Kutubxona - Nortoʻxta Qilich. Oshiqdara tutqunlari (hikoya) / Kiril\nSiz shu sahifadasiz: Nortoʻxta Qilich. Oshiqdara tutqunlari (hikoya) / Kiril\nАсар номи Ошиқдара тутқунлари (ҳикоя)\nОшиқдара тутқунлари (ҳикоя)\nУйқуси бузилди. Кўзларини очмади, лекин негадир бемаҳалда уйғонганига таажжубланди... Шу аснода аллақандай англаб бўлмас товушлар қулоғига чалина бошлади, кимлардир уввос солиб йиғлаётгандекми-эй, кимлардир қаҳқаҳа уриб кулаётгандегу, тағин кимлардир тинмай балабону сурнай чалаётгандекми-эй!..\nКўзларини очмай, баттар таажжубланди.\n... қизиқ, туш кўраяпманми-ё? Уйғоқ ҳолда-я!.. Чарчаганим учун бўлса керак.\nЧиндан ҳам жуда чарчаган, — аввал самолётда, кейин автобусда, ундан сўнг таксида узоқ йўл босди, уйдан тонг-саҳарда чиқиб, базўр хуфтон чоғи манзилга ҳориб-толиб етиб келган эди, — беҳуда айтишмаган ахир, йўл азоби — гўр азоби, деб.\nМанзилга етиб келиб, шинамгина хонага ўрнашганидан сўнг, осмону фалакдан бирдан ер комига тушиб қолгандек ҳис этган эди ўзини. Аввал самолётда учганию, сўнгра уловларда йўл босгани учун эмас, йўқ, аеропортдан то ушбу маконга қадам қўйганигача адирлар, қирлар, тоғлар оралаган йўл нуқул пастликка қараб эсгани боис шундай туюлган эди... Кейин, уйдан олиб чиққан егуликларидан енгил-элпи тамадди қилиб, уйқуга ётган ва оппоқ чойшаблардан оҳор ҳиди бурқиётгани эсида, орадан ҳаял ўтмай, донг қотиб ухлаб қолган эди.\nМана, энди... Ҳамон ажабтовур товушлар олислардан элас-элас қулоғига эшитилгандек бўлаяпти.\n... ё далада одамлар телевизор томоша қилишаяптимикан? Йўқ, ҳозир томоша пайти эмас, аллақачон тун яримдан оққан ёки ҳадемай тонг отиб қолса керак.\nҲаловатини қизғаниб соатга қарамади. Ёнбошига ўгирилиб, оппоқ чойшабли адёлни бошига тортди.\nАммо, ҳануз ўша-ўша кимлардир уввос солиб йиғлаётгандекмией, кимлардир қаҳқаҳа уриб қулаётгандегу, тағин кимлардир тинмай балабону сурнай чалаётгандек эди.\n... ажаб, роппа-роса бир кечаю бир кундуз мириқиб ухлагандекман-а! Ниманинг шарофати экан бу?\nТўшагидан турди. Керишди. Енгил кийинди. Ойнабанд эшик қия очиқ эди, чоргоҳ пешайвонга чиқди. Ва беадад бир ҳайратдан тек қотди, чиндан ҳам ер комига тушиб қолгандек туюлганича бор экан, — гирд теваракни баланд тоғ қоялари ҳалқадек ўраб олган, — истироҳатгоҳ кўркам дара қўйнида жойлашган эди. Қояларга туташиб кетган дара ёнбағирларини ям-яшил майсалар қоплаган, сийрак жийда баргли дарахтлар эса соябонларгами ёхуд тобора юқорилаб бораёттан алланималаргадир менгзаб кўринди кўзга. Ясси қияликларда оппоқ тоғ эчкилари дарахтлар оралаб ўтлаб юрибди. Кунчиқар томондаги тикка ўрлаган йўл бўйида катта бир кўл қуёш нурида тиллаланиб жимирламоқда. Аммо, қизиқ, нечундир кўл сирли-синоатли туюлади. Унинг атрофинн минг кокилли мажнунтоллар, сершох-сербутоқ оққайинлар, кўм-кўк арчалар қуршаган. Ёмғир ҳидига тўйинган, намхуш ҳаво эса шу қадар майин, шу қадар мусаффоки, нафас олгани сайин одамнинг баҳри дили яйрайди.\nКўкрагини кериб, тўйиб-тўйиб нафас оларкан, қишлоғининг турфа куйинди исларга қоришган ачимсиқ ҳавосини эслаб, ўйчан бош ирғади. Кейин, пешайвон панжарасидан маҳкам ушлаб, пастга энгашди, дабдурустдан боши айланганини сезиб, қоматини тиклади.\nТонгда ёмғир савалаган шекили, пастда бино рўпарасидаги намчил ғишпарчин йўлкада, — одамлар эринчоқлик билан кезиб, нонушта пайтини кутишмоқда. Уларга синчков назар ташлаб, негадир кўнглини ғашликками, ўкинчгами мойил бир нималардир чулғаётганини ҳис этди.\n... ёпирай, ҳалитдан-а? Кезиб ўрганлгаганлигимдан бўлса керак. Албатта-да!..\nЙўлкадан қуйироқдаги оллчазорга туташ кенг майдончада кўкраклари лорсиллаган аёллар, хипча бел жувонлар ирғишлашиб, бадан тарбия қилишаяпти.\nИстироҳатгоҳ ғаройиб бир сокинлик оғушида. Ушбу сокинлик эса гўё кишини эркалаб аллалаёттандек.\n... дунёда жаннатсифат жойлар ҳам бор экан-да!..\nОром курсига ясланиб, дунёнинг боқийлигию умрнинг ўткинчнлиги тўғрисида надомат билан ўй сурган кўйи, оппоқ булутлар орасида оқариб кўринаётган қорли қояларга хомуш тикилиб қолди.\nБир маҳал, қўшни айвонга сарғиш сочлари елкасида мавжланган, ўттиз ёшлардаги дуркунгина бир жувон чиқди. Дорга оппоқ бир матони осди. Момиқ халати тугмалари ўтказилмаган экан.\nЖувоннинг шафақранг баданига нигоҳи тушар-тушмас, изза чекиб, илкис юзини четга ўгирди. Ором курси ғижирлаб кетди.\nЖувон сергак тортиб, ўртадаги пастак панжара тўсиққа яқинлашди:\n— Салом, йигит, — деди.\n— Салом, — деди йигит.\nЖувон бирин-бирин халати тугмаларини ўтказаркан:\n— Кеча келдингизми? — деб сўради.\n— Ҳа, кеча кечқурун келдим.\nДабдуруст кўзлари ажабтовур чақнаб, жувон:\n— Яхши, — деди. Овози товланиб кетди. — Менинг келганимга уч кун бўлди.\nТунда қулоғига чалинган ғалати товушлар ёдига тушиб:\n— Кечирасиз, уйқунгизда безовта бўлмадингизми? — деди йигит. Жувон кулимсиради. Индамади. Лекин унинг кулимсираши бир қадар сирлидек эди.\n... бу дуркун жувон — Дуркунхоним ниманидир билади. Билади. Жўрттага айтмаяпти.\n— Боёнларга ўхшаб ялпайиб ўтирибсиз, — деди Дуркунхоним, янаям навозишли жилмайиб. — Нима, нонушта қилгани бормайсизми ёки сизга опкелишадими?\n— Йўқ... Борамиз, — деди йигит.\nАйни кезда истироҳатгоҳ радиоси занг чалиб, нонуштага чорламоқда эди.\nНонуштадан сўнг, Йигит кеча келган ўттиз чоғли одамга қўшилиб, биринчи қаватдаги кенгроқ бир хонага кирди. Олдииги қаторга ўтиб, юмшоқ ўриндиққа ўтирди.\nКатта дўхтирни кута бошладилар.\nКаттакон кўп куттирмади. Миқти гавдали, қирқ ёшлардаги йигит экан. Ўзини таништиргач, истироҳатгоҳнинг жорий тартиб-қоидалари ҳақида гапирди. Бирюла минг киши дам олиб даволанишини айтди. Ҳар ун беш дақиқада истироҳатгоҳдан шаҳарга махсус автобус қатнаб туришини маълум қилди, роса истироҳатгоҳни мақтаб:\n— Гапларимга ишонаверинглар, яқин атроф-теваракда бунақаси йўқ, — деди. — Ҳавоси ниҳоятда соф, ниҳоятда шифобахш. Санаториямиз асосан юрак ва асаб касалликларини, такрор айтаман, айниқса асаб касалликларини даволашга ихтисослашган. Таъкидлашим керакки, табиий муҳитимизнинг ўзи ҳам шуни тақозо қилади, деб очиқ деразалар томон ишора қилди у. — Ана кўриб турганларингиздек, санаториямиз Ошиқ-Маъшуқ тоғлари билан қуршалган...\n... э, оти жуда қизиқ экан: Ошиқ-Маъшуқ! Албатта бирор қизиқарли ривояти ҳам бўлса керак:\n— ... Устимизда тўхтовсиз айланиб турган салқин шифобахш тоғ ҳавоси шаҳардан узлуксиз ёпирилиб келаётган заҳарли исларни мутлақо яқин йўлатмайди. Демак, қадимги шарқ мақоли билан айтадиган бўлсак, тоза ҳаво — танга даво. Бу ерда ўзингизни бир ой бахтиёр ҳисоблашингиз мумкин. Хўш, энди бизга саволлар борми?\nАна шунда Йигит тунги ғаройиб товушлар тўғрисида сўрашни ўйлади. Аммо, иккиланди: мабодо тушида ё хаёлида... Йўқ, аниқ-тиниқ эшитган эди. Мана шу тобда ҳам нозик бир сас қулоқлари остида титраётгандек... Ёки, у ёқда ачимсиқ ислар, турли ташвишу ҳавотирлар исканжасида зўриққан асаблари бу ёқда мусаффо ҳаводан шишиниб, энди нағма кўрсатаяптимикан-а? Йўғ-э, анов Дуркунхонимнинг ҳалигидай ишшайгани ҳам бежиз эмасдир ахир. Ҳа, шубҳасиз бу ерда нимадир бор... нимадир бўлиши керак.\nТезроқ соатнинг уч бўлишини кутаяпти — руҳий таъсир воситасида даволовчи дўхтир ҳузурига бориши керак. Вақт эса имиллаб ўтмоқда. Зерикаётганини ҳис этиб, оғир энтикди. Кейин, бекорчи бекор ўйлайди, деганларидек, четдан бегона назар билан ўзига разм солди: ана, шам «пайпоғ»у шам «белбоғ»дан сўнг тўшакда ўраниб ётибди. Пешонасн ҳамда кўз остларида сийрак тер резалари йилтирайди. Кўринишидан дам олиб даволанаётган бахтиёр одамга асло ўхшамайди, худди бандининг ўзи ҳоргин, хомуш.\n... нега, нима учун шундай? Кўнгилда на бир севинч ва бир ҳаяжон.\nНазарида, икки-уч кундан бери эмас, аллазамонлардан буён ушбу дарага тушиб қолгандегу, энди ҳеч чиқиб кетолмаётгандек эди.\nАввал-бошданоқ хушлар-хушламас йўлга отланаётиб, ҳардам хаёл бир ҳолатга тушган, лекнн аллақачон йўлланма ҳамда самолётга патта олиб қўйгани боис, — гўё уйдан узоқда турмуш ташвишларидан халос бўладигандек, жаннат сифат жойларда роса яйраб ҳордиқ чиқарадигандек, — қани, бораверайликчи, деб келаверган эди.\nАммо, асли ўшанда кўнгли сезган экан: мана, рўзғор ташвишларидан қутулиш қаёқда! Ўзи бу ердаю, ёду хаёли оиласида. Озиб-ёзиб шаҳарга тушиб қолса, гоҳ хотинига, гоҳ болаларига нелар харид қиларини билолмай, боши қотади. Хали ота-она, оға-инилар ҳам бор. Қўл эса қисқа. Қашшоқлик қурсин-а, қашшоқлнк!.. Ўлганни тепган, деганларидек, истироҳатгоҳдаги галатию гаройиб даҳмазалар айни дард устига чипқон бўлаянти: на кунида ҳаловат бор, на тунида — алламаҳалда уйғониб кетади: қулоқлари остида қандайдир айқаш-уйқаш товушлар элас-элас эшитилган кўйи, ёмғир севалаётган қорамтир осмонга хаёлчан тикилиб ётади, тонг бўзарарга яқин ухлаб қолади, кейин эрталаб ажаб уйқудан тетик туради. Лекин... айвонга чиқмоққа юраги безиллайди-ю, барибир чиқади. Орадан ҳаял замон ўтиб-ўтмай, Дуркунхоним ишшайиб пайдо бўлади-да, оч ғунажинчадек мўлтирайверади... Тепа қаватдаги сарисоч Гулойим эса, ёпирай, худди ошиғу беқарор бўлган ўн тўрт ёшли бўйсара қиз каби дам қизил гул ташлайди, дам сариқ гул!.. Баттар бўл-э!.. Рўпарадаги хонада яшаётган дўндиқчага ногоҳ дуч келиб қолса, ўзини қайга урарини билолмай қолади. У эса маъюс табассумдан юзлари яшнаб, шартта қўлтиғидан оладию, тошбағирликда айблай кетади. Ошхонага-ку ноилож боради. Бордими, тамом — пойтахтлик оппоқбилак Африка қаҳвасию фарангги конягини бот-бот мақтаб, меҳмонликка таклиф қилгани қилган. Худонинг берган куни аҳвол шу.\n... ё тавба! Ё Парвардигор, бу ожизаларинг бу қадар беҳаё, бу қадар беқадр!.. Ахир, жаннат — аёллар пойидадир, демаганмисан?! Агар жаннатинг шу аёллар пойида бўлса... Қойил-э!.. Аёлнинг худоси иккита бири... аёқ, яна бири таёқ. Халқ тўқиган буни. Хўш, халқни нималар, кимлар бу даражага тушириб қўйди ахир?.. Асли жамият ичдан чириб битгани рост шекилли. Бўлмаса... Ёпирай, анави мункиллаган раис ҳам иккинчи хотинини, ҳам ўйнашини олиб келганмиш. Раис — халқнинг отаси-я!.. Навжувон ўйнаш бечора энди дуч келган аёққа қашиниб юрибди... Бунақа жойларга ўзи аёлларнинг асосан бадбахти келар экан чоғи. Рост-да, бахтиёр аёлларнинг истироҳатгоҳларда тентирамоққа илло хоҳиши йўқ. Шундай!..\nДарвоқе, бу манзил-маконнинг ўзида одамни ҳар кўйга солиб тентиратадиган нимадир бўлса керак. Бинобарин, Ошиқ-Маъшуқ тўғрисидаги ривоят ҳам беҳуда тўқилмаган ва руҳиятидаги ажабтовур беқарорлик ҳам бежиз эмас. Чунки уйда уйқуга ётардию, тошдек қотиб ухлаб қоларди. Сўнгги марта уйда қачон туш кўрганини ҳам аниқроқ эслаёлмади. Бу ерда эса, — давомли тушкар кўрадими-эй, алаҳсирайдими-эй, — ҳамон дурустроқ ором ололгани йўқ.\n... ий-э, соат учдан ўтаяпти-ку!..\nҚани, борсин-чи, руҳшунос дўхтирдан бирор маънили гап чиқар эҳтимол.\nЁши элликни оралаган, бақалоқ дўхтир аёл:\n— Ўтиринг, — деди совуқроқ оҳангда. — Нима учун кўзларингиз бежо?\nЙигит сўрок номани узатиб:\n— Шунчаям савол бўладими! — деди. — Юзтадан кўпроқ. Баъзилари жудаям кулгили. Чет элда бўлганмисиз? Қизиқ, беморнинг чет элда бўлган ё бўлмаганлигининг хасталикка нима алоқаси бор?\n— Бу анкетани биз эмас, Минздрав тузган, — деди дўхтир, сўроқномага синчков кўз югутираркан. — Шуни билиб қўйингки, тузумлар ўртасидаги тафовут беморнинг дунёқарашига, пировардида руҳиятига ҳам кескин таъсир қилиши мумкин.\nЙигит бир зум ўйланиб қолди, кўнглида дўхтирнинг фикрига қўшилгач:\n— Дўхтир, сиз руҳиятга ишонасизми? — деб сўради. Бақалоқ дўхтир ялт қараб:\n— Келишиб олайлик, — деди, сўроқномани четга суриб. — Мен савол бераман, сиз жавоб берасиз.\nЙигит сўроқномага ишора қилиб:\n— Ана, мен жавоб бериб қўйганман, — деди. — Кўпчилик қатори қўнғир, қизил рангларни яхши кўраман, кўк, яшил, рангларни ёқтираман, қорага тоқатим йўқ. Куннинг тонг пайти менга жудаям ёқади. Лекин, ростини айтсам, шу кунларда тонгдан ҳам, шомдан ҳам, ҳатто дунёсидан ҳам кўнглим совиб кетди. Айниқса, аёлларнинг бу қадар беқадр бўлиб қолганлигини кўриб, қийналаяпман.\n— Шошманг!.. деди дўхтир. — Психотерапияга ишонасизми?\n— Психотерапияга, психоанализга доир асарлардан анча-мунчасини ўқиганман.\nДўхтир қўрслик билан гапни бўлиб:\n— Психотерапияга ишонасизми, деб сўраяпман, — деди. — Нимани ўқиган-ўқимаганлигингиз мени қизиқтирмайди.\nЙигит кўзларини пирпиратди:\nТуйқус дўхтир хатосини англаб етган каби майинроқ оҳангда, лекин жиддият билан:\n— Хўп, менга ишонасизми? — деб сўради.\n— Сизгами?... Сиз менинг саволимга жавоб бермадингиз. Энди ўртамизда самимият бўлишига ишонолмайман.\n— Анча таъсирчан экансиз... — Дўхтир зўраки кулимсираб, сўроқномага ишора қилди. — Кўнглингизда хавотирингиз кучли эканлигини қайд этгансиз. Айтингчи, айнан нимадан хавотирдасиз?\n— Биринчи марта бунақа олис сафарга чиқишим. Бундан кейин сираям чиқмасам керак. Кутилмаган бирор фалокат...\n— Шошманг! — деди аёл, тағин гапни бўлиб. — Саволга... саволга жавоб беринг?\n... ий-э, бу дўхтирнинг ўзи давога муҳтож-ку! Бунақа феъли чарслигию бетоқатлиги билан хўппа семиргани қизиқ. Ҳойнаҳой, чолиниям қил қилворгандиро-ов!\n— Хўш, нима сизни кўпроқ хавотирлантираяпти?\n— Дўхтир, илтимос, аввал сиз менинг саволимга жавоб беринг?\nТағин дўхтир зўраки кулимсиради:\n— Нима учун руҳга ишониш-ишонмаслигим сизни бу қадар қизиқтириб қолди?\n— Биласизми дўхтир, мен бу ерда атиги бир неча кундан бери эмас, балки аллазамонлардан буён яшаб юргандекман, кейин, кечалари аллақандай товушлар қулоғимга чалиниб уйғониб кетаман-да, алламаҳалгача ўнггимда ҳам ўша товушларни элас-элас эшитаётгандек бўламан. Назаримда, Ошиқ-Маъшуқнинг безовта руҳлари бизларни...\n— Бизларни эмас, сизни! — деди дўхтир. Бир зум Йигит дўхтирга тикилиб қолди.\n... ҳм-м, демак, руҳга ишонмас экан. Сўнг, йигит паришон бош ирғаб:\n— Майли, мени таъқиб қилаётгандек, дейлик, — деди. — Тағин бир мулоҳазам бор бу ердаги аёллар енгилтаклиги Маъшуқанинг ҳалигиндай руҳи таъсиридан эмасмикан?\n— Бундай ўйлашингизга жиддийроқ асосингиз борми?\n— Ошиқ-Маъшуқ ривояти шу ерда тўқилган. Ривоят бежиз эмасдир ахир. Тўғрими?\n— Лекин сиз шуни унутмангки, бу ернинг ҳавоси саломатлик учун зарур бўлган газларга ниҳоятда бой. Бундан ташқари, нарзан дегани — полвон сув дегани эканлигиии ҳам назардан соқит қилманг-да!.. Нарзан ваннада ётганингизда ўзингизни қандай ҳис этаяпсиз?\n— Худди лиммо-лим шампан тўла ҳовузчада чўмилаётгандек маза қиламан. Вижиллайди. Илиқ-иссиқ пуффакчалар мавжланиб қитиқлайди. Кайф!..\n— Жуда тўғри! — деди. — Албатта, шифобахш ҳаво, тоғ босими, нарзан ванна — эркагу аёл шаҳватини қўзғаб юборади-да!..\n... қизиқ, ўзи руҳий усул билан даволовчи дўхтир-у, лекин руҳга ишонмас экан. Аммо, гапида жон бор. Бир зум жимликдан сўнг:\n— Мен кўпроқ Кашпировскийга ишонаман, — деди Йигит. — Чунки у ижтимоий келиб чиқишингиз билан ҳалқ, чет элда бўлган-бўлмаганлигингиз билан ҳам қизиқиб ўтирмай, муолажани бошлайвераркан. Ҳатто телевизор орқали ҳам даволай олади. Сиз бўлсангиз юздан ортиқ саволга ёзма жавоб олганингизга ҳам қаноатланмай, яна сўраб-суриштираяпсиз.\n— Агар менга ишонмасангиз, машғулотларимда қатнашишингиздан фойда йўқ, — деб, дўхтир соатига нигоҳ ташлади. Секин ўрнидан турди. — Мабодо фикрингиз ўзгарса, эртага шу пайтда келарсиз.\n— Барибир келишингиз керак.\nЗинҳор келмаслигига ишонган кўйи, индамай, хомуш чимирилиб, Йигит хонадан чиқди.\nТушликдан сўнг, Дўндиқчага чап бериб, гулзорлар оралаганча, секин дара адоғи томон юрди. Дўндиқча боя, бирга шаҳар айланиб қайтайлик, деганида, — юз амри ширин, — хушламайроқ рози бўлган эди. Ўша заҳоти таклифни рад этолмаганига энди афсусланаяпти. Начора, бирор баҳона тўқиб, узр сўрар. Ёки, шундан кейин унинг ўзи маъшуқона саъй-ҳаракатлари беҳудалигини англару, қайта суйкалмай қўяр.\nТоғ пойида паришон туриб қолди. Кейин... атрофга хаёлчан кўз югуртирди. Бир-бирига мингашиб кетган чўққиларга тикилиб, айни чоғда ўзиии табиатнинг бир бўлаги экани-ю, лекин табиатга уйғунлашиб кетолмаслигини ўйлади, йўқ, бундай шарафга ожиз бандаси муносиб эмас. Зеро, она табиат билан уйғунлашиб кетолганлар — ҳурдирлар, яъни бахтиёрдирлар. Одамзод бахтиёр бўлмоғи учун жуда кўп тўсиқларни енгиб ўтмоғи керак. Лоақал ўзлигидан ўзиб, хокисору лоқайд, беғаму бепарво... Йўқ, йўқ... табиатдан, жамиятдан нималарнидир кутиб яшаётган одам асло хокисор бўлолмайди.\nУшбу фикр кўнглидан кечаркан, Азизиддин Насафийдан ўқиган бир ҳикмати ёдига тушди. Дарвеш, сен— кичик одамсан, бутун олам — бепоён олам, сен — ҳар икки оламнинг бир заррасисан. Дарвеш! Ўзлигингни англа, ташқи ва ички оламингни тушун. Зеро, англаш — бепоён оламнинг ибтидоси ва интиҳосидир... Бундан ўзга йўл йўқдир.\nНасафийнинг ҳикмати чинлигига яна бир карра иймон келтириб, бошини кўтарди.\nНогоҳ, таажжубдан кўзлари каттариб кетди.\n... и, ана, Ошиқнинг папоғи!\nБурксимон каттакон бир тош улкан харсанг чеккасида тўнтарилиб ётарди.\n... ана, Ошиқнинг ўзиям чўзилиб ётибди. Бечора!.. Биқини билан тушган экан.\nЧиндан ҳам, бурксимон тошдан анча юқорида одам-сиёқли бир харсанг яққол кўзга кўриниб турарди.\n... Ўша тобда Ошиқ ниҳоят ўзини бахтиёр ҳис этган бўлса керак. Албатта-да! Ҳадемай руҳлари қовушиб-чирмашиб кетаридан умидвор бўлган ахир.\nХаёлидан ғалати манзаралар кечаркан, Ошиқ-Маъшуқнинг сўнгги лаҳзадаги аламли, армонли розлари қулоқларига оҳиста чалинаётгандек туюлди: модомики бу дунёсида бизга қовушиш насиб қилмас экан, кел, у дунёга бирга равона бўлайлик, Маъшуқам!.. Тану жоним билан сеникиман, Ошиғим!.. Кетдик, Маъшуқам!..\n... ана, Ошиқ тошдан тошга, чўққидан чўққига урилиб, пастга учиб бораяпти.\nБехос даҳшатга тушиб, бирдан қичқириб юборади: Маъшуқааааа!..\nВа беихтиёр орқага қайрилади.\nКейин, Маъшуқанинг жонҳоври қочиб бораётгаиини кўриб турган қўйлар, кўзгилар, ҳатто шайтон эчкилар ҳам донг қотиб, аламдан тошга қўнишади. Ошиқ... чала ўлик Ошиқ эса Маъшуқанинг ногаҳоний хиёнатига бардош беролмай инграб юборадию, кўзларидан ёш аралаш қон тома бошлайди.\nРовий ривоятича ҳамон Ошиқнинг кўзларидан ёш аралаш қон томармиш. Ана, қаранг. Кояга кўтарилолган одам тошга айланиб қолган қўй-қўзилару эчкиларни ҳам албатта кўради.\n... Чинмикан шу?.. Чин... чин бўлса керак.\nБаланддаги одамсиёқли тошга киприк қоқмай тикилиб, унинг кўздек қорайиб кўринаётган иккита катта-катта тешигидан чиндан ҳам зардобга ўхшаш аллақандай бир суюқлик томаётганиии кўрди. Ҳар бир томчи чак... чак томаётиб, қуёш нурида ялт-юлт шуълаланмоқда эди.\nНогоҳ, ингроқ товушга тасалли бергудай, айни кезда хўрсиниқни ҳам эслатадиган инжа бир сас юрагига оқиб кираётганини ҳис этди.\n... ёки чўққилар, қоялар оралаб эсаётган шабадамикан-а?\nСекин сўқмоқдан кўтарила бошлади.\nБир маҳал, қияма текисликда, қовжираган ўт-ўланлар устига адёл тўшаб, қуёшда тобланиб ётган — ёпирай! — қип-яланғоч аёлларни кўрди. Кўрдию уялиб кетди... Тағин хиёл юргач, яна бир ялангликда холос овратпўш кийган уч эркагу уч аёлга нигоҳи тушдию, тўхтаб қолди. Улар бир-бирининг баданига нимадир суриб, бир-бирларини уқаламоқда эдилар.\nШу пайтда, наридан каттакон бир эчкиемар, тилини ўйнатган кўйи, кўзларини чақчайтириб, ўрмалаб ўтаверди. Унинг тили илонники сингари қорамтир, лекнн анча узунроқ экан. Унга қараб туриб, сесканиб кетди. Ортига қайтди.\nҲамон ингроқ бир сас юрагига оқиб кираётгандек эди. Сўқмоқдан дара томон қайта ётиб, Ошиқ тоғ рупарасидаги Маъшуқ тоғига хомуш тикиларкан, Маъшуқа тўғрисида эшитганларини эслади, буни устига ёш хотин олганидан сўнг, Маъшуқа ҳув булутлар орасидан туманланиб кўринаётган қоядан ўзини пастга отган экан. Ҳали-ҳануз дара бўйлаб Маъшуқанинг оҳу фиғони бетиним-беқарор кезармиш.\n... тунлари гоҳ йигит кулгига менгзаб туюлаётган товушлар чиндан ҳам... Одамнинг ишонгиси келмайди-ю, лекин... Қизиқ!\nЁтоқхонага ҳорғин қайтаркан, тобора зерикаётганини сезди. Назарида, яйраб ҳордиқ чиқармоғи учун нимадир кам, лекин айни пайтда иималардир керагидан ҳам ортиқча эди. Айниқса, анов гули беорлардан шу қадар безорки, ҳар дақиқада қочворишга тайёр. Ажаб, агар ҳамкасабаси Анвар Охун шунақа жойларга келиб қолса, нима қилган бўларди-а?\nКўнглидан ғалати бир фикр кечди. Анвар Охунни зўравонлик билан бошлаб келиб, ўнг томондаги бўш хонага жойлаштирса-чи?...\nАнвар Охун жуда ажойиб йигит. Бировнинг ҳақига, бировларнинг хасмига кўз олайтирадиганлардан эмас. Ҳафта сайин ишхонада арзон гўшт сотилятганда, бисмиллосиз сўйилган, деб олмайди ҳатто... Аммо, фақирнинг юраги хаста.\nБир қадар ҳаяжон ҳамда хаёлчанлик билан мармар зиналардан кўтарилаётиб, юқоридан чаққон тушиб келаётган йигирма ёшлардаги чиройли бир бўтакўз қизнинг йўлини беихтиёр тўсди. Ва ҳижолатангиз қизариб:\n— Кечирасиз, — деди. — Сиз кеча келгансиз-а? Қиз сирма кўйлак-шим кийган, қадди-қомати зебо, бўта кўзлари осмон ранглигиданми янаям чақнаётгандек эди:\n— Йўқ, — деди Бўтакўз, кифт учириб. — Бугун бешинчи кун... Нима эди?\nНегадир баттар ўнгайсизланаётган эса-да:\n— Нечанчи хонада турасиз? — деб сўради йигит.\nБўтакўз кулимсисираб, тағин кифт учирди:\n— 555-чида, — деди.\n— Э... 553-чининг рўпарасидами?.. Мен 551-чидаман.\n— Билмас эканман. — Бўтакўз четланиб ўтмоққа чоғланаркан, саволчан тикилиб, яна ёқимли кулимсиради. — Мен сибирликман, — деди. — Туғма юрак қийноғи дардим бор. Шунинг учун ҳеч қачон турмушга чиқмоқчи эмасман. Йигитлар билан танишиш истагим ҳам йўқ... Марҳамат, яна саволингиз борми?\n— Ташаккур! — деди Йигит кулиб. — Кутганимдан ҳам зиёдароқ жавоб бердингиз.\nЙигит тавозе билан Бўтакўзга йўл бўшатди. ... яхши бўлди! Анвар Охунни Бўтакўз билан таништириб қўяман.\n«Время»дан сўнг, Йигит хонасига қайтди. Аччиқ чой дамлади. Шопирди. Кейин, юмшоқ курсига чўкиб, қўлига газетани олди, эринчоқлик билан варақлай бошлади.\nНохуш ўрнидан турди. Тўнғиллаб бориб, эшикни очди. Очдию, енгсиз, ёқасиз халатда кўзлари чақнаб турган Дўндиқчага нигоҳи тушиб, пешонаси тиришди, лекин мусулмончилик юзасидан:\n— Марҳамат, — деди.\n— Ҳа, қочоқ! — деди Дўндиқча жилмайиб. — Мана таклиф қилмасанг ҳам, ўзим келдим. Майлими кираверсам?\n— Майли, кира қол.\nЙигитнинг у қадар хушламаётганини сезгандек, Дўндиқча бир зум навозишли мунграйгач, саллона юриб, ичкарига кирди. Халати чўнтагидан шиғилдоқ қоғозга ўроғлиқ нимадир чиқариб, столга қўйди.\n— Уф-ф! Ҳойнаҳой, ароқ бўлса керак.\nЎшандан буён, — бирга шаҳар кезгани таклиф қилинган кундал бери — Йигит унинг кўзига кўринмай юрган эди.\nЙигит курсига ишора қилиб:\n— Ўтир, — деди.\n— Ўзинг курсида ўтира қол, мен бу ерга... — деб, Дўндиқча адёл ёпилган тўшак устига ўтирди.\n... э, мол! Тўшакниям расво қилди.\n— Бугун биз Полвон қояга чиққани борган эдик, — деди Дўндиқча. — Ажойиб! Салкам уч минг газ-а! Булутлар худди сочингизни, юзларингизни силаб ўтаётгандек. Шунақаям ёқимлики!.. Лекин қор учқунлаб тургани учунми, анча аёз экан.\nЙигит чой қуйиб узатаркан:\n— Чой ичсанг қизийсан, — деди.\n— Йўқ, чой ичмайман, — деди Дўндиқча. — Конякни оч, ўшани ичамиз. Полвон қоядаги қаҳвахонадан сен учун олганман.\nЙигит бош чайқаб:\n— Менга тўғри келмайди бу, — деди. — Шунингсиз ҳам ўзи кечалари базўр ухлаяпман.\nДўндиқча истиғноли чимирилиб:\n— Аёл сийлаётганда ношукрлик қилма, адабсиз, — деди.\nЙигит хўрсинди. Мужмал кулимсиради. Сўнг, ноилож тиқинини очди. Пиёладаги чойни ичиб, озроқ коняк қуяркан, энди муқаррар нимадир рўи берарини ўйлади.\n... барча касофатларнинг калити бу ахир.\n— Ўйнашинг борми?\nДўндиқча, кўзлари нохуш чақнаб:\n— Атайлаб жиғимга тегяпсан-а? — деди. — Жудаям билгинг келаётган бўлса, олдин оз-оздан ичайлик, кейин айтиб берарман.\n— Майли!.. — Йигит чирт кўзларини юмиб, конякни кўтарди. Сўнг, яна пиёлага коняк қуйиб, Дўндиқчага узатди.\n— Халқлар дўстлиги учун!.. — деб, конякни секин симириб ичди. — Яхши экан-а?\n— Билмадим... Негадир бу ўлканинг суви шўрроқ, мевалари нордон экан. Коняги ҳам шунақароқ шекилли.\nДўндиқча нимадир деди.\nАммо, Йигитнинг хаёлини негадир ён қўшниси Дуркунхоннинг ҳасратли ҳангомасию таъсирчан иқрори банд этган, лекин кўзларида эса Дўндиқчага йўналтирилгап савол ифодалари изғимоқда эди.\nДўндиқча, алланедир нашъа қилаётгандек кулимсираб:\n— Майли, ким билан ҳамтавоқ бўлаётганингни билиб қўй, — деди. — Чала ярим эрим ҳам, чала ярим ўйнашим ҳам бор.\n— Э, қизиқ-ку?!\n— Ҳа, нега ажабланаяпсан?.. Конякдан қуй... Эрим ҳам, ўйнашим ҳам шунинг учун чала яримки, бизнинг россиялик йигитларни ароқхўрлик, хотинбозлик касали чинакам ёр ёшига етгунигача майиб қилиб қўяди. Ана кейин...\n— Ўйнашинг борлигини эринг биладими?\n— Албатта билади! Нега билмасин ахир — ёшман, чиройлиман, кейин... Ҳатто сенга очиғини айтадиган бўлсам, эрим ўйнашимни жуда ҳурмат қилади.\nБирдан йигит ғижиниб:\n— Қўй, гапирма! — деди.\n... даҳшат! Ахир, бу ... Эркак учун бундан ортиқ хўрлик бўлмас. Йўқ, бу — касаллик эмас, бу — ҳалокат — ўлим талвасасидан олдин рўй берадиган муваққат карахтлик.\nЙигит пиёлани тўлатиброқ коняк қуйди. Ичди.\nДўндиқча мастона ўрнидан туриб, бирпас пешайвон ёнида хаёлчан тек қотгач, қизиб бораётганлигини айтди, сўнг:\n— Чироқни ўчирсам майлими, азизим? — деб сўради.\n— Шундоқ яхши эмасми?\n— Салқин бўлади.\nДўндиқча чироқни ўчирди. Хонани сутдек ойдинлик чулғади.\nРўпарада сирли жимирлаётган юлдузлар оралаб, оҳиста тўлин ой сузмоқда эди.\nДўндиқча тўшакка чўзилди.\nЙигит гулдек аёлларнинг бу қадар беқадрлигини ўйларкан, ҳамон ён қўшниси Дуркунхоннинг ўша — ғамгин иқрори хаёлида сўнаётган шамдек липилламоқда эди.\nДуркунхон нимадир сўраб кирган пайтда Йигит тўшакда газета ўқиб ётган эди. Ўзидан билиб чиқиб кетар, деб турмади. Ётаверди.\nНиҳоят, Дуркунхон ишшайиб жойидан қўзғалди-да, чаққон эшикни қулфлаб қайтгач:\n— Шунча ўзимни кўз-кўзлаганим етар! — деди...\n— Худбин экансан. Бўл, нарироқ сурил!\nТун эди. Алламаҳал эди. Аммо, Йигит мутлақо бунақасини кутмаган эди:\n— Чироқни ўчирмайсанми? — деди, негадир овозини ўзи аранг эшитди.\nДуркунхон эса хушҳоллик билан:\n— Менга барибир, — деди.\n— Эринг йўқми, Дуркунхон?\n— Дуркунхонинг нимаси?\n— Сенга ўзимча шунақа от қўйганман.\n— Ҳм-м, яхши экан... Эрим бор. Полковник. Ҳарбий билим юрти бошлиғи. Биттагина қизим бор. Бу йил бешинчига ўтди. Ҳозир қизим Артекда... Биласанми, сенга очиғини айтсам, бу ёққа келганимдан кейин шундай бўлдим: кечалари ором олиб ухлаёлмайман — қулоқларимга ҳар хил товушлар чалинаётгандек, никоҳ тўйим бўлаётгандек, ҳали замон тўй тугайдию, куёвим билан ёлғиз қоладигандекман... Лекин қани ўша куёв?.. Энди ўзинг куёвим бўласан, жончиғим!\n... на чора. Аммо, негадир кўнгилда ўлимтик ҳирсдан бўлак бирор бир ёқимли туйғудан асар йўқ. Йўқ!\nДуркунхоннинг баданидаги нозик тиртиққа ишора қилиб:\n— Нима учун ундай бўлган? — деб сўради Йигит.\n— А-а!.. — деди Дуркунхон, сўнг ҳушлар-ҳушламас қўшиб қўйди. — Доялар қорнимни ёриб, қизимни олишган.\nНечундир тобора Йигитнинг кўнгли ғашланмоқда эди.\nБоғнинг овлоқ хиёбонидан юқори кўтарилиб боришаяпти. Атроф-теварак поёнсиз ўрмон каби қалин дарахтзор. Сийрак ялангликларда эса гулзорлар яшнаб кўзга кўринади. Намхуш ҳавода ёмғир исига омухта турфа гуллару асрий арғувонларнинг ўткир, ёқимли ҳиди анқийди. Қайрағочлару оққайинларнинг тилларанг барглари оҳиста пирпираб ерга қўнади. Гоҳо барги газонларни шитирлатганча ҳуркак олмахон эппиллаб йўлни кесиб ўтадию, дуч келган дарахтга тирмашиб, зумда кўздан ғойиб бўлади, салдан сўнг яна изига қайтиб, қўл етар баландликда тўхтайди-да, хўрак илинжида сергаккина мўлтираб тураверади.\n— Ана, яна бир олмахон йўлимизни пойлаяпти, — деди Дуркунхон. — Ёнғоқдан қолдими?\n— Кўпроқ олсак бўлар экан. Аттанг!.. Кўзмунчоқдек кўзларини мўлтиратаётган олмахонга орқадан келаётган бўйчан бир қиз кафтида писта тутди. Олмахон қирс-қирс писта чаққач, тағин юқорига ўрмалаб кетди.\nЗинапоядан яна бир баланд сайхонликка кўтарилишди. Сайхонликнинг ўртаси гулзор! Одамлар гулзор оралаб, сайрона кезиб юришибди. Тарвақайлаган арғувонлар остига ўриндиқлар қўйилган.\nЧеккароқдаги ўриндиққа бориб ўтирганларидан сўнг, Йигит:\n— Сен сира ўйлаганмисан, кечалари уйқунгни бузаётган товушлар ниманики бўлиши мумкин? — деб сўради.\n— Ахир, тоғ босими остида аъзои бадан қизиб, ҳадеб мияга қон ураверса...\n— Йўқ, ундан эмас. Менимча, чиндан ҳам Маъшуқанинг арвоҳи туну кун дарада чирқиллаб юргандек!..\n— Аҳ-ҳа, мантиғинг чакки эмас, — деб кулди Дуркунхон. — Руҳ мавзусида диссертатсия ёзсанг бўлар экан.\n— Мен беҳазил гапираяпман.\n— Мен ҳам беҳазил айтаяпман!.. Сен жуда ажойибсан...\n— Полковнигинг кўриб қолса!..\n— Менга деса генерал кўрмайдими! — деди Дуркунхон ва негадир бирдан маъюс тортди. — Кечир мени. Мен сени алдаганман... Эрим йўқ менинг.\n... э, бечора!\n— Қизим бор. Қизим ақлли. — Дуркунхон хўрсинди. Бошини қуйи эгди — Эрим заиф эди. Юради деб ўйларди мени. Ахийри ажрашдик... Кейин бир куни уйга маст-аласт келдию, киндигимдан пичоқ тортворди.\n— Бошдаёқ ростини айтсанг бўлмасмиди?\n— Нима десам экан?.. Сен барибир мени тушунолмайсан... Биз ўз ихтиёримиз билан шу куйга тушибмизми?!\n... бу қандай замона, булар бунчалар хору зор?!\nУшбу фикр кўнглидан кечгани ҳамоно, Йигит кўксида аччиқ бир оғриқча сезди. одамнинг хўрлиги келади-э!\nЙигит туш кўрмоқда эди.\nТушида кўзларини очдию, ёнида афсонавий мннг кокилли илонни эслатувчи эчкиемарни кўриб, ўша заҳоти чирт юмди. Қимир этмай, таҳлика ичра ётаверди.\n... тавба, эчкиемар хонада нима қилиб юрибди! Тўртинчи қаватда-я!.. Ёки, тоғ сўқмоғида эчкиемарга дуч келганим учун, энди кўзимга кўринаяптимикан?.. Қизиқ, шу пайтгача ҳар мақомда қулоғимга чалиниб уйқумни бузган ҳам манави маҳлуқнинг товушимикан-а?\nБир маҳал, тушки ҳуши уйғаниб, қадам товуши каби бир сас оҳиста қулоғига чалинди. Кўзларини очгиси келди, лекин очмади. Кейин, салдан сўнг, секин эшикнинг очилиб ёпилгани эшитилдими... эшитилгандек бўлдими — билолмади.\nЯлт кўзларини очди хона тўлиной нуридан сутдек ойдин эди.\n... жин урсин! Тезроқ бу ердан жўнаб кетиш керак... Ажаб, шу тобда Анвар Охун ўзининг 553-хонасида нима қилаётган бўлсайкин-а?\nАйни шу дақиқаларда Анвар Охун ботинан бетоқатланмоқда, агар ҳамон рўпарасида хуморланиб ўтирган Бўтакўз малак хонасига чиқиб кетса, кундалик одатича, суюкли мунаққаша машғулотини бирпас давом эттирмоқчи, сўнг маза қилиб ухламоқчи эди.\n... тур ахир, Бўтакўз, хонангга чиқа қол энди. Жуда оширвординг-ку!\nБўтакўз эса ҳайёрона кулимсираб:\n— Ёлгиз қолишни истаяпсиз-а? — деди, — Тўғри топдимми, Анвар?\n— Йўқ, нега?.. — деди. — Ухлашга улгурамиз ҳали. Уйқу — ўлим, деган мақол бор бизда.\n— Жуда сермаъно мақол экан, — деди Бўтакўз. — Лекин сиз билан мен ўлим ҳақида ўйламаслигимиз керак.\n— Бизга шундай ўргатишганки, чинакам мусулмон ҳар куни етти маҳал ўлимни тан олиши керак.\n— Эҳ-ҳа, азобку бу, Анвар!\n— Ким айтди снзга, мусулмонлик, роҳат, деб?\n— Ахир, биз ўзимизга берилган имкониятлардан фойдаланиб, ҳаёт неъматларидан роҳатланмоғимиз керак эмасми?\n— Тўғри, биз бунга ҳақлимиз. Аммо, Ислом таълимоти бўйича асл роҳат-фароғат у дунёда, бу ёқдагилари... ўткинчи. Яъни, биз бу дунёда биродарларимиз бахту саодати учун фидойнларча машаққат чекиб, ўткинчи роҳат-фароғатларга ружу қўймай, сабру қаноат билан яшамоғимиз керак.\n— Бемаврид қартайиб қолган одамга ўхшайсиз, Анвар.\n— Балки, — деди.\nХиёл жимликдан сўнг Бўтакўз туришга чоғланаркан:\n— Айтмоқчи, сиз менга ваъда бермадингизку, эрталаб чўмилгани борасизми? — деди. — Биласизми, эрталаб чоғи кўл суви қандай бўлади — янги соғилган сутдек илиқ, сутдек майин!\nАнвар чап кўксини сийпалаб:\n— Айтганман-ку, менга мумкин эмас, — деди. — Қўйинг, тавонимга қолишингиз мумкин.\n— Анвар, — докторларга ишонманг!... Улар мени йигирма йил алдашди туғма юрак ўйноқи касалинг бор, деб. Йигирма йил-а!.. Мен барибир уларга ишонмай, қишин-ёзин чўмилаверганман. Ана, ўзингизнинг хабарингиз бор-ку, уч кун қаторасига япон аппаратида текширишиб, ҳеч қачон сиз юрак ўйноқи касали билан оғримагансиз, дейишди.\n— Менинг юрагимда чоклар бор экан-да...\n— Гапирманг!.. Уларга эмас, кўпроқ Кашпировскийга қулоқ солиб, кўпроқ чўмилиш керак, Анвар, — деб Бўтакўз ўрнидан турди. — Эрталаб чўмилгани борамиз-а?\nБўтакўз хуш-хуррам жилмаяркан, эшик томон юриб:\n— Эрталаб уйғотаман барибир, — деди. Анвар индамади.\n— Яхши тушлар кўринг, Анвар!..\nАнвар эшикни қулфлади. Ортига қайтди. Стол устидаги китобларга нигоҳ ташлаб, хазин энтикди.\n... яна бир кеча ҳаром бўлди. Эсиз!..\nҲаво салқин, майин. Осмон эса юлдузлар билан чароғон. Ана, бир юлдуз визиллаб учиб, Маъшуқ қояси ортига ўтиб кетди. Ногоҳ кўл томонда сув шалоплаб, бир ҳовуч кумуш танга сочворилгандек, узоқдан ой нурида томчилар ялтиради.\nАнвар хонага қайтаркан, бугун самарқандлик бир хонимча қўярда-қўймай анавинақа видео-кинога бошлаб кирганини ва кинодан қочиб чиққанию, сўнг кунбўйи ғашланиб юрганини эслади.\n... қўтир эчкига ўхшамай ўлинглар-э! Тавба, нега булар бунақа-я!... Агар шу кунларда кўрган-кузатганларимни бир ҳикоя қилиб ёзсам, ҳойнаҳай жипириқилардан балога қолиб кетармано-ов!.. Лекин нимадир ёзмаслик... Ў, халқ бало, халқ доно айтсам ўлдирурлар, айтмасам ўлим!\nАнвар шартта китоблар устидан дафтарни олди. Очди. Одатича, сатр бошидан уч юлдуз қўйиб, ёза бошлади.\nҲикоя... Ҳикояда мақсад-муддао бўртиқлиги — сиқиқлик-ўқувтани эзиб қўйиши мумкин.\nМен шундай бир роман ёзишим керакки, унда воқеалар аралаш-қуралашлигидан гап нима ҳақда бораётганлигини дафъатан андай-мундай китобхон англаб етолмасин, токи у ҳаёт қадар бемаъни, ҳаёт қадар бешафқат бўлсин.\nЎз лаёқатини билолганлар — бахтиёрдирлар.\nАнвар шундай деб ёздию, бекор гап, деб ўйлади. Кейин, бу ёққа келаётиб, бирор йигирма кунча ўз хаёллари билан ёлғиз қоларидан умидланиб суюнгани ёдига тушди. Энтикди.\nТағин ёзишда давом этди.\nОдам ҳеч қачон ташқи кучлар азобидан қутулолмайди. Ташқи ва руҳий қийноқлардан қутулмоғи учун ҳеч бўлса одам эсар бўлмоғи керак. Бинобарин, бу дунёда одам озод ҳам, бахтиёр ҳам бўлолмайди.\nЁлғизлик — хомхаёлдир айниқса, ушбу замонда! Қулоқларингизга кўзларингиз орқали ташқи дунё бор булганчликлари билан миянгизга суқилиб кираверади, кираверади, кираверади. Ёки бекиниб олган маконингизга кимдир кириб келади, ёки бекиниб олган маконингиздан ночор-ноилож чиқасизу, нопок кимсаларга дуч келасиз, жирканч ғалваларга гувоҳ бўласиз. Оқибат, хаёлингизда яратган ёлғизлик оламингиздан яна мосуво бўлиб қолаверасиз.\nАнвар ўрнидан турди. Тунчироқни ўчирди. Ечинди. Сўнг тўшакка ҳорғин чўзиларкан, тағин нима жин уриб видео-кино томошасига боргани ёдига тушдию, кўнглида бир ғашликни ҳис этди.\n... даҳшат, деб ўйлади энг муҳим санъатлардан бири анавинақа фоҳишабозликка чорлаб турса-я!.. Ҳойнаҳой кинода кўрганларини самарқандлик хонимча энди боплаб амалда қўллаётган бўлса керак. Албатта-да!.. Йўқ, ҳамиша одамларни итоатда сақлагувчи илоҳий бир куч-қудратли бир куч зарур экан... Хўш, эрталаб янги соғилган сутдек илиқ, сутдек майин кўлда Бўтакўз билан бирга чўмилгани борамизми энди, мулла Анвар?.. Бузилаяпсиз, мулла Анвар, бузилаяпсиз!\nБир маҳал туш кўра бошлади: осмон фалакда, оппоқ булутлар оралаб кинодаги момиқбадан қизлар билан сузиб юрганмиш.\nЙигит кийиниб, пешайвонга чиқди. Сўлиб ётган гулларни четга суриб қўйди.\nЭрталаб. Қоялар орасидан қуёш мўралаб, мўл-кўл нур сочаяпти.\nҒиштпарчин йўлкалардан ошхона томон тизилишиб бораётган одамларни кузатаркан, ғанимат ғамида ғалла ғарами сари ошиқлаётган чумолиларга, айни кезда уларни ўтлагани тақир яйлов тарафга йўл олган подага ҳам таққослаб, кулимсираб қўйди.\n... ҳадемай ўзимиз ҳам улар сафига қўшиламиз... Бир тўда аёлларга бир гала эркакларни қўшиб... Бунинг нимаси курортмиш-а! Кимдан чиққан ўзи бунақа одат.\nБўйнини чўзиб, Дуркунхоннинг хонасига кирди: Дуркунхон пешайвон рўпарасида соч тарамоқда эди.\n— Салом бердик.\nДуркунхон индамади. Тумшайди.\n— В. И. Ленин ибораси.\nЙигит атай бепарво оҳангда сўради:\n— Нонушта қилгани бормайсанми?\n— Ўзинг боравер.\nЙигит аччиқ кулиб, ортига бурилди.\nХиёлдан сўнг, одамлар оқимига қўшилиб, ошхонага кириб борди.\nОшхона гавжум, лекин ҳамишагидай дастурхонлар ҳувиллайди. Тўйиш учун эмас, очдан ўлмаслик учун нимадир тановул қилиш мумкин.\nСтолга яқинлашаётиб, ҳамдастурхонига бош ирғаб ёқимли иштаҳа тилади.\nПойтахтлик Оппоқбика жилмайиб:\n— Марҳамат, шоир жаноблари! — дсди. — Аччиқ айрон, ёрма бўтқа ва ҳоказо.\n— Илтимос, кесатманг, — деди йигит. — Мен шоир эмасман.\n— Ғалати экансиз-ку, — деди Оппоқбика қизариб. — Газетада ишлайман, деган эдингиз. Журналист... шоир барибир эмасми?\n— Йўқ, барибир эмас.\n— Мен... мени кечирасиз. Кўрмаяпсизми, емоққа арзигулик бирор вақо йўқлигидан сизга арз қилмоқчи эдим. Бизнинг номимиздан газетага фелетон ёзармикансиз деб.\n— Салкам йигирма йил фелетон ёзганман, — деди йигит, таассуф билан бош чайқаб. — Фелетон билан ҳеч нимага эршииб бўлмайди. Фақат битта йўли бор ёппасига очлик эълон қилиш керак.\n— Жуда тўғри! — деди Оппоқбиканинг рўпарасида ўтирган тепакал бақалоқ пишиллаганча, санчқини ҳавога ниқтаб. — Сиз ўзбекистонликсиз-а?\n— Ҳа, ўзбекистонликман. Ўзбекман.\n— «Литературка»да босилиб чиққан Ғойибовнинг сирли ўлимию марказлик терговчиларнинг кирдикорлари ҳақидаги фелетон тўғрисида қандай фикрдасиз?\n— Журналист ҳақ.\n— Ана, айтмовдимми сенга! — деб, шериги — қирра бурун, қирқ ёшлардаги йигитга қаради. — Ҳали ҳаммаси фош бўлади... Ўша даврларда халқингизга қарши пухта ўйланган жараён бошланиб кетган эди. Ҳа-ҳа!.. Ҳали ҳаммаси фош бўлади. Мен сизларнинг республикангизда бўлганман. Биласизми...\n— Бас! — Қирра бурун Бақалоқни гапиргани қўймади. — Ҳозир оғзингдан гуллайсану, кейин пушаймон бўлиб юрасан.\nСалдан сўнг Қирра бурун товоқни нари суриб, хайр маъносида бош ирғагач, вазмин ўрнидан тураркан, шеригига:\nБақалоқ узрчан кулимсираб, шошқалоқлик билан унинг изидан эргашди.\nУлар хиёл узоқлашгач, Оппоқбика тақсимчадаги улуши — чақмоққанддек сарёғни узатиб:\n— Марҳамат... Қўлимни қайтарманг, — деди. Йигит тўймаган эди:\n— Раҳмат, — деди ва ёғни пичоққа илиб, нонга сурди.\nБир оздан сўнг Оппоқбика:\n— Бақалоқ ошпазнинг гапига қараганда сизларда аёллар ҳамда болалар умуман гўшт ейишмасмиш, — деди. — Лекин кунора чойхонада эркаклар паловхўрлик қилишармиш. Тўғрими шу гап?\n... суюқ. Аламзада! Парво қилмаганим учун энди заҳрини сочмоқчи. Чаён!\nЙигит ёғ сурилган нон бўлагининг ярмини еган эди, қолган қисмини дастурхонга қўйди: Оғзидаги ризқини базўр ютиб:\n— Ҳам рост, ҳам бўҳтон, — деди. — Ростлиги шундаки, чойхонада паловхўрлик қиладиган эркакларнинг халққа алоқаси камроқ. Уларнинг уйида ҳамиша бир пуд гўшт осиғлиқ туради. Бўҳтонлиги ҳадеб гапирадиган бўлсак, яқин ўтмишда ҳам хонадонлардаги хумларда ўз ёғига қовурилган қўйлар нимталаб босиб қўйилган бўларди. Кейинги йилларда эса жумҳуриятимизда аҳоли жон бошига атиги ўн килодан гўшт тўғри келаяпти. Бунга ким айбдор деб ўйлайсиз?\nОппоқбика кўзларини пирпиратиб:\n— Тушунарли, — деди, сўнг. Машинангиз борми? - деб сўради.\nДафъатан Оппоқбиканинг муддаосини англаёлмай:\n— Бор, — деди Йигит.\nОппоқбика ғалати кулиб:\n— Нима ана?! — деди Йигит.\n— Демак, сизлардаги қандайдир ноқонуний даромад манбаи тўғрисидаги гаплар уйдирма эмас. Ахир, биргина маошнинг ўзига машина олиш мушкул-ку?!\n... бу чаёнга нима деб жавоб бериш керак энди — бизнинг аёлларимиз болаларини чирқиллатиб курортларда бесар изғимайдилар, эркакларимиз болалари ризқидан қийиб шаҳарма-шаҳар кезмайдилар; аёлларимиз оддийгина кийинадилар, эркакларимиз икки юз сўмлик костюм тўғрисида ҳатто ўйламайдилар; фарзандларимиз бир-бирларининг кийимини кийиб улғаядилар: топган-тутганимизни йиғиб-териб тўйлар қиламиз, уйлар қурамиз: шулардан орттиб қолсак, ана ундан кейин машина оламиз, десамми? Аммо, барибир тушунолмаса керак бу чаён.\n— Атрофиигизга бир кўз югуртирингчи, мана шу мингдан ортиқ дам олувчи одамлар орасида ўзбеклар жами беш киши чиқармикан?\nМеровсираётгандек тағин Оппоқбика кўзларини пир-пиратди. Миқ этолмади.\nЙигит индамай ўрнидан турди. Нимадир бўғзидан бўғаётгандек йўғриқиб кўчага чиқди. Сайрона кезаётганларни, ошиқона жуфтларни оралаб, четга ўтди. Олмазор ёнидаги ариқча ёқалаб, хомуш кета бошлади. Бир маҳал, оҳиста елкасига кимдир кафтини босди. Ўгирилиб қаради, кўмкўк кўзлари бир дунё ҳаяжон билан рўпарасида гулгун яшнаб турган сарисоч Гулойимни кўрди.\n— Сезаяпсизми, бугун кечагидан ҳам иссиқ бўлади, — деди Гулойим қиқирлаб кулиб. — Каранг, қуёш қандай қиздираяпти.\nЧиндан ҳам авжи саратон кунларидаги каби қилт этган шабада сезилмас, осмон тиниқ, уфқ томонда эса алвон булутлар сузмоқда эди.\n— Тоққа чиқмаймизми?\n— Тоғда нима қиламиз?\n— Менда хитойларнинг гиёҳларидан тайёрланган ажойиб малҳами бор. — деб, Гулойим унинг билагидан олди. — Кўрасиз, баданни роса яйратади. Чиқамизми?\n— Билмадим... Ҳамшаҳарлар билан бугун бир паловхўрлик қилмоқчи эдик.\nГулойим аянчли мунграйди. Йигит ҳазин энтикди.\n... ҳа, шоир ҳақ мени хору расво қиладурғон бу кўнгилдир, бу кўнгил. (Алишер Навоий сатри).\nПўпаноқ тоғжийдаларининг олачалпоқ соясида давра тузишган. Ўртада шарқона дастурхон, пўлтони нон бўлаклари косалаб каржланган қовун, ёнғоқ, парракланган қази... Ошхонадан олинган иккита чинни товоқда эса оз-оздан палов қолган. Бир нечта шиша қувраган ўт-ўланлар орасида думалаб ётибди.\nАммо, негадир Анвар Охун пинҳона бетоқат, тезроқ давра тарқаса, Бўтакўз ёнига бормоқчи. Лекин, чамаси, ҳалибери давра давом этадиган. У эса нима қиларига ҳайрон, ўтираверсинми ёки?..\nДаврада косагуллик қилаётган доғистонлик Мусулмонқул:\n— Қардошлар, ичамиз!— деди. Тут шиннисидан тайёрланган ароқ бу. Зўр!.. Тўқсонга кирган отам ўз қўли билан тайёрлаган — табаррук. Олинглар, қардошлар!\n— Шошма, Мусулмонқул! — деди қашқадарёлик савлатли йигит, доғистонликнинг кифтига шапатилаб. — Биз алкагол эмасмиз, оғайним. Қани, ким тост айтади, нима учун ичамиз?\n— Мен айтам энди, мен! — деди самарқандлик хонимча, сархушликдан қувнаб, чайқалиб. — Я — интернатсиопалистка. Папам — чўқинган — рус, анийим — татарка, ўзим ўзбек натури, эрим — хахул. Интернатсионализм учун пит ичарга кирак, друзя!\n— Олинг-э, қинизини гўмийн! — деди хоразмлик қовунчи мастона кекириб. — Интернасиёнализминиям садағаси гетай!..\nКейин, газак қилмай, Савлат билан хонимча ўпишди.\n— Эй, Хонимча, мен-чи?!— деди Қовунчи. — Жўжжингдан айнанайин, манга муччи бермайсанми ахир?!\n— Ал... ал! — деди Хонимча, ғамза билан ёноғини тутиб. — Синда силоват ит инди, қияшим!..\nБеихтиёр ёмон бир нарсани кўрган каби Анвар Охун юзини четга ўгирди.\n— Эй, Охун, сан нечун бурнингни жийирасан, жўра? — деб сўради Қовунчи. — Оёғим сасимайди. Кунда икки маҳал жўрои алмаштираман. Ҳовва, ман бу юртлара ўйнаб-кулгани келганман, сўпилик қилгани эмас жўра. Ахир, ўзларингиз ҳар куни эрта азондан радиода қўшиқ айтасизлар-ку — Е, ич, ўйна, кул!...\nАнвар Охун индамай бош ирғади.\n... бузилаяпсан, мулла Анвар, бузилаяпсан, биродар. Мана, ўтирибсан-ку!.. Устига устак хаёлан Бўтакўз ҳузурига ошиқаёттанингчи?... Беъмани давралардан маъни изламоқчисан... Ёлғон, ёлғон, ёлгон!\nБирдан даврада кулги, қийқириқ янгради.\nАнвар Охун сергак тортди. Ва даврада тамомила ўзининг бегоналигини ҳис этди. Сўнг, секин дарахтлар ортига ўтиб, давра томон элтувчи сўқмоқ сари юриб кетди.\nПешайвондаги ором курсида ясланиб, ботиб бораётган қуёш нуридан аллатовур шафақланиб кўринаётган кўлдан нигоҳини узмай, негадир йигит бу ёқларга келганигами ёки ҳануз кетолмаётганигами ўкинмоқда эди. Кўлда кимлардир яйраб чўмилишаяпти. Чўмилгиси келди. Аммо...\nАммо, алланечук асаблари таранг. Кўнгил ғаш. Боз устига нимадир мовмушук каби дам кўксини тирнаб дам иштиёқ билан гажиётгандек.\n— ... аямай ғажи-э, лаънати!... Кизиқ, сезги бирламчими ёки идрок? Қаеринг оғриса жонинг ўша ерингда. Бу гап сезги азобига алоқадор. Ундан дори-дармон билан қутулиш мумкин, вақт ҳам малҳам хизматини ўтайди, жароҳат битиб кетади. Аммо, идрок азоби, идрок қийноғи-чи?\nБу ёққа келаётиб, рўзғор ташвишларию турфа ғалвалардан маълум муддат озод бўларига ишонган эди.\nБироқ, мана, билаяптики, озод бўлолмас экан — юраги қаъриданми, миясининг теран қатламларидами ўртагувчи ннмадир бетиним ғимирлаётгандек. Тўғри, келганига неча кун бўлди — бир ҳафтами, ўн кунми — келганидан бери, йўқ... аллазамонлардан буён ушбу дарада тутқун каби кун кечираётгандек.\n... демак, идрок бирламчи. Зарур нимадир етишмаётгандек жисму жонимда беадад бир оғриқ кезаяпти. Хўш, нима бўлиши мумкин ўша — зарур нимадир?\nДарвоқе, муҳит бирламчими, ахлоқ? Албатта, ахлоқшунос, ахлоқ бирламчи, деб ишонтиришга ҳаракат қилади. Лекин...\nҲамон нигоҳини шафақранг кўлдан узмаган эди. Кўнглидан бошқа бир фикр кечаркан, беихтиёр қаддини тиклаб, тобора кўзлари каттарган кўйи, кўлга тикилиб қолди.\n... ана, кимдир чўкиб кетди. Ий-э, мулла Анвар шекилли! Ҳа, айнан ўзи! Ўшанинг ўзи!.. Ана, Бўтакўз! Бўтакўз уввос солиб, зир югураяпти. Кўл тевараги одамлар билан тирбанд бўлиб кетди.\nЙигит ирғиб ўрнидан турди. Пешайвон панжарасидан маҳкам ушлаб, яна хиёл фурсат кўл томон тикилиб қолдп. Ғалати кулимсиради, кўл теварагида ҳеч ким йўқ. Одамлар... беғам-бепарво одамлар қатор тизилишиб ошхона сари ўтиб боришмоқда эди.\nЮқоридан одамларга назар соларкан, негадир тағин кулимсиради.\nШу пайтда бекатга автобус келиб тўхтади.\n... бас, кетиш керак. Эрмак ҳам тугади — мулла Анвар чўкиб кетди... Бунақада ақлдан озиш ҳеч гап эмас. Ана, автобус тайёр. Бирор соатларда, майли икки соатда бўлсин, аеропортга элтиб қўяди. Чипта масаласи бир гап бўлар. Жўнаш керак!\nЙигит шартта хонага кирди. Шошқалоқлик билан кийимларию лаш-лушларини йиғиштириб, жомадонига жойлади. Сўнг саросар эшикни қулфлаб, пастга тушди. Пайпоқ тўқиб ўтирган дарбон кампирчага калитни топшириб, жўнаб кетаётганлигини айтди. Хўшлашиб кўчага чиқди. Танишлардан бирортасига дуч келмаганига суюнди. Ва югуриб бориб, автобусга кирди. Салдан сўнг кўл ёнидан ўтишаркан, янаям сирли-сеҳрлидек туюлаётган сокин кўлга хомуш тикилиб, паришон бош ирғади.\nМулла Анвар — жўражон, эрмак учун сени хаёлан бу ёқларга олиб келдиму, мана, энди ўзим қочиб кетаяпман. Агар мабода палакат босиб бу томонларга кела қолсанг, сувга чўкиб ўлмасанг ҳамки, бўғилиб ўларинг тайин экан, жўражон!.. Ҳайрият... ҳайрият! Алвидо, Ошиқдара!...\nБирдан автобус ичини нимтатир қоронғилик чулғаб, димоққа намхуш, хушбўй эпкин урилди. Энди автобус асрий чинору арғувонлар билан қуршалган нишаб йўлдан кўтарилиб, тобора Ошиқдарадан узоқлашиб бормоқда эди.\n"http://www.kutubxona.com/wiki/index.php?title=Nortoʻxta_Qilich._Oshiqdara_tutqunlari_(hikoya)_/_Kiril&oldid=13615" dan olindi


Мўйноқлик ёшлар оғир чўл шароитида ҳам иссиқхонадан даромад олмоқда — Review.uz\nМўйноқлик ёшлар чўлдаги иссиқхона ичидан йигирма кунда 36 тонна бодринг териб олди. Улар ўзлари етиштирган сабзавот маҳсулотлари билан “Саховат ва кўмак” умумхалқ ҳаракатига ҳам ҳисса қўшишди.\nБошида кўпчилик ишонмади. Ахир Мўйноқнинг ёзда олов пуркайдиган жазирамаси-ю қишда бадан-баданингни сирқиратадиган изғиринида, камига бадар кетган Оролдан мерос шўрхок тупроғида замонавий иссиқхона барпо қилиб, ҳосил олиш қай бир маънода эртакка ўхшаброқ кетади. Аммо бугунги ислоҳотлар амалий ишларга, ҳаётий натижаларга асослангани боис ҳам мўйноқлик ёшлар саҳрода ишлаб, даромад топишни уддалашди.\nЯна бир ибратли жиҳат – Мўйноқ ёшлари ўз қўллари билан етиштирган сабзавот маҳсулотлари билан “Саховат ва кўмак” умумхалқ ҳаракатига ҳам ҳисса қўшишга улгуришди. Куни кеча Мўйноқнинг Таллиўзак, Дўстлик, Мадели, Қозоқдарё, Учсой каби 11 та овулидаги ижтимоий ҳимояга муҳтож 200 дан ортиқ оилага етказиб берилган навбатдаги эзгулик карвонида 13 турдаги озиқ-овқат маҳсулотлари қаторига Қипчоқдарё овулидаги иссиқхонадан янги узилган сабзавотлар ҳам қўшилди.\nАлбатта, булар – мўйноқлик ёшларни доимий ишли ва тадбиркор қилиш йўлидаги илк қадамлар. Ҳали олдинда бажариладиган вазифалар кўп. Ёшлар билан навбатдаги мулоқотда ҳам неча йилдан бери ўз деҳқонини кутиб ётган Мўйноқ тупроғидан, ерости сувларидан унумли фойдаланиб, янги-янги далалар, ихчам иссиқхоналар барпо қилишга келишиб олинди. Эрта-индин Қипчоқдарё овулидаги 10 та ёш оиланинг ҳовлисида ёки ҳовли этагидаги бўш майдонларда ҳар бири 10 сотихли 10 та замонавий иссиқхона қурилиши учун грант маблағи ажратиладиган бўлди. Илк ҳисоб-китобларга кўра, 10 сотихли иссиқхонадан ойига камида 8-10 миллион сўм даромад топиш мумкин.


Kasalliklar bo'yicha barcha ma'lumot Офталмология » DAWO.UZ\nДакриоцистит – доимий йиғлоқилик.\n01 янв 2018 йил Офталмология\nГлаукома – охири кўрлик.\nМиопия – яқиндан кўриш.\nБлефарит – қовоқнинг яллиғланиши.\nАстигматизм - тўлиқ маълумот.\n21 дек 2017 йил Офталмология / Янгиликлар\n20 дек 2017 йил Офталмология / Янгиликлар


Тараққиёт стратегияси марказида Олий Мажлис Сенати Суд-ҳуқуқ масалалари ва коррупцияга қарши курашиш қўмитасининг видеоконференцалоқа тарзида мажлиси бўлиб ўтди. Мажлисда «Ўзбекистон Республикаси Конституциясига ўзгартишлар киритиш тўғрисида»ги қонун дастлабки тарзда муҳокама қилинди.\nҚонун билан суд тизимида ташкилий-тузилмавий ўзгаришлар амалга оширилаётганини инобатга олиб, Конституциянинг 107-моддасига тегишли ўзгартишлар киритилмоқда. Ўзгартириш киритилаётган моддада аниқлик киритилишича, Ўзбекистон суд тизими Конституциявий суд, Олий суд, ҳарбий судлар, Қорақалпоғистон Республикаси суди, вилоятлар ва Тошкент шаҳар судлари, Қорақалпоғистон Республикаси маъмурий суди, вилоятлар ва Тошкент шаҳар маъмурий судлари, фуқаролик ишлари бўйича туманлараро, туман, шаҳар судлари, жиноят ишлари бўйича туман, шаҳар судлари, туманлараро, туман, шаҳар иқтисодий судлари ва туманлараро маъмурий судлардан иборат. Ушбу ўзгартириш Ўзбекистон президентининг 24 июлдаги «Судлар фаолиятини янада такомиллаштириш ва одил судлов самарадорлигини оширишга доир қўшимча чора-тадбирлар тўғрисида»ги фармонига кўра киритилмоқда, фармонга кўра, 1 январдан бошлаб суд тизимига тегишли ўзгартиришлар киритилиши лозим.\nТадбирда Kun.uz мухбири Сенат ушбу қонунни нима учун 18 декабрь куни ўтказилган ялпи мажлис кун тартибидан олиб ташлангани ҳамда лойиҳаларни Сенатга келиб тушган ва сенаторлар тасдиқлаган вариантидаги фарқлар жамоатчиликка эълон қилиниши борасида савол берди.\nОлий Мажлис Сенати Суд-ҳуқуқ ва коррупцияга қарши курашиш қўмитаси раиси ўринбосари Шуҳрат Чўллиевнинг айтишича, кун тартиби ялпи мажлис бўлиб ўтадиган куни тасдиқланади. «Ўзбекистон Республикаси Конституциясига ўзгартишлар киритиш тўғрисида»ги қонун лойиҳаси аввалдан кун тартибида бўлмаган.\n«Лойиҳа жиҳатидан биз қўмиталарда муҳокама қилишимиз мумкин, лекин кун тартиби ялпи мажлиснинг ўзида тасдиқланади. У ерда [кун тартибида] «Ўзбекистон Республикаси Конституциясига ўзгартишлар киритиш тўғрисида»ги қонун лойиҳаси йўқ эди», – деди сенатор.\nШунингдек, Шуҳрат Чўллиев Қонунчилик палатасидан Сенатга келиб тушиб муҳокама қилинаётган лойиҳаларнинг матнида фарқлар бўлмаслигини маълум қилди.\n«Чунки бизнинг ҳаққимиз йўқ. Қонунчилик палатасидан қонун бўлиб чиқади, лойиҳа эмас. Шунинг учун биз унинг битта нуқтасини ҳам ўзгартиришга ҳаққимиз йўқ. Агар ўзгартирадиган бўлсак, биз уни қайтаришимиз керак. Бизнинг бунга эътирозларимиз йўқ, чунки бизнинг фикримиз бўйича бу [«Ўзбекистон Республикаси Конституциясига ўзгартишлар киритиш тўғрисида»ги қонун лойиҳаси] анча муҳокамалардан ўтган. Июл ойида президент фармони қабул қилинишидан олдин биз сенаторлар жойларга чиқиб, судлар ва маҳаллий кенгашлар билан муҳокама қилган эдик. Халқ ўзи буни кўтарган эди, «судни оптимизация қилиш керак, жуда тарқоқ бўлиб кетди» деган маънода. Ҳозирги ўзгаришлар шу билан боғлиқ.\nСизлар айрим депутатларга мурожаат қилгансизлар, улар айтган: «Биз Сенатга юборганмиз, Сенат билган ишини қилсин». Ўша депутатлардаги матн билан биздаги матнни солиштиринг, агарда бирорта ўзгариш бўлса жавобини берамиз», – деди Шуҳрат Чўллиев.\nШунингдек, Сенатнинг Суд-ҳуқуқ масалалари ва коррупцияга қарши курашиш қўмитаси раиси Наримон Умаров ҳам масала юзасидан қўшимча изоҳ берди.\n«Ялпи мажлис фақат кенгаш тасдиғи билан ўтказилади. Кун тартибини мана шу кенгаш коллегиал тартибда ҳал қилади, кенгашнинг тасдиғи бўлмаган ҳужжат кўрилмайди. Бизда унақа «қўлимизга етмаган» қонунлар кўп. Бу дегани Қонунчилик палатаси Сенатга «футбол» қилгани билан эртаси куни олиб индинга қабул қилмаймиз.\nСенатнинг функцияси қонунни маъқуллаш ёки маъқулламаслик. Агар матнда бирор тушунмовчилик кўрсак, биз уни маъқулламаймиз. Лойиҳа кейин Қонунчилик палатасига, улардан лойиҳа ташаббуси бўлган ташкилотга тушади. Булар уни бошқатдан ишлаб чиқади», – деди Наримон Умаров.\nАввалроқ, Акмал Саидов бу масалада Қонунчилик палатаси ҳаммасини тўғри бажарганини айтган эди.\n«Мен Сенат учун эмас, фақатгина Қонунчилик палатаси учун жавоб бераман. «Қандай қилиб Қонунчилик палатасидан ўтиб кетди?» деган кесатиғингизга ҳам қўшилмайман. Биз Конституция бўйича ва киритилган қонунлар бўйича ишлаганмиз ҳамда буни охирига етказдик. Биз Ўзбекистонда янги суд тизими бўйича барча керакли қонунларни қабул қилдик. Бу 1 январдан ишлаши керак. Лекин Сенат...», – дея бошлаган гапини очиқ қолдирган эди у.\nШунингдек, Конституциявий суд ва Олий суд раислари ўринбосарлари ҳам «Ўзбекистон Республикаси Конституциясига ўзгартишлар киритиш тўғрисида»ги қонун лойиҳаси жамоатчилик муҳокамасидан ўтганини айтиб, бу ерда Конституциянинг 128-моддаси талаблари бузилмаганини билдиришган.\nЭслатиб ўтамиз, Сенат ушбу қонунни 18 декабрь куни ўтказилган ўзининг сўнгги ялпи мажлисида кўриб чиқиши керак эди, Сенат расмий сайтида бу ҳақда хабар берилганди, бироқ интернетда Конституцияга мувофиқ (128-модда) парламент Конституцияга ўзгартириш киритиш тўғрисидаги қонунни фақат кенг жамоатчилик муҳокамасидан сўнг қабул қилиши мумкинлиги тўғрисида эътирозлар билдирилгач, масала кун тартибидан олиб ташланганди.\n· Сенатнинг 6 январ куни ўтказиладиган ялпи мажлисида Конституцияга ўзгартиришлар киритиш тўғрисида қонун кўриб чиқилади.\n12:47 / 16.05.2022\nПартиялар Конституцияга ўзгартириш ва қўшимчалар киритиш ташаббуси билан чиқди


Зарба беришда “Рома”га етадигани йўқ!\n5 октябрь, 2021, 10:31\nБунда Шомуродовнинг ҳам ҳиссаси бор...\nЖозе Моуриньо қўл остида “Рома” ҳужумкор жамоага айланди. Португалиялик мутахассис мавсум олдидан шогирдлари ҳужумкор футбол кўрсатишини айтган эди ва у ўз сўзининг устидан чиқмоқда.\nСтатистика мутахассисларининг ҳисоб-китобларига қараганда, А Сериянинг 7-туридан сўнг, “Рома” рақиб дарвозаси томонга энг кўп зарба берган жамоа бўлиб турибди. Римликлар еттита учрашув давомида 116 та зарба берган.\nБу кўрсаткич бўйича иккинчи ўринда бораётган “Наполи” ҳисобида 116, учинчи ўринда қайд этилган Милан клублари – “Интер” ва “Милан”да бир хил – 103 тадан зарба бор.\nШу билан бирга Моуриньони хавотирга солаётган яна бир жиҳат бор. “Рома” футболчилари 116 та зарбадан фақатгина 33,6 фоизини дарвозага аниқ йўллай олган. Бу жуда паст кўрсаткич. Ҳатто В Серияда ҳам жамоаларнинг аниқ зарбалари 36,76 фоизни ташкил қилади.\nДемак, португалиялик мутахассис шогирдларига кўп зарба беришдан ташқари, нишонни аниқ олишни ҳам ўргатиши керак.


Ирландия - Швеция. Ўйин анонси\n15:12 / 13.06.2016\nБугун E гуруҳи вакиллари ҳам Европа чемпионатидаги иштирокни бошлайди. Тошкент вақти билан соат 21:00да Париж шаҳридаги «Стад де Франс» ўйингоҳида Ирландия ва Швеция ўртасидаги учрашув бошланади. Ўйин ҳаками сербиялик Милорад Мажич.\nИрландия 4 йил олдин Польша ва Украина майдонларида ўтган Европа чемпионатида ҳам иштирок этганди, аммо ўшанда жамоага етакчилар етишмаганди. Бу сафар Мартин О ’ Нил шогирдлари ҳам гуруҳ аутсайдери сифатида қаралаётган бўлсада, улар гуруҳдан чиқишни ният қилишган.\nШвеция ҳам Ирландия каби саралаш баҳсларида гуруҳда учинчи ўринни эгаллаб, ўтиш ўйинларида иштирок этиш орқали турнирга йўлланма олган. Францияга йўл қийин кечган бўлсада, Эрик Ҳамрен шогирдлари жанговар руҳда турнирга келган. Терма жамоага минимал вазифа сифатида гуруҳдан чиқиш топширилган, бугунги ўйинда Златан Ибраҳимович ва унинг жамоадошлари яққол фаворит.\nТурнир арафасида ирландияликлар Беларусь билан ўртоқлик учрашувида майдонга тушди ва мағлуб бўлди. Швеция эса Уэльсни 3:0 ҳисобида мағлубиятга учратди.\nСаралаш ўйинлари вақтида Ирландия терма жамоасининг асосий ҳужумчиси Жонатан Уолтерс бўлди. Мартин О’Нил бугун ҳужумда Уолтерс ва Лонгни ўйнатиши кутилмоқда.\nШвеция ҳужумида эса Златан Ибраҳимович ҳаракат қилади. Ўз фаолиятида тўртинчи бор Европа чемпионатида иштирок этаётган бу футболчи бугун гол уриш орқали кетма-кет 4та Европа чемпионатида гол урган илк футболчига айланиши мумкин. У 2004 йили Болгария ва Италия терма жамоалари дарвозасини ишғол қилган, 2008 йили Австрия ва Швейцария майдонларида кечган турнирда Греция ва Испанияга гол урган, 2012 йилги турнирда эса Украина ҳамда Франция дарвозаларига тўп киритган. Ибраҳимовичдан ташқари Криштиану Роналду ҳам қаторасига тўртинчи марта Европа чемпионатига келган, лекин Ибраҳимович португалиялик футболчидан бир кун олдин майдонга тушади ва натижага олдинроқ эришиши мумкин.\nТерма жамоалар шу вақтгача жами 12та учрашув ўтказган. Шундан 3тасида ирландияликлар, 7тасида шведлар ғалаба қилган, 2та дуранг қайд этилган. Тўплар нисбати 18:13, шведлар фойдасига.\nБугун майдонга тушиши мумкин бўлган тахминий таркиблар:\nМартин О ’ Нил, Ирландия терма жамоаси бош мураббийи:\n"Бизда учрашув тақдирини ёлғиз ўзи ҳал қила оладиган маҳоратли футболчилар бор. Агар жамоа саркашлик билан ўйин кўрсатмаса ва матонатли бўлса, бу бизнинг муваффақиятимиз омили бўлади. Бизда таркиб жуда яхши ва бу таркиб кўп нарсага қодир".\nЭрик Ҳамрен, Швеция терма жамоаси бош мураббийи:\n"Биз турнирга яхши тайёрландик, Швецияда ҳам, Францияда ҳам. Ирландия терма жамоасини ҳурмат қилган ҳолда айтишим мумкинки, бу жамоага қарши учрашувни сабрсизлик билан кутмоқдамиз. Кейинги 4та учрашувда ирландлар майдонда тўпга эгалик қилишга урғу қаратишди. Лекин британча классик футбол билан бу услубни уйғунлаштириш қийин. Кўрамиз, уларнинг бу уриниши бугунги ўйинда қандай чиқаркан. Биз ҳар қандай вариантга тайёрмиз".


Ақидада адашмайлик! » O'zbekiston musulmonlar idorasi Qashqadaryo viloyati vakilligi rasmiy sayti\n9-09-2021, 16:29 22 Ўқиш режими + -\nШуни таъкидлаш лозимки, баъзилар динни жуда ҳам енгил олиб, Аллоҳ таоло буюрган амалларни адо қилишни ортга сурсалар, яна баъзилар эса уни ҳаддан ошириб юборишади. Бу иккиси ҳам нотўғридир. Ҳаким зотлардан бири айтган экан: “Бандалар Аллоҳ таоло буюрган ишларни адо қилишларида шайтоннинг икки ҳамласига учрашлари бордир: Бири - банданинг шу амалда нуқсонга йўл қўйиши бўлса, иккинчиси - банданинг шу амалда ҳаддан ошириб юборишидир. Шайтон буларнинг қайси бирида ғолиб бўлишига парво қилмайди. Яъни, қайси бирида бўлса-да, ғолиб бўлиши унинг учун кифоядир”.\n“Хожа Бухорий” ўрта махсус ислом билим юрти ўқитувчи


2. Шавкат Мирзиёев Владимир Путинга ҳамдардлик мактубини йўллади\n3. Жаҳон айвонида: қисқа сатрларда\n4. "Беларусь президенти февралда Тошкентга келади" деган хабарлар тасдиғини топмади!\n5. Аҳиллик ва тотувлик муҳитининг асоси\n6. ФАСОҲАТ, БАЛОҒАТДА, ЛАТОФАТДА ТЕНГИ ЙЎҚ\n7. Италияда кўчки остидан илк қурбон чиқарилди, икки киши тирик!\n8. Сеулда Янги йилни нишонлашга тараддуд кўрилмоқда\n11. Икки кунда тўрт фалокат ва 55 қурбон\nАнжозороб шаҳрида келин-куёв ва уларнинг дўстларини олиб кетаётган юк машинаси кўприкдан Мананара дарёсига тушиб кетди. Натижада 45 киши ҳалок бўлди. 24 киши жароҳатланди. Қурбон бўлганлар орасида келин-куёв ҳам бор.\n13. Мирзиёев Канада бош вазирига ҳамдардлик билдирди\n15. Бунча нохушлик бир келса, China Dragonsга ҳам енгиламиз. 3:2, Uzbek Tigers Хитойдан мағлуб қайтмоқда


Моуринью фаолиятида 2-марта кетма-кет 2та финалда мағлуб бўлди\n20 май, 2018, 12:35\nХабарингиз бор кеча «Манчестер Юнайтед» Англия кубоги финалида «Челси»га (0:1) имкониятни бой бериб қўйди.\nGracenote тарқатган хабарга кўра манкуанликлар устози Жозе Моуринью шу тариқа фаолиятида иккинчи марта кетма-кет 2та финалда мағлубиятга учради. Эслатиб ўтиш лозимки МЮ мавсум бошида УЕФА Суперкубогида “Реал”га (1:2) имкониятни бой бериб қўйган эди.\nМоуриньюда бундай ҳолат дастлаб 2003/04 йилги мавсумда “Порту” билан юз берган. Ўшанда унинг жамоаси дастлаб УЕФА Суперкубогида “Милан”га (0:1) имкониятни бой бергач, мавсум сўнггида Португалия кубоги финалида “Бенфика”га (1:2) ҳам ютқазиб қўйган.


Табиатни севмоқ, уни ҳимоя қилмоқ дегани - zarnews.uz\nТабиатни севмоқ, уни ҳимоя қилмоқ дегани\nБу масаланинг ечими оддий. Мисол учун, ҳовлига ва унинг олдига чиройли гул экиш, истироҳат боғида, уйлар олдидаги ўриндиқда ўтириб, атрофга писта пўчоқларини ташламаслик, майса йўлакларини босиб ўтмаслик, машинада кетаётиб, шоколад ёки музқаймоқ идишини кўчага ташлаб юбормаслик…\nЭҳ-ҳе, буларни истаганча давом эттириш мумкин. Чунки барчаси ўзимизга боғлиқ ва кўз ўнгимизда рўй беради. Энди ҳар биримиз ўзимизга савол берайлик: ана шу вазифани бажаряпмизми? Ёки экологияни ифлослантираётган кишиларга дашном бера оляпмизми?\nАйримлар заҳматли меҳнати билан боғ-роғлар, гулзорлар яратмоқда. Дунёнинг турли бурчакларидан ноёб дарахт ва гул кўчатлари келтириб парваришламоқда. Айримлар эса… ана шундай гўзаллик нафосатидан баҳра олишдан йироқ…\nБаъзан боласининг қўлидан етаклаб майсали йўлакни босиб ўтаётган ота-оналарни кўрсам, иккаласига ҳам ачиниб кетаман: бири табиатни ҳурмат қилишни ўргатмаяпти, иккинчиси эса бу ноёб туйғуни англаб етмаяпти. Аслида бу ҳолат ота-онанинг болани етаклаб, автомобил йўлининг белгиланмаган жойидан қоидани бузиб олиб ўтиши билан баробар. Демак бу ҳолатда ҳам жарима чораларини қўллаш зарур.\nМуҳими, ҳар биримиз бундай вазиятда «Ҳой, биродар, бу майсани, гулни кимдир машаққат билан ўстирган, у бизга нафосат бахш этиб турибди, уни пайхон қилманг!» деб айта олайлик.\nМен табиатни севишни, уни ҳимоя қилишни ана шундай тушунаман.


29 октябрда Ўзбекистонда ўзгарувчан ҳаво ҳарорати кузатилади\n14:39 / 28.10.2016\nРеспублика Гидрометеорология марказининг хабар беришича, 29 октябрь куни Тошкентда ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шарқдан секундига 5-10 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +5…+7, кундузи +18...+20 даража илиқ бўлади.\nҚорақалпоғистон Республикаси ва Хоразм вилоятида ҳаво ўзгариб туради, айрим жойларда ёмғир ёғади. Шарқдан секундига 7-12 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +2...+7, кундузи +6...+11 даража илиқ, Хоразм вилоятида +9...+14 даража илиқ бўлади.\nБухоро ва Навоий вилоятларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шарқдан секундига 7-12 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +3...+8, кундузи +15...+20 даража илиқ бўлади.\nТошкент, Самарқанд, Жиззах ва Сирдарё вилоятларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шарқдан секундига 7-12 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +2...+7, кундузи +15...+20 даража илиқ бўлади.\nҚашқадарё ва Сурхондарё вилоятларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шарқдан секундига 7-12 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +5…+10, кундузи +20...+25 даража илиқ бўлади.\nАндижон, Наманган ва Фарғона вилоятларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шарқдан секундига 5-10 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +2...+7, кундузи +15...+20 даража илиқ бўлади.\nРеспубликамизнинг тоғли ҳудудларида ҳаво ўзгариб туради, ёғингарчилик бўлмайди. Шарқдан секундига 7-12 метр тезликда шамол эсади. Кечаси +1...+6, кундузи +8...+13 даража илиқ бўлади.


Ўғилни ўғил ва қизни қиз этиб тарбиялаш санъати: муаммо, мушоҳада, ечим\n15:52 / 06.02.2017\n... يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَٰثٗا وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ ٱلذُّكُورَ ٤٩\nأَوۡ يُزَوِّجُهُمۡ ذُكۡرَانٗا وَإِنَٰثٗاۖ وَيَجۡعَلُ مَن يَشَآءُ عَقِيمًا.. ٥٠\nИнсонга ҳамма нарсани фақат Аллоҳ таоло беришининг ёрқин намунаси фарзанд масаласида кўринади. Айни шу масалада инсон ўзининг ожизлигини ҳис этади. Ўз хоҳишига кўра бирон нарсани бор қила олмаслигини, Аллоҳ таолонинг мадади ва иноятига муҳтож бўлиб туришини англаб етади. Шу билан бирга барча неъматлар каби фарзанд неъмати ҳам Аллоҳ таоло тарафидан Ўз бандасига берилган омонат эканлигини ва унинг муқобилида буюк масъулият борлигини ҳис этади. Айнан ана шу масъулиятни ота-она ўз қарамоғи остида бўлган фарзандларига нисбатан қай даражада адо этаётганликларига қараб, Аллоҳ таолонинг ҳузурида мукофотланади ёки жазоланади.\nОяти каримага эътибор берадиган бўлсак, унда Аллоҳ таоло хоҳлаган бандасига қиз ва хоҳлаган бандасига ўғил ёки уларни жуфтлаб ўғил-қиз қилиб беришини айтяпти. Албатта, фарзандларнинг ўғил-қиз ёки уларнинг жуфт қилиб берилишида ҳикматлар кўп. Шулардан бири ўғил болани ҳақиқий ўғил бола қилиб тарбиялаш, қиз болани эса ҳақиқий қиз бола қилиб тарбиялаш керак эканлигига ҳам ишора бор. Зотан, ота-онанинг фарзандлар олдидаги масъулиятларидан бири ҳам уларнинг соф ўғил бола ёки соф қиз болалик табиатларини нафақат сақлаб қолиш, балки ривожлантиришлари ҳам кераклигидир. Аксинча, уларнинг барча таълим ва тарбиялари каби ўғилу қизларига эътибор бермаса, шунга яраша муомала ва муносабатда бўлмаса, омонатга хиёнат қилган бўлади.\nХиёнаткорлик эса қанчалик катта гуноҳ эканлиги ҳаммамизга маълум. Хоссатан, Аллоҳ таоло соф табиат ила берган ўғил-қизларга тўғри тарбия бермаслик билан хиёнат қилиш ҳеч қачон жазосиз қолмайди. Шу дунёнинг ўзида ҳам фарзандлари туфайли юзи қаро бўлиб, халқ ичида бош кўтара олмай қолади. Охиратда эса қандай уқубатларга қолиши маълумдир.\nШунинг учун ҳам шариатимизда ўғил болаларни ўзига хос бўлган таълим ва тарбия билан парвариш қилиб, келажакда бир оиланинг раҳбари, юртининг қўриқчиси бўлишига сабабчи бўлиш, қиз болаларни эса ўзига хос бўлган таълим ва тарбия билан парвариш қилиб, келажакда бир уйнинг бекаси, хонадоннинг баракаси бўлишига сабабчи бўлиш керак. Бунинг учун эса барча кўрсатмалар мавжуддир.\nЯъни, Аллоҳ таоло инсонни икки жинс соҳиблари – эркак ва аёл қилиб яратар экан, уларнинг ҳар бирини ўзига хос биологик ҳамда психологик жиҳатлар билан фарқли қилиб қўйган. Зоҳиран қараганда, эркак билан аёл умуминсонийликда бир хилдир. Лекин ўзига хос бўлган хусусиятларда эса иккаласи икки оламдир. Масалан, эркакларнинг бутун жисми, руҳонияти, ҳис-туйғулари, феъл-атворлари, юриш-туришлари, муомала-муносабатлари, энг кичик ҳужайраларидан тортиб, асаб толаларигача – ҳамма-ҳаммаси аёлларникидан тубдан фарқ қилади. Ҳаттоки, уларнинг тирноқларида ҳам бир-биридан фарқ бордир.\nЭркакларда фазилат бўлган баъзи бир сифатлар аёллар учун нуқсон сифат ёки иллат бўлиши мумкин. Масалан, эркакларнинг муомаладаги бир оз қўпол ва дағалликлари, жисмонан бақувват, руҳан тетик бўлиши, баъзи бир ҳодисаларга совуққонлик билан қарашлари, товушлари ва гапириш оҳангларининг йўғон ҳамда қатъийлиги, бирор муаммони ҳал қилишда шошмасдан кўп ўйлаб, фикрлашлари ва ҳоказолар аёллар учун иллатдир. Аксинча, аёллардаги муомалада ўта мулойим бўлиш, жиcмонан латиф, руҳан нозик бўлиш, атрофда бўлаётган ҳодисаларга сергаклик ва қизиқувчанлик билан қараш, товуш ва гапириш оҳанглари ингичка ҳамда ёқимли бўлиши, бирор муаммони ҳал қилишда кўпроқ ақлга эмас, балки ҳиссиётга берилиш ва ҳоказолар эркаклар учун ноқислигу иллатдир. Шунинг учун ҳам шариатимизда болаларнинг ёшлик чоғлариданоқ ўғил ёки қизлигига қараб, тарбиясига алоҳида эътибор бериш тавсия қилинади.\nПайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:\n«Фарзандларингизга сузиш, камон отиш ва аёлларга касб-ҳунарни ўргатинглар» (Имом Байҳақий ривоят қилган).\nДемак, ўғил болаларнинг ҳақиқий ўғил бола бўлиб тарбияланиши учун уларнинг табиати ва ҳиссиётларига мос бўлган нарсалар билан машғул бўлишларини ота-оналар таъминлашлари керак. Мазкур таълимотларга амал қилган халқимиз азал-азалдан ўғил болалар учун алоҳида ўйинлар ва қиз болалар учун алоҳида ўйинларни жорий қилган. Масалан, ўғил болалар ёғоч ва лойдан тойчоқлар ясаган, уларни миниш, эгарлаш, ҳаттоки уларга ем-хашак бериб, суғоришларгача ўрганган. Ўғил болаларнинг ўзаро бир-бирлари билан ўйнайдиган ўйинлари ҳам от-уловларга боғлиқ бўлган. Ёки ўқотар қуролларнинг ўйинчоқларини ўйнаш, қилич чопиш, камондан ўқ-ёй отиш, ҳар хил ҳарбий ўйинларни ифода этадиган ўйинчоқ аскарлар, самолёт, танк, машина ва яна шунга ўхшаш нарсаларни ўйнаш билан машғул бўлган.\nҚиз болалар эса (асли шариатимизда қўғирчоқ ясаш ва уни ўйнаш мумкин бўлмаса ҳам) қўғирчоқ ўйнаш, уни чўмилтириш, сочини ўриш, кийинтириш, йўрғаклаш, бешигига боғлаш, унга алла айтиб ухлатиш, уни таомлантириш, бундан ташқари, уй-рўзғор жиҳозларидан ясалган ўйинчоқлар: идиш-товоқ, чойнак-пиёла, нон ёпиш учун керак бўладиган жиҳозлар, ўқлов, чекич, тикиш-бичишга тааллуқли бўлган жиҳозлардан ташкил топган ўйинчоқларни ўйнаш билан машғул бўлган.\nЭнг асосийси халқимизнинг урфида қиз болалар билан ўғил болаларнинг ёшлик чоғлариданоқ бирга ўйнашлари учун рухсат берилмаган. Балки уларнинг табиат ва руҳиятлари турли-туман бўлганлиги сабабли уларнинг алоҳида-алоҳида ўзларига хос бўлган машғулотлар ила шуғулланишларини таъминлаган. Чунки уларнинг биргаликда бир ўйинни ўйнашларида ҳар иккаласига ҳам секин-асталик билан ўзларига хос бўлган табиатларига зарар етиши ва бу иллат уларнинг ёши катталашгани сари йириклашиб бориш хавфи бор.\nШунинг учун ҳам улуғларимиз болалар 8–10 ёшга етганларида уларнинг ётоқхоналарини алоҳида-алоҳида қилиб ажратишни тавсия қиладилар. Чунки болалар бу ёшга етганларида улардаги ўғил ва қиз болалик хусусиятлари яққол ажрала бошлайди. Агар шу ёшда ҳам улар бир-бирларидан ажратилмаса, уларнинг феъл-атворлари, юриш-туришлари, ҳаттоки муомала-муносабатларида ҳам чалкашлик, аралаш-қуралашлик юзага чиқади. Бу эса ҳар иккаласи учун ҳам энг буюк мусибатдир. Чунки бу ҳолатда ҳар иккаласини ҳам асл соф табиати бузилиб, улар мазкур бузуқликни ютуқ ва фахр деб тушунадиган бўлиб қоладилар.\nШариатда хилқат жиҳатидан эркак ва аёлликни ўзида мужассам қилган жинс эгалари «хунаса» дейилади. Буларни эса ташқи кўринишидан эркак ёки аёллигини ажратиб бўлмайди. Чунки уларда ҳар иккала жинс эгаларига ҳам ўхшашлик тарафлари бўлади. Аллоҳ таоло гоҳо жинси аниқ бўлмаган инсонларни қанчалик хунук ва беўхшов эканлигини кўрсатиш учун ибрат тариқасида кўрсатиб қўяди.\nҲозирги давримизга келиб эса барча соҳаларда мисли кўрилмаган даражада ўзгариш, янгиланиш ва мусобақалашиш авж олгани каби инсонлар ўзларининг ташқи кўринишлари, ҳаттоки табиатларини ҳам сунъий ҳолда ўзгартиришга мубтало бўлдилар. Авваллари орлик ва хорлик ҳисобланган иллатлар ҳозирга келиб обрў ва фахрланиш воситасига айланди. Олдинлари бир шаҳар ёки юртда саноқлигина хилқат жиҳатидан табиий хунасалар бўлса, ҳозирга келиб, сунъий ҳолатда ўз хоҳиши ила хунаса бўлаётганлар қанчадан-қанча. Албатта, бунинг сабаблари кўп.\nЭнг биринчи ўринда диний саводсизлик.\nعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُتَشَبِّهِينَ مِنْ الرِّجَالِ بِالنِّسَاءِ ، وَالْمُتَشَبِّهَاتِ مِنْ النِّسَاءِ بِالرِّجَالِ . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ والترمذي\n«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам эркаклардан аёлларга ўхшашга уринганларни ва аёллардан эркакларга ўхшашга уринганларни лаънатладилар» (Имом Бухорий ва Имом Термизий ривоят қилишган).\nعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُخَنَّثِينَ مِنْ الرِّجَالِ ، وَالْمُتَرَجِّلاتِ مِنْ النِّسَاءِ ، وَقَالَ : « أَخْرِجُوهُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ » فَأَخْرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فُلاَناً ، وَأَخْرَجَ عُمَرُ فُلانًا . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ والترمذي\n«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам хотинчалиш эркакларни ва эркак сифат аёлларни лаънатладилар ҳамда:\n«Уларни уйларингиздан ҳайдаб чиқаринглар», дедилар.\nБас, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам фалончини ҳайдаб чиқардилар. Умар фалончини ҳайдаб чиқарди» (Имом Бухорий ва Имом Термизий ривоят қилишган).\n«Хотинчалиш эркак» деганда аёлларга ўхшаб юришга, гапиришга, кийинишга ҳаракат қиладиган эркаклар кўзда тутилади.\nШунингдек, «эркаксифат аёллар» деганда ҳам сунъий равишда эркакларга ўхшаб кийинадиган, гапирадиган ва юрадиган аёллар назарда тутилади. Шим кийган аёллар яна лаънатга қолмоқдалар. Ҳозирда аёлларнинг ўзларига аталган шим чиққан бўлса, уламолар уни кенг кийимнинг ичидан кийишга рухсат берганлар.\nЭнди ўзингиз айтинг-чи, мазкур маълумотлардан хабардор бўлган бирор мусулмон ёки муслима Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг лаънатларига қолишдан қўрқмайдими?\nАгар қўрқмасдан мазкур гуноҳни содир этсалар, уларнинг дунё ва охиратлари куйиб кетмайдими?\nДунёсининг куйиши – «хотинчалиш эркак», «эркаксифат аёллар», умумий айтганда эса хунаса дейилиши, бундайлар билан ҳеч ким оила қурмаслиги, маҳаллага қўшила олмаслиги, қавм-қариндошлардан айрилиши, дўст ва улфатлари бўлмаслиги, ота-оналарига оқ бўлиб, уларнинг беллари букилиб, сочлари оқариб, юзларига эрта ажин тушишига сабаб бўлишидир.\nОхирати куйиши эса – Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг лаънатларига дучор бўлганлиги туфайли Аллоҳ таолонинг лаънатига ҳам дучор бўлиб, абадул-абад жаҳаннамда куйишига сабабчи бўлишидир.\nИккинчи: кўр-кўрона тақлид.\nقال النبي صلى الله عليه وسلم: من تشبه بقوم فهو منهم\n«Ким ўзини бир қавмга ўхшатса, бас, у ўша қавмдандир», деганлар.\nМазкур иллат, аввало, Ғарбда пайдо бўлиб, бир неча ўн йиллар давомида ривожланиб, алал-оқибат уларнинг ажралмас урфига айланди. Бу иллат Ғарбда ҳам бошланган пайтида кўпгина қаршиликлар, эътирозларга учраб, ҳаттоки маълум бир жазоларга ҳам тортилиб, халқ ўртасида шарманда ҳам қилинган. Лекин «демократия», «глобаллашув», «ҳуррият», «жинсий инқилоб» ва ниҳоят, ҳозирги кунга келиб «оммавий маданият» байроғи остида секин-секин ривожлана борди. Албатта, ўз ўрнида бу иллатга хайрихоҳ бўлганлар, уни моддий-молиявий тарафдан қўллаб-қувватлаб турувчилар, сиёсий тарафдан ҳимоя қилувчилар ҳам топилди. Чунки баъзи шахслар, жамоа ва гуруҳлар ўзларининг ғаразли ғоялару режаларини мазкур иллатлар соясида ривожлантириб, бутун дунё халқларига ёйиб, унинг натижасида ҳар тарафлама манфаат кўришни мақсад қилдилар. Ва уларнинг мақсадлари кенг миқёсда ёйилиб, илдиз отиб, кундан-кунга қувватланиб боришига эса кўр-кўрона тақлид қилувчилар беминнат хизмат қилиб боряптилар. Аслида эса мазкур ғояларни «оммавий маданият» байроғи остида тарқатаётганларнинг ҳақиқий башараларини кўрганларида эди...\nЮртимизнинг баъзи ёшлари нафақат уларга тақлид қилиш, балки уларнинг номини эшитишдан ҳам хазар қилишлари мумкин эди. Минг афсуслар бўлсинки, сиртидан роҳату фароғат, кайфу сафо, замонавийлик ва мода бўлиб кўринаётган нарсалар аслида шайтоннинг нағмалари бўлиб, жаҳаннамга даъватдир. Шу маълумотларни билган ёшларимиз, ўғил-қизларимиз ўзларини ўшаларга ўхшатишлари мимкинми?\nУчинчи: шароит ва муҳит.\nИнсоннинг ҳаётида унинг яшаб турган жойидаги шароит ва муҳит катта аҳамиятга эга. Қолаверса, атрофида бўлаётган ҳар хил ҳодиса ва воқеалар ҳам ўз таъсирини ўтказмай қолмайди. Бунда эса ҳозирги кунда матбуот, телеведение, телефон ва интернет алоқа воситалари асосий вазифани бажаради. Минг афсуслар бўлсинки, аслида инсониятнинг маънавияти, илм-маърифати, таълим ва тарбияси учун чексиз хизматлар қилиш имкониятларига эга бўлган тараққиёт ва кашфиётларнинг самараси ўлароқ дунё юзини кўрган мазкур жиҳозлардан асосан маънавиятсизлик, ахлоқсизлик, маданиятсизлик ҳамда инсонийликка тўғри келмайдиган нарсаларни тарқатишда унумли фойдаланилмоқда. Бу борада санъат аҳли бўлмиш қўшиқчилар ва кино юлдузлари асосий ролларни ўйнайди, десак, муболаға бўлмайди. Чунки ойнаи жаҳонда кўрсатилаётган фильмларни кўз олдингизга келтиринг, унда бош роль ижрочиларининг эркак ёки аёллигини ҳам ажрата олмай қоласиз. Чунки уларнинг кийим-боши, соч турмаклари, пардоз-андозлари, юриш-туришлари деярли бир хил. Эрталабдан кечгача ёки тундан тонггача берилаётган концертларни айтмайсизми?\nАвваллари қўшиқчилар эркак ва аёлларга бўлинар эди. Улар ҳар тарафлама бир-биридан фарқланиб турарди. Ҳозирда эса деярли уларнинг ўртасида фарқ йўқ. Рақсга тушишларидан тортиб, овози, юриш-туриши, юз, кўз, қош, лаб ва қўл-оёқларининг ҳаракатлари-ю либосларигача бир хил. Яъни, бир-биридан бачкана. Ҳаттоки оила даврасида, хоссатан фарзандлар иштирокида умуман томоша қилишнинг имконияти йўқ. Ойнаи жаҳоннинг ўзида уларни танқид қилишга аталган қанчадан-қанча кўрсатувлар эфирга узатилаётган бўлса-да, лекин нимагадир натижаси кўзга кўринмаяпти.\nМинг афсуслар бўлсинки, аксарият ёшлар ўзлари учун намуна сифатида айнан улардан андоза оладилар. Мисол учун коллеж ёки олийгоҳларнинг талабалари ўртасида “Сиз учун намуна бўлган инсон ким?” деган савол билан сўровнома ўтказилса, талабаларнинг 70 фоиздан ортиғи, албатта, бирор қўшиқчи, актёр ёки спортчининг номини айтади. “Бунинг нимаси ёмон?” дейишингиз мумкин. Сабабини эса юқорида айтиб ўтдик.\nЭнг ачинарлиси, нима учун юқоридаги саволга “Мен учун намуна бўлган инсон ота-онам, устозим ёки фалон кашфиётчи, ихтирочи”, деб жавоб беришмайди? Чунки ёшларимиз илм-маърифат, ота-оналарнинг хизмати, юрт учун кашфиёт ва бирор ихтиро қилишдан кўра енгил-елпи ҳаёт тарзи бўлмиш ўйин-кулгуни афзал кўради. Натижада эса ўзини ана шундай инсонларга ўхшатишга ҳаракат қилиб, улардек беўхшов кийимлар кияди, пардоз-андоз қилади ва ҳаттоки муомалаларида ҳам уларга эргашади.\nУлуғларимизнинг “Дўстингнинг кимлигини айтсанг, сенинг кимлигингни айтаман”, деган ҳакматли сўзлари бор. Ундан ташқари, “Жинс – жинси билан, кабутар – кабутар билан, ғоз – ғоз билан”, деган нақл ҳам бор.\nШунинг учун ҳам халқимизда доимо фарзандлар тарбиясида уларнинг кимлар билан дўст ва ҳамроҳ бўлаётганлигига қаттиқ эътибор берилади. Акс ҳолда, ҳар қандай тарбияли хонадоннинг фарзанди бетарбиялар билан ҳамроҳ бўлганлиги туфайли келажакда ота-онасининг юзини ерга қаратиб қўйиши муқаррар.\nАсарларда: “Суҳбат таъсир қилувчидир”, дейилган.\nВоқеликда ҳам бунинг исботи ниҳоятда кўп. Ҳозирги кундаги энг катта мусибатлардан бири бўлмиш биз сўз юритаётган иллатда ҳам айнан шунинг таъсири бор. Чунки фарзандларимиз ёшлигидан, олий ўқув юртини тамомлагунча ўғил бола билан қиз бола доимо бирга бўлиши, бирга ўтириши, бирга овқатланиши, бирга бирор машғулотга қатнашиши, бирга дам олиши айни ҳақиқатдир. Натижада уларнинг бир-бирларига нисбатан таъсирлари уриб, ўғил болалар қиз болаларга ўхшаш ранг-баранг кийинадиган, пардоз-андоз қиладиган, сочларини ўстириб, юзларига оро берадиган (баъзилари ҳаттоки қошини терадиган), тилла занжир осиб, узук тақадиган бўлишган. Қизлар эса ўғил болар каби шим, футболка ёки тор спорт кийимларини кийиб, сочларини кесиб, керак бўлса, ўғил болаларга хос бўлган ҳаракатларни қиладиган бўлишган. Мазкур иллатларга мубтало бўлганлар асосан ўзларининг ташқи кўринишлари ва либосларига бино қўядилар. Шунинг учун қуйида либос ҳақида ҳам қисқача маълумот келтириб ўтамиз.\nقَالَ رَسُولُ اللهِ: الْبَسُوا مِنْ ثِيَابِكُمُ الْبَيَاضَ فَإِنَّهَا مِنْ خَيْرِ ثِيَابِكُمْ\nرَوَاهُ أَصْحَابُ السُّنَنِ\n«Кийимларингиздан оқини кийинг. Албатта, улар кийимларингизнинг хайрлисидир», дедилар» («Сунан» эгалари ривоят қилганлар).\n«Отам билан Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам томон юриб бордим. У зотнинг устиларида икки яшил рангли бурдани кўрдим» («Сунан» соҳиблари ривоят қилганлар).\nЯшил ранг чиройли бўлиши билан бирга кўзга ҳам фойда берар экан. Аҳли жаннатнинг кийими яшил рангда бўлиши ҳам бежиз эмас.\nМазкур икки ҳадиси шарифда эркаклар учун энг маҳбуб ва мақбул бўлган кийимларнинг ранги баён этилган. Демак, эркаклар учун ранг-баранг кийиниш ва бошқа ҳадиси шарифларга мувофиқ ипак, шойи, яна ўта латиф бўлган кийимларни кийиш ман этилган. Балки ўртача қалинлик ва дағалликда бўлиши маъқул кўрилган.\nعَنْ أَنَسٍ قَالَ: نَهَى نَبِيُّ اللهِ أَنْ يَتَزَعْفَرَ الرَّجُلُ رَوَاهُ الْخَمْسَةُ\n«Аллоҳнинг Набийси соллаллоҳу алайҳи васаллам эркак киши заъфарон чаплаб олишидан наҳий қилдилар» (Бешовлари ривоят қилганлар).\nШарҳ: ушбу ривоятдаги заъфарон чаплашдан мурод, баданга ва кийимга ёки иккисидан бирига чаплашдир. Заъфарон сариқ рангли бўлиб, у ранг бошқа диндагиларнинг шиори, аломат-белгиси бўлганидан шундоқ наҳий бўлган, бундан ташқари қип-қизил кийим кийиш ҳам мумкин эмас, дейдилар уламо аҳли.\nلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ٤\n«Батаҳқиқ, Биз инсонни энг яхши суратда яратдик». (Тийн сураси, 4 оят).\nДемак, инсон Аллоҳ таоло яратган мавжудотларнинг ичида шакл-шамоилда энг гўзалидир. Ушбу гўзалликни янада мукаммаллаштириш учун Аллоҳ таоло бошқа мавжудотлардан фарқли ўлароқ, инсонларга зийнат қилиб либос кийиб юрмоқликни буюрган. Ва унинг қонун-қоидаларини шаръий жиҳатдан белгилаб берган. Кимки мазкур шариат қоидаларига риоя қилмасдан кийинадиган бўлса, Аллоҳ яратган гўзал суратни ўзининг қўли ила сунъий ҳолда ўзгартирган бўлади, натижада дунёдаги энг хунук мавжудотга айланади.\nيَٰبَنِيٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ ... ٣١\n«Эй Одам болалари, ҳар бир ибодат чоғида ўз зийнатингизни олинг» (Аъроф сураси, 31-оят).\nМазкур ояти каримада Аллоҳ таоло инсонларга авратларини беркитиб юришликни буюришлик билан бирга либосни зийнат деб атади. Ҳақиқатан ҳам либос ўз ўрнида зийнат, қолаверса, инсоннинг танасидаги нуқсонларини беркитиб турувчи, уни иссиқ ва совуқдан ҳимояловчи, бошқа мавжудотлардан фарқини ва афзаллигини кўрсатиб тургувчи воситадир. Ундан ташқари, либос инсоннинг жинсини (эркак ва аёллигини), қайси юрт, миллат ва элат ҳамда қандай дин вакили эканини, ҳаттоки унинг ёш-кексалигини, мақому мартабасини, бой ва камбағаллигини, қайси соҳа вакиллигини билдириб турувчи омилдир. Шундан келиб чиққан ҳолатда ҳар бир соҳа вакилларининг, хоссатан эркак ва аёлларнинг ўзларига хос ва мос ташқи кўринишлари (кийимлари) бўлиши керак. Акс ҳолда, либос ўзининг вазифасини бажармаган бўлиб, уни киювчисининг халқ олдида шарманда, Аллоҳнинг ҳузурида эса осий бўлишига сабабчи бўлади.\n«Оммавий маданият» байроғи остида юртимизга суқилиб кириб келган бундай иллатлардан қутилмоғимиз учун барчамиз биргаликда юқорида зикри сабабларга қарши курашишимиз керак. Бу борада Аллоҳ таоло барчамизга Ўзи ёрдамчи бўлсин. Омин.\nЭнг кўп қўйилган исмлар, тўққизинчи фарзандини туққан жиззахлик аёл ва энг оғир чақалоқ. Ўтган йил рақамларда\n“Энг намунали оила” кўрик танловининг Республика финал босқичи\nТарихдаги энг қиммат ажримлар ўнлиги


Саакашвили Тбилисига қайтишини эълон қилди\nГрузиянинг собиқ президенти, ҳозирда Украинада қолаётган Михаил Саакашвили 2 октябрга Тбилисига авиачипта сотиб олганини маълум қилди. Ушбу кун Грузияда маҳаллий ҳокимият органларига сайловлар бўлиб ўтади.\nФото: Facebook /gordonuacom\nСаакашвили бу ҳақда Facebook’даги обуначиларига мурожаатида маълум қилган ва электрон авиачипта суратини илова қилган. Унинг таъкидлашича, “Грузияни қутқариш, омон қолиш масаласи ҳал қилинмоқда ва бу уни Киевдан Тбилисига 2 октябрга авиачипта олишга ундаган”.\n“Мен буни ўзим учун қилмаяпман, менда ҳеч қандай шахсий амбициялар ёки бирор лавозимни эгаллаш истаги йўқ. Мен ҳақиқатан ҳам бу учун курашишни истамайман, бироқ фарзандларимизнинг келажаги бўлиши учун курашаман”, деб айтган собиқ президент.\n“Сайлов участкалари ёпилгандан кейин эришган ғалабамизни ҳимоя қилиш учун ҳаммамиз шаҳарлар ва қишлоқлар кўчаларига чиқишимиз лозим. Мен бу жараёндан четда қололмайман. 2 октябрь кечки вақт Тбилисида бўламан”, деб ёзган Саакашвили.\nАвиачипта суратидан Саакашвили ва унинг онаси Гиули Аласания Киевнинг Бориспол аэропортидан соат 19.20да учиб кетишини билиш мумкин.\nАввалроқ Грузиянинг амалдаги раҳбарияти вакиллари Саакашвили Грузияга қайтиши биланоқ ҳибсга олиниши ва турмага етказилишини айтишган. Собиқ президент ватанида бир нечта жиноий ишлар бўйича айбланмоқда ва улардан иккитаси бўйича ҳаттоки сиртдан жазоланган. Охирги бир неча йил давомида Саакашвили бир неча марта ватанига қайтишга ваъда берган, бироқ ўз сўзининг устидан чиқмаган.\nСаакашвили Грузияга 2008–2013 йиллар давомида раҳбарлик қилган. У 2013 йилги сайловларда мағлубиятга учрагандан кейин мамлакатни тарк этган. Саакашвили 6 йилдан бери Украина фуқароси ҳисобланади ва ҳозирда Украинанинг миллий ислоҳотлар кенгаши ижроия қўмитаси раҳбари лавозимини эгалламоқда.\nАввалроқ Грузияда сайловлар олдидан Саакашвили тасвирланган “қонли” баннерлар пайдо бўлгани маълум қилинганди.


Ваъз 153 — Dilkashradio.com\nАссалому алайкум азиз ва меҳрибон радио тингловчи дўстлар. Эфирда сиз азизлар учун тайёрланган эшиттиришларимиздан бири. Микрофон олдида мен Ғолиббек. Бугунги эшиттиришимиз орқали, азизлар, сиз билан Худованднинг каломи билан бўлишмоқчимиз. Ҳурматли радио тингловчи биродарлар, бугунги эшитиришимиз инсоннинг ўлими ҳақида боради.\nАгар инсон ўзининг азобланишида ҳеч қандай сабаб кўролмаса, у хавотирга тушиб қолиши ҳеч гап эмас. Кўпчилик Худовандга тегишли биродарларимиз турли хил хавотирларни енгиб ўтишга қодирдирлар. Чунки улар яхши билишади — ҳаёт ва куч ким томонидан туҳфа этилишини.\nЛекин ўлим тушагида ётган одамчи, у нима ҳақида ўйлайди? Унинг танасида содир бўлаётган оғриқ унга тез-тез ўлим ҳақида эслатиб турса керак. Агар биз ҳам нажот топмаганимизда ва биз ҳам худди шу ҳолатга тушган бўлар эдик. Яхшиямки, бизнинг Худованд ҳар бир Масиҳга ишонувчи киши учун абадий ҳаётни ваъда қилади.\nБиз эса шунга ишониб яшамоқдамиз. Чунки Раббимиз Исо Масиҳ айтадики, ўлим абадий ҳаёт сари етаклаб боради. Албатта нажот олган бўлсак. Нажот олиш учун эса Раббимиз Исо Масиҳни олдида барча гуноҳларимиз учун тавба қилиб, Уни юрагимизга қабул қилишимиз керак.\nҚабул қилиш учун одий сўзларни айтиш лозим. Худованд, Сени олдингда мен гуноҳкорман, Сенга қарши кўп гуноҳлар қилдим. Мени кечиргин, мени юрагимга кир ва мен Сен билан жаннатда бирга бўлишни хоҳлайман. Омин. Тахминан шунга ўхшаш гаплар билан Худовандга мурожаат қилишингиз мумкин. Азиз радио тингловчи дўстлар,\nЎйламанг, мени гуноҳларим кечиримга лойиқ эмас деб. Худованд ҳамманинг барча гуноҳлари учун Ўзининг ягона Ўғли Раббимиз Исо Масихни қурбон қилди. Агар Унинг хочдаги ўлимига ишонолсангиз, У сиздаги ҳар қандай гуноҳни кечира олади. Агар масиҳий инсон азобланаётган бўлса, Раббимиз Исо билан уни енгиш мушкул эмас. Дунё турли муаммоларга, азобларга тўла, лекин Раббимиз Исо ҳар бир инсонга ёрдам беришни истайди.\nШу жумладан сизга ҳам, азиз радио тингловчи дўстим. Муқаддас Китобдан кўплаб мисоллар кўришимиз мумкин. Худовандга тегишли бўлган инсонлар азоблар билан қандай курашганлиги тўғрисида. Улар ҳеч қачон дунёга келгани учун афсусланмаганлар, аксинча Худовандга ибодат қилиб мадад а ёрдам сўрашган. Худованддан ёрдам сўраганларга эса У доимо ёрдам бериш учун тайёрдир.\nАзизлар, шуни яхши билингки, азоб-ўқубатлар бир умр давом этмайди, қачонлардир у якун топади. Худованд билан эса янада тез якунланади. Шунинг билан ҳурматли радио тингловчи биродарлар, бугунги эшиттиришимиз ўз ниҳоясига етди, яна радио орқали учрашгунча хайр, саломат бўлинглар.


Янги Миллий хавфсизлик хизмати раиси Ихтиёр Абдуллаевнинг таржимаи ҳоли - Zamin.uz\nЎзбекистон Президенти Шавкат Мирзиёев раислигида Миллий хавфсизлик хизмати ва прокуратура органлари ходимлари иштирокида бугун, 31 январь куни йиғилиш бўлиб ўтгани тўғрисида маълум қилган эдик.\nЯна ушбу мажлисда мансаб ўзгаришлари юз бергани тўғрисида ҳам хабар берилга эди. 1995 йилдан буён Ўзбекистон Миллий хавфсизлик хизматини бошқарган Рустам Иноятов лавозимидан кетгани, унинг ўрнига Ўзбекистон Республикаси Бош прокурори лавозимида ишлаб келаётган Ихтиёр Абдуллаев тайинлангани ҳам маълум қилинган.\n«Xabar» нашри айни дамда Миллий хавфсизлик хизмати бошқарувига келган янги раиси Ихтиёр Абдуллаев тўғрисида маълумотларни чоп этди.\nМаълумотларга кўра, Ихтиëр Абдуллаев 1966 йилнинг 22 майида Фарғона вилояти Учкўприк туманида туғилган. Перм давлат университетида ҳуқуқшунос мутахассислиги бўйича таҳсил олган.\nИккинчи даражали давлат адлия маслаҳатчиси.\nИхтиëр Абдуллаев Ўзбекистон Республикаси Бош прокурори этиб тайинлангач, прокуратура органлари тизимида кўплаб ўзгаришларни амалга оширди. Биргина Бош прокуратуранинг ўзида элликдан зиёд ходим вазифасидан озод этилган, уларнинг ўрнига янгилари тайинланган. Шунингдек, ҳудудий прокуратура органлари фаолияти ҳам жиддий ислоҳ қилиниб, кўплаб кадрлар алмаштирилган эди. “Замин” янгиликларини “Telegram”да кузатиб боринг\n11-02-2019, 14:33, Жамият\n29-08-2018, 08:58, Жамият\n1-02-2018, 17:39, Жамият\n31-01-2018, 21:39, Жамият\n31-01-2018, 15:28, Жамият\nАвваллари «бунақаси бўлмаган». Хавфсизлик кенгаши мажлисидан фотосуратлар эълон қилинди\n11-01-2018, 16:51, Жамият


ДЙҲХХ жарима майдонлари бўйича онлайн тизимни ишга туширди – Газета.uz\nТошкентда автомашиналарни жарима майдонидан чиқариш учун онлайн тизим синов тариқасида ишга туширилди. Энди dyhxx.uz сайти орқали қоидабузарлик тўғрисидаги барча маълумотларни топиш, ҳужжатларни тақдим этиш ва жаримани тўлаш мумкин.\n6 июл 2020, 17:10 Технологиялар\nТошкентда автомашиналарни жарима майдонидан чиқариб олиш учун онлайн тизим синов тариқасида ишга туширилди. Бу ҳақда «Oʻzbekiston 24» телеканалида маълум қилинди.\n«ЙҲХ қоидаларини бузган ҳайдовчига инспектор томонидан машинанинг жарима майдонига олиниши тўғрисида протокол тузилади. Ушбу протокол маъмурий бўлимга юборилади, шундан сўнг у автоматлаштирилган тизимга киритилади», — деди ИИВ Йўл ҳаракати хавфсизлиги хизмати бўлими бошлиғи Илҳом Идиров.\nПротокол ДЙҲХХ сайтида рўйхатдан ўтказилганидан сўнг, ҳайдовчининг телефон рақамига жариманинг миқдори ва автомобиль жойлашган тўхтаб туриш жойи тўғрисидаги маълумотлар юборилади.\nТизимнинг яна бир афзаллиги шундаки, ҳайдовчи онлайн режимда барча зарур ҳужжатларни инспекторга тақдим қилиши мумкин. Шундан келиб чиққан ҳолда, инспектор қонунбузарлик учун жарима миқдори тўғрисида қарор қабул қилади ва бу ҳақда маълумотни сайтга жойлаштиради. Қоидабузар жаримани электрон тизим орқали ёки энг яқин банк кассалари орқали тўлаши мумкин.\nАгар тизим синовдан муваффақиятли ўтса, у бутун республика бўйлаб амалга оширилиши режалаштирилган.


2 oy oldin Behzod 454\nМуаллиф ҳақида: Карим Баҳриев — 1962 йил Ургут туманида туғилган. 1985 йил Москва давлат университетининг журналистика факультетини тугатган.\nУ бугунги кунда “Олтин мерос” халқаро хайрия жамғармаси “Мерос–ньюс” ахборот хизмати раҳбари ва Ўзбекистон Журналистика ва оммавий коммуникациялар университети профессоридир.\nК.Баҳриев “Сабр косасининг синиқлари”, “Томчидил” шеърий китоблари, “Демократия ва инсон ҳуқуқлари”, “Журналистнинг ҳуқуқлари, мажбуриятлари ва масъулияти”, “Оммавий ахборот воситалари фаолиятининг ҳуқуқий асослари” номли илмий-оммабоп китоблари, “ОАВ ва сайловлар” ҳамда “СМИ и выборы” номли ўзбек ва рус тилидаги қўлланма, “Сўз эркинлиги ҳақида сўз” номли ўзбек, рус ва инглиз тилларидаги сиёсий-ижтимоий тўплами ҳамда қатор танқидий-таҳлилий мақолалар муаллифи.\nБундан ташқари маҳоратли таржимон сифатида Сенека, Платон, Вольтер, Монтен, Паскал, Вовенарг, Ларошфуко, Лабрюйер сингари дунёга машҳур донишмандларнинг фалсафий асарларини, Генри Форлнинг “Менинг ҳаётим”, Жорж Оруэлнинг “1984” ва “Молхона” романларини ва Малколм Гладуэлнинг “Даҳолар ва уддабуронлар” асари, Чингиз Айтматов, Дино Буццати, Жованни Папини, Коррадо Алваро, Марчелло Вентури каби адибларнинг ҳикояларини, уйғур шоири Темур Давоматнинг шеърий китобини, озар шоири Ромиз Равшаннинг шеърлари ва достонини, А.Авторхоновнинг “Кремл салтанати” китобини ўзбек тилига ўгирган.\nўтиб кетмасдан гуллар,\nПок нурларни тўйиб симиргин,\nўтиб кетар дайди шаббода,\nбир қатим ёғду\nбир сен учун ўйнар ҳавода.\n… Тўхтанг, гуллар, шуълалар, сабо,\nучиб битма баргдаги шабнам –\nўтиб кетар, ахир,\nйиғлаётган ана шу одам.\nБунда тунлар энг митти терак\nўсавериб юлдузга етар;\nқувончига чидолмай куртак\nновдаларда ёрилиб кетар.\nБунда сувлар шилдираб мангу\nқучиб ётар тупроқни хушбахт;\nбир тонг зангор гулбарг бўлар-у,\nшовуллайди шамолда дарахт.\nБунда бари дилбар ва ширин,\nтирикликка тўймас – дил ярим…\nЮртдошларнинг қалбига яқин\nйўлни излаб ўтар кунларим.\nФақат оқшом жимирлаб само\nхаёлимга қуяди бир ғам –\nмен севган шу тилсимли дунё\nкирмас сенинг тушларингга ҳам.\nТурғун даврга чизги\nБугун Азон эмас, уйғотар Гимн,\nМасжидга киришга патта керакдир.\nСовутларни қўйдик йўлакка тўшаб,\nКуллиётни қозон тагига ёқдик.\nЭнди ўт тулпорлар югурмас кишнаб,\nОтни сўйиб едик, шунақа ишлар.\nЖанггоҳларга пахта экиб ташладик,\nМузейларга тушди кескир қиличлар.\nКесилиб қоғозга айланди изсиз\nШоирлар “сарвқад” деб ёзган чинорлар –\nУларга битилди дунёқарашни\nШакллантирувчи илғор шиорлар.\nДемак, сиз бекорга турибсиз ҳуркиб,\nҲеч ким уйғонмади биз айтган сўздан.\nБугун ўлтирибмиз чивинни қўриб,\nЭнди қўрқмаса ҳам бўлади биздан…\nСОЧИМГА ОҚ ТУШДИ…\nЧийрон сочларимнинг илдизи куйди,\nБезовта шовуллар. Севгилим, боқ-чи:\nУч тола оқ тушди – қоп-қора юртга\nХуфиёна кирди уч оқ айғоқчи.\nҚоракўз, силагин, тароқ қил қўлни,\nУйғот, қулоғимга сўзла уйғонч сўз –\nБўлмаса ҳар куни қорасоч элни\nБир-бир йўлдан урар бу учта жосус.\nСочлар қаролигин охир унутар\nВа мангу юмилар сўздоннинг лаби –\nЯстаниб ётади оқ-оппоқ бошим\nБатамом енгилган мамлакат каби…\nЯқинда тонг чоғи тўсатдан ноаён бир дард умримда илк бор тўшакка ётқизди. Сочимдан тирноғимгача сирқирайди, қўл-оёғимда мадор йўқ, фақат тийра кўзларим жовдираб дунёга термулади… Дард-ку бир кечада ўтиб кетди. Қалбда бир оғриқ қолди: мени ҳам бу дунёга боғлаб қўймаган экан…\nШамоллар уйғонди. Барг – ҳаяжонда…\nҲатто ер тагида қўзғолди илон.\nДунё тирилаётган шу тоза тонгда\nЎлгим келмаяпти, онажон.\nЎнгирларда кезар муздай ҳаволар,\nИшқалаб қобоғин кўтарар осмон.\nДунё кўзларини очаётганда\nМен кўз юмайинми, онажон?!\nҚайдадир силкинар томчидил ўтлар,\nБаргида чумоли кезади ҳайрон.\nҲали мен кўрмаган боғлар бор экан,\nҚизларнинг овози жаранглар мунис,\nИшқ десам – дафтарга сачраб кетди қон.\nСевмаса севмабди мени битта қиз,\nДунёда қиз камми, онажон?!\nҚаёққа қочади бу иссиқ қоним,\nҚўлларни соғиниб сочларим ғужгон.\nКимга керак бўлди менинг ёш жоним,\nБегуноҳ биттадир – у ҳам осмонда,\nҚўлга чивин қўнди, қувмоққа йўқ жон.\nЧивинлар, чумчуқлар юрган жаҳонда\nМенга жой йўқмикан, онажон?!\nҚуёшга термулдим – кўзим қамашди,\nКиприкдан шабнамдай ёш оқди маржон.\nНурларни соғиниб қақшар қовурғам,\nЎлгим келмаяпти, онажон!\nГарчанд мен қайғули шеърлар тўқидим,\nГарчанд азоб кўрдим мудом бепоён –\nМен ҳали дунёга тўйган йўқ эдим,\nДунё тўйдимикин мендан, онажон…\n1962 ЙИЛ. 2 ЯНВАРЬ\nМен туғилдим. Кимдир қувонди.\nКулбасида ғаюр чекди ғам.\nЭнди юртга тўй бераман, деб\nКўкрагини кўтарди отам.\nЗамҳарир қиш тиш қайраган чоғ\nБир кишига кўпайди дунё –\nЙўқ, ўрнидан қўзғолмади тоғ,\nЎзанидан чиқмади дарё.\nОтам – хурсанд, уялар онам,\nМен йиғлардим, ҳамма куларди –\nТоғ ўрнидан қўзғолмаса ҳам,\nБир силкиниб қўйса бўларди.\nКўзларимни ҳайрат-ла очдим:\nО, поёнсиз, нотаниш олам!\nБахтни севиб ортидан чопдим,\nМени эса севиб қолди… Ғам.\nЙўқ, ҳаётга ҳали қонмадим,\nАнгланмасдан ётибди олам.\nБахтни излаб мен тополмадим,\nЛекин мени излаб топди Ғам.\nМен кетганда йиғлар куртаклар,\nТунги боғлар, қушлар билгайлар.\nШохи бешик бўлган теракнинг\nБир шохидан тобут қилгайлар.\nМен ўлганда кимлардир куяр.\nТоғ қуламас. Тошмагай дарё.\nБу тун бўлар… Ё жим-жит саҳар…\nБир кишига камаяр дунё.\nВақт нимадир –\nбир дамлик омад\nё ажалнинг вақтинча раҳми;\nбу тилсимни тушуна олмай\nўтиб кетди умрнинг ярми.\nВақт кетди деб чекмагин афсус,\nафсус чекиб ажрагайсан нақд.\nВақт нимадир – мана шу шеърни\nўқигунча ўтиб кетди – вақт.\nСим деворнинг қошида туриб,\nқалқиб кетди кўзларимдан ёш:\nмана шу боғ, мавжудот, гиёҳ\nҳозир жуда мададга муҳтож.\nБугун йитди йиртқич бўрилар,\nЙўлбарсларнинг таҳдиди – хаёл…\nБу ёнда – мен, у ёнда – ана,\nжониворлар юрар бемалол.\nЛол турибман –\nмумкин эмас ўтмоқ шу симдан –\nбу оламни асрашар кимдан?!\n… Қўлларимга боқдим уялиб,\nнафратланиб кетдим ўзимдан.\nМайлими, ой чиққан шу ойдин кеча\nнафас олаверсам ютиниб, хурсанд,\nмайлими, дунёнинг битта бурчида\nмен ҳам васлингизни қўмсаб ўтирсам.\nКеча сиз ўтганда ҳарир кўйлакда\nэргашган шамолнинг боши айланиб,\nтелбадек увиллар ҳануз йўлакда –\nмен ҳам шу йўлларда юрсам майлими?!\nМайлими, соғинсам ва тошса кўнглим,\nйиғласам майлими, майлими кулсам?!\nЎкситмайманмикин сизни, севгилим,\nагар мен шу кеча бехосдан ўлсам…\nГЎЗАЛЛИК ҲАҚИДА ШЕЪР\nУнинг этагидан бўронлар қўпар.\nҚулаб кетмасайди бу қадим шаҳар.\nОҳанги титрайди ўтлуғ қўшиқнинг,\nШош – Қўқон йўлига арава тушди.\nҚовурғам остида бедор ошиқнинг\nҚафасга урилиб қонайди мушти.\nМана, Оғриётган юракни тутдим,\nКеляпти оқ-ойдин шеърлар.\nКўзларимга урилиб синар\nБир менга аталган ғанимат нурлар.\nРаққоса рақсга тушяпти.\nҚаҳқаҳа уради бир шода ўрик.\nНега йиғламайман, нега кулмайман,\nНега куйламайман шу қизни кўриб?!\nОдамзод ўзини англаса шояд,\nСеволса соф, сулув аёлларини,\nҚувиб юборарми эди\nТурфа қилвир, фосиқ хаёлларини…\nЭсяпти бир дамлик покиза шамол.\nСилкиниб ўйнайди сен севган аёл.\nМинг йиллар наридан келган,\nОҳу каби ҳуркак, омонат;\nШу соғлом чеҳрага муносибмисан,\nТутмаса унинг уволи,\nСўнг излаб юрмасак йиллар, замонлар…\nЧўнг кеманинг елканларидек\nҚизнинг этагидан қўпар бўронлар.\nюзларини ювар пок сувлар.\nШу поёнсиз, чексиз дунёнинг\nбир четида бўрилар увлар.\nбир четида уйғоқман, борман –\nбу кеча ҳам дилхунман, жоним,\nяширмайман, мен сизга зорман.\nБу кеча ҳам бўрилар увлар,\nчирилдоқлар чириллар бир-бир,\nқурбақани сувилон қувлар,\nюваверар дунёни ёмғир.\nҒамангиз шом. Дарахт шохлари\nой нурида сутдай йўғрилар –\nбундай тунда уйғоқдир фақат\nё шоирлар ва ё ўғрилар.\nБораяпман яланг, лой кечиб,\nсизга зорман, қоши қийғочим.\nЮлдузларга боқдим дилпарчин,\nой нурида қуриди ёшим.\nҚоп-қора шом. Биламан, гулим,\nбу йўлларда бевақт юрмайсиз.\nКелмагайсиз, майли, севиклим,\nтушларимга нега кирмайсиз?\nНега кулай десам, сизиб чиқар ёш,\nнега оҳ чекканда, сачраб кетар қон –\nахир топганим йўқ, сизни, қаламқош,\nйўқотганим ҳам йўқ, демак, ҳеч қачон.\nСиз ўзга кулбага бўлганда меҳмон,\nфалак ёмғир қуйгач гувиллаб, бирдан,\nқонсираб кўчани кезганим ёлғон,\nкўйлагим ивиди шунчаки тердан.\nЙўқ, севган эмасман сизни, чилвирсоч,\nфақат бир нарсага бўларман ҳайрон –\nнега оҳ чекканда, сачраб кетар қон…\nСизнинг келишингизни эшитганда\nотиш ҳукми бекор қилинган\nтилло топган қашшоқдек\nоғир аравага қўшилган отлар мисол\nсувга чўкиб кетган одамнинг\nқирғоқда қолдирган кийими каби\nоқлов қоғозини йўқотган\nҲамма унга кўз тикар беор,\nу – ҳеч кимга боқмайди, мағрур.\nкўзи – қора, юзи – шуълакор,\nўзи тоза – бамисоли нур.\nҚамиш каби шовуллаётган\nсочларига қўл теккан эмас.\nУ гул каби бўй сочиб ётган\nтўшагига ҳўл теккан эмас.\nДилидадир муқаддас сўзи,\nкокилини ўйнар шаббода –\nҚиз бормикин ўзи дунёда.\nАдоқсиз, ҳадсиздир бу ер, бу борлиқ.\nУятдир зулм кўриб, сассиз яшамоқ…\nPrevious “Гуллаётган бир асоман мен…”\nNext Бу тун узун эмас…


Жамият Дунё Футбол Мутолаа Жиноят Савол-жавоб Шоу-бизнес Hi-tech Lady Саломатлик Мозийдан садо Ҳидоят сари Инсон ҳаётидаги бахтли ҳодисалар юрак етишмовчилигини келтириб чиқариши маълум бўлди\t12:13, 03 март 2016\tОлимларнинг аниқлашича, бахтли ҳодисалар юрак етишмовчилигини келтириб чиқарувчи асосий сабаблардан бири бўлиши мумкин. Бу ҳақда “Lenta.ru” хабар бермоқда. Инсон ҳаётида юз берувчи бахтли ҳодисалар кардиомиопатия такоцубо касаллигини келтириб чиқаради. Кардиомиопатия такоцубо— ноишемик кардиомиопатиянинг бир тури, унда юрак мушкулларининг қисқариши камаяди. Бу эса ўткир юрак етишмовчилигини келтириб чиқаради. Одатда бундай турдаги касалликни чуқур қайғуга ботиш ва стресс ҳолати келтириб чиқар эди. Олимлар ўтказган янги тадқиқотлар натижасида маълум бўлишича, кардиомиопатия юзага келиши учун бахтли ҳодисалар ҳам сабаб бўлар экан. Улар тадқиқот мобайнида бутун дунё бўича 1750 нафар кардиомиопатия билан касалланган беморлар организмини ўрганди. 485 нафар беморда юрак етишмовчилиги турли эмоционал ҳис-туйғулар оқибатида келиб чиққани маълум бўлди. Жумладан, 20 кишида мазкур касаллик бахтли ҳодисалар(тўй, невара кўриш, севимли жамоасининг ғалабаси)дан сўнг ривожланган. Тадқиқот иштирокчиларининг 96 фоизида қайғули ҳодисалар( яқин қариндошиниинг ўлими, ажрашиш) туфайли касаллик вужудга келган.


Дзюдочиларимиз Парижга йўл олишади\n4 февраль, 2018, 00:10\nУшбу ҳафта якунида дзюдо ишқибозларининг нигоҳи Франция пойтахтимига қаратилади. Боиси 10-11 февраль кунлари Париж шаҳрида ушбу спорт тури бўйича наватдаги Катта дубулға турнирига мезбон бўлади.\nДунёнинг энг сара спортчилари иштирок этадиган жорий турнир ҳам вакилларими иштирокида ўтади. Терма жамоамиз мураббийлар штаби Париж турнирига 4 нафар спортчи билан йўл олишади. Унга кўра, 60 килограмм вазн тоифасида Шарофиддин Лутфуллаев, -66 килограмм вазн тоифасида Сардор Нуруллаев, -73 кг.да Ҳикматулло Тўраев ва -81 килограммгача тоифасида Акмалжон Нажмиддинов иштирок этишади.\n"Мусобақага тайёгарлик яхши бўлди. Айнан шу турнирга пухта ҳозирлик кўриш учун астойдил ҳаракат қилдим. Париж турнирида мунтазам иштирок этиб келаман. У ерда энг сара дзюдочилар жам бўлишади. Жаҳон рейтингида ҳам жуда катта очко беради. Насиб қилса, бу йил чемпион бўлиб келишни ният қилганман", – дейди терма жамоамиз аъзоси Шарофиддин Лутфуллаев. Ушбу дзюдочимиз ўтган йилги баҳсларда кумуш медалга эга бўлган.