Oncela na illa de ons by Ceip Coiron Dena - issuu\n1. Oncela vai vivIr á illa de Ons…...Mario Hermida Martínez\n10. Os ladróns de bancos…...Alejandro Barbeito Cousido\n2. Unha bonita cova………………...Lucía Fontán Bemposta\n11. As gaivotas desaparecen….….Raúl Moldes Mouriño\n3. A fábrica de lambetadas……….…Daniel Figueiro García\n12. Protexendo ós animais……….Anxo González Canay\n4. O día que rompeu un brazo…...Aida Fernández Hermida\n13. O ataque dos piratas………..…..Oscar González Rey\n5. A mensaxe na botella………………...María García López\n14. Carlos o fareiro………….…….Nerea Castro Limeres\n6. Buceando cos peixes………………….Pablo Fariña Casal\n15. Faise noite…………...Brayan Fernández Domínguez\n7. O labirinto………………………...…...Lucía Gondar Casal\n16. A cuncha máxica….……….Enma Fontán Fernández\n8. A visita de Daniel………………..…Antía Fontán González\n17. Os xogos das illas……..………….Aitor Serrano Lima\n9. Oncela e a contaminación…….Juan Jesús Ávila Vazquez\n18. A visita de Ana………………..Almudena Besada Amil\nCEIP de COIRÓN-DENA. 5º A - CURSO 2014-2015.\nONCELA VAI VIVIR Á ILLA DE ONS Oncela é unha nena de 17 anos que vive coa súa familia nunha casa en Bueu. Ten o pelo negro e os ollos azuis coma o mar. Sempre leva un chapeu marrón que lle regalou o seu avó. Ela é moi divertida e gústalle explorar.Tamén é un pouco tímida xa que\nsempre cando coñece a alguén, aínda que lle pasa pronto. Un día foi á casa do seu avó a visitalo. Estaba sentado no sofá mirando a televisión e ó velo non pudo evitar preguntarlle qué lle\npasaba. O avó díxolle que se atopaba mal. A culpa tíñaa unha enfermidade que só se podía curar cunha moi rara que medraba na illa de Ons. Oncela púxose moi triste, queríalle moito e estaba disposta a facer calquera cousa por axudalo. Ofreceuse a ir buscar a planta e non volvería ata atopala. A rapaza foi a súa casa e pediulle permiso ós seus pais. Súa nai díxolle que si pero seu pai non se convencía tan fácilmente. Pero ela era tan terca e ao final deixárona ir. Foi en barco desde Vigo ata Ons. Alí buscou entre todas as plantas ata que viu unha especial. Sabía que era aquela porque tiña\nun libro que lle servía de guía. Estaba contentísima pero nese intre un arrancouna e botouse a correr. Correron tres quilómetros sen descanso ata que o can parou a facer “as súas cousas”. Oncela aproveitou para coller a planta e fuxir. Colleu o barco para Bueu e foi ata a casa do seu avó a levarlle a planta. O avó díxolle que tiña que prepararlle unha infusión. Ó pouco de darlla xa se sintiu bastante ben, non de todo, pero mellor. Oncela quedou moi satisfeita e moi orgullosa de si mesma.\nO avó, como regalo, doulle un colar fermosísimo que súa avoa gardara durante moitos anos. Pasaron os días e ela non se quitaba da cabeza o fermosa que era a illa de Ons. Tamén lembrou todas aquelas flores, a paisaxe, as casiñas e as amplas praias. Preguntou na casa se podía ir a vivir alí unha tempada. Os seus pais pensárono moito, vivir ó aire libre e facerse independiente sentaríalle ben a súa filla. Estaba tan emocionada e sentíase tan libre que colleu o primeiro barco que\nilla de Ons. O primeiro día refuxiouse nunha cova, estábase tan ben que decidiu que cuns pequenos\nsaía rumbo á arranxos esa sería a súa casa.\nUNHA BONITA COVA\nOncela púxose a traballar desde o primeiro día para facer un agradable fogar. Descubriu que se lle daba moi ben a decoración. Nas paredes puxo unha selva debuxada cun pequeno río ó fondo. Para o chan teceu unha alfombra de xuncos facendo a figura dun león. A cova é moi grande e con sitio para dous baños, por si hai visitas, tres habitacións e unha cociña onde hai de todo. Alí prepara os peixes que pesca na praia e as centolas que son o seu prato favorito. Para a\nsobremesa gústanlle as con salsa de amorodos. Cando se quere lavar vai a unha lagoa pequena, pon as súas chanclas, o seu bañador e frégase cunha esponxa natural que atopou nas rochas da praia cando collía mexilóns. Oncela ás veces xoga con Pipo, o loro que se fixo amigo dela é agora é a súa mascota.Tíralle un coco e tén que traerllo co pico ou nas patas. Cóntanse chistes que só eles entenden e sóbense ós Vigo.\ncarballos para ver\nós barcos que saen da ría de\noso larpeiro que lle rouba a comida, tíralle pedras pequenas e escóndelle a roupa que tén a secar.\nTamén anda por alí un Gústalle vivir alí cos seus novos amigos.\nA FÁBRICA DE LAMBETADAS Como a Oncela e ó oso lles gustaban tanto os doces decidiu montar unha empresa de lambetadas na illa.\nA Lambetada Feliz\nChamaríalle “ ”. Estaba desexando ver nas caras dos nenos os sorrisos cando as probaran. As máquinas que as fabricaban non contaminaban, só\nfuncionaba con . Repartía as lambetadas sen azúcre a todos os que viñan de visita ou de vacacións. Estaban feitas de mel, margaridas, rosas e un pouco de licor de castaña, iso sen que ninguén o soupera. Era unha empresa moi\ncoñecída e ós nenos facíaselles a . Tamén lle gustaba axudar a toda a xente así que para agradecerllo fixéronlle unha estatua. Ela seguiu regalando aos nenos lambetadas sempre que querían e todos dicían que era unha\nO DÍA QUE ROMPEU UN BRAZO Era un día soleado e Oncela estaba de excursión pola illa. Foi nadar á praia e a xogar coas conchas , estábao pasando tan ben\nfacía de noite.\nque non se decatou de que se lle as luces de Bueu, ou do faro, ou de Vigo.\nÍa moito frío e todo estaba escuro. Subiu a unha árbore para ver\nrompera un brazo.\nDe súpeto rompeu unha póla e caeu ó chan. Notou que se lle Tiña moitísima dor e non había ninguén, estaba soa e marchou para a súa cova. Fixo unha venda con follas e lianas e atouna cun pau pequeno de pino para inmovilizar o brazo. Durmiu moi mal e pola maña aínda lle doía moito máis. Lembrouse da planta que curara ó seu avó e foina buscar. Fixo unha infusión e engadiulle un pouco de dente de quenlla. A menciña sabía moi mal pero tomouna igual. Tamén fixo unha crema mezclando margaridas, rosas, flores de xesta e auga de mar. Con iso recuperouse de todo e en poucos días xa volveu á praia a nadar cos golfiños e cos cabaliños de mar. Como ó oso e ó loro non lles gustaba moito a auga esperábana facendo castelos coa area.\nA MENSAXE NA BOTELLA\nOncela estaba tomando o sol na praia e viu algo na auga. Era\ne parecía que tiña algo dentro.\nAbriuna e alí estaba unha folla de papel que tiña algo escrito, pero a letra era tan pequena que non podía lela.\nFoi a un pobo cercano, preguntoulle a\n, pero ninguén sabía o que poñía. Logo, pediulles\nunha lupa pero tampouco tiñan. Oncela decidiu facer unha lupa con cousas que atopaba polo camiño. Pero só atopou follas e rochas. Pediulle á xente do pobo un espello pequeno e un pouco de pegamento. Conseguiu esas cousas en moi pouco tempo. Colleu unha folla, unha corda, o espello e o pegamento para facer unha lupa. Tardou unha hora, pero por fin rematou. Colleu a lupa e mirou a folla de papel, poñía: <<\nBuscou paus para facer\nS.O.S. Estou atrapada nun illote. >> Alguén estaba en perigo.\nun barco, pero a primeira vez fundiuse, a segunda tamén, e a terceira, pero a cuarta…\nNavegou! Saiu rapidamente da illa e buscou un illote pequeño no que poidera haber alguén. Pasou horas navengando ata que viu o illote de Onza. Alí estaba unha nena pedindo socorro na area. Tiña o pelo castaño, os ollos marróns, parecía boa persoa. Contoulle que se chamaba Sara, vivía nunha illa preto dalí e cando ía navegando a súa lancha afundiuse.\nOncela axudoulle a volver a súa casa\ne volveu á illa de Ons a vivir máis aventuras.\nBUCEANDO COS PEIXES Oncela estaba buceando nos arrecifes da illa. Era unha das cousas que máis lle gustaba facer: tocar os corais do fondo, coller centolas e ver os peixes. Cando estaba abrindo unha ostra rodeouna un\nbanco de sardiñas. Decatouse de que estaban\nasustadas e fuxían de algo. Dalgún xeito estábanlle pedirdo axuda. Pensou que tiña que axudar a eses pacíficos\npeixes. Nese intre acercábase unha quenlla grandísima coa boca aberta.\nOncela persiguiuna ata alcanzala, agarrouna pola aleta e lanzouna lonxe. Pensou que se librara do perigo pero non era así, a quenlla aproveitou un despiste da rapaza e tragouna dun\n. Despois de estar moito tempo na súa barriga lembrouse de que tiña unha pluma e fíxolle cóxegas. De\ntantas que lle fixo escupiuna e salvouse. As sardiñas quedáronlle moi agradecidas e sempre serían as súas amigas.\nO LABIRINTO Oncela levantou unha pedra e debaixo había un escorpión. Sabía que era velenoso porque o lera nun\nlibro. Díxolle que se\napartara do seu camiño . Ó pasar ó seu carón case lle pica, non lle fixo moito caso pero pareceulle raro a maneira na que a\nlevantouse sobre as patas e ela viu que na barriga levaba un papel pegado. Con moito coidado e\na axuda dun pau despegouno. Abriuno a modo: era o mapa dun labirinto! Como era unha nena moi valente decidiu seguir as indicacións do mapa. Pasou un camino moi estreito e cheo de silvas e toxos\nque daba a entrada dun templo. Entrou e todo foron dificultades: trampas, bólas con\npinchos, cables eléctricos,\ncousas moi horribles… Ó final decatouse de que algo brillaba no chan, era un cofre dourado. Abriuno e dentro descubriu unha gran maza de ouro. Colleu\no tesouro e saíu correndo do labirindo. Fóra estábaa esperando o escorpión , ela tocoulle o lombo coa man e el choscoulle un ollo. Fixéronse amigos para sempre.\nA VISITA DE DANIEL Un día Oncela dicidiu mandarle recado por un mariñeiro ó seu\namigo Daniel para que fose visitala á illa.\nFoino buscar ó porto e levaron as maletas á cova. Pareceulle chulísima e moi ben decorada. Levouno visitar a Praia de Fontiñas, unha\naldea chamada O Caño e o Illote\ndo Gairo. Desde alí había unhas vistas fermosas.\nTamén o levou ó Buraco do Inferno e Daniel quixo mirar cómo era, esvarou e se non é por unha rocha cae ó fondo.\nOncela díxolle a Daniel:\n- A Illa de Ons ten forma de un E Daniel respondeulle:\n- Esta illa si que mola!\ncollendo unha pelota.\nDaniel pasouno tan ben que agora sempre vai de vacacions á\nONCELA E A CONTAMINACIÓN Cando Oncela estaba na illa de Ons, viu que un barco estaba tirando materiais tóxicos. O único que podería curar ao mar sería o anel branco máxico escondido no fondo do mar, e quixo ir a búscalo. Converteuse nunha\ncoa cola dos cores do\narco da vella. Foi a Atlántida xunto á raíña serea de Ons chamada Luísa e preguntoulle: -\nOnde esta o anel branco?\nNa cova dos\nVale, moitas grazas raíña Luísa.\nmonstros. Enviarei a alguén para que te axude. E moi perigoso. – Contestou a raíña\nA raíña Luísa chamou ó seu aventureiro Maique para que lle axudara a Oncela a atopar o anel. Maique e Oncela foron á cova dos monstros. Antes de entrar tiveron que esquivar ás quenllas verdes. Os\npeixes vixiantes víronos e avisaron a outras quenllas que enviaron unha medusa eléctrica dun\nConseguiron matala e meterse na cova. Colleron o anel branco e descubriron o Kraken. Cando tiveron oportunidade apuntaron co anel ó Kraken que desapareceu nun universo paralelo. Saíron da cova e ela quedouse co anel branco e coa perla que posuía o anel branco no seu interior. Despois de limpar o lixo do mar co anel branco recuperou as pernas para saír á superficie onde os seus país orgullosos a agardaban. Como recompensa, compráronlle un\niate e puxéronlle o seu nome a unha illa.\nOS LADRÓNS DE BANCOS Oncela estaba dando un paseo pola mañá para estirar un pouco as pernas, era relaxante andar descalza pola area da Praia. Aproveitou para coller cunchas. De súpeto viu a uns homes sacando diñeiro da súa lancha motora. Empezou a seguilos, quería saber que tramaban e viunos entrar nunca gruta secreta. Ían esconder os\ncartos. Pensando qué podían estar tramando,\nnon se decatou de que marchaban, pero iso foi beneficioso porque podía asomarse e ver que había alí. Cando entrou na gruta viu un par de velas que alumeaban o interior, pero non se podía ver ben, sorte que tiña unha\nlinterna. Cando a acendeu viu unha lousa, nela había fotos de bancos famosos. Tres deles estaban tachados e outro estaba rodeado, iso significaba que os tachados xa os roubaran e o rodeado era o seu\nseguinte golpe. Tiña que\n. Preparou unha trampa para que nada máis chegar caeran nela.\nEscondeuse detrás duns carballos e agardou a que chegaran.Tardaron máis do que esperaba, e cando estaba a piques de durmirse apareceron. Só tivo que esperar un segundo e caeron na trampa. Foi correndo a gruta e viunos colgados do teito. Colleu todas as bolsas, destruiu a gruta e deixou encerrados ós ladróns. Devolveu os cartos a cada banco, un deles doulle unha bolsa con mil euros. Aproveitou para comprar máis comida para a súa mascota e algo de\npara ela e volveu á illa.\nAS GAIVOTAS DESAPARECEN A Oncela gustábanlle moito as\nporque podían voar. Gustáballe subirse ás árbores para velas mellor .\nUn día decatouse de que estaban desaparecendo. Cada día faltaban tres ou catro . Descubriu\ntrampas por toda a illa.\nEstivo investigando pero non atopou quen estaba detrás de todo iso. Despois dalgúns días tropezou cunha casa vella, rota e co tellado en moi mal estado. Desde unha ventá medio aberta viu un vello de ollos verdes e una enorme barba. Era Fermín, un mariñeiro de Cangas con moi malas pulgas que odiaba os\ncon ás. Oncela desconfiou del e cando se fixo de noite volveu á cova. Buscou por todos os lados ata que\ntocou un pasamáns e abriuse unha porta que daba a un pasadizo secreto.\nNo sotano tiña gardadas pistolas, armas, peles\nde animais disecados, e ata un dente de marfil.\npero a súa tapadeira era de mariñeiro para non levantar sospeitas. Para pillalo tivo que facer unha trampa, cavou un buraco , púxolle\nfollas e tapouno.\nMáis tarde pasaba Fermín por alí e caeu. Oncela chamou á policía e arrestárono. Oncela\nliberou as gaivotas e seguiu disfrutando do seu voo moito tempo máis.\nPROTEXENDO ÓS ANIMAIS Unha das cousas que máis lle gustaba facer a Oncela na Illa de Ons era estudar ó e miedoso. Coñeceuno cando o salvou dunha\na. Un animal tímido, pequeno\narbore vella a piques de caer. Desde aquela fixéronse amigos.\nUn día que andaban polo monte atoparon unha cova. Querían entrar pero non se decataron de que detrás súa había un montón de\nserpes. Fuxiron e caeron\npor una fervenza, pero non lles pasou nada, aparte dunha boa molladura.Cando se estaban\nsecando ó sol oíron un ouveo de dor, Oncela coñecía ese ruído, era dun dos seus animais preferidos: o\nraposo. Oncela e\no paxaro foron correndo e atoparon unha das serpes que ameazaba ó raposo. Cunha póla golpeárona e salvárono. E así\nseguiron os tres xuntos. O raposo era tamén tímido e miedoso .E decidiu ir con Oncela, ían de paseo e de súpeto Oncela viu que se movía un toxo, e saíu\nun puma. Ela colleu un pau pero entón o raposo perdeu o medo e foi loitar co puma con\nvalentía e gañou , e cambiou de ter medo a ser un valente. E seguiron paseando polo bosque para ver si coñecían a novos amigos.\nO ATAQUE DOS PIRATAS Unha tarde que Oncela estaba nadando viu que se acercaban á costa uns\nbarcos cunhas bandeiras negras.\nCorreu para esconderse pero xa era demasiado tarde. Acercábanse á Praia noventa\nO capitán chamábase Barba Negra, levaba os zapatos rotos, unha camisa azul e unha pata de pau. Tiña un olfato coma o dun can e atopouna pronto. Fixérona a súa escrava e tíñalles que cociñar e limpar o barco. Intentou fuxir en varias ocasións pero siempre a pillaban e despois encerrábana cinco días nun\nEstaba moi triste xa que non lle daban nin de comer nin de beber. Un día tirárona ó mar e unhas\naxudárona levándoa a terra firme. Correu moito para salvarse pero como os piratas eran moi vagos non a persiguiron máis.\nCARLOS O FAREIRO Oncela dende a súa cova vía empre un home entrando no\nalí. Un día decidiu acercarse , tropezou cunha\n. Levaba moito tempo intentando averiguar quén vivía\npedra , caeu e mancouse nun xeonllo.\nCarlos, que así se chamaba o fareiro, axudouna a levantar e levouna dentro para facerlle unha cura.\nA Oncela xa lle dixeran que o fareiro da Illa de Ons era moi amable e guapo. Pero a ela o exterior dáballe igual, só lle importaba o interior. Ensinoulle as distintas\nclases de luces e díxolle que este faro levaba anos funcionando\ngrazas a súa familia. El non botaba de menos vivir nunha cidade porque lle gustaba moito a natureza e estar moi preto do\nmar. Fixéronse moi amigos e ela aprendeu tantas cousas que ás veces axúdaballe no seu traballo.\nFAISE DE NOITE Oncela tiña fame e estaba un pouco asustada porque non tiña outra opción que entrar no bosque para comer. Non se decatou de que se lle facía de noite. Tiña medo e moito frío. Durmiu debaixo dun castiñeiro tapada con\n. Cando despertou viu que moi preto andaba un\nlobo. Era moi feo e\ntiña moi mal carácter. Quería comela porque lle parecía que ía saber moi ben. Correu todo o que pudo e conseguiu fuxir del. Na árbore había moitos ourizos con castañas pero estaban demasiado altas. Probou de todo pero non había maneira de collelas. Ata que se lembrou dos\nxogos das illas. Unha vez ela fora campiona de salto con pértiga. Buscou\nunha cana ben longa e dando un chimpo colgouse dunha póla. Comeu as castañas e ainda lle sobraron para repartir co\nA CONCHA MÁXICA Oncela ergueuse da cama con fame e foi buscar caracolas para comer. Atopou unha cun mexilón e descubriu que dentro tiña perlas negras e azuis.\nconcha vermella, brillantísima. Abriuna\nOncela levouna para a súa casa. Uns días despois tirouna no Buraco do inferno para ver qué pasaba. Probou 10 veces pero\nnonca se e sempre volvía a subir. Decatouse de que era máxica, a última vez que a tirou volveu convertida nun fermoso colar. Púxoo no pescozo e empezou a notarse máis áxil e forte.\nAgora podía dar saltos de ata 8 metros e correr a unha\nUn día que estaba pescando caeulle ó mar e perdeu o brillo. Xa non tiña poderes pero non lle importou porque alimentábase moi ben e estaba en\nOS XOGOS DAS ILLAS Oncela decidiu ensinarlle aos habitantes de Cíes os seus xogos inventados, porque ela non tiña amigos en Ons. Empezou co “rugbico” que consiste en que dous equipos compitan. Un equipo ten un\ne empeza o partido pasando o coco a un\ncompañeiro, este pono na cabeza e empeza a correr cara o campo contrario, o outro equipo intenta sacarllo. Cada campo ten\nunha zona de puntuación e dous palmeiras en paralelo. Hai que meter o coco entre as da zona de puntuación contraria. Na zona de puntuación gáñase un punto e nas palmeiras tres. O primeiro que chegue a vinte gaña. Outro xogo é o dos “bolacos”. Nunha pista de herba lánzase para tirar dez piñas nun gran coco encerado. Detrás de cada pista hai un equipo de catro persoas que tira unha a unha. O máximo de puntos por tirada é dez, é dicir, un strike. Hai cincuenta tiradas, ó máximo de puntos totais é cincocentos. Fíxose unha\nboleira porque este deporte cada vez era mais popular.\nXogáronse cinco partidas e o coco sempre ía fora. Revisouse a pista e resultou que o fallo era que na esvarábase e para substituíla puxéronse tabloas de carballo. Xogouse unha partida de proba, os equipos estaban tan pouco adestrados que só derribaban unha piña. Por último mostroulles “o salto con pértiga”, que consiste en ir correndo cunha pértiga de bambú e cravala no chan para impulsarse cara arriba. Xogaron unha partida de cada. Nos bolos, gañou o equipo azul por strikes excesivos, no salto con pértiga Paul Caballé, o francés, e no rugbico os de Cangas porque os de Vigo fixéronlle unha agresión de grao dez ó arbitro por unha mala decisión. Os\nxogos fixéronse moi famosos por todo o mundo.\nA VISITA DE ANA Ana é unha nena alegre e deportista. Un día foi adestrar para o campionato de\ncanoa de Cangas. Rompeulle un anaco de\nmadeira, entroulle auga e afundiuse. Como ela sabía nadar foi ata unha illa. Era a illa de Ons. Ía moita calor e había moitos\nmosquitos así que correu para buscar unha sombra e protexerse.\nNese intre, Oncela andaba buscando froitos secos para a cea. Desde lonxe viu unha nena que lle parecía unha cara coñecida, alta e duns catorce anos. -Agarda nena!- Chamouna berrando.\nAna mirou para atrás e recoñeceu a Oncela, era a súa mellor -\nCanto tempo Oncela!Que sorpresa! Que fas aquí? A miña canoa afundiuse, así que viñen a esta illa.\nAs amigas abrazáronse moi contentas de verse de novo. Oncela ensínoulle a illa, onde vivía, os seus amigos etc … Pasaron uns días\ncomendo peixes asados, tomando o sol e explorando toda a illa.


O Cluster TIC Galicia organiza unha misión comercial inversa con potenciais importadoras de Europa e América. Novas do Cluster TIC Galicia. Asociación do sector das Tecnoloxías da Información e das Comunicacións.\nO Cluster TIC Galicia organiza unha misión...\nCo obxectivo de fomentar a exportación do sector tecnolóxico galego, o Cluster TIC Galicia organizará, do 22 ao 24 de maio, unha misión comercial inversa na que participarán sete empresas punteiras nos eidos das telecomunicacións, os medios audiovisuais, a consultoría e o desenvolvemento de software, procedentes de Latinoamérica, Canadá, Alemaña e Inglaterra.\nOutra das participantes na misión inversa será Adminex (Brasil), que ofrece solucións en administración (asesoría legal, contabilidade, RRHH...) a pemes que queren establecer actividades no estranxeiro.


Comezan as Xornadas de Interpretación dos Bosques 2019 – Asociación Ambiental Senda Nova\nComezan as Xornadas de Interpretación dos Bosques 2019\nPublicado por A. A. Senda Nova em 28 · Febreiro · 2019\nOnte, mércores 27 de febreiro, presentamos no Espazo da Natureza de Oza a programación para celebrar estas Xornadas de Interpretación dos Bosques que como cada anos vimos a celebrar por estas datas.\nEstas xornadas nacen co obxectivo principal de poñer en valor e dar a coñecer o bosque atlántico , as súas características principais e sobre todo as súas problemáticas actuais. Durante estas xornadas tentaremos achegarnos ás masas de bosque autóctono máis importantes e mellor conservadas da nosa comarca, a través de camiñadas interpretativas.\nA primeira actividade terá lugar o domingo día 10 de marzo, e consistirá nunha ruta a pe nomeada “Camiños de Aldemunde” unha tradicional actividade, que levamos percorrendo 10 anos, polo bosque da Ribeira da Pena, un dos espazos máis especiais e mellor conservados que hai na zona, pero que ano tras ano está a sufrir graves feridas que están a acabar con el, talas indiscriminadas, especies invasoras, incendios forestais, apertura de pistas, degradación dos antigos camiños e corredoiras… A pesar de poñerllo difícil, segue a ser un bosque máxico, cheo de especies vexetais e animais moi importantes, un auténtico refuxio para a nosa fauna, e un lugar onde gozar da natureza en estado puro.\nA segunda camiñada que faremos será o sábado día 23 de marzo, nesta ocasión desprazarémonos pola mañá até as beiras do río Bardoso no concello de A Laracha, un lugar magnífico para observar a vexetación de ribeira, e a importancia da mesma. Nunha época na que cada vez é máis difícil fuxir do monocultivo, e atopar manchas de vexetación autóctona queda case relegado ás marxes das nosas canles fluviais.\nDespois de comer o bocadillo todas xuntas, desprazarémonos até o bosque da Berbia en Entrecruces (Carballo), e adentrarémonos tamén nos seus antigos camiños e corredoiras, para coñecer outra das poucas masas arbóreas autóctonas do Concello. Neste lugar atopamos unha importante presenza de rastros de fauna, especies vexetais moi especiais como a woodwardia radicans, e un manto de vexetación autóctona que fan espertar todos os sentidos cando te adentras nel.\nAdemais das camiñadas interpretativas, celebraremos o xa tradicional Día da Árbore, que consiste nunha plantación conxunta de especies autóctonas. Outros anos celebramos a plantación en diferentes espazos públicos (xardíns, ribeiras etc) e dende fai dous anos vimos a celebrala no Espazo da Natureza de Oza. Plantando pequenos exemplares de castiñeiros, carballos, acivros etc dentro do recinto para realizar un pequeno viveiro de árbores autóctonas que serven para trasladar aos seus lugares definitivos cando alcanzan unhas características suficientes que garantan en maior medida a súa supervivencia.\nEste ano a plantación trasladarase ao perímetro do recinto, e non só traballaremos na plantación de novos exemplares de vexetación autóctona, se non que tamén traballaremos na erradicación de eucaliptos que están a medrar neste lugar.\nA participación nesta actividade é libre e de balde, e pode participar persoas de todas as idades, soamente tes que traer un cubo, unha pala e uns guantes, e sobre todo moitas ganas de traballar en equipo!\nEste ano o día da árbore tamén se trasladará a diferentes colexios da zona, onde o luns día 18 de marzo realizaremos a plantación de especies autóctonas nos recintos escolares, con pequenos grupos de escolares da propia escola. O que servirá sobre todo para espertar nos máis pequenos o respecto e o amor polas árbores que formarán parte da historia dos seus colexios.\nSen máis só nos queda agradecerlle a todas as persoas que fan posible que esta programación saía adiante, voluntarias da entidade, profesorado dos colexios da zona, e sobre todo a agrupación de protección civil de Carballo que de novo colabora con nós nunha labor tan importante e necesaria como a dos apuntamentos.\nEsperamos vervos en todas as actividades!!


II edición do Tictactic! | TICTACTIC\nA II edición do Tictactic, impulsado pola asociación Airoá Comunicación, desenvolverase do 17 ó 20 de agosto no Telecentro de Chantada, un lugar chave da formación no uso responsable das tecnoloxías da información e a comunicación. Este seminario ten como obxectivo traballar cos cativos e as cativas da comarca de entre 11 e 13 anos co fin de facilitar un proceso de educación conxunto no emprego de tecnoloxías a información e a comunicación.\nEste obradoiro constitúe o segundo módulo do Campus TICTACTIC, que procura habilitar un espazo de capacitación de preadolescentes en torno ás TIC opensource e facilita o acceso a competencias dixitais e a optimización e uso responsable, e tamén subversivo e crítico, de dispositivos e plataformas que empregan na cotidianidade. Tamén o fomento de dinámicasde traballo colaborativo online e offline.\nBaixo o título “Da remistura multimedia ao webdocumental. Historia(s) da Ribeira Sacra” fomentarase a capacitación en rexistro e edición de imaxe, son, vídeo, vídeo en redes, e interactividade. Ademáis farase un repaso do temario tratado no Móduo I “Eu no cuarto conectado”, adicado ás redes sociais, comunicación dixital, ferramentas dixitais para o traballo colaborativo e creatividade relacionada cos media.\nO curso está coordinado pola Asociación chantadina Airoà Comunicación e conta como docentes con Alba Sánchez e Andrea Olmedo, expertas en materia de tecnoloxías e creatividade dixital, procesos colaborativos e comunicación multimedia. A través deste curso incidirase no uso responsable das tecnoloxías e afóndase nas posibilidades do mundo 2.0 para os e as adolescentes a través dunha temática concreta: A Ribeira Sacra.


ABANCA instalará 36 novos caixeiros na Galicia rural\nChandrexa de Queixa, A Arnoia, Lousame, Toques e O Páramo contan xa con estas novas infraestruturas\nA actuación forma parte da iniciativa impulsada pola Xunta de Galicia coa colaboración de ABANCA para achegar os servizos financeiros aos municipios galegos que carecen deles\nABANCA completará a instalación dos 36 caixeiros previstos no acordo no mes de maio\nABANCA finalizou nos municipios de Chandrexa de Queixa (Ourense), A Arnoia (Ourense), O Páramo (Lugo), Toques (A Coruña) e Lousame (A Coruña) a instalación dos cinco primeiros caixeiros automáticos que forman parte do acordo subscrito polo banco coa Xunta de Galicia para dotar de servizos financeiros aquelas localidades do rural galego que ata o de agora non dispoñían deles.\nAs cinco infraestruturas que xa están en funcionamento facilitarán que os veciños e veciñas destas localidades poidan dispoñer de efectivo e realizar as xestións máis habituais sen ter que desprazarse a outro termo municipal, favorecendo a súa inclusión financeira.\nRepresentantes de ambas as institucións realizaron unha visita esta mañá ao dispositivo situado no concello ourensán de Chandrexa de Queixa, que dará servizo aos preto de 500 habitantes que residen neste termo municipal. No acto participaron o conselleiro de Facenda e Administración Pública, Miguel Corgos, e o director xeral de Política Financeira, Tesouro e Fondos Europeos, David Cabañó. Por parte de ABANCA, desprazáronse a comprobar a instalación o director de Negocio Institucional Galicia, Asturias e León, Liño Comesaña; a directora de zona Ourense-Este, María José López, e o coordinador de Negocio Institucional en Ourense, Mateo Alonso.\nA capilaridade da rede comercial de ABANCA en Galicia sitúa a comunidade galega como a segunda Comunidade Autónoma con maior accesibilidade a servizos financeiros. Só un 12% dos municipios carecen de oficina fronte ao 51% que non dispoñen dela no resto de España. Grazas ao acordo subscrito por ABANCA e a Xunta de Galicia, a poboación de 36 novas localidades poderá acceder aos servizos financeiros básicos na súa contorna máis próxima.\nEstá previsto que a instalación dos dispositivos continúe durante as próximas semanas e que o proceso finalice no mes de maio. Os novos caixeiros estarán situados en once municipios da Coruña (Aranga, Coirós, Dodro, Lousame, Paderne, Santiso, Toques, Vilasantar, Vilarmaior, Dumbría e Monfero), tres de Lugo (O Páramo, Ribeira de Piquín e Samos) e 22 de Ourense (A Arnoia, Baltar, Os Blancos, Carballeda de Avia, Cenlle, Chandrexa de Queixa, Xunqueira de Ambía, Xunqueira de Espadanedo, Larouco, Lobeira, Melón, Oímbra, Petín, Piñor, Pontedeva, Porqueira, Rairiz de Veiga, Taboadela, A Teixeira, A Peroxa, Vilar de Santos e San Xoán de Río).\nFormación e atención ao usuario\nA colocación e posta en servizo destes caixeiros automáticos vai acompañada dun plan de formación e capacitación dixital que comeza mañá mércores, 16 de marzo, no municipio lucense do Páramo. Ata o momento están previstas en total 18 sesións formativas naqueles concellos que o solicitaron. As próximas desenvolveranse o 17 de marzo en Chandrexa de Queixa (Ourense) e o 24 de marzo en Lousame (A Coruña).\nCada acción formativa terá unha duración de dúas horas e nela ensinarase aos asistentes como funciona o caixeiro e cales son as operacións máis habituais que se poden facer, incluíndo unha demostración práctica sempre que sexa posible. Tamén se ofrecerán consellos básicos de seguridade e resolveranse as dúbidas que poidan ter os asistentes.\nO obxectivo deste plan é ofrecer a formación necesaria ás persoas que van utilizar estes dispositivos, moitas delas maiores de 65 anos e pouco dixitalizadas, para que poidan realizar as súas xestións con confianza e todas as garantías de seguridade. Con esta iniciativa, o banco quere contribuír a evitar problemas de exclusión financeira e a reducir a fenda dixital existente na actualidade, que afecta especialmente as persoas de maior idade e de contornas rurais.\nABANCA tamén habilitou o número de teléfono 900 81 55 00 para ofrecer asesoramento gratuíto a aquelas persoas que o necesiten. A través dunha chamada telefónica poderán resolver dúbidas, solucionar as incidencias que poidan xurdir no uso destes caixeiros automáticos ou realizar consultas sobre produtos e servizos financeiros. Así mesmo, a través deste teléfono poderase concertar cita previa para recibir atención nunha oficina de ABANCA no caso de que fose necesario.\nTodas estas medidas complementan as que xa puxo en marcha o banco para ofrecer a mellor atención aos seus clientes maiores de 65 anos, como a atención en portelo en toda a súa rede comercial ata as 14 horas, o compromiso de non pechar ningunha oficina nos 134 concellos galegos nos que é a única entidade que presta servizo, o adianto da pensión ao día 25 ou a simplificación dos menús dos caixeiros situados nas contornas rurais.


A derradeira fin de semana de Música en Branco - novas SINSALaudio\nA derradeira fin de semana de Música en Branco\n- Unha Feira Artesá para decubrir a que soan os oficios.\nEntender, compartir, rexistrar e difundir o ambiente xerado ao redor das relacións comerciais coma un ben patrimonial dos nosos barrios. Con estes obxectivos en mente, o colectivo TANKollectif, xunto con NIQUELARTE, abrirá este sábado 23 no Mercado das Conchiñas unha Feira Artesá desenvolvida para Música en Branco. Trátase dun encontro no que compartirán espazo tanto a cidadanía coma unha serie de oficios tradicionais. “Haberá tapiceiros, palilleiras, reloxeiros, xoieiros… Todos eles ocuparán os postos baleiros do mercado das Conchiñas para amosar o seu traballo”, sinala María Ríos, integrante xunto a Fátima Ruiz de TANKcollectif.\n- Non te cortes coa ópera’ achega a lírica á veciñanza da man de Mónica de Nut.\nÓpera na perruquería. A terceira intervención, prevista para o sábado 23 de novembro, consistirá en levar a ópera á perruquería. Mónica de Nut cantará ás portas dun salón de beleza, mentres os e as profesionais dos peiteados traballan. Deste xeito, crearase un ambiente diferente nun espazo tan rutineiro como son as perruquerías deste barrio. A intención neste apartado tamén é establecer conversas de memoria musical cos clientes e perruqueiros.\nMicroópera da formiga e do formigón. “Será unha intervención coral, na que haberá figuración e coros. A xente achegada do barrio poderá participar, aceptaranse voluntartios”, sinala De Nut. Para a ocasión, o polifacético artista Carlos Santiago elaborou unha serie de cancións e letras baixo o título Microópera da formiga e do formigón, cuxo letimotiv se centra nesa fronteira entre o urbano e o rural que resulta máis visible na contorna do Ágora. Os veciños que participen poderán facelo coa súa propia voz ou con obxectos domésticos para formar parte do singular coro deste apartado final do proxecto. O domingo 24, contra ás 12.00 horas, nas inmediacións do Centro Ágora concluirase Non te cortes coa ópera cunha intervención musical cooperativa.


Órganos de goberno - Colegio de Economistas de Ourense\nA Xunta Xeral é o órgano supremo do Colexio, constituída por todos os colexiados con igualdade de voto, e adoptará os seus acordos por maioría e en concordancia cos Estatutos vixentes.\nA Xunta Xeral poderá reunirse en sesións de carácter ordinario e extraordinario. Reunirase *ordinariamente dúas veces ao ano: a primeira dentro do primeiro cuadrimestre do ano para a rendición de contas e o informe de xestión da Xunta de Goberno do exercicio precedente; e a segunda antes de acabar o exercicio, para a aprobación dos orzamentos do exercicio seguinte.\nReunirase extraordinariamente a iniciativa do decano, da Xunta de Goberno ou cando o solicite un número de colexiados superior ao 25%: para aprobar ou modificar os estatutos e normas deontolóxicas colexiais, autorizar á Xunta de Goberno para a venda ou gravame de inmobles colexiais; censurar a xestión da Xunta de Goberno ou dos seus membros; promover a disolución do Colexio ou o cambio da súa denominación de acordo co establecido nos estatutos para celebrar eleccións para cubrir os cargos vacantes da Xunta de Goberno e, para calquera outra materia que non sexa competencia específica da Asemblea ordinaria.\nA Xunta de Goberno é o órgano reitor do Colexio, sen prexuízo das competencias que lle correspondan á Asemblea Xeral. Componse dunha decana-presidenta, un *vicedecano-vicepresidente, unha secretaria xeral, unha tesoureira, e sete vocais.\nCorresponde á Xunta de Goberno a dirección e organización do Colexio para a consecución dos seus fins, e a este respecto exercerá cantas facultades non se atopen expresamente atribuídas á Asemblea Xeral.\nOrganigrama de cargos e membros da Xunta de Goberno do\nXullo Vila Pérez\nIsabel Igrexas Arce\n*Mª Teresa *Cuñarro López\nManuela *Seguín Neto\nManuel *Todea González\nSusana Soto Igrexas\nJuan Antonio *Santamaría Rodríguez


A boa acollida do polígono agrario: Oímbra xa pensa en ampliar a súa superficie\nPolo momento o proxecto vaise iniciar coas primeiras vinte hectáreas dispoñibles\nA alcaldesa de Oímbra, Ana Villarino e o subdirector de Mobilidade de Terras, Alejandro I. Sánchez (á dereita). | FOTO: Xosé Lois Colmenero.\n13:53 do 3 de maio de 2021\nRecuperar as terras agrarias improdutivas e poñelas en valor é un obxectivo claro para o futuro do rural galego. Para iso, xa se están a levar a cabo políticas estratéxicas de traballo que pasan pola mobilización de superficies abandonadas de cara ao seu aproveitamento tanto desde o punto de vista agrícola como forestal. Tamén funcionarán como un bo instrumento de fomento da renovación xeracional do sector primario.\nO polígono agrario de Oímbra segue o seu curso á espera da aprobación final da Lei de Mobilidade de Terras, prevista próximamente. Esta lei, que regulará o proxecto, atópase actualmente en trámite no Parlamento de Galicia.\nO de Oímbra será un dos primeiros polígonos en ser posto en marcha unha vez aprobada a lei. Non lle pode faltar moito, eu creo que durante este mes de maio sairá adiante e xa poderemos comezar a traballar na preparación dos terreos (Ana Villarino)\nTraballo, non obstante, co que xa tiveron a primeira toma de contacto o pasado mes de marzo, coa visita a Oímbra do subdirector de Mobilidade de Terras da Xunta de Galicia, Alejandro I. Sánchez de Dios. Alí estivo acompañado da alcaldesa, Ana Villarino, e dalgúns dos futuros arrendatarios de parcelas do polígono agrario, que mostraron a súa interese en contar con máis terreo para os seus cultivos. Xa son case un cento de veciños do concello os que cederon as súas propiedades en réxime de aluguer ao Banco de Terras galego. En total, son vinte hectáreas dispoñibles que xa se están quedando curtas. "Son de momento vinte hectáreas, pero tivo moi boa acollida e cremos que finalmente serán máis", dixo a impulsora da iniciativa, Ana Villarino.\nA idea é que terras que están abandonadas e son claro pasto de incendio se reactiven e xente nova, que pode ter ou non outra actividade, conte con máis terreo para poder traballar e vender aquí. Cantas máis sexan, mellor (Ana Villarino, alcaldesa de Oímbra).\nE é que, segundo a rexedora municipal, existe o compromiso por parte da Consellería de Medio Rural de facilitar a comercialización de todos estes produtos derivados do polígono agrario: “Todo o que se produza aquí vai ter facilidades para a súa venda por exemplo, en cadeas de supermercados.”\nA totalidade das hectáreas, delimitadas entre os terreos de Penelas (San Cibrao) e Aberta Nova (Oímbra), van estar destinadas á produción de xénero da horta, como o pemento típico da zona, patacas, cereal e calquera outro tipo de cultivo que se poida dar. Para iso, é necesario coñecer as posibilidades do terreo a través dunha análise e así descubrir que zonas son máis aptas para determinados produtos.\nTerreos que ocupará o futuro polígono agrario de Oímbra. | FOTO: Xosé Lois Colmenero.\nCoa superficie xa definida, faise necesario o reacondicionamento dos terreos e, segundo a rexedora, “xa se están preparando unhas sete ou oito parcelas que están dentro do programa e que teñen árbores como piñeiros ou chopos; hai de prazo ata finais de xuño para que os talen e a terra estea limpa”. E con ese obxectivo conseguido, será a Xunta de Galicia quen continúe coas labores de limpeza, desbrozamento e tódolos tratamentos necesarios para a súa preparación de cara á explotación. A madeira resultante estará, previsiblemente e na súa maioría, destinada á venda.\nOs contratos de aluguer establecerán un acordo anual e un prezo que aínda está sen determinar e que virá definido na nova Lei de Mobilidade da Terra, aínda que “podería rondar os 200 euros por hectárea e ano”, asegura Ana Villarino.\nAgora, dende o equipo de Goberno aseguran estar á espera da aprobación da lei que vai cumprir o obxectivo de todas estas actuacións: a recuperación da terra agraria da zona mediante unha actuación en conxunto, e non en modo individual de cada parcela. Deste modo conséguese un dobre valor: dotar de funcionalidade os terreos inactivos e limpar o terreo que permita previr futuros incendios forestais.\nverin Oímbra pemento Banco de Terras poligonoagrario


Alberto Meira logra un traballado segundo posto no Carballiño - ValmiñorTV\n[ 27/09/2021 ] Ferreira estuda accións legais contra AGAPA por coaccións e inxurias\tGALEGO\n[ 27/09/2021 ] Peitieiros celebra as festas de San Miguel\tGALEGO\n[ 27/09/2021 ] Un “man a man” poético entre Feliciano Rolán e Rosalía pon o punto final ao “Volanteiro no Camiño”\tGALEGO\n[ 27/09/2021 ] O BNG esixe a comparecencia do Alcalde para explicar a presunta prevaricación relacionada coas obras da Pasaxe\tGALEGO\n[ 27/09/2021 ] Ribera Povisa crea unha consulta específica para tratar as roncopatías\tGALEGO\nInicioDEPORTESAlberto Meira logra un traballado segundo posto no Carballiño\nO equipo AMF Motorsport chegaba coa ambición de lograr unha boa bagaxe de puntos nesta cuarta cita da tempada e maquillar así un inicio de tempada difícil, con dous abandonos consecutivos.\nDesde os primeiros compases, Alberto Meira e José Murado saíron ao ataque, cedendo só un segundo co scratch na Saleta, o curto tramo do venres. Pero xa o sábado, por moito que tentaron espremer o Citroën DS3 R5, os tramos técnicos do Rally do Lacón fixeron imposible seguir o ritmo do liderado, así que se dedicaron a defender a súa segunda posición.\nTratando de marcar o seu propio ritmo pola tarde e atacando sobre todo no tramo de Leiro, que era o menos prexudicial para as aptitudes da súa montura, finalmente Alberto Meira conseguía unha traballada segunda posición, avantaxando en pouco máis de dez segundos ao seguinte clasificado.\nEn palabras do piloto gondomarense: “Aínda que o resultado é positivo o certo é que estamos lastrados mecanicamente respecto aos nosos rivais, xa que en zonas sucias e lentas como nos tramos de Cenlle e Amoeiro, onde o Fabia ou o Polo son realmente superiores, e por moito que atacamos non conseguimos estar nos seus tempos. Pelexamos canto puidemos e ao final este segundo posto é o máximo que podemos sacar co que levamos entre mans”.\nCoa segunda posición, Alberto Meira escala varias posicións tanto na xeral do Campionato Galego de Rallyes como o Supercampionato R5 e a Copa Top Ten Pirelli Driver A. A próxima cita para o equipo AMF Motorsport será o Rallye Mariña Lucense, en menos de tres semanas.\nO conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, informou esta maña en rolda de prensa, da decisión de limitar as xuntanzas na hostalería a un máximo de 6 persoas no interior e, a 10 no espazos […]\nGondomar ilumínase para dar a benvida ao Nadal\nMultitude de veciños e veciñas de todas as idades asistiron este sábado á inauguración da iluminación de Nadal en Gondomar, instalada nas últimas semanas por operarios da empresa Electromiño. Os encargados de poñer en marcha […]\nO Concello de Gondomar informa que ante a evolución que está a rexistrar o número de contaxios da Covid-19 nos últimos días e atendendo ás indicacións recollidas na orde do 14 de outubro publicada no […]


Galicia Confidencial (GC) - Información sobre Tradición\nTodo o que tes saber para preparar o cacho de San Xoán coas herbas que te librarán dos males\nLavar a cara con auga das fontes e plantas recollidas no monte forma parte dun dos rituais máis estendidos desta festividade. Velaquí a guía para levalo a cabo.\nFesta do Boi: unha tradición centenaria que enche de troula Allariz\nAínda que houbo xa actividades previas nos centros de ensino, o comezo oficial da programación foi este sábado 11 de xuño coa primeira saída do boi pola noitiña. Os festexos alongaranse ata o domingo 19.\n'Vilalba feita a man', tradición, artesanía e música galega\nO Concello de Vilalba recupera esta cita tras a pandemia. Será a vindeira fin de semana, os días 7 e 8 de maio. Ademais dos postos de artesanía, haberá obradoiros de música tradicional e de xoguetes, e tamén demostracións a cargo de recoñecidos artesáns.\nTras dous anos de espera, espérase unha 'Festa do Boi' por todo o alto\nA Asociación Cultural Xan de Arzúa vén de presentar a programación que durante 9 días de xuño traerá de novo a Allariz moita troula e preto de 50 actividades.\nAllariz non falla á cita coa 'Festa dos Maios'\nSerá o vindeiro venres 29 de abril na Alameda. As bases para participar no concurso de maios e de coplas están na web do concello e repartiranse tres premios por cada unha das catro categorías ou modalidades que se contemplan.\nXL Feira do Viño de Quiroga: primeira edición con adegas profesionais\nA esperada cita cos viños quirogueses, os días 16 e 17 de abril, chega con grandes expectativas. Volve o formato habitual, sen restricións, e os colleiteiros tradicionais deixarán o seu lugar a adegas profesionais. O pregoeiro, outro dos atractivos do evento, será o actor Iván Sánchez, con raíces no concello.\nComo coñecer persoas e colectivos que poñen en valor o noso patrimonio inmaterial?\nO proxecto 'Saberes Próximos' nace para visibilizar aqueles que dedican o seu tempo a coidar e divulgar a riqueza e a importancia do noso patrimonio inmaterial. Na súa web dan a coñecer persoas e colectivos que recompilan, preservan e difunden os nosos saberes e tradicións.\nConta atrás para Os Maios en Verín e recadación das coplas a favor de Ucraína\nO concello vén de publicar as bases polas que se rexerán as elaboracións dos maios e a redacción das coplas. As doazóns que se recaden no reparto estas últimas destinaranse ao financiamento do programa da UNICEF “Emergencia en Ucrania”.\n(Vídeo) Grazas Tanxugueiras...acadáchedes algo máis importante que ir a Eurovisión\nO trío galego logrou que toda España se unira, deixando atrás ideoloxías e opinións, para defender e recoñecer como propio un proxecto inclusivo en galego que promove a lingua e a tradición de Galicia "sen fronteiras".\nNon hai fronteiras?\nCómpre decatarse da potencia que acadou a iniciativa popular a respecto do tema Terra de Tanxugueiras para representar ao Estado na Eurovision e mesmo para gañala. Mesmo-ou nomeadamente- dos que nunca estivemos pendente da Eurovision Fest. O pobo é quen máis ordena e vivimos unha revolución nas últimas semanas canto á reivindicación da lingua e produción musical galegas. Porque Tanxugueiras construé dende a fusión entre a nosa tradición musical e os elementos modernos e internacionais que elas mesmas escollen para construir a súa proposta.\nUn arquitecto vilalbés deseña unha 'casa- hórreo' accesible a cadeiras de rodas para os seus pais\nA obra do arquitecto Javier Sanjurjo, afincado en Berlín, inspírase nos hórreos.\nAparcadoiro e autobús de balde para ir ao San Martiño\nO Concello de Teo habilitará para este San Martiño un aparcadoiro de balde na N-550 con autobús dende ese punto á feria do San Martiño.\nTeo volve celebrar o San Martiño e anima a ir en zocos\nNo 2020 non se puido celebrar por mor da pandemia pero este ano volve como manda a tradición. ”Este ano haberá música, artesanía, polbo e sobre todo cabalos!” indica María López, concelleira de Turismo e Cultura.\nBaixo o lema, "trae o teu instrumento e ganas de bailar", o concello anima a participar á veciñanza e aos visitantes que se queiran achegar.\nTerá lugar o 30 de outubro na praza de San Marcos, en Lugo.\nTradición e modernidade volven a mesturarse en Figa, o novo single de Tangunxeiras\nAs coplas tradicionais, as líricas propias e as sonoridades electrónicas fusiónanse, coma no caso de Midas, neste novo tema; que se acompañará dun videoclip que as cantareiras estrearán o venres 9 ás 00.00 horas na súa canle de Youtube.\nTes as sete herbas preparadas para a noite de San Xoán?\nA tradición di que as herbas de San Xoán teñen propiedades máxicas. No TikTok do Galicia Confidencial explicámosche cales son.\n82 entidades da cultura tradicional recibirán apoio dunha liña de subvencións da Deputación da Coruña\nCursos e talleres de baile e música, mostras corais, festivais ou concertos son algunhas das actividades para as que 82 entidades reciben axudas.\nLugo recupera a súa tradición romana coas Caldas do Miño, unha imitación das antigas termas\nAs instalacións, que seguirán os máximos parámetros de eficiencia enerxética, contarán con seis pozas, catro de auga quente e dúas de fría, e vestiarios.\nRepetirase o formato de participación virtual do pasado ano e o prazo para enviar os Maios e as Coplas remata o 29 de abril.\nO videoxogo 'O Mester' gaña a game jam 'Afonso X e Galicia'\nO xogo parte da tradición musical das "Cantigas de Santa Maria".\nVerín destinará o orzamento dos Maios a cubrir necesidades de xente desfavorecida\nO importe reservado para os festexos será doado polo concello para o programa de atención ás necesidades básicas de persoas da comarca de Verín do C.D.R. Portas Abertas.\nMiau Lemos naceu o pasado ano en Monforte para atender a gran cantidade de felinos abandonados que se atopaban na cidade do Cabe. Hoxe contabilizan case un cento e esterilizaron a 70 deles.\n'Meco' ou "acto violento"? Lea entre BNG e PP a conta do boneco coa cara de Carmen Calvo\nOs populares ven unha "incitación ao odio que ninguén merece" e os nacionalistas piden "contextualizar" o acontecido dentro da tradición popular do entroido.\nO Entroido da covid: “Nin a guerra detivo os nosos devanceiros”\nEste 2021 pasará á historia como un ano no que non se puido festexar o entroido por mor da Covid. Coñecemos o sentir das ‘mázcaras’, figuras protagonistas no Fulión de Manzaneda.\nVerín quere 'manter viva a chama do entroido'\nCon este obxectivo, o concello anunciou unha serie de accións para 'manter vivo o espirito', dende a responsabilidade, da festa tradicional máis esperada do ano.\nO Entroido adaptase á covid: 'Máscaras entroideiras' para escolares de Verín\nO Concello de Verín repartirá unhas 2.000 máscaras hixiénicas temáticas do Entroido nos centros educativos de Verín. A autora do deseño é Aurora López, unha artista local.\nComo toca a campá de Fonfría, na Fonsagrada? E as do Cebreiro? Como repenica o campaneiro de San Román da Retorta? Xesús Álvarez Lozano elaborou un traballo de investigación que pode visitarse na web Badaladas.gal.\nBranca Villares: "Hai que falar sobre a apoloxía da violencia de xénero nas cantigas populares"\nEsta mestra de música e baile decidiu botar a andar un proxecto colectivo de revisión do noso cancioneiro popular dende unha perspectiva de xénero.\nUn libro para coñecer esas pantasmas que aínda viven nos pazos de Compostela\nManuel Gago presente 'O Sangue das Pantasmas', unha obra de autoficción que traslada a tradición oral de espectros e ánimas ao texto impreso.\nHistoria das meigas: de “bruxas malas” a iconas de Galicia\nInvestigadoras debullan a figura e a imaxe proxectada das feiticeiras en Galicia ao longo da historia. Piden maior atención académica para estas pola súa influencia na cultura e tradición galegas.\nCal é o futuro da música tradicional e o papel das mulleres na súa transmisión?\nUnha xornada da Asociación de Gaiteir@s Galeg@s analiza esta situación.\nA pandemia non consegue parar as reivindicacións e accións no Día do Patrimonio\nMáis de cen entidades mobilizaranse na Rede do Patrimonio, para dar visibilidade ó seu compromiso co patrimonio galego. Conferencias virtuais, charlas, exposicións, presentacións de libros, vídeos de recollida de tradición oral, difusión do patrimonio local, a campaña a prol da declaración da casa de Carvalho Calero como BIC, entre as actividades previstas.\n"Somos a 'mocedá' berciana. Queremos vivir aquí, non queremos migrar"\nO apego á terra de varios estudantes do Bierzo que residían en Madrid plantou a semente da actual asociación El Filandón Berciano, un grupo de xente nova que "axita" o futuro dunha comarca da que non queren marchar. Buscan crear oportunidades, tecer comunidade e non esquecer a tradición.\nCarlos Núñez culmina en 'De Gaiteiro a gaiteiro' o testamento musical de Ricardo Portela tras tres décadas de traballo


Aprobación de facturas no derradeiro pleno do Barco desta lexislatura\nInicio/Concellos/Aprobación de facturas no derradeiro pleno do Barco desta lexislatura\nO importe total das mesmas ascendía a máis de 415.000 euros\nAurentino Alonso, presidindo o pleno barquense./ Foto: A.R.\nA Corporación barquense reuníase por última vez nesta lexislatura na tarde do 6 de xuño nunha sesión ordinaria presidida polo tenente de alcalde, Aurentino Alonso, ao encontrarse o rexedor, Alfredo García, convalecente. A orde do día incluía dous ditames da Comisión Informativa de contas relativos ao levantamento de reparo e aprobación de facturas nun caso por valor de 263.472 euros e no outro por importe de duns 152.000 euros.\nAmbos puntos foron aprobados cos nove votos a favor do PSdeG-PSOE e coa abstención dos seis concelleiros do PP, nunha sesión na que non estaba o único edil de Riada Cidadá.\nAdemais presentábase unha aprobación inicial de suplemento de crédito destinado á aportación que o Concello do Barco debe realizar en dúas obras. Unha delas é a urbanización da rúa Ferrol (incluída dentro dos plans provinciais da Deputación e que supón un orzamento total de 54.500 euros) na que o Concello do Barco colaborará coa dirección de obra e coa coordinación de seguridade e saúde, o que supón uns 40.000 euros.\nPor outra banda, na actuación de mellora do Camiño do Castro á estrada de Vilanova (duns 55.000 euros), que forma parte das obras do Agader, o Concello do Barco achegará uns 14.900 euros para redacción de proxecto, dirección de obra e coordinación de seguridade e saúde. Este punto resultaba aprobado por unanimidade.\nOutro dos momentos do pleno do 6 de xuño./ Foto: A.R.\nalonso aprobación aurentino barquense corporación facturas O Barco pleno pp PSdeG PSOE sesión última


BIBLIOCERVO: BENVIDOS Á BIBLIOTECA!!\nBENVIDOS Á BIBLIOTECA!!\nO pasado martes 6 de outubro xuntámonos na biblioteca por primeira vez, neste curso. Na primeira sesión acudimos todo o alumnado de Ed. Primaria e na segunda, o de Ed. Infantil.\nPuca e o seu equipo tiñanos preparadas as mochilas viaxeiras, a caixa cos itinerarios lectores, os pasaportes lectores, os carnés do alumnado novo. Tamén visionamos os vídeos das actividades do curso pasado e do Festival de Fin de Curso. Gustáronnos moito e pasámolo xenial lembrando as actividades do proxecto CÁNTAME UN CONTO.\nComo sabiamos as cancións todas do musical Grease, de Magín Blanco, de Pesdelán...Non podiamos evitar cantalas!!!! Foi un curso xenial e este non será menos, por que ... vai ser de\nPublicado por BIBLIOCERVO en 12:22\nEtiquetas: 2015-2016, Inauguración biblioteca


Nova Estratexia de Mobilidade Sostible e Intelixente a nivel europeo\n•\tA Comisión Europea presenta o seu plan para unha mobilidade ecolóxica, intelixente e asequible xunto cun Plan de Acción que guiará o seu traballo nos próximos catro anos\n•\tPara facer realidade os obxectivos climáticos para 2030 e 2050, a Estratexia identifica un total de 82 iniciativas en dez áreas clave de actuación centradas na sustentabilidade, intelixencia e resistencia da mobilidade europea\nBruxelas, 11 de marzo de 2021. A Comisión vén de presentar a súa Estratexia de Mobilidade Sostible e Intelixente xunto cun Plan de Acción de 82 iniciativas que guiarán o traballo durante o próximos catro anos. Esta estratexia senta as bases de como o sistema de transporte da UE pode lograr a súa transformación ecolóxica e dixital e ser máis resistente ante futuras crises. Tal como se indica no Pacto Verde, o resultado ha de ser unha redución do 90% das emisións para 2050, grazas a un sistema de transporte intelixente, competitivo, seguro, accesible e alcanzable.\nFitos para un futuro intelixente e sostible\nTodos os modos de transporte deben ser máis sostibles, con alternativas ecolóxicas amplamente dispoñibles e cos incentivos adecuados para impulsar a transición. A Comisión propón uns fitos concretos a alcanzar nos próximos 10, 15 e 30 anos:\n2030: polo menos 30 millóns de coches de cero emisións han de circular polas estradas europeas, 100 cidades europeas han de ser climaticamente neutras, o tráfico ferroviario de alta velocidade deberá duplicarse, as viaxes colectivas programadas para traxectos inferiores a 500 km deberán ser neutros en emisións de carbono, a mobilidade automatizada despregarase a gran escala e os buques de emisións cero haberán de estar listos para a súa comercialización.\n2035: as grandes aeronaves de cero emisións deberán estar listas para a súa comercialización.\n2050: case todos os coches, furgonetas e autobuses, así como os novos vehículos pesados, han de ser de cero emisións, duplicarase o tráfico ferroviario de mercadorías e a Rede Transeuropea de Transporte (RTE-T) multimodal estará plenamente operativa para un transporte sostible e intelixente con conectividade de alta velocidade.\nDez áreas clave de actuación para facer realidade a visión\nPara facer realidade estes obxectivos, a estratexia identifica un total de 82 iniciativas en dez áreas clave de actuación (”flagships”), cada unha con medidas concretas.\n•\tTransporte sostible: impulsar a adopción de vehículos, barcos e avións sen emisións, combustibles renovables e de baixa emisión de carbono e infraestruturas relacionadas; crear aeroportos e portos sen emisións; facer que a mobilidade interurbana e urbana sexa saudable e sostible; facer máis ecolóxico o transporte de mercadorías, introducir mecanismos de tarificación do carbono e ofrecer mellores incentivos aos usuarios.\n•\tTransporte intelixente: a innovación e a dixitalización determinarán a forma de desprazarse dos pasaxeiros e as mercadorías no futuro se se dan as condicións adecuadas. A estratexia prevé, por unha banda, facer realidade a mobilidade multimodal conectada e automatizada e, doutra banda, impulsar a innovación e o uso dos datos e a intelixencia artificial para unha mobilidade máis intelixente.\n•\tTransporte resistente: o transporte foi un dos sectores máis afectados pola COVID-19 e moitas empresas do sector están a experimentar inmensas dificultades operativas e financeiras. Por iso, a Comisión comprometeuse a reforzar o mercado, facer que a mobilidade sexa xusta e equitativa para todos e aumentar a seguridade e a protección en todos os modos de transporte.\nNesta liña, a Federación Europea de Ciclistas (ECF) vén de publicar a súa guía sobre como programar os fondos estruturais 21-27 para investimentos en ciclismo, aspirando a un investimento de 6.000 M€ para habilitar infraestruturas seguras que contribúan a un verdadeiro cambio no modo de transporte que faga reducir as emisión de CO2. A ECF tamén recomenda destinar 10.000 M€ do Mecanismo de Recuperación e Resiliencia para infraestrutura e para incentivos ao uso da bicicleta.\nDado que o transporte contribúe a preto do 5% do PIB da UE e dá emprego a máis de 10 millóns de persoas en Europa, o sistema de transporte é fundamental para as empresas europeas e as cadeas de subministración mundiais. Ao mesmo tempo, o transporte non está exento de custos para a sociedade: emisións de gases de efecto invernadoiro e contaminantes, ruído, accidentes de tráfico e conxestión. Na actualidade, as emisións do transporte representan ao redor dunha cuarta parte das emisións totais da UE.\nEste impulso á transformación do transporte prodúcese nun momento en que todo o sector atópase aínda coas repercusións da COVID-19. Co aumento do investimento na modernización e ecoloxización das frotas e infraestruturas, e co reforzo do mercado único, hai agora unha oportunidade de facer que o transporte europeo sexa máis sostible, competitivo e resistente ante calquera perturbación no futuro. Esta evolución non debería deixar a ninguén atrás. É crucial que a mobilidade sostible e intelixente estea ao alcance de todos, que as rexións rurais e remotas estean conectadas e que o sector ofreza boas condicións laborais para os seus empregados.\nEstratexia de Mobilidade Sostible e Intelixente


Paula Hernández, Cecilia Conde e Amanda Villar\nAndrea Portela Iglesias\nCecilia Conde López\nAmanda Villar Maroto\nCarlos Freire Mato\nPaula Hernández Basterrechea\nActividais musicais 2003-2004\nMANIFESTO LIDO NA CONCENTRACIÓN:\nHoxe estamos aquí para condenar o brutal atentado ocorrido onte en Madrid. O cruel ataque perpetrado por aqueles que pretenden imponer as súas ideas pola forza por riba das persoas e a democracia.\nDiría que toda esa xente que morreu nas estacións de "Atocha", "el Pozo del tío Raimundo" e "Santa Eugenia" non tivo culpa do ocorrido, que é xente inocente. E é verdade. Pero, ¿quen ten culpa do ocorrido?, ¿quen merece a morte por non compartir as ideas doutros? Creo que a resposta é moi, moi clara: Ninguén.\nAínda que sexa eu quen neste momento estea falando, todos condenamos con todas as forzas a violencia,as mortes, a extorsión e , por suposto, o terrorismo.\nNestes momentos, todos debemos unirnos. Non podemos acobardarnos, non podemos agacharnos. Debemos permanecer xuntos e dicir en voz alta o que pensamos ante a mesma causa. Non podemos deixarnos abasallar por aqueles que pretenden imponer as súas ideas (que, tristemente, se remiten á política ou á relixión).\nNon condenamos o atentado de onte. Condenamos todos os atentados, todas as imposicións da violencia ocorrida en todo o mundo.\nTodos dicimos agora, con todas as nosas forzas e sen medo:\n¡Non á violencia!\n¡Non ó terrorismo!\nAdrián Prado (1º Bacharelato)\nEste ano o Día das Letras Galegas está adicado a Xaquín María Perfecto Lorenzo Fernández, “XOCAS”, que naceu en Ourense en 1907, cidade na que estudiou o Bacharelato; máis tarde cursará a carreira de Filosofía e Letras nas universidades de Santiago e Zaragoza.\nEntre 1926 e 1936 foi membro do Seminario de Estudios Galegos e dirixiu o Museo Etnográfico de Santiago; nesas datas tamén foi membro da Irmandade Galeguista de Ourense e ingresou no Partido Galeguista. Despois da guerra deu clase de Xeografía e Historia no Instituto de Ourense, compaxinando a docencia coa arqueoloxía.\nEstá considerado o mestre da etnografía galega, realizando ao longo de toda a súa vida un importante traballo de catalogación e escavación de restos castrexos. Editou máis dun cento de artigos sobre etnografía, arqueoloxía e historia en diversas publicación: Revista Nós, Boletín da Real Academia Galega, Cadernos de Estudios Galegos, Boletín Auriense e outras de fóra de Galicia; alén disto deu á luz varias monografías: Cantigueiro popular da Limia Baixa (1973), A casa (1982), O mar e os ríos (1982), Os oficios (1983), e Refraneiro Galego (1983).\nFormou parte da portuguesa Sociedade de Antropología e Etnología, foi patrón do Museo del Pueblo Español de Madrid, membro da Asociación dos Arqueólogos Portugueses e da Real Academia da Historia. En 1951 ingresou na Real Academia Galega.\nFóronlle concedidas moitas distincións en vida, como a Encomenda de Alfonxo X o Sabio, foi nomeado conselleiro do novo Seminario de Estudios Galegos, Presidente de Honra do Padroado do Pedrón de Ouro, fillo predilecto de Ourense, concedéuselle o premio Trasalba e a Xunta de Galicia outorgoulle a Medalla Castelao.\nMorreu no ano 1989 na súa casa de Facós, en Lobeira, deixando todo o seu legado intelectual ao Museo do Pobo Galego de Santiago.\nComo divulgador da nosa cultura popular Xaquín Lorenzo ten recollido cantigas e lendas. Imos ver un extracto do seu traballo A muller no cancioneiro galego publicado na revista Nós e a lenda da ermida de Aranga.\nNunha ocasión, unhas mulleres que pasaban de noite preto de Aranga (Betanzos, A Coruña) sentiron soar unha campaíña por debaixo da terra. Foron entón onda o crego, que veu con elas e comezaron a cavar ata dar cunha cruz de ferro con adornos de cobre e unha coroa de prata que tiña unha campaíña que era a que as mulleres sentiran tocar. Esta cruz parece ser que despois foi roubada ou vendidos algúns anacos.\nNo sitito en que estaba a cruz, comezou a manar unha fonte, de augas milagreiras. Arranxada a fonte e feita unha ermida naquel sitio, organizouse anualmente unha romaría que ten lugar o día 3 de maio.\nA dita fonte, ermida e romaría fai referencia un cantar de por alí, que di:\nVerdadeira cruz de Aranga\nque has de dar ós teus romeiros:\nsombriña dos teus castiñeiros.\nA MULLLER NO CANCIONEIRO GALEGO\n“Sempre foi a muller, tanto no cancioneiro galego coma nos doutros sitios, a fonte en que con máis precuencia beberon os vates populares. E a muller, correspondendo a esta devoción, soubo inspirar fermosas cantigas que reflexan nalgúns sitios un culto a elas case idolátrico.\nNon sempre son estas cantigas de gabanza, algunhas, feitas por despeito ou misoxenismo, atacan as mulleres facendo resaltar as súas condicións máis ruíns.\nExaminando unhas e outras, podemos coñecer as condicións da muller que máis agradan en Galicia e que forman, polo tanto, o tipo ideal de galega.\nObsérvese polo pronto un gran dominio das cantigas de gabanza, cousa que di moito a favor da galantería dos nosos mozos, así como do pouco que hai criticable nas nosas mulleres.\nPor iso os nosos mozos arriscan todo por unha rapaza:\n- Hai un que non teme expoñer a vida por ver a súa moza:\nQueridiña por te ver\npasei o río a nado\na pique de me perder.\nPasei o mar do Ferrol\nferrolana por te ver;\npasei o mar de Ferrol\n- Todos, en xeral, recoñecen na muller un gran valor:\nO paxariño no prado\nde tódalas herbas come;\no donaire dunha nena\ntres días mantén a un home.\n- Os inimigos da muller expresan así o seu valor:\nque xa veu a barateza:\nos homes a catro pesos,\nas mulleres a peseta.\n- Coa fácil volta que ten esta cantiga, non é de estrañar que as mulleres contestasen tamén con algo polo estilo:\nos homes a catro cartos,\nPara conmemorarmos o Día das Letras Galegas, o día da nosa fala, imos comprobar como a cantaron e loaron distintos poetas, desde dos autores do Rexurdimento aos actuais, porque non esquezamos que é de palabras que se construíron os pobos, como di o poeta H. Rabunhal.\nROSALÍA DE CASTRO, en Cantares Galegos:\nen Os Eidos\nen Aires da miña terra\nANTONIO NORIEGA VARELA,\nen Do ermo\nboliñas do pote.\nCon brando compás...\ncantarte hei, Gaicia,\nna beira das fontes\nna costa de Froxán;...\ne sen abrigo van...\nos bos fillos do Luso\nFala da miña nai, fala harmoniosa\ni en que decende a prácida esperanza\nós afogados e doridos peitos...\nen que as fontes solouzan, e marmullan\nentre os follosos álbores os ventos...\nMais ti non morrerás, Cristo das lenguas;\npor cidades e vilas e desertos,\nO galego é un suspiriño,\n¡é a cousa máis meiga que hai!\nÉ o lenguaxe amorosiño,\nen que oín decir ¡filliño!\nde labios de miña nai.\nÉ faliña que aloumiña,\nque o noso corazón move\npara que atallemos axiña\ncoa gracia da limosniña...\nA devoción e a delor\n¡sean sempre ó seu favor!\nEu moito a venero, e creo\nque solamente no ceo\npode haber fala mellor.\nMANUEL MARÍA, en Cantos rodados para alleados e colonizados\nCELSO EMILIO FERREIRO, en Longa noite de pedra\nremo i arado, proa e rella sempre..\nnon falo para os ruíns e poderosos,\nnon falo para os finchados,\nnon falo para os valeiros,\nnon falo para os estúpidos,\npara os que súan e choran\nDeitada renta ao mar, ese camiño...!\nO Correlingua é como unha especie de marcha que leva catro anos organizándose coa finalidade de que os nenos e nenas de todos os colexios da Coruña e arredores se conciencien para falar máis o galego e que teñan o dereito a medrar co mesmo. E este ano é o primeiro que participa o noso instituto. Imos ver que nos contan do feito 3 alumnas de 2º de E.S.O.:\nO Correlingua é unha marcha que se realiza co obxectivo de reivindicar o dereito a medrar en galego e tamén a facer uso desta lingua. Celébrase desde hai 4 anos e nela participan diversos institutos e colexios da Coruña e arredores.\nA marcha consistía en percorrer as principais rúas da Coruña, comezando pola Torre de Hércules e seguindo pola Avenida de Navarra, praza de España, praza de María Pita, Rego de Augua ata finalizar nos Xardíns de Méndez Núñez. Nela participaron moitos rapaces e rapazas, arredor duns 6.400, cun lema que era Pon o galego en todas as bocas, lema que podía verse en numerosas pancartas.\nAmenizaban a marcha algúns dos alumnos que levaban instrumentos típicos galegos, como a gaita, pendeireta, etc.\nXa nos Xardíns de Méndez Núñez saíron varias persoas a reivindicar coas súas cancións o uso do galego e tamén se fixo unha pequena representación na que se pedía aos alumnos e alumnas que participasen. Para rematar o acto, fíxose un sorteo premiando aqueles números que coincidían cos das etiquetas que se lles entregara previamente a todos os alumnos nos seus respectivos centros.\nEsta concentración repetiuse en moitos concellos de Galicia coa finalidade de reivindicar o dereito do galego a medrar como lingua, pero debemos resaltar que, aínda que era un acto a favor da lingua galega, en ningún caso se intentou opoñer á lingua española.\nEn conclusión, foi unha xornada entretida para moitos estudiantes, na que, á parte de pasalo ben, pretenderon facer uso do galego.\nCORRELINGUA é a denominación que adoptaron de maneira común as diversas carreiras en prol do idioma que se convocan no país. É unha proposta de carácter lúdico-educativo que pretende convidar a mocidade e os centros de ensino a participar nun acto público de reivindicación do dereito a medrar en galego e tamén a exercer de maneira efectiva como galegos e galegas a través do uso do noso idioma, única forma de garantir o seu futuro.\nEsta é a visión de Sandra Blanco Rodríguez, alumna de 2º curso de E.S.O., e despois de acudir ao Correlingua deste ano, sobre a lingua galega:\nO uso do galego é unha tarefa de todos os habitantes de Galicia.Todos temos que conservar a lingua por moitas razóns, pero eu vou dicir tres das máis importantes: é a lingua da nosa comunicade autónoma, a falada polos nosos antergos, e se non a conservamos desaparecerá e non quedará resto dela.\nOs que hoxe poñen en perigo a súa existencia somos nós, os xoves. Máis da metade pensan que é unha falta de tempo. ¿Para que serve falar galego se nos entendemos perfectamente en castelán?, é a pregunta que se fan moitos. Pero aínda así hai un número de mozos e mozas que o falan sempre, sen que ningúen lles diga se está ben ou mal. Moitos só o falan cos seus avós, e isto tamén está ben, porque así contrubúen á súa pervivencia.\nA pregunta que nos facemos todos é ¿cómo podemos axudar?. Pois facendo varias cousas, como conversando en galego con toda a xente que poidas, sen importarche o que digan os demais, ou asistindo aos programas de conservación da lingua galega, como por exemplo o acto celebrado hai pouco, o Correlingua, que é unha proposta de carácter educativo na que participaron moitos centros de toda Galicia.\nEn resumo, fala galego, que é unha gran axuda para a nosa lingua.\nSEMIFINAIS DA COPA DE EUROPA\n¡DECEPCIÓN DO DÉPOR!\nDEPORTIVO- O PORTO\nNas horas previas ao partido toda A Coruña se engalanou coas bandeiras do Deportivo, autobuses, taxis, edificios e ata o Concello.\nÁ hora de xantar chegaron moitos autobuses con afeccionados lusos, que deixaron preto do estadio de Riazor; alí tamén estaban algúns afeccionados do Deportivo, intercambiaron bandeiras e bufandas e dicíanse que gañara o mellor.\nUn pouco antes do encontro o presidente Lendoiro recibiu o Rei e a D. Manuel Fraga.\nÓ comezo do partido vimos un mal xogo do Deportivo. Na primeira metade o árbitro sacoulle unha tarxeta amarela a Naybet e os xogadores portugueses non facían nada máis que dar cobadazos. Na segunda metade o árbitro pitou un penalti a favor do `Porto, transformándoo en gol Derbei, que ó remate resultou ser definitivo para o seu equipo. Despois o árbitro non viu un cobadazo na área do Porto a Scaloni. Máis tarde Naybet vía a segunda tarxeta amarela, deixando o equipo con dez xogadores. O Depor non puido remontar, quedando así sen unha praza na final.\nEu creo que se ó Deportivo lle pitaran ese penalti que lle fixeron a Scaloni podería estar na final. ¡Outra vez será!\nO pasado 4 de maio xogouse a semifinal da Champions, tendo como protagonistas o Depor e O Porto. O encontro foi en Riazor.\nO partido creou moitas expectativas, pois era a primeira vez que o equipo de Irureta chegaba ata tan lonxe.\nTodo o mundo estaba moi ilusionado, ata que ese soño se esfumou, debido ao resultado do encontro, pois o Depor perdeu por 0-1.\nA tensión e o nerviosismo do partido palpábase no ambiente, todo o mundo falaba do mesmo, a xente ía con bufandas, camisetas... do equipo, as fiestras estaban decoradas con grandes teas coas súas cores, os autobuses e taxis tamén levaban bandeiras, no concello unha grtan pancarta animaba o equipo á victoria, os afeccionados facían reservas para a viaxe da final en Alemaña, e moitos dos que viron o partido na Coruña tiveron que pagar altas cifras pola entrada.\nEn definitiva, un soño que non puido ser, quizais pola excesiva confianza do equipo coruñés, que ao día seguinte trouxo caras longas e expresións de decepción.\nCecilia Conde López, 2º E.S.O.\nEXPECTACIÓN DO DÉPOR NA CORUÑA\nO pasado 3 de maio de 2004 celebrouse no estadio de Riazor (na Coruña), o partido Deportivo-O Porto.\nA Coruña engalanouse toda con bandeiras azuis e brancas, e os coches e autobusus ían todos con bandeiras branquiazuis.\nChegou a hora indicada, as 9:30. E A Coruña en 24 horas encheuse toda de portugueses, pero entón a cruel e inxusta derrota chegou, o Deportivo perdeu por 0-1.\nComo consecuencia A Coruña tinxiuse de cor negra, porque todos os coruñeses pensabamos que iamos gañar, e foi moi dificil asimilar esta derrota.\nO luns 4 de maio o Real Club Deportivo xogaba as semifinais da Copa de Europa.\nEste partido levantou moita expectación polo motivo que se gañaba ír á final da Copa de Europa.\nNa praza de María Pita había bandeiras branquiazuis, en moitas ventás de toda A Coruña tamén había cousas destas cores, e por suposto na praza de Pontevedra, no mercado, estaba todo coas cores do Deportivo.\nA Televisión de Galicia estivo bastantes días falando deste acontemento histórico, pero ao final o Deportivo perdeu por 0-1 contra O Porto de Portugal, e este pasou á final da Copa de Europa, que xogará contra o Mónaco en Gerkerkirchen (Alemaña) este mes de maio.\nCarlos Freire Mato, 2º E.S.O.\nO martes 4 de maio xogouse o partido de fúbtol entre o Deportivo e O Porto.\nEse día a xente andaba moi alborotada, tiña ganas de que chegara a hora do partido para saber o resultado. Pola tarde xa se podían ver todas as estradas cheas de coches, intentando chegar ao estadio de Riazor.\nEn todos os bares a xente xuntábase para ver este partido. Ao mesmo veu o Rei, porque parecía ser moi importante. Os periodistas entrevistárono e el estaba totalmente convencido de que o Deportivo gañaría.\nPero tras esperar moito deste equipo coruñes, perdeu por 0-1 e toda a xente saiu do estadio decepcionada.\nEn resumo, é mellor non ilusionarse cun partido de fútbol porque nunca se sabe o que vai acontecer.\nO pasado 3 de maio celebrouse o partido Deportivo-O Porto. A xente esperaba impaciente este evento e a afección volcouse co seu equipo, xa que o que gañara clasificábase para xogar a Champions.\nA tensión que había no partido era moi grande, e a maioría dos coruñeses contaban con que gañase o Depor, pero esa ilusión viuse freada cando o partido rematou e o noso equipo perdeu.\nPola rúa víase moita xente chorando e os que non o facían estaban desgustados. Ao día seguinte toda a xente falaba diso e a maioría dos xornais dedicáronlle algunha páxina.\nA min gustaríame que tivese gañado o Depor, pero tampouco me desgustei moito porque non me gusta o fútbol.\nEn conclusión, foi un partido entretido pero desilusionou a moitos galegos. Haberá que esperar se o ano que vén gañamos.\nTemos uns magníficos xornalistas no instituto. O que ides ver son, primeiramente, as as dúas entrevistas realizadas por alumnas de 2º de E.S.O. a representantes de O.N.G.s. que colaboran en mellorar as condicións de vida do terceiro mundo e da infancia., e despois entrevistas realizadas a dous profesores do centro por alumnos de 3º de E.S.O.\nENTREVISTA A MAIKA (INTERMON OXFAM)\nCarlos P. Valcárcel, profesor do I.E.S. Durmideiras, é unha das persoas con máis prestixio no campo da bioloxía. Especializouse no estudio dos liques. Vén de publicar o seu último libro Guía de Liques de Galicia na editorial Baía, que enche ungran oco no campo da investigación biolóxica.\nSe é tan amable gustaríanos facerlle unha entrevista para un traballo de lingua galega, e para posteriormente podela publicar na revista do centro Mapoula.\n-¿Qué son os liques?\nÉ a simbiose de dous organismos, unha alga e un fungo. Como toda simbiose os dous organismos sacan vantaxe, a alga alimenta o fungo pola fotosíntese e a cambio o fungo protexe a alga da desecación e da radiación directa do Sol\n.-¿Son abundantes os liques en Galicia?\nGalicia pola súa humidade é un bó lugar para os liques pois aínda poden vivir en moitos hábitats. As súas necesidades cúbrense mellor en ambientes con humidade atmósferica alta, de feito, as zonas tropicais e subtropicais son as que teñen máis cobertura liquénica.\n-¿Hai moitas clases de liques en Galicia?\nAta de agora están censados aproximadamente uns 1000 táxones. Non todos eles son abundantes pero si polo menos os que aparecen na guía.\n-¿Onde habitan os liques?\nCalquera substrato é bó para o desenvolvemento dos liques. Pero mostran certas preferencias polas cortizas das árbores, as rochas e os solos. Sen embargo poderíamos encontralos nos lugares máis extraños, como cunchas, metais e gomas\n07/05/04 - Adrian Freire Mato, Lema, Manuel, Iago Taibo Queijeiro\nEntrevista ó profesor Jaime Duque\nJaime, o profesor de Xeografía e Historia recibiu o premio Siega polo seu traballo titulado Adán e Eva: Iconografía e actualización antodolóxica\n-¿Que son os premios Siega?\nSon premios que organiza a consellería de Educación sobre as novas tecnoloxías da educación e a súa aplicación no encino\n-¿Cada canto se convocan estes premios?\nEste é o primeiro ano que se convocaron, penso que desde este ano se convocarán de seguido.\n-¿Esperabas recibir este premio?\n-¿Canto tardaches en elaborar o traballo?\nTraballamos un grupo de profesores todo o curso pasado, levamos máis ou menos catro anos no tema.\n-¿Canta xente se presentou?\nAproximadamente presentáronse cincocentas persoas.\n-¿Que premio foi o que recibiches polo traballo?\nRecibin un accésit.\n-¿Gañaron máis persoas o premio?\nSi, moitas persoas. Máis ou menos había seis categorías.\n-¿En que lugar recibiches este premio?\nRecibino en Santiago de Compostela no Pazo de Congresos de San Lázaro.\n-¿Xa te presentaras a outro premio?\nSi, e de feito o ano pasado déronme outro.\n07/05/04 - Alfonso Souto Miguez, Sarai 3ºESO\nACTIVIDADES MUSICAIS 2003-2004\nNeste curso 2003-04 o alumnado de música do instuituto asistiu a diversos concertos realizados no Palacio de Congresos. Estes concertos foron de diversas clases:\n. Algúns para instrumento solista e orquestra, no que o protagonista é o solista e de cando en vez ten diálogos coa orquestra e noutros casos é el só o que enche de música a sala de concertos. Un exemplo foi o Concerto para violín e orquestra de Beethoven.\n. Noutro dos concertos aos que fomos había unha participación dunha cantante, era na Novena Sinfonía de Beethoven.\n. Dentro da participación da voz humana cabe destacar outra obra de gran importancia como é a Sinfonía nº 4 en sol maior de Mahler, que a escribe para soprano solista (só no último movemento) e orquestra, coa seguinte configuración: catro frautas, tres oboes, tres clarinetes, tres fagotes, tres trompetas, catro trompas, percusión, timbais, glokenspiel, corda frotada e harpa.\n. Hai outras obras que sen ter instrumento ou cantantes solista, tamén teñen unha gran importancia no mundo da música, como é por exemkplo a Sinfonía tres en mi bemol maior, Heroica, op. 55 de Beethoven, que aínda que non ten instrumento solista, certos instrumentos xogan un papel fundamental ao longo da obra.\nEstes concertos serven para enriquecer musicalmente os alumnos, e a isto axuda que nos proporcionan unhas guías didácticas sobre cada audición para así comprender mellor as obras que escoitamos.\nFinalmente, e como complemento da audición, comentamos e debatemos o concerto no espacio da aula.\nIsabel Diego, 2º B Bacharelato\nCopyright IES Durmideiras 2004\nJuan Sebastián Elcano nº 28


Un universo en cada botella: O viño DO Valdeorras pecha unha venda histórica no mercado de Brasil\nO viño DO Valdeorras pecha unha venda histórica no mercado de Brasil\nFonte info e foto: La Voz de Galicia\nAs cooperativas Jesús Nazareno de O Barco -amparada pola Denominación de Orixe Valdeorras- xunto a Viña Almirante de Portas -de Rías Baixas- protagonizaron unha operación histórica de venda de viño ao mercado brasileiro. Ambas as empresas axuntaron esforzos para vender, nun único pedido, 50.000 botellas de viño.\nA operación comezou a fraguarse fai agora cinco anos, despois de que as empresas participasen en Expovinis, a feira do viño máis importante de Brasil. Alí entraron en contacto co club do viño de Latinoamérica, que ten 25.000 socios e a sede en Sao Paulo.\nA operación pechouse con este club, quen levará a cabo unha importante campaña de promoción. Viña Almirante e Jesús Nazareno protagonizarán unha reportaxe na publicación do Club do viño de Latinoamérica, e os viños sairán ao mercado emparellados, estuchados de dous en dous.\nDesde as cooperativas esperan que esta operación sexa só a primeira de moitas no mercado brasileiro e confían en que o seu traballo sirva «para pór unha punta de lanza nese mercado» e para poder «aumentar as vendas de viño galego neste país».\nPara alcanzar o acordo, ambos caldos tiveron que superar rigorosos controis e unha serie de catas moi duras. As duas marcas están chamadas a facer historia nun difícil mercado que poderá valorar en breve a excelencia do viño DO Valdeorras.\nEtiquetas: COOPERATIVA O BARCO, DO VALDEORRAS BRASIL, EXPORTACIÓNS DO VALDEORRAS, EXPORTACIÓNS JESÚS NAZARENO, VIÑO ESPAÑOL BRASIL, VIÑO GALEGO BRASIL\nO viño DO Valdeorras pecha unha venda histórica no...


Xogo en liña Palisade Guardian 2. Xoga o xogo en liña gratuíto Palisade Guardian 2. Baixo o xogo. Palisade Guardian 2 Xogos Nenos - Tiro\nPalisade Guardian 2 - увлекательная онлайн флеш игра. Necesidade de protexer o edificio de atacar terroristas.\n© -. Xogo en liña gratuíto Palisade Guardian 2 () Play Galiciaé xogo online flash Palisade Guardian 2 de balde. Non esqueza clasificar este xogo Palisade Guardian 2 e compartir ese xogo cos seus mellores amigos.\nXogo Palisade Guardian 2 Online\nDescrición do xogo Palisade Guardian 2 liña. Como xogar o xogo en liña Palisade Guardian 2 - увлекательная онлайн флеш игра. Necesidade de protexer o edificio de atacar terroristas. Xestión é moi sinxelo, para tirar - botón esquerdo do rato, e pode cambiar de armas coa axuda de frechas para a esquerda e á dereita. Recargar a súa arma pode premer R.\nAvaliar este xogo: Xogado: 1011\nPalisade Guardian 2 ( Votos13, Avaliación Secundaria: 4.62/5)\nWall-E tirar chatarra\nSoldados con foguetes


Mocidade arquivos - Páxina 2 de 3 - O Porriño\n“Necesitamos socializar” reclamou a concelleira Cami Moreira na presentación das Festas do Cristo 2021\nAs Festas do Cristo, os festexos principais do Porriño, comezan esta noite coa celebración da carreira ciclista “A Nocturna” e a partir do sábado e o domingo coa feira de oportunidades “Merca na rúa”. E concluirán o domingo, 3 de outubro, coa celebración da XXVIII Festa dos Callos na que este ano participarán preto de trinta establecementos de hostalería, cun prezo de 7 euros por ración que inclúe o pan e a cazola de recordo.\nCami Moreira, concelleira de Cultura e Festas, que hoxe fixo a presentación oficial do programa, afirmou que “necesitamos festas, con serenidade, e socialización, dentro dos límites dos protocolos sanitarios”. Moreira dixo que neste segundo ano de celebración en pandemia, coa experiencia adquirida, “todas e todos necesitamos vivir unha normalidade, particularmente que os nenos tamén vexan esa normalidade”, engadiu.\nEn canto ao programa, a concelleira destacou a celebración de numerosos eventos ao aire libre, ata en seis lugares diferentes. Serán a Praza do Concello, o Parque do Cristo, San Sebastián, o auditorio ao aire libre do Centro Cultural Municipal, a carpa instalada na explanada de Roxy e, finalmente, o aparcadoiro do velódromo municipal que albergará unha sesión de auto-cine coa proxección das curtas finalistas no último Festival de Cans.\nEntre as actuacións musicais que están programadas, Cami Moreira destacou a presenza o domingo 26, do grupo de cantareiras “As Tanxugueiras”, de máxima relevancia por ser as que lideran coa súa canción “Figa”, os votos dos seguidores a representar España no Festival de Eurovisión 2022.\nEntre as novidades do programa, Cami Moreira destacou o “Trivium Porriño”, un xogo de “trivial” sobre o municipio que poñerá a proba o coñecemento sobre Porriño das parellas que participen nas sucesivas eliminacións que comezarán o domingo 19.\nFinalmente, a concelleira anunciou que haberá uns pregoeiros moi especiais: Antonio Palacios e Corona Gónzalez, encarnados polos actores que interpretan a ambos personaxes nas visitas guiadas dedicadas ao arquitecto porriñés durante este ano 2021. O acto do pregón será o sábado 25, ás 13 horas, no que suporá o inicio da Semana Grande das Festas que inclúe o festivo local do luns 27 e que rematará o domingo 3 de outubro, “O Recristo”.\n10/09/2021 in Alcaldía, Cultura e festas, Deportes, Mocidade, Turismo\nMozas e mozos porriñeses fixeron a súa achega á conmemoración do Día do Orgullo, colaborando nun mural no Centro Cultural\nMozas e mozos porriñeses que forman parte do Consello Municipal de Participación da Infancia e Adolescencia, fixeron a súa achega á conmemoración do Día Internacional do Orgullo LGTBIQ+ 2021 colaborando na execución dun mural no Centro Cultural Municipal.\nA Oficina Municipal de Información Xuvenil (OMIX do Porriño) coordinou esta actividade, desenvolvida coa asistencia técnica de “Vella Escola”.A intervención artística realizouse onte mércores, durante tres horas co resultado que se pode apreciar nas imaxes adxuntas.\n24/06/2021 in Mocidade\n“Dende O Porriño ata París”: presentada a “Breaking Battle” que se celebrará ao abeiro das Festas de San Bieito\nO Concello do Porriño vai celebrar o sábado 10 de xullo a “Breaking Battle Porriño” que será unha competición/encontro de Breaking Dance que terá lugar por primeira vez na nosa vila.\nCelebrarase ao abeiro das Festas de San Bieito na praza de San Sebastián onde se montarán unha pista principal e dúas máis pequenas para quecemento dos participantes. Ademais haberá un espazo con cadeiras reservado para o público asistente e os acompañantes dos participantes.\nA concelleira subliñou “o esforzo conxunto da OMIX do Porriño e das concellerías de Deportes e Festas para achegar novas propostas de lecer, cambiando rexistros e organizando eventos máis demandados pola mocidade”.\nAgardase “unha alta participación aproveitando que o breaking está declarada modalidade olímpica para os Xogos de París 2024”, segundo lembrou Pablo Castiñeira, representante de “Vella Escola”, produtora do evento.\nEntre os participantes que se darán cita no Porriño agardase o concurso de David Amor, un mozo de Neda de 14 anos que xa é o segundo no ranking nacional desta modalidade e foi medalla de bronce no Campionato de España en 2020. De aí que a concelleira de Festas, Cami Moreira concluíse coa frase “Dende O Porriño a París” tendo en conta as posibilidades do mozo nedense de ser seleccionado para as vindeiras Olimpíadas.\n03/06/2021 in Cultura e festas, Deportes, Mocidade\nObradoiro sobre novas profesións para o alumnado de ensino secundario\nA Oficina Municipal de Información á Xuventude xunto coa Concellería de Educación levan a cabo, ata o 31 de maio, a actividade “Mentoring para adolescentes: obradoiro sobre novas profesións, Pensando no meu Futuro”, que se imparte polos centros de ensino secundario do Porriño. Hoxe correspondíalle ao alumnado de 4º da ESO do IES Ribeira do Louro.\n¿Cómo podemos tomar boas decisións sobre o noso futuro? ¿Que opcións temos? ¿Cómo podemos saber que é axeitado para nós?. Os adolescentes enfróntanse a moitas preguntas e vense na obriga de tomar decisión sobre os seus estudos case sen reflexionar ou investigar as mellores opcións para eles. Este obradoiro aborda o proceso de autocoñecemento e as novas profesións nun formato de duas horas. Neste tempo proporcionarase aos estudiantes unha visión de conxunto sobre as novas profesións que existen grazas á tecnoloxía, cales poden desenrolar en Galicia e como coinciden eses perfís profesionais coas súas habilidades e intereses naturais.\nIndice de contidos:\nNovas profesións relacionadas coa tecnoloxía: intelixencia artificial, automatización e robótica, etc.\nSectores productivos en Galicia e estudios relacionados.\nMoocs e formación online gratuita.\nDetección de fortalezas e definición de obxectivos.\nEstes obradoiros (teórico-práctico de 2 horas) son impartidos dende o 13 de maio e chegarán a un total de 177 alumnos de 3º e 4º da ESO.\n20/05/2021 in Educación e tecnoloxía, Mocidade


Cando o Voluntariado se volve Dixital. Máis alá do entorno analóxico\nÓscar Vázquez, representante de Balidea, cóntanos a súa experiencia como mecenas dixital dentro do programa Voluntariado Dixital: "O que nos aporta é, sen dúbida, moito. A simple sensación de estar a facer algo útil e importante para a sociedade xa é motivo de satisfacción, sobre todo cando se trata de persoas maiores."\nFundación Vodafone España e Confederación ASPACE convocan o I Concurso para Desenvolvedores para ofrecer solucións tecnolóxicas ás persoas con parálise cerebral\nO I Concurso para DesenvolvedoresFundación Vodafone con #ASPACEnet xa está aberto. O obxectivo do concurso é impulsar a creación dun conxunto de solucións tecnolóxicas para dispositivos móbiles que melloren a calidade de vida do colectivo de persoas con parálise cerebral.\nUnha app para móbiles permite controlar o nivel de glucosa en nenos\nO obxectivo é que o neno saiba cando ten que realizarse a medición, que esa medición pase á súa aplicación do teléfono móbil, onde aparecerá o nivel de glucemia que ten e as doses que necesita administrarse.


2 de Maio do 2022, luns\nEn Os Amigos, Cornazo é Os Deportes Chegaron ca Escuadra cuadramos as subidas de hoxe. Na portada un campeonato de pesca do Club de Mar, algun dos participantes, pescadores, de corbata, e por riba da boina un pano pra o sol.\nPois estamos no segundo dia de Maio, a ter saude e a disfrutar da vida.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 02-05-2022 07:15\nTemos que ganar a os de Mostoles, non pasar nin unha, o arbitro que non pite falsos penaltis. Apoiemos a o Arosa, que non falle a aficion, que non falle nada.\nComentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-05-2022 16:22\nDia 1 de Maio do 2022, domingo\nSubidas en Bamio, Trabanca Sardiñeira é Mulleres Traballadoras. En portada, as fillas, nenas pequenas de Sole e Manuel Gonzalez Oliveira, mais coñecido como Porriño o fotografo, que lembramos tal dia como hoxe por ser unha persoa loitadora polos dereitos dos traballadores, pola LIBERTAD. Porriño foi castigado con carcere é nunca se reparou aquel tempo, aquela gran mentira. Na fotografia acompañan as fillas de Porriño, outro fotografo, Nacho.\nNo dia conmemoramos o aniversario en Chicago unha folga a finais do seculo dezanove. É unha xornada que se ha utilizado pra sair a rua a reivindicar o actual da clase traballadora E día festivo nacional na maioría de países do mundo.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-05-2022 07:10\n30 de Abril do 2022, sabado\nSubidas en VAMOS A RETRATARNOS,PRAIA COMPOSTELA é A TORRE E TRABANCA.\nEn portada foto de emigracion, fai moitos anos Leiros, na Suiza lugar de traballo, pero tamen de reivindicacions, na Federacion de Asociacions Galegas, Leiros traballando na procura do noso idioma, que non se esquencera.\nBos dias, rematamos Abril.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-04-2022 08:31\n29 de Abril do 2022, venres\nPois en TERRA DE ARTISTAS, ATOPANDO DETALLES, as subidas de oxe, en portada o Parque Rosalia nas festas de Agosto a principios dos anos sesenta.\nPenultimo do mes de Abril. Bos dias, moita saude\nComentarios (9) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-04-2022 09:14\n28 de Abril do 2022, xoves\nEn O CASTRO, CENTROS DE TRABALLO e xeral temos as subidas de hoxe. En xeral, na portada desfile de modelos no interior de Almacenes Olmedo. Esto describe perfectamente o moderna que sempre foi Vilagarcia. Anos setenta, nun pais con tantas carencias, por suposto carencias que afectaban a todos os pobos, o noso tiña capacidade pra adiantarse a os novos estilos.\nPois ala, bos dias, a ter coidado sobor de todo ca saude.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-04-2022 08:09\n27 de Abril do 2022, mercores\nHabia overboking na porta do Balneario, era a FESTA DO MARISCO, que comenzou no noso pobo e logo deixamos ir como tantas cousas mais.Vemos os gardas municipais vestidos de gala, o seu xefe, Dasilva dirixindo o trafico, chegan os invitados importantes, tamen de gabardina blanca e pasando por ali Escobar de Vilaxoan, enfrente o muro de Lantero, a dereita a cabina telefonica que nos fai lembrar a pelicula de Jose Luis Lopez Vazquez.\nAs subidas de hoxe son en CORNAZO, SOBRADELO E PRIMEIRAS COMUNIONS.\nBos dias a todas\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-04-2022 08:43\nDia 26 de Abril do 2022\nPois oxe, as subidas estan en FAMILIA, é MULLERES TRABALLADORAS.\nEn portada, Mary, nacida en Sobradelo e casada na Torre, posa na Suiza emigrante, Mary veu encantada da sua emigracion, somentes tiña un vacio moi grande, os fillos que quedaron ca aboa.\nBos dias, a ser felices\nComentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 26-04-2022 08:55\nDia 25 de Abril do 2022, luns\nNa Feria de Mostras é en Persoas Recordadas, colgamos as subidas de hoxe. En xeral traemos parte da fachada maritima, a praia de Santa Lucia, ca gabarra de Eduardo Cuevas, pai de Pepe e sogro de Aurora, do Bar Arrancadeira, vemos a casa donde vivia Carus, Maruja e Jaime Montes, anteriormente os Trulock, vemos o almacen de madeiras de Elias Penide,a casa de Jose e Dosinda, ca sua tintoreria Galicia,atras a dereita asoma o campanario da igrexa dos Padres, construida nos principios dos anos trinta, unha Vilagarcia preciosa, bañada polo mar.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-04-2022 08:35\n24 de Abril do 2022, domingo\nSubidas en TRABANCA E A TORRE, é OS AMIGOS, en portada a Banda de Musica de Vilagarcoa no ano 1922, tres anos mais tarde chegaria a ela como subdirector Manuel Prieto Marcos de Tuy, a continuacion colgamos procedente do blog TUDENSE, informacion sobre o poeta e musico.\nAs terras de Tui, como toda Galicia, padeceron na primeira metade do século XIX un alongado proceso de despoboación motivado polo fenómeno da emigración trasoceánica, especialmente con destino a paises como Argentina ou Brasil. Moitos tudenses emigraron a Buenos Aires na procura de novas expectativas de vida e desenvolvemento.\nXa en 1917 foi fundada polos emigrados tudenses a Casa de Tuy, con sede no Centro Galego de Buenos Aires e Baixo a Presidencia de José San Martín Fernández. No ano 1975 esta prestixios asociación fusionase co Centro Distrito de Salceda, creado en 1913, e coa Sociedad Caldelas de Tuy, fundada en 1922 coa presidencia de Ricardo Fernández, formando a Asociación Mutual, Cultural y Recreativa “Tuy Salceda”, que en 1987 incorpora á Asociación Galicia en Buenos Aires (que agrupaba as antigas Asociacións de Chantada y su partido, Centro Cultural y Recreativo Becerreá e Asociación de Carral). Unha agrupación que segue actualmente reunindo a moitos dos nosos emigrados naquelas terras.\nTras a Guerra Civil a capital arxentina acolle a numerosos exiliados que levan adiante unha intensa actividade política e cultura. Nesta intensa vida social inxirese a presenza do tudense Manuel Prieto Marcos, que salientou pola súa actividade artística, especialmente como compositor e director de varias agrupacións corais. Colaborador de diversos medios escritos, a figura de Prieto Marcos está vencellado ao su libro poético “Versos en gama de gaita”, publicado no ano 1943 pola Mocedades Galegas de Buenos Aires, cun debuxo do tamén galego Luis Seoane, e que será reeditado no ano 1970 pola editorial Nós.\nEduardo Blanco Amor comentando esta obra de Prieto Marcos afirma que a súa obra é “tan nacida de la tierra como los otros musgos, tan así transida de monte y valle, de monte que no es calvario, de valle que no es de lágrimas. Por eso cuando entre nosotros un poeta se pone a cantar ya todo está ordenado en perfecta sabiduria”.\nA figura de Manuel Prieto Marcos é merecente dunha atención promenorizada, abonden por hoxe os textos que figuran nas primeiras páxinas da edición máis recente do libro “Versos en gama de gaita” para aunha sinxela achega a súa figura que posteriormente trataremos neste blog máis de vagar.\nNos ollos auga de lúa,\nnos beizos tremor de risos,\nai, Ledaira a de Leidaria\nqué ledos de ti os camiños.\nQué ledos de ti, Ledaira,\nLedaira qué ledos imos\nos dous coma dous romeiros\na mañán rube rubindo.\nVan os bois e van as vacas\npara os lameiros frolidos\nde froles brancas, i-azúes,\ne roxas coma os teus bicos.\nceibarei do teu feitizo).\nAi, noite, cánto me tardas,\nnoite alumada de grilos!...\nLedaira, Ledaira leda,\nLedaira a dos peitos circios:\nno teu corpo non ambrado\nhei de resucitar ritmos\ne cadencias ao meu xeito\npara o poema d’un fillo.\n(Nos lameiros e na noite\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-04-2022 07:49