Адзін з затрыманых расейцаў: "Я дакладна яшчэ прыеду ў Менск..."\n17 студзень 2006, 13:52\nРадыё Свабода 16 студзеня выйшлі на волю затрыманыя 14 студзеня ў Менску дзевяцёра расейскіх і двое беларускіх грамадзянаў. Зь іх зьнялі ўсе абвінавачаньні.\nРаней журналістам паведамлялі, што гэтых людзей падазраюць у тым, што яны зрабілі надпіс антыўрадавага зьместу на сьцяне будынка ў цэнтры Менску. Адзін з затрыманых беларусаў Ігар Помаз сказаў Радыё “Свабода”.\n(Помаз: ) “Нас узялі за надпіс, які мы не рабілі і трымалі ў камэры каля 60 гадзінаў. Нас трымалі ў розных камэрах. Некаторыя былі па двое, а некаторыя па адным. Каб пайсьці ў прыбіральню, нам трэба было прасіць супрацоўнікаў міліцыі. На шпацыр нас таксама не выводзілі. Але зараз усё добра і людзі з Масквы едуць дадому. Нам сказалі, што з нас зьнялі ўсе абвінавачаньні.”\nУладзімір Скопянцаў, вызвалены грамадзянін Расеі, дадаў:\n(Скопянцаў: ) “Я дакладна яшчэ прыеду ў Менск. Хачу паглядзець на ўсе выдатныя мясьціны гораду… Хаця ў некаторых такое жаданьне цалкам зьнікла”.\nЗатрыманыя грамадзяне Расеі належаць да розных дэмакратычных і студэнцкіх рухаў Расеі. Паводле словаў аднаго з затрыманых – Івана Ніненкі – іхнае вызваленьне з СІЗО менскай гарадзкой міліцыі адбылося дзякуючы ўмяшальніцтву расейскага консульства.


Опубликовано: 23.10.2019 07:44:00\nУ лік топавых прафесій у краiне апошнiм часам трапілі… спецыялісты па штучным вырошчванні грыбоў. Пра гэта паведаміла на анлайн-канферэнцыі, якая прайшла ўчора ў БЕЛТА, намеснік начальніка ўпраўлення палітыкі занятасці Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Алена Дакукiна. Эксперт адзначыла, што прадстаўнiкоў такой прафесii больш за ўсё працадаўцы шукаюць у Брэсцкай вобласці.\nУ ліку іншых найбольш папулярных сёння спецыяльнасцей – швачкі, прадаўцы, кухары. У сельскай мясцовасці патрабуюцца муляры, жывёлаводы і электразваршчыкі. Як паведаміў начальнік упраўлення палітыкі занятасці Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Алег Такун, попыт на працоўную сілу ў краіне застаецца высокім: у другім паўгоддзі гэтага года налічвалася каля 90 000 вакансій. Доля іх складае каля 65 працэнтаў ад усіх вольных месцаў. Дарэчы, на ўліку ў якасці беспрацоўных на 1 верасня знаходзілася каля 12 000 чалавек, што на чвэрць менш, чым годам раней.\nГаворачы пра падрыхтоўку і перападрыхтоўку беспрацоўных, спецыялісты адзначылі, што ў цэлым такое навучанне займае да года, але ў сярэднім курсы доўжыцца тры месяцы. Гэты перыяд ідзе ў залік у працоўны стаж. Крыху больш за 60 працэнтаў тых, хто праходзіць навучанне, ажыццяўляюць гэта па хадайніцтве наймальніка і загадзя ведаюць, куды яны пойдуць працаваць. Напрыклад, у Мінску па такой схеме навучаюць машыністаў электрацягнікоў па дамове з метрапалітэнам, у Магілёве і Брэсце — вадзіцеляў тралейбусаў. Распаўсюджана практыка падрыхтоўкі па запыце наймальніка прадаўцоў, аператараў паштовай сувязі, кухараў, машыністаў кацельні.\n— Надалей мы будзем імкнуцца да ста працэнтаў навучання па заяўках наймальнікаў, — адзначыў Алег Такун.\nБеспрацоўныя могуць прайсці перанавучанне больш як па 100 прафесіях. Каля 20 працэнтаў з іх — інтэграваныя, калі чалавек адначасова атрымлівае дзве і больш прафесій, напрыклад сакратара і інспектара аддзела кадраў. Як правіла, гэта часцей сустракаецца ў навучаннi па рабочых спецыяльнасцях, напрыклад тынкоўшчык-маляр, абліцоўшчык-плітачнік.\nНа анлайн-канферэнцыі зададзена пытанне пра магчымасці перанавучання для пенсіянераў.\n— Важна разумець, што маецца на ўвазе, — пракаменціраваў Алег Такун. — Калі чалавеку прызначана пенсія і ён яе атрымлівае, то ў гэтым выпадку грамадзянін не можа зарэгістравацца ў якасці беспрацоўнага і не мае права на перанавучанне. Калі мы гаворым пра людзей, якія дасягнулі пенсіённага ўзросту, але не атрымліваюць пенсію, то можна іх зарэгістраваць беспрацоўнымі і накіраваць на курсы.


24 студзень 2020, 18:37\nУдзельнікі форуму ў Давосе\nФорум сабраў каля 3000 удзельнікаў з 117 краін, у тым ліку лідэраў больш як 50 дзяржаў. Свабода прапануе некаторыя выказваньні гасьцей сустрэчы.\nПра сакрэт посьпеху ЗША\nМы працягваем укараняць тэхналёгіі. Калі людзі будуць вольныя ў інавацыях, мільёны будуць жыць даўжэй, будуць шчасьлівейшымі і здаравейшымі.\nСьвет ня зробіць ані кроку далей, калі замест таго, каб упэўнена глядзець у будучыню, акунецца ў апакаліптычныя прароцтвы пэсымістаў.\nДональд Трамп, прэзыдэнт ЗША\nПра сьмерць капіталізму\nКапіталізм у тым выглядзе, у якім мы яго ведаем, мёртвы. Гэтая апантанасьць максымізацыяй прыбытку толькі для акцыянэраў прывяла да ўзьнікненьня надзвычайнай кліматычнай сытуацыі.\nМарк Бэньяф, генэральны дырэктар карпарацыі Salesforce.com\nПра «простых людзей»\nІніцыятывы не павінны прыходзіць толькі ад прасьветленых кіраўнікоў бізнэсу і ўрадаў. Мы павінны прыцягнуць людзей. У іх ёсьць ідэі. Мы павінны даць ім сродкі, каб рэалізаваць свае ідэі.\nКляўс Шваб, заснавальнік форуму і выканаўчы старшыня\nКаб уратаваць дрэвы, людзі павінны даваць ім імёны.\nДжуд Голэд, эколяг\nПра штучны інтэлект\nШтучны інтэлект — гэта адна з самых фундамэнтальных рэчаў, над якімі мы працуем як чалавецтва. Гэта важней, чым агонь або электрычнасьць. Для яго бясьпекі неабходныя глябальныя прававыя рэгуляцыі.\nСундар Пічай, кіраўнік Google\nЯ лічу, што найлепшая доўгатэрміновая стратэгія палягае ў доступе да якаснай адукацыі, у прыватнасьці да адукацыі, якая ўзмацняе аўтаномію асобы праз узгадаваньне крытычнага мысьленьня і акадэмічнай свабоды.\nДжордж Сорас, мільярдэр\nПра падаткі глябальных карпарацый\nНайбуйнейшыя кампаніі ў сьвеце зарабляюць мільярды даляраў. Колькі падаткаў яны плацяць зь іх там, дзе яны знаходзяцца, а ня там, адкуль прыходзяць іхнія даходы? Так быць ня можа. Сёлета тэхналягічныя карпарацыі будуць плаціць у Францыі лічбавы падатак.\nБруно Лё Мэр, міністар фінансаў Францыі\nПра важнасьць інфармацыі\nКалі ў вас дастаткова дадзеных, вам ня трэба пасылаць салдат, каб мець кантроль над краінай. Мы знаходзімся ў тым пункце, калі кампаніі або ўрады могуць «узламаць» мільёны людзей. Гэта азначае, што яны ведаюць маю мэдычную гісторыю, асабістыя слабасьці, ведаюць мяне лепш, чым я сам.\nЮваль Гарары, ізраільскі гісторык\nПра новую адукацыю\nТрэба шанаваць навыкі, а ня толькі дыплёмы. Трэба мець новыя адукацыйныя мадэлі і новыя шляхі, каб перавучваць людзей і вяртаць іх у лік працаўнікоў.\nДжыні Рамэці, генэральная дырэктарка IBM\nПра «падатковыя раі»\nЛіквідацыі «падатковых раёў» і «гермэтызацыі» ПДВ хопіць для фінансаваньня другога паралельнага бюджэту ЭЗ. Менавіта таму так неабходная падатковая салідарнасьць.\nСправаздача Польскага эканамічнага інстытуту\nНам трэба скараціць датацыі на выкапні. Як падаткаплатнік я зусім не магу прыняць ідэю, што мае падаткі ідуць на ўзмацненьне ўраганаў, «адбельваньне» каралаў альбо раставаньне леднікоў.\nАнтонію Гутэрыш, генэральны сакратар ААН\nПра свабоду перасоўваньня\nМы атрымлівалі прыбытак ад свабоднага перамяшчэньня працоўнай сілы ў ЭЗ, бо ў адваротным выпадку нам у Нямеччыне не ўдалося б задаволіць усе патрэбы ў кваліфікаванай рабочай сіле.\nОляф Шольц, міністар фінансаў Нямеччыны\nПра ўсьведамленьне важнасьці кожнага\nМы ўсе павінны кожны дзень змагацца за роўнасьць, за лепшае жыцьцё. Вельмі важна, каб кожны браў у гэтым удзел, гэта не чужы нечы клопат. Менавіта таму я пайшла ў палітыку.\nСана Марын, прэм’ер-міністарка Фінляндыі\nПра ўсясьветны акіян\nПры цяперашніх тэмпах да 2050 году вага плястыку ў акіяне перавысіць вагу ўсіх рыб у акіяне.\nАльбэрт Гор, былы віцэ-прэзыдэнт ЗША, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі міру за 2007 год.\nПра РОЗНЫ актывізм\nМы павінны акунуцца ў сьвет актывізму і розных пэрспэктыў. Калі мы навучым дзяцей толькі аднаму спосабу жыць, толькі пра белых навукоўцаў і белых палітыкаў, яны ня будуць расьці і паважаць чарнаскурых...\nНаомі Ўодлер, 13-гадовая актывістка супраць дыскрымінацыі афра-амэрыканскіх дзяўчат\nПра патрэбу асьветы\nЯ не магу злавацца на неадукаванасьць грамадзтва, калі я не гатовая зрабіць што-небудзь дзеля асьветы грамадзтва.\nМолі Бурк, папулярная канадзкая ютубэрка


Стаячая інвалідная каляска XO серыі | Karman® XO Power Stand up\nГалоўная / Ручныя інвалідныя каляскі / Стаячая інвалідная каляска XO серыі\nЛюбы памер сядзення14 "Сядзенне16 "Сядзенне18 "Сядзенне\nВага любога прадукту19.1 фунтаў - 25 фунтаў50 фунтаў і больш\nЛюбы тып нагіфіксаваныРазмахнуццаЗдымныПрагарэць\nЛюбы тып падлакотнікаўфіксаваныАдвярнуцца\nЭлектрычная інвалідная каляска XO-505 серыі\nМадэльныя сістэмы SCI\nСтоячы інвалідны вазок ад Karman Healthcare - гэта сучасная тэхналогія, якая можа дапамагчы змяніць ваша жыццё. Дзякуючы а лёгкі доступ да кантролера джойсціка што дазваляе поўны кантроль рух крэсла. Ён таксама мае рэжым стоячы, які дазваляе кіраваць крэслам у становішчы стоячы.\nЭлектрычныя інвалідныя каляскі звычайна выкарыстоўваюцца для доступу да навакольнага асяроддзя і зніжэння ціску. Вы можаце кантраляваць хуткасць крэсла з дапамогай лёгка даступнага кантролера джойсціка, які ідэальна размешчаны ў межах дасяжнасці любога тыпу карыстальніка. Вы можаце лёгка рэгуляваць даўжыню рук, каб лепш адпавядаць вашым патрэбам.\nВы таксама можаце адрэгуляваць спінку і нават скласці яе, каб лёгка захоўваць яе ў любым тыпе [вялікага] аўтамабіля. Вы таксама можаце кантраляваць кут нахілу крэсла з дапамогай джойстык-кантролера, вы можаце наладзіць яго ў рэжыме сядзення, як у звычайнай інваліднай калясцы, аж да рэжыму стаяння і ў любым месцы паміж імі. Гэтыя крэслы таксама паказваюць нашу лепшую лінію Падушкі сядзення з пены памяці, які ўваходзіць у стандартную камплектацыю кожнай усталай інваліднай каляскі.\nСерыі інвалідных калясак-стойкі прызначаны для камфорту і даўгавечнасці; яны таксама з'яўляюцца вельмі эканамічнымі альтэрнатывамі іншым інвалідным каляскам на рынку, якія могуць каштаваць больш за дзясяткі тысяч долараў. Нашы стаячыя інвалідныя каляскі прапануюць мноства пераваг для здароўя, у тым ліку паляпшэнне кровазвароту, функцыянавання нырак і мачавой бурбалкі, а таксама паляпшэнне цягліцавага тонусу. Стоячыя інвалідныя каляскі працуюць ад двух (12v) батарэек, якія могуць працаваць на працягу доўгага перыяду часу і праслужаць 25 км.\nПастаянная інвалідная каляска зацверджана CE / патэнт ЗША: 7,097,189 2 XNUMX ВXNUMX\nСтоячыя крэслы зроблены з алюмініевай рамы маркі 6061 Т-6\nСтоячыя інвалідныя каляскі ў камплекце з падлакотнікамі, якія адкідваюцца, з бакавымі панэлямі з выразнага аргшкла\nСамы даступны інвалідны вазок на рынку\nПавелічэнне скіду ціску Паляпшэнне функцыянальнага ахопу для ўдзелу ў ADL\nПалепшаны тыраж, павышэнне незалежнасці і прадукцыйнасці\nПаляпшэнне дыхання, падтрыманне жыццёва важных органаў, памяншэнне ўзнікнення ІМП\nПавышэнне гнуткасці, падтрыманне мінеральнай шчыльнасці касцяной тканіны, паляпшэнне пасіўнага руху ў дыяпазоне\nПалепшаная прастата Перадача, Зніжаюць анамальны цягліцавы тонус і спастычнасць, пралежні\nПаменшыць пралежні, дэфармацыі шкілета і псіхалагічны стан\nПавышае сацыяльны статус\nДазваляе палегчыць зносіны\nПашырае ўзровень доступу\nПавышэнне якасці жыцця\nДадатковы кантролер дзяжурнага\nДадатковая мадэль латка / падвойная мадэль\nДадатковая мадэль малодшай шырыні 14 ″\nНовы запуск рухавіка кампаніяй Lloyd Actuator / Motor, снежань 2010 г. спыніў сваю дзейнасць у Даніі Linak Motor\nПалепшаная якасць і новыя мадэлі ў бліжэйшы час у гэтай катэгорыі, уключаючы нахіл і нахіл!\nУ цяперашні час існуе 14 сістэм і 5 цэнтраў формы II, якія фінансуюцца Нацыянальным інстытутам даследаванняў інваліднасці і рэабілітацыі, Упраўленнем спецыяльнай адукацыі і рэабілітацыйных службаў, Міністэрствам адукацыі ЗША.\nСлайд -шоў Сістэмы мадэляў траўмаў спіннога мозгу\nСістэмы слайдаў мадэляў траўмаў спіннога мозгу (версія PDF)\nMSKTC SCIMS Флаер\nВэб -сайт Цэнтра перакладу ведаў мадэльнай сістэмы\nСістэма догляду за траўмамі спіннога мозгу UAB\nУніверсітэт Алабамы ў Бірмінгеме, Бірмінгем, Алабама\nsciweb@uab.edu Наведайце вэб-сайт\nМадэльная сістэма траўмаў спіннога мозгу Паўднёвай Каліфорніі\nНацыянальны рэабілітацыйны цэнтр Ранча Лос -Амігас, Даўні, Каліфорнія\nSCIMS@larei.org Наведайце вэб-сайт\nРэгіянальная сістэма пашкоджанняў хрыбетніка Скалістых гор\nШпіталь Крэйга, Englewood, CO\nSusie@craighospital.org Наведайце вэб-сайт\nМадэльная сістэма траўмаў спіннога мозгу Паўднёвай Фларыды\nУніверсітэт Маямі, Маямі, Фларыда\ndcardenas@med.miami.edu Наведайце вэб-сайт\nРэгіянальная сістэма дапамогі па траўмах спіннога мозгу Грузіі\nShepherd Center, Inc., Атланта, штат Джорджыя\nlesley_hudson@shepherd.org Наведайце вэб-сайт\nРэгіянальная сістэма дапамогі па траўмах спіннога мозгу Сярэдняга Захаду (MRSCIS)\nРэабілітацыйны інстытут Чыкага, Чыкага, штат Ілінойс\nmkaplan@ric.org Наведайце вэб-сайт\nРэгіянальная мадэль траўмы спіннога мозгу Кентукі\nРэабілітацыя Фрэйзера, Луісвілль, штат Кентукі\ndegrav01@louisville.edu Наведайце вэб-сайт\nРэгіянальная сетка Цэнтра траўмы спіннога мозгу Новай Англіі\nБостанскі універсітэцкі медыцынскі цэнтр, Бостан, Масачусэтс\nБальніца Гейлорд, Уолінгфард, Калумбія\nБальніца спецыяльнай дапамогі, Новая Брытанія, КТ\nbethlyn.houlihan@bmc.org Наведайце вэб-сайт Наведайце вэб-сайт\nСістэма траўмы спінальнага мозгу Сполдынга-Гарварда\nSpaulding Rehabilitation, Бостан, Масачусэтс\nSpauldingHarvardSCIMS@partners.org or hls15@partners.org Наведайце вэб-сайт\nМадэльная сістэма сыходу за траўмамі спіннога мозгу Універсітэта Мічыгана\nmodel_sci@umich.edu Наведайце вэб-сайт\nСістэма траўмы спіннога мозгу Паўночнага Нью -Джэрсі\nДаследчы цэнтр Фонду Кеслера, Вест -Аранж, штат Нью -Джэрсі\nabotticello@kesslerfoundation.org Наведайце вэб-сайт\nРэгіянальны цэнтр траўмаў спіннога мозгу ў даліне Дэлавэр\nУніверсітэт Томаса Джэферсана, Філадэльфія, Пенсільванія\nmarilyn.owens@jefferson.edu Наведайце вэб-сайт\nМадэльны цэнтр універсітэта Пітсбурга па траўмах спіннога мозгу\ngreekk@upmc.edu Наведайце вэб-сайт\nПаўночна -заходняя рэгіянальная сістэма траўмы спіннога мозгу\nУніверсітэт Вашынгтона, Сіэтл, штат Вашынгтон\nnwrscis@u.washington.edu Наведайце вэб-сайт\nЦэнтры формы II\nГэтыя цэнтры раней фінансаваліся мадэльнымі сістэмамі і працягваюць збіраць наступныя дадзеныя формы II. Новыя ўдзельнікі не запісваюцца.\nМедыцынскі цэнтр даліны Санта -Клара\nСан - Хасэ, Каліфорнія\nKimberly.Bellon@hhs.sccgov.org Наведайце вэб-сайт\nШкола медыцыны гары Сінай\njames.cesario@mssm.edu Наведайце вэб-сайт\nІнстытут рэабілітацыі і даследаванняў (TIRR)\nMichelle.Feltz@memorialhermann.org Наведайце вэб-сайт\nДаведайцеся больш пра прадукты >\nУ пошуках ідэальнай інваліднай каляскі у ПАДАВАЦЦА ВАМ вельмі важна. Вось чаму мы запусцілі новы ERGO FIT ™ Кампанія заснавана на належным Эрганоміка інваліднага вазка, параўноўваючы і супрацьпастаўляючы патрэбы вашага цела, вашыя Памеры інваліднай каляскі, а таксама збалансаванне асяроддзя, у якім вы будзеце атрымліваць асалоду ад інваліднай каляскай.\nНяхай гэта будзе экспедыцыі на свежым паветры і гарантуе, што падымаючыся па пандусе з найменшым супрацівам, або максімальна камфортна з -за працяглага выкарыстання, наша метадалогія ERGO FIT ™ забяспечвае незлічоную колькасць варыянты і аксэсуары, або мадэлі з пэўнымі варыяцыямі, прызначаныя для максімальнай мабільнасці і камфорту.\nРЭСУРСЫ - Кожная мэтавая старонка прадукту мае ўсю інфармацыю, якая мае дачыненне да прадукту (напрыклад, коды HCPCS, памеры, літаратура, UPC і г.д.). Калі вы хочаце бачыць кожны прадукт, пералічаны па характарыстыках і падрабязнасцях, наведайце нашу мэтавую старонку рэсурсаў, націснуўшы ТУТ, Азнаёмцеся з нашай Каталог мэтавых старонак.\nШто такое траўма спіннога мозгу?\nA Траўмы спіннога мозгу (SCI) звычайна апісваецца як пашкоджанне або траўма спіннога мозгу, якая прывяла да страты і/або парушэння функцый, што прывяло да зніжэння рухомасці і/або пачуццяў.\nЧастымі прычынамі пашкоджання спіннога мозгу з'яўляюцца траўмы (аварыя аўтамабіля/матацыкла, стрэл, падзенне, спартыўныя траўмы і г.д.) або хваробы (папярочны міэліт, поліяміэліт, пазваночнік, атаксія Фрыдрэйха, пухліна спіннога мозгу, стэноз хрыбетніка і г.д. ). Гэта пашкоджанне спіннога мозгу вядома як а параза, і параліч вядомы як квадриплегия калі траўма ў шыйны (шыя) вобласць, або як параплегія калі траўма ў грудной, паяснічны або сакральнай вобласці.\n,en ўзровень траўмы спіннога мозгу звычайна называецца альфа -лічбай, якая адносіцца да здзіўленага сегмента спіннога мозгу, г.зн. C7, T10, L3 і г.д.\nНіжэй мазгавога ракавіны (L1-L2) пазваночны канал змяшчае масу нерваў, якія называюцца хвастом або "конскім хвастом". Гэтыя спіннамазгавыя нервы аддзяляюць ніжні канец спіннога мозгу і ўтрымліваюць нервовыя карэньчыкі ад L1-5 і S1-5. Траўмы гэтых нервовых карэньчыкаў называюцца сіндром хваставога конскага.\nМагчыма, хтосьці пакутуе а зламаная шыя, або а зламаная спіна не паралізуючыся. Гэта адбываецца пры пераломе або вывіху пазванкоў, але спінны мозг не пашкоджаны.\nПоўныя і няпоўныя траўмы спіннога мозгу\nЗвычайна існуюць два тыпу паражэнняў, звязаных з пашкоджаннем спіннога мозгу, яны вядомыя як поўнае пашкоджанне спіннога мозгу і няпоўная траўма спіннога мозгу. Поўны тып траўмы азначае, што чалавек цалкам паралізаваны ніжэй траўмы. Няпоўная траўма азначае, што пашкоджана толькі частка спіннога мозгу. Чалавек з няпоўнай траўмай можа адчуваць адчуванні ніжэй паразы, але не рухацца, і наадварот. Існуе мноства відаў няпоўных пашкоджанняў спіннога мозгу, і няма двух аднолькавых.\nТакія траўмы вядомыя як Сіндром карычневага сэкарда, Сіндром цэнтральнага шнура,Сіндром пярэдняга канатика і сіндром задняга канатика.\nРэабілітацыя траўмаў спіннога мозгу\nРэабілітацыя для асоб з пашкоджаннем спіннога мозгу спалучае фізіятэрапію з дзейнасцю па фарміраванні навыкаў. Гэтыя мерапрыемствы звычайна будуць праходзіць у спецыялізаваным цэнтры, напрыклад рэабілітацыйны цэнтр пашкоджанні спіннога мозгу or цэнтр траўмы пазваночніка. Рэабілітацыйная група звычайна будзе кантраляваць дзейнасць і ўключаць урача, які спецыялізуецца на траўмах пазваночніка, сацыяльных работнікаў, фізічных і працоўных тэрапеўтаў, спартыўных педагогаў, медсясцёр па рэабілітацыі, псіхолагаў -рэабілітолагаў, прафесійных кансультантаў і дыетолагаў.\nНаогул, а параплегічны будзе знаходзіцца ў бальніцы каля 5 месяцаў, дзе як а чатырохвугольны можа знаходзіцца ў бальніцы каля 6-8 месяцаў. І параплегікі, і чатырохплечыкі павінны прайсці пэўную рэабілітацыю і фізіятэрапію перад выпіскай з бальніцы, каб максімальна павялічыць іх патэнцыял або дапамагчы прывыкнуць да жыцця ў інваліднай калясцы, а таксама навучыць метадам, якія палягчаюць паўсядзённае жыццё.\nСпорт для інвалідаў, і спорт на інваліднай калясцы можа стаць выдатным спосабам фарміравання цягавітасці і дапамагчы ў рэабілітацыі, даючы ўпэўненасці і паляпшаючы сацыяльныя навыкі. Канчатковая ўзнагарода для многіх спартсменаў -інвалідаў і жанчын - гэта перамога на паралімпійскія гульні, які прыбудзе ў Лондан у 2012 годзе.\nЛячэнне і лячэнне траўмы спіннога мозгу\nВылячэнне ад доўгачасовага паралічу яшчэ некалькі гадоў у будучыні, але клінічныя выпрабаванні праводзяцца з нюхальныя ахоўныя гліяльныя клеткі (ОЭГ) і тэрапія на аснове эмбрыянальных ствалавых клетак.\nКвадраплегічны, тэтраплегічны, параплегічны і яго вызначэнне\nQuadraplegic паходзіць ад двух асобных слоў з двух розных моў, лацінскай і грэцкай. Слова "Quadra", якое азначае "чатыры", якое паходзіць ад лацінскага, адносіцца да колькасці канечнасцяў. «Plegic», паходзіць ад грэцкага слова «Plegia», што азначае параліч.\nЗлучыце іх разам, і ў вас атрымаецца «квадраплегія».\n«Тетра» паходзіць ад грэцкага слова «чатыры». «Пара» паходзіць ад грэцкага слова «два» Адсюль: тэтраплегічны і параплегічны.\nУ Еўропе тэрмін паралічу чатырох канечнасцяў заўсёды быў тэтраплегіяй. Еўрапейцы ніколі не марылі б аб'яднаць лацінскі і грэцкі корань у адным слове.\nУ 1991 годзе, калі пераглядалася амерыканская сістэма класіфікацыі траўмаў спіннога мозгу, абмяркоўвалася вызначэнне імёнаў. Брытанцы больш ведаюць грэчаскія ў параўнанні з лацінскімі назвамі. Паколькі Plegia - гэта грэчаскае слова, а quadri - лацінскае, тэрмін quadriplegia змешвае моўныя крыніцы. Пасля агляду літаратуры было рэкамендавана Амерыканскай асацыяцыяй спіннога мозгу выкарыстоўваць тэрмін тэтраплегія, каб у англійскай мове не было двух розных слоў, якія адносяцца да аднаго і таго ж.\nЯкія крэслы -інвалідныя каляскі лепш?\nПадстаўка з рухавіком з ручным рухавіком - гэта варыянт для тых, хто хоча па -ранейшаму актыўна рухацца. Варыянт падстаўкі для харчавання сапраўды дзейнічае як дапаможны прыбор і дапамагае чалавеку ўстаць. Ваш ПТ павінен працаваць з вашымі АТФ або медыцынскімі прафесіямі, каб даведацца, ці з'яўляецца дадатковая дадатковая мабільнасць і магутнасць ELR або падвышаныя функцыі падстаўкі і нахілу для вас медыцынская неабходнасць. Вядома, калі дазваляе бюджэт, гэтыя варыянты заўсёды могуць быць карысныя таму, каму патрэбна дадатковая дапамога і дапамога. У Karman у нас ёсць больш за 100 мадэляў ручных інвалідных калясак. Увогуле, калі вы можаце рухацца ў інваліднай калясцы, вам спатрэбіцца самая лёгкая і зручная інвалідная каляска. Даведайцеся больш пра ўсе даступныя катэгорыі, а затым выберыце па вазе прадукту і бюджэце. Вось некаторыя катэгорыі і інфармацыя для вашага агляду:


Ва ўмовах каронавіруса: як праходзіць прыём беларусаў у расійскія ВНУ - 30.04.2020, Sputnik Беларусь\nДля беларускіх абітурыентаў выдзелена 230 квот на навучанне ў Расіі, у дадзены момант завяршаецца тэрмін падачы дакументаў. 30.04.2020, Sputnik Беларусь\nкаронавірус covid-19, абітурыент - 2020, грамадства, у беларусі, навіны , расія, беларусь\n14:57 30.04.2020 (абноўлена: 10:08 28.01.2021)\n© Sputnik / Виктор ТолочкоВа ўмовах каронавіруса: як праходзіць прыём беларусаў у расійскія ВНУ\nДля беларускіх абітурыентаў выдзелена 230 квот на навучанне ў Расіі, у дадзены момант завяршаецца тэрмін падачы дакументаў.\nМІНСК, 30 кра - Sputnik. Для беларускіх абітурыентаў завяршаецца тэрмін падачы дакументаў для паступлення ў расійскія ВНУ па квотах, паведаміла Sputnik спецыяліст аддзела адукацыі прадстаўніцтва Рассупрацоўніцтва ў Беларусі Наталля Іпацьева.\nРэгістрацыя на ЦТ праходзіць анлайн, але пропуск трэба забраць асабіста\n29 красавіка 2020, 17:25\nНягледзячы на пандэмію каронавіруса, гэты этап адборачнай кампаніі 2020/2021 навучальнага года прайшоў без зменаў. Апошні дзень для падачы дакументаў - 30 красавіка.\nДля беларускіх абітурыентаў у гэтым годзе выдзелена 230 квот на навучанне ў Расійскай Федэрацыі за кошт бюджэтных асігнаванняў федэральнага бюджэту.\nУ прыёмнай кампаніі ўдзельнічаюць такія ВНУ, як ВГІК, ГІТІС, СПБГУ, Фінансавы універсітэт, РУДН, ВГІФК і іншыя. Падрабязны спіс навучальных устаноў прыводзіцца на сайце Расійскага цэнтра навукі і культуры ў Мінску.\nЗгодна з планам прыёму, 178 месцаў дэталізаваны па спецыяльнасцях і ўзроўнях адукацыі. Астатнія 52 месцы дазваляюць паступіць на любы ўзровень падрыхтоўкі (бакалаўрыят, спэцыяліста, магістратура і г.д.) і любы кірунак.\nПрыём кандыдатаў на навучанне ажыццяўляецца на конкурснай аснове ў два этапы. Першы праводзіць рабочая група прадстаўніцтва Рассупрацоўніцтва ў Беларусі. Другі этап курыруе Міністэрства адукацыі і навукі Расіі сумесна з расійскімі ВНУ.\nБеларускі абітурыент павінен зарэгістравацца на афіцыйным сайце для адбору замежных грамадзян на навучанне ў Расіі і пакінуць там заяўку. Далей праходзіць конкурсны адбор. Здаваць АДЭ абітурыенту не патрабуецца.\nЯк распавялі Sputnik у Рассупрацоўніцтве, рашэнне аб пераносе тэрмінаў паступлення ў ВНУ з-за пандэміі каронавіруса пакуль не прынята. Інфармацыя па гэтым пытанні будзе апублікаваная на сайце Міністэрства вышэйшай адукацыі і навукі РФ.


У чым перавага дома з арболита\nГалоўная ➠ Як пабудаваць ➠ У чым перавага дома з арболита\nАпублікавана 21.02.2017 17:39\nЧытаць таксама:\tБанкетный зал для свадьбы\nКалі вы будуеце загарадны дом або катэдж, то да выбару матэрыялу варта падыходзіць вельмі сур'ёзна, ўзважана і абдумана. Загарадны дом павінен стаць месцам камфортнага адпачынку ў любое надвор'е і час года, а для гэтага неабходна мець уяўленне аб характарыстыках абранага будматэрыялу.\nПры пабудовах, многія аддаюць перавагу драўляным хатах. Гэта тлумачыцца тым, што ў такіх пабудовах ствараецца асаблівы мікраклімат за кошт таго, што драўніна можа «дыхаць», яны трохі важаць і не патрабуюць грувасткага дарагога падмурка. Такія пабудовы цудоўна захоўваюць цяпло і абараняюць ад ветру і непагадзі.\nГэтак жа цагляныя дамы карыстаюцца добрым попытам . Адрозніваюцца даўгавечнасцю і выдатнай цеплаізаляцыяй. Цэглу для будаўніцтва бываюць мноства відаў і пры гэтым усе яны адрозніваюцца негорючестью і экалагічнасцю.\nХаты будуюць так жа з газабетону і пенабетону. Будаўніцтва падобных пабудоў вядзецца досыць хутка за кошт таго, што выпускаюцца матэрыялы вялікімі блокамі. Гэтак жа яны маюць высокую цеплаізаляцыю, добрыя тэхнічныя характарыстыкі і стаяць адносна нядорага.Зразумела, у кожнага з варыянтаў есць свае недахопы. Так, драўніна вельмі пажаранебяспечны матэрыял і да таго ж паступова ўсыхае. Цэгла мае занадта высокую цеплаправоднасць, а газабетон залішне далікатны матэрыял.\nПенобетонные дома даюць ўсаджванне і не валодаюць дастатковай трываласцю.Арболит жа аб'ядноўвае ў сабе перавагі ўсіх матэрыялаў. З'яўляецца адным з відаў лёгкага бетону, у ходзе вытворчасці якога не дадаюць пясок. Яго звычайна ўжываюць пры будаўніцтве лазняў, жылых дамоў, хлявоў. Арболит – экалагічны, даўгавечны матэрыял, які мае высокія цеплазберагальных ўласцівасці.Арболит, за кошт сваёй крупнопористой структуры, забяспечвае выдатную цыркуляцыю паветра ў будынку, што спрыяе адукацыі цудоўнага мікраклімату.\nВыкарыстоўваючы гэты лёгкі і трывалы матэрыял, можна зэканоміць на выкарыстанні трывалага і дарагога падмурка. Гэтак жа, арболит адрозніваецца нізкай цеплаправоднасцю. Больш за тое, яго высокая трываласць дазваляе ўзводзіць шматпавярхоўкі, а перакрыцця для падобных будынкаў могуць быць зробленыя з жалезабетону або дрэва.\nБудаўніцтва адбываецца хутка за кошт таго, што матэрыял выпускаецца ў вялікіх блоках. Гэтак жа арболит не падвяргаецца адукацыі грыбка і гніення і з'яўляецца цяжказгаральных матэрыялам. Гэтак жа устойлівы да ўдараў, але пры гэтым не стварае праблем пры свідраванні.\nШто б стварыць артыкул былі выкарыстаныя думкі ад рэсурсу:\thttp://www.aif.ru/\nАфарбоўка потолочных багетаў


Распрацоўка інтэрнэт-крамы Lovesnack.ru\nСайт інтэрнэт-крамы, які прапануе здаровае харчаванне для вегетарыянцаў, атрымаўся арыгінальным, з цікавым візуальным рашэннем. Нашы дызайнеры пастараліся зрабіць яго максімальна сучасным, простым для ўспрымання, з упорам на графічную складнік. І пры гэтым перад намі стаяла задача пісьменна размеркаваць вялікі аб'ём кантэнту, арганізаваць просты і зразумелы каталог з магчымасцю купіць цікавіць прадукт.\nІнтэрнэт-крама мае простую структуру, зразумелы інтэрфейс, ня перагружаны мноствам мастацкіх элементаў. Карыстальнік з лёгкасцю арыентуецца на старонцы, хутка разумее, як яму знайсці патрэбны прадукт, без спешкі і раздражнення праглядае каталог, здзяйсняе пакупкі.\nДызайн сайта адразу вылучаецца за кошт слаба асноўнага меню злева. Усе абразкі выкананы ў маляваны стылістыцы, што робіць знешні выгляд старонкі больш сучасным, размяшчае карыстальніка да далейшага знаёмству з рэсурсам. Спрыяе больш працягламу «общению» з сайтам і светлы фон, адсутнасць лішніх графічных дэталяў, складаных канструкцый.\nАдаптыўны сайт не прадугледжвае складанага функцыяналу. Але тут ёсць усё неабходнае: каталог тавараў з разбіўкай па катэгорыях, кошык, формы аплаты і дастаўкі, карысныя матэрыялы па тэме (як тэкставыя, так і відэа), формы зваротнай сувязі. У асноўных пунктах бакавога меню – мноства матэрыялы па тэме, якія дазваляюць карыстачу хутка зразумець, куды яму перайсці далей.\nУ выніку, інтэрнэт-крама атрымаўся незвычайным з пункту гледжання дызайну, якія вылучаюцца на фоне канкурэнтаў, але пры гэтым простым і зручным для наведвальніка. Нягледзячы на багацце графікі, усе старонкі хутка загружаюцца і хутка адаптуюцца пад любое мабільнае прылада.\nпраект - Інтэрнэт-крама Krasavolos.by\nпраект - Інтэрнэт-крама STERN Austria


«Вяртаюць неба дахаты…»\nРаспачынае сакавіцкае «Полымя» Віктар Шніп творам «Заўтра была адліга», жанр якога вызначаецца як «дзённікавы раман паэта». Гэта ўжо сёмая частка, аўтарскі «летапіс» літаратурнага (а ў нечым і асабістага) жыцця пісьменніка і рэдактара з красавіка да канца чэрвеня 2017 года.\nМногія літаратары і мастакі сустрэнуць у расповедах В. Шніпа свае імёны. Яго аўтарскі стыль адметны «патокавасцю», адсутнасцю ўсялякай выбіральнасці. Так, могуць суседнічаць абсалютна безінфармацыйныя і безэмацыянальныя запісы кшталту «За акном прайшоў чалавек. Прайшоў дождж. Прайшоў дзень» і афарбаваныя цёплым пачуццём і ў той жа час смуткам аб незваротнасці ўспаміны пра маці, бацькоўскую хату, дзяцінства. Шмат месца ў расповедах займаюць сны. Сюжэты некаторых з іх маглі б стаць выдатнай асновай для гатычнага рамана ці фільма. Арганічна ўплятаюцца ў канву запісаў разважанні, якія немагчыма чытаць без усмешкі: «Сам аўсянку ўжываю амаль дзесяць гадоў. Кінуў піць і пачаў аўсянку варыць. Усё! Сёння сваю аўсянку я з’еў. Міёна глядзіць, нібы пытаецца: “А мне?” Даю. Нават не панюхала. Вось табе і на! Англійская каралева аўсянку есць, мама ела, я ем, а сабака не хоча». Уражваюць і жарты, асабліва з удзелам Адама Мальдзіса: «На вуха мне з усмешкай сказаў, што каля яго дома ўжо цэлы год капаюцца з ЖЭСа: “Відаць, нехта ім падказаў, што Караткевіч, прыходзячы да мяне, часта сёе-тое хаваў у пясок. Вось яны і шукаюць дабро”…»\nЗаключная частка «дзённіка» — запісы паэта падчас вучобы ў Літінстытуце з канца верасня 1985 да пачатку верасня 1986 года, знойдзеныя ў сшытках у хатнім архіве.\nСапраўдную радасць чытання дорыць апавяданне «Самуілаў грэх» Уладзіміра Мажылоўскага. Напісана яно ў жанры гістарычнага дэтэктыва, але сюжэт вечны для любога часу: любоўны трохкутнік, дзе ўсе — няшчасныя. А самы няшчасны — той, хто ўчыняе забойства. Няшчасны найперш праз тое, што не ведае, якое яно — каханне… З глыбокім псіхалагізмам, захоўваючы інтрыгу да апошняй старонкі, аўтар вядзе чытача праз лабірынты чалавечых памкненняў, скупых радасцяў і расчараванняў, але расчараваным апошні не застанецца. Напружанне, што паступова нарастае, багатая лексіка, незацягнуты расповед — усё гэта служыць прыкметамі майстэрства пісьменніка.\nГанна Навасельцава ў «Міфе пра каханне» на старажытнагрэчаскім матэрыяле асэнсоўвае глыбіню найлепшага з пачуццяў. Наколькі аўтарка здолела гэта зрабіць пераканаўча, меркаваць чытачу. Вуснамі сваёй гераіні яна гаворыць тое, што сказалі б многія адзінокія людзі: «На зямлі няпроста спаткацца. З тым, хто табе роўны...»\nПаэзію прадстаўляюць Аксана Спрынчан, Анатоль Зэкаў і Ганад Чарказян. Першая з аўтараў працуе ў звыклым для сябе стылі: нерыфмаваныя кароткія вершы без знакаў прыпынку, дзе трапнымі фразамі пазначаны «павароты» ў плыні свядомасці і ў завяршэнні — нечаканы вобраз: «...а побач кветкі красуюць // вяртаюць неба // дахаты».\nАле найбольш удалым вершам, які спалучае ўсе прыкметы традыцыйнай паэзіі, уключаючы і рыфмы, бачыцца апошні твор з падборкі: «Над Лунінцам // Вялікі Воз // над Луцкам // Воз Чумацкі // і той, і той // вязе мой лёс // растрэсвае // на часткі».\nНешматслоўны, лаканічны Анатоль Зэкаў дзе-нідзе здзіўляе адчуваннем драматызму, глыбінёй асэнсоўвання і вобразнасцю: «Не выбераш да Бога // ні сцежку, ні шашу, / бо ёсць адна дарога // да Бога — // праз душу».\nАдлюстраванне драматызму ўсяго, што адбываецца і на зямлі, і ў душы чалавека, — галоўнае ў вершах Ганада Чарказяна. Нізку чатырохрадкоўяў «Неруш» перастварыў па-беларуску Казімір Камінскі.\nРубрыка «Галасы свету» знаёміць са старонкамі сербскай літаратуры — нарысам Іва Андрыча «Узяць чытача за руку» ў перакладзе на беларускую мову Ганны Навумавай і падборкай вершаў Радаміра Андрыча пад назвай «Літара ў белым уборы», перастворанымі Іванам Чаротам.\nУ новым нумары «Нёмана» друкуецца заканчэнне рамана Веры Зелянко «Пад купалам карнавалу». Ёсць падставы паспрачацца пра жанравую прыналежнасць твора, але гэта не так важна. Найбольш істотна тое, што мэтай быў нібыта сам факт напісання твора. У шэрагу праблем, якія ўздымае аўтар, — жыццёвая неўладкаванасць, зменлівасць лёсу, упарадкаванне сучаснага свету, у выніку чаго ўзнікае паўсюдная барацьба. Пазначаны ўсе яны вельмі выразна, што ў першую чаргу адбіваецца на сюжэце, таму кампазіцыя ўсё ж прадугледжвае нетрывіяльны фінал. Але замест гэтага чытач, на маю думку, атрымлівае пасрэдны хэпі-энд. Патлумачыць, навошта ўсё гэта было, не выпадае. Амаль адзінае, за што можна зачапіцца, дык за зварот да цікавых мясцін, якія адлюстроўваюць усю разнастайнасць жыцця, а таксама за ўвагу да сур’ёзных тэм. Раман Веры Зелянко, змешчаны на 100 часопісных старонках, поўніцца шматзначнымі дыялогамі і не надта арыгінальнымі рэплікамі, якія лепш за ўсё глядзеліся б у якасці сцэнарыя для авантурнай стужкі, што дало б прастору для ігры акцёраў. А пакуль што ўзнікаюць асацыяцыі з падлеткавым спектаклем.\nТвор Святланы Шыдлоўскай «Развітанне» — апавяданне пра бацьку, больш падобнае да журналісцкага эсэ. Аўтар спрабуе «зняць» пласт памяці, які «стаў шчыльным, быццам амазоленым», каб распавесці пра далёкі час, пра лёсы родных, прытым не з галосным захапленнем і пакорлівым замілаваннем. Апавяданне Святланы Шыдлоўскай — гэта погляд на жыццё праз прызму пражытага, калі бачыш бацькоў не толькі як частку сям’і, але кожнага чалавека паасобку са сваёй бядой і сваім шчасцем. Больш з горыччу, якая панавала ў душах людзей напаўразбуранай і аднаўляемай краіны.\nАпавяданне Юрыя Пелюшонка «На берагах Таўрыды» — песня бестурботнасці і бязмежнаму шчасцю, якое можна зведаць толькі ў маладосці. Не прымушаючы вышукваць існуючыя ці неіснуючыя сэнсы і рабіць нейкія глабальныя высновы, праз адмысловую стуктуру тэксту, стыль аповеду, падкрэсленыя час і прастору (1978 год, Крым і, што важна, невядомае месца службы ў арміі) аўтар нібы пераносіць чытача ў далёкі свет. З героем, быццам бы не такім і блізкім па духу і ў нечым загадкавым (пісьменнік не імкнецца даць падрабязныя характарыстыкі персанажам), хочацца крочыць побач, радуючыся кожнаму моманту і не чакаючы дрэннага: яно і так прыйдзе. Менавіта такую прозу, лаканічную і змястоўную, ёсць жаданне перачытваць.\nШто да паэзіі на старонках «Нёмана», то аўтары настроены даволі аптымістычна, і гэта нават здзіўляе. Так, Соф’я Шах у нізцы вершаў «На пакаянным рубяжы» (пераклад з беларускай мовы Ізяслава Катлярова) не раз усклікае: «мне пора», хоць пачуццям, звязаным з надзеяй, гэта не перашкаджае: «лучше помнить и думать о чуде, / что на свете на белом живёшь». Паэтэса, між тым, заклікае атрымліваць асалоду ад таго, што жывём сёння, а наколькі па-мастацку гэта зроблена, хай вырашаюць чытачы:\nПорадуемся солнышку, пока ещё живое\nи сумрак благодатью пробует разъять,\nпока оно лучисто очарованным покоем\nтак зрение стремится наше рассиять.\nРэлігійныя матывы пануюць у паэтычнай падборцы Георгія Кісялёва «Ты ўсё маё вазьмі». Нягледзячы на светлыя вобразы і высокія пачуцці, творы аўтара падаюцца цяжкімі для ўспрымання, бо гэта хутчэй споведзь, чым паэзія, разлічаная на шырокага чытача:\nБыть может, я — моллюск.\nБыть может, я — амёба.\nНо я Тебе молюсь\nИ буду — вплоть до гроба.\nЯ чувствую — тяжка\nМне благодать Господня,\nПочти из тупика\nК Тебе молитвой поднят.\nЗавяршае паэтычную частку нумара Уладзімір Ступінскі (нізка вершаў «Целемах»). Кожны твор перадае асаблівы настрой і асаблівы сэнс, які чытач зможа разгадаць толькі самастойна. Але найбольш зразумелым і выразным падаецца верш «Я — хлопчык…», што адлюстроўвае традыцыйны матыў сну і дзяцінства.\nДзе нас няма...\nСітуацыя ў свеце дае добрую нагоду для засяроджання на ўсім, што звязана выключна з інтэлектуальнай працай, а значыць, тыя творчыя практыкі, што могуць існаваць ва ўмовах адсутнасці сацыяльных кантактаў, быццам бы павінны на нейкі час расквітнець. Выглядае як прыцягнутая за вушы тэорыя, але чакайце: сакавіцкая «Маладосць» робіць падарунак усім, хто цэніць прыгожае пісьменства, бо адразу два надрукаваныя ў нумары паэты выклікаюць шчырае жаданне загразнуць у іх радках па самыя пяткі.\nІсціны, якія спрабуе намацаць сваімі вершамі Кацярына Масэ, цягнуцца да паганскіх ці, хутчэй, нават дапаганскіх часоў, калі прырода была натуральнай мерай светасузірання, але яшчэ не ўвайшла ў клінч з патрэбай чалавека ў рэлігіі. І — у той жа момант — гэта вершы чалавека, які цалкам стаіць у сучаснасці, а не спрабуе стылізаваць ці падрабіць тагачаснае мысленне. Фізічнае (і нават «цялеснае») адчуванне прыроды пераплятаецца з моўным цяжарам: заклёны, якія прамаўляе аўтарка, — гэта не проста спроба атрымаць карцінку былых дзён з нейкай выключна геданістычнай нагоды, але праз іх ачысціць уласнае існаванне ад смецця гучнасці і велічы. Таксама творы паэткі можна лёгка ўявіць як чорнабелае кіно з рэдкімі крапінамі іншых колераў. Быццам тэкст на аркушы паперы, чорныя плямы кладуцца ў велічэзны белы акіян, але Кацярына Масэ добра ведае свайго галоўнага героя і мэту свайго пісьменства, таму перамагае (канечне, калі ў гэтым мастацкім царстве ціхамірнасці існуюць такія агрэсіўныя катэгорыі, як «перамога») дачалавечая, нават бесчалавечая белізна.\nЗ меншай ступенню расчалавечанасці падыходзіць да прыроды Міхал Бараноўскі. Ён усведамляе існаванне пэўнай прыроднай іерахіі, у межах якой ёсць месца і для чалавека, але гэтую самую чалавечую венцаносную пазіцыю ён ставіць пад сумнеў. «У лоб» гэты сумнеў падаецца толькі ў адным вершы — адным з серыі кароткіх лясных занатовак, дзе лірычны герой аўтара падае сябе як мінімум у якасці «брата меншага» да кожнай жывёліны, а як максімум — толькі раптоўным назіральнікам і ветлівым госцем. Чысціня думак і паводзін таксама адлюстроўваецца ў матывах дзяцінства: у адной занатоўцы праз алюзіі да казкі, у другой — праз зварот да дзіцячага містычна-загадкавага светаадчування, у прызме якога разглядаецца лес. У адзіным вершы, які не ўваходзіць у «лясную серыю», праз шэраг «прымерак» сябе ў абліччы розных вадаёмаў аўтар зноў прыходзіць да таго, што яму не патрэбны «лаўры» прыроды, але гэта прыводзіць не да поўнага (і знішчальнага) растварэння чалавечай істоты, а да незамутнёнага яе сцвярджэння («Я вучуся быць роўным сабе»).\nАкрамя выдатнай паэзіі, у нумары можна знайсці і пераклады сусветнай прозы: студэнты Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта падрыхтавалі падборку беларускамоўных інтэрпрэтацый твораў амерыканскага майстра кароткага апавядання — О. Генры. Таксама ўвагі заслугоўваюць матэрыялы, прысвечаныя 180-годдзю з дня нараджэння Францішка Багушэвіча: адзін з іх праводзіць экскурсію па Музеі-сядзібе Францішка Багушэвіча «Кушляны», другі — знаёміць са скрыжаваннямі творчай спадчыны аўтара і яе адлюстраваннямі ў наступных пакаленнях беларускіх пісьменнікаў.\nДругие материалы в этой категории: « Светлой памяти Роберта Миннуллина В поисках человека читающего »


Больш за трох не збірацца - Салiдарнасць\nУстаноўчы з’езд грамадскага аб’яднання краязнаўцаў прайшоў у Мінску ў сакавіку мінулага года. На ім прысутнічалі больш за сотню дэлегатаў. Кіраўніком абралі былога міністра інфармацыі і дыпламата Анатоля Бутэвіча. Аднак спадзяванні на тое, што колішнія заслугі спадара Бутэвіча паспрыяюць легалізацыі арганізацыі і нават атрыманню дзяржаўнай дапамогі, не спраўдзіліся. Хоць, па словах паэта і перакладчыка Анатоля Бутэвіча, падчас падачы на рэгістрацыю патрэбных дакументаў “ніводны радок не выклікаў нараканняў з боку чыноўнікаў”.\nКраязнаўцы так і не дачакаліся ад чыноўнікаў тлумачэнняў. Але ўдакладняць падрабязнасці, выкарыстоўваючы свае сувязі ў дзяржаўных структурах, Анатоль Бутэвіч не збіраецца.\n— Гэта супраць закону. Да таго ж, здабытую такім чынам інфармацыю, усё роўна нельга лічыць афіцыйнай, — паведаміў спадар Бутэвіч “Салідарнасці”.\nЦікава, што ў абласных і нават раённых цэнтрах, дзе краязнаўцаў набярэцца не больш за трох чалавек, існуюць мясцовыя арганізацыі. Нядаўняе рашэнне Мінюста пазбаўляе іх магчымасці абменьвацца інфармацыяй і праводзіць больш грунтоўныя даследаванні па гісторыі роднага краю. Між тым, аб’яднанне намаганняў краязнаўцаў усёй краіны паспрыяла б стварэнню прывабнага для замежных турыстаў нацыянальнага турыстычнага прадукта, пра што ішла размова на нядаўняй калегіі Міністэрства спорта і турызма. Пакуль жа, па словах намесніка міністра Чэслава Шульгі, толькі 40 працэнтаў беларускіх дастапомнасцей “маюць сваю легенду”.


На petitions.by збіраюць подпісы на дазвол атрымліваць сталую рэгістрацыю жыхарам садовых таварыстваў\nНа сайце petitions.by збіраюць подпісы на дазвол атрымліваць сталую рэгістрацыю жыхарам садовых таварыстваў. Калі будзе сабрана 10000 подпісаў, петыцыя будзе дасланая ў Міністэрства ўнутраных спраў. Пакуль сабрана 373 подпісы (на 8 жніўня). Падпісаць петыцыю можна на petitions.by/petitions/2700.\nУсё болей беларускіх грамадзянаў абіраюць у якасьці сталага месца пражываньня дамы ў садовых таварыствах, тады як дзяржава пазбаўляе іх права быць зарэгістраванымі па месцы пражываньня.\nЗгодна беларускага заканадаўства, грамадзяне павінныя зарэгістравацца менавіта там, дзе яны пражываюць. Аднак тое сама заканадаўства забараняе мець сталую рэгістрацыю жыхарам садовых таварыстваў.\nАпошнім застаецца альбо рэгістравацца ў сваіх родных, альбо набываць платную рэгістрацыю, альбо стацца афіцыйна незарэгістраванымі.\nСваякоў, якія маглі бы зарэгістраваць у сябе, маюць далёка ня ўсе. Апрача таго, яны могуць жыць у іншым рэгіёне, і вельмі аддаленым - такім чынам, усе працэдуры, зьвязаныя з месцам сталай рэгістрацыі, значна ўскладняюцца. Каб памяняць пашпарт, прыкладам, давядзецца ў працоўны дзень знаходзіцца ў супрацьлеглым куце краіны.\nТым, хто сваякоў з мажлівасьцю рэгістрацыі ня мае, чыноўнікі раюць набываць рэгістрацыю платна, што зьяўляецца абсурдам. Для платнай рэгістрацыі трэба заключыць дамову арэнды памяшканьня. Зь якой прычыны жыхар уласнага дома ў садовым таварыстве мусіць заключаць фіктыўную дамову арэнды й выдаткоўваць на гэта сродкі адзіна з мэтай быць зарэгістраваным?\nДа таго ж, такая рэгістрацыя супярэчыць здароваму сэнсу, бо зарэгістраваны ня толькі не пражывае па месцы платнай рэгістрацыі, але можа нават ня ведаць, дзе знаходзіцца афіцыйнае месца ягонай рэгістрацыі.\nТрэці варыянт - адсутнасьць сталае рэгістрацыі - пазбаўляе грамадзянаў права быць зарэгістраваным па месцы сталага жыхарства, што стварае свае складанасьці.\nПерадусім, складана ўжо атрымаць статус нідзе не зарэгістраванага - гэта робіцца выключна праз суд, куды зьвярнуцца сама асоба, што жадае атрымаць такі статус, немагчыма.\nЗ гэтае прычыны ў грамадзянаў, якія прадаюць, дапусьцім, пакой у камунальнай кватэры, каб палепшыць жыльлёвыя ўмовы й набыць дом у садовым таварыстве, могуць узьнікнуць праблемы ўжо з продажам пакоя. Яго можна прадаць, калі пакупнік згадзіцца зьвяртацца ў суд, заплаціўшы высокую мыту, каб пазбавіць рэгістрацыі былых уладальнікаў.\nАпрача таго, незарэгістраваныя грамадзіне могуць сутыкнуцца з немагчымасьцю атрымаць банкаўскі крэдыт альбо нават зарэгістраваць аўтамабіль, ня кажучы ўжо пра рэгістрацыю дзяцей і атрыманьня для іх месца ў садку ці школе.\nТым часам, сталую рэгістрацыю ў садовых таварыствах сваім грамадзянам ужо дазволіла Расейская Федэрацыя.\nУ сваю чаргу беларускія дзяржаўныя чыноўнікі часта паведамляюць, што пытаньне сталае рэгістрацыі ў садовых таварыствах вырашаецца. Аднак на практыцы вынікаў няма - чыноўнікі апэлююць да таго, што ў садовых таварыствах могуць адсутнічаць неабходныя сацыяльныя гарантыі.\nАднак жыхары садовых таварыстваў ужо зьяўляюцца жыхарамі садовых таварыстваў, незалежна ад так званых сацыяльных гарантыяў. Яны патрабуюць не сацыяльных гарантыяў, а магчымасьці рэалізаваць сваё права на сталую рэгістрацыю па месцы жыхарства.\n№ 33 (1184)\nНаша слова № 33 (1184) 13 жніўня 2014 г.


Лукашэнка прысвоіў генеральскія званні 6\nАляксандр Лукашэнка ў адпаведнасці з пунктам 18 артыкула 84 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь прысвоіў чарговае воінскае званне генерал-маёра палкоўнікам Паўлу Муравейку, Ігару Дземідзенку, Вячаславу Язерскаму, Аляксандру Невяроўскаму.\nЧарговае спецыяльнае званне генерал-маёра міліцыі прысвоена палкоўнікам міліцыі Віктару Дубаўцу і Віктару Сянько.\nПалкоўніку ўнутранай службы Аляксандру Худалееву прысвоена чарговае спецыяльнае званне генерал-маёра ўнутранай службы.\nЧарговае спецыяльнае званне генерал-маёра юстыцыі прысвоена палкоўнікам юстыцыі Аляксею Волкаву, Алегу Шаркову і Максіму Вароніну.\nПалкоўніку фінансавай міліцыі Ігару Маршалаву прысвоена чарговае спецыяльнае званне генерал-маёра фінансавай міліцыі.\nСтаршыні Дзяржаўнага мытнага камітэта Беларусі Юрыю Сянько прысвоена персанальнае званне дзяржаўнага саветніка мытнай службы III рангу.\nНамесніку генеральнага пракурора Беларусі Аляксандру Дубаву прысвоены класны чын дзяржаўнага саветніка юстыцыі 3-га класа.\nАдпаведныя ўказы Лукашэнка падпісаў 18 лютага.\nМайорка / Адказаць\n18.02.2015 / 19:49\nСлужу Беларусі! Жыве Беларусь! Кантравэрсіі няма?\n18.02.2015 / 20:53\nМяркую, што для папаўнення бюджэту ў сучасных складаных умовах патрэбна ўводзіць у Беларусі званне "Маршал фінансавай міліцыі". А мо і "фельдмаршал", з улікам Таможнага Саюза.\n18.02.2015 / 21:12\nКнехце, уявеце, паказваюць корку маршала фінансавай міліцыі... Стаўпец:-) А пасьля гэтыя зорныя войны за акіян для аналізу. І Псакі на выдаху. Ухты.


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Прылада і тэхналогія нанясення мокрага фасада\nАпублікавана 01.03.2017 19:57\nКалі хочацца зрабіць добрую абарону для сцен дома, можна прымяніць мокры фасад. Такім чынам, магчыма, максімальна ўцяпліць не толькі знешнюю, але і ўнутраную частку сцен.\nПадобная аздабленне лічыцца самым эканомным варыянтам цеплаізаляцыі.\nМногія сёння ўцяпляюць свае дамы і ў выніку, пачынаюць значна менш плаціць за працу ацяпляльнай сістэмы. Бо, калі сцены ў доме пакінуць не ўцепленыя, то будуць прыкметныя значныя страты цяпла ў зімовы перыяд.\nУ цяперашні час для выканання цеплаізаляцыі можна ўжываць мноства разнастайных уцяпляльнікаў. Аднак у нашым рэгіёне часцей за ўсё для гэтых мэтаў прымяняецца мокры фасад. Гэтая тэхналогія мае такую назву з-за таго, што падчас яе прымянення выкарыстоўваецца вельмі шмат вады.\nДзякуючы таму, што наносіць мокры фасад вельмі лёгка і для гэтага не трэба марнаваць шмат грошай, падобная тэхніка цеплаізаляцыі часта выкарыстоўваецца пры аздабленні аднапавярховых і шматпавярховых дамоў. Акрамя гэтага, гэты матэрыял можа быць прадстаўлены ў самых разнастайных каляровых адценнях.\nЯк наносіцца мокры фасад?\nПершапачаткова да паверхні сцен прымацоўваецца цеплаізаляцыйны матэрыял, у якасці якога нярэдка выступаюць такія матэрыялы, як пенаполістырол або мінеральная вата. Дадзеныя ўцяпляльнікі валодаюць выдатнымі цеплаізаляцыйнымі якасцямі, да таго ж, яны ўстойлівыя да ўзгарання, таму лічацца пожаробезопасны. Для мацавання гэтых уцяпляльнікаў на сцяне ўжываецца клеючы склад на аснове палімераў. Такім чынам, атрымаецца зэканоміць. Плюс да ўсяго, гэты клей лепш за ўсё пераносіць ўздзеянне вільгаці.\nПасля ўцяпляльніка на паверхню наносіцца тынкавы пласт з ужываннем армавальнай сеткі. Для атрымання больш роўнай паверхні пажадана пакрываць сетку дакладна такім жа клеючым растворам. Пры даданні ў раствор падчас падрыхтоўкі тынкоўкі можна таксама дадаць трохі клею, тады сумесь атрымаецца пластычнай і будзе значна лепш пераносіць маразы.\nУ канцы, пакрываецца паверхню сцен дэкаратыўным пакрыццём. У выніку, фасад будзе мець даволі прыгожы знешні выгляд. Да таго ж, пасля падобнай аздаблення сцены дома становяцца больш абароненымі ад уздзеяння прыродных з'яў. Нярэдка ў ролі дэкаратыўнага пакрыцця выступае фасадная тынкоўка.\nСамым вялікім перавагай мокрага фасада лічыцца добрая цеплаізаляцыя дома пры мінімальных грашовых укладаннях. Пры дапамозе мокрага фасада вырабляецца яшчэ і дадатковая яго гукаізаляцыя.\nУ гэтым артыкуле былі ўзятыя інфармацыі з рэсурсу:\thttps://news.yandex.by/


Магілёўскаму АМАПу паставілі помнік ФОТАФАКТ | Правы чалавека ў Магілеве\nBy mspring 26.09.2017 26.09.2017 НЕЗВЫЧАЙНАЕ\nНа першым месцы для міліцыі асаблівага прызначэння стаіць «законнасць».\n26 верасня. Ігар Лазоўскі. Магілёў-Малая Бароўка. Галоўнае фота – супрацоўнік АМАП падчас “ціхага” затрымання ўдзельніка акцыі пратэсту 15 сакавіка\n25 верасня на тэрыторыі базы АМАП УУС Магілёўскага аблвыканкама ў Малай Бароўцы быў урачыста адкрыты памятны знак службе міліцыі асаблівага прызначэння. Гэта першы такі помнік у Рэспубліцы Беларусь.\nПадарылі манумент з мармуровай таблічкай і залацістым каршуном міліцэйскаму спэцназу падчас цырымоніі адкрыцця XIII рэспубліканскага агляду-конкурсу прафмайстэрства сярод падраздзяленняў і супрацоўнікаў патрульна-паставой службы міліцыі і АМАП.\nНа таблічцы па-руску выгравіраваны дэклараваныя прынцыпы АМАП – на першае месца вынеслі «законнасць», потым ідзе «гонар» і «адвага».\nНагадаем, у 2017 годзе менавіта супрацоўнікі АМАП у цывільным правялі серыю затрыманняў пасля акцый пратэстаў у Магілёве 15 сакавіка. Найбольш брутальным выйшла затрыманне актывіста Ігара Чырака.\nАкрамя таго, на судзе над адным з прамоўцаў акцыі Аляксандрам Страхам камандзір падраздзялення АМАП Андрэй Барысенка заявіў, што апазіцыянер “крычаў” Жыве Беларусь “, а людзі адказвалі “Жыве”, як нацысты”. Тады УУС Магілёўскага аблвыканкама стала на абарону свайго супрацоўніка і паведаміла, што амапавец сказаў так, каб у суда была поўная карціна акцыі пратэсту.\nЗдымак – Алена Ігнатава, uvd.mogilev.by\nTagged: Tagged: АМАП/милиция/міліцыя/ОМОН/УВД Могилевского облисполкома/УУС Магілёўскага аблвыканкама/фота/фото\nPrevious post: Міліцэйскі аўтазак і КДБ-шная “Волга: што прадаюць магілёўскія сілавікі\nNext post: Міліцыя канчаткова адмовілася караць чыноўніка


Культура - Рынг для пратуберанца\nРынг для пратуберанца\nВалерый РАЕЎСКІ: “Сыграў бы Ромула і Праспера” 20 чэрвеня Нацыянальны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы збірае ўсіх прыхільнікаў творчасці народнага артыста Беларусі, рэжысёра Валерыя Раеўскага. У гэты дзень мэтр айчыннай рэжысуры, з чыёй творчасцю звязана жыццё Купалаўскага тэатра на працягу некалькіх апошніх дзесяцігоддзяў, адзначае свой 70-гадовы юбілей. І сёння Валерый РАЕЎСКІ — у нашай V.I.P.-гасцёўні.\nЧаго чакае глядач?\n- У розныя часы многія спрабавалі вызначыць, што такое тэатр. Адны згаджаліся: гэта - кафедра, з якой можна шмат добрага сказаць свету, іншыя параўноўвалі яго з хваробай, што "палоніць" на ўсё жыццё... А якая "формула" тэатра больш блізкая вам, Валерый Мікалаевіч?\n- Я назваў бы гэта цяжкай працай. У людзей старонніх часта складваецца ўражанне: маўляў, што яны ў тым тэатры робяць? Іграюць спектаклі, потым прыходзяць дадому, ядуць, кладуцца спаць, а раніцай прыходзяць у тэатр, рэпеціруюць, зноў іграюць спектаклі... Але калі павярнуць "фары" ў іншы бок і высвеціць сутнасць тэатра як прасторы пакут за чалавецтва, мы выходзім на новае, касмічнае, мысленне і разуменне тэатральнага мастацтва. І, дарэчы, тая ж Еўропа сёння зноў адыходзіць ад лёгкага забаўляльнага жанру ў бок сур'ёзных тэм, да жадання і неабходнасці звяртацца да свядомасці грамадства.\n- Але ж акурат тыя самыя "староннія людзі" могуць вам сказаць: паводле статыстыкі, тэатр наведвае ўсяго толькі 2- 5 працэнтаў насельніцтва зямнога шара...\n- Цалкам справядліва. І менавіта таму я не бяру на сябе адказнасць гаварыць, што тэатр - гэта ўстанова, пакліканая для таго, каб толькі вучыць, як жыць. Гэтак жа з глузду можна з'ехаць, каліцябе будуць вучыць жыццю паўсюль, нават у тэатры! Я задаю сустрэчнае пытанне: чаго ад тэатра жадае глядач, які сюды прыходзіць?\n- І вы знайшлі на яго адказ?\n- Так: ён, глядач, хоча весялосці. Разумею, што ў такім рэжыме нам вельмі складана паралельна існаваць. І сур'ёзны тэатр усведамляе: у гэтай сітуацыі неабходна крышачку змякчыць пазіцыю, інакш - страціш гледача. Зрэшты, любы тэатр думае пра тое, як зрабіць добрую прэм'еру, але ж гэты поспех не заўсёды можна пралічыць і прадбачыць... На Чэхаўскім фестывалі ў Маскве мяне незвычайна ўразіў сваім спектаклем французскі тэатр "Зінгаро", у аснове якога ляжыць злучэнне дзвюх стыхій - жывёльнага свету і людскога. На сцэне - нястрымная і прыцягальная стыхія: каля паўсотні прыгожых, магутных коней, калона вады, што на працягу ўсёй дзеі пераліваецца сіне-зялёным колерам, - у фінале пад яе струменем адпачываюць гэтыя жывёлы. А побач з імі бесклапотна і бяздумна весяліцца чалавецтва. Неверагодна прыгожае дзейства! І, разам з тым, магутная асацыятыўнасць: пад час спектакля мне не давала спакою памяць пра дзесяцігадовай даўніны трагедыю на Нямізе...\nУ вобразнай структуры\n- З чаго для вас фарміруецца паняцце тэатральнага іміджа? І хто, на вашу думку, для тэатра важнейшы: "звычайны" глядач, які прыходзіць на спектаклі штодня і пакідае ў касе тэатра свае грошы, ці аўтарытэтныя знаўцы мастацтва?\n- На мінулай "Панараме" я паглядзеў бліскучых гогалеўскіх "Гульцоў" у рэжысуры Сяргея Жэнавача, і калі пасля спектакля выйшаў на сцэну, каб павіншаваць калектыў, з усёй шчырасцю сказаў, што ўпершыню бачыў настолькі элегантны спектакль. І я не прыхарошваў. Але ведаю, што былі і тыя, хто палічылі спектакль несур'ёзным, не вартым увагі. Я стаўлюся да гэтага спакойна: у кожнага - уласны жыццёвы і эмацыянальны багаж і розныя ўяўленні пра тое, якім павінен быць сам тэатр. Але ж гледачы мусяць быць і такія, і гэткія.\n- Значыць, глядач патрэбны для ўраўнаважвання і развіцця тэатра? А як жа высокая місія?\n- У іншым выпадку, калі не будзе гэтага імкнення да адзінства, адчування агульнай мовы, чалавек проста не пойдзе ў той тэатр. Ён выбярэ больш блізкае і зразумелае. Тэатр валодае магутнай вобразнайструктурай, уласцівай толькі яму. Дзе заўгодна шэкспіраўскі геній ставіць шыльду з надпісам "Лес", а далей - самі дадумваеце: вы ж у тэатры. Зрэшты, існуюць розныя тэатры: адны гавораць аб вечнасці, іншыя жывуць днём сённяшнім і заклікаюць не забіваць уласныя галовы. Ды і навошта перагружаць сябе ўсялякімі філасофіямі, асабліва сёння, - часу і так няма. Тым больш, што тэатр па прыродзе сваёй шмат у чым неспасціжны, ён увесь час выслізгвае ад цябе. Між намі кажучы, я дрэнна люблю тэатр, і гэта не какецтва. Хаця памятаю, як мы з Барысам Луцэнкам выпраўляліся "прабівацца" ў Маскву. Ехалі паасобку, я- дабіраўся з нейкім ягоным сваяком на матацыкле. Выехалі з Рыгі, па дарозе заблукалі і вырулілі на Оршу... Я страшэнна перамёрз, грошы, што былі ў мяне, я ўсе праеў-прапіў па дарозе, таму калі той сваяк ссадзіў мяне са свайго матацыкла ў Кунцаве і развітаўся, у маёй кішэні заставалася 5 капеек - акурат на метро...\n- Гэта ўжо амаль як у Ламаносава атрымліваецца? Дарэчы, заўсёды цікава, азірнуўшыся назад, успомніць, што ж стала тым самым штуршком, які прыводзіць у прафесію, вызначае ўсё наступнае творчае жыццё. Нават прытым, што ў тэатралаў у большасці сваёй распаўсюджаны два "сцэнарыі": адзін- "я з самага дзяцінства займаўся ў тэатральных гуртках", і другі - "ніколі не думаў, што давядзецца"...\n- У маім выпадку - гэта магутнае ўражанне ад тэатра Юрыя Любімава, якое на некаторы час проста пранізала мяне высакавольтавай маланкай. Пасля яго "Добрага чалавека з Сычуаня" я выйшаў увесь у слязах. Мяне ўразіў гэты спектакль, і я плакаў ад таго, як яны могуць так існаваць на сцэне, бо гэта ўжо была не ігра, а штосьці іншае! Я бязмерна паважаю такі тэатр. Больш за тое, за такое мастацтва я гатовы галасаваць рукамі і нагамі, і прамяняць яго на многае: лепей адзін такі тэатр, чым шмат "розных". Бо ўсведамляеш: калі з'яўляецца такі пратуберанец - тады становіцца слёзна радасна.\nАдпусціў "лейцы любові"\n- Думаю, у любой прафесіі, нават у самага паспяховага і запатрабаванага чалавека, часам наступае пэўная "пара сумненняў"...\n- Я разумею, што тэатр - гэта, у першую чаргу, энергія. Калі энергіі няма ці недастаткова, - усё. Мяне спасціг гэты ўдар два з паловай гады таму, калі я перанёс складаную аперацыю. Прырода сказала мне: хопіць, стары, супакойся. Я раптам адчуў, што з'явілася нейкая трэшчына ў маёй самотнай тузе па дасканаласці. Падумалася: а ці можа існаваць гэтая дасканаласць? І навошта яна? Міжволі даводзілася скочвацца ў багну свядомасці, а тут, канешне ж, усё жорстка, празаічна і зусім не так цікава, як у падсвядомасці. А заглыбляючыся ў гэтую свядомасць, ты ўжо не бачыш нічога іншага... Гэта сыграла вялікую ролю, і я на некаторы час адпусціў свае "лейцы любові"...\n- Сваім студэнтам што вы кажаце: якія якасці і рысы характару галоўныя для іх як для рэжысёраў?\n- Рэжысёр - гэта, перш за ўсё, лідэр. Прафесія абавязвае ўвесь час знаходзіцца "на рынгу", і гэта ў любым выпадку - поспеху ці падзення - цяжкая праца. Таму ў першую чаргу рэжысёр павінен валодаць талерантнасцю. Ён павінен не дазваляць расхістаць човен, дзе ён усё жыццё вяслуе адным вяслом. Яшчэ да гэтага проста неабходна дадаць такт, славалюбства, дэмагогію... - У якім сэнсе вы кажаце пра дэмагогію? - У самым добрым, прыродным яе сэнсе. Дэмагогія - гэта ўменне знайсці такія словы і інтанацыі, каб тыя ж акцёры маглі паверыць табе і ў цябе, як у саміх сябе. Лічу, што гэтым мусіць валодаць любы рэжысёр. Вось Юрый Любімаў у гэтым ас.\n- Ёсць такое меркаванне, што кожны творца ўвасабляе ў сваіх работах у пэўнай ступені самога сябе. Калі браць вашы спектаклі, пастаўленыя ў розныя часы, пра каго з персанажаў вы можаце сказаць: гэта - я?\n- Я б з задавальненнем сыграў Ромула ў "Ромуле Вялікім" Дзюрэнмата - гэта мая і Аўгуста Мілаванава роля. Увогуле, акцёры заўважаюць, што я сапраўды мог бы іграць на сцэне. Яшчэ - Праспера з "Буры". Вось, на мой погляд, два магутныя вобразы, здольныя з розных бакоў падыйсці да разумення свету: адзін з іх - шэкспіраўская стыхія, другі глядзіць на свет сумным, цвярозым позіркам...\n- Што ж вас спыняла перад выхадам на сцэну ў якасці акцёра?\n- А я іграў у тэатры на Таганцы, праўда, толькі дробныя ролі. У "Пугачове" замяняў Барыса Хмяльніцкага. І, мушу сказаць, чытаў вельмі дакладна: сам адчуваў. Але гэта... іншы свет. Нават такі вялікі паэт, як Пушкін, мог у моманты творчасці дазволіць сабе некаторую хвіліну адпачынку. Але каліты як акцёр выходзіш на сцэну - ты на гэта права не маеш, бо мусіш трымаць закладзеную ў твор энергетыку, што становіцца тваім абавязкам і тваёй прытчай, якую ты мусіш расказаць людзям у зале.\nЯкі акцёр "зручны"?\n- Такім чынам, спектакль - гэта ўвасоблены праз акцёраў вынік вашых пэўных жыццёвых і філасофскіх разважанняў. А як жа творчы пошук і спасціжэнне тых ці іншых рэчаў непасрэдна ў працэсе працы над спектаклем?\n- Я заўважаю, што акцёры ў большасці сваёй не любяць рэпеціраваць. Маўляў, усе - дарослыя людзі: скажы, што трэба, - і мы зробім. Я, шчыра кажучы, люблю такіх акцёраў. Неяк мы былі ў Англіі, у Стратфардзе-на-Эване, дзе нарадзіўся Шэкспір. Пасля рэпетыцыі першай дзеі ў Пітэра Брука сабраліся ў парку. Брук пра нешта размаўляў з Таўстаногавым, побач у сажалцы плавала велізарная плотка, якую ў Англіі ніхто не ловіць, і раптам ён запытаў: "Георгій, як ты лічыш, хто лепшы на сцэне: той, хто пастаянна трэпле табе нервы, хоць ён і добры акцёр, ці чалавек спакойны?" І Таўстаногаў на першае месца паставіў чалавечыя якасці.\n- "Зручнага" акцёра?\n- Так, і мы ўсе яго зразумелі. І я выбраў бы тое самае. Мне вельмі падабаецца працаваць з Аўгустам Мілаванавым, цудоўна - з Генадзем Аўсяннікавым. З апошнім, праўда, бывала цяжэй: у пэўны момант яго ператварылі ў "макаёнкаўскага" акцёра, хаця ён нашмат цікавейшы, больш глыбокі і шматфарбны. І Аўсяннікаў, адчуваючы гэты груз штампа, пачынаў змагацца з ім. У адзін момант мне падалося, што ён стаміўся, але я, на шчасце, памыліўся: Аўсяннікаў адрадзіўся, і я відавочна адчуў ягоны рост у тым калідоры роляў, што зараз даступныя яму. Я бачу акцёра, які валодае энергетыкай і здольны прымусіць любога гледача прыслухацца да сябе. У яго - свая "музыка". Вазьміце хаця б апошнюю яго ролю ў "Вяселлі"!\n- Ведаю, што, акрамя тэатра, немалую ролю ў вашым жыцці займае рыбалка, якую ніяк не паварочваецца язык назваць хобі.\n- Рыбалка дае неверагодную разняволенасць! На яе мы збіраемся кампаніяй, і хаця ў розны час да нас трапляюць розныя людзі, касцяк застаецца нязменны. Я шчаслівы, што Мілаванаў нарэшце навучыўся вудзіць рыбу: лічу, што ён прадоўжыў сабе гэтым жыццё на некалькі гадоў. А то колькі можна было чакаць, пакулья зніму рыбіну з кручка і аддам яму смажыць? Коля Кірычэнка таксама захоўваў вернасць рыбалцы, нават набярэжную на лецішчы будаваў, пакуль не стаў дырэктарам. А аднойчы мы разам налавілі проста неверагодную колькасць плоткі і прывезлі ў Мінск (гэта было яшчэ да Чарнобыльскай трагедыі) два мяшкі вяленай прыпяцкай рыбы. Хлопцы падтрымалі мяне, і я проста на сходзе трупы раздаў кожнаму акцёру па звязцы штук у 25 - 30 рыбін.\n- Атрымліваецца, што рыбалка - гэта той жа тэатр? Хто ж тут тады - рэжысёр, акцёры, а хто- гледачы?\n- Цяжка сказаць. Гэта ўжо філасофскае пытанне...


Рабац Пасажырскія і аўтамабільныя паромы\nРабац легкавых аўтамабіляў і квіток на паром цэны, раскладу, браніраванне білетаў і інфармацыя для паромаў, якія плывуць з Рабац ў Венецыю.\nПараўнаць усе даступныя цэны RABAC білет на паром у рэжыме рэальнага часу і забраніраваць самыя танныя даступныя RABAC аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром парусныя і з Рабац, Венецыі Венецыя паромныя лініі паромаў онлайн з імгненным пацвярджэннем. Custom Search\nКошты і браніраванне білетаў Квіткі на паром Кніга Рабац з Venezia паромных лініямі паромаў, якія плывуць з Рабац ў Венецыю онлайн загадзя, каб атрымаць асалоду ад танны кошт квіткоў даступная на пароме.\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны Рабац пасажыр або автопаромной білет, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне. Каб атрымаць кошт квітка Рабац парай і забраніраваць білет на паром надзейна онлайн, калі ласка, выкарыстоўвайце ў рэжыме рэальнага часу форму браніравання парома на левай баку. Вы таксама можаце дадаць гатэль ў пункт прызначэння, ці дзе-небудзь яшчэ, на Ваш білет на паром пры запаўненні вашай броні квіток на паром. Больш Аб Рабац\nРабац прыгожы стары горад абгрунтаваўся на ўсходняй частцы ўзбярэжжа Істрыі. Раней было невялікае рыбнае сяло, але сёння гэта вядомы курорт. Тут вы можаце знайсці шматлікія бухты, пляжы, даліны, партовы горад, адкуль усё экскурсійныя лодкі атрымаць ад і многіх іншых падобных месцах. Уздоўж набярэжнай размясціліся шматлікія рэстараны, гатэлі, бары, выпечку і лаўкі з харвацкія сувеніры падаючы турыстам незабыўны адпачынак. Багатай міжземнаморскай расліннасцю спрыяла развіццю турызму таксама і прыемны клімат, які вельмі падыходзіць для ўсіх. Рабац вядомы як "жамчужына заліва Кварнер". Па-першае, быў згаданы ў год 1826. У 19th стагоддзі была невялікая рыбацкая вёска толькі некалькі жыхароў. Сёння Рабац мае ок. 1700 жыхароў. Вёска была ваенна-марскога, рыбнай і гандлёвага цэнтра да года 1889, калі быў пабудаваны і адкрыты першы гатэль "Quarnero". На плошчы Рабача былі знойдзены рэшткі палеаліту і самая старая царква, якая была пабудавана на тых месцах. Рабац гэта паселішча, якое не мае тэатры, кінатэатры або мноства галерэй, але мае дзіўную гадовую праграму, якая ўключае ў сябе розныя фестывалі. Некаторыя з фестываляў у асноўным арганізаваны на працягу лета. Вельмі вядомымі з'яўляюцца рэгаты Круіз падзея, Чэмпіянат Еўропы Парусны спорт, Парусныя рэгаты, Летні карнавал, Духавы аркестр Істрыі і рыбалоўнай ночы. Справа ў тым, што Рабац з'яўляецца найбольш добра вядомы, і тое, што ў роўнай ступені цікава для ўсіх узростаў, з'яўляюцца кіламетры пляжаў і шляхоў, якія праходзяць уздоўж ўсёй берагавой лініі.\nУзбярэжжы мае вялікае колькасць дагледжаных галечные пляжы, бухты і невялікія залівы, якія прыдатныя для купання. Пляжы маюць блакітныя сцягі, а мора крышталёва чыстая. Духмяныя міжземнаморскай расліннасцю, асабліва хвоі, якія растуць уздоўж шляхоў, стварае асаблівую атмасферу для ўсіх тых, хто любіць Адрыятычнае і міжземнаморскі клімат.\nНевялікі рыбацкай вёсачцы Рабац, якая сёння з'яўляецца самым буйным турыстычным цэнтрам на ўсходнім узбярэжжы Істрыі, квітнее ў турыстычны сезон. Кожны год здзіўляе сваіх гасцей з цікавымі новымі падзеямі.\nКожны дзень вы можаце выкарыстоўваць басейны, спартыўныя пляцоўкі, удзельнічаць у самых разнастайных водных відаў спорту і enjoyadrenalin запоўненыя хвалявання. У рэстаранах і гасцініцах, піцэрый і творчыя кафэ вы можаце атрымліваць асалоду ад ежай і напоямі, а таксама расслабіцца і слухаць хвалі. Вашыя дзеці атрымаюць свае пяць хвілін у гульнявых пакоях і аб'ектаў, якія толькі для іх. Калі вы хочаце атрымліваць задавальненне або нават сілкаваць сваю душу з некаторымі культурнымі і цікавых мерапрыемстваў, то Рабац і яго наваколлі маюць права на вас. Гарантыя Лепшай Рабац Фэры Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя пасажырскія і аўтамабільныя паромы кошт квітка Венецыя паромныя лініі і з Рабац. Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць для абранага парома білет Рабача, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы знойдзеце тое ж самае усё ўключана Рабац Квіток на паром танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Каб забраніраваць RABAC аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром, калі ласка, Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У ferryto.com Вы можаце атрымаць цэны на квіткі на паром ў рэальным часе Рабац, праверыць даступнасць і забраніраваць аўтамабіль і пасажырскі квіткі на паром і з Рабац на нашым самай нізкай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце онлайн парома распаўсюджвання білетаў сеткі, якая забяспечвае магчымасць браніраваць праз 80 аператараў з асноўных еўрапейскіх паромных уключаючы Рабача і над 1,200 іншы паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра


У Беларусі з'явіцца першы моладзевы серыял\nПершы серыял аб сучаснай беларускай моладзі, сучасным Мінску, у якім будзе прадстаўленая найлепшая сучасная беларуская музыка, неўзабаве з'явіцца ў Беларусі. Жанр серыяла — моладзевае драмеды, фармат — 8 серый па 44 хвіліны. Прэм'ера прызначаная на 14 лютага 2012 г.\nДадзены кінапраект вытрыманы ў духу адзінай Інфармацыйнай стратэгіі па ВІЧ/СНІДзе, якая была распрацаваная ў Беларусі пры ўдзеле дзяржаўных, міжнародных, грамадскіх арганізацый і ўкараняе стандарты прагрэсіўнага сацыяльнага піяру ў нашай краіне.\nГалоўны герой серыяла – малады беларус Мікіта Міцкевіч. Яму каля 20 гадоў, ён жыве і вучыцца ў Мінску. Мікіта – музыка, кампазітар, грае ў модным мінскім гурце. Ён адважны, харызматычны, стыльны. Сапраўдны ідэал для дзяўчат, узор пераймання для хлопцаў. Ён жыве па сваіх прынцыпах і не гатовы адмаўляцца ад іх дзеля грошай. Мікіта атрымлівае задавальненне ад свайго жыцця, і ведае, што гэта выдатны свет.\nУ Мікіты адбываецца барацьба за лідэрства з вакалістам яго гурта – Стасікам, «прыгажунчыкам», які ўявіў сябе «зоркай». Гурт больш на боку Мікіты. Але тут адбываецца падзея, якое перагортвае ўсё ягонае жыццё…\nЦі зможа Мікіта ўзняцца вышэй уласных страхаў, перадузятасці навакольных, знайсці сапраўдных сяброў і праўдзівае каханне? Ці атрымаецца Мікіце і яго сябрам заваяваць галоўны прыз, за які змагаюцца моладзевыя музычныя гурты? Ці зможа Мікіта здабыць сапраўдную свабоду духу, якая непадзельная з адказнасцю за сваё жыццё і жыццё блізкіх?\nУсё гэта – у новым беларускім моладзевым серыяле «ВЫШЭЙ ЗА НЕБА».\nСерыял з'яўляецца першым падобным кінапраектам у Беларусі і здымаецца Праграмай развіцця ААН у супрацоўніцтве з Міністэрствам аховы здароўя на сродкі гранта Глабальнага фонду для барацьбы з СНІДам, сухотамі і малярыяй. Адна з мэтаў рэалізацыі гранта – стварэнне шматсерыйнага мастацкага фільма па перадухіленні дыскрымінацыі людзей, якія жывуць з ВІЧ, і прафілактыцы ВІЧ–інфекцыі у Рэспубліцы Беларусь. Шматсерыйны фільм закліканы разбурыць шэраг стэрэатыпаў, якія існуюць датычна тэмы ВІЧ і СНІДу, спрыяць уцягванню моладзі ў абмеркаванне актуальных пытанняў, звязаных з тэмай ВІЧ і СНІДу, фармаванню талерантнага стаўлення да людзей, якія жывуць з ВІЧ. Героі фільма – маладыя людзі, што перажываюць няпростыя сітуацыі, якія стварае для іх жыццё. Гэта фільм аб такіх заўсёдных каштоўнасцях, як каханне, сяброўства, вернасць і гатовасць дапамагчы ў цяжкую хвіліну. Адна з важных характарыстык фільма – музычнасць, таму мяркуецца ўдзел у праекце музычных гуртоў, папулярных сярод моладзевай аўдыторыі.\nПрадзюсарская група кінапраекта вырашыла не абмяжоўвацца прафесійнымі акторамі. Стаць героем серыяла «Вышэй неба» можа любы грамадзянін Беларусі ў веку ад 16 да 27 гадоў. Кастынгі адбудуцца 30, 31 ліпеня з 12.00 да 18.00, а таксама 6, 7, 13, 14 жніўня з 11.00 да 18.00 па адрасе: г. Мінск, вул. Клары Цэткін, 18, 1-шы паверх. Узяць удзел у іх могуць людзі ў веку ад 16 да 27 гадоў. Прафесійны акторскі досвед, музычнасць, яркі і творчы лад жыцця вітаюцца. Кароткае рэзюмэ і фатаграфіі таксама можна даслаць па адрасе .


Пастанова Савету Міністраў ад 8 снежня 2018 г. № 881 прадугледжвае, што ў базу не трапяць:\nуласнікі маёмасці (заснавальнікі, удзельнікі) камерцыйных арганізацыяў (акрамя акцыянерных таварыстваў);\nжонкі і мужы маладых рабочых (служачых), якія атрымалі працу па размеркаванні (пераразмеркаванні) або накіраваныя ў мясцовасць, дзе цяжка знайсці працу;\nграмадзяне, якія знаходзяцца пад дыспансерным наглядам праз хранічныя або працяглыя псіхічныя расстройствы (не распаўсюджваецца на тых, хто пакутуе на сіндром залежнасці ад алкаголю, наркотыкаў ці таксічных рэчываў);\nжонкі, мужы дыпламатаў, якія знаходзяцца за мяжой;\nграмадзяне Беларусі перадпенсійнага ўзросту, якія падчас папаўнення базы ў першым паўгоддзі 2018 года, на 1 студзеня 2019 года дасягнуць пенсійнага ўзросту або будуць асобамі старэйшымі за гэты ўзрост, а падчас папаўнення ў другім паўгоддзі 2018 года – грамадзяне, якія на 1 ліпеня 2019 года стануць пенсіянерамі або будуць асобамі старэйшымі за пенсійны ўзрост;\nбацькі, калі дзіцяці споўнілася 7 гадоў у паўгоддзі, у якім папаўняецца база.\nПа стане на 1 снежня ў базу дармаедаў трапіў кожны 10-ты працаздольны беларус.\nПаводле Нацыянальнага статыстычнага камітэту, цяпер у эканоміцы краіны занятыя 4 млн 356 тыс беларусаў. Афіцыйна зарэгістраваных беспрацоўных у краіне 14 600.\nДэкрэт аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства ў красавіку 2015-га года падпісаў Аляксандр Лукашэнка. Спачатку ініцыятыва змусіць беспрацоўных плаціць падатак правалілася – на вуліцы па ўсёй краіне выйшлі незадаволеныя грамадзяне, а дэкрэт перагледзелі.\n«Людзей звараць, як жабаў». Эксперты тлумачаць, як дзяржава падманула «дармаедаў»\nТэгі: беспрацоўе, дармаеды, заробкі, кошты


Аматары бегу з сямі краін прымуць удзел у марафоне з Гродна ў Друскінінкай | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\n18 Ліп 2013\nАматары бегу з сямі краін прымуць удзел у марафоне з Гродна ў Друскінінкай\n18 ліпеня, Гродна /Алена Стасюкевіч - БЕЛТА/. Міжнародны марафон "Дружба" з Гродна ў Друскінінкай адбудзецца 28 ліпеня, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ва ўпраўленні фізічнай культуры, спорту і турызму Гродзенскага аблвыканкама.\nМарафонскі прабег паміж двума прыгранічнымі гарадамі Беларусі і Літвы адбудзецца трэці раз. Для ўдзелу ў ім ужо зарэгістраваліся больш як 150 аматараў бегу (39 жанчын і 116 мужчын) з Беларусі, Літвы, Латвіі, Польшчы, Расіі, Украіны і ЗША.\nПершай у спісе зарэгістраваных стала прадстаўніца Бранска (Расія) Наталля Нізаўцава. Яна ж з'яўляецца самай старэйшай сярод жанчын - удзельніц прабегу (52 гады). На некалькі гадоў маладзейшая аматарка бегу са Смаргоні Ганна Страшкевіч. Самым старэйшым удзельнікам з мужчын з'яўляецца бягун з Вільнюса Пётр Сілкін, якому праз тыдзень пасля выхаду на старт споўніцца 72 гады, паведамілі арганізатары мерапрыемства. 18-гадовы Станіслаў Петрык з Бабруйска стане самым юным марафонцам. Сярод удзельнікаў будзе і пераможца мінулагодняга марафону "Дружба" Галіна Карнацэвіч, якая прадстаўляе гродзенскі клуб аматараў бегу "Гродна-Ran". Рэгістрацыя прадоўжыцца да 25 ліпеня.\nСкорасная і афіцыйна сертыфікаваная Міжнароднай федэрацыяй лёгкай атлетыкі (IAAF) дыстанцыя класічнага марафону 42 км 195 м пачнецца ў 8 гадзін ад Стэлы алімпійскай славы на тэрыторыі цэнтральнага спартыўнага комплексу "Нёман". Удзельнікі перасякуць пагранічны пераход Прывалкі-Райгардас і фінішуюць на цэнтральнай вуліцы курортнага Друскінінкая, дзе адбудзецца ўзнагароджанне і канцэртная праграма.\nПераможцы і прызёры ва ўзроставых групах узнагароджваюцца каштоўнымі прызамі, а першыя 6 спартсменак і спартсменаў у абсалютным першынстве атрымаюць грашовыя прэміі агульным прызавым фондам $6000.\nМарафон дружбы - гэта адзін з самых цікавых трансгранічных марафонскіх праектаў, які праходзіць па тэрыторыі дзвюх дзяржаў, паведамляюць яго арганізатары. Праект накіраваны на развіццё супрацоўніцтва ў сферы спорту і турызму, умацаванне добрасуседскіх узаемаадносін. У падрыхтоўцы маштабанага праекта прымаюць удзел 15 міністэрстваў, дэпартаментаў, рэспубліканскіх ведамстваў, органаў дзяржаўнай улады, грамадскіх аб'яднанняў, фізкультурна-спартыўных устаноў.


Адпачынак з альтэрнатыўнай канцоўкай - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nАдпачынак з альтэрнатыўнай канцоўкай\nПятница, 18.08.2017 07:40. Рубрика: Грамадства Просмотров: 479\nЗразумела, што спякотнае надвор’е выклікае ў многіх жаданне астудзіцца ў прыемнай рачной ці азёрнай вадзе, тым больш што ў школьнікаў канікулы, а ў многіх дарослых ідзе пара доўгачаканага адпачынку. Але, як вядома, адпачынак аднаго прымушае больш працаваць другога, і гаворка тут ідзе не толькі пра сферу турыстычных паслуг. Штодня на вадаёмах нясуць дзяжурства супрацоўнікі ТВВод. Камусьці гэтая прафессія падаецца рамантычнай, але на справе праца выратавальнікаў далёка не заўсёды бывае прыемнай: часам асабліва актыўных аматараў купання ў забароненых месцах даводзіцца штрафаваць.\nЗначную частку часу ТВВодаўцы прысвячаюць тлумачальнай рабоце і прадухіленню няшчасных выпадкаў. Неаднаразова яны праводзілі гутаркі пра небяспечныя паводзіны на вадзе ў навучальных установах, раздавалі памяткі, ладзілі выставы свайго абсталявання, экіпіроўкі і тэхнікі на культурна-масавых мерапрыемствах райцэнтра.\nПерад наступленнем купальнага сезона ў месцах, забароненых для купання, былі пастаўлены адпаведныя шыльды. У горадзе пад забарону падпадае бераг Прыпяці, што цягнеца паміж двух пляжаў і да парома, а таксама сажалкі ў рысе райцэнтра. Зараз па гэтых месцах праводзяцца рэгулярныя рэйды.\nНа жаль, культура некаторых аматараў адпачынку пакідае жадаць лепшага. Нехта вырашыў, што забарона купання ў адзначаных месцах – пытанне спрэчнае, і вырашыў яго па-свойму, выцягнуўшы слупы з шыльдамі, тым самым нібы апраўдваючы сябе, маўляў, знака няма – купацца можна. Разам з гэтым такія хуліганскія паводзіны пазбавілі і іншых магчымасці даведацца пра небяспеку.\nПра “ўдалае” баўленне часу сведчыць і пакінутае ў некаторых месцах смецце ад прадуктаў харчавання і напояў, часам алкагольных.\nУ час апошняга сумеснага рэйду, на мінулым тыдні, праплываючы ўздоўж берага за затокай Бычок, на так званых Абрывах, пад наглядам маці купаліся дзеці школьнага ўзросту. “Ішлі з пляжу, але спёка прымусіла зноў асвяжыцца”, – патлумачыла жанчына. Недалёка бавілі свой час яшчэ адна маладая сям’я, кампаніі моладзі і людзей сталага ўзросту. Вядома, пры адсутнасці адпаведных шыльд людзі не ведалі пра забарону, казалі пра вялікую адлегласць пляжаў. На заўвагу выратавальніка большасць адклікалася з разуменнем, тым больш што штраф за падобны адпачынак – да трох базавых велічынь. Але былі і такія, што казалі: “Я не мясцовы, вы нават імя майго не ведаеце, каго штрафам будзеце абкладаць?”, але сябры супакойвалі бунтара – яны ж мясцовыя, іх ведаюць.\nАкрамя ракі начальнік выратавальнай станцыі Андрэй Галіцкі, інспектар групы прапаганды і ўзаемадзеяння з грамадскасцю РАНС Валянціна Яхно і першы сакратар райкама БРСМ Дар’я Туравец наведалі і іншыя вадаёмы. Першы з іх знаходзіўся па Лугавой вуліцы. Невялікая сажалка кшталту тых, што гаспадары капаюць на сваіх падворках, амаль з усіх бакоў зарасла чаротам і зусім не прываблівала ў якасці месца адпачынку. Але энергічная дзятва аблюбавала яе для купання. У сваю чаргу, каля вадаёма з’явіўся забараняльны знак і на момант наведвання дзяцей тут не было.\nДругі аб’ект – значна большы па плошчы і знаходзіцца на Першамайскім завулку. Прычына выбару такога месца баўлення вольнага часу, на першы погляд, зразумелая: чыстая вада, роўны бераг і невялікая глыбіня. Тым і скарысталася маладая сям’я ў складзе таты, матулі і маленькага сына. Пра забарону прысутныя не ведалі. Працуюць маладыя бацькі да вечара і таму не заўсёды выпадае наведаць пляж пасля цяжкага працоўнага дня, але да слоў выратавальніка аднесліся з разуменнем, мабыць, ведаюць, што забароны ўзнікаюць не на голым месцы – для гэтага ёсць падстава, абумоўленая коштам чалавечага жыцця.\n« Насуперак абставінам\nУ Колках фінішавала ўборка ранніх зерневых »


Журналісты казаскай службы Радыё Свабода трапілі ў Алматы пад абстрэл\n05 студзень 2022, 21:25\nАлматы, 5 студзеня 2022\nСёньня карэспандэнты казаскай службы Радыё Свабода трапілі ў Алматы пад абстрэл.\nПра гэта «Настоящему времени» расказаў журналіст Таракул Даораў.\nНапад на супрацоўнікаў рэдакцыі адбыўся днём 5 студзеня на цэнтральнай плошчы Алматы, калі мітынгоўцы бралі штурмам будынак акімату.\nНевядомыя адкрылі агонь па дэманстрантах і журналістах, якія знаходзіліся на плошчы. Паводле Даорава, невядома, ці былі гэта сілавікі, ці правакатары, бо стрэл быў зроблены з машыны без нумароў.\nЯк сьцьвярджаюць журналісты, якія трапілі пад абстрэл, нападнікі цэліліся менавіта ў іх, бо гэты самы аўтамабіль раней езьдзіў за імі. Карэспандэнту і апэратару ледзь удалося выбрацца з цэнтральнай плошчы, падкрэсьлівае Даораў.\nЁн дадаў, што праца казаскага бюро ў краіне цалкам паралізаваная, бо інтэрнэт блякуецца, а тэлефонная сувязь працуе з сур’ёзнымі перабоямі.\nНа фоне масавых пратэстаў, якія ахапілі краіну, у Казахстане спынілася вяшчаньне некалькіх найбуйнейшых тэлеканалаў.


Верасень яблыкамі пахне — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nВерасень яблыкамі пахне\n30.09.2021 30.09.2021 administrator460\nУсім нам знаёмы хатнія клопаты, у руціне якіх не заўсёды знаходзіцца час на тое, каб добра паесці.\nДаводзіцца часта звяртацца да перакусу. І тут на дапамогу “прыходзіць” вядомы сакавіты і салодкі восеньскі плод – яблык. У некаторых ёсць свой сад, а да кагосьці гэтая жаданая і рознакаляровая садавіна трапляе на стол са спецыяльнага сельскагаспадарчага сада.\nУ нашым раёне ў КСУП “Жукоўшчына” вось ужо як два тыдні сакавіты плод збіраюць дзесяць паляводаў. Зусім нядаўна да іх далучыліся памочнікі з розных арганізацый і прадпрыемстваў Дзятлаўшчыны. Ужо каля 40 чалавек працуюць у пладаносных яблычных садах, якіх у гаспадарцы два. Яны размешчаны на 60 гектарах: 7 займае малады, 53 – старэйшы. На 29 верасня ў гаспадарцы сабрана каля 80 % яблыкаў. Сярод гатункаў – “Антэй”, “Імрус”, “Алеся”, “Сябрына”. Збор восеньскіх пладоў у маладым садзе поўнасцю завершаны, садоўніцкая брыгада працягвае працу ў старэйшым. Разам з тым, 18 тон таварных яблыкаў ужо нарыхтаваны ў мясцовым сховішчы, 15 тон ападу здадзены на прамысловую перапрацоўку ў Дзятлаўскі лікёра-гарэлачны завод “Алгонь”. Да сярэдзіны наступнага тыдня плануецца поўнасцю завяршыць збор яблыкаў.\nПалявод КСУП “Жукоўшчына” Вячаслаў Шульц падзяліўся сваімі ўражаннямі ад працы:\n– Ужо другі год запар з’яўляюся ўдзельнікам садоўніцкай брыгады. Нечаканыя і непрыемныя сюрпрызы надвор’я не маглі не адбіцца на сёлетнім ураджаі. У гэтым годзе ён не такі багаты, як у мінулым. Аднак салодкіх, сакавітых і вялікіх пладоў усё роўна хапае. Зрываеш з дрэва – так вока радуецца. Заўсёды стараюся выканаць план і сабраць паўтоны яблыкаў. Цёплае і сонечнае надвор’е, якое ўсталявалася з пачатку тыдня, зараджае добрым настроем і надае яшчэ больш энтузіязму ў працы. Радуе, што побач дружны і згуртаваны калектыў. Разам мы кожны дзень папаўняем садавінную скарбонку гаспадаркі.\nАндрэй Садоўскі: “Змяненні ў Асноўны Закон прадыктаваны часам”


13.12.2018 / 14:12 2\nМаскоўскі фонд «Русский мир» паведамляе на сваім сайце, што ў Беларусі мае адну структурную адзінку — «Русский центр» у Берасьці. У самім цэнтры сьцьвярджаюць, што гэта ня так. Радыё Свабода высветліла, як сітуацыя выглядае насамрэч.\n«…Гэта ня толькі рускія, ня толькі расіяне, ня толькі нашы суайчыньнікі ў краінах блізкага і далёкага замежжа, эмігранты, выхадцы з Расеі і іх нашчадкі. Гэта яшчэ і замежныя грамадзяне, якія размаўляюць на расейскай мове, якія вывучаюць або выкладаюць яе, усе тыя, хто шчыра цікавіцца Расеяй, каго хвалюе яе будучыня».\n«Русский мир» — гэта сьвет Расеі. Пакліканьне кожнага чалавека — дапамагаць сваёй айчыне, рупіцца пра блізкага. Вельмі часта можна пачуць, што краіна магла б зрабіць для людзей. Але ані ня менш важна, што кожны з нас можа зрабіць для Радзімы. Ад настрояў утрыманства варта паварочвацца да ідэі служэньня Расеі».\n— У пляне вашага «Русского центра» на 2018 год, разьмешчаным на сайце ўнівэрсытэту, значыцца: «Інфармацыйнае суправаджэньне акцыяў, мерапрыемстваў, якія арганізуюцца Пасольствам РФ у РБ, Генэральным консульствам РФ у г. Берасьці, Берасьцейскім аддзяленьнем «Россотрудничества» ў РБ». На чым палягае вашае супрацоўніцтва?\nУ пераліку дзейнасьці цэнтру ў Берасьці на гэты год: літаратурныя дыспуты, творчыя сустрэчы зь дзеячамі навукі, культуры, мастацтва розных краін, прагляд фільмаў, круглыя сталы, сэмінары для настаўнікаў, зімнія і летнія лягеры па расейскай мове, літаратурны вечар «Народ, издревле нам родной…» і супольныя з фондам «Русский мир» захады.\n«3 сьнежня 2014 году ў Берасьцейскім дзяржаўным унівэрсытэце імя А. С. Пушкіна прайшла ўрачыстая цырымонія адкрыцьця «Русского центра» пры фінансавай падтрымцы Фонду «Русский мир». Арганізатарамі адкрыцьця зьяўляюцца катэдра тэорыі і гісторыі расейскай літаратуры і Фонд «Русский мир».\n13.12.2018 / 15:03\nБеларусафобская дзейнасьць адной са структураў "Россотруднічество" на Беларусі. І нават не пераследуецца.\nАказваецца, "русскій язык" ... належыць беларусам. А раней мы думалі, што "рус.яз" нам гвалтам навязаны...\nНе забудьте пригласить зелёных чалавечков с россгвардейцами Ваенную базу тоже организуйте Попа с Рязани - обезательно и получаем халуев расийских


Што можа быць больш красамоўным? Дамы і пакоі, якія з'яўляюцца вобразамі чалавечай душы, запоўнены. I не так ужо і важна — хто пасяліўся там, якімі думкамі і пачуццямі запоўнены душы, калі ў іх не знаходзіцца месца для Тварца.\nАле вось цуд міласэрнасці Божай! Абраўшы Сабе Маці — пакорлівую Дзеву, — Ён не грэбуе быць народжаным у вярцепе, у звычайным загоне для жывёлы. Нават калі род чалавечы не гатовы да ўрачыстай сустрэчы Бога, Ён усё роўна прыйдзе, убраны ў лагоднасць і пакору! "Тайна нарадзіўся Ты ў пячоры, — сведчыць Царква і адразу ж дадае: — але неба пра Цябе ўсім абвясціла" (вялікая вячэрня, трапар, глас 6).\nБогаўцялесненне асвячае пячору нашага ўнутранага свету, ствараючы з яе царскія хорамы. Як пяецца на святочным богаслужэнні: "Настаў час нарадзіць, і не было нідзе месца для начлегу; але, як хорам прыветны, пячора Царыцы была паказана" (трапар шостай гадзіны навячэр'я Ражджаства Хрыстовага).\nТаму, стоячы сёння перад яслямі Хрыста, нам трэба разгледзець рухі ўласнага\nсэрца. Што ў ім: пакорнасць ці нараканне, услаўленне ці прыкрасць, падзяка ці жаданне абразіць бліжняга?\nМногія мудрацы спрабавалі аблегчыць чалавеку гэты страшны цяжар выбару, падказваючы і тлумачачы неабходнасць трымацца дабра. Але наша сэрца ведае: сапраўдны выбар заўсёды адбываецца ў адзіноце, і за нас яго не здзейсніць ніхто іншы. Сацыяльны статус не здымае адказнасці за прынятыя рашэнні, роўна як і адсўтнасць статусу не апраўдвае нерашучасці і пасіўнасці перад абліччам зла.\nНа гэтыя пытанні кожны адказвае сам. Але сёння хочацца ўсіх заклікаць пакланіцца Хрысту, каб плады Яго любові адчуваліся ў кожным доме, у кожнай сям'і. Вось гэтыя плады: любоў, радасць, мір, доўгацярплівасць, добрасць, міласэрнасць, вера, лагоднасць, устрыманасць (Гал. 5: 22, 23).\nРажджаство Хрыстова 7 студзеня 2013 года, горад Мінск


Віцебскі гурт “Восьмыдзень” прадставіў прэм’еру канцэртнай праграмы “Рэкі” | Народные новости Витебска\nВіцебскі гурт “Восьмыдзень” прадставіў прэм’еру канцэртнай праграмы “Рэкі”\nЯна Ільіна • 09/2/08 9:52 • Культура\nУ канцэртным зале «Віцебск» вечарам 8 лютага прайшоў канцэрт фолк-рок-гурта «Восьмыдзень». Музыканты прадставілі праграму пад назвай «Рэкі». Зараз гурт рыхтуе да выпуску дэбютны альбом пад аднайменнай працоўнай назвай. Гэта быў другі сольны канцэрт, з якім калектыў выступіў у родным горадзе.\nГурт «Восьмыдзень» узнік у 2004 годзе ў Віцебску. З’яўляецца ўладальнікам гран-пры фестываля «Рок-кола-2005» у Полацку. Музыканты ўдзельнічалі ў «Рок-каранацыі-2005 і 2006» у Мінску, «Рок-кола-2006», фестывалі фолк-музыкі «Вольнае паветра» пад Лагойскам у 2007 годзе. Зараз гурт працуе пры Цэнтры культуры «Віцебск».\nКалектыў выконвае песні на сучаснай беларускай і старабеларускай мовах. На афіцыйным сайце гурта «Восьмыдзень» музыканты тлумачаць, чаму вырашылі звярнуцца ў сваёй творчасці да нацыянальных вытокаў: “Для сучаснай музыкi вельмi характэрна змешванне мноства стыляў, так сама i мы – нейкая сучасная музыка нейкага няпэўнага кiрунку: фантазii на народныя тэмы, “этнаальтэрнатыва”. Адзiнае, што вядома дакладна, бо нязменна – мова, якую вы чуеце ў нашых песеньках. Беларуская, з дамешкам старабеларускае, амаль забытая сягоння, але такая пявучая i чароўная мова маленькага народа. Нам хацелася б, каб людзi ведалi i памяталi, хто яны, не мкнулiся б да захаду цi ўсходу, бо сваё можна знайсцi толькi побач. Наша мэта – паказаць, што народ наш не загiнуў, што мы здольныя не на малыя справы, што ў нас таксама можа быць свой шлях, i, няхай няшмат яшчэ сiлаў, нам за гэта нi перад кiм i нiколi не павiнна быць сорамна. А гурт “Восьмыдзень”, калi дазволiце, будзе маленькім служкам у развiццi сучаснай i будучай беларускай культуры”.\nМеткі: гурт \_"Восьмыдзень\_"


У адукацыі занята 10% беларусаў. Настаўнікі працуюць за 250 даляраў\n02 кастрычнік 2016, 14:55\nУ магілёўскай школе № 34 стварылі беларускі кляс для дзьвюх вучаніц. На фота - уся кляса за партай. Тацяна зьлева, Эвэліна справа\nДа Дня настаўніка, які сёлета адзначаецца ў Беларусі 2 кастрычніка (Усясьветны дзень настаўніка — 5 кастрычніка), Белстат падрыхтаваў статыстычны агляд. Паводле дакладу, амаль 10% беларусаў занятыя ва ўстановах адукацыі ад дзіцячых садкоў да ВНУ, у краіне 117 тысяч настаўнікаў.\nНа аднаго настаўніка прыходзіцца ў сярэднім 8 вучняў (10 у гарадах, 5 — у сельскіх школах), загружанасьць настаўнікаў не зьніжаецца. Сярод настаўнікаў 86% — жанчыны, 93% маюць вышэйшую адукацыю, 76% — вышэйшую і першую кваліфікацыйную катэгорыі.\nЗаробкі настаўнікаў заўважна ніжэйшыя за сярэднія па краіне. Так, за жнівень 2016 года сярэдні заробак па краіне склаў 750 рублёў, а ў галіне адукацыі — 490 рублёў (250 даляраў па курсе на канец жніўня). Пры гэтым заробкі настаўнікаў упалі на 5,4% да жніўня мінулага года. Лукашэнка прапаноўваў «за нейкі час» падняць заробкі настаўнікаў на чвэрць — да 325 даляраў. Меншыя заробкі толькі ў працаўнікоў бібліятэкаў, архіваў і іншых установаў культуры, а таксама ў працаўнікоў сфэры сацыяльных паслугаў.\nУ мінулым навучальным годзе па-беларуску навучалася 10,5% дзяцей у дашкольнай адукацыі (2,4% у гарадах, 56,4% у сельскай мясцовасьці), 14,5% школьнікаў (зь іх 89,3% у сельскай мясцовасьці) і 0,1% студэнтаў ва ўстановах вышэйшай адукацыі. Закрыцьцё вясковых беларускамоўных школ называюць аптымізацыяй.


Халакост у вёсцы Напраснаўцы | horki.info\n27.01.2020 – 18:55 | 645\nШтогод 27 студзеня ў свеце адзначаецца Міжнародны дзень памяці ахвяр Халакоста. У гэты дзень у 1945-ым савецкія войскі вызвалілі вязняў нацысцкага канцлагера. Дата была зацверджана ў 2005 годзе рашэннем Генеральнай Асамблеі ААН у памяць пра больш за 6 мільёнаў яўрэяў, знішчаных у гады Другой сусветнай вайны. У Горацкім раёне яўрэяў забівалі ў Горках, Леніна, Гарах, Рудкоўшчыне і Верашчаках. Пра тое, як гэта адбывалася ў Напраснаўцы, – наш матэрыял.\nТут была яўрэйская калонія\nПершая згадка пра вёску Напраснаўку датуецца 1777 годам. Цікава, што было яшчэ два найменні – Краснаўка і Нова-Напраснаўка.\nУ сярэдзіне 19 стагоддзя царскі ўрад, каб прыцягнуць яўрэяў да сельскагаспадарчай працы, вырашыў арганізаваць на тэрыторыі Расійскай імперыі некалькі яўрэйскіх калоній. Толькі ў Магілёўскай губерні было створана 20 такіх паселішчаў. Першыя з іх у Горацкім павеце з'явіліся ў 1849 годзе ў вёсках Сава і Рудкаўшчына. Праз два гады была створана калонія ў вёсцы Напраснаўка.\nУ пачатку гэта паселішча, як і іншыя падобныя, працавала не вельмі эфектыўна – не хапала інвентару і грошай. Вядомы факт, што калі царскі чыноўнік прыехаў у Напраснаўку пракантраляваць працу земляробаў, то, каб падмануць яго, адзін плуг перадавалі з адной гаспадаркі ў іншы праз платы.\nУ 1928 годзе ў вёсцы быў арганізаваны калгас "Новае жыццё", куды ўваходзілі беларусы і яўрэі. Працавала і пачатковая школа, дзе вучыліся ўсе разам. Да вайны ў вёсцы жыло 137 жыхароў.\nМногія гублялі прытомнасць і падалі, прадчуваючы блізкі канец\nКалі пачалася Вялікая Айчынная вайна, жыхары Напраснаўкі прызыўнога веку пайшлі на фронт. У кнізе "Памяць" указана, што загінулі: Ісаак Бекераў, 1921 года нараджэння, – пры абароне Масквы; Філімон Кулькоў, 1916 г.н., – у 1941 г.; Канстанцін Мігачоў, 1922 г.н., – у 1943 г. пад Харкавам; Фёдар Мігачоў прапаў без вестак у 1944 г.; Зелік Салавей, 1920 г.н., прапаў без вестак ў 1941 годзе; Міхаіл Салавей, 1918 г. н., ваяваў на Ленінградскім фронце, памёр ад ран у 1941-ым; Рувім Салавей, 1920 г.н., прапаў без вестак ў 1942 годзе; Ізраіль Салавей, 1892 г.н., загінуў пад Вязьмай у 1942 г.; Арцём Свісеў, 1901 г.н., памёр ад ран у 1945 г.; Іосіф Эфрас, 1922 г.н., прапаў без вестак у 1944-ым.\nПасля акупацыі фашыстамі Горацкага раёна да яўрэяў Напраснаўкі прыйшло шмат сваякоў з Мінска, Оршы, іншых гарадоў Беларусі. Хутка да іх дайшлі весткі, што фашысты расстралялі яўрэяў Горак, Гор і Леніна. Аднак людзі ўсё адно спадзяваліся, што фашысты іх чапаць не будуць.\nБезумоўна, гэта была памылка. 22 сакавіка 1942 года карнікі вырашылі расстраляць яўрэйскае насельніцтва вёскі.\nЛюдміла Шылава, былая загадчыца Маслакоўскага філіяла Горацкага гісторыка-этнаграфічнага музея, на падставе ўспамінаў жыхароў мясцовых вёсак аднавіла тыя трагічныя падзеі: "У гэты дзень прыехалі немцы. Адна частка акружыла вёску. Другая – пайшла па хатах, выганяючы людзей на вуліцу. Не пакідалі нікога: ні дзяцей, ні старых. Спачатку ўсіх сагналі ў дзве хаты і пратрымалі да абеду. Потым выгналі на вуліцу і пабудавалі ў вялікую калону. Па баках расставілі 12 аўтаматчыкаў і па бальшаку пагналі да лесу.\nНаперадзе калоны з ланцугамі на руках ішоў вялікі мужчына Ара, так клікалі аднаго з жыхароў вёскі за гіганцкі рост. Па баках ішлі маладыя хлопцы, таксама скаваныя ланцугамі.\nЖудасны крык і плач нёсся з калоны па ваколіцах. Многія гублялі прытомнасць і падалі, прадчуваючы блізкі канец. Больш моцныя і ўстойлівыя іх паднімалі і вялі…\nПадышоўшы да месца расстрэлу, немцы загадалі выходзіць з калоны па некалькі чалавек і станавіцца тварам да ямы. Калі ў каго была добрая вопратка, яе здымалі і затым расстрэльвалі – у спіну, у патыліцу. Многія падалі ў яму самі, іх дастрэльвалі там. Расстраляўшы ўсіх, фашысты засыпалі яму зямлёй, але яна "дыхала" яшчэ тры дні.\nТолькі аднаму ўдалося пазбегнуць смерці, гэта быў Есель Стамблер, хлопец 20 гадоў. Калі калону гналі праз лес, ён ірвануў у бок вёскі Шэпелеўка. Пятляючы паміж дрэвамі, прыбег у вёску, у дом Мікалая Казлова. Там была бабуля Матрона. Ён папрасіў, каб яго схавалі. Бабуля прапанавала стаць за дзверы, пад вешалку з армяком. За хлопцам у вёску прыбеглі два немцы. Яны заходзілі ў кожны дом, шукалі, але яго не знайшлі.\nНекалькі дзён Есель пражыў у хляве, а потым сышоў у партызаны. Пасля вайны жыў у Оршы, працаваў у райпо. Кожны год прыязджаў у вёску і прывозіў бабулі падарункі.\nЗрабіў спробу ўцячы і хлопчык васьмі гадоў, але яго адразу ж напаткала куля.\nАтрымалася схавацца маладой жанчыне з двума дзецьмі ў доме пад падлогай. Але назаўтра яе выдаў немцам мясцовы стараста".\nКацярына Данілаўна Бліндарава, распавяла журналістцы газеты "Горацкі веснік" Кацярыне Карпіцкай, што падчас тых падзей яшчэ аднаму яўрэю удалося збегчы. Бліжэй да канца вайны ён вярнуўся і заявіўся ў дом да паліцая, які заняў жытло расстралянай яўрэйскай сям'і, і сілай кудысьці звёз калабаранта. Кажуць, адпомсціў і забіў. Ці было гэта на самой справе, меркаваць цяжка. Але ў час вайны такое здаралася.\nДзяцей у яму кідалі жывымі\nПра гэтыя падзеі сведчыць Акт Горацкай раённай камісіі па ўстанаўленні і расследаванні нямецкіх злачынстваў у гады Вялікай Айчыннай вайны ад 10 снежня 1944 года.\n"Масавае забойства яўрэйскага насельніцтва нямецкія жыхары зрабілі ў вёсцы Напраснаўка Маслакоўскага с/с, там засталося 8 ям, дзе закапаны расстраляныя. Масавы расстрэл немцы арганізавалі 22 сакавіка 1942 г., расстралялі 250 яўрэяў. Перад смерцю іх жорстка збілі, патрабуючы ад іх водкупу золатам. Потым іх усіх павялі на ўзлесак у 200 м. на захад ад в.Напраснаўкі і там над імі ўчынілі масавы расстрэл. Дзяцей у яму кідалі жывымі, а наверх кідалі расстраляных дарослых" (Дзяржаўны архіў Магілёўскай вобласці, ф. 306., воп. 1., спр.10, л.43).\nПахаваных пазнавалі па абутку, грабенчыках\nЖыхарка вёскі Надзея Маркаўна Пішчыкава, 1923 года нараджэння, успамінала: "Я памятаю імёны некаторых людзей. Быў Мендэль з вялікай сям'ёй. У яго было 16 дзяцей і перад вайной дзеці з унукамі прыехалі да яго з розных гарадоў.\nСтары самотны дзед Бэрка. Сымон з двума сынамі. Адзін сын Сымона працаваў у краме ў Якаўлевічах. Ён вярнуўся да бацькі і яго потым з усімі забралі. Шэйна пякла абаранкі на продаж. Ужо стары Лейба Рак трымаў шэрсціпрадзільню.\nЖыў Пінька з дачкой Оляй. У Бэрты была прыгожая дачка Люба. У Янкеля было шмат сыноў.\n…калі ў канцы 50-х – пачатку 60-х сталі будаваць дарогу, пахаванне трэба было перанесці. Усе парэшткі выкапалі і склалі ў пяць трунаў і перапахавалі. Калі перазахоўвалі (годзе ў 1958-ым), прыязджала шмат яўрэяў з Ленінграда і іншых гарадоў. Пахаваных пазнавалі па абутку, грабенчыках".\nДзядуля расказаў унуку\nЯўген Іткін, дзядуля і бабуля якога жылі ў гэтай вёсцы, успамінаў: "Амаль уся сям'я майго дзядулі загінула там. Загінула і яго першая жонка, яна была цяжарная на той момант. Засталіся некаторыя стрыечныя браты і сёстры пад прозвішчам Салавей, тыя, хто з'ехаў у эвакуацыю, і, вядома, мой дзядуля, які ваяваў на вайне.\nДзядуля распавядаў, каля вёскі быў вялікі роў, ля якога адбываліся масавыя расстрэлы... Брат маёй бабулі быў інжынерам-будаўніком, пасля вайны быў галоўным інжынерам горада Оршы. Ён паставіў першы помнік у Напраснаўцы. Калі мне было прыкладна дзевяць гадоў мой дзядуля вазіў мяне ў вёску, паказваў помнік і гэтае месца".\nПра што сведчаць дакументы музея Яд Вашэм?\nУ Ізраілі ў Іерусаліме працуе музей-мемарыял Яд Вашэм. У ім знаходзіцца спіс тых, хто быў забіты ў Напраснаўцы.\nВось гэтыя імёны: Каган Аляксей Барысавіч, 1889 г.н., рабочы; Каган Рыва Аляксееўна, 1935 г.н., вучаніца 9 класа; Каган Пейша Аляксеевіч, 1937 г.н., вучань 7 класа; Казінец Бэрл, 1877 г.н.; Казінец Бэла, 1874 г.н.; Краснер Марыя Ураўна, 1920 г.н.; Краснер Ура, 9 дзяцей; Раскін Лейб, 1924 г.н.; Раскіна Маня, 1937 г.н.; Раскін Перл, 1920 г.н.; Раскіна Фрэйда, 1910 г.н.; Раскін Мотл Давідавіч, 1934 г.н., вучань; Раскін Іцік, 1887 г.н.; Салавей Эська, 1912 г.н.; Салавей Шыфра, 1877 г.н.; Салавей Барыс (Беніш), 1903 г.н.; Салавей Эма і двое дзяцей; Салавей Янкель, 1874 г.н.; Салавей Іосіф, 1921 г.н; Салавей Зіна, 1929 г.н., вучаніца; Салавей Эля, 1927 г.н., вучань; Салавей Маша, 1896 г.н., і трое дзяцей; Салавей Арон, 1895 г.н., кузнец і двое дзяцей; Сонкіна Люба, 1912 г.н.; Сонкін Генрых, 1920 г.н.; Сонкін Люба, 1915 г.н.; Стамблер Бася, дзіця; Стамблер Сора-Бэйля і трое дзяцей; Стамблер Мейша-Майрым; Стамблер Залман-Хаім; Трайнін Мэндл; Трайніна Нехама; Фрумкіна Геня, 1924 г.н., вучаніца; Шнейдэрман (Бардо) Сіма, 1886 г.н.; Шнейдэрман Навум, 1927 г.н.; Эфрос Лейба, 1891 г.н.\nТакім чынам разам з тымі, якіх памятае Надзея Маркаўна Пішчыкава, мы ведаем імёны больш за 60 чалавек. Даведацца пра астатніх – задача будучых даследаванняў.