E – Commerce အကြောင်း တစေ့တစောင်း\nမြန်မာနိုင်ငံမှာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူဦးရေနဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းသုံးစွဲသူတွေ များပြားလာတာနဲ့အမျှ အီလက်ထရောနစ် ကုန်သွယ်ရေး (E- Commerce) စနစ်ကလည်း ပိုပြီးတော့ တွင်ကျယ်လာပါတယ်။ E- Commerce ကို ယေဘုယျပြောပြရမယ်ဆိုရင် အင်တာနက်ကို အသုံးပြုပြီးတော့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ၊ Digital Services ၊ Digital Product တွေကို အင်တာနက်ကနေတစ်ဆင့် ရောင်းဝယ်တာမျိုးပါ။\nအခုခေတ်ရေစီးကြောင်းမှာ E-Commerce စနစ်က ပိုနေရာရလာပြီးတော့ မိရိုးဖလာနည်းနဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကိုရောင်းချတာက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မိရိုးဖလာနည်းနဲ့ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားတာက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဈေးဆိုင်ခန်းတွေ Shopping Mall တွေမှာ လာရောက်ဝယ်ယူ သူတွေကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သလို E-commerce စနစ်တွေဖြစ်တဲ့ Website၊ Mobile Application တွေပေါ်က ဈေးဝယ်သူတွေကလည်း ဆက်ပြီးတိုးပွားလာနေပါတယ်။\nအခုလိုမျိုး E-Commerce စနစ်က ဈေးကွက်မှာ အသာစီးရလာတာဘာကြောင့်လဲ?\n(၁) ၂၄ နာရီအချိန်ပြည့်ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ခြင်း\n(၃) ကိုယ်ပိုင် Plattform ပေါ်မှာ စိတ်ကြိုက်ရောင်းဝယ်နိုင်ခြင်း\n(၄) တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဈေးကွက်ချဲ့ထွင်နိုင်ခြင်း\n(၅) အချိန်နေရာမရွေး မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးရှိရုံနဲ့ ငွေပေးချေပြီး ၀ယ်လို့ရခြင်း\n(၆) ဈေးဝယ်ဖို့အတွက် တကူးတက အချိန်မပေးရခြင်း တို့ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nInnovix Digitalရဲ့Client တွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ Farm Shop ကဆိုရင်လည်း E-Commerce စနစ် ဖြစ်တဲ့ Mobile Application ကိုအသုံးပြုပြီးတော့ စားသောက်ကုန်နဲ့ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက် လွတ်လပ်စွာရောင်းဝယ် ဖောက်ကားလို့ရတဲ့ Plattform တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာတည်ဆောက်ထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။ တကယ်လို့များ လူကြီးမင်းတို့ကလည်း ကိုယ့်လုပ်ငန်းတွေ ပိုပြီးတိုးတက်အောင်မြင်ဖို့အတွက် E-Commerce အသွင်ပြောင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Innovix Digital ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ဖြစ်တဲ့ 09 974106013 နဲ့ 09 420275783 ကိုသာဆက်သွယ်လိုက်ပါ။\nInnovix Digital မှတာဝန်ယူရေးဆွဲသော FarmShop E-commerce Mobile Application\nစားသောက်ကုန်နဲ့ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက် လွတ်လပ်စွာရောင်းဝယ် ဖောက်ကားလို့ရတဲ့ Farm Shop Application ကို Innovix Digital က တာဝန်ယူ ရေးဆွဲပေးထားပါတယ်။ ဒီFarm Shop Applicationမှာဆိုရင် မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးမှာရှိတဲ့ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူတွေက မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးရှိရုံနဲ့ ကိုယ့်စိုက်ခင်းမှာရှိတဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်သီးနှံတွေကို ရောင်းချလို့ရပါတယ်။\nဈေးဝယ်သူတွေအနေနဲ့ကလည်း လတ်ဆတ်တဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ အ်ိမ်တိုင်ရာရောက်ရရှိနိုင်တဲ့ ၀န်ဆောင်မှုရနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ FarmShop ရဲ့ Testimonial လေးကို အောက်မှာဖော်ပြထားပေးပါတယ်။\n>> “ Innovix Digital က Agriculture Field အတွက် Digital market ပေါ်ထွန်းရန် ရည်ရွယ်သည့် Farm Shop Application ကို Part of the team သဖွယ် အသေးစိတ် ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပြီး ရေးဆွဲပေးခဲ့လို့ အောင်မြင်စွာ Application launch လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ Application မှာ သုံးရလွယ်ကူ user friendly ဖြစ်ခြင်း၊ တိကျမှန်ကန်ခြင်း၊ Innovix team ရဲ့နေ့ရောညပါ အခက်ခဲဖြေရှင်းပေးခြင်း၊ problem solving အားကောင်းခြင်း၊ တာဝန်ယူမှု အပြည့်ရှိခြင်းတို့ကြောင့် Farm Shop မှာ အချိန်တိုအတွင်း customers အများပြားရရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ် Innovix Digital Team :) ” << Farm Shop Application Download Link ………… http://bit.do/fauNx\nအခုလို Innovix ကို ယုံကြည်စိတ်ချတဲ့ အတွက်လည်း Farm Shop ကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လုပ်ငန်းတွေလဲ ပိုမို အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်နော်။\nတကယ်လို့များ လူကြီးမင်းတို့ကလည်း ကိုယ့်လုပ်ငန်းတွေ ပိုပြီးတိုးတက်အောင်မြင်ဖို့အတွက် E-Commerce အသွင်ပြောင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Innovix Digital ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ဖြစ်တဲ့ 09 974106013 နဲ့ 09 420275783 ကိုသာ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။\nသင့်စီးပွားရေး လုပ်ငန်းမှာ မိုဘိုင်း App ရှိရင် တကယ်ကောရောင်းရမှာလား?\nနည်းပညာတွေ ပိုမိုထွန်ကားလာတဲ့ အခုခေတ်ထဲမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေက ပိုပြီးအောင်မြင်ဖို့၊ ရောင်းရဖို့၊ လူသိများစေဖို့ စတဲ့ရည်ရွက်ချက်တွေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော Digital နည်းပညာတွေကို အသုံးပြုပြီး လုပ်ဆောင်လာကြပါပြီ။ ကိုယ့်ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းနဲ့ ကိုယ်သုံးမယ့် Plattform ကိုက်ညီရဲ့လား၊ ဘယ်လောက်ထိ အောင်မြင်အောင်လုပ်ပေးနိုင်သလဲ စတာတွေအပေါ် မူတည်ပြီးတော့ ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်သင့်ပါတယ်။\nဒီနေရာမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတော်တော်များများမှာ အသုံးပြုနေတဲ့ Mobile App တွေကော ဈေးကွက်မှာ ဘယ်လောက်အရေးပါလဲဆိုရင်တော့ ….\n(၁) သုတေသန စစ်တမ်းတွေအရဆိုရင် စမတ်ဖုန်းသုံးစွဲသူတွေက တစ်နေ့မှာ 162 မိနစ်လောက်ကို မိုဘိုင်း App တွေပေါ်မှာ ကုန်ဆုံးကြပါတယ်။ မိုဘိုင်း App တွေကနေ တဆင့် ၀ယ်ယူပုံနည်းလမ်းက လွယ်ကူရိုးရှင်းပြီး အဘက်ဘက်က ကြည့်ရင် အဆင်ပြေတဲ့အတွက် Mobile App ဟာ သင့်ရဲ့ အကောင်းဆုံး Salesman လို့တောင် ဆိုနိုင်ပါတယ်။\n(၂) မိုဘိုင်း App တွေက ၂၄ နာရီလုံး အချိန်မရွေး ရွေးချယ် ၀ယ်ယူနိုင်တဲ့အတွက် အရောင်းအားပိုတက်စေတာကတော့ အသေအချာပါပဲ။ ဒါ့ကြောင့်လည်း အွန်လိုင်းမှာ မှာယူတဲ့ အော်ဒါတွေရဲ့ တ၀က်လောက်က မိုဘိုင်း app ပေါ်ကနေ တင်ကြတယ်လို ဆိုထားတာပါ။ ဥပမာအနေနဲ့ကတော့ Domino Pizza ကဆိုရင် သူရဲ့ မိုဘိုင်း App ထုတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အရောင်းအား 28% တက်သွားခဲ့ပါတယ်။\n(၃) Product Discount ချတာမျိုး၊ Rewards Points တွေ၊ ထုတ်ကုန်နဲ့ပတ်သတ်တဲ့ Update သတင်းအချက်အလက်တွေ စတာတွေကို သိစေချင်ရင် Mobile App ထဲကနေပြီးတော့ Notifications တွေပို့ပေးနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ကနေ တဆင့် ကိုယ့်ထုတ်ကုန်၊လုပ်ငန်း၊ အမှတ်တံဆိပ်ကို လူပိုသတိထားမိလာပြီး Sales Journey ကိုပါ အရောက်လှမ်းနိုင်မှာပါ။\n(၄) ကိုယ့်ရဲ့ ထုတ်ကုန်၊ အမှတ်တံဆိပ်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ Features တွေ၊ Functions တွေ၊ ဒီဇိုင်းတွေကို စိတ်ကူးရှိသလောက် စိတ်ကြိုက်တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ Website Design တစ်ခုထဲနဲ့တင် မဟုတ်ဘဲ Mobile Appကပါ သူမတူ ထူးခြားနေပြီး အချက်အလက်တွေကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကိုယ့် Customers တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့်အပြင် Customers အသစ်တွေပါ တိုးလာမှာဖြစ်ပါတယ်။\nလူကြီးမင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအတွက် Mobile App တစ်ခုလိုအပ်လာပြီဆိုရင်တော့ ကိုယ့်လုပ်ငန်းနဲ့ ကိုက်ညီမယ့် ပုံစံကို Innovix Digital မှ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပေးပြီး အကောင်းဆုံးဖန်တီးပေးဖို့အသင့်ရှိနေပါတယ်။\nခေတ်မှီသပ်ရပ်တဲ့ Website တစ်ခုဖြစ်ဖို့အတွက် ဘယ်အချက်တွေကို သတိထားသင့်သလဲ?\n9 / 10 /2 019\nအပြိုင်အဆိုင်တွေ များလှတဲ့ အခုခေတ်ကြီးထဲမှာ လုပ်ငန်းတော်တော်များများက ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ငန်းမှာ Website တစ်ခုရှိနေရင် ရနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို သိလာကြတဲ့အတွက် Websiteတွေ တည်ဆောက်ပြီးတော့ ကိုယ့်လုပ်ငန်း၊ အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်လာကြပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ကိုယ့်လုပ်ငန်း Website ရဲ့ ဒီဇိုင်းအသွင်အပြင်က အများကြားထဲမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိဖို့နဲ့ အသုံးပြုရ လွယ်ကူဖို့ကလည်း အရေးပါတဲ့ အချက်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။\nကိုယ့် Website ကို အလွယ်တကူ သုံးစွဲ နေနိုင်အောင် ဖန်တီးထားမယ်ဆိုရင် လာရောက်ကြည့်ရှုတွေက ကိုယ့်Company အချက်အလက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nယနေ့ခေတ်မှာ ဈေးဝယ်သူ Customer အများစုကလည်း မိုလ်ဘိုင်းဖုန်းကို ပိုအကျွမ်းတ၀င်ရှိပြီးတော့ Online ကနေရှာဖွေမှုတွေ လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ အဆင်ပြေစွာ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ Website တွေကို ပိုပြီး အလိုရှိလာပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ကိုယ့်ရဲ့ Website ဟာ Destop Version နဲ့ရော Mobile Version ပါ အဆင်သင့်ရှိနေဖို့လိုပါတယ်။နောက်တစ်ချက်ကတော့ ကိုယ်ရဲ့ Website တစ်ခုဖန်တီးတဲ့အခါ Colour Theory တွေကို အသုံးပြုပြီးတော့ ကိုယ့်ထုတ်ကုန်အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ပုံရိပ်နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ဆောင်ရွက်သင့်ပါတယ်။ တစ်ချို့အရောင်တွေ က ကျွန်တော် တို့စ်ိတ်ကို တက် ကြွလန်ဆန်းစေသလို တစ်ချို့အရောင်တွေကတော့ လေးလံထိုင်းမှိုင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။ အရောင်တွေကို မျက်လုးနဲ့ စူးစိုက်ကြည့်ရတဲ့အတွက် ဦးနှောက်ကိုလည်း တစ်ခါတစ်လေမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်စေတတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီ့အချက်တွေကို အခြေခံပြီးတော့ကျွန်တော်တို့ Innovix Digital က Website တစ်ခုရေးဆွဲတဲ့အခါမှာ အရောင်တွေကို အသုံပြုပြီး သုံးစွဲသူများ ကို မှတ်မိလာအောင်၊ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလာအောင် အကောင်းဆုံး ဆောင်ရွက်ပေးပါတယ်။\nဘာကြောင့် Custom Website Design ကိုအသုံးပြုသင့်တာလဲ?\n17 /9 / 2017\nအခုလို IT ခေတ်ကြီးမှာ ကိုယ်ပိုင် Website တစ်ခုရှိနေမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်လုပ်ငန်းအတွက် အများကြီးအထောက်အကူဖြစ်စေနိုင်တာကိုတော့သိပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်။ အခုပြောပြမှာကတော့ လုပ်ငန်းရှင်များအနေနဲ့ Custom Website Design ကိုအသုံးပြုရင် ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို ဘယ်လိုအကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်မလဲဆိုတဲ့အကြောင်းဖြစ်ပါတယ်။\n၁။ Search Engine Optimization (SEO) Ranking အတွက်ပိုမိုကောင်းမွန်ခြင်း\nCustom Website Design ကိုအသုံးပြုမယ်ဆိုရင် Googleရဲ့ Search Engine Ranking မှာကိုယ့်လုပ်ငန်းရဲ့ Website Linkကိုတွေ့ မြင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းပိုမိုများပြားလာမယ့်အပြင် Online Marketing ပြုလုပ်ဖို့အတွက်လည်း များစွာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။ Google Search Engine Result မှာ Ranking မြင့်မားတဲ့ အနေအထားနဲ့ ကိုယ့်လုပ်ငန်းရဲ့ Website Link ကို ကြာရှည်ထိန်းထားနိုင်ခြင်းကြောင့် ကိုယ့်Website ကိုပိုပြီးမြင်နိုင်တဲ့အခါ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကအမြဲခြေတစ်လှမ်းသာနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\n၂။ ထိပ်တန်း Companies များက Custom Website Design များကိုသာအသုံးပြုခြင်း\nထိပ်တန်း Companies တွေက Custom Website Design များကိုသာအသုံးပြကြပြီးတော့ Free Template Design တွေကိုအသုံး ပြုလေ့မရှိတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ Custom Website Design တွေကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ ပုံဖော်နိုင်တဲ့အတွက် သူမတူ ထူးခြားနေပြီးတော့ လုပ်ငန်းပုံရိပ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ Free Templates တွေကတော့ ကိုယ့်လုပ်ငန်းနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ Website Design ကို ရှာရတဲ့အခက်အခဲ မျိုး ကြုံရတတ်ပါတယ်။ ကန့်သတ်ချက်ရှိတဲ့ Free Templateတွေ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့ Googleမှာ Ranking ကောင်းအောင်နဲ့ Online Marketing အတွက် လိုအပ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုအသုံးပြုနိုင်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။\n၃။ Professional Developers တွေက Website ပိုမိုတည်တံ့ ကောင်းမွန်စေဖို့စဉ်ဆက်မပြတ် အကူအညီပေးနိုင်ခြင်း။\nFree Template Website Design တွေသုံးထားမယ်ဆိုရင် Website Update လုပ်ချင်တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် Website Error တတ်တဲ့အခါမျိုးမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ Developers တွေရဲ့အကူအညီလိုအပ်ခဲ့ရင် ချက်ချင်းဆောင်ရွက်မပေးနိုင်တဲ့ အခက်အခဲမျိုးကြုံရတတ်ပါတယ်။ Custom Website Design ကတော့ ကိုယ်ရဲ့ Developer Team Update ဖြစ်နေတာနဲ့ အမျှ ကိုယ့် Websites ကလည်းအမြဲခေတ်မှီနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nCustomers တွေက ကိုယ့်လုပ်ငန်း Websiteကိုအကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ၀င်ကြည့်ရင် ကိုယ့် Websiteက ခေတ်မှီပြီးဆွဲဆောင်မှုရှိနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ တကယ်လို့များလူကြီးမင်းတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းအတွက် ခေတ်မှီသပ်ရပ်တဲ့ Custom Website Design တွေကိုစိတ်တိုင်းကျ ဖန်တီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ Innovix Digital ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ဖြစ်တဲ့ 09 974106013 နဲ့ 09 420275783ကိုဆက်သွယ်လို့ရပါတယ်။\nကိုယ့်လုပ်ငန်းအတွက် Website နဲ့ Facebook Page ဘယ်အရာက ပိုပြီးတော့ သင့်တော်မလဲ?\nအခုလို IT ခေတ်ကြီးမှာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်များအနေနဲ့ မိမိလုပ်ငန်းပုံရိပ်ကို ပိုမိုသိသာထင်ရှားစေဖို့Internet ကို အလေးထားပြီး အသုံးပြုလာကြပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ကိုယ့်လုပ်ငန်း အတွက် ဘယ်Online Channel က ပိုပြီး အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်မလဲ ? Website နှင့် Facebook Page တစ်ခုခြင်းစီရဲ့ အားသာချက်တွေကို လေ့လာကြည့်လိုက်ရအောင် …\n1.Complete Ownership Vs. Limitations\nOnline ကနေတဆင့် ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို လူသိအောင် လုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာ့ လုပ်ငန်းပုံရိပ်ကို စိတ်တိုင်းကျ ပုံဖော်တည်ဆောက်နိုင်ဖို့အရေးကြီးပါတယ်။ Website ကို အသုံးပြုပြီးတော့ Design, Colour, Content, Media အားလုံးကို အပြည့်အ၀ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ငန်းပုံစံကို ပေါ်လွင်အောင် စိတ်တိုင်းကျ ပြုပြင် တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်။\nFacebook Page က သုံးရတာ လွယ်ကူပေမယ့်် ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်တဲ့တစ်ခြား Third Party Website ပေါ်မှာ Data တင်ထားရတဲ့ အတွက်ကြောင့် Facebook ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေကို မလွဲမသွေ လိုက်နာရ မှာဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ Facebook Page ဟာ 100% ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်တဲ့အတွက် အချိန်မရွေး ပျက်သွားနိုင်တာကိုလည်း သတိပြုသင့်ပါတယ်။\n2. Customised Design vs Pre-defined Layout\nWebsite ဟာ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်တဲ့အတွက် Brands ပုံရိပ်အရ ဖြစ်စေ၊ Marketing လိုအပ်ချက်အရဖြစ်စေ၊ Design Trends နှင့် Customer အကြိုက် ပြောင်းလဲမှုအရဖြစ်စေ မိမိစိတ်ကြိုက် ပုံစံကို တီထွင်ရေးဆွဲနိုင်ပါတယ်။ ဆွဲပြီးသား Website Design ကိုလည်း လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ လိုအပ်သလိုစိတ်တိုင်းကျ ထပ်မံပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်။\nResponsive Web Design များ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာခြင်း\nယနေ့ ခေတ် Smart Phone နှင့် Tablet များ ကို လူများ ပိုမိုသုံးစွဲလာခြင်းကြောင့် Mobile Friendly (Mobile Devices များနှင့် ကြည့်ရှုရာတွင် ပိုမို အဆင်ပြေသော) Websites များမှာ ပိုမို အရေးပါလာပါတယ်။\nနောင်နှစ်များစွာတွင်လည်း Smart Phone နှင့် Tablet များကို အစဉ်တစိုက် သုံးစွဲလာမည်ဖြစ်သောကြောင့် Online အသုံးပြုသူများ အတွက် ပိုမို အဆင်ပြေစေရန် Website Designer များသည် Desktop Version အပြင် Mobile User များ အတွက်ပါအဆင်ပြေ လွယ်ကူစေရန် သူတို့၏ Design အတွေးအမြင်များကိုပါလဲ ပြောင်းလဲခဲ့ရသည်။ Online မှ တဆင့်ခံ ရောင်းချမှုများတွင် လည်းပဲ Desktop Computer များထက် Mobile Device များ ဘက်မှ ပိုမို အရောင်းအ၀ယ် အကျိုး ဖြစ်ထွန်းတာကို စစ်တမ်းများအရ သိရှိရပါတယ်။\nResponsive Web Design ၏ အားသာချက်များ\n၁။ အသုံးပြုသော Devices (Desktop, Laptop, Mobile) များနှင့် Web Design မှာ လိုက်လျောညီထွေမှုရှိခြင်း\nResponsive Web Design သည် Website မှာပြရမယ့် Content အချက်အလက် များကို မည်သည့် Device , Screen Size အတွက်မဆို Website သုံးစွဲသူ User များအနေနှင့် သက်တောင့်သက်သာ နှင့် အလွယ်တကူ ကြည့်ရှု သုံးစွဲနိုင်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါတယ်။\nWebsite မှာ မိမိပြချင်သော အချက်အလက်တွေကို မည်သည့် Device , Screen Size ကမဆို အသိပေးလိုသော အချက် အလက် တွေ အတိုင်း ကွက်တိ အဆင်ပြေအောင် တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပါသည်။\n၂။ ပြီးပြည့်စုံသော သုံးစွဲမှု အတွေ့ အကြုံကိုပေးနိုင်ခြင်း\nWebsite တစ်ခုတွင် ပါဝင်သော Content အချက်အလက် ( ပုံ နှင့် စာသားများ) ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်ဖို့ လို အပ် သလို ထို Website ကို ကြည့်ရှု သုံးစွဲ မည့် User တွေဘက်မှလည်းပဲ သူတို့ သုံးစွဲမည့် Device (Desktop, Laptop, Mobile) အားလုံးမှ Website ကို သက်တောင့်သက်သာ အခက်အခဲမရှိပဲ အလွယ်တကူသုံးစွဲနိုင်ဖို့ က လည်းအရေးကြီးလာပါတယ်။\nResponsive Web Design အသုံးပြု ကြောင့် Website User များအနေနှင့် Website ကို ချုံ့ ခြင်း၊ ချဲ့ ခြင်း ၊ရွေ့ခြင်း များ ပြုလုပ်စရာမလိုပဲ အလွယ်တကူသက်တောင့်သက်သာကြည့်ရှုနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\n၃။ လုပ်ငန်း ကုန်ကျစရိတ် ကို ပိုမို ခြွေတာနိုင်ခြင်း\nResponsive Web Design သုံးစွဲခြင်းကြောင့် Website တစ်ခုတည်း ပြုလုပ်ရုံနှင့် Devices အားလုံး ( Desktop, laptops,Mobile) တို့ တွင် အဆင်ပြေအောင်ကြည့်ရှု သုံးစွဲနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို ခြွေတာနိုင်ပါ လိမ့်မယ်။\nထို့ အပြင် Website User များ မှ Desktop အတွက် Link တစ်ခု Mobile အတွက် Link တစ်ခုမှတ်စရာမလိုဘဲ Website အတွက် Link တစ်ခုပဲမှတ်စရာလိုပါတော့ လိမ့်မယ်။\nWebsite links တစ်ခုပဲမှတ်ပြီး User အနေနှင့် မိမိနှစ်သက်ရာDevices များမှ အလွယ်တကူကြည့်ရှုနိုင်သည့်အပြင် Google Search Engine အနေနှင့်လဲ Website များ ရှာဖွေစုဆောင်းမှု (Crawling & Indexing) မှာ ပိုမိုအစဉ်ပြေစေသည့်အတွက်Website ၏ SEO (Search Engine Optimisation) အတွက်လည်းပဲ ပိုမိုအကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမှာဖြစ်ပါတယ်။\n၄။ SEO (Search Engine Optimisation) အတွက် အလွယ်တကူစီမံနိုင်ခြင်း\nDesktop Website နှင့် Mobile Website နှစ်မျိုး ခွဲ ပြီး တည်ဆောက်ထားပါက SEO (Search Engine Optimazation) အတွက်အချက်အလက်များ ကို မတူညီသောပုံစံ နှစ်မျိုးကို နှစ်ခါ ပြန်လည် ထည့်သွင်းရပါမည်။\nResponsive Web Design က Website တစ်ခုထဲ နှင့်လုံလောက်သောကြောင့် SEO ဆိုင်ရာနည်းလမ်းများ အသုံးပြုရန် ပုံစံတစ်မျိုး ကို တစ်ခါပဲ လုပ်ဆောင်ရုံနှင့် Devices အားလုံး ( Desktop, laptops, Mobile) အတွက်ပါ SEO Effect သက်ရောက်စေမှာဖြစ်သည့်အတွက် ပိုလွယ်ပြီး အကျိုးရှိစေမှာဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ အတူ Website သုံးစွဲသူက Online မှ လိုအပ်သော Keyword (e.g., Restaurant) ဖြင့် ရှာဖွေရင် လည်းပဲ သင့် Website ကို တ ခြားသော (SEO အားနည်းသော) Website များထက် ပိုပြီးတွေ့ မြင်စေမှာဖြစ်ပါတယ်။


ခန့်စေကောင်း၏ မကောင်း၏ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ခန့်စေကောင်း၏ မကောင်း၏\nPosted by ကိုပေါက်(မန္တလေး) on Dec 12, 2012 in Creative Writing, My Dear Diary | 29 comments\n“ခန့်စေ ကောင်း၏ မကောင်း၏”\nတစ်ရက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ရင်း ခုံပေါ်ချထားတဲ့ ဂျာနယ်ကောက်ဖတ်လိုက်တော့\nအဲဒီထဲက အင်တာဗျုးလေးတစ်ခုမှာ အခုခေတ်အလုပ်ခေါ်တဲ့အခါ နီးစပ်ရာတွေကိုသာ\nကျနော်မမြင်ဘူးတဲ့ ကောင်လေးနှစ်ယောက် “ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်း” ဖောင်လေးတွေ\nကျနော်တို့ ပရိုမိုးရှင်းချထားတဲ့ဆိုင်မှာတာဝန်ကျတဲ့ ကလေးတွေက\n“ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်း”ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် လူခေါ်တဲ့အခါ မှာဆက်သွယ်မယ့်အကြောင်းပြောပြရပါတယ်။\nလကုန်လောက်မှ ခေါ်မယ်လို့ ပြောတဲ့အခါ “ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်း”တော့ထားခဲ့မယ်\nအဲဒီမှာကျနော်သဘောပေါက်လိုက်တာက သူတို့က ဒီပြင့်နေရာတွေလဲ လိုက်လျောက်မယ်၊\nဒါနဲ့ဘဲ သူတို့ဆီက “ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်း” နဲ့ ပညာအရည်အချင်းမိတ္တူကလွဲရင် အကုန်ပြန်ပေးလိုက်ပါတယ်။\nကျနော်အလုပ်လုပ်ချင်လို့လိုက်ရှာနေရတဲ့ကလေးတွေကို မြင်ရတော့ ကျနော်တို့ငယ်စဉ်ကလဲ\nအလုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ရတာကို ပြန်မြင်ယောင်လာမိပါတယ်။\nပါတီကောင်စီတွေတစ်ခေတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ “မဆလ ခေတ်”မှာတော့ လူတစ်ယောက်အစိုးရအလုပ်\nလုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ပါတီဝင်ဖြစ်ဘို့ရယ် အကပ်ရှိဘို့ရယ်လိုအပ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့်လဲ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းမထူထောင်ချင်သော ၊မထူထောင်နိုင်သော မိဘများရဲ့သားသမီးတွေက\nအစိုးရ အလုပ်တစ်နေရာရဘို့အတွက် “လမ်းစဉ်လူငယ်” အဲဒီကနေ တစ်ဆင့်တက်လို့ “အရန်ပါတီဝင်”\nဖြစ်အောင် အရင် ဆုံး လုပ်ထားရပါတယ်။\nနောက် ပြီး ကိုယ်နဲ့ သိကျွမ်းတဲ့ရုံးတရုးံရုံးမှာ ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပြီးလုပ်အားပေးဝင်လုပ်ရပါတယ်။\nအထူးသဖြင့် မြို့နယ်ကောင်စီရုံးတို့ ပါတီယူနစ်ရုံးတွေမှာပါ။\nဒီလို လုပ်အားပေးလုပ်တာတောင်မှ လွယ်ကူမယ်မထင်ပါနဲ့ အသိအကျွမ်းရှိမှလုပ်လို့ရတာပါ။\nအဲလို လုပ်အားပေးထားတဲ့သူတွေက အလုပ်တစ်နေရာလစ်လပ်တာရှိရင် ရဘို့ ပိုနီးစပ်ပါတယ်။\nကိုယ့်အမျိုးအဆွေထဲက လုပ်ငန်းခွင်ရာထူးနေရာကြီးကြီးရှိနေရင်ဒါမှမဟုတ် ပါတီကောင်စီမှာ\nပါဝင် ပါတ်သက်နေရင် တော့ အလုပ်ရဘို့ သေချာပါတယ်။\n“အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည်”ရှည်ရှည်ရဲ့အမျိုးအနွယ်တွေကတော့ “မိုးကျရွှေကိုယ်”တွေပေါ့။\nသူ့ရဲ့နောက်လိုက်အစွယ်အပွားများကတော့ “ပလာစတာ အုံးအင်”တွေပေါ့။\nအရင်ခေတ်က အလုပ်ရဘို့ဆိုရင် အတော်များများကေ ရေးဖြေအရင်ဖြေရပါတယ်။\nမြန်မာစာ ၊အင်္ဂလိပ်စာ၊အထွေထွေ ဗဟုသုတပေါ့။\nအလုပ်နဲ့ဆိုင်ဆိုင် မဆိုင်ဆိုင် သူတို့မေးချင်တဲ့မေးခွန်းမေးတာပါဘဲ။\nအဲဒီလူတွေ့စစ်ဆေးတယ်ဆိုရင် ခေါ်ထားတာတော့ မနက် (၈)နာရီပါဘဲ။\nဒါပေမယ့် တကယ်စမေးတာတော့ မနက်(၁၀)နာရီလောက်မှစပါတယ်။\nသုံးနာရီဆိုပြီးပြီ ကိုယ်အလှည့်မရောက်ခင် သူတို့နားရင်တော့နောက်နေ့ပေါ့။\nဖတ်လိုက်ရတဲ့ ဂျာနယ် ။\nအင်တာဗျူးမဖြေခင်လေးမှာလဲ ကိုယ့်အလှည့်မရောက်သေးခင်မှာ စာရွက်လေးတွေထုတ်လို့\nကိုယ်လိုသူလိုလာဖြေတဲ့သူအချင်းချင်းထဲကများ ခရားရေလွှတ်ပြောနိုင်သူကို အထင်တကြီးနဲ့\nဖြေပြီးတဲ့သူများထွက်လာရင် “ဘာတွေမေးလိုက်လဲ” လို့မေး။\nသူကိုမေးလိုက်တဲ့အထဲက များ ကိုယ်မသိတာပါရင် စာအုပ်တွေပြန်လှန်လို့\nဒီလိုအလုပ်ခေါ်တယ် လူတွေ့စစ်ဆေးတယ်ဆိုတာက အများအားဖြင့်ကတော့\nမဖြေခင်ကတည်းက အဖြေက ထွက်ပြီးသား ခန့်ပြီးသားပါဘဲ။\nဌာနတစ်မှာအလုပ်ခေါ်ပြီဆိုကတည်းက သူ့လူကိုယ့်လူ အသီးသီးနေရာဦးပြီးသား၊\n“မိုးကျရွှေကိုယ်”တွေက အလုပ်နေရာလွတ်မှာ အဆင်သင့်နေရာဦးပြီးသား။\n“ကြီးကြီးမာစတာ”များရဲ့ ဆွေတော်မျိုးတော်တွေအတွက် အလုပ်နေရာလွတ်ချန်ထားပြီးသားပါ။\nခန့်ထားပြီးသားတွေကို လူမြင်ကောင်းရုံ လောက်၊\nတရားမျှတယ်လို့ အထင်ခံရရုံလောက်လေး ဟန်ပြခေါ်တာပါ။\nအဲဒီခေတ်ကတော့ အလုပ်ရဘို့အတွက် ငွေပေးရုံနဲ့မရပါဘူး။\nအလုပ်ခန့်ထားနိုင်ခွင့်ရှိသူကို ကပ်ထားနိုင်တဲ့ “ပလာစတာ”ရှိမှ၊\nဒါမှမဟုတ်ဆွေမျိုးသားချင်းတွေထဲမှာ ပါတီကောင်စီတွေမှာ ဌာနဆိုင်ရာတွေမှာ\nရာထူးကြီးကြီး လက်ကိုင်ရှိသူမှာသာ အလုပ်ရဘို့လွယ်ကူနီးစပ်ပါတယ်။\nအဲအလုပ်ထဲရောက်ပြန်တော့ နေရာကောင်းရအောင် ၊\nရာသီဥတု မှန်တဲ့ ဌာန မှာမြဲအောင်၊\nရာထူးတက်လမ်းရှိအောင်တွေ အတွက် အကပ်ရှာရပါတယ်။\nအဲဒီအခါမှာတော့ “အထက်ဖားအောက်ဖိ” ဆိုတဲ့ “ယိုးဒယားအက”တွေခေတ်စားလာပါတော့တယ်။\nဘာဘဲပြောပြော အဲဒီခေတ်ကြီးတစ်ခေတ်လုံးကတော့ “ကပ်ဖားယပ်ဖား”တွေကြီးစိုးခဲ့တဲ့ခေတ်ပါဘဲ။\nအရင် တံခါးပိတ်ဝါဒ ကျင့်သုံးခဲ့တာရယ် ၊ပြည်သူပိုင်သိမ်းခဲ့တဲ့သာဓကတွေရှိခဲ့တော့\nဘယ်နိုင်ငံခြားကရင်းနှီးမြု့ပ်နှံသူကမှ လာလဲ မလာရဲသလို အလာလဲမခံခဲ့ပါဘူး။\nထို့အတူ ဘဲ ပြည်တွင်းမှာရှိနေတဲ့ တိုင်းရင်းသားပိုင်လုပ်ငန်းတွေကလဲ မိသားစုလုပ်ငန်းသာသာလောက်\nဘဲ လည်ပါတ်နေတော့ လူအများကြီးအတွက်အလုပ်နေရာမပေးနိုင်တော့ လူငယ်လူရွယ်မှန်သမျှ\nဘွဲ့ရပြီးတာနည်း နည်းပါးလှစွာသောအစိုးရအလုပ်ကိုသာ စုပြုံတိုးနေရင်း ဘွဲ့ရအလုပ်လက်မဲ့\n“လည်ရာ ပြန်စားရေး “ တွေဘဲ တစထက် တစ ပိုပို များများလာပြီးနောက်တော့လဲ စားဝတ်နေရေးအဆင်ပြေဘို့အတွက်ရရာ အလုပ်ကို ၀င်လုပ်ရပါတော့တယ်။\nအဲဒီရဲ့အကျိုးဆက်ကတော့ လူတွေရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပညာတတ်ဘွဲ့ရလဲ အလကားပါဘဲကွာ ဆိုတဲ့ အတွေးနိမ့်နိမ့်တွေ စတင်လို့ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။\nဒီတစ်ပါတီခေတ်ကြီး လွန်မြောက်လာတဲ့ခေတ်မှာတော့ ခေတ်တွေပြောင်းလာသလို လုပ်ငန်းပုံစံတွေလဲ\nပြည်တွင်းပြည်ပစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေကို ပြည်သူပိုင်မသိမ်းဘူးဆိုတဲ့ ကတိတွေကြောင့် လည်း\nငွေကြေး ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တွေကလည်းလုပ်ငန်းတွေထူထောင်ရဲလာပါတယ်။\nဒါပေမယ့်လည်း ပိုင်ဆိုင်သမျှတွေက တရားမ၀င်ဘူးလို့အကြေညာခံရတဲ့ငွေကြေးထဲမှာပါသွားတဲ့\nမြန်မာပြည်သားတွေကတော့ လုပ်ငန်းကြီးကြီးထောင်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပါဘဲ။\nမြန်မာပြည်သားစစ်စစ်တွေ ထက် မြန်မာပြည်ပေါက် နိုင်ငံခြားသားများက စက်ရုံလုပ်ငန်း၊\nအထူးသဖြင့်အိမ်နီးခြင်းနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ တရုပ်လူမျိုးတွေက အများဆုံးထူထောင်နိုင်ပြီး ကျန်လူမျုိုးများထူထောင်တဲ့\nတံခါးပိတ်ဝါဒအတွင်းမှာနေခဲ့ရတဲ့ ပြည်ပနဲ့အဆက်အဆံမရှိတဲ့ ကျနော်တို့ထက်စာရင်\nပြည်ပမှာ အမျုိးအဆွေများရှိနေတဲ့ သူတွေ အဆက်အသွယ်ကောင်းသူတွေက ပိုမိုပြီးမျက်စေ့ပွင့်\nနားပွင့်ဖြစ်တဲ့ အတွက် အလျင်အမြန်နဲ့ရှေ့ရောက်ခဲ့တာလဲ အမှန်ပါဘဲ။\nပိုင်ဆိုင်မူ့ရဲ့ ၂၅% ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ စီးမျောရင်း အမဲကနေ အဖြူဖြစ်ခဲ့သူများအတွက်\nအဲဒီကာလက စလို့မြန်မာပြည်မှာ ကုမ္ပဏီလုပ်ငန်းတွေ နေရာအနှံ့အပြားမှာပေါ်လာပါတယ်။\nအဲတော့လဲ မြန်မာလူငယ်တော်တော်များများက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေအဖြစ်ပြောင်းလဲလို့သွားခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ကုမ္ပဏီအလုပ်က မခိုင်မာဘူး အစိုးရအလုပ်ကမှ ခိုင်မာတယ် အသက်ကြီးရင်ပင်စင်ရတယ်\nဆိုတဲ့အယူအဆရှိသူများကတော့ ကုမ္ပဏီအလုပ်ကို မ၀င်ခဲ့ပါဘူး။\nပွင့်လင်းရဲတင်းလာတဲ့ ဒီတစ်ခေတ်မှာတော့ လုပ်ငန်းတစ်နေရာအတွက်\nဘယ်လောက်ဆိုတဲ့ ကြေးသတ်မှတ်ချက်တစ်ခုကတော့ နေရာဌာနရဲ့ဘေးပေါက်ဝင်ခြင်းမ၀င်ခြင်းအပေါ်မှာ\nတစ်ခါက မိတ်ဆွေတစ်ဦးရဲ့သမီးလေးက ကျောင်းပြီးသွားတော့အလုပ်လိုချင်တယ်ဆိုပြီးအကူအညီတောင်းလာပါတယ်။\nသူပြောတဲ့အချိန်က ကျနော်တို့ လုပ်ငန်းက လူမလိုသေး။\nနောက်သုံးလလောက်ကြာတော့ လုပ်ငန်းအသစ်ချဲ့ဘို့အတွက် လူလိုလို့ လှမ်းအကြောင်းကြားတော့\nဌာနတစ်ခုမှာ အလုပ်ဝင်တာ တစ်လလောက်ဘဲရှိသေးတယ်။\nအလုပ်ရအောင် (၅)သိန်းပေးထားရတော့ ဒါလေးကျေအောင်လုပ်ပါအုံးမယ်လို့ သိလိုက်ရတော့မှ\nဒါကလဲ ဘေးပေါက် နောက်ပေါက် အောက်ပေါက် တွေ ရှိတဲ့ ဌာနမျိုးမှာပါ။\nသက္ကရာဇ် ၂၀၀၀ပြည့်နှစ်ပါတ်ဝန်းကျင်မှာတော့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေအပြိုင်းအရိုင်းတိုးတက်လာတယ်လို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။\nစက်ကိရိယာ၊စက်ဆီချောဆီ၊စားသုံးဆီ၊နို့ဆီ၊ဘီယာ ၊အရက်၊အချိုရည် ၊ရေသန့် ၊ဆပ်ပြာမှုန့်၊ကော်ဖီမစ် ဆေးဝါးကိရိယာ၊အ၀တ်အထည်၊ အလှပြင်တဲ့ပစ္စည်း အစရှိတဲ့ နိုင်ငံခြားကတင်သွင်းလာတဲ့\nစားသောက်ကုန်တွေ လူသုံးကုန်ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်စားလှယ်ယူပြီးရောင်းချတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ ပေါ်လာတယ်။\nမြန်မာပြည်ကနေ ပြည်ပကို ကောက်ပဲသီးနှံပြန်လည် တင်သွင်းတဲ့လုပ်ငန်းတွေထွန်းကားလာတယ်။\nနောက်ပြီးကုန်ပစ္စည်းအရောင်းအ၀ယ်မဟုတ်တဲ့ ပညာရေး လူမူ့ရေး အကျိုးဆောင်လုပ်ငန်းတွေပေါ်ပေါက်လာတယ်။\nဒီလိုလုပ်ငန်းတွေများပြားလာတာနဲ့အမျှ ၀န်ထမ်းကလည်း လိုအပ်လို့လာပါတယ်။\nလုပ်ငန်းတွေချဲ့ထွင်ဘို့ လုပ်ငန်းအသစ်တွေထူထောင်ဘို့အတွက်လိုအပ်တဲ့ဝန်ထမ်းတွေကို သတင်းစာက တစ်ဆင့် ခေါ်ယူရပါတော့တယ်။\nဒီလုပ်ငန်းတွေအတွက်လိုအပ်တဲ့လူပမာဏက မြို့ခံနဲ့တင်မလုံလောက်တော့တဲ့အခါ မြန်ုမာပြည်အနှံ့အပြားက\nကျေးလက်က လူငယ် တွေကလဲလခစားအလုပ်လုပ်ဘို့အတွက်မြို့တက်လာကြပါတယ်။\nများပြားလှတဲ့ မိသားစုဝင်အားလုံးအတွက် လုပ်ကိုင်ဘို့အတွက်လယ်မြေ ကလဲမရှိ၊\nရှိပြန်တော့လဲ ရာသီက မမှန်တော့ သီးနှံကထွက်၊\nထွက်ပြန်တော့လဲ ပွဲစားက ဈေးနှိမ်ဆိုတော့ မိရိုးဖလာ လယ်ယာလုပ်ငန်းကို စွန့်ပစ်ပြီး\nတစ်ချို့ကြပြန်တော့လဲ မြို့တက်ကျောင်းနေရင်းကနေရွာမပြန်တော့ဘဲ ရရာအလုပ်ကိုဝင်လုပ်ကြပါတယ်။\nအဝေးနယ်ကလာအလုပ်လုပ်သူက ကုမ္ပဏီတစ်ခုခုမှာ ရောက်သွားပြီဆိုရင် သူတို့ နယ်ကလူတွေ\nအခုခေတ်မှာစားသောက်စားရိတ်ကြီးတော့ ဘယ်သူကမှ လူအပိုကိုအိမ်ပေါ်ခေါ်တင်မထားပါဘူး။\nဒီတော့နယ်ကလာပြီး မြို့တက်အလုပ်လုပ်ကြတဲ့ (ကျား-မ မရွေး)လေးတွေက အဆောင်မှာ ၊\nဒါမှမဟုတ်ကိုယ့်နယ်ခံရှိတဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ နေပြီးအလုပ် လုပ်တတ်ကြပါတယ်။\nနောက်တော့ မြို့မှာလူပေါင်းစုံ အတတ်ပေါင်းစုံ လိုချင်တာကအဲအစုံဆိုပြန်တော့\nလောင်းကစားဘက်ကို ဖက်တဲ့လူက ပိုဆိုးပါတယ်။\nကောင်းမယ်ထင်လို့ ပွားလိုက်တာလေးက ပလုံသွားရင်ကုမ္ပဏီက ငွေကို ခဏလှည့်သုံးတတ်ပါတယ်။\nသုံးရင်းသုံးရင်းက များများလာတော့ ပြန်မဆပ်နိုင်တဲ့ဘ၀ရောက်သွားပါတယ်။\nကိုယ်ဧရိယာမှာဘဲ ကိုယ့်နေရင်းနေရာလေးမှာ နေရရင်တော့ ဟိုကရတဲ့ပိုက်ဆံဒီစာရင်းထဲထည့်\nဒီကပိုက်ဆံကို ဟိုဘက်ထည့်နဲ့ အကြံအဖန်လုပ်ပြီးထိန်းထားနိုင်ပေမယ့်\nကိုယ့်နဲ့ အခြားသူနဲ့အရောင်းဧရိယာချင်း ပြောင်းတာတို့ စာရင်းစစ်ဝင်တာတို့နဲ့\nတိုက်ဆိုင်ချိန်မှာတော့ အလွဲသုံးစားလုပ်ထားတာတွေပေါ်မှာစိုးတော့ အလုပ်ကနေထွက်သွားပါတော့တယ်။\nအလုပ်ကို တစ်ရက်က နှစ်ရက်မလာလို့ မေးမြန်းစုံစမ်းပြီးလိုက်တဲ့အခါမှာ လမ်းစပျောက်သွားပါတော့တယ်။\nအဲလိုတွေဖြစ်ပါများတော့ လုပ်ငန်းတွေမှာ ထိခိုက်နစ်နာတာတွေရှိလာပါတယ်။\nငွေဆုံးတာထက် ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို ကိုယ်ဖောက်သည်တွေက ယုံကြည်မူ့အားနည်းတာမျိုးကိုကြုံရပါတော့တယ်။\nအဲဒီကစလို့ ငွေကြေးနဲ့ဆက်စပ်ပါတ်သက်နေတဲ့ တာဝန်မျုိးအတွက် ၀န်ထမ်းခန့်ထားမယ်ဆိုရင် သိကျွမ်းတဲ့လူခံ\nကိုယ်တစ်ခါမှ မသိသေးတဲ့လူတစ်ယောက်ကို သူယူလာတဲ့အထောက်အထားစာရွက်လေးကိုကြည့်\nဟိုမေးဒီမေးလုပ်ပြီး ဆယ်မိနစ်လောက်အတွင်းမှာ လူတစ်ယောက်ကို အကဲခတ်ရ ဆုံးဖြတ်ရတယ်ဆိုတာ\nအဲတော့လဲ ကိုယ့်ဆီမှာလုပ်နေတဲ့ ၀န်ထမ်းရဲ့ဆွေမျိုးသားချင်းတို့၊\nအကြောင်းသိ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေထဲက ဘဲ အလုပ်ခေါ်ပါတော့တယ်။\nဟိုးအရင်ခေတ်က အကပ်ရှိမှာ အလုပ်ရဘို့လွယ်ကူတယ်။\nပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေတ်မှာတော့ ငွေနဲ့ရင်းရင် ရတယ်။\nခက်တာက ကျနော်တို့လူမျိုးက ဒီလိုလုပ်ငန်းအတွက် အခကြေးငွေပေးရရင်နှမျောတတ်ပါတယ်။\nကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လုပ်ရင်လဲ ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေက စိတ်ထဲမှာစွဲနေကြတာကိုး။\nအဲတော့လဲ ဒီလို အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရေးအေဂျင်စီတွေကနေတစ်ဆင့် ခန့်တယ်ဆိုတာကလဲ\nလူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အချင်းကို အဓိက မထားဘဲ နီးစပ်ရာ လူကိုခန့်တာများလာပြန်တော့\nလူငယ်တွေရဲ့ အရည်အသွေးက တစ်စထက်တစ်စ ကျဆင်းလို့လာပါတယ်။\nအလုပ်သာလာလျောက်တယ် ကိုယ်လာလျောက်တဲ့ လုပ်ငန်းက ဘာလုပ်မှန်းမသိတဲ့လူငယ်တွေအများကြီးပါဘဲ။\nအလုပ်ရှင်ကလဲ စိတ်ချရရင်ပြီးရော အလုပ်ထဲရောက်မှ သင်ပေးမယ်ဆိုပြီးခေါ်ထားလိုက်ပါတယ်။\nအရင်ရောက်သူတွေက ၀ိုင်းသင်နဲ့ လုပ်ငန်းလေးလည်း နည်းနည်းကျွမ်းကျင်လာရော\nလုပ်ရတာ မတန်ဘူးလို့ထင်လာတော့ အလုပ်ကထွက်။\nတစ်နေရာကနေ တစ်နေရာ ဂျစ်ပဆီများလုိ့ လျောက်ပြောင်းနေတဲ့လူငယ်တွေသာများများလာပါတယ်။\nလက်ရှိအခြေအနေမှာ လုပ်ငန်းတွေလဲ မရှားပါဘူး။\nရှားနေတာက အလုပ်ကိုကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်မယ်ဆိုတဲ့စိတ်ဓါတ်ရယ်\nကိုယ့်ဆီလာ အလုပ်လုပ်တဲ့လူငယ်ကို မြေတောင်မြှောက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ လုပ်ငန်းရှင်တွေသာ\nတချို့တွေများဆိုရင် သစ်သားပြားမှာ သင်္ဘောဆေးနဲ့ရေးပြီး\nကဲ ရှေဆက် ဒီလိုဘဲ စခန်းသွားနေကြမယ်ဆိုရင်\nဖွဘုတ်မှာတင်တာ နည်းနည်း စောတယ်နော်\nအချိန်ကိုက်တင်ပေမယ့် ဖွဘုတ်က အချိန်အတိအကျတင်မရဘူးလေကွယ်။\nနောက်ဖွဘုတ်က ကိုယ့်ဝေါပေါ်ကိုယ်တင်ရတာဆိုတော့ တစ်ခါတစ်လေစောပါ၏။\nကျမ ၀န်ထမ်း အကြို ဖောင် ကြီး သင်တန်း တတ်တော့ဌာန ကောင်း ကောင်း မှာ ၀င်ခွင့် ရပြီး လာတတ် တဲ့ အမျိုး သမီး တစ်ယောက် ကို လူ တစ်ယောက်က ပြောတာ ခင်ဗျား ဒီ ဌာန မှာ ရတာ တော် လို့ ရ တာ ဖြစ် မယ် တဲ့ ။ ပထမ တော့ အမျိုး သမီး လည်း ကြောင်သွား ပြီး ကျမ မတော် ပါ ဘူး လို့ ပြန် ပြော လိုက် တယ်။ ဟိုလူ ကလည်း ဆက်ပြော တယ်၊ ခင်ဗျား တနေရာရာ မှာ တော် ရင် တော် မတော်ရင် အမျိုးတော့ တော် လိမ့် မယ်တဲ့ ။ အဲတော့ မှ အမျိုး သမီး လည်း သဘော ပေါက် ပြီး စိတ်တွေ ဆိုး တော့ တာပဲ။ အဲဒီ အမျိုး သမီး က တကယ်လည်း အဲ လို ရ လာခဲ့ တာ။\nအစိုး ရ ၀န်ထမ်း လော က မှာတော့အရည် အချင်း က အဓိက မကျ ပဲ လေးပေါက် ပြော သလို ရပေါက် ရလမ်း ကောင်းတဲ့ ဌာန တွေ ဆို ပေါက်ဈေးတွေ၊ ပတ်သက်ရာ ပတ်သက်ကြောင်းတွေ ရှိ နေ တုန်း ပါပဲ။\nကျမလုပ်ခဲ့ တဲ့ ဌာန ကတော့ အဲလို ဘေးပေါက် မရှိတော့လူ စိတ် မ၀င်စား လို့ ကျမ အတွက် တခါတည်း ဖြေ တခါတည်း ရ ဆို သလို (ကိုယ့် ဘွဲ့ နဲ့၊ လုပ်ရ မယ့် အလုပ် နဲ့ လုံးဝ မဆိုင်တဲ့ သတင်း စာ ထဲက မိန့် ခွန်း တွေ ၊ သတင်းတွေ ကျက် လိုက် ရ တာ က လွဲ လို့ ) အရာ ရှိတန်းအလွယ် တကူ ဖြစ် သွားခဲ့ တာပဲ။\nဖောင် ကြီးအတူ တတ်ရ တော့ မှ ဌာန ကောင်း တွေ ကို ၀င်လာ တဲ့ သူ တွေ က ကိုယ့် လမ်းကြောင်းတွေ နဲ့ ကိုယ် လာကြ မှန်း သူတို့ တိုက် ရိုက် မပြော ပေမယ့် သူတို့ အချင်းချင်း ပြော စကားတွေ ကနေ ရိပ်ဖမ်း သံ ဖမ်း သိ ခဲ့ ရတာ။\nကျနော်က 1978 မှာ ဖောင်ကြီးကို အောက်တန်းစာရေး ဘ၀(ကျနော်အောက်မှာ ပြာတာနဲ့ဒရ၀မ်ဘဲကျန်ပါတယ်)က တက်ဘူးပါတယ်။\nအသားဟင်း အတုံးသေးသေးလေး တွှေ သုံးရက် တစ်ခါစားရပါတယ်။\nကျန်တဲ့ရက်ကတော့ သိတဲ့အတိုင်း ဖရုံသီးဟင်း\nပဲပင်ပေါက်အခင်းထဲ ကို ပုစွန်ဆိတ်လေးတွေဖြတ်တာကိုစားရပါတယ်.။\nနောက်လ အကောင်ကြီးကြီး (ကိုခင်ခပြောတဲ့အကောင်နဲ့မတူဘူးနော်)လဲ\nခေတ်အဆက်ဆက် ဘက်လိုက်မူ့ မျက်နှာလိုက်မူ့ တည့်တည့်ပြောရင် ဒီလိုမတရားမူ့တွေက\nနေရာတိုင်းဌာနတိုင်းမှာရှိနေတာ ကတော့ အမှန်ပါဘဲ။\nဒီမိုကရေစီလို့ ပါးစပ်မချတမ်းအော်နေတဲ့ နေရာတွေမှာလဲ ဘက်လိုက်မူ့ကတော့ ရှိနေတာအမှန်ပါဘဲ။\n“အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည်”ရှည်ရှည်ရဲ့အမျိုးအနွယ်တွေကတော့ “မိုးကျရွှေကိုယ်”တွေပေါ့ ဆိုလို့ ပြောရအုံးမယ် ကိုပေါက်ရေ၊ ကျွန်တော်ဘွဲ့ရပြီး အလုပ်ရှာတော့ အဲ လို အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည် တစ်ယောက်ရဲ့ထောက်ခံပြောပေးမှု့နဲ့ ကုမ္မဏီအလုပ်ထဲရောက်တာဗျ။\nအဲဒီသူက ဘုံကျောင်းမှာ တရုတ်နဂါးကတဲ့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လေ၊ လူကခပ်၀၀ နဂါးကိုကိုင်ပြီး ကတော့ အကောင်းကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည် ပေါ့နော်။ ဟုတ်တယ်ဟုတ်၊ အဲ ကိုပေါက်ပြောသလို ကျွန်တော်က မိုးကျရွှေကိုယ်တော့ ဟုတ်ပါဘူးဗျ။ မြေကြီးပေါ်လမ်းလျှောက်လို့ ပလက်ဖောင်းလဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ထိုင်တတ်သူပါလေ။\n-၀မ်စွေ့………၀မ်စွေ့………….၀မ်ဝမ်စွေ့ ပိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီဘဲဖြစ်ရမယ်။\nသူတို့ ဘုံကျောင်းလူကြိးဆို အရမ်းလေးစားတာလေ။\nလေးပေါက်ရေ ဒါတွေပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ဖြင့် ၀န်ထမ်းလဲဝန်ထမ်းအလျှောက်\nမှန်မရောက်နိုင်ကြသေးတာပါ အမျိုးတွေခန့်ပြီးအမျိုးတွေကြီးစိုးတဲ့ company မှာ\ncompany နာမည်တာ့မပြောလိုတော့ပါဘူး ကိုယ်လည်းဝန်ထမ်းမို့လို့ အစ်မတစ်ယောက်\nလုပ်နေတဲ့ company ဆိုပိုင်ရှင်ကပညာမတတ်တဲ့အမျိုးတွေကိုခေါ်ခန့်ပြီးအုပ်ချုပ်ရေး\nမှာထားတယ် အစိုးရရုံးပိတ်ရက်မပိတ်ပါဘူး တနင်္ဂနွေ ၁ ရက်သာပိတ်ပါတယ်။ OT မဆင်း\nရင်ငြိုငြင်တယ်နှိပ်ကွပ်ပါတယ်။ ၀န်ထမ်းက ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေမရှိသေဖြစ်စေ OT ဆင်းကြ\nရပါတယ်။ အဲဒီလို company တွေကဒုနဲ့ဒေးပါ အဲဒီတော့အလုပ်ရှင်အလုပ်သမားလိုအပ်ချက်\nပြင်ပလုပ်ငန်းကတော့ မယ်ဂျူးပြောသလို အမျိုးအဆွေတွေကိုနေရာပေးမှာအမှန်ပါဘဲ။\nကတညုတ ကတဝေဒီ တဲ့ အမျုိးအနွယ်ကိုစောင့်ရှောက်ရာ၏တဲ့။\nသူတို့က ရင်းနှီးမြုပ်နှံထားတဲ့ ငွေကြေးရှိနေတော့ သူတို့ စိတ်ထဲမှာနှစ်သက်သလို စီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိကြပါတယ်။\nကိုယ့်ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မပါတဲ့လူတွေက ၀င်ပြီး ဆရာလုပ်ကြ ချယ်လှယ်ကြတာကမှ\nအသက်ကြီးလာလေ လေ ပိုပြီးယုံကြည်လာတဲ့ အတွေးကတော့\nတရားမျှတမူ့ဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာ မှ မရှိဘူးဆိုတာပါ။.\nကျနော်မှ မရောက်ဘူးတာကို မဝေဖန်ပါဘူး။\nမျှတမှုဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာမှ မရှိဘူးဆိုတာကို\nပြည့်သူ့ ဘဏ္ဍာငွေထဲကပေးရတာမို့ ရပ်တန့် ဘို့ ကောင်းပါတယ်။\nနတ်မောက်မြို့ မှာအမေစုပြောတဲ့မိန့် ခွန်းစကားကိုနားထောင်ကြည့်တာမှန်မှမှန်။\n(ရှားနေတာက အလုပ်ကိုကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်မယ်ဆိုတဲ့စိတ်ဓါတ်ရယ်\nမှတ်သားစရာပါပဲ ကိုပေါက်ရေ။ :hee:\n၀န်ထမ်းဖက်က လဲ ဓခုရေတွင်းတူး ခုရေကြည်သောက်”ဘဲ။\nပိုင်ရှင်ဘက်က လဲ “ငွေတစ်မတ်နဲ့ငါးကြင်းခေါင်းကိုင်”တာပါဘဲ။\nနှစ်ဦးနှစ်ဖက် စိတ်ချင်းတူသွားရင် အချိုးညီသွားရင် ရေရှည်လက်တွဲလို့ရပါတယ်။\nမနိုင်လို့ သီးခံရခြင်းတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။\nလက်ရှိအလုပ်မှာ ကျနော် 1995 တစ်လကို လခ မြန်မာငွေ”သုံးထောင်ကျပ်”ကနေစလက်တွဲပြီးလုပ်လာတာပါ။\nဒီပြင့်အလုပ် လုပ်မစားတတ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။\nတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ညှိနိူင်းရနေလို့ အဆင်ပြေနေတာပါ။\n၀န်ထမ်းဘ၀ လခစားဘ၀ကို ကိုယ်တွေ့ အလုပ်ရှင် အနေဖြင့်၎င်း\n၀န်ထမ်း အနေဖြင့် ၄င်း မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသေးတဲ့ အတွက်။ ဒီအကြောင်းအရာတွေကို\nယခုလောက် ထိနားမလည်ခုဘူးခင်ဗျ။ အခုလိုဗဟုသုတ ဖြစ်စေတဲ့အတွက်\n၀င်ဖတ်ရကျိုးနပ်လှပါ၏။ စောင့်မျှော်အားပေးနေပါဦးမည်. . . . . . . . . .\nသူဌေးကသာ အလုပ်လုပ်ရတာ သူ့သားက အလုပ်လုပ်စရာမလိုဘူးလေ။\nဆားပုလင်းမင်းအောင် နည်းဗျူဟာနဲ့မှန်းသွားတာ မှန်သလိုလို မှားသလိုလို ဖြစ်တယ်ခင်ဗျ\nပိုင်ရှင်လဲမဟုတ် ၀န်ထမ်းလဲမဟုတ်ဆိုတာ …ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် အရင်းအနှီးကလေးဖြင့်\nတစ်ပိုင်တစ်နိုင် မိမိလုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်လေးတွေလုပ်ကိုင်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြု့တာ\nဖြစ်ပါတယ်ခင့်ဗျ။ အဲ့ဒီအတွက် ပိုင်ရှင်လဲမဟုတ်သလို ၀န်ထမ်းလဲ မဟုတ်ပေဘူးဗျ။\nမိမိခံယူချက် အယူအဆအရ သူတစ်ပါလက်အောက်၌ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်း မပြုလိုသဖြင့်\nမိမိဖာသာ မိမိရပ်တည်နိုင်ဖို့ ဦးစားပေး တွေးခေါ်လုပ်ကိုင်ပါ၏။\n၀န်ထမ်းဖြစ်ဖို့ ခက်ခဲတာကို လေးပေါက်ဆွေးနွေးပြမှ သိတယ် … သမီးအလုပ်ဝင်တုန်းကလည်း အလုပ်ထဲမှာ လူခံရှိတော့ မပင်မပန်းရခဲ့တယ် …. လောကကြီးက ဒီလိုပါပဲ “မျက်နှာကြီးရာ ဟင်းဖတ်ပါပါ” လေးပေါက်ရာ ………\nအဲဒါ ဘ၀သံသရာပါဘဲ မယ်ခိုင်ရေ\nဒါဆို မန်းတလေး ဂေဇက်မှာ ၀န်ထမ်းခေါ်ရင် ရအောင် ဘယ်သူ့ ကို ပလာစတာ အုံးအမ် လုပ်ထားရမှာလဲ လေးပေါက်ရေ။အဟိအဟိ အဆဲခံရတော့မယ်နဲ့ တူတယ်\nကျွန်တော် အခုတာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့အလုပ်မှာ ၀န်ထမ်းတချို့က လုပ်သက် ၁၆ နှစ်၊ ၁၅နှစ်၊ ၁၄နှစ်၊ ၁၃နှစ်၊ ၁၂နှစ်၊ ၁၀နှစ် ၊ ၇နှစ် အသီးသီးရှိကြပါတယ်…။\nဒါပေမယ့် တချို့ဝန်ထမ်းသစ်တေတွတော့လဲ လုပ်သက် နှစ်ပတ်နဲ့ထွက်၊ တစ်လနဲ့ထွက်၊ နှစ်လနဲ့ထွက် ပါပဲ….\nတကယ်တော့ အဲသလို ခဏ၀င်လိုက် ပြန်ထွက်လိုက်က ပိုများပါတယ်…\nအထွေထွေဝန်ထမ်းဆို ၀င်ခါစမှာ တစ်သိန်းနီးပါးပဲ ပေးတာကိုး..\nဒါ့ထက်ပိုပေးရအောင်ကလဲ လုပ်ငန်းက ၀င်ငွေမှမလောက်တာ….\nတစ်နှစ်တစ်နှစ် လုပ်ငန်းကလဲ ၀င်ငွေမတိုးဘူး… ၀န်ထမ်းကလဲ လစာမတိုးဘူး…\nမဖြစ်မနေပေးရတဲ့ ဆက်ကြေး တွေ ကတော့ အဆမတန် တိုး တိုး လာတာ ကိုပေါက်ရေ…\nကျနော်တို့ဆီကို နယ်ကနေလာအလုပ်လုပ်တဲ့ကလေး လစာ ရှစ်သောင်းထက်ပိုမပေးနိုင်တာလဲအမှန်ပါ။\nသူ့ဆီက လုပ်အားပြည့်ပြည့်၀၀မရသေးခင် များများ မပေးနိုင်ပါ။\nနောက် မလောက်မှန်းသိပေမယ့် ၀န်ထမ်းအများထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲကွက်ကြည့်လို့မရပါ။\nလုပ်ငန်း စည်ပင်တိုးတက်မှာသာ ၀င်ငွေကောင်းကောင်း ရမယ်ဆိုတာကိုလဲ ၀န်ထမ်းများသဘောပေါက်ဘို့လိုအပ်သလို\nပိုင်ရှင်လုပ်သူကလည်း ရသများ သူ့အိတ်ထဲ သိမ်းကြုံးထည့်မယ်ဆိုရင်လဲ အဆင်မပြေပါ။\nလုပ်ငန်းရှင်ကောင်းစွာ မြတ်စွန်းလည်ပတ်နိုင်ဘို့က နိုင်ငံ ရဲ့ စိးပွားရေး စစ်ရေး\nတည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး အထက်အဆင့် ရာထူးရသူများက တရားမျှတစွာလုပ်ဆောင်ဘို့ အမှန်လိုအပ်ပါကြောင်း။\nသူတို့အဆင်ပြေမှ သူ့လက်အောင်ဝန်ထမ်းများလည်း အဆင်ပြေပြေ ရေရှည်နေနိုင်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း\nခက်တာက ကျမတို့ဆီမှာ ၀န်ထမ်းကို Job description လည်း ပီပီပြင်ပြင်ပေးလို့မရ(အလုပ်တွေကလည်း ကြုံရာကွေ့မှာ ကြုံတဲ့ တက်နဲ့လှော်နေရတာကိုး)၊\n၀န်ထမ်းရဲ့ ရိုးသားမှု၊အလွဲသုံးစားလုပ်မှုကို ထိန်းချုပ်စရာစနစ်ကောင်းလည်းမရှိသေး။\nပေးရတဲ့ လာဘ်(Transaction costတွေ)ကလည်းများ\nဆိုတော့ ဘယ်တော့များမှ ရွှေလသာပါ့မလဲလို့ ……..\nအတိအကျပြောရရင် ကျနော်တို့ အခု လုပ်ကိုင်စားသောက်နေကြတာက ညှိနိုင်းမူ့နဲ့ပါ။\nအလုပ်သမား အတွက်ဖြစ်စေ အလုပ်ရှင်အတွက်ဖြစ်စေ တိကျစွာ အကာအကွယ်ပေးတဲ့\nဥပဒေ လက်တွေ့ကျကျ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။\nတစ်လလုံးရက်မှန်အောင်အလုပ် လုပ်ပါမှ ရလာတဲ့\nအမှန်ကတော့ မြန်မာပြည်မှာ အာချောင်သူများနေပြီး တကယ်လိုအပ်နေတဲ့စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေ\nအဲတော့ မဖြစ်သင့်တာတွေဖြစ် ကုန်တာပေါ့။\nတကယ်လိုအပ်နေတာ မြန်မာပြည်နဲ့ကိုက်ညီမယ့် အလုပ်သမားဥပဒေ အလုပ်ခွင်စည်းကမ်း\nအလုပ်ရှင်ဘက် ကအလုပ်သမားကိုေ ပးရမယ့် အခွင့်အရေးတွေပါ။\nပါးစပ်ကသာ ခေတ်သစ် ခေတ်သစ် အမြု့ပ်ထွက်မတတ်အော်ကြ\nအင်တာနက်စာမျက်နှာတွေက နေ လူကောင်းယောင်ဆောင်ပြိး သနားပြကြ လုပ်နေကြပေမယ့်\nအခုချိန်ထိ ရုံးလုပ်ငန်းတွေမှာ အင်္ဂလိပ်ခေတ်က ချန်ထားခဲ့ ဥပဒေတွေကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးနေဆဲဆိုတာကတော့ လက်တွေ့ ကျတဲ့ ဘ၀တွေပါ။\nကဲ လက်တွေ့ပြောင်းလဲသွားအောင် ကျနော်တို့ အားလုံး ဘာလုပ်ပြီးကြပြီးလဲလို့ မေးခဲ့ရင်\nပြန်ဖြေဘို့ အဖြေမရှိတာ အသေအချာပါဘဲ။\n” အထွေထွေဝန်ထမ်းဆို ၀င်ခါစမှာ တစ်သိန်းနီးပါးပဲ ပေးတာကိုး..\nဘယ်စားလောက်ပါ့မလဲ…..။ (တကယ်ကိုမစားလောက်ပါ) ”\nတစ်သိန်း ကို မစားလောက်ဘူးတဲ့ ။\nအဘ မမှားဘူးဆိုရင် နိုင်ငံတော် ပြန်တမ်းဝင် အရာရှိတောင် ၊\nလစာ ၈ သောင်းပဲ ရတာပါ ။\nအဘဖောရေ နိုင်ငံတော်ပြန်တမ်းဝင် အရာရှိရဲ့ လက်ရှိလစာက တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော် ရနေပါခင်ဗျ။\nအခြားခံစားခွင့်တော့ လုပ်ကိုင်တဲ့ရုံး ဌာန ပေါ်မူတည်မယ်ထင်ပါတယ်ဗျ။\nကွမ်းစားတတ်ရင်တောင် အဲနေ့အဖို့တော့ သွားပြောင်အောင်တိုက်ပြီး\nကိုပေါက်ပြောသလို ဘာမေးမယ်မှန်းမသိပေမဲ့ လက်လှမ်းမှီသမျှ\nပြည်တွင်းရေး၊ နိုင်ငံတကာရေးရာတွေ တတွတ်တွတ်နဲ့ဖတ်…၀ှီး ပြောရင်းနဲ့မေါမိသဗျာ…\nအင်းကျီ..ရောင်စုံကြောင်ကျား…ရင်ဘတ်ဟဗြဲ (အပေါ်ဆုံးကျယ်သီး၂လုံး ၃လုံးတတ်မထား)\nလျှောက်လွှာဖြည့်လို့ စာရေးမက ပုံစံထုတ်ပေးတော့..ဘောပင်မပါတာနဲ့\nဒီအလုပ်ကိုမရလဲဘာအရေးလဲကွာ….လို့ လာလျှောက်တဲ့ အလုပ်ကို\nကျနော်တော့ အဲဒီ ဒီဇိုင်းမျိုးနဲ့လာလိုတော့ ဆောရီးပဲ…လျှောက်လွှာတောင်ကိုမကြည့်ပဲ\nအဲဒီစကားလေးကို လက်ခံမိတယ် လေးလေးပေါက်ရေ..။


၁၉၆၂ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဖျက်ဆီးမှု၌ ဗိုလ်နေ၀င်း သရဲဘောကြောင်ပုံ | မြတ်နိုင်\n၁၉၆၂ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဖျက်ဆီးမှု၌ ဗိုလ်နေ၀င်း သရဲဘောကြောင်ပုံ\nတော်လှန်ရေးကောင်စီ ဖွဲ.စည်ကြောင်း၊ လူထု အကျိုးစီးပွားအတွက် တပ်မတော်က တာဝန်ယူကြောင်း ကြေငြာချက်များနှင့် အတူ အများပြည်သူတို့အား စီတန်းလမ်းလျှောက်၍ ဆန္ဒပြပွဲများ မပြုကြရန် မေတ္တာရပ်ခံချက်စာတိုကလေးများကို သတင်း စာတိုက်များတွင် ဖော်ပြပါရှိခဲ့လေသည်။ဆန္ဒပြလျှင် အရေးယူမည်ဟု လည်းနောက်ဆက်တွဲ သတိပေးထားခဲ့၏။ စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းကြောင်း ကြေငြာချက်ကို ဆန့်ကျင်မှုများပေါ်ပေါက် လာလေမည်ကို ဗိုလ်နေ၀င်းနှင့် စစ်ဗိုလ်ကြီးများ ကြောက်ရွံ. ကြသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။\nအိမ်စောင့်အစိုးရခေတ်တွင် ကိုကိုးကျွန်းအကျဉ်းထောင်ကြီးကို ဆောက်လုပ်ကာ ဒီမိကရေစီ ၀ါဒီများနှင့် ကွန်မြူနစ်ဟု ယူဆသူများအား ဒလကြမ်း ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခဲ့သည့် သင်ခမ်းစာ ရှိသဖြင့် ကန့်ကွက် ဆန္ဒပြပွဲများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း မရှိစေကာမူ စစ်အစိုးရ အလိုမရှိကြောင်း၊ ကန့်ကွက်စာတမ်းများသည် မတ်လ ၂ ရက်နေ့မှ စတင်၍ မြောက်များစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လူငယ်တပ်ဦး နှင့် မဟာမိတ် အဖွဲ.၊ ရခိုင်သံဃတပ်ဦး၊ ရခိုင်သောတုဇနအဖွဲ.ချုပ် စသောအဖွဲ.အများက ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်စာများ ထုတ်ပြန်ကြသဖြင့် အစိုးရ သစ်၏ ပြည်ထဲရေး ၀န်ကြီးဌာနအဖို့ ပထမလုပ်ငန်းအဖြစ် ဆန့်ကျင်စာတမ်း များကို လိုက်လံသိမ်းဆည်း နေရသည်။ လက်ဝဲနိုင်ငံရေးပါတီကြီး ဖြစ်သော ဗမာပြည်အလုပ်သမားပါတီက စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းမှုနှင့် စပ်လျဉ်း၍ “လူထုဆန္ဒနည်း မပါပဲစစ်တပ် နည်းသက်သက်ဖြင့် အာဏာသိမ်းနည်းကို ယေဘူယျ အားဖြင့် ပါတီက မနှစ်သက်ကြောင်း” ဟုဆန့်ကျင်ကြောင်း လက်မခံ ကြောင်းနှင့် ကြေငြာ၏။ ရဲဝံ့ပြတ်သားစွာ ကြေငြာသော အဖွဲ.အစည်းများမှာ ကျောင်းသားအဖွဲ.အစည်းများဖြစ်ကြသည်။ တက္ကသိုလ် တပ်ဦးသစ်၊ ရန်ကုန်ခရိုင်ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂတို့က စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းခြင်းကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ လက်မခံနိုင်ကြောင်း ကြေငြာကြသည်။\nကြောငြာချက်နှင့်အညီ စစ်တပ်အစိုးရအား ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ကြသဖြင့် တော်လှန်ရေး အစိုးရနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ.ကြရလေသည်။တပြည်လုံးရှိ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများသည် စစ်အစိုးရ ဆန့်ကျင်ရေး အစည်းအဝေးများကို မတ်လဆန်းကပင် ကျင်းပ၍ ဆန္ဒပြကြသဖြင့် ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် အာဏာပိုင်များက ကျောင်းဆောင်များ အတွက် စည်းကမ်းသစ် အမိန့်များကို ထုတ်ပြန်သောအခါ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။\nဂျူလိုင် ၃ ရက်နေ့မှ စတင်ကာ “စည်းကမ်းသစ်ကို အလိုမရှိ” ဟုကြွေးကြော်သံများကို အော်ဟစ်သော ရန်ကုန်ကျောင်းသားများသည် တက္ကသိုလ် ပရ၀ုဏ် ပတ်ဝန်း ကျင်ဒေသများသို့ လှည့်လည်ဆန္ဒ ပြကြသည်။ ဂျူလိုင် ၅ ရက်နေ့တွင်ကမာရွတ် ရဲဌာနာရှေ.တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ စီတန်းဆန္ဒပြကြသည့် ကျောင်းသားများကို ရဲတို့က သေနတ်နှင့် ပစ်ခတ်လူစုခွဲကြသည်။ ကျောင်းသားတဦးဒဏ်ရာ ရရှိသဖြင့် ဆေးရုံသို့ပို့ရသောအခါတွင် လှုပ်ရှားမှု ပြင်းထန်လာခဲ့တော့၏။ ဂျူလိုင် ၆ ရက်နေ့မှ ၇ ရက်နေ့အထိ ကျောင်းသားများသည် တက္ကသိုလ် ပရ၀ုဏ် တခုလုံးမှ တံခါးများကိုသော့ခတ်ပိတ်ဆို့ ပြီး “ဒီမီုကရေစီ ခံတပ်ကြီး” ဟုဆိုင်းဘုတ်များ တင်ကာ ဒီမီုကရေစီ တရားပွဲများကို အသံချဲ.စက်နှင့် ဟောပြောကြသည်။\nမကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ကျောင်းသားများသည် စစ်တပ် ဆန့်ကျင်ရေးကို အမျိုးမျိုး ဟောပြောနေကြရာ “တော်လှန်ရေး ကောင်စီဝင် ဗိုလ်မှုးကြီးများသည် ၃ ယောက်ပေါင်း ၇ တန်းသာအောင်သူများဖြစ်ကြ သည်” စသည်ဖြင့် စိတ်တွင်းရှိသမျှ ဟောပြောကြလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် တက္ကသိုလ် တ၀ိုက်တွင် တာဝန်ချထားသည့် ရဲအဖွဲ.ကို ရုပ်သိမ်းကာ စစ်သားများကို တပ်စွဲထားလေပြီ၊ စစ်ကားတစင်းတွင် အသံဖမ်းစက် တခုတပ်ဆင်ထားသည်။ ထိုအသံဖမ်းစက်က ကျောင်းသားတို့က အသံချဲ.စက်မှ ဟောပြောသမျှကို ဗိုလ်နေ၀င်း၏ အိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက် အသံလွှင့်ပေးရသည်။ ဂျူလိုင် ၇ ရက်နေ့တွင်မူ ပြင်းထံစွာဟောပြောသော ကျောင်းသားများ၏ ဟောပြောချက်များကို နားမခံနိုင်သဖြင့် ဒေါသ အမျက်ချောင်းချောင်းထွက်ကာ စစ်တပ်က ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ရန် ဗိုလ်နေ၀င်းက ကြိုးမဲ့ အသံလွှင့် စကားဖြင့် ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။\nတက္ကသိုလ် တ၀ိုက်တပ်စွဲထားသော စစ်တပ်များကို ကွပ်ကဲသူ ဒုတိယဗိုလ်မူးကြီး စိန်လွင်က တပ်သားများအား အဆင့်ဆင့် အမိန့်ပေးသဖြင့် လက်နက်မပါပဲ မိမိတို့ အဆောင်တွင်း ၌ ဆန္ဒပြကြသည့် ကျောင်းသားများကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဆန္ဒပြရာတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိသည့် အဆောင်နေ ကျောင်းသား အများတို့ကိုပါ တွေ.ရာသင်္ချိုင်း ဓားမဆိုင်းပစ်ခတ် သတ်ဖြတ်ကြသည်။ စစ်သားတို့သည် ဂျီ သရီး သေနတ် သစ်များကို ပထမစတင် အသုံးပြုကာ လက်တည့်စမ်း သတ်ဖြတ်ကြသည်။ ထိုသေနတ်သစ်များမှာ အနောက်ဂျာမဏီမှ ပစ္စည်း ကိရိယာ များကို ရန်ကုန်တွင် တပ်ဆင်သည်။ ဂျီ သရီး သေနတ်သစ်များကို အာဏာသိမ်းစဉ်က တပ်အချို.သို့ထုတ်ပေးခဲ့ရာ၌ ခုခံမှု မရှိသဖြင့် အသုံးမပြုခဲ့ရပေ။ ထိုလက်နက်သစ်များကို စမ်းသတ်ရန်လက်ယား နေသူ ဗိုလ်နေ၀င်းအဖို့ အခွင့်အရေး ရရှိသွားတော့သည်။ ကျောင်းသား ၁၅ ဦးသေဆုံးပြီး ၂၇ ဦးဒဏ်ရာ ရရှိသည်ဟု အစိုးရက ကြေငြာ၏။ သေစာရင်း အမှန်မှာ ကျောင်းသား ၁၀၀ ကျော်ရှိသည်။\nကျောင်းဝင်းအတွင်းသို့ ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ပွဲ ပြီးသောအခါ တကသအဆောက်အဦးကို စစ်တပ်က ၀ိုင်းထားပြန်၏။တက္ကသိုလ် သမဂ္ဂ အဆောက်အဦး ကြီးသည် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် အဆောက်အဦးကြီး ဖြစ်သည်သာမက မြန့်မာ့နိုင်ငံရေး သမိုင်းတွင်နယ်ချဲ. ဆန့်ကျင်ရေး ခံတပ်ကြီး အဖြစ် လူထုက အမွန်အမြတ် အသိအမှတ်ပြုထားသည့် ဗိမာန် ကြီး ဖြစ်သည်။ ၁၉၂၂ ခုနှစ် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများ၏ သပိတ်မှ စတင်ကာ နိုးကြားလာသည့် မြန်မာလူထုကို ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်များက နယ်ချဲ.ဆန့်ကျင်ရေးတိုက်ပွဲများ ဆီသို့ ခေါင်းဆောင်ခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ သမဂ္ဂကို ၁၉၂၇ ခုနှစ်က ဖွဲ.စည်းခဲ့သည်။\nသမဂ္ဂအဆောက်အဦ ကို မျိုးချစ်မြန်မာ သဌေး ဦးညိုက တည်ဆောက်လှူဒါန်းသည်။ အဆောက်အဦးကို ကျောင်းသားများ၏ ပညာရေး၊ လူမှုရေးနှင့် ကျမ္မာရေး ကိစ္စများကို အသုံးပြုရန် ဦးတည်သဖြင့် အင်္ဂလိပ် တက္ကသိုလ် အဏာပိုင်များကပင် အားပေးခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းသားများက စကားရည်လုပွဲ များ ကျင်းပလေ့ရှိရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံ အဖို့ အန္ဒိယပြည်နှင့် ခွဲရေး၊ တွဲရေးပြဿနာ ပေါ်လာသောအခါ သမ္မဂ ခန်းမဆောင်မှာ နိုင်ငံရေး ခေါင်းဆောင်များ ၏ စကားစစ်ထိုးရာ ဗိမာန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဦးဘဖေ၊ ဒေါက်တာ ဗမော် စသော ခေါင်းဆောင်များသည် တကသ ခန်းမမှ ဟောပြောကြရင်း စည်းရုံးရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတကသ အသင်းကို ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကိုနု၊ ကိုအောင်ဆန်း၊ ကိုကျော်ငြိမ်း၊ ကိုသိန်းဖေ နှင့် ကိုရာရှစ်တို့ တက်လာချိန်မှ စတင်ပြီး နယ်ချဲ. တိုက်ပွဲ စစ်မြေပြင်၏ ခံတပ် အဆောက်အဦးကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။\n၁၃၀၀ ပြည့်အရေးတော်ပုံမှ အင်္ဂလိပ် တို့အား လက်နှက်နှင့် တိုက်ခိုက်နှင်ထုတ်မှု အထိအရှိန် အဟုန် ပြင်းထံခဲ့သဖြင့် လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲများ၏ အောင်ဗိမာန်ကြီး အဖြစ် မြန်မာ တမျိုးသား လုံးက ဂုဏ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဗိုလ်နေ၀င်း တက္ကသိုလ်ရောက်ရှိချိန်တွင် တကသ လှုပ်ရှားမှုများ ကြီးစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း ကျောင်းသားများ၏ လှုပ်ရှား မှုများတွင် ပါဝင်ခြင်းမပြုပဲ ကျောခိုင်းနေခဲ့သည်။ “ပြောကြဟောကြတာတွက လေကုန်သည်၊ သူ့အဖို့လည်ပတ်၊ ဘောလုံးကစားရန်ပင် အချိန်မလောက်၊ သူ့လမ်းနှင့်သူ မှန်မှန် ချီတက်လျှက်ရှိခဲ့ပေသည်” ဟုဒေါက်တာမောင်မောင်ရေးသည့် ဗိုလ်နေ၀င်း အတ္ထုပတ္တိ စာအုပ်ကြီးတွင် သူကပြောခဲ့သည်။\nဤ တကသ အဆောက်အဦကြီးမှ ကိုနု ကိုအောင်ဆန်းတို့ လူငယ်တစု နိုင်ငံက ကိုးစားသော ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူက အမြဲ မနာလိုဖြစ်နေ ခဲ့သည်။ နယ်ချဲ.တော်လှန်ရေး အရေးတော်ပုံကြီး၌ သူမပါခဲ့သောကြောင့်မကျေ မနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လွတ်လပ်ရေး တိုက်ပွဲဝင် တကသ အဆောက်အဦကြီးကို သူ မကြည့်လို။ ထို့ပြင် ဂျူလိုင် ၇ ရက်နေ့က ကျောင်းသားများကို ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်စဉ်က ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်များ သေဆုံးခြင်း မရှိ၊ အချို.မှာ ဖမ်းဆီး၍ပင် မမိသေးပဲ တကသ အဆောက်အဦ မျက်နှာကြက်တွင် ပုံးအောင်းနေသည်ဟု သတင်းကို ဗိုလ်နေ၀င်း သိရှိသော အခါ တကသ ခေါင်းဆောင်မှန်သမျှကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် တကသ အဆောက်အဦကြီးကိုပါ အပြီးအပြတ်ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြန်သည်။ သမဂ္ဂရုံးကို ဖြိုပြီးနောက် ဗိုလ်နေ၀င်း ဥက္ကဌ အဖြစ်ဆောင်ရွက်သော တော်လှန်ရေးကောင်စီက “စည်းကမ်းမဲ့ဘ၀ကို ပြင်ရမည့်တာဝန်သည် မိမိတို့အပေါ် တွင် ကျရောက်နေသဖြင့် တပ်မတော်၏အား တစိတ်တဒေသကို သုံး၍ဖြေရှင်းလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်” ဟုကြေငြာခဲ့၏။\nထိုကြေငြာချက်မှာ စစ်တပ်ကို အံတုကြလျှင် ယခုထက်ကြီးမားသော လက်နက် အင်အားနှင့် ဖြေရှင်းမည်ဟု ရာဇသံပေးသည့် သဘောသက်ဝင်၏။ ထိုမျှမကသေး တကသ အဆောက်အဦးကို ဖျက်ပြီးနောက် လူထုအား အသံလွှင့် မိန့်ခွန်းပေးရာတွင် သူကသတ်ဖြတ်လိုက်သော ကျောင်းသား ငယ်ကလေးများသည် လက်နက်ဟူ၍ အပ်တို တချောင်းမှ မရှိကြသည်ကို သူသိပါလျက်နှင့် လက်နက် ကိုသူပုန်အဖွဲ.ကြီးများကို ရင်ဆိုင်နေသည့် သဖွယ် ပုံကြီးချဲ.၍ “ဓားကို ဓားခြင်း၊ လှံကိုလှံခြင်း ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်” ဟုဒေါသဟုန်း ဒေါသသံနှင့် အသံလွှင့်၍ ပြောခဲ့ပြန်သည်။ ဗိုလ်နေ၀င်း နှင့် စစ်ဗိုလ်ကြီး တစုသည် ဂျူလိုင် ၇ ရက်နေ့က ကျောင်းသားများကို သတ်ဖြတ်မှုကြီးနှင့် နိုင်ငံက အမွန်အမြတ်ထားသည့် တကသ အဆောက်အဦကြီး ကို ဗုံးခွဲ ဖျက်ဆီးမှုကြီး တို့ကို ဒေါသ မွှန်သဖြင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်းသည် သူတို့၏ စစ်တပ်အဖို့ မတရားကြီးမားသော ရာဇ၀တ်မှုကြီး ဖြစ်နေသည်ကို စဉ်းစားမိကြသည်။ နူးညံ့ သိမ်မွေ.သော လိပ်ပြာကလေးကို အမြောက် နှင့် ပစ်ခတ် သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ ရာဇ၀င်ရိုင်းနေသည်ကို တစိမ့်စိမ့် တွေးတော၍ မြင်တွေ.မိကြသောအခါ တနေ့တွင် လူထုက ဒဏ်ခတ်လေမည်ကို ကြောက်သွေးဖြာလာကြသည်။\nမတရားမှုကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇ၀တ်မှုကြီးအတွက် တစိမ့်စိမ့် ကြောက်ဒူး တုန်လာကြေသောအခါတွင် တရားခံသည် မိမိ မဟုတ်ပါဟု တဦးကို တဦးက လက်ညှိုးထိုး၍ အပြစ်ဖို့ရင်း မိမိအပြစ် မရှိကြောင်း ထုချေမှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုကြသည်။ တော်လှန်ရေးကောင်စီ ဥက္ကဌကြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေ၀င်းနှင့် ဒုတိယ ဥက္ကဌ ဗိုလ်မူးချုပ် အောင်ကြီးတို့သည် တဦးကိုတဦး တရာခံဖြစ်လေဟန် ဖော်ကောင်လုပ်ကြသည်။\nဗမာ့တပ်မတော်ကြီး၏ ထိပ်သီးကြီးများသည် သာမာန် သူခိုး လူဆိုးအဖွဲ.ကလေးမျှပင် ညီညွတ်မှုမရှိ၊ အမှားကိုဝန်ခံရန် သတ္တိတစက်မှ မရှိသူရဲဘော ကြောင်သူများ ဖြစ်ကြောင်းပေါ်လွင်လာတော့သည်။ ထိုစဉ်က ဒုတိယကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်ဖြစ်သူ အောင်ကြီးက “တကယ် အမိန့်ပေးတဲ့စာယူလာပြီး မရမ်းကုန်းကို ပေးလာသူ ဗိုလ်သန်းစိန် ဖြစ်ပါတယ်။ သမဂ္ဂဖြိုဖို့ ဒိုင်းနမိုက်တွေ ဂျီအီးဖိုး အင်ဂျင်နီယာ တပ်ခွဲကိုမှာယူ၊ အဲဒီမှာ မလုံလောက်လို့ စီအဒီ ပင်မစစ် ပစ္စည်းသိုလှောင် ရေးသွားယူခိုင်းသူဟာ ဗိုလ်ကျော်စီုးပါ။ စီအိုဒီ တပ်မှူး ဗိုလ်ဝင်းကို လိုက်ရှာပြီး၊ အင်းတိုင်ကို သွားရောက်ယူရတာပါ။ ခွဲဖို့ အမိန့်ပေးသူတွေဟာ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး၊ လုံခြုံရေးကောင်စီ ဥက္ကဌ ဗိုလ်ကျော်စိုး ဖြစ်ပါတယ်။\nတကယ် ဒိုင်းနမိုက်တွေ ဆင်ရတဲ့ တပ်က အင်ဂျင်နီယာ တပ် ဗိုလ်မှူးထွန်းရီ ဖြစ်ပါတယ်။အားလုံးဒိုင်းနမိုက်ေတွ ဆင်ရတာဟာ နံနက်လင်းအားကြီးမှ ဖြစ်ပါတယ်၊ လက်မှတ်ထိုးမည့် အရာရှိကြီးကြီးမားမား မရှိလို့ဒုက္ခရောက်နေတုန်း လမ်းလျှောက်ရင်း ရောက်လာတဲ့ ဗိုလ်မှူးကြီး မင်းသိန်းဖြစ်ပါတယ်။ သူက၀င်ပြီး ခွဲတဲ့အမိန့် လက်မှတ်ထိုးပေးဖို့၊ ဗိုလ်ထွန်းရီ က ပြောလို့ ၊ သူကလက်မှတ်ဝင်ထိုးပြီးဒိုင်းနမိုက် ခွဲတာဖြစ်ပါတယ် တရားခံ ဖြစ်ရှာတဲ့ ဗိုလ်အောင်ကြီး ဆိုသူဟာ ဗိုလ်မှူးကြီးလှဟန်နှင့် ဗိုလ်ချုပ် အိမ်လိုက်အသွား ပါမောက္ခချုပ် ဆရာကြီး ဦးကာ ကို ဗိုလ်လှဟန်က သမဂ္ဂဖြိုဖို့ အမိန့်ရတယ်လို့ ပြောတာ ထပ်ကြားရတော့ အရဲစွန့်ပြီး၊ ဗိုလ်ကျော်စိုး ရှိရာ အသံလွှင့်ရုံကို တယ်လီဖုန်းဆက်ပြီး၊အဲ့ဒီကိစ္စကိုရပ်ထားပေးပါ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကို ကျွန်တော်ပြောပါမယ် ဆိုပြီး၊ ဟိုရောက်တော့လဲ ဘာမှ မပြောဘဲ မလိမ့်တပတ်နည်းနဲ့ ထားခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ် ” ဟုသူ၏ စာတမ်းတွင် ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် ရေးသားကာ ဖြေရှင်းသည်။\nဗိုလ်နေ၀င်းက တဖန် အကြီမ်ကြိမ်ဖြေရှင်းသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးနေ့ လူထုကလက်မခံတော့ သဖြင့် မဆလ ဥက္ကဌကြီး ရာထူးမှ ထွက်ပေးရသောနေ့တွင် ပင် လူစုလူဝေးရှေ.မှာ ကျွန်တော်စကားပြောတာ ယခုအကြိမ်ဟာ နောက်ဆုံး အကြိမ်ဖြစ်နိုင်တာမို့ ကျောင်းသားများက ကျွန်တော်နှင့် တော်လှန်ရေး ကောင်စီတဖွဲ.လုံးအပေါ် အထင်လွဲနေသည့် အဖြစ်အပျက်တခု တင်ပြပါရစေ ဟု ပါတီညီလာခံမှ ထပ်မံ ရှင်းပြန်၏။\nတက္ကသိုလ် သမဂ္ဂအဆောက်အဦး ကို ၁၉၆၂ ခုနှစ် ဂျု လိုင် ၈ ရက်နေ့နံနက်တွင် ဖေါက်ခွဲ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ကို အများသိပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ပထမ ဂျူလိုင်လ ၇ ရက်နေ့ညနေ ကျွန်တော် ဆောင်ရွက် ခဲ့သည့် အပိုင်းကို ဖေါ်ပြမှ ပြည့်စုံမည် ဖြစ်၍ ဖေါ်ပြပါမည်။\nထိုနေ့ ညနေ ၅ နာရီခန့်တွင် သေနတ်ပစ်သံ ကြား၍ ကျွန်တော်က တယ်လီဖုန်းဖြင့် ဗိုလ်ကျော်စိုးကို အခြေအနေ မေးရာ ဆရာကြီး ဦးကာတို့မိသားစုအား ဘေးကင်းသည့် နေရာသို့ ပိုထားပြီဖြစ်ကြောင်းပြောပါသည်။ ဆူပူသူ ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်များကို ဖမ်းမိပြီလားဟု မေးရာ မမိသေးကြောင်း သမဂ္ဂ အဆောက်အဦးတွင်း အချို.ရှိကြောင်း ပြောသဖြင့် ကျွန်တော်က ရဲများ တပ်မတော် သားများ နောက်ထပ် အနာတရ မရှိရအောင် အောက်ပါအတိုင်း ညွန်ကြားပါသည်။\n(က) သမဂ္ဂ အဆောက်အဦး အတွင်းရှိ သူများကို အဆောက်အဦး တွင်းမှ ထွက်ကာ အဖမ်းခံရန် အသံချဲ.စက်ဖြင့် ပြောရန်၊ ထွက် မလာပါက လက်နက်ကြီးများ သုံးမည်ဆိုသည့် အချက်ထဲ့ပြောရန်\n(ခ)အသာတကြည် ထွက်၍ အဖမ်းမခံပါ ရီကွိုင် လက် ဂန်းဖြင့် ပစ်ဖမ်းရန် လိုအပ်ပါက ရီကွိုင်လက် ဂန်းသုံးရန် ၊ အထက်ပါအချက်တို့ကို မမှောင်ခင် ပြီးအောင် ဆောင်ရွက်ရန်။ ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတာ ကျွန်တော်ပြောပါမယ်။ ဖေါက်ခွဲ ဖျက်ဆီးရန် အတွက် ဆွေးနွေးခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းတို့တွင် ကျွန်တော်နှင့်တကွ တော်လှန်ရေးကောင်စီဝင် အချို.တို့မပါခဲ့ပါ။ ဂျူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့နံက်တွက် ဗုံးကြီးကြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အလွန်ပြင်းထန်သော မြည်ဟီးသံကြီး ကြားရသဖြင့် စုံစမ်းတော့မှ သမဂ္ဂ အဆောက်အဦး ကို (ဒိုင်းနမိုင်း) တို့နှင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ကြောင်း ကျွန်တော်သိရ ပါသည်။\nအခြားတော်လှန်ရေးကောင်စီဝင် အတော်များများလည်း ထိုပေါက်ကွဲသံကြားပြီးမှ သိကြရပါသည်။ သို့သော် အသံလွှင့်ရုံတွင် တော်လှန်ရေးကောင်စီ အချို.တို့ဖြင့် ဖွဲ.စည်းထားသော လုံခြုံရေးကောင်စီအားလုံးနှင့် လုံခြုံရေးတာဝန် ယူရသော လုံခြုံရေးကောင်စီ ဥက္ကဌ ဗိုလ်မှူးကြီး ကျော်စိုး ၊ ဗိုလ်မှူးကြီး လှဟန် ၊ ဗိုလ်မှူးကြီးစောမြင့် ၊ ဗိုလ်မှူးကြီး ဘနီ၊ ထောက်လှမ်းရေး ဗိုလ်မှူးကြီးမောင်လွင် ရမင်းကြီး ဦးဘအေးတို့ ရောက်နေကြပါသည်။\nထို ဂျူလိုင်လ ၈ ရက်နေ့ သမဂ္ဂအဆောက်အဦး ကို ဖြိုလိုက်ကြောင်း သိပြီး နောက် ဗိုလ်ကျော်စိုး ကို ခေါ်၍မေးရာ ၇ ရက်နေ့ညနေက ကျွန်တော်က သမဂ္ဂအတွင်း ၀င်ရောက်နေသည့်ဆူပူသူ ခေါင်းဆောင်များကို ဖမ်းဆီးရာတွင် လိုအပ်လျှင် ရီကွိုင်းလက်ဂန်းကိုသုံးနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို သမဂ္ဂအဆောက်အဦးကို ဖျက်ခိုင်းသည်ယူဆသဖြင့် ဖျက်လိုက်သည် ဟုဖြေပါသည်။ ဒီလိုဆိုရင်လည်း ဓား ဓားချင်း ၊ လှံလှံ ချင်းဆိုသည့် စကားလုံးများ ပါသည့် ကြေငြာချက်ကို အသံလွှင့်လိုက်ပါသည်။\nနောက်သုံးလေး လကြာပြီးနောက် ကျွန်တော် အရက်မူးမူးနှင့် သမဂ္ဂအဆောက်အဦကိုဖျက်ဖို့ အမိန့်ပေးသည်ဟု နိုင်ငံခြား သတင်းစာ ဆရာတို့ အသိုင်းအ၀ိုင်း ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားရ၍ ဗိုလ်ကျော်စိုးကို ကျွန်တော် အရက်မူးပြီး ဖျက်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ် လို့ ကျွန်တော် တယောက်ထဲကို တရားခံ လုပ်ထားတယ်။\nအဲ့ဒါကြောင့် ဂျူလိုင် ၇ ရက်နေ့က အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြခိုင်းပါသည်။ အဲ့ဒီတော့မှ ဗိုလ်ကျော်စိုးက အဖြစ် အပျက် အမှန်ကို ပြောပြပါတော့သည်။ အရင်က တော်လှန်ရေးကောင်စီ တက်ခါစတွင် စိတ်ဝမ်းကွဲကြတာတွေ မပေါ်အောင်လို့ ဖုံးဖုံးဖိဖိ ဖြေခဲ့ခြင်းဖြစ် ပါသည်။ အဖြစ်အပျက် အမှန်မှာ ထို ၇ ရက်နေ့က အသံလွှင့် ရုံရှိလူစုထဲမှ တဦးတယောက်က ဖျက်ပစ်လျှင် ကောင်းမည်ဟု ပြောရာမှ ဖျက်သင့် မဖျက်သင့်ကို ဆွေးနွေးကြပါသည်။\nနောက်ဆုံး ဗိုလ်ချုပ်ကို အသိပေးပြီး ဗိုလ်ချုပ်သဘောတူလျှင် ဖျက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကြပါသည်။ ဗိုလ်အောင်ကြီးက ဗိုလ်ချုပ်ထံ သူသွားပြီး တင်ပြမည်၊ သဘောတူ မတူ အဖြေကို သူယူခဲ့မည်ပြောပြီး ကိုလှဟန်ကို ခေါ်၍ကားနှင့် ထွက်သွားပါသည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်အောင်ကြီး အသံလွှင့်ရုံသို့ ပြန်လာပြီး ဗိုလ်ချုပ်က သဘောတူလိုက်ပြီဟု ပြောသဖြင့် အသံလွင့် ရုံရှိလူသိုက်တို့ သမဂ္ဂအဆောက်အဦး ကို ဖျက်ဖို့ ပစ္စည်းများ စုပြီး ဖျက်ပစ်လိုက်ပါသည်။ ထိုအဖြေကို ရပြီးနောက် ဗိုလ်အောင်ကြီးမပါပဲ ကျန်တော်လှန်ရေး ကောင်စီဝင်များကို ခေါ်၍ ဗိုလ်အောင်ကြီး ကျွန်တော်ကို မတင်ပြပဲနှင့် ကျွန်တော်၏ သဘောကို မမေးပဲနှင့် အသံလွှင့်ရုံရှိ လူသိုက်ကို ကျွန်တော်သဘောတူလိုက်သည်ဟု ပြောသည့်အကြောင်း တင်ပြခဲ့ပါသည်။ ဟု ဗိုလ်နေ၀င်းက တိုင်းပြည်သို့ ရှင်းပြသည်။\nဗိုလ်နေ၀င်း၏ နောက်ဆုံးနေ့ မျက်ဖြေလင်္ကာစာတန်းကြီးမှာ ကာရန်မပါ စာသားမချောပါ။ အဖြစ်မှန်ကို ကိုယ်တွေ.မျက်မြင် သိရှိခဲ့သော သတင်းထောက် များ အဖို့ စာရှည်ကြီးကို လုံးစေ့ပတ်စေ့ ဖတ်ပြီး ဗိုလ်နေ၀င်း ၊ ဗိုလ်အောင်ကြီးနှင့် တော်လှန်ရေးကောင်စီဝင် စစ်ဗိုလ်ကြီးများသည် လမ်းကြိုလမ်းကြားမှ ခါးပိုက်နှိုက် အဖွဲ.၏ အဆင့်ပင်မရှိ။ အရေးကြုံက မိမိကိုယ် လွတ်ရုံးကာ လွယ်ကူစွာ လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက် ကို တရားခံဟု လက်ညှိုးထိုး၍ ဖေါ်ကောင် လုပ်ကြသည်ကို သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ.ကြရပေသည်။ ဂျူလိုင် ၇ ရက်သွေးချောင်းဆီး လူသတ်ပွဲကြီးနှင့် ပတ်သက်၍…………\n(က) ဗိုလ်နေ၀င်းက စောစောက မသိ သေနတ်သံကြားမှ သိရသည်ဟု ဖြေရှင်းခြင်း သည် လိမ်ညာသော မုသားဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားတို့ ဟောပြောချက်ကို သူ့ထံသို့ ကြိုးမဲ့ အသံလွှင့်ခွက်နှင့် လွှင့်ကြားပေးသောကြောင့် ကျောင်းသား များ၏ အသံကို စိတ်ဆိုးကာ သတ်ဖြတ်မိန့်ထုတ်သည်မှာ ဗိုလ်နေ၀င်း ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။\n(ခ) ထိုစဉ်က တပ်ဦးမှ ပစ်မိန့်ပေးရသူ ဗိုလ်စိန်လွင်က မိမိသည် ဗိုလ်နေ၀င်း၏ အမိန့်အရ ပစ်မိန့်ပေးခဲ့ပါသည်ဟု မဆလ ပါတီပျက်သောအခါတွင် ဖြေရှင်းဖေါ်ထုတ်ခဲ့သည်။\n(ဂ) ကျောင်းသားများ လက်ချက် နှင့် ရဲ ၇ ဦး ၈ ဦး ဒဏ်ရာရရှိသည် ဟု ဗိုလ်နေ၀င်းက ပြောသည်မှာ လည်း လိမ်ညာသော မုသားဖြစ်သည်။ အဆောင်ဝင်း တံခါး မှန်သမျှကို ကျောင်းသားများက ပိတ်ထားခိုက် ပြင်ပ ရှိ စစ်တပ်က ပစ်ခတ် သတ်ဖြတ်ချိန်တွင် တက္ကသိုလ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရဲတယောက်မှမရှိ၊ ကျောင်းသားတို့က ရဲတို့အား ရန်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်\n(ဃ) တကသ အဆောက်အဦး မျက်နှာကြက်တွင် ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်များကို သတ်ဖြတ်ရန် ဦးတည်ချက်ဖြင့် အဆောက်အဦးကြီးကို ဖျက်စေ အမိန့်ပေးသူမှာ ဗိုလ်နေ၀င်းဖြစ်သည်။ မဖျက်ရန် ဟန့်တားလေဟန်ပြောသော ဒုတိယ စစ်ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်အောင်ကြီးလည်း တာဝန်ရှိသည်။\n(င) တကသ ကို ဖျက်ဆီးပြီး နောက်တနေ့ နံနက် ဘာကြောင့် ဖျက်ရသည်ဟု တော်လှန်ရေးကောင်စီ၏ ကြေငြာချက်တွင် တော်လှန်ရေးကောင်စီသည် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ဘ၀ကို ပြင်ရမည့် တာဝန်သည် မိမိတို့ အပေါ်တွင် ကျရောက်နေသဖြင့် တပ်မတော်၏ အားတစိတ် တဒေသကို သုံး၍ ဖြေရှင်းလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟု သတင်းစာတို့မှ ထုတ်ပြန် ခဲ့ပါလျှက် တော်လှန်ရေးကောင်စီ ဥက္ကဌ က မိမိ မသိပါ၊ မိမိ ပါဝင်ခြင်း မရှိပါဟု ပြောသည်မှာလည်း မဟုတ်မမှန်သော မုသားဟု ထင်ရှားသည်။\n(စ) ယခုဖြစ်ပျက်သည့် ကိစ္စသည် ကျောင်းသား ကိစ္စတခုတည်းမဟုတ်ပဲ နိုင်ငံရေး အမှောင့် ပရောဂ ဖမ်းစားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ရိပ်စားမိပါတယ်” ဟု ဗိုလ်နေ၀င်း၏ သမဂ္ဂဖျက်ရကြောင်း ကိုယ်တိုင် အသံလွှင့်ချက်၌ ကျောင်းသားတို့နောက်မှ ဗကပ တို့ ပါလေဟန် ပြောသည်မှာလည်း လိမ်ညာလီဆယ် ချက်ဖြစ်သည်၊ ထိုအချိန်က ဗိုလ်နေ၀င်းက မြို.ပေါ်ရှိလက်နက်ချ ဗကပ များကို သိမ်းသွင်းကာ တောတွင်းရှိ ဗကပ များ အလင်းဝင်ရန် စကားကမ်းလှမ်း နေချိန်ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားတို့ လှုပ်ရှားမှုသည် ပြင်ပ ပယောမပါသည်ကို သိပါလျှက် သတ်ဖြတ်မှုကြီး နှင့် ဖျက်ဆီးမှုကြီးကို လူထုက လက်ခံအောင် လီဆယ်ပြောဆိုချက်သာ ဖြစ်သည်။\n(ဆ) ကျောင်းသားများအား သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် “ကျွန်တော်တို့ကို အပြောဘ၀မှာ နစ်မွန်းစေခြင်းအားဖြင့် အလုပ်ပျက်ကွက်အောင် ရည်စူးပြီး တမင်လုပ်နေကြတယ် ဆိုလျှင်တော့ ကျွန်တော် နောက်ထပ်ဘာမှ မပြောတော့ပါဘူး အနည်းဆုံး ဓားကို ဓားချင်း လှံကို လှံချင်း ဆိုင်ဘို့သာ ရှိပါတော့ တယ်” ဟုပြောသည်မှာ ဒေါသသံနှင့် တုံရီနေသည်ကို ကြားရသူ လူထုက သိရှိနားလည်ကြသည်။ ဗိုလ်နေ၀င်းရာထူးမှ ဆင်းပေးရသော ၈၈ ခုနှစ်က စစ်တပ်ဆိုတာ ပစ်ရင် မှန်အောင်ပစ်သည်။ မိုးပေါ်ထောင်ပြီး ဖေါက်တာမပါဘူး၊ နောင်ကို ဆူဆူပူပူ လုပ်တဲ့သူတွေတော့ မသက်သာဘူးလို့သာ မှတ်ပေ တော့ ဟု ပြောခဲ့သော မိန့်ခွန်းမှာ အသံ တမျိုးတည်း ရှိသည်ကို လူထုက သတိရကြသည်။\n(ဇ) ထိုစဉ်က လက်တွေ.သတ်ဖြတ် ရုံမျှမက နှုတ်မှ လည်း စစ်ကြေငြာခဲ့ပါလျှက် နောက်ပိုင်းမှ သူသတ်သည် ငါသတ်သည် သူဖျက်သည် ငါဖျက်သည် ဟု တဦးကို တဦးက လက်ညှိုးထိုး၍ ဖေါ်ကောင်လုပ်ကြစေကာမူ ခေါင်းရှောင်ကြစေကာမူ ဗိုလ်နေ၀င်းသည် အဓိက တရားခံ ဖြစ်သည်ကို လူထုကမေ့မ ရနိုင်ပေ။\nဤအချက်များကို ထောက်ရှု.၍ တပ်မတော်ကြီးကို ဦးစီးကြသော ဗိုလ်နေ၀င်းနှင့် စစ်ဗိုလ်ကြီးများသည် ဘိန်းစားခါးပိုက်နှိက် အဖွဲ.၀င်တို့မျှပင် သတ္တိမရှိ လွန်စွာ သူရဲဘော ကြောင်ကြသည် ကို သိသာထင်ရှားစွာ မြင်သိနိုင်ကြပေသည်။ ဗိုလ်နေ၀င်း နှင့် စစ်ဗိုလ်တစုသည် အင်္ဂလိပ် နယ်ချဲ.ကို တိုက်ခဲ့သော ကျောင်းသား နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမျှုများတွင် သူတို့ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိ သဖြင့် ကျောင်းသားများ၏ လွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲ ကဏ္ဍကို သမိုင်းမှ ဖျောက်လိုကြသည်။\nသမဂ္ဂအဆောက်အဦးကို အယူသီးဘာသာခြားတစ်ဦး အခြားဘာသာအဆောက်အဦးကို မမြင်လိုကြသကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းသား ခေါင်းဆောင်များ သမဂ္ဂ၌ ပုန်းနေကြသည်ဟု သတင်းရ သဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် သွေးဆာနေသောကြောင့် ဖျက်ဆီးကြသည်။ နိုင်ငံ တည်စမှ စတင်ပြီး တပ်မတော်သည် သူတို့ကဲ့သို့ သူရဲဘောကြောင်ပြီး ဗိုလ်နေ၀င်းနှယ် လောဘရမက် လွန်ကဲသူတို့၏ လက်တွင်းသို့ ကျရောက်ရသည်မှာ နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာ သာဖြစ်ချေတော့၏။\nဗိုလ်နေ၀င်းသည် လူသတ်ပွဲကြီး အပြီးတွင် ခေါင်းရှုတ်သဖြင့် အပန်းဖြေဦးမည်ဟုဆိုကာ ဥရောပသို့ ဂျူလိုင် ၉ ရက်နေ့က အပန်းဖြေ ခရီးထွက်သောအခါ ဗိုလ်အောင်ကြီးအား တိုင်းပြည်ကို အပ်၍ မင်းပဲကြည့်လုပ်တော့ကွာ ဟု တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။\nဥရောပသွား ဗိုလ်နေ၀င်းသည် အမှန်တကယ် အပန်းဖြေသွားသည်ဖြစ်၏။\nမြန်မာနိုင်ငံတွင် မြင်းပွဲများ ကျင်းပခြင်းမပြုရ ဟု တော်လှန်ရေးကောင်စီဥက္ကဌ အာဏာဖြင့် သူကိုယ် တိုင် အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။\nသို့သော် ငယ်စဉ်ကပင် လောင်းကစား ၀ါသနာထုံခဲ့သောကြောင့် လောင်းကစားပွဲ မသွားရသဖြင့် ပျင်းရိ ငြီးငွေ.စေသည်။\nအပန်းဖြေခရီး ကို အင်္ဂလန်ပြည် လန်ဒန်မြို.သို့သွားကာ မြင်းပြိုင်ပွဲ ခွေးပြိုင်ပွဲများသို့ သွားရောက် လောင်းကစားခြင်းဖြင့် အပန်းဖြေခဲ့သည်။\nထိုခရီးပြီး နောက်နှစ်များတွင် တစ်နှစ်လျှင် ငါး ကြီမ်နှုန်းခန့် ဥရောပသို့သွားကာ လောင်းကစားပွဲများ အပန်းဖြေလေ့ရှိခဲ့သည်။\nကျောင်းသားများကို သတ်ဖြတ်၍ သမဂ္ဂကိုဖျက်ဆီးပြီး ဥရောပသို့ အပန်းဖြေ မထွက်မှီကလေးတွင် ဗိုလ်နေ၀င်းက ကျောင်းသားများအား မအေ နှမ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆဲဆိုကာ အမိန့်ပေးခဲ့ သေးသည်။ “မအေ x တွေ ၊ ကျောင်းမတက်ကြစေနဲ့ ၊ တက္ကသိုလ်အားလုံး ပိတ်ထား…….” ဟု သားသမီးချင်း ကိုယ်ချင်း မစာမနာ အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။\nသူ၏ခေတ် တလျှောက်လုံး ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုပေါ်တိုင်း တက္ကသိုလ်များကို နှစ်ရှည် လများ ပိတ်ရန် အမိန့် ထုတ်လေ့ရှိရာ သူ၏ တပည့် စစ်အစိုးရ များကလည်း ထိုလမ်းစဉ်ကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးကြသဖြင့် စစ်အစိုးရများ ခေတ်၌ ပေါက်ဖွားသည့် မြန်မာလူငယ်များ အထက်တန်းပညာမတတ်ကြပဲ လူညွန့်တုံးကြရရှာလေသည်။


Phone Story (Part 1) – အတ္တကျော်ရဲ့ စာပေါင်းစုံ\nဘယ်လိုက ဘယ်လို စကားစပ်မိသွားသည်မသိ။ ကျွန်တော် ဦးထိန်ဝင်းကို ပြောမိသွားရသည်။\n“သည်လို အပြောမျိုးလေးတွေကြောင့်လည်း အစ်ကို့ကို မိန်းကလေး တွေက အသည်းစွဲနေတာပေါ့…”\nဦးထိန်ဝင်း ရယ်သည်။ ရယ်ရင်းက ကျွန်တော့်ကို စကားပြန်သည်။\n“မလုပ်နဲ့ အစ်ကိုရေ့။ ကျွန်တော်က ပါးစပ်နဲ့သာ လျှောက်နောက်နေ တာ၊ ဘာမှ အဖြစ်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး…”\nကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်တွင် ဦးထိန်ဝင်းက ကျွန်တော့်ထက် အသက် အတန် ကြီးသော်လည်း သူက လူတကာကို “အစ်ကို” ခေါ်ကာ အမြဲတစေ ဖော်ရွေ ပျူငှာလေ့ရှိပြီး မိတ္တဗလဋီကာကို ကြေညက်သူဖြစ်လေသည်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူ့လောက် မညက်လှသည့်တိုင် မိတ္တဗလ သဘောတရားများကို နှံ့စပ်သူဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ့နှယ်ပင် လူတကာကို “အစ်ကို”ခေါ်ပြီး ဆက်ဆံရန် ဝန်လေးသူမျိုး မဟုတ်ပြန်ပေ။\nသို့ဖြစ်ရာ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ပြောဆိုသည့် စကားပြောခန်းများကို ပြန်လည်ရေးသားတင်ပြရာတွင် “အစ်ကို”များ ထောင်းထောင်းထ နေခဲ့သော် သရုပ်မှန် သဘောတရားများနှင့် သမပြီး ချိန်ထိုးကာ နားလည်ပေးကြပါမည့်အကြောင်း စာဖတ်သူအပေါင်းအား ဤနေရာမှ ကြိုတင် နှိုးဆော်အပ်ပါသည်။\nကျွန်တော်က အကြမ်းပန်းကန်လုံးထဲသို့ ကရားထဲမှ ရေနွေးကြမ်းကို ထပ်ဖြည့်လိုက်ရင်း ဦးထိန်ဝင်းထံမှ စကားဆက်ကို စောင့်နေလိုက်သည်။ သူ့လေသံဟန်ပန်အရ စကားက မဆုံးတတ်ချင်သေး။\n“ကျွန်တော့်ဗျာ… ဟိုတလောဆီက မိန်းမတစ်ယောက် ဖုန်းဆက်နေလို့ ဒုက္ခကို ရောက်လို့။ အိမ်က မိန်းမနဲ့ကလေးတွေ ရှေ့လည်း သည်ဖုန်းက ဝင်လာလို ဝင်လာနဲ့၊ တော်တော် မချောင်တာ အစ်ကိုရေ့…”\n“ဟုတ်လား၊ လုပ်စမ်းပါဦး၊ ဘယ်က အမျိုးသမီးလဲဗျ…”\nသူ့ကို စကားထောက်ရင်း သည်လူကြီး ၄၀ကျော်မှ ကံက ပေါ်နေပါလားဟု တွေးလိုက်၊ ကျိကျိတက်သူမို့ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတာ ဖြစ်မှာဟု တွေးလိုက်နှင့်၊ တစ်ယောက်တည်း ဇယားရှုပ်နေမိသည်။\n“နေဦးဗျ၊ သည်ဇာတ်က အစက စပြောမှ ကောင်းမှာဗျ…၊ အစ်ကို အချိန်ရတယ် မဟုတ်လား…”\n“သိပ်ရတာပေါ့ အစ်ကိုရယ်၊ လုပ်စမ်းပါဦး…”\nသည်စကားကိုတော့ မိတ္တဗလစွမ်းရည်ကြောင့် ပြောဖြစ်သွားသည် မထင်ပေ။ အကယ်တန္တု၊ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်၏ အဓိက ဇာတ်ပို့တစ်နေရာမှာ တယ်လီဖုန်းတစ်လုံး ပါလာကတည်းက ထိုဇာတ်ကို ကျွန်တော်မှ စိတ်မဝင်စားလျှင် ကမ္ဘာကြီးခမျာ လုံးနေရာက ပြားသွားသည့်နှယ်သာ ရှိချိမ့်မည်။\nသည်လို အစ်ကိုရ…၊ တစ်နေ့မှာ ကျွန်တော် ဆိုက်ထဲ ရောက်နေတုန်း ကျွန်တော့်ခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဆယ်လျူလာ တယ်လီဖုန်းက မြည်လာတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော် ထူးလိုက်တော့ မိန်းမသံတစ်သံ ကြားရတယ်။\n“ဦးမောင်မောင်လေးနဲ့ ပြောချင်လို့ပါ”တဲ့။ အသံက အောအော၊ လွင်လွင်ဗျ။ ကျွန်တော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုတော့ အဲဒီ့အသံကို ဆစ်ပိုင်းနေမိရင်းက “ခင်ဗျာ”လို့ အာမေဋိတ်လိုက်မိရတယ်။\n“မဟုတ်ဘူးခင်ဗျ၊ ကျွန်တော် ထိန်ဝင်းပါ…”\n“ကျွန်တော် ထိန်ဝင်းပါ။ အဲဒီ့က ဘယ်ကို ဆက်တာပါလဲ…”\n“နံပါတ်ကတော့ မှန်ပါတယ် ခင်ဗျ…၊ ဒါပေမယ့် သည်ဖုန်းက ကျွန်တော်ထိန်ဝင်းရဲ့ ဖုန်းပါ…”\n“ရှင်… ဦးမောင်မောင်လေးဖုန်း မဟုတ်ဘူးလား၊ မြားနတ်မောင် ကုမ္ပဏီက ဦးမောင်မောင်လေးလေ…”\n“ဪ… ဆောရီးနော်၊ ဆူးကို စိတ်မရှိနဲ့ အစ်ကိုရယ်… နော်”\nပြောရရင်တော့ အစ်ကိုရေ့… ကျွန်တော့်မှာ စိတ်မရှိမိတဲ့အပြင် သူ့ ပြောပုံ ဆိုလက်ကြောင့် စိတ်တောင် နည်းနည်း လှုပ်ရှားသွားတယ်ဗျ။ နေဦး… မရယ်နဲ့ဗျ၊ တကယ်ပြောတာ…\nအစ်ကို သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော့် ဘဝက အလုပ်ထဲမှာ နစ်နေတာ။ အပန်းဖြေစရာဆိုလို့ ညနေတိုင် သောက်တဲ့ ဘီယာလေး နှစ်လုံး၊ သုံးလုံးနဲ့၊ စီးကရက်တွေနဲ့ပဲ ကျင်လည်နေရတဲ့ဘဝ။ သားတွေ၊ သမီးတွေကလည်း သူ့အရွယ်သူ ရောက်နေကြ၊ မိန်းမကလည်း သူ့အလုပ်နဲ့သူဆိုတော့ ဘာရယ် မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ့ တဒင်္ဂလေးမှာ ကျွန်တော် အူရွှင်လာတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ…\n“အဲဒီ့က နာမည်က ဆူးတဲ့လား…”\n“ဆူဇန်ပါရှင်။ ဆူဇန်ကို အတိုပြောတဲ့အကျင့်ပါနေလို့ ဆူးလို့ ထွက်သွားတာပါ။ အက်စ်၊ ယူ၊ အီး၊ ဆူးပေါ့ အစ်ကိုရယ်…”\n“ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျ…၊ သိရတာ ဝမ်းသာပါတယ် မဆူးရယ်…”\n“အစ်ကိုက အရမ်းကို ရည်မွန်တာပဲ။ အစ်ကို့ကို ဆူးမြင်ဖူးချင်လို့တောင် လာပြီ…”\n“မမြင်ဖူးချင်ပါနဲ့ မဆူးရယ်… မြင်တာနဲ့ မဆူးကျွန်တော့်ကို စိတ် ပျက်သွားမှာ…”\n“ဘာလို့လဲဟင်… အစ်ကိုက ရုပ်သိပ်ဆိုးနေလို့လား၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး အစ်ကိုရာ၊ ယောကျာ်းဆိုတာ ရုပ်လှဖို့မှ မလိုတာ…”\n“ကျွန်တော့်အသားက ကပ္ပလီကတောင် အဘ ခေါ်ရလောက်အောင် မည်းတယ် မဆူးရဲ့။ ပိုက်ကလည်း ရွှဲသေး၊ နှုတ်ခမ်းကလည်း ပြဲတဲ့အပြင် ထော်နေသေး…”\n“တကယ်ပြောတာ မဆူးရဲ့… မဆူးမြင်ရင် စိတ်ပျက်မိမှာပါ…”\n“အစ်ကိုက မိန်းကလေးတွေအကြောင်း မသိဘူးနဲ့ တူတယ်။ မိန်းကလေးတွေက ရုပ်အလှထက် စိတ်အလှကို ပိုလို့ အလေးအနက်ထားတတ်ပါတယ် အစ်ကိုရယ်…”\n“ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာပါစေလို့ ဆုတောင်းနေရမှာပဲဗျာ…”\nအစ်ကို ပြုံးပြီ။ ဟုတ်တယ်ဗျ… အဲဒီ့အချိန်က ကျွန်တော့်လျှာ စလစ်ဖြစ်နေသလား အောက်မေ့မိရအောင်ကို သွက်နေတာ။ နဂိုကတည်းက လျှာသွက်ရတဲ့အထဲ အူကလေးက မြူးနေတော့ ပိုသွက်နေတာပေါ့ အစ်ကိုရာ…။ ဒါပေမယ့် သတိကတော့ မလွတ်ဘူးဗျ။\nခုမှ အသံကြားရတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော့် ကိုယ်ရေး အချက်အလက်တွေ အစုံအလင် ရွတ်ပြဖို့အထိတော့ ကျွန်တော့်သတိက လွတ်မသွားသေးဘူး။ ဒါနဲ့ တွေ့ကရာတွေ လျှောက်ပြောချလိုက်တာပေါ့။\nသူမေးလိုက်တဲ့ လေယူလေသိမ်းက ဖုန်းနားထောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ကို အရည် ပျော်စေနိုင်ရုံသာမက အငွေ့ဖွဲ့ပြီး မိုးသားကောင်းကင်ပေါ် တက်လို့ သူ့ဘက် လွင့်ပါးသွားချင်လောက်အောင်ကို နွဲ့နေတယ်။ ဒါပေတဲ့ အစ်ကိုရေ၊ “သတိ၊ သတိ”ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ချွန်းအုပ်လိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။\n“အင်… သည်ညနေ စင်္ကာပူက လာတဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို ညစာ ကျွေးမယ်လို့ ကတိထားခဲ့မိတယ်။ မဆူးရယ်…”\n“ဒါဆို နက်ဖန်ညနေကျမှ ဆူး ကို့ဆီ ဆက်လိုက်မယ်လေ…”\n“အစ်ကိုက အရမ်း အပြောကောင်းတာပဲ။ ဆူး အစ်ကို့ကို အရမ်း ခင်မိသွားပြီ။ ဒါပဲနော်… ကို”\n“အဲဒီ့ ဘိုင်းဆိုတဲ့ အသံကိုက ထူးလှတယ် အစ်ကိုရေ့…၊ ဘိုင်း… ယီ… လို့ ထွက်နေတယ်။ ညာသံအမြင့်စားလေးနဲ့…”\nဦးထိန်ဝင်း၏ သကာလောင်းထားသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ရင်း ကျွန်တော်ပါ ရွှင်လာရသည်။ စားပွဲပေါ်မှ သူ့လပ်ခီးစထရိုက်ခ် စီးကရက်ဘူးထဲက တစ်လိပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်မိချိန်မှာ သူစကားဆက်သည်။\n“တိုတို ပြောရရင်တော့ အဲသလိုနဲ့ သူ ကျွန်တော့်ဆီ မကြာမကြာ ဆက်တော့တာပဲ။ တွေ့ဖို့လည်း ခဏခဏ ချိန်းတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အလုပ်များတာကလည်း တစ်ကြောင်း၊ ချက်ချင်းကြီး ပြေးတွေ့လိုက်ရင် မှားကုန်မှာ စိုးတာကလည်း တစ်ကြောင်းကြောင့် လှည့်ပတ် ရှောင်နေရတာပေါ့။ သူကလည်း ဘာဆက်သလဲ မမေးနဲ့။ အချိန်မရှိ၊ အချိန်ရှိတွေဆက်တာ။ အိမ်က သားတော်မောင်လည်း ညဘက် သူ အပြင် ထွက်တဲ့အခါ ကျွန်တော့် ဆယ်လျူလာကို တစ်ခါတစ်လေ ယူသွားတတ်တယ်။ အဲဒါ တစ်ခါကျတော့ သားတော်မောင်နဲ့ တိုးနေပါလေရော။ သားအဖချင်းက ရှင်းလို့ ရသေးတယ်။ အိမ်က မဒမ်နဲ့ တိုးတဲ့အခေါက်မှာတော့ ကျွန်တော့်ဗျာ… ခေါင်းနားပန်းကို ကြီးသွားတာပဲ။ မနည်းရှင်းယူရတယ်။ လူ့ကို သေချင်စော်နံလို့…”\n“သူ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကိုရော အစ်ကို မေးမကြည့်ဘူးလား…”\n“ဟား… ဘယ်နေမလဲ အစ်ကိုရာ… မေးတာပေါ့…”\n“မေးတော့ သူက ပြောတယ်။ စိုးမြတ်သူဇာကို မျက်လုံးထဲမှာ မဆိုစလောက် ကလေး ဝကြည့်လိုက်တဲ့။ အဲဒါ သူပဲတဲ့…”\n“အလဲ့… တယ်ဆိုပါလား၊ အသက်ကိုရော မေးကြည့်သေးလား အစ်ကို…”\n“မေးတယ်၊ မေးတယ်။ ၃၀စွန်းစွန်းဆိုပဲ…”\n“အဲဒါ ကျွန်တော် လန့်တာပေါ့၊ နေဦး အစ်ကို၊ ကျွန်တော် ဆက်ပြောပြပါ့မယ်…”\n“ကျွန်တော် တော်တော် စိတ်ဝင်စားနေပြီ…”\nကျွန်တော် ထက်ထက်သန်သန် ပြောလိုက်မိသည်။ အမှန်ပင်၊ သူ့ ဇာတ်လမ်းက တခြားသူတွေအတွက်တော့ မည်သို့ရှိလေမည်မသိ။ ကျွန်တော့် အတွက်ကတော့ ကျွန်တော့်အကြောင်းနှင့် ကျွန်တော်မို့ကို အူယားစရာ ကောင်းလှပြီ။\n“သည်လိုနဲ့ တစ်ညနေမှာတော့ သူချိန်းတာကိုလာမယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်…”\nသူက “ဆုံစည်းရာ” စားတော်ဆက်က စားပွဲအမှတ်၂၄ကို ညနေ ခြောက်နာရီ အရောက် လာခဲ့မယ်တဲ့။ ကျွန်တော်လည်း လာခဲ့ပါ့မယ်လို့ သူ့ကို စကား ပြန်လိုက်တယ်။\nညနေ ငါးနာရီခွဲသာသာလောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ အဲသည့် “ဆုံစည်းရာ”ကို ရောက်သွားကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆိုတာက ကျွန်တော်ရယ်၊ နှုတ်ခမ်းမွေးရယ်၊ စောမြင့်အောင်ရယ်၊ ကိုရဲရယ်၊ အစ်ကို့ မိတ်ဆွေကြီး ဦးတင်အောင်ဝင်းရယ်ပေါ့။ တစ်အုပ်ကြီး…\nဟိုရောက်တော့ ကျွန်တော်တို့က စားပွဲအမှတ်၂၅မှာ နေရာယူလိုက်တယ်။ စားပွဲ ၂၄မှာက လူမရှိဘူး။ ကျွန်တော့်ကိစ္စကို အားလုံးကို ပြောပြထား ပြီးသားဆိုတော့ အားလုံးကလည်း အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်။\nခြောက်နာရီသာသာလောက်ကျတော့ အဲဒီ့ စားပွဲ၂၄ကို လူငယ် သုံးယောက် လာထိုင်တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ မင်းတို့ တခြားမှာ သွားထိုင်ကွာလို့ သွားပြောလို့ကလည်း မဖြစ်၊ ဟိုက ရောက်လာလို့ အားလုံး လွဲချော်ကုန်မှာကလည်း စိုးနဲ့… နည်းနည်း ညစ်သွားတယ်။\nခြောက်နာရီခွဲလောက်ကျတော့ တက်ကြွနေတဲ့ ကိုရဲတို့အုပ်စုကလည်း “ခင်ဗျားဟာက လာမှာ မဟုတ်တော့တဲ့အတူတူ ကျုပ်တို့ အရက်ပဲသောက် တော့မယ်“လို့ ပြောကြတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ယုံနေတယ် အစ်ကိုရ…။\nခြောက်နာရီ လေးဆယ်ကျတော့ ဆိုင်ထဲကို အမျိုးသမီး သုံးယောက် ဝင်လာတယ်။ ခက်တာက သုံးယောက်စလုံးက စိုးမြတ်သူဇာလို အဆက် အပေါက်မျိုးတွေ ဖြစ်နေတာပဲ။ သူတို့အားလုံးက စားပွဲနံပါတ်၂၄ကို လှမ်း ကြည့်တယ်။ အဲဒီ့စားပွဲ မအားတာနဲ့ စားပွဲ၂၃ကို သွားထိုင်တယ်။\nသုံးယောက်ထဲမှာ ဘယ်ဟာ မဆူးလဲလို့ ကျွန်တော် ဝေခွဲလို့မရတော့ ဘူး။ ဒါနဲ့ အကြံ ထုတ်ရတော့တာပေါ့။\nလွယ်ပါတယ်။ “ဆုံစည်းရာ”က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အလွန်ရင်းနှီးတဲ့ဆိုင်။ ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ခင်နေတဲ့ စားပွဲထိုးလေးတစ်ယောက်ကို ကောင်တာနားမှာ သွားပြောတယ်။\n“စားပွဲ၂၃မှာ အမျိုးသမီး သုံးယောက် ထိုင်နေတယ်။ အဲဒီ့ အမျိုး သမီးတွေဆီကို သွားပြီး အစ်မတို့အထဲက မဆူးဆိုတာ ဘယ်သူလဲလို့ မေး၊ စောစောက ဦးလေးတစ်ယောက်က မှာသွားလို့လို့ ပြော။ အဲဒီ့ဦးလေးက စားပွဲ၂၄မှာ ၃၅မိနစ်တိတိစောင့်ပါတယ်။ ၃၅မိနစ်ကြာမှ ပြန်သွားပါတယ်။ အစ်မတို့လာရင် ပြောလိုက်ပါ။ သူ ၃၅မိနစ်တိတိ စောင့်သွားပါတယ်လို့ မှာသွားတယ်ဆိုပြီး သွားပြောပေးကွာနော်၊ ဩော… နေဦး… သူတို့က အဲဒီ့လူရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မေးရင် အသားမည်းမည်း၊ ဗိုက်ရွှဲရွှဲ၊ ပါးစပ်ပြဲပြဲလို့သာ ပြောလိုက်နော…”\nကျွန်တော်လည်း စားပွဲထိုးလေးကို အပီ သင်ပေးပြီး ကိုယ့်နေရာ ကိုယ်ပြန်ထိုင်နေလိုက်ပါတယ်။\nကျွန်တော့် ပစ်ချက်က ဒက်ခနဲကို မှန်တော့တာပဲ။ အမျိုးသမီး သုံးယောက်ထဲမှာ အသားဖြူဖြူ၊ မျက်လုံး မျက်ဆံကောင်းကောင်းနဲ့ ရွှေရေး ပါတိတ် ဝမ်းဆက် ဝတ်ထားတဲ့ တစ်ယောက် တော်တော် လှုပ်ခတ်သွားတာ ကျွန်တော်တို့ စားပွဲက လှမ်းတွေ့ရတယ်။\nသည်အချိန်မှာ ကျွန်တော့် ခေါင်းထဲကို နောက်ထပ်အကြံတစ်ခု ဝင်လာတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဝိုင်းက ဆရာတွေကို မှာလိုက်တယ်။\nကျွန်တော် အပြင်ဘက်ကနေ ထွက်ပြီး ဆိုင်ကို ဖုန်းလှမ်းဆက်မယ်၊ အဲဒီ့ အမျိုးသမီးကို အခေါ်ခိုင်းမယ်။ ဘယ်သူ ထပြီး စကားပြောလဲဆိုတာကို တစေ့တစောင်း ကြည့်ထားကြဖို့ပေါ့။\nပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဆိုင်ဝင်းထဲမှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားပေါ် ပြေးရတယ်။ မှန်တွေ အကုန် တင်လိုက်တော့မှ စားသောက်ဆိုင်ထဲက ထွက်နေတဲ့ သီချင်းသံတွေကို မကြားရတော့ဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော့် ဆယ်လျူလာနဲ့ ဆိုင်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ စားပွဲ ၂၃က မဆူးကို ခေါ်ပေးပါပေါ့။ ခဏနေတော့ သူ့အသံကို ကြားရတယ်။\n“ဟုတ်ပါတယ် မဆူး၊ မဆူးကို ကျွန်တော် အကြာကြီး စောင့်နေသေးတယ်။ သိပ်ကြာလာတော့ မဆူး ကျွန်တော့်ကို ညာသွားပြီလို့ တွေးပြီး ထွက်လာခဲ့တာ…”\n“ဪသာ်… ကိုရယ်၊ ကို့ကို ဆူးမညာပါဘူး။ ဆူးနည်းနည်း နောက်ကျသွားတာပါ။ လမ်းမှာ ဓာတ်ဆီ ဝင်ဖြည့်နေလို့။ ကဲပါ၊ အစ်ကို အခုလာခဲ့လေ၊ ဆူးစောင့်နေမယ်…”\n“အခုတော့ လာလို့ မရတော့ဘူးဗျာ။ ကျွန်တော် အခု လွမ်းလိပ်ပြာ ဘီယာဆိုင်ကို ရောက်နေတယ်။ အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့မို့ ထထွက်လို့ မရတော့ဘူး။ နက်ဖန်ကျမှ ထပ်ချိန်းတာပေါ့…”\n“ဟင်… ကိုကကွာ၊ ဆူး ငိုတောင် ငိုချင်လာပြီ၊ မရဘူးကွာ၊ လာဖြစ်အောင် လာခဲ့ရမယ်၊ ဒါပဲ…”\n“မဖြစ်လို့ပါဗျာ၊ ကျွန်တော်လည်း လာချင်တာပေါ့၊ ဟော… မူးနေတဲ့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် သည်ဘက်ကို ထလာတယ်။ သူက သိပ်ရစ်တတ်တာ၊ ပြီးမှ ပြန်ဆက်လိုက်မယ်၊ ဒါပဲနော်…”\nဖုန်းပြောပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း ဆိုင်ထဲ ပြန်ဝင်ခဲ့တယ်။ စားပွဲ ၂၃ကို မသိမသာ အကဲခတ်လိုက်တော့ ဟိုအမျိုးသမီး တော်တော့်ကို ဂဏှာမငြိမ် ဖြစ်နေတော့တာ တွေ့ရတယ်။ အတူပါလာသူတွေကို တတွတ်တွတ်နဲ့ ပြောလို့ ဆိုလို့…။\nသည်အချိန်မှာ ကိုရဲက တစ်စခန်း ထပြန်တယ် အစ်ကိုရ။ ဆိုင်မှာက သီချင်း ဆိုပြီး ဖျော်ဖြေပေးတဲ့ အစီအစဉ်လည်း ရှိနေတာကိုး။ ကိုရဲက စားပွဲထိုးလေးကတစ်ဆင့် သီချင်း တောင်းပြန်တယ်။\nသီချင်းတစ်ပုဒ် ဆိုခိုင်းရင် ၃၀ဝ ပေးရတာ။ အင်္ဂလိပ် အချစ်သီချင်း တစ်ပုဒ်ဆိုပေးပါလို့ သူက ခိုင်းပါလေရော။ အဲ… မဆိုခင်မှာ “စားပွဲနံပါတ် ၂၃က မဆူးအတွက် တစ်ယောက်သောသူက တောင်းဆိုပေးလိုက်တဲ့ သီချင်းလေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်”လို့လည်း ကြေညာခိုင်းလိုက်တယ်။\nအဲဒီ့ဆိုင်က သီချင်းသည်တွေကလည်း အင်္ဂလိပ် အချစ်သီချင်းဆိုလို့ Unchained Melody တစ်ပုဒ်ပဲ ရသတဲ့။ တကယ့် သီချင်းကောင်းပေါ့။\nကိုရဲ ခိုင်းတဲ့ အတိုင်းလည်း ကြေညာလိုက်ရော ဟိုမချော ပျာယာခတ်သွားတယ်။ တစ်ဆိုင်လုံးကို လိုက်ကြည့်နေတယ်။ အစ်ကို သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ မိတ်ဆွေကြီး နှုတ်ခမ်းမွေးက အသားမည်းမည်းနဲ့ ဆိုတော့ သူ့ကိုလည်း ကွက်ကြည့်၊ ကွက်ကြည့် လုပ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဝိုင်းမှာ ဆယ်လျူလာဖုန်းမှ မရှိတော့ နှုတ်ခမ်းမွေးကိုလည်း ထင်လို့ မရ ဖြစ်နေဟန် တူတယ်။\nကျွန်တော့် ဆယ်လျူလာကို ကားထဲမှာပဲ ထားခဲ့တာ အစ်ကိုရ…။ ဆယ်လျူလာကို ဆိုင်ထဲမှာ တကိုင်ကိုင် လုပ်နေရင် သဲလွန်စ ရသွားမှာစိုးလို့။\nကျွန်တော့်လေ… စားပွဲထိုးကို လှမ်းခေါ်ပြီး မေးမြန်း စုံစမ်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ရယ်လိုက်ရတာ။ ဦးတင်အောင်ဝင်းက “ခင်ဗျား စွတ်ရယ်မနေနဲ့။ ဟိုဘက်က ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်”လို့ကို ပြောပြီး တားယူရတဲ့ အထိပဲ။\nသီချင်း ဆုံးခါနီးတော့ ကျွန်တော်လည်း ကားထဲ ပြန်သွားတယ်။ ကားထဲကနေ ဆိုင်ထဲကို ဖုန်းလှမ်းဆက်တာ။\nမချောလည်း လာကိုင်ရော ကျွန်တော်လည်း ပြောချလိုက်တယ်။\n“မဆူးရယ်၊ ကျွန်တော် ဆုံစည်းရာကို ရောက်လာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မဆူးတို့က သုံးယောက်တောင်ဆိုတော့ ရင်မဆိုင်ရဲတာနဲ့ မဆူးအတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ် တောင်းပြီး အပြင်ပြန်ထွက်ခဲ့ရတာ…”\n“ဟင်… အစ်ကို အခုဘယ် ကဆက်နေတာလဲ…”\n“ဘာကားဆိုတာရယ်၊ အစ်ကို ဘာဝတ်ထားတယ် ဆိုတာရယ်တော့ ဆူးကို ပြောဦး…”\nကားရပ်တဲ့နေရာကို သေသေချာချာ လေ့လာပြီးသား…။ ဆိုင်ဝင်းထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ကားတွေ အပါအဝင် စုစုပေါင်းမှ ၁၁ စီးတည်း ရှိနေတာ။ အဖြူက ရှစ်စီး၊ နက်ပြာရောင် တစ်စီး၊ စိမ်းပြာရောင် နှစ်စီးပဲ ရှိတယ်။\n“ကြက်သွေးရောင် တိုယိုတာ မာ့ခ်တူးပါ။ ကားနံပါတ်က သ/၁၃၂၆၊ အဲသည့်ကားထဲမှာ ကျွန်တော် ထိုင်နေမယ်…”\nပါးစပ်ထဲမှာ တွေ့တဲ့ နံပါတ်တစ်ခုနဲ့ ကားနာမည်ကို ရွတ်ပြလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ တစ်ဘက်က အမျိုးသမီးက “ခုချက်ချင်း ဆူးလာခဲ့မယ်”လို့ ခပ်လောလော ပြောပြီး ဖုန်းချသွားတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဆယ်လူလာကို ခပ်သွက်သွက် ပိတ်၊ ကားပေါ်က ဆင်းပြီး ကားစောင့်တဲ့ လူကြီးနဲ့ စကားပြောနေလိုက်တယ်။\nကျွန်တော် စကားစခိုက်မှာပဲ ဆိုင်ထဲက မချောထွက်လာတာကို ရိပ်ခနဲ လှမ်းမြင်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်က ကားစောင့်သူနဲ့ စကားတွေ ဖောင်နေရင်းက မျက်လုံးစွန်းကနေ အသာကြည့်နေလိုက်တယ်။\nအမျိုးသမီးခမျာ မပြေးရုံ တမည်ပဲ။ ဆိုင်ဝိုင်းထဲမှာရပ်ထားတဲ့ ကားတွေကို တစ်စီးချင်း လိုက်ကြည့်နေတာ။ ခက်တာက နီညိုရောင် ကားလည်း တစ်စီးမှမရှိသလို တိုယိုတာ မာ့ခ်တူးလည်း တစ်စီးမှ မရှိတာပဲ။ သေချာ လိုက်ကြည့်ပြီးတော့ သူ ကျွန်တော်တို့ အနားကို ရောက်လာတယ်။\nကျွန်တော်ရော ကားစောင့်သူပါ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့က သုံး-လေးပေလောက်ပဲ ဝေးတာ။ သူက ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းလေးတောင် စွေမကြည့်ဘဲ ဆိုင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ ကားစောင့်သူကိုသာ ကြည့်ပြီး မေးတယ်။\n“စောစောက သည်အနားမှာ တိုယိုတာ မာ့ခ်တူး ကြက်သွေးရောင် တစ်စီးများ ရှိနေလားဟင်…“\nကားစောင့်သူက အသေအချာ စဉ်းစားနေတယ်။ ကျွန်တော်က မာကျူရီ မီးရောင်အောက်က သူ့ကို သေချာ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တယ်။ ချောမော လှပတယ်လို့ မဆိုနိုင်ပေမယ့် တော်တော် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမျိုးသမီးပါပဲ။ ထူထဲတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွဲတွဲတွေက အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးလို့ ပြောရမယ် ထင်ပါရဲ့ဗျာ။\nကားစောင့်သူက ကျွန်တော် သူ့ကို ခပ်တိုးတိုး ကပ်သင်ပေးထားနှင့် တဲ့အတိုင်း သွက်သွက်လက်လက် ဖြေချလိုက်တယ်။\n“အစ်မ ထွက်မလာခင်လေးတင်ပဲ အဲသည့်ကား ထွက်သွားတာ အစ်မရဲ့…”\nအမျိုးသမီး သိသိသာသာကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားတယ်။ ကားစောင့်သူကို ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဆိုင်ထဲကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ပြန်ဝင်သွားတော့တာပေါ့ အစ်ကိုရာ။\nကျွန်တော်လည်း ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်တဲ့ ကားစောင့်သူကို အကျိုးဆောင်ခအဖြစ် နှစ်ရာတန်တစ်ချပ် ထုတ်ပေးလိုက်တယ်။ ဟိုအမျိုးသမီးလည်း ဆိုင်ထဲ ပြန်ရောက်သွားရော ကျွန်တော်လေ… အားရပါးရ ရယ်လိုက်မိတာများ၊ မျက်ရည်တောင် ထွက်တယ်။ တကယ်…\nစိတ်ထဲကလည်း “ငါ့ကို သည်လောက်တောင် နှောင့်ယှက်ထားတဲ့ ဟာမ၊ မှတ်ဟ…”လို့ ကြိမ်းဝါးနေမိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ၊ ကျွန်တော့် မိန်းမကသည် မဆူးဆိုတဲ့အမျိုးသမီးနဲ့ တစ်ခါ တိုးပြီးကတည်းက ကျွန်တော့်ကို တစ်ချိန်လုံး ဝက်အူတင်းနေတာကို ကျွန်တော် ခံနေခဲ့ရတာ။ သားလုပ်တဲ့ကောင်ကလည်း သူနဲ့ အဖေ့ဇာတ်လမ်းနဲ့ တိုးဖူးထားတယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မခန့်လေးစား လုပ်ချင်တဲ့ အမူအရာတွေ ပြလို ပြဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်က ပေါက်နေပြီ။\nဆိုင်ထဲ ပြန်ရောက်တော့ နှုတ်ခမ်းမွေးက ကျွန်တော့်ကို ပြောတယ်။\n“သည်အမျိုးသမီးကို ကျွန်တော် ရင်းရင်းနှီးနှီးကို မြင်ဖူးတယ်ဗျ။ ဘယ်မှာ မြင်ဖူးထားမှန်းသာ မသိတာ…”တဲ့။\nသူ့စကား ဆုံးလို့ မကြာခင်မှာပဲ စားပွဲ၂၃က ငွေရှင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အမျိုသမီးတွေ ပြန်ကြတော့မယ်ဆိုတာ မှန်းလို့ ရနေပြီ။\nဒါနဲ့ ကိုရဲက သူတို့တွေ ဘာကားနဲ့ လာကြတယ်ဆိုတာကို သူ လိုက်ကြည့်မယ်လို့ ပြောတယ်။ ကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။\nတိုတိုပြောရရင် သူတို့တွေ ထွက်သွားတော့ ကိုရဲက အပြင်ဘက်မှာ ကြိုစောင့်နေပြီးသား။ တော်တော်လေး ကြာတော့ ကိုရဲ ပြန်ရောက်လာတယ်။\n“န/၉၁၄၆၊ ဂျီအယ်လ် ဖင်ထောင် ကားအဖြူကို ဦးထိန်ဝင်း အမျိုးသမီးက ကိုယ်တိုင် မောင်းသွားတယ်”လို့ သတင်းပို့တယ်။\nကျွန်တော်လည်း ကားနံပါတ်ကို ရေးမှတ်နေတုန်းမှာ နှုတ်ခမ်းမွေး က…\n“န/၉၁၄၆… န/၉၁၄၆… ဂျီအယ်လ်… အဖြူ။ ဟာ… သိပြီ၊ ကျွန်တော့်အိမ် နောက်ဘက်လမ်းက ကားပဲ။ ဟုတ်တာပေါ့၊ ၅၂လမ်းက ကား၊ ဒါဆို အလွယ်လေးပဲ။ ကိုထိန်ဝင်း ခင်ဗျား ဘာမှ မပူနဲ့တော့။ သူ ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သည်ည သိကို သိစေရမယ်။ သူတို့ ရပ်ကွက် ဆယ်အိမ်မှူးက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းပဲ…”\n“ဇာတ်ပေါင်းတော့ အဲသည့်မိန်းမရဲ့ နာမည်က ကြည်ကြည်တင်။ ကလေး နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ့ခင်ပွန်းက နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ် သွားလုပ်နေတယ်။ သူက သည်မှာ ကားတစ်စီးနဲ့ ထင်တိုင်းကျဲနေတဲ့သူပေါ့ အစ်ကိုရာ…”\n“ကိုရဲကတော့ သူဟာ ဆယ်လျူလာသမားတွေကို ရှာဖွေနေသူသာ ဖြစ်ရမယ်လို့ တစ်ထစ်ချ ပြောတယ်။ ကိုရဲပြောတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲဗျ“\nဦးထိန်ဝင်းက သူ့ဇာတ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။\n“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့ အစ်ကို၊ ဆယ်လျူလာဆိုတာ ငွေစကြေးစရွှင်သူမျိုးတွေမှ ကိုင်နိုင်တာဆိုတော့ သူ့အတွက် စိတ်အဆာပြေရုံတင်မက ငွေကုန် ကြေးကျ ခံနိုင်တာကိုပါ ထည့်တွက်လို့ ရပေတာကိုး…”\nဦးထိန်ဝင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ ကျွန်တော့်အတွက် သည်ဇာတ်လမ်းက မဆုံးသေး၊ သိချင်တာတွေ ရှိနေသေးသည်။\n“ဒါနဲ့ သူနဲ့ ဦးထိန်ဝင်းနဲ့ ဆုံဖြစ်လိုက်ကြသေးလား…”\n“မဆုံဖြစ်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော် သူ့အကြောင်းတွေ သိရပြီး နောက်တစ်ရက်ကျတော့ သူက ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းဆက်တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ချိန်းတာပေါ့၊ အဲတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို ပြောလိုက်တယ်။ အိမ်ကိုပဲ တစ်ခါတည်း တန်းလာခဲ့လို့ မရဘူးလားလို့…။ သူက ဘယ်ဖြစ်မလဲလို့ ပြန်ပြောတော့ ဘာလဲ၊ သမီးတွေ သိသွားမှာစိုးလို့လား မကြည်ကြည်တင်လို့ မေးလိုက်တယ်။ ဟား… မချော အရမ်း ဖျားသွားတော့တာပဲ။ ချက်ချင်း စကားဖြတ်ပြီး ဖုန်းချသွားတယ် အစ်ကိုရဲ့…။ အဲဒီ့နေ့က စပြီးတော့ သူ ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းမဆက်တော့တာ ကနေ့အထိပဲဆိုပါတော့…”\nအခုမှ သူ့ဇာတ်က နိဋ္ဌိတံတော့သည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ သက်ပြင်းကို ကျွန်တော် ချမိသည်။\n“ဘယ့်နှယ့်လဲအစ်ကို…၊ ကျွန်တော့်ဇာတ်က အစ်ကို့အတွက် ရေးစရာ ရရဲ့လား”\nဦးထိန်ဝင်းက ကျွန်တော့်ကို ဆက်မေးသည်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ထပ်ချလိုက်ရင်း သူ့အမေးကို ပြန်ဖြေမိရသည်။\n“အမှန်ကတော့ ရေးစရာက နဂိုကတည်းက ကျွန်တော့်မှာ ရှိနှင့်နေခဲ့ပါတယ်ဗျာ…။ ချရေးလောက်အောင် အသည်းမမာတတ်နိုင်သေးလို့ ရင်ထဲမှာသာ တစ်အုံနွေးနွေးနဲ့ တေးနေပြီး မရေးဘဲ ထားထားရတာ တစ်ခုပါပဲ”\nဦးထိန်ဝင်း မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်လာသည်။\n“ဟာ… အစ်ကို့စကားက တစ်မျိုးပါလား။ လုပ်စမ်းပါဦး အစ်ကိုရ၊ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြနိုင်ရင် ပြောစမ်းပါဦး…”\n“ပြောချင်လို့ အစချီရတာပါပဲ အစ်ကိုရေ့…”\n(၁၉၉၆ခုနှစ် သြဂုတ်လထုတ် ပန်းဝေသီ မဂ္ဂဇင်းမှာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး အတ္တကျော်ရဲ့ “ခြေရာပြိုးပြောက် လွမ်းပွင့်ကောက်သီ (ကိုယ်တိုင်ကြုံဝတ္ထုတိုများ)” လုံးချင်းစာအုပ်ထဲမှာလည်း ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ၀တ္ထုရဲ့ ပထမပိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။)\n15 thoughts on “Phone Story (Part 1)”\n18 August 2009 at 6:27 pm\nဒီဇာတ်လမ်းက ကဗျာမဆန်ဘူး.. 😦 ဟိုဇာတ်လမ်းပဲ သိချင်တယ်။\n18 August 2009 at 8:07 pm\nဒီဇာတ်လမ်းက နည်းနည်းတောင် ဖီးလ် ငုတ်သွားတယ်…။\n18 August 2009 at 8:11 pm\nဟိုဇာတ်လမ်း…. ဟိုဇာတ်လမ်း 😀\n18 August 2009 at 8:28 pm\nဟိုဖက်တစ်ခြမ်းက တော်တော်ရင်ခုန်စရာ ကောင်းခဲ့တာဆိုတော့ ဒီဖက်တစ်ခြမ်းကို မြန်မြန်ရေးပါဗျို့ .. (သူခရီးသွားတုန်း မြန်မြန်ဖတ်ပါရစေ … တော်နေကြာ …)\n18 August 2009 at 9:02 pm\nကိုယ်တွေ့ဇတ်လမ်းကိုပဲ ဖတ်ချင်ပါတယ်.. သူတွေ့တွေက ခံစားချက်မဲ့နေတယ်..။\n18 August 2009 at 9:39 pm\nဖတ်ဖူးပြီးသားပေမဲ့ ထပ်ဖတ်ချင်ပါဒယ် အပိုင်းအပိုင်းလေးတွေဖတ်ရတာအားမရပါဘူး။(မဖတ်ဘူးတဲ့ အင်တာနက်ပေါ်က တခြမ်းကိုလည်းဖတ်ချင်ဒယ်..MR.DBA ဖတ်ဖူးရင်ဇာတ်လမ်းလေးပြောပြပါလား?)\n19 August 2009 at 8:39 am\n“ဘိုင်း… ယီ…” ဆိုတာကိုတောင် အသံလိုက်ထွက်ကြည့်နေမိသေး…. ဟားဟား..။\n19 August 2009 at 1:13 pm\n19 August 2009 at 1:22 pm\nဟဲဟဲ… ဟဲ… ဟဲ… ဟဲ ဟူ၍သာ ဟဲ.. ဟဲ လိုက်ပါတယ် ခင်ဗျာ… ဟဲ ဟဲ။ 😀\n20 August 2009 at 6:19 am\nကျမလဲ ဆရာ့ကိုယ်တွေ့ပဲ ဖတ်ချင်ပါတယ်။\n8 February 2011 at 4:53 pm\nြှဆာ ရေ ကျန်တဲ့အပိုင်းဆက်ဖတ်အုံးမယ် ဗျို့ “ဘိုင်း… ယီ…” ဆိုတာကို သဘောကျတယ် ဟာ ဟ ဟဟ !\n9 October 2011 at 4:10 pm\nအစချီရင် မြန်မြန်ချီပါဗျို့း))\n9 October 2011 at 5:32 pm\nဘယ်ချောင်မှာ သွားအိပ်ပျော်နေပြီး ခုမှ ကမူးရှူးထိုး ထ အော်တာလည်း မသိ။ အဆုံးသတ်က https://atkbooks.wordpress.com/2010/01/19/phone-story-part-2/ မှာ ရှိသဗျ။ 😦\nkhaing phyo says:\n26 February 2012 at 7:32 pm\nဆရာ့ဇာတ်လမ်းကလည်း … အခုခေတ် Gtalk မှာတွေ့တဲ့အတိုင်းပဲနော်…\n20 May 2013 at 10:49 am\nဆရာ့ဇတ်လမ်းဖတ်ရတာ ကြားထဲကနေ ရင်ခုန်မိတယ် ကိုယ်ကိုတိုင် ဇတ်လမ်းထဲမှာပါနေသလို ခံစားရတယ် ဟိ\ncomment တွေဖတ်ရတာ အရမ်းရယ်ရတာပဲ\nကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခံစားမှု့ရသ မျိုးစုံပေးတဲ့အတွက်ပါ\nLeaveaReply to myo Cancel reply\nအစုတ်ထုပ်ရဲ့ ကြားဖြတ်အစီရင်ခံစာ (အပိုင်း ၂)\nDemands of the Burmese Society on Burmese Women\nရှေးဆရာရဲ့ ရှေးစာ... မှတ်သားစရာ\nအမှတ်တရ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၅


မြန်မာ ကို Burma လို့ ခေါ်တာ ဥပဒေ ကို ဆန့် ကျင်တာ မဟုတ် | Freedom News Group\nမြန်မာ ကို Burma လို့ ခေါ်တာ ဥပဒေ ကို ဆန့် ကျင်တာ မဟုတ်\nby FNG on June 29, 2012\tဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ရဲ့ဥရောပ ခရီးစဉ် တွေ အတွင်း မှာ မြန်မာ နိုင်ငံ ကို Burma လို့ခေါ်\nဆိုတာ ဟာ ဥပဒေ ကို ဆန့် ကျင် တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ် ကြောင်း အမျိုး သား ဒီမို ကရေစီ အဖွဲ့ ချုပ်\nပါတီ ခေါင်းဆောင် တွေ က ပြန်လည် တုံ့ ပြန် လိုက် ပါတယ်။ ယခင် စစ်လက်နက် ၀ယ်ယူရေး ညွှန်ကြားရေး မှုး အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင် ခဲ့ တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး\nဟောင်း ဦး တင်အေး ဦးဆောင် တဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်ကတော့ ဒီကိစ္စဟာ ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်း\nပုံ ကို ဆန့် ကျင် တာ ဖြစ်တယ် ဆို ပြီး NLD ပါတီ ကို ကန့် ကွက် စာ ပို့ထား တဲ့ အပြင် သတင်းစာ\nတွေ မှာ လည်း အကျယ် တ၀င့် ဖော်ပြထား ပါတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ရဲ့ဥရောပ ခရီးစဉ် မှာ အင်အားကြီး နိုင်ငံ တွေ က ခေါင်းဆောင် တွေ က\nတလေး တစ်စား နဲ့ကြို ဆို ပြီး အထူး အလေး ပေး ခံ ရ တာ ကို မြန်မာ စစ်ဗိုလ် ချုပ် ဟောင်း\nတွေ က မနာလိုဝန်တို ဖြစ် နေ တာ လို့မြန်မာ စစ်ထောက်လှမ်းရေး အကြီး အကဲ ဟောင်း ဗိုလ်\nချုပ်ကြီး ခင်ညွန့် ရဲ့ လုပ်ဖော် ကိုင်ဖက် တစ်ယောက် က FNG ကို ပြောပါတယ်။\nခရီးထွက် နေ တဲ့ NLD ဥက္ကဌ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဟာ ဒီ ကိစ္စ ကို အသေး စိတ် မသိရသေး ပေ\nမယ့် Burma လို့ပဲ ဆက် သုံး နိုင်တယ် လို့တက်ကြွ လှုပ်ရှား သူ တွေ က ခန့် မှန်း ပါတယ်။\nမြန်မာ စစ် အစိုးရ လက် ထက် က လည်း Burma ဟု မသုံး ရန် NLD ကို သတိ ပေး ခဲ့ ဖူးသည်။\nFrom: သတင်း, ပြည်တွင်းသတင်း\t← ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ပြင်သစ် ခရီးစဉ် မှတ်တမ်း ဓာတ်ပုံများ\nစစ်တွေ မြို့တွင် လက်နက် များ သိမ်းဆည်း ရမိ →\nအာဏာရူးတွေနဲ့ ဖက်စကားပြောနေလျှင်လေကုန်ပါတယ်။ ရခိုင်မှာဝင်စေါ်ကားနေတာဘယ်လိုပြန်ဆော်ကြမည်လဲ တစိတ်ထဲတ၀မ်းထဲခါးစည်းကြပါ။\nJuly 6, 2012\ttuntunoo\t#\nJuly 2, 2012\tbalagyi1973\t#\nဗမာသုံးသုံး မြန်မာသုံးသုံး ဒို့နိုငံတိုးတက်ဖို့အရေးကြီးတယ်……\nJuly 1, 2012\tRaTha\t#\nဗမာ ဟုခေါ်ဆိုသုံးနှုန်းခြင်းသည် ဗမာလူမျိုးတစ်မျိုးတည်းကို ရည်ရွယ်ပြီးသုံးနှုန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ မြန်မာဟုခေါ်ဆို သုံးနှုန်းမှသာလျှင် ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသားညီအစ်ကိုယ် မောင်နှမတိအားလုံကို ရည်ရွယ်သုံးနှုန်းပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သည် ပညာတတ်ပြီး နိုင်ငံတကာမှခေါင်းဆောင်များ လေးစားရလောက်သော လူထုခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်သည်။ သူမဒီနေ့ပြောသော စကားများသည် နောက်နေ့တွင် နိုင်ငံတကာသတင်းစာတို့၏ ခေါင်းစီးပိုင်းတွင်ရောက်နေသည်။ သို့ဖြစ်ပါလျှက် သူမသည် မြန်မာဟူသောစကားကို မသုံးနှုန်းဘဲ ဗမာဟူသောစကားကို ဘာရည်ရွယ်ချက်ကြောင်းသုံးနှုန်းပြောဆိုပါသနည်း၊ သူမသာမြန်မာဟုဆိုလိုက်လျှင် ဒီနေတစ်ကမ္ဘာလုံးက လူထုပရိသတ်သည် မြန်မာဟုသိရှိသွားမည်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်မိပါသည်။\nJuly 1, 2012\tThu Ra\t#\nပြစ်မရှိ ပြစ်ရှာ လမင်းကို ခွေးပောာင်လို့\nJuly 6, 2012\tHtoo..\t#\nအပြစ်မရှိသူကို အပြစ်ရှာလို့..လမင်း..ကြီး..ကို ခွေးဟောင်နေခြင်း..သက်သက်ဖြစ်ပါတော့သည်…\nJune 30, 2012\tmoe\t#\nရှေးခေတ်ကတည်းက ဗမာနိုင်ငံပဲပြောခဲ့တာ. နှစ်ပေါင်းဘယ်နှစ်ရာရှိခဲ့ပြီးလဲ. ဗမာနိုင်ငံဆိုတာ အင်္ဂလိပ်က ပေးခဲ့တဲ့နာမည်လည်း မဟုတ်ဘူး.. အွန်လိုင်းပေါ်မှာ. စစ်ခွေးတွေကပြောကြတယ် ဗမာလို့သုံးတာကျွန်စိတ်မပျောက်သေးဘူးအင်္ဂလိပ်ကျွန်ပြန်ဖြစ်ချင်လို့တဲ့ မြန်မာလို့ပြောင်းလိုက်ပြီးကတည်းက လူထုအားလုံး စစ်အစိုးရရဲ့ ကျွန်ဖြစ်သွားကြတာကို ဘယ်လိုပြောမလဲ. မြန်မာလို့ ဆက်သုံးနေရင် အာဏာရှင်လက်အောက်က ပြည်သူတွေ လွတ်မြောက်အုံးမှာ မဟုတ်ဘူး..\nJune 30, 2012\tsai maung maung\t#\nနိဟွန်း (နိပွန်) ကို….Japan,\nကျော်ဟိန်းကို….တတိုင်းပြည်လုံးက….ကျော်ဟိန်း..လို့ ပဲ သိတယ်.. ကျနော်..ကျော်ဌေးပါ ပြောလည်း..အလကားပဲ ။\nJuly 1, 2012\taung\t#\nဦး တင်အေး ဦးဆောင် တဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင်ကို ဗမာပြည်သူပြည်သားများက ( -ီး)ပဲလို့ပြောပါစေ…\nJune 30, 2012\thtanlone\t#\nBurma ဆိုတာက ဗမာလူမျိုးတစ်ဦးတည်းရဲ့နိုင်ငံ လို့အဓိပ္ပါယ်ရောက်လို့ မြန်မာလို့ပြောင်းလိုက်တာလား?\nလို့ဆိုရမယ့်အစာ… Burma လို့ဘာကြောင့်ခေါ်ရတာလဲဆိုတာနဲ့ ၊ ဘာလို့ဥပဒေကိုဆန့်ကျင်ရာမရောက်\nဒီလိုရေးတာကတော့ သတင်းမီဒီယာတစ်ခုရဲ့ အသရေငြိုးညွမ်းစေနိုင်ပါတယ်\nတိုက်ခိုက်လိုသူတွေအတွက်အခွင့်ကောင်းဖြစ်နိုင်လို့ လျာရှည်သွားတယ် June 30, 2012\tphilosophermgmyathar\t#\nဒါကဗျာ ..ခင်ညွန့်လက်ထက်က ခင်ညွန့် သူဘာသာသူ့သဘောနဲ့သူ လျှောက်ပြောင်းခဲ့တာပဲ .. ဘားမားပြောမှ နားလည်ရင်ဘားမားပြောရမှာပဲ..မြန်မာပြောလို့မှ နားမလည်တဲ့ကိစ္စကို မြန်မာလို့ပြောနေရှင်းနေရင်း လေကုန်\nတယ်..လိုရင်း တိုင်းပြည်ရဲ့အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံရေးပြောင်းလဲမှု့ ဖြစ်အောင်ဘယ်လိုပေါင်းလုပ်မလဲမစဉ်းစားပဲ\nနဲ့အလကားနေရင်း ဇာ ချဲ့နေတာကတော့ လူထုကို မခန့်လေးစား လုပ်ရာကျတယ်လို့ ကျနော်တော့မြင်တယ်.\nJune 30, 2012\tComments are closed.\nFNG Facebook PageTotal Visitors:Since 16 December 2008\t9,512,421 hits\nI saw my reflection inaglass door of Michael Mann studio at Santa Monica, wow I was young enough. Photography by D… lnkd.in/bKVcdAu7hours ago\n#Nelson Mandela should born and raise in Utah. lnkd.in/b-mPUbP 8 hours ago


နန်းဆိုင်နွမ်| February 5, 2013 | Hits:7,285\nYour email address will not be published. Required fields are marked *\tName * Email * Website Comment ဌေးဝင်း February 5, 2013 - 7:19 pm\tသမ္မတရုံးက ညွှန်ကြားရေးမှူး ဦးဇော်ဌေးက….MS Office word, excel. powerpoint, နဲ့ facebook သုံးတတ်ရုံနဲ့…..တိုက်ခိုက်မှုလုပ်သည့် အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးသတင်းများအရ အင်ဒိုနီးရှားမှ လာသည်ကိုတွေ့ရကြောင်း …..လူအထင်ကြီးအောင်….ဘာညာလျှောက်ပြောနေတာ….တကယ်တော့သူဘာမှမသ်ိရှာပါဘူး။


ဆောင်းပါး > တရားဒေသနာ > ငါ့ရဲ့အထောက်အထားအသစ်\nပင်တေကုတ္တေပွဲ၏အဓိပ္ပါယ်ရှိသောပွဲတော်သည်ကျွန်ုပ်တို့အားပထမဆုံးခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းအားသန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့်တံဆိပ်ခတ်ထားသည်။ သန့်ရှင်းသော ၀ ိညာဉ်တော်သည်ထို အချိန်မှစ၍ ယုံကြည်သူများအားကျွန်ုပ်တို့အားအမှန်တကယ်သစ်အမှတ်သညာတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ ဒီနေ့ဒီအထောက်အထားသစ်အကြောင်းငါပြောနေတယ်။\nလူအချို့ကသူတို့ကိုယ်သူတို့မေးကြတယ်၊ ဘုရားသခင်ရဲ့အသံ၊ ယေရှုရဲ့အသံ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ရဲ့သက်သေခံချက်ကိုငါကြားနိုင်လား။ ရောမမှာအဖြေကိုငါတို့တွေ့တယ်။\n«Denn ihr habt nicht einen Geist der Knechtschaft empfangen, dass ihr euch abermals fürchten müsstet; sondern ihr habt einen Geist der Kindschaft empfangen, durch den wir rufen: Abba, lieber Vater! Der Geist Gottes selbst gibt Zeugnis unserm menschlichen Geist, dass wir Gottes Kinder sind» (Römer 8,15-16) ။\n«Und Gott schuf den Menschen in seinem Bild, im Bild Gottes schuf er ihn; als Mann und Frau schuf er sie» (1. ကြွက် 1,27 SLT).\nဘုရားသခင်သည်အာဒံကိုဖန်ဆင်းခဲ့သကဲ့သို့၊ သူ၏ပုံသဏ္,န်၊ ထူးခြား၊ ထူးခြားမှုရှိခဲ့သည်။ သူ၏မူလအမှတ်အသားကသူ့ကိုဘုရားသခင်၏ကလေးတစ် ဦး အဖြစ်သတ်မှတ်သည်။ ထို့ကြောင့်သူက“ အဗ္ဗ၊ ချစ်လှစွာသောအဘ” ဟုဘုရားသခင်ကိုပြောနိုင်သည်။\nဒါပေမယ့်ငါတို့ရဲ့ဘိုးဘေးတွေဖြစ်တဲ့အာဒံနဲ့ဧဝတို့ရဲ့ခြေရာကိုငါတို့လိုက်ခဲ့တယ်။ ပထမအာဒံနှင့်သူ့နောက်မှလူသားအားလုံးသည်ဤလိမ်ညာလှည့်ဖြားသူ၊ စာတန်၏ဖခင်ဖြစ်သောဝိညာဉ်ရေးရာလက္ခဏာကိုဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဤအမှတ်အသားခိုးယူမှု၏ရလဒ်အနေနှင့်လူသားအားလုံးသည်၎င်းတို့အားခွဲခြားသိမြင်နိုင်သောအမှတ်အသားကိုဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အာဒံနှင့်ငါတို့သည်ဘုရားသခင်နှင့်တူသောဘုရားသခင့်ပုံသဏ္ဌာန်၊ ဝိညာဏဝိသေသလက္ခဏာနှင့်အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။\nထို့ကြောင့်အာဒံနှင့်ကျွန်ုပ်တို့မှသူ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည်သူ၏အသံကိုနားမထောင်သောအခါဘုရားသခင်မှာထားတော်မူသောအပြစ်ဒဏ်၊ သေခြင်းသည်ငါတို့နှင့်လည်းသက်ဆိုင်သည်ကိုငါတို့မြင်သည်။ အပြစ်နှင့်၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှု၊ သေခြင်းတို့သည်ကျွန်ုပ်တို့၏မြင့်မြတ်သောဝိသေသလက္ခဏာကိုကျွန်ုပ်တို့လုယက်ခဲ့သည်။\n«Adam war 130 Jahre alt und zeugte einen Sohn, ihm gleich und nach seinem Bilde, und nannte ihn Set» (1. ကြွက် 5,3).\nဘုရားသခင်သည်သူ၏ပုံသဏ္lostန်ကိုဆုံးရှုံးခဲ့သောသူ၏ဖခင်အာဒံနောက်တွင် Set ကိုဖန်တီးခဲ့သည်။ အာဒံနှင့်ဘိုးဘေးများသည်အလွန်အသက်ကြီးလာသော်လည်း၎င်းတို့အားလုံးသေဆုံးပြီးသူတို့နှင့်အတူယနေ့တိုင်ရှိနေခဲ့သည်။ အားလုံးအသက်နှင့်ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်ရေးသဏ္ာန်ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။\nကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ဝိညာဉ်၌ဘ ၀ သစ်ကိုလက်ခံရရှိမှသာလျှင်ကျွန်ုပ်တို့သည်အပန်းဖြေပြီးဘုရားသခင့်ပုံသဏ္ာန်သို့ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ဘုရားသခင်ရည်ရွယ်တော်မူသောဝိညာဏဝိသေသလက္ခဏာကိုပြန်လည်ရရှိသည်။\n«Lügt einander nicht an, da ihr ja den alten Menschen ausgezogen habt mit seinen Handlungen und den neuen angezogen habt, der erneuert wird zur Erkenntnis, nach dem Ebenbild dessen, der ihn geschaffen hat» (Kolosser 3,9-10 SLTS)။\nငါတို့ကယေရှုနောက်ကိုလိုက်နေတာကြောင့်ငါတို့လိမ်ချင်တဲ့မေးခွန်းမရှိဘူး။ ထို့ကြောင့်ဤအခန်းငယ်နှစ်ခုသည်ကျွန်ုပ်တို့သည်ရှေးလူသားများ၏သဘောသဘာဝကိုဆွဲထုတ်ခြင်းအားဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့အားယေရှုနှင့်လက်ဝါးကပ်တိုင်၌တင်ကာယေရှုရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအားဖြင့်ဘုရားသခင့်သဘာဝကို ၀ တ်ဆင်ထားသည်။ သန့်ရှင်းသော ၀ ိညာဉ်တော်သည်ငါတို့၏ယေရှုပုံသဏ္န်၌အသစ်ပြုပြင်ခြင်းခံရကြောင်းငါတို့ဝိညာဉ်များကိုသက်သေခံသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုခေါ်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့်တံဆိပ်ခတ်သည်။ အသစ်သောဖန်တီးမှုတစ်ခုအနေနှင့်ကျွန်ုပ်တို့သည်ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ဝိညာဉ်၌ခရစ်တော်ကဲ့သို့နေထိုင်ပြီးဘုရားသခင်ကဲ့သို့သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာနေထိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အမှတ်သညာအသစ်သည်အမှန်တရား၌အသစ်ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ပြီးအမှန်တရားသည်ကျွန်ုပ်တို့အားအမှန်တကယ်စိတ်နှလုံး၌ရှိသည်ဟုပြောထားသည်။ ဘုရားသခင်နှင့်ချစ်သောသား၊ သမီးတို့သည်သား ဦး ယေရှုနှင့်အတူရှိကြလော့။\nကျွန်ုပ်တို့၏ပြန်လည်မွေးဖွားမှုသည်လူသားတို့၏နားလည်မှုကိုဇောက်ထိုးပြောင်းစေသည်။ ဤပြန်လည်မွေးဖွားမှုသည်နိကောဒင်အားသူ၏အတွေးတွင်သိမ်းပိုက်ထားပြီးယေရှုအားမေးခွန်းများမေးရန်အားပေးခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်တွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ခူကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ဆွဲထားပြီးနောက်သစ်သားသေတ္တာပေါ်တွင်ဇောက်ထိုးကဲ့သို့ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကိုဆွဲထားသည်။ ငါတို့ရဲ့အသားအရေဟောင်းတွေကမသင့်လျော်ဘဲတင်းကျပ်လွန်းတာကိုငါတို့တွေ့ကြုံခံစားရတယ်။ လူသားတစ် ဦး ကျိုင်းကောင်၊ အရုပ်နှင့်ပိုးအိမ်တို့ကဲ့သို့ကျွန်ုပ်တို့သည်သဘာဝပြောင်းလဲနေသောအခန်းတစ်ခုနှင့်တူသည်။ ၎င်းတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ခူကောင်တစ်ကောင်အားနူးညံ့သောလိပ်ပြာတစ်ကောင် (သို့) လူ့သဘာဝမှဘုရားသခင့်ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ၊ မြင့်မြတ်သောဝိသေသလက္ခဏာဖြင့်ပြောင်းလဲသည်။\nဤအရာသည်ယေရှုအားဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းတွင်ဖြစ်ပျက်သောအရာဖြစ်သည်။ ဒါဟာအသစ်တစ်ခုစတင်ခြင်းပါပဲ။ အဟောင်းကိုစနစ်တကျ ထား၍ မရပါ၊ ၎င်းကိုလုံးဝအစားထိုးနိုင်သည်။ အဟောင်းကလုံးဝပျောက်သွားပြီးအသစ်ကရောက်လာတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်၏ ၀ ိညာဉ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့်တစ်ဖန်မွေးဖွားခြင်းခံရသည်။ ၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ကြုံရသည့်အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီးယေရှုနှင့်အတူဆင်နွှဲသည်။\n«Ist jemand in Christus, so ist er eine neue Kreatur; das Alte ist vergangen, siehe, Neues ist geworden.» (2. ကောရိန္သု 5,1).\n«Denn ihr seid gestorben, als Christus starb, und euer wahres Leben ist mit Christus in Gott verborgen. Wenn Christus, der euer Leben ist, der ganzen Welt bekannt werden wird, dann wird auch sichtbar werden, dass ihr seine Herrlichkeit mit ihm teilt» (Kolosser 3,3-၁၀ NLB)။\nကျွန်ုပ်တို့သည်ခရစ်တော်နှင့်အတူရှိသည်၊ ထို့ကြောင့်ဘုရားသခင်ကိုဖုံးလွှမ်း။ သူ့၌ဝှက်ထားသည်။\n«Wer aber dem Herrn anhängt, der ist ein Geist mit ihm» (1. ကောရိန္သု 6,17).\nဘုရားသခင်၏နှုတ်တော်မှဤကဲ့သို့စကားများကြားရခြင်းသည်အလွန်ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ကငါတို့ကိုဘယ်မှာမှရှာလို့မရတဲ့အဆက်မပြတ်အားပေးမှု၊ နှစ်သိမ့်မှုနဲ့ငြိမ်းချမ်းမှုကိုပေးတယ်။ ဤစကားများသည်သတင်းကောင်းကိုကြွေးကြော်သည်။ အမှန်တရားကငါတို့ရဲ့အမှတ်သညာအသစ်ကိုဖော်ပြတဲ့အရာကိုအမှန်အတိုင်းကောက်ချက်ချတဲ့အတွက်ငါတို့အသက်တွေကိုအရမ်းတန်ဖိုးရှိတယ်။\n«Und wir haben erkannt und geglaubt die Liebe, die Gott zu uns hat: Gott ist Liebe; und wer in der Liebe bleibt, der bleibt in Gott und Gott in ihm (1. ဂျိုဟန် 4,16).\nဘုရားသခင်သည်ရက်ရောသည်။ သူ၏သဘောသဘာဝကသူသည်ပျော်ရွှင်သောပေးသူတစ် ဦး ဖြစ်ပြီးကျွန်ုပ်တို့အားကြွယ်ဝသောလက်ဆောင်များပေးသည်။\n«Sondern wir reden von der Weisheit Gottes, die im Geheimnis verborgen ist, die Gott vorherbestimmt hat vor aller Zeit zu unserer Herrlichkeit; Sondern es ist gekommen, wie geschrieben steht (Jesaja 64,3): Was kein Auge gesehen hat und kein Ohr gehört hat und in keines Menschen Herz gekommen ist, was Gott bereitet hat denen, die ihn lieben. Uns aber hat es Gott offenbart durch den Geist; denn der Geist erforscht alle Dinge, auch die Tiefen Gottes» (1. ကောရိန္သု 2,7; ၇-၁၀)။\nငါတို့ကဒီအမှန်တရားကိုလူသားဥာဏ်ပညာနဲ့နှိမ်ဖို့ကြိုးစားရင်အရမ်းဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိမ့်မယ်။ ငါတို့အတွက်ယေရှုပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ကြီးမားတဲ့အရာတွေကငါတို့ကိုနှိမ့်ချပြီးနားလည်မှုလွဲတဲ့နှိမ့်ချမှုနဲ့ဘယ်တော့မှနှိမ့်ချသင့်တာမဟုတ်ဘူး။ ဘုရားသခင်ရဲ့ဥာဏ်ပညာနဲ့ကျေးဇူးတော်ကိုနားလည်ပြီးလက်ခံဖို့နဲ့ဒီအတွေ့အကြုံကိုအခြားသူတွေကိုလက်ဆင့်ကမ်းဖို့ကငါတို့အပေါ်မှာမူတည်တယ်။ ယေရှုသည်သူ၏ယဇ်နှင့်ငါတို့ကိုအလွန်ချစ်တော်မူ၏။ အမှတ်သညာအသစ်ဖြင့်သူသည်အ ၀ တ်အစားကဲ့သို့သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့်သန့်ရှင်းခြင်းကိုငါတို့အားပေးခဲ့သည်။\n«Er, Gott, hat es aber gefügt, dass ihr in Christus Jesus seid, der unsere Weisheit wurde, dank Gott, unsere Gerechtigkeit und Heiligung und Erlösung» (1. ကောရိန္သု 1,30 Zürcher Bibel)\nကျွန်ုပ်တို့ရွေးနှုတ်ခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းနှင့်သန့်ရှင်းစေခြင်းကဲ့သို့သောစကားများသည်ကျွန်ုပ်တို့၏နှုတ်ဖျားမှအလွယ်တကူဖြတ်သွားနိုင်သည်။ ဒါပေမယ့်ရွေးနှုတ်ခံရဖို့ကမခက်ခဲပါဘူး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့သန့်ရှင်းခြင်းကိုလက်ခံဖို့ငါတို့အတွက်ခက်ခဲတယ်၊ မဆိုင်းမတွဘဲ။ ဒါကြောင့်ငါတို့ပြောမယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ခရစ်တော်၌၎င်း၊ ငါတို့ဆိုလိုသည်မှာ၎င်းသည်ဝေးလံသောဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့မဟုတ်သန့်ရှင်းခြင်းအကြောင်းဟုဆိုလိုသည်၊ သို့သော်တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ရှိဘ ၀ ကိုတိုက်ရိုက်ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။\nကျေးဇူးပြု၍ ယေရှုသည်သင့်အတွက်ဖြောင့်မတ်ရာသို့ရောက်သောအခါသင်မည်မျှဖြောင့်မတ်မည်ကိုစဉ်းစားပါ။ ယေရှုသည်သင်၏သန့်ရှင်းခြင်းဖြစ်လာသောအခါသင်မည်မျှသန့်ရှင်းသနည်း။ ယေရှုသည်ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာဖြစ်သောကြောင့်ကျွန်ုပ်တို့တွင်ဤအရည်အသွေးများရှိသည်။\nငါတို့သည်လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာအသေခံ၊ မြှုပ်နှံပြီးယေရှုနှင့်အတူဘဝသစ်သို့ထမြောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ဘုရားသခင်ကကျွန်ုပ်တို့အားရွေးနှုတ်ခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့်သန့်ရှင်းခြင်းကိုခေါ်တော်မူသည်။ သူသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဖြစ်တည်မှု၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကိုဖော်ပြရန်၎င်းကိုသုံးသည်။ ဒါကမင်းလက်ထဲမှာ ID အသစ်တစ်ခုရှိရုံနဲ့မင်းမိသားစုရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ရုံဘဲ။ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်သည်သူနှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်ရန်ကျွန်ုပ်တို့နားလည်နိုင်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်သူ၏ပုံသဏ္ာန်နှင့်တူသည်။ ဘုရားသခင်သည်ကျွန်ုပ်တို့ကိုဖြောင့်မတ်သန့်ရှင်းသည်ဟုကျွန်ုပ်တို့မြင်သည်။ တစ်ဖန်၊ ဘုရားသခင်သည်ငါတို့ကိုယေရှုအားသူ၏သား၊ သမီးကဲ့သို့ငါတို့ကဲ့သို့မြင်တော်မူသည်။\nသခင်ယေရှုကသင့်အား“ ငါ့နိုင်ငံတော်မှာမင်းနဲ့အတူအမြဲရှိဖို့ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေအားလုံးကိုငါလုပ်ထားတယ်။ မင်းကငါ့ဒဏ်ရာတွေကိုသက်သာစေတယ်။ သင်ထာဝရခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသည်။ ငါမင်းရဲ့ကျေးဇူးနဲ့ငါရေချိုးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မင်းကကိုယ့်အတွက်အသက်မရှင်တော့ဘူး၊ ငါ့အတွက်နဲ့ငါ့ရဲ့ဖန်တီးမှုအသစ်ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့။ မှန်ပါတယ်၊ မင်းကငါ့ကိုတကယ်သိလာတဲ့အခါအသစ်ပြုပြင်နေတုန်းဘဲ၊ ဒါပေမယ့်နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းပြောရရင်မင်းကမင်းထက်အခုအသစ်မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ မင်းကကြီးပြင်းလာပြီးငါနဲ့အတူရှိနေခဲ့တဲ့အပေါ်ကအရာတွေကိုမင်းရဲ့စိတ်ကူးတွေကိုညွှန်ကြားတာငါပျော်တယ်။\nမင်းကငါ့ရဲ့မြင့်မြတ်တဲ့အသက်တာကိုဖော်ပြဖို့မင်းကိုဖန်တီးခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ဘဝသစ်ကငါ့ကိုလုံခြုံစွာဝှက်ထားတယ်။ မင်းအတွက်ငါ့အတွက်လိုအပ်နေတဲ့အရာအားလုံးနဲ့ငါ့ရဲ့အံသြမှုတွေကိုငါတပ်ဆင်ပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်ုပ်၏ကြင်နာမှုနှင့်စိတ်ကောင်းစေတနာဖြင့်ကျွန်ုပ်အားကျွန်ုပ်၏မြင့်မြတ်သောသဏ္ာန်ကိုမျှဝေခွင့်ပြုလိုက်သည်။ မင်းကငါ့ဆီကနေမွေးဖွားလာကတည်းကငါ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကမင်းဆီမှာရှိနေတယ်။ ငါ့ဝိညာဉ်ကမင်းရဲ့စစ်မှန်တဲ့အထောက်အထားကိုမင်းသက်သေခံတဲ့အတိုင်းနားထောင်ပါ။\nငါကြားဖူးသောဧဝံဂေလိတရားအတွက်ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ ယေရှု၊ မင်းကငါ့ရဲ့အပြစ်အားလုံးကိုခွင့်လွှတ်ပေးပြီးပြီ။ မင်းကငါ့ကိုအပြင်မှာအသစ်လုပ်ခဲ့တယ်။ မင်းကမင်းရဲ့နယ်ပယ်ကိုတိုက်ရိုက် ၀ င်ရောက်နိုင်တဲ့အထောက်အထားအသစ်တစ်ခုကိုငါ့ကိုပေးခဲ့တယ်။ မင်းကငါတကယ်နေနိုင်ဖို့အတွက်မင်းရဲ့ဘ ၀ မှာဝေစုတစ်ခုပေးခဲ့တယ်။ ငါကငါ့ရဲ့အတွေးတွေကိုအမှန်တရားပေါ်မှာအာရုံစိုက်ပေးနိုင်လို့ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါဒီလိုပုံစံနဲ့နေရတာမင်းရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုငါ့ဆီကတစ်ဆင့်ပိုမြင်သာလာစေတဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ငါ့ဘဝမှာကောင်းကင်မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုနဲ့မင်းကိုကောင်းကင်အသက်ပေးပြီးသားပါ။ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ ယေရှု


ယနေ့အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိသေးသည့် မီးပွိုင့်... | CarsDB\nယနေ့အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိသေးသည့် မီးပွိုင့်များတွင် တပ်ဆင်ထားသော ကင်မရာများမှတဆင့် စည်းကမ်းပျက်ယာဉ်များ စောင့်ကြည့် ဖမ်းဆီးမည့် Control Center စနစ်\nရန်ကုန်တိုင်းအတွင်း မီးပွိုင့်များတွင် တပ်ဆင်ထားသော ကင်မရာများမှတစ်ဆင့် စည်းကမ်းပျက်ယာဉ်များကို စောင့်ကြည့် ဖမ်းဆီးမည့် Control Center စနစ်လုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးရာ ယနေ့အထိ ဖမ်းဆီးမှုများ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိသေးကြောင်း ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အမှတ် (၂) ယာဉ်ထိန်းရဲ တပ်ဖွဲ့မှုးရုံးမှ သိရသည်။\nရန်ကုန်တိုင်းအတွင်း မော်တော်ယာဉ် သွားလာမှုများကို ထိန်းချုပ်စောင့်ကြည့်ပြီး စည်းကမ်းပျက်ကားများကို ဖမ်းဆီးအရေးယူမည့် Control Center စနစ်အား ပြီးခဲ့သော နိုဝင်ဘာလအတွင်း လုပ်ငန်းများပြန်လည် စတင်လုပ်ဆောင်နေရာ အမြန်ဆုံးပြီးစီးအောင်လုပ်ဆောင်ရန် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး ဝန်ကြီးချုပ် ဦးဖြိုးမင်းသိန်းက ပြောကြားထားရှိကြောင်း သိရသည်။\n"Control Center စနစ်က ယာဉ်သွားလာမှုတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ စမ်းသပ်နေပါတယ်။ လုပ်ရမယ့်အပိုင်းတွေက အများကြီးကျန်နေသေးတယ်။ မြေအောက်ကြိုးစနစ် ချိတ်ဆက်တဲ့အပိုင်းတွေ ကျန်နေသေးတယ်။ ဒီနေ့အထိတော့ မီးပွိုင့်ကင်မရာတွေကနေ စည်းကမ်းပျက်ကားတွေ အရေးယူတာမျိုး မလုပ်နိုင်သေးပါဘူး။" ဟု ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အမှတ် (၂) ယာဉ်ထိန်းရဲ တပ်ဖွဲ့မှုးရုံးမှ တာဝန်ရှိအရာရှိတစ်ဦးက ဆိုသည်။\nရန်ကုန်မြို့ ယာဉ်သွားလာမှုထိန်းချုပ်သော Traffic Control Center မှာ သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း ပြီးစီးမှုမရှိသဖြင့် ကုမ္ပဏီထံမှ ဒဏ်ကြေးငွေ ကျပ် ၂၁ သန်းရရှိခဲ့ကြောင်း ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး စာရင်းစစ်ချုပ်၏ ၂၀၁၆-၂၀၁၇ ဘဏ္ဍာနှစ် အစီရင်ခံစာတွင် ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ယင်းအစီရင်ခံစာတွင် ၂၀၁၅-၂၀၁၆ ခုနှစ် ဘဏ္ဍာနှစ်အတွင်း ရန်ကုန်မြို့တော်၌ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု ရှင်းလင်းရန်အတွက် ခေတ်မီ မီး အချက်ပြစနစ် တပ်ဆင်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးစင်တာ တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းအတွက် တင်ဒါ အောင်မြင်သည့် ကုမ္ပဏီ Myanmar Shwe Ying International Co.,Ltd နှင့် China Railway 21st Bureau Group Co.,Ltd. (တရုတ်) နှင့်တန်ဖိုးကျပ် ၁၈ ဒသမ ၉၃၈ ဘီလျံဖြင့် စာချုပ်ချုပ်ဆို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း လုပ်ငန်းပြီးစီးမှု မရှိသဖြင့် ဒဏ်ကြေးကျပ် ၂၁ သန်း ရရှိထားသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် ဒဏ်ကြေးဆက်လက် ပေးဆောင်ထားမှု မရှိခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းပြီးစီးမှုလည်း မရှိသေးကြောင်း သိရသည်။\nရနျကုနျတိုငျးအတှငျး မီးပှိုငျ့မြားတှငျ တပျဆငျထားသော ကငျမရာမြားမှတဈဆငျ့ စညျးကမျးပကျြယာဉျမြားကို စောငျ့ကွညျ့ ဖမျးဆီးမညျ့ Control Center စနဈလုပျငနျး လုပျဆောငျရနျ အဆငျသငျ့မဖွဈသေးရာ ယနအေ့ထိ ဖမျးဆီးမှုမြား လုပျဆောငျနိုငျခွငျးမရှိသေးကွောငျး ရနျကုနျတိုငျးဒသေကွီး အမှတျ (၂) ယာဉျထိနျးရဲ တပျဖှဲ့မှုးရုံးမှ သိရသညျ။\nရနျကုနျတိုငျးအတှငျး မျောတျောယာဉျ သှားလာမှုမြားကို ထိနျးခြုပျစောငျ့ကွညျ့ပွီး စညျးကမျးပကျြကားမြားကို ဖမျးဆီးအရေးယူမညျ့ Control Center စနဈအား ပွီးခဲ့သော နိုဝငျဘာလအတှငျး လုပျငနျးမြားပွနျလညျ စတငျလုပျဆောငျနရော အမွနျဆုံးပွီးစီးအောငျလုပျဆောငျရနျ ရနျကုနျတိုငျးဒသေကွီး ဝနျကွီးခြုပျ ဦးဖွိုးမငျးသိနျးက ပွောကွားထားရှိကွောငျး သိရသညျ။\n"Control Center စနဈက ယာဉျသှားလာမှုတှကေို ထိနျးခြုပျဖို့ စမျးသပျနပေါတယျ။ လုပျရမယျ့အပိုငျးတှကေ အမြားကွီးကနျြနသေေးတယျ။ မွအေောကျကွိုးစနဈ ခြိတျဆကျတဲ့အပိုငျးတှေ ကနျြနသေေးတယျ။ ဒီနအေ့ထိတော့ မီးပှိုငျ့ကငျမရာတှကေနေ စညျးကမျးပကျြကားတှေ အရေးယူတာမြိုး မလုပျနိုငျသေးပါဘူး။" ဟု ရနျကုနျတိုငျးဒသေကွီး အမှတျ (၂) ယာဉျထိနျးရဲ တပျဖှဲ့မှုးရုံးမှ တာဝနျရှိအရာရှိတဈဦးက ဆိုသညျ။\nရနျကုနျမွို့ ယာဉျသှားလာမှုထိနျးခြုပျသော Traffic Control Center မှာ သတျမှတျခြိနျအတှငျး ပွီးစီးမှုမရှိသဖွငျ့ ကုမ်ပဏီထံမှ ဒဏျကွေးငှေ ကပျြ ၂၁ သနျးရရှိခဲ့ကွောငျး ရနျကုနျတိုငျးဒသေကွီး စာရငျးစဈခြုပျ၏ ၂၀၁၆-၂၀၁၇ ဘဏ်ဍာနှဈ အစီရငျခံစာတှငျ ဖျောပွထားခဲ့သညျ။ ယငျးအစီရငျခံစာတှငျ ၂၀၁၅-၂၀၁၆ ခုနှဈ ဘဏ်ဍာနှဈအတှငျး ရနျကုနျမွို့တျော၌ ယာဉျကွောပိတျဆို့မှု ရှငျးလငျးရနျအတှကျ ခတျေမီ မီး အခကျြပွစနဈ တပျဆငျခွငျးနှငျ့ ထိနျးခြုပျရေးစငျတာ တညျဆောကျခွငျး လုပျငနျးအတှကျ တငျဒါ အောငျမွငျသညျ့ ကုမ်ပဏီ Myanmar Shwe Ying International Co.,Ltd နှငျ့ China Railway 21st Bureau Group Co.,Ltd. (တရုတျ) နှငျ့တနျဖိုးကပျြ ၁၈ ဒသမ ၉၃၈ ဘီလြံဖွငျ့ စာခြုပျခြုပျဆို ဆောငျရှကျခဲ့ပွီး သတျမှတျခြိနျအတှငျး လုပျငနျးပွီးစီးမှု မရှိသဖွငျ့ ဒဏျကွေးကပျြ ၂၁ သနျး ရရှိထားသျောလညျး လကျရှိအခြိနျတှငျ ဒဏျကွေးဆကျလကျ ပေးဆောငျထားမှု မရှိခွငျးနှငျ့ လုပျငနျးပွီးစီးမှုလညျး မရှိသေးကွောငျး သိရသညျ။\nPosted at: 09-01-2019 10:28 AM\nZawgyi Version ကုန်းလမ်းပို့ဆောင်ရေးညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ မော်တော်ယာဉ်အမျိုးအစားပြောင်းလဲခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းပြီး...\nZawgyi Version စွမ်းဆောင်ရည် အဆုံးစွန်နဲ့ sport ကားတွေဟာ မော်တော်ကားထုတ်လုပ်မှုနယ်ပယ်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးချဲ့နေတာပါ။...


JUNE&MAY: ဟိုဟို ဒီဒီ\nPosted by JuneOne at 1:51 PM\nJuneOne September 9, 2012 at 2:20 PM\nအိမ်ကလူကတော့ အဲဒီမှာ ပုံမှန် ၀က်သချဉ် ၀ယ်ပြီး သုပ်စားလေ့ရှိတယ်။ငါးချဉ်လဲ ကောင်းတယ် ပြောလို့ ၀ယ်ပြီးကြော်စားဖူးတယ် မဆိုးပါဘူး။ဈေးက ညနေမှဖွင့်တာ။\n:P September 9, 2012 at 2:13 PM\nNice view and it looks good for kids to play ...\nI m come again n put comment in mm font. Now in bed wif baby :D\nJuneOne September 9, 2012 at 2:23 PM\nမနေ့မနက်ကလဲ သားအဖတွေ အဲဒီမြောင်းတလျောက် စက်ဘီးရယ် ကားရယ် ယူပြီးလမ်းလျောက်ကြတာ။အဖေ လုပ်သူက အရွက်တွေ၊ပန်းတွေ ကလေးတွေကို အကုန်ခူးပေးတာပဲ။လာဖမ်းမဖမ်းတော့ မသိဘူး။သနပ်ခါး ပန်းတွေလဲ၇ှိတယ် မမ။\nမြူးမြူး September 10, 2012 at 7:36 AM\nသူတို့မောင်နှမကိုကြည့်ပြီး သမီးလေးတစ်ယောက် အသည်းအသန် လိုချင်နေပါသည်.. သားသားက ၄နှစ်ပြည့်တော့မှာမို့ နောက်ထပ်တစ်ယောက်ထပ်ယူဖို့ နောက်တောင်ကျနေပြီ.. ထပ်ယူမလို့ မမရေ..\nJuneOne September 10, 2012 at 4:51 PM\nမိုးသံစဉ်လေး အဖော်ရတာပေါ့ မြူးမြူးရ။\nMay I know the address of Yodaya evening market address? Thanks.\nJuneOne September 10, 2012 at 4:48 PM\n387B Woodlands Road, Singapore 677948'အဲနားမှာ ဓတ်ဆီဆိုင်ရှိတယ်။ဓတ်ဆီဆိုင်ဘေးနားက yewtee industrial estaste လို့ ဆိုင်းဘုတ်ရှိတဲ့ လမ်းထဲ ၀င်သွားလိုက်ရင် အထဲမှာ အိမ်ဆိုင်လို အကြီးကြီး ၃ ဆိုင်တွေ့လိမ့်မယ်။အလယ်ဆိုင်မှာ မြန်မာဝန်ထမ်းတွေ ၇ှိတယ်။တချို့တွေ CCK ကနေ ၉၆၁ စီးပီးလာဝယ်ကြတယ်။\nThandar Lwin September 11, 2012 at 10:52 AM\nဟုတ်ပ သူတို့ မောင်နှမ ကြည့်ပြီး အရမ်းသဘောကျတာဘဲ ..တို့လဲ သားလေးတယောက် လိုချင်တယ် ...း)\nAnonymous September 13, 2012 at 2:49 AM\nအယ် ဒီပိုစ့်ကို ဒီနေ့မှမြင်တယ်။ စင်္ကာပူက မြန်မာတွေအတွက် အဆင်ပြေတယ်နော်။ အရာရာဝယ်လို့ရတယ်။ ထိုင်းမှာက ချဉ်ပေါင်ရွက်မရှိဘူး။ သူတို့က ချဉ်ပေါင်ဖူးပဲ စားတာလေ။\nအိမ်နားက ရေမြောင်းလမ်းလေးကလဲ သာယာတယ်နော်။ ကလေးတွေအတွက်လည်း ဆော့လို့ရတာပေါ့။ ကျနော်လဲ သူတို့မောင်နှမကြည့်ပီး ကလေးတွေလိုချင်စိတ်ပေါက်သွားတယ်။ (မိန်းမအရင်ယူလိုက်ဦးမယ်း) )