Non vai máis! Negro o once | Esculca\nNon vai máis! Negro o once\nDespois de o Parlamento Europeo ter votado no pasado 26 de marzo de 2019 a nova directiva de Copyright, o colectivo Xnet sinalou en comunicado que “non só é un día negro para os dereitos na era dixital, senón tamén para a calidade democrática das institucións europeas”. Finalmente gañaron os lobbies do copyright. Nin xigantes como Google ou Facebook puideron impedilo.\nO Parlamento Europeo aprobou o 26 de marzo a reforma de lei de copyright por 348 votos a favor, 274 en contra e algunhas abstencións. Os controvertidos artigos 11 e 13 (agora 15 e 17) que xeraron no pasado ano o ‘apagamento de Wikipedia’, entre outras tantas mobilizacións de colectivos e personalidades da Internet, hoxe son lei europea e deberán ser levados en todos os países comunitarios ás leis estatais, onde corresponda regular o copyright, nun prazo máximo de dous anos.\nUnha vez aprobada no Parlamento Europeo, a reforma do copyright deberá ser adoptada polo Consello da Unión Europea (que meses atrás rexeitara os artigos 11 e 13 e con iso lograba abrir unha xanela de esperanza en defensa das liberdades na internet). Isto podería acontecer o próximo 9 de abril.\nO repudiábel e condenábel desta modificación é que se ataca a esencia mesma da Internet en tanto como usuarios non nos limitamos a consumir contido, senón que tamén achegamos (partillando links, creando novos contidos a partir dos existentes, etc.). A partir desta decisión do Parlamento Europeo haberá que pensar nunha nova Internet, cun modelo similar á televisión: dun único sentido. Soamente poderemos consumir materiais, noticias e contidos sen a posibilidade de partillar, por exemplo, un meme.\nOs agora artigos 15 e 17 obrigan ao control de todo o contido subido á Internet. A cantidade de contidos que se soben fai impensábel que a tarefa poida realizarse con humanos moderadores, o que obrigará probabelmente a usar filtros automatizados que talvez non detecten ironía ou humor e censuren infinidade de contidos.\nOs ‘artigos negros’ (vexa o prato de roleta: 11, 13, 15 e 17 son negros!!)\nArtigo 11, agora 15 (usos dixitais das publicacións de prensa): con estas medidas a Unión Europea exporía a implantación dunha especie de taxa Google ou Canon AEDE. Os editores de publicacións de prensa poderían xerir os seus dereitos de autor, cobrando ou non a quen os enlacen ou os usen de fonte certo cantidade como pagamento por facer uso da información con dereitos de autor. Enlazar ou citar converteríase nun verdadeiro problema tanto na práctica como na súa xestión e as súas consecuencias legais. (Fonte kaosenlared. net)\nArtigo 13, agora 17 (vixilancia de contidos protexidos por parte de fornecedores): neste caso a normativa obrigaría as plataformas de contidos a monitorizar o que os usuarios soben para comprobar se violan ou non os dereitos de autor. Cada servizo tería que crear un sistema tipo Content IDE de YouTube que permitiría detectar violacións dos dereitos de autor. Non só de música, senón de calquera contido. Sitios como a Wikipedia -aínda que a UE citou este caso como unha excepción- ou GitHub que avogan pola libre partilla de información e coñecemento, por exemplo, estarían entre os afectados. (Fonte: xataka.com)\nSen dúbida estamos ante a presenza dunha mudanza radical en beneficio dos grandes lobbies do copyright que impactará na Internet tal e como a coñecemos hoxe día. En Latinoamérica non podemos pensar que todo isto será inocuo para nós en tanto accedemos a diario a sitios europeos, enlazamos artigos, imaxes ou vídeos aloxados ou producidos na Unión Europea, utilizamos servidores aloxados na Unión Europea e portanto estarán sometidos á nova lexislación.\nA Internet é global, non ten fronteiras, xa está suficientemente dominada polos enormes oligopolios transnacionais (Google, Apple, Microsoft, Facebook). Xa estes oligopolios son quen nos filtran, controlan, analizan o noso comportamento e con iso móstrannos o que queren que consumamos (xa sexa con fins comerciais mais fundamentalmente políticos). Agora serán eles mesmos -apesar de se oporen a esta nova forma de control, porque vai en contra dos seus intereses comerciais- quen aplicará máis control e censura sobre o noso uso e acceso á ‘rede de redes’.\nLatinoamérica loita contra muros de Trump, ameazas de invasión e bloqueo tanto en Venezuela como Cuba, inféstase de bases militares norteamericanas, os gobernos viran á dereita e a ultra dereita. A corrupción dos novos gobernantes é alarmante e xa levou ex presidentes á xustiza e seguro levará varios outros (Temer e Moreno os máis ‘destacados’ viiiix). Tamén son ollados con máis ‘agarimo’ os TLC coa Unión Europea e Oh paradoxo! todos os TLC teñen varios parágrafos dedicados exclusivamente a temas de dereitos de autor.\nCon UNASUR desarmándose, MERCOSUR trabado, nacemento de PROSUR (á dereita do sur), destrución de conquistas civís en toda a Latinoamérica: Como situamos propostas alternativas e contra-hexemónicas nestes escenarios? Sen dúbida os pobos, hoxe máis que nunca, teñen a palabra…\n← Reuters: Fundador da Blackwater quer enviar milhares de mercenários para ajudar Guaidó\nEUA: lei podería impedir que Israel empregase axuda militar para deter crianzas palestinas →


Arranca na rede a escrita de ‘Caramomia', a novela xuvenil interactiva promovida pola Deputación que asinan catro autoras e autores galegos | Noticias Vigo\nArranca na rede a escrita de ‘Caramomia’, a novela xuvenil interactiva promovida pola Deputación que asinan catro autoras e autores galegos\nO lanzamento da historia, que escriben xa “a oito mans” Ledicia Costas, Daniel Landesa, María Lado e O Hematocrítico, iniciouse en Instagram e pode lerse tamén por entregas na páxina web da institución provincial\nPublicado por Noticias Vigo o día 11/05/2020 na sección de Deputación de Pontevedra\nCoa presentación do primeiro das e dos seus catro personaxes principais, Roque, arrancou hoxe na rede Instagram a novela Caramomia, a nova iniciativa cultural que promove a institución provincial e que busca implicar a mocidade na lectura a través da publicación por entregas desta historia xuvenil de misterio. Trátase dun proxecto que está asinado a oito mans por dúas e dous dos autores máis recoñecidos da comunidade: Ledicia Costas, María Lado, Daniel Landesa e O Hematocrítico (pseudónimo de Miguel López) e que se pode ler tamén na propia páxina da Deputación de Pontevedra. Como explicou a presidenta Carmela Silva na súa presentación, esta iniciativa remarca o firme apoio e o compromiso da Deputación coa cultura e, particularmente, coas escritoras e escritores galegos, apostando ademais por “un novo modelo interactivo e dixital como instrumento de creación literaria”.\nA historia de Caramomia, que vai dirixida á mocidade a partir dos dez anos, foi ideada por estas e estes catro creadores nestes días de confinamento e a ficción transcorre tamén na corentena. Está protagonizada por catro rapazas e rapaces, Roque, Brando, Mafalda e Mabel e, como apunta a súa sinopse, haberá un feito que altere a monotonía dos días de illamento: o roubo dunha valiosa peza do museo. As sospeitas das e dos catro xiran en torno a Caramomia, para eles, unha señora pouco recomendable á que cómpre vixiar moi de preto. Por iso emprenderán unha investigación na que non só van ser eles as e os protagonistas, senón que tamén o serán as lectoras e lectores da novela, xa que poderán decidir como queren que avance a trama e as accións das e dos personaxes.\nAsí, despois dos catro primeiros capítulos (estes publicaranse os luns, mércores, venres e sábados), que servirán para a presentación dos protagonistas e da trama, a partir da semana que vén establecerase ao final de cada entrega, como explicou a autora Ledicia Costas, un sistema de votacións no que se darán opcións para que as e os lectores decidan por que camiño vai avanzando a resolución do misterio. Ademais, destacou que a historia antiga terá “unha importancia moi relevante, de aí o título de Caramomia” e apuntou que o deseño gráfico da novela é de Daniel Landesa.\nNeste primeiro capítulo lanzado na mañá de hoxe a iniciativa arrancou en Instagram con arredor de 350 seguidores. A historia publicarase ata o 20 de xuño nesta rede e na páxina web da Deputación e os enlaces iranse compartindo tamén nos outros perfís da institución provincial nas redes sociais Instagram, Twitter e Facebook.\nLedicia Costas, María Lado, Daniel Landesa e O Hematocrítico traballarán en equipo e iranse repartindo a escritura dos 24 capítulos desta novela interactiva nun reto que definiron na presentación de “Oito Mans” como “unha aventura” e, ao mesmo tempo, afirmaron que a proposta lles serviu para reinventárense trala situación de confinamento que detivo todas as axendas culturais.\nCarmela Silva anunciou tamén na presentación do proxecto que, unha vez rematada a súa publicación virtual, a idea é que a institución provincial edite en formato papel esta obra. “Estes proxectos tan novidosos teñen que quedar para a posteridade”, apuntou. A presidenta incidiu en que o apoio á industria cultural, “ademais de ser unha convicción desta Deputación, considéroa unha obriga, agora aínda máis necesaria nesta crise sanitaria, na que a cultura encheu todos os espazos da nosa vida”. Ademais, fíxolles un chamamento a todas as administracións “para que lle dediquemos unha parte relevante dos nosos recursos á cultura” e ao conxunto da sociedade “para que consumamos cultura”.\nA Deputación pon en valor as autoras e autores…


SPAD > SERVIZO DE PREVENCIóN > DESTINATARIOS/AS > PROFESIONAIS\n1. PROGRAMA AO ALCANCE. ÁMBITO LABORAL\nPromover e facilitar a implementación dun programa de prevención do consumo de drogas no ámbito laboral, integrado no Plan de prevención de riscos laborais nas empresas de Galicia, principalmente nos sectores pesqueiro, transporte, construción, turismo e hostalería.\nReducir a prevalencia global dos consumos de alcol e outras drogas entre as traballadoras e traballadores e, de maneira particular, dos pertencentes aos sectores da pesca, o transporte e a construción.\nReducir o consumo de alcol e tabaco en horario laboral.\nReducir a prevalencia dos consumos habituais de tabaco, alcol e drogas ilícitas entre as traballadoras e traballadores e, de maneira particular, dos sectores pesqueiro, do transporte e da construción.\nReducir a prevalencia de persoas bebedoras abusivas entre as traballadoras e traballadores e, de maneira particular, dos sectores pesqueiro, do transporte e da construción.\nReducir certos comportamentos de risco entre as traballadoaras e traballadores asociados ao consumo de drogas (manexo de vehículos ou maquinaria perigosa tras a inxestión destas substancias).\nMellorar o nivel de coñecemento e a calidade da información das traballadoras e traballadores sobre o impacto das diferentes drogas na súa saúde e benestar persoal e a actividade laboral.\nReducir a tolerancia social das traballadoras e traballadores, directiva, representantes sindicais e membros dos servizos de prevención ante os consumos de alcol e outras drogas.\nIncrementar o risco percibido asociado ao consumo de alcol ou outras drogas por parte das traballadoras e traballadores.\nReducir a permisividade das traballadoras e traballadores fronte ao consumo de alcol ou outras drogas dentro da xornada laboral.\nConseguir que se respecte a normativa que impide o consumo de tabaco nos centros de traballo cerrados.\nConseguir que se respecte a normativa que impide o consumo de alcol ou outras drogas durante a xornada laboral.\nFacilitar información e orientación ás traballadoras e traballadores con consumos problemáticos de alcol ou outras drogas que faga posible o seu tratamento temperán en centros especializados.\nDirixido a todas as empresas do concello do Grove (priorizando aquelas cun maior volumen de persoal). Están implicados todos os axentes relacionados co seu contorno laboral específico: a empresa, os sindicatos, as mutuas laborais, etc.\nAs distintas actividades e fases de traballo coa empresa serán:\n1. Elaboración conxunta dun estudo de necesidades en materia de prevención das drogodependencias.\n2. Adecuación dos contidos do programa ás demandas e necesidades da empresa.\n3. Realización do curso básico (6 h) e de especialización (14 h) de mediadores laborais, proporcionándolles o manual do programa.\n4. Distribución da guía informativa de información/sensibilización entre as traballadoras e traballadores da empresa.\n5. Execución do resto das medidas previstas: orientación e asesoramento, sesións informativas, rotulación de espazos, etc.\n2. XORNADAS: ASPECTOS LEGAIS E SANITARIOS DO ALCOL E O TABACO\nProporcionar formación sobre o tabaco e o alcol, tanto a nivel legal como sanitario, a diferentes profesionais do ámbito socio-laboral, mediante a realización dunhas xornadas formativas.\nFacelos partícipes da importancia da súa función como mediadores preventivos, podendo transmitir información sobre as distintas substancias con capacidade de xerar adicción.\nMellorar o nivel de coñecementos das persoas destinatarias sobre o impacto que as drogas teñen sobre a saúde e o benestar individual e colectivo e os riscos que derivan do seu uso.\nDifundir entre a poboación información sobre o Servizo de Prevención e diversos aspectos relacionados coa educación para a saúde.\nMobilizar a poboación na busca de solucións e alternativas aos problemas que a súa comunidade ou colectivo presente en relación coas drogas.\nReducir a prevalencia dos consumos problemáticos de tabaco e o alcol.\nCorrixir erros, falsas crenzas, mitos, estereotipos e falacias sobre o tabaco e o alcol e os efectos de cada substancia.\nProporcionar información sobre a xestión e actividades dos recursos preventivos co fin de aumentar a participación social.\nDar a coñecer o SPAD como recurso preventivo e asistencial.\nB) METODOLOXÍA DA ACTIVIDADE\nAs xornadas de traballo (6 horas de duración) de carácter formativo co obxectivo de profundar nos aspectos legais e sanitarios con respecto ao tabaco e ao alcol. Contarase cos profesionais do Servizo e especialistas no tema externos. Valórase como fundamental que exista na zona do Grove e contorno (bisbarra) un grupo de profesionais do ámbito socio-laboral e persoas significativas (empresariado, sindicatos, asociacións) que teñan coñecementos sobre o tema e igualmente da actividade que se realiza desde o SPAD.


Predición de lectores | Martech Zone\nSe non teño nada sobre o que escribir no meu blog, normalmente fago algunha navegación e atopo ligazóns incribles e compártoas. Se estás tomando tempo para regresar ao meu sitio ou subscribirte ao meu feed, quero asegurarme de que non perdo o teu tempo a mediar unha publicación no blog.\nA pesar dos meus esforzos, algunhas das miñas publicacións son apestosas e outras reciben unha chea de atención. Despois de bloguear durante anos, aínda me é imposible predicir o meu número de lectores. Supoño que se parece moito a unha carreira defensiva que intenta predicir a seguinte xogada. Os equipos de fútbol que gañan adoitan ter maior consistencia e menos confusións. Xogan cada down coma se fose o último down. Din que o fútbol é un xogo de polgadas.\nGañar nos blogs é o mesmo. Unha gran liña ofensiva aínda pode saquear e perder un pouco de yardas, pero, en xeral, seguirán adiante e conseguirán o primeiro. Non podo predicir cales das miñas publicacións (fútbol = xogadas) me meterán na zona final. Non obstante, sei que unha maior consistencia e menos confusións me levarán.\nComo resultado, non me preocupa ou non este a publicación será a única, só sei que se continúo a bloguear a miúdo e blogue ben, seguirei gañando lectores (fútbol = iarda). A competición é dura, con todo.\nActualmente estou contra todos os de vacacións, as mellores publicacións de todos en 2008 e as previsións de todos para 2009. A verdadeira competencia está comigo. A competición non é atopar tempo para publicar. A competencia non é investigar unha publicación o suficientemente ben como para deixarche o núcleo de coñecemento polo que chegaches.\nFoto incrible de Brian Cassella, fotoperiodista\nEn 2008, o blog ten aproximadamente un cuarto de millón de visitantes con preto de 2,000 subscritores (correo electrónico + RSS). Non continuei o crecemento neste blog que tiven no pasado, en gran parte debido á miña competencia. Os cambios no traballo non me permitiron dedicar tempo e esforzo ao blog que debería ter. Dos últimos, estiven dando voltas a estas estatísticas e volvín a subir de novo.\nEstou desexando conseguir algúns na zona final no 2009.\ntags: percepción publicitariaclipsyncdeseño gráficocomoestratexias de optimización de motores de buscaligazóns de compartición de diapositivassó\n28 de decembro de 2008 ás 8:48\nA maioría dos blogs son comentarios persoais e respaldados por dez minutos nos motores de busca. O que é irónico non é que algúns sexan bos e outros sexan malos, ou incluso que sexan algúns populares e outros non. É curioso que vorazmente consumir e respectar contido só marginalmente máis rigoroso que a conversa casual.\nPrego que a predición de lectores, así como a ganancia de lectores, farase máis difícil a medida que os blogs seguen a crecer en popularidade. Non poderemos esperar a comprender o seu verdadeiro impacto ata que se instale este fenómeno.


O xerente da área sanitaria de Vigo explica aos voceiros de Tomiño a situación sanitaria da comarca - Concello de Tomiño\n06 Mai 2022 O xerente da área sanitaria de Vigo explica aos voceiros de Tomiño a situación sanitaria da comarca Os representantes dos grupos políticos plantexaron ao mandatario as condicións deficientes da atención primaria no centro de saúde local\nFrancisco Javier Puente, xerente da área sanitaria de Vigo, visitou onte o Concello de Tomiño, co fin de manter unha reunión cos voceiros dos tres grupos políticos que integran a Corporación Municipal, despois de que se solicitara o encontro en outubro do ano pasado e de que se reiterara a petición varias veces nos últimos meses.\nOs grupos políticos da corporación (BNG, PP e PSdG-PSOE) plantexaron a través dos seus voceiros, a situación alarmante na que se atopa o centro de saúde tomiñés ante a falta de persoal e as conseguintes deficiencias na asistencia primaria. Tamén abordaron a reapertura do consultorio de Goián, que leva pechado dende o comezo da pandemia.\nLogo da manter a reunión coa alcaldesa e voceiros dos grupos da oposición, Puente conversou con membros da plataforma de defensa pola sanidade pública.\n“Agradecemos moito que o xerente se trasladara hoxe a Tomiño, para ter unha reunión que vimos pedindo desde o mes de outubro conxuntamente coa oposición”, explicou en primeiro lugar a alcaldesa de Tomiño, Sandra González.\nO xerente da área sanitaria viguesa comentou en primeiro lugar que gran parte da solución á falta de médicos existente, podería vir a través do protocolo XIDE para a Xestión Integral da Demanda en Equipo, que se está aplicando de forma experimental, polo que os facultativos deixarían de facer tarefas que non sexan exclusivamente médicas, logrando deste modo atender a máis pacientes.\nRespecto á cobertura das prazas, comentou que se emprendería o tema a final do verán, “cousa que agardamos sexa así, xa que nestes momentos están aínda sen cubrir as prazas vacantes ou as substitucións, e cremos que no verán a situación será aínda peor polo tema das vacacións”.\nOutro tema que abordaron durante a xuntanza, foi o da reapertura do consultorio de Goián, que se pechou ca pandemia. O xerente comprometeuse a estudar a situación e valorar a reapertura deste punto de atención.


Comentario de Alberte Payo\nDeste clásico da literatura mundial gustáronme bastante algunhas historias pois eran curtas e sinxelas de entender; pero outras non tiñan nin pés nin cabeza baixo a miña opinión. É unha obra coa mesma estrutura á obra de Don Xoán Manuel, ``O Conde Lucanor´´ que xa limos en castelán.\nNesta obra cada historia non ten nada que ver coa anterior, pois unha fálache dun rei árabe que tiña un falcón e outra de como Aladín atopa a lámpada máxica. Pero pódese dicir que todas tiñan unha ensinanza ou moralexa.\nNo que a min respecta este libro é bastante pesado de ler pois ten moitas das historias difíciles de entender e tamén como xa dixen con anterioridade, ningunha historia ten que ver coa anterior. O bo do libro é que aprendemos anécdotas tradicionais da cultura islamista e tamén nos ensina cousas para a nosa vida cotiá.\nPareceume un libro un pouco complicado de ler, pola súa linguaxe complexa e o seu comezo que non me gustou pero que a medida que o les faise entretido polas accións rápidas e interesantes .\nGustoume a súa estrutura porque cada relato tiña a súa propia historia, os seus ambientes exóticos e coloridos, tanto como os personaxes e os dramas que presentan.\nO libro está cheo de imaxinación e fantasía pero segue sendo, ou iso creo, unha lectura máis adecuada para adultos.\n11:30 do 3 de maio de 2015


Ramón Obella Vidal - Xosé González Martínez - La Región | Diario de Ourense y su provincia, fundado en 1910.\nO Foro E. Peinador, que vén realizando nestes últimos anos un labor de sensibilización co empresariado galego, publicou recentemente a súa biografía: Obella Vidal. Investigador, empresario e galeguista. Un descoñecido no seu propio País. Porque o doutor Ramón Obella Vidal foi un dos persoeiros que, cando a modernización ía da man da mecnaización, e os sectores produtivos básicos asentaban a meirande parte do dinamismo e a produtividade da nosa economía, el soubo mirar máis alá.\nA empresa Zeltia, o seu máis sobranceiro legado, referencia internacional da industria biomédica, sintetiza toda a extraordinaria capacidade que atesouraba Obella Vidal. A herdanza que Zeltia supón, vai alén do progreso científico-técnolóxico. Os máis de 70 anos da empresa son historia, tamén, dun dos esforzos máis importantes, transcendentais, direi, na configuración e a reivindicación dun tecido industrial galego do I+D+i, ao que el lle engadíu o G de galeguismo, premisa imprescindible, para calquera marca comercial que queira salientar nos mercados internacionais.\nOs efectos devastadores da guerra civil española, que levou ao exilio e a prisión a moitos investigadores, non arredou a Obella Vidal do empeño de soerguer unha industria baseada na investigación e no coñecemento. O seu biógrafo, o profesor Ricardo Gurriarán, sinala a clave do seu éxito: Soubo escoller unha idea (a explotación dos recursos naturais do país co fin de mellorar a saúde da poboación, con metodoloxía científica), arrodearse das persoas mellor formadas para levala a cabo e poñer os medios económicos para a súa materialización, tendo no horizonte Galicia e o seu desenvolvemento industrial e hixiénico-sanitario. Foi un importante emprendedor no difícil mundo da investigación científica aplicada á industria, por non dicir o primeiro en Galicia. Porque Obella puxera anos antes en marcha o primeiro laboratorio bioquímico galego, cando esta ciencia, a bioquímica, estaba dando os seus pasos iniciais: o Laboratorio Miguel Servet (Vigo, 1936), tendo como socio a Alexandre Bóveda.\nLogo viría Zeltia, instalada no Porriño. En pouco máis dun ano e medio de funcionamento, apunta Ricardo Gurriarán, patentaron máis de dez especialidades con cadanseu rexistro sanitario. Nos seus laboratorios elaboráronse fármacos moi variados: a efedrina, a dixitalina, os extractos hepáticos, a foliculina, insulinas, o purpuripán, con presentación de varias formas; e as vitaminas de todo tipo comercializadas baixo o nome de Zeltivit. Tamén se elaboraron e comercializaron vacinas, pesticidas e funxicidas, sendo o máis importante o insecticida DDT, que foi comercializado como Insecticida ZZ, que aínda hoxe manten unhas altas cotas de mercado. Produtos, os máis deles, que se publicitaban a través do Almanaque ZZ, editado integramente en galego e distribuido gratuitamente nos puntos de comercialización.\n(*) Presidente do Foro E. Peinador


Enviar mis Vídeos\nSubscricións en liña\nou Subscribirse a\nEsqueceches o contrasinal\nI Encuentro Car..\nOs instrumentos pouco comúns ..\nREUNIÓN DE ARTESANÍA E sculp..\nREUNIÓN DE ARTESANÍA e escultores METAL\nPrimeira Reunión de Ciencia e Arte..\nPrimeira Reunión de Ciencia e Artes. Diálogos entre tradición e innovación.\nBenvido á escena\nO Virtual Platform Asociación Euroarte\nNós invitados a unirse a esta nova experiencia, Pode subir os seus vídeos de Reunións, Formación, Eventos e Presentacións, máis, organizar ou participar en videoconferencias, sempre co apoio de expertos técnicos. Pode interactuar e compartir experiencias con outros profesionais, así como, promover o seu traballo e proxectos cunha metodoloxía adecuada.\nSorprende-se coas ferramentas que preparamos para ti!\nO proxecto scenes pretende ser a plataforma europea que ofrece artistas e artesáns promocións e descontos fantástico rede, tendo que ver coa súa propia creación, organización, produción, promoción e comercialización do seu traballo ou produto. Se sabe de calquera servizo de interese, comunicar e compartir cos outros. Thanks a lot.\n1.500 asociacións e 25.000 artesáns\nAsine a nosa newsletter!\nO proxecto ten como obxectivo Scenes 1.500 Asociacións e organizacións dentro e fóra do territorio ANO Espa ol;, eo 25.000 artesáns e artistas na nosa censo relacionadas co artesanía e artes aplicadas.\nIsto pode fornecer aacute; s todos os nosos vantaxes:\nConsellos Profesionais e Comunidade\nRecursos e ferramentas para ter éxito\nPolítica 100% Libre de Spam\nPrema no botón de embaixo para comezar inmediatamente!\nPrema aquí para rexistrarte!\nQuen Somos Información\nEscenas - 2015 Todos os dereitos reservados\nIr barra de ferramentas


A Fonsagrada – A Nosa Voz\nFoto tomada en O Padrón (San Xoán), A Fonsagrada\nO sacerdote Miguel Álvarez, está á fronte de 16 parroquias no concello da Fonsagrada, na montaña lucense que linda con Asturias. A mediados do século XX había uns 18.000 habitantes. Hoxe son uns 3000.\n«Na zona, a igrexa de Santa María funciona como cabeceira da unidade pastoral. Alí concentro os servizos de Cáritas, a catequese, a formación de adultos, a adoración eucarística, a atención aos peregrinos do Camiño Primitivo e o despacho parroquial. Nesta parroquia hai misa diaria. No resto, celebro unha vez ao mes, salvo en festas importantes como Ramos ou Santos, ou a festa do patrón».\nOs demais días da semana son os axeitados para que o sacerdote se faga presente e acompañe ás parroquias onde non se celebre misa dominical: oración, encontro, visita a enfermos… Esta reestruturación non pretende suprimir parroquias, por iso tamén se celebran alí festas, vodas, bautizos, funerais, etc. E, por suposto, tense en conta a peculiaridade da zona de que se trate: «Nesta zona da montaña lucense a maioría das aldeas que conforman unha parroquia teñen a súa propia capela. A estas capelas adoito ir unha vez ao ano, pola festa da aldea ou cando me chaman. Antes, cando os sacerdotes tiñan menos parroquias, soían visitalas e celebrar misa algúns días de semana. Hoxe é imposible».\nO Camiño Primitivo pasa pola Fonsagrada e cada vez son máis numerosos os grupos que transitan por el: «Desde hai uns 10 anos a atención aos peregrinos ocúpame moito tempo, pero á vez supón unha inmensa riqueza para a parroquia, non só animan a misa diaria, senón que dan testemuño e revitalizan a zona».\nMiguel Álvarez, como outros sacerdotes, implantou unha rede de comunicación cos seus fregueses que lles permite sentirse unha verdadeira comunidade: «A finais de agosto envío a todas as casas o programa coas datas das misas e as celebracións máis importantes do ano. Ademais, teño unha axenda pública que se pode consultar por Internet e que se actualiza en tempo real. Todas as semanas envíolles por correo electrónico e WhatsApp unha carta na que lles conto as novidades e materiais para a reflexión espiritual e a formación cristiá».\nTomado da revista Ecclesia\nCategorías ParroquiasEtiquetas A FonsagradaDeixa un comentario\n01/08/2019 por A Nosa Voz\nO 2 de agosto ás 20:30 h na igrexa da Fonsagrada preséntase o libro Nuestra Señora de Fonsagrada. Bosquejo histórico de una parroquia y de una vila. No acto intervirán o autor, Enrique López Fernández e Gumersindo Rego.\n“Este libro permitirá ao lector ter coñecemento dos veciños máis ilustres da Fonsagrada. Desde mediados do século XVII, documéntanse todos os apelidos máis coñecidos de Burón: Penamaría, Gegunde, Pasarín…\nHai fidelidade ás propias fontes, cun comentario que fai de fío condutor. Píntase tanto a realidade da parroquia como da vila”. (Da “Presentación”).\nO libro está adicado in memoriam a don Ramón Rodríguez Mondelo.\nI. Orixes e evolución\nII. A igrexa, edificio e anexos\nIII. A contorna da igrexa\nIV. A Parroquia e dotación parroquial\nV. Capelanías e confrarías\nVI. Curas da Parroquia\nCategorías DioceseEtiquetas A FonsagradaDeixa un comentario


Robots "made in Spain" á conquista do mercado internacional | Parque Tecnolóxico de Galicia\nInicio › Newsletter › Actualidad › Robots "made in Spain" á conquista do mercado internacional\nA imaxe dos robots de Boston é a que ten a maioría da xente na súa cabeza ao pensar nun robot do futuro. Pero mentres estes equipos seguen perfeccionándose para superar a minuciosidade dun humano, xa hai moitos outros proxectos que dende hai non moito permiten ás compañías realizar determinadas tarefas de forma máis sinxela. E algunhas destas compañías son españolas.\nMentres que en robótica industrial o mapa de empresas españolas quedou baleiro, os fabricantes nacionais de robótica de servizo fanse cada vez máis fortes.\nUn robot industrial é, de acordo coa Asociación de Industrias de Robótica, "un manipulador multifuncional reprogramable, capaz de mover materias, pezas, ferramentas, ou dispositivos especiais, segundo traxectorias variables, programadas para realizar tarefas diversas". O mellor exemplo é o dun brazo robótico.\nNeste segmento, o panorama en España é contraditorio. Malia que as fábricas cada vez apostan máis polo uso de robots, non hai fabricantes nacionais. "España é o décimo país que integra máis robots industriais a nivel mundial e o cuarto en Europa, aínda que está lonxe de alcanzar as cifras dos chamados Big Five (China, Xapón, Estados Unidos, Corea e Alemaña). Iso débese en boa medida a que en España hai excelentes enxeñerías e integradores de robots industriais, pero existe a impresión xeneralizada de que perdemos a oportunidade de ser fabricantes, nun mercado copado por unhas poucas empresas", explica Marc Ollé, xerente da Asociación Española de Robótica e Automatización (AER).\nMacco Robotics naceu en 2013 co obxectivo de robotizar un sector moi pouco innovador por aquel entón; a restauración. No ano 2014 presentouse en FItur o primeiro robot fabricado por Macco, que lle dá nome á empresa, Macco, o robot camareiro.\nAs vendas de robots industriais en España aumentaron un 24% en 2018 (5266 unidades), constituíndo unha nova marca histórica por cuarto ano consecutivo. Os principais sectores que explican este crecemento son o automobilístico, metal/maquinaria e alimentación. A Federación Internacional de Robótica (IFR) prevé que entre 2019 e 2022 os investimentos en robótica industrial en España aumentarán arredor dun 10% de media anual.\nO único fabricante de robots industriais en España, Acutronic Robotic, anunciou o pasado mes de xullo o seu peche por falta de financiamento.\nUn robot de servizo é, segundo a IFR "un robot que opera semi ou totalmente autónomo para realizar servizos útiles para o benestar dos seres humanos e equipos, con exclusión das operacións de fabricación". Dentro desta categoría atópanse os robots tipo humanoide e os robots móbiles ou AGV, empregados para o transporte de diferentes cargas entre áreas e deseñados para traballar de forma segura con persoas.\nSegundo a IFR, o valor de venda dos robots de servizo para uso profesional aumentou nun 32% a 9,2 mil millóns de dólares en 2018 a nivel global. Os sistemas loxísticos como os vehículos guiados autónomos (AGV) representan a fracción máis grande no mercado de robots de servizo profesional (41% de todas as unidades vendidas).\nProxectos con pemes\nPal Robotics naceu hai15 anos froito dun reto entre estudantes e actualmente é unha das compañías de robótica máis importantes a nivel internacional. A día de hoxe, o 90% das empresas para as que traballa son multinacionais, aínda que entre 2018 e 2019 se comezaron a abordar máis proxectos con pemes.\nÉ neste segmento onde as compañías españolas se souberon facer un oco tanto a nivel nacional como internacional. O exemplo máis claro é o de Pal Robotics. Esta compañía con sede en Barcelona naceu hai 15 anos a raíz dunha colaboración entre 4 estudantes (italianos e españois, un deles é Francesco Ferro, actual CEO). O obxectivo do proxecto era automatizar os movementos dunhas fichas nun taboleiro de xadrez mediante un brazo robótico, nunha partida entre persoas e computadora. Ademais de finalizar o proxecto con éxito, desenvolveron o primeiro humanoide bípede feito integramente en Europa (REEM A).\nActualmente, esta empresa española exporta gran parte das súas creacións. De feito, malia comezar a comercializar os seus produtos en 2008, "a demanda en España foi moi tardía. As primeiras unidades que quedaron en España foron en 2015 para investigación, e dende hai 2 anos o mercado industrial español está a demandar as nosas solucións de forma recorrente", segundo Alexandre Saldes Barbera, director de Innovación.\nConta con máis de 35 anos de historia e actualmente presume de ser un grupo internacional líder en vehículos de guiado automático, chamados AGVs (Automated Guided Vehicles).\nA proxección internacional tamén estivo moi presente dende as súas orixes en Asti. Con máis de 35 anos de historia -fundada en 1982-, Asti Mobile Robotics Group forma parte de Asti TechGroup, que lidera Verónica Pascual Boé, CEO da compañía. Esta empresa burgalesa presume de contar coa gama máis ampla do mercado de vehículos de guiado automático, chamados AGVs e ser líder en Europa por cuarto ano consecutivo no seu sector en fabricación de robots móbiles, segundo o ránking da Universidade de Hannover. Con sedes en Burgos, en Madrid e Francia, actualmente en Asti traballan máis de 250 persoas provenientes de 9 nacionalidades e culturas distintas.


A demanda europea de aceite de palma para fabricar agrocombustibles aumenta a deforestación, segundo Amigos da Terra | Consumer\nA demanda europea de aceite de palma para fabricar agrocombustibles aumenta a deforestación, segundo Amigos da Terra\nAsegura que os plans para previr a destrución ambiental nos países produtores resultan insuficientes\nA demanda europea de aceite de palma para fabricar agrocombustibles ten un gran impacto sobre o medio ambiente, segundo advertiu onte Amigos da Terra, que durante a presentación das propostas para unha etiquetaxe sustentable do aceite de palma referiuse a as deficiencias desta certificación.\nCo fin de representar os graves impactos ambientais da produción actual de aceite de palma, a ONG organizou esta mañá en Bruxelas unha protesta con árbores queimadas na porta da reunión da Mesa Redonda para un Aceite de Palma Sustentable (RSPO). “Os plans para previr a destrución ambiental nos países produtores son insuficientes. O problema fundamental é o incremento da demanda europea de aceite de palma con fins enerxéticos, como os agrocombustibles”, afirmou a este respecto o responsable de Amigos da Terra Europa, Paul de Clerck.\nAínda que a RSPO desenvolveu unha serie de criterios para producir aceite de palma de forma sustentable, os criterios adoptados “non son suficientemente estritos”, segundo advertiu Amigos da Terra. A ONG enumera entre as críticas que se unha plantación sitúase nun terreo deforestado antes de 2005, pode ser considerado sustentable, aínda que se houbese deforestado de forma ilegal. Outros aspectos nos que está desconforme son que as plantacións “sustentables” poden utilizar pesticidas perigosos e outros químicos; que unha empresa cunha soa plantación “sustentable” pode usalo na súa publicidade, “aínda que o resto das súas plantacións sexan un desastre”; ou que unha plantación pode ser clasificada como sustentable “incluso aínda que unha gran empresa desprazase outras actividades agrícolas cara a outras zonas sensibles, como selvas”.\nA ONG lembrou que Europa é o “maior importador de aceite de palma, materia prima utilizada en moitos produtos de alimentación e cosmética, e cada vez máis para agrocombustibles”. Así citou que Indonesia e Malaisia planean duplicar a súa superficie dedicada ao cultivo de aceite de palma ata os 18-22 millóns de hectáreas. “A enorme presión sobre o uso da terra forza a ampliar a superficie de cultivo á conta de espazos de alto valor natural como as selvas de Indonesia”, asegurou Amigos da Terra.\nNon se debería utilizar o aceite de palma con fins enerxéticos. O aumento da demanda desta materia prima, basicamente para agrocombustibles, “está a incrementar a deforestación”, insistiu o responsable de Agricultura de Amigos da Terra España, David Sánchez. “Os criterios de sustentabilidade non van conseguir solucionar o problema”, concluíu.\naceite deforestación palma-gl


Case 300 imaxes participaron na terceira edición de Fotolingua\nO concurso Fotolingua vén de pechar a súa terceira edición, coa presentación de case 300 imaxes únicas de establecementos de Santiago que utilizan o galego nas súas comunicacións. Na pasada convocatoria, rexistráranse un total de 98 fotografías, algunhas delas publicadas por duplicado nas dúas redes sociais utilizadas no certame, Facebook e Instagram.\nVolta e Dálle representa "Dura Lex" en Fontiñas\nO mércores 13 de xuño, ás 20:00 horas, a compañía Volta de Dálle representará a obra Dura Lex no Centro Cívico das Fontiñas. Despois da representación haberá un coloquio co público sobre a liberdade de expresión e a "Lei Mordaza" no que participará o colectivo EsCULcA (Observatorio para a defensa dos dereitos e liberdades).\nIGUALDADE E MEDIO RURAL\nUn encontro no Centro Cívico de Laraño pecha os Obradoiros de empoderamento no rural\nOs Obradoiros de empoderamento do rural botan o peche cun gran encontro no Centro Cívico de Laraño, que permitirá que ás mulleres que participaron na actividade nas distintas parroquias de Compostela poñan en común as súas experiencias. A xuntanza será o mércores, 13 de xuño, a partir das 17:00 horas. O obxectivo é fomentar a creación dun espazo de convivencia entre as mulleres das parroquias e impulsar o asociacionismo neste ámbito. A concelleira de Igualdade, Marta Lois, e o edil de Medio Rural,...\nAlumnado da Escola de Altos Estudos Musicais ofrece mañá martes un novo concerto no Paraninfo da Universidade de Santiago\nA Escola de Altos Estudos Musicais (EAEM) ten en marcha a iniciativa A Escola na Cidade, un ciclo de concertos de música de cámara interpretados polos alumnos e alumnas do Curso Avanzado de Especialización Orquestral do centro. As entradas destas actuacións son gratuítas ata completar aforo.\nO Concello e a Deputación asinan o convenio para a celebración da Supercopa\nA alcaldesa en funcións, María Rozas, e o presidente da Deputación da Coruña, Valentín González Formoso, asinaron esta mañá na sede da institución provincial o convenio de colaboración para o cofinanciamento dos 242.000 euros que supón o patrocinio da Supercopa de Baloncesto. Esta competición disputarase en Compostela a finais do mes de setembro.


Díaz Mouteira presenta en Fitur as comarcas do Carballiño e do Ribeiro como un destino que unifica termalismo e enogastronomía | Noticias Vigo\nPublicado por Noticias Vigo o día 23/01/2020 na sección de Turismo,Xunta de Galicia\nA delegada territorial da Xunta en Ourense, Marisol Díaz Mouteira, salientou hoxe que o xeodestino O Carballiño-O Ribeiro é un destino que aglutina o mellor da Galicia interior e “no que o Goberno galego cree y polo que aposta”. Así, subliñou a riqueza termal e enogastronómica que ofrecen os concellos que pertencen a este xeodestino.\nDurante a súa intervención, Díaz Mouteira destacou as numerosas festas que se celebran en estas terras, algunhas delas íntimamente ligadas coa gastronomía. Neste sentido, indicou que este xeodestino aglutina tres das preto de 120 festas de interese turístico galego e dúas das 12 festas de interese turístico nacional das que disfrutamos en Galicia. Referiuse, así, á Festa do Polbo, no Carballiño; á Festa da Istoria, en Ribadavia; á Festa do Pemento, en A Arnoia; á Festa do Pan de Cea, en San Cristovo de Cea; e, por último, á Feira do Viño do Ribeiro, en Ribadavia.\nA delegada territorial puxo en valor que este xeodestino acolla no seu territorio a Denominación de Orixe vitivinícola O Ribeiro, a máis antiga de Galicia e unha das primeiras recoñecidas en España.\nA campaña turística do xeodestino O Carballiño-O Ribeiro baixo o título ‘Corazón termal’ ofrece un amplo e variado programa de actividades deseñado coa finalidade de promover as potencialidades turísticas da zona, centrándose este ano na súa riqueza termal. A delegada territorial invitou aos visitantes de Fitur a coñecer a variada oferta e a infraestrutura moderna y diversificada dos establecementos emprazados en Arnoia, Laias, Cortegada, Berán, Partovia, Carballiño ou Prexigueiro.\nMarisol Díaz indicou que o apoio da Xunta aos distintos xeodestinos de Galicia ten por obxectivo “a diversificación da oferta e que a actividade turística sexa quen de dinamizar as economías locais, contribúa a poñer en valor os recursos naturais, culturais e etnográficos e que se sitúen como un instrumento eficaz de reequilibrio territorial, nomeadamente no rural galego”. Felicitou aos responsables deste xeodestino polo impulso que lle están dando e “por aproveitar as sinerxias de todo un territorio, sen reparar nos límites municipais e recurrindo á suma de esforzos e á cooperación institucional”.\nOvidio Rodeiro presenta en Fitur a ría de Muros-Noia…\nDíaz Mouteira subliña a importancia da combinación…


A Valedora do Pobo reabre o expediente do Castro da Croa e urxe á Administración a súa resolución – Federación Ecoloxista Galega\nA Valedora do Pobo reabre o expediente do Castro da Croa e urxe á Administración a súa resolución\nADENCO acaba de recibir a comunicación da Valedora do Pobo polo que se reabre o expediente pola queixa realizada polo Grupo Ecoloxista no seu día, en relación aos feitos que ocasionaron a destrucción dun dos parapetos do xacemento arqueolóxico. A Valedora urxe ás administracións á resolución do expediente e o cumprimento da resolución recaída no seu día.\nCertamente, xa transcorreron 3 anos e medio desde a denuncia inicial tras a destrución, dentro da área de protección integral, de parte do ben patrimonial catalogado. A acción do Grupo Ecoloxista motivou a imposición dunha sanción de 6.000 euros ao Concello de Ponteareas. A infracción administrativa veu motivada pola realización dun corte do foxo do castro pola parte norte do xacemento debido á construción da senda fluvial, sen contar coa previa e preceptiva autorización da Dirección Xeral. A resolución feita por Patrimonio notificoulle tamén ao Concello ponteareán a obriga de restituír as cousas ao seu estado.\nSen embargo, esta sanción foi recorrida e ate o momento non se ten resolto por parte da Administración. Esta lentitude na acción dos organismos públicos pode provocar que a sanción caduque. Esta circunstancia motivou que a Valedora admitise a trámite a queixa e iniciase un expediente co que inicia as actuacións oportunas perante a Consellería de Cultura.\nA propia Valedora abrira no seu momento un expediente pola destrución do Castro da Croa que axudou a axilizar o proceso sancionador. Naquel momento a Valedora xa tiña indicado que era de lamentar o longo período de tempo que tiña transcorrido desde a nosa denuncia e a inaceptable desidia de determinadas administracións cara a protección do patrimonio arqueolóxico de Galicia.\nArtigo anterior Soterramento da liña eléctrica de Monteporreiro …. Pero aplicando o principio de precaución.


Paulo Rodríguez, de Dinahosting: «Contratamos sempre en Galicia. É posible captar e formar talento aquí»\nSofia Vázquez LA VOZ\nA empresa tecnolóxica galega mantén a súa independencia do capital foráneo\n20 mar 2021 . Actualizado a las 22:54 h.\nAo rematar a entrevista, Paulo Rodríguez Cundíns (A Coruña, 29 de setembro de 1980), director de desenvolvemento e comunicación de Dinahosting, revelouse coma un deses galegos que saben exactamente o que queren para Galicia. Impórtalle este territorio. Por esas mesmas motivacións presume da súa empresa dedicada ao rexistro de nomes, de dominios e de aloxamento web: «É a primeira compañía independente do sector en España», co 100 % do capital español, e neste caso, galego.\n-Dito o dito, a pregunta sería: cando ides vender?\n-Dinahosting non se vende.\n-Completamente. Dinahosting nace como unha start-up máis arredor do ecosistema que estaba xurdindo con Internet. Negocios tradicionais offline percibiron a necesidade de dar o salto para o online. É un proceso que nos acompaña dende os últimos 20 anos: novas tecnoloxías, dixitalización... Dinahosting empeza promovendo servizos de creación de páxinas web, servizos relacionados (correo electrónico), e a medida que aumenta a demanda, amplía o seu modelo de negocio. Promove a infraestrutura necesaria para que iso funcione. Implica infraestrutura técnica de conectividade (servidores onde se executan as páxinas web e as aplicacións dos clientes, servizo de correo electrónico, almacenamento de ficheiros e todo o necesario para que iso se execute con seguranza).\n-O equipo executivo está conformado por tres directores xerais: Paulo Rodríguez, Carlos Suárez e Alberto de la Morena. Pero non son os propietarios, aínda que eles tamén están implicados na compañía. Por que non van vender?\n-Porque Dinahosting ten moito futuro. Segue sendo unha aposta gañadora; temos un proxecto con potencial tremendo. A compañía está fundamentada nuns alicerces moi asentados na realidade. Sería unha grande renuncia desviar esa liña de traballo.\n-Cal é o idioma da compañía? [No sector impera o inglés].\n-Utilizamos as linguas de contexto, neste caso o español e o galego. Pero unha das características da nosa aposta empresarial é a de falar o idioma de cada cliente. De tal maneira que somos pioneiros en ofrecer versións multidioma para todos os idiomas da Península: galego, español, catalán, euskera, portugués e tamén inglés.\n-Que tipo de clientes tedes?\n-A tipoloxía propia do tecido empresarial español: particulares, autónomos, pemes e algunha grande empresa. Desde un negocio de zapatería ou freelance ata La Voz de Galicia. Percibimos un incremento dos empresarios por estar na rede. Aqueles que tiñan presenza online están explorando novos camiños e aqueles que non están en Internet, estudan dar un salto.\n-Imaxinemos un comercio que facture 50.000 euros ao ano. Como sabe que a súa páxina web está funcionando correctamente?\n-O tempo de resposta desde que entras na web ata que se mostra o contido debe ser o máis rápido posible. Cada vez que cliquee nun enlace ten que cargar o máis rápido posible...\n-O máis rápido posible canto é?\n-Depende de varios factores. Que a conectividade sexa boa, que vai dende o sitio onde te conectas ata o sitio onde está aloxado o servidor. Nós temos un desenvolvemento de alto rendemento con acceso redundado con diferentes provedoras, que posibilitan que o acceso sexa rápido. Por outro lado, ten que haber un servidor que teña unhas características técnicas que posibiliten executar esa aplicación para compoñer esa información de maneira dinámica e mandala da maneira máis rápida. E que todo ese entorno sexa seguro e estea libre de ataques, que non sexa vulnerable.\n-Galicia ten unha boa conectividade?\n-Non. Temos dous ritmos, claramente. Por un lado, está o eixo atlántico, onde a conectividade é mellor, e despois está a Galicia baleira, que ten dificultades para ter condicións óptimas de conectividade. Hai moito que facer.\n-Que a Galicia baleira estea nestas condicións, que significa?\n-Que habendo capital humano e dándose as condicións no medio para que xurdan boas ideas e viables —ou alternativas empresariais e económicas— para que os galegos e galegas sexamos máis felices, pois hai unha cortapisa que impide, retarda e dificulta que iso poida producirse. Reduce o horizonte de expectativas.\n-Iso a vós, como dinamizadores do tecido empresarial, limítavos?\n-Determina a nosa penetración no mercado.\n-Se non teñen Internet...\n-Esas empresas non frutifican; e se non hai empresas no rural, hai menos negocio. Que a conectividade no rural sexa mala non ten unha relación directa con nós. Pero se un cliente noso da Coruña quere vender á xente do Caurel, pero a xente do Caurel non se pode conectar... E non se pode conectar primeiro porque non hai xente e segundo porque tería que subirse no alto da antena para ter conectividade. [Ri]\n-Falemos de ciberseguridade. Como facedes vós para que non entren piratas?\n-O tema é moi complexo. Hai multitude de estratexias. Establecendo filtros de tráfico, unha pronta detección dunha intromisión...\n-Pódevos pasar algo como o que lle pasou ao SEPE?\n-A nós non... Xamais! Non estou en condicións de facer unha análise do que lle pasou ao SEPE, pero a nós non nos pasaría. Nin de coña! En beneficio dos nosos clientes. Nós sempre tivemos unha política moi exhaustiva de excelencia en todos os niveis do negocio e ese é o vector onde se constrúe a historia de Dinahosting. Facer as cousas paso a paso e con totais medidas de seguranza. O noso non é un servizo que brille, pero séntese. Se falla, nótase. E non se pode notar.\n-Plan de inversión...\n-Estamos facendo unha inversión importante en capital humano para reforzar os servizos e imos seguir dándolle caña ao mesmo.\n-Sodes empresa que demanda traballadores?\n-Si, e todos en Galicia. Temos unha natureza moi ancorada a onde somos, de Santiago, e dalgunha forma acreditamos que é posible captar talento aquí, é posible formar talento aquí e pescamos aquí. Non é unha condición sine qua non, pero... Contratamos con vocación de continuidade sempre.\n-Facedes pouco contrato temporal.\nDNI da empresa\nQuen é: Empresa tecnolóxica. O núcleo do seu negocio é o aloxamento en web, servizo de correo electrónico, almacenamento de ficheiros na nube e rexistro de nome de dominio. Aposta pola excelencia en soporte técnico\nFacturación: 15 millóns de euros\nArchivado en: Galicia en clave económica Internet Entrevistas empresarios gallegos


A actriz Iria Pinheiro denuncia ao director do programa 'Con amor e compañía' por acoso\nRedacción | Venres, 9 de Marzo de 2018, 19:41\nARCHIVADO EN | machismo\nA denuncia, que publica este venres o diario Sermos Galiza, fai referencia a uns feitos ocorridos ao longo do ano 2017, cando a actriz traballou no programa 'Con amor e compañía', de Ficción Producións e emitido pola TVG.\nIria Pinheiro relata na súa denuncia episodios de tocamentos, humillacións, insinuacións e comentarios de índole sexual por parte do que entón era o seu xefe, cos que sentiu "menosprezada polo mero feito de ser muller".\nDesde os seus primeiros encontros, apunta a denuncia, a actriz sentiu "unha certa pulsión de índole sexual por parte de quen entón era o seu xefe". De feito, describe episodios nos que, aproveitando situacións de vestiario ou maquillaxe, foi sometida a tocamentos "lascivos" e de carácter "sensual", así como comentarios "explícitos" e impropios sobre o seu corpo.\nAnte o rexeitamento que Pinheiro mostrou aos "tocamentos" do director, segundo apunta na súa denuncia, este "reaccionaba con desdén e con humillacións públicas" diante dos seus compañeiros, o que lle causou unha situación de "bloqueo emocional".\nA actriz decidiu poñer a denuncia en mans da xustiza. Fontes do TSXG confirmaron a Europa Press que a querela foi recibida nos xulgados composteláns e que, tras ir a repartición, recaeu no xulgado número 1.\nCon todo, a folga que os traballadores da xustiza galega manteñen desde fai máis dun mes impediu que polo momento se abriu o procedemento correspondente.\nAPOIO DESDE NUMEROSAS FRONTES\nDesde que se fixese pública a denuncia por acoso presentada por Iria Pinheiro, foron numerosas as voces que expresaron o seu apoio cara á actriz.\nEn concreto, o comité intercentros da CRTVG manifestou a súa "repulsa" ante os feitos denunciados e esixiu o "cesamento inmediato" do director de 'Con amor e compañía'.\nAínda que lembran que o programa se realiza a través dunha produtora externa, o Comité Intercentros considera que a TVG "ten toda a responsabilidade moral" e debe adoptar medidas para que "impedir que no futuro esta persoa poida volver prestar servizos para a radio ou para a televisión" de Galicia.\nDo mesmo xeito, a Asociación de Actores e Actrices de Galicia mostrou o seu "total apoio" a Iria Pinheiro, da que destacou a "valentía" de "romper o silencio" ante uns feitos que "condenan".\nA entidade, que coñecía o caso pola comunicación da propia Pinheiro, pero que gardou "confidencialidade" ata este momento, cualificou esta situación de "denigrante" e "asquerosa", así como "completamente incompatible cunha sociedade de plena igualdade real e sen violencias machistas".\nA Asociación de Actores e Actrices púxose a "disposición" de Iria Pinheiro e aplaudiu " a súa valentía", tras o que apostou por loitar como sociedade por "a erradicación deste tipo de condutas machistas, abusos de podr e acoso laboral", así como contra "o silencio e a invisibilización".\nA través das redes sociais foron moitas as voces do sector que expresaron tamén o seu apoio á actriz, como é o caso da Unión de Actores.


Os alumnos da 2º edición do Curso de Axentes de Cooperación Transfronteiriza, organizado pola Fundación Galicia Europa, presentaron as súas accións de visibilidade\nSantiago de Compostela, 5 de xuño de 2018. A Fundación Galicia Europa organizou no marco do proxecto LIDERA, financiado polo programa Interreg V A España-Portugal 2014-2020 (POCTEP), a segunda edición do Curso de Axentes de Cooperación Transfronteiriza, que ten como obxectivo dar a coñecer aos seus participantes as distintas alternativas de programas que existen na Unión Europea para financiar proxectos de cooperación transfronteiriza, e as claves sobre como redactar unha candidatura para presentarse aos mesmos.\nOs alumnos do curso, como parte do programa, realizaron diferentes accións de visibilidade para dar a coñecer a zona fronteiriza de Galicia e Norte de Portugal. Entre as mesmas podemos atopar o libro de cociña “Cociñando cogumelos transfronteirizos”, un compendio de receitas elaboradas con cogomelos da zona ou “Un arquitecto portugués na Galiza”, que a través de diferentes acuarelas dá difusión á obra do arquitecto portugués Álvaro Siza, que destacou a “histórica amizade” entre Galicia e Portugal. Tamén nos podemos atopar con “Uma Fotografía, Um Sentimento”, que busca dar visibilidade á Eurocidad Valença-Tui a través das redes sociais ou con “A saia dá Carolina”, na que unha cantante galega e outra portuguesa cantan a emblemática canción nas súas dúas versións, portuguesa e galega.\nContouse tamén cunha acción que consistiu na elaboración dunha audio guía para o tren turístico que existe en Monção e Salvaterra, e con outra que resultou nun xogo de memoria de falsos amigos das linguas española, galega e portuguesa.\nOutra das participantes elaborou unha guía de irmandamentos para centros de educación primaria e secundaria, co fin de darlle difusión a esta figura entre institucións educativas; dous deles publicaron artigos relacionados coa cooperación transfronteiriza, e unha realizou un vídeo poñéndoa en valor. Tamén se impartiu unha charla relacionada con cooperación, turismo e economía colaborativa na Escola Superior de Ciências Empresariais de Valença do Minho.\nDurante os próximos días publicarase na nosa web máis información acerca das mesmas co obxetivo de darlles unha maior visibilidade.


Premio Dardos: ¿a quen amarga un doce? | O blog de Xosé Antón\nPremio Dardos: ¿a quen amarga un doce?\n09/01/2014 xosea\t4 Comentarios\nVeño de recibir un “dardo” que ten que ser agradecido. Trátase do premio DARDOS, que recoñece “a creatividade, o esforzo e a dedicación dos blogueiros ao acadar unha boa calidade de contidos”, e quen mo enviou foi a moi aprezada Ana Rey, que des envolve un traballo magnífico no campo da Xeografía e da Historia da Arte, ademáis das súas excepcionais presentacións colgadas en Slideshare -verdadeiramente insuperables-. Cando se lanza este dardo, o premiado debe dar este premio a outros 15 blogues e webs aos que se lanza outro dardo de confraternización na rede. E, a verdade é que aproveito para recoñecer publicamente o traballo doutros profesionais aos que tamén admiro.\nVelaquí os 15 blogues ou webs elexidas (e permitídeme que me acorde en primeiro lugar da blogosfera galega, e atendendo a temas que corresponden á nosa disciplina):\n– “Caladiños”, blog de Heladio Anxo Fernández, actualmente en A Estrada, leva moito tempo propoñéndonos historias alternativas e complementarias -non as oficiais exclusivamente- para levar á aula co noso alumnado.\n–“Iniciarte”, blog de Antonio Martínez, profesor en Cambre, é un compendio de sabedoría e bo facer, sempre con citas e propostas moi interesantes.\n– “No espazo e no tempo”, web -esencialmente de Xeografía- de José Luis Martínez Arenas, profesor en Sada cun afán creativo e recopilatorio como poucos se coñezan. Con pouco tempo aínda na web, tense convertido nun clásico.\n– “Alifbai”, de Ramón Noche -profesor en Sarria, coido-, propón sempre actividades suxerentes e ligazóns prácticas, a un clic, moi ben pensadas para o alumnado e nas que o alumnado se implica pedagoxicamente.\n– “ccssdidactica”, de Darío Doval -profesor actualmente en Carballo- aporta a frescura de quen se atreve a experimentar constantemente e non ten medo a nengunha nova aplicación.\n– “O blog de Sociais”, de Marta Arias, en Lugo, ponnos ao día sobre ferramentas e aplicacións, fai suxestións de webs interesantes e sempre asesora.\n– “Historia e Arte (e viceversa)”, de Jorge Calle, compañeiro en Perillo (Oleiros), é un blogue de arte que pronto estará na senda do sempre admirado “Enseñ-arte”. Acredito!\n– “Clioblogue 2.0”, de Quique Hervés -tamén en Lugo- aporta novas presentacións e xeitos de enfocar os coñecementos da nosa disciplina, sempre moi produtivos.\n– Inspiración para tantos e tantos recursos de Xeografía, o mestre de Badaxoz Isaac Buzo é un prodixio de elaboración de materiais. A súa web reflicte isto con enorme claridade.\n– “Clío en Red”, de Diego Sobrino, en Valladolid, é unha plataforma excelente, idónea para a busca e exposición de ferramentas e propostas en Ciencias Sociais.\n– Web colectiva, “El orden mundial en el siglo XXI” é unha aproximación a temas de xeopolítica internacional de sumo interese, sempre con textos atractivos e visións críticas.\n– Na web “Face à face” colaboran distintas seccións bilingües en francés de diversos centros educativos de España, con exposición de materiais moi interesantes.\n– “Capítulo Cero”, de Manuel Gago, profesor da Universidade de Santiago de Compostela, é un paseo sempre ameno pola cultura e a gastronomía galegas, cunhas agradables postas en escena e textos moi coidados.\n– “Cliphistoria”, a canle de vídeo de Manuel González, é unha ferramenta imprescindible para o traballo de aula canto a documentos videográficos, fragmentos de películas,…\n– “Cinehistoria”, de Tomás Valero, é unha web con moita información e propostas pedagóxicas para a aula canto á utilización do cine como ferramenta.\nTiña que citar 15, pero ben é certo que se me quedan moit@s admirad@s e admirables no tinteiro. Ofrecemos ligazóns a elas de xeito permanente no noso blogue, e seguiremos ampliando ligazóns porque sempre o bo traballo ha de ser loubado.\nQue a interacción continúe. UBUNTU!!!\nEntrada anteriorVórtice polarEntrada seguinteElementos da paisaxe agraria\n4 ideas sobre “Premio Dardos: ¿a quen amarga un doce?”\n10/01/2014 ás 11:27 am\nRecibir semellante “dardo”, dun compañeiro de fatigas, sempre anima a seguir traballando na “nube”.\nComezaremos, daquela, a enviar dardos dende ccssdidactica. Saludos a tod@s\n10/01/2014 ás 12:38 pm\nMoitas grazas pola túa “puntería”, benquerido XoséA. Saúdos agradecidos.\n15/01/2014 ás 11:38 pm\nMoitas grazas polo dardo, a verdade é que no merezo tanta honra.\n18/01/2014 ás 4:02 pm\nClaro que a mereces.


AGEINCO amosa o seu interese por colaborar cos Concellos pontevedreses na elaboración de Plans de Mobilidade Sustentable - Ageinco.es\nAGEINCO amosa o seu interese por colaborar cos Concellos pontevedreses na elaboración de Plans de Mobilidade Sustentable\n01 de diciembre de 2017 Alicia Tribuna\nAGEINCO amosou o seu máximo interese por colaborar cos Concellos de Pontevedra na elaboración de Plans de Mobilidade Sustentable. Foi durante unha Tribuna AGEINCO protagonizada polo deputado provincial de Mobilidade e Cooperación Transfronteiriza, Uxío Benítez. No acto participaron tamén o presidente de AGEINCO, Fernando López Mera; a secretaria, Marta Gallego, e varios integrantes da xunta directiva e da asociación, ademais de Daniel Romay e Jesús Aser, técnico e asesor do departamento de Mobilidade da Deputación, respectivamente.\nBenítez explicou os detalles da convocatoria que acaba de efectuar a Deputación para axudarlles aos Concellos a elaborar Plans de Mobilidade Sustentable. Esta liña de axudas conta cun orzamento inicial de 300.000 euros. Por iso, animou ás empresas dos sectores da enxeñería e da consultoría a ofrecer os seus servizos aos Concellos. O responsable provincial de Mobilidade e Cooperación Transfronteiriza expuxo que nun futuro próximo numerosas convocatorias para acceder a fondos europeos terán como requisito que as planificacións urbanísticas municipais conten con Plans de Mobilidade Sustentable. Benítez detallou que, aínda que a subvención a concede a Deputación, son os Concellos os que deberán encargarse de contratar e executar o proxecto.\nO presidente de AGEINCO, Fernando López Mera, recolleu a proposta “por interese propio das empresas asociadas e, por suposto, tamén polo interese común da asociación”. Neste sentido, López Mera destacou que as empresas de enxeñería e consultaría galegas son as máis indicadas para a realizar estes Plans de Mobilidade Sustentables, grazas á elevada preparación e know how que acumulan.\nPor outra banda, Fernando López Mera aproveitou o encontro para trasladarlle a Uxío Benítez a preocupación da enxeñería e consultoría galegas por como se están desenvolvendo os concursos públicos nalgunhas Administracións, onde prevalece por riba de todo o criterio económico, incluso rozando as baixas temerarias, fronte a outros aspectos que redudan nunha maior calidade do proxecto, tales como a profesionalidade, a experiencia ou a fiabilidade da empresa. O deputado provincial amosou a súa máxima sensibilidade con esta cuestión e expuxo que a Deputación xa está corrixindo os criterios utilizados para licitar proxectos, posto que a primacía do criterio económico ten ocasionado xa malas experiencias e, ao final, maiores custos.\nDe feito, Uxío Benítez reivindicou o papel dos profesionais da enxeñería e da consultoría no novo modelo de mobilidade que impulsa. Benítez sinalou a “importancia de que haxa equipas multidisciplinares que poidan achegar diferentes visións sobre a mobilidade” e deixou patente que “a sensibilidade con respecto á sustentabilidade, á accesibilidade e á recuperación do espazo público a nivel técnico son fundamentais para desenvolver a nosa estratexia”.\nA nova estratexia provincial de mobilidade, tal como explicou Benítez, ten como eixos principais aumentar a seguridade viaria e a calidade de vida da cidadanía a través dunha nova xerarquía de prioridades: “situamos primeiro o peón, logo o ciclista, despois o transporte público e, en último lugar, o vehículo privado”, describiu o deputado nacionalista. Uxío Benítez detallou que esta visión política conforma unha filosofía de traballo que a Deputación leva á práctica con plans como o de Mobilidade e Velocidade Segura (MÓVESE). Entre as acción que se acometen nel, ademais dos plans municipais, destaca o calmado do tráfico mediante redutores físicos de velocidade ou a redacción dunha Guía Práctica de Mobilidade que inclúe experiencias punteiras realizadas na provincia e serve de referente para futuras actuacións.\nMás de veinte profesionales de AGEINCO debaten en Santiago sobre la nueva ley de contratos del sector público\nABANCA e AGEINCO renovan o seu convenio e ofrecen alternativas de crédito aos asociados\nLa nueva ley y las ingenierías gallegas por Marta Gallego (Secretaria General Ageinco)\nUn giro a la contratación pública. La nueva ley de contratos da más transparencia al proceso de adjudicación y más relevancia a la calidad. Plantea controlar las bajas excesivas\nEsta asociación participa no Programa Galicia Exporta Organismos Intermedios 2016\nPrograma Galicia Exporta Organismos Intermedios 2016Como apoio ao proceso de internacionalización, Ageinco, ten axuda concedida polo IGAPE para participar no Programa Galicia Exporta Organismos Intermedios 2016, cofinanciado polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional no marco do Programa Operativo FEDER de Galicia 2014-2020. OT3. “Conseguir un tecido empresarial mais competitivo".\nO obxectivo principal do Programa Exporta Organismos Intermedios 2016 é incentivar e estimular o comercio exterior galego e a internacionalización das pemes galegas. O resultado que se pretende é aumentar a base de empresas exportadoras e consolidar a presenza de empresas galegas nos mercados internacionais.


Esquerda Unida Santiago de Compostela: Apoio á folga en URBASER\nO CONSELLO COMARCAL DE ESQUERDA UNIDA COMPOSTELA APOIA A FOLGA DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES DE URBASER EN LOITA POLA DEFENSA DOS SEUS DEREITOS LABORAIS E SOCIAIS\nO CONSELLO COMARCAL DE EU COMPOSTELA REITERA A SÚA DEFENSA DA REMUNICIPALIZACIÓN DOS SERVIZOS PÚBLICOS MUNICIPAIS PRIVATIZADOS\nO Consello Comarcal de Esquerda Unida Compostela apoia a folga que levarán a cabo as traballadoras e traballadores de URBASER.\nConsideramos que tanto a empresa concesionaria coma o equipo de goberno do PP teñen que cambiar de actitude e escoitar as coherentes demandas do comité de empresa de URBASER, para acadar un acordo que satisfaga as xustas reclamacións das traballadoras e traballadores.\nO Consello Comarcal de Esquerda Unida Compostela comparte as peticións que se lle están a facer á empresa, xa sexan as relacionadas cos salarios como as de carácter social como, por exemplo, as relativas as xubilacións\nAgardamos que este acordo se poda dar e así desconvocar a folga. En calquera caso, o que se evidencia é que unha empresa privada que procure o lucro nos seus balances nunca poderá prestar da forma debida un servizo público.\nEsquerda Unida Compostela defende e loita para que sexan as Administracións Públicas as que presten, con calidade e eficiencia, servizos de titularidade e xestión pública para satisfacer as demandas sociais que a cidadanía precisa para o seu benestar.\nA xestión pública beneficia á maioría social, hoxe abafada con recortes laborais e sociais nesta crise-estafa, e garante a redistribución da riqueza nos servizos necesarios para ter unha sociedade xusta e igualitaria promovendo, ademais, condicións laborais xustas, tanto en dereitos como en remuneración para os empregados públicos que levan a cabo o traballo nestes servizos.\nAs privatizacións, mal chamadas externalizacións polo PP e PSOE, son, como demostran nesta cidade as operacións xudiciais “Pokemon” ou “Manga”, o caldo de cultivo perfecto para a corrupción.\nPublicado por eu-santiago@esquerdaunida.org ás 11:09


María G. Albert: «Hai muito que facer nestes catro anos e moitas gañas de traballar»\nAlbert acadou un escano no Parlamento Galego e representará a Valdeorras durante os próximos catro anos\nSorpresa para María González Albert. A número tres nas listas polo BNG en Ourense obtivo un escano no Parlamento de Galicia, onde se encargará de representar a Valdeorras e de facer oposición. E é que o partido nacionalista erixiuse como segunda forza nas eleccións deste domingo, 12 de xullo.\nO gran obxectivo que se marcaba este partido para á urna era «que o Partido Popular saira do Goberno da Xunta», pero non foi posible. Aínda así, este domingo foi unha xornada de gran felicidade dentro das filas nacionalistas, que viña dunha situación complicada nos comicios de 2016, «cando estivemos ao borde da desaparición. Pero o BNG, representado por Ana Pontón no Parlamento, fixo un traballo grandísimo para demostrar que hai unha alternativa».\nPara Albert o resultado foi «sorprendente. Coñezo a miña provincia e que o BNG tiviera neste momento tres parlamentarios, como no pasado, parecía imposible». Agora, a exalcaldesa da Rúa encargarase de representar á comarca pero tamén, de facer oposición.\nCelebración onte á noite da victoria de María cos compañeiros de toda a comarca\nOs seus obxectivos están claros. O primeiro, como xa contaba neste medio hai unha semana, é a sanidade. «É para nós primordial o que foi a nosa área sanitaria, que agora está a ser desmantelada. Ímonos opoñer ese desmantelamento definitivo». Pero ademais márcase outras metas, como a de buscar un futuro á comarca, «abandoada de forma sistemática polo PP. A mocidade continúa emigrando. Vanse fóra a estudar e quedan. Hai moito que facer nestes catro anos e moitas ganas de traballar».\nOposición ante una maioría absoluta\nO PP de Feijóo acadou a maioría absoluta cun total de 42 escanos. Isto complica o labor da oposición, cuxa principal forza é o BNG con 19 parlamentarios. «É moi complicado tentar incidir no labor de Goberno de forma real. Temos vocación real de que o “país” poida cambiar, mellorar e que se modifiquen unhas dinámicas moi arraigadas que nos levan a situacións moi complicadas».\nSe desexa escoitar a entrevista completa a María González Albert, preme nal seguinte ligazón:\nColisión entre un turismo y una moto en la N-120, en Vilamartín


Premio á Biblioteca Municipal de Sober na XVII Campaña Nacional de Animación á Lectura – EnComún\nA programación da Biblioteca de Sober foi distinguida co premio á Animación á Lectura de este ano. (Foto cedida).\n• A comezos de novembro, a Biblioteca de Sober e o seu Club de Lectura Pintor de Castinandi foron premiados na XVII Campaña de Animación á lectura dos premios María Moliner.\nMÁIS DE 600 PROXECTOS\nEstes galardóns son concedidos anualmente polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, a Federación Española de Municipios e Provincias, e a Fundación Coca-Cola. Este ano, presentáronse a concurso 605 proxectos de toda España, dos que foron seleccionados 300 dentro dos mellores programas de animación á lectura. Na provincia de Lugo tamén recibiron este premio a Biblioteca Municipal de O Saviñao e a de Xermade.\nDende a Biblioteca Municipal de Sober amosaron a súa satisfacción por este premio, “que recoñece o noso traballo e as múltiples iniciativas levadas a cabo para fomentar a lectura no noso municipio”.•


Rairiz da Veiga cumpre 175 anos enfrentando mouros e cristiáns\nEsta fin de semana representarase no municipio de Rairiz de Veiga o tradicional combate entre mouros e cristiáns no marco da "Romaría da Saínza" que neste 2018 ofrecerá un completo e variado programa de actividades para tódolos públicos.\nEsta romaría tradicional, que cumpre 175 anos, foi presentada no Pazo Provincial da Deputación de Ourense. Alí estivo o vicepresidente do organismo provincial, Rosendo Fernández, que aproveitou para poñer en valor unha celebración "arraigada no calendario festivo da nosa provincia, recrea desde o ano 1840 no Concello de Rairiz de Veiga, o combate entre mouros e cristiáns, no que os veciños do municipio, ataviados cos traxes daquela época, representan este feito que atrae a numerosos visitantes tódolos anos".\nPola sua banda a alcaldesa de Rairiz de Veiga, Josefa Asunción Morgade, explicou o programa previsto para estes días, salientando que a romaría "chega a súa 175ª edición, pois leva a celebrarse desde o ano 1840, e só se suspendeu durante os tres anos da Guerra Civil". Así mesmo, Josefa Asunción Morgade lembrou que se estima que pasan por esta tradicional celebración máis de 20.000 persoas.


Ferrín, esperanza da RAG\nFerrín, esperanza da RAG - 02.02.2010\nHai pouco máis de cen anos a Real Academia Galega xurdiu como esperanza dunha intelectualidade que pretendían que Galiza tomase un novo horizonte a comezos do século XX. Murguía desde o interior e Curros Enríquez desde o exterior unificaron forzas para manteren viva a lealdade con aquela Galiza desvalida e mediatizada polos poderes emanados do centralismo.\nA Real Academia Galega foi sempre un medio para os que soñaron coa esperanza de manter erguido o facho luminoso da tradición popular e para acrecentar a nosa lingua como vehículo de comunicación propio. Neses cen anos de existencia, a Real Academia Galega tivo períodos de crecemento como foi no período presidido polo patriarca, Manuel Martínez Murguía, desde 1906 até a súa morte acontecida en 1923. Desde a ditadura de Primo de Rivera, durante a II República e a Guerra Civil, foron períodos de proba para aqueles ideais que fomentaron liberdade e unha Galiza plena. A mediatización do poder ditatorial marcou ese escenario de silencio durante a ditadura franquista. Casás Fernández foi presidente durante longo tempo nese estado excepcional da ditadura. Protexido e convicto desta. Un home que fixo de ponte entre a RAG e a mediocridade franquista. Anos parados no deserto dos sen voz. Coa chegada da democracia todo fixo crer unha nova andaina con Domingo García-Sabell á fronte. Os supostos confirmaron que a RAG estivo anquilosada nun inmobilismo que provocou crispación entre os académicos críticos co presidente, e os intelectuais apostaron por un cambio de postura e de acción. Pediuse renovación dos mentores e dos programas, a resistencia fíxoa o silencio. Desoír intelectuais que pedían cambios concretos e racionais levou a unha toma de posicionamento e de ocupación da sede da RAG. Alí estaba Uxío Novoneyra, Manuel María e Xosé Luís Méndez Ferrín, entre tantos outros. O cambio foi posíbel, pese a tantos anos de estar aparcado. Francisco Fernández del Riego encetou esa xeira; harmonizou un cambio lento pero positivo e durante a presidencia de Xosé Ramón Barreiro creáronse varios ámbitos de participación e, como colofón á súa presidencia velaí está o Pronunciamento público da Real Academia Galega sobre as Bases do decreto do plurilingüismo que lle remitiu ao Goberno galego, con data do 16 de xaneiro do presente ano. Despois desta vareada ao intrusismo de Núñez Feijóo e aos seus acólitos, aos poucos días deste pronunciamento é elixido Xosé Luís Méndez Ferrín presidente da Real Academia Galega.\nFerrín é unha esperanza para que a RAG sintonice cos novos tempos e estea moi presente nese horizonte que temos que afrontar entre todos os que queremos que o noso idioma teña vida propia e que non se lle teña que dar oxíxeno cando os crédulos do PP o determinan. É curioso que Feijóo lle recomende a Ferrín que non politice a Academia. A ninguén se lle ocorre pensar, frivolamente, que Méndez Ferrín teña tales intencións; o que si fará é intentar despolitizar o intervencionismo do Sr. Feijóo.\nNestes graves asuntos e aconteceres, polo que pasa a nosa lingua sometida a falacias e a destemperos, Ferrín será unha peza clave coa que desde xa hai que contar, con el e cos seus compañeiros de escano na RAG. Os que coñecemos a longa traxectoria de Ferrín nos compromisos que ten adquirido, militando na esperanza dunha Galiza máis nosa ou actuando cunha dialéctica plasmada en diversas temáticas, para que o pobo galego se emancipe, sabemos da súa valía. Ferrín forneceu dese ideal progresista, sendo estudante en Madrid, desde Brais Pinto. A súa proxección, intelectual e política, en defensa de Galiza, levouno á prisión de El Dueso, pero tamén a nosa literatura medrou cun dos máis creativos escritores contemporáneos como é Méndez Ferrín recoñecido internacionalmente.


Historia Local de Ortoño e a Maía: D. José Landeira Mouro\nD. José Landeira Mouro\nNa entrada de “Párrocos IV”, faciamos un pequeno resume dos curas que foran de Ortoño no século XX. Así puidemos aportar as fotografías de D. José Sanmartín Coto, a do seu sobriño D. José Sanmartín Chao, D. Juan Bueno Bueno e D. Manuel Campos Varela. Catro dos 37 párrocos, rectores e vicerrectores dos que temos novas dende o século XVI.\nHoxe damos a coñecer a fotografía de D. José Landeira Mouro. Sucedeu a D. José Sanmartin Chao cara 1940 e estivo en Ortoño toda a década dos cuarenta. O seu segundo apelido supoñiamos que era Moure confundidos pola súa particular caligrafía. A súa foto foi aportada amablemente por D José Feáns.


Creada o pasado mes de xuño, impleméntase e potenciase en plena segunda onda da crise sanitaria para apoiar sobre todo ao sector da hostelería que se atopa pechado ao público\nEn plena segunda onda da crise sanitaria da COVID-19 na que se incrementaron as restriccións e, entre elas, o peche ao público da hostelería en Mos, a plataforma “Quédate en Mos. Todo ao teu alcance” posta en marcha o xuño pasado, dálle unha volta de tuerca á situación para axudarlles aos negocios que peor o están a pasar, e máis están a sufrir esta crise, a facer forzas de flaqueza e cambiar a perspectiva cara unha ollada máis positiva e optimista.\nNo caso da hostelería céntrase na potenciación da oferta de productos e servizos para levar e a domicilio, axudándolles aos establecementos a implementar e promocionar estas opcións que son o nicho activo de mercado para eles nestes intres.\nFormación complementaria e gratuíta para o comercio local\nAdemais, vinculada á creación desta nova plataforma web, a Axencia de Colocación de Mos impartiu o pasado verán un taller para empresarios e emprendedores sobre como posicionar o seu negocio en Internet co obxectivo de instruílos nos beneficios do posicionamento en Internet e que lles revirta en recoñecemento de marca, xeración de venda e implementación do seu negocio, dados os momentos actuais de crise económica derivada do COVID-19.\nAsí puideron aprender a levar o seu negocio a Internet, entre outros xeitos a través da plataforma municipal “Quédate en Mos”, ademais de optimizalo e buscar solucións a esta crise derivada do COVID-19. Os participantes coñeceron todos os trucos e pasos obrigatorios para que a presenza na Internet lles revirta en recoñecemento de marca, xeración de venda e posicionamento do seu negocio.


Redacción | 16 de xuño de 2018\nPepe de Olegario cos seus mapas de naufraxios na súa casa de Sardiñeiro Pincha na imaxe para facerche cos mapas de Pepe de Oleghario na TendaQPC Se hai algo que en Galicia defina máis a unha persoa que o seu nome, ese é o seu apodo. Seguramente haxa máis dun José Luis López Redonda, pero de seguro que só existe un Pepe de Olegario. Mariñeiro dende que era un rapaz, estudou algo de náutica en Ferrol e adicouse a pescar o mero mentres facía amigos polo mar. E aprendía deles, sobre todo dos vellos lobos, que sabían e saberán máis ca calquera libro. Pepe foi estudando e recopilando a historia dos barcos afundidos polas nosas augas: o seu nome e o dos seus tripulantes, de onde viña e a onde se dirixía, que carga levaba, e que lles pasou para que dende moitos anos, quedaran anclados no fondo do mar da Costa da Morte. Toda a súa sabedoría plasmouna en diversos modelos de cartografías, e o seu último proxecto elaborouno en exclusiva para Stoupa e a tenda online de Que pasa na Costa, a tendaQPC. Convidamos, da man da xornalista de Stoupa Lidia Fernández Trasmonte, a Pepe para facerlle unha pequena entrevista e que contara, coas súas propias palabras e a súa forma de expresarse, a historia viva da Costa da Morte.\nMariñeiro de profesión e cartógrafo de corazón?\nBueno eu empecei facedo planos no DECCA, un aparato inglés formidable, e grazas a el ía colocando todos os obxetos nos planos. Un traballo de negros. Despois xa vén o GPS e tiven que tirar con todo e empezar de novo outra vez.\nCando lle entrou o interese por plasmar todos os datos nunha cartografía?\nEu estudei náutica mentres estiven na marina, durante case dous anos. Estudei no Jorge Juan unha escola moi importante en Ferrol e aí foi onde aprendín algo: o que era un plano, a latitude e a lonxitude... Todo o que debe de saber un patrón, non?\n￼Vostede comezou moi novo a traballar de mariñeiro.\nSi, comecei con 14 anos. Con esa idade xa andaba eu polo mar! Estiven traballando en barquiñas e despois no ano 1966 foi cando empecei a andar ao mero. E antes traballara cun rapaz moi bo de Muros que tamén andaba nunha barquiña, pero tivo a desgraza de ir ao fondo cerca da costa portuguesa e morreron todos os do barco.\nO mero atópase nos pecios?\nEu deime conta de que no mar había unha riqueza enorme. Cando chegabas ao casco dun barco no que nunca estivera pescando ninguén podías coller todo o peixe que querías, chegando a coller uns 1.000, 2.000 ou 3.000 kg de mero. Descubrín que había moitos barcos agochados e que si os atopabas podías atopar moito mero, polo que unha cousa levou á outra e aí foi onde comecei a interesarme polos barcos afundidos. Fun facendo amigos que traballaban en barcos de arrastre de Coruña, Vigo, Marín ou Muros e cando eles tropezaban con algo pesado, sabía que podía haber un casco ou barco perdido no fondo do mar e ía alí para ver si o atopaba. E buscaba e buscaba ata que o localizaba.\nEra coma un “rana”, pero dos barcos.\nSi pero necesitei axuda do GPS e o radar porque a axuda na navegación é necesaria, no mar fai falta ter aparatos. É importante estar ao día en todo, na terra e no mar.\nCantas cartografías pensa vostede que fixo ao longo da súa vida?\nCartas, copias, puf... Cartas náuticas fixen miles seguramente pero quedaron obsoletas claro. Hai veces que tes unha cartografía feita co información elaborada pero ves que aparecen máis datos, ou tes algún dato erróneo, etc. Pero xa me cansei, xa me cansei porque ademáis tampouco se agradece moito. Fixen un traballo de negros e se non son eu esta historia perderíase, porque hoxe todo o mundo sabe moito pero outros tiveron que traballar moito tamén. Agora calquera é patrón e semella que lle dan gran parte do traballo feito pero claro, outros tiveron que ir diante jaja.\nE vostede lémbrase de cal foi o primeiro barco que atopou no mar?\nPois o primeiro barco que pescamos debiu de ser o Bonifaz, un petroleiro no que ía un chaval de aquí de Corcubión, fillo de Andrés “O barbeiro", encargado de máquinas. O Bonifaz estaba a 10 millas de Fisterra e chocou con outro petroleiro francés, o Fabiola e este foi ao fondo. O barco viña de A Coruña ou Ferrol me parece e ía cara Vigo, e morreron moitas mulleres porque estaban dentro dos camarotes e como se prendera o lume dentro, este bloqueaba as saídas do barco. E nese barco foi donde máis badexo houbo... Quilos e quilos de badexo e mero dou ese barco.\nO nome de Costa da Morte vén claramente en referencia a todos os barcos afundidos nas súas aguas. Sabería dicirme aproximadamente cantos barcos naufragados hai por esta costa?\nHai moitos que están desfeitos ou que non eres capaz de localizar porque o sonar non os detecta xa que ao mellor están encallados na area e, nalgúns casos, a máis de 500 metros de profundidade. É moi difícil calculalos pero hai miles deles. E antes había máis claro, hai 100 anos afundían máis barcos.\nE dentro da Costa da Morte, en que zona ou concello se produciron máis naufraxios?\nEsa é a zona de Camelle, por esa zona e polo cabo Vilán porque ademais é un lugar con moita corrente e moitas pedras e seguramente moitos embestiron contra elas. E se había néboa... Naquela época o capitán ía navegando cun plano por estima, pero o barco ía polo outro. E as fortes ondas e correntes desviaban o barco moitas millas.\nE non só datou os barcos afundidos pola costa galega, senón tamén pola portuguesa e incluso a cantábrica. É iso certo?\nBueno ao mar cantábrico non cheguei porque fun baixando dende Estaca de Bares pero a Portugal si, e na costa portuguesa hai moitísimos máis barcos afundidos e tamén hai que ter en conta que é máis grande, claro. Eu teño un plano feito de Portugal pero nunca me atrevín a facelo enteiro porque non teño datos, non sei que barcos son. Sei a latitude pero non sei a historia do navío, tería que ir preguntando. Cando eu tiña 25 anos preguntáballe aos de 60 e contábanche “pois este barco tal e aquel é de alá”. Pero había veces que nin eles mesmos se lembraban. Había libros de naufraxios moi bos onde saían os nomes e sabendo iso buscabas a súa historia; pero tamén podías saber o nome do navío, a data exacta do afundimento e as persoas que morreron nel, pero non saber a localización exacta.\n￼A vostede pedínrolle axuda para localizar algún barco? Teño entendido que si que requeriron a súa axuda para localizar o Cardenal Cisneros.\nSi, si. Eu estiven en barcos de guerra tamén e axudaba. Axudei no Cardenal Cisneros e cerca andaba tamén o Blas de Lezo, un barco de guerra onde non morreu ninguén. O Cardenal Cisneros tocou en Muros, no Meixido, unas pedras que hai por fóra de Lira. O Blas de Lezo tocou no Centolo, pasou cunha maniobra e ía para Muros pero antes de chegar xa tocou fondo.\nCal é o barco ou naufraxio que sempre lle vén a mente cando fala destes temas?\nRecordo un barco que ía por fóra de Meixido pero non recordo o nome. O capitán pedíanos axuda xa que tiveran unha vía de auga e fora un helicóptero a rescatar aos tripulantes e logrou salvalos a case todos excepto ao capitán, que quedou a bordo. E recordo que el pedía socorro polo HF ata o último momento, e dicía: “que me lleva el mar, que me lleva el mar” e foi ao fondo.\nAntes mostraba o seu traballo na súa propia casa pero agora as súas cartografías só se venden na tenda e galería ceense Stoupa e tamén ten un mapa especial na tenda online de Que Pasa na Costa.\nSi pero eu tiña os mapas na miña caseta pero tiña traballos que non estaban completos, porque en Fisterra por exemplo, creo que foi no 1929, perdéronse moitas chalupas nesa zona por mor dunha galerna moi forte e como os barquiños de remos non podían ir para a terra tivo que ir por elas un mercante de Corcubión. Logrou rescatar a uns 7 ou 8 barquiños e despois o capitán preguntou se había máis chalupas e dixéranlle que non, pero aínda quedaban 10 ou 12 barquiños no mar e morreu moita xente, como se pode ver nalgúns planos. Outros foran ata Carnota e Lira, xa que o temporal os levou para alí, pero algúns chegaron vivos días máis tarde a Fisterra, e iso que xa os daban por mortos. Prefiero vender as obras fóra da casa pola privacidade, pero ademais todas as que vende si que están completas.\nPara a xente que non coñece o término, que é unha chalupa?\nSon simplemente botes de remos, barquiños pequenos duns 6 ou 7 metros de largo. Se había un temporal pois...\n￼Acabar de elaborar unha obra en exclusiva para Stoupa e tamén para a nova tenda de QPC. Que significa para vostede poder vender en internet e nunha plataforma que pretende difundir a Costa da Morte por toda a península ibérica?\nEu estou contento a verdade, porque así todos poden ver o meu traballo, e o esforzo que supuxo.\nNesta nova cartografía, mistura os barcos máis salientables e coñecidos que están afundidos na costa e na plataforma entre Camelle e Corrubedo, e vemos que por exemplo o Prestige, non se atopa.\nAh non non, porque non me cabía no mapa (jaja). As miñas cartografías abranguen unhas 40 ou 50 millas, e o Prestige, agora non me lembro ben, pero creo que estaba entre as 150-200 millas. Era imposible metelo.\nAgora mesmo hai moitas actividades acuáticas coma por exemplo o buceo onde levan aos turistas a ver algún dos barcos que hai polas nosas augas. Co turismo que hai actualmente pola Costa da Morte, pensa que se lle debería de dar máis valor a eses naufraxios, de cara ós visitantes?\nHome claro! É un atractivo que temos aquí, e eu sei de xente que vén dende Madrid a Fisterra para bucear, porque a vida que hai no fondo do mar pola nosa comarca é máis rica. Pero bueno non todo o mundo pode bucear, os nenos por exemplo non poden, hai que saber nada, ter algo de experiencia.\nAínda quedan moitos barcos por documentar.\nSí, porque date conta que eu nos meus planos teño os barcos que afundiron pola plataforma continental, que en términos mariñeiros chamámoslle o cantino, e saes de aquí a 14, 15 ou 16 millas como máximo, a plataforma vai baixando e ao chegar ás 300 brazas xa corta directamente. E nesas profundidades hai unha gran cantidade de barcos afundidos pero claro, non os traballa ninguén, e ademais que tampouco hai peixe de valor, é dicir, tiburóns si pero non merluza ou ollomol por exemplo; a partires dos 300 metros xeralmente xa non hai peixe. Eles van máis cara dentro porque lles dá máis o sol e hai máis plancto, máis alimento. Ti si vas e colles unha pedra a uns 500 metros de profundidade verás que vén limpa coma se viñera dunha canteira e ademáis é volcánica toda; e se a colles a uns 7 ou 8 metros ves que pode estar chea de algas, chea de vida.\n￼Coñece a alguén que dalgún xeito queira continuar coa súa afección? Que siga o seu legado?\nNon porque agora xa andan moitos barcos e planeadoras ao mero. Cando eu empecei a ir a por el eramos moi poucos. E por esta zona é raro que non teñan algún plano onde aparezan os barcos afundidos, entón pois xa nada.\nE case todos eses planos son seus.\nSi, teño miles repartidos incluso por Barcelona e Madrid, e en museos coma o Museo Naval de Madrid, en Fisterra, Noia, Ribeira...\nE coñece máis xente que, coma vostede, se adique a recompilar este tipo de información?\nSi teño amigos en A Coruña e Malpica que entenden moito desto. As cartografías de Pepe de Olegario son historia viva da Costa da Morte e todas son únicas. Nunca hai que deixar de apoiar a artesanía da nosa comarca e de Galicia, pois é a cultura que nos identifica.\nCARTOGRAFÍA DOS BARCOS AFUNDIDOS, DE PEPE DE OLEGARIO na TendaQPC.\nhttps://quepasanacosta.gal/pepe-de-oleghario-a-riqueza-no-mar-esta-aqui/ https://quepasanacosta.gal/os-mapas-de-naufraxios-de-pepe-de-oleghario-uns-verdadeiros-tesouros/ https://quepasanacosta.gal/a-nova-tendaqpc-unha-fiestra-aberta-da-artesania-e-a-cultura-costeira-a-toda-a-peninsula/\nEntrevista realizada por Lidia Fernández Trasmonte, de Stoupa.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /articulo/mar/pepe-de-olegario-recuperar-os-barcos-afundidos-na-nosa-costa-e-un-bo-un-atractivo-para-os-turistas/20180616062459088359.html


Peque e Luci, na lista definitiva da Vermella para Moscova\nAs burelistas Peque e Luci están na lista definitiva da Selección Española para o X Torneo Internacional 9 de maio Día da Vitoria (5-10 de maio, Moscova), coa presenza Rusia, España, Portugal e Irán.\nA Selección Feminina estará concentrada na Cidade do Fútbol do 2 ao 5 de maio, para viaxar desde aí a Moscova. O combinado nacional estrearase fronte a Rusia o luns 6 de maio, ás 18:00 hora española no Aquarium Sport Center. Ao día seguinte, chegará o momento de reeditar a final da última Eurocopa. España e Portugal volveranse ver as caras, a partir das 15:00 hora española. Xa o xoves 9 de maio, as de Clàudia Pons xogarán o seu último partido ante a selección de Irán, ás 11:00 -hora española-.\nConvocatoria de España. Ligazón\nPreselección de Jenny, con Portugal\nJenny tamén recibiu esta mesma mañá a chamada do combinado luso como preseleccionada para disputar o torneo.


A música e o baile tradicional encheron as rúas de Melide na Foliada 2018\n30/04/2018. A Foliada 2018 encheu Melide de música e baile tradicional, nunha fin de semana na que grandes e cativos gozaron dunha programación variada e feita para todos os gustos. A praza das Coles e a do Convento foron os principais escenarios\nMELIDE 30 de abril de 2018.- Un ano máis e con este xa van catorce, Melide acolleu durante a última fin de semana do mes de abril unha nova edición da Foliada.\nForon miles as persoas que se achegaron ao corazón de Galicia durante esta pasada fin de semana para gozar da tradición musical.\nA actividade xa comezaba na noite do venres onde a Casa da cultura enchíase para coñecer o traballo de Bruno Villamor, o gaiteiro de santo Xusto, que presentaba en Melide o seu traballo. O sábado pola mañá os cantos de taberna chegaban á zona dos viños da vila para enchela de música tradicional, con persoas de todas as idades e chegadas de diferentes partes de Galicia así como tamén do panorama nacional.\nXa pola tarde, o serán, o xermolo da foliada, facía escaparate da música local e da contorna na praza das coles onde se subían ao escenario persoas de todas as idades para amosar o bo facer musical de Melide e concello limítrofes. Como peche da xornada a Banda das Crechas e The Turre´s Band facíanse co escenario.\nDurante o domingo os máis pequenos tomaron protagonismo con actividades para eles xunto coa entrega de diplomas e premio do concurso de debuxo Xente Cativa. O baile do grupo Ximiela amosou na praza do convento o bo facer do grupo de Louro e como peche á Foliada 2018 Odaiko e Vanesa Muela trouxeron a súa proposta a Melide, unha mestura de música galega e castellana que puxo fin á programación organizada pola Asociación Musical e Baile tradicional O Castelo de Melide.