна, чакаючы, што ён памкнецца насустрач, спынілася на пэўнай адлегласці: чаго яна хацела? Донна Элізабэт наблізілася да яго, хоць, як здавалася, з доляй прыкрасці, і шапнула яму, але так, каб гэтага не магла пачуць Хазэфа, некалькі слоў на вуха. “Ну, і...? – спытаўся дон Фернанда, -- якое ж няшчасце з гэтага можа паўстаць?” Донна Элізабэт з перакошаным тварам далей нішкам шыкала на вуха. Дону Фернанда набег на твар румянец неадабрэння; ён адказаў: “Было б няблага! Донна Эльвіра магла б супакоіцца”; і павёў сваю даму далей. – Калі яны прыйшлі ў дамініканскую кірху, там ужо гучала ўзнёслая арганная музыка і калыхаўся вялікі людскі тлум. Гэтая сціжма вылівалася шырока за парталы на плошчу перад храмам, а на хорах, на сценах карціны ў рамах, хлопчыкі, яны пераміналіся і ў нецярплівым чаканні мялі ў руках шапачкі. З усіх люстраў лілося святло, пілястры з наступленнем прысмеркаў пачалі адкідваць таямнічыя цені, вялікая вітражная ружа з каляровага шкла на заднім плане храма палала, не раўнуючы як сама вячэрняя зара, якая і асвятляла тую вітражную ружу, і над усім гэтым зборам запанавала ціша, бо арган акурат аціх, а ў людзей як бы не магло нарадзіцца ў грудзях ані гуку. Ніколі яшчэ ў хрысціянскім храме не ўзносілася да неба такое полымя жарсці, як гэтага разу ў дамініканскім саборы ў Сант-Яга; і ніводныя чалавечыя грудзі не дадавалі ў яго больш цёплага жару, як Геранімавы і Хазэфіныя грудзі! Урачыстае святкаванне пачалося з казані, якую ўчыніў на акрасу свята адзін з старэйшых харыстаў саборнай катэдры. Ён пачаў адразу з хваласлоўя, ушанавання і падзякавання, высока да неба узносячы трапятлівыя, шырока раскрыленыя ў харальнай адзежыне рукі, якія сведчылі, што яшчэ былі людзі ў гэтым зруйнаваным куточку свету, здольныя благаць угору да Бога. Ён апісаў, што з дапушчэння Усемагутнага тут адбылося; што нябесны суд не можа быць больш вусцішным за гэты; і калі ён назваў учарашні землятрус, паказваючы на расколіну, якая спасцігла сцяну сабора, шчырым прадвесцем гэтага суду, жах скалануў усё людства. Пасля ён перайшоў, у плыні пастарскага красамоўства, да маральнай псоты горада; брыдкая немарасць, якой такой другой не бачылі ні Садома ні Гамора, і -- кара ўсім за яе; і толькі бясконца доўгай цярплівасці Бога заўдзячаецца ён, што яны тут не цалкам вынішчаны з улоння зямлі. І падобна кінжалу раскроіла спакутаваныя сэрцы абаіх нашых няшчасных бедалагаў не так сама казань, як тое, што харысту акурат цяпер наразілася ўпамянуць злачыннае блюзнерства, якое было ўчынена ў садзе кляштара кармэлітак; а шаноўлю, якую яно набыло ў свеце, назваў богазневажальнай, і, у адным з поўных праклёнаў адхіленняў ад тэмы, пра душы злачынцаў, літаральна абвясціў гэта продажам душы ўсім князям пекла! Донна Канстанца войкнула, тузаючы Гераніма за рукаў: “Дон Фернанда!”. Але ён адказаў заўпарціста і таямніча, калі толькі сказанае можна спалучыць у адным тоне: “Памаўчыце, донна, нават зрэнкам не варухніце, а цяпер зрабіце так, быццам вы млееце ў непрытомнасці -- пасля гэтага мы пакінем храм.” Але яшчэ перш чым донна Канстанца паспела заўжыць гэтага дзейснага ратавальнага сродку, пачуўся нечы голас, перапыняючы тым самым харыставую казань: “Схамянецеся, грамадзяне Сант-Яга, адкаснецеся, гэтыя агуднікі Бога сярод нас!” І калі другі спалоханы голас, вакол якога тут жа ўтварылася шырокае кола вусцішнай моўчы, спытаўся: “Дзе?”-- “Тут!” – вымкнуўся нехта трэці, і тузануў, поўны багавейнай асуды, Хазэфу за валасы, аж тая з сынам дона Фернанда на руках напэўна ўпала б, калі б юнак не ўтрымаў яе. “Вы ў сваім розуме?-- усклікнуў ён і падхапіў Хазэфу рукою, -- я – дон Фернанда Ормэз, сын каменданта горада, якога вы ўсе ведаеце.” – “Дон Фернанда Ормэз” – усклікнуў адзін шавец, што стаяў непадалёк, які сваім часам спраўляў абутак Хазэфе і ведаў яе, прынамсі, не горш за яе маленькія ножкі. “Хто бацька гэтага дзіцяці?” – звярнуўся ён з дзёрзкай нахабнасцю да дачкі Астэрона. Дон Фернанда збялеў ад гэтага пытання. Ён знясмелена паглядзеў спярша на Гераніма, пасля абвёў вачыма усю зборню, -- ці няма тут каторага, хто яго ведае. Хазэфа ўскрыкнула, змушчаная страшэннымі акалічнасцямі: “Гэта не маё дзіця, майстар Пэдрыла, як ён мяркуе; -- з бясконцым душэўным страхам гледзячы на дона Фернанда: ў -- гэты юны спадар ёсць дон Фернанда Ормэз, сын каменданта горада, якога вы ўсе ведаеце!” Шавец спытаўся: “Хто з вас, грамадзяне, ведае гэтага маладога чалавека?” І многія з прысутных паўтарылі: “Хто ведае Гераніма Ругерy? Хай выйдзе наперад!” І тут сталася так, што ў гэты самы момант маленькі Хуан, напалоханы паўсталым вэрхалам, ад грудзей Хазэфы папрасіўся на рукі дона Фернанда. І тут: “Вось ён ёсць бацька!” – крыкнуў адзін голас; і: “Ён ёсць Гераніма Ругера!” – другі; і: “Яны вось – богаадступныя нелюдзі!” – трэці голас; і: “Камянямі іх! Камянямі іх!” – ужо ледзь не лямант сабранага ў храме Хрыста верніцтва Хрыстовага! Пасля гэтага -- Геранімa: “Стойце! Вы -- нелюдзі! Калі вы шукаеце Гераніма Ругеру, дык вось я тут! Адпусціце чалавека, ён не вінаваты!” – Разлютаваны натоўп, знедаўмёны словамі Гераніма, замоўк; многія адступіліся ад дона Фернанда; і як што ў гэты самы момант адзін марскі афіцэр высокага рангу, праціскаючыся да яго праз натоўп, спытаўся: “Дон Фернанда Ормэз! Што ў Вас тут сталася?”, дык гэты адказаў, цяпер ужо зусім адпушчаны, з сапраўднай гераічнай разважлівасцю: “Так, гляньце, дон Алонса, на гэтых забойцаў! Я б тут прапаў, калі б гэты дастойны чалавек, каб супакоіць разбушаваны натоўп, не выдаў сябе за Гераніма Ругеру. Арыштуйце яго, калі Вы хочаце ўчыніць дабро, разам з гэтай юнай дамай, дзеля іх абаіхнай бяспекі; і гэтага вось абрыдня,—ужо хапаючы майстра Пэдрылу,-- які закалаціў тут усю авантуру!” Шавец усклікнуў: “Дон Алонса Анарэха, я заклікаю Вас звярнуцца да Вашага сумлення, ці ж гэтая дзяўчына не Хазэфа Астэрон?” Як што тут дон Алонса, які выдатна ведаў Хазэфу, памарудзіў з адказам і гэтым самым падагрэў многіх да новай хвалі шалу, пачуліся галасы: “Гэта яна! Яна гэта!” і: “Смерць ёй!”, Хазэфа перадала маленькага Філіпа, якога дагэтуль трымаў Гераніма, разам з маленькім Хуанам на рукі дона Фернанда і сказала: “Ідзіце, дон Фернанда, і ратуйце сваіх абаіх дзетак, і пакіньце нас на волю нашага лёсу!” Дон Фернанда прыняў дзетак і сказаў, што ён хацеў бы лепш загінуць, чым дапусціць, каб нейкая крыўда была учынена блізкім яму людзям. Ён падаў Хазэфе руку, пасля таго як папрасіў меч у марскога афіцэра, і заклікаў пару, якая стаяла за ім, следаваць за ім. Яны сапраўды, калі ім пры такіх установах, пры дастатковых пачцівасцях далі праход, пайшлі з храма і лічылі сябе выратаванымі. Але як толькі апынуліся на таксама запруджанай людзьмі плошчы перад храмам, голас з расшалелага натоўпу пераследнікаў крыкнуў: “Гэта Гераніма Ругера, грамадзяне, я ж ягоны ўласны бацька!” і страшэнным ударам ражна яго ўклалі на зямлю, з боку донны Канстанцы. “Езус – Марыя!” – усклікнула донна Канстанца і кінулася да свайго швагра; “Курва кляшторная!” – прагучала з другога боку, і ад другога ўдару калом донна Канстанца безжыццёва палегла побач з Гераніма. “Вылюдак!—крыкнуў нехта невядомы, -- гэта ж донна Канстанца Ксарэс!” – “Чаму ж яна схлусіла нам, – азваўся шавец, -- якраз што трэба, смерць ёй!”. Дон Фернанда, убачыўшы мёртвае цела Канстанцы, успыхнуў гневам: выхапіў меч, замахнуўся, і калі б дастаў, рассек бы напалам таго фанатычнага душагуба, што збухторыў усю гэтую вакханалію, калі б той не адскочыў, ухіліўшыся тым самым ад магутнага ўдару. Але як што ён не мог стрымаць напору і, пачуўшы: “Жывіце шчасліва, дон Фернанда, з дзеткамі! – гэта ўсклікнула Хазэфа, і -- яны забіваюць мяне, крыважэрныя тыгры!”, -- на скрут галавы яна кінулася ў натоўп, каб пакласці канец смертазабойству. Майстар Пэдрыла ражном зваліў на зямлю і яе. Пасля, увесь запырсканы яе крывёю, крыкнуў: “І байструка – туды ж, у пекла!”. І ўсё яшчэ не спагнаўшы ахвоты да забойства, зноў праціснуўся наперад. Дон Фернанда, гэты боскі волат, цяпер, прыхіліўшыся спінай да сцяны храма, левай рукою трымаў дзяцей, у правай – меч. Кожным маланкавым ударам ён клаў на зямлю аднаго за адным; леў не бараніўся б лепш. Сем крывавых сабак ужо ляжалі перад ім, сам князь сатанінскай хэўры ўжо быў паранены. Аднак майстар Пэдрыла, перш чым упакоіцца навекі, паспеў адарваць ад ягоных грудзей адно дзіця і, размахнуўшыся ім высока над галавою, струшчыў яго аб вугал храмавай калоны. Пасля гэтага зрабілася цішыня, усе, зжахнуўшыся, адступіліся. Дон Фернанда, убачыўшы перад сабою свайго малыша Хуана з разбітай галавою, з якое выцякаў мозак, узвёў, увесь перапоўнены невыказным болем, вочы да неба. Марскі афіцэр, які зноў апынуўся побач, спрабаваў суцешыць яго, запэўніваў у сваім несаўдзельстве ў гэтым злачынстве, хоць шмат якія іншыя акалічнасці апраўдана змушаюць яго да каяння; але дон Фернанда адказаў, што не мае чым таго папракнуць, што ніякай віны яму закінуць не можп, і толькі папрасіў дапамагчы ўправіцца з мёртвымі целамі сваіх. Іх даставілі ў сутонні блізкай ужо ночы ў дом дона Алонса, куды і паследаваў, няспынна плачучы над тварыкам маленькага Філіпа, дон Фернанда. Ён таксама заначаваў у дона Алонса і яшчэ доўга адгаворваўся рознымі прычынамі расказаць жонцы пра ўвесь абсяг наканаванай ім нядолі; ну, хіба што, можа, адважыцца пазней калі, бо яна хворая, хоць і не ведаў, як яна расцэніць ягоныя паводзіны пры такой дадзенасці; але праз нейкі час, выпадкова даведаўшыся пра ўсё, што адбылося, гэтая ўражліва-датклівая дама на самоце выплакала увесь свой мацярынскі боль і аднае раніцы з рэштай горкіх слёз кінулася яму на шыю і пацалавала яго. Дон Фернанда і донна Эльвіра пасля гэтага ўсынавілі чужое маленькае дзіцятка і, калі дон Фернанда параўноўваў Філіпа з Хуанам і ўспамінаў, як яно ўсё з імі ў яго сталася, дык душа яго падказвала, што яму след радавацца.\nЛітаратура.org — https://litaratura.org/starazhytnya?artid=104 — гэтым тэкстам можаце свабодна карыстацца ў некамэрцыйных мэтах, але дадавайце, калі ласка, спасылку на назву рэсурсу і яго адрас — [ раздрукаваць тэкст ]


Тэрмагеніка: што гэта? Што варта? Як прымаць\nпахуданне\t 2 кастрычніка 2017\nДля тых, хто хоча скінуць некалькі кілаграмаў і канчаткова і здарова пераўтварыць арганізм, ёсць толькі два спосабы: паменшыць колькасць ужытых калорый альбо павялічыць выдаткі калорый пры дапамозе фізічных практыкаванняў і іншых заняткаў. На самай справе ідэал заключаецца ў тым, каб гэтыя два шляхі заўсёды былі ў гармоніі, гэта значыць вы спалучаеце збалансаванае харчаванне і фізічныя практыкаванні. Але ці ведаеце вы, што можна схуднець, ежу? Ужыванне ежы спальвае калорыі, але для гэтага важна ёсць прадукты, якія выконваюць гэтую функцыю, якія называюцца прадуктамі тэрмагенны.\nПытанні накшталт што гэта? Як яны працуюць у нашым арганізме? Вось некаторыя з многіх сумневаў, якія прыходзяць людзям у галаву, калі гаворка ідзе пра тэрмагенныя рэчывы. Ну ... у гэтым пасце мы дамо вам зразумець, як менавіта яны могуць ператварыць ваша цела. Так што не забудзьцеся прачытаць нармальна?\nШто такое тэрмагеніка?\nТэрмагенная - гэта назва рэчыва, якое прымушае арганізм павышаць тэмпературу, дзякуючы чаму ён спальвае больш калорый нават пры нерухомым становішчы. Аднак гэта таксама назва прадуктаў, якія валодаюць актыўнымі прынцыпамі тэрмагеннага дзеяння і дапамагаюць у пахуданні, якія таксама можна назваць гарэлкамі.\nПавышэнне тэмпературы цела, якое забяспечваецца гэтым актыўным рэчывам, прымушае вас спажываць больш энергіі, робячы тыя самыя дзеянні, што і кожны дзень.\nТэрмагеніка выкарыстоўваецца ў спалучэнні з нізкакаларыйнай дыетай і фізічнымі практыкаваннямі для пахудання. Іх таксама часта прымаюць спартсмены, якія перад тым, як імкнуцца павялічыць працэнт мышачнай масы, хочуць знізіць працэнт тлушчу.\nІдэя тэрмагенікі заключаецца ў павышэнні натуральнага працэсу тэрмагенезу арганізма.\nТэрмагеніка: Як яны дзейнічаюць у нашым целе?\nТэрмагенныя рэчывы ператвараюць калорыі з ежы і тлушчу ў арганізм у энергію, яны імкнуцца падтрымліваць метабалізм паскораным, спрыяючы большаму спальванню калорый на працягу дня.\nТэрмагенныя рэчывы дзейнічаюць на аснове некаторых актыўных інгрэдыентаў, звычайна кафеіну, але ёсць і іншыя.\nКафеін дзейнічае непасрэдна на цэнтральную нервовую сістэму, актывізуе насцярожанасць і павялічвае выпрацоўку страўнікавага соку. Менавіта дзякуючы гэтаму ўмяшанню ў нервовую сістэму ён прыводзіць да паскарэння асноўнага абмену, ён таксама здольны павысіць узровень канцэнтрацыі, паменшыць стомленасць, а таксама аказвае мочегонное дзеянне, дапамагаючы арганізму выводзіць таксіны.\nМенавіта дзякуючы моцнаму стымулюючаму эфекту кафеін з'яўляецца адным з актыўных прынцыпаў, якія найбольш часта выкарыстоўваюцца ў імпартнай і айчыннай тэрмагенетыцы.\nНатуральна, спажыванне вады вельмі важна, але трэба быць асцярожным з выкарыстаннем тэрмагенных рэчываў. Гэта таму, што існуе верагоднасць перагрэву, які можа пашкодзіць клеткі.\nПрыём тэрмагенных рэчываў павінен прымаць толькі той, хто займаецца фізічнай актыўнасцю альбо знаходзіцца ў працэсе пахудання.\nЯк і ў выпадку з любымі іншымі дадаткамі, ідэальна звярнуцца за парадай да спартовага дыетолага, бо празмерная стымуляцыя можа выклікаць праблемы з сэрцам.\nТэрмагенныя прадукты: дадайце іх у свой рацыён!\nТэрмагенныя рэчывы можна знайсці ў большасці прадуктаў, што дапамагае арганізму хутчэй спажываць энергію, а значыць, термогенная ежа паскарае абмен рэчываў.\nКалі ўсё больш і больш людзей далучаюцца да тонкай і скульптурнай хвалі цела, рынак адказаў вялікай колькасцю біялагічна актыўных дабавак, якія дапамогуць у гэтым працэсе.\nРэчывамі, якія змяшчаюцца ў термогенных формулах, звычайна з'яўляюцца кафеін, гарцынія, сінефрын HLC і васьміног і йохимбе.\nПеравагі термогенных дабавак\nАдным з пераваг термогенных дабавак з'яўляецца павышэнне цяпла ў целе, якое можа павялічыць абмен рэчываў у арганізме, гэта значыць, што арганізм выдаткоўвае калорыі хутчэй, каб стабілізаваць тэмпературу цела.\nМожа павысіць узровень энергіі;\nПавышае вынікі навучання;\nЗабяспечвае больш настрою і ўвагі;\nГэта значна паляпшае мускулатуру і цягавітасць;\nДапамагае захаваць мышачную масу цела.\nВы можаце набыць свой дадатак па адрасе афіцыйны сайт прадукту. TherMatcha прадаецца толькі праз Інтэрнэт, на ўласным вэб-сайце прадукту, і вы атрымаеце яго дома без якіх-небудзь намаганняў. І вам важна ведаць, што толькі на афіцыйным сайце вы можаце знайсці дадатак TherMatcha праверанай якасці і эфектыўнасці, акрамя таго, што вы зробіце 100% бяспечную пакупку. Іншыя сайты часта прапануюць копіі TherMatcha з абяцаннем працаваць гэтак жа, але не верыце! Забяспечце сваю бяспеку і пазбягайце махлярства. Акрамя таго, толькі праз афіцыйны сайт www.thermatcha.com.br вы плаціце справядлівую кошт, атрымліваеце непасрэдны кантакт з вытворцам, маеце неверагодныя перавагі і спецыяльную гарантыю.\nХочаце схуднець зараз з TherMatcha? Каб атрымаць доступ да афіцыйнага сайта і набыць прадукт прама зараз, у камфорце дома, націсніце на малюнак ніжэй:\n[junkie-alert style = "red"] Увага! Мы не прадаўцы паскоранага плана пахудання, і калі вы хочаце перанакіраваць на афіцыйны сайт, проста націсніце тут. [/ наркотык-папярэджанне]\nШто такое TherMatcha?\nДля тых, хто вырашыў схуднець натуральным шляхам, TherMatcha - правільны выбар. Гэта термогенное дапамагае знізіць вымярэння і дзейнічае хутка, акрамя таго, што яно багатае вітамінамі і мінераламі. Thermatcha - гэта дадатак, якая дае вам хуткую, канчатковую і здаровую страту вагі. Указаны лекарамі і дыетолагамі ў больш чым 44 краінах свету, TherMatcha ухвалены ANVISA і Міністэрствам аховы здароўя.Сёння больш за 47.569 XNUMX кліентаў выкарыстоўваюць TherMatcha для натуральнага пахудання.\nНа афіцыйным сайце TherMatcha вы маеце доступ да некалькіх магчымасцей набыць пакеты. Напрыклад, калі вы проста хочаце паспрабаваць термогенное рэчыва, вы можаце купіць адзінку ў 12 разоў за 14,76 R $. Каб купіць больш адзінак, вы атрымліваеце варыянты са зніжкай 30% і да 40%. Гэта толькі для сайт! Але будзьце асцярожныя: гэта эксклюзіўныя цэны запуску TherMatcha, мы не гарантуем, як доўга гэтая цана будзе працягвацца. Бяжы зараз і засцеражы сваё!\nПраглынаючы натуральны прадукт, вы павялічваеце страту вагі без рызыкі для свайго здароўя. У дадатак да гэтай выгады, TherMatcha прапануе яшчэ некалькі, азнаёмцеся:\nХуткае і натуральнае пахуданне\nДыўрэціческое эфект: выводзіць з арганізма ўсе таксіны\nКантроль трывогі: Перастаньце ёсць непажаданае з простага жадання\nБольш энергіі і гатоўнасці займацца штодзённай дзейнасцю і нават займацца фізічнай працай\nПаскарае абмен рэчываў і дапамагае страваванню\nДля атрымання дадатковай інфармацыі альбо набыцця TherMatcha, дадатку, які абяцае змяніць ваша цела, наведайце афіцыйны сайт, націсніце сюды!\nLipo6, Lipo6 Чорны\nВыраблены ў лабараторыі Nutrex, Lipo6 і яго самая магутная версія Lipo6 Black лічацца адным з лепшых тэрмагенных рэчываў ва ўсім свеце, акрамя таго, што яны добра вядомыя. Павінна выкарыстоўвацца людзьмі з праблемамі сэрца.\nВалодаючы кафеінам і іншымі кампанентамі, Epiburn забяспечвае яго разнастайнасць у залежнасці ад мэты спартсмена, і можа выкарыстоўвацца, напрыклад, як гарэлка і перад трэніроўкай. Гэта зроблена USPlabs.\nTherma Pro Жорсткіядро\nГэта нацыянальны прадукт, выраблены ў лабараторыях Integral Médica. Паколькі ў капсулах змяшчаецца значна меншая колькасць кафеіну ў параўнанні з канкурэнтамі, ён лічыцца больш лёгкім тэрмагенным, акрамя таго, што ў яго няма іншых пажыўных рэчываў.\nЧорная мамба Гіперруш\nВельмі агрэсіўны і эфектыўны, гэта прадукт, які ўжо быў прызнаны ў ЗША і Еўропе да прыбыцця ў Бразілію. Змяшчае эфедрын і кафеін. Black Mamba, выраблены кампаніяй Inovative, абслугоўвае невялікую аўдыторыю спартсменаў, якія ўжо прывыклі рабіць дадаткі, якія змяшчаюць эфедрын.\nГэта адзін з самых вядомых у свеце, акрамя таго, што ён увайшоў у спіс найбольш спажываных. Ён мае больш чым адну версію, якая з-за рознага ўзроўню кафеіну можа быць больш-менш магутнай і агрэсіўнай. Гэта таксама зроблена USPlabs.\nДзе я магу купіць гэтыя дадаткі?\nВы можаце купіць гэтыя дабаўкі ў камфорце дома, бяспечным і хуткім спосабам. Проста націсніце на кнопку пад адной з самых вялікіх і лепшых аптэк у Бразіліі і зрабіце сваю пакупку. Купіце гэтыя і іншыя тэрмагенныя рэчы зараз і павялічце колькасць трэніровак і працэс пахудання.\nІ тады вам спадабалася інфармацыя? Пакіньце свой каментар!


“ЗАВЯДУЦЬ ГЭТЫЯ ЛЁКАІ З ТЭЛЕБАЧАНЬНЯ І РАДЫЁ ЛУКАШЭНКУ ПАД МАНАСТЫР…” ДЫ ІНШАЕ\nЗвычайна лічыцца, што вёска ў сваёй большасьці падтрымлівае палітыку сёньняшняй улады. Але многія лісты апошняга часу, якія дасылаюць нам слухачы з глыбінных беларускіх вёсак і мястэчак, сьведчаць пра тое, што стэрэатып гэты не зусім дакладны і што настроі ў вёсцы зьменлівыя і супярэчлівыя.\nЗалежыць гэта найперш ад зьменаў самога вясковага жыцьця. А зьмяняецца яно апошнія гады імкліва й істотна. Вось якую гісторыю ўласнага жыцьця распавёў Пётар Лявіцкі зь вёскі Грумбінянты Мядзельскага раёну Менскай вобласьці. Ён піша:\n“Я ўжо тры гады беспрацоўны. Паўгода атрымліваю аж два мінімальныя заробкі дапамогі. Каб ня маці-пэнсіянэрка, то хоць памірай з голаду, альбо ідзі жабраваць. Бо новыя працоўныя месцы нідзе не ствараюцца. А ў дабіты да ручкі калгас, дзе трэба працаваць амаль задарма, няхай ідуць сыны Лукашэнкі, Мясьніковіча ды Замяталіна.\nНекалькі гадоў я працаваў кіроўцам аўтобуса. Страціў працу з прычыны стану здароўя, але групу інваліднасьці мне не далі — бо за гэта трэба даваць хабар дактарам.\nІ жыві як хочаш. Маўляў, бяры зямлю, якую няма чым абрабляць. Мне няма чаго губляць, бо ня бачу ніякіх пэрспэктываў знайсьці працу, каб жыць больш-менш прыстойна”.\nТакое існаваньне паступова схіліла Пятра Лявіцкага да думкі, што без уласнай грамадзкай актыўнасьці жыцьцё да лепшага ня зьменіш. Працягваю цытаваць ягоны ліст:\n“Каб у мяне былі сродкі прыехаць у Менск, то з ахвотай удзельнічаў бы ў масавых акцыях — як, напрыклад, 25 Сакавіка, якія праводзяць Аб’яднаная грамадзянская партыя, Беларускі Народны Фронт.\nМне асабіста вельмі імпануе такі лідэр апазыцыі як спадар Лябедзька. Вось бы такога чалавека ў прэзыдэнты. Колькі добрых справаў зрабіў ён сваім землякам, калі быў дэпутатам Вярхоўнага Савету ад Ашмянаў. Толькі добрыя словы пачуеш пра яго ў Ашмянах.\nАле ж ведама — расейскія ды беларускія спэцслужбы, маючы такую прапагандысцкую дубіну як Беларускае тэлебачаньне, са скуры вылезуць — будуць паліваць брудам і хлусьнёй любога, хто адважыцца кінуць выклік Лукашэнку, хто захоча павесьці Беларусь у Эўропу, а не ў галодную азіяцкую Расею.\nАпірышча Лукашэнкі — састарэлыя людзі, якія радуюцца дробным падачкам, як малыя. І вельмі цяжка пераканаць іх у відавочным — што жывем мы з году ў год усё горш, што думаць трэба ня толькі пра сябе, але й пра тое, як жыць маладому пакаленьню.\nЧасам думаю: навошта Лукашэнку яшчэ адны выбары? Дастаткова прадаць Іраку колькі дзясяткаў танкаў, падкінуць пэнсіянэрам капеек да мізэрнай пэнсіі — і зноў можна рэфэрэндумам прыбавіць сабе яшчэ пяць гадоў улады.\nВельмі цяжка ад такіх думак. Ужо сем гадоў — адны абяцаньні, адна дэмагогія, пошук вінаватых, расправа зь іншадумцамі. Хочацца ўдзельнічаць у чым толькі можна, каб хутчэй збавіцца ад ненавіснага рэжыму. Нават зьбіраюся ў Менску ўчыніць акцыю самаспальваньня”, — напісаў Пётар Лявіцкі зь вёскі Грумбінянты Мядзельскага раёну.\nХочацца засьцерагчы вас, Пётар, ад пасьпешлівых і неабдуманых учынкаў. У падобнай да вашай сытуацыі — тысячы людзей. Вы зусім лягічна і цьвяроза разважаеце наконт прычынаў такога стану. І зьмяніць яго здольныя толькі вы й такія, як вы. Дзеля гэтага, відавочна, патрэбныя ня жэсты адчаю, а праца — удумлівая й пасьлядоўная.\nІван Касьцюк са Жлобіну Гомельскай вобласьці стаў сьведкам таго, як улада рыхтуе так званы Ўсебеларускі сход. Слухач дзеліцца такімі сваімі назіраньнямі:\n“Бачыў, як у нас вылучаюць “дэлегатаў” на гэты сход. Ніякіх выбараў і блізка няма. З райвыканкаму называюць прозьвішчы — а на заводзе павінны прагаласаваць адкрытым галасаваньнем. І тое — гэта яшчэ не дэлегаты, а толькі “прадстаўнікі”, якія на нейкім абласным сходзе зноў жа будуць адкрыта галасаваць за тых, каго назавуць вэртыкальнікі. Ясна, хто пры такіх “выбарах” паедзе ў Менск на той сход.\nНапэўна, Лукашэнка хоча перад выбарамі авацыяў. Што ж, няхай наслухаецца. Відаць, яму вельмі карціць паўтарыць тое, што было ў 1996-м годзе, перад рэфэрэндумам. Але снарад двойчы ў адну варонку не трапляе.\nЛюдзі сёньня іншыя, чым пяць год таму. Мяркую па сваіх калегах і знаёмых. Над гэтым “Усебеларускім сходам” адкрыта насьміхаюцца, усе ўсё выдатна разумеюць. “Сход” гэты працуе не на Лукашэнку, а супраць яго. І рана ці позна ён вымушаны будзе з гэтым сутыкнуцца. Галасаваць-то на выбарах будуць ня толькі прыкормленыя ім “дэлегаты”, а ўвесь народ”, — напісаў Іван Касьцюк са Жлобіну.\nЦалкам слушныя развагі, спадар Іван. Але варта мець на ўвазе: справа ня толькі ў тым, што людзі прыйдуць на выбары і прагаласуюць так, як лічаць патрэбным, а ня так, як пастановіць “Усебеларускі сход”. Галоўнае — ці будуць правільна палічаныя гэтыя галасы, увогуле — ці будуць выбары вольныя і справядлівыя.\nЛіст ад настаўніцы Ганны Мачульскай з Горадні. Спадарыня Ганна — наша сталая слухачка, хоць часта нязгодная з крытыкай Лукашэнкі, якая гучыць на нашых хвалях. І вось чаму. Яна піша:\n“Лукашэнка ня даў розным Пупейкам, Чыгірам ды Віньнікавым раскрасьці ды “прыхватызаваць” Беларусь — за гэта яго цяпер ваша апазыцыя і б’е.\nНя дай нам Бог такога дзікага капіталізму, як у Расеі, дзе з аднаго боку — алігархі ды прадажныя чыноўнікі на ўласных самалётах ды яхтах, а з другога — жабракі-настаўнікі ды ўрачы, у якіх не хапае грошай нават на хлеб з малаком.\nЛукашэнку я не ідэалізую — былі памылкі і ў яго. Ня варта было так лезьці ў абдымкі да бандыцкай Расеі ды сварыцца з Захадам. Будавалі б сабе спакойна нармалёвы дзяржаўны капіталізм, ня лезучы напралом ні на Ўсход, ні на Захад — толку было б болей. Бо лепей за ўсё падтакваць і тым, і другім, а рабіць усё па-свойму. Тады б з Захаду мелі інвэстыцыі, а з Усходу — танныя нафту і газ. І жылі б прыпяваючы.\nАле ў любым выпадку Лукашэнка зьбярог грамадзтва ад дзікага расслаеньня на багацеяў і беднякоў. Вам на Свабодзе варта было б мець гэта на ўвазе і ня верыць безаглядна кожнаму слову Чыгіра ды Віньнікавай.\nСвабоду я слухаю, і апошнім часам усё больш. Яшчэ адна памылка Лукашэнкі — тое, што пасадзіў кіраваць тэлебачаньнем і радыё абмежаваных і непрафэсійных чыноўнікаў. Глядзець такое тэлебачаньне фактычна немагчыма. Гэта нейкі агітпроп, а не навіны. Завядуць гэтыя лёкаі Лукашэнку пад манастыр..."


МЕНСК.BY (рас. Минск) - Вікіпэдыя тарашкевіцай зьнішчаная\n«Ад самага пачатку беларуская вэрсія Вікіпэдыі была створаная клясычным правапісам, ‑‑ кажа адзін зь яе аўтараў Вячаслаў Радзівонаў. — Празь некаторы час утварылася група прыхільнікаў афіцыйнага правапісу. Ніхто не забараняў ім разьмяшчаць на Вікіпэдыі артыкулы наркамаўкай. Яны і пачалі паціху рабіць такія матэрыялы, але іх не задавальняла, што інтэрфэйс Вікіпэдыі быў «тарашкевіцай». Пасьля чаго зьявілася група раскольнікаў, іх усяго чалавек пяць, якія пажадалі стварыць сваю вэрсію Вікіпэдыі. У жніўні летась прыхільнікі наркамаўкі рабілі запыт кіраўнікам Вікіпэдыі на стварэньне старонкі на «наркамаўцы», але ў выніку галасаваньня, якое доўжылася амаль да канца 2006 году, ім было адмоўлена».\nНа стан 14:00 27 сакавіка галоўная старонка беларускай Вікіпэдыі мела ўжо інтэрфэйс аформлены «наркамаўкай». Там жа напісана [стыль, лексыка, граматыка захаваныя ‑‑ НН.]:\n«Увага. Гэта беларускамоўны праект, якая робіцца выключна ў нарматыўнай беларускай мове. Пастановаю уладаў Вікіпедыі ён перанесены пад гэтую даменную назву. Гэта не ранейшы праект be.wikipedia.org. Папярэдняе змесціва, з прычыны неадпаведнасці тэхнічным стандартам, якімі кіруецца Вікіпедыя, перанесена ў асобны раздзел, лёс і назва якога будуць удакладняцца ‑‑ уладамі Вікіпедыі. Калектыў гэтага праекту не робіць такіх пастаноў і не мае на іх уплыву. Нам не паведамілі загадзя, гэтаксама як і вам. А тыя, хто ананімна вандаліць тут, не робяць нічога карыснага, і, паводле неафіцыйнай інфармацыі, нават шкодзяць, прычым менавіта «клясычнаму» праекту. Калегі вікіпедысты, мы добра ведаем, што шмат каму беларуская мова не мова, калі яна нарматыўная ‑‑ дык, калі ласка, агледзьцеся, ці вы сапраўды хочаце супрацоўнічаць у праекце, які прынцыпова працуе толькі ў нарматыўным варыянце беларускай мовы».\nТакім чынам, па‑ранейшаму ніхто ня ведае, куды дзеліся звыш 6 тысяч артыкулаў, якія былі разьмешчаныя на ранейшай старонцы Вікіпэдыі. Калі яны былі зьнішчаныя, то гэта будзе найбольшы выпадак інтэрнэт‑вандалізму ў гісторыі беларускага сеціва.\nАдзін з ініцыятараў пераводу вікіпэдыі на афіцыйны правапіс, Юры Тарасевіч з Горадні, паабяцаў даць нам камэнтар сёньня ўвечары.\n2007-03-27 10:25:00\t Версия для печати


Events - Page 4 of 7 - Belarusian Canadian Alliance\nДзень закаханых у Таронта\nЗгуртаваньне Беларусаў Канады зладзіла Літаратурна-музычную вечарыну, прысьвечаную Дню Закаханых.\nСамы смачны выпуск Мова Нанова ў Таронта\nСамы смачны выпуск “Беларускія стравы” Мова Нанова ў Таронта адбыўся 23 студзеня. Удзельнікі мерапрыемства даведаліся пра гастранамічныя традыцыі беларусаў, асаблівасці беларускай кухні, спосабы гатавання і апрацоўкі прадуктаў, назвы страў ды напояў, а таксама пачасіавалі некаторыя старадаўнія рэцэпты.\nДабрачынны канцэрт быў арганізаваны сябрамі беларускай суполкі ў доме мастака Пятра Шварцмана 16 студзеня 2016 года . Мэтай канцэрта было сабраць сродкі на правядзенне ў Атаве сустрэчы беларусаў Паўночнай Амерыкі, якая адбудзецца ў канадыйскай сталіцы 3-5 верасня 2016 года. Калі казаць пра канчатковы вынік, — то так — мэта была дасягнута. Але гэты вечар паказаў...\nДарагія сябры! Згуртаваньне Беларусаў Канады віншуе ўсіх з Калядамі і надыходзячым Новым годам! Зычым, каб наступны год быў вельмі пасьпяховым і плённым, багатым на станоўчыя зьмены і прыемныя ўражаньні! Дабра і шчасьця ў вашыя сем’і! Глядзіце на Юцюбе новую навагоднюю песьню-віншаваньне, запісаную гуртом “Яваровы людзі”:\n“Ішла Каляда калядуючы…” 12 сьнежня пры падтрымцы Згуртаваньня Беларусаў Канады і Царквы Сьвятога Кірылы Тураўскага адбыўся Калядны выпуск Мова Нанова ў Таронта з каляднікамі (Фольк-гурт “Яваровы людзі ”), якія не толькі самі прыйшлі, а Казу з сабой прывялі, Бусла і Мядзьведзя.\nМова Нанова цяпер і ў Таронта. Першыя заняткі\n7 лістапада 2015 году ў Таронта Мова Нанова пры падтрымцы Згуртаваньня Беларусаў Канады распачала свой першы сэзон інтэрактыўных заняткаў беларускай мовы.\n7-га лістапада, субота 18:30 Паважанае спадарства! Маем гонар запрасіць Вас і Вашых сяброў на першы занятак Мова Нанова ў Таронта. Мова Нанова ў Таронта распачынае інтэрактыўныя заняткі беларускай мовы. Мова Нанова – гэта новыя знаёмствы, новыя веды, цудоўнае баўленне часу ва ўтульным сяброўскім коле, а таксама гульні, віктарыны, спевы і танцы.\nад Галоўнае Ўправы Згуртаваньня Беларусаў Канады, Рады Парафіі Сьвятога Кірылы Тураўскага ў Таронта (БАПЦ) Высокапаважаны Спадар Шукелойць, Галоўная Ўправа Згуртаваньня Беларусаў Канады, Рада Парафіі Сьвятога Кірылы Тураўскага ў Таронта (БАПЦ) маюць гонар віншаваць Вас з выбітнaю падзеяю – стагоддзем зьяўленьня на Сьвет Божы. Пра такое жыцьцёвае дасягненьне сёньня далёка ня кожны мае сьмеласьць нават марыць.\nСёлятняе святкаваньне Дня Волі прыпала на 26 красавіка. Пасьля адкрыцьця ўрачыстага паседжаньня і віншаваньняў Пётры Мурзёнка, старшыні Аттаўскага аддзела Згуртаванньня беларусаў Канады (ЗБК), прысутныя хвілінай маўчаньня памянулі пацярпеўшых ад Чарнобыльскай аварыі. Далей, у адпаведнасьці з праграмай, Малітву за Беларусь правёў Сьвятаслаў Логін, Архіяпіскап Наваградскі, Першагерарх Беларускай праваслаўнай аўтакефальнай царквы. З прамовай, прысьвечанай 97-м угодкам Беларускай...\nУ нядзелю 29 сакавіка сябры Згуртаваньня Беларусаў Канады адзначалі Дзень Волі. Пасьля ўрачыстай богаслужбы й абеду ў сяброўскім коле былі зачытаныя віншаваньні, што надышлі ў ЗБК з нагоды сьвята. Сур’ёзныя й глыбокія гістарычныя лекцыі былі аздобленыя жвавым выступам таронтаўскага сьпеўнага гурту «Яваровы людзі».\n25 January 201525 January 2015


На Чачэршчыне завяршаецца ўборка рапсу — Чечерский вестник\nНа Чачэршчыне завяршаецца ўборка рапсу\n6 июля 2019 в 09:38\nУ раёне фінішуе ўборка азімага рапсу. Аграрыі з сельгаспрадпрыемства «Вазнясенск» ужо завяршылі работу, астатнія вось-вось паставяць кропку.\nОтарскія хлебаробы таксама вывелі ў поле зернеўборачныя камбайны, на рапсавых палетках шчыруюць чатыры экіпажы і тэхніка на адвозцы. Спачатку вызваляюцца ад пасеваў тыя ўчасткі, дзе алейная культура паспела першай – на ўзвышшах і больш пясчаных землях. У сціслыя тэрміны належыць пусціць пад жатку камбайна 181 гектар травяністай расліны.\nПлячом да пляча ад світанку да заходу працуюць Аляксандр Лапо, Сяргей Рослікаў, Аляксандр Ткачоў, Сяргей Мінянкоў і Аляксандр Ігнаценка. Адвозяць гатовую прадукцыю на зернесушыльны комплекс вадзіцелі Міхаіл Сямёнаў, Андрэй Казлоў, Мікалай Сіцько і Аляксандр Усаў. На палетках дзяжурыць трактар з бочкай. Механізатараў двойчы на дзень кормяць у полі. Кароткі перапынак, некалькі хвілін на адпачынак – і зноў за руль.\nА на зернесушыльным комплексе, маторы якога гудуць і днём, і ўначы, ужо чакаюць жаданыя тоны ўраджаю. Прымаюць машыны з зернем чатыры аператары КЗС. У пары з Дзмітрыем Сядовым – Сяргей Ілюшэнка, для якога гэты сезон стаў першым на такой працы. Ён прайшоў папярэдняе навучанне і авалодаў практычнымі ведамі на сушылцы. Сяргей Васільевіч перасыпае чорныя бубкі з рукі ў руку і задаволена ківае галавой – з палёў паступае зерне з 12-працэнтнай вільгаццю. Гэта добра, бо будзе менш затрачана рэсурсаў на яго сушку.\nУборка рапсу ў гэтым годзе пачалася на два тыдні раней звычайнага – гэтаму паспрыяла засушлівае надвор’е. Галоўны аграном гаспадаркі Юрый Батракоў адзначыў, што таму і зерне значна згубіла ў вазе. На 4 ліпеня ўраджайнасць склала 13 цэнтнераў з гектара.\nСёлета з-за засухі з пасеяных 2 093 гектараў азімага рапсу ў раёне 1173 га пераведзена ў кармавую групу і пакладзена ў сіласныя ямы. Сонца бязлітасна выпаліла палеткі з гэтай культурай у ААТ «Палессе», адмоўна паўплывала на ўраджайнасць іншых гаспадарак. На 4 ліпеня на Чачэршчыне было ўбрана 73% ад усёй плошчы.\nПредыдущая На Чачэршчыне працягваецца касьба траў першага ўкосу, больш за ўсіх пастараліся Вазнясенск і Палессе\nСледующая На Чечерщине стартует жатва: в Звезде прошли Зажинки


У Асіповіцкім райвыканкаме прайшла акцыя “Мы — грамадзяне Рэспублікі Беларусь” | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nУ Асіповіцкім райвыканкаме прайшла акцыя “Мы — грамадзяне Рэспублікі Беларусь”\nЗапамінальнай аказалася пятніца для шэрага асіпаўчан. Сабраліся ў райвыканкаме прадстаўнікі сталага і маладога пакаленняў адразу па некалькіх прычынах.\n14 ветэранам і малалетнім вязням вайны ва ўрачыстай абстаноўцы старшыня райвыканкама Пётр Шукаловіч і ваенны камісар Мікалай Гоман уручылі юбілейныя медалі “70 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.” Было выказана нямала слоў шчырай падзякі за ратны подзвіг і створаную для будучых пакаленняў магчымасць жыць, вучыцца і радавацца чыстаму небу. Разам з дзяржаўнай узнагародай кожны атрымаў ад райарганізацыі ГА “Беларускі фонд міру” букет кветак. На працягу месяца медалі будуць уручаны і ўсім астатнім удзельнікам Вялікай Айчыннай вайны, якія жывуць на Асіповіччыне. Iх, на жаль, зараз ужо менш за сотню — час няўмольны і бярэ сваё…\nВось ужо колькі гадоў запар да Дня Канстытуцыі праводзіцца ўсебеларуская патрыятычная акцыя “Мы — грамадзяне Рэспублікі Беларусь”. Сёлета напярэдадні дзяржаўнага свята пашпарты атрымалі два дзясяткі нашых юнакоў і дзяўчат. Галоўны ў жыцці кожнага чалавека дакумент не толькі дае пэўныя правы, але і накладвае дадатковыя абавязкі перад краінай і сваім народам. Гэта вялікі гонар і адказнасць — як перад грамадствам, так і перад самім сабой — быць грамадзянінам Рэспублікі Беларусь. Кіраўнік раёна, вітаючы моладзь, падкрэсліў, што на іх пакаленне ўскладаюцца вялікія надзеі, і маладыя асіпаўчане, верыцца, праславяць родны горад і прыкладуць усе сілы, каб зрабіць яго яшчэ больш прыгожым і багатым.\n[tip]Паважаныя ветэраны Вялікай Айчыннай вайны! Раённыя выканаўчы камітэт і ваенны камісарыят запрашаюць усіх у чацвер, 19 сакавіка, у 14 гадзін у клуб чыгуначнікаў для ўрачыстага ўручэння юбілейных медалёў “70 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.”[/tip]\nНа Асіповіччыне ўсё больш трывалыя пазіцыі займае маладзёжная суполка. Раённая арганізацыя ГА “БРСМ” папоўніла свае рады і ў той дзень: членскія білеты і значкі атрымалі 33 старшакласнікі. А ўручылі іх першы сакратар РК ГА “БРСМ” Ганна Дземідок і ўдзельнік Вялікай Айчыннай вайны Iван Сямёнавіч Багдановіч.\nСтваралі ў зале святочную атмасферу музычныя нумары, якія падрыхтавалі з тройчы ўрачыстай нагоды ўзорная эстрадная студыя “Хваля” Вяззеўскага СДК і група “Крышталь” з МПЦ “Равеснік”. I хоць мерапрыемства ішло не вельмі доўга — сталым людзям складана працяглы час знаходзіцца ў грамадскім месцы, аднак мела значны эмацыянальны водгук як у салдат Перамогі, так і ў школьнікаў.\nПредыдущая статьяАсіповічы: прыемная навіна


УВАГА: фотаконкурс “Радзіма”. Удзельничай и перамагай! — Techkrait . "",\n19.06.2018 455 Pavel Svistunovich 0 Comment\nУдзельнічаць у ім могуць усе члены прафсаюза без узроставых абмежаванняў. Фотаздамкі павінны адпавядаць адной з трох намінацый: «Пейзажныя замалёўкі», «Традыцыі і быт» і «Чалавек працы». Кожны ўдзельнік можа даслаць не больш трох фотаздымкаў. Заяўкі на конкурс прымаюцца да 1 кастрычніка 2018 года. Іх можна дасылаць на адрас электроннай пошты: [email protected]\n11.03.2015 Анжелика 1


"У Вярхоўным судзе ў нас хаос і анархія" - Польскае Радыё\n"У Вярхоўным судзе ў нас хаос і анархія"\nNatalia Szymkowiak 01.10.2018 12:03\nГэтак набліжаны да прэзыдэнта міністар называе сытуацыю, якая склалася ў польскай судовай сыстэме.\nНарастае напружанасьць у адносінах паміж судзьдзямі Вярхоўнага суду і дзяржаўнымі ўладамі Польшчы. У выданьні «Dziennik Gazeta Prawna» інтэрвію з міністрам канцылярыі прэзыдэнта Польшчы Анджэем Дэрам, які кажа, што калі судзьдзі ня будуць законапаслухмянымі, то дзяржаўныя ўлады будуць прымушаныя рашуча адрэагаваць.\nГаворка ідзе перш за ўсё пра судзьдзяў, якім споўнілася 65 гадоў. Яны па законе павінны выйсьці на пэнсію, але некаторыя чальцы Вярхоўнага суду не жадаюць гэтага зрабіць, застаюцца на працы, што выклікае неразьбярыху. Анджэй Дэра адзначае, што ў такой сытуацыі, каб далей выдаваць прысуды, судзьдзя павінен зьвярнуцца з заявай да прэзыдэнта. Галава дзяржавы вырашыць, ці судзьдзя можа застацца на сваім працоўным месцы, беручы пад увагу якасьць яго працы. Аднак судзьдзі мяркуюць, што яны ведаюць лепш.\nНа думку прадстаўніка прэзыдэнта, тое, што робяць судзьдзі, гэта судовы прэцэдэнт, стварэньне такога права, якое зручнае самім судзьдзям, патрэбнае іх працоўнай групе, каб яна магла бараніцца. Дэра кажа, што ў Вярхоўным судзе назіраецца анархія, судзьдзі не прызнаюць законаў. Гэта вельмі небясьпечная сытуацыя з пункту гледжаньня функцыянаваньня дзяржавы. Судзьдзя кажа: я ня буду трымацца гэтага права, бо на маю думку яно пярэчыць канстытуцыі. Раней не было такога падыходу, калі хтосьці не згаджаўся з законам, то зьвяртаўся ў Канстытуцыйны суд.\nШто ў такой сытуацыі зробіць прэзыдэнт? Па словах Анджэя Дэры, ён будзе прытрымлівацца законаў, прыме рашэньне пасьля прааналізаваньня справы і атрыманьня экспэртызы з Нацыянальнай рады судзьдзяў (Krajowa rada Sądownictwa).\nDziennik Gazeta Prawna/нг\ntags: Вярхоўны cуд, судзьдзі, судовая сыстэма


Парушэнні ёсць. РАНС правёў рэйды па будаўнічых пляцоўках у Браславе |\nПарушэнні ёсць. РАНС правёў рэйды па будаўнічых пляцоўках у Браславе\nАдзін з галоўных складальнікаў дзейнасці раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях — пажарна-прафілактычная работа. У поле зроку інспектараў дзяржпажнагляду, якія кантралююць выкананне правіл пажарнай бяспекі, планамерна трапляюць розныя прадпрыемствы і арганізацыі. Не застаюцца па-за ўвагай і будаўнічыя пляцоўкі. Такія аб’екты, як правіла, зона павышанай небяспекі, дзе верагоднасць НЗ трэба прадбачыць загадзя.\nЦяпер, у міжсезонне, буйных аб’ектаў будаўніцтва ў раёне ўсяго два: узвядзенне 40-кватэрнага жылога дома па вуліцы Кастрычніка і рэканструкцыя з капітальным рамонтам будынкаў Браслаўскага РЭСа. Разам з інспектарам РАНС Антонам Бародзічам накіроўваемся менавіта туды. Праўда, з мэтай ужо паўторнага кантролю.\nСправа ў тым, што да будаўнічых пляцовак існуюць свае патрабаванні пажарнай бяспекі, якія, безумоўна, трэба выконваць. Па словах, А. Бародзіча, у кожным вагоне-бытоўцы абавязкова павінен быць вогнетушыцель, падчас ацяпляльнага сезона рабочым дазваляецца выкарыстоўваць абагравальнікі, але толькі ў іх прысутнасці. Самаробныя прыборы, напрыклад, тыя ж «буржуйкі», — табу. Унутры часовага жылля таксама забараняецца курыць. Акрамя таго, электраправодка павінна быць у металічных трубах, а ўсе лямпачкі — закрыты плафонамі. Наяўнасць аўтаномнага пажарнага апавяшчальніка пажадана. На кожны вагонбытоўку, тлумачыць інспектар, наносіцца інвентарны нумар, назва і даныя пра адказнага за пажарную бяспеку арганізацыі, у тым ліку за своечасовы інструктаж з работнікамі. Яшчэ адно патрабаванне — наяўнасць на тэрыторыі будоўлі не менш як двух цалкам укамплектаваных пажарных шчытоў. Правілы выконваемыя, але на справе часта ігнаруюцца, што можа прывесці да сур’ёзных праблем і нават бяды.\nТак і на момант тэхналагічных праверак РАНС будаўніцтва жылога дома вялося не без парушэнняў. Падраднай арганізацыі Браслаўскай ПМК-42 было прадпісана забяспечыць будаўнічую пляцоўку супрацьпажарным інвентаром і першаснымі сродкамі пажаратушэння ў адпаведнасці з праектам вытворчых работ, абсталяваць месца для курэння на будаўнічай пляцоўцы, складзіраваць будаўнічыя матэрыялы і смецце ў вызначаных месцах. Вопытным вокам інспектар аглядае тэрыторыю, абстаноўку ў вагонебытоўцы. Рэйд даў свае вынікі: выяўленыя пажарнымі недахопы ліквідаваны ў поўным аб’ёме.\nНа другім аб’екце — рэканструкцыі Браслаўскага РЭС — падрадная арганізацыя ААТ «Віцебскгандальбуд» таксама выправіла сітуацыю: будаўнічая пляцоўка падчас другой праверкі была аснашчана супрацьпажарным інвентаром і першаснымі сродкамі пажаратушэння, з’явілася і месца для курэння.\nПажарныя сваю работу выканалі, цяпер будаўнікі павінны прытрымлівацца патрабаванняў і памятаць, што праверкі праводзяцца не з мэтай пакараць, а каб захаваць людскія жыцці. ■\nМалады настаўнік: «Жаданне прывіваць дзецям любоў да спорту прывяло ў прафесію»\nПрадстаўнікі органаў мясцовага кіравання сустрэліся з вучнямі браслаўскіх школ


За мінулыя паўгода, працуючы ў жорсткіх умовах кругласутачнай эксплуатацыі, сістэма паказала сябе толькі са станоўчага боку. Адсутнасці збояў і прыпынкаў спрыяе таксама своечасовае тэхнічнае абслугоўванне, што вырабляецца спецыялістамі БелСКС ў рамках сэрвіснага дагавора, па ўмовах якога стан канвеернай сістэмы кантралюецца інжынерамі БелСКС у любы час дня і ночы.\nУ цяперашні час гэтая самая сучасная канвеерная сістэма ў Рэспубліцы Беларусь, якая адказвае ўсім патрабаванням, што прад'яўляюцца да складскога абсталявання такога кшталту. У складзе сістэмы выкарыстоўваліся канвеерныя модулі нашага партнёра Interroll, а таксама канструктыўныя элементы ўласнай вытворчасці.\nІнжынеры ГК «БелСКС» небеспадстаўна ганарацца сваім тварэннем. Дастаткова сказаць, што ўся праца гіганцкай, 4х павярховай канвеернай сістэмы, даўжынёю больш за 600 метраў з 3 пад'ёмнымі ўстройствамі, кантралюецца сістэмай кіравання, якая з'яўляецца аўтарскай распрацоўкай спецыялістаў ГК «БелСКС». Таксама намі быў наладжаны абмен дадзенымі паміж сістэмай кіравання канвеерам і ERP-сістэмай SAP кампаніі АРМТЭК.\nУкаранёная аўтаматызаваная канвеерная сістэма забяспечвае максімальную дакладнасць, надзейнасць і хуткасць працы транспартна-складскога комплексу кампаніі Армтек – вядучага пастаўшчыка запасных частак і змазачных матэрыялаў для грузавых, легкавых аўтамабіляў і мікрааўтобусаў на тэрыторыі Беларусі, Расіі і Казахстана.\nСайт кампаніі АРМТЭК: https://armtek.by


Corpus Domini | Новы Час\nСвята Божага Цела (Corpus Domini) прысвечанае Еўхарыстыі, або Святому Прычасцю — аднаму з самых галоўных хрысціянскіх таемстваў. Паводле евангелістаў, яго ўсталяваў сам Ісус Хрыстос на Таемнай Вячэры. Падчас Прычасця хрысціяне прымаюць Цела і Кроў Ісуса пад выглядам хлеба і віна, і, згодна з вучэннем, праз гэты акт узаемнай ахвярнай любові спалучаюцца непасрэдна з Богам.\nЕўхарыстыя — абрад, які прызнаюць усе хрысціянскія канфесіі. Розніца ў яго тлумачэнні. Праваслаўная, каталіцкая, армянская апостальская і некаторыя іншыя дактрыны ў прамым сэнсе атаясамліваюць хлеб і віно з субстанцыяй Ісуса. А вось рэфармаваныя цэрквы ў сваёй большасці асучасніваюць падыход да Прычасця, сцвярджаючы, што хлеб і віно толькі сімвалізуюць Кроў і Цела Ісуса: іх “каштаванне адбываецца толькі метафарычна, у духоўным плане. Само слова “еўхарыстыя ў перакладзе з старагрэчаскай азначае “падзяку, бо ўдзел у святой імшы, падчас якой хлеб і віно ператвараюцца ў Цела і Кроў, — гэта, паводле ксяндза Віктара Місевіча, “найлепшая магчымасць падзякаваць Богу за ўсе дары, атрыманыя ад Яго.\nТакім чынам, Еўхарыстыя — адзіны, па сутнасці, з усіх важных абрадаў, якім хрысціянства ў шырокім сэнсе адрозніваецца ад іншых рэлігійных плыняў. І менавіта таму, мяркуюць гісторыкі, свята Божага Цела займела такое значэнне ў сярэднявечнай Еўропе, дзе Рымскі Касцёл імкнуўся вылучыць хрысціянскую дактрыну ў супрацьвагу пагрозе мусульманскіх заваёваў.\nСвята ўзнікла ў сярэдзіне ХІІІ стагоддзя ў Германіі, і неўзабаве пашырылася на ўсю Заходнюю Еўропу. У 1263 годзе ў італьянскім горадзе Бальсэне адбыўся цуд. Адзін святар, адпраўляючы імшу, засумняваўся ў рэальнай прысутнасці Ісуса ў Еўхарыстыі. У ягоных руках з аплаткі пачалі капаць кроплі крыві… Праз год Папа Урбан IV пастанавіў зрабіць гэта свята агульнакаталіцкім, надаўшы яму значэнне свайго кшталту маніфестацыі супраць “памылковых перакананняў ерэтыкоў. Канчаткова Рым зацвердзіў яго ў пачатку XIV стагоддзя. З таго часу вось ужо семсот гадоў на вуліцы еўрапейскіх гарадоў выходзяць урачыстыя працэсіі.\nСвята пастаноўлена адпраўляць роўна праз шэсць тыдняў пасля Вялікага Чацвярга, калі, згодна з Евангеллем, адбылася Таемная Вячэра. Перанос адбыўся для таго, каб радасць вернікаў з нагоды Найсвяцейшага Сакрамэнту (святых дароў Ісуса — хлеба і віна апосталам — і ўсім хрысціянам) не была азмрочаная смуткам ад Укрыжавання Ісуса. Свята Божага Цела — свята радасці, — падкрэслівае Касцёл.\nУ Беларусі ў наш час, па меры вяртання традыцыі, адбыўся яшчэ адзін перанос. Паколькі шосты чацвер пасля Вялікадня не абвешчаны дзяржаўным выходным, каталікі ладзяць шэсці ў наступныя пасля яго суботу ці нядзелю. У Віцебску ўрачыстасць адбылася сёлета 5 чэрвеня, у Мінску — 6-га. Працэсія Божага Цела зазвычай мае класічнае пастраенне і дзейных асобаў. Святарства ва ўрачыстых залацістых уборах, маленькія дзеці, якія сёлета прынялі першую Камунію (Прычасце), у белых строях, юнакі і дзяўчаты ў беларускіх нацыянальных строях, дужыя мужчыны нясуць трон з Найсвяцейшым Сакрамантам. Парафіяне розных касцёлаў гораду нясуць харугвы. За галавой працэсіі выстройваюцца ўсе вернікі, якія жадаюць далучыцца да радаснага дзейства. Неабходны сучасны атрыбут — мікрафоны, дынамікі і нават перасоўныя трансляцыйныя кропкі. Адна з асаблівасцяў свята Божага Цела — яго падкрэсленай гучнасць, заўважнасць.\nПрацэсія, паводле традыцыі, павінна прайсці чатыры стацыі, каля якіх ладзяцца набажэнствы. Гэтыя стацыі адначасова сімвалізуюць чатыры бакі свету і чатыры Евангеллі. Так, Мінская працэсія 2010 года выйшла з Касцёла святога Роху, зрабіла тры прыпынкі: перад вечным агнём на плошчы Перамогі, ушанаваўшы памяць ахвяраў другой сусветнай вайны, на Кастрычніцкай плошчы, на плошчы Незалежнасці перад Чырвоным касцёлам і на плошчы Свабоды перад катэдрай Панны Марыі.\nМінская працэсія Божага Цела скончылася малітвай у гонар Найсвяцейшага Сакраманту і спяваннем гімна “Магутны Божа.


Выпраўце памылку Photoshop не можа выканаць ваш запыт - techking.by\nВыпраўце памылку Photoshop не можа выканаць ваш запыт\nAdobe Photoshop – гэта магутны і шматфункцыянальны інструмент для рэдагавання малюнкаў, якім карыстаюцца многія прафесіяналы і аматары рэдагавання. Гэта быў асноўны інструмент для рэдагавання фатаграфій для ўсіх, хто хоча наладзіць фатаграфіі па-свойму. Аднак падчас працы над вашым наступным творчым пачынаннем вас можа раздражняць, што Photoshop не змог выканаць ваш запыт. У рэдкіх выпадках паведамленне пра памылку можа быць абмежавана адным файлам выявы, у той час як дадатковыя файлы малюнкаў загружаюцца без праблем. Адным з найбольш пагаршальных аспектаў гэтай памылкі з’яўляецца тое, што яна з’яўляецца цалкам агульнай і не дае ніякай інфармацыі для карыстальніка. У любым выпадку, гэты артыкул дасць вам прычыны і рашэнні гэтай памылкі. Працягвайце чытаць артыкул да канца, каб вырашыць, што Adobe Photoshop не змог выканаць ваш запыт з-за праграмнай памылкі.\nЯк выправіць памылку Photoshop не можа выканаць ваш запыт\nСпосаб 1: Забяспечце сістэмныя патрабаванні ПК для Photoshop\nСпосаб 2: Змена пашырэння файла выявы\nСпосаб 3: адключыць паскарэнне графічнага працэсара\nСпосаб 4: Адключыць убудова Generator\nСпосаб 5: разблакіраваць тэчку бібліятэкі (на macOS)\nСпосаб 6: Усталюйце правільныя ўзроўні кэша\nСпосаб 7: Абнаўленне Adobe Photoshop\nСпосаб 8: Скінуць налады Photoshop\nПаколькі паведамленне пра памылку непрадказальнае, звычайна вінаватыя наступныя прычыны:\nНайбольш тыповай крыніцай паведамлення пра памылку могуць быць вашыя налады Photoshop. Photoshop не змог выканаць ваш запыт. Праблема можа ўзнікнуць з-за вашага выбару ў Photoshop.\nПашырэнне файла выявы таксама можа быць крыніцай паведамлення пра памылку. Калі паведамленне пра памылку з’яўляецца на адным файле малюнка, гэта лёгка заўважыць. Файл малюнка таксама можа быць пашкоджаны, што выклікае гэтую памылку.\nПаведамленне пра памылку таксама можа быць выклікана заблакаванай тэчкай бібліятэкі.\nУбудова генератара ў акне налад таксама можа выклікаць паведамленне пра памылку ў некаторых выпадках.\nПерш чым спрабаваць дадатковыя метады ліквідацыі непаладак, пераканайцеся, што ваша машына адпавядае сістэмным патрабаванням Photoshop. Каб даведацца больш пра тэхнічныя характарыстыкі вашага кампутара:\nПраверце гэта: Выкарыстоўвайце клавіятуры для адной рукі, каб лепш друкаваць левай рукой\n1,5 Гб памяці GPU і GPU з падтрымкай DirectX12\nПамяць графічнага працэсара 4 ГБ для дысплеяў 4K і больш і GPU з падтрымкай DirectX12\n16 ГБ або больш\nДысплей 1280 x 800 пры 100% маштабаванні карыстальніцкага інтэрфейсу\nДысплей 1920 x 1080 або больш пры 100% маштабаванні карыстальніцкага інтэрфейсу\nВольнае месца на дыску\n4 Гб вольнага месца на дыску і для ўстаноўкі патрабуецца дадатковае месца\n16 Гб вольнага месца на дыску і хуткі ўнутраны SSD для прымянення\nВыканайце наступныя дзеянні, каб праверыць, ці адпавядае ваш кампутар прыведзеным вышэй патрабаванням Photoshop:\n3. Затым націсніце на опцыю Аб на левай панэлі.\nПаявяцца характарыстыкі прылады і Windows. Тут пераканайцеся, што ваш кампутар адпавядае мінімальным або рэкамендаваным патрабаванням Photoshop для выкарыстання.\nКалі ўсплывальнае акно з памылкай з’яўляецца толькі для аднаго файла выявы, змяніце пашырэнне на .jpeg або .png, каб вырашыць праблему. Гэта даволі агульныя фарматы, і ў іх захоўваецца большасць фотаздымкаў. Выканайце наступныя дзеянні, каб змяніць пашырэнне патрэбнага файла выявы:\nЗаўвага: Вы таксама можаце выкарыстоўваць опцыю Adobe Photoshop Export, калі змена пашырэння ўручную не вырашае, што не ўдалося выканаць ваш запыт з-за праграмнай памылкі. Перш чым націснуць кнопку «Захаваць», пераканайцеся, што файл мае фармат .jpeg або .png.\n1. Пстрыкніце правай кнопкай мышы на патрэбнай выяве, якая паказвае памылку, і націсніце Адкрыць з дапамогай Paint, як паказана ніжэй.\n2. Пстрыкніце опцыю Файл у левым верхнім куце.\n3. Цяпер націсніце кнопку Захаваць як і абярыце тып пашырэння файла з пашыранага спісу ў адпаведнасці з вашымі перавагамі.\n4. Нарэшце, абярыце месцазнаходжанне файла і націсніце кнопку Захаваць.\nПамылка Photoshop не можа выканаць ваш запыт з-за праграмнай памылкі таксама можна ліквідаваць, адключыўшы паскарэнне графічнага працэсара. Гэта, па сутнасці, дэактывуе апаратнае паскарэнне для Photoshop. Гэты параметр можа зрабіць вашу працу Photoshop і візуалізаваць фатаграфіі крыху павольней, чым звычайна, але большасць карыстальнікаў адзначылі, што яна ліквідуе невыкананне запыту з-за праблемы з памылкай праграмы.\nПраверце гэта: Як двойчы пстрыкнуць, каб схаваць/паказаць значкі працоўнага стала\n1. Запусціце Adobe Photoshop на вашым ПК.\n2. Адначасова націсніце Ctrl + K, каб адкрыць акно налад у Adobe Photoshop.\n3. Зніміце галачку з опцыі «Выкарыстоўваць графічны працэсар» на ўкладцы «Прадукцыйнасць».\n4. Перазапусціце Adobe Photoshop на вашым ПК, каб праверыць, ці не ўдалося выканаць ваш запыт з-за праграмнай памылкі.\nНаступным крокам у вырашэнні праблемы з’яўляецца адключэнне плагіна генератара ў полі “Параметры”. Для некалькіх людзей гэта, здаецца, вырашыла праблему. Вось як гэта робіцца:\n2. Націсніце Ctrl + K разам, каб адкрыць акно налад у Adobe Photoshop.\n3. На ўкладцы Убудовы зніміце галачку з опцыі Уключыць генератар у раздзеле Генератар.\n4. Націсніце OK, каб захаваць зробленыя змены.\n5. Перазапусціце Photoshop, каб убачыць, ці вырашана праблема.\nУ macOS даныя налад захоўваюцца ў тэчцы бібліятэкі Photoshop. Photoshop не можа выканаць ваш запыт. Памылка таксама можа быць выклікана заблакаванай тэчкай бібліятэкі. У гэтым выпадку вам трэба будзе разблакіраваць тэчку бібліятэкі. Гэта простая працэдура. Вось як вы гэта робіце:\n1. Увядзіце /Library у поле пошуку і націсніце fn + Return, каб перайсці да месцазнаходжання тэчкі.\n2. Пстрыкніце правай кнопкай мышы па тэчцы Бібліятэка.\n3. Націсніце на опцыю Атрымаць інфармацыю з кантэкстнага меню.\n4. У раздзеле «Агульныя» зніміце галачку з опцыі «Заблакіравана».\nМагчыма, вы паклалі непатрэбную нагрузку на свой графічны працэсар, калі змянілі ўзровень кэша ў Photoshop, асабліва калі для кэша ўстаноўлена 1. Часам скід іх да звычайных налад можа дапамагчы вам вырашыць гэтую праблему.\nПраверце гэта: Як гуляць у Couch Co-Op у «Animal Crossing: New Horizons» (з адной кансоллю пераключальніка)\n4. Пстрыкніце на ўкладцы Прадукцыйнасць на левай панэлі.\n5. У раздзеле Гісторыя і кэш усталюйце для ўзроўню кэша 4 з дапамогай выпадальнага поля.\n6. Націсніце OK у правым верхнім куце, каб захаваць змены.\n7. Перазапусціце прыкладанне Photoshop на вашым ПК, каб убачыць, ці не можа Photoshop выканаць памылку вашага запыту.\nКаманда распрацоўшчыкаў Photoshop рэгулярна выпускае новыя абнаўлення з выпраўленнямі выяўленых памылак у папярэдніх версіях. Каб выправіць праблему, разгледжаную ў гэтым артыкуле, вы таксама можаце абнавіць праграму Photoshop да апошняй версіі на вашым ПК. Каб абнавіць Photoshop, проста выканайце наступныя дзеянні.\n1. Адкрыйце прыкладанне Adobe Photoshop на вашым ПК.\n2. Націсніце на опцыю Даведка > Абнаўленні… у верхняй панэлі.\n3А. Калі вы выкарыстоўваеце апошнюю версію, вы атрымаеце павышэнне з падрабязнай інфармацыяй аб бягучай версіі Photoshop.\n3В. Калі даступна новае абнаўленне, націсніце на опцыю Абнаўленне, каб абнавіць праграму Photoshop да апошняй версіі. Выконвайце ўсплывальныя падказкі, каб скончыць працэдуру.\nСкід налад можа ліквідаваць памылку Photoshop не можа выканаць ваш запыт. Выканайце наступныя дзеянні, каб скінуць налады ў Photoshop.\n2. Увядзіце %appdata% у поле, каб адкрыць каталог AppData.\n3. Перайдзіце па гэтым шляху ў File Explorer: Roaming/Adobe/Adobe Photoshop CSx/Adobe Photoshop Settings/.\n4. Цяпер перамясціце файлы Adobe Photoshop CS6 Prefs.psp і Adobe Photoshop CS6 X64 Prefs.psp на працоўны стол.\n5. Пасля гэтага перазапусціце Adobe Photoshop, каб убачыць, ці вырашана ваша праблема.\nМы спадзяемся, што гэты артыкул быў вам карысны, і вы змаглі вырашыць, што Photoshop не можа цалкам завяршыць ваш запыт. Дайце нам ведаць, які метад быў для вас найбольш карысным. Калі ласка, выкарыстоўвайце раздзел каментарыяў ніжэй, каб пакінуць любыя запыты або каментарыі адносна гэтага артыкула.\nЯк дадаць сяброў у Google Stadia\nЯк разагнаць аператыўную памяць кампутара


Catholic.by - Арцыбіскуп Павел Пэццы: Ад нас патрабуецца не выкананне рытуалаў, а духоўнае пакланенне Богу\n31.03.2020 10:32 Тэкст: Арцём Будзённы / РИА Новости / Пераклад і адаптацыя: Мікола Гракаў / Catholic.by\nАрцыбіскуп Павел Пэццы. Фота: sib-catholic.ru\n— Ваша Эксцэленцыя, чаму выбухнула эпідэмія каранавірусу: гэта пакаранне звыш, кара Божая?\n— Адразу ж, як толькі мы ўсвядомілі маштабы эпідэміі, я звярнуўся да нашых вернікаў са словамі пра тое, што каранавірус — гэта не праклён і не пакаранне ад Бога.\nПраз гэтыя балючыя абставіны Бог паказвае чалавеку, што той не толькі не ўсемагутны, але наадварот — крохкая і ўразлівая істота.\nНягледзячы на ўсе свае дасягненні, чалавецтва не можа вырашыць праблему цярпення, смерці і зла. Бог паказвае нам, што мы маем патрэбу адно ў адным, што мы павінны клапаціцца пра нашых братоў і сясцёр.\n— Чаму захворванне паражае ўсіх без адрознення, незалежна ад веры, расы, полу?\n— Агульная бяда, якая абрынулася на нас, вельмі ясна дае да зразумення, што чалавечая сям’я — адзіная, нягледзячы на шматлікія штучныя бар’еры, якія мы будуем, каб аддзяліцца ад нашых братоў. Як піша Папа Францішак у сваёй энцыкліцы Laudato si', прысвечанай экалогіі: «Мы павінны добра ўсведамляць, што з’яўляемся адной чалавечай сям’ёй. Няма ні палітычных, ані сацыяльных бар’ераў, якія дазваляюць нам ізалявацца, і менавіта таму няма месца для глабальнай абыякавасці».\nГэта асабліва датычыцца вернікаў, якія пакліканы ўспрымаць свет як «таямніцу адзінства».\n— За што Бог спасылае на чалавецтва хваробы?\n— Калі ў Евангеллі Езусу Хрысту задаюць пытанне «за што?», Ён змяняе яго, кажучы: «дзеля чаго?» Калі і можна казаць пра «пакаранне» ад Бога, то толькі ў яго першапачатковым, сапраўдным сэнсе — не як кара, а як урок, напамін пра тое, якое каштоўнае і насамрэч святое чалавечае жыццё і кожны яго дзень.\nУпэўнены, што многія з нас, азіраючыся назад, шкадуюць аб тым, як мала цанілі тую стабільнасць і ўпэўненасць, якую толькі ўчора яшчэ лічылі чымсьці належным.\nА сёння мы марым пра тое, калі нарэшце ўсё гэта скончыцца, і мы зноў зможам рабіць тое, што рабілі раней. Забываючыся, што такім чынам мы губляем вялізную магчымасць дазволіць Богу змяніць нашае жыццё — жыць дзеля таго, што насамрэч сапраўднае і святое.\n— Ці ёсць духоўная сувязь эпідэміі каранавірусу з часам рэлігійных святаў, рэлігійным календаром? Якая?\n— Я думаю, ёсць вельмі глыбокі сэнс у тым, што эпідэмія супала з часам Вялікага посту, калі вернікі стараюцца часцей бываць на набажэнствах. І вось так сталася, што ў некаторых гарадах набажэнстваў няма наогул, а ў іншых магчымасць удзелу ў іх моцна абмежавана. І гэта разам з натуральнаю занепакоенасцю за жыццё і здароўе: сваё, сваіх блізкіх і сяброў.\nУ гэтых няпростых абставінах мы пакліканы глыбей усвядоміць, што ад нас патрабуецца не выкананне пэўных рытуалаў, а духоўнае пакланенне Богу.\nШто мая малітва, такая сціплая ў параўнанні з урачыстым набажэнствам у касцёле, можа суправаджаць іншых людзей — і тых, якія побач са мною, і тых, якія далёка.\n— Як чалавеку могуць дапамагчы звязаныя з пандэміяй абмежаванні (у перамяшчэнні, асабістых зносінах)?\n— У нашай дыяцэзіі [архідыяцэзіі Маці Божай у Маскве, Расія] мы ўвялі вельмі істотныя абмежаванні касцёльнага жыцця, ажно да адмены публічных набажэнстваў у Маскве і Пецярбургу, дзе абмежаваць колькасць людзей на Імшы аб’ектыўна практычна немагчыма.\nГалоўная мэта гэтай меры — абараніць вернікаў, членаў іх сем’яў і іншых людзей ад небяспечнай інфекцыі, якая, як паказаў міжнародны вопыт, — на жаль, вельмі трагічны, — вельмі актыўна распаўсюджваецца ў касцёльным асяроддзі.\n— Ці магчыма і патрэбна выправіць гэта духоўнымі сродкамі? Што рабіць?\n— Супрацьпастаўляць духоўнае і матэрыяльнае, асабліва ў гэтай сітуацыі, — у корані няправільна.\nНапрыклад, калі я, каб прадухіліць распаўсюджванне хваробы, абмяжоўваю кола сваіх зносін, нават рызыкуючы страціць працу, — гэта не проста «медыцынская» мера, а канкрэтнае выкананне запаведзі любові да бліжняга. І наадварот: калі я па нейкіх прычынах гатовы ігнараваць асабістую рызыку заражэння, то я не маю права ігнараваць сацыяльную рызыку — магчымыя негатыўныя наступствы гэтага для іншых людзей.\nГэта не проста адсутнасць адказнасці, а наўпрост парушэнне пятай Божай запаведзі «Не забівай».\nНаогул, вера і духоўнасць найлепш выяўляюцца не ў вялікіх учынках, а ў простых і канкрэтных справах.\nАбноўлена 31.03.2020 12:37


Захапляльная гульнявая гульня Jekyll & Hyde онлайн мае шэрагі дрэў і пяць барабанаў. Гуляць у гэты слот онлайн казіно Microgaming каб даведацца жудасную гісторыю лекара Джэкіла і містэра Хайда і выйграць свой прыз!\nГуляючы ў гэтую гульню, вы будзеце сустракацца з некаторымі карыснымі функцыямі. Тры ці больш сімвалаў лагатыпа Jekyll & Hyde неабходныя для запуску функцыі г-н Хайд. Вам будзе прадастаўлены 10 бясплатных кручэнняў і ўсе знакі Доктар Джекилл будуць ператвораныя ў містэра Хайда сімвалы. Містэр Хайд плаціць у пяць разоў, так што вы можаце чакаць сапраўды добрыя прызы. Пасля таго, як па крайняй меры тры Jekyll & Hyde лагатыпаў з'яўляюцца на экране падчас містэра Хайда функцыя вам будуць прадастаўлены яшчэ 10 бясплатных кручэнняў. Вы таксама знойдзеце ў гэтай гульні Дзікі сімвал агульнай для розных бясплатна гульнявыя аўтаматы з бонуснымі раўндамі. Ён выконвае сваю звычайную функцыю, замяшчаюць гульнявыя сімвалы. Аднак сімвал Джэкіл & Хайд не можа быць заменены.\nГісторыя гульня заснаваная на знакамітай навэлы Дзіўны выпадак доктара Джекилла і містэра Хайда, напісанай Стывенсана. Распрацоўшчыкі ўдаліся стварыць жахлівую віктарыянскую атмасферу, якая пранізвае гульню.\nДызайн вельмі змрочны і выдатна зрабілі. Карціны доктара Джэкіла, містэр Хайд, панна і эліксіры ўяўляюць сабой гульнявыя сімвалы разам з картачнымі сімваламі, зробленых у прывіднай форме. Яны таксама маюць простыя, але добрыя анімацыі. Музыка і гукавыя эфекты ў гульні вышэй за ўсіх прызоў. Незразумелыя Віктарыянскі клавесін мелодыі і прывідныя крыкі запоўніць гульню.\nДжэкі і Хайд абноўлена: Студзень 17, 2019 аўтар: Аамир Berrey\n1 Джэкі і Хайд\n2.0.0.1 вішнёвы трыо\n2.0.0.4 дом дум\n2.0.0.5 Легенда аб Ніле\n2.0.0.6 Sic бо\n2.0.0.7 Satoshis сакрэт


Крызіс: пятніца — выходны - 2 Марта 2009 - Вольны Мазыр!\nСубота, 11.07.2020, 23:26 Вітаю Вас Госць | RSS\nЯк вы ставіцеся да будаўніцтва АЭС у Бларусі?\nУсяго адказаў: 48\nГалоўная » 2009 » Сакавік » 2 » Крызіс: пятніца — выходны\nКрызіс: пятніца — выходны\nАд сёньняшняга дня акцыянэрнае таварыства “Гомельдрэў” пераходзіць на чатырохдзённы працоўны тыдзень.\nА ў Магілёве нават часовае беспрацоўе на прадпрыемствах ужо прывяло да нестабільнасьці страхавых кампаній.\nАкцыянэрнае таварыства “Гомельдрэў” — найбуйнейшы ў Беларусі вытворца корпуснай, офіснай, мяккай мэблі ды багету.\nЗагад генэральнага дырэктара Генадзя Каротчанкі пра пераход прадпрыемства ад сакавіка на скарочаны працоўны тыдзень людзі ўспрынялі як непазьбежнасьць.\nГаворыць рабочы “Гомельдрэву” спадар Мікалай:\n“Падыйшлі й сказалі: ад сакавіка на чатыры месяцы — сакавік, красавік, травень і чэрвень — пераходзім на чатырохдзёнку. Пятніца — выходны. Пішыце заявы наконт прадастаўленьня на гэты дзень неаплачанага адпачынку”.\nНамесьніца генэральнага дырэктара ў пытаньнях эканомікі Вольга Халупава адмовілася пракамэнтаваць новы распарадак працы людзей на прадпрыемстве:\n“Гэта камэрцыйная таямніца. Сытуацыі ўсякія бываюць. Гэта ж не пастаянная сытуацыя. Мы бачым з гэтага выйсьце. Усё будзе нармальна. Будзем жыць і будзем, як кажуць, працаваць”.\n“Былі жабракамі й імі застанемся”\nПеравод прадпрыемства на няпоўны працоўны тыдзень адчувальна ўдарыць па заробках мэбляроў. Апавядае спадар Міхаіл, які робіць тут амаль паўтара дзясятка гадоў:\n“Для мяне чатырохдзёнка — гэта мінус тысяч сто пяцьдзясят заробку. Было “бруднымі” прыкладна 600 тысяч рублёў, будзе 400—450 тысяч. Нам ужо крызіс ня страшны, мы ў ім даўно. Былі жабракамі й жабракамі яшчэ большымі застанемся”.\nПраблемнай на “Гомельдрэве” стала і вытворчасьць зборнашчытавых дамкоў, арыентаваных найперш на ўпарадкаваньне беларускіх аграгарадкоў. Чэская лінія, па сутнасьці, прастойвае.\n“З крызісу можна выбрацца ў тым выпадку, калі будзе дадзена эканамічная свабода. Пакуль у нас будуць існаваць міністэрствы, канцэрны ў іхняй цяперашняй якасьці, якія і надалей будуць кантраляваць кожны крок, прадпрыемствы ў нас ніколі не паднімуцца”, — заявіў Радыё Свабода адзін са спэцыялістаў ААТ “Гомельдрэў”.\nНаступствы эканамічнага крызісу пачалі адчуваць беларускія страхавыя кампаніі. Супрацоўнікі гэтых кампаній зьвязваюць свае цяжкасьці з агульнымі праблемамі ў эканоміцы.\nНайбольш цярпяць ад крызісу арганізацыі, якія спэцыялізуюцца на назапашвальных відах страхаваньня. Сярод такіх — дзяржаўнае страхавое прадпрыемства “Стратавіта”. Гаворыць яе прадстаўнік:\n“Людзі неахвотна страхуюцца, бо ў іх няма грошай”\n“Праца па нашых відах патрабуе грашовага абароту на прадпрыемствах. Тут узносы павінны паступаць штомесяц. Адсюль — наяўнасьць грашовых сродкаў у прадпрыемстваў павінна быць пастаяннай. А паколькі цяпер становішча прадпрыемстваў нестабільнае, то стала цяжэй працаваць”.\nПаводле суразмоўцы, у людзей няма лішніх сродкаў, і яны неахвотна страхуюцца:\n“Ідуць масавыя скарачэньні, упалі заробкі, таму цяпер складаны час як для страхавікоў, гэтак і для страхаваных”.\nАрганізацыі, якія спэцыялізуюцца на рызыкоўных відах страхаваньня, таксама маюць праблемы. Аднак іх ратуе абавязковы характар некаторых страховак — напрыклад, на аўтамабілі:\n“Праблемы ўзьнікаюць толькі з арганізацыямі, але й яны вышукваюць сродкі. Гэта ж абавязковае страхаваньне. Аднак цяжкавата стала. Хочаш ня хочаш, калі машына ёсьць і трэба езьдзіць, то трэба шукаць і плаціць. Інакш штрафы давядзецца плаціць яшчэ большыя. Дзяржаўтаінспэкцыя спыняе — і пяць базавых велічыняў штраф, а гэта даражэй, чым поліс гэты страхавы”, — тлумачыць супрацоўнік страхавой арганізацыі “Таск”.\nШто да страхаваньня людзей, якія часова выяжджаюць за мяжу, то тут сытуацыя пакуль няпэўная:\n“Гэта пакажа чэрвень месяц. Пакуль рана казаць. Думаю, што сытуацыя зьменіцца ня ў лепшы бок. Мы ўзаемазьвязаныя з турыстычнымі агенцтвамі. Калі ў турыстычных агенцтваў пачынаюцца праблемы з кліентамі, натуральна, яны і ў нас усьлед за імі. Людзі перастаюць выяжджаць — значыць, перастаюць у нас набываць страхавыя полісы. Лета пакажа”, — мяркуе супрацоўнік страхавой арганізацыі “Альвэна”.\nУ агенцтвах прызнаюць, што пасажырапаток у Расею зьменшыўся ўдвая, паменеў ён і ва ўкраінскім кірунку.\nПраглядаў: 504 | Дадаў: Karnic | Рэйтынг: 0.0/0 | - Оценить - Отлично Хорошо Неплохо Плохо Ужасно\n« Сакавік 2009 »\nCopyright Вольны Мазыр © 2007 - 2020 Конструктор сайтов - uCoz


У абноўленым рэйтынгу Webometrics, апублікаваным 28 студзеня 2020 года, Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы займае 3326 месца сярод універсітэтаў свету, трэцюю пазіцыю - сярод беларускіх універсітэтаў.\nУ студзені 2020 года рэйтынг былі ўключаныя 12 тысяч адукацыйных устаноў свету, у тым ліку 57 адукацыйных устаноў Рэспублікі Беларусь (51 установа вышэйшай адукацыі і 6 іншых адукацыйных устаноў). Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы ўдзельнічае ў рэйтынгу Webometrics Ranking of World Universities з 2006 года і знаходзіцца ў ліку лепшых універсітэтаў Рэспублікі Беларусь.\nРэйтынг Webometrics разлічваецца групай Cybermetrics Нацыянальнага Даследчага Савета (Іспанія) і вызначаецца зыходзячы з навукова-даследчых дасягненняў універсітэтаў, уплыву ў інтэрнэт-прасторы, а таксама ацэнкі зместу і папулярнасці ВНУ вэб-сайтаў. Дадзеныя рэйтынгу разлічваюцца два разы на год - у студзені і ліпені.\nГродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы апярэджваюць толькі БДУ і БНТУ.\nЛідэрамі рэйтынгу сярод універсітэтаў свету з'яўляюцца Гарвардскі ўніверсітэт, Стэнфардскі ўніверсітэт і Масачусецкі тэхналагічны інстытут.


Дубовая ягада: амяла белая - bydobry.com\nГлавная страницаDriveДубовая ягада: амяла белая\nСёння ў відэаблогу “Наш двор – Сусвет!” – амяла белая. Яе яшчэ называюць: дубовая ягада, ведзьміна гняздо, грамавая мятла, зімовыя зярняткі, казіныя арэшкі… Усіх народных назваў гэтай дзіўнай расліны і не пералічыць. Гэта амяла. Яшчэ гадоў 30 таму ў Беларусі яе практычна не было. Амяла выбірала больш паўднёвыя рэгіёны. А цяпер, з-за глабальнага пацяплення, пачала актыўна рухацца на поўнач. Пад Мінскам яе пакуль няма. Але да лініі Ліда – Гомель яна ўжо дабралася. У нас пасяліліся два віды амялы: амяла белая і амяла аўстрыйская. А ўвогуле ў свеце каля 1300 відаў амялы. Мы падрабязней спынімся на белай амяле.\nПредыдущая статьяНа торгах 21 июня евро и российский рубль подорожали, юань и доллар подешевели\nСледующая статьяПри землетрясении в Афганистане погибли не менее 280 человек