Kutubxona - Durbek Qoʻldosh. Shikor (hikoya) / Kiril\nSiz shu sahifadasiz: Durbek Qoʻldosh. Shikor (hikoya) / Kiril\nМуаллифДурбек Қўлдош Асар номиШикор (ҳикоя)\nТуркумларКутубхона  Xалқлар - Ўзбек/мустақиллик адабиёти Бўлимлар - Миллий адабиёт  Муаллифлар - Дурбек Қўлдош  Услуб - Наср Шакл - Ҳикоялар Ёзув - Кирил\nТилЎзб Ҳажм64KBБезатишUzgen (admin@kutubxona.com) Қўшилган2011/11/14 Манбаhttp://www.ziyouz.com/index...\nLotin yozuvda Дурбек Қўлдош\n1494 йил қаҳратон қиши Фарғона мулкида қалин қорлари, қаттиқ совуқларию, аччиқ изғиринлари билан одамлар ёдида кўп йиллар қоладиган бўлиб ўтиб борарди.\nТонг отган ҳамоно Умар Шайх Мирзо сарой кутволи Муҳаммад Қавчинни ёнларига олиб, бутун ҳисор ичкарисини айланиб чиқдилар... Эшик оғага муҳим ва керакли вазифаларни топширган ҳукмдор, унга ўз юмушларини бажариш учун изн берди-да, қалъанинг энг четига жойлашган отхона томон йўл олди...\nШоҳрухия ва Ўратепа орасида Султон Аҳмад Мирзо билан бўлиб ўтган сўнгги жангдаги мағлубият алами руҳи – кайфиятини анча тушириб юборгани кечагидай Умар Шайх Мирзонинг ёдида... Омад юз ўгирдими, сипоҳу навкарлар орасида жанговарлик руҳи етишмадими, не бўлганда ҳам ўша мағлубият рўй берди, ўн йилдан ўтибдики, уни ҳали-ҳануз таҳлил қилиб, гоҳо-гоҳо кўнгил ойнасидан ўтказиб туради... Хотира ёзув эмас эканки, ўчириб қутулсанг! Ҳукмдор ҳаётида аламли, изтиробли дамлар эди ўшанда. Синган кўнглини тунги базмлардаги чоғир ва маъжунлар тугул, ҳарамдаги гўзал маликалар ҳам ололмай қолганди...\nСалтанатни шуур ва шамшир остида бирлаштириш, бошқариш аввало хон атрофидаги кишилар аҳду садоқатига ва сипоҳу навкарларнинг жанговар руҳиятига бевосита боғлиқлигини, бунга эришмоқнинг бирдан бир йўли ҳар қандай вазиятда кишилар орасида бўлиш эканлигини янада чуқурроқ англаб, бу жабҳада шахсан ўзи масъул бўлган томонларни ўйлаб борар, оёғи остидаги қорнинг мусаффо тонг ҳавосида таратаётган вазмин ғарчиллашлари ҳам қулоқларига кирмасди...\nУмар Шайх Мирзога кўзи тушган Ҳасан мирохур дарҳол қўл қовуштириб, таъзим бажо келтирди. Чорпо оғасининг каллаи саҳарлаб ўз хизмат жойида эканини кўрган подшо сувсар телпагига инган қорни қоқиб, отхона айвонига ўтаркан:\n– Мир Ҳасан! Кеча уйингга кетдингму ё отлар бирла қолдингму? – деди мийиғида кулиб.\nҲукмдорнинг кайфияти андак баланд эканлигини сезган мирохур:\n– Аълоҳазрат! Қишнинг баланд авзойи кўриниб турибдур... Қор тўхтай демайдур, совуқ ҳам аламжон тутқон... Шундай ҳавода бир кеча, икки кеча жониворлар ёнида бўлиб турмасак бизларга мирохурлик чикора.., – деди масъулият ҳисси билан.\nУнинг жавобидан, бу ерда бажарилаётган батартиб ишлардан, саранжом-саришталикдан мамнун бўлган Умар Шайх Мирзо узун шоти қўйиб, баланд ғарамдан эпчиллик билан беда тушираётган ахтачиларга кўз қирини ташлаб қўйди-да, фақат ўзигагина хизмат қилувчи отлар сақланадиган махсус бўлмага ўтиб борди... Ичкаридан қуритилган пичаннинг киши кўнглини яйратувчи хуш ҳиди димоққа урилди.\nҚаторнинг бошида турган Қорабайир ўз эгасини таниб, «Курт-курт» қилиб, суйиб чайнаётган бедасини ҳам ташлаб, охурдан бир силтаб бошини кўтарди-да, қалин ёлларини силкитганча кишнаб юборди...\nҲукмдор жилмайганча отнинг текис пешонасидаги оппоқ холини меҳр билан силаб қўйди... (Ахир у, олампаноҳнинг жанговар дўсти-ку! Оддий от эмас, жанг кўрган от! Тўғри, бир ғалаба нашидасини, бир мағлубият аламини бирга тотишган...) Кейин бир оз нарида тавозеъ билан турган Ҳасан мирохурга ички қониқиш билан юзланиб:\n– Эртагалик шикорга қай бирини тавсия қиласен, Мир, – деганди, у бир зум сукут сақлаб деди:\n– Менга қолса, аълоҳазрат, Дўнонни миниб, захирасига Қора булутни олғанингиз маъқулмикин...\n– Нега десангиз, аълоҳазрат, бу асовларда чопмаганингизга ҳам анча бўлибдур. Отлар юракдагиларини айта олмасалар-да, бироқ, сизнинг хизматингизни бажаришни жуда-жуда орзулашган. Аввало, сиз нима десангиз шу, қолаверса, подшоҳим, еттов отингиз ҳам тавсан отлар! Бири-биридан учқур!..\nҲасан мирохур: «Ахир, қанча суюкли бўлмасин, бир хотинингиз билан доим бирга бўлишлик адолатдан эмас-ку», демоқчи бўлганди, тилига чиқаришга юраги бетламай, шунчаки жилмайиб қўя қолди.\nБугун тонг саҳардан Бобуржон ҳам ўз ўрнида эмас. Деразадан қорнинг кўплигини кўриб қувониб кетганидан апил-тапил бет-қўлларини ювди-да, ҳеч кимга сездирмай ташқарига отилди.\nКичик тошҳовуз бўйидаги майдончада «ҳарбий истеҳком» қуриш учун (ўзи ёқтирган машғулотларидан бири) қор тўплашга тушиб кетди. Ғайрати жўшиб ҳаш-паш дегунча бир қанча қорни думалатиб, катта-кичик тўпчаларга айлантириб қўйди. Катталардай кўзлари билан чамалаб, майдон ўртасига белги қўйди-да, тўпларни доира шаклида зич қилиб «иншоот»нинг пойдеворига ўрнатди. Ўзи ясаб олган андавага ўхшаш тахтача билан аввал тепасини, сўнг ён-атрофларини эринмай текислади. Кейин кичикроқ қор думалоқларини олиб, унинг устига ҳафсала билан тахлаб, девор тиклай бошлади.\nБобуржон икки кун тиш оғриғидан азоб чекди. Охири кеча тунда саройнинг хос ҳакими-ҳозиқ Абдумалик Боқи, энг мукаммал муолажаси ҳам фойда бермагач, Пошшо буви розилиги билан, ўша тишни олиб ташлади-ю, кўзлари ярқ этиб очилди. Иродаси мустаҳкамлиги боис табиб олдида ақалли «вой» деб қўймади. Аслида суннатга ётқизганларида ҳам чурқ этган эмас.\nБобуржон ясаётган «қалъа» деворлари бўйи бир қулочга бориб қолди. Яна кўтариш керак! Бир ўзига анча оғирлик қиляпти. Ишнинг залворидан терлаб-пишиб кетди. Бадани қизиб, эгнидаги қундуз ёқа калта пўстинчасини ечди, ёнига қўйиб, устига бир зум ўтирди-да, сувсар мўйна телпагини бошидан олди. Тўлқин-тўлқин бўлиб кетган қоп-қора сочлари орасидан оппоқ ҳовур кўтарилиб турибди. Бир оз сув ичгиси келганидан рўпарадаги бинонинг бўғотида осилиб турган қатор шаффоф сумалаклардан бир нечасини қор билан уриб туширди. Тиш оғриғи берган азоблар ёдига тушди-ю, уларни қўлига олмади.\n«Қорни яна тўплаш керак, кўтариш керак, – деб кўнглидан ўтказди. – Бу баландликдаги девор, қалъа учун етарли эмас! Ҳеч бўлмаганда, ҳозиргига икки баробар қилиб кўтарсам, унда бир нав». Шуларни ўйлаб, ўрнидан ирғиб турувди ҳамки, узоқдан Хонзода бегимнинг куйинчак овози эшитилди.\n– Бобуржон-у, ҳў, Бобуржон!\nХонзода бегим тез юриб келди-да, иниси қилган ишларни кўриб, капалаги учиб кетди.\n– Вой-буй! Бу қўрғонни ким қурди?!\n– Мен десам ишонасизму, опажон?\n– Ахир, кечқурун бетоб эдингиз-ку! Ҳеч кимга билдирмай совуққа нега чиқиб олдингиз?! Пошшо бувимлар билиб қолсалар биласизму, сизни нима қиладилар?!\n– Сиз ошкор этиб қўймасангиз бас, у киши билмайдилар.\nХонзода бегим бир оз юмшаб сўйлади:\n– Агар у киши билмасликларини хоҳласангиз, дарҳол олдимга тушинг!\n– Хўп бўлади, опажон. Яна, ҳеч бўлмаганда, икки-уч қатор кўтариб қўяйин, сўнг...\nАмирзода феъл-атворини яхши билган Хонзода бегимнинг ҳам болалиги тутиб кетдими, ё инисига кўмак бергиси келдими, у ҳам қор тўплашга киришди. Иншоот «қалъа» кўринишини олганди. Кўнгли бир оз таскин топган, амирзода шиббалаш ишларини ҳали чиқиб қиламан деб мўлжаллаб қўйди. Мўъжазгина қор қўрғонга ҳавас билан тикилганларича опа-ука ичкарига юрдилар. Муюлишга етганларида Хонзода бегим орқасига ўгирилиб:\n– Бобуржон, биласизму бу қурган қўрғонингиз узоқдан нимани эслатади?\n– Йўқ,опажон, айтинг-чи!\n– Ахси қалъасини! – деб қўйди эгачи ички ифтихор билан жилмайиб.\nЧошгоҳга бормай саройнинг бош дарвозаси олдида ноғора ва карнай садолари янгради. Ўткир унли Жакбар жарчининг отда юриб:\n– Олампаноҳ шикор ихтиёр этдилар! – деган жарангдор овозаси узоқ-узоқларгача эшитилиб турарди.\nБир муддат ўтиб, ҳайбатли бош дарвоза ланг очилиб, арк ичидан тавсан отларини гижинглатганларича бир гуруҳ суворийлар чиқа бошлади. Саф аввалида, кўркам араби Дўнон отида, подшо ҳазратлари –Умар Шайх Мирзо кўринди.\nОлампаноҳнинг белини олтин тўға қадалган энли сарғиш чарм камар сиқиб ушлаб турганига қарамай, йўғон, дум-думалоқ қорни эгарнинг қошигача ёпган эди. Совуқдан серсоқол юзлари лоладай қизариб кетган. Ўнг тарафда садоқатли бекларидан бири, қалин ўсиқ қошларига қор иниб қолган Ширимбек борарди. Эгарнинг қошини маҳкам тутган бек сал энгашган ҳолда қандайдир қизиқарли воқеани айтиб бераётган бўлса керак, олампаноҳнинг юзида ним табассум. Бугунги шикорда қатнашишдан пинҳона бош тортганми, доимо хоннинг чап тарафини суқилиб бўлса ҳам эгаллаб юрувчи Аҳмад Танбалнинг қораси кўринмайди. Ўрнини тулки мўйнасидан мўғулча қалпоқ кийиб олган, кўзлари айёрона қисиқ Шайх Мазидбек эгаллаганди. Ундан кейин мошгуруч соқоли ёқимтой юзига ярашиб турган Хожа Ҳусайнбек кўринди. Унинг кайфияти бир қадар баландлиги қайсидир қўшиқни паст овозда хиргойи қилиб бораётганидан ҳам билиниб турарди. Сафда Ҳасан Яъқуббекни, Қосимбек қавчинни, Вайс Лоғарий ва бошқа бир неча бекларни таниб олиш қийин эмасди.\nХайрият, Бобуржонга ҳам шикорда қатнашиш учун рухсат берилибди. Боз устига, олампаноҳнинг энг суюкли оти Қорабайир устида ўтирибди.\nҲалига қадар Қорабайирга подшо ҳазратларидан бўлак ҳеч кимга миниш учун рухсат берилган эмасди! Буни бўлғуси тахт ворисига бўлган улуғ ишончга ишора деб тушуниш керак! Бобуржоннинг ёнида икки қадрдон дўсти: қўлидаги чакасга бир жуфт шунқор қўндириб олган, қотмадан келган чувак юзли ёш қушчи Муҳибали, лўппигина кулча юзи совуқдан қизарган, жилмайганча қизиқ-қизиқ ҳангомалар сўзлаб бораётган (саройда жидди ҳазил устаси Хурсандбек тоғойининг ўғли) Абобакр кўзга ташланади.\nШикор режасига кўра, аввал, биринчи манзил қилиб Иламишнинг сўл соҳилига яқин жойдаги хон ҳазратларининг ёзги кичик чорбоғи белгиланганди. Бобуржонлар Умар Шайх Мирзо бошчилигида шохлари қалин қордан эгилиб ётган, баланд дарахтлар ўраб турган чорбоғ ҳудудига кириб келганларида атроф саранжом-саришта қилиниб, ёзги катта айвон атрофлари, йўлаклар қордан очиб қўйилган эди. Улар билан кетма-кет баковуллар, қушбеги ва қўрчилар тасарруфидаги отлиқлар, кўчма ошхона анжомлари, ов қуроллари, ўқ-ёйлар солинган садоқлар юкланган аравалар, кейиндан ўнга яқин зотдор този итларни етаклаб бош иторчи – Қобил совуқ кириб келди.\nПодшоҳ ҳазратлари чавгон майдонига ўзи учун тикилган, салобатли тиллоранг хос чодирга кўз қирини ташлаб қўяркан, зинбардор кўмагига ҳам эътибор бермай салобат билан отдан тушди. Нақшиндор ўрма қамчиси билан тизгинни унинг қўлига тутқазаркан:\n– Қорнинг тингани хўп яхши бўлди! Бу, излар кўриниб, шикор бароридан келиши нишонаси, жаноблар! – деб қўйди. Ҳамма бир овоздан ҳукмдорнинг гапларини маъқуллагандай бўлишди... Хоннинг сўзлари сайдгарлар қалбида жанговарлик руҳини уйғотиб қўйганди...\nАйрича илҳомланган Шайх Мазидбек ҳукмдорга юзланиб:\n– Аълоҳазрат! Рад этмасалар, бир таклифим бор эди, – деб қолди.\nҲукмдор шикорга алоқадор муҳимроқ бирон маслаҳат айтармикан дегандай, унга жиддий тикилиб:\n– Хўш, бек, қандай таклиф экан? Эшитайлик-чи?– деди.\n– Олампаноҳ рози бўлсалар, совуққа қарши, бир коса чоғир-у, бир бўлак яхна гўшт бирла тадбир ўткариб олсак, бахайр иш бўлурмиди дегандим...\nБу таклиф нафақат чоғир аҳлига, балки хоннинг ўзига ҳам маъқул тушиб турган бўлса ҳам, у тақводор беклардан Али Дарвешга қараб:\n– Бу масалада Хуросон ўғлонининг фикри қандай экандур? Тадбир дегани, дағи, сабуҳий бўлиб қолмайдиму?! – деди. Хоннинг майин мутойибасидан ҳаммалари мириқиб кулиб олишди.\nАли Дарвеш шоша пиша хушомад қилгандай:\n– Аввало, олампаноҳ қарши бўлмасалар, бу тадбир чоғир аҳли учун амри вожибдур... Иккиламчи: ҳадемай ош вақти кириб келадур, сабуҳий муддатининг ўтканиға эса анча бўлибдур, – деб қўйди.\nПодшоҳ ҳазратлари ҳам бир оз жилмайгандек бўлиб: «Боболаримиз, маслаҳатли тўй тарқалмабдур», – деганлар экан, деганча Бобуржонни ёнига олиб, хос чодири томон илдам юриб кетди...\nКўп ўтмай улар шоҳона либосларини улоқчиларнинг махсус кийимларига ўхшаш кийик теридан тикилган, қалин пошнали михчўп, онтарма этик, чарм шим, майин эчки юнги солиниб, пишиқ қилиб қавилган тугмали камзул, енглари калтароқ қора чакмонга алмаштириб чиққанларида айвончадаги катта чорпоя устида дастурхонлар солиниб, ҳамма нарса муҳайё қилиб қўйилган эди...\nОфтобачи чаққонлик билан эгила бориб, ҳукмдорнинг қўлига илиқ сув тутди. Болалар ўйинни афзал кўришиб, қор бўрон билан овундилар ва дастурхонга яқин келмадилар.\nТадбирдан кейин, аълоҳазрат бош асосий катта суворийлар сафи ўнгга, дарё бўйлаб юқорига, Бобуржонлар эса, устоз Алп Баҳодир саркорлигида, оқим бўйлаб пастга қараб йўл олдилар...\nБолалар ҳеч қанча юрмасданоқ қорда қуён, кийик, яна сал нарида тўнғиз изларига дуч келишди...\nМуҳибали қўлидаги ёғоч қўндоқ – чакасда ўтирган икки шунқордан бирини Бобуржоннинг билагига қўндириб, қушларнинг бошидаги қалпоқчаларни авайлаб олиб қўйганди, уларнинг ўткир кўзлари бирданига ёруғликка чиқиб, оппоқ қор қоплаб олган борлиққа мослашолмай, бир зум бир нуқтага тикилиб қолдилар... Бир оз ўтгач, ўзларига келиб жонландилар... Муҳибали қўлидаги қушни қулоғига (овчилар ирими билан) бир нималарнидир пичирлаб-тайинлаб, учириб юборганди, у қанотларини патирлатиб, тиккасига ҳавога кўтарила бошлади...\nБир дақиқа ўтар-ўтмас Бобуржон ҳам қўлидаги шаҳбозни бир силтаб қўйиб юборди. Худди келишиб олгандай, иккала қарчиғай икки тарафга учиб кетишди.\nМуҳибали қўйиб юборган қуш ҳеч қанча вақт ўтмасданоқ шиддат билан пастга шўнғиди... «Воажабо! Қандай жонзотни кўриб қолди экан», деб қўйди Муҳибали. Қуш қанотларини икки ёнига маҳкам қимтиб олиб, шундай учқурлик билан пастлаб борардики, (кейинги суҳбатларда Абобакр: «Мен ўқ тегдимикин деб ўйлабман» деб, айтиб юрди), уч-тўрт сониядаёқ кўзга кўринмай қолди... Ҳайрон бўлган Муҳибали ва амирзода дарҳол отнинг тизгинини шунқор човут солган томонга бурди. Амирзода ҳам дарҳол Қорабайир бошини ўша тарафга тўғрилади. Не кўз билан кўришсинки, шунқор кичикроқ чуқурликда йирик бир қуённи панжалари остида маҳкам чангаллаганча қўйиб юбормай, ўлжасини тортиб олмоқчи бўлаётган тулки билан олишаётган экан... Қуш чўқиб олган бўлса керак, тулкининг тумшуғидан тинмай қон оқарди... Муҳибали жиловни қўйиб юбориб, тулкига қарата ўқ узди, тегмади. Бобуржон ҳам тезда камонини олиб отди, ўчакишгандай у ҳам хато қилди. Айёр тулки ўлжадан умидини узган бўлса ҳам, бунча кўп қуролланган тарафдорлар олдида қочиб қолишни ҳам унутган эди... Шу пайт тулки биқинига ўқ санчилди. Мерган Алп Баҳодир эди.\nУстоз шошилмай қуролини жойига қўйди-да, отдан сакраб тушиб, ўқ заҳридан мажолсиз қолган тулкини бошига чўқмор билан енгилгина уриб тинчитди... Тулки тўртала оёғини чўзганча қор устида жон берди. Шунқор, шундан кейингина кўтарилиб, воқеаларни синчковлик билан кузатаётган Муҳибалининг олдига қўнди. Муҳибали қушнинг чангалидаги қуённи бўшатиб оларкан:\n– Тулкига олдирмайман деб, жонивор товушқонни шундай чангаллабдики, тирноқлари танасига кириб кетибди-я! – деб қўйди.\nҲамма ҳозиргина рўй берган воқеа билан машғул бўлгани учун Бобуржон учирган иккинчи шунқор унутилган эди. Ўлжаларни йирик каноп иплар билан тўқилган ов халтасига ташлаб боришар экан, узоқдан, ер бағирлаб учиб келаётган шунқорни кўриб севиниб кетишди... Қарчиғай тўғри келиб, чангалида семиз қирғовул билан Бобуржон миниб олган Қорабайир устига қўнди. Ўлжани кўрган амирзода, қувончи ичига сиғмай, «Офарин, шаҳбоз!», деб қўйди.\nОвда бай очилганидан кўнгиллари тўлган, кайфияти баланд сайдгарлар пастга кетаётганда, Бобуржон устозига юзланиб сўради:\n– Устоз, шунча мўлжаллаб урғон бўлсак ҳам, мен ва Муҳибали отғон ўқ нега нишонга тегмайдур?\nАлп Баҳодир сиполик билан шогирдига қараб:\n– Аввало, амирзодам, ҳар қандай вазиятда, мумкин қадар ўзни тўхтатиб, сўнг совуққонлик билан камондин ўқ узиш талаб қилинади. Эсингизда бўлса, бу тўғрида аввал ҳам сўйлағонмен. Қани, қўлингизни кўрсатингчи, – деб қолди.\nБобуржон шошиб иккала қўлини ҳам ёзиб кўрсатганди, устоз:\n– Қани, камон отиш пайти бармоққа тақиб олинадиган зиҳгер? Унингсиз камонни яхши отиб бўлмайдур! Ҳуд, нохунсиз тамбурдан яхши куй чиқариб бўлмағондек, ҳар қанча мўлжални тўғри олғонингиз билан камондан ҳам яхши отиб бўлмайдур, – деб таъкидлаб қўйди.\nХижолат бўлиб кетган Бобуржон ҳам, Муҳибали ҳам шоша-пиша чўнтакларидан зиҳгерларини қидириб қолишди...\nШунқорлар шу тариқа, кетма-кет тўрт-беш маротабадан овга солинди. Улар бирор марта ҳам ўлжасиз қайтмадилар... Ҳатто бир сафар ўзларидек йиртқич, абжир сассиққўзан ва йириккина каламуш ҳам тутиб келтирдилар. Кемирувчи ўлимга маҳкум қилиниб, сассиққўзан қўйиб юборилди.\nМуҳибали таклифи билан энди қушлар, дам бериш учун, қафасларига солиб қўйилди.\nМана, ниҳоят ўқ-ёй билан ов қилиш пайти етиб келганди. Суворийлар шу мақсадда яна ҳам қуйироққа, қиши билан одам қадами етмаган овлоқ жойларга қараб жилиб кетдилар... Соҳилдаги юлғунзорлар орасида туёқлари билан қорни титкилаб, қуриган майсаларни еб юрган бир тўп хонгул кийиклари кўзга ташланди. Имконни қўлдан чиқармай дарҳол ширға қилиниб, атроф мумкин қадар ўраб олинди. Кийиклар хатарни сезиб, атрофга тум-тарақай қоча бошладилар... Шу пайт, бири кутилмаганда Бобуржон ёнидан ўқдай ўтиб кетди. Бу, амирзода ҳаётидаги биринчи катта ов, йирик жонзотлар билан биринчи тўқнашув эди. Бобуржон ҳар қанча ўзини қўлга олиб отмасин, кийик биринчи ўқига чап берди. Садоғидан иккинчи ўқни олиб улгурмай кийик бўйнига ўқ санчилди. Амирзода чапдастлик билан Қорабайир бошини кийик қочган томонга буриб, жиловни бўшатди-да, пошнаси билан биқинига салгина ниқтаб қўйди... Жонивор худди шуни кутиб турганми, бамисоли қуюндай елиб кетди. Қорабайир шиддатини кўрган Алп Баҳодир таъқиб қилаётган иккинчи кийикни ташлаб, дарҳол амирзодага ёрдам бериш учун ошиқди. Бўйнидаги найза захмидан кийик қадамлари секинлай бошлаганди... Бобуржон ҳаяжонини босиб, хотиржамлик билан иккинчи ўқни узди. Ўқ тўғри нишонга тегди! Кийик тамомила ҳолсизланиб қолаётгани боис туёқларини қордан суғуриб олиши ҳам қийинлашиб борарди... Кетма-кет келаётган Алп Баҳодир, ўлжага яқин келиб қолган бўлса ҳам, олишувнинг якуний қисмини амирзоданинг ўзига қўйиб берди. Бобуржон отни тўхтатиб, эпчиллик билан сакраб тушди-да, ўзини базўр юриб бораётган кийик устига отди. Икковлари ҳам йиқилиб, ярмигача қорга ботиб кетдилар... жонивор жон талвасасида бошини силтаб юборганди, шохининг учи Бобуржоннинг пастки лабига келиб тегди. Алп Баҳодир буни кўрмай қолган бўлса ҳам:\n– Амирзодам, кийик ҳеч қаёққа қочолмайдур, фақат шохларига эҳтиёт бўлсангиз бас! – деб таъкидларди. Чиндан ҳам қувонмай, ҳаяжонланмай бўладими, ахир, амирзода бундайин катта шикорларда илк бор бевосита иштирок этаётган бўлса!\nКийикни қорда босиб, бор кучи билан ушлаб турган Бобуржон, устози овози эшитилиб, кўнгли таскин топгандай бўлди... Устоз дандон сопли пичоқ билан ўлжа томоғига тиғ тортиб қўйди. Шундан сўнггина кийик бир икки мажолсиз ҳаракатлар қилиб, қор устида жон берди. Амирзода устоз узатган бурғуни чалмоқчи бўлганда пастки лаби заҳм еганини билди. Бурғу овозини эшитган ёрдамчилар дарҳол ўлжа ташийдиган катта ёғоч чаналарни чаққонлик билан судрашганча чопиб келишди.\nСовуқ авжи ҳар қанча баланд бўлмасин, Бобуржоннинг ғайрату шижоатига заррача таъсир қилолмай, фақат икки юзини лоладай қизартириб қўйганди, холос. Устоз Алп Баҳодир Бобуржоннинг ўзига айтмаса ҳам, отда катталардек эркин, ҳар қандай вазиятда мувозанатни йўқотмай ўтирганидан хурсанд бўлиб, ҳў ўша, Чиндан келтирилган ёғоч тўпчоғида орттирган тажрибалари қўл келаётганини эслади. Ички бир қониқиш билан шогирдига қараб, мийиғида жилмайиб қўйди...\nҲаммалари бирин кетин, аввалги жойга келишганда ҳеч ким кўринмасди...\nБобуржон қоровул турган ёрдамчилардан Муҳибали билан Абобакрни сўради.\nЁрдамчилар улар пастга қараб, бир кийикни қувиб, от чоптириб кетишганини айтишди.\nБир жойда қордаги излар иккига айрилгандай кўринди... Отда чопиб бораётибоқ бирров кўз уриштириб олишди-да, Бобуржон тўғридаги, Алп Баҳодир эса чапдаги изни қоралаб кетди.\nБобуржоннинг ўнг томонида Иламишнинг ҳайҳотдек ўзани, чап тарафида эса қалин тўқайзор ястаниб ётибди. Кундузи бўлишига қарамай, бу жойларга одам боласининг бир ўзи кириб бориши хавфли эди. Чангалзор қалинлигидан ҳар ер-ҳар ерда, жонзотлар «ясаб қўйган» омбирга ўхшаш пастқам дарчаларни, тор, энсиз йўлакчаларни учратиш мумкин эди. Фикри-хаёли дўстларида бўлган амирзода шиддат билан чопиб бораётиб кичикроқ очиқ жойда бир неча бўри эндигина қўлга туширган кийикни қор устида тортқилашиб ғажишаётгани устидан чиқиб қолди, Қорабайир хатарни олдиндан сезиб қолган чоғи (тизгини тортилмай туриб), қулоқларини чимирганча таққа тўхтади.\nБобуржон вазиятни англаб, филҳол қиличини суғурди-да, ҳеч иккиланмай йиртқичлардан ҳимояланишга киришди.\nБўрилар тўртта: қалин, пахмоқ жунлари ҳурпайиб ўсиб кетган каттаси – она бўри, қолган учтаси – анча улғайиб қолган болалари экан. Она бўри ўлжасини қизғанганидан қон оқиб турган ўткир тишларини кўрсатиб, хириллаганча отга яқинлаша бошлади... Баҳайбат калласини осилтириб олган йиртқич оғзини очганча рўпарадан ташланди. Буни кутган Қорабайир қаттиқ кишнаб юборди-да, бир силтаниб орқа оёқларида туриб олди.\nНавбатдаги ҳамлани ҳушёр туриб пойлаётган Бобуржон шай қиличини ўта чаққонлик билан йиртқичнинг бўйни аралаш бошига тортиб юборди.\nАхсикентнинг дунёга донғи кетган моҳир усталари ясаб берган дамашқий пўлат шамшир бўрининг, териси билан этинигина эмас, балки бирмунча мустаҳкам устихонини ҳам қирқиб, ўнг қулоғи тагидан бўйнининг анча жойини очиб қўйган эди.\nКутилмаганда елдай учиб келган Алп Баҳодир чаққонлик билан қилич солиб, рамақи жони билан хириллаб турган бўри бўйнини узиб ташлади.\nҲаяжонлар бир оз босилгач, Бобуржон Алп Баҳодирга юзланиб сўради:\n– Устоз, вазиятдан хабар топиб келдингизму ёки тасодифан?\n– Нега энди тасодифан бўларкан, амирзодам, ахир, Қорабайир сирли кишнаб, хатардан воқиф қилиб қўйди-ку! – деб хотиржам жавоб қайтарди Алп Баҳодир.\nУстоз ва амирзода шогирд жанг майдонини қолдириб, бир-бирларига меҳр кўзлари билан тикилганларича ёнма-ён ҳамроҳлари томон елиб кетдилар.\nУлар аравалар турган жойга етиб келганларида подшо ҳазратлари Бобуржон ва шерикларини чорлаш учун жўнатган иторчига дуч келишди... Катталар сал аввалроқ шикорни тугатиб, бир талай ўлжалар билан чорбоққа келиб бўлишган экан. Тиллоранг хос чодир рўпарасидаги очиқ жойга ёқилган катта гулхан атрофини ҳукмдор бошлиқ сайдгарлар ширға қилиб эгаллаб олишибди.\nШундайгина текислаб қўйилган қор устига айлана қилиб ёзилган нам ўтказмайдиган юпқа чарм дастурхонларда ёз меваларидан тортиб барча нозу неъматлар тўкиб ташланган...\nЎлжалар ортилган ёғоч чана дарҳол ҳукмдор қаршисига келтирилди. Хон ёшлар қўлга киритган ўлжаларни бир-бир, синчковлик билан кўздан кечирди. Ҳамма- ҳаммасини – қуёндан кийиккача, тулкидан бўрсиққача ҳавас билан кўриб чиқди. Бир пайт улар орасида ётган қирғовулга кўзи тушиб, уни дарҳол қўлига олди-да:\n– Ўҳў-ҳў!.. Бу ишинглар кўп ажиб бўлиптур! – деди, баланд овозда. Мамнун бориб амирзода елкасига қўлини қўйиб: – Биз кўпчилик бўлсак ҳам биронта парранда уролмадик, тўғрими, жаноблар, – деганди, барча сайдгарлар чин дилдан: – Тўғри, тўғри, аълоҳазрат! – деб таъкидлашиб, ёш овчиларни рағбатлантирдилар. Ҳукмдор қирғовулни дастурхончи қўлига тутқазаркан: – Баковулга бер! Жасталасин! – деб қўйди амирона. Сўнг энгашиб, из тушмаган қордан бир ҳовуч олди-да, аввал кафтлари, кейин сермўй билакларига ишқалади. Хизматкор хоннинг ҳовур чиқиб турган қўлига эгилиб сочиқ тутди. Чоғир сал бўлса-да ўз кучини кўрсатиб, ҳукмдорнинг бутун баданини қиздириб, бағрини кенг, кўнглини эса янада юмшатиб улгурганди...\nИкки ўқли узун аравада бир жуфт марал, бир неча хонгул кийиги, беўхшов боши отнинг калласидан ҳам улканроқ, сўйлоқ тиши қонга беланиб тўнғиз ва бошқа ҳайвонлар ётарди. Тўнғиз деган маҳлуқни умрида биринчи марта яқиндан кўраётган Бобуржон ҳайратланиб турганди Мир Ғиёс тоғойи:\n– Амирзодам! Бу тунқусни атайин жаноб Бобоқули Бобо Алибекка атаб отдук! – деди, уни ибодат қилмай юришига писанда қилиб... Бу гапдан бир неча киши пиқирлаб кулиб юборди.\nБобуржон болаларча самимият ва жиддийлик билан:\n– Тоғойи! Ахир ислом кишиси учун тунқус гўшти ҳаром қилинган-ку! – деб қўйди таажжубланиб.\nНохуш мулоқот қулоғига чалиниб қолди чоғи, хон Мир Ғиёсга юзланиб:\n– Жаноб бек! Даврада йўқ кишини ғийбат қилиш йигитга ярашмас! – деб танбеҳ берди.\nНоўрин ҳазилидан хижолат бўлиб кетган бек, икки қўлини кўксига қўйиб, ҳукмдордан узр сўради. Вазиятни юмшатиш учун Алп Баҳодир суҳбатга қўшилиб:\n– Жаноблар! Тунқус отғонинглар кўп яхши бўлибдур. Бунинг гўштини амирзодамизнинг палангчаларига берсак, айни муддао бўлур, – деганди, бу таклиф ҳаммага маъқул тушди. Аслида бу тўнғиз, овчи итлардан бирини, сўйлоқ тишлари билан қорнини ёриб, ўлдиргани боис, ўлимга маҳкум қилинган экан.\nШу пайт уларни ўраб турган беклардан бири луқма ташлади:\n– Амирзодам, қирғовул хўп чиройлик ҳам семиз эркан! Уни лочин бирла ушладингларму ё камондан отиб олдингларму?\n– Тоғойи, саволингизга бу киши жавоб бергани маъқул, чунки дўстим Муҳибали шу ишнинг устаси саналадур.\nБобуржон ийманиб турган қушбоз овчини ўртага тортди.\nКатталар салобати босиб қолдими, Муҳибали зўрға:\n– Албатта, қуш билан тутилди, жаноблар, – дея олди, холос.\n– Лочинларингизни бир кўрайлик-чи? – қизиқишиб қолди беклар.\nМуҳибали шунқорлардан бирини чакасига қўндирганча олиб келгач, улар:\n– Бу лочинму ё қирғийму? – деб сўрашди.\n– Жаноблар! – Муҳибали иштиёқ билан сўзга киришди. – Аввало, бу қушнинг номи сизлар айтғонча лочин ҳам, қийғир ҳам, қолаверса, сор ҳам эмас! Китобларда бу қушнинг номи шунқор деб ёзилғон, амалда ҳам худди шундай! Шимол тарафларда буни яна итолғу деб ҳам аташар экан. Лочин дегани бундан ушоқроқ бўлиб, у билан кичикроқ жонзотлар овланадур! Устозим айтишларича, қийғир ва сор бирла ов қилинғони ҳали ҳеч бир жойда ёзилмағон эмиш.\n– Уқоб эмасму унда? – деб сўраб қолди кимдир.\n– Йўқ тақсир! Уқоб ҳам эмас! Уқобнинг жуссаси бундан кўра улканроқ бўладур!\n– Қалпоқ қушга нега кийдириб қўйилғон? Боши совуқ еб қолмасун дебму? – деб сўраганди, енгил кулги кўтарилди.\nМуҳибали ўта босиқлик билан давом этаркан:\n– Йўқ, жаноблар бу қуш, совуқ ўлкаларнинг қуши бўлганидан хейли маҳкам совуқларга ҳам чидайдур! Қалпоғи кўзларини тўсиб туриши учун хизмат қиладур, шундай турса, қуш ҳеч нарсадан чўчимайдур!\n– Оёқларидаги тушови нега қўйилғон, айтиб беринг?\n– Жаноблар, бу жуда йиртқич қуш! Осмонда ҳам, ерда ҳам ўлжасига бир усулда ташланади, яъни аввал оёқлари билан тепиб, зарба беради ва ағанатишга уринади. Қайиш тасма, ўлжасини тепганда, оёқлари керилиб ёки олдинма-кетин бўлиб кетмасликдан сақлайдур, қолаверса, зарба кучини оширадур! Мана, қаранглар, у халқа билан маҳкамланган.\nМуҳибали қўли билан қушнинг зарангдай қаттиқ оёқларига боғланган юпқа темир ҳалқачаларни кўрсатиб қўйди.\n– Булар учун энг катта ўлжа қандай жонзот?\n– Ҳозирча қушларимиз ёш, катта бўлганларида кийик боласини ҳам бемалол овлай оладур...\nБеклар хурсанд бўлишиб:\n– Э-ҳе, қаранглар-а, жаноблар, қуш овининг ҳам ўзига яраша кўп хилват томонлари бисёр экану билмай юрган эканмиз, мана билиб олдик, – деганча қуллуқ қилишди. – Умрингиз зиёда, мартабангиз баланд бўлсин, укажон. Келгусида улуғ қушбеги бўлинг!\nЁ тавба! Чин юракдан қилинган дуо ижобат бўлганини... Кимдандир шоҳнафас чиқиб кетган бўлса ажаб эмас. Чунки ўша чувак юзли, қотмадан келган, оғир-босиқ йигитча – Муҳибали, бир умр Бобуржоннинг садоқатли дўсти, суянган ҳамроҳи, махсус овчиси бўлиб юрган, ҳамда вазири аъзамлик лавозимига эришган!\nБолалар учун ичкарида алоҳида жой ҳозирланган эди. Суҳбат тугагач, Алп Баҳодир бош бўлиб, ўт ёқиб илитиб қўйилган катта, кенг хонага кириб бордилар. Ичкарида нам тортиб кетган устки кийимларини ечиб ташлаб, қўлларини ювишганча, дид билан безатилган дастурхонга ошиқишди. Эрталабдан бери совуқда от чоптириб юравериб қоринлари очиқиб кетган бўлсалар ҳам устознинг дастурхонга қўл узатишини кутишиб турган сайдгарларга қараб Абобакр:\n– Жаноблар, бировга ифшо қилмайман деб сўз берсанглар, биргина илтимосим бор эди, – деб қолди.\nҲамма қизиқиб: «Қандай илтимос экан, айтинг, айтинг?! Ҳеч кимга айтмаймиз!», – деб ваъда беришди.\n– Ундай бўлса, жаноблар, ҳали шикор пайти, отдан йиқилганимни ҳеч кимга айтманглар, – деганича дўстларига жавдираб қараганди, ҳамма рози бўлди.\n– Бўпти, бўпти, хотиржам бўлинг, гап шу ерда қолади – дея, Бобуржон ваъдани ҳамманинг номидан мустаҳкамлаб қўйди. Шундан сўнггина улар хотиржам бўлиб дастурхонга қўл узатдилар...\nТашқарида катталар базми қизигандан қизиб борарди. Атрофни ларзага солувчи шодон қаҳқаҳалар, ҳайқириқлар, сокин, мусаффо ҳавода узоқ-узоқларга ҳам эшитилиб турарди. Айниқса, подшо ҳазратларининг кўнгиллари чоғ, кайфиятлари осмон қадар баланд эди. Қўлидаги коса тўла чоғирни кўтариб, сипқориб қўйди-да, газак учун бир бўлак кабоб гўштини оғзига солиб, қўлларини артди. Сўнг қорда ялангоёқ «чавгон майдонини юз қатла айланиб бераман» деб, беклар билан шартлашган Қосимбек қавчинни зимдан кузатаркан, мушти билан кафтига бир урганча:\n– Тасарруфимда шундай азамат йигитлардан икки-уч пора бўлғонда эрди... Улуғ Бобом орзу қилғон Чинни ҳам олғон бўлур эдим! – деб қўйди ғурур билан.\nПодшох олдига чўзиқроқ шаклдаги заррин чинни идиш келтирилди. Дастурхончи сочиқ билан авайлаб қопқоқни очганди, оппоқ буғ кўтарилиб, шар¬қона пазандачилик талаби бўйича юксак маҳорат билан лоларанг қилиб бутунича пиширилган ҳалиги семиз қирғовул кўринди. Антиқа таомдан димоғни қитиқловчи хушбўй ҳид таралиб турарди. Умар Шайх Мирзо ундан бир чимдим олиб, татиб кўраркан, дастурхончига қараб:\n– Таҳсинга лойиқ! Ол буни, ҳамманинг оғзи тегсун! – деб тайинлади. Сахийлиги тутиб: – Бу иши учун баковулга бир қўчқор берилсин! – деб юборди.\nБунақанги базмларда олампаноҳ меҳри дарё каби жўшиб кетар, кўнглига ёқиб қолган кишисига энг қимматбаҳо, ноёб нарсаларни ҳадя этиб юборар, кейин мутлақо ачинмас эди. Сахийлик, бағрикенглик, қўли очиқлик каби олижаноб хислатлар аълоҳазратга улуғ боболаридан мерос бўлиб ўтгани шубҳасиз. Шундан бўлса керак, Улуғ хон ота – Юнусхон Умар Шайх Мирзони уч куёвидан ортиқ кўрар, улар худди ота-боладай бўлиб кетишганди.\nУмар Шайх Мирзо баланд ҳимматли ва эзгу ниятли подшоҳ эканлигини шундан ҳам билса бўлардики, Юнусхонга аввалига Ўш, сўнгра Марғилонни иноят қилиб юборди.\nБобуржонлар ўтирган хонага кириб-чиқиб турган хизматкорлардан бири: –Жаноблар, беклар бирла шартлашган Қосимбек тоғойи чавгон майдонини яланг¬оёқ кезаётир, – деб хабар берди. Қизиқарли томошани кўргани ҳаммалари ташқарига чиқдилар.\nБобуржон қорда чопаётган Қосимбек қавчинга кўзи тушиши билан устозига юзланиб:\n– Устоз, йўқ демасангиз мен ҳам чопсам? – дея таклиф айтди, қоп-қора кўзларини пирпиратиб.\nАлп Баҳодир шогирдининг юзидаги ғайрат-шижоат ифодасидан завқланаркан, «майли, ўзингиз биласиз» дегандай елкаларини қисиб қўйди.\nБобуржон филҳол этикларини ечиб, пойчаларини шимарар экан, буни кўрган беклар ёқа ушлади.\nБир зум ўтиб ҳалиги хизматкор шошиб келиб, «Тоғойи, сизни олампаноҳ йўқлаётган эмиш», деб қолди. Алп Баҳодир ўша заҳотиёқ тавозе билан ҳукмдор ҳузурига борди.\nУмар Шайх Мирзо бир оз ташвишли оҳангда сўради:\n– Сиз рухсат бердингизму, жаноб Алп Баҳодир?\n– Ҳа, олампаноҳ! Ташвишланишга мутлақо ўрин йўқ! Амирзодамнинг муборак таналари бундай совуқларга чиниқиб улгурган, иншоолло, қайтага яна чиниқади.\nАълоҳазрат ички қониқиш билан билинар-билинмас жилмайиб қўйди.\nБобуржон Қосимбек қавчин ёнида эндигина беш-олти давра айланганди ҳамки, мусобақа тугаб қолди.\nДастурхончилардан бири шу ернинг ўзидаёқ Қосимбек қавчин беклардан ютиб олган ўнакларни тўплашга тушди. Қаторда аълоҳазрат ҳам патнисга бир нарса ташлагандай бўлди.\nҒолиб йирик-йирик кепакийларни териб оларкан, «қолгани ўзингга», деб қўйди, хушомад билан патнисни кўтариб турган дастурхончига. Ҳазилкаш беклардан бири деди:\n– Жаноб Қосимбек! Ютуқни дастурхончи билан эмас, балки амирзодамиз бирла бўлишингиз лозим эди! Нега деганда охирги давраларингизга у киши ёрдам бериб юборди-ку!\nБу ҳазилдан ҳаммалари мириқиб кулишди. Сўнг Қосимбек қавчин Бобуржонга таъзим айларкан, Умар Шайх Мирзо ўтирган тарафга маъноли бир қараб қўйиб:\n– Амирзодам ҳозир ҳеч қандай моянага муҳтож эмаслар! Бу кишининг улушларини, худо хоҳласа, катта бўлганларида ҳалол хизматим билан қайтараман, –деди самимий.\nБу жавоб Умар Шайх Мирзога ҳам маъқул тушгандай бўлиб, аста бош ирғаб қўйди ва муғанний ҳофиз Хожа Ҳусайнбекни суриштирди.\nХизматкорлар бир зумда Хожа Ҳусайнбекни баковуллар ёнидан топиб келишди. У таъзим билан хон қошига келаркан, кўтаринки руҳда сўз қотди:\n– Олампаноҳ, амрингизга мунтазирмен!\n– Биз, ахир сизни нимага ҳам тилар эрдук, тамбурингиз шу ердаму? Қани, бир кўнгилларни эритинг-чи!\nХожа Ҳусайнбек табассум билан таъзим қилди.\n– Бош устига, олампаноҳ! Қўлимиздан келғонча!\n– «Навои тамбурий»дан бошланг! Сафтисига «Ушшоқ»ни чаласиз!\nТамбурдан садо таралгач, атроф сув қуйгандай жимиб қолди. Кетма-кет бир жуфт куй, учта мумтоз қўшиқ ижро этилди. Ширали овоз чиндан ҳам дилларни ром қилди, хусусан, хоннинг баҳор тошқини каби жўшган юрагини янада тошириб юборди.\nДаврадаги хуш кайфиятни бузмаслик учун ҳаракат қилган офтобачи узоқдан от чоптириб келаётган чопар Абдулваҳоб шиғовулни таниб, рикобдорга кўзи билан имо қилиб қўйди. У даврани ташлаб, шошиб чопар истиқболига пешвоз чиқди.\nШиғовул отдан тушиб, рикобдор юзига ҳам қарамай, бир бош ирғаб, тизгинни тутқазди-да, илдам қадам ташлаб, хон ҳузури томон юриб кетди... «Муҳим хабар келтирган» деган ўй билан ҳеч ким уни тўхтатишга ботинолмади. Тўрт-беш қадам қолганда, қорга тиз чўкиб энгашиб, таъзим бажо келтирди. Сўнг ҳукмдорга найсимон қилиб ўралган муҳрли хат тутқазди.\nМутолаа чоғида ҳукмдор чеҳраси икки карра жиддийлашиб, икки карра ёришди. Охири хизматкорни чақириб буюрди:\n– Бобуржонга етказ!\nХат Улуғ хон ота Юнусхондан эди.\nБир зум ўтгач ичкаридан болаларча шодон қийқириқ эшитилди. Чунки Улуғ хон икки набираси учун чилла чиқиши билан ўтказадиган ақиқа тўйига Бобуржонни ҳам лутфан таклиф қилганди!.. Юнусхон элга берадиган тўйлар бир-икки ҳафтасиз тугамас, катта кўпкариларсиз, дорбозларсиз, курашларсиз, қолаверса, кўзга кўринган мутриблару таниқли қўғирчоқбозларсиз ўтмас эди.\nБобуржон муҳтарам бобоси мактубидан боши кўкка етгудек севинди. Сўнг ўзи бир парча қоғозга шоша-пиша икки энлик хат ёзди: «Отажон! Рухсат этсангиз, шомга қолмай саройга етиб борсам. Бугунги сабоқларим қолиб кетишини истамасмен. Сизни суйиб ардоқлагувчи Бобур».\nУмар Шайх Мирзо хатни ўқиб жилмайди, ахир, не бахтки, бугун бир эмас, икки хат олди. Бири Тошкандан, иккинчиси Андижондан! Қисқа мулоҳазадан сўнг бирдан қиёфаси жиддийлашди.\n– Йўқ! Бирга келдик, бирга қайтамиз! Қани йигитлар, бугунга етар, сафаримиз қариди... Илоҳи омин, худо омадимизни берсин!..\nШикор аҳли йўлга чиққанда кечки қора совуқ забтига ола бошлаганди.\n↑ Кутвол - Қалъа бошлиғи (комендант)\n↑ Мирохур - Подшоҳ отхонасининг бошлиғи\n↑ Чакас - Ов қушлари қўниб турадиган ёғоч қўноқ\n↑ Иламиш - Қорадарёнинг ўша даврлардаги номи\n↑ Нохун - Тамбур чалган пайтда кўрсаткич бармоққа тақиб олинади (медиатр)\n↑ Ширға - Ўлжани давра қилиб исканжага олиш\n↑ Бобур Мирзо вафотидан кейин, буюк Бобурийлар салтанатига ҳукмдорлик қилган Акбаршоҳ, бобосининг улуғ дўсти деб билиб, Муҳибалини Деҳлининг ҳокими вазифасига тайинлаган. Бу улуғ инсоннинг ёруғ дунёда қилиб ўтган ишлари бугина эмас... Ўша Муҳибали, Низомиддин Али Халифаи Фаробий номи билан, қуш овининг сир-асрори тўғрисида, ўз даврида (ХВИ аср ўрталарида) дунёга машҳур «Бознома» деб номланган фундаментал рисола ҳам ёзиб қолдирган\n"http://www.kutubxona.com/wiki/index.php?title=Durbek_Qoʻldosh._Shikor_(hikoya)_/_Kiril&oldid=2877" dan olindi\nTurkumlarAsarlarOʻzbek mustaqillik adabiyotiMilliy adabiyotDurbek QoʻldoshNasrHikoyalar\tAdabiy Shakllar


ЯНГИЛАНАЁТГАН ҚОРАҚАЛПОҒИСТОННИНГ ЯНГИ РАВНАҚИ — “Qoraqalpog'iston tongi” gazetasi\nЯНГИЛАНАЁТГАН ҚОРАҚАЛПОҒИСТОННИНГ ЯНГИ РАВНАҚИ\nОна юртимиз мустақиллигининг ўттиз йиллиги арафасида, эришилган ютуқ ва натижалар хусусида сўз юритар эканмиз, албатта энг аввало, ижтимоий-иқтисодий, сиёсий соҳалардаги юксак марралар, ўзгариш ва янгиланишларни ғурур билан эътироф этамиз.\nШу кунларда халқимиз озод ва обод ҳаётимизни таъминлаб берган шонли мустақилликнинг 30 йиллигини муносиб кутиб олиш учун тайёргарликлар кўрмоқда. “Янги Ўзбекистонда эркин ва фаровон яшайлик” шиори остида ўтаётган турли тадбирлар, ёшлар фестиваллари янги ҳаётимизнинг янги мазмун моҳиятида намоён бўлмоқда.\nШундай дориломон кунларда юртимизда кейинги уч-тўрт йил ичида рўй берган ўзгаришларни, мислсиз бунёдкорликларни, обод овул ва қишлоқлар қиёфасини, халқимизнинг асрлик орзулари рўёбга чиқаётганини қайта-қайта эътироф этгинг келади.\nЯнгиланган Қорақалпоғистоннинг юртимизнинг узоқ-узоқ кенгликлари, қўй-қўзиларга тўла яйловлари, яшнаб турган боғ-роғлари, полизлари, ер ости, ер усти маъданларидан ишга тушган корхона, завод-фабрикалари…\nБуларнинг ҳамма-ҳаммасида биз Президентимизнинг қорақалпоқ халқига, бу қадим ота-маконга меҳри, эътибори, ғамхўрликларини ҳис қилиб турибмиз.\nМиллий маданият, маънавият, адабиёт, санъат барча халқлар сингари қорақалпоқ халқини ҳам ҳамиша бахтли ва фаровон ҳаётга руҳлантириб келмоқда.\nҚорақалпоғистон халқининг халқ оғзаки ижодидан бошланган жиров, бахшилик санъати бугунги кунга келиб жаҳон саҳналарида миллий симфоник оркестр иштирокида ижро этиладиган етук санъат асарларига айланди. Бунда халқ ҳофизлари, театр актёрлари, опера ижрочилари, эстрада жамоалари, ёш томошабинлар, қўғирчоқ театри актёрларининг ижодий фаолияти ҳам катта аҳамиятга эга.\nҚорақалпоқ халқининг ўзига хос миллий маданияти, санъати адабиёти ҳамиша давлатимиз раҳбари эътиборидадир.\nНукусда давлат санъат ва маданият институти, опера ва бахшичилик санъати мактаби фаолият олиб бормоқда. Ўзбекистон Давлат Консерваторияси филиали ташкил қилинди, Бердақ номидаги қорақалпоқ академик мусиқали театри, ёш томошабинлар театри қайта таъмирланди.\n“Ажиниёз”, “Гулойим”, “Тўмарис” опералари саҳнага чиқди.\nҚатор мусиқали, драмалар,балетлар яратилди.\nҚорақалпоқ адабиёти тўғрисида сўз юритишдан олдин Президентимиз Ш.Мирзиёевнинг қуйидаги сўзларини келтириб ўтиш лозим деб ўйлайман.\n“Адабиёт халқнинг юраги, элнинг маънавиятини кўрсатади. Бугунги мураккаб замонда одамлар қалбига йўл топиш, уларни эзгу мақсадларга илҳомлантиришда адабиётнинг таъсирчан кучидан фойдаланиш керак. Аждодлар меросини ўрганиш, буюк маданиятимизга муносиб буюк адабиёт яратиш учун ҳамма шароитларни яратамиз”.\nҲақиқатан ҳам қорақалпоқ адабиёти намоёндалари қолдирган бой миллий-маънавий мерос халқ достончилигидан тортиб то 21 асргача бойиб, маънавият, адабиёт, санъат хазинасини тўлдириб келмоқда.\nБердақ, Ажиниёз, Кунхўжа, Аббос Дабилов, Ибройим Юсупов, Тўлепберген Қайипбергенов, Тиловберген Жумамуратов, Шаудирбай Сейитов сингари ўнлаган адабиёт намоёндаларининг ижоди туркий халқлар адабиётидан муносиб ўрин олиб улгурган.\nПрезидентимиз Шавкат Мирзиёев ташаббуси билан Алишер Навоий номидаги Ўзбекистон Миллий боғида барпо этилган Адиблар ҳиёбонида Ўзбекистон Қаҳрамони, Ўзбекистон халқ шоири Ибройим Юсупов, Ўзбекистон Қаҳрамони, Ўзбекистон халқ ёзувчиси Тўлепберген Қайипбергенов сиймолари ҳам янги ёдгорлик мажмуалари қаторида қад ростлаган.\nИбройим Юсупов, Тўлепберген Қайипбергенов ҳайкалларини ўрнатиш орқали халқимизнинг улуғ шоир хотирасига, у орқали қорақалпоқ адабиёти ва халқига алоҳида эҳтироми ҳам намоён этилди.\nҚорақалпоқ адабиётининг сўнмас юлдузи, Қорақалпоғистон Республикаси мадҳияси муаллифи, Ўзбекистон Қаҳрамони Ибройим Юсупов асарлари кўплаб халқлар, хорижий давлатлар ижод аҳлининг, айниқса, ёш авлоднинг кўнглидан чуқур жой олган. Сабаби, Ибройим Юсупов чинакам юрт фарзанди, қорақалпоқ адабиётининг атоқли вакили. Нукусда Ибройим Юсупов ҳайкали ва унинг номидаги ижод мактаби очилгани бежиз эмас.\nИбройим Юсуповнинг адабиётда тутган ўрнига баҳо берган буюк ёзувчи ва шоирлардан Расул Ҳамзатов, уни “қалбларни даволовчи шоир” дейди, Чингиз Айтматов унинг шеъриятини кишини “ҳайратга солувчи” шеърият сифатида баҳолайди, Қайсин Кулиев шоирни туркийзабон халқларнинг улкан адиби даражасида кўради.\nБугунги кунда Ўзбекистон, Қорақалпоғистон халқ ёзувчи ва шоирлари Ўрозбой Абдураҳмонов, Жийенбай Избасқанов, Кенгесбой Каримов, Набира Торешовалар тўлиб тошиб ижод қилмоқдалар.\n“Қарақалпақ Ёдебияты” газетаси чиқа бошлаганига бу йил 10 йил бўлди. Газетамиз 4 – қорақалпоқ, ўзбек, рус, инглиз тилларида чоп қилинади. Интернет тармоғида ҳам “Қарақалпақ Ёдебияты” портали ишлаб турибди. Қорақалпоқ, ўзбек адиблари ижоди рус, инглиз тилларда, дунё шеърияти, жаҳон адабиёти намоёндалари асарларини ўзбек, қорақалпоқ тилларида ўқувчиларга етказиб бермоқдамиз.\nҚорақалпоғистонлик ёш ижодкорлар тўғрисида ҳам фахр билан айтса арзийди. Гулнара Нурлепесова, Гулистон Давлетова, Назира Матёқубова, Сағинбой Ибрагимов, Қумар Бекниязова, Аллаяр Дарменов, Бахтли Сарибаев, айрат Алламуратов сингари ёш шоир ва ёзувчиларнинг асарлари “Қарақалпақ Ёдебияты” газетаси саҳифаларида тез-тез нашр қилинмоқда.\nБугунги кунда янги Ўзбекистон қиёфасида янги Қорақалпоғистон шаклланмоқда десак, айни ҳақиқатни айтган бўламиз. Бунга ёрқин мисол сифатида кўп марта айтилган бўлса ҳам Президентимизнинг алоҳида эътибори ва ташаббуси билан Мўйноқ туманида кейинги йилларда амалга оширилган ишларни келтириб ўтиш кифоя. Хусусан, туманда 20 та кўп қаватли уй-жойлар қурилди, 100 километр масофадан ичимлик сув олиб келинди. Кўплаб корхоналар, ижтимоий объектлар ишга туширилди ва янгиларини барпо этиш давом этмоқда. “Мўйноқ аэропорти” янги лойиҳа асосида қайтадан қурилди. “Оқ кема” болалар оромгоҳида фарзандларимиз яйраб хордиқ чиқармоқда.\nПрезидентимизнинг Қорақалпоғистон Республикасига ҳар бир ташрифидан сўнг ушбу элда халқимизнинг асрлик орзулари амалга ошмоқда. Бўзатов тумани янги қиёфада ташкил этилди. Нафақат ташкил этилди, балки бир йил ичида бутунлай ўзгача кўринишда намоён бўлди. Замонавий иморатлар, спорт иншоотлари, равон йўллар — Бўзатов халқи учун ҳақиқий туҳфа бўлди. Бу ерда республика ёш ижодкорларининг танловлари бўлиб ўтмоқда. Янги сиҳатгоҳлар қурилмоқда. Шунингдек, энг олис ва чекка Тахтакўпир туманида ҳам кенг кўламли бунёдкорлик ишлари амалга оширилиб, ҳудуд янги қиёфа касб этмоқда. Сув муаммолари ҳам ҳал бўлаётир.\nАйниқса, Президентимиз раҳбарлигида мамлакатимизда экологик иқтисодий демографик вазиятни яхшилашга қаратилган устувор йўналишлар ижроси ўз самарасини бермоқда.\nБМТ Бош Ассамблеясининг 75-сессияси ялпи мажлисида Президентимиз томонидан илгари сурилган Оролбўйи минтақасини экологик инновациялар ва технологиялар ҳудуди деб эълон қилиш тўғрисидаги махсус резолюцияси қабул қилинди.\nБу резолюция Орол денгизи инқирози оқибатларини тугатиш, бу ҳудудда экологик вазиятни янада яхшилаш чора-тадбирларини амалга ошириш юзасидан олиб борилаётган кенг кўламли ишлар, Оролбўйи минтақаси учун ҳамкорлар билан “Траст” фондининг ташкил этилганлиги ва кўплаб жамғармалар, дастурларнинг янада самарали бўлиши учун хизмат қилади.\nРезолюция сув тежовчи технологиялар ишлаб чиқилиши, инвестициялар жалб этилиши, айниқса Экотуризмнинг ривожланиши, экологик миграцияни олдини олиш сингари зарур рағбатлантирувчи омиллар амалга ошиши учун кенг йўл очиб беради.\nДавлатимиз раҳбарининг халқимизни рози қилиш, турмуш фаровонлигини янада яхшилашга қаратилган барча устувор вазифалари ҳар бир оиланинг, онанинг, ўсиб келаётган баркамол авлоднинг келажаги янада ойдин бўлишига замин яратмоқда. Булар ҳаммаси янги Ўзбекистоннинг янги ва бахтли келажагидир.\nДавлатимиз раҳбари томонидан Қорақалпоғистон ёшларининг ташаббуслари ҳам ҳамиша қўллаб-қувватланмоқда.\nҚорақалпоғистонда 29 та мактабни қуриш-таъмирлаш ва моддий-техник базасини яхшилаш мақсадида бюджетдан катта маблағлар ажратилмоқда, кимё-биология, математика, ахборот технологияларига ихтисослашган 15 та мактаб ўз фаолиятини бошлайди.\nНукус шаҳрида 16 қаватли “IT-PARK” фойдаланишга топширилади. Бу ерда, ёшларнинг кўплаб лойиҳалари амалга оширилади, ахборот-коммуникация технологиялари музейи, кўргазма ва ўқиш хоналари ташкил этилади ҳамда 1 мингдан зиёд ёшларнинг бандлиги таъминланади.\nҚорақалпоғистонни ҳар томонлама ривожлантиришда Президентимизнинг “2020-2023 йилларда Қорақалпоғистон Республикасини комплекс ижтимоий-иқтисодий ривожлантириш чора-тадбирлари тўғрисида”ги қарори тарихий ҳужжат бўлди. Мазкур қарор билан халқнинг ҳаётини яхшилаш ҳамда барча шаҳар ва туманларни, соҳаларни жадал ривожлантиришга хизмат қиладиган келгуси уч йилга мўлжалланган 3 мингга яқин лойиҳани ўз ичига қамраб олган дастур белгилаб олинди.\n“Ёшларни қўллаб-қувватлаш ва аҳоли саломатлигини мустаҳкамлаш йили”да амалга оширишга оид Давлат дастури ижросини таъминлаш борасида Қорақалпоғистон Республикасида 75 та банддан иборат ҳудудий дастур тасдиқланди. Дастур ижроси таъминланиб, жорий йилнинг биринчи чораги якуни бўйича ялпи ҳудудий маҳсулот 104,5 фоизга, жумладан, саноат 109,4 фоизга, қишлоқ хўжалиги 102,9 фоизга, қурилиш 101,6 фоизга, хизмат кўрсатиш 106,9 фоизга ўсиши таъминланди.\nШунингдек, Давлатимиз раҳбарининг “Қорақалпоғистон Республикасида сув ресурсларидан самарали фойдаланиш ва ерларнинг мелиоратив ҳолатини яхшилаш бўйича кечиктириб бўлмайдиган чора-тадбирлар тўғрисида”ги қарори ҳам Оролбўйида яшовчи бутун халқимиз тақдирига дахлдор бўлган аҳолининг турмуш фаровонлигини яхшилашга замин яратадиган муҳим ҳужжат бўлди. Айни чоғда, деҳқончилик, чорвачилик билан шуғулланувчи кластер ва фермерларнинг эртанги кунга бўлган ишончини янада ошириб, янги марраларга руҳлантирди. Негаки, сув — барча ҳудудларда ҳам ҳаёт манбаи ҳисобланади. Лекин Амударёнинг энг қуйи қисмида жойлашган Қорақалпоғистон учун, таъбир жоиз бўлса, сув ҳаёт-мамот масаласидир.\nПрезидентимизнинг Қорақалпоғистон Республикасидаги мавжуд муаммоларни бартараф қилишга, барча соҳаларни ривожлантиришга ажратилган муҳим қарорлари, қорақалпоғистонликларнинг кўнглини кўтармоқда. Эртанги кунга бўлган ишончини, меҳнат қилишга бўлган шижоатини янада юксалтирмоқда.\nМустақилликнинг 30 йиллиги арафасида бу ютуқ ва муваффақиятларни қайта-қайта эътироф этамиз ва бу шонли байрамни кўтаринкилик билан кутиб оламиз.\n“Қарақалпақ Ёдебияты” газетаси бош муҳаррири.


Баслық пенен қарым-қатнас қағыйдалары- Kruz.uz\n11:32, 19.04.2018 1781 0 Мақалалар\nТийкарында, баслық – бизлердиң сол жерде жумыс ислеўимизге имканият жаратып қойған инсан. Ол – сол мәкемеде адамлардың нәтийжели жумыс ислеўине шараят жаратып бериўге жуўапкер етип белгиленген мәмлекеттиң ўәкили. Ол сиз ислеп атырған мәкемеге тосаттан барып қалған емес. Демек, мәкеме мәмлекеттики болғаны менен хызметкерди жумыс ислетип қойған (жумысқа алған яки алмаса да оны усы мәкемеде жумыс ислеўине имкан берип қойған) сизиң баслығыңыз ҳәм сонлықтан оны ҳүрмет етиў лазым. Түсинемен, айырымларға бул айтылған ҳақыйқатлық унамайды. Лекин умытпаң, ҳақыйқатлық ашшы болады.\nГейде адамлар «Мен баслық болғанымда, өйтер едим, бүйтер едим» дейди. Ким сизди услап турыпты? Мәрҳамат, болың! Бирақ, ҳәмме де баслық бола алмайды, өйткени – бул жуўапкершилик. Адамның жуўапкершилик пазыйлетиниң күшине қарап, оның қандай мәкемеге басшы бола алатуғыны анықланады. 3 000 адамға жуўапкершиликти мойныңызға ала алсаңыз – сиз сонша адам ислейтуғын мәкемеге басшы болыўға қурбыңыз жетеди. Тек 30 адамға ғана жуўапкершиликли екенсиз – тек 30 адамлық мәкемеде басшы бола аласыз. Демек, жасы киши болғаны менен баслықтың жуўапкершилик қәсийети басқа адамлардан әдеўир үлкен ҳәм сонлықтан ол баслық. Және буның ушын ол ҳүрметке сазаўар.\nЕкинши тәрептен, не ушын ол сизиң баслығыңыз? Өйткени, Тәғдирдиң өзи усындай етип шешкен. Ол сизге қопал мүнәсибетте болыўы, бақырыўы мүмкин. Бирақ, бул да Тәғдирдиң қәлеўи ҳәм шешими.\nГейбир адамлар «Басшы болыў – жетискенликтиң шоққысы» деген пикирде болады. Бирақ, ҳақыйқатлық ондай емес. Жетискенликтиң шоққысы – қай жерде, қандай лаўазымда ислесеңиз де – журт хызметинде болыў ҳәм өз парызыңызды шын кеўилден атқарыў!\nҲеш бир инсан тек ғана өзи қәлеген жерге барып жумыс ислеп кете алмайды. Исенбесеңиз ҳәрекет етип көриң. Қәйтсеңиз де, өзиңиз ылайық болған, маңлайыңызға жазылған жерде жумыс ислейсиз.\nБазы ўақытлары басшылар өзин ҳәдден тыс қопал тутады. Бундай ўақытта не ислеў керек? Бунда хызметкер баслықтың айтқанын тыңлап, буйрықларына әмел етиўи лазым. Егер баслығы өзинен кетип, гүналарға қол урса, бул оның машқаласы. Сизиң ўазыйпаңыз оған ҳүрмет көрсетиў.\nТийкарында, үлкенди де, кишини де ҳүрмет етиў керек. Бирақ, бул «Енди бәршениң аяғына жығылыўым керек екен дә» дегени емес. Көпшилик жаслар баслығы оған қатаңлық көрсетсе, олар менен ерегиседи ямаса критикалайды. Бул надурыс. Егер сиз ўазыйпаңызды дурыс ҳәм шын жүректен атқарсаңыз, ҳеш қандай баслық сизге қарсы шықпайды, гәп те еситпейсиз.\nАл, сиз қандай да бир тапсырманы қәте орынласаңыз, оның сизге бақырыўына толық ҳақы бар. Егер сиз барлығын дурыс ислесеңиз де, ол сизге қатаң мүнәсибетте бола берсе, даўысыңызды көтермей, ҳүрмет пенен былай дең: «Кеширерсиз, бирақ мениң қандай айыбым бар? Мен бәршесин дурыс иследим. Не ушын сиз маған бундай мүнәсибетте болып атырсыз?» Бул сөзден кейин ол сизге ҳақыйқатында да қәтелескениңизди көрсетип бере алса, онда сол қәтени дурыслаўға ҳәрекет етиң. Бирақ, сиз оны ҳүрмет етсеңиз ғана жоқарыдағыдай етип ашық-айдын сөйлесе аласыз. Ал, ҳүрмет етпесеңиз, буның илажы жоқ. Не себептен? ¤йткени, өзиңиз ҳүрмет еткен инсан менен қәлеген темада сөйлесе аласыз.\nЕгер баслығыңыз сизге: «Сен өзиңе жүклетилген ўазыйпаларға мыналарды да қосып ислеўиң керек» десе, сиз не ушын бул айтқанын орынлай алмайтуғыныңызды түсиндирип бериўиңизге болады. Ямаса, қолыңыздан келетуғын болса, қанша ўақытқа шекем қосымша жумысты да орынлай алыўыңызды айтыўыңыз мүмкин. Мәселен, бир ямаса еки ай. Бирақ, баслығыңыз сизди сонда да қысымға ала берсе, жумыстан шығып кетиўге асықпаң, ашыўланыў ҳеш қандай машқаланы шешпейди. Жумыстан шықсаңыз, биринши болып өзиңиз қыйналасыз. Соның ушын, баслығыңыздың сизге болған мүнәсибетин Тәғдирдиң сынағындай етип қабыллап, Ана-тәбияттан өзиңизге буннан жақсырақ жумыс сораң.\nЕгер сиз Тәғдирдиң бул сынақларынан сабырлылық пенен өтсеңиз, налынбасаңыз ҳәм баслығыңызға да ашыўланбасаңыз, Ана-Тәбияттың өзи сизге, әлбетте, жақсы жумыс инам етеди. Өйткени, биз дурыс өмир сүрсек, бизди руўхый күшлер қорғап турады. Бундай инсан бахытлы өмирге ылайық ҳәм оған ериседи. Солай екен, ашыўланып, жумысты таслап кетиўге де, басшыларға өкпелеп, олар менен жәнжеллесиўге де ҳеш қандай қәжет жоқ. Барлығы да өзимизге байланыслы.\nТ. КӨБЕЙСИНОВ таярлады, saza.uz


Халқаро хабарлар, 22 июн 2002\n16 декабр 2019, Тошкент вақти: 07:05\nБугун Испанияда Европа Иттифоқи саммити ўтаётган бир пайтда, мамлакат жанубидаги Фуэнхироло шаҳрида ичига бомба қўйилган машина портлади.\nПортлаш оқибатида камида беш киши жароҳат олди. Ҳозирча ҳеч бир ташкилот мазкур портлашга жавобгарликни зиммасига олмади. Полиция тахминларига кўра ушбу террорчилик ҳаракати ЭТА айирмачиларининг иши бўлиши мумкин.\nБугун Исроил кучлари танклар ва бронетехника ёрдамида Иордан дарёсининг ғарбий соҳилидаги Наблус шаҳрига киритилди.\nЎтган тунда Наблус яқинидаги яҳудийлар истиқомат қиладиган ҳудудларда террорчилик ҳаракати содир этилган. Сал олдинроқ Исроил ҳар бир террорчилик ҳуружи учун янги Фаластин ерлари босиб олинишидан огоҳлантирган эди. Жумага ўтар кечаси қуролланган Фаластин жангариси яҳудийлар истиқомат қиладиган хонадонларнинг бирига бостириб кириб, беш кишини отиб ўлдирган. Улар орасида бир аёл ва ёш болалар ҳам бор. Шунингдек, яна саккиз киши оғир жароҳат олди. Ҳужум уюштирганларнинг бир шу заҳоти отиб ўлдирилди, қолгани эса жойдан ғойиб бўлган. Мазкур террорчилик ҳужумларга жавобгарликни "Фаластин озодлиги халқ жабҳаси" зиммасига олди. Ушбу воқеалардан сўнг Бош вазир Ариэль Шарон раҳбарлигидаги Исроил ҳукумати фавқулодда мажлисга тўпланиб, Фаластин худудларида ҳарбий амалиётларни кенгайтириш масалаларини муҳокама этган. Бутун Исроил бўйлаб армияга сафарбарлик эълон қилинди.\n22 МИЛЛИОН ҚОЧОҚЛАРНИНГ 75 ФОИЗИ АЁЛЛАРДИР\n20 июн куни Ўзбекистон Бадиий академияси кўргазмалар залида Халқаро қочоқлар кунига бағишланган тадбир бўлиб ўтди. Тадбирда БМТнинг Қочоқлар масалалари бўйича олий комисссарлиги вакиллари иштирок этишди. Гарчи 20 июн Халқаро қочоқлар куни бўлса-да, тадбирда кўпроқ аёл қочоқлар ҳақида гапирилди.\nБМТнинг Қочоқлар масалалари бўйича олий комиссарлиги эълон қилган маълумотларга кўра, айни кунларда дунёда 22 миллиондан ортиқ қочоқлар мавжуд бўлиб, уларнинг 75 фоизи аёллардир.\nТадбир давомида дунё сураткашларининг қочоқлар ҳаётини акс эттирган суратлари намойиш этилди.\nБугун Ҳиндистон мудофаа вазири Жорж Фернандес, жангариларнинг Покистондан Кашмирнинг Ҳиндистон назоратидаги қисмига кириши деярли тўхтатилганини айтди.\nАммо Фернандеснинг таъкидлашича, ҳозирча Ҳиндистон Покистон билан бўлган чегарадан ўз қўшинларини олиб чиқмайди. Унинг айтишига қараганда, Ҳиндистон ҳукумати Кашмирда “Ал-Қаида” террор гуруҳининг аъзолари борлигига ишонади. Покистон, жангариларни Кашмирнинг Ҳиндистон назоратидаги қисмига киришини тўхтатиши хақида ваъда бериб, ядровий қуролларга эга бўлган рақибини Кашмирнинг келажаги тўғрисида музокаралар олиб боришга чақирди.\nБугун Бишкекда Қирғизистон президенти Асқар Ақаев АҚШ давлат котиби ëрдамчиси Лэн Паско билан учрашди.\nУлар Марказий Осиë минтақасида хавфсизлик, Афғонистондаги қайта қуриш ишлари, шунингдек, Қирғизистон ва АҚШ ўртасида халқаро терроризмга қарши курашда ҳамкорлик қилиш масалаларини муҳокама қилишди. Пасконинг айтишига қараганда, жорий йилда АҚШ Қирғизистонга деярли 50 миллион доллар қимматида иқтисодий ëрдам беради. Пасконинг Қирғизистон бош вазири, ташқи ишлар вазири ва хавфсизлик кенгаши котиби билан ҳам музокаралар олиб бориши кутилади.


14:00 28 Январ 2021\n13:19 25.11.2019 (Янгиланган 13:31 25.11.2019) Ҳавола олиш\nИжтимой тармоқларда ички ишлар органлари ва Миллий гвардия ходимлари қатнов йўлдан бир қизни куч билан олиб кетаётганлари акс этган видео тарқалди. Қиз 18 марта маъмурий жавобгарликка тортилган.\nТОШКЕНТ, 25 ноя - Sputnik. Тошкент шаҳар ИИББ ижтимой тармоқларда тарқалган видеога муносабат билдирди. Унда ички ишлар органлари ва Миллий гвардия ходимлари қатнов йўлдан бир қизни олиб кетаётганлари акс этган.\nМаълум қилинишича, мазкур ҳодиса Миробод туманида 22 ноябрь куни тахминан соат 01:45да содир бўлган. Хизмат вазифасини олиб бораётган Тошкент ИИББ ППХ ходими Шаҳрисабз кўчасида 25 ёшли маст Ф.С.ни кўриб қолган.\nАниқлик киритилишича, қиз илгари 18 марта Маъмурий жавобгарлик тўғрисидаги кодекснинг 190-моддаси (Фоҳишалик билан шуғулланиш) ва 194-моддаси (Ички ишлар органлари ходимининг қонуний талабларини бажармаслик) билан маъмурий жавобгарликка тортилган.\nХодимнинг яқинлашиб келаётганини кўрган Ф.С. йўлнинг қатнов қисмига ётиб олган ва транспорт воситалари ҳаракатига халақит берган. Қиз ўрнидан туриш ва қатнов йўлдан кетишдан қатъий равишда бўйин товлаганлиги боис ППХ ва Миллий гвардия ходимлари қизни йўлнинг ўртасидан олиб кетишга мажбур бўлишган.


НАМОЗ ВА ТАКФИР СОХТА САЛАФИЙЛАРНИНГ ДАНГАСАЛИК БИЛАН НАМОЗ ЎҚИМАЙДИГАНЛАРНИ КОФИРГА ЧИҚАРИШИ ВА УНГА РАДДИЯ — Zamaxshariy.uz\nНАМОЗ ВА ТАКФИР СОХТА САЛАФИЙЛАРНИНГ ДАНГАСАЛИК БИЛАН НАМОЗ ЎҚИМАЙДИГАНЛАРНИ КОФИРГА ЧИҚАРИШИ ВА УНГА РАДДИЯ\nСохта салафийлар тарафидан ҳозирги кунда кенг тарқатилган фитналардан бири намоз ўқмайдиганларни кофирга чиқириб, «Бенамозлар кофирдир», деб жар солинишидир.\nАлбатта, намоз Ислом арконларидан бўлиб, ҳадисларда «Намоз диннинг устунидир», дейилган. Аллоҳ таоло Қуръони каримда намознинг фарзлигини баён этиб, бундай марҳамат қилади: Яъни: «Албатта, намоз мўминларга вақтида фарз қилингандир» (Нисо сураси, 103-оят).\nПайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламдан ҳам бу мавзуда кўплаб ҳадислар келтириш мумкин. Қўйингки, намознинг фарзлигини тан олмайдиган деярли бирорта мусулмон йўқ. Шу туфайли «интернет устоз»лардан таълим олиб, «Бенамоз кофирдир» деб айтаётганларга қуйидаги саволни бериб кўриш лозим: «Айтинг- чи, бу сўзингизнинг тафсили борми ёҳуд умумий ҳукм қиляпсизми?» Агар у: «Бу сўзим умумий эмас, балки «намознинг фарзлигини инкор этиб, уни қасддан тарк қилувчиларни назарда тутяпман» деса, унга асло эътирозимиз йўқ. Уни бу сўзида тасдиқлаймиз. Лекин намознинг фарзлигини тан олмаган киши мўмин эмасдир. Аввало, бировни «кофир» дейишга асло шошилмаслик керак. Бу сўз жуда кучли ва аниқ далил асосида бўлиши лозим. Шошмашошарлик, жаҳл-ғазаб ва ҳиссиётларга берилиб бировни «кофирсан» дейиш шариатимизда жуда катта гуноҳ ҳисобланади. Қолаверса, бировни кофир дейишдан олдин айтган одамнинг бу сўз билан ўзи ҳам имонидан ажраб қолиш эҳтимоли борлигини назардан четда қолдирмаслиги керак. Айниқса, кофир бўлган кишининг ҳукмларини ҳам билиши лозим. Инсон агар динидан чиқиб кофир бўлса (Аллоҳ сақласин), унинг илгари қилган барча яхши амаллари, ўқиган намози, тутган рўзаларию бошқа ибодатлари пучга чиқади. Агар ҳаж қилган бўлса, у ҳам бекор бўлади. Шариат бўйича оиласи (никоҳи) бузилади, жамиятдан ажратиб, яккалаб қўйилади. Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: Қай бир киши биродарига «эй кофир» деб айтса, (у сўз) икковларидан бирига қайтади. Агар у ўша айтган сўзидек бўлса, (кофирдир). Борди-ю, ундай бўлмаса, (айтувчининг) ўзига қайтади», дедилар» (Бухорий ва Муслим ривояти).\nУшбу ҳадиснинг зоҳирига биноан мусулмонга қарата «эй кофир» деган кишининг ўзи кофир бўлади, деганлар ҳам бор. Аммо жумҳур уламо «Сўкиниш ниятида айтган бўлса, кофир бўлмайди-ю, лекин таъзирга мустаҳиқ бўлади. Мабодо сўкиниш нияти билан эмас, балки ўша мусулмонни ҳақиқатан кофир деб эътиқод қилган бўлса, унда бу сўзни айтувчининг ўзи кофир бўлади» деган. Аммо, минг афсуски, ҳозирги кунда «бенамозлар кофирдир» деювчилар сўкиниш ниятида эмас, балки уларни ҳақиқатан имонсиз деб эътиқод қилишмоқда.\nБу масалада Аҳли сунна вал жамоанинг хулосаси шуки, Ақоид китобларимизда келтирилишича, жумҳур аҳли суннат қибла аҳлини куфрга ҳукм этмасликка қарор қилишган. Имом Аъзам Абу Ханифа раҳматуллоҳ «Ал-Фиқҳул акбар»да бундай дейди: «Биз бирорта мусулмонни бирор гуноҳ сабабли, гарчи у кабира бўлса ҳам, модомики ўша гуноҳни ҳалол ҳисобламас экан, кофир демаймиз. Ва ундан имон исмини олиб ташламаймиз. Балки уни ҳақиқатан мўмин деб атаймиз. Киши кофир эмас, балки фосиқ мўмин бўлиши мумкиндир».\nУшбу матн шарҳида Али Қори айтади: «Имом Абу Ҳанифа бу сўзларни қибла аҳлини, гарчи у аҳли бидъат бўлса ҳам, кофир деб ҳукм қилиш мумкин эмаслигини билдириб қўйиш ниятида келтирганлар». Имом Аҳмад ибн Ҳанбал айтадилар: «Бир нарсани вожиб ёки ҳаром дейиш, бировга савоб ёки азоб бериш, бировни кофир ёки фосиқ деб ҳукм қилиш Аллоҳнинг ишидир! Бу бизнинг ишимиз эмас. Биз фақат Аллоҳ ва Унинг Расули ҳаром деганни «ҳаром» деймиз, ҳалол деганини «ҳалол» деймиз» деганлар.\nБу хусусда Ислом уламолари Имом Молик, Шофиий, салаф ва халафлардан иборат жумхур уламолар, Имом Абу Ханифа ва куфалик олимлар: «Дангасалик билан намозни тарк қилганлар кофир эмас, балки фосиқдир», дейишади.\nЯна шуни билиб олишимиз лозимки, динимизда муҳаддислардан кўра фақиҳларнинг мартабаси баландроқир. Зеро, фиқҳсиз ҳадис билан шуғулланиш кўпинча йўлдан озишга сабаб бўлади. Абдуллоҳ ибн Ваҳбдан бундай ривоят келтирилади: «У айтади: «Ҳадис йўлдан адаштирувчидир, фақат фақиқлар бундан мустасно».\nЭнди бир фикр қилайлик: биз на муҳаддис ва на фақиҳмиз! Шундай экан, фақиҳлар йўлидан борганимиз афзалдир. Ўзимизча ҳадисларга чанг солиб, аксар умматга қарши йўлдан борсак, оқибати хайрли бўлмайди.\nPrevious Post:ТИНЧЛИК ВА ХОТИРЖАМЛИК НЕЪМАТИ\nNext Post:ФИТНАНИНГ ХАТАРИ


Анвар Шер. Довюрак адиб (Борис Пастернак) - www.ziyouz.uz\nБош саҳифа Илм ва фанАдабиётАнвар Шер. Довюрак адиб (Борис Пастернак)\nЧоп этилган 29.05.2018 01.02.2021 МуаллифZiyouz.uz\nХХ аср рус адабиёти жаҳон маънавияти тарихида алоҳида ўрин эгаллайди. У бир томондан XIX асрнинг охирги чорагидаги буюк шоир ва ёзувчилар авлодининг давоми сифатида ноёб асарларнинг дунёга келишини таъминлаган бўлса, иккинчи томондан буюк истеъдодларнинг кўпчилиги учун фожиа келтирган октябрь тўнтариши туфайли таназзулга қараб кетди. Ўша даврда бир гуруҳ буюклар ижод қилдики, уларнинг асарлари жаҳон адабиёти тараққиётига улкан ҳисса бўлиб қўшилди. Дарҳақиқат, Сергей Есенин, Анна Ахматова, Марина Цветаева, Осип Мандельштам, Михаил Булгаков сингари ўз бошидан қатағонли йилларни кечирган буюклар ҳозир ҳам жаҳон китобхонининг севимли адибларидир. Улар орасида Нобель мукофоти лауреати, буюк шоир, носир ва таржимон Борис Леонидович Пастернак алоҳида ўрин эгаллайди.\nБорис Пастернак 1890 йилнинг 10 февралида зиёли, санъаткор оиласида дунёга келди. Рассомлик санъати, мусиқа, адабиёт оиланинг ҳаёт йўлини ташкил этарди. Бориснинг отаси Леонид Осипович Пастернак академик, машҳур рассом, шу билан бир қаторда бадиий графикачи ҳам эди. Аввал Одессадаги санъат билим юртини, кейинчалик эса Мюнхен бадиий академиясини тамомлаган Леонид Пастернак XIX асрнинг 90-йилларига келиб, рус санъати оламида салмоқли ўринни эгаллаганди. У узоқ вақт Москвадаги бадиий тасвир, ҳайкалтарошлик ва меъморчилик билим юртида профессор сифатида фаолият юритди. Унинг энг яқин дўстларидан бири Лев Толстой эди, зеро, унинг Толстой романларига ишлаган бир қанча ажойиб иллюстрациялари аллақачон халқнинг назарига тушиб улгурганди. Улуғ адиб тез-тез дўстининг уйига ташриф буюрар, бўлажак шоирнинг онаси – истеъдодли пианиночи ижросидаги мусиқаларни тинглашни хуш кўрарди. Оила даврасидаги мусиқа оқшомлари, меҳмонлар ўртасидаги қизғин суҳбатлару баҳс-мунозаралар кичик Борисда катта таассурот уйғотарди. Айниқса, у Лев Толстой ва Николай Генинг суҳбатларини диққат билан тинглар, уларга ич-ичидан ҳавас қиларди. Борис Пастернак ана шу муҳитда тарбия топди.\nБилим юрти биносига туташиб кетган бир асрлик жўка дарахтларини соатлаб томоша қилиш, Мясницкийдаги суратлар галереяси, гимназия, дала ҳовлидаги қувончга тўла онлар, анъанавий диний байрамлар, Петербург ва хорижга саёҳат, бадиий кўргазмалар ва улар атрофидаги баҳс-мунозаралар, консерваториядаги концертлар, мусиқадан сабоқлар, чет тилларини ўрганиш устидаги тинимсиз машғулотлар – ғайратли ва таъсирчан москвалик ўсмир ана шу жўшқин ҳаёт уммониг тортиб кетарди.\nЛеонид Пастернакнинг қадрдон дўстларидан саналмиш улуғ рус композитори Александр Николаевич Скрябин, Бориснинг ҳаётида муҳим из қолдирган инсонлардан бири эди. Скрябиннинг яратган мусиқалари Пастернакни нафақат ҳаяжонга солар, балки ҳайратда қолдирарди ҳам. Ана шу сабаб, Борис бутун вужуди-ю, меҳрини мусиқага бахш этишга, келажакда албатта устози каби машҳур композитор бўлиб етишишга аҳд қилди. Пастернак олти йил ана шу иштиёқ билан ёниб яшади, тинимсиз машқлар туфайли бир қанча муваффақиятларга эришиб, устозининг олқишига сазовор ҳам бўлди. Аммо орадаги қийноққа солувчи гумонлар, иккиланишлар сабаб, у мусиқадан воз кечишга мажбур бўлди. Пастернак бу ҳодисани унда мутлақо эшитиш қобилияти йўқлиги билан изоҳлаган.\nПастернак Москва университетининг тарих ва филология факультетининг фалсафа бўлимида таҳсил олган кезларида, кўпроқ неокантчи файласуфларнинг маърузаларини тинглайди. Аммо, бир куни у файласуфлар “Макка”си қадим олмон шаҳарчаси Марбургда жойлашганлиги ҳақида эшитиб қолади. Пастернак ўқув юртидаги ёзги таътилдан фойдаланиб, (Марбург университетида эса ўқиш ҳали давом этарди) 1912 йилда онаси томонидан берилган маблағ эвазига Марбургга қараб йўл олади. Аммо университетда олмон неокантчиларидан бири саналмиш энг кекса ва катта обрўга эга бўлган профессор Когендан эшитган маърузалари уни умуман қониқтирмайди ва сабоқлар қисқа фурсатда ўз ниҳоясига етади. Чунки энди фалсафа Пастернакни фан сифатида мутлақо қизиқтирмасди. Ўзини англамаган ҳолда у ич-ичидан шоирга айланиб улгурганди. Вақти-вақти билан Пастернак шеърлар қоралаб турар, аммо негадир уларга у қадар аҳамият бермасди. Марбургдаги ишқий саргузаштлар ўсмирни ўз келажагига янгича қарашга, файласуфлик истиқболидан воз кечишга мажбур этди. Ва у илм билан шуғулланмасликка аҳд қилди.\nТез орада Пастернак Марбургни тарк этади ва бор маблағини Италияга саёҳат қилиш учун сарфлайди. У Уйғониш даври санъатига “боши билан шўнғиган” ҳолда ғаройиботларга тўла Венеция ва Флоренция шаҳарларини сайр қилади. Ўша даврнинг буюк рассомлари томонидан яратилган полотнолар, меъморчиликнинг ажойиб намуналари шоирнинг хотирасида бир умрга муҳрланиб қолди.\nПастернак Москвага мусиқачи ҳам, файласуф ҳам эмас, балки шоир бўлиб қайтди. Университетдаги имтиҳонлар унга шунчаки бир расмиятчилик эди, холос. 1913 йилда университетни битирган Пастернак Столбов темирйўл бекатига яқин ерда жойлашган Молодях дала ҳовлиларидан бирида ўзининг “Булутлар орасидаги эгизак” номли илк шеърий китобини ёзиб тугатади. Асар 1914 йилда чоп этилади.\nПастернак тез орада яна иккита асар яратади. Улардан бири – тасодифан йўқолиб, бошқа топилмаган шеърлар туркуми бўлса, иккинчиси – 1917 йилнинг ёзида ёзилган “Ҳаёт – менинг ҳамширам” номли китоби эди. Ушбу асар орадан беш йил ўтиб дунё юзини кўрди.\n1917 йилги тўнтариш арафасида у футуристлар билан алоқа ўрнатиб, уларнинг таъсири остига тушиб қолади. Бироқ у бошқа футуристлардан фарқли ўлароқ, ўтмиш ва “эски” маданиятдан юз ўгирмай, XIX аср рус ва олмон фалсафий лирикаси анъаналарини давом эттиради. “Ҳаёт – менинг ҳамширам” шеърида Пастернак шеъриятининг муҳим хусусиятларидан бири – табиат, ҳаёт билан узвийлик илк бор кўзга ташланади.\n1920 йиллардан бошлаб Пастернак “Тўққиз юз бешинчи йил”, “Лейнетант Шмидт” каби достонларида лирик тафаккурдан эпик тафаккурга ўта бошлайди. У уруш ва инқилоблар давридаги инсон тақдирига бағишланган “Самовий йўллар” (1924-33) насрий асари ҳамда “Сикорский” шеърий романида воқеий сюжетга қарши ўлароқ, табиат ва муҳаббат билан боғлиқ сюжетни ўртага ташлайди. Пастернак бу асарларида инқилобий зулм ва зўравонликни кескин инкор этади.\n1930 йилларнинг охирларига бориб, турли сабабларга кўра Пастернак ижодида тўхташ кузатилади. У сўзсиз равишда ўзининг ижодига зиён етказгани ҳолда, таржимачилик ишларига “шўнғиб” кетди. Бироқ у кўплаб русийзабон ўқувчиларга грузин романтизмининг буюк намояндаси Николай Бараташвили ва бошқа грузин шоирларининг шеърлари ҳамда Шекспирнинг бир қатор драмаларини тақдим этди. Пастернак Шекспир драмаларини таржима қилар экан, рус таржимачилигида шу вақтгача кўзга ташланмаган даражадаги маҳоратни намоён этди. Пастернак таржимасида Шекспир бутун гўзаллиги ва файласуфлиги билан намоён бўлган. Айниқса, “Ҳамлет” фожиасининг таржимаси ҳозирги кунда ҳам энг намунавий таржима асар сифатида бизни ҳайратга солади.\nЎша кезларда Пастернакнинг шеърлари матбуотда камдан-кам чоп этиларди. Бу эса шоир ижодининг анча узоққа чўзилишидан дарак эди. Фақат Иккинчи жаҳон урушининг дастлабки йилларидагина Пастернак ўз ижодига қайтди ва образлар тизимини соддалаштириб, рус классикларига хос услубда ёза бошлади.\nУрушдан кейинги ўн беш йил давомида Борис Пастернак матонат билан, қатъий режа асосида ижод қилади. У Шекспир асарларини таржима қилишда давом этади. Буюк венгер шоири Шандор Петефининг бир қанча шеърларини ҳайратланарли даражада, юксак маҳорат билан рус тилига ўгиради ва шеърий тўпламининг чоп этилишида иштирок этади. Кейин эса у улкан бир ишга қўл уради – Гётенинг икки қисмдан иборат “Фауст” асарини таржима қилишга бел боғлайди ва 1953 йилда уни муваффақиятли якунлайди. Бу вақт оралиғида Пастернакнинг бирор-бир шеъри матбуотда кўзга ташланмайди. Зеро, унинг бутун диққати таржимачилик ва насрий асар яратишга қаратилган эди.\nПастернак бир неча йиллик (1945-1955) машаққатли меҳнатдан сўнг, 1955 йилда “Доктор Живаго” романини ёзиб тугатади. Романдан парчалар илк марта Польшанинг «OPINIE» журналида чоп этилади. Бу воқеа ҳукумат раҳбарларида худди Кремлга бир бомба келиб тушгандек таассурот уйғотади. Пастернакни зудлик билан партия Марказий қўмитасининг маданият бўлимига чақиришади ва қамоққа олишларини пўписа қилиб, асарнинг хорижда чоп этилишини тўхтатиш кераклигини айтишади. Шунингдек, поляк ноширлари ва таржимонлари Северин Поллак ва Анна Каменскаяларни ҳам шошилинч равишда Москвага чақиртиришади. Уларга қаттиқ танбеҳ берилади ва тазйиқ остига олинади: ижодкорлар узоқ йиллар мобайнида ишга жойлашишдан мосуво бўлишади.\n“Доктор Живаго” романида адиб шахсий ҳаёт билан ижтимоий борлиқ ўртасида аросатда қолган Сергей Сикорскийга қондош рус зиёлисининг образини яратган. Зеро, шўро ҳукуматининг дастлабки йилларида Пастернак октябрь инқилобига В.Брюсов, А.Блок, В.Маяковский сингари ижобий муносабатда бўлади. Лекин тоталитар тузум кирдикорларини англаб етгач, ўз фикридан қайтади. У “Инқилоб руслар томонидан амалга оширилган энг катта хатодир” деган хулосага келади. Айнан ана шу қараш “Доктор Живаго” романининг ғоявий асосини ташкил этганди. Роман, юқорида таъкидлаб ўтилганидек, тоталитар тузум томонидан тазйиқ остига олинган. Шунга қарамай, асар 1957 йилда Милан шаҳрида нашрдан чиққан ва Нобель мукофотига тавсия этилганди.\nБироқ Шўро ҳукумати Пастернакка Нобель мукофотини бориб олишга рухсат бермайди. Унга “Ё Нобель мукофоти, ё Россия!” деган шарт қўйилади. Буюк ватанпарвар шоир Россияни танлайди ва Нобель мукофоти берилган 1958 йил 24 октябрь куни Переделкинодаги уйида Пастернак тўрт киши бўлиб мукофотни нишонлайдилар…\nРукнларАдабиётТегларАнвар Шер, Борис Пастернак\n← Аввалги Аввалги Франц Кафка. Жазо колониясида (ҳикоя)\nКейинги → Кейинги: Муҳаббат Шарафиддинова. Ижод қанотидаги парвозлар


Туманлараро патрул-пост хизмати бўлинмалари ташкил этилади — президент фармони - xabar.uz\nТуманлараро патрул-пост хизмати бўлинмалари ташкил этилади...\nКонцепцияга кўра, 2022 йил 1 мартгача камида биттадан туманлараро патруль-пост хизмати бўлинмалари ташкил этилади.\nФармон билан шунингдек, 2022–2025 йилларда Ўзбекистонда жамоат хавфсизлигини таъминлаш тизимини ривожлантириш стратегияси тасдиқланди.\nСтратегияга кўра, жамоат хавфсизлигини таъминлаш соҳасида, жумладан, қуйидагиларни амалга ошириш назарда тутилган:\nйўл ҳаракати қоидаларини мунтазам қасддан бузувчиларга транспортни бошқариш ҳуқуқидан узоқ муддатга маҳрум қилишга оид жиноий жавобгарлик киритилади;\nҳар 5 та маҳалла учун битта маҳалла ҳуқуқ-тартибот маскани намунавий лойиҳа асосида ташкил этилади;\n«Жиноят ўчоқлари» бўлган ҳудудларда тунги вақтда ички ишлар органлари ва Миллий гвардия бўлинмаларидан иборат автопатруль, отлиқ ва пиёда патрулларнинг узлуксиз фаолияти йўлга қўйилади.


Чоршанба 12-Декабр 2018\nЎРИКДАН 10 ТОННА ҲОСИЛ\nНиҳоллар ҳосилга кириши ва даромад келтириши учун…\nДаромад олишнинг йўллари кўп. Кимдир ишлаб чиқариш билан, бошқаси хизмат кўрсатиш билан шуғулланади.\nБироқ шундай инсонлар борки, ерга бор қалб қўрини бағишлайди. Боғ қилади, далага экин экади. Меҳнатга яраша ер ҳам уни мукофотлайди, албатта.\nРиштон туманида ердан унумли фойдаланаётган фермер хўжаликлари талайгина. Мўътабар Аҳмедова ана шундай ишбилармонлардан бири.\n— Дастлаб, боғ яратиб, турли меваларни етиштириш истаги пайдо бўлганди, — дейди тадбиркор опа. — 2002 йилда 2 гектардан сал кўпроқ ер олдик ва ўрик, олча, шафтоли, олма каби мевали дарахтлар кўчатини ўтқиздик. Уларни пайвандлаб, зараркунанда ҳашаротларга қарши дори сепиб, танасини оқлаб турдик. Вақт ўтиб, ниҳоллар ўсиб, ҳосилга кирди ва фойда келтира бошлади. Фойдани эса, фаолиятимизни босқичма-босқич кенгайтиришга сарфладик.\nКейин ер майдонини 90 гектарга кўпайтирдик ва пахта-буғдой етиштира бошладик. 2007 йилда чорвачиликни йўлга қўйдик. Шундай қилиб даромад олишнинг янги-янги тармоқларини ўзимиз учун кашф этдик.\nПахта ва ғалла етиштиришда қўшимча ишчи кучи жуда муҳим. Шу боис, ҳозирда 55 нафар доимий ишчимиз бор. Яна 30 нафар мавсумий ишчига эгамиз. Боғ ишларини оилавий ўзимиз уддалаяпмиз. Чорвага эса, ем-хашаги вақтида бериб турилса, кифоя.\nҚийинчиликлар ҳам йўқ эмас. Баъзида пахта ва ғалла етилганда техника воситалари етишмай қолади. Ҳосил пишиб етилса-ю, уни йиғиб олишга комбайн бўлмаса, ҳосил тўкилиб кетиши, қилинган барча меҳнат бесамар кетиши мумкин. Шу сабабли олган даромадимиздан фермер хўжалиги учун муҳим бўлган техника воситалари сотиб оляпмиз.\nЖорий йил 150 тонна ғалла, 100 тонна пахта олдик. Шунингдек, боғдорчилик ҳам яхши фойда келтиряпти. Биргина ўрикдан 10 тонна ҳосил олдик. Меваларнинг қуритилгани қимматроқ бўлади. Шунинг учун кичикроқ қуритиш мосламаси харид қилиб, унда меваларни қуритиб омборда сақлаяпмиз. Маҳсулотимизни шартнома асосида хорижга экспорт қилиш ниятидамиз.\nТадбиркорнинг келгуси режалари ҳақида сўраганимизда паррандачилик ва асаларичилик билан шуғулланиш ниятини айтди. Яқинда асалари оиласини харид қилиш учун шартнома имзолабди.\n16:08, 29.11.2018 ✔61\n16:08, 29.11.2018 ✔43\n17:31, 22.11.2018 ✔88\n✔ 61  16:08, 29.11.2018\n✔ 43  16:08, 29.11.2018\n✔ 88  17:31, 22.11.2018\nЧарчоқларни йўқотадиган даромад қанча?\nКўп суғорилса, узумининг шираси камаяди, натижада майизнинг ҳам шираси қочади.\n✔ 100  13:20, 16.11.2018\nЧорва моллари супермаркети...\nХориждан келтирилган сигирдан кунига 40-50 литргача сут соғиб олиш мумкин экан. Шундай серсут говмиш харид қилмоқчи бўлганлар кўпаймоқда.\n✔ 94  13:18, 16.11.2018


Ҳузайлия фирқаси — KUKALDOSH.UZ\nБу фирқанинг асосчиси Абул Ҳузайл Муҳаммад ибн Ҳузайл Лоф бўлиб, у Абул Қайс қабиласида озод қилинган қуллардан эди. Ислом ақидасида кўп хатоликларга йўл қўйган мазкур одамни танқид қилиб Жуббоий, Жаъфар ибн Ҳарб каби уламолар алоҳида китоблар таълиф қилишган.\nМасалан, Абул Ҳузайлни кофирга чиқарилишига сабаб бўлган ақидаларидан бири жаннат ва дўзах абадий бўлмай, бир муддатдан кейин йўқ бўлиб кетади. Жаннат ва дўзах аҳли ўринларида қотиб қолади. Аллоҳ уларни на ўлдиришга, на ҳаракатга келтиришга қодир бўлмай қолади, деган ақидасидир. Ваҳоланки, ақоид китобларида жаннат ва дўзахнинг ва ундаги кишиларнинг абадийлиги қатъий равишда таъкидланган.\nШунингдек, жаннатнинг абадийлиги борасида Аҳли Сунна вал-Жамоа уламолари Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) томонидан ривоят қилинган пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қуйидаги ҳадиси шарифларини раддия сифатида келтирадилар. Дедикки: “Ё Росулуллоҳ, жаннат нимадан яратилган?” Айтдилар: “Сувдан”. “Ё Росулаллоҳ, жаннатнинг биносидан бизга хабар беринг!” Росуллуллоҳ айтдилар: “Жаннат тилло ва кумуш ғиштлардандир. Унинг лойи мушкдан, тупроғи заъфарондан, унинг кичкина тошлари марварид ва ёқутдандир, ким унга кирса, неъматланади, ноумид бўлмайди ва абадий қолади, ўлмайди, кийими ҳўл бўлмайди ва ҳеч ҳам ёшлиги кетмайди”.\n2-курс талабаси Обидов Қосимжон


hidoyat.uz – “Мовароуннаҳр” нашриётининг сайти - Расулуллоҳ мўъжизалари\nҲазрат Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: “Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) бизникига келдилар ва озроқ мизғиб, терладилар. Умму Сулайм Пайғамбаримиз (алайҳиссалом)нинг терларини бир идишга йиға бошлади. Пайғамбаримиз (алайҳиссалом) уйғониб: “Эй Умму Сулайм, нима қиляпсан?”, деб сўрадилар. Умму Сулайм (розияллоҳу анҳо): “Ё Расулуллоҳ, сизнинг терингиздан хушбўйлик ўрнида фойдаланамиз. Зеро, у хушбўйлар ичра энг хушбўйидир”, деб жавоб берди” (Имом Муслим).\nЖобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: “Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)да шундай хислат бор эди. Агар бир кўчадан ўтсалар, ҳидларининг хушбўйлигидан, у зот (алайҳиссалом)дан сўнг ўтган одам у ердан у зот (алайҳиссалом) ўтганларини билиб оларди”.\nБаро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: “Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) билан сафарда эдик. Суви оз қудуқ ёнида тўхтадик. Идишни ҳовучлаб тўлдириш учун қудуқ тубига олти киши тушдик. Бизга челак туширилди. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) қудуқ бошида қолдилар. Биз челакнинг ярмини ёки учдан икки қисмини сув билан тўлдирдик. Идиш Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)га узатилди. Ўзим эса томоғимни ҳўллаб олиш учун идишимга қараган эдим, сув йўқ экан. У зот (алайҳиссалом) идишга қўлларини ботирдилар ва Аллоҳ хоҳлаган нарсаларни айтиб, идишни бизга қайтардилар. Мен қудуқ ичидаги охирги киши чўкиб кетишдан қўрқиб, кийимини ечиб тортиб олишлари учун юқорига узатаётганини кўрдим”. Кейин қудуқдан сув дарё бўлиб оқди (Имом Ибн Касир ва Имом Аҳмад).\nАбу Зайд Амр ибн Ахтоб Ансорий (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: “Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) менга: “Яқинроқ кел”, дедилар. Борганимда соч ва соқолимни қўллари билан силадилар ва: “Ё Аллоҳ, уни гўзал эт ва гўзаллигини доимий қил”, дедилар”.\nАнас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: “Ансорларнинг суғоришда ишлатадиган туялари бўларди. Ўша туя бўйсунмай, ҳеч кимни миндирмай қўйди. Ансорлар Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҳузурларига келиб: “Бизларни суғоришда ишлатадиган туямиз бор эди. У бизга бўйсунмай, юк орттирмай қўйди. Хурмо ва экинларимиз чанқаб қолди”, дейишди.\nРасулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) саҳобаларга қараб: “Туринглар, мен билан юринглар”, дедилар. Барчалари боққа киришганда, унинг бир четида ўша туя ўтлаб юрарди. Набий (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) у томонга юрдилар. Шунда ансорлар: “Ё Расулуллоҳ, эҳтиёт бўлинг. У итдек қутурган, яна ташланиб қолмасин”, дейишди. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): “Ундан менга ҳеч бир зиён етмайди”, дедилар.\nСаҳобалар: “Ё Расулуллоҳ, бу ақлсиз ҳайвон сизга сажда қилди, ваҳоланки, биз ундан кўра сизга сажда қилишга ҳақлироқмиз”, дейишди. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): “Инсоннинг инсонга сажда қилиши мумкин эмас. Агар инсон инсонга сажда қилиши мумкин бўлганида, ҳақ-ҳуқуқи катта бўлгани учун, аёлни эрига сажда қилишга буюрган бўлардим”, дедилар” (Имом Аҳмад).\nБоёвут тумани бош отинойиси


Грузия фундукларининг экспорт мавсуми одатдагидан сустроқ бошланди • EastFruit\nБош саҳифа › Янгиликлар › Грузия фундукларининг экспорт мавсуми одатдагидан сустроқ бошланди\nГрузия фундукларининг экспорт мавсуми одатдагидан сустроқ бошланди\nМуаллиф: EastFruit 9 Сен 21 10 Сен 21 08\nЎтган йили Грузияда фундук етиштиришдаги муваффақиятлардан сўнг жорий мавсум бироз секинроқ бошланди. Хусусан, 2021/2022 йилги мавсум бошида грузин фундуки экспорти ҳажмларининг пасайиши ҳосил йиғиштириб олишни кечиктирган ёғингарчиликлар билан боғлиқ.\nАйни дамда, пўчоқли фундук экспортида юқори ҳажмлар кузатилмоқда – август ойида ташқи бозорларга ушбу маҳсулотнинг 781 тоннаси етказиб берилган бўлиб, бу 2014–2020 йиллар давридаги ўртача ҳажмдан 10 баравар кўп демакдир. Фундук етиштирувчилар Италия экспортёрлари томонидан кучли қизиқиш билдирилаётганини қайд этдилар.\nБу йил август ойида Грузия 1085 тонна фундук мағзини экспорт қилган. Бу эса ўтган йил шу даврдагидан 16 фоиз кам. EastFruit прогноз қилганидек, нархлар 2020 йил августдаги $6140 дан 2021 йил августда $5780га пасайди.\nҲам тозаланган, ҳам пўстлоқли фундук экспортидан жами тушум $8,1 млнни нашкил қилди. Бу ўтган йил августдаги кўрсаткичдан 1 фоизга кам холос.


03:30 27 Феврал 2021\n19:41 15.03.2020 Ҳавола олиш\nТОШКЕНТ, 15 мар — Sputnik. Ўзбекистонда қайд этилган илк коронавирус инфекцияси тўғрисида қўшимча маълумот тақдим этилди.\nСанитария-эпидемиологик осойишталик агентлигининг маълум қилишича, 14 март куни Республика Вирусология илмий-тадқиқот институти клиникасига COVID-19 коронавирус инфекциясига гумон қилиниб, 1 нафар бемор ётқизилган. Бемор 2020 йилнинг 28 феврал - 11 март кунлари Францияда сайёҳатда бўлган.\n11 март куни Париж-Тошкент 252-рейси билан Тошкентга учиб келган. Тошкент халқаро аэропорти санитария-карантин пунктида термометрия ҳамда бирламчи тиббий текширувдан ўтказилган ва текширув давомида касаллик белгилари аниқланмаган. Асосий яшаш манзилига аниқлик киритилиб, уй шароитида 14 кунлик тиббий кузатувга олинган.\n“Жорий йилнинг 13 март куни бемор томоғида қичишиш, тана ҳарорати кўтарилиши ҳамда йўтал белгилари билан шифохонага ётқизилган”, - дейилган хабарда.\nБемордан 14 март куни коронавирус инфекциясига лаботория таҳлили учун Вирусология илмий-тадқиқот институти клиникасига намуна олинган ва 15 март куни соат 06.00да намуна жавобларига кўра коронавирус инфекцияси борлиги тасдиқланган.\nЭслатиб ўтамиз, 15 март куни Ўзбекистонда коронавирус билан боғлиқ илк ҳолат қайд этилгани расман эълон қилинган эди. Ҳукумат инфекциянинг тарқалишини олдини олиш мақсадида турли чораларни кўрмоқда, жумладан, ўқувчи ва талабаларга таътил берилди, Наврўз ва бошқа тадбирлар бекор қилинди.


December 2020 – Қарақалпақстан Республикасы мәмлекетлик салық басқармасы\nСалықларды төлеў мүддетлери қалай кешиктириледи?\n17.12.2020 15:48:10 149\nМинистрлер Кабинетиниӊ усы жылдыӊ 11-декабрь сәнесиндеги «Жергиликли мәмлекетлик ҳәкимияты органлары тәрепинен салық төлеўшилердиӊ салық төлеў мүддетлерин өзгертиў тәртиби ҳаққындағы нызамды тастыйықлаў ҳаққында»ғы 776-санлы қарары қабыл етилди. Қарар менен қабыл етилген Нызамда жергиликли мәмлекетлик ҳәкимият органлары тәрепинен юридикалық ҳәм физикалық Read more\nАўыл хожалығы кәрханалары тәрепинен суў ресурсларынан пайдаланғанлығы ушын салық бойынша салық есабатын тапсырыўдыӊ ақырғы күни\n15.12.2020 10:24:00 153\n2020-жыл 16-ноябрь 2020-жыл ушын: аўыл хожалығы кәрханалары тәрепинен суў ресурсларынан пайдаланғанлығы ушын салық бойынша салық есабатын суўдан пайдаланыў ямаса суўды тутыныў орнындағы мәмлекетлик салық хызмети органларына тапсырыўдыӊ ақырғы күни (Салық кодексиниӊ 447-статьясы үшинши бөлими); ноябрь айы ушын: Read more\n11.12.2020 12:45:33 156\nКоррупцияға қарсы гүресиў бүгин пүткил дүнья бойлап баслы мәселелерден бири болып есапланады. Бул иллеттиӊ келип шығыўыныӊ алдын алыў ҳәм болдырмаў мақсетинде елимизде ҳәр бир тараўда түпкиликли реформалар әмелге асырылмақта. Қарақалпақстан Республикасы мәмлекетлик салық басқармасы мәжилислер залында тараў хызметкерлери, исбилерменлер Read more


Kutubxona - Umar Sayfiddin. Qurbaqa duosi (hikoya) / Kiril\nSiz shu sahifadasiz: Umar Sayfiddin. Qurbaqa duosi (hikoya) / Kiril\nАсар номи Қурбақа дуоси (ҳикоя)\nҚурбақа дуоси (ҳикоя)\nРашот Нури Гунтекинга\nШаҳар ташқариси… Истамбулнинг ташқарисида ўтган ҳаёт, қанчалар ҳуш! Буни фақат бошидан ўтган киши билади. Бир тарафда номдор кишилар, зиёлилар! Нариги тарафда эса давлат хизматчилари, зобитлар, муаллимлар…Сўнгра қасабанинг ер-мулк эгаси, шу ерлик инсонлар… Ҳар табақанинг, ҳар тоифанинг айри-айри қаҳвахонаси, фарқли кўнгилхушлиги, бир-биридан фарқли завқланишлари бор. «Ҳамма билан бир хил табақада» дея олишимиз мумкин бўлган ягона киши, ноҳиянинг давлатда ишлайдиган доктори эди. У ҳар доим ҳамма билан суҳбат қурар, уларнинг ҳар турли ишларига қатнашарди. Муаллимларнинг, ишчиларнинг, зобитларнинг ўтирган қаҳвахонасига кирарди. Дорихона эса «номдор кишиларнинг клубидир». Юксак унвонли давлат хизматчилари ҳам у ерни зиёрат қилардилар. Адвокатларнинг идоралари ҳам бир нави дорихонларга ўхшарди.\nХуллас, шаҳар ташқариси ўзига яраша ғоят ёқимли олам саналади. Етти, саккиз, балки тўққиз сана бўлгандир, мен ҳам Истамбулга унчалик узоқ бўлмаган бир қасабада тайёрлов мактабида муаллим эдим. Ўзига яраша айри дунё бўлган шаҳарчанинг мактаби ҳам айри олам саналарди. Гўё олам ичидаги оламдай эди! Дастурлари, ғоялари бир бирига зид, тўрт-беш мактабнинг етиштирган кекса, ёш, ақилли, аҳмоқ, сафсатабоз, камгап ҳаммаси бўлиб йигирма хилдан ортиқ одам: Мудир, унинг муовини, муаллимлар, ёрдамчи ўқитувчилари… Идора хизматчилари… Эски замонлардан қолган, ҳалиги бир тарафидан қуёш ботар экан, нариги тарафидан қуёш чиққан эски буюк сулоламизнинг энг узоқ бурчакларидан келган ётоқхонада қолиб ўқийдиган талаба… Ҳар ирқдан, ҳар жинсдан. Тилларидан бошқа ҳеч нарсалари турклашмаган бир тўда бола…Фақат, бунчалик очиқ-ойдин қарама-қаршиликлар орасида бу қанчалар самимий оҳанг эди! Динига боғлиқ кишилар, янгиликларга қарши бўлган кишилар, либераллар, сўнгра эса ҳеч бир аниқ маслак соҳиби бўлмаган кишилар ака-укадай яшар эдилар. Бир риёзиёт муаллими жуда очиқ фикирли эди. Табиат муаллими ҳаммамизга ўқимаган жоҳил назари билан қараб, ичидан бизга жуда ачинган жиддий, ёшгина йигит эди. Мен адабиёт муаллими эдим. Франсузча муаллими эса Яҳудий миллатидан эди. Мактабда кеча навбатчиси бўлган вақтларида, кечқурун болалар билан қилган суҳбатларида талабаларнинг ундан сўраган сўзларини лотин ҳарфлари билан ён дафтарига ёзар, эртаси куни маъноларини мендан сўрар эди. Бир куни “Жезбейи Раҳмон”нинг нималигини бечорадан сўрашибди. Домла яхши тушинмабди, дафтарига “Жезвейи Раҳман” деб қайд қилибди. Ўқитувчилар хонасида мени тўхтатиб:\n— «Жевзеи Раҳмон» нима дегани?, деб сўради.\n— Унақа нарса йўқ, деб кулдим. У эса бор, деб оёқ тираб олди. Ўзидан бу сўзни сўраган болани топиб келтирди. Китобни очдик. Нотўғри тушунгани маълум бўлгандан кейин эса бу мавзу орамизда масхарага сабаб бўлди. Бечоранинг лақаби «Жазваи Раҳмон» бўлди-қолди.\nЭнг қизиқ кишилардан бири мудир эди… Бу дунёда унинг қадар интизомпарвар, қонунпарвар, усулпарвар бир одам кўрмадим. Биринчидан қўл остида иҳслаган кишиларнинг ҳеч бири билан шахсий муносабатда бўлмас; мактаб ҳайъатининг ташқарисида худди афсоналардаги маъбуд каби яшарди. Орамизда лақаби «шу сабабдан» эди. Ўта аҳамият берган нарсаси - мажлис кунлари, хонасида тўпланган вақтимиз ҳеч биримизни гапиртирмас, ҳаммамизга «шу сабабдан, шу сабабдан» деб айри-айри расмий ёзувлар ёздирарди. Ҳар қанақанги масала бўлса, айни сўзлар билан айни жумлаларнинг охирига юқоридаги «шу сабабдан»ни қўшиб ёздриргандан кейин, масалани ҳал қилдим деб ўйларди.\nЎртоқларимнинг орасида энг яхши кўрганим дин илимлари фани домласи Баҳир Афанди эди. Мадрасадан кейин дорулфунунни ҳам тамомлаган эди. Ёши элликка яқинлашаётганди. Ўз фикрида қатъий турадиган, инсонлар билан тез киришадиган, бироз маккор, ғалатироқ ва ҳушчақчақ одам эди. Мен билан дўст бўлишининг сабаби тарбия ҳақидаги фикрларимизнинг бир хил бўлиши эди. Чунки мен ҳар қанча миллиятпарвар бир либерал бўлсамда “тарбия”нинг доимо “муҳофазакорона” бўлиши лозимлигига” ишонган киши эдим. Ижтимоий инқилобнинг жойи мактаб эмас, ҳаётдир. Муаллимларнинг вазифаси болаларга эски ҳаётнинг тарбиясини мажбуран ўргатишдир. У ҳам мендай ўйлагани учун мажлисларда иккаламиз тарафдорларимиз билан бирга қувват ташкил қилар, либералларга, янги асрнинг тарбия тарафдорларига кун бермасдик. Баҳир домланинг энг мафтун бўлган тарафлари киришувчанлиги билан “мебни алейҳ, мебни биҳ, мебни леҳ” каби таъбирлари эди. Худди уришаётгандай гапирар, сўзларига худди мушт шакли вужудлар бермоқчи бўлгандай ўнг қўлини бир Қоракўз қулайлиги билан чайқарди. Камчилиги фақат наргиласи эди. Унга шунчалар мубтало эдики, қаҳвахонада, мактабда кунда ўнта чекмасдан туролмасди. Наргила бу… сигарет каби нарса эмас. Шишанинг ёнида қўшимча шланги бўлгани учун мудирдан, тафтишчидан сақламоқ лозим… Бир куни қаҳвахонада ўтириб, сайёр ва қулай наргила шакли ўйлай бошладик. Масалан, наргилани чекиб бўлгандан кейин уст қисми чиқарилсин, кейин графинга ўхшаб қолсин, уст қисмини эса чўнтакка яшира олсин. Баҳир Домла :\nБиз буларни гаплашар эканмиз шаҳар ҳокимлиги доктори ичкарига кириб келди. Доктор ёнимизга келди, биз билан саломлашиб ёнимизга ўтирди. Жума куни Бектоший Такясига кетар эмишлар. Қўзи гўшти, соз, бироз май бор эмиш. Бизни ҳам дават этди. Мен:\n— Бир қултум берсам?...\n— Оббо!.. - деди, буларни овозини қандай қилиб ўчирамиз? Қулоғимиз портлаб кетадику энди.\n— Бу ердан қочишдан бошқа чорамиз йўқ!, - деди.\n— Қандай қилиб?...\n— Нима қилдинг, худо ҳаққи!, - деб сўраганларга эса:\n— Кўрмадиларингми. Кўзларингга ҳам ишончларинг йўқми, дам урдим, - деб жавоб берди.\nЭртаси куни қаҳвахонада Баҳир домла билан ёнма-ён ўтириб Истамбулдан келган газеталарини ўқирдик. Мен ўқиганларимни тушунмас, унинг Бектоший Такясидаги қурбақаларни буйруқ бергандай жим қилганини ўйлардим. Тўғридан-тўғри сўрасам аминманки яна “Кўзларингга ишонмайсанми, дам урдим, кўрмидинг?” деб мени ҳам қурбақалардай жим қилиши аниқ эди. Фақат мен овсар эмасдим. Унга зеҳний, илмий бир тузоқ қурдим. Авваламбор газеталарни столга қўйдирдим. Ғоят тотли, руҳлар ҳақидаги суҳбатга бошладим. Бунақа мавзуларга жуда қизиқарди. Ҳайвонларда руҳ бўлмаганлигини, махлуқотларнинг маънавият ташқарисида худди ўсимликлар каби яшашларини англатардим.\n— Мен ҳам бу фикрдаман, - деди.\n— Йўқ, ёлғон айтяпсан, - дедим.\n— Мен қурбақаларга дам урмадим!, - деди.\n— Ҳм, ҳалиги азизим…..Овсармисан? Дам деган нарса бўладими?... Ҳалиги нима қилгандим а….\n— Дунёда қанчалар мажҳул нарсалар бор. Илмимиз эса бу мажҳулларнинг юз миллиёнда бири ҳам эмас!..., - дер ва у ҳар пайтдаги шўх қаҳқаҳасини отолмасди…\n↑ Жезбейи Раҳмон - Оллоҳнинг ишқидан ҳушдан кетиш\n↑ Жезвейи Раҳман - Қаҳва қайнатадиган идиш.\n↑ Мебни алейҳ, мебни биҳ, мебни леҳ - Унга қарши қилинган, Ўзига қарши қилинган. Унинг фойдаси учун, фойдасига.\n↑ Қоракўз - Турк фолклорида қўғирчоқ ўйнатишнинг исми.\n↑ Наргила - Асил ватани Осё бўлиб, “тўмбеки” номли тамаки турининг сувда сузиб чекилишида ишлатиладиган, шишадан қилинган идиш.\n↑ Бектоший - Ҳожи Бектоши Валий тариқати.\n"http://www.kutubxona.com/wiki/index.php?title=Umar_Sayfiddin._Qurbaqa_duosi_(hikoya)_/_Kiril&oldid=14149" dan olindi


Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам энг намунали эр\n- Июнь 27, 2017\nАллоҳ субҳанаҳу ва таолога ҳамдлар, Пайғамбаримизга салaвoтлар бўлсин!\nАллоҳ субҳанаҳу ва таоло қандай гўзал хулқни яратган бўлса, шубҳасиз бу гўзал хулқларни эгаллашда энг олий намуна Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламдирлар. Жумладан, яхши эр бўлишлик ҳам гўзал хулқлардандир.\n«Яхшиларингиз аҳлига яхшиларингиздир. Мен аҳлига яхшингизман. Қачон соҳибингиз вафо қилса, уни тек қўйинглар», - дедилар».\nРасулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг биринчи аёллари Хадижа розияллоҳу анҳо эканлари барчага маълум, улар биргаликда 25 йилдан ортиқ бирга ҳаёт кечирдилар. Унинг кўп қисми Исломдан олдин ўтди. Ана шу вақт мобайнида Муҳаммад алайҳиссалом эр сифатида рўзғорни ўзлари тебратдилар. Ваҳоланки, Хадижа розияллоҳу анҳо бой аёл эдилар. Қачонки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Пайғамбар бўлганларидан сўнг Хадижа розияллоҳу анҳо ўз ихтиёрлари билан Исломга хизмат қилиш учун мол-мулким Аллоҳнинг йўлида сарф бўлсин, сиз даъват иши билан машғул бўлинг, дедилар.\nХадижа онамиз вафот қилган йили Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг амакилари ҳам вафот этиб, бу икки мусийбат мусулмонларни кўп маҳзун қилди. Шунинг учун ҳам бу йил «Маҳзунлик йили» деб аталди. Шунинг ўзидан Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни Хадижа онамиз розияллоҳу анҳога нисбатан нақадар муҳаббатли эканларини билиш мумкин.\nХадижа онамиз розияллоҳу анҳо вафот қилганларидан сўнг ҳам Пайғамбаримиз алайҳиссалом у кишининг дугоналарини икром қилар эдилар. Бир муҳаббат бўлса, шунчалик бўлар!\nМуҳаммад Мустафо соллаллоҳу алайҳи васаллам Хадижа онамиз ҳақларида кўп гапирганларидан оналаримиз розияллоҳу анҳуннанинг рашклари келган вақтлар ҳам бўлар эди. Шундай кунларнинг бирида Оиша розияллоҳу анҳо Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга «Бунча ўша кампирни гапирдингиз?! Аллоҳ ундан яхшисини берди-ку», дея ўзларига ишора қилдилар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам буни «Аллоҳ менга ундан яхшисини бермади! Аллоҳ менга фақат ундан фарзанд берди. Одамлар куфр келтирганларида Хадижа менга иймон келтирди» деган маънодаги гаплари билан рад қилдилар. Бу ҳам у зот алайҳиссаломни Хадижа онамизга бўлган муҳаббатларидан даракдир.\nНабий соллаллоҳу алайҳи васаллам намунали эр сифатида аёлларига аъло даражада муомала қилар эдилар. Ҳатто баъзида бироз кўнгил бузилишига сабаб бўладиган воқеалар содир бўлса ҳам Набий алайҳиссалом уларни авф қилиб, чиройли ечим топар эдилар.\nШайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф раҳматуллоҳи алайҳи ҳазратлари мазкур ҳадиснинг шарҳида таом юборган киши София онамиз, идишни синдирган киши Оиша онамиз эканликларини айтганлар.\nАлбатта, бу каби рашк қилиш ҳолатлари табиий, инсонга хос. Шунинг учун бу Оиша онамизга маломат ҳисобланмайди. Лекин бу ўринда Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг муомалалари ниҳоятда эътиборга молик. У зот алайҳиссалом «Онангиз рашк қилди» деб бу ҳолатни изоҳладилар холос...\nАлбатта, раҳбарлик жуда масъулиятли иш. Битта оилага раҳбарлик қилишнинг ўзи нақадар машшаққат. Агар у бир маҳалла, шаҳар ёки давлат бўлса, масъулияти ҳам тобора ортиб бораверади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам мусулмонлар жамиятининг раҳбари бўлишлари билан бирга бутун уммат ғамини ҳам елкаларига олган эдилар. Энди у зотнинг машаққатли вазифаларини ўйлаб кўраверайлик. Шундай бўлса ҳам у зот алайҳиссалом аёллари учун алоҳида вақт ажратар, уларга гўзал муомала қилиб кўнгилларини хушнуд этар эдилар. Бунга биргина мисол тариқасида Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни Оиша розияллоҳу анҳо билан икки марта югуриш мусобақаси ўтказганларини эсласак кифоя. Биринчи марта Пайғамбаримиз алайҳиссалом ортда қоладилар, орадан вақт ўтиб, Оиша розияллоҳу анҳонинг вазнлари бироз ортгандан сўнг яна икковлари югуриш мусобақаси ўтказадилар. Шунда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ўзиб кетдилар ва буни «Ҳалиги билан бир-у бир» деб изоҳлаб қўйдилар.\nДемак, эр киши аёли билан шунга ўхшаш мусобақалар ўтказиб туриши ва бу билан аёлини хурсанд қилишга интилиши марғуб иш экан.\nРасулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам чиройли гап билан аёлларини кўнглини олишни қойиллатар эдилар. Бир гал Ҳафса розияллоҳу анҳо София розияллоҳу анҳони «Яҳудийнинг қизи» дебдилар. Буни албатта рашк туфайли айтиб юборганлар. Лекин бу гап София онамизга етиб борибди. Шунда у киши бундан маҳзун бўлиб ўтирганларида Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам кўриб қолиб, маҳзунликларининг сабабини сўрайдилар. София онамиз бор гапни айтадилар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам «Сен «Менинг отам набий, амаким набий, эрим набий бўлса» демадингми?», деган маънодаги гап айтиб у кишининг кўнгилларини кўтарадилар.\nРасулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам София онамизнинг оталари ва амакилари деганда Ҳорун ва Мусо алайҳиссаломларни назарда тутган эканлар.\nАллоҳ субҳанаҳу ва таоло бизни ҳам Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг хулқлари билан хулқланмоғимизни насиб айласин! У зот алайҳиссаломга ўхшаб яхши умр йўлдош бўлмоқликни бизга ҳам насиб айласин!\n1. Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф раҳматуллоҳи алайҳи таржима қилган «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам» номли китоб.\n2. Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф раҳматуллоҳи алайҳининг «Ҳадис ва ҳаёт» номли китобларининг 25 жузи.\n4019 марта ўқилди\nДругие материалы в этой категории: « Суннатга амал қилишда олимлардан ўрнак олайлик\tСоғлиқни сақлашда Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам) кўрсатмалари »


Бош вазир Абдулла Арипов ўзбек киночилари билан учрашди - UzNews.uz\nБош вазир Абдулла Арипов ўзбек киночилари билан учрашди\nЖорий йил апрель ойида бир гуруҳ киноижодкорлар соҳадаги муаммо ва камчиликлар юзасидан Бош вазирга мурожаат йўллаган эди.\nМурожаатда кўтарилган масалаларни атрофлича муҳокама қилиш ва бамаслаҳат ҳал этиш мақсадида Ўзбекистон Бош вазири мамлакатимиз кино мутахассислари билан учрашди. Бу ҳақда Бош вазирининг матбуот хизмати хабар берди.\nТадбирда сўнгги йилларда миллий кинематография ривожига давлат томонидан қаратилаётган катта эътибор натижасида соҳада муайян ютуқларга эришилгани, мазмун ва шакл жиҳатидан ранг-баранг кино асарлар яратилиб, улар томошабинлар эътиборини қозонгани қайд этилди.\nШу билан бирга, соҳада ўз ечимини кутаётган муаммолар ҳам борлиги, яъни, муайян киностудияларнинг моддий-техника базаси жисмоний ва маънавий жиҳатдан эскиргани, кинофильмларни молиялаштириш тизимининг бугунги кун талабларига жавоб бермаслиги, кинотеатрлар ва малакали кадрлар етишмаслиги, яратилган фильмлар тарғиботи суст кечаётгани таъкидланди.\nҲукумат раҳбари кино санъати инсон савияси юксалишида муҳим роль ўйнашини, шунинг учун сонга эмас сифатга эътибор қаратиб, ғояси ва тарбиявий аҳамияти юқори бўлган бадиий фильм ва сериаллар яратиш лозимлигини билдирди.\nШунингдек, жамиятда халқимиз, аввало, ёшлар онгига миллий ва умумбашарий қадриятларга ҳурмат, она Ватанга муҳаббат туйғуларини сингдиришда катта таъсир кучига эга бўлган кино санъатининг ролини ошириш бугунги куннинг талаби эканини қайд этди.\nТадбирда сўзга чиққан қатор киноижодкорлар ижодий фаолияти давомида дуч келаётган айрим муаммоларни ҳал этиш юзасидан амалий ёрдам сўраб мурожаат қилди.\nХусусан, кейинги вақтларда ғоя ва савия жиҳатдан саёз фильм ва сериаллар нисбатан кўпайди, уларда адабий тил қоидаларига айтарли риоя қилинмаётир, кинотеатрлар суст фаолият юритмоқда, дубляж санъати ривожига эътибор йўқолган, мультипликацион ва анимацион фильмлар яратиш талаб даражасида эмас, яратилган фильмларнинг тарғиботи айтарли йўлга қўйилмаган. Шу сингари камчиликлар соҳа ривожига салбий таъсир кўрсатмоқда.\nОчиқ ва самимий руҳда ўтган давра суҳбатида билдирилган таклифларни амалга ошириш, соҳадаги баъзи муаммо ва камчиликларни бартараф этиш учун барча киноижодкорлар бир ёқадан бош чиқариб, бамаслаҳат ишлаши лозимлиги қайд этилди.


23 март, 2018, 23:22\nҲозиргина Сенегал ва Ўзбекистон терма жамоалари ўртасидаги баҳс ўз ниҳоясига етди. Марокашнинг Касабланка шаҳрида кечган қарама-қаршиликда кучлар тенг келди - 1:1.\nДаставвал 21-дақиқада Отабек Шукуров ҳисобни очиб, вакилларимизни ҳисобда олдинга олиб чиққан эди. Бироқ 64-дақиқада Конате мувозанатни тиклашга муваффақ бўлди.\nЭнди Тимур Кападзе бошқарувидаги термамиз 27 март санасида Марокаш терма жамоасига қарши баҳс олиб боради.\nСенегал - Ўзбекистон 1:1 #Тугади\nГоллар: Конате (64) - Отабек Шукуров (21 пеналтидан)\nЗаҳира: 1. Аблуллайе Диалло, 23. Алфред Гомис, 3. Калиду Кулибали, 6. Салиф Сане, 10. Садьо Мане, 17. Папе Алиона Ндиайе, 26. Мусса Вагуе.\nЎзбекистон: 12. Игнатий Нестеров, 20. Ислом Тўхтахўжаев, 5. Анзур Исмоилов, 2. Акмал Шораҳмедов, 4. Акром Комилов, 9. Одил Аҳмедов, 16. Одил Ҳамробеков, 19. Отабек Шукуров (8. Икромжон Алибоев 69), 15. Сардор Мирзаев (17. Жалолиддин Машарипов 57), 23. Элдор Шомуродов (7. Сардор Рашидов 85), 11. Темурхўжа Абдухолиқов (10. Марат Бикмаев 68).\nЗаҳира: 1. Элдор Суюнов, 21. Ботирали Эргашев, 3. Рустамжон Ашурматов, 6. Шерзод Аъзамов, 13. Олег Зотеев, 14. Шуҳрат Муҳаммадиев, 18. Фозил Мусаев, 22. Жавоҳир Сиддиқов.