Corrección de erros da convocatoria do proceso selectivo unitario para o ingreso nos corpos de policía local – Xornal Galego Noticias de Galicia en Galego Xornal Galicia – Galego\nCorrección de erros da convocatoria do proceso selectivo unitario para o ingreso nos corpos de policía local, categoría de policía, quenda de acceso libre.\nModifícase o anexo II, exclusivamente en relación co Concello de Vilagarcía de Arousa, e será dous o número de prazas que se convocan no referido concello e mediante quenda de acceso libre\nOrde do 13 de agosto de 2018 pola que se modifica a Orde do 4 de xullo de 2018 pola que se convoca o proceso selectivo unitario para o ingreso nos corpos de policía local, categoría de policía, quenda de acceso libre.\nNo exercicio das súas competencias, o Concello de Vilagarcía de Arousa comunicou á Academia Galega de Seguridade Pública (Agasp), que procedese á convocatoria de tres prazas da categoría de policía local de novo ingreso pola quenda de acceso libre.\nO 3 de agosto, o concello de Vilagarcía de Arousa comunica á Agasp que proceda á convocatoria e selección de dúas prazas de novo ingreso por quenda de acceso libre e unha praza por sistema de mobilidade, momento en que xa estaba en marcha o proceso unitario para o ingreso nos corpos de policía local, categoría de policía, quenda de acceso libre.\nPor canto antecede, por proposta da Agasp, no uso das facultades conferidas no artigo 4 do Decreto 115/2017, do 17 de novembro, esta vicepresidencia, en virtude da delegación conferida para o efecto polos concellos interesados,\nArtigo único. Modificación da Orde do 4 de xullo de 2018 pola que se convoca o proceso selectivo unitario para o ingreso nos corpos de policía local, categoría de policía, quenda de acceso libre\nA Orde do 4 de xullo de 2018 pola que se convoca o proceso selectivo unitario para o ingreso nos corpos de policía local, categoría de policía, quenda de acceso libre, queda modificada como segue:\nPrimeiro. Modifícase o disposto no número 1.1, referido ao obxecto do proceso selectivo, que queda redactado da seguinte forma:\n1.1. O obxecto do proceso selectivo é cubrir 38 prazas dos corpos de policía local, categoría de policía, quenda de acceso libre, subgrupo C1.\nSegundo. Modifícase o anexo II, exclusivamente en relación co Concello de Vilagarcía de Arousa, e será dous o número de prazas que se convocan no referido concello e mediante quenda de acceso libre.\nConcello Nº de prazas\nEsta modificación non afecta o prazo de presentación de instancias da convocatoria, manténdose o prazo de 20 días hábiles, contados a partir do día seguinte ao da publicación do anuncio da presente convocatoria no Boletín Oficial del Estado en data do 20 de xullo de 2018.\nEsta orde pon fin á vía administrativa e contra ela as persoas interesadas poderán presentar recurso potestativo de reposición ante a persoa titular da consellería competente en materia de seguridade no prazo dun mes contado desde o día seguinte ao da súa publicación no DOG, conforme a Lei 39/2015, do 1 de outubro, ou impugnala directamente ante a Sala do contencioso-administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de dous meses, contados desde a mesma data, conforme a Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa.\nPrevious Post Previous post: Hoxe fai dez anos do accidente de Spanair\nNext Post Next post: Convocase o premio: Empoderar ás persoas e garantir a inclusión e a igualdade


Unha España, Reino de Zarzuela e Goberno en Funcións – Antonio Campos Romay | Contraposición\n← Discurso de Winston Churchill en Zurich en 1946\nEl Pacto Social, ¿Por qué no romper? – Isidoro Gracia Plaza →\nUnha España, Reino de Zarzuela e Goberno en Funcións – Antonio Campos Romay\nPublicado el 12 diciembre, 2011\tpor Contraposición\nZapatero, o entusiasmo do converso e Rajoy o espírito do confeso, aplícanse a fustrigar o país por encargo dos especuladores e ladróns de colo branco e alma negra que se alongan dende Wall Street até a City londiniense, que atopou o mellor abandeirado dos seus espurios intereses en “Cameron da Illa”.\nNa cruzada de adelgazamento da calidade de vida xeral, a Casa Real borbónica chegada do exilio portugués tras un desventurado 14 abril con periplo por Marsella, Roma e outras latitudes até arribar co máis presentable dos seus fillos en orde sucesoria ao benigno clima de Estoril con non poucas dificultades económicas, fai provisión de esforzo e laboriosidade.\nA mediados do século pasado, un neno aterecido de frío e cunha maleta máis baleira que os petos dun tripulante dunha patera, chegou a inhóspita veciñanza do Pardo. Alí foi criado aos peitos dunha man portadora de “valores eternos” e “a espada máis limpa de Europa”. Co seu paternal manto, e esforzo loable gabea até un lugar acorde coa súa nobre orixe, unha estirpe poboada de prestixiosos antecesores, Fernando VII, Isabel II, Alfonso XII e XII e outros devanceiros.\nNo seo de tan ilustre familia, o Duque consorte de Palma con tan impagables exemplos adquiriu a vontade férrea de gañarse o pan coa suor da fronte. Tanto así, que o esforzado xenro do Xefe da “familia” púxose desde o principio a contribuír ao patrimonio familiar con toda laboriosidade. Afanouse en engadir a súa contribución aos mesquiños nove millóns de euros (apenas 1.500.000.000 de pesetas) das arcas públicas cos que tiñan que sobrevivir todos. Aínda que houbese modestas axudas na súa supervivencia con discretos obsequios. Coches de luxo, iates ou motos de alta gama e cilindrada, “traballos” suculentos en amables empresas publicas ou privadas, etc. Pecata minuta ante a carestía da vida. Tanto como o humilde uso do Patrimonio Nacional ou a casiña de solteiro para o Augusto Príncipe que haberá de herdar pola Graza de Deus ao non menos Augusto pai felizmente reinante. Hoxe adquire máis razón a casiña, pois é ben sabido que “o casado casa quere”. Mais algunha miudeza esquecida en partidas de diversos Ministerios que permiten chegar o fin de mes a tan prolífica e consagrada familia sempre velando polos nosos intereses día e noite, como da fe a “Lucecita de la Zarzuela”, segunda parte.\nConforta o espírito en momentos de desacougo como os presentes, mirar como tras o folgado infortunio electoral da formación política do primeiro ministro da Súa Maxestade, a vida segue igual. O desafecto dos súbditos da S.M ás siglas das señor Iglesias que segundo contan anda algo revolto na súa tumba do mesmo xeito que algúns venerables amigos seus que alá polo século XIX axudáronlle a formar un partido e un sindicato obreiros nunha modesta pensión da rúa Tetuán de Madrid, só serviu para que unha das “miembras” do gabinete en funcións, a cinematográfica Dona Ángeles González Sinde afogue o seu padecemento en hoteliños de 1180 euros noite (195.880 pesetas)…Unha miudeza coa que viven ao mes os máis afortunados dos españois que aínda teñen sorte de ter un emprego. O dobre das pensións de moreas de xentes con moitos anos de traballo ás súas costas. Esta acreditada Ministra que tanto fixo, senón pola cultura, se pola SGAE de Tedy Bautista e polos intereses dos seus amigos da farándula (o que ten un amigo ten un tesouro), ocupa o mesmo posto que desempeñaron previamente, con moito menos brillo como é sabido, por D. Javier Solana, Don Jorge Semprun, D. Cesar Antonio Molina ou Dona Carmen Alborch.\nNestes tempos desapracibles facendo gala de sacrificio polo ben público, cal socialista de outrora, enfilou cara ao xélido Kremlim para asistir a unha actuación do Ballet Nacional no Teatro Bolshói. Presenza ineludible para recompor a maltreita situación da nosa economía e afrontar a crise. Mostrando a súa coherencia e sensibilidade social como “miembra” dun goberno embarcado en recortes de dereitos e patrimonios alleos, rexeitou un miserento hotel de cinco estrelas que puña en risco a dignidade do seu cargo. Só aceptou outro cunha suite de escasos 76 metros cadrados (algo mais da media das vivendas de moitos do catro millóns de desafectos súbditos que un 20 N preferiron irse cos seus votos á praza de Oriente antes que a Ferraz). Estiña as súas angustias e o peso da púrpura que se lle fai farrapos no Hotel Baltschug Kempinski, con vistas á Praza Vermella e a catedral de San Basilio entre baños de mármore e cosméticos de luxo. Que menos para unha ministra socialista aplaudirían a un tempo D. Pablo Iglesias, Don Julián Besteiro e Don Fernando dos Ríos en amable faladoiro…\nA distinguida ministra en funcións, non dubido en percorrer co mesmo celo que un inspector da guía Michelin un periplo de máis de 20.000 leguas de viaxe submarina (pois parece que a axenda estaba debaixo da auga), facendo confortables escalas en Nova York e México. É obrigado recoñecer a súa austeridade na cidade neoiorquina onde só gastou por noite no Intercontinental New York Barclay pouco máis de 750 euros (124.000 pesetas) apenas cento e pico de euros máis que o salario mínimo de moitos deses súbditos que votaban a opción do defunto Sr. Iglesias. E coma viaxar en solitario e moi aburrido, o seu sequito no baixou de cinco afortunados acompañantes.\nEste é un país dacabalo entre a zarzuela e os recortes. Se queda un chisco de decoro ao Sr. Presidente do Goberno de España, se toda vía queda un alento do seu paso por Rodiezmo, pano vermello ao pescozo, se desexa ter un mínimo de autoridade moral para verlle aos ollos aos parados, ou aos que prometeu que non lles fallaría, aínda que non teña mais efecto que un acto de hixiene pública, cesamento xa como corrección moral, (que só lle quedan días) á súa Ministra de Cultura. En funcións, pero moi activa nos bocados ao erario publico. E de paso no mesmo decreto inclúa á súa Vicepresidenta de Economía, en funcións, que lonxe de estar no ollo do furacán europeo onde se coce o futuro dunha Europa maltreita, estaba en México lindo e querido en importantes negociacións… Especialmente para ver, que hai do meu?\nO ex-presidente uruguaio Tabaré Vázquez dixo nunha ocasión, “punta de ladróns”, referido a algúns actos dos seus veciños da outra beira do Río da Prata? Forges, home mais comedido, diría, “Que país“…


O Pereiro de Aguiar - Desgalipedia\nEntidades de poboación Pereiro de Aguiar free!!\nO Pereiro de Aguiar é unha colonia interior do IV Reich Ourensán, foi invadida por Xosé Manuel Baltar I pra colocar alí unha prisión (no concello do lado, San Cibrao das Viñas, puxo un paque industrial), aparte de que tamén situou alí un lago artificial pra roubarle a auga pra Ourens city.\n4 Lugares do Pereiro de Aguiar\nPereiro de Aguiar foi colonizado por humanos durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera, que encheu o concello con piñeiros e axentes forestais pra que a xente deixara de arrincalos porqe lle fodían os prados. Esta forma de colonización da Galiza tentou ser revertida por un comando de libertadores do Exército Guerrilheiro do Pobo Galego Ceive (EGPGC), pero como tiñan un nome demasiado longo chamaron a atención dos irmandiños do lugar, que ó ver que lles querían mandar uns peseteuros na gasolineira os detiveron a base de cachaba neolítica.\nAlgúns vellos falan de que antes estas terras eran da Casa de Soutomaior e logo foron vendidas á Casa de Sarmiento, e que aquí naceu Cachamuiña, o libertador.\nO alcalde do concello de Pereiro de Aguiar coa escopeta a piques de espantar ós sindicalistas.\nPereiro de Aguiar sitúase sobre unha chaira sobre os vales do Miño e Aloia, algo así como os altos do Golán pero sin guerra. Limita ao norte con Aguiar, ao Sur cun santo, ao leste co Himalaia e ó Oeste con Ourense D. D.(Distrito Diputacional).\nO concello foi formado no Carbonífero cando o volcán das Burgas estoupou empuxando terra pros arredores. Pereiro convirtiuse nunha meseta, pero debido ós pisotóns do fragasauro e outros grandes lagartas formáronse lagoas e lamageiras nas que comezou a brollar outro tipo de vida que sobreviviu ata o paleolítico e manipulou o seu entorno.\nLugares do Pereiro de Aguiar[editar]\nO patrimonio pererirense é moi grande e pouco coñecido:\nMonte Medulio: onde os galaicos castrexos tentaron que o Imperio Romano non lles roubasen as tías cachondas e demais pencas.\nOuteiromeau: onde os celtas facían orxías cos mouros.\nSantuario da Virxe dos Gozos: onde van os impotemtes a que a deusa coñecida como Virxe María os cure.\nPazo de Castadón: edificio de oficinas dos fidalgos que querían que todos os labregos da zona lles desen os cartos conseguidos.\nCasa da Torre en Preguixeiró: onde aínda hai unha pantasma qe chora polas esquinasa ver se volta seu fillo de puta.\nPazo de Cachamuíña: onde naceu Cachamuíña e fundou a facción liberal do EGPGC.\nA casa Blanca: un pazo que aída conserva a torre desde onde os nobres andaban a foder ós veciños, roubarlle e violarlle os fillos.\nPazo de Bouzas: onde seica parou Curro Jiménez a foder cunha rica herdeira de terras e foros pra relaxarse de tanta Guerra da Independencia española.\nTorre de Lamela: desde osnde os señores de Pena andaban a cometer terrorismo contra os labregos e pastores pra que lles deixaran as ovellas e violalas nos sotos-cárcere do pazo.\nPazo de Santa Baia: unha casa chea de escudos das familias de chupópteros nobres, os arqueólogos pensan que se trata en realidade dunha casa onde tiñan a lista negra dos que habia que limpar da terra pra liberaresen do Antigo Réxime.\nCasa do Padre Feijoo: en Casdemiro (seica pazo de Frantán) naceu o Padre Feijoo, un monxe que por selo chegou a alto funcionario da monarquía no século XVIII, foi un ilustrado, pero deses que lamben o cú aos reis.\nCampo de golf Montealegre: onde Paulino de Chantada fixo varios buratos pra agochar súas víctimas.\nEncoro de Cachamuíña: feito pola explosión dunha bomba atómica que lles caeu ós ianquis cando ían a Madrid pra derrotar a Franco.\nFrikihaus de Reboredo: lugar segredo de reunión underground dos frikis da localidade pro estar cerca da pirsión.\nCapela de San Reprimonio: igrexa catedral en honor a San Reprimonio, de estilo barroco cagallán.\nPara unha lista completa de todos os lugares do concello do Pereiro de Aguiar vexa: Lugares do Pereiro de Aguiar.\nPara os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: O Pereiro de Aguiar.\nTraído desde "https://desgalipedia.org/index.php?title=O_Pereiro_de_Aguiar&oldid=84909"\nA última edición desta páxina foi o 12 de novembro de 2015 ás 01:22.


ANPA AGROMAR AGOLADA: Educación suprime a axuda para material e cadernos do cheque escolar\nEducación suprime a axuda para material e cadernos do cheque escolar\nEducación apertará un pouco máis ás familias con menos recursos o próximo curso académico. A consellería que preside Jesús Vázquez recortou tamén a axuda destinada á compra de libros que ata agora incluía o material escolar e os cadernos de exercicios obrigatorios. No novo curso, as familias con dereito ao cheque -por importe de 90 ou 170 euros, en función da renda- terán que facer fronte cos seus propios recursos (salvo en Infantil, onde se mantén a gratuidade dos cadernos) a estes dous últimos gastos e a Confederación de Anpas de Galicia (Confapa) xa comezou a alertar aos profesores de que se encontrarán nas aulas con "un elevado número" de alumnos sen o material necesario.\n"Detectamos que hai moitas familias en situación crítica que non poden custear o comedor e son as mesmas que agora tampouco poderán pagar o material escolar", explica a presidenta da Confapa, Helena Gómez, o panorama que se aveciña nos colexios a partir do outono. Sostén que, da mesma forma que fixeron cos alimentos tras a entrada en vigor do copagamento o curso pasado, algunhas Anpas comezaron tamén agora a facer abasto de libretas e outros medios "para que estes nenos poidan comezar as clases nas mesmas condicións que os demais", pero se pregunta se será suficiente esta achega cidadá solidaria.\nA nova orde coa que Educación regula, recortándoas, as axudas para os libros supón ademais a creación pola consellería dun banco paralelo ao das Anpas en cada centro (a Xunta obriga os beneficiarios -salvo aos de primeiro e segundo de Primaria e Educación Especial- a entregar os libros en bo estado ao finalizar o curso). Ao banco das Anpas acudían ata agora os pais para surtirse dos textos que non puideran comprar co cheque, que queda lonxe de cubrir o importe total. Optaban maioritariamente por destinar o diñeiro da axuda ao material e á compra dos cadernos de exercicios -as fichas- que non poden pasar dun alumno a outro e que ata este curso estaban subvencionados. Despois recorrían ao depósito da asociación para completar a lista.\nA Confapa cre que esta duplicidade de bancos de libros non fará senón estigmatizar os alumnos con menos recursos. A partir de agora, os que reciben o cheque deberán ir ao depósito da consellería mentres que o resto dos seus compañeiros acudirá ao do Anpa. "Tanto denunciar a visibilidade da pobreza dos comedores escolares en verán e resulta que con esta decisión a Xunta a evidencia innecesariamente", lamenta Gómez a decisión de Educación mentres apunta que o gabinete de Jesús Vázquez "antepón a subvención aos centros do Opus que segregan por sexo" fronte á axuda de material escolar ás familias con rendas escasas. Abonda con que reclame a eses centros que devolvan as cantidades que percibiron ilegalmente segundo os tribunais" para manter as axudas de material escolar, conclúe a presidenta da Confapa.\nO recorte, publicado no DOG do pasado mes de maio, sorprende estes días as familias nas librarías. Encóntranse con que, tendo que pagar do seu peto os cadernos e o material, e collendo, como sempre os libros no banco, non poden consumir o cheque. Aconteceulle a Alicia, nai dun alumno de terceiro curso de Primaria. Ela xa pediu os libros do seu fillo ao banco do Anpa. Pero ante a previsión de que o cheque, que debe gastar integramente, quede nun caixón, está disposta a comprar igualmente os textos e entregalos no banco do colexio "para que polo menos poida beneficiarse alguén".\nA Consellería de Educación sostén que o único recorte que aplica este curso é o do material escolar. Insiste en que a supresión das axudas para os cadernos "afecta só aos que se venden independentemente dos libros", pero a Federación de Libreiros confirmou este diario que este é o 100% dos casos. Os libreiros avalan non obstante o novo decreto de Educación. A súa presidenta, Piar Rodríguez, entende que eliminando os gastos de material se evita "o mal uso" dos cheques que facían "algunhas grandes superficies comerciais" onde os pais acababan facendo a compra completa de todo o material.\nNova lei, outros libros\nA tesoirada nas axudas para o material escolar coincide co cambio da lei de ensino (a substitución de GÁBEA pola LOMCE) que supón a publicación de novos textos, axeitados ao cambio curricular. Así, por exemplo, a materia de Coñecemento do Medio vixente ata agora analizarase, nun retorno ao pasado, en dúas materias: Ciencias Naturais e Ciencias Sociais. Isto é, hai novos libros, polo menos nalgúns cursos, co que se suprime a posibilidade de que algunhas familias poidan abastecerse por completo nos bancos das Anpas e quedan obrigadas ao desembolso económico.\nO responsable de CC OO Ensino en Ourense, Alex Portela, alerta de que nin sequera están aprobados os currículos, co que matiza que os libreiros están a arriscar "sen protestar" ao conseguir textos baseados nun borrador do Real Decreto. "As comunidades que non están gobernadas polo PP plantáronse; dixeron que non teñen tempo para desenvolver o currículo que esixe a LOMCE", sinala Portela. O sindicalista coincide coa Confapa en acusar de "despropósito" a supresión da gratuidade dos libros nun momento de crise como a actual "agravando a situación das familias máis vulnerables economicamente".


O Sigüeiro volve como o deixou | SD Compostela\nTriunfo do filial en Paiosaco para afianzarse na segunda praza\nO filial da SD Compostela regresou das vacacións, despois de que se aprazase o encontro da fin de semana pasada, como o deixou, acadando os tres puntos. Os nosos superaron por 0-1, nun encontro moi sólido, ao Paiosaco, afianzándose deste modo na segunda praza do subgrupo, a cinco puntos do líder. Yago, na primeira metade, anotou o tanto que serviu para acadar o triunfo.\nNo outro partido da xornada, o Cadete A non puido sumar os tres puntos como local, empatando 2-2 contra o Santa Mariña. Os nosos puxéronse por diante en dúas ocasións, pero os vigueses conseguiron igualar en ambas. Lucas Novo e Dani Noya, ambos na primeira metade, asinaron os tantos branquiazuis.\nXuvenil A e Zona Vella\nNon xogaron nesta ocasión nin o Xuvenil A, na fin de semana de descanso previa á segunda volta, nin o Zona Vella, quen viu como se lle aprazaba o encontro por positivos en covid-19 do equipo rival. En todo caso, a SD Compostela B segue como líder, aínda que cun partido menos.


Arrinca a campaña da Declaración da Renda | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 07/04/2021 13:07\nDesde o Colexio de Xestores Administrativos de Galicia recomendan revisar ben os borradores porque advirten de que máis do 95 % poderían conter algún erro, especialmente aqueles que incorporan datos novos a consecuencia das axudas específicas pola covid. É o caso dos traballadores que estiveron nun ERTE. O propio Goberno calcula que dos 3 millóns e medio de traballadores que estiveron en ERTE nalgún momento do ano pasado, uns 300.000 que ata agora non estaban obrigados a facer a declaración, este ano terán que facela.\nÉ o caso de Samantha. Traballa nun centro de estética, pero o ano pasado botou tres meses en ERTE.\nSamantha Gómez González, estivo en ERTE: "Todo o estado de alarma, ata maio, que nos deixaron empezar a traballar".\nAo ter dous pagadores, a propia empresa e mais o servizo público de emprego estatal, o SEPE, o límite máximo de ingresos para presentar a declaración pasa de 22.000 a 14.000 euros.\n"Paréceme unha incoherencia, cando estivemos nun ERTE por unha forza maior, porque nos obrigaron, a min e a todos os que estiveron en ERTE", di Samantha.\nComo o SEPE practicou retencións mínimas, o resultado pode ser a ingresar. Segundo publica hoxe o Boletín Oficial do Estado, poderase fraccionar en seis prazos mensuais.\nAntonio Malingre Grande, do Colexio de Xestores Administrativos de Galicia, di que "non é que paguen máis impostos, senón que, en vez de pagalo en 2020, terán que regularizalo agora na declaración da renda, entre abril e xuño".\nOs autónomos tamén terán que declarar, como rendemento de traballo, as axudas por cesamento de actividade. E outra novidade é o ingreso mínimo vital, implantado o ano pasado e que obriga a declarar a todos os beneficiarios na unidade de convivencia.\n"Toda a unidade de convivencia do preceptor desa axuda están obrigados a facer a declaración da renda, co cal é moi probable que ata nenos menores de idade teñan que facer a declaración da renda", din desde o Colexio de Xestores.\nComa en exercicios anteriores, tamén hai que declarar as axudas do plan Renove, que poden chegar a cotizar ata un 30 por cento.


vantaxes do combo infinito Netflix\ncon el combo infinito Netflix temos os servizos para os usuarios máis exigentes. Unja conexión con 1 Gb por fibra, wifi mesh, dúas liñas con datos ilimitados, fixo, tele e Netflix\nunha conexión con 1 Gb de velocidade permíteche ter un ancho de banda para todo o que necesites. Podedes estar moitos usuarios conectados ao mesmo tempo, teletraballar, descargar arquivos pesados, xogar online ou ver contidos con calidade HD sen ningún problema.\n+ de 60 canles coas mellores series (FOX, AXN, TNT, Calle 13, COSMO…), documentais (National Geographic, Discovery, Viajar…) e moitos máis contidos. Incluímos ademais un deco 4K con Android, con rebobina (para que vexas os teus programas favoritos á hora que queiras), pausa do directo, gravación e acceso a Netflix, Prime Video, Disney+ ou DAZN.\nNetflix en calidade HD e dúas pantallas\nco combo infinito Netflix tes xa incluído no prezo Netflix Estándar. É dicir, accederás a Netflix con calidade HD, a posibilidade de ver contidos dende dous dispositivos ao mesmo tempo e a opción de descargar series e pelis para velas sen conexión\nen calidade HD incluído


Europa Press 10 Abril 2019 17:34 h.\nO Goberno confirma aos traballadores a situación: nove asinaron un compromiso de confidencialidade e tres xa teñen elaborado un proxecto\nO Goberno confirmou este mércores aos representantes dos traballadores de Alcoa que recibiu interese de doce empresas para facerse cargo das plantas de Avilés e A Coruña, das cales nove asinaron un compromiso de confidencialidade, e polo menos tres xa teñen elaborado un proxecto industrial para as plantas.\nAsí o confirmou o comité de empresa de Alcoa Avilés a través dunha nota de prensa, logo de manter unha reunión da Mesa Técnica Estatal no Ministerio de Industria, onde estiveron presentes representantes do Ministerio, as comunidades autónomas de Asturias e Galicia, e da empresa, á parte dos traballadores.\nO outro tema encima da mesa foi o desenvolvemento do estatuto electrointensivo, que servirá para abaratar a factura eléctrica ás grandes empresas, onde os traballadores mostraron o seu malestar pola lentitude do proceso.\n"Isto impide ter un mellor escenario para captar a máis e mellores investidores. Doutra banda, esiximos que o Estatuto ten que contemplar todos os complementos que a futuro van rebaixar o prezo do megawatt/hora a unha empresa electrointensiva, aínda que nestes momentos, o Executivo, ao estar en funcións, só poida executar unha parte das mesmos", sinalaron.\nO Ministerio confirmou aos representantes dos traballadores que espera que a Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia valide o texto definitivo, e o 26 de abril, o último Consello de Ministros antes das eleccións xerais, sexa aprobado\nPara rematar, os traballadores pediron aos representantes do Ministerio que viaxen a Pittsburgh para negociar as condicións do proceso de venda con Alcoa, ao "non fiarse" da empresa.\nO PRINCIPADO PIDE CONFIDENCIALIDADE. Pola súa banda o director xeral de Industria do Principado, Manuel Monterrey, pediu ao final da reunión ante os medios de comunicación cofidencialidad no proceso de venda. "Incidiuse en gardar a confidencialidade do que se está levando a cabo no proceso, algo que non sucedeu nos últimos días", apuntou.\nO representante rexional non quixo "mollarse" en prazos para concluír o proceso de recepción de ofertas para a compra das plantas asturiana e galega. "O prazo pode prorrogarse no tempo se se concretan máis ofertas", apuntou Monterrey.\nPara rematar, en canto ao estatuto electrointensivo, o director xeral de Industria tampouco foi explícito ante os medios de comunicación. "Está pendente de incorporar as alegacións, que desde distintos medios fixéronse chegar ao Ministerio e esperamos que o texto final inclúa na súa gran maioría as contribucións realizadas", finalizou Manuel Monterrey.


Once grupos de música tradicional animan a tarde-noite deste sábado no Carballiño co festival de cantos de taberna | Copecarballiño.es\nOnce grupos de música tradicional animan a tarde-noite deste sábado no Carballiño co festival de cantos de taberna\n10, Xaneiro 2020 Cope Carballiño\nO certame de Cantos de Taberna “No bico un cantar”, que este ano chega á súa sexta edición, será o de maior participación tanto de grupos de música popular como de locais hostaleiros nos que se desenvolverá esta actividade. O evento, que reunirá a once grupos, e no que participan once locais hostaleiros, foi presentado esta mañá polo concelleiro de Cultura,\nDiego Fernández, e a integrante da asociación cultural Terras do Arenteiro, Asun Adá, que organiza o festival en colaboración co concello do Carballiño. A partir das 8 da tarde deste sábado, 11 de xaneiro, e ata pasada a medianoite, os grupos “Música Tradicional Rubulir”, de Ramirás; “Lembranza Solpor”, de Celanova; “Os da Cuña”, de Ourense; “As Faíscas”, de Boborás; “Feitizo de Pau”, de Cea; “Banda de Gaitas do Irixo”, “Cotovías”, de Maside; “Tokaide”, de Partovia; “Serandeiros”, do Carballiño; “O Canto do Viri”, do Carballiño, e “Terras do Arenteiro”, tamén do Carballiño, actuarán nos locais Brioche, Caserío, Don Paco, Ernesto, Estate Quieto, A Fuchela, Ningures, Plaza, Riquirmo e Soldado, ademais de O Fiadeiro, onde será o fin de festa.\nEn cada local actuarán tres grupos, alternándose nos diferentes locais, ás 8, 9, 10 e 11 da noite. O festival ábrese ás 8 no Ernesto, e o fin de festa será a partir das 12 da noite no Fiadeiro.\nDiego Fernández dixo que esta edición supoñía un récord de participación de grupos e locais, e que o obxectivo era recuperar a música popular e tradicional de Galicia. Agradeceu a colaboración dos once locais adheridos a esta iniciativa e a da asociación cultural Terras do Arenteiro, organizadora do evento.\nFinalmente, animou á participación veciñal así como da xente da comarca e a todas as persoas interesadas na recuperación da música e as cancións populares de Galicia.\nAsun Adá agradeceu ao concello a confianza depositada na asociación cultural Terras do Arenteiro para organizar o festival, e asegurou que se trata dunha das mellares iniciativas para resaltar a cultura tradicional deste O Carballiño. Tamén dixo que ainda que había máis grupos propostos, fíxose unha selección para que a xente poida acudir a todos os lugares. Neste senso detacou a participación de grupos do Carballiño, así como da comarca, das Terras de Celanova e da capital ourensá.\nTamén resaltou que no fin de festa actuarán todos os grupos participantes ademáis de Terras do Arenteiro. E finalmente, agradeceu a todos os grupos a súa participación.


COMEZA EN RIBADEO O IV FESTIVAL CREATIVO DE CURTAS ON&OFF | Academia Galega do Audiovisual\nCOMEZA EN RIBADEO O IV FESTIVAL CREATIVO DE CURTAS ON&OFF\nA cuarta edición do Festival organizado por Mr. Misto Films comeza hoxe na vila lucense, no que serán cinco días repletos de actividades que converterán a Ribadeo nunha gran sala de cinema. Xoán Mariño e Mari Luz Álvarez presentarán o Festival en rolda de prensa esta tarde ás 18 horas, no Cantón dos Moreno de Ribadeo.\nHoxe martes 29 de xullo arrinca en Ribadeo o IV Festival Creativo de Curtas On& Off, que se prolongará ata o sábado 2 de agosto e que inclúe na súa programación multitude de proxeccións, gravacións e actividades culturais que estimularán aos novos creadores audiovisuais e animarán aos ribadenses a ver e facer cinema durante cinco intensos días.\nXoán Mariño, responsable de Mr. Misto Films, e Mari Luz Álvarez Lastra, Edil de Cultura do Concello de Ribadeo, presentarán oficialmente o Festival nunha rolda de prensa que se celebrará hoxe ás 18 horas no Cantón dos Moreno ribadense.\nO Festival internacionalízase este ano co programa “Intercultural Audiovisual”, un Intercambio Xuvenil que comprende a participación de 30 mozos e mozas de Reino Unido, Bulgaria, Estonia, Portugal e España para a gravación de tres curtametraxes simultáneas. O proxecto comezou o 26 de xullo, coa chegada dos participantes a Ribadeo, e darase por finalizado o vindeiro 4 de agosto. Este intercambio está apoiado polo programa Xuventude en Acción e conta coa colaboración da Asociación InterRuris, así como da Dirección Xeral de Xuventude.\nEste programa vén a complementar a apertura da Sección Oficial a concurso a países de todo o mundo. De feito, a organización recibiu case cincocentas curtas de corenta nacionalidades distintas, das cales 27 concursarán agora por alzarse como gañadoras.\nMr. Misto Films conta para a organización do Festival coa colaboración do Concello de Ribadeo e coa apoio da Axencia Audiovisual Galega, da Dirección Xeral de Creación e Difusión Cultural da Consellería e Deporte, da Dirección Xeral de Turismo da Consellería de Innovación e Industria, da Secretaría Xeral de Comunicación da Presidencia da Xunta de Galicia, do programa Vai de Camiño do Xacobeo, da Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade da Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar da Xunta de Galicia, do Consello da Xuventude do Ministerio de Igualdade do Goberno de España, da Vicepresidencia Primeira da Deputación de Lugo e do Centro Comarcal da Mariña Oriental. Gadis é a empresa patrocinadora da iniciativa.\nHoxe farase pública a programación oficial do Festival.\nPoden consultarse as novidades na páxina www.festivalonoff.com.


A ficción seriada protagoniza o Curso Audiovisual de Celanova\nAs claves de «El secreto de Marrowbone», entre os contidos da apertura\nOs organizadores Agostiño Iglesias\nourense / la voz 04/07/2018 11:17 h\nO Curso de Medios Audiovisuais de Celanova, que dende hai quince anos organizan a Fundación Carlos Casares e a Universidade de Vigo, centra este ano o seu foco en coñecer e analizar as singularidades da ficción seriada, xunto coa «súa historia, aparición, auxe e transformación». A xornada inaugural do Cemac estivo protagonizada polos proxectos e iniciativas que está a desenvolver Mediaset España. Manuel Villanueva, director xeral de contidos; Félix Sabroso, do departamento de análise de guións de ficción, e Sergio G. Sánchez, que se centrou nas nas claves do éxito de El secreto de Marrowbone, protagonizaron o primeiro día do curso.\nManuel Villanueva iniciou aos alumnos universitarios na realidade «de como se canaliza a realización e todo o proceso relativo á creación das series de televisión e a relación coa produción cinematográfica, tanto para formatos en aberto como de pago». Sinalou que, no caso de Tele 5, «os tres piares son a actualidade, a información e a ficción» e que neste último apartado hai unha aposta forte por parte de Mediaset. «Temos grandes proxectos. Agora mesmo contamos con dúas series en rodaxe e estamos metidos de cheo coa segunda parte de Vivir sin permiso», sinalou. Félix Sabroso díxolle aos universitarios reunidos en Celanova que a clave do traballo está na curiosidade e Sergio G. Sánchez salientou o extraordinario momento que vive a ficción, coa cantidade de canles e plataformas coas que traballar. Ata o 6 de xullo pasarán polo Cemac ponentes como os actores da serie Fariña; a responsable de Voz Audiovisual, Fernanda Tabarés, ou a coordinadora do audiovisual da Agadic, Dolores Meijomín.


Cabrafanada: January 2009\n"Un país raro", así define Galicia a escritora Lupe Gómez no Galicia Hoxe deste domingo, cando fala de Un país a medio facer. Reproduzo parte do seu artigo, publicado baixo o título "Hipopótamo amoroso" no suplemento "Lecer":\nO escritor galego Fran Alonso sempre nos sorprende coas súas achegas orixinais, coa súa escrita diferente. Agora agasállanos co seu libro de entrevistas Un país a medio facer, no que aparecen persoas como Manolo Rivas, Suso de Toro, Antón Reixa, Uxía Senlle, Ugía Pedreira... Un feixe de entrevistados que nos dan visións raras e interesantes de Galicia. Porque Galicia non é un país normal, senón que é un país raro, pequeniño e inmenso. Fran Alonso é un hipopótamo que sabe facer fotos cunha cámara dixital de alta definición. Cun punto de vista nidio, elegante.\nA cultura galega está "aberta por reformas", como di o programa que Xurxo Souto ten na Radio Galega. É unha xanela aberta pola que poden entrar e saír moitas cousas, porque as potencialidades son amorosas.\nMoitas grazas, Lupe, pola túas palabras azuis.\nEtiquetas: Fran Alonso, Galicia Hoxe, Lupe Gómez, Os meus libros, Un país a medio facer\nMadredeus é a banda sonora, explícita, na miña novela Silencio.\nEtiquetas: Lusofonía, Música, Os meus libros, Silencio\nAos 19 anos vivín unha tempada en Madrid. Naquela época, decidira romper cun sistema de ensino mediocre e abafante e abandonei os estudos e a miña casa familiar (sen conflicto, por certo, porque os meus pais sempre intentaron respectar as miñas decisións). Primeiro traballei uns meses en condicións moi duras en Santiago de Compostela e logo marchei a Madrid. A partir das miñas vivencias no barrio de Aluche, naquela época escribín un pequeno texto sobre Os Chichos que logo reescribín un par de veces. Os Chichos era a música que se escoitaba naquel barrio cando comezaban os oitenta. Eu, publicamente, aínda non era escritor, pero levaba aniñando canda min esa vocación desde a infancia. E escribía, por suposto. Dez anos despois, reencontreime cos Chichos cando viaxei cos camioneiros para escribir Tráiler. Esta é a banda sonora da novela. O machismo exacerbado das súas letras reflicte a atmosfera da obra. Socioloxicamente son tan significativas que alguén debería estudar a súa influencia.\nEtiquetas: Cosmofran, Los Chichos, Madrid, Música, Os meus libros, Tráiler\nOs meus 17 anos\nOs meus quince anos\nAo asesino: "Se vises o rostro da víctima\nteríalo pensado, lembrarías a túa nai na camara\nde gas, liberaríaste da razón do fusíl\ne cambiarías de idea: ¡así se recobra a identidade!\nA outro asasino: Se lle deses ao feto\ntrinta días, cambiarían os prognósticos:\nremataría a ocupación e ese bebé\nnon lembraría o tempo do sitio,\nmedraría san e sería un mozo\nque iría ao instituto cunha das túas fillas,\ne estudarían a historia da Asia antiga,\ne xuntos caerían nas mallas do amor\ne enxendrarían unha nena (que sería xudea de nacemento).\nAsí que dime: ¿que estás a facer?\n¿Convertindo a túa filla en viúva\ne a túa neta en orfa?\n¿Que foi da túa familia errante\ne como liquidaches tres paxaros dun tiro?\nÁ morte: Sabemos de que tanque\nviñeches. Sabemos que queres. Dá a volta\na medio facer. Descúlpate ante soldados e oficiais,\ndilles: descubríronme dous noivos axexándoos.\ndubidei, e devolvín a noiva\ncos seus... desfeita en pranto.\nA paz é a elexía a un mozo co corazón destrozado polo lunar\ndunha muller, non por unha bala ou por unha bomba.\nMahmud Darwix (2002)\nsobre os vosos peitos coma un muro,\nfamentos, sedentos, desafiándovoos,\nenchendo as rúas coa nosa carraxe e a nosa protesta,\nenchendo as cadeas co noso orgullo\ne facendo que os nosos fillos unha e outra vez\nenxendren xeracións vingadoras.\nPorque non tezo a lá\nporque a diario son víctima\nde ordes de detención\ne a miña casa branco das visitas da policía\npara rexistrar e "limpar",\nporque non podo mercar unha folla de papel,\ngravarei todos os meus segredos\nno patio da miña casa.\nGravarei a miña historia\ne os capítulos da miña traxedia\ne as miñas queixas\nna laranxeira e nas tumbas dos meus mortos.\nGravarei o número do recibo\nda nosa terra expoliada\ne o lugar da miña aldea e os seus lindes\ne as casas dinamitadas\ne as miñas árbores derrubadas\ne cada flor do campo esmagada\ne os nomes dos que foron mestres\nen consumir os meus nervios e o meu alento,\ne o nome das cadeas\ne de todo tipo de esposas\nque amarraron as miñas mans\ne o historial dos meus gardiáns\ne cada insulto que me guindaron á cara.\nGravarei: "Kafr Qasim, non esquezo".\nGravarei: "Deir Yasin, a túa lembranza prendeu en min"\nGravarei: "Chegamos ao cumio do drama,\na nosa traxedia rillou en nós\nchegamos ao cumio".\nGravarei todo o que me conta o sol\ne o que me susurra a lúa\ne o que me conta unha laverca\nonda o pozo que os amantes abandonaron.\nseguirei sen descando gravando\ntodos os capítulos da miña traxedia\ne todas as etapas do desastre\ndesde o principio até o fin.\nAlá, nunha oliveira\nTawfiq Zayyad (1978)\nEtiquetas: Mundo, Poesía\nDeclarei hai tempo nunha entrevista que esta era a mellor película dos últimos setecentos ou oitocentos anos. Reafírmome. Lástima que o seu director, Jean-Claude Lauzón non poida facer máis, porque se matou nun accidente de aviación. O seu eco brutal resoa nas páxinas de Males de cabeza e Subversións como un estigma (marabilloso) do que non son quen de librarme.\nAgachadas tras moitas palabras de Males de cabeza está a película, o libro e ela.\nEtiquetas: Janet Frame, Males de cabeza\nO xornal Galicia Hoxe publicou onte unha entrevista comigo feita por Paloma Calvo. A entrevista céntrase na saída de Un país a medio facer pero tamén na publicación en castelán de Cartas de amor.\nEtiquetas: Cartas de amor, Entrevistas a Fran Alonso, Os meus libros, Un país a medio facer


03/07/2017: A Cámara de Santiago ofreceu servizo a 5.500 empresas o pasado ano, dinamizando económica e socialmente a demarcación\nA Cámara de Comercio de Santiago de Compostela presenta a súa MEMORIA 2016 que recolle as actividades e servizos dos que se beneficiaron un total de 5.546 empresas das comarcas de Santiago, Barbanza e Melide. O presidente da Cámara, Jesús Asorey, sinalou que a entidade desempeña un “relevante papel dinamizador económico e social na súa demarcación”, integrada por treinta e dos municipios da metade sur da provincia coruñesa. “A pesar das dificultades, desde a Cámara compostelá seguimos ofrecendo os mellores servizos de asesoramento en materia de formación, innovación e competitividade, proxectos europeos, internacionalización e creación de empresas” –manifesta–.\nA Cámara de Comercio de Santiago de Compostela organizou durante 2016 dúas accións comerciais no exterior, nas que participaron vinte empresas, dentro dos Plans de Fomento das Exportacións Galegas (FOEXGA), patrocinados polo Igape, e dentro de Accións Complementarias da Unión Europea. Estes grupos empresariais viaxaron en misión comercial plurisectorial a Perú-Colombia e á Feria de alimentación e bebidas de Suíza Galician Gourmet Extravaganza. En relación ás certificacións de orixe, a Cámara de Comercio expediu durante 2016 un total de 1.982 a empresas da súa área de influencia.\nO viveiro de Costa Vella, entre os máis “avanzados” de España pola calidade superior nos seus servicios prestados, segundo Funcas\nO viveiro de empresas, ubicado no polígono santiagués de Costa Vella, é un ano máis a mellor incubadora de Galicia, tal como di o Ranking Global da Fundación de las Cajas de Ahorros (FUNCAS). O indicador analiza e desglosa en cinco apartados a actividade dos viveiros: difusión do espíritu emprendedor, pre-incubación, incubación básica, incubación avanzada e graduación. Nesta edición, o ranking global Funcas de viveiros de empresas 2016/2017 sitúa ao viveiro da Cámara de Santiago no posto número cinco de ranking de avanzados, ao ser unha incubadora “cunha calidade superior nos seus servizos”. En 2016 incubáronse 50 proxectos empresariais (28 no viveiro físico e 22 no virtual). En cuestións de emprendemento, 2016 foi un ano moi fructífero. Inauguráronse os viveiros de Ribeira e Melide, nos que a Cámara exerce de asesor técnico para avaliar os proxectos candidatos a instalarse en sendos centros.\nAdemais, a Cámara puxo en marcha un curso máis as súas charlas divulgativas en centros de ensino dos concellos da súa demarcación e as visitas guiadas ás instalacións do viveiro de empresas co fin de atopar futuros emprendedores. As xornadas de fomento do espírito emprendedor cooperativo, realizadas en colaboración coa Rede Eusumo da Xunta de Galicia, contaron coa participaión de 278 estudantes, e as xornadas no ámbito educativo do programa “Autoemprego: Atrévete” tiveron 581 alumnos.\nDurante o pasado ano, un total de 347 usuarias, entre emprendedoras e empresarias, usaron os servizos do Programa de apoio empresarial ás mulleres (PAEM), promovido polo Instituto da Muller e o Consello Superior de Cámaras con financiamento do Fondo Social Europeo. Ten como obxectivo erradicar os obstáculos que atope a muller para acceder e consolidarse no mercado laboral. Atendéronse 460 demandas de asesoramento e creáronse 62 novas empresas. Ademais de potenciar o autoemprego, xeráronse 80 novos postos de traballo asalariado, 53 deles desempeñados por mulleres e 29 por homes.\n84 cursos e 1.879 alumnos\nNo apartado de formación, a Cámara de Comercio programou durante 2016 un total de 84 cursos formativos que contaron coa asistencia de 1.879 alumnos. En materia comercial, a Cámara desenvolveu en 2015 o “Plan de apoio á competitividade do comercio minorista 2016” orientado á innovación e competitividade do pequeno comercio. Realizáronse dezaséis diagnósticos nos puntos de venda e catro talleres sobre venda online e posicionamento en redes sociais en Melide, Santa Comba e Ribeira, e outro de marketing das grandes marcas aplicado ao comercio minorista en Santiago nos que participaron 176 persoas. Ademais, desenvolveu accións no “Programa Integral de Cualificación y Empleo” (PICE) tramitando a inscrición de 171 candidatos de entre 16 e 29 anos.\n12 candidaturas a proxectos europeos\nNo departamento de Proxectos Europeos presentáronse en 2016 doce candidaturas variadas para programas de cooperación transfronteiriza e de Erasmus en materia de emprendemento, e un proxecto de cooperación multilateral para dar apoio á internacionalización das pemes en mercados asiáticos, liderado formalmente pola Cámara de Comercio de Milán co soporte de Eurochambres, participando a Cámara de Santiago desde o principio no consorcio con outras seis cámaras españolas e baixo a coordinación da Cámara de España.\nActividades e relacións institucionais\nUn dos acontecementos sinalados de 2016 foi a sinatura dunprotocolo coa Universidade e o Concello de Santiago para establecer principios de colaboración e fortalecer a unión das tres institucións co obxecto de promover o emprendemento empresarial e a innovación tecnolóxica. O convenio fraguose coa intención de acceder conxuntamente a fondos da Unión Europea e doutras Administracións Públicas.\nEn canto ás relaciones institucionais, a Cámara recibiu o pasado ano a visita de diversas personalidades internacionais. Celebrouse un encontro co embaixador de Turquía en España, co agregado político de EEUU e o embaixador de Paraguai en España.\nUnha cita constante na sede cameral é a reunión do Foro Cívico Empresarial. En 2016 a agrupación mantivo varios encontros para debater o estado actual das infraestruturas da cidade e o seu contorno, analizando a situación do proxecto do enlace orbital, a estación intermodal, a estación de carga da Sionlla e a variante de Aradas. Para coñecer a fondo os proxectos, o Foro reuniuse co alcalde de Santiago, Martiño Noriega; a conselleira de Infraestruturas, Ethel Vázquez; e a ministra de Fomento, Ana Pastor.


50 PROFESIONAIS DE 11 PAISES SOMÉTENSE ESTA SEMANA ÁS AUDICIÓNS PARA A ESCOLLA DOS 13 BAILARINS DA PEZA, QUE LEVARÁ POR TITULO GISELIÑA\nO coreógrafo catalán Cisco Aznar dirixe `Giseliña´, próxima produción do CCG\n[03/06/2008] O Centro Coreográfico Galego (CCG) traballa xa na que será a súa produción para a temporada 2008-2009, Giseliña, unha versión libre de Giselle que dirixirá o coreógrafo Cisco Aznar. O proceso de preprodución para a nova montaxe comezou xa o pasado 2 de xuño coas audicións que se desenvolverán durante toda a semana na sede do CCG, na Coruña, e das que sairá a selección dos 13 bailarins e bailarinas que compoñerán o elenco.\nÁ audición presentáronse 50 profesionais de once países distintos que executaron un fragmento de material propio ou doutro coreógrafo de 5 minutos de duración. A proba consistiu tamén nunha clase de clásico impartida por Luciano Gómez, director do Conservatorio de Danza da Deputación da Coruña e unha clase de danza contemporáneo impartida por Erick Jiménez, asistente de dirección de ‘Kiosco das almas perdidas’. Do total de presentados, 28 pasaron á segunda fase de selección, 7 deles galegos, 9 doutras comunidades do estado e 10 estranxeiros.\nOs 50 participarán nun taller impartido polo propio Cisco Aznar, que será a segunda proba desta audición. O xurado que avaliará as probas estará formado por Pilar Peña de Castro, María Casar Díaz, Cisco Aznar, Luis Lara Bui, Laure Dupont e Mª Luisa Salas Labrador.\nCisco Aznar é diplomado de l’Ecole d’Art Dramatique et Chorégraphique de Barcelona, na actualidade é o director artístico da compañía Buissonniére de Lausanne. Despois da súa exitosa experiencia de Coppelia co Ballet de Xenebra, estreado no Théâtre National de Chaillot en Paris, propón a creación dunha das pezas claves do romanticismo, unha lectura contemporánea de Giselle vista dende Galiza.


IGAXES3 selecciona persoal para os seus equipos educativos do Programa Mentor « Igaxes3\nIGAXES3 selecciona persoal para os seus equipos educativos do Programa Mentor\nOFERTA PECHADA. Teranse en conta as candidaturas recibidas ata o mércores 7 de decembro de 2016.\nBuscamos profesionais que queiran traballar directamente cos mozos e mozas residentes en vivendas tuteladas do Programa Mentor. Persoas emocionalmente estables, con capacidade de negociación con adolescentes, fluidez verbal, capacidade para prever situacións, tomar decisións, predispostas para o traballo en equipo, que sexan perspicaces e adaptables ó cambio.\nAs principais funcións do traballo son:\nCumprir o proxecto educativo de centro.\nDeseñar, implementar e avaliar o proxecto educativo individualizado con cada participante.\nXestionar a vivenda.\nCubrir os requisitos de documentación.\nPara acceder a este posto precisas:\nEstar en posesión dos estudos universitarios de Educación Social, Traballo Social, Psicoloxía, Psicopedagoxía ou similares.\nTer coñecementos informáticos a nivel de usuario do paquete Microsoft Office e Outlook.\nTer o carné de manipulador de alimentos e formación en primeiros auxilios.\nTer experiencia mínima de 6 meses en posto similar.\nImprescindible posuír o certificado de ausencia de delitos de natureza sexual\nA incorporación faríase a partir do 2 de xaneiro. Aquelas persoas interesadas deberán enviar o currículo por correo electrónico – ata o 7 de decembro de 2016 – a recursos.humanos@igaxes.org acompañado dunha carta de motivación.*\n*Só contactaremos cos candidatos preseleccionados


Reunión do GAU para analizar o conxunto dos proxectos EIDUS - AQU! CORUÑA\nReading Now Reunión do GAU para analizar o conxunto dos proxectos EIDUS\nO Concello da Coruña volveu reunir onte á tarde o Grupo de Acción e Participación Urbana (GAU) no Centro Cívico dos Mallos para analizar o conxunto dos proxectos EIDUS por valor de 18 millóns de euros, orientados a mellorar a cidade en diferentes aspectos. Desa cantidade, salientan, 10 millóns de euros xa están executados, licitados ou en execución. Na sesión de onte tamén se deu conta do grao de desenvolvemento da Axenda Urbana da Coruña e dos últimos acordos aos que chegou o Concello co Ministerio de Transportes, Movilidad y Agenda Urbana para o levar a cabo o Plan Estratéxico de Acción Local da Coruña (PEAL).\nAdemais do concelleiro de Urbanismo, Infraestruturas e Mobilidade, Juan Díaz Villoslada, quen destacou o alto volume de investimento executado e licitado, na reunión de seguimento tamén participou a concelleira de Benestar Social, Igualdade e Participación, Yoya Neira, e Santiago Roura, director da Unidade de Xestión de EidusCoruña, así como reitor da UDC, Julio Abalde, representantes do polígono de A Grela, Confederación de Empresarios, federacións e asociacións de veciños/as, sindicatos, Autoridade Portuaria, Anpas e da área sanitaria.\nO GAU é o órgano de consulta, participación e coordinación social da Estratexia EidusCoruña, que preside a concelleira de Benestar Social, Igualdade e Participación, Yoya Neira. A súa creación acordouse en xullo do ano pasado. Entre as súas funcións está participar na realización dos informes de avaliación intermedia e final da Estratexia EidusCoruña e intervir na realización dos procesos de auditoría externa e interna que se levarán a cabo na implementación desta estratexia.


Dimite Albert Rivera como presidente de Cidadáns tras o desastre do 10N\n| Luns, 11 de Novembro de 2019, 11:20\nARCHIVADO EN | Albert Rivera Podemos Galicia\nO presidente de Cidadáns, Albert Rivera, dimitiu como líder da formación laranxa. Existían dúbidas sobre a súa continuidade á fronte do partido tras o afundimento sufrido nas eleccións xerais deste 10 de novembro, pero xa se filtrou que se vai. Está por ver se a súa marcha provoca cambios tamén nun tocado Cidadáns Galicia.\nO partido anunciara unha rolda de prensa para dar a coñecer a análise da Executiva de Cidadáns convocada esta mañá. Con todo, fontes da formación laranxa han confirmado que será Rivera quen salga a falar para facer unha declaración sen preguntas.\nRivera asumiu este domingo pola noite que tras pasar de 57 a 10 escanos o resultado era malo "sen paliativos" e propuxo celebrar un congreso extraordinario para decidir o futuro de Cidadáns. Non concretou que faría el, pero reiterou que non entrou en política para ter un escano.\nQUE PASARÁ EN GALICIA?PinoEn Galicia, a formación laranxa perdeu os seus dous deputados. En Pontevedra, Beatriz Piñeiro non logrou revalidar a súa acta e na Coruña Maria Vilas fracasou no seu intento de conservar o debido a que deixara Marta Rivera de la Cruz.\nE é que Cidadáns perdeu o 65% dos seus votos en Galicia, sendo superado tanto por Vox como polo BNG, caendo á sexta posición.\nEstá por ver se a onda de cambios que se aveciña en Madrid ten repercusións en Galicia. Hai que lembrar que na cúpula laranxa galega houbo movementos este ano. Olga Louzao, a líder local lucense, deixou a portavocía autonómica en favor de Laureano Bermejo, antigo portavoz do PP no Concello de Ourense.\nBermejo xa asumiu onte uns "malos resultados sen paliativos". Non se sabe se esta autocrítica implica algún movemento na formación laranxa en Galicia, que viviu conflitos recentemente nalgunhas agrupacións importantes, como a de Vigo, onde se marchou Gregrorio García, coordinador da xunta directiva olívica, e outros compañeiros.


O PADROADO DA CULTURA E A AVV ROSA DOS VENTOS IMPULSAN O "XX OENACH ATLÁNTICO" CUNHA FIN DE SEMANA DE MÚSICA, TEATRO E ACTIVIDADES PARA TODOS OS PÚBLICOS\nO evento, declarado Festa de Interese Turístico de Galicia celebrarase os días 27, 28 e 29 de xullo na zona da campa do Trece, na parroquia de Sedes\nNarón, 5 de xullo de 2018. A alcaldesa de Narón, Marián Ferreiro, e as concelleiras de Cultura, María del Carmen Espada, e de Turismo, Natalia Hermida, presentaron xunto cos artistas Cristian Silva e Uxía Senlle, representando esta última a María Fumaça a programación especial para o 20 aniversario do Oenach Atlántico que se celebrará na zona do Trece, na parroquia de Sedes. Ao acto acudiron tamén a tesoureira da Asociación de Veciños Rosa dos Ventos de Sedes, Sonia Fernández, e tres integrantes do Grupo de Teatro Comunitario da citada parroquia, Fina Castro, Enrique Rodríguez e Fina Montero. A entidade veciñal da parroquia colabora co Padroado da Cultura de Narón na organización deste evento, que recreará durante tres días, o 27, 28 e 29 de xullo, a vida dun poboado celta. O Concello impulsa esta festa de Interese Turístico de Galicia no seu vixésimo aniversario cunha ampla programación con concertos e representacións teatrais de calidade e cunha oferta dirixida especialmente ao público familiar, con multitude de actividades para os máis pequenos.\nA concelleira de Cultura recalcou na presentación que esta festa “recrea a nosa historia, que son as nosas raíces, cunha representación da vida celta, as pallozas da campa… é un xeito de volver durante unha fin de semana a recordar a nosa historia como pobo, vivindo no presente, mirando ao futuro pero recordando a historia e transmitíndoa ás novas xeracións”.\nA continuación, Uxía Senlle agradeceu o feito de poder participar neste evento festivo “en nome de toda a familia María Fumaça” e avanzou que o vindeiro 28 de xullo, a partir das 17.00 horas protagonizarán un concerto “para todos os públicos e participativo, ao igual que esta festa. “María Fumaça tamén ten un proxecto de comunidade, como esta festa, que creo que encaixa perfectamente neste evento”. Máis de trinta persoas protagonizarán o espectáculo de María Fumaça, “cantando, bailando e fomentando a diversidade”, apuntou Senlle. Tamén o gaiteiro Cristian Silva amosou a súa satisfacción por poder participar nesta edición do Oenach Atlántico, "“unha noite máxica que coñecerei en profundidade neste evento"”.


En Marea pide que a Xunta debata o plan forestal no Parlamento de Galicia | Noticias Vigo\nEn Marea pide que a Xunta debata o plan forestal no Parlamento de Galicia\nPublicado por Noticias Vigo o día 06/07/2018 na sección de En Marea,Galicia,Política\nA Xunta de Galicia prentende aprobar o Plan Forestal sen contar coa meirande parte dos implicados no sector e sen contar coa oposición parlamentaria. O goberno do Partido Popular non ten previsto aprobar o Plan Forestal no Parlamento de Galicia e por este motivo En Marea pide que o plan sexa levado a debate plenario e que se teñan en conta as opinións dos grupos políticos e tamén dos representantes dos distintos ámbitos do sector forestal galego.\nEn Marea presentou una proposición non de lei no Parlamento de Galicia, firmada polos deputados Davide Rodríguez, Francisco Casal e Antón Sánchez, para que o goberno non poida aprobar o plan forestal sen pasar polo Parlamento. A formación pide que o goberno leve este Plan Forestal ao debate plenario de maneira que se cumpra a petición de numerosos integrantes dos sectores forestais sobre a necesidade de que o Plan Forestal de Galicia se fixera de xeito colaborativo para xerar maiores valores para a sociedade galega.\nAsociacións do sector forestal, sindicatos agrarios, comunidades de montes, organizacións políticas, asociacións ecoloxistas, etc… puxéronse en contacto coa Xunta de Galicia para instala a que a revisión do Plan Forestal de Galicia se fixese de maneira colaborativa, para ser tal de xerar os maiores valores para a sociedade galega. Xunto cos sectores forestais, En Marea pide que o plan sexa capaz de aproveitar as oportunidades dos próximos anos e responder eficazmente aos retos e problemas que presenta.\nSegundo explicou Davide Rodríguez, a Xunta fixo xusto o contario e “non incluíu ningunha das aportacións recibidas e acaba de publicar un Plan Forestal de maneira unilateral”. Para o deputado por Ourense “Isto está a producir un profundo rechazo en todos os sectores afectados, tanto empresarial como socialmente”.\nA orde da Xunta sobre este plan, con data do 5 de xullo de 2018, publicouse no DOG a orde do 28 de xuño de 2018 pola que se aprobou inicialmente a primeira revisión do Plan forestal de Galicia e se abre o trámite de información pública, abrindo o prazo de consultas pero sen intención ningunha de levalo ao Parlamento de Galicia para ser aprobado.\nNas recomendacións á dirección xeral de ordenación e produción forestal para a redacción de dito plan feito por sindicatos agrarios, CCMMVVMC, Asc. Ecoloxistas, Asc. Do Sector Forestal ou organizacións políticas, entre outros, pedíase someter o Plan Forestal de Galicia a consideración e aprobación do Parlamento de Galicia a fin de dotalo da lexitimidade necesaria para asegurar a súa permanencia no tempo, máis esta aportación non foi recollida. Por este motivo, En Marea pide que o plan sexa sometido á consideración, debate e aprobación do Parlamento de Galicia.


.... O desenvolvemento destas penso que nos aclarou e nos amosou a realidade do docente. Creo que esta materia nos deu a coñecer unha realidade e unhas característica...\n...e;ndese, ademais, como unha práctica que se atopa entre a realidade e o desexo: Desexo dunha esco...ersidade como unha riqueza persoal, o traballo en rede… e realidade como un contexto no que traba...\n...acute; e da tecnoloxía educativa. Con eles intentei analizar a realidade actual do día a d&iacu...hivos e Tweets permitíronme afrontar dunha forma distinta esta realidade, a través de frases e...\n...derían ser factibles, pero nunha realidade simple, non nesta realidade complexa, xa que as soluci&oa...esta forma cambiar diversos aspectos da realidade. Así a función...r que estes enfróntanse á realidade social e educativa de tres ma...\n...acute;nica. Trátase da creación do noso propio coñecemento e da vinculación das aprendizaxes expostas nas clases coa realidade. Cada un de nos busca darlle...\n...olucionar os problemas que teñamos. Non obstante, valorando a situación dende unha perspectiva pedagóxica e afrontando unha realidade contra a que dificilmente se...\n...celle cyber-acoso a un rapaz da súa clase. Ese rapaz cree estar falando polo chat cunha rapaza que amosa interese por el, sen embargo en realidade é o rapaz anterior o q...\n...uperación das necesidades da esixente realidade social e laboral que demanda...an xurdir nun centro educativo é unha realidade máis que constatable n...o A colaboración A diversidade A realidade presente Reflexió...


Apertura do prazo de inscrición nos obradoiros de verán | Biblioteca Pública de Vigo Juan Compañel\nApertura do prazo de inscrición nos obradoiros de verán\nInscrición previa: En Recepción ou por teléfono: 886 120 440.\n“O FÍO DOS CONTOS”, Loreto Fernández de Garaizábal.\nMartes 4, de 12 a 13:30: “O pez do arco iris”: un conto entre amigos. Nenos/as de 4 a 5 anos.\nMércores 5, de 11.30 a 13:30: “A árbore da vida”: tecendo os poemas de Marco Aurelio Chavezmaya”. Nenos/as de 6 a 8 anos.\nXoves 6, de 11.30 a 13:30: “A árbore da vida”: tecendo os poemas de Marco Aurelio Chavezmaya”. Nenos/as de 6 a 8 anos.\nMartes 11, de 11:30 a 13:30: “O tear de contos”. Nenos/as de 8 a 10 anos.\nMércores 12, de 11.30 a 13:30: “O tear de contos”. Nenos/as de 8 a 10 anos.\nXoves 13, de 11.30 a 13:30: “O tear de contos”. Nenos/as de 8 a 10 anos.\n10 PRAZAS por obradoiro.\n“E TI QUE PINTAS?” Obradoiro de iniciación á pintura por Antía Sánchez Alonso.\nCada obradoiro durará unha semana (de luns a venres) en horario de 11:30 a 13:00 horas:\nDo 31/7 ao 4/8 para nenos e nenas de 4-6 anos.\nDo 7/8 ao 11/8 para nenos e nenas de 7-9 anos.\nDo 21/8 ao 25/8 para nenos e nenas de 10-13 anos.\n8 PRAZAS por obradoiro.\nCinco actividades relacionadas co debuxo e a pintura, representación e técnicas para levar a cabo os exercicios. Para cada grupo de idade haberá un nivel de dificultade adaptado.\n1ª sesión.- A cor/a forma. Nesta primeira clase falarase sobre os aspectos básicos da pintura e as experiencias de cada un. Comezarase con mesturas de cor e plasmaranse estes coñecementos en exercicios abstractos onde o punto e a liña serán os protagonistas.\n2ª sesión.- Paisaxe/natureza. En esta sesión utilizarase a técnica do esgrafiado para desenvolver este exercicio, estimulando a psicomotricidade fina para despois ter máis precisión nos seguintes exercicios.\n3ª sesión.- Familia. Representarase mediante debuxo a familia, usando tinta e acuarela para formalizalo.\n4ª sesión. - Ao natural. Experimentarase a representación ao natural con varios exercicios que farán que o neno afonde na súa visión dando ferramentas para poder plasmalo. Exemplos: un bodegón infantil (peluche, libro, froita), poses de modelo que fará o docente ou pintar un recuncho da biblioteca.\n5ª sesión.- Pintamos todos.\nActividade mural traballando en equipo.


A Xunta impulsa o obradoiro entre Cambre e Sada para formar a 22 desempregados en atención sociosanitaria - Noticias de Galicia\nA Xunta impulsa o obradoiro entre Cambre e Sada para formar a 22 desempregados en atención sociosanitaria\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Cambre ► Sada ▼\nBelén do Campo na inauguración do obradoiro\nO obradoiro de emprego organizado polos concellos de Cambre e Sada e financiado en colaboración coa Xunta de Galicia formará a partir de hoxe e durante os próximos seis meses a un total de 22 persoas desempregadas na especialidade de atención sociosanitaria para persoas con dependencia en institucións sociais.\nA delegada territorial da Xunta na provincia, Belén do Campo, acompañou esta mañá aos participantes na xornada de inicio desta actividade mixta de formación e emprego, na que a Consellería de Traballo investirá preto de 196.000 euros. Ao acto tamén asistiron os alcaldes de Cambre, Óscar García Patiño, e de Sada, Benito Portela.\nA través deste obradoiro, as alumnas e alumnos recibirán unha formación de calidade que lles permitirá acceder en mellores condicións a un posto de traballo. Ao seu remate, obterán un certificado de profesionalidade válido en todo o territorio nacional. Neste senso, Do Campo lembrou a importancia deste documento, pois “acredita a cualificación, enriquece o currículo e mellora a empregabilidade dos beneficiarios”.\nTras a formación teórica, os 22 participantes desenvolverán a súa labor práctica en centros de referencia da área metropolitana da Coruña: nas residencias de maiores Padre Rubinos da Coruña e García Hermanos de Betanzos, no centro de día de Aspace de Sada, e nos centros de Pai Menni de Betanzos e de Aspronaga de toda a comarca. “Este obradoiro permite, por unha banda, axudar de forma directa aos máis vulnerables a prol da mellora da súa calidade de vida e benestar e, por outra, constitúe un importante xacemento de emprego de presente e futuro”, destacou a representante do Goberno galego na provincia, quen lembrou que así o corroboran os datos de inserción que manexa o departamento autonómico, que acadan o 62% nesta especialidade.\n“Polo tanto, os obradoiros son un extraordinario exemplo de eficiencia e coordinación entre administracións, polo que é fundamental acadar a máxima colaboración dos concellos porque eles nos axudan a orientar os nosos esforzos e a que os programas que financiamos ofrezan os mellores resultados para os veciños e veciñas”, indicou a delegada territorial. Neste senso, recordou que na provincia da Coruña, este mes comezarán un total de 18 obradoiros en 42 concellos, que contarán cun investimento de máis de 3,26 millóns de euros. Así, con este programa beneficiaranse 367 alumnos e alumnas. En toda Galicia, desenvolveranse 50 obradoiros, chegando aos 10,2 millóns de euros de orzamento.\nPor último, a delegada resaltou que a Xunta está a reforzar este tipo de programas. Por iso, ademais de blindar a orde anual de axudas aos obradoiros, a Consellería de Traballo e Benestar publicou unha convocatoria específica para menores de 30 anos, incluída dentro do programa de Garantía Xuvenil. Isto significa, segundo apuntou, un investimento total de 15 millóns de euros na posta en marcha de máis de 70 obradoiros na nosa comunidade, cun total de 2.000 alumnos e alumnas. Trátase dun 50 por cento máis de orzamento que o ano pasado.\n3 de setembro de 2015 | 13:10\t• Sen comentarios


Conclúen as obras de reforma integral do antigo palco da música de Loira, hoxe un auténtico local social para a parroquia - Concello de Valdoviño\nO inmoble experimentou unha transformación radical coa intervención realizada polo Concello, na que se investiu algo máis de 85.000 euros\nO Concello de Valdoviño vén de concluír as obras de reforma integral do antigo palco da música de Loira. Unha ambiciosa intervención na que se investiron 85.718,12 euros con cargo ao POS Complementario 2019 da Deputación e que permitiu a transformación radical do inmoble. O obxectivo, segundo o alcalde, Alberto González, era convertilo nun auténtico local social para a parroquia, e a partir dagora así é. Así mesmo, a actuación realizada tamén permitiu conservar o uso orixinal do palco e hoxe en día a primeira planta ábrese ao exterior practicamente na súa totalidade grazas a un sistema de ventás corredoiras plegables, o que converte este espazo nun magnífico escenario con vistas ao encoro das Forcadas.\nAs obras no inmoble, de 1987, arrancaban no último trimestre do 2020 e completaban unha serie de actuacións previas na zona, como a instalación do primeiro parque infantil da parroquia ou a dotación de aseos accesibles para dar servizo ao palco.\nAta ese momento, o antigo palco da música non contaba coas condicións mínimas esixibles de illamento e os seus acabados estaban obsoletos. Así mesmo, o acceso á parte alta realizábase a través dunha escaleira estreita e con moita pendente, co conseguinte perigo para os seus usuarios. Un conxunto de circunstancias que o convertían nun inmoble pouco útil para desenvolver actividades dentro da comunidade.\nA intervención contemplou un drenaxe perimetral da contorna da edificación, instaláronse baixantes e canalóns de zinc, tamén as citadas ventás corredoiras plegables con rotura de ponte térmica na planta alta. Para acceder a esta, dotouse o local dunha escaleira metálica e abriuse unha porta de acceso no lateral máis próximo a esta. Así mesmo, revestiuse o chan cun pavimento de tarima flotante, e reaxustouse a instalación de electricidade e iluminación do inmoble ás novas necesidades e renovouse cada centímetro da fachada exterior.


Ribadeando: Pasou a Semana Santa\nPasou a Semana Santa, as procesións, pero de seguro seguirá algunha cousa relacionada. Por suposto, a relación da igrexa con diversos temas, pero tamén en Ribadeo, onde o tema do aparcamento comeza a resultar recurrente para algún partido. A asistencia de xente, seguindo a aquelo de que cada quen fala da feira segundo como lle vai nela, será tamén tema. Ou o tempo, que parece ter esperado a que remate a semana para presentar unha cara limpa e sen nubes no horizonte.\nPero, unha vez pasada, constátase sobre todo, e unha vez máis, a diferencia de mentalidade respecto á semana en relación a outros anos; vese a disculpa da Semana Santa en troques da propia Semana. En Ribadeo e abondo máis aló.\nPublicado por Agremon ás 4/05/2010 09:23:00 a.m.


O Concello de Ferrol abrirá o luns, 6 de xuño, o prazo para os campamentos municipais de balde para este verán. Ofértanse 440 prazas, 100 no rural e 340 no ámbito urbano. Do total, 270 corresponden ao mes de xullo e 170 a agosto. O prazo de inscrición rematará o día 15 de xuño incluído e pode a atoparse toda a información no Taboleiro de Anuncios do Concello, no enlace https://www.ferrol.gal/Sede/TaboleiroAnunciosAmpliar/615.\nA concelleira de Muller e Igualdade, Cristina Prados, apuntou esta mañá que os campamentos rurais levaranse a cabo no local da asociación e veciños de Esmelle e os urbanos nos CEIP de Recimil e Ponzos. O servizo prestarase de luns a venres, agás festivos, no horario ordinario de 9.30 horas a 13.30 horas con posibilidade de amplialo entre as 8.30 e as 14.30 horas. As solicitudes deberán presentarse no Rexistro Xeral do Concello de 9 a 14 horas e é requisito imprescindible que o menor estea empadroado no Concello de Ferrol.\nAs solicitudes seguirán unha rigorosa orde de inscrición e de acordo cos criterios establecidos de preferencia. O programa está dirixido a menores con idades comprendidas entre os 3 e os 13 anos. Deben ter os 3 anos cumpridos o 1 de xullo e non cumprir os 14 anos antes do 1 de setembro.


Espazos Sonoros :: Pazo de Mariñán\nPazo de Mariñán, Brión (A Coruña)\n(Coñece o teu patrimonio. Ás 16.30 h, visita guiada polos xardíns do Pazo)\nO Pazo de Mariñán, situado no concello de Bergondo, no lugar de Mariñán, na comarca das Mariñas, á beira da ría brigantina foi, na súa orixe, unha edificación defensiva mandada construír, no século XV, por Gómez Pérez das Mariñas, un nobre da corte de Xoán II, que recibiu por concesión deste o señorío das Mariñas e que participaría dunha maneira activa nas loitas Irmandiñas. Segundo o investigador Carlos Martínez Barbeito, o pazo foi herdándose de pais a fillos nunha liña xenealóxica que, sen rupturas, desemboca en Gerardo Bermúdez de Castro y Suárez de Deza, señor de Láncara, no que conflúen boa parte das grandes liñaxes galegas, as casas de Traba, Altamira, Lemos, Sarmiento, Ulloa, Suárez de Deza, Osorio ou Láncara. Precisamente, o pazo era coñecido como Pazo de Láncara cando, en 1933, ao morrer o seu dono sen descendencia, o legou á Deputación da Coruña para que fose destinado a fins sociais. Na actualidade o pazo ten varios usos, para actos institucionais, docentes e como museo no que está depositada boa parte da colección artística da Deputación.\nA construción, en orixe defensiva, abandonou o seu carácter militar no século XVIII, cando se transforma en pazo, que é a denominación xenérica que reciben as edificacións situadas no campo que pasaron a cumprir a función de residencia temporal ou fixa da nobreza e fidalguía e que, pola súa suntuosidade, se distinguían do resto das casas rurais das familias labregas. A arquitectura do pazo, de estilo barroco, presenta unha fachada principal na que destaca unha escalinata que dá acceso á entrada. Na súa parte baixa, dúas esculturas en pedra representan a dous serventes en actitude de recibir o que acaba de chegar. A fachada posterior dispón dunha ampla terraza cunha balaustrada granítica e escalinata de rica decoración barroca, que dá acceso ao xardín, atribuída a Fernando de Casas Novoa, autor da fachada do Obradoiro da catedral de Santiago. A capela, xunto ao patio de armas, aínda que procede dunha primitiva fundación en tempos da segunda filla de Gómez Pérez das Mariñas, dona Constanza, que herdou a casa, foi reedificada no século XVIII, dentro das pautas estilísticas do Barroco. A edificación, de gran tamaño, ten dúas portas, unha na parte superior, que dá acceso ao coro, e outra na planta baixa. Destacan nela catro tallas do retablo, do século XVIII, atribuídas a José Gambino. A colección artística do pazo inclúe obras de autores galegos desde o século XIX aos nosos días: Modesto Brocos, Román Navarro, Dionisio Fierros, Jenaro Carrero, Ovidio Murguía, Sotomayor, Lloréns, Seijo Rubio, ou Isaac Díaz Pardo, entre outros.\nComo en todos os pazos, un dos elementos fundamentais era o xardín, no que está presente sempre a pedra, a auga e a vexetación, con zona hortícola, ornamental e arborado de grande interese botánico.


Mercar Arthrolon en Salamanca\nArthrolon en Salamanca España\nCrema para xuntas Arthrolon mercar en Salamanca (España)\nComo mercar en Salamanca Arthrolon\nComo orde Arthrolon en Salamanca (España)\nSe quere obter o orixinal ferramenta que pode dar resultados garantidos, a fin de poñer a súa información de contacto. Eu chamo consultor por orde dos fondos, que vai chamar-lo en breve. Pagamento só despois de recibir o paquete ao seu enderezo en Salamanca (España).\nAgora no sitio web oficial é a venda. Présa para ordenar os bens, o prezo do que é un 50% inferior. O custo de articulación crema de Salamanca (España).\nOrde Arthrolon en Salamanca 50% cada un


Nesta sección poderá coñecer os puntos de maior interese dentro e fora do centro histórico de Pontedeume.\nMonumentos dentro do casco antigo:\nO casco antigo de Pontedeume está repleto de pegadas do pasado que o fan fascinante e que envolven ao turista nun halo de misticismo. A marca indeleble da familia Andrade e o esforzo do Arcebispo de Santiago Bartolomé Rajoy y Losada, entre outros, deixaron na Vila unha serie de monumentos e espazos de obrigada visita. Dar unha volta polo casco antigo e impregnarse de toda esa historia é volver á época dourada da Vila.\nSe desexa imprimir ou gardar un plano coas localizacións dos monumentos, vaia á sección Descargas.\nConstrución emblemática que dá nome á Vila, foi reedificado entre 1863 e 1870, e remodelado entre 1884 e 1888, ata quedar cos 15 arcos actuais. Substituíu a unha ponte gótica de 68 arcos e máis de 850 metros, que mandou construír, con dúas torres, capela e hospital no medio para peregrinos, Fernán Pérez de Andrade "O Boo" entre 1374 e 1380. Desta ponte gótica só quedan o Oso e o Xabaril, que hoxe flanquean a estrada N-651 e que estiveron entre os arcos segundo e terceiro, no oco dos taiamares.\nVer tamén Historia/Monumentos máis importantes\nNun principio propiedade do Conde de Andrade, pasou en data indeterminada a ser propiedade da Vila, véndose notablemente ampliada en 1936 coa desaparición do pazo. No seu centro construíuse en 1671 a fonte ou Pilón, abastecida coa auga dos manantiais da saia do monte Breamo. O actual Pilón foi realizado en 1788 polo mestre de canteiría Andrés de Monteagudo. Entre 1951 e 1960 realízase nela a praza do Mercado.\nTorre de 18 metros de alto e 11,50 de lado, hoxe Oficina de Turismo e Centro de Interpretación dos Andrade, é o último resto do chamado Pazo (Palacio) dos Andrade, que completaba o recinto amurallado da Vila pola súa banda oeste, foi posiblemente construído por Fernán Pérez de Andrade "O Boo" a finais do século XIV. En 1905 pasa a ser propiedade da Vila e en 1911 derrúbase unha parte para abrir a Avenida de Lombardero. En 1936 desaparece o resto, posibilitando unha considerable ampliación da Praza do Conde.\nNa década dos trinta do século XX colócase o escudo de don Ginés Ruiz de Castro Andrade, antes situado na fachada principal do pazo, e en 1951 realízase o coronamento e ábrese a porta que dá á Praza do Conde.\nMuralla da Vila\nA muralla, con 9 torres e 5 portas (Ponte, Salga, Porto, Postigo e Carnicería), estendíase pola ribeira do mar, bordeaba o pazo, ía polas actuais rúas de Picho e Tafona, e baixaba xunto ao convento de San Agustín, incluíndo a fonte dentro do recinto amurallado.\nBordeando o atrio da igrexa de Santiago, xunto ao que foi a porta do Postigo, realizada en 1619, consérvase a base da antiga muralla.\nEdificio do Concello e Rúa Real\nDesde 1371 ata a instauración dos concellos constitucionais, os Andrade mediatizaron o goberno da Vila con sede no concello (casa consistorial).\nDa intervención nela de Fernando Ruiz de Castro (1506-1575), deixa constancia o escudo que foi picado en 1820 e posteriormente restituído. Sufriu o incendio de 1607 e foi reedificado en 1609. Durante a alcaldía de don Celestino Sardiña volveu ser reedificada, manténdose na fachada a mesma configuración e as pedras reutilizables.\nAtópase situada na primitiva praza do Rolo, despois praza Real, presente desde a fundación da Vila en 1270 e ampliada en 1617.\nActualmente é unha das zonas de máis fama de Pontedeume de face ao lecer, debido en parte ao gran número de terrazas que se despregan na praza e aos postos de comerciantes do Feirón que se colocan polas rúas todos os sábados.\nA capela maior coa sacristía vella foi mandada construír por don Fernando de Andrade no primer terzo do século XVI. Cuberta con bóveda estrelada, nela, xunto ao Santiago sedente de granito policromado de finais do século XIV, destaca o retablo renacentista, realizado en 1530 e ampliado e dourado en 1564 polos inmediatos descendentes de don Fernando. As súas pinturas sobre táboa do ciclo da paixón posúen unha indubidable unidade estilística, máis próximas ao Gótico flamenco que ao Renacemento.\nO resto da igrexa é obra patrocinada polo arcebispo de Santiago Bartolomeu Rajoy e Losada, realizada, segundo traza de Manuel dos Mártires, entre 1756 e 1763. A fachada coas súas torres, obra destacada do barroco galego, foi contratada por Alberto Ricoy.\nChamada tamén da nosa Señora do Soto, foi mandada construír por Nuno Freire de Andrade en 1378. Da primitiva construción só se conserva un sillar co escudo dos Andrade e o tímpano da porta coa imaxe da Virxe. O seu aspecto actual responde á reedificación custeada entre 1672 e 1680 polo indiano Andrés Copeiro. A espadana é de 1817 e a media laranxa e cimborrio foron reedificadas en 1858 polo arquitecto Faustino Domínguez. Do seu mobiliario, destaca o retablo maior, barroco, de columnas salomónicas e relicarios, realizado a finais do século XVII, posiblemente, por Alonso González; e pintado con posterioridade a 1718.\nPazo do Arcebispo Rajoy e Praza do Pan\nFoi mandado construír na segunda metade do século XVIII polo arcebispo eumés Bartolomeu Rajoy e Losada (1690-1772), no que foi a casa do seu pai, o boticario Nicolás Rajoy. Na fachada conviven elementos típicos da escola compostelá con outros novos, máis clasicistas, de influencia francesa. Componse dun baixo con soportais de grosos alicerces cajeados, dous pisos con balcóns, percorridos por pilastras de orde xigante e un remate en peite que contén o escudo do Arcebispo. Limita ao norte coa Praza do Pan, antigo espazo destinado ao alfolí (desde 1713) e logo a praza do Pan (1840); derrubada en 1940 para ser convertida en público. Foi remodelada en 1984 polo artista José Días Fontes, quen esculpió a muller en bronce que moldea pan.\nAntigo Convento de San Agostíño\nFundado extramuros á Vila por don Fernando de Andrade, en 1538, co nome de Sta. María da Graza, pechouse en 1835 por mor das leis de desamortización. Da época da fundación consérvase unha á do claustro renacentista, mentres que a hoxe fachada principal é barroca, da segunda metade do século XVIII. Entre 1842 e 1848 funciona como cuartel e escola. En 1848 é poxado e pasa a mans privadas, ata que na década dos oitenta do século XX é adquirido pola Vila, sendo convertida en casa da Cultura. A igrexa, que non foi poxada, demólese en 1867 para abrir a Avenida de Rajoy, mentres que a horta foi adquirida en 1864 ao particular que a comprou, pasando a chamarse Alameda de Rajoy.\nO edificio destinado hoxe a Biblioteca Municipal foi casa do rexedor Beltrán de Anido, que doa, en 1580, no seu testamento, para Cátedra de Latinidade; condición que se mantén ata 1851.\nSegundo reza nos dinteles da porta, foi reconstruída en 1621, tras sufrir o incendio de 1607, ampliada en 1707 e novamente reedificada en 1822.\nMonumentos fora do casco antigo:\nCapela de San Miguel de Breamo\nA igrexa de San Miguel atópase a preto de 2 Km de Pontedeume, seguindo a estrada N-651 ou a 1,5 Km subindo a pé polo camiño que nace preto da Igrexa Parroquial de Santiago de Pontedeume.\nO primeiro documento no que aparece mencionado o Real Priorado de San Miguel ten data de 1234, con motivo dun preito entre Breamo e o mosteiro de Sobrado, pero se cre que a súa existencia vén de medio século antes, concretamente no 1187, segundo a inscrición no contrafuerte esquerdo da porta principal.\nÁlzase sobre a Pena Leboreira, na parroquia de Nogueirosa, dominando toda a desembocadura do río Eume e o nacemento da ría de Ares. Aínda que se haxa a só 3 Km. de Pontedeume en liña recta -o que alimentou a lenda de que existía un pasadizo secreto desde o castelo ata o torreón da Vila- o desnivel do terreo impide un camiño directo.\nA construción do castelo de Andrade foi realizada entre 1369 e 1377 por orde de Fernando Pérez de Andrade "O Boo", sobre terreos arrebatados aos monxes de Sobrado.\nMosteiro de San Xoan de Caaveiro\nSeguindo a estrada que parte desde a gasolineira do centro do pobo e bordeando o río Eume chégase ao mosteiro de San Juan de Caaveiro. Está situado no corazón da últimas fragas atlánticas autóctonas -a fragas do Eume-, apenas a 14 Km de Pontedeume. As orixes deste mosteiro están encadrados no movemento eremítico que, nacido nos primeiros séculos do cristianismo, ten unha especial incidencia na alta idade media.\nEn 1975 un decreto declara o mosteiro Monumento de Interese Histórico-Artístico. Actualmente estase levando a cabo unha profunda restauración do mosteiro.\nAínda que non se atopa no concello de Pontedeume -pertence ao de Monfero-, o mosteiro de Santa María é un lugar relacionado intimamente coa familia Andrade, posto que no seu interior atópanse os sepulcros da maioría dos membros desta saga familiar, tan importante para o desenvolvemento da Vila. Entre outros se atopan Fernán Pérez de Andrade, falecido en 1470; Nuno Freire de Andrade “O Mao”; Pedro Fernández de Andrade, que morreu en 1435 ou Diego de Andrade, que deixou de existir en 1492.\nO mosteiro comezou a construírse no século XII. Neste século levantouse a primeira igrexa, da que só queda o muro meridional. O actual Mosteiro construíuse desde 1622 a 1656.


O PP di que Méndez está "apercibida de desobediencia grave" polo caso da Fábrica da luz\nEfe 21 noviembre 2018 18:52 h.\nLara Méndez PP de Lugo fábrica de la luz\nFábrica da luz. ANA SOMOZA\nAmeijide asegura que o goberno local non achegou os documentos que lle requiriu o xulgado\nO portavoz do grupo municipal do Partido Popular, Antonio Ameijide, dixo este mércores que a alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, "está baixo un apercibimiento de desobediencia grave á autoridade xudicial por non entregar a documentación" do contrato para restaurar e pór en funcionamento a minicentral eléctrica coñecida como a Fábrica da luz, situada a beiras do río Miño.\nAmeijide recordou que Lara Méndez leva desde o 11 de outubro "desobedecendo un requirimento do Xulgado Contencioso Administrativo Número 1 de Lugo", no que se lle daba ao goberno local de Lugo "un prazo improrrogable de dez días" para "completar o expediente administrativo da Fábrica da luz", do que "faltaban polo menos 68 documentos".\nO portavoz popular pregúntase "que escuros motivos ten a alcaldesa para non entregar a documentación" relativa á Fábrica da Luz e que o xulgado se vexa obrigado a requirir "por segunda vez a documentación relativa ao contrato".\nAo seu xuízo, pola "soberbia" da alcaldesa e a "neglixencia socialista" na rehabilitación e posta en funcionamento da Fábrica da luz e a urbanización do Garañón, poden aumentar "as maiores indemnizacións" ás que podería ter que facer fronte o Concello de Lugo.\nO PP di que Méndez está "apercibida de desobediencia grave" polo...\nAbsolta de furtar 18.500 euros nun banco co método da 'sembra'\nPilar de Lara defende ante o CGPJ que os atrasos nas causas non dependen dela


“A poesía, a cultura, axúdanos a construír o mundo, sempre que esteamos dispostos a cambiar” - Praza Pública\n“A poesía, a cultura, axúdanos a construír o mundo, sempre que esteamos dispostos a cambiar”\nAs mulleres que transmiten a tradición. O tempo. O canto, o ritmo. A memoria. A cicatriz. A posibilidade do cambio. Abrir os ollos á luz. A imaxe. A emoción. Todo iso, e moito máis, é A distancia do tambor, (Espiral Maior), o poemario co que Eva Veiga gañou o XIII Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño. Falamos con ela deste e dos seus outros libros.\nA frecha azul do teixo estaba marcado pola ausencia. A distancia do tambor tamén, pero doutra maneira. Cal é a relación entre os dous libros?\nSempre hai continuidade entre os libros porque veñen da túa biografía, da túa reflexión sobre a vida. Neste caso si hai unha continuidade en canto á ausencia, pero nun sentido diferente. No libro anterior a ausencia é a dor e a linguaxe como ámbito seu: a linguaxe como capacidade para traer a presenza. En A distancia do tambor xa non é a ausencia da nai: aínda que, claro, algo tan radical como a perda da nai vai estar sempre. Pero aquí é máis ben a infancia como lugar “inocente”, no sentido de estar a descubrir o mundo. É o que sempre andamos a buscar, porque é inexplicable, porque toca a cerna da vida.\nAs experiencias radicais achégannos a ese núcleo adoito inaccesible da vida, ao máis dentro do corpo… A poesía permítenos a distancia para contemplar os feitos, pero o que pretende é volver ao ritmo, -que trae a emoción-, a ese lugar, a esa experiencia. Neste libro son fundamentais as mulleres. As nais, as avoas,..., as mulleres que nos aleitaron, que nos transmitiron, -sobre todo elas-, a tradición, o canto. E o canto é o primeiro. As mulleres son, ademais, as grandes vítimas da historia. E o que eu quero é a loita por deixar de selo, a asunción desa responsabilidade.\n"As experiencias radicais achégannos a ese núcleo adoito inaccesible da vida, ao máis dentro do corpo… A poesía permítenos a distancia para contemplar os feitos, pero o que pretende é volver a ese lugar, a esa experiencia"\nO título de A distancia do tambor vén dun poema que lle dedicas a Margarita Ledo, con quen rodaches A cicatriz branca.\nÉ que o libro naceu en Bos Aires, na estación Constitución, durante a rodaxe da película de Margarita Ledo. Alí naceu o primeiro poema. Eran moitas horas alí na estación e a miña personaxe era unha muller emigrada. Pensando niso fíxenme máis consciente de algo que xa dixo Tenneesse Williams: que a distancia máis insalvable é a temporal. E a poesía é o que nos permite salvala. A da emigración forzosa segue a ser a grande ignominia actual: a causa, unha economía especulativa e transnacional deshumanizada e deshumanizadora que provoca ademais terribles conflitos armados e, xa que logo, milleiros de seres humanos desprazados. E mulleres e nenos sempre levan a peor parte. Por iso o poema de Mali…\n"Fíxenme máis consciente de algo que xa dixo Tenneesse Williams: que a distancia máis insalvable é a temporal. E a poesía é o que nos permite salvala"\nNótase neste poemario un traballo de contención da palabra: versos e poemas curtos… Por que?\nO poema é o reino da liberdade, o reino dos sentidos, porque permite cantos máis sentidos mellor. A min gústame a boa poesía e admiro tamén o verso longo, pero no que eu escribo, e non só poesía, se podo dicir o mesmo con dúas palabras non o digo con máis. Non é austeridade, -que non me gusta nada esa palabra-, mais si contención, porque é aí onde atopo a pulsión. Onde a palabra está menos determinada pode significar en plenitude. Quero dicir que a palabra ten aire para se mover en todos os sentidos, para acadar co lector ou lectora outros significados. O poema paréceme así máis vivo. Aínda que non é algo que eu me impoña. É o que me pedía o poema cando escribín este libro. Non ten por que ser así no futuro.\nHai desde haikus ata rimas…, -que xa había e Fuxidíos, por exemplo-. Tamén é moi libre nese sentido.\nTampouco me impoño nada niso. Unha vai evolucionado con respecto á propia existencia, á vida. Cada sentido, cada significado, trae a súa forma, se es sincera contigo mesma. E a rima non deixa de ser ritmo. Dixo Xavier Seoane que hai bastante rima asoante na miña poesía, que eu non me dera conta… Mais é o que dicía: é o que pide o poema en cada momento. Escribo con total liberdade, claro. Se non fose así non tería sentido escribir. Escribir é unha aventura de coñecemento e é marabilloso ter un medio de expresión como a poesía, que che permita esa exploración coa linguaxe. Somos linguaxe, ao fin.\n"A palabra ten aire para se mover en todos os sentidos, para acadar co lector ou lectora outros significados. O poema paréceme así máis vivo"\nA memoria está moi presente en A distancia do tambor e estaba en A frecha azul do teixo. Por que?\nA memoria é a plataforma sobre a que se ergue o futuro. Sen memoria non habería evolución, non seríamos nada. Non só pola memoria xenética, senón tamén pola cultural. A memoria cóntanos, e a medida que se vai contando, vaise afastando do relato orixinal. Outra cousa é o labor documentario, que si ten que axustarse ao relato dos feitos. Pero a literatura non conta os feitos. Dicía Octavio Paz que a historia dános os feitos e a literatura a verdade. Porque a verdade está nos sentimentos. A verdade é o movemento espiritual, que nos leva a sentir, contar a transformar. E a historia da cultura é a historia da transformación, e a poesía é tamén transformación. Eu non concibo un pobo sen poetas, porque sen poesía non temos documentación do sentir das emocións, da verdade. Por iso as cantigas poden dar máis información que a historia. A memoria pode agochar o relato verdadeiro. O poema conta a historia, transformándoa. E é nesa transformación onde a memoria se fai presente e porvir.\n"A memoria é a plataforma sobre a que se ergue o futuro. Sen memoria non habería evolución, non seríamos nada"\nA distancia do tambor ten unha dimensión colectiva. Antes falabas de Mali. Tamén hai un poema dedicado a Implicadas no Desenvolvemento.\nÉ que eu creo firmemente que isto non ten amaño se non somos conscientes de que a humanidade é un superorganismo que ten que vivir harmoniosamente, sen que poida haber unha parte da humanidade que explota a outra: isto é dunha estulticia mental tan absurda… E nisto, a vida saberá por onde nos leva, é dicir, a vida fará algo para que cambiemos, porque a explotación por parte do grande capital de boa parte do planeta non leva a ningures. Por iso temos que ser conscientes desa dimensión colectiva. O cal non supón renunciar ao individual. Pensar na humanidade como superorganismo muda todo: o punto de vista ético e tamén o estético. Temos que mudar, sobre todo, as emocións. Por iso é tan importante a poesía, e a arte en xeral. A poesía, a cultura, axúdanos a construír o mundo, sempre que esteamos dispostos a cambiar.\n"Eu non fago apoloxía da dor, por suposto, mais a vida ensínanos que a dor, que é algo que non eliximos, fainos ver cousas que antes non eran para nós visibles"\n“Na cicatriz/ dunha pinga de auga/ sobrevivir”, di un dos poemas de A distancia do tambor. Que é a cicatriz nos teus libros?\nA cicatriz naceu co libro A luz e as súas cicatrices. A cicatriz é a pegada de algo que deixou unha impresión forte. Todas as impresións fortes levan en si o gozo da revelación, porque a revelación é aprendizaxe, e por outro lado a dor. Eu non fago apoloxía da dor, por suposto, mais a vida ensínanos que a dor, que é algo que non eliximos, fainos ver cousas que antes non eran para nós visibles. A dor en si só pode embrutecer, pero temos capacidade de transformala en camiño, en visión, en luz. A cicatriz, como impresión que nos deixou unha experiencia radical, é como un catalizador, que axuda a ver, como se nos aparecesen máis ollos.\n"A palabra axuda a ver, revela, pero tamén oculta. A linguaxe está contaminada, trae moito lixo que hai que limpar. Hai palabras que foron cargadas con significados espurios"\n“A nunca segura posibilidade de saír con vida/ do túnel das palabras”, di outro poema. En A distancia do tambor tamén está a palabra como conflito.\nPorque a palabra axuda a ver, revela, pero tamén oculta. A linguaxe está contaminada, trae moito lixo que hai que limpar. Hai palabras que foron cargadas con significados espurios. As grandes palabras de sempre están a ser utilizadas para dicir o contrario do que significan. Ademais, hai prostituidores da palabra profesionais. Por iso a palabra ten que ser limpada, posta ao servizo de si mesma, do significado que lle corresponde. Se as palabras están contaminadas, tamén o está o pensamento. Un exemplo é o machismo: é incríbel que xente nova siga a ser machista. En relación con iso, hai que limpar a palabra amor. Se non entendes o que é o amor, estás perdido porque vas confundirte na vida. Ao meu modo de ver, o estado da palabra, e en especial o da palabra poética, ten que ser crítico e asemade de emerxencia.\nFalabas antes de A luz e as súas cicatrices. En realidade, a luz está moi presente en todos os teus poemarios, con distintos significados. Por que?\nÉ algo inevitable para min. Para escribir A luz e as súas cicatrices estudei a luz como fenómeno físico. Pero non é só iso. Somos un epifenómeno da luz: sen a luz non seríamos. É a imaxe máis certa do noso ser. E ademais a luz é inapreixábel: non a podemos reter. A luz manca, como cando ves despois de ter os ollos pechados. Pero tamén dá vida, e como a vida é un camiño de coñecemento, a luz é a imaxe da busca. Sempre está, como algo que revela, algo que fai ver.\nOutra imaxe que aparece moito nos teus libros é o sangue. Por algún motivo especial?\nÉ que eu son transplantada de médula e claro, ao ter esa experiencia aprendes que no sangue está todo, que é a verdadeira memoria humana. A médula é como a fonte, o manancial. Aí nace o sangue, naces ti… A min gústame moito ir onde nacen os ríos. O borboriño da auga lémbrame o borboriño da miña médula.\n"Eu quero ter esperanza. Que veña o que veña na vida, que me permita transformalo e aprender mentres teña ganas. Eu quero vogar a favor do tempo e non en contra"\nTamén hai moita consciencia do tempo. Como en A frecha azul do teixo.\nO tempo é como a luz, o que nos constitúe de xeito radical, mais que non podemos apreixar. Se pensamos no que nós chamamos o paso do tempo, semella que se nos fose a vida. Pero eu penso que non é así, que gañamos vida. O malo é se pensas que todo tempo pasado foi mellor. Ese é un pensamento melancólico, e eu non son melancólica, senón optimista, e realista. Eu quero ter esperanza. Que veña o que veña na vida, que me permita transformalo e aprender mentres teña ganas. Eu quero vogar a favor do tempo e non en contra. De todas maneiras, fronte a esa visión do tempo como sucesión inexorábel hai outras: o tempo cíclico, o tempo zen… e eu sitúome máis aí.\nDesconcerto tiña un lado colectivo que conecta con A distancia do tambor. A estirpe á que queren roubarlle a liberdade, a precariedade, os mortos nas cunetas do país e, en xeral, a necesidade da insubmisión.\nEu non son agora moi activista pola miña precaria saúde, pero funo moito, e para min é algo fundamental. Non somos nada sen o colectivo. Aínda que eu tamén son alérxica ás imposicións ideolóxicas: para min é moi importante a liberdade de pensamento. É fundamental o ben colectivo.\nOs afectos tamén marcan os teus poemas. O amor e o desamor, por exemplo en Paisaxes do baleiro.\nO desamor é unha experiencia radical tamén. Pero máis alá da experiencia persoal que poidamos ter cadaquén, o que me interesa é o amor e o desamor como asunto. Eu creo que o amor é esa forza única que están a buscar os científicos. Creo que ten unha función individual e cósmica que aínda non conseguimos entender.\n"Non coñezo outra forma de ser veraz que contar algo a través de min, o cal non significa que non escoite aos outros"\nSalientabas antes a importancia da poesía como xeito de expresar a emoción. A túa poética alicérzase niso: a emoción, as sensacións… E eu, en definitiva.\nNon coñezo outra forma de ser veraz que contar algo a través de min, o cal non significa que non escoite aos outros. As sensacións, as emocións, son testemuño de ti mesmo, aínda que a través delas buscas expresar algo máis universal. De todas maneiras, a min o que máis me interesa é a creación de imaxes. A imaxe é como o contacto das almas felices de falaren, como dixo alguén.\nÉ verdade iso de que decidiches ser poeta tras escoitar un poema recitado na escola?\nTotalmente. Tiña catro anos e a mestra leu un poema na escola. Foi unha experiencia tan radical, -se cadra a máis radical da miña vida-, que quedei totalmente abraiada. Era unha metáfora da transformación, dun verme de seda. Quedei absolutamente noqueada. A mestra explicoume o que era a poesía. E eu cheguei á casa e díxenlle a miña nai que quería ser poeta. Ela riu e dixo que os poetas morrían pobres. Pero a min non me importaba… Desde entón teño esa necesidade de escribir. Se cadra tamén por iso recito co grupo Ouriol…\nCapa do libro © Espiral Maior