Прэмій усё больш… А гаворка — пра густаўшчыну?\nАсноўная бітва на гэтай цырымоніі разгарнулася паміж калектывамі “Pafnutiy’s Dreams” (бэнд духавіка Паўла Кузюковіча) і “Pukstband” (каманда Сяргея Пукста). Першы выконвае ню-джаз з рэдкімі украпваннямі вакалізу, другі — шматжанравы мікс з тэкстамі лірычнымi і агрэсіўнымі. У выніку вікторыю ў намінацыях “Лепшы дэбютны альбом” і “Лепшы інструментальны альбом” атрымаў “Pafnutiy’s Dreams” з працай “The Sandman”, як і спецпрыз і ад штатнага — сталага журы сайта. “Pukstband” быў адзначаны за “Лепшы рок-альбом”, а спецыяльны прыз яму прысудзіла вялікае журы. І менавіта “Апошні альбом” ансамбля Пукста абвясцілі “Альбомам года” (Гран-пры). Сярод іншых трыумфатараў — гурты “Kriwi”, “BosaeSonca”, “The UNB”, Макс Корж, электроншчык (((О))).\nВы чакаеце аналітычных высноў? Яны ў мяне ёсць. Як гэта ні дзіўна прагучыць з маіх вуснаў, прэміяй, якая дала найбольш поўную карціну таго, што адбывалася ў айчыннай папулярнай, папулярнай джазавай, альтэрнатыўнай і рок-музыцы, я б назваў Нацыянальную музычную. Іншая справа, што размах у яе глабальны, але рэалізацыя праекту кульгае. Прывяду толькі адзін факт: творчасць выканаўцаў, якая мела рэзананс за справаздачны перыяд, можа быць ніяк не адзначана ўзнагародамі НМП — хаця б праз не самыя выдатныя ўзаемаадносіны паміж артыстамі і суарганізатарамі прэміі. Урэшце, пра тое мы пісалі ў № 51 за 2013 г.\nІншыя з названых мной прэмій маюць характар адкрыта лакальны, што б ні сцвярджалі іх заснавальнікі, і хай нават у склад аднаго з журы “экспертнай” узнагароды ўваходзяць замежныя спецыялісты. Вынікі астатніх падводзяць супрацоўнікі і наведвальнікi сайтаў. А выбар ім прапануецца вельмі абмежаваны. Радыйшчыкі робяць упор на альтэрнатыву і поп-альтэрнатыву, інтэрнэтчыкі ўзнагароджваюць выключна беларускамоўных выканаўцаў, эксперты спецыялізуюцца на рэцэнзаванні рэлізаў беларускіх артыстаў з далейшым іх ранжыраваннем. Без хітрыкаў кажучы, у той ці іншай ступені гаворка вядзецца пра… густаўшчыну. І ў нашай тройцы хтосьці аддае перавагу кавуну, а нехта свіному храшчыку. Практычна аднолькава негатыўна і там, і там, і сям ставяцца толькі да сучаснай айчыннай эстрады...\nЯкія ж мэты пераследуюць прэміі, пра якія тут апавядаецца? Нацыянальная музычная, зноў-такі, глабальныя: развіццё, папулярызацыя, павышэнне прэстыжу цікавых ёй музычных сегментаў. “Канкурэнты” сціплыя ў гэтым сэнсе: яны хочуць таго, каб пра не надта вядомых у краіне артыстаў, якiя, аднак, заслугоўваюць, на думку ацэншчыкаў, гэтай вядомасці, людзі, што цікавяцца роднай музыкай, нарэшце даведаліся. Рэспект, вядома, але не думаю, што за “варотамі” гэтых трох прэмій іх падшэфныя становяцца больш папулярнымі менавіта дзякуючы атрыманым на іх узнагародам. Не, тыя, хто прыдумалі прэміі, могуць заяўляць, што яны спрыяюць “раскрутцы” асобных артыстаў. Ну, калі сярэдняя канцэртная аўдыторыя чалавек у трыста (ой, ці не махануў я ў падліках-прагнозах?) у каго-небудзь з пераможцаў павялічыцца душ на сто, тады так. Гэта рэаліі і натуральныя памеры пэўных музычных ніш. Тым жа лаўрэатам, чые імёны на слыху, прызы дадаюць, быць можа, толькі дзеля маральнага задавальнення.\nА працяг ва ўручэнняў будзе! На чарзе прэмія ад партала “Ultra-music”. Вось тут вымалёўваецца сёе-тое цікавае. Так, стылістычныя рамкі вузкія — на чале тая ж альтэрнатыва, але за кошт наяўнасці ў прафесійным журы (музыканты, прадзюсары, журналісты) больш як паўсотні чалавек, можна казаць аб большай аб’ектыўнасці.\nІ — аптымістычны фінал. Быў час, калі лік пальцаў на адной руцэ перавышаў колькасць беларускіх музычных прэмій. Артысты наракалі, што іх праца на карысць айчыннай культуры застаецца неазначанай статуэткамі/дыпломамі — такія ўжо яны людзі, творцы — падавай ім “рэчавыя доказы” іхніх талентаў. Увогуле ж абурэнне было справядлівым, бо сапраўды ўдарная работа асобных працаўнікоў і калектываў у самых розных галінах жыццядзейнасці неяк і чымсьці публічна заахвочваецца, а тут — не. Цяпер прэмій хапае. І музыкі бурчаць ужо з іншай нагоды: чаму гэтаму далі, а мне — не?! Але гэта ўсё ж лепш, чым нічога. Значыць, ёсць куды і да чаго імкнуцца. Дасканаласць, як вядома, межаў не мае, а шлягер нараджаецца ў канкурэнтнай барацьбе. Заміраю ў меркаваным захапленні ад таго, што ўсіх нас чакае ў музычнай сферы ў найбліжэйшай будучыні.


ЗША супраць Ірану: дыпляматыя ці іншыя сродкі?\n02 сакавік 2007, 18:33\nЮрась Бушлякоў, Прага Праблема іранскай ядзернай праграмы па-ранейшаму ў цэнтры ўвагі: тым часам як Рада бясьпекі ААН шукае адказаў на адмову Ірану спыніць узбагачэньне ўрану, Вашынгтон працягвае адстойваць сваё права на самастойную лінію ў адносінах з Тэгеранам. Амэрыканскія ўрадоўцы падкрэсьліваюць, што не выключаюць ніводнага з варыянтаў вырашэньня іранскага крызісу.\nЗаявы найвышэйшых прадстаўнікоў Вашынгтону даюць падставы для спэкуляцыяў: нанясуць ці не Злучаныя Штаты ўдар па Іране. Пра тое, што ЗША гатовыя на ўсе варыянты ў выпадку далейшых адмоваў Тэгерану ад выкананьня патрабаваньняў ААН, гаварыў нядаўна віцэ-прэзыдэнт Злучаных Штатаў Дык Чэйні.\nНа думку былога пасла ЗША ў Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў Джона Болтана, Тэгеран не павінен недаацэньваць гатовасьці Вашынгтону да разьвязаньня іранскага крызісу:\n“Я думаю, калі іранскія ўлады сапраўды зразумеюць, наколькі сур’ёзна Злучаныя Штаты разглядаюць магчымасьць выкарыстаньня вайсковай сілы, гэта можа прычыніцца да зьмены іх пазыцыі. Але калі Тэгеран ня думае мяняць сваёй пазыцыі, тады, несумненна, сілавы варыянт з боку Злучаных Штатаў ня выключаны”.\nНамякаючы на магчымасьць вайсковай акцыі, Вашынгтон падкрэсьлівае сур’ёзнасьць ядзернага крызісу. Аднак, на думку многіх аналітыкаў, мэтаю такіх дзеяньняў – ня толькі дадатковы ціск на Іран. Адначасна Вашынгтон хоча пераканаць сваіх эўрапейскіх саюзьнікаў узмацніць дыпляматычныя захады, каб вымусіць Іран саступіць.\nРаней Вялікая Брытанія, Францыя і Нямеччына – тры краіны, якія падтрымліваюць з Іранам маштабныя гандлёвыя стасункі, – прапанавалі Тэгерану спыніць узбагачэньне ўрану ўзамен за шэраг гандлёвых ды іншых прэфэрэнцыяў. Вашынгтон хацеў бы ад саюзьнікаў цьвярдзейшых захадаў: спыненьня гандлёвых дачыненьняў з Іранам, калі той і надалей ня пойдзе насустрач патрабаваньням ААН.\nТомас Валасэк, экспэрт базаванага ў Лёндане Цэнтру эўрапейскай рэформы, сумняваецца ў магчымасьці пераадоленьня значных адрозьненьняў у пазыцыях Вашынгтону і краінаў Эўразьвязу адносна Іраку.\n“Ёсьць мяжа, да якой можа ісьці Эўропа, закручваючы гайкі, і гэтая мяжа вельмі, вельмі далёкая адтуль, дзе цяпер знаходзіцца Вашынгтон, – лічыць Валасэк. – Апрача шэрагу адрасных вузкіх санкцыяў, якія вынікаюць з рэзалюцыі Рады бясьпекі ААН, я сапраўды ня бачу прасторы для далейшага ўзмацненьня пазыцыі”.\nТым часам пяць сталых чальцоў Рады бясьпекі ААН і Нямеччына рыхтуюць праект новай рэзалюцыі адносна Ірану. Праект, у прыватнасьці, прадугледжвае абмежаваньне ў паездках за мяжу іранскіх урадоўцаў, адказных за рэалізацыю ядзернай праграмы.


Міхаіл Мясніковіч: беларускія прадпрыемствы і будаўнічыя арганізацыі даказалі сваю канкурэнтаздольнасць пры ўзвядзенні Гарлыкскага камбіната ў Туркменістане (аудыё)\n21:59, Нядзеля, 23 Студзеня\nУ бліжэйшыя дні запланавана ўрачыстае адкрыццё Гарлыкскага горна-абагачальнага камбіната. Гэта знакавы і самы маштабны праект у беларуска-туркменскім эканамічным супрацоўніцтве. Падпісаны ўсе неабходныя дагаворы, і суправаджэнне дзейнасці камбіната ў адпаведнасці з кантрактам будзе ажыццяўляцца да 2020 года. Пра гэта журналістам расказаў старшыня Савета Рэспублікі Міхаіл Мясніковіч. На яго думку, будаўніцтва Гарлыкскага камбіната - не толькі камерцыйны, але і іміджавы праект для Беларусі.\n«Часам даводзіцца чуць, што беларусы, быццам бы, сваімі рукамі стварылі сабе канкурэнта. Туркменістан прыняў палітычнае рашэнне, і гэты аб'ект у любым выпадку быў бы пабудаваны. А тое, што гэтым пытаннем займаліся мы, я лічу, выгадна.\nГэта іміджавы праект. Ён сведчыць пра тое, што мы сапраўды можам і спраектаваць, і пабудаваць, і ўсе неабходныя інжынірынгавыя работы выканаць. Там працавалі сотні розных арганізацый, усё гэта трэба было ўвязаць. Асабліва ва ўмовах, калі назіраецца пэўны спад інвестыцыйнай актыўнасці ўнутры краіны, для нашых будаўніча-мантажных арганізацый гэта таксама было выгадна і дастаткова рэнтабельна працаваць у Туркменістане.\nНемалаважна, што вельмі шмат абсталявання, якое пастаўлена на гэты камбінат, беларускай вытворчасці: і асобныя віды праходніцкіх камбайнаў, і электратэхнічнага абсталявання шмат, і механічнага абсталявання, тэхніка МАЗа і «Амкадора» там прысутнічае. Усе гэтыя пастаўкі ажыццяўляліся на тэндэрных умовах, гэта не проста быў нейкі пратэкцыянісцкі рэжым для беларусаў. Гэта значыць нашы прадпрыемствы і будаўніча-мантажныя арганізацыі паказалі сваю канкурэнтаздольнасць пры ўзвядзенні гэтага камбіната.\nНа рахунак «Белгархімпрамам» як генеральнага падрадчыка ўжо пералічана каля 700 мільёнаў долараў, і вось цяпер прад'яўляюцца яшчэ пэўныя працэнтоўкі, для таго каб былі праведзены фактычна выкананыя аб'ёмы работ. Падпісаны ўсе неабходныя дагаворы, і суправаджэнне дзейнасці камбіната ў адпаведнасці з кантрактам будзе ажыццяўляцца да 2020 года. Гэта работа таксама аплачваецца».


Тварожная запяканка з бананам. Рэцэпт тварогавай запяканкі з бананам. - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Тварожная запяканка з бананам. Рэцэпт тварогавай запяканкі з бананам.\nУ жыцці кожнай матулі, рана ці позна надыходзіць такі момант, калі звычайная, паўсядзённая ежа, якой мы кормім сваіх любімых і ненаглядных дзяцей, ім дакучае і парадкам надакучае. Каб гэтага не адбылося, трэба сачыць за тым, каб рацыён дзіцяці быў не толькі збалансаваным, але і разнастайным. Інакш, аднойчы раніцай, ваш малы зусім адмовіцца ад грачанай кашы, якую ён еў, па меншай меры, тры разы, і гэта толькі за мінулы тыдзень. Не варта даводзіць да гэтага моманту, так як дарогі назад адсюль ужо няма, і наўрад ці ў бліжэйшыя некалькі гадоў вы зможаце пераканаць дзіцяці, што кашыца гэта добра і карысна. А часцей за ўсё, такая непрыязнасць, да якога прадукту застаецца на ўсё жыццё.\nМенавіта з гэтай прычыны, ну і каб папесціць сваіх малявок, чым-небудзь новенькім і абавязкова смачненькім, штотыдзень, я ўводжу ў іх рацыён новае страва. У гэты раз, мне пад руку трапіўся рэцэпт тварогавай запяканкі з бананам. Як я і вырашыла прыгатаваць.\nТварожная запяканка з бананам.\nАсноўны прадукт, які неабходны для падрыхтоўкі запяканкі з бананам, гэта сыр. Думаю, што пра карысць сыру і неабходнасці яго прысутнасці ў рацыёне харчавання дзіцяці, чулі ўсе бацькі.\nСыр - гэта перш за ўсё крыніца кальцыя, які вельмі патрэбны дзіцячаму арганізму. Менавіта кальцый робіць костачкі і зубкі дзіцяці моцнымі і трывалымі. Акрамя таго, сыр змяшчае вітаміны і бялок, які з’яўляецца галоўным матэрыялам у працэсе фарміравання клетак. Ну і вядома, вельмі важны той факт, што кісламалочныя прадукты, значна лепш засвойваюцца дзіцячым арганізмам, чым простае малако.\nАле на жаль, угаварыць дзіцяці ёсць сыр, атрымліваецца далёка не заўсёды, і не ва ўсіх. Таму, падрыхтоўкі для дзяцей тварогавай запяканкі з бананам, гэта свайго роду, невялікая хітрасць, якой вы можаце смела скарыстацца. У выніку, ваш дзіця будзе задаволены, што яму падрыхтавалі такую смачніну, а вы будзеце спакойныя, што сыр прысутнічае ў яго рацыёне.\nДля падрыхтоўкі тварогавай запяканкі з бананам, вам спатрэбяцца:\nСыр (лепш за ўсё нятлусты, асабліва калі вы рыхтуеце для маленькага дзіцяці) - 0, 5 кілаграма.\nМанныя крупы - 0, 5 шклянкі (або 7 сталовых лыжак)\nЦукар - 0, 5 шклянкі\nРэцэпт тварогавай запяканкі з бананам.\nРэцэпт тварогавай запяканкі з бананам лімітава просты, і калі вы ўжо падрыхтавалі ўсе неабходныя прадукты, то на яго падрыхтоўка вы выдаткуеце мінімум часу.\nУ чару блендера або любую іншую міску выкладваем: палову кілаграма сыру, 100 грамаў сметанковага масла, палову шклянкі цукру і палову шклянкі Манкі.\nУсё гэта старанна прымешваецца, да адукацыі аднастайнай масы. Калі рабіць гэта з дапамогай блендера, а не па-старому, лыжкай, то за 2-3 хвіліны вы папросту дасце савет.\nЧысцім ад лупіны два банана і рэжам на невялікія (1-1, 5 см) кубікі.\nВыкладваем парэзаныя бананы ў тварогавую масу і змешваем, але толькі лыжкай, каб не ператварыць банан ў пюрэ.\nВогнетрывалы форму, засцілалі паперай для выпечкі і змазваем яе алеем.\nВыкладваем на паперу прыгатаваную тварогавую масу. І ставім на 45 хвілін, у папярэдне нагрэтую (да 180 градусаў) духоўку.\nАтрымліваем прыгатаваную тварогавую запяканку з бананамі з духоўкі і даем ёй трохі астыць.\nНа гэтым, рэцэпт прыгатавання тварогавай запяканкі з бананамі, на гэтым скончана. Цяпер яе можна парэзаць на кавалачкі і клікаць дзяцей да стала. Па жаданні, кожны кавалачак можна злёгку прысыпаць цукровай пудрай, гэта, напэўна, прыйдзецца па гусце любому дзіцяці.\nХочацца сказаць, што рыхтаваць для дзяцей гэта адмысловае, ні з чым непараўнальнае задавальненне. І рэцэпт тварогавай запяканкі з бананамі, напэўна, будзе ацэнены імі па вартасці. Ну а што яшчэ трэба клапатлівай маме, бо бачыць задаволеныя твары сваіх любімых дзяцей - гэта вышэй усякіх хвал.\nТварожная запяканка з бананам ❤ [вегетарыянскія рэцэпты "дзякую"] Відэа.\nНаступная Артыкул Як пазбавіцца ад комплексаў?\nСакрэты прыгажосці: ідэальная выправа


«Каб выжываць, трэба працаваць па 16 гадзін у суткі»: у Гродне сёння бастуюць таксісты | Новы Час\nМінск +12℃ +10℃ +8℃ +9℃\nБрэст +14℃ +11℃ +7℃ +14℃\n— Усе новыя агрэгатары, якія прыйшлі на рынак — «Яндэкс», «Максім», у прыватнасці, першапачаткова прапаноўвалі нядрэнныя ўмовы для кіроўцаў, потым усё станавілася горш і горш. Першапачаткова мінімальная замова для кіроўцы была 3.5 рубля, т.б. калі кошт замовы быў меньш, Яндэкс даплочваў. Цяпер наогул прыбралі ўсе даплаты, і стала нявыгадна вазіць, — распавядае s13.ru кіроўца Сяргей.\nМужчына прыйшоў у службу таксі ў студзені гэтага года. І ўвесь гэты час працаваць прыходзіцца ў такіх умовах.\n— Каб выжываць, трэба працаваць па 16 гадзін у суткі. Калі працуеш на «заробкавай» машыне, то за 12 гадзін можна зарабіць рублёў 25. У каго машына свая, то лепей, — кажа пра сваю працу Сяргей. — Але не варта забываць, што калі рэгістраваць машыну менавіта ў якасці таксі, заробак зніжаецца, адсюль і куча «чорных». А калі гэта арэнда, то хлопцы ездзяць і па 16 гадзін толькі, каб не «патрапіць» на грошы і нешта прывезці дадому.\nПаездка на таксі сёння стала больш, чым даступнай. Адлегласць да 4 кіламетраў можна праехаць за 2.5 рубля. Калі ехаць сям’ёй з 4 чалавек, гэта танней, чым на маршрутным таксі і нават на аўтобусе.\n— Агрэгатары павыціскалі усіх спачатку сваімі «завабінкамі», і зараз людзі працуюць літаральна за хлеб, а яны — «Яндэкс», «Максім» — сталі манапалістамі на рынку. Вось і хочам, каб нас пачулі, — тлумачыць пазіцыю таксістаў Сяргей. — Ад страйку чакаем узняцця тарыфаў, каб пра гэта загаварылі, у тым ліку і на дзяржаўным узроўні. Пара або вяртаць ліцэнзіі, ці неяк рэгуляваць рынак.


3 чэрвеня 2014Архіў...\nУрачыстае ўшаноўванне лаўрэатаў ХХ Рэспубліканскага конкурсу навуковых прац студэнтаў адбудзецца 5 чэрвеня ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (вул. Бабруйская, 5а). Пачатак у 14.00.\nУ святочнай атмасферы маладых таленавітых даследчыкаў павіншуюць міністр адукацыі Беларусі Сяргей Маскевіч, рэктар БДУ акадэмік Сяргей Абламейка, прадстаўнікі НАН Беларусі, Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях нашай краіны і Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Беларусі.\nУдзельнікамі цырымоніі стануць 80 студэнтаў і магістрантаў. Ім будуць уручаныя дыпломы Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь з прысваеннем звання «Лаўрэат XX Рэспубліканскага конкурсу навуковых прац студэнтаў» і прэміі. Сярод намінантаў сем выхаванцаў БДУ: магістранты гістарычнага факультэта Алег Казак, факультэта радыёфізікі і камп'ютарных тэхналогій Станіслаў Канстанцінаў і Максім Махавікоў, філалагічнага факультэта Алена Ларыёнава, фізічнага факультэта Надзея Пляшко, хімічнага факультэта Алег Шахно, а таксама пяцікурснік ФРКТ Уладзімір Пілько. Акрамя таго, усе лаўрэаты будуць рэкамендаваныя для заахвочвання спецыяльным фондам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў і ўключэння ў банк дадзеных адоранай моладзі.\nУсяго на конкурс сёлета было даслана 3834 праекты, пры гэтым 253 былі выкананыя студэнтамі БДУ. Адзначым таксама, што лаўрэатамі конкурсу прызнаныя аўтары 70 прац, першая катэгорыя прысвоеная 985 даследаванням, 1130 – другая і 784 – трэцяя.\nБДУ не выпадкова вылучаны пляцоўкай для правядзення ўрачыстай цырымоніі ўшаноўвання пераможцаў. На працягу 20 гадоў вядучая ВНУ Беларусі сумесна з Міністэрствам адукацыі нашай краіны з'яўляецца арганізатарам інтэлектуальнага спаборніцтва. БДУ з'яўляецца рэспубліканскім метадычным і інфармацыйна-аналітычным цэнтрам НДРС і ў 2013-2014 годзе забяспечваў арганізацыю і правядзенне дадзенага навуковага спаборніцтва. Таксама спецыялістамі ВНУ выкананы вялікі аб'ём працы па ўдасканаленні ўмоў конкурсу. У прыватнасці, распрацаваныя адмысловы навучальна-метадычны дапаможнік, укаранёны інтэрактыўны сайт спаборніцтва, выдадзеныя 9 з 10 зборнікаў навуковых артыкулаў лаўрэатаў конкурсу і аўтараў прац першай катэгорыі.


«У нас забаронена хадзіць з ліхтарыкамі?» | Новы Час\nУ Мінску ў нядзелю, 10 студзеня, затрымалі цэлую сям'ю. Гэта здарылася ўвечары на вуліцы Леаніда Бяды. Затрыманне трапіла на відэа — на ім бачна, як людзей зацягваюць у машыны невядомыя без апазнавальных знакаў. Бацька, маці і дачка атрымалі ад 15 да 20 сутак арышту. Расказваем, хто гэтыя людзі і як прайшоў суд.\nШто гэта за гісторыя\nПра вячэрняе затрыманне на вуліцы Леаніда Бяды TUT.BY распавядае так: невядомыя выскачылі з грамадзянскіх аўтамабіляў і затрымалі некалькі чалавек.\n«Штодня людзі з вокнаў у адзін і той жа час свецяць ліхтарыкамі, перакрыкваюцца. Тыя, хто ў гэты момант на вуліцы, таксама далучаюцца. Затрымалі хлопцаў, якія проста свяцілі ліхтарыкамі», — распавяла чытачка.\nЗатрыманыя — Анжаліка Грамыкіна (52 гады), Аляксандр Самусеў (62 гады), а таксама іх дачка Ксенія Самусева (18 гадоў).\n— У Мінску ўжо была ноч. Мама патэлефанавала мне з РУУС і сказала, што іх затрымалі. Гэта здарылася якраз у дзень яе нараджэння, — распавёў Раман, сын Анжалікі Грамыкінай.\nЗатрыманыя: «проста выйшлі на шпацыр»\n11 студзеня мінчукоў, затрыманых на вуліцы Леаніда Бяды, судзілі праз скайп. Самусевы выходзілі на сувязь з ІЧУ на Акрэсціна, у іх быў адвакат. Усіх палічылі ўдзельнікамі несанкцыянаванага масавага мерапрыемства, якія аказалі непадпарадкаванне падчас затрымання (артыкулы 23.34 і 23.4 КаАП).\nРашэнні на судах прынялі такія: Ксенія Самусева —15 сутак, Анжаліка Грамыкіна — 17 сутак, Аляксандр Самусеў — 20 сутак.\nЗатрыманыя распавядалі падчас судовых пасяджэнняў: у той вечар у іх дома былі госці. Сям’я іх праводзіла і вырашыла крыху пашпацыраваць.\n— Мы ішлі па вуліцы з бацькамі ўтрох. Калі я павярнулася, убачыла машыну без апазнавальных знакаў, — распавяла 18-гадовая Ксенія Самусева. — Праз некалькі секунд на тату ззаду напалі людзі — яны былі не ў форме, не прадставіліся, сталі заломваць рукі, а я крычала: што вы робіце?!. Тату пацягнулі ў іншую машыну, а нас з мамай сталі запіхваць у джып.\nАдна з машын, якія ўдзельнічалі ў затрыманні, вось так заехала на тратуар. Фота: t.me/motolkohelp\nДзяўчына распавяла, што моцна спалохалася, пачала задыхацца, страціла прытомнасць.\n— Калі я прыйшла ў сябе, нас ужо перагружалі ў іншую машыну, у мікрааўтобус. Людзі былі ў масках, чорнай вопратцы, але я не бачыла ні значка міліцыі, ні знака АМАПУ. Потым нас прывезлі ў РУУС і сталі аглядаць, абшукваць.\nПадобным чынам апісвалі ў судзе свае затрыманне і бацькі дзяўчыны.\n— Мы ненадоўга апынуліся на вуліцы, мама без шкарпэтак нават выйшла, проста ў ботах. Так, у мяне і мамы з сабой былі ліхтарыкі, але мы жывем у прыватным сектары — у нас цёмна, так што мы часта ходзім з ліхтарыкамі.\nУ пратаколе адзначаецца, што затрыманыя аказвалі супраціў: «хапаліся за форменнае абмундзіраванне», «упіраліся нагамі».\n — Невядомыя людзі ў звычайным адзенні, не ў міліцэйскай форме, ударылі маму, тату — як я магла проста ўзяць і проста пайсці ў машыну? — пыталася ў судзе Ксенія Самусева.\nАдным са сведкаў у судах над сям'ёй быў міліцыянт з Савецкага РУУС. Паводле яго слоў, сілавікі прыехалі, таму што на вуліцы Леаніда Бяды праходзіла несанкцыянаванае масавае мерапрыемства. Маўляў, была група «ад 10 да 20 чалавек», якія разбегліся па дварах. Супрацоўнік міліцыі дадаў, што ў затрыманні не ўдзельнічаў, але быў на месцы, у міліцэйскай форме. \nНа відэа, якое даслалі чытачы, масавага мерапрыемства не відаць.\nСын затрыманых: «айчым робіць валёнкі, праца стала ў самы сезон»\nАйчым Рамана, Аляксандр Самусеў — шапавал. Ён ужо шмат гадоў займаецца вырабам валёнак з натуральнай воўны, адзін з нямногіх, хто робіць іх уручную.\n— Заказы прыходзяць нават з далёкага замежжа, напрыклад, з ЗША, Канады. Не раз да яго ў майстэрню прыязджалі рэпарцёры з СТВ і БТ і бралі інтэрв'ю. Мама дапамагае айчыму ў дэкоры і ўпакоўцы валёнак, — распавёў Раман. — Пасля затрымання, вядома, уся іх праца стала, нягледзячы на тое, што цяпер самы сезон. Сястра толькі скончыла школу, цяпер вывучае Motion Design. Больш за ўсё трывожымся, як яна перанясе арышт. У яе ёсць праблемы са здароўем, а цяпер перажыла моцны спалох.\nМалады чалавек упэўнены, што яго блізкія не зрабілі нічога супрацьпраўнага.\n— У Мінску цяпер забаронена па вуліцах хадзіць з ліхтарыкамі? Вядома, гэта сітуацыя чаканая, асабліва з улікам таго, што цяпер адбываецца ў Беларусі, але неяк ужо занадта шмат пытанняў. Мы да апошняга спадзяваліся на лепшы зыход гэтага непаразумення. І, вядома, рашэнне суда шакавала. Да гэтага часу не верыцца, — кажа Раман.


Belarusian Introduction for: g2yx82.cn\nГалоўная Частыя пытанні Спасылкі EN Артыкулы Кнігі Фота MP3 Відэа\nРоду 1:1 "Спачатку стварыў Бог Неба і зямлю."\nЭв. Яна 1:1 "На пачатку было Слова,\nі Слова было ў Бога, і Богам было Слова." Крэацыанізм – гэта тэорыя, заснаваная на тым, што чалавек, зямля і ўсё іншае ў Сусвеце было створана, а не ўзнікла з нічога.\nМы жывем на паверхні невялікага, выдатна зробленага і абсталяванага карабля. Мы існуем, ваюем і паміраем, але таксама адчуваем прыгажосць, пахі, любоў і музыку. Задумайцеся: матэматыка, філасофія, вясна, нягоды, земляробства, любоў, квазары, жавальная гумка... усё ўтварылася з нічога? Сфармавалася выпадкова?\nЗ усіх папярэдніх пакаленняў на зямлі ў нас мусіць быць менш за ўсё адгаворак, што мы не бачым удзелу Навукоўцы Матэматыка, які стварыў усё навокал нас. Мы мусім захапляцца, а не глядзець на гэта скептычна і прадвырашана.\nКаля 3000 год таму ізраэльскі цар Давід пісаў ( Псальма 8:4-5 ) "Калі бачу Нябёсы Твае, твор пальцаў Тваіх, месяц і зоркі, якія ты заснаваў,- то што ёсць чалавек, што Ты памятаеш пра яго, або сын чалавечы, што Ты адведваеш яго?"\nбеларуская мова ― בלארוסית biélorusse Белорусский 白俄罗斯 Weißrusse البيلاروسية Bielorruso बेलारूसी ― Belarusian\nMENU BE Артыкулы Біблія Kids&Teens Семінары\nИллюстрации к Библии - 220 картин Доре\nБиблия в рисунках – 250 картин\nІншыя вэб-сайты пра крэацыанізм на Беларуская мова\nOther Web Sites in Belarusian with Creation Science\nБіблія на беларускай мове • Holy Bible\nhttp://holybible.by Новы Запавет\nпераклад В. Сёмухі\nThe Christian Gospel Message · in Belorussian Seigneur Jésus Christ · Matthieu 6\nThe Apostles' Creed · in Belorussian Псалтыр\nІншыя хрысцяінскія рэсурсы\nЧатыры духоўныя законы\n(The Four Spiritual Laws)\nдети Kinder الأطفال дзеці 青少年 Adolescents किशोर Youth\n— BELARUS, беларуская мова, Belarusian, Belorussian — Dialects: North-Eastern, South-Western\nThis language is spoken in: Belarus, Poland, Ukraine, Russia\nБольш інфармацыі пра навуку аб стварэнні маецца па наступным прадметам:\nбіалогія, геалогія, археалогія, палеанталогія, астраномія, эвалюцыя, разумная задума,\nАдам і Ева, каўчэг Ноя, Ледавіковы перыяд, Эдэмскі сад, гісторыя Зямлі.\nСтатья (на английском языке): Dinosaurs\nСтатья (на английском языке): Giraffes\nСтатья (на английском языке): Woodpeckers\nСтатья (на английском языке): Летучие мыши\n-- Прочие статьи на английском языке ЗДЕСЬ --\nBelarus • • CSE (Creation Science Evangelism)\nEnglish Audio & Belarus Sub-titles\n.SUB Ці задумваліся вы калі-небудзь пра наступнае? Я маю на ўвазе: у чым сэнс жыцця? Чаму мы тут? Адкуль мы з’явіліся? Куды мы пойдзем, калі жыццё скончыцца? Гэты семінар апавядае пра ўзрост зямлі. Доктар Ховінд прадстаўляе важкія доказы, па якіх бачна, што Зямлі далёка не мільярды год. Насамрэч, гэтыя доказы паказваюць на літаральнае разуменне 6-ці дзённага стварэння. Менавіта так, як запісана ў першым раздзеле кнігі Быцця. SAMPLE 1\n"Дыназаўры і Біблія"\n.SUB Што ж здарылася? Проста хрысціяне адмежаваліся ад чыстага біблейнага вучэння, якое цесна звязана з існаваннем дыназаўраў. Вось чаму мы маем шэраг розных тэорый, заснаваных на тэістычнай эвалюцыі. Хоць зусім няма неабходнасці ў іх існаванні. Гэтай раніцай я збіраюся даць вам Біблейскі погляд на дыназаўраў. SAMPLE 1\n"Пагрозы тэорыі эвалюцыі"\n.SUB Тэорыя эвалюцыі ігнаруе усялякую маральнасць, а таксама ўсе шляхі, што вядуць да маральнасці. На гэтым базуюцца: гуманізм, расізм, нацызм, камунізм і Новы сусветны парадак. Мы атрымаем усё, чаго так доўга чакалі. У апошняй частке сесіі мы паразмаўляем пра некаторыя прыклады хлусні ў падручніках, якія выкарыстоўваюцца для падтрымкі тэорыі эвалюцыі. Усё, што калі-небудзь было выкарыстана ў якасці доказаў тэорыі эвалюцыі было абвергнута. SAMPLE 1\n("The Hovind Theory")\nZIP file - 490MB - 107 Minute Video\n.SUB Я думаю адбылося тое, што ўвесь свет быў пакрыты вадой, але вада была не ад дажджу. На самой справе пад час патопу вельмі мала вады прыйшло ад дажджу. Такім чынам скептыкі стварылі інфармацыйную бурбалку, кшалту, што каб прайшоў дождж, што пакрыў Эверэст, то зямля запяклася б. Гэта наукова карэктна, але гэта штучны аргумент. Насамрэч вада прыйшла зусім не адтуль. Ёсць некалькі тэорый аб прычынах Вялікага патопу, што адбыўся ў дні Ноя. SAMPLE 1


Сяргей Сахараў: чаму пакаленне міленеалаў так любіць чытаць гісторыі пра людзей «залатога веку» - Універсітэт залатога веку\n25 кастрычніка 2019 → Навіны\nСяргей Сахараў: чаму пакаленне міленеалаў так любіць чытаць гісторыі пра людзей «залатога веку»\n«Вы здзівіцеся, але пакаленне міленеалаў хоча быць падобным да вас. А якія выгоды ад гэтага можаце атрымаць вы?» такой тэме будзе прывечана другая агульная лекцыя ў адзінаццатым наборы Універсітэту Залатога Веку, якая адбудзецца 31 кастрычніка ў 100 аўдыторыі а 12.00.\nНа лекцыі вы даведаецеся: чаму пакаленне міленеалаў так любіць чытаць гісторыі пра людзей «залатога веку», як можна змяніць сваё жыццё адным пастом у інтэрнэце, што такое self branding і навошта ён вам.\nГосцем студэнтаў УЗВ будзе Сяргей Сахараў – галоўны рэдактар, сувыдавец інтэрнэт-часопіса пра Мінск CityDog.by, які працуе ў медыя каля 20 год. Робіць lifestyle выданні для моладзі (34mag.net), для гараджан. Таксама кансультуе нацыянальныя і рэгіянальныя выданні.\nУ 2019 годзе інтэрнэт-часопіс Сяргея CityDog.by спрабуе заваяваць новую аўдыторыю – людзей “Залатога Веку”.\nТэгі: агульныя лекцыі, госці, слухачы, УЗВ


Культура - Знайсці гледача. І — пакупніка\nС.Б.: — Тэатр арганізаваў Ігар Суворкін, першы кіраўнік “Рады”, ля вытокаў стаіць і наш балетмайстар-пастаноўшчык Аксана Кімкетава. Ну а сам тэатр яшчэ малады, ён цяпер становіцца на свае “рэйкі”, шукае ўласны стыль. Скажам, зараз адышлі ад выключна цыганскай тэмы, каб “прымерыць” нешта іншае. Былі і лаціна, і індыйскія танцы, але з цягам часу мы пераканаліся: усходнія танцы, так бы мовіць, недаўгавечныя, да іх зараз цікаўнасці ранейшай няма — “наеліся”. Развівае “Рада” і беларускі кірунак. А яшчэ маем казацкую праграму. Выдатна, калі балетмайстар тэатра валодае шматлікімі жанрамі і напрамкамі! Ды і калі займацца адной тэмай, “замыліцца” вока…\n— Як мастацкі кіраўнік здабывае матэрыял для праграм?\nС.Б.: — На жаль, цыганскага народнага мастацтва дайшло да нашага часу няшмат, хоць гэта і вельмі старажытны народ. Нават пры багацці інтэрнэту, інфармацыі па нашым асноўным кірунку ў ім мала, а ў “людзі” мы паехаць не можам з прычын фінансавых. Таму ў праграме “Новае і лепшае” ёсць трошкі балканскага, малдаўскага, румынскага каларыту. А як здабываем матэрыял? Вось нядаўна прыйшла да нас старая цыганка і сказала, што ведае песню. Наш гукарэжысёр, кампазітар, аранжыроўшчык Алег Пухаў мелодыю апрацаваў — зараз мы яе спяваем. Як “Песняры” раней працавалі, так і мы.\n— Каманда, напэўна, складаецца не толькі з гродзенцаў?\nС.Б.: — Так, але хочам, каб былі тамтэйшыя людзі найперш. Балазе Гродзенскі каледж мастацтваў спраўна выпускае студэнтаў. Праўда, з курса бярэм аднаго-двух чалавек, не болей, а бывае — нікога. Патрабуем ад кандыдатаў мабільнасці і прафесіяналізму. А чалавека адразу бачна: які ў яго пад’ём, як ён ходзіць, якая ў яго стаць, ці не губляецца ён на сцэне. Гэта амаль па тым жа прынцыпе, як некалі рабіў адзін вядомы скрыпач: ён крытычна аглядаў пальцы дзіцяці, а потым звяртаўся да яго маці: маўляў, вы ўжо можаце не хвалявацца. Наогул гэта вельмі складаны працэс: колькі патрабуецца, каб вывучыць хаця б адзін танец, тое ж датычыцца і вакалу, майстэрства інструменталістаў. У мінулым месяцы, дарэчы, да нас на кастынг прыйшлі шэсць дзяўчат з уласнай жа ініцыятывы.\n— У тэатра ёсць сталае месца?\nС.Б.: — Ёсць рэпетыцыйная база ў гродзенскім Гарадскім цэнтры культуры, дзе ў нас ёсць танцклас і некалькі пакояў. А вось сваёй сцэны не маем.\n— Часта змяняеце праграму?\nС.Б.: — Гастрольнае жыццё не дае такой магчымасці. Для гэтага давядзецца працаваць толькі на новыя спектаклі. Але ж дзяржаўная ўстанова культуры павінна выконваць план па бюджэце, пазабюджэце. І ўсё ж за апошнія 8 месяцаў выйшла праграма “Вогнішча цыганскай душы”, фрагменты якой мы паказваем у “Новым і лепшым”, што зараз “катаем” па Беларусі. А так у асноўным выкарыстоўваем напрацаваны матэрыял. У задумах — беларуска-цыганскі мюзікл: пішам сцэнарый і будзем шукаць на яго час у сваім графіку. Заяўлена яшчэ адна праграма, беларуская (і касцюмы пашытыя для яе), звязаная з нашай паэзіяй і музыкай. Цяпер падбіраем музыку, робім аранжыроўкі ў стылі, адпаведным “Радзе”. Наогул, мяркую, беларуская музыка трошкі жалеечная. Вось мы і хочам паказаць ноты суму і радасці, узыходжання, святла праз тую жалейку.\n— Аляксандр, як часта тэатр “Рада” за мяжой і як часта тут?\nА.І.: — Наогул, у 2016 годзе мы адыгралі 107 спектакляў, сёлета — 15. За мяжой мы так часта, як бок гаспадароў пляцовак ці фэстаўзнаходзіць фінансаванне. У Бельгію, скажам, ездзілі па запрашэнні, а мэр Гродна дазволіў нам безарэндны аўтобус, хоць запраўлялі яго мы за свой кошт і неслі іншыя выдаткі самі. Меліся грошы ў літоўцаў — мы выступілі на іх свяце ўраджаю. У Польшчы былі на разнастайных святах…\n— Магчыма, тэатру варта падумаць пра рух да прыватнага існавання?\nА.І.: — У нашай постсавецкай сістэме архіцяжка існаваць прыватнаму тэатру. Усё “цягне” зашмат: касцюмы, арэнда, заработная плата. Лепей быць дзяржаўным тэатрам, таму што ты маеш гарантыі, нашы людзі забяспечаныя арэнднымі кватэрамі, у іх кожны месяц аванс і зарплата, яны сацыяльна абароненыя, у іх будзе пенсія, на якую яны адлічваюць ужо зараз. Прынамсі мінімальны заробак нашы артысты атрымліваюць. У даважках ідзе налічэнне з фонду матэрыяльнага стымулявання, з гастрольных канцэртаў. Я заўсёды кажу: артысты ведаюць, на каго вучыліся і колькі яны будуць зарабляць… Урэшце, у выпадку з “Радай” мы маем прафесійны тэатр, так бы мовіць, прафесійнае народнае мастацтва. Па сутнасці, гэта — залаты фонд культуры Гродна. У нашым горадзе ёсць яшчэ адзін такі калектыў — ансамбль песні і танца “Белыя росы”.\n— Ці прэстыжна выступаць у вашым тэатры?\nА.І.: — А вы ў выпускніка таго ж каледжа мастацтваў спытайцеся! Ці едзеш выкладаць у доме культуры харэаграфію ды вакал, ці працуеш у прафесійным калектыве, абараняеш гонар краіны дома і за мяжой. Калі ты запатрабаваны такімі пляцоўкамі, як канцэртная зала “Мінск”, абласныя драматычныя тэатры, відаць, нечага варты ў рамках калектыву. Каб была дрэнная праграма, нас не “набывалі” б…\n— Што як менеджар робіце, каб “Раду” ведалі за мяжой?\nА.І.: — Тэатр напрацаваў сабе імя, у тым ліку, у Беларусі. Яго ведаюць у Літве, Польшчы, зараз і ў Бельгіі. Што для гэтага трэба? Мець свой сайт, дзе распавядаеш пра сябе, выступаць, шукаць запрашэнні. Зараз сітуацыя такая: трэба знайсці не толькі свайго гледача, але і свайго пакупніка. Усё цяпер каштуе грошай, таму трэба пралічваць, наколькі гэта выгадна. Імкнёмся стратных гастроляў не ладзіць.


Кітайскі манікюрны свердзел Набор пазногцяў Аптовая фабрыка і пастаўшчыкі | Якін\nЦвёрдасплаўныя свердзел для цвікоў\nКерамічныя свердзел для пазногцяў\nАлмазныя свердзел для пазногцяў\nНаборы свердзелаў для пазногцяў\nКварцавыя свердзел для цвікоў\nСіліконавыя свердзел для пазногцяў\nСвердзел для пазногцяў\nШчоткі для пазногцяў\nГліняныя шліфавальныя каўпачкі Біт для пазногцяў\nАбразіўная белая шліфавальная стужка для пазногцяў\nOEM ODM свердзел цвік машына 35000rpm\nНабор свердзелаў для пазногцяў Rainbow Diamond\nНабор для манікюрных свердзелаў для пазногцяў оптам\nФабрычная танная цана Алмазнае свердзел для пазногцяў ...\nПрыватная марка цвёрдага цвёрдага свердзела для пазногцяў Beauty Nail Art ...\nМанікюр Выдаленне геля Акрыл Пазногці Аксэсуары Інструмент ...\nШматлікія наборы свердзелаў для цвікоў - разгладжванне, фарміраванне, чыстка і многае іншае. Сфармуйце пазногці дасканала з дапамогай свердзелаў для пазногцяў.\nПадыходзіць для большасці пазногцяў для пазногцяў 3/32 32. Падыходзіць для манікюрных салонаў, салонаў прыгажосці, спа-салонаў альбо для асабістага манікюрнага педыкюру, самаробных пазногцяў дома. Вельмі весела і радасна наносіць пазногці дома ў коле сям'і і сяброў.\nНабор свердзелаў для цвікоў з цвёрдага карбіду YAQIN - выраблены з карбіду, самага цвёрдага матэрыялу побач з алмазамі, свердзелы для прафесійнай пілачкі дастаткова трывалыя для выдалення цвёрдага гелевага пазногця, ствараючы менш пылу пры невялікім трэнні і нагрэве. Незалежна ад таго, ці будзеце вы майстрам пазногцяў ці вам падабаецца рабіць пазногці дома, гэта якаснае свердзел для пазногцяў стане адным з самых важных элементаў камплекта, які складае вашы прафесійныя пазногцяў.\nУсе свердзела роўныя і не награваюцца. Абараняе скуру ад пашкоджанняў. Лёгка чысціць: матэрыял з карбіду вальфраму не іржавее і не прадухіляе карозію. Пасля кожнай працэдуры чысціце і стэрылізуйце свердзела. Скраб шчоткай і змыйце вадой з мылам.\nТып: Набор свердзелаў для пазногцяў\nМатэрыял: Карбід, кераміка, алмаз, сілікон, кварц, камень, тканіна, аксід алюмінія, пластык, тканіна\nСпецыфікацыя ўпакоўкі: 6шт у ўпакоўцы, 7шт у ўпакоўцы, 10шт у ўпакоўцы, 12pcs у ўпакоўцы, 30pcs у ўпакоўцы, 36pcs у ўпакоўцы, 72pcs у ўпакоўцы\nКолеры: срэбра, золата, сіні нана, фіялетавы, вясёлка, чорны, белы, ружовы, жоўты, сіні, шэры, зялёны, карычневы, белая зебра,\nХвосцік: 3/32 "(2,35 мм)\nПясок: Ад дробнага да грубага: 3XF 2XF XF F (дробны) M (сярэдні) C (грубы) XC 2XC 3XC 4XC 5XC\nMOQ: 5 камплектаў для набору свердзелаў для пазногцяў 72 шт., 50 камплектаў для іншых спецыфікацый упакоўкі\nВыкарыстанне: Свердзел для пазногцяў, манікюр, шліфоўка пазногцяў, пілка для пазногцяў, салон пазногцяў, педыкюр, салон пазногцяў, догляд за прыгажосцю, шліфоўка паверхні, шліфоўка, выдаленне мазалёў\nІндывідуальныя: OEM / ODM\nМы буйны прафесійны абразіўны завод у Кітаі. Індывідуальнае абслугоўванне OEM і ODM.\nШарыкавы ствалавы верх-бяспека\nЗніміце дызайн пазногцяў, размешчаны блізка да вобласці кутікулы, не пашкоджваючы пазногаць. Ідэальна для пачаткоўцаў.\nВялікая бочка зверху\nЛёгка рабіце паверхню пазногцяў. Скароціце і сфармуйце лішне тоўстыя і няправільныя пазногці. Зрабіце зваротную запраўку. Складзіце лінію ўсмешкі.\nЛёгка чысціце пыл на бітах і цвіках.\nВыдаліце кутікулу і лішнія клеі. Выкарыстоўваецца пад цвік або бакавіны. Ідэальна падыходзіць для выкарыстання на пазногцях ног з-за сваіх тонкіх памераў.\nАдпраўка рэшткаў отвержденного геля або кутікулы ў цяжкадаступных месцах. пад цвікамі чысціня, бакавіны, падсыпка. выразаючы дызайн і лініі ўсмешкі.\n3/32 фітынга, выкарыстоўваецца для падчысткі пазногцяў / фарміравання вырабаў / засыпанняў. Для ачышчэння кутікулы і абароны скуры.\nПапярэдняя: Гарачая продаж нейлонавай пэндзля для пазногцяў на продаж\nДалей: Набор свердзелаў для пазногцяў Rainbow Diamond\nНабор свердзелаў для керамічных цвікоў\nКамбінаваны набор свердзелаў для пазногцяў\nНабор алмазных свердзелаў\nНабор біт для пазногцяў\nНабор біт для рускага манікюру\nУси Яцын Камерцыйна-гандлёвая кампанія, ТАА\nNO.25 Fengxiang North Road, раён Лянсі, горад Усі, правінцыя Цзянсу, Кітай\n129-ы кантонскі кірмаш\nЛепшыя колеры лаку для кароткіх пазногцяў\nЛепшыя спосабы зэканоміць грошы на манікюры\nНекалькі ідэй лёгкага дызайну пазногцяў з пудры ...\n© Аўтарскае права - 2020-2020: Усе правы абаронены.


24 сакавіка - Перадсьвяцьце Дабравешчаньня » Часасловец\nЧасасловец » Мінэя » Мінэя - Сакавік » 24 сакавіка - Перадсьвяцьце Дабравешчаньня\n24 сакавіка - Перадсьвяцьце Дабравешчаньня\nНа "Госпадзе, Цябе клічу...": песьні Трыядзі, пасьля наступныя:\n(Тон 4). Арханёл Габрыель пацьвярджае тайну, няведамую і схаваную ад анёлаў; ён прыходзіць да Цябе, чыстая і добрая Галубка, выбраная з роду людзкога, і кліча: "Радуйся, Усесьвятая, рыхтуйся прыняць словам маім Бога-Слова ва ўлоньне Тваё".\nАзораны хорам – чыстае ўлоньне Слугі Тваёй, – падрыхтавана Табе, Госпадзе. Дык зыйдзі і пасяліся ў ім; у дабраце і спагадлівасьці да твораў Тваіх збаў нас ад няволі сьмерці і аднаві нашу першасную красу. Тваім прыйсьцем дай нам супакой і збаўленьне.\nАрханёл Габрыель прыходзіць да Цябе, Усячыстая, і кліча: "Радуйся, Вызваленьне ад праклёну; радуйся, Устаньне тых, што ўпалі; радуйся, адзіная Выбраньніца Бога; радуйся, Калясьніца Сонца славы! Прымай Бесьцялеснага, які захацеў пасяліцца ва ўлоньні Тваім.\nДалей звычайны парадак вялікапоснай вячэрні, або (у сераду і пятніцу) Літургіі раней асьвячаных Дароў.\nТрапар (тон 4). Сёньня пачатак сусьветнай радасьці заахвочвае нас запяяць перадсьвяточную песьню; Габрыель прыходзіць да Дзевы з добрай весткаю, усклікаючы: "Радуйся, Поўная ласкі, Госпад з Табою!"\nКандак (тон 8). Ты, Багародзіца – пачатак збаўленьня для ўсіх нас. Слуга Божы, вялікі начальнік анёлаў Габрыель, быў пасланы да Цябе, каб абвясьціць вялікую радасьць. Дзеля гэтага і мы клічам: "Радуйся, Дзева Маці!"


Януковіч выбірае Еўропу?\nПрэзідэнт Украіны Віктар Януковіч наведаў з афіцыйным візітам не Маскву, а Вільню. Ці сведчыць ягоная паездка пра нарэшце зроблены выбар галоўнага хаўрусніка?\nПадчас сустрэчы са сваім украінскім калегам прэзідэнт Літвы Даля Грыбаўскайце (Dalia Grybauskaitė) заявіла, што Еўразвяз гатовы падпісаць пагадненне аб асацыяцыі з Украінаю, калі тая канкрэтнымі дзеяннямі пакажа, што здольная жыць і функцыянаваць як еўрапейская дзяржава.\nЛітва і Польшча лабіруюць заключэнне пагаднення з Украінаю перад большасцю заходнееўрапейскіх краінаў, якія не спяшаюцца прымаць яе ў свае абдымкі. Рада замежных справаў ЕЗ высунула 19 пунктаў патрабаванняў да Украіны, якія стаяць на шляху больш шчыльнай супрацы. Найважнейшая пастаўленая ўмова – спыненне палітызацыі дзейнасці судоў. Хоць канкрэтных імёнаў спіс не змяшчае, відавочна, што ідзецца найперш пра перагляд справаў былой прэм’еркі Юліі Цімашэнкі ды экс-міністра ўнутраных справаў краіны Юрыя Луцэнкі.\nГэты тэзіс падкрэсліла сёння і кіраўніца Літоўскай Рэспублікі: «Хада палітычных працэсаў мае вырашальнае значэнне для дачыненняў ЕЗ і Украіны. Выбарная справядлівасць абцяжарвае дыялог з краінай і фармуе негатыўны палітычны кантэкст. Ад здольнасці Украіны развязаць гэтыя праблемы залежыць магчымасць заключыць пагадненне аб асацыяцыі».\nВізіт Віктара Януковіча ў Літву папярэднічае заўтрашняй сустрэчы камісара ЕЗ ў пытаннях пашырэння Штэфана Фюле з кіраўніцтвам вонкавапалітычнага ведамства Украіны. А на люты запланаваны саміт Украіна–Еўразвяз, які мае адбыцца ў Бруселі.\nМіністр замежных справаў Леанід Кажара запэўнівае, што сур’ёзных перашкодаў для еўраінтэграцыі няма: «Мы пачулі пазітыўныя сігналы, і пераважная большасць была станоўча настроеная адносна падпісання пагаднення».\nАднак Еўразвяз чакае ад Украіны найперш выканання «хатняга задання», на што кіраўніцтву вылучылі час да канца гэтага месяца. «Брусель гатовы ўхваляць змены да лепшага ўнутры краіны, але заплюшчваць вочы на нявыкананыя патрабаванні ён не будзе. Крокі насустрач патрэбныя з абодвух бакоў, а не толькі з боку Еўропы», – сказаў «Белсату» палітолаг Віціс Юрконіс (Vytis Jurkonis).\nЗаманлівыя перспектывы ад Усходу\nАдначасова кіраўніцтва краіны абяцае эканамічнае ды палітычнае збліжэнне і сваім усходнім суседзям, якія шчыра чакаюць Украіну ў шэрагу дзяржаваў Мытнага саюзу. Летась украінскі ўрад і Еўразійская эканамічная камісія падпісалі мемарандумы аб супрацы ў пытаннях гандлю і тэхнічнага ўрэгулявання.\nІнтэграцыя з усходам была б выгадная Украіне магчымасцю скасаваць мыты на ўвязенне тавараў, найперш нафты і нафтапрадуктаў, і магчымасцю выгандляваць у Расеі меншыя кошты на імпарт газу. Асабіста Януковічу пагадненне з МЗ стала б запамогаю расейскага падтрымання на выбарах-2015.\nСваё вырашэнне ўкраінскага пытання прапанаваў Аляксандр Лукашэнка, выступаючы ў снежні перад Клубам рэдактараў краінаў СНД, Балтыі ды Грузіі: «Мы хочам, каб вы былі з намі. Не трэба нікуды ўваходзіць, не трэба з вашага боку нейкіх платаў за гэта, але вы атрымаеце вялікую выгаду».\nАднак пакуль Украіна аддае перавагу нясмелай супрацы ў гэтак званым фармаце «3+1», быццам асцерагаючыся негатыўнай рэакцыі Бруселю на крокі да інтэграцыі з нядобранадзейнымі Расеяй, Беларуссю і Казахстанам.\nНа думку палітолага Юрконіса, Украіну наўрад ці чакае лёс Беларусі, пакуль яна здольная пазбегнуць поўнай залежнасці ад Масквы: «Мы можам рабіць некаторыя паралелі між дыпламатычнымі сітуацыямі ў Беларусі ды Украіне, але ўсё адно напаўненні палітычных рэжымаў вельмі розныя. У той час, як ва Украіне адзначаюцца частковыя зрухі ў бок дэмакратыі, на беларускай палітычнай арэне ніякай дынамікі не назіраецца».\nЯнуковіч і Грыбаўскайце ў Вільні.Нягледзячы на абяцанні лідараў Мытнага саюзу, кіраўніцтва Украіны, як ладная нявеста, не спяшаецца спыніць выбар на кімсьці адным.\nЗдавалася б, для Януковіча, які не раз дэманстраваў прарасейскія настроі, адказ відавочны. Але пакуль ён не зусім давярае плану, які запрапанавала Масква. Некаторыя эксперты сцвярджаюць, што для Украіны больш бяспечным шляхам стала б не ўступленне ў МЗ, а будаванне газавага рынку менавіта на еўрапейскіх прынцыпах.\n«Украінскі бок ужо сутыкаецца з агульнаеўрапейскімі праблемамі ў газавай сферы, а менавіта – складанасцямі з продажам, неапраўдана высокімі коштамі. Таму неабходна вырашаць гэтыя задачы ў супрацы з Еўразвязам, што дазволіць пазбегнуць манапалізацыі газавага рынку», – тлумачыць Аляксандр Маліноўскі, аўтар выдання «Люстра тыдня».\nПуцін жа ў сваю чаргу праяўляе нецярплівасць у сувязі з запаволеннем у вызначэнні геапалітычных прыярытэтаў. На мінулым тыдні «Газпром» запатрабаваў ад Украіны $ 7 млрд за недабраны паводле ўмовы газ.\nЗнакавым стала скасаванне Януковічам запланаванай на снежань 2012 года сустрэчы з расейскім лідарам Уладзімірам Пуціным. Цяпер яе перанеслі на нявызначаны тэрмін. Між тым афіцыйнае спатканне ўкраінскага лідара з кіраўніцтвам Літвы адбылося, не за гарамі і далейшыя сумесныя мерапрыемствы пад патранажам Бруселю.


Апостальскі нунцый Кляўдыё Гуджэроцьці, які нядаўна быў пераведзены зь Беларусі ва Ўкраіну, даў сваё першае інтэрв’ю ўкраінскаму каталіцкаму выданьню Credo. ...\nПра тое, як адзначалі сёлета сьвята Нараджэньня Хрыстовага ў грэка-каталіцкай парафіі Маці Божай Фацімскай у Горадні, матэрыял журналіста Радыё Свабода Міхала Карневіча. ...\n17 сьнежня Сьвятому Айцу Францішку споўнілася 79 гадоў. За некалькі тыдняў да яго дня народзінаў, 27 лістапада 2015 году, пабачыў свьет незвычайны музычна-катэхетычны праект — музычны альбом «Wake Up»! («Абудзіцеся!») з урыўкамі з прамоваў Папы Францішка і яго малітвамі. ...\nУ Ватыкане 11 сьнежня 2015 году паведамлена, што Сьвяты Айцец Францішак блаславіў рашэньне Сіноду Біскупаў УГКЦ пра стварэньне Камянец-Падольскай япархіі з цэнтрам у г. Хмяльніцкі. ...\n12 сьнежня 2015 году архібіскуп Клаўдыё Гуджэроцьці адслужыў у архікатэдры ў Менску сьв. Імшу на разьвітаньне і ў знак падзякі за чатырохгадовае служэньне Апостальскім нунцыем у Беларусі. «Маліцеся за мяне, каб я мог быць пасланьнікам міру і паяднаньня», — папрасіў беларускіх вернікаў ярарх, якога Сьвяты Пасад накіраваў цяпер для служэньня ва Ўкраіну. ...\nЗ нагоды 50-годдзі дэкларацыі II Ватыканскага сабору «Nostra Aetate» («Пра стаўленьне Царквы да нехрысьціянскіх рэлігіяў») група 25 ізраільскіх, еўрапейскіх і амерыканскіх артадаксальных рабінаў апублікавала сумесную заяву «Выконваючы волю нашага Нябеснага Айца: на шляху да супрацоўніцтва паміж габрэямі і хрысьціянамі». ...\nНа просьбу Сьвятога Айца Францішка старажытная візантыйская ікона Багародзіцы «Міласэрнасьці дзьверы» была дастаўлена ў Рым з грэка-каталіцкай царквы ў Польшчы і выстаўлена на плошчы сьв. Пятра ў дзень адкрыцьця Сьвятога году Божай міласэрнасьці. ...\nПапа Францішак 8 сьнежня 2015 году, пасьля ўрачыстай літургіі на ватыканскай плошчы, адчыніў Сьвятыя Дзьверы ў базыліцы сьв. Пятра, распачынаючы Год Божай міласэрнасьці ў Каталіцкай Царкве, паведамляе Беларуская рэдакцыя Ватыканскага радыё. ...\n50-ыя ўгодкі знакавай падзеі ў гісторыі каталіцка-праваслаўных стасункаў прыгадаў Сьвяты Айцец Францішак 6 сьнежня 2015 году пасьля нядзельнай малітвы «Анёл Гасподні», паведамляе Ватыканскае Радыё. ...\n29 лістапада 2015 году ў Любліне падчас сьвяточнай архірэйскай літургіі з нагоды сьвята ў гонар сьвятамучаніка Язафата быў высьвячаны на грэка-каталіцкага дыякана беларус Аляксандар Хахлоў з Менску. ...\nПадчас агульнай аўдыенцыі ў Ватыкане 11 лістапада 2015 году, напярэдадні ўрачыстасьцяў у гонар сьв. Язафата, Апостальскі Візітатар БГКЦ архім. Сяргей Гаек прэзентаваў Сьвятому Айцу Францішку кнігу намесьніка дырэктара Нацыянальнага архіву Беларусі Дзяніса Лісейчыкава «Сьвятар у беларускім соцыюме: прасапаграфія ўніяцкага духавенства 1596-1839 гг.». ...\nДэлегацыя сьвятароў і вернікаў Беларускай Грэка-Каталіцкая Царквы 12 лістапада 2015 году прыняла ўдзел у сьвяткаваньні памяці сьвятамучаніка Язафата ў Рыме — паведамляе Беларуская рэдакцыя Ватыканскага радыё. ...\nСёлетнія парафіяльныя сьвяткаваньні ў гонар нябеснага апекуна грэка-каталіцкай парафіі ў Полацку адбыліся ў нядзелю, 8 лістапада 2015 году. Узначальваў іх Апостальскі Візітатар БГКЦ, паведамяле сайт Svjazep.org. ...\n12 лістапада 2015 году разам з усёй Каталіцкай Царквой вернікі рыма-каталіцкай парафіі Найсьвяцейшага Сэрца Ісуса і сьв. Язафата Кунцэвіча, біскупа і мучаніка, у Заневічах (Гарадзенская дыяцэзія) дзякавалі Богу за дар сьв. Язафата, які зьяўляецца апекуном гэтай парафіі з часу яе заснаваньня ў 1917 годзе — паведамляе Catholic.by. ...\nУ Курапатах 7 лістапада 2015 году быў устаноўлены і асьвячаны новы крыж — у памяць пра рэпрэсаваных і зьнішчаных у ГУЛАГу жыхароў Берасьцейшчыны. ...\nЛя Бельчыцкага крыжа ў Полацку адбылася жалобная ўрачыстасьць у памяць ахвяраў сталінскіх рэпрэсіяў. Штогод на Дзяды гэтае мерапрыемства праводзяць тут вернікі полацкай грэка-каталіцкай парафіі сьв. Язафата — адзначае Радыё Рацыя. ...\nУ Друі адноўлена ікона Маці Божай Спагадлівай, лёс беларускага арыгіналу якой застаецца невядомы. ...\nСтаронкі: 1 | 2 | 3 | 4 ... 4


What's So Good About Good Friday? — TRIP LEE - АФІЦЫЙНЫЯ САЙТ\nГэта нармальна памятаю дзень чыёй-то смерці. Любы, хто страціў каханага чалавека ведае, што вы ніколі не забуду дзень, калі яны перадаюцца. Гэта канец жыцця, і гэта душераздирающе.\nКанешне, як чалавечы род, мы не толькі ўзгадаць блізкіх. Калі важныя грамадскія дзеячы паміраюць заўчасна, мы памятаем і смуткуем дзень, калі яны былі ўзятыя з нас, а таксама. Наш народ памятае дзень Марціна Лютэра Кінга. быў расстраляны, і на наступны дзень Джон Ф. Кэнэдзі быў забіты. Але гэтыя вызначаныя дні ніколі не згадваюцца як добра. Гэта былі жудасныя дні, дзе умілаваныя мужчыны былі забітыя зламысных забойцаў.\nяшчэ, дзве тысячы гадоў таму Ісус з Назарэта быў забіты сваімі шкоднаснымі забойцах, і мы памятаем той дзень, як "Добры” Пятніца. Што так добра пра той дзень, калі найбольш абмяркоўваюцца чалавекам у гісторыі чалавецтва быў жорстка збіты і забіты сваімі ворагамі?\nТой факт, што бязбожнікі б змова з мэтай забойства Сына Божага трагічная, і гэта, несумненна, самы вялікі грэх калі-небудзь здзейсніў. Але яго смерць у адрозненне ад любой іншай смерці перад ім ці пасля яго . Мы можам назваць гэты дзень "Добра" у пятніцу па многіх прычынах. ён два.\n1. Страсная пятніца добрая з-за таго, што Ісус зрабіў празь яго смерці\nКалі большасць з нас набліжаемся да смерці, мы падыходзім да канца працы нашага жыцця і ў надзеі на спакойны адпачынак. Але калі Ісус пайшоў на крыж, Ён пачынаў найбольш важнай часткай працы ўсёй яго жыцця. Смерць Ісуса было больш, чым у канцы сэрца біцца; гэтае выкананне Божага плану, каб уратаваць грэшнікаў. Ісус вырашыў узяць на сябе грэх, які аддзяляў нас ад Бога, ці як Павел кажа, што гэта, Ісус быў, "Заключыць мір крывёю крыжа ягонага" (Каласянаў 1:20).\nСлухайце горкай словы Галатаў 3:13, "Хрыстос адкупіў нас ад клятвы закона, зрабіўшыся за нас прысягаю, бо напісана:, "Пракляты кожны, павешаны на дрэве" "\nНягледзячы на сваю невінаватасць, Ісус Хрыстос стаяў на месцы грэшнікаў, і прыняў рашэнне, што мы заслужылі.\n1 Пітэр 3:18 кажа, "Бо Хрыстос, аднойчы пацярпеў за грахі, праведны за няправедных, што ён можа прывесці нас да Бога ... "\nНа наступны дзень, што Сын Божы быў аддадзены сьмерці можна назваць добры дзень, таму што ім мы ператвараюцца ў жыццё!\n2. Страсная пятніца добрая тым, што гэта не канец гісторыі\nБог падняў яго, разарваўшы повязі сьмерці, таму што не было магчыма для яго, каб утрымаць Яго. (акты 2:24)\nЦела Езуса не засталося далікатная і знежывелай. У нядзелю раніцай, Ён быў уваскрэшаны з grave- поўны сіл і славы. Ён быў заўважаны, ў плоці, сотні пасля яго смерці, і неўзабаве пасля таго, як узьнёсься ў нябёсы.\nКалі б Езус не уваскрос з магілы, то мы не маглі б назваць гэта "Страсная пятніца." Калі б Ісус быў яшчэ ў магіле, Я б абсалютна ніякай надзеі. Там не было б ніякай надзеі на выратаванне для заняпалага чалавека або аднаўлення для нашага разбітага свету. Але мы ведаем, што Ён быў узняты, і гэта дае нам падставу для радасці і верыць у Яго.\nЗахавайце пахавальныя песні і вашыя R.I.P.-х, таму што Ісус Хрыстос больш не мёртвы. Ён жывы і здаровы, і Ён валадарыць! Страсная пятніца добрая навіна для грэшнікаў як вы і я.\ndempsey tapley • Жнівень 19, 2013 ў 8:44 я • адказаць\nAmber • марш 19, 2015 ў 10:17 вечара • адказаць\nLove this! I am almost reading this 2 гадоў праз, but it was definitely worth my read and it just inspired me to praise and hope all the more for the future GOD has in store for me and my family in and through JESUS CHRIST! IN JESUS NAME, Аміна!


Catholic.by - Біскуп Віцебскі Алег Буткевіч: «Досвед першага года дапамог мне ўпэўніцца, што справы здзяйсняе сам Бог, а чалавек — толькі прылада»\n18.01.2015 09:28 Ілья Лапато / Фота: Аляксандра Шчыглінская / Catholic.by\n«Маё адчуванне паўсюднасці Касцёла і яго культурнай разнастайнасці паглыбілася»\n— Ваша Эксцэленцыя, дазвольце павіншаваць Вас з першай гадавінай біскупскай сакры. Якім стаў для Вас гэты год?\n— Для мяне перадусім гэта быў год уваходу ў якасна новае служэнне Касцёлу. У сувязі з гэтым не маглі не адбыцца, зразумела, і пэўныя перамены ў асабістым жыцці — ад звычайных побытавых спраў і да душпастырска-адміністратыўных.\nВа ўсім гэтым, трэба адзначыць, найбольш адчувальным было павелічэнне абавязкаў і прынятай на сябе адказнасці.\n— Ці шмат даводзілася падарожнічаць за апошні год? Якія месцы і якія візіты можаце ўзгадаць?\n— Мінулы год фактычна стаў пачаткам маіх падарожжаў па свеце. Дагэтуль найбольш далёкім замежжам, куды даводзілася выязджаць, была Польшча. Пасля біскупскага пасвячэння амаль адразу мне пашчасціла наведаць Святую Зямлю і ўбачыць месцы, звязаныя з жыццём Езуса Хрыста — узысці на Галгофу, памаліцца пры Магіле Збаўцы і нават адслужыць святую Імшу ў Вячэрніку.\nНе менш адметнай была і першая паездка ў Рым. Сярод базылік горада, канешне, найбольшае ўражанне на мяне, як таго, хто бачыць гэтую веліч і прыгажосць упершыню, зрабіла катэдра св. Пятра.\nДля мяне ж гэты візіт супаў з удзелам ва ўрачыстасці кананізацыі Папаў Яна ХХІІІ і Яна Паўла ІІ. Гэта былі незабыўныя ўражанні! У дадатак варта дадаць і сустрэчу з Папам Францішкам — сучасным наступнікам св. Пятра. Яна адбылася ўжо крыху пазней, у верасні, з нагоды фармацыйнай сустрэчы маладых біскупаў усяго свету, якая таксама праводзілася ў Рыме.\n— Наколькі змянілася Ваша ўяўленне пра Касцёл, калі Вы сталі біскупам?\n— Радыкальных зменаў у маім уяўленні пра Касцёл не адбылося. Але магу сказаць, што паглыбілася маё адчуванне паўсюднасці Касцёла і разумення важнасці культурнай і нацыянальнай разнастайнасці, якія яго ўзбагачаюць.\nГэткага разумення часта яшчэ не хапае нашаму асяроддзю, дзе паняцце «католік» усё яшчэ атаясамліваецца выключна з паняццем «паляк» і вельмі моцна «прыстае» да беларусаў, украінцаў, латышоў і нават рускіх.\n— Ці давялося штосьці змяніць у распарадку дня або звычках?\n— Новая пасада вымагае большай дысцыплінаванасці, а для гэтага патрэбна больш радыкальнае падпарадкаванне распарадку дня. Жыццё ўносіць, аднак, часта свае карэктывы, таму вяртанне да распарадку — гэта амаль няспынны працэс. Ва ўсім гэтым пачынаеш асабліва цаніць прызначаны на малітву і адпачынак час, бо «ненармаванасць працы» пакідае яго няшмат.\n— Гледзячы на Віцебскую дыяцэзію вачыма біскупа: якія заданні яшчэ чакаюць свайго вырашэння?\n— Спачатку я адзначыў бы тое каласальнае развіццё Віцебскай дыяцэзіі за пятнаццаць гадоў яе існавання. Пабудавана і ўзнята з руін вялікая колькасць святыняў, створаны і ўзноўлены парафіі — асабліва ва ўсходняй частцы дыяцэзіі, дзе разбурэнне было найбольш трагічным.\nШтуршок наперад быў дадзены вельмі моцны. Але час зноў і зноў ставіць перад намі выклікі, на якія Касцёл павінен адказаць.\nПершапачатковым заданнем для мяне, як біскупа, застаецца ўпарадкаванне службы святароў у дыяцэзіі згодна з патрабаваннямі не толькі Кананічнага права, але і дзяржаўнага. Побач з гэтым і рэгуляванне пытанняў, звязаных з касцёльнай маёмасцю, — гэтыя пытанні ад пэўнага часу паспяхова вырашаюцца. І, канешне, клопат пра душпастырскую працу з дзецьмі і моладдзю, а таксама з маладымі сем’ямі і тымі, хто плануе іх стварыць. Гэта вельмі важна.\nЗаданняў шмат, але досвед першага года дапамог мне яшчэ раз упэўніцца, што чалавек — гэта толькі прылада. Здзяйсняе справы сам Бог, а для Яго няма нічога немагчымага.\nКатэдра Мілана і базыліка Сан-Марко ў Венецыі зачыненыя з-за каранавірусу\nПастырскае пасланне арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча на Вялікі пост 2020 года


http://spring96.org/be/news/78640 2015 2015-07-22T23:34:42+0300 2015-07-22T23:34:42+0300 2015-07-24T09:16:59+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/gadzinnnik.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n22 ліпеня прэзідыўм Слуцкага раённага Савета дэпутатаў і прадстаўнікі Слуцкага райвыканкаму сфармавалі тэрытарыяльную камісію па выбарах прэзідэнта за восем хвілін. Абмеркавання кандыдатураў не было ўвогуле, а большую частку гэтага часу склала цытаванне вытрымак з выбарчага заканадаўства.\n- Па агучаных начальніцай аддзела арганізацыйна-кадравай працы райвыканкама Святланай Чубок дадзеных, у склад камісіі вылучалася шаснадцаць чалавек, з якіх кімсьці яшчэ да паседжання было адабрана трынаццаць. Ніякага абмеркавання прэтэндэнтаў непасрэдна пад час паседжання не было. Ніхто з удзельнікаў паседжання нават не пацікавіўся, чаму канкрэтна адабаралі менавіта тых трынадцаць чалавек, а не іншых. Прозвішчы трох адхіленых прэтэндэнтаў нават не былі агучаны, - кажа прысутны на паседжанні слуцкі прадстаўнік Беларускага Хельсінкскага Камітэту Віталь Амяльковіч. - Пасля паседжання я спрабаваў азнаёміцца з пратаколамі вылучэння кандыдатаў у камісію, але зрабіць мне гэтага не дазволілі. Не далі мне і інфармацыю аб тых трох адхіленых кандыдатурах. Спадарыня Чубок заявіла, што па гэткую інфармацыю я мушу звяртацца ў пісьмовы выглядзе.\nУсе абраныя ў склад Слуцкай раённай выбарчай камісіі асобы так ці інакш з’яўляюцца прадстаўнікамі ўлады. Дзесяць з трынаццаці чальцоў былі сябрамі выбаркаму падчас мясцовых выбараў 2014 года. Для дырэктаркі Слуцкага цэнтра сацабслугоўвання Вольгі Жогла гэта ўжо трэці ўдзел у складзе выбаркаму. Цікава, што цяпер яна вылучалася шляхам збору подпісаў, а ў мінулыя разы была прадстаўніцай альбо Чырвонага Крыжа альбо Камуністычнай партыі Беларусі. На думку Віталя Амяльковіча, гэткія маніпуляцыі патрэбны ўладам для выканання фармальных патрабаванняў Выбарчага кодэкса па колькасным і якасным складзе камісіяў.\nЗрэшты, ніводнага прадстаўніка апазіцыі ў камісі няма. Праваабаронца не валодае дакладнай інфармацыяй, ці вылучалі дэмакратычныя сілы рэгіёна сваіх прадстаўнікоў у склад камісіі, але не выключае, што сярод трох адхіліных кандыдатур яны маглі быць.


Кіраўнік «Беларускай асацыяцыі журналістаў» аб працы пасля ператрусаў і міжнароднай падтрымцы\n– Я яшчэ не выйшаў з офіса БАЖ, дзе праводзіўся ператрус, а Еўрапейская, і Міжнародная федэрацыі журналістаў выступілі з падтрымкай, – расказаў пра рэакцыю калегаў на шматлікія ператрусы старшыня БАЖа і сябра КР Андрэй Бастунец.\nУ падтрымку журналістаў і праваабаронцаў выступілі Еўрапейская федэрацыя журналістаў, Нямецкая асацыяцыя журналістаў, прадстаўнік АБСЕ па пытаннях свабоды СМІ, праваабарончыя арганізацыі Human Rights Watch і Civil Rights Defenders, а таксама дэпутаты Еўрапарламента.\n16-га лютага пачалася новая хваля ціску на журналістаў, праваабаронцаў і актывістаў. У той дзень сілавікі правялі каля 90 ператрусаў у розных гарадах Беларусі «дзеля ўсталявання акалічнасцяў фінансавання пратэставай дзейнасці».\n– Акцыя застрашвання мела зваротны медыйны эфект – міжнародныя арганізацыі разумеюць, што адбываецца, – каментуе сябра КР.\nУчора Андрэй Бастунец амаль увесь дзень правёў на допыце ў Следчым камітэце ў якасці сведкі па крымінальнай справе. З яго ўзялі падпіску пра невыдаванне.\nПаводле слоў Бастунца, нягледзячы на блакаванне офіса, праца БАЖа працягваецца выдалена. Цяпер ідзе падрыхтоўка да з’езда арганізацыі, які мае адбыцца ў красавіку.\n— Праходзяць рэгіянальныя сходы сяброў БАЖа па вылучэнні дэлегатаў. Мы ездзім на гэтыя сходы — вельмі важна ў такі напружаны час сустракацца з калегамі і сябрамі, — скаментаваў Андрэй Бастунец.


Хочаш размаўляць на замежнай мове? Практыкуйся! - АбітурыентАбітурыент\nХачу звярнуцца да вас з наступным пытаннем. Мой сын у будучым годзе закончыць 9 клас, але ўжо сёння перад намі паўстала дылема выбару навучальнай установы. Справа ў тым, што хлопчыку лёгка даюцца замежныя мовы і ён выказвае жаданне паступаць пасля 11 класаў у Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт. Аднак нашы знаёмыя раяць яму пасля 9 класа прадоўжыць вучобу ў Лінгвагуманітарным каледжы МДЛУ. Маўляў, закончыўшы каледж, будзе лягчэй паступіць ва ўніверсітэт. Ці так гэта? А калі сын не захоча потым паступаць у вышэйшую навучальную ўстанову, куды ён зможа працаўладкавацца, набыўшы сярэднюю спецыяльную адукацыю ў названым каледжы?\nІрына Свірыдовіч, Асіповічы.\nДля таго, каб грунтоўна адказаць на пытанне нашай чытачкі, мы звярнуліся да намесніка дырэктара па вучэбна-вытворчай рабоце Лінгвагуманітарнага каледжа МДЛУ Маргарыты ХАМЯНОК.\n— Маргарыта Мікалаеўна, ці сапраўды тыя юнакі і дзяўчаты, якія пачынаюць атрымліваць лінгвістычную адукацыю ў вашай навучальнай установе, аказваюцца ў выйгрышы пры паступленні ў ВНУ ў параўнанні з выпускнікамі 11-х класаў ? Калі так, то ў чым заключаецца іх перавага?\n— Па-першае, конкурс у лінгвагуманітарны каледж крыху ніжэйшы, чым у МДЛУ. А па-другое, — і гэта, пэўна, самае галоўнае — каледжы (раней вучылішчы) заўсёды вызначаліся вялікім практычным складнікам. У нас вельмі шмат практык па ўсіх спецыяльнасцях. Напрыклад, атрымліваючы спецыяльнасць “Замежная мова”, навучэнцы ўжо на 2 курсе праходзяць псіхолага-педагагічную практыку. На 3 курсе іх чакаюць нават тры практыкі — па падрыхтоўцы да аздараўленча-выхаваўчай работы з дзецьмі ў летні перыяд, летняя практыка, пробныя ўрокі і заняткі. На 4 курсе восенню зноў пачынаюцца пробныя ўрокі і заняткі і, канечне, пераддыпломная практыка на працягу сямі тыдняў. Такой колькасці практык не прапаноўвае ні адна ВНУ.\nНавучэнцы спецыяльнасці “Лінгвістычнае забеспячэнне сацыякультурнай дзейнасці” праходзяць азнаямленчую практыку, дзве тэхналагічныя і пераддыпломную. Што да спецыяльнасці “Дакументазнаўства і дакументацыйнае забеспячэнне кіравання”, то там юнакам і дзяўчатам прапаноўваецца камп’ютарны практыкум, практыкум па справаводстве, тэхналагічная і пераддыпломная практыкі.\nІ яшчэ адзін важны момант: паколькі каледж з’яўляецца структурным падраздзяленнем МДЛУ, нашы выпускнікі могуць паступаць у згаданы ўніверсітэт на скарочаныя тэрміны навучання — на другі ці на трэці курс, у залежнасці ад таго, як самі пажадаюць. Тэрмін жа навучання ў Лінгвагуманітарным каледжы складае 3 гады 10 месяцаў.\n— Але ж веданне замежнай мовы не перашкаджае паступленню і ў іншыя ВНУ. Студэнтамі якіх яшчэ навучальных устаноў, акрамя МДЛУ, становяцца вашы выпускнікі?\n— Сапраўды, нашы выпускнікі паступаюць таксама ў БДЭУ, БДУ, БНТУ. І ўзровень ведаў, атрыманых у каледжы, дазваляе ім вучыцца далей без асаблівых цяжкасцей. Дарэчы, на вывучэнне замежнай мовы на ўсіх нашых спецыяльнасцях выдзяляецца каля 1500 гадзін. А калі гаварыць менавіта пра лінгвістычны ўніверсітэт, то нашы выпускнікі, якія туды паступаюць, вызначаюцца на фоне астатніх студэнтаў толькі ў лепшы бок. Ім значна лягчэй вучыцца, і добрая маўленчая практыка тут адыгрывае не апошнюю ролю.\n— А калі выпускнік каледжа не жадае працягваць вучобу ў ВНУ, то дзе ён можа працаўладкавацца?\n— Выпускнікі спецыяльнасці “Замежная мова”, як правіла, ідуць працаваць у школы. Выпускнікі спецыяльнасці “Дакументазнаўства і дакументацыйнае забеспячэнне кіравання” атрымліваюць кваліфікацыю “Сакратар-рэферэнт”, якая таксама запатрабавана сёння на рынку працы. Да таго ж навучэнцы гэтай спецыяльнасці на працягу ўсёй вучобы ў каледжы вывучаюць дзве замежныя мовы і валодаюць імі на дастатковым узроўні. Напрыклад, выпускнікі гэтага года ў якасці дадатковай мовы вывучалі нямецкую і іспанскую (на выбар); неўзабаве, спадзяёмся, дабавіцца яшчэ і італьянская мова.\nШто да выпускнікоў спецыяльнасці “Лінгвістычнае забеспячэнне сацыякультурнай дзейнасці”, то яны могуць працаваць экскурсаводамі, гідамі-перакладчыкамі, адміністратарамі гасцініц і кіраўнікамі гурткоў англійскай мовы. Дарэчы, азнаямляльную практыку навучэнцы названай спецыяльнасці праходзяць у сталічным атэлі “Мінск”, культурна-забаўляльным цэнтры “Вікторыя”, гасцініцах “40 гадоў Перамогі”, “Юбілейная”, у Нацыянальным мастацкім музеі, Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь.\n— Наколькі нам вядома, спецыяльнасць “Лінгвістычнае забеспячэнне сацыякультурнай дзейнасці” адкрылася ў вашай установе не так даўно. Раней такіх спецыялістаў рыхтавалі толькі вышэйшыя навучальныя ўстановы.\n— Названая спецыяльнасць вельмі запатрабавана: напрыклад, у мінулым годзе конкурс на яе складаў 2,5 чалавека на месца, у той час як на спецыяльнасць “Замежная мова” ён быў 1,8. Першы выпуск каледжа па спецыяльнасці “Лінгвістычнае забеспячэнне сацыякультурнай дзейнасці” адбыўся ў мінулым годзе. Гэта была адна група, на платнай аснове. Складалася яна з выпускнікоў 11-х класаў. А сёлета мы ўжо выпускалі навучэнцаў, якія прыйшлі ў каледж пасля заканчэння дзевяці класаў. І вучыліся яны на бюджэтнай аснове. Усе, дарэчы, былі размеркаваны.\n— Куды, калі не сакрэт?\n— З размеркаваннем, канечне, не заўсёды атрымліваецца так, як хацелася б выпускнікам. Справа ў тым, што маладыя людзі, якія атрымалі названую спецыяльнасць, у пераважнай большасці бачаць сябе адміністратарамі буйных сталічных атэляў. Безумоўна ж, атэляў на ўсіх не хапае, таму сваіх выпускнікоў у асноўным мы размеркавалі ва ўстановы сістэмы адукацыі: працаўладкавалі кіраўнікамі гурткоў англійскай мовы, краязнаўчых гурткоў у цэнтры дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі. Але сярод навучэнцаў былі і такія, хто сам знайшоў сабе работу адміністратара. Усе індывідуальныя запыты былі задаволены, у тым ліку і з турыстычных фірм.\nПапярэдняя: Прафесіі, якія заўсёды ў модзе\nНаступная: Сёлета прахадныя балы могуць быць вышэйшымі, чым летась


ДА КАРАНАВІРУСА – Наша Слова штодзень\n13 красавіка 2020, 20:29 Культура, ТБМ 14\nПаспелі ў Нясвіжы акурат да трывожных падзей, перасцярог і забаронаў наладзіць за адзін дзень тры сустрэчы з шаноўнымі гасцямі – Яраславам Іванюком і Віктарам Шалкевічам.\nЗадума сустрэцца з моладдзю і актыўнай грамадскасцю Нясвіжчыны даўняя: яе абмяркоўвалі яшчэ мінулым летам, падчас спаткання ў Нясвіжы заснавальнік і трымальнік “Камуніката” Яраслаў Іванюк і журналіст, эколаг, выдавец газеты “Белавежская пушча” Валер Дранчук. Як задумалі, так і зрабілі. Толькі з адным істотным і прыемным дадаткам, у якасці якога выступіў вядомы беларускі бард Віктар Шалкевіч.\nПершымі сустрэлі гасцей нясвіжскія старшакласнікі-гімназісты. Ім, будучым гісторыкам і журналістам, юрыстам і медыкам, карысна было даведацца пра абставіны заснавання і дзейнасць вялікай беларускай электроннай бібліятэкі. Расповед Яраслава Іванюка стаўся сапраўдным урокам, што вучыў вандраваць па электронных стэлажах і паліцах. Урок той не быў сумным: з Віктарам Шалкевічам і яго песнямі не засумуеш, каб нават і моцна захацеў.\nУ педагагічным каледжы радаваліся гасцям так, як радаваўся б ім сам Якуб Колас, імя якога носіць установа. Будучыя педагогі актыўна ўдзельнічалі ў гаворцы, задавалі шмат нечаканых пытанняў, за што таксама атрымалі ад гасцей шмат прыемных сюрпрызаў.\nЗавяршыўся нясвіжскі дзень спадароў Яраслава і Віктара на курсах “Мова Нанова”. Там былі крыху іншыя тэмы гаворкі, іншыя пытанні і іншыя песні, але нязменна па-беларуску, з клопатам пра новы беларускі дзень. Бо эпідэміі мінаюць, а навука, літаратура, песні – як і Радзіма – застаюцца.\n– Не ведаў пра гэты электронны рэсурс. Цяпер буду чытаць кнігі, газеты і часопісы на “kamunikat.org”.\nАлена, навучэнка педагагічнага каледжа:\n– Песні Віктара Шалкевіча слухала. А пра Яраслава Іванюка не ведала. Цікава, што на старонках яго бібліятэкі ёсць шмат кніжак нашых землякоў – В. Дранчука, С. Судніка, В. Аксак. Буду чытаць.\nАдам Скачко, наведвальнік курсаў “Мова Нанова”.\n– Цудоўная сустрэча! Цудоўныя беларускія людзі! Вельмі рады знаёмству!\nНаталля Плакса, старшыня Нясвіжскай арганізацыі ТБМ, арганізатар сустрэчы:\n– Сённяшні дзень правяла з нашымі гасцямі. Адчула рытм і пазітыў іх жыцця. Гэтыя людзі шмат выдаткоўваюць сваёй энергіі, розуму, таленту дзеля свайго, роднага. Але гэта ж і падсілкоўвае іх.


Зладзюжкі і зладзеі. Як першыя ператвараюцца ў другіх, і як хто ім у гэтым дапамагае | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Зладзюжкі і зладзеі. Як першыя ператвараюцца ў другіх, і як хто ім у гэтым дапамагае\nКалегу ў канцы красавіка вельмі далікатна абакралі. Як так? Расказваю. У яго дача дзесьці ці то пад Нясвіжам, ці то пад Капылём — вясковая дзедава хата. Хата сапраўды «дзедава»: вокны ў ёй старыя, драўляныя, на новыя шклопакеты ніхто не мяняў. На адным акне дачнікі паставілі расаду, а самі з'ехалі да наступных выхадных. Прыязджаюць праз тыдзень — шыба ў акне акуратна выстаўлена, памідоры ў скрынцы, якія перашкаджалі злодзею залезці, гэтаксама акуратна з падаконня перастаўлены на ложак... Злодзею, дакладней, зладзюжку, патрэбна было зусім няшмат. Ён забраў чакушку гарэлкі, што стаяла на кухні ў шафцы, і шакаладку, што там жа ляжала на стале. Прычым выпіў і закусіў «не адыходзячы ад касы», пакінуўшы пустую бутэльку і абгортку на той жа кухні. Больш з хаты нічога не вынес. Хоць там вялікага багацця і няма, але ж пажывіцца пры жаданні можна было. Сякерай, напрыклад. Ці качаргой.\nМіліцыю гаспадары ўсё ж выклікалі — не кожны ж дзень у акне шыбу вымаюць. Злодзея вылічылі хутка — мясцовы выпівоха ўжо даўно быў на прыкмеце, да таго ж суседзі бачылі, як ён каля падворка круціўся. Той нават і не аднекваўся: так, залез, бо надта ж хацелася выпіць... Паглядзеўшы на яго, дачнікі пісаць заяву не сталі: што з яго возьмеш, дый урону ўсяго на сем рублёў, якія ён вярнуў, — не садзіць жа чалавека ў турму за шакаладку. (Падазраю, што галоўным аргументам на карысць злодзея была пашкадаваная ім расада, бо мог жа і звярнуць.) Карацей, зладзюжка нават не спалохаўся, а «пацярпелыя» расказвалі гэтую гісторыю хутчэй як анекдот, паблажліва пасмейваючыся...\nПраўда, роўна да таго часу, пакуль, прыехаўшы ў канцы мая ў вёску, не даведаліся, што іхні зладзюжка ўжо зрабіўся сапраўдным злодзеем: абнёс у навакольных вёсках некалькі хат, прычым ужо не па дробязі. У таго скраў бензапілу, у таго — трымер, у бабулі вынес з хлеўчыка дзвюх гусей. З адной хаты знёс дваццаць бутэлек гарэлкі (гаспадыня-дачніца збіралася ў вёсцы сыну вяселле рабіць). «Як жа ты данёс?» — здзіўлена спыталіся следчыя, бо несці накрадзенае дадому трэба было ноччу кіламетры чатыры праз лес. «Цяжка, — уздыхнуў злодзей. — Але я спынюся, прысяду, глытну крыху з бутэлькі ды далей іду...»\nНягледзячы на нежартоўны ўрон, які нанёс гэты таварыш людзям, усё роўна крыху смешна, праўда? Можна нават у «Народ на провадзе» гэтую гісторыю напісаць. Але, калі сур'ёзна, пасміхацца тут асабліва няма з чаго. Намалявалася праблема, якую можна абазначыць так: як блазны становяцца мярзотнікамі і хто ім у гэтым дапамагае.\nЯно ж у вёсцы так здаўна вядзецца: заўсёды ёсць некалькі чалавек недарэк або п'яніц, што выклікаюць не столькі абурэнне, колькі кпіны. А і праўда: ляжыць сабе чалавек на грудку, не дайшоўшы да хаты, сабакі каля яго заднюю лапу падымаюць — чаму б не пасмяяцца. А можа, і пашкадаваць: разбудзіць ды памагчы ўстаць на ногі. Заўтра ён прыйдзе прасіць пахмяліцца, ты яму паблажліва скажаш: ідзі адсюль, ён і пойдзе. А калі надумае з двара пацягнуць тое, што дрэнна ляжыць, — выспятка пад зад яму — вось і ўсё пакаранне. Блазен, што з яго возьмеш... Так было спрадвек.\nДакладней, так было раней, пакуль у вёсцы жыло шмат маладых дужых людзей, і гэтыя самыя блазны былі ў колькасці арыфметычнай пагрэшнасці ад агульнага. Але ў многіх невялікіх вёсках сітуацыя сёння крыху іншая. Жывуць пастаянна там у асноўным людзі сталага веку, якія пастаяць за сябе не вельмі могуць, таму недарэкі, што ў вёсках не перавяліся, а, наадварот, размножыліся, пачуваюць сябе пеўнямі. І галоўнае — беспакаранымі. Не таму, што міліцыя не знойдзе, — таму, што ў міліцыі падставы затрымліваць можа не знайсціся.\nМагчыма, памятаеце, я ўжо ўзнімала гэтую тэму, калі падобную гісторыю даслала ў рэдакцыю чытачка з Навагрудскага раёна. Яна адмовілася пазычыць п'яніцу грошы на апахмел, і пакрыўджаны дзяцюк скраў у яе тэлефон. Не каб прадаць — апарат быў стары, танненькі, — а проста каб папсаваць бабулі нервы: выйшаўшы за двор, ён проста выкінуў тэлефон у куст. Бабуля выклікала міліцыю — і вы думаеце, яму за тое нешта было? Нічога, хіба лёгкі спалох. Бо мабільнік быў танны і прадаваць зладзюжка яго не збіраўся. Не дацягвае да крымінальнай справы...\nГэта калі пра бабулю. А што ж маладзейшыя-здаравейшыя, спытаеце. Яны ж хоць у нейкай колькасці ёсць, а як на дачы летам папрыязджаюць, дык і ўвогуле шмат. Мне нядаўна яшчэ адну гісторыю пра вясковых зладзеяў падкінулі. Якія ў моцнага нестарога гаспадара пакралі са склепа ўсё, што там было: і моркву, і бульбу, і буракі. Урон быў даволі буйны: адной бульбы — дзесяць мяхоў. Усё на крымінальную справу цягнула. Злодзея знайшлі, а справу... заводзіць не сталі. Бо абкрадзены падумаў-падумаў, дый паменшыў колькасць украдзенага. Пашкадаваў, дый жыць у адной вёсцы пасля з гэтым чалавекам давядзецца. А ён ужо не блазен, і не зладзюжка, ён — злодзей. Якога трэба калі не пабойвацца, дык асцерагацца і па магчымасці ніякіх спраў з ім зусім не мець...\nХто яму і іншым «героям» напісанага тут дапамог на больш высокую ступень нягодніцтва ўскараскацца — прапаную дадумаць самім чытачам.


Ядравыя адкіды з БелАЭС будуць адпраўляцца ў Расею, але пасля вытрымкі ў Беларусі\nМінэнерга Беларусі агучвае, што ядравыя адкіды БелАЭС будуць адпраўляцца на перапрацоўку ў Расею. Асноўныя дамоўленасці з расейскім бокам ужо дасягнутыя, і за бліжэйшыя 10 гадоў будуць адпрацаваны ўсе міжурадавыя пагадненні датычна ўмоваў транспартавання адкідаў.\n«Захоўваемы у сябе, назапашваем 10 гадоў у басейне вытрымкі, крыху менш, можа быць. Калі набіраем пэўны аб’ём, тады грузім і вязем на перапрацоўку. А потым прадукты перапрацоўкі (гэта сусветная практыка) вяртаюцца да нас праз энную колькасць гадоў», – прыводзіць словы намесніка Мінэнергетыкі Міхаіла Міхадзюка Белта.\nФізічны запуск першага энергаблоку АЭС у Астраўцы запланаваны на восень сёлета. Пра гэта заявіў намеснік Міністра энергетыкі Беларусі Міхаіл Міхадзюк.\nЗгодна з зацверджаным планам, завоз ядравага паліва адбудзецца за месяц да фізічнага запуску энергаблока. Другі энергаблок плануецца запусціць ня пазней за 2020 г.\nТэгі: атам, атамная электрастанцыя, АЭС у Астраўцы, БелАЭС, мінэнерга, электрастанцыя, электрычнасць, энергетыка, ядравае паліва, ядравыя адкіды


Эстэтыка плюс якасць\nЭстэтыка плюс якасць\nХочаце атрымаць задавальненне ад шопінгу перад новым навучальным годам? Тады вам сюды! Прычым атрымаеце задавальненне з працягам, калі набудзеце для сваіх дзяцей вырабы беларускага вытворцы. Асабіста я шчыра пашкадавала, што не маю пакуль унучкі-школьніцы, калі пабачыла цудоўныя спаднічкі, сарафанчыкі, шыкоўныя блузкі швейнай фабрыкі “Калінка”. А які выдатны камплект-тройка: пінжачок са...\nХочаце атрымаць задавальненне ад шопінгу перад новым навучальным годам? Тады вам сюды! Прычым атрымаеце задавальненне з працягам, калі набудзеце для сваіх дзяцей вырабы беларускага вытворцы. Асабіста я шчыра пашкадавала, што не маю пакуль унучкі-школьніцы, калі пабачыла цудоўныя спаднічкі, сарафанчыкі, шыкоўныя блузкі швейнай фабрыкі “Калінка”. А які выдатны камплект-тройка: пінжачок са спаднічкай-плісэ і штонікамі! Ёсць вялікі выбар школьнай формы і для хлопчыкаў. І кошт даволі прыймальны. Важна тое, што пашыта ўсё гэта з тканіны якаснай, з аптымальна нізкай дабаўкай полістыролу. Напрыклад, кашулька хлапечая на 60 працэнтаў з хлопку. Бацькі, якія клапоцяцца пра здароўе сваіх дзяцей, могуць быць упэўнены, што ў вопратцы беларускай вытворчасці будзе камфортна і бяспечна іх нашчадкам.\nСёлета традыцыйны школьны базар будзе працаваць на базе ГУМа. Як расказала яго дырэктар Таццяна Булыга, да гэтага моманту работнікі гандлю, таваразнаўцы пачалі рыхтавацца задоўга, а дакладна - яшчэ з мінулага года. Для вынаснога гандлю набыты палатка і спецыяльнае абсталяванне, якое не будзе псаваць ні эстэтыку гарадскога цэнтра, ні прэстыж магазіна. Нават рэкламныя шчыты спецыяльна заказалі на “Сіндзікалоры”, каб усё адпавядала святочнасці і вытанчанаму густу. Пакупнікоў парадуе шырокі асартымент швейных вырабаў, абутку, разнастайных школьных прыналежнасцей. Галоўнае, на што рабілі акцэнт спецыялісты гандлю - якасныя, “здаровыя”, адпавядаючыя модным тэндэнцыям мадэлі.\nЯшчэ ў красавіку закупілі школьную форму розных памераў і мадыфікацый. Па словах Таццяны Мікалаеўны, зрабіць правільны выбар, каб дагадзіць патрабаванням пакупнікоў, дапамагаюць штогадовыя выставы-кірмашы, якія ладзяцца па лініі міністэрства лёгкай прамысловасці. Загадзя можна азнаёміцца з таварамі, што вырабляюцца на беларускіх швейных і абуткавых фабрыках, вызначыцца з пастаўшчыкамі. Напрацаваныя гадамі сувязі з беларускімі вытворцамі дапамагаюць зрабіць правільны выбар. Асабліва што датычыцца натуральных і якасных матэрыялаў. Аўтарытэтам на рынках збыту карыстаецца прадукцыя Магілёўскай, Гродзенскай, Лідскай абуткавых фабрык. З любоўю да дзяцей зроблены туфелькі, боцікі, баціначкі, прычым усё з натуральных матэрыялаў. Тавары гэтых вытворцаў будуць шырока прадстаўлены на смаргонскім школьным базары. Традыцыйныя пастаўшчыкі панчошных вырабаў – брэсцкі камбінат і гомельскае ААТ “8 Марта”.\nНе павінна ўзнікаць праблем з набыццём ранцаў, школьных прыналежнасцей, большасць з якіх таксама беларускай вытворчасці.\nНаведвальнікаў школьнага базару чакаюць цікавыя паказы швейных вырабаў. На пляцоўцы каля аддзела бялізны будзе працаваць вынасны буфет, дзе можна пачаставацца марожаным, дэсертамі і напіткамі. Працаваць базар будзе з 10.00 да 18.00. Выхадны дзень - панядзелак.\nВядома, можна знайсці таннейшыя касцюмы і ранцы. Але ці надоўга вы падорыце задавальненне ад пакупкі свайму дзіцяці, ці не давядзецца патраціцца ўдвая больш, сэканоміўшы напачатку. Рашаць вам. Таццяна Булыга разам са сваімі калегамі рэкамендуе якасныя, з натуральных матэрыялаў тавары айчынных вытворцаў. Нават дэвіз сёлетняму базару прыдумалі. Не люблю лозунгаў, але гэты сабе дазволю: “Любіце сваіх дзяцей і сваю Радзіму!”


Рандэву з гісторыяй і сучаснасцю. Уладзіміру Арлову — 60 | Новы Час\nЗа гады творчай працы У. Арлоў зазнаў і водар рамантыкі, і выпрабаванне эзатэрычнымі варыяцыямі на розныя тэмы, і кшталт «празаізаванай рэальнасці», і прастору гістарычнага часу. Зазнаў і аўру містычных уплываў, і смак змены шырот і мерыдыянаў, і асаблівы настрой вяртання да звычнага і знаёмага — пасля прыгодаў на Пятай авеню ці ў берберскай вёсцы…\nПразаік гістарычнай сучаснай тэматыкі, творца, што працягвае, не эпігонствуючы, працярэбліваючы свой шлях, традыцыі Уладзіміра Караткевіча і Міхася Стральцова. Ад яго ўжо чакалі... новых твораў. Працягу? Нечаканых паваротаў? Вось гэта і было пытаннем для самога пісьменніка. На тую пару — аўтара гістарычных апавяданняў «Пяць мужчын у леснічоўцы», «Пакуль не згасла свечка», «Міласць князя Гераніма», «Каля дзікага поля», «Рандэву на манёўрах» і г.д. Аўтара гістарычных аповесцяў «Сны імператара», «Дзень, калі ўпала страла», «Час чумы»... Аўтара эсэ, шматлікіх апавяданняў на сучасную тэматыку...\nУжо вызначыліся асноўныя дамінанты творчасці У. Арлова: нацыянальная ідэя, Беларусь у самавызначанасці сваёй і ў сувязі з іншымі народамі, гістарычныя шляхі нашай Айчыны і суайчыннікаў, гістарычныя моманты вызначальнага, гераічнага кшталту, нацыянальная свядомасць і самасвядомасць.\nУжо чытачы цвёрда ведалі, што калі піша У. Арлоў, дык ён не толькі цвёрда і ўпэўнена ведае гістарычныя факты, рэаліі рэчаіснасці і побыту, але яшчэ і мае той мастацкі зрок, што дазваляе яму вызначыць духоўныя каштоўнасці, унутраны, псіхалагічны грунт быцця ў гістарычнай прасторы, неадменную маральную тэму, дзе праглядваецца і яшчэ гэты пункт адліку — «вечны сэнс».\nВа У. Арлова — трывалы фактаграфічны грунт, выдатнае веданне гістарычных рэалій. Пісьменнік адчувае і стыль, стылістыку эпохі, яе мову, лад, спосаб мыслення.\nУжо сталі ледзь не хрэстаматыйна вядомымі героі твораў У. Арлова. Вольналюбівы пісьменнік Незабытоўскі, той самы, што паведамляе свайму пляменніку: «Адзін разумны чалавек сказаў, што ёсць у Расіі два праваднікі: язык — да Кіева, а пяро — да Шлісельбурга»: «...Не кожны сачыніцель атрымлівае ў якасці ганарару дваццаць гадоў катаргі». Нарадаволец Ігнат Грынявіцкі, што ахвяруе ўласным жыццём, каб, як яму здаецца, пазначыць шляхі да светлай будучыні іншым. Асветнік і паэт Мікола Гусоўскі, што ў далёкім Рыме адстойвае годнасць чалавека з зямлі пушчаў і зуброў, выяўляе высакародства і шляхетнасць, якія зрабілі б гонар любому з самай вядомай і рыцарскай на тую пару краіны Еўропы. Уладзімір, князь зямлі Полацкай, мудры і смелы... і г.д.\nАўтар зазвычай – стрыманы, спакойны, іранічны, часта — саркастычны, сарданічны нават, калюча-ўшчыплівы. Ён уважліва сочыць за кампазіцыяй, архітэктонікай твора, дапасоўвае словы — што кладку цагляную кладзе. Свае перавагі. I свае страты. А інакш не бывае.\nНагадаю — напачатку, у сярэдзіне 1990-х, гэта было ўжо творчым набыткам. I пачалі з’яўляцца гістарычныя постаці не рамантычнага плана (Напалеон Банапарт, Кацярына II), а героі — носьбіты нацыянальнай ідэі: мы ўспрымаем іх праз успрыманне галоўных персанажаў. Да таго ж — гэта людзі пэўнай ідэі, настраёвасці, аднак не гераізаванага кшталту…\nНовыя творы У. Арлова ўводзяць нашыя нацыянальныя турботы ў больш шырокі — еўрапейскі, і не толькі, кантэкст. Напалеон, Кацярына II. Лёсавызначальныя і, здавалася б, прыватныя моманты, што, аднак, даюць магчымасць зірнуць на гісторыю больш шырокага арэала — геаграфічнага і светапогляднага — праз светлафільтры нашага нацыянальнага ўспрымання і ўводзяць разуменне абавязку і наканаванасці, асабістай свабоды і гістарычнай прадвызначанасці, драмы бескампраміснасці і кампрамісу.\nУ. Арлоў па-ранейшаму аддае перавагу маналогу, унутранаму маналогу, монадзеянню і дыялогу. Ён імкнецца запаўняць пэўныя ўчасткі «контурнай мапы» гістарычнай памяці, не толькі спасцігаючы гістарычную рэальнасць, але і ствараючы свой мастацкі свет, дзе ёсць унутраная, сталая тэма, якая дэтэрмінуе, вызначае сюжэт, падпарадкоўвае сабе фактары знешнія, падзейныя.\nА тым часам — ужо Беларусь становіцца асобнай дзяржавай, тут, як і на ўсёй постсавецкай прасторы, адменена цэнзура, з’явіліся прыватныя выданні і выдавецтвы, з’яўляецца такая постаць, як спонсар, мецэнат... Адным словам, нечуваныя і не бачаныя раней магчымасці. Пакаленне У. Арлова — у найвыйгрышнай сітуацыі: атрымана адукацыя, хай сабе і з усімі хібамі савецкага часу, але бясплатная, набытыя веды — у бясплатных бібліятэках, набытыя кнігі — у параўнанні з коштам у іншых краінах свету, дармавыя, прачытваецца перыёдыка, надзвычай насычаная зместам у гады перабудовы, ды і з цікавымі прарывамі — да таго. Пакаленне У. Арлова досыць сур’ёзна і адважна абвясціла пра сябе і многае паспела ўжо спраўдзіць.\nЧас адкрывае неверагодныя магчымасці. Нечаканыя свабоды. Неймаверныя спакусы. Мажлівасць не толькі ісці за сітуацыяй, але і фарміраваць яе. Можна выявіць сваё «Я» ў якіх сабе хочаш іпастасях. Якія заўгодна ролі і антыролі, якія заўгодна вандроўкі — у знешнім свеце і ў глыбінях самасвядомасці. Ідэя маналітнага субстанцыяльнага «Я», дэперсаналізаванага «Я» і канкрэтнага, у гістарычным часе і пэўнай рэчаіснасці — гэтага самага «Я».\nШматлікія карціны і вобразы персаналізаванага «Мы». Шматлікія вобразы і карціны «Я». З’яўляюцца «Там, за дзвярыма» і «Фаўна сноў». Выходзяць у свет кніга «Рэквіем для бензапілы», дзе, дарэчы, ёсць і аднайменнае апавяданне, і «Сібірская аповесць», і «Краявід з ментолавым пахам». Друкуюцца шматлікія эсэ паводле вандровак: Англія, Нямеччына, ЗША, Беларусь...\nНе атаясамліваю герояў і аўтара, аднак, якая б ні была дыстанцыя, ёсць пазіцыя, ракурс бачання. I ў гэтым ракурсе — герой. На фоне, у экстэр’ерах і інтэр’ерах, у часе і прасторы. З тым гранічным адкідваннем усіх недамоўленасцей, вуаляў, эўфемізмаў, з нечаканай грубаватасцю і зрываннем усіх заслон.\nГэта агульны павеў. Калі не забаронена, значыць, дазволена. I чаму б не пагарэзаваць? Памятаю, у «Крыніцы» практыкавалі вёрстку допісаў пра чарговую гераіню альбо героя — падвёрсткай, падвальчыкам. I якія толькі тэксты ні даводзіласі сустракаць над сваімі радкамі! Шчыра радавалася новай вёрстцы, хаця ў ёй ёсць свае выдаткі, — але ж затое дыстанцыяванасць тых, хто піша пра пэўную асобу, і напісанага гэтай асобай. Няма «падвярстанага крытыка» — і гэта справядліва, бо чалавек часам піша не толькі пра аўтара, а і пра час, свядомасныя арыенціры, вызначальныя сутнасці... I ўвогуле — дыстанцыя абумоўлівае многае...\n...Нейкія плыні свядомасці і падсвядомасці У. Арлова гэтыя рэчы пазначаюць... Што яны дадаюць у агульна-культурным еўрапейскім кантэксце? Цяжка вызначыць. Гісторыя дахрысціянскага і хрысціянскага свету бачыла ўжо ўсё: і суцэльную дазволенасць ва ўсім, і суцэльныя забароны... I тое, і другое мела зусім не радасную афарбоўку... Асабіста ж я, хутчэй за ўсё, проста апусціла б у гаворцы гэтыя творы, калі б не адзін выпадак.\nУ аўтобусе, што доўга ехаў па еўрапейскіх магістралях, на мяжы тысячагоддзя ішлі размовы пра рознае, у тым ліку беларускую літаратуру. Я згадала — з павагай і радасным імпэтам — прозвішча сённяшняга юбіляра. Адзін з суразмоўцаў — малады чалавек з фундаментальнай еўрапейскаю адукацыяй (толькі што скончыў курс навук у адной з самых паважаных навучальных устаноў Еўропы), з тых, што нарадзіліся, як пісаў некалі нам у рэдакцыю «Нёмана» адзін карэспандэнт, «у далёкім 1975 годзе», нешта прамармытаў. «Рэквіем для бензапілы»? Не ведаю, ці ён выпадкова пачаў знаёмства з пісьменнікам з гэтай кнігі, ці нехта вырашыў так прадставіць яму У. Арлова, аднак... Я з місіянерскім (усё ж!) хваляваннем даводзіла, прыводзіла, цытавала... Хачу спадзявацца, што не дарэмна... Тым больш што ў аўтобусе ехаў чалавек, які меў вялікі ўплыў на гэтага ў пэўным сэнсе неафіта, творы Уладзіміра Арлова ведаў не з чужых слоў...\nА я задумалася...\n...Нейкія павароты ў творчасці час ад часу непазбежныя. Інакш не бывае. Асабіста я не здзівілася б гісторыка-філасофскаму, накшталт пісьма Томаса Мана, раману У. Арлова. Але займеўшы вядомасць і, мабыць, адчуваючы асабістую адказнасць за нашыя мінулае і будучыню, пісьменнік стварыў шэраг гістарычных эсэ — «Таямніцы Полацкай гісторыі», шмат у чым выкарыстоўваючы знойдзеныя для гэтай кнігі матэрыялы, стварыў кнігу гістарычных апавяданняў «Адкуль наш род?» і — сумесна з навукоўцам Генадзем Сагановічам — кнігу «Дзесяць вякоў беларускай гісторыі».\nТут быў і культурны, высокі прыцэл. Асветніцтва — яно ў нас патрэбнае, як нідзе, у нашай культурнай і грамадзянскай сітуацыі. Тут меўся, мабыць, і больш практычны момант. Ну, дзе ты знойдзеш спонсараў на інтэлектуальны, філасофскі раман, хай сабе нават геніяльны? А вось «Падзеі. Даты. Ілюстрацыі» — зусім іншая рэч. Тым больш калі гэта не нудотная «сухотка» — пералік, а вобразна, белетрызавана падсвечаныя празаікам і гісторыкам У. Арловым гістарычныя сюжэты...\nКнігі, дзякуючы фінансавай падтрымцы, выдадзены шыкоўна і з густам. Попыт на іх вялікі. Сам аўтар не шкадуе ні сіл, ні часу на выступленні, вандроўкі — дзеля асветніцкіх мэт.\nАсветніцтва, культурны, паэтычны, літаратурны кшталт — у традыцыі ўсёй сям’і Арловых, з той няпростай, мабыць, жыццёва-сюжэтнай лініяй, якая пазначае звычайна шлюбныя саюзы самадастатковых творчых асоб, у дадзеным выпадку: вядомай паэтэсы і журналісткі Валянціны Аксак і пісьменніка Уладзіміра Арлова.\n...А вяртаючыся да гаворкі пра тыя кнігі па гісторыі Беларусі, можна дадаць, што ў іх колькі прыхільнікаў, столькі і ворагаў. Асобнікі выданняў набываюць і тыя, і другія. Мабыць, паводле гамбургскага рахунку, у сур’ёзных даследчыкаў ёсць і пярэчанні, і нязгода.\nЯ не гісторык, таму нешта мне здаецца, чыста суб’ектыўна, больш доказным, нешта — менш. Але ўсё — чытаецца!\nГалоўнае, што беларус Уладзімір Арлоў выйшаў на Рандэву з Гісторыяй і Сучаснасцю ва ўзбраенні таленту, ведаў, інтэлекту. Не спрачаючыся з Часам і не аспрэчваючы яго — занятак марны, — а спрабуючы спасцігнуць розныя бакі Быцця. У фактах і паміж імі, у падзеях і ў тых высновах, што ўзнікаюць неабвержна і мройна мігцяць недзе на даляглядах...\nЁн розны, і розны ў яго чытач... Адно бясспрэчна: сённяшняя літаратурная і культурная рэальнасць нашай Бацькаўшчыны не ўяўляецца без постаці Уладзіміра Арлова.\nРэдакцыя “Новага Часу” шчыра віншуе Уладзіміра Арлова і зычыць новых творчых поспехаў


Як абыйсьці блякаваньне вэб-сайтаў?\n19 чэрвень 2015, 11:08\nГісторыя з блякаваньнем сайта kyky.org выклікала цікавасьць да мэтадаў пераадоленьня гэтай забароны. Адмыслоўцы лічаць, што блякаваньне разьлічанае пераважна на людзей, якія недастаткова дасьведчаныя, каб яго абысьці.\nКаб заблякаваць той ці іншы інтэрнэт-рэсурс, адпаведным чынам канфігуруецца фаервол — праграмнае забесьпячэньне, якое прапускае або блякуе дадзеныя, якія перадаюцца праз кампутарныя сеткі.\nДа прыкладу, ёсьць нейкая гіпатэтычная краіна і ёсьць пэўная колькасьць інтэрнэт-правайдэраў, якія гэтую краіну абслугоўваюць. Улады могуць загадаць правайдэрам заблякаваць адрасы «непажаданых сайтаў». І калі набраць такі адрас у браўзэры, на тыя сайты ня трапіш.\nПаводле адмыслоўцаў, блякаваньне разьлічанае пераважна на людзей, якія недастаткова дасьведчаныя, каб яго абысьці.\nУ дадзеным выпадку знаўцы раяць розныя спосабы выйсьця з сытуацыі. Найперш, можна выкарыстаць гэтак званыя проксі-сэрвэры, якія адкрыюць забароненыя сайты. Можна зьвярнуцца да ананімайзэраў, якія «схаваюць» сайты ад інтэрнэт-правайдэра так, што той ня зможа іх заблякаваць. Дзеля гэтага трэба элемэнтарна задаць у Google пошук «web anonymizer tools» або «web proxies» і «ўсплывуць» самыя розныя інструмэнты для абыходу афіцыйных фільтраў.\nНекаторыя зь іх вельмі простыя для ўжытку, маюць нескладаны інтэрфэйс і проста пераадрасуюць на неабходны сайт. Ёсьць больш складаныя, якія трэба дадаткова сканфігураваць. Але ўсе яны дапамогуць абысьці фаервол.\nЧаста можна пачуць, што забаронены сайт даступны як «люстэрка» — што гэта значыць?\nЛюстэркавы сайт — гэта сайт, які ўтрымлівае тую самую інфармацыю, што і арыгінальны. У шмат якіх выпадках люстэркавыя сайты ўжываюцца для большай эфэктыўнасьці — калі арыгінальны сайт наведвае шмат чытачоў, і ён становіцца перагружаны. Часам люстэркавы сайт мае той самы адрас, і нават цяжка здагадацца, што гэта не арыгінал. Але здараецца, што люстэрка мае іншы адрас — калі ёсьць падазрэньне, што арыгінальны сайт можа быць заблякаваны.\nБывае і так, што аўтары сайта выстаўляюць у інтэрнэце люстэрка, калі даведваюцца, што арыгінальны сайт быў у нейкай краіне заблякаваны. Найчасьцей гэта практыкуецца ў выпадку з палітычнымі арганізацыямі, якія зацікаўленыя ў пашырэньні сваёй інфармацыі. Калі ёсьць зьвесткі, што адрас вашага сайту зь нейкай прычыны заблякаваны, можна ў любым месцы разьмясьціць люстэркавы сайт, каб абыйсьці блякаваньне.


У РПЦ папрасілі прабачэньня за сьвятара, які сказаў, што баптысты «перашкаджалі перамозе»\n11 травень 2017, 19:15\nСтарэйшы сьвятар Сургуцкага благачыньня Ханты-Мансійскай япархіі РПЦ, протаярэй Антоні Ісакаў прынёс прабачэньні прадстаўнікам баптысцкай царквы за выказваньні свайго падначаленага.\n9 траўня ў вёсцы Угут на мітынгу ў гонар Дня перамогі мясцовы сьвятар Аляксей Якімаў заявіў, што «на Русі разьвялося занадта шмат іншых вераў», пасьлядоўнікі якіх «перашкаджалі перамозе расейскага народу ў Вялікай айчыннай вайне». У ліку такіх веравызнаньняў Якімаў назваў пяцідзясятнікаў, баптыстаў і егавістаў.\nАдразу пасьля мітынгу да пастара мясцовай баптысцкай абшчыны Дзьмітрыя Маньнікава прыйшоў участковы паліцыянт, які адвёў яго ў пастарунак для дачы тлумачэньняў. Паводле Маньнікава, яму было сказана, што яго «вера забароненая». Пасьля некалькіх званкоў паліцыянт прызнаў, што памыліўся, пераблытаўшы баптыстаў зь егавістамі (дзейнасьць Сьведкаў Яговы была забароненая ў Расеі ў канцы красавіка).\nПаводле адваката Канстанціна Андрэева, які спэцыялізуецца на абароне прадстаўнікоў расейскіх рэлігійных меншасьцяў, ён падрыхтаваў заяву ў пракуратуру і МУС з патрабаваньнем узбудзіць супраць Аляксея Якімава крымінальную справу паводле артыкулу 282 КК РФ «Дзеяньні, накіраваныя на ўзбуджэньне нянавісьці альбо варожасьці, а таксама на прыніжэньне годнасьці чалавека або групы асоб па прыкметах адносіны да рэлігіі асобай з выкарыстаньнем свайго службовага становішча».\nЯк паведаміў Радыё Свабода Канстанцін Андрэеў, кіраўніцтва РПЦ паабяцала прыцягнуць Аляксея Якімава «да службовай адказнасьці».\nПасьля прыняцьця Дзяржаўнай думай Расеі «законаў Яравой» паводле артыкулу «Незаконная місіянэрская дзейнасьць» былі аштрафаваныя каля 10 чалавек. У баптысцкай абшчыны ў вёсцы Угут, як распавёў Радыё Свабода Дзьмітры Маньнікаў, быў аформлены расейскімі ўладамі дазвол на місіянэрскую дзейнасьць. Прадстаўнікі абшчыны ажыцьцяўляюць яе ў асноўным сярод хантаў, карэннага сыбірскага народу, які жыве на берагах рэк у Ханты-Мансійскай і Ямала-Ненецкай аўтаномных акругах.


Галоўная ➠ Столі ➠ Рэкамендацыі па працы з водаэмульсійнай фарбай\nАпублікавана 11.11.2005 16:56\nВодаэмульсійныя фарбы з'яўляюцца самымі недарагімі з лінейкі будаўнічых фарбаў на вадзе: больш дарагімі іх аналагамі з'яўляюцца акрылавыя і латексные матэрыялы.\nАднак, нягледзячы на таннасць, яны здольныя досыць якасна дэкараваць паверхні столі, сцен, адхонаў: вельмі часта водаэмульсійныя фарбы наносяць па-над шпалер пад афарбоўку.\nПры працы з водаэмульсійнымі фарбамі варта мець на ўвазе некаторыя рэкамендацыі:\n1. Набыццё. Дадзены покрасочный матэрыял уяўляе сабой падвешаныя ў вадзе таніраванае фракцыі: пасля нанясення дысперсіі на декорируемое падстава вада выпараецца, а якія фарбуюць часціцы застаюцца на паверхні. З-за таго, што асновай водаэмульсійнай фарбы з'яўляецца вада, яе нельга захоўваць пры мінусовых тэмпературах: занадта высокія тэмпературы, больш за +30 градусаў, таксама не падыходзяць, так як гэта прыводзіць да перасыхання матэрыялу. Таму набываць такую фарбу лепш за ўсё ў спецыялізаваных будаўнічых крамах, з нармальнымі ўмовамі захоўвання. Таксама варта арыентавацца на правераных вытворцаў: самай недарагі ў гэтым дачыненні з'яўляецца лінейка водаэмульсійных фарбаў «Снежка».\n2. Падрыхтоўка да працы. Непасрэдна перад нанясеннем вядро з фарбай неабходна акуратна адкрыць: для гэтага пад вечкам маюцца спецыяльныя патаемныя пазы. Адкрываючы вечка, варта пазбягаць рэзкіх рухаў, так як часам на ёй маецца высмаглы пласт матэрыялу, які пры рэзкім рыўку абсыпаецца ў выглядзе сухіх часціц у фарбу, і потым іх прыйдзецца доўга і нудна вылоўліваць. Адкрыўшы вечка, варта даць ацэнку стану матэрыялу: калі ён мае раўнамерны візуальны выгляд і свежы, не затхлы пах, значыць перад намі фарба ў выдатным стане. Калі ж назіраецца адслаенне верхняй, больш празрыстай фарбы, ад ніжняга шчыльнага пласта, значыць дадзеная фарба не вельмі свежая: яе трэба будзе добранька змяшаць, да атрымання раўнамернай вадкасці. Наяўнасць затхлага, непрыемнага паху і якія плаваюць нерастваральных часціц сведчыць пра сумніўным якасці матэрыялу або аб парушэнні рэжыму захоўвання: такі матэрыял не гарантуе добры выгляд і працяглую службу пасля нанясення на паверхню столі або сцены. Калі не атрымацца яго абмяняць, то ў лепшым выпадку такая фарба можа быць используема на неасноўных участках – у калідоры, каморы ці на дачы.\n3. Развядзенне. Як правіла, водаэмульсійная фарба наносіцца ў 2-3 пласта, і першы з іх у любым выпадку разводзіцца вадой. Звычайна на вёдрах паказваецца працэнт дадаванага вады, аднак практыка паказвае, што лепш у дадзеным выпадку арыентавацца на асабістыя адчуванні, так як недарагія фарбы першапачаткова могуць мець розную гушчыню. Прыдатнай сумессю для першага пласта з'яўляецца раствор, які нагадвае вадкую смятану: таму, паволі дадаючы ваду і размешваючы фарбу, варта мець дадзены арыенцір. Наступныя пласты звычайна наносяцца неразведенной фарбай, аднак, калі яна вельмі густая, ваду ўсё ж варта дадаць.\n4. Захоўванне. Захоўваць рэшткі фарбы варта ў шчыльна закрытай тары, у абароненым ад святла, прахалодным месцы. Практыка паказвае, што больш года падобныя фарбы не захоўваюцца, таму па заканчэнні пазначанага тэрміну яе варта без шкадавання выкінуць.\nПадрыхтоўка паверхні столі да аздобных прац\nЛазерны далямер-рулетка што яшчэ трэба для ўстаноўкі столі з пластыкавых панэляў\nРассоўныя міжпакаёвыя дзверы bosca arredi light


Вытворца, пастаўшчык, экспарцёр гідраўлічных грузавых ліфтаў у Кітаі - DFHOIST\nМайстэрня Грузавы ліфт\nКолькасць паверхаў: 1-5\nУмяшчальнасць: 500-8000 кг\nВышыня вертыкальнай хады: 4,5-16м\nГідраўлічная пад'ёмная платформа тыпу накіроўвалых ланцугоў падыходзіць для прамысловага месца, дзе нельга выкапаць катлаван і пад'ёмную трубу, а падлогавы праём невялікі. Ён не мае патрэбы ў верхняй машыннай пакоі, таму можна ўсталяваць яго ў памяшканні і на вуліцы. Прадукцыя мае адну калонку, двухкалонную, чатыры калоны і іншыя тыпы, у асноўным выкарыстоўваецца ў рэстаранах, гасцініцах, буйных супермаркетах, на другім паверсе, на трэціх паверхах прамысловых прадпрыемстваў, складах і іншых выпадках перадачы тавараў паміж паверхамі. Гэта ідэальнае гідраўлічнае пад'ёмнае абсталяванне з бесперабойнай працай і простай эксплуатацыяй.\nУ выпадку адключэння харчавання можна выкарыстоўваць ручное аварыйнае падзенне, якое з'яўляецца бяспечным, зручным, хуткім і практычным.\nГлыбіня ямы звычайна складае 15 см-30 см, вышыня верху не абмежаваная, яе можна наладзіць у залежнасці ад асяроддзя сайта;\nПадыходзіць для 2-3 сталёвай канструкцыі або будынка бетоннага завода, як знутры, так і звонку;\nНалада сігналізацыі перад падзеннем на зямлю можа забяспечыць бяспеку аператара;\nПрылада абароны ад разрыву ланцуга або дроту;\nПрылада абароны гідраўлічнай сістэмы ў выпадку страты ціску;\nПерапускны клапан: пры руху ўверх можа прадухіліць занадта высокі ціск у сістэме;\nКлапан разрыву трубаправода: Калі разрыў трубаправода гідраўлічнай сістэмы прыводзіць да таго, што ліфт сыходзіць з-пад кантролю, алейны контур можа быць аўтаматычна адключаны, каб спыніць падзенне;\nАбарона ад тэмпературы алею ў паліўным баку: Калі тэмпература алею перавышае стандартную, прылада абароны ад тэмпературы алею падасць сігнал і прыпыніць выкарыстанне ліфта. Падымаць ліфт можна толькі пасля паніжэння тэмпературы масла.\nНізкае энергаспажыванне: сыходны механізм гідраўлічнай пад'ёмнай платформы кіруецца ўласным вагой і з'яўляецца больш эфектыўным для выкарыстання энергіі.\nПамер платформы (індывідуальны)\nВертыкальны ход (індывідуальны)\nSJD1-16 1000 3 * 2,5м 4,5 ~ 16м


Пракуратура адмовілася праверыць парушэньне правоў Аўтуховіча\n28 кастрычнік 2013, 13:07\nПасьля адчайнай акцыі пратэсту палітвязьня Мікалая Аўтуховіча, калі ён парэзаў сабе жывот, пратэстуючы супраць чарговага пакараньня з боку адміністрацыі турмы, два вэтэраны вайны ў Аўганістане зьвярнуліся да генэральнага пракурора Беларусі Аляксандра Канюка. Яны прасілі галоўны наглядны орган краіны праверыць дзеяньні адміністрацыі Гарадзенскай турмы № 1 у адносінах да вязьня Аўтуховіча.\n«Мікалай Аўтуховіч — вэтэран вайны ў Аўганістане, і мы з Аляксандрам Камароўскім, якія таксама служылі там, зьвярнуліся да яшчэ аднаго ўдзельніка вайны ў Аўганістане — генэральнага пракурора Беларусі Аляксандра Канюка. Мы прасілі яго разабрацца ў сытуацыі зь ціскам на Аўтуховіча, узяць праверку пад свой асабісты кантроль. Але з гэтага нічога ня выйшла», — паведаміў Свабодзе адзін з заяўнікаў Алег Воўчак.\nЗварот 10 дзён трымалі ў Генэральнай пракуратуры, яшчэ 10 дзён — у пракуратуры Гарадзенскай вобласьці, а потым пераслалі ў орган, на які фактычна і была напісаная скарга і які ня мае наглядных паўнамоцтваў — Дэпартамэнт выкананьня пакараньняў. Адтуль нарэшце прыйшоў адказ, які зусім не задаволіў Воўчака і Камароўскага.\n«Праверка была неаб’ектыўная, павярхоўная.Чаму Аўтуховіч парэзаў сабе жывот, яны так і не адказалі. Што ж, будзем зноў пісаць скаргу генэральнаму пракурору Канюку, бо з гэтага адказу нічога ня ясна, сутнасьці не патлумачылі. Аўтуховіч хворы, у яго праблемы са страўнікам, няма зубоў, няма чым есьці, яму трэба выклікаць кансыліюм лекараў і перавесьці на мякчэйшае адбываньне пакараньня», — заявіў Воўчак.\nУ турме Аўтуховічу застаецца адбыць яшчэ каля паўгода. Воўчак трывожыцца, што палітвязьню могуць «дабавіць» тэрмін за «злосныя парушэньні» рэжыму, як было, напрыклад, са Зьмітром Дашкевічам. Але з адказу Дэпартамэнту выкананьня пакараньняў вынікае, што такую справу на Аўтуховіча пакуль не завялі. Гэта, паводле спадара Воўчака, адзіны пазытыў у тым адказе.\nАпрача гэтага, у адказе гаворыцца , што «накладзенае на Аўтуховіча спагнаньне правамернае і падстаў для яго адмены няма». Дэпартамэнт выкананьня пакараньняў таксама заявіў, што ў Аўтуховіча няма захворваньняў, якія перашкаджаюць знаходжаньню ў турме, таму няма патрэбы замяняць пакараньне на мякчэйшае.\nПалітвязень Мікола Аўтуховіч траўмаваў сябе (парэзаў лязом жывот) на знак пратэсту супраць незаконнага пакараньня: 4 верасьня яму паведамілі, што турэмны кантралёр 27 жніўня ў дачыненьні да яго склаў рапарт за парушэньне правілаў унутранага распарадку папраўчай установы. Аўтуховіч не пагадзіўся з рапартам і падаў скаргу.\nДва гады запар Мікалаю Аўтуховічу выносяць неабгрунтаваныя спагнаньні менавіта ў той момант, калі яму павінны пагасіць усе ранейшыя пакараньні.\nМікалай Аўтуховіч асуджаны на 5 гадоў зьняволеньня за захоўваньне некалькіх патронаў. Прадпрымальнік з Ваўкавыску заявіў у судзе, што яго перасьледуюць за змаганьне зь мясцовай уладай, якую ён абвінаваціў у карупцыі.