galiciasuroeste José Antonio Uris Guisantes\nTras 20 anos de presidencia de Érguete Baixo Miño, José A. Uris Guisantes deixa a dirección deste colectivo\nJosé Antonio Uris Guisantes é unha persoa moi coñecida, e recoñecida, na Guarda pola súa implicación en temas sociais, por ter sido, tamén, concelleiro da Corporación da Guarda polo PSdeG e presidente da Agrupación Cultural Guardesa cando se fundou este colectivo en 1982.\nChegou a hora do relevo e José Antonio Uris Guisantes que presentou a súa demisión como presidente de Érguete Baixo Miño.\nUris, falar de Érguete supón falar tamén de 20 anos da vida de José Antonio dedicados a este proxecto. Por que xurdiu Érguete Baixo Miño?\nNo ano 83, e ata os 90, comprobo que hai unha demanda, que ía en aumento, de xeringuillas que me fai reflexionar. Por outras circunstancias, entro por aqueles anos en contactos con Mari Carmen Avendaño, en Vigo, cidade na que se fundara Cedro, organización coa que tamén entro en contacto. Teñamos en conta que nos anos 84-85, o uso e abuso da heroína no Baixo Miño era enorme. Á farmacia na que traballaba, e mesmo á miña casa, acudían personas que necesitaban axuda, que lles prestaba a título individual. Con outras persoas tratamos de informanos sobre esta problemática. Inicialmente só podíamos aportar apoio moral, porque outra cousa non tiñamos. Xunto con Tonino Torrón, Mª Jesús Darriba, María José, e outras persoas máis, falamos e decidimos facer unha convocatoria pública, no antigo colexio Rodríguez Sinde, con asistencia masiva, na que tamén participou Mari Carmen Avendaño e un psicólogo de Cedro, Jorge Cabrera. Daquela asamblea xurdiu, en xuño de 1990, unha xestora da que me nomearon presidente.\nDesde aqueles primeiros anos de loita e concienciación dun fenómeno de consecuencias nefastas, sobre todo para a xuventude, como estamos agora?\nNo Baixo Miño, nos vinte e sete anos que levo neste tema, polo tanto antes de se fundar Érguete, nunca faltou a droga, e os consumidores habituais ou esporádicos, tiñan acceso á mesma. A heroína, no Baixo Miño, volve a ser consumida, sobre todo polos que superan os corenta anos. É unha situación de preocupación, ou de fustración, porque despois de tanto loitar, de tantas manifestacións, de tantas capturas e apreixamentos, dos millóns gastados, de anuncios, a droga segue presente no día a día da sociedade.\nPero o máis triste é que esta sociedade, na que vivimos, mira para outro lado. A droga importa cando afecta á propia familia.\nAlgunha vez se sentiu Uris ameazado?\nSi, si. O meu teléfono fixo hai 19 anos que non figura na guía telefónica, porque a través del e nos momentos que houbo que loitar contra narcotraficantes afincados no Baixo Miño, e que incluso me custou unha querella por inxurias, e fun felicitado pola xuíza, non deixaba de recibir ameazas.\nCales foron os momentos máis “felices” de Uris como presidente de Érguete?\nPois un deses momentos foi cando ACIGU me nomeou Guardés do Ano, o primeiro recoñecemento que me fixeron. Logo veo o da Agrupación Cultural Guardesa. Pero quizais o máis emotivo foi cando o grupo de amigos íntimos, e por sopresa, nocturnidade e alevosía, encabezados por José Manuel Domínguez Freitas, Pedro Borrajo, Victoriano Rodríguez, Chechu, o meu antigo xefe na Farmacia, as miñas compañeiras de profesión, etc., me deron por sopresa unha homenaxe nunha cea amañada co gallo da miña xubilación.\nHoubo, tamén, momentos delicados en Érguete. Fálenos deles.\nEn Érguete tivemos que soportar unha pequena escisión creándose outra asociación que desapareceu aos poucos anos. Aparte da loita contra o narcotráfico, que foi moi dura, outros momentos duros foron por cuestións económicas, que aínda arrastramos, o mesmo que outras asociacións. O local no que nos reunimos carece das mínimas condicións hxiénico sanitarias, e cando chove, mete auga estragando o material que temos. Os cambios de Goberno tamén nos afectan. Cada catro anos temos que volver comezar coas cuestións burocráticas porque cambian as directrices; cambian ás persoas especializadas e cambian os plans, e diminúen as subvencións.\nTamén me decepcinou a falta de voluntarios dispostos a colaborar cos labores de Érguete.\nO 31 de decembro, Uris deixou a presidencia de Érguete. Se buscamos motivos para rematar esta etapa, cales mencionaría?\nLevo dous anos reflexionando e cheguei á conclusión de que, logo de vinte anos ao fronte de Érguete, preciso tempo para min, para dedicar a miña familia. Ademias veño arrastrando, e cada vez con maior intensidade, un problema de cadeira que me impide facer as cousas que ata agora realizaba, impedíndome estar ao tanto da situación e dedicación á asociación. Pero sobre todo é que eu non vou eternizarme aí. Teño 67 anos; levo vinte anos oficialmente presidindo Érguete, pero desde 83 traballando neste ámbito.\nCantas veces se convocaron eleccións á presidencia non se presentou ninguén. Como digo, como é un cargo sen retribución, que aínda te saca cartos do peto, que tes que facer viaxes, etc., non anima a coller a presidenica a ninguén. Quizais se fose remunerado...\nBen, e así as cousas, hai xente dispota ao relevo?\nConto con María José González Lomba, e outros membros da directiva que confirmaron que non dimitirán, e tamén as dúas traballadoras sociais, que forman parte da asociación, para seguir tirando. Eu xa lles dixen que con toda a dor da alma, se non aparece ninguén e eles non queredes continuar, pechamos a Asociación. Estou convencido que eso non sucederá.\nPor onde pasará, trala demisión, a relación de Uris con Érguete?\nVou seguir colaborando, doutro xeito, pero seguirei colaborando porque me une un cariño especial coa asociación, unha amizade profunda cos que están.\nE para rematar, xa, sabemos que José Antonio Uris Guisantes é unha persoa moi activa. A que dedicará o seu tempo libre desde xaneiro?\nSeguirei colaborando con galiciasuroeste, que me encanta o traballo que se fai desde esa páxina. Estou preparando distintos traballos. Seguirei indagando na nosa historia local, da que son un namorado; visitando, na medida que poida, os arquivos. Pasearei pola Ruta das Cetáreas, pola Senda Litoral, polo Monte Trega... seguirei tendo a vida ocupada, pero agora mesmo, o tema físico estame impedindo esa mobilidade que quixese.


De salarios | Galicia Digital\nMoita xente neste país está no umbral da pobreza, un problema que calquera goberno debería andar na procura de solucionar, sobre todo aqueles que se din humanistas e progresistas o cal quer dicir de esquerdas, aqueles que teñen no seu punto de vista á xente menos favorecida. É un tema que aparece nas campañas electorais pero que logo non se ve reflectido no exercicio practico da política.\nAs súas señorías unha vez toman posesión do seu escano semella que entran a abordar asuntos que lles interesan máis, algúns que teñen que ver directamente cos seus emolumentos e créanme non quixera que isto soase a demagóxico nen a discurso reiterativo.\nImos aos números dabondo significativos se son certos, se non son fake-news. Vexamos: un deputado/a raso percibe máis de3.000 ao mes que se van incrementando ata máis de 5.000 con complementos, dietas, etc,etc. Entre pitos e frautas o importe anual do salario dun deputado con certas encomendas no Parlamento pode andar polos de 80.000 senón máis. Ben , son nada máis que números que a maioría da cidadanía non toca nin de lonxe, pero visto así, un pode pensar que é un bo salario incluso para un político, que con iso se pode chegar a fin de mes sen demasiados problemas, ¿non si? Pois semella que non porque á primeira oportunidade que se lles presenta van e propoñen unha suba na súa nómina, agora dun 1,75% ( os deputados do Parlamento catalán) emparellada ao 0,9% que se lle concede aos pensionistas que con iso xa poderán, poderemos, vivir de acordo as nosas posibilidades e non por enriba delas como dicían.\nClaro que o das posibilidades, as de chegar a fin de mes, depende cómo se mire: lembren cando a señora Esperanza Aguirre con 5.000 a probe non chegaba, pois iso.\nImos ver: cando as súas señorías deciden unha suba salarial é porque pódeno facer e xa que logo está dentro da legalidade o que non quer dicir que a cousa teña un certo arrecendo de inmoralidade coa que está a caer. Hai moita xente tratando de sobreviver con salarios míseros e traballos temporais de días.\nAsociacións nada sospeitosas de seren consideradas antisistema como por exemplo Cáritas alertan sobre o crecemento da pobreza mentres os que deberían atopar solucións a todo isto sitúanse noutra dimensión, na castaque dicían aqueles mozos e mozas do 15-M hoxe no goberno. Estupendo, xa están aí nunha coalición progresista e agora teñen que demostrar que se pode predicar e tamén dar trigo. Non o terán doado, abofé.


As Neves impulsa un Curso de Aproveitamento Forestal para desempregrados - Vigo al minuto\nO Concello de As Neves, ven de por en marcha un ‘Curso de Formación en Actividades Auxiliares en Aproveitamentos Forestais’, dirixido a persoas desempregadas. O mesmo ten unha duración de 288 horas, está subvencionado pola Consellería de Traballo e Benestar, e os participantes “obteñen unha titulación que lles permite optar a un posto de traballo nun sector no que hai unha demanda importante”.\nO mesmo, no que participan unha ducia de personas, formará ás mesmas, tanto teórica coma prácticamente, no desenrolo de actividades necesarias para o aproveitamento dos produtos forestais e para a conservación e a mellora do monte. Os asistentes estarán capacitados para colaborar nos labores de aproveitamento de madeiras e leñas para facilitar e axilizar a saca; realizar labores auxiliares no tratamento de subprodutos; apañar os froitos e as sementes forestais máis frecuentes e froitos do piñeiro manso; sangrar piñeiros resineiros para obter mera, apañar plantas para os labores artesanais, ornamentais, aromáticos, condimentarios e medicinais máis frecuentes, apañar fungos silvestres comercializables; realizar as operacións auxiliares de repoboación para implantar no monte material forestal, realizar operacións auxiliares de construción e mantemento de camiños forestais, devasas e puntos de auga; tratar a vexetación preexistente para a súa eliminación nos traballos forestais; regular a maquinaria de aplicación de produtos fitosanitarios de manexo sinxelo e realizar o seu mantemento; manipular e aplicar produtos fitosanitarios ou realizar as operacións auxiliares na loita biolóxica contra as pragas e as enfermidades.\nOs participantes neste curso, segundo salientou a tenente de alcalde de As Neves, “estarán capacitadas para adaptarse á organización da empresa, integrarse ao seu ritmo de traballo e cumprir os obxectivos de rendemento diario, para o cal púxose moito o acento na formación práctica con saídas constantes ao monte e accións prácticas prácticamente a diario”.\nMaria del Carmen Gil, subliña que o obxetivo final é conseguir que os participantes no mesmo, ademáis de actuar con confianza na propia capacidade profesional, “estén en alerta da innovacións que se produzan dentro do sector e que, deste xeito, ademáis de aumentar as posibilidades de reintegrarse ao mercado laboral poidan, una vez dentro del, conseguir o seu desenvolvemento profesional”.


Tribunal Europeo dos Dereitos Humanos pede explicacións ao Reino de España | Esculca\nPOR CASO DE RACISMO POLICIAL\nTribunal Europeo dos Dereitos Humanos pede explicacións ao Reino de España\nZeshan Muhammad, fronte ao Tribunal Constitucional, que desestimou o seu recurso por unha batida racista da Policía española\nTamén pregunta ao Reino de España se se vulnerou o citado artigo, “debido ao suposto fracaso das autoridades á hora de tomar todas as medidas razoabeis para descubrir os posibeis motivos racistas do incidente alegado”.\nSegundo a demanda, dous axentes de policía pararon Muhammad e ao seu amigo K.A. o 29 de maio de 2013 nunha rúa de Barcelona e solicitáronlles os documentos de identidade. O demandante preguntou pola razón do control e a resposta foi, segundo contou Zeshan Muhammad ao xornal Público en 2016: “Pídoche que te identifiques porque es negro e punto e fódeste”.\nA queixa perante Estrasburgo baséase en que os policías “utilizaron unha linguaxe carregada de tintas racistas” e que un dos axentes “esbofeteou” o demandante, detívoo e levouno a comisaría, onde lle foi imposta unha sanción administrativa por recusar identificarse.\nO demandante, residente en Santa Coloma de Gramanet (Barcelona) e con permiso de residencia, iniciou en abril de 2014 unha reclamación por responsabilidade patrimonial do Estado ante o Ministerio do Interior, que foi desestimada por falta de evidencias.\nOs seus recursos ante o Xulgado Central do Contencioso-administrativo e o Tribunal Constitucional tamén foron desestimados.\nMuhammad presentou a súa demanda en Estrasburgo o pasado 6 de maio, apoiado por SOS Racisme Catalunya “que asumiu a representación legal do mozo na vulneración do dereito a denunciar, a detención ilegal e a identificación por perfil étnico despois de que Zeshan se dirixíse ao Servizo de Atención e Denuncia da ONG” e a Open Society Justice Initiative.\nAmbas as organizacións xa advertiron en 2016 que o de Zesahn non era un caso isolado senón o exemplo dunha práctica habitual, documentada e condenada pola Defensora del Pueblo, o Comité de Ministros do Consello de Europa e o Relator Especial sobre Racismo da ONU.\nAs partes teñen un prazo aproximado de cinco meses para realizaren as súas observacións ás preguntas da Corte, que comezará nesa altura o exame do fondo da demanda, após o que pode admitir a mesma e emitir unha sentenza ou inadmitila.\n← Diego Pérez de los Cobos, mando único de Interior, xustifica ante o xuíz as cargas do 1-O\n“Se fixese o mesmo pero levase unha bandeira de España, seguro que non me multaban” →


Vieiros: Galiza Hoxe - Berlín rexeita en referendo a introdución da materia de relixión nas escolas\nComo alternativa a Ética\nBerlín rexeita en referendo a introdución da materia de relixión nas escolas\nObrigatoria na maior parte dos landër alemáns, é só opcional na capital. Católicos, musulmáns e protestantes recibirían a clase por separado.\nRedacción - 12:15 27/04/2009\nTags: ética Alemaña Berlín escolas referendo relixión\nPartidarios do 'si'\nOs habitantes de Berlín rexeitaron en referendo a proposta de lles dar ás clases de relixión o mesmo status que ás de ética nas escolas. A ética secular é un asunto prioritario na capital de Alemaña dende que en 2006 unha muller turca foi asasinada polo seu irmán debido ao seu modo de vivir occidental.\nA materia de relixión, obrigatoria na maior parte dos outros länder alemáns, é só opcional en Berlín, onde só un 14,1% do total do censo electoral se decantou polo 'si', lonxe do 25% necesario (611.422 persoas) das 2,45 millóns chamadas ás urnas.\nNo entanto, do 29% participante na consulta popular, o 48,4% votou 'si', por un 51,5% que optou polo 'non'. De saír adiante a proposta, católicos musulmáns e protestantes recibirían esta clase por separado. Os seus detractores consideran que abriría divisións e establecería a axenda da maioría cristiá.\nMentres que en Alemaña hai un número igual de católicos e protestantes, en Berlín hai unha longa tradición secular. É tamén casa da comunidade musulmá máis grande de Alemaña, principalmente turca, con perto de 220 mil persoas.\nMáis información: Die Presse | Zeit | Deutsche Welle\nAo contrario que no resto de Alemaña, en Berlín hai unha longa tradición secular


Vilalba tamén prohibe as fogueiras de San Xoán en terreo público - Terrachaxa.com\nA alcaldesa de Vilalba, Elba Veleiro, fixo público un bando no que informa de que este ano estará prohibida a celebración das tradicionais fogueiras de San Xoán en solo público municipal na noite do 23 ao 24 de xuño.\nNo mesmo documento anuncian que están permitidas as que se realicen en terreos particulares, debendo respectarse as condicións que se recollen no plan para a transición cara unha nova normalidade, así como as condicións xerais de todos os anos e as que se veñen a aplicar por mor do coronavirus.\nNon se queimarán aceites, líquidos inflamables, envases con gases, nin outros recipientes ou obxectos que podan producir unha explosión. Tampouco se permite a queima de goma, plástico, derivados de hidrocarburos ou tendidos eléctricos.\nTampouco está permita a realización de fogueiras preto de vivendas, masas arbóreas ou tendidos eléctricos, así como si hai condicións de vento forte.\nComo en anos anteriores, haberá que solicitar un permiso para a realización de fogueiras. O prazo para esta solicitude remata o 22 de xuño.\nEtiquetas coronavirusfogueiraspandemiapermisosSan XoánVilalba\nAnterior Tres centros chairegos, incorporados a Educación Dixital, E-Dixgal\nSeguinte Concilia Rábade organiza dous campamentos en agosto


Convocatoria 2016 Prazo pechado: 13/12/2016 - 12/01/2017\nPor medio desta resolución establécense as bases reguladoras e procédese á convocatoria dunha bolsa de formación na área da ciencia económica no sector público.\nPoderán solicitar estas bolsas todas aquelas persoas en que non concorra ningunha das circunstancias especificadas no artigo 10 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, e sempre que reúnan os seguintes requisitos no momento de terminar o prazo de presentación de solicitudes:\n- Acreditar ter terminados os estudos académicos con posterioridade a xaneiro do ano 2012 e acreditadas a titulación de licenciatura ou grao en economía.\n- Non reunir ningunha das circunstancias especificadas no artigo 10.2 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia, de acordo co modelo que se inclúe nesta convocatoria como anexo I.\n- Non ter emprego remunerado nin gozar doutra bolsa ou axuda, calquera que fose esta, ou, no caso do ter emprego remunerado ou gozar doutra bolsa, un compromiso expreso de renunciar a eses con anterioridade ao momento de incorporación a esta escola, segundo o modelo que se inclúe como anexo I.\na) Desempeñar as actividades de formación e de colaboración na materia que se describe nos artigos anteriores, de luns a venres, en horario de mañá e/ou tarde, de acordo coa distribución que realice a EGAP.\nb) Cumprir co programa de formación establecido pola directora da EGAP, baixo o asesoramento, orientación e dirección dos/as funcionarios/as que se designen a tales efectos, e asistir ás actividades formativas que a escola considere convenientes. Os gastos ocasionados con motivo destas actividades serán pagos pola escola con cargo á aplicación orzamentaria 05.80.122B.480.0 na que se habilitará previamente o crédito para este fin, despois de que o/a xefe/a do servizo de Estudos, Investigación e Publicacións certifique os gastos producidos. Os gastos de desprazamento, aloxamento e mantemento non poderán superar a contía establecida para o grupo II do Decreto 144/2001, do 7 de xuño, sobre as indemnizacións por razón do servizo ao persoal con destino na Administración autonómica de Galicia.\ng) Presentar antes do último pagamento declaración complementaria do conxunto das axudas solicitadas, tanto as aprobadas ou concedidas como as pendentes de resolución, para o mesmo proxecto, das administracións públicas competentes ou outros entes públicos.\nResolución do 1 de decembro de 2016 pola que se convoca unha bolsa de formación na área da ciencia económica no sector público (DOG nº 235 do 12 de decembro de 2016).\nUn mes, contado a partir do día seguinte ao da publicación no Diario Oficial de Galicia desta convocatoria.\nCopia do DNI ou NIE do solicitante, só no caso de denegar expresamente a súa consulta.\nTítulo universitario correspondente no caso de denegar expresamente a súa consulta ou en defecto do título, xustificación do pagamento dos dereitos de expedición.\nCertificación academica na que se detallen as cualificacións obtidas nas distintas disciplinas. Para facilitar a valoración do expediente academico, debe incluírse na certificación a nota media obtida.\nCurrículo do/da solicitante (de acordo co modelo que se inclúe nesta convocatoria como anexo II), con exposición dos meritos academicos e profesionais, así como relación dos traballos e publicacións sobre temas relacionados co obxecto da bolsa, debidamente acreditados.\nDocumentos que acrediten a formación en materias relacionadas co obxecto da bolsa alegados polo interesado no seu currículo.\nMemoria que versará sobre «A racionalización do gasto público na Comunidade Autónoma de Galicia» cunha extensión máxima de 20 follas.\nAcreditación do curso de perfeccionamento de galego ou Celga 4, no caso de denegar expresamente a súa verificación.\nPoderá acompañar calquera outra documentación acreditativa dos meritos a que se refire a base oitava.\nAs solicitudes deberán presentarse preferiblemente por vía electrónica a traves do formulario normalizado dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.gal. Para a presentación das solicitudes poderá empregarse calquera dos mecanismos de identificación e sinatura admitidos pola sede electrónica da Xunta de Galicia, incluído o sistema de usuario e clave Chave365 (https://sede.xunta.gal/chave365).\nA sede electrónica da Xunta de Galicia ten á disposición das persoas interesadas unha serie de modelos normalizados dos trámites máis comunmente utilizados na tramitación administrativa, que poderán ser presentados electronicamente accedendo á Carpeta do cidadán da persoa interesada ou presencialmente en calquera dos lugares e rexistros establecidos no artigo 16 da Lei da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas.


O Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambente adopta medidas e plans de actuación con motivo do periodo estival 2012 - Confederacion Hidrográfica del Miño-Sil\nInicio Comunicación As nosas notas de prensa O Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambente adopta medidas e plans de actuación con motivo do periodo estival 2012\nO Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambente adopta medidas e plans de actuación con motivo do periodo estival 2012\nAs medidas forman parte do acordo aprobado polo Goberno en materia de aproveitamento de auga e protección da saúde\nAs obras de emerxencia da Dirección Xeral da Agua para mitigar problemas hídricos supuxeron un esforzo inversor en 2011 de máis de 12,4 millóns de euros\nO Consello de Ministros autorizou ao Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente (MAGRAMA) un plan de medidas urxentes e de actuacións con motivo do período estival para 2012.\nEstas medidas forman parte do plan global que, desde o ano 2004, vén adoptando o Goberno para os distintos departamentos e que, no caso do Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente, céntranse fundamentalmente en paliar os efectos negativos do incremento das temperaturas e outros fenómenos propios do verán sobre os recursos hídricos e a saúde dos cidadáns.\nA data de 29 de maio de 2012, a reserva hidráulica está ao 66,8% da súa capacidade. Actualmente hai 37.128 hm3 de auga embalsada, o que representa unha diminución de 7.902 hm3 (-17,54%) con respecto aos niveis do ano anterior, diminución que afecta fundamentalmente á vertente atlántica. No entanto, o nivel de auga embalsada atópase en niveis similares ás medias do últimos cinco e dez anos, o que permite afrontar o período estival con garantías.\nA pesares da aceptable situación dos encoros, todas as Confederacións Hidrográficas teñen en marcha, durante este ano, os correspondentes Plans Especiais de Prevención e Xestión da Seca, aprobados por Orde MAM/698/2007, de 21 de marzo, nos que se establecen os indicadores hidrológicos cos seus limiares de seca; as distintas medidas a adoptar en cada fase, a incorporación dos principais axentes económicos, sociais e Administracións con competencias nos debates e toma de decisións en relación coa xestión da auga e a determinación das concas en situación de escaseza de recursos.\nO Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente basea a súa política de auga nun uso eficiente do recurso. Un dos seus principais eixos de actuación é o de satisfacer as demandas de abastecemento no consumo de auga de boca.\nMáis aló das medidas de xestión que leva a cabo ao longo de todo o ano, o Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente atópase en disposición de afrontar aquelas emerxencias que poidan producirse durante a época estival e que poñan en risco a garantía de abastecemento, necesidades que, a priori, non é posible cuantificar.\nPor outra banda, o Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente levou a cabo medidas de xestión e obras de emerxencia na realización de infraestruturas para evitar, entre outros, o desabastecemento no consumo de auga de boca e a defensa contra as inundacións e riadas. As obras de emerxencia da Dirección Xeral da auga, que se abordaron ante a imposibilidade de mitigar con medidas de xestión os problemas hídricos, supuxeron un esforzo investidor global durante 2011 de 12.460.000 euros.\nDiariamente, a Axencia Estatal de Meteoroloxía proporcionará as temperaturas esperadas para ese día e as predicións para o cinco seguintes, máximas e mínimas. Esas temperaturas proporcionaranse a nivel de desagregación de Comunidade Autónoma e provincia. A Comisión Interministerial, en función das series temporais de temperaturas dispoñibles, valorará os limiares a partir dos cales se porá en contacto coa Comunidade Autónoma afectada para pór en marcha conxuntamente con ela as medidas previstas no nivel correspondente.\nPara mellorar e fortalecer a capacidade do sector sanitario para afrontar a loita contra o cambio climático, desde os Ministerios de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade e de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente, creouse o Observatorio de Saúde e Cambio Climático, como instrumento de análise, diagnóstico, avaliación e seguimento dos impactos do cambio climático na saúde pública e no Sistema Nacional de Saúde, para axudar á toma de decisións, priorizar problemas e propor accións que os resolvan.\nPolo que respecta ao verán pasado, a Axencia Estatal de Meteoroloxía emitiu diversos avisos por temperaturas extremas, de acordo co determinado no Plan nacional de predición e vixilancia de fenómenos meteorolóxicos adversos, Meteoalerta. Concretamente emitíronse 1.073 avisos de nivel amarelo e 120 de nivel laranxa, aínda que non houbo ningún aviso de nivel vermello. Ao comezo do verán, os días 24 e 25 de xuño, emitíronse dous Avisos Especiais pola onda de calor que afectou a todo o país salvo ás rexións mediterráneas, alcanzándose os 40º en puntos do cantábrico oriental e interior de Galicia.


A «guerra da mexilla», o vello conflito entre percebeiros e mexilloeiros ameaza con recruar – Luzes\nOs recolledores de percebes vólvense enfrontar cos bateeiros, aos que acusan de esquilmar os bancos de marisco e esnaquizar o ecosistema das rocas para extraer a cría do bivalvo que logo cultivan nas bateas.\nA Coruña.- Hai bastante diferenza entre percebes e mexillóns. Primeiro polo seu prezo, obvio, pero tamén porque uns son crustáceos e outros moluscos bivalvos, e porque se crían para a súa explotación comercial de maneiras completamente distintas.\nOs percebes extráense directamente das rochas onde nacen e se desenvolven de forma natural, nas zonas batidas polo mar bravo. Os mexillóns, pola contra, cultívanse en bateas, plataformas flotantes das que colgan en enormes cordas que acaban formando piñas nas augas tranquilas do interior das rías. Pero as dúas especies nacen nas mesmas pedras.\nDesde hai decenios, percebeiros e bateeiros de Galicia viven enfrontamentos recorrentes polas necesidades produtivas de ambos colectivos. Os primeiros acusan os segundos de esquilmar os seus bancos de percebes cando extraen a cría do mexillón, a minúscula mexilla que se engancha ás rochas xunto cos percebes e o resto da fauna e flora dos rochedos, para sementala despois nas bateas.\nNos últimos anos producíronse numerosos enfrontamentos, e algúns chegaron a ser moi violentos, como recolle este vídeo gravado o ano pasado pola Asociación Ecoloxista Arco da vella. Pero a pasividade da Xunta, á que os percebeiros acusan de que nin controla efectivamente a recolección de semente de mexillón nin a regulou desde fai vinte anos, provocou que o que no país do marisco se coñece como a «guerra da mexilla» siga en marcha sen que se aviste unha solución a curto prazo.\n«Sabemos que a Xunta está a traballar nunha orde para regular a extracción de mexilla e que a está negociando cos bateeiros, pero a nós nin sequera nos permitiu acceder ao seu contido. Sabemos por fontes indirectas que a Consellería do Mar non tivo en conta ningunha das nosas demandas, como que se establezan zonas nas que non se lles permita extraela, que se controlen efectivamente as cantidades que recollen e que os obriguen a levar dispositivos electrónicos para garantir que non traballan nas zonas de veda».\nAntes e despois da extración de mexillas nos rochedos de percebes.\nFala Miguel Verea, de 47 anos. Estudou Ciencias do Mar e traballou moitos anos nunha empresa de instalación de paneis solares, ata que hai catros fartouse e optou por reciclarse, cambiar de forma de vida e facerse percebeiro. Está adscrito á confraría de Baiona, en cuxa zona, segundo a Consellería do Mar, se agrupa máis do 20% da produción de percebes de Galicia.\nMiguel di que é un traballo duro, pero que a orografía do sur de Galicia é moito máis suave que a do norte, máis escarpada, e que iso permite aos da súa confraría traballar en condicións moi complicadas. «Saímos ás rochas mesmo cando hai ondas de seis metros, e iso fainos competitivos porque nas confrarías do norte, nesas condicións, non poden facelo», explica.\nHai seis meses, a confraría de Baiona colgou nas súas redes sociais un vídeo con imaxes dun dron que captaba o antes e o despois do paso dos bateeiros polos cantís de percebes, e as desfeitas causadas polos picos, os sachos e as pas que empregan para arrincar a mexilla das rocas e, con ela, toda a fauna que convive nese ecosistema. Non é o único, porque en Youtube tamén hai outros do Consello Regulador da Denominación de Orixe Protexida Mexillón de Galicia que mostran que a forma na que se colleita a semente para nada atende ao coidado do ecosistema das rocas.\n«A colleita de semente de mexillón faise dunha forma pouco selectiva, arrincando toda a biocenose asociada ao hábitat, en moitas ocasións nas zonas máis sensibles desde o punto de vista da xestión doutros recursos. Esa extracción faise sen ningún tipo de control previo ou posterior, xa que non existe unha avaliación do estado das poboacións explotadas e non hai un seguimento real das biomasas cultivadas en cada zona», denunciaban.\nOs percebeiros alegan que a lexislación que ampara a colleita de mexilla, den finais dos anos noventa, está obsoleta, porque mesmo recomenda deixar as rocas limpas de calquera outra especie para facilitar que só se adhira a elas a semente de mexillón e mellorar así a colleita do ano seguinte.\nDanos nas rochas pola estracción de mexilla.\n«A diferenza da mexilla, a larva do percebe necesita toda esa biocenose para pegarse á rocha e crecer», explica Miguel. «O resultado de tal política é evidente, unha transformación das zonas rochosas desde un hábitat de gran biodiversidade en superficies espidas só aptas para a produción de mexilla», concluía o texto que acompañaba o vídeo da súa confraría.\nOs percebeiros e percebeiras, na súa inmemnsa maioría traballadores autónomos, vense desamparados e en situación de debilidade fronte aos bateeiros, moitos dos cales se agruparon ao redor de cooperativas e sociedades mercantís, están mellor organizados e dispoñen do amparo dun Consello Regulador e do apoio da poderosa industria conserveira, que á súa vez conta con pleno respaldo da Xunta.\nOs percebeiros e percebeiras vense en situación de debilidade fronte aos bateeiros, agrupados ao redor de cooperativas e sociedades mercantís, mellor organizados e co amparo dun Consello Regulador e a poderosa industria conserveira, que conta con pleno respaldo da Xunta\nO fácil acceso por autovía desde a ría de Arousa, onde se concentra boa parte da produción mexilloeira de Galicia, ás zonas percebeiras do sur onde tamén se cría a mexilla, ampliou a fronte dunha guerra que desde finais do século pasado tivo episodios violentos en decenas de localidades de Galicia, desde Baiona, Cangas e A Garda, no sur, ata Cedeira, no norte, pasando pola Illa, en Arousa; Muxía, na Costa da Morte, e mesmo a cidade da Coruña, en cuxos bancos de percebes, situados baixo a Torres de Hércules, se teñen rexistrado enfrontamentos verbais que non chegaron a máis porque foron aplacados pola Garda Civil. O conflito recruou nos últimos anos co incremento da produción mexilloeira.\nO pasado 23 de setembro, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia rexeitou un recurso dos bateeiros contra un decreto da Consellería do Mar do ano 2019 que admitía a posibilidade de que nos plans de explotación do percebe, que as confrarías propoñen á Xunta, se puidesen reservar zonas para a extracción de mexilla.\nOs mexilloeiros alegaban que iso deixará a colleita da semente en mans dos percebeiros, «en prexuízo dos titulares de establecementos de cultivo de mexillón», que son os facultados para facelo segundo a lexislación dos anos noventa. Os xuíces argumentaron que iso non era así, dado que, a fin de contas, é a Xunta a facultada para aprobar ou non eses plans e modificalos como considere conveniente. O certo é que nin a sentenza nin as leis en vigor parecen contentar a ningunha das partes.\nRochas limpas tras a extracción de mexilla.\nOs percebeiros aseguran que ninguén controla efectivamente a cantidade de mexilla que os bateeiros extraen, porque estes «limítanse a enviar un burofax á Consellería do Mar coas cifras» que anotan. Segundo un biólogo coñecedor do caso que preferiu manter o anonimato, a lei permite colleitar 3.500 quilos de semente por cada batea. E en Galicia hai máis de 3.000 bateas, así que iso significaría máis de 10.500 toneladas ao ano de forma legal, cos danos anexos a esa cantidade sobre a produción de percebe.\nLuzes–Público tratou de obter a versión de varias asociacións de bateeiros e do Consello Regulador da DOP, pero ao peche desta información non responderan. Pola súa banda, a Consellería de Mar alega que está en contacto con ambos os sectores para «tratar de chegar a un consenso sobre a ordenación da actividade» e lograr «unha conviviencia pacífica que permita o mantemento e a sustentabilidade de ambas». En canto ao control da extracción e cumprimento da normativa, a Consellería alega que compete «a Gardacostas de Galicia», que depende precisamente da propia Consellaría.\nA lei permite colleitar 3.500 quilos de semente por cada batea. E en Galicia hai máis de 3.000 bateas, así que iso significaría máis de 10.500 toneladas ao ano de forma legal, cos danos sobre a produción de percebe\nA extracción de mexilla comeza en decembro e termina en abril. E é previsible que o conflito volva estalar se ninguén o remedia. Porque este ano engadíuselle un novo elemento de discordia. O Consello Regulador do Mexillón de Galicia, co apoio da Xunta e a intermediación da multinacional da certificación Bureau Veritas, iniciou os trámites para obter o selo de calidade do Marine Stewardship Council, organismo independente que concede unha etiqueta ecolóxica de calidade aos produtos da pesca salvaxe que cumpran determinados estándares.\nOs percebeiros opóñense porque, alegan, a produción mexilloeira en Galicia non é unha actividade sostible, senón que afecta negativamente o ecosistema mariño pola forma e descontrol co que se extrae a semente de mexillón. Tamén se opón a organización ecoloxista WWF, que se persoou nun proceso que padece de «graves carencias» e dun «pobre desempeño» por parte de Bureau Veritas.\n«A magnitude da produción de mexillón en Galicia, xunto coas gravísimas carencias na súa xestión e unha ausencia de seguimento e control por parte da Xunta de Galicia, ameazan o ecosistema de varias rías galegas, especialmente na ría de Arousa onde se produce o 74% do mexillón, así como hábitats do litoral rochoso utilizado para extracción da mexilla destinada ás bateas», asegura WWF.\nCategorías:Juan Oliver, Luzes-Público, Medio ambiente, Opinión, Política\nTags: bateeiros, Guerra da Mexilla, Marisqueo, percebeiros


Francisco Conde e Digna Rivas visitan os obradoiros de emprego «Redondela Sostible» e «Redondela Vila Bela III» - Comarcas na Rede\nHomeComarcasRedondelaFrancisco Conde e Digna Rivas visitan os obradoiros de emprego «Redondela Sostible»...\nO conselleiro de Economía, Emprego e Industria e a alcaldesa de Redondela estiveron coas 36 persoas desempregadas que adquiren coñecementos teóricos e prácticos nestas accións formativas\nO alumnado destas accións formativas desenvolverá, na parte práctica, traballos que redunden en beneficio da veciñanza de xeito que, segundo apuntou a alcaldesa de Redondela, “poidan desenvolver os coñecementos teóricos adquiridos en traballos ‘reais’ e de utilidade para o municipio”.\nAsí está previsto que, nesa parte práctica, realicen cubertas de lavadoiros na zona de Chapela e a colocación de mobiliario urbano; deseño de campaña e carteis para o Concello; actuacións de ornamentación e colocación de pedra en varios edificios municipais e mantemento da horta ecolóxica e acondicionamento de espazos verdes, dependendo da especialidade de cada quen.\nDigna Rivas que agradeceu “a axuda da Xunta de Galicia nestas accións formativas e a sensibilidade amosada neste eido polo conselleiro Francisco Conde”, subliñou a aposta do Goberno de Redondela “no desenvolvemento de accións formativas como factor fundamental para a inserción laboral das nosas veciñas e veciños”.\nA alcaldesa de Redondela animou aos alumnos e alumnas a ser constantes e aproveitar esta oportunidade. “Tendes que crer en vos, porque ese convencemento é fundamental á hora de entrar nun mercado laboral cada vez máis competitivo”. Digna Rivas cualificou estes obradoiros de emprego como “imprescindibles” á hora de loitar contra o desemprego e a exclusión social.


O 29 de abril estrearase a adaptación teatral da novela infantil Chamádeme Simbad, de Francisco Castro. Trátase dunha produción da Escola Municipal De Teatro de Vigo en colaboración coa Asociación de Familiares de enfermos de Alzheimer e outras demencias de Galicia (Afaga).\nEstamosa diante dunha obra pensada para o público familiar, que percorrerá os diferentes teatros de xuño a novembro.\nChamádeme Simbad, publicado por Galaxia no ano 2009 na súa coleccón Árbores, acadou ata o de agora diferentes premios como Frei Martín Sarmiento, Fervenzas Literarias ao Mellor libro infantil do ano e foi incluído na lista de honra do IBBY.\nA novela de Francisco Castro conta a relación dun neno co seu avó que padece alzheimer.


Equipo Dinamización Lingüística | EEI de Milladoiro\nCon notivo do Día das Letras Galegas hoxe tivemos festa na EEI Milladoiro.\nCon motivo do Día de Rosalía o alumnado preparou o recitado da poesía "Campanas de Bastaval". O vídeo foi proxectado na Casa da Cultura no acto realizado polo Concello de Ames.\nSe premedes aquí podedes acceder ao vídeo.\n"Protexendo o Camiño"\nO alumnado de 6º curso participou no programa "Protexendo o Camiño", para promover os valores do Camiño de Santiago entre o alumnado de escolas que se atopan nas Rutas Xacobeas.\nContamos coa presenza de Carlos e Quique, ilustrador e narrador do conto no que os seus protagonistas axudarán ao alumnado a descubrir os segredos e o valor económico, social e cultura do Camiño de Santiago. Pincha aquí se queres ver as imaxes da actividade.\nO pasado martes conmemoramos o Día de Rosalía. Para elo, o alumnado quixo recitar un fermoso poema, que foi proxectado na Casa da Cultura. Se queredes visionalo, premede neste enlace.\nXa chegou o Entroido... Este ano, cos compadres e comadres que poderedes ver o martes día 10 na exposición organizada na escola (pincha aquí se queres ver mais imaxes).\nGrazas polos fermosos traballos que fixestes. E ide preparando o disfraz para o venres 13, xa que faremos un desfile e posteriormente unha merenda no pavillón municipal do Milladoiro.\nExposición de Sechu Sende\nEsta semana podemos disfrutar na escola dunha exposición do escritor Sechu Sende. Para as familias farase unha sesión o vindeiro martes de 16.00 a 18.00 horas. Queremos agradecer ao autor que nos achegara estes traballos e poder disfrutar deles. (Pulsa na imaxe para acceder á exposición)\nRecentemente contamos coa presenza do ilustrador Anxo Fariña. Firmounos algúns exemplares da nosa biblioteca e agasallounos con unhas obras recén publicadas. Dende aquí queremos agradecerlle a súa simpatía e implicación. Para nós foi unha experiencia moi enriquecedora. Preme aquí para acceder ás imaxes.\nVimos de celebrar o día de Rosalía de Castro e na escola quixemos homenaxeala coa elaboración conxunta do poema "Turra,turra....", actividade organizada polo ENDL da EEI Milladoiro.\nPodedes acceder ao vídeo no blog do ENDL "Coa palabra na boca" ou premendo neste enlace.\nO DECRETO POLO QUE SE RIXE O ENSINO DO GALEGO É O DO PLURILINGÜÍSMO


4 xeitos de introducir a configuración do router sen contrasinal | Novidades sobre gadgets\nNa maioría dos casos, a presenza dun enrutador é practicamente un requisito primordial para poder usar Internet en calquera ordenador persoal, un accesorio que normalmente fornece a empresa que tamén ofreceu o servizo.\nAínda que todo se pode configurar perfectamente, hai certas situacións nas que o usuario final (que contratou o servizo) pode quererfaga algunhas modificacións dentro da configuración do enrutador, unha situación que pode ser difícil de executar se non ten as respectivas credenciais de acceso.\n1 Por que introducir a configuración do enrutador?\n1.1 1. Use valores predeterminados nas credenciais\n1.3 3. Contrasinal do enrutador Kracker\n1.4 4. Restablece o enrutador\nPor que introducir a configuración do enrutador?\nUn técnico especializado pode atopar moitas razóns para poder realizar esta tarefa, aínda que, nalgúns casos, só pode ser necesario introducir a configuración do enrutador para poder asigna un novo contrasinal (algo máis amigable) na conectividade Wi-Fi. Moitas empresas que prestan o servizo adoitan asignar un contrasinal Wi-Fi, que dificilmente (ou non debería ser) cambiado polo usuario final. A continuación mencionaremos algúns consellos e trucos que se poden adoptar facilmente, para descifrar as credenciais que nos permitirán entrar na configuración do enrutador.\n1. Use valores predeterminados nas credenciais\nEsta convértese na primeira alternativa, que calquera usuario debería usar antes que outra. A maioría dos fabricantes destes enrutadores adoitan empregar credenciais xenéricas, o que implica un nome de usuario "administrador" e un contrasinal do tipo "1234", "raíz" ou "en branco".\nSe esta alternativa non funciona, poderiamos ir a determinados sitios web nos que se proporcionan estes datos; alí só teríamos que buscar o modelo do noso enrutador para recibir como resultado, tanto o nome de usuario como o contrasinal de acceso respectivo. Colocamos os enderezos URL na parte superior.\nA única razón para que fallase o proceso anterior daríase se o técnico do provedor de servizos cambiou os valores destas credenciais. Se fose así, aínda existe a posibilidade de poder recuperalos mediante unha sinxela ferramenta, que leva o nome de RouterPassView.\nIntentará atopar as credenciais orixinais nun ficheiro interno que probablemente aínda estea aloxado no ordenador e que normalmente leva o nome "user.conf". Este método podería fallar se formateamos o ordenador porque con isto, inevitablemente, eliminaremos o devandito ficheiro e, polo tanto, non sería posible intentar recuperalo facilmente; De todos os xeitos, se aínda está presente no ordenador, esta ferramenta cargará e máis tarde traducirase a todo o que está cifrado para fornecernos os datos que precisamos para introducir a configuración do enrutador.\n3. Contrasinal do enrutador Kracker\nEsta ferramenta ofrece un método moi similar ao que normalmente ofrecen as aplicacións que intentan descifrar tanto o nome de usuario como o contrasinal para acceder a un servizo específico.\nAquí tratarase principalmente de facer uso dun dicionario ou biblioteca de opcións, o que significa que esta ferramenta comezará a facelo proba cada unha das palabras e contrasinais que se usan normalmente para protexer o acceso á configuración do enrutador. A ferramenta inclúe un ficheiro interno (passlist.txt) que contén practicamente todas estas palabras para probar.\n4. Restablece o enrutador\nSe ningunha das alternativas que mencionamos anteriormente funciona, poderiamos empregar un truco mecánico en lugar dun técnico. Isto significa que só debemos busca un pequeno botón que adoita estar na parte traseira do enrutador e ao que ten que premelo durante uns 30 segundos.\nEste método é o máis eficaz, aínda que se hai algúns parámetros personalizados (como configuración DNS, enderezos MAC, filtrado de URL, entre outros), perderanse.\nCalquera das alternativas que mencionamos pode ser efectiva para entrar na configuración do enrutador e facer algunhas modificacións. Isto debe tratarse con moito coidado porque un lixeiro cambio podería facer que o noso acceso a Internet sexa parcial ou totalmente limitado.\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » xeral » software » 4 xeitos de entrar na configuración do enrutador se non recordamos o contrasinal\nyeison quintero dixo\nSe precisa mellorar a calidade da conexión WiFi na súa casa, ter control de acceso a páxinas web, proporcionar acceso á súa rede a ordenadores moi afastados, configurar un punto de acceso para o seu negocio ou divertirse con todas as posibilidades de configuración e actualización de Unha chea de programas gratuítos, 3Bumen Wallbreaker ten que ser o teu próximo enrutador WiFi. Recoméndoo !!\nResponder a yeison quintero\nInteresante ... isto significa que non necesitaríamos repetidores de wifi nalgunhas partes da casa, non? Non oín falar do devandito enrutador e, máis ben, teño un NetGear cun disco duro incluído para ver películas en streaming que me parece xenial. Grazas pola túa contribución, seguramente moitos a agradecerán.\nNada que ver co tema que se presenta nesta páxina, tolo!\nResponde a 23\nÉ moi interesante, pero non fun quen de recuperar o contrasinal da pasarela aquí na empresa onde traballo\nResponder a fdfdjdfd


Campionato de España Open de Natación | Club Natación Arteixo\nCampionato de España Open de Natación\nA cita máis importante da élite da natación española, celébrase dende o xoves ata o domingo en Palma de Mallorca, en piscina de 50 metros. Trátase do XV Open Absoluto de Natación, un Campionato de España aberto á participación de nadadores doutros países, e que é clasificatorio para o vindeiro Campionato de Europa de verán.\nNeste importante campionato, o Club Natación SARVAL Arteixo terá participación, Virginia Naya Mato, nadadora de categoría absoluto mozo, que nadará o xoves día 10 a proba de 50 libre, proba na que acadou a mínima no Campionato Galego de inverno celebrado en Ferrol no mes de decembro.\nEsta competición nádase en eliminatorias e finais, que se conformarán cos 20 mellores tempos de absolutas e os 20 mellores tempos de absolutas mozas.\nPodemos seguir as novas do campionato na páxina web da\n¡¡Ánimo e sorte Vir!!


Atlético e Bayern – Bouzafría\nHoxe no serán o Atlético de Madrid e máis o Bayern de Münich xogarán o seu terceiro partido oficial. Teño a fortuna de dicir que vin – naquela vella televisión en branco e negro – os dous primeiros. Tería que revisar as bases de datos porque agora non estou certo de se o Céltic de Glasgow – Atlético de Madrid foi o primeiro partido que vin na miña vida (polo menos o primeiro que lembro); dubido entre ese e o Iugoslavia – Grecia valedeiro para o Mundial 74, que televisaban en plena mañá, e do que dependía a sorte da selección española.\nEn todo caso, despois das semifinais contra o Céltic (tres expulsados atléticos en Glasgow, o árbitro – Babacan – fíxose moi famoso) toda a familia colocouse no salón presta a ollar a final da Copa de Europa que se ía celebrar en Bruselas, ao pe do coñecido Atomium.\nNon lembro moito do partido que xogaran o mércores. A sensación de que o Atlético facía as cousas ben diante dun equipazo cheo de xogadores de moita sona: Maier, Beckembauer, Hoennes, Müller… A ledicia do gol de Luis Aragonés. A sensación de que este xogador erguía os brazos celebrando o gol xa antes de que a pelota pasara a raia. A indignación xeral contra Reina por non atallar un tiro lonxanísimo de Scharzenbeck.\nAo día seguinte, na fila do patio no colexio, antes de entrares en clase, uns cantos nenos de primeiro de EXB comentabamos a pifia de Reina (que conste que agora, volvendo ver a xogada, xa non penso que fora erro do cordobés). A señorita Mari Carmen pasaba por alí, escoitou e tamén tomou parte: “Si, que fallo do porteiro”.\nHoxe volven xogar eses dous equipos. Non sei como será, pero é moi probable que non teña a emoción nin a ilusión das primeiras veces, dos descubrimentos da vida.\nPosted on 27th Abril 2016 by Carlos\n← Na morte dunha amiga\nEsperanza ou tristeza →


FIN DE SEMANA PERFECTA PARA INÉS SANTIAGO, ANA CARVAJAL E ALBERTO GONZÁLEZ, QUE FAN DOBRETE - Fegatri\nFIN DE SEMANA PERFECTA PARA INÉS SANTIAGO, ANA CARVAJAL E ALBERTO GONZÁLEZ, QUE FAN DOBRETE\nAínda coa reseca do Campionato de España de Tríatlon Sprint, comezou a primeira hora da mañá o Campionato de España de Acuatlón con cincocentos participantes. Mantíñase a fortísima calor, o alto nivel dos participantes e os nomes dos principais protagonistas.\nCadete: Alberto González (Arcade Inforhouse) e Ana Carvajal (Tríatlon Ferrol) repetiron o triunfo do día anterior no acuatlón, con distancias de 500 metros de natación e 2,5 quilómetros e carreira a pe. Na proba masculina, con 144 participantes, Alberto González dominou a proba dende a auga, mentres que por detrás Javier Lluch (Huracán Valencia) saíu na segunda posición do Lérez, pero na carreira a pe foi superado por Jesús del Val (Trimarbella Bike). Desta forma, o podio estivo formado por Alberto González (14:58), prata para Jesús del Val (.15:06) e bronce para Javier Lluch (15:16). Na clasificación de clubs, título de campión de España de Acuatlón masculino para o TriMarbella Bike e bronce para o Tríatlon Ferrol.\nNa proba feminina, con 83 participantes, tamén houbo unha dominadora clara, que neste caso foi Ana Carvajal, que non abandonou o primeiro posto de principio a fin. Mentres, por detrás a loita polo resto do podio foi intensa. A segunda posición foi para Lucía Salafranca (Tríatlon Las Rozas) mentres que Iria Rodríguez (Atletismo Porriño) remontou na carreira a pe despois dunha regular natación. A deportista galega manifestou a súa satisfacción polo traballo desenvolvido nestes dous días (onte quedou na cuarta posición): “É o meu primeiro campionato de España da categoría e no estivo mal: Unha medalla e un cuarto posto. E aínda me queda máis dun ano en cadete”. Na clasificación de clubs, proclamouse campión de España na categoría feminina o Tríatlon Ferrol e prata para o Cidade de Lugo.\nJúnior: Na proba júnior houbo un cambio no podio masculino, ao proclamarse campión de España de Acuatlón, Ignacio González (Arcade Inforhouse), que onte foi segundo no tríatlon. Iso si, na feminina dobrete e fin de semana para enmarcar para Inés Santiago (Tríatlon Ferrol), que gañou as dúas probas individuais e as colectivas. As distancias en júnior son de 1.000 metros de natación e 5 quilómetros de carreira a pe.\nNa proba masculina, Ignacio González tivo problemas na auga, onde houbo bastantes golpes, e quedou relegado á última posición do grupo dianteiro. Por riba, non estivo moi hábil na transición ao retirar o neopreno –“estiven un pouco torpe, chanceou”- e tocoulle remontar na carreira a pe. Por diante estaban en cabeza de carreira dous deportistas do Natación Riveira, Carlos Brión e Martin Carrera. Logrou alcanzalos á metade da carreira a pe e despois marchou en solitario en busca do triunfo (29:36). Por detrás, Héctor Arévalo (Diablillos de Rivas) acadou a segunda posición cunha boa carreira (29:54), mentres que Martín Carrera (Natación Riveira) foi a medalla de bronce (30:01). Na clasificación de clubs proclamouse campión de España júnior masculino o Diablillos de Rivas, mentres que o Arcade Inforhouse de Santiago foi bronce.\nE pouco despois tocoulle a quenda as rapazas, con outra exhibición de Inés Santiago. A galega fixo unha natación moi boa e abriu unha importante distancia sobre as súas perseguidoras. Por detrás viña remontando con forza Claudia Luna (Mataró), que é unha especialista na carreira a pe, pero Inés apertou os dentes ao vela preto, na entrada ao estadio de atletismo do CGTD, e realizou un último esforzo para proclamarse campioa de España de Acuatlón na categoría júnior cun tempo de 34:23. Na segunda posición, Claudia Luna (34:33) e terceira, a compañeira de club de Inés, Sara Guerrero (35:06). A cuarta posición tamén foi para unha deportista do Tríatlon Ferrol, Paula Herrero, polo que confirmaron así tamén o título na categoría de clubs júnior feminino.\nInés explicou que foi unha fin de semana inmellorable: “Máis non podo pedir: dous títulos individuais, dous do club, a miña mellor amiga, Sara Guerrero, logrou hoxe o bronce… Estou moi contenta por todo!”.\nPara Acuatlón. Jairo Ruiz del Triatlón Atleti sumaba a medalla de ouro na categoría PT4. Mentres que Jorge Otalecu (Trimarbella Bike Aquarena) conquistaba o campionato en PT7. En PT3 Jaime Bailón Galindo del Triatlón Clavería Móstoles alzábase co triunfo, con Jesús Miguel Sánchez (Stadium Venecia) obtiña o subcampionato da categoría.\n← Prev: ESTEFANÍA DOMÍNGUEZ VOA CARA A VITORIA EN PONTEVEDRA Next: GÓMEZ NOYA, INVENCIBLE EN PONTEVEDRA →


Correa de soporte para postura de ombreiro para ombreiro China Manufacturer\nDescrición:Braza para atrás do ombreiro,Apoio á postura do ombreiro,Correa do ombreiro para a postura\n HomeProdutosCorrea de soporteCorrector de posturasCorrea de soporte para postura de ombreiro para ombreiro\nModelo núm.: HXW-P29\nO corrector de postura pode aliviar a fatiga dos músculos das costas e das costas. Terá un mellor efecto se se mantén con ela durante moito tempo. Recoméndase ás persoas que usan a miúdo computadoras ou teñan trampas de respaldo.\nO tecido de neopreno é agradable para a pel e non irritante e pódese levar preto da pel. Se é unha pel máis sensible, recoméndase usala fóra da camisa base.\nLigero, transpirable e perfecto, pode usalo todos os días sen afectar á túa vida normal. Aínda que teña en conta a comodidade, recórdaselle que endereza as costas axustando os ombros.\nDeseño de fibelas\nAxuste gratuíto da aperte, despedida de problemas no ombreiro\nChaleco de montaxe\nDelgado, lixeiro, encaixado, estilo chaleco, invisible\nCorrector de posturas de fixación de neopreno Contactar agora\nCorrea de corrección de postura axustable ao deporte Contactar agora\nCorrector de posturas de soporte de neopreno personalizado ao por maior Contactar agora\nBraza para atrás do ombreiro Apoio á postura do ombreiro Correa do ombreiro para a postura Braza de postura do ombreiro Atrás e ombreiro Soporte para atrás de neopreno Braza para a artrite Correa do ombreiro


A Axenda Urbana en Galicia | Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI)\nRevista ECO 26 de Febreiro de 2019 González Palau\nA Axenda Urbana española é así a prolongación dese proceso aberto de planificación das cidades do futuro a nivel global, primeiramente filla da Axenda Urbana das Nacións Unidas (ONU Hábitat III, Quito 2016) mais tamén da Axenda Urbana da UE (Pacto de Amsterdam, 2016). Os tres documentos, aínda que de distintas natureza perseguen un mesmo fin, definir un proceso de planificación arredor do futuro das cidades para activar políticas públicas estratéxicas que nos capaciten para o S.XXI. Cada quen deberá operar dende as súas particularidades e desde os seus territorios, mais con retos semellantes e globais: a sustentabilidade ambiental, a competitividade económica do territorio, o crecemento inclusivo, o urbanismo compacto, a mobilidade e a enerxía....\nAdemais de presentar o marco xeral da AUE, o Seminario do día 5 na Coruña serviu tamén para ver que a nova Axenda Urbana pode artellarse tanto en cidades grandes-intermedias, como A Coruña, ou pequenas coma Alfaro (La Rioja, menos de 10.000 hab). Así as cousas as Axendas Urbanas son procesos abertos a se localizar en territorios concretos, onde a chave do éxito recaerá, alén dunha boa diagnose e definición do plan de acción, na articulación dun modelo de gobernanza e cooperación entre institucións de distintos niveis competenciais, no que a sociedade civil e o tecido económico deberan participar. A ollada estratéxica do 2030 supera o cutopracismo dos ciclos electorais o que debera favorecer acordos amplos e follas de ruta cun mínimo común denominador.\nEn Galicia o proceso de pensar formal e procedimentalmente a nova Axenda Urbana global iniciouna o Eixo Atlántico desde o propio 2016, o que sen dúbida achega un valor engadido á futura implementación da Axenda en Galicia, ao partir dunha ollada compartida e complementaria para o sistema urbano galego-portugués. O documento da Axenda Urbana do Eixo Atlántico (que tamén se presentou no Seminario da AUE como a primeira axenda transfronteiriza europea) debera servir, en complementariedade coa AUE, coma punto de partida para localizar os ODS na Galicia urbana, onde se concentra xa o 70% da nosa poboación. A narrativa (e a operativa) de sermos unha cidade de 7 millóns de habitantes en 36 barrios é imprescindible para calquera ollada estratéxica que trate con coidado e intelixencia o noso territorio para o futuro.\nSerá despois das eleccións municipais deste maio de 2019 cando a Axenda Urbana comece a camiñar a pasos acelerados en Galicia. De non avanzar, será que de novo deixamos para máis tarde o urxente e necesario. A Xunta de Galicia pode ter un rol construtivo en todo isto. A Axenda 2030 de Nacións Unidas é unha oportunidade a todos os niveis.


Embegonhadas: Mulherenagem a Begoña Caamaño - Xornalistas\nEmbegonhadas: Mulherenagem a Begoña Caamaño\nDo domingo, 13 de outubro de 2019 ao mércores, 9 de outubro de 2019\nHorario: Domingo 13 de outubro de 12:00 a 20:00\nLugar: Parque Begoña Caamaño, Santiago de Compostela\nA área de Igualdade da Deputación da Coruña organiza o vindeiro 13 de outubro no Parque Begoña Caamaño de Santiago, en colaboración co Concello de Santiago e co impulso de 7H Cooperativa Cultural e Implicadas no Desenvolvemento, Embegonhadas: Mulherenagem a Begoña Caamaño.\nBaseándose nas novelas Circe ou o pracer do azul (2009) e Morgana en Esmelle (2012), as poetas Ana Romaní, Andrea Nunes, Belén Senín, Lara Rozados, Marga do Val, María Rosendo, Míriam Ferradáns, Susana S. Arins e Xiana Arias compoñerán e recitarán versos nunha lectura pública e aberta.\nAs súas composicións servirán tamén de inspiración para que as artistas Axóuxeres e Chisqueiros, Cata Ukelele, Eva Agra, Iria Prol, María Lapido, Miss Hope, Rebeca Mariño, Vanessa Morais e Xoana Almar plasmen creativamente as sensacións suscitadas nunhas casiñas de paxaro. Logo de seren intervidas artisticamente, as casiñas penduraranse das pólas das árbores do Parque Begoña Caamaño, situado no barrio compostelá das Fontiñas.\nAs asistentes á xornada poderá participar de balde nun obradoiro de creación literaria, impartido por Susana S. Arins e nun laboratorio de introdución á arte urbana, a cargo de 7H Cooperativa Cultural. Haberá un espazo para a conciliación, desenvolto por Gaia Ecocrianza e, como peche da xornada, terá lugar un concerto da cantante, música e compositora Su Garrido. Ademais, a Libraría de Mulleres Lila de Lilith e a Libraría Chan da Pólvora realizarán un fanzine sobre as experiencias vividas durante o encontro.\nMáis información na páxina web da Deputación da Coruña.


Escola de Espiritualidade: Traballo entre sesións: 17 de decembro de 2011 - 28 de xaneiro de 2012\nTraballo entre sesións: 17 de decembro de 2011 - 28 de xaneiro de 2012\n(Segunda sesión: do 17 de decembro de 2011 ao 28 de xaneiro de 2012)\nØ TORRES QUEIRUGA, A., Os sacramentos hoxe: significado e vivencia (do material entregado pola Escola de Espiritualidade.\nØ BOF, LEONARDO, Los sacramentos de la vida\nORACIÓN E VIDA CRISTIÁ DESDE O EVANXEO DE CADA DOMINGO\nPor se a alguén lle pode interesar, igual que para a primeira sesión propuxemos un método concreto de facer oración e manter a nosa espiritualidade no día a día, tamén agora vos propoñemos outro, baseado fundamentalmente no evanxeo de cada domingo.\nPor que este método baseado no evanxeo de cada domingo, cando podemos ler o evanxeo que para cada día nos propón a liturxia da Igrexa, ou, sen máis, calquera de nós pode ler diariamente un evanxeo ou outro, ou calquera parte da Palabra de Deus?\nPropoñemos o método baseado no evanxeo de cada domingo, porque os cristiáns/cristiás corremos o risco de ler, escoitar, de pasada, sen afondar na mensaxe que se nos propón e na transcendencia que a aceptación desa mensaxe pode ter para a nosa vida. Un evanxeo, outro, outro..., unhas pinceladas de fervor por fóra, e todo máis ou menos vai seguindo igual nas nosas vidas.\nVelaquí o que podería ser o método do evanxeo de cada domingo.\nv Leo individual e/ou comunitariamente o evanxeo que toca para o domingo próximo, para prepararme algo para a celebración do domingo: palabras, xestos, actitude de Xesús, ante Deus, ante a xente concreta; palabras, xestos, actitude das outras persoas que aparecen no relato. Acólloo especialmente desde a perspectiva de Bona Nova: que se me regala neste evanxeo; e só nun segundo momento desde unha perspectiva de compromiso: que podo facer eu para axudarlle a Xesús na construción do Reino de Deus? Anoto no meu caderno de oración ou de vida, o que máis me tocou dese evanxeo.\nv Con esa preparación previa participo na celebración do domingo coa miña comunidade, na parroquia ou onde sexa. Quizabes o espazo celebrativo distinto, quizabes as palabras do sacerdote, ou outras circunstancias da vida, me axudan a afondar no que xa me chamara a atención dese evanxeo, ou me vai abrindo pistas novas. Anoto tamén o que me vaia sucedendo ao respecto.\nv Durante a semana dedícome na miña oración a afondar nese pedaciño de evanxeo, e non máis. Esfórzome cada día por estar un anaco de tempo orando en silencio, permitindo que os ecos dese evanxeo se compenetren coa miña vida de cada día, para iluminala, dinamizala, perdoala, cambiala. Fago un esforzo por escoitar os ecos desa evanxeo na vida que me rodea. Anoto cada día aquel aspecto concreto que na oración dese día máis me chegou ao fondo da alma.\nv Tiro do fío desas cousas que vou experimentando, non as deixo morrer, axudo a que se prolonguen na miña vida de cada día, e a que se convertan en comportamentos novos, en novas maneiras de relacionarme, en tomar esta ou aquela actitude, comportamento novo ante determinadas persoas, ante determinados feitos de vida nos que participo polo meu traballo, na casa, no grupo, na parroquia, no sindicato, no grupo político.\nv O que vou vendo e facendo, os pasos que vou dando, os cambios que vai experimentando a miña vida, con todo isto volvo á miña oración de cada día, con todo isto dentro volvo á lectura diaria do evanxeo do domingo, para ofrecelo, agradecelo, poñelo ao amparo de Deus e do seu Espírito, que será o que lle dará eficacia e continuidade.\nv Se teño a sorte de formar parte dun grupo cristián, comparto cos demais o que vou vivindo, escóitoos a eles, a elas, tamén. Comparto a Boa Nova de Xesús actuando na miña vida. Enriquézome co dos outros/as. E todo isto si que é vida!\nPublicado por Escola de Espiritualidade ás 19:47


Temas: PREVARICACIóN O CARBALLIñO XUíZO PACHI VáZQUEZ\nPor Europa Press / Redacción | Ourense | 27/11/2020 | Actualizada ás 18:44\nNa quinta sesión do xuízo no que se acusa dun delito de prevaricación ao que fora líder do PSdeG Pachi Vázquez pola contratación de 60 persoas durante a súa etapa como alcalde do Carballiño, outros dez traballadores declararon que "asinaban" e "continuaban traballando" para o Consistorio, xa que os seus contratos se renovaban cada ano.\nO exalcalde do PSdeG e actual concelleiro no Carballiño por Espazo Común, Manuel 'Pachi' Vázquez e a exconcejala de Asuntos Sociais, Elisa Domíngez; sentados no banco dos acusados. Rosa Veiga - Europa Press\nDo mesmo xeito que os empregados que prestaron declaración na xornada do xoves, as dez persoas que compareceron este venres mostraron un mesmo guión sobre como chegaron aos distintos postos. Mecánicos, carpinteiros, auxiliares e axentes de Policía Local, integrantes da axuda a domicilio... todos sinalaron que comezaban con contratos anuais e que se renovaban a inicios do ano seguinte.\n"Non o lembro, só recordo que asinaba e continuaba traballando" foi a frase máis repetida xunto con "hai tanto tempo que non o lembro con exactitude" e "só sei que nunca deixei de traballar".\nA través destas afirmacións sucedéronse nesta xornada un monitor deportivo, dous axudantes a domicilio, un bibliotecario, traballadores de obras, persoal do departamento de intervención e unha das traballadoras sociais, cada un deles apelando a que cumpría os requisitos para os distintos postos dos que forman parte.\nPola súa banda, as traballadoras de axuda a domicilio ratificaron o que xa expuxeran as súas compañeiras nas xornadas anteriores. Así, dixeron que pasaron de pertencer á Mancomunidade a depender do Concello de Carballiño, administración para a que realizaban os mesmos servizos. Ademais, dixeron que, tras anos de contratos anuais, engrosaron a lista de contratos indefinidos.\nPola súa banda, outros dos traballadores chamados nesta xornada sinalaron que tiveron "entrevistas persoais coa secretaria e un concelleiro" pero afirmaron non lembrar "con exactitude" que concelleiro era.\nAsí mesmo, apuntaron que, aínda que os contratos que asinaban tiñan unha duración anual, para acceder ao posto ao ano seguinte, tras a prórroga, "non era só asinar e xa", senón que "había outro proceso de selección que consistía nunha nova entrevista".\nA pesar de que a fiscal lles pediu que fosen máis precisos, os traballadores limitáronse a manifestar que non lembraban moi ben o proceso.\nAínda que a declaración da interventora está prevista para o próximo 3 de decembro, este venres compareceu unha das contables cuxa declaración se mantivo en que "non lembraba" quen lle fixo a entrevista ou onde fora realizada.\nPor iso, Fiscalía incidiu en que se trata dunha "situación estraña" posto que "outros traballadores poden non lembrar os sucesos porque levan moito tempo xubilados" pero, no caso da contable, segue formando parte do persoal administrativo e, por tanto, "debería coñecer aos traballadores e as dependencias da Casa Consistorial".\nA testemuña incidiu en que non o lembraba e que só podía asegurar as funcións que realizaba e continúa facendo. "Non realizo ningún tipo de informe, só me dedicaba a meter os datos no computador", dixo. No entanto, o que si lembraba con claridade é que cada 31 de decembro, desde o 2004 ata o 2006, "botábana " e o 1 de xaneiro do 2007 fixérona " indefinida". "Hai cousas para as que un ten boa memoria", reprochoulle a fiscal.\nA traballadora social, que tamén segue formando parte do persoal laboral, aludiu a que entrou no Concello no 2003 a través do Plan labora pero que non tivo contratos laborais anuais, senón que se presentou "ás prazas a través da Oficina de Emprego" e que, no 2010, reclamou a súa condición de indefinida.


A Concellería de Participación Cidadá pon en marcha o Plan de Formación para as Organización Non Lucrativas (ONLs) 2002-2003, ó abeiro do Primeiro Plan de Participación Cidadá. O Plan persegue constituírse como ferramenta de mellora organizativa das ONLs, así como de reforzar o seu potencial de acción e desenvolvemento no marco social actual.\nCon este fin, organiza 13 cursos que atenden ás necesidades de capacitación na xestión e na dinamización asociativa. As accións van dirixidas a representantes, socios, persoal asalariado e colaboradores das asociacións inscritas no Rexistro Municipal.\nO plan contempla cursos que atenden ás novas necesidades de coñecemento de informática e internet: capacitación na xestión económica, a fiscalidade e a captación de fondos. Na mesma orientación práctica, ofrécense cursos que fortalezan as iniciativas desde o sector asociativo (xestión de proxectos, organización de eventos), a súa capacidade de resposta ás novas problemáticas sociais (análise de necesidades sociais, introducción ás políticas sociais), a súa xestión e planificación xeral (técnicas de dirección estratéxica e por obxectivos) e a súa capacidade dinamizadora en base a unha organización democrática (dinamización da participación, traballo en equipo).\nOs cursos desenvolveranse, desde o día 7 de outubro de 2002 ata o 13 de maio de 2003, en horario de 20 a 22 horas, en dous Centros Sociocomunitarios habilitados pola concellería de Participación Cidadá e situados nos barrios de Casco Vello e Teis.\nO vindeiro día 18 de setembro de 2002, ás 19:30 H, terá lugar o Acto de Presentación do Plan, no Salón de Actos da Casa Galega da Cultura, Praza da Princesa. Dita presentación correrá a cargo da Concelleira de Participación Cidadá, Mariló Cabaleiro González. Os detalles técnicos do Plan serán presentados polo seu Coordinador Docente, o sociólogo e especialista no asociacionismo e o Terceiro Sector, Jorge Fente Balsa. Esta presentación vai dirixida ós representantes das organizacións non lucrativas viguesas.


Acorde coa liña de incremento da disposición de información e mellora do coñecemento para a toma de decisións, a administración autonómica galega e o seu persoal vén de facer de novo un importante esforzo para contar con datos estatísticos que reflictan o estado actual e a tendencia da nosa actividade marítimo – pesqueira, neste caso a través dun dos apartados máis importantes para desenvolvela como é a estrutura da flota pesqueira.\nEste traballo non é un paso máis nesta liña, senón que se revela, atendendo á tendencia que se albiscaba hai tempo e para a que traballabamos, como unha ferramenta clave para atender procesos e retos de alta relevancia para o noso sector. Sen dubida, estes instrumentos e a experiencia acumulada na súa elaboración dannos un plus de capacidade de superación. Neste senso, estes retos plásmanse en procedementos coma a regularización da flota ou a definición, no seo da nova Política Común de Pesca, de conceptos coma a actividade pesqueira de carácter costeiro e artesanal vinculado aos tamaños e tipoloxías de embarcacións.\nPor iso é importante saber cal é o diagnóstico cuantitativo que nos permita acompañar o cualitativo da actividade, é dicir, saber cantas embarcacións e con que parámetros traballan os nosos profesionais do mar, aqueles que xeran riqueza e emprego na nosa zona costeira.\nGalicia, da man da administración, ten nesta publicación unha ferramenta para atender de forma solvente estes obxectivos. Pero neste traballo contamos cun aliado fundamental, o sector, que fai uso daquelas ligazóns que, a través das novas utilidades tecnolóxicas, permiten saber en tempo real as operacións administrativas máis usuais, coma os cambios na alternancia de artes ou as descargas e vendas de produtos frescos.\nEste elemento de unión entre sector e administración permiten dotar de axilidade no proceso de información ao tempo que facilitan as operacións loxísticas da pesca e do marisqueo, asegurando tamén o necesario e obrigado control e seguimento. É, por tanto, unha ferramenta á disposición de todas as partes que se integran na súa constitución, xa sexan profesionais, administradores ou investigadores. Con ela formamos, asemade, unha peza fundamental da web www.pescadegalicia.com, que constitúe a gran plataforma tecnolóxica e formativa do sector marítimo – pesqueiro galego e na que, un ano máis, se dispón esta publicación que resume a evolución do Rexistro de Buques pesqueiros de Galicia na anualidade precedente.\nEsta plataforma e esta publicación están ao dispor da cidadanía, e iso é grazas a un esforzo fundamental: o do persoal que consolida esta información e a dos profesionais que día a día empregan as ferramentas vinculadas á mesma, como son os terminais TICPESC. Para todas e todos eles, por achegarnos a base sobre a que conformar esta publicación e a información nela contida, vaia o noso agradecemento.


Denuncian abusos laborais na residencia de maiores de Campolongo, da Xunta | Noticias Vigo\nPublicado por Noticias Vigo o día 07/05/2020 na sección de CIG,Coronavirus,Sindicatos\nO comité de empresa do persoal laboral dependente da Xefatura Territorial de Política Social de Pontevedra denuncia os abusos laborais por parte da dirección do centro de maiores de Campolongo e a nefasta xestión durante a crise provocada polo novo coronavirus.\nA representación sindical sinala que os responsábeis deste centro público limítanse a modificar carteleiras e a quitar días libres ao cadro de persoal “cada dous por tres” sen ningunha xustificación. “Comezou coa modificación das carteleiras despois da reunión do comité coa Xefatura Territorial, carteleiras que xa foran impostas por non acadar acordos coa representación do persoal”.\nSegundo explican, ao inicio da crise sanitaria volveron modificalas en lugar de solicitar reforzo do persoal, o que levou ao comité a presentar denuncia na Inspección e Traballo o 25 de abril despois de intentar outras solucións. E o día 30 chegan ao centro tres efectivos do colectivo de Tecae con contrato de “ acumulo de tarefas” para reforzar as quendas.\n“Pois ben, a dirección, nunha actitude ditatorial e tiránica, no canto de facer unhas carteleiras para estes efectivos volve modificarlle as carteleiras ao cadro de persoal. E o 5 de maio procede a modificar tamén as carteleiras do colectivo de camareiras/os-limpadoras/es”.\nDiante disto, dende o comité de empresa queren saber que é o que pensa facer a Xefatura Terrorial de Política Social para solucionar esta problemática provocada pola dirección, ao tempo que se preguntan onde quedan os dereitos de conciliación do persoal desta residencia. Tamén reclaman que se lles informe de que xeito ten pensado a dirección devolver os días (festivos e fins de semana sobre todo) detraídos da carteleira orixinal.\nEl Sindicato de Enfermería advierte de la situación…\nMobilizacións contra os abusos laborais e a…


UNHA NOVA ESTAFA SANITARIA NO SUR DE GALICIA – Movemento Galego da Saúde Mental\n13th Xullo 2018 - Posted by: movementogalegosaudemental - In category: Blog - One comment\nCorría o ano 2010 cando, en referencia á Estratexia SERGAS 2014, dicía a Conselleira de Sanidade Dna. Pilar Farjas: “Esta Estrategia recoge los objetivos que nos planteamos desde que asumimos la responsabilidad de gobierno y de gestión en la sanidad gallega, y nuestro compromiso con los ciudadanos, los profesionales y demás grupos sociales de interés, de trabajar para alcanzarlos.”\nE Rocío Mosquera, daquela Xerente do SERGAS e pouco máis tarde Conselleira, engadía: “En este documento se recogen los 7 objetivos estratégicos priorizados y las 40 líneas de actuación que vamos a desarrollar para alcanzarlos.”\nAquela Estratexia, xa caducada (agora a Consellería ten outra, a Estratexia 2020) definía como obxectivo na súa terceira liña de actuación (pax.29):\nAtención a la salud mental: Potenciar el desarrollo de la psiquiatría infanto-juvenil, con la creación de dispositivos de hospitalización psiquiátrica y de hospitales de día infanto juveniles.\nNo ano 2012 inaugurouse unha Unidade de Hospitalización en saúde mental para a infancia e adolescencia no Hospital Clínico de Santiago, coa metade das prazas previstas e co equipo asistencial incompleto. Aí sigue aínda igual de deficitaria a como se abriu.\nEn 2013 comprometeuse, por parte dos gobernantes, a creación da segunda Unidade de Hospitalización para a Área Sur de Galicia (Ourense e Pontevedra). Utilizouse o proxecto publicitariamente para a mellor rendibilidade política do Partido Popular e, despois, deixouse de lado.\nEn xullo de 2014 maniféstábase, polos xefes de servizo de Pediatría e Psiquiatría do Complexo Hospitalario de Vigo (CHUVI), que faltaban detalles para crear esa Unidade e dicían que estaban pendentes de pechar moitos flocos (recoñecían que era unha vella aspiración do CHUVI que se fundamentaba na Estratexia SERGAS 2014, que sería referencia para o Sur de Galicia, que disporía de seis camas, que estaría nun espazo diferenciado, que quedaban “detalles” de dotación de persoal, que estaban moi ilusionados, que melloraría moito a atención, e afirmaban dispor do visto e prace do SERGAS mostrándose dipostos a traballar “duro para que saia adiante”).\nEn maio de 2016 o Movemento Galego da Saúde Mental (MGSM) denunciaba a carencia desta Unidade no CHUVI e tamén que se estaban a vulnerar os dereitos da infancia ao ingresar menores nas Unidades de Hospitalización de Adultos, restrinxíndoselle a mobilidade ao seu cuarto, para que así non entraran en espazos de adultos e poder dese xeito o Hospital sortear a vulneración directa da lei (que ordena o ingreso dos/as menores de idade en espazos específicos).\nEn xullo de 2016, en información pública, os xefes de servizo de Pediatría e Psiquiatría continuaban a reclamar unha unidade específica e sinalaban necesidades de dotación de psicoloxía clínica e enfermería. Ao dia seguinte o actual xerente do CHUVI, recoñecía que os menores da sua área eran derivados para ingreso á Unidade de Hospitalización do Hospital\nClínico de Santiago (afirmaba que a cantidade era “pequena”, en referencia a dez menores), que nas Unidades de Adultos ingresaran quince adolescentes e que o obxectivo de crear a Unidade de Hospitalización non era prioritario. Pechaba así este tema e deixaba atrás as promesas das dúas Conselleiras, os obxectivos incumpridos da Estratexia SERGAS 2014 e a súa propia responsabilidade no seu incumprimento.\nEntón os xefes de servizo comezaron a considerar solucións simples, que pasaban en síntese por diferenciar a hospitalización de nenos/as e de adolescentes de tal xeito que a primeira aparecería ubicada en Pediatría e a segunda nun espazo reformado no lugar de hospitalización de adultos no que, illando un corredor, habilitaríanse camas para adolescentes.\nO MGSM denunciou inmediatamente o abandono do proxecto de crear a Unidade sinalando que “non é aceptable ningunha solución que non sexa a de creación dunha Unidade de Hospitalización de Saúde Mental para a Infancia e Adolescencia da zona Sur de Galicia con recursos específicos de nova creación (proxecto e programas terapéuticos definidos, espazos, materiais e dotacións profesionais).”\nDende entón todo seguiu igual ata que, hai uns días, o Conselleiro de Sanidade e o xefe de servizo de psiquiatría confirmaban o que se estaba a anunciar en xullo de hai dous anos: non se creará unha unidade específica, non se dotará con novos recursos, e reordenaranse espazos habilitando un corredor.\nDesprézanse así tódalas recomendacións neste eido da atención sanitaria, incluídos os propios plans da Consellería de Sanidade.\nPero, por se fora pouca a estafa que se lle vai facer á poboación das provincias de Pontevedra e Ourense, aos profesionais e á poboación infantil e xuvenil necesitada de atención hospitalaria co abandono do proxecto de creación da unidade de Hospitalización, o Conselleiro despáchase afirmando que “con la unidad de Vigo tendremos ya ordenada la psiquiatría en este ámbito”.\nDi iso cando en Galicia,e sirvan só como algúns exemplos da nosa situación, non existe un só hospital de Día en Saúde Mental Infantil e da Adolescencia (recoñecida a súa necesidade na Estratexia SERGAS 2014) mentres en Cataluña teñen 31 prazas por cada 100.000 habitantes; ou cando estamos nun 40% por debaixo da media de dotación do Estado Español en psiquiatras e psicólogas/os clínicas/os para a atención a esta poboación; ou cando en prazas de hospitalización temos menos da metade das que ten Euskadi, Cataluña ou Castela-A Mancha.\nNon se debe ignorar que a información feita pública sobre este tema, noutro mes de xullo máis, é unha manipulación propagandística da Consellería de Sanidade para intentar aparentar realizacións pola Xunta cando en realidade nisto non se fixo nada bo en anos, e xusto depois de que se veña de coñecer o informe do Mecanismo de Prevención da Tortura-Defensor del Pueblo sobre a gravedade do que ocorre no Hospital Psiquiátrico de Conxo, e tamén a realidade dos ingresos de pacientes con procesos agudos en unidades psiquiátricas situadas fóra dos Hospitais Xerais (caso do Hospital de Calde en Lugo) contravindo a Lei Xeral de Sanidade.\nNon é aceptable esta conduta nun Conselleiro. E menos aínda o é que xefes de servizo asistenciais proporcionen xustificacións argumentais para a súa propaganda a políticos e xerentes que coa súa actuación incumpren as súas propias promesas, directrices e obrigas sanitarias.\nÉ inmoral utilizar así as necesidades das persoas e facer manipulación informativa cos seus dereitos, mentres se agochan as propias responsabilidades incumpridas.\nTags: Estafa, Infantoxuvenil, Vigo\nDavid - 21st Xullo 2018 at 11:19 a.m.\nResulta da vergoñenta actuación do xefe de servizo de saúde mental do Sergas máis ben ao servizo de laboratorios que o priman a él e aos seus secuaces e pola veneración dos que están chamados a cambiar isto. Polo meu historial psiquiátrico de máis de 20 anos sei moi ben do que falo


A área de Muller dá soporte á conciliación de 350 familias lucenses - LUGOXA\nEsta iniciativa busca axudar ás nais e pais a compatibilizar mellor, durante todo o ano, a súa xornada de traballo coa atención dos nenos e nenas, facilitándolles unha alternativa lúdica e tamén didáctica para que as e os cativos socialicen e compartan vivencias, sempre nun espazo seguro.\nA Administración local pon cada tarde, de luns a venres, entre as 16:00 e até as 20:30 horas, á súa disposición os Centros de Convivencia da Milagrosa, Maruja Mallo e Uxío Novoneyra que durante as vacacións de Nadal, Semana Santa e verán se amplía tamén á Casa da Música e en horario de mañá (de 09:00 a 14:00 horas).\nO programa posibilita, á súa vez, a contratación de 8 monitores, 12 nos períodos vacacionais, cos que as e os máis pequenos non só desfrutan de actividades de entretemento como xogos cooperativos e de psicomotricidade, manualidades etc, senón que tamén aproveitan parte da súa estancia para realizar as tarefas escolares, converténdose así nun apoio educativo moi importante para eles e elas.\nDebido a situación epidemiolóxica que se está a vivir houbo limitacións de aforo que obrigou a reducir o número de prazas dispoñibles até as 463.\nActualmente a capacidade do programa está completa ao 100%.\nEste programa trata de habilitar recursos públicos para as familias, favorecendo a súa organización cotiá, especialmente nun momento de dificultade onde o coidado dos fillos e fillas debe conxeniar co cumprimento das garantías sanitarias e coas obrigas la borais das e dos proxenitores.\nEsta prestación ten un custo para as familias en torno aos 20 euros mensuais, no caso do primoxénito/a, con descontos para os segundos fillos/as e exencións para o/a terceiro e posteriores.


Os Camarada Nimoy lanzaron un concurso pola rede hai uns días. Simplemente tiñas que lles contar para que empregarías unha nave espacial e entrabas no sorteo das 15 entradas dun concerto exclusivo, con petiscos e "nun lugar diferente, único e secreto". Un dos cámaras gzmusiqueiros probou sorte e conseguiu entrada. Velaquí tedes un temiña que gravou o Martín deste concerto peculiar.\nHai agora un mes achegámonos até o Freixo para asistir á segunda xornada do Freixo Rock 2014. Despois dunha época de intermitencias, semella que o festival do Freixo -no seu día, referente imprescindible no sur do país- volve con folgos. Éxito de público, cando menos na segunda xornada, bo ambiente e boas bandas para o rexurdimento do Freixo Rock. Aquí tedes vídeos, fotos é crónica dos concertos de Falperrys e Skándalo GZ


XA PODEDES DESCARGAR O AGUILLÓN EXPRESS OUTONO 2015\nPREMER NA IMAXE PARA DESCARGAR O AGUILLON EXPRESS VERÁN 2015\nGRAZAS A TODOS E A TODAS POR CONFIAR NO BNG DE XOVE.\nO BNG de Xove presentou unha candidatura moi renovada e con vocación de goberno\nO BNG-ASEMBLEAS ABERTAS de Xove presentou hoxe a súa candidatura para as vindeiras eleccións municipais de maio. Foi nun acto convocado no Salón de Actos do Centro Cívico que logrou congregar numeroso público.\nO BNG presentou unha candidatura que ilusiona, con xente nova e onde catro das persoas que ocupan os once primeiros postos non foron nunca nunha lista electoral. Marco López foi chamando un por un aos compoñentes da candidatura e conseguiu emocionar o numeroso público asistente ao dedicarlle a cada un dos integrantes da lista unha sincera descrición das súas virtudes, apoiada en grandes fotografías dos candidatos que se proxectaban detrás deles.\nMarco López foi moi duro con aqueles que “xustifican con argumentos baleiros” a emigración da xente moza, “unha sangría que incluso fai caer as doazóns de sangue”, lembrou, “debido á perda continua, pinga a pinga, dunha poboación xuvenil que nos está deixando sen país”. E co ánimo de facer socialmente visible este gran problema, o aspirante á alcaldía tivo unhas palabras especiais para dous rapaces e unha rapaza (Samuel, Anxo e Sara), emigrados no Reino Unido na busca de traballo e melloras laborais, que decidiron apoiar o proxecto nacionalista en Xove concorrendo ás eleccións como suplentes. “Somos homes e mulleres comprometidos e traballadores”, dixo Marco, “somos xente que realmente queremos mudar as cousas, pero sobre todo somos un equipo unido, con iniciativa política, capacidade de xestión e recoñecida solvencia nas nosas respectivas actividades profesionais”, sentenciou o candidato á alcaldía.\nAdemais do cabeza de lista, Marco López, tamén se dirixiron aos veciños Fernando Suárez e Xosé López Hermida. O alcalde de Ribadeo díxolles aos xovenses que “elixir o BNG, elixir a Marco López como alcalde, é elixir a unha persoa con boas ideas e mellores argumentos”. Xosé Hermida acusou os populares de non teren “proxecto político ningún para Xove”, de gobernaren “por arroutadas”. O número dous da candidatura resaltou que “é a hora da ideoloxía: é tempo de saber onde estamos e decidir cara a onde queremos camiñar”.\nCANDIDATURA DO BNG-ASEMBLEAS ABERTAS DE XOVE:\n1. Marco López López (Funcionario da Administración de Xustiza)\n2. Xosé Manuel López Hermida (Profesor de Ensino Secundario)\n3. Carlos Fernández Louzao (Xefe de equipo de mantemento en Alcoa)\n4. Luísa Pernas Quelle (Oficial de Procurador dos Tribunais)\n5. Patricia Eijo Gómez (Estudante de Ciencias Políticas)\n6. David Díaz Meitín (Operador de Produción en Dixestión – Alcoa)\n7. Belén González Martínez (Licenciada en Matemáticas)\n8. Rodrigo Baño Pena (Operador de Produción en Dixestión – Alcoa)\n9. Laura Vilasa Abad (Diplomada en Educación Infantil)\n10. Xosé Luís Vale Blanco (Técnico de calidade en Conservas Albo)\n11. Cristina Lestegás Pérez (Licenciada en Filoloxía Inglesa – Profesora de linguas)\n1. Xosé Durán Cao (Xubilado de Alcoa)\n2. Yobana González Castro (Auxiliar de farmacia)\n3. Xosé Antonio Alonso Salgueiro (Xubilado de Alcoa)\n4. Augusto Albo Ocampo (Mecánico en Bidueiros)\n5. Natalia Fernández Álvarez (Xubilada por incapacidade laboral)\n6. Samuel Ben Conde (Camareiro nun Starbucks de Manchester – Reino Unido)\n7. Anxo Novo Mejuto (Enfermeiro no hospital de King`s Lynn – Reino Unido)\n8. Sara Rey Balseiro (Pedagoga Terapéutica nun colexio de Reading – Reino Unido)\nXÁ SE PODE DESCARGAR O AGUILLÓN DE ABRIL 2015.\nMARCO LÓPEZ REPITE COMO CANDIDATO Á ALCALDÍA DE XOVE\nA Asemblea Local Nacionalista de Xove designou por unanimidade como candidato polo BNG-Asembleas Abertas á alcaldía de Xove a MARCO LÓPEZ.\nUnha boa parte do pobo de Xove ten un vicio confesable: adoitan votar por uns e, cando teñen algún problema, acoden cabo doutros para solucionalo. Eu acepto a miña responsabilidade e preséntome a estas eleccións, como xa fixen no 2011, porque quero asinar un contrato coa nosa veciñanza. Pero se algo aprendín dos meus predecesores (Bouza e Durán) é que o meu tempo é ouro. Se o pobo de Xove non respalda a miña candidatura, o que non vou facer é quitarlle tempo aos que sí que me queren como fillo, como marido, como irmán, como xenro, como amigo… Non hei caer neste tipo de erros, que outros cometeron e dos que me consta que se arrepentiron. No caso de non acadar a alcaldía, o meu traballo ha ser o dun concelleiro fiel ao seu electorado e ao seu pobo, nin máis nin menos.\nA paralización do concurso eólico polo Goberno de Feijoo supuxo a perda dun investimento de 1000 millóns de Euros na comarca da Mariña. Este investimento supoñía a creación de 2000 empregos na nosa bisbarra, moitos deles en Xove. E, a maiores, o 40% dos beneficios que ían supoñer os aproximadamente 90MW de titularidade pública que reverterían en investimentos nos concellos nos que se instalaran e tamén nos propietarios dos montes. As consecuencias económicas da decisión do PP de anular o concurso eólico promovido polo BNG afectou de xeito importante a diferentes sectores económicos da nosa comarca.\nCoa anunciada anulación do concurso eólico, a Xunta de Feijóo, coa aquiescencia do Concello de Xove, anulou tamén os investimentos dos plans industriais a desenvolver polos gañadores deste procedemento de concurrencia pública. Perdéronse máis de 5000 millóns de Euros a investir en todo o país, 1800 € por cada habitante de Xove. Por certo, a participación pública galega permitiría que a Xunta investise 15 de cada 100 € obtidos polo noso vento no financiamento dos servizos públicos dos galegos: dependencia, sanidade, educación… Ingresos todos que se perderon. As medidas para atallar a crise económica non caen do ceo, e agora preguntámonos que porque estamos tan mal. E asustámonos pola viabilidade de Alcoa, pero cando desde o nacionalismo galego quixemos desenvolver outra industria alternativa e complementaria para A Mariña desde o Goberno galego, o PP desmantelouna. Por certo, que no 2012 o Tribunal Superior de Xustiza declarou legal o concurso eólico, dándonos a razón aos nacionalistas.\nAsemade, cómpre avanzar na creación de alternativas de futuro para a comarca da Mariña. Xove foi sempre un concello pioneiro nestas alternativas, e isto é algo que se debe recuperar por parte dos poderes públicos. A apertura dunha superficie portuaria como o dique norte de Morás abriría dinámicas para o desenvolvemento doutras industrias paralelas, permitiría a internacionalización dun sistema tan importante para Xove e a súa contorna como é a industria forestal, a través da exportación de madeira en barcos de gran tonelaxe que hoxe se fai imposible por non termos un porto das dimensións que se precisan. Este porto sería o único destas dimensións entre Ferrol e Xixón.\nOs populares están avanzando tamén na eliminación de servizos sanitarios básicos na Mariña. Non sei ben a quen felicitar. Aos taxistas? Eles tamén teñen que vivir, non si? Aínda que ben pensado, así tamén gañan os hosteleiros da cidade da muralla. O que sei de certo é quen perde: NÓS. Pero non os do Bloque, eh? Todos nós. As maiorías absolutas teñen un perigo enorme, adoitan converterse en oligarquías.\nAo can de Paulov, aquel que babexa cando sinte as badaladas da campá que anuncia a hora de comer, tamén se lle podería denominar “o can de palleiro”. Porque aquí acontece algo semellante, xa non como individuos, senón como pobo.\nEu intentei nestes case seis anos que levo á cabeza do BNG de Xove (dous como responsable local e case catro como portavoz do Grupo Municipal Nacionalista) facer visible a nosa alternativa de cara á sociedade. Este traballo por e para Xove sei que está a ter éxito, pero quérovos lembrar que desde a oposición temos pouca marxe de maniobra. As cousas non son máis o menos difíciles, senón que requiren para logralas máis ou menos traballo, pero para iso o nacionalismo galego necesita medrar en apoios no Concello de Xove.\nHai unha característica que é común a moitos Gobernos do PP, e o de Xove non se salva: a ansia por destruír. A preferencia por derrubar en vez de crear. Porque é moito máis doado pechar un negocio que botalo a andar. É moito máis doado matar que parir.\nO Grupo Municipal Nacionalista na Corporación Municipal de Xove, ao abeiro da lexislación vixente, presenta o ROGO que segue:\nDesde o Concello de Xove edítase todos os anos un calendario que se reparte a todos os fogares do municipio. Nos “créditos” do almanaque deste ano consta que a edición da publicación corre a cargo do Concello de Xove (Departamento de Cultura), e aparecen os nomes das persoas promotoras do anuario, diferenciando a responsabilidade política (o alcalde-presidente Demetrio Salgueiro e a concelleira de Cultura Mª Dolores Meitín) da dirección/maquetación da obra (Lucía Sánchez Meitín). Debido a que supoñemos que estas identificacións consentidas figuran ao efecto de recibiren tanto os posibles parabéns como as posibles críticas de xeito persoal, ROGAMOS que en vindeiras edicións do calendario oficial do Concello de Xove se estabelezan con rigorosidade as datas de marcado carácter festivo ou de celebración, xa que, tal e como se reflicte no almanaque, nin o 4 de marzo (mércores) é Martes de Carnaval nin o 5 de marzo (xoves) é Mércores de Cinza. Así e todo, queremos felicitar ao equipo de goberno porque o día 2 de abril (xoves) en efecto é Xoves Santo e o día 3 de abril (venres) tamén é Venres Santo.\nAsemade, e ao abeiro da rigorosidade que esiximos para unha publicación do noso Concello (aínda que habería que debater polo miúdo se é necesaria ou non), ROGAMOS a estandarización onomástica para futuras edicións dos nomes do santoral que aparecen no almanaque. No calendario 2015 figura “San Benvenido” en lugar de “San Benvido”, “San Benito” no canto de “San Bieito”, “San Martín” por “San Martiño”, “Catalina de Siena” en troques de “Catarina de Siena”, “San Felipe” en vez de “San Filipe”, “San Benedicto” por “San Benedito”, e así poderiamos continuar coa deturpación de multitude de nomes. Tamén se pode comprobar no anuario que non priman a elección dos antropónimos xenuinamente galegos, chegando a mesturalos e deformalos, como ocorre nos casos de Cidre, Xoán, Madalena, Agostiño, Tomé, Guillerme, Paio, Vicenzo, Paulo, Sabela, Firmino, Hadrián, Cristovo, Henrique, Aleixo, Fiz, Domingos, Lourenzo, Xaquín, Helena, Bernal, Bartolomeu, Artur, Tegra, Tareixa, Duarte, Erea, Calisto, Margarida, Vitorio, Alberte, Icía, Clemenzo, André, Sadurniño, Vítor, Nicolao, Macías, e outros moitos.\nPor estas razóns, reiteramos o noso ROGO para que polo Goberno municipal se corrixan as eivas detectadas desde hai anos en relación á onomástica do calendario, facendo prevalecer os antropónimos marcadamente galegos. Así como que desde as concellarías municipais se promovan de xeito oficial os nomes orixinais en galego, para o que achegamos unha ESCOLMA BREVE cunha selección de 130 antropónimos con algunas das súas equivalencias ou variantes noutras linguas, todo isto co obxecto de amosar a total colaboración do Grupo Municipal Nacionalista.\nO servizo público de Correos\nDende o ano 2000, en que Correos pasa a constituírse como sociedade anónima, desaparece a Relación de Postos de traballo (RPT) que ten calquera administración. Esta modificación produce efectos demoledores nos cadros de persoal neste servizo de carácter estatal, destruíndose no último lustro entre 13.000 e 14.000 postos de traballo en todo o Estado, segundo as memorias publicadas pola propia empresa. Unha etapa na que o Servizo Estatal de Correos estaba dirixida polo actual presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, que converteu o que era un servizo público nunha entidade empresarial privada.\nNa provincia de Lugo suprimíronse 29 prazas oficialmente, aínda que esta cifra non é real debido a que (a pesar de non desapareceren oficialmente) estas prazas non se cobren con novos profesionais, senón que se producen acumulacións de tarefas no persoal restante. Comparando os censos de persoal na provincia de Lugo, entre persoal funcionario e laboral, destruíronse 121 postos de traballo nos últimos dous anos.\nEn concreto no noso concello suprimíronse repartos en Xove e Xuances, e reduciuse persoal na Unidade de Viveiro (2 prazas), oficina da que depende a nosa de Xove. O reparto destes servizos é encargado ao resto de compañeiras. Ademais reducíronse horarios de apertura de oficinas no concello de Xove, pasando a modificarse o horario de atención ao público para quedar fixado entre as 09:00 e as 10:30 horas unicamente, obrigando á poboación a trasladarse ás oficinas principais para moitos envíos e que, no caso do noso municipio, se sitúa a 10 Km., no concello veciño de Viveiro. Todas estas reducións foron practicadas pola empresa entre os anos 2013 e 2014.\nDesde o Bloque Nacionalista Galego de Xove consideramos que estamos diante do progresivo desmantelamento do servizo de Correos que, desde a súa conversión na actual Sociedade Estatal Correos e Telégrafos de participación público-privada, actúa con ánimo mercantilista, obviando a súa función pública e de cohesión territorial para evitar a marxinación e desatención da poboación, especialmente daquela que vive no medio rural.\nAFILIACIÓN AO BNG DE XOVE\nPREME AQUÍ PRA DESCARGAR O FORMULARIO DE AFILIACIÓN AO BNG DE XOVE\nBNG DE XOVE NOS MEDIOS\nLA VOZ DE GALICIA (04/02/15)\nEL PROGRESO (04/02/15)\nGALICIA CONFIDENCIAL (24/01/15)\nLA VOZ DE GALICIA (15/01/15)\nEL PROGRESO (17/12/14)\nEL PROGRESO (14/12/14)\nEL PROGRESO (11/12/14)\nPRAZA PÚBLICA (17/11/14)\nLA VOZ DE GALICIA (06/11/14)\nLA VOZ DE GALICIA (19/10/14)\nLA VOZ DE GALICIA (15/10/14)