Automedicación responsable: O paciente, protagonista do coidado da súa saúde | Revista | EROSKI CONSUMER\nAutomedicación responsable: O paciente, protagonista do coidado da súa saúde\n¿Quen non acudiu algunha vez á farmacia, sen receita, a adquirir un medicamento recomendado por un familiar ou amigo, pero que require prescrición médica?\n¿E quen non mercou un medicamento receitado en anteriores ocasións polo doutor para esa doenza banal (gorxa, oído...) que padece inverno tras inverno pero sanda con fármacos que non precisan receita? No primeiro caso, estamos ante unha persoa que opta pola autoprescrición. No segundo, temos a un usuario que, recoñecendo os síntomas da enfermidade que sofre periodicamente e sabendo o xeito de combatelos, se decanta pola automedicación responsable.\nAínda que a automedicación entraña connotacións negativas para boa parte da poboación e mesmo para os propios médicos, a Organización Mundial da Saúde (OMS) ve na automedicación responsable unha fórmula válida de atención á saúde nas sociedades desenvolvidas.\nA automedicación responsable refírese principalmente ó uso de medicamentos de libre acceso (non requiren receita médica) e contraponse á autoprescrición, ou uso indiscriminado de fármacos sen indicación nin supervisión facultativa.\nAutomedicación versus autoprescrición\nA automedicación responsable sufriu unha evolución moi significativa nos últimos anos. Se ben nunha fase inicial o seu ámbito se circunscribía ó alivio de síntomas pouco graves (doenzas leves de gorxa, estómago, oído, tose...), na actualidade abrangue a prevención e alivio de problemas agudos de saúde e dalgúns síntomas de enfermidades crónicas (reuma, artrose...). A automedicación responsable non pretende deixar a un lado o estratéxico papel do médico: o contacto co paciente non debe desaparecer. A autoprescrición, pola contra, deixa a un lado ó facultativo: é o paciente quen decide qué medicamento tomará: "funcionou cun parente nunha doenza semellante", ou "oín falar moi ben dese fármaco"..., polo tanto "vouno tomar eu tamén".\nConsecuencias da autoprescrición\nAs consecuencias poden ser importantes: enmascaramento da enfermidade, aparición de efectos adversos, prolongación ou agravamento da enfermidade, propensión ou resistencia ós medicamentos empregados, facilita-lo contaxio e fomento da drogodependencia...\nA autoprescrición agacha a miúdo a dependencia psíquica ou física a determinados medicamentos empregados para producir cambios no estado de ánimo. Os factores que condicionan e favorecen o consumo de medicamentos sen prescrición son: a escasa accesibilidade ó facultativo, o pouco tempo libre dos usuarios, e a excesiva lasitude no cumprimento, por parte das farmacias, da lexislación sobre dispensación de especialidades que esixen receita médica. Os farmacéuticos, é preciso recoñecelo, son rigorosos na venda de psicótropos (sedantes, hipnóxenos, tranquilizantes, antidepresivos...), pero decote son menos estrictos cando se trata de dispensar outro tipo de medicamentos.\nErros no uso de fármacos\nPoderíase pensar que os medicamentos máis dispoñibles para a automedicación en España, as Especialidades Farmacéuticas Publicitarias (EFP), que non requiren receita médica, deberían se-los medicamentos máis consumidos polos usuarios que se automedican, pero non é así. Estas EFP constitúen só unha pequena parte dos medicamentos empregados con este fin.\nO groso da automedicación constitúeno fármacos que precisan receita médica. E os erros de utilización nesta práctica, que comportan efectos secundarios e outros problemas a medio prazo, constitúen o aspecto máis negativo da automedicación indesexable, diametralmente oposta á automedicación responsable e positiva que propugna a OMS.\nA OMS considera positivo fomenta-la participación dos cidadáns en todo o relacionado coa súa saúde, e ve nisto un xeito de reduci-las visitas ós centros de asistencia sanitaria, ó tempo que un xeito de economizar no gasto da sanidade pública. Para iso, a OMS avoga por formar á poboación no uso de fármacos. Trátase de complementa-lo binomio diagnóstico-receita coa tríade información-consello terapéutico-educación. Un paciente ben informado de por qué se lle receita un medicamento, aceptará de mellor grao as decisións do doutor. O consello terapéutico refírese ás condicións de uso de fármacos (doses, duración do tratamento...). Se o médico nos prescribe un fármaco ante un síntoma habitual no noso organismo e nos explica os porqués, nunha circunstancia semellante poderemos solicitar na farmacia ese tratamento ou outro semellante sen necesidade de consultar co galeno.\nTal e como a contempla a OMS, a automedicación responsable xera beneficios a nivel persoal e social:\nO alivio ou solución de problemas de saúde pódese realizar de maneira autónoma e complementaria ó labor profesional dos médicos.\nContribúese ó desafogo para o sistema sanitario, conxestionado por doenzas susceptibles de se trataren de xeito autónomo.\nA automedicación é unha realidade que debe asumirse. A información e a educación sanitaria poden axudar a que se faga de xeito responsable e positivo. E a que se consiga erradica-la automedicación indesexable e perigosa.\nEspecial atención con algúns fármacos\nAlgúns grupos de medicamentos merecen especial atención, porque son obxecto de consumo indiscriminado e poden carrexar serios problemas.\n1. Antibióticos. Agárdase deles a curación definitiva dos procesos infecciosos, do tipo que sexan. Son os que máis expectativas xeraron nos últimos anos. O 88% da poboación española toma antibióticos polo menos unha vez ó ano, e un 25%-30% dos envases vendidos son pura autoprescrición, é dicir, sen control médico. Pero o peor é que, na maioría das ocasións, non están indicados nin se toman nas doses axeitadas nin coa duración precisa. O resultado é que amais doutros efectos indesexables, España é un dos países con maiores taxas de resistencia bacteriana. Os xermes tórnanse resistentes ós antibióticos, o que en breve prazo constituirá -advirten os especialistas- un grave problema de saúde pública.\n2. Analxésicos. Os datos sobre o seu consumo refiren un emprego masivo de analxésicos en tódolos grupos de idade. Nos últimos seis anos, a súa venda subiu un 25%. Un dos riscos do uso habitual de analxésicos é a Nefrite Intersticial, que pode evolucionar moi desfavorablemente. Se se abusa da aspirina, os problemas son as hemorraxias dixestivas, as reaccións alérxicas e outras enfermidades, máis frecuentes do que se coida.\n3. Antiinflamatorios non esteroideos (AINEs). O seu consumo crecente, asociado ou non a analxésicos, afecta fundamentalmente ás persoas de máis idade, que sofren máis procesos inflamatorios crónicos e dexenerativos. A gastrite e as hemorraxias dixestivas, amais doutros efectos adversos, son os riscos máis habituais.


Ciencia, humanismo e galeguismo Homenaxe ao doutor Domingo García-Sabell - Faro de Vigo\nCiencia, humanismo e galeguismo Homenaxe ao doutor Domingo García-Sabell\nxosé gonzález martínez* 08.02.2020 | 00:57\nEses piares que terman do discurso da Irmandade da Sanidade Galega estiveron presentes no home de ciencia que foi o doutor Domingo García-Sabell. Os seus estudos sobre as características do enfermo galego son unha fonte de información valiosísima fundamentada na longa experiencia clinica, na que utilizou a antropoloxía médíca para facer un diagnóstico certeiro das patoloxías. "O mundo cultural que calquera paciente leva nos miolos, por exemplo o galego, necesita ser coñecido polo médico para un tratamento eficaz", deixou escrito.\nUnha anécdota vivida por el nos seus anos de formación na Clínica Jiménez Díaz foi decisiva para chegar a esa conclusión. Acabara de ingresar un home galego a quen lle diagnosticaron provisoriamente unha esquizofrenia. Chegaran a esa conclusión porque tiña un mutismo absoluto, negábase a falar, e non podían sacarlle ningún síntoma. Empezáronlle a facer preguntas en castelán que apenas entendía e entón a todo dicía que si."Pero un día Jiménez Díaz díxome: vostede, que é galego a ver se se entende con él e a ver que lle pasa". E fun, segue relatando García Sabell, e faleille en galego. Falaba marabillosamente , explicou o que lle pasaba e resulta que o home tiña unha enfermidade orgánica local, da que foi tratado e curado".\nA riqueza expresiva da lingua galega para dar síntomas e cambios sicolóxicos, ten, segundo él e outras figuras relevantes da medicina, unha fartura extraordinaria. Así o manifestou nunha conferencia pronunciada na Coruña no ano 1975 cun relato ben ilustrativo. Puña o exemplo dun enfermo que lle dicía que non tiña tantas dores "cando me levanto enxergo"; tal expresión non hai maneira que o traduza ao castelán. É unha manobra que recomendan os ortopedas para os que sofren de artrose lumbar. "Ter o estomago amoinado"; tampouco hai posibilidades de traducir isto; ter o estómago amoinado é ese estómago que se se lle dá de comer si, e se non se lle dá de comer, é igual.A medicina chámalle a este síntoma "dispepsia"; "o que pasa é que a miña muller sempre está pianxando", dicía dela o seu marido, que García-Sabell marabillado por tal expresión, chegou a conclusión de que ese laiarse era unha depresión psicorreactiva; ou "ter o corpo desgustado", un recurso moi utilizado para significar un trastorno difuso.\n"Se nós non empregamo a lingua do enfermo, van ocorrer dúas cousas: por un lado que privamos ao enfermo dun tesouro enorme de expresións nas cales se sabe ernomemente práctico; se nós insistimos no castelán e o enfermo como pasa que o fala con dificultade, esa dificultade produce unha inhibición en virtude da cal a todo o que nós digamos vai dicir que si", afirmaba coa rotundidade do médico que sabía ben que o coñecemento atropolóxico do paciente é fundamental.\nA ciencia ten demostrado que a cirrose é a mesma en calquera parte do mundo, pero o home que a sofre non é igual. Pero en cambio, no xeito de expresalas, neso que os tecnicos chaman "a expresividade" das doenzas hai un factor ético, un factor propio que é o noso; hai unha patoloxía propia da Terra.\nRof Carballo, figura relevante da medicina sicosomática europea no século pasado, afirmaba que a praxe médica debe estar vencellada ao ámbito histórico-cultural na que se move. Fundamentaba esta tese no contacto que tivera con cento e pico de médicos do hospital do Centro Galego de Buenos Aires. Case todos eles eran arxentinos e doutras nacionalidades. Pero os seus enfermos eran galegos que condicionaron a súa idiosincrasia nos seus médicos. É doado imaxinar as relacións daqueles pacientes galegos coas súas maneiras singulares de transmitirlos síntomas e os esforzos dos médicos por entendelos.\nO próximo día 15 a Irmandade da Sanidade Galega celebrará en Santiago de Compostela a novena asemblea, que estará dedicada á memoria do doutor García Sabell e as súas achegas científicas que ten estudado con moito rigor o profesor Ramón López Váquez no seu libro "Domingo García-Sabell e a fenomenoloxía", que intervirá no acto académico no Salón Nobre do Pazo de Fonseca, despois da inauguración dun busto do escultor José Molares que será ubicado nos xardíns da rúa que levan o nome do homenaxeado ás 12.00 horas.


Nace Compostela Filmada, unha web que relata a unión entre Santiago e o cine – Balea\nBalea· 6 Maio, 2021 ·0\nA primeira filmación cinematográfica da que se ten noticia en Santiago é de 1910, e a segunda, de 1920. Desde entón, a cidade foi escenario de case un centenar de rodaxes. Dar a coñecer a intensa vinculación histórica da capital galega co mundo do cinema é o obxectivo do proxecto Compostela Filmada, coordinado por Óscar Senra para o Concello de Santiago.\nA iniciativa, artellada a través dunha páxina web co mesmo nome, ofrece información dos longametraxes, curtametraxes, documentais e series que foron gravados na cidade. Ademais inclúese a información sobre os espazos de exhibición así como de festivais como Cineuropa, Curtocircuito, Amal ou MICE.\nPor Compostela pasaron directores e directoras recoñecidos internacionalmente, como Luís Buñuel, Stanley Kramer ou Pedro Almodóvar; e actores e actrices míticos como Cary Grant ou Ornella Muti. Tamén, por suposto, de producións galegas de grande calidade. A páxina está presentada a modo de guía cinematográfica e ten ánimo de estar en contanste expansión.


Renovación de praza na Escola Municipal de Música de Ames | Concello de Ames\nEsta aqui: Inicio » Trámties e servizos » Renovación de praza na Escola Municipal de Música de Ames\nluns, 13 Setembro, 2021 a xoves, 23 Setembro, 2021\nRenovación de praza na escola Municipal de Música de Ames.\nAlumnas e alumnos da Escola para a continuación dos seus estudos.\nDo 13 ao 23 de setembro de 2021.\nA través desta solicitude.\nA través da Sede electrónica do Concello de Ames.\nEsta renovación tamén se poderá realizar a través doutro medio dos recollidos no artigo 16.4 da Lei 39/2015. Neste caso , para presentar a documentación de xeito presencial no rexistro municipal hai que solicitar cita previa para ser atendido, chamando ao seguinte número de teléfono:\nOficina de asistencia en materia de rexistro; Rexistro xeral de Bertamiráns: 696 650 173.\nPódese pedir cita a través deses teléfonos, ou enviando un correo a rexistro@concellodeames.gal/ registro@concellodeames.gal indicando o trámite que se desexa realizar e un número de teléfono para contactar.\nCOMO SON AS CLASES:\nNa Escola Municipal de Música de Ames impártense:\nClases de Música e Movemento: para nenos/as nenos/as nados no 2015, 2016 e 2017\nEspecialidade instrumental ou vocal e Linguaxe Musical de 7 anos en diante (cumpridos no 2021).\nMúsica e movemento (ano de nacemento 2015) :Luns e mércores 17:30-18:30: 5 prazas\nMúsica e movemento (ano de nacemento 2016): Luns e mércores 18:30-19:30: 7 prazas\nMúsica e movemento (ano de nacemento 2017)Luns e mércores 16:30-17:30: 10 prazas\nBatería / Percusión: 3 prazas\nGuitarra/Baixo: 6 prazas\nViolín / Viola: 8 prazas\nCanto Moderno: 5 prazas\nSaxofón: 3 prazas\nFrauta Traveseira: 6 prazas\nPiano: 3 prazas\nLinguaxe Musical/Musica Para Adultos: As prazas destas especialidades serán cubertas principalmente con persoas que cursen especialidade instrumental ou vocal. Cando haxa alumnado que solicite só linguaxe musical poderá acceder sempre que queden prazas dispoñibles. Os horarios desta materia os poñerá a profesora tendo en conta a idade e os coñecementos dos alumnos/as.\nSolicitude de inscrición, domiciliación bancaria; autorización de imaxes.\nRegulamento de Réxime Interno da Escola Municipal de Música de Ames. Pendente da súa publicación.


A CE autoriza o plan de avais á banca aprobado polo Goberno español | Consumer\nA CE autoriza o plan de avais á banca aprobado polo Goberno español\nBruxelas considérao adecuado para corrixir unha "grave perturbación" na economía española\nA Comisión Europea (CE) autorizou ata o 30 de xuño de 2012 o plan de avais á banca por valor de 100.000 millóns de euros aprobado polo Goberno español, por considerar que é unha medida adecuada para corrixir unha “grave perturbación” na economía española e limita ao máximo as distorsiones de competencia.\n“A CE considera que a reintroducción da medida axústase ás súas directrices sobre axudas aos bancos durante a crise”, segundo informou. “A medida está ben enfocada, é proporcionada e está limitada en duración e alcance. O Executivo comunitario, por tanto, concluíu que a reintroducción do plan español de garantías é un medio apropiado para corrixir unha perturbación grave na economía española e por tanto compatible” co Tratado, subliñou.\nO ministro de Economía e Competitividade, Luís de Guindos, xustificou estes avais, que se aprobaron no Consello de Ministros do 30 de decembro de 2011, para evitar o peche de crédito, e considerou que non adoptar dita medida fose “unha gran irresponsabilidade”. Os 100.000 millóns de euros servirán para avalar “emisións de bonos e obrigacións novas que realicen as entidades de crédito residentes en España cunha actividade significativa no mercado de crédito nacional”, indicou De Guindos.\nO titular de Economía explicou que devanditos avais servirán para que as entidades acudan ás poxas de liquidez do Banco Central Europeo (BCE), dado que a banca española ten “enormes dificultades de financiamento nos mercados de capitais”. O ministro recalcou que “se non se fixese así, sería un acto de irresponsabilidade” que levaría á economía española a unha situación absoluta de peche de crédito” e lembrou que a banca pagará unha cantidade importante por eses avais que utiliza.\nBruxelas aprobou por primeira vez o plan español de avais o 23 de decembro de 2008, tras a caída do banco de investimento estadounidense Lehman Brothers, e prorrogouno o 25 de xuño de 2009, o 1 de decembro de 2009, o 28 de xuño de 2010, o 29 de novembro de 2010 e o 1 de xuño de 2011.\nautoriza avais banca CE plan-gl


XII BTT CONCELLO DE GONDOMAR\nFecha límite inscripción: 03.10.2019 23:59\nDistancia: 36 Kms, 1100 m.\nLugar: Praza do Concello, Gondomar\nO domingo, 6 de outubro de 2019, en Gondomar (Pontevedra), o Club Ciclista ...\nA cota de inscrición será de 8 euros para os participantes federados coa súa licenza de ciclismo anual en curso. Para os non federados permitirase realizar a licenza dun día a un prezo 15 euros, incluindo o seguro dun día. Para os participantes con carnés ciclistas ou licencias de triatló o prezo será de 10 euros.\nA inscrición o mesmo día do evento será de 12 euros, soamente para os corredores federados coa licenza anual. Esta debe ser presentada xunto ao DNI no momento de realizar a inscrición.\n1.\tAo participante máis novo masculino e feminino\n2.\tAo participante máis maior masculino e feminino\n3.\tAo club máis numeroso\n4.\tAo participante máis afastado\n5. Aos participantes máis rápido/a nos tramos STRAVA\n6.\tAos participantes empadroados no Concello de Gondomar


photo_camera Non temos medo\nApós o asasinato machista en Dénia, o feminicidio número 12 no que vai de ano no Estado español e o segundo en menos de 7 días; a imprensa hexemónica salienta que a muller convivía co seu presunto asasino --á espera de confirmación xudicial-- malia posuír unha orde de afastamento. Unha medida de protección cautelar coa que non contaba, por outra banda, Isabel Fuentes, a muller asasinada no hospital público de Ourense o 8 de maio.\nMalia as sospeitas da Garda Civil non lle foi garantida unha vixianza o que permitiu a Aniceto R. acoitelala na cama onde se recuperaba dunha agresión cometida, supostamente, pola mesma persoa un mes antes.\nO foco mediático, gobernamental e político céntrase na maior parte dos casos --nas campañas institucionais e nas declaracións públicas-- no feito de se teren presentado ou non denuncias por violencia machista. E, como no feminicidio de Dénia, téndese a responsabilizar as mulleres da súa retirada ou do incumprimento das medidas xudiciais adoptadas.\n"Malia que el tiña unha orde de afastamento, vivían xuntos de maneira consentida". "Ambos os dous vivían xuntos de maneira voluntaria". Son algunhas das frases recollidas na imprensa española a respeito do asasinato machista de Alacant.\nPorén, as cifras sinalan que o percorrido das denuncias non sempre resulta na abertura dun proceso xudicial nen na adopción de medidas de protección. Aliás, o número de feminicidios --asasinatos por razón de xénero-- nos que as mulleres denunciaran e/ou contaban con ordes de protección evidencian que as valoracións do nivel de risco non se axustan á realidade nen impiden os crimes.\nGaliza, o segundo territorio con maior índice de sobresemento\nSegundo o Observatorio de violencia de xénero do Consello Xeral do Poder Xudicial, no noso país foron presentadas en 2014 un total de 5.209 denuncias e solicitadas 1.327 ordes de protección das que o 62,47% (829) foron aprobadas e 497, o 37,45%, denegadas.\n(Premer para despregar a gráfica. Infografía Silvia Cancela)\nA maior parte das medidas de protección adoptadas xudicialmente foron de carácter penal e baseáronse en ordes de afastamento, prohibicións de comunicación e de volta ao lugar do delito. Así as cousas, a grande maioría dos procedementos xudiciais incoados por violencia machista rematan sen seren procesados o que sitúa a Galiza como o segundo territorio do Estado español (por detrás de Nafarroa) onde maior taxa de sobresemento (54%) se rexistra.\nNo concreto, a principal forma de terminación dos procedementos son por sobresemento provisional (52%) ao "non resultar xustificada a perpetración do delito", apuntan desde o Consello Xeral do Poder Xudicial. Un feito que acende as alarmas ao supor onde puntos máis que a media estatal.\nAs razóns que argüen @s profesionais apuntan directamente ao "relato" dos feitos que realizan as denunciantes "que non é o suficientemente preciso", chegou a sinalar o fiscal xefe da área de Compostela, Mario Piñeiro, en declaracións á axencia de noticias Europa Press.\nAliás, os baremos empregados para clasificar o grao de risco que atinxe as denunciantes evidencia fallos. Un feito que salientan as propias cifras. Neste senso, 15 das mulleres asasinadas no Estado español antes do 1 de decembro de 2014 denunciaran. Os seus casos foran considerados de "risco baixo ou nulo" pola policía.\nAs cifras e a gráfica que acompañan esta información foron publicadas nunha reportaxe a dupla páxina publicada no número 140 do semanario en papel baixo o título A 'carreira de obstáculos' das mulleres que denuncian. Podes adquirilo na nosa loxa en versión PDF.\nGaliza violencia machista denuncias violencia protección Ordes


Redacción Catalunyapress | Mércores, 28 de Abril de 2021, 17:26\nARCHIVADO EN | astrazeneca coronavirus vacuna pfizer\nUnha sanitaria inxecta a un paciente a primeira dose da vacina AstraZeneca no recinto de Expourense, ao 6 de abril de 2021, en Ourense, Galicia (España)\nA Universidade de Oxford, a Oficina de Estatísticas Nacional e o Departamento de Saúde e Atención Social de Reino Unido publicaron os 'pre-prints' de dous estudos con novos datos centrados na protección fronte á infección das vacinas contra a Covid-19 de AstraZeneca e Pfizer-BioNTech.\nOs datos do primeiro estudo conclúen que, 21 días despois de recibir unha dose única das vacinas, a taxa de todas as novas infeccións por COVID-19 reduciuse nun 65 por cento. Concretamente, a taxa de infeccións sintomáticas reduciuse nun 72 por cento e as infeccións sen síntomas nun 57 por cento.\nAdemais, las reducións, tanto en infeccións como en infeccións sintomáticas, son aínda maiores despois dunha segunda dose (70 por cento e 90 por cento respectivamente), parecidos para os efectos naqueles que previamente foran infectados con COVID-19 de forma natural. Estes beneficios son similares en grupos os grupos de idade tanto maiores de 75 anos como menores desa idade. Doutra banda, as vacinas demostraron ser eficaces fronte a variantes compatibles coa variante británica.\nEstes datos forman parte da Enquisa de Infección COVID-19, a primeira en mostrar o impacto da vacinación na resposta de anticorpos e novas infeccións nun gran grupo de adultos da poboación xeral de 16 anos ou máis. Para a obtención destes resultados analizáronse 1.610.562 mostras entre 373.402 participantes nun período de tempo comprendido entre o 1 de decembro de 2020 e o 3 de abril de 2021.\nOs datos procedentes do segundo estudo comparan como cambiaron os niveis de anticorpos despois dunha soa dose das vacinas de AstraZeneca e de Pfizer- BioNTech, en comparación con dúas dose da vacina de Pfizer-BioNTech (xeralmente administradas con 21-42 días de diferenza).\nA principal conclusión é que non houbo evidencia de que as vacinas AstraZeneca e Pfizer difiran na súa capacidade para reducir as taxas de infección, a pesar de que conlevan unha resposta inmune lixeiramente diferente. Ademais, aínda que hai diferenzas na resposta inmunitaria, todos os grupos de persoas avaliadas xeraron unha resposta a ambas as vacinas.\nOs MAIORES DE 60 REACCIONAN ESPECIALMENTE PEOR CUNHA SOA DOSE\nNas persoas que non tiveron unha infección de COVID-19 previamente, as respostas de anticorpos a unha soa dose de calquera das vacinas foron menores nas persoas máis maiores, especialmente aquelas que superaban os 60 anos.\nO estudo tamén conclúe que, aínda que os niveis de anticorpos aumentaron máis lentamente e a un nivel máis baixo cunha soa dose da vacina de AstraZeneca fronte á de Pfizer- BioNTech, estes diminuíron máis rapidamente, ata alcanzar niveis moi similares aos dunha soa dose da vacina de AstraZeneca, particularmente en persoas maiores.


Nova xornada de mobilizacións #novullpagar, contra o re-pagamento das autoestradas en Catalunya\n- | 20 de Maio de 2012 As plataformas contrarias ás portaxes chaman á desobediencia civil contra este imposto indirecto, e reivindican que os cartos recadados na rede viaria catalana se reinvistan neste país\nA segunda convocatoria da campaña #novullpagar, contra o re-pagamento das portaxes en Catalunya, voltou ser un éxito. Difundida a través das redes sociais este domingo ao medio día, pouco tempo despois a información do tráfico daba conta xa de atascos de até catro quilómetros nalgunhas peaxes. As reivindicacións queren denunciar o que denominan un imposto indirecto e a nula inversión estatal no país catalán.\nAsí, ERC, SI, Reagrupament, CUP e as plataformas contrarias ao pagamento das portaxes de autoestrada --No vull pagar e Prou Peatges-- fixeron unha chamada á desobediencia civil. No nome de todas as formacións citadas falou Alfred Bosch despois de pasar na peaxe de Vilassar de Mar --sen pagar-- en dirección a Barcelona, e destacou que a convocatoria ten o mesmo valor que as consultas soberanistas e a insubmisión fiscal "porque calquera desafío ás desigualdades é válido". Ao tempo, reivindicou que os cartos recadados na rede viaria catalana debe ficar en Catalunya.


Felipe Armesto | Concello de Mesía\nData e lugar de nacemento: 20 de abril de 1906 en San Martiño da Mezquita (Ourense)\nData e lugar de falecemento: 2 de febreiro de 2002 en Xanceda - Mesía (A Coruña)\nFelipe Fernández Armesto respondía ao pseudónimo de Augusto Assía.\nComezou a súa carreira literaria en Santiago de Compostela, onde estudou Filosofía e Letras. A súa primeira publicación, escrita en galego, foi a novela “Xelo o salvaxe” (1925) pero axiña abandonou a literatura para dedicarse ao xornalismo.\nEn Santiago dirixiu a páxina universitaria do xornal "El Pueblo Gallego". Máis tarde, trasladouse a París para asistir a un curso de Historia en La Sorbona e logo a Berlín onde foi nomeado lector de literatura española da Universidade. En 1929 comezou a traballar como correspondente de “La Vanguardia”.\nDende entón, a súa vida estivo ligada aos conflitos e aos focos informativos máis importantes do mundo. Viviu en primeira liña o ascenso do nazismo na Alemaña da República de Weimar e dos anos 30, e dende Londres contou as noticias da II Guerra Mundial (por casualidade chegou a Londres o mesmo día no que se iniciou o conflito).\nExerceu de correspondente en Alemaña, Londres, Bonn e Wasghinton onde compartiu este labor co de agregado de prensa na Embaixada Española. Ademais da súa colaboración cos xornais mencionados anteriormente tamén colaborou noutros como “Informaciones”, “ABC”, “El Sol” e a revista “Nueva España”.\nEn 1986, logo de vagar polo mundo en busca de noticias durante 58 anos, decidiu mudar as capitais de numerosos países do mundo, pola súa "Casa Grande de Xanceda", fogar sito nunha leira que mercou para dedicar á explotación gandeira. Dende entón compartiu a súa casa coa súa muller, a escritora, historiadora e política María Victoria Fernández España, coa que casou en 1950.\nOs seus últimos momentos pasounos con numerosas personalidades de diferentes ámbitos que compartiron almorzos na súa casa de Xanceda e coas que lembraba, cunha memoria extraordinaria, as numerosas anécdotas que aconteceran na súa vida.\nO seu único libro en galego é Xelo o salvaxe (1926), unha novela curta publicada dentro da Colección Lar. En castelán publicou varios libros con compilacións dos seus artigos xornalísticos, biografías e libros de viaxes como Antes de Colón: exploración y colonización desde el Mediterráneo hacia el Atlántico, 1229-1492 (1993), Colón (1992), Millennium (1995) e La traición como arte (1955).\nAugusto Assía recibiu varios premios e condecoracións que quixeron acentuar o seu labor ao longo da súa vida. Obtivo os premios Godó e Fernández Latorre de Xornalismo e o Galicia de Comunicación (2000), así como a medalla do Rei de Inglaterra e o título de oficial da Orde do Imperio Británico. A Xunta otorgoulle a Medalla Castelao en 1990. A máis recente distinción foi a que lle concedeu no 2001 a Asociación de Periodistas de Galicia.


Dospasos: unha porta á aprendizaxe máis viva, máis táctil! - Revista Pincha\n3 Agosto, 2020 30 Xullo, 2020 Jéssica Pintor\tAmes, DosPasos\nSarah e Fara dan clases en Dosposos. Foto: Iván Barreiro\nSabías que a aprendizaxe ten que ser táctil? Por iso entramos en Dospasos. Para aprender! Nesta pequena aula, con olor a té verde e cun claro acento inglés de Norwich (Inglaterra), atopei a unha muller que transmite tanta serenidade, como azuis e profundos son os seus ollos! Sarah Philips, unha persoa entrañable, sabia, doce… É acolledora, educadísima e ten tanta curiosidade, como a que fomenta! Teño que explicarvos todo isto, para que poidades entender como é o seu espazo. Xa sabedes: hai sitios que son persoas!\nVive e traballa en Ames, dende hai case 30 anos. É en Bertamiráns onde creou un pequeno universo, nun espazo polivalente. Aquí esta palabra cobra todo o sentido que pode ter! Non mo contaron, eu vin comprobalo! O seu ton de voz convida a escoitar. Gústalle ofrecer hospitalidade, ademais de café ou té (chisco, chisco e sorriso!). “A idea é facer comunidade. Crear vínculos entre a veciñanza e que a xente considere este un espazo onde poder celebrar momentos importantes, presentar un libro e traer os nenos a aprender inglés, ciencias naturais, cociña saudable… De feito, toda esta situación levounos a pensar en ofrecer distintas actividades para grupos reducidos, para pais que necesitan organizar actividades para os seus fillos, diante da posibilidade de que non haxa escola. Aquí coñecémonos todos. Temos que colaborar… en comunidade!”.\nUnha das salas de Dospasos. Foto: Iván Barreiro\nDospasos é un lugar onde cociñar aprendendo inglés. Ou onde falar inglés aprendendo a cociñar! É un sitio onde conversar, expoñer e descubrir arte, presentar un libro, escoitar un contacontos, celebrar un aniversario… Un curruncho onde aprender e aprender de forma infinita! Porque son infinitas as posibilidades que ofrece, como son interminables as afeccións de Sarah, as súas inquedanzas e as súas ganas de facer cousas e de ter un lugar propio onde facelas e compartilas con outros, para que proben e aprendan. “Dentro da programación de cara ao novo curso haberá obradoiros de serigrafía, estampado, bordado, de fotografía con móbiles, de gravado de madeira… Traballamos en conxunto con distintos colexios ofrecendo actividades de cociña saudable, onde combinamos sociais, nutrición e matemáticas, xa que os nenos tamén calculan os ingredientes! (Sorrí!) Este lugar é multidisciplinar, multifacético. Alugamos o local para calquera persoa que queira utilizalo nun evento e á vez procuramos aproveitalo ao máximo”.\nNon podía ser senón profesora e non só de profesión, senón de vocación! Ademais dedícase á formación de profesores e escribe libros de texto para a materia de inglés, para nenos e mozos.\nCada detalle de Dospasos está sumamente coidado, escollido e aporta ao continente e ao contido! Ten dúas salas onde o de ter varias funcións e servir para diversos fins faise entender de vez. Neste local agóchanse un baño, un encerado, armarios, cociña, mesas, cadeiras… É un sitio máxico, que pasa de aula a comedor, converténdose en escenario polo camiño!\nEn Dospasos organízanse diversos cursos e obradoiros. Foto: Iván Barreiro\nSarah abriu esta aula en 2018 e dende entón non para de medrar a listaxe de actividades que ofrece e con ela medra o proxecto. Que dicir que no confinamento se nos volveu unha “instagramer” profesional, compartindo as súas receitas, lecturas e clases, facendo peripecias para non deixar de repartir iso que ela fai tan ben “integración de contido con linguaxe. Que é unha parte ben importante do que facemos aquí! O que non podes é coller un libro, traducilo e pretender que os alumnos o aprendan. A aprendizaxe e a ensinanza teñen que ser moi prácticas”, e isto Sarah aplícao a todas as facetas da súa vida. “A aprendizaxe ten que ser táctil, dinámica. Por iso aquí as clases únense, por exemplo, coa repostería, cun café e chateo, para activar o inglés que levamos dentro e para utilizalo no día a día!”. Esta muller, que tanto me embelesa, quere transmitir que aprender é algo máis que memorizar: trátase de tocar, de rir, de reflexionar e mesmo de amasar.\nO curso que empezará en breves virá cargado de novidades, entre elas clases de ioga para nenos e meditación para adultos. Pouquiño a pouco Dospasos faise oco na comunidade, ensinando, aprendendo de forma viva, dinámica… e táctil!\n← José Ramón Morquecho: “É indispensable que a pintura, ademais de ter calidade, emocione aos que a contemplan”\nOrixe Ultramarinos, a nosa riqueza gastronómica moito máis cerca →


A Pena Ferrada. Mitos, lendas e contos galegos\nInicio / Categorías / Pedras / A Pena Ferrada\nA Pena Ferrada\nEntre as aldeas de Vilouriz e Vilamor, concello de Toques (A Coruña) existe un treito, hoxe en desuso, do trazado do Camiño Primitivo ou de Oviedo, considerado por Javier Gómez Vila como un tramo da vía XIX do itinerario de Antonino. Na actualidade vese con claridade, a pesar de estar interrompido por un prado, a caixa da vía ou calzada que discorre a media ladeira. Consérvanse nalgúns tramos restos de enlousado e rodeiras de carro marcadas na rocha. A rocha nesa zona é de gneis, coñecida nesta comarca como ollo de sapo.\nNun alombamento que debuxa a rocha, nese treito, que se coñece como a Pena Ferrada, aparecen gravados dous podomorfos, moi atípicos, xunto a unha cazoleta.\nÉ moi probable que o topónimo Pena Ferrada faga mención a estas gravuras, en forma de pezuños ou pegadas de animais. Os veciños das aldeas sosteñen, baseándose na tradición popular, que responden a milagres entroncados co mundo cristián.\nUns din que cando un peregrino que ía facendo o camiño ata Santiago, a cabalería que o levaba axeonllouse, deixando as pegadas das ferraduras e do xeonllo na pena. Outra versión atribúeo a cando a Virxe ía de camiño co Neno, a burra axeonllouse, deixando as pegadas das ferraduras e do xeonllo.\n[Texto e fotos remitidos por Xurxo Broz e Cristina Vázquez, de Melide (A Coruña). Febreiro de 2015]\nXosé Manuel Broz Rei: "A Pena Ferrada", publicado no Boletín nº 20 do Centro de Estudios melidenses-Museo da Terra de Melide.\nCristina Vázquez Neira e Xurxo Broz Rodríguez: "O petroglifo da Pena Ferrada", publicado no Boletín nº 24 do Centro de Estudios melidenses- Museo da Terra de Melide.


Permanece detido o presunto autor do disparo contra a súa parella en Chantada - Noticias de Galicia\nPermanece detido o presunto autor do disparo contra a súa parella en Chantada\nO presunto autor do disparo en Chantada contra Sonia F.D., unha muller de 32 anos que se atopa na UCI do Hospital Lucus Augusti (HULA) en estado “moi grave”, permanece detido en dependencias da Garda Civil no municipio lucense onde aconteceron os feitos.\nConfirmárono fontes do Instituto Armado, que deron por feito que o presunto agresor -un home de 41 anos dono do local no que Sonia F.D. traballaba como camareira- permanecerá retido durante toda esta xornada e que non pasará este mércores a disposición xudicial.\nEn paralelo, outras fontes da investigación explicaron que traballan para confirmar que se trata dun novo caso de violencia de xénero, pois o detido é a parella sentimental de Sonia. Polo momento, o que adiantaron é que non constan “denuncias anteriores” relacionadas con este extremo.\nSexa como sexa, o Concello de Chantada convocou un pleno urxente ás 11,30 horas co único fin de condenar a violencia machista.\nAsí mesmo, ás 12,00 horas celebrarase unha concentración para expresar “repulsa” ante o acontecido nesta localidade de menos de 9.000 habitantes o último día das festas patronais, que se suspenderon de inmediato tamén polo atropelo mortal dunha moza de 25 anos.\nComo explicaron fontes da Policía Local, na noite do martes pecháronse todas as atraccións e cancelouse a actuación da orquestra despois de que transcendesen ambos os dous casos, sobre as 22,00 horas.\nTIROTEO NUNHA HAMBURGUESERÍA\nPrecisamente a Policía Local foi a primeira en chegar á Hamburguesería Piscis pasadas as 21,00 horas, tras recibir a alerta dun veciño que “pasaba por alí” e viu que no interior do local, xa pechado, o dono “se pelexaba” con Sonia Figueroa, a súa parella e camareira.\nUnha vez alí, os axentes viron a muller no chan sobre un charco de sangue, de modo que romperon un cristal para acceder ao interior do local e detiveron o presunto agresor, que posteriormente trasladaron ao cuartel da Garda Civil.\nAnte o estado da vítima, cun disparo na cabeza, a Policía Local deu a alarma, e o 061 desprazou unha ambulancia asistencial e persoal sanitario do Punto de Atención Continuada (PAC) de Chantada.\nA continuación, Sonia Figueroa foi trasladada ao Hospital de Monforte de Lemos e, posteriormente, derivada ao HULA, onde se atopa na UCI en estado crítico tras ser intervida de urxencia para extraerlle a bala.\n27 de agosto de 2014 | 11:29\t• Sen comentarios


Enviado por tojo a Lun, 12/01/2015 - 11:42\nEnviado por tojo a Lun, 12/01/2015 - 11:37\nA Real Academia Gallega de Bellas Artes, que ten a vocación de salvagardar o patrimonio cultural galego moble, inmoble e inmaterial, acaba de acordar a creación do Día das Artes Galegas para sensibilizar á sociedade do valor patrimonial da cultura da terra. A data escollida é o 1 de abril porque aparece no epígrafe das introducións do Pórtico da Gloria, un conxunto de obras dirixidas polo Mestre Mateo que reflicten todas as artes.\nPrema sobre a seguinte ligazón para acceder á nova.\nEnviado por tojo a Lun, 12/01/2015 - 11:06\nFerramenta destinada a facer comprender a importancia de usar a linguaxe dun xeito que represente mulleres e homes con simetría e precisión, propoñendo pautas concretas de actuación que poidan ser incorporadas facilmente aos hábitos cotiáns de comunicación.\nPrema sobre a seguinte ligazón para acceder ao manual.\nEnviado por tojo a Ven, 09/01/2015 - 09:59\nPrincipais datas relacionadas coa lectura.\nPreme sobre a seguinte ligazón para acceder ao calendario.\nEnviado por tojo a Ven, 09/01/2015 - 08:24\nO venres 2 de xaneiro publicouse no DOG a Orde do 16 de decembro de 2014 pola que se convoca o proceso de acreditación de competencias profesionais adquiridas a través da experiencia laboral, na Comunidade Autónoma de Galicia, en determinadas unidades de competencia do Catálogo Nacional de Cualificacións Profesionais.\nEnviado por tojo a Xov, 08/01/2015 - 11:38\nO Consello Escolar destaca o vigor da FP en Galicia\nUn informe do Consello Escolar do Estado sobre o estado do sistema educativo, correspondente ao curso 2012-2013, destaca o "alto grao de implicación" dos docentes galegos cos contratos-programa impulsados pola Xunta para mellorar o rendimiento, a calidade e a equidade do sistema educativo, e o papel da rede de Centros Integrados de Formación Profesional (CIFP) como ferramenta de impulso a esta rama educativa.\nEl Correo Gallego, 8 de xaneiro de 2015\nLer máis acerca de O Consello Escolar destaca o vigor da FP en Galicia


Mugardos abre hoxe o prazo de inscrición para participar no Concurso de Pintura Rápida\nOs participantes terán que plasmar algún aspecto da vila | daniel alexandre\nredacción ferrol | lunes, 2 de julio de 2018, 02:17\n“Promocionar o patrimonio local e estimular a creación artística”. Estes son, según a concelleira de Cultura, Lola González, os dous principais obxectivos cos que o Concello de Mugardos organiza a primeira edición do Concurso de Pintura Rápida da vila que terá lugar o vindeiro 19 de xullo baixo o lema “Mugardos con todos os sentidos”.\nAo finalizar o certame, haberá unha exposición na que os autores e autoras poderán poñer á venda tanto as obras realizadas no decurso desta xornada como outras dúas a maiores.\nHaberá premios en metálico e tamén en material. Na categoría para maiores de 18 anos, o gañador recibirá 1.000 euros, mentres que na de menores –de 6 a 18 anos–, o primeiro clasificado recibirá un maletín de pintura valorado nun máximo de 500 euros. En ámbolos dous grupos, o xurado poderá votar tamén dous accésits. Así mesmo, haberá unha mención especial –sen dotación económica– para creadores e creadoras locais en cada unha das categorías.\nA inscrición será de balde e permanecerá aberta desde hoxe e ata o día 18. Poderase formalizar de luns a venres, en horario de 9.00 a 14.00 horas. Os interesados terán que descargar e cumprimentar o boletín de inscrición que atoparán na web do Concello –www.concellode mugardos.gal– e entregala persoalmente na OMIX. Tamén podeán apuntarse o mesmo día do certame, de 9.00 a 11.00 horas, na oficina.\nO certame desenvolverase, tal e como se informa desde o Concello, de 9.00 a 18.00 horas. Nas dúas primeiras horas os participantes terán que pasar pola OMIX para selar o seu soporte, só un por concursante, e na última hora terán que entregalo no punto de control, que estará montado nunha carpa no parque da Constitución.\nCada artista debería ir provisto do seu cabalete e os materiais necesarios para a realización da obra, para a que a técnica e o estilo será totalmente libre. O único requisito é que terán que plasmar na obra algún aspecto da paisaxe, as xentes, os costumes ou a vida en Mugardos.\nAs obras realizadas quedarán expostas na carpa do parque da Constitución, nos seus caballates, a partir das 18.00 horas e o xurado dará a coñecer o seu fallo ás 19.00 horas.\nA pintura gañadora, que pasará a ser propiedade do Concello, xunto con todas as demais premiadas, entrará a formar parte dunha exposición que permanecerá no Local Social de Maiores de Mugardos no mes de xullo.\nAs que non reciban ningún premio, poderán ser postas á venda o mesmo día 19, despois da lectura do fallo, xunto cun máximo doutras dúas obras de cada participante. l


Yago López, do Seixalbo ourensán, primeiro adestrador con lesión medular - Galicia Deportiva\nInicio Fútbol Yago López, do Seixalbo ourensán, primeiro adestrador con lesión medular\nYago é todo un exemplo de superación, pois exerce como adestrador no Seixalbo a pesar dunha lesión medular que non lle impediu cumprir o seu soño.\nO presidente da Real Federación Galega de Fútbol, Rafael Louzán, desprazouse a Ourense donde, acompañado polo vicepresidente José Manuel Fernández e o delegado Raúl Rois, para participar nun emotivo acto no que o club Seixalbo e todo o fútbol galego quixeron rendirlle un gran recoñecemento a Yago López, unha persoa a quen a vida lle trouxo unha desgraciada lesión medular que, sen embargo, non foi suficiente para que se rendese. Yago é un enamorado do fútbol e armado de valor e de coraxe foi quen de poñerlle fronte ás dificultades e superar barreiras que para outros serían infranqueables.\nYago quixo dar as grazas hoxe a todos os que lle axudaron a cumprir o seu desexo de ser adestrador. Na Federación tivérono claro desde o principio. Yago quería ser adestrador e a súa lesión non tiña que impedirllo. A Escola de Adestradores que dirixe Iván Cancela deulle a oportunidad de facer o curso e Yago pode adestrar no seu club, o Seixalbo.\nLouzán felicitou a Yago polo seu esforzo persoal e ao seu club pola súa aposta social. O presidente da RFGF remarcou que o fútbol é para todos, sen importar a idade, o xénero ou as discapacidades físicas ou psíquicas que se poidan ter. Por iso a Federación traballa pola inclusión social no noso deporte e por iso resulta especialmente gratificante coñecer realidades como as de Yago.\nParabéns Yago, parabéns Seixalbo!\nArtículo anteriorEmpate do Celta ante o Cádiz nun partido sen miga\nArtículo siguientePresentación do equipo ciclista GD Supermercados Froiz\nEl Depor se despide de Riazor con derrota ante el Villarreal...


Traballo tutelado O/a estudante desenvolverá exercicios ou proxectos na aula baixo as directrices e supervisión do profesor. Pode estar vinculado o seu desenvolvemento con actividades autónomas do/a estudante.\nDebate Charla aberta entre un grupo de estudantes. Pode centrarse nun tema dos contidos da materia, na análise dun caso, no resultado dun proxecto, exercicio ou problema desenvolvido previamente nunha sesión maxistral.\nPresentación Exposición por parte do alumnado ante o docente e/o un grupo de estudantes dun tema sobre contidos da materia ou dos resultados dun traballo, exercicio, proxecto; Pódese levar a cabo de maneira individual ou en grupo.\nLección maxistral Exposición por parte do profesor dos contidos sobre a materia obxecto de estudo, bases teóricas e/ou directrices dun traballo, exercicio ou proxecto a desenvolver polo/a estudante.


napalm Archives - Xosé Rivera Estudio de Vídeo y FotografíaXosé Rivera Estudio de Vídeo y Fotografía\nArchivos por etiqueta: napalm\n8 junio, 1972 por Xosé\nA Nena do Napalm\nHai fotografías que cambiaron a historia, esta é unha delas. Thi Kim Phuc tiña só 9 anos cando un avión do exército survietnamita bombardeou o seu pequeno pobo en Trang Bang, preto de Ho Chi Minh ( o entón Saigón ), nun ataque coordinado co mando estadounidense para tentar controlar as estradas de abastecemento entre Camboia e Vietnam.\nSegundo os americanos, os seus informes indicaban que non había civís na zona; Pero sí os había, e o napalm arrasou con todo, incluido o 65 % da pel da fráxil e desvalida Phuc, totalmente espida porqué a sua roupa calcinárase coa deflagración mentras corría e gritaba «Moi quente!, Moi quente!» cun rostro aterrorizado e cheo de bágoas.\nFoi o 8 de Xuño de 1972 cando o fotógrafo Nic Ut realizou esta toma e retratou de xeito crudo o horror da guerra; a imaxe resultou tan realista e acercábamos tanto a cruel realidade do conflicto que resultou fundamental para o cese do mesmo.\nCategoría: Historias Fotográficas, Novas Etiquetas: napalm 0 Comentarios


Arbo inicia o concurso de carteis para a LX Festa da Lamprea - Novas do Eixo Atlántico\nArbo inicia o concurso de carteis para a LX Festa da Lamprea\nArbo | Concello de Arbo, convoca un ano máis o concurso de Cartel do que saldra o Cartel anunciador da LX Festa dá Lamprea, que este ano celebra sú sesenta aniversarios.\nO Concello de Arbo convoca, un ano máis, o concurso de carteis con motivo da celebración da LIX Festa dá Lamprea que terá lugar os días 24, 25 e 26 de abril do ano 2020.\nEste concurso ten como obxectivo deseñar o cartel para a LX Festa dá Lamprea, promovendo así a principal festa gastronómica do Municipio. Poderán participar no concurso todo aquel que queira facelo. O prazo para presentar as propostas finalizará o día 20 de decembro de 2019.\nAs propostas serán entregadas en soporte físico (papel, tea, cartón…) nun tamaño mínimo A3, así como en soporte dixital a máxima resolución. Cada participante poderá presentar como máximo dous carteis por participante.\nComo cada ano, nos carteis, deberán incluírse de maneira correcta as datas da festa, as letras e a edición da festa, correspondentes ao ano 2020: LX Festa dá Lamprea (24, 25 e 26 de abril 2019). Un erro nalgúns destes aspectos determinará a exclusión do cartel. Os materiais son de libre elección, poderán ser lapis de cores, ceras, acuarelas, témperas ou mesmo en collage. Iso si, deberán enviarse ben protexidas para protexer a súa conservación.\nEstablécense interesantes premios para os gañadores: un primeiro premio de 600 euros para o vencedor, 300 euros para o segundo e 100 euros para os terceiros premios. Continuando coa tradición, os premios serán entregados na Gala da Lamprea, que terá lugar durante a celebración da festa do próximo ano. É condición indispensable que os gañadores estean presentes no acto para recoller o premio.\nSegundo manifesta o Alcalde de Arbo, Horacio Gil, con este concurso preténdese promocionar e promover a nosa Festa dá Lamprea, por algo se nos coñece como a Capital da Lamprea, e por que, desde hai 60 anos, celebramos esta festa culinaria, a máis antiga de Galicia. En edicións anteriores deste certame recibimos propostas provenientes desde toda a xeografía española. É un certame que ano tras ano se converteu nun referente do mesmo xeito que a nosa festa.\nA Xunta reparará os danos do CEIP da Cruz de Budiño no Porriño\n166 consultas en 1,257 segundos.


O Rosal continúa dando pasos cara a reforma do seu mercado municipal - Vigo al minuto\nO Rosal continúa dando pasos para a mellora da praza de abastos. Este xoves o Concello aprobaba en Pleno por unanimidade a nova ordenanza fiscal e reguladora do mercado.\n«Unha reforma integral do mercado municipal require tamén unha actualización e ordenación da situación a nivel de funcionamento que reverterá nun maior beneficio social«, salientou a alcaldesa, Ánxela Fernández Callís.\nEsta nova ordenanza recolle o espírito do mercado do Rosal, que se reformará integramente para convertelo en centro de dinamización económica e social do núcleo urbano, fomentando a compra de produto local de proximidade.\nEste regulamento, que entrará en vigor aos 15 días da súa publicación no BOP, establecerá «un novo marco de relación entre o Concello e os titulares de todos os puntos de venda deste mercado municipal para facilitar a xestión deste servizo público en beneficio da veciñanza», explicou a alcaldesa.


A Laracha faise, por 8.000€, cos terreos do Menhir de Erboedo - A Laracha - Que pasa na costa\npatrimonio megalitismo menhir\nO Alcalde López Varela e a concelleira de Cultura Patricia Bello xunto ao menhir de Erboedo\nMentres semella que avanza definitivamente o proxecto do Parque do Megalitismo da Costa da Morte, os concellos participantes van facendo os seus deberes, que son a adquisión dos terreos onde se atopan os tesouros patrimoniais. É o caso da Laracha, que xa en xaneiro anunciaba a compra dos terreos do Menhir de Erboedo, a través dunha expropiación ratificada na Xunta de Goberno do pasado venres, unha vez superado o período de información pública ao que estivo sometido o documento durante un mes.\nO Concello investirá 8.000 euros na adquisición dunha superficie de 4.651 metros cadrados -repartidos en tres parcelas catastrais e cualificadas no Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) como solo rústico de protección integral de patrimonio e solo rústico de protección forestal ou de montes- co propósito de preservar o valor histórico do que é un dos elementos máis importantes do patrimonio arqueolóxico municipal.\nO menhir de Erboedo, o Menhir, coñecido como marco da Anta ou pedra do ghicho, está datado na Idade de Bronce.\nPlan Especial de Patrimonio Cultural\nO Concello lembra que o Plan Especial de patrimonio Cultural ten como obxectivo de ofrecerlle a máxima protección a este menhir e a outros seis elementos do catálogo de patrimonio municipal –Castro de Montes Claros, Castro da Pena, Croa de Santa Baia, as Torres de Cillobre e os dous Fornos dos Mouros de Soandres- e posibilitar a súa adquisición para conservalos e poñelos en valor.\nAbril 2021: A Deputación e 10 concellos intentan o impulso definitivo ao Parque do Megalitismo da Costa da Morte tras 20 anos de promesas.


DUVI. Diario da Universidade de Vigo - Sonia Otero analiza as ilustracións de Manuel Cubas a través dos sainetes de Ramón de la Cruz\nInicio Publicacións Campus Vigo\nO estudo obtivo un premio a novos investigadores da Deputación de Pontevedra en 2014\nSonia Otero analiza as ilustracións de Manuel Cubas a través dos sainetes de Ramón de la Cruz\nA autora traballa, no marco da súa tese de doutoramento, nunha nova investigación sobre Emilia Calé\nAo falar do teatro no século XVIII é difícil non lembrarse de Ramón de la Cruz, un dos autores de sainetes que máis achegou á literatura española. O éxito das súas obras un século despois grazas ao renovado gusto por estas pezas teatrais e á xeneralización da literatura por entregas veuse plasmado nunha compilación dos seus mellores sainetes na obra Teatro Selecto de don Ramón de la Cruz, publicada por Jose María Faquineto en 1882, e ilustrada polo debuxante Manuel Cubas. Son precisamente esas ilustracións as que a filóloga e alumna de doutoramento da Facultade de Filoloxía e Traducción Sonia Otero analiza nun libro que acaba de editar o Servizo de Publicacións da Universidade e que leva por título La ilustración de los Sainetes de Ramón de la Cruz en el siglo XIX: La edición popular de J.M. Faquineto.\nSonia Otero analiza as ilustraciÃ³ns de Manuel Cubas a travÃ©s dos saintes de RamÃ³n de la Cruz\nA autora Sonia Otero coa sÃºa obra\nO libro, que xa forma parte do catÃ¡logo de publicaciÃ³ns da Universidade\nO estudo da investigadora viguesa, que vai dirixido a un público moi diverso, dende expertos e especialistas na materia a estudantes que precisen ampliar coñecementos, realiza unha análise icónico- literaria das 38 acuarelas de Cubas, que adquiren nesta ocasión maior protagonismo que os textos, “pois sen elas a comprensión dos sainetes sería incompleta”, subliña Otero. O libro examina en profundidade os personaxes, os espazos e as similitudes e diferenzas existentes entre o texto e as imaxes, aspectos por outra banda, moi interesantes para observar “como Cubas adapta a moda dos personaxes do século XVIII aos gustos dos século XIX, ou como as imaxes desvelan o conflito dramático das pezas”, explica a investigadora, ”ademais as acuarelas representan á perfección a parodia e as sátiras dos textos de de la Cruz”, salienta. Ademais da edición Faquineto, no século XIX a Biblioteca de Arte e Letras de Barcelona tamén publicaba outra recompilación coetánea con trinta sainetes ilustrados con zincografías feitas por Llobera, Lizcano e Domènech, o que amosa o interese na época polas edicións teatrais ilustradas.\nA pesar de que a bibliografía en canto ao estudo concreto das ilustracións é escasa, Sonia Otero destaca os traballos realizados por Raquel Gutiérrez, Borja Rodríguez ou a docente da Facultade de Filoloxía e Traducción, Montserrat Ribao a este respecto.\nRamón de la Cruz, un escritor con recoñecemento posterior\nRamón de la Cruz “foi ademais de escritor de sainetes, creador de comedias e zarzuelas”, sinala Otero, pero “a maioría da súa obra está composta por máis de 300 destas pezas que escribiu na súa última época, moitos deles referentes aos costumes madrileños da época”, explica. O éxito destes textos teatrais no século XIX débese fundamentalmente a que se abriu a un amplo espectro social, coa misión de acercar a arte ao pobo, xa que era menos custoso e a súa duración bastante reducida. Foi neste momento de auxe cando se reeditaron os sainetes ilustrados de Ramón de la Cruz “que chamaron a atención dos lectores daquela época, acostumados a ilustracións en branco e negro”, indica a alumna. A temática destas pezas e a maneira en que se representan é o que fai que un texto aparentemente anticuado teña recoñecemento nunha época posterior. Ademais, “o teatro por entregas, a transformación de obras de autores de prestixio en produtos de consumo popular, e o rápido acceso ao coñecemento son aspectos de comunicación do século XXI que nos achegan á literatura desde unha perspectiva enriquecedora”, destaca a filóloga.\nA repercusión e o recoñecemento da súa obra en séculos posteriores “foi unha das razóns que me levou a escollelo para o meu traballo de fin de grao”, sinala a tamén alumna, que obtivo con esta investigación o premio a novos investigadores en Ciencias Sociais e Humanidades da Deputación de Pontevedra no 2014, “o momento en que souben que estaba premiada non creo que se me esqueza nunca”.\nInmersa na tese de doutoramento\nA alumna atópase nestes momentos inmersa na súa tese de doutoramento sobre literatura española, dirixida pola profesora Ribao. Neste caso trátase dun estudo sobre a figura de Emilia Calé, escritora sobre a que xa publicou un artigo na revista Lectura y signo, da Universidade de León, baixo o título La otra doña Emilia: aproximación a la figura de Emilia Calé Torres de Quintero (1837-1908). Ao igual que de la Cruz, Calé é outra escritora pouco coñecida, que no seu día acadou prestixio e recoñecemento entre autores coetáneos como Curros Enríquez, os irmáns Muruáis ou Francisco Añón.


A Xunta súmase ao rexeitamento de toda a comunidade universitaria á nova lei Castells | Consellería de Cultura, Educación e Universidade\nA Xunta súmase ao rexeitamento de toda a comunidade universitaria á nova lei Castells\nA lei non avanza nos cambios nas estruturas de centros e unidades de investigación que se dan de facto na realidade e queda afastada das tendencias europeas\nIgnora a dependencia universitaria do financiamento autonómico e perde a oportunidade de fixar unha estrutura común para todas as comunidades\nGalicia reclama unha reflexión sobre o papel dos consellos sociais, que quedan baixo a dependencia directa das universidades, malia ser o seu órgano fiscalizador\nMér, 17/11/2021 - 18:45\nO secretario xeral de Universidades, José Alberto Díez de Castro, participou hoxe por videoconferencia na Conferencia General de Política Universitaria, na que se analizou o texto da nova lei de universidades. O representante da Xunta de Galicia lamentou que o proceso de elaboración desta norma estea a colleitar o rexeitamento de toda a comunidade universitaria, “que non recoñece o texto como seu”, unha valoración na que coincide o Goberno galego.\nA este respecto, o secretario xeral explicou que o texto “carece de ambición, posto que non afronta as reformas que, durante décadas, foron demandados polos máis diversos foros. Isto é, unha oportunidade perdida”.\nCentros e estruturas\nEntre outros aspectos Díez de Castro fixo fincapé en dar pasos modernizadores no que se refire aos centros e estruturas universitarias, dado que a nova lei non recolle a evolución que de facto se deu nas últimas décadas e non aborda a súa rixidez. Tampouco recolle realidades como a dos centros de investigación e consorcios de investigación, que quedan no limbo nesta nova lei.\n“Desde a Xunta apostamos, precisamente, por avanzar cara á flexibilización destas estruturas e á especialización das mesmas”, sinalou o secretario xeral, referíndose especialmente ás estruturas de investigación, “cuxo marco xurídico hai que modernizar, ordenar e desenvolver”. “Se se quere contribuír á mellora continua do sistema de I+D+i do sistema universitario, é necesario emprender este camiño”, engadiu.\nAsí mesmo Galicia demanda a posta en marcha dun procedemento para a acreditación das estruturas de investigación, que recoñeza a súa excelencia e sustentabilidade.\nNo que atinxe ao financiamento das universidades, o representante do Goberno galego lamentou que a lei non fixe un marco común para todas as comunidades autónomas e manteñan 17 sistemas diferentes. “Pérdese unha oportunidade para retomar o intento serio que houbo en 2010 de acadar unha estrutura común estatal para o sistema de financiamento”, dixo. Así mesmo, salientou a falta de diálogo coas CCAA, que son as que sosteñen o financiamento das universidades.\nAínda así, Díez de Castro destacou que a estrutura de financiamento que propón a lei na súa exposición de motivos (financiamento estrutural, por obxectivos e necesidades singulares) xa se está a aplicar en Galicia, así como o principio de suficiencia financieira.\nA este respecto, o secretario xeral puxo en valor o consenso acadado na elaboración do Plan de Financiamento Universitario de Galicia 2022-2026, un documento acordado entre as partes que mobilizará máis de 3.200M€ no vindeiro quinquenio, a maior achega da historia da Xunta de Galicia ás universidades públicas.\nGobernanza e consellos sociais\nEn materia de gobernanza a nova lei volve ao mesmo punto da Lei Orgánica de Universidades (LOMLOU) de 2007, o que supón unha renuncia total a obxectivos ambiciosos. Neste sentido, o representantes da Xunta de Galicia demandou unha reflexión sobre como se están a desenvolver estes procesos en diferentes países europeos.\nPor outra banda Díez de Castro reclamou unha reflexión máis profunda sobre cuestións como os cambios referidos ao papel dos consellos sociais, “que van en contra da racionalidade e da modernización”.\nCómpre sinalar que os consellos sociais son os órganos encargados de fiscalizar a actividade da universidade e garantir a rendición de contas á sociedade. “A dependencia xurídica e de xestión económica da universidade, así como a presenza maioritaria da propia universidade no Consello Social que propón a lei anula calquera labor de supervisión”, sinalou o representante da Xunta de Galicia. O secretario xeral destacou que o máis grave é que o Ministerio de Universidades ignorase a opinión da Conferencia de Consellos Sociais, que manifestou o seu descontento coa nova lei.


Estamos a elaborar o número 12 da revista do insti, De pé a pa. A que esperas? Mándanos as túas colaboracións ao enderezo do blog. Mira na marxe esquerda, si, clica aí en: pedrinhas@hotmail.es.\nInterésanos todo o que fagas: artigos de opinión, banda deseñada, creación, libros, discos, pelis... Todo ten cabida no novo número. Mándao canto antes que temos que rematalo para finais de mes.\nCategoría: 1.-Taboleiro da lingua - Publicado o 21-04-2009 21:00\nEste libro trata sobre un tema que creo que nos interesa moito tanto ás rapazas coma aos rapaces. Fala de sexo sen tabús incluíndo desenganos amorosos e dúbidas sobre o amor, coma lle ocorre a Carlota con Koert e Flanagan.\nÉ moi interesante porque aos mozos e mozas de hoxe en día parécenos que o sabemos todo sobre o sexo, cando en realidade non é así, aquí cóntanche experiencias e resólvenche dúbidas xa que Carlota pídelle axuda ás súas amigas para que lle conten experiencias e lle formulen preguntas que posteriormente a súa tía ou outra persoa contestará. Tamén hai un momento no que Carlota lle pregunta a súa avoa sobre o xinecólogo, ela explicoulle todo.\nAdemais ofrece porcentaxes e cifras de, por exemplo, o número de embarazos non desexados nun ano determinado. Estes datos analízanse mentres están na escola onde tamén lles dan informes sobre enfermidades de transmisión sexual, como podemos previlas e nalgúns casos como podemos curalas.\nFálase tamén de moitos dos mitos que hai sobre o sexo coma por exemplo se doe a primeira vez, se sangras,etc. Como é de supoñer trátase o tema dos métodos anticonceptivos, coma se usan, a efectividade que teñen, cales son os máis comúns.\nPodemos destacar o caso de Gabi, un neno que ía na mesma aula ca Carlota e que ocultaba a súa homosexualidade por medo de que se riran del os outros rapaces.\nEn conclusión, creo que é un libro interesante que eu persoalmente recomendaría para ler, e sobre todo ós adolescentes, xa que te vas enganchando a el pouco a pouco ao mesmo tempo que vas aprendendo cousas.\nMaría Faílde, 4ºB\nCategoría: 5. A caixa dos libros - Publicado o 17-04-2009 19:12\n?O Principiño? é un pequeno conto que aínda parecendo infantil ten moito significado, e que intenta transmitir unha idea moi clara. É un relato fantástico, con moita maxia que a xente relaciona cos nenos debido ao marco e aos personaxes da historia: outros mundos, planetas, as estrelas e moitos elementos da natureza que cobran vida, como poden ser as flores ou os animais.\nPero se lemos con atención podemos descubrir unha serie de símbolos e metáforas que nos indican a idea que o autor nos quere transmitir: el pretende dalgunha maneira, que nun conto para nenos, o lector se convirta nun máis para ser capaz de entender a mentalidade do Principiño e para sentirse identificado cun adulto dos que este vai describindo ao longo do relato, un adulto sen outro interese máis ca o diñeiro, a súa aparencia e o seu traballo, que só se preocupa por el mesmo e que non ten ilusións nin soños, coma si ten o peculiar neno.\nO libro é unha crítica á actitude das persoas maiores, ademais de tratar a incomprensión que sente o protagonista cara ao mundo e cara aos seres humanos, que nunca saben o que queren e non se conforman con nada, mentres el simplemente é feliz querendo e tendo consigo á súa fiel flor da que fala durante todo o relato.\nPor outra banda, o outro protagonista da obra é o propio narrador, un home adulto que nos conta como coñece ao Principiño, quen marcou a súa vida. Ao longo do relato vese a evolución da súa relación, apenas nunha semana, o narrador coñece a vida deste peculiar e curioso personaxe, o cal lle conta todas as aventuras e lembranzas que viviu dende que chegou do seu planeta B612 á Terra, hai xa un ano. Eles comparten algo especial que ao final se converte nunha gran amizade. O home abre os ollos e aprende o significado desta palabra dándose conta do aprezo que sente e do boa persoa que é o Principiño.\nOutra das cousas curiosas, pero moi interesantes, e que fan o libro máis atractivo, son os constantes debuxos que aparecen ao longo das páxinas. Son moi significativos e representan moi ben as ideas do texto. Quizais o autor queira intentar aparentar e achegarse máis a un libro para nenos pequenos coa fin de xustamente criticar a actitude das persoas maiores.\nMaría Carbajo Lago, 4ºB\nCategoría: 5. A caixa dos libros - Publicado o 17-04-2009 19:01


O departamento de normalización lingüística de Redondela considera que os resultados da enquisa non xustifican a derrogación do decreto do galego.\nCultura • 3/08/2009\nA técnica do departamento, Eva García, considera que os datos dos centros públicos e privados deben ser analizados por separado xa que os resultados varían notablemente entre os resultados das enquisas nun e noutros centros.\nA responsable de normalización do concello de Redondela, Eva García, entende que os datos resultantes da consulta feita pola Consellería de Educación aos pais pode ter distintas valoracións pero nunca a derrogación do decreto. Destacou que a enquisa tivo máis incidencia nos centros de ensino privados que públicos polo que os datos terían que ser valorados por separado en cada un dos centros, públicos, privados ou concertados, xa que as porcentaxes varían entre ambos.\nO método empregado para facer a enquisa, consultar só aos pais que teñen fillos matriculados, non ter realizado unha campaña informativa previa a consulta e desenvolvela xusto despois dos comicios do un de marzo, son as principais críticas que achegan dende o Departamento de Normalización Linguística de Redondela e lembran que o Plan Xeral de Normalización Lingüística, de onde sae o Decreto que agora quere derrogar o Goberno do Partido Popular foi aprobado por unanimidade por todos os grupos políticos no ano 2004, co apoio do PP, no que xa daquela estaba Alberto Núñez Feijoo.\nPolo momento os departamentos de Normalización Lingüística non se posicionaron conxuntamente sobre os resultados, segundo apunta Eva García, haberá que esperar ata o mes de setembro cando os distintos departamentos de normalización, así como asociacións de pais, sindicatos e partidos, se reúnan para decidir a súa postura sobre os resultados da enquisa e as iniciativas a adoptar dependendo da actuación da Xunta. O actual decreto continuará vixente durante o vindeiro ano, polo que tanto os libros como as materias que se impartirán en cada unha das linguas, galego ou castelán, serán as mesmas que durante este curso 2008-2009.\nA responsable de Normalización Lingüística do concello aposta por analizar os datos de centros públios e privados por separado.\nEva García haberá que esperar a setembro\nEn setembro reuniranse os departamentos de normalización para posicionarse e actuar.\nEva García derrogación decreto\nConsidera que os resultados da enquisa non xustifican a derrogación do Decreto do Galego.


Angrois - Miguel Anxo Fernán Vello - Diario de Pontevedra, Noticias de Pontevedra\n27 julio 2019 16:38 h.\nopinion accidente de Angrois Miguel Anxo Fernán Vello\nLEMBRO PERFECTAMENTE o portavoz do partido popular no Congreso dos Deputados, Rafael Hernando, en comparecencia pública, a pronunciar o topónimo Angrois á francesa: "Angruá". E había na súa actitude, con toda evidencia, un ánimo provocador, ben coñecido, por outra banda, na súa función de voceiro; mais tamén se chegaba a percibir na súa intervención un desprezo, unha subestimación e unha displicencia —e todo iso tinxido de certa idiocia— á hora de recoñecer e locucionar o nome galego dun lugar e o idioma do cal forma parte.\nE agora, cando se acaban de cumprir 6 anos do fatídico accidente de Angrois, tamén lembro o mesmo voceiro parlamentar do PP a utilizar a palabra "miserábel", neste caso dirixida ao PSOE, tras apoiar este partido a petición realizada por En Marea (cando esta existía como tal no Congreso) para que fora debatida en pleno a creación dunha comisión de investigación sobre o sinistro acontecido na curva da Grandeira. Naquela altura, o presidente da Plataforma de Vítimas do Alvia, Jesús Domínguez, preguntáralle expresamente a Hernando se lles estaba chamando "miserábeis" tamén ás vítimas, lembrando unha vez máis que no caso do Alvia había toda unha serie de responsabilidades, tanto políticas como penais, que era preciso depurar.\nMais o certo é que, transcorridos 6 anos do sinistro (80 mortes e 144 persoas lesionadas), non se realizou aínda un "informe técnico" neutral do accidente e Jesús Domínguez, que representa ao colectivo de vítimas e ás súas familias, non dubida en afirmar que, dadas as circunstancias, o caso Angrois di moi pouco das institucións españolas involucradas no tema e mesmo dun Estado democrático que segue a actuar, aínda a día de hoxe, de "maneira vil coas vítimas", pois segue a ocultar a verdade sobre o acontecido e segue a negar unha investigación técnica independente, tal como, por outra banda, ten solicitado a Unión Europea en reiteradas ocasións.\nAs vítimas do accidente en particular e a sociedade en xeral teñen dereito a coñecer a verdade. toda a verdade sobre o accidente de Angrois. A UE falou ben ás claras sobre a falta de independencia e sobre a invalidez da investigación realizada pola Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF). As causas profundas do accidente nunca foron investigadas ou analizadas. E deben selo. As vítimas, 6 anos despois, están aí. E nunca deixarán de estar.


O ocio nocturno reabrirá en Galicia o 1 de xullo, inicialmente ata as 3 da mañá\nInicio/Economía/O ocio nocturno reabrirá en Galicia o 1 de xullo, inicialmente ata as 3 da mañá\nOs clientes deberán rexistrarse, o uso da máscara no interior será obrigatorio e deberá controlarse que o nivel de CO2 non supere as 1.000 ppm\nOs establecementos de ocio nocturno reabrirán as súas portas en Galicia o vindeiro 1 de xullo, inicialmente ata as 3 de mañá e co 50% de ocupación, se ben a mediados de mes analizaranse os resultados para estudar a posibilidade de ampliar tanto o horario de apertura como o nivel de ocupación.\nO vicepresidente primeiro, Alfonso Rueda, e o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, acordaron hoxe con representantes do sector o protocolo de reapertura dos locais de ocio nocturno, que poderá facerse efectivo nos concellos cun nivel epidemiolóxico medio-baixo ou inferior, que son a maioría en Galicia.\nNese encontro valoráronse positivamente as probas piloto realizadas o pasado día 12 en catro pubs e dúas discotecas. Atendendo aos resultados das mesmas e á boa evolución da situación sanitaria en Galicia, acordouse a reapertura dun dos sectores que máis tempo permaneceron pechados por mor da pandemia. As medidas acordáronse co obxectivo de ir paulatinamente avaliando os resultados para non ter que dar marcha atrás.\nO protocolo recolle a apertura dos locais ata as 3 da mañá cun 50% de ocupación no interior e un 100% en terraza. Os clientes, que deberán rexistrarse e usar máscara, poderán pedir as consumicións na barra, así como facer uso das pistas de baile sempre que se manteña o metro e medio pertinente de distancia interpersoal. Como noutros establecementos de hostalería, será necesario garantir a ventilación e controlar o nivel de CO2 con medidores, se ben no caso do ocio nocturno, o límite permitido fixouse nas 1.000 ppm.\nO Goberno galego agradeceu “tanto ao sector como aos clientes a súa responsabilidade nas probas piloto” e agarda que a reapertura se produza na mesma liña e que permita, cando dentro de 15 días se analicen os resultados, flexibilizar as normas. Nese sentido, o vicepresidente primeiro da Xunta apelou a seguir sendo responsables porque “sen sentidiño non hai desescalada”, advertiu.\n1 de xullo aforos medidas ocio nocturno protocolo reapertura reunión revisións sanidade sector xunta


O BNG denuncia en Vigo a falla de apoio de Concello e Xunta ao pequeno e mediano comercio - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Vigo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nO BNG denuncia en Vigo a falla de apoio de Concello e Xunta ao pequeno e mediano comercio\nA deputada e portavoz de Comercio no Parlamento Galego, Carmela González, anunciou que no inicio de curso político o BNG volverá esixir “un compromiso real, con medidas concretas e recursos, da Xunta co pequeno e mediano comercio”.\nO portavoz municipal do Bloque en Vigo, Xabier P. Igrexas, criticou que o Goberno local siga sen atender as demandas do sector e volveu a urxir a posta en marcha dunha Estratexia Local de Promoción Económica e do Emprego que evite que sigan fechando negocios na cidade.\nBNG Vigo 19 ago. 2020 - 16:37\nO BNG denunciará no Parlamento galego a problemática laboral na factoría de PSA en Vigo\nO Bloque Nacionalista Galego denunciou esta mañá na cidade de Vigo a falla de apoio tanto do Concello como da Xunta de Galiza ao pequeno e mediano comercio. Así o expresaron a deputada e portavoz de comercio no Parlamento galego, a viguesa Carmela González, e mais o portavoz municipal nacionalista na cidade olívica, Xabier P. Igrexas, ao remate dun encontro decorrido esta mañá coa directiva da Asociación de Comerciantes de Torrecedeira, Camelias e Pi i Margall.\nCarmela González recolleu as necesidades do sector e trasladoulles o compromiso do BNG de esixir no inicio do novo curso político “un compromiso real, con medidas concreta e recursos, da Xunta co pequeno e mediano comercio”. A deputada nacionalista denunciou que “para alén de anuncios e propaganda, o sector segue a precisar de axudas de verdade”,\nNese sentido, lembrou que o BNG leva meses a reclamar unha actuación decidida por parte do Goberno galego en auxilio dun sector económico da máxima importancia, con medidas como axudas directas para persoas autónomas, reverter a liberalización do sector no que atinxe a descontos e rebaixas e horarios comerciais, e aplicar unha moratoria na apertura de novas grandes áreas comerciais. “O pequeno e mediano comercio é vital para a economía do noso País e non pode seguir a ser ignorado e desatendido pola Xunta”, enfatizou.\nFalla de apoio municipal\nA nivel municipal, o concelleiro da fronte nacionalista, Xabier P. Igrexas, criticou que nesta altura o Goberno local continúe sen atender as demandas e reivindicacións que de maneira insistente lle teñen trasladado as diferentes asociacións de comerciantes. “O comercio de Vigo leva meses a emitir un SOS, porque ademais dos moitos negocios que xa botaron o feche hai inda moitos mais que viven baixo a ameaza de non poder volver erguer a persiana. É intolerábel que a única resposta do Concello de Vigo sexan boas palabras. O comercio de Vigo necesita solucións, non que lle pasen a man polo lombo”, explicou, lembrando que a única medida adoptada polo Concello até o momento foi gastar 300 mil euros nunha oficina para asesorar o sector das axudas que ofrecen outras administracións.\nA este respeito, Igrexas lamentou que o Goberno municipal leve desde o pasado 15 de abril sen tomar en consideración a proposta do BNG de poñer en marcha na cidade una Estratexia Local de Promoción Económica e do Emprego, que permita blindar o tecido comercial “que crea riqueza e emprego estábel, que vertebra a cidade e que dinamiza os nosos barrios e parroquias”. Entre as medidas que promoven inclúen axudas directas aos establecementos, a creación dunha liña de microcréditos municipais sen xuros e unha rebaixa fiscal nos impostos e taxas municipais. Aliás, demandan que se convoque con urxencia a Mesa Local do Comercio para que o Goberno escoite a todo o sector e acorde com el as medidas a adoptar para promover o consumo no comercio local.\nIgrexas tamén quixo valorar a decisión de iniciar a 19 de agosto a instalación do alumeado de nadal na cidade, afirmando que “nun contexto tan duro, cos graves efectos que estamos a vivir a nivel económico, laboral e comercial, non parece que o mais sensato e responsábel sexa dedicarse a inaugurar o nadal en pleno verán”.\nO edil nacionalista criticou que non se teña concertado a día de hoxe o Plan de Recuperación prometido polo alcalde. “O único que temos é a promesa de 1000 millóns de euros, que parece un anuncio da lotaría de nadal, pero sen ningunha concreción de onde van saír eses cartos e o que é mais importante, a que quere destinalos o Goberno municipal”, reprochou.\n“O problema real é que se non se toman decisións urxentes e non se poñen medidas e recursos, se cadra as luces de nadal o que van alumear son moitos comercios pechados e moitos empregos destruídos”, advertiu.\nO BNG reclamará no Parlamento de Galiza restricións horarias sobre salas de apostas e casinos\nO BNG de Vigo demanda un Plan de Continxencia Municipal para enfrontar a segunda onda do coronavirus


Revolta Irmandinha: Ensinanzas de Islandia\nEnsinanzas de Islandia\nLuis Fuenmayor Toro. La Razón, pp A-2, 15-1-2012, Caracas\nÍa incorporar no título deste artigo a expresión "por agora", popularizada pola o actual Presidente durante o golpe de estado de 1992, pero logo decidín que se sobrentende dita expresión, pois todo análise faise no presente e o futuro dirá se foi certo e durante canto tempo o foi. Trátase do caso da crise económico financeiro de Islandia, país insular atlántico, situado ao noroeste de Europa, pertencente ao grupo dos países escandinavos, de pouco máis de 100 mil quilómetros cadrados e cunha poboación próxima ao 350 mil habitantes. Un país pequeno, que en 2008 viuse enfrontado a unha crise financeira grave, similar á desatada no resto de Europa, xerada por unha débeda superior 9 veces ao seu Produto Interno Bruto (PIB), o afundimento do sistema bolsista e o esborralle do valor da súa moeda.\nAnte o colapso da economía e o programa de axustes do Goberno, os islandeses rebeláronse e, a través de protestas e manifestacións pacíficas, lograron a realización de eleccións anticipadas en 2009, en que o partido conservador gobernante foi derrotado por unha coalición de forzas de esquerda, que instrumentou un programa contrario fronte á crise. A través dun referendo, a poboación rexeitou ademais as medidas de axuste económico e financeiro propostas polo FMI, como requisito para a execución dun préstamo aprobado por 2.100 millóns de dólares. Estas medidas significaban reducións importantes dos gastos sociais e do estado de benestar alcanzado por esa nación, privilexiaban o pago da débeda dos bancos privados por encima dos intereses da xente e protexían o capital dos banqueiros responsábeis da crise.\nO 90 por cento dos islandeses en referendo dixo "Non" ao pago da débeda dos bancos privados, o que levou a que parte da mesma, a contraída con "aforradores" dos países baixos e do Reino Unido, fóra asumida polos gobernos destes estados. O FMI conxela o préstamo aprobado até tanto se pague a ilexítima débeda. En 2010, convócase unha Asemblea Constituínte para a reforma da Constitución e lógrase ademais que o Presidente e o Primeiro Ministro saíntes sexan levados a xuízo polo manexo neglixente da crise e, nun novo referendo, o pobo islandés volve negar o pago polo seu Goberno da débeda dos bancos privados. Ante esta situación, un dos bancos afectados decidiu recentemente pagar ao redor do 33 por cento do debido.\nA cantidade de fraudes detectadas e irregularidades cometidas polos bancos privados levou á Fiscalía de Islandia a acusar a dous executivos bancarios de alto nivel de actuación fraudulenta, aprobación de créditos sen as garantías debidas, decisións crediticias non autorizadas e efectuadas sen a consulta e estudos debidos, por montos superiores aos 100 millóns de euros. Pola súa banda, as axencias calificadoras de riscos, todas de carácter privado e moi ligadas aos intereses financeiros das máis grandes economías, logo da crise continuaron devaluando a débeda islandesa, a pesar de que pouco antes que a mesma explotase mantiñan unha clasificación tripla A da devandita débeda. É totalmente claro que este tipo de organismos non pode seguir influíndo en forma tan decisiva ao redor das débedas dos países afectados.\nA diferenza do feito no resto de Europa, en Islandia non se aceptou o pago da débeda da banca privada nin se lle inxectou á mesma recursos en forma incondicional, nacionalizouse boa parte do sector bancario e deixouse que outros bancos crebasen. Púxose en práctica unha política de emprego, mantivéronse os beneficios sociais dos seus habitantes e sanear a administración financeira. O ano que acaba de terminar significou un modesto crecemento económico para Islandia e prevese que triplicará este ano o crecemento media da Unión Europea. Todo este proceso foi silenciado pola imprensa internacional, a cal está en mans e por tanto ao servizo do grande capital, precisamente o responsable da crise que se quere liquidar con sacrificios da poboación. Se se trata da receita keynesiana, parece funcionar neste caso.\nA pesar das diferenzas de tamaño e de desenvolvemento entre Islandia e nacións como España, Italia, Portugal e Grecia, a súa forma de enfrontar a crise suxire que a instrumentación de programas ultraliberais como os do FMI non só non darían resultados, senón que serían contraproducentes e moi daniños para a xente. Se esta aproximación é válida, tamén o sería sinalar que non estamos ante a presenza da crise última do capitalismo mundial, pois a solución islandesa prodúcese dentro dese mesmo capitalismo, sen significar en absoluto un cambio do modo de produción.\nIndo máis aló de Keynes, e sen crer que é posíbel evitar as consecuencias sociais de desigualdade e inxustiza, producidas polas contradicións do sistema capitalista, si creo posíbel que se poida instrumentar dentro do capitalismo e mentres este exista, unha lexislación e normativa que impida a especulación financeira, que castigue a xerentes, banqueiros e gobernantes involucrados en irregularidades e corrupción, que ante crise e desaxustes aplique medidas correctivas que non castiguen á poboación e que impulse un manexo ético das finanzas. Requiriríase da existencia dun control social e non da absoluta liberdade dos mercados preconizada polo ultraliberalismo, cuxo fracaso é máis que evidente.\nEtiquetas: economia política, FMI, Islándia, Keynes, Luis Fuenmayor Toro, mídia, socialdemocracia


emily restaurante quinault casino menú\nXogos director de Eurobet Italia fai o papel Marco Trucco vai ter éxito Barbara Beltrami como país xestor para PokerStars Italia, efectiva a partir de mediados de outubro de 2014 palabras para saír do casino. Beltrami, que ocupou o cargo de seis anos, é supostamente a tomar sobre a posición do senior director de proxecto para o PokerStars Sur de Europa emily restaurante quinault casino menú.\nTrucco actualmente actúa como xogos director de Gala Coral Eurobet, antes de que, el foi o director executivo para CasinoItalia.e Italia país xestor para Everest de Xogos emily esperanza de poker executar ruta. En noticia relacionada, PokerStars.el lanzou a versión beta de PokerStars7, relativos a ser máis funcional e dinámico, desde un grupo de guía no seu adro emily quinault resort de praia casino.\nCasino en liña de Noticias Cortesía de Infopowa Máis noticia aquí. O home co plan de aquí en Casinomeister emily quinault resort de praia casino menú. Bryan Bailey foi correndo Casinomeister desde o seu lanzamento en xuño de 1998. El viu a industria de medrar desde a súa primitiva escenario para o que é agora. O Meister ten participaron case 100 conferencias nos últimos 20 anos e quere ser un altofalante ou un panel de moderador para, polo menos, 60 eventos.\nEl sempre foi un defensor da xustiza e da razón e é coñecido como o alemán de cervexa, un bo Whisky, e [email protected] hai un casino preto de beverly hills florida.\nemily esperanza de poker executar ruta\nemily quinault resort de praia casino menú\nhai un casino preto de beverly hills florida\nVostede diñeiro en fichas de poker\nLvbet casino bonos sen depósito códigos


Que? como van os traxes do Entroido?\nYou are at:Home»Novas Portada»Que? como van os traxes do Entroido?\nBy San Sadurniño on\t 5 Febreiro, 2021 Novas Portada\nA pregunta é obrigada. Queda pouco máis dunha semana para os días grandes do Entroido e se alguén non sabe aínda como se vai vestir de máscara élle moita horiña de sabelo, sobre todo se quere participar no concurso convocado este ano polo Concello. Ata o Mércores de Cinsa -o 17 de febreiro- continuaremos neste rexime de semiconfinamento que limita movementos e relacións sociais, xusto o contrario do que representa o propio Carnaval. Pero aínda así, a cita resiste e reinvéntase para vivila e compartila doutro xeito aproveitando o potencial das redes. “Entroidadas” -que así se denomina o concurso organizado por Cultura- premiará as mellores máscaras nun formato que se desenvolverá de maneira virtual publicando en Facebook fotos e vídeos. Poderán participar as veciñas e veciños empadroados ou residentes no municipio e fará falla inscrición previa chamando ou mandando un whatsapp ao 616 332 919 ou remitindo un correo agustin.perez@sansadurnino.gal. Haberá que indicar os datos da persoa ou persoas participantes -nome e apelidos-, a categoría na que se participa, o enderezo e un teléfono de contacto. Será tamén a eses contactos a onde haberá que mandar as fotos ou vídeos antes das 14.00h. do 17 deste mes.\nA principal norma do concurso é que os disfraces sexan de fabricación artesanal. Poden ser de calquera cousa, non hai restrición temática, pero si se insiste niso, en que as persoas participantes deberán lucir indumentarias feitas na casa, nada de comprar os traxes en Amazon. De feito, segundo poñen as bases, ese será motivo suficiente para quedar fóra do concurso. Nos faiados e garaxes seguro que hai material abondo para preparar un bo traxe e, se non, en San Sadurniño tamén hai de sobra onde mercar teas, gomas, cartolinas, pegamentos, flores e calquera outra cousa que se nos ocorra para compoñer a máscara.\nA segunda condición é que cada persoa só poderá participar unha soa vez e nunha única categoría. No apartado individual son as seguintes, dotadas cun total de 9 premios:\nTamén hai un apartado dirixido a comparsas formadas por quen vivan na mesma casa, posto que a normativa preventiva en vigor non permite, con carácter xeral, grupos de non conviventes. As comparsas que se formen só para lucir os seus traxes só terán que mandar unha ou dúas fotos de grupo, igual que nas categorías individuais. Nese caso concederase un único premio -que valorará a súa orixinalidade- consistente nun vale de 100 € por un xantar ou cea nun restaurante ou casa de comidas local.\nUnha reflexión antes de rematar\nO ano pasado por estas datas fixemos unha pequena disertación ao redor do significado social do Entroido e de como se fora perdendo a tradición nos últimos anos. E este ano volvemos coa mesma historia, a ver se así o logramos revivir co seu espírito orixinal pensando xa no 2022.\nAntes de nada hai que precisar un detalle: un disfrace é un disfrace, e unha máscara… unha máscara é outra cousa. E é que as máscaras son máis que xente disfrazada, porque “ir de máscara” é, de feito, unha tradición de séculos, un rito, incluso un mecanismo de reforzo comunitario.\nAntano -mesmo nos tempos en que a Igrexa promoveu a súa prohibición- o Entroido era sinónimo de persoeiros irreverentes, ocultos detrás de trapos ou pelexos con cheiro a vello e a cerrado. Armadanzas que entraban nas casas para amolar aos seus moradores nuns casos ou para facerlles pasar un bo momento noutros, enchendo a visita de risotadas, chanzas, humor de trazo groso e comentarios chocalleiros que se acompañaban dando conta de viño, orellas, freixós, xamón ou calquera outra cousa que houbese á vista, se a había.\nE todo iso pasaba baixo condicións controladas pola tradición baixo dúas regras de ouro que ninguén cuestionaba: ás máscaras non se lles podía tocar -nin moito menos quitarlles a carauta- e había que aguantarlles as bromas, para ben ou para mal, ata que marchasen facer esterco a outro lado.\nEse é o Entroido tradicional, que case sucumbiu, coma outros costumes, ás modas recentes chegadas doutras latitudes onde o importante non é tanto manter a esencia e a función social da máscara, senón lucir traxes vistosos. Semella ser máis importante facerse ver e asegurar a fachenda de que nos coñezan que gardar o anonimato, e con iso a maxia de antano desaparece.\nEste ano vai ser así, un Entroido raro, sen moita festa. Pero para 2022 sería ben que as máscaras volvesen botarse aos camiños buscando casas que invadir e vítimas das que rir a cachón. Para daquela -se podemos- abrámoslles as portas e acollámolas cos brazos abertos, por máis que despois nos acabe pesando tanta derrama de hospitalidade.


Laxe Brava: Espazo Natural de Interese Local – Ribeira\nLaxe Brava: Espazo Natural de Interese Local\nXoves, 31 Xullo 2008 Luns, 29 Setembro 2008 - 1 Comment\nO BNG ven de presentar unha moción diante do Pleno do Concello pola que lle solicita ao Goberno Municipal que solicite da Consellería de Medio Ambiente a declaración de Espazo Natural de Interese Local para a franxa Costeira do Faro de Corrubedo a Punta Espiñeirido incluíndo o promontorio de Laxe Brava e o seu contorno. Este acordo conleva o compromiso do Concello para o cumprimento das condicións incluídas no decreto 124/2005 de 6 de Maio, nomeadamente o de elaborar o Plan de Conservación e de Uso Público deste espazo.\nAinda que estaba na orde do día do pasado pleno de xullo, por falta de tempo será debatida no vindeiro pleno de setembro. A xeito de resume indicar que esta figura de protección, que debe ser solicitada a iniciativa do concello diante da Consellería de Medio Ambiente, obriga á elaboración dun plano de conservación que será vinculante para as administracións, prevalece sobre o planeamento urbanístico e, de ser aprobada, obrigará, de ser o caso, á revisión dos planos de ordenación territorial e/ou SECTORIAL incompatibles con co plano de conservación.\nO patrimonio público paisaxístico e natural constitúe un valor que os poderes públicos teñen obriga de preservar, recuperar e poñer en valor tamén como recurso xerador de capacidades productivas.\nO Concello de Ribeira e o seu contorno conta con espazos públicos de altísimo valor ambiental algúns deles con diferentes figuras de protección recollidas na Lei Galega de Conservación (Lei 9/2001 de 9 de Agos-to) e outras. Si aceptamos que estas figuras de protección favorecen a sustentabilidade destes espazos e, polo tanto, tamén da súa capacidade de creación de riqueza na pesca, marisqueo, turismo…, debemos tamén asumir a responsabilidade do Goberno Municipal á hora de velar polo interese xeral da poboación promovendo, desde a legalidade vixente, as medidas de protección a espazos locais de recoñecido valor nos casos que desde outras administracións competentes non se atendan.\nÉ coñecida a intención da Consellería de Pesca da Xunta de Galiza (avalada por informes da Consellaría de Medio Ambiente e de Política Territorial) de detraer do dominio público gran parte dos 308 000 m2 que pretende destinar, como concesión, a empresa privada de producción acuícola dentro do Plan Acuícola de Galiza que a mesma consellería promove. Desoíndo os centos de alegacións presentadas, incluíndo o propio Concello, a Consellería de Pesca fixo caso omiso da práctica totalidade dos sectores sociais e cidadáns de Ribeira mesmo amosando, sen rubor, flagrantes contradiccións fronte a alegacións si aceptadas noutros lugares como Seráns e Couso.\nA Lei 9/2001 contempla como figura de protección a de “Espazo Natural de Interese Local”. O decreto 124/2005 de 6 de Maio, desenvolve esta figura que debe partir da iniciativa dos propios concellos que deberán elevar a proposta, cos informes e trámites precisos, á Consellería de Medio Ambiente. A declaración de Espazo Natural de Interese Local conlevará a elaboración dun Plan de Conservación de Promoción así como unha partida orzamentaria que poderá ser complementada con axudas doutras administracións para as que terán caracter preferente.\nEspazos naturais de interese local / Voutureira – San Cibrao das Viñas\nOne Comment on “Laxe Brava: Espazo Natural de Interese Local”\nPingback: O BNG de Barbanza rexeita o proxecto de Laxe Brava | BNG de Ribeira


Vieiros: Galiza Hoxe - Mestura de folk, rock e funky no primeiro disco de Ergom\nMestura de folk, rock e funky no primeiro disco de Ergom\nO grupo ourensán recolle as composicións destes últimos oito anos no seu novo traballo Fronkiria e ofrécenos un adianto.\nRedacción - 10:00 31/01/2010\nTags: Ergom música\nFolk, rock e funky. Estes son os estilos que definen a Ergom, o grupo nacido no barrio ourensán de Velle e que leva xa oito anos ofrecéndonos a súa música de fusión, que tamén tira da música tradicional como inspiración para o seu traballo. Agora, logo de moitas horas de traballo e moitas xornadas de intensos concertos, presentan oficialmente o seu primeiro disco, que recibe o nome de Fronkiria.\nEste traballo ofrece o que xa ven sendo a identidade do grupo, o estilo fronki (folk-rock-funky) sumado a unhas melodías transparentes, intensas baladas, flirteos co funk, clásicos tempos de rock e rítmicos reels, sen descoidar a raíz tradicional dalgún dos seus instrumentos. Logo de que a formación tivese algunhas variacións sobre o grupo orixinal e despois de tocar en festivais de renome como o Mundo Celta de Ortigueira, regresan agora cunha nova proposta musical.\nErgom gravou unha primeira demo autoeditada en 2003 nos Estudios Muu! en Vigo, coa produción de Pedro Feijoo e Charly Lincoln. Nesta gravación reflectiron os fundamentos do seu son máis clásico así como os novos camiños polos que discorre a súa evolución e fusión cos demais estilos musicais. Agora chega o novo CD a todas as tendas de Galiza distribuído por Lonxa Cultural.\nVelaquí un adianto:\nErgom (en Nsaio)\nSae a rúa o primeiro disco de Ergom\nO seu estílo defínese pola fusión do Folk, rock e funky\nNaturais de Ourense, levan oito anos ofrecendo concertos


As actuacións teñen lugar na zona de viños de Portonovo. D.P.\nOs concertos celebraranse exclusivamente os venres deste mes\nO dúo formado por Juan Xiteque & Xito Outeiro será o encargado de dar este venres o pistoletazo de saída á versión máis otoñal de 'Música na Rúa', un proxecto impulsado pola Asociación Cultural Zona de Viños de Portonovo. Trátase dunha agrupación composta por varios profesionais do sector hostaleiro da vila mariñeira, que hai uns meses axuntaron forzas para recuperar os concertos ao aire libre na contorna da rúa Méndez Núñez, ademais de noutros enclaves emblemáticos do centro urbano.\nResponsables do colectivo mantiveron este xoves unha reunión con membros do Goberno municipal, na que, entre outras cousas, determinouse que, a diferenza de xullo e agosto, durante o mes de setembro as actuacións realizaranse exclusivamente durante as noites dos venres (ata agora, eran de xoves a sábado). O horario dos concertos será de 21.30 a 23.30 horas (no verán, daban comezo un pouco máis tarde). Desta forma, preténdese facilitar a posibilidade de que se compaxine o reforzo da oferta de lecer na vila co descanso dos veciños.\nCon respecto ao resto da programación, está previsto que o 14 de setembro actúen en Méndez Núñez A mosca valente. Raúl & Cía serán os encargados de amenizar a velada sete días máis tarde, mentres que o colofón á programación porano os integrantes de The Gypsy Souls, o guitarrista David Falcón e a cantante Andrea Area. Este último concerto será o día 28.


A Deputación reforzará a marca Rías Baixas como un destino turístico que dea seguridade ao visitante - Pontevedra Viva\nMércores 8 de Abril, 2020 ás 16:39 do Mércores 8 de Abril, 2020\nA Deputación de Pontevedra está a explorar todas as solucións posibles para facer fronte á crise que a pandemia do coronavirus está a provocar no sector turísiico e anuncia que tanto as administracións publicas como o sector están a traballar para manter a excelencia e a calidade e para reforzar a marca de destino Rías Baixas, coa convicción de que "nesta provincia temos todo o que a xente vai demandar cando se supere esta situación".\nA presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, destacou este mércores que a administración provincial e o sector privado seguen a traballar na aposta polo turismo a medio e longo prazo para "saír reforzados unha vez que se poida superar a pandemia polo COVID-19".\nXusto este mércores, coincidindo co día que empezarían para moitos as vacacións de Semana Santa, paralizadas polo coronavirus, Carmela Silva quixo lanzar unha mensaxe aos visitantes de proximidade de Galicia, o resto de España e Portugal, para que viaxen "mañá" ás Rías Baixas, en alusión ao remate do estado de alarma.\nA presidenta da institución provincial subliñou que, unha vez levantado o confinamento, as persoas "van precisar e van desexar turismo de saúde, turismo de natureza e de reencontrarse cun mesmo". Ese era o eixo da campaña que a Deputación tiña establecida para este ano con ‘Sigue o teu instinto’ e que mantén nas redes sociais sociais con ‘Viaxa mañá'.\n"Nós podemos ofertar iso que a xente vai desexar mañá. Polo tanto, primeiro temos que facer unha análise rigorosa de que vai a acontecer e poñer medidas para responder a curto, pero tamén ao medio prazo e ao longo prazo", engade Silva.\nNeste senso, manifestou que "todo vai cambiar despois deste COVID-19, desta pandemia global" e que a administración e o sector "temos que anticiparnos para ir deseñando unha marca que dea seguridade". O obxectivo será "que a xente que vén á provincia saiba que vai haber seguridade, vai haber medidas de protección e que imos darlle todo iso que precisa".\nCarmela Silva reiterou a súa petición ao conselleiro de Turismo da Xunta, Román Rodríguez, para que convoque a todos os destinos galegos a un encontro para definir o futuro próximo e subliñou que amais das axudas que vai precisar o sector tanto da administración autonómica como estatal porque "hai que deseñar cal é o modelo que imos implementar para que nos convertamos aínda máis nun destino de referencia, baseado na excelencia e na calidade".