Ўзбекистон расмийлари Бухоро вилоятида содир бўлган йирик автомобиль ҳалокати ҳақида лом-мим демадилар - Фарғона.Ру ахборот агентлиги\n09:20 msk, 10 Июль 2020\n16.07.2006 13:54 msk\n14 июль куни Бухоро вилояти Ғиждувон туманидаги «Абдуҳолиқ Ғиждувоний» масжидида ўқилган Жумъа намози чоғида автоҳалокатда ҳалок бўлганлар ҳаққига дуо қилинди. Бироқ кўплаб одамларнинг қурбон бўлишига сабаб бўлган бу фожеавий ҳалокат тафсилотларини фақат маҳаллий аҳоли оғзидан уқиш мумкин эди, холос. Ахир расмий оммавий ахборот воситаларида бундай воқеалар ҳақида кўпинча ҳеч нарса айтилмайди-да.\nҒиждувондаги масжид. "Фарғона.Ру" АА фотоси\n30 июнь куни тахминан соат 23 ларда Тошкентга олиб борувчи халқаро автомагистралда Навоий шаҳри аэропортидан бир неча юз метр нарида йирик автомобиль ҳалокати содир бўлган. Гувоҳларнинг кўрсатмасига кўра, давлат рақами 20J8974 бўлган «Мерседес Бенц» русумли автобус рўпарадан келаётган МАЗ русумли юк машинасига бориб урилган. Норасмий маълумотларга кўра, автобусдаги йигирмага яқин йўловчи ва ҳар иккала машинанинг ҳайдовчилари ҳалок бўлганлар. Ўнлаб кишилар ҳали ҳам касалхонада ётибдилар.\nФожеавий йўл-транспорт ҳодисаси ҳақидаги хабар маҳаллий матбуотда эълон қилинмаган. Гарчи ҳалокат содир бўлганидан икки ҳафта ўтган бўлса-да, ДАН ходимлари ҳалигача жабрланганларнинг сонини расман маълум қилмаяптилар.\nЙўл варақасига эга бўлмаган автобуслар қатновга чиқиш ҳуқуқига эга эмасликларига қарамай, автоҳалокатга йўлиққан автобус рухсатномасиз бўлган. Бухоро вилоятининг Ғиждувон туманидан чиқишда Эшонкўприк масканида турган (бу маскан Бухоро ва Навоий вилоятлари чегарасида жойлашган) Бухоро вилоят йўл қоровул хизмати ходимлари уни нима учундир қўйиб юборадилар. Шунингдек, автобус Навоийдаги Маликчўл масканидан ҳам ўтиб кетаверган.\nГувоҳларнинг айтишларича, ҳалокат содир бўлган жойда ҳалок бўлган йўловчилар жасадлари билан бирга ҳалок бўлган қўйларнинг жасадлари ҳам топилган. Чорва молларини ташиш Бухоро вилоятидаги кўплаб ҳайдовчилар учун қўшимча даромад манбаи бўлиб ҳисобланади. Улар ҳайвонларни юкхонага юклаб, Тошкентда сотиб келадилар. Бу бугунги кунда жуда сердаромад усул ҳисобланади.\nЎша куни иши ўнгидан келмаган автобус ҳайдовчиси Элбек Воҳидов Тошкентдан соат 17 ларда қайтганди. Унинг онасига кўра, Воҳидов фақат уч соатгина дам олган, холос. Тахминан соат 22 ларда йўловчилар тўла автобус Ғиждувон шоҳбекатидан Тошкентга қараб йўл олган. Кўплаб инсонларнинг ҳаётига зомин бўлган тўқнашувга ҳайдовчининг чарчаганлиги сабаб бўлган бўлиши мумкин.\n«Фарғона.Ру» ахборот агентлигига маълум бўлишича, ҳозирги пайтда ҳалокат содир бўлган ерга яқин жойда яшаган Навоий вилоятининг ўн бешга яқин фуқаролари талончиликда айбланиб қўлга олинганлар. Гувоҳларнинг айтишларича, ҳалокат содир бўлганидан кейин кимдир жароҳатланганларнинг ҳамда ҳалок бўлганларнинг пулларини ва қимматбаҳо буюмларини ўғирлаган. Айни пайтда мазкур иш юзасидан тергов олиб борилмоқда.


13 апрел 2021, Тошкент вақти: 14:59\n“Туман ҳокими фермернинг ерини тортиб олмоқчи бўлди”\nСармарқанд вилояти Пастдарғом тумани ҳокимининг “Сафарова Нодира” деҳқон хўжалигига қарашли ер майдонини тортиб олиш йўлидаги уринишлари чиппакка чиқди (“XXI аср”, 6 март).\nСамарқанд вилоят хўжалик суди судяси Йўлдош Норбековга кўра, туман ҳокими деҳқон хўжалиги томонидан қурилган иншоотни бузиб ташлаш ва ер майдонини ҳокимлик ихтиёрига ўтказишни сўраб даъво аризаси киритган. Ҳоким деҳқон хўжалиги ноқонуний қурилиш қилганини иддао қилган. Аммо текширувда ҳокимнинг даъвоси асоссиз бўлиб чиқди.\nДеҳқон хўжалиги қаровсиз ётган ерни олиб, жуда кўп куч сарфлаб уни обод қилгани маълум бўлган. Қайд этилишича, хўжалик суди ҳокимнинг даъвосини рад этган.\n“Давлат тест маркази абитуриентларни огоҳлантирди”\nЎзбекистон Давлат тест маркази мамлакатда турли номларда чоп этилган тест саволлари кўпайиб бораётганидан хавотир билдирди (“Даракчи”, 6 март).\nРеспублика бўйлаб кенг тарқалган аксар тест тўпламларидан ўрин олган саволлар экспертизадан ўтказилмаган, давлат таълим стандартига мос эмас. Энг ачинарлиси, бундай китоблар “Давлат тест маркази ҳамкорлигида тайёрланди”\nдеган ёлғон ахборот остида чоп этилмоқда.\n“Сохта тадбиркорлар томонидан чоп этилаётган шакл, тузилиш ва ҳажм жиҳатдан Давлат тест маркази томонидан ўтказилаётган тест синовларида ишлатилаётган саволлар китобига ўхшаш бундай манбалар фойдаланувчини алдаши мумкин, холос” дейилади газета хабарида.\n“Ўнлаб болалар боғчасида санитария ва овқатланиш меъёрлари бузилган”\nНаманган вилояти Тўрақўрғон туманидаги 39 та мактабгача таълим муассасаларида ўтказилган текширувларда санитария-гигиена ва овқатланиш меъёрлари қўпол равишда бузилгани аниқланди (“Диёнат”, 6 март).\n4, 9, 17, 25, 33, 44, 45, 47 ва 49-боғчаларда тарбияланаётган болаларнинг ҳаёти, соғлиғи ва жисмоний ривожланиш аҳволи ҳеч кимни қизиқтирмаган чоғи, даволаш-профилактика ишлари, санитария-гигиена меъёрлари, овқатланиш режими ва сифатига риоя этилмаган.\n15-умумтаълим мактабида таъмирлаш ишлари бошлангач, 60 нафар ўқувчи 29-боғчага жойлаштирилган. Натижада муассасанинг 4 та гуруҳидаги 70 нафар бола 3 ой мобайнида битта хонада, санитария талабларига жавоб бермайдиган шароитда тарбияланган.\nБундан ташқари, 10 га яқин боғчада болалар берилаётган иссиқ овқат сифати қониқарсиз экани аниқланган. Ушбу ҳолатлар юзасидан қатор мансабдорларга жиноий иш очилган.\n“Кутубхоналар хорижда тайёрланган диний материалларни рухсатсиз қабул қилиши тақиқланди”\nЎзбекистон ҳудудида диний материалларни тайёрлаш, олиб кириш ва тарқатишга оид янги низом кучга кирди (“Адолат кўзгуси”, 6 март).\nВазирлар Маҳкамаси жорий йил 20 январда қабул қилган қарорга кўра, Ўзбекистон ҳудудига фақат давлат диншунослик экспертизасидан ўтказилган диний мазмундаги материалларгина олиб кирилади.\nЭкспертиза чоғи диний материаллар тақиқланган деган хулосага келинса, улар божхона ёки давлат чегарасини қўриқлаш идораси томонидан мусодара қилинади. Янги низомга мувофиқ, мамлакатдаги кутубхоналар ва ахборот-ресурс марказлари Дин ишлари қўмитаси хулосасини олмай туриб, хорижда ишлаб чиқарилган диний материални қабул қилиши тақиқланади.\n“Поезд ғилдиракларининг ишлаш муддати ўтиб кетгани маълум бўлди”\nОролбўйи ҳудудидаги темир йўл ва иккита аэропортда текширув ўтказган прокуратура қатор қонун бузилишларини аниқлади (“Ҳуқуқ”, 6 март).\nУрганч, Ҳазорасп, Мискин темир йўл бекатларида дераза-эшиклари шикастланган, ғилдиракларининг ишлаш муддати ўтиб кетган вагонлардан фойдаланилган.\nҲаракат хавфсизлигини таъминлаш борасида ҳам меъёрий ҳужжатлар талабига риоя этилмаган. Темир йўл вокзаллари ва аэропортларда йўловчиларга хизмат кўрсатиш борасида ҳам камчиликлар аниқланган.\nТекширувлар чоғи 290 нафар масъул шахс хизмат вазифасини бажаришда масъулиятсизлик қилгани учун жазоланган.\n“Истеъмолчилар буханка нон сифатидан нолимоқда”\nТошкент шаҳрида сотилаётган буханка нон сифат талабига жавоб бермаётир (“Новий век”, 6 март).\nИккинчи ёки учинчи кунга қолган нон елим каби ёпишқоқ бўлиб, ейишга яроқсиз ҳолга келмоқда. “Тошкент нон” бирлашмаси ўз маҳсулотлари сифатли эканини таъкидлаган.\nАммо газетага кўра, барча истеъмолчилар шаҳар бўйлаб сифатли буханка қидириб топиш имконига эга эмас.\n“Тошкентлик нонвойлар сифатли маҳсулот тайёрлашни ўрганишмаган экан, жилла қурса бутун буханка нонни қисмларга бўлиб, яримтадан, чорактадан сотишни йўлга қўйишса яхши бўларди” деб ёзади газета.\n“Мактабга 6 ёшдан чиқмоқчи бўлган болалар 2 бор комиссиядан ўтади”\nЎзбекистон мактабларига олти ёшдан кириш истагида бўлган болалар 1 февралдан 30 апрелгача тиббий текширувдан ўтказилади (“Оила даврасида”, 6 март).\nБу ҳақда республика Халқ таълими вазирлиги ҳузуридаги ташхис маркази раҳбари ўринбосари Камолиддин Жўрабоев маълум қилган.\nТиббий кўрикдан ўтган болалар туман (шаҳар) халқ таълими бўлими қошида тузилган болалар психологик-педагогик ташхис комиссиясига тавсия этилади.\nЎз навбатида мазкур комиссия 1 майдан 25 августга қадар боланинг психологик-педагогик жиҳатдан етуклигини ўрганади. Ушбу икки комиссиядан ўтган болаларга олти ёшдан мактабга боришга рухсат берилади.\nЖўрабоевга кўра, ҳозирча республиканинг чекка, олис ҳудудларида яшайдиган болаларни тиббий текширувга тўлиқ қамраб олиш имкони йўқ.


Жоржо Моранди: оддийликдан буюкликкача — www.ziyouz.uz\nБош саҳифа Илм ва фанСанъатЖоржо Моранди: оддийликдан буюкликкача\nСанъатга ошуфта кўнгилдан ёмонлик чиқмайди, дейди доно халқимиз. Хоҳ куйга йўғрилган гўзаллик бўлсин, хоҳ бўёқларда акс этган чиройми, инсон неданки, кўнгли таскин, дили ором топса, завқу шавқи ошса, бу – санъатнинг сеҳрию жозибаси сабабидандир. Гўзалликни бир бора кўрган, ҳис қилган инсоннинг қанчалар баҳри-дили очилади?! Уни яратган инсоннинг-чи? Гўзаллик яратиш учун ўша бунёдкор инсон гўзалликни бошқалардан кўра кўпроқ ҳис қилмоғи, ундан таъсирланмоғи керак. Зеро, кўнгилдан ўтгани кўнгилларга етиб боради.\nАна шундай барчани ўз яратган гўзалликлари билан ҳайратга солган, бутун умрини ранг-тасвир санъатига бағишлаган италиялик таниқли мусаввир Жоржо Моранди (Giorgio Morandi)нинг асарлари ҳали ҳануз катта қизиқиш билан қарши олинади. У ҳеч бир санъат турини ўзига бегона билмайди, ҳайкалтарошликми, наққошликми, графиками ёки мусиқами – барчасида ўз имкониятларини синовдан ўтказади.\nБўлажак рассом 1890 йил 20 июлда Италиянинг сўлим Болонья шаҳрида хизматчи оиласида туғилди. Отаси вафотидан кейин оила бошига оғир кунлар тушди, Морандининг деярли бутун ёшлик ҳаёти қийинчиликлар билан кечди. У кичкинагина хонасига қамалиб олиб, ҳар хил расмлар чизар, лойдан турли-туман шакллар ясарди. Бутун куни шу машғулотлар билан ўтарди. Ҳар йили ёзда оиласи билан Аппенин тоғларига чиқишар, келгусида у буюк асарлари учун ўша ердан илҳом олгандек эди. Жоржо санъатга жуда эрта кўнгил қўйди. Илк сабоқни отасидан олган Моранди унинг, яқинларининг рағбати ва кўмагида 1907 йилда Болонья Нафис санъат академиясига ўқишга қабул қилинади. Ижодий фаолиятини ҳайкалтарошликдан бошлаган бўлғуси мусаввир илк ранг-тасвир асарини 1911 йилда яратади. Илк суратларини ўша давр кубизм оқими намояндаси П.Сезанн асарларидан илҳомланиб чизган бўлса, кейинчалик А.Руссо ижоди уни кўпроқ қизиқтира бошлайди. Унинг ишлари футуристлар кўргазмасида ҳам қўйилади, бироқ улар билан алоқаси узоққа чўзилмайди.\nКўп ўтмай Биринчи Жаҳон уруши бошланди, 1915 йили Моранди ҳарбий хизматга чақирув хати олди. Бироқ асаб толаларининг шамоллаши ташхиси билан у ердан қайтиб келди. Уруш йилларидаги қаҳатчилик унинг оиласини ҳам четлаб ўтмади, рўзғорини тебратиш учун бир муддат бошланғич мактабларда тасвирий санъатдан дарс берди. Шу билан бирга у вақтини метафизик рассомлар Де Кирико ва К.Карра ижодини ўрганишга бағишлади. Аммо бу ўрганишлар натижаси шуни кўрсатдики, Жоржо умри давомида метафизик йўналишда бирорта асар яратмади. Дастлабки асарларида оддийликни акс эттиришга интилса-да, уларда хилма-хиллик, жимжимадорлик кўзга яққол ташланиб турди. Унинг асарларини тушуниш учун Италия илк Уйғониш давридаги Жотто фрескалари, Ф.Сурбарана натюрмортлари ёки Шарден этюдларига назар ташлаш кифоя.\nИталияда Муссолини бошлиқ фашистлар ҳукмронлигининг ўрнатилиши Моранди ҳаётига таъсир кўрсатмай қолмади. Аммо у бошқа модернист-рассомлар каби ўз йўлидан қайтмади, ишини давом эттираверди. Босқин пайтида халқининг миллий қадриятлари ҳамда аҳоли манфаатларини ҳимоя қилувчи гуруҳга аъзо бўлди. 1930 йилларга келиб у Нафис санъат Академиясининг гравюра бўйича профессори унвонига сазовор бўлди. Бу вақтга келиб унинг асарлари нафақат мамлакатда, балки хорижда ҳам намойиш этила бошлади. 1930-1956 йилларда Болонья Академиясида наққош-ўймакорлик санъати бўйича дарс берди.\nИккинчи Жаҳон урушидан сўнг эса унинг номи халқаро миқёсда эътироф этила бошланди. Жоржо Моранди 1948 йилда Венециядаги ўтказилган кўргазмада дастлабки муваффақиятга эришди ва Италиянинг машҳур рассомлари рўйхатидан жой олди. 1958 йили илк бор она ватани – Италиядан ташқарига чиқиб, асарлари сабаб чет мамлакатларда ҳам бўлди. Энди унинг асарларидан киночилар ҳам фойдаланишар, омад, муваффақият уни ҳар томондан қуршаб олмоқда эди.\nБу вақтда унинг танқидчилари ҳам енг шимариб ишга тушиб кетишди. Айримлар уни Шарден мукофотини ўзлаштириб олганликда, буржуазия талабини моҳирона бажо келтирганликда айблашса, бошқалар Италиянинг фахри бўлган замонавий санъатнинг барча ютуқларини инкор этаётганликда айблашди. Бироқ, Италияда Моранди суратлари илинмаган на бой-бадавлат хонадон, на оддий хизматчининг уйи қолганини ҳатто мунаққидлар ҳам тан оларди.\nОхир-оқибат шундай бўлдики, мусаввир барчасидан – танқидчиларнинг айбловларию мухлислар олқишларидан тўйиб кетди. Ёшлик кезлари оиласи билан ҳар йили ёзда дам оладиган Аппенин тоғи яқинидаги Грицциана қишлоғига кўчиб кетди. Умрининг охиригача у ерда ортиқча гап-сўзлардан қулоғи тинч, ҳоли яшади. 1964 йилнинг 18 июнида у туғилган шаҳри – Болоньяда ёруғ дунёни тарк этди.\nБир қарашда Жоржо Моранди ижоди жўндек гўё. Кўзалару шишалар тасвири ҳатто зерикарли туюлиши ҳам мумкин, бироқ оддий маиший буюмлардан контраст усулида бутун бир санъат асарининг яралганлиги, унинг ҳайратомуз кайфияти ва ижодкор маҳорати сизни-да ўзига ром этади, хаёлот оламига чорлайди. Жоржо Моранди асарларининг сири шунда: оддийлик – ўзига хослик – ҳаётийлик.\nҲозирда Болонья шаҳрида Морандининг уй-музейи сайёҳлар, санъат ихлосмандлари учун туну кун очиқ. Йўлингиз тушса, албатта, Моранди уй-музейига ташриф буюринг – самимий, муболағадан ҳоли ноёб гўзалликларга гувоҳ бўласиз….\nСевара Алижонова тайёрлади.\n Кубизм – тасвирий санъатда XX асрнинг I чорагида вужудга келган ва реализмга қарама- қарши ўлароқ борлиқни геометрик шаклларда тасвирлашга интилган оқим.\n← Аввалги Аввалги Мэри Тейчен. Англаш ҳикмати (ҳикоя)\nКейинги → Кейинги: Шодиқул Ҳамро. Қақнус қанотидаги умр (қисса)


"Ал-Муҳаррақ"да ўйнаган ўзбекистонлик футболчи, рақиб ҳақида нималарни биламиз ёхуд ҳаммаси финал олдидан\n4 ноябрь, 2021, 17:04\nТеглар:Баҳрайн | ОФК кубоги | Насаф | Рўзиқул Бердиев\nОФК Кубоги финали арафасида.\nЭртага ОФК Кубогининг жорий йилдаги мавсуми якунига етади. Ҳал қилувчи палла келди: финал – “Ал-Муҳаррақ” – “Насаф”. Барчамиз интиқлик билан кутаётган ўйин. ОФК Кубоги Осиёда клублар ўртасидаги турнирлар орасида Осиё Чемпионлар лигасидан кейин иккинчи ўринда туради. “Насаф” бош мураббийи Рўзиқул Бердиев эса ОФК Кубогининг савиясини юқори баҳолади.\nОФК Кубоги ҳақида\nШу ўринда, ОФК Кубоги ҳақида бироз тўхталиб ўтсак. Бу мусобақа 2004 йилда ташкил этилган бўлиб, худди Осиё Чемпионлар лигаси каби ҳар йили ўтказилади. Илк ўтказилган турнирда финалга Суриянинг икки клуби – “Ал-Жайш” билан “Ал-Ваҳда” етиб келган ва унда икки ўйин натижасига кўра, “Ал-Жайш” ОФК Кубогининг дастлабки ғолиби сифатида тарихдан жой олган. Дастлабки бешта финалда ўйинлар уй-сафар тизимида ўтказилган. Ундан кейин ғолиб номи битта ўйинда аниқланадиган бўлган.\n“Насаф”нинг рақиби “Ал-Муҳаррақ” 2008 йили финалда Ливаннинг “Сафа” жамоасини мағлуб этиб, бош совринни қўлга киритди. Худди “Насаф” сингари “Ал-Муҳаррақ” ҳам бир бор ОФК Кубогини ютган. Аслида эса 2006 йилдаёқ баҳрайнликлар бу мусобақани ютиш имкониятига жуда яқин келгандилар. Аммо финалда Иорданиянинг “Ал-Файсали” клубига имкониятни бой берган.\nОФК Кубогини энг кўп ютган жамоалар иккита. Булар - “Ал-Кувайт” (Кувайт) билан “Ал-Қувва” (Ироқ). Иккала жамоа 3 мартадан ғолиб чиққан. Эътиборлиси, “Ал-Кувайт” чемпионликдан ташқари яна 4 марта финалда ютқазган ва улардан бири 2011 йили “Насаф” билан ўйинни айтиш мумкин. “Ал-Қувва” эса 3 марта финалга чиққан. Иорданиянинг “Ал-Файсали” клуби ҳисобида эса иккита чемпионлик бор. Шунингдек, “Ал-Қодисия”, “Ал-Муҳаррақ”, “Ал-Жайш”, “Шабаб Ал-Ордун”, “Ал-Иттиҳод”, “Насаф”, “Жохор” ва “Ал-Аҳад” клублари бир мартадан ОФК Кубоги ғолиблигига сазовор бўлган. Яна шуни ҳам қўшимча қилиш жоизки, пандемия сабабли ўтган йили ОФК Кубоги ўтказилмади. Мусобақанинг охирги ғолиби эса Ливаннинг “Ал-Аҳад” жамоаси ҳисобланади. 2019 йилги финалда бу клуб КХДРнинг “25 апрель” жамоасини 1:0 ҳисобида мағлубиятга учратган.\n“Ал-Муҳаррақ”нинг финалгача босиб ўтган йўли\nБаҳрайн клубининг ҳам ОФК Кубогида ўз олдига қўйган мақсади бор. “Ал-Муҳаррақ” Ғарбий Осиё зонасида қатнашган бўлиб, “В” гуруҳидан жой олди. “Насаф” билан ўйингача 5 та ўйин ўтказди.\nҒарбий Осиё зонаси: Гуруҳ босқичи.\n1-тур. “Ал-Салт” – “Ал-Муҳаррақ” – 0:1\n2-тур. “Ал-Муҳаррақ” – “Марказ Балата” – 2:3\n3-тур. “Ал-Ансор” – “Ал-Муҳаррақ” – 1:3\n1. “Ал-Салт” 3 2 0 1 7:2 6\n2. “Ал-Муҳаррақ” 3 2 0 1 6:4 6\n3. “Ал-Ансор” 3 1 0 2 4:5 3\n4. Марказ Балата 3 1 0 2 3:9 3\nҒарбий Осиё зонаси: Ярим финал: “Ал-Муҳаррақ” – “Ал-Аҳад” - 3:0\nҒарбий Осиё зонаси: Финал: “Ал-Муҳаррақ” – “Кувайт СК” - 2:0\nШу ўринда “Насаф”нинг бўлажак рақиби ҳақида ҳам тўхталадиган бўлсак, клубга 1928 йилда асос солинган. Клуб уй ўйинларини “Шайх Али бин Муҳаммад Ал Халифа” стадионида ўтказади ва ўз бағрига 20 минг ишқибозни сиғдиради. Бу стадиондан “Ал-Муҳаррақ”дан ташқари, “Ал-Баҳрайн” жамоаси ҳам фойдаланади. “Ал-Муҳаррақ”нинг қўлга киритган ютуқлари эса жуда кўп. Масалан, Баҳрайнинг 34-карра чемпиони ҳисобланади. Бунинг ўзиданоқ “Ал-Муҳаррақ”нинг катта тарихга эгалигини билса бўлади. Шунингдек, қирол кубогида 32 марта зафар қучган. Бундан ташқари, яна бир қатор ички мусобақаларда қўлга киритган ғалабалари ҳам бор. Бу жамоа Баҳрайн чемпионатида охирги марта 2018 йили чемпионликни қўлга киритган.\nДарвоқе, “Ал-Муҳаррақ” сафида ўз вақтида ўзбекистонлик футболчи ҳам тўп сурган. Яъни, 2016 йилги мавсумда бу жамоа таркибига Шохруҳ Гадоев қўшиб олинган. Ўшанда ярим ҳимоячимиз “Ал-Муҳаррақ” таркибида ярим мавсум тўп сурган. Ҳозирда Гадоев АГМК шарафини ҳимоя қилаётганини яхши биласиз.\nАйни пайтда “Ал-Муҳаррақ” жамоасини Иса Садун Муҳаммад Халаф Ал-Ҳамданий устозлик қиляпти. Унгача бразилиялик Маркос Пакета клубни бошқариб бораётгани ҳақида маълумотлар ҳам йўқ эмасди. Аммо клубга Ал-Ҳамданийни бош мураббийлик қилаётгани маълум бўлди. Қизиғи, ОФК Кубоги финали Ал-Ҳамданий учун ҳам, Бердиев учун ҳам алоҳида аҳамият касб этади. Боиси, иккала мутахассис учун бу бош мураббий сифатидаги илк ОФК Кубоги финали ҳисобланади. Кўрамиз, ўйиндан сўнг кимнинг кўчасида байрам бўларкин?\nGadoyov Nasafdanxketib ushayerga uybagandi\nНасафга омад юутамиз 1:3ёки 2:3 ла булади\nФото ФОТО. "Насаф" навбатдаги машғулотини ўтказди


Агент: "Барселона" Коутиньони сотишни хоҳламаяпти" / CHAMPIONAT.asia\n11:07"Челси" ҳимоячиси Милан клубига йўл олиши мумкин 0 10:44Карикатура: "Бавария" "Стемфорд Бридж"ни ўз маконига айлантирди 8 10:20"Челси" "Атлетико"га Облак учун 30 миллион евро ва Кепани таклиф қилмоқда 4 10:15"Динамо" ҳимоячиси "Навбаҳор"га ўтди 7 09:55Мертенс Гамшикнинг натижасини такрорлади 1 09:41Маркос Алонсо ҳамда Жоржиньо “Бавария”га қарши жавоб ўйинида “Челси”га ёрдам бера олмайди 4 09:27“Барселона”нинг икки етакчиси “Наполи”га қарши жавоб беллашувида қатнашмайди 9 09:13Левандовски Роналдунинг рекордини такрорлади 7 08:57“Барселона” футболчилари “Наполи”га қарши баҳсда дарвоза томон нечта аниқ зарба берди? 4 08:45Пике жароҳат олди 11 08:32Кики Сетьен “Барселона”нинг ЕЧЛдаги 23 йиллик анъанасини бузди 6 08:16“Наполи”—“Барселона” учрашувининг энг яхши ўйинчиси маълум бўлди 8 08:11“Челси”—“Бавария” учрашувининг энг яхши ўйинчиси аниқланди 9 07:00ЕЧЛ. "Челси" - "Бавария" 0:3 6 06:55ЕЧЛ. "Наполи" - "Барселона" 1:1 5\nАгент: "Барселона" Коутиньони сотишни хоҳламаяпти"\n04 июл 2019 14:02\nТеглар : ПСЖ Филиппе Коутиньо Барселона\n"Барселона" ярим ҳимоячиси Филиппе Коутиньонинг агенти Киа Журабчиан ўйинчининг ПСЖга ўтиши мумкинлиги тўғрисидаги хабарларни рад этди.\n- Яқинда "Барселона" спорт директори билан гаплашдим. У менга нархдан қатьий назар клуб шу ёзда Коутиньони сотишни хоҳламаётганлигини айтди. Бундан ташқари, бизда ПСЖ билан алоқа ҳам бўлгани йўқ, - дейди агент.\nФутболчи фаолиятини "Интер"да бошлаган. Филиппе италияликлар таркибида 2008-2013 йилларда ҳаракат қилган. У бу вақт давомида "Васко да Гама" ва "Эспаньол" клубларида ижара асосида тўп тепган. 2013 йилда эса "Ливерпуль"га ўтган ва 2018 йилдан эътиборан каталонияликлар шарафини ҳимоя қилмоқда.\n27 ёшли футболчи 2010 йилдан Бразилия терма жамоаси футболчиси саналади.\nКоутиньо якунланган мавсум барча турнирларда 58та ўйинда майдонга тушиб, 13та гол ва 5та ассистга эришган.\nМертенс Гамшикнинг натижасини такрорлади 1\n“Барселона”нинг икки етакчиси “Наполи”га қарши жавоб беллашувида қатнашмайди 9\n“Барселона” футболчилари “Наполи”га қарши баҳсда дарвоза томон нечта аниқ зарба берди? 4\nПике жароҳат олди 11\nКики Сетьен “Барселона”нинг ЕЧЛдаги 23 йиллик анъанасини бузди 6\n“Наполи”—“Барселона” учрашувининг энг яхши ўйинчиси маълум бўлди 8


Вилоят ҳокими пахтазорда - AUZ.UZ\nВилоят ҳокими пахтазорда\nДам олиш кунлари вилоятимиз аҳолиси ўз иҳтиёри билан пахтазорга чиқиб, умумҳалқ ҳашарида фаол иштирок этдилар. Шу куни терим суръати ҳам ошди. Вилоят хокими Шуҳратбек Абдураҳмонов хам ҳашарчилар қатори ўз оила азолари, қўни-кўшни, маҳалла аҳли билан бирга Пахтаобод туманидаги Бўстон массиви, “Дилкушод Нилуфар” фермер хўжалиги пахта терди. Йиллик режасини 110 фоизга бажарган мазкур фермер хўжалигида байрамона кайфият билан терим уюштирилди. Вилоят раҳбари хам ўзи терган пахтасини тарозидан ўтказди. Теримчилар қатори тушлик қилди. Ҳар бир килограмм терилган пахта учун 1500 сўмдан хақ тўланди. Санъаткорлар шўх куй ва қўшиқлари билан ҳашарга завқ улашди. Келинлари ва кизлари билан мавсум бошидан буён 9 тонна пахта терган Машрабхон Хасановага, фермер хўжалиги раҳбарига ва барча теримчиларга вилоят хокими қимматбаҳо совғаларини топширди.\nМен ҳокимимизни кўшниси бўламан, - дейди Гулнозахон Рахимова. - Биз қўшнилар, махалладошлар биринчилардан бўлиб пахтазорга отландик. Пахта умумҳалқ бойлиги эканлигини ҳис қилган ҳолда уни сўнгги мисколларигача териб олиш ватанпарварлик бурчимиз деб ҳисоблаймиз.\nТушликдан сўнг Ш. Абдураҳмонов Урганжи массиви “Урганжи Обиджон ҳосили мўл” фермер ҳўжалиги даласида бўлди. Теримчилар билан биргаликда пахта теришни давом эттирди.\nҲоким ҳашарчилар билан суҳбатлашиб, уларга раҳмат айтди. Теримда фаол иштирок этганларга совғалар улашди.\n- Вилоят ҳокимининг мурожаатидан руҳланиб келин ва қизларим хатто ўғлимни ҳам ёнимга олиб пахта теришга чиқдик, - дейди ОйлиновХолматова.Унинг биз билан ёнма-ён туриб пахта териши руҳлантириб юборди. Барчамизни кайфиятимизни кўтарди. У кишининг камтарлиги халқ билан ҳамнафаслигига яна бир бор шохид бўлдик.\n- Турли соҳа эгаларини ўз ҳохиши билан пахта теримида қатнашаётганлиги мени қувонтирди, - дейди вилоят раҳбари. – Далаларимизда ҳали ҳосил етарлича бор. Уни нест-нобуд қилмай, қуёшли кунлардан унумли фойдаланиб териб олсак, албатта кўзланган маррани эгаллаймиз. Пахта мамлакатимиз иқтисодиётини асосларидан биридир. Бу юртимизни янада обод бўлиши ва турмуш шароитимизни яхшиланишига омил бўлади. Йиғим-теримда иштирок этаётган ҳашарчиларга миннатдорлик билдираман. Уларга ишонаман ва суянаман.


Kutubxona - Axtamqul Karim. Erta tushgan qor (hikoya) / Kiril\nSiz shu sahifadasiz: Axtamqul Karim. Erta tushgan qor (hikoya) / Kiril\nАсар номи Эрта тушган қор (ҳикоя)\nЭрта тушган қор (ҳикоя)\nЎша йили куз панд берди. Энди тоғдан пастга энамиз деб турсак қор ёғди. Бобом қор ёққанда йўлга чиқиб бўлмаслигини яхши билади. Ёлғизоёқ сўқмоқ йўлимизни қор кўмганди. Уни топиш амримаҳол. Қишлоқдагилар вақтида эниб тўғри қилишган экан. Тоғда сўппайиб икки оила қолдик. Қишлоқ одам билан обод. Гўё дара бизни ўз домига олгандек совуқ эди. Бунга бобом сабаб. Айни кўча-кўч пайти уста Зарифнинг аёли Хатича амманинг кўзи ёриди. У кетишимизни ортга сурди.\n— Хатичанинг боласининг бўйни қотсин, кейин кетамиз, — деди бобом. Бобомнинг қарори дилимизни хуфтон қилди. Ҳазори аммам сабрсизлик қилгани учун жазоланди. Унга ачиндим. Ҳаётда кўп қийналган. Сабаби, унинг кўнгли ярим эди. Фарзанди йўқлиги учун дунёдан нолиб юрарди. Бобом нолиган кишини хуш кўрмайди. Шунинг учун ҳам аммам кўп танбеҳ эшитади. Бир куни бехосдан:\n— Амма, нега сизнинг болангиз йўқ? — деган эдим, у кишининг дунёси остин-устун бўлди.\n— Илоё, жодугар мулланинг охиратига ўт тушсин...\nАммамнинг кўзлари олайиб қарғашга тушди.\n— Ҳаммасига ўша гўри олов олгур сабабчи...\nБаданим увушиб, кўзларимни ерга қададим.\n— Ким эди у, мулла?..\n— Қишлоқнинг имоми эди. Бухорои шарифда таҳсил олгани учун, қўлидан ҳар бало келади деб, одамлар ундан қўрқарди. Ўшанда ақлимни таниб-танимаган қизалоқман. Уйимизга Ойхол кампир келди. Уни ўша мулла юборибди. У мени четга чақириб пичирлади:\n— Сенга мулла бобо ошиқ бўлибди. Бориб айт, олдимга келсин, деб тайинлади.\nОйхол кампирнинг сўзларидан сочларим тикка бўлди.\n— У мулла отамдан катта-ку, жинни бўлмаганми? Қўш хотини бўлса, иймонини ебди. Бориб айтинг, агар унинг бу гапини отам эшитса, соғ қолмайди, у сассиқ чол...\nСўзларимдан Ойхол кампир оғринди.\n— Ундай қилма қизим, у илмли одам. Қишлоғимизнинг ҳалол-ҳаромига жавобгар киши...\n— Ўлсин ўша илми билан...\nҚаҳр билан Ойхол кампирнинг ёнидан отилиб чиқдим. Орадан кўп вақт ўтмай, у яна келди. Мен унга олдин айтган гапларимни қайтардим. Кейин Ойхол кампир сўзларимни оқизмай-томизмай муллага етказибди.\n— Эҳ, — дебди мулла менинг рад жавобимни эшитиб. —Ҳали шунақами? Керак бўлса Ҳазорининг ўзи келиб оёғимга йиқилади. Лекин унда кеч бўлади. Мен унинг бахтини қулфга боғлаб, дарёга ташлайман. Бир умр бахтини излаб ўтади...\nМулланинг таклифини Ойхол кампир учинчи бор менга етказди. Мен кўнмадим. Бўлган воқеа шу. Тилимдан топдим. Бир умр бахтсиз, тирноққа зор бўлдим. Куним кишилар эшигида дакки эшитиш билан ўтди. Айтмасам бўлмайди, ҳаммасига ўша охирати олов олгур сабабчи...\nАммамга раҳмим келди. Наҳотки, бераҳм мулла бир заифага шундай бахтсизликни раво кўриб, уни бир умр чирқиратгани рост бўлса?! Унинг охирати нима бўлди экан?..\nБир кун қарасам, аммам ер чопаяпти.\n— Нима қилаяпсиз амма?..\nЮгуриб ёнига бордим. У киши ҳорғин уф тортди:\n— Ёнғоқ экаяпман болам, ёнғоқ узоқ умр кўрадиган дарахт. Бир кун дунёдан ўтсам, болаларинг қийқириб мева тераётганида катта Ҳазори аммамиздан қолган боғ, дея мени эслайсизлар. Ўшанда болаларингга бу дунёда мендек бир бахти қаро аёл тупроқларга қоришиб ўтганини айтасан. Мендан қоладигани мана шу уч-тўртта дарахт бўлади...\nКейинги пайтларда бобом уста Зарифнинг уйига кўп қатнайдиган бўлди. Тоғнинг совуқ ҳавоси жонимизни суғуриб олаётгандек эди. Ҳаммаёқ оппоқ қор. Ёзда ғамлаган пичаннинг ҳам охири кўриниб қолган. Бобом эчкиларни боғларга оралатишимизни буюрди. Майда мол тили билан бир барг олса кифоя эмиш. Эчкилар тўкилган хазондан тўяди, лекин акам билан совуқда дилдираб юришга ҳолимиз йўқ. Биз эчкиларимизни ҳайдаб, эгалари қолдириб кетган боғларни оралаймиз. Дарахтлар шохида илиниб турган олмаларга таёғимни отаман. Ерга тушган қирмизи олмаларни кафтимга олиб, куф-куфлаб ейман. Акам йиғлайди. Оёғидан совуқ ўтганидан нолийди. Негадир совуққа бардоши йўқ. Мен туширган чўғдек олмалар ҳам дилини илитолмайди. Ногоҳ унинг дардларини янгилайман.\n— Энди тоғларда қолиб кетамиз, қор ўлгур тинмайди. Уста Зарифнинг хотиниям бемаҳалда туғмай ўлсин...\nСўнг ака-ука мулла Султондан қолган бесўнақай ёнғоқ дарахтининг ковагига тушиб оламиз. Ёнимдан гугурт чиқариб олов ёқаман. Оёқ-қўлимизни илитамиз. Бирдан акамнинг кийими ҳўл бўла бошлайди. Мен ҳайрон қоламан.\nУ гуноҳкор кўзларини оловдан узмайди. Кейин билсам Ҳазори аммамга билдирмай ўғирлаган сарёғи оловнинг тафтида эриган бўлади.\n— Аммамга айтаман, энди ўлдим деявер.\nАкам ўғирликни ҳеч қачон тан олмай, қайсарлик қилади...\nБугун қуёш чиққанидан кўнглимиз ёришди. Лекин кунлар бир тутам бўлиб қолганидан қор эримади. Қуёшда тафт йўқ. Чироққа керосин қуйган аммам пастга кетганларнинг ёруғ хоналарда маза қилиб ўтирганини эслайди. Бобомнинг қовоғи уюлиб дейди:\n— Ҳазори, сенга минг марталаб айтаман, бир кун келиб, бу дамларни тилло бериб ҳам тополмайсан. Тоғда яшашнинг ўз гашти бор.\n— Ўт тушсин, агар гашти шунақа бўлса...\nАммам кафтларини очиб, олов томон силжийди. Бобом бошқа гапирмайди, кўлоби тўппани қатиққа булаб уради. Кўлоби тўппа бобомнинг жону дили. Ҳовлидан уста Зарифнинг овози эшитилади.\nУ бобомни нуқул Дофур деб чақиради. Дофур тоғларда бир пайтлар довруғ таратган қаҳрамоннинг номи. Бобом ўрнидан сакраб туриб уста Зарифга пешвоз чиқади. Аммамнинг эса қовоғидан қор ёғади. Негаки, бизни қорли кунларга қолдирган уста Зариф бўлади.\n— Дофур, — дейди уста бепарво бобомга қучоқ очиб.\n— Сиз менинг қадрдонимсиз, ҳатто, туғишган акам ҳам менга қарамай кетди. Сизнинг бу яхшиликларингизни ўлгунимча унутмайман.\nБобом кулиб, уста Зарифга оловнинг ёнидан жой беради.\n— Ёв қувлаяптими уста, борамиз ўша пастга...\nБизнинг ҳафсаламиз пир бўлади. Кўзимга уста Зариф янада ёмонроқ кўринади. Негаки, у бобомни йўлдан урган. Уста чой ҳўплаётганда кўзлари юмилиб-юмилиб кетади. Биламан у кун бўйи ишлашдан тинмайди. Дунёнинг ташвишлари гўё елкасидан босаётгандек боши оёқлари орасига тушиб қолади.\n— Дофур, — дейди сўнг минғирлаб, — Худо хоҳласа, пайшанба куни биз ҳам йўлга тушамиз. Майда молни болалар олдинга ҳайдайди. Унинг изидан қорамол юради. Кейин қарабсизки, эшакка йўл очилибди. Аста секин уч-тўрт кунда қишлоққа етиб борамиз.\nУстанинг сўзларини бобом маъқуллайди. Биз энди пайшанба келишини интизорлик билан кутамиз...\nНиҳоят, кутган кунимиз келди. Уста Зарифнинг қизи Ойсара билан эчкиларни олдимга солиб қувлайман. Аҳмад акам эса Ҳазори аммам билан қорамолнинг изидан қолмайди. Бобом билан уста Зариф уловларнинг ортидан узилмайди. Қалин шоҳи кўрпача тўшалган ҳанги устида ўтирган Хатича амманинг рўмоли ҳилпирайди. Қучоғида янги туғилган меҳмон...\nБиз Ойсара билан эчкиларни сурамиз. Уларнинг устида юки йўқки, ағанаса. Ойсара менга меҳрибонлик қилиб ёнғоқ узатади. Мен эса унинг ёнғоғини олмайман. Негаки, Ойсарани, оиласини, ёнғоқлари билан қўшиб, янги меҳмонигача ёмон кўраман. Шуларни деб шўрлик аммам хўрланди. Акамнинг совуқда йиғлаганлари-чи? Буни сира кечириб бўлмайди...\nБиз имиллаб-имиллаб кун ботарда қўйғорга етиб келамиз. Ўзи мўлжалимиз ҳам шу эди. У жуда катта ғор. Унга бир сурув қўй бемалол сиғади. Ғорнинг ичи уйдек қуп-қуруқ. Яратганнинг мўъжизаларига қойилман. Биз ғорда тунаймиз. Бобом билан уста Зариф дунёнинг шох-шаббасини йиғиб келишади. Ўша кеча туни билан оловимиз ўчмайди. Хатича амма топган-тутганини дастурхонга сочади.\n— Меҳр адо бўлди уста, — дейди бобом оловга шох ташлаб. — Одамлар ортидан ёв қувлаган каби бир-бирига қарамай югуришади.\n— Тўғри айтасиз, агар сиз ҳам бизни ташлаб кетганингизда ҳолимиз нима кечарди? Одамнинг тафтини одам олади. Бу дарадан не-не жаҳон шерлари ўтган. Тоғлар ҳам қарийди. Биз ҳам бир кун ўтиб кетамиз. Бу дамлар ғанимат, Дофур!\nУста Зариф бобомни қўярга жой тополмайди. Биз ана шундай қилиб уч кеча-кундуз йўл тортамиз. Ҳар оқшом боболарнинг ўтмишдан сўйлагувчи ҳикояларидан баҳра оламан. Худди йўлларимиз каби узундан-узоқ ҳикоялар мени ўзига асир этади. Биз уста Зариф билан қадрдон бўлиб қоламиз. Унинг ичи тўла дард экан. Бошидан кечирганини айтса, бир неча китоб бўлади.\n— Мен ким учун қиламан? Умрим тош қазишда ўтди. Одамларнинг миннатидан қўрқиб яшадим. Умримни боғ барпо этишга бағишладим. Болаларим хор бўлмасин дейман. Мақсадим, бир парча боғ қолдириш...\n— Уста, — дейди бобом чой қуйиб, — биз баланд тоғларда яшаяпмиз. Баланд бўлишимиз керак. Болаларимиз негадир бизга ўхшамаяпти. Бўйни йўғон полвонлар ҳам тайёр боғга эгалик қилсам дейди. Бугунги ёшлар бир тошни олиб ўрнига дарахт ўтқазишни ор билишади. Нимамиш, бобомнинг мулкидан оламан. Боболаримиз экиб кетди. Биз ҳам экишимиз керак. Ҳар харсангни қўпорганда бўйиннинг томири узилади. Ҳар ким ичидан ўтганини ўзи билади. Аммо кўнгил ойнадек нозик, раҳматлик падари бузрукворимиз ҳикоя қиларди:\n— Бир куни қишлоққа оқсоқол келди. Ҳар ким топганини олиб, оқсоқолни кўргани борди. Мен ҳам уйдагиларга ширгуруч буюрдим. Каттакон ёғоч товоққа ширгуручни сузиб, устига сарёғни қуйдим-да, оқсоқолни кўргани бордим. Борсам, оқсоқол тўйган қўзидек дастурхон бошида ёнбошлаб ётибди. Олдида минг хил аширу нашир. У менинг келтирган ширгуручимга қайрилиб ҳам қарамади. Ёнидаги кишига:\n— Ширгуручни олиб бор, Турсунмуроднинг болалари есин, — деди. Оқсоқолнинг сўзи юрагимга тиғдек санчилди. Сапчиб жойимдан турдим-да, этагимни йиғдим.\n— Оқсоқол, мен ширгуручни сиз учун олиб келган эдим. Уйда ўзимнинг болаларим ширгуруч орқасидан йиғлаб қолишди...\nКелтирган таомимни товоғи билан кўтариб, уйимга жўнадим. Даврада ўтирганлар ҳангу манг қолишди...\nҲа, гарчи отам, бўйи икки метрдан баланд баҳайбат полвон бўлса-да, кўнгиллари жуда нозик одам эди. Ўйлаб кўрсам, у киши тўғри қилган. Бировни ҳурмат қилсанг-да, эвазига ҳурмат топмасанг...\nҚорнинг совуқ шамоли борган сари кучаяди. Уста Зариф оловнинг чўғи пасайганидан таҳликага тушади. Янги меҳмоннинг беғубор ингаси қўйғорга файз бағишлайди.\nЭҳ баланд тоғлар, сиз елкангизга боболаримнинг залворли дардларини кўтариб ўнқир-чўнқир бўлиб кетгансиз. Бугун қаршингизда тик турибман. Юқорилагим келаяпти...\nСовуқни ёқтирмайдиган Ҳазори аммам баҳорга чиқиш олдидан кетди...\nУ кишининг энг сўнгги айтган сўзи момақалдироқдек юрагимни ларзага солди. «Баҳор келаяпти, мен эса кетаяпман...» Бобом ўлим билан олишиб ётган чоғида Пирях тоғнинг сувидан бир қултум келтиришимизни буюрди. Тоғларни жону дилидан ортиқ кўрадиган уста Зариф дунё билан видолашди. Унинг қора кунларида сочларини тундек ёзиб, Хатича амманинг бўйнига осилиб отамлаётган аёлнинг ноласидан кўзларимга ёш келди. Бу ўша, бизни қорли кунларга қолдирган янги меҳмон — Анорхол...\nҲар гал тоғларнинг бошига қор тушганда хотиралар тўфонига ғарқ бўлиб, болаликни излайман. Яхшиликни сира унутиб бўлмас экан. Бобом айтганларидек, тилло бериб тополмайдиган дамларимни қўмсайвераман...\n"http://www.kutubxona.com/wiki/index.php?title=Axtamqul_Karim._Erta_tushgan_qor_(hikoya)_/_Kiril&oldid=2609" dan olindi


Бундай комбинат билан Олмалиқ энг чиройли шаҳар бўлиши керак – Ўзбекистон\nГлавная / Сиёсат / Бундай комбинат билан Олмалиқ энг чиройли шаҳар бўлиши керак\nБундай комбинат билан Олмалиқ энг чиройли шаҳар бўлиши керак\n12.08.2017\tСиёсат Comments Off on Бундай комбинат билан Олмалиқ энг чиройли шаҳар бўлиши керак 43 Показы\nЎзбекистон Президенти Шавкат Мирзиёев жума куни Тошкент вилоятининг Олмалиқ шаҳрига ташриф буюриб, Олмалиқ кон-металлургия комбинатининг иккинчи босқичи бошлангани муносабати билан корхонага тегишли янги конга тамал тоши қўйиш маросимида иштирок этди. Маросимда давлат раҳбари баландпарвоз сўзларни четга суриб, унинг ўрнига Олмалиқ аҳолиси муаммолари ва уларнинг орзу-умидлари тўғрисида қалбдан суҳбатлашиб олишни таклиф қилди, дея хабар берди «O‘zbekiston 24» телеканалининг «Ахборот» дастури.\n«Агар иқтисодиёт ривожланса, нархлар арзон бўлади, биз эса фуқаролар муаммоларига кўз юмишда давом этаяпмиз. Бизнинг болалар қандай шароитда вояга етмоқда, қандай болалар боғчалари ва мактабларга қатнамоқда, соғлиқни сақлаш муассасалари қандай шароитда, қани оилавий дам олиш учун истироҳат боғлари, нима учун уйлар таъмирсиз, йўллар ўйдим-чуқур? — дея Президент сўзларидан иқтибос келтирди ахборот дастури. — Албатта, уларни 30 йил аввалги билан солиштириб бўлмайди. Олмалиқ ўзгарди, бироқ бугун энди ҳаётга, меҳнатга бўлган талаблар бошқача».\n«Шундай комбинатга эга бўлган Олмалиқ шаҳри, албатта, одамлар бу ерда яшаши учун, бу ерга келиш учун навбатларда туриши учун энг чиройли, энг оммабоп, энг арзон, энг қулай шаҳар бўлиши керак эди, — деди Шавкат Мирзиёев. — Афсуски ундай эмас. Турар-жойлар эски, ҳеч қандай шароит йўқ, сув йўқ, бирорта намунали шифохона йўқ… Яхшироқ болалар касалхонаси, шундай мусиқа маркази, шундай замонавий боғ [қуриш] мумкин эди».\n«Четдан Ўзбекистон, Олмалиқ, завод, комбинат учун ҳеч ким ҳеч нарса қилмайди. Ҳеч ким дарахт ўтқазмайди», — дея давом этди мамлакат раҳбари. У биринчи навбатда ҳаётга бўлган муносабатни тубдан ўзгартириш, ишни қўлга олиш ва вазиятни ўзгартириш зарурлигини таъкидлади.\n«Олмалиқда икки марта яхшироқ яшаш мумкин. Бугун яшаш керак, эртага, бу — келажак, одамлар эса бугунни хоҳламоқда. Болаларни яхши кутубхона, яхши истироҳат боғи, яхши дўконга етаклаб олиб бориш учун. Халққа ёрдам бериш керак. Уйида чакка ўтмаслиги учун, ертўла қуруқ бўлиши учун, том бўлиши керак, мактабда энг оддий нарсалар бўлиши керак, шифохона шифохонадай бўлиши керак, бугун бизда бўлганидай эмас…».\n«Бугун шундай қарор қилдим, — дея сўзини давом эттирди Президент. — Оддий ўқитувчи, оддий чилангар, комбинат ишчилари учун ўнта етти қаватли уй қурилади. Ўнтадан бештасини бир йил ичида меткомбинат учун қуришни хоҳлаймиз… Бир йилдан кейин бу ерга келаман, сизга ваъда бераман».\nУ мутасадди шахсларга, бош вазир, бош вазирнинг биринчи ўринбосари Очилбой Раматовга шаҳардаги болалар боғчаларидан бирини таъмирлашни ташкил этишни топширди. Бу кейинги ишлар учун намуна бўлиши керак. Қолган 14 та мактабгача таълим муассасаси ОКМК томонидан реконструкция қилиниб, жиҳозланади. Унинг раҳбари Александр Фармоновга «ишга ёндашувни кўриб чиқиш», бир йил, икки йилга эмас, балки 10−20 йил учун режа тузиш таклиф қилинди.\nОКМК раҳбари шу кундан эътиборан шаҳарнинг фахрий ҳокими ҳисобланади. Бу лавозим эмас, бироқ жавобгарликдир, дея таъкидлади Президент. Александр Фармонов амалдаги ҳоким ва бошқа мутасадди шахсларга шаҳарни ривожлантириш ва аҳоли муаммоларини ҳал этишда ёрдамлашади.\nПред. Ўқитувчи ва шифокорлар йиллар давомида далаларда ишлашди. Бошқа бундай бўлмайди — Наманган вилояти ҳокими\nСледующая АПЛ. Манчестер Сити Брайтон қаршилигини синдирди\n«Барселона» Суарес билан шартномани узайтиради\nГамбург-2017. Иқболжон Холдоров ишончли ғалабани қўлга киритди\nИнтервью. Лутфулла Тўраев: “Терма жамоамизга чиройли ўйиндан кўра, натижа афзалроқ”\nМарсело: «Криштиану уч голга эмас, уч очкога кўпроқ хурсанд бўлди»


7 та хавфли гап: уларни болага айтиш мумкин эмас | LifeHaq.uz\n7 та хавфли гап: уларни болага айтиш мумкин эмас\nТарбия – ота-оналарнинг энг ҳаётий муҳим ва масъулятли вазифаларидан биридир. Сизнинг ўйламасдан айтиб юборган сўзларингиз болада ҳаёт ҳақида нотўғри тасаввурлар шаклланишига сабаб бўлиши мумкин.\nБолаларнинг руҳий ривожланишига салбий таъсир қиладиган ибораларни билиб олинг ва мен уларга муқобилларни топдим.\n«Катталарга қулоқ солиш керак»\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Ҳамма катталар ақлли ва яхши. Мен улар айтганини қилишим керак». Бу гапнинг хавфли томони шундаки, бола барча катталарга, жумладан нотанишларга ҳам ишона бошлайди ва улардан ёмонлик кутмайди.\nТўғри ибора: «Ота-онага қулоқ солиш керак». Шу тариқа, болада танқидий фикрлаш ва нотанишларга нисбатан соғлом ишончсизлик шаклланади.\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Ҳис-туйғуларни кўрсатиш – бу ёмон, кўз ёшлари учун мени фақат уршишади». У камгап ва одамови бўлиб ўсиши мумкин. Яширин ҳислар эса эртами ё кеч тажовузкорлик ёки кўз ёшлари орқали чиқади.\nТўғри ибора: «Айт, сени нима ташвишга соляпти», «Нега йиғлаяпсан?». Агар бола йиқилиб тушган ёки зарба олган бўлса — «Оғригани учун йиғлаяпсанми ёки қўрқиб кетдингми?». Шунда бола вазиятни аниқлай олиши ва унга тўғри баҳо бериши мумкин.\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Мен ҳамма нарсани бўлишишим керак. Бу ерда менинг нарсам йўқ». Вақт ўтиши билан бу фикрлар қурбонлликка айланади, инсон ўзини номуносиб ҳисоблаб ўз қадриятларини, жумладан моддийларини ҳам аямайди.\nТўғри ибора: «Кел, у бир оз сенинг ўйинчоғингни ўйнаб турсин?», «Балки, бир озга ўйинчоқларингизни алишиб туришни истарсиз?». Болага ўз нарсалари ҳақида мустақил қарор қабул қилиш имконини беринг; агар у беришга қарши бўлса, мажбур қилманг.\n«Ким сенга буни ўргатди?»\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Ота-онам буни мен ўйлаб топганимни билмайди». Бундай бола айбини бошқаларга тўнкаш орқали жазосиз қолиши мумкинлигини ўйлайди.\nТўғри ибора: «Нега бундай қилдинг?». Бу орқали Сиз бола бу ишни ўзи ёки кимнингдир ташаббуси билан қилганини билиб оласиз. Унга ўз қилмишини тушунтириш имконини беринг.\n«Қара, қандай яхши қизча»\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Мен бошқалардан ёмонроқман, уриниш маъносиз, барибир иш бермайди». Бошқа одамлар билан таққослаш боланинг ўзини баҳолашига таъсир қилади, у олдиндан ҳеч нарсанинг уддасидан чиқа олмайдигандек ўйлайди.\nТўғри ибора: «Сен ҳам шундай қила оласан». Характернинг ижобий томонларини кўрсатинг, унга бўлган ишончингизни намоён этинг. Унутманг, фарзандингиз ўзига хос ва унинг ҳам ўз қобилиятлари ва қадри бор.\n«Сен билан уйда гаплашамиз»\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Ота-онам хоҳлаган ишини қилишлари мумкин, улар мени яхши кўришмайди, уйга боришни истамайман». Ота-она яхши кўрувчи яқинлардан бола учун назоратчига, уй эса бола жазони кутадиган жойга айланади.\nТўғри ибора: «Мени нима ҳафа қилганини сенга айтиб берай». Бола фақат ўз ҳиссиётларини ўйлашни бас қилади ва бирон ишни содир этишда у қандай оқибатларга сабаб бўлиши мумкинлигини ўйлай бошлайди.\n«Бу ҳақида ўйлашингга эрта»\nБу иборани эшитган бола ўйлайди: «Ахир бу қизиқку, бошқалардан сўрайман!» Агар фарзандингиз ноқулай саволлар бериб, маълумот олмаса, у жавобни камроқ масъулиятли бўлган бошқа манбалардан олади.\nТўғри ибора: «Ҳозир жавоб бера олмайман, менга бир оз вақт керак». Болага эътиборсиз бўлманг; агар у сизга савол берган бўлса, жавоб беришга ҳаракат қилинг. Шу тариқа, сиз боланинг кўзида эътиборли одам бўлиб қоласиз ва унинг ишончини йўқотмайсиз.\nСуратларни Наталья Кулакова чизди\n15/07/2020 10:00:00 2628 0 Манба: https://www.adme.ru


Япониядаги зилзила қурбонлари сони 9 кишига етди\n07:54 / 15.04.2016\nАйни вақтга келиб Япониянинг Кюсю оролидаги зилзила оқибатида 9 одам ҳалок бўлгани ва камида 780 киши жабрлангани маълум бўлди. Бу ҳақда табиий офатлар билан курашиш маҳаллий хизмати вакилига иқтибос келтирган ҳолда AFP хабар бермоқда.\nЭслатиб ўтамиз, 14 апрелда Япониянинг жануби-ғарбий қисмида 6,4 магнитудали зилзила юз берди. Бу зилзила ушбу ҳудудда тарихдаги ва 2011 йил 11 мартдаги зилзиладан кейин мамлакатдаги энг кучли зилзила бўлди.\nКумамото префектурасидаги Машики посёлкаси энг кўп талофат кўрди. Бу ерда 23 мингга яқин одам эвакуация қилинган. Улар мактаб ва жамоат муассасаларида жойлаштирилганлар. Уйлар вайрон бўлган, ёнғинлар чиққан. Оролнинг ўн минглаб одамлари ўз уйларини тарк этишга мажбур бўлдилар.\nҲукумат табиий офат ҳудудига ёрдамга 400 га яқин ҳарбийни жўнатди.\nЯпонияда 2011 йил 11 мартда юз берган кучли зилзила ва унинг ортидан вужудга келган цунами оқибатида 15,9 мингга яқин одам ҳалок бўлганди, 2,7 минг одам ҳанузгача бедарак йўқолган ҳисобланади. Ўша зилзила оқибатида 400 га яқин иншоот вайрон бўлган, бир неча аҳоли пунктлари ва шаҳар мавзелари бутунлай йўқ бўлиб кетган. Зилзила оқибатида "Фукусима-1" АЭСида авария юз берган.


Ош рекорд учун эмас – Сурхон тонги\nБош саҳифа / Жамият / Ош рекорд учун эмас\nОш рекорд учун эмас\nЯнвар 9, 2018\tЖамият Изоҳ қолдириш 844 Кўрилди\nДенов тумани ошпазлари Ватан ҳимоячилари куни муносабати билан 8 тонна ош пиширишга ҳозирлик кўришаяпти.\nМухбиримиз билан суҳбатда Денов туман ҳокимлиги ёшлар сиёсати ва ижтимоий ривожлантириш мажмуаси бош мутахассиси Маҳмуд Расуловнинг айтишича, ижтимоий тармоқларда хабар қилинганидек, ош рекорд ўрнатиш ёки шов-шув учун тайёрланмайди. Аксинча ошпазларимиз ўз маҳоратларини синаш мақсадида шундай ташаббус билан чиқишди…\nОш пишириш учун сарф ланадиган маблағ ва масаллиқлар ҳомийлар томонидан ажратилаяпти. 8 тонна ош тайёрлаш учун деновлик, элга таниқли 46 нафар ошпаз жалб қилинган. Бош ошпаз Муҳиддин Мавлоновга устоз ошпазлар Алижон Абдураҳмонов, Ўлмас Аблоқулов, Каримжон Қўлдошев, Ғанижон Мамажонов ва бошқалар ош пишириш ва тарқатишда кўмаклашишади. Мазкур тадбир туман марказий стадионида ўтади. Айни пайтда палов тайёрлаш учун ўйингоҳга Тошкент шаҳридан сиғими 8,8 тонналик улкан қозон келтирилиб ўрнатилди.\nПалов ҳарбий қисм аскарлари, меҳрибонлик ва мурувват уйлари, тумандаги мактаб-интернат тарбияланувчилари, ногиронлар, шифохоналардаги беморлар ва кам таъминланган оилаларга маҳалла фуқаролар йиғинлари оқсоқоллари бошчилигида тарқатилади.\nОлдинги Халқидан нафсини устун қўйганлар\nКейинги Жаримага тортилди


Рей Бредбери. Баҳор сеҳргари (ҳикоя) | www.ziyouz.uz\nБош саҳифа Жаҳон насри онлайн антологиясиРей Бредбери (1920-2012; АҚШ)Рей Бредбери. Баҳор сеҳргари (ҳикоя)\nРей Бредбери. Баҳор сеҳргари (ҳикоя)\nБаланд-баландда: тоғлардан ҳам юксакда, юлдузларнинг нақ остида, дарёлар, денгизлар, йўллар устидан Сеси учиб боради. Эрта баҳор еллари каби нозик, кечки ўтлоқдаги майсанинг хушбўй иси каби майин Сеси…\nУ оппоқ ва момиқдай юмшоқ парларга ўтирганча парвоз қилди, йўл-йўлакай дарахтларга қўниб, хордиқ чиқарди, гуллар ичига кирди, енгилгина шабадани баҳона қилиб, гул япроқчаларини ўзи билан олиб қочди. Йилтиллаб турган кўлмак ёнидаги ялпиздек совуқ, бадбашара, ям-яшил бақа ичида ҳам бўлди. Бароқ ит билан бирга югуриб, вовиллади, омборхоналар оралиғида акс садо кетидан қувалашди. Чарчаганида нозик майсалар ичидан ошиён топди, мушки анбар таратаётган тупроқдан чиққан, кўз ёшларидек тиниқ шудрингдан макон излади.\n“Баҳор… – ўйлади Сеси. – Шу тунда борлиқ мавжудот ичига кириб чиқаман.”\nУ, сақичи эриб, ола-чалпоқ бўлиб ётган йўл устидаги пўрим чигиртка вужудида бўлди, темир панжарага қўнган шабнам томчисида чўмилди. Бу кеча қиз роппа-расо ўн еттига тўлди. Унинг руҳи дақиқа сайин тусланиб, Иллинойс шамолларида ҳеч кимга кўринмай учиб юрибди.\n– Севиб қолгим келяпти, – деди у.\nҚиз бу гапни кечки овқат вақтидаёқ айтганди. Ота-онаси бир-бирига ҳайрон қараб, қовоқ уйишди.\n– Сабр қилиш керак, – дейишди улар. – Эсингдан чиқмасин, сен бошқаларга ўхшамайсан. Бизнинг оила ўзгача, бошқаларникига ўхшамайди. Биз оддий одамлар билан қўшилиб кетишимиз мумкин эмас, улар билан турмуш қуриш эса – асло! Йўқса, биз сеҳрли кучимиздан айрилиб қоламиз. Қани, ўзинг айт-чи, мўъжизавий саёҳатлар қилиш туҳфасидан воз кечишни истайсанми? Ҳа, индамайсан-а? Шунинг учун эҳтиёт бўлиб юр. Қадамингни ўйлаб бос!\nСеси ўз ётоғига чиқиб, кечки пардозини қилди, юраги дириллаб, ҳаяжонланиб, тўшагига ётди. Иллинойс далалари осмонига эса сутдек оймума сузиб чиқиб, дарёларни қаймоққа, йўлларни кумуш тасмага айлантириб юборди.\n– Ҳа, – деб хўрсинди қиз, – мен ўзгача оиладанман. Биз кундузи ухлаб, тунлари қора қоғоздан ясалган варрак каби шамолга эркимизни берамиз. Агар хоҳласак, кўрсичқон бағрига жойлашганча, иссиққина ер қучоғида қишлай оламиз. Мен ҳар нарсанинг ичида, майдагина тошдаям, кукундаям ёки бешиктерватарда ҳам яшай оламан. Мана, шу ерда жисмим қобиғини қолдириб, руҳимни узоқ-узоқларга, саргузашт излаб, учириб юбора оламан. Ке-етди-им!\nШамол уни далалар ва ўтлоқлар устидан учириб кетди. Пастдаги уйлар баҳорнинг эркалатувчи ёғдуси билан шуълаланиб, дарчалар қизғиш тус олди.\n“Модомики, мен шунақа ғалати ва кўз илғамас мавжудотман, ўзим севишим мумкин эмас экан, унда бошқа биров орқали севганим бўлсин!” – деди у ўзича.\nБаҳорнинг ғира-шира оқшомида ўн тўққиз ёшлардаги, қопқора сочли бир қиз, ферма олдидаги чўнқир тош қудуқдан сув олгани келди. У қўшиқ айтарди.\nСеси ям-яшил япроқ қиёфасида қудуққа тушиб кетди. Юмшоққина йўсин устида чўзилиб, муздек қудуқ ичидан тепага қаради. Бир зумда у кўзга кўринмас, тиниб-тинчимас амёба ичига жойлашиб олди ва яна бир ондан сўнг томчи сувга қўшилиб кетди! Ана, муздек ёғлоғи уни қизнинг қайноқ лаблари томон олиб бораяпти! Сокин оқшом ҳавосида юмшоққина “қулт-қулт” этган товуш таралди.\nЭнди, Сеси теваракни қизнинг кўзлари билан кўра бошлади. Тим қора сочлар билан бурканган бошга ўтди ва унинг чарақлаган кўзлари ёрдамида дағал арқонни тортаётган нозик қўлларга тикилди. Қулоғининг нозик, қизғиш чаноқлари билан қиз атрофидаги борлиқни эшитди. Нозик бурни орқали нотаниш муҳит ҳидини туйди. Ёш юрак қанчалик текис ва кучли уриб туришини, бегона овозда куйлаш қанақа бўлишини ҳис қилди.\n“Мен бу ердалигимни билармикин?” – ўйлади Сеси.\nҚиз оғзини очганча, қоп-қора ўтлоққа тикилиб қолди.\n– Бу, бор-йўғи шамол, – шивирлади Сеси.\n– Бор-йўғи шамол. – қиз секингина кулди, лекин уни ваҳима босаётганди.\nҚизнинг бадани ажойиб экан! Нозик қобирғаларни майин жисм ўраб олган. Бош мияси, мисоли зулматда яшнаб турган ёрқин атиргул, оғзидан енгил шаробнинг муаттар бўйи таралади. Таранг лаблари остидаги тишлари оппоқ, қошлари қайрилма, мулойим сочлари сутдек оқ бўйнини эркалаб сийпалайди. Бурни ғурур билан тепага – Ойга қарайди, ёноқлари бир жуфт тандир сингари ловиллайди. Юрганида бадани нозик диркиллаб, ўзича қандайдир қўшиқ айтаётгандек бўлади. Ана шундай бадан ичида, бош ичида юриш – иссиққина танчага бурканиб ўтириш, ширингина ухлаб ётган мушукнинг “хур-хур”ига қўшилиб кетиш ёки денгизга ошиқаётган ирмоқнинг илиққина сувини шалоплатиб чўмилишдек ёқимли.\n“Мен жуда яхши ўрнашиб олдим” – ўйлади Сеси.\n– Нима? – деди қиз, худди товушни эшитгандек.\n– Исминг нима? – эҳтиёткорлик билан сўради Сеси.\n– Энн Лири, – қиз сесканиб кетди. – Нега мен товуш чиқариб айтдим?\n– Энн, Энн, – шивирлади Сеси. – Энн, сен севиб қоласан!\nХудди унинг сўзига жавоб бергандек, йўлдан от туёғининг дупури ва ғилдиракларнинг шағалга тегиб ғижирлаши эшитилди. Арава кўринди, устида гавдали йигит, кучли қўллари жиловни маҳкам тутган, жилмайиши эса ҳамма ёқни ёритиб юборгандек бўлди.\n– Сенмисан, Том?\n– Мен бўлмай, ким бўларди? – У сакраб тушиб, жиловни панжарага боғлади.\n– Мен сенга айтмаяпман! – Энн кескин тескари қараб олганидан челакдаги сув чайқалиб кетди.\n– Йўқ! – хитоб қилди Сеси.\nЭнн шошиб қолди. У узоқдаги тепаликларга, биринчи баҳор юлдузларига, сўнгра Том исмли эркакка тикилди, Сеси челакни тушириб юборишга мажбур қилди.\n– Қара, нима қилиб қўйдинг!\nТом югуриб келди.\n– Қара, сени деб бўлди!\nЙигит кулганича қизнинг туфлисини дастрўмоли билан арта бошлади.\nҚиз оёғи билан йигитнинг қўлларини туртиб юборди, у бўлса, ҳамон куларди. Сеси ўрнашиб олган жойидан туриб йигитнинг каттакон бошини, кенг пешонасини, қирғий бурнини, чарақлаган кўзларини, кенг яғрини ва туфлини артаётган кучли қўлларини кўрди.\nЧиройли бошчанинг чордоғидан туриб пастга қараркан, Сеси қиз қалбининг яшириқча торларини чертди, шу заҳоти лаблар очилиб, ўз-ўзидан сўзга келди:\n– Ие, мулойим бўлиб қолибсанми?\nЙигитнинг қўлларидан кўтарилаётган эгар-жабдуқ иси, кийимларига сингиб кетган отхона ҳиди нозик димоққа урилганда, Сесининг вужуди – узоқ-узоқларда, қоронғи далалар ва гуллаган ўтлоқлар ортидаги ўрнида ётган жисми туш кўраётгандек безовталаниб қўйди.\n– Фақат, сен билан эмас! – жавоб қилди Энн.\n– И-и, мулойимроқ гапир, – деди Сеси. Эннинг бармоқлари ўз-ўзидан томнинг сочлари орасига кирди.\nЭнн қўлини тортиб олди:\n– Эсимни еб қўйибман!\n– Тўғри! – йигит жилмайиб ҳам ҳайрон бўлиб бош ирғади. – Бошимни силаб қўймоқчимидинг?\n– Билмайман! Кет, кет! – қизнинг ёноқлари лахча чўғ бўлиб ёнарди.\n– Нега қочиб кетмаяпсан? Мен ушлаб турганим йўқ-ку! – Том ўрнидан турди. – Айнадингми? Бугун мен билан рақсга бормайсанми? Зарур гапим бор, кейин айтаман.\n– Йўқ, – деди Энн.\n– Ҳа! – хитоб қилди Сеси. – Мен ҳеч қачон рақс тушмаганман, лекин истаяпман! Мен ҳеч қачон узун, ялтироқ кўйлак киймаганман. Шундай кўйлагим бўлишини жуда истайман! Тун бўйи рақс тушгим келяпти. Мен ҳеч қачон ўйинга тушган аёл жисмида бўлмаганман, ойим ва дадам бир марта ҳам рухсат беришмаган. Ит, мушук, чигиртка, япроқлар – ҳаммасида бир-бир бўлганман, лекин баҳор оқшомида, мана шундай оқшомда, аёл қиёфасига кирмаганман. Ўтинаман, рақсга борайлик!\nҚизнинг фикри ойдинлашиб, юзлари ёришди, таранг тортилди.\n– Яхши, – деди Энн Лири. – Сен билан рақсга бораман, Том.\n– Энди, уйга! Югур! – хитоб қилди Сеси. – Ҳали, ота-онангдан рухсат сўрашинг, чўмилиб олишинг, кийимларингни дазмоллашинг керак. Қани, бўлақол тезроқ!\n– Ойи, – деди Энн, – мен ўйлаб кўрдим.\nАрава йўл бўйлаб учиб кетди, ферма атрофидаги уй бекалари ғимирлаб қолишди, чўмилишга тайёрланган сув қайнаб, печ устидаги дазмол қизиб кетди. Қизнинг онаси лабларига соч тўғнағичларни қистириб олиб, у ёқдан бу ёққа югуради.\n– Нима бало, бир пасда ўзгариб қолдинг, Энн? Томни ёқтирмасдинг-ку!\n– Тўғри. – Шунча тайёргарликни қилиб қўйиб, Энн бирданига жойида қотиб қолди.\n“Баҳор келди-ку!” – ўйлади Сеси.\n– Баҳор келди, – деди Энн, секингина.\n“Рақсга тушадиган мўъжизавий оқшом”, – ўйлади Сеси.\n– Рақсга тушадиган… – ғўлдиради Энн Лири.\nЭнди, қиз тоғора ичида, лўппи совун унинг оппоқ елкасида ўйнаб кўпиради, қўлтиқчаларига кириб олиб, чиққиси келмайди, илиққина сийнаси кафтлари орасида сирпаниб, қитиғини келтиради. Сеси ҳам тинч турмай, лабларни пичирлашга мажбур қилади.\nҚиз совун суриб бўлиб, ишқаланди, ювинди, чайинди. Энди етар, тур! Сочиқни ол, артин! Атир!… Упа!…\n– Ҳой қиз! – деди Энн катта кўзгудан қараб турган чиннидай оқбадан, гулдек яшнаб турган қизга. – Сен бу оқшом кимсан, ўзи?\n– Ўн етти ёшли қиз, – деди Сеси қизнинг бинафша кўзларидан мўралаб. – Сен мени кўрмаяпсан. Мен бу ердалигимни биласанми?\nЭнн Лири бош чайқади.\n– Ичимга баҳор сеҳргари кириб олганга ўхшайди.\n– Қайноқ! Эҳтиросли! – деб кулди Сеси. – Энди кийин!\nҲаёт нафаси уфуриб турган баданни чиройли кийимлар ўраб олиши қандай яхши-я! Ана, чақириб келишди…\n– Энн, Том келди.\n– Айтинг, кутиб турсин. – Энн бирданига ўтирволди. – Айтиб қўйинглар, мен рақсга бормайман.\n– Нималар деяпсан? – деди онаси остонада қотиб.\nШу онда Сеси жойини эгаллади. У хатарли бир лаҳзагагина Эннинг жисмини тарк қилган эди. Узоқдаги туёқ товушларини, ойдин йўлдаги ғилдиракларнинг ғирчиллашини эшитиб: “Қани, Томнинг дилига кириб кўрай-чи, йигирма икки яшар йигит бундай оқшомда нималарни ўйлаётганийкин?” деганди. Шундай деб, у супиргизор устидан учиб кетди, лекин шу заҳоти қайтиб, ўз ошиёнига кирган қушдек, Энн Лирининг дилига типирчилаб, ўрнашиб олди.\n– Энн! – Сеси янаям яхшироқ ўрнашиб олди ва бутун фикри-зикрини ишга солди.\nБироқ Энн ўжарлик қилганча туриб олди.\n– Йўқ, йўқ, мен уни ёмон кўраман!\nҚизни бир онга ҳам ташлаб кетмаслик керак эди. Сеси аввал унинг қўлларини ўзига бўйсундирди, кейин – юрагини, бошини… секин-аста: “Тур ўрнингдан!” – ўйлади у.\n“Йўқ!” – ўйлади Энн Лири.\n– Энн, – деди жимгина кузатиб турган ойиси. – Томни зориқтириб қўйма. Қилиқ қилмай, ҳозироқ чиқ! Сенга нима бўлган, ўзи?\n– Ҳеч нарса, ойи. Яхши қолинг. Биз кечроқ қайтамиз.\nЭнн ва Сеси баҳор оқшоми қўйнига отилиб чиқишди.\nРақс майдони гавжум. Бунда улуғвор, серҳашам қанотлари қатини аста ёйиб юборган кабутарлар, товуслар ўйнайди, кўзни қувонтирувчи ранго-ранг шуъла, бари жам бўлган… Шуларнинг ичида Энн Лири сармаст бўлиб, гир айланади…\n– Қандай мўъжизали оқшом-а! – ўйлади Сеси.\n– Мўъжизали оқшом! – деди Энн.\n– Жуда ғалатисан-а, – деди Том.\nМусиқа садолари уларни туманли гирдоби-ла чулғаб олиб, қўшиқ оҳанги ичида оқизиб кетди. Улар чайқалиб-чайқалиб сузишди, бир чўкиб, бир кўриниб, ҳар кўринганда бир қултум нафас олиб, бир-бирларига ёпишиб оқишди ва яна, “Гўзал Огайо”нинг оҳангларига чўмиб, шивирлашиб, хўрсинишиб, гирдикапалак бўлишди.\nСеси ҳиргойи қилди. Энн дудоқларини очганда, оҳанг қуйилиб келди.\n– Ҳа, мен ғалатиман, – жавоб қилди Сеси.\n– Сен ўзингга ўхшамайсан, – деди Том.\n– Бугун шунақаман.\n– Сен илгариги, мен билган Энн Лири эмассан.\n– Ҳа, ҳа, бутунлай бошқаман, – шипшиди олис-олисдаги Сеси.\n– Бутунлай бошқа, – беихтиёр такрорлади Эннинг лаблари.\n– Мен ҳам ўзимни ғалати сезяпман, – деди Том.\n– Сени айтаман-да, – йигит ўзини салгина орқага ташлади ва қизни айлантирганча, қизариб, бўрсиллаб турган юзига қаттиқ тикилди. – Кўзларинг… тушунолмай қолдим.\n– Мени кўраяпсанми? – деди Сеси.\n– Сен гўё шу ердасан, айни вақтда қаердадир, жуда олисдасан, – Том ташвишга тушиб, қизни авайлаб айлантирди.\n– Нега мен билан келдинг?\n– Келмоқчи эмасдим, – жавоб қилди Энн.\n– Нимадир мени мажбур қилди.\n– Билмайман, – деди Энн йиғламсираб.\n– Тинчлан, тинчлан… – шивирлади Сеси. – Мана шундай, айлан, айланавер.\nУлар нимқоронғи майдончада шитирлаб, шипиллаб парвоз қилишди, яна қўнишди, яна мусиқага бурканганча чирпирак бўлишди.\n– Шундай бўлсаям сен рақсга келдинг, – деди Том.\n– Келдим, – деди Сеси.\n– Энди, бўлди, – йигит айланганча қизни четга, эшик томонга суриб борди, ҳеч кимга сездирмасдан уни рақс майдончасидан, мусиқадан ва одамлардан тезгина нари олиб кетди.\nУлар аравага чиқиб, ёнма-ён ўтиришди.\n– Энн! – деди йигит ва титроқ қўллари билан қизнинг қўлларини тутди. – Энн!\nЛекин у қизнинг исмини шундай айтдики, гўё бу исм уники эмасди. Йигит қизнинг оқариб кетган юзига тикилиб қаради.\n– Энн, ўзинг биласан, мен сени севардим, – деди у.\n– Лекин, сен доим шунақа беқарорлигинг сабабли куйиб қолишни истамасдим.\n– Ҳечқиси йўқ, бизлар ҳали ёшмиз, – деди Энн.\n– Йўқ. Йўқ! Мен “Мени кечир”, демоқчийдим, – деди Сеси шошиб.\n– Нимани кечираман? – Том унинг қўлларини қўйиб юборди ва сергак тортди.\nТун илиқ. Ҳар тарафдан ернинг титроқ нафаси уфуриб турибди, кўкариб қолган дарахтлар шитирлаётган япроқлари ила сокин нафас олаяпти.\n– Билмадим, – деди Энн.\n– Йўқ, биламан! – деди Сеси. – Сен дунёда энг баланд, энг чиройли йигитсан. Бугунги кеча ажойиб бўлди, мени уни сен билан ўтказганимни бир умр эслаб қоламан, – деди Сеси ва бировнинг совуқ қўлларини йигитнинг қаршилик кўрсатаётган қўлларига узатди, уларни маҳкам тутиб сиқди, иситди.\n– Сенга бугун нима бўлди? – деди Том тушунолмай. – Ҳали ундоқ дейсан, ҳали бундоқ, ўзинг ўзингга ўхшамайсан. Мен сени, эски танишлигимиз ҳурмати, рақсга таклиф қилувдим. Аввалига шунчаки айтдим. Кейин, қудуқ олдида турганимизда, сен ўзгарганингни, жудаям ўзгарганингни сезиб қолдим. Бошқача бўлиб қолгандинг. Нимангдир ўзгача, янги… мулойимликми… – У сўз ахтариб тополмади. – Билмадим, айтолмаяпман. Нигоҳинг бошқача эди, овозинг ҳам. Билдимки, мен сени яна севиб қолдим.\n“Уни эмас, – деди Сеси, – мени!”\n– Мен сени севишдан қўрқаман, – давом этди йигит. – Яна азоб берасан.\n– Эҳтимол, – деди Энн.\n“Йўқ, йўқ, мен бутун қалбим билан севаман! – ўйлади Сеси. – Энн, унга айт, мен учун айт. Айт, бутун қалбим билан севаман, де!”\nЭнн ҳеч нима демади.\nТом қиз томонга секингина сурилди, унинг даҳанини мулойимлик билан тутди.\n– Мен кетаяпман. Ишга жойлашдим, бу ердан юз мил нарида. Мени соғинасанми?\n– Ҳа! – дейишди Энн ва Сеси биргалашиб.\n– Хайрлашув олдидан сени ўпсам бўладими?\n– Ҳа! – деди Сеси “биров”лардан олдинроқ.\nЙигит лабларини бегона лабларга босди. Қалтираб, бегона лаблардан бўса олди. Энн бўлса, оппоқ ҳайкалдек ўтирарди.\n– Энн! – қичқирди Сеси. – Қўлларингни кўтар, уни қучоқла!\nҚиз ой шуъласида ёғоч қўғирчоқ каби ўтирарди. Йигит унинг лабларидан яна ўпди.\n– Севаман! – шивирлади Сеси. – Бу ерда менман, унинг кўзлари ичида кўрганинг мен эдим, мен! У сени ҳеч қачон севмагандаям, мен севаман!\nЙигит нари сурилди ва қизнинг ёнида, аллақаёқлардан югуриб келгандек, ҳансираб ўтирарди.\n– Тушунолмаяпман, нималар бўляпти, ўзи?… Ҳозиргина…\n– Ҳа? – сўради Сеси.\n– Ҳозир, менга туюлгандек… – У кўзларини ишқалади. – Майли, аҳамияти йўқ. Уйингга обориб қўяйми?\n– Марҳамат, – деди Энн Лири.\nЙигит отларни “чуҳ”лаб, жиловни ҳолсизгина тортди.\nАрава юриб кетди. Ғилдираклар шилдираб, тасмалар шапиллаб, ойдин арава ғизиллаб бормоқда, теваракда эса эрта баҳор оқшоми, ҳали ярим кеча ҳам бўлгани йўқ. Йўлнинг икки четидаги беданинг ёқимли иси анқиб турган далалар ва ўтлоқлар милт-милт ортда қолиб кетмоқда.\nСеси далалар ва ўтлоқларга қараб, ўйланиб қолди: “Шу кечадан бошлаб, бир умрга у билан бирга бўлиш учун ҳамма нарсадан воз кечаман, ҳеч нарсани аямайман!” Узоқдан қулоғига ота-онасининг сўзлари чалинди:\n“Эҳтиёт бўл. Наҳотки, сеҳр кучингдан айрилиб қолишни хоҳласанг? Оддий одамларга турмушга чиқсанг, бу кучингни йўқотасан. Ўйлаб иш қил. Сен шуни истайсанми, ахир?”\n“Ҳа, истайман, – ўйлади Сеси. – Мен унга керак бўлсам, ҳозироқ сеҳр кучимдан айрилишга тайёрман. Бундан кейин баҳор оқшомлари ўзимни ҳар ёнга уриб, дунё кезиб, ҳали қарасанг қушлар, ҳали итлар, мушуклар, тулкилар ичига кириб юрмайман, мен у билан бўлсам бас! Фақат у билан. У билан.”\nЙўл арава остида шилдираб, ҳамон ортга кетмоқда.\n– Том, – ниҳоят, жимликни бузди Энн.\n– Ҳа? – деди йигит йўлга, дарахтларга, осмон ва юлдузларга ўйчан қараб бораркан.\n– Агар сен бундан кейин, қачон бўлмасин, Иллинойсдаги Гринтаунга бориб қолсанг (узоқ эмас, бор-йўғи бир неча мил, холос), мен учун бир илтифот қила оласанми?\n– Иложи бўлиб қолар.\n– У ердаги бир дугонамникига кириб чиқа оласанми?\nЭнн Лири бу гапни тутилиб, қатъиятсизлик билан айтди.\n– У менинг энг яхши дугонам. Мен унга сен тўғрингда айтгандим. Манзилини ҳозир айтаман.\nАрава Эннинг уйи олдида тўхтади, қиз сумкасидан қалам-қоғоз олди ва тиззасига қўйиб, ой нурида ёза бошлади.\n– Мана, ўқий оласанми?\nЙигит қоғозга қаради ва ҳайрон бўлиб бош ирғади.\n– “Сеси Элиот. Теракзор кўчаси, 12. Гринтаун, Иллинойс”, – деб ўқиди у.\n– Уникига кириб ўтарсан? – деди Энн.\n– Кўраман, – жавоб қилди йигит.\n– Унинг бизга нима алоқаси бор? – жеркиб берди йигит. – Бу қоғоз, манзил, исмнинг менга нима кераги бор?\nУ қоғозни ғижимлаб, дум-думалоқ шаклга келганда чўнтагига тиқди.\n– Илтимос, ваъда бер! – ялиниб-ёлворди Сеси.\n– … ваъда… бер… – деди Энн.\n– Бўпти, бўпти, фақат сен қистайверма! – жеркиди йигит.\n“Чарчадим, – ўйлади Сеси.– Бошқа ҳолим келмайди. Уйга қайтишим керак. Кучим тугаб бораяпти. Тунлари мана шунақа изғиб юрганимда, кучим бир неча соатга етади, холос… Хайрлашув олдидан…”\nҚиз Томнинг лабларидан ўпди.\n– Сени ўпаётган мен! – деди Сеси.\nТом Энн Лирини ўзидан нари суриб, унга шундай тикилдики, гўё ичида нима борлигини кўраётгандек. У ҳеч нима демади, лекин юзлари аста ёришди, ажинлари тарқаб, таранглашди, тошдек лаблари мулойимлашиб, қизнинг ой нурига чўмган оппоқ юзига яна бир марта тикилди. Кейин аравадан тушишга ёрдам берди-да, “хайр-маъзур”ни насия қилиб, тезгина жўнаб қолди.\nСеси Энни тарк этди.\nЭнн Лири қафасдан озод бўлган қуш каби қичқириб юборди ва кумуш йўлдан уйга югуриб кириб, эшикни шарақлатиб ёпди.\nСеси озгина имиллаб қолди. Чирилдоқнинг кўзлари билан баҳор тунида дунё қанақа бўлишини кўрди. Кўп эмас, бир дақиқага, ҳовуз лабида қотиб турган бақанинг кўзлари орқали, ёлғиз ўтириб, томоша қилди. Тунги қушнинг кўзлари ёрдамида ой нурига чўмган баланд қайрағочдан туриб, пастга қаради ва иккита уйда – бири яқингинада, иккинчиси – ярим мил нарида, чироқлар ўчганини кўрди.\nУ ўзи ҳақида, қариндош-уруғлари ҳақида, нодир қобилиятию, мана шу улкан дунёдаги тепаликлар ортида яшовчи одамга, ўз авлодидан биронта қиз турмушга чиқа олмаслиги ҳақида ў йлади.\n“Том, – унинг руҳи ҳолсизланиб, тунги қуш ичида дарахтлар орасидан, ёввойи хантал ўсиб ётган дала устидан учиб борарди. – Том, қоғозни ташлаб юбормадингми? Қачон бўлса ҳам, бир иложини топиб, мени кўргани кирасанми? Мени таний олармикинсан? Юзларимга қараб туриб, мени қаердадир кўрганингни эслай оласанми, мени севишингни, мен ҳам сени бутун борлиғим билан бир умрга севишимни сеза оласанми?”\nУ тўхтади. Тун ҳавоси муздек! Шаҳарлар ва одамлар миллионлаб мил олисда, узоқ-узоқда, пастда – далалар, фермалар, дарёлар, тепаликлар…\nТом ухлаб ётибди. Тун алламаҳал. Йигитнинг кийимлари тартиб билан стулга, каравот суянчиғига терилган. Қўлини боши узра, оппоқ ёстиғи устига ташлаган, кафтида бир парча қоғоз, ҳарфлари кўринади. Бармоқлар секин-секин ёпилиб, қоғозни маҳкам сиқди.\nТом қимирламади, ой ёғдусида товланиб турган дарчага қора майна бир зум секин ва юмшоққина суйканганини, кейин унсиз париллаб, бир жойда туриб қолганини ва ухлаб ётган замин бўйлаб кунчиқар томонга учиб кетганини ҳам сезмади.\n“Сирли олам” журнали, 1991 йил, 2-сон.\n← Аввалги Аввалги Рей Бредбери. Пуштиранг дарча (ҳикоя)\nКейинги → Кейинги: Рей Бредбери. Армагеддон (ҳикоя)


Тожикистонга Афғонистондан яна мингдан зиёд ҳукумат аскари қочиб ўтди\nЖорий йилнинг 4 июлидан 5 июлига ўтар кечаси “Толибон” ҳаракати жангарилари Афғонистоннинг Бадахшон вилоятига қарашли уезды Хохон, Шикай, Нусай, Моҳимай, Шугнон ва Султон Ишкашим уездларини эгаллаб олишган. Бу ҳақда Озодликнинг тожик хизмати хабар қилди.\nТожикистон Республикаси МХДҚ Чегара қўшинлари матбуот маркази маълумотига кўра, толиблар билан қуролли тўқнашувлар чоғида Афғонистон ҳукумат қўшинларининг 1 минг 37 нафар аскари тожик-афғон давлат чегарасини кесиб ўтган ва Тожикистон ҳудудига яширинган.\nТожикистон билан Афғонистон ўртасидаги чегара Бадахшон йўналиши бўйлаб 910 километрга узанган.\nАввалроқ Тожикистон Чегара қўшинлари 4 июль оқшомида “Толибон” ҳаракатига мансуб қуролли гуруҳ Афғонистоннинг Бадахшон вилоятига қарашли Хохон уездини жангсиз ишғол қилганини маълум қилганди. Қайд этилишича, шу муносабат билан “Афғонистон қуролли кучларининг 94 нафар ҳарбий хизматчиси ўз жонларини қутқариш мақсадида Шамсиддин Шохин (собиқ Шўрообод) туманидаги “Шохон” участкасида давлат чегарасини кесиб ўтиб, Тожикистон ҳудудига киришган.\nУшбу туман Бадахшон вилоятининг Хохон уезди қаршисида жойлашган бўлиб, уларни катта кўприк боғлаб туради.\nБу сўнгги бир ойда афғон аскарларининг толиблардан қочиб Афғонистон чегарасини бешинчи бор кесиб ўтишидир.\n“Тожикистон Республикаси чегарачилари, инсонпарварлик ва яхши қўшничилик тамойилларига амал қилган ҳолда, Афғонистон ҳукумати қўшинларининг чекинаётган ҳарбий хизматчилари Тожикистон ҳудудига ўтишига рухсат беришди”, дейилган чегара қўшинлари хабарномасида.\nЧегарачилар “давлат чегарасининг мазкур участкасида оғир вазият юзага келганини ҳисобга олганда, Афғонистон Ислом Республикаси ҳукумат қўшинлари ҳарбий хизматчиларининг Тожикистон ҳудудига кириши давом этиши эҳтимоли мавжуд”лигини истисно қилишмаган.\nАфғонистон билан чегарадаги вазият тожик ҳукуматини жиддий хавотирга солмоқда. Президент Имомали Раҳмон 4 июль куни Афғонистон президенти Муҳаммад Ашраф Ғани билан телефон орқали мулоқоти чоғида унга афғон аскарларининг тожик давлат чегарасини мажбуран кесиб ўтишига доир янги ҳолатлар ҳақида маълумот берган.\nДавлат раҳбарининг матбуот хизматига кўра, “шу билан бирга, Тожикистоннинг Афғонистон ички ишларига аралашмаслик ва расмий ҳукуматнинг мамлакатда тинчлик, барқарорлик ва хавфсизлик ўрнатишга қаратилган саъй-ҳаракатларини ҳар томонлама дастаклашда ифодаланган позицияси ўзгармаслиги таъкидланган”.


“Ҳамзат Цадасанинг ўғли Расул” деб!\nЧўққилари осмон ўпган Кавказ тоғларининг бағрида бир ўлка бор. Уни Доғистон дейдилар. Дўппидеккина бу ўлкада қирққа яқин тилда сўзлашадиган бир миллион халқ яшайди.\nБугун ана шу халқнинг шуҳратини бутун дунёга таратган шоир, муҳаббат куйчиси – Расул Ҳамзатов ҳақида суҳбатлашамиз.\nТуғилган вақти: 1923 йил 8 сентябрь\nТуғилган жойи: Доғистон, Хунзах райони, Цада қишлоғи\nОтаси: халқ шоири Ҳамзат Цадаса\nВафоти: Москва. 2003 йил 3 ноябрь.\nМени севги куйлатди\nРасул Ҳамзатовнинг ўзи ёзган эди: Мен қандай ёза олсам, шундай шеър ёздим. Қувонганда қувондим, ранжиганда ранжидим, ғамли кунлар ғам ютдим, шодлик кунлар тантана қилдим ва албатта, севдим. Менинг юрагим севги оташида ёнди. Севги эса мени куйлатди. Дардимни гоҳ секин, гоҳ баланд, гоҳ шеърда, гоҳ насрда баён этдим.\nМен икки гулханда доирамни тоблаб, икки дераза қаршисида севги куйини чалдим. Айримлар айтгандай шеърият кайфият маҳсули. Кайфият эса об-ҳаводай тез-тез ўзгариб туради, лекин мен сизни ишонтириб айтаман: шу икки чегара оралиғида охиригача тураман ва умрим сўнггигача шеър ёзаман.\nБу менинг ижодимдаги биринчи рақамли назорат жойи. Бу туғилган юртимнинг, Доғистонимнинг, бепоён мамлакатимнинг чегараси. Иккинчи чегара бу муҳаббатим чегараси, бу муҳтарама аёлларга боғлиқ эканлигим чегараси, қайсики, уларга севгим чексиз. Бундан кейин ҳам ёзган китобларимни уларга бағишлайвераман.\nҲали мен асосий китобимни ёзмадим. Уни ёзишга ҳаракат қилаяпман. На илож, йиллар менинг орзуларим ва имкониятларим орасини тобора узоқлаштирмоқда. Аммо сизга такрор айтаман: мен шоирман, севги туйғуси қалбимда ошса ошдики, лекин заррача ҳам камайган эмас. Худди йигирма йиллар олдинги каби барчага баралла айтаман: “Менинг юрагим ишқ ўтида ёнаяпти”. Бу туйғу менга шеър-қўшиқлар айтмоқда. Уларни албатта, қоғозга кўчираман.\nДунёдаги ҳар бир қаламкашнинг ижодини тўла намоён этадиган асари бор. Навоийнинг “Хамса”си, Руставелининг “Йўлбарс терисини ёпинган паҳлавон”и, Шекспирнинг “Қирол Лир”и, Толстойнинг “Уруш ва тинчлик”и, Қодирийнинг “Ўткан кунлар”и, ...\n“Менинг Доғистоним” Расул Ҳамзатов ижодий баркамоллигини тўла намоён этадиган асар. Расул Ҳамзатов – Доғистон тимсоли. Ҳамзатов бўлмаса, Доғистон қанақалигини, қаерда жойлашганини биров билиши қийин эди. Лекин Расул Ҳамзатов номи тилга олиниши биланоқ, ҳамма “О, Доғистон!” деб ҳайқириб юборади. Бу ном, бу зот тоғли ўлканинг номини, миллатининг руҳи ва тафаккур тарзи қандайлигини бутун дунёга намойиш қилди.\nШоирнинг шеърлари ўзини, юртини – ҳеч қачон бир-бирига нисбатан душманлик ҳиссини туймаган элатлар яшайдиган ватанини кўкларга кўтарди.\nШоирнинг етти иқлимга таралган овози само фарзандлари – тоғликларга хос жўшқинлиги ва ҳассослиги билан тингловчилар кўнглини забт этди, ўзига мафтун қилиб қўйди. “Россияда ундан зўр шоир йўқ”, деганди Евгений Евтушенко.\nЗўр шоир бордир, аммо Доғистонни ундан ортиқ севадиган шоир бўлмаса керак!\nМана, Ҳамзатов “Менинг Доғистоним”да нималарни ёзади:\nДоғистон − менинг муҳаббатим, менинг келажагим, менинг тавбам, менинг ибодатим!\nДоғистон − ҳаётимнинг мазмуни, барча шеърларимнинг бош мавзуси.\nОвулим, тоғларим, Доғистоним. Хаёлларим, туйғуларим, истакларимнинг ошиёни мана шу ер. Мен ўзим шу ошиёндан темирқанот бўлиб учиб чиқдим. Қўшиқларим ҳам шу ошиёндан парвоз қилган.\nДоғистон менинг масканим. Доғистон менинг бешигим.\nОналар − дунёнинг энг биринчи шоирлари!\nОналар алласи − одамзод яратган қўшиқларнинг ибтидоси.\nШеър шундай бўлиши керакки, уни ҳеч тортинмай онангга, қизингга, синглингга ўқий олгин.\n“Оналарни асранг” достони Ҳамзатов оналарга қўйган ҳайкал бўлди. Асар давлат мукофотига, энг муҳими, дунё халқларининг муҳаббатига сазовор бўлди. Ҳамзатовнинг ўзи ёзганди: “Ҳали-ҳануз қалбимни армонлар, аччиқ хотиралар тирнайди. Онамга юрагимда асраган сўзларни унинг вафотидан кейин ёздим. “Оналарни асранг” достони − тавба-тазарру, муножот достони. Онамни хотирлаб бўзлар эканман, кўплаб оналарга, тўғрироғи, барча оналарга хос фазилатларни қоғозга туширдим. Достон кўпчиликка манзур бўлди. Аслида, достонни ўзим ўйлагандек ёзолмадим. Шунга қарамасдан, нега миллионлаб одамлар достонни юрагига яқин олишди? Ўйлашимча, бу мавзудаги достоннинг ўз вақтида ёзилганидан. Ўйлар, дардлар одамлар юрагида тўпланиб қолганди, улар достонни ўқишлари билан юзага қалқиб чиқди. Ахир, тоғда қор кўчиши учун битта ўқнинг узилиши кифоя.\nДостонга билдирилган мулоҳазалардан билдимки, уларнинг қалбида оналарига нисбатан меҳр тўла, оналарига бўлган чексиз меҳрини айтишни исташади, ҳатто онасининг тинчлиги, хотиржамлиги учун жонини ҳам беришга тайёр, лекин ҳис-туйғуларини айта олишмайди.\nМенда ҳам шундай бўлганди. Афсуски, кўп вақтим сафарларда кечгани учун онамнинг ҳузурига кам борардим, ҳатто онамнинг сўнги куни пойида ўтириб, видо сўзларини, васиятларини эшитиш менга насиб этмади, ўша вақтда олис Японияда эдим.\nМен ўша вақтда ҳам англаб етгандим, ҳозир эса янада чуқурроқ ҳис этдим: ҳамма-ҳаммаси Онадан бошланади! Уларда меҳрибонлик, хушфеъллик, ўзгалар дардини ҳис қилиш ва кечиримлиликнинг чексиз манбаси мавжуд. Оналар − замин таянчи. Уларнинг меҳр-шафқати, ҳаётсеварлиги, холисона ёрдамга шошилиши одамзот наслини яратади, кўпайтиради ва мустаҳкамлайди.\nТоғликлар айтишади: отадан айрилиш ярим етимлик, онадан айрилиш чин етимлик. Онасиз ўчоқда олов ўчади, уй емирилади.\nИлгари Доғистонда онани сўкиш, она шаънига ёмон гап айтиш кечирилмасди, бундай кимса ё ўқ, ё ханжар билан жазоланарди. Аксинча, жанжаллашаётган, урушаётган тоғликлар ўртасига оналар рўмолини ташласа, хунрезликлар тўхтарди.\nМен онасининг юз-кўзини унутган, уйининг тўрига онасининг суратини қўймаган кимсаларнинг виждонли эканига ишонмайман.\nЭҳтимол, кўпчилик томонидан қабул қилинадиган тушунчаларга сиғмайдиган фикр билдирарман: Ватан ҳимоячилари, қаҳрамонлар, буюк олимлар, улуғ шоирлар ҳайкаллари ёнига уларнинг оналари ҳайкалларини тикласак, айни муддао бўларди. Чунки барини оналарнинг беназир меҳри эркалаб улғайтирган. Биз она дарахтининг новдаларимиз.\nТо ҳаёт ипим узилмас экан, оналар ҳақида ёзганим ёзган. Бу мўътабар оналарни шарафлашгина эмас, оддий инсонийлик бурчим, бир фарзанднинг миннатдорлик туйғуси”.\nДмитрий Кабалевский, Ян Френкель, Раймонд Паулс, Юрий Антонов, Александра Пахмутова каби бастакорлар Расул Ҳамзатов шеърларини қўшиқ қилишди. Уларни эса Анна Герман, Галина Вишневская, Муслим Магомаев, Иосиф Кобзон, Валерий Леонтьев, София Ротару, Вахтанг Кикабидзе, Марк Бернес, Дмитрий Хворостовский каби қўшиқчилар куйлашди.\nРасул Ҳамзатовнинг кўплаб асарлари ўзбек тилига ҳам ўгирилган ва ўзбек тилида ҳам унинг шеърлари куйланган. Ўзбекистон халқ артисти Шерали Жўраев унинг она, аёл ҳақидаги бир қанча қўшиқларини куйлади. “Сардори менман” қўшиғи эса ҳофизнинг энг яхши қўшиқларидан бирига айланган.\nМен у дунёдан қўрқмайман. Кўп нарсаларни айтолмай қолдим деб қўрқаман. Мадорим қуриган. Ўй, фикр кўп, лекин у дунёдан мени йўқлашяпти…\nЮртдошларим туриб қабр олдида\nКўрсатсин: “Аварнинг шоири шул”, деб.\nЭлим ёдга олсин она тилида:\n“Ҳамзат Цадасининг ўғли Расул” деб!\nРасул Ҳамзатдан иборалар:\n“Илгари шеърлар мақол-у нақлларга айланарди, ҳозир эса мақол ва нақллар асосида узундан-узун шеърлар битиладиган бўлди”.\n“Қофиякашлар кўпайган лекин шоирлар жуда оз”\n“Шоирлар, ёшидан қатъи назар, тенгдошдирлар”.\n“Омади юришмаган шоирлар файласуф бўлишади”.\n“Адабиётнинг асосий вазифаси − тинчликни сақлаш, оила, миллат, Ватан тараққиёти. Оила бўлмаса, миллат бўлмайди, миллат бўлмаса, халқ, халқ бўлмаса, Ватан”.\n“Адабиётнинг энг катта муаммоси − севгини асраш!”\n“Шоир ижод жараёнида охирги марта ёзаётгандек ва биринчи марта севаётгандек бўлади”.\n“Ҳажга бордим, Каъбада бўлдим, ибодат қилдим, ҳатто ўшанда ҳам кўнглимдан шеърларни қувиб чиқара олмадим: уларни ибодатга қўшиб, пичирладим”.


Назарбоев террорчиларга "ўлим жазоси" беришга чақирди\n24 январ 2018, Тошкент вақти: 04:52\nТеррорга қарши машғулотларда иштирок этган президент Нурсултан Назарбоев\nАқтўбедаги ҳужумларидан 3 кун ўтиб, халқига мурожаат қилган Қозоғистон президенти Назарбоев террорчиларга "ўлим жазоси" беришга чақирди. У Ақтўбедаги терактларга алоқадор шахсларни тутиш, қаршилик кўрсатса, "аёвсиз йўқ қилиш"га топшириқ берди. Президентга кўра, террор ҳужумлари "ташқаридан олинган кўрсатма" асосида амалга оширилган.\nНурсултон Назарбоев террорчиларга қарши "энг қатъий чоралар" билан курашишини таъкидлади.\nПрезидентнинг халқига видео-мурожаати икки тилда эълон қилинди ва у қозоқ тилидаги мурожаатида "қўлига қурол олган ва одам ўлдирган шахс ўлим жазосига ҳукм қилиниши керак" деди.\nПрезидент 5 июнь куни Ақтўбеда бўлган террор ҳужумларини "псевдо-диний радикал оқимларга эргашган шахслар" содир этгани ҳақида воқеа куни қозоқ ҳуқуқ-тартибот идоралари берган баёнотни такрорлади.\nҚозоғистон президенти фикрича, бу шахслар террор ҳужумларини "ташқаридан олинган кўрсатма" асосида амалга оширган.\n"Давлатимиз либерал сиёсати ва қонунларидан фойдаланган ҳолда кимдир давлат ҳукуматининг нақадар мустаҳкамлигини текшириб кўрмоқчи бўлди. Таъкидлайманки, биз экстремист ва террорчиларни бостириш учун доим энг қатъий чораларни қўллаймиз. Бунинг учун давлатимизда зарур имконият ва қудрат бор. Яхши биламизки, "рангли инқилоблар" турли услубларда амалга оширилади ва махсус уюштирилган намойишлар, қотилликлар, ҳокимиятни эгаллаш ҳаракатларидан бошланади. Бу аломатлар бизнинг мамлакатда кўринди", деди Назарбоев.\nЭслатиш жоиз, Қозоғистонда 2003 йилда ўлим жазосига мораторий эълон қилинган.\nПрезидент Назарбоев мамлакат халқи, сиёсий ва жамоат ташкилотларини террорга қарши курашда бирлашишга чақирди.\nАйни кунларда Ақтўбе аҳолиси 5 июнь кунги отишмалар содир бўлган жойларга гуллар элтмоқда.\n5 июнь куни 20 дан ортиқ одамдан иборат гуруҳ шаҳардаги иккита қурол дўкони ҳамда ҳарбий қисмга ҳужум қилди.\nРасмий маълумотга кўра, бу гуруҳни қўлга олиш чоғидаги отишмаларда жами 17 одам ўлган. Ҳуқуқ-тартибот идоралари ўлганлардан 11 нафари қуролли гуруҳ аъзоси эканини маълум қилган.\nОрадан бир кун ўтиб, бу ҳужум учун масъулиятни ўзини “Қозоғистонни озод қилиш армияси” деб атаган гуруҳ зиммасига олди. Гуруҳ ҳужумларни “Назарбоев диктатурасига қарши, Қозоғистоннинг демократик йўлдан ривожланиши тарафдорларининг илк жангидир”, дея баёнот берди.\nАқтўбеда бундан 5 йил муқаддам Қозоғистон тарихидаги илк теракт содир бўлган эди.\n2011 йилнинг 17 майида 25 яшар Рахимжан Махатов вилоят МХХ биноси олдида ўзини портлатиб юборган. Ўшанда худкушнинг ўзи ўлган, 3 одам жароҳатланган.\nШундан сўнг Ақтўбе, Атирау, Астана, Олмаота, Тараз шаҳарларида ҳам "террор ҳужуми" сифатида баҳоланган актлар содир бўлди.\n2012 йилда Қозоғистонда эҳтимолий террорчиларни қўлга олиш ва зарарсизлантиришга қаратилган қатор антитеррор амалиётлари ўтказилди. Бу амалиётларда террорчи сифатида гумон қилинган бир неча шахс ўлдирилди.


Сурхондарё вилоятида илк бор ўтказилаётган халқаро улоқ-кўпкари мусобақасининг биринчи кунида Миллий гвардия ҳузуридаги Қорабайир отлари маҳорат мактабида хорижлик ва мамлакатимиз чавандозлари жамоаларининг майдонга тушиши қуръа ташлаш йўли билан очиқ, ошкора аниқлаб олинди.\nТадбирлар / 2022.03.25\nБугун халқаро улоқ-кўпкари мусобақасининг ярим финал ҳамда финал баҳслари бўлиб ўтади\nСурхондарё вилояти телерадиокомпанияси ва Термиз шаҳар фавқулодда вазиятлар бўлими ҳамкорлигида ташкил этилган тадбир ҳам айни мақсадларга хизмат қилди.\nPdf Word Print\nТермизда “Уч авлод учрашуви” бўлиб ўтди\nСурхондарё вилояти ҳокими ўринбосарлари бошчилигидаги делегация Тожикистоннинг Хатлон вилояти, Ҳисор ва Турсунзода шаҳарларида бўлишиб, қўшни давлатда нишонланаётган Наврўз тантаналарида иштирок этди.\nТарих, бугун ва келажакни ўзида мужассам етган бундай маънавий-маърифий тадбирлар ел-юртимиз ҳаётида гўзал анъанага айланди.\nТадбирлар / 2022.03.23\nШаҳримизда "Ёшларни ватанпарварлик руҳида тарбиялаш" “Биз — улар билан фахрланамиз!” шиори остида “Уч авлод учрашуви” ташкил етилди.\nТуркий халқлар маданияти ва маънавиятини жаҳоний шуҳрат чўққисига олиб чиққан икки мутаффаккир аллома аждодларимиз Алишер Навоий ҳамда Заҳириддин Муҳаммад Бобур таваллуд топган шу муборак кунлар арафасида Тошкент тиббиёт академиясида қатор тадбирлар ўтказилмоқда.\nЗАМОНАМИЗ ҚАҲРАМОНИ БИЛАН УЧРАШУВ\nДавлат раҳбари куни-кеча 22-март куни нишонланадиган Маҳалла куни муносабати билан ушбу тизим фаоллари, оқсоқоллар, ҳоким ёрдамчилари ва ёшлар йетакчилари қутлади.\nИНСОН ҚAДРИ УЛУҒЛAНAЙОТГAН ЗAМИН\n"Наврўз" сайллари юқори кайфиятда бўлиб ўтди.\nТермиз шаҳар ҳокимлиги томонидан ташкил етилган “Наврўз” сайлларидан лавҳалар\n"Наврўз" сайллари юқори кайфиятда давом етмоқда.


Танқид сараламоқдир, болталамоқ эмас - Ishonch.uz\nБош саҳифа Жамият Танқид сараламоқдир, болталамоқ эмас\nТанқид сараламоқдир, болталамоқ эмас\nёхуд адабиёт бўстонига нима кўтариб кирмоқдасиз?\nТаҳририятдан: Газетамизнинг 11 март кунги сонида Алижон Абдураҳмонов муаллифлигидаги «Шеърият «шерлари»нинг шеърлари» номли мақола берилган эди. Унда Ўзбекистон халқ шоири Энахон Сиддиқова қаламига мансуб «Сўз устидаги дунё» китобидан жой олган бир қатор шеърлар таҳлил қилинган. Шуниси эътиборлики, мақола анчайин баҳс ва мунозараларга сабаб бўлди. Кимдир муаллиф тараф, яна кимдир эса унга мутлақо қарши чиқди. Газета – кўпнинг минбари, мавзу атрофида турлича қарашлар бўлиши эса табиий бир ҳолдир.\nШу маънода таҳририятга келган кўплаб хатлар, билдирилган оғзаки мурожаатлар, ижтимоий тармоқлардаги турлича ёндашувлар – яъни мақолага муносабатлар орасида ушбу мақоланинг қарашларига ракурсни бутунлай бошқа ўриндан тўғрилай олган адабиётшунос олима, «Ishonch» газетасининг ходими(ҳозир докторлик иши билан меҳнат таътилида) Муҳайё Йўлдошевадан келган мақолани эътиборингизга ҳавола этмоқдамиз. Мақсадимиз холислик нуқтасини топиш. Ўйлаймизки, мақола айнан ушбу муддаога хизмат қилади.\nАдабиёт – инсон ичидан чиққан ягона фан. Фақат угина инсон қалби билан ишлайди, уни тафтиш этади, безовталантиради, тинчлантиради, юпатади, жунбушга келтиради. Шу боис, адабиёт муҳиблари соҳа танламайди – уни кўнгли бор одамларнинг бари яхши кўради. Ҳар кимнинг шу туфайли севиб такрорлаб юрадиган икки қатор бўлса-да шеъри бор, қайта-қайта ўқийдиган «рўмони» мавжуд.\nАйни ушбу омиллар туфайли ўзининг ўткир мақолалари, долзарб битиклари билан жамият эътирофига сазовор бўлган «Ishonch» газетасида «Шеърият «шерлари»нинг «шеър»лари… ёхуд шу номдаги туркум мақолаларнинг биринчиси…» номи остида қилинган чиқиш мени ажаблантирмади. Бу адабиёт тарғиботига хизмат қилиш истаги эди, менимча…\nАммо мен бир адабиёт мухлиси ва ўқирман сифатида муаллифнинг қарашларига қўшилолмадим. Бунга менинг ҳам ҳаққим бор деб ҳисоблайман.\nМақола «Шеър нима? Шеърият-чи?» саволлари билан бошланган. Бу саволларга охирги, қатъий жавоб йўқ. Ҳар бир ижодкор, адабиётчи ёки ўқирман ўзининг бадиий диди, дунёқараши, ҳаётий тажрибасидан келиб чиқиб жавоб беради. Ва уларнинг ҳар бири ҳақиқатдир. Менинг ўзим шеърни махсус нутқ шакли, энг яхши тартибда жойлаштирилган энг яхши сўзлар йиғиндиси, деб ҳисоблайман. Мақолада Ўзбекистон халқ шоираси Энахон Сиддиқованинг «Сўз устидаги дунё» тўпламидаги шеърлар таҳлилга тортилган. Ва муаллиф Алижон Абдураҳмонов бу мутолаадан сўнг туғилган айрим фикр-мулоҳазаларини қоғозга туширишга қарор қилган.\nБу фикр-мулоҳазалар билан танишган сари ҳайратим ошиб бораверди: «Наҳот, шеърни шунчалик содда талқин этиш мумкин?»\nМасалан, муаллиф «Назмда ҳам, насрда ҳам киприкка кўпдан-кўп гўзал таърифлар берилган. Аммо киприкнинг уйқусираши… Қойил-е, уйқуни «қочирадиган» ажойиб «топилма» бўпти» тарзида «тушунган» «Уйқу элтган киприкни» сатрини олайлик. Бу сатр «Етим қиз» деган бутун, яхлит, қуйма ва гўзал шеърдан юлқиб олинган:\nОнали уй томида\nОй ҳам тўлин чиқаркан.\nАччиқ тутун чиқаркан.\nОнасиз ҳаётнинг аччиқ бодомдай тахир таъмини шундай тоттирувчи мисралар.\nЎгайнинг оти қурсин,\nНақлдир элдан қолган.\nТилидан заҳар сочса\nИлон ҳам инда қолган.\nШу тариқа Энахон Сиддиқова ўқирманни онасиз қизалоқнинг аччиқ ҳаётига, чуқур изтиробларига олиб кираверади, мудҳиш манзаралари билан таништираверади. Ва ниҳоят, Алижон Абдураҳмоновни «қойил» қолдирган топилмага ҳам етиб келамиз:\nУйқу элтган киприкни\n– Ухлайсанми шум етим,\nБу ердаги ўгайлик, ҳақсизлик, ичга ютилган фарёд, қўрқув, онани қўмсаш, адоқсиз мунг ва кишини титратадиган хўрлик каби туйғуларни четга суриб қўйиб таҳлил қилганда ҳам сўзлар ҳосил қилган манзара чиройли. Ҳар қандай инсон организмига хос бўлган табиий ҳолат чиройли кўрсатилган. Киши уйқуга кетишидан олдин кўз «кетиб», яъни киприк пирпираб, кўзлар юмилиб бошлайди. Киприкнинг тез-тез қоқилиши – уйқу тортаётганининг илк белгисини Энахон Сиддиқова «уйқу элтган» тарзида тасвирлаган. Чиндан кўз уйқуга кетиши учун киприкни ҳам элтган бўлиши керак. Бундай аччиқ изтироб, бутун дард ичидан Алижон Абдураҳмоновнинг бундай ёндашувни топа олгани ҳайратланарли аслида.\nМуаллиф яна ўқирманларни «ҳайратлантириш»да давом этади: «Бу фоний дунёнинг синовлари, ситамлари кўп. Шоира ўз тўртликларида бу дунёдан «тукинг…» дея ёзғиради. Очиғи, тез-тез такрорланадиган «тук»ларни ўқиб, битта ҳам «туким тўкилмади». Алижон Абдураҳмоновни таъсирлантирмаган сатрлар билан танишамиз:\nКелдим… қилт этмади зил юкинг, дунё,\nКетсам… тўкилмагай бир тукинг, дунё.\nМен ёш тўккан, бош урган дунё\nБитта тукин тўкмас барибир.\nҲар бир одам алоҳида олам. Бир одамнинг дунёга келиши, унда ўзининг адоғи йўқ ташвишлари билан яшаши шоира учун шунчаки воқеа эмас. У мисқолдай зарранинг хам улкан оламда ўз ўрни борлигига ишонади. Яратиқларнинг олийси бўлмиш инсоннинг-ку хусусан. Аммо ўтаётган йиллар, содир бўлаётган воқеалар, қўйилган қадамлар-у улар олиб келган натижалар ва балки ишонганларнинг ишончни оқламагани шоира янглишганини кўрсатади. Инсоннинг туганмас югур-югурлари, чиранишлари, жонини койитиб ишлашлари аслида абас экани, дунёнинг бирор камини тўлдирмаслигини «кичик бошимда катта ўйлар билан юрдим, ўзимча дунёни мен ушлаб тургандай шахтландим, аммо дунё учун менинг келганим ҳам, кетганим ҳам сезилмади» дея армон билан эътироф этади. Кўнглини яралаган, жисмини чарчатган, қувончини тортиб олган изтироб ҳеч кимни безовта қилмагани, дунё илгаригидай хуррам яшайверганидан озорланади. Кейинги сатрларда озурдалик кучаяди:\nбитта туки тўкилмади дунёнинг,\nчинор қадди букилмади дунёнинг.\nНега шундай?! Ахир отам ўлди, онам ўлди. Оламим остин-устун бўлди. Қандай қилиб шундай оғир, катта ғам, чексиз изтироб сенга таъсир қилмади, дунё?! Нега ҳаёт давом этяпти, нега одамлар тўй қиляпти, шодланаяпти, ахир менинг борим, ҳаётим, яшашимдан мазмун кетди-ку, суяб турган тиргакларим, қўшқанотларим энди йўқ-ку, деб ҳайрат аралаш ёзғиради.\nМақолани ўқийман – муаллиф шижоат билан шоирадан норози бўлишда давом этади:\n«Яна бир ажабтовур «топилма». Нокнинг беғамлиги ва яна хуррак отиши ҳақида эшитганмисиз? Қайғулардан эрта қариган олма ҳақида-чи?»\nХўш, бу «беғам» нок қани ва у нега хуррак отмоқда? Мана, танишамиз:\nТушларида хавотир, хатар,\nБу оқ олма жуда ҳориган.\nЮрагини ғуссалар ўртар,\nҚайғулардан эрта қариган.\nБоғ қўйнида ҳамма ухлаган,\nБеғамгина нок хуррак отар.\nОй нурида кекса олманинг\nҲасратлари тўкилиб ётар.\nАлижон ака ҳақ. Чиндан топилма! Яхши топилма!\nШоира жонсиз ашёларда жонлиқларга хос сифатларни кўра олган. Олманинг шохда қуриб-бужмайиб қолганини шоирага қариб-қартайишни эслатган. Чиройли ва ўринли. Нокнинг олма каби бужмайиб қолмагани беғам одамнинг ҳеч нарсага парво қилмай юришини, дунёни сув босса, менга не ғам дегандай пинагини бузмаслигини ёдга солган. Ғуссалар таъсирида юрак бужмайган, аммо ўзлигини йўқотмаган, одамларни яхши кўришда ва улардан яхшилик кутишда давом этаверган. Ва буни жусса бутун, аммо юрак изтироблардан тўкилиб адо бўлган тарзида ҳам талқин қилиш мумкин.\nЭнди «Ой нурида кекса олманинг Ҳасратлари тўкилиб ётар» мисраларига келсак. Пишиқчилик даври. Олма бошини еб мева солган. Ерга тўкилиб ётган олмалар шоира тасаввурида ҳасратдир. Ҳасрат одамнинг кўнглидан чиқади, ҳар бир дардида юрагидан, ўзидан улгу бор. Худди дарахтнинг ҳар бир мевасида унинг кучи, шираси, суви бор бўлгани каби. Бу ҳам яхши ўхшатиш. Яна денг, бир оғиз дарахт деган сўзни ишлатмай бутун бошли дарахтзор ҳақида маълумот бера олган шоира.\nБадиий матн таҳлилининг бир қанча тамойиллари бор. Албатта, уларни соҳа мутахассисларигина билади, бошқа касб вакили учун бу қоронғу ўрмон. Аммо асарни таҳлил қилишга, фикр билдиришга ва энг ёмони, ҳукм чиқаришга бел боғлаган одам улардан бохабар бўлиши зарур. Энахон Сиддиқованинг ижодиётини кашф қилишга астойдил бел боғлаган ва салкам ҳарфлаб ўрганиб очиқлашга киришган Алижон Абдураҳмонов масаланинг бу жиҳатини кўздан қочирган. «Тилимизда «нурамоқ» деган сўз бор. У «эскирган, емирилган, бузилган» деган маъноларни билдиради. Тилимизда шундай сўзлар, феъллар борки, улар фақат жонсиз (предмет) нарсаларга нисбатан ишлатилади. Қисқаси, мен тарихий обиданинг, уйнинг, деворнинг, ўчоқнинг… нурашини билардим. Аммо онанинг нураб бориши… Буни ҳазм қилолмадим. Ахир, Она (предмет) жонсиз нарса эмас-ку» дея аччиқланади муаллиф.\nБадиий асар таҳлилида бадиий тасвир воситалари, шеърий санъатларни инобатга олиш керак. Адабиётда ташхис санъати бор. Ҳайвонлар, қушлар, жонсиз нарсаларга инсон хусусиятларини кўчириш санъатидир.\nСатрларни ўқийман «Нураб бормоқда онанг, кўзида ғам кўлкаси… …Нураб бормоқда онанг, ғамлар уни чўктирар… …Сезиб-сезмай қолурсан, нураб бормоқда онанг…». Кишини беихтиёр титратиб юборадиган, шафқатсиз ва аччиқ ҳақиқат билан юзлаштирадиган сўзлар.\nНураб бормоқда онанг… Кучли сатр. Онанинг позициясини, оналик нималигини шундоққина чизиб қўйган. Она бутун оилани, жамиятни, инсонликни тутиб турувчи азим, кучли иморат. Биз шу иморат бағрида дунёни таниймиз, тилимиз чиқади, қадам босамиз, ҳаётга йўл оламиз. Ҳар қандай хавфдан ҳимояланганмиз бу ерда. Аммо бизга теккан игна учидай зарра онамизга энг кучли минадай тегади, юрагини тилкалайди. Бизни ҳимоялай-ҳимоялай тўкилади, чиндан қадим бино сингари нураб боради. Кўзи хиралашади, сочлари оқаради, қадди букилади, қулоқлари оғирлашади, қўлларидан куч кетади. Аммо биз ҳамиша она ҳимоясида бўлаверамиз. Шу боис унинг «нураётгани», тобора путурдан кетаётгани, кўзларига ғам кўлка солгани-ю шу ғамлар уни чўктираётгани, ўзи кичрайиб бораётганини сезавермаймиз. Энг охирги томчисигача худбинларча эмаверамиз. Изтиробли сатрлар…\nЯна мақолага мурожаат қиламиз: «Китобда «Хомчўт» деган шеър берилган. Аслида, ўзи «хом». Мана ўша шеър, ўзингиз бир хомчўт қилиб кўринг». Қараймиз:\nҲосилидан кузнинг кўнгли тўқ,\nАйтса бўлар бахтдан эртаклар.\nДаромадни қилади хомчўт\nЕр бошида мирзатераклар.\nМен шеърга бошқача баҳо бердим. Унда маиший, ўзбекнинг яшаш тарзи тасвирланган. Уй қураман ё сотаман деб терак экилади. Ўшанга қараб ишлар режалаштирилади. Қўл ҳалолланиши, қиз чиқарилиши, келин туширилиши. Ўзбекни ўзбек қилиб турган ширин ташвишлар тасвирланган.\nБадиий асар ўқиш, таҳлил қилиш ва хулоса чиқаришда сўнгги гап, қатъий ҳукм бўлмайди. Бу имконли бўлган асар демак бир ёқлама, ҳар ўқиганда янгидан очилиш салоҳияти йўқ, бадиий жиҳатдан қашшоқдир. Шу боис биз Рауф Парфини, Чўлпонни, Ҳенрих Ҳейнени, Чори Авазни, Амирийни қайта-қайта ўқиймиз. Ҳар сафар янгидан таъсирланамиз. Ҳар биримиз бошқаникига ўхшамаган ҳиссиётлар, таассуротлар оламиз. Энахон опа Сиддиқованинг ҳам ижоди кишини лоқайд қолдирмайди, кўнглини безовта қилади, баъзан ёқимли илиқ, баъзан шафқатсиз совуқ кечинмаларга ошно этади. Шу жиҳатдан мен мақоладан қайсидир маънода миннатдорман ҳам. У мени шоира ижодига яна бир бор ошно қилди, эсдан чиққан туйғуларимни ёдга солди, ўзига хос калтак ҳам бўлди. Чунки адабий муҳит сокинликни ёқтирмаслиги, ҳар бир адабий ҳодиса ўз эътирофини, баҳосини олиши лозимлиги, бусиз ўқирман ва адабиёт орасидаги алоқа заифлашиб қолишини уқтириб қўйди. Алижон Абдураҳмоновнинг қўлига қалам тутқазган сабаб ҳам адабиётшуносликдаги бир қадар сокинлик деб ўйладим. Адабий мунаққидларга қўнғироқ тарзида ёзилган бу мақола чиндан ҳам туркум боши бўлиши, ортидан бошқа таҳлиллар, эътирозу эътирофларни олиб келиши зарур. Мақола муаллифи ва газета жамоаси бу хайрли ниятлари амалга ошишининг бироз кескин, аммо самарали усулини танлаган. Илк мақола яхши шоираликдан ташқари, истеъдодни кашф қилиш ва танитиш, ижоднинг машаққатли йўлида оёққа туриб олишда ёрдамини аямайдиган яхши устоз, бетакрор аёл, меҳрибон она, ҳалол фуқаро, камтар ва самимий инсон бўлган Энахон опа Сиддиқованинг ижоди юзасидан бўлгани ҳам бежиз эмас. Биринчи қадам қўйилди. Энди гал адабий мунаққидларга.\n«Мевали дарахтга отилади тош!»\nБу тасалли таскин бермас дарахтга.\nТошбўрон зарбига майли берар дош,\nНе қилсин тушсалар яна суратга.\nҲа, дарвоқе, мен шу таҳририят мактабида ҳам таҳсил олган ўқувчиман. Ва биламанки, бош муҳаррир ушбу мақоламни холислик нуқтаи назаридан ҳам ўқиб чиқади, балки газета саҳифаларида эълон қилса ҳам ажабланмайман. Ҳар ҳолда, мен билган Ҳусан Эрматов шундай қилган бўлар эди.\nАввалги саҳифаАёлини ардоқлаган эл хор бўлмайди\nКейинги мақолаБешариққа бегона қишлоқ