Ιάσονας Μανδηλάς -Όταν χορεύω και τραγουδάω, εκφράζομαι 100% | UrbanLife.gr\nΟ Ιάσονας Μανδηλάς, είναι πρωταθλητής Ελλάδος στο στίβο του 2007, έχει σπουδάσει με υποτροφία στο Musical Theater στο Jacob’s Pillow της Μασαχουσέτης αλλά και στο Bird College του Λονδίνου. Έχει πρωταγωνιστήσει σε musical όπως το Kiss me Kate, West side story, Η Μελωδία της Ευτυχίας, Cats, αλλά και σε τηλεοπτικές σειρές.\nΤο 2017 ο Ιάσονας Μανδηλάς εμφανίζεται δίπλα στην Demy, στο διαγωνισμό της Eurovision ως χορευτής και backing vocalist. Έχει χορέψει στο πλευρό του Robbie Williams, της Άννας Βίσση, της Έλενας Παπαρίζου και της Ελένης Φουρέιρα. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, ακούσαμε το πρώτο του τραγούδι, με τίτλο Χίλια κομμάτια, ενώ πριν λίγες μέρες, κυκλοφόρησε ψηφιακά το 2ο του single, με τίτλο “Μόνο εσένα”.\nο Ιάσονας Μανδηλάς\nΚαινούργιο single! Καινούργιο video clip! Πες μας γι αυτό..\nΤο καινούργιο μου τραγούδι λέγετε «Μόνο εσένα» και κυκλοφορεί από την Minos EMI / Universal, το έχει γράψει ο υπερταλαντούχος Λεωνίδας Σώζος και πραγματικά είμαι παρά πολύ χαρούμενος που έφτασε επιτέλους η ώρα να κυκλοφορήσω το δεύτερο μου single! Το βίντεο κλιπ το έχει σκηνοθετήσει ο Γιάννης Παπαδάκος, τα ρούχα στο κλιπ τα έχει επιμεληθεί ο Αριστείδης Ζώης και φυσικά από την ομάδα μου δεν θα μπορούσε να λείπει η χορογράφος μου η Chali Jennings. Είμαι τόσο χαρούμενος που είχα γύρω μου μια ομάδα που εκτιμώ και θαυμάζω τόσο πολύ. Επίσης στο βίντεο κλιπ θα δείτε και την Κέισι Μιζιού από το GNTM που πραγματικά είμαι τόσο χαρούμενος που καταφέραμε να συνεργαστούμε.\nΑπό τις συνεργασίες που έχεις κάνει, θα ξεχώριζες κάποια και γιατί;\nΕίναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο μια. Έχω συμμετάσχει σε πολύ μεγάλες παραγωγές musical, έχω εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Eurovision σαν χορευτής και backing vocalists, έχω τραγουδήσει με την Έλενα Παπαρίζου, έχω χορέψει με τον Robbie Williams και πραγματικά όλες αυτές ήταν για εμένα τόσο σπουδαίες και ξεχωριστές στιγμές στην μέχρι τώρα πορεία μου.\nΈχεις ζήσει την τρέλα της Eurovision και έχεις δηλώσει ότι θες να πας..\nΕίναι ίσως το μεγαλύτερο μου όνειρο είναι να εκπροσωπήσω, σαν τραγουδιστής αυτή την φορά, την Ελλάδα ή την Κύπρο στην Eurovision! Ήταν από τις πιο όμορφες εμπειρίες που έχω ζήσει η Eurovision στο Κιέβο το 2017. Θα το έκανα ξανά και ξανά. Είμαι τεράστιος φανατικός το θεσμού από πάρα πολύ μικρός και εύχομαι μια μέρα να εκπληρωθεί και αυτό μου το όνειρο. Τώρα ωστόσο είμαι επικεντρωμένος στο τραγούδι και στο νέο μου single, αν είναι κάτι να γίνει σε σχέση με αυτό, καλώς να γίνει.\nΤι σχέση έχεις με τα social media; Τα διαχειρίζεσαι μόνος σου;\nΈχω μια Love / Hate σχέση με τα social media. Υπάρχουν περίοδοι που θα ανεβάζω συνέχεια πράγματα και ύστερα μπορεί για εβδομάδες να εξαφανίζομαι και να ποστάρω μόνο επειδή πρέπει για την δουλειά μου. Βέβαια τον τελευταίο καιρό με το Lockdown θεωρώ ότι για πρώτη φορά τα social media έχουν αποκτήσει τόσο ουσιαστικό λόγο ύπαρξης, είναι πραγματικά όμορφο πόσο κοντά μας έχουν φέρει και προσπαθώ κι εγώ να είμαι ενεργός όσο το δυνατόν περισσότερο. Όλους μου τους λογαριασμούς τους διαχειρίζομαι εγώ. Θεωρώ πολύ σημαντικό να έρχομαι εγώ προσωπικά σε επαφή με τα άτομα που με ακολουθούν.\nΧορός vs τραγούδι! Με πιο εκφράζεσαι περισσότερο;\nΔεν θα μπορούσα ποτέ να διαλέξω ένα από τα δύο. Μόνο όταν χορεύω και τραγουδάω μαζί νιώθω ότι εκφράζομαι 100%.\nΥποτροφίες σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη! Σπουδές σε Τζαζ και μπαλέτο! Δεν έχει σκεφτεί να κυνηγήσεις το όνειρό σου στο εξωτερικό;\nΈχω ζήσει συνολικά πέντε χρόνια στο εξωτερικό και είχα περάσει αρκετά δύσκολα. Πρώτη φορά έφυγα στα δώδεκα μου και μετά στα δεκαοχτώ μου, δυο πολύ σημαντικές φάσεις για ένα παιδί, στην αρχή της εφηβείας του και την πρώτη φορά που φεύγει μακριά από τους δικούς του. Το σχολείο και οι σπουδές ήταν πολύ απαιτητικές, ήμουν εντελώς έξω από τα νερά μου και δεν ήξερα καμία ξένη γλώσσα όταν πρώτοεφυγα οπότε μπορείτε να φανταστείτε την δυσκολία του να προσαρμοστεί κάποιος, στην καινούργια τους ζωή, υπό αυτές τις συνθήκες. Από τότε που γύρισα έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι θα ήθελα να φύγω αλλά φοβάμαι λόγο των κακών εμπειριών που είχα. Είναι σίγουρα κάτι που το σκέφτομαι συχνά και ίσως μια μέρα αν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες να το τολμήσω ξανά.\nΑν σκεφτούμε ότι η pop μουσική σαν είδος, είναι δύσκολο στην Ελλάδα.\nΣίγουρα! Η pop μουσική ειδικά στη χώρα μας είναι guiltily pleasure, κανένας δεν την παίρνει σοβαρά και πολύ λίγοι pop καλλιτέχνες είναι αυτοί που έχουν αντέξει στο χρόνο. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι υπάρχει χώρος και κοινό στην Ελλάδα που την αγαπάει. Αυτό το είδος μουσικής με εκφράζει πραγματικά και θέλω να παλέψω ώστε το κοινό να με αναγνωρίσει ως σοβαρό pop καλλιτέχνη.\nΤι ρόλο έχει παίξει ο πρωταθλητισμός στη ζωή σου; Σε προσωπικό αλλά και επαγγελματικό επίπεδο!\nΤον σημαντικότερο! Με έμαθε να μην το βάζω ποτέ κάτω, να παλεύω, να αγωνίζομαι και να ιδρώνω για αυτά που θέλω.\nΠως περνάς τις ήμερες σου εν περίοδο καραντίνας;\nΑυτές τις πρώτες εβδομάδες που κάθομαι μέσα δεν κάνω πολλά. Προσπαθώ να έρχομαι όσο το δυνατόν περισσότερο σε επαφή με τον κόσμο μέσω των social media, μαγειρεύω, τρώω συνέχεια και βλέπω σειρές. Σκέφτομαι σιγά σιγά να αρχίσω να γυμνάζομαι αλλά νομίζω θα μου δώσω λίγο ακόμα περιθώριο μήπως καταφέρω να βάλω αυτά τα δυο κιλά που τόσο προσπαθώ αυτές τις μέρες (γέλια).\nΤι να περιμένουμε από το καλοκαίρι;\nΔεν υπάρχει κανένα πλάνο για το καλοκαίρι αυτή την στιγμή. Σίγουρα θα αρχίσω να δουλεύω για το επόμενο κομμάτι σύντομα αλλά δεν ξέρω αν θα βγάλω κάτι στην αρχή του καλοκαιριού ή τον Σεπτέμβρη. Το μόνο που εύχομαι είναι να ήμαστε όλοι καλά και να έχει περάσει μέχρι το καλοκαίρι όλο αυτό. Αλήθεια το μόνο που με νοιάζει είναι να είμαστε υγιείς και να υπάρξουν όσο το δυνατόν λιγότερα θύματα.\nΜένεις Αθήνα! Υπάρχει κάποιο σημείο της πόλης που αγαπάς περισσότερο;\nΑγαπώ το κέντρο. Νομίζω όταν θα τελειώσει όλο αυτό θα βγω μια τεράστια βόλτα στο κέντρο. Να περπατήσω στο Μοναστηράκι, μετά για φαΐ στην Πλάκα και τέλος για ποτό στου Ψυρρή. Δεν είναι φοβερό πως όλη αυτή η κατάσταση μας έχει κάνει να αναθεωρήσουμε καταστάσεις και να δούμε πόσα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα υπάρχουν που μας κάνουν πραγματικά χαρούμενους;\nΜια ευχή για το τέλος..\nΝα προσέχετε πάνω απ όλα τον εαυτό σας, να μην χάνεται την πίστη σας και να μην σταματήσετε ποτέ να ονειρεύεστε.\n• Social media / Ιάσονας Μανδηλάς / πατήστε την εικόνα ⇓..


EL - Αφιέρωσε τον τίτλο σε Νταλγκλίς και Τζέραρντ ο δακρυσμένος Κλοπ\nΑφιέρωσε τον τίτλο σε Νταλγκλίς και Τζέραρντ ο δακρυσμένος Κλοπ\nO Γερμανός τεχνικός δεν ξέχασε τον τελευταίο τεχνικό που κατέκτησε τον τίτλο στην Premier League και τον μεγάλο αρχηγό που έχασε την ευκαιρία να πανηγυρίσει μια παρόμοια επιτυχία πριν έξι χρόνια, δακρύζοντας από συγκίνηση.\nΞέραμε δύο χρόνια νωρίτερα που είχαμε κάνει μια καλή σεζόν, αλλά τερματίσαμε 4οι, πως μας έλειπε η συνέπεια. Πρέπει να δουλεύεις πάνω σε αυτό, να δημιουργήσεις και να πείσεις τον κόσμο πως καταφέραμε αυτό που καταφέραμε.\nΕίναι εκπληκτικό να κατακτάς το πρωτάθλημα με αυτόν το σύλλογο. Είναι για σένα Κένι, που ήσουν δίπλα στα παιδιά και για τον Στίβι που ξέρω ότι προσπάθησε να τα καταφέρει στην εποχή του και πανηγυρίζει που το πετύχαμε εμείς τώρα», είπε φανερά συγκινημένος ο Γερμανός τεχνικός.\nPrevΠροηγούμενο ΆρθροΗ σπανιότερη και πιο επικίνδυνη ομάδα αίματος στον κόσμο: Μόλις 43 άτομα σε όλο τον πλανήτη έχουν το “χρυσό αίμα” (Video)\nΕπόμενο ΆρθροΑπό τη Σαχάρα στις ανατολικές ΗΠΑ: Ανησυχία για το “σύννεφο της σκόνης Γκοτζίλα” που πλησιάζει τη χώρα (VIDEO)Next


Σεπτέμβριος 19, 2016 by realtyWW, Συνολικές προβολές:\nΕπίσης, ο κτηματομεσίτης σας ενθαρρύνει να υπογράψετε τη σύμβαση για υπηρεσίες που απαγορεύουν να μην συνεργαστείτε με κανέναν εκτός από αυτόν και να μην τοποθετείτε καταχωρίσεις γης μόνοι σας.\nΈτσι, η realtor προσπαθεί να περιορίσει τη ροή των άμεσων πελατών και τη μεγιστοποίηση της πιθανότητας για την ανάθεση του. Επίσης, μην εγκαταλείπετε την επείγουσα αγορά γης επειδή είναι σήμα ότι η παρτίδα είναι εμπορεύσιμη.\nΕάν το αποφασίσετε πωλούν τη γη ανεξάρτητα ας δούμε τη διαδικασία με περισσότερες λεπτομέρειες.\nΕιδοποιήστε τους γείτονες, τους συγγενείς και τους φίλους σας για τις προθέσεις σας, κολλήστε καταχωρίσεις γης στον πίνακα ανακοινώσεων.\nΩστόσο, οι καταχωρήσεις γης στο Διαδίκτυο κερδίζουν το μέγιστο αριθμό απόψεων.\nΤι είναι η διαφήμιση στο διαδίκτυο; Πώς να υποβάλλετε τις καταχωρίσεις γης και πού πρέπει να ξεκινήσουμε;\nΑς επιστρέψουμε στις καταχωρίσεις γης! Θα προσπαθήσω να περιγράψω τις αρχές των συνηθισμένων διαμεσολαβητών από τους οργανισμούς και θα καταλάβετε τον τρόπο με τον οποίο πηγαίνουν και μπορεί να αξίζει να το δοκιμάσετε. Μετά την αναθεώρησή της, θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτήν την αρχή μόνοι σας για πολύ λιγότερα χρήματα.\nΈτσι θέλετε να αγοράσετε μια γη. Εάν χρησιμοποιήσατε τις υπηρεσίες ενός αντιπροσώπου, παίρνει έναν νέο πελάτη και αρχίζει να μελετά όλες τις προτάσεις για τα θέματα που έθεσε και περιστασιακά να τα πετάξει σε εσάς ως προς τον νέο πελάτη του. Ταυτόχρονα, ιδιαίτερα οι τεμπέληδες παράγοντες δεν ασχολούνται με το φιλτράρισμα των σκουπιδιών (του ίδιου αέρα, ανύπαρκτων προσφορών) από τις τυπωμένες εκδόσεις τους. Έτσι, η πρόταση επιλέγεται.\nΤο Διαδίκτυο είναι ο τόπος όπου όλες αυτές οι πληροφορίες είναι τώρα σε μέγιστο όγκο και ελεύθερα διαθέσιμες. Μπορείτε εύκολα να εξερευνήσετε μόνοι σας όλες τις προσφορές σε μια πόλη ή περιοχή που σας ενδιαφέρει κοιτώντας σε ιστοσελίδες ακινήτων όπως το realtyWW.\nΗ αντίθετη κατάσταση, όταν θέλετε να πουλήσετε τη γη. Πώς ένας πράκτορας προσφέρει τη γη του πελάτη του; Ο κανονικός πράκτορας θα προσπαθούσε να τοποθετήσει καταχωρίσεις γης για την πώληση σε διάφορα σημεία ταυτόχρονα, κάνοντας έτσι, προσπαθεί να περιγράψει τα μέγιστα όλα τα πλεονεκτήματα της πρότασής σας. Γιατί πρέπει πρώτα απ 'όλα να δείξει την ποιότητα του έργου του. Δεύτερον, πρέπει να γίνει για πολλούς άλλους λόγους. Γιατί είναι απαραίτητο να περιγράψουμε ποιοτικά την πρότασή σας στις καταχωρίσεις γης; Ο αγοραστής, βλέποντας τις καταχωρίσεις γης σας θα πρέπει να πάρει αμέσως το μέγιστο ποσό των πληροφοριών σχετικά με αυτό το ακίνητο αντικείμενο. Και ο αγοραστής πρέπει να θυμάται τις καταχωρήσεις γης σας! Απλά σκεφτείτε το, ο πιθανός αγοραστής θα πρέπει να επιλέξει από ένα τεράστιο αριθμό διαφορετικών επιλογών. Η προσφορά σας πρέπει να θυμόμαστε από τον αγοραστή και να μην πέσει ως αδιάφορη.\nΤοποθέτηση καταχωρήσεων γης\nΣυνιστούμε να μην καταχωρίσετε καταχωρήσεις γης σε όλους τους χώρους ακίνητης περιουσίας. Επειδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ξεχαστούν οι διευθύνσεις και οι πληροφορίες σύνδεσης σε ιστοσελίδες μετά την πώληση και να λάβουν κλήσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συχνά αρκεί να καταχωρηθούν οι καταχωρήσεις γης για την πώληση δωρεάν στο realtyWW και μία στη μεγαλύτερη περιφερειακή πύλη.\nΓια τη δημιουργία αποτελεσματικών καταχωρίσεων γης είναι απαραίτητο:\nΚάντε και προσθέστε 5-10 φωτογραφίες από ένα οικόπεδο, με ελαφρούς πόλους, δρόμους, σπίτια στη γειτονιά.\nΑναφέρετε στο κτηματολόγιο σας κείμενο: ιδιοκτησία, διαθεσιμότητα επικοινωνιών, λίστα όλων των διαθέσιμων εγγράφων, έκταση, μήκος, πλάτος και αριθμός κτηματολογίου.\nΜη γράφετε για τα προφανή πράγματα και μην χρησιμοποιείτε λέξεις όπως: Δεν θέλω να πουλήσω, αλλά είναι απαραίτητο. όμορφο μέρος; δεν θα βρείτε φθηνότερα? επειγόντως; παζάρι;\nΕπιβεβαιώστε οποιαδήποτε πληροφορία με τα γεγονότα. Για παράδειγμα, αντί για "αέριο θα είναι σύντομα διαθέσιμο" γράφει - αεριοποίηση του χωριού κάτω από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα έχει προγραμματιστεί για το 2017, έτσι αερίου θα είναι διαθέσιμο το επόμενο έτος?\nΠροσθέστε τη φράση "γη είναι έτοιμη για κατασκευή", αν είναι.\nΕξοχος! Οι εκτάσεις γης είναι έτοιμες!\nΠώς να κάνετε έναν εν δυνάμει αγοραστή να ενδιαφέρεται για τη διαφήμισή σας; Θα πρέπει να καταχωριστεί μια θέση σε εφημερίδες και περιοδικά;\nΓια να κάνετε τις καταχωρίσεις γης ενδιαφέρουσες για έναν πιθανό αγοραστή, πρέπει να ορίσετε μερικές διακριτικές λειτουργίες στις διαφημίσεις σας. Μπορεί να είναι μια όμορφη περιγραφή του τόπου, του αντικειμένου, των όμορφων φωτογραφιών που έχουν ληφθεί δίπλα στο αντικείμενο ακίνητης περιουσίας, κλπ.\nΠρέπει να βεβαιωθούμε ότι ο πελάτης θα θυμάται τις καταχωρίσεις γης σας και θα επιστρέψει εκ νέου για την άποψή του για πιο προσεκτική εξέταση. Εάν συμβεί αυτό, το επόμενο βήμα είναι να καλέσετε το τηλέφωνό σας να ενημερώσει τα δεδομένα που περιγράφονται στις καταχωρήσεις γης και μόνο μετά από αυτό να διαπραγματευτεί μια συμφωνία.\nΓια το σκοπό αυτό πρέπει να περιγράψετε το αντικείμενο σας όσο το δυνατόν περισσότερο και να εκτελέσετε καταχωρίσεις γης ως καρτ-ποστάλ Χριστουγέννων. Εν πάση περιπτώσει, ένας μεγάλος αριθμός πρακτορείων και μεγάλων εταιρειών επενδύουν σε μεγάλο βαθμό στη διαφήμιση των υπηρεσιών τους και στη διαφήμιση των αντικειμένων πελατών τους, καλώντας τους πιθανούς αγοραστές. Το κάνουν με τα χρήματα που οι πελάτες θα μπορούσαν να ξοδέψουν ανεξάρτητα από τη διαφήμιση της ιδιοκτησίας τους και ενδεχομένως να τα πουλήσουν πιο δαπανηρά, αλλά για διάφορους λόγους έχουν μετατραπεί σε μεσάζοντες.\nΗ μεγάλη διαφημιστική καμπάνια μπορεί να είναι επικερδής μόνο για τους μεγάλους πωλητές (π.χ. όταν πρόκειται για μεγάλα αγροτεμάχια προς πώληση σε ένα χωριό διακοπών). Στην περίπτωση αυτή, η εταιρεία περιλαμβάνει ειδικά τμήματα διαφήμισης. Αλλά για τον ιδιοκτήτη να παραγγείλετε μια τέτοια διαφήμιση σε ένα διαφημιστικό πρακτορείο δεν είναι δυνατή λόγω σημαντικών δαπανών.\nΩς εκ τούτου, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν ήδη δοκιμασμένοι μηχανισμοί διαφήμισης ιδιοκτησίας. Οι καταχωρίσεις γης μπορούν να δημιουργηθούν στο σπίτι και με μικρά μέσα. Οι εφημερίδες και τα περιοδικά είναι πλέον σχεδόν αβοήθητοι. συνεπώς, να πληρώσει για ακριβά καταχωρήσεις γης όπως η εφημερίδα είναι πρακτικά και οικονομικά άσκοπο. Συμπέρασμα - μεταβείτε στο διαδίκτυο για την τοποθέτηση λιστών.\nΓια να διαφημίσετε με τη γη για πώληση ή ενοικίαση στην ιστοσελίδα μας δωρεάν, ακολουθήστε αυτή τη σελίδα http://realtyww.info/item/new\nrealtyWW Σεπτέμβριος 19, 2016\nΑυτή η εγγραφή δημοσιεύτηκε στο Διαφήμιση ακινήτων και ετικέτα Διαφήμιση γης, Διαφήμιση γης δωρεάν, Διαφήμιση Οικόπεδα προς Πώληση, Διαφήμιση Οικόπεδα προς πώληση δωρεάν, Διαφήμιση Οικόπεδα προς Πώληση Δωρεάν, Διαφήμιση Γη, Διαφήμιση Οικόπεδα προς πώληση, Δωρεάν Αγγελίες προς Πώληση, Δωρεάν διαφημίσεις γης, Ελεύθερη διαφήμιση γης, Ελεύθερη διαφήμιση γης, Ελεύθερες εκτάσεις για πώληση, Ελεύθερες καταχωρήσεις γης, Δωρεάν καταχωρήσεις ακινήτων, Διεθνείς καταχωρήσεις ακινήτων, Διαφήμιση γης, Διαφήμιση γης, Οικόπεδα προς ενοικίαση, Οικόπεδα προς πώληση, Οικόπεδα προς πώληση Διαφήμιση, Οικόπεδα προς πώληση Δωρεάν διαφήμιση, Οικόπεδα προς πώληση, Κατάλογος γης, Οικόπεδα προς Πώληση, Πωλήσεις γης, Πώληση γης, Αγγελίες ακινήτων, Online Αγγελίες Real Estate, Δημοσίευση γης, Ταχυδρομείο προς πώληση, Δημοσίευση γης προς πώληση δωρεάν, Δημοσίευση ακινήτων, Λίστα ακινήτων, καταχωρήσεις ακινήτων, Ακίνητα προς Ενοικίαση, Ακίνητα προς πώληση, Αγγελίες ακινήτων Δωρεάν, Αγγελίες Online, Ιστοσελίδα Αγγελίες Ακινήτων, καταχωρήσεις ακινήτων, Πουλήστε τη γη, Πώληση της γης, Πού να διαφημιστείτε οικόπεδα προς πώληση, Πού να Δημοσίευση Αγγελίες Real Estate για δωρεάν. Bookmark η permalink.


OΤΕ TV και OTE TV GO "ΝΕΑ" - Σελίδα 80 - Ελλάδα - iPhonehellas.gr\nΔημοσίευση 03/02/2016 - 18:23\nΕπίσης..ξέρουμε τπτ για bitrate στο hd περιεχόμενο?...γιατί εγώ κλειδώνω μόνο στα 10,κάτι..άρα 8.κατι...\nΔημοσίευση 03/02/2016 - 20:19\nΑυτό είναι που με τσατίζει ρε Γιάννη.\nΒάλε IPTV μου έλεγαν από τον ΟΤΕ. Σε λιγους μήνες θα έχεις HD.\nΜετά μου λέγανε βάλε VDSL και σε λίγους μήνες θα το δώσουμε το HD.\nΤώρα μου λες εσύ ότι δε θα δοθεί πρακτικά ποτέ.\nΕ sorry Κιόλας αλλά αν τραβήξω τώρα στον ΟΤΕ μία καταγγελία σχετικά με ψευδή διαφήμιση περί HD περιεχομένου και μη διαχωρισμού της ποιότητας ανάμεσα στο δορυφορικό και στο IPTV θα φταίω?\nΔημοσίευση 03/02/2016 - 20:28\nΠαιδιά υπάρχει κάπου να διαβάσουμε αναλυτικά αυτά που λέτε; Γιατί έτσι δεν καταλαβαίνω και πολλά. Δηλαδή εγω που έκανα την σύνδεση πέρυσι δορυφορικά τι πρέπει να κάνω ακριβώς;\nΕγω στην θεση σου θα γυρνουσα σε δορυφορικο, ασε που εχει παρει το αυτι μου σε πηγαδακια οτι σε βαθος χρονου μπορει απο την IPTV σιγα σιγα να περνουν τους συνδρομητες σε δορυφορικο λογο Καταργησης. Στα πηγαδακια πολλα ακους αλλα δεν ξερεις τι θα ειναι αληθεια και τι ψεμα.\nΤιποτα stacy ολα θα γινουν στο αυτοματο απο τον απριλιο και μετα μην ανησυχεις θα τις καταλαβεις τις αλλαγες.\nΔημοσίευση 03/02/2016 - 20:48\nναι αλλά εγω δεν θέλω να βάλω το μόντεμ στο κουτί του ΟΤΕ. Το χρησιμοποιώ σε ένα tv box που έχω στο υπνοδωμάτιο και όχι στο σαλόνι που έχω το ΟΤΕ.\nΔημοσίευση 03/02/2016 - 21:13\nPowerline..έχει κάτι της d-link από skroutz..πολύ καλά!\nΑρκεί να έχεις dedicated πρίζα...μόνο για αυτό..γιατί σε πολύμπριζο τα παίζει!\nΔημοσίευση 03/02/2016 - 23:04\nIMG_1240.JPG 54,35KB 54 λήψεις\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 06:54\nκαλημέρα..εγώ έχω άλλο μοντέλο...και μπερδεύεται με το ac...μια πιάνει μια χάνεται..\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 08:24\nΤο έχω περί του 3 μήνες και παίζει απροβλημάτιστα. Έχει 3 εξόδους και έχω τροφοδοτήσει OTETV Hybrid , PS4, και ATV4\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 10:02\nΑυτό με τις πολλαπλές εξόδους, μπορούμε να έχουμε πχ μια εξοδο για ote tv (stb) και άλλη για ιντερνετ;\nΜέχρι τώρα χρησιμοποιώ δυο διαφορετικά σετ powerline.\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 12:55\nΚαι οι 3 εξοδοι παρεχουν ιντερνετ οποτε εσυ επιλεγεις που θα τις χρησιμοποιησεις. Για χρηση STB μονο κατευθειαν απο το μοντεμ απο την αναλογη θυρα 4\nΤελευταία επεξεργασία από: dream21, 04/02/2016 - 13:03\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 14:06\nΈχω ουσιαστικά ένα σετ που συνδέω stb και αλλο ενα σετ για ιντερνετ. Είναι και τα δύο στην ιδια μπριζα, το ενα κατευθειαν (ειναι passthrough) και το αλλο πανω στο πολυμπριζο. Απλά δεν ήξερα αν μπορείς να ρυθμίσεις κάθε είσοδο/έξοδο του powerline και να λειτουργουν ουσιαστικά σε διαφορετικο "δίκτυο".\nNαι γινετε απλος δεν το κανουν όλα τα powerline\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 14:13\nΈχεις κάποιο καλο στα υποψιν σου;\nΔημοσίευση 04/02/2016 - 15:40


άνεργοι και χαμηλό συνταξιούχοι Φόρος φωτιά Πόσα και πότε θα δώσετε\nHome / Επικαιρότητα / Φόρος φωτιά σε ανέργους, χαμηλοσυνταξιούχους. Πόσα και πότε θα δώσετε; (Παραδείγματα)\nΦόρος φωτιά σε ανέργους, χαμηλοσυνταξιούχους. Πόσα και πότε θα δώσετε; (Παραδείγματα)\nΠόσο θα είναι ο φόρος που θα κληθούν να πληρώσουν άνεργοι και χαμηλό συνταξιούχοι; Φόρος-σοκ θα κληθούν να καταβάλλουν πάνω από 1,5 εκατ. χαμηλόμισθοι, άνεργοι και χαμηλό συνταξιούχοι, μεταξύ των οποίων και οι 800.000 δικαιούχοι των κατώτατων συντάξεων του ΟΓΑ, από τη στιγμή που η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη μείωση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος σε επίπεδα μεταξύ 6.000 και 7.500 ευρώ. Επιπλέον, άλλο 1,5 εκατ. φορολογούμενοι στους οποίους περιλαμβάνονται αγρότες με πολύ χαμηλά εισοδήματα, άνεργοι, περιστασιακά απασχολούμενοι και λοιποί πολίτες με μηδενικά ή πενιχρά ετήσια εισοδήματα θα βρεθούν αντιμέτωποι με υποχρεώσεις για την καταβολή υπέρογκων ποσών φόρου εισοδήματος, από τη στιγμή…\nSummary : Ο λόγος είναι ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι πολίτες αυτοί δεν φορολογούνται με βάση τα πραγματικά εισοδήματά τους, τα οποία είναι πολύ χαμηλά ή ακόμη και μηδενικά, αλλά με βάση εξωπραγματικά τεκμαρτά εισοδήματα, συνήθως μεγαλύτερα των 6.000 ή και των 7.000 ευρώ!\nΠόσο θα είναι ο φόρος που θα κληθούν να πληρώσουν άνεργοι και χαμηλό συνταξιούχοι;\nΦόρος-σοκ θα κληθούν να καταβάλλουν πάνω από 1,5 εκατ. χαμηλόμισθοι, άνεργοι και χαμηλό συνταξιούχοι, μεταξύ των οποίων και οι 800.000 δικαιούχοι των κατώτατων συντάξεων του ΟΓΑ, από τη στιγμή που η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη μείωση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος σε επίπεδα μεταξύ 6.000 και 7.500 ευρώ.\nΗ κυβέρνηση διαπραγματεύεται πλέον με τους «θεσμούς» τη μείωση του αφορολογήτου ορίου εισοδήματος για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους αγρότες, από τα επίπεδα των 8.636 – 9.545 ευρώ, στα οποία βρίσκεται σήμερα, στα πολύ χαμηλότερα επίπεδα των 6.000 – 7.500 ευρώ.\nΣυνεπώς, από τη στιγμή που το αφορολόγητο όριο θα μειωθεί στα επίπεδα των 6.000-7.500 ευρώ, περίπου 1,5 εκατ. χαμηλόμισθοι και χαμηλο συνταξιούχοι που λαμβάνουν μηνιαίως κάτω από 500 ευρώ, δηλαδή έχουν ετήσια πραγματικά εισοδήματα χαμηλότερα των 6.000-7.000 ευρώ, θα κληθούν να πληρώσουν φόρο εισοδήματος για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια, καθώς τα τελικά φορολογητέα εισοδήματά τους υπερβαίνουν τις 6.000-7.000 ευρώ, επειδή καθένας από αυτούς βαρύνεται με τεκμαρτό εισόδημα το οποίο προσδιορίζεται αθροιστικά:\n1. Αγαμος χαμηλόμισθος με μηνιαίο μισθό 300 ευρώ, δηλαδή πραγματικό «ετήσιο εισόδημα» μόλις 4.200 ευρώ (300 ευρώ Χ 14 = 4.200 ευρώ), διαμένει σε δωρεάν παραχωρούμενο διαμέρισμα 80 τ.μ. και κατέχει ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο 1.300 κ.ε. 15ετίας.\nΤο τεκμαρτό του εισόδημα ανέρχεται σε 8.500 ευρώ (ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης 3.000 ευρώ, τεκμήριο για κατοικία 3.200 ευρώ και τεκμήριο για Ι.Χ. 2.300 ευρώ, δηλαδή σύνολο 8.500 ευρώ). Συνεπώς, το ποσό φορολογητέου εισοδήματος που λαμβάνεται υπόψη δεν θα είναι 4.200 ευρώ, αλλά 8.500 ευρώ.\nΣήμερα για τον φορολογούμενο αυτό ισχύει αφορολόγητο όριο 8.636 ευρώ και έτσι δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος. Από τη στιγμή όμως που το αφορολόγητο όριο θα μειωθεί στις 6.000 ευρώ, τότε θα καλείται να πληρώνει κάθε χρόνο φόρο 550 ευρώ (8.500 ευρώ – 6.000 ευρώ = 2.500 ευρώ Χ 22% = 550 ευρώ).\nΑν το αφορολόγητο μειωθεί γι’ αυτόν στις 7.000 ευρώ θα κληθεί να καταβάλλει φόρο 330 ευρώ (8.500 – 7.000 ευρώ = 1.500 ευρώ Χ 22% = 330 ευρώ).\n2. Απορος, άγαμος, με μηδενικό εισόδημα, διαμένει σε δωρεάν παραχωρηθέν διαμέρισμα 80 τ.μ. (όχι ως «φιλοξενούμενος») κι έχει Ι.Χ. 1.200 κ.ε. 20ετίας. Το τεκμαρτό του εισόδημα ανέρχεται σε 8.200 ευρώ (ελάχιστο τεκμήριο 3.000 ευρώ, τεκμήριο σπιτιού 3.200 ευρώ και τεκμήριο Ι.Χ. 2.000 ευρώ).\nΣήμερα με το αφορολόγητο των 8.636 ευρώ δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος. Από τη στιγμή όμως που το αφορολόγητο όριο θα μειωθεί στις 6.000 ευρώ, θα καλείται να πληρώνει κάθε χρόνο φόρο 484 ευρώ (8.200 ευρώ – 6.000 ευρώ = 2.200 ευρώ Χ 22% = 484 ευρώ). Αν το αφορολόγητο μειωθεί γι’ αυτόν στις 7.000 ευρώ θα κληθεί να καταβάλλει φόρο 264 ευρώ (8.200 – 7.000 ευρώ = 1.200 ευρώ Χ 22% = 264 ευρώ).\n3. Χήρα χαμηλο συνταξιούχος του ΟΓΑ λαμβάνει μηνιαίως την ελάχιστη σύνταξη των 345 ευρώ που χορηγεί ο Οργανισμός. Διαμένει σε ιδιόκτητη μονοκατοικία 100 τ.μ. που έλαβε ως κληρονομιά από τον θανόντα σύζυγό της.\nΤο ετήσιο πραγματικό της εισόδημα ανέρχεται σε 4.140 ευρώ (345 ευρώ Χ 12 μήνες = 4.140 ευρώ). Το τεκμαρτό εισόδημά της ανέρχεται σε 7.500 ευρώ (ελάχιστο τεκμήριο 3.000 ευρώ και τεκμήριο κατοικίας 4.500 ευρώ). Συνεπώς, η εν λόγω χήρα φορολογείται για ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα 7.500 ευρώ.\nΣήμερα με το αφορολόγητο όριο 8.636 ευρώ δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος. Από τη στιγμή όμως που το αφορολόγητο όριο θα μειωθεί στις 6.000 ευρώ, τότε η συγκεκριμένη φορολογούμενη θα εμφανίζεται με τεκμαρτό φορολογητέο εισόδημα 7.500 ευρώ θα καλείται να πληρώνει κάθε χρόνο φόρο 330 ευρώ (7.500 ευρώ – 6.000 ευρώ = 1.500 ευρώ Χ 22% = 330 ευρώ).\nΑν το αφορολόγητο μειωθεί γι’ αυτήν στις 7.000 ευρώ θα κληθεί να καταβάλλει φόρο 110 ευρώ (7.500 – 7.000 ευρώ = 500 ευρώ Χ 22% = 110 ευρώ).\nPrevious: Μελάνια Τραμπ: Συνοδός πολυτελείας με γυμνές φωτογραφίσεις\nNext: Σκάνδαλο Energa: Tέρμα τα πάρτι στη Μύκονο για Μηλιώνη – Φλώρο. Τι αποφάσισε το δικαστήριο;\nPingback: Εισφορά Αλληλεγγύης: Ποιοι χρεώνονται παράνομα – Πώς να τις αποφύγε


Χορεύοντας με τους Λύκους (1990) ⋆ Filmy.gr\n⭐ Εγχρ. 03 ωρ. 01 λεπ.\nΑυθ. Τίτλος: Dances with Wolves\nΓλώσσα: Αγγλικά, Λακότα, Παονί\nΕίδος: Γουέστερν, Δραματική, Επιβίωσης, Έπος, Εποχής, Περιπέτεια\nΠρεμιέρα: 08 Φεβρουαρίου 1991\nDVD: 23 Μαΐου 2005\nBlu-Ray: 23 Οκτωβρίου 2009\nΟ υπολοχαγός Τζον Ντάνμπαρ, ως ανταμοιβή για τον ηρωισμό που επέδειξε σε μια μάχη μεταξύ Βορείων και Νοτίων, επιλέγει να μετατεθεί στα δυτικά, στην περιοχή των συνόρων. Σύντομα ανακαλύπτει ότι στην απεραντοσύνη των πεδιάδων που βρίσκεται, δεν είναι μόνος του. Εκεί, έρχεται σε επαφή με τη φυλή των Λακότα Σιου που ζει στην περιοχή της Ντακότα, και η ζωή του όπως και οι αντιλήψεις του αλλάζουν για πάντα.\nKevin Costner … υπολοχαγός John J. Dunbar/Dances With Wolves (Šuŋgmánitu Tȟáŋka Ób Wačhí)\nMary McDonnell … Stands With A Fist (Napépȟeča Nážiŋ Wiŋ)\nGraham Greene … Kicking Bird (Ziŋtká Nagwáka)\nRodney A. Grant … Wind In His Hair (Pȟehíŋ Otȟáte)\nFloyd ‘Red Crow’ Westerman … Ten Bears (Matȟó Wikčémna)\nTantoo Cardinal … Black Shawl (Šiná Sápa Wiŋ)\nJimmy Herman … Stone Calf (Íŋyaŋ Ptehíŋčala)\nCharles Rocket … υπολοχαγός Elgin\nMaury Chaykin … ταγματάρχης Fambrough\nWes Studi … επικεφαλής Παονί\nΠαραγωγή: Kevin Costner, Jim Wilson\nΜοντάζ: William Hoy, Chip Masamitsu, Steve Potter, Neil Travis\nΚοστούμια: Elsa Zamparelli\nΑυθεντικός Τίτλος: Dances with Wolves\nΕλληνικός Τίτλος: Χορεύοντας με τους Λύκους\nΜυθιστόρημα: Dances with Wolves του Michael Blake.\nΌσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, διασκευασμένου σεναρίου, μουσικής, φωτογραφίας, μοντάζ και ήχου. Υποψήφιο για πρώτο αντρικό ρόλο (Kevin Costner), δεύτερο αντρικό ρόλο (Graham Greene), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Mary McDonnell), σκηνικά και κοστούμια.\nΧρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (δράμα), σκηνοθεσίας και σεναρίου. Υποψήφιο για πρώτο αντρικό ρόλο (Kevin Costner) σε δράμα, δεύτερο γυναικείο ρόλο (Mary McDonnell) και μουσική.\nΥποψήφιο για Bafta καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, πρώτου αντρικού ρόλου (Kevin Costner), σεναρίου, μουσικής, φωτογραφίας, μοντάζ, ήχου και μακιγιάζ.\nΣυμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βερολίνου. Βραβείο επιτεύγματος για παραγωγή/σκηνοθεσία/ερμηνεία (Kevin Costner).\nΚαλύτερη ταινία από την ένωση παραγωγών ΗΠΑ.\nΟ Michael Blake πρώτα έγραψε την ιστορία ως σενάριο, αλλά τη δεκαετία του 1980 δεν έβρισκε κάποιον να το αναλάβει. Ο Kevin Costner, που τον γνώριζε, τον ενθάρρυνε το 1986 να το μετατρέψει σε μυθιστόρημα, ώστε να μεγιστοποιήσει και τις πιθανότητες να γίνει ταινία. Μετά από απανωτές απορρίψεις από εκδότες, το βιβλίο βγήκε εντέλει το 1988. Άμεσα ο Costner αγόρασε τα δικαιώματα με προοπτική να κάνει ντεμπούτο στη σκηνοθεσία.\nΤα γυρίσματα κράτησαν 4 μήνες, από τον Ιούλιο ως τον Νοέμβριο του 1989. Κυρίως έγιναν στη Νότια Ντακότα, με κάποια να είναι στο Γουαϊόμινγκ. Το αρχικό όμως πλάνο ήταν να διαρκέσουν 60 ημέρες, αναγκάζοντας τον Costner να πληρώσει από την τσέπη του το εξτρά μπάτζετ που χρειάζονταν.\nΥπήρχε στην πραγματικότητα ένας John Dunbar, που εργάζονταν όμως σε χριστιανική αποστολή ανάμεσα στους Παονί (1830-40), και είχε πάρει όντως το μέρος των ιθαγενών σε κόντρα με την αμερικανική κυβέρνηση. Εδώ βέβαια οι Παονί είναι οι κακοί και οι Σιου οι ήρωες. Οι ιστορικοί όμως αναφέρουν ότι μάλλον συνέβαινε το αντίθετο, μια και οι ισχυροί Σιου είχαν σχεδόν αφανίσει τους Παονί.\nΟ χαρακτήρας της Στέκεται με τη Γροθιά είναι εμπνευσμένος από την αληθινή περίπτωση της Cynthia Ann Parker, που είχε απαχθεί από τους Κομάντσι το 1836. Ως μέλος της φυλής, εκείνη είχε το όνομα Κάποια που Βρέθηκε.\nΈναν χρόνο μετά την πρεμιέρα εμφανίστηκε σε αίθουσες του Λονδίνου το Dances with Wolves: The Special Edition. Η διάρκεια πλέον ήταν 236 λεπτά, αφού συμπεριλαμβάνονταν πολλές σκηνές που είχαν εξαιρεθεί στο μοντάζ.\nΟι ρόλοι των ινδιάνων στην ταινία ερμηνεύονται από αληθινούς ινδιάνους, κυρίως Σιου, που μπορούσαν να μιλήσουν τη γλώσσα των Λακότα. Υπεύθυνη για την ανεύρεση τους ήταν η Doris Leader Charge, η μόνη αληθινή εκπρόσωπος εκείνη την εποχή των Σιου.\nΤο αρχικό μπάτζετ των 10 εκατομμυρίων δολαρίων έφτασε στα 22, αλλά τα έσοδα ήταν 424,2, εκκινώντας παγκόσμια “μόδα”-συμπάθεια υπέρ των ινδιάνων.\nΤο 2001 εκδόθηκε ένα σίκουελ μυθιστόρημα από τον Michael Blake, το The Holy Road. Αυτό πηγαίνει την ιστορία 7 χρόνια μετά, με ήρωες τον Ντάνμπαρ και τη Στέκεται με τη Γροθιά. Το 2007 αναφέρθηκε ότι ο Blake το μετέτρεπε σε σενάριο, αλλά ο Costner ήταν κάθετος στο ότι δεν αναλάμβανε σίκουελ.\nΈκδοση Κειμένου: 7/1/2020\nΜαζί με το Braveheart αποτελούν ένα δίπτυχο ταινιών που προσέδωσαν ένα χαρακτηριστικό που έτεινε εκείνη την εποχή να εκλείψει από το επικό σινεμά. Αυτό ήταν το πάθος. Όπως και ο Gibson, ο Kevin Costner αναλαμβάνει εξολοκλήρου την ταινία, και δίνει φανερά όλο του το είναι σε αυτήν. Τόσο ως σκηνοθέτης/παραγωγός ελέγχοντας όλα όσα βλέπουμε, αλλά όσο κι ως κύριος ερμηνευτής εκφράζοντας με το πρόσωπο του εκ των έσω το συναίσθημα που ήθελε να βγει προς τα έξω.\nΚανείς βέβαια δεν μπορεί να μιλήσει για μεγάλο σκηνοθέτη και να υποδείξει τον Costner ως παράδειγμα. Πιο πολύ φαντάζει ως ένας προπονητής αθλητικής ομάδας, που προσωπικοί του λόγοι τον έκαναν στο κρίσιμο ματς να εμψυχώσει τους παίκτες του τόσο, που να πετάνε στο γήπεδο. Με χορηγό μια μοναδική φωτογραφία τοπίου, μια κάμερα που ξέρει να στήνεται και ένα μουσικό σκορ που γράφει ιστορία, το φιλμ χτυπάει τον θεατή στο ευαίσθητο του σημείο, και τον κάνει «ύπουλα» συμμέτοχο σε όσα βλέπει. Η περίπτωση των αμερικανών ιθαγενών είναι από μόνη της τόσο ευαίσθητη, που απλά χρειάζονταν το κατάλληλο ερέθισμα ενστίκτου για να επιφέρει παγκόσμια συγκίνηση. Σε αυτό φταίει η στερεοτυπική οπτική των ινδιάνων επί των παλιών γουέστερν, που ακόμα κι αν από την εποχή του ρεβεζιονισμού είχε αρχίσει να αποκτά δείγματα αξιοπρέπειας υπέρ αυτού του πληθυσμού, δεν είχε δοθεί η επική απάντηση που δίνεται εδώ. Οι ινδιάνοι από παραδοσιακοί άγριοι που ξεριζώνουν σκαλπ, είναι πλέον ορόσημο κατά της αδικίας, και μια μορφή ανθρώπου με μοναδικά πνευματώδη πολιτισμό που αφανίστηκε στο όνομα του δυτικού παντοκρατορισμού. Σίγουρα υπάρχει μια εξωραϊστική οπτική σε όλο αυτό, αλλά αντιστοιχεί στον υπερτονισμό ενός μηνύματος που μιλάει για παγκόσμια δικαιοσύνη.\nΜε το «Χορεύοντας» παράλληλα αναπνέει εκ νέου ένα είδος κινηματογράφου που κινδύνευε να μπει στα αζήτητα. Κι όμως είναι αυτό το είδος που πάντα χαρακτήριζε το αμερικανικό σινεμά, ως κατεξοχήν αναφερόμενο σε ιστορική περίοδο της συγκεκριμένης και μόνο χώρας. Αυτή η βία και η αγριότητα ήταν οι ρίζες του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού (η Άγρια Δύση, ούτως ή άλλως, έμοιαζε πολύ με τις επαρχιακές κοινωνίες ολόκληρου του πλανήτη μέχρι και τότε), και ήταν καιρός όχι μόνο να μην εκλείψει το είδος από τις οθόνες, αλλά να πάρει και τη ρεαλιστική του διάσταση που μόνο μετά τη δεκαετία του 1960 είχε αποδοθεί, και να την εμπλουτίσει πλέον με ιστορική αλήθεια. Ακόμα και η μυθοπλασία που σέβεται αυτές τις δύο παραμέτρους, είναι ικανή να διδάξει πάνω στο άμεσο παρελθόν μας.\nΈνα έπος με τα όλα του, με καρδιά που χτυπάει από τη σκηνή δράσης ως την πιο αργόσυρτη, και μια κινηματογραφική ψυχή που ξεχειλίζει των οθονών και θυμίζει ότι η χρυσή απλότητα είναι ικανή να παράγει και μικρά αριστουργήματα.


Διπλό φονικό: Πάλεψε για τη ζωή του ο καθηγητής – News of the Greek Diaspora\nΔιπλό φονικό: Πάλεψε για τη ζωή του ο καθηγητής\nPublished on 22/05/2018 22/05/2018 by taneadiaspora\nΟμολογεί φρίκη ο Τζιωνής:”Παθκιά παθκιά”-Πάλεψε με 60χρονο\nΑυτήκοος μάρτυρας των όσων συνέβαιναν στο σπίτι του το τρομακτικό εκείνο βράδυ της 18ης Απριλίου ήταν το παιδί του ζεύγους Χατζηγεωργίου – Σεργίου, ενώ ο 60χρονος καθηγητής φέρεται να είχε παλέψει για τη ζωή του.\nΤα όσα τρομακτικά εκτυλίχθηκαν στο σπίτι του ζεύγους Χατζηγεωργίου και Σεργίου ομολογεί σε γραπτή του κατάθεση ο Λοίζος Τζιωνής. Ο 33χρονος παραδέχθηκε ότι αυτός ήταν που σκότωσε το άτυχο ζεύγος το βράδυ της 18ης Απριλίου. Στοιχεία της κατάθεσής του αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα Πολίτης.\nΟ 33χρονος επιβεβαιώνει ότι ήταν υπό την επήρρεια κοκαίνης προτού μεταβεί στην Ζαλόγγου ενώ περιγράφει πως παρακολουθούσε το σπίτι από απέναντι πολυκατοικία.\nΤο βράδυ εκείνο είχε συναντηθεί στο σπίτι του με τον 22χρονο Χατζηξενοφώντος με τον οποίο αργότερα πήγαν στο σπίτι. Εκεί όπως αναφέρει το δημοσίευμα έκανε στην παρουσία και των άλλων δυο κατηγορούμενων (ετεροθαλή αδελφού και συμβίας) ένα σχεδιάγραμμα με τον ίδιο να δηλώνει ενώπιον όλων ότι ξέρει το σπίτι «παθκιά παθκιά».\nΜαζί του πήρε το μαχαίρι, το ρόπαλο, ένα τάμπλετ, το ξίφος, ένα ζευγάρι αθλητικά και έναν σκύλο. Ο ίδιος πέτυχε είσοδο από το παράθυρο του μπάνιου που ήταν μισάνοικτο. Σκαρφάλωσε μέχρι εκεί από την κληματαριά η οποία βρίσκεται στην πίσω αυλή του σπιτιού.\nΟ Τζιωνής με το που πέτυχε είσοδο πήγε στο δωμάτιο που πίστευε ότι ήταν το χρηματοκιβώτιο αλλά διαπίστωσε ότι «όλα ήταν ξιμπαρρωμένα». Ο Τζιωνής ήξερε το σπίτι και είχε πάει κι άλλες φορές στο παρελθόν αφού ως αλουμινιτζής που ήταν είχε πάει να βάλει σίτες στα παράθυρα του σπιτιού. Έμαθε για την ύπαρξη χρηματοκιβωτίου το οποίο η οικογένεια δεν είχε πλέον, όταν ο 60χρονος του ζήτησε να του βάλει κάτι βίδες τότε, το 2012.\n>>> Στρόβολος: Ο 33χρονος έσφαξε το ζευγάρι – Το μοίρασμα των ρόλων και τα τραγικά λάθη\nCategories CRIME-JUSTICE, CYPRUS•Tags παρακολούθηση, Στρόβολος\nPrevious Το απίστευτα κομψό φόρεμα Ελληνα σχεδιαστή που φόρεσε ηθοποιός, στο βασιλικό γάμο\nNext Κυβέρνηση: Προσπερνούν την επιστολή Χριστόφια


Newsorama: Aτέλειωτες ουρές σε βενζινάδικο που... "κερνούσε" καύσιμα\nAτέλειωτες ουρές σε βενζινάδικο που… "κερνούσε" καύσιμα\n3 Απριλίου, 2013 - Ελλάδα, Νέα\nNewsorama > Ελλάδα > Aτέλειωτες ουρές σε βενζινάδικο που… "κερνούσε" καύσιμα\nTo περιστατικό συνέβη χθες το βράδυ (02-04-2013) σε βενζινάδικο που βρίσκεται στην είσοδο της Λαμίας. Κάποιος μπλόκαρε τον αυτόματο πωλητή και στη συνέχεια έπεσε «σύρμα» και όλη νύχτα έγινε παρέλαση αυτοκινήτων, αφού ο αυτόματος πωλητής «κερνούσε» αμόλυβδη, super 100αρα και πετρέλαιο.\nΣυνολικά μέσα σε λίγες ώρες πρέπει να «έφυγαν» με αυτό τον τρόπο περίπου 4.500 λύτρα καυσίμων. » Σχεδόν άδειασαν την δεξαμενή. Τόση κίνηση δεν είχαμε ούτε όταν υπήρχαν οι ουρές με τις απεργίες. Εκατόν τριάντα φορές δούλεψε η κάμερα σύμφωνα με τον υπολογιστή» δήλωσε στο lamiareport.gr, ο ιδιοκτήτης του πρατηρίου Γιώργος Γκίκας.\nΣήμερα μόνο δυο από τους «πελάτες» εμφανίστηκαν για να πληρώσουν. Ο ιδιοκτήτης τους καλεί να πάνε να πληρώσουν αφού τους έχει καταγράψει το κλειστό κύκλωμα. » Οι αποδείξεις είναι εδώ και περιμένουν καλό είναι να έρθουν να πληρώσουν για να μην μπλέξουμε με αστυνομίες και να είμαστε και φίλοι» είπε χαρακτηριστικά.\nTags: αυτόματο, αυτόματος


Ασφάλεια τσαγιού χρυσάνθεμου - Συλλογές - 2022\nΕικόνα από το Flickr.com, ευγενική προσφορά του Zaqqy\nΤο τσάι χρυσάνθεμου έχει απαλό κίτρινο χρώμα και έντονο λουλουδάτο άρωμα. Ωστόσο, συμβουλευτείτε το γιατρό σας πριν πάρετε εάν έχετε προϋπάρχουσες καταστάσεις υγείας και μην το λάβετε ως θεραπεία για οποιαδήποτε ιατρική πάθηση χωρίς να συμβουλευτείτε πρώτα το γιατρό σας.\nΤα άνθη χρυσάνθεμου συνήθως συνδυάζονται με φύλλα τσαγιού στην Κίνα ως υποκατάστατο του καφέ. Είναι επίσης ένα από τα κύρια συστατικά σε ένα φάρμακο για το βήχα που ονομάζεται Sang Ju Yin στην Κίνα. Η λευκή ποικιλία τσαγιού χρυσάνθεμου είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τα οφέλη της για την υγεία. Η ποικιλία λευκού τσαγιού είναι γνωστή ως Hang Bi Ju στην Κίνα.\nΤο τσάι χρυσάνθεμου έχει απαλό κίτρινο χρώμα και έντονο λουλουδάτο άρωμα.\nΤα άνθη χρυσάνθεμου συνήθως συνδυάζονται με φύλλα τσαγιού στην Κίνα ως υποκατάστατο του καφέ.\nΣύμφωνα με το Iqimon.com, άνθη χρυσάνθεμου μεταφέρθηκαν στην Ιαπωνία το 400 μ.Χ. από βουδιστές μοναχούς. Ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας έπειτα πρόσθεσε το λουλούδι στην αυτοκρατορική κορυφή. Το τσάι προέρχεται από την Κίνα. Τα άνθη είχαν καλλιεργηθεί για πάνω από 2.500 χρόνια στην Κίνα. Αρχικά, περίπου 35 ποικιλίες του λουλουδιού υπήρχαν κατά τη διάρκεια της δυναστείας των τραγουδιών μεταξύ 960-1279. Λόγω της καλλιέργειας, υπάρχουν περισσότερες από 3.000 ποικιλίες στην Κίνα σήμερα.\nΣύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στον τόμο 32, τεύχος 5 του περιοδικού Lebensmittel-Wissenschaft und Technologie, ένα εκχύλισμα λουλουδιών χρυσάνθεμου αποδείχθηκε ότι έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Και οι τέσσερις ποικιλίες που δοκιμάστηκαν ήταν αποτελεσματικές ως μεταλλικοί χηλικοποιητές, πράγμα που σημαίνει ότι βοήθησαν να απαλλαγούμε από βαρέα μέταλλα που μπορεί να βρίσκονται στο σώμα. Το χρυσάνθεμο βρέθηκε επίσης αποτελεσματικό στην πρόληψη βλαβών από ελεύθερες ρίζες.\nΣύμφωνα με το Iqimon.com, άνθη χρυσάνθεμου μεταφέρθηκαν στην Ιαπωνία το 400 μ.Χ. από βουδιστές μοναχούς.\nΤα άνθη είχαν καλλιεργηθεί για πάνω από 2.500 χρόνια στην Κίνα.\nΤο τσάι χρυσάνθεμου χρησιμοποιείται για την εξισορρόπηση του ήπατος στην κινεζική ιατρική. Το τσάι μπορεί επίσης να βοηθήσει τους πονοκεφάλους, να ανακουφίσει τον πυρετό και να απομακρύνει τις τοξίνες από το σώμα. Το τσάι χρυσάνθεμου είναι αντιφλεγμονώδες και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής στο σώμα. Το τσάι είναι και ηρεμιστικό και δροσερό, γεγονός που το καθιστά χρήσιμο για τα συμπτώματα της γρίπης. Το τσάι χρυσάνθεμου μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εμβοή, την ακμή, το βράσιμο, τις πληγές, τη ζάλη και την εγρήγορση. Περιέχει υψηλή ποσότητα βιταμίνης C, β-καροτένιο, ασβέστιο, φυτικές ίνες, σίδηρο, μαγνήσιο, νιασίνη, ριβοφλαβίνη και κάλιο.\nΤο τσάι χρυσάνθεμου έχει λίγες παρενέργειες. Ωστόσο, το τσάι μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις σε ορισμένα άτομα που μπορεί να είναι ευαίσθητα στο φυτό, σύμφωνα με το Florahealth.com. Άτομα που συχνά υποφέρουν από πυρετό από σανό μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο τσάι χρυσάνθεμου. Είναι επίσης σημαντικό να φοράτε γάντια κατά τη συγκομιδή φρέσκου χρυσάνθεμου. Τα φρέσκα λουλούδια και φύλλα μπορούν να προκαλέσουν δερματίτιδα και έκζεμα όταν αγγίξουν.\nΤο τσάι χρυσάνθεμου χρησιμοποιείται για την εξισορρόπηση του ήπατος στην κινεζική ιατρική.\nΤο τσάι χρυσάνθεμου είναι αντιφλεγμονώδες και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής στο σώμα.\nΔες το βίντεο: Για ένα Χρυσάνθεμο και τον Βασιλικό της. (Ιανουάριος 2022).\nΤυπικά ιταλικά προϊόντα: PGI Red Orange από τη Σικελία\nΠοια οπωροφόρα δέντρα καλλιεργούνται στην Αυστραλία;\nΓεγονότα Bull Thistle\nΠώς να μεγαλώσετε το Statice\nΠώς να χρησιμοποιήσετε Ξύλινα τσιπ στον Κήπο\nΦροντίδα φυτών Stromanthe Triostar\nCopyright 2022 \_ Ασφάλεια τσαγιού χρυσάνθεμου...


Έγκλημα στα Γλυκά Νερά Έγκλημα Γλυκά Νερά Δολοφονία Ληστεία Αλόννησος\n13/05/2021, 12:33 11\nΗ άτυχη Καρολάιν που δολοφονήθηκε μπροστά στα μάτια της κορούλας της ήταν αθλήτρια πολεμικών τεχνών και ήξερε από κινήσεις αυτοάμυνας\nΣυγκλονισμένοι οι κάτοικοι του νησιού - «Η Καρολάιν έζησε μια ζωή 20 χρόνια που άλλοι θέλουν τα διπλάσια χρόνια για να τη ζήσουν... Έχουμε τρελαθεί όλοι»\nΑπό την πρώτη κιόλας στιγμή που έγινε γνωστό το τραγικό τέλος της 20χρονης Καρολάιν κάτοικοι του νησιού είχαν μιλήσει στο protothema.gr για το όμορφο κορίτσι περιγράφοντας την ως ένα σπάνιο πλάσμα με ήθος και αρχές:\n«Εδώ είχε μεγαλώσει το κοριτσάκι μας από παιδί. Ήταν η ομορφιά του νησιού μας. Η Καρολάιν έζησε μια ζωή 20 χρόνια που άλλοι θέλουν τα διπλάσια χρόνια για να τη ζήσουν. Δοτικό πλάσμα, κοινωνικό, άριστη μαθήτρια, σημαιοφόρος, αθλήτρια, προσκοπίνα και τα τελευταία δυο χρόνια σύζυγος και μάνα. Τον σύζυγο της εδώ τον είχε γνωρίσει ήταν πολλά χρόνια μαζί. Ένα εξαιρετικό παιδί και εκείνος. Η Καρολίνα παρόλο που ήταν μικρή σε ηλικία, ήταν ώριμη και κατάφερε να φτιάξει μια όμορφη οικογένεια. Δυστυχώς έφυγε με τόσο απάνθρωπο και βασανιστικό τρόπο, δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Έχουμε τρελαθεί όλοι».\nΉταν αθλήτρια του kick boxing με ζώνη και πολλούς νικητήριους αγώνες.\n«Μιλάμε για μια δυνατή κοπέλα που δεν την έβαζες εύκολα κάτω, γι' αυτό είμαστε σίγουροι πως με κάποιο τρόπο πρέπει να αντιστάθηκε, γι' αυτό και οι δράστες επέλεξαν να την σκοτώσουν. Είχε μεγάλη ζώνη στο kick boxing, είχε πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες, ήταν δραστήρια. Απλά με τις εξετάσεις του Λυκείου επειδή έδωσε έμφαση στα μαθήματα της είχε λίγο απομακρυνθεί. Το παιδί κατάφερε και πέρασε στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Για να καταλάβετε ήταν ένα πλάσμα που τα έκανε όλα τέλεια. Είναι άδικο αυτό που έγινε».\nKanye West adds lyrics about Giannis in new album\n24/07/2021, 14:01 6


Walter Benjamin: Σύντομη Ιστορία της Φωτογραφίας – null\nΔημοσιεύθηκε την 23 Μαρτίου, 2020 23 Μαρτίου, 2020 από geniusloci2017\nWalter Benjamin: Σύντομη Ιστορία της Φωτογραφίας\nΚείμενο που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1931 στο περιοδικό Die literarische Welt σε συνέχειες. Ο Walter Benjamin (1892-1940) ήταν φιλόσοφος, κριτικός, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας\nΗ ομίχλη που περιβάλει τις ρίζες της φωτογραφίας δεν είναι τόσο πυκνή όσο εκείνη που καλύπτει τις αρχές της ζωγραφικής. Στην περίπτωση της πρώτης ήταν μάλλον πιο ξεκάθαρο πως η ώρα της ανακάλυψης της είχε φτάσει, γιατί είχε προβλεφθεί από μια σειρά από ανθρώπους: ανθρώπους που μοχθούσαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, προς τον ίδιο σκοπό, δηλαδή, τη δημιουργία εικόνων στην camera obscura, η οποία ήταν γνωστή τουλάχιστον από την εποχή του Λεονάρντο, αν όχι νωρίτερα. Όταν ο Niépce και ο Daguerre, μετά από περίπου πενήντα χρόνια πειραματισμού, πέτυχαν να το κάνουν ταυτόχρονα, το κράτος χρησιμοποίησε τις νομικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι εφευρέτες γύρω από τις πατέντες για να πάρει τον έλεγχο του εγχειρήματος, κάνοντας το έτσι δημόσιο καλύπτοντας το κόστος του. Με το τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για μια συνεχώς επιταχυνόμενη ανάπτυξη που για μια μακρά περίοδο απέτρεψε κάθε αναδρομική αξιολόγηση. Για αυτό τα ιστορικά, ή αν προτιμάτε, τα φιλοσοφικά ερωτήματα γύρω από την άνοδο και την πτώση της φωτογραφίας παρέμειναν αναπάντητα για δεκαετίες. Και αν σήμερα τα αντιλαμβανόμαστε, υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για αυτό. Πρόσφατες μελέτες ξεκινούν από το ιδιαίτερο γεγονός πως η ακμή της φωτογραφίας – το έργο των Hill, Cameron, Hugo και Nadar – εμφανίζεται στη διάρκεια της πρώτη της δεκαετίας. Η δεκαετία αυτή όμως είναι εκείνη που προηγείται της βιομηχανοποίησης της. Όχι πως αυτή η πρώτη περίοδος δεν ήταν ήδη γεμάτη από εμπόρους και τσαρλατάνους που είχαν μάθει την νέα τεχνική για χάρη του κέρδους· και το έκαναν αυτό σε μαζική κλίμακα. Η δεύτερη όμως άνηκε στο λουνα παρκ και τις παραδοσιακές του τέχνες, όπου ήταν πάντοτε το σπίτι της φωτογραφίας, παρά στη βιομηχανία. Η βιομηχανία κατέκτησε το πεδίο με την φωτογραφίας των αναμνηστικών καρτών, ο πρώτος δημιουργός τους έγινε εκατομμυριούχος. Δεν θα αποτελεί έκπληξη αν οι φωτογραφικές πρακτικές που σήμερα, που για πρώτη φορά, οδηγούν το βλέμμα μας σε εκείνη την προβιομηχανική ακμή, ανακαλυφθεί πως είναι υπόγεια συνδεδεμένες με την κρίση του καπιταλισμού. Αυτό όμως δεν μας επιτρέπει να προσποιούμαστε πως η γοητεία των παλαιότερων φωτογραφιών, όπως έχουν εμφανιστεί σε όμορφους τόμους, μπορεί να μας προσφέρει πραγματική γνώση γύρω από τη φύση της φωτογραφίας. Απόπειρες για την κατανόηση του αντικειμένου θεωρητικά μέχρι στιγμές έχουν υπάρξει απόλυτα επιφανειακές. Και τον περασμένο αιώνα καμιά από τις πολλές αναλύσεις πάνω στο θέμα δεν μπορούσε να είναι απαλλαγμένη από εκείνο το δυσφημιστικό σχήμα, που δημιουργήθηκε από εκείνο το σοβινιστικό κουρέλι, την Leipzig City Advertiser, που επεδίωκε να αντιμετωπίσει την γαλλική τέχνη του διαβόλου: «Το να προσπαθείς να συλλάβεις φευγαλέες εικόνες», αναφέρει, «δεν είναι κάτι που είναι απλά αδύνατο, αλλά όπως έχει δείξει μια ενδελεχής γερμανική έρευνα, η ίδια επιθυμία για κάτι τέτοιο είναι βλασφημία. Ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί καθ’ εικόνα του Θεού και η εικόνα του Θεού δεν μπορεί να συλληφθεί από καμιά ανθρώπινη μηχανή. Μόνο ο θεϊκός καλλιτέχνης, με θεία έμπνευση, μπορεί, σε μια στιγμή κατάνυξης, στο υπέρτατο κάλεσμα της ευφυΐας του, να προσπαθήσει να αναπαράξει τα θεϊκά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αλλά ποτέ με την βοήθεια μηχανικών μέσων, που εδώ, με όλη την πομπώδη τους χυδαιότητα, κατευθύνεται προς την ακαλλιέργητη αντίληψη της τέχνης, που απορρίπτει κάθε τεχνική σκέψη, ωστόσο αντιλαμβάνεται τον όλεθρο της καθώς η νέα τεχνολογία κάνει την προκλητική της είσοδο». Παρόλα αυτά, είναι αυτή η φετιχιστική, ουσιαστικά αντιτεχνική αντίληψη της Τέχνης με την οποία οι θεωρητικοί της φωτογραφίας παλεύουν για ένα αιώνα σχεδόν δίχως, φυσικά, να πετύχουν το παραμικρό αποτέλεσμα. Γιατί δεν επεδίωξαν παρά μόνο να αποκτήσουν τα διαπιστευτήρια για το φωτογράφο από τη θέση του κριτή, την οποία είχε ήδη ανατρέψει. Μια εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα πηγάζει από την έκθεση στην οποία ο γιατρός Arago παρουσίασε στη βουλή στις 3 Ιουλίου 1838 υπέρ της εφεύρεσης του Daguerre. Αυτό που είναι σημαντικό στο λόγο του είναι πως καταφέρνει να αγγίξει κάθε πλευρά της ανθρώπινης δραστηριότητας. Δημιουργεί ένα πανόραμα αρκετά μεγάλο για να μετατρέψει σε ασήμαντα τα αμφισβητήσιμα διαπιστευτήρια πάνω στα οποία έχει υποχρεωθεί η φωτογραφία (ακόμη και εδώ) να δεχτεί από τη ζωγραφική και να ανοίξει αντίθετα τις πραγματικές δυνατότητες της εφεύρεσης. «Όταν οι εφευρέτες ενός νέου εργαλείου», λέει ο Arago, «το εφαρμόζουν στην παρατήρηση της φύσης, οι ελπίδες που εναποθέτουν πάνω του είναι ασήμαντες σε σύγκριση με τις επόμενες εφευρέσεις, των οποίων ήταν η πηγή το εργαλείο». Σε μια μόνη κίνηση αυτός ο λόγος μεταφέρει το πεδίο των νέων τεχνολογιών από την αστροφυσική στην φιλοσοφία: η προοπτική της αστρικής φωτογραφίας συνοδεύεται από την ιδέα της φωτογράφισης ενός συνόλου αιγυπτιακών ιερογλυφικών.\nΟι φωτογραφίες του Daguerre, ασημένιες πλάκες επικαλυμμένες με ιώδιο που εμφανίζονταν στο σκοτεινό θάλαμο όπου, με το σωστό φωτισμό, αποκάλυπταν μια ευαίσθητη γκρι φωτογραφία. Ήταν μοναδικά αντίγραφα και το 1839 η τιμή ήταν περίπου 25 χρυσά φράγκα ανά πλάκα. Δεν ήταν παράξενο που φυλάσσονταν σε θήκες σαν κοσμήματα. Στα χέρια πολλών ζωγράφων, ωστόσο, έγιναν τεχνικά βοηθήματα. Όπως εβδομήντα χρόνια αργότερα ο Utrillo ζωγράφισε τους εντυπωσιακούς του πίνακες με τα παρισινά προάστια, όχι από τη πραγματική ζωή, αλλά από καρτ ποσταλ, έτσι ο σημαντικός Άγγλος ζωγράφος πορτραίτων, David Octavius Hill χρησιμοποίησε ένα μεγάλο αριθμό από φωτογραφικά πορτραίτα για την τοιχογραφία του από την πρώτη μεγάλη σύνοδο της Εκκλησίας της Σκωτίας το 1843. Αλλά πήρε εκείνες τις φωτογραφίες ο ίδιος. Και είναι αυτά τα ταπεινά μέσα σχεδιασμένα για εσωτερική χρήση, που έδωσαν στο όνομά του μια θέση στην ιστορία, ενώ ως ζωγράφος είναι ξεχασμένος. Ορισμένες από τις μελέτες του πρακτικά εμβαθύνουν περισσότερο στη νέα τεχνική από ότι αυτή η σειρά από πορτραίτα: είναι ανώνυμες φωτογραφίες ανθρώπων. Η ζωγραφική ξέρει αυτού του είδους τα κεφάλια από παλιά. Εκεί που ο πίνακας άνηκε στην οικογένεια, κάποιος μπορεί, ανά περιόδους, μπορεί να ρωτήσει για τα αντικείμενα των πινάκων. Σε δυο τρεις γενιές όμως το ενδιαφέρον χάνεται: οι πίνακες, στο βαθμό που επιβιώνουν, το κάνουν μόνο ως μαρτυρία για την τέχνη του ατόμου που τους ζωγράφισε. Στη φωτογραφία ωστόσο, κάποιος συναντά ένα νέο και παράξενο φαινόμενο: σε εκείνη τη γυναίκα ψαρά από το Νιουχέηβεν, που ρίχνει το βλέμμα της χαμηλά, με σαγηνευτική ντροπή, παραμένει κάτι που δεν μαρτυρά απλά την τέχνη του Hill του φωτογράφου, αλλά κάτι που δεν μπορεί να αποσιωπηθεί, που απαιτεί με θράσος το όνομα του προσώπου που ζούσε τότε και που παραμένει αληθινό ακόμη και τώρα, που δεν παρέδωσε τον εαυτό της απόλυτα στη τέχνη:\n«Και ρωτάω: πως η ομορφιά αυτών των μαλλιών\nΚαι αυτή όψη περιστοιχίζει τα προηγούμενα όντα·\nΠως φιλούσε αυτό που επιθυμούσε αυτό το στόμα\nΑσυναίσθητα μπούκλες σαν καπνός δίχως φλόγα»\nΉ δείτε την φωτογραφία του Dauthendey, του φωτογράφου, πατέρα του ποιητή, που τραβήχτηκε όταν ήταν αρραβωνιασμένος με τη γυναίκα που μια μέρα, λίγο μετά τη γέννηση του έκτου της παιδιού, θα έβρισκε στο πάτωμα του υπνοδωματίου στο σπίτι του στη Μόσχα. Εδώ φαίνεται να στέκεται δίπλα του, εκείνος φαίνεται να έχει το χέρι του γύρω της· ωστόσο το βλέμμα της πάει πέρα από αυτόν, στραμμένο σε ένα ζοφερό απόμακρο σημείο. Κοιτάξτε σε μια τέτοια φωτογραφία για αρκετή ώρα και θα συνειδητοποιήσετε πόσο πολύ ταιριάζουν τα αντίθετα: οι πιο ακριβής τεχνική μπορεί να προσφέρει στα παράγωγά της μια μαγική αξία, την οποία μια ζωγραφισμένη εικόνα δεν μπορεί να μας προσφέρει πλέον. Όσο ικανός και αν είναι ο φωτογράφος, όσο προσεκτικά και να ποζάρει το μοντέλο του, ο θεατής πάντοτε αισθάνεται την παρόρμηση να κοιτάξει για την παραμικρή σπίθα τυχαιότητας, του εδώ και τώρα, με την οποία η φύση έχει, όπως ήταν, σημαδέψει τον χαρακτήρα στη φωτογραφία· για να εντοπίσει την ανεπαίσθητη στιγμή κατά την οποία, στην αμεσότητα της από καιρό περασμένης στιγμής, που το μέλλον με τόσο πειστικό τρόπο εισαγάγει τον εαυτό του που, κοιτώντας πίσω, μπορεί να το ανακαλύψουμε ξανά. Είναι πραγματικά μια διαφορετική φύση που μιλά στη κάμερα σε σχέση με εκείνη απευθύνεται στο μάτι· διαφορετική πάνω από όλα με την έννοια πως αντί για ένα χώρο δουλεμένο μέσα από την ανθρώπινη συνειδητότητα, κάνει την εμφάνιση του ένας που επηρεάζεται υποσυνείδητα. Είναι πιθανό, για παράδειγμα, όσο και αν είναι κατά προσέγγιση, να περιγράψεις το πως περπατά κάποιος, αλλά είναι αδύνατο να πεις οτιδήποτε για εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου που κάποιος ξεκινά να περπατά. Η φωτογραφία με τα διάφορα βοηθήματα της (φακούς, μεγεθυντές) μπορεί να αποκαλύψει αυτή τη στιγμή. Η φωτογραφία κάνει συνειδητό για πρώτη φορά το οπτικό ασυνείδητο, όπως η ψυχολογία αποκαλύπτει το ενστικτώδες υποσυνείδητο. Δομικά χαρακτηριστικά, κυτταρικοί ιστοί, οι οποίοι αποτελούν το φυσικό πεδίο της τεχνολογίας και της ιατρικής, είναι όλοι πολύ πιο συνδεδεμένοι με τη κάμερα από ότι με το ατμοσφαιρικό τοπίο ή το εκφραστικό ζωγραφικό πορτραίτο. Την ίδια στιγμή η φωτογραφία αποκαλύπτει σε αυτό το υλικό, φυσιογνωμικές πτυχές των οπτικών λέξεων οι οποίες ζουν στα μικρότερα των πραγμάτων, αντιληπτά ωστόσο αρκετά κρυμμένα ώστε να βρουν καταφύγιο στις καθημερινές ονειροπολήσεις, αλλά που, μόλις μεγεθυνθούν και είναι ικανά να μορφοποιηθούν, δείχνουν πως η διαφορά μεταξύ τεχνολογίας και μαγείας είναι πλήρως ζήτημα ιστορικών μεταβλητών. Έτσι ο Blossfeldt, στις εκπληκτικές του φωτογραφίες με φυτά, αποκάλυψε τις πιο αρχαίες μορφές κιόνων σε ανθοδοχεία. Λατρευτικά τοτέμ σε μεγεθυμένα επί δέκα φορές κλωνάρια καστανιάς και βελανιδιάς, γοτθικές διακοσμήσεις στο δίψακο. Για αυτό τα μοντέλα του Hill δεν ήταν πολύ μακριά από την αλήθεια όταν ένιωσαν πως «το φαινόμενο της φωτογραφίας» πως είναι ακόμη μια «μεγάλη μυστηριακή εμπειρία», ακόμη και αν αυτή η αίσθηση δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την συνείδηση του «να στέκεσαι μπροστά από ένα όργανο το οποίο στην πιο φευγαλέα στιγμή του χρόνου μπορούσε να δημιουργήσει μια εικόνα του αόρατου γύρω κόσμου η οποία να μοιάζει το ίδιο ζωντανή και αληθινή όσο η ίδια η φύση». Λέγεται πως η κάμερα του Hill είχε μια συγκρατημένη διακριτικότητα. Τα μοντέλα του όμως ήταν το ίδιο συγκρατημένα: διατηρούσαν μια ιδιαίτερη ντροπαλότητα μπροστά στη κάμερα και το απόφθεγμα ενός μεταγενέστερου φωτογράφου την περίοδο της ακμής: «Μην κοιτάς στη κάμερα» μπορεί να προήλθε από την συμπεριφορά τους. Δεν ήταν όμως ζήτημα αν τα φωτογραφισμένα ζώα, άνθρωποι ή μωρά «σε κοιτάνε», το οποίο έκανε τον πελάτη να μοιάζει ακάθαρτος και στο οποίο δεν μπορεί να δοθεί καλύτερη απάντηση από το σχόλιο του πρεσβύτερου Dauthendey για την δαγκεροτυπία: «Ο κόσμος φοβόταν στην αρχή», ανέφερε, «να κοιτάξει για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα τις φωτογραφίες που δημιουργούσε. Ντρέπονταν από την καθαρότητα αυτών των μορφών και πίστευαν πως τα μικρά, μικροσκοπικά πρόσωπα των ανθρώπων στις φωτογραφίες μπορούσαν να τους δουν, τόσο εκπληκτική έμοιαζε σε όλους η ασυνήθιστη λεπτομέρεια και ασυνήθιστη αλήθεια των πρώτων εικόνων δαγκεροτυπία».\nΣτον οπτικό κόσμο της φωτογραφίας οι πρώτοι άνθρωποι που απεικονίστηκαν έκαναν την εμφάνιση τους αψεγάδιαστοι ή μάλλον δίχως περιγραφή. Οι εφημερίδες ήταν ακόμη είδος πολυτελείας που σπάνια αγοράζονταν, και που μάλλον διαβάζονταν σε καφέ. Και καθώς δεν έκαναν ακόμη χρήση της φωτογραφίας, ούτε και η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έβλεπε το όνομα της τυπωμένο. Το ανθρώπινο πρόσωπο περιβάλλονταν ακόμη από μια σιωπή όπου το βλέμμα ήταν ακόμη μέσα στη γαλήνη. Με λίγα λόγια, όλες οι πιθανότητες του πορτραίτου βασίζονταν στην απουσία επαφής μεταξύ φωτογραφίας και πραγματικότητας. Πολλά από τα πορτραίτα του Hill είχαν τραβηχτεί στο νεκροταφείο του Γκρέιφραϊαρς στο Εδιμβούργο και τίποτα δεν είναι πιο χαρακτηριστικό της περιόδου από το βαθμό που τα μοντέλα του αισθάνονται άνετα εκεί. Πράγματι, σε μια από τις φωτογραφίες του Hill το νεκροταφείο μοιάζει με εσωτερικό, απομονωμένο, κλειστό χώρο στον οποίο οι ταφόπλακες, ακουμπισμένες στους διαχωριστικούς τοίχους, υψώνονται από το χορτάρι, κούφιες σαν καμινάδες με τις επιγραφές να παίρνουν την θέση των φλογών. Παρόλα αυτά, η τοποθεσία αυτή δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτύχει το αποτέλεσμα αυτό, αν δεν υπήρχαν καλοί τεχνικοί λόγοι για την επιλογή του. Οι πρώτες φωτογραφικές πλάκες ήταν πολύ λιγότερο ευαίσθητες στο φως και αυτό απαιτούσε μακρές εκθέσεις σε ανοιχτό χώρο. Αυτό με τη σειρά του έκανε απαραίτητο να τοποθετηθεί το αντικείμενο σε ένα όσο το πιο δυνατόν απομονωμένο σημείο, όπου τίποτα δεν θα διασπούσε την συγκέντρωση. «Η σύνθεση της έκφρασης που προκαλούνταν από την διάρκεια του χρόνου που το μοντέλο έπρεπε να σταθεί ακίνητο», λέει ο Orlik για την πρώιμη φωτογραφία. «είναι η βασική αιτία που αυτές οι φωτογραφίες, πέρα από την απλότητα τους, μοιάζουν σαν καλοσχεδιασμένα ή ζωγραφισμένα πορτραίτα και έχουν μια πιο διεισδυτική και πιο διαρκή επίπτωση στο θεατή από την πιο πρόσφατη φωτογραφία». Η διαδικασία η ίδια δίδαξε στα μοντέλα να ζουν μέσα στη στιγμή παρά έξω από αυτή. Στη μεγάλη διάρκεια αυτών των λήψεων ενσωματώνονται μέσα στη φωτογραφία και με αυτό το τρόπο παρουσίαζαν το απόλυτα αντίθετο με τις φιγούρες σε μια γρήγορη φωτογραφία. Η τελευταία αντιστοιχεί σε εκείνο τον μεταμορφωμένο κόσμο, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Kracauer, είναι η έκθεση του κλάσματος του δευτερολέπτου η οποία αποφασίζει «αν ένας αθλητής έχει γίνει αρκετά διάσημος για να αξίζει να φωτογραφηθεί για τις εικονογραφημένες εφημερίδες». Τα πάντα στις πρώτες φωτογραφίες είχαν σχεδιαστεί για να διαρκέσουν· όχι μόνο οι μοναδικές ομαδοποιήσεις στις οποίες συγκεντρώνονταν τα θέματα – το οποίων η εξαφάνιση ήταν σίγουρα ένα από τα πιο ακριβή συμπτώματα αυτού που συμβαίνει στην ίδια την κοινωνία στο δεύτερο μισό του αιώνα – ακόμη και οι τυχαίες πτυχές των ρούχων διαρκούν περισσότερο σε αυτές τις εικόνες. Κάποιος αρκεί να κοιτάξει στο παλτό του Schelling· και η δική του αθανασία είναι επιβεβαιωμένη· η μορφή που παίρνει πάνω στον άνθρωπο που το φορά δεν είναι λιγότερο σημαντική από τις γραμμές στο πρόσωπο του τελευταίου. Με λίγα λόγια, τα πάντα συνηγορούν στην υπόθεση του Bernhard von Brentano «πως ένας φωτογράφος του 1850 βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με το εργαλείο του» – για πρώτη και για πολύ καιρό, τελευταία φορά.\nΕπιπλέον, για να εκτιμήσει κάποιος τον τεράστιο αντίκτυπο της δαγκεροτυπίας την εποχή της ανακάλυψης της, κάποιος πρέπει να θυμάται πως την εποχή εκείνη ανακαλύπτονταν στην ζωγραφική του ανοιχτού χώρου από τους πιο προηγμένους ζωγράφους. έχοντας συνείδηση πως ήταν ακριβώς εκεί που η φωτογραφία θα ξεπερνούσε την ζωγραφική, ο Arago, ρίχνοντας μια ιστορική ματιά στις πρώιμες προσπάθειες του Giovanni Battista Porta, αναφέρει χαρακτηριστικά: «όσον αφορά το αποτέλεσμα που εξαρτάται από την ατελή διαφάνεια της ατμόσφαιράς μας (που έχει χαρακτηριστεί με τον εσφαλμένο όρο εναέρια οπτική), ούτε ακόμη και έμπειροι ζωγράφοι περιμένουν από την camera obscura», (μάλλον, την αντιγραφή των εικόνων που παράγονται με αυτή), «να τους βοηθήσει να αναπαράξουν την τελευταία με ακρίβεια», ήταν όταν ο Daguerre κατάφερε να φτιάξει τις εικόνες της camera obscura που οι ζωγράφοι ξεπεράστηκαν από τον τεχνικό. Ωστόσο, το πραγματικό θύμα της φωτογραφίας δεν ήταν η ζωγραφική τοπίου αλλά τα πορτραίτα μινιατούρες. Τα πράγματα εξελίχθηκαν τόσο γρήγορα που ως τα 1840 οι περισσότεροι από τους ζωγράφους μινιατουρών είχαν γίνει επαγγελματίες φωτογράφοι, αρχικά απλά ως παράλληλη απασχόληση, μετά αποκλειστικά. Βοηθήθηκαν από την εμπειρία του αρχικού τους επαγγέλματος, αλλά όφειλαν το υψηλό επίπεδο της φωτογραφικής τους επιτυχίας στην τεχνική παρά στην καλλιτεχνική τους εκπαίδευση. Αυτή η μεταβατική γενιά εξαφανίστηκε πολύ σταδιακά· πράγματι, ένα είδος Βιβλικής ευλογίας έμοιαζε να πέφτει πάνω σε αυτούς τους πρώτους φωτογράφους: ο Nadar, ο Stelzner, ο Pierson, ο Bayard, όλοι έζησαν να φτάσουν τα ενενήντα ή τα εκατό. Τέλος η τάξη των επαγγελματιών φωτογράφων δέχτηκε εισβολή από όλες τις πλευρές από επιχειρηματίες, και όταν στη συνέχεια η τεχνική της επεξεργασίας των αρνητικών έγινε διαδεδομένη (η εκδίκηση του κακού ζωγράφου στην φωτογραφία), επήλθε μια απότομη πτώση της αισθητικής. Αυτή ήταν η περίοδος του χοντρού φωτογραφικού άλμπουμ. Η συνηθισμένη του θέση ήταν το πιο ήρεμο σημείο του σπιτιού, σε ένα ράφι ή τραπεζάκι στο καθιστικό. Δερματόδετα, ανάγλυφα με μεταλλικά δεσίματα, στις παχιές, με χρυσά άκρα, σελίδες τους, παράδοξα ντυμένες και στολισμένες φιγούρες – ο θείος Alex και η θεία Riekchen, η Trudchen όταν ήταν μικρή, ο Πατέρας στο πρώτο του εξάμηνο στο πανεπιστήμιο – και τέλος, η αποκορύφωση της ντροπής, εμείς: ως στερεοτυπικοί Τυρολέζοι, τραγουδώντας και κουνώντας καπέλα μπροστά από ζωγραφισμένες χιονισμένες κορυφές ή σαν μικρά ναυτάκια, με το ένα πόδι ίσιο, το άλλο λυγισμένο, όπως πρέπει, στηριγμένοι σε ένα βερνικωμένο κούφωμα πόρτας. Τα αξεσουάρ τέτοιου είδους πορτραίτα, τα βάθρα, τα κιγκλιδώματα και μικροσκοπικά οβάλ τραπέζια, ακόμα θυμίζουν την εποχή, που εξαιτίας της μεγάλης διάρκεια της λήψης, το υποκείμενο έπρεπε να στηρίζεται για να παραμένει ακίνητο. Αν στην αρχή κάποιος βολεύονταν με στηρίγματα κεφαλής ή γονάτων, σύντομα ακολούθησαν και άλλα βοηθήματα, όπως αυτά που βρίσκονται σε διάσημους πίνακες και για αυτό έπρεπε να είναι καλλιτεχνικά. Πρώτα ήταν ο κίονας ή η κουρτίνα. Ήδη στη δεκαετία του 1860 οι ικανότεροι ένιωσαν πως πρέπει να αντισταθούν σε αυτή την ανοησία. Έτσι ένα αγγλικό επαγγελματικό περιοδικό της εποχής έγραφε: «Στις ζωγραφισμένες εικόνες ο κίονας είχε την λειτουργία του πιθανού, αλλά ο τρόπος που χρησιμοποιείται στην φωτογραφία είναι παράλογος, συνήθως βρίσκεται πάνω σε ένα χαλί. Δεν υπάρχει όμως κανένας ωστόσο, που να χρειάζεται να πειστεί πως οι μαρμάρινοι ή οι πέτρινοι κίονες έχουν ανάγκη από χαλιά ως θεμέλια». Ήταν η εποχή που αυτά τα στούντιο έρχονταν με κουρτίνες και φοίνικες, ταπετσαρίες και καβαλέτα, μοιάζοντας κάτι μεταξύ εκτέλεσης και αναπαράστασης, μεταξύ αίθουσας βασανιστηρίων και αίθουσας θρόνου, για κάτι που αδιάψευστη μαρτυρία προσφέρει μια πρώιμη φωτογραφία του Kafka. Ένα αγόρι γύρω στα έξι, ντυμένο με ένα εφαρμοστό, σχεδόν επίτηδες ταπεινωτικό παιδικό κουστούμι, στολισμένο με δαντέλα, φαίνεται να στέκεται σε κάτι που μοιάζει με εσωτερικό κήπο. Το φόντο είναι γεμάτο με φύλλα από φοινικιές. Και για να γίνει ακόμη πιο έντονη αυτή η ψεύτικη τροπική σκηνή και πιο πνιγηρή, το υποκείμενο κρατά στο αριστερό του χέρι ένα υπερβολικά μεγάλο καπέλο με πλατύ γείσο, σαν αυτά που φοράνε οι Ισπανοί. Θα εξαφανίζονταν σίγουρα στο σκηνικό, αν δεν ήταν εκείνα τα απίστευτα θλιμμένα μάτια που κυριαρχούν πάνω στο τοπίο που είχε προσχεδιαστεί για αυτά.\nΗ εικόνα αυτή μέσα στην απέραντη θλίψη της αποτελεί μια απόφυση της πρώιμης φωτογραφίας όπου οι άνθρωποι δεν κοιτούσαν, ακόμη, με τόσο απομονωμένο και απόμακρο τρόπο το κόσμο όσο αυτό το αγόρι. Είχαν μια αύρα πάνω τους, μια έκφραση που αναμιγνύονταν με το τρόπο που κοιτούσαν και τους έδινε πληρότητα και ασφάλεια, μια ακόμη φορά το τεχνικό αντίστοιχο για αυτό είναι απόλυτα ξεκάθαρο· αποτελεί σε ένα απόλυτο συνεχές από το φωτεινότερο φως στην σκοτεινότερη σκιά. Εδώ ξανά, ο νόμος όπου νέα επιτεύγματα προαναγγέλλονται σε μια παλιότερη τεχνική βρίσκει την επιβεβαίωση της· γιατί η προηγούμενη ζωγραφική πορτραίτων είχε δημιουργήσει την μοναδική άνθηση της τυπογραφίας με την ανάστροφη χαλκογραφία (mezzotint) πριν την παρακμή της. Η ανάστροφη χαλκογραφία βασίζονταν σε μια τεχνική αναπαραγωγής που παρά μόνο πολύ αργότερα συνδέθηκε με την νέα φωτογραφική τεχνική. Όπως πάνω στις πλάκες ανάστροφης χαλκογραφίας, έτσι και το φως στη φωτογραφία του Hill βγαίνει παλεύοντας από το σκοτάδι. Ο Orlik μιλά για την «σταθερή διεύθυνση του φωτός» που παράγεται από την μακρά έκθεση, η οποία δίνει «σε αυτές τις πρώιμες φωτογραφίες το μεγαλείο τους». Και ανάμεσα στους σύγχρονους της επινόησης ο Delaroche σημείωσε πάνω στην «δίχως προηγούμενο και ευχάριστη» γενική εντύπωση «η οποία με κανένα τρόπο δεν διαταράσσει την γαλήνη των μαζών». Αρκετά με την τεχνική βελτίωση της αυρώδους (auratisch) εμφάνισης. Συγκεκριμένα, πολλές ομαδικές φωτογραφίες διατηρούν ακόμη την αίσθηση μιας ζωηρής ομαδικότητας πάνω στην πλάκα, που όμως χάνεται στην εκτύπωση (Originalaufnahme). Αυτή η ευαίσθητη έκφραση μερικές φορές αποτυπώνονταν όμορφα και με βάθος μέσα στο πλέον παλιομοδίτικο οβάλ πλαίσιο. Για αυτό είναι λάθος να τονίζουμε την καλλιτεχνική τελειότητα ή τη αισθητική αυτών των αρχέτυπων της φωτογραφίας. Αυτές οι εικόνες δημιουργήθηκαν με την υπόθεση πως εξαρχής κάθε πελάτης έβρισκε στο φωτογράφο του ένα τεχνικό της τελευταίας σχολής και όπου ο φωτογράφος συναντούσε σε κάθε πελάτη ένα μέλος μιας τάξης κατά την άνοδο του, περιτριγυρισμένο από μια αύρα που διείσδυε τις ίδιες τις πτυχές του αστικού σακακιού του ή του παπιγιόν του. Επειδή η απλή κατασκευή μιας πρωτόγονης κάμερας δεν έχει από μόνη της μια αύρα. Αντίθετα σε εκείνες τις πρώιμες εποχές το αντικείμενο και η τεχνική αντιστοιχούν τόσο ξεκάθαρα όσο αποκλίνουν στην ακόλουθη περίοδο της παρακμής. Σύντομα η προηγμένη οπτική θα χρησιμοποιούσε όργανα ικανά να υπερνικήσουν απόλυτα το σκοτάδι και να καταγράφουν ένα αντικείμενο με την ευκρίνεια ενός καθρέφτη. Παρόλα αυτά, οι φωτογράφοι της μετά το 1860 περιόδου θεώρησαν καθήκον τους να μιμηθούν με τη βοήθεια όλων των τεχνών της επεξεργασίας, ιδιαίτερα του λεγόμενου επιχρωματισμού, εκείνη την αύρα η οποία είχε αφαιρεθεί με τον ίδιο τρόπο από την φωτογραφία από πιο ισχυρές κάμερες, όπως είχε και από την πραγματικότητα από τον όλο και μεγαλύτερο εκφυλισμό της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας. Έτσι, ιδιαίτερα στο Jugendstil (Νέο Στυλ), ένας σκοτεινός τόνος, που διακόπτεται από τεχνητές φωτεινές αντανακλάσεις, έγινε του συρμού· και παρόλα αυτό το λυκόφως, μια προσποιητή στάση εμφανίστηκε, προδίδοντας ακόμη πιο καθαρά με το τρεμόπαιγμα της την ανικανότητα εκείνης της γενιάς μπροστά στην τεχνική πρόοδο.\nΚαι ωστόσο το αποφασιστικό πράγμα γύρω από τη φωτογραφία είναι η σχέση του φωτογράφου με την τεχνική του. Ο Camille Recht το συλλαμβάνει με μια γοητευτική σύγκριση: «Ο βιολιστής», λέει, «πρώτα πρέπει να δημιουργήσει τη νότα του, να την ψάξει και να την δημιουργήσει με αστραπιαία ταχύτητα· ο πιανίστας χτυπά τα πλήκτρα και παράγει ήχο. Τόσο ο ζωγράφος όσο και ο φωτογράφος χρησιμοποιούν ένα όργανο. Το σχέδιο και τα χρώματα του ζωγράφου αντιστοιχούν με την δημιουργία των νοτών του βιολιστή· ο φωτογράφος όπως και ο πιανίστας λαμβάνει εκ των προτέρων ένα μηχανισμό ο οποίος είναι υπόκειται σε πολύ πιο περιοριστικούς νόμους από εκείνους που επιβάλλονται στο βιολιστή. Ένας Paderewski δεν θα κερδίσει την φήμη ή θα ασκήσει ποτέ την σχεδόν θρυλική μαγεία ενός Paganini». Για να μείνουμε όμως στη σύγκριση, υπάρχει ένας Busoni της φωτογραφίας, με το όνομα Atget. Και οι δύο βιρτουόζοι και την ίδια στιγμή πρωτοπόροι. Απαράμιλλη αφοσίωση στο έργο τους σε συνδυασμό με την μεγαλύτερη ακρίβεια που χαρακτηρίζει και τους δυο. Ο Atget ήταν ηθοποιός που, νιώθοντας απέχθεια για το επάγγελμά του, κατέστρεψε τη μάσκα του και στη συνέχεια προσπάθησε να αφαιρέσει την μεταμφίεση της πραγματικότητας. Φτωχός και άγνωστος, ζούσε στο Παρίσι, πουλώντας τις φωτογραφίες του για ένα τραγούδι σε ερασιτέχνες, που συχνά ήταν ελάχιστα λιγότερο εκκεντρικοί από αυτόν. Πέθανε πρόσφατα, αφήνοντας πίσω του ένα έργο από περισσότερες από τέσσερις χιλιάδες φωτογραφίες. Η Berenice Abbot στη Νέα Υόρκη τις συνέλλεξε όλες και μια επιλογή εμφανίστηκε τώρα σε ένα πολύ καλαίσθητο τόμο που εκδόθηκε από τον Camille Recht. Οι σύγχρονες εφημερίδες «δεν γνώριζαν τίποτα για τον άνθρωπο που πουλούσε τις φωτογραφίες του κυρίως σε καλλιτεχνικά στούντιο, πετώντας τες για λίγες δεκάρες, συχνά στην ίδια τιμή με τις αναμνηστικές κάρτες του 1900 που δείχνουν γοητευτικές εικόνες της πόλης λουσμένη στο μπλε της νύχτας, μαζί με ένα τεχνητό φεγγάρι. Έφτασε στη κορυφή της απόλυτης μαεστρίας· αλλά με την πικρόχολη αριστοτεχνία του μεγάλου τεχνίτη που ζει πάντοτε στις σκιές, παραμέλησε να καρφώσει εκεί τη σημαία του. Έτσι πολλοί άλλοι νομίζουν πως ανακάλυψαν την κορυφή, όταν ο Atget είχε φτάσει εκεί πριν από αυτούς». Πράγματι, οι φωτογραφίες του Παρισού από τον Atget είναι οι πρόδρομοι της σουρεαλιστικής φωτογραφίας· εμπροσθοφυλακή της μοναδικής πραγματικά πλατιάς κίνησης που κατάφερε να δημιουργήσει ο σουρεαλισμός. Ήταν ο πρώτος που διέλυσε την πνιγηρή ατμόσφαιρα που άπλωνε η φωτογραφία πορτραίτου την εποχή της παρακμής. Καθάρισε αυτή την ατμόσφαιρα, πραγματικά την καθάρισε συνολικά. Ξεκίνησε την απελευθέρωση του αντικειμένου από την αύρα, κάτι το οποίο είναι το πιο αδιαμφισβήτητο επίτευγμα της πρόσφατης σχολής της φωτογραφίας. Όταν το Bifur ή το Variété, περιοδικά του αβάν γκάρντ, παρουσιάζουν τις ελάχιστες λεπτομέρειες με λεζάντες όπως «Γουέστμινστερ», «Λιλ», «Αμβέρσα» ή «Μπρέσλαου» – εδώ ένα κομμάτι από κιγκλίδωμα, εκεί ένα γυμνό δέντρο με κλαδιά που διασταυρώνονται με μια λάμπα γκαζιού, ή ένας διαχωριστικός τοίχος, ή ένα κηροπήγιο με ένα δακτύλιο ασφαλείας που έχει το όνομα της πόλης πάνω – αυτές είναι απλά οι πραγματικές επισημάνσεις των μοτίβων που ανακάλυψε ο Atget. Αναζητά το ξεχασμένο και το εγκαταλειμμένο, και έτσι τέτοιες φωτογραφίες στρέφονται κατά του εξωτικού, του επιδεικτικού, ρομαντικού ήχου των ονομάτων των πόλεων· απομακρύνει την αύρα από την πραγματικότητα όπως το νερό από ένα πλοίο που βυθίζεται. Τί είναι αύρα; Ένας παράξενος ιστός από χώρο και χρόνο: η μοναδική εκδήλωση μιας απόστασης, ανεξάρτητα του πόσο κοντά μπορεί να είναι. Το να ακολουθείς, καθώς ξαπλώνεις ένα καλοκαιρινό απόγευμα, το περίγραμμα μιας οροσειράς στον ορίζοντα ή ένα κλαδί, που ρίχνει τη σκιά του στο παρατηρητή μέχρι τη στιγμή ή την ώρα συμμετέχει στην ύπαρξη τους – αυτό είναι το να εισπνέει την αύρα αυτών των βουνών, του κλαδιού. Σήμερα, οι άνθρωποι έχουν το ίδιο παθιασμένη τάση να φέρνουν τα πράγματα κοντά στους ίδιους ή ακόμη περισσότερο στις μάζες, να υπερβούν την μοναδικότητα σε κάθε περίσταση με το να την αναπαράγουν. Κάθε μέρα αυξάνεται η ανάγκη για να έχουν ένα αντικείμενο όσο πιο κοντά γίνεται, μέσα από μια φωτογραφία, ή καλύτερα, μια αναπαραγωγή. Και η αναπαραγωγή, όπως μας δείχνει ξεκάθαρα η εικονογραφημένη εφημερίδα και η εβδομαδιαία έκδοση, διαχωρίζει τον εαυτό της από την εικόνα πέρα από κάθε αμφιβολία. Η μοναδικότητα και η μονιμότητα είναι το ίδιο συνυφασμένα στη τελευταία όσο η εφημερότητα και η αναπαραγωγιμότητα στη πρώτη. Η απομάκρυνση του αντικειμένου από το κουκούλι του, η καταστροφή της αύρας είναι το χαρακτηριστικό πως η αίσθηση της ομοιότητας των πραγμάτων στο κόσμο, έχει μεγαλώσει σε τέτοιο βαθμό που με τα μέσα αναπαραγωγής ακόμα και το μοναδικό έχει αναγκαστεί να παραδώσει τη μοναδικότητα του. Ο Atget πάντοτε προσπερνούσε «τα μεγάλα θεάματα και τα δήθεν μνημεία»· αυτό που τον σταματούσε ήταν μια σειρά από καλαπόδια ή παριζιάνικες αυλές γεμάτα από φορτηγά παραταγμένα από το απόγευμα ως το πρωί· ή εκείνα τα εκατοντάδες ή χιλιάδες από εκείνα τα πολύ φθαρμένα τραπέζια που βλέπεις, τα βρώμικα πιάτα που μένουν παρατημένα· ή το μπουρδέλο στην Οδό … αριθμός 5 όπου το νούμερο πέντε εμφανίζεται με τεράστιους χαρακτήρες σε τέσσερα διαφορετικά σημεία της πρόσοψης. Το αξιοσημείωτο στοιχείο σε αυτές τις φωτογραφίες, ωστόσο είναι το πόσο άδειες είναι. Η πύλη στις οχυρώσεις είναι άδεια, το ίδιο και τα σκαλιά του θριάμβου, τα αίθρια των καφέ και, όπως πρέπει, η Πλατεία Τερτρ. Δεν είναι μοναχικές, αλλά στερούνται ατμόσφαιρας· η πόλη σε αυτές τις φωτογραφίες είναι άδεια με τον ίδιο τρόπο που ένα διαμέρισμα δεν έχει βρει ακόμη νέους ενοίκους. Είναι τα επιτεύγματα της σουρεαλιστικής φωτογραφίας που πιέζει μια ευεργετική αποξένωση μεταξύ ανθρώπου και του περιβάλλοντός του, καθαρίζοντας έτσι το έδαφος για το πολιτικά εκπαιδευμένο μάτι μπροστά στο οποίο κάθε εγγύτητα εξυπηρετεί την ανάδειξη της λεπτομέρειας.\nΕίναι εμφανές πως αυτή η νέα οπτική αντίληψη ταιριάζει λιγότερο εκεί που η ικανοποίηση ήταν πιο κοινή: στην επικερδή, αναπαραστατική φωτογραφία πορτραίτο. Από την άλλη, η φωτογραφία δεν μπορεί να υπάρξει δίχως ανθρώπους. Και όποιος δεν το ξέρει αυτό θα διδαχτεί πολλά από τις καλύτερες ρωσικές ταινίες που ακόμη και το περιβάλλον και το τοπίο αποκαλύπτονται πλήρως μόνο στο φωτογράφο που είναι σε θέση να μετατρέψει την ανωνυμία τους σε φυσιογνωμία. Ωστόσο αυτή η δυνατότητα καθορίζεται από το αντικείμενο. Ήταν η γενιά που σκόπευε λιγότερο από όλες να φωτογραφηθεί για την αιωνιότητα, που ήθελε να αποσυρθεί μάλλον ντροπαλά στην καθημερινή ζωή, όταν αντιμετώπιζε μια τέτοια προοπτική – όπως ο Schopenhauer της φωτογραφίας στην Φρανκφούρτη το 1850, που βυθίζεται βαθιά μέσα στην πολυθρόνα του – που για αυτό το λόγο ακριβώς, πέτυχε να μεταδίδει την καθημερινότητα της στην πλάκα. Αλλά η γενιά αυτή δεν μετέδωσε τις αρετές της. Ήταν μόνο μετά από κάποιες δεκαετίες που ο κινηματογράφος έδωσε στους Ρώσους την ευκαιρία να βάλλουν μπροστά από την κάμερα ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονταν να φωτογραφηθούν. Την ίδια στιγμή το ανθρώπινο πρόσωπο πήρε ένα νέο και αιώνιο νόημα στην φωτογραφική πλάκα. Δεν ήταν όμως πια πορτραίτο. Τι ήταν; Ένας Γερμανός φωτογράφος κέρδισε το προνόμιο του να δώσει την απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ο August Sander συμπλήρωσε μια σειρά από πρόσωπα που είναι ισάξια με την υπέροχη φυσιογνωμική γκαλερί που άνοιξε από τον Eisenstein και τον Pudovkin, και αυτό από μια επιστημονική οπτική. Ολόκληρο το έργο του είναι χωρισμένο σε εφτά ομάδες, που αντιστοιχούν στην υπάρχουσα κοινωνική τάξη και θα εκδοθεί σε περίπου σαράντα πέντε άλμπουμ, που το καθένα θα αποτελείται από δώδεκα φωτογραφίες». Μέχρι στιγμής υπάρχει ένας επιλεγμένος τόμος με εξήντα αναπαραγωγές οι οποίες προσφέρουν ανεξάντλητο υλικό για μελέτη. «Ο Sander ξεκινά με το χωρικό, τον άνθρωπο της γης, και παίρνει τον αναγνώστη μαζί του σε όλα τα στρώματα και επαγγέλματα, από την μια τους υψηλότερους εκπροσώπους του πολιτισμού και από την άλλη τους ηλίθιους». Δεν ήταν ως μελετητής, με τις συμβουλές φυλετικών θεωρητικών ή κοινωνικών μελετητών, ο τρόπος που ξεκίνησε το τεράστιο έργο του, αλλά, σύμφωνα με τα λόγια του εκδότη του, «ως αποτέλεσμα άμεση παρατήρησης». Πράγματι είναι αντικειμενική παρατήρηση, τολμηρή και ταυτόχρονα λεπτή, μέσα στο πνεύμα της παρατήρησης του Goethe: «Υπάρχει μια λεπτή μορφή του εμπειρικού που ταυτίζεται τόσο στενά με το αντικείμενο του που γίνεται θεωρία». Σύμφωνα με αυτή είναι αρκετά εύστοχο που ένας παρατηρητής όπως ο Döblin θα αναδείξει τις επιστημονικές πτυχές αυτού του έργου και θα τονίσει: «Όπως υπάρχει συγκριτική ανατομία η οποία μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την φύση και την ιστορία των οργάνων, έτσι και ένας φωτογράφος έχει δημιουργήσει την συγκριτική φωτογραφία, αποκτώντας έτσι μια επιστημονική οπτική που τον θέτει πέρα από το φωτογράφο της λεπτομέρειας». Θα ήταν θλιβερό αν οι οικονομικές συνθήκες αποτρέψουν την περεταίρω δημοσίευση αυτού του καλλιτεχνικού συνόλου. Ωστόσο, υπάρχει ένας ακόμη πιο σίγουρος τρόπος ενθάρρυνσης του εκδότη πέρα από τον ουσιαστικό αυτό λόγο. Ένα έργο σαν του Sander μπορεί να πάρει μια μυστική πραγματικότητα ξαφνικά. Αλλαγές στην εξουσία, στις οποίες έχουμε πλέον συνηθίσει, κάνουν την εκπαίδευση και την όξυνση της φυσιογνωμικής αντίληψης ζωτική ανάγκη. Είτε κάποιος είναι στη δεξιά, είτε είναι στην αριστερά, πρέπει να συνηθίσει ότι θα αντιμετωπίζεται ανάλογα με την προέλευση του. Και με τη σειρά του, αυτός θα βλέπει τους άλλους με τον ίδιο τρόπο. Το έργο του Sander είναι κάτι περισσότερο από ένα βιβλίο με εικόνες, είναι ένας εκπαιδευτικός άτλαντας.\nΣτην εποχή μας δεν υπάρχει έργο τέχνης που να αντιμετωπίζεται με τόση προσοχή όσο η φωτογραφία του εαυτού μας, των πιο στενών συγγενών και φίλων μας, της αγαπημένης μας, έγραψε ο Lichtwark ήδη από το 1907, μετακινώντας με αυτό το τρόπο την έρευνα από την σφαίρα των αισθητικών διακρίσεων σε εκείνη των κοινωνικών σχέσεων. Μόνο μέσω αυτής της οπτικής η έρευνα μπορεί να προχωρήσει ξανά. Είναι πράγματι χαρακτηριστικό πως ο διάλογος εστιάστηκε κυρίως πάνω από το ζήτημα της αισθητικής της φωτογραφίας ως τέχνης, ενώ για παράδειγμα το πολύ λιγότερο αμφισβητήσιμο κοινωνικό γεγονός της τέχνης ως φωτογραφία μετά βίας είναι ορατό. Και ωστόσο η επίπτωση της φωτογραφικής αναπαραγωγής των έργων τέχνης είναι πολύ σημαντικότερο για την σημασία τη τέχνης από το αν μια φωτογραφία είναι περισσότερο ή λιγότερο καλλιτεχνική στη σύνθεσή της· καθώς η τελευταία μετατρέπεται στην κάμερα της εκμετάλλευσης (Kamerabeute). Πράγματι, δεν είναι ο ερασιτέχνης που επιστρέφει σπίτι του με το τεράστιο αριθμό από καλλιτεχνικές λήψεις του πιο ικανοποιημένος από το κυνηγό, που επιστρέφει φορτωμένος με το θήραμα το οποίο έχει αξία μόνο για τον έμπορο. Και όντως μοιάζει να μην είναι μακριά η εποχή που θα υπάρχουν πιο πολλά εικονογραφημένα περιοδικά από εμπορικά με κυνήγι και πουλερικά. Πάει και η αυθόρμητη λήψη. Ο τόνος όμως αλλάζει εντελώς, αν κάποιος πάει από την φωτογραφία ως τέχνη στην τέχνη ως φωτογραφία. Όλοι έχουν παρατηρήσει πόσο πολύ πιο εύκολο είναι να αντιληφθείς το μέγεθος ενός πίνακα, ιδιαίτερα ενός γλυπτού, για να μην αναφέρω την αρχιτεκτονική, σε μια φωτογραφία από ότι στην πραγματικότητα. Είναι όντως πειρασμός να το αποδώσουμε αυτό στην μείωση της εκτίμησης μας για την τέχνη, μια παραίτηση από την πλευρά της τωρινής γενιάς. Αυτό όμως αντικρούεται από το γεγονός πως η ανάπτυξη των τεχνικών αναπαραγωγής είναι λίγο πολύ παράλληλη με την εκτίμηση μας για τα μεγάλα έργα τέχνης. Τα τελευταία δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν πλέον ως παραγωγή μεμονωμένων ατόμων· έχουν γίνει συλλογικά δημιουργήματα τέτοιων τεράστιων διαστάσεων που η αφομοίωση τους βασίζεται ακριβώς στην πάνω στην ελάττωση τους. Το αποτέλεσμα των μηχανικών μεθόδων αναπαραγωγής, τελικά είναι να προσφέρει μια τεχνική ελάττωσης, η οποία βοηθά ως ένα βαθμό τον έλεγχο των ανθρώπων πάνω σε έργα τέχνης, που δίχως αυτή δεν θα μπορούσαν να καμιά χρήση.\nΑν κάτι χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ τέχνης και φωτογραφίας σήμερα, είναι η ανεπίλυτη ένταση που έχει μπει ανάμεσα τους από την φωτογράφιση έργων τέχνης. Πολλοί από τους φωτογράφους που καθορίζουν τον σημερινό χαρακτήρα της τεχνικής αυτής έκαναν το ξεκίνημα τους ως ζωγράφοι. Γύρισαν τις πλάτες τους μετά από προσπάθειες να σχετίσουν τα μέσα έκφρασης της στη ζωή του σήμερα με ένα ζωντανό και άμεσο τρόπο. Όσο πιο έντονη είναι η αντίληψη για την φύση της εποχής, τόσο πιο προβληματική γίνονταν για αυτούς η αφετηρία τους. Όπως ογδόντα χρόνια πριν. Έτσι και τώρα η φωτογραφία πρέπει να αντικαταστήσει τη ζωγραφική. «Οι δημιουργικές δυνατότητες του καινούριου», σχολίασε ο Moholy-Nagy, «ανακαλύπτονται συνήθως σταδιακά σε εκείνες τις παλιές φόρμες, τα παλιά όργανα και πεδία έργου οι οποίες χάρη στην εμφάνιση του νέου έχουν, ουσιαστικά, ξεπεραστεί, αλλά που ανθίζουν όλο ευφορία χάρη στο ερέθισμα του τι συμβαίνει. Έτσι για παράδειγμα, η φουτουριστική (στατική) ζωγραφική παρήγαγε την ξεκάθαρα διατυπωμένη προβληματική του συγχρονισμού της κίνησης, την απεικόνιση της στιγμής στη ζωγραφική, που αργότερα θα κατέστρεφε και αυτό σε μια εποχή που το φιλμ ήταν ήδη γνωστό, αλλά όχι κατανοητό επακριβώς…. Με τον ίδιο τρόπο κάποιος μπορεί – με προσοχή – να σκεφτεί κάποιους από τους σημερινούς ζωγράφους, που δουλεύουν με μεθόδους που συνδυάζουν αναπαράσταση με τη χρήση αντικειμένων (νεοκλασικοί και ρεαλιστές) ως πρόδρομους μιας νέας οπτικής φόρμας αναπαράστασης που σύντομα θα χρησιμοποιεί μόνο μηχανικές και τεχνικές μεθόδους». Και ο Tristan Tzara, το 1922: «Όταν όλα όσα κυκλοφορούσαν υπό το όνομα της τέχνης παρέλυσαν, ο φωτογράφος άναψε την χιλίων κηρίων λάμπα του και το ευαίσθητο χαρτί απορρόφησε βαθμιαία το σκοτάδι πολλών αντικειμένων καθημερινής χρήσης. Είχε ανακαλύψει το δυναμικό μιας ευαίσθητης, ανέγγιχτης λάμψης φωτός που ήταν πολύ πιο σημαντική από όλους τους αστερισμούς που μας προσφέρονται για την ικανοποίηση των ματιών μας». Είναι ακριβώς εκείνοι οι φωτογράφοι που πέρασαν από την παραστατική τέχνη στην φωτογραφία, όχι εξαιτίας οπορτουνιστικών σκέψεων, όχι τυχαία, όχι για να διευκολυνθούν, που σήμερα αποτελούν την αβαν γκαρντ ανάμεσα στους συναδέλφους τους, επειδή η εξέλιξη τους τους προστατεύει, ως ένα βαθμό, από το μεγαλύτερο κίνδυνο που αντιμετωπίζει η σύγχρονη φωτογραφία, δηλαδή την επιρροή του καλλιτεχνικού επαγγελματισμού. «Η φωτογραφία ως τέχνη», λέει ο Sasha Stone, «είναι πολύ επικίνδυνο πεδίο».\nΌταν η φωτογραφία βγάζει τον εαυτό της έξω από το πλαίσιο που καθιέρωσαν οι Sander, Germaine Krull ή ο Blossfeldt και απελευθερώνεται από τα φυσιογνωμικά, πολιτικά και επιστημονικά συμφέροντα, τότε γίνεται δημιουργική. Ο φακός εστιάζει τώρα στο σύνολο· η φωτογραφική πόζα κάνει την εμφάνιση της. «Το πνεύμα που έχει κατακτήσει την μηχανική μετατρέπει τα πιο ακριβή αποτελέσματα σε παραβολές της ζωής». Όσο περισσότερο γενικευμένη η κρίση της σύγχρονης κοινωνίας, τόσο περισσότερα οι μεμονωμένες πτυχές της τελευταίας θα συγκρούονται μεταξύ τους σε μια ανυποχώρητη αντίθεση, έτσι τόσο περισσότερο το δημιουργικό αποκαλύπτεται ως μια απλή παραλλαγή, με την αντίφαση ως πατέρα και την μίμηση ως μητέρα του· το δημιουργικό έχει γίνει φετίχ του οποίου τα χαρακτηριστικά οφείλουν τη ζωή τους απλά και μόνο στα μεταβαλλόμενα φώτα της μόδας. Το δημιουργικό στην φωτογραφία είναι αντίδραση της τελευταίας στη μόδα. Ο κόσμος είναι όμορφος – ακριβώς αυτό είναι το σύνθημά της. Εκεί αποκαλύπτεται μια φωτογραφία που είναι σε θέση να συνδέσει μια κονσέρβα τυποποιημένης τροφής με το σύμπαν, που ωστόσο όμως δεν μπορεί να συλλάβει ούτε μια από τις ανθρώπινες συνδέσεις μέσα στις οποίες υπάρχει· μια φωτογραφία η οποία ακόμη και στις πιο αιθέριες συνθέσεις της ενδιαφέρεται περισσότερο για την τελική εμπορευσιμότητα από ότι με την κατανόηση. Επειδή ωστόσο, το πραγματικό πρόσωπο της φωτογραφικής αυτής δημιουργικότητας είναι η διαφήμιση ή η συσχέτιση, το πραγματικό αντίστοιχο της είναι η προβολή ή η δόμηση. Επειδή, λέει ο Brecht, η κατάσταση, «περιπλέκεται από το γεγονός κάθε φορά που η φωτογραφία κάνει μια αναπαραγωγή της πραγματικότητας, μας λέει ελάχιστα για τη πραγματικότητα. Μια φωτογραφία της Krupp ή της GEC μας προσφέρει σχεδόν τίποτα για αυτές τις επιχειρήσεις. Η πραγματικότητα έχει πράγματι πέσει στο λειτουργικό. Η πραγμοποίηση των ανθρώπινων σχέσεων, το εργοστάσιο, ας πούμε, δεν αποκαλύπτει πλέον αυτές τις σχέσεις. Για αυτό κάτι πρέπει πρακτικά να κατασκευαστεί, κάτι τεχνητό, κάτι προσποιητό». Είναι το επίτευγμα των σουρεαλιστών το να έχουν εκπαιδεύσει τους πρωτοπόρους αυτής της φωτογραφικής κατασκευής. Ένα παραπέρα επίπεδο σε αυτό τον ανταγωνισμό μεταξύ δημιουργικής και εποικοδομητικής φωτογραφίας χαρακτηρίζεται από το ρωσικό κινηματογράφο. Δεν μπορεί κάποιος να τονίσει αρκετά το γεγονός πως τα μεγάλα επιτεύγματα των σκηνοθετών του ήταν δυνατά μόνο σε μια χώρα όπου η φωτογραφία άρχισε όχι από ερέθισμα και επιρροές, αλλά από πειραματισμό και εκπαίδευση. Υπό την έννοια αυτή, και μόνο σε αυτή, κάποιος μπορεί να βγάλει νόημα από την θερμή υποδοχή που επεφύλασσε στη φωτογραφία εκείνος ο ζωγράφος των άξεστων ιδεών, ο Antoine Wiertz. «Για κάποια χρόνια ήταν η δόξα του αιώνα μας να έχει δημιουργήσει μια μηχανή που καθημερινά καταπλήσσει το μυαλό και ξαφνιάζει τα μάτια. Πριν περάσει ακόμη ένας αιώνας, αυτή η μηχανή θα είναι το πινέλο, η παλέτα, τα χρώματα, η ικανότητα, η εμπειρία, η υπομονή, η δεξιότητα, η ακρίβεια, η τονικότητα, το λούστρο, το μοντέλο, η υλοποίηση, το απόσταγμα της ζωγραφικής…. Δεν πρέπει να πιστεύει κάποιος πως η δαγκεροτυπία θα σκοτώσει την τέχνη…. Όταν η δαγκεροτυπία, αυτό το γιγάντιο μωρό μεγαλώσει, τότε όλες οι ικανότητες του και η δύναμη του ξεδιπλωθεί, τότε η τότε η σοφία θα το αρπάξει από το σβέρκο και θα φωνάξει με μεγάλη φωνή: Έλα εδώ! Τώρα ανήκεις σε εμένα. Θα δουλέψουμε μαζί». Πόσο σοβαρά, και όντως πεσιμιστικά, είναι τα παρακάτω λόγια με το οποία ανακοίνωσε την νέα τεχνική στους αναγνώστες του στο Salon δύο χρόνια αργότερα το 1875 ο Baudelaire όπως και αυτά που ήδη έχουν αναφερθεί δεν μπορούν να διαβαστούν σήμερα δίχως μια μικρή αλλαγή στην έμφαση. Όμως, στηρίζοντας την αντίθετη άποψη, διατηρούν την ορθή λογική τους ως η πιο δυναμική άμυνα απέναντι σε όλους τους σφετερισμούς της καλλιτεχνικής φωτογραφίας. «Στις άσχημες αυτές μέρες μια νέα βιομηχανία έκανε την εμφάνιση της που έχει συμβάλλει σημαντικά στο να επιβεβαιώσει την ρηχή ανοησία της μέσα από την πίστη της… πως η τέχνη δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο από την ακριβή αναπαράσταση της φύσης…. Ένας εκδικητικός θεός άκουσε τη φωνή αυτού το όχλου. Ο Daguerre έγινε ο Μεσσίας του». Και ξανά: «Αν επιτραπεί στη φωτογραφία να συμπληρώσει την τέχνη σε κάποιες από της χρήσεις της, η δεύτερη σύντομα θα εκτοπιστεί και θα καταστραφεί από αυτή, χάρη στην φυσική σύνδεση που θα υπάρξει μεταξύ φωτογραφίας και πλήθους. Έτσι η φωτογραφία πρέπει να επιστρέψει στο πραγματικό της καθήκον που είναι να αποτελεί υπηρέτη των επιστημών και των τεχνών».\nΈνα πράγμα, ωστόσο που ούτε ο Wiertz ούτε ο Baudelaire κατάλαβαν είναι οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα στην ίδια την αυθεντικότητα της φωτογραφίας, αυτή η αυθεντικότητα δεν μπορεί να παρακάμπτεται για πάντα με την αναφορά cliché τα οποία σχηματίζουν μόνο λεκτικές σχέσεις με τον αναγνώστη. Η κάμερα γίνεται όλο και μικρότερη, όλο και πιο προσβάσιμη για να συλλάβει φευγαλέες και κρυφές φωτογραφίες οι οποίες είναι ικανές να καταπλήξουν τον συνειρμικό μηχανισμό του παρατηρητή. Στο σημείο αυτό πρέπει να μπει η περιγραφή (λεζάντα), δημιουργώντας με αυτό το τρόπο μια φωτογραφία που φωτίζει τις σχέσεις της ζωής και που δίχως την φωτογραφική κατασκευή θα παρέμεναν κολλημένες στο κατά προσέγγιση. Δεν είναι άδικο που οι φωτογραφίες του Atget έχουν συγκριθεί με εκείνες μιας σκηνής δράσης. Αλλά δεν είναι κάθε γωνιά των πόλεων μας μια σκηνή δράσης; Δεν είναι κάθε περαστικός ένας πρωταγωνιστής; Δεν είναι έργο του φωτογράφου – απόγονο των ιερέων και των θυσιαστών της αρχαίας Ρώμης – να αποκαλύψουν την ενοχή και να κατονομάσει τον ένοχο στις φωτογραφίες του; «Ο αγράμματος του μέλλοντος», έχει ειπωθεί, «δεν θα είναι εκείνος που δεν μπορεί να διαβάσει το αλφάβητο, αλλά εκείνος που δεν μπορεί να βγάλει μια φωτογραφία». Δεν πρέπει όμως να θεωρήσουμε αγράμματο και το φωτογράφο που δεν μπορεί να διαβάσεις τις ίδιες του τις φωτογραφίες; Δεν θα γίνει η περιγραφή το πιο σημαντικό κομμάτι της λήψης; Αυτά είναι τα ερωτήματα που δημιουργούν οι ιστορικές εντάσεις των ενενήντα χρόνων απόστασης που μας χωρίζει από τη δαγκεροτυπία. Είναι η ακτινοβολία αυτών των σπιθών που οι πρώτες φωτογραφίες προβάλλουν με τόση απόμακρη ομορφιά μέσα από το σκοτάδι των ημερών των παππούδων μας.\nPosted in Κοινωνία,ΦιλοσοφίαΜε ετικέτα Κοινωνία,Τέχνη,Τεχνολογία,Φιλοσοφία\nPrevious Article Tomás Ibáñez: Ο Μετα-αναρχισμός\nNext Article Maik Fielitz: Ακροδεξιά Αυτοδικία στα Σύνορα της Ευρώπης\nΜια σκέψη σχετικά μέ το “Walter Benjamin: Σύντομη Ιστορία της Φωτογραφίας”\n23 Μαρτίου, 2020 στο 3:06 μμ


Starsports | Δημήτρης Ακριτίδης: «Άλλοι ζουν από το ποδόσφαιρο, εγώ ζω για το ποδόσφαιρο»\nΔημήτρης Ακριτίδης: «Άλλοι ζουν από το ποδόσφαιρο, εγώ ζω για το ποδόσφαιρο»\nΆκης Ζήκος, Τάσος Πάντος, Γιάννης Ανέστης και πολλοί άλλοι σημαντικοί ποδοσφαιριστές αποτελούν κομμάτια του πάζλ της πλούσιας καριέρας ενός αυθεντικού ποδοσφαιράνθρωπου.\nΓιώργος Γιώτας 13/04/2017\t2713 ΧΑΛΚΙΔΑ\t, Συνεντεύξεις\t, ΕΠΣ Εύβοιας\t, Περιφερειακό\nΠαιδί Πόντιων που έφυγαν κυνηγημένοι από τη πατρίδα τους, ενώ στη συνέχεια «επειδή δεν είχαμε να φάμε» όπως λέει χαρακτηριστικά αναγκάστηκε και ο ίδιος να μετακομίσει στην Αθήνα Ένας αυθεντικός ποδοσφαιράνθρωπος με άπειρες παραστάσεις από τα γήπεδα μίλησε στο starsports για τη μακρόχρονη πορεία του. Άκης Ζήκος, Τάσος Πάντος, Γιάννης Ανέστης αλλά και πολλοί άλλοι άσοι που άφησαν το στίγμα τους στο ελληνικό ποδόσφαιρο αποτελούν κομμάτια του πάζλ από τη καριέρα του.\nΟ «δαντελένιος εξτρέμ των μαυραετών» αγωνίσθηκε στη μεγάλη Δόξα Δράμας της Β΄ εθνικής άνοιξε το ποδοσφαιρικό του κεφάλαιο στα 19 του χρόνια. Ο ποδοσφαιρικός του «φάκελος» είναι ανεξάντλητος και εμείς είχαμε τη τύχη να μας μεταφέρει άγνωστα μέχρι σήμερα γεγονότα που βίωσε στο πέρασμα των χρόνων στη Δράμα, την Αθήνα και την Εύβοια.\nΠαιδί Πόντιων που έφυγαν κυνηγημένοι από τη πατρίδα τους και έστησαν μια νέα ζωή στη Μακεδονία, ο Δημήτρης Ακριτίδης γεννήθηκε πριν 65 χρόνια στην Προσοτσάνη Δράμας. «Επειδή δεν είχαμε να φάμε από τα 6 αδέλφια εγώ και ο αδελφός μου αναγκαστήκαμε να πάμε στην Αθήνα και τα υπόλοιπα στη Γερμανία». Σήμερα πλέον είναι ένας πολύ επιτυχημένος επιχειρηματίας και στο γραφείο της εταιρείας του έγινε η συνέντευξη που ακολουθεί:\n- Η πρώτη σου επαφή με τη Εύβοια ποια ήταν ?\n«Σαν ποδοσφαιριστής της Δόξας σε αγώνα Β΄εθνικής παίξαμε στη Χαλκίδα. Χαλκίδα-Δόξα Δράμας 0-1 με γκολ που πέτυχα εγώ»\n- Σαν προπονητής πότε κάνεις τη πρώτα σου βήματα ?\n«Σε ηλικία 29 χρονών στον ΑΠΟΨ (ομάδα του Ψυχικού) επειδή ο Εξωμανίδης (ο μοναδικός ποσφαιριστής που έπαιξε εθνική ομάδα με ένα μάτι) είχε ένα πρόβλημα, έγινα προπονητής. Παράλληλα ήμουν ποδοσφαιριστής στον Εθνικό Ελληνορώσων»\n- Έχουν περάσει μεγάλοι ποδοσφαιριστές από τα χέρια σου\n«Στον Παπάγου είχα ποδοσφαιριστές τον Άκη Ζήκο, τον Καβαλιέρη και τον Σεροπιάν, στον Πάλιουρα τον Γιάννη Ανέστη (το σημερινό τερματοφύλακα της ΑΕΚ), στον ΠΟΨ τον Τάσο Πάντο »\n-Ποια θεωρείς τη καλύτερη στιγμή σου σαν προπονητής ?\n«Στον Εθνικό Ελληνορώσων διαδέχθηκα τον Κυράστα και έκανα ανανέωση. Έφυγαν μεγάλοι παίκτες όπως ο Παθιακάκης, ο Μαυρομάτης, ο Μαγγιώρος και άλλοι πολλοί, ανέβασα βασικούς όλη την εφηβική ομάδα με 2-3 έμπειρους. Όλοι μας είχαν πρώτο φαβορί για υποβιβασμό. Η ομάδα τερμάτισε στην 6η θέση με παίκτες 16-18 χρόνων, ενώ τη προηγούμενη χρονιά με τους παικταράδες είχε τερματίσει 7η».\n- Στην Εύβοια ποια είναι η πρώτη σου ομάδα ?\n«Ο Παντριαδικός το 1999 πρώτο ματς εναντίον της Άτταλης. Κερδίσαμε 1-0. Στις σημειώσεις μου έγραψα ότι ήμασταν ανέτοιμοι».\n-Τι θυμάσαι από εκείνη τη περίοδο ?\n«Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι είναι ο Σεφερλής. Ήρθε τότε και μου πήρε συνέντευξη. Στη Τριάδα είχαμε πολύ καλή ομάδα, ανεβήκαμε στην Α΄ κατηγορία. Νικήσαμε στο τελευταίο παιχνίδι 4-3 με ανατροπή τα Λουκίσια που έπαιζαν για δυο αποτελέσματα».\nΗ συνέχεια ?\n«Πάλιουρας. Ερέτρια, Ολυμπιακός Χαλκίδας με τον οποίο το 2005 κάναμε νταμπλ και ανεβήκαμε Δ΄ εθνική με μ.ο ηλικίας 18 χρόνια. Ακολούθησαν τα Λουκίσια επίσης στη Δ΄ εθνική, Ταμυναϊκός.\n-Έχεις κρατήσει σημειώσεις για όλους τους παίκτες που συνεργάστηκες. Θα μας διαβάσεις κάποιες ?\n«Νίκος Ευσταθίου τον ζήτησα από τον Ολυμπιακό και ήρθε στα Λουκίσια. Γράφω: Παικταράς με ιδιαίτερο χαρακτήρα, αλλά πολύ καλό παιδί».\n«Κώστας Καραμπάς: 1,92 ύψος, 4/8/1995. Νέος, φιλόδοξος, πολύ πειθαρχημένος, πολύ καλό κορμί του λες 10 και αυτός κάνει 11.\nΔημήτρης Μπασούκος: Γιός προπονητή, Έχει όρεξη και ταλέντο να παίξει σε μεγαλύτερη κατηγορία, αλλά δεν τρελαίνεται για προπόνηση…»\nΝτελέκος Βαγγέλης: Καλό αριστερό πόδι, πολύ καλός τεχνίτης, αν δουλέψει θα παίξει σε υψηλό επίπεδο».\nΠαπαϊωάννου Ηλίας: πολύ καλός κυνηγός αλλά … με ιδιαίτερο χαρακτήρα».\n-Για τον Γιάννη Ανέστη τι είχες σημειώσει ?\n«Πολύ καλό κορμί, φοβερή ηρεμία, πάρα πολύ καλός με τα πόδια.\n-Για τον τάσο Πάντο ?\n«Τον είχα στο Ψυχικό:1,76 ύψος, 1/5/1976, ταλέντο που θα παίξει σε μεγάλη ομάδα. Δουλευταράς, εκρηκτικός, γρήγορος, καταπληκτικός χαρακτήρας με αφοπλιστική σεμνότητα . Αν είναι λίγο τυχερός θα μεγαλουργήσει»\n-Πόσο χρονών ήταν τότε ?\n«17, τον είχαμε πάει σε πολλές ομάδες και δεν τους έκανε. Σε έναν αγώνα με τον Παπάγου τον είδε ο Αλέφαντος και μου είπε: Άρχοντα αυτόν στείλτον μου. Μετά από 15 ημέρες έπαιζε βασικός στην Προοδευτική, στα 28 του πήγε στον Ολυμπιακό, έμεινε στη καρδιά των φιλάθλων του και ο Βαλβέρδε όταν τον ρώτησαν ποιον ποδοσφαιριστή θα έπαιρνες μαζί σου, τον Πάντο απάντησε»\n-Ο Άκης Ζήκος ?\n«Ο Ζήκος στα 15 του έπαιζε πίσω από τους επιθετικούς σε όλες τις θέσεις. Όταν έπαιξε η Μονακό στο τελικό ήμουν ο ένας από τους δυο που τους έστειλε πρόσκληση».\n-Τι είναι το ποδόσφαιρο για σένα ?\n«Το ποδόσφαιρο πρέπει να είναι ένα ορμητήριο δείγματος ότι είσαι άνθρωπος που πιστεύει σε αυτό το πράγμα που λέγεται ζωή. Υλικά δεν κερδίζω από το ποδόσφαιρο, αλλά αυτά που έχω κερδίσει είναι τρομακτικός πλούτος. Έγινα πολύ πιο ώριμος σαν άνθρωπος από τον αθλητισμό. Ότι είμαι το οφείλω στους ποδοσφαιριστές μου»\n-Να ανοίξουμε το κεφάλαιο Προποντίδα. Πόσα χρόνια είσαι εκεί ?\n« Τρία χρόνια. Όταν πήγα οι περισσότεροι είπαν ο Ακριτίδης με τον Κουσκούτη καμιά δεκαριά μέρες το πολύ.\n-Πως είναι αυτή η συνύπαρξη γιατί και ο Κουσκούτης δεν είναι ο ευκολότερος άνθρωπος?\n«Είναι δύσκολος, αλλά και πολύ μεγάλος γνώστης. Όποιος δεν τον γνωρίζει έχει την ίδια άποψη με τη δική σου. Ο Κουσκούτης είναι καταπληκτικός άνθρωπος. Μερικές φορές το παρακάνει γιατί είναι ο χαρακτήρας τους εκρηκτικός, αλλά είναι έντιμος».\n-Γίνεται κάτι πολύ όμορφο στη Προποντίδα\n«Είναι πρωτόγνωρο αυτό που γίνεται γατί εκτός του Παππά και του Οικονόμου όλα τ’ άλλα παιδιά τα πήρα από το παιδικό, τα έβαλα στο εφηβικό και μετά στη πρώτη ομάδα. Δεν πήραμε έτοιμους παίκτες. Όλη αυτή η ομάδα είναι δημιουργημένη από τους Γεραντώνηδες και τον Ακριτίδη. Μην ξεχνάμε τους Γεραντώνηδες είναι οι πιο δουλεταράδες άνθρωποι που υπάρχουν στην Εύβοια»\n-Το ποδόσφαιρο οφείλει στα αδέλφια Γεραντώνη ?\n«Αν αυτά τα παιδιά είχαν πάει σε μια σχολή θα κάνανε θαύματα. Θα ήταν πρώτοι στην Ελλάδα. Αγαπάνε τα παιδιά σαν να είναι δικά τους»\n-Η Προποντίδα έχει πολλά παιδιά\n«Περίπου 200. Η Προποντίδα εξελίσσεται σε έναν μεγάλο πνεύμονα του Ευβοίκού ποδοσφαίρου. Δεν την στηρίζουν όμως προχθές ο Γκάτσος ο οποίος δεν είναι διαιτητής είναι δικτάτορας μας έβγαλε δυο κόκκινες. Έβρισε και ποδοσφαιριστή μου. Είναι δυνατόν να τρώνε 3-4 αγωνιστικές ποδοσφαιριστές του Ακριτίδη που όταν τιμωρείται παίκτης τον τιμωρούμε και εμείς. Έχω συγχυστεί πολύ με αυτό το παιχνίδι».\n-Μήπως πέσατε και εσείς στη παγίδα ότι πρέπει να πάρετε το πρωτάθλημα και παρασυρθήκατε ?\n«Όχι η Προποντίδα του Ακριτίδη δεν απαιτεί τη νίκη. Δημιουργεί τις συνθήκες για τη νίκη».\n- Από τα παιδιά που έχεις τώρα στη Προποντίδα πόσα θα μας απασχολήσουν στο μέλλον ?\n«Πολλά. Τσιαμπαλής, Ζουρμπουλής, Αναγνώστου, Στούπας μαθητής του 19,8, Κουταλιανός, Βελούσης καταπληκτικοί που έχουν τις προϋποθέσεις να κάνουν πολλά, αλλά χρειάζονται και καλούς προπονητές»\n-Μέχρι τώρα δεν έχεις χορτάσει το ποδόσφαιρο ?\n«Εγώ δεν έχω δικά μου παιδιά. Ίσως επειδή δεν βοήθησα τα παιδιά μου θέλω να βοηθήσω τα παιδιά των άλλων.\nΕγώ ζω για το ποδόσφαιρο, άλλοι ζουν από το ποδόσφαιρο. Μπορώ να κλάψω όταν βλέπω τα παιδιά να προσπαθούν. Με γεμίζει αυτό που κάνω. Δεν κάνω τον προπονητή, προσπαθώ να είμαι παιδαγωγός. Το ποδόσφαιρο είναι ένα ορμητήριο για να πάνε καλά στη ζωή τους. Και εγώ στα 65 μου μαθαίνω πολλά από τα παιδιά».\nΗ κλήρωση της Γ' Φθιώτιδας\nΠαρουσίαση του Ράλλυ Ακρόπολις 2018\nΠΑΣ Λαμία: Προπόνηση και... μπάρμπεκιου\nΕ.Π.Σ.Β.: Στις 17:30’ η σέντρα\nZωντανά από το STAR ο τελικός της Superleague K15\nLive η 25η αγωνιστική της Α' Φθιώτιδας\nLive η 26η αγωνιστική της Α' Φθιώτιδας\nΔεν ταιριάζουν δάκρυα για τον Ταμυναϊκό\nΜε τζάμπα μαγκιές δεν πρόκοψε κανείς…


Φυστικοβούτυρο | Lightlife.gr Φυστικοβούτυρο: όπως τα «καλοκαίρια» μου στο Chicago! – Lightlife.gr\nHome - ημερολόγιο Διατροφής - Φυστικοβούτυρο: όπως τα «καλοκαίρια» μου στο Chicago!\nΠόσα χρόνια πίσω γυρίζω με αυτό το άρθρο; Μην με ρωτήσετε… δεν θα σας πω!\nΦυστικοβούτυρο λοιπόν…Το άρωμα και η γεύση του, μου θυμίζει την παιδική και εφηβική μου ηλικία καθώς και τα «καλοκαίρια» μου στην Θεία στο Chicago! Ναι, στην Θεία και Νονά μου, την Καλλιόπη! You know… (έριξα και το Αμερικάνικο) κάτι σαν παλιά Ελληνική ταινία!!!\nΤο πρωινό αποτελούσε «ιεροτελεστία», στρογγυλοκαθόμασταν όλοι μαζί, ο θείος, η θεία, τα ξαδέρφια μου, η μαμά, o αδελφός μου και εγώ, ώστε να ξεκινήσει η ημέρα μας καλά!\nΤο φυστικοβούτυρο ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του πρωινού μας, κάθε ημέρα! Αυτό βέβαια δεν με «πείραζε» καθόλου, διότι μου άρεσε πολύ και δεν χρειαζόταν να με «κυνηγά» η Μαμά και η Θεία για να το φάω! Ίσα-ίσα το ζητούσα! Το ήθελα στρωμένο επάνω σε μια λεπτή φέτα ψωμιού!\nΦάτο «κάνει καλό» μου έλεγε η θεία μου! Είναι «δυναμωτικό»! Ξέρετε, ως μια άλλη «Διαιτολόγος», η Θεία! Ήξερε τα πάντα γύρω από την διατροφή! Βέβαια τότε, το μόνο που γνώριζα για το φυστικοβούτυρο, ήταν ότι απλά μου άρεσε η γεύση του και ότι ήταν «δυναμωτικό», που έλεγε η Θεία!\nΤώρα όμως, γνωρίζω ακριβώς τι «τρέχει» με το φυστικοβούτυρο! Μη θέλοντας να μακρηγορήσω και να σας κουράσω, θα αναφέρω κάποια χαρακτηριστικά σχετικά με την διατροφική του αξία! Έχουμε και λέμε λοιπόν…\nΤο όνομα του είναι «παραπλανητικό», καθώς πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για αληθινό βούτυρο, δεν είναι όμως τίποτα άλλο, από ένα πολτό ψημένων φιστικιών. Τα φιστίκια, όπως και σχεδόν όλοι οι ξηροί καρποί, έχουν υψηλή διατροφική αξία. Αποτελεί καλή πηγή πρωτεΐνης, καλών λιπαρών (κυρίως μονοακόρεστων), αντιοξειδωτικών ουσιών και φυτικών ινών.\nΛόγω της διατροφικής αξίας των φιστικιών, το φυστικοβούτυρο, αν και έχει αρκετές θερμίδες, μπορεί να αποτελέσει μια καλή τροφή, για προστασία από καρδιαγγειακές παθήσεις. Ωστόσο αν είναι να επιλέξεις το συμβατικό φυστικοβούτυρο, επιβαρύνεσαι με τα βλαβερά τρανς (trans) λιπαρά, οπότε καλό είναι, να προτιμήσεις το φυσικό φυστικοβούτυρο που περιέχει μόνο δύο συστατικά: Φιστίκια και αλάτι.\nΗ Διατροφική αξία του φυσικού φυστικοβούτυρου ( περίπου 2 κουταλιές της σούπας) είναι η εξής: Θερμίδες(Kcal) 190, Υδατάνθρακες 6 γρ., Πρωτεΐνη 8 γρ., Λιπαρά 16 γρ.\nΣτην Ελλάδα, δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο όσο στην Αμερική που αποτελεί βασικό ημερήσιο προϊόν, άλλα τον τελευταίο καιρό κερδίζει έδαφος και εδώ, κυρίως από ανθρώπους που αθλούνται, λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει, ότι βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, μειώνει τη συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα, και κατ’ επέκταση τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.\nfood blogger, light life, αδυνάτισμα, απώλεια βάρους, άρθρο, διαβήτη τύπου 2, δίαιτα, Διαιτολόγος, διατροφή, Διατροφολόγος, Ευαγγελία, Ευαγγελία Ζευκιλή, θερμίδες, καρδιαγγειακές παθήσεις, ξηροί καρποί, Περιστέρι, φιστίκια, φουντ Μπλόγκερ, φυστικοβούτυρο


H νοοτροπία χτίζεται... – Offside24\nΑρχική Ποδόσφαιρο H νοοτροπία χτίζεται…\n04/11 - 11:42 πμ\nΈχει έρθει η ώρα, να ειπωθούν κάποια πράγματα με το όνομά τους. Ο Άρης πέταξε δύο βαθμούς για μια ακόμη φορά με τον ουραγό του πρωταθλήματος, ο οποίος μάλιστα είχε χάσει βασικό ποδοσφαιριστή του με τραυματισμό και έπαιζε για ένα ημίχρονο σχεδόν με δέκα παίκτες.\nΟ Άρης πράγματι πολεμιέται σε μεγάλο βαθμό από διαιτησίες και πολιτεία με τις μετακινήσεις των οπαδών του, οι οποίοι πραγματικά είναι άξιοι θαυμασμού και συγχαρητηρίων.\nΑυτό όμως δεν είναι δικαιολογία. Ο Άρης έχει ένα ρόστερ το οποίο πρέπει να εκμεταλλευτεί. Ειδικά όταν παίζει με ομάδες που χαμηλότερης δυναμικής με από τον ίδιο.\nΟ Ιντέγιε έχει ένα συμβόλαιο σχεδόν όσο ο μισός Πανιώνιος. Δεν γίνεται να μην μπορεί να φύγει με το διπλό από εκεί ο Άρης.\nΚαι ο Αρειανός έχει απαιτήσεις. Πρέπει να έχει απαιτήσεις. Αυτό το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Και όχι τόσο λόγω του αποτελέσματος όσο της εικόνας και των συγκυριών.\nΟ Άρης οφείλει να χτίσει νοοτροπία. Πρέπει να κυνηγάει με σοβαρή παρουσία το κάθε παιχνίδι. Και να ρεφάρει αποτελέσματα όπως αυτό. Μόνο έτσι μπορεί να αναταχθεί το κλίμα.\nΟ Άρης πρέπει να είναι μαχητής σε κάθε αγώνα. Αυτό απαιτεί ο κόσμος του. Και αυτό θα γίνει.


Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ - Τα «συμπτώματα» της απιστίας στο Lateam.gr\nΤα «συμπτώματα» της απιστίας\nThis is a discussion on Τα «συμπτώματα» της απιστίας within the Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ forums, part of the ENJOY YOUR LIFE!!!!!!!!!! category; Ϋπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα που μπορούν να βοηθήσουν μία γυναίκα να καταλάβει αν ο άντρας της μοιράζεται...τη ζωή του και ...\n17-02-2007, 08:25: #1\nΫπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα που μπορούν να βοηθήσουν μία γυναίκα να καταλάβει αν ο άντρας της μοιράζεται...τη ζωή του και με μία άλλη γυναίκα. Βέβαια, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και αντιδρά διαφορετικά, όμως τον άντρα σας τον ξέρετε καλά και μπορείτε να καταλάβετε. Καταρχήν, αν ο σύζυγος συμπεριφέρεται παράξενα, προσπαθήστε να μάθετε την αιτία. Μπορεί ο άνθρωπος να περνάει μεγάλο στρες στη δουλειά του, μην τους θεωρούμε όλους άπιστους.\nΌμως αξίζει να το ψάξετε, έτσι κι αλλιώς είναι ο άνθρωπός σας κι ό,τι κι αν τον απασχολεί, είναι και δική σας δουλειά να το ξέρετε. Κι αν χρειαστεί να αντιδράσετε, θα πρέπει να ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει για να είναι σωστές οι αποφάσεις σας.\n- Τα κλασικά: κραγιόν στο πουκάμισο, τα ρούχα του μυρίζουν άρωμα κ.λπ. Κι ας μη μιλήσουμε καν για την περίπτωσή του να βρείτε ίχνη από κραγιόν στο εσώρουχό του.\n- Αλλαγή στη σεξουαλική του συμπεριφορά (θέλει είτε λιγότερο είτε περισσότερο σεξ).\n- Είναι χαμένος στον κόσμο του.\n- Δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε καμία από τις κοινές σας υποχρεώσεις.\n- Δεν είναι πια τρυφερός, δεν σας αγκαλιάζει.\n- Τα παιδιά και η καθημερινότητα στο σπίτι δείχνουν να τον εκνευρίζουν.\n- Γίνεται ψείρας και δε χάνει ευκαιρία να ξεκινάει καβγάδες με το παραμικρό.\n- Ξαφνικά άρχισε να ασχολείται πολύ έντονα με την εμφάνισή του, άρχισε γυμναστήριο, ανανεώνει τη γκαρνταρόμπα του, ακούει σούπερ μοντέρνα μουσική, ενώ δεν την άκουγε ποτέ, άλλαξε κούρεμα, ξυρίζεται πιο συχνά και μάλιστα ξυρίζει κι άλλα σημεία εκτός του προσώπου του κ.λπ.\n- Ανακάλυψε πρόσφατα ότι θέλει να ασχοληθεί με χόμπι που απαιτούν να βρίσκεται εκτός σπιτιού, ή κάθεται στο γυμναστήριο επί τρίωρο καθημερινά (κάντε μία βόλτα δήθεν τυχαία από το γυμναστήριο, δε χάνετε τίποτα).\n- Εχουν πάρα πολύ δουλειά στο γραφείο, και γαμώτο πρέπει πάλι να κάνει υπερωρίες ή να βγάλει έξω τους πελάτες το βράδυ, άσε που πάλι πρέπει να φύγει ταξίδι και δεν μπορεί να σας πάρει ούτε αυτή τη φορά μαζί του.\n- Σας φέρνει λουλούδια ή δώρα ενώ δεν το συνηθίζει (τουλάχιστον έχει ενοχές).\n- Χτυπά το τηλέφωνο στο σπίτι σας και το κλείνουν όταν απαντάτε (ζητήστε από την ΑΤΗΚ εντοπισμό κακόβουλων κλήσεων για να βρείτε το νούμερο και θα της εξηγήσετε της κυρίας το παραμύθι face to face).\n- Όλως τυχαίως, ο καλός σας παίρνει το ασύρματο ή το κινητό και μιλά από την κρεβατοκάμαρα ή το μπάνιο, ή βγαίνει στη βεράντα έτσι για να πάρει αέρα. Αν κι εσείς όλως τυχαίως τον ακούσετε να ψιθυρίζει ή να λέει την κλασική ατάκα «σου είπα να μην με παίρνεις σπίτι», τα πράγματα είναι και πάλι ξεκάθαρα.\n- Όταν κουβεντιάζετε, αποφεύγει να δεσμευτεί για μελλοντικά σχέδια ή δεν μιλάει καθόλου για το μέλλον ή αποφεύγει να κουβεντιάσει μαζί σας εκτός αν θέλει να τσακωθείτε.\n- Μιλάει συχνότερα με τους κολλητούς του και μάλιστα ψιθυριστά.\n- Αν είστε από εκείνες που δεν ντρέπονται να ψάξουν, ξεσκονίστε το προσωπικό του email, τον λογαριασμό των πιστωτικών του καρτών, την αναλυτική κατάσταση του κινητού του και βεβαίως το ίδιο το κινητό του (π.χ. κλήσεις, μηνύματα) αλλά και το πορτοφόλι του ή το κουτί/συρτάρι που συγκεντρώνει τα χαρτιά του.\n- Ψάξτε το αυτοκίνητό του, κοιτάξτε τα τασάκια, τα διάφορα ντουλαπάκια και το πορτ μπαγκάζ. Αν βρείτε γόπες τσιγάρων με κραγιόν ή έστω τσιγάρα slims και προφυλακτικά στο ντουλαπάκι, τι να πω; Χρειάζεστε και άλλες αποδείξεις;\nΤο γονίδιο της απιστίας ; ironitsa ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ 0 17-11-2009 13:52:\nΚαταθλιπτικά συμπτώματα και στα παιδιά ironitsa ΥΓΕΙΑ 0 26-10-2009 11:03:\nΗ ηπατίτιδα Β, τα συμπτώματά της και η θεραπεία geodon ΥΓΕΙΑ 0 27-04-2009 18:03:\nΓονίδιο απιστίας; LATEAM RSS NEWS 0 02-09-2008 13:58: