Qဝင်နေတုန်းလိုအပ်ချက်တွေကိုပါ ပြင်ဆင်ပေးသွားတဲ့ ရှားမှရှားတဲ့မြန်မာပြည်တော်ပြန်များ – Myanmar\nSeptember 23, 2020 admin Life Style, Photo, Story 0\nပူညံပူညံ အသံတချို့ကြားနေရလို့ စနည်းနာကြည့်လိုက်တြ့အခါ ပြန်တော်ပြန်တချို့နဲ့ FQ စင်တာက ဗော်လံတီယာ တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ စကားအခြေအတင် ပြောနေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ပြည်တော်ပြန် တယောက်ပြောနေတာက မင်္ဂလာဒုံက သဲအင်းဂူ ဝိပဿနာ ရိပ်သာလို ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းမှာ ကျမယ်ထင်လို့ FQ ကို ရွေးလိုက်တာ ဖြစ်ပေမယ့် အခုလို လှိုင်သာယာမှာ လာနေရတဲ့အတွက် အဆင်မပြေတဲ့အကြောင်း ကွန်ပလိန်းတက်နေကြတာပါ။ တကယ်တော့ လှိုင်သာယာဟာ အဆင်မပြေဘူးဆိုတဲ့ လူတွေအတွက် အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း လက်ခံလို့ရတဲ့ အခြေအနေပါ. သူတို့အဓိက ကြုံနေရတဲ့ အဆင်မပြေမှုကို ကျွန်တော်လည်း နားလည်လို့ ရပါတယ်။ အဓိက ပြဿနာက ကွာရန်တင်းစင်တာကို လုံလောက်တဲ့ သန့်ရှင်းရေး သေသေချာချာ လုပ်မပေးနိုင်တာပါပဲ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့က နေသွားတဲ့အဖွဲ့ဟာ ဘယ်ကလာသူတွေဆိုတာ သေချာမသိပေမယ့် တချို့အခန်းတွေရဲ့ သန့်ရှင်းရေးက အခြေအနေအတော်ဆိုးပါတယ်။\nဒါ့အပြင်.. ပေးထားတဲ့ ထိုင်ခုံတွေက အခြေအနေ အတော်ဆိုးပါတယ်.. စိတ်ထင် နည်းပညာတက္ကသိုလ်အဆောင်နေကျောင်းသူတွေအတွက် ပေးထားတဲ့ခုံတွေလို့ထင်ပါတယ်.. သံဖရိန်အထိုင်နဲ့ ဖိုင်ဘာခုံတြွေဖစ်ပေမယ့် အရည်အသွေးအလွန်ညံ့ဖျင်းတာမို့ ခုံအများစုဟာ နောက်မှီတွေမရှိတော့ပါဘူး… နောက်မှီအတော်များများဟာ ကွဲထွက်ပြီးပြုတ်ထွက်နေပါတယ်… ကျနော့်အခန်းက ခုံဆိုရင်လဲ နောက်မှီနဲ့ ထိုင်ခုံနေရာအကွေးမှာ အက်နေလို့ ကုတင်နဲ့မှီပြီးထိုင်ရပါတယ်.. အဲလိုထိုင်တဲ့အတွက် ကျနော်နေတဲ့ ၂ ပတ်တာကာလအတွင်းမှာတော့ ကုလားထိုင်က နောက်မှီပြုတ်မထွက်ပဲ မူလအတိုင်း အက်ရာလေးနဲ့ ခြေရာလက်ရာမပျက် ထားခဲ့နိုင်ပါတယ်… အစောပိုင်းက ပြောခဲ့ဖူးသလို သုံးရေချိုးရေမှာလဲ သန့်ရှင်းမှုမရှိပါဘူး… ဘေစင်ရေဘုံဘိုင်ခေါင်းတွေကလဲ ပိတ်ဆို့ပြီး ရေကနည်းနည်းပဲထွက်ပါတယ်.. ရေချိုးခန်းတွေမှာလဲ ရေချိုးရမယ့် ရေပန်းခေါင်းတွေမရှိပဲ ဒီအတိုင်းပိုက်ကကျတဲ့ရေနဲ့ ချိုးကြရပါတယ်… မှန်တဲ့အတိုင်းပြောရရင် ကျနော်ကိုယ်တိုင်လဲ FQ ကိုရွေးချယ်မိတာ မှားပြီလားလို့ စဉ်းစားမိတဲ့အထိ အဆင်မပြေမှုတချို့ရှိပါတယ်\nဒါပေမယ့် .. ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတွေ ဆရာမတွေတောင် နေနိုင်သေးတာပဲ ကိုယ်ကဘာလို့မနေနိုင်ရမှာလဲလို့တွေးလိုက်တဲ့အခါ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့ပါတယ်… တကယ်တမ်းတော့ အရည်အသွေးညံ့ဖျင်းတဲ့ဖိုင်ဘာကုလားထိုင်တွေအပါအဝင် အဆောင်ရဲ့ အဆောက်အဉီးမှာ အရည်အသွေးမမီတဲ့ကိစ္စတွေဟာ အစိုးရတာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ ကန်ထရိုက်တွေကြားက ဆီးသီးဗန်းမှောက်တဲ့ ကိစ္စတွေလို့ပဲမြင်မိပါတယ်.. ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာတွေကို သုံးပြီးအဆောင်တွေ ဆောက်ပေးထားပေမယ့် စေတနာမမှန်တဲ့ ကန်ထရိုက်နဲ့ အစိုးရတာဝန်ရှိသူတွေကြောင့် အရည်အသွေးမမီတဲ့ နိုင်ငံပိုင်အဆောက်အဉီးတွေမှာ မတတ်သာလို့နေကြရတဲ့ ကျောင်းသူတွေနဲ့ ဆရာ/ဆရာမတွေကိုပဲ သနားမိပါတယ်…\nမူလကကိစ္စကို ပြန်ကောက်ရရင် FQကွာရန်တင်းစင်တာမှာ နေထိုင်ရတာ အဆင်မပြေတဲ့အတွက် HQ ပြန်ပြောင်းချင်တဲ့အကြောင်း တချို့ပြည်တော်ပြန်တွေက တောင်းဆိုကြပါတယ်.. တာဝန်ခံဆေးမှူးနဲ့ ဗော်လံတီယာတွေကလဲ သဘောကောင်းပါတယ်… အခက်အခဲတင်ပြမှုတွေအားလုံးကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နားထောင်ပေးပြီး အထက်အဆင့်ဆင့်ကို ပြန်လည်တင်ပြပေးမယ်.. အထက်အဆင့်ဆင့်က လက်ခံခွင့်ပြုရင် HQ ပြန်ပြောင်းလို့ရနိုင်ပါတယ်ပြောပြီး ပြေလည်မှုရသွားကြပါတယ်… ညနေပိုင်းမှာတော့ HQ ပြောင်းချင်တဲ့လူတွေစာရင်းပေးပါ.. ပထမအကြိမ် ဆေးစစ်ပြီးတာနဲ့ရွှေ့ပေးပါ့မယ်လို့ ကြေညာပါတယ်.\nကျွန်တော်တို့ ရောက်ပြီး ၂ ရက်မြောက်ဖြစ်တဲ့ သြဂုတ်လ ၂၉ ရက်နေ့မှာ ဆေးစစ်ဖို့ နှာခေါင်းနဲ့ အာခေါင်တို့ဖတ် ယူပါတယ်။ မနက်ပိုင်းမှာ ကျန်းမာရေးဌာနက တာဝန်ရှိသူ ဆရာမတယောက်က လိုအပ်တာတွေကို ပြောပြပြီး ပြည်တော်ပြန်အားလုံးအတွက် တခါသုံး Mask နဲ့ တခါသုံး ရာဘာလက်အိတ်တစုံစီကို ဝေပေးပါတယ်။ နေ့လည်ပိုင်းမှာ ကျန်းမာရေးဌာနကလာတဲ့အဖွဲ့က တကြိမ်မှာ ၂ ယောက်နှုန်းနဲ့ တန်းစီပြီး အာခေါင်နဲ့ နှာခေါင်းတို့ဖတ်ယူပါတယ်။ ကိုယ့်ရှေ့က တို့ဖတ်ယူခံရတဲ့လူတွေ အားလုံးနီးပါးဟာ တို့ဖတ်ယူပြီးချိန်မှာ မျက်နှာက ပြုံးနေကြပေမယ့် မျက်ရည်လေးတွေ ဝဲနေကြပါတယ်။ နှာခေါင်းအတွင်းထဲက နှာနုနဲ့ အာခေါင်ထိပ်ဖျားနားထိ နားကြပ်တံလို အတံနဲ့ ထိုးပြီး ကလိခံရတဲ့အတွက် အလိုလို မျက်ရည်ဝဲကုန်ကြတာပါ။ ကျွန်တော့် အလှည့်ရောက်တဲ့အခါ ကြားဖူးနားဝ ရှိတဲ့အတိုင်း နှာခေါင်းကို နှိုက်တဲ့အခါ ပါးစပ်ကို ဟပြီး အသက်ရှုရတဲ့အတွက် နာကျင်မှုကို သိပ်မခံစားရပါဘူး။ နည်းနည်းတော့ ခံရခက်တာပေါ့။\nဆေးစစ်ဖို့ အာခေါင်နဲ့ နှာခေါင်းတို့ဖတ် ယူပြီးချိန်မှာတော့ HQ ပြောင်းမယ့် အဖွဲ့တွေကို ဟိုတယ်ဆိ ပြောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ဗော်လံတီယာအဖွဲ့ကပဲ တာဝန်ယူပြီး ဟိုတယ်အရောက် ပို့ဆောင်ပေးတာပါ။ နောက် ၁ ရက်ဖြစ်တဲ့ သြဂုတ်လ ၃၀ ရက်နေ့ ညနေပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်နေ့တွေမှာတော့ ကျန်နေခဲ့တဲ့ ပြည်တော်ပြန်များဟာ အဆောင်ခေါင်မိုးပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ရေတိုင်ကီတွေကို သန့်ရှင်းရေး တက်လုပ်ကြပါတယ်။ လှိုင်သာယာရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ရေအရည်အသွေးကြောင့် တိုင်ကီထဲမှာ စုနေတဲ့ အဝါရောင်အနည်တွေကို တတ်အားသရွေ့ ဆေးကြောပစ်ပါတယ်။ တဆက်တည်းမှာပဲ ဘေစင်ပိုက်ခေါင်းတွေနဲ့ ဘိုထိုင်အိမ်သာတွေအားလုံးကို သန့်ရှင်းဆေးကြာပြီး မကောင်းတဲ့ အပိုင်းတွေကို ပြင်ဆင်ကြပါတယ်။\nအဓိကအားဖြင့် ရေအရည်အသွေးကြောင့် ပိတ်ဆို့နေတဲ့ ချေးညော်တွေကို သန့်ရှင်းပစ်ပြီး အိမ်သာတွေကို တိုက်ချွတ်ဆေးကြောကြပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ပြည်တော်ပြန်ထဲက အလှူရှင်ပေါ်လာတဲ့အတွက် ရေပန်းခေါင်းမရှိတဲ့ ရေချိုးခန်းတွေကို ရေပန်းခေါင်းတွေ ဝယ်တပ်ကြပါတယ်။ စရောက်တဲ့နေ့က အားလုံးကို စိတ်အားငယ်စေတဲ့ အပေါ်ထပ် လှေကားခွင် ခန်းမထဲက ပျက်နေတဲ့ မီးချောင်းတွေကို အသစ်ဝယ်ပြီး လဲလှယ်ကြပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကိုယ့်နေရာလေးကို နေပျော်ဖွယ်ဖြစ်အောင် အများအားနဲ့ စု‌ပေါင်းဆောင်ရွက် ကြပါတယ်။\nဆေးစစ်မှု ရလဒ် ကြေညာပြီးနောက်ပိုင်းရက်တွေမှာတော့ အားလုံး စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားကြပြီး စောစောကပြောသလို သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာ ပြုပြင်တာတွေ အပြင် အချင်းချင်း ချစ်ကြည်စွာနဲ့ ပျော်ရွှင်ကြဖို့ ကျန်းမာရေးလှုပ်ရှားမှုအနေနဲ့ ညနေပိုင်းခြင်းဝိုင်းလေးတွေလဲ ရှိလာပါတယ်။ ခြင်းခတ်တဲ့ နေရာကတော့ ပင်မလှေကားခွင်ရဲ့ အပေါ်ထပ် ခန်းမမှာပါ။ အဲဒီနေရာတခုပဲ ကျယ်ကျယ်လွင့်လွင့် ရှိတာမို့ အဲဒီနေရာမှာပဲ လူစုပြီး ခြင်းခတ်ကြပါတယ်။ ညဦးပိုင်းတွေမှာတော့ အမျိုးသားများရဲ့ အပျော်တမ်း ဖဲဝိုင်းလေးတွေလဲ ရှိပါတယ်။ အခန်းထဲမှာ စရောက်စဉ် ကတည်းက ပေးထားတဲ့ တကိုယ်ရေသုံး ပစ္စည်းတွေထဲက ကော်ဖီမစ်ထုတ်တွေနဲ့ ဆော့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ညဖက်ပိုင်းမှာ နောက်ထပ် စိတ်အပန်းဖြေစရာ အစီအစဉ်ကတော့ ဂစ်တာဝိုင်းတွေပါ။ တဆောင်လုံးမှာ ဂစ်တာသုံးလက်လား မသိ ရှိတဲ့အတွက် လူငယ်တွေ တလှည့်စီ အစွမ်းပြကြပါတယ်။\nကွာရန်တင်းစင်တာမှာ နေထိုင်စဉ်ကာလအတွင်း မနက်စာ နေ့လည်စာ နဲ့ ညစာတွေဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် အချိန်မှန်ရောက်ပါတယ်.. မနက်စာဆိုရင် မနက်ခပ်စောစော ရောက်လေ့ရှိပြီး အဲဒီအချိန်ဆိုရင် အတော်များများ အိပ်ယာတောင်မထကြသေးပါဘူး.. အစားအသောက်တွေကို အဝါရောင်မီနီဘတ်စ်နဲ့ နေ့စဉ်လာပို့တာဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှသိရတာက ကျနော်တို့ နေ့စဉ်စားသောက်နေရတဲ့ တနေ့သုံးနပ်ကို ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအစိုးရကပဲစီမံပြီး ဖောင်ကြီးကနေပို့တာလို့သိရပါတယ်.. ကျနော်မှတ်ထားမိသလောက် နေ့စဉ်ပို့နေတဲ့ မနက်စာဟာ ၂ ပတ်လုံးလုံး လုံးဝမထပ်ပါဘူး.. နေ့လည်စာနဲ့ ညစာကလည်း ကျနော့်အတွက်တော့ အလွန်အဆင်ပြေပါတယ်..\nဆန်ကောင်းမှစားတတ်တဲ့ ကျနော်တောင်စားလို့ဖြစ်တဲ့ဆန်မျိုးနဲ့ နေ့စဉ်စားရတဲ့အတွက် အဆင်ပြေတာပါ.. ကျန်းမာရေးမကောင်းသူတွေအတွက်ကတော့ အဆင်ပြေချင်မှ ပြေပါလိမ့်မယ်.. တကယ်တမ်းတော့ ကျန်းမာရေးမကောင်းသူအတွက်ကတော့ တော်ရုံအစားအသောက်နဲ့လဲအဆင်ပြေမှာမဟုတ်ပါဘူး.. ကျနော်ကတော့ နေ့စဉ် လာသမျှ အစားအသောက်ကို ပြည်သူကျွေးတဲ့ ထမင်းအဖြစ်မှတ်ယူပြီး အကြွင်းအကျန်မရှိအောင် ကြိုးစားပြီးကုန်အောင်စားပါတယ်.. စားတိုင်းလည်း အခွန်ထမ်းပြည်သူတွေနဲ့ စေတနာရှင်ပြည်သူတွေရဲ့ စေတနာနဲ့ ကျေးဇူးကို အာရုံပြုပြီးစားတာဖြစ်ပါတယ်…(နေ့စဉ်စားရတဲ့ အစားအသောက်တွေကို မှတ်သားထားတာရှိပေမယ့် ရေးမပြတော့ပါဘူး)\nဒါ့အပြင် ကျနော်တို့ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ်တာအတွင်း အစိုးရက စီစဉ်ပေးတဲ့ အခမဲ့ အစားအသောက်အပြင် အခါအားလျှော်စွာ လာလှူဒါန်းတဲ့အလှူရှင်တွေကောင်းမှုကြောင့် တခြားသရေစာတွေလဲ စားရပါသေးတယ်.. တခါတရံ ပြည်တော်ပြန်အချင်းချင်း ဒါနပြုတဲ့ သရေစာတွေလဲရှိပါတယ်.. ဆိုတော့ကာ ကျနော့်အဖို့ကတော့ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ FQ ကွာရန်တင်းဝင်ရတာဟာ ကျောင်းသားဘ၀ အဆောင်နေရသလိုဖြစ်နေတဲ့အတွက် အတော်လေး အဆင်ပြေတယ်ပြောရပါမယ်. တကယ်တမ်းတော့ ကျနော်တို့ ပဉ္စမအကြိမ် ကယ်ဆယ်ရေးလေယာဉ်နဲ့ လိုက်ပါလာသူ ပြည်တော်ပြန်အများစုဟာ သင်္ဘောသားတြွေဖစ်ကြပြီး သူတို့တွေဟာ လေယာဉ်မစီးခင် ၄၈ နာရီအတွင်းမှာလဲ ဆေးတကြိမ်စစ်ဆေးပြီး နက်ဂတစ်အဖြေထွက်ပြီးသားလူတြွေဖစ်ကြပါတယ်.. ဒါ့အပြင် အလုပ်သဘောသဘာဝကြောင့်လားမသိ ရောက်ရာအရပ်မှာ အဆင်ပြေသင့်တင့်အောင် နေနိုင်ကြသူတွေများတဲ့အတွက် ဂျပန်နိုင်ငံမှာနေထိုင်ပြီး ပြည်တော်ပြန်သူများနဲ့ ပြဿနာကြီးငယ်မရှိ အချင်းချင်းအဆင်ပြေပြေ ချစ်ချစ်ခင်ခင်နဲ့ ၂ ပတ်တာကာလမှာ ကိုယ်နေထိုင်ရာ ကို အဆင်ပြေအောင် နေပျော်အောင်ဖန်တီးပြီး ပျော်အောင်နေခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ်…\nမူလက ၂၁ ရက်ကွာရန်တင်းဝင်ရမှာဖြစ်ပေမယ့် ပြောင်းလဲနေတဲ့ အခြေအနေကြောင့် မူပြောင်းသွားတဲ့အတွက် ၂ ပတ်‌မြောက်တဲ့နေ့မှာ ကျနော်တို့ အိမ်ပြန်ခွင့်ရပါတယ်.. ၂ ပတ်နဲ့အိမ်ပြန်ခွင့်ပြုတာမို့ ဒုတိယအကြိမ် ဆေးစစ်တာလဲမရှိတော့ပေမယ့် နေအိမ်ကွာရန်တင်း ၇ ရက်ကိုတော့ဂရုစိုက်ပြီးသေသေချာချာ စည်းကမ်းလိုက်နာကြဖို့ပဲ မှာပါတော့တယ်.. ၂ ပတ်နဲ့ အိမ်ပြန်ရမယ်ဆိုတာကို ၁ရက်အလို မနက်ပိုင်းမှာကပ်သိရပေမယ့် ကျနော်တို့ ပြည်တော်ပြန်များဟာ အဲဒီနေ့ ညနေပိုင်းမှာပဲ အဆောင်တခုလုံးကို တတ်အားသရွေ့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးခဲ့ကြပါတယ်.. ရေချိုးခန်းအိမ်သာတွေကို ကြွေချေးချွတ်ဆေးတွေနဲ့ပါ သေသေချာချာ တိုက်ချွတ်ဆေးကြောပေးခဲ့တဲ့အပြင် ကြမ်းပြင်တွေကိုလဲ သေသေချာချာဆေးကြောသန့်စင်ပေးခဲ့ပါတယ်.. အဆောင်အတွင်းပိုင်း အောက်ဖက်က မြက်ပင်တွေကိုလဲ ရှင်းလင်းပေးခဲ့ကြပါတယ်…\nကျနော် အချုပ်ပြောလိုတာကတော့ အဆင်ပြေမှုတွေ အဆင်မပြေမှုတွေဆိုတာက နေရာတိုင်းမှာရှိပါတယ်.. ကျနော်တို့ နေထိုင်ရတဲ့ FQ စင်တာမှာလဲ မပြည့်စုံမှုတွေ အဆင်မပြေမှုတွေရှိပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာ ဆိုးဆိုးရွားရွားမရှိပါဘူး.. ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေတဲ့ လူတွေကလည်း တာဝန်ရှိသူ ကျန်းမာရေးဌာနဝန်ထမ်းနဲ့ ဗော်လံတီယာအဖွဲ့တွေကို တိုက်ရိုက်အရေးဆိုညှိနှိုင်းတဲ့အတွက် သူတို့သွားလိုတဲ့ HQ ကိုပြောင်းရွှေ့ခွင့်ရသွားကြပါတယ်.. ကျနော်တို့တိုင်းပြည်ဟာ အဖက်ဖက်က အားနည်းမှုတွေရှိတဲ့ မပြည့်စုံတဲ့တိုင်းပြည်ဖြစ်တာမို့ အခုလို တကမ္ဘာလုံး သူ့ ကိုယ်မကယ်နိုင် ကိုယ့်သူမကယ်နိုင်အခြေအနေမျိုးမှာ အစိုးရနဲ့ ပြည်သူ ပူးပေါင်းညီညွတ်တဲ့အားနဲ့ ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနေကြရတာဖြစ်ပါတယ်..\nဒီလိုအချိန်မှာ သက်ဆိုင်ရာတာဝန်ရှိသူတွေဟာ လူတယောက်ချင်းတဦးချင်းစီကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်သလို မနိုင်မနင်းအခြေအနေမျိုးဖြစ်နေတဲ့အခါ လစ်ဟာမှုတွေလည်းရှိနိုင်ပါတယ်.. ဒါတွေကို ကျနော်တို့က နားလည်‌ပေးပြီး အခက်အခဲတွေကို အတူတူစည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ ကျော်လွှားရမှာပါ.. အရေးအကြီးဆုံးက ရှေ့တန်းက တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့ ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းတွေ.. ဗော်လံတီယာတွေ.. နောက်ကွယ်က ပံ့ပိုးကူညီ းနဲ့ မကူညီနိုင်ရင်တောင် အပြစ်မြင်တဲ့စိတ်လေးလျှော့ပြီး တိတ်တိတ်လေးနေပြီး ကိုယ်တိုင်နဲ့ ကိုယ့်မိသားစုကို မကူးစက်အောင် စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့်လဲ ကူညီနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ…\nအထပ်မြင့် တိုက်ခန်းများအား Lockdownချ ပုံစံပြောင်းလဲသတ်မှတ်ခြင်း


ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအတွက် စေတမန်: မဟုတ်မမှန်သော ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များသို့ (၂၀)\nရာဟုလို့ခေါ်တဲ့ အသရိန်နတ်ကြီးဟာ အလွန်ကြီးမားပါတယ်။ သူ့အရပ်က ယူဇနာ၄၈၀၀-အရပ်မြင့်သော ရှိတယ်လို့ဆိုပါတယ်၊ သူဟာဘုရားရှင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းတွေ ကြားရတော့ ဖူးမြော်ချင်ပေမဲ့ လူသားဖြစ်တဲ့ ဘုရားကို ငါသွားဖူးရင် ငုံပြီးဖူးနေရလိမ့်မယ်၊ သွားဖူးလို့မဖြစ်ပါဘူးဆိုပြီး နေလိုက်ရာက ဘုရားရှင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းတွေ ထပ်ကာထပ်ကာ ကြားရပြန်တဲ့အခါ၊ ဖြစ်သလိုပဲ သွားဖူးတော့မယ်ဆိုပြီး သွားဖူးမြော်တဲ့အခါ ဘုရားရှင်က `မဟိမာ´ ဘုန်းတော်ဖြင့် သူ့ထက်အဆမတန်ကြီးမားတဲ့ ကိုယ်တော်သဏ္ဍာန်ဖန်ဆင်းပြီး လျောင်းတော်မူလျှက် အဖူးမြော်ခံတော်မူပါတယ်၊ သည်အခါ အလွန်အရပ်မြင့်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ အသူရိန်နတ်ကြီးဟာ တအားကုန်မော်ကြည့်ပြီး ဖူးမြော်ပေမဲ့ ဘုရားရှင်ရဲ့ အထက်ပိုင်း ကိုယ်တော်အဆုံးကို မမြင်နိုင်ဘူးလို့ဆိုပါတယ်။\nဒီနေရာမှာ မေးစရာရှိလာတာက သင်္ခါရဆိုတဲ့ မမြဲခြင်းတရားတွေကို ဒီအသူရိန်နတ်တွေကကော လွန်ဆန်နိုင်နေသလား?\nနောက်ပြီ ယူဇနာ ၈၄၀၀၀ ဆိုတာကလည်း မိုင်နဲ့တွက်ချက်မယ်ဆိုရင် တယူဇနာကို အချို ဘုန်းတော်ကြီးတွေက ၈ မိုင်၊ အချိုက ၁၂ မိုင် ခွဲ ဆိုပြီး တွက်ချက်ကြပါတယ်။\n၁ ယူဇနာ = ၈မိုင် (or) ၁၂ မိုင်ခွဲ\nဂေါတာမ မွေးဖွားတဲ့ အိန္ဒိယ နှင့် မြန်မာနိုင်ငံ နှစ်နိုင်ငံပေါင်းရင်တောင်မှ ဒီအချိုးအစားနဲ့ အညီအမျ မိုင်ကိုတောင် ရနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာကိုပေါ့ဗျာ ?\nရန်ကုန်နဲ့ မန္တလေးတောင် မိုင်(၄၀၀)ကျော်ပဲ ရှိတယ်.\n၄၈၀၀ x ၈ မိုင် = ၆၇၂၀၀၀ မိုင်\n၄၈၀၀ အမြောက် ၈ မိုင် ညီမျခြင်း ၃၈၄၀၀ မိုင်ဆိုတော့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ခန္ဒာ တကယ်ရှိခဲ့တယ် ဆိုရင်တော့ ကိုယ်ရွှေမြန်မာတို့က သမိုင်းမှာ လက်မထောင်နိုင်အောင် မောင်းခတ်စည်တီး ပွဲတွေ ဟီးနေအောင် လုပ်ကြတော့မှာပေါ့နော် အခုတော့ ဒါက စာအရ တဆင့်စကား ဆင့်ကားကြားပြီး မြုတ်ဇာတ်တွေပါလို့ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ ဒေါမနဿတွေ ပွားနေကြဦးမှာ အသေအချာဆိုတာ သိပေမဲ့ ရေးပြလိုက်ရပါတယ်။\nဒါတောင် ၈မိုင်နဲ့ပဲ မြောက်ရသေးတယ်. .. အထက်က အရပ်ကို ၁၂ မိုင်ခွဲနှင့် မြောက်လိုက်ရင်တော့ ပိုပြီး ကြီးမားလာပြီး မရေအတွက်နိုင်လောက်အောင် ယုံတမ်းစကား ဖြစ်လာတော့နိူ်င်တာပေါ့နော်..\nဒါက အသူရိန်နတ်ရဲ့ အရပ်ပဲရှိသေးတာ ဂေါတမက သူထက် ဘယ်လောက်ကြီးဆိုတော့ မော်ကြည့်တာတောင် အထက်ပိုင်း ဂေါတာမရဲ့ ခန္ဓာကို မမြင်ရသေးဘူးဆိုတော့ ဘယ်လောက်ကြီးမလဲ ထပ်စဉ်းစားရင် ရှုးတောင်ရှုးချင်ကြပါလိမ့်မယ်။ (ခေါင်းည်ိမ့် ပါးစပ်ပိတ် ကျိတ်မှိတ် ငါနားလည်ပေးမယ်)ဒါကလည်း ရတနာမွန် အတွဲ-၂၃၊ အမှတ် ၅ ကယူထားတာဆိုတော့ ယုံလိုက်ကြပါတော့ဗျာ။\nကဲကြည့်စမ်းပါအုံးဗျာ.. ဒါဖြစ်နိူင်လား မဖြစ်နိူင်လား စဉ်းစားပါအုံး မြေပြင်အထက် (၅)မိုင်ကျော်ရင်တောင် အသက်ရှုလို့ မရတော့တာ လုပ်စမ်းပါအုံး ယုံတမ်းစကားလေးပေါ့ဗျ. (သိုင်းဝတ္တူဆန်ဆန်လေး ရွှီးပြစမ်းပါအုံး) စာရေးသူနားမလည်ဘူးဘဲ ထားပါ ကျုပ်ကို နားလည်အောင် ရှင်းပြပေးပါဗျာ.. စာရေးသူကတော့ အဖြေထုတ်တယ် သူတပါးေ၇ာဂါဖြစ်တော့ မကုသပေးနိူင်တဲ့ ဂေါတာမ၊ ကိုယ့်ခန္ဓာမှာ ရှိတဲ့ အနာရောဂါကိုလေ ဇီဝက ဆေးဆရာနဲ့ပဲ ကုသရတဲ့ ဂေါတာမ ဒီလိုအကောင်ကြီးကြီး လုပ်နိူင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီကောင်ဘယ်သူတုန်းဗျာ. ဒီကောင် ဘီလူးပဲဖြစ်ရမယ်. . ဘီလူးတို့ မိစ္ဆာတို့က သူတပါးကို အကျိုးပြုဖို့ အစွမ်းရှိတာမှ မဟုတ်တာ မဟုတ်မဟက်ပညာပဲ တတ်ကြတာ.\nPosted by messenger at 5:58 AM\nLabels: ဘုရားတော့ မဖြစ်နိူင် ဘီလူးပဲ ဖြစ်ရမယ်, မဟုတ်မမှန်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ


"အမှတျတရတှကေို ရမှေေးလိုမြိုးပုလငျးလေးထဲ ထညျ့သိမျးထားလို့ရတာမြိုးဆိုသိပျကောငျးမယျ။ အဲ့ဒါဆို မပြောကျပွယျ မလှငျ့ပွယျတော့ဘူးလေ။ လိုခငျြတဲ့အခြိနျ ပုလငျးလေးဖှငျ့ပွီး အဲ့အမှတျတရတှကေို ပွနျခံစားရုံပဲ"......\nဇနီးဖွဈသူကိုဆုံးရှုံးလိုကျရတာကွာပွီးနောကျ Monte Carlo ကိုခရီးထှကျလာတဲ့ ဂုဏျသရရှေိအထကျတနျးလှာသူဌေးကွီး Maxim de Winter တဲ့။\nသူ့ရဲ့ဆုံးပါးသှားတဲ့အမြိုးသမီးဟာလဲ Rebecca Hildreth ဆိုတဲ့အရမျးလှပတဲ့အမြိုးတဈဦး သူကလဲသူ့အမြိုးသမီးကိုအရမျးခဈြခဲ့တာတဲ့။\nခနျ့ညားခြောမောလှတဲ့ဒီအမြိုးသားကို သူမ,စတှကေ့တညျးကရငျခုနျခဲ့တာတော့အမှနျပါ။ သူမရဲ့အလုပျရှငျကိုအကွောငျးပွုလို့ Maxim နဲ့သူမ,နီးစပျခဲ့ကွတယျ။\nခုမှစတှကွေ့ပမေဲ့ Maxim ဟာ သူမ,အပျေါမှာဂရုစိုကျလှနျးတယျ ကွငျနာလှနျးတယျ။ မိဘတှဆေုံးရှုံးလိုကျရပွီး တဈကောငျကွှကျ သူမြားရဲ့ကူဖျောလောငျဖကျအလုပျလုပျနရေတဲ့ သူမအတှကျကတော့ Maxim ဟာ အရမျးတနျဖိုးကွီးမားလှနျးတယျ။\nသခြောတာကတော့ Maxim နဲ့ အတူတူဖွတျသနျးခဲ့တဲ့ဒီနရေ့ကျလေးတှကေို မဆုံးရှုံးခငျြဘူး။Maxim ကိုမခှဲနိုငျဘူး။ Maxim ကိုခဈြမိနပွေီ။\n"မငျးကိုယျနဲ့ Manderley ကိုလိုကျခဲ့မလား ဒါမှမဟုတျ ဒီအဖှားကွီးနဲ့ အမရေိကားကိုပွနျလိုကျသှားမှာလား" တဲ့ Maxim နောကျနတေယျလို့သူမ,ထငျခဲ့တာ။ အဖွဈအပကျြတှဟောအိပျမကျလိုပဲ မွနျဆနျလှနျးတယျ။ အဲ့မွို့လေးမှာပဲ နှဈယောကျသားလကျထပျခဲ့တယျ။\nကွီးကယျြခမျးနားပွီး romantic ဆနျတဲ့လကျထပျပှဲမဟုတျ လကျမှတျထိုး အကဉျြးခြုံးပွီးအမွနျလကျထပျခဲ့ပမေဲ့ သူမ,ပြျောတယျ။ ကိုယျခဈြရတဲ့သူ သူနဲ့အတူရှိရဖို့၊ သူနဲ့အတူဘဝကိုဖွတျသနျးဖို့ အရာအားလုံးကိုကြောခိုငျးပွီး Maxim နောကျကိုသူမ,လိုကျခဲ့တယျ။\nသာမနျလူတနျးစား ရိုးရိုးအေးအေးမိနျးကလေးဘဝကနေ ခုတော့ Mrs. de Winter ဖွဈခဲ့ပွီ။ အရာအားလုံးကိုရငျဆိုငျမယျဆုံးဖွတျထားပမေဲ့ သူမလိုသာမနျမိနျးကလေးတဈယောကျဟာ ဒီအသိုငျးအဝိုငျးကွီးမှာ ဝငျဆနျ့နိုငျပါ့မလား?\nနာမညျသာကွားဖူးရုံ ဓာတျပုံထဲသာမွငျဖူးရုံရှိတဲ့ ဒီကွီးကယျြခမျးနားလှတဲ့ Manderley စံအိမျကွီးရဲ့ အိမျကွီးရှငျမအဖွဈနနေိုငျပါ့မလားဆိုတဲ့အတှေးတှကေ သူမ,ကိုအစကတညျးကထိတျလနျ့စနှေငျ့နပွေီ။\nအိမျကွီးကိုပဲရောကျရောကျခငျြး မြားပွားလှတဲ့ဝနျထမျးတှနေဲ့ အိမျတျောထိနျးကွီး Mrs. Danvers ရဲ့စူးရှခကျထနျတဲ့ အကွညျ့တှကေသူမရဲ့အကွောကျတရားကို ပိုလို့သာတိုးပှားစခေဲ့တယျ။ အထူးသဖွငျ့ ဒီအိမျကွီးမှာ Maxim ရဲ့ဇနီးဟောငျး Rebecca ရဲ့ အငှအေ့သကျတှကေ လှမျးမိုးထားနိုငျနတေုနျးပဲ။\nအဆိုးရှားဆုံးကတော့ အိမျတျောထိနျးကွီး Mrs. Danvers ရဲ့ သူ့ကို Rebacca နဲ့လိုကျနှိုငျးယှဉျပွီး အရငျ Mrs. de Winter(Rebecca) တုနျးကတော့ဘယျကိစ်စတှကေိုဘယျလိုစီစဉျခဲ့တာ၊ breakfast မှာတာကအစ ဘယျလို စနဈကတြာ၊ သူကဘယျလိုတှလှေခဲ့တာ၊ Maxim က Rebecca ကိုဘယျလိုခဈြခဲ့တာ စတာတှေ၊ တခွားလူတှရေဲ့ပါးစပျဖြားမှာလဲ ခုခြိနျထိ Rebecca ဆိုတာရှိနတေုနျး။\nတဈနတေ့ော့ Maxim ရဲ့ အခငျရဆုံးသူငယျခငျြးလဲဖွဈ Estate Manager တဈဦးလဲဖွဈတဲ့ Frank ကိုသူမ,မေးဖွဈတယျ Rebecca ဟာ ဘယျလိုမိနျးကလေးမြိုးလဲလို့ဆိုပွီး။ Frank ရဲ့အဖွကေတော့တဈခှနျးတညျးပဲ။ Rebecca ဟာ သူတှဖေူ့းသမြှမိနျးမတှထေဲအလှဆုံးပဲတဲ့.......\nစဉျးစားကွညျ့ဖူးလား? ခံစားကွညျ့ဖူးလား? သူမ,လိုမြိုး ကိုယျခဈြရတဲ့လူရဲ့အရငျလူ ဒါမဟုတျ သူသိပျခဈြခဲ့ရတဲ့လူနဲ့နှိုငျးယှဉျခံရတဲ့ခံစားခကျြမြိုး၊ အထူးသဖွငျ့ အဲ့ဒီလူဟာ ကိုယျ့ထကျ အစစအရာရာသာလှနျနတေဲ့အခါ၊ ပွီးတော့အဲ့လိုလိုကျနှိုငျးယှဉျနမေိတာကလဲ ကိုယျကိုယျတိုငျပါ ဖွဈလာတဲ့အခါ၊ ခံပွငျးပွီးဒေါသထှကျဖို့ကောငျးလှနျးတယျ။\nသူမ,အပျေါကွီးစိုးလာတဲ့ဒီဝမျးနညျးသိမျငယျမှုကွောငျ့ပဲ ဒီကှာခွားလှနျးတဲ့ လူမှုအသိုငျးအဝိုငျးမှာဝငျဆနျ့ဖို့ သူမရဲ့အခဈြရူးရူးစှာကွိုးစားမှုတှကေ ထငျသလိုဖွဈမလာတဲ့အခါ Maxim နဲ့သူမ,ကွား ပြျောရှငျမှုလေးတှကေပါ မှေးမှိနျစပွုလာတယျ။\nဒါဖွငျ့ Maxim ကရောသူမကိုတဈကယျခဈြတာဟုတျရဲ့လား။ Rebecca ကိုမမနေို့ငျသေးလို့ Rebecca နရောအစားထိုးစိတျဖွရေုံသကျသကျလကျထပျခဲ့တာလား။ Maxim ရဲ့အခဈြတဈခုတညျးကွောငျ့ပဲသူမဒီအထိလိုကျလာခဲ့တာ။ Maxim ကသာသူ့ကိုမခဈြတော့ရငျသူမ,ဟာ ဒီအိမျကွီးထဲရှငျရကျနဲ့သလေူတဈယောကျ။\nဒါပမေဲ့ တဈရကျမှာတော့ Rebecca သဆေုံးခဲ့ရခွငျးနဲ့ပကျသကျတဲ့ကိစ်စတဈခုပျေါလာပွီး Maxim ဟာလဲ သူ့ရဲ့ခံစားခကျြတှေ သူမ,ကိုဖှငျ့ခပြွီးနောကျမှာတော့....\nဇာတျလမျးဟာလဲ အဲ့ဒီကစပွီး ဦးတညျခကျြပွောငျးသှားခဲ့တယျ။ Tennis ကစားသမားမြား ဘောလုံးကိုလပေျေါမွှောကျပွီးမှရိုကျလိုကျသလိုပဲ ဇာတျလမျးဟာလဲအရှေ့ ပထမပိုငျး နဲ့ ဒုတိယပိုငျး မှာတောကျလြောကျတငျလာခဲ့တဲ့ intensity ကို တတိယပိုငျး အကူးမှာ direction လှဲပဈလိုကျတဲ့ ဒီ လှညျ့ကှကျ ကွီးဟာပါးစပျအဟောငျးသားဖွဈလောကျအောငျကိုကောငျးလှနျးတယျ။\nဒီနရောဟာ ဇာတျလမျးရဲ့အဓိက လှညျ့ကှကျ ဖွဈသလို ဇာတျလမျးရဲ့တကယျ့အနှဈသာရလို့လဲပွောလို့ရတယျ။ နှဈတှကွောပွီဆိုပမေဲ့ မဖတျရသေးတဲ့သူအတှကျကတော့အသဈပါပဲ။\nဝတ်ထုတဈခုလုံးမှာ ထိုအမြိုးသမီးလေးရဲ့ နာမညျကို ထညျ့သှငျးရေးသားတာ မတှရေ့ဘူး "သူမ" လို့ပဲတောကျလြောကျသုံးခဲ့တာ။ ထိုဝတ်ထုက ရုပျရှငျရှိတယျ ရုပျရှငျထဲမှာလဲ သူမကို darling, my wife, Mrs. de Winter စတဲ့အသုံးအနှုနျးတှနေဲ့ပဲချေါခဲ့ပွီး သူမကို နာမညျတပျချေါတာမြိုးမရှိခဲ့ဘူး။\nRebecca ဝတ်ထုက ၁၉၃၈ မှာ ထှကျရှိခဲ့တာဖွဈပွီး ရုပျရှငျကတော့ 1940 ကထှကျရှိခဲ့တာပါ အင်ျဂလိပျ Director ကွီး Sir Alfred Hitchcock ရဲ့ Hollywood ပှဲဦးထှကျလကျရာပါ။ Sir Alfred ဆိုတာကလဲ ရုပျရှငျသမိုငျးကွောငျးမှာ အထငျကရအရှိဆုံး Legendary Directors တှထေဲကတဈဦးပါ။\nသူရဲ့ Psycho, Vertigo စတဲ့ရုံရှငျတှကေလဲ ယခုခြိနျထိစံနမူနာထားရတဲ့ masterpiece တှပေါပဲ။ သူ့အကွောငျးကတော့နောကျထပျ post တဈခုထပျရေးပွီးပွောမှလုံလောကျပါလိမျ့မယျ။ Daphne du Maurier ရဲ့ ဝတ်ထုကိုရိုကျကူးထားတဲ့ ဒီ Rebecca ရုပျရှငျဟာလဲ သူ့ရဲ့ master piece တှထေဲကတဈခုပါ။\nရုပျရှငျရဲ့ အဓိကဆှဲဆောငျနိုငျမှုအရှိဆုံးကတော့ ဇာတျလမျးနဲ့ သရုပျဆောငျတှပေါပဲ။ Romance နဲ့ Psychological Triller ကိုပေါငျးထားတဲ့ဒီဇာတျလမျးဟာ အစပိုငျးမှာ သာမနျရိုးရိုးဇာတျလမျးတဈခုလို့ထငျရစရာရှိပမေဲ့ မထငျမှတျထားတဲ့ plot twist လေးနဲ့ ကွညျ့နတေဲ့လူရဲ့စိတျထဲ မေးခှနျးလေးတှမေသိမသာတှေးမိလာစပွေီး ဇာတျလမျးကိုစလယျဆုံး စိတျဝငျစားမှုမွငျ့တကျအောငျ ဆှဲဆောငျထားနိုငျခဲ့တယျ။\nလူဇာတျကောငျမပါ၊ ဓာတျပုံတောငျမပါတဲ့ Rebecca ဆိုတဲ့ ဒီနာမညျဟာ ဝတ်ထုထဲကလူတှကေိုရော၊ ဖတျနတေဲ့ပရိတျသတျတှကေိုပါလှမျးမိုးထားနိုငျခဲ့တယျ။\nပွောရရငျ Rebecca ဟာ လှပတဲ့ romance တဈခု၊ တစ်ဆမေပါတဲ့ သရဲဝတ်ထုတဈခု၊ တဈဦးနဲ့တဈဦးလြှို့ဝှကျခကျြကငျးစှာ နားလညျမှုနဲ့ယုံကွညျမှုကပဲ ပြျောရှငျမှုကိုသယျဆောငျပေးနိုငျသလို ကိုယျ့ရဲ့အတှေးတှေ၊ တဈခါတလေ အတိတျကနရေုနျးမထှကျနိုငျတဲ့ကိုယျ့ရဲ့စိတျတှကေပဲ ကိုယျ့ကို ခွောကျလှနျ့နတေဲ့ ကွောကျစရာအကောငျးဆုံးတစ်ဆတှေဆေိုတာမြိုးကို ပွသှားခဲ့တယျ။\nရေဗက္ကာ ၀တ္ထု ကောက်နုတ်သုံးသပ်ချက်\n"အမှတ်တရတွေကို ရေမွှေးလိုမျိုးပုလင်းလေးထဲ ထည့်သိမ်းထားလို့ရတာမျိုးဆိုသိပ်ကောင်းမယ်။ အဲ့ဒါဆို မပျောက်ပြယ် မလွင့်ပြယ်တော့ဘူးလေ။ လိုချင်တဲ့အချိန် ပုလင်းလေးဖွင့်ပြီး အဲ့အမှတ်တရတွေကို ပြန်ခံစားရုံပဲ"......\nဇနီးဖြစ်သူကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရတာကြာပြီးနောက် Monte Carlo ကိုခရီးထွက်လာတဲ့ ဂုဏ်သရေရှိအထက်တန်းလွှာသူဌေးကြီး Maxim de Winter တဲ့။\nသူ့ရဲ့ဆုံးပါးသွားတဲ့အမျိုးသမီးဟာလဲ Rebecca Hildreth ဆိုတဲ့အရမ်းလှပတဲ့အမျိုးတစ်ဦး သူကလဲသူ့အမျိုးသမီးကိုအရမ်းချစ်ခဲ့တာတဲ့။\nခန့်ညားချောမောလှတဲ့ဒီအမျိုးသားကို သူမ,စတွေ့ကတည်းကရင်ခုန်ခဲ့တာတော့အမှန်ပါ။ သူမရဲ့အလုပ်ရှင်ကိုအကြောင်းပြုလို့ Maxim နဲ့သူမ,နီးစပ်ခဲ့ကြတယ်။\nခုမှစတွေ့ကြပေမဲ့ Maxim ဟာ သူမ,အပေါ်မှာဂရုစိုက်လွန်းတယ် ကြင်နာလွန်းတယ်။ မိဘတွေဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး တစ်ကောင်ကြွက် သူများရဲ့ကူဖော်လောင်ဖက်အလုပ်လုပ်နေရတဲ့ သူမအတွက်ကတော့ Maxim ဟာ အရမ်းတန်ဖိုးကြီးမားလွန်းတယ်။\nသေချာတာကတော့ Maxim နဲ့ အတူတူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ဒီနေ့ရက်လေးတွေကို မဆုံးရှုံးချင်ဘူး။Maxim ကိုမခွဲနိုင်ဘူး။ Maxim ကိုချစ်မိနေပြီ။\n"မင်းကိုယ်နဲ့ Manderley ကိုလိုက်ခဲ့မလား ဒါမှမဟုတ် ဒီအဖွားကြီးနဲ့ အမေရိကားကိုပြန်လိုက်သွားမှာလား" တဲ့ Maxim နောက်နေတယ်လို့သူမ,ထင်ခဲ့တာ။ အဖြစ်အပျက်တွေဟာအိပ်မက်လိုပဲ မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ အဲ့မြို့လေးမှာပဲ နှစ်ယောက်သားလက်ထပ်ခဲ့တယ်။\nကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး romantic ဆန်တဲ့လက်ထပ်ပွဲမဟုတ် လက်မှတ်ထိုး အကျဉ်းချုံးပြီးအမြန်လက်ထပ်ခဲ့ပေမဲ့ သူမ,ပျော်တယ်။ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူ သူနဲ့အတူရှိရဖို့၊ သူနဲ့အတူဘဝကိုဖြတ်သန်းဖို့ အရာအားလုံးကိုကျောခိုင်းပြီး Maxim နောက်ကိုသူမ,လိုက်ခဲ့တယ်။\nသာမန်လူတန်းစား ရိုးရိုးအေးအေးမိန်းကလေးဘဝကနေ ခုတော့ Mrs. de Winter ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ အရာအားလုံးကိုရင်ဆိုင်မယ်ဆုံးဖြတ်ထားပေမဲ့ သူမလိုသာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းကြီးမှာ ဝင်ဆန့်နိုင်ပါ့မလား?\nနာမည်သာကြားဖူးရုံ ဓာတ်ပုံထဲသာမြင်ဖူးရုံရှိတဲ့ ဒီကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ Manderley စံအိမ်ကြီးရဲ့ အိမ်ကြီးရှင်မအဖြစ်နေနိုင်ပါ့မလားဆိုတဲ့အတွေးတွေက သူမ,ကိုအစကတည်းကထိတ်လန့်စေနှင့်နေပြီ။\nအိမ်ကြီးကိုပဲရောက်ရောက်ချင်း များပြားလှတဲ့ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ အိမ်တော်ထိန်းကြီး Mrs. Danvers ရဲ့စူးရှခက်ထန်တဲ့ အကြည့်တွေကသူမရဲ့အကြောက်တရားကို ပိုလို့သာတိုးပွားစေခဲ့တယ်။ အထူးသဖြင့် ဒီအိမ်ကြီးမှာ Maxim ရဲ့ဇနီးဟောင်း Rebecca ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက လွှမ်းမိုးထားနိုင်နေတုန်းပဲ။\nအဆိုးရွားဆုံးကတော့ အိမ်တော်ထိန်းကြီး Mrs. Danvers ရဲ့ သူ့ကို Rebacca နဲ့လိုက်နှိုင်းယှဉ်ပြီး အရင် Mrs. de Winter(Rebecca) တုန်းကတော့ဘယ်ကိစ္စတွေကိုဘယ်လိုစီစဉ်ခဲ့တာ၊ breakfast မှာတာကအစ ဘယ်လို စနစ်ကျတာ၊ သူကဘယ်လိုတွေလှခဲ့တာ၊ Maxim က Rebecca ကိုဘယ်လိုချစ်ခဲ့တာ စတာတွေ၊ တခြားလူတွေရဲ့ပါးစပ်ဖျားမှာလဲ ခုချိန်ထိ Rebecca ဆိုတာရှိနေတုန်း။\nတစ်နေ့တော့ Maxim ရဲ့ အခင်ရဆုံးသူငယ်ချင်းလဲဖြစ် Estate Manager တစ်ဦးလဲဖြစ်တဲ့ Frank ကိုသူမ,မေးဖြစ်တယ် Rebecca ဟာ ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးလဲလို့ဆိုပြီး။ Frank ရဲ့အဖြေကတော့တစ်ခွန်းတည်းပဲ။ Rebecca ဟာ သူတွေ့ဖူးသမျှမိန်းမတွေထဲအလှဆုံးပဲတဲ့.......\nစဉ်းစားကြည့်ဖူးလား? ခံစားကြည့်ဖူးလား? သူမ,လိုမျိုး ကိုယ်ချစ်ရတဲ့လူရဲ့အရင်လူ ဒါမဟုတ် သူသိပ်ချစ်ခဲ့ရတဲ့လူနဲ့နှိုင်းယှဉ်ခံရတဲ့ခံစားချက်မျိုး၊ အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီလူဟာ ကိုယ့်ထက် အစစအရာရာသာလွန်နေတဲ့အခါ၊ ပြီးတော့အဲ့လိုလိုက်နှိုင်းယှဉ်နေမိတာကလဲ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပါ ဖြစ်လာတဲ့အခါ၊ ခံပြင်းပြီးဒေါသထွက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်။\nသူမ,အပေါ်ကြီးစိုးလာတဲ့ဒီဝမ်းနည်းသိမ်ငယ်မှုကြောင့်ပဲ ဒီကွာခြားလွန်းတဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းမှာဝင်ဆန့်ဖို့ သူမရဲ့အချစ်ရူးရူးစွာကြိုးစားမှုတွေက ထင်သလိုဖြစ်မလာတဲ့အခါ Maxim နဲ့သူမ,ကြား ပျော်ရွှင်မှုလေးတွေကပါ မှေးမှိန်စပြုလာတယ်။\nဒါဖြင့် Maxim ကရောသူမကိုတစ်ကယ်ချစ်တာဟုတ်ရဲ့လား။ Rebecca ကိုမမေ့နိုင်သေးလို့ Rebecca နေရာအစားထိုးစိတ်ဖြေရုံသက်သက်လက်ထပ်ခဲ့တာလား။ Maxim ရဲ့အချစ်တစ်ခုတည်းကြောင့်ပဲသူမဒီအထိလိုက်လာခဲ့တာ။ Maxim ကသာသူ့ကိုမချစ်တော့ရင်သူမ,ဟာ ဒီအိမ်ကြီးထဲရှင်ရက်နဲ့သေလူတစ်ယောက်။\nဒါပေမဲ့ တစ်ရက်မှာတော့ Rebecca သေဆုံးခဲ့ရခြင်းနဲ့ပက်သက်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုပေါ်လာပြီး Maxim ဟာလဲ သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေ သူမ,ကိုဖွင့်ချပြီးနောက်မှာတော့....\nဇာတ်လမ်းဟာလဲ အဲ့ဒီကစပြီး ဦးတည်ချက်ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။ Tennis ကစားသမားများ ဘောလုံးကိုလေပေါ်မြှောက်ပြီးမှရိုက်လိုက်သလိုပဲ ဇာတ်လမ်းဟာလဲအရှေ့ ပထမပိုင်း နဲ့ ဒုတိယပိုင်း မှာတောက်လျောက်တင်လာခဲ့တဲ့ intensity ကို တတိယပိုင်း အကူးမှာ direction လွှဲပစ်လိုက်တဲ့ ဒီ လှည့်ကွက် ကြီးဟာပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်လောက်အောင်ကိုကောင်းလွန်းတယ်။\nဒီနေရာဟာ ဇာတ်လမ်းရဲ့အဓိက လှည့်ကွက် ဖြစ်သလို ဇာတ်လမ်းရဲ့တကယ့်အနှစ်သာရလို့လဲပြောလို့ရတယ်။ နှစ်တွေကြာပြီဆိုပေမဲ့ မဖတ်ရသေးတဲ့သူအတွက်ကတော့အသစ်ပါပဲ။\nဝတ္ထုတစ်ခုလုံးမှာ ထိုအမျိုးသမီးလေးရဲ့ နာမည်ကို ထည့်သွင်းရေးသားတာ မတွေ့ရဘူး "သူမ" လို့ပဲတောက်လျောက်သုံးခဲ့တာ။ ထိုဝတ္ထုက ရုပ်ရှင်ရှိတယ် ရုပ်ရှင်ထဲမှာလဲ သူမကို darling, my wife, Mrs. de Winter စတဲ့အသုံးအနှုန်းတွေနဲ့ပဲခေါ်ခဲ့ပြီး သူမကို နာမည်တပ်ခေါ်တာမျိုးမရှိခဲ့ဘူး။\nRebecca ဝတ္ထုက ၁၉၃၈ မှာ ထွက်ရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး ရုပ်ရှင်ကတော့ 1940 ကထွက်ရှိခဲ့တာပါ အင်္ဂလိပ် Director ကြီး Sir Alfred Hitchcock ရဲ့ Hollywood ပွဲဦးထွက်လက်ရာပါ။ Sir Alfred ဆိုတာကလဲ ရုပ်ရှင်သမိုင်းကြောင်းမှာ အထင်ကရအရှိဆုံး Legendary Directors တွေထဲကတစ်ဦးပါ။\nသူရဲ့ Psycho, Vertigo စတဲ့ရုံရှင်တွေကလဲ ယခုချိန်ထိစံနမူနာထားရတဲ့ masterpiece တွေပါပဲ။ သူ့အကြောင်းကတော့နောက်ထပ် post တစ်ခုထပ်ရေးပြီးပြောမှလုံလောက်ပါလိမ့်မယ်။ Daphne du Maurier ရဲ့ ဝတ္ထုကိုရိုက်ကူးထားတဲ့ ဒီ Rebecca ရုပ်ရှင်ဟာလဲ သူ့ရဲ့ master piece တွေထဲကတစ်ခုပါ။\nရုပ်ရှင်ရဲ့ အဓိကဆွဲဆောင်နိုင်မှုအရှိဆုံးကတော့ ဇာတ်လမ်းနဲ့ သရုပ်ဆောင်တွေပါပဲ။ Romance နဲ့ Psychological Triller ကိုပေါင်းထားတဲ့ဒီဇာတ်လမ်းဟာ အစပိုင်းမှာ သာမန်ရိုးရိုးဇာတ်လမ်းတစ်ခုလို့ထင်ရစရာရှိပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားတဲ့ plot twist လေးနဲ့ ကြည့်နေတဲ့လူရဲ့စိတ်ထဲ မေးခွန်းလေးတွေမသိမသာတွေးမိလာစေပြီး ဇာတ်လမ်းကိုစလယ်ဆုံး စိတ်ဝင်စားမှုမြင့်တက်အောင် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။\nလူဇာတ်ကောင်မပါ၊ ဓာတ်ပုံတောင်မပါတဲ့ Rebecca ဆိုတဲ့ ဒီနာမည်ဟာ ဝတ္ထုထဲကလူတွေကိုရော၊ ဖတ်နေတဲ့ပရိတ်သတ်တွေကိုပါလွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့တယ်။\nပြောရရင် Rebecca ဟာ လှပတဲ့ romance တစ်ခု၊ တစ္ဆေမပါတဲ့ သရဲဝတ္ထုတစ်ခု၊ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးလျှို့ဝှက်ချက်ကင်းစွာ နားလည်မှုနဲ့ယုံကြည်မှုကပဲ ပျော်ရွှင်မှုကိုသယ်ဆောင်ပေးနိုင်သလို ကိုယ့်ရဲ့အတွေးတွေ၊ တစ်ခါတလေ အတိတ်ကနေရုန်းမထွက်နိုင်တဲ့ကိုယ့်ရဲ့စိတ်တွေကပဲ ကိုယ့်ကို ခြောက်လှန့်နေတဲ့ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးတစ္ဆေတွေဆိုတာမျိုးကို ပြသွားခဲ့တယ်။


ကိုပေါရဲ့ ပိတောက်ရိပ်၊ Ko Paw's Padauk-Yeik: “အမုစေ နဲ့ ရက်ပေါင်း ၁၀၀ ”\nsaut ruu.. im happy that im the first one to post...\nbtw did you wife give your mouth time off from sucking that thing to talk abt this post? :D\nYIT Classmate, singapore said...\nDar Ma Paw Gyi Kwa!\nDe lo ma pot Kwa Paw Gyi Ya!\nNyein Ma nay par ne`\nHe` He` He` :D\nကိုပေါရဲ့ROAD MAP ကဘာလဲဗျ။\nဒို့ က ကိုပေါကြီးကို ၀ိုင်းရံဖို့လူစုနေတာ။\nင်္Facebook ပေါ်မှာတင် မိန်းမလို မိန်းမရ ရေးတာမဟုတ် ။ အခု ဘလော့ဂ် ပေါ်မှာပါ လုပ်လာပြီ။ အားပေးတယ် မပေါရေ။\nလူ့အဆင့်အတန်းအား ထိုသူပါးစပ်မှ ထွက်သော စကားသည် ပြဌာန်းလေသည်။ လေတိုက်တိုင်းလမ်းပျောက်ရလျှင် ယနေ့ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ဟူ၍ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်။ ယခု လေပုပ်လေသိုးများ တိုက်ခြင်းထက် အဆများစွာ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်ခြင်းများကို ထို အမျိုးကောင်းသမီးသည် ကြံ့ကြံ့ခံ ရှင်သန်ပြခဲ့ပြီးလေပြီ။ မစင်ဘုပ်နံ့သည် မဇ္ဈူသက နတ်ပန်းရနံ့ကို မလွှမ်းစကောင်းချေ။ နားမလည်သော ထိုလူမိုက်အားသာလျှင် ကရုဏာသက်ရပေသည်။\nကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်က ကွန်မန်.တွေမှာ အစိုးရနဲ. အတိုက်ခံတို.ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို. အမြဲတမ်း တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်၊ အစိုးရ အတိုက်ခံတို. မလျော့ပဲတင်းခံနေရင်တော့ တိုင်းပြည်က မွဲသထက် ပိုမွဲမှာတော့ သေချာပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစိုးရ နှင့် အတိုက်ခံ (ဒေါ်စုနှင့် NLD) တို.ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ်ဆိုတာကတော့ ဒီမိုကရေစီအစ ရောင်နီဦးလေးသန်းလာ တယ်လို. ဆိုရပါမယ်၊ သိုသော်လည်း\nဦးသိန်းစိန်ရဲ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ တူတာတွေလုပ်မယ်၊ မတူတာတွေခဏထားဦး ဆိုတာက ဘာကိုဆိုတာလဲ၊ နိုင်ငံတကာမှာ အမှတ်ရမဲ့ အာစီယံဦးဆောင်မူ.ကိုလား၊ ဒီမိုကရေစီ ဗန်းပြပြီး အနောက်နိုင်ငံတွေက အကူအညီတောင်း ၊ အတိုက်ခံတွေကို ထောင်သွင်းအကျဉ်းချနေဦးမှာလား၊ နောက်ပြီး နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေမရှိဖူးလို. ပြောသွားတာလည်း ရိုးသားမူမရှိဖူး၊ အဲဒီ့သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲနားထောင်ပြီး တော်တော်စိတ်ပျက်သွားမိပါတယ်၊ ရိုးသားမူမရှိရင်တော့ အတိုက်ခံနဲ.ပူးပေါင်းတဲ့ကိစ္စက ရေရှည်မှာ ပြဿနာတက်ပါလိမ့်မယ်၊ ဦးသိန်းစိန်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမူကို ကြိုဆိုပေမဲ့ စနစ်ကျတဲ့ပြောင်းလဲမူမရှိတဲ့ အပြင် ကသောင်းကနင်းနိုင်လွန်းတယ်၊\nအဓိက ပြဿနာက ယခင် နအဖ ၊ လက်ရှိကြံဖွံ.အစိုးရက အာဏာကို လက်လွှတ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒရှိပုံမပေါ်ဖူး၊ တစ်ချို.နိုင်ငံတွေနဲ.မတူတာက ပြည်သူတွေကို မတရားနှိပ်စက်ခဲ့တော့ အာဏာလွတ်သွားတာနဲ. မူဘာရက်၊ ကဒါဖီတို.လို. အဖြစ်ဆိုးကိုကြုံမှာ စိုးရိမ်နေပုံရတယ်၊ အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့တာကိုတော့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပေးဆပ်ရပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ " ရှည့်လည်းလျှောက်သာ ပျားလဲစွဲသာ " ဆိုသလို ဘယ်လိုအသိမ့်မွေ.ဆုံးနဲ. အညင်သာဆုံးဆောင်ရွက်ရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်က အရေးကြီးပါလိမ့်မယ်၊ အဲဒီ့ကိစ္စကတော့ လက်ရှိအာဏာရသူတွေ အာဏာစွန်.လွှတ်ချင်တဲ့ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ပေးထားရပါလိမ့်မယ်၊ အဲဒီလိုမဟုတ်ရင်တော့ နိုင်ငံရေးအဆိုးသံသရာလည်နေပါလိမ့်မယ်၊\nအမှန်ကတော့ ကြံဖွံ.အစိုးရနဲ. ဗိုလ်သိန်းစိန်က တကယ်ပဲ စစ်မှန်တဲ့ အမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို လုပ်နေတာလား၊ ဒေါ်စုကို အသုံးချတာလား ကို ဦးသိန်းစိန် ကိုယ်တိုင်ပဲသိပါလိမ့်မယ်၊\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ်တော့ ဒေါ်စုရွေးကောက်ပွဲဝင်ပြီး တိုင်းပြည်အတွက် လုပ်ဆောင်မူကို (better than nothing) ကြိုဆိုရပါလိမ့်မယ်၊\nYou should understand yourself by seeing comments.\nFinding out mistakes of others is most easiest thing on world.\nWhat did you do for country?\nDo u think that blaming to Daw Su can change present situation of Myanmar??\nPls understand yourself.\nAlthough Daw SU is doing wrong, pls dont say anything ( only for u) because you don't have positive approach.\nSaying nothing is better for you because everybody in Singapore knows what your real attitude is.\nwhy don't you makeapoll to measure how many of us accept your opinion? If you got more than 25%, u can continue to write your opinion. If its less than 25%, you should shut your mouth up in shame..\nCan you accept this challenge before your mouth open and shit come out of it?\naww.. nga paw nga paw.. now everybody knows about your paw-chin..\nwhere is your another paw buddy who always come to rescue you whenever u were force into the corner?\nYIT Classmate, please don't criticize our nga paw just like that... Please remember he marched twice on Orchard road before.\nPlease recognize him as our "Orchard Road Nga Paw Hero".\nWe(burmese people) don't need you. Don't waste your time on writing bullshits. Everyone in Singapore know what you are and better get your singapore citizenship and stay there forever.\nHi Anonymous :November 28, 2011 2:03 AM\nKo Paw could not get Singapore citizenship as he involved in orchard Road and Myanmar Embassy protest. He was called to police station. He was in record Singapore police. Therefore, he could not get Singapore citizenship. In addition to that he could not extend his PR in Singapore.\nNot only, he could not even get Australian migrant visa because Australian migrant visa required to have police clearance from Singapore.\nHe might able to try US and Australian Refugee or Asylum. But it is not guarantee now. Since U Thein Sein announced all Myanmar citizen are able to come back if they want to. Therefore, refuge and asylum seeker from Myanmar could not able to get and the chance is very very slim now.\nSo, What Ko Paw is going to do. This is the question mark for him. He might be angry that these situation is created by Daw Suu. Therefore, his anger and anguish goes to Aunty Suu.\nHe is the same boat as Dr. Lwan Swe & Moe Thee Zun. But he is worst among them. Moe Thee Zun got status in US, Dr Lwan Swe could able to stay in Thai border but illegally. He could not stay in Singapore illegally.\nင်္Facebook ဆိုလို့ဝင်ရှာကြည့်တယ်။ သူ့ ပိုစ်တွေ အဖတ်လုပ်ပြီး like လုပ်တဲ့သူ ၅ယောက်တောင် မပြည့်ရှာဘူး။ ဒီတော့ ခင်ဗျားတို့ ပြောသလို vote လုပ်ခိုင်းဖို့ ဆိုတာ လုပ်ရဲရှာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်..\nNga Paw ,,, Nga Paw ,,\nNow you get comments from readers those are reflection for your attitude. YOu should understand yourself.\nဘာကြောင့် ဒေါ်စုကို အငြိုးတကြီးဖြစ်နေတယ် ဆိုတာ တကယ်နားမလည်ပါဘူး.... အခြားသူကို ဝေဖန်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ်ကိုတိုင်ရော ဘယ်လောက်ကောင်းနေလဲဆိုတာ ပြန်စမ်းစစ် သင့်ပါတယ် ဘာ့ကြောင့် ငပေါနဲ့ နိုင်ငံရေးကို ဆက်မရေးတာလဲ .. ရေးမယ်ပြောပြီး ဆက်ရေးပါ... ဒီလောက်ကလေးတောင် စကားမတည်နိုင်သူက နိုင်ငံ့အရေး တိုင်းပြည် အေ၇းကို အသက်စွန့်ဆောင်ရွက်နေသူကို အပုတ်ချနေတာတော့ လွန်လွန်းပါတယ်\nဖြစ်နိုင်တာနောက်တစ်ခုက ဒေါ်စုက သူပေးတဲ့ မဟာအကြံကို လက်မခံခဲ့လို့ဖြစ်မယ်... ဘာလဲဆိုတော့ သူက အကြံပေးတယ် .. NLD Website မှာ ၂ဒေါ်လာ ၅ ဒေါ်လာစသည်ဖြင့် ဒီမိုကရေစီ အရေးအတွက် အလှူခံဖို့ paypal လို အကောင့်လေး တစ်ခု လုပ်ထားဖို့လေ ဟိဟိ ... မဟာအကြံကြီး ကိုပေးတာ မြန်မာပြည် ဒီမိုကရေစီအတွက် အသံညောင်ညက်ညက်နဲ့ ကြားဖူးလိုက်တယ် ... ဒါကို ဒေါ်စုက လက်မခံလို့ စိတ်ဆိုးနေပုံရတယ် .. စောက်ပေါကြီး စေတနာရှိရင် မင်းရတဲ့လခ လှူလိုက်လေ... မင်း နော်အုန်းလှတို့ကိုရော ဘယ်လောက်များ ကူညီထောက်ပံ့လည်း ... မင်းထက် သိတိရှိတယ် ၊ သိကာရှိတယ် ၊ တကယ် စေတနာရှိတယ် အဲဒီအမျိုးသမီးက\nသူက မကောင်းတဲ့အမြင်ဘဲ ရေးတတ်တာ..\nအရင် သန်းရွှေ မကောင်းကြောင်းရေးပြီး နာမည်လေးရလာတယ်။\nနောက်.. သန်းရွှေမရှိတော့ ဒေါ်စုဘက်လှည့်လာတယ်။\nအဲ.. ဒေါ်အောင်းဆန်းစုကြည် အကြောင်း ရေးစရာ မရှိတော့ရင် သူ့ မိန်းမကောင်းကြောင်းရေးမယ်။\nပြီးရင် သူ့ မကောင်းကြောင်းသူရေးပြီး အရူးထောင် သွားမယ်။\nန.အ.ဖ ပြောတဲ့ အစိုးမြင် ၀ါဒီ ဆိုတာ ဘယ်သူဖြစ်မယ်ထင်လဲ\nKo Paw said(နောင် ဘယ်တော့ ထပ်တွေ့ကြမလဲဆိုတာကိုတော့ ဦးသိန်းစိန်ကိုယ်တိုင်နဲ့ ဘုရားသခင်ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ကြသေးပါဘူး။)\nကိုပေါက ဘယ်ဘာသာ ကိုးကွယ်တာလဲ။\nဗုဒ္ဓဘာသာဆိုရင် မြတ်စွာဘုရား ပရိနိဗာန် ပြုသွားတာ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော် ကြာပြီ။ ဘယ်နားကနေ ဘုရားသခင်က သိနေတာလဲ။\nဘုရားရိုက်လိမ့်မယ်တို့ဘုရားပဲ သိတယ်ဆိုတာတို့ ကို ဗုဒ္ဓဘာသာကို အခြေခံလောက်ပဲ သိတဲ့ လူတွေတောင် မသုံးပါဘူး။\nKo Paw's Profile\nအမည်ရင်း- အောင်နိုင်မိုး(ငပေါဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ပိုလိုက်တယ်) ။ မြန်မာနိုင်ငံသား တယောက်ပါ။ လည်စရာမရှိ ကျွန်းပိစိမှာ သွားစရာမရှိအောင် လုပ်နေပါတယ်။ အင်ဂျင်နီယာအလုပ်နဲ့ ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပြီး လူထုမေတာ ခံယူနေပါတယ်။\nအမည်ရင်း- အောင်နိုင်မိုး(ငပေါဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ပိုလိုက်တယ်) ။\nလည်စရာမရှိ ကျွန်းပိစိမှာ သွားစရာမရှိအောင် လုပ်နေပါတယ်။\nအင်ဂျင်နီယာအလုပ်နဲ့ ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပြီး လူထုမေတာ ခံယူနေပါတယ်။\nကိုယ့်လက်ရှိ အသက်အရွယ်၊ အတွေ့အကြုံနဲ့ တတ်ထားတဲ့ ပညာနဲ့ ဖတ်ထားတဲ့ စာတွေကို ထောက်ထားသော အားဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်၊ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ထက် ပိုသာသော လက်တွေ့ကျကျ အလုပ်များလုပ်ချိန်တန်ပါပြီ ကိုပေါရယ်။\nကိုယ့်မှာ ရှိတဲ့ အရည်အချင်းတွေကို လေသနတ်ပစ်ပြီး အလဟသ ဖြစ်ခံနေတာ အံ့စရာပါတော်။။။။။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ဝေဖန်တဲ့အဆင့်လောက်က တော့ ပျင်းတောင်ပျင်းသေးဆိုသူများ စုစည်းပြီး သရော်စော်ကားဆဲဆိုရမ်းကားရန်အတွက် လွဏ်းတုတ်ပေါဂိုဏ်းကြီးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပါပြီ။ လွဏ်းဆွေ၊ ဝတုတ်(သူရိန်ကျော်ဇော) နဲ့ ကိုပေါ(ပေါကြီး)တို့ ဦးဆောင်မယ့် ဂိုဏ်းကြီးပါ။ ဝတုတ်က “ဆွေ-ဝ-ကို” ဆိုရင်မကောင်းဘူးလားလို့ ညှောင်နာနာနဲ့ အကြံပေးပါသေးတယ်။ ဘိုဘိုလန်းစင်က “ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါဆို နဲနဲ တယုတ်ပိုဆန်တယ်” လို့ ထုံးစံအတိုင်း ဝင်ဖားပါတယ်။ ဝတုတ်က ဒီအကောင် မသိသားဆိုးရွားလှချည့်လား ငါ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ပေါ်တင်ကြီးပြောရသလားဟ ဆိုပြီး ဘိုဘိုလန်းစင် ညို့ သကျီးကို လှမ်းကန်ပါတယ်။ ပေါကြီးက မူးလာရင် မဒမ်ပေါကိုဟောက်တဲ့ အသံကြီးနဲ့ “တော်ကြစမ်း၊ လွဏ်းတုတ်ပေါသာ အတည်ဖြစ်ရမယ်၊ ဒီဘိတ်လုပ်ချင်ရင် ပြောမနေနဲ့ ငါ့ဘလော့ဂ်မှာ ကော်မန့်ရေး”လို့ ဝင်ဟန့်လိုက်ပါတယ်။ လွဏ်းဆွေကတော့ မဲဆောက်ကိုအလယ်လာဖို့နဲ့ သိသင့်သိထိုက်တာ တွေလိုက်ပြမယ်ဆိုပြီး ပေါကြီးကို လာဘ်ထိုးထားတာမို့ ဂိုဏ်းအမည်မှာ သူ့စာလုံးထိပ်ဆုံးကပါတာကို ဝဲကုပ်ရင်းကျေနပ်နေ ပါတော့တယ်။\nပါ့ အံ့သြဘ အံ့သြဘ\nကိုပေါရေမှန်တယ်ထင်ရင်ဆက်လုပ် စကားကြမ်းနဲ့သာမဆဲမိစေနဲ့ စိုးတို့ကတော့အား\nကိုပေါရဲ့ တချို့ အမြင်တွေကို ကျနော်လည်းသဘောတူလှ တာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဗျာ ကိုပေါ က အားလုံးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်ရေးခွင့်ပေးထားတာကို အခွင့်ကောင်းမယူချင်ကြပါနဲ့။\nအခု ဒေါ်စုကို ဝိုင်းထောက်ခံနေသူတွေကော ကိုပေါလောက် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။\nကိုပေါကို ပြောချင်တယ် ဝေဖန်ချင်တယ် ဆိုလည်း လူကြီးလူကောင်းလိုပြောပေါ့ဗျာ။ ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် တော့ထိန်းဖို့သင့်ပါတယ်။\nတစ်ခုတော့ပြောမယ်.. သိပ်လည်းစိတ်ကူးနဲ့ ရူးမနေကြပါနဲ့ဦး၊ အခုတောင် အာဆီယံ ဥက္ကဌလေးဖြစ်မယ်ဆိုတာ နဲ့ ကိုမင်းကိုနိုင်တို့ ကိစ္စ ဘယ်ချောင်ထဲ ရောက်သွားပြီလည်းမသိဘူး။ ဟို လိမ်စဉ်အစိုးရ က ထဖောက်တော့မှ အော် ကိုပေါ ပြောတာလည်း ဟုတ်တုတ်တုတ်ဆိုပြီး ဖြစ်နေဦးမယ်။\nShame On You , Suu Kyi's supporters! said...\n" Kyaw Kyaw Singapore said...\nNow you get comments from readers those are reflection for your attitude. YOu should understand yourself."\nWhatastupid logic!!\nThose comments only reflect the attitudes of the people who wrote such comments.Those people should know themselves.\nWhat an amazing scene to witness Suu Kyi has all these supporters with bad attitudes and low standards !! SHAME ON YOU ALL !!\nPeople can only get the leader they deserve and the lousy leader will only get the lousy supporters he/she deserves.\nI understand your concern, and all of us also have the same worry of Daw Suu and the whole country falling into the trap of Military. But Daw Suu and all the leaders are well aware of the risk they are taking ( even it may tarnish their reputation).\nWhat is your option for our country?\nYou should clearly show your vision for the country instead of attacking Daw Su. What is solution? Show us. If its better than current NLD strategy, well support u and become our leader. Clear?\nမင်းရဲ့ ကိုကို ကိုပဲ လူထုခေါင်းဆောင်ကို အမုစေလို့မခေါ်သင့်မှန်း သိအောင် သင်ပေးလိုက်ပါဦး\nကိုပေါကစလုံးမှာ စိုးကပြည်တွင်းမှာ အဝေးကြီးပါနော်\nMg Paw do ka tot "A lan shuu " twe le lote tar pe naw :D\nစိုးမြတ်သူရှင် ! Not only u, Everybody in Singapore who know Nga Paw, respect his attitude. You can clearly see in above comments. Harrrr Harrrrr : D\nNga paw , Nga Paw !\nYou still dont understand yourslef.\nYou should change your bad attitude first. You need to understand how to think and speak positively.\nIf not so, all things (reflection) come back to you.\nI really very sad for you.\nnga paw believe in utopia and nililism. He is an anti-estblishiment and an anachist.\nHe has too much hatred towards estiblishment because of childhood experience in Burma. It has already consumed him.\nAww Paw Gyi , Paw Gyi\nကို ပေါ် နာမည် ကိုတော့ မတွေဘူး ဗျ ။ ထိပ်စုံး အမှတ် တစ်ကနေ ကျော် ပြီ သုံည ရောက်သွားတာများလား\nပြည်ပမှာ (ဘီယာသောက်ရင်း )ဒေါ်စုကို ဝေဖန် ကဲ့ရဲ့ နေသူ "အောင်နိုင်မိုး" မိမိကိုယ်မိမိ ဒေါ်စုရဲ့ခြေဖျားမှာ ကပ်နေတဲ့ ဖုံမှုန့် လောက် အရည်အချင်း အစွမ်းအစ ရှိရဲ့ လားလို့ပြန်မေးကြည့်စေချင်တယ်။ (ရှက်တတ်ပါလို့ ပဲ ပြောချင်တယ်။)\nဒေါ်စုကလဲသူ့ကိုယ်သူအစားခံပြီးကင်းယူဘို့လုပ်တာထင်ရှားတယ်၊ပွင့်လာတဲ့အပေါက်ကလေးကိုချဲ့ပြီးတဖြေးဖြေးဝင်မယ်ဆိုတာသူမနဲ့ NLD ရဲ့သမိုင်းဘဲ၊ သူတို့ရဲ့ကြံရည်ဖန်ရည်၊ ကံဥာဏ် ဝိရိယ အ ပေါ်မှာမူတည်ပြီးဒီလမ်းကြောင်းဟာမှန်တယ်၊ မှားတယ်ဆိုတာသမိုင်းကဆုံး ဖြတ် သွား မှာဖြစ်တယ်။ အခုကတည်းကဘာဖြစ်တယ်ညာဖြစ်တယ်ဆိုပြီးပက်ပက်စက်စက်ဝေဖန် နေ သူတွေထဲမှာဆိုက်ဝါးတွေ ကြိမ်းသေပါတယ်၊သူ့လူကိုယ့်ဘက်သားတွေ အများကြီးဘဲဆို တာသတိရှိဘို့လိုတယ်။ အပြတ်သားဆုံး ပြောနိုင်တာကဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဟာရန်သူမ ဟုတ်ဘူးဆိုတာဘဲ၊ ရန်သူရဲ့အဝန်းအဝိုင်းထဲ ကို တိုက်ဘို့စွန့်ပြီးဝင်သွားတဲ့သူရဲကောင်း တ ယောက် လို့မှတ်ယူနိုင်တာကပိုကောင်းတယ်လို့မြင်တယ်။ ဒီလိုမြင်တာဟာအားလုံးအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်တယ်။ သူအခွင့်အရေးရဘို့၊သူနံမည်ကျော်ကြားဘို့ လုပ်နေတာမဟုတ်တာ တော့ကျိမ်းသေတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့သူမဟာကမ္ဘာသိကျော်ကြားပြီး သူဖြစ်နေလို့ပါ ဘဲ။ သူလုပ်နေတာတိုင်းပြည်အတွက်၊ ပြည်သူတွေအတွက်ဘဲ၊ သူသွားတဲ့လမ်းကိုလက် မခံ နိုင်တောင်၊သူ့စေတနာကိုအနည်းဆုံးနားလည်ပေးနိုင်ဘို့လိုတယ်။\nပြည်ပကနေဒေါ်စုကိုဆဲနေသူ တွေကိုပြောချင်တာကဒေါ်စုသာသူတို့လိုပြည်ပကိုထွက်လာရင် ငွေသန်း ချီပုံပေးမဲ့သူတွေအများကြီးရှိတယ်ဆိုတာပါဘဲ၊ ပြည်ပမှာကောင်းကောင်း ဇိမ်နဲ့နေနိုင် ရဲ့သားနဲ့ပြည်တွင်းမှာသားတွေကိုပစ်ပြီး တိုင်း ပြည်နဲ့လူမျိုးကိုငဲ့ပြီးနေနေတာကိုက လေးစား ထိုက်တယ်ဆိုတာပါဘဲ။\nဒေါ်စုသွားနေတဲ့လမ်းကိုမကြိုက်ရင်ကိုယ့်လမ်းကိုယ်ထွင်ယုံဘဲရှိတယ်၊ အချင်းချင်းပုတ်ခတ် တိုက်ခိုက်နေစရာမလိုဘူး၊ ရန်သူအားရအောင်လုပ်နေစရာမလိုအပ်ဘူး။ အခုဖြစ် နေတဲ့ပြသ နာကကိုယ်ကလဲ ဘာမှမလုပ်နိုင်လုပ်နိုင်သလောက်လုပ်နေသူတွေကို တစ်တစ်ခွခွဆဲပြီးရဲရဲ တောက်သူရဲကောင်းကြီးတွေလို လုပ်နေတာအတော်အကြည့်ရဆိုးပါတယ်၊ နှစ်၂၀ ကျော်ဖြတ် သန်း လာပြီးရင့်ကျက်လာသူတွေဖြစ်မလာကြဘူး၊ ကိုယ်ကဘာတွေလုပ်နေတယ်ဘာမှမပြော နိုင်ဘဲဒေါ်စုကို လက်ညှိုးထိုးပြောနေကြသူတွေကိုယ်ကိုယ်ကိုဘာလုပ်နိုင်သလဲ၊ ဘာတွေလုပ် ပြီးပြီလဲ မေးကြည့်ကြ ဘို့လိုပြီ။\nဒေါ်စု တိုင်းပြည်အတွက် အနစ်နာခံခဲ့တာ၊ စေတနာရှိတာတွေဟာ သံသယဖြစ်ဖွယ် အငြင်းပွါးဖွယ် မရှိပါ၊ လုံးဝရှင်းပါတယ်။\nသို့သော်လည်း အဲ့ဒီ အချက်တွေ ကြည့်ပြီး ဒေါ်စု အမှားလုပ်မိမှာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ထင်နေရင်တော့ အဲ့ဒီလူရဲ့ အတွေးအခေါ် အတော် နိမ့်ပါးနေသေးတယ်လို့ပြောရပါ့မယ်။\nအဲ့ဒီတော့ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ နစ်နာမှုတွေ လုပ်လာနိုင်တဲ့ အမှားတွေ ကို တွေးတောပြီး ဝေဖန်တာ ထောက်တာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိရပါ့မယ်။ အခု ကိုပေါရဲ့ ဒီပို့စ်မှာ ဒေါ်စုကို အမုစေ ဆိုပြီး နာမ်စားလိုလိုသုံးထား တာ သိပ်အထာမကျတာကလွဲ လို့ ဘယ်အချက်များ မကိုက်တာ မှားနေတာရှိပါသလဲ။\nကိုပေါက ဒီလိမ်စဉ်အစိုးရရဲ့ history and facts ပေါ်မှာ အခြေခံပြီးပြောထားတာလို့ပဲ မြင်ပါတယ်။ ဒါကို မှ မပြောရဘူး မဆိုရဘူးဆိုရင် တော့ ဒီမိုကရေစီဆိုတာ မှာ freedom of speech လည်းပါကြောင်း၊ defamation မဖြစ်သရွေ့ criticism ဆိုတာ ရှိနေရမှာပဲဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုပါတယ်။\nအရေးကြီးတာ က ဒီအစိုးရဟာ သဘောရိုးမရှိဘူး၊ တိုင်းပြည်အတွက်စေတနာလုံးဝ လုံးဝမရှိဘူး၊ ကန့်လန့်ကာနောက်က ချုပ်မှူးကြီးနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း ဆွေမျိုးတသိုက် သူတို့ အစိုးရအဖွဲ့ဝင်လူကြီးတသိုက် အနာဂါတ်ရင်အေး ဖို့ပဲ နည်းမျိုးစုံသုံးနေတယ် ဆိုတာ သိနေမယ် သတိရှိနေမယ်ဆိုပြီးတာပါပဲ။\nလူပေါင်းများစွာ သံဃာပေါင်းများစွာ အသက်ပေး၊ ဘဝပျက်ခံပြီး ဖြစ်တည်လာတဲ့ ဒီစစ်အုပ်စု ကို အမြဲလည်ပင်း ညှစ်၊ အသက်ရှူကျပ်နေစေတဲ့ ဒီပိတ်ဆို့မှုတွေကို ဒေါ်စုအနေနဲ့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ အပေါစား အပေးအယူတွေအတွက် မဖွင့်ပေး မိပါစေနဲ့လို့ ပဲ ဆုတောင်းနေရမှာပါပဲ။\n(လောလောဆယ်တော့ အင်ဒို နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးကို ဘာပြောလိုက်လဲမသိ၊ အာဆီယံမှာတော့ မိန့်မိန့်ကြီး ဥက္ကဋ္ဌ လုပ်ဦးမယ်)\nနိုင်ငံရေး ဘယ်လောက်လုပ်ဖူးလဲ၊ မလုပ်ဖူးရင် နိုင်ငံရေးသမားတွေကို လာမဝေဖန်နဲ့ ဆိုတာ အတော်တိမ်လွန်းပါတယ်။\nပြည်ပက လုပ်စားလောကထဲမှာ ထောင်ကျဖူးလား၊ ထောင်မကျဖူးဘဲ လာမလုပ်နဲ့ဆိုတဲ့ policy နဲ့ တထပ်ထဲပါပဲ။\nအမေရိကားမှာ အိုဘားမားရဲ့ ကျန်းမာရေး policy ကို မကြိုက်တဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေ သမ္မတ အိမ်ဖြူရှေ့မှာ ဆိုင်းဘုဒ်ထောင်ဆန္ဒပြတယ်၊ ဝေဖန်တယ်၊ ဒါဒီမိုကရေစီရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။\nဒါကို လက်မခံနိုင်ရင် မြန်မာပြည်မှာ ဒီမိုကရေစီထွန်းကားဖို့ လာ ပြောမနေပါနဲ့၊ တရုတ်ပြည်သို့မဟုတ် မြောက်ကိုရီးယားမှာသွားနေပါ။\nဟုတ်ပါတယ်။ ပေါ-စု-စိန် သုံးပွင့်ဆိုင် တွေဆုံရေး ပေါ်ပေါက်လာဖို့တောင်းဆိုကြပါစို့ ။\nPaw Gyi ka dot kwar !\nA-Lan-shuu le lote tar pe\nMg paw , Mg Paw\nU r so funny !\nသိပ်လည်းစိတ်ကူးနဲ့ ရူးမနေကြပါနဲ့ဦး၊ အခုတောင် အာဆီယံ ဥက္ကဌလေးဖြစ်မယ်ဆိုတာ နဲ့ ကိုမင်းကိုနိုင်တို့ ကိစ္စ ဘယ်ချောင်ထဲ ရောက်သွားပြီလည်းမသိဘူး။ ဟို လိမ်စဉ်အစိုးရ က ထဖောက်တော့မှ အော် ကိုပေါ ပြောတာလည်း ဟုတ်တုတ်တုတ်ဆိုပြီး ဖြစ်နေဦးမယ်။ကိုယ်.လွတ်လပ်ခွင်.နဲ.ကိုယ်ဘလော.ခ်မှာ\nဝေဖန်ထောက်ပြတာတွေကောင်းပါတယ်၊“ဒီရက်ပိုင်း အကျဉ်းသားတွေ ထပ်လွှတ်ပေးဦးမယ်လို့ သတင်းတွေ ကြားရပါတယ်”လို့သာ မရေမရာ ဝေဝေဝါးဝါးသာ ပြောကြားခဲ့ပါတယတိုင်းရင်းသားတွေအပေါ် ထိုးစစ်တွေကို တပြိုင်နက်မရပ်မဆိုင်းမချင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်နေပြီဟု ယုံကြည်၍ မရသေးပါကြောင်း။ လက်ရှိလုပ်နေတဲ့ ဟန်ပြအပြောင်းအလဲတွေဟာ နိုင်ငံတကာမျက်နှာစာနဲ့ ပြည်သူလူထုအကြားမှာ တရားဝင်မှုကို လိုချင်နေတဲ့အတွက် နည်းပရိယာယ်မြောက် ကြိုးပမ်းမှုတရပ်အဖြစ်သာ လက်ရှိအနေအထားမှာ ထင်မြင်ယူဆရပါတယနိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားတွေမရှိဖူးလို. ပြောသွားတာလည်း ရိုးသားမူမရှိဖူး၊ အဲဒီ့သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲနားထောင်ပြီး တော်တော်စိတ်ပျက်သွားမိပါတယ်၊ ရိုးသားမူမရှိရင်တော့ အတိုက်ခံနဲ.ပူးပေါင်းတဲ့ကိစ္စက ရေရှည်မှာ ပြဿနာတက်ပါလိမ့်မယ်၊ ဦးသိန်းစိန်ရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမူကို ကြိုဆိုပေမဲ့ စနစ်ကျတဲ့ပြောင်းလဲမူမရှိတဲ့ အပြင် ကသောင်းကနင်းနိုင်လွန်းတယ်၊\nAttitude is same as his name, Nga Paw\nVery stupid Nga paw\nPaw Gyi !\nA-Lan- shuu paw gyi'\nအထက်ပါ Paw Gyi! Paw Gyi! A-Lan-shu paw gyi ဆိုတာ စိုးရေးတာမဟုတ်ဘူးနော်\nဘယ့်နှယ့်တော်- နောက်ထပ် စိုးမြတ်သူရှင်ဘယ်နှစ်ယောက်များပေါ်လာအုံးမလဲမသိ\nအချင်းချင်းတွေကိုယုံထင်ကြောင်ထင်ဖြစ် အောင်သူများနာမည်မျိုးလိုက်ရေးနေတဲ့သူရဲ့စိတ်ဓါတ်ကိုတော့ အံ့သြပါ့\nကျမ က တိုတိုပေါရဲ့ချစ်ဇနီးချောလေးပါရှင့်\nSome people like Zarni should not be addressing themselves like 'Dr'.\nAww Nga paw Nga Paw\n"စိုးမြတ်သူရှင်"? A Gandoo name!\nHote par de shin!\nmee ka A-lan-shuu de`\nNga Paw !\nI do not know that Ko Paw is after slipping in via backdoors. But now seeing စိုးမြတ်သူရှင် gandoo's comments,\nwe know his gender preferenes :))!\ndear Nga Paw,\nWe will vote for you if you come back to Myanmar and carry out the political activities. But you are coward enough and stying outside country and critizing our DASSK.\nYou eat shit Nga Paw. You are nothing in our political history. I am 88 generation student and i was one of activist. Now our griends THar Kyaw Mg is also in Singpaore. You be careful. We will give you alot of shit.\nKo Paw's next target will be Mrs.Hillary Clinton....\nCho Yee Latt said...\nလူဆိုတာအသုံးကျအောင်နေတတ်ရင်အင်မတန်အသုံးဝင်တဲ့ Creature တစ်ခုပါ\nကိုပေါရဲ့ခံစားချက်ကို နားလည်ရင် ကိုပေါရဲ့ Facebook က ရဲရဲတောက် comment တွေကို ဖတ်ကြည့်ပါ။ ဒေါ်ဂွတ်ထော် ဒေါ်မြလေး အရှုံးပေးရမယ်။\nNLD က U turn လား မturn လားတော့မသိဘူး။ ငပေါကတော့ ကိုယ့်တွင်း ကိုယ်တူးပြီးဝင်သွား ပြီ။


ကလေးယူချိန် ဘယ်လောက်ခြားသင့်လဲ? | သိလိုရာမေး\nဒေါက်တာဒိအားမေးရန် ကလေးယူချိန် ဘယ်လောက်ခြားသင့်လဲ?\nအိမ်ထောင်သည်တွေ နဲ့ အတူနေချစ်သူရည်းစားတွေရဲ့ ဘဝမှာ အရေးကြီးဆုံးအရာတွေထဲက တစ်ခုကတော့ မိသားစုစီမံကိန်းပါပဲ။\nမိသားစုစီမံကိန်းဆိုတဲ့အထဲမှာ အချိန်မတိုင်ခင် မလိုလားအပ်တဲ့ ကိုယ်ဝန် ရမသွားစေဖို့ သားဆက်ခြားတယ်ဆိုတာအပြင် နောက်တစ်ခုကတော့ ရင်သွေးရှိပြီးသား အိမ်ထောင်သည်တွေအတွက် အချိန်မတိုင်ခင် နောက် ကိုယ်ဝန် မရသွားဖို့ ကလေးယူတဲ့ ကာလ ခြားသင့်တယ်ဆိုတာလဲ အကျုံးဝင်ပါတယ်။\nကလေးယူချိန် ကာလ အကွာအဝေးကို သတ်မှတ်တဲ့နေရာမှာ ပထမရင်သွေးရပြီးလို့ ၆လကနေ တစ်နှစ်အတွင်းကို ကာလ နီးကပ်တယ်လို့ မှတ်ယူလို့ရနိုင်ပြီး ၅ နှစ်နဲ့အထက်ဆိုရင် ကာလ ကြာတယ်လို့သတ်မှတ်လို့ရနိုင်ပါတယ်။ ကလေးယူချိန်ကာလ နီးကပ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကွာတာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်မျိုးစလုံးမှာတော့ မိခင်နဲ့ မွေးလာမယ့် ရင်သွေး အပေါ် သက်ရောက်မယ့် ဆိုးကျိုး အနည်းနဲ့ အများရှိပါတယ်။ ဒီဆိုးကျိုးတွေကို ပြောပြပေးသွားရင်းနဲ့ ကလေးယူချိန် ဘယ်လောက်ခြားသင့်တယ်ဆိုတာကို သိလိုရာမေးက အကြံပြုဆွေးနွေးပေးသွားချင်ပါတယ်။\nကလေးယူချိန် နီးကပ်လွန်းတဲ့အခါ ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ ဆိုးကျိုးများ…\n(၁) ကိုယ်ဝန်လမစေ့ဘဲ မွေးတာ\n(၂) ကလေးမမွေးဖွားခင် အချိန်မှာ သားအိမ်နံရံအတွင်းပိုင်းနဲ့ အချင်းတိုင် ကွာဟပြီး သားအိမ်တွင်း သွေးယိုတာ\n(၃) မွေးလာတဲ့ ကလေးက ပေါင်မပြည့်၊ ကိုယ်လက် အင်္ဂါမစုံလင်တာ နဲ့ မွေးရာပါ ဉာဏ်ရည်မမှီခြင်း\n(၄) သာမန်ကလေးထက် အော်တစ်ဇင် ဖြစ်နိုင်ခြေများတာ\n(၅) မိခင်မှာလဲ ပထမကလေးမွေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း ကျန်းကျန်းမာမာပြန်ဖြစ်ဖို့ အချိန်မယူလိုက်ရတဲ့အတွက် နို့မထွက်တာ မျိုးတွေ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသေးတယ်။\nကလေးယူချိန် ကွာဝေးသောအခါ ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ ဆိုးကျိုးများ…\nကလေးယူချိန် ကွာဝေးတဲ့ အခါ ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ ဆိုးကျိုးတွေကတော့ အများကြီးတော့ မရှိပေမယ့် ပထမကလေးမွေးပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ကလေးယူတဲ့ အမျိုးသမီးတချို့မှာတော့ သွေးတိုး၊ ကျောက်ကပ်ရောဂါ နဲ့ သားအိမ် အနေအထားမမှန်ကန်တာမျိုးတွေ ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့အပြင် သာမန်ကလေးတွေနဲ့ မတူဘဲ အချိန်ကွာခြားပြီးမှ မွေးလာတဲ့ ကလေးတွေ အရွယ်ရောက်လာရင် အဝလွန်နှုန်း မြင့်မားနိုင်ပါတယ်။\nဒါဖြင့်ရင် ကလေးယူချိန် ဘယ်လောက်ခြားတာ အသင့်တော်ဆုံးလဲ?\nကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေ နဲ့ တခြား ကျန်းမာရေးအခြေအနေတွေပေါ် မူတည်ပြီး ဆရာဝန်တွေကတော့ အနည်းဆုံး သက်တမ်း ၁၈ လကနေ ၂၄ အထိ ခြားသင့်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကလေးယူချိန်ကို အများဆုံး ၅ နှစ် မကြာသင့်ပါဘူး။ အသက် ၃၅ နှစ်ကျော်သွားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဆိုရင်တော့ ကလေးယူချိန်ကို အနည်းဆုံး ၁ နှစ်တော့ ခြားပေးသင့်ပါတယ်။\nအိမ်ထောင်သည်တွေရဲ့ ဘဝမှာ ကလေးယူတယ်ဆိုတာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် တိုင်တိုင်ပင်ပင်နဲ့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အချိန်မှသာ ပြုလုပ်သင့်တဲ့ ကိစ္စပါ။ ရင်သွေးရှိပြီးသား အိမ်ထောင်သည်တွေဆိုရင်လဲ ဒီလို ကလေးယူချိန် နီးကပ်တာတွေ ဝေးလွန်းတာတွေရဲ့ ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုးကို သိထားမှသာ ကိုယ်ကျန်းမာတဲ့ မိခင်နဲ့ ကလေးဘဝကို ရယူပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။


shwezinu: စာဖတ်သူ များ သို့ ... မသီတာ (စမ်းချောင်း) ၏ စမ်းချောင်း၊ အင်းစိန်၊ ဟားဗတ်, နှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးချက်\nစာဖတ်သူ များ သို့ ... မသီတာ (စမ်းချောင်း) ၏ စမ်းချောင်း၊ အင်းစိန်၊ ဟားဗတ်, နှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးချက်\nအောက်ဖော်ပြပါ စာလေး ရောက်လာတဲ့ အတွက် မသီတာ (စမ်းချောင်း) ၏ စမ်းချောင်း၊ အင်းစိန်၊ ဟားဗတ်\nကို ဆက်လက်ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါဘူး .. မသီတာ ထံ ဆက်သွယ်ဖို့ ထုတ်ဝေသူထံ လိပ်စာလေး တောင်းထားပါတယ် ... ဆရာမ ခွင့်ပြုရင် ဆက်လက်ဖော်ပြပေး ပါမယ် ... အားလုံး အတွက် စိတ် မကောင်းပါဘူး ... စာရေးဆရာ များထံ ဆက်သွယ်ရခက်ခဲ တဲ့ အတွက် .. ငွေကြေးအရ လုပ်ဆောင်ခြင်း လည်း မဟုတ်တဲ့ အတွက် ပေါ့ဆမိ တဲ့ ကျနော့်အမှားပါ ... ဆရာမ မသီတာ .... ထုတ်ဝေသူ ကိုစန်းမွန်အောင် နဲ့ စာဖတ်သူ အားလုံး အား တောင်းပန်ပါတယ်...\nကျွန်တော်ကတော့ ငါတို့စာပေကထုတ်ဝေသူ ကိုစန်းမွန်အောင်ပါ။ အမဘလော့ပေါ်မှာ မသီတာစာအုပ် ကို ရိုက်ပြီး ပြန်လည် တင်ဆက် ထားတာတွေ့ရပါတယ်။ တင်ထားပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာမမသီတာကို ထိုကဲ့သို့ တင်မယ် လို့ ကြိုတင်အကြောင်းကြားခြင်း မရှိဘူးလို့ကြားသိရပါတယ်။\nစာအုပ် ရဲ့ ရှေ့ဆုံးစာမျက်နှာမှာ စာရေးသူဆီက ခွင့်ပြုချက်ရမှ ထပ်ဆင့်ဖော်ပြဖို့ အသိပေးထားပါတယ်။ ဆရာမမသီတာ ကို ဆက်သွယ်အသိပေးစေလိုပါတယ်။ ဒီလိုပြောရတာလည်း ငွေးကြေးတစ်စုံတစ်ရာ ရလိုမှုကြောင့် ပြောခြင်း မဟုတ်ပါ။ စားရေဆရာတွေပေါ်မှာ ဂါဝရတရားလေးတစ်ခု ထားပြီး ခွင့်ပြုချက်တောင်းစေ ချင် လို့ အသိပေးတာပါ။ ခွင့်တောင်းရင်လည်း ဆရာမ က ကျေကျေနပ်နပ်ခွင့်ပြုမှာပါ။ ဆရာမ ခွင့်ပြုရင် လည်း ကျွန်တော့်အနေနဲ့လည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိပါ။ လိုအပ်တာများကိုတောင် ကူညီပေးနိုင် ပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ဆရာမ မသီတာဆီ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။ ဆရာမဆီက ခွင့်ပြုချက်ရမှာတာ ဆရာမ စာများ ထပ်တင် ဖို့ အသိပေးပါတယ်ခင်ဗျာ...\nPosted by SHWE ZIN U at 8:55 AM\nအဝေးရောက်နေသူမို့ စာအုပ်ဝယ်ရခက်လို့ ဖတ်ချင်မိတယ်။ အစ်မရွှေစင်ဦးရဲ့ စေတနာကိုလည်း နားလည်တယ်။ ထုတ်ဝေသူကိုလည်း နားလည်တယ်။ စာရေးဆရာကိုလည်း နားလည်တယ်။ ဆရာမ ခွင့်ပြုပါစေဗျာ။\nsame2leo...\nplz.let me read it,cuz hard to buy!\nအဘက်ဘက်ကို နားလည်မိပါတယ် .. ဒါပေမယ့် ညီမလေးတို့လို အဝေးရောက်တွေအတွက် တော့... ဝမ်းနည်းစရာပါ ..မမရေ...\nစိတ်မကောင်းပါဘူး အစ်မရွှေစင်ရေ...၊ စာရေးသူ၊ ထုတ်ဝေသူတို့ရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၊ ကျင့်ဝတ်ပိုင်း ဆိုင်ရာတွေကို နားလည်သလို စာဖတ်သူတွေ ဖတ်စေချင်တဲ့ အစ်မရဲ့ စေတနာကိုလည်း နားလည် ပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် အဝေးရောက် မြန်မာလူမျိုးတွေအတွက် ဒီဘလော့ဂ်မှာ ပြန်တင်ပေးတဲ့ စာလေးတွေက တကယ့်ကို တန်ဖိုး ရှိပါတယ်၊ အားလုံး ချောမွေ့ အဆင်ပြေပါစေဗျာ...။\nစာဖတ်သူတို့အပေါ်ထားတဲ့ ညီမရဲ့စေတနာ အကျိုးပေးမှာပါ။ အားလုံးအဆင်ပြေပါစေလို့။\nSo sad to hear that news. Hope that Sayama Ma Thida will allow you to post. These posts are very useful for us who r away from home country and hard to buy the hard copy. Anyway, thank u so much for ur work.\nဒီလို အကြောင်းတွေအပင်ပန်းခံ ရိုက်တင်ပေးတဲ့သူကိုတောင်ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ့်ကိစ္စဗျာ..\nအသိအမှတ်ပြုတာတွေ၊ မူပိုင်ခွင့်တွေကိစ္စ နောက်မှ လုပ်ကြပါလား။\nအခုလို အပင်ပန်းခံပြီး ရိုက်တင်ပေးတာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းလို့ မယူဆနိုင်ကြဘူးလား။\nဆရာမရဲ့ အီးမေးလ်လေးအမြန်သိပြီး. အမြန်ဆုံး အဆင်ပြေပါစေ....အမရွှေစင်...စာတွေလံ အမြဲတမ်း တင်ပေးတာကျေးဇူး...သိသောသူများ ပို့ပေးကြပါ...\nဒီစာအုပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးမယ့် သူတွေထဲ အွန်လိုင်းပရိတ်သတ်တွေ ပါပါစေဗျာ။\nဆရာမ မသီတာ ခွင့်ပြုပါစေ...\nThis is Sayama Ma Thida's facebook account - https://www.facebook.com/mthida\nI think u can send message to this account. Thank u\nငါတို့စာပေက စန်းမွန်အောင်ဆိုတာ သားစိုးရဲ့ ညီ .. ဖရုသ၀ါစာ ကဗျာတွေရေးတဲ့ သောက်ကြီးသောက်ကျယ် ကောင်လေး။\nသူ့စာဖတ်ရတာကတော့ ရွေကျေးကတန်တန် မယ်ဘော်ကကဲနေတယ်ထင်ပါရဲ့ အမရွှေစင်ရေ ..\nဘာပဲပြောပြော အမရွှေစင်အနေနဲ့အချိန်ကုန် လူပန်း ခံပီး အဝေးေ၇ာက်စာဖတ်သူတွေအဆင်ပြေအောင် စေတနာသက်သက်နဲ့တင်ပေးတယ်ဆိုတာကိုတော့ ညီမတို့အပြည့်အ၀လက်ခံယုံကြည်တယ်အမ ...\nခွင့်မပြုလည်း ကိတ်စမ၇ှိဘူး တခြားစာတွေပဲဖတ်တာ ပေါ့အမရယ်\nကျနော် စာဖတ်သူ ရွှေစင်ဦး လေးစားစွာ ခွင့်တောင်းခံပါတယ် ... ကျနော်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘလော့ဂ် လေးမှာ ဆရာမ ရဲ့ စမ်းချောင်း၊ အင်းစိန်၊ ဟားဘတ် စာအုပ်လေးကို တနေ့ နည်းနည်းစီ ရိုက်တင်နေပါတယ် ... ဆရာမ စီကို ခွင့်မတောင်းဖြစ်ခဲ့ပါဘူး ... အခုဆက်လက်ပြီး တင်နိုင်ဖို့ အတွက် ခွင့်ပြုပေးပါလို့ လေးစားစွာ ခွင့်တောင်းခံပါတယ် .. ကျနော့် ရဲ့ ဘလော့ဂ်လေး ဟာ ငွေကြေး တစုံတရာ ရဖို့ အတွက် ပြုလုပ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး ... စာဖတ်ချင်သူများ စာအုပ်ရရှိရန်ခက်ခဲတဲ့ ဒေသ မှ စာဖတ်သူများ အတွက် ကျနော် တတ်နိုင်တဲ့ ဘက်က ကူညီခြင်း ဖြစ်ပါတယ် ... ဆရာမ စီက ခွင့်ပေးရင် ဆက်လက် တင်ပါမယ် ... ခွင့်မပေးရင် လည်း မတင်တော့ပါဘူးဆရာမ ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ..\nဖေစ့်ဘွတ်ခ် မှ တဆင့် ခွင့်တောင်းခံပြီးပါပြီ ... မကြာခင် ပြန်ဖတ်ရမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်\nမမရွှေစင်ရဲ့ စေတနာကို နားလည်ပါတယ်။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။\nစာကြည့်တိုက်အငယ်စားလေး စာမျိုးစုံလင်စွာ စုဆောင်းပေးနေတယ်လို့မြင်ပါတယ်....နေ့စဉ် ၀တ်တရားမပျက်လုပ်ဆောင်နေနိုင်တာလဲ အားကျပါရဲ့.စာကောင်းပေမွန် ရှားပါးစာအုပ်လေးတွေ အမဆိုဒ်မှာဖတ်ရပါတယ်.....ဒီထက်မက တင်ပေးနိုင်ပါစေ...မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေဆိုတာနားတော့မလည်ပါ...သီချင်းခွေတွေလိုခိုကူးခွေပြောမရ...ခိုးကူးစာလို့လဲ ပြောရမှာဟုတ်ပြန်ဘူး ။ ရွှေ၊ ပေဖူးလွှာ၊ ဖူးငုံစာအုပ်တွေလို.. ..အားလုံးအွန်လိုင်းစာပေဖြစ်နိုင်ကြပါစေ...အွန်လိုင်းပေါ်က စာတွေ ရှယ်လို့ရတယ်မဟုတ်လားအမ...အဲလိုပဲရှယ်နေကြတယ်...အခုအမစာတွေကမှ တကန်တက ရိုက်ပေးနေရသေးတယ်...ကမ္ဘာလောကရဲ့နိယာမတော့မသိဘူး...ဗုဒ္ဒအလိုတော်ကျတော့ ကံ ...ကံအကျိုးကတော့...တန်ပြန်ခံစားရမှာပါ..အရာရာ အဆင်ပြေပါစေ....


ညိုထက်ညို - ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် မောင်ဘချစ် - MoeMaKa Media\nHome / Essays / Nyo Htet Nyo / Opinion / ညိုထက်ညို - ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် မောင်ဘချစ်\nညိုထက်ညို - ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် မောင်ဘချစ်\nEssays, Nyo Htet Nyo, Opinion\nPhoto- Culture Trip\nအဲဒီနေ့ မနက်ခုနစ်နာရီခွဲလောက်မှာ ကျွန်တော် အိပ်ရာက ထတယ်….\nသွားတိုက်တယ်၊ မျက်နှာသစ်တယ်၊ ကိုယ်လက်သန့်စင်တယ်၊ အဲဒါတွေ အပြီး စားပွဲပေါ်မှာ ချထားတဲ့ ကော်ဖီ ကို သောက်ရင်း ဖုန်းကို ဖွင့်ကြည့်မိတော့ ဖုန်းက ဖွင့်မရဘူး ဖြစ်နေတယ်….\nဒုက္ခပါပဲ၊ ဒီ ကိုဗစ်ကာလမှာ လူကအလုပ်တွေရှုပ်ပြီး ရုန်းကန်နေရတဲ့အထဲ ဖုန်းက လာပျက်နေတယ်….\nအဲဒီမှာပဲ ကျွန်တော်ပျက်နေတဲ့ဖုန်းထဲက sim card ကို ထုတ်ပြီး တခြား ဖုန်းအကောင်းတစ်လုံးထဲ ပြန်ပြောင်းထည့်ရတယ်….\nပြီးတော့ ဖုန်းဆက်စရာ ရှိတာတွေ ပြန်ဆက်ပြီး မနက်တစ်ပိုင်းလုံး လုပ်စရာရှိတာတွေ လုပ်ရတယ်….\nနေ့လယ် ထမင်းစားပြီးချိန်ကျမှပဲ ကျွန်တော်ဖုန်းသွားပြင်ဖို့ အချိန်ပေးနိုင်တော့တယ်….\nအဲဒီမှာပဲ ယုဇနပလာဇာဆီကို ကျွန်တော် ထွက်လာခဲ့တယ်။\n………………………. …………………… …………………….\nမိုးတဖြောက်ဖြောက် ရွာနေတဲ့ကြားမှာ ကျွန်တော်ယုဇနပလာဇာကိုမသွားခင် ၄၇ လမ်းထိပ်က သူငယ်ချင်းရဲ့ ဆိုင်ကို အရင်ဝင်မိတယ်….\nအဲဒီမှာပဲ သူငယ်ချင်းရဲ့ ဆိုင်မှာ တခြားငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ထပ်ဆုံလို့ စကားကောင်းနေလိုက်တာ တစ်နာရီလောက် ကြာသွားတယ်….\nဒါနဲ့ပဲ နေ့လည် နှစ်ချက်ကျော်ကျော်လောက်မှ ကျွန်တော် စကားမနည်းဖြတ်ပြီး ယုဇနပလာဇာကို လစ်နိုင်တော့တယ်….\nပုစွန်တောင် စက်ဆန်းဘက်ကနေ ကျွန်တော် ပြန်တက်လာခဲ့တာ ကားတွေ မတရားပိတ်နေတာနဲ့ နေ့လယ် နှစ်ချက်ခွဲလောက်မှပဲ ယုဇနပလာဇာ နောက်ဘက်က လမ်းတစ်လမ်းကို ရောက်တော့တယ်….\nအဲဒီမှာပဲ ကျွန်တော် ကားကို လွတ်တဲ့တစ်နေရာမှာထိုးထားခဲ့ပြီး ထီးကတစ်ဖက် လက်ထဲမှာ ပျက်နေတဲ့ ဖုန်းက တစ်ဖက်၊ မျက်နှာမှာ mask တပ်ထားရလို့ တစ်ခါတစ်ခါ လျှောလျှောကျလာတဲ့ တပ်ထားတဲ့မျက်မှန်ကို ပြန်ပြန်တင်နေရတာက တစ်ဖက်နဲ့ အတော့်ကို ကိုးရို့ကားယား ယုဇနပလာဇာရဲ့ ဘေးဘက်ခြမ်းကို ရောက် လာတယ်…..\nတကယ်က ကျွန်တော်ယုဇနပလာဇာကိုမရောက်တာဆို ခြောက်လ ၇ လလောက်တောင်ရှိနေပြီထင်တယ်….\nမှတ်မှတ်ရရ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးရောက်တုန်းကလည်း အခုပျက်နေတဲ့ဖုန်းကို ပြင်ဖို့ ရောက်ခဲ့ရတာပဲ....\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ကျွန်တော်ပြန်ရောက်တော့ အခု ဖြစ်ပွားနေတဲ့ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကပ်ရောဂါ Covid-19 ကာလမှာ ယုဇနပလာဇာကို ဟိုအရင် ကျွန်တော်ရောက်ခဲ့တုန်းကအတိုင်း တစ်ရွေးသားမှမလျော့ဘဲ လူတွေ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်နဲ့ ပြန်တွေ့ရလို့ အံ့တောင်သြသွားတယ်….\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အံ့သြတာကိုဘေးချိတ်ရင်း ယုဇနပလာဇာဘေးဘက်အဝင်ပေါက် ရဲ့ အဝမှာ လုံခြုံရေးဝတ်စုံ တွေဝတ်ပြီး ယာယီထိုးထားတဲ့ပလတ်စတစ်တဲထဲထိုင်နေတဲ့ လူသုံးလေးယောက်ဘေးကဖြတ်ပြီး ကျွန်တော်ဝင်ခဲ့ရတယ်….\nဝင်ခဲ့ရင်းဘေးကို ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်တော့ ဝင်လာတဲ့လူတွေကို mask တပ်ဖို့နဲ့ လက်ဆေးကြဖို့ ဆော်သြထားတဲ့ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့တယ်….\nဒါပေမဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကဆိုင်းဘုတ်ပါပဲ၊ လူတွေက လူတွေပါပဲ၊ ကျွန်တော်တွေ့ရသလောက်တော့ မျက်စိ တစ်ဆုံး မြင်နေရတဲ့ ရာနဲ့ချီလူအုပ်ကြီးထဲ mask တပ်ထားတဲ့သူဟာ ဆယ်ယောက်တစ်ယောက်လောက်တောင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေတယ်….\nမြင်နေရတဲ့ရေဘုံပိုင်မှာ လက်ဆေးတဲ့သူလည်း ရှိကို မရှိသလောက်ပဲ….\nထားပါထားပါ ထားပါ…. ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်းလက်မဆေးဖြစ်တော့ဘဲ ပလာဇာထဲကို ဝင်ခဲ့တယ်….\nဝင်ပြီး ပထမထပ်ကိုတက်ဖို့ ဓာတ်လှေကား ရှေ့မှာ ကျွန်တော် ထပ်စောင့်ရတယ်….\nစောင့်နေရင်းပဲ ကြာလာတာနဲ့ ကျွန်တော်ပြန်ထွက်လာပြီး အဲဒီနားကလူတစ်ယောက်ကိုမေးရင်း အပြင်ဘက်ကလှေကားကနေ ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ်သုံးပြီးပဲ ပထမထပ်ကို တက်ခဲ့တယ်….\nပထမထပ်ကိုရောက်တော့ လူဝင်ပေါက်ကနေ ကျွန်တော်အထဲကို ဝင်လိုက်တယ်….\nများလိုက်တဲ့ လူတွေမှ မျက်စိတစ်ဆုံးမြင်နေရတာ အနည်းလေး လူသုံးလေးရာ လောက်ကို ရှိတယ်။\n……………………….. ……………………….. ………………………\nပထမဆုံး ကြုံလိုက်ရတာက ရာနဲ့ချီတဲ့လူအုပ်ကြီးထဲ ကျွန်တော် ဖျတ်ခနဲ ရောက်သွားတယ်….\nချွေးတွေနဲ့ သံတွေနဲ့၊ အားလုံး အားလုံး ခုလို ကိုဗစ်ဖြစ်နေချိန်မှာ စာရွက်ပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့စည်းကမ်းတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ကျောချင်းကပ် ရင်ချင်းအပ်နေရတယ်….\nမိန်းမတစ်ယောက်က ကျွန်တော့် ရှေ့မှာ ကုန်းကုန်းကွကွလုပ်နေတယ်၊ ကျွန်တော် သူ့တင်ပါးနဲ့ မတိုက်မိအောင် မနည်းကြီး ကိုယ်ကိုရို့ပြီး ရှောင်ရတယ်….\nလက်ထဲမှာ ထီးကတစ်ဖက်၊ မျက်နှာကိုအုပ်ထားရတဲ့ mask ကြောင့် အသက်ရှူကျပ်ပြီး စီးကျလာတဲ့ ချွေးတွေက တစ်ဖက်၊ နောက် လက်တစ်ဖက်ထဲမှာပြင်ဖို့ယူလာတဲ့ ဖုန်းက တစ်ဖက်၊ အို…. ရောက်လိုက်တဲ့ ဒုက္ခ မှ ပြောမပြတတ်အောင်ပါပဲ….\nအဲဒီမှာပဲ လူအုပ်ကြီးထဲ တိုးရင်းဝှေ့ရင်း ရုန်းရင်းကန်ရင်းနဲ့ ‘ရွှေလက်ဆောင်’ ဖုန်းပြုပြင်တဲ့ ဆိုင်ရှေ့ ရောက် လာတယ်…..\nယုဇနပလာဇာ ပထမထပ်က ဖုန်းပြင်တဲ့ဆိုင်တွေထဲမှာ နာမည်အကြီးဆုံးလို့ဆိုလို့ရလောက်တဲ့ ‘ရွှေလက် ဆောင်’ ဆိုင်ရှေ့မှာလည်း ဖုန်းပြင်ဖို့ ရောက်နေတဲ့လူတွေမှ မနည်းမနောပဲ….\nအဲဒီမှာပဲ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ရှေ့က ဖုန်းပြင်ဖို့တန်းစီနေတဲ့ လူသုံးလေးယောက်ဘေးရပ်ပြီး ကိုယ့်အလှည့်ကျဖို့ စောင့်ရတယ်….\nရန်ကုန်မှာ ဖုန်းပျက်တဲ့လူတွေ ဘယ်လောက်တောင်များလဲဆိုတာလည်း ကိုယ်တိုင် ယုဇနပလာဇာ ပထမထပ်ကို ရောက်မှပဲ သိတယ်….\nလူတွေ လူတွေမှ တကယ့်ကို မနည်းမနောပဲ….\nပလတ်စတစ်စ တွေနဲ့ ကာထားတဲ့ ဆိုင်ထဲက ကောင်မလေးတွေမှ လက်မလည်အောင်ကို လာပြတဲ့ဖုန်းတွေကိုကြည့်ပြီး ဘောက်ချာတွေ ဖြတ်ပေးနေရတယ်….\nအထဲကို ကျွန်တော်ကြည့်လိုက်တော့လည်း ခုံလေးတွေနဲ့ထိုင်ပြီး လာအပ်တဲ့ဖုန်းတွေကိုပြင်ပေးနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေမှ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်လောက်ကို ရှိတယ်….\nအဲဒီမှာပဲ ကျွန်တော့် အလှည့် ရောက်လာတာနဲ့ ဖုန်းကို ထိုးပေးပြီး အကျိုးအကြောင်း ပြောလိုက်တော့ ကောင်မလေး က ကျွန်တော့်ဖုန်းကို စစ်ပေးပြီး အထဲက လူတစ်ယောက်ကို သွားပြတယ်….\nပြီးတော့ ပြန်လာပြီး လဲစရာရှိတာ လဲရမှာမို့ သုံးသောင်းကျမယ်တဲ့….\nပြင်မယ်ဆို ခဏထားခဲ့ပြီး ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကိုဖုန်းဆက်ပြီး လာယူဖို့ ပြန်ခေါ်ပေးမယ်တဲ့…..\nအဲဒီမှာပဲ ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြီး ကောင်မလေးပေးတဲ့ ဘောက်ချာလေးကို ယူရတယ်….\nအဲဒီတော့လည်း ‘ကျေးဇူးပဲနော် ဦး’ တဲ့…..\n‘ဦး’ တဲ့ ။\n………………….. ………………….. ……………………\nလွန်ခဲ့တဲ့ လေးငါးနှစ် လောက်ကနဲ့ တူတယ်၊ အင်တာနက်ပေါ် ဖျတ်ခနဲ ဖတ်လိုက်ရတဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်ထဲမှာ ‘ရန်ကုန်တဲ့ … အသံတွေတောင် တုန်လို့’ ဆိုပြီး ရေးထားတာ ဖတ်လိုက်ရဖူးတယ်….\nတကယ်ပါပဲ တကယ်ပါပဲ၊ အခုတော့လည်း အသံတွေတုန်ရုံမကလို့ အသံပါ လုံးဝပျောက်ထွက်သွားရလောက်အောင် ရန်ကုန်ဟာ ဒုက္ခရောက်နေရပါပြီလို့ပဲ ပြောရမယ်….\nအခု ကိုဗစ် ဖြစ်ကာစ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လ လောက်ကထင်တယ်၊ ရန်ကုန်ကို lockdown ချပြီး လူတွေ အပြင်မထွက်ဖို့ ကန့်သတ်ထားတုန်း လူတွေကားတွေ ရှင်းနေတဲ့ ရန်ကုန်က လမ်းကြီးလမ်းငယ် အသွယ်သွယ်ကို ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ အင်တာနက်ပေါ် တက်လာတယ်…..\nအောင်မယ်… သီချင်းတစ်ပုဒ်တောင် တီဗီမှာ ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရသေးတယ်….\nဘာတဲ့…. ပြန်နိုးထလာမှာပါ ရန်ကုန် တဲ့ ….\nသီချင်းထဲမှာ လူတွေ ကားတွေ ရှင်းနေလင်းနေတဲ့ ရန်ကုန်က လမ်းမကြီးတွေကို ရိုက်ပြထားသေးတယ်….\nအောင်မယ်လေး အောင်မယ်လေး မနိုးထပါနဲ့ မနိုးထပါနဲ့ ကြောက်လှပါပြီ…. အဲဒီလိုတောင် ကျွန်တော် စိတ်ထဲမှာ ပြောမိတယ်….\nပြောလည်း ပြောလောက်တယ်လေ၊ ဘယ့်နှယ်၊ မြန်မာပြည် လူဦးရေရဲ့ ခြောက်ပုံတစ်ပုံလောက်ဟာ အခု ရန်ကုန်မှာ နေထိုင်နေကြပါတယ်တဲ့…..\nဘယ့်နှယ်၊ ဒီ ဆယ့်လေးငါးမိုင် ပတ်လည်လေးအတွင်းမှာ ဧရိယာစတုရန်း မိုင်ပေါင်း နှစ်သိန်းခြောက်သောင်း ကျော်တောင် ရှိတဲ့ မြန်မာပြည် မှာ ရှိတဲ့ လူဦးရေ ရဲ့ ခြောက်ပုံတစ်ပုံ လောက်ဟာ နေနေကြပါသတဲ့….\nဝန် နဲ့ အား မမျှမတဖြစ်နေတာမှ လွန်လွန်းအားကြီးလို့ ရန်ကုန်လိုဖြစ်နေတဲ့ မြို့ ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိမယ်တောင် မထင်မိအောင် ဖြစ်မိတယ်….\nတရားခံကတော့ ခေတ်အဆက်ဆက် ရန်ကုန်နဲ့တကွ မြန်မာပြည်ကိုအုပ်စိုးခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ လက်ချက်ပါပဲ။\nဘယ့်နှယ် ရေ၊မီး၊ မိလ္လာ၊ လမ်းပမ်းဆက်သွယ်ရေး အစရှိသည်ရှိသည် လူ လေးငါးသိန်းလောက်အတွက်ပဲ အဆင်ပြေပြေ အခြေကျကျ နေဖို့ထိုင်ဖို့ စီမံထားတဲ့ မြို့မှာ ဆယ်ဆမက တဲ့ လူတွေကို ပြွတ်သိပ်ကြပ်ညပ် နေအောင် မူလ နှစ်ထပ် သုံးထပ်တိုက်တွေကို ခုနစ်ထပ် ရှစ်ထပ် စာကလေးသိုက်လို အခန်းကလေးတွေ နဲ့ ဖွဲ့ထားတဲ့ တိုက်တွေပြည့်နေတဲ့ မြို့ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်….\nနိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တွေမှာဖြင့် ဘယ်မြို့ဘယ်ပြမဆို မြို့ပြ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုတာကို တိတိကျကျလိုက်နာကျင့်သုံး ရတယ်…. သုံးထပ်တိုက်နေရာမှာ ရှစ်ထပ်တိုက်ဖြစ်လာခွင့်မရှိ၊ အားကစားကွင်းတွေကို ဟိုတယ်ကြီးတွေ၊ ပလာဇာကြီးတွေ စသည်စသည် ဆောက်လုပ်ခွင့်မရှိ၊ ရပ်ထဲရွာထဲက မီးတားလမ်းတွေကို အဆောက်အဦ ဆောက်လုပ်ခွင့်မရှိ၊ တိုက်တစ်လုံးနဲ့ နောက်တစ်လုံးကြား အခု ဖြစ်နေသလို ဒီဘက်တိုက်ရဲ့ ပြတင်းပေါက် ကနေ ဟိုဘက်တိုက်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကို ခွပြီးကူးလို့ ရလောက်အောင် ကပ်ဆောက်ခွင့်မရှိ၊ Fire Exit လို့ ခေါ်တဲ့ မီးလောင်ရင် ထွက်ပြေးစရာ နေရာလေးမှ မချန်ဘဲ ရှိသမျှ နေရာ အကုန်လုံးကို အခန်းတွေ ဆောက်ခွင့်မရှိ။\nအဲဒီလို မရှိခြင်းပေါင်းများစွာ နဲ့ ကန့်သတ်ထားလို့ တခြားနိုင်ငံခြား တိုင်းပြည်တွေရဲ့ မြို့ကြီးပြကြီးတွေဟာ ရန်ကုန်လို မဟုတ်ဘဲ အနည်းလေး အသက်ကလေးကိုတော့ ဝဝ ရှူလို့ ရကြတယ်….\nကျွန်တော်တို့ ရန်ကုန်မှာတော့ အရင်ခေတ်မပြောပါနဲ့၊ အခု ခေတ်လို့ ပြောလို့ရမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ လေးငါးနှစ် ကတောင် မြို့ထဲမှာ ရှားရှားပါးပါး ကျန်နေတဲ့ သိမ်ဖြူကွင်းကြီး ‘ပါ’ သွားခဲ့ရတယ်….\nအဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်မှတ်မိသလောက် အဲဒီ စီမံကိန်းကို ကန့်ကွက်တဲ့အနေနဲ့ လူတွေဆန္ဒပြကြပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြလည်း ပြပြသာ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း အခု မြင်နေရတဲ့အတိုင်း ဒေါ်လာသိန်းသန်းချီတန် တဲ့ အခန်းတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ တိုက်ကြီးတွေ ထိုးထိုးထောင်ထောင်။ တိုင်းပြည်အတွက် ဘာတွေအကျိုးရှိသွားသလဲ တော့ ကျွန်တော် မသိ၊ ကျွန်တော်သိတာက ရန်ကုန်က လူတွေအတွက် Public Space တစ်ခု ပျောက်သွားခဲ့ရပြီ။\nအခုတော့လည်း ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းတွေသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရပြီ။ ဒီလိုဒီလိုနည်း နဲ့ မည်သို့မည်ပုံ ပြုလုပ်လိုက်သည် မသိ၊ လူတွေ မြင်ကွင်းထဲက ပျောက်သွားခဲ့ရတဲ့ ရန်ကုန် ရဲ့ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက် အများပြည်သူပိုင် မြေတွေဟာ တကယ် ကျကျနနစာရင်းကောက်ကြည့် မယ်ဆို မနည်းမနော အဆင့် မှာကို ရှိတယ်။\nအခုတော့လည်း လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်သုံးလေးဆယ် ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်က ဆော့ခဲ့ ပြေးခဲ့ လွှားခဲ့ ပျော်ခဲ့ ရတဲ့ ရန်ကုန် ရဲ့ မြေနေရာတွေမှာ ကွန်ကရစ်အတုံးအခဲကြီး တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်….\n………………………. ……………………… ……………………….\nလာလမ်းအတိုင်း လူတွေကြားထဲ တိုးကာဝှေ့ကာ ကျွန်တော် ပြန်ထွက်လာပြီး ယုဇနပလာဇာအပြင်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ မခံနိုင်လောက်အောင် အသက်ရှူ ကြပ်လာတာနဲ့ မျက်နှာ မှာ တပ်ထားတဲ့ Mask ကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ရတယ်….\nမဖြုတ်လို့လည်း မဖြစ်နိုင်၊ ဖြုတ်များမဖြုတ်ရင် ကိုဗစ်မကူးခင် အသက်ရှူ အရင်ကြပ်ပြီး သေဖို့ရှိတော့တယ်။\nဒီလောက် မဖြစ်စလောက်နေရာကလေးမှာ တစ်ကိုယ်စာ အကျိုးစီးပွားကိုကြည့်ပြီး ဆိုင်ခန်း ကျဉ်းကျဉ်းကလေးတွေ ဒီလောက် အမြောက်အများနေရာချထားပေးမှတော့ ဒီလောက် လူတွေ ကြပ်ပိတ်သိပ်နေတာ ဘာဆန်းတော့မှာလဲ။\nတကယ်လို့များ Covid-19 ရောဂါပိုး သယ်ဆောင်လာသူတစ်ယောက်လောက်ပဲရှိ၊ ယုဇနပလာဇာ တစ်ခုလုံးက လူတွေကူးပြီး နေ့မကူးခင် သူတို့ ဆိုင်ရာ ဆိုင်ရာအိမ်တွေက မိသားစုတွေကိုပါ ဆက်ကူးပြီး ရန်ကုန်တစ်မြို့လုံး ဒုက္ခရောက်သွားဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။\nရောက်လည်း ရောက်ရောက်ပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာဖြင့် လူတကိုယ်စာ အကျိုးစီးပွားဟာ အများပြည်သူ အကျိုးစီးပွားထက် အဆရာထောင် ပိုပြီးအရေးကြီးပါတယ်။\nအဲဒီအတွက် အသက်တွေ ပေးရပါတယ်၊ မီးလောင်ရင်၊ ရေကြီးရင်၊ မြေပြိုရင်၊ ရှိသင့်ရှိထိုက်တဲ့ လူဦးရေ ထက် ပိုအောင် စီမံထားလို့ လူတွေ ပြေးပေါက်မရှိ၊ ကယ်ဆယ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိ၊ ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိ၊ ဒီတော့ နဂိုရှိတဲ့ အသက်တွေကို အဖိုးအခအဖြစ် ပေးကြရပါတယ်။\nကမ္ဘာပေါ်က လူတွေကို မြင်စမ်းစေချင်တယ်….\nတိုရေရှားရေ ခရီးလေး ဘာလေးများ ထွက်ခွင့်ရလို့ ရန်ကုန် နယ်နိမိတ်ကလွန်တာနဲ့ ရန်ကုန်သား စစ်စစ် တွေ ပျော်နေကြပုံတွေကိုလေ….\nရန်ကုန်သား ‘မောင်ဘချစ်’ တွေ အပျော်ကြီးပျော်နေကြပုံတွေကိုလေ ။ ။\nညိုထက်ညို - ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် မောင်ဘချစ် Reviewed by k on 11:04 AM Rating: 5